Konie achałtekińskie i... inne sprawy!: Globalizacja w Boskiej Woli oraz historie podróżne cz. 1\nAutor: Jacek Kobus o 15:29\nEtykiety: absurdy, Radek, rolnictwo, zdrowie\nWojciech Majda 16 listopada 2010 20:24\nJak teraz się zastanowiłem to doszedłem do wniosku, że z tym opodatkowaniem niektórych substancji mocniej a niektórych lżej to tylko kwestia zwyczaju. Podobnie jak zasiadamy w Wigilię Bożego Narodzenia do stołu po pierwszej gwiazdce tak niektórych rzeczy się po prostu mocno nie opodatkowuje (chleb), bo nie wypada.\nInna sprawa, że jeśli pozwoli się grabieżcom na opodatkowanie żywności to znowu otworzy się furtka do decydowania za nas o tym jak mamy się odżywiać. Słyszałem, że w USA chcą opodatkować cukier i napoje słodzone. No bo przecież niezdrowe są, więc to dla dobra bydł.. obywateli! Nie zdziwiłbym się, gdyby następne było mięso i tłuszcze zwierzęce. Trochę przygnębiające jak się o tym pomyśli.\nSam nie palę, ale również współczuję palaczom. Państwo i w tym przypadku to pasożyt, który żeruje na ludzkim nieszczęściu. Bo chyba uzależnienie od szkodliwej substancji jaką jest tytoń tak można nazwać?\nfutrzak 16 listopada 2010 22:48\nintencje wlasciwe, podejscie zle.\nWysoko przetworzona zywnosc to syf, a juz zwlaszcza gight fructose corn syrup.\nRzad jednak stosuje plaster na syfa czyli zamiast przestac dotowac producentow kukurydzy, to obklada podatkami.\nChociaz w tym konkretnym przypadku moze chodzic o konflikt wladzy: federalna chodzi na pasku lobby korporacji rolniczych, wiec podatku nie zniesie; lokalna ma inne zapatrywania, ale jedyne pole manewru ktore ma to albo oblozyc wyzszym podatkiem albo zaczac koncesjonowac i nie pozwolic na otwieranie nowych fast foods tylko wspierac lokalne male slow-food biznesy.\nJa palaczom nie wspolczuje. Zyje od 11 lat w miejscu, gdzie jest zakaz palenia w miejscach publicznych. I dobrze.\nZeby nie bylo - sama palilam przed dlugi czas, potem rzucilam, teraz jestem na etapie ze pale towarzysko TYLKO w ulubionej knajpie. Bo tam mozna na patio, wszyscy dookola pala i ciezko nie zapalic.\nJesli nie ma dymu, nikt nie pali, mniejsza jest pokusa i latwiej rzucic.\nPodobnie w Kalifornii jest zakaz publicznego spozywania alkoholu poza miejscami wyznaczonymi. To znaczy mozna w knajpie, na wlasnej posesji etc. ale nie mozna na ulicy na chodniku.\nJest to ograniczenie wolnosci osobistej, prawda, ale dzieki temu nie ma szwendajacych sie zataczajacych pijaczkow a to przed sklepem, a to na przystanku, a to na lawce w parku.\nKazdy medal ma dwie strony...chodzi o to zeby ustalic jakis sensowny poziom rownowagi, gdzie wady i korzysci jakos by sie rownowazyly.\nWojciech Majda 17 listopada 2010 01:00\nJeżeli chodzi o podatki na żywność to bym protestował. Nawet jakby miało chodzić o HFCS. Powstałby precedens - państwo mogłoby decydować co poddani mogą jeść a czego nie (pośrednio oczywiście ten mechanizm za pomocą subwencji już działa). Władze lokalne w USA mają takie prawo, że pozwalają otworzyć lokal rodzinny a franczyznę (fastfoodową powiedzmy) to już nie?\nMoże ja mam lepsze serce, dlatego współczuję ;)\nNie dość, że się trują, obniżają swoje szanse u płci przeciwnej, to jeszcze są dojeni z kasy na potęgę. Wszystko wykorzystując głównie ludzką słabość - IMO to niemoralne.\nŻeby była jasność chodziło mi o obłożenie ich nałogu wysokimi podatkami a nie zakaz palenia w miejscach publicznych. Ten, nie podoba mi się tylko jeżeli dotyczy "prywatnych" miejsc publicznych (bary, restauracje).\nPowiedz mi proszę Futrzak jeszcze jak to jest - na wszystkich filmach amerykańskich widzi się, że ludzie piją alkohol w miejscach publicznych z butelek które są w papierowych torebkach, że niby nie widać co tam jest i to jakoś "chroni" przed policją. Tak można?\nDomowy Survivalista 17 listopada 2010 09:01\nJa tam jestem niepalący i cieszy mnie, że wreszcie będę mógł wyjść do knajpy i wrócić z niej nieprzesiąknięty dymem papierosowym.\nwww.boskawola.pl 17 listopada 2010 14:42\nByło nie chodzić do knajp gdze palą.\nFakt, że to co widać na filmach z lat 60., gdzie cały tłum w knajpie odpala jednego peta od drugiego to pewne przegięcie - bo atmosferą takiego lokalu można by (po opakowaniu) pewnie guza nabić, tak była gęsta.\nJednak mody w tym zakresie dawno się zmieniły. Podział lokali na strefy dla palących i dla niepalących od dawna istniej - istniałby nawet, gdyby tego prawo nie wymuszało.\nTo co się teraz dzieje, to jest odgórnie przeprowadzona stygmatyzacja, naznaczenie palaczy jako "gorszych". Może to mieć jakiś socjotechniczny sens. W końcu mamy kryzys, za kryzys zaś ktoś musi być winien - dlaczego nie palacze zatem? Równie dobrze mogliby być rudzi, albo mańkuci...\nCo nie zmienia faktu, że dla mnie wszystko to jest obrzydliwe. A najbardziej obrzydliwe jest takie niby spontaniczne potakiwanie - to już prawie tak wygląda jak naśmiewanie się z Żydów w 1942!\nfutrzak 18 listopada 2010 00:28\nwladze lokalne (np. city council maja w gruncie rzeczy bardzo duzo wladzy: zeby otworzyc JAKIKOLWIEK biznes w miescie trzeba miec ich pozwolenie.\nW Mountain View, tu gdzie mieszkam, jest tak ze np. uchwalili sobie jakis czas temu ze nie dadza licencji na sprzedaz alkoholu jesli lokal nie bedzie serwowal jedzenia.\nUwazam, ze to przegiecie, podobnie jak to, ze zabroniony jest handel obwozny. W NYC widac na ulicach setki budek a to z hot-dogiem a to kawa czy bajglami za grosze - tutaj nie ma ani jednej bo by sie wsadzili do pierdla.\nJesli chodzi o alkohol w miejscach publicznych - tak, zdarza sie, ze ludzie pija z butelek w papierowych torebkach. Jednak to rzadkie zjawisko i tak naprawde przed policja "nie chroni". Kazdy bowiem wie, ze jak w papierowej butelce to cos do ukrycia, wiec zaraz podejdzie i zarzada okazania butelki. Sprzeciwiac sie nie ma sensu - w USA policja ma status podobny do gestapo. Z nimi sie nie dyskutuje, jak zaczynasz dyskusje i mowisz ze "nie maja prawa" to sie skuja i zabiora do aresztu prewencyjnie za stawianie oporu.\nHaving said that - bardzo czesto ludzie na plazy (gdzie jest zakaz spozycia alkoholu) pija alkoho ale przelany do butelki np. po coli czy innej fancie.\nnie wiem jak to bedzie w Polsce, ale w Kalifornii ten zakaz palenia dotyczy w zasadzie lokali uzytecznosci publicznej (restauracje, bary, biblioteki, stacje kolejowe etc.).\nJesli ktos pali na ulicy, parkingu etc. to nikt go za to nie zaaresztuje. Podobnie jest w firmami: palacze wychodza na zewnatrz zapalic.\nWojciech Majda 18 listopada 2010 16:19\nA propos brutalnej policji - jeden śmieszniejszych skeczy pt. "How not to get your ass kicked by the police":\nWłaśnie mnie to zawsze zastanawiało jak to jest, że to mogło "działać" skoro nawet ja po drugiej stronie oceanu wiedziałem, że skoro jest papierowa torebka to jet i alkohol.\nAnonimowy 18 listopada 2010 21:16\nWracamy do normalności po latach dominacji tytoniu w życiu publicznym.\nSam paliłem i czasem palę shishę.\nAle palenie tytoniu jest niedozwoloną immisją pośrednią materialną. Gdyby przełożyć kategorie prawne dotyczące nieruchomości, na kwestie międzyludzkie.\nOtóż, ludzie mogą palić podobnie jak skakać z 7 piętra, ale nie jest dozwolone skakać na kogoś z 7 piętra, podobnie jak nie można pozwolić na zatruwanie kogoś dymem papierosowym. Na marginesie, ze wszystkich używek na świecie, tytoń zbiera największe śmiertelne żniwo.\nTa decyzja jest więc prosta, chcesz palić - proszę bardzo, ale nie w miejscach gdzie możesz na szkodliwe skutki palenie narazić postronne osoby.\nCzy można pluć, można na nie na innych.\nKwestia podziału sal na część dla palących i dla niepalących zawsze była fikcją, bo dym takich podziałów nie uznaję za wiążące i w konsekwencji leci także do tych, którzy chcieliby zjeść obiad bez smrodu.\nPodam przykład ode mnie. Ktoś z moich kochanych sąsiadów pali w windzie.\nA ja ani nie chcę tego wdychać, ani tym śmierdzieć.\nwww.boskawola.pl 19 listopada 2010 09:07\nPalenie w windzie jest w oczywisty sposób niekulturalne. Co więcej: zawsze było niekulturalne! W Europie. W Ameryce można było - pamiętam relację któregoś z naszych podróżników jeszcze przedwojennych jak jechał windą w Nowym Jorku z pewnym obficie kopcącym z wielkiego cygara dżentelmenem i zbierał się kilka pięter na odwagę zwrócenia mu uwagi, że jest niekulturalnym palić w windzie w dodatku - w towarzystwie damy, bo i takowa tym środkiem lokomocji podróżowała. Nie zdążył jednak. Dżentelmen pierwszy go zganił za niekulturalne postępowanie: w owych czasach bowiem w Ameryce wolno było dmuchać bliźniemu dymem w twarz, ale szczytem nietaktu było podróżować windą razem z damami i... nie zdjąć kapelusza!\n(swoją drogą dawno to istotnie być musiało: przed emancypacją polityczno - kulturową amerykańskich Żydów przecież...).\nJa czuję się obecnie szczuty przez rząd na palaczy. A być szczutym nie cierpię o wiele bardziej niż wdychać najsmrodliwsze nawet powietrze..!\nOczywiście, że przymus jest przykry.\nAle należy pamiętać, że po kilku tysiącach lat cywilizacji - nadal podbieramy jajka ptakom, jemy korzonki i przykro mi to pisać - dla większości ludzi, dopóki nie dostaną do kieszeni, żaden argument nie jest wystarczająco mocny. Czekać, aż kultura osobista wpłynie na zachowanie palaczy, oznacza nie doczekać tego za swego życia.\nPodobnie z parkowaniem samochodów na trawie, wyrzucaniem śmieci gdzie popadnie i wielu innymi sprawami.\nAnonimowy 19 listopada 2010 14:00\nOczywiście powinno być "dostaną po kieszeni".\nwww.boskawola.pl 20 listopada 2010 07:35\nNaprawdę uważa Pan, że trzeba ludzi pod przymusem "cywilizować"..? Jeśli nawet tak - to jakoś nie mam zaufania do tych aktualnie nas "cywilizujących"... No nie mam i już!\nKwestia znalezienia punktu pomiędzy skrajnościami.\nWojciech Majda 21 listopada 2010 08:56\nWczoraj/dzisiaj byłem pierwszy raz od wprowadzenia zakazu na dancingu. Nie powiem, różnica dla osoby niepalącej jest. Choć sala dla palący i "danceflora" nie były niczym oddzielone. Zapachu papierosów nie było czuć (poza częścią dla palaczy).\nZapewne to kwestia dobrze działającej wentylacji, bo przy takiej ilości ludzi to konieczna jest bardzo wydajna, mechaniczna.


Leica M8 - oficjalne stanowisko | Fotopolis.pl\nLeica wydała oficjalny komunikat w sprawie problemów z jakością obrazu z pierwszych egzemplarzy cyfrowego modelu M8. Użytkownicy będą niestety zmuszeni odesłać swoje aparaty do producenta do fabryki w Solms, gdzie przejdą one procedurę eliminującą wady (w tym update firmware'u). Oczywiście wszystko na koszt firmy.\nProducent zapewnia, że problemy nie dotknęły wszystkich egzemplarzy, ale wysokie wymagania wobec sprzętu tej marki sprawiają, że wszystkie egzemplarze powinny zostać sprawdzone pod tym kątem. Aparaty, które opuszczą fabrykę po 27 listopada 2006 r., będą wolne od wad zgłaszanych dotąd przez użytkowników.\nObniżona jakość obrazu wiąże się z podniesioną czułością matrycy Leiki M8 na podczerwień i ultrafiolet. Producent przekonuje, że jest to wynik niezwykle cienkiego filtra IR zastosowanego na matrycy w celu najpełniejszego wykorzystania możliwości optyki systemu M. Grubszy odciąłby więcej podczerwieni, ale wiązałby się jednocześnie ze spadkiem ostrości na brzegach kadru. W związku z tym, poza odpowiednią regulacją aparatów w fabryce, producent zaleca dodatkowo stosowanie filtrów UV/IR na obiektywach (odcinają światło o odpowiednich długościach fali). Niestety miłośnicy optyki szerokoogniskowej (od 16 do 35 mm) powinni stosować jedynie obiektywy ze stykami informacyjnymi, ponieważ założenie filtra UV/IR na taki obiektyw skutkuje przesunięciami kolorystycznymi w rogach kadru. Informacje przekazywane przez styki najnowszych szkieł (i tych starszych, które zostały "unowocześnione" w serwisie) są wykorzystywane przez procesor i oprogramowanie aparatu do software'owej eliminacji tej wady podczas obróbki pliku.\nCała procedura związana z serwisowaniem zajmie ok. 10 dni plus przesyłka. Dział obsługi klienta Leiki skontaktuje się ze wszystkimi osobami, które kupiły model M8 i przekaże im szczegóły dotyczące terminu i sposobu przekazania przesyłki. Wszyscy użytkownicy Leiki M8 otrzymają za darmo 2 filtry UV/IR (7 średnic do wyboru). Filtry będą przesyłane bezpośrednio do klientów od lutego 2007 roku. Od 6 grudnia można będzie rejestrować cyfrowe "emki" na stronach producenta.


