Media: zmiana miejsca meczu Polaków na Euro - Goal.pl\nGoal.pl › Euro 2020 › Media: zmiana miejsca meczu Polaków na Euro\nŹródło: RFEF 10:40, 16. kwietnia 2021 Gabriel Bielecki 0\nWiele wskazuje na to, że Bilbao straci prawo do organizacji Euro. Baskowie początkowo zaakceptowali warunki UEFA, które mówiły o wpuszczeniu kibiców na stadion. We wszystkim jest jednak sporo niejasności, przez co do gry wkroczyła Sevilla.\nWirus krzyżuje plany\nGeograficzne położenie Bilbao wydawało się być idealnym miejscem do gry w piłkę w okresie letnim. Średnie temperatury w czerwcu nie przekraczają tam 25 stopni. Kilka tygodni temu poznaliśmy oficjalne stanowisko UEFA, które jasno mówiło, że miasta organizujące Euro mają zadeklarować swoją gotowość do wpuszczenia kibiców na stadiony. Początkowo zgodził się na to również Kraj Basków. Niespodziewanie do hiszpańskich mediów wyciekła informacja, że władze Bilbao pójdą na taki układ tylko wtedy, gdy 60% społeczeństwa zostanie zaszczepiona, a w lokalnych szpitalach nie będzie więcej niż 2% zajętych łóżek na intensywnej terapii z powodu koranowirusa.\nSpora zmiana temperatur\nHiszpańska Federacja Piłki Nożnej szybko wytypowała potencjalnego zastępce dla Bilbao. W konsekwencji do gry wkracza Sevilla. Andaluzja jest z kolei regionem, w którym w okresie wakacyjnym jest parno i duszno. Co ciekawe, kiedy ubiegłoroczny sezon został wstrzymany przez pandemię, właśnie tam mecze rozgrywano po godzinie 21:00, a zdarzały się przypadki, że rywalizacja startowała nawet o 22:30. Nie jest to dobry sygnał dla reprezentacji Polski. Piłkarze Paulo Sousy zmierzą się na hiszpańskiej ziemi właśnie z kadrą La Furia Roja prowadzoną przez Lusia Enrique. Oficjalne stanowisko RFEF w tej sprawie powinniśmy poznać pod koniec przyszłego tygodnia.


Zasuń: Donald Trump - klimat dla ropy i węgla? - BiznesAlert.pl\nZasuń: Donald Trump – klimat dla ropy i węgla?\n10 listopada 2016, 14:30 Energetyka\nAle USA to nie Unia Europejska. Jak to wygląda w USA? O tym piszemy w dalszej części artykułu na portalu WysokieNapiecie.pl\nAmeryka Północna COP 22 energetyka Energetyka odnawialna Energia naftowa Energia węglowa OZE porozumienie klimatyczne ropa ropa naftowa Stany Zjednoczone USA węgiel


Aktualizacja 9.13 – wprowadzenie w środę, 16 grudnia | Nowości WoT | News | World of Tanks wiadomości | Gry w czołgi online | World of Tanks\nAktualizacja 9.13 – wprowadzenie w środę, 16 grudnia\nWersja 9.13 jest już gotowa. Nowa aktualizacja zdecydowanie powinna Was zainteresować, ponieważ wprowadzamy w niej gałąź czechosłowackich czołgów, kilka dodatkowych modeli w jakości HD, a także zmiany równoważące ponad 30 pojazdów. Oto podsumowanie zmian w nowej aktualizacji:\nNowy kraj: Czechosłowacja\nPo wprowadzeniu nowej aktualizacji na pola bitew World of Tanks wytoczy się 10 nowych pojazdów nowego, ósmego już kraju w grze, czyli Czechosłowacji. Niektóre z tych pojazdów będą wyglądać znajomo, szczególnie na niższych poziomach. Jednak im wyżej, tym oryginalniej. Mamy nadzieję, że nowe pojazdy rozbiją dotychczasową hierarchię w bitwach X poziomu. Bat Chaty, to do Was mowa, miejcie się na baczności!\nJeśli chcecie dowiedzieć się więcej na temat nowych czechosłowackich czołgów, przeczytajcie artykuł na ich temat.\nOsoby zainteresowane dokładniejszymi informacjami o rozgrywce tymi pojazdami zapraszamy do przeczytania artykułów na temat czołgów Konštrukta T-34/100 i TVP T 50/51.\nNowa mapa: Pilzno\nWraz z czechosłowackim drzewem technologicznym pojawi się odpowiednia mapa. Nazywa się ona Pilzno i doskonale wpasowuje się w klimat tej aktualizacji, ponieważ jest zainspirowana prawdziwym czechosłowackim miasteczkiem. Pilzno było znane ze swojego przemysłu ciężkiego oraz licznych fabryk. Niemieccy okupanci wykorzystywali te zakłady do produkcji czołgów oraz pojazdów opancerzonych dla Wehrmachtu.\nOdzwierciedlone zostało to w krajobrazie mapy: będziecie walczyć na terenie zniszczonego kompleksu przemysłowego, wśród ruin wielkich hal, linii produkcyjnych i magazynów. To wyjątkowy teren, który zapewnia wiele możliwości taktycznych i ułatwia przypuszczanie odważnych ofensyw na drużynę przeciwnika, a także przygotowywanie zasadzek na osamotnione czołgi.\nMapa będzie dostępna w bitwach losowych oraz w trybie Rozwałka.\nW aktualizacji 9.13 wprowadzimy kolejne 26 pojazdów w jakości HD.\nW nowej wersji gry poprawiono dodatkowo warunki niektórych misji osobistych. Szczegóły poniżej.\nW nowej aktualizacji wprowadzono też zmiany w parametrach niektórych pojazdów, celem lepszego ich zrównoważenia.\nPełna lista zmian i dodatków znajduje się w dziale Aktualizacje na naszym portalu.\nBędziecie mogli eksperymentować z nowymi elementami po wdrożeniu aktualizacji. Wprowadzenie zmian będzie wymagało prac konserwacyjnych na serwerze, które będą trwały od 02:00 do 06:30 w środę, 16 grudnia.\nUWAGA: Ze względu na aktualizację na Mapie Globalnej Wojen Klanów zostaną przeprowadzone prace konserwacyjne – potrwają one od godziny 5:00 w środę,16 grudnia do godziny 5:00 w czwartek, 17 grudnia. W tym czasie mapa będzie zamrożona.\nDowódcy, czy jako pierwsi przetestujecie nową wersję?


Regały drewniane na wymiar od producenta - Sofy24.pl\nStrona główna / Meble z drewna/Regały drewniane\nRegały drewniane na wymiar od producenta\nRegały drewniane to meble zaprojektowane i wykonane w wielu różnych stylach, nawiązujących do przeszłości, do różnych miejsc i trendów z początku ubiegłego wieku. W kolekcji znaczące miejsce zajmują modele prowansalskie, stworzone w tym stylu z uwagi na jego bardzo dużą popularność wynikającą zapewne z tego specyficznego klimatu rodzinnych, przesyconych ciepłem i miłością wnętrz, których aura kryje się w subtelnych, ale prostych liniach i dekoracjach. Regały drewniane w stylu prowansalskim to zarówno modele w białej kolorystyce, jak i w nieco ciemniejszych odcieniach szarości stanowiących nawiązanie do natury i prostych barw ziemi. Wśród modeli retro znalazły się też nieco prostsze i bardziej skromne w zdobieniach modele skandynawskie i angielskie, które różnią się między sobą niewielkimi szczegółami designu, zachowując podobne elementy konstrukcyjne oparte na prostych bryłach i ostrych krawędziach. Regały drewniane w różnych stylizacjach są też odmienne pod względem wielkości. To zarówno wąskie kominki do ciasnych wnętrz oraz do wypełnienia wolnych przestrzeni w zabudowie, jak i modele szersze, doskonale prezentujące się samodzielnie i zapewniające sporo miejsca na domowe drobiazgi czy kolekcję książek.\nRegał drewniany na książki Napoli 70 cm niski\nRegał vintage Lori 5S\nRegał na książki rustykalny Lori 4S\nRegał z koszykami Spot 3K\nRegał z koszykami wiklinowymi Spot 8K\nRegał sosnowy 130 cm\nStylowe regały drewniane to meble, które swoim wyglądem niewiele różnią się od biblioteczek szczególnie, jeśli są zaprojektowane w stylu skandynawskim lub prowansalskim. Odmienność tych dwóch rodzajów mebli sprowadza się w zasadzie jedynie do ich przeznaczenia, bowiem regał drewniany to mebel doskonały do salonu, a biblioteczka lepiej sprawdzi się w gabinecie. W projektowaniu i tworzeniu tych mebli pojawia się spora dowolność pod warunkiem zachowania ogólnych zasad stylu. Różnice dotyczące organizacji wnętrza oraz parametrów i proporcji są ogromne, dzięki czemu powstają wzory całkowicie unikalne, niepowtarzalne i doskonale dopasowane do konkretnych wnętrz. Regały drewniane to zarówno meble otwarte, jak i częściowo zabudowane, uzupełnione o niewielką szafkę w dolnej części, jedną lub dwie szuflady. Takie modele są znacznie praktyczniejsze i poza miejscem na książki, bibeloty czy hobbystyczne kolekcje zapewniają też schowek na mniej atrakcyjne wizualnie rzeczy. Regał drewniany stanowi doskonały element wystroju salonu, ale też będzie bardzo praktyczny i z pewnością doceniony w pokoju dziecięcym i młodzieżowym. To doskonałe miejsce na zabawki, przybory szkolne i inne młodzieżowe akcesoria, zajmujące niewielką przestrzeń wnętrza, a oferujące w zamian wiele miejsca na półkach.\nKomentarze i opnie : Regały drewniane - Średnia 5 / 5 - Na podstawie 2 opinii i 2 komentarzy urzytkowników.


