Pielęgnacja draceny | Nasze mieszkanie - remonty-red-bux.pl\nNasze mieszkanie – remonty-red-bux.pl\nDate: Marzec 8, 2010Author: Madzia\nDracena to roślina, która w warunkach domowych kwitnie raczej rzadko. Ma dość duże wymagania, które tyczą się przede wszystkim światła. Najlepsza pozycja dla roślin tego typu to jasne stanowisko, ale nie nasłonecznione. Zdecydowanie więcej światła potrzebują odmiany, które mają barwne liście, gdyż kolory znikają jeśli znajdują się w miejscu słabo osłonecznionym. Latem dracena wymaga temperatury pokojowej, natomiast zimą…\nLatem dracena wymaga temperatury pokojowej, natomiast zimą temperatura powinna wahać się w granicach 12-15 stopni C dla odmiany smoczej i wonnej, z kolei dla reszty gatunków 15-18stopni C. Okres od marca do sierpnia jest okresem wzrostu roślin i wówczas należy podlewać je umiarkowanie, natomiast w okresie spoczynku, czyli jesienią i zimą podlewa się oszczędniej. Dracena nie toleruje skrajnych warunków wilgotnościowych. Nadmiar wody może powodować gnicie mięsistych korzeni, zaś przesuszenie prowadzi do opadania liści, zwłaszcza u odmian o barwnych liściach. Foto: ph1.bangla.com.pl\nDracena musi być w tym okresie…\nDracena musi być w tym okresie wzrostu nawożona raz na dwa tygodnie roztworem nawozu wieloskładnikowego. Młoda dracena powinna być przesadzana każdego roku, zaś starsza coraz rzadziej, raz na 2-3 lata. Podłoże powinno być próchniczne i przepuszczalne, a nowa doniczka jedynie tylko nieco większa od poprzedniej. Foto: images.kangoo.pl\nWszystkiego najlepszego życzymy dzisiaj: Cezariusza, Józefa, Moniki\nZ okazji imienin dużo zdrowia!\tNajnowsze wpisy\tDuża przestrzeń mieszkalna\nWynajęcie mieszkania w wielkim mieście


Szamba betonowe szamba z atestem gwarancja 3 lata szambo, 8m3 | adsplu-stroy : Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /var/www/flanker/data/www/adsplu.top/index2.php:465) in /var/www/flanker/data/www/adsplu.top/index2.php on line 494\nSzamba betonowe szamba z atestem gwarancja 3 lata szambo, 8m3 | adsplu-stroy\nwyszukiwanie Materiały budowlane, narzędzia na zamówienie "Szamba betonowe szamba z atestem gwarancja 3 lata szambo, 8m3"\nSzamba betonowe szamba z atestem gwarancja 3 lata szambo, 8m3\nSzambo szamba betonowe zbiornik z atestem bez pośredników Produc\nWitam zapraszam do zakupu szamba z możliwością przeznaczenia jako zbiornik na ścieki gnojówkę deszczówkę kompostownik zbiornik p.poż.itp. Posiadamy w ciągłej sprzedaży zbiornik nadający się do montaż w każdy rodzaju gruntu. Ścianki mają grubości 10 cm na całej powierzchni i są odlewane razem z dnem. Szambo bez pośredników z kompletem dokumentów oraz gwarancją. Zapewniam dostarczenie montaż zakupionego szamba do klienta . Oferujemy doradztwo w dostosowaniu wielkości zbiornika lub płyty dla potrzeb klienta. Obsługa zarówno klientów detalicznych jak i hurtowych dla których udzielę ATRAKCYJNYCH RABATÓW. ZAPRASZAM\nSzczelny zbiornik z Atestem 5m3 na szambo ścieki szamba betonowe\nwww.olx.pl 1100 Czerwińsk nad Wisłą\nWitam Mam do sprzedania zbiornik betonowy o pojemności 5m3. Zbiornik wraz z płytą wierzchnią, kominkiem 50cm, oraz deklem betonowym. Atest, Aprobata, Gwarancja. Dowóz do klienta samochodem z dźwigiem HDS. Koszt ustalany indywidualnie. Zapraszam\nSzambo szamba betonowe zbiornik z atestem - Ożarów Mazowiecki\nW skład zestawu Zbiornik Pokrywa Komin Właz betonowy Pełna dokumentacja Gwarancja producenta\nwww.olx.pl 1800 Żory\nOpis Produktu: -plastyfikator (środek chemiczny dodawany do betonu zapewniający wodoszczelność), -stalowe zbrojenie prętami FI 8 mm -kruszywo dolomitowe, -beton klasy B-25, -przepuszczalność W8 Dodatkowo: - właz żeliwny, - płyta najazdowa - przegroda - kominy\nSzambo z aprobata szamba z atestem 12m3\nwww.olx.pl 2400 Kielce\nOgłoszenie dotyczy całego kompletu. Jednokomorowy lub dwukomorowy zbiornik betonowy na szambo firmy DRABUD, o pojemności 12 tys litrów. Wymiary szamba betonowego: – długość: 350cm – szerokość: 240cm – wysokość z płytą: 185cm. Wymiary wykopu pod zbiornik : 4m x 3.5m x 2.4m Zbiornik o pojemności 12m3 jest odpowiednia wielkością zbiornika dla 3-4 osobowej rodziny / domku jednorodzinnego. Wybieranie takiego zbiornika powinno następować, co około 30 dni. Jeśli jesteś mieszkańcem Kielc lub okolic i szukasz wysokiej jakości produktów, to trafiłeś na odpowiednie ogłoszenie! Skład kompletu: · Monolityczny zbiorni betonowy o pojemności 12m3 · Betonowy kominek rewizyjny o średnicy 50cm · Standardowa pokrywa zbiornika z otworem na kominek rewizyjny · Betonowy właz kominka o średnicy 50cm Dodatkowo oferujemy sprzedaż: -włazu żeliwnego -płyty grodziowej (do podziału na komory) -płyty przejazdowej · Profesjonalny montaż zbiornika marki DRABUD w przygotowanym przez klienta wcześniej wykopie o podanych przez nas wymiarach Komplet dokumentów: · Gwarancja DRABUD na szamba betonowe 5 lat · Atest higieniczny PZH · Certyfikat zgodności zezwalający na montaż naszych zbiorników na terenie UE Produkowane seryjnie i oferowane do sprzedaży zbiorniki betonowe zgodnie z Ustawą o Wyrobach Budowlanych ( Dz.U.92/2004 poz 881 ) mogą być legalnie wprowadzane do obrotu i stosowane przy wykonaniu robót budowlanych pod warunkiem, że Producent posiada Certyfikat EU lub Polską Normę lub Aprobatę Techniczną. Bardzo ważnym czynnikiem przy zakupie szamba betonowego jest informacja od producenta czy posiada on komplet dokumentów legalizujących pochodzenie i przeznaczenie zbiornika betonowego dzięki, którym użytkowanie go będzie całkowicie bezpieczne i bezproblemowe z punktu widzenia nadzoru budowlanego. Producent nie może sobie „od tak“ wyprodukować szambo betonowe i następnie go sprzedać chociaż z praktyki wiemy iż niektóre firmy tak właśnie działają. Jest to niezgodne z obowiązującym w naszym kraju prawem budowlanym ! Zbiorniki marki DRABUD zakupione u naszych handlowców dostarczamy własnym transportem, przystosowanym do przewozu zbiorników. Dostawy organizujemy na terenie całej Polski, w tym miejscowości Kielce oraz jej okolic. Transport jest łączony. Taki rodzaj dostawy polega na dostarczeniu szamb do kilku klientów w bliskich sobie lokalizacjach. Temu rozwiązaniu zawdzięczają Państwo najlepsze ceny. DRABUD eksperci od zbiorników betonowych DRABUD jest wiodącym producentem zbiorników betonowych wykorzystywanych na ścieki, gnojowicę i deszczówkę. Popularne szamba betonowe wykorzystywane są w każdym gospodarstwie domowym nie posiadającym kanalizacji miejskiej. Nasza firma została założona w 2000 roku jako lokalna firma produkująca zbiornik betonowe wtedy używane głównie na szamba betonowe. Koncentrując się na koncepcjach długofalowego i zrównoważonego rozwoju, dziś jesteśmy ekspertem i liderem w produkcji zbiorników betonowych, których głównym odbiorcą są klienci z terenu UE. Produkujemy wysokiej jakości zbiorniki betonowe z przeznaczeniem na: - Betonowy zbiornik na szambo / ścieki - Zbiorniki na deszczówkę - Betonowy zbiornik na komorę wodomierza ### Inne pojemności szamb betonowych znajdziecie w innych naszych ogłoszeniach na OLX! Zapraszamy na naszą stronę firmową: https://tanieszambabetonowe.pl\nzbiornik szczelny na szambo Szamba z atestem Transport monta\nkielce.lento.pl 1100 Kielce\nAtest Aprobata Projekt Gwarancja - Szambo Szamba Zbiorniki-CZĘSTOCHOWA\nZapewniamy -fachowe doradztwo -solidne wykonanie -trwałość na lata -gwarancja szczelności Zalety naszych zbiorników -niski koszt ,prosty montaż, duża wytrzymałość i trwałość, możliwość posadowienia w wodzie gruntowej ,nie wymagają dodatkowych kotwień mimo wyporu wód gruntowych. Szamba pracują bez zakłóceń w zimie.\nSzambo, szamba betonowe, zbiorniki 6m3\nlublin.lento.pl 1200 Lublin\nlublin.lento.pl 1100 Lublin\nOpis oferty:Szamba betonowe to fundamentalny szczegół jakiegokolwiek systemu kanalizacyjnego. Jeżeli poszukują Państwo firmy produkcyjnej, jaka produkuje atestowane zbiorniki, oferując równolegle transport oraz montaż - oferta firmy Wal-Bet na pewno przypadnie Państwu do gustu. Zapraszamy do zaznajomienia się z ofertą na szamba betonowe - odpowiednie, atestowane oraz tanie. Firma Wal-Bet od wielu lat absorbuje się wyrobem szamb betonowych z atestem. Nasze zbiorniki cieszą się dużym szacunkiem - jesteśmy wiodącym producentem szamb betonowych różnego typu. Mogą Państwo zakupić szamba betonowe jednoczęściowe bądź dwuczęściowe. Każde szambo jest szczelne - na szczelność wydajemy atest. Wszystkie oferowane przez opisującą nas jednostkę gospodarczą zasobniki posiadają ATEST HIGIENICZNY o nr HK/W/0326/01/2011 oraz APROBATĘ TECHNICZNĄ ITB AT-15-9225/2013. Świadczy to, że proces produkcji pozostał wykonany zgodnie z odgórnie nałożonymi szkicami techniczno-budowlanymi, jakie zapewniają najwyższą jakość oraz szczelność szamba. Do produkcji wykorzystujemy beton klasy B-25 z dodatkiem specjalistycznej chemii budowlanej. Troszczymy się również o pomocnicze zabezpieczenia - zamawianie w należącej do nas firmie zbiorniki mają dodatkowe zbrojenia oraz są pokryte ochronną masą asfaltowo-kauczukową. Całkowita propozycja wspólnie z cennikiem znajduje się na witrynie producentszambbetonowych.pl. Serdecznie zapraszamy do wejścia i skorzystania z niepowtarzalnej oferty. Zapewniamy, że podołamy potrzebom każdego Kontrahenta, który poszukuje słusznych, atestowanych szamb betonowych. Stan: Nowe Telefon: 792-502-326 792 - pokaż numer telefonu - Przedmiotem aukcji jest zbiornik 5m3\nkielce.lento.pl 1200 Kielce\nSzambo betonowe, szamba SZCZELNE zbiorniki\nwww.olx.pl 900 Oleśnica\nW cenie zestawu jest - Zbiornik - Pokrywa standardowa - Kominek - Właz betonowy Dodatkowo oferujemy - Płyty najazdowe - Płyty grodziowe - Włazy żeliwne\nwielun.lento.pl 1500 Wieluń\nZBIORNIKI betonowe na SZAMBO, Szamba SZCZELNE 100%\nwww.olx.pl 2000 Sępólno Krajeńskie\nPosiadam do sprzedania szambo betonowe przydomowe o pojemności 10.000 litrów. Wykonane z najwyższej jakości materiałów wykonane z betonu wodoszczelnego (z dodatkiem środka uszczelniającego APROMENT) klasy B25 – zbrojone siatkami zbrojeniowymi z prętów fi 8 i fi 10 ze stali A – III. Izolacja wodochronna powierzchni zewnętrznych zbiornika pokryta emulsją asfaltową ABIZOL. Wodoszczelne specjalna konserwacja zbiornika przed jego montażem wykonana u nas na placu zapewni jego żywotność. Cena obejmuje komplety zestaw szamba betonowego przydomowego o pojemności 10. 000 litrów - zbiornik - płyta najazdowa - kominek - właz\nSzamba betonowe szambo,zbiorniki Ełk ,Atest\nwww.olx.pl 900 Ełk\nSerdecznie witamy Państwa! Jesteśmy producentami sprzedającymi tylko i wyłącznie zbiorniki betonowe własnej produkcji. W naszej ofercie znajdą państwo zbiorniki żelbetowe o pojemnościach 2m3, 4m3, 5m3, 6m3, 8m3, 10m3 oraz 12m3. Są one przeznaczone dla domów jednorodzinnych, wielorodzinnych, jako element oczyszczalni przydomowej, na wodę opadową, wodę pitną, gnojowicę, kiszonki dla rolników oraz separatory tłuszczu. Na każdy nasz produkt wydajemy niezbędną dokumentację tj.: Aprobatę ITB, Atest PZH, Deklaracja Zgodności oraz Gwarancję. Posiadamy własne zaplecze samochodów ciężarowych z HDS. Zbiorniki cechują się trwałością i dokładnością wykonania. Dodatkowo w zbiorniku podczas procesu produkcyjnego wykonujemy gotowe szczelne przejścia do podłączenia rury kanalizacyjnej. Jako specjaliści w swojej dziedzinie wiemy, że idealne szambo powinno być przede wszystkim szczelne, trwałe (tak by służyło przed długie lata), pojemne (by sprostać potrzebom każdego gospodarstwa domowego). Serdecznie zapraszamy do kontaktu mailowego lub telefonicznego. Chętnie odpowiemy na każde z Państwa pytań.\n4-12m3 zbiorniki szamba betonowe szambo\ntarnow.lento.pl 2000 Tarnów\nSzambo, szamba betonowe, zbiorniki 12m3\nOpis oferty:Szamba betonowe to fundamentalny szczegół jakiegokolwiek systemu kanalizacyjnego. Jeżeli poszukują Państwo firmy produkcyjnej, jaka produkuje atestowane zbiorniki, oferując równolegle transport oraz montaż - oferta firmy Wal-Bet na pewno przypadnie Państwu do gustu. Zapraszamy do zaznajomienia się z ofertą na szamba betonowe - odpowiednie, atestowane oraz tanie. Firma Wal-Bet od wielu lat absorbuje się wyrobem szamb betonowych z atestem. Nasze zbiorniki cieszą się dużym szacunkiem - jesteśmy wiodącym producentem szamb betonowych różnego typu. Mogą Państwo zakupić szamba betonowe jednoczęściowe bądź dwuczęściowe. Każde szambo jest szczelne - na szczelność wydajemy atest. Wszystkie oferowane przez opisującą nas jednostkę gospodarczą zasobniki posiadają ATEST HIGIENICZNY o nr HK/W/0326/01/2011 oraz APROBATĘ TECHNICZNĄ ITB AT-15-9225/2013. Świadczy to, że proces produkcji pozostał wykonany zgodnie z odgórnie nałożonymi szkicami techniczno-budowlanymi, jakie zapewniają najwyższą jakość oraz szczelność szamba. Do produkcji wykorzystujemy beton klasy B-25 z dodatkiem specjalistycznej chemii budowlanej. Troszczymy się również o pomocnicze zabezpieczenia - zamawianie w należącej do nas firmie zbiorniki mają dodatkowe zbrojenia oraz są pokryte ochronną masą asfaltowo-kauczukową. Całkowita propozycja wspólnie z cennikiem znajduje się na witrynie producentszambbetonowych.pl. Serdecznie zapraszamy do wejścia i skorzystania z niepowtarzalnej oferty. Zapewniamy, że podołamy potrzebom każdego Kontrahenta, który poszukuje słusznych, atestowanych szamb betonowych. Stan: Nowe Telefon: 792-502-326 792 - pokaż numer telefonu - Przedmiotem aukcji jest zbiornik 12m3\nkielce.lento.pl 2000 Kielce\n8m3 Szambo , szamba , zbiorniki betonowe -solidnie szybko\nOgłoszenie dotyczy zbiornika wykonanego z najlepszej jakości materiałów, co powoduje ich trwałość na lata. Do wszystkich naszych wyrobów posiadamy: - kilkuletnią gwarancję pisemną, - aprobatę techniczną - atest higieniczny Gwarantujemy transport oraz solidne i szybkie osadzenie zbiornika w przygotowanym wcześniej wykopie. Zadzwoń.\nTANIO szambo szamba zbiorniki betonowe TURKA\nwww.olx.pl 2200 Łęczna\nWitam, Mam w sprzedaży szambo o poj. 10 m3 wyprodukowane w naszej firmie. W cenie w standardzie znajduje się już także płyta najazdowa o grubości 15cm. Za dopłatą dostępne są włazy żeliwne oraz dodatkowe kominy. Możliwość wykonania usługi kompleksowo, czyli wraz z wykopem. Zapraszam serdecznie!\nzamosc.lento.pl 990 Zamość\nkielce.lento.pl 700 Kielce\nOpis oferty:Szamba Betonowe Wodoszczelne beton klasy B25-W8 Zastosowanie:ścieki przydomowe/gnojowice lub deszczówke Pojemności takie jak : 2m3/4m3/5m3/6m3/8m3/10m3/12m3/ w jednej Bryle Transport HDS oraz montaż w przygotowanym Wykopie Atest Higieczny PZH Aprobata ITB Pisemna Gwarancja Zapraszam do kontaktu Telefonicznego\nSzambo Szamba Betonowe 4 5 6 8 10- 12 m3, od producenta, montaż gratis\nwww.olx.pl 900 Rawa Mazowiecka\nPrzedmiotem sprzedaży jest w 100% szczelny zbiornik betonowy w skład którego wchodzi: - zbiornik betonowy, - płyta wierzchnia standardowa 12cm, - kominek betonowy (50cm) - właz betonowy Opcjonalne wyposażenie ( za dodatkową opłatą): - płyta najazdowa - dodatkowo zbrojona/płyty najazdowe dla samochodów ciężarowych oraz busów, - właz żeliwny/pokrywa do szamba, - dodatkowe kominki betonowe, - czujnik napełnienia szamba. Dostawa 2-3 dni robocze. Beton użyty do produkcji od B-30 do B-40 gwarantuje niezwyklłą trwałość szamba. Podwójne wibrowanie betonu, podwójne zabezpieczenie przed przeciekaniem. Wzmocniona stal. Wszystko to sprawią iż zbiornik jest niezwykle trwały i wytrzymały. Na każdy zbiornik klient otrzymuje 6lat gwarancji! Wszystkie dokumenty potrzebne do odbioru: - Aprobata ITB - Atest PZH - Deklaracja Zgodności. Zapraszamy do kontaktu telefonicznego. NIE ODPOWIADAM NA MAILE!!!\nOstrowiec Świętokrzyski szambo szamba zbiorniki betonowe\nwww.olx.pl 2100 Ostrowiec Świętokrzyski\nWitam oferuje Państwu w ciągłej sprzedaży szambo betonowe zbrojone o różnych pojemnościach z dostarczeniem na terenie całego województwa. Krótkie terminy realizacji. Dokumentacja i gwarancja na zbiornik. Różne pojemności zbiorników. Więcej informacji udzielę telefoniczne ZAPRASZAM.\nSzambo , szamba , zbiorniki betonowe - Sokołów Podlaski\nwww.olx.pl 1200 Sokołów Podlaski