Papryka Faszerowana Żółtym Serem - Przepisy w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: papryka faszerowana żółtym serem\n.... 5. Z papryk odetnij górną część, wytnij gniazdo nasienne. Do środka nałóż farsz, po czym lekko ubij. Wierzch posyp żółtym serem. 6. Papryki włóż do naczynia żaroodpornego i wlej na dno odrobinę wody...\n...wody, papryki skrop olejem. Piecz 40 -50 minut. Na 10 min przed końcem pieczenia, posyp papryki startym żółtym serem. Do farszu możesz dodać posiekane orzechy włoskie. Przygotowanie (bez czasu...\n...minut przed końcem pieczenia, papryki posyp startym żółtym serem. Po upieczeniu paprykę udekoruj koperkiem i podawaj ze świeżym pieczywem lub ziemniakami. Przygotowanie (bez czasu oczekiwania): 40\n● 6-8 podłużnych papryk ● ok. 300 g mielonego mięsa ● 3 ząbki czosnku ● 3-4 nieduże pomidory ● cebula (drobno posiekana) ● 1/2 szkl. ryżu ● 1/2 szkl. tartego żółtego sera ● ok. szkl. bulionu ● sól, pieprz, oregano, mięta, bazylia, natka pietruszki, łyżeczka papryki w płatkach ●olej.\nPapryka faszerowana parówkami i ogórkami\n...w formie do pieczenia. Napełnij farszem, posyp startym żółtym serem. Polej sosem. Piecz 20 min w temp. 180 st. Posyp posiekaną natką.\n...kukurydzą i startym żółtym serem. Dopraw solą, pieprzem, mieloną papryką i kuminem. 3 Papryki napełnij przygotowanym farszem. Przykryj odciętymi spodami, dociśnij. Owiń szczelnie folią aluminiową...\nPrzepisy na temat: papryka faszerowana żółtym serem\n...świeżym tymiankiem, posypać startym serem. Kapelusze ozdobić plasterkami frankfurterek i umieścić w formie na muffiny. Pieczarki pieczemy przez około 45 minut w piekarniku nagrzanym do 150 st.C do...\nlukier na kremówce\nsos zielony na ostro\nsalatka brokuly jajko sos czosnkowy\nkolacja dietetyczna na 4 osoby\npieczen z plastrach\nciasto z pokruszonymi waflami\nproste efektowne danie\nbułka ile kalorii


Gran Turismo Sport - Poradnik do trofeów | Poradniki do trofeów\nCategoryPoradnikPosted on 9 listopada 2017 9 listopada 2017 AuthorPatricko6 komentarzy\n6 Replies to “Gran Turismo Sport – Poradnik do trofeów”\nWitam, mam pytanie co do tych rankingów, widzę je w prawym górnym rogu, pierwszy mam D i to jest poziom kierowcy, dugi mam C i to jest ten poziom fair play, od którego zalezy jakich kierowcow mi dobierze? Czy jak jestem na C to mogę spasc aż do E?\n2 grudnia 2017 at 10:27\nTen drugi, wg niego dobiera. Możesz zawsze spaść do E i awansować do S, to nie jest stałe.\nWydaje mi się, że chyba już większość graczy trzyma się tej niższej rangi, bo czasy na PP sa ciężkie do pobicia, zwłaszcza że grać zaczynam ok godziny 19 więc przez cały dzień zdążyły się pojawić dobre czasówki, które na padzie jest mi strasznie ciężko pobić. To będzie piekielnie trudne wyzwanie 🙂\nNie wskakuje mi „Pamiątka z Le Mans”. Jakieś rady? :/\nOj mam – w którejś z aktualizacji dodano AUDI R18 z 2016 roku, kupując ta bryczkę i cykając jej zdjęcia nic nie zyskacie. Należy kupić wersje TDI z 2011 roku.\n14 sierpnia 2018 at 23:41\nOstatnia misja w nurburgringu to masakra już nie chodzi o tankowanie i sztuczna inteligencje, ale o sam tor jest wąski, krety i wyboisty


💸💻 - Czy Pożyczki Przez Internet Są Bezpieczne | Informator 2022\nutworzone przez abcpozyczki.com | kw. 6, 2022 | Pożyczki\nChciałbyś otrzymać dodatkowe środki bez wychodzenia z domu? Boisz się wpisywania wrażliwych danych w internecie? Zastanawiasz się, czy chwilówki online to dobre rozwiązanie? Przeczytaj artykuł i sprawdź, czy pożyczki przez internet są bezpieczne.\nJak najbardziej TAK! Branża pożyczek internetowych działa w Polsce od 2012 roku. Od tej pory setki specjalistów z branży IT nieustannie pracują nad podnoszeniem bezpieczeństwa klientów.\nWszystkie firmy zrzeszone w Polskim Związku Instytucji Pożyczkowych gwarantują najwyższe standardy bezpieczeństwa każdej transakcji.\nZgodnie z informacjami PZIP – ponad połowa klientów pożyczek online korzysta z usług wybranej firmy więcej niż raz.\nWszystkie niebezpieczeństwa korzystania z produktów finansowych w internecie dotyczą pożyczek prywatnych lub podejrzanych „firm” pożyczkowych, które nie figurują w żadnych rejestrach.\nZ jakich zabezpieczeń korzystają firmy pożyczkowe\nZłożenie wniosku o pożyczkę wymaga podania wielu wrażliwych danych. Między innymi miejsca zamieszkania, numeru telefonu lub PESEL. Ponadto, jeżeli wybierzesz nowoczesny sposób automatycznej weryfikacji konta – będziesz zmuszony zalogować się do bankowości elektronicznej. Wszystkie te informacje podlegają szczególnej ochronie.\nPodmioty udzielające pożyczek przez internet korzystają z 3 podstawowych form zabezpieczeń:\nSprawdzenie w bazie danych dokumentów zastrzeżonych\nPrzy nazwie strony internetowej, która została zabezpieczona protokołem SSL pojawia się mała ikona kłódki. Adres takiej strony zaczyna się od https://, zamiast standardowego http://.\nWszystkie dane, które wpisujesz na takiej stronie są szyfrowane. Dlatego nie ma możliwości ich „przechwycenia” przez osobę nieupoważnioną. W dyspozycji tych danych będzie tylko pożyczkodawca.\nPrzed podjęciem decyzji o złożeniu wniosku – koniecznie sprawdź, czy przy nazwie wybranej strony internetowej pojawia się kłódka. Pamiętaj też, aby dokładnie przeczytać regulamin i wzór umowy pożyczki na stronie pożyczkodawcy.\n2. Weryfikacja tożsamości klienta\nFirmy zabezpieczają się również przed próbami pobrania pożyczki na cudze dane. Najpopularniejszym sposobem weryfikacji nowego konta jest wykonanie przelewu.\nPożyczkodawca poprosi Cię o wykonanie przelewu w kwocie 1 zł na wskazany numer konta. Dzięki temu uzyska informację, na kogo zarejestrowany jest rachunek. Następnie będzie mógł porównać informację z przelewu z tymi, które wpisałeś we wniosku. Po wykonaniu procedury – firma zwróci Ci 1 zł.\nDużo szybszym sposobem weryfikacji klientów jest wykorzystanie specjalnej aplikacji (np. Kontomatik). Składając wniosek o pożyczkę, zostaniesz poproszony o zalogowanie do swojej bankowości elektronicznej. Dzięki temu firma uzyska informację o danych właściciela rachunku oraz o Twoich źródłach dochodu.\nChcesz dowiedzieć się więcej? Sprawdź, jak chwilówki sprawdzają zatrudnienie.\n3. Baza danych dokumentów zastrzeżonych Związku Banków Polskich\nPożyczkodawcy dokonują sprawdzenia w bazie dokumentów zastrzeżonych. Do tej bazy trafiają numery wszystkich dowodów osobistych, które zostały zgubione lub ukradzione. Dzięki temu nikt nie może otrzymać pieniędzy, posługując się znalezionym dokumentem.\nMasz problem z firmą ściągającą długi? Przeczytaj, co może windykator chwilówki.\nW pierwszej kolejności upewnij się, że Twój komputer lub telefon nie jest zainfekowany. Możesz skorzystać z wielu darmowych programów antywirusowych – między innymi Avast.\nUpewnij się, że nie zostałeś przekierowany na fałszywą stronę internetową. Sprawdź, czy strona internetowa jest zabezpieczona protokołem SSL. Nie korzystaj z linków przesyłanych przez inne osoby. Jeżeli chcesz złożyć wniosek o pożyczkę – wykorzystaj wyszukiwarkę Google. Ta wyszukiwarka automatycznie filtruje niebezpieczne treści i skieruje Cię na prawidłową stronę pożyczkodawcy.\nGdy korzystasz z aplikacji pożyczkowych na telefon – zadbaj o ich aktualność. Zespoły IT firm pożyczkowych wciąż udoskonalają kod programów w celu uniknięcia włamań.\nNie pozwalaj innym osobom korzystać ze swojego telefonu lub konta e-mail. Większość naruszeń bezpieczeństwa jest związanych z bezpośrednim dostępem do skrzynki pocztowej, komputera lub innego urządzenia.\nWykorzystuj trudne hasła. W trakcie zakładania konta na stronie firmy pożyczkowej nie posługuj się tym samym hasłem, co do konta e-mail lub innych usług (np. Facebook).\nDokładnie sprawdzaj dane konta bankowego, które wpisujesz we wniosku. W sieci funkcjonują wirusy, które potrafią zmieniać dane rachunku, w trakcie ich kopiowania z wykorzystaniem skrótu ctr+c, ctr+v.\nDokładnie czytaj objaśnienia poszczególnych okien i zgód we wniosku. Większość pożyczkodawców w jasny sposób opisuje w jakim formacie trzeba wpisać dane oraz do czego zostaną wykorzystane.\nTe zasady dotyczą wszystkich usług internetowych. Korzystanie z chwilówek przez internet jest tak samo bezpieczne, jak opłacanie rachunków online.\nPamiętaj też, że umowy zawierane na odległość tylko nieznacznie różnią się od tych klasycznych. Dlatego dokładnie przeczytaj wszystkie informacje w umowie. Szczególną uwagę zwróć na ostateczne koszty pożyczki oraz zasady spłaty. Dzięki temu unikniesz wielu nieprzyjemnych nieporozumień oraz będziesz mógł świadomie kształtować swoją sytuację finansową.\nWolisz pożyczać offline? Sprawdź, jak otrzymać chwilówkę na dowód bez konta bankowego.


Naprawa laptopa po zalaniu | Serwis laptopów OLIMP\nZ racji, że laptopy są sprzętem z definicji przenośnym, często padają ofiarą zalania. Wystarczy nieuważnie potrącić kubek z kawą lub położyć komputer w nieodpowiednim miejscu podczas imprezy ze znajomymi. Niestety elektronika jest bardzo delikatna i wrażliwa na działanie cieczy. Zalany laptop może ulec poważnemu uszkodzeniu wskutek zwarć i korozji. Sugerujemy tu skorzystanie z profesjonalnych usług naszego serwisu!\nJak najszybciej odchyl maksymalnie do tyłu ekran i odwróć laptopa do góry nogami.\nPozostaw notebooka przynajmniej na 24 godziny w pozycji klawiaturą do dołu.\nDla pewności zanieś komputer do serwisu.\nZobacz też szczegółowy poradnik: Co zrobić, gdy zalaliśmy laptopa?\nUszkodzenia powodowane przez zalanie\nPrzykład korozji układu elektronicznego\nUszkodzenie klawiatury – czasem zalanie ogranicza się tylko do niej, wówczas wystarcza niedroga wymiana.\nZwarcia – najbardziej oczywisty skutek zalania, spowodowany niską rezystancją większości cieczy. Zwarcie potrafi trwale uszkodzić układ elektroniczny i wywołać "efekt domina" o konsekwencjach trudnych do przewidzenia.\nKorozja elektrochemiczna – w dłuższej perspektywie na zalanych płytkach drukowanych pojawiają się miniaturowe ogniska korozji. W dodatku zjawisko migracji elektrochemicznej prowadzi do niebezpiecznych zwarć na sąsiadujących ścieżkach.\nDegeneracja elektroniki – w zależności od rodzaju wylanej cieczy i jej kwaśności.\nSkutki zalania laptopa cieczą – w najgorszym przypadku dostaje się ona niemal do każdego zakamarka płyty głównej. Czyszczenie jest wówczas utrudnione, ale nadal możliwe.\nPrzede wszystkim konieczny jest pełen demontaż płyty głównej i pozostałych komponentów laptopa. Każdy element zostaje fizycznie wyczyszczony i przetestowany. Dzięki temu oddala się groźba dalszych uszkodzeń, które dają o sobie znać dłuższej perspektywie czasu. Osuszanie i czyszczenie to bardzo czasochłonne i trudne procedury, stąd zalecamy tu oddanie komputera w ręce serwisantów.\nNa naprawę udzielamy gwarancję, jej długość w przypadku zalania jest ustalana indywidualnie. Naprawiamy laptopy wszystkich marek obecnych na polskim rynku – Asus, Acer, Apple, Dell, HP, Toshiba, Sony i wielu, wielu innych.


