Temat numeru IV (luty 2006): NIEZBĘDNIK AGNOSTYKA.\nTematem następnego numeru będzie: KAPITALIZM - STARA MIŁOŚĆ RDZEWIEJE.\nSPOTKAĆ SIĘ Z CZYSTYM PRZYPADKIEM.\nEsej poniższy pochodzi z książki Rogera Pol-Droit „101 zabaw filozoficznych” ISBN 83-89574-47-0\nCzas trwania: 2 sekundy.\nMateriały: kasyno lub coś w tym rodzaju.\nWłaśnie postawiłeś pieniądze. To gra losowa. Niepotrzebna wprawa, niemożliwa jakakolwiek interwencja. Rezultat nie powinien ci być obojętny. Musisz grać o dużą stawkę, a ewentualna wygrana istotnie wpłynie na twoje życie. Możesz stwierdzić z całkiem akceptowalnym prawdopodobieństwem, że stawką w grze jest twoje życie. To, kim będziesz jutro, zależy od czynników, na które nie masz żadnego wpływu: od drogi, jaką potoczy się kula w ruletce, pojawienia się określonej karty na zielonym stole, ustawienia się obok siebie kilku obrazków na ekranie automatu do gier.\nTym, czego należy wówczas doświadczyć, jest świadomość, że sytuacja tego rodzaju w ogóle nie ma sensu. Niezaprzeczalnie – przegrasz lub wygrasz. Najprawdopodobniej przegrasz. Szanse wygranej są znacznie mniejsze. Prawdopodobieństwo wygranej i przegranej można wyliczyć. Ale obie są w takim samym stopniu pozbawione sensu. To najtrudniej zrozumieć.\nTwoja sytuacja finansowa nie zmieni się lub staniesz się bogaty. Te odmienne przyszłości zależą wyłącznie od przypadku, bez znaczenia i zamiaru. To, co się stanie, nie ma nic wspólnego z twoimi zasługami, czy ich brakiem. Zdany jesteś na niepewność. Wystawiony na anonimowy sąd i pozbawiony celowości. W sposób doskonale zaprzeczający wszelkiej formie sprawiedliwości za sekundę przegrasz lub wygrasz.\nNiewątpliwie będziesz usiłował wypełnić tę pustkę wszelkimi rodzajami wyjaśnień, próśb, nadziei, przypuszczeń i magicznych myśli. Aby choć przez chwilę móc akceptować fakt, brutalnie, bezwzględnie, że nasze życie jest zawieszone w bezsensie, potrzeba wielkiej siły ducha. Gdybyśmy byli naprawdę wielcy, musielibyśmy cały czas być do tego zdolni.\nCZY BÓG JEST TAOISTĄ?\nEsej poniższy pochodzi z książki Douglasa R. Hofstadtera „Mind’s I” ISBN 0-553-34584-3\n- Śmiertelnik: I dlatego, o Boże, błagam Cię, jeśli masz choć cień litości dla tego Twojego cierpiącego stworzenia, uwolnij mnie od konieczności posiadania wolnej woli!\n- Bóg: Odrzucasz największy dar, jaki ci dałem?\n- Śmiertelnik: Jak możesz nazywać to, do czego zostałem zmuszony, największym darem? Mam wolną wolę, lecz nie z własnego wyboru. Nigdy nie wybierałem, że chcę mieć wolną wolę. Muszę mieć wolną wolę, czy chcę, czy nie!\n- Bóg: Dlaczegóż to nie życzysz sobie mieć wolnej woli?\n- Śmiertelnik: Ponieważ wolna wola oznacza odpowiedzialność moralną, a odpowiedzialność moralna, to więcej niż mogę udźwignąć!\n- Bóg: Dlaczego uważasz odpowiedzialność moralną za zbyt ciężką?\n- Śmiertelnik: Dlaczego? Prawdę mówiąc nie potrafię tego zanalizować; wszystko, co wiem – to tyle, że nie daję rady.\n- Bóg: Dobrze. W takim razie przypuśćmy, że zwolnię cię ze wszelkiej odpowiedzialności moralnej, lecz pozostawię ci nadal wolną wolę. Czy będziesz zadowolony?\n- Śmiertelnik (po namyśle): Nie, obawiam się, że nie.\n- Bóg: Ha! Tak, jakem myślał. Odpowiedzialność moralna nie jest jedynym przejawem wolnej woli, który cię gnębi. Cóż innego w tej wolnej woli jeszcze ci doskwiera?\n- Śmiertelnik: Mając wolną wolę mogę grzeszyć, a ja nie chcę grzeszyć!\n- Bóg: Jeśli nie chcesz, to dlaczego to czynisz?\n- Śmiertelnik: Dobry Boże! Nie wiem dlaczego, lecz jednak grzeszę! Złe pokusy nachodzą mnie zewsząd i próbują mną zawładnąć, a ja nie mogę się im oprzeć.\n- Bóg: Jeśli to rzeczywiście prawda, że nie możesz im się oprzeć, to nie grzeszysz z własnej woli, czyli (przynajmniej według mnie) nie grzeszysz w ogóle.\n- Śmiertelnik: Nie, nie! Czuje, że gdybym tylko spróbował jeszcze mocniej, mógłbym uniknąć grzechu. Jeśli się z całego serca nie chcę grzeszyć, to się i nie grzeszy.\n- Bóg: Zatem… to powinieneś wiedzieć. Czy starasz się unikać grzechu tak silnie jak tylko możesz, czy nie?\n- Śmiertelnik: Naprawdę nie wiem. Na bieżąco, myślę, że staram się z całych sił, lecz później, we wspomnieniu, obawiam się, że nie.\n- Bóg: Tak więc innymi słowy, rzeczywiście nie wiesz, kiedy grzeszyłeś, a kiedy – nie. Więc otwiera się tu możliwość, że nie grzeszyłeś w ogóle!\n- Śmiertelnik: Oczywiście, taka możliwość istnieje, lecz być może jednak grzeszyłem i ta możliwość mnie przeraża.\n- Bóg: Dlaczego myśl o tym, że grzeszyłeś przeraża cię?\n- Śmiertelnik: Nie wiem, dlaczego! Ale już choćby dlatego, że słyniesz ze stosowania raczej straszliwych kar w życiu pozagrobowym.\n- Bóg: A, więc to cię dręczy! Dlaczego od razu nie przeszedłeś do rzeczy, zamiast tych marginalnych uwag o dobrej woli i odpowiedzialności moralnej? Dlaczego nie poprosiłeś mnie po prostu, abym cię nie karał za wszystkie twoje grzechy?\n- Śmiertelnik: Myślę, że jestem na tyle realistą, aby wiedzieć, że trudno byłoby Ci zadośćuczynić takiemu wymaganiu.\n- Bóg: Cóż powiadasz! Ty masz realistyczną wiedzę o tym, jakie to wymagania ja mogę spełnić? Ejże… No, dobrze.\nPowiem ci, co zamierzam uczynić. Udzielę ci nadzwyczajnej, specjalnej dyspensy, abyś mógł grzeszyć ile zechcesz i daję ci moje boskie słowo honoru, że nigdy cię za to nie ukarzę. Zgadzasz się?\n- Śmiertelnik (w wielkim strachu): Nie, nie! Nie czyń tego!\n- Bóg: Dlaczego nie? Nie ufasz mojemu boskiemu słowu?\n- Śmiertelnik: Ufam, oczywiście! Ale czy nie widzisz, że ja nie chcę grzeszyć? Mam najwyższe obrzydzenie do grzechu, niezależnie od kar, jakie może on pociągać za sobą!\n- Bóg: W takim razie, postąpię krok dalej. Usunę twoją awersję do grzechu. Oto magiczna pigułka! Połknij ją, a stracisz wszelką odrazę do występku. Będziesz mógł radośnie grzeszyć dalej, nie będziesz czuł żalu, ani obrzydzenia, a ja nadal obiecuję, że nie będziesz ukarany ani przeze mnie, ani przez siebie samego, ani w żaden inny sposób. Będziesz błogosławiony przez wieczność całą. Oto pigułka!\n- Śmiertelnik: Nie, nie!\n- Bóg: Czyż ty nie jesteś irracjonalny? Usunąłem nawet odrazę, która była twoją ostatnią przeszkodą.\n- Śmiertelnik: Nadal nie chcę jej wziąć.\n- Bóg: Dlaczego?\n- Śmiertelnik: Wierzę, że pigułka rzeczywiście usunie mój przyszły wstręt do grzechu, ale moja teraźniejsza niechęć wystarczy, abym nie chciał jej wziąć.\n- Bóg: Polecam ci wziąć!\n- Śmiertelnik: Odmawiam!\n- Bóg: Co, odmawiasz z własnej woli?\n- Śmiertelnik: Tak!\n- Bóg: Wygląda więc na to, że wolna wola jest jednak dość przydatna, nieprawdaż?\n- Śmiertelnik: Nie rozumiem!\n- Bóg: Czyż nie jesteś teraz rad, że masz wolną wolę, aby odrzucić taką ohydną propozycję? A jakby ci się podobało gdybym zmusił cię do wzięcia tej pigułki, niezależnie od tego, czy chcesz, czy nie?\n- Śmiertelnik: Nie, nie! Proszę nie czyń tego!\n- Bóg: Oczywiście, wcale nie zamierzałem tego uczynić; ja tylko próbuję ci zilustrować mój punkt widzenia. W porządku, spróbujmy więc innej drogi. Zamiast zmuszać cię do wzięcia pigułki, przypuśćmy, że nauczę cię nowej modlitwy, która pozbawi cię wolnej woli – lecz ze świadomością, w momencie, kiedy to się stanie; wtedy weźmiesz pigułkę.\n- Śmiertelnik: Kiedy moja wolna wola zniknie, jak będę mógł wybrać wzięcie pigułki?\n- Bóg: Ja nie powiedziałem, że wybrałbyś ją; powiedziałem jedynie, że wziąłbyś ją. Działałbyś, powiedzmy, zgodnie z czysto deterministycznymi prawami, które byłyby takie, że z natury rzeczy wziąłbyś ją.\n- Śmiertelnik: Nadal odmawiam.\n- Bóg: A więc odrzucasz moją propozycję pozbawienia cię wolnej woli. To się dosyć mocno różni od twojej pierwotnej prośby, nieprawdaż?\n- Śmiertelnik: Teraz widzę do czego zmierzasz, Boże. Twoje argumenty są pomysłowe, ale nie jestem pewien, czy rzeczywiście prawidłowe. Jest parę punktów, które musimy rozważyć od nowa.\n- Bóg: W rzeczy samej.\n- Śmiertelnik: W tym, co powiedziałeś, są dwa punkty, które wyglądają mi na sprzeczne. Po pierwsze powiedziałeś, że nikt nie może grzeszyć dopóki nie czyni tego z własnej woli. Później zaś powiedziałeś, że dasz mi pigułkę, która pozbawi mnie mojej wolnej woli, bym mógł grzeszyć ile zechcę. Lecz jeśli już nie będę miał wolnej woli, to, zgodnie z Twoją pierwszą tezą, jak mogę mieć możliwość grzeszenia?\n- Bóg: Mylisz dwie różne części naszej rozmowy. Ja nigdy nie powiedziałem, że pigułka pozbawiłaby cię wolnej woli, lecz tylko, że usunęłaby twoją odrazę do grzechu.\n- Śmiertelnik: Obawiam się, że trochę mi się to poplątało.\n- Bóg: Dobrze, zacznijmy więc od nowa. Przypuśćmy, że zgodzę się zabrać ci wolną wolę, lecz ze świadomością, że popełnisz wielką liczbą czynów, które obecnie uważasz za grzeszne. Mówiąc bardziej technicznie: nie będziesz grzeszył, ponieważ nie popełnisz tych czynów z własnej woli. Nadto, czyny te nie obciążą cię żadną odpowiedzialnością moralną, żadna winą, ani jakąkolwiek karą. Niemniej jednak będą one tego rodzaju, jaki uważasz obecnie za grzeszny, będą miały tę własność, którą obecnie odczuwasz jako odrażającą, lecz twoja odraza zniknie; więc nie będziesz czuł wstrętu do tych czynów.\n- Śmiertelnik: Nie, to nie tak, bo ja teraz mam odrazę do takich czynów i ta obecna odraza zabezpiecza mnie dostatecznie przed przyjęciem Twojej propozycji.\n- Bóg: Hm, ujmując rzecz jak najprościej – przyjmuję do wiadomości, że nie chcesz już, abym pozbawił cię wolnej woli.\n- Śmiertelnik (z wahaniem): Nie, chyba nie.\n- Bóg: Świetnie. Zgadzam się z tym. Ciągle jednak nie jest dla mnie całkiem jasne, dlaczego nie chcesz już pozbyć się wolnej woli. Powiedz mi to jeszcze raz.\n- Śmiertelnik: Ponieważ, jak mi już rzekłeś, bez wolnej woli mógłbym grzeszyć nawet więcej niż teraz.\nS - Bóg: Przecież ci już powiedziałem, że bez wolnej woli nie możesz grzeszyć.\n- Śmiertelnik: Ale skoro ja teraz wybiorę pozbycie się wolnej woli, to wszystkie moje późniejsze złe uczynki będą grzechami, nie w przyszłości, lecz w tym momencie, kiedy wybiorę, aby nie mieć wolnej woli.\n- Bóg: Wygląda to, jakbyś wpadł w przykrą pułapkę, czyż nie tak?\n- Śmiertelnik: Rzeczywiście, wpadłem. Postawiłeś mnie w straszliwym błędnym kole. Teraz, cokolwiek zrobię, będzie źle. Jeśli zatrzymam wolną wolę – będę dalej grzeszył, jeśli się jej pozbędę (z Twoją pomocą, oczywiście) – zgrzeszę znowu tym postępkiem.\n- Bóg: Lecz w tym sensie także i ty wciągnąłeś mnie w pułapkę. Mogę ci pozostawić wolną wolę, lub pozbawić cię jej, jeśli tak wybierzesz, lecz nie dogadza ci żadna z tych możliwości. Chcę ci pomóc, lecz wygląda na to, że nie mogę.\n- Śmiertelnik: Prawda!\n- Bóg: Lecz skoro nie jest to moja wina, dlaczego jesteś jeszcze na mnie zły?\n- Śmiertelnik: Przede wszystkim dlatego, że postawiłeś mnie w tym straszliwie kłopotliwym położeniu.\n- Bóg: Lecz, zgodnie z tym co mówisz, nie mogę uczynić niczego, co by cię zadowoliło.\n- Śmiertelnik: Masz na myśli, że nie możesz uczynić nic zadowalającego teraz, ale to nie znaczy, że nie mogłeś był wcześniej niczego uczynić.\n- Bóg: Jakżeż to! A cóż ja mogłem był uczynić?\n- Śmiertelnik: Przede wszystkim, oczywiście, nigdy nie powinieneś był mi dawać wolnej woli. Teraz, kiedy mi już ją dałeś, jest za późno – cokolwiek zrobię, będzie złe.\n- Bóg: Oh, a więc w tym rzecz! A dlaczegóż to byłoby lepiej, gdybym ci jej był nigdy nie dawał?\n- Śmiertelnik: Ponieważ wtedy nie byłbym nigdy zdolny do grzechu.\n- Bóg: No cóż, zawsze byłbym rad nauczyć się czegoś na własnych błędach.\n- Śmiertelnik: Co takiego?\n- Bóg: Wiem, że to brzmi jak „samobluźnierstwo”, nieprawdaż? To prawie prowadzi do paradoksu logicznego! Z jednej strony, jak pewnie myślałeś, jest niemoralnym dla każdej myślącej istoty utrzymywać, że ja mógłbym popełniać błędy; z drugiej zaś strony, mam prawo uczynić wszystko. Lecz ja także jestem myślącą istotą. Pytanie więc brzmi: czy mam, czy też nie mam prawa twierdzić, że mam możliwość popełniania błędów?\n- Śmiertelnik: To kiepski żart! Jedna z Twych przesłanek jest po prostu fałszywa. Ja nigdy nie myślałem, że to jest dla każdej myślącej istoty źle powątpiewać w Twoją wszechwiedzę, lecz tylko dla śmiertelników. Ale ponieważ ty nie jesteś śmiertelnikiem, jesteś, oczywiście, wolny od tego nakazu.\n- Bóg: Dobrze, podejdźmy do tego racjonalnie. Wszelako wyglądałeś na zaszokowanego, kiedy powiedziałem, że: „Zawsze byłbym rad nauczyć się czegoś na własnych błędach”.\n- Śmiertelnik: Oczywiście, byłem zaszokowany. I to nie z powodu twego „samobluźnierstwa” (jak to żartobliwie nazwałeś), nie dlatego, abyś nie miał prawa tego powiedzieć, lecz właśnie przez fakt, że to powiedziałeś, ponieważ ja zawsze myślałem, że w istocie rzeczy Ty nie robisz błędów. Toteż osłupiałem, kiedy domagałeś się możliwości popełniania błędów.\n- Bóg: Nie domagałem się, aby było to możliwe. Wszystko, co powiedziałem to tyle, że gdybym robił błędy, byłbym zadowolony mogąc się na nich uczyć. Lecz to nie mówi niczego o tym, czy to „gdyby” rzeczywiście zaistniało, lub kiedykolwiek mogło zaistnieć.\n- Śmiertelnik: Nie spierajmy się, proszę, o słowa. Czy dopuszczasz, że przyznanie mi wolnej woli było błędem, czy nie?\n- Bóg: Dobrze, to jest własnie dokładnie to, co powinniśmy rozważyć. Niechaj wyłuszczę ci twoje obecne przesłanki. Nie chcesz mieć wolnej woli, ponieważ mając ją, możesz grzeszyć, a ty nie chcesz grzeszyć. (Choć nawiasem mówiąc myślę, że to dość zagadkowe: w pewnym sensie musisz chcieć grzeszyć, inaczej byś nie grzeszył. Ale na razie zostawmy to). Z drugiej strony, jeżeli zgodzisz się na zabranie wolnej woli, to będziesz teraz odpowiedzialny za przyszłe czyny. Ergo, przede wszystkim nigdy nie powinienem był ci dawać wolnej woli.\n- Śmiertelnik: Dokładnie tak to jest!\n- Bóg: Rozumiem doskonale, co czujesz. Wielu śmiertelników (nawet niektórzy teologowie) narzekali, że to było nie w porządku, iż to ja, a nie oni sami zdecydowali o tym, że powinni mieć wolną wolę, a ja zaś czynię ich odpowiedzialnymi za ich uczynki. Innymi słowy, że oczekuję od nich dotrzymania umowy, której oni nigdy nie zaakceptowali.\n- Śmiertelnik: Dokładnie tak!\n- Bóg: Jakom rzekł, rozumiem te uczucia doskonale. Mogę nawet uznać te skargi za uprawnione. Jednakże biorą się one jedynie z nierealistycznego pojmowania prawdziwych problemów, które tu występują. Spróbuję oświecić cię w tej materii i przypuszczam, że rezultaty bardzo cię zaskoczą! Wszelako zamiast rzec ci to wprost, użyję nadal metody sokratycznej. Powtórzmy zatem: żałujesz, że kiedykolwiek obdarzyłem cię wolna wolą. Twierdzę jednak, że kiedy ujrzysz prawdziwe możliwości, przestaniesz tego żałować. Aby to rozważyć, powiem ci, co zamierzam uczynić. Zamierzam oto stworzyć nowy kosmos – nową czasoprzestrzeń. W tym nowym kosmosie narodzi się śmiertelnik całkiem taki jak ty – dla wszelkich praktycznych potrzeb możemy powiedzieć, że to ty urodzisz się ponownie. A dalej: mogę temu nowemu śmiertelnikowi, temu nowemu tobie, dać wolną wolę – lub nie. Cóż powinienem uczynić?\n- Śmiertelnik (wielce strapiony): Oh, proszę! Oszczędź mu posiadania wolnej woli.\n- Bóg: W porządku. Uczynię, jak mówisz. Lecz ty zrealizujesz zatem, że ten „nowy ty” będzie dokonywał wszystkich rodzajów strasznych czynów.\n- Śmiertelnik: Ale one nie będą grzechami, skoro nie będzie miał wolnej woli.\n- Bóg: Bez względu, czy nazwiesz je grzechami, czy nie, faktem pozostanie, że będą to uczynki straszne w tym sensie, że sprawią ogromne cierpienie wielu czującym istotom.\n- Śmiertelnik (po dłuższej pauzie): Dobry Boże! Znowu wpadłem w pułapkę. Ciągle to samo! Jeśli teraz dam Ci zgodę na stworzenie tej nowej istoty bez wolnej woli, która będzie jednak popełniać te ohydne czyny, to bardzo możliwe, że nie będzie ona wprawdzie grzeszyć, ale ja znowu będę winien zgody na to.\n- Bóg: W takim razie postąpię znowu krok dalej! Oto zdecydowałem już, czy stworzę tę nową istotę z wolną wolą, czy bez niej. Obecnie zapisuje tę moją decyzję na tym oto kawałku papirusu, choć pokażę ci ją dopiero później. Lecz moja decyzja, którą właśnie podjąłem, jest absolutnie nieodwołalna. Nie możesz nic zrobić, aby to zmienić; w tym sensie nie ponosisz za to odpowiedzialności. A teraz chciałbym wiedzieć coś takiego: Jak masz nadzieję, że zdecydowałem? Pamiętaj, że odpowiedzialność za tę decyzję spada wyłącznie na moje barki, nie twoje. Tak więc możesz mi powiedzieć zupełnie otwarcie i bez żadnej obawy, na jaką decyzję liczysz.\n- Śmiertelnik: (po bardzo długiej przerwie): Mam nadzieję, że zdecydowałeś dać mu wolną wolę.\n- Bóg: Niezwykle interesujące! Usunąłem ci ostatnią przeszkodę! Jeżeli nie dam mu wolnej woli, wówczas nie będzie można nikomu zarzucić grzechu. Dlaczego więc masz nadzieję, że jednak obdarzę go wolną wolą?\n- Śmiertelnik: Ponieważ (grzech to, czy nie grzech) najważniejsze jest to, że jeśli nie dasz mu wolnej woli, to (przynajmniej zgodnie z tym, co powiedziałeś) może on krzywdzić ludzi naokoło, a ja nie chcę widzieć krzywdzonych ludzi!\n- Bóg:(wzdychając z nieskończonym strapieniem): Nareszcie! W końcu dojrzałeś, co jest istotą rzeczy!\n- Śmiertelnik: A co nią jest?\n- Bóg: Grzech nie jest istotą rzeczy! Ważne jest to, aby ludzie i inne czujące istoty nie były krzywdzone!\n- Śmiertelnik: Brzmi, jak utylitaryzm!\n- Bóg: Bo jestem utylitarystą!\n- Śmiertelnik: Niemożliwe!\n- Bóg: Możliwe, czy niemożliwe – jestem utylitarystą. Nie unitarianinem, jak myślisz, lecz utylitarystą.\n(Nie potrafię, niestety, przetłumaczyć żartobliwej gry aliteracyjnej zastosowanej w oryginale. Unitarian – to unitarianin, członek kościoła anglikańskiego, zaś utilitarian – to utylitarysta, pragmatyk).\n- Śmiertelnik: Po prostu nie mogę w to uwierzyć!\n- Bóg: No tak, wiem o tym, że religijny trening nauczył cię myśleć inaczej.\n- Śmiertelnik: Sprawiłeś, że zaniemówiłem!\n- Bóg: Ja to sprawiłem!? Może to zresztą i nienajgorzej – masz tendencję do mówienia zbyt wiele. Poważnie jednak – jak myślisz, dlaczego kiedyś dałem ci wolną wolę?\n- Śmiertelnik: Dlaczego to uczyniłeś? Nigdy nie myślałem zbyt wiele nad tym, dlaczego tak postąpiłeś; złościłem się jedynie uważając, że nie powinieneś był tego robić. Ale dlaczego tak zrobiłeś? Przypuszczam, że wszystko, co potrafię wymyślić, to standardowe religijne wyjaśnienie: bez wolnej woli nikt nie może ani dostąpić zbawienia, ani też zostać potępionym. Tak więc bez wolnej woli nie moglibyśmy osiągnąć wiecznego życia.\n- Bóg: Niesłychanie interesujące! Ja – mam wieczne życie; czy myślisz, że kiedykolwiek zrobiłem cokolwiek, aby na nie zasłużyć?\n- Śmiertelnik: Oczywiście, że nie! Z Tobą jest inaczej. Ty jesteś zawsze tak dobry i doskonały (przynajmniej rzekomo), że nie jest Ci potrzebne zasługiwać sobie na wieczne życie.\n- Bóg: Rzeczywiście? To stan raczej godny pozazdroszczenia.\n- Śmiertelnik: Nie wydaje mi się, abym Cię rozumiał.\n- Bóg: Otóż ja jestem na wieki błogosławiony nie musząc znosić jakichkolwiek cierpień, ponosić ofiar, szamotać się opierając diabelskim pokusom, ani też robić cokolwiek w tym rodzaju. Bez jakiegokolwiek rodzaju „zasług” rozkoszuję się błogosławionym wieczystym istnieniem. Zaś wy, biedni śmiertelnicy, przeciwnie – musicie pracować, ponosić ofiary, macie wszystkie te rodzaje strasznych konfliktów moralnych i cóż tam jeszcze. Nie wiecie nawet, czy ja rzeczywiście istnieję, czy nie, czy jest jakieś życie pozagrobowe, a jeśli nawet jest, to gdzie jest wasze w nim miejsce. Wszystko jedno jak bardzo staracie się zjednać mnie sobie będąc „dobrymi”, nigdy nie macie żadnej realnej pewności, że wasze „najlepsze” jest dość dobre dla mnie, toteż nie macie żadnego realnego poczucia bezpieczeństwa, że będziecie zbawionymi. Pomyśl tylko! Ja oto mam już pewien odpowiednik „zbawienia” nigdy nie będąc zmuszonym przejść przez ten ponury proces zasługiwania na nie. Czy nigdy nie zazdrościłeś mi tego?\n- Śmiertelnik: Ależ zazdrościć Tobie – to bluźnierstwo!\n- Bóg: Oh, dajżeż spokój! Nie mówisz do katechety, mówisz do mnie. Bluźnierstwem to, czy nie – ważne jest nie to, czy masz prawo mi zazdrościć, ale – czy zazdrościsz. A więc?\n- Śmiertelnik: Oczywiście, zazdroszczę.\n- Bóg: Dobrze. Z twojego obecnego punktu widzenia powinieneś mi bardzo zazdrościć. Lecz myślę, że z bardziej realistycznego punktu widzenia zaniechasz tego. Tak więc rzeczywiście połknąłeś ten haczyk, że twoje ziemskie życie jest jakby okresem próby i że celem obdarowania cię wolna wolą było sprawdzenie, czy zasłużysz na błogosławione, wieczne życie. Co wydaje mi się zagadkowe – to fakt, że jeśli istotnie wierzysz, żem jest tak dobry i łaskawy, za jakiego mnie macie, to dlaczego powinienem wymagać od ludzi, aby zasługiwali sobie na takie rzeczy, jak szczęście i życie wieczne? Dlaczego nie obdarzę tym każdego niezależnie od tego, czy zasłużył sobie na to, czy nie?\n- Śmiertelnik: Bo myślałem, że Twoje poczucie moralności, Twoje poczucie prawa wymaga, aby dobro nagradzane było szczęściem, a zło karane bólem.\n- Bóg: To źle myślałeś.\n- Śmiertelnik: Ale literatura religijna jest pełna takich poglądów! Weźmy na przykład „Grzeszników w Rękach Zagniewanego Boga” Jonatana Edwardsa. Jak on opisuje Ciebie, trzymającego Twych wrogów jak wstrętne skorpiony, nad płonącymi czeluściami piekła, chroniącego ich, tylko dzięki Twojej łasce, przed wypełnieniem przeznaczenia, na które zasłużyli.\n- Bóg: Na szczęście nie zetknąłem się z tyradami pana Jonatana Edwardsa. Tylko nieliczne wygłoszone kazania były bardziej bałamutne niż to. Już sam tytuł „Grzesznicy w Rękach Zagniewanego Boga” mówi za siebie. Po pierwsze, ja nigdy się nie gniewam. Po drugie, ja nie myślę w kategoriach „grzechu”. A po trzecie, ja nie mam wrogów.\n- Śmiertelnik: Czy mówiąc to masz na myśli, że nie ma ludzi, których byś nienawidził, czy też, że nie ma ludzi, którzy by Ciebie nienawidzili?\n- Bóg: Miałem na myśli to pierwsze, choć i drugie wydaje się być prawdą.\n- Śmiertelnik: No, cóż. Znam ludzi, którzy otwarcie utrzymywali, że Cię nienawidzą. Czasami nawet i ja Cię nienawidziłem!\n- Bóg: Masz na myśli, że nienawidziłeś swego wyobrażenia o mnie. To nie to samo, co nienawidzić mnie, takiego, jakim rzeczywiście jestem.\n- Śmiertelnik: Chcesz przez to powiedzieć, że nie jest źle nienawidzić swego fałszywego wyobrażenia o Tobie, a źle nienawidzić Ciebie takim, jakim rzeczywiście jesteś?\n- Bóg: Nie, tego nie powiadam; mówię coś znacznie bardziej drastycznego! To, co mówię nie ma nic wspólnego z dobrem, czy złem. To, co powiadam, to tyle tylko, że dla kogoś, kto wie, kim rzeczywiście jestem, nienawiść do mnie jest psychologicznie niemożliwa.\n- Śmiertelnik: Powiedz mi, skoro my, śmiertelnicy mamy, jak na to wygląda, taki fałszywy obraz Twojej rzeczywistej natury, dlaczego na nie oświecisz? Dlaczego nie poprowadzisz nas właściwą drogą?\n- Bóg: Co skłania cię do przypuszczenia, że tego nie czynię?\n- Śmiertelnik: Mam na myśli, dlaczego nie ukażesz się naszym zmysłom i nie powiesz nam po prostu, że się mylimy?\n- Bóg: Czyż ty jesteś naprawdę aż tak naiwny, aby sądzić, że jestem takim rodzajem bytu, który może się ukazać twoim zmysłom? Poprawniej byłoby rzec, że ja jestem twoimi zmysłami.\n- Śmiertelnik: (zdziwiony): Ty jesteś moimi zmysłami?\n- Bóg: Niezupełnie, jestem czymś więcej. Lecz to jest już bliższe prawdy niż pomysł, że jestem doznawalny zmysłami. Ja nie jestem przedmiotem, jak ty, lecz podmiotem, a podmiot może doznawać, lecz nie może być doznawanym. Nie możesz mnie zobaczyć tak, jak nie możesz zobaczyć swoich myśli. Możesz zobaczyć jabłko, lecz akt widzenia jabłka jest sam w sobie niemożliwy do zobaczenia. A ja jestem daleko bardziej czymś takim jak widzenie jabłka niż jak jabłko, jako takie.\n- Śmiertelnik: Jeśli nie mogę Cię zobaczyć, to skąd mogę wiedzieć, że istniejesz?\n- Bóg: Celne pytanie! A skąd w istocie wiesz, że ja istnieję?\n- Śmiertelnik: No, przecież mówię do Ciebie, czyż nie?\n- Bóg: A skąd wiesz, że mówisz do mnie? Przypuśćmy, że powiesz do psychiatry „Wczoraj rozmawiałem z Bogiem”. Jak myślisz, co on na to powie?\n- Śmiertelnik: To może zależeć od psychiatry. Ponieważ większość z nich jest ateistami, to przypuszczam, ze większość powiedziałaby mi, że mówiłem po prostu sam do siebie.\n- Bóg: I mieliby rację!\n- Śmiertelnik: Co takiego? Uważasz, że nie istniejesz?\n- Bóg: Masz przedziwną zdolność wyciągania fałszywych wniosków! Z tego tylko, że mówisz do siebie, wynika, że ja nie istnieję?\n- Śmiertelnik: Dobrze. Jeśli myślę, że mówię do Ciebie, a rzeczywiście mówię do siebie, to w jakim sensie Ty istniejesz?