Autor: Christian Günther , Licencja: CC-BY-SA\nJaponia od wieków pociąga mieszkańców Starego Kontynentu swoja egzotyką i malowniczością. Nawet dziś, gdy jest to jeden z najmocniej zurbanizowanych regionów świata, na dźwięk nazwy kraju przed oczami stają nam ośnieżone stoki góry Fudżi, kwitnące drzewa wiśniowe i bajeczne nadmorskie krajobrazy. Japonia, kraj wyspiarski otoczona jest morzami ze wszystkich stron. Jednym z nich jest Morze Wewnętrzne znajdujące się między wyspami Honsiu, Kiusiu i Sikoku.\nZ jednej strony jego wybrzeża zaliczane są do najmocniej uprzemysłowionych rejonów Japonii, drugiej zaś bliskość miast o długiej historii i licznych zabytkach oraz wspaniałe nadmorskie krajobrazy sprawiają, że jest to także jeden z najbardziej liczących się regionów turystycznych.\nMorze Wewnętrzne to akwen o powierzchni 9500 kilometrów kwadratowych. Jest to morze zamknięte, które od Oceanu oddzielają jedynie dość wąskie cieśniny. Stąd też są to wody wyjątkowo spokojne i stosunkowo, jak na te szerokości geograficzne ciepłe. Zamknięcie zbiornika ma także swoje złe strony. Morze Wewnętrzne to rejon silnego rozwoju sinic. W okresie kwitnienia tworzą one na wodzie rudo-czerwone pasy, które choć widokowe, to są niestety mocno toksyczne i powodują między innymi śnięcie ryb.\nWybrzeża Morza Wewnętrznego to miejsca o mocno rozwiniętym ruchu turystycznym. Przybysze z Japonii, a także z całego świata odwiedzają tu trzy wielkie miasta, Kobe, które było w przeszłości stolicą Japonii, Osakę oraz Hiroszimę, która potwornie zniszczona w wyniku ataku nuklearnego w 1945 roku jest dziś miastem – symbolem okrucieństwa wojny. Choć powróciło tu życie to pamięć o wydarzeniach sprzed prawie siedemdziesięciu lat jest nadal żywa i kultywują ją muzea oraz ośrodki naukowe.\nAle wybrzeża Morza Wewnętrznego to nie tylko miasta. To także wspaniałe krajobrazy i dziwy natury zachowane w Parku Narodowym Setonaikai obejmującym wody akwenu wraz z brzegami i licznymi wyspami, z których największa nosi nazwę Awaji. To także jedno z najczęściej fotografowanych i reprodukowanych na zdjęciach miejsc Japonii, świątynia Itsukushima na wyspie Miyajima, z bramą O-Tori umieszczoną w morskich wodach. Tę część wybrzeża porasta bujna roślinność, która szczególnie w okresie kwitnienia wiśni oraz czerwienienia liści klonów tworzy niepowtarzalną scenerię.\nZ przyrodą współgrają tu nowinki nowoczesności. Przez morze przerzucono kilka mostów łączących znajdujące się na brzegach miasta. Są to spektakularne dzieła inżynierii, które włączone w krajobraz stały się jego częścią.\nMiasta nad Morzem Wewnętrznym:\nAtrakcje nad Morzem Wewnętrznym:\nPark Narodowy Setonaikai\nWiry morskie w Cieśninie Naruto\nMost Great Seto\nWciśnięte między Afrykę a Azję Morze Czerwone to akwen znany turystom z całego świata....


Ewa Piotrowska: Globalizacja programu podróży to marzenie wielu korporacji – MeetingPlanner\nNa zdjęciu: Ewa Piotrowska gościem cyklu Celuch pyta… She means business… Pyta Krzysztof Celuch\n„O ile w kontekście narzędzi możemy powoli mówić o globalizacji potrzeb – pracownik chce łatwo i szybko zarezerwować to, czego potrzebuje, o tyle w kontekście realnych możliwości spełnienia tych potrzeb, zawsze musimy wziąć pod uwagę lokalne możliwości”.\nEwa Piotrowska, global travel program manager w International Paper, jednym z światowych liderów branży papierniczej, odpowiada na pytania Krzysztofa Celucha w cyklu „She means business…”.\nEwa Piotrowska: Myślę przede wszystkim o globalizacji i elastyczności. Prowadzić biznes w XXI wieku, to świadomość, że nasz produkt może przekraczać granice z łatwością, a niekiedy nie musi ich nawet fizycznie przekraczać – pomyślmy tu o sprzedaży produktów funkcjonujących jedynie w świecie online, jak np. kursy e-learningowe. Z drugiej strony, biznes to umiejętność dostosowywania się do zmieniających się warunków i zasad. To już nie tyle kwestia zmiennych, na które człowiek ma widoczny i bezpośredni wpływ, ale tych, które są dalekosiężną konsekwencją naszych działań. Oczywiście mam tu na myśli przede wszystkim zmiany klimatyczne i coraz głośniejsze apele o nadanie priorytetowego znaczenia kwestiom środowiska naturalnego. Sądzę, że nie przesadzę, jeśli stwierdzę, że obecnie każdy biznes musi wziąć temat pod rozwagę.\nEP: Jako travel manager patrzę raczej na kategorię, a niżeli na branżę. Z tej perspektywy widzę, jak dużym wyzwaniem jest umiejętne zdefiniowanie, a co za tym idzie zarządzanie, spotkaniami w międzynarodowej korporacji. Często przyjmuje się, że spotkania biznesowe to wyjazdy służbowe w określone miejsce, w których uczestniczy 10 lub więcej osób. Podczas takiej podróży pracownicy z różnych oddziałów mają szansę współpracować face to face w jednym z biur, ale także i poza nim. Niemal zawsze występuje też element entertainment, czyli wspólnej kolacji, bankietu, czy działań integracyjnych. Takie definiowanie spotkań to jednak czubek góry lodowej. Wiemy przecież o tym, iż pracownicy, często podróżując służbowo w pojedynkę, a przy tym korzystając z desygnowanych metod rezerwacji, udają się na spotkania. Czy mamy sposoby na to, by wiedzieć, że de facto są uczestnikami spotkań? Poza tym musimy też pamiętać o klasycznie rozumianych spotkaniach większej grupy osób takich jak konferencje czy szkolenia. A co z jednorazowymi wspólnymi wyjściami współpracowników, gdzie omawiane są sprawy służbowe? To wszystko nastręcza problemów przy realistycznym szacowaniu budżetu kategorii czy też przy wprowadzaniu zasad duty of care czyli odpowiedzialności pracodawcy za pracownika.\nEP: Rozmawiamy w momencie, kiedy na ustach wszystkich jest pandemia koronawirusa. Jej katastrofalny wpływ na gospodarkę jest już faktem i pociąga za sobą kolejne konsekwencje. Spotkania na pewno nie będą tu wyjątkiem. Już od kilku tygodni obserwujemy wstrzemięźliwość w podróżach, która aktualnie przerodziła się już w anulowanie wyjazdów, w tym również tych grupowych. Coraz więcej krajów decyduje się na zamknięcie granic lub ścisłe kontrole ruchu na granicach. Ludzie nie chcą się narażać nawet w imię wypełnienia obowiązków służbowych. Z jednej strony firmy wprowadzają środki prewencyjne równolegle do działań rządowych, z drugiej sami pracownicy głośno mówią o swoich obawach i wybierają pracę zdalną. Ponadto, pamiętajmy, że spotkania masowe jak kongresy i konferencje to wydarzenia, które w pierwszej kolejności uznawane są za te, w których możliwość ewentualnego przenoszenia wirusa jest duża. W tym kontekście koronawirus będzie wyzwaniem prawdopodobnie w trakcie całego 2020, ale na pewno będzie miał też wpływ na kolejne lata. Być może tak jak w przypadku dziś już standardowych procedur niewnoszenia płynów na pokład samolotu, dojdą nowe dotyczące minimalizacji przenoszenia się tego typu patogenów. Sytuacja jest bardzo dynamiczna i tak naprawdę najbliższe tygodnie i miesiące pokażą nam, z czym będziemy mieli do czynienia.\nKC: Globalizacja programu podróży – przyszłość czy trend?\nEP: Globalizacja programu podróży to marzenie wielu korporacji. To oczywiste, iż spójne systemy działające we wszystkich lokalizacjach ułatwiają zarządzanie korporacją. Nie oznacza to jednak, iż to, co działa w USA, z pewnością zadziała np. w Rosji czy Brazylii. Wymieniam te dwa kraje nie bez kozery, jako, że to w nich przeprowadzałam osobiście implementację TMCs (przyp. red. travel management companies) oraz narzędzia do rezerwacji podróży. Odbyłam wiele spotkań, ustalając najmniejsze szczegóły, a także prowadziłam szkolenia na miejscu dla pracowników. O ile w kontekście narzędzi możemy powoli mówić o globalizacji potrzeb – pracownik chce łatwo i szybko zarezerwować to, czego potrzebuje, o tyle w kontekście realnych możliwości spełnienia tych potrzeb, zawsze musimy wziąć pod uwagę lokalne możliwości. Mam tu na myśli dostępność zasobów linii lotniczych, pociągów, hoteli spoza GDS itd. Drugą kwestią są też nasze lokalne przyzwyczajenia, które również wpływają na szybkość i efektywność wprowadzonych zmian. Niemniej jednak jestem przekonana, że jeżeli jakakolwiek międzynarodowa firma produkcyjna planuje konsolidować swoje działania na poziomie globalnym, podróże służbowe są zdecydowanie inspirującym obszarem do podjęcia takich kroków. Na pewno jednym z ułatwień jest fakt iż obszar ten jest ściśle powiązany z technologią (rezerwacje online, aplikacje mobline etc.), a zatem rozwiązaniami, dziś dostępnymi niemal na całym świecie.\nEwa Piotrowska jest z wykształcenia magistrem stosunków międzynarodowych Uniwersytetu Łódzkiego i od niemal zawsze była zafascynowana pracą na styku kultur i narodowości. W latach 2009-2015 mieszkała w Argentynie, gdzie zarządzała zespołem analityków finansowych w amerykańskiej korporacji. Jednocześnie aktywnie uczestniczyła w działaności tamtejszej polonii, m.in. nauczając języka polskiego i organizując wydarzenia. W 2015 roku powróciwszy do Polski dołączyła do International Paper w roli EMEA travel program coordinator. Jej głównym zadaniem było przeprowadzenie implementacji narzędzi do rezerwacji podróży oraz konsolidacja programu w kilkunastu krajach Europy. W 2019 roku objęła stanowisko global travel program managera, a co za tym idzie zajęła się dalszymi wdrożeniami m.in. w Brazylii, Chile oraz Rosji. Na swoim stanowisku patrzy na rozwiązania dla ponad 15 tys regularnie podróżujących pracowników.\nEwa Piotrowska regularnie uczestniczy w konferencjach branżnowych, a także jest zapraszana do prowadzenia szkoleń eksperckich z zakresu programu podróży służbowych oraz polityki firmowej, jest także czlonkiem Komitetu Pandemicznego firmy. W swojej pracy stawia przede wszystkim na zrozumienie kontekstu i jakość komunikacji. Sama włada biegle 4 językami.\nInternational Paper jest światowym liderem w produkcji papieru, celulozy i opakowań opartych na włóknach. Firma została założona w 1941 roku. Główna siedziba spółki znajduje się w Memphis w stanie Tennessee w Stanach Zjednoczonych. International Paper zatrudnia ogółem około 50 000 pracowników i posiada strategiczne lokalizacje w ponad 24 krajach, obsługując klientów na całym świecie. Jej roczny dochód w 2019 wynosił ponad 22 milony USD.