Budowa anatomiczna i funkcje piersi\nPierś czyli gruczoł mlekowy to jedna z ozdób kobiety. Warto poznać dokładną budowę oraz funkcję piersi tak, by móc odpowiednio o nie zadbać i długo cieszyć się ich zdrowiem. Pierś to największy gruczoł skórny na ciele człowieka, który zaczyna się rozwijać w okresie dojrzewania.\nNajczęściej proces ten ma początek w wieku 15 lat i trwa przez kolejne 4 do 5 lat. W tym czasie biust zostaje uformowany i nabiera kształtu, który jednak może ulec zmianie gdy kobieta przytyje, czy też gwałtownie schudnie.\nBrodawka - szczyt piersi\nOtoczka - ciemna otoczka wokół piersi\nCała pierś - sutek\nW skład piersi wchodzą: naczynia limfatyczne, nerwy, naczynia krwionośne, przewody mleczne, tkanka gruczołowa oraz tkanka tłuszczowa.\nPierś przez lekarzy określana sutkiem (chociaż niektórzy określają tak tylko brodawkę) ma kształt półkuli lub stożka. W większości spoczywa ona na mięśniu piersiowym większym. U młodych kobiet pierś znajduje się na wysokości III lub IV żebra i w większości wypełnia ją tkanka gruczołowa. Wraz z upływem lat tkanka gruczołowa przekształca się w tkankę tłuszczową. Właśnie ta zmiana odpowiada za fakt opadania biustu i utraty jego jędrności.\nPiersi podobnie jak dłonie czy stopy, mogą różnić się nieco rozmiarem. Zazwyczaj kobieca lewa pierś jest większa od prawej. Nie ma w tym żadnej nieprawidłowości, ponieważ wraz z zakończeniem dojrzewania różnica się wyrównuje na tyle, że odmienność jest praktycznie nie zauważalna.\nTo jaki mają kształt zależy głównie od tego jakie geny odziedziczyła kobieta. Może być wypukła lub wklęsła. Brodawka jest zakończeniem przewodów mlecznych, których wydzieliną jest mleko. Pojawia się ono po porodzie lub bezpośrednio przed nim ( w ostatnich miesiącach ciąży).\nWarto podkreślić, że nie ma zależności między wielkością oraz kształtem, a zdolnością do produkcji mleka. Tak samo rzecz się ma w przypadku odczuwania bodźców dotykowych – wielkość biustu nie wpływa na większą lub mniejszą zdolność odczuwania doznań erotycznych.\nPiersią dobrze zrobi jeżeli nie zawsze kobieta będzie nosiła biustonosz. Dzięki temu biust będzie mógł swobodnie oddychać, a to pobudzi komórkową przemianę materii, ukrwienie oraz odpływ chłonki. Ponadto wykonywanie zimnego prysznica na przemian z ciepłym pobudzi krążenie i sprawi, że biust stanie się jędrniejszy.\nNie wolno zapominać o regularnym samobadaniu piersi oraz kontrolnych wizytach u lekarza ginekologa.\nKomentarze do: Budowa anatomiczna i funkcje piersi


Jesteś tutaj » Strona główna » K » Kwatery w górach\nEkstrawakacje.com - noclegi z całej Polski\nSerwis Ekstrawakacje.com ma na celu gromadzenie i prezentowanie ofert noclegowych z całej Polski. Stale rosnąca baza ofert jest gwarantem znalezienia najbardziej odpowiedniego miejsca na spędzenie wakacji.\nMałgorzatka - noclegi w górach\nPensjonat Małgorzatka położony w otoczeniu tatrzańskiej przyrody i zielonego ogrodu zaprasza na urlop. Pensjonat znajduje się obok górskich szlaków, więc przyciąga wielu miłośników pieszych wędrówek. W ofercie są pokoje dla 2, 3 i 4 osób z prywatnymi lub ogólnodostępnymi łazienkami. W pensjonacie znajduje się ogólnodostępna...\nJanina Filipiak - pokoje gościnne Piwniczna Zdrój 08.12.2009 22:39 Spokój, wypoczynek, możliwości spacerów i wycieczek. Klimat rewelacyjny nie tylko za oknem. Gościnność i życzliwość iście góralska.


Zegarek Męski Vostok Europe Lunokhod-2 Chrono 6S30-6205213 • Zegarownia.pl\nStrona główna / ZEGARKI MĘSKIE / Zegarek męski Vostok Europe Lunokhod-2 Chrono\nGdy tylko produkt: Zegarek męski Vostok Europe Lunokhod-2 Chrono będzie dostępny, otrzymasz powiadomienie na zostawiony poniżej adres e-mail.\nOszczędzasz 331,00 zł (rabat 10%)\nZegarek Vostok Europe Lunokhod-2 Chrono 6S30-6205213 stanowi jeden z przykładów, jak powinny zostać wykonane doskonałe zegarki. Jego koperta, wykonana ze stali szlachetnej, ozdobiona jest na bezelu niebieskimi elementami, co świetnie kontrastuje z czernią skórzanego paska oraz szarą barwą tarczy. Na tej z kolei znajduje się precyzyjny chronograf. Wewnątrz czasomierza umieszczono mechanizm kwarcowy, który uważa się powszechnie za jeden z najwydajniejszych systemów napędowych w zegarmistrzostwie. Wskazówki i indeksy tego zegarka zawierają rurki trytowe, zapewniające wysokiej jakości podświetlenie. Ten model posiada wysoki poziom wodoszczelności - aż 300 metrów. Oznacza to, że z zegarka mogą korzystać nawet profesjonalni nurkowie, zapuszczający się na znaczne głębokości. Producent wyznaczył dwuletni okres gwarancyjny obejmujący ten model.\nDowiedz się więcej Zegarek męski Vostok Europe Lunokhod-2 Chrono 6S30-6205213\nModel Vostok Europe 6S30-6205213 zachwyci pasjonatów głębin wodnych dodatkową skalą dla nurków. Czasomierz został wyposażony w:\nDodatkowy, silikonowy pasek.\nTechnologia H3, czyli podświetlenie trytowe tarczy i wskazówek zegarka Vostok Europe 6S30-6205213, działa o 100 razy mocniej niż powłoka luminescencyjna i potrafi świecić nawet przez 25 lat. Oznaczenie H3 to wzór chemiczny trytu, czyli izotopu wodoru — przy podświetleniu tego rodzaju, jasność utrzymuje się w niezmiennym stanie przez 10 lat. Po 12 latach siła świecenia spada o 50%, a dopiero po 24 latach do 25% jasności początkowej. Pochodzące ze szwajcarskiej firmy Mb-Microtect, oświetlenie trytowe jest samozapłonowe, co oznacza, że niepotrzebny jest żaden włącznik oraz bateria, czy akumulator. Co więcej, tuby trytowe nie wymagają również serwisowania i co najważniejsze - ładowania.\nModel Vostok Europe 6S30-6205213 zapakowany został w oryginalne pudełko, które posiada wodoszczelność w klasie 50 metrów i jest odporne na upadki z dużych wysokości. Zegarek objęty jest dwuletnią gwarancją producenta.\nWodoszczelność 300 metrów - super! Sprawdzone! Działa!


Software Developer | CODEFUSION – Software Fusion Company\nMasz już jakieś doświadczenie z programowaniem? Uważasz, tak jak my, że dobry programista jest dobry bez względu na technologię, w której pracuje? Chcesz pracować przede wszystkim w ekosystemie Windows, w mieszance .NET, Web i mobile? W trudnych inżynierskich projektach? Prześlij nam swoje CV!\ndoświadczenie z programowaniem,\nznajomość języka polskiego i angielskiego,\npraca hybrydowa w naszym biurze w Opolu.\nmamy to samo, co wszyscy inni (Multisport, owoce, pizza …).\nAzure | IIS / Angular | Vue.js / .NET / Oracle | SqlServer\nWindows / .NET / WPF\nW projektach stosujemy\nCI/CD (Jenkins/Azure Pipelines/Gitlab Pipelines)\nALM/SDLC (Jira/Redmine/Azure DevOps)\nQA (TestRail/TestLink/BDD UI Testing)\narchitektura (C4/Structurizr DSL/UML)\nNasza grupa to zapaleni pasjonaci, którzy chcą pracować wykorzystując najnowsze technologie, w ciekawych projektach, w zdrowej atmosferze, wśród najlepszych programistów. Misją firmy CODEFUSION jest tworzenie oprogramowania najwyższej jakości. Realizujemy ją dzięki zgranemu zespołowi oraz ogromnej wiedzy eksperckiej w dziedzinie inżynierii oprogramowania. Nie boimy się trudnych wyzwań i wierzymy w lepsze oprogramowanie, które satysfakcjonuje klienta i spełnia jego wysokie wymagania.\nPraca u nas jest trudna, ale satysfakcjonująca. Dbamy o to, żeby programista czuł sprawczość swoich działań w powierzonym projekcie. Wraz ze swobodą działania idzie też duża odpowiedzialność. Uczestniczymy we wszystkich etapach wytwarzania oprogramowania. Od identyfikacji wymagań przez pisanie kodu i jego testowanie, aż po wdrożenie i opiekę powdrożeniową. U nas będziesz żył wraz z twoim dziełem i będziesz za nie odpowiedzialny.\nNapisz do nas na adres: praca@codefusion.pl i prześlij nam swoje CV.


Tarcza antykryzysowa X - czy ktoś jeszcze pamięta o RODO? - Kancelaria Radcy Prawnego Arkadiusz Sobczyk\nNie twierdzę, że RODO nie jest ważne. Jest bardzo ważne. Co więcej, jest to w moim przekonaniu naprawdę pasjonujący akt prawny. Nie twierdzę również, że aktualna sytuacja społeczna zwalnia ze stosowania RODO. Żadną miarą. Co najwyżej wymaga jego dojrzałej interpretacji. Twierdzę jednak, że sytuacja sprowadziła nas mocno „na ziemię”, w tym sensie, że lepiej dostrzegliśmy proporcję między ochroną autonomii informacyjnej a innymi wartościami. Nigdy wcześniej nie było w Polsce tak silnie widoczne to, że gospodarka przynależy do sfery publicznej, nawet wtedy, gdy majątek przedsiębiorstwa jest prywatny.\nPracodawca a zadania publiczne\nWielu z nas zapewne po raz pierwszy dowiedziało się, że jest coś takiego jak infrastruktura krytyczna. W jej przypadku pracodawca prywatny może skoszarować pracowników po to, aby wykonać zadania publiczne. Nauczani przez lata, że prawo pracy jest postacią cywilnego prawa kontraktowego, czyli dotyczącego relacji dwóch równorzędnych podmiotów, musimy mieć z tym problem. Tak samo jak z tym, że pracodawca na podstawie art. 15g ustawy tarczowej, po uzyskaniu generalnej zgody partnerów społecznych, może swobodnie obniżać wynagrodzenie o połowę, nie zmieniając umowy.\nMierzymy temperaturę pracownikom i nie-pracownikom, odbieramy informacje o miejscu pobytu czy też o miejscach „nie-pobytu”, o występowaniu zagrożeń wśród bliskich itd. Wszyscy czujemy, że tak trzeba, a wielu z nas nie wątpliwości, iż przy zachowaniu zasady proporcjonalności – jest to w pełni zgodnie z prawem.\nRównocześnie bez echa przechodzi „excelowska” procedura pozyskiwania środków na dofinansowanie w trybie wspomnianego już art. 15g ustawy. W jej ramach oczekuje się, że wnioskodawca przekazuje z góry dane osobowe pracowników wraz z ich wynagrodzeniem, PESELem, numerem dowodu osobistego lub innymi danymi osobowymi. Wydaje się to być oczywiście niezgodne z prawem.\nDofinansowanie z „tarczy” a ochrona danych osobowych\nPrzypomnijmy, że ustawa tarczowa, zgodnie z art. 15g ust. 17, nakazuje stosować odpowiednio procedury z ustawy z dnia 11 października 2013 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z ochroną miejsc pracy, w tym przepisów wykonawczych. Problem w tym, że Rozporządzenie MPiPS z dnia 29 stycznia 2015 r. w sprawie przyznawania świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy („Rozporządzenie z 2015 r.„) nie przewiduje przekazywania list pracowników z góry. W urzędowym wzorze wniosku wskazuje się tylko liczbę pracowników oraz łączne zapotrzebowanie na środki publiczne. Następnie przekazuje się harmonogram wypłat – wciąż bez nazwisk. Nazwiska pojawiają się dopiero w tzw. wykazie, gdy środki zostały już przyznane. Czyli po zakończeniu miesiąca. Innymi słowy – z dołu a nie z góry. Słusznie zresztą – to, iż pracodawca planuje wypłacić świadczenie (lub dofinansować), nie oznacza jeszcze, że pracodawca to zrobi.\nMało tego, pracodawca może w ogóle nie uzyskać dofinansowania – czy to z powodu braku środków, czy to błędnie wypełnionego wniosku. Dlatego wcześniejszy dostęp do tak wielu danych osobowych jest, w moim przekonaniu, akademickim naruszeniem prawa, okraszonym niejasnym pouczeniem zawartym w umowie o treści: „Przedsiębiorca zobowiązuje się poinformować pracowników objętych świadczeniem dofinansowanym ze środków, o których mowa w § 1 ust. 1, o przetwarzaniu i warunkach przetwarzania ich danych osobowych przez Wojewódzki Urząd Pracy.„\nA przecież to tylko jedno z wielu wątpliwych zapisów procesu administracyjnego. Zaskoczeniem jest np. to, że środki na dofinansowanie mają być wypłacane w równych transzach, choć zapotrzebowanie na nie może być różne. Jeśli transza będzie niższa niż wydatki pracodawcy, to będzie to spóźniona pomoc. Jeśli wyższa, to będzie to chyba niegospodarne zarządzanie środkami publicznymi.\nPozostaje pytanie jaka jest podstawa prawna dla wypracowanych wzorów dokumentów urzędowych. Jak się wydaje, nie ma żadnej. Wspomniane wyżej Rozporządzenie z 2015 r. zawierało bowiem wzory urzędowe. Być może czegoś nie dostrzegłem, ale chyba rozporządzenia nie zmieniono. Odpowiednie stosowanie nie pozwala raczej na aż tak daleko idące modyfikacje. W każdym razie sądzę, że UODO powinno się tą kwestią dość pilnie zająć.\n[Stan prawny na: 19.05.2020 r.]


