1 Szanuj przeszłość, przyszłość oddaj Bogu Uczciwie pracuj na rodzinnym progu ISSN X Wiadomości Brzosteckie PISMO TOWARZYSTWA MIŁOŚNIKÓW ZIEMI BRZOSTECKIEJ, RADY MIEJSKIEJ ORAZ CENTRUM KULTURY I CZYTELNICTWA W BRZOSTKU W NUMERZE: W oczekiwaniu na święta Gminne obchody Święta Niepodległości Warszawski sukces Katarzyny Golec NR 12 (188) ROK XXIII grudzień 2012 cena 1,50 zł Fot. J. Nosal Tenisistki stołowe LKS Brzostowianka Brzostek w Final Four Pucharu Polski III Raut Niepodległości zorganizowany przez Wspólnotę Ziemi Dębickiej Wyróżnienie dla Sylwii Cieplik w powiatowym konkursie recytatorskim Akcja edukacyjna Szukamy rady na nasze odpady Opowieści dawnej treści ulica Słoneczna i Węgierska\n2 2 Wydarzenia w obiektywie Gminne obchody Święta Niepodległości str. 6-7 Święto Niepodległości w SP w Brzostku str. 8 Święto Niepodległości w Gimnazjum w Brzostku str. 9 Sukces tenisistek stołowych LKS Brzostowianka str. 11 III Raut Niepodległości... str. 15 Pasowanie na przedszkolaka str. 26 Zabawa andrzejkowa w SP w Przeczycy str. 14 Fot. A. Rozwadowska, P. Batycki, J. Nosal\n3 W oczekiwaniu na święta Jeszcze do świąt daleko, a w sklepach już od dawna migoczą sztuczne choinki, rozbrzmiewają kolędy, uśmiechają się mikołaje, renifery i bałwany. Oczywiście wszystko made in China. Tylko patrzeć jak i nasze miasteczko zacznie się jarzyć różnorakimi światełkami i migoczącymi girlandami, których z roku na rok przybywa. A kiedy już tak napatrzymy się na owe cuda, że zaczynają nam brzydnąć, wtedy dopiero nadchodzą święta. Kiedy byłem dzieckiem nie mogłem doczekać się świąt, a szczególnie wigilii, bo wszystko w tym dniu było jakieś tajemnicze i uroczyste. Choinkę, obowiązkowo jodełkę przyniesioną z lasu, ubieraliśmy dopiero w wigilię. Jej wystrój był ubogi kilka bombek, cukierków, jakieś własnoręcznie wykonane ozdoby, zwykłe świeczki ale jakże cieszył. Pod choinką nie było prezentów, ale radość z niej była znacznie większa niż dzisiaj. Ciekawe, że wszyscy przynosili choinki z lasu, a i tak w lesie było znacznie więcej jodeł niż dzisiaj. Po rozebraniu choinki, która najczęściej stała do 2 lutego, nie wyrzucano jej, ale wykonywano z niej tzw. mątewki. Były to mieszadełka używane np. przy robieniu ciasta na naleśniki, czy też do rozwiercania żuru przed ugotowaniem. Dzisiaj mątewki zostały zastąpione przez elektryczne blendery. Dzień wigilii był dniem, w którym obdarowywano się wzajemnie drobnymi podarkami. Pamiętam jak wysyłano mnie do ciotek, czy też sąsiadów, aby im zanieść produkty spożywcze potrzebne do przygotowania wieczerzy wigilijnej, których oni nie mieli. W zamian od nich otrzymywaliśmy takie, których u nas nie było. Posyłano mnie lub brata rano, bo w tym dniu dobrze było jak pierwszy przychodził do domu chłopiec. Wróżyło 3 to szczęście i pomyślność na nadchodzący rok. Wieczerza wigilijna składała się z bardzo wielu prostych potraw. Obowiązkowo był barszcz biały z ziemniakami, kapusta z grochem i grzybami, różnego rodzaju pierogi, grochy, kasze, strucla, no i oczywiście kompot z suszonych owoców. Ryb u nas na wigilii nie pamiętam być może były one w bogatszych domach. Na stole leżało siano przykryte obrusem, a na nim dopiero talerze z potrawami, pod które podkładano kawałki opłatków. Jeśli opłatek przykleił się do talerza np. z kapustą, wróżyło to jej dobry urodzaj w przyszłym roku. Potrawy wigilijne, chociaż proste, smakowały wszystkim wyśmienicie. Pomagał w tym post ścisły, którego przestrzegali w tym dniu wszyscy, nawet dzieci. Oczywiście wieczerza wigilijna rozpoczynała się modlitwą, łamaniem się opłatkiem i składaniem życzeń, a kończyła również modlitwą i śpiewaniem kolęd. Należy w tym miejscu nadmienić, że dawniej zaczynało się je śpiewać dopiero po wieczerzy wigilijnej. Dzisiaj kolędy płyną z głośników w hipermarketach już w listopadzie. Wiem, że przed komercjalizacją świąt nie sposób już uciec, ale kolędy w listopadzie to już przesada. Dużym przeżyciem, szczególnie dla dzieci, był wymarsz na pasterkę. Pamiętam te mroźne wigilijne noce i skrzypiący śnieg pod butami. Do kościoła w tym dniu trzeba było przyjść odpowiednio wcześniej, bo brzosteccy parafianie zajmowali miejsca od tyłu i ci, którzy przyszli na końcu do kościoła nie mogli wejść. Wprawdzie śp. ks. proboszcz Kazimierz Ostafiński prosił aby podejść do przodu, bo są wolne miejsca, ale przeważnie niewiele to pomagało i ci, którzy przyszli w ostatniej chwili, do kościoła już nie weszli. Dzisiaj tradycyjny ścisk pod chórem nadal jest, ale już dużo mniejszy i można się przecisnąć. Jest tak pewnie dlatego, że w naszym kościele zostały dobudowane boczne nawy, no i Bukowianie mają swoją kaplicę, w której również odprawiana jest pasterka. Nieodłącznym zwyczajem świąt Bożego Narodzenia było śpiewanie kolęd i pastorałek. W Polsce mamy bogaty zasób tych pięknych utworów, a niektóre z nich liczą sobie po kilkadziesiąt zwrotek. Dzisiaj kolęd raczej słuchamy: w radiu, telewizji, w internecie, a nawet w sklepach czy na ulicy. Śpiewamy je coraz rzadziej i chyba tylko w kościele. Kiedyś było zupełnie inaczej. Kolędy, a szczególnie pastorałki, często śpiewane były w gronie rodzinnym, a nawet podczas spotkań towarzyskich. Pamiętam jak przychodził do nas sąsiad i pożyczał taki stary śpiewnik z kolędami, aby sobie pośpiewać. Siadał w zimowy wieczór przy piecu i śpiewał, tak zwyczajnie z potrzeby serca, a miał bardzo piękny głos. Dzisiaj uważano by go co najmniej za dziwaka, a wtedy było to coś zupełnie normalnego. Zbliżające się święta, to również okazja do składania sobie życzeń. Także i ja w imieniu całej Redakcji Wiadomości Brzosteckich składam Szanownym Czytelnikom świąteczne życzenia posługując się słowami wiersza Franciszka Wojnarowskiego: [ ] Życzę Wam: pogody ducha, zdrowia duszy i ciała, w dobrym wytrwania, spokoju i dobrych planów, dużo narodzin i mało zgonów, jesiennego słonka przez dni żywota, przewidywania, wytrwałości, mocy, naśladowania Boga Człowieka i doczekania lepszego wieka; pociechy z dzieci, dużo radości i byście byli sercami prości, byście w boleści nie narzekali, byście się woli Bożej poddali, byście kochali zawsze bliźniego, byście czynili dużo dobrego, byście swe krzyże cicho dźwigali, spełnienia marzeń się doczekali Z Waszych powodów niech łzy nie lecą, niech czyny Wasze cnotami świecą, niech błogosławi Wam Dziecię Boże, niech kwitnie kwiecie, plonuje zboże, niech zniknie pycha, dobro się mnoży, niech świat oddycha pokojem Bożym, niech każdy czyni, co doń należy i niech w zwycięstwo dobra uwierzy. [ ] Józef Nosal Dziękując Państwu serdecznie za dotychczasową współpracę, pragniemy złożyć najserdeczniejsze życzenia obfitości łask od Bożej Dzieciny, radości, miłości, pokoju serc, ciepła i życzliwości wśród najbliższych. Niech światło płynące z Betlejemskiej Stajenki promieniuje wszędzie tam, gdzie się Państwo znajdą i niech rozprasza wszelkie ciemności ludzkich serc. Uczestnicy i pracownicy Warsztatów Terap[ii Zajęciowej i Środowiskowego Domu Samopomocy w Brzostku\n4 4 Zapomniane kolędy i pastorałki z okolic Brzostku W tej kolędzie kto dziś będzie 2. Kuba stary przyniósł dary masła na talerzu Sobek parę gołąbeczków takich jeszcze w pierzu Wziął Tomek gomułek i jajeczko gęsie A Bartek nie miał co dać, stare portki trzęsie. 3. Walek sprawił tłuste raki nierychło z wieczora Nałożywszy dwie kobiele biegł prędko przez pola Aż tu strach napotkał Walka nieboraka, Stanęły dwa wilki niedaleko krzaka. 4. Gdy obaczył owe gady podskoczył wysoko Z wielkim strachem podskoczywszy, wybił sobie oko. Uciekał przez krzaki, podarł se chodaki, A wilcy mu targali z kobieliny raki. 5. Szymek wziął kozę za rogi, prowadzi do Pana Śpiewa sobie, wykrzykuje danaż moja, dana. Koza się zbrykała, powróz mu urwała Skoczyła jak dzika, do lasu bieżała. 6. On porwawszy szarawary biegł za nią przez krzaki Koza skacze jak szalona, spłoszyły ją ptaki. Chwycił ją za ogon i trzyma co mocy A koza fiknęła, podbiła mu oczy. 7. Antek wziął konia za uzdę, nie miał go kto wsadzić Wstyd mu było jak jałówkę za sobą prowadzić Chciał wskoczyć na konia, potłukł sobie nogę, A wilcy mu zabiegli, jak cielęciu drogę. 8. Stach kudłaty, chłop bogaty, wziął czerwony złoty Nie chciał się nikomu kłaniać, biegł prędko do szopy Uderzył Jurka w brzuch, tak aż się poruszył A Jurko go za łeb, kudły mu osmuszył. 9. Głupi Felek nie wziął szelek, mówi lecy będzie Po kolędzie zbierać szpyrki, gdzie które nabędzie. Biegł Felek bez szelek po śniegu, po grudzie Cieszą się, śmieją się: chacha, chacha ludzie. 10. Maciek biegł po śliskim lodzie, wybił sobie zęby Chciał mleko z dzbanka połykać, leciało mu z gęby Biegł prędko i upadł, potłukł z mlekiem dzbanek Smucił się, żałował, że miał ten frasunek. 11. Przeto wszyscy oddawajmy swemu Panu dary, Pan to dobry, wszystkim szczodry, przyjmie nas do chwały Niech będzie, niech będzie Jezus pochwalony Który jest, który jest w żłobie położony. Trzej królowie jadą 2. Gdy przyszli do Pana, padli na kolana, Złożyli korony na ukłony; I oddali dary, aż się Józef stary Zadziwił bez miary z tej ofiary, Józef powie: dość Królowie Na tym złocie przy ochocie. Dziecina oczkami, skazuje rączkami, I mile przyjmuje, nie brakuje. 3. Potem trzej królowie za Jezusa zdrowie Ognia dać kazali, żyj! wołali; Zatrzęsła się cała stajenka spróchniała, Od huku armaty, bez utraty. Wół się lęka, choć zdrów stęka; Józef w gmachu, drży od strachu Mówi: od hałasu iż umrę bez czasu; Tak się armat boję, ledwo stoję. 4. A tak trzej królowie po Józefa mowie, Strzelać zakazali, przepraszali. Potem zatrąbiono, w kotły uderzono, Brzmiały fajfrów głosy pod niebiosy. Józef chwali tych, co grali: Lepiej grajcie, niż strzelajcie. Dziecię uściskali, Matce ukłon dali; Józefa żegnając, odjechali. Opracowanie nut i tekstów na podstawie publikacji Jana Kaszyckiego Kantyczki z nutami, Kraków 1911 J. Nosal\n5 5 Józefa Filar Franciszek Wojnarowski Marian Nosal Żłóbek Żłóbek sianem wyścielony, a w nim Bóg wcielony małą rączką błogosławi, pragnie byśmy Go kochali. Przyszedł sam Bóg niepojęty, drży od chłodu, jest zziębnięty. Rozgrzeją Go swą miłością. Otulą Go swą radością. Kościół Brzostecka Świątynia piękna, okazała, mieści się na wzgórzu, jakby wszystkich nas mieszkańców w objęcia wziąć chciała. A w jej wnętrzu, w głównym Ołtarzu Chrystus na drzewie Krzyża, czeka na wiernych i do nas ludzi się zniża. O jakże szczęśliwi są ci wszyscy, którzy są zdrowi i chcą wejść w tej świątyni podwoje, wypraszać łaski dla swoich rodzin i przytulić do Jego Krzyża serce swoje. Jadwiga Samborska Już zima I znów zaczął padać śnieg Biały już jest każdy brzeg Mróz na szybach coś maluje Wiatr mu tylko pogwizduje Razem figlują i psocą Czy to w dzień, czy nocą Drzewom czapy nałożyły By w cieple o wiośnie śniły My się jednak nie boimy I w kożuchy się stroimy Jeszcze czapka no i szal Mkniemy razem w siną dal Tylko ptaszki się schowały Bo ciepłych ubrań nie miały Nowy Rok Rok Nowy przyszedł do mnie: Takie małe pacholę. Zimno było ogromnie, Zmarznięte było pole A on kiepsko ubrany Szedł w przyszłość roześmiany! Czekałem go odwiedził. Płakałem nie pocieszał. On się niczym nie biedził I plakaty rozwieszał... I przybił na mej ścianie Jedno małe wezwanie Włożyłem okulary... Dziwne były to słowa: Kończy się okres stary, zaczyna era nowa! Idźcie składać życzenia! Wiecznego tu nic nie ma!!! Brzeziny styczeń 1946 Zima Nie pamiętam takiej zimy, Jak ostatnia, co nas gniecie Wciąż czekamy i patrzymy Chyba wiosna przyjdzie przecie? Nieraz ptaki przyleciały I śpiewały nam o wiośnie Mróz się wzmógł powymarzały A my? Myślimy o wiośnie!... Dziś o wiosnę brat mnie pyta I cóż ja jemu obwieszczę? Że śniegiem ziemia pokryta I że czekać trzeba jeszcze!... Bałwan Tyle śniegu nasypało Wszystkie brzegi nam zawiało Jedną kulkę zrobię małą Oczywiście z śniegu całą Bo ulepić chcę bałwana Całkiem sama sama sama Druga kulka jest gotowa No i trzecia to jest głowa Teraz guzik jeden, dwa I bałwanek oczy ma Nos z marchewki mu zrobimy Pięknie go dziś wystroimy Jeszcze tylko usta małe Co z węgielków będą całe I kapelusz dla ozdoby I bałwanek jest gotowy Powitanie zimy Grudą nas grudzień przywitał Północne wiatry wieją Nikt nas o zgodę nie pytał Zawiało nam beznadzieją Po twardej od mrozu ziemi Chodzić się uczyć musimy Przywykli tak do jesieni Nie pragniemy jeszcze zimy A ona śniegiem czaruje Tańczą w powietrzu płatki Powoli radość się czuje Zrobi się biało i gładko Świerki się śniegiem pokryją Przysiądą ubrane nad drogą