Przyczyny natury psychicznej jako niezdolność do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich - Jak uzyskać rozwód kościelny? Sprawdź, na czym polega unieważnienie małżeństwa\nW zdecydowanej większości procesy o tzw. unieważnienie małżeństwa, dotyczy przyczyn natury psychicznej i niezdolności z tego tytułu do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich, uwzględnionych w prawie kanonicznym.\nZaburzenia psychiczne podstawą rozwodu kościelnego?\nZ racji tego, że jest to teoretycznie najlepszy argument wśród wszystkich, jakich używa się do procesów kościelnych, to zainteresowane strony często korzystają z tego powodu, aby uzyskać tzw. rozwód kościelny. Nie wystarczy jednak przytoczyć przeszkody natury psychicznej, ale również udowodnić, że nie zostały przez współmałżonka wypełnione któreś z istotnych obowiązków małżeńskich. Jeśli faktycznie tak się stanie i zostanie znaleziony konkretny powód, to wówczas można go podpierać zaburzeniami psychicznymi, czy nawet chorobą psychiczną.\nPapież również w swoich przemówieniach zaznacza, że przy decyzji sądu kościelnego nie ma większego znaczenia waga i sam fakt istnienia choroby psychicznej, a wypełnianie, bądź niewypełnianie istotnych obowiązków małżeńskich. Same problemy psychiczne nie są argumentem.\nBywa bowiem tak, że choroba psychiczna nie stanowi większych problemów, aby dana osoba w pełni wywiązywała się ze swoich obowiązków, jakie wynikają z zawarcia małżeństwa i pod tym kątem wszelkie zaburzenia temu nie zagrażają. Często strony procesowe chcą opierać się wyłącznie na stwierdzeniu istnienia problemów psychicznych i otrzymują negatywny wyrok z sądu kościelnego, bowiem nie wskazano, bądź nie udowodniono, że ów kłopoty wpływają na zdolność wywiązywania się z obowiązków małżeńskich. Jest to zatem przedstawianie powodów odwrotnie, niż powinno się to uczynić. Należy najpierw wskazać na konkretne zaniedbanie obowiązków, a potem wskazać, że mogą być wynikiem problemów psychicznych.\nW zasadzie nie sposób jest być obeznanym w tematyce wszystkich zaburzeń psychicznych, jeśli nie jest się typowo specjalistą medycznym. Podstawowe obowiązki małżeńskie można natomiast określić oraz grupować i to one odgrywają tutaj kluczową rolę, czyli m.in. pożycie małżeńskie, budowanie rodziny, wychowanie potomstwa itd. Jeśli któreś z obowiązków nie są dochowane, to wówczas można liczyć na pozytywny wyrok sądu kościelnego.


