Organizatorzy festynu rodzinnego: Gmina Wisznice, Gminny Ośrodek Kultury i Oświaty w Wisznicach, Parafia Rzymskokatolicka pw. Przemienienia Pańskiego, Szkoła Podstawowa i inni zaprosili do współdziałania PZERiI Rejon Wisznice.\nW programie festynu 1 czerwca 2014 przewidziano czas od 14:00 do 15:30 na gry i zabawy dziadków, które dla dzieci prowadzić będą seniorzy w parku centrum Wisznic. Seniorzy przygotowali program, w którym można było sprawdzić własne możliwości i umiejętności, choć czasami nie było to ani proste, ani łatwe. W programie znalazły się gry i zabawy:\n„Trzeciak” - gra zespołowa (trzy osoby)\n„Zbijak” - gra zespołowa dla dowolnej liczby osób\n„Jazda na jednym kole” (fajerką lub dużym kołem) – indywidualne\n„Klasy” - różne wersje (grupy kilkuosobowe)\n„Pikier” z piłką, sokole oko – rzut do celu przez obręcz na półtora metra wysokości\nGra „Dziesiątki” (i różne jej wersje piłką o ścianę) zakończyła się na pokazie, gdyż deszcz uniemożliwił dalszą zabawę i dzieci musiały umykać pod dach. Zmokły też dmuchane zjeżdżalnie. Inne atrakcje rozpoczęły się z opóźnieniem.\nZabawy przygotowali i prowadzili: Stanisława Moryl, Helena Petruczynik-Kochan, Irena Olszewska, Janina Paszkowska, Anna Turkiewicz, Marian Nuszczyk, Bolesław Kochan, Stanisław Banaszczuk, Sławomir Lewczuk.\nOrganizatorem tegorocznych obchodów Światowego Dnia Inwalidy był Zarząd Oddziału Rejonowego PZERiI w Wisznicach.\nSpotkanie integracyjne, które odbyło się 4 czerwca 2014 w sali widowiskowej GOKiO zgromadziło trzy pokolenia. Byli więc seniorzy, podopieczni Warsztatów Terapii Zajęciowej w Wisznicach, uczniowie Szkoły Podstawowej i młodzież z Gimnazjum w Wisznicach.\nUroczystość rozpoczęła Msza Święta w intencji inwalidów, rencistów, seniorów. Sprawowali ją ks. kanonik Jan Gogłoza i ks. kanonik Jan Pieńkosz.\nPo Mszy Świętej w sali widowiskowej GOKiO, udekorowanej zielenią w nawiązaniu do polskiej tradycji Zielonych Świątek, przybyłych uczestników spotkania powitała Stanisława Moryl, przewodnicząca Związku PZERiI. Na spotkanie przybyli także kapłani, władze samorządowe i administracyjne gminy, dyrektorzy szkół, przedstawiciele instytucji lokalnych. Po wystąpieniu okolicznościowym głos zabrali zaproszeni goście.\nNie zabrakło też podziękowań i wyróżnień. W imieniu uczestników spotkania za wzruszający dar serca – Ofiarę Eucharystii – podziękowali kapłanom Helena Petruczynik-Kochan i Aleksander Szołucha. Bardzo miłym akcentem był dyplom przyznany przez władze gminy PZERiI za pomoc w organizacji festynu rodzinnego 1 czerwca 2014. Wręczyli go Wójt Gminy – Piotr Dragan i Przewodnicząca Rady Gminy – Ewa Nuszczyk. Dyplomami pamiątkowymi od organizatorów I Powiatowego Przeglądu Tradycji Wielkanocnych w Sosnówce zostały uhonorowane panie: Eugenia Karwacka, Genowefa Kaczejko, Anna Turkiewicz, Bogumiła Lewczuk. Dyplomy wręczali: Wójt Gminy Piotr Dragan i Anna Skerczyńska - PCPR Biała Podlaska.\nProgram artystyczny był bogaty i bardzo różnorodny. Podopieczni Warsztatów Terapii Zajęciowej przygotowali wystawę fotograficzną i loterię fantową, w której każdy los wygrywał. Ich występ sceniczny był bardzo gorąco oklaskiwany. Prezentowane przez nich kostiumy postaci z literatury polskiej czy obcej, uszyte w ich pracowni były bardzo pomysłowe, a pokazane z takim wdziękiem, że ręce same składały się do oklasków. Byliśmy pod wrażeniem ich kultury osobistej, pogody ducha, odwagi w występowaniu na scenie. To spotkanie dla obu stron wniosło bardzo wiele.\nGrupa taneczna uczniów klas III Szkoły Podstawowej w Wisznicach pod kierunkiem Beaty Prudaczuk i Bożeny Ułanowicz wystąpiła pierwszy raz przed naszą publicznością. Trzeba przyznać – debiut bardzo udany. Najmłodsi tancerze zadbali o piękne stroje, bardzo się starali, by występ się udał.\nGrupa teatralna ze Szkoły Podstawowej w Wisznicach pod kierunkiem Barbary Głowackiej przyszła z programem poetycko-wokalnym z przesłaniem o wartościach, które nadają sens ludzkiemu życiu. Kolejny raz okazali się niezwykle pomysłowi – wręczyli wielką, oryginalną kartę z życzeniami, którą sami wykonali.\nMłodzieżowy Zespół Tańca Ludowego z Gimnazjum w Wisznicach jest dobrze znany seniorom. Tym razem zaprezentowali tańce śląskie i podlaskie. Kiedy wchodzą na scenę, trudno od nich oderwać wzrok. Są tacy pełni wdzięku, urody, uśmiechu, radości, niezwykłej lekkości i maestrii w tańcu! Ich występy to prawdziwa radość dla wszystkich. Zespół od lat prowadzą Bożena i Bogusław Szczęśniakowie, a ostatnio pomocą w śpiewie służy Joanna Gromysz (organistka).\nDorota Krać, niewidoma maturzystka z LO w Wisznicach, potrafi zawładnąć widownią. Nie można jej nie słuchać! Mądre teksty jej własnych piosenek, dojrzała interpretacja, świetna dykcja, te emocje, które udzielają się wszystkim! Dorota, śpiewając dla wszystkich, dociera z osobna do serca i umysłu każdego z nas. Doroto! Z całego serca bardzo dziękujemy za ten występ! Mamy nadzieję, że jeszcze nam zaśpiewasz, choć zdajemy sobie sprawę, jakie nowe wyzwania stoją przed Tobą.\nWystępujące zespoły otrzymały pamiątkowe dyplomy.\nPo części artystycznej – wspólny poczęstunek. Smakowite kanapki zyskały w błyskawicznym tempie. Do picia – herbata i woda mineralna. Spotkanie przygotowali: Stanisława Moryl, Helena Petruczynik-Kochan, Maria Gromysz, Krystyna Suwała, Mirosława Głuszczyk, Janina Gabrylewicz, Bogumiła Lewczuk, Krystyna Żwiruk, Henryk Klimkowicz, Bolesław Kochan, Egeniusz Trochonowicz, Sławomir Lewczuk, Aleksander Szołucha, Józef Nuszczyk, Bogusław Suwała, Zdzisław Kacprzak, Zenon Kisiel, Marian Nuszczyk, Marian Kiendracki.\nLato, lato ze słońcem i z humorem.\nKalendarzowe lato rozpoczęło się wprawdzie kilka dni wcześniej, ale seniorzy PZERiI w Wisznicach wybrali się na pierwsze letnie spotkanie integracyjne z ogniskiem w sobotę 28 czerwca 2014r.\nDzięki życzliwości Stowarzyszenia „Jedna Dubica” wybrali miejsce przy Szkole Podstawowej w Dubicy. O wyborze miejsca zdecydował dogodny dojazd, wielki plac, bieżąca woda, stoły gospodarzy, w razie deszczu schronienie pod dachem, możliwość zorganizowania różnorodnych gier i konkursów na świeżym powietrzu. Do tego cisza, zapach pól. Już przed 16.00 zapłonął ogień w kominku wbudowanym w altanę w otoczeniu wielkich drzew.\nNie zabrakło chętnych do konkursów. Były więc rzuty na odległość beretem, rzuty do celu, konkurs „Co to za przyprawa?”, mecz w piłkę nożną na dwie piłki, itp. Uczestnicy konkursów – panie i panowie – za zdobywane punkty byli nagradzani brawami, okrzykami, zabawnymi komentarzami. Zwycięzcy zostali uhonorowani słodkimi „medalami uśmiechu”. Stare przysłowie mówi: „Na święty Jan Jagód dzban”. Pachnące, czarne jagody ze śmietaną, cukrem lub bez smakowały wybornie. Gdy trzaskające iskry z jałowca poleciały ku niebu, był czas na wróżby (to nic, że trochę spóźnione) i wianki.\nWedług uczestników zabawa była świetna. Spotkanie umilał pan Kazimierz Turkiewicz, grając na swoim akordeonie do tańca. W przerwach między konkursami można się było posilić (własny koszyczek), pośpiewać, porozmawiać z przyjaciółmi.\nW przygotowaniu spotkania pomagali: Irena Olszewska, Anna Turkiewicz, Henryk Klimkowicz, Bolesław Kochan, Eugeniusz Trochonowicz, Zdzisław Kacprzak, Michał Świątkowski, Zenon Głowacki.\nScenariusz, konkursy i prowadzenie – Helena Petruczynik-Kochan.\nWycieczka Licheń - Malbork 2014r.\nPodróż do świata dawnej kultury i historii – czterodniowa wycieczka na trasie: Żelazowa Wola, Nieborów, Licheń, Strzelno, Kruszwica, Gniezno, Biskupin, Inowrocław, Toruń, Malbork, Gietrzwałd.\nSeniorzy z PZERiI w Wisznicach nie marnują czasu. Letnia pora sprzyja wędrówkom, toteż 37-osobowa grupa wybrała się na wycieczkę po Polsce w dniach od 8 – 11 lipca 2014r.\n8 lipca. Żelazowa Wola. W sali audiowizualnej poznajemy środowisko, w którym przyszedł na świat Fryderyk Chopin. Obrazom filmowym towarzyszy muzyka wielkiego kompozytora. Jej dźwięki dobiegają do parku otaczającego dom narodzin wspaniałego pianisty. Chwila odpoczynku w cieniu drzew uroczego parku.\nNieborów. Pałac Radziwiłłów pięknie odrestaurowany przyciąga wzrok. Przechodząc przez kolejne komnaty pałacowe oglądamy jego wystrój: piękne meble, obrazy, sprzęty, przedmioty użytkowe i ozdobne, kafelki holenderskie, tkaniny, którymi obite są ściany. Każdy pokój nosi nazwę od barwy obić ściennych lub sposobu jego użytkowania. Odwiedzamy oranżerię, w innym pomieszczeniu oglądamy majoliki.\nLicheń. Przystanek w lasku grąblińskim. Alejkami drogi krzyżowej dochodzimy do kościoła sióstr anuncjatek i kamienia z odbitymi stopami NMP. Z lasku grąblińskiego dojeżdżamy do Lichenia. Zwiedzanie zaczynamy od kościoła św. Doroty. Poznajemy historię krzyża, do którego w czasie wojny strzelała Niemka. W ciszy i w skupieniu wspinamy się na szczyt Golgoty. O godz. 18-ej uczestniczymy we mszy świętej w sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej. Nocleg „U Jaśka”.\n9 lipca. Strzelno. Z przewodnikiem zwiedzamy wyjątkowy zespół sakralny, niepowtarzalne zjawisko w skali europejskiej. Jesteśmy pod wrażeniem monumentalnej budowli, jaką jest Rotunda pw. Świętego Prokopa. Zachwyca nas unikat sztuki romańskiej w Polsce – kościół Św. Trójcy z płaskorzeźbami 18 cnót i 18 przywar na kolumnach. Symbolika przedstawiona na kolumnach ma wyraźne znaczenie dydaktyczne. Zachowane freski, rzeźby, ołtarze, kolumny żłobkowane spiralnie lub z ornamentem roślinno-geometrycznym są ponadczasowym świadectwem naszej kultury i historii. Wiedzę tę wzbogaca Muzeum – Romański Ośrodek Kultury Ottona i Bolesława. W zbiorach muzealnych przepiękne relikwiarze, dokumenty, rzeźby, szaty liturgiczne, eksponaty archeologiczne, tympanony.\nKruszwica. Koniecznie trzeba wejść na Mysią Wieżę, obejrzeć panoramę i łyknąć trochę prawdziwej historii o najstarszych dziejach Polski. Rejs po jeziorze Gopło to chwila oddechu. Potem kolegiata pw. Św. Piotra i Pawła.\nGniezno. Katedra Gnieźnieńska. Gotycka świątynia jakże różni się od romańskich. Przewodnik opowiada o sarkofagu św. Wojciecha i jego życiu, o kaplicach w nawach bocznych, oglądamy słynne drzwi gnieźnieńskie.\n10 lipca. Biskupin. Gród Biskupiński. Poznajemy jego dawny kształt z makiety. Zaglądamy do dwóch rzędów chat, wielorodzinnej chaty rolnika, poznajemy najstarsze narzędzia, sposób tkania, wyrób biżuterii wg dawnych wzorów, najprostsze instrumenty muzyczne. U wikliniarza można podziwiać i kupić wyroby użytkowe, a u bartnika – miód i wyroby z wosku.\nInowrocław. Przez park zdrojowy docieramy do tężni. Tutaj możemy się zrelaksować na ławeczkach wdychając przesycone solami powietrze lub pospacerować po koronie tężni. To także nowy widok dla niektórych, bowiem tężnie w Inowrocławiu kształtem różnią się od innych.\nToruń. Jesteśmy zauroczeni toruńską starówką. W Domu Kopernika zwiedzanie zaczynamy od obejrzenia filmu przedstawiającego historię Torunia i jego najważniejsze zabytki w łączności z ich prezentacją na makiecie. Na kolejnych kondygnacjach domu oglądamy pokoje, które służyły jednemu z największych astronomów. Jego dzieło „O obrotach ciał niebieskich” to wielki wolumen. Muzeum posiada w swoich zbiorach wydania dzieł poetów z XVI w. W kontraście do nich pozostaje wystawa plastyczna współczesnych malarzy. Jak Toruń to i pierniki. Sporo śmichu wywołały próby utrzymania równowagi przy Krzywej Wieży.\n11lipca. Malbork. Potężna budowla Zamku Krzyżackiego budzi respekt. To największy gotycki zespół zamkowy na świecie wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO 1997r. Zwiedzanie zaczynamy od zamku średniego, a potem przechodzimy do zamku wysokiego. Budzi podziw zamkowe wnętrze, wielki refektarz, liczne korytarze, refektarz zimowy i letni, pomieszczenia o przeznaczeniu mieszkalnym, czy gospodarczym. Prawdziwa niezależność. W muzeum malborskim można obejrzeć 23 kolekcje. Do najciekawszych należą: zbiory wyrobów z bursztyny, witraży, rzeźby, detale architektoniczne.\nGietrzwałd. Sanktuarium Matki Bożej (objawienia z 1877 roku). Czas wolny na modlitewne skupienie, nabranie wody z cudownego źródełka, przejście drogi krzyżowej, której kapliczki stoją na linii wzgórza pod lasem. Szczęśliwy powrót do domu.\nWycieczka miała bardzo bogaty program. Była starannie przygotowana pod względem organizacyjnym i merytorycznym. Każdego dnia uczestnicy wycieczki mogli wysłuchać w autokarze krótkich informacji o zabytkach, które będą zwiedzać i być przygotowanym na odbiór nowych wrażeń. Zadbano też o potrzeby duchowe grupy – wspólną codzienną modlitwę w różnej formie. Grupa sprawowała się wspaniale. Atmosfera pełna ciepła, radości, wzajemnej życzliwości. Efekt – chęć wyruszenia na kolejną wycieczkę. Serdeczne podziękowania p. Mirosławie Głuszczyk, która wycieczkę przygotowała i prowadziła, dbając o wszelkie formalności i potrzeby jej uczestników oraz p. Aleksandrowi Szołusze za „nowinki” historyczne tam, gdzie trudno było o przewodnika. Galeria zdjęć – S. Moryl.\nZelazowa Wola - Gniezno\nBiskupin - Malbork\nPamięci Zbigniewa Górskiego\nA kiedy przyjdzie czas wiecznego snu…\nPamięci Zbigniewa Górskiego.\nKiedy ktoś bliski sercu umiera\nCząstkę nas samych z sobą zabiera\nGaśnie światło na okamgnienie\nZnowu odchodzi ktoś spośród nas\nNa drugą stronę życia, nie cienia.\nOdprowadziliśmy na miejsce wiecznego spoczynku śp. Zbigniewa Górskiego. Odszedł od nas człowiek, który w lokalnej społeczności cieszył się uznaniem, autorytetem i niezwykłym szacunkiem. Wszyscy Go tu znali. Tu się urodził, wychował, spędził dojrzałe życie – założył Rodzinę, dla niej ciężko pracował. Choć nie miał dyplomu – ukończył celująco najważniejszą szkołę - uniwersytet życia, kierując się takimi wartościami jak: miłość, rzetelność, uczciwość, praca, poczucie obowiązku, odpowiedzialność.\nMiał niezwykłą umiejętność słuchania drugiego człowieka z wyrozumiałością i zrozumieniem nawet wtedy, gdy dzieliła ich różnica poglądów. Jego rozwaga, rozsądek, umiejętność współpracy z ludźmi różnych profesji budowały zaufanie, które zjednywało Mu szerokie grono przyjaciół, pozwalało przez wiele lat zasiadać w gremiach Banku Spółdzielczego, Gminnej Spółdzielni czy Radzie Gminy w Wisznicach. Taktowny, otwarty na drugiego człowieka nigdy nikogo nie oceniał negatywnie, nie narzucał swojego zdania.\nJego bogate doświadczenie życiowe /a życie miał niełatwe/, umiejętność unikania bądź łagodzenia konfliktów, chęć niesienia pomocy, zdolność zjednywania ludzi do pożytecznych działań okazały się bardzo przydatne, gdy przez 14 lat służył bezinteresownie społeczności seniorów z Polskiego Związku Emerytów – ludziom niepełnosprawnym, często samotnym. Jak mało kto umiał dzielić swój czas między rodzinę, własne potrzeby i czynienie czegoś pożytecznego dla innych. Któż zdoła dzisiaj policzyć godziny poświęcone przez Niego na oragnizowanie spotkań integracyjnych ludzi starszych, ocenić Jego twórczy udział w widowiskach regionalnych jako aktora – amatora, zsumować wyjazdy i zaangażowanie przy tworzeniu Regionalnego Centrum Kultury Ludowej w Rowinach, a rozliczne, inne poczynania rozszerzyć o działalność charytatywną.\nLubili go seniorzy, dobrze wiedzieli, że zawsze mogą na Niego liczyć, bo nigdy nie zawiódł ich oczekiwań, służąc swoimi umiejętnościami i własnym samochodem zawsze, gdy zachodziła taka potrzeba. Ciężka choroba wytrąciła Go z tego rytmu. To od Niego uczyliśmy się tak potrzebnego w szarej codzienności optymizmu. Podziwialiśmy Go, z jaką godnością i determinacją zmagał się z chorobą i cierpieniem, nie tracąc nadziei pokładanej w Bogu.\nWłasną postawą bardzo sugestywnie przekonywał nas, jak cennym darem od Boga jest każdy dzień dobrze, pożytecznie przeżywany tak, by nie uronić nic z danego nam czasu.\nOd dziś miejsce, które w każdą niedzielę i święto zajmował na tych, niskich ławkach w środkowej nawie Kościoła z głęboką uwagą słuchając słów płynących od ołtarza i według nich budując kolejny dzień, zajmą pewnie inni, ale pustki po Nim w sercach nie da się wypełnić, ani straty wyrównać.\nCałym sercem jesteśmy wdzięczni Bogu, że dane nam było spotkać Go na naszej drodze życia, pracować z Nim, czasem dzielić jego radości czy troski. Dziś w podziękowaniu za wszelkie dobro, jakim nas obdarował, modlimy się za Niego do Miłosiernego Boga:\n„Promienny Chryste, Boski Zbawicielu\nDla nas, będących jeszcze w drodze, śp. Zbigniew nie będzie umykającym cieniem, lecz najcieplejszym serca wspomnieniem.\nDaj Mu wieczne spoczywanie.”\nŁącząc się w bólu, wyrazy współczucia dla całej Rodziny składa społeczność emerytów, rencistów, inwalidów Oddziału Rejonowego PZERiI w Wisznicach.\nWisznice lipiec 2014r.\nDni Wisznic. Festiwal Tradycji i Kultury.\nW dniach 9-10 sierpnia 2014 r. Wisznice rozbrzmiewały nie tylko muzyką zespołów młodzieżowych. Kusiły licznymi atrakcjami dla każdej grupy wiekowej uczestników święta. To był już czwarty przegląd zespołów muzycznych, folkowych i folklorystycznych pogranicza „Sounds of Borderland" z udziałem zespołów tanecznych, obrzędowych, orkiestry dętej z Brześcia i takich gwiazd jak disco polo Skalar czy zespół Pectus.\nW tej bogatej ofercie programowej znalazło się miejsce w niedzielę o godzinie 15:20 dla chóru seniorów „Aster" pod kierunkiem Jakuba Iwanejki. W układzie na cztery głosy chór zaprezentował pieśni biesiadne i ludowe. Poza takimi utworami jak: „Lecą żurawie", „Kwiatek czerwony", „Stoi grusza", „A w tym polu", „Laura i Filon" widownia mogła usłyszeć „Balladę o Wisznicach".\nZgodnie z tradycją zespół wystąpił w strojach ludowych.\nNa turnusie rehabilitacyjnym we Władysławowie\nPiękną porę II połowy września maksymalnie wykorzystało 37 seniorów PZERiI rejonu Wisznice, którzy od 14 do 28 września 2014 wypoczywali nad morzem we Władysławowie korzystając jednocześnie z zabiegów rehabilitacyjnych zleconych przez lekarza indywidualnie.\nWarunki lokalowe w ośrodku „Bursztyn" były dobre. Do morza bardzo blisko. Kuchnia kaszubska obfita, smakowała wszystkim. Obsługa przemiła i nadzwyczaj uczynna. Zabiegi rehabilitacyjne kończyły się do południa. Po obiedzie czas wolny można było wykorzystać dowolnie. W pierwszym tygodniu pięknej słonecznej pogody wiele osób skorzystało z możliwości opalania się. Drugi tydzień był mniej łaskawy. Na szczęście sztormowa aura trwała krótko.\nGospodarze turnusu starali się urozmaicić pobyt swoim pensjonariuszom, przybliżyć historię, kulturę ziemi kaszubskiej jej walory turystyczne. Skorzystaliśmy z takich propozycji jak:\n1. Wycieczka do parku w Cetniewie, gdzie atrakcją był dom do góry nogami\n2. Wieczorek z muzyką na żywo\n3. Wycieczka do Domu Rybaka (wieża widokowa, muzeum motyli)\n4. Wyprawa piesza do bursztynnika w Chłapowie\n5. Całodniowa wycieczka do trójmiasta\n6. Rejs statkiem po morzu\n7. Biesiada kaszubska\n8. Wycieczka do ocean parku\n9. Wycieczka na Hel\n10. Zodiakalne kamienie\nDla wielu uczestników turnusu był to czas niezapomnianych wrażeń. Z pięknej ziemi kaszubskiej zabraliśmy nie tylko nadzieję na p[oprawę zdrowia ale także wiedzę o tym regionie i niezatarte doznania z wycieczek i wypraw pieszych. Każdy z nas bezpośrednio dotknął cząstkę tej ziemi która wydawała się tak odległa, zachwycił się nią poznając jej piękno i urok.\nSprawy organizacyjne związane z wyjazdem prowadziła Mirosława Głuszczyk\nCisz płynąca od pól, purpurowe klony, brzozy sypiące złote liście, zapach jabłek w sadach i srebrne nitki babiego lata to oznaki zbliżającej się jesieni. Wbrew kalendarzowi lato nie ma ochoty odchodzić i ugościło nas piękną słoneczną pogodą. Wymarzona pora na ostanie tegoroczne spotkanie seniorów w plenerze, która odbyło się 4 października 2014 na placu przy szkole podstawowej w Dubicy.\nZapach pieczonych w ognisku kiełbasek zwiastował jesienną biesiadę której smaku dodawały pieczone ziemniaki z masłem. Reszta specjałów to tradycyjny koszyczek. Jak zwykle biesiadzie towarzyszy wspólny śpiew. Akompaniament i przerywniki muzyczne na akordeonie w wykonaniu pana Kazimierz Turkiewicza. Nie mogło też zabraknąć innych aktywnych form wypoczynku. Były więc rzeźby a tworzywo stanowiły ziemniaki, kasztany, żołędzie jabłka. Panowie przekonali się, że trafić z łuku w piramidkę jabłek nie jst wcale rzeczą prostą. Rzuty kasztanem do kosza – zdawać by się mogło łatwa konkurencja – nie były też tak oczywiste, gdy z każdym rzutem cel oddalał się od zawodnika. Zdobywane punkty nagradzano brawami, okrzykami, żartami.\nJabłkami z własnego sadu obdarowała pani Józefa Zając. O drewno na ognisko i ziemniaki zatroszczył się pan Sławomir Lewczuk. Całość przygotowała i prowadziła Stanisława Moryl.\nDzięki życzliwości stowarzyszenia „OSP Jedna Dubica" mieliśmy dostęp do kuchni – gorącą herbatę i kawę. Skorzystaliśmy również ze stołów i ławek za co serdecznie dziękujemy\nTeatr, czy kino?\nKażdy wyjazd do teatru był dla seniorów z PZERiI w Wisznicach okazją do poznania nowości w literaturze, spotkaniem ze współczesnym nurtem w utworach do grania na scenie lub z klasyką. Z obejrzanych spektakli teatralnych wynoszono różne wrażenia. Tegoroczny przegląd repertuaru Teatru im. J. Osterwy czy Teatru Muzycznego w Lublinie, możliwy termin obejrzenia nowego spektaklu, pora roku (późna jesień), odległość od Lublina (100 km w jedną stronę) i nie bez znaczenia koszt biletu i koszt przejazdu skłoniły seniorów do zmiany decyzji.\nW tym roku zdecydowano się na wyjazd autokarem (prawie 50 osób) do Białej Podlaskiej na nowy, głośny film „Bogowie". Wielu emerytów obejrzało ten film we wcześniejszym terminie indywidualnie i gorąco go polecało.\nTrzeba przyznać – film bardzo emocjonujący. W czasie projekcji – niezwykła cisza na widowni. Wszyscy byliśmy pod ogromnym wrażeniem – tematyka jakże bliska każdemu z nas. Czas projekcji – 6 listopada 2014r. – skłaniał każdego do refleksji nad kruchością ludzkiego życia, potrzeby wypełniania tego życia działaniami pożytecznymi na rzecz drugiego człowieka, zwłaszcza wtedy, gdy zagrożona jest jedna z najcenniejszych wartości – zdrowie i życie.\nWyjazd do kina zorganizowały: S. Moryl i M. Gromysz.