A wichry mroźne zawyją I zaspy sypać pomogą Trzeba się będzie natrudzić Łopaty do pracy zapędzić Bo tej zimy to u nas jest Przynajmniej ze sześć miesięcy Z księżycem w Wetlinie Skrzypnęły drzwi schroniska Mroźnym wieczorem w Wetlinie Księżyc w oknie się błyska Jakby chciał mówić do mnie Idę mu drzwi otworzyć A on przede mną w biegu Drogę blaskiem wyłożył W mroźny wieczór na śniegu Nie mogłem już zawrócić Ruszyłem przed mym cieniem Po księżycowej drodze W zimowy wieczór w Wetlinie W tej rozmazanej bieli Z ciemniejszą plamą lasu Owej styczniowej niedzieli We wschodniej strefie czasu Skrzypi śnieg pod butami Jak drzwi schroniska w Wetlinie Z księżycem idziemy sami Do nieba po połoninie On coraz szybciej idzie Już prawie dotknął lasu Za chwilę sam zostanę W schronisku na poddaszu Obóz studencki Wetlina 1976\n6 6 11 listopada 1918 r. ziścił się sen o wolnej ojczyźnie. Po upadku systemu komunistycznego w 1989 r. rocznica ta stała się Świętem Narodowym obchodzonym przez Polaków szczególnie uroczyście. W tym dniu należy uczcić pamięć wybitnych Polaków zasłużonych dla niepodległości jak: Józef Piłsudski, Roman Dmowski, Wincenty Witos, Ignacy Paderewski i wielu innych. Za największego architekta wolnej Polski w tym okresie uważa się Józefa Piłsudskiego, pierwszego Marszałka Polski. To pod jego komendą 4 sierpnia 1914 r. grupa brzosteckich Strzelców wyruszyła na walkę o wolność Polski. Byli to: Edward Chwal, Leopold Leszkiewicz, Antoni Nowiński, Andrzej Paciora, Antoni Szostak, Jan Szybowicz, Jan Tułecki, Józef Tułecki, Błażej Ziobro oraz dr Bolesław Lach, jako dowódca. Żołnierze ci walczyli w Legionach i zasłużyli się w wojnie z bolszewikami w 1920 r. Dla uczczenia tej historycznej daty na budynku dawnego Magistratu, a obecnie Urzędu Miejskiego, wmurowano pamiątkową tablicę. Nie bez znaczenia jest więc fakt, że tegoroczne obchody Narodowego Święta Niepodległości rozpoczęto od tego, tak ważnego w Brzostku miejsca pamięci narodowej, gdzie złożono symboliczne wiązanki białoczerwonych kwiatów i zapalono znicze. Stąd też poczty sztandarowe reprezentujące kombatantów, szkoły i organizacje społeczne prowadzone przez Kapelę Ludową Brzostowianie przemaszerowały na rynek pod Pomnik poświęcony poległym i pomordowanym w czasie II wojny światowej, gdzie również złożono symboliczne wiązanki kwiatów. Zasadniczą część uroczystości stanowiła Msza święta w intencji Ojczyzny Gminne obchody Święta Niepodległości Liść opadł jeden, drugi, klonowy, lipowy Mój liść, twój liść, jego liść, liść listopadowy. Słuchaj więc i patrz! Z listopadowej opowieści ucz się miłości do Ojczyzny. Tymi oto słowami zwróciła się do współczesnego gimnazjalisty z kart naszej historii Polska. 11 listopada to symboliczna data, Święto Odzyskania Niepodległości przez Polskę po 123 latach zaborów. W tym, jakże ważnym dla każdego Polaka dniu, odbywają się przeróżne odprawiona w Kościele Parafialnym w Brzostku. Uczestniczyli w niej liczni mieszkańcy Brzostku, władze samorządowe, kombatanci, dyrektorzy szkół wraz z dziećmi i młodzieżą, przedstawiciele Ochotniczych Straży Pożarnych i innych miejscowych organizacji. Okolicznościowe słowo wstępne przed Mszą wygłosił proboszcz parafii ks. dr Jan Cebulak, a kazanie ks. Dariusz Porzuczek. Po Mszy św. dzieci i młodzież z Zespołu Szkół w Januszkowicach zaprezentowali w kościele piękny program artystyczny pt. Jak Polska odzyskała Niepodległość. Tekst scenariusza i reżyserię widowiska opracowali nauczyciele z miejscowej szkoły: Barbara Szczucińska, Sylwia Baran i Dariusz Dziedzic. Scenografię przygotowała Wanda Jamróz, zaś oprawę muzyczną Maria Przewoźnik i Paweł Wiejowski. Na uwagę zasługuje fakt, iż młodzież wystąpiła w galowych strojach, do których przypięto białoczerwone kotyliony. Prezentowały się zarówno dzieci z młodszych klas szkoły podstawowej, jak i młodzież gimnazjalna, którzy w ciekawy, nowatorski sposób, w formie lekcji historii, ukazali drogę Polaków do Niepodległości. Uczniowie byli znakomicie przygotowani. Oprócz recytacji, śpiewali patriotyczne pieśni, przy akompaniamencie skrzypiec i trąbki. Występ zakończono wspólnym odśpiewaniem hymnu państwowego, który został wykonany w całości. Po występie artystycznym poczty sztandarowe oraz zebrani mieszkańcy przemaszerowali w takt pieśni patriotycznych granych przez Kapelę Ludową Brzostowianie na obiekty Jana Pawła II. Tam poszczególne delegacje złożyły wiązanki kwiatów pod Pomnikiem upamiętniającym Golgotę Wschodu. Warto tu przypomnieć, że pomnik ten został odsłonięty w 2010 r. podczas obchodów Święta Niepodległości. Stanowią go dwa kamienne głazy o prawie dwumetrowej wysokości ustawione tak, aby przypominały dwa rozpostarte do lotu skrzydła, pośrodku których znajduje się krzyż. N a p r a w y m skrzydle pomnika umieszczono tablicę z nazwiskami 96 ofiar katastrofy smoleńskiej, zaś na skrzydle lewym osiem tabliczek z nazwiskami pochodzących z Brzostku i okolic oficerów i policjantów zamordowanych w Ostaszkowie i Twerze. Ten pomnik upamiętniający Ofiary Zbrodni Katyńskiej, którego pomysłodawcą był proboszcz parafii ksiądz dr Jan Cebulak, stał się chlubnym i niezwykle ważnym miejscem pamięci narodowej w naszej miejscowości. I właśnie w tym miejscu, na wspólnie odmówionej modlitwie w intencji ofiar, zakończyły się oficjalne obchody Narodowego Święta Niepodległości. Następnie wszyscy zebrani zostali zaproszeni do sali Środowiskowego Domu Samopomocy im. Jana Pawła II na skromny poczęstunek, gdzie przy dźwiękach melodii ludowych w wykonaniu kapeli Brzostowianie, miło spędzając czas na towarzyskiej pogawędce, świętowali 94 rocznicę Odzyskania Niepodległości Ȯrganizatorzy serdecznie dziękują wszystkim, którzy swym udziałem przyczynili się do uświetnienia tej jakże ważnej historycznie uroczystości. E.M. Uczniowie z Januszkowic uczcili Święto Niepodległości uroczystości i występy dla upamiętnienia tego wydarzenia i złożenia hołdu wszystkim, którzy oddali swe życie za wolność Ojczyzny. Dzieci i młodzież z Zespołu Szkół w Januszkowicach, przygotowana przez nauczycieli, również przyczyniła się do uczczenia obchodów tego święta poprzez swój występ w Kościele Parafialnym w Brzostku. W dniu 11 listopada 2012 r. o godzinie przedstawiono inscenizację przypominającą lekcję historii. Polska, w której rolę wcieliła się Justyna Mokrzycka, prowadziła dialog z uczniem (Albertem\n7 Mokrzyckim) przybliżając dzieje naszej Ojczyzny od 1772 r. do odzyskania przez nią Niepodległości w 1918 r. Występ był urozmaicany pojawianiem się postaci historycznych w strojach z tamtych czasów takich jak: kosynier (Stanisław Stasiowski), zaborcy (Katarzyna Białoń, Radosław Matyasik i Piotr Stasiowski), kobieta w czerni (Kinga Matyasik), Józef Piłsudski (Łukasz Augustyn), żołnierze (Kacper Foryś, Kamil Machowski, Kamil Stasiowski i Tomasz Długosz). Deklamowano także wzruszającą poezję (Kinga Węgrzyn, Sylwia Cieplik, Karolina Długosz, Kacper Foryś) oraz śpiewano pieśni patriotyczne i legionowe, które wykonywały solistki (Małgorzata Gierut Bartoszu, Bartoszu, Kamila Kowalska, Anna Zegarowska i Monika Chajec Warszawiankę ) i chórek w składzie: Anna Ochałek, Kinga Pruchnik, Gabriela Matyasik, Dominika Płaziak, Justyna Grygiel, Barbara Gierut, Karolina Długosz, Aleksandra Stępień i Monika Kolbusz Legiony i Mazurek Dąbrowskiego. Muzyczny akompaniament przygotowali 7 pan Paweł Wiejowski (organy) i nasz absolwent Jan Stasiowski (trąbka). Największą sympatię u wszystkich słuchaczy zyskała jednak uczennica klasy V Małgorzata Gierut, która zagrała na skrzypcach Warszawiankę. W czasie trwania występu widzowie mieli możliwość utrwalania sobie dat dotyczących I, II i III rozbioru Polski oraz powstań narodowowyzwoleńczych. Na wyświetlanych mapach można było zobaczyć jak zmieniały się granice Polski po poszczególnych rozbiorach i jak przebiegały po odzyskaniu Niepodległości w 1918 r. Ta niezwykła lekcja historii i patriotyzmu uzyskała aprobatę słuchaczy, czego wyrazem były brawa. Zapewne zapisała się w ich sercach i pozostanie na długo w pamięci. Ksiądz dziekan dr Jan Cebulak w imieniu wszystkich zebranych podziękował Zespołowi Szkół z Januszkowic za piękny i pouczający występ przygotowany z okazji Święta Niepodległości. Maria Przewoźnik Z prac Rady Miejskiej W dniu 28 listopada 2012 roku w sali narad Gminnego Ośrodka Kultury, odbyła się XXI sesja Rady Miejskiej w Brzostku. Obradom przewodniczyła Zofia Skórska przewodnicząca Rady. Rozpatrując projekty uchwał przewidziane w porządku obrad Rada Miejska w Brzostku podjęła uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Brzostek w miejscowości Kamienica Dolna Gorzejowa Etap I oraz uchwałę w sprawie podziału Gminy Brzostek na stałe obwody głosowania. Rada Miejska wyraziła zgodę na dokonanie zmiany uchwały budżetowej na 2012 rok oraz zmiany wieloletniej prognozy finansowej. W dalszej części obrad Rada podjęła uchwały w sprawie upoważnienia Burmistrza do zaciągnięcia zobowiązania finansowego na poczet budżetu gminy w 2013 roku, udzielenia pomocy finansowej Powiatowi Dębickiemu na realizację zadania własnego Powiatu oraz uchwałę w sprawie powierzenia Gminie Miasta Rzeszów realizacji zadań w zakresie obsługi osób nietrzeźwych dowiezionych z terenu Gminy Brzostek do Izby Wytrzeźwień w Rzeszowie. Rada Miejska podjęła uchwałę w sprawie obniżenia ceny skupu żyta przyjętej jako podstawa do obliczenia podatku rolnego na obszarze Gminy Brzostek w 2013 roku oraz określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości. Kolejne uchwały dotyczyły zatwierdzenia taryf na zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzenie ścieków oraz ustalenia dopłat, zmiany uchwały Nr XXXII/263/2005 Rady Gminy Brzostek z dnia 29 grudnia 2005 roku ustalającej górne stawki opłat ponoszonych przez właścicieli nieruchomości za usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych oraz opróżniania zbiorników bezodpływowych, ustalenia dopłaty z budżetu gminy do zbiórki nieczystości płynnych wywożonych beczkowozem z bezodpływowych zbiorników od mieszkańców Gminy Brzostek na 2013 rok. W dalszej części obrad Rada Miejska w Brzostku przyjęła Roczny program współpracy Gminy Brzostek z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego na 2013 rok oraz Gminny Program Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych Gminy Brzostek na 2013 rok i Gminny Program Przeciwdziałania Narkomanii dla Gminy Brzostek na 2013 rok. Rada wyraziła zgodę na przyjęcie darowizny działek położonych w Grudnej Dolnej, na rzecz Gminy Brzostek z przeznaczeniem pod regulację istniejącego stanu na gruncie oraz poprawę zagospodarowania drogi gminnej oraz przeznaczenia do sprzedaży w drodze przetargu działki zabudowanej oznaczonej numerem ewidencyjnym 487/1 położonej w Smarżowej. Treść podjętych uchwał prezentowana jest w Biuletynie Informacji Publicznej oraz na stronie internetowej Gminy Brzostek. E. Szukała\n8 8 11 Listopada przypomina nam, że wolność raz zdobyta i niepodległość raz osiągnięta nie jest czymś trwałym, tylko czymś danym, co trzeba pielęgnować. Z okazji Święta Odzyskania Niepodległości w Publicznej Szkole Podstawowej w Brzostku miał miejsce uroczysty montaż słowno-muzyczny upamiętniający krwawą drogę Polaków prowadzącą do wolności. Podczas tej niecodziennej lekcji historii przypomniane zostały 123 lata niewoli Polski, począwszy od momentu, kiedy Ojczyzna jako niepodległe państwo przestała istnieć na mapie Europy, poprzez dzieje narodu polskiego w okresie zaborów, wypełnione walką o wyzwolenie, aż do dnia, w którym wzeszła jutrzenka wolności. Uczniowie ukazali również tragiczne, ale i bohaterskie wydarzenia z czasów II wojny światowej. Podkreślili heroizm walczących, ich poświęcenie w walce z najeźdźcą często okupione krwią i ofiarą z życia. Szczególnie dobitnie brzmiały słowa aktorów-żołnierzy wyrażające potrzebę walki w obronie Polski. Młodzi artyści przedstawili okrutne oblicze wojny, która pochłonęła wiele istnień. Zaakcentowali wartości przyświecające walczącym: umiłowanie Ojczyzny, niezłomność i wiara w zwycięstwo. Przekazywane treści były wspomagane Polskie drogi do wolności Nie pytaj o to, co Ojczyzna zrobiła dla Ciebie. Czyń rachunek sumienia z tego, co Ty zrobiłeś dla Niej! przez pieśni patriotyczne i prezentacje multimedialne, które zapewne przyczyniły się do głębszego przeżywania tych chwil. Wymownym momentem przedstawienia było obejrzenie przez zebranych fragmentu filmu Katyń w reżyserii Andrzeja Wajdy. Niezapomniane