Sadzawka - Page 13\nIdź do strony : 1 ... 8 ... 12, 13, 14 ... 19\nTemat: Re: Sadzawka 10.01.18 21:46\n| Moira Rowle | łyżwiarstwo - 0 | taniec balowy - I | spostrzegawczość - I | kłamstwo - I |\nNie ważne jak zaciekłe byłyby nasze kłótnie to wiedziałam, że w Magnusie zawsze znajdę oparcie. Kiedy nie kierowaliśmy naszych sił na siebie wzajemnie potrafiliśmy działać niczym prawdziwy huragan, nie licząc się z nikim innym, będąc pewnymi zwycięstwa. Tyczyło się to zarówno życia prywatnego, jak i tego prowadzonego w oku publicznym, sabatów nie wyjąwszy z rozrachunku. Także i teraz powinni zdać się na siebie, a konkretniej on na nią - Rowle jednak w swej upartości wolał dalej droczyć się i prowadzić swoje gierki. Taki, gierki - były to teraz zagrania rozwydrzonego bachora, który to koniecznie chciał pokazać innym podrostkom w okolicy, kto miał najlepsze zabawki. Nie zamierzałam dłużej marnować więc na niego oddechu. Popiszczy, poskacze, poujada, aż w końcu zmęczy się i spotulnieje. Na szczęście zaczęło to następować szybciej niż później, a ja musiałam powstrzymać się przed przewróceniem oczami. Byłam ponad to.\nKiedy mój mąż skupił się w końcu na panowaniu nad własnymi nogami miast mieleniu ozorem (co podobno było domeną kobiecą, tak zasłyszałam nie powiem od kogo) efekty stały się wymierne, a jego ramię naprawdę można było uznać za opiekuńcze. I niezwykle pomocne w tej chwili. Czułam, jak od wysiłku wkładanego w balansowanie ciężarnym ciałem na moich plecach pojawia się liźnięcie poty; nie pozwoliłam mimo tego na to, aby moja noga się ugięła, a poza zachwiała. Figura się powiodła, a ja powstrzymując westchnięcie ulgi wyprostowałam się, po raz kolejny wracając do spokojnego, walcowego lawirowania między pozostałymi parami.\nPropozycja Magnusa była kusząca, niezwykle wręcz kusząca, lecz nie pozwoliłam sobie na zachowanie się jak pierwsza lepsza małolata: w dalszym ciągu sunęłam z gracją po lodzie, dumnie zadzierając podbródek, twarz zaś przyoblekając w najbardziej neutralny wyraz, jaki można było kiedykolwiek ujrzeć na mym obliczu. Wygrałam już tę bitwę, reparacje wojenne musiały jednak być ustalone na moich zasadach.\n- Po kąpieli zrobisz mi masaż stóp - oznajmiłam tonem świadczącym o tym, że zakończyłam już temat, a Magnus nie miał w tej kwestii nic do powiedzenia. Ten kontrakt został już zawarty, to ile ich jeszcze powstanie przed faktycznym jego wypełnieniem pozostawało oddzielną kwestią.\nZ doskonale zamaskowaną niechęcią puściłam dłoń męża, aby zaprezentować wszystkim zgromadzonym kolejną figurę, tym razem miał być to piruet - podwójny, z odwróceniem uwagi. Czułam, jak moje serce przyspiesza, zdjęta byłam bowiem nagle trwogą - co, jeżeli upadnę? Magnus mnie nie podtrzyma. Z duszą na ramieniu jednak wykonałam ostatni ślizg po coraz mniej już gładkim lodzie, wybijając się do piruetu.\nTemat: Re: Sadzawka 10.01.18 22:12\nPrzepraszam za długość i jakość, ale sama już nie wiem co piszę\nKolejna porażka; a tych przecież nie znosiła najbardziej, te dotykały ją najmocniej i najboleśniej, nawet, jeśli powinna była już dawno wyzbyć się nieodpartej i dziecinnej nieco chęci rywalizowania. Guwernantka uczyła ją zresztą, że konkurencja przystawała raczej mężczyznom, niż damom, które nie były stworzone do walki o pierwsze miejsce. Na pierwsze miejsce miały zostawać jedynie wyniesione i tam wychwalane, hołubione jak cenna dzieła sztuki wystawione tam przez mężczyzn, dumnych mężczyzn, traktujące je bardziej w kategorii zdobyczy niźli równych sobie figur. Zresztą nie dało się wszakże pogodzić bycia idealną, którego od niej wymagano, z wyrzeczeniem się rywalizacji, które z kolei uważano za oczywiste.\nW końcu była kobietą- tylko. I aż.\nWykorzystywała więc wszystkie swoje uroki, nieszczerym, słodkim uśmiechem maskując wszystkie ich wspólne potknięcia, zarzuceniem włosów na ramię kryjąc brak perfekcji, szelestem zdobnej sukni odwracając uwagę od niezgrabnej parodii łyżwiarstwa, jakiej dali wyczyn. Oni- ona i lord Bulstrode, któremu poświęciła tylko kilka sekund niezbędnych do tego, by uśmiechnąć się blado.\n-Powinniśmy ich zaskoczyć, sir- zanim zbłaźnimy się na dobre w oczach mojej ciotki, pragnęła dodać, lecz zamilkła, swoją uwagę poświęcając na oszacowaniu wzrokiem wyglądającego dość boleśnie upadku młodszej lady Yaxley. Płynęło z tego jednak częściowe pocieszenie. Skoro ona sama i jej partner nie zaliczyli jeszcze bliższego kontaktu z lodem, być może mieli jeszcze szansę na doścignięcie brylujących gdzieś na przedzie par. Chłodny umysł rozpoczął błyskawiczną kalkulację; nie potrafiła jeździć na łyżwach, nie potrafiła też jednak przygrywać, dlatego w porywie uporu zdecydowała się zaryzykować. Nadszedł czas na zdublowany podskok- nawet, jeśli mieli przypłacić go całą gamą siniaków i bólem urażonej dumy.\nTemat: Re: Sadzawka 10.01.18 23:26\nCedric Bulstrode, lat 27, kawaler | Łyżwiarstwo - 0, Taniec balowy - I, sprawność 5, spostrzegawczość I\nGdyby Ulla zdecydowała się związać swoją przyszłość z lodem Bulstrode, jak on tego pragnął, było bardziej niż pewne, że na owy piedestał zostałaby wyniesiona. Jak się okazywało, łyżwiarzem był niezwykle marnym, z tańcem radził sobie tylko trochę lepiej, choć i na tym polu zdarzały mu się karygodne potknięcia. Nie dało się jednak zaprzeczyć faktowi, że miał wiele atutów na innych płaszczyznach - i korzystając z każdego z nich, każdego dnia prezentowałby swojej wybrance, z jakiego powodu był lepszy od innych. A ona stałaby u jego boku, piękna niczym diament, najszlachetniejszy ze szlachetnych, niczym zwieńczenie doskonałego połączenia, klejnot koronny. Nigdy nie przyznałby się do tego, że żonę po części traktowałby właśnie w ten jakże sztampowy, staroświecki sposób - niczym okaz, pięknego łabędzia trzymanego w parku, będącego ozdobą cudownego oczka wodnego - małżeństwa.\nMiał świadomość, że w tym momencie to on psuł ten piękny obrazek, który lady Adelaida utkała w jego umyśle, dając mu możliwość zatańczenia z Ullą. Niczym brzydki cierń, uschnięty chwast pośród pięknych róż. Lady Nott tańczyła niezwykle powabnie, nawet gdyby już nie był nią zauroczony, w tym momencie właśnie straciłby dla niej głowę. Gdyby mógł ją teraz podziwiać z boku, z pewnością wzdychałby nad jej pięknem - w tym momencie jednak, nie mógł sobie na to pozwolić. Nie wiedział, jak mógł wynagrodzić swojej partnerce wszystkie te potknięcia - chyba tylko zgrabniejszą końcówką konkursu. Chociaż figura, którą wybrała lady Nott była zdecydowanie trudniejsza niż poprzednie, musiał się zgodzić z jej słowami.\n- Niech na nas patrzą i podziwiają, milady - odpowiedział, odpychając się mocniej łyżwą. Nie szło im może najgorzej - te wszystkie upadki wyglądały niezwykle boleśnie! Ich na szczęście to ominęło, i Cedric miał nadzieję, że chociaż tego uda im się uniknąć - ostatnim czego pragnął na tym wieczorze, to jeszcze bardziej się ośmieszyć! A jeszcze bardziej brał się, że lady Nott mogłaby się podczas tego upadku stać jakaś krzywda.\n'k100' : 3, 21\nTemat: Re: Sadzawka 10.01.18 23:33\nŚwist wiatru zagłuszył melodię niemal całkowicie, ale byłoby kłamstwem, gdyby twierdziła, że jej nie słyszy. Wartkie tony uderzyły mocno, rytmicznie i trudno byłoby się wyrwać z objęć, które zataczały wokół wirujących na lodowisku par. I musiała przyznać, że dużo lepiej czuła się w tonach żywszych, mocniejszych, przysuwając do myśli obraz wiatru, który szarpał jesiennym liście w niekontrolowanym, chociaż harmonijnym tańcu.\nA w tym wszystkim trzymała ją pewność. Dopóki obejmowały ją silne ramiona Łowcy, dopóki chciał trwać przy niej, wszystko nabierało sensu. Nawet...taniec na lodowej tafli, taniec, o który nigdy by siebie nie podejrzewała. Nie w tak zaskakującej formie i figurach. Doskonale pamiętała swój ostatni "pokaz", jaki zaprezentowała mężowi. Wtedy - jeszcze przyjacielowi, jak próbowała sobie bez większych sukcesów wmawiać. Nadal, zdarzały się chwile, by zastanawiała się nad ich fenomenem, ale odpowiedź umykała (jakoś tak ze śmiechem) i zostawiała ją z wypływającym na policzki szkarłatem. Otrzymała dar, którego nigdy się nie spodziewała. A w ciemniejącej rzeczywistości, dostrzegalnej już wszędzie, chciała utrzymać światło i skrawek szczęścia, którym dla niej był. Jeśli mogła, chciała sama ofiarować mu wiarę, którą pielęgnowała od zawsze. Mogła być ślepa na wiele spraw, nie mówiono jej o jeszcze większych rzeczach, ale na swój sposób walczyła. Dla niego. Teraz, już dla nich.\nNie musiała patrzyć na percivalowe usta, by wiedzieć, ze się uśmiechał. Ciepłe, jaśniejsze niż zwykle iskry zatańczyły w zielonych źrenicach, jej własne wargi wygięły się, oddając im radosny wydźwięk. Mimo tańczących gdzieś w umyśle obaw, że zachwieje się w kolejnych piruetach, z gracją zakończyli figurę, przechodząc w spokojniejszą formę - Już dobrze - zdążyła wyszeptać trochę za późno na zadane wcześniej pytanie pełne troski, ale pasowało i na kolejne, unosząc kąciki ust jeszcze wyżej. Latanie było przyjemnością sama w sobie. Tym bardziej, gdy to on unosił ją do góry.\nDelikatnym skinieniem głowy potwierdziła decyzję. Powitał ją elektryzujący impuls, gdy męska dłoń zatrzymała się na talii, pewniej zaplotła palce w jego dłoni, a moment potem powitała przestrzeń nad lodową taflą. Nie patrzyła, czy z godnie z zapowiedziami, jej sukienka pięknie wirowała. W tej chwili czuła sie po prostu lekko, jakby w skrzydlatym zawieszeniu (ptasi lot?), bez trudu odnajdując oparcie dla dłoni i siłą podrzutu obracając się i przenosząc ciężar ciała na drugą stronę. W końcu powietrze (wiatr) był określany jej żywiołem.\n| no to sztandar\nTemat: Re: Sadzawka 11.01.18 11:52\nLucinda zastanawiała się czy dobierając ich w pary ciocia Nott miała z góry założony plan. Listy, które od niej dostawała były jednoznaczne; zależało jej na tym by szlachcianka w końcu wyszła za mąż. Ona sama nie czuła takiej potrzeby. Aktualnie jej cele życiowe były trochę inne i wiedziała, że to wszystko jest w niesmak jej rodzinie. Już dawno nauczyła się, że nie można dogodzić wszystkim, a Merlin jej świadkiem, że naprawdę próbowała. Często było tak, że oddawała serce ludziom, którzy na to nie zasługiwali zamiast posłużyć się jedynie, ale i przede wszystkim rozumem. Wiedziała jednak co jest najważniejsze; nie chciałaby żyć życiem, które nie byłoby w pełni jej. Życiem, które nosiłoby znamiona manipulacji jej osobą, albo, które tak szczerze i prawdziwie należałoby do kogoś innego. Urodziła się szlachcianką chociaż już niejednokrotnie słyszała, że się po prostu do tego nie nadaje. Czasami z pozytywnym wydźwiękiem, ale częściej jednak z tym negatywnym. Brakowało jej już sił by z tym walczyć dlatego łatwiejszym było po prostu życie z dnia na dzień i nie przejmowanie się problemami, które już minęły, albo, które dopiero miały nadejść. Nie żałowała, że tutaj dzisiaj przyszła choć w pewnym sensie było tego już za dużo. Czuła się przytłoczona ilością osób, tym, że inni patrzą na nią jakby wyczekując reakcji z jej strony. Teraz tańcząc tego nie odczuwała. Było miło, przyjemnie, a ona przypomniała sobie, że można czerpać pozytywne emocje z tego typu rozrywki. Uśmiechnęła się delikatnie na słowa mężczyzny. Zawsze była w stosunku siebie krytyczna. Prawdopodobnie bardziej niż powinna, ale na to już nic nie mogła poradzić. - Dziękuje – odparła w odpowiedzi pozwalając się ponieść do kolejnej figury mając szczerą nadzieje, że i ta im się uda.\nTemat: Re: Sadzawka 11.01.18 14:02\nTuż przed piruetem poczuł ścisk żołądka, ale kiedy łyżwy na nowo przecięły lodową powierzchnię wszystko przeszło, a on uśmiechnął się jeszcze szerzej, będąc w szoku, że wszystko poszło tak gładko. W całej swojej ekscytacji nawet nie zauważył, że jego partnerce gdzieś po drodze powinęła się noga, więc gdy spojrzała na niego w ten sposób z początku odpowiedział jej wyrazem twarzy mówiącym mniej więcej tyle co ale co się stało? Później usta powróciły do delikatnego uśmiechu i gdyby ponownie nie trzymał jej w ramionach, pewnie machnąłby na to wszystko ręką. I tak radzili sobie całkiem nieźle, szczególnie, że byli chyba najmłodszą parą śmigającą aktualnie po lodowisku.\n- Puśćmy go w niepamięć. - wzruszył delikatnie ramionami, a gdy zaproponowała kolejną figurę, równie lekko kiwnął głową - Mhm. - wypuścił z uścisku dziewczęce dłonie, ponownie skupiając się na własnych ruchach i na swojej partnerce, której czarujący uśmiech tylko dodawał mu nieco pewności siebie. Powtórzył w myślach kroki odwracanki, próbując się przekonać, że to właściwie nic trudnego. Ufał, że fortuna znowu się do nich uśmiechnie i dobra passa wróci, bo miał wrażenie, że w dzisiejszej konkurencji mieli jednak więcej szczęścia niż umiejętności.\n'k100' : 83, 61\nTemat: Re: Sadzawka 11.01.18 14:58\nTa kolejka była wyjątkowo pechowa dla aż trzech par. Lucinda i Adrien, którzy w poprzedniej figurze zalśnili jasno i przykuli zaintrygowane spojrzenia, tym razem zaliczyli potknięcie. Opiekuńcze ramię okazało się dla nich niezbyt szczęśliwe; nie wiadomo, czy to chwilowa niezgrabność taneczna Adriena, czy utrata równowagi przez Lucindę zdecydowały o tym, że kobieta już po chwili leżała na lodzie. Podobny los spotkał Lilianę i Quentina; choć półwila wykonała swoją figurę bardzo poprawnie i z gracją, jej partner miał znacznie mniej szczęścia; w połowie obrotu stracił równowagę i upadł na lód, z rozpędu przejeżdżając po nim kilka metrów na kolanach. Upadku nie uniknął też Cedric, który nie podołał zdublowanemu podskokowi i stracił równowagę, boleśnie upadając na tylną część ciała.\nJednak inne pary poradziły sobie z wyzwaniem znacznie lepiej - wszystkim pozostałym udało się poprawnie wykonać swoje figury. Na prowadzeniu niezmiennie pozostawali Fantine i Flavien, którzy tym razem oczarowali lady Nott efektownym wykonaniem pokładzin, ale uwagę i zainteresowanie udało się przykuć także młodziutkiej Cressidzie wraz z mężem Williamem oraz tegorocznej debiutantce na salonach - Marine, której towarzyszył Titus. Z aprobatą gospodyni spotkało się też bardzo odważne wykonanie trudnej figury sztandaru, którą popisali się Inara i Percival.\nL.p. Para Figura Wynik Wynik ogólny\n1. Fantine Rosier i Flavien Lestrange Pokładziny (ST 40) 17,8 56,6\n2. Cressida Fawley i William Fawley Wymijanka (ST 35) 14,6 38,2\n3. Marine Lestrange i Titus Ollivander Odwracanka (ST 40) 17 35,8\n4. Inara Nott i Percival Nott Sztandar (ST 55) 16,5 34,7\n5. Callisto Malfoy i Alexander Selwyn Opiekuńcze ramię (ST 35) 11 29,9\n6. Evandra Rosier i Tristan Rosier Opiekuńcze ramię (ST 35) 14,2 27,4\n7. Moira Rowle i Magnus Rowle Podwójny piruet (ST 35) 11 23,35\n8. Lucinda Selwyn i Adrien Carrow Opiekuńcze ramię (ST 35) -5 20,5\n9. Liliana Yaxley i Quentin Burke Odwracanka (ST 40) -5 20\n10. Rosalie Yaxley i Cyneric Yaxley Łabądek (ST 20) 10,4 12,8\n11. Ulla Nott i Cedric Bulstrode Zdublowany podskok (ST 45) -5 2,4\nWynik 0 w rubryczce "Wynik" oznacza że para nie osiągnęła wymaganego ST na wykonanie wybranej figury.\n| Na odpis macie 48 godzin, zasady i figury znajdują się tutaj.\npomocnik dyrektora artystycznego rodowej opery\nTemat: Re: Sadzawka 12.01.18 9:33\nMuzyka wciąż gnała, zagrzewając wszystkie pary do tańca. Staraliśmy się mocno nie wypaść z rytmu, co chyba byłoby dla mnie większą potwarzą niż runięcie ciałem na lód. Może nikt nie zauważyłby ewentualnego niezgrabnego potknięcia melodyjnego, w przeciwieństwie do wyłożenia się na ziemię, ale sam bym się z tym źle czuł. Umiłowanie do dźwięków od zawsze towarzyszyło mojemu rodowi, w przeciwieństwie do łyżwiarstwa, nieco mniej do tańca. Czułem presję najgorszą z możliwych, mającą zagwarantować sukces mój własny, lady Rosier oraz Lestrangom. Przy kolejnych ślizgach aż wydawało mi się, że czułem jego ciepły oddech na karku i choć było to tylko złudzeniem, niepewność ta sączyła do mojego ciała kropelki obawy. Strachu przed porażką. Musiałem z całej siły poddać we władanie swoje ciało oraz umysł, skupić się na zadaniu, na kolejnych obrotach wokół własnej osi, na trzymaniu kurczowo ręki Fantine. Nigdy nie chciałbym zrobić jej krzywdy ani wystawić na publiczny ostracyzm, choć moje starania jeśli patrzeć z perspektywy udawanych listów można było zaliczyć do fałszywych. Nie byłaby zadowolona gdyby wiedziała, że to wszystko rozpoczęło się od zwykłego kaprysu podszytego sztucznością. Wiedziałem co prawda, że z biegiem czasu nieprawda zaczęła się mocno zacierać ustępując prawdziwemu zainteresowaniu, ale wolałem o tym nie myśleć. Niewygodne tematy zamiatałem pod perski dywan przyjemnej aparycji oraz stosu komplementów, dodając do tego pracę, którą się zajmowałem oraz oddawanie się pasjom, które zdążyłem w życiu pokochać. Całość zbijała się w pewien kierunek, którym podążałem w tylko sobie znanym celu. W coś, co lubiło stanowić pewnego rodzaju kamuflaż, niedostępny pozornie dla nikogo. Wiedziałem jednak, że Evandra doszukiwała się drugiego dna, znając mnie najlepiej ze wszystkich. Mogłem zamykać umysł przed wszystkimi, ale ona zawsze wiedziała co się w nim znajdowało, co grało mi w duszy i jak się z tym obchodzić. Zresztą, radziła sobie dziś doskonale pomimo niefortunnego początku, byłem z niej dumny. Tak jak z Marine, która wraz ze swoim partnerem niebezpiecznie się do nas zbliżała jeśli chodziło o względy lady Nott. Nie czułbym rozczarowania gdyby to właśnie one wygrały, ale nie mogłem zapominać, że moją partnerką była niezwykle ambitna kobieta.\nUśmiechnąłem się do niej podczas kolejnych figur pozwalających nam być bliżej niż dalej od siebie. Jej słowa były więcej niż oczywiste, wyrażały jej pragnienia na obecną chwilę i wiedziałem, że musiałem się mocno postarać, by na naszej znajomości nie pojawiła się kolejna rysa. Ciekawe co myślała jej przyjaciółka o tym, że Fantine przyszło tańczyć właśnie ze mną.\n- Twoje zaufanie wiele dla mnie znaczy – powiedziałem jeszcze, zdążając to powiedzieć jeszcze przed wejściem w kolejną partię utworu oraz rozpoczęcie następnego etapu, podczas którego rozmowa może się okazać niezwykle trudna, szczególnie dla czarownicy.\n- Jak zwykle ratujesz nad od złego lady. Mam nadzieję, że zostanie tak już do końca – odezwałem się w pewnym momencie, kiedy figura o wymownej nazwie pokładziny dobiegła końca. Lady Rosier wraz z moją pomocą podniosła się z pozycji niemal leżącej do stojącej, mogąc znów tańczyć na lodowisku. Obawiałem się czy nie kręciło jej się w głowie, ale reguły były niestety brutalne, musieliśmy zdążyć w odpowiedniej linii melodycznej z ustaloną odwracanką, kolejną próbą mającą wywołać we mnie zaniepokojone bicie serca. Jazda najpierw przodem, później tyłem, z wymachiwaniem nogami, zwieńczoną piruetem. Życie chyba było mi niemiłe, ale musiałem dać z siebie wszystko. Po tym nastąpi finał, który ostatecznie zwieńczy nasze zmagania pokazując, czy starania poczynione podczas całej prezentacji nie poszły przypadkiem na marne. Mogłem mieć jedynie nadzieję, że los nie skaże nas na okrucieństwo kolejnej porażki.\n'k100' : 7, 31\nStrona 13 z 19 Idź do strony : 1 ... 8 ... 12, 13, 14 ... 19


