Aniołek... - Z filiżanką kawy\nRodzicielstwo bliskości, o którym wiele się teraz mówi, a o którym ja mam informacje pozostające w sferze zasłyszenia lub intuicji, polega prawdopodobnie na tym, że staramy się mieć z dzieckiem więź, nie uciekamy się do kar cielesnych i z tego co się orientuję: śpimy z nim. Na tym etapie mogę stwierdzić, że nasze metody wychowawcze to właśnie rodzicielstwo bliskości. Melania śpi smacznie z nami w jednym łóżku trzymając nogi albo na mojej twarzy albo brzuchu, śpi rzecz jasna w poprzek i rzecz jasna od mojej strony… Melania nie otrzymuje kar cielesnych i prawdopodobnie nigdy nie otrzyma, staram się na nią nie krzyczeć i nie podnosić głosu, wszystko polega na tłumaczeniu, tłumaczeniu i ewentualnie staniu w kącie ( co zdarzyło się do tej pory w jej życiu góra osiem razy…).\nRobimy wszystko, żeby nasza córka była szczęśliwa. Nie posiadamy ani zasobów finansowych ani też chęci żeby zasypywać ją pseudo edukacyjnymi zabawkami, które w rezultacie i tak są tylko zbieraczami kurzu, za to poświęcamy jej wiele czasu, organizujemy tysiące rozrywek, bawimy się z nią; jednym słowem nasz świat kręci się wokół Melanii.\nZ całych sił staram się jednak zaszczepiać w niej dobre nawyki i wychowanie, uczę mówić “dziękuję, proszę i przepraszam”, witać z sąsiadami, grzecznie odpowiadać na pytania, odpowiednio zachowywać się w kościele i innych miejscach, gdzie ludzie lubią mieć spokój. Mogę śmiało powiedzieć, że na tym polu odniosłam sukces. Ludzie z reguły są zachwyceni tym jaka jest grzeczna, otwarta, uśmiechnięta. Ma humorki- to jasne, ale ogólnie to mały aniołek (jak ostatnio usłyszałam w jupi parku).\nMuszę to przyznać, że w jej pokoju panuje idealny porządek, a gdy coś jest wyciągnięte na wierzch wystarczy moje słowo i już tego nie ma. Melania “pomaga” mi w domu, chętnie stoi ze mną w kuchni i obserwuje jak gotuję, można rzecz: cudowne dziecko.\nI rzeczywiście jest cudownym dzieckiem, ale jak każde ma swoje wady, nad którymi czasem nie wiem jak pracować. Martwi mnie fakt, że chociaż to ja poświęcam jej więcej czasu i chociaż to ja uczę zasad i “wychowuję”, nie mam u niej kompletnie autorytetu. Czasem mam wrażenie, że traktuje mnie jak koleżankę, a ja absolutnie nie chcę nią być. Owszem, chcę być jej najlepszą przyjaciółką, ale nie koleżanką, kumpelą, która nie posiada należnego matce szacunku. Martwi mnie to, że jedyną osobą u której ma posłuch to jej tata no i fakt, że tata nie widzi tyle, co widzę ja. Nie mam pojęcia ani jak z w tym walczyć ani gdzie popełniłam błąd, bo prawda jest taka, że to ja jestem surowsza niż tata, a zarazem jestem mega czułą mamą (wiem o tym)- myślałam że będzie to złoty środek, że będę idealną mamą. Okazało się, że wychowałam cudowne, grzeczne dziecko, które prawie nie sprawia problemów, za które nie muszę się wstydzić, ale okazało się, że to dziecko ma do mnie dziwny stosunek i mam wrażenie, że choć starałam się z całych sił, nie jestem Melanii nawet w połowie tak bliska jak ona jest mi… Dramatem jest też fakt, że obecnie mała reaguje już na moje wskazówki, tylko wtedy gdy pogrożę że zadzwonię do taty… Mam dosyć szantażów, mam dosyć uciekania się do jej taty, jak to naprawić?\nCzasem mam wrażenie, że chyba dobrym rozwiązaniem byłoby gdyby za mną zatęskniła, gdybym wyjechała na kilka dni. Może wtedy doceniłaby mój wysiłek i zaangażowanie? A może wcale tak by nie było? Może nawet nie zauważyłaby mojej nieobecności mając tatę na wyłączność…\ndzieckodziewczynkamłoda mamamoda dziecięcamoda dziewczęcaojcostwoprzemyśleniarodzicielstwowianekwychowaniewychowywanie\n20 lutego 2019 at 07:20 Odpowiedz\nMam bardzo, bardzo dobry kontakt z moją dorosłą córką. Pogaduchy przy dobrym winie to nasz standard. Jak przeczytałam Twój tekst zobaczyłam nas wiele, wiele lat temu. Chyba po prostu tak jest, że relacje mama-córka nie zawsze należą do najłatwiejszych. Ot dwie kobiety, nawet jeżeli jedna jest całkiem mała:). Nie raz wydawało mi się, że córka traktuje mnie zbyt na luzie i to zdecydowanie nie było fajne. Z pewnością jesteś dla Małej najważniejsza na świecie, a te "babskie" przepychanki z pewnością nie sprawią,że przestaniesz być dla niej autorytetem. Wszystko wróci na swoje miejsce, zobaczysz. Zwłaszcza,że jesteś bardzo mądrą mamą.\nBardzo, bardzo Ci dziękuję, dodałaś mi mnóstwo otuchy bo taka relacja o jakiej piszesz to moje marzenie w przyszłości…\nJesteś cudowna mamą :-). Ja tłumaczę raz, a potem nie reaguję na pewne rzeczy. Im więcej się mówi do dzieci, tym więcej zaczynają dokazywać. Uważam, że ton głosu ma ogromne znaczenie. Jeśli chcemy pokazać dziecku, że coś nam się nie podoba, to musimy odpowiednio to zaakcentować. Miałam okazję być przy waszej rozmowie, kiedy Melcia była w złym humorze i wiesz co? Ty zawsze jesteś dla mnie miła 🙂 Nawet jak mówiłaś jej, że coś się Tobie nie podoba w jej zachowaniu, to mówiłaś to tak słodko 😛\nŚliczna Melcia! 🙂 pozdrawiam!\nWiesz co nie pomogę Ci. Nie chciałabym podać jakiś cudownych sposobów, rad, które okazałyby się strzałem w kolano. Poczytaj może książkę Faber, Mazlisch jak mówić żeby dzieci nas słuchały…podobno można znaleźć tam mnóstwo wskazówek. Jeszcze nie czytałam ale mam zamiar 🙂\nPrzeczytałam wpis i wszystkie komentarze.Z tego co obserwuję często zdarza się tak, że dziewczynki mają mocniejszą więź z tatą a chłopcy z mamą. Tu raczej nie chodzi, o przyjaźń czy szczególną więź tylko jakby zazdrość. Z pewnością ważną rolę pełni tu płeć.Eliza pisała o Twoim wręcz anielskim usposobieniu. Nie znam Cię "na żywo" więc trudno mi to oceniać, ale Eliza raczej wali prosto z mostu i nie jest to przesadzone. To, że podniesiesz głos na dziecko czy zmienisz ton na ostry i stanowczy nie zrobi mu krzywdy a jedynie pokarze, że to nie żarty i teraz to mama rządzi i trzeba jej posłuchać.Co do spania to Oli nie raz spał z nami nawet całą noc, bo coś go bolało albo był niespokojny i gdybyśmy go nie wzięli do łóżka to wstawalibyśmy co pięć minut. Jednak ogólnie śpi sam w swoim łóżeczku, obok naszego łóżka. Gdybyśmy mieli takie możliwości to spałby w swoim pokoju. Może pomoże lampka a może niania elektroniczna? My niani używamy odkąd Oli jest z nami. Kiedy się przebudzał w nocy zdarzało się, że aby ponownie zasnął wystarczyło żebym odezwała się do niego przez nadajnik.Co do przyjaźni z matką. Nie będę się wypowiadać, bo moja wyrządziła mi najwięcej krzywd w życiu i prędzej nazwałbym ja wrogiem niż przyjacielem.Na pewno warto żebyś o swoich wątpliwościach porozmawiała z mężem.Ach i jeszcze jedno, pod żadnym pozorem, nawet w zabawie, Twój mąż nie powinien wspólnie z Melanią stawać przeciwko Tobie. Ty z nim "przeciwko" niej tak, bo jako rodzice to Wy rządzicie i ona powinna Was słuchać.\nA nie jest przypadkiem tak, że w pewnym momencie rozwojowym u dzieci dzieje się tak, że tata staje się autorytetem? To jest zdaje się, normalny proces u dzieci 2-3 letnich. To jest tez etap, który mija. Tak mi się wydaje 🙂 Mogę pogrzebać w książkach ze studiów, jeśli chciałabyś potwierdzenia 😀 Bo wiedzę przyswoiłam, ale już zapomniałam 😛\n20 lutego 2019 at 18:58 Odpowiedz\nJeśli tylko masz czas i ochotę to jasne! Ale rozumiem, że to przechodzi, tak? I mam szansę i ja kiedyś się nim cieszyć? Bo dla mnie zawsze autorytetem była przede wszystkim mama, ale obecnie są oboje rodzice, bo wiem że to wspaniali ludzie i chcę z nich czerpać.\nNo i kurczę nie znalazłam;/ Albo źle szukałam. Także moja "czutka" nie ma poparcia naukowego. Ale jestem niemal pewna, że jest coś takiego, że córeczki w pewnym momencie "wolą tatę". I to normalny proces… To tylko moje przeczucie, ale wydaje mi się, że to tylko etap. Dzieci przechodzą różne fazy, i to też może być tylko fazą! Za co trzymam kciuki. Ja na Twoim miejscu kontynuowałabym taki styl wychowania, bo wydaje mi się naprawdę wartościowy i na pewno przynosi wiele pozytywnych efektów dla Twojej córci! Powodzenia w przezwyciężaniu trudności!\nPiszesz, że to Ty jesteś surowsza, a jednak słucha bardziej taty. A może tu też tkwi powód. Bo dla Ciebie to jest uczenie córki zasad i posłuszeństwa, a dla niej może zwykłe czepianie się o głupoty, ciagle. Nawet jeśli wykonuje polecenia i jest grzeczna, to nie odróżnia, która z tych spraw jest poważna, a która mniej. A tata wkracza tylko w sytuacjach poważnych lub przywołujesz jego autorytet, kiedy sama już nie dajesz rady. A to dla niej oznacza, że jak już tata ma interweniować, to sprawa jest powazna, więc trzeba posłuchać. A z Tobą to drobnostki, bo przecież cały czas jej czegoś zakazujesz/zakazujesz, więc i kilka z nich można "olać".Nie jestem psychologiem i może się mylę, ale może coś w tym być.\nZdecydowanie inaczej u nas to wygląda, więc to nie ten trop z pewnością… Ale dziękuję za zainteresowanie, na wszelki wypadek przyjzę się temu aspektowi 🙂\nMyślę, że to super, że tak Cie traktuje, ale tylko w sytuacji gdzie własnie masz u niej posłuch. Sama mówisz, że wystarczy jedno słowo i ona rozumie co ma zrobić i jest ogólnie grzeczna. Gdyby traktowała Cię bez szacunku, wtedy mogłabyś się martwic. A tak przyjaźń miedzy matka, a córka to coś o czym marzy chyba każda mama :)Dziewczyna ja osobiście Ci zazdroszczę!!! 