„Cała Polska leczy nadciśnienie w Warszawie” - Choroby - Polki.pl\n„Cała Polska leczy nadciśnienie w Warszawie”\nJuż 8 czerwca w Studiu Art & Cafe mieszczącym się przy ulicy Popularnej 62A w Warszawie w godzinach od 11:00 do 13:00 odbędzie się spotkanie edukacyjne na temat nadciśnienia tętniczego dla mieszkańców Warszawy. Od strony merytorycznej wesprze je ekspert medyczny z ramienia Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego, który opowie o problemie nadciśnienia w regionie oraz o zasadach właściwej i skutecznej profilaktyki.\n/ 28.05.2013 13:53\nCelem programu „Cała Polska leczy nadciśnienie” jest m.in. zachęcanie Polaków do dokonywania regularnych pomiarów ciśnienia oraz wprowadzania zmian w codziennym trybie życia. Aby osiągnąć ten cel w jak najskuteczniejszy sposób, w 2013 roku zespół programu odwiedzi 6 polskich miast: Wrocław, Kraków, Bydgoszcz, Poznań, Warszawę i Gdańsk. Pierwsze wydarzenie, zorganizowane we Wrocławiu 23 lutego, zapoczątkowało cykl spotkań.\nW ramach wydarzenia, oprócz wspomnianej prelekcji, uczestnicy będą mieli możliwość zapoznania się z zasadami właściwych pomiarów ciśnienia. Po części pokazowej wszyscy zainteresowani będą mogli poddać się bezpłatnym badaniom przeprowadzanym przez zespół medyczny sieci Polmed.\nZe względu na to, że niezmiernie istotnym elementem prewencji nadciśnienia jest stosowanie się do zasad zdrowej diety, kolejnym elementem spotkania będzie poradnictwo w zakresie diety DASH, opracowanej właśnie z myślą o nadciśnieniowcach. Dodatkowo uczestnicy będą mieli okazję skosztowania zdrowego poczęstunku. Aby zaangażować uczestników do aktywnego uczestnictwa w spotkaniu, w jego ramach przeprowadzone zostaną zabawy, konkursy i quizy z możliwością wygrania atrakcyjnych nagród m.in. w postaci ciśnieniomierzy firmy Microlife.\nZobacz też dział Nadciśnienie tętnicze\nŹródło: materiały prasowe gcomms/mn\nTagi: serce, nadciśnienie, układ krążenia\n40. edycja kampanii „Zadbaj o swoje serce”\n„Elektroniczna dokumentacja medyczna w gabinecie i małej przychodni – bezpiecznie i praktycznie”


BUTY alphabounce beyond m CG4762 | active.sklep.pl\nBUTY alphabounce beyond m\nMęskie buty sportowe marki adidas. Buty przeznaczone do biegania. Bezszwowa cholewka Forgedmesh zapewnia indywidualne dopasowanie. Amortyzacja Bounce zapewnia komfort i amortyzację. Osłona pięty Fitcounter dopasowuje się do stopy.