Covalent (CQT/USD) cena, wykresy i wiadomości | Coinbase\nProdukt Covalent nie jest obsługiwany przez Coinbase.\nCovalent spada w tym tygodniu.\nCena Covalent spadła o 2,43% w ciągu ostatnich 7 dni. Cena spadła o 0,25% w ciągu ostatnich 24 godzin. Tylko w ciągu ostatniej godziny cena spadła o 0,88%. Aktualna cena to 0,156652 USD za CQT. Covalent jest 92,54% poniżej historycznego maksimum 2,10 USD.\nObecna podaż w obiegu wynosi 254 842 989,347 CQT.\nCovalent w mediach społecznościowych.\nAktywa Covalent zostały wspomniane w 142 z 2 200 790 postów w mediach społecznościowych na Twitterze i Reddicie w 17 maj 2022. 206 unikalnych użytkowników mówi o Covalent. Te aktywa znajdują się na 547 miejscu w większości wzmianek i aktywności z zebranych postów.\nZe wszystkich aktywów w Coinbase tych 8 jest najbardziej podobnych do Covalent pod względem kapitalizacji rynkowej.\nMiej oko na kryptowalutę Covalent


Ciężarna Simpson w obcisłej sukience! (ZDJĘCIA) - Pudelek\nCiężarna Simpson w obcisłej sukience! (ZDJĘCIA)\nW pierwszej ciąży przytyła ponad 20 kilogramów.\nJessica Simpson i jej narzeczony, Eric Johnsson, spodziewają się drugiego dziecka. Ciąża była nieplanowana i, jak podkreśla piosenkarka, okazała się dużym zaskoczeniem dla przyszłych rodziców. Pokrzyżowała również plany ślubne... Zobacz: "Mieliśmy dwie daty ślubu, ale on wciąż mnie zapładnia!"\nWczoraj Jessica, Eric, ich córka Maxwell i matka wokalistki, Tina, wybrali się na zakupy. Simpson zaprezentowała się w czarnej, obcisłej sukience, podkreślającej jej dość pokaźnych rozmiarów brzuch. Niedawno gwiazda potwierdziła, że urodzi chłopca.\nPrzypomnijmy, że w pierwszej ciąży Jessica przytyła ponad 20 kilogramów, które zobowiązała się zrzucić w reality show. Dostała za to milion dolarów, jednak plany diet i ćwiczeń zostały odłożone na później.\nPrzestańcie się czepiać, co ma chodzić w worku?? Jest w ciąży wiadomo,że ma brzuch i przytyła. Co za zawiść!\nładnie wygląda,odczepcie sie k***a\nale dziecko ma dobre warunki i to się liczy\njak to kobieta w ciazy!nad czym sie tu rozpierdzielac?20,30 kg?i co?\nładnie wygląda ! czego wy od niej chcecie?!!!\nKto to ? I pytam bez złośliwości\njejku jaka kochana coreczka:D\npiekna kobieta ja w ciąży przytyłam 30 kg i schudłam moja waga to 50 kg 160 cm i 35 lat i jest di=obrze\nNa zdjeciu jest jej siostra nie matka barany!\nciężarna to może byc krowa\nładnie wygląda ale głupio gada ON MNIE CIĄGLE ZAPŁADNIA, ratunku !!!!! Wystarczy się zabezpieczyć czy ona tego nie wie do k... nędzy???\nJuż Kim lepiej wygląda niz ona .\nŻenujący pokaz choroby (ciąży)...\nfuj ale tlusta!! Ja jetsem w 8 miesiacu i przytylam raptem 9 kg i Malenstwo ma sie dobrze.\nCały czas ją "zapładnia" a słyszała o antykoncepcji?\nŚlicznie wygląda, cała rodzina super.\nA niby jak ma leżeć ta sukienka?????????????? Przecież jest w ciąży! Jakby miała luźną, to pisalibyście, że się w wór pokutny ubrała. Wam się nie dogodzi ludzie prości.\nAle ładna dziewczynka:) przynajmniej wyyglada lepiej niz KIM KArDASHIAN!! styl. odczepcie sie od niej. no i przynajmniej bedzzie miala parkę, fajnie:) powodzenia:)\njak kobieta w ciazy. nic dziwnego.


Powiększenie ust – czy zabieg jest bolesny? | Poradnik kosmetyczny\nStrona główna / Medycyna estetyczna / Powiększenie ust – czy zabieg jest bolesny?\nCoraz więcej kobiet decyduje się na zabieg powiększania ust. Najczęściej stosuje się w takich wypadkach kwas hialuronowy, który jest bardzo skuteczny i gwarantuje ładny efekt. Niemniej jednak, wiele kobiet zastanawia się nad tym, czy taki zabieg boli oraz jak on dokładnie wygląda?\nNajczęściej na różnych forach internetowych można przeczytać, że powiększanie ust jest bolesnym zabiegiem. Jednakże, przeważnie tego typu opinie piszą osoby, które nigdy nie poddawały się tego typu zabiegom. Co więcej, straszą one inne kobiety, iż po wykonaniu zabiegu również będą musiały mierzyć się z bardzo dużym bólem i lepiej jest nic nie kombinować.\nTymczasem prawda jest zupełnie inna, gdyż każda pacjentka przed zabiegiem powiększania ust ma je znieczulone specjalnym kremem, dzięki czemu zabieg jest w zasadzie bezbolesny i mało inwazyjny. Po wszystkim przez jakiś czas utrzymuje się małe opuchnięcie, jednakże zniknie ono po niedługim czasie. Wtedy też nie odczuwa się bólu.\nOczywiście nie bez znaczenia jest również precyzja chirurga plastycznego, który będzie nam tego typu zabieg wykonywał. Warto jest tutaj zwrócić swoją uwagę na opinie o danej klinice medycyny estetycznej, bowiem niewątpliwie od profesjonalizmu lekarza zależy komfort pacjenta podczas zabiegu.\nByć może osoby piszące o tym, że zabieg powiększania ust jest bolesny trafiły właśnie na takich lekarzy, którzy nie dbali o dobro pacjentów. Warto więc sprawdzić opinie o klinikach, w których wykonywane są zabiegi medycyny estetycznej. I na tym radzimy się skupić, bowiem wtedy można mieć pewność, iż zabieg zostanie przeprowadzony jak najbardziej prawidłowo.\nJak widać, ból przy powiększaniu ust w zasadzie nie występuje i jeśli zależy Ci na tym, aby przeprowadzić u siebie taki zabieg, to jak najbardziej nie ma się czego bać.\nTags: powiększanie ust\n525 wyświetleń Mar 15, 2017 Medycyna estetyczna


Projektor słonik zabawka Mega Creative w Bee.pl\n> Zabawki > Dla najmłodszych > Interaktywne i Edukacyjne > Projektor słonik\nProjektor słonik Mega Creative\nZamień swój pokój w królestwo wyobraźni i odkryj piękno świata bajek z Projektorem MEGA CREATIVE. Projektora w kształcie Słonika można używać również jako tradycyjnej lampki lub pluszowego przyjaciela! Projektor posiada efekty świetlne oraz dźwiękowe. Zestaw wykonany z plastiku oraz pluszu....\nZamień swój pokój w królestwo wyobraźni i odkryj piękno świata bajek z Projektorem MEGA CREATIVE. Projektora w kształcie Słonika można używać również jako tradycyjnej lampki lub pluszowego przyjaciela! Projektor posiada efekty świetlne oraz dźwiękowe. Zestaw wykonany z plastiku oraz pluszu. Przeznaczony dla dzieci w wieku: 0+. Wymaga zasilania 3 bateriami AA 1,5V - nie załączonymi do zestawu.\nSzczegóły - Projektor słonik Mega Creative