WIDZ JAKO AUTOR Strategie interpretacyjne w teatrze elżbietańskim – Mirek Kocur\nPlan zajęć konwersatorium: Wiedza o teatrze – zima 2007/2008\nTeksty dla zarejestrowanych\nŹródła teatru project\nTeatr antycznej Grecji\nWe władzy teatru\nDrugie narodziny teatru\nPerformance reviews on teatralny.pl\nPrzekrój (2001): felietony z cyklu “Już starożytni Rzymianie”\nPolskie Radio Wrocław (2001-2): felietony z cyklu “Kocur kótry mówi”\nAbout me (PL)\nWIDZ JAKO AUTOR Strategie interpretacyjne w teatrze elżbietańskim\nby kocur / Friday, 25 January 2008 / Published in PAPERS\nTeatr elżbietański to unikalne laboratorium kulturowe, w którym rzeczywistość codzienną poddawano radykalnym testom i interpretacjom. Poeci interpretowali świat, aktorzy interpretowali teksty, widzowie interpretowali przedstawienie. Tożsamości nie były jednak stałe: poeci, aktorzy i widzowie często zamieniali się rolami.\nWidzowie odgrywali własne spektakle, konkurujące często skutecznie ze spektaklem zawodowych aktorów. W roku 1611 na scenie teatru Fortune pojawiła się sławna ekstrawagantka Mary Frith, w męskim przebraniu, a do tego w trakcie przedstawienia sztuki, której centralną postacią była jej fikcyjna persona, tytułowa The Roaring Girl (Porywcza dziewczyna). Widzowie i aktorzy często występowali w podobnych kostiumach.\nPoeta jako autor dramatu został „wynaleziony” przez rządnych zysku drukarzy pod koniec XVI wieku, kiedy to nazwisko Williama Szekspira, ściągające do teatru coraz większe tłumy, zaczęło się pojawiać na okładkach sztuk, niekoniecznie jego autorstwa. On sam nie otrzymywał z tego tytułu żadnych tantiem, bo nie był właścicielem swoich tekstów. Dochody dramaturgów długo zależały wyłącznie od sukcesu aktorów, prawowitych właścicieli, którzy mogli zrobić z dramatem, co chcieli.\nAktorzy, prowokowani przez publiczność, przerywali niekiedy sztukę, żeby improwizować. Clowni specjalizowali się wręcz w takich występach – samo pojawienie się w tyle sceny głowy Richarda Tarltona wystarczyło, żeby widzowie przez następną godzinę nie byli w stanie opanować śmiechu. Tarlton był wykształcony, pisywał także dramaty.\nW teatrach publicznych, oddzielonych od świata zewnętrznego wysokimi ścianami, jak niegdyś w Rzymie, na czas przedstawienia konstytuował się unikalny, zamknięty i dynamiczny mikrokosmos, w którym negocjacjom podlegały nie tylko tożsamości, ale też autorytet autora. Autorem bywał nie tylko poeta czy aktor, ale również widz.\n1. Wcześniej, w średniowiecznej Anglii, ludzie kłębili się podczas widowisk dookoła rusztowań i wozów z aktorami. Publiczne teatry Anglii renesansowej zachowały ową szczególną „przestrzeń uczestnictwa”. Najubożsi widzowie dalej tłoczyli się wokół sceny. Szekspir ustami Hamleta ochrzcił ich groundlings (nazywano tak małe, słodkowodne rybki z rodziny piskorzowatych, które wysysały algi z kamieni na dnie rzek). Groundlings płacili za wstęp najmniej, bo tylko jednego pensa, ale musieli stać pod gołym niebem. Ta część publiczności składała się przeważnie z ubogich rzemieślników, ich uczniów, służących, bezrobotnych i przysłowiowych „handlarek rybami”.\n2. Kształt publicznych teatrów był programowy: nawiązywał do wolnostojących budowli starożytnego Rzymu. Miejsca siedzące znajdowały się na galeriach, które z trzech stron otaczały dziedziniec i scenę. Wygodę opłacano jednak zwiększonym dystansem do aktorów. Najgorszą akustykę miała galeria najniższa. Im wyżej, tym słyszalność była lepsza. Najdoskonalsze warunki akustyczne panowały w balkonie nad sceną. Pogarszała się tam jednak widoczność: aktorów trzeba było oglądać od tyłu, a niektórych scen w ogóle nie dało się zobaczyć. Były to jednak miejsca prestiżowe, bo najbardziej wyeksponowane.\nPubliczność zatem nie tylko otaczała scenę ze wszystkich stron, ale też dominowała nad aktorami wertykalnie. W teatrze odtwarzano hierarchie społeczne i zarazem je modyfikowano. Miejsca na widowni różniły się jedynie ceną: żeby dominować nad teatralną przestrzenią wystarczyło zapłacić.\n3. W teatrach prywatnych aktorzy i widzowie również przebywali we wspólnej przestrzeni, ale struktura klasowa widowni była z góry ustalona i nie podlegała modyfikacjom. Najważniejsze miejsce zajmowały osoby najbardziej dostojne. Jeśli królowa decydowała się obejrzeć spektakl w teatrze uniwersyteckim, ustawiano dla niej specjalny fotel w tyle sceny, żeby mogła z góry spoglądać na aktorów, a także na widzów, umieszczanych po przeciwnej stronie sali.\n4. Pod koniec XVI wieku zaczęto stawiać krzesła dla widzów bezpośrednio na scenie. W budowlach na wolnym powietrzu, jak szekspirowski Globe, nie zezwalano na taką ingerencję, ale właściciele teatrów zadaszonych, wielokrotnie mniejszych, nie oponowali. Kiedy zespół Szekspira występował w swojej siedzibie zimowej, czyli w Blackfriars, bogato wystrojeni eleganci okupowali scenę.\nTeatr Blackfriars, wzniesiony w bogatej dzielnicy blisko centrum Londynu, był celem pielgrzymek londyńskich galantów. Drogie bilety skutecznie eliminowały biedotę, a loże po bokach i krzesła na scenie stwarzały znakomitą okazję do zademonstrowania własnej osoby. W Blackfriars, odwrotnie niż w Globe, najtańsze miejsca znajdowały się na górnych galeriach, najdalej od sceny. Nawet członkowie rodziny królewskiej nie mogli się oprzeć magnetyzmowi Blackfriars. W latach 1630. aż cztery razy zaszczyciła teatr swoją obecnością królowa Henrietta Maria.\nZamożne sąsiedztwo sprawiło, że na widowni Blackfriars, częściej niż w teatrach na przedmieściach, poczęły zasiadać dostojne damy, co z kolei zainspirowało artystów do wystawiania sztuk z większą ilością postaci żeńskich. Kobiecy punkt widzenia począł determinować treść i aktorstwo. W roku 1612 John Fletcher uraczył publiczność Blackfriars komedią Poskramiacz poskromiony (The Tamer Tamed), swoistą kontynuacją Szekspirowskiego Poskromienia złośnicy: druga żona odpłacała teraz Petruchiowi z nawiązką za wszystkie krzywdy, które uczynił żonie pierwszej.\n5. Teatry elżbietańskie oferowały każdemu widzowi odmienne, choć zarazem wspólnotowe doświadczenie. Architektura wnętrza wzmagała czynne uczestnictwo. Publiczność przyglądała się sobie samej z równą uwagą, co aktorom. Widzowie często przejmowali inicjatywę. Przestrzeń uczestnictwa stymulowała interakcje.\n1. W sierpniu 1566 roku studenci Uniwersytetu Oksfordzkiego wystawili sztukę specjalnie dla królowej Elżbiety. Z dwóch relacji – widza i aktora – wynika, że królowa zachowywała się w Oksfordzie tak niesfornie, jak dworzanie podczas oglądania przedstawienia rzemieślników w finale Snu nocy letniej Szekspira. Publiczność, usadowiona naprzeciw – czyli po drugiej stronie sceny – z równą uwagą śledziła działania aktorów, co królowej.\nGdy młodzieniec o nazwisku John Dalaper na widok królowej zaniemówił i zaczął dąć w rożek, Elżbieta bezpardonowo kazała mu się wynosić. Kiedy zaś nadgorliwy widz rzucił się na scenę ratować przed spaleniem kostium wypożyczony z królewskiej garderoby, Elżbieta wrzasnęła, żeby nie przeszkadzał. Królowa uwielbiała teatr. Używała też artystów do robienia polityki. Pierwszy sławny zespół aktorski, z którym być może współpracował Szekspir, Qeen’s Men, Zespół Królowej, utworzono w roku 1583 w celu głoszenia protestantyzmu i rojalistycznej propagandy.\n2. Studencka widownia rzadko siedziała spokojnie. Uniwersyteckie spektakle kończyły się często rozbitymi oknami i głowami, a co najmniej dwukrotnie w bójkach użyto noża. Kiedy w marcu 1632 roku zaproszono do Cambridge króla Karola, prorektor ogłosił regulamin zachowania studentów podczas przedstawienia. Siedmiogodzinna sztuka okazała się jednak klapą, a zrozpaczony autor regulaminu popełnił samobójstwo.\nPrzedstawienia teatralne wzbudzały niepokoje nawet na królewskim dworze. Lord Szambelan, odpowiedzialny za porządek, połamał raz swoją białą laskę na plecach Thomasa Maya, nie wiedząc, że tłucze poetę i królewskiego stypendystę, przyszłego autora Dziejów angielskiego parlamentu.\n3. W teatrach publicznych widzowie, rozgrzani piwem, także reagowali na przedstawienie głośno i żywiołowo. Oklaski, syki, okrzyki i gromkie wybuchy śmiechu często przerywały występy. Najgoręcej bywało podczas osławionych zapustów. Gdy tylko artyści nie chcieli spełnić kolejnych żądań publiczności, w powietrzu natychmiast fruwały „ławki, dachówki, listewki, kamienie, pomarańcze, jabłka, orzechy”. Ale kiedy sztuka się podobała zalegała cisza i wszyscy wstawali, żeby lepiej widzieć, co wprawiało w osłupienie zagranicznych gości – bardziej nawet niż rozruchy. Te ostatnie były zresztą zaskakująco rzadkie, choć teatry grywały niemal codziennie i nie istniał zorganizowany system policyjny. Tylko dwa razy poważniejsze zamieszki wybuchły wewnątrz teatru. Podczas ostatków w roku 1617 praktykanci zdemolowali nowy teatr Feniks, bo nie było ich stać na drogi wstęp. Ranili nawet kilku aktorów. Dziewięć lat później żeglarze sprowokowali bójkę w Fortune.\nAtmosfera w publicznych teatrach zaogniła się na początku XVII wieku, kiedy publiczność zaanektowała także scenę. Młodzieńcy rujnowali się na bajońsko drogie krzesła nie z miłości do sztuki, ale żeby dać się oglądać. Dymili fajkami, grali w karty, rozmawiali, dowcipkowali, flirtowali, rozgniatali orzechy, olbrzymimi piórami w kapeluszach zasłaniali widok osobom siedzących w równie drogich lożach bocznych, a jeżeli przedstawienie im się nie podobało, zapadali w drzemkę albo demonstracyjnie opuszczali teatr. Nie krępowali się nawet przechodzić przez scenę, żeby pozdrowić znajomego. Widz, który próbował uczynić takiemu intruzowi wymówkę, narażał się na atak szpadą, aktor zaś inkasował siarczysty policzek.\n4. Kolorowa widownia żyła własnym życiem. Podczas przedstawienia publiczności oferowano jabłka i orzechy, a przede wszystkim wodę i piwo. Nie było toalet, panowie wypróżniali się do naczyń stojących w przejściach, panie kryły pod sukniami butelki. Niemiły zapach neutralizowano perfumami. Za poważniejszą potrzebą trzeba było wychodzić z teatru. Niektórzy zmieniali miejsca, żeby lepiej słyszeć. Inni, żeby wykraść sakwę spod krynoliny damy, która osłaniała twarz maską lub wachlarzem z piór. Panom swoje usługi oferowały prostytutki.\nW pulsującym życiem teatrze, jak i poza nim, realna władza należała do widza. Co zresztą, paradoksalnie, wcale nie prowadziło do upadku sztuki, lecz wręcz przeciwnie, stymulowało powstanie arcydzieł. Aktorzy i poeci wynaleźli skuteczne praktyki oswajające nieokiełznaną i próżną publiczność. Przedstawienie teatralne rodziło się w procesie złożonych negocjacji.\n1. Widzowie determinowali kształt teatralnego przedstawienia na każdym etapie jego powstawania. Najpierw zespół aktorski zamawiał u poety tekst sztuki. Wybierano temat, który mógł przyciągnąć publiczność. Konkurencja była zaciekła. Teatry każdego dnia wystawiały inną sztukę, co dwa, trzy tygodnie dawano premierę. Zapotrzebowanie na nowe teksty było ogromne. Dla przyspieszenia cyklu produkcyjnego powierzano często napisanie jednej sztuki kilku poetom naraz, ponad 50% ówczesnej twórczości dramaturgicznej to dzieła zespołowe. Nawet Szekspir pisywał dramaty z kolegami.\nSztuki powstawały najczęściej na zamówienie konkretnego zespołu teatralnego. Widzowie znali nazwiska głównych aktorów. Poeci nie mogli tego faktu ignorować i przypuszczalnie układali fabuły w taki sposób, żeby gwiazdorów eksponować. Najważniejsi artyści z pewnością otrzymywali największe role – w wielu dramatach Szekspira głównych ról jest tyle, ilu było udziałowców w zespole, czyli osiem.\n2. Pierwsze czytanie sztuki odbywano w tawernie, przy jedzeniu i piciu, w obecności przyszłych widzów, którzy mieli okazję wpłynąć na decyzję. Po akceptacji, kopię dramatu dostarczano do królewskiego cenzora. Master of the Revels początkowo trudnił się głównie doborem przedstawień do wystawienia na dworze, ale po roku 1581 jego aprobatę musiała uzyskać każda sztuka grana w teatrze publicznym. Królewski urzędnik często chronił swoim autorytetem aktorów przed rygorystycznymi urzędnikami miejskimi. Purytańscy londyńczycy wszelkimi sposobami próbowali doprowadzić do zamknięcia teatrów, a burmistrzowie mniejszych miast płacili niekiedy wędrownym zespołom za rezygnację z wystawienia sztuki.\nCenzor zajmował się oczywiście także cenzurowaniem tekstów, wykreślał głównie fragmenty, które w jego mniemaniu podburzały do buntu lub naruszały porządek publiczny. Zezwolenie, wpisywane do oficjalnej księgi urzędu, było równoznaczne z prawem autorskim. Licencję przyznawano jednak nie poecie, ale rzeczywistemu właścicielowi tekstu, czyli zespołowi aktorskiemu. Poza kilkoma manuskryptami z pieczęcią cenzora, przeznaczonymi do wystawienia na scenie, większość zachowanych dramatów różni się zasadniczo od wersji teatralnych. Są zbyt długie, by można je było zagrać w ciągu tradycyjnych „dwóch godzin”.\n3. Po wprowadzeniu korekt cenzora, tekst dramatu przepisywano i dzielono na role. Aktorzy nie otrzymywali całych sztuk, a tylko fragmenty z własnymi partiami. Sami często potem skracali tekst i zmieniali, żeby dopasować role do gustów publiczności i własnych talentów.\nNapięty rytm pracy sprawiał, że większość aktorów dopiero na premierze poznawała treść całego dramatu. Próby zespołowe należały do rzadkości. „To co dzisiaj gramy?” – pyta przed wejściem na scenę Ezop w sztuce Filipa Massingera Rzymski aktor (1.1). Ruchem scenicznym zawiadował inspicjent, za pomocą gwizdka i dzwonka, a gdy to nie dawało efektu, posyłał chłopca po aktora.\n4. Długo kluczową rolę w teatrze pełnił clown. Często musiał ratować przedstawienie improwizacją. Clown wywodził się od wiejskiego głupka i bywał ulubieńcem londyńskiej, czyli miejskiej publiczności. Najsławniejszy był Richard Tarlton. Miał zeza i płaski nos. Tarlton całą uwagę skupiał nie na dramacie, ale na widzach, a jego popisy rzadko miały cokolwiek wspólnego z fabułą sztuki.\nPod koniec XVI wieku funkcję clowna przejął błazen. Był bardziej wykształcony i wszechstronniejszy aktorsko, powierzano mu więc poważniejsze role. Sławny Robert Armin zagrał przypuszczalnie Kaskę w Juliuszu Cezarze, Kalibana w Burzy i może nawet Edgara w Królu Learze.\n5. Żadnej pojedynczej osobie z pewnością nie można, choćby konceptualnie, przypisać autorstwa przedstawienia w teatrze elżbietańskim. Widz także współtworzył ten teatr, bo tylko on mógł nadać sens różnorodnemu i często improwizowanemu spektaklowi. Dlatego tak ważne były pierwsze przedstawienia nowych dramatów.\n1. W czasach Szekspira podczas premier „próbowano” sztuki, z widownią w roli sędziów. Pierwsze przedstawienie dramatu technicznie nie było właściwie premierą, oficjalnie nazywano je nawet tryall (proces, próba, sprawdzian). Po odegraniu sztuki proszono publiczność o wyrażenie opinii za pomocą okrzyków aye! albo no! Sztuka, która nie zyskała wystarczającej akceptacji, wypadała z programu definitywnie. Widzowie bywali krytyczni. W sezonie 1594-1595 Zespół Admirała dwa dramaty zagrał tylko po jednym razie. „Setka wybrednych impertynentów” – pieklił się Ben Jonson po fiasku swojej komedii New Inn.\nCzęste prośby o aplauz w prologach i epilogach sztuk nie były pustą retoryką. Poecie płacono dopiero po drugim przedstawieniu. Jeśli sztuka padła pierwszego dnia, zostawał z kwitkiem. W prologach i epilogach poeci deklarowali więc pełną gotowość do poprawienia sztuki. Aktorzy nie traktowali premier zbyt poważnie, grywali „na pół gwizdka”, a nawet nie uczyli się porządnie tekstów, skoro mogły ulec zmianie, jeśli w ogóle sztuka zdołała wyjść zwycięsko z publicznej „próby”. Poeci podczas premier najczęściej drżeli ze strachu na zapleczu sceny – każdy syk otwieranego piwa mógł być oznaką niezadowolenia. Tylko Ben Jonson zwykł stawać w miejscu dobrze widocznym, żeby onieśmielić ewentualnych krytyków. Jednak i jemu zdarzało się teksty przepisywać. W komedii Każdy poza swoim humorem (Every Man Out of His Humour) Jonson nie ukrywa, że podczas pierwszego, mało udanego pokazu w teatrze Globe w roku 1599, sztukę wieńczyła inna Catastrophe czyli konkluzja, ale wielu widzom się nie spodobała i dlatego została zmieniona.\n2. Publiczne „próbowanie” sztuk cieszyło się olbrzymią popularnością pomimo podwójnej opłaty za wstęp. Zwyczaj ten utrzymał się w Anglii przez następne dwa stulecia. Widzowie szczególnie aktywnie „poprawiali” dramaty w okresie Restauracji. Ulubionym celem ataków był Thomas Killigrew. Zarzucono mu na przykład, że w sztuce Pallantus i Eudora kazał 17-letniemu chłopcu używać języka 30-latka. Tragedię Pandora musiał przerobić na komedię.\nNiektórzy poeci, jak Thomas Durfey, pierwszego wieczora świadomie prezentowali sztuki, które wymagały skrótów. Inni, jak w wieku XVIII Richard Sheridan, posuwali się nawet do swoistego „pisania na scenie”, co polegało na kończeniu dramatu w trakcie premierowego spektaklu. Aktorzy uczyli się swoich ról na bieżąco, w przerwach między występami na scenie.\n1. Zdolności pamięciowe elżbietańczyków budzą dziś zdumienie. Statystyczny aktor średnio co dwa tygodnie uczył się nowej sztuki, a od trzydziestu do czterdziestu innych dramatów musiał stale pamiętać. Widzowie miewali równie dobrą pamięć. W listach arystokraci parafrazowali wersy z niepublikowanych sztuk równie często, co Horacego. Szekspir mógł więc oczekiwać, że przynajmniej część publiczności, która w roku 1600 dotrze do Globe na premierę Hamleta, przypomni sobie, iż John Hemminges, grający Poloniusza, rok wcześniej był Cezarem, a Hamlet, czyli Richard Burbage, Brutusem. Poeci uwielbiali metateatralne gry i aluzje, bo widzowie potrafili je rozszyfrować. Galanci w trakcie przedstawienia demonstracyjnie robili notatki.\nPomimo plakatów zapowiadających tytuł, publiczność wymuszała niekiedy na aktorach nagłą zmianę repertuaru. Podczas niektórych świąt, jak zapusty, niespokojny tłum często nie mógł się zdecydować czy chce oglądać Tamerlana, Jugurtę, Żyda maltańskiego, czy każdą z tych sztuk po kawałku. Kończyło się zawsze tak samo: artyści musieli zdjąć kostiumy tragiczne i przebrać się za radosne mleczarki. W roku 1633 Sir Henry Herbert, królewski cenzor, w ostatniej chwili zakazał grać Poskromienie poskromionego i zespół w zamian pokazał Wzgardliwą damę.\n2. Recepcja przedstawienia bywała równie wybiórcza, co gra aktorów. Widzowie mieli własnych faworytów i często tylko im poświęcali uwagę. Aktorzy zaś po wypowiedzeniu kwestii przerywali zwykle grę i czekali na swoją kolei gawędząc z widzami. Dziś także, podczas przedstawień w londyńskiej replice teatru Globe, aktorzy drugoplanowi wdają się w pogawędki z osobami stojącymi pod sceną. Specyficzna akustyka teatru sprawia, że te rozmowy nie przeszkadzają innym w oglądaniu sztuki. Richard Burbage, dla którego Szekspir napisał role Hamleta i Otella, był pierwszym i długo jedynym artystą, który potrafił wcielić się w osobę dramatu i trwać w postaci: kiedy milczał, zaznaczał swoją obecność spojrzeniem i gestem.\nWyobraźnię publiczności stymulowały różnorodne i często sprzeczne bodźce. Samotne rozmyślania prezentowano jako głośne monologi, do tego wersem. Postaci żeńskie, a niekiedy też starców, grywali młodzi chłopcy. Surowa retoryka aktorów kontrastowała z ich bogatymi kostiumami. Brak scenografii zderzał się z przepychem rzeźbionego i barwnego wnętrza budowli. Angielskiemu podróżnikowi z początku XVII wieku weneckie teatry wydały się „bardzo nędzne i poślednie w porównaniu z naszymi dostojnymi teatrami w Anglii”.\n3. Co najmniej do roku 1612 każdego dnia przedstawienie wieńczył jig, taniec clowna i jego pomocników, okraszany rubasznymi piosenkami i dialogami. Niektórzy widzowie przychodzili tylko na tę część wieczoru. Thomas Platter z Bazylei w swojej relacji z pobytu w Londynie wiosną 1599 roku więcej miejsca poświęcił opisowi jigu w anonimowym teatrze niż Juliuszowi Cezarowi, którego oglądał w Globie. „Na koniec sztuki – pisał zachwycony Szwajcar – tańczyli razem w sposób godny podziwu i z nadzwyczajnym wdziękiem, zgodnie ze swoim zwyczajem, po dwóch w każdej grupie w strojach męskich i kobiecych”.\nNajwiększą atrakcję jigu stanowiły improwizowane dialogi z publicznością. Każdy clown miał własną strategię. Brzydki Tarlton udawał wiejskiego głupka i długo pozwalał widzom zwyciężać w pojedynku na dowcipy. Odgryzał się dopiero w zaskakujących puentach. John Adams był wiecznie głodny. Robert Wilson znakomicie improwizował. Potężny John Singer odgrywał siłacza. Wysoki i gruby Will Kemp, który rozsławił Szekspira grając uwielbianego przez widzów Falstaffa, mistrzowsko tańczył solo. To clown, nie poeta, przyciągał tłumy do teatru. Kemp dla zespołu był przypuszczalnie ważniejszy od Szekspira.\n4. Teatr funkcjonował jako publiczne przedsiębiorstwo usługowe, co sugerują tytuły sławnych Szekspirowskich komedii: Co chcecie, Jak wam się podoba. Widzowie nie tylko decydowali o klęsce czy sukcesie sztuki, ale mogli też wpłynąć na los artysty. W roku 1597 za obrazę polskiego ambasadora Ben Jonson wylądował w więzieniu. Aktor, który na scenie wcielał się często w postaci ze sfer wyższych, czyli naśladował zachowanie 3% społeczeństwa, na co dzień miał status marginalny.\nW teatrze elżbietańskim widzowie interpretowali przedstawienia sztuk czynnie, stosując cztery główne strategie:\nUczestnictwo: widzowie i aktorzy przebywali we wspólnej, trójwymiarowej przestrzeni, nie przedzielonej rampą, słuch był ważniejszy od wzroku, bo świat przedstawienia tworzono za pomocą słów, a nie dekoracji; w teatrze późniejszym rama sceniczna definitywnie oddzieliła scenę od widowni, publiczność z daleka podziwiała aktorów jako elementy scenicznego obrazu, wzrok zdominował pozostałe zmysły, trójwymiarową widownię zastąpiła widownia dwuwymiarowa, a kulturę oralną kultura pisma, nastał „czas światoobrazu”.\nInterakcje: w teatrze elżbietańskim odgrywano wiele ról nie przewidzianych w tekście sztuki, widzowie przejmowali od aktorów strategie teatralne do konstruowania własnych tożsamości, zmuszając artystów do improwizacji, a po premierze, niczym poeci, poprawiali dramat; w późniejszych dziejach teatru aktywność widowni schłodzono, narzucając jej bierność i anonimowość.\nNegocjacje: pomiędzy widzami i aktorami toczyła się walka o dominację, widzowie, depozytariusze autorytetu realnego, mogli na czas przedstawienia użyczyć tego autorytetu artystom, jeśli ci zdołali przekonać publiczność do swej sztuki, i wtedy przedstawienie odnosiło sukces; w późniejszym okresie pozbawiono widza autorytetu i negocjacje ustały, w teatrze zapanowała dyktatura aktora i reżysera, autorytet renesansowego widza przejął zaś recenzent.\nDialog: Szekspir musiał mieć duże zaufanie do wyobraźni i dobrej woli widzów, skoro w letnie popołudnie roku 1600 zdecydował się rozpocząć przedstawienie od oznajmienia publiczności, że mija właśnie północ i jest mroźnie, aktorzy z kolei, przystępując do wystawienia Hamleta, byli zmuszeni okroić długi tekst o połowę, by zmieścić spektakl w dwóch godzinach, musieli też porzucić bombastyczną retorykę i wynaleźć subtelniejsze środki wyrazu, jeśli chcieli inspirować widzów do interpretowania konwencji teatralnych jako przejmującej wizji świata i ludzi; później wynaleziono sztuczne oświetlenie, widownię wyciemniono, aktora oślepiono ostrym światłem, a dialog zastąpiono terrorem iluzji.\n[„Dialog” 7, 2006, s. 80-91]\nSZTUKA PERFORMANSU ŚREDNIOWIECZNYCH PARAFIAN\nMedia: władza pierwsza czy czwarta?\nMANKIND: PERFORMANS METATEATRALNY\nMy new book: ON THE ORIGINS OF THEATER\nKocur, Mirosław On the Origins of Theater Trans...\nOLGA KUBLIK, FLASH MOB\nFlash mob jako autonomiczna forma zdarzenia art...\nLectures on the ORIGINS OF THEATRE, Cultural Studies, Wrocław University\nhttp://www.zrodlateatru.pl Lectures on the Orig...\nSelect Month March 2016 January 2013 October 2012 March 2012 August 2011 June 2011 May 2011 March 2011 January 2011 June 2010 March 2010 January 2010 November 2009 October 2009 September 2009 July 2009 June 2009 March 2009 January 2009 November 2008 July 2008 June 2008 April 2008 March 2008 February 2008 January 2008 December 2007 November 2007 October 2007 September 2007 May 2007\nSelect Category ABOUT ME ABOUT ME (EN) ABOUT ME (PL) Books Drugie narodziny teatru Teatr antycznej Grecji We wladzy teatru News Articles BOOK REVIEWS PAPERS PERFORMANCE REVIEWS Polskie Radio Wrocław Przekrój STUDENTS’ TEXTS News and events Uncategorized\n© 2016 MIREK KOCUR. All Rights Reserved.