Członkowie Travel Massive spotkają się na TT Warsaw\nśroda, 30 wrzesień 2015 11:42\nSpotkanie międzynarodowej społeczności Travel Massive odbędzie się 28 listopada podczas 23. Międzynarodowych Targów Turystycznych TT Warsaw.\nInicjatywa Travel Massive powstała w 2010 roku w Australii, a pierwsze spotkania odbyły się w Toronto, Londynie i San Francisco, gdzie założono oddziały. Travel Massive zrzesza obecnie tysiące członków i sympatyków, a jej działalność obejmuje 109 miast w 51 krajach. Filozofia organizacji opiera się na takich wartościach jak: budowanie relacji, wspieranie innowacyjności, różnorodności i nowych talentów poprzez uczenie, rozwój kompetencji i mentoring, wzmacnianie zmian w turystyce, a także promowanie odpowiedzialnego i zrównoważonego rozwoju turystyki.\nPrzedstawiciele Travel Massive, wspólnie z firmą MT Targi Polska zdecydowali o organizacji spotkania na TT Warsaw.\nBędzie to okazja do poznania nowych osób ze środowiska turystycznego, nawiązania cennych kontaktów i znalezienia partnerów biznesowych. Jak dotąd warszawska grupa liczy około 100 osób, wśród których są: agenci turystyczni, przedstawiciele biur podróży, przewodnicy, podróżnicy, dziennikarze, blogerzy, właściciele i pracownicy agencji marketingowych, eventowych, a także fotografowie.\nTatiana Belenkova, koordynatorka Travel Massive w Warszawie, powiedziała: „Stołeczny oddział dopiero zaczyna działalność. Chcemy rozwinąć naszą sieć, aby skupiać ludzi, którzy zajmują się turystyką. Poza integrowaniem środowiska prowadzimy merytoryczne dyskusje, pomagamy także znaleźć partnerów biznesowych. Mam nadzieję, że przy okazji Targów TT Warsaw dowiedzą się o nas kolejne osoby i zechcą dołączyć do tej społeczności."


Komunikat dla Rodziców i Uczniów klasy 1 A – SP nr 17 w Gdyni\nKomunikat dla Rodziców i Uczniów klasy 1 A\n21\tpaździernik\t2020\nW związku z potwierdzonym przypadkiem zachorowania na Sars-Cov-2 u jednego z nauczycieli naszej szkoły informuję, że od 22.10.2020 do 29.10.2020 decyzją Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego kwarantanną objęci zostają:\n– uczniowie klas 1 a obecni w szkole 19.10.2020 wraz z osobami wspólnie z nimi zamieszkującymi,\n– niektórzy pracownicy szkoły;\nDecyzje PPIS zostaną przekazane jutro tj. 22.10.20 drogą mailową na wskazane szkole adresy mailowe rodziców.\nRównocześnie informuję, że zdalne nauczanie w klasie 1 a ze względów organizacyjnych rozpocznie się od piątku 23.10.2020. Szczegółowe informacje zostaną umieszczone jutro w e-dzienniku oraz przesłane w strumieniu na platformie GSUITE.\nPoniżej pismo Państwowego Inspektora Sanitarnego\nSP nr 17 – pismo informujące o zamiarze wydania decyzji o kwarantannie\nZajęcia zdalne dla klas 4-8


Komplet przeciwdeszczowy z poliuretanu 4XL-6XL, CERTUS artykuły BHP\n» Komplet przeciwdeszczowy z poliuretanu 4XL-6XL\nwybierz 4XL 5XL 6XL\nKod produktu: 10751-KPLPU\nW zestawie kurtka z kapturem z elastycznego materiału o wysokiej wytrzymałości w kolorze czarnym.\n100% PU poliuretan wzmocniony podszewką poliestrową. Zapinana na zamek błyskawiczny zabezpieczony klapą zapinaną na napy.\nŚciągacze pod mankietami rękawów.\nRegulowane ściągacze przy kapturze i w dolnej części pół kurtki.\nWysoki kołnierz chroniący szyję.\nDwie kieszenie w części przedniej.\nKurtka nie ogranicza ruchów i zapewnia dużą wygodę podczas użytkowania.\nSpodnie wykończone w pasie rozciągliwą gumką.\nDodatkowe napy w pasie pozwalają na regulacje tęgości.\nDostępne rozmiary od 4XL do 6XL.\nKurtki i płaszcze przeciwdeszczowe w ofercie Certus artykuły BHP.


Bartosz Ostałowski wystartuje na DMP na Torze Kielce – Bartosz Ostałowski\nPo dwumiesięcznej przerwie kierowcy wracają do rywalizacji w Driftingowych Mistrzostwach Polski. Kolejna runda odbędzie się w dniach 11-12 czerwca na Torze Kielce. O kolejne punkty w klasyfikacji generalnej powalczy również Bartosz Ostałowski.\n2. runda tegorocznego cyklu Driftingowych Mistrzostw Polski odbędzie się 11-12 czerwca na Torze Kielce w Miedzianej Górze. Dwa charakterystyczne elementy trasy pod Kielcami to długa prosta, dzięki której kierowcy inicjują poślizg przy prędkościach od 140 do nawet 180 km/h, a także długi owalny zakręt tzw. patelnia. Dzięki temu przejazdy driftingowe są niezwykle widowiskowe.\nW stawce znaleźli się najlepsi polscy drifterzy, którzy walczą o tytuł Driftingowego Mistrza Polski. Wśród nich jest również Bartosz Ostałowski, który rozpoczął sezon od wysokiego, 4. miejsca w klasie PRO2 podczas inauguracji na Autodrom Słomczyn.\n– Jazda po Torze Kielce to zawsze duże emocje. Rozwijamy tam ogromne prędkości, a nasze maszyny mogą pokazać na co je stać. Jestem przekonany, że zapas mocy, który daje mi Furia, pomoże powalczyć o lokatę w czołówce – mówi Bartosz Ostałowski – Ostatnio zająłem 4. miejsce. Apetyt rośnie i tym razem chcę wskoczyć na podium.\nZe względu na luzowanie obostrzeń związanych z sytuacją epidemiologiczną zawody w Kielcach odbędą się z udziałem publiczności. Dla osób, które nie będą mogły uczestniczyć w evencie, zorganizowane zostaną transmisje live – sobotnie klasyfikacje będzie można obejrzeć w wolnym dostępie, natomiast niedzielne finały będą transmitowane w systemie PPV.\n08:00 – 09:00 – rejestracja i badanie techniczne\n09:00 – 09:15 – briefing dla zawodników PRO2\n09:30 – 11:30 – trening klasa PRO2\n11:45 – 12:00 – briefing dla zawodników PRO\n12:15 – 14:15 – trening klasa PRO\n14:15 – 14:55 – przerwa na lunch\n15:00 – 17:00 – kwalifikacje PRO2\n17:00 – 19:00 – kwalifikacje PRO\n19:20 – 19:35 – briefing dla zawodników PRO2\n19:50 – briefing dla zawodników PRO\n08:00 – 09:00 – trening klasa PRO/PRO2\n09:00 – 12:00 – TOP32 PRO2\n12:00 – 12:25 – dekoracja zawodników PRO2\n12:25 – 13:25 – przerwa na lunch\n13:30 – 13:55 – prezentacja zawodników PRO\n14:00 – 17:00 – TOP32 PRO\n17:00 – dekoracja zawodników


500 plus: Osoby z własną firmą nie będą oświadczać o dochodzie - (komentarze, ) - Praca i kariera - wszystko o: zasiłki i świadczenia, wynagrodzenia, urzędnicy, nauczyciele, prawo pracy - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPraca500 plus: Osoby z własną firmą nie będą oświadczać o dochodzie\n500 plus: Osoby z własną firmą nie będą oświadczać o dochodzie\nautor: Michalina Topolewska15.05.2017, 17:00\nNawet jeśli dochód mógł zostać zaniżony, gmina musi oświadczenie uwzględnić.źródło: ShutterStock\nKwota dochodu osiąganego przez rodziców rozliczających się na podstawie podatku ryczałtowego będzie wynikać z obwieszczenia ministra rodziny. Gminy pozytywnie oceniają to rozwiązanie, ale mają też wątpliwości związane z jego stosowaniem.\nObecnie osoby, które starają się o 500 zł na pierwsze dziecko, a prowadzą działalność gospodarczą rozliczaną w sposób uproszczony, np. ryczałtem lub kartą podatkową, dołączają do wniosku oświadczenie o kwocie osiąganego dochodu. W ten sam sposób postępują również rodzice ubiegający się o zasiłek rodzinny i świadczenie z Funduszu Alimentacyjnego. Problem w tym, że deklarowany w oświadczeniu dochód jest czasami dopasowywany do tego, aby rodzina nie przekroczyła kryterium uprawniającego do świadczeń.\nMRPiPS proponuje uszczelnienie programu 500 plus. Co się zmieni? »\n– Nie ma żadnego mechanizmu, który pozwalałby nam podważać wpisywaną przez rodzica kwotę – wskazuje Edyta Zaleszczak-Dyks, zastępca dyrektora Gdańskiego Centrum Świadczeń.\nUbezpieczenia społeczne: Współpraca ze wspólnikiem spółki z o.o. jest niemożliwa\nInspektor Pracy(2017-05-16 07:22) Zgłoś naruszenie 72\nObawiam się ,że 500+ rozdano kosztem ludzi spracowanych od 15r zycia, że rozdano kosztem tych co pracowali także dodatkowo w soboty i święta ponad-ustawowo jak to praktykowano za komuny oraz w szkodliwych i nieb warunkach pracy ukradzionych Im wstecznie Ustawą POmostową . Ci pracownicy zamiast po 40 latach pracy iść na emerytury jak obiecał Piotr Duda mają obecnie wydłużony wiek pracy z 60 na 65 r zycia i zamiennie obiecano Im kompensaty ale jeżeli dożyją! Podstawa prawna:Dz. U. 2008 nr 237 poz. 1656 z póz zmianami.\nsama prawda(2019-05-07 19:49) Zgłoś naruszenie 00\nPodziękujmy Panu Wałęsie za prywatyzację. Jak by nie to to każdy Polak miałby pracę państwową i pracował po 8 a nie po 12 lub 24 godziny. Taki problem z 500+ ale jak księża wyciągają tace to jest ok? Za wszystko trzeba w dzisiejszych czasach trzeba bulić Panie Wałęsa SUPER SIĘ CZUJĘ JAKO BEZROBOTNA BEZ PRAWA DO ZASIŁKU. Mówią politycy że na emeryturze za 2500/4000 nie mogą wyżyć śmiech na sali.\nogrodnik(2018-06-22 10:16) Zgłoś naruszenie 12\nObawiam się że nie masz racji...500+ pochodzi z uszczelnienia VAT...\nKuba(2018-09-02 10:23) Zgłoś naruszenie 00\nPorównaj kwoty zaoszczędzone z uszczelnienia VAT i koszty 500+\nDominika(2018-12-13 17:04) Zgłoś naruszenie 00\nMam takie małe pytanie. Czy 500+ to wydarzenie społeczne czy gospodarcze?


poniedziałek, 27 kwiecień 2015 12:59\nWzięłabyś prysznic bądź gorącą kąpiel, ona zawsze pomaga – ale jesteś tak zmęczona, że nie masz czasu, siły ani ochoty najpierw myć się, a następnie wklepywać balsamy i kremy w ciało. Przecież nie położysz się spać bez tego, bowiem Twoje ciało przez całą noc i następny dzień będzie się na Tobie za to mścić – swędząc z przesuszenia. Co robić? Sięgnij po żele pod prysznic marki Dove! Pamiętasz ten charaktetrystyczny, kojący zmysły zapach tej marki? Jak pięknie zawsze pachniało ciało, włosy i pościel...\nNowa formuła żeli pod prysznic Dove zawiera bardzo delikatne składniki myjące, a także dużą zawartość składników pielęgnujących. Dzięki temu, iż wytwarzają one gęsta, odżywczą pianę, już podczas mycia mamy okazje do pielęgnacji skóry. Żele Dove, od innych żeli myjących dostępnych na rynku, różnią się tym, iż mają wyjątkowo łagodny skład, lecz przy tym oczyszczają skórę niezwykle skutecznie. Zawierają one unikatową formułę Nutrium Moisture™, która zapewnia skórze łagodne mycie głównie dzięki zawartości tzw. syndetu. Charakteryzuje się on delikatniejszym oddziaływaniem na lipidy naskórka i nie wysusza skóry tak, jak zwykłe żele pod prysznic. Dodatkowo – formuła Nutrium Moisture™ wykazuje także działanie regeneracyjne i pielęgnacyjne – dostarcza bowiem skórze substancji odżywczych, niezbędnych do jej doskonałego funkcjonowania.\nW składzie żeli Dove znajdziemy także kwas stearynowy oraz glicerynę – oba składniki uważane są za bardzi skuteczne substancje nawilżające. Wnikają one w głąb naskórka, wzmacniając jego strukturę i uzupełniając ubytki warstwy hydrolipidowej. Sięgnij zatem po oczyszczające nawilżenie, a już po pierwszym użyciu zobaczysz różnicę!\nformuła Nutrium Moisture\nWięcej w tej kategorii: « Najlepszy prezent na Dzień Mamy Kompleksowo w zimowe zapasy »


Młodzieżowa Joanna Kurowska patrzy z góry na pokazie mody (ZDJĘCIA) - Pudelek\nJoanna Kurowska swego czasu należała do bardziej lubianych przez widzów i utalentowanych aktorek, ale w ostatnich latach media rozpisują się przede wszystkim o zmianach w jej wyglądzie. Aktorka postanowiła spróbować dobrodziejstw medycyny estetycznej, niestety albo trafiła w złe ręce, albo przesadziła z próbą zatrzymania czasu. W efekcie straciła możliwość poruszania twarzą i coraz mniej przypominała dawną siebie.\nZOBACZ: 52-letnia Joanna Kurowska nadal "poprawia" twarz... (ZDJĘCIA)\nCo ciekawe, aktorka nigdy nie kryła się z tym, że zmiana jej wyglądu nie jest spowodowana "dietą" czy innymi, często stosowanymi przez celebrytki "wymówkami". Podkreślała jednak, że nie korzystała z pomocy chirurga.\nNie mam żadnych operacji plastycznych. Ja używam mezoterapii. Używam botoksu w bardzo małych ilościach. *Uważam, że wszystko jest dla ludzi. Jak ktoś mi mówi, że starzeje się z godnością to niech się starzeje. Ja się nie starzeję z godnością - *mówiła w 2010 roku.\nW ostarnim czasie da się jednak zauważyć, że Kurowska przystopowała z zabiegami i znów zaczyna przypominać w siebie. W czwartek wieczorem brylowała na pokazie mody, na którym zaprezentowała młodzieżową stylizację składającą się z koszulki w kotka i torebki ze "śmiesznym" motywem. Uwagę zwracał również mocny makijaż ust.\nto nie mam cery do tego. W ogóle mnie nie interesują zabiegi tego typu\nCzytaj więcej na https://www.pomponik.pl/plotki/news-kurowska-wypiera-sie-operacji-plastycznych-w-ogole-mnie-nie-,nId,2384355#utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=firefox\n"Ja to nie mam cery do tego. W ogóle mnie nie interesują zabiegi tego typu\nTo naprawdę nie wyglada dobrze, czasami lepsze wlasne zmarczki niż sztuczna twarz.\naska wytnij sobie to sadlo pod broda\nNie lubie kobiety od kiedy w programie Kuby wojewódzkiego w twarz nabija się Michałowi Miakowi z jego dużego nosa. Zero klasy.\nBrwi za czarne\nNue podobna do siebie wyglada gorzej grobiej starzej jak d**n.\nZrobili ja strasznie wyglada jak by miala dauna ,a taka ładna była.\nWygląda jak swoja babcia\nPopieprzone b****o aby to choć trochę lepiej wyglądała ale w jej przypadku to jest bardzo źle\nWygląda okropnie. Brzydka Pani.\nJej juz wszystko obwisło razem z mózgiem\nAleż brzydki kulfon...\nNo może myśli że wygląda młodo.\nTo jest chore I smutne