wrażenie na publiczności wywarł także obraz dzieci więzionych w obozach zagłady. Widzowie zostali przeniesieni również do 1981 roku, kiedy to ogłoszono stan wojenny. Na przykładzie niekończących się kolejek po cokolwiek można było odczuć klimat życia zwykłego człowieka w tamtych czasach. Zgromadzona publiczność dowiedziała się także, jaki los spotykał opozycjonistów oraz wiele niewinnych ofiar tamtych tragicznych dni. Na zakończenie części artystycznej uczniowie wspomnieli wszystkich bezimiennych, którzy oddali młodość, serce, marzenia i życie za swój ukochany kraj. Gdzie dziewczęta z tamtych lat Gdzie są chłopcy z tamtych lat Gdzie żołnierzy naszych kwiat Gdzie mogiły z tamtych lat CZAS ZATARŁ ŚLAD To niezwykłe szkolne wydarzenie swoją obecnością zaszczycili podopieczni Warsztatów Terapii Zajęciowej oraz Środowiskowego Domu Samopomocy w Brzostku wraz z Opiekunami. Przybyli również: Pan Józef Nosal redaktor naczelny Wiadomości Brzosteckich, Rodzice uczniów i Nauczyciele. Pani Maria Przebięda dyrektor szkoły w swym wystąpieniu powołując się na słowa poety: Już tyle świec przetopiło czas i łzami wosku nasączyło ziemię utrwaliła pamięć o tamtych latach. Podkreśliła również, ze uroczystość ta ma wyjątkowy i symboliczny charakter. Idea spotkania zrodziła się bowiem z potrzeby serca i pamięci. Stała się przywołaniem historii i oddaniem hołdu ludziom, którzy ją tworzyli, wpisując się w jej piękną, ale i często tragiczną kartę. Szczególne słowa uznania należą się wszystkim, którzy przygotowali montaż słowno-muzyczny: Panu Wiesławowi nauczycielowi historii, Panu Wiesławowi nauczycielowi muzyki, Pani Ewie nauczycielce plastyki, Pani Lidii pedagogowi szkolnemu, Pani Janinie i Panu Ryszardowi pracownikom obsługi szkoły i innym oraz występującym aktorom. Podjęli się oni trudu upamiętnienia przeszłości i udowodnili, że pamięć ludzka jest silniejsza niż czas! atsz\n9 12 listopada 2012 roku brzosteccy gimnazjaliści uczestniczyli w szczególnej lekcji historii. Święto Niepodległości uczczono chwilą zadumy i refleksji o nas, o Polsce, o odpowiedzialności. Zabrzmiała Bogurodzica i kołysanka piastowska, przy której rośli rycerze na potęgę naszą. Mieszko I snuł wizję Polski, na którą sąsiedzi patrzą ze strachem i czcią. Na ekranie filmowym zobaczyliśmy Grunwald, Kircholm, Chocim i Wiedeń 1683 roku. Niestety, radość i dumę zwycięskiej Rzeczpospolitej przerwał marsz żałobny i rozbiorowe requiem, a caryca Katarzyna wydała bezlitosny wyrok Polski nie będzie! Scena pantomimy, w której rozbiorcy rozszarpali mapę Rzeczpospolitej, poruszyła widzów. Nadeszły czasy gniewu naznaczone polską krwią. Radość 11 listopada 1918 roku trwała zbyt krótko. Znów zabrzmiały pieśni walki i poświęcenia. Uwagę widzów przykuło mocne uderzenie rockowe w wykonaniu Sabatonu: Warszawo, walcz!. Spektakl zakończył się modlitwą 9 Miłość ojczyzny naszym prawem refleksje o narodzie do Bogurodzicy. Marzenia pierwszego władcy, Mieszka, nie zrealizowały się w pełni. Uczniowie wzorem Jacka Kaczmarskiego śpiewali: Jeśli nas Matka Boska nie obroni W poprzednim numerze Wiadomości Brzosteckich pisaliśmy o gminnych eliminacjach Konkursu Recytatorskiego Poezji Religijnej. Wówczas to ośmiu recytatorów z naszej gminy zostało wytypowanych do eliminacji powiatowych tego konkursu, które odbyły się 13 listopada w Domu Kultury Śnieżka w Dębicy. W związku z tym jest nam niezmiernie miło poinformować czytelników, iż Sylwia Cieplik z Gimnazjum w Januszkowicach zdobyła w tym konkursie wyróżnienie. Zważywszy na fakt, że był to konkurs na szczeblu powiatowym i oceniało go profesjonalne jury, nagroda ta jest dla uczennicy z naszej gminy niewątpliwie dużym osiągnięciem. Warto nadmienić, że Sylwia zmierzyła się z utworami dość trudnymi i poważnymi. Były to Szymon z Cyreny Karola Wojtyły oraz Rachunek kamieni Romana Brandstaettera, z którymi sobie znakomicie poradziła. Z pewnością niemała jest w tym zasługa pani Alicji Czapli polonistki z Zespołu Szkół w Januszkowicach, która ją przygotowała do tej recytacji. E.M. Fot. P. Batycki To co się stanie z Polakami Codziennie modły więc zanoszę do Niej By ocaliła nas przed nami W spektaklu udział wzięli: Natalia Golec, Jaromir Hunia, Paweł Samborski, Klaudia Kolbusz, Patrycja Stasiowska, Roksana Kawalec, Paulina Strączek, Paulina Wodzisz, Marcelina Wójcik, Grzegorz Szybist, Kacper Klich, Bartosz Szukała, Kamila Andreasik, Iwona Jałowy, Barbara Szczepańska, Weronika Wojnarowska, Joanna Kasprzyk, Mateusz Świerczek, Dominik Chodur, Patryk Łukowicz, Arkadiusz Trojan, Monika Grygiel, Albert Rams, Natalia Kula, Natalia Czech, Julianna Wojdyła, Natalia Trucina, Monika Stawarz, Karolina Sepioł, Paulina Maziarz, Ewelina Ryba, Klaudia Kowalczyk, Michał Krzyszczuk, Szymon Przewoźnik, Wiktor Prokop, Karolina Szarek, Agnieszka Wójcik, Sylwia Ryba, Dominika Michońska. Dziękuję wszystkim twórcom za pełną mobilizację i świadomość artystyczną. A. Kobak-Hunia Wyróżnienie dla Sylwii Cieplik w powiatowym konkursie recytatorskim\n10 10 Katarzyna Golec, uczennica III klasy TŻa w Zespole Szkół im. Jana Pawła w Brzostku zdobyła wyróżnienie w ogólnopolskim konkursie literackim organizowanym przez warszawski Instytut Papieża Jana Pawła II. Celem konkursu organizowanego od 2005 roku jest upowszechnianie myśli Jana Pawła II i Benedykta XVI oraz poszukiwanie nowych dróg ewangelizacji. Konkursowi, od początku jego istnienia, patronuje kardynał Stanisław Dziwisz i Minister Edukacji Narodowej. Warszawski sukces Katarzyny Golec 27 października 2012 r. w siedzibie Instytutu w kompleksie Świątyni Opatrzności Bożej w Wilanowie odbyła się uroczystość rozdania nagród VII edycji konkursu. Gala rozpoczęła się Mszą świętą odprawioną przez dra Marka Przybylskiego Dyrektora Wydziału Duszpasterstwa Dzieci i Młodzieży Warszawskiej Kurii Metropolitarnej. Po nabożeństwie licznie przybyłych gości powitała matka Wawrzyna Chwedoruk przełożona generalna Zgromadzenia Sióstr Niepokalanek. Konkurs jest ogólnopolski, więc do Warszawy zjechali nagrodzeni z różnych zakątków kraju. Rozdanie nagród. Stoją od lewej: ks. dr M. Przybylski, K. Golec, A. Hudyma Dzień Seniora Z okazji Dnia Seniora 24 października 2012 r. w Domu Kultury w Brzostku odbyło się coroczne spotkanie emerytów i rencistów z gminy Brzostek. W spotkaniu wzięli udział także przedstawiciele Zarządu Związku Emerytów i Rencistów z Dębicy i Pilzna oraz Zastępca Burmistrza Piotr Szczepkowicz. Na wstępie wszystkich zebranych powitała przewodnicząca brzosteckiego koła Jadwiga Węgrzyn, życząc wszystkim długich lat w zdrowiu i szczęściu. Życzenia składał również Zastępca Burmistrza oraz przedstawiciele Zarządu Emerytów i Rencistów z Pilzna i Dębicy. Przy poczęstunku przygotowanym przez zarząd brzosteckiego koła bawwiono się wesoło. Były śpiewy, recytacje wierszy i zabawne anegdoty. Krystyna Szarek-Ryndak Rozdaniu nagród towarzyszył koncert rockowego zespołu La Pallotina, którego liderem jest pallotyn, ks. Andrzej Daniewicz. W kategorii szkół ponadgimnazjalnych przyznano trzy nagrody i trzy wyróżnienia. Jedno z wyróżnień przypadło Katarzynie Golec, która napisała esej na temat Made in haven. Czy chrześcijaństwo potrzebuje dziś reklamy i ładnych opakowań? O potrzebie dostosowania przesłania Ewangelii do współczesnego odbiorcy. Autorka analizowała w swojej pracy różnice między współczesną reklamą a działalnością apostolską i zastanawiała się, czy osoby promujące Ewangelię muszą sięgać po techniki wykorzystywane przez agencje reklamowe. W konkluzji pracy stwierdziła, że najlepszym sposobem przekonania innych do prawdy chrześcijaństwa jest pełna miłości postawa samych chrześcijan. W gali rozdania nagród Katarzynie towarzyszyli członkowie rodziny i nauczycielka języka polskiego w Zespole Szkół im. Jana Pawła II Anna Hudyma. Nagrodą dla laureatki był dyplom i plecak z książkami o tematyce religijnej. Spośród uczniów Zespołu Szkół w Brzostku w konkursie wzięła także udział Barbara Wypasek z klasy II TAK. Organizatorzy konkursu w czasie uroczystości rozdania nagród wielokrotnie podkreślali, że tegoroczne tematy należały do trudnych i już samo napisanie pracy było nie lada wyczynem. Dlatego też wszyscy uczestnicy konkursu są każdy na swój sposób jego zwycięzcami. Anna Hudyma\n11 Awans do półfinału Tenisistki stołowe LKS Brzostowianka Brzostek wywalczyły Wojewódzki Puchar Polski. Dzięki zwycięstwu we Frysztaku, zawodniczki awansowały do półfinału Pucharu Polski na szczeblu centralnym. 25 listopada będą rywalizować z zespołami z województwa małopolskiego, łódzkiego i świętokrzyskiego. Przepustkę do finału wywalczy tylko jeden zespół. Finał Wojewódzki Drużynowego Pucharu Polski Kobiet i Mężczyzn w tenisie stołowym odbył się w hali Szkolnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego we Frysztaku. LKS Brzostowianka Brzostek, tak jak w ubiegłym sezonie, zwyciężyła pokonując w półfinale PUKS Arka Łętownia (4:0), natomiast w finale po wielu dramatycznych partiach KKTS MOSiR Krosno. Do ostatniej partii spotkania nie wiadomo było kto wyjedzie z Frysztaka jako zwycięzca. W decydującej partii spotkały się Ewelina Wojdyła i Klaudia Jaśkowiec. Już pierwszy set (20:22 dla Jaśkowiec) pokazał, że mecz szybko się nie skończy. 11 Tenisistki stołowe LKS Brzostowianka Brzostek w Final Four Pucharu Polski Zwycięstwo w Łodzi Zawodniczki LKS Brzostowianka Brzostek, po zwycięstwie w Wojewódzkim Finale Pucharu Polski kobiet w tenisie stołowym, pojechały do Łodzi w składzie: Magdalena Kawalec, Iwona Kuszaj, Ewelina Wojdyła, Katarzyna Kubas, by tam również zwyciężyć, tym razem w półfinale ogólnopolskim. Dzięki temu zwycięstwu Brzostowianka awansowała do Final Four Pucharu Polski, w którym zagra z drużynami: KU AZS WPSIP WAŁKUSCY Łomża, KU AZS AJD Częstochowa, KS STELLA Gniezno (wszystkie drużyny grają w ekstraklasie). Rywalkami Brzostowianki w półfinale Pucharu Polski rozegranym w Łodzi były drużyny: LUKS GALUX Skrzyszów, MKS Jedynka Łódź i SKTS Skarżysko Kamienna. Już na początku los nie był łaskawy dla drużyny z Brzostku, gdyż w drodze losowania przyszło jej grać z LUKS Skrzyszów (woj. małopolskie), z którym w ubiegłym sezonie w tych samych rozgrywkach przegrały 1:4. Po pierwszych trzech grach pojedynczych Brzostek prowadził 2:1. Emocje zaczęły się w grze deblowej. Pierwsze dwa sety wygrał LUKS Skrzyszów, dopiero w trzecim secie obudziły się zawodniczki z Brzostku (wyjazd na turniej o 5 rano) i już kolejne trzy sety padły ich łupem. W II rundzie gier pojedynczych Iwona Kuszaj zmierzyła się z Katsiaryną Sivakovą, zaś Ewelina Wojdyła z Katarzyną Galus. Wystarczyło wygrać jedno z tych dwóch spotkań. Oba spotkania, to pojedynki 5-setowe. Piąty set w obu spotkaniach przebiegał punkt za punkt. Kuszaj wygrywała 10:8, a Wojdyła przegrywała 10:8. Na szczęście Kuszaj wygrała 11:9 i tym samym zapewniła zwycięstwo. W finale Brzostowianka zagrała z gospodarzem turnieju MKS Jedynka Łódź. Po pierwszej serii gier pojedynczych prowadził zespół z Brzostku 2:1. Pechowa przegrana w deblu Kawalec / Kuszaj 2:3 spowodowała, że o zwycięstwie decydować miała II runda gier pojedynczych. Iwona Kuszaj zdecydowanie pokonała Annę Caban 3:0 i dalsze losy meczu ważyły się w pojedynku pomiędzy Eweliną Wojdyłą z Ewą Napiórą. W pierwszym secie Wojdyła po emocjonującej walce szczęśliwie wygrała 12:10. Kolejne sety, to już spokojna gra i pewna wygrana. Kolejny set także padł łupem Jaśkowiec. Następne sety to już bardzo dobra gra Wojdyły, dzięki którym wygrała swój mecz oraz zapewniła zwycięstwo swojej drużyny w finale. Mecz półfinałowy: PUKS Arka Łętownia LKS Brzostowianka Brzostek 0:4 A. Kręcidło K. Kubas 0:3 (4:11, 11:13, 8:11) K. Pietrońska M. Kawalec 1:3 (9:11, 5:11, 11:7, 7:11) D. Kułacz E. Wojdyła 0:3 (10:12, 5:11, 9:11) Kręcidło/Kułacz Kubas/Wojdyła 1:3 (8:11, 11:7, 9:11, 9:11) Mecz finałowy: LKS Brzostowianka Brzostek KKTS MOSiR Krosno 4:3 M. Kawalec K. Jaśkowiec 2:3 (11:7, 9:11, 8:11, 11:4, 6:11) K. Kubas R. Dytko 3:0 (16:14, 11:4, 11:4) E. Wojdyła Z. Koza 3:2 (11:9, 8:11, 11:8, 5:11, 11:9) Kubas/Wojdyła Dytko/Jaśkowiec 1:3 (6:11, 11:9, 9:11, 9:11) M. Kawalec R. Dytko 0:3 (2:11, 9:11, 5:11) E. Wojdyła K. Jaśkowiec 3:2 (20:22, 8:11, 11:9, 11:4, 11:4) K. Kubas Z. Koza 3:0 (11:6, 11:9, 11:7) Oto wyniki poszczególnych spotkań: Półfinały: LUKS Skrzyszów LKS Brzostowianka Brzostek 1:4 K. Sivakova E. Wojdyła 3:0 (11:6, 11:7, 11:5) K. Lech I. Kuszaj 1:3 (8:11, 11:7, 5:11, 4:11) K. Galus K. Kubas 1:3 (11:7, 5:11, 7:11, 