Wyzwanie: spowolnić czas - Magazyn Fundacji Polskiego Godła Promocyjnego\n76-letnia Wirginia Szmyt, najstarsza didżejka w Polsce/Fot. Jacek Łagowski/Agencja Gazeta\nMiękki fotel, włączony telewizor, druty i kłębek wełny. Zbliżający się z każdym dniem brak samodzielności, pogarszający się stan zdrowia, coraz większa samotność i apatia. Brak sensu życia. Czy tak musi wyglądać starość? Polscy seniorzy udowadniają, że upływający czas można okiełznać, a jesień życia zamienić w wiosnę.\nWirginia Szmyt ma 76 lat i jest najstarszą didżejką w Polsce. Od kilku lat z powodzeniem rozkręca imprezy międzypokoleniowe i udowadnia, że starość nie musi oznaczać wielogodzinnego, bezsensownego spędzania czasu przed telewizorem, nie musi być pokraczna i wstydliwa. Emerytura nie musi natomiast być równoznaczna ze społecznym wykluczeniem. Didżejka Wika, bo pod takim pseudonimem występuje Wirginia Szmyt, zanim została emerytką i stanęła za konsolą, pracowała jako pedagog w szkołach i ośrodkach wychowawczych. Dziś, jak sama siebie określa, jest Jankiem Muzykantem.\nJej przygoda z muzyką rozpoczęła się od organizowania imprez dla seniorów. Wielokrotne korzystanie przy tej okazji z usług in- nych didżejów zainspirowało ją do nauki. Stając za konsolą, mogła też zmniejszyć koszty organizacji wydarzeń. Wszystkiego uczyła się od młodych. To oni pokazali jej, jak miksować, puszczać dym i włączać światła. Imprezy, na których występuje, stały się dzisiaj pomostami łączącymi pokolenia.\n105-letni Stanisław Kowalski, najstarszy biegacz świata/Fot. Mikolaj Kuras/Agencja Gazeta\nAktywność didżejki Wiki na emeryturze nie jest odosobnionym przypadkiem. Kiedy Antoni Huczyński, znany szerzej jako Dziarski Dziadek, skończył 78 lat, zauważył, że częściej ulega pokusie spędzania czasu na leniwym patrzeniu w telewizor. Wizja szybkiego przemijania i nadchodzącej niesamodzielności skutecznie zmobilizowała go do zadbania o własną kondycję. Ten 93-letni dziś mężczyzna przeorganizował swoje życie w taki sposób, by nie mieć czasu na starzenie się. Regularna gimnastyka, dieta oraz ciekawość świata to obok krioterapii jego sposoby na długowieczność. Dziś Dziarski Dziadek nie wie, co oznacza nie mieć siły, by wstać rano z łóżka. Regularnie ćwiczy, aby nie stracić wypracowanej kondycji fizycznej. A tej nierzadko zazdroszczą mu młodzi ludzie, którzy – spotykając seniora biegającego w Lesie Kabackim – wielokrotnie proszą go o treningowe wskazówki.\nIdealny stan zdrowia Dziarskiego Dziadka budzi powszechny podziw. Nie ima się go ani grypa, ani angina. Senior nie pamięta też, czym jest przeziębienie. W Internecie krąży nawet anegdota, że Antoni Huczyński postanowił zrujnować ZUS. I choć wielokrotnie podkreśla, że zdrowia nie można lekceważyć, sam nie bierze żadnych leków i nie odwiedza lekarzy – nie ma bowiem takiej potrzeby. Swoją świetną kondycję wiąże ze stosowaną od lat krioterapią. Temperatura powietrza w jego domu wynosi zaledwie 14 stopni Celsjusza, a zimne prysznice czy nacieranie się śniegiem stały się już jego rytuałem. Do tego odpowiednia dieta, bogata w morskie ryby, kiszonki, owoce oraz warzywa, i recepta na idealny stan zdrowia gotowa.\nRzadko u lekarzy pojawia się także 105-letni Stanisław Kowalski, najstarszy biegacz świata, cieszący się dobrym zdrowiem i świetną kondycją fizyczną. Pochodzący ze Świdnicy senior wielokrotnie w wywiadach podkreśla, że w życiowym biegu po długowieczność kluczowy jest spokój i brak stresu (choć sam przeżył dwie wojny). Nigdy zawodowo nie zajmował się sportem, nawet amatorsko nie poświęcił się żadnej dyscyplinie. Jego jedyną stałą fizyczną aktywnością było pokonywanie pieszo lub rowerem drogi do pracy. Dystans ten liczył ponad 10 kilometrów!\nDziś Stanisław Kowalski regularnie ćwiczy. Biega, zdobywa kolejne nagrody, sięga po kolejne tytuły. Podczas 10. Halowych Lekkoatletycznych Mistrzostw Europy Weteranów w Toruniu przebiegł dystans 60 metrów w 20 sekund, zdobywając złoty medal. W 2014 r. został mistrzem świata w biegu na 100 metrów, pokonując je w 34 sekundy. W tym roku podczas Wrocławskiej Olimpiady Młodzieży na tym samym dystansie próbował pobić rekord świata. I choć planu nie zrealizował, to uzyskał imponujący wynik – 32,79 sekundy. Wciąż ma jednak apetyt na więcej. Uważa, że trzeba stawiać sobie wymagania.\n69-letni Aleksander Doba, Podróżnik Roku 2015/Fot. Waldemar Gorlewski/Agencja Gazeta\nWysoko poprzeczkę stawia sobie także 69-letni Aleksander Doba, Podróżnik Roku 2015. Między 5 października 2013 r. a 17 kwietnia 2014 r. samotnie przepłynął kajakiem Ocean Atlantycki w najszerszym miejscu. Pływający od 30 lat senior z roku na rok realizował kolejne cele, podejmował coraz trudniejsze wyzwania. W ciągu 13 dni przepłynął Polskę po przekątnej z Przemyśla do Świnoujścia, jako pierwszy w historii kajakarz przepłynął całą Wisłę oraz cały odcinek morskiej granicy Polski. W 1999 r. samotnie opłynął Bałtyk (w ciągu 80 dni), a w 2009 r. – Bajkał. Już dwa razy przepłynął Atlantyk. Podczas pierwszej wyprawy – z Afryki do Ameryki Południowej – przetrwał 50 tropikalnych burz. Druga z nich, z Europy do Ameryki Północnej, przyniosła kilka sztormów i 40 dób walki o wyrwanie się z wiatrowej pułapki w Trójkącie Bermudzkim. Młode serce i duch oraz niesłabnąca energia towarzyszą Dobie podczas planowania następnych wypraw. Tym razem kajak wypłynie 14 maja 2016 r. z Nowego Jorku do Portugalii. Poprzeczka znów zawieszona jest wysoko – trudniejsza trasa, zimniejsze wody, większa liczba możliwych sztormów. Ale kto zabroni seniorowi czerpać z życia pełnymi garściami?\nKolejne plany snuje także didżejka Wika. Regularnie rozkręca imprezy, jest pomysłodawczynią Parady Seniorów, ale to nadal nie wszystko. W najbliższym czasie ma zamiar założyć partię! Z roku na rok polscy seniorzy są coraz aktywniejsi. Wychodzą poza prozaiczną codzienność, przekraczają bezpieczną granicę swojej rodziny. Zaczynają udzielać się społecznie, szukają nowych znajomości. Ta wciąż rosnąca grupa wiekowa potrzebuje bowiem dziś szczególnej uwagi. Polscy seniorzy coraz częściej chcą pozostać aktywni, chcą działać, realizować swoje młodzieńcze marzenia, uczyć się rzeczy, na które wcześniej nie mieli czasu. Emerytura to nie wyrok, ale okazja do podejmowania nowych wyzwań.\nTak też uważa Krystyna Lewkowicz, której pomysłowości i wytrwałości zawdzięczamy jeden z najlepszych dziś uniwersytetów trzeciego wieku w Polsce. UTW przy SGH w ciągu trzech pierwszych lat swojej działalności zdobył kilka nagród – grantów za autorskie projekty zajęć: ruchowych, artystycznych, komputerowych czy językowych.\nWciąż rosnąca popularność uniwersytetów trzeciego wieku w Polsce dowodzi, że polscy seniorzy są świadomi, jak ważna jest sprawność intelektualna w ich dalszym życiu. Antoni Huczyński część swojego czasu poświęca właśnie na poszerzanie horyzontów myślowych. Wśród jego zainteresowań znalazła się nawet fizyka kwantowa. Nie chodzi jednak o eksplorowanie najtrudniejszych dziedzin nauki, ale o podtrzymywanie poznawczej dociekliwości, naturalnej ciekawości. W tym niezastąpiony okazać się może kontakt z młodszymi pokoleniami. To wnuczęta często wprowadzają swoich dziadków w świat, który dla nich samych jest naturalny, a seniorom nierzadko wydaje się obcy i przerażający.\nCoraz więcej polskich emerytów posiada w swoich domach sprzęt elektroniczny. Coraz więcej babć i dziadków spotkamy w Internecie i na portalach społecznościowych. Wirtualna rzeczywistość nie jest obca didżejce Wice. Sama przyznaje, że dużo czasu spędza na popularnym Facebooku. Dziarski Dziadek króluje natomiast na YouTubie. Filmiki, w których dzieli się ze swoimi subskrybentami sposobem na długowieczność, zapewniły mu rozpoznawalność. Dziś jest jednym z najpopularniejszych polskich youtuberów.\nPorażająca energia i chęć życia, niesłabnąca ciekawość świata i otwartość na niego sprawiają, że współczesny senior coraz częściej wychodzi z domu. Dziś emerytów spotkamy nie tylko w kościele, ale i na parkiecie, bez kompleksów wchodzą na bieżnię i biją biegowe rekordy, przepływają oceany lub działają społecznie. Polscy seniorzy udowadniają, że to nie wiek jest barierą, ale stereotypy dotyczące starzenia się. Młodszym pokoleniom pokazują, że marzenia nie idą na emeryturę.\nAnna Siedlińska (Tatarewicz)3/2015SeniorzyAntoni HuczyńskiDziarski DziadekAktywność FizycznaWirginia SzmytStanisław KowalskiAleksander DobaKrystyna LewkowiczDJ Wika\nI kto tu jest stary?!\nPonad 75 proc. brytyjskiego i amerykańskiego bogactwa jest obecnie własnością osób powyżej 65. roku życia, przy czym większość z nich to kobiety.\nSchyłek życia powinien być pogodny\nZ Markiem Kondratem o urokach życia rozmawia Adam Mikołajczyk.


FISCHER RC4 CURV 115 VACUUM Walk WS - Ekspert-Sport Narty - Rowery - Bielsko\nStrona główna / Zima / Buty narciarskie / Buty narciarskie race / Fischer / FISCHER RC4 CURV 115 VACUUM Walk WS\nRC4 CURV 115 PODCIŚNIENIE to niezwykle wydajne ale z idealnym dopasowaniem do stóp o standardowej szerokości. Uformowana termicznie wyściółka Primaloft 3D zapewnia ciepło i pewne trzymanie pięty; jest również formowalna, co poprawi komfort i wydajność. Język można wyjąć i zeszlifować, aby lepiej dopasować się do kształtu części ciała nogi lub podbicia. GripWalk zwiększa bezpieczeństwo, komfort i wygodę.\nilość FISCHER RC4 CURV 115 VACUUM Walk WS\nKategorie: Buty narciarskie damskie, Buty narciarskie race, Fischer Product ID: 10697


Triki pomocne przy zasypianiu | NetMama.pl\nTriki pomocne przy zasypianiu\nWieczorne zasypianie nie należy najczęściej do ulubionych czynności dzieci. Wieczornemu zasypianiu często towarzyszy płacz i marudzenie. Jakie rytuały i sposoby sprawdziły się u was przy zasypianiu? Czy pomagało zaśpiewanie kołysanki, przeczytanie książeczki, przytulenie, pogłaskanie, noszenie? Napiszcie jaka jest u was procedura wieczornego usypiania dziecka.\nMoim jedynym trikiem przy zasypianiu póki co jest butla mleka:))\nciepłe mleczko na dobranoc i nieodzownie kocyk który Kuba dostał od tatusia zaraz po urodzeniu.bez kocyka ani rusz :)\nJestem przeciwniczką butelek, pieluch kocyków- jako wspomagaczy. Czytam książki przed snem , układam, całuję , troszkę posiedzę przy nim i zasypia.\nMaks nigdy nie płakał czy marudził gdy mial się kłasc do łóżeczka godz 19 pora kąpieli,po 20 Maksi już słodko śpikał wystarczyło że go chwilkę potrzymałam za rączkę.Dziś mój maluch ma 6lat i chodzi się myc o tej samej porze co kiedyś i o tej samej porze kładzie się spac ale za rączke juz go nie trzymam:)) teraz to bajki czytamy o smokach,trolach,wrózkach Maks uwielbia czary i bajkowe stworki\nTeraz juz jest ok, ale kiedys był płacz jak tylko miała isc spac. Teraz mowie ze idziemy sie połozyc, chwile pomruczy ze nie chce ale połozy sie, wyłączam wszystko i chwila moment i spi.\nKładę do łóżka,całujemy wszystkie miśki,na koniec buziak od mamy,potem chwilę czytam i zasypia.\nnie noszę....kładę się koło niej wypija kaszkę napije się herbatki...układamy misie i lale do snu...ja również udaję że śpię po 30min.Mała Lula:)\nsen syna leży po stronie taty .... tata czyta bajki , leci projektor , mleczko no i lampka włączona o i cały rytuał .....\nu nas leci cicho radio,zgaszony telewizor i światło...\nMam trójkę: 18m-cy 4 i 6 lat mąż pracuje daleko w domu jest gościnnie. Usypianie hmm marzę żeby to przejść bezboleśnie. Małą od najmłodszych lat karmiłam o tych samych porach butla godz 19.30 łóżeczko, smok, wychodzę mała zasypia sama. Chłopaki 19.30 zaczynamy mycie prysznic bach bach. I tu jest różnie. Ale sprawdza się nocna lampka koniecznie bajeczka czytamy, sami wybierają jaką (przysłowiowe 20min jak gruba) jak "przynudzam" to zasypiają. Jak nie zasną to puszczam bajeczki/słuchowiska CD często kupuję nowe żeby się nie znudziły są w MediaMarkt - Działa!!!!! Polecam!!!!


Wrz 14, 2014\tLagnapis 2493razy\nOstry Paraliż pszczół - Acute bee paralysis virus – ABPV lub APV\nWirus APV został odkryty przypadkowo podczas badań nad HBPV (chroniczny paraliż pszcół). Obecnie choroba ta występuje na całym świecie a jej dokładne rozpoznanie maożliwe jest poprzez badania laboratoryjne martwych pszczół. Wirus ten rozwija się bezobjawowo i ujawnia się zazwyczaj dopiero podczas silnego porażenia rodziny nosemozą bądz warrozą. Wirus ualtywnia się z powodu osłabienia rodziny przez wytrucie pszczół jak również tworzenie odkłądów przez pszczelarza i wychodzenie rójki.\nChorobę tą można zaobsserwować najczęsciej wiosną i pod koniec lata, wtedy to pszczoły te są wypędzane z ula i pełzają przed wylotkiem na skutek utraty możliwości lotu. Podobnie jak przy chronicznym paraliżu pszczół pszczoły tracą owłosienie i są czarne, lecz nie mogą one pobierać pokarmu i wydzielają nieprzyjemny zapach. Jest to jeden z czynników po którym możemy rozpoznać tą chorobę. Kolejnym czynnikiem który możemy zaobserwować przy APBV w jego ostatnie fazie to pszczoły z wysuniętym języcznikem, jakby proszące o pokarm. Pszczoły giną po około 2 dniach od wystapienia pierwszych objawów.\nGłównym sposobem jej zapobiegania jest zapewnienie pszczołą dobrych warunków bytowych, ocieplenie gniazda i podkarmienie rodziny. Zalecana jest również wymiana matki.\nOstatnio zmieniany środa, 29 kwiecień 2015 19:43\nWięcej w tej kategorii: « Biowar 500