\n- Bóg: Twoje pytanie zawiera dwa błędy i jedno pomieszanie pojęć. Pytania, czy teraz mówisz, lub nie mówisz do mnie, oraz pytanie, czy ja istnieję, czy nie – są całkowicie oddzielne. Nawet gdybyś teraz nie mówił do mnie (choć oczywiście mówisz), to nie znaczyłoby jeszcze, że ja nie istnieję.\n- Śmiertelnik: Dobrze, w porządku, oczywiście! Czyli zamiast powiedzieć „jeśli mówię do siebie, to Ty nie istniejesz” powinienem był raczej powiedzieć „jeśli mówię do siebie, to, oczywiście, nie mówię do Ciebie”.\n- Bóg: Rzeczywiście, to całkiem różne stwierdzenie, nadal jednak fałszywe.\n- Śmiertelnik: Oh, no więc jeśli mówię tylko do siebie, to jak mogę mówić do Ciebie?\n- Bóg: Twoje użycie słowa „tylko” jest dość mylące. Mógłbym wskazać kilka logicznych możliwości, zgodnie z którymi z twojego mówienia do siebie nie wynika, że nie mówisz do mnie.\n- Śmiertelnik: Wskaż mi choć jedną!\n- Bóg: Dobrze, jedną z takich możliwości, jest to, że ty i ja jesteśmy identyczni.\n- Śmiertelnik: Co za bluźniercza myśl – w końcu musiałem to powiedzieć!\n- Bóg: Zgodnie z niektórymi religiami – w samej rzeczy bluźniercza. Zgodnie zaś z innymi jest to oczywista, naturalna, bezpośrednio przyjmowana prawda.\n- Śmiertelnik: Czyli, że jedynym wyjściem z moich dylematów jest przyjęcie, że ty i ja jesteśmy identyczni?\n- Bóg: Nie ze wszystkim! To tylko jedno wyjście. Istnieje kilka innych. Na przykład może być, że ty jesteś częścią mnie, w którym to przypadku mógłbyś mówić do tej części mnie, która jest tobą. Albo też ja mogę być częścią ciebie, a w takim razie mówiłbyś do tej części siebie, która jest mną. Lub znowu ty i ja możemy się częściowo nakładać, w którym to przypadku mówiłbyć do naszej części wspólnej, zatem i do mnie i do siebie. Jedynie z tego że mówisz do siebie mogłoby wynikać, że nie mówisz do mnie, gdybyśmy byli całkiem rozłączni, lecz nawet i wtedy mógłbyć mówić do nas obydwu.\n- Śmiertelnik: A więc utrzymujesz, że istniejesz.\n- Bóg: Nie całkiem. Znowu wyciągasz fałszywe wnioski! Kwestia mojego istnienia na razie się jeszcze nie pojawiła. Wszystko, co powiedziałem to tyle, że z faktu, iż mówisz do siebie nie da się wyprowadzić mojego nieistnienia, lecz jedynie słabsze stwierdzenie, że nie mówisz do mnie.\n- Śmiertelnik: W porządku. Uznaję Twoje racje. Lecz co rzeczywiście chciałbym wiedzieć, to to – czy istniejesz?\n- Bóg: Cóż za dziwaczne pytanie!\n- Śmiertelnik: Dlaczego? Ludzie zadają je od wielu tysiącleci.\n- Bóg: Wiem o tym! Pytanie samo w sobie nie jest dziwaczne; co wydaje mi się osobliwym, to zadawanie tego pytania mnie!\n- Śmiertelnik: Jak to?\n- Bóg: Ponieważ właśnie ja jestem tym istnieniem, w które powątpiewasz! Doskonale rozumiem twoje lęki. Obawiasz się, że twoje obecne doświadczenie ze mną jest zwykła halucynacją. Lecz jak możesz oczekiwać otrzymania wiarygodnej informacji od jakiejś istoty o jej prawdziwej egzystencji, kiedy równocześnie podejrzewasz jej nieistnienie?\n- Śmiertelnik: Czyli, że nie chcesz mi powiedzieć, czy istniejesz, czy nie?\n- Bóg: Nie chcę ci dokuczyć. Chcę ci raczej wyłuszczyć, że żadna odpowiedź, jakiej mógłbym udzielić, nie usatysfakcjonowałaby cię. Dobrze, załóżmy, że oznajmię ci: „Nie, ja nie istnieję.” Jak można to sprawdzić? Absolutnie nijak! Albo też oświadczę: „Tak, ja istnieję”. Zadowoli cię to? Oczywiście, że nie!\n- Śmiertelnik: Dobrze, więc jeśli Ty nie możesz mi powiedzieć, że istniejesz, któż mógłby to zrobić?\n- Bóg: To jest jedna z tych rzeczy, których nikt ci nie może powiedzieć. To jest coś, co tylko ty możesz odkryć sam dla siebie.\n- Śmiertelnik: A więc nie ma sposobu, abyś mi pomógł?\n- Bóg: Tego nie powiedziałem. Powiedziałem tylko, że nie ma sposobu, abym mógł ci „oznajmić”. Ale to nie znaczy, że nie ma sposobu, aby ci pomóc.\n- Śmiertelnik: Jakim sposobem możesz mi pomóc?\n- Bóg: Proponuję, abyś pozostawił to mnie! Odeszliśmy jednak od tematu, a ja chciałbym wrócić do pytania o przyczyny, dla których dałem ci wolna wolę. Twój pierwszy pomysł, że dałem ci wolną wolę, aby sprawdzić, czy zasługujesz na zbawienie, czy nie – przyciąga wprawdzie wielu moralistów, lecz dla mnie jest raczej szkaradny. Czy nie możesz wymyślić jakiegoś przyjemniejszego – trochę bardziej humanitarnego – powodu, dla którego obdarzyłem cię wolną wolą?\n- Śmiertelnik: Owszem. Zadałem kiedyś to pytanie ortodoksyjnemu rabbiemu. Odpowiedział mi, że jesteśmy ukonstytuowani tak, iż po prostu nie byłoby dla nas możliwe cieszyć się zbawieniem, tak długo dopóki nie czulibyśmy, że zasługujemy na nie. No, a żeby na nie zasłużyć – potrzebujemy, oczywiście wolnej woli.\n- Bóg: To wyjaśnienie jest wprawdzie wiele sympatyczniejsze od twojego pierwotnego, lecz ciągle dalekie od prawdy. Zgodnie z ortodoksyjnym judaizmem – stworzyłem anioły, a te nie maja wolnej woli. Mam je ciągle na widoku i są tak całkowicie oddane dobru, że nie odczuwają nawet najsłabszej pokusy ulegania złu. W istocie rzeczy – nie mają wyboru. Są już wiecznie szczęśliwe, nawet wiedząc o tym, że nie zasłużyły na to. Tak więc, gdyby wyjaśnienie tego twojego rabbiego było poprawne, dlaczego nie stworzyłbym tylko aniołów zamiast śmiertelników?\n- Śmiertelnik: Zapędziłeś mnie w kozi róg. A więc – dlaczego tego nie uczyniłeś?\n- Bóg: To wyjaśnienie jest po prostu niepoprawne. Po pierwsze, ja nigdy nie stworzyłem „gotowych” aniołów. Wszystkie czujące istoty ostatecznie zbliżają się do stanu, który można by nazwać „anielstwem”. Zaś rasa istot ludzkich jest określonym stadium ewolucji biologicznej, więc anioły są po prostu końcowym efektem procesu „Kosmicznej Ewolucji”. Jedyna różnica pomiędzy tak zwanym „grzesznikiem” i tak zwanym „świętym” w tym, że ten pierwszy jest wiele wcześniejszy niż drugi. Niestety, wymaga to niezliczonej ilości cykli życiowych, aby pojąć ten, być może najważniejszy fakt wszechświata, że zło – jest cierpieniem. Wszystkie te argumenty moralistów – wszystkie te rzekome powody, dla których ludzie nie powinni popełniać złych czynów bledną i tracą znaczenie w świetle tej podstawowej prawdy, że zło jest cierpieniem. Nie, mój drogi, ja nie jestem moralistą. Jestem całkowicie pragmatykiem. To, że uważano iż powinienem był wejść w rolę moralisty jest jedną z największych tragedii rodu ludzkiego. Moją rolą w porządku rzeczy (aby użyć tego mylącego wyrażenia) nie jest ani karać, ani nagradzać, lecz pomagać procesowi, w którym wszystkie czujące istoty osiągną ostateczną doskonałość.\n- Śmiertelnik: Dlaczego powiedziałeś, że to wyrażenie jest mylące.\n- Bóg: To, co powiedziałem jest mylące z dwóch powodów. Przede wszystkim, niewłaściwie jest mówić o mojej roli w porządku rzeczy. Ja jestem porządkiem rzeczy. Po wtóre, równie nieprawidłowo jest mówić o mojej pomocy w procesie osiągania przez istoty rozumne doskonałości. Ja jestem tym procesem. Dawni taoiści dość trafnie to ujmowali mówiąc o mnie (którego nazywali „tao”), że ja nie czynię rzeczy, lecz wszystkie rzeczy stają się przeze mnie. Używając nowocześniejszych pojęć, ja nie powoduję kosmicznych procesów – ja jestem nimi samymi. Myślę, że najbardziej właściwą i owocną definicja mnie, jaką ludzie podali – przynajmniej na obecnym etapie rozwoju – jest ta, że jestem prawdziwym procesem oświecenia. Ci, którzy chcą myśleć o diable (choć wolałbym, aby tego nie robili) mogą analogicznie zdefiniować go jako pożałowania godną ilość czasu, której potrzeba dla tego procesu. W tym sensie diabeł jest potrzebny; sam proces potrzebuje po prostu olbrzymiej ilości czasu i na to nic nie mogę poradzić. Lecz, zapewniam cię, jeśli ten proces jest lepiej pojmowany, ta przykra ilość czasu nie jest już postrzegana, jako istotne ograniczenie, ani też zło. Postrzega się ja jako prawdziwą istotę procesu samego w sobie. Wiem, że nie jest to zbyt pocieszające dla ciebie, który jesteś zanurzony w skończonym oceanie cierpienia, lecz zdumiewające jest to, że kiedy już raz uchwycisz to nastawienie twoje prawdziwe skończone cierpienie zacznie się zmniejszać – w ostateczności, aż do znikającego punktu.\n- Śmiertelnik: Powiedziałeś mi, a ja staram się w to wierzyć. Lecz przypuśćmy, że uda mi się nawet ujrzeć rzeczy Twoimi wiecznymi oczyma. Ja – będę wtedy szczęśliwszy, ale czy nie mam obowiązków wobec innych?\n- Bóg (śmiejąc się): Przypominasz mi buddystów Mahayama! Każdy z nich powiada: „Nie chcę dostąpić Nirwany dopokąd wpierw nie zobaczę, że wszystkie czujące istoty jej dostąpiły”. I tak to każdy czeka, aż kolega wejdzie pierwszy. Nic dziwnego, że im to tyle czasu zabiera! Buddyści Hinayana błądzą znowu w inny sposób. Wierzą oni, że nikt nie może nikomu udzielić choćby najmniejszej pomocy w drodze do zbawienia: każdy musi to uczynić wyłącznie samodzielnie. I że każdy troszczy się jedynie o swoje własne zbawienie. Lecz takie prawdziwie izolowane nastawienie czyni zbawienie niemożliwym. Prawda jest w istocie taka, że zbawienie, jest po części indywidualnym, a po części społecznym procesem. Jest zatem grubym błędem wierzyć, jak wielu buddystów Hinayana, że osiągniecie oświecenia wyklucza człowieka, ze wspólnoty dla pomagania innym. Najlepszą drogą, by pomóc innym jest ujrzeć światłość samemu.\n- Śmiertelnik: Jest tu jeden nieco niepokojący punkt dotyczący Twojego samoopisu. Przedstawiasz mi siebie jako proces. To stawia Cię w raczej nieosobowym świetle, a tymczasem tak wielu ludzi potrzebuje osobowego Boga.\n- Bóg: Czyż z tego, że potrzebuja oni osobowego Boga wynika, iż ja nim jestem?\n- Śmiertelnik: Oczywiście – nie. Ale religia, aby być akceptowalną dla śmiertelników musi czynić zadość ich potrzebom.\n- Bóg: Ja to realizuję. Lecz owa tak zwana „osobowość” istot jest raczej tym, co powstaje w oku patrzącego niż w samych istotach. Spory, które rozgorzały wokół tego, czy jestem osobowy, czy nie, są raczej niemądre, ponieważ żadna ze stron ani nie ma racji, ani też nie błądzi. Z jednego punktu widzenia – jestem osobowością, z innego – nie. To samo jest z istotą ludzką. Stwór z innej planety może postrzegać człowieka całkiem bezosobowo, jak zwykły zbiór cząsteczek podlegających ścisłym prawom fizyki. Może poświęcać osobowości człowieka nie więcej uwagi niż przeciętny człowiek mrówce. Pomimo to, mrówka ma tyle indywidualnej osobowości, co człowiek, dla istot takich jak ja, które naprawdę znają mrówkę. Postrzegać coś osobowo nie jest bardziej ani mniej poprawne niż postrzegać coś nieosobowo; w ogólności jednak – im więcej o czymś wiesz, tym bardziej staje się to osobowe. Aby ci zilustrować mój punkt widzenia – czy myślisz o mnie jako o istocie osobowej, czy nieosobowej?\n- Śmiertelnik: No, mówię do Ciebie, czyż nie?\n- Bóg: Właśnie! Z tego punktu widzenia, twój stosunek do mnie może być opisany, jako osobowy. Jednakże z innego punktu widzenia – wcale nie mniej ważnego – jako nieosobowy.\n- Śmiertelnik: Lecz skoro jesteś rzeczywiście czymś tak abstrakcyjnym, jak proces, to nie widzę sensu mówienia do zwykłego „procesu”.\n- Bóg: Doprawdy zabawnie używasz słowa „zwykły”. Równie dobrze mógłbys powiedzieć, że żyjesz w „zwykłym” kosmosie. Dlaczego wszystko musi mieć sens? Czy ma sens mówienie do drzewa?\n- Śmiertelnik: Oczywiście nie!\n- Bóg: A jednak, wiele dzieci i ludów prymitywnych tak czyni.\n- Śmiertelnik: Ale ja nie jestem ani dzieckiem ani człowiekiem prymitywnym.\n- Bóg: Niestety, tak się stało.\n- Śmiertelnik: Dlaczego „niestety?\n- Bóg: Ponieważ wiele dzieci i ludzi prymitywnych ma tę pierwotna intuicję, która tacy, jak ty utracili. Otwarcie mówiąc myślę, że bardzo dobrze dobrze zrobiłoby ci mówienie od czasu do czasu do drzewa; lepiej nawet niż mówienie do mnie! Lecz znowu odeszliśmy od tematu. Po raz ostatni spróbujmy zrozumieć, dlaczego dałem ci wolną wolę.\n- Śmiertelnik: Zastanawiam się nad tym cały czas.\n- Bóg: Czy chcesz przez to powiedzieć, że nie uważałeś, o czym rozmawialiśmy?\n- Śmiertelnik: Uważałem, oczywiście. Ale cały czas, na innej płaszczyźnie, myślałem o tym.\n- Bóg: I doszedłeś do jakichś wniosków?\n- Śmiertelnik: A więc, powiedziałeś, że powodem nie było sprawdzenie naszych zasług. Wyrzekłeś się też powodu, że musimy na coś zasłużyć, aby się tym cieszyć. Twierdzisz także, iż jesteś utylitarianinem. A najważniejsze ze wszystkiego, że wydawałeś się zachwycony, kiedy doszedłem nagle do wniosku, że grzech nie jest zły sam w sobie, lecz ze względu na cierpienia, jakie powoduje.\n- Bóg: Znakomicie. Coż jeszcze złego znajdujesz w grzechu?\n- Śmiertelnik: No, cóż. Ty to wiesz, a teraz także i ja to wiem, lecz przez całe moje życie byłem niestety, pod wpływem moralistów utrzymujących, że grzech jest zły sam w sobie. Tak więc, złożywszy to wszystko razem, wygląda mi na to, że jedynym powodem dla jakiego dałeś nam wolną wolę jest przekonanie, że wyposażeni w nią ludzie będą mniej szkodzili innym – i sobie samym – niż bez wolnej woli.\n- Bóg: Świetnie! To jest jak dotąd najlepszy powód, jaki podałeś! Mogę cię zapewnić, że gdybym mógł wybrać nadanie ludziom wolnej woli, byłoby to najlepszym uzasadnieniem tego wyboru.\n- Śmiertelnik: Co takiego? Chcesz powiedzieć, że nie miałeś wyboru, dając nam wolna wolę?\n- Bóg: Mój drogi, nie miałem więcej wyboru, dając wam wolna wolę, niż czyniąc trójkąt równoboczny – równoramiennym. Mogę na początek wybrać, czy chcę, aby trójkąt był równoboczny, czy nie, lecz kiedy już wybrałem równoboczny nie mam innego wyboru, jak równoramienny.\n- Śmiertelnik: Myślałem, że możesz uczynić wszystko!\n- Bóg: Tylko rzeczy logicznie możliwe. Jako rzekł święty Tomasz: „Jest grzechem postrzegać fakt, że Bóg nie może uczynić rzeczy niemożliwych, jako ograniczenie Jego potęgi”. Zgodziłbym się z tym, jeśliby zamiast słowa „grzechem” użyć słowa „błędem”.\n- Śmiertelnik: Jednak ciągle jestem zakłopotany Twoim stwierdzeniem, że nie miałeś wyboru dając mi wolną wolę.\n- Bóg: A zatem, nadszedł najwyższy czas, abym ci oznajmił, że cała nasza dyskusja – od samego początku – opiera się na monstrualnym błędzie! Rozważaliśmy wszystko wyłącznie w aspekcie moralnym. Początkowo twierdziłeś, że dałem ci wolną wolę i sprowadziłeś całe zagadnienie, do tego, czy powinienem był to uczynić. Nigdy nie dotarło do ciebie, że ja nie miałem absolutnie żadnego wyboru w tej materii.\n- Śmiertelnik: Wciąż nie pojmuję.\n- Bóg: Właśnie! Ponieważ potrafisz widzieć rzecz wyłącznie oczyma moralistów. Aspektów metafizycznych, bardziej fundamentalnych, nigdy nie brałeś nawet pod uwagę.\n- Śmiertelnik: Nadal nie wiem do czego zmierzasz.\n- Bóg: Nim poprosiłeś mnie o zabranie ci wolnej woli, czy w samej rzeczy nie powinieneś był wpierw spytać o to, czy masz wolną wolę?\n- Śmiertelnik: Przyjąłem to po prostu jako oczywistość.\n- Bóg: A powinieneś był?\n- Śmiertelnik: Nie wiem. Czy ja mam wolną wolę?\n- Bóg: Tak.\n- Śmiertelnik: Dlaczego więc mówisz, że nie powinienem tego przyjmować za oczywiste?\n- Bóg: Bo nie powinieneś. Tylko z tego, że coś po prostu wygląda na prawdziwe, nie wynika jeszcze, że powinno się to przyjmować za oczywiste.\n- Śmiertelnik: Jednak to uspokajające wiedzieć, że moja naturalna intuicja, co do posiadania wolnej woli była słuszna. Czasami obawiałem się, że determiniści maja rację.\n- Bóg: Oni mają rację.\n- Śmiertelnik: Chwileczkę, no to czy ja mam wolną wolę, czy nie?\n- Bóg: Już ci powiedziałem, że masz. Ale to nie oznacza, że determinizm jest nieprawidłowy.\n- Śmiertelnik: Zaraz, czy moje czyny są zdeterminowane przez prawa natury, czy nie?\n- Bóg: W użyciu słowa „zdeterminowane” jest tu subtelny, lecz poważny błąd, który spowodował mnóstwo kontrowersji co do wolnej woli i determinizmu. Twoje czyny są z pewnością zgodne z prawami natury, ale mówiąć, że są spowodowane prawami natury wywołuje mylący obraz psychologiczny, taki mianowicie, że Twoja wola mogłaby w jakiś sposób być w konflikcie z prawami natury, że są one potężniejsze od Ciebie oraz, że mogą określać twoje czyny, czy Ci się podoba, czy nie. Lecz w istocie jest po prostu niemożliwe dla twojej woli być kiedykolwiek w konflikcie z prawami natury. Ty i prawa natury jesteście w rzeczywistości jednym i tym samym.\n- Śmiertelnik: Co to znaczy, że nie mogę się sprzeciwić naturze? A przypuśćmy, że bym się strasznie uparł i był zdecydowany, aby nie przestrzegać praw natury. Co mogłoby mnie powstrzymać? Gdybym się uparł tak dostatecznie mocno, abyś nawet Ty nie mógł mnie powstrzymać?\n- Bóg: Masz zupełną rację! Rzeczywiście nie mógłbym cię powstrzymać. Nic nie mogłoby cię powstrzymać. Ale też i nie byłoby to potrzebne, bo nigdy byś nawet tego nie zaczął. Jak to bardzo pięknie wyraził Goethe: „Próbując się przeciwstawić naturze, kiedy to rzeczywiście czynimy, działamy zgodnie z prawami natury.” Czyż nie dostrzegasz, że te tak zwane „prawa natury” to w istocie nic innego jak opis, jak ty oraz inne istoty faktycznie działacie? One są jedynie opisem, jak działasz, nie zaś nakazem, jak powinieneś działać, ani też siłą, która wymusza, czy determinuje twoje czyny. Prawa natury, aby być słusznymi, muszą brać w rachubę to, jak faktycznie działasz, lub (jeśli wolisz) jakie działania wybierasz.\n- Śmiertelnik: Tak więc Ty rzeczywiście uważasz, że ja nie mam możliwości zdecydowania się na działanie przeciw prawom natury?\n- Bóg: To interesujące, że dwukrotnie użyłeś sformułowania „zdecydować się” na czyn, zamiast „wybrać czyn”. To zrównanie jest dość typowe. Często używa się zwrotu „zdecydowałem coś zrobić” zamiast „wybrałem coś zrobić”. Owa psychologicznie bardzo uzasadniona zamienność ujawnia, że decycja i wybór są znacznie bliższe sobie niż można by przypuszczać. Rzecz jasna, równie dobrze możesz powiedzieć, że doktryna wolnej woli powiada, iż to jesteś ty, który podejmujesz decyzje, zaś doktryna determinizmu powiada, że te twoje decyzje są zdeterminowane przez coś będącego najwidoczniej poza tobą. Lecz całe to zamieszanie spowodowane jest przez twój podział rzeczywistości na „ciebie” i „nie – ciebie”. A tak naprawdę, to czy tam, gdzie ty się kończysz zaczyna się kosmos? Albo tam gdzie się kończy kosmos, zaczynasz się ty? Jeśli tylko ujrzysz tak zwanego „siebie” i tak zwaną „naturę”, jako jedną, nieprzerwaną całość, nigdy już nie będziesz dręczony przez pytania w rodzaju, czy to ty kontrolujesz naturę, czy natura ciebie. A zatem i ten zamęt – wolna wola versus determinizm – zniknie. Aby użyć grubego porównania, wyobraź sobie dwa ciała zbliżające się do siebie wskutek przyciągania grawitacyjnego. Każde z nich (jeśli potrafi myśleć) może się zastanawiać, czy to ono, czy też to drugie wytwarza tę „siłę”. W pewnym sensie obydwa, w innym żadne. Najlepiej powiedzieć, że istotą rzeczy jest konfiguracja obydwu.\n- Śmiertelnik: Przed chwilą powiedziałeś, że cała nasza dyskusja opiera się na monstrualnym nieporozumieniu, lecz na razie nie wyjaśniłeś mi na czym ono polega.\n- Bóg: Na pomyśle, iżby możliwym było stworzenie ciebie bez wolnej woli! Zachowywałeś się tak jakby było to rzeczywiście możliwe i dziwiłeś się, że nie wybrałem tej możliwości! Nigdy nie dotarło do ciebie, że stworzenie myślące bez wolnej woli jest równie nie do pomyślenia, jak obiekt fizyczny nie wytwarzający przyciągania grawitacyjnego. (Przypadkowo zresztą analogia pomiędzy ciałem fizycznym wywierającym pole grawitacyjne, a myślącą istotą istotą wykazującą wolną wolę, jest znacznie bliższa, niż sądzisz!). Czy potrafisz sobie uczciwie choćby wyobrazić myślącą istotę bez wolnej woli? Cóżby to takiego mogło w ogóle być? Sądzę, że jedną z tych rzeczy, która spowodowała tyle zamieszania w twoim życiu jest to, że powiedziano ci kiedyś, iż obdarowałem człowieka wolną wolą. Jakbym to ja najpierw stworzył człowieka, a nastepnie, po zastanowieniu, obdarzył go nadzwyczajnym dodatkiem wolnej woli. Myślisz sobie zapewne, że ja mam jakiś rodzaj „pędzelka”, którym mogę powlec jedne istoty wolną wolą, a inne nie? Nie, wolna wola to nie jest żaden nadzwyczajny dodatek. To jest cząstka prawdziwej istoty świadomości. Istota świadoma bez wolnej woli jest po prostu metafizycznym absurdem.\n- Śmiertelnik: Dlaczego więc bawiłeś się ze mną przez czas naszej rozmowy, kiedy ja, myśląc, że to problem moralny, miałem, jak mówisz, problem metafizyczny?\n- Bóg: Ponieważ była to, jak sądzę, niezła terapia, aby usunąć trochę tej moralnej trucizny z twoich przekonań. Wiele twego metafizycznego zamętu miało za przyczynę fałszywe wyobrażenia moralne, i dlatego to nimi musieliśmy się zająć przede wszystkim.\nLecz oto nadeszła już pora abyśmy się rozstali – przynajmniej dopokąd znowu nie będziesz mnie potrzebował. Myślę, że nasze obecne spotkanie pozostawi w tobie długotrwały ślad. Pamiętaj, com ci rzekł o mówieniu do drzew. Oczywiście nie musisz tego robić dosłownie; czułbyś się głupio. Lecz mnóstwa możesz się od nich nauczyć, podobnie jak od skał, strumieni, czy innych aspektów natury. Nic tak dobrze nie rozprasza tych chorobliwych myśli o „grzechu”, „wolnej woli” i „odpowiedzialności moralnej” niż bardziej naturalistyczne nastawienie. Na pewnym etapie historii te pojęcia były aktualnie użyteczne. Nawiązuję tu do tych dni, kiedy tyrani mieli absolutna władzę i prawdopodobnie nic mniejszego niż strach przed piekłem, nie mogło ich powściągnąć. Lecz ludzkość wyrosła z tych czasów i ten straszliwy sposób myślenia nie jest już potrzebny. Może też dla ciebie okazać się pożytecznym przypomnienie sobie, co powiedziałem kiedyś poprzez wiersze wielkiego poety Zen: Seng – Czana .\nIf you want to get plain truth,\nJeśli chcesz poznać oczywistą prawdę\nNie troszcz się o dobro i zło.\n[tłumaczenie moje – M.C.]\nWidzę po tobie, że jesteś równocześnie uspokojony i przestraszony tymi słowami! Czego się obawiasz? Czy tego, że jeśli zaniechasz w swym umyśle rozróżniania pomiedzy dobrem a złem, będziesz bardziej skłonny do popełniania złych czynów? Skąd bierzesz tę pewność, że świadomość dobra i zła nie prowadzi w rzeczywistości bardziej do złych czynów, niż dobrych? Czy naprawdę szczerze wierzysz, że tak zwani amoralni ludzie (kiedy jednak chodzi bardziej o czyny, niż teorie) zachowują się mniej etycznie niż moraliści? Oczywiście, że nie! Nawet wielu moralistów przyznaje etyczną wyższość większości tych, którzy w teorii zajmują amoralne pozycje. Wyglądają na bardzo zaskoczonych tym, że bez etycznych zasad, ludzie ci postępują tak dobrze! I nawet nie przychodzi im na myśl, że to własnie za sprawą cnoty prawdziwego braku zasad etycznych ich postepowanie płynie tak swobodnie! Czyż słowa: „Konflikt między dobrem a złem, jest chorobą umysłu.” wyrażaja myśl, aż tak różną od historii Ogrodu Edenu i upadku Człowieka za sprawą zjedzenia przez Adama owocu z drzewa wiadomości? Ta wiedza, przypomnij sobie, dotyczyła etycznych zasad, nie etycznych odczuć – te Adam już miał. Jest mnóstwo prawdy w tej historii, chociaż ja nigdy nie zakazałem Adamowi jeść tego jabłka; jedynie odradzałem mu to. Mówiłem, że nie wyjdzie mu to na dobre. Gdybyż ten przeklęty głupiec był mnie posłuchał, iluż kłopotów można by było uniknąć? Ale nie, on myślał, że wie wszystko! Chciałbym, aby teologowie, zrozumieli wreszcie, że ja nie karzę Adama i jego potomków za ten czyn, ale raczej, że owoc sam w sobie był zatruty i konsekwencje tego trwają, niestety, niezliczoną ilość pokoleń.\nAle teraz już naprawdę muszę cię opuścić. Mam nadzieję, iż nasza dyskusja rozproszy niektóre twoje chore przekonania etyczne i zastąpi je bardziej naturalnymi. Zapamiętaj także te cudowne słowa, które kiedyś wyrzekłem ustami Lao-tse, aby zbesztać Konfucjusza za jego moralizowanie:\nCałe to gadanie o dobru i obowiązku, te wieczne szpilki, tak drażniące i złoszczące słuchacza – lepiej studiowałbyś, jak to jest, że niebo i ziemia idą swym wiecznym szlakiem, że słońce i księżyc dają swe światło, że gwiazdy idą swym porządkiem, ptaki i zwierzęta łączą się w stada, drzewa i krzewy znajdują swoje miejsca. Także i ty powinieneś się nauczyć kierować swe kroki poprzez Moc Duchową, by postępować w tym kierunku, jaki Droga Natury wyznacza; i wtedy nie będziesz już więcej potrzebował chodzić i w około mozolnie obwieszczać dobra i obowiązku… Łabędź nie musi się co dzień kąpać, aby pozostać białym.\n- Śmiertelnik: Wydajesz się należeć do wschodniej filozofii!\n- Bóg: O, nie całkiem, Niektóre z moich najlepszych myśli zakwitły na twojej amerykańskiej glebie. Dla przykładu: nigdy nie wyraziłem bardziej elokwentnie mojego pojęcia „obowiązku” niż poprzez myśl Walta Whitmana:\nJa nie daję niczego jako obowiązku,\nCo inni daja jako obowiązki, ja daję jako życiowe impulsy.\n[Raymond M. Smullyan]\n[tłumaczenie moje – mc]\nZa pomoc w tłumaczeniu – podziękowania dla Michała Wronko.