5:11) Sivakova/Lech Kawalec/Kuszaj 2:3 (11:7, 11:4, 4:11, 9:11, 7:11) K. Sivakova I. Kuszaj 2:3 (11:6, 3:11, 11:7, 10:12, 9:11) SKTS Skarżysko-Kamienna MKS Jedynka Łódź 1:4 Mecz o 3 miejsce: SKTS Skarżysko Kamienna LUKS Skrzyszów 0:4 Finał: MKS Jedynka Łódź LKS Brzostowianka Brzostek 3:4 A. Caban K. Kubas 1:3 (9:11, 11:9, 9:11, 2:11) E. Napióra I. Kuszaj 0:3 (2:11, 4:11, 2:11) J. Ślązak E. Wojdyła 3:0 (11:6, 11:5, 11:6) Caban/Ślązak Kawalec/Kuszaj 3:0 (11:9, 11:9, 12:10) A. Caban I. Kuszaj 0:3 (6:11, 11:13, 3:11) J. Ślązak K. Kubas 3:0 (11:9, 11:7, 11:5) E. Napióra E. Wojdyła 0:3 (10:12, 7:11, 3:11) Klasyfikacja końcowa: 1. LKS Brzostowianka Brzostek 2. MKS Jedynka Łódź 3. LUKS Skrzyszów 4. SKTS Skarżysko Kamienna Kapitan LKS Brzostowianka Brzostek - M. Kawalec\n12 12 Zdrowie oznacza dobre samopoczucie zarówno psychiczne, fizyczne jak i społeczne. Jest ono najważniejszą wartością człowieka i należy o nie dbać już od dzieciństwa. Wiosną 2012 r. członkowie Stowarzyszenia Razem w Przyszłość, nauczyciele, uczniowie Publicznej Szkoły Podstawowej w Brzostku i ich rodzice rozpoczęli przygotowania do konkursu Działaj Lokalnie Inicjatywa ta miała na celu przygotowanie suplementu odżywczego składającego się z przetworzonych owoców i warzyw o działaniu zdrowotnym i uodparniającym. Beneficjenci projektu na początek zebrali potrzebne składniki na mikstury. Kiedy pędy sosny, szczaw, mniszek lekarski, pokrzywa, babka lancetowata, krwawnik osiągnęły dogodny okres wegetacji, zostały zebrane i przetworzone. Powstał Dziki przecier, syrop z sosny, sok z pokrzywy i przecier ze szczawiu. Następnie zgromadzono i przetworzono także: maliny, czernice, borówki, czarną i czerwoną porzeczkę, ciemne winogrono, rokitnik, dziki bez, jabłka, żurawinę, aronię oraz buraka ćwikłowego. Z tak przygotowanych składników wyczarowano zdrowy, wyśmienity w smaku, pozbawiony sztucznych konserwantów Finał projektu BRZOSTECKIE DARY NATURY W SŁOIKU Zespół Szkół w Januszkowicach w tym roku przystąpił do międzynarodowego projektu Krokus, który prowadzony jest przez Irlandzkie Towarzystwo Edukacji o Holokauście i Żydowskie Muzeum Galicja w Krakowie. Projekt pozwala na zapoznanie uczniów szkół podstawowych i gimnazjów z tematyką Holokaustu. i barwników produkt Brzostecki specjał. 16 listopada 2012r. odbyły się zajęcia podsumowujące projekt. Doktor farmacji Pani Lucyna Samborska jest pełna uznania dla pomysłodawców i realizatorów przedsięwzięcia. Niżej prezentujemy skład oraz działanie Brzosteckiego specjału : Składniki Brzosteckiego specjału Maliny, czernice, borówki, czarna i czerwona porzeczka, ciemne winogrono, rokitnik, dziki bez, jabłka, żurawina, aronia, burak ćwikłowy. Owoce i warzywa te pochodzą z najczystszych miejsc naszego regionu, zostały przetworzone i przygotowane bez użycia konserwantów. Działanie Brzosteckiego specjału Preparat zawiera przeciwutleniacze, które cechuje właściwość wiązania wol- Nasza szkoła w ramach projektu otrzymała 120 cebulek żółtych krokusów. Celem uczczenia pamięci półtora miliona dzieci żydowskich oraz tysięcy dzieci innych narodowości zamordowanych w czasie Holokaustu, uczniowie klasy V wraz z Panią Dyrektor Ewą Ziaja i opiekunem Iwoną Szczucińską posadzili 120 krokusów nych rodników. Ich obecność korzystnie wpływa również na wzmocnienie działania układu immunologicznego organizmu oraz jego regenerację. Składniki te mają także zbawienny wpływ na serce i układ krążenia. Brzostecki specjał proponujemy każdemu, kto prowadzi intensywny tryb życia oraz chce wzmocnić swój organizm! Polecamy jedną łyżeczkę codziennie rano przed jedzeniem! Podziękowanie Pragnę serdecznie podziękować za zaangażowanie i piękną pracę Pani Dyrektor i jej Zastępcy, Nauczycielom, Uczniom, ich Rodzicom, Instruktorom oraz Wolontariuszom w ramach projektu Działaj Lokalnie 2012 pod nazwą Brzosteckie dary natury w słoiku. Dzięki wzorowej atmosferze w szkole, uczestnicy projektu mogli pogłębić swoją wiedzę, zintegrować się w działaniu oraz podzielić doświadczeniami związanymi ze zdrowym odżywianiem. Efektem wspólnej pracy tak licznej grupy osób jest ciekawa i smaczna spiżarnia, w której poczesne miejsce zajmuje Brzostecki specjał na odporność. Prezes Stowarzyszenia Razem w Przyszłość Grażyna Maziarz Projekt Krokus w ZS im. A. Mickiewicza w Januszkowicach w wyznaczonych miejscach na terenie szkoły. Każdy uczeń, który posadził cebulkę krokusa, przez 18 miesięcy będzie ją pielęgnował i obserwował jak rośnie, kwitnie i jak się rozwija. Kwitnące wiosną krokusy będą nam przypominać o dzieciach, które zginęły. Iwona Szczucińska\n13 Projekt pn. Akcja edukacyjna Szukamy rady na nasze odpady realizowany był przez Związek Gmin Dorzecza Wisłoki przy wsparciu finansowym Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Rzeszowie oraz Plastekol Organizacji Odzysku S. A. w Jaśle. Projekt obejmował dwa konkursy plastyczne: 1. Konkurs na formę przestrzenną wykonaną z odpadów opakowaniowych skierowany był do uczniów szkół podstawowych klasy I-III. 2. Konkurs na komiks ekologiczny, temat: promowanie selektywnej zbiórki odpadów opakowaniowych, skierowany był do uczniów w dwóch kategoriach wiekowych: klasy IV VI ze szkół podstawowych i klasy I III gimnazjów. Celem konkursów było podniesienie świadomości ekologicznej w zakresie zachowań proekologicznych, w tym właściwego postępowania z odpadami oraz zachęcenie młodzieży do przedstawienia własnego pomysłu na czyste środowisko. Projekt realizowany był na terenie 20 gmin Związku tj. Brzostek, Brzyska, Chorkówka, Czarna, Dębica, Dębowiec, Jasło, Jedlicze, Jodłowa, Kołaczyce, Krempna, Nowy Żmigród, Osiek Jasielski, Pilzno, Sękowa, Skołyszyn, Szerzyny, Tarnowiec, Żyraków i Miasto Jasło. W konkursie wzięło udział 85 szkół, z których wpłynęło 175 prac w dwóch kategoriach: forma przestrzenna 77 prac, komiks ekologiczny 98 prac. Laureatów konkursów wyłoniła komisja, w skład której wchodzili przedstawiciele Stowarzyszenia Artystów Ziemi Jasielskiej PLAJA, Jasielskiego Domu Kultury i Związku Gmin Dorzecza Wisłoki. Nagrody otrzymało 141 uczniów. Były to: plecaki, piłki, książki oraz pamiątkowe dyplomy. Uroczyste rozdanie nagród odbyło się w Jasielskim Domu Kultury w dniu r. z udziałem Burmistrzów i Wójtów z gmin Związku i zostało uświetnione spektaklem tanecznym wykonanym przez tancerzy Studia Tańca AT Dance Tomasza Berkowicza w składzie: grupy dziecięcej RISING STARS i grupy młodzieżowej STREET ELITE. 13 Akcja edukacyjna Szukamy rady na nasze odpady Laureatom z naszej gminy nagrody wręczał Burmistrz Leszek Bieniek. Prace wykonane w ramach konkursów prezentowane są na wystawie w Jasielskim Domu Kultury. Laureaci z Gminy Brzostek: Anna Lemek SP w Brzostku, Natalia Świstak SP w Grudnej Górnej, Aleksandra Kopeć SP w Januszkowicach, Antoni Jurkiewicz SP w Nawsiu Brzosteckim, Konrad Kmiecik SP w Gorzejowej, Dominik Wójcik Zespół Szkół w Siedliskach-Bogusz, Dominika Kuczek SP w Grudnej Górnej, Aleksandra Kawalec SP w Brzostku, Gabriela Wójtowicz SP w Nawsiu Brzosteckim, Karolina Kopeć SP w Januszkowicach, Albert Mokrzycki Gimnazjum w Januszkowicach. aa Na zdjęciach laureaci konkursu z Gminy Brzostek Medale dla brzosteckich karateków 24 listopada 2012 r. w Gorzycach odbył się turniej karate z udziałem członków UKS Kyokushin Karate w Brzostku. Klub reprezentowała 11-osobowa grupa zawodników oraz sędziowie i sekundanci. Start w kolejnych zawodach pozwolił na zdobycie nowych znajomości w świecie karate i doświadczenie wywalczone na tatami. Na podkreślenie zasługuje fakt iż każdy z naszych karateków wywalczył miejsce na podium. A oto wyniki zawodników: Aleksandra Zięba I miejsce kumite Daniel Grygiel I miejsce kumite Krzystof Bielański II miejsce kumite Marta Majewska II miejsce kumite Paulina Bulsa II miejsce kumite II miejsce kata Damian Wal III miejsce kumite Marceli Święch III miejsce kumite Piotr Przebięda III miejsce kumite Sebiastian Kolbusz III miejsce kumite Patrycja Kolbusz III miejsce kumite II miejsce kata Mateusz Sowa III miejsce kumite Wśród sędziów znaleźli się również sensei Tomasz Mendoń oraz senpai Robert Kolbusz. Organizatorzy składają serdeczne podziekowania Majce Majewskiej, Pawłowi Bulsie, Piotrowi Stasiowskiemu i Partykowi Sarnie za pomoc w rozgrzewkach, sekundowaniu oraz doping. Robert Kolbusz\n14 14 Hokus-pokus, czary-mary Niech się spełnią andrzejkowe czary Śniadanie daje moc Szkoła Podstawowa w Przeczycy przystąpiła do ogólnopolskiej akcji edukacyjnej pod hasłem Śniadanie daje moc. Tym samym znalazła się w gronie 4,5 tys. placówek oświatowych w całej Polsce, które uczą dzieci, że śniadanie to najważniejszy posiłek w ciągu dnia. Dzięki niemu nasze dzieci mają energię do nauki, lepiej koncentrują się podczas lekcji i mają siłę do zabawy. To już druga edycja programu. Patronat honorowy nad akcją objęli: Rzecznik Praw Dziecka oraz Polskie Towarzystwo Nauk Żywieniowych. Akcja była skierowana do dzieci z klas 1-3, jednak w przygotowania do uroczystego śniadania w naszej szkole zaangażowali się wszyscy uczniowie i ich rodzice. 8 listopada wszyscy wspólnie obchodzili Dzień Zdrowego Śniadania. Tego dnia dzieci wraz z rodzicami i nauczycielami zjedli wspólne śniadanie w klasie oraz rozmawiali o roli śniadania, jako najważniejszego posiłku W sobotę r. uczniowie Szkoły Podstawowej w Przeczycy bawili się na tradycyjnych Andrzejkach. Dzięki uprzejmości Pana Sołtysa i Rady Sołeckiej dzieci miały do dyspozycji salę taneczną i gościnną Domu Ludowego, gdzie przez cały dzień trwała dobra zabawa. Członkowie Rady Rodziców i trójek klasowych przygotowali poczęstunek dla wszystkich dzieci (ciepła herbata, soki, owoce, kanapki, słodkości), a Grono Pedagogiczne czujnym okiem dbało o właściwą organizację i bezpieczeństwo młodzieży. Jednak najbardziej interesującym punktem programu były oczywiście andrzejkowe wróżby, które prowadziła Pani Elżbieta Warchał. Chętni do zabawy mogli dowiedzieć się jacy są, wyciągając z koszyka cyfrę, która symbolizowała jedną z planet w ciągu dnia. Pomysłów na zdrowe posiłki było mnóstwo. Uczniowie mieli okazję wykazać się zdolnościami kulinarnymi oraz wiedzą na temat zasad zdrowego odżywiania. Na stołach królowały kolorowe kanapki, soki, sałatki oraz owoce i produkty mleczne. Dzień Zdrowego Śniadania był pełen Ogłoszenie Burmistrza Brzostku Zgodnie z Ustawą z dnia 13 września r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach tekst jednolity: (Dz.U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008) i Uchwałą Nr XXXII/262/2005 Rady Gminy w Brzostku z dnia 29 grudnia 2005r. w sprawie szczegółowych zasad utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Brzostek Rozdział II, 4 pkt 3 i 4 Układu Słonecznego i jej znaczenie odnośnie do człowieka. Podobnie liczby ukryte w nadmuchanych balonach informowały uczestników zabawy, jakimi są uczniami, np. 3 to klasowy gaduła, a 5 to szkolny łobuziak. Salwy śmiechu wybuchały, gdy jedną z wróżb, było wyciąganie z worka wstążki z przymocowanym rekwizytem, charakterystycznym dla danego zawodu, np.: nici to krawcowa, chochla kucharz, but szewc i inne, które informowały uczestników kim będą w przyszłości. Najmłodszych bardzo ciekawiła wróżka z koszykiem pełnym kolorowych kulek, a każdy z kolorów wróżył, co ich czeka w najbliższym roku, np. żółty to wspaniałe wakacje. Po tych i wielu jeszcze innych wróżbach i zabawach uczniowie świetnie bawili się na dużej sali tanecznej Domu Ludowego w Przeczycy z nadzieją, że za rok znów do wróżenia wrócimy. Wieczorem Rada Rodziców zorganizowała Zabawię Andrzejkową dla dorosłych, z której całkowity dochód został przeznaczony na dofinansowanie planowanego zakupu placu zabaw przy tutejszej szkole. Dziękujemy wszystkim uczestnikom zabawy, którzy chcieli się z nami bawić, a tym samym przyczynili się do realizacji tak szczytnego celu, jakim jest budowa placu zabaw. U.P. dodatkowych atrakcji. Dzieci przygotowały ciekawe stroje, rozwiązywały zagadki, rebusy, uczestniczyły w klasowych konkursach. A wszystko po to, by promować zdrowe odżywianie, jako podstawę rozwoju fizycznego i intelektualnego dzieci w wieku szkolnym. M.A. Urząd Miejski w Brzostku przypomina: Każdy właściciel nieruchomości jest zobowiązany do: 1. uprzątnięcia błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z chodników położonych wzdłuż nieruchomości, przy czym za taki chodnik uznaje się wydzieloną część drogi publicznej służącą dla ruchu pieszego położoną bezpośrednio przy granicy nieruchomości. Właściciel nieruchomości nie jest zobowiązany do uprzątnięcia chodnika, na którym jest dopuszczony płatny postój lub parkowanie pojazdów samochodowych, 2. likwidowania powstałych na dachach sopli i zwisów śniegowych. Burmistrz mgr inż. Leszek Bieniek\n15 Dzień życzliwości Życzliwość to uśmiech, ciepłe spojrzenie, kilka dobrych słów, niewymuszona grzeczność. JAK BYĆ ŻYCZLIWYM? Wystarczy kierować się zasadą: traktuj innych tak, jak sam chciałbyś być traktowany. 