Numer katalogowy: PGB-FP4871\nDla zapewnienia wyjątkowej kolorystyki i trwałości barw ten produkty został wykonany w technologii druku offsetowego. Widoczny tu plakat popularny zatytułowany jest JOKER.\nJeśli zdecydujesz się na ramę to możemy do niej zaproponować dodatkowe wzbogacenie i powiększenie takiego obrazu o specjalne kartonowe passe-partout. Zadzwoń do na lub napisz w celu doprecyzowania zamówienia. Ze względów bezpieczeństwa w transporcie oprawione obrazy wyposażamy od frontu w plexi zamiast szkła. Właściwa dekoracja ściany jest istotnym elementem wystroju każdego wnętrza. "\nGWIEZDNE WOJNY DEATH TROOPER GLOW plakat 50x40cm\nPlakat, wydrukowany na papierze 135 g/m2. Tytuł: GWIEZDNE WOJNY DEATH TROOPER GLOW. Wymiar: 50x40cm.\nLEGO BATMAN plakat 40x50cm\nPlakat, wydrukowany na papierze 135 g/m2. Tytuł: LEGO BATMAN. Wymiar: 40x50cm.


9. październik 2018 | Skiinfo\nNowinki z regionów Austria\nOśrodki w tym artykule: Kitzbühel, Kitzsteinhorn Maiskogel - Kaprun, Hochkönig, Saalbach Hinterglemm Leogang Fieberbrunn, Fügen - Spieljoch, Obergurgl - Hochgurgl, Sölden, Hochfügen, Ischgl, Mayrhofen, Bad Hofgastein-Bad Gastein – Skischaukel Schlossalm-Angertal-Stubnerkogel, Wagrain - Snow Space Salzburg, Hochzillertal, Wald - Königsleiten - Zillertal Arena, Glungezer, Silvretta Montafon - Hochjoch - Nova, Topskiregion Katschberg, Damüls - Mellau\nOd zimy 2018/19 w Hochkönig wjedziecie z wioski bezpośrednio na trasy\nPrawa autorskie: Hochkönig\nISCHGL: Absolutnym hitem sezonu zimowego 2018/19 w ponadgranicznym regionie narciarskim Ischgl-Samnaun jest nowa kanapa Gampenbahn. Stary wyciąg z 1988 r. po 30 latach pracy trafił do Kazachstanu i został zastąpiony przez nowoczesną 6-osobową kolej krzesełkową najnowszej generacji o przepustowości 2800 osób na godzinę. Nowa kanapa to światowa rekordzistka na świecie pod względem przewyższenia. Różnica wysokości pomiędzy górną a dolną stacją wyciągu wynosi 924m. Fotele nowej kolejki są wyjątkowo szerokie (52 cm), mają ergonomiczny kształt, są podgrzewane oraz dysponują ulepszoną barierką zabezpieczającą. Ponadto, dzięki nowoczesnej konstrukcji kolejka pracuje bardzo cicho i generuje dużo mniej wibracji. W ośrodku powstały też dwie nowe restauracje. Tuż przy stacji dolnej kolejki Gampenbahn uruchomiono stylową restaurację samoobsługową Ischgl Slopefood, gdzie serwowane są dania typu „streetfood”, na przykład hamburgery podawane z wagonika kolejki gondolowej. Miłośnicy klasycznej obsługi w przytulnej atmosferze górskiej chaty znajdą ją w nowej restauracji Gampenalpe, gdzie można skosztować tradycyjnej, regionalnej kuchni tyrolskiej. Lokal dysponujący 100 miejscami znajduje się na wysokości 1990 m n.p.m., zaledwie 400 metrów od dolnej stacji kanapy Gampenbahn, bezpośrednio przy czerwonym trasie nr 40.\nMAYRHOFEN: W komfort narciarzy w sezonie 2018/19 zainwestowano w Mayrhofen w dolinie Zillertal aż 18 mln euro. 15 grudnia na stokach Penken ma ruszyć nowa kolej linowa Möslbahn. Innowacyjna 10-osobowa gondola najnowszej generacji D-Line połączy osiedle Mösl na Hochschwendbergu ze szczytem Penken. Kolejka w ciągu godziny będzie wywozić na górę około 2000 osób. Oprócz gondoli w Mayrhofen kosztem 2,7 mln euro powstaną też nowe trasy narciarskie o łącznej długości 1,2 km.\nNowa kolei linowa Möslbahn w Mayrhofen\nPrawa autorskie: https://www.mayrhofner-bergbahnen.com\nHOCHKÖNIG: W tym sezonie zimowym w ośrodku narciarskim Hochkönig będzie miało miejsce wielkie połączenie góry Natrun w Maria Alm z główną częścią stacji na Abergu. Nowa kolej linowa na stokach Natrun, rozbudowana trasa narciarska i nowoczesny system naśnieżania od tej zimy umożliwią bezpośredni dojazd na nartach do Abergu. Nowoczesna 10-osobowa gondola Sonnbergbahn z kabinami Doppelmayra o przepustowości 2000 osób na godzinę i długości 1.271m połączy dolną stację Abergs ze szczytem Natrun. To nie koniec nowości w tym ośrodku. Od sezonu 2019/2020 wysłużony wyciąg Gabühel zostanie zastąpiony przez nowoczesną 10-osobową kolej linową.\nKITZBÜHEL: Wyjątkowo w tym roku inwestycje w Kitzbühel nie dotyczą głównej części ośrodka lecz małej, rodzinnej stacji Kitzbüheler Horn leżącej po drugiej stronie miejscowości. Łącznie zainwestowano tu prawie 25 mln euro. Stare krzesło Raintal zastąpiła 10-osobowa gondola Comfortline S 10EUB Raintal. Wysokie kabiny firmy Leitner wyposażone są w ergonomicznie wyprofilowane siedziska. Dzięki tej modernizacji skróci się także czas podróży na szczyt z 11,7 minut do 3,5 minuty. Górna i dolna stacja kolejki będą doskonale wpasowane w krajobraz dzięki dachom pokrytym gontem skomponowanym ze szklano-betonową architekturą. Odnowiony ma być także wyciąg krzesełkowy Brunellenlift. Zastąpi go nowoczesna 6-osobowa kanapa „6SB Brunelle” wyposażona w system stabilizacji, który minimalizuje wpływ wiatru na wyciąg. Fotele będą wyposażone w mechaniczną blokadę ramy siedziska oraz funkcję automatycznego otwierania. Co ciekawe przy okazji tych inwestycji nie zostanie zwiększona przepustowość wyciągów ani też nie powstanie żadna nowa trasa. Co więcej, jedna z tras zostanie nieco skrócona, ponieważ dolna stacja kolei Raintalbahn położona jest nieco wyżej niż jej poprzedniczka. Dzięki temu zachowany ma być spokojny, rodzinny charakter tej stacji narciarskiej – poprawi się jedynie komfort narciarzy. Obie koleje linowe mają zostać oddane do użytku 8 grudnia 2018 r. punktualnie o godzinie 8:30.\nKATSCHBERG: Katschbergu kontynuuje prace modernizacyjne. Dzięki nowej 8-osobowej gondoli Silverjet I, która kursować ma między doliną a stacją pośrednią, kolejki do kolejki w St. Margarethen przejdą do przeszłości. Budowę Silverjet I rozpoczęto 9 kwietnia. Inwestycja ma być gotowa dokładnie na otwarcie sezonu 2018/19, 1 grudnia. 60 nowoczesnych kabin transportować będzie na górę do 2600 osób na godzinę. Przejazd trwać będzie około 5 minut.\nKITZSTEINHORN / MAISKOGEL: Wkrótce narciarzy z Kaprun na Maiskogel i a stamtąd dalej na lodowiec Kitzsteinhorn wwozić będą dwie nowe koleje linowe. Jako pierwsza już w grudniu 2018 oddana zostanie do użytku komfortowa10-osobowa gondola MK Maiskogelbahn, która, jak sama nazwa wskazuje kursować będzie na Maiskogel. Przy jej dolnej stacji w Kaprun powstanie centrum obsługi z kasami, przechowalnią sprzętu narciarskiego na 2000 kompletów i nowoczesnym sklepem sportowym i wypożyczalnią. Rok później połączenie gondolowe zostanie przedłużone z Maiskogla na Kitzsteinhorn, co ostatecznie złączy w jedną całość ten rodzinny ośrodek z terenem lodowcowym.\nOBERGURGL-HOCHGURGL: W Obergurgl-Hochgurgl na końcu doliny Oetztal w sezonie 2018/19 oddana zostanie do użytku druga część kolei linowej Kirchenkarbahn, której pierwszy etap uruchomiono w 2015 r. Nowa 10-osobowa gondola firmy Doppelmayr będzie wwozić narciarzy na wysokość 2.839 m. Ośrodek wzbogaci się także o nową niebieską trasę z systemem naśnieżania.\nSOELDEN | OETZTAL: To nie koniec nowości w dolinie Oetztal. Po sukcesie wprowadzonego w zeszłym sezonie wspólnego karnetu „Soelden/Obergurgl-Hochgurgl” postanowiono jeszcze bardziej rozszerzyć tę ideę. Od tej zimy dostępny jest nowy karnet „Ötztaler Superskipass“, który jest ważny w sześciu ośrodkach narciarskich w Ötztal: Sölden, Obergurgl-Hochgurgl, Vent, Gries, Niederthai i Hochötz-Kühtai. Łącznie to 356 kilometrów tras narciarskich i 90 kolei linowych i wyciągów. „Ötztaler Superskipass” można kupić na okres od trzech dni wzwyż. Kolejną nowością Soelden jest instalacja kinowa „007 ELEMENTS” inspirowana filmami o Jamesie Bondzie, którą otwarto latem 2018 na szczycie Gaislachkogl, tuż obok słynnej restauracji Ice Q służącej za scenografię dla filmu „Spectre“. Całość wbudowana jest w zbocze góry.\nHOCHZILLERTAL | HOCHFÜGEN | SPIELJOCH: Nowości pojawią się także w dolinie Zillertal. W ośrodku Hochzillertal od tego sezonu na szczyt Wetterkreutz na wysokość 2400m narciarzy i snowboarderów wwozić będzie nowa 10-osobowa gondola Wimbachexpress. Z kolei na sezon 2019/20 planowane jest oddanie do użytku kolei „Peak-to-Peak“ z Riederer Wetterkreuz na Onkeljoch. Jej gondolki wisieć będą na wysokości 1000m nad dnem doliny.\nZILLERTAL ARENA: W Zillertal Arenie kontynuowane są inwestycje w sztuczne naśnieżanie. W rejonie Rosenalm w Zell am Ziller w sezonie zimowym 2018/19 przybędzie nowy zbiornik wody służącej do naśnieżania. Sztuczny staw ma pojemność 150 000 metrów sześciennych. Projekt, w który zainwestowano 13 milionów euro, umożliwi naśnieżanie w rejonie Zell w Zillertal Arenie prawie 100 proc. stoków.\nAle w 2018/2019 r. w Zillertal Arenie pojawi się też nowa kolej linowa. Z początkiem zimy ruszy 6-osobowa kanapa Larmach w Königsleiten. Wyciąg marki Doppelmayr może przewozić do 2800 pasażerów na godzinę i w ciągu 4:28 minut pokonuje różnicę wysokości 321 metrów. Kanapy wyposażone są w osłony przeciwwiatrowe i podgrzewane siedziska. Inwestycja kosztowała 8,5 miliona euro.\nSILVRETTA MONTAFON: W miejscu „Starej Dolnej Stacji” 1-osobowego wyciągu krzesełkowego Versettla w Gaschurn na początku sezonu zimowego 2018/19 oddany ma zostać do użytku nowy obiekt, w którym znajdzie się sklep sportowy i bar après-ski z otwartym i zadaszonym tarasem. Grupa Silvretta Montafon zainwestowała w budowę nowej „Starej Stacji około 4,9 miliona euro.\nDAMÜLS MELLAU: Wysłużony 2-osobowy wyciąg krzesełkowy Oberdamüls zastąpi nowoczesna 6-osobowa wyprzęgana kanapa Sunnegg. Wsiadanie ułatwi dodatkowo przenośnik taśmowy. Kanapa poruszać się będzie z prędkością 6m/s, wyposażona będzie w podgrzewane siedzenia i osłony chroniące przed warunkami atmosferycznymi. Wyciąg będzie dostępny poprzez trasę nr 17.\nSNOW SPACE SALZBURG: Latem 2018 r. w ośrodku Snow Space Salzburg zlikwidowano czteromiejscowy wyciąg krzesełkowy Sonntagskogel 2 w Snow Space Salzburg, który stanowił wąskie gardło pomiędzy dwoma narciarskimi szczytami Grafenberg i Gernkogel w Wagrain i St. Johann. Stary wyciąg zostanie zastąpiony nowoczesną i bardzo wydajną 8-osobową kanapą, która prowadzić będzie nieco zmodyfikowaną trasą w rejon tuż poniżej szczytu Sonntagskogel. Budowę rozpoczęto w czerwcu, całość ma być gotowa na przełomie listopada i grudnia. Oprócz zwiększenia przepustowości głównym celem inwestycji jest poprawa komfortu - nowa kanapa wyposażona będzie w osłony chroniące przed warunkami pogodowymi, ogrzewanie siedzenia i opuszczaną blokadę bezpieczeństwa. Ponadto nowa kolei nie ma już tylko służyć jako połączenie między Wagrain i St. Johann, ale także jako transport dla narciarzy korzystających z pobliskiej trasy, która dzięki wydłużeniu będzie teraz znacznie bardziej atrakcyjna.\nGLUNGEZER: 51-letni 2-osobowy wyciąg krzesełkowy między dolną stacją w Tulfes i środkową stacją Halsmarter zakończył już swoją służbę i od połowy grudnia. zostanie zastąpiony przez nowoczesną 10-osobową kolejkę gondolową marki Doppelmayr.\nSKICIRCUS SAALBACH-HINTERGLEMM LEOGANG FIEBERBRUNN: Na gości regionu narciarskiego Skicircus Saalbach-Hinterglemm Leogang Fieberbrunn w najbliższym sezonie zimowym czekać będzie kilka nowości. Starą, ognistoczerwoną Kohlmaisbahn zastąpi nowoczesna 10-osobowa kolej kabinowa. Jej trasa podzielona będzie na dwa etapy. Ponieważ nowa stacja pośrednia znajduje się około 30m na zachód od dotychczasowej, jej budowę można było zacząć już w 2017 r. Latem tego roku dobudowano jeszcze dolną i górną stację. Nowa Kohlmaisbahn ruszy w grudniu.\nNowa dolna stacja kolei linowej Kohlmaisbahn w Saalbach Hinterglemm\nPrawa autorskie: Tourismusverband Saalbach Hinterglemm\nWymieniona została także stara 6-osobowa kanapa Asitzmuldenbahn. Od listopada zastąpi ją super nowoczesna kanapa 8-osobowa z podgrzewanymi siedziskami, osłonami i automatycznie ryglowanym pałąkiem bezpieczeństwa. Nowa kolej w ciągu godziny wwiezie na górę 3500 osób.\nPonadto w Saalbach-Hinterglemm powstaną dwa nowe zbiorniki retencyjne na wodę do naśnieżania. Zbiornik Hochalm II (objętość: 251.300 m³) będzie gotowy dopiero w październiku 2019, natomiast zbiornik Streuböden (objętość: 155.000 m³) już w październiku 2018.\nBAD GASTEIN: W dolinie Gasteinertal cieszą się już na nową kolej linową Schlossalmbahn, która ma zostać oddana do użytku w grudniu 2018. Kto miał okazję korzystać z wysłużonej poprzedniczki i tłoczyć się w kolejce do niej, wie, że to bardzo potrzebna inwestycja. „Projekt Pokoleniowy NOWA Schlossalm “ o wartości 84 milionów euro zakłada budowę nowej 10-osobowej gondoli Schlossalmbahn oraz całkowicie nowej, wielofunkcyjnej stacji dolnej, która znajduje się po drugiej stronie drogi federalnej, co ułatwi do niej dostęp. Nie będzie też już potrzeby przesiadki na stacji pośredniej a przepustowość zwiększy się z 1400 do 3000 osób na godzinę. Nowa stacja górna znajduje się nieco wyżej niż dotychczasowa, dzięki czemu narciarze i snowboarderzy mogą już w tym miejscu wybierać pomiędzy trzema kierunkami zjazdu (Schlossalm, Kleine Scharte i Haitzingalm). W tym rejonie zlikwidowano ponadto 2-osobowy wyciąg krzesełkowy Haitzingalm i 4-osobową kanapę Kleine Scharte. Natomiast 4-osobowy wyciąg Sendleiten zastąpi biegnąca dokłądnie tą samą trasą 8-osobowa kanapa z osłonami o przepustowości około 4000 osób na godzinę. W ośrodku Schlossalm przebudowanych zostanie łącznie 20ha tras narciarskich.\nNowa dolna stacja kolei linowej Schlossalmbahn w Bad Hofgastein\nPrawa autorskie: Gasteiner Bergbahnen