Kuchnia meksykańska w czterech odsłonach (KONKURS) - Biokurier.pl - Portal o produktach ekologicznych - przepisy kulinarne\nStrona główna Jedzenie Kuchnia meksykańska w czterech odsłonach (KONKURS)\nKuchnia meksykańska kojarzy się z kukurydzą, fasolą oraz ostrą papryczką chilli. I słusznie, bo jej smak jest wyrazisty i pełen pikantnych smaków. Zapraszamy po kulinarną wędrówkę po Meksyku.\nPotrawy rodem z Meksyku znaleźć można w niemal każdym zakątku świata. Modyfikowane na różne sposoby, atrakcyjne dla oka, są chętnie wybierane przez ludzi lubiących wyraziste i pełne kolorów potrawy. Taka jest właśnie meksykańska kuchnia. Opiera się na tradycji, i to w prastarej formie. W 2010 r. została wpisana na listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego (UNESCO). Od wieków jej podstawowym składnikiem jest kukurydza. Przed wiekami przypisywano jej wręcz ludzkie uczucia. Traktowano z szacunkiem i czcią. Majowie wierzyli bowiem, że człowiek uformowany został przez bogów z ich krwi i masy kukurydzianej.\nKukurydza a kuchnia meksykańska\nDo dzisiaj kukurydza uprawiana jest w Meksyku powszechnie. Popularna jest jej zwłaszcza niebieska odmiana. Ma słodki, lekko orzechowy smak i jest stałym elementem kuchni Indian z plemienia Hopi. To im zresztą zawdzięcza jedną ze swoich nazw: Hopi Corn. Za jej kolor odpowiadają antyoksydanty, czyli związki bioaktywne, do których należą związki fenolowe, flawonoidy oraz antocyjany. Już od dłuższego czasu mówi się o ich prozdrowotnych właściwościach. Wykazują działanie przeciwzapalne. Chronią przed nowotworami, chorobami sercowo-naczyniowymi i spowalniają procesy starzenia się organizmu. W niebieskiej kukurydzy znaleźć też możemy dobrze przyswajalne witaminy i minerały. Co ciekawe, jest w niej więcej białka, żelaza i cynku niż w żółtych odmianach.\nWśród powszechnie stosowanych w kuchni meksykańskiej składników wyróżnia się też fasolę, paprykę (słodką i ostrą). Dzięki niej znamy też awokado, bataty i dynię.\nA które z potraw są kulinarną wizytówką Meksyku?\nTo chyba najbardziej znany na świecie placek. Przygotowuje się go z mąki kukurydzianej, rzadziej pszennej oraz wody. Najlepiej smakują na świeżo, bo gdy wystygną mają konsystencję gumy. Tradycyjnie smażono ją na rozgrzanych kamieniach, niestety dzisiaj produkowana jest na masową skalę z dodatkiem wielu zbędnych składników konserwujących.\nTortilla pełni rolę pieczywa, ale też jest bazą do wielu różnych potraw. Można ją zapiekać, grillować oraz serwować z różnymi dodatkami, najczęściej słonymi, choć i te w wersji słodkiej mają coraz większe grono zwolenników.\nW Meksyku, kraju stosunkowo ubogim, tortilla do dziś jest jedną z najpopularniejszych potraw. Wykorzystuje się ją nawet jako dodatek o zupy. Ma neutralny smak, więc farsz do tych placów przygotować można niemal ze wszystkiego. Najczęściej jednak są to warzywa i mięso z dodatkiem ostrego sosu. Najpopularniejszą potrawą z dodatkiem tortilli jest burrito.\nTo tradycyjna potrawa w Ciudad Juárez, mieście położonym na północy meksykańskiego stanu Chihuahua. To właśnie tam, w czasach rewolucji meksykańskiej (1910-1921), według legendy sprzedawał je Juan Mendez. Na ulicy oferował ludziom tacos, ale by nie stygło, owijał je w duże tortille. Tak przygotowaną potrawą szybko trafił w gusta mieszkańców miasta i okolicznych miejscowości.\nOryginalne burrito był małe i cienkie, a w jej wnętrzu kryło się niewiele składników, m.in. fasola i mięso.\nDzisiaj burrito znane jest też w Stanach Zjednoczonych, gdzie również cieszy się dużą popularnością. Jest ono jednak znacznie większe i bogatsze w składniki niż jej tradycyjna wersja. Znajdziemy tam m.in. sałatę, ser oraz sos.\nKuchni meksykańskiej świat zawdzięcza awokado. I to właśnie ten owoc stanowi bazę sosu guacamole, niezwykle pożywnego, smacznego i zdrowego. Jest idealnym dodatkiem do kanapek i placków tortilla, burrito oraz tacos. To też smaczny dodatek do nachos.\nPodstawą guacamole jest dojrzałe awokado. Znawcy tematu podpowiadają, że najlepszą jego odmianą jest Fuerte lub Hass, gdyż ich miąższ jest delikatny i maślany w smaku. Rozciera się je z odrobiną limonki i soli. Przepis na przestrzeni lat był jednak wielokrotnie modyfikowany. Do zielonego owocu dodawano drobno posiekaną czerwoną cebulkę, pomidory, paprykę oraz wyraziste w smaku przyprawy: chilli, kolendrę, czosnek, pieprz.\nChilli con carne to niezwykle pożywana potrawa, dzisiaj przez wiele amerykańskich barach serwowana jako fast food. Jej główne składniki to drobno posiekane mięso (w polskiej wersji mięso mielone), fasola, kukurydza oraz pomidory. Danie przyprawia się obficie czosnkiem, pieprzem oraz kminem rzymskim.\nPotrawa jest nie tylko smaczna, ale dzięki składnikom, również kolorowa. Można ją jeść solo, ale też z tortillą, ryżem, rzadziej makaronem.\nCiekawa jest też historia pierwszego przepisu na chilli con carne. Legenda głosi, że pochodzi on od zakonnicy Marii z Agredy. Miała ona w swoich wizjach podróżować w celu szerzenia chrześcijaństwa wśród Indian. W czasie jednej z takich duchowych wędrówek otrzymała przepis na to meksykańskie danie.\nKuchnia meksykańska jest otwarta na świat. W wielu krajach tradycyjne potrawy z Meksyku serwowane są w tradycyjnych oraz nieco zmodyfikowanych wersjach. Zawsze jednak znaleźć w nich można podstawowe składniki oraz całe mnóstwo przypraw.\nKONKURS Z BLUECORN ROZSTRZYGNIĘTY\nSerdecznie dziękujemy za liczny udział w zabawie. Okazuje się, że Wasze pomysły na niebieskie potrawy to m.in.: nachos, zupa z kukurydzy, budyń, twarożek, sałatka, chleb, bułki i wiele, wiele innych. Jeszcze raz dziękujemy!\nSpośród wszystkich odpowiedzi wybraliśmy 5. Nagrody powędrują do: Aleksandry, Anny, Anny, Alicji i Agi. Ze zwyciężczyniami skontaktujemy się drogą e-mailową.\n4 szt Popcorn z niebieskiej kukurydzy z olejem kokosowym\n4 szt Piramidki bluecorn\n4 szt Piramidki gryczane\n4 szt Piramidki kukurydziane\n4 szt Piramidki z czarnuszką\nZestaw nagród od BlueCorn\n2. Konkurs polega na udzieleniu odpowiedzi pytania zaprezentowane pod artykułem Kuchnia Meksykańska w 4 odsłonach, dostępnym na biokurier.pl w termnie do 20.08.2018\n3. Nagrodzone zostaną osoby, które udzielą prawidłowej odpowiedzi na pytania nr 1 i 2 oraz najciekawszej odpowiedzi na otwarte pytanie nr 3.\n4. Warunkiem udziału w konkursie jest przesłanie odpowiedzi na adres e-mailowy: konkursy@biokurier.pl. Przesyłając zgłoszenie nadawca zgadza się na przetwarzanie danych osobowych przez Eko Media Karol Przybylak w celach związanych z realizacją konkursu. Polityka prywatności Eko Media Karol Przybylak dostępna jest pod adresem: http://www.wydawnictwogaj.pl/strona/polityka-prywatnosci\n5 pakietów po 20szt zdrowych, bezglutenowych przekąsek marki popcrop /bluecorn (a w tym):\nIch fundatorem jest wlaściciel marki PopCrop i Bluecorn – JETTING SYSTEMS\nul. Chylońska 26 81-064 Gdynia NIP: 958-130-15-86\n5. Przesłanie odpowiedzi oznacza akceptację regulaminu oraz na przetwarzanie nadesłanych danych osobowych na potrzeby realizacji konkursu oraz akceptację naszej polityki prywatności dostępnej na http://www.wydawnictwogaj.pl/strona/polityka-prywatnosci .\n11. Lista zwycięzców opublikowana zostanie 21.08.2018 na portalu biokurier.pl\nPoprzedni artykułLogo FAIRTRADE na palestyńskiej żywności wytwarzanej przy wsparciu Polskiego Centrum Pomocy Międzynarodowej\nNastępny artykułV Ogólnopolskie Targi Dobrego Jedzenia i Życia. Czego spodziewać się podczas tegorocznej edycji?


Football Academy UK: kim jesteśmy?\n28.08.2015, 10:54 Aktualności\nFootball Academy United Kingdom (FAUK) to sieć szkółek piłkarskich dla dzieci w wieku od 4 do 12 lat, działająca na terenie Wielkiej Brytanii.\nRozwijana od 2014 roku, Football Academy UK jest skierowana do żyjącej na Wyspach Polonii. Działalność FAUK została oparta na tych samych wzorcach organizacyjnych i szkoleniowych co sieci szkółek piłkarskich Football Academy w Polsce, realizowanych przez zamieszkujących Wielką Brytanię polskich managerów i trenerów.\nPodobnie jak w Polsce, FAUK szkoli dzieci w wieku od 4 do 12 lat, niezależnie od płci i umiejętności. Każdy ośrodek FAUK stwarza młodym zawodnikom i zawodniczkom możliwość uczestnictwa w treningach piłkarskich w gronie rówieśników i przyjaciół mówiących po polsku, a rodzicom okazję do integracji w lokalnym polskim środowisku.\n- Działalność Football Academy na Wyspach Brytyjskich rozpoczęła się od zagospodarowania rejonu Manchesteru - opowiada prezes Fundacji Football Academy Group, Radosław Soperczak. - Jak się szybko okazało, popularność marki wśród angielskiej Polonii była tak duża, że w krótkim czasie otworzyliśmy kolejne oddziały w środkowej części kraju, a także Londynie i jego okolicach. Na angielskim rynku zdobywamy niezbędne doświadczenie, ale o skali rozwoju naszego projektu niech świadczy fakt, iż już jesteśmy największą siecią szkółek piłkarskich dla Polonii w Wielkiej Brytanii i skupiamy największą liczbę polskich dzieci.\nFAUK nie zamyka się na zawodników i zawodniczki innych narodowości. Do szkółki można również zapisać dzieci pochodzenia innego niż polskie. Wszystkie zajęcia są jednak prowadzonew języku polskim, z ewentualnymi wytłumaczeniami i podpowiedziami w języku angielskim.\nOśrodki FAUK działają zarówno w północnej, środkowej, jak i południowej części Anglii. Regularnie otwierane są kolejne szkółki. Poza treningami, odbywają się cykliczne turnieje mające na celu z jednej strony integrację, a z drugiej sportową rywalizację pomiędzy poszczególnymi ośrodkami FAUK.\nTURNIEJ: Mleczko Delikatesy Summer Cup 2015\nPROJEKT: Football Academy


Recenzja "IV RP Snów"\nIV RP Snów, reż. Dawid Żakowski, Stowarzyszenie Sztuka Nowa\nZ czego zbudowany jest człowiek? Krew z krwi, kość z kości, a reszta z prochu lub gliny wymieszanej z wodą. Opcjonalnie z atomów. Troje performerów w IV RP Snów to bez wątpienia ludzie, ale jakby z innej, dziwnej ulepieni substancji. Powleczeni obcisłymi kombinezonami jak drugą skórą, zdają się płynni. W niedookreślonych istniejący granicach. Zwłaszcza w scenach, gdy pulsuje czerwony stroboskop i wszystko zaczyna drżeć w rytm bitów Kasai. Wyglądają wtedy, jakby byli z drobniutkich, wrzących pikseli. Z takich samych jak obraz Matki Boskiej, który zmieścił się w jednym z opowiadanych snów. Nowe przedstawienie w reżyserii Dawida Żakowskiego i choreografii Wojciecha Grudzińskiego jest jednak czymś więcej niż spektaklem o snach. Ono samo jest we śnie.\nTreść snów przytaczają głosy z offu i performerzy na żywo. Wyśniono je na wcześniejszych etapach projektu, który obejmował tworzenie (powstających w grupach) matryc snów. Są to poetyckie i krwiste historie. Ułożone z kształtów znajomych i niezwykłych jednocześnie – jak żebra tancerzy, które niekiedy odkształcają się w materii kostiumów. Intrygujące jest to rozbicie na to, co jednostkowe, i to, co statystyczne. Każda opowieść posiada swojego autora, jest hermetyczna i niezwykła, bo osobista. Jednocześnie odległa i zapośredniczona. Nie zobaczymy cudzego snu, nieważne jak dokładnie zostanie opowiedziany i jak sugestywnie zatańczony. Uwaga gubi się więc w kolejnych warstwach dziwnych obrazów niesionych przez słowa. Zdecydowana większość oscyluje w koszmarnej zgoła poetyce. Są więc martwe, sine dzieci, jest też rzeka, która porywa ziemię. Wszystko to w dawnej sali gimnastycznej, na której podłodze znać linie boiska. Skąpana w ciemnych światłach zamienia się w scenografię jak z amerykańskich horrorów. Statystyka pojawia się w chwilach, gdy to nie jednostka opowiada, a „matryca mówi”. Okazuje się wtedy, że w jej ramach kilkadziesiąt razy pojawiły się drzwi, równie często dzieci, zaś ledwie dwa razy C. G. Jung. Dobre i tyle, od Junga bowiem nie uciekniemy. Wszak kolektywne śnienie jest próbą zejścia w nieświadomość dzisiejszej Polski.\nI jest to rzeczywiście zstąpienie w mit. Borys Jaźnicki w groteskowej pozie, którą można odczytać jako zombie ze wspomnianego horroru albo potępioną duszę z barokowego malowidła, staje oniemiały przed Michałem Tokarskim. Performer siedzi i nie spuszczając wzroku z Jaźnickiego, liże rękę, którą następnie głaszcze się po głowie. Znamy ten ruch. I już wiemy z kim mamy do czynienia. Zagadki, które stawia ten Sfinks pozostają nieme, ale ich rozwiązanie jest głośne i żywiołowe. Jaźnicki zrywa się i w krótkiej choreografii ustanawia wyraźny rytm, jak schody do kolejnych światów. Równie zresztą tajemniczych, co te oglądane przed chwilą.\nGubiłem się w nich po wielokroć, choć przedstawienie nie jest długie (trwa około godziny). Zupełnie mi to jednak nie przeszkadzało. Jak bowiem dowodzą specjaliści – śnialnia jest labiryntem. Co za drzwiami, co za rogiem? Tokarski wsparty na pięściach, przemierza scenę rozkołysany. Przypomina po trosze goryla, po trosze jakieś nieznane prehistoryczne zwierzę. Inne niedookreślone zwierzęce kształty tworzyli tancerze wspólnie, przyłączając ciało do ciała, likwidując granice. Kobiecy głos z offu śpiewa Cry Me a River. Ewelina Sobieraj tańczy przed Jaźnickim, który w wystudiowanej pozie oparł się, a właściwie przysiadł na Tokarskim. Zaraz zamienią się miejscami i to Sobieraj usiądzie, ale jeszcze nie teraz. Jeszcze tańczy. Tak ekspresyjnie, że aż chorobliwie. Długie włosy opadają jej na twarz – traci indywidualne rysy i staje się po prostu Kobietą. Żadna figura nie mogła być wyraźniejsza, jeśli mówimy o Polsce ostatniego czasu (IV RP Snów powstawała od 2020 roku, jednym z jej etapów była grudniowa premiera online – znacząco różniąca się od opisywanej tu wersji).\nCo jakiś czas powracała pozycja porodu. W jednej ze scen towarzyszyły jej krzyki. Ale w choreografii nie odnajdywałem dzieci. Co się w takim razie rodziło? Kolejne sny? A może niczego te bóle i skurcze nie przyniosły? Może z rodzicielstwa, z figury Matki – zostają w dzisiejszej Polsce tylko bóle i skurcze? Można to oczywiście czytać jako odbicie niedawnych protestów kobiet sprzeciwiających się zaostrzeniu przepisów antyaborcyjnych. Ale może być też tak, że zarówno protesty, jak i jałowe porody, wskazują na problem dużo głębszy. Jaki? Kolejna zagadka do rozwikłania. Kto wie, czy nie zależy od niej los jakichś Teb. Trop to jeszcze ciekawszy, jeśli przypomnieć sobie, jak tłumaczył historię Edypa Robert Graves. W Mitach greckich pisał, że Sfinks był boginią. Jej pokonanie otworzyło wrota miasta przed najeźdźcami niosącymi patriarchat. Byliby więc performerzy bez względu na swą płeć odbiciem Kobiety, bogini, archetypu – wspomnianymi już pikselami, które układają się w jej kolejne wizerunki.\nSpójrzmy w inny załom labiryntu. Tancerze stają w trójkącie i oszczędnymi ruchami zwiększają napięcie. Mężczyźni zbliżają się do kobiety. Kategorie płci odzyskują znaczenie. Zagrożenie jest oczywiste, dlatego tak mocno działa nieuchwytna zmiana napięcia. Po chwili nie wiadomo, kto tu komu zagraża i w jakiej konfiguracji. Wszystko jest płynne – jak rzeka, o której mówi Jaźnicki, opowiadając ostatni sen. Snując go, wyprowadza widzów z ciemnej sali, szkolnym korytarzem prowadzi do mniejszego pomieszczenia, gdzie układa się na podłodze razem z pozostałą dwójką performerów i… zasypia?\nWiadomo, że nie tak naprawdę, przecież to teatr. Poza tym, czy można zasnąć, skoro już się śpi? IV RP Snów nie kończy pobudka owacji i oklasków. Zagadek nie wieńczą rozwiązania. A wyjście z budynku przy ulicy Emilii Plater nie jest tym wyjściem, którego szukaliśmy. Czy się tym martwić, czy się z tego cieszyć, to zależy od tego, jak pojmiemy śnienie Polski. Czy podług Wyspiańskiego chocholego tańca, czy też – idąc za Jungiem – dostrzeżemy w tym, co oniryczne, szansę spotkania z głębszymi pokładami rzeczywistości, które na jawie pozostają z reguły niedostępne, o ile nie mamy specjalnych predyspozycji. Miewają je nie tylko wybrańcy obdarzeni darem wieszczenia bądź zdolnościami mediumicznymi, ale niekiedy także artyści. Żakowski w swoich spektaklach skutecznie przybliża widza do tych zasłoniętych światów. Interesują go śmierć i szaleństwo. Podobnie czynili również ci artyści, którzy nie bali się sięgać tam, daleko: Niżyński, Grotowski. To wszystko znajduje swoje przedłużenie w IV RP Snów, która jest jak zaproszenie do wspólnoty śniących. Czy się z tego snu należy budzić i po co? To wcale nie jest oczywiste. Wszak to właśnie we śnie Edyp usłyszał rozwiązanie zagadki Sfinksa. Czy jest sens śnić w odwrotnym celu? Po to by Sfinksa ocalić?\nobsada: Ewelina Sobieraj, Borys Jaźnicki, Michał Tokarski\ngaleria zdjęć IV RP Snów, reż. Dawid Żakowski, Stowarzyszenie Sztuka Nowa ZOBACZ WIĘCEJ\nWojciech Grudziński, Stowarzyszenie Sztuka Nowa, Dawid Żakowski, Kasai,