Zmiany klimatu i handel gumą arabską wśród pasterzy ludu Turkana - Outriders\nChociaż wielu Kenijczyków to ludzie o duszach nomadów, część z nich znalazła alternatywne źródło utrzymania – handel naturalną gumą używaną jako stabilizator w napojach bezalkoholowych i żywności.\nTekst: Anthony Langat\nZdjęcia: Luis Tato\nKAALING, Kenia Każdego roku ponad pół miliona ludzi w kenijskim hrabstwie Turkana umiera z głodu z powodu skutków zmian klimatycznych, chociaż na obszarze, który zamieszkuje tradycyjnie koczowniczy lud Turkana, można co roku zebrać 150 t gumy arabskiej, środka wiążącego używanego w napojach gazowanych, farmaceutykach, kosmetykach, jogurtach i w procesie druku.\nPóźnym popołudniem w małym miasteczku Kaaling na północnym zachodzie Kenii jest spokojnie i pochmurnie. Mieszkańcy kręcą się po zbudowanych z cyny werandach sklepów i rozmawiają, stojąc pod zielonymi drzewami. W miasteczku, do którego można dotrzeć jedynie wyboistą drogą ciągnącą się przez trudny teren 100 długich kilometrów od końca najbliższego asfaltu, jest blisko 20 sklepów. To główne centrum handlowe dla wielu okolicznych pasterzy Turkana. Ta droga nie wybacza błędów. Lodwar, siedziba regionalnej administracji, jest oddalone o ponad 200 km.\nW blasku zachodzącego słońca 30-letnia Alice Amoani i jej pięcioletnia córka Nancy Ezra żwawym krokiem idą w kierunku sklepu drugiej żony męża Alice, Margaret Ezry [w Kenii poligamia jest legalna – przyp. red.].\nAlice i Nancy niosą torby ciężkie od gumy arabskiej, którą zebrały z rosnących w okolicy akacji. Obie zbierały ją cały dzień.\nW sklepie Amoani spotyka swą pasierbicę Jane Yopokori, która tu pracuje.\nYopokori sprawdza stan gumy i radzi Alice, aby posortowała ją pod kątem jakości i suszyła przez kilka dni.\nLeżące na północy Kenii hrabstwo Turkana to w dużej mierze półpustynny obszar zamieszkany przez pasterski lud Turkana. Z powodu przedłużających się okresów suszy wielu pasterzy straciło zwierzęta gospodarskie, a tym samym także środki do życia\nHandel gumą arabską, czyli żywicą zebraną z drzew akacji senegalskiej, powoli zyskuje popularność w tym regionie oraz w innych częściach suchej, północnej Kenii. Coraz więcej mieszkańców Kaaling korzysta z tego alternatywnego źródła utrzymania. Kobiety i dzieci przemierzają pastwiska, zmagając się z palącym słońcem i trudnym terenem, aby zebrać cenną gumę arabską.\nNaturalna guma, która zapoczątkowała „Soda Pop Diplomacy”\nGumę arabską pozyskuje się z drzew takich jak akacja senegalska. Błonnik tej rośliny można rozpuszczać w wodzie, dlatego jest używany m.in. w napojach gazowanych, farmaceutykach, kadzidłach, proszkach do pieczenia ciast i w procesie druku.\nNajwiększym na świecie dostawcą gumy arabskiej jest Sudan , odpowiadający za 90% jej produkcji. Dla Sudanu sprawowanie kontroli nad handlem gumą arabską jest tak istotne, wże kiedy w latach 90. Stany Zjednoczone nałożyły na ten kraj sankcje, guma arabska nie została nimi objęta. Decyzja ta znana jest jako „Soda Pop Diplomacy” ze względu na używanie gummi arabicum w produkcji napojów gazowanych. Inne kraje, w tym Nigeria, Czad, Senegal, Mauretania, Mali i Niger, dostarczają na światowe rynki pozostałe 10% gumy arabskiej. Kenia również eksportuje ten produkt, chociaż jej udział w rynku jest znikomy, ponieważ tutejszy potencjał nie został jeszcze wykorzystany.\nTamtego dnia w połowie czerwca Amoani i jej córka, podobnie jak wiele innych matek i ich dzieci, spędziły większość dnia w krzewach, zbierając gumę w pobliżu wioski Lonyamile.\nAmoani zamierzała zważyć gumę w sklepie Yopokori i podzielić ją na dwie porcje. Jedną chciała sprzedać Yopokori, a drugą bezpośrednio kupcowi, gdyby tylko pojawił się w miasteczku. W ten sposób zarobiłaby więcej. „Dzięki temu mam codziennie trochę pieniędzy na jedzenie dla moich dzieci. Inaczej chodziłyby spać głodne” – tłumaczy Amoani.\nPo drugiej stronie wzgórz Lonyamile dzieci Amosa Ekitali powoli zaganiają owce i kozy do przydomowej zagrody. Dziewięcioletni syn Amosa dzierży w dłoniach laskę, żółty kanister na wodę i małą czerwoną torebkę z gumą arabską, którą zebrał tego dnia.\nWszyscy trzej synowie Amosa – w wieku od siedmiu do czternastu lat – zbierają gumę każdego dnia, gdy tylko wychodzą na pastwiska.\nJeden z nich prowadzi kozy i owce. Zwierzęta lubią smak gumy, trzeba więc konkurować z nimi o żywicę. Małpy również gustują w gumie arabskiej. Czasami Ekitala sam zagania kozy, aby wszyscy jego synowie mogli zebrać jak najwięcej drogocennej substancji.\nW maju chłopcy Ekitali zebrali 15 kg gumy, którą ojciec przechowywał w domu niedaleko centrum Kaaling. Kiedy przyszedł kupiec, Ekitala zarobił 2700 szylingów kenijskich (27 dol.). To były dobre pieniądze dla jego rodziny – kupili artykuły gospodarstwa domowego, np. cukier, olej i mąkę. Ekitala jest członkiem grupy Kaaling Gum Arabic. Grupa ta, utworzona w 2015 r., skupuje gumę arabską od zbieraczy i odsprzedaje ją firmie Acacia EPZ Ltd z siedzibą w Nairobi, która zajmuje się jej eksportem. Członkowie grupy mogą również sami hurtowo sprzedawać zgromadzone zapasy produktu.\nAmoani budzi się wcześnie rano, aby zbierać żywicę z córką i synem. Często udaje się w okolice wzgórza Ngutumait. Następnego ranka Yopokori każe jej posortować gumę i lepiej ją wysuszyć. Tym razem Amoani nie zdołała wcześnie zacząć pracy, ponieważ zaginęło jej stado kóz. Obawiała się, że kozy mogły zostać zaatakowane przez dzikie zwierzęta. Na szczęście odnalazły się całe i zdrowe, lecz kobieta spóźniła się na zbiórkę gumy.\nTamtego popołudnia, z rocznym synem przywiązanym do pleców i trzyletnią córką podążającą tuż za nią, Amoani wyruszyła na wzgórza w pobliżu Lonyamile, nie tak daleko od miasta. Pokonała koryto wyschniętej rzeki Kaaling, minęła swą rodzinną wioskę Nyangamunyen i dotarła do wzgórz Lonyamile, gdzie zabrała się do pracy. Uzbrojona w sekator zaczęła nacinać korę akacji senegalskiej. „W ten sposób drzewo zaczyna «krwawić», a ja mogę kilka dni później zebrać żywicę” – tłumaczy Amoani.\nPo prawie godzinie wypełnionej bólem pleców i niebezpiecznymi spotkaniami z kłującą rośliną Amoani może wracać do domu i ugotować obiad dla swojej rodziny. Modli się, aby ściekająca z drzewa guma przetrwała apetyt kóz, owiec i małp oraz wzrok innych zbieraczy. Tutejsza ziemia należy do społeczności Turkana. Każdy może w dowolnym miejscu swobodnie wypasać zwierzęta gospodarskie i zbierać gumę arabską.\nTo jedno z wyzwań, z którymi muszą poradzić sobie Amoani oraz inni zbieracze, aby więcej zarabiać na zbiorze. Sam Nyaboga, dyrektor wykonawczy Acacia EPZ, zgadza się, że to problem. Ma jednak nadzieję, że dzięki grupowemu szkoleniu dla zbieraczy, które organizuje jego przedsiębiorstwo, lokalni mieszkańcy będą lepiej wykorzystywać zasoby gumy arabskiej.\nInne wyzwania stojące przed handlem gumą arabską? Wg Nyabogi to przede wszystkim dostępność ogromnych połaci hrabstwa Turkana oraz innych części północnej Kenii, gdzie również zbiera się tę substancję.\nKolejną kwestią jest niepewna sytuacja wewnętrzna spowodowana konfliktami między plemionami o zasoby, zwłaszcza o wodę i pastwiska dla zwierząt gospodarskich. „Kontynuacja obecnych działań będzie korzystna dla ludzi mieszkających na tych obszarach” – twierdzi Nyaboga. Dodaje, że guma arabska jest alternatywnym źródłem utrzymania – uniezależnia od dochodu z hodowli żywego inwentarza.\nNastępnego dnia Amoani udała się na wzgórza Ngutumait już o szóstej rano. Zbierała tam gumę przez kilka tygodni, zanim pawiany zaczęły żer, a kozy wypuszczano na pastwiska. Już o siódmej przechodziła od jednego drzewa do drugiego, zbierając żywicę w miejscach, w których pojawiała się na korze. Przemieszczała się z jednego zbocza na drugie, unikała luźnych skał i cierni. Trzy godziny później zakończyła pracę, wypełniwszy połowę torby gumą arabską.\nW maju Amoani zebrała 45 kg gumy – był to jeden z najlepszych wyników w jej grupie. Członkowie Lomuria Gum Arabic Group zebrali w sumie 220 kg żywicy. Lomuria to jedna z trzech grup zbieraczy gumy arabskiej w Kaaling, która nie tylko zbiera, lecz także kupuje gumę od innych zbieraczy, aby odsprzedać ją Acacii EPZ za 180 szylingów kenijskich (1,80 dol.) za kilogram.\nCeny skupu różnią się w zależności od grupy, a każda z nich dąży do zysku w wysokości ok. 20 szylingów (20 centów amerykańskich) za kilogram. Ekitala i Amoana twierdzą, że ta kwota i tak jest niska. Podobnie uważa Felistas Nalila, przewodnicząca Lomuria Gum Arabic Group. „Chcemy 250 szylingów za kilo, a nawet więcej” – lokalna liderka zdecydowanie stawia sprawę.\nCena gumy arabskiej jest niska, ale Amoani wierzy, że jej zbiór stanowi dla niej wybawienie. Kobieta prowadzi sklep w centrum Kaaling, w którym sprzedaje artykuły gospodarstwa domowego – cukier, sól i tłuszcze kuchenne. Zapewnia jednak, że więcej zarabia na gumie arabskiej niż w swoim sklepie. „Muszę wstawać wcześnie każdego dnia, żeby razem z dziećmi zbierać gumę, bo w sklepie nie zarobię wystarczająco dużo, aby pokryć nasze codzienne wydatki” – tłumaczy. Amoani i jej mąż mają również 40 kóz. Czasami sprzedają kilka zwierząt, by opłacić czesne w szkole dzieci. Dawniej hodowali także bydło, susza jest jednak w ostatnich latach coraz poważniejsza, a kozy wydają się bardziej odporne na warunki atmosferyczne niż bydło.\nAcacia EPZ, nabywca gumy arabskiej, jest wspierana przez organizację Self-Help Africa za pośrednictwem funduszu AgriFI Kenya Challenge Fund, którego celem jest włączenie większej liczby rolników do łańcucha wartości, stworzenie większej liczby miejsc pracy i zwiększenie powierzchni upraw w ramach rolnictwa przyjaznego klimatowi. Karaya Karugu z Self-Help Africa twierdzi, że fundusz ma nadzieję dotrzeć do 100 tys. rolników, stworzyć 10 tys. miejsc pracy i objąć 20 tys. ha upraw działalnością rolniczą korzystną dla klimatu. Acacia EPZ jest firmą prywatną, jedną z 34 finansowanych przez AgriFI Kenya Challenge Fund.\nJednym z obszarów, na których skupiał się fundusz na poziomie propozycji, było zarządzanie środowiskowe. Wg Karugu mieszkańcy Turkany i całej północnej Kenii to pasterze, których dotknęły zmiany klimatyczne, drastycznie zmieniając ich źródła utrzymania. „Jaką mają alternatywę? Ich główną generującą dochody działalnością jest hodowla zwierząt gospodarskich, a oprócz tego zbieranie drewna opałowego, drewnianych pali i produkcja węgla drzewnego. Guma arabska jest przyjazna środowisku, ponieważ mieszkańcy Turkany zostali przeszkoleni w zakresie jej zrównoważonego zbioru i dbania o rośliny” – mówi Karugu.\nKenya Forestry Research Institute, instytucja rządowa, pomogła Acacia EPZ w szkoleniu zbieraczy i mapowaniu obszarów porośniętych akacją senegalską. Było to idealne rozwiązanie dla rozwoju handlu gumą arabską jako źródła utrzymania, ponieważ badania wykazały, że handel miał wcześniej głównie nieformalny charakter ze względu na nieodpowiednie rozwiązania marketingowe wynikające z niesprzyjającego środowiska biznesowego.\nW 2016 r. Kenya Forestry Research Institute, The Kenya Forest Service i Stowarzyszenie Gumy Arabskiej przygotowały raport na temat promocji gumy arabskiej i kadzidła jako alternatywnego źródła utrzymania w hrabstwie Turkana. W raporcie stwierdzono, że roczne światowe zapotrzebowanie na gumę arabską wynosi 100 tys. t przy podaży ok. 70 tys. t. Autorzy raportu przewidywali wzrost popytu do 150 tys. t do 2020 r. i oszacowali, że potencjał produkcji gumy arabskiej w hrabstwie Turkana wynosi 150 t i jest najwyższy w Kenii.\nWedług TrendEconomy globalny import gumy arabskiej przekroczył w 2019 r. wartość 319 mln dol. Trzema największymi importerami były Francja, USA i Indie z udziałem odpowiednio 20%, 9% i 8%. Sudan to największy producent gumy arabskiej, ale to Francja jest jej największym eksporterem już po przetworzeniu – wg Banku Światowego w 2019 r. handel gumą arabską we Francji był wart 131 mln dol.. Mimo tego guma arabska nadal stanowi jeden z najważniejszych produktów eksportowych Sudanu.\nMimo ogromnych zasobów hrabstwo Turkana, które ma powierzchnię równą Irlandii (68 680 km2), nie potrafi jeszcze w znaczący sposób wykorzystać handlu gumą arabską i kadzidłem. Hrabstwo liczy 926 976 mieszkańców, a ponad połowa\npołowa z nich ciągle walczy z głodem z powodu suszy oraz innych konsekwencji zmian klimatycznych. Dzieje się tak dlatego, że wysoki odsetek mieszkańców Turkany utrzymuje się z hodowli zwierząt.\nWraz z rozwojem alternatywnego źródła dochodu może się to jednak zmienić. Zdaniem Karugu szczególnie interesująca była propozycja Acacia EPZ dotycząca szkolenia większej liczby osób w zakresie zbierania gumy arabskiej. Acacia EPZ obiecała dotrzeć do 7 tys. zbieraczy żywicy. Jak dotąd pracuje dla niej blisko 3 tys. ludzi, a liczba ta stale rośnie, podobnie jak ilość zebranej gumy. Karugu sądzi, że model firmy odmieni los mieszkańców hrabstwa Turkana i wielu innych miejsc, w których działa Acacia EPZ. „Firma jest obecna na obszarach słabo rozwiniętych i zaniedbanych. Angażuje się w rozwój łańcucha wartości oraz poprawę ilości i jakości gumy arabskiej” – zauważa Karugu. Acacia EPZ zbiera gumę również w sąsiednich hrabstwach Samburu, Marsabit i Isiolo.\nIntegralną część handlu gumą, podobnie jak kadzidłem, stanowi jakość towaru, która zależy głównie od tego, w jaki sposób jest on zbierany i traktowany przed odebraniem przez kupca. Mimo przeszkolenia w zakresie obchodzenia się z gumą zbieracze nadal stosują podczas zbiorów prymitywne metody pracy. Większość z nich, zamiast używać sekatorów, polega na działalności kóz, które żerując, nacinają zębami korę drzew. Być może powodem takiej sytuacji jest przyjęty model szkolenia, w którym kilku posiadających odpowiednią wiedzę członków społeczności miało przekazać doświadczenie innym zbieraczom, co niezbyt się sprawdziło. Korzystanie z sekatorów daje pewność, że z drzewa zacznie płynąć żywica i kilka dni później będzie można ją zebrać.\nWspólnotowy model posiadania ziemi również może być czynnikiem zniechęcającym członków społeczności do nacinania kory drzew w celu zbierania lepszej jakości gumy. Załóżmy, że jedna osoba poświęca na to swój czas i energię, a inny członek społeczności zbiera gumę z tego samego miejsca, ponieważ nikt nie zgłasza indywidualnych roszczeń do określonego obszaru. „Jeśli naciąłem wiele drzew, które puszczą żywicę, skorzystają na tym inni ludzie, a nawet kozy czy małpy. Cały mój wysiłek na nic” – podsumowuje Amoani.\nOprócz początkowych problemów, które, jak powiedział Nyaboga, zostaną rozwiązane w miarę rozwoju projektu, można dostrzec korzyści płynące z handlu gumą arabską. „Wierzę w odpowiednio zmotywowaną ochronę przyrody, która oznacza żywność na stole. Wierzę w konkretne strategie ochrony, a nie kwestie abstrakcyjne. Czy mówimy o zagwarantowaniu żywności, gdy poruszamy temat ochrony przyrody?” – pyta Nyaboga i ręczy, że celem jego firmy jest upewnienie się, iż ludzie rozumieją potencjał ekonomiczny zasobów znajdujących się na ich terenie. W Kaaling są trzy stacje przechowywania gumy arabskiej utworzone przez trzy grupy zbieraczy gumy, którzy przynoszą tam małe torebki surowca. Gumę się tam waży, a zbieracze dostają zapłatę. Do placówki prowadzonej przez Yopokori przychodzi nawet kilkunastu zbieraczy dziennie. Wielu z nich przynosi gumę w zamian za mąkę kukurydzianą, olej lub cukier. „Czasami można przynieść nawet 5 lub 10 kg gumy. Wiele zależy od tego, jak długo się ją zbiera” – podsumowuje Yokopori.