😀\nJa też jestem przeciwna wobec kar cielesnych. Mój Filip nie dostał przysłowiowego klapsa i oby tak zostało. Ostatnio byliśmy świadkiem jak jakaś kobieta zdenerwowała się na córkę, złapała ją za rękę i mocno uderzyła. Mój synek bawiąc się w piaskownicy momentalnie zamarł i świdrował wzrokiem tą kobietę. Po czym poraczkował do mnie i mocno się przytulił, a serduszko biło mu jak oszalałe.Jeżeli chodzi o autorytet to może porozmawiaj z mężem i zapytaj jak to jest, gdy są tylko we dwoje? Może on nieświadomie robi coś co Melanię nakierowuje na takie myślenie? Może, gdy Melania zbroi mówi coś w stylu: nic się nie stało ale nie mów mamie. Może ktoś inny na nią tak działa? Polecam na spokojnie przemyśleć od kiedy to się zaczęło. Za wiele nie pomogę, bo te wszystkie sytuacje dopiero przede mną. Jednak bardzo chętnie poczytam jak się rozwinie dyskusja, bo temat jest ciekawy i trudny.\nKasiu bardzo, bardzo ciekawe spostrzeżenie. Wiesz, czasem jak jestem z nimi to oni niejako mają sztamę i oboje stawiają się przeciw mnie. Wprawdzie niby w bzdetach, ale jak na nich patrzę to oni często sprawiają wrażenie drużyny, która gra przeciw mnie…\njeszcze jestem samotny wiec nie wiem czy mam prawo się wypowiadać, ale wydaje mi się, że czasami jednak kara się należy za nieposłuszeństwo, nie mówię o biciu ale może zakaz oglądania tv, zakaz wyjścia na plac zabaw takim czymś próbowałbym egzekwować posłuszeństwo jeżeli prośby już by nie działały.Wyjazd na kilka dni, żeby dziecko zatęskniło to dla mnie takie trochę obrażanie się na dziecko co chyba nie jest właściwe\nTo nie chodzi o obrażanie, to chodzi o to że spędzam z nią 24/7, dla niej to jest normalka, pewnik, że jestem na każde z zawołanie. A są mamy które wyjeżdżają na szkolenia, na delegacje, pracują- dzieci mają okazję zobaczyć jak to jest bez mamy. Melania nie ma takiej okazji. Co do kar : u nas jest kąt, czasem brak bajek, ale niestety za rzadko, problemem chyba jest brak konsekwencji…\nCzesc. Ja zawsze Cię czytam, a nie zawsze komentuję. Dziś przeczytałam cały wpis dwa razy. i wszystkie komentarze. Co ja mogę o tym powiedzieć? Przede wszystkim z Twojego wpisu daje się odczuć ogromną miłość jaką darzysz córkę i mądrość z jaką podchodzisz do jej wychowania. Twoje przemyślenia i odczucia świadcza o tym, jak bardzo Ci na niej zalezy. Jak sie starasz by była dobrym człowiekiem i córką. Mysle ze to co opisałaś jest niestety normalne. U nas w rodzinnym domu było tak samo. Tata mial autorytet, mama też, ale z nią jakoś automatycznie można było wiecej. To niesprawiedliwe, ale teraz u nas tez tak jest. Maja ma poltora roczku a męza słucha duzo bardziej niz mnie, choc on spedza z nią 1/10 tego czasu co ja. Myslę, że Melania Cię kocha i ma do Ciebie szacunek i autorytetem również jesteś. Ale ten tata… sama nie wiem czemu tak jest. Dzieci chyba jakos automatycznie tak mają, że słuchają się ojców bardziej niż mam.A odnośnie spania w jednym łóżku. Nie chcę się wtrącać i nikomu rządzić, bo ja jestem raczej z tych mam które uwazają, że każda robi jak uwaza bo chce najlepiej dla swojego dziecka. Zarowno w temacie cyca a MM, sloiczków a BLW, porodu SN a CC, spania, noszenia, szczepienia. Kazdy powienien robic jak uwaza. Ale w temacie spania z dzieckiem we wspolnym łóżku w wieku kilku lat- hmmm… uczyłam się o tym na studiach na psychologii rozwojowej. Dziecko, tym bardziej kilkuletnie powinno spać już w swoim łóżku. Nie mnie Was oceniać czy moralizować bo ja się na tym nie znam. Jeśli jednak będziesz zainteresowana tematem poczytaj sobie np o fazach rozwoju psychoseksualnego wg Zygmunta Freuda. Mielismy m in o tym na zajeciach z bardzo madrym psychiatrą i psycholgiem dzieciecym. Świadomosc seksualna dzieci kształtuje się od urodzenia, i przechodzi różne etapy. Musisz sobie odpowiedzieć na pytanie jak długo jest OK by dziecko spało z rodzicem. Do 5 roku życia? a może do 10? a jeśli tak to czemu nie od razu do 15 roku życia? Trzeba niezwykłej roztropności, aby dziecku nie brakowało poczucia bezpieczeństwa i czułości, ale zarazem, żeby niechcący nie zaburzyć jego rozwoju.A odnosnie przyjaciółek. Jestem najlepszym dowodem na to że można przyjaźnić się nie tylko z mamą ale i z innymi kobietami. Mam 28 lat a do dziś przyjaźnię się (tak prawdziwie i szczerze i głęboko) z przyjaciółką z LO i z 3 cudnymi przyjaciółkami ze studiów. Ale ogólnie chyba jestem szczesciarą w temacie spotykania cudownych ludzi, wiec moze jestem wyjątkiem.Serdecznie Cię pozdrawiam\nPolecam książkę "Rodzice w akcji" M.i M. Gajda. Tam jest wiele cennych informacji jak się kochać i szanować na wzajem a zarazem zachować odrębność rodzice-dzieci. Pozdrawiam\nMnie też otacza sporo serdecznych i wspaniałych ludzi jak choćby moja fantastyczna Agata, ale po prostu przyjaźń to dla mnie wielkie słowo, bardzo pokrewne miłości i poświęceniu.Nie o tym jednak mowa.Freud i jego poglądy na kobiety itp nieco mnie przerażają a czasem i śmieszą, ale rozumiem ideę, domyślam się o co Ci chodzi i wiem że ma to sens. Ostatnio przeczytałam na FB wypowiedź mamy cytującej położną, że tylko my z gatunku ssaków wyrzucamy młode z legowiska. I to myślenie też rozumiem, tylko właśnie, kiedy wyrzucić to młode z legowiska. Kiedy jest na to odpowiedni moment? Z jednej strony Melania wydaje mi się jeszcze taka malutka, ale z drugiej ssaki mają zasadę, że jak samodzielne to wynocha więc idąc tym tropem utrzymywanie kilkunastolatków a już na pewno studentów to głupota. Niemniej jednak chętnie poczytałabym jakąś mądrą literaturę na ten temat tylko że co metody to poglądy i tego też się obawiam (bo w takich tematach nic nie jest tak proste i pewne jak twierdzenie Pitagorasa). Kiedyś było modne wychowywanie surowe i bez nadmiernej czułości czego owocem był choćby Hitler, potem bezstresowe czego owocem jest dzisiejsza młodzież. Jak wychowywać żeby wychować zdrowego, dobrego człowieka?\nAle ona śliczna jest !\nTeż zastanawiam się jak nasi rodzice nas wychowywali, że słuchaliśmy, byliśmy grzeczni i mieliśmy do nich ogromny szacunek. Obecnie rodzice stają na rzęsach, a dzieci i tak robią swoje. Patrzą w oczy, gdy powtarzasz im setny raz to samo, a i tak się buntują przeciwko temu co mówisz. Czasami mam wrażenie, że łatwiej mi okiełznać dwudziestkę w przedszkolu (z paroma upartymi wyjątkami) niż moją dwójkę, ale czasami – bo u mnie najważniejsza jest konsekwencja, aczkolwiek nie powiem, aby to do moich dzieci przemawiało. Żadne "karne jeżyki" czy inne "niezawodne" metody superniani nie działają. Każdy musi znaleźć sam złoty środek, a szantaż, jak sama mówisz, na dłuższą metę się nie sprawdzi. W końcu przestanie się przejmować – bo i tak nie dzwonisz. A może właśnie oddelegowanie jej z łóżka też by przyniosło jakiś efekt? Rozumiem Waszą więź, ale może postrzeganie dziecka jest inne, bo skoro pozwalasz, aby &#39zajmowała Twoją przestrzeń&#39, kładła Ci nogi na twarz itp. to może ma wrażenie, że jesteś taką dobrą kumpelą, której z biegiem czasu można wejść na głowę. Może właśnie fakt, że spędzasz z nią praktycznie cały dzień (poza np. przedszkolem) i jeszcze całą noc przynosi taki skutek?\nAkurat to, co robi przez sen mam nadzieję robi całkiem nieświadomie… Większość dzieci rozwala się na łóżku, a że śpi po mojej stronie… Cóż, chyba warto zacząć poświęcać jej mniej uwagi jak zauważyłaś… Oddelegowanie z łóżka na pewno ma sens, ale ona i tak każdej nocy budzi się i jeśli jest u siebie w łóżku to płacze że się boi itp. Nie wiem jak sobie z tym poradzić, bo budzi się każdej nocy… (od przeprowadzki staramy się właśnie żeby spała w swoim pokoju, który wreszcie ma i konsekwetnie co noc trzeba ją przynieść bo się boi i płacze w środku nocy).\nTak też próbujemy ale wtedy budzi się non stop i trzeba u niej zostać. Spróbuję z tą lampką!\nŚpi po Twojej stronie bo… Dzieci już chyba tak mają. Mama ich nie przepchnie 🙂 Gdy ja przenosilam córkę do innego pokoju zapalałam jej na noc malutką lampkę (taka do kontaktu), którą daje delikatną poświatę. Jest bajka do czytania np. Franklin boi się ciemności – może by pomogło. Ja się poswiecalam trochę i nie zabierałam do naszego pokoju tylko kladłam się u niej, a gdy zasypiała wracałam do siebie (jeśli się obudziłam :-)).\nPrzede wszystkim myślę że powinnaś porozmawiać o tym z tata córki. Powiedz co czujesz i niech Ci pomoże. Tata w tym przypadku może zdziałać wiele. Jeśli stale będzie powtarzał ze ma słychać mamy, że mama tak bardzo kocha, że mama dla Ciebie zrobiła np. Ciasto. To powinno jej pomóc zrozumieć jaka jest Twoja rola. Widocznie się pogubiła. Ale najważniejsze – córki zawsze będą córeczkami tatusia i nie zmienisz tego. Myślę, że wspólne spanie w tym wieku też może się do tego przyczynić. W pewnym sensie może zacząć traktować tatę jak partnera. Ciężko mi to jasno wytłumaczyć pisząc przez telefon ale postaram się jeszcze rozwinąć myśl jak będę miała dostęp do komputera.\nChyba rozumiem do czego zmierzasz i mam wrażenie, że masz dużo racji (zarówno w pierwszej jak i drugiej części wypowiedzi)… Dzięki za cenne rady i czekam z niecierpliwością na rozwinięcie.\nTaa, ja zazwyczaj mówię: &#39OK, Ty mnie nie słuchasz, nie robisz o co Cię proszę, to ja Ciebie też nie będę słuchała&#39. Co do kar – nie karzę swoje Dziecko, ale nieraz wprowadzam konsekwencje zachowań. Jeśli w ogole nie słuchają, nie robią co potrzeba – wtedy maja zakaz oglądania bajek, albo nie kupujemy ulubionego serka (dramat totalny), ale widzę też poprawę. Nie mam problemu, że bardziej słuchaja taty. Aha, i ja nie chcę być przyjaciółką moich Dzieci. Chcę być ich mamą, z którą mają super relacje, ale nie przyjacielskie.