TownHouse Motel USA w HRS z bezpłatnymi usługami\nTownHouse Motel Guthrie\n223 E Oklahoma Ave , 73044 Guthrie\nPoczuj się jak w domu w 22 klimatyzowanych pokojach, których wyposażenie to lodówka i kuchenka mikrofalowa. Bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu zapewni łączność ze światem, a telewizor płaskoekranowy i kablowa — rozrywkę. Wyposażenie łazienki: prysznic i bezpłatne przybory toaletowe. Udogodnienia obejmują biurko i czajnik do kawy lub herbaty oraz sprzątanie codziennie.Udogodnienia biznesowe to recepcja całodobowa i pralnia. Udogodnienia na miejscu to bezpłatne parkowanie samodzielne.\nIlość pięter 2, Łączna ilość pokoi 22, Meldowanie najwcześniej 14:00, Wymeldowanie najpóźniej 11:00, Motel, Hotel przy autostradzie,\nTownHouse Motel akceptuje następujące karty kredytowe:\nTownHouse Motel (Guthrie) umieszczono w centrum miasta w pobliżu takich atrakcji, jak Hala sportowo-widowiskowa Lazy E Arena i Armstrong Auditorium. Ten motel umieszczono w rejonie takich atrakcji, jak Crescent Mountain i Klub golfowy Oak Tree.\nNajczęściej zadawane pytania dotyczące hotelu TownHouse Motel\nCzy TownHouse Motel oferuje darmowe Wi-Fi w pokojach?\nCzy TownHouse Motel posiada miejsca parkingowe dla gości?\nTownHouse Motel udostępnia następujące możliwości parkowania:\nCzy TownHouse Motel oferuje gościom śniadania?\nTownHouse Motel nie oferuje śniadań.\nJakie korzyści oferuje TownHouse Motel gościom HRS?\nTownHouse Motel nie przewidział dodatkowych darmowych usług dla gości HRS.\nCzy TownHouse Motel posiada własną restaurację?\nTownHouse Motel nie posiada własnej restauracji.\nCzy TownHouse Motel posiada udogodnienia dla osób z niepełnosprawnościami?\nTownHouse Motel nie posiada udogodnień dla osób z niepełnosprawnościami.\nTownHouse Motel dysponuje klimtyzacją w pokojach.\nJakie środki płatnicze akceptuje TownHouse Motel?


Inżynieria oprogramowania. Sieci Petriego w modelowaniu i analizie systemów współbieżnych / Marcin Szpyrka | Książka w Gandalf.com.pl\nInżynieria oprogramowania. Sieci Petriego w modelowaniu i analizie systemów współbieżnych\nRozdział 2. Struktura sieci\n2.1. Grafy skierowane\n2.2. Sieci i ich reprezentacja graficzna\n2.3. Własności strukturalne sieci\nRozdział 3. Sieci znakowane\n3.1. Dynamika sieci\n3.2. Ograniczoność sieci\n3.3. Żywotność sieci\n3.4. Charakterystyczne konstrukcje sieciowe\n3.5. Modelowanie z zastosowaniem sieci znakowanych\nRozdział 4. Sieci uogólnione\n4.1. Dynamika sieci\n4.2. Modelowanie z zastosowaniem sieci uogólnionych\nRozdział 5. Analiza sieci uogólnionych\n5.1. Grafy osiągalności\n5.2. Grafy pokrycia\n5.3. Grafy silnie spójnych składowych\n5.5. Trwałe zbiory przejść\n5.6. Algebraiczna reprezentacja sieci\n5.7. Niezmienniki miejsc\n5.8. Niezmienniki przejść\n5.9. Pułapki i zatrzaski\n5.10. Metody redukcji sieci\nRozdział 6. Sieci miejsc i przejść\n6.1. Dynamika sieci miejsc i przejść\n6.2. Modelowanie z zastosowaniem sieci miejsc i przejść\n6.3. Stymulowanie PT-sieci za pomocą sieci uogólnionych\nRozdział 7. Sieci priorytetowe\n7.1. Dynamika sieci priorytetowych\n7.2. Modelowanie z zastosowaniem sieci priorytetowych\nRozdział 8. Sieci czasowe\n8.1. Proste sieci czasowe\n8.2. Przedziałowe sieci czasowe\n8.3. Modelowanie z zastosowaniem sieci czasowych\nRozdział 9. Analiza sieci czasowych\n9.1. Grafy osiągalności dla prostych sieci czasowych\n9.2. Grafy klas stanów\nRozdział 10. Sieci kolorowane\n10.2. Niehierarchiczne sieci kolorowane\n10.3. Ograniczoność sieci\n10.4. Żywotność sieci\n10.5. Hierarchiczne sieci kolorowane\n10.6. Modelowanie z zastosowaniem sieci kolorowanych\nRozdział 11. Analiza sieci kolorowanych\n11.1. Grafy osiągalności\n11.2. Grafy osiągalności z klasami równoważności\n11.3. Niezmienniki sieci kolorowanych\nRozdział 12. Czasowe sieci kolorowane\n12.1. Wielozbiory czasowe\n12.2. Dynamika sieci\n12.3. Modelowanie z zastosowaniem czasowych sieci kolorowanych\nRozdział 13. RTCP-sieci\n13.1. Niehierarchiczne RTCP-sieci\n13.2. Hierarchiczne RTCP-sieci\n13.3. Modelowanie z zastosowaniem RTCP-sieci\nRozdział 14. Analiza RTCP-sieci\n14.1. Grafy osiągalności\n14.2. Grafy pokrycia\nRozdział 15. Zakończenie\nDodatek A. Polsko-angielski słownik terminów\nDodatek B. Angielsko-polski słownik terminów\nDodatek C. Wybrane narzędzia do konstruowani8a i analizy sieci Petriego\nDodatek D. Lista symboli\nWydawnictwo WNT Wydawnictwa Naukowo-Techniczne\nInżynieria oprogramowania. Sieci Petriego w modelowaniu i analizie systemów współbieżnych - opis produktu:\nTematyka książki obejmuje obszerne wprowadzenie do teorii sieci Petriego. Omówiono w niej dziewięć klas sieci, uwzględniając zarówno sieci najczęściej spotykane w literaturze (sieci uogólnione, sieci kolorowane), jak i te nowo proponowane (RTCP-sieci). Dla każdej z omówionych klas przedstawiono przykłady ich zastosowania do modelowania rozmaitych systemów oraz metody analizy ich najważniejszych własności.\nCzytając tę książkę można nie tylko poznać podstawowe cechy poszczególnych klas sieci oraz występujące między nimi różnice, ale również wybrać taką klasę, która będzie najodpowiedniejsza do danych zastosowań.\nKsiążka przeznaczona jest głównie dla studentów informatyki, elektroniki, automatyki i telekomunikacji. Polecamy ją również każdemu, kto chce stosować sieci Petriego w badaniach naukowych lub w praktyce inżynierskiej, wykładowcom przedmiotów, które przynajmniej częściowo dotyczą sieci Petriego, oraz słuchaczom wykładów z teorii sieci Petriego.\nWydawnictwo: WNT Wydawnictwa Naukowo-Techniczne\nGłębokie uczenie z TensorFlow Od regresji liniowej po uczenie przez wzmacnianie\nBharath Ramsundar Reza Bosagh Zadeh\nWordPress 5. Rewolucja Gutenberga\n74,01 zł 96.12\nJason Orendorf , Jim Blandy\n62,67 zł 92.17\nInżynieria oprogramowania. Sieci Petriego w modelowaniu i analizie systemów współbieżnych książka\nPrzy zakupie 2 egz. Cena hurtowa: 42,97 zł\nPublikacja Inżynieria oceny efektywności sieci dostaw przedstawia zagadnienia inżynierii oceny efektywności sieci dostaw w ujęciu systemowym. Przedstawiono w niej istotę oraz zadania systemów zaopatrzenia i dystrybucji, omówiono inżynierię systemów oraz zasady prowadzenia analizy systemowej w...\nInżynieria wymagań Studium przypadków\nInżynieria wymagań to kluczowa faza każdego projektu informatycznego. Od jej powodzenia zależy sukces całego przedsięwzięcia. Dobrze przeprowadzony proces zbierania, modelowania i zarządzania wymaganiami pozwala zredukować liczbę problemów z nimi związanych, a w rezultacie znacznie obniżyć koszty...\nInżynieria produkcji Kompendium wiedzy\nKompendium obejmuje w sposób syntetyczny ogrom wiedzy z obszaru inżynierii produkcji, prezentując: organizację i zarządzanie produkcją i usługami; inżynierię procesów wytwarzania; zarządzanie innowacjami; zarządzanie projektami produkcyjnymi i usługowymi; zarządzanie łańcuchami dostaw; zarządzanie...\nPowodem napisania książki było rosnące zainteresowanie dziedziną inżynierii wymagań i zagadnień z nią bezpośrednio związanych jak modelowanie biznesowe czy zarządzanie projektem. Istniejące książki i publikacje z reguły koncentrują się na wybranych aspektach czy narzędziach inżynierii wymagań,...\nInżynieria finansowa Wycena instrumentów...\nKsiążka łączy ogólną wiedzę o rynkach papierów wartościowych z nowoczesnym wykładem matematyki finansowej, który obejmuje modele i metody dotyczące wyceny instrumentów pochodnych, oceny ryzyka, a także statystykę rynku. Pojęcia teoretyczne są bogato ilustrowane przykładami. Szczegółowo omówiono...\nINŻYNIERIA WIATROWA. PODSTAWY I ZASTOSOWANIA\nJest to pierwsza w Polsce monografia poświęcona inżynierii wiatrowej. Przedstawiono w niej zagadnienia związane m.in. z wpływem wiatru na środowisko naturalne i ludzi oraz na budowle i konstrukcje inżynierskie. Omówiono wykorzystanie wiatru jako źródła energii, podjęto tematykę klęsk żywiołowych...


kopia – Wspólne przemyślenia\nNigdy, przenigdy tego nie rób, ponieważ nie dowiesz się kim jesteś naprawdę…\nOpublikowany 11 Maj 2020 11 Maj 2020 Autor Kasja\nNie kopiuj nikogo i nie udawaj kogoś, kim nie jesteś!!!\nCzy faktycznie znamy siebie ? Czy jesteśmy pewni, że to jak się zachowujemy jest naszą najlepszą i jedyną wersją?\nNa te i podobne pytanie każdy z nas znajdzie odpowiedź, ale tylko wtedy, kiedy odważy się spojrzeć na „prawdę którą jest”. Bez względu na to, z czym przyjdzie mu się zmierzyć. A nie da się ukryć, że osoby poszukujące siebie muszą zderzyć się zarówno z dobrem jak i złem. Gdyż jedno nie istnieje bez drugiego, a raczej uzupełnia się nawzajem. To jest prawo, które sterują naszą rzeczywistością – czyli prawo biegunowości, gdzie wszystko ma swój plus jaki i minus, dobro i zło, takie dwa przeciwległe bieguny uzupełniające się nawzajem. Nie należy z tym walczyć, ani się tego wypierać, gdyż walka powoduje jeszcze większe uwiązanie.\nJeśli przysłowiowo chcesz sam sobie „strzelić w kolano”, to uwielbiaj, doceniaj, szanuj, innych, tylko nie siebie. Pomijaj swoje zalety lub wady, w celu przypodobania się innym,\na nawet powielaj ich zachowania tak, aby zyskać ich uznanie. Nawet radość jaką czujesz\nz naśladowanie kogoś nie daje pewności, ze idziesz odpowiednią ścieżką.\nKogo kopiujemy? zazwyczaj autorytety, znajomych czy ludzi biznesu, ponieważ zwyczajnie brakuje nam pomysłu na siebie lub odwagi by być autentycznym. Jeśli jesteśmy szczęśliwi z tego powodu i tego pragniemy, to kontynuujmy. Chociaż nie mogę uwierzyć w szczęśliwą kopię. Natomiast jeśli idąc przez życie czujemy niedosyt, brak, niezgodność, to najwyższy czas żeby zastanowić się nad tym, czy idziemy w odpowiednim kierunku.\nZdumiewa mnie, jak wielu ludzi czuje się zdanych na łaskę nieznanych mocy i jak pieczołowicie to ukrywa„\nŻyciową zagadką jest to, że doceniamy i lubimy cechy osób nawet tych bliskich, a swoje pomijamy. Chętnie idziemy przez życie tak, jak robią to inni, nawet nie próbując odkryć swojego piękna. Kopiujemy wygląd, zachowanie, nawyki czy nawet wady zapominając o tym, że kopia to nie oryginał. Na dłuższa metę nie możemy udawać kogoś kim nie jesteśmy. Wyjdzie to na pewnym poziomie, bez względu na to, jak będziemy się starać. Wady jak i zalety będą musiały się pokazać, a może raczej to, kim jesteśmy. Im więcej ukrywamy, tym trudniej nam będzie to później odkręcić. Pozostaje tylko głęboki wgląd we własną osobowość, przepracowanie siebie i traumatycznych zdarzeń oraz odwaga by wyjść z tym do ludzi. Inaczej nigdy nie osiągniemy „pełni”, którą jesteśmy.\nCzego nam brakuje na drodze samopoznania? Brakuje nam odwagi, ponieważ oprócz boskości jaką możemy w sobie odkryć, poznamy także demony drzemiące w każdym z nas. Tego właśnie podświadomie boimy się najbardziej. Jak pokażemy swoja złą stronę, to wszyscy odsuną z się od nas, nie zdając sobie sprawy z tego, że będziemy ich lustrami tak jak oni będą naszymi. I może na początku nie wiemy z czym przyjdzie nam się mierzyć, to warto próbować, gdyż tylko życie w zgodzie z samym sobą może przynieść nam 100 % zadowolenia. Warto pamiętać, że zła strona jeśli zostanie zintegrowana przemieni się w cud, zaletę, naszego sprzymierzeńca. Przestanie nam ciążyć, a nawet stanie się największym atutem. Ciemna strona zawsze łączy się z jasną, tworzy „jednię”, którą i tak jest nawet bez naszego udziału.\nCo pozostaje – prawda o sobie i swojej drodze. Nawet jeśli będzie to pasmo nieszczęść i braków. A na początku może właśnie tak będzie. Należy pamiętać o tym, że jesteśmy cudownymi istotami jedynymi w swoim rodzaju. Bez kopii dojdziemy tam, gdzie pragniemy, ale musimy pomóc sobie w znalezieniu tej jedynej prawdziwej ścieżki – tej indywidualnej. Będzie to powolny etap, trudny i pracowity, ale już w połowie przyniesie zadowolenie i prawdę. I jeszcze jedno zwątpienie to też element drogi i nie należy się tego bać, gdyż tylko w złych momentach jesteśmy w stanie sięgnąć tej głębi. Życie jest wszystkim i niczym jednocześnie, prawdą i kłamstwem, dlatego przyjmujmy te całości nawet jeśli okażą się pustką, a się okażą. W pustce jest największa pełnia, światło przyciągające wszystko czego pragniemy – to czego nie chcemy również. W prawdzie zanika lęk, ponieważ łączy się z odwagą, a nawet tworzy z nią wspomnianą wcześniej „jedność”.\nJaka długo trwa taki etap samopoznania? To indywidualna sprawa, u mnie ponad dwa lata i końca nie widać. Jednak z każdym dniem jest inaczej, ciekawiej, a smutek przychodzi i odchodzi zacierając wszystko. Bez żalu, bo po co tęsknić za czymś, co nie należało do nas!!! ODWAGI !!!