- Li?ciasta Park / Łódź - fabrykancka.pl - tworzymy Łódź, portal informacyjno-edukacyjny\nHome Urbanistyka Inwestycje w ?odzi Li?ciasta Park\nOsiedle Li?ciasta Park w ?odzi to kameralny, przyjazny mieszka?com kompleks siedmiu, nowocze?nie zaprojektowanych budynków mieszkalnych zlokalizowanych w ?odzi u zbiegu ulicy Li?ciastej i alei W?ókniarzy. Proponujemy 1-, 2-, 3- i 4-pokojowe apartamenty z tarasami lub balkonami z widokiem na park i dolin? Rzeki Soko?ówki. Maj?c na uwadze wygod? mieszka?ców przewidziano parking oraz podziemne miejsca postojowe. Jest to jedno z niewielu osiedli, które zapewni swoim mieszka?com komfort i poczucie bezpiecze?stwa dzi?ki zastosowaniu monitoringu i ograniczonego dost?pu dla osób z zewn?trz.\nOsiedle zaprojektowano z uwzgl?dnieniem nowoczesnych i funkcjonalnych rozwi?za? architektonicznych: wind cichobie?nych, podziemnego parkingu, optymalnego rozk?adu pomieszcze?. Teren wokó? budynków b?dzie zagospodarowany - ci?gi komunikacyjne wy?o?one kostk? brukow?, plac zabaw, ma?a architektura ogrodowa, parking zewn?trzny dla go?ci. Atutem lokalizacji Li?ciasta Park jest bezpo?rednia blisko?? centrów handlowych, szkó?, o?rodków rekreacyjnych a liczne ci?gi komunikacyjne zapewniaj? szybkie i wygodne po??czenia z centrum miasta i innymi dzielnicami.


Dorota Porowińska 1, Ewelina Marszałek 1, Paulina Wardęcka 1, Michał Komoszyński 1\n1 - Zakład Biochemii, Wydział Biologii i Nauk o Ziemi, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu\n2012; 66 322-329\nRekombinowane białka i enzymy dzięki ich heterologicznej ekspresji w prokariotycznych systemach ekspresyjnych są powszechnie wykorzystywane w diagnostyce, medycynie i przemyśle. Wysoki poziom ekspresji obcych białek w komórkach bakteryjnych prowadzi jednak do tworzenia nieaktywnych i nierozpuszczalnych agregatów – ciał inkluzyjnych.\nPrzywracanie zagregowanym białkom aktywności biologicznej jest procesem skomplikowanym i czasochłonnym. Każde reaktywowane białko wymaga eksperymentalnego ustalenia optymalnych warunków. Wybór procedury i czas jej trwania zależą od rodzaju rekombinowanego białka, jego właściwości oraz czystości ciał inkluzyjnych.\nDo reaktywacji białek zakumulowanym w ciałach inkluzyjnych niezbędne są 4 etapy: 1) izolacja ciał inkluzyjnych, 2) rozpuszczenie agregatów, 3) renaturacja i 4) oczyszczanie aktywnych katalitycznie cząsteczek.\nWydajność procesu renaturacji zależy od wielu czynników: fizycznych, chemicznych i biologicznych. Parametry te determinują szybkość procesu, zapobiegają agregacji, wpływają na rozpuszczalność i ułatwiają fałdowanie łańcuchów peptydowych oraz stabilizację fałdowanych cząsteczek.\nDo najpowszechniej stosowanych metod renaturacji białek należą: rozcieńczenie, dializa oraz metody chromatograficzne.\nPMID 22706118 - kliknij tu by zobaczyć artykuł w bazie danych PubMed\ninclusion body [2 powiązanych rekordów]\nrefolding [2 powiązanych rekordów]\nrenaturation [0 powiązanych rekordów]\nchaperones [1 powiązanych rekordów]\nciała inkluzyjne [0 powiązanych rekordów]\nrefałdowanie [0 powiązanych rekordów]\nrenaturacja [0 powiązanych rekordów]\nchaperony [0 powiązanych rekordów]


Aleksander - biskup czy żołnierz? - Ciąża - Polki.pl\nAleksander - biskup czy żołnierz?\nImię Aleksander wiąże się z dwiema postaciami. Sprawdź, kim byli znani właściciele tego imienia, jaka historia się z nimi wiąże i co oznacza Aleksander.\nKrótka historia Aleksandra z Aleksandrii\nUrodził się około 250 roku w Aleksandrii w Egipcie. Miasto to należało wówczas do najważniejszych ośrodków życia chrześcijańskiego. Aleksander już w młodości poświęcił swoje życie służbie Bogu. W roku 313 został wybrany na biskupa – patriarchę Aleksandrii. Zdecydowanie bronił czystości wiary i nauki Kościoła przed wpływami szerzącej się herezji arianizmu.\nPolecamy: Wyszukiwarka imion: Aleksander\nDzięki jego staraniom w roku 325 odbył się sobór, w którym wzięło udział 318 biskupów. Sobór swoim autorytetem potwierdził błędy Ariusza i utwierdził Aleksandra w jego działaniach mających na celu przeciwstawienie się herezji arianizmu. Biskup Aleksander był doskonałym administratorem i duszpasterzem. Wybudował największy kościół w Aleksandrii. Mnichom, osiadłym w dużych koloniach w Egipcie posyłał kapłanów. Aleksander zmarł w 326 roku.\nDzień św. Aleksandra z Aleksandrii – 26 lutego\nKrótka historia Aleksandra - żołnierza\nInny święty o tym imieniu był żołnierzem, żył w na przełomie III/IV wieku. Kiedyś dostał rozkaz pilnowania Antoniny – późniejszej świętej – którą oddano do domu publicznego na pohańbienie. Aleksander, wówczas zaledwie dwudziestotrzyletni młodzieniec, postanowił umożliwić dziewczynie ucieczkę. Dał jej swój płaszcz, a sam pozostał w jej pokoju. Antoninie udało się zmylić straże i w wojskowym płaszczu spokojnie opuściła dom publiczny. Rano wszystko się wydało; Aleksandra aresztowano, a za dziewczyną rozesłano listy gończe. Historię tę opisuję w biogramie poświęconym św. Antoninie. Oboje zostali osądzeni i skazani na męczeńską śmierć. Oblano ich smołą, wtrącono do głębokiego dołu i żywcem zasypano ziemią. Wkrótce przy ich wspólnej mogile zaczęły mieć miejsce cudowne uzdrowienia. Relikwie Aleksandra i Antoniny – gdy tylko w Rzymie zaprzestano prześladowań chrześcijan – zostały przeniesione do Konstantynopola.\nPolecamy: Życzenia imieninowe dla Aleksandra\nAleksander to stare greckie imię składające się z dwóch członów: alékso – bronię, wspomagam i andrós – mąż, mężczyzna, oznacza więc tego, który broni mężów.\nDzień św. Aleksandra – 4 maja\nNie znam żadnego Olka!


Edward Thomason, Srebrna taca w stylu georgiańskim, Birmingham\nOferta/Srebra/Srebrna taca w stylu georgiańskim, Birmingham\nSrebrna taca w stylu georgiańskim, Birmingham, 1832 - 1833\nEdward Thomason, akt. 1814\nNr Ref. 584\nSrebro próby sterling, kute, grawerowane, odlewane.\nCechowana znakiem firmy złotniczej, znakiem miejskim Birmingham, znakiem próby srebra, cechą podatkową – znakiem z głową króla Jerzego IV oraz literą datującą I dla roku 1832//1833. Kompozycja w lustrze naczynia sygnowana nazwiskiem grawera, E. Cannabe.\nWymiary: 69.00 x 41.00 cm\nWaga: 2883.00 g\nSrebrna taca w stylu georgiańskim, Birmingham, 1832\nTaca w kształcie prostokąta o zaokrąglonych narożach. Niewielki kołnierz naczynia lekko wyniesiony, z brzegiem obwiedzionym pasem ornamentu z półwałków. Lustro tacy w całości pokryte precyzyjnie wykonanym grawerunkiem. W centrum kartusz herbowy. Pozostałą przestrzeń lustra wypełnia groteskowy ornament. W motyw roślinnej wici wpleciono przedstawienia ptaków, zwierząt i owadów. Taca wyposażona w dwoje nieznacznie wyniesionych uszu jednostronnie dekorowanych półplastyczną dekoracją roślinną.\nNa szczególną uwagę w przypadku tego przedmiotu zasługuje warsztat złotniczy, z którego przedmiot pochodzi.\nEdward Thomason (1769-1849) był synem fabrykanta, producenta metalowych klamr, a także uczniem innego wybitnego fabrykanta, Matthiew Boultona, w jego słynnej Soho Foundry w Birminhgham, brytyjskim centrum wyrobów metalowych.\nFabrykę ojca młody Edward przejął w 1793 roku. Produkcję poszerzył o złocone i srebrzone guziki, złotą biżuterię, srebrne zabawki i srebra stołowe, łańcuszki do zegarków, zaś największe sukcesy przyniosły mu niedoścignionej jakości srebrne i brązowe żetony i medale. Szybko stał się cenionym dostawcą nie tylko brytyjskiej armii, jego fabrykę odwiedzali, a co za tym idzie składali zamówienia także przedstawiciele zagranicznych rządów.\nWiele o osobie Thomasona mówią jego wynalazki. Zaprojektował on bowiem bezzałogowy statek ogniowy, który miał pokonać flotę francuską, czy napędzaną wiatrem pompę wodną. Opatentować i produkować udało mu się składane schody do powozów, a przede wszystkim korkociąg, którego mechanizm do dziś przez niektórych jest uznawany za najlepsze tego typu urządzenie i którego okazy osiągają na rynku kolekcjonerskim wysokie ceny.\nThomason uzyskał wiele odznaczeń państwowych tak za jakość swoich wyrobów jak i doradztwo we współczesnej organizacji manufaktur. Najwyższe oznaczenie otrzymał w 1832 roku z rąk króla Jerzego IV, który mianował go rycerzem.\nW 1844 roku Sir Edward Thomason przeszedł na zasłużoną emeryturę i poświecił się pisaniu pamiętników, opublikowanych rok później. Jego fabryka przeszła w ręce firmy George Richmond Collis and Co, która posiadła wcześniej prawa do produkcji modeli wyrobów srebrnych Paula Storra.\nSir Edward Thomason zmarł w 1849 roku. Spoczywa w jednym z kościołów swego miasta.\nI. Pickford ed., Jackson's Silver and Gold Marks of England, Scotland & Ireland, Woodbridge 2009, s. 356\nSrebrna taca w stylu georgiańskim, Birmingham Taca w kształcie prostokąta o zaokrąglonych narożach. Niewielki kołnierz naczynia lekko wyniesiony, z brzegiem obwiedzionym pasem ornamentu z półwałków. Lustro tacy w całości pokryte precyzyjnie wykonanym grawerunkiem. W centrum kartusz herbowy. Pozostałą przestrzeń lustra wypełnia groteskowy ornament. W motyw roślinnej wici wpleciono przedstawienia ptaków, zwierząt i owadów. Taca wyposażona w dwoje nieznacznie wyniesionych uszu jednostronnie dekorowanych półplastyczną dekoracją roślinną.
Na szczególną uwagę w przypadku tego przedmiotu zasługuje warsztat złotniczy, z którego przedmiot pochodzi.