21 listopada to Dzień Życzliwości i Pozdrawiania. To 15 III Raut Niepodległości zorganizowany przez Wspólnotę Ziemi Dębickiej 10 listopada 2012 r. w Państwowej Szkole Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Dębicy odbył się III Raut Niepodległości zorganizowany przez Stowarzyszenie Wspólnota Ziemi Dębickiej. Na uroczystość przybyli posłowie, władze samorządowe i powiatowe, księża, siostry zakonne, kombatanci, rodzice oraz uczniowie laureaci konkursu literacko-plastycznego ze wszystkich gmin powiatu dębickiego. Na tym niezwykłym spotkaniu podsumowano konkurs Niepodległość jest z nas. Sylwetki niezłomnych z Podkarpacia w trosce o prawdę i niepodległość Rzeczypospolitej w XX wieku, który obejmował wykonanie pracy plastycznej lub prezentacji multimedialnej. Wśród laureatów tego powiatowego konkursu znalazły się: Natalia Brocławik z Publicznej Szkoły Podstawowej w Brzostku oraz Ewelina Ryba i Paulina Maziarz z Gimnazjum w Brzostku. Prace zostały wykonane przez uczennice pod kierunkiem Pani Ewy Samborskiej i Pana Pawła Batyckiego. Dziewczyny za swoje prace otrzymały nagrody dyplomy i dotykowe telefony komórkowe. Następnym punktem programu była wystawa poświęcona ks. Kardynałowi Adamowi Kozłowieckiemu. Ekspozycja Fot. P. Batycki szczególna okazja, by zastanowić się czy jesteśmy wobec siebie życzliwi. W Publicznej Szkole Podstawowej w Brzostku organizacją tego święta zajęła się klasa IVa z wychowawczynią Panią Eweliną oraz Panią Elą, które zadbały, aby ten dzień był naprawdę wyjątkowy. Od rana uczniowie odświętnie ubrani witali wszystkich wchodzących do szkoły radosnym uśmiechem i koszem pełnym słodyczy. Na tak serdeczne przyjęcie nikt nie pozostawał obojętny. Atmosfera życzliwości udzielała się wszystkim. Uczniowie IV a postanowili też podzielić się uśmiechem i dziecięcą spontanicznością z pracownikami i podopiecznymi Warsztatów Terapii Zajęciowej w Brzostku. Zaprezentowali tam krótką część artystyczną i obdarowali wszystkich słodkościami. Wizyta uczniów spotkała się z niezwykle miłym i serdecznym przyjęciem. Pani Ola kierownik warsztatów była zachwycona tą niecodzienną wizytą i powiedziała, że dzieci tego dnia wniosły dużo słońca, uśmiechu oraz pozytywnej energii do ich placówki. Ze swej strony również obdarowała uczniów słodyczami. Chociaż następny Dzień Życzliwości będzie dopiero za rok, to mamy nadzieję, że jego cząstka zostanie w naszych sercach na długo. Pamiętajmy, że pozytywna energia, którą przekazujemy w świat do ludzi, wraca do nas z nawiązką! Warto być życzliwym! atsz zawierała zdjęcia opowiadające o życiu duchownego pochodzącego z Podkarpacia, a pracującego w placówkach misyjnych w Zambii. Ksiądz Kozłowiecki swoim życiem głosił, że tylko w Chrystusie jest źródło szczęścia i ratunek dla świata. Naznaczony ciężarem nieludzkich przeżyć w Auschwitz oraz Dachau (łącznie pięć lat), szerzył ideę przebaczania i pojednania. Angażował się w sprawy zwykłych ludzi, ale także w wydarzenia, które miały wpływ na przyszłość Europy i Afryki. Niebywałą atrakcją dla wszystkich zebranych był koncert gwiazdy wieczoru Mietka Szcześniaka, który zachwycił nie tylko pięknym wykonaniem utworów muzycznych, ale również głębokimi przemyśleniami płynącymi z jego piosenek. Na zakończenie wszyscy chętni mogli wyśpiewać swoją radość z niepodległości Polski. Uczestnicy rautu otrzymali śpiewniki Na żołnierską nutę, które zawierały części pieśni i piosenek, jakie na przestrzeni dziesięcioleci towarzyszyły powstańcom, legionistom i żołnierzom polskim w znoszeniu tułaczki i ciężkiego ich życia. Każdy mógł śpiewem ukazać swój patriotyzm i oddanie ukochanej Ojczyźnie. atsz\n16 16 WYWIAD Z KSIĘDZEM DARIUSZEM PORZUCZKIEM WIKARIUSZEM BRZOSTECKIEJ PARAFII Gminna Biblioteka Publiczna w Brzostku zaprasza wszystkie dzieci w wieku 6-12 lat na bezpłatny komputerowy kurs języka angielskiego FunEnglish.pl. Kurs składa się z kilkuset gier, piosenek karaoke, filmów, fotolekcji i ćwiczeń. Dzieci korzystają z niego samodzielnie potrzebny jest im tylko komputer z dostępem do Internetu. Wystarczy, aby dziec- Od niedawna pracuje Ksiądz w naszej parafii, proszę opowiedzieć skąd Ksiądz pochodzi. Pochodzę z bardzo pięknej wioski o nazwie Krzywa, która wchodzi w skład parafii pod wezwaniem św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Czarnej Sędziszowskiej. Nasza parafia otoczona jest ze wszystkich stron lasami głownie iglastymi, skąd też wzięły nazwy poszczególnych wiosek wchodzących w skład mojej rodzinnej parafii: Czarna, Krzywa, Ruda i Cierpisz. Parafia, z której pochodzę liczy sobie już ponad 400 lat swego istnienia i pochodzą z niej nasi lokalni bohaterowie i patrioci a pośród nich wielu żołnierzy, którzy bronili i oddali życie za naszą Ojczyznę. Z mojej rodzinnej parafii pochodzi męczennik Oświęcimia błogosławiony ksiądz Rektor Seminarium w Tarnowie Roman Sitko, który w nieludzkich warunkach oddał życie, by jego studenci, klerycy mogli być wolni i po prostu żyć. Inną wielką postacią był też rektor Seminarium w Tarnowie Ks. Władysław Świder, też więzień obozowy i człowiek wszechstronnie wykształcony, wzór człowieczeństwa i kapłaństwa. W takiej scenerii i atmosferze rodziło się moje powołanie i droga do Chrystusowego kapłaństwa. Co jest Księdza największym sukcesem? Moim największym sukcesem, o ile mogę tak powiedzieć jest to, że udało mi się zrealizować marzenie, które tkwiło gdzieś w głębi dziecięcego i młodzieńczego serca, by zostać księdzem. Odkąd pamiętam chciałem być księdzem, ale to nie była łatwa decyzja. Z jednej strony chciałem, a z drugiej bardzo się bałem czy dam radę, czy wytrwam i podołam tym trudnym zadaniom i oczekiwaniom ze strony ludzi, do których jestem posłany. Ciągle czuję się niegodny tego powołania, którym Pan Bóg mnie obdarzył. Jest wielu innych, lepszych ode mnie. Czemu właśnie ja??? Na to pytanie nie potrafię odpowiedzieć. Co sprawia Księdzu największą radość w posłudze kapłańskiej? Moja posługa kapłańska trwa już prawie 10 lat. Jest wiele takich chwil, które sprawiają mi radość w tej posłudze. Na uwagę zasługują chwile, gdzie czuję się najbardziej potrzebny tj. przy ołtarzu nie wyobrażam sobie dnia bez Mszy Świętej, której bym nie sprawował, posługa w konfesjonale lubię tam być i pomagać ludziom wracać na właściwe ścieżki życia, posługując chorym zwłaszcza w ostatniej posłudze tutaj na ziemi, pomagając im w przejściu na tzw. drugą stronę i spotkaniu się z Panem Bogiem twarzą w twarz w niebie. A też takie zwyczajne spotkania z ludźmi w szkole, na plebani, ulicy. Wielką radość sprawia mi, gdy mogę być wśród tzw. sprawnych inaczej na Warsztatach Terapii Zajęciowej i w Środowiskowym Domu Samopomocy. Tam w tej atmosferze widzę, że jestem na właściwym miejscu i chcę trochę radości i uśmiechu dawać tym ludziom. Co chciałby Ksiądz zrobić dla tej parafii w najbliższym czasie? Dopiero można powiedzieć, że raczkuję w tej parafii. Co chciałbym dla tej parafii w najbliższym czasie zrobić? Jest to trudne pytanie. Marzeń i planów jest wiele nie chcę mówić o konkretach, bo boję się, żeby nikogo nie zawieść, gdyby nie udało się czegoś zrealizować. Głównym planem i zadaniem moim jest na miarę ludzkich możliwości stylem życia, sposobem bycia, posługą i słowem moim parafianom ukazywać, dawać i prowadzić do Chrystusa, który mnie powołał i przez Ks. Biskupa posłał do tej parafii. Czego chciałby życzyć Ksiądz czytelnikom Wiadomości Brzosteckich? Chciałbym życzyć sobie i czytelnikom udanej współpracy i po prostu, aby byli z mojej posługi zadowoleni. Postaram się dobrze wypełniać zadania i powierzone mi obowiązki. Za wszelkie niedociągnięcia i uchybienia z mojej strony z góry przepraszam. Jestem tylko człowiekiem. Wiem, że w wielu dziedzinach mógłbym lepiej swoje zadania wypełnić. Proszę o wyrozumiałość. Powierzam się moim parafianom modlitewnej pamięci. Dziękujemy za rozmowę! atsz Bezpłatny komputerowy kurs języka angielskiego ko uczyło się w bibliotece dwa razy w tygodniu przez niecałą godzinę, aby w ciągu kilku miesięcy można było zobaczyć pierwsze efekty nauki. Kurs to nie tylko nauka, ale też dobra zabawa. Dzieci w świecie FunEnglish.pl przeżywają przygody wraz z bohaterami gier i filmów i uczą się bezpośrednio od native speakerów. FunEnglish.pl tworzy sytuacje komunikacyjne i sprawia, że dzieci mówią i myślą w języku angielskim. Dzięki temu postępy w nauce są znacznie szybsze niż w tradycyjnych metodach nauczania. Kurs składa się z sześciu bloków podzielonych na 11 podrozdziałów. W skład każdego podrozdziału wchodzi gra edukacyjna, krótki film, piosenka karaoke i foto-lekcja oraz ponad 20 ćwiczeń. Po przejściu przez wszystkie bloki dziecko zapozna się z prawie tysiącem zwrotów przydatnych w 90% sytuacji komunikacyjnych. Cały kurs zajmuje około dziewięciu miesięcy. Przez cały czas trwania kursu dzieci będą mogły liczyć na pomoc pracowników biblioteki. A po jego zakończeniu każde dziecko otrzyma specjalny certyfikat. Biblioteka otrzymała dostęp do kursu bezpłatnie, dzięki udziałowi w projekcie FunEnglish w bibliotece. Kurs FunEnglish.pl, a także kurs angielskiego dla dorosłych angielski123.pl oferuje bezpłatnie wszystkim bibliotekom publicznym firma Funmedia. Informacji na temat komputerowego kursu FunEnglish.pl udziela: Maria Kawalec Gminna Biblioteka Publiczna w Brzostku kontakt: tel\n17 W historii Polski każdy miesiąc ma swą tragiczną wymowę, o czym nie zawsze pamiętamy, gdyż media chcą wmówić społeczeństwu, że liczy się tylko: sława, bogactwo, moda i uroda. Kto steruje większością stacji telewizyjnych, skoro często ośmieszany jest chrześcijański system wartości i historyczny dorobek Polaków? W najnowszych dziejach naszej Ojczyzny były dwa tragiczne grudnie: 1970r. i 1981r. Oto najważniejsze fakty. GRUDZIEŃ Komunistyczny rząd pod kierownictwem W. Gomułki ogłosił 12 grudnia 1970r. drastyczną podwyżkę cen żywności. Na wieść o tym w Gdańsku, Gdyni i Szczecinie zaczęli strajkować robotnicy, bo ludziom żyło się już coraz trudniej. Tłumy demonstrantów wyszły na ulicę. Milicja działała bardzo brutalnie, katowała zatrzymanych i aresztowani zostali działacze komitetów strajkowych. Wówczas w Gdańsku protestujący podpalili budynek wojewódzkiego komitetu partii komunistycznej (PZPR). 15 XII kierownictwo tejże partii na szczeblu centralnym w Warszawie podęło decyzję o użyciu broni palnej przeciwko demonstrantom, a wojsko wkraczało do miast. 