Na świątecznym jarmarku zapachniało lasem — Lasy Państwowe\nNa świątecznym jarmarku zapachniało lasem\nNa świątecznym jarmarku zapachniało lasem Już po raz drugi przed Stadionem Narodowym ruszył Warszawski Jarmark Świąteczny. Pachnące lasem stoisko edukacyjne przygotował także Leśny Kompleks Promocyjny „Lasy Warszawskie”. https://www.lasy.gov.pl/pl/informacje/aktualnosci/warszawski-jarmark-swiateczny-pachnial-lasem https://www.lasy.gov.pl/pl/informacje/aktualnosci/warszawski-jarmark-swiateczny-pachnial-lasem/@@download/image/Leśne miasteczko, fot. Magdalena Stępińska01.jpg\nJuż po raz drugi przed Stadionem Narodowym ruszył Warszawski Jarmark Świąteczny. Pachnące lasem stoisko edukacyjne przygotował także Leśny Kompleks Promocyjny „Lasy Warszawskie”.\nW ostatnią sobotę 28 listopada warszawiaków choinkami i świątecznymi lampkami przyciągnęło świąteczne miasteczko. Leśnicy z czterech podwarszawskich nadleśnictw: Celestynów, Chojnów, Drewnica i Jabłonna postarali się, by mieszkańcy stolicy poczuli się jak na zimowej wyprawie do lasu.\nPrzed bramą Stadionu Narodowego ustawili stoły, przy których zwiedzający mogli wykonać świąteczne stroiki według własnego pomysłu, korzystając ze specjalnie przygotowanych przez leśników elementów. Z gałązek żarnowca, borówki, świerkowych szyszek, owoców dzikiej róży, cetyny i łańcuchów powstawały prawdziwe dzieła sztuki.\nKto chciał mógł spróbować swoich sił przy cięciu piłą moja-twoja, albo wziąć udział w konkursie dla smakoszy, czyli rozpoznawania smaków owoców leśnych.\nSpecjalnie ze szkółki w Jabłonnej leśnicy przywieźli świerki. Drzewka cieszyły się dużym zainteresowaniem odwiedzających i zachęcały do dyskusji o wyborze drzewka bożonarodzeniowego. Leśnicy służyli swoją wiedzą i odpowiadali na wszelkie pytania, co do gęstości, trwałości a nawet zapachu poszczególnych gatunków drzew iglastych. Leśnicy gorąco polecali polskie gatunki, czyli świerk, sosnę i jodłę.\nJuż niedługo sprzedaż choinek rozpocznie się wybranych nadleśnictwach, szkółkach leśnych oraz komercyjnych stoiskach prywatnych przedsiębiorców. W czasie wyboru drzewka, warto pamiętać o zaletach naturalnej choinki.\nWarszawski Jarmark Świąteczny jest wzorowany na wiedeńskich jarmarkach. Warszawiacy oraz odwiedzających stolicę w tym przedświątecznym okresie mogą skosztować rozmaitych przysmaków czy też kupić oryginalny prezent pod choinkę.\nWarszawski jarmark ruszył w ramach Zimowego Narodowego, czyli sportowych atrakcji dla miłośników aktywnie spędzanego czasu.


Reprezentant Polski zdrowy. Pokonał koronawirusa! - Euro 2020\nReprezentant Polski zdrowy. Pokonał koronawirusa!\nadmin 9 kwietnia, 2020 2 min read\nKoronawirus szaleje od dawna we Włoszech. Epidemia nie oszczędziła także piłkarzy Serie A. W Sampdorii Genua zakażeniu uległo kilku piłkarzy, w tym reprezentant Polski Bartosz Bereszyński. Obrońca jest już jednak zdrowy!\nW marcu zawieszono rozgrywki wielu ligi piłki nożnej na świecie. W tym gronie oczywiście była Serie A, bo Włochy zostały mocno dotknięte przed epidemię koronawirusa. Szybko także pojawiły się pierwsze przypadki zakażenia wśród zawodników. Aż osiem przypadków wykryto w klubie z Geniu. Manolo Gabbiadini, Albin Ekdal, Omar Colley, Morten Thorsby, Antinino La Gumina, Fabio Depaoli i Edgar Barreto – to lista zawodników Sampdorii, u których wyniki testu okazały się pozytywne. Listę tą uzupełniał Bartosz Bereszyński. We włoskim klubie gra także inny reprezentant Polski – Karol Linetty. Badania w jego przypadku nie wykazały obecności wirusa. Wszystko zaczęło się od Gabbiadiniego, a reszta zawodników musiała czekać na swoje wyniki. Bereszyński w wywiadach opowiadał, że to był właśnie najgorszy czas.\nPiłkarz Serie A czuje się dobrze\nSam koronawirus? Piłkarz zapewne dzięki temu, że jest w sile wieku i jest profesjonalnym sportowcem, chorobę przeszedł bardzo łagodnie. – Jeszcze trochę kaszlę i mam lekką chrypę, ale czuję się nieźle, coraz lepiej – cytowały reprezentanta Polski różne portale, w tym sport.pl Ósmego kwietnia z Genui napłynęły w końcu dobre wiadomości. Największy sportowy dziennik we Włoszech, czyli „La Gazetta dello Sport” poinformowała, że wszyscy piłkarze Sampdorii, którzy byli zarażeni koronawirusem , ponownie przeszli testy. W każdym z przypadków wynik okazał się negatywny, co oznacza, że zawodnicy są już zdrowi.\nMecze reprezentacji Polski odwołane\nPrzypomnijmy, że rozgrywki Serie A zostały zawieszone co najmniej do 3 czerwca. Nie wiadomo jednak kiedy uda się je wznowić, nawet przy pustych trybunach. Sampdoria w lidze włoskiej zajmuje szesnastce miejsce, liderem jest Juventus. Mecze towarzyskie reprezentacji Polski także odwołano i drużyna narodowa przed EURO 2020, które odbędzie się w 2021 roku zagra dopiero wiosną przyszłego roku.\nTags: Bartosz Bereszyński piłka nożna koronawirus reprezentant koronawirus\nPrevious Silni rywale reprezentacji Polski w grupie Ligi Narodów!\nNext Czym kopano na Euro? Piłki mistrzostw Europy


Wysłany: Sob 15:18, 11 Maj 2013 Temat postu: Prezerwatywy i konfesjonał - fakty czy mity?\nChciałbym zadać na dość kontrowersyjne pytania odnośnie prezerwatyw. Wszyscy wiemy, że jest ona zabroniona przez Kościół Katolicki i uzasadnienie tego znajdziemy w wielu oficjalnych dokumentach kościelnych. Czy jednak oznacza to koniec dyskusji?\nSpotkałem na tym forum wypowiedzi wielu użytkowniczek, które od kapłana w konfesjonale uzyskały dyspensę na prezerwatywy. Czy kapłan ma w ogóle do tego prawo? Zacytuję w tym momencie wypowiedź o. Knotza na temat rzekomego pozwolenia kapłana: „Kościół nie stosuje dyspensy na antykoncepcję w przypadkach szczególnie trudnych. Nie może być tak, że w każdej ciężkiej chorobie, która ma pośredni wpływ na życie seksualne, uzasadnione jest ingerowanie w układ płciowy. Cukrzyk jest w stanie zrozumieć, że nie może jeść większości potraw”\nKościół faktycznie nie wydał dokumenty, w którym dopuszczałby stosowanie np. prezerwatyw w małżeństwie w konkretnych przypadkach, Dlaczego więc kapłani różnie patrzą na kwestie antykoncepcji w małżeństwie? Czy wynika to z nieznajomości prawa kościelnego, a może jednak mają prawo oceniać winę moralną małżonków i oceniać ciężar grzechu antykoncepcyjnego? Czy więc, nawet jeśli nie można stosować dyspensy na antykoncepcję, czy prezerwatywa jest zawsze grzechem ciężkim? Odpowiedzi na to pytanie udzielił ks. Marek Dziewiecki dla portalu fronda.pl\n"Nie można sformułować takiej ogólnej zasady. Powtórzę raz jeszcze, że przypadek każdej osoby należy rozpatrywać indywidualnie. Każdy z nas ma różny stopień świadomości i wolności. Im bardziej dojrzała jest dana osoba, im większym dysponuje doświadczeniem, im bardziej szuka ona obiektywnej prawdy, a nie subiektywnych odczuć, im większy ma stopień wolności, tym większą też ponosi odpowiedzialność moralną, jeśli wyrządzi krzywdę samej sobie czy innym osobom".\nCzy więc osoba żyjąca blisko Kościoła, ale nie potrafiącą pogodzić się z wszystkimi aspektami katolickiej etyki seksualnej, jest automatycznie osobą niedojrzałą? Czy w takim razie małżeństwo stosujące prezerwatywy np. w okresie poporodowym może popełniać np. grzech lekki, a nie grzech ciężki, i czy można to tłumaczyć ową „niedojrzałością”?\nPrzytoczę wypowiedź o. Żmudzińskiego ze strony rozmawiamyowierze.pl:\n"Moralności człowieka nie określa się na podstawie posłuszeństwa wobec istniejących przepisów lecz na podstawie dokonywanych przez niego moralnych wyborów. Aby dokonać wyboru, trzeba mieć wolność wyboru. Większość tekstów, jakie napisałem w odpowiedzi na pytania o stosowanie prezerwatywy, dotyczy sytuacji, w których osoby stoją przed wyborem w obliczu konfliktu wartości. I to jest podstawowy argument. Istnieją takie sytuacje, w których prezerwatywa, nie będąc jednocześnie rozwiązaniem istniejących problemów, nie jest moralnym złem. A oceny tej dokonuje wierzący człowiek w swoim własnym sumieniu, które jest bardziej wiążące niż dokumenty Kościoła. Ostatecznie decyduje zawsze sumienie. Małżonkowie powinni w tych kwestiach (gdzie występuje konflikt wartości) szukać duszpasterskiego wsparcia ze strony kapłana a nie tylko szukać odpowiedzi w tym, co zostało ogólnie napisane jako wskazania dla wiernych. Powinni podejmować decyzje przed Bogiem, we własnym sumieniu a nie jedynie przed prawem zgodnie z przepisami. "Gaudium et spes" bardzo inteligentnie to formułuje w nr 50. Pozdrawiam"\nOstatnią kwestią, którą przy okazji chciałem poruszyć, to sytuacja w której kobieta, ze względu na zagrożenie życia lub zdrowia nie powinna zachodzić w ciążę przez pewien okres, np. dwóch lat. Wiadomo, że zarówno metody naturalne jak i środki antykoncepcyjne nie zagwarantują 100% pewności. Czy więc małżonkowie są w tej sytuacji skazani na białe małżeństwo, bo formy zastępcze (seks oralny) są zabronione?\nCzy mitem jest:\n1. Możliwość udzielenia dyspensy przez kapłana na stosowanie prezerwatyw w określonych sytuacjach.\n2. Sytuacja, w której korzystanie z prezerwatyw w małżeństwie nie zawsze jest grzechem ciężkim, a lekkim. Nie mówię tu o takich patologicznych sytuacjach, jak przemoc fizyczna czy psychiczna współmałżonka.\n3. Konieczna wstrzemięźliwość seksualna (nie tylko np. klikumiesięczna, ale trwała - takie rozwiązanie sugeruje Małgorzata Wałejko w artykule "Metody naturalne - tylko dla orłów") w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia ewentualną ciążą przy braku zaufania do NPR lub niemożności stosowania metod naturalnych (nawet jeśli ksiądz w konfesjonale pozwoli na stosowanie „form zastępczych" dla dobra małżeństwa.\nP.S. Nie chciałbym, aby na tym wątku wywiązała się kolejna, setna dyskusja o antykoncepcji Po prostu chodzi mi o te trzy konkretne pytania i Wasze ewentualne doświadczenia w tych kwestiach i odpowiedzi\nOstatnio zmieniony przez tomekmat91 dnia Sob 15:32, 11 Maj 2013, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Sob 16:44, 11 Maj 2013 Temat postu:\nSumienie jest bardziej wiazace od hv i podobnych. I o to sie wszedzie rozchodzi.\nKtoś pisał że jeżeli chodzi o dyspensę na prezerwatywy to jest dowód na taką możliwość w vademecum dla spowiedników, źródło chyba gdzieś było, nie pamiętam.\nWysłany: Sob 16:53, 11 Maj 2013 Temat postu:\n2. na chłopski rozum - wszystko zależy od osoby i okoliczności\n3. białe małżenstwa są zabronione\nWysłany: Sob 20:24, 11 Maj 2013 Temat postu:\nuhm. nie spotkałam się z sytuacją pkt 1\n2 grzech ciężki zakłada świadomość i dobrowolność. taka sytuacja może wynikać też z czegoś związanego z pktem 1\nsumienie jest wiążące, ale trzeba nad nim pracować, nie można zwalać na nie wszystkiego\nOstatnio zmieniony przez agu dnia Pią 18:50, 05 Lut 2016, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 21:53, 11 Maj 2013 Temat postu:\nNo ale jest najwazniejsze nie ma co tu szukac dziury w calym. Sprawe nalezy przemodlic, przemyslec i dopiero podejmowac decyzje. I omowic z partnerem, bo sprawa antykoncepcji to sprawa pary.\nWysłany: Sob 22:28, 11 Maj 2013 Temat postu:\nbo gdybyś miała na przykład aids to nie byłoby fajnie\nno tak, racja! w moim otoczeniu też nic takiego się nie działo\nWysłany: Nie 0:43, 12 Maj 2013 Temat postu:\nCzyli podsumowując (mam nadzieję, że jeszcze parę osób zaprezetnuje swoje zdanie):\n1. Jest to mit\n2. Nie da się jednoznacznie powiedzieć\nA jeśli chodzi o punkt trzeci. Kobieta, która nie powinna zajść w ciążę już w swoim życiu nie może stosować pieszczot zastępczych z mężem. Ma dajmy na to 25 lat i już nigdy nie będzie mogła zbliżyć się do swojego męża. Tzn. będzie mogła, ale broń Boże żeby nie było orgazmu. Rozumiem, że to też jest element etyki seksualnej? W imię jakich wartości?\n"Sumienie bardziej wiążące od HV"? Rozumiem, że popierasz stanowisko o. Żmudzińskiego. Sumienie sumieniem, ale tutaj katolik nie ma wyboru. MUSI dostosować się do HV w każdym aspekcie, nie ma ŻADNYCH ustępstw i nie pomoże tu kapłan. Tak mi się przynajmniej wydaję i tak chyba jest. Ja się osobiście z tym nie zgadzam, ale co poradzić...\nOstatnio zmieniony przez tomekmat91 dnia Nie 0:53, 12 Maj 2013, w całości zmieniany 1 raz\nTomek...chlopie! Rece mi opadaja...\nPo co zadajesz pytanie,skoro znasz odpowiedz?\nWysłany: Nie 9:52, 12 Maj 2013 Temat postu:\nTomek, jestem w sytuacji nr 3. Do głowy nie wpadłoby mi zrezygnować z seksu w ogóle i to nie tylko ze względu na swojego męża Prawidłowo wyznaczona III faza + 1 dzień dodatkowo daje 100% skuteczność wg Rotzera, oczywiście wszystkie wątpliwości rozstrzyga się na niekorzyść współżycia, więc w połączeniu z pracą zawodowa, chorobami itp. często zostaje niewiele dni, ale nie jest tak, że nie można w ogóle współżyć, do tego dochodzą formy zastępcze - dla mnie są ważne i nie mam wyrzutów sumienia z ich powodu.\nWysłany: Nie 11:32, 12 Maj 2013 Temat postu:\nto ja sie dopytuje jeszcze raz tak z ciekawosci jak to jest z tymi bialymi malzenstwami?\nWysłany: Nie 11:42, 12 Maj 2013 Temat postu:\nTomek mam wrażenie że Ty chyba należysz do osób które pytają:\n- czy w tym problemie odpowiedzią jest A, czy B?\n- aaa, rozumiem, A.\nWysłany: Nie 11:49, 12 Maj 2013 Temat postu:\nNo właśnie, jak to jest z białymi małżeństwami?\nKiedyś (dawno) czytałam o takim małżeństwie Włochów (chyba), które zdecydowało się na wstrzemięźliwość seksualną do końca życia, to była ich hmm "droga ku świętości" (małżeństwo skonsumowane oczywiście).\nWysłany: Nie 11:51, 12 Maj 2013 Temat postu:


Strona:Kazimierz Wyka - Modernizm polski.djvu/77 - Wikiźródła, wolna biblioteka\nStrona:Kazimierz Wyka - Modernizm polski.djvu/77\nlają mię, chcę — mówię — narysować tego człowieka chybionego, straconego dla społeczeństwa.\nPoeci jednak nie od tego są, by argumentować filozoficznie, lecz by wyciągać wnioski uczuciowe ze stanowisk, które w milczeniu przyjęli, nie zawsze nawet uświadamiając je sobie należycie. Wnioskiem uczuciowym wynikającym z bezwzględnego zaniku wartości była pustka, znużenie, cierpienie, przedwczesna dojrzałość, zwątpienie, pesymizm, gorycz rzadko kiedy naprawdę doznanych zawodów. Pokolenie liryków jednozgodnie powtarzało ten wniosek. Rola tej dopiero czy poprzedniej formy przeżycia była w pokoleniu jednakowa. Zarówno skarżąc się na upadek wartości, jak bez przyczyn głosząc melancholię i znużenie, odcinano się wyraźnie od poprzedników, a to przecież było celem przeżycia.\nTego zastępczego znużenia nie znajdujemy u pisarzy, dla których ten wstępny relatywizm stał się potężnym wstrząsem osobistym. Tetmajer jest wyjątkiem — nie ma tego uczucia u Kasprowicza, Przybyszewskiego, Brzozowskiego czy Górskiego. Nie dość na tym — taki np. wiersz Kasprowicza My przeżyci wygląda jak odpowiedź na Przeżytym Tetmajera. Natury bardziej przenikliwe etycznie broniły się przed wyciąganiem beznadziejnych wniosków. Naturom bardziej naśladowczym wystarczyła bezwolność konsekwencji, namiastka namiastki,


Grafika przyśpieszona do granic możliwości\nStrona główna›Grafika przyśpieszona do granic możliwości\nGigabyte zaprezentował jedną z najwydajniejszych kart graficznych w swojej ofercie: Gigabyte GV-N480SO-15I (GTX 480 SOC). Model ten to kolejny reprezentant serii produktów Super Overclock. GTX 480 SOC wykorzystuje chipset NVDIA GeForce GTX 480. Ponadto, oprócz procesora graficznego wytworzonego w procesie technologicznym 40nm, karta wyposażona jest w 1536 MB pamięci GDDR5. Konfiguracja taka zapewnia komfortową rozrywkę w rozdzielczości HD.\nW najnowszym produkcie nie zabrakło także wsparcia dla Microsoft DirectX 1. i NVIDIA PhysX. Z punktu widzenia overclockerów szczególnie istotne plusy to: wysokowydajny system chłodzenia (WINDFORCE 3X), podwójny BIOS, rozbudowana, 14-fazowa sekcja zasilania, specjalne punkty do pomiaru napięcia na PCB oraz zestaw narzędzi OC Guru.\nTechnologia Extreme Dual BIOS\nW przeciwieństwie do tradycyjnych rozwiązań bazujących na podwójnym BIOS-ie, gdzie jedna kość zawiera BIOS główny a druga jego kopię zapasową, rozwiązanie Gigabyte oferuje dwie odmienne wersje BIOS, przeznaczone do różnych zastosowań. Do przełączania pomiędzy BIOS-ami służy prosty przełącznik. W przypadku karty graficznej GIGABYTE GTX 48. SOC możemy wybierać pomiędzy BIOS-em domyślnym – SOC (Super Overclock) i BIOS-em LN2. BIOS SOC przeznaczony jest dla graczy – zapewnia najwyższą wydajność oraz stabilność pracy – czyli to, czego ta grupa użytkowników najbardziej potrzebuje. BIOS LN2 dedykowany jest przede wszystkim dla overclockerów i ma m.in. za zadanie eliminowanie problemów związanych z podkręcaniem w ekstremalnie niskich temperaturach tzw. cold Bug (Cold bug to problem związany z wyłączaniem się procesora (CPU lub GPU) podczas schładzania go do bardzo niskich temperatur, np. przy korzystaniu z suchego lodu czy ciekłego azotu)\nŹródło zdjęć: © Gigabyte GV-N480SO-15I (GTX 480 SOC) (fot. Gigabyte)\n*Windforce – wydajny system chłodzenia *\nWINDFORCE, to wysokowydajny system chłodzenia. Inżynierowie Gigabyte przyłożyli znaczną uwagę do zaprojektowania konstrukcji, która zapewni efektywny sposób na odprowadzanie ciepła z kluczowych elementów karty graficznej. Efektem tej pracy jest właśnie system WINDFORCE. Jego cechy to radiator o specjalnie wyprofilowanych żeberkach (zmienne nachylenie oraz kształt w zależności od umiejscowienia na radiatorze), ultra cichy wiatrak PWM oraz system miedzianych rurek cieplnych. Konfiguracja taka gwarantuje niską temperaturę pracy, nawet dla najwydajniejszych modeli GPU, przy zachowaniu akceptowalnego poziomu hałasu.\nWINDFORCE 3X: trzy wiatraki z technologią anti-turbulence\nGV-N480SO-15. jest wyposażony w system chłodzenia WINDFORCE 3X, którego elementem kluczowym są trzy ultra ciche wiatraki PWM. Dzięki specjalnie zaprojektowanym łopatkom wirników, turbulencje, w przepływie powietrza pomiędzy nimi, są efektywnie minimalizowane. Ponadto WINDFORCE 3X wykorzystuje unikalne rozwiązanie jakim jest komora parowa (vapor chamber). Konstrukcja taka pozwala na znacznie szybsze odprowadzanie ciepła z rdzenia procesora graficznego, a co za tym idzie jego efektywniejsze chłodzenie. Dodatkowo na wysoką skuteczność systemu chłodzenia WINDFORCE 3X wpływają trzy miedziane rurki cieplne (rozprowadzanie ciepła) oraz wspomniane już wcześniej trzy, ciche wiatraki.\nDo zasilania karty wykorzystywana jest 14-fazowa sekcja zasilania –. 12 linii dla GPU oraz 2 dla pamięci (w przypadku referencyjnej konstrukcji mamy do czynienia z układem 8-fazowym – 6 + 2). Dodatkowo karta GTX 480 SOC jest wyposażona we wskaźniki LED informujące o aktualnym stanie zasilania, co daje nam ogólny pogląd na zużycie energii w danym momencie.\nPunkty odczytu napięcia\nPunkty odczytu napięcia na PCB kart graficznych z serii SOC, to niewątpliwy ukłon Gigabyte w stronę użytkowników zajmujących się podkręcaniem profesjonalnie. Rozwiązanie takie to potężny oręż w rękach prawdziwych zawodowców –. umożliwia im nie tylko dokładne pomiary oraz monitorowanie napięć kluczowych komponentów karty graficznej ale także i ich zmianę. Umiejętne wykorzystanie tych możliwości jest gwarantem uzyskania znacznie wyższych wyników overclockingu i przewagi nad konkurencją korzystającą ze standardowych metod.\nNiestety, producent nie podał sugerowanej ceny detalicznej dla nowej karty.\nGrafika do Blu-ray'a\nGoogle i grafika\nSapphire: najszybsza pasywna grafika\n"Podkręcona" grafika firmy Chaintech\nMyszka bez granic\n24-calowy LCD dla grafika


Obiacanki cacanki - strona 5 - Łapy - Forum poranny.pl - strona 5\nNapisano 30 grudzień 2018 - 02:59\nCo za idiotyczny wpis ...\nNapisano 30 grudzień 2018 - 06:03\nnoo pojechała na tym fejsie ekonomistka\nNapisano 30 grudzień 2018 - 08:57\nZa poprzedniej kadencji takie wpisy były codziennością a teraz są już be?\nNapisano 30 grudzień 2018 - 10:03\nTeraz wszystko jest cacy, a co nie cacy to wina Pis.\nNapisano 30 grudzień 2018 - 11:55\nA czy to ludzi wina że PiS w swoje szeregi przyjmuje miernoty moralne i nieudaczników? Decyduję nie osobowość tylko czy będzie podległym funkcjonariuszem partii. Taka pani Jabłońska jest tego przykładem, osoba bezideowa nakierowane na karierę. To ona razem z bezmyślną gromadką klakierów kreuje wizerunek PiSu w Łapach. Moralność, wartości narodowe są dla nich przykrywką do własnych interesów. Sprawa śmieci jest tego dobrym przykładem, przez kilka lat nie zrobiła z tym porzadku bo by musiała podjąć niepopularne decyzje a to by było wbrew zasadom dobrego pijaru. Naraźała więc spółkę PEC na coroczne straty pomimo że jak sama przyznaje prezes informował o problemach. Teraz robi szum dookoła siebie podsuwając jakieś pomysły. A gdzie była jej kreatywność jeszcze miesiąc czy dwa temu? Skupiona była na jednym, jak nie dać się odspawać od stołka. Czy myślała wtedy o spółce miejskiej, mieszkańcach? Przecież miała zupełnie inne możliwości działania niż obecnie. Dlaczego ich nie wykorzystała w celu naprawy sytuacji a problem był przemilczany?\nNapisano 30 grudzień 2018 - 12:20\nKochana Dżoana, życie nie polega na wstawianiu głupich filmików, tylko na podejmowaniu decyzji. Teraz Łapy zobaczą czy jesteście za obroną ludzi (nie doprowadzicie do podwyżek) czy tylko wam koryto i apanaże gminne w głowie.\nNapisano 30 grudzień 2018 - 14:35\nSprawa śmieci jest tego dobrym przykładem, przez kilka lat nie zrobiła z tym porzadku bo by musiała podjąć niepopularne decyzje a to by było wbrew zasadom dobrego pijaru. Naraźała więc spółkę PEC na coroczne straty pomimo że jak sama przyznaje prezes informował o problemach.\nCo zrobiła? Miękkie lądowanie dla kierownika od śmieci.\nNapisano 30 grudzień 2018 - 15:00\nI tu ma rację.Nie tylko niezależni podejmują tutaj krytykę.Zawsze trzeba być człowiekiem,czy jest się burmistrzem,czy zwyklym robolem.Władza jest ulotna i jak nie wcześniej to póżniej można spaść z najwyższej drabiny.Jak się było człowiekiem i ma się czyste sumienie, nawet będąc na dole można mieć szacunek.\nNapisano 30 grudzień 2018 - 15:13\nZobaczymy kto dostanie stanowiska w gminie.\nNapisano 30 grudzień 2018 - 15:33\nNa razie zobaczyliśmy, że stanowisko dostał mąż pewnej pani, która nie miała z kim przegrać.\nNapisano 30 grudzień 2018 - 16:11\nPomijając, ze wybory były 2 miesiące temu i to jest przeszłość, to trzeba popatrzeć w przyszłość i zastanowić się, kto dostanie gminne synekury, za zagłosowanie za podwyżką śmieci. Już "Balcerowicz po zawodówce" zaczyna ujadać, licząc na jakiegoś dyra.\nNapisano 30 grudzień 2018 - 16:12\nWidzimy też obsesję tej niezwyciężonej pani na punkcie innej która to niby jest winna wszelkim niepowodzeniom tej pierwszej. Może najwyższy czas stanąć przed lustrem i odpowiedzieć sobie na kilka zasadniczych pytań a nie dopatrywać się winnych porażki wszędzie tylko nie u siebie.\nNapisano 30 grudzień 2018 - 16:20\nTakie celowe zaniechania i narażanie spółki gminnej na straty powinno być karalne. Warto się temu przyjrzeć.To co ta ekonomistka robiła na stanowisku przez 4 lata? Szykowała się tylko do wyborów?\nNapisano 30 grudzień 2018 - 16:22\nnie wmawiaj ludziom że Ulka to już przeszłość bo jej decyzje o zadłużaniu miasta będą skutkowały przez długie lata. Ludzi nie ciekawią na razie nowe stanowiska ale działalność Jabłońskiej,nie odwrócisz uwagi\nNapisano 30 grudzień 2018 - 16:25\nPowiedz na ile zadłużyli miasto śpiochy, przejmując ruderę dworca??\nNapisano 30 grudzień 2018 - 17:16\nKiedyś celem był pan Czepe, dziś pani Jabłońska, leczcie się ludzie jeśli jeszcze nie za późno.\nNapisano 30 grudzień 2018 - 18:51\nTo jeszcze tego "Balcerowicz z zawodówki" nie policzył?? No niemożliwe!!! Taki temat się marnuje.\nNapisano 30 grudzień 2018 - 19:01\nDaj Jabłońskiej swoim budżetem i gospodarstwem zarządzać,to sama będziesz musiała leczyć się.\nCzepe to jest prawy człowiek i patriota i nie porównuj go z Jabłońską .Lecz się człowieku na oczy bo Twoja ślepota jest raczej nie do wyleczenia ale jeszcze masz nadzieję.\nNapisano 30 grudzień 2018 - 20:43\nTo wszystko prawda, prawy i patriota.Nie na miejscu byłoby porównywać go z Jabłońską.Jednak ja i ogólnie dużo Łapiaków nie możemy zrozumieć dlaczego PiS to właśnie ją wystawił na kandydata na burmistrza,a nie p. Czepe.Czy to był jakiś eksperyment,czy zamierzone działanie,a może jeszcze inne przesłanki tu miały na to wpływ.