Edward Thomason (1769-1849) był synem fabrykanta, producenta metalowych klamr, a także uczniem innego wybitnego fabrykanta, Matthiew Boultona, w jego słynnej Soho Foundry w Birminhgham, brytyjskim centrum wyrobów metalowych.

Fabrykę ojca młody Edward przejął w 1793 roku. Produkcję poszerzył o złocone i srebrzone guziki, złotą biżuterię, srebrne zabawki i srebra stołowe, łańcuszki do zegarków, zaś największe sukcesy przyniosły mu niedoścignionej jakości srebrne i brązowe żetony i medale. Szybko stał się cenionym dostawcą nie tylko brytyjskiej armii, jego fabrykę odwiedzali, a co za tym idzie składali zamówienia także przedstawiciele zagranicznych rządów.

Wiele o osobie Thomasona mówią jego wynalazki. Zaprojektował on bowiem bezzałogowy statek ogniowy, który miał pokonać flotę francuską, czy napędzaną wiatrem pompę wodną. Opatentować i produkować udało mu się składane schody do powozów, a przede wszystkim korkociąg, którego mechanizm do dziś przez niektórych jest uznawany za najlepsze tego typu urządzenie i którego okazy osiągają na rynku kolekcjonerskim wysokie ceny.

Thomason uzyskał wiele odznaczeń państwowych tak za jakość swoich wyrobów jak i doradztwo we współczesnej organizacji manufaktur. Najwyższe oznaczenie otrzymał w 1832 roku z rąk króla Jerzego IV, który mianował go rycerzem.

W 1844 roku Sir Edward Thomason przeszedł na zasłużoną emeryturę i poświecił się pisaniu pamiętników, opublikowanych rok później. Jego fabryka przeszła w ręce firmy George Richmond Collis and Co, która posiadła wcześniej prawa do produkcji modeli wyrobów srebrnych Paula Storra.

Sir Edward Thomason zmarł w 1849 roku. Spoczywa w jednym z kościołów swego miasta.

Stan zachowania:
Bardzo dobry.

Literatura:
I. Pickford ed., Jackson's Silver and Gold Marks of England, Scotland & Ireland, Woodbridge 2009, s. 356


Dead Space 2 --> 60 zl!!! - Gry na PC - forum.benchmark.pl\nDead Space 2 --> 60 zl!!!\ndodany przez Valus,\n26 Stycznia 2011 w Gry na PC\nDead Space 2 za 60 zł !! Polecam ja już kupiłem i właśnie sciagam z EADM\nhttp://allegro.pl/dead-space-2-skan-i-a ... 14409.html\nCo sądzicie o takiej formie sprzedaży? Kupujący zastrzega że klucze nigdy nie będa zbanowane a cena jak by nie patrzeć to 40% wersji pudełkowej\nW sumie nie głupie, wystarczy na komentarze spojrzeć i widać, że to nie jakiś naciągacz i myślę że taka forma będzie coraz popularniejsza, łącza cały czas rosną więc ściągnięcie to nie problem a i kasy trochę zostanie w portfelu\na ta gra to tylko chodzenie i nawalanie potworkow (jak widzialem u kumpla na ps3 czy xbox) czy cos wiecej?\nJeśli pomija się to co mówią bohaterowie to tak ale jeśli zwracasz uwagę na fabułę to masz ciekawą historię i niesamowity klimat grozy jeszcze w życiu przy żadnej grze tak się nie bałem\nGra to tylko singiel ale bardzo dobry i klimatyczny. Najlepiej grać w nocy i na słuchawkach żeby odczuć moc tej gry.\nBTW dobrze by było zagrać w pierwszą najpierw część\nBardzo dobry pomysł. Nie raz już kupiłem grę w ten sposób. Za każdym razem działała bezproblemowo.\nAno nie tylko. Jest też multi, choć nietypowe bo ludzie vs potwory. Może się sprawdzić, ale nie musi. Tak czy inaczej DS2 warte kupna nawet dla samej gry w pojedynkę. Na Polygamii była już recka i wystawili grze czwóreczkę (w pięciostopniowej skali), ogólnie nie ma rewolucji, ale gra przeszła niezły lifting. Jeśli komuś podobała się jedynka (mnie bardzo) to DS2 jest pozycją obowiązkową.\nWiem, że jest multi ale oglądałem reckę na gry tvgry.pl i bardzo słabo go ocenili. Mówili, że bardzo szybki się nudzi\nWiem, że jest multi ale oglądałem reckę na gry tvgry.pl i bardzo słabo go ocenili. Mówili, że bardzo szybki się nudzi.\nSprostowanie. Serwis gry-online.pl/tvgry.pl wystawił Dead Space 8,5 pkt. Ocena zarezerwowana dla bardzo dobrych gier, z lekkimi niedociągnięciami.\nOd busieczki1 mam 6 gier. Nigdy nie miałem problemu z kluczem.\nkirwa zebym zawalu nie dostal, jedynke kiedys odpalilem to po paru minutach osiwialem i wylaczylem.\nNo cóż, jeśli chodzi o straszenie gracza, to niestety efekt słabnie wraz z kolejnymi levelami, ze względu na powtarzalność schematu, ale ogólnie gra trzyma w napięciu i nieraz można podskoczyć na fotelu. W dwójce ponoć jest podobnie, po jakimś czasie spędzonym z grą można często (niestety) przewidzieć, że coś na nas wyskoczy i efektu posranych gaci nie należy się spodziewać.\nDwója straszy ale systemem: cisza, cisza a nagle JEB!, wyskakuje na nas potwór z rykiem itp. W jedynce było dużo brutalnych i krwawych scen czego brakuje drugiej części.\nOj stary chyba nie brakuje elementów gore. Zobacz choćby tu:http://www.joemonster.org/filmy/32042/Twoja_mama_nie_lubi_Dead_Space i na inne materiały pokazujące co bardziej soczyste momenty gry.\nHahaha mało co się w pory nie posrały\nOj stary chyba nie brakuje elementów gore\nNie ale jest mniej niż w jedynce.\nDla mnie gra ma być straszna, a nie obrzydliwa. Tu nie mają się walać flaki, bo to nie jest straszne. Nie zakupię.\nTu nie chodzi o flaki ale o dość straszne sceny.\nGierka rewelacyjna, zupelnie nie rozumiem gdzie te powtarzalne sceny?? wiadomo ze w pewnym momecnie stwori musza wyskoczyc .\nTak sie cieszylem ze pogram w ORG a piraci zostana w tyle.. a tu dzis wstaje i crack do DS2 xD. Ruscy jednak nie zawiedli jeszcze w tej branży xD\nA jak ja wchodzę do menu gry to jakoś mi dziwnie myszka do góry odskakuje tzw. jest przecież ruchome menu jakby a ja tylko do góry mogę przesuwać i to wbrew mojej woli. Drugie : beznadziejna optymalizacja. Ruscy dali ciała\nCrack i tak podobno wywala grę na 7 lvlu\nDrugie : beznadziejna optymalizacja.\nJa mam wszystko na maksa na GTX 460 OC 200-250FPS.No ale to pewnie twojego niesamowitego radeona którego tak ubóstwiasz\nRuscy dali ciała\n--> oj oj czy ja tu czuje crackowana gre? a to nie wolno niu niu niu\nOstrowin: gramy po multi?\nPanowie może dzisiaj około 22-ej mała schadzka w MULTI? Ile osób już nabyło Dead Space 2?\nMozna by zalozyc oddzielny topic, moze by sie pare osob znalazlo, tak 1 team , ja sie chetnie pisze\nNo tylko mój podkręcony 5850 bije na głowę twojego GTX460\nProsze was przeniescie te samcze zapędy co do zielonych i czerwonych na inny topic ;]


Regulamin Parlamentu Europejskiego - Artykuł 195 - Wnioski w sprawie przestrzegania Regulaminu - lipiec 2019\nArtykuł 195 : Wnioski w sprawie przestrzegania Regulaminu (1)\n1. Poseł może zabrać głos w celu zwrócenia uwagi Przewodniczącego na nieprzestrzeganie Regulaminu. Na początku swojego wystąpienia poseł wskazuje artykuł, do którego się odwołuje. Na początku swojego wystąpienia poseł wskazuje artykuł, do którego się odwołuje.\n2. Wnioski o udzielenie głosu w celu złożenia wniosku w sprawie przestrzegania Regulaminu mają pierwszeństwo przed innymi wnioskami o udzielenie głosu lub wnioskami proceduralnymi.\n3. Czas wystąpienia jest ograniczony do jednej minuty.\n4. W przypadku wniosku w sprawie przestrzegania Regulaminu Przewodniczący niezwłocznie podejmuje decyzję w tej sprawie zgodnie z postanowieniami Regulaminu i ogłasza ją bezpośrednio po zgłoszeniu wniosku. Decyzja ta nie podlega głosowaniu.\n5. Wyjątkowo Przewodniczący może oświadczyć, że jego decyzja zostanie ogłoszona później, jednakże nie może jej ogłosić w terminie przekraczającym 24 godziny po zgłoszeniu wniosku w sprawie przestrzegania Regulaminu. Przełożenie terminu podjęcia decyzji nie pociąga za sobą odroczenia debaty. Przewodniczący może przedstawić sprawę właściwej komisji.\nWniosek o udzielenie głosu w sprawie przestrzegania Regulaminu musi odnosić się do omawianego w danej chwili punktu porządku obrad. Przewodniczący może wezwać autora wniosku o udzielenie głosu w sprawie przestrzegania Regulaminu dotyczącego innego zagadnienia do zabrania głosu w stosownej chwili, np. po zakończeniu rozpatrywania określonego punktu porządku obrad lub przed przerwą w posiedzeniu.\n(1) Artykuł 195 stosuje się odpowiednio do komisji (zob. art. 219).


Uporządkowane biuro | artykuły reklamowe dla firm POLAGIFT.PL\n» Uporządkowane biuro\nUporządkowane biuro gadżety\nCzyściki do ekranu z logo, touch peny z logo\nDobrze wiemy, że na biurku często robi się bałagan. Niektórzy to lubią, inni mniej. W zachowaniu porządku i przejrzystości pomoże z pewnością przybornik na biurko, wizytownik biurkowy czy stojak na biurko. Oferujemy Państwu również czyściki, notesy, bloki kartek, podstawki na karteczki, temperówki oraz karteczki memo.\nHindal zakreślacz o wielu kolorach w kształcie kwiatka\nKartonikowy pojemnik na karteczki MEMOKIT\nStan ramka na zdjęcia\nZestaw karteczek z nasionami ECO\nNotes AURIN A5 złoty\nNotes z zestawem memo KRAFT PAPER\nStojak memo Koza Mela, beżowy\nTemperówka "kosz na śmieci" czerwona\nZestaw do notatek, notatnik (puste kartki), karteczki samoprzylepne, długopis, linijka


Czarnobylskie muzeum „Gwiazda piołun” otwarte dla turystów – Licznik Geigera\nOd 15 marca wszyscy odwiedzający Czarnobylską Strefę Wykluczenia będą mogli odwiedzić muzeum „Gwiazda piołun”, które znajduje się w mieście Czarnobyl. Placówka funkcjonuje od kilku lat w budynku byłego kina Ukraina w centrum miasteczka.\nWszyscy zwiedzający będą mogli w muzeum prześledzić historię transformacji Zony z miejsca katastrofy jądrowej w strefę nowych technologii i wyjątkowego laboratorium na świeżym powietrzu. Ponadto w muzeum znajdują się unikalne kadry z najbardziej popularnych miejsc Strefy Wykluczenia, m.in. miast Czarnobyl i Prypeć, chłodni kominowych czy radaru Duga.\nBudynek muzeum został odrestaurowany w 2011 r. Przed awarią z 1986 r. w tym miejscu funkcjonowało kino Ukraina. Przez siedem ostatnich lat budynek nie był eksploatowany. Teraz udało się go przygotować dla odwiedzających dzięki koordynacji działań Państwowej Agencji Ukrainy ds. Zarządzania Strefą Wykluczenia, Państwowej Służby Ukrainy ds. Spraw Nadzwyczajnych i Centrum Organizacyjno-Technicznego i Informacyjnego Zarządzania Strefą Wykluczenia.\n– Strefa Wykluczenia każdego roku przyciąga coraz więcej ludzi. Ważne dla nas jest zapewnienie komfortowego i bezpiecznego pobytu gości na tym terenie i dostarczenie im kompletnych informacji o awarii w Czarnobylu i jej konsekwencjach. W tym muzeum odwiedzający będą mogli zobaczyć na własne oczy, jak Strefa Wykluczenia przemieniła się w „terytorium zmian” – powiedział Witalij Petruk, szef Państwowej Agencji Ukrainy ds. Zarządzania Strefą Wykluczenia.\nWedług słów pełniącego obowiązki dyrektora Centrum Organizacyjno-Technicznego i Informacyjnego Zarządzania Strefą Wykluczenia Andrija Naumowa prowadzone są prace nad poprawą organizacji wizyt w Zonie, wprowadzenia systemu elektronicznych przepustek, a także stworzenia nowego Centrum informacyjnego w punkcie kontrolnym Dytjatki i nowych tras wewnątrz Strefy Wykluczenia.