16 XII władza partyjna w województwie gdańskim nawoływała do podjęcia pracy w następnym dniu. Rankiem 17 XII tysiące osób udało się do swych zakładów. Wówczas do idących ludzi, przy wiadukcie koło stacji Gdynia Stocznia, wojsko bez ostrzeżenia otworzyło ogień z broni maszynowej. W tej masakrze zginęło kilkadziesiąt osób! Dalsze demonstracje w Szczecinie i na 17 Ubeckie metody, czyli o niszczeniu kłamstwem (cz. XX) Polskie miesiące GRUDZIEŃ całym Wybrzeżu doprowadziły do nowych ofiar wśród ludności cywilnej. Z polecenia władz komunistycznych, dla ukrycia rozmiarów masakry, ciała ofiar pakowano w plastikowe worki i chowano potajemnie nocą. Dokładna liczba zabitych osób przez milicję i wojsko nie jest znana, gdyż bezpieka (SB) zniszczyła wszelką dokumentację na ten temat. W samym tylko Szczecinie było 147 ofiar śmiertelnych, o wiele więcej w całym Trójmieście (Gdańsk Gdynia Sopot). Ogólne zginęło kilkaset osób, a około 2 tysiące zostało rannych. Do dziś nie wiadomo, kto z władz komunistycznych, milicji lub wojska ponosi odpowiedzialność za te zbrodnie! GRUDZIEŃ 1981 STAN WO- JENNY. W niedzielny poranek 13 grudnia 1981r. Polacy dowiedzieli się o wprowadzeniu stanu wojennego. Gen. W. Jaruzelski ogłosił to w radiowo-telewizyjnych przemówieniach. Wcześniej, bo już przed północą, wojsko i milicja zaczęło obstawiać ulice miast, zablokowano połączenia telefoniczne oraz rozpoczęto aresztowania. Łącznie internowano około 7 tysięcy działaczy Związku Zawodowego Solidarność. Wprowadzono godzinę milicyjną, czyli zakaz przebywania na ulicach od godziny 22. do 5 rano. Władza ograniczyła swobodę poruszania się, kontrolowano pojazdy cywilne oraz pieszych, każdy obywatel musiał mieć przy sobie dokument tożsamości. Natomiast w zakładach pracy przeciwko strajkującym robotnikom wysłano milicję i jej specjalne oddziały ZOMO, znane z bezwzględności. Do największej tragedii doszło w kopalni WUJEK na Górnym Śląsku. Tam milicjanci strzelali do strajkujących i zabili 9 górników, a kilkudziesięciu zranili! Trzeba pamiętać, że pod względem prawnym stan wojenny był wojskowym zamachem stanu skierowanym przeciwko społeczeństwu. Stan wojenny bronił interesu tylko wąskiej grupy komunistycznych aparatczyków. Na szczęście zdelegalizowana Solidarność nie dała się sprowokować konfrontacyjnym działaniom władz i nie doszło do walk. Społeczeństwo polskie zdało egzamin z odpowiedzialności. Dlatego przez kilkanaście miesięcy stanu wojennego panował względny spokój, a nad losem Polaków czuwał autorytet Ojca Świętego Jana Pawła i represje miały ograniczony charakter. Obecnie lewicowe media relatywizują tamte wydarzenia, zaś kryptokomuniści głoszą teorię tzw. mniejszego zła. Stawiają tezę, że grudniowe wydarzenia miały uchronić Polskę przed interwencją sowiecką. Jednak dokumenty wskazują wyraźnie, że gen. Jaruzelski zgodził się na użycie broni w grudniu 1970r., kiedy był ministrem Obrony Narodowej. Natomiast w 1981r. sam prosił władze Związku Sowieckiego o zbrojną interwencję w Polsce. Ponieważ powyższe zbrodnie nie zostały należycie osądzone, dlatego wśród dawnych aparatczyków odżywa pokusa stosowania ubeckich metod niszczenia ludzi kłamstwem (cdn.) Opracował Zespół z wykorzystaniem publikacji: W. Roszkowski, Historia Polski\n18 18 Na Słonecznej słońca wiele Chociaż zima w progi przyszła Puchem miękkim wszystko ściele Kryje chowa ściska A dzieciarnia się raduje Śnieżki gniecie sprawnie Biega, rzuca i baluje Tak się bawi ładnie Opowieści dawnej treści ulica Słoneczna i Węgierska Fragment ulicy Słonecznej Rześkie powietrze ogarnia całą Ziemię Brzostecką. Mroźny wiatr maluje na twarzy rumieńce. Chociaż nieśmiało przedziera się słońce jednak ziąb szybko przenika. Chodniki wybrukowane, równe błyszczą lustrem cienkiego lodu. Chociaż nie bardzo widać, to jednak pod nogami czuć śliskość. Szczególnie starsi ludzie idą ostrożnie z pochylonymi głowami. Ciężko stawiają krok po kroku przystają, przekładają torby zakupów z ręki do ręki i idą dalej. Strach przed upadkiem paraliżuje kroki. Tylko dzieci nie robią sobie nic ze ślizgawicy. Dziewczyny w zgrabnych bucikach na wysokich obcasach, na koturnach równo i rytmicznie, odważnie przechodzą. Przyroda zaś jakby zamarła. Drzewa gołe, tylko gdzieniegdzie ptak przelatuje i siada na konarach. Iglaki okryte czapą zimowego puchu stoją jak zaczarowane wróżki. Cicho tu i spokojnie zawsze wokół kościoła, który bez względu na porę roku, jest ten sam dostojny, duży. Z jego wieży słychać od czasu do czasu dźwięk dzwonów. To właśnie on wzywa do odmówienia modlitwy Anioł Pański rzadko dzisiaj już pamiętają o modlitwie młodzi ludzie. Ten dzwon wzywa też wiernych na Mszę św., czy też odprowadza zmarłych na cmentarz. Schodząc od kościoła wchodzimy w ulicę Słoneczną. I tutaj zaszły wielkie zmiany w scenach mojego widzenia. Po lewej stronie stoi duży nowoczesny dom parafialny, w którym mieszkają czterej księża, jest kancelaria parafialna oraz salki, w których odbywają się spotkania ministrantów, próby chóru parafialnego, zebrania organizacji parafialnych, takich jak: Caritas-u, KSM-u, Akcji Katolickiej, kół misyjnych, Rady Parafialnej. Przed laty na tej parceli stał mały dom z gankiem owitym dzikim winem i mieszkały w nim dwie samotne kobiety Aniela i Kasia. Aniela dużej postury kobieta, spełniała posługę w kościele, sprzątała, ubierała kwiatami ołtarze i dzwoniła dzwonem. Kasia zaś była drobnej postury i wspierała się na lasce. Była kobietą bardzo pracowitą, nawet wtedy kiedy była chora i w podeszłym wieku zbierała pudełka i kartony z opakowań towarów w sklepach, a potem paliła je pod kuchnią gotując sobie strawę i ogrzewając dom. Ponadto chodziły te kobiety na zarobek skubanie piór, pielenie w ogrodzie, łuszczenie grochu i inne drobne zajęcia wykonywały u bogatszych gospodarzy, którzy płacili za pracę wyżywieniem. Utarło się w tradycji brzosteckiej nazywać ten dom szpital a właściwie mówiono śpitol. Obok stała jedyna w Brzostku willa Wołowców. Mieszkały w niej 4 siostry z rodzinami, które żyły w przyjaźni. Właściwie to tylko Helena była stałą mieszkanką małego domku przy willi, a pozostałe z rodzinami zjeżdżały się na święta i wakacje. Helena Wołowiec znakomicie gotowała, wypiekała specjalne ciasteczka, robiła ziołowe nalewki, jak również prowadziła duży ogród warzywno-owocowy. Duża willa była po części budynkiem wynajmowanym przez młodych nauczycieli na dorobku. Czas mijał i odchodziły do wieczności kolejne siostry. Dziś syn Wandy Ruchlewicz nauczycielki i więźniarki Ravensbrück Andrzej wraz z żoną Czesławą pieczołowicie remontuje tkniętą wiekiem willę, dba o ogród i jest godnym właścicielem tych włości. Ciut dalej w ogrodzie stał parterowy dom Szybowiczów z warsztatem stolarskim. Dwaj bracia Szybowiczowie stolarze robili okna, drzwi, proste meble i byli zawołanymi rzemieślnikami, a pracy było dużo, bo też i zniszczenia wojenne na naszym terenie długo było widać. Potem rosły nowe domy i miejscowi budowlańcy mieli moc pracy. Dziś tego domu już nie ma. Stoi nowy dom lekarza Nowka, dom Leszka Szybowicza, a dalej na rozległych polach wiodących od cmentarza po ulicę Słoneczną, gdzie szumiały łany zbóż i wiły się zagony ziemniaków, traw i różnorakich warzyw, powstały działki budowlane. Dziś na tych działkach powstały nowoczesne domy mieszkalne, a obok nich ogrody kwiatowe, z tyłu budynki gospodarcze, wszystkie ogrodzone i oddzielone od siebie. Pierwszym z nich jest duży dom mieszkalny Grażyny i Jana Szybistów z zakładem kamieniarskim w tyle, a potem Samborskich, Żarnowskich, Fryców, Gajdów, prof. Jana Winiarza znanego prawnika, Stanków, Klębów, Urbanów, Kuczwarów. Chociaż dzisiaj zmienili się już właściciele niektórych włości, to jednak z sentymentem wspominamy tych, którzy na tej ziemi byli pierwsi. W dali widnieje cmentarz parafialny, wokół którego stoją pnie ściętych lip, kasztanów i akacji. Idąc do góry ul. Słoneczną mijamy włości Koców, dzisiaj tutaj mieszka ich wnuk Jerzy wraz z rodziną. Dalej rozciągają się pola aż do posesji Kutynów. W tym dużym budynku mieszkalnym mieszkają cztery pokolenia: prababcia Anna Zięba, babcia Zuzanna Kutyna długoletnia nauczycielka syn Marian Kutyna wraz z żoną i synem, który jest przedstawicielem czwartego pokolenia rodziny. W domu panuje zgoda, przyjaźń i wzajemne zrozumienie. Prawa strona ul. Słonecznej rozpoczyna się ogrodem i budynkami gospodarczymi wraz z domem rodziny Pruchników. Tutaj na podwórzu słychać jeszcze pianie koguta, jak również kwakanie kaczek, chociaż i tutaj nie ma już dużego gospodarstwa niestety starzy ludzie odchodzą, a młode pokolenie wraca ze szkół i pracuje już w wyuczonym zawodzie. Za posesją P r u c h n i k ó w dawniej była duża przestrzeń zasiana zbożem, koniczyną, zasadzona ziemniakami. Dziś stoi duży nowoczesny dom mieszkalny rodziny Wojdyłów, w którym jest zakład stolarski. Cała posesja ogrodzona jest, gdyż i na tę ulicę wkroczyły szybko jadące samochody, nie tylko osobowe. Obok tej posesji są obecnie włości rodziny Wójcików tuż przy rodzinnym domu Kobaków. Dawniej stał tutaj mały dom, w którym mieszkały dwie samotne kobiety Julia i Rózia. One też żyły z pracy zarobkowej u bogatszych gospodarzy, a kiedy ogarnęła ich niemoc opiekowały się nimi siostry PCK. Kolejnym domem mieszkalnym jest Ogrodnikówka. Dawna właścicielka miała szczególne nabożeństwo do Matki Bożej i dlatego też w oknie stała statua Madonny, a obok niej kwiaty. Dzisiaj mieszkają tutaj wnukowie i tradycje babci podtrzymują po dziś dzień. Następny dom mieszkalny od rodziny Garstków zakupili Wanda i Kazimierz Wołowcowie. Poczynili modernizację i mieszkają wraz z córką Bożeną i jej\n19 Z Brzostku w świat tylko praca z miłością ku Bogu podejmowana jest zasługująca i zbawcza Każda inna choćby najbardziej heroiczna nie dokona odkupienia człowieka. Dorobek pracy zewnętrznej dla naszego życia wewnętrznego leży w tym, że praca w wysiłku i trudzie obnaża oblicze naszej duszy i odsłania jej właściwy wyraz kardynał Stefan Wyszyński Grudniowa aura zimowa spowiła cały świat. Drogi pokryte śniegiem i bielą szronu błyszczą jak srebrne wstęgi. Pola zaciągnięte płótnami srebrzą się w słońcu okryciem śniegu. Drzewa nagie otworzyły widok przestrzeni. Iglaste lasy posmutniały, okryte ciemnozielonymi igłami, a gałązki zwisają w dół z ciężko osadzonymi kupkami śniegu. Krzewy jakby zmalały i stoją jak kopki okryte płaszczem bieli, i tylko tu i ówdzie jeszcze gdzieś w dali czerwieni się zmarznięty owoc dzikiej róży, koralik kaliny, czy też granatowa kuleczka tarniny. Czasami przebiegnie samotny szaraczek, czy też stadko saren w poszukiwaniu pożywienia. Gdzieniegdzie gromadka bażantów grzebiąc w zamarzniętej ziemi wyszukuje dla siebie przysmaków. Cisza i spokój dookoła panują. Tylko wiatr gra swoją zimową melodię poruszając zwisającymi drutami trakcji elektrycznej i telefonicznej. Ta błoga cisza przerywana jest od czasu do czasu furgotem gołębi lecących stadkiem oraz krzykiem gawronów wołających kra, kra Małe, szare polskie wróbelki, a jest ich coraz mniej, szukają wśród gałęzi i konarów drzew smakołyków. Sójki wrzaskliwe coraz bliżej fruwają wokół drzew, nawet tych w sadach owocowych. Sikorki zaś z domków, deseczek- -karmników wydziobują tłuszcz ze skórek słoniny zawieszonej przez gospodynie 19 rodziną. Na podwórzu Kazimierz prowadzi zakład kamieniarski. Gwarno tutaj, bo przyjeżdżają nabywcy, zainteresowani pracami zakładu, jak również zjeżdża się rodzina i znajomi, gdyż gospodarze są życzliwi i pełni pogody ducha. Dalej stoi posesja długoletniego organisty, nieżyjącego już Stefana Czecha. Dawniej dom ten rozbrzmiewał muzyką, gdyż organista prowadził także kapelę muzykującą na weselach i innych uroczystościach nie tylko rodzinnych, ale także państwowych. Dzisiaj w domu tym mieszka samotnie jego żona. Kolejnymi zabudowaniami są domy Kobaków, Lisów, Śliwów, a na rozdrożu stoi duży piętrowy dom Piątków wybudowany na działce zakupionej od Frankiewiczów. Po Frankiewiczach został drewniany dom, w którym już nikt nie mieszka. Dalej przy tej ulicy rosną jak grzyby po deszczu nowoczesne domy, a co jeden to inny architektonicznie i bardziej wygodny. W jednym z nich jest prywatny zakład rehabilitacyjny prowadzony przez Agnieszkę Kaput, a całkiem wyżej zakład Jędrzejczyka, który prowadzi warsztat naprawczy samochodowy. I jeszcze dalej jest gospodarstwo Potrzebów, Ziębów, Skórskich, Fryców. Dalej wąska droga prowadzi pod monumentalny Krzyż Jubileuszowy. Stoi on wysoko na wzgórzu, jakby chciał ogarnąć swymi ramionami wszystkich ludzi tej parafii i przejeżdżających turystów. Zwykle jest tam pusto, tylko niekiedy samotne kobiety odmawiają różaniec, czasem z procesją przychodzą wierni, a w maju maturzyści właśnie tutaj zatapiają się w zadumę. Piękny stąd widok na dolinę Wisłoki, Równie, lasy skurowskie Prostopadle do ulicy Słonecznej wije się wąska ulica ks. Kazimierza Ostafińskiego. Jeszcze nie tak dawno były tu zwykłe pola uprawne, na łąkach pasły się krowy, kozy, owce. Dzisiaj powstaje dom koło domu i coraz bardziej zagęszcza się ten obszar. Od ulicy Słonecznej w stronę Kleci biegnie ulica Węgierska, która dawniej ponoć była szlakiem wiodącym na Węgry. Przy tej ulicy są działki budowlane i zabudowania: Szczygłów, Kulów, Spichów, Nawracajów, Mikrutów, Oprządków, Stanaszków, Zygułów. Po drugiej stronie ulicy są duże zabudowania Frankiewiczów, Dziedziców, Kalinów, Wodziszów i duży rodzinny dom Serwińskich. Przy tej ulicy są też posesje Rozwadowskich, Staniszów oraz zabudowania nieżyjącego już malarza Czerkiewicza. Ulica ta krzyżuję się z tzw. Drogą Umarłą (dziś ul. Południowa). Właściwie tutaj powstało całe duże nowoczesne osiedle mieszkaniowe. Budują się nowi właściciele tej ziemi, wyrastają nowoczesne domy, garaże, a wokół nich ogrody, oczka wodne, skalniaki i cała gama nowoczesnego ogrodzenia zabudowań. Widok z tej części Ziemi Brzosteckiej o każdej porze dnia i roku kusi przechodnia, aby się zatrzymał i podziwiał krajobraz oraz całą przestrzeń. W grudniowej aurze ta ziemia nabiera srebrno-białych kolorów, a za kilka dni zostanie ubarwiona