Bitwa pod Delft – Wikipedia, wolna encyklopedia\nBitwa pod Delft\nBitwa pod Delfy\n— Wojna domowa na Sri Lance —\nCzas 25 grudnia 2007\nMiejsce Delft, Sri Lanka\nSri Lanka Morskie Tygrysy\n12 szybkich łodzi\n1 łódź uszkodzona (dane rządowe)\n1 łódź zatopiona\n1 uszkodzona (strona rebeliantów) 9 łodzi zatopionych\n40 zabitych (strona rządowa)\n5 zabitych (strona rebeliantów)\nBitwa pod Delft - bitwa stoczona 25 grudnia 2007 roku w ramach trwającej na Sri Lance, wojny domowej. Starcie rozegrało się pomiędzy oddziałami marynarki Sri Lanki a siłami morskimi Morskich Tygrysów którzy są morskim, zbrojnym ramieniem organizacji Tamilskie Tygrysy.\nBitwa rozpoczęła się, kiedy strona rządowa dowiedziała się o przemieszczeniu się sił morskich należących do Tamilów w rejonie wyspy Delft. Po krótkim rozpoznaniu siły marynarki Sri Lanki wspierane przez siły powietrzne zaatakowały okręty należące do Morskich Tygrysów. Po kilkugodzinnej wymianie ognia bitwa zakończyła się a obie strony ogłosiły zwycięstwo w bitwie. Strona tamilska ogłosiła zatopienie jednego okrętu marynarki Sri Lanki oraz uszkodzenie drugiego okrętu podczas gdy siły rządowe ogłosiły zatopienie od 6 do 9 łodzi należących do Tygrysów oraz zabicie ponad 40 rebeliantów.\nWynik bitwy do dziś nie jest ostatecznie znany, z powodu ciągłej zmiany stanowisk w sprawie poniesionych strat podczas bitwy.


Prawdziwi zdobywcy kosmosu! - e-Grajewo.pl - Portal Internetowy Grajewo i okolice\nPrawdziwi zdobywcy kosmosu!\nNa zakończenie ASTRONOMICZNEGO TYGODNIA NAUK WSZELAKICH w ZS Nr2 im.9.PSK w Grajewie trafiła nam się nie lada gratka  Dzieci z Przedszkola Nr2 (nazwa zobowiązuje!?;), które odwiedziły naszą szkołę, by wziąć udział w konkursie plastycznym „KOSMOS I JA” oraz grach i zabawach muzyczno-sportowych – okazały się WIELKIE!!!!!\nWe wszystkich zmaganiach uczestniczyły całym sercem, z uśmiechem i zaangażowaniem godnymi podziwu! Prawdziwe wzruszenie budziło dobre wychowanie dzieci oraz wzajemne relacje między przedszkolakami i wychowawczyniami – doskonałe maniery, życzliwość i opiekuńczość. Bezapelacyjnie należy też podkreślić, iż wiedza milusińskich o kosmosie i astronomii była naprawdę imponująca! (wyrazy szacunku dla Krzysia – nagroda pozaregulaminowa za wiedzę :)\nDziękujemy wszystkim ponad pięćdziesięciorgu przedszkolakom i ich opiekunom. Dla nas było to bardzo inspirujące i budujące spotkanie, ale to WY kochani – „SIĘGNĘLIŚCIE DZISIAJ GWIAZD”. - Zespół Szkół Nr2 im. 9. Pułku Strzelców Konnych w Grajewie


Mon, 31 Października 2005, 14:12:34\nMogłabym podać Ci rekę i razem mogybyśmy opowiadać godzinami, jak nasi męzowie się nie sprawdzili. Mineło 4 miesiące od mojego poronienia, mój mąż zachował się tak, że nawet brak mi słów, nienawidziłam go, że gdy ja szykowałam się do szpitala na zabieg on zachowywał się jakby nic się nie stało, jak po szpitalu ryczałam przez 2 tygodnie ciągle wkurzał mnie pytaniami czemu płaczę. Tak ZAWIODŁAM SIĘ NA MIN NA CAŁEJ LINNI. Jestem jak Ty kobietą energiczną przedsiębiorczą bardzo dużo daję i tyle samo chciałabym od partnera w zamian. Miesiąc po poronieniu, gdy nie miałam od niego żadnego wsparcia, gdy nie mogłam wytrzymać jego bierności, braku emaptii, pomyślałam i powiedziałam ROZWÓD.\nA potem zrobiłam na kartce \_"rachunek sumienia\_" i poprosiłam go o rozmowę.\nDługo by pisać, ta szczera rozmowa pozwoliła mi spojrzeć na siebie i niego z innej perspektywy, kocham go mimo, że mnie zawiódł i wiem, że rozwód byłby kapitulacją, a przecież dziecko, którego pragneliśmy miało być ukoronowaniem naszej miłości.\nTo traumatyczne przeżycie jest dla naszych mężów też trudne, ale oni nie są tak wylewni i tak uczuciowi jak my, kochają nas i okazują to bardziej czynami niż słowami, temat śmierci jest trudnym tematem, a śmierć dziecka, którego nie widzieli nie dotknali jest abstrakcyjna.\nNawet nie wiesz jak bliskie jest mi wszystko co napisałaś, ja postanowiłam popatrzeć do przodu, zadałam sobie pytanie dlaczego za niego wyszłam i czy ja zawsze jestem względem niego w porządku.\nTo tak proste i trudne zarazem POROZMAWIAJCIE, DAJCIE SOBIE JESZCZE JEDNĄ SZANSĘ. Musisz mieć świadomość, że to on może zechce się z Tobą rozstać, bo nie potrafi znieść twoich stanów emocjonalnych.\nCzasami warto wybaczyć. za \_"pokutę\_" kazałam mężowi siedzieć i czytać informacje na tej stronie, sam powiedział po lekturze, WYBACZ NIE WIEDZIAŁEM, ŻE NIE TYLKO TY TAK TO PRZEŻYWASZ, bo pewnie myślał, że mi odbiło bo tak ryczę i zachowuję się irracjonalnie, przestałam być tą silną zdecydowaną kobietą, a stałam się gderająco - ryczącą, wymagającą, narzekająca roszczeniową babą. Czasem warto nie zasłaniać się cierpieniem, a spojrzeć na siebie i zapytać siebie jakim się jest partnerem.\nA śmierć naszych Maleństw będzie zawsze i w Tobie i we mnie, zawsze myślę o tych naszych maluszkach, które odeszły i nikt lepiej niż my nie zrozumie Twojego cierpienia, ja rozumiem i zawsze będę pamiętała i o Twoim Dziecku.\nAktualny czas: Sat, 15 Sierpnia 2020, 12:01:14 Polskie tłumaczenie © 2007-2020 Polski Support MyBB


Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli. w Piotrkowie Trybunalskim - PDF\nDownload "Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli. w Piotrkowie Trybunalskim"\n1 WOJEWÓDZKI OŚRODEK DOSKONALENIA NAUCZYCIELI 97 l^dob^soi"' 5 "' Regulamin organizacyjny ip u^ ^^^^ ieg0 Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Piotrkowie Trybunalskim I. Postanowienia ogólne 1 1. Regulamin organizacyjny Wojewódzkiego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Piotrkowie Trybunalskim sporządzono na podstawie 6 ust.3 Statutu Wojewódzkiego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Piotrkowie Trybunalskim nadanego Uchwałą nr 99/13 Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 30 stycznia 2013 r. 2. Regulamin organizacyjny określa szczegółowe zasady funkcjonowania Wojewódzkiego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Piotrkowie Trybunalskim Ilekroć w regulaminie mówi się o: 1) Ośrodku - rozumie się przez to Wojewódzki Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli w Piotrkowie Trybunalskim, 2) Dyrektorze rozumie się przez to Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Piotrkowie Trybunalskim. 3 Ośrodek realizuje cele i zadania określone w 3 Statutu Ośrodka. II. Organizacja wewnętrzna Wojewódzkiego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Piotrkowie Trybunalskim i zakresy działania komórek organizacyjnych 4 1. Pracą Ośrodka kieruje Dyrektor przy pomocy Wicedyrektora oraz Głównego Księgowego. 2. W czasie nieobecności Dyrektora Ośrodkiem kieruje Wicedyrektor. 5 W skład Ośrodka wchodzą: 1. Dyrektor. 2. Wicedyrektor. 3. Pion doskonalenia a w nim: - Zespół doskonalenia nauczycieli, planowania i sprawozdawczości - Zespół do spraw informacji pedagogicznej i promocji - Zespół do spraw systemu zarządzania jakością i kontroli zarządczej i\n2 Zespół do spraw kompleksowego wspomagania szkół i sieci współpracy i samokształcenia 4.Dział Finansowy 5. Dział Gospodarczy 6. Samodzielne stanowiska Do kompetencji Dyrektora Ośrodka należy nadzorowanie: 1) Wicedyrektora, 2) Głównego Księgowego, 3) Kierownika Gospodarczego, 4) Samodzielnych stanowisk. 2. Do kompetencji Wicedyrektora należy: 1) Zastępowanie Dyrektora podczas jego nieobecności, 2) Wspomaganie realizacji zadań i nadzorowanie pionu doskonalenia. 3. Do kompetencji Głównego Księgowego należy nadzorowanie Działu Finansowego. 4. Do kompetencji Kierownika Gospodarczego należy nadzorowanie Działu Gospodarczego W Ośrodku tworzy się stanowiska kierownicze: 1) Dyrektor, 2) Wicedyrektor, 3) Główny Księgowy, 4) Kierownik Gospodarczy, 2. W Ośrodku tworzy się samodzielne stanowiska: 1) Pełnomocnik ds. Systemu Zarządzania Jakością, 2) Specjalista ds. obronności i bezpieczeństwa publicznego, 3) Specjalista ds. bhp. 4) Administrator Bezpieczeństwa Informacji 3. Zakresy czynności dla ww. stanowisk ustala Dyrektor. 8 Do zadań Zespołu doskonalenia nauczycieli, planowania i sprawozdawczości należy: 1. Opracowanie priorytetów dyrektora WODN do uwzględnienia w indywidualnych planach pracy nauczycieli konsultantów i doradców metodycznych; 2. Opracowanie planu pracy ośrodka na podstawie indywidualnych planów pracy; 3. Sporządzanie sprawozdań kwartalnych i rocznych pracy WODN; 4. Opracowanie wniosków i rekomendacji do dalszej pracy; 2\n3 5. Opracowanie oferty edukacyjnej WODN; 6. Gromadzenie danych dotyczących diagnozy potrzeb edukacyjnych i ewaluacji; 7. Opracowanie raportu z diagnozy i ewaluacji oraz wykorzystanie wniosków do planowania pracy w kolejnym roku szkolnym; 8. Prowadzenie ewaluacji wewnętrznej i wykorzystanie jej wyników do podnoszenia jakości pracy placówki; 9. Współpraca z Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi. Do zadań Zespołu ds. informacji pedagogicznej i promocji należy: 1. Planowanie strategii i n fo r m a c yj n o - p r o m o cyj n ej; 2. Gromadzenie, udostępnianie, organizowanie obiegu informacji wewnątrz i na zewnątrz placówki; 3. Dokumentowanie i prezentacja dorobku merytorycznego Ośrodka; 4. Prowadzenie działań promujących Ośrodek; 5. Upowszechnianie oferty edukacyjnej; 6. Prowadzenie działalności wydawniczej; 7. Tworzenie wojewódzkiego systemu informacji pedagogicznej; 8. Upowszechnianie doświadczeń pedagogicznych, dorobku twórczego nauczycieli i nowatorskich inicjatyw; 9. Prowadzenie strony internetowej; 10.Prowadzenie i administrowanie platformy e-learningowej; 1 1.Opracowywanie bazy danych szkół i placówek oświatowych. Do zadań Zespołu ds. systemu zarządzania jakością i kontroli zarządczej należy: 1. Opracowanie grafiku, planu i programu audytów wewnętrznych; 2. Zbieranie od pracowników spostrzeżeń dotyczących wprowadzenia zmian usprawniających system zarządzania jakością; 3. Przeprowadzenie audytów wewnętrznych, sporządzenie raportu i analiza wyników po audytach; 4. Sporządzenie sprawozdania na przegląd systemu zarządzania jakością i raportu z przeglądu zarządzania; 5. Przygotowanie do audytu zewnętrznego; 6. Analiza wniosków i spostrzeżeń po audycie wewnętrznym; 7. Wprowadzenie zmian i modyfikacji do systemu zarządzania jakością; 8. Opracowanie ankiet, przeprowadzenie badań do samooceny kontroli zarządczej i analiza wyników; 3\n4 9. Opracowanie Rocznego Programu Działania WODN, monitorowanie osiągania wartości mierników Rocznego Programu Działania WODN i sprawozdanie z realizacji. Do zadań Zespołu ds. kompleksowego wspomagania szkół i sieci współpracy i samokształcenia należy: 1. Gromadzenie informacji o placówkach objętych kompleksowym wspomaganiem; 2. Prowadzenie dokumentacji wspomaganych szkół i placówek; 3. Organizowanie i prowadzenie sieci współpracy i samokształcenia dla nauczycieli i dyrektorów szkół i placówek; 4. Analiza działań podejmowanych w ramach realizacji Rocznych Planów Wspomagania i sieci współpracy i samokształcenia; 5. Promocja działań związanych ze wspomaganiem szkół i placówek i tworzeniem sieci współpracy i samokształcenia; 6. Opracowywanie sprawozdań z realizacji Rocznych Planów Wspomagania i planów funkcjonowania sieci; 7. Opracowywanie wyników analizy formalnej realizacji Rocznych Planów Wspomagania i sieci współpracy i samokształcenia. Formułowanie wniosków. s s 9 1. W Ośrodku obowiązuje Polityka bezpieczeństwa przetwarzania danych osobowych" i Instrukcja zarządzania systemem informatycznym służącym do przetwarzania danych osobowych". Komórką organizacyjną odpowiadającą za funkcjonowanie sieci i sprzętu jest Dział gospodarczy W Ośrodku mogą funkcjonować zespoły zadaniowe i problemowe powoływane przez dyrektora. 2. W skład zespołów wchodzą nauczyciele konsultanci, pracownicy administracji i obsługi. 3. Pracownicy pionu doskonalenia, działów, zespołów i samodzielnych stanowisk zobowiązani są do ścisłego współdziałania przy wykonywaniu zadań. 4\n5 III. Tryb pracy Wojewódzkiego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Piotrkowie Trybunalskim Działalność Ośrodka oparta jest na rocznym planie pracy przygotowanym w oparciu o roczne indywidualne plany nauczycieli konsultantów i doradców metodycznych na rok szkolny. 2. Indywidualne roczne plany nauczycieli konsultantów i doradców metodycznych są przedkładane do zatwierdzenia Wicedyrektorowi. 3. Roczny plan pracy Wicedyrektor Ośrodka przedstawia Dyrektorowi Ośrodka. 4. Roczny plan pracy Dyrektor Ośrodka - przedstawia do zatwierdzenia organowi prowadzącemu do 3 1 lipca każdego roku 5. Sprawozdanie z realizacji planu pracy za dany rok szkolny Dyrektor Ośrodka przedstawia do dnia 30 września każdego roku organowi prowadzącemu Dokumenty przedkładane Dyrektorowi do podpisu powinny być parafowane przez osoby sporządzające te dokumenty. 2. Dyrektor podpisuje: 1) zarządzenia i regulaminy wewnętrzne, wytyczne, 2) pisma kierowane w szczególności do Ministra Edukacji Narodowej, Kuratora Oświaty w Lodzi, Urzędu Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego, Najwyższej Izby Kontroli i ich organów, JST oraz innych instytucji współpracujących z Ośrodkiem, 3) delegacje i inne dokumenty nadzorowanych pracowników. 3. Wicedyrektor podpisuje: 1) wszystkie dokumenty i pisma zastrzeżone do podpisu dla Dyrektora, w czasie jego nieobecności, 2) pisma i inne dokumenty kierowane do szkół i placówek oświatowych dotyczące zakresu nadzorowanych spraw, IV. Postanowienia końcowe 13 Regulamin organizacyjny wchodzi w życie po zatwierdzeniu przez Dyrektora Departamentu Kultury i Edukacji Urzędu Marszałkowskiego w Łodzi z dniem roku.\n6 Załącznik Nr I Schemat organizacyjny Wojewódzkiego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Piotrkowie Trybunalskim 6\nREGULAMIN ORGANIZACYJNY OŚRODKA DOSKONALENIA NAUCZYCIELI W KALISZU\nREGULAMIN ORGANIZACYJNY OŚRODKA DOSKONALENIA NAUCZYCIELI W KALISZU POSTANOWIENIA WSTĘPNE 1. Regulamin określa wewnętrzne zasady organizacji pracy Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Kaliszu, zwanego dalej\nDYREKTORA MAŁOPOLSKIEGO CENTRUM DOSKONALENIA NAUCZYCIELI\nZARZĄDZENIE NR^/2013 DYREKTORA MAŁOPOLSKIEGO CENTRUM DOSKONALENIA NAUCZYCIELI w sprawie: wprowadzenia Regulaminu Organizacyjnego w Małopolskim Centrum Doskonalenia Nauczycieli 1 Zatwierdzam i zarządzam