Jacek Poremba - inspirujący wywiad Olga Drenda\nNominowani do nagrody Lew Rycerskości tygodnika WPROST to współcześni rycerze. Swoim postępowaniem poruszają czułe struny ludzkich serc, inspirują innych do samodzielnego działania i nigdy się nie poddają. Jacek Poremba znalazł się w tym gronie nieprzypadkowo\nUrodził się w Łodzi w 1966 r.\nPublikował w "Marie Claire", "Twoim Stylu", "Playboyu", "Pani" i in.\nProjektował okładki płyt dla Katarzyny Nosowskiej, Edyty Bartosiewicz, duetu Lipnicka/Porter, jest też autorem wielu plakatów dla Opery Narodowej.\nZostał wyróżniony w konkursie Nikon (Japonia 1993), Polaroid (USA 1998), jest też laureatem Złotych Orłów.\nRegularnie podróżuje do Sudanu, gdzie realizuje swoje projekty autorskie\nFotografuje i inspiruje innych swoimi pracami od ponad 20 lat. Na sesjach zawsze ma ze sobą czarną płachtę, której używa jako tła - tak powstają jego ulubione portrety. A jest ich wiele, przed jego obiektywem stawali wszyscy wielcy z rodzimej sceny artystycznej: aktorzy, muzycy, pisarze, ale też politycy i dziennikarze...\nPrzez wiele lat znany byłeś głównie jako fotograf mody, teraz próbujesz skupić się na portrecie. Domyślam się, że portret jest trudniejszą dziedziną?\nModa i portret na pewno wiążą się z różnymi wyzwaniami, portret jest dziedziną trochę trudniejszą, bo często mam do czynienia z osobami, które w przeciwieństwie do modelek boją się aparatu i fotografa. Moim zadaniem jest spowodowanie, żeby ten strach zniknął. Z drugiej strony moda przenika się z portretem, często portret może być zdjęciem modowym, a fotografia mody, choć powinna przedstawiać przede wszystkim strój, bywa jednocześnie portretem. Więcej, dla mnie często portretami są zdjęcia, na których nie ma człowieka, ale potrafią coś o nim powiedzieć. Opowiadają o człowieku w pewnym kontekście. Potężny krajobraz z małą sylwetką ludzką? Dla mnie to też jest portret!\nZawsze staram się, by ten portret był po trosze również moim autoportretem. W formalnej i energetycznej stronie zdjęć szukam siebie. Mam dwie drogi: komercyjną i autorską, i pierwszą z nich staram się traktować również osobiście. Jest to trudne, nie zawsze starcza czasu i możliwości, ale w tym roku mija 21 lat od rozpoczęcia mojej pracy zawodowej i muszę przyznać, że chociaż nie zawsze było różowo, to zawsze walczyłem o swoją fotografię i to siebie chciałem "sprzedawać" w zdjęciach. Jednak usługowy wymiar fotografii komercyjnej bywa pomocny. Lubię słuchać wytycznych klienta, to pozwala nam spotkać się w połowie drogi. Najtrudniejsze są dla mnie sesje, w których słyszę, że mogę zrobić co chcę.\nCzujesz różnicę w pracy z osobami znanymi z życia publicznego, a tymi anonimowymi? Na przykład w Sudanie?\nGdy fotografuję anonimowych ludzi, nigdy nie podglądam. Nie interesuje mnie siedzenie za rogiem z teleobiektywem. Każdy portret jest spotkanym wcześniej człowiekiem. Dlatego zawsze pytam o pozwolenie, nawiązuję kontakt. Bardzo rzadko się przy tym zdarza, że nie jestem w stanie sfotografować kogoś, bo po prostu go nie czuję, ale jeżeli wiem, że sposób zachowania, pewna energia, którą emanuje człowiek sprawia, że zamykam się w sobie, nie mogę nawiązać kontaktu, wtedy staram się unikać takich sytuacji. Nie mogę wtedy robić zdjęć.\nJeśli miałbym podsumować, to łatwiej chyba fotografować mi osoby, które nie są znane publicznie. Ludzie znani z mediów mają zwykle pewne oczekiwania wobec fotografa, mają wyobrażenia o sobie, do których są przywiązani i które nie pozwalają do końca uszanować mojej wizji. Oczywiście często zdarza się, że ktoś ufa mi na tyle, że nawet nie chce patrzeć na efekt. To bardzo mnie cieszy. Ale są również przypadki, gdy ktoś chce ingerować w moją pracę, żąda zaawansowanej postprodukcji, mocnego wyczyszczenia zdjęcia. Praca z takimi ludźmi jest trudna. Jeśli ktoś chce wyglądać 30 lat młodziej, wycofuję się ze współpracy.\n"Mój podstawowy aparat, to w tej chwili profesjonalny, pełnoklatkowy Nikon D3, ale za chwilę dołączy do niego pewnie nowy Nikon D800. Pracuję przede wszystkim na jasnych stałkach, najczęściej są to Nikkor AF-S 50 mm f/1,4G i Nikkor AF 85 mm f/1,4 D. Własne projekty często robię na filmie, do Sudanu zabieram zawsze Rolleiflexa SL66"\nMówi się, że jesteś dość radykalnym przeciwnikiem mocnych retuszy...\nProblem polega na tym, że z powodu dostępności fotografii cyfrowej wszyscy zaczęliśmy fotografować. Aparat ma każdy, od pięciolatka po jego dziadka. Łatwość robienia zdjęć sprzętem cyfrowym jest bardzo duża. Z kolei ja, wychowany na taśmie filmowej, musiałem się nauczyć, jak naświetlać, jak starannie wykonać dobre zdjęcie, bo często nie miałem możliwości wprowadzenia poprawek. Czasem myślę, że miałem szczęście wychować się na tradycyjnej fotografii.\nAle nie jesteś sprzętowym konserwatystą?\nNigdy nie byłem na nie. Długo nie miałem aparatu cyfrowego, bo po prostu czekałem na aparat, który sprosta moim oczekiwaniom technicznym. Teraz nie ma już właściwie znaczenia, czym pracuję, jeżeli chodzi o samą technikę, jakość obrazu. Znaczenie ma sposób pracy. Film wymaga więcej skupienia, powstaje mniej zdjęć. W cyfrówce nawet mnie jest trudno "wyłączyć" bezkarność robienia zdjęć. Powstaje ich niepotrzebnie za dużo. Staram się tak nie pracować, robić mniej zdjęć, ale lepszych.\nChciałam zapytać o Sudan. Jak tam trafiłeś?\nByłem tak zmęczony komercyjną pracą, że poczułem, że muszę znaleźć jakąś inną przestrzeń. Cała moja droga fotograficzna zaczęła się od fotografii autorskiej, dopiero potem przypadek sprawił, że zająłem się fotografią komercyjną. Lata 90. były tak intensywne, że nie miałem czasu na moją osobistą twórczość. Komercyjna fotografia wypalała mnie - a właściwie nie tyle fotografia, co otoczka, która temu towarzyszyła. Wtedy Marcin Kydryński, który wciąż jeszcze wtedy podróżował do Afryki, zaproponował, że mógłbym zabrać się na wyprawę z archeologami, których znał i pomógł mi przyłączyć się do ich wyprawy. A ponieważ mam w życiu dużo szczęścia, tym razem udało mi się trafić do kraju pozbawionego turystyki, kraju cudownych ludzi, przestrzeni. Na początku pomagałem trochę archeologom, ale głównie chłonąłem energię miejsca i ludzi. Ta wyprawa sprawiła, że zapragnąłem tam wracać, tym razem już samemu.\nZawsze staram się, by ten portret był po trosze również moim autoportretem. W formalnej i energetycznej stronie zdjęć szukam siebie\nNawet w okolicznościach wojennych?\nFotografia wojenna mnie nie interesuje, miałbym moralne obiekcje robiąc zdjęcie człowiekowi choremu czy umierającemu ze świadomością, że mogę kiedyś otrzymać za to wynagrodzenie. Mam jednak też świadomość, że również i taka fotografia jest potrzebna. Sudan medialnie kojarzony jest bardzo źle. Ja spędziłem tam prawie rok czasu i nie doświadczyłem nigdy zagrożenia. Przed podziałem Sudan był największym krajem Afryki. Zawsze, gdy tam przyjeżdżałem, trafiałem w miejsca spokojne. W Darfurze miałem szczęście pojawić się pół roku przed wybuchem konfliktu, więc chodziłem po górach samotnie, odwiedzałem wioski. Sudan uratował moje zdrowie psychiczne. Dowiedziałem się, po co zajmuję się fotografią komercyjną - właśnie po to, żeby mieć możliwość pojechania na wyprawę w swoje własne światy. Spotykałem się zawsze z przyjaznym przyjęciem. Mam tam dziś przyjaciół, którzy czekają na mnie na lotnisku, pomagają organizować wyprawy. Wiem, że na pewno chcę pojechać tam w przyszłości z moim ośmioletnim synem Frankiem.\nSyn również zaczął interesować się fotografią, tak jak Ty pasję przejąłeś po swoim ojcu.\nW moim domu rodzinnym fotografia była obecna, pomagałem tacie w wywoływaniu zdjęć, jednak przez długi czas trudno było mówić o pasji. Sam fotografią zająłem się na dobre grubo po dwudziestce. W porównaniu z dzisiejszą młodzieżą przyszło mi to bardzo późno. Frankowi zdarza się łapać za aparat, wychodzą mu już ciekawe zdjęcia, ale myślę, że nadal tkwi w pięknym stanie czystej, nieskażonej nieświadomości.\nSą przypadki, gdy ktoś chce ingerować w moją pracę, żąda zaawansowanej postprodukcji. Jeśli ktoś chce wyglądać 30 lat młodziej, wycofuję się ze współpracy\nMasz opinię fotografa dyplomaty.\nBywam wzywany do "trudnych przypadków", jak lekarz (śmiech). Wpływa na to mój charakter, ale też lata doświadczeń i szybkie tempo pracy, z którego jestem znany.\nPortret i moda nie są Twoimi jedynymi domenami. Osobiście lubię np. krajobrazy z Polski, sielsko-równinne.\nTo też jestem ja. Wiele osób zwraca uwagę, że Polska na moich fotografiach równie dobrze mogłaby być Sudanem. Te zdjęcia krajobrazowe to rodzaj mojego autoportretu. To nie jest czysta rejestracja, szukam czegoś, co jest głęboko we mnie i staram się przenieść to na zdjęcie.\nA jeżeli chodzi o plakaty dla Opery Narodowej, pracę koncepcyjną?\nDobrze znam się z Mariuszem Trelińskim, lubimy razem pracować. Mariusz jest "karabinem maszynowym", ma mnóstwo energii. Praca z nim wiele daje, wyciąga z człowieka wszystko. Przy pracy nad zdjęciami dla opery nie tyle fotografuję twarz, co zapowiadam pewien nastrój przedstawienia. Porównałbym to do pracy nad okładkami płyt, których swego czasu wiele robiłem. Miałem o wiele więcej dowolności niż w wypadku sesji dla prasy, mogłem przemycić siebie w teoretycznie komercyjnym zadaniu. Podobnie jest z plakatem.\nSudan uratował moje zdrowie psychiczne. Dowiedziałem się, po co zajmuję się fotografią komercyjną - żeby mieć możliwość pojechania na wyprawę w swoje własne światy\nPracujesz jako fotograf już ponad 21 lat. Charakter Twojej pracy zapewne zmienił się w tym czasie.\nFotografia cyfrowa zmieniła wszystko. Żeby robić zdjęcia, nie trzeba już tak wiele wiedzieć i umieć. Z jednej strony otworzył się rynek, szkoły umożliwiają rozwijanie swojego talentu. Z drugiej - aparatem cyfrowym można zrobić milion zdjęć i liczyć, że będzie wśród nich jakieś dobre, albo wysłać średniej jakości zdjęcie do prasy, bo w końcu zawsze można je wyedytować. Mamy więc w Polsce świetnych fotografów na światowym poziomie, ale też mnóstwo miałkich, którzy trochę psują rynek. Różne motywy są młodych ludzi - oprócz samego fotografowania to gwiazdy, imprezy, styl życia, w którym fotografia jest drugorzędna. Pamiętam, że kilka lat temu nastąpiło tąpnięcie, które poczułem również na sobie. Zastanawiałem się nawet, co mógłbym robić w życiu innego, bo zaczynało brakować zleceń. Ta burza już się mam nadzieję przetoczyła, bo okazało się, że nie wszystko da się zrobić łatwo, że potrzebne są pewne techniczne umiejętności.\nNiełatwo zrobić zdjęcie, które będzie się wyróżniało spośród tysięcy podobnych.\nDlatego powtarzam studentom, że trzeba szukać własnego »charakteru pisma«\nDziś uczysz młodsze pokolenia fotografów.\nI lubię to. Zawsze radzę, aby szukali własnej wrażliwości, odkrywali ją. Nie szli w ilość, wykonując tysiące zdjęć. Mój syn Franek też zrobił ostatnio 40 zdjęć, z czego 20 można by powiesić na wystawie. Trudno jest zrobić zdjęcie, które będzie się wyróżniało spośród tysięcy podobnych i na równym poziomie. Dlatego powtarzam, że trzeba szukać własnego charakteru pisma. Fotografia jest dziś trochę tym, czym kiedyś było słowo pisane. Dziś każdy potrafi pisać, ale nie każdy napisze książkę; podobnie rzecz ma się z fotografią. Polecam oglądanie, próbowanie, nawet naśladowanie we własnej manierze innych fotografów, ale jednocześnie szukanie w tym własnego elementu. Sam miałem swoich własnych mistrzów. Warto znaleźć sobie wzór, kogoś, kto skróci nam drogę nauki.\nJak długo Tobie zajęło znalezienie swojego "charakteru pisma"?\nNie jestem pewien do końca, czy już go mam, choć słyszę opinie, że ludzie otwierają gazetę i rozpoznają moje zdjęcie bez podpisu. To bardzo miłe. Przeszedłem przez różne techniki, miałem na przykład okres fascynacji Polaroidem. Jednak nie jestem osobą, która przykłada dużą wagę do technicznej strony zdjęć - wierzę, że aparat to tylko narzędzie. Nie ma znaczenia, w jakiej technice powstaje obraz tak długo, jak jest w stanie wzruszać. Moi ulubieni fotografowie to ci, których rozpoznaję po czystej fotografii, po energii, jaką dane zdjęcie ma. Ostatnio portretuję ludzi na czarnym tle. Chcę, żeby te zdjęcia były tak charakterystyczne, żeby było jasne, że robiłem je ja, a nie kto inny. Świadomość tych poszukiwań jest dla mnie bardzo ważna.\nJoanna Poremba, dla Kate&Kate. "To próba pokazania siebie jak najwierniej w komercyjnym zleceniu" fot. Jacek Poremba\nJoanna Poremba, dla Kate&Kate, fot. Jacek Poremba\n"Robert Kupisz, próba poszukiwań malarskości w obrazie fotograficznym. Zdjęcie zrobiłem korzystając wyłącznie ze światła dziennego, które w takich zdjęciach sprawdza się najlepiej" fot. Jacek Poremba\n"Jeden z moich ulubionych portretów żony. To próba malowania światłem w ten sposób, by bez postprodukcji, zbliżyć się czystym obrazem fotograficznym do dawnych portretów malarskich" fot. Jacek Poremba\nAnita Lipnica dla Malemen, fot. Jacek Poremba\nfotograf, fotografia czarno-biała, fotografia portretowa, fotografia prasowa, inspirujące zdjęcia, zdjęcia ludzi, zdjęcia portretowe, Jacek Poremba


Teraz jest 18 cze 2019, o 15:19\nRównie dobrze to ja mogę być dyszącym ogonem, bo nie jeżdżę wcale szybko. Mogę czasem się odezwać jeśli jest ktoś zainteresowany .\nWątek: Pierścień Tysiąca Jezior 2015\n11 lip 2015, o 21:36\nNie wiem czy mnie kojarzysz, bo raczej nie rzucam się w oczy :). Byłem na jednym szosowym treningu na początku kwietnia (taki niezdarny rowerzysta :P). Co do BB Touru to zastanawiałem się, ale to już bardzo poważny dystans i musiałbym solidnie się przygotować. Jeśli będzie czas i chęci to być może s...\nhttp://sejny.net/upload/images/800440e930c2f2d43b5766bddc2bd6a10c9ff954.jpg Ostatnio 4-5 lipca wziąłem udział w ultramaratonie kolarskim Pierścień tysiąca jezior (610 km non stop), którego trasa wiodła przez: Lubomino-Lidzbark Warmiński-Kętrzyn-Kruklanki-Gołdap-Wiżajny-Sejny-Augustów-Wydminy-Giżyck...\n10 lip 2015, o 17:53