Duży zestaw mebli wypoczynkowych - xxxl - dla 7 osób (3+2+2f+2p) marki Meblemwm - Pasaż Czasnawnetrze.pl\nDuży zestaw mebli wypoczynkowych - xxxl - dla 7 osób (3+2+2f+2p) marki Meblemwmy\n1. Na plamę rozlanego np. Soku, kawy, herbaty itp. Należy przyłożyć miękka, czystą ściereczkę, która poprawnie wchłania wilgoć.\n** Nie stosować do czyszczenia: szczotek, tworzyw o twardej chropowatej powierzchni, alkoholi, środków wybielających, rozpuszczalników. Powyższe substancje mogą powodować miejscowe zniszczenie dzianiny.\ndane o tkaninie: Nazwa tkaniny: SOLOGramatura: 320 g/m2Nie praćNie prasowaćNie suszyć w suszarce bębnowejNie wybielać Instrukcja czyszczenia: 1. Na plamę rozlanego np. Soku, kawy, herbaty itp....\ndane o dzianinie: Nazwa dzianiny: SOLOGramatura: 320 g/m2Nie praćNie prasowaćNie suszyć w suszarce bębnowejNie wybielać Instrukcja czyszczenia: 1. Na plamę rozlanego np. Soku, kawy, herbaty itp....\nNasz oryginalny biały stół utrzymany w stylu skandynawskim jest nad wyraz poręczny i równocześnie gustowny. Mimo iż, najlepiej sprawdzi się we wnętrzach inspirowanych prostotą i minimalizmem, łatwo...\ndane o tkaninie: Nazwa dzianiny: SOLOGramatura: 320 g/m2Nie praćNie prasowaćNie osuszać w suszarce bębnowejNie wybielać Instrukcja czyszczenia: 1. Na plamę rozlanego np. Soku, kawy, herbaty itp....\nDuży zestaw mebli wypoczynkowych - xxl - dla 6 osób (2+2+2f+2p) marki Meblemwm\n5 098,00 PLN Zobacz w sklepie\nDuży zestaw mebli wypoczynkowych - xxl - dla 6 osób (3+2+1f+1p) marki Meblemwm\ninformacje o dzianinie: Nazwa dzianiny: SOLOGramatura: 320 g/m2Nie praćNie prasowaćNie suszyć w suszarce bębnowejNie wybielać Instrukcja czyszczenia: 1. Na plamę rozlanego np. Soku, kawy, herbaty...\n4 048,00 PLN Zobacz w sklepie\ndane o tkaninie: Nazwa tkaniny: SOLOGramatura: 320 g/m2Nie praćNie prasowaćNie osuszać w suszarce bębnowejNie wybielać Instrukcja czyszczenia: 1. Na plamę rozlanego np. Soku, kawy, herbaty itp....\nMeblemwm Zestaw mebli wypoczynkowych do salonu dla 3 osób (2+1f+1p)\ninformacje o dzianinie: Nazwa tkaniny: SOLOGramatura: 320 g/m2Nie praćNie prasowaćNie osuszać w suszarce bębnowejNie wybielać Instrukcja czyszczenia: 1. Na plamę rozlanego np. Soku, kawy, herbaty...