choinkami oświetlonymi różnobarwnym światłem, bombkami i łańcuchami, na ogrodzeniach i dachach domów będą wisieć kolorowe światła, a na drzwiach wejściowych będzie wisiał kolorowy wieniec bożonarodzeniowy. Pięknie ozdobiona jest ta ulica rokrocznie. Pewnie i w tym roku będzie wieść prym w świątecznym ozdabianiu ulic. Zuzanna Rogala Człowiek w tej zimowej aurze jakby zwolnił nieco. Między zabudowaniami rzadko widać uwijających się gospodarzy, bo też i gospodarstwo dzisiaj jest inne, bardziej nowoczesne, mniej uciążliwe, ale jak dawniej zapisane rytmem dnia codziennego. Ranny obrządek w oborze, karmienie zwierząt, dojenie krów, a potem praca i zabiegi pielęgnacyjne, to znowu porządkowanie w stodole, w szopie, w piwnicy a kobiety z dziećmi w domu jak zwykle W januszkowickich Działach dzisiaj żyje się ciekawie, lżej i spokojniej. Tam ludzie pracują z wielką radością i oddaniem. Przed laty tutaj było bardziej uciążliwie i żyło się ciężej, bo przysiółek oddalony jest od centrum wsi od szkoły, kościoła, sklepu, przystanku autobusowego dość daleko. Nie było też drogi bitej, a dzieci do szkoły, czy też ludzie szli ścieżkami wyżłobionymi koleinami przez furmanki, które były podstawowym środkiem lokomocji na tej ziemi. Uciążliwość polega też na tym, że szmat drogi przechodzi się przez las, w którym od lat żyją dziki, sarny, jelenie, wilki, które od czasu do czasu wkraczają nawet do wsi. Trzeba mieć odwagę, aby iść tamtędy wieczorem. Aby dojść na godzinę 8 rano dzieci musiały wychodzić z domu czasem szarówką o świcie. Jeszcze wcześniej szli ludzie na ranną Mszę roratnią, a już całkiem po południu szczególnie zimą wracali do domu, kiedy było ciemno. Ale ludzie żyjący od pokoleń na Działach januszkowickich są mocnymi osobowościami, zatopieni w pracy i to w pracy z miłości do Boga i ludzi. Są życzliwi dla siebie i nawzajem przyjacielscy, umiejący się wspierać, nieść sobie pomoc w potrzebie, trwają tam na tej ziemi, gospodarzą i całkiem nieźle się mają. Młodsze i całkiem młode pokolenie razem ze starszymi pokonuje trudności życiowe, a potem 35-lecie ślubu Bernadety i Stanisława Mokrzyckich. Siedzą od lewej: syn Bronisław, córka Elżbieta, Jubilaci, syn Wojciech. Stoją od lewej: córka Danuta, córka Maria i córka Małgorzata Dawida Dokończenie na stronie 20\n20 20 Dokończenie ze strony 19 w dorosłość wyrusza z tej ziemi w świat. Najpierw do szkół, a osiągnąwszy rzetelną wiedzę i umiejętności po otrzymaniu dyplomów poszukuje pracy z dala od domu. Jednak największą ostoją i miejscem podczas świąt i urlopów jest dom rodzinny tam na Działach w Januszkowicach. Tam ciągnie ich miłość, gdyż nią właśnie napawani byli w latach młodości. Wśród mieszkańców Działów Siostra Dawida ze starszą generacją wnucząt Stanisława i Bernadety na Dwie siostry - Marysia i Małgorzata w Paryżu przed Wieżą Eiffla 35-leciu ślubu januszkowickich bez trudu odnajduję Bernadetę i Stanisława Mokrzyckich. Wspaniali to ludzie, doskonali rodzice, dziadkowie, sąsiedzi, wierni Bogu i bliźnim. Ich życie też nie rozpieszczało. Urodzeni w latach 30-tych ubiegłego stulecia. Dzieciństwo przypadło im na czas II wojny światowej. Strach, cierpienie, głód, nieustanny lęk i niewygody towarzyszyły im codziennie. Po wojnie Stanisław młody, zdrowy chłopak z wielodzietnej rodziny 10 dzieci postanowił szukać zarobku. A że wyuczony był rzetelnej pracy i w naszych terenach trudno było o pracę zarobkową, wyjechał w góry do pracy w lesie. Żadnej roboty się nie bał. Tam wynajął się do ścinania drzew i wywózki z lasu. Była to bardzo ciężka i niebezpieczna praca i to praca ręczna. Najpierw we dwóch ścinali piłą ręczną drzewo, potem obcinali gałęzie i zapinali do koni zwożąc bale drzewne na plac. Trzeba było mieć dużo krzepy, żeby podołać tak dzień za dniem pracować. Ale polskie przysłowie mówi: Gdzie się z chęcią zejdzie praca, tam się zawsze trud opłaca. I rzeczywiście opłacił się trud, bo zarobione tam grosze składał Stanisław na budowę domu i założenie własnej rodziny. Tam też poznał żonę Bernadetę Brej z Dobrynia, ładną dziewczynę z wielodzietnej rodziny, która też miała na uwadze zbieranie pieniędzy na przyszłość. Pracowała w lesie przy sadzeniu drzewek. Tam zrodziła się miłość na dobre i na złe, na całe życie. I tak to już trwają razem przeszło 50 lat, a że są pracowici, uczynni, szlachetni i bogobojni, to i Opatrzność czuwa nad nimi. Z tego małżeństwa wyrosło sześcioro dzieci, a każde z nich na swoim garnuszku. Jednak każde święta rodzinne starają się spędzać w domu rodzinnym na Działach w Januszkowicach. Często dorosłe już dzieci wspominają czasy dzieciństwa, jak to rodzice budowali dom, czy też pracowali w gospodarstwie. Stanisław Mokrzycki najpierw z żoną zamieszkał u ojców, a potem zaczął gospodarować na 4-hektarowym gospodarstwie. Nigdzie zarobkowo nie pracował tylko wydzierał grosze z ziemi żywicielki. Razem z żoną i dziećmi pracowali na roli uprawiali typowe dla tego rejonu zboża, ziemniaki, buraki, hodowali zwierzęta domowe, kontraktowali tytoń, a potem groszek, porzeczki, truskawki. Zebrane pieniądze za te produkty musiały wystarczyć nie tylko na utrzymanie dużej rodziny, ale także na budowę domu. Praca była trudna, bo wszystka wykonywana była ręcznie. Budowa domu w tamtych czasach i na tamtym terenie, gdzie jeszcze nie było prądu elektrycznego też wymagała samozaparcia i siły. Nie dość, że materiały budowlane były trudno dostępne i tylko z rozdzielnika, to jeszcze prace budowlane nie mogły być zmechanizowane. Przygotowanie choćby zaprawy murarskiej wymagało dużego wysiłku. Mieszano w pace piasek przywieziony końmi z cementem i wapnem, a potem wynoszono w wiadrach, bądź na taczkach na budowę. Wykopy pod fundament też były robione ręcznie łopatami. Jednak pomimo tych trudów powstawał nowy dom, przy budowie którego pomagała rodzina i sąsiedzi. Każde święta spędzała rodzina wspólnie przy ojcowskim stole. Tak małe dzieci, jak potem dorosłe już z własnymi rodzinami zjeżdżały się np. do wigilijnego stołu. Zawsze wtedy pachniało zupą grzybową, kapustą, pierogami z wędzonymi śliwkami, czasem ryba przyniesiona ze stawu i z niezapomnianym kompotem z własnych ususzonych owoców. Pachniało zawsze jodełką i siankiem i zawsze biały opłatek i biblia leżały na poczesnym miejscu na stole. Zawsze widać było radosne, zarumienione od szczęścia buzie dzieci i oczy rodziców promiennie wpatrzone w całą rodzinę. I tak pozostało po dzień dzisiejszy Najstarsza córka Danuta żona Romana Samborskiego obdarzona została nie tylko bystrym umysłem, sprawnymi rękoma, ale także pięknym głosem. Już jako uczennica liceum Śluby Wieczyste siostry Małgorzaty Dawidy w 1996 r. Małgorzata Mokrzycka Dawida z siostrzeńcami i bratankami


Anabella – Rozdział XLIII (cz. 12) - Powieści dla dziewczyn\nAnabella – Rozdział XLIII (cz. 12)\n„Z ciebie jest taki sam dobry chłopak, szefie, jak z naszego Robcia” – myślała, wpatrując się ze wzruszeniem w jego głęboko uśpioną twarz. – „On też latami czekał na swoją Melę… z tą tylko różnicą, że on się doczekał. Biedaku… Aż się nie chce wierzyć, że taki ktoś jak ty musi zostać sam. A ilu jeszcze jest na świecie takich ludzi? Takich biednych idiotów jak ty czy ja? Tak bym chciała zobaczyć jeszcze kiedyś szczęście w twoich oczach…”\nPoruszona tą ostatnią myślą, wpatrzyła się w zamknięte powieki Majka i gdzieś w głębinach jej podświadomości przemknął niewyraźny, ulotny obraz… obraz jego twarzy na tle białej poduszki, twarzy najpierw uśpionej jak teraz, lecz za chwilę budzącej się ze snu… wizja jego otwierających się oczu, w których od pierwszego uchylenia powiek lśni nieziemskie światło szczęścia…\nLeżący na stole telefon Majka rozświetlił się nagle z racji przychodzącego połączenia. Iza ostrożnie sięgnęła po aparat i zerknęła na wyświetlacz. Pojawiło się na nim nazwisko, na widok którego aż się wzdrygnęła – Krawczyk.\n„Nic z tego, psycholu” – pomyślała stanowczo. – „Zadzwonisz sobie później, szef teraz śpi i nie będzie z tobą gadał!”\nPoczekała, aż telefon przestanie bezgłośnie dzwonić, i już miała go odłożyć, kiedy jej uwagę przykuła wyświetlona na pulpicie godzina. Była dwunasta czternaście.\n„Niemożliwe!” – pomyślała zdumiona. – „Tak długo tu siedzimy? Od śniadania minęły już prawie trzy godziny? Nie do wiary! Ja też spałam czy co? Albo byłam w jakimś transie…”\nDopiero teraz, kiedy uświadomiła sobie, jak jest późno, dotarło do niej, że w istocie musiała bardzo długo siedzieć w jednej pozycji, gdyż nogi zdrętwiały jej już lekko pod ciężarem bezwładnie spoczywającej na jej kolanach głowy Majka, a plecy pobolewały ją od utrzymywania ciała w nie do końca naturalnym pochyleniu. Kołdra, którą tak szczelnie go okryła, w międzyczasie częściowo spadła na podłogę, odkrywając mu ramię i pierś rysującą się kształtnie pod jasnoniebieskim t-shirtem. Kiedy zrzucił z siebie tę kołdrę? Jak to się stało, że ona tego nie zauważyła? Tak… najwyraźniej musiała przesiedzieć bez ruchu ponad dwie godziny! Było już po dwunastej! A on spał i spał, tymczasem o trzynastej był umówiony u Rogalskiego!\nPochyliła się nad śpiącym i delikatnie odgarnęła mu włosy z czoła. Nie zareagował, lecz nadal spał, oddychając miarowo, z tak błogą miną, że dziewczyna poczuła szczery żal na myśl o tym, że musi go obudzić. Nie miała jednak innego wyjścia… Przesunęła dłonią po jego szorstkim policzku, najpierw ostrożnie, potem mocniej i bardziej stanowczo.\n– Szefie – szepnęła, nachylając się nad nim. – Majk… Michasiu. Trzeba już wstawać.\nMajk poruszył się, westchnął i zamruczał coś pod nosem, po czym mocniej przechylił głowę w jej stronę i wtulił twarz w falbanki jej koszuli nocnej.\n– Majk – powtórzyła nalegającym szeptem. – Majk…\n– Litości, kochanie – wymamrotał gdzieś spod falbanek Majk. – Jeszcze tylko pięć minut…\nIza parsknęła śmiechem, mierzwiąc mu ręką włosy na głowie.\n– Wstawaj! – rozkazała mu wesoło. – Za czterdzieści minut masz być u Rogalskiego. A do tego jeszcze Krawczyk dzwonił.\n– Czego chciał ten frajer? – mruknął niechętnie Majk, odwracając głowę i uchylając powieki.\nNa widok pochylonej nad nim Izy jego oczy rozpromieniły się jak podświetlone blaskiem wschodzącego słońca.\n– Nie wiem – odparła swobodnie, uśmiechając się do tych oczu. – Nie odebrałam, żeby cię nie budzić. Sam do niego oddzwoń.\n– Niedobry elfiku – pokręcił głową, po czym nagle obrócił się na bok, pociągnął ją ku sobie i ogarnął ramionami w talii, znów wtulając twarz w falbanki na jej brzuchu. – Co mnie obchodzi ten osioł? Nie będę nigdzie dzwonił! Będę spał!\nIza roześmiała się, próbując się uwolnić.\n– Majk, nie wygłupiaj się! Nie zdążysz na spotkanie. Poza tym ja też muszę już wstać – dodała poważniej. – Cała zdrętwiałam i plecy mnie bolą, dwie i pół godziny spałeś mi na kolanach!\nMajk natychmiast poderwał się z zaniepokojoną miną i usiadł na kanapie, przecierając zaspane oczy. Twarz z jednej strony miał lekko pogniecioną, gdyż na policzku odbiły mu się falbanki jej nocnej koszuli. Iza parsknęła śmiechem.\n– Cholera, nie pomyślałem o tym – powiedział zmieszany. – Wybacz, elfiku, odjechałem jak dzieciak, a ty siedziałaś przecież bez ruchu przez tyle czasu… A niech to szlag! – mruknął, zerkając na godzinę w telefonie i na pulpit z informacją o nieodebranym połączeniu od Krawczyka. – Poczekaj, oddzwonię do frajera.\nZainicjował połączenie i przyłożył aparat do ucha, jednocześnie sięgając po dłoń Izy i podnosząc ją do ust. Cofnęła ją z uśmiechem, po czym drugą ręką przejechała po jego epicko rozczochranych włosach i podniosła się, by pozbierać ze stołu naczynia po śniadaniu.\n– Dzień dobry, Michał Błaszczak – rzucił do telefonu Majk. – Zdaje się, że pan do mnie dzwonił, panie Sebastianie… Czym mogę panu służyć?\nRozdział XLIII (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) (9) (10) (11)\nRozdział XLIII (13) (14) (15)


Radio Swoboda: Rosja chce wywieźć z Mariupola ukraińskie wyroby metalowe i zboże statkami pod obcą banderą - GazetaPrawna.pl\n26 maja 2022, 08:51\nMariupol, Rosjanie odminowują zakłady Azowstal / PAP/EPA / RUSSIAN DEFENCE MINISTRY PRESS SERVICE/HANDOUT HANDOUT\nW mieście nad Morzem Azowskim, zajętym przez wojska Rosji, panuje dramatyczna sytuacja humanitarna. W środę Andriuszczenko przekazał, że w ciągu trzech miesięcy rosyjskiej inwazji zginęło co najmniej 22 tys. mieszkańców Mariupola. (PAP)\nMariupol Rosja Ukraina wojna w Ukrainie\ncoś nie pasuje, nie miłuje upa/dliny?\n3 komentarze a pokazujecie 1?!\nusuwają "niewygodne" komentarze!