6,63 (451 ocen\ti\t72 opinie) Zobacz oceny\nHistoria Zofii Potockiej, córka handlarza bydłem, która stała się ulubienicą osiemnastowiecznych salonów w całej Europie, trzecia żona Stanisława Szczęsnego Potockiego. Słynąca z wielkiej urody, intelektu i licznych romansów stała się wręcz postacią legendarną. Przypisywano jej więcej czynów, niż ich dokonała, do tego stopnia, że do dzisiaj współczesnym historykom ciężko oddzielić prawdę od plotki.\nDla autorki był to niewątpliwie trudny i niewdzięczny temat. Duży plus dla pani Ewy Stachniak za pracę, którą włożyła w zgromadzenie materiałów na temat Zofii Potockiej - stambulskiej kurtyzany greckiego pochodzenia, która podbiła największe europejskie salony.\nSamą postać poznajemy u kresu swojego życia, kiedy śmiertelnie chora na raka zatrzymuje się w Berlinie. W ostatnich dniach swojego życia wspomina swoją burzliwą przeszłość obfitującą w liczne skandale.\nNarracja prowadzona jest dwutorowo równocześnie mamy przytaczane wydarzenia z przeszłości i ostatnich chwil życia bohaterki. Od narracji zaczynam, gdyż dla mnie była ona irytująca z bardzo prostej przyczyny: w 80% była ona prowadzona w czasie teraźniejszym, co dla powieści, w której większość wydarzeń rozgrywa się w przeszłości, jest po prosty uciążliwe do czytania. Nie wiem, czy był to zabieg celowy ze strony autorki, czy jest to wina tłumacza (pani Stachniak jest Polską mieszkającą w Kanadzie).\nDrugi olbrzymi minus tej książki to postać samej Zofii Potockiej, a raczej skupianie się autorki głównie na jej licznych romansach. Wizerunek hrabiny miał ocieplić fakt, że była ona kreowana na oddaną matkę. Kariera przez łóżko - nic nowego i odkrywczego w historii. Oceniać postaci Zofii Potockiej nie mam zamiaru, bo żaden osąd nie byłby sprawiedliwy. Za dużo było w tej powieści romansów, a zbyt mało ukazano przebiegłość, inteligencję, wyrachowanie Zofii Potockiej, czyli cech, z których słynęła w ówczesnej Europie. Efektem tego jest dość spłycony i infantylny obraz Zofii Potockiej.\nOgólnie: książka mnie nie zachwyciła, ale też nie odrzuciła.


TOR znów lepszy od Victorii. 3:0 w Chróścicach [ZDJĘCIA] - Opowiecie.info\n/Opowiece.info»Sport»TOR znów lepszy od Victorii. 3:0 w Chróścicach [ZDJĘCIA]\n/ Tomasz Chabior /\t 6 maja 2018 / 00:24 0 Comments\nTOR Dobrzeń Wielki nie pozostawił złudzeń Victorii Chróścice i pokonał ją w sobotnich derbach 3:0. Była to już druga w tym sezonie wygrana dobrzeniaków nad rywalem „zza miedzy”. W październiku TOR pokonał Victorię na swoim stadionie 2:0.\nW sobotę Victoria rządziła na swoim boisku tylko przez pierwsze 13 minut. Po tym czasie zamieszanie w chróścickim polu karnym wykorzystał Paweł Juszczyk, który przedarł się z piłką niemal pod samą bramkę i zdobył pierwszego gola. W 17. min po rzucie wolnym w wykonaniu Denisa Luptaka TOR prowadził już 2:0. Zawodnik zawiesił piłkę w polu karnym, a stamtąd głową do siatki skierował ją Tomasz Komor.\nSwoje okazje miała także Victoria, ale szczęście najwidoczniej zostawiła w szatni. Strzały jej zawodników – choć wiele z nich stwarzało zagrożenie – trafiały do rąk strzegącego dobrzeńskiej bramki Grygiera, odbijały się od obrońców lub lądowały poza bramką.\nRywalom nie odpuszczał także TOR, który miał wiele groźnych sytuacji, ale zamierzony skutek w 67. min przyniósł dopiero niesamowity strzał Denisa Luptaka. Kapitan ekipy z Dobrzenia Wielkiego z ponad 25 metrów umieścił piłkę w dalszym okienku bramki, nie dając bramkarzowi najmniejszych szans. Tym samym Luptak ustalił końcowy wynik meczu.\nPo meczu Draguć nie krył zadowolenia. Kabaszyn analizował mecz i chwalił TOR\nGrę Victorii ocenił jej trener, Łukasz Kabaszyn. – Początek meczu należał do nas, byliśmy pewni siebie, zmotywowani i głodni walki. Naszym planem było jak najszybsze zdobycie bramki. Nie udało nam się, bo uprzedził nas TOR. Zastrzeżeń do moich podopiecznych nie mam, bo zagrali najlepiej jak mogli. Dziękuję im za determinację i walkę do samego końca. Porażkę biorę na siebie – mówi Kabaszyn.\nPo meczu szkoleniowiec drużyny z Chróścic pozytywnie ocenił postawę TOR-u. – Trenerowi i zawodnikom naszych rywali należą się gratulacje, ponieważ zagrali dobre spotkanie. To solidny i doświadczony zespół. W obu meczach TOR wygrywał z nami kolejno 2:0 i 3:0, a my nie zdobyliśmy nawet jednej bramki – mówi.\nZadowolenia z wyniku nie kryje Jarosław Draguć, trener TOR-u. – Jeżeli wygrywa się 3:0 na boisku lidera, w sercu dominują radość, zadowolenie i duma ze swojej drużyny. Zawodnicy całkowicie wywiązali się ze swojego zadania i założeń taktycznych. Podeszliśmy do meczu spokojni i przygotowani. To zaowocowało – ocenia.\nAwans? Przed Victorią i TOR-em decydujące mecze\nW tabeli klasy okręgowej gr. I TOR zbliżył się teraz do Victorii o 2 punkty. Dobrzeniacy pauzę mają już za sobą. Victorię przerwa wciąż czeka, co oznacza, że w 28. kolejce nie zdobędzie ona punktów. – O awans bijemy się z Victorią i Hetmanem Byczyna. A z czołówką każdy chce wygrywać, zatem możemy jeszcze potracić punkty. Od dziś każdy mecz będzie ważny, a każde zwycięstwo będzie oznaczać 3 punkty na wagę awansu – mówi Jarosław Draguć.\nPoprzedni artykułRaport z budowy – słaby rok wyborczy Arkadiusza Wiśniewskiego\nNastępny artykuł Gdzie to jest? z balkonami w tle – rozstrzygnięcie\nNocna i świąteczna opieka zdrowotna przeniesiona z Kup do Ozimka


Senat wniesie do Sejmu projekt o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności - Detal\nAutor: PAP 16 marca 2018 10:50\nProjekt zakłada, że za każdy kilogram zmarnowanej żywności sprzedawcy wnosiliby 10 gr opłaty. Opłaty mają być przekazywane do organizacji pozarządowych, które będą mogły przeznaczyć je na zadania związane m.in. z pomocą społeczną, wspieraniem i działalnością charytatywną. W przypadku nieprzekazania opłaty lub przekazania jej w niepełnej wysokości, sprzedawca podlegałby karze od 500 zł do 10 tys. W przypadku gdy opłata nie przekroczy 200 zł, nie trzeba będzie jej wnosić.\nustawa RSS marnowanie żywności RSS


Bukiet róż Będzin tania kwiaciarnia internetowa\nJesteś tutaj: Strona głównaBukiet róż Będzin tania kwiaciarnia internetowa\nBukiet róż z dowozem Będzin - Cena bukietu 1-2-3-5-7-10-18-20-25-30-40-50-80-100-200-1000 róż - Dowóz kwiatów kurierem tanio i szybko - Kwiaciarnia internetowa w Będzinie doręczy kwiaty pod dowolny adres w mieście i okolicach. Wysyłamy kwiaty kurierem i pocztą. Tania dostawa kwiatów - bukiety róż - kwiaty na ślub - wiązanki pogrzebowe\nNasza kwiaciarnia internetowa w Będzinie wyspecjalizowała się w doręczaniu bukietów róż na każdą okazję. Codziennie wysyłamy bukiety róż z miłosnym liścikiem. Przeważnie są to bukiety 10-20 róż, czasem 30-40 czerwonych róż lub kosze 50 róż. Zdarza się również dostawa bukietu 100 róż do Będzinie lub sąsiednich miejscowości. Na specjalne okazje układamy w koszach kompozycje z kilkuset róż. Kosz 200 róż to już całkiem spory upominek kwiatowy, który dostarczany jest przez dwóch kurierów, którzy wnoszą kwiaty we dwójkę.\nNaszym rekordowym zamówieniem była dostawa 1000 róż do Będzina. To było trudne i wymagające przedsięwzięcie. Kwiaty sprowadzono specjalnie prosto z plantacji róż w Holandii. Jubilatka mieszkała w niewielkim apartamencie w budynku bez windy. Nadawca zażyczył sobie aby róże były wszędzie :-) Były nawet rozsypane na schodach wejściowych i dojściu do posesji. Chodniki na posesji i klatka schodowa tonęła w płatkach róż.\nRóże z dostawą Biała\nBukiet róż cena Białobrzegi\nKwiaciarnia z dowozem Bieżuń\nKwiaciarnia Kurierska Kwiaty na Dzień Matki różeBiała\nKwiaciarnia Kwiatowa doręczy kwiaty na Dzień Kobiet Białobrzegi\nKwiaciarnia z dowozem kwiatów na Dzień BabciBieżuń\nJak wysłać kwiaty pocztą Bochnia\nJak wysłac kwiaty za granicę z kwiaciarni Braniewo\nKwiaciarnia internetowa - wysyłamy kwiaty pocztą za granicę do Niemiec i USA Brześć Kujawski\nRÓŻE Z DOSTAWĄ W BęDZINIE - BUKIETY RÓŻ DOSTARCZAMY POCZTĄ KURIERSKĄ - TANIA KWIACIARNIA INTERNETOWA\nKWIACIARNIA INTERNETOWA ONLINE - TANIA DOSTAWA KWIATÓW I PREZENTÓW W REJONIE BęDZIńSKIM ORAZ NA TERENIE CAŁEJ POLSKI, EUROPY, AMERYKI I AZJI\nDowóz kwiatów i prezentów naszym kurierem do domu jest bardzo tani i przeważnie wynosi niecałe 20zł. Kwiaty doręczamy w Będzinie i we wszystkich województwach, czyli: Łódzkiem, Śląskim, Świętokrzyskim, Dolnośląskim, Kujawsko-Pomorskim, Lubelskim, Lubuskim, Małopolskim, Mazowieckim, Opolskim, Podkarpackim, Podlaskim, Pomorskim, Warmińsko-Mazurskim, Wielkopolskim, Zachodniopomorskim. Na specjalne życzenie wysyłamy kwiaty pocztą i firmami kurierskimi DHL, DPD, InPost