Pojechali pod górę – ws-24.pl\nPo raz kolejny Proszówka k/Gryfowa Śląskiego była gospodarzem Mistrzostw Dolnego Śląska MTB w jeździe indywidualnej na czas pod górę. Impreza odbyła się 25 czerwca. Na starcie nie zabrakło zawodników Karoliny Jaworzyna.\nWyścig na dystansie 11 km rozpoczynał się w Gryfowie, a kończył na Górze św. Anny w Proszówce. – Nasi kolarze razem w kilku kategoriach wiekowych wywalczyli komplet medali. Złoty medal zdobył Maciej Bronicki w kategorii młodzik 13-14 lat bez licencji. Srebrny medal przypadł w udziale Igorowi Bekerowi w kategorii junior młodszy, który bardziej preferuje jazdę na rowerze szosowym. Niepocieszony był Jakub Bieliński. W kategorii junior zdobył brązowy medal, a po ostatnich sukcesach liczył na więcej – opowiada Antoni Szewczyk, trener Karoliny.\nTags: Antoni Szewczyk, Karolina Jaworzyna, kolarstwo


Ibuprom Max Sprint 10kapsułek cena 7,84 zł | Apteka AleLeki.pl\nAleleki.pl » Przeciwbólowe » Tabletki, czopki » Ibuprom Max Sprint 10kapsułek\nWskazaniem do stosowania leku są dolegliwości bólowe o różnej etiologii o nasileniu słabym do umiarkowanego, w tym: bóle głowy, bóle zębów, bóle mięśniowe, bóle okolicy lędźwiowo-krzyżowej, bóle kostne i stawowe.\nIbuprom Max Sprint jest lekiem działającym przeciwbólowo, przeciwgorączkowo oraz przeciwzapalnie – ibuprofen, aktywny składnik, stosowany jest także w leczeniu stanu zapalnego, który jest jedną z przyczyn bólu.\n- silny lek w szybko działającej formie,\n- szybko rozpuszczająca się kapsułka,\n- szybkie wchłanianie substancji czynnej,\n- nowoczesna i wygodna postać przyjmowania leku.\n1 kapsułka elastyczna zawiera substancje czynną: ibuprofen 400mg.\nUczulenie na ibuprofen, kwas acetylosalicylowy, inne niesteroidowe leki przeciwzapalne lub jakąkolwiek substancję pomocniczą preparatu.\nChoroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności wątroby i/lub nerek, choroby serca, skaza krwotoczna, choroby układu pokarmowego, przewlekłe zapalne choroby jelit, nietolerancja niektórych cukrów.\nIbuprom Max Sprint jest przeciwwskazany do stosowana u kobiet w III trymestrze ciąży, ponieważ zwiększa ryzyko powikłań u matki i dziecka w okresie okołoporodowym.\nRzadko: biegunka, wzdęcia, zaparcia, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, bezsenność, pobudzenie, drażliwość i uczucie zmęczenia, obrzęki.\nNależy skonsultować się z lekarzem podczas stosowania ibuprofenu podczas pierwszych 6 miesięcy ciąży. Nie ma konieczności przerywania karmienia piersią podczas krótkotrwałego stosowania ibuprofenu w małych dawkach stosowanych w leczeniu bólu i gorączki.