PODOBNE DO: Zła miłość - ebook/epub - CYFROTEKA.PL\n00489 007900 20968932 na godz. na dobę w sumie\nPrzejmująca historia dziewczyny, której matka wymyśliła życie. Na piąte urodziny Marzena dostaje pianino i to jest koniec jej dzieciństwa. Zabawki idą w kąt, koleżanki dostają zakaz przychodzenia. Dziewczynka ma cały czas ćwiczyć, żeby w przyszłości zostać światowej sławy pianistką i tym samym zrealizować niespełnione marzenie matki. Wszystko zostaje precyzyjnie zaplanowane. Chłopcu, z którym Marzenę zaczyna łączyć pierwsza miłość, jej rodzicielka załatwia pracę w innym mieście. Sama znajduje zaś odpowiedniejszą partię dla córki: Nataniela, z dobrze sytuowanej rodziny. Jak na ironię, okazuje się jednak, że rodzice chłopaka też zdecydowali za niego, a cynicznie zaplanowana przez nich kariera Nataniela nie idzie w parze z karierą Marzeny. Ale młodzi zdążyli już szaleńczo się w sobie zakochać… Czy Nataniel zdoła przeciwstawić się rodzicom? Czy Marzena zdobędzie się na odwagę i spróbuje ułożyć sobie życie na nowo, z dala od zaborczej matki, niezdarnego ojca i dusznej zaściankowości rodzinnego miasteczka? Zła miłość to chwytająca za serce powieść o uczuciach, które potrafią ranić, i takich, które przetrwają najcięższą próbę.\nJanice Y. K. Lee-45%\nKerry Anne King-45%