10TradeFX - Broker Forex, Dom Maklerski - Portal Comparic.pl\n10TradeFX nie znajduje się na liście polecanych brokerów Comparic.pl.\n10TradeFX – informacje o brokerze\n10TradeFX jest marką będącą własnością i obsługiwaną przez Holiway Investments Ltd, jest w pełni regulowaną firmą inwestycyjną nadzorowaną przez Cypryjską Komisje Papierów Wartościowych i Giełd (CySEC) numer licencji 248/14. 10TradeFx oferuje szeroką game inteligentnych, przyjaznych dla klienta produktów, usług i narzędzi handlowych dla profesjonalistów oraz umożliwia nowym przedsiębiorcom wejście na rynek handlu online.\n10TradeFx oferujemy fachowe wsparcie w wielu językach oraz zapewnia osobiste wskazówki dla każdego inwestora. Ich centrum edukacyjne jest wyposażone w multimedialne materiały szkoleniowe, w tym kursy video, webinary, ebooki oraz szkolenia 1-na-1.\nHandel odbywa się na jednym z trzech rodzajów kont – Silver, Gold, Platinum. Konto Srebrne jest dostępne już od 200$, Złote od 1000$, a Platynowe od 5000$. Dokładniejsze zestawienie warunków handlowych zaprezentowano w poniższej tabeli:\nBroker regulowany przez 10TradeFX jest regulowany przez CySEC\nMinimalny depozyt 200 USD\nRodzaje kont Srebrne, Złote, Platynowe\nMinimalna wartość transakcji 0,1\nDostępne Instrumenty CFD na waluty, towary, metale szlachetne, indeksy oraz akcje\nWpłaty karty płatnicze, przelewy bankowe, Neteller, Skrill, Nganluong,4Cash\nWypłaty karty płatnicze, przelewy bankowe, Neteller, Skrill, Nganluong,4Cash\nPlatforma transakcyja oferowana przez 10TradeFX\n10TradeFX korzysta ze standardowego, znanego traderom oprogramowania – MetaTrader 4 (MT4) autorstwa MetaQuotes. Platforma zapewnia nie tylko znane i niezawodne środowisko, która umożliwia klientom łatwy handel, oprócz tego mogą oni korzystać z dostępu do szerokiej gamy rynków i produktów.\nPodziel się opinią o brokerze na forum.comparic.pl – wątek o 10TradeFX.\n10TradeFX jest brokerem o cypryjskiej regulacji. Swoim klientom dostarcza zaplecze edukacyjne w postaci webinarów, ebooków, czy nawet szkoleń 1-1. Dodatkowo na stronie internetowej można znaleźć komentarze na temat aktualnej sytuacji rynkowej. Początkowy depozyt jest niewielki, dla konta Srebrnego wynosi zaledwie 200$, co jest dobrą kwotą do rozpoczęcia inwestycji przez mniej doświadczonego gracza.


QUAKE.net.pl - Taktyka na wyjątkowo agresywnego przeciwnika\nTaktyka na wyjątkowo agresywnego przeciwnika\nDodano dnia: 2009-04-24 19:49:14\nMa ktoś jakiś dobry i sprawdzony sposób na kolesia, który nie zatrzymuje się ani na chwilę? Grałem z wieloma osobami, które preferowały ofensywny styl gry i w większośći przypadków jakoś dawałem radę wybrnąć z ciężkich sytuacji. Wczoraj jednak grałem z kolesiem, który średnio miał 600u/s przez bite 10 minut. Kiedy objął kontrolę na mapie to bez przerwy robił mnóstwo rocket jumpów i nie patrzył na nic tylko leciał jak wariat na mnie żeby mnie zabić. Z początku próbowałem się trochę przyczaić, pozbierać trochę itemów, wyczekac odpowiedni moment i zaatakować...no nie udało się bo koleś był wszędzie. Zacząłem więc biegać po mapie, ale to też nic nie dało. Koleś miał bardzo dobry timing i zbierał większość itemów więc mógł sobie pozwolić na mały defrag. Ja niestety nie bardzo gdyż każdy punkt hp był na wagę złota. Próbowałem wielu niecodziennych zagrań żeby go zmylić i udawało mi się, ale tylko na moment bo odbijał się wtedy na 10 rakietach i mnie doganiał. Do tego wszystkiego miał dobrego aima. Co najmniej 10% więcej ode mnie. Więc jak mam pokonać takiego kolesia jeżeli mam aima rzędu 29-38%, średni timing, dobry movement oraz element zaskoczenia? Bo wszystko to zawiodło :/\nDodano dnia: 2009-04-24 20:07:01\nstreszcze w skrocie twoje pytanie\njak wygrac z kims kto lepiej strzela, jest szybszy , lepiej timuje oraz lepiej kontroluje mape ?\nDodano dnia: 2009-04-24 20:10:37\nDziękuję ci bardzo. Teraz już wszystko wiem.\nDodano dnia: 2009-04-24 20:39:31\ndobre pytanie, ja też chce wiedzieć jak wygrać z lepszym pod każdym względem przeciwnikiem odemnie;>\noglądaj demka z udziałem najlepszych to sie nauczysz "taktyk", ale skoro gosc jest od ciebie o niebo lepszy to raczej nawet najlepsza taktyka ci chooya da;)\nDodano dnia: 2009-04-24 20:48:14\n;D dziwny temat... Chyba jedynym sposobem na takiego jest schować się z rl i poczekać aż mu przejdzie wena :D, lamki stosują pausy w takich momentach żeby wybić z rytmu, ale tego w ql chyba nie ma ;D\nDodano dnia: 2009-04-24 20:51:50\nWłaśnie chodzi o to, że koleś zadaje sobie bardzo dużo dmg więc jest do ubicia nawet dla średniej klasy gracza. Wystarczy wyczuć odpowiedni moment. Chodzi mi raczej o to, jak "schować" się przed kimś kto przebiega całą mapę w 5 sekund i robi to na okrągło.\nDodano dnia: 2009-04-24 21:44:49\nto co opisujesz wyglada jak demka matroxa z cpm3 jeszcze z dawnych czasow promodea :D:D:D\nDodano dnia: 2009-04-24 22:21:22\nJeżeli przeciwnik gra pressingiem, to graj antypressingiem.\nbtw: jaką ma ksywę?\nDodano dnia: 2009-04-25 08:46:05\nDodano dnia: 2009-04-25 08:52:55\nbądź szybszy od niego.\nDodano dnia: 2009-04-25 17:10:27\nJa @#$% :D\nDodano dnia: 2009-04-25 17:41:51\nchooyu, ja nie chcę powtarzać tego co powiedzieli koledzy, ale oni mają rację - czasami po prostu nie da się wygrać z lepszym ;) Nawet jeżeli zadaje sobie dużo dmg, to w momencie kiedy go zaczniesz bić przestanie i zacznie grać z głową. A co masz dokładnie robić przeciwko agresywnemu przeciwnikowi? Na ogół kampienie w nietypowych miejscach gdzie może wpaść rozpędzony razem z dobrym timingiem pomaga. Broń Boże nie zaczynaj grać jego tempem, chyba że cały czas masz kontrolę nad itemami i nie czujesz że gorzej celujesz. Np. cha0ticz albo Daler często grali agresywnie i szybko, ale cały czas mając kontrolę nad całą sytuacją. Avek to jeszcze coś innego. Ale poza tym to trzeba by w każdym meczu po prostu powiedzieć Ci gdzie dokładnie popełniłeś jakie błędy.\nDodano dnia: 2009-04-25 20:15:42\nCytat z posta - autor: kos\n> lamki stosują pausy w takich momentach żeby wybić z rytmu\nRacja, ile razy tak miałem że koleś mi pause dawał z tekstem typu, kabel od myszki mi się plącze i inne duperele, ja @#$% zal się robi...\nDodano dnia: 2009-04-25 20:26:45\n@#$%, mav - ja bym sobie z Tobą zorganizował jakiś seans demkowy, bo zajebiście to rozkminiasz, a mi się włączyło duelowanie ostatnio :)\nDodano dnia: 2009-04-25 21:43:12\nhehe, ja pamiętam jak w wakacje bodaj 2005 kiedy avek powoli zaczynał wygrywać wszystko co było do wygrania w q3 przez internet codziennie przez kilka godzin dziennie rozmawialiśmy na ts'ie jednocześnie oglądając i analizując demka. Przynajmniej na początku, bo potem raczej gadaliśmy o rzeczach w stylu jak najlepiej odtłuszczać frytki :D Ale przed każdym turniejem oglądaliśmy listę zapisanych i jeśli był na niej ktoś dobry, ściągaliśmy jego dema i patrzyliśmy jak gra, co robi, gdzie ma słabe punkty, etc. Fajne czasy w sumie.\nAle jakoś się z Tobą umawiał nie będę, bo zabiegany człowiek jestem ;) Jak chcesz, to napisz do mnie na mail/gadu, podam Ci swoją komórkę i się będziemy jakoś łapać, bo w sumie chętnie bym się umówił na jakieś ciotowanie przy demkach z piwkiem albo flaszką przy okazji :P Niby nawet teraz mam do czwartku wolne, a już mam wszystkie wieczory zaplanowane i zajęte ;)\nDodano dnia: 2009-04-26 01:37:26\nSpoko, wiem, że nie masz czasu, to Ci dupy truł nie będę, a napijemy to się w Lesku, jeśli aiken zrobi LANa i jeśli na niego przyjedziesz :)


Wizyta duszpasterska. Jak się przygotować, gdy ksiądz przychodzi - strona 2 - O wszystkim - Forum poranny.pl - strona 2\nWizyta duszpasterska. Jak się przygotować, gdy ksiądz przychodzi :: zobacz komentowany artykuł\nRozpoczęty przez ~Odwiedzany~ , sty 06 2018 14:50\nTak już pozostanie\nNapisano 17 styczeń 2018 - 08:27\njak sie przygotowac? spuscic psa z łancucha\nNapisano 17 styczeń 2018 - 15:35\nI samemu podpiąć się do tego łańcucha.\n#23 ~kropidłem czy klątwą?~\n~kropidłem czy klątwą?~\nNapisano 17 styczeń 2018 - 15:58\nA co będzie jak "uwięzionego" na łańcuchu zaatakuje katabas "luzem"?\nNapisano 18 styczeń 2018 - 11:48\nJak się przygotować? Zamknąć dobrze drzwi\nNapisano 18 styczeń 2018 - 12:34\nA mój brat wcale się nie przygotowywał. Przyszedł ksiądz, a on mu powiedział, że nie jest absolutnie przygotowany. Narzeczona w trakcie prasowania sterty ubrań, w TV Trudne sprawy i po środku ksiądz z kropidłem. No i o to chodzi - ksiądz przychodzi do ludzi, nie po pieniądze, jak się wielu osobom wydaje. Mimo, że mój brat nie jest specjalnie wierzący miło sobie porozmawiał z księdzem i wgl. było przyjemnie, bez spiny.\nWahadełko-Ezoteryka-Kabała-Talmud-xiontz-rebe-trudne sprawy- wszyscy geszefciarze razem\nNapisano 28 styczeń 2018 - 16:26\n45ddać 2 zł i podziękować.\nNapisano 28 grudzień 2019 - 08:24\nKolędy są w tygodniu pracującym. Każdy może być w tym czasie w pracy. Nie w każdej firmie jest możliwość wzięcia wolnego lub zamienić się na ranek. Można też być w delegacji. To my mamy dostosować się do wizyty? To niech podają terminy wizyt np. w listopadzie. Grafiki w pracy są np. na 3 miesiące i to jest świętość . Grafik można zmienić tylko w razie zwolnienia lekarskiego.