Własne M - fantazjowanie każdego zwyczajnego człowieka, który chciałby założyć rodzinę. - Klub "Piranha"\nBiorąc pod uwagę, jak męcząco w dzisiejszych czasach nazbierać pieniądze na budowę lokum, trudno się zadziwiać, że ludzie kupują mieszkania, ewentualnie je wynajmują. Jednakże, jeśli ktoś ma taką kwotę gotówki architekci są w stanie zaoferować wiele ciekawych wyjść małego czy też dużego domu.\nProjekty nowoczesnych domów to zazwyczaj oferowane rysunki inicjatorów, które cały czas ulegają modyfikacji wspólnie ze zmieniającą się modą – obejrzyj galerię projektów nowoczesnych domów.\nCzy znasz już tak świeży wpis (https://urbanski.pl/mieszkania-torun/ul-wodociagowa-17b)? Zobaczysz w tamtym miejscu faktycznie dużą ilość zajmujących informacji na tego typu temat. Zobacz a nie będziesz żałować!\nW docenieniu dzisiejszego stylu projekty nowoczesnych domów cechują się tym, że oferują poddasze bądź są parterowe o normalnej, najczęściej surowej konstrukcji. Wyjątkową dekorację stanowi elegancka i wysokiej jakości elewacja lokum, która łączona jest poprawnie w zależności od gustu lokatorów. Nie zawsze bywa tak, że własne M jest odzwierciedleniem tego z zarysu. Ludzie odpowiedzialni za to, by sprostać wymaganiom każdego, poprawnie zadbają o to, by dom był odzwierciedleniem największych pragnień. Projekty nowoczesnych domów to dodatkowo domy energooszczędne, ekologiczne, nieraz określają się parametrami które mają wyłącznie domy bierne. Energooszczędne instalacje jak również systemy inteligentnego domu poprawiają komfort życia i obniżają wartości eksploatowania budynku. Jednakże, wypada liczyć się z tym, iż współczesny, energooszczędny budynek to także spory wydatek, na który nie mogą pozwolić sobie wszyscy. Stawiając na konstrukcję tego rodzaju domu, dobrze jest przejrzeć fora internetowe, gazety, gdzie przedstawiane są tego typu rozwiązania, tak aby mieć pewność, że te wydane pieniądze w rzeczywistości zaowocują w późniejszym czasie zminimalizowanymi rachunkami. Współczesne projekty domów charakteryzuje również dach płaski, osiągalne są podobnie domy z dachem dwuspadowym czy wielospadowym, podkreślającym ewolucję konstrukcji. Cechuje je również niezmiernie fascynująca bryła, o prostolinijnej linii, choć można odnaleźć także domy jednorodzinne w stylu imponującym o współczesnych akcentach.\nJak w związku z tym widać, technologia cały czas idzie do przodu.\nJeśli uważasz, że omawiany tutaj post jest interesujący i szukasz czegoś pokrewnego, to kliknij ponadto ten odnośnik, a przeczytasz więcej na tej witrynie (https://www.infinitex.pl/o-nas/)!\nCo rusz da się spotkać innowacyjne rozwiązania dla bardziej opornych użytkowników. Warto w tej kwestii zwierzyć się projektantom, którzy są skonstruowani do tego, by pomagać ludziom z tego typu dylematami.


Kariera - Kalasoft.pl\nSzukasz pracy w branży IT, w firmie, która wprowadza na rynek innowacyjne technologie? Sprawdź, co możemy Ci zaoferować!\nNasz sukces budujemy na doświadczeniu, a także zaangażowaniu naszego energicznego zespołu. Wszyscy pracownicy Kalasoft mają nowatorskie i nieszablonowe podejście do nowych technologii, które wykorzystujemy w naszym autorskim systemie. Obsługujemy największe i najbardziej prestiżowe uczelnie wyższe w Polsce, którym dostarczamy innowacyjny system do zarządzania dydaktyką, dlatego nasi pracownicy są stale gotowi na nowe wyzwania, spełniając tym samym najbardziej wyszukane potrzeby klientów. Działamy szybko, skutecznie i dostosowujemy się do dynamicznego rynku oraz realiów biznesowych. Myślisz, że możesz wesprzeć nasz zespół i chcesz stale podnosić swoje kwalifikacje? Dołącz do naszego zespołu i rozwijaj się w branży IT.\nMyślisz, że możesz wesprzeć nasz zespół i chcesz stale podnosić swoje kwalifikacje? Dołącz do naszego zespołu i rozwijaj się w branży IT.\nOferujemy umowę dostosowaną do pracownika, której formę ustalamy indywidualnie podczas rozmowy rekrutacyjnej.\nAtrakcyjne wynagrodzenie, spełniające oczekiwania kandydata i odzwierciedlające poziom jego umiejętności.\nNie pozwalamy kandydatom długo czekać na odpowiedź. Gwarantujemy sprawną rekrutację oraz szybką informację zwrotną.\nKalasoft to stale rozwijająca się firma oferująca zintegrowane systemy klasy ERP, wspomagające zarządzanie uczelniami wyższymi oraz przedsiębiorstwami. Niezmiennie od ponad 30 lat wspieramy naszych klientów i pomagamy im wdrażać nasze autorskie rozwiązania. Zapewniamy elastyczne, intuicyjne i przejrzyste narzędzie, sprawnie organizujące pracę i bezpiecznie magazynujące dane, z których można swobodnie korzystać w różnych modułach.