Noc poslubna - Sex opowiadania\nNastolatki | Przez: kapucyn (25/10/2017) Wyświetleń: 46196\nPo długiej podróży dotarliśmy w końcu do mieszkania ciotki. Ślub zaczynał się za pół godziny, a trzeba było jeszcze się przebrać i dojechać do kościoła, więc panował pośpiech. Ja oczywiście w niecałe dziesięć minut byłem już gotowy i się nudziłem, ale mama i siostra jak zwykle stroiły się strasznie długo.\nW mieszkaniu cioci byliśmy tylko ja, rodzice i siostra, ponieważ sama ciocia już dawno była w kościele. To ona brała dziś ślub. Przyjechaliśmy z daleka, a po weselu musieliśmy gdzieś przenocować, więc ciotka udostępniła nam swoje mieszkanie – zostawiła nam klucze, a sama po imprezie miała się udać do domu swojego przyszłego męża (noc poślubna i te sprawy). Tak więc jej mieszkanie było dziś do naszej dyspozycji.\nJak siostra skończyła się stroić, to wyruszyliśmy. Po ślubie w kościele, jak to zwykle bywa, odbyło się składanie życzeń parze młodej i rodzinne powitania, czego strasznie nie lubiłem, ale musiałem jakoś przez to przebrnąć. Następnie wszyscy udali się w stronę wynajętej sali, na której miało odbyć się wesele.\nHala była wielka i ładnie ozdobiona, ale moje największe zainteresowanie wzbudzały stroje obecnych pań. Kuzynki, ciocie, a także jakieś nieznane mi kobiety – większość w krótkich sukienkach świeciła swoimi nogami. Od patrzenia aż buzowało w jajach i wiedziałem już, że na tym weselu przynajmniej raz odwiedzę toaletę w celach onanistycznych.\nNasza rodzina zajęła miejsca przy jednym stoliku. Ja siedziałem koło mojej siostry, bo tylko z nią mogłem się napić i pogadać, picie z rodzicami to żadna zabawa. Podano szampana, którego wychyliłem jednym duszkiem. Następnie poszła kolejka wódki, oczywiście za zdrowie państwa młodych. Walnąłem cały kieliszek i ciepło rozeszło się po moim ciele. Następnie podano różne potrawy, kelnerzy bezustannie krążyli zabierając puste talerze spod naszych nosów i podstawiając pełne. Wódka się lała i na początku było nawet wesoło. Po pewnym czasie jeden z wujków zaczął śpiewać znaną biesiadną piosenkę, zaraz dołączył do niego nasz ojciec, co bardzo rozbawiło mnie i siostrę. Gadałem z nią i śmiałem się, a wódka powoli uderzała mi do głowy.\nPuszczono muzykę. Podeszła do mnie kuzynka i spytała, czy zatańczę. Nie umiałem i nie lubiłem tańczyć, ale głupio było odmówić, toteż wyszedłem z nią na parkiet. Czułem się nieswojo, więc po jednej piosence wróciłem do stołu, skąd popijając wódkę mogłem przyglądać się seksownym paniom na parkiecie, co było o wiele ciekawsze. Nie miałem nawet z kim pogadać, bo siostra też poszła tańczyć. Swoją drogą na niej też można było zawiesić oko, była ubrana w zieloną sukienkę, krótszą niż do połowy uda, a nogi miała śliczne. Przypomniało mi się jak widziałem ją w samej bieliźnie, kiedy przebierała się w mieszkaniu ciotki i kapucyn zaczął mi drętwieć. Niedługo ona także wróciła do stołu.\nPo jakimś czasie zauważyłem, że siostra zrobiła się czerwona na twarzy. Widać było, że się wstawiła, ona też to chyba czuła, bo przestała pić. Ja również postanowiłem trochę przystopować z wódką. Zjadłem dużego szaszłyka i poczułem się śpiący. Zaczęło robić się nudno, więc zapytałem dziadka, który nie pił i robił tej nocy za kierowcę, czy nie odwiózłby mnie do domu cioci, gdyż chciałbym się już położyć. Zgodził się, a siostra powiedziała, że też chce już wracać. Dziadek odwiózł więc mnie i ją, po czym wrócił na imprezę.\nMieszkanie cioci nie było duże, składało się z dwóch pokoi, łazienki i kuchni. Nie chciało mi już nawet kąpać, postanowiłem umyć się jutro rano. Asia zataczała się, była już nieźle wstawiona. Ja miałem spać z ojcem w jednym z pokoi, a siostra z matką w drugim, lecz nie chcieliśmy by rodzice nas budzili gdy wrócą, więc postanowiliśmy, że przenocujemy w jednym pokoju, a oni niech idą spać razem do drugiego. Zajęliśmy mniejszy pokój, ja szybko pościeliłem łóżko, rozebrałem się do bokserek i się położyłem, lecz mojej pijanej siostrze ścielenie nie szło za dobrze i długo męczyła się z oblekaniem pościeli. W pewnym momencie zrezygnowana usiadła w fotelu i powiedziała:\n– Chyba za dużo dzisiaj wypiłam.\n– No widać po tobie. Ja też się nieźle wstawiłem – odrzekłem.\n– Hehehe, ale trzeba było się napić, inaczej byłoby nudno na tym weselu.\nAsia wciąż miała na sobie tę króciutką sukieneczkę. Gdy rozmawialiśmy, patrzyłem się na jej nogi. Chyba to zauważyła.\n– Popatrz, jakie oczko mi poszło na rajstopach – rzekła, podwijając spódniczkę do góry.\nPopatrzyłem z zainteresowaniem. Przejechała palcem wzdłuż swojego uda, od kolana prawie do krocza. Z daleka nie za dobrze widziałem to oczko, chciałem już wstać, podejść do niej i przyjrzeć się z bliska, ale ona wstała pierwsza i na powrót zabrała się za ścielenie.\nNasze tapczany znajdowały się obok siebie. Gdy Asia uporała się z wyrównywaniem prześcieradła z jednej strony, to przeszła na drugą i znalazła się jakieś pół metra od mojego łóżka. Odwróciła się tyłem i pochyliła się nad swoim tapczanem. Jej wypięty tyłek znalazł się bardzo blisko mnie. Zaglądnąłem kątem oka pod spódniczkę i dojrzałem zaczynające się prawie przy samym kroczu przyciemnione wzmocnienie jej rajstop. Krew napłynęła mi do kutasa. Przypomniałem sobie, że w końcu jednak sobie nie zwaliłem. Przesunąłem się cicho na łóżku w stronę siostry, tak by tego nie zauważyła, i znów zajrzałem jej pod sukienkę. Tym razem zobaczyłem nawet różowe majtki, przyciemnione materiałem rajstop. Korciło mnie, by ją tam dotknąć. Mój kutas stał już na baczność i czułem, że pod kołdrą zrobił mi się namiot. Patrzyłem na poruszające się uda Asi i zauważyłem to oczko, o którym mówiła. Naprawdę było wielkie. Dotknąłem palcem do jej kolana i zacząłem wędrować w górę, wzdłuż rozdarcia na rajstopach.\n– Rzeczywiście, olbrzymie oko ci poszło – mówiłem, sunąc po jej udzie – nie wstydziłaś się tak chodzić? I tańczyć?\n– A co niby miałam zrobić? Może nikt nie zauważył, bo dosyć było ciemno...\nGdy doszedłem palcem w miejsce, gdzie kończyło się oczko, czyli do kroku, siostra obróciła się. Myślałem, że będzie na mnie zła, ale chciała mi tylko pokazać, jak ukryła ową dziurę. Uszczypnęła się obydwiema dłońmi w pechowe udo i złapała materiał rajstop, po czym przeciągnęła je tak, by oczko znalazło się po wewnętrznej stronie uda.\n– Co jakiś czas poprawiałam rajty tak, żeby oczko znalazło się tu… – wytłumaczyła.\n– Tu? – spytałem i mój palec powędrował znów na jej gładką nogę.\n– Tak, tu – odpowiedziała, nieco zdziwiona moim nadmiernym zainteresowaniem tą sprawą, po czym dodała – Już pościeliłam. Idę się wykąpać i zaraz idziemy spać.\n– Ok – rzekłem i patrzyłem, jak wychodzi z pokoju kręcąc tyłkiem.\nOd razu złapałem się za penisa, by wykorzystać tą chwilę samotności, ale Aśka za moment wróciła.\n– Pomożesz mi rozpiąć sukienkę? – spytała. – Nie mogę sięgnąć do tego zamka… – wygięła ręce za plecy, próbując dosięgnąć zapięcia sukienki.\n– Dobra – odpowiedziałem i wstałem, by jej pomóc.\nDopiero gdy wyszedłem spod kołdry, przypomniałem sobie o namiocie na bokserkach. Siostra niestety też go zauważyła i speszona odwróciła wzrok. Zażenowany zabrałem się za rozpinanie zameczka, który miała na plecach. Włożyłem jedną rękę pod materiał sukienki, a drugą złapałem za zapięcie. Zewnętrzną stroną dłoni, niby niechcąco, cały czas ocierałem się o jej ciepłe plecy. Stała tak blisko mnie, czułem zapach jej włosów, pupą niemal dotykała do mojego namiociku, podniecenie momentalnie się spotęgowało. Nie chciałem tego kończyć, więc specjalnie zaciąłem zamek.\n– Zaciął się, materiał tu wszedł – oznajmiłem.\n– No to zrób coś z tym, sama tego nie rozepnę.\nUsiadłem na swoim łóżku i rozłożyłem nogi, tak by zrobić Asi miejsce pomiędzy nimi. Przyciągnąłem ją za sukienkę.\n– Siadaj, bo to może chwilę zająć – rzekłem.\nUsiadła mi między udami, jej tyłek znalazł się przed moim kroczem, a twarde bokserki dotknęły dolnej części jej pleców. Zacząłem majstrować przy zamku, co chwilę dotykając skóry Asi i znad jej ramienia oglądając siostrzane nogi.\nGdy uporałem się z zamkiem, postanowiłem zrobić Aśce dowcip i włożyłem ręce do jej sukienki, w miejscu gdzie znajdował się rozpięty teraz zamek. Zacząłem dotykać ją zimnymi dłońmi po ciepłych plecach i brzuchu.\n– Zimnica! – krzyknąłem i zacząłem się śmiać.\nAsia zapiszczała, po czym także roześmiała się. „Zimnica” w dzieciństwie była taką naszą głupią zabawą, polegającą na tym, że kiedy miało się zimne dłonie, to dotykało się nimi czyjejś ciepłej skóry, co było dla tego kogoś nieprzyjemne. Asia zaczęła się wyrywać, lecz moje dłonie trzymały ją mocno. Wciąż się śmiejąc przewróciliśmy się na łóżko. Ja ją ciągle macałem, aż moje ręce ogrzały się od jej ciała, a ona próbowała się wydostać z moich sideł. Penisem przywierałem do uda Asi, przesunąłem się tak, by znalazł się na jej tyłku. Przycisnąłem go do niej. Miałem wielką ochotę rozebrać siostrę i wymacać całe jej rozpalone ciałko. W pewnym momencie, kiedy akurat trzymałem ją za udo, ruszyła nogą do przodu, moje palce zahaczyły o oczko w rajstopach i nieszczęsne rajtuzy zafurczały, rozdzierając się jeszcze bardziej. Obydwoje tylko się z tego zaśmialiśmy.\nSzczypaliśmy się tak i łaskotaliśmy, było nam bardzo wesoło, aż w końcu Asia wstała i zsunęła sukienkę. Została w samej bieliźnie, usiadła na swoim łóżku i zaczęła zdejmować rajstopy. Obserwując ją marzyłem sobie, że po rozebraniu się wskakuje z powrotem do mojego łóżka na dalsze figle.\n– Idę się wykąpać – oznajmiła, wstając i zwijając w kulkę swoje dziurawe rajstopy. – Wywalę te rajty, nic już z nich nie będzie.\nPrzeszła mi przez głowę myśl by ją poprosić, żeby nie wyrzucała rajstop tylko dała je mi. Mógłbym sobie walić w nie konia myśląc o tym co zaszło. Na szczęście powstrzymałem się przed tą dziwną prośbą. Asia udała się do łazienki, a ja od razu zacząłem się masturbować. Po kilku chwilach bym doszedł, ale w porę przerwałem. Nie chciałem jak zwykle kończyć dnia trzepaniem konia, była przecież okazja zakończyć go w ciekawszy sposób. Trzeba tylko było coś wymyślić, spróbować dobrać się jeszcze do siostry. Bałem się, nie chciałem wyjść na zboczonego, ale musiałem spróbować. Postanowiłem upić ją jeszcze trochę i zobaczyć jak się sprawy potoczą, może udałoby się wywołać jakąś erotyczną sytuację między nami. Zacząłem przeszukiwać mieszkanie ciotki za jakąś flaszką. Wódki niestety nie znalazłem, za to w kuchni była otwarta zgrzewka piw. Wziąłem cztery puszki i zaniosłem do naszej sypialni.\nNiebawem do pokoju weszła Asia w krótkiej piżamce. Usiadła na swoim łóżku i zaczęła układać się do snu.\n– Może partyjka w pokera? – spytałem ją od niechcenia, nim się położyła.\n– Wiesz co, nie bardzo chce mi się teraz grać. Chodźmy spać.\n– To może w makao? – próbowałem dalej, wiedząc, że Asia uwielbia grać w makao.\n– Hmm, no dobra, w sumie możemy zagrać – odpowiedziała po chwili namysłu.\nWziąłem z półki talię kart oraz piwo i usiadłem koło siostry na jej łóżku.\n– Skąd masz jeszcze piwo? – spytała.\n– Chcesz też? – uśmiechnąłem się. – Mam jeszcze parę.\n– Nie, ja już za dużo wypiłam.\n– Jak chcesz, ja sobie spiję dla odświeżenia się przed snem.\n– A, to daj mi jednak też – machnęła po chwili ręką i się zaśmiała.\nWstałem ochoczo, otworzyłem piwo i podałem jej. Rozdałem karty. Zaczęliśmy grać siedząc na brzegu jej łóżka i pijąc piwo. Niedługo jednak zrobiło się niewygodnie, bo siedzieliśmy bokiem do siebie. Asia więc wciągnęła nogi na łóżko i siadła po turecku, ja po chwili zrobiłem to samo. Jak spojrzałem między uda siostry, aż zakręciło mi się w głowie, bo spodenki jej piżamy były tak krótkie, że przy rozłożonych w ten sposób nogach widać było jej pachwiny. Mój członek wciąż stał na baczność i było to widać, ale jakoś już mnie to nie krępowało. W sumie nawet chciałem, żeby Asia to zauważyła. Jednak nawet jeśli to dostrzegła, to nie dawała po sobie nic poznać. Graliśmy jak gdyby nigdy nic. Kiedy co jakiś czas Asia pochylała się, by wziąć kartę ze stosu, zaglądałem w jej luźny dekolt. Zobaczyłem, że do snu nie nosi stanika. Zacząłem za każdym jej pochyleniem unosić lekko głowę, starając się dojrzeć jak najwięcej. W końcu udało mi się zobaczyć brodawkę jej piersi. Niewielka, brązowa kuleczka wieńcząca mały cycek. Kutas mi drgnął. Za którymś razem zdecydowałem się powiedzieć:\n– Cycki ci widać, jak się tak pochylasz…\n– Oj, sory – odparła speszona, prostując się nagle i poprawiając dekolt piżamy.\n– Spoko, mi tam to nie przeszkadza – uśmiechnąłem się wymownie, chcąc dać jej delikatnie do zrozumienia, że mam na nią ochotę.\nAsia zarumieniła się i spuściła wzrok.\n– Swoją drogą to fajne masz te cycki. Nie obraziłbym się nawet gdybyś w ogóle zdjęła tą piżamę...\nNa chwilę zapadło dziwne milczenie i zrobiło mi się głupio. Nie wiedząc co powiedzieć, rzuciłem:\n– Jak chcesz, to możemy zagrać w rozbieranego. Kto przegra, ten się rozbiera…\n– Przestań – przerwała mi, zażenowana moim gadaniem.\nJakoś już nie mogłem się powstrzymać i moja ręka powędrowała do dekoltu siostry. Pociągnąłem piżamkę w dół, odsłaniając nieco piersi, Asia drgnęła zaskoczona i rozlała sobie piwo na nogi.\n– Teraz muszę to powycierać – oburzyła się.\n– Przepraszam. Daj, ja powycieram.\nPołożyłem dłoń na jej udzie i zacząłem rozsmarowywać po nim piwo. Asia siedziała nieruchomo, nie wiedząc jak się zachować. Położyłem drugą rękę na jej drugiej nodze i coraz mocniej masowałem siostrę po udach. Dotykałem ją przy samych pachwinach, a ona siedziała zdenerwowana ze spuszczoną głową, patrząc na moje twarde bokserki. Było już jasne, że mam na nią ochotę, więc brak protestu z jej strony trochę mnie ośmielił. Zacząłem wsuwać kciuk w nogawkę jej spodenek. Obydwoje głośno oddychaliśmy ze zdenerwowania. Poczułem jej włoski łonowe, a następnie szparkę. Zacząłem ją masować, drugą ręką gładząc udo i pachwinę. Piwo wypadło jej z drżącej ręki i odrobina wylała się na pościel, podniosłem je więc i odstawiłem na podłogę. Asia odchyliła się do tyłu i podparła się łokciami o poduszkę. Wyprostowała nogi, dając mi między nie lepszy dostęp. Czułem, jak kutas pulsuje mi z podniecenia. Pochyliłem się i zacząłem lizać ją po udzie. Smakowało piwem. Odciągnąłem krok jej spodenek na bok i pocałowałem ją w łono. Polizałem delikatnie. Oddech siostry zrobił się jeszcze szybszy i głośniejszy. Dłonie wsunąłem pod jej pośladki i zacząłem ugniatać, następnie włożyłem ręce pod bluzeczkę i powędrowałem po biodrach w kierunku piersi, unosząc materiał piżamki. Pocałowałem ją w pępek, a chwilę później Asia została bez bluzki. Przed moimi oczami znalazły się jej różowe piersi ze sterczącymi sutkami. Położyłem na nich dłonie i lekko ścisnąłem. Wypięła się klatką piersiową w moją stronę. Delikatnie jeździłem opuszkami palców po cyckach, co chwilę zahaczając o sutki. Do jednego z nich się przyssałem, ale po chwili siostra pchnęła moją głowę w dół. Powróciłem więc na jej krocze i zacząłem namiętnie lizać. Była cała mokra. Zapach cipki rozbudzał mnie do granic, cały drżałem z podniecenia i czułem, że za chwilę się spuszczę. Popatrzyłem w twarz siostry i zauważyłem, że jest jej dobrze. Miała rozmyty wzrok i lekko rozchylone usta. Sapała z podniecenia, jej piersi unosiły się i opadały w rytm oddechu. Kiedy zobaczyła, jak na nią patrzę, znowu się zawstydziła. Odsunęła moją twarz od swego krocza i powiedziała cicho, jakby nagle się opamiętała:\n– Dobra, przestań, dość... – Idźmy spać...\nChciałem już tylko chwycić się za fiuta i w końcu sobie ulżyć, a że najlepiej było zrobić to pod osłoną własnej kołdry, spełniłem jej prośbę. Odsunąłem się od niej i przeniosłem się do swojego łóżka.\nChyba nie oczekiwała, że tak łatwo się poddam, bo wcale nie wyglądała na zadowoloną, iż ją posłuchałem. Przykryliśmy się oboje, zgasiłem światło i opuściłem bokserki. Zacząłem się onanizować.\n– Co robisz? – spytała szeptem Asia, jakby dobrze znała odpowiedź na to pytanie.\nKiedy pomyślałem sobie, że ona też właśnie się masturbuje, od razu doszedłem.\n– Rozlałeś mi piwo i przez ciebie mam mokre łóżko – powiedziała po chwili Asia. – Mogę przyjść do ciebie?\n– No spoko – odetchnąłem już zaspokojony. – Tylko uważaj, bo ja też już mam mokre... – dodałem, kiedy siostra wchodziła pod moją ospermioną kołdrę.\nPołożyła się na plecach i przez chwilę leżeliśmy w milczeniu, obydwoje nieco skrępowani. Po krótkim czasie poczułem na udzie dłoń siostry. Nieśmiało zaczęła wędrować nią po moim ciele, aż znalazła pod kołdrą moją rękę. Złapała ją i położyła na swoim kroczu. Nie miała na sobie już nawet majtek. Zacząłem masować jej cipkę, ona zaś złapała mnie za ponownie nabrzmiałego penisa i pieściła go rączką. Wierciła się rozkosznie pod moim dotykiem, po chwili obróciła się plecami do mnie i przyciągnęła mnie za fiuta. Położyła go na swoim udzie, a drugim udem przycisnęła go od góry. Zacząłem ruchać ją między nogi, palcami pieszcząc mokrą cipkę.\n– Zróbmy sobie noc poślubną, braciszku – wydyszała podniecona.\n– Mam w ciebie wejść?\n– Nie, rób tak jak teraz... Włóż mi tylko palec...\nWepchnąłem więc palec w pochwę siostry i penetrowałem ją. Całowałem Asię po ramieniu i po szyi, w pokoju słychać było tylko nasze głośne dyszenie. Niedługo wydała z siebie stłumiony jęk i naprężyła się cała, zaciskając uda na mojej dłoni. Grzebiąc jej w pochwie poczułem, jak mięśnie wewnątrz niej zaczynają pulsować. Po chwili rozluźniła się i odsunęła od siebie moją rękę. Leżała nieruchomo, kiedy ja dalej posuwałem ją między uda, obmacując całe jej ciało. Niedługo też doszedłem, zacisnąłem rękę na jej biodrze i spuściłem się na nogi siostry. Chwilę później odsunąłem się od niej i położyłem się na plecach. Przez parę minut leżeliśmy koło siebie bez słowa, po czym Asia wyszeptała nieśmiałe "dzięki" i wstała. Położyła się w swoim łóżku, a ja udałem się do łazienki po papier toaletowy, żeby powycierać swoją pościel. Przez przypadek zauważyłem w śmietniku rajstopy Asi. Wyjąłem je i postanowiłem zachować sobie na pamiątkę tej nocy.\nNastępnego dnia, kiedy już wytrzeźwiałem, było mi trochę głupio, mimo wszystko jednak nie żałowałem tego, co się stało. Wydaje mi się, że Asia czuła się podobnie, ale nie rozmawialiśmy o tym nigdy więcej. Często jednak wspominam sobie tamtą noc, trzepiąc kapucyna w podarte rajstopy swojej siostry.


K. Szczerski w rozmowie z szefem kancelarii prezydenta RFN krytycznie o budowie Nord Stream 2 | dzieje.pl - Historia Polski\n"Z polecenia Prezydenta RP Andrzeja Dudy odbyłem rozmowę z Szefem Kancelarii Prezydenta Niemiec Stephanem Steinleinem; w rozmowie przekazałem nasze zdecydowanie krytyczne stanowisko odnośnie budowy gazociągu Nord Stream2 i pogłębiania uzależniania Europy od importu rosyjskiego gazu" - napisał Szczerski w czwartek na Twitterze.\nKrzysztof Szczerski: Polska jest też przekonana, że ocena wydarzeń historycznych powinna zawsze opierać się na znajomości faktów i nie usprawiedliwia współczesnej polityki.\nJak podkreślił, "Polska jest też przekonana, że ocena wydarzeń historycznych powinna zawsze opierać się na znajomości faktów i nie usprawiedliwia współczesnej polityki". "Polskę i Niemcy łączy bardzo krytyczna ocena działań obecnych władz rosyjskich w tłumieniu wolności i praw obywatelskich" - oświadczył Szczerski.\nW niedawnej rozmowie z gazetą "Rheinische Post" prezydent Niemiec Frank-Walter Steinmeier przekonywał, że Niemcy muszą zwrócić uwagę na wymiar historyczny, i przypomniał niemiecki atak na Związek Radziecki z 22 czerwca 1941 r. "Ponad 20 milionów ludzi w byłym Związku Radzieckim padło ofiarą wojny. To nie usprawiedliwia dzisiaj niewłaściwego postępowania w rosyjskiej polityce, ale nie możemy tracić z oczu szerszej perspektywy" - powiedział Steinmeier.