IKONY - Nasciturus (opowiadanie)\n"To po to przejechaliśmy taki kawał drogi, żeby zobaczyć, że tu wszystko wygląda tak samo?" J. J.\nPatrzę na swoje dłonie. Oddycham głęboko. Za chwilę obudzę się i trzeba będzie znowu wstawać do szkoły. Niech to szlag trafi! Nie chcę tam iść; chcę się porządnie wyspać! Chwytam się za ucho i szczypię - boli, cholera, boli. To jawa. Ale czy na pewno się zaraz nie obudzę? Jestem coraz bardziej zmęczony, a mniej się wysypiam.\nSądzę, że padam ofiarą mojego wyimaginowanego świata. Przestaję powoli tracić rozeznanie nad tym, co naprawdę, a co we mnie. Dziś wieczorem wróciłem do domu. Wszedłem do pokoju i chciałem włączyć komputer. Po chwili przyłapałem się na tym, że otwieram żaluzje! Wystraszyłem się i obawiam się czy nie jest mi potrzebna wizyta u psychoanalityka. Tylko porządna kuracja mnie uratuje. Coraz mniej osób chce ze mną przebywać. Chyba im się nie dziwię. Jest tyle innych ciekawych postaci.\nWróciłem dziś wieczorem do domu. Lampa. Świeci. Światło. Na kaloryferze suszą się dżinsy.\nObudziłem się. Znowu. Zdarza się to człowiekowi średnio raz dziennie. Ranek. Zerkam na zegarek - 7:28. Idę do szkoły na ósmą, mam niedaleko, ale i tak się spóźnię. Obracam się na drugi bok i wstaję. Wstaję wbrew samemu sobie, bo przecież wciąż czuję, że niemal śpię. Zakładam okulary. Rozpoczyna się tradycyjny rytuał - mycie, ubieranie, jedzenie. Wychodzę z walkmanem. Muzyka. Wiem, że się spóźnię. Dziesięć minut i już jestem. A w niej Ferdydurke z papierosem, pupa - wolność kontrolowana. Fajek w przejściu przy wejściu, kurwa w przecinku, modny strój w zamian za osobowość.\nJest zima, wchodzę po schodach, już się zgrzałem. Rozpinam kurtkę. Wchodzę na lekcję. Temat - niezmienione obuwie, spóźnienia. Tego nie ma w programie geografii, myślę sobie. Nuda. Wreszcie, po jakimś czasie - dzwonek. Wyszedłem na korytarz - gwar, rozmowy. Witam się z kumplami, żarty, gadki o dupie Marynie. Wyglądam przez okno wypinając tyłek przy parapecie. Pulsujący kwadrat podwórka, trochę śniegu. Popielata trawa i żółte niebo. Co za okropny świat. Myślę, że gdzieś świeci słońce i w ogóle jest milej konać za życia. Cierpiętnik.\nWłączyłem muzykę. Tak bardzo się przyzwyczaiłem, że wciąż coś musi mi grać... Chcę już wyjść, ale zapadł wieczór, więc, żeby nie spać, mogę oglądać telewizję. Przymykam oczy rzeczywistości i prowadzę. Jadę samochodem po szerokiej szosie. Jest lato, z błękitnego nieba leje się powolutku kula Słońca, tak ze trzydzieści w cieniu. Dach samochodu otwarty. Gwoli pozytywistycznej dokładności dodam, że prowadzę Garbusa. Piękny wymiotny kolor - różowy w brązowe gwiazdy, żółte spirale i zielone krzyżyki. Wymijają mnie inne pojazdy; jadę na wakacje. Wreszcie jestem na swoim i możliwy się stał taki wyjazd. Oczy nie chcą się wcale otworzyć i wrócić do pokoju. Prowadząc Garbusa jest lepiej. Obok oczywiście dziewczyna - kocham ją, podziwiam etc. A w nocy będziemy się kochać w namiocie. A co byście chcieli jako marzenie? Nie ma sprawy - kocham się z dwiema dziewczynami, pocałunki, ssanie, pieszczenie, lizanie. Skok ze spadochronem - metrów coraz mniej, a ja czuję się coraz lepiej, to jest adrenalina! Oszałamiające przeżycie! Mały, przytulny domek na przedmieściu albo jeszcze lepiej - zagubiony gdzieś pośród lasów. Ciche spokojne życie, wspaniałość! Podróże, coraz inne miejsca, wciąż nowi ludzie, nawet przygody, taak, przygody! Inne włosy, dłuższe nogi, mniej kilogramów. Sportowe samochody, forsa, chłopcy, dziewczęta, zwierzęta, cokolwiek... Napiszcie do mnie, jakie są wasze marzenia - już je dla Was odpowiednio sfabrykuję!\nZastanawiam się, czy to jest do czytania. Dla mnie jest wszystko zrozumiałe, ale potencjalny czytelnik może długo pukać się w głowę, o co debilowi chodzi?! Wreszcie, z niejakim trudem otwieram oczy. Już jestem z powrotem. Mój pokój.\nKlaustrofobia przy parapecie. Wielowątkowość życia i książek. Odwracam się od parapetu i lustruję korytarz. Te same twarze od kilku lat. Co oni wszyscy będą robić w życiu? Powiem szczerze, obłudnie, arogancko, egoistycznie, że na palcach obu rąk policzę ludzi, którzy według mnie wyjdą ponad przeciętną. Siebie nigdy nie liczę, bo to beznadzieja.\nGdy tak medytowałem, podszedł do mnie Wacio.\n- Cześć głąbie!\n- Cześć złamasie! - odparłem uprzejmie.\n- Jest robota do zrobienia - poinformował.\n- Lubisz strzelać? Lubisz. Chcesz zarobić? Chcesz. - Wacio był przedstawicielem wywiadu północnokorsykańskiego albo innego. Szef komórki w naszej szkole.\n- To jak, zgadzasz się? - streszczał się.\n- Nie mam wyjścia. Ile jest do zarobienia?\n- Słyszałem, że zawsze marzyłeś o wyprawie w okolice podbiegunowe. Mogę coś załatwić. Wystarczyłoby, że pokażesz paszport... Transport, forsę i gadżety załatwię - Wacio wiedział, co mówi.\n- Biorę. - zgodziłem się.\n- Trzymaj! - wcisnął mi pistolet i poszedł w stronę toalety. Na papierosa.\nNa przystani zapadał zmierzch. To znaczy, zapadał po tej stronie Ziemii, no i na przystani również. Siedziałem na pomoście i gryzłem trawkę. Woda leniwie pluskała pod deskami. Jeszcze nie wrócili z jazdy. W sumie, to i tak nie ma znaczenia, ale czekam. Półtorej godziny temu pojechali w teren. We czwórkę. Chyba przez pomyłkę przyjechałem nie na te wakacje, co trzeba; nie do tej dziewczyny, co trzeba. Teraz czekałem, aż wszystko się uspokoi. W ręku obracałem jakieś diabelskie połączenie kosy i brzytwy. Jak tylko wrócą, jak tylko wrócą...\nPo pewnym czasie usłyszałem szelest gniecionej trawy. Wracali. Na przedzie Ali, Ratana i ostatnia - Wenan - klaczka ze źrebaczkiem. Była ulubienicą wszystkich, przychodzących do stajni. Jechali wolno, więc poszedłem za nimi. Na placu przed stajnią dostałem wodze Wenany.\n- Rozsiodłaj ją i wprowadź do boksu.\n- O. K! - odpowiedziałem. Zrobiłem, o co mnie poproszono i doznałem objawienia. To było to! Odłożyłem uprząż i siodło. Stanąłem za Wenaną. Już było ciemno, ale ja wszystko dobrze widziałem. Wyciągnąłem ostrze. Wycelowałem i puściłem. Moje połączenie kosy z brzytwą śmignęło pod brzuchem, pomiędzy nogami klaczki. Koniem targnął skurcz i z rozciętego brzucha wypadły wnętrzności. Mimo, że stałem daleko, poczułem ich ciepło. Krople krwi. Zwierzę stało jeszcze sekundę i runęło na ziemię. Do cielska podszedł źrebaczek. Spojrzał z ufnością na ciało, nachylił się, poruszał mięciutkimi chrapkami, zastrzygł uszami.\nLeżąc w łóżku, a raczej na materacu, przemierzam nieskończone przestrzenie polarnych krain. Oczekują mnie zaraz po robocie od Wacia. Tradycyjnie, na plecach, patrząc w niebo białego sufitu, przeciętego pręgą pęknięcia; w wielkopłytowym akwarium duszy, powoli płynę. Unoszę się bez żadnej pomocy, a może coś mnie niesie - do tego nie przywiązuję wagi. Aczkolwiek, mam wrażenie, że raczej to ja jestem kapitanem. Głębokim, podświadomym kapitanem, kompasem, sterem, silnikiem, itd.\nGówno! Tak naprawdę nie umiem pływać! A więc coś mnie niesie... No nie stary, bez przegięcia! W ten sposób możesz zatopić swój statek przed wodowaniem. Nie dręcz się tworami wyobraźni... Ale praktyka jest tak skomplikowana. Nie umiem pływać, lecz potrafię utrzymać się na wodzie. O rany, czy to symbol? Czy naprawdę tak bardzo kłuje w oczy? Tak? No trudno, niech tak zostanie, podoba mi się.\nW każdym razie, pokonuję te pokręcone tafle wyobraźni, bo jest już noc i trzeba spać. Zamiast wychodzić z domu, wychodzę na spacer po swoim wnętrzu. Nie jestem do końca pewien, czy mi to dobrze zrobi - wiele obaw rodzi się ze znużenia i samotności... Jest noc, śpijmy...\nPostałem chwilę jeszcze przy oknie i pogoniłem za Waciem do kibla. W szkolnych toaletach nikt już chyba nie sika, wszyscy palą. Poczułem się jak na rokendrolowym koncercie, tylko muzyki nie było. Wacio z widoczną mentalną rozkoszą, wciągał kolejne porcje substancji smolistych.\n- Ty, chodź no na chwilkę! - wyciągnąłem go na bok.\n- Co jest? Przecież dostałeś rozpylacz.\n- Ale kogo mam pomalować?\n- Jak długo tu dzisiaj siedzisz? - kolejna porcja dymu zasiliła Waciowe płuca. Po chwili powróciła do atmosfery.\n- Wychodzę koło pierwszej. Nie dmuchaj na mnie chuju, wiesz, że tego nie znoszę. - wykrzywiłem się.\n- A jajka znosisz? - zażartował Wacio.\n- Ale się obśmiałem...\n- Dobra. Podjadę po ciebie z kumplem i skoczymy do niego i tam pogadamy.. Charaszo?\n- Wsjo w parjadkie! Spadaj! - zwolniłem go ruchem ręki.\nWydostałem się z oparów dymu na szpitalny korytarz szkoły. Był tak samo odpychający, tak samo przygnębiająco pomalowany jak szpital, że na sam jego widok, każdy pacjent by się przekręcił. Zieleń z błękitem; wiecie w jakim odcieniu.\nKrzyk. Podniesiony głos. Nerwy. Trzeba się odstresować, bo w przyszłości będą kłopoty z ejakulacją. Postanowiłem, że dam sobie na uspokojenie. Cokolwiek, żyletka, sznur, prochy, alkohol, pistolet, wieżowiec, etc. Tylko na chwilę i zaraz wracam. Chcę odrobiny spokoju, wyłączyć się na moment. Słońce, ptaszki, trawa, jezioro, Arkadia, przymknięte oczy...\nNie reagujmy nerwowo na innych. Dystans; tak jest lepiej. Owszem, (głęboka) przyjaźń, miłość, tęsknota, ale nie chcę już więcej na sobie odczuwać nerwicy innych. Ha, co więcej! nie chcę sam nerwowo oddziaływać na otoczenie! Taki jestem ambitny i szlachetny!\nPłyną dni, a my siedzimy zamknięci w cielskach i swoich własnych światach i nie chce się nam otwierać. Lepiej jest zaatakować podniesionym głosem, uciec w niedostępność i ostatecznie odrzucić lub zostać odrzuconym. To samo tyczy się małych grup, społeczności, czy - zaryzykujmy - świata. Jakie są wizje na temat gości z przestrzeni? Raczej militarne...\nCzy jednostka i grupa lub ogół nie są w gruncie rzeczy podobne do siebie?\nDochodziła pierwsza. Stałem przed szkołą, pod żółtym niebem, na przezroczystych płytach chodnikowych, obok mnie przesuwali się uczniowie. Czekałem na samochód. Z daleka usłyszałem, że jedzie. Najpierw doleciał mnie skowyt silnika, potem usłyszałem mroczną muzykę i przede mną zatrzymał się stary model samochodu. Olbrzymia amerykańska landara z lat siedemdziesiątych. Trzymał się na naklejkach. Na drzwiach widniał duży napis: PRÓŻNOŚĆ. Na górze przedniej szyby, przez całą jej szerokość widniało: HOMOFOBIA. Na masce: PUSTKA. Tego typu naklejki dużego formatu zdobiły całe auto.\n- Cześć! Wskakuj i spadamy! - Wacio wychylił się przez okno.\nWgramoliłem się do tyłu - wóz był czterodrzwiowy i zamiast współcześnie pojmowanych foteli i tylnej kanapy, miał dwie wersalki. Taką samą, ale nie skórzaną, mam w domu.\n- Ty! - wychylony przez okno odezwałem się do właściciela, gdy skręcaliśmy - migacze nie działają.\nWóz zatrzymał się. Kierowca - wysoki, z kudłami do pasa, cały na czarno - wysiadł. Spojrzał na kierunkowskazy. Kopnął w błotnik. Lewy kierunek zaczął migać.\n- Jeden starczy. - stwierdził i wrócił za kółko. Ruszyliśmy.\n- Masz pukawkę? - spytał Wacio.\n- Nie, zamieniłem na trampki, popatrz, jakie fajne! - przełożyłem nogę przez przednią wersalkę.\n- Dobra, teraz jedziemy do Piotra, tam dowiesz się, czego trzeba.\nJechaliśmy wciąż i wciąż. W końcu dotarliśmy do starej willi.\nŚwiat zalewała żółć nieba, wszystkie drzewa miały zajebiście niebieskie liście i szeleściły plastikowo. Pomyślałem, jakby to było dobrze, gdyby słońce świeciło na czarno. Nie byłoby widać ohydy tego świata.\nWygramoliliśmy się z landary i weszliśmy do willi. Rozsiadłem się wygodnie na wskazanym mi fotelu.\n- Można zapalić? - chociaż wiedziałem, że można.\n- Pewnie. - bas Piotra wyraził zgodę. Przystąpiłem do rytuału nabijania fajki. Salon wyglądał imponująco, zwłaszcza barek robił niesamowite wrażenie. Ze dwieście butelek z dozownikami, zwisających góry nogami z sufitu na jakichś sztywnych drągach. Przypalałem tytoń w fajce. Jakby złośliwie, długo nie chciał się zapalić, ale w końcu udało się.\nWacio zniknął gdzieś, ale już był z powrotem.\n- Piotrusiu, powiesz mi, co oznaczają naklejki na samochodzie? - ironicznie zwróciłem się do kierowcy.\n- To są choroby współczesnego społeczeństwa. - odparł.\n- Czy ty się z nimi utożsamiasz? - indagowałem.\n- Raczej dążę do katharsis. Chcę, żeby jakaś część tego tępego i skupionego na forsie społeczeństwa zobaczyła coś więcej niż telewizję i sklepy spożywcze.\n- A wiesz, że ci się to uda? - spytałem.\n- Tak jak wysrać się przez ucho igielne - stwierdził.\n- Och! - zachwyciłem się.\nSiedzę w nocy i kombinuję, wysilam umysł, aby dać potomnym coś wartościowego, aby przyszłe pokolenia czerpały z mojej twórczości jak najwięcej. Po prostu, usiłuję dołożyć młodzieży jeszcze więcej lektur. Chyba, że system nauczania zostanie zrewolucjonizowany. Nie wierzę w obie te rzeczy: ani w potęgę mojej twórczości, ani w zmianę systemu. Ale walka jest wskazana i wciąż trwa. Z drugiej strony jednak, kto chciałby uczyć dzieci, że nonkonformistyczny, niekonsumpcyjny styl życia jest ciekawszy od kultury masowej, pokazując to na przykładzie defekacji przez ucho igielne. Sam już nie wiem, co jest dobre.\nUkazuję swoją słabość, aby osoby postronne skonkludowały, że ja też jestem tylko człowiekiem i przysługuje mi popełnianie takiego błędu, jakim jest indywidualne postrzegania świata.\nZnowu zostałem sam. Po roku. Okazało się, że nie pasujemy do siebie, już nie wzbudzamy wzajemnego zainteresowania, już nic...\nA najgorsze jest to, że doszliśmy do takiego wniosku oboje po długiej, wnikliwej rozmowie. Już nie mam do kogo zadzwonić, gdy mi źle, ale może to tylko przyzwyczajenie?\nŻeby zabić w sobie to przygnębienie, ruszyłem w miasto. Włóczę się po Warszawie bez celu. Zaglądam w każde podwórko, budując jednocześnie nowy świat. Po trzech godzinach szlajania się, zaczynam pomału odkrywać przyjemność samotności. W głębi wiem, że to jest złudne uczucie, ale zachłystuję się dopóki mnie to raduje. Co dalej? Odwieczne pytanie nierozerwalnie związane z wyborami jakich dokonuję w życiu. Taa, życie to nieustanny wybór.\nWacio kręcił się niespokojnie w fotelu.\n- Nie po to tu przyjechaliśmy, żeby mówić o naklejkach.\n- Pewnie - zgodziłem się i dodałem:\n- O co więc chodzi?\nPo raz kolejny poprawił się w fotelu i zaczął mówić:\n- Sądzę, że nieraz dopadało cię uczucie totalnej beznadziei, która przygniata, miętosi, zniewala. Wszechmocnie dewaluuje twoje uczucia, sprowadza je do pustych frazesów; plany i marzenia natomiast groteskowo wykrzywia i powoduje, że przestajesz wierzyć w cokolwiek i kogokolwiek. Ja w takich przypadkach siedzę bezsilnie gapiąc się w coś głupkowato, bo nie mogę znaleźć antidotum. Nie pomaga telemele, video, nawet moje ulubione komiksy wydają mi się przyziemnie płytkie. Po prostu staram się ten stan przeżuć i przełknąć, odkładając go na dno mojej duszy.\n- Oo! mówisz moim językiem! - ożywiłem się - Ale nic nie przebije tego ataku słabości psychicznej, gdy budzę się w środku nocy, z zerwanym snem za sobą i czernią pokoju przede mną! - dodałem, wymachując fajką.\nPiotr przysłuchiwał się nam uważnie:\n- Żebyście tak mogli się posłuchać! Zebranie dekadentów!\nZignorowaliśmy go i dalej perorowaliśmy podniesionymi głosami:\n- Wydaje się, że znalazłem dla siebie lekarstwo! - grzmiałem, nie bacząc na rozsypywany z fajki popiół. - Zawsze włączam sobie muzykę i trochę pomaga, kłopot w tym, że nigdy nie wiem, co wybrać. Ale czasem ratuje.\nWacio słuchał w skupieniu. Intensywnie wpatrywał się chyba w czubki swoich butów.\n- Kapuję, ale muzyka nie działa na mnie tak podświadomie, jak na ciebie, po prostu jestem inny. - skonkludował w końcu. Po chwili mówił znowu:\n- Teraz dopiero zbliżamy się do sedna. Chodzi o to, żebyś zabił we mnie tę cześć duszy, a może i ciała, która odpowiada za ataki beznadziejności.\n"A w mojej głowie,\nSłońc milionami karuzela nocy lśni,\nNa niej jesteśmy sami..."\n- No to ja już wolę srać przez to ucho igielne! - skomentował Piotr.\n- To mój zaufany bliski przyjaciel. - Wacio wskazał kciukiem za siebie.\n- O.K., Waciu, ale w jaki sposób mam to zrobić? - spytałem nie bez zdumienia, odłożywszy uprzednio fajkę.\n- I tu zaczyna się właściwy problem. Jak strzelić w duszę, żeby nie uszkodzić ciała?\n- Z tego? - wyciągnąłem z kieszeni ciężar dużego kalibru. Obracałem go w rękach, zastanawiając się nad prośbą Wacia. Wstałem z fotela, wciąż ważąc pistolet. Podszedłem do okna. Uderzyło mnie ciągle żółto niebo, choć już powinno zmierzchać. Spojrzałem uważniej - gdzieś daleko wpełzał brudnozielony księżyc otoczony seledynową poświatą. Nie miałem siły ani odwagi rozważać waciowych słów. Czułem się daleko stąd, istniałem w jakimś odległym, diametralnie różnym od tego tutaj miejscu.\nWacio chyba dał mi czas do namysłu, bo przez bardzo długi czas nie odzywał się, tylko co chwila wiercił się w fotelu. Ja natomiast, nie myślałem o kłopocie, który spadł na mnie tak nagle. Unifikowałem się z krajobrazem, wsysał mnie kolor nieba, błękit liści i gama półcieni. Te wszystkie zaokienne elementy dawały mi odetchnąć. Chłonąłem wytchnienie jak najgłębiej, zanim nie odezwie się Wacio. Zdecydowanie nie chciało mi się gadać z nim ani nawet być tutaj. Nagle zaintrygowała mnie integracja z tym, co za oknem.\n"Życie to unikanie wyborów."\nTo fajnie, że zawsze można zaaplikować sobie przesuwające się obrazy. Kiedy mi źle, jeżdżę autobusami i pociągami. Nie dbam, gdzie wyląduję pod koniec wyprawy. Liczy się, abym jak najmniejszym wysiłkiem chłonął jak najwięcej. Biernie przyjmując widoki za oknem, napawam się różnorodnością świata.\nRower jest najlepszy. Obrazy przesuwają się w odpowiednim dla mnie tempie. Wszystko, co mnie interesuje, zdążę zauważyć; zawsze mogę się wrócić. Czasami zachwycam się jak dziecko, odkrywające bogactwo świata. Oglądam otoczenie zauroczony niezliczonymi zestawieniami, kalejdoskopowymi wzorami. I tak jak w kalejdoskopie - niepowtarzalnymi.\n"To po to przejechaliśmy taki kawał drogi, żeby zobaczyć, że tu wszystko wygląda tak samo?"\nPigułki miały ładny, błękitny kolor. Zastanawiałem się przez chwilę, czy nie wziąć więcej, niż mówił ten gość. Przepis przekroczyłem o jedną. Przez pewien czas nic się nie działo. Później spojrzałem na buteleczkę. Łagodnie falowała. Uspokajająco. Podobnie okno i wszystko inne. Poczułem radość. Wybiegłem z pokoju. Ulice Barcelony wesoło mieniły się feeriami kolorów. Słońce, lekko niebieskie - przypominało dużą pigułkę, wisiało nad miastem z dobrotliwym uśmiechem na okrągłej twarzy. Rozpierany przez radosną siłę wskoczyłem do samochodu. Dobrze, że dach był odsunięty - miałem uczucie zintegrowania z wszechświatem. Jechałem szybko przez miasto, mijałem skrzyżowania; machałem do ludzi, coś krzyczałem. Po jakimś czasie zwolniłem, poczułem się zmęczony. Zatrzymałem wóz i rozłożyłem się na przednim siedzeniu. Było przyjemnie; łagodnie otoczony przez roześmiane słońca lewitowałem ponad dachami metropolii. Nagle przyszło mi do głowy, że to Neapol, chociaż nigdy w nim nie byłem. Tak, chcę natychmiast zobaczyć Neapol. Pewnie jest tak samo zalany wesołymi, uśmiechniętymi promieniami słońca.\nZewsząd kapały krople. Puszczały się ostrożnie i powoli wirując wokół własnej osi, delikatnie osiadały na podłożu nie rozpryskując się. Najpierw bezbarwne, przezroczyste plamki, potem już przyjacielskie, kolorowe, rozbawione. Zachwycony wodziłem za nimi wzrokiem. W górę i w dół. W górę i w dół. Góra, dół. Góra. Dół. Wreszcie, któraś z kolei "góra" uniosła się wysoko w przestworza, a ja znowu ujrzałem dachy Neapolu, Barcelony, Paryża, Warszawy, Genewy, Pragi, Kopenhagi skąpane w cudownym, uśmiechniętym blasku słońca.\nOtworzyłem powoli oczy. Czekałem na wesołe słońce, które poprowadzi mnie po świecie. Ujrzałem swój pokój. Te same ściany, przedmioty co zwykle.\nCiągle wyglądałem przez okno, Wacio wiercił się w fotelu, a Piotr stukał szklankami przy barku. Miałem nadzieję, że poczęstuje nas czymś mocnym, ale gdy się nieznacznie obejrzałem, zobaczyłem, że ustawia szklanki i kieliszki w szafce. Chciałem z powrotem odwrócić się do okna, ale Wacio dostrzegł moje kręcenie głową.\n- Co no to co? - odparłem z najgłupszą miną, jaką mogłem zrobić. Nie chciałem odzywać się do nikogo. - Jak chcesz to zrobić? - spytałem bez przekonania.\n- Sam nie mam pojęcia.\nPomyślałem sobie, że chwila bez przygnębienia, jest chwilą straconą.\nPowoli zamknąłem oczy.\n- Dałeś mi spluwę, przywiozłeś tutaj i zdradziłeś swoje tajne zamiary, a teraz wzruszasz ramionami - stwierdziłem. - Bo do teraz wiedziałem, co zrobić - Wacio poruszył się na fotelu. - Ale co dalej?\nUsłyszałem muzykę. Harfa, coś jak Vollenweider na haju. Uniosło mnie szybowałem gdzieś pośród lasów. korony drzew ocierały się przymilnie o twarz. Powieki ciążyły od lepkiego powietrza przesyconego żywicą, gorącem i ciepłym życiem. Delikatny dotyk wiatru muskał mnie przywołując wiele wspomnień. Było w nich słońce i wiatr, chłodne letnie poranki, pocałunki o świcie, dalekie miasta w upalnym słońcu, leniwe spojrzenia, długie godziny rozmyślań. Były również mroki, cienie, samotność, chłód, oddalenie, porzucenie, jadowitość i nieprzespane noce, niepewność, katastroficzne obawy i choroby wyobraźni.\nWszystko to zmieniło otoczenie. Oglądałem siebie z góry, gdy coś się ze mną działo - być może to była scena mojej śmierci. Jacyś ludzie pochyleni nade mną, może lekarz, może gapie. Ja leżący tam w dole nie przypominałem siebie, jakiego znałem z luster. A może to nie byłem ja? Cholera wie.\nJeszcze raz delikatna transformacja otoczenia. Jestem zawieszony w czymś. Nagle moje ciało przebiegł dreszcz strachu, nagły skurcz i zacząłem spadać. Nie widziałem, o co mam uderzyć, ale wiedziałem, że jest już coraz bliżej do uderzenia o podłoże. To zawsze tak się kończyło.\nPodjąłem błyskawiczną decyzję. Pytanie Wacia jeszcze wisiało w powietrzu, gdy odbezpieczając pistolet, odwróciłem się od okna, które przed chwilą dawało mi azyl i zapomnienie. Pierwszy strzał poleciał obok fotela, Wacio podskoczył na równe nogi. Drugi i trzeci trafiły w korpus. Kolejne lżej lub ciężej raniły jego szamoczące się ciało. Piotr gdzieś zniknął. Po chwili zapanowała cisza. Poprzez rozwiewający się dym, ujrzałem Wacia leżącego na podłodze i posiekanego przez pociski. Oczywiście krew i tak dalej. Głowa oparta o fotel. Oczy miał zamknięte.\nPo chwili pojawił się Piotr.\n- O Jezu Chryste! Ale namieszałeś! Pocoś go skasował?! - wskazał na ciało.\nNie czułem nic.\nPatrzyliśmy na ciało. Ja stałem wciąż w tym samym miejscu, kurczowo ściskając pukawkę. Piotr siedział na stole i powoli kręcił głową. Milczenie.\nMinęło dużo czasu, a my ciągle staliśmy i gapiliśmy się na Wacia. Naprawdę nic nie czułem i nic nie myślałem. Stalibyśmy tak w nieskończoność.\nWacio otworzył oczy, poruszył się i z jego gardła wydobył się głos:\n- Miałem pogadankę ze Świętym Piotrem. Nie da rady zabić tej ani innej części siebie bez zniszczenia reszty. Dobrze jest jak jest, bo mogło być gorzej. - nawet nie wyglądał na zmęczonego. Powoli wstawał. Wyglądał, jakby się tylko przewrócił - rany zniknęły. Po co komu krew i rany, jeżeli są nieprawdziwe.\n- Nie można tak bardzo ingerować w swoją psychikę. Do tego trzeba silnej woli. - wyjaśnił.\n- Ale to oszukiwanie samego siebie. Życie bez spontaniczności. - dorzucił cicho Piotr.\n- No to co dalej? - spytałem.\nNa ten wyjazd czekałem pół życia. Załatwiłem wszystko - podpisałem papierki, kupiłem prezenty, spakowałem najważniejsze rzeczy. Teraz już tylko przyszłość jest przede mną. Nic, co było kiedyś, nie ma już znaczenia. To nowy akapit.\nPatrzę na sterty walizek i plecaki. Robię najdłuższy krok w życiu. Nie rozważam, co mnie spotka, po prostu wyjeżdżam i już. Zawsze tam chciałem. Domyślam się, że wyjdzie inaczej, niż to sobie wyobrażałem, ale byłem dobrej myśli.\nprzysłano: 28 stycznia 2001