Horyzonty Misyjne - Długi weekend w Romie\nStrona główna Papua Nowa Gwinea Długi weekend w Romie\nCiągle opiekujemy się parafiami w Romie i Warabung, mimo że od wyjazdu z PNG naszego współbrata Jacka Bilika, który był tam proboszczem, minęły już 4 lata (blisko 3 od jego śmierci).\nParafia w Romie pozostaje pod patronatem św. Piotra i Pawła, toteż pojechałem na święto parafialne. Pierwotnie zamierzałem przyjechać w środę, by odprawić Mszę św. dla szkoły, ale właśnie w tym dniu została ona zamknięta, bo kończył się 2 semestr. Przyjechałem więc w czwartkowe popołudnie po ponad 2 godzinach jazdy. Droga była spokojna. Ostatni odcinek, ok. 9 km, to droga przez busz. Było jednak sucho więc jechało się szybko i bez kłopotów. Po przyjeździe, jak zwykle, trzeba się było rozpakować, zastartować lodówkę na naftę; zajęło mi to chwilę. A potem przygotowanie lunchu i sjesta, jak wiadomo w tym klimacie nieodzowna, by zregenerować siły. Po sjeście miałem spotkanie z miejscowymi liderami, na którym zaplanowaliśmy pracę na cały weekend.\nNastępnego dnia, miałem wysłuchać spowiedzi młodzieży w kościele parafialnym, a po południu pojechać do jednej z wiosek – Yuajange, która niedawno była zaangażowana w konflikt z inną wioską – Dumbit. Poszło o ziemię, na której postawiono wieżę nadawczo-odbiorczą dla miejscowej sieci komórkowej. Grupy ludzi z obu wiosek starły się ze sobą i został zabity jeden chłopak...\n... z Dumbit, leżącej blisko stacji misyjnej. Jej mieszkańcy zablokowali drogę do Yuajange i tamci nie mogli przychodzić na teren parafialny. Trwało to przez parę miesięcy, aż wreszcie wioski dogadały się ze sobą i wyznaczyły wielkość rekompensaty pieniężnej, jaką ma zapłacić Yuajange za zabitego chłopaka. Po zapłaceniu przyszli mnie prosić o pokutę za grzech zabójstwa i walki między sobą. Wyznaczyłem, iż każdy, kto był aktywnie zaangażowany w konflikt, ma przynieść 10 kamieni i wrzucić w dziury na drogach prowadzących do ich wiosek oraz że mają w wioskach postawić krzyże pokutne, które potem zostaną poświęcone.\nW piątek rano przez godzinę słuchałem spowiedzi, a potem pojechałem do niedalekiego miasta Maprik, aby naprawić przebite koło od samochodu. Po lunchu i sjeście pojechałem do Yuajange. Tam też było sporo chętnych do spowiedzi. Kiedy skończyłem, zaczęło się chmurzyć i pokrapywał deszcz. W czasie Mszy św. deszcz nasilił się, a do tego dołączyła się jeszcze burza. Ludzie trwali jednak na posterunku i wielu z nich zostało przemoczonych strugami ulewnego deszczu. Inni wyciągnęli parasole lub schowali się pod dachy okolicznych domów. Dla większości z nich stanie na deszczu aż do końca Mszy św. było dopełnieniem pokuty. Kiedy skończyłem Mszę św., przestało padać. Tonąc po kostki w błocie podeszczowym, pobłogosławiłem krzyż pokutny, który postawili w wiosce. Odwiedziłem jeszcze dwóch chorych, którzy nie byli w stanie dojść na Mszę św. i wyruszyłem w drogę powrotną do stacji misyjnej Roma.\nPo deszczu droga staje się błotną ślizgawką i jazda po niej jest porównywalna z jazdą po lodzie. Trudno było utrzymać się na środku drogi. Na szczęście droga była ostatnio wyrównana przez maszyny i nie było rowów po brzegach, więc mogłem się odbijać od każdego z brzegów drogi jak od bandy i jechać dalej. Po około godzinie dotarłem do Romy. Byłem szczęśliwy, że jestem cały i zdrowy, i z samochodem, co prawda niesamowicie ubłoconym, ale nieuszkodzonym. Potem była kolacja i odpoczynek.\nW sobotę spowiadałem w kościele (ponad 3 godziny). Potem lunch, sjesta i wyjazd do wioski Dumbit, gdzie znowu spowiadałem, odprawiłem Mszę św., a po niej poświęciłem krzyż pokutny tej wspólnoty. Do Romy wróciłem jeszcze za widoku. Wieczorem kolacja i spacer, podczas którego podziwiałem niebo i gwiazdy. Takiego widoku nieba jak w buszu nie ma w mieście, gdzie jest zbyt dużo światła.\nMłodzież zeszła się na parafię na premiting charyzmatyczny. Modlili się i śpiewali aż do 9 wieczorem. Potem była już cisza; mogłem poczytać książkę i odpoczywać.\nNastępnego dnia była niedziela i uroczystość św. Apostołów Piotra i Pawła. Po śniadaniu wyspowiadałem jeszcze parę osób, przygotowałem wszystko do Mszy św. Najpierw była procesja wejścia – grupa taneczna przyprowadziła mnie do ołtarza. Potem była procesja przyniesienia Biblii do ołtarza, rozpoczynająca liturgię słowa Bożego. Następnie procesja przyniesienia darów ofiarnych: chleba i wina, ziemniaków mami i pieniędzy ze zbiórki. Potem celebracja eucharystyczna i Komunia św., którą rozdawaliśmy we czterech. Na zakończenie była procesja wyjścia – grupa taneczna odprowadziła mnie od ołtarza na zewnątrz. Jeszcze krótkie rozmowy z parafianami, a potem już tylko krótki odpoczynek, pakowanie się i powrót do Wewak. Droga była sucha, więc dojechałem spokojnie do domu.


Pożar w Komornikach – Lepszy Poznań – informacje z Twojego fyrtla\nPożar w Komornikach\nKłęby czarnego dymy unoszą się nad ulicą Nową w Komornikach – zaalarmowali nas czytelnicy. Jak się okazało palą się baraki.\nZgłoszenie o palących się niezamieszkałych sześciu barakach otrzymaliśmy o godzinie 14:38 – poinformował nas Michał Kucierski z Poznańskiej Straży Pożarnej – sytuacja na miejscu jest już opanowana. Brak jest poszkodowanych – dodał gdy rozmwailiśmy z nim po godzinie 15:00.\nNa miejscu z ogniem walczyły cztery zastępy Państwowej Straży Pożarnej.\nInformację otrzymaliśmy na maila news@lepszyPOZNAN.pl – dziękujemy.\nTagi:Michał Kucierski Państwowa Straż Pożarna pożar strażacy\nMuzeum w Szreniawie zaprasza\nKomorniki bliżej Poznania


Tarnowski Kiermasz Świąteczny | Stowarzyszenie RDN\nTarnowski Kiermasz Świąteczny\tadmin\n12 grudnia 2016\tBrak komentarzy\tPo raz drugi w Tarnowie odbędzie się kiermasz bożonarodzeniowy na Starówce. – Chcemy ożywić miasto tym wydarzeniem, zachęcić tarnowian do spotkania i wspólnego przygotowania do świąt – mówi Bartosz Chmielnik, specjalista ds. promocji radia RDN Małopolska.\nImpreza odbędzie się na Placu Sobieskiego oraz ulicy Wałowej. Lokalne firmy, restauracje, piekarnie oraz rękodzielnicy będą oferować swoje produkty. Odwiedzający stoiska będą mogli degustować świąteczne specjały na miejscu, jak i zamówić dania na świąteczny stół.\n– Ubiegłoroczna, pierwsza edycja kiermaszu cieszyła się dużym zainteresowaniem wśród tarnowian. Dlatego postanowiliśmy kontynuować projekt w większym rozmiarze, tym razem będzie prawie 30 wystawców – dodaje Mirosław Biedroń, dyrektor ds. PR CenterMed, członek Stowarzyszenia Medycyna Polska – współorganizatora wydarzenia.\nNa kiermaszu nie zabraknie atrakcji, takich jak ubieranie choinki, pocałunki pod jemiołą, częstowanie potrawami z dziczyzny oraz w sobotę o 15:00 „Kolędy Pokoleń” – czyli wielopokoleniowe śpiewanie kolęd wspólnie z seniorami z Międzyosiedlowych Centrów Aktywności Senioralnej oraz Klubu Dobrze Nastawionych.\nChoinki do wygrania\nPodczas kiermaszu będzie można otrzymać żywą choinkę. – Rozdamy łącznie 200 choinek! – mówi Ewa Lasota, specjalista ds. promocji RDN Małopolska. – Przez cały tydzień poprzedzający imprezę, na antenie radia będziemy rozdawać świąteczne drzewka. Będzie można je także zdobyć, uczestnicząc w kiermaszu – dodaje.\nNajlepsze kasztany są na… Placu Sobieskiego\nDużą atrakcją będzie bezpłatna degustacji gorących kasztanów. – Roman Brandstaetter w „Przypadkach mojego życia” wspominał o przedwojennych spacerach po Tarnowie i smakowaniu gorących kasztanów, kupowanym u Węgra, który przygotowywał je na piecyku stojącym na Placu Sobieskiego. Chcemy przypomnieć tarnowianom tę pyszną tradycję, może gorące kasztany powrócą na stałe na tarnowską starówkę i będą magnesem przyciągającym w to miejsce – mówi Mirosław Biedroń.\nDwudniową imprezę uświetnią występy artystyczne. W niedzielę o 13:00 ze świątecznym recitalem wystąpi Piotr Kita. Zaraz po nim na folkowo zagra kapela „Zalasowanie”. Tarnowski Kiermasz Bożonarodzeniowy odbędzie się w weekend 17-18 grudnia.\nCo ważne do kiermaszu włączyli się kupcy ze Starówki działający w Stowarzyszeniu „Zmieńmy Stare Miasto Tarnów”. W weekend 17 i 18 grudnia zaproponują w wielu sklepach, restauracjach rabaty sięgające nawet 40 %.\nProjekt jest wspófinansowany z budżetu Miasta Tarnowa.\nOrganizator: Stowarzyszenie RDN\nWspółorganizatorzy: RDN Małopolska, Tarnowskie Centrum Informacji, Stowarzyszenie Medycyna Polska, Rada Osiedla Starówka\nDziennikarze RDN w Budżecie Obywatelskim MałopolskiRadiowe warsztaty dziennikarskie z dofinansowaniem FIO


Nie spisałeś się przez Internet? Spodziewaj się telefonu od rachmistrza! - INFO Wieluń\nTrwa Narodowy Spis Powszechny. Osoby, które nie spiszą się przez Internet, muszą liczyć się z telefonem od rachmistrza. Warto znać numery telefonów, z których zadzwoni prawdziwy rachmistrz, żeby uniknąć przekazania swoich danych ewentualnym oszustom.\nGłówny Urząd Statystyczny zatrudnił rachmistrzów, których zadaniem jest pomoc w spisaniu się tym respondentom, którzy nie dokonali tego dotychczas samodzielnie poprzez formularz internetowy lub telefonicznie na infolinii spisowej. Jak informuje GUS, rachmistrz może zadzwonić z numeru 22 828 88 88 lub z numeru infolinii spisowej, tj. 22 279 99 99.\n– Jeśli już zrealizowałeś obowiązek spisowy przez Internet albo poprzez infolinię spisową, nikt z GUS nie będzie dzwonić do Ciebie w tej sprawie. Takie kontakty mogą być próbą wyłudzenia danych – przestrzega Główny Urząd Statystyczny.\nPrawdziwy rachmistrz nie zada pytań o zarobki, oszczędności, cenne przedmioty w domu, numer konta, PIN do karty czy dane logowania do bankowości internetowej. Takie pytania mogą wskazywać na próbę wyłudzenia danych, co należy zgłosić na policję. Warto też pamiętać, że aż do odwołania rachmistrzowie nie będą odwiedzać respondentów w domach.\n– Jeśli nie spisałeś się przez Internet lub na infolinii, zadzwoni do Ciebie rachmistrz. Zgodnie z ustawą nie możesz odmówić przekazania danych rachmistrzowi – informuje GUS.\nJak dodaje Główny Urząd Statystyczny, wszystkie dane przekazane w spisie są objęte tajemnicą statystyczną regulowaną przez ustawę o statystyce publicznej i służą wyłącznie zbiorczym analizom statystycznym. Każda osoba biorąca udział w spisie ma zapewnioną pełną anonimowość, a osoby wykonujące prace spisowe są zobowiązane do przestrzegania tajemnicy statystycznej. Za jej niedotrzymanie grożą sankcje, w tym kara pozbawienia wolności.\nNie dotyczy artykułu.\nLepiej by oddali kasę chłopaka którego okradli na parkingu zdziebo ps.


o nas – Klasykiplastiki (KiP)\nGłówna siła organizacyjna KiPu. Tworzy wydarzenia i rajdy. Zarządza stroną internetową i pisze na nią artykuły. Na co dzień jeździ Volvo 240. Od urodzenia interesuje się motoryzacją. Najbardziej lubi samochody ciekawe i rzadko spotykane. Ceni to, co stare, dobre i solidne.\nEnergiczna i wesoła organizatorka imprez motoryzacyjnych. Od zawsze lubi samochody, od wielu lat te zabytkowe. Na co dzień jeździ Mazdą mx-5. Uwielbia rozwiązywać i wymyślać nawigacyjne łamigłówki. Ciągle ma nowe pomysły i wiecznie jest zajęta. Promuje kobiety w motoryzacji.\nCierpliwy, pomocny, towarzyski. Nawigacyjne guru KiPu. Zawsze chętny do udziału w tworzeniu kolejnego rajdu. Jeździ Hondą CRX pierwszej generacji. Ceni dobrą muzykę. Uwielbia zabytkową motoryzację. Można z nim porozmawiać na każdy temat.\nWspółtwórca niektórych imprez. Prowadzi fanpage Warszawa Inaczej, pod którego marką organizuje własne rajdy. Zawodowo instruktor jazdy. Hobbystycznie autor tekstów i fotograf. Nasze samochody w jego obiektywie zawsze wyglądają dobrze.