Przerażające zdjęcia z domu publicznego w Bangladeszu. Zobaczcie co znajduje się w środku. - Bezuzyteczna.pl - Codzienna dawka wiedzy bezużytecznej.\nPrzerażające zdjęcia z domu publicznego w Bangladeszu. Zobaczcie co znajduje się w środku.\nBangladesz to kraj, w którym prostytucja i domy publiczne są zalegalizowane. Zdjęcia, które wykonała Sandra Hoyn w domu publicznym Kandapara leżącym w centrum kraju robią wrażenie nawet na ludziach, którzy z tego rodzaju obrazami mają do czynienia na co dzień.\nMaggie Smith, która grała profesor McGonagall w Harrym Potterze wystąpiła w ostatniej jego części pomimo walki z rakiem, ponieważ nie chciała zawieść swoich fanów.\nNajwiększa liczba seryjnych morderców przyszła na świat w listopadzie.\nJackie Chan zapisał całą swoją fortunę na cele charytatywne, nie zostawiając ani centa synowi. Jackie powiedział: "Jeśli mój syn jest zdolny, zarobi swoje własne pieniądze. Jeśli nie jest, to zmarnuje moje".\nFirma Volvo wymyśliła trzypunktowe pasy bezpieczeństwa i bezpłatnie podzieliła się tym patentem z resztą firm samochodowych, aby ratować ludzkie życie.


TVP w akcjach charytatywnych\nTelewizja Polska S.A. uczestniczy w licznych akcjach pomocy charytatywnej. Jedną z nich jest akcja „Powodzianom w Europie” zorganizowana i prowadzona wraz z Pocztą Polską. Została zainicjowana po powodzi, która nawiedziła latem ub. roku południową i zachodnią Europę ( Austrię, Czechy, Niemcy, Słowację, Węgry). Nad jej przebiegiem czuwa Komitet Poczty Polskiej i Telewizji Polskiej S.A.\nŚrodki przeznaczone na pomoc ofiarom powodzi pochodzą m.in. z koncertu charytatywnego „Wrocław-Pradze”, zbiórki prowadzonej za pomocą systemów sms i audiotele, internetowej licytacji darów artystów i sportowców prowadzonej wspólnie z Allegro.pl, a także zbiórki zorganizowanej w ponad 8200 placówkach pocztowych na terenie kraju, gdzie udostępnione są specjalne skarbonki na datki.\nZbiórka datków do skarbonek w urzędach pocztowych w całym kraju jeszcze trwa. Zgodnie z wcześniej przyjętymi ustaleniami zakończy się 30 września br. Następnie Komitet Poczty Polskiej i Telewizji Polskiej S.A. zdecyduje na jaki konkretny cel akcji „Powodzianom w Europie” zostaną przeznaczone zebrane środki. Decyzja Komitetu zostanie podana do publicznej wiadomości w pierwszej połowie października br.\nDołącz do dyskusji: Charytatywna TVP


Osoby poszkodowane przez żywioły (w tym sierpniowe nawałnice) będą mieć pierwszeństwo podczas ubiegania się o wynajem mieszkania w ramach programu Mieszkanie Plus.\nChoć tanie lokale na wynajem w programie Mieszkanie Plus miały być jednakowo dostępne dla wszystkich, Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa zaczyna tworzyć listę uprzywilejowanych. Na pierwszeństwo w otrzymaniu lokum mogą liczyć osoby poszkodowane wskutek działania żywiołów. Rząd chce w ten sposób pomóc m.in. tym osobom, które utraciły swój dobytek po ostatnich nawałnicach, jakie przeszły nad kilkoma województwami w Polsce. Istnieje przy tym szansa, że niedługo przy współpracy samorządów i przedsiębiorców zostaną opracowane nowe założenia inwestycyjne, dzięki którym na terenach dotkniętych niszczycielską siłą żywiołu powstaną dotąd nieplanowane budynki w ramach Mieszkania Plus.\nOfiary nawałnic to jednak nie jedyna grupa uprzywilejowanych. Na początek kolejki oczekujących na możliwość skorzystania z taniego wynajmu MIiB wysunęło także obywateli wywłaszczonych na cele publiczne. Mowa o osobach, którym odebrano prawo do zamieszkiwania danej nieruchomości, ponieważ teren, na której była postawiona, został przeznaczony na realizację inwestycji krajowych, np. budowę drogi czy poprowadzenie linii energetycznej. Dzięki temu osoby, które odstąpiły należące do nich grunty, mogą liczyć nie tylko na odszkodowanie, ale i możliwość taniego najmu w ramach Mieszkania Plus. W przypadku, gdy wartość nieruchomości oferowanej osobie wywłaszczonej będzie niższa niż wysokość proponowanego odszkodowania pieniężnego nadwyżka zostanie przekazana na konto wywłaszczonego.\nWykluczone z tej grupy są jednak osoby dotknięte reprywatyzacją.\nMieszkanie Plus to program realizowany częściowo przez BGK Nieruchomości. Działanie programu reguluje ustawa o Krajowym Zasobie Nieruchomości, podpisana na początku tego miesiąca. Pierwsze mieszkania w ramach programu mają zostać oddane do użytkowania w Białej Podlaskiej już czerwcu 2018 roku. Udostępnione zostanie wówczas 186 lokali. Aktualnie w budowie znajduje się ok 1,2 tys. mieszkań (w przygotowaniu znajduje się łącznie przeszło 10 tys. mieszkań). Na realizację programu rząd ma w tym roku przeznaczyć ok 25 mln zł, w 2018 roku: 125 mln zł, a w 2019 roku: 50 mln zł.\nKoszty, jakie wiążą się ze zamieszkaniem lokalu w ramach programu, to czynsz (w wysokości waloryzowanej co roku przez rząd), opłata eksploatacyjna (za zarządzanie nieruchomością) oraz media (prąd, wodę itp.). Jeśli lokator wybierze opcję przejęcia mieszkania na własność, będzie także zobowiązany do regulowania dodatkowej opłaty wykupu.


szkolamuzyczna, pt., 07/04/2017 - 00:26\nW dniu 6 kwietnia 2017 r odbył się zaplanowany Koncert Wiosenny który przygotowany został przez Sekcję Instrumentów Dętych. Niespodziewanie pogoda pokazała kaprys i przywitała wszystkich śniegiem i chłodem. Za oknem było biało i wietrznie ale w sali koncertowej gorąco i...koncertowo. Koncert był bardzo różnorodny, wystąpiło 26 wykonawców grających na różnych instrumentach. Zabrzmiały flety, klarnety, akordeony, zaksofon oraz śpiew solowy. Grali soliści oraz zespoły. Program był bogaty i różnorodny. Wystąpili uczniowie z klas od II do VII. z Zakopanego i Filii w Poroninie. Uczniom akompaniowały naucz.\nMuzyczny wieczór u Karola Szymanowskiego\nszkolamuzyczna, pt., 24/03/2017 - 22:52\nDla Mieczysława Karłowicza\nszkolamuzyczna, pt., 03/03/2017 - 23:44\n28 lutego 2017r. we wtorkowe, wietrzne popołudnie, uczniowie wraz z nauczycielami i rodzicami zgromadzili się w Sali Koncertowej naszej szkoły na wieczornicy poświęconej Mieczysławowi Karłowiczowi. Swoją obecnością zaszczyciła nas także pani Dyrektor Zofia Ziach. Audycję przygotowała naucz. Sabina Zwijacz-Kozica we współpracy z naucz.\nszkolamuzyczna, wt., 28/02/2017 - 15:09\nszkolamuzyczna, czw., 23/02/2017 - 19:27\nW związku z Jubileuszem 70-lecia istnienia naszej szkoły, rok 2016 był bardzo bogaty w wydarzenia muzyczne. Obok głównej uroczystości która odbyła się w czerwcu, dyrekcja i grono pedagogiczne zainicjowało cykl koncertów w ciągu roku kalendarzowego oraz roku szkolnego. Do udziału w obchodach zostali zaproszeni absolwenci szkoły, którzy zawodowe życie związali z muzyką. W ciągu całego Roku Jubileuszowego odbyło się 11 imprez poświęconych szkole. Swój udział w obchodach Jubileuszu zgłosiło kilkunastu absolwentów. W minionym tygodniu, 21 lutego 2017 roku, w Sali Koncertowej naszej Szkoły miało miejsce niecodzienne wydarzenie.\nZapraszamy na spotkanie autorskie i koncert Absolwentów PSM w Zakopanem Dawida i Jakuba Lubowiczów 21 lutego w Auli ZPSA\nszkolamuzyczna, sob., 18/02/2017 - 23:16\nKoncert "Kapeli Ogórki"\nszkolamuzyczna, ndz., 05/02/2017 - 22:53\nW dniu 27 stycznia 2017 roku odbył się w sali Gminnego Ośrodka Kultury w Poroninie Koncert w wykonaniu zespołu, którzy tworzą absolwenci Państwowej Szkoły Muzycznej w Zakopanem. Skład zespołu tworzą mi.in.\nPoranek Muzyczny w Willa Oksza\nszkolamuzyczna, ndz., 29/01/2017 - 21:32\n26 stycznia w Willa Oksza w Zakopanem odbył się wyjątkowy koncert - Poranek Muzyczny w wykonaniu nauczycieli Szkoły Muzycznej I stopnia w Łącku. Wystąpił saksofonista Arkadiusz Baran który grał na dwóch odmianach saksofonu - altowym i sopranowym, skrzypek - Maciej Mazur oraz gitarzysta Piotr Hnatkiewicz. Program koncertu był zróżnicowany i bardzo interesujący. W gronie licznie zgromadzonej młodej publiczności znaleźli się również uczniowie ZPSA w Zakopanem. Serdecznie gratulujemy wykonawcom udanego koncertu.\nszkolamuzyczna, śr., 18/01/2017 - 09:44\nW niedzielę 15 stycznia 2017 r, miał miejsce uroczysty koncert który odbył się w kościele p.w. św. Marii Magdaleny w Poroninie. Koncert był podsumowaniem pracy zespołów szkolnych w pierwszym półroczu. Jednocześnie był to kolejny występ artystyczny uczniów naszego zespołu szkół. W programie znalazły sie Kolędy i Utwory Świąteczne.Wystąpili uczniowie, absolwenci szkoły oraz nauczyciele. Wszystko odbyło się zgodnie z planem. Najpierw próba w kościele dla wszystkich kolejnych wykonawców, po próbie uczniowie przeszli do budynku Filii naszej szkoły, gdzie rozgrzali się przy pączkach i napojach.\nZapraszamy na koncert kolęd i utworów świątecznych 15 stycznia w Kościele Św. Marii Magdaleny w Poroninie\nszkolamuzyczna, śr., 11/01/2017 - 12:22


Rada medyczna - Najnowsze informacje - WP Wiadomości\nTwitter naskoczył na byłego doradcę rządu. Za słowa "Polska siedliskiem ciemnoty"\nJeden z członków rządowej Rady Medycznej do spraw pandemii skomentował w mediach społecznościowych artykuł w medycznym piśmie "The Lancet". Podlinkował tekst na TT i zasmucony jego wymową skomentował....\nPremierowi w sprawach walki z pandemią nie będzie już doradzała Rada Medyczna złożona z wybitnych ekspertów w dziedzinie medycyny. W skład nowego gremium doradczego, które zastąpi dotychczasową radę,...\nPo odejściu z Rady Medycznej przy premierze 13 z 17 jej członków, nie jest jasnym, czyje rekomendacje mają być dla rządu drogowskazem w walce z pandemią. Minister zdrowia poinformował, że funkcję doradczą...\nByła Rada Medyczna, nie będzie jej w ogóle? Minister zdrowia Adam Niedzielski zdecyduje w poniedziałek o nowej formule współpracy z ekspertami na linii rząd - naukowcy i lekarze. Jak wynika z informacji...\n- Mamy przekonanie, że nie jest rolą władzy i rządu schlebianie najniższym instynktom, niewiedzy i lękom kosztem śmierci innych - mówi Wirtualnej Polsce jeden z byłych już członków Rady Medycznej. W...\nWiceminister zdrowia zapowiada: Niedzielski wyda dziś oświadczenie\n- Minister Niedzielski po południu wyda oświadczenie ws. funkcjonowania Rady Medycznej - powiedział w poniedziałek wiceminister zdrowia Waldemar Kraksa.\nTrzynastu z siedemnastu członków Rady Medycznej złożyło na ręce premiera rezygnację z doradzania rządowi w kwestii pandemii COVID-19. Sprawę komentował w programie "Tłit" Wirtualnej Polski Michał Wypij...\n- Głos członków Rady Medycznej nie był wysłuchiwany. Nie wiem, kto w tym momencie kieruje walką z pandemią w Polsce - komentuje w rozmowie z WP prof. Krzysztof J. Filipiak, kardiolog, farmakolog kliniczny,...\nNiewykluczone, że w najbliższym czasie z byłymi już członkami Rady Medycznej przy premierze spotka się przewodniczący PO Donald Tusk - ustaliła WP. - Były już dwa takie spotkania i przed piątą falą pandemii...\nW piątek 13 z 17 członków Rady Medycznej przy premierze złożyło rezygnację z doradzania rządowi w kwestii pandemii COVID-19. Oświadczenie w tej sprawie wydała Kancelaria Premiera. "Rezygnujący członkowie...\nLewica reaguje na rezygnacje lekarzy z Rady Medycznej. Szef klubu Krzysztof Gawkowski zapowiedział rozmowy z pozostałymi klubami opozycyjnymi ws. wniosku o dymisję ministra zdrowia Adama Niedzielskiego....


Klasyczny naszyjnik z dużych ONYKSÓW. Idealnie oszlifowane, głęboko czarne kamienie na każdą okazję. Długość: 52 cm. Średnica kamieni: 12 mm. Zapięcie: srebrne (próba 925). Właściwości: Onyks Znosi ból, opuchlizny i kolkę żołądkową. Poprawia również ...\nKlasyczny naszyjnik z dużych, supełkowanych ONYKSÓW. Idealnie oszlifowane, głęboko czarne kamienie na każdą okazję. Długość: 50 cm. Średnica kamieni: 10 mm. Zapięcie: srebrne (próba 925). Właściwości: Onyks Znosi ból, opuchlizny i kolkę żołądkową. Po...\nKlasyczny naszyjnik z ONYKSÓW. Idealnie oszlifowane, głęboko czarne kamienie na każdą okazję. Długość: 48 cm. Średnica kamieni: 8 mm. Zapięcie: srebrne (próba 925). Właściwości: Onyks Znosi ból, opuchlizny i kolkę żołądkową. Poprawia również słuch. N...\nNaszyjnik z długich, supełkowanych onyksów. Naturalne, czarne, fasetowane onyksy. Zakończony efektownym "pędzlem". Długość: 72 cm. Średnica kamieni: 4 mm. Właściwości: Onyks Znosi ból, opuchlizny i kolkę żołądkową. Poprawia również słuch. Naturalnie ...