garaż Warszawa, Ursynów, Nugat 5\n20 m2 9 zł/m2\nDostępne OD ZARAZ Miejsce postojowe w garażu podziemnym w budynku apartamentowym, l. Łucka 18, Śródmiescie, Centrum Cena 250zł/mc. Przykładowe zdjęcie. ::LINK DO STRONY http://www.madrasnieru...\ngaraż Warszawa, Bemowo, Obrońców Tobruku/Osmańczyka\nBemowo - miejsce postojowe w hali garażowej pod budynkiem przy ul. Obrońców Tobruku/Pieniążka/Osmańczyka. Wygodne miejsce, łatwy wjazd i wyjazd, możliwość parkowania nawet dużego samochodu. Ofertę pol...\n14 m2 0 1 571 zł/m2\nGaraż do wynajęcia od zaraz. Dwa wygodne miejsca postojowe w garażu pod budynkiem róg ul. Kasprzaka i ul. Ordona. Ofertę poleca biuro LOKUM kontakt Bożena 609 190 030...\n16 m2 0 22 zł/m2\ngaraż Warszawa, Wola, Jaktorowska\nDostępne OD ZARAZ Miejsce postojowe w garażu podziemnym w budynku apartamentowym Wola, ul. Jaktorowska/Karolkowa/Grzybowska/Wolska Cena 300zł/mc. Przykładowe zdjęcie. ::LINK DO STRONY http://...\nGaraże aleja Wilanowska