Krytyk sztuki na skraju: listopada 2008\nAutor: Magda Ujma o 16:00 Brak komentarzy:\nObrazy, które bolą\nW tekście Małgorzaty Kitowskiej o Jaremiance pojawiła się uwaga: …ekstremalne doznania zapewnia niejednokrotnie sztuka. Niewiele jest – zwłaszcza dzisiaj – obrazów, które byłyby przeznaczone tylko do oglądania. Większość jest po to, by bolało. Albo brzydziło. Tak czy inaczej, mają wstrząsać. Działać fizjologicznie… (Małgorzata Kitowska-Łysiak, Wielka Zapomniana, „Tygodnik Powszechny”, 2 listopada 2008). Uwaga ta dała mi do myślenia.\nObrazy, które działają fizjologicznie. Obrazy, które bolą. Kto je namalował, gdzie je można zobaczyć i na kogo one działają? I dlaczego dzisiaj mają dominować? Pytam, bo nie ukrywam, że mnie takie dzieła ciekawią i mnie takich dzieł brakuje. Chciałabym widzieć takie obrazy, które nie pozostawiają obojętnym, a co więcej – nie dają o sobie zapomnieć.\nJeśli widzę obrazy, to budzą co najwyżej moje zaciekawienie, a nawet niektóre dają przyjemność, bo są namalowane inteligentnie i wciągają mnie w intertekstualną grę w meandrach kultury, albo też sprawiają przyjemność, bo dobrze namalowane, ale nie przypominam sobie takich, które mnie bolą. No, chyba, że chodziłoby o ból, który wynika z zobaczenia złego obrazu.\nDzisiejsza epoka jest zdominowana przez wymyśloną na zimno sztukę opierającą się na pomyśle. Przez sztukę zaplanowaną i wykonaną. Natchnienie odeszło do lamusa, tak jak i inne emocjonalne uniesienia. Dominuje postkonceptualizm i praktyczne podejście do kwestii tworzenia i wykonania. Plany, projekty, kosztorysy. Aplikacja – dotacja – realizacja. Rynek, a także system zamawiania i finansowania prac przez instytucje wymusza takie podejście.\nObrazy działające fizjologiczne kojarzyć się mogą początkowo z obrazami ekspresyjnymi, namalowanymi pośpiesznie, w sposób jakby niekontrolowany, gdzie artysta się uzewnętrznia, pozostaje szczery i mówi od siebie. Takie obrazy wynikają z pragnienie uczynienia z obrazu coś więcej niż sam obraz – dzieło wizualne. Uczynienia z obrazu narzędzia działania na ludzi.\nObrazy, które działają tak silnie, że nie dają się zapomnieć i zmieniają ludzi, obrazy, które bolą, pragnął malować Andrzej Wróblewski. To był jego program, który nie spodobał się protagonistom socrealizmu. Zbyt wiele oddawał w ręce artystów – panowanie dusz – by ówczesna władza mogła go zaakceptować. Obrazy Wróblewskiego bolą, ale nie powstały z szaleńczego natchnienia, nie ma w nich nadmiernego wylewania się duszy artysty na płótno, są dobrze zaplanowane i zrealizowane. Mimo to, a raczej właśnie dlatego – mają wielką siłę oddziaływania.\nAutor: Magda Ujma o 22:42 Brak komentarzy:\nOto, co znajduje się na dziedzińcu zamkowym w Lublinie. Mieści się tam Muzeum Lubelskie.\nArtysta Tomek Kawiak wzywa do budowy Muzeum Sztuki Nowoczesnej...\nAutor: Magda Ujma o 20:24 Brak komentarzy:\nEtykiety: Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Lublinie\nJakiś czas temu Dorota Masłowska udzieliła wywiadu Justynie Sobolewskiej, ukazał się on w magazynie Kultura „Dziennika” (16.10.2008). Wywiad poprzedzał i anonsował wydanie nowej sztuki teatralnej „Między nami dobrze jest” i został oceniony przez recenzenta "Przekroju" jako opowiedzenie się Masłowskiej, widzianej do tej pory jako przedstawicielka obozu „Wyborczej” i cudowne dziecko nagrody Nike, po stronie bardziej niby to bardziej zachowawczej, tradycyjnej, a nawet prawicowej.\nRozśmieszają te zaszeregowania i klasyfikacje. Podobno – a nie czytałam jeszcze sztuki – Masłowska dojrzała, posługuje się eleganckim językiem (obok języka wywiedzionego z popkultury, zepsutego, jakby sprutego przez współczesne ogłupienie i otępienie), porusza poważniejsze tematy niż tylko wyśmiewanie ksenofobii, zaprzaństwa i głupoty, jak patriotyzm we współczesnej Polsce. Pisze o trzech pokoleniach kobiet: babci, mamie i wnuczce, która jest Małą Metalową Dziewczynką. Zapowiada się ciekawie, streszczam tu jednak cudze omówienia. Masłowska mówi: …jest tu moja afirmacja bycia Polką i polskości, totalnie dzisiaj wyszydzonej, zmieszanej z błotem i traktowanej jako skazę, jako policzek wymierzony przez los, przynajmniej w moim pokoleniu. Tym, co uderza w jej afirmacji jest najpierw przekora, potem zaś klasyczny polski masochizm. Polacy nienawidzą samych siebie - mówi pisarka - ja jednak będę ich i siebie kochać. Wbrew temu splotowi nienawiści, braku akceptacji, pragnienia bycia gdzie indziej, autoagresji, jaki cechuje ludzi żyjących nad Wisłą. Kochać ludzi, którzy się nienawidzą?\nMały przykład polskiego pomieszania emocji na własny temat. Pamiętam jak to było, kiedy wyjeżdżając za granicę na początku lat 90., człowiek wstydził się, że jest Polakiem. Bardzo niewygodne uczucie: odkrycie, że nie jest sprawą neutralną to, że jestem tej akurat przynależności. Wstydziłam się, a jednocześnie przeciw temu buntowałam i to wszystko tworzyło trudny do wytrzymania konglomerat emocji. Czasami bywało wesoło, to prawda, na przykład z podsłuchiwaniem rodaków, którzy nie wiedzieli, że ich piękną mowę ktoś rozumie. Jednak traktowanie mnie jako obywatelki III Świata (Francuzi pytający czy w Polsce używamy cyrylicy), porównywanie z chamskimi rodakami, których można było spotkać w najbardziej nieoczekiwanych miejscach, powodowały, że wolałam się nie afiszować z polskością. Potem, w ciągu dekady i później, sytuacja ulegała poprawie, teraz już nie ma mowy o ukrywaniu polskości z powodu jakiegoś kompleksu. Skądinąd, czytałam na emigranckich blogach dywagacje na temat czy można rozpoznać Polaków zagranicą po wyglądzie. Podobno tak, strój sportowy, plecaki, skarpety i sandały, dziewczyny mają włosy zebrane w kitkę... Mnie się wydaje, że często jesteśmy już nieodróżnialni. Moim pragnieniem zagranicą zawsze było wtopienie się w tłum, bycie nierozpoznawalną. Dlatego też nie pragnę pojechać do Azji czy Afryki, gdzie moja obcość będzie świecić w oczy. Dumna byłam kiedy pytano mnie o ulicę, wydawało mi się to komplementem. Pewnie też wynikało z kompleksu.\nCo do Masłowskiej, nie będę oczywiście pisała recenzji z rzeczy, której nie znam, nie będę także wymądrzała się na temat zaskakująco niezepsutej sukcesem pisarki, wciąż młodej, rozwijającej się i – jak ktoś to ujął – niesamowicie bystrej. Co mnie uderzyło, to fakt, że podejmuje motyw Powstania Warszawskiego i - właśnie - nienawiści Polaków do samych siebie. Powstanie Warszawskie ciągle wywołuje dyskusje na temat jego sensu, sensu wszczęcia walki w sytuacji wątpliwej, posłania na pewną śmierć tysięcy ludzi. Powodem do dyskusji pewnie będzie jeszcze długo, bo stanowi przykład emblematycznego polskiego zachowania: walka w sytuacji gdy uratować można więcej rezygnując z niej, walka tylko o honor. Kto powiedział, że Polacy są gotowi do poświęcenia życia tylko za komplement? Znowu odzywa się ten idiotyczny kompleks? Mimo wszystko przykładanie do niego tak wielkiej wagi, jako wydarzenia symbolicznego, wręcz i formacyjnego dla pokolenia ludzi dojrzewających w czasach wojny, a przeżywających swoje dorosłe życie w Polsce Ludowej, wydaje mi się przesadą. Nieważne, Powstanie posiada moc symbolu i tak już zostanie, choć było ono doświadczeniem wąskiej grupy ludzi i nie dotyczyło wielkiego mnóstwa Polaków uwikłanych w wojnę, naznaczonych nie mniej ważnymi doświadczeniami. Właśnie ono stało się legendą pokolenia, i stanowi dzisiaj impuls do dyskusji o polskości.\nNa naszych oczach obecnie toczy się jedna z nich, podgrzana książką Jarosława Marka Rymkiewicza „Kinderszenen”, kolejnym po "Wieszaniu" dziełem starszego człowieka, znakomitego poety i profesora literatury, który postanowił gloryfikować masakrę jako siłę napędzającą Polskę i polskość – na wzór praw przyrody. Przypomina mi się w tym kontekście niezwykle interesujący esej Agaty Bielik-Robson o Kaczyńskich i Rymkiewiczu (,,Czy śmierć będzie nowym Bogiem Polaków?'') z jednego z ostatnich wydań "Europy", odkrywający to, co napina podskórnie ideologię polityczną i filozofię polskości w ideowych założeniach PiSu, niewypowiedzianych wprost, ale dających się zrekonstruować. Poglądy Rymkiewicza to pochwała śmierci jako celu życia; śmierci i cierpienia, składania ofiary z życia wobec nicości, bez nadziei na przebłaganie losu, nagrodę, jakiś wymierny efekt działania. Taka ma być istota polskości. Filozofia ta odchodzi od chrześcijańskiej idei zbawienia. A to z kolei może być zaskakujące dla tych, którzy widzą PiS w kontekście Kościoła, czyli prawie wszystkich, łącznie z samym PiS, które w tym kontekście samo zwykło się stawiać. Dzisiaj ta filozofia zaczyna być uznawana za pewną opcję dla ludzi usiłujących wrócić do wielkich pytań i dyskusji na temat Polski.\nJeśli teraz wrócić do nienawiści jaką Polacy żywią do samych siebie, to owo uczucie wiąże się z opisanymi przez Bielik-Robson odniesieniami do filozofii postchrześcijańskiej i śmierci Boga. Filozofka przypomina także i o tym, że na końcu podobnej drogi rozwoju ideologii w Niemczech stał faszyzm... Gdy zestawi się z tym kontekstem uwagi o skomplikowanych uczuciach Polaków do samych siebie, to widać ich nihilizm, wynikający pewnie właśnie z doświadczeń historycznych, z doświadczenia przegranej walki, z której trzeba ujść z honorem... Na tym nie da się budować nowoczesnej tożsamości! Dzisiaj owocem lekcji porażek jest niewiara w powodzenie. Nawet jeśli się wydarzy coś pomyślnego, to Polacy zrobią wszystko, żeby to wydarzenie zdezawuować.\nPolacy nienawidzą samych siebie i Polski, bo Polska jawi im się jako konieczność cierpienia, narzekania, samoumartwiania. Nie wypada się cieszyć, nie wypada być zadowolonym. To taka codzienna masakra na indywidualną skalę...\nAutor: Magda Ujma o 08:41 Brak komentarzy:\nEtykiety: patriotyzm, polskość\nAutor: Magda Ujma o 22:18 3 komentarze:


Ożywiona dyskusja wokół PPUK - Portal WPR24\nOżywiona dyskusja wokół PPUK\nRadni Piastowa zdecydowali o podwyższeniu kapitału zakładowego Piastowskiego Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych o kwotę 150 tys. zł. Podczas ostatniej sesji sprawa była żywo dyskutowana.\nSpółka Piastowskie Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych funkcjonuje od sierpnia 2016 roku. W zakres jej zadań wchodzi m.in. zarządzanie i administrowanie nieruchomościami, obsługa techniczna budynków czy pielęgnacja zieleni. PPUK chce rozwijać swoją działalność, a do tego potrzebny jest sprzęt. Ten jednak kosztuje. Dlatego też radni Piastowa pochylili się nad sprawą spółki.\nPodczas ostatniej sesji odbyła się dyskusja na temat zasadności dokapitalizowania spółki. Część radnych zdecydowanie opowiadała się przeciwko takiemu rozwiązaniu ze względu na fakt, że PPUK przynosi straty. W zeszłym roku było to 100 tys. zł, obecnie kwota ta jest porównywalna. Zwolennicy podjęcia uchwały o dokapitalizowaniu spółki przekonywali, że sprzęt jest potrzebny, a w perspektywie czasu miasto zaoszczędzi na zewnętrznych firmach, które musi zatrudniać m.in. do pielęgnacji zieleni.\nPojawiały się wątpliwości, co do przeznaczenia kapitału, jednak przedstawiciele urzędu zapewniali, że priorytetem jest zakup sprzętu. – Te pieniądze są jako wydatki majątkowe w budżecie i taki cel również mają poprzez wniesienie tego wkładu. Są to środki na zakup majątku dla spółki, nie na wydatki bieżące – mówiła Grażyna Wójcik, skarbnik Piastowa.\nNa co dokładnie zostaną przeznaczone środki? – Aby prowadzić normalną działalność spółka musi mieć sprzęt, bo inaczej to mija się z celem, żeby miała ona funkcjonować dalej. Będzie zakupiony samochód dostawczy berlingo, została nabyta przyczepka. Przejęliśmy cesję leasingu na volkswagena transportera, który już funkcjonuje i zbiera śmieci w mieście. Zostanie zakupiony ciągnik kompaktowy z osprzętem, czyli pług do odśnieżania, szczotką do zamiatania, posypywarką piasku i soli. Nabędziemy kosiarkę samojezdną, kosiarkę bijakową, która będzie współpracowała z ciągnikiem. Dodatkowo trzy kosy. Właściwie już został zakupiony odkurzacz, który zbiera liście – wyliczał Andrzej Guzik, prezes Piastowskiego Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych. – Z tych pieniędzy, które są przeznaczone spółka będzie ponosiła koszty przez trzy lata, ponieważ większość sprzętu zostanie zakupiona w formie leasingu. Część kwoty pójdzie na pierwszy wkład, kolejna część będzie spłacana – dodawał.\nOstatecznie radni przyjęli uchwałę o dokapitalizowaniu spółki. Osiem osób było za, trzy przeciw, a cztery wstrzymały się od głosu.\nPPUK będzie również administrowało mieszkaniowymi zasobami miasta. Od 1 stycznia 2018 roku spółka zyska także nowe zadania w postaci m.in. utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej, a także porządku na terenie Piastowa.


Czerwiec 2016 - WIERNA MAŁOGOSZCZ-archiwum\nPrzygotowania do rundy jesiennej 2016\nPlan przygotowań do rundy jesiennej. Nasza drużyna po przerwie wakacyjnej spotka się na pierwszym treningu 7 lipca 2016r. Zaplanowano następujące mecze sparingowe: 16.07.2016r. – Wierna – Sarmacja Będzin 20.07.2016r. – Wierna – Korona II Kielce 24.07.2016r. – Wierna – Ceramika Poradyż 27.07.2016r. – Wierna – Zdrój Busko 30.07.2016r. – Wierna – GKS Nowiny Pierwsza kolejka …\nPrzygotowania do rundy jesiennej 2016 Read More »\nZakończenie sezonu Orlik Młodszy\nBlog wierna / By wierna\nZAKOŃCZENIE SEZONU ORLIKÓW Obie nasze drużyny Orlika Młodszego zakończyły swoje rozgrywki w sezonie 2015/2016. Podopieczni trenera Filipa Kleszcza w swojej grupie licencyjnej rozegrali pięć turniejów i uplasowali się na czwartym miejscu w ligowej tabeli. Natomiast chłopcy prowadzeni przez Mariusza Rudkiewicza w swojej grupie mistrzowskiej rozegrali cztery turnieje zajmując trzecie miejsce.. W ostatnim turnieju w Końskich …\nZakończenie sezonu Orlik Młodszy Read More »\nMichał Smolarczyk trenuje z Jagiellonią\nZawodnik naszego klubu Michał Smolarczyk został zaproszony na testy do Jagiellonii Białystok. We wczorajszym dniu wystąpił w sparingu z Cresovią Siemiatycze. W kolejnych dniach król strzelców 4 ligi obserwowany będzie przez trenera Michała Probierza podczas treningów i kolejnego sparingu. Fragment wypowiedzi Michała Probierza po meczu z Cresovią Siemiatycze dla strony internetowej jagiellonia.pl „Prócz obecnych zawodników Jagiellonii okazję …\nMichał Smolarczyk trenuje z Jagiellonią Read More »\nWIERNA II NIDA OKSA\nWIERNA II – NIDA OKSA 0 : 4 Nie udał się kompletnie ostatni mecz w sezonie II – giej drużynie z Małogoszcza. Przegraliśmy na wyjeździe zdecydowanie z Nidą Oksa 4:0. Na wszystkim zaważyła pierwsza połowa w której straciliśmy 3 bramki, mimo że akcje były bardzo czytelne, długa piłka za obrońców to niestety przespaliśmy w tych …\nWIERNA II NIDA OKSA Read More »\nTurniej o puchar prezesa LafargeCholcim\nW dniu 11.06.2016r. na stadionie MKS Wierna Małogoszcz odbył się Piłkarski Turniej o Puchar Prezesa LafargeHolcim Małogoszcz. Turniej rozegrano w ramach organizowanych tzw. Miesiąca Bezpieczeństwa będącego częścią Światowych Dni Zdrowia i Bezpieczeństwa LafargeHolcim. Współorganizatorem rozgrywek był klub MKS Wierna, który użyczył boiska i zapewnił obsadę sędziowsko- techniczną. Do rozgrywek zgłosiło się osiem drużyn reprezentujących okoliczne …\nTurniej o puchar prezesa LafargeCholcim Read More »\nVII Turniej Orlików/Kielce\nW dniu 12.06.2016 r. o godz. 10.00 na Orliku w Kielcach odbył się już ostatni turniej Orlika Młodszego – rocznik 2006 i młodsi – gr.licencyjna „D” . Grupa liczy cztery drużyny: Wierna II Małogoszcz, Nida Pińczów, Orlęta Kielce, Victoria Mniów. Do Kielc tym razem nie dojechała drużyna z Mniowa więc rozegrano 3 mecze. Nasi młodzi …\nVII Turniej Orlików/Kielce Read More »\nIV Turniej Orlików Młodszych\nOrlik Młodszy 2006 – Grupa Półfinałowa „A” Runda wiosenna 2016 sezonu 2015/2016 PÓŁFINAŁ „A”: III Turniej Orlików Młodszych rocznik 2006 odbył się 01 czerwca 2016r., w Kielcach , którego gospodarzem był zespół KKP Korona Kielce. Do Kielc pojechało 16 zawodników. Wszyscy dostali szansę pokazać się w turnieju z wymagającymi przeciwnikami. W tej kolejce rozgrywkowej chłopcy …\nIV Turniej Orlików Młodszych Read More »