Od najdawniejszych czasów przez Śląsk przebiegały ważne szlaki handlowe, łączące Europę wschodnią z zachodnią. Powstawały przy nich liczne osiedla, w których wędrujący kupcy, poza wymianą towarów, mogli odpocząć po trudach podróży. Osady te z biegiem czasu stawały się centrami życia gospodarczego, politycznego i kulturalnego. Przy jednym z takich szlaków, już w XII wieku powstała osada targowa o nazwie Środa, nazwę swą zawdzięcza targom odbywanym tutaj w każdą środę tygodnia.\nPrzekształcenie się Środy z osady targowej w ośrodek o charakterze miejskim rozpoczęło się za panowania księcia śląskiego Henryka Brodatego (1202-1238) i związane było z jego działalnością zmierzającą do powiększenia znaczenia gospodarczego i politycznego Śląska, jako programu zjednoczenia Polski. Drogą do tego celu była przede wszystkim planowa działalność osadnicza, która miała doprowadzić do zasiedlenia słabo zaludnionych terenów Śląska. Wydaje się, iż książę lokując Środę, pierwotnie na prawie flamandzkim, a później na magdeburskim, dążył do znalezienia odpowiedniego wzorca prawnego dla wsi i miast, który mógłby być stosowany w zakrojonej na szeroką skalę przebudowie gospodarczej Śląska. Dokument lokacyjny Środy nie zachował się, wiemy tylko, iż na początku XIII w. otrzymało prawo flamandzkie, które w 1235 roku zastąpiono magdeburskim. Prawo to zaadoptowane do miejscowych potrzeb, uległo modyfikacji, tak iż w konsekwencji doprowadził do wykształcenia się nowej odmiany prawa magdeburskiego, zwanego prawem średzkim. Różniło się ono od magdeburskiego głównie tym, iż w większym stopniu podporządkowało miasta jego właścicielowi, ograniczając tym samym samorząd miasta. Prawo średzkie od XIII do XIV stało się wzorem dla 115 miast lokowanych w tym okresie na obszarach: Śląska, Wielkopolski i Małopolski, np. Opole, Trzebnica, Kalisz, Łęczyca, Wieliczka i Radom.\nPrzemianom o charakterze społeczno - prawnym związanym z lokacją miasta, towarzyszyły przemiany w zabudowie. Miasta nie założono na nowym terenie, przebudowano jedynie dawną osadę, przystosowując ją do nowych miejskich potrzeb. Dawny wrzecionowaty kształt placu targowego osady, zachował w okresie planowanej przebudowy swój charakter, pozostając centrum miasta - rynkiem. Wybiegały z niego prostopadle po trzy ulice w kierunku północnym i południowym, które dzieliły teren miasta na działki budowlane. Nieco później wytyczono równolegle do rynku dwie ulice, obecnie nazwane Daszyńskiego i Kościuszki. Miasto w swym kształcie zbliżonym do kwadratu, zajmowało teren ok. 16 hektarów (równy wielkości 1 łanu flamandzkiego). Dokonujące się przemiany znalazły swe odbicie w zmianie dotychczasowej nazwy Środy, którą zaczęto nazywać Nowy Targ, łacińskie Novum Forum, niemieckie Neumarkt. Po raz pierwszy nazwano Środę miastem w dokumencie z 1238 roku. W bezpośrednim sąsiedztwie miasta istniały wówczas wsie: Flamischdorf - Bielany, Probstei - Probostwo, okolice kościoła Najświętszej Marii Panny, Pfaffendorf - Popowice, ulica Sikorskiego, włączone do miasta w 1922 roku.\nPowstało w tym okresie wiele budowli, które służąc mieszkańcom przez stulecia, po wielokrotnych przebudowach zachowały się do naszych czasów. Na przełomie XII i XIII w. wybudowano w stylu romańskim kościół św. Andrzeja. Z XIII w. pochodzi też szpital dla trędowatych wraz z kościołem N.M.P. W 1266 roku w północno - zachodnim narożniku miasta, istniał już zamek kasztelański, będący siedzibą namiestnika księcia. Po przejściu Środy pod panowanie czeskie, funkcję kasztelana przejął burgrabia. W 1283 r. wybudowano Dom Kupców, który obok sąsiadujących z nim kramów był centrum handlowym miasta. Wiek XIV był dla Środy okresem szczególnie pomyślnego rozwoju. Poza innymi czynnikami mogło to wypływać z faktu, iż było to w dziejach Środy jedyne stulecie, w którym nie zaznała ona okropności wojny.\nNajistotniejszym wydarzeniem dla Środy w tym wieku było jej przejście pod panowanie czeskie. W 1327 r. Księstwo Wrocławskie stało się lennem, a w 1335 r. po śmierci księcia Henryka IV, włączone zostało w granice Królestwa Czeskiego. Tym samym dla Środy rozpoczął się okres ponad sześćsetletniego pobytu poza granicami Polski.\nIntensywnie rozwijało się rzemiosło, zorganizowane w cechy. Poza regulowaniem spraw zaopatrzenia, produkcji i zbytu, spełniały one również funkcje: religijne, kulturalne, wojskowe i samopomocy. Pierwsze znane statuty cechowe zatwierdziła rada miejska w 1348 r. - krawców, 1382 r. - kuśnierzy, 1386 r. - szewców, piekarzy, sukienników. Często rzemieślnicy tej samej branży mieszkali na jednej ulicy, w efekcie czego nazwa wykonywanego na niej rzemiosła stawała się również nazwą ulicy. Dzisiejsza ulica Kościuszki do XVII w. nazywana była Tkacką, ulica Kolejowa -Rzaźniczą, a Kilińskiego - Piekarską, a następnie Ślusarską.\nZapewne już od początku swego istnienia Środa była dużym ośrodkiem uprawy winogron, a tym samym produkcji wina, które zaliczano do najlepszych na Śląsku. Fakt ten znalazł odzwierciedlenie w herbie miasta, w którym po prawej stronie, na złotym polu znajduje się wizerunek orła śląskiego koloru czarnego, po lewej zaś na srebrnym polu kiść winogron. Na herbie miasta wzorowane były zarówno najstarsze jak i późniejsze pieczęcie władz miejskich.\nLata spokoju i pomyślnego rozwoju gospodarczego sprzyjały rozbudowie miasta. Kontynuowano rozpoczętą w końcu XIII w. budowę murów obronnych, które zastąpiły, być może wcześniej istniejące, obwarowania drewniano - ziemne. Część funduszy na ten cel uzyskano od króla Jana Luksemburskiego, który w 1341 r. podarował miastu dziesięcioletni czynsz płacony mu przez żydów średzkich. Po zakończeniu budowy, mury miały ok. 4,5 metra wysokości, 1,2 metra szerokości, posiadały 45 bastei oraz 8 wież, z których cztery pełniły funkcje bram. Dostępu do murów utrudniały wybudowane w tym czasie fosy, szerokości kilkunastu i głębokości 5 - 6 metrów. Obronę i konserwację murów przydzielono określonym cechom: Wieżę i Bramę Wrocławską - zegarmistrzom, Bramę Legnicką - karczmarzom, ślusarzom i garncarzom, Świdnicką - krawcom a Rzeźnicką - rzeźnikom.\nW latach 1378 - 1388 przebudowano romański kościół parafialny św. Andrzeja. Na pokrycie kosztów przebudowy, proboszcz sprzedał należącą do parafii wieś Popowice. Nie wystarczyło to jednak na całkowitą przebudowę, dlatego przebudowano w stylu gotyckim tylko prezbiterium przykryte monumentalnym, stromym dachem, który do dziś góruje nad miastem.\nW czternaście lat po przebudowie kościoła parafialnego, zakończono budowę wieży dzwonniczej. Miała ok. 33 m. wysokości, dach w kształcie piramidy wys. 11 m., którego szpic wieńczyła pozłacana kula. Uległ on ziszczeniu w wyniku burzy w 1598 r. Najprawdopodobniej z końca XIV w. pochodzi wieża ratuszowa, która spełniała funkcje więzienia.\nW pierwszej połowie XV w. Królestwo Czeskie, w tym także i Śląsk były widownią wojen husyckich. W latach 1428-31 na szlaku wypraw wojennych husytów, znalazła się Środa i okolice. Najgorszy w skutkach był napad husytów w 1428 r., kiedy to ograbili miasto, spalili klasztor i kościół Franciszkanów.\nOkres bezkrólewia i walk o koronę czeską, jaki nastąpił po wojanach husyckich i trwał do połowy XV w., sprzyjał gwałtom i rozbojom dokonywanym przez wojska czeskie, węgierskie i polskie biorące udział w tej walce. Słabość władzy państwowej w tym okresie, umożliwiała dokonywanie nadużyć również jej przedstawicielom. m.in. licznych nieprawości dopuścił się burgrabia średzki Leonard Azenheimer, którego za dokonane gwałty i rozboje stracono na rynku 13 VI 1446 r. Jego losy stały się kanwą, powstałej w drugiej połowie XV w. pieśni ludowej, zaliczanej do najstarszych na Śląsku.\nWiek XV to okres szczególnie intensywnego rozwoju rzemiosła w Środzie. Rosnące znaczenie rzemieślników uwidoczniło się w tym, iż w roku 1444 po raz pierwszy rzemieślnik został wybrany burmistrzem miasta. Rozwój rzemiosła, a tym samym i handlu, poza ogólnym bogaceniem się miasta powodował zaostrzanie się antagonizmów między bogatą a biedniejszą ludności miasta, w efekcie czego dochodził o do wystąpień przeciwko patrycjatowi, skupionemu wokół rady miejskiej. Do pierwszego wystąpienia przeciwko radzie doszło już w 1376 r., kolejne z 1418 r. skierowane było przeciwko burmistrzowi, który bardziej dbał o swój własny interes niż miasta.\nPomyślność gospodarcza, jaki zapewne rosnące znaczenie rady miejskiej, doprowadziły do budowy nowego ratusza. Najprawdopodobniej wybudowano go na miejscu wcześniejszego ratusza. Budynek opiera się na planie litery L, skrzydło krótsze - północne połączone zostało z wcześniej wybudowaną wieżą więzienną. Bryła ratusza, przez dobudowanie do niego w późniejszych okresach wielu budynków, jest dziś mało czytelna i gubi się w rozległym bloku śródrynkowym. Obok najokazalszej sali rajców wyróżniającej się gotyckim sklepieniem, znajdowały się w nim pomieszczenia wagi miejskiej, sądu i szynku. Ze skromnego wystroju zewnętrznego, zachowała się dekoracja szczytu południowego z wnękami okiennymi z piękną dekoracją malarską, krenelarz najlepiej widoczny w skrzydle północnym oraz portal kamienny w przejeździe północnym.\nW połowie XV w. ukończono odbudowę kościoła franciszkanów pod wezwaniem św. Krzyża, z przylegającą do niego od strony północnej kaplicą św. Antoniego. Po wielokrotnych przebudowach, zachowały się do chwili obecnej dwa gotyckie portale - północny i zachodni.\nW XVI wieku miały miejsce doniosłe zmiany polityczno - społeczne, które przełomowo wpłynęły na życie mieszkańców Środy. W 1526 r. Śląsk na okres przeszło dwustu lat wszedł w skład wielonarodowego państwa Habsburgów austriackich, co miało bezpośredni wpływ na codzienne życie średzian.\nPoczątek XVI w. to okres dalekosiężnych zmian w kościele katolickim, zapoczątkowanych wystąpieniem Lutra w 1517 r. Zasady kształtującej się wówczas nowej wiary ewangelickiej, znalazły wielu gorliwych zwolenników również w naszym mieście. Dokonał się podział mieszkańców na katolików i ewangelików, którego dobre i złe konsekwencje towarzyszyły miastu przez następne stulecie. Katolickie kościoły św. Krzyża i św. Andrzeja przejęte zostały przez ewangelików. Stanowili oni też większość w radzie miejskiej, co zapewne potęgowało istniejący konflikt religijny.\nKolejnym ważnym wydarzeniem w tym wieku było wykupienie urzędu wójta przez radę miejską w 1570 r. Od tego czasu, całość spraw związanych z zarządzaniem miasta, przeszła w jej ręce. Należy tu podkreślić stosunkowo późne wykupienie urzędu wójta, inne miasta śląskie dokonały tego wiele lat wcześniej. Być może spowodowane to było zachowawczością prawa średzkiego lub też słabością miejscowego patrycjatu.\nRozwój rzemiosła w tym okresie sprzyjał powstawaniu nowych cechów: 1514 r. - garncarzy, 1550 r. - zbiorczego cechu ślusarzy, rusznikarzy i zegarmistrzów,\n1528 r. - lniarzy,1586 r. - stolarzy,1596 r. - kołodziei.\nZałożone ok. 1428 r. Bractwo Kuszników w Środzie w 1553 r. przekształciło się w Związek Strzelecki, który przetrwał do lat 40-tych XX wieku. W pierwszym okresie swego istnienia odgrywał on istotną rolę, jako czynnik wzmacniający obronność miasta. Z biegiem czasu rola ta malała, aż do momentu, gdy stał się organizacją o charakterze towarzysko - rozrywkowym.\nW wieku XVI prowadzono liczne prace remontowo - budowlane, których efekty przez długie lata służyły wygodzie mieszkańców miasta. W 1536 r. obok czterech już istniejących bram wybudowano piątą zw. Nową lub Piekarską, znajdowała się ona przy dzisiejszej ul. Kilińskiego. Brama miała ułatwić połączenie miasta z licznymi ogrodami i łąkami znajdującymi się poza murami miejskimi.\nW 1541 r. przystąpiono do budowy nowych wodociągów, gdyż istniejące nie wystarczały do prawidłowego funkcjonowania miasta.\nW 1552 r. przebudowano grożącą zawaleniem Piwnicę Ratuszową. W trakcie przebudowy dobudowano piętro i połączono je z salą rajców, powiększając tym samym pomieszczenia dla rady miejskiej.\nW 1567 r. ponownie wybrukowano drogę przed Bramą Wrocławską, a kilka lat później przed Bramą Legnicką.\nPierwsza połowa XVII w. była najbardziej niepomyślnym okresem w dotychczasowych dziejach Środy. W latach 1618-1648 toczyła się jedna z najbardziej wyniszczających wojen czasów nowożytnych. Dla Środy był to okres największych zniszczeń i niezliczonych cierpień jej mieszkańców. Niemal każdego roku, dłużej lub krócej stacjonowały w mieście wojska obu walczących stron dokonując gwałtów i rozbojów. Po wojnie miasto było w większości zniszczone, pozostało w nim tylko ok. 40 rodzin. Zniszczeniu uległ XIV-wieczny szpital i kościół św. Mikołaja. Szpital odbudowano, a ruiny kościoła rozebrano w 1765 r. Pożar w roku 1634 zniszczył kościół św. Andrzeja. Jeszcze wcześniej bo w 1620 r. uległ zniszczenia kościół św. Krzyża, zaś kościół N.M.P. zamieniono w stajnie dla koni.\nDrugą połowę XVII w. charakteryzuje odbudowa ze zniszczeń wojennych. Przystąpiono do niej jeszcze w trakcie wojny. W wigilię Bożego Narodzenia w 1645 r. odezwały się po raz pierwszy dzwony, zawieszone w odbudowanej wieży. Jeden z nich zachował się do chwili obecnej. W odbudowanym kościele parafialnym św. Andrzeja zamontowano w 1699 r. organy, a w 1716 r. barokowy ołtarz. Spalony w tym samym czasie co kościół, budynki parafii i szkoły odbudowano w 1679 r.\nPrzejęty ponownie przez franciszkanów w 1675 r. kościół św. Krzyża, poddany został gruntownemu remontowi, zakończonemu w 1727 r. W tym też roku, ukończono budowę barokowego klasztoru franciszkanów, który zajął miejsce wcześniejszego drewnianego. Z wielokrotnie przebudowanego klasztoru, zachowało się lavabo, wmurowane w latach 30-tych w północną ścianę szkoły.\nRemont kościoła N.M.P. zakończono w 1699 r.\nW drugiej połowie XVII w. zmianie uległ układ sił między ewangelikami a katolikami. Po wojnie trzydziestoletniej kraje podległe Habsburgom przeżywały okres reakcji katolickiej w myśl zasady czyja władza, tego religia. Państwo popierało katolików, dążąc jednocześnie do zupełnego wyeliminowania ewangelików.\nW wyniku tego, po ponad 120 latach ewangelickie kościoły św. Krzyża i św. Andrzeja przejęli ponownie katolicy. Pozbawieni własnego kościoła ewangelicy korzystali przez jakiś czas z kościoła w Rusku, które do 1675 r. wchodziło w skład ewangelickiego Księstwa Legnicko - Brzeskiego. Ewangelicką w większości radę miejską, zmieniono wprowadzając do niej katolików. Doprowadziło to do rozlicznych konfliktów, tym bardziej iż wg spisu z 1704 r. w Środzie mieszkało 396 katolików i 1800 ewangelików.\nNajważniejszym wydarzeniem politycznym XVIII w. było dla Środy jej przejście pod panowanie pruskie (1741 r.). Już 30 grudnia 1740 r. miasto zajęły wojska pruskie na czele z królem Fryderykiem II. Wojny przez Śląsk toczone w latach 1740-1763 między Prusami a Austrią, spowodowały wyniszczenie miasta i okolic. Szczególnie uciążliwym był przełom 1757 i 1758 roku. W pierwszych dniach grudnia Środa była jednym z punktów koncentracji wojsk przed bitwą pod Lutynią stoczoną 5 grudnia 1757 r. Stacjonowało wówczas w mieście ok. 20 tys. żołnierzy. Po bitwie miasto zamieniło się w lazaret dla kilku tys. żołnierzy rannych w bitwie. Szerząca się wówczas zaraza zdziesiątkowała żołnierzy i mieszkańców miasta.\nPrzejście Środy pod panowanie pruskie oznaczało kolejne, globalne przemiany, wynikające z charakteru tego państwa. Przeprowadzone zmiany administracyjne, ograniczyły znaczenie samorządu miejskiego kosztem urzędu miejskiego, ściśle podporządkowanemu scentralizowanemu aparatowi administracji państwowej.\nZ przemian w dziedzinie gospodarczej, odnotować należy fakt powstania pierwszych fabryk, będących wyrazem dokonujących się z wolna przeobrażeń o charakterze kapitalistycznym.\nJeszcze w czasach austriackich, około 1711 roku, pochodzący ze Szwajcarii Jan Jakub Marschand, założył pierwszą fabrykę tytoniu, dając tym samym początek, rozwiniętej na szeroką skalę w XIX w. produkcji tytoniu i papierosów. W 1742 r. otwarto fabrykę porcelany a w 1750 jedwabiu.\nDominującym sposobem produkcji w XVIII w. była w dalszym ciągu produkcja rzemieślnicza. Według wykazu z 1732 r. czynnych było 220 zakładów, reprezentujących 38 branż rzemieślniczych. Poza trzydziestoma rzeźnikami i piekarzami, których zwykle było dużo w każdym mieście, najwięcej było: szewców - 30, sukienników - 28, kuśnierzy - 17, stolarzy, bednarzy i kołodziei -19. Inne rzemiosła reprezentowane byty przez jednego lub co najwyżej kilku rzemieślników\nKolejnej już, istotnej zmianie uległy stosunki religijne w mieście. Ewangelicy, którzy od 1654 r. pozbawieni byli swobody kultu, wraz z przejściem Środy pod parowanie ewangelickich Prus, uzyskali nie tylko równouprawnienie z katolikami, ale i pełne poparcie ze strony nowych władz. Znalazło to swój wyraz już w 1741 r , kiedy to dokooptowano do rady miejskiej dwóch ewangelików. Zgoda władz umożliwiła budowę kościoła ewangelickiego św. Trójcy, który otwarto 30.05.1745 r., u zbiegu ulic Daszyńskiego i Kolejowej. W pięć lat później, w sąsiedztwie kościoła, otwarto szkołę ewangelicka.\nWiele zmian zaszło też w wyglądzie miasta. W 1774 r. wybrukowano główną ulicę ciągnącą się od Bramy Wrocławskiej do Legnickiej, w 1746 r ul. Świdnicką i Rynek. Dachy domów zaczęto pokrywać dachówka, czyniąc je tym samym bardziej odpornymi na działanie ognia niż dachy z gontów. W 1765 r. obniżono o ok. 1 m mury obronne, jednocześnie zburzono do wysokości murów wieże i baszty. W 1770 r. rozebrano dawny zamek kasztelański, resztki wieży zamkowej zachowany się do początku XIX w.\nW 1797 r. podwyższono wieżę więzienną i przykryto hełmem. W tak przebudowanej wieży zawieszono dzwony, które służyły gminie ewangelickiej, gdyż kościół św. Trójcy ich nie posiadał. W 1796 r - tuż za murami od strony północno-wschodniej - założono cmentarz. Z końcem wieku oświetlono ulice miasta, instalując około 80 lamp oliwnych.\nPoczątek XIX w. był świadkiem toczonych w Europie wojen napoleońskich. Dla Środy był to czas kolejnych, ciężkich doświadczeń, znaczony licznymi przemarszami różnych wojsk przez miasto i okolice. Już w 1806 r. miasto zostało zrabowane, najpierw przez wojska francuskie, a następnie niemieckie. W 1813 r. Środa ponownie padła łupem wojsk francuskich. Od 31.05. do 5.06. tego roku przebywał w Środzie Napoleon Bonaparte wraz z 30-tysięcznym korpusem, wyczekując postanowień rozejmu jaki zawarto w Pielaszkowicach 4.06.1813 r. Za kwaterę Napoleona służył budynek dzisiejszego żłobka przy ul. Daszyńskiego, który przebudowano na ten cel w 1926 r. Pobyt wrogiej mieszkańcom armii charakteryzowały zwykłe w takich wypadkach rekwizycje, gwałty i rozboje. Dlatego też klęskę Napoleona pod Waterloo, która kończyła okres długoletnich wojen, obchodzono w mieście szczególnie uroczyście 16.01.1816 r.\nWraz z z armią francuską, przebywali w Środzie Polacy, co potwierdzają, między innymi pamiętniki płk. Dezyderego Chłapowskiego.\nWydarzeniem istotnym dla miasta było oddanie do użytku w 1814 r. kolei. Jej oddalenie od miasta było jedną z głównych przyczyn stagnacji gospodarczej miasta w późniejszym okresie. Problem ten usiłowano rozwiązać przez budowę w 1926 r kolejki wąskotorowej łączącej stolicę z miastem.\nPrzełomowym wydarzeniem w dziedzinie gospodarczej było ogłoszenie w 1810 r. ustawy, znoszącej wszelkie przywileje cechowe i wprowadzającej zasady wolnej gry sił, czyli konkurencji w działalności produkcyjnej i handlu. W Środzie, w dziedzinie gospodarczej, w pierwszej połowie XIX w. wybijała się produkcja tytoniu i mające długie tradycje przędzalnictwo. W drugiej połowie XIX w. obok wyżej wymienionych, szewstwo i garbarstwo.\nW XIX w uległy zmianie dotychczasowe funkcje niektórych budowli, powstało też wiele nowych, z których wiele przetrwało do chwili obecnej. W związku z kasata, w 1810 r zakonu franciszkanów, kościół św. Krzyża zamieniono na magazyn, wschodnie skrzydło klasztoru w 1828 r. zaadoptowano na szkołę ewangelicka, zaś skrzydło południowe w 1858 r przeznaczono na mieszkania dla pastorów\nKościół NMP w latach 1816-1871 pełnił funkcję arsenału stacjonującej w Środzie jednostki wojskowej. Dodajmy, że początki Środy jako miasta garnizonowego sięgają 1682 r.\nW 1847 r na terenie dawnego ogrodu zamkowego rozpoczęto budowę więzienia - obecny budynek sadu. W 1869 r zlikwidowano XIV-wieczny szpital dla ubogich św. Mikołaja przy ul. Legnickiej, a na jego miejsce otwarto nowy przy ul. Kościuszki. Pod koniec XIX w dzięki inicjatywie sióstr zakonnych otwarto nowe szpitale, ewangelicki przy ul. Kilińskiego i katolicki przy ul. Konstytucji 3 Maja.\nW 1862 r w sąsiedztwie straży pożarnej wybudowano synagogę. Dodajmy iż w 1840 r. w czterotysięcznej Środzie mieszkało ok. 90 Żydów.\nW 1896 r otwarto salę gimnastyczną wybudowaną z inicjatywy założonego w 1861 r. Męskiego Związku Gimnastycznego.\nW 1895 r. ukazały się w sprzedaży pierwsze karty pocztowe z widokami Środy\nZ licznych zmian w wyglądzie miasta, jakie nastąpiły w pierwszych latach XX w. wymieńmy te, które przetrwały do naszych czasów:\n~ 27.01.1900 r - po raz pierwszy zapaliły się lampy elektryczne oświetlające miasto\nw 1902 r. oddano do użytku budynek straży pożarnej, ochotnicza straż pożarna powstała w Środzie w 1864 r\nw 1905 r. wybudowano dzisiejszy budynek poczty Urząd pocztowy założono już w 1885 r. i pierwotnie mieścił się on przy ul. Legnickiej.\nDzięki inicjatywie władz i mieszkańców miasta w 1920 r. założono w Środzie Gimnazjum, którego budynek powstał w latach 1920-1929 - obecnie Zespół Szkół przy ul. Wrocławskiej.\nPowstała w 1923 r Szkoła Rolnicza, otrzymała w 1929 r. swą siedzibę w budynku przy ul. Strzeleckiej obecnie przedszkole.\nMuzeum miejskie zaczęto organizować w 1920 r wyznaczając mu pomieszczenia w budynku dzisiejszej Zasadniczej Szkody Rolniczej. W 1935 r. przeniesiono je do ewangelickiego kościoła św. Trójcy W 1945 r cenne zbiory uległy zniszczeniu i rozproszeniu.\nKościół św. Krzyża pełniący w XIX w. funkcję magazynu, po gruntownym remoncie otwarto w 1933 r Okrutne lata II wojny światowej przyniosły przełomowe\nzmiany w dziejach Środy. 9 lutego 1945 r. pułki 181 dywizji piechoty płk. Pawła Morozowa z 74 korpusu Piechoty, wchodzące w skład VI armii ogólnowojskowej I Frontu Ukraińskiego, po rozbiciu w rejonie miasta niemieckiej grupy Sachsenheimer" - zdobyły Środę. W wyniku nowego układu sił politycznych w Europie po II wojnie światowej i wynikających z tego zmian granic niektórych państw, Śląsk wraz z Warmią, Mazurami i Pomorzem wszedł w skład Polski. Tym samym dla Środy rozpoczął się nowy, znowu polski okres dziejów W wyniku postanowień z Jałty i Poczdamu, ludność niemiecka została przesiedlona na tereny obecnych państw niemieckich. Od wiosny 1945 r miasto zaczęli zasiedlać Polacy, przyjeżdżający tu z różnych województw przedwojennej Polski.\nÓ Zbigniew Aleksy