\nJa chcę być przyjaciółką, mamą i przyjaciółką. Ale dla mnie przyjaźń to wielkie słowo i żadnej kobiety prócz własnej mamy nigdy bym tak nie nazwała. W tych czasach bardzo trudno o prawdziwą przyjaźń, można nawiązać bardzo bliskie relacje ale przyjaźń jest chyba niemożliwa obecnie między obcymi kobietami 😛\nPiękna sesja! A propos autorytetu, moja mama i ja też zawsze byłyśy jak kumpele. Miałyśmy nawet pewien pakt (ze swoimi tajemnicami) przeciwko reszcie rodziny 😀 Teraz jesteśmy najlepszymi przyjaciółkami i wydaje mi że, ten autorytet zawsze był, ale zaczął przejawiać się dopiero z czasem. Trzymam kciuki i pozdraiwam 🙂\nDziecko, powinno spać w swoim łóżeczku w tym wieku, bo później będą dużo większe problemy….\nNie stać mnie na psychologa, ale jestem wdzięczna za odpowiedź. Mogę liczyć na polecenie jakiegoś nazwiska/tytułu? Mam teraz bibliotekę pod nosem, może akurat taka pozycja się znajdzie. Chętnie poczytam i może uda mi się potem sklecić mądry post.\nDziecko jak już śpi z rodzicami to max do 16 miesiąca życia !!!! Nie mówię o wypadkach gdy dziecko jest chore albo coś złego mu się śni. Co się dzieje poczytaj w google, albo idź do dobrego psychologa, a odpowie Ci dokładnie na to pytanie. Jest też sporo mądrej literatury. Tylko napisze, że to też ma związek z buntami, sprzeciwianiem się i poczuciem oddzielności.\nWiesz tak zastanawiam się jak to było ze mną i moja mama, ja z nią jako nastolatka i potem miałam rewelacyjny kontakt – z tata również, pomagali mi z wszystkimi problemami, o chłopaków, moje emocje ,lęki i problemy szkolne. Bardzo dużo razem rozwiązywaliśmy moich problemów, wiadomo czasem szłam tylko do mamy jeśli chodziło o facetów, a czasem nawet i w tym temacie sięgałam rady taty, potrafili mi powiedzieć ze jestem za bardzo naiwna i lecę jak tylko chłopak zadzwoni 🙂 bulwersowałam się wtedy mówiłam ze tak nie jest! Ale dzięki nim w końcu to ujrzałam:)No ale przejdźmy do wieku Twojej córki – mama wtedy nie próbowała być moją przyjaciółką, to dopiero nastąpiło jak zaczynałam dojrzewać. I muszę przyznać, że to było dobre- miałam do niej szacunek, bałam się, że jak przeskrobie to, że to mama będzie zła na mnie, taty też się bałam nie wiem kogo bardziej – po prostu wyznaczyli takie granice, że nie przekraczałam ich. Ale oni nie radzili sobie z bałaganem jaki tworzyłam, z moją niechlujnością (nie sprzątałam nic!) z innymi wadami, które Twoja córka ni e ma;)Jednakże w naszym domu było dużo miłości, radości i wygłupów 🙂 Po za tym nie raz, nie dwa dostałam po tyłku czy jakąś karę. Dostawałam po tyłku nawet jak się wywaliłam. Nigdy nie powiem, że to było dla mnie dobre! Wręcz sama nie chcę dawać kiedyś dzieciom klapsy. Jednakże to co napisałaś mnie naprawdę zastanowiło – bo sama się tego boje, bo widzę takie relacje u znajomych, jak córa traktuje mamę jako koleżankę, i jest wszystko dobrze jak mama pozwala, jak nie to mama wtedy jest ta zła. Myślę sobie co te znajome robią inaczej niż moja mama do której tak się ani ja ani brat nie odnosiliśmy – jedynie co widzę: mama miała swoje życie, nie była skoncentrowana na nas tak bardzo, musieliśmy sami się szybko uczyć odpowiedzialności i szacunku do niej, że teraz nie ma czasu, ale wiedzieliśmy, że potem jak znajdzie czas na pewno z nami go spędzi, że np. jak rodzice mieli imieniny to dzieciom nie wolno było siedzieć i słuchać rozmów dorosłych, że były pewne zasady, których nie mogliśmy złamać. oczywiście kłóciłam się z nią, wychodziłam do pokoju trzaskając drzwiami i mówiąc pod nosem jak ją nienawidzę (straszne…) ale czy tego da się uniknąć? Mojej koleżance rodzice pozwalali na wszystko! Gdy wpadła w wieku nastoletnim to rozpoczęły się wtedy dopiero ogromne kłótnie bo mama narzucała jej jak ma wychować dziecko. Ale za czasów dziecięcych i nastoletnich koleżanka mogła wszystko – wracać kiedy chciała, nie musiała się uczyć itp itd.Moim zdaniem poruszyłaś bardzo ważny temat, chętnie dowiem się jak inne mamy radzą sobie z tym tematem 🙂\nDziękuję za Twój komentarz i cieszę się, że problem Cię zainteresował. Mam nadzieję, że nasza dyskusja doprowadzi Cię do mądrych wniosków, a przynajmniej nie popełnisz moich błędów 😉\nKompletnie nie znam się na macierzyństwie dlatego nie jestem w stanie Ci pomóc, aczkolwiek uważam, że jesteś cudowną mamą, która z pewnością w przyszłości zostanie doceniona. Ważne jest wychowanie na zasadach, karach, ale i nagrodach, aby dziecko nie wyrosło na takie typowo bezstresowo wychowane – wszyscy wiemy o co chodzi. http://milionymysli.wordpress.com/\nJa też nie mam autorytetu w domu. Mąż się śmieje, że w domu panuje hierarchia Tata, Michaś, Pies i potem na samym końcu ja. Michaś na razie mało rozumie, ale obawiam się, że będziemy mieć podobny problem.\nTy już byłaś świadkiem mojej niemocy…\nA ja sama nie wiem kto ma większy u nas autorytet, wiem, że ja jestem ta bardziej surowa, ale i ta bardziej mająca większy pokłady cierpliwości. czasem jest tak, że mama powie raz i jest zrobione, a czasem mogę powtarzać jak zdarta płyta i nic, wtedy tata wkracza do akcji i jest zrobione, a czasem na odwrót. Ale wiem, że moje dziecko mimo swoich wad, które ma, bo aniołkiem ona z pewnością nie jest kocham ją nad życie.\nKochana, nie martw się aż tak bardzo…pamiętaj, ze efekty Twojego wychowania będą widoczne za kilka, nawet za kilkanaście lat. Bo to co dziecko dostaje w domu, powróci do Was. Każde dziecko to człowiek, ma prawo mieć swoje zdanie, swoje humory, my jesteśmy od tego by nauczyć ich radzic sobie z tym wszystkim. Niedługo będzie nastolatką, zawrze wiele znajomości, chłopcy itp., okres buntu – takie uroki – i tylko to, co wyniosła z domu (miłość, szacunek, brak krzyku a rozmowy ) – to zaowocuje, zawsze. I chyba w większości domów, tak zaobserwowałam, jakoś Ci tatusiowie prym wiodą :))\n9 lipca 2015 at 15:54 Odpowiedz\nPrzeczytałam wpis i wszystkie komentarze.\nZ tego co obserwuję często zdarza się tak, że dziewczynki mają mocniejszą więź z tatą a chłopcy z mamą. Tu raczej nie chodzi, o przyjaźń czy szczególną więź tylko jakby zazdrość. Z pewnością ważną rolę pełni tu płeć.\nEliza pisała o Twoim wręcz anielskim usposobieniu. Nie znam Cię "na żywo" więc trudno mi to oceniać, ale Eliza raczej wali prosto z mostu i nie jest to przesadzone. To, że podniesiesz głos na dziecko czy zmienisz ton na ostry i stanowczy nie zrobi mu krzywdy a jedynie pokarze, że to nie żarty i teraz to mama rządzi i trzeba jej posłuchać.\nCo do spania to Oli nie raz spał z nami nawet całą noc, bo coś go bolało albo był niespokojny i gdybyśmy go nie wzięli do łóżka to wstawalibyśmy co pięć minut. Jednak ogólnie śpi sam w swoim łóżeczku, obok naszego łóżka. Gdybyśmy mieli takie możliwości to spałby w swoim pokoju. Może pomoże lampka a może niania elektroniczna? My niani używamy odkąd Oli jest z nami. Kiedy się przebudzał w nocy zdarzało się, że aby ponownie zasnął wystarczyło żebym odezwała się do niego przez nadajnik.\nCo do przyjaźni z matką. Nie będę się wypowiadać, bo moja wyrządziła mi najwięcej krzywd w życiu i prędzej nazwałbym ja wrogiem niż przyjacielem.\nNa pewno warto żebyś o swoich wątpliwościach porozmawiała z mężem.\nAch i jeszcze jedno, pod żadnym pozorem, nawet w zabawie, Twój mąż nie powinien wspólnie z Melanią stawać przeciwko Tobie. Ty z nim "przeciwko" niej tak, bo jako rodzice to Wy rządzicie i ona powinna Was słuchać.\n9 lipca 2015 at 11:39 Odpowiedz\n8 lipca 2015 at 14:05 Odpowiedz\nPiszesz, że to Ty jesteś surowsza, a jednak słucha bardziej taty. A może tu też tkwi powód. Bo dla Ciebie to jest uczenie córki zasad i posłuszeństwa, a dla niej może zwykłe czepianie się o głupoty, ciagle. Nawet jeśli wykonuje polecenia i jest grzeczna, to nie odróżnia, która z tych spraw jest poważna, a która mniej. A tata wkracza tylko w sytuacjach poważnych lub przywołujesz jego autorytet, kiedy sama już nie dajesz rady. A to dla niej oznacza, że jak już tata ma interweniować, to sprawa jest powazna, więc trzeba posłuchać. A z Tobą to drobnostki, bo przecież cały czas jej czegoś zakazujesz/zakazujesz, więc i kilka z nich można "olać".\nNie jestem psychologiem i może się mylę, ale może coś w tym być.\n8 lipca 2015 at 14:16 Odpowiedz\n8 lipca 2015 at 06:25 Odpowiedz\n8 lipca 2015 at 14:17 Odpowiedz\n7 lipca 2015 at 21:00 Odpowiedz\n7 lipca 2015 at 21:21 Odpowiedz\n12 lipca 2015 at 19:56 Odpowiedz\n7 lipca 2015 at 14:57 Odpowiedz\n7 lipca 2015 at 12:30 Odpowiedz\n7 lipca 2015 at 10:21 Odpowiedz\nMyślę, że to super, że tak Cie traktuje, ale tylko w sytuacji gdzie własnie masz u niej posłuch. Sama mówisz, że wystarczy jedno słowo i ona rozumie co ma zrobić i jest ogólnie grzeczna. Gdyby traktowała Cię bez szacunku, wtedy mogłabyś się martwic. A tak przyjaźń miedzy matka, a córka to coś o czym marzy chyba każda mama 🙂\nDziewczyna ja osobiście Ci zazdroszczę!!! 😀\n7 lipca 2015 at 09:52 Odpowiedz\nKompletnie nie znam się na macierzyństwie dlatego nie jestem w stanie Ci pomóc, aczkolwiek uważam, że jesteś cudowną mamą, która z pewnością w przyszłości zostanie doceniona. Ważne jest wychowanie na zasadach, karach, ale i nagrodach, aby dziecko nie wyrosło na takie typowo bezstresowo wychowane – wszyscy wiemy o co chodzi.\n6 lipca 2015 at 21:37 Odpowiedz\n6 lipca 2015 at 20:25 Odpowiedz\n6 lipca 2015 at 20:27 Odpowiedz\n6 lipca 2015 at 19:56 Odpowiedz\nJa też jestem przeciwna wobec kar cielesnych. Mój Filip nie dostał przysłowiowego klapsa i oby tak zostało. Ostatnio byliśmy świadkiem jak jakaś kobieta zdenerwowała się na córkę, złapała ją za rękę i mocno uderzyła. Mój synek bawiąc się w piaskownicy momentalnie zamarł i świdrował wzrokiem tą kobietę. Po czym poraczkował do mnie i mocno się przytulił, a serduszko biło mu jak oszalałe.\nJeżeli chodzi o autorytet to może porozmawiaj z mężem i zapytaj jak to jest, gdy są tylko we dwoje? Może on nieświadomie robi coś co Melanię nakierowuje na takie myślenie? Może, gdy Melania zbroi mówi coś w stylu: nic się nie stało ale nie mów mamie. Może ktoś inny na nią tak działa? Polecam na spokojnie przemyśleć od kiedy to się zaczęło. Za wiele nie pomogę, bo te wszystkie sytuacje dopiero przede mną. Jednak bardzo chętnie poczytam jak się rozwinie dyskusja, bo temat jest ciekawy i trudny.\n6 lipca 2015 at 19:58 Odpowiedz\n6 lipca 2015 at 19:19 Odpowiedz\nU nas w domu było bardzo podobnie i w sumie nadal jest. Tata to ten z którym nie mamy nic do powiedzenia, zawsze robiło się to co powiedział i to bez zająknięcia. Mama pozwalała na więcej i to się wykorzystywało. Ale różnica teraz jest taka, że idę do mamy z problemem i bez krępacji o nim rozmawiam, nawet jeśli dotyczy bardzo intymnych sfer mojego życia.\n20 lutego 2019 at 11:55 Odpowiedz\n6 lipca 2015 at 15:03 Odpowiedz\n6 lipca 2015 at 15:29 Odpowiedz\n6 lipca 2015 at 14:14 Odpowiedz\nKochana, nie martw się aż tak bardzo…pamiętaj, ze efekty Twojego wychowania będą widoczne za kilka, nawet za kilkanaście lat. Bo to co dziecko dostaje w domu, powróci do Was. Każde dziecko to człowiek, ma prawo mieć swoje zdanie, swoje humory, my jesteśmy od tego by nauczyć ich radzic sobie z tym wszystkim. Niedługo będzie nastolatką, zawrze wiele znajomości, chłopcy itp., okres buntu – takie uroki – i tylko to, co wyniosła z domu (miłość, szacunek, brak krzyku a rozmowy ) – to zaowocuje, zawsze.\nI chyba w większości domów, tak zaobserwowałam, jakoś Ci tatusiowie prym wiodą :))\njeszcze jestem samotny wiec nie wiem czy mam prawo się wypowiadać, ale wydaje mi się, że czasami jednak kara się należy za nieposłuszeństwo, nie mówię o biciu ale może zakaz oglądania tv, zakaz wyjścia na plac zabaw takim czymś próbowałbym egzekwować posłuszeństwo jeżeli prośby już by nie działały.\nWyjazd na kilka dni, żeby dziecko zatęskniło to dla mnie takie trochę obrażanie się na dziecko co chyba nie jest właściwe\n6 lipca 2015 at 14:23 Odpowiedz\n6 lipca 2015 at 11:55 Odpowiedz\nCzesc. Ja zawsze Cię czytam, a nie zawsze komentuję. Dziś przeczytałam cały wpis dwa razy. i wszystkie komentarze. Co ja mogę o tym powiedzieć? Przede wszystkim z Twojego wpisu daje się odczuć ogromną miłość jaką darzysz córkę i mądrość z jaką podchodzisz do jej wychowania. Twoje przemyślenia i odczucia świadcza o tym, jak bardzo Ci na niej zalezy. Jak sie starasz by była dobrym człowiekiem i córką. Mysle ze to co opisałaś jest niestety normalne. U nas w rodzinnym domu było tak samo. Tata mial autorytet, mama też, ale z nią jakoś automatycznie można było wiecej. To niesprawiedliwe, ale teraz u nas tez tak jest. Maja ma poltora roczku a męza słucha duzo bardziej niz mnie, choc on spedza z nią 1/10 tego czasu co ja. Myslę, że Melania Cię kocha i ma do Ciebie szacunek i autorytetem również jesteś. Ale ten tata… sama nie wiem czemu tak jest. Dzieci chyba jakos automatycznie tak mają, że słuchają się ojców bardziej niż mam.\nA odnośnie spania w jednym łóżku. Nie chcę się wtrącać i nikomu rządzić, bo ja jestem raczej z tych mam które uwazają, że każda robi jak uwaza bo chce najlepiej dla swojego dziecka. Zarowno w temacie cyca a MM, sloiczków a BLW, porodu SN a CC, spania, noszenia, szczepienia. Kazdy powienien robic jak uwaza.\nAle w temacie spania z dzieckiem we wspolnym łóżku w wieku kilku lat- hmmm… uczyłam się o tym na studiach na psychologii rozwojowej. Dziecko, tym bardziej kilkuletnie powinno spać już w swoim łóżku. Nie mnie Was oceniać czy moralizować bo ja się na tym nie znam. Jeśli jednak będziesz zainteresowana tematem poczytaj sobie np o fazach rozwoju psychoseksualnego wg Zygmunta Freuda. Mielismy m in o tym na zajeciach z bardzo madrym psychiatrą i psycholgiem dzieciecym. Świadomosc seksualna dzieci kształtuje się od urodzenia, i przechodzi różne etapy.\nMusisz sobie odpowiedzieć na pytanie jak długo jest OK by dziecko spało z rodzicem. Do 5 roku życia? a może do 10? a jeśli tak to czemu nie od razu do 15 roku życia?\nTrzeba niezwykłej roztropności, aby dziecku nie brakowało poczucia bezpieczeństwa i czułości, ale zarazem, żeby niechcący nie zaburzyć jego rozwoju.\nA odnosnie przyjaciółek. Jestem najlepszym dowodem na to że można przyjaźnić się nie tylko z mamą ale i z innymi kobietami. Mam 28 lat a do dziś przyjaźnię się (tak prawdziwie i szczerze i głęboko) z przyjaciółką z LO i z 3 cudnymi przyjaciółkami ze studiów. Ale ogólnie chyba jestem szczesciarą w temacie spotykania cudownych ludzi, wiec moze jestem wyjątkiem.\n6 lipca 2015 at 19:14 Odpowiedz\nMnie też otacza sporo serdecznych i wspaniałych ludzi jak choćby moja fantastyczna Agata, ale po prostu przyjaźń to dla mnie wielkie słowo, bardzo pokrewne miłości i poświęceniu.Nie o tym jednak mowa.\nFreud i jego poglądy na kobiety itp nieco mnie przerażają a czasem i śmieszą, ale rozumiem ideę, domyślam się o co Ci chodzi i wiem że ma to sens. Ostatnio przeczytałam na FB wypowiedź mamy cytującej położną, że tylko my z gatunku ssaków wyrzucamy młode z legowiska. I to myślenie też rozumiem, tylko właśnie, kiedy wyrzucić to młode z legowiska. Kiedy jest na to odpowiedni moment? Z jednej strony Melania wydaje mi się jeszcze taka malutka, ale z drugiej ssaki mają zasadę, że jak samodzielne to wynocha więc idąc tym tropem utrzymywanie kilkunastolatków a już na pewno studentów to głupota. Niemniej jednak chętnie poczytałabym jakąś mądrą literaturę na ten temat tylko że co metody to poglądy i tego też się obawiam (bo w takich tematach nic nie jest tak proste i pewne jak twierdzenie Pitagorasa). Kiedyś było modne wychowywanie surowe i bez nadmiernej czułości czego owocem był choćby Hitler, potem bezstresowe czego owocem jest dzisiejsza młodzież. Jak wychowywać żeby wychować zdrowego, dobrego człowieka?\n10 marca 2016 at 08:26 Odpowiedz\n6 lipca 2015 at 11:03 Odpowiedz\nWiesz tak zastanawiam się jak to było ze mną i moja mama, ja z nią jako nastolatka i potem miałam rewelacyjny kontakt – z tata również, pomagali mi z wszystkimi problemami, o chłopaków, moje emocje ,lęki i problemy szkolne. Bardzo dużo razem rozwiązywaliśmy moich problemów, wiadomo czasem szłam tylko do mamy jeśli chodziło o facetów, a czasem nawet i w tym temacie sięgałam rady taty, potrafili mi powiedzieć ze jestem za bardzo naiwna i lecę jak tylko chłopak zadzwoni 🙂 bulwersowałam się wtedy mówiłam ze tak nie jest! Ale dzięki nim w końcu to ujrzałam:)\nNo ale przejdźmy do wieku Twojej córki – mama wtedy nie próbowała być moją przyjaciółką, to dopiero nastąpiło jak zaczynałam dojrzewać. I muszę przyznać, że to było dobre- miałam do niej szacunek, bałam się, że jak przeskrobie to, że to mama będzie zła na mnie, taty też się bałam nie wiem kogo bardziej – po prostu wyznaczyli takie granice, że nie przekraczałam ich. Ale oni nie radzili sobie z bałaganem jaki tworzyłam, z moją niechlujnością (nie sprzątałam nic!) z innymi wadami, które Twoja córka ni e ma;)\nJednakże w naszym domu było dużo miłości, radości i wygłupów 🙂\nPo za tym nie raz, nie dwa dostałam po tyłku czy jakąś karę. Dostawałam po tyłku nawet jak się wywaliłam. Nigdy nie powiem, że to było dla mnie dobre! Wręcz sama nie chcę dawać kiedyś dzieciom klapsy. Jednakże to co napisałaś mnie naprawdę zastanowiło – bo sama się tego boje, bo widzę takie relacje u znajomych, jak córa traktuje mamę jako koleżankę, i jest wszystko dobrze jak mama pozwala, jak nie to mama wtedy jest ta zła.\nMyślę sobie co te znajome robią inaczej niż moja mama do której tak się ani ja ani brat nie odnosiliśmy – jedynie co widzę: mama miała swoje życie, nie była skoncentrowana na nas tak bardzo, musieliśmy sami się szybko uczyć odpowiedzialności i szacunku do niej, że teraz nie ma czasu, ale wiedzieliśmy, że potem jak znajdzie czas na pewno z nami go spędzi, że np. jak rodzice mieli imieniny to dzieciom nie wolno było siedzieć i słuchać rozmów dorosłych, że były pewne zasady, których nie mogliśmy złamać.\noczywiście kłóciłam się z nią, wychodziłam do pokoju trzaskając drzwiami i mówiąc pod nosem jak ją nienawidzę (straszne…) ale czy tego da się uniknąć?\nMojej koleżance rodzice pozwalali na wszystko! Gdy wpadła w wieku nastoletnim to rozpoczęły się wtedy dopiero ogromne kłótnie bo mama narzucała jej jak ma wychować dziecko. Ale za czasów dziecięcych i nastoletnich koleżanka mogła wszystko – wracać kiedy chciała, nie musiała się uczyć itp itd.\nMoim zdaniem poruszyłaś bardzo ważny temat, chętnie dowiem się jak inne mamy radzą sobie z tym tematem 🙂\n6 lipca 2015 at 19:15 Odpowiedz\n6 lipca 2015 at 10:47 Odpowiedz\n6 lipca 2015 at 10:26 Odpowiedz\nTeż zastanawiam się jak nasi rodzice nas wychowywali, że słuchaliśmy, byliśmy grzeczni i mieliśmy do nich ogromny szacunek. Obecnie rodzice stają na rzęsach, a dzieci i tak robią swoje. Patrzą w oczy, gdy powtarzasz im setny raz to samo, a i tak się buntują przeciwko temu co mówisz. Czasami mam wrażenie, że łatwiej mi okiełznać dwudziestkę w przedszkolu (z paroma upartymi wyjątkami) niż moją dwójkę, ale czasami – bo u mnie najważniejsza jest konsekwencja, aczkolwiek nie powiem, aby to do moich dzieci przemawiało. Żadne "karne jeżyki" czy inne "niezawodne" metody superniani nie działają. Każdy musi znaleźć sam złoty środek, a szantaż, jak sama mówisz, na dłuższą metę się nie sprawdzi. W końcu przestanie się przejmować – bo i tak nie dzwonisz. A może właśnie oddelegowanie jej z łóżka też by przyniosło jakiś efekt? Rozumiem Waszą więź, ale może postrzeganie dziecka jest inne, bo skoro pozwalasz, aby 'zajmowała Twoją przestrzeń', kładła Ci nogi na twarz itp. to może ma wrażenie, że jesteś taką dobrą kumpelą, której z biegiem czasu można wejść na głowę. Może właśnie fakt, że spędzasz z nią praktycznie cały dzień (poza np. przedszkolem) i jeszcze całą noc przynosi taki skutek?\n6 lipca 2015 at 10:33 Odpowiedz\n6 lipca 2015 at 11:13 Odpowiedz\n6 lipca 2015 at 10:01 Odpowiedz\nTaa, ja zazwyczaj mówię: 'OK, Ty mnie nie słuchasz, nie robisz o co Cię proszę, to ja Ciebie też nie będę słuchała'. Co do kar – nie karzę swoje Dziecko, ale nieraz wprowadzam konsekwencje zachowań. Jeśli w ogole nie słuchają, nie robią co potrzeba – wtedy maja zakaz oglądania bajek, albo nie kupujemy ulubionego serka (dramat totalny), ale widzę też poprawę. Nie mam problemu, że bardziej słuchaja taty. Aha, i ja nie chcę być przyjaciółką moich Dzieci. Chcę być ich mamą, z którą mają super relacje, ale nie przyjacielskie.\n6 lipca 2015 at 10:15 Odpowiedz\n6 lipca 2015 at 09:52 Odpowiedz\n6 lipca 2015 at 10:13 Odpowiedz\n6 lipca 2015 at 15:21 Odpowiedz\n6 lipca 2015 at 15:27 Odpowiedz\n6 lipca 2015 at 09:26 Odpowiedz\n6 lipca 2015 at 09:28 Odpowiedz


Event w galerii handlowej: co może pójść nie tak?\nGaleria handlowa wydaje się być idealnym miejscem na organizację eventu. Masowo uczęszczana, atrakcyjna powierzchnia, brak problemów z pogodą, komplet mediów, dobry dojazd, duży parking – same zalety. Doświadczenie event managerów pokazuje jednak, że event w galerii handlowej wcale nie musi być „samograjem” i nie zawsze przynosi spodziewane korzyści. Co może pójść nie tak? Tą wiedzą dzielimy się w naszym poradniku.\nUtrudniona komunikacja z klientami\nWynika to z faktu, iż w galerii handlowej po prostu panuje duży hałas. Jest również bardzo prawdopodobne, że w tym samym czasie na terenie obiektu będzie organizowana inna akcja specjalna, np. promująca jeden ze sklepów. Efekt? Komunikacyjny misz-masz, przez co potencjalni klienci nie będą mogli się skupić na ofercie konkretnej marki i jest mało prawdopodobne, że dobrze ją zapamiętają.\nProblem z wyselekcjonowaniem grupy docelowej\nGalerie handlowe są odwiedzane przez ogromną liczbę osób, ale swoją ofertę kierują właściwie do wszystkich. Trudno jest zatem liczyć, że w evencie danej firmy wezmą udział akurat przedstawiciele jej grupy docelowej. Istnieje ryzyko, że impreza zapewni rozrywkę ludziom, którzy i tak niczego później nie kupią w firmie, ponieważ albo ich na to nie stać, albo nie mają potrzeb, które realizuje konkretny produkt. Zawsze można oczywiście liczyć na to, że zostaną ambasadorami marki, ale ta teoria jest jednak mocno naciągana.\nOgraniczenia narzucane przez galerię\nOrganizując event w galerii handlowej trzeba się liczyć z tym, że zarządca obiektu narzuci pewne ograniczenia, np. dotyczące lokalizacji stoiska czy rodzaju nagłośnienia. Z doświadczenia wiemy, że pole do negocjacji jest dość wąskie, zwłaszcza jeśli galeria nie pełni roli współorganizatora. Często jest tak, że trzeba dopasować scenariusz i poszczególne elementy wydarzenia do widzimisię zarządcy.\nKorzyści wizerunkowe dla galerii, a nie promowanej marki\nTo ogromne ryzyko, z którym trzeba się liczyć. Galerie handlowe chętnie udostępniają swoją przestrzeń dla różnego rodzaju eventów, bo wiedzą, że atrakcyjne wydarzenie przyciągnie jeszcze więcej potencjalnych klientów. Może się jednak okazać, że po powrocie do domu te osoby zapamiętają markę galerii i zostaną jej stałymi bywalcami, natomiast nie będą dłużej kojarzyć marki promowanego przedsiębiorstwa.


Własne nadruki na koszulkach – Kinder blog\nZnalezienie ciekawego i oryginalnego prezentu nie w każdej chwili jest tak proste, jak się nam to wydaje. Gdy zależy nam na tym, ażeby prezent był trafiony, ucieszył i aby przy tym nie był banalny, to stoi przed nami skomplikowane zadania. Żeby właściwie się z niego wywiązać, należy świetnie znać osobę, której taki prezent chce się podarować.\nWówczas po prostu łatwiej jest zdecydować, czy ucieszy ją koszulka z nadrukiem, czy raczej inny prezent powinno się brać pod uwagę. O ile rewelacyjnie zna się osobę, której pragnie się kupić koszulkę z nadrukiem, łatwiej jest wybrać nie wyłącznie rozmiar i fason koszulki, ale i nadruk, jaki się na niej znajdzie. Bo o ile nie kojarzymy rewelacyjnie takiej osoby, to możemy nie wiedzieć, jakie ma ona poczucie humoru i jakie kolory lubi. Nadruki na koszulkach w wielu przypadkach są żartobliwe i zwracają na siebie uwagę. O ile ktoś jest nieśmiały i nie lubi zwracać na siebie oczu otoczenia, to taka koszulka ma możliwość nie sprawić mu przyjemności. Tego rodzaju prezenty całkiem dobrze sprawdzają się w przypadku osób pewnych siebie, zdecydowanych odważnych. Tym bardziej, o ile koszulki z własnym nadrukiem posiadają nadrukowany dość odważny slogan czy treść. Z pewnością, jeśli się pragnie, to nadruk na koszulce ma możliwość mieć mniej zdecydowany charakter. Ma możliwość on być intuicyjny, ma możliwość to być obrazek, zdjęcie czy inna grafika, która tak czy zupełnie inaczej, uczyni koszulkę oryginalną. Koszulki z nadrukami można zamawiać w Internecie, bo tutaj ich ceny są najkorzystniejsze. Poza tym w sieci proponuje się ichniejszym bardzo szeroki wybór, co dla kupujących jest bardzo ważne.\nWarto sprawdzić: nadruki na koszulkach Warszawa.


Autor Wątek: Deska (Przeczytany 11461 razy)\n« Odpowiedź #30 dnia: 12 Listopad 2015, 08:21:52 »\nJa jakis czas temu kupiłem Technicsa 5+1 za namowa zony, ale szybko wróciłem do starego zestawu Unitry wzmacniacza WS303 , magnetofon szpukowy ZK 240 mono,bo mam stare tasmy nagrywane w młodosci i teraz chetnie do nich wracam.,ale mam tez ZK 2405 stereo tez szpulowy.\nDalej magnetofon kasetowy-szyflada, gramofon i tuner,wszystko Unitra,alkej jak to gra.\nWszyscy znajomy dziwia sie nad jakoscia dzwieku.Do tego kolumny Altus 200.\nI niech mi nikt nie wmawia ,ze dzwiek basu ze wspłóczesnych kolumn gdzie głosnik basowy ma srednice 15cm jest taki sam jak w Tonsilowski basowym o srednicy 30cm,to sie czuje ,dynamika jest nie porównywalna.\n« Odpowiedź #31 dnia: 12 Listopad 2015, 22:02:30 »\nWracając do oświetlenia prędkościomierza i innych rechumocji.\nDziś wracałem ponad godzinę po ciemaku, deska po wymianie żarówki na nową JEST oświetlona BARDZO DOBRZE .\nCyferki kilometromierza są spokojnie czytelne.\nPolecam wymianę żarówki na nową, działa.\nOdp: Deska, półka aku w Sausse Ente\n« Odpowiedź #32 dnia: 17 Listopad 2015, 21:50:12 »\nPowtórzyłem ćwiczenie z naprawy półki aku ,tym razem w zielonej kaczce...\nWyczyszczona , polakierowana,zamontowana.\nTej k....y żarówki nie mogłem jednak wyciągnąć, bo jak pisał herbi " jest mocno osadzona"\nNie bardzo miałem czas z tym walczyć. Bo musiałem rano pomykac kaczką do roboty.\nZnaczy nie musiałem , tylko chciałem. ...\nOdkręcę jednak licznik od strony kabiny ,odłączając linkę od skrzyni i wtedy wymienię żarówkę.\n« Odpowiedź #33 dnia: 17 Listopad 2015, 22:06:16 »\nA ja zamówiłem LEDy\njedna mocna do podswietalania zegarów i 6 słabszych w miejsce kontrolek.Te kontrolki przynajmniej w mojej tez słabo swieciły ,w dzien prawie nie widoczne.Zobaczymy co potrafia LEDy.\n« Odpowiedź #34 dnia: 17 Listopad 2015, 22:17:10 »\nHerbi - to mam nadzieję napiszesz , jak to świeci.\nMnie kontrolki świecą genialnie nawet w dzień w obu kaczkach. Naprawdę.\nCiekaw jestem jednak BARWY światła tych ledów, jak będa waliły neonowo to będzie nienajlepiej\n« Odpowiedź #35 dnia: 18 Listopad 2015, 06:38:42 »\nHerbert i ja też ciekaw jestem wyników eksperymentu, tylko jak to zobaczyć efekt\n« Odpowiedź #36 dnia: 18 Listopad 2015, 19:36:55 »\nNa kontrolkach mam ledy i jest ok . Zielony i czerwony są stonowane ale niebieski to porażka . Tak daje po oczach, że musiałem zamalować czarnym flamastrem\n« Odpowiedź #37 dnia: 23 Listopad 2015, 16:26:06 »\nDzisiaj dostałem LEDy i zrobiłem zaraz test.Szukałem takich kontrolek LED-owych o ciepłej barwie,ale nie znalazłem ,kupiłem wiec takie o barwie zimnej czyli biało-niebieskiej .i Tak.\nKontrolka niebieska swici ładnie w naturalnym kolorze\nzielona juz mniej ładnie ,bo przechodzi w taki morski kolor\nnatomiast czerwone swieca bardziej różowo.\nNie podobaja mi sie te kolory wiec pozostane przy żarówkach.\nRobiłem testy z zarówkami 2W,3W i 4W.\n4W świeca najmocniej to było wiadomo,ale grzeja sie tez bardzo mocno.Do kontrolek raczej nie polecane\nWydaje sie,ze 2 W wystarcza. Do Cisnienia oleju i kontrolki płyny mozna dac mocniejsze,bo one swieca tylko przez chwile.\nCo do podswietlenia licznika ,żarówka LED-owa która kupiłem ma za dużą średnice i nie wchodzi do otworu,spróbuje ja oszlifowac,albo wejdzie ,albo zepsuję.\nRobiłem zdjecia,ale nie wyszło to dobrze,nie widac za bardzo róznicy w barwie ,wiec musicie mi wierzyć na słowo\n« Odpowiedź #38 dnia: 23 Listopad 2015, 16:45:07 »\nWierzymy panie tester\n« Odpowiedź #39 dnia: 23 Listopad 2015, 23:57:41 »\nJa wstawiłem do kontrolek LEDy kolorowe ( jasne , fi 5mm) a oryginalne kolorowe oczka usunąłem świecą mocno, nocą może aż za mocno , ale nie zapominam o wyłączeniu kierunku.\n« Odpowiedź #40 dnia: 24 Listopad 2015, 01:22:18 »\n:)Ciekawy temat zastosowania LED. To mam pytanie, czy można zastosować LED zamiast żarówek postojowych ale o sile światła odpowiadającej 5 W i używać do jazdy dziennej.\n« Odpowiedź #41 dnia: 24 Listopad 2015, 03:10:46 »\nCytat: sindbad1947 w 24 Listopad 2015, 01:22:18\nczy można zastosować LED zamiast żarówek postojowych ale o sile światła odpowiadającej 5 W i używać do jazdy dziennej.\nNie można. Żadna z tych LEDowych żarówek, których pełno na allegro, nie posiada homologacji a druga sprawa, że lampy kaczki nie są homologowane do użytku z LEDami. Wszystkie te żarówki LED do samochodów to takie chińskie wynalazki, część z nich pewnie nawet dobrze świeci, ale nic z tego nie jest legalne.\nSą tylko dwie legalne opcje, całodobowa jazda na światłach mijania z normalnymi żarówkami albo prawidłowy montaż dodatkowych, homologowanych świateł dziennych.\n« Odpowiedź #42 dnia: 24 Listopad 2015, 07:50:13 »\nJa w swojej Dolly Której juz nie mam (ale robi sie następna) zastosowałem taki patent o którym pisałem w swoim temacie,a mianowicie automat swiateł dziennych.\nPrzypomne jak on działał.\nBył podłaczony do swiateł drogowych (długich) i obniżał napiecie na tych zarówkach,tak by swieciły z moca ok 30% to jest przy swiatłach dłygich gdzie moc żarówki wynosi 45W,to te 30 % to bedzie ok 15W.\nA wiec oszcędniość.\nDruga sprawa,to ten automat zapalał te światła samoczynnie po uruchomieniu silnika ale dopiero po chwili kiedy alternator zaczął ładowac.Wyłaczał swiatła wraz z wyłaczeniem silnika.\nJesli chcielismy w nocy jechac na normalnych swiatłach,wystarczyło normalnie je właczyc przekrecajac pokretło jak zawsze.\nPowim Wam,ze dobrze sie to sprawowało,15W na dłygich było dobrze widoczne,nie musiałem pamietac o właczeniu swiateł,a tym bardziej o ich wyłaczeniu.\nW mojej nastepnej kaczce tez zamontuje to urzadzenie .Polecam.\n« Odpowiedź #43 dnia: 14 Maj 2016, 11:43:10 »\nNie wiecie, gdzie można nabyć pśtyczek do kierunkowskazów, ten elektromagnesik akustyczny montowany w obudowie przełącznika migaczy?


Nikodym Otto Marcin - Biogramy - Giganci Nauki\nGiganci Nauki Nikodym Otto Marcin - Biogramy -\nNikodym Otto Marcin\nNIKODYM Otto Marcin (13 VIII 1889, Zabłotów k. Kołomyi – 4 V 1974, Utica, stan New Jersey, USA), matematyk. Syn Ottona Bogusława, inżyniera chemika, i Marianny z Cyprianów. Rodzina pochodziła z kilku krajów: ojciec ze starego czeskiego rodu, matka miała pochodzenie francusko-włoskie (jej ojciec był z pochodzenia Włochem, a matka – Francuzką).\nPonieważ rodzice N. bardzo wcześnie zmarli, wychowywali go dziadkowie ze strony matki. Pierwsze lata życia przebywał w Wiedniu, od 1897 mieszkał już we Lwowie. Tam też uczęszczał do gimnazjum matematycznego, gdzie uzyskał dyplom, a rok później (po uzupełnieniu egzaminów z łaciny i greki) dostał dylom gimnazjum klasycznego. Kontynuował kształcenie na Uniw. Lwowskim – jego nauczycielami byli matematycy W. Sierpiński i J. Puzyna oraz fizyk M. Smoluchowski. Po ukończeniu studiów przeniósł się do Krakowa, gdzie pracował w 1911–24 jako nauczyciel gimnazjalny matematyki i fizyki oraz wykładowca w Studium Pedagogicznym UJ. To jego wraz S. Banachem spotkał H. Steinhaus w 1916 na krakowskich Plantach, kiedy rozmawiali o całce Lebesgue’a, i to z nimi organizował pierwsze nieformalne spotkania Tow. Matematycznego. Gdy w 1919 zostało oficjalnie powołane Polskie Tow. Matematyczne (najpierw Tow. Matematyczne w Krakowie), N. był jednym z jego szesnastu założycieli.\nPo długich namowach Sierpińskiego, w 1924 N. w wieku 35 lat zdecydował się na zrobienie doktoratu (na UW, promotorem był Sierpiński). Trzy lata później, również na UW, zrobił habilitację, a w 1930 przeniósł się do Warszawy i podjął pracę na UW. W Warszawie przebywał aż do 1945, a po zakończeniu wojny, w 1946 (mianowany w 1945 profesorem Politechniki Śląskiej, z tymczasową siedzibą w Krakowie) opuścił Polskę, aby, po krótkim pobycie w Belgii i we Francji (gdzie korzystał ze stypendium Centre National de la Recherches Scientifique), znaleźć się w 1947 w USA. Tam w 1948–65 był profesorem w Kenyon College w stanie Ohio, a od 1966 pracował naukowo w Utica w New Jersey na zlecenie Atomic Commission oraz National Science Foundation.\nBył matematykiem wszechstronnym. Pracował twórczo w zakresie teorii miary i całki, logiki, analizy funkcjonalnej, równań różniczkowych, zastosowań matematyki do fizyki (uściślanie podstaw fizyki teoretycznej), teorii sieci i algebry. Ponadto ważnym obszarem jego zainteresowań była dydaktyka matematyki (napisał m.in. Dydaktykę matematyki czystej w zakresie gimnazjum wyższego, podręczniki akademickie Równania różniczkowe, Wstęp do rachunku różniczkowego) oraz działalność popularyzatorska (prowadził w polskim radiu pogadanki o nauce zebrane w 1946 w książce Spójrzmy w głębiny myśli).\nDo czasu wyjazdu z Polski N. opublikował 32 prace naukowe w czasopismach i 4 książki, m.in. Teoria tensorów z zastosowaniami do geometrii i fizyki matematycznej (Warszawa 1938), Równania różniczkowe (Poznań 1949). Naukowo pracowała również jego żona, Stanisława, która napisała 8 prac i 3 podręczniki (w tym jeden, Wprowadzenie do rachunku różniczkowego, razem z mężem).\nN. był autorem jeszcze trzech książek, które zaginęły po upadku powstania warszawskiego, gdy wraz z innymi mieszkańcami stolicy został wypędzony przez Niemców. Były to drugi tom Teorii tensorów oraz dwa tomy Mechaniki.\nPo przyjeździe do USA N. napisał ponad 50 prac, prowadził też liczne wykłady w USA i na wielu uczelniach świata, m.in. w Belgii, Francji, Włoszech, Niemczech, Kanadzie. W 1966 opublikował prawie tysiącstronicową książkę The Mathematical Apparatus for Quantum-Theories. Jest to dzieło jego życia, zawierające matematyczne podstawy mechaniki kwantowej.\nDo końca życia N. pozostał ogromnym entuzjastą zarówno matematyki, jak i całej nauki. Interesował się różnymi dziedzinami wiedzy, dużo czytał i grał często na fortepianie. W 1971 uległ porażeniu prądem i aż do śmierci nie odzyskał świadomości. Został pochowany na cmentarzu dla zasłużonych w Doylestown w Pensylwanii.\nNajbardziej znany jest z osiągnięć w teorii miary. W literaturze występują takie pojęcia jak: twierdzenie Radona-Nikodyma, twierdzenie Nikodyma o zbieżności, twierdzenie Nikodyma-Grothendiecka o ograniczoności, pochodna Nikodyma, zbiór Nikodyma, które mają fundamentalne znaczenie dla teorii miary i całki.\nNajczęściej wykorzystywane jest twierdzenie Radona-Nikodyma, które N. udowodnił w pracy z 1930 Sur une généralisation des intégrales de M.J. Radon („Fundamenta Mathematicae”, Vol. 15, No 1, pp. 131–179). N. dowodzi tam, że przeliczalnie addytywna funkcja zbioru ma reprezentację w postaci całki. Zrobił to w przypadku całkowicie ogólnym, w odróżnieniu od wcześniejszego twierdzenia Radona (z 1913), ograniczonego do przestrzeni euklidesowych.\nRównież często jest przywoływany tzw. zbiór Nikodyma (mający paradoksalne własności). Został on przez N. skonstruowany w 1927 w pracy Sur la mesure des ensembles plans dont tous les points sont rectilinéairement accessibles („Fundamenta Mathematicae”, Vol 10, No 1, pp. 116–168). W jednostkowym kwadracie N. skonstruował zbiór, którego powierzchnia wynosiła również 1 (był więc w sensie miarowym duży), natomiast dla każdego punktu tego zbioru można było wskazać prostą, która przecinała ten zbiór tylko w tym punkcie.\nN. miał na koncie również wiele odkryć dotyczących analizy funkcjonalnej, deskryptywnej teorii mnogości i równań różniczkowych. W ramach analizy funkcjonalnej wprowadził m.in. pojęcia własności Radona-Nikodyma przestrzeni Banacha oraz przestrzeni metrycznej Frecheta-Nikodyma. Na posiedzeniu Oddziału Warszawskiego Polskiego Tow. Matematycznego 27 IX 1931 wygłosił referat, w którym przedstawił nową teorię rzutu ortogonalnego w przypadku zbiorów wypukłych i pokazał, że w każdym wypukłym domkniętym podzbiorze przestrzeni Hilberta istnieje element, którego norma jest najmniejsza. Tę metodę zastosował do rozwiązania zagadnienia Dirichleta istnienia i jednoznaczności rozwiązania równań różniczkowych cząstkowych typu eliptycznego (zastąpił zasadę minimum Dirichleta konstrukcją rzutu ortogonalnego w odpowiedniej przestrzeni Hilberta). Na ten sam pomysł wpadli kilka lat później H. Weyl i H. Cartan.\nA. Derkowska: Otton Marcin Nikodym (1889–1974), „Wiadomości Matematyczne” 1983, t. 25, nr 1; R. Duda: Lwowska szkoła matematyczna, Wrocław 2007; K. Kuratowski: Notatki do autobiografii, Warszawa 1981; tegoż: Pół wieku matematyki polskiej 1920–1975, Warszawa 1973; M. Mięsowicz: Mój nauczyciel. Wspomnienia o profesorze Nikodymie, „Matematyka” 1980, t. 3; Słownik biograficzny matematyków polskich, S. Domaradzki, Z. Pawlikowska-Brożek, D. Węglowska, Tarnobrzeg 2003, s. 170–171; W. Szymanski: Who was Otto Nikodym?, „Mathematical Intelligencer” 1990, vol. 12; H. Weyl: The Method of Orthogonal Projection in Potential Theory, „Duke Mathematical Journal” 1940, vol. 7.


Podziel się życiem - Barlinecki Ośrodek Kultury\nJesteś tutaj: Home Aktualności Podziel się życiem\nW ramach nadchodzącego XXV jubileuszowego Finału WOŚP, który odbędzie się 15.01.2017 r. po raz siódmy możemy oddawać krew. Gorąco zachęcam mieszkańców naszej gminy do wzięcia udziału w barlineckiej akcji "Zostań honorowym dawcą krwi". Jak się przygotować?\n- W ciągu doby poprzedzającej oddanie krwi wypić ok. 2 litrów płynów (woda mineralna, soki)\nBarlinecki punkt krwiodawstwa mieści się przy ul. Szpitalnej 8. Czynny jest w poniedziałek, środę, czwartek i piątek rejestracja od godz.7:30 do godz. 10:00 tel. 95 746 30 33. Przy rejestracji proszę dodać hasło WOŚP. Akcja trwa do końca stycznia.


Zmiótł dzieci na rowerach pod Wołominem. 12-latek walczy o życie - Warszawa, Super Express\nZmiótł dzieci na rowerach pod Wołominem. 12-latek walczy o życie\nAutor: Tadeusz Mróz Z impetem wjechał w dzieci na poboczu, 13-latek walczy o życie\nStraszna tragedia w Trojanach pod Wołominem! W niedzielę, po godz. 18, na drodze serwisowej trasy S8 w stojącą na poboczu grupę dzieci nagle wjechał osobowy citroen. Kierowca dosłownie zmiótł dwóch chłopców w wieku 12 i 13 lat. Młodsze dziecko w stanie krytycznym trafiło do szpitala i walczy o życie.\nDramat rozegrał się już po zmroku. Troje nastolatków stało ze swoimi rowerami przy drodze serwisowej trasy S8. Nagle z ciemności wyłoniły się światła pędzącego citroena. Samochodowy zderzak zmiótł dwoje dzieci na oczach kolegi. Ich rowery zamieniły się w stos pogiętego złomu. - Na drodze serwisowej o godz. 18.10 doszło do potrącenia pieszych. W stojących na ulicy chłopców uderzył citroen, którym kierował 29-letni mężczyzna. Tuż obok, na poboczu, stał trzeci chłopiec, któremu na szczęście nic się nie stało. Kierujący samochodem był trzeźwy - powiedział asp. szt. Tomasz Sitek z komendy policji w Wołominie.\nNa miejsce przyjechało pogotowie ratunkowe i straż pożarna. Ratownicy po udzieleniu pomocy przewieźli poszkodowanych do szpitali. – Akcja trwała około godziny, strażacy pomagali zabezpieczyć miejsce zdarzenia – przekazał st. bryg. Wiesław Drosio z wołomińskiej straży pożarnej. Chłopcy z poważnymi obrażeniami trafili do dwóch różnych szpitali na terenie Warszawy. Na razie nie wiadomo, dlaczego doszło do tego straszliwego wypadku. Chłopiec, który był świadkiem zdarzenia, zostanie w najbliższych dniach przesłuchany. Dokładne okoliczności dramatu badają funkcjonariusze z wołomińskiej komendy.


80 rocznica mordu obywateli polskich, uroczysta Msza Św. w kościele pw Matki Boskiej Bolesnej w Paterku\nPaździernik 12 2019 22:21\nPaździernik był miesiącem, w którym 80 lat temu rozpoczęto serię zbiorowych egzekucji przeprowadzonych przez niemiecki Selbstschutz na terenie byłej żwirowni w Paterku. Jesienią 1939 zamordowano tam ponad 200 osób – głównie przedstawicieli polskiej inteligencji i duchowieństwa. Paterek był największym, obok Łobżenicy, miejscem kaźni ludności polskiej w powiecie wyrzyskim. Jest to również jedna z najokrutniejszej zbrodni na Pomorzu. Sam powiat graniczył z hitlrowskmi Niemcami. W rezultacie oddziały Wermachtu zajęły Nakło 2 września 1939. Natychmiast uaktywniły się oddziały paramilitarnej formacji Selbstschutzu złożonej z miejscowych przedstawicieli mniejszości niemieckiej. Zatrzymywani byli przede wszystkim przedstawiciele lokalnych elit politycznych , gospodarczych i intelektualnych , lecz również osoby, do których członkowie Selbstschutzu żywili po prostu osobiste urazy bądź pretensje. Większość zatrzymanych umieszczano w nakielskim areszcie, w piwnicach miejscowego gimnazjum oraz w piwnicach szkoły w Paterku. W październiku Selbstschutz przystąpił do eksterminacji polskich i żydowskich obywateli. Na miejsce egzekucji wybrano kotlinę przy drodze polnej na terenie byłej żwirowni w Paterku. Skazańców ze skrępowanymi do tyłu rękoma przywożono samochodami lub prowadzono z miejscowej szkoły na miejsce zbrodni. Mordów dokonywano zazwyczaj nocą. Żwirownia w Paterku jest miejscem zbrodni niemieckiej ponad 200 Polaków i Żydów z okolicznych miejscowości, ich ciała często zmasakrowane zostały zasypane w 13 zbiorowych mogiłach. W przeprowadzonej w 1945 roku ekshumacji zidentyfikowano 138 osób.\nW dniu 12 października o godzinie 18 proboszcz parafii Matki Boskiej Bolesnej w Paterku odprawił mszę w intencji pomordowanych. Homilię wygłosił ks. Janusz Jezusek z Sanktuarium Maryjnego w Górce Klasztornej. Między innymi powiedział :\n,,Przytoczę słowa Zofii Nałkowskiej„Chodzi o to, że musi coś istnieć! Jakaś granica, za którą nie wolno przejść, za którą przestaje się być sobą.” Tą granica jest nasze sumienie i moja wolność dana mi przez Boga. Nam nie wolno naruszać tej granicy wolności. Bo za tą granicą jest twoja wolność w którą mnie nie wolno wchodzić. Normy sumienia wyznaczył Pan Bóg, prawo naturalne. Nie ustala tych praw człowiek na potrzeby swoje polityki i świata. Nie można tych praw przegłosować w żadnym parlamencie. Prawo i granice są ustanowione przez Boga nie wolno ich przekraczać. Inaczej przestaje się być sobą. Człowiek stworzony jest przez Boga na obraz Jego i podobieństwo. Tchnienie Jego ożywia proch tej ziemi. Bóg stworzył nas dla siebie i dla niego żyjemy. Nad prochem tej ziemi stajemy i ze czcią i wiarą chrześcijańską oddajemy należną cześć, bo było świątynią Ducha. W tych ciałach bestialsko potraktowanych mieszkał Bóg.\nChrystus szedł razem z nimi na golgotę ich życia. Sprawiedliwi są w ręku Boga. A my uczmy się że wszelkie przekroczenie wolności drugiego człowieka jest pogwałceniem prawa Bożego.\nCzcij Ojca swego i Matkę swoją, nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie mów fałszywego sadu, nie pożądaj. W tych wszystkich sprawach możemy również i my przekroczyć te granice i zabić drugiego człowieka.\nBracia i siostry jak dziś człowiek łatwo je przekracza, przekracza te granice w różnych sytuacjach i mówi nic się nie stało.\nPamiętajmy, Każda wojna ma swoje ofiary!!! ".\nPo zakończeniu nabożeństwa uczestnicy w procesji różańcowej udali się pod budynek byłej szkoły gdzie po odsłonięciu pamiątkowej a zarazem rocznicowej tablicy nastąpiło jej poświęcenie przez ks. proboszcza Mariusza Zbieranka. Przedstawiciele lokalnych władz powiatowych, samorządowych, organizacji społecznych harcerze oraz mieszkańcy Paterka złożyli wiązanki i zapalili znicze. Kilka zdań o haniebnej zbrodni powiedział dr Tomasz Ceran z bydgoskiego Instytutu Pamięci Narodowej, autor książki ,, Zbrodnia i Pamięć", w której podjął próbę poznania mechanizmu i kulis zbrodni oraz identyfikacji ofiar i katów.\nZgromadzeni w milczeniu udali się na miejsce okrutnego mordu. Po krótkiej modlitwie pod pomnikiem złożono wiązanki kwiatów i zapalono znicze.\nzdjęcia :TR UMiG w Nakle\nopracował : P N


Pomóżmy Bartkowi stanąć na nogi. Dobro, które dajemy, zawsze do nas wraca | Bartosz Tobiasz, zbiórka pieniędzy, choroba | Sądeczanin.info\nPomóżmy Bartkowi stanąć na nogi. Dobro, które dajemy, zawsze do nas wraca\nCzy można tak wiele fizycznie wycierpieć i nie stracić pogody ducha? Tak. Taki jest szesnastoletni Bartosz Tobiasz, do sierpnia ubiegłego roku zdrowy, uprawiający street workout, od ponad pół roku przebywający w szpitalu, poruszający się na wózku, walczący każdego dnia o to, by móc chodzić i wrócić do zwyczajnego życia nastolatka.\nBartek zachorował nagle w ostatnim tygodniu wakacji. Rozbolały go krzyże i został sparaliżowany od pasa w dół. Zoperowano go na oddziale neurochirurgii Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie. Usunięto ropień, który rozwinął się na kręgosłupie, ale niestety paraliż pozostał. Przez dwa tygodnie bardzo cierpiał. Rana nie chciała się goić, ropiała, miał gorączkę, dreszcze, a do tego doszła przeczulica – bolało go każde, nawet delikatne dotknięcie. Przeszedł drugą operację czyszczenia rany. Przyszły też wyniki badań histopatologicznych i lekarze przekazali rodzicom przerażającą diagnozę: Bartek ma raka złośliwego. Przeniesiono go na oddział onkologii, gdzie udało mu się pokonać nowotwór. Rodzice twierdzą, że to cud za sprawą Panny Różańcowej z Pompejów, do której nowennę odmawiało i odmawia nadal wielu ludzi dobrej woli. Pozostał niestety paraliż ciała od pasa w dół. Bartek zamiast rozpocząć naukę w nowej szkole, w liceum, w klasie matematyczno-fizycznej, rozpoczął swoją walkę z chorobą. Teraz toczy bój o powrót do normalności.\nObecnie leczy się w Szpitalu Rehabilitacyjnym dla Dzieci w Radziszowie. Każdy dzień to walka z niemocą ciała. Z pacjenta leżącego w łóżku, stał się osobą z łatwością poruszającą się na wózku. Ale on chce chodzić. Wierzy, że to się uda. Ćwiczy dużo, zarówno w ramach przepisanych zajęć rehabilitacyjnych, jak i w wolnych chwilach. Trafił na wspaniałych lekarzy i rehabilitantów. Każdy dzień to pot i wysiłek, w sali ćwiczeń, na basenie, podczas masażu... Nie zaniedbuje też szkoły. Dzięki nauczycielom z Prokocimia, Radziszowa i II LO w Nowym Sączu z sukcesem zaliczył pierwszy semestr i kontynuuje naukę.\nBartek jest zdolny i wszechstronnie utalentowany. Jego ulubione dziedziny to matematyka, informatyka, muzyka poważna i sport. Brał udział w wielu konkursach, m.in. jest laureatem gimnazjalnego Małopolskiego Konkursu Tematycznego "Od algorytmu do programu". Jest też uczniem Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia w Nowym Sączu w klasie fortepianu. Od dwóch lat związany jest z duszpasterstwem młodzieżowym "Magis". Łączy wiedzę informatyczną z miłością do muzyki i komponuje utwory na komputerze.\nWierzy, że wróci do pełnej sprawności. Zachował uśmiech i poczucie humoru. W czasie choroby, on i jego rodzice spotkali się z ogromną serdecznością, życzliwością i pomocą bliskich, znajomych i nieznajomych, za co wszystkim serdecznie dziękują. Walkę Bartka można wesprzeć oddając 1% podatku na konto Caritas: KRS 0000 211 791, z dopiskiem w rubryce cel szczegółowy: Bartosz Tobiasz – leczenie i rehabilitacja lub poprzez zrzutkę zorganizowaną przez Fundację Garda.\nOpr. RG [email protected]\nBartosz Tobiaszzbiórka pieniędzychoroba


Whois .dz - sprawdź właściciela domeny\nWhois w Algierii\nnazwa kraju: Algieria\nnazwa angielska: Algeria\nadres internetowy: .DZ\nInformacje WHOIS dla domen z końcówką .DZ\nJak korzystać z wyszukiwarki WHOIS .dz?\nWpisz sprawdzaną nazwę domeny wraz z rozszerzeniem .dz w formularzu powyżej, następnie rozwiąż zapytanie reCaptcha i kliknij przycisk Whois. Po chwili wyświetlą się dane z rejestru domen .dz (o ile rejestr nazw w Algierii je udostępnia)\nCzego mogę dowiedzieć się z bazy danych WHOIS (Algieria)?\nDzięki naszemu narzędziu WHOIS .dz możesz sprawdzić kiedy algierskie domeny zostały zarejestrowane, zmodyfikowane lub kiedy jest ich data wgasania\nZależnie od polityki prywatności danego rejestru nazw, możesz uzyskać dane kontaktowe do podmiotów odpowiedzialnych za wyszukiwaną we WHOIS domenę .dz lub sprawdzić kto jest jej "właścicielem"\nSprawdź gdzie została zarejestrowana domena .dz oraz jakie ma obecnie ustawione serwery nazw\nWszelkie wyświetlane dane pochodzą z ogólnodostępnej bazy danych WHOIS dla domeny .dz. Podmiotem odpowiedzialnym jest rejestr nazw utrzymujący domeny w Algierii. Abonent domeny może zmienić wyświetlane dane, kontaktując się ze swoim rejestratorem domeny .dz (dostawcą domen w Algierii)\nNasze narzędzie WHOIS dla domen .dz służy do sprawdzania kto jest właścicielem zajętej domeny .dz.\nDokładamy wszeklich starań aby dane wskazywane przez nasze narzędzie WHOIS dla .dz były aktualne i poprawne, jednakże jest ono zależne od podmiotów trzecich. Prezentowane informacje oraz loga domen .dz mają charakter wyłącznie informacyjny.\nW razie pytań bądź problemów przy sprawdzeniu właściciela domeny .dz w Algierii skontaktuj się z nami!\nintername » Domeny » Afryka » Algieria » Domeny .dz » Whois .dz


Jak radzić sobie z współmałżonkiem hazardu joamg\nUzależnienie od hazardu, jak każde inne uzależnienie, zakłóca funkcjonowanie całego systemu, jakim jest rodzina. kiedy próbuje samodzielnie radzić sobie z uzależnieniem partnera.\nHAZARD – wszystko co musisz o nim wiedzieć zanim rozpoczniesz leczenie zaczyna traktować jako sposób na radzenie sobie ze wszystkimi problemami, 4 Sie 2016 Hazard pociąga za sobą przede wszystkim odczuwalnie skutki zarówno w stosunku do współmałżonka czy partnera, który zawiódł, jak i w Kiedy pójdziesz do sądu, aby poradzić sobie z podziałem majątku, sędzia Dlatego też, jeśli twój współmałżonek miał poważny problem z hazardem i wydali małżonkiem, partnerem, dziedmi czy innymi osobami znaczącymi w twoim W okresie, kiedy nie uprawiasz hazardu obserwuj uważnie, jak sobie radzisz z 9 Lis 2018 Z hazardem jest inaczej niż z alkoholem – nie ma zapachu, nie powoduje Bliscy hazardzisty próbują z tymi kłopotami radzić sobie sami, ale Raport z badania: Współwystępowanie uzależnienia od hazardu z do łagodzenia przykrych dla nich skutków grania, jako środek radzenia sobie z jego drugiego mieli wpływ znajomi oraz współmałżonek, którzy grali lub używali substancji\ntych rodzin zrozumieć mechanizmy choroby, jak również dzięki takiemu wsparciu członkowie rodzin nauczą się radzić sobie w trudnych sytuacjach oraz nabędą umiejętności, w jaki sposób pomagać osobie uzależnionej oraz jak radzić sobie z mechanizmami współuzależnienia. Specyfika uzależnienia od hazardu\nDoskonale zdają sobie sprawę z tego, że nie mają żadnego wpływu na wynik gry. Hazard staje się problemem, gdy gry gracz przestaje traktować obstawiania na pieniądze jako rozrywki, odczuwa nieodpartą chęć dalszej gry, zwiększa stawki, co powoduje coraz wyższe przegrane. Chęć uprawiania hazardu może być przytłaczająca, prowadząc do kradzieży, kłamstwa i wydawania wszystkich oszczędności. Jest kilka znaków które wskazują, kiedy zwykła przyjemność z hazardu zamienia się w problem. Im wcześniej problem z hazardem zostanie wykryty, tym większe szanse na pomyślne wyleczenie. Na stronie Anonimowych Hazardzistów znajdziesz porady o tym jak radzić sobie z problemowym hazardem. Możesz zacząć od zadania sobie 20 pytań, które pomogą Ci określić Twój problem z hazardem. Do tego możesz znaleźć listę różnych meetingów w różnych miastach, jeśli chciałbyś dołączyć do jednego z nich. Tak jak wspomnieliśmy na początku, aby wyjść z długów hazardowych, przede wszystkim należy zaprzestać samego hazardu. Osoba uzależniona sama bardzo często może sobie z tym nie radzić, dlatego ważna jest tutaj pomoc najbliższych oraz specjalistów .\nZacznij kontrolować swoje zachowania jako gracza, według wskazówek przygotowanych przez lekarzy i terapeutów. Przede wszystkim – zminimalizuj pokusę gry. Są sytuacje w życiu, gdy hazard traktujemy jak nagrodę, ucieczkę lub lekarstwo, i wtedy łatwo wpadamy w uzależnienie.\nUzależnienie osoby bliskiej od hazardu – jak sobie radzić? Data publikacji: 17 grudnia 2019. Wszystko wskazuje na to, że mój mąż jest osobą uzależnioną od hazardu, zaciąga znaczne pożyczki zarówno wśród znajomych jak i instytucjach finansowych. 03.02.2021\nUzależnienie osoby bliskiej od hazardu – jak sobie radzić? Data publikacji: 17 grudnia 2019. Wszystko wskazuje na to, że mój mąż jest osobą uzależnioną od hazardu, zaciąga znaczne pożyczki zarówno wśród znajomych jak i instytucjach finansowych.\nUratuj osobę / współmałżonka / przyjaciela. Ukryj lub zaprzeczyć istnieniu problemu sobie, rodzinie lub innym. Jest to delikatna sytuacja i niewłaściwe podejście\nBez wsparcia grupy terapeutycznej dla uzależnionych, indywidualnych spotkań z terapeutą uzależnień, czy nawet grup wsparcia, trudniej jest radzić sobie z wyzwaniami dnia codziennego czy rozwojem osobistym. Trzeźwienie bowiem to nie tylko utrzymywanie abstynencji, ale zmiana dotychczasowych nawyków, zdrowy styl życia.\nJak radzić sobie z uzależnieniem od zakładów bukmacherskich? Jedną z form hazardu jest obstawianie wyników wydarzeń sportowych, czyli bukmacherka.To specyficzna odmiana gier hazardowych, bo kojarzy nam się bardziej ze sportową rywalizacją niż z hazardem. Poznaje się techniki radzenia sobie z uzależnieniem. Również mamy możliwość prowadzenie przez te kilka tygodni zupełnie innego, wolnego od hazardu życia. Hazard. Leczenie uzależnienia od hazardu możliwe jest dopiero, gdy osoba uzależniona uzmysłowi sobie fakt postępującej choroby.


Pokoje Gościnne Borowina (Woj. Pomorskie, Pow. Gdański) - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nPokoje gościnne Borowina (woj. pomorskie, pow. gdański)\nznaleziono 34 oferty noclegoweoferty (1 w Borowinie oraz 33 w okolicy)\nPokoje gościnne w Borowinie, województwo pomorskie, powiat gdański\nJak w Borowinie znaleźć nocleg w pokojach gościnnych w przystępnej cenie?\nW Borowinie można znaleźć wiele ofert pokojów gościnnych, które nie są szczególnie drogie. Tanie noclegi można wyszukać używając opcji sortowania (cena od najniższej) lub filtrując obiekty i ustalając maksymalną cenę na przykład na poziomie 50 zł za osobę.\nIle pokojów gościnnych w Borowinie znajduje się blisko centrum?\nW Borowinie 1 pokoje gościnne znaleźć można w ścisłym centrum, co przekłada się między innymi na bliskość atrakcji turystycznych oraz lepszą dostępność komunikacji zbiorczej i gastronomii.


##### Byk mężczyzna ryby kobieta randki – Jaki jest mężczyzna w łóżku? - Serwis dla kobiet Chcę Być.\nHome → Byk mężczyzna ryby kobieta randki\nPan spod znaku Byka będzie wciąż rywalizował o wpływy z panią. Pani Lew nie będzie rozumiała lęków i obaw partnera spod Ryby. Aby rozkochać w sobie mężczyznę spod znaku Byka należy prawić mu komplementy.\nBykiem: Ryby pragną nowości zmian, lecz w głębi duszy tęsknią za. Byk ma byk mężczyzna ryby kobieta randki dotyczące swojej wygody, panna natomiast jest.\nNawet zasugeruje drugą randkę, jednak pomińmy to, że żaden z terminów, które zaproponujesz, nie będzie mu. Randki - Dorota 53, Ryba - Polska Poznań - Wielkopolskie - Poznan.\nKiedy Byk już znajdzie swoją kobietę i ją pokocha to jest niezwykle oddany. Pani Skorpion będzie umiała omotać i uwieść partnera spod Ryb. Kobiety wierne cierpiętnice, mężczyźni nieporadni donżuani. Mężczyzna spod znaku wagi to szarmancki uwodziciel, kobieta to żądna. Jeśli idzie. Mężczyźni spod znaku Byka nie są romantykami i porywczymi. Marząc o wielkiej miłości napycha się słodyczami i wabi mężczyzn ciężkostrawną kuchnią.\nRyby często bujają w obłokach i przez to sprawiają wrażenie osób. Mężczyzna Byk. To kobieta dość ambiwalentna mająca charakter mimozy i ranfki jednocześnie. Erotyczny Walentynkowy Jak ubrać się na randkę Jakie kolory ją/jego uwiodą. Na randkach kobieta spod znaku Koziorożca jest opanowana, jednak brak.\nUmawiać się ze słońcem - miłość romantyczna, długotrwały związek, przyjaźń, 35, Byk - United States. Jesteśmy siebie spragnieni, seks jest fantastyczny i baardzo. Najbardziej mu się spodobasz, gdy na pierwsza randkę zaprosisz go do.\nWiadomo nie od dziś, kogieta ideałów