Zmiany w wersjach 2018\nZmiany w wersjach 2018\nJPK - dane firmy\nNa deklaracjach JPK_VAT(3) wykazywany będzie adres e-mail z informacji podstawowych firmy.\n•Do globalnych definicji języka szablonów importu specjalnego dodano atrybut NazwaProfilu. Definicji można użyć we własnym skrypcie szablonu importu, np.:\nInfo("info.PlikSzablonu : ", Def("PlikSzablonu"))\nInfo("info.PlikDanych : ", Def("PlikDanych"))\nInfo("info.NazwaProfilu : ", Def("NazwaProfilu"))\n•W trakcie importu danych nadawca może odzyskać informację pod jakimi id zapisywane są kolejno importowane dokumenty. W tym celu każdemu dokumentowi należy przypisać atrybut (klucz) identyfikatora nadawcy. Umożliwi to powiązanie informacji o danych zleconych do importu z rekordami powstałymi w systemie FK. Szczegółowy opis dostępny w uaktualnionym dokumencie opisu importu specjalnego w centrum wiedzy.\n•Naprawiono wykazywanie danych kontrahenta na deklaracji JPK_VAT, jeśli zostały one wprowadzone do Ewidencji danych Podatkowych z poziomu dokumentu.\n•Naprawiono stosowanie parametru Zakupy ze stawką zwolnioną. Zakupy ze stawką zwolnioną nie będą uwzględniane w raportach JPK_VAT jeśli parametr jest odznaczony.\n•Dla raportu Zapisy według słownika widoczne będą tylko słowniki aktywne.\n•Naprawiono import danych rachunków bankowych kontrahentów dla importu kontrahentów w formacie 3.0.\n•Naprawiono dodawanie numerów rachunków bankowych kontrahenta w trakcie importu wyciągów bankowych.\nZmiany w wersji 2018.1a\nWzory deklaracji CIT\nDodano wzory deklaracji:\nZaktualizowano schemat deklaracji CIT-8(24).\nZakładka Rachunki na oknie kontrahentów\nW związku z problemami z zakładką Rachunki na oknie Kontrahenta została ona usunięta. Rachunki bankowe kontrahenta dostępne będą na zakładce Inne.\nUmożliwiono obsługę w ramach jednej firmy licencji jedno i wielostanowiskowych. W związku z tym zmienił się sposób rejestracji licencji wielostanowiskowych. Nowy przycisk Zmień użycie licencji otwiera okno wyboru wykorzystywanych licencji (lokalnej lub wielofirmowej).\nLicencje których wybór nie jest dostępny oznaczane będą kolorem czerwonym.\nW na liście licencji dodano kolumnę W użyciu. Oznaczane w niej będą licencje, które są aktualnie wybrane dla firmy.\n•W aktualizowanych firmach usunięto potrzebę ponownych uzgodnień przy imporcie wyciągów bankowych.\n•Naprawiono księgowanie dokumentów zawierających księgowania na konta pozabilansowe.\n•Przy imporcie dokumentów, gdy istnieją kontrahenci o takim samym numerze NIP program pokaże pozycję kontrahenta w kartotece a nie identyfikator z bazy.\n•Przy usuwaniu kont wyświetlany będzie komunikat informujący o istniejących zapisach w buforze i księgach.\n•Podczas pobierania danych z GUS parametr Podatnik VAT czynny zostanie zaznaczony dopiero po weryfikacji statusu kontrahenta.\n•Naprawiono zapisywanie numerów rachunków bankowych kontrahentów, dodawanych w trakcie importu wyciągów bankowych.\n•Poprawiono zaokrąglanie wartości do pełnych złotych na deklaracjach VAT-UE i VAT-UEK.\n•Naprawiono wykazywanie opisu dokumentu na wydruku raportu Zapisy na koncie.\n•Usunięto konflikt przy synchronizacji z modułem Handel pracowników mających takie same nazwiska.\n•Naprawiono tworzenie podglądu deklaracji VAT UE, gdy użytkownik nie ma praw do modułu e-Deklaracje.\n•Naprawiono zlecanie e-przelewu pojedynczego z dokumentów i rozrachunków.\n•Naprawiono zapisywanie numeru konta bankowego pracownika podczas jego edycji.\n•Usunięto problem z wykonywaniem pełnej synchronizacji kontrahentów z modułem Handel mimo braku zmian.\n•Na dokumentach o charakterze RK lub RZL będzie podpowiadany okres rejestru zgodny z datą dokumentu.\n•Naprawiono weryfikację aktywności elementów słownika przy wpisywaniu ich numerów.\n•Usunięto błąd SQL występujący przy przyrostowej synchronizacji z modułu Handel.\n•Poprawiono algorytm przeliczania kwoty w zł na walutę na dokumencie.\n•Usunięto błąd "Runtime error" występujący podczas:\nowprowadzania zapisu na konto walutowe,\nowykonywania raportu Zapisy na konto dla konta walutowego,\nozaznaczania pola Waluty,\noodświeżania zakresu danych przez wybranie opcji Parametry / OK.


(226) Mikrobiom daje, ale i odbiera szanse na zdrowe życie - blog niekompetencja\n(226) Mikrobiom daje, ale i odbiera szanse na zdrowe życie\n08.01.2022 54 2\nPrzykładem „współdziałania”, symbiozy osobników różnych gatunków w świecie zwierząt i ludzi jest ich mikrobiom, w tym bakterie jelitowe, bez których nie wyewoluowałyby prehistoryczne gatunki homo w homo sapiens\nNa polskim nieładzie tracą ci, którzy przez wiele, wiele lat uczyli się, studiowali, a następnie przez wiele, jak się okazuje zbyt wiele lat ciężko pracowali, a tym samym dobrze zarabiali. Nie wszyscy zwracali uwagę na swoją kondycję zdrowotną, z tym kondycję swojego mikrobiomu.\nWprowadzanie rozwiązań zmniejszających wysokość wyższych emerytur jest niczym innym jak odbieraniem nabytych praw, co będzie skutkować m.in. odbieraniem szans na długie i zdrowe, a nade wszystko samodzielne życia. Władza w Polsce przez wprowadzeniem polskiego nieładu znacząco podwyższyła sobie uposażenia, a cynicznie odebrała osobom o wyższych emeryturach ich dochody. Ponadto okrada z zaoszczędzonych w bankach pieniędzy na „czarną godzinę”, w czas, gdy będzie koniecznym kupienie sobie na starość koniecznego wsparcia. Mamy niby społeczną gospodarkę rynkową. Aliści na aktywne wsparcie mogą liczyć rodziny i dworacy władzy. Osoby samotne, niesamodzielne będą zmuszone „wyjść na rynek” i kupić sobie wsparcie. Należy zauważyć, iż w Polsce nie ma w systemie zabezpieczenia społecznego tzw. ubezpieczenia pielęgnacyjnego funkcjonującego np. w Niemczech, które osobom o ograniczonej sprawności i samodzielności daje dodatkowe pieniądze, by ci mogli sobie kupić np. usługi pielęgnacyjne. Na marginesie pozwolę sobie zauważyć, że psisowski nowy ład; nie przewiduje skutecznego wspierania nie tylko dzieci i młodzieży w kryzysach psychicznych. Prawdopodobnie kryzys będzie się rozwijać, a tym samym rosnąć będzie liczba osób doświadczających kryzysów psychicznych. Dla nich nic... Ale to oczywiste, że mamy władze w Polsce dbające o „słupki”;, a nie o los osób niesamodzielnych. Wzrost liczby samobójstw wśród dzieci i młodzieży, pogarszanie się perspektyw osób starszych zwali ze stolca polskiego capo di tutti capi, a także jego dwór - mam nadzieję.\nTo o emerytach „średniakach”. A jaka będzie perspektywa seniorów doświadczających nędzy, biedy, wykluczenia? Prawdopodobnie tym gorsza im mniej będą mieli szans skutecznego troszczenia się o swój mikrobiom, o którym większość nic nie wie…\nO kondycję mikrobiomu osób sprawujących władzę w Polsce dbają oni sami i ich coraz lepiej opłacani dworacy - eksperci nie tylko od słupków.\nOpublikowano: 8 stycznia 2022, 18:58


Chochołowskie Domki Chochołów, w Chochołowie\nChochołów 247a, 34-513 Chochołów Sprawdź na mapie do stoku: 7km do centrum: 2km Akceptujemy płatność Polskim Bonem Turystycznym\nWspaniały- mimo że krótki pobyt 22-24.11.2019 Domek czyściutki pachnący jasny i wspaniale z gustem urządzony(z wieloma akcentami góralskimi) Właścicielka...\nDomki piękne termy chocholowskie niedaleko dzieci byly zadowolone mialy sie gdzie bawić wszystko bardzo zadbane dla rodzin idealne zaciszne miejsce bardzo...\nkrásný pobyt, vše proběhlo O.K.\nBardzo czyste i ładne domki na 10 osób może być lekko ciasno, nas było 7 osób i było OK. Właścicielka przemiła. Spokój cisza (nie tak jak w Wiśle). Bardzo...\nDomek bardzo fajny do odpoczynku z dziećmi, nawet dla dwóch licznych rodzin, Sauna dla dorosłych, dla dzieci cymbergaj, internet bezprzewodowy w porządku,...\nDomek piękny, czysty, zadbany, bardzo dobrze wyposażony. Koło domku miejsce na grilla i dużo miejsca do zabawy dla dzieci. Pani Kasia właścicielka bardzo...\nDomek bardzo nowocześnie urządzony, ale jednocześnie utrzymany w góralskim stylu. W kuchni pełne wyposażenie potrzebne do przyrządzenia większości posiłków....\nChochołowskie Domki (3 domki) to doskonałe miejsce na wypoczynek w malowniczej miejscowości Chochołów. Położone 2 km od centrum wioski z pięknym widokiem na panoramę Tartr. W ofercie do wynajęcia w całości domek całoroczny bardzo dobrze wyposażony- aneks kuchenny (lodówka, mikrofala, płyta grzewcza-indukcyjna, czajnik elektryczny, garnki, patelnia, sztućce, talerze, kubki, szklanki, kieliszki itp.) z jadalnią i salonem (TV LED 40 cali, rozkładana sofa), łazienka (prysznic, suszarka), 2 sypialnie z toaletą, sauna, stół do piłkarzyków lub air hockey lub projektor. Za korzystanie ze sauny dodatkowa opłata. Jedna sypialnia posiada 2 łóżka dwuosobowe oraz 1 jednoosobowe, druga sypialnia posiada dwa łóżka dwuosobowe, na parterze rozkładana sofa dla jednej osoby. Parking przy obiekcie, wyznaczony, niestrzeżony. Teren ogrodzony, bez bramy wjazdowej. Dla dzieci trampolina, pisakownica, zabawy na powietrzu (piłki, babington itp.) ora\nChochołowskie Domki (3 domki) to doskonałe miejsce na wypoczynek w malowniczej miejscowości Chochołów. Położone 2 km od centrum wioski z pięknym widokiem na panoramę Tartr.\nW ofercie do wynajęcia w całości domek całoroczny bardzo dobrze wyposażony- aneks kuchenny (lodówka, mikrofala, płyta grzewcza-indukcyjna, czajnik elektryczny, garnki, patelnia, sztućce, talerze, kubki, szklanki, kieliszki itp.) z jadalnią i salonem (TV LED 40 cali, rozkładana sofa), łazienka (prysznic, suszarka), 2 sypialnie z toaletą, sauna, stół do piłkarzyków lub air hockey lub projektor.\nZa korzystanie ze sauny dodatkowa opłata.\nJedna sypialnia posiada 2 łóżka dwuosobowe oraz 1 jednoosobowe, druga sypialnia posiada dwa łóżka dwuosobowe, na parterze rozkładana sofa dla jednej osoby.\nParking przy obiekcie, wyznaczony, niestrzeżony.\nTeren ogrodzony, bez bramy wjazdowej.\nDla dzieci trampolina, pisakownica, zabawy na powietrzu (piłki, babington itp.) oraz plac zabaw z domkiem i huśtawkami.\nAltana z grillem. Miejsce na ognisko wyznaczone z opałem oraz regulowany grill.\nIstnieje możliwość wynajęcia quadów.\nMaksymalna liczba osób w jednym domku to 8, minimalna to 2 osoby. Cena za dobe uzależniona jest od terminu i liczby osób. Dzieci do lat 3 bezpłatnie. Możliwość wypożyczenia łóżeczka turystycznego, krzesełka do karmienia.\nZameldowanie: od 15.00 do 21.00 w dniu przyjazdu, wymeldowanie od 7.00 do 11.00 w dniu wyjazdu.\nkościół pw św. Jacka, Skansen Chochołów, Muzeum Torfowisk (2 km),\nWyciągi Narciarskie (7 km) i wiele innych.\nAneks kuchenny i jadalnia w każdym domku do przygotowania własnych potraw. Grill oraz miejsce na ognisko.\nobiekt pobiera opłaty za rezygnację z rezerwacji (brak zwrotu wpłaconego zadatku.)\nChochołów 247a, Chochołów\nCzęsto zadawane pytania dotyczące obiektu Chochołowskie Domki\nTak, Chochołowskie Domki posiada bezpłatny parking dla gości na 6 miejsc.\nTak, Chochołowskie Domki udostępnia dla swoich gości internet.\nUdogodnienia dla rodzin z dziećmi jakie oferuje Chochołowskie Domki to: gry planszowe/multimedialne, łóżeczko dla dziecka, krzesło do karmienia dziecka.\nSkontaktuj się z nami Chochołowskie Domki


Jaki reaguje na okładkę "Newsweeka"\n"Idzie ku dobremu". Kolenda-Zaleska publikuje zdjęcie z Lisem\n"Włos może być w zupie, a zakalec w cieście". Kuriozalny wpis Lisa\n"Członkowie KO to za mało". Zaskakujący apel prezydenta...\nWybranowski drwi z zapowiedzi Siemoniaka. "Witajcie w alternatywnej...\nTomasz Lis pokazał zdjęcie ze szpitala. Poruszający wpis dziennikarza


Od modeli małych i mobilnych, po systemowe. Kasy fiskalne Posnet\n7 listopada, 2017 One Comment Posted in: Kasy fiskalne\nNiektóre urządzenia fiskalne Posnet omawialiśmy już na naszym blogu. Poświęcaliśmy także uwagę wybranym kasom rejestrującym tego producenta. Wydaje się jednak, że zagadnienie to wymaga szerszego przedstawienia. Tym bardziej, że modele Ergo i Revo to nie jedyne urządzenia marki Posnet, po którego sięgają obecnie polscy podatnicy.