Bvlgari BLV NOTTE, woda perfumowana dla kobiet | iperfumy.pl\nBvlgari BLV NOTTE woda perfumowana dla kobiet\nWarianty Bvlgari BLV NOTTE\nOpis perfum Bvlgari BLV NOTTE\nTo najbardziej uwodzicielski zapach z serii BLV. Dzięki swoim składnikom działa jak afrodyzjak. Jest powabny, kuszący i bardzo seksowny. Piękny nocny zapach dla zmysłowych kobiet.\ncudowny, nietuzinkowy zapach... elegancki i wyrafinowany, poza tym trwały - polecam\nJak dla mnie zapach jest BOSKI, z początku nie byłam do niego przekonana, ale po kilunastu minutach na skórze doszłam do wnipsku, że jest świetny, tajemniczy i nietuzinkowy. Zgadzam się jednak, że trzeba go najpier sprawdzić na skórze i potem podjąć decyzję.\nZapach jak dla mnie, przepiękny, troszkę słodkawy, irys to mój ulubiony kwiat. Niestety ogromna wada perfum, to słaba trwałość..a szkoda.Mimo to polecem dla samego zapachu.\nZapach dla kobiety odważnej. Nie każdej kobiecie odpowiada dość mocno wyczuwalna wódka. Po kilku godzinach jest doskonały. Polecam porę jesienno-zimową i raczej wieczór niż poranek.\nZapach NIE DLA KAŻDEJ kobiety. Ja również radzę najpierw przetestować na własnej skórze. W każdym razie ja go uwielbiam. Bardzo zmysłowy, ale i specyficzny. Niebanalny zapach nocy - na wielkie wyjście, ale i na zimowo-jesienne dni. Perfumeria boska:) POLECAM\nKupując opierqałam się jedynie na opiniach innych klientek-i tu mój bład.Polecam najpierw przetestować w stacjonarnej perfumerii.Dla mnie zapach zaskakująco nudny,płaski.próbujący przeistoczyć się w coś interesującego.Ale bez skutku.Nie przekreślam go jednak,bo może potrzeba czasu,by się do niego przekonać...Dziękuję Sklepowi za profesjonalną obsługę\nTo prawda, że jest to bardzo uwodzicielski zapach. Obawiałam się tej wódki w sercu, ale zapach pozytywnie mnie zaskoczył. Biorąc pod uwagę, że jestem młodą osobą dla mnie jest to zapach zdecydowanie na wieczory wiosna/lato, a na dzień jesień/zima. W wiosenno letnich miesiącach wolę zapachy świeże i owocowe- mniej uwodzicielskie i zmysłowe niż blv notte.\nJaka jest Twoja opinia o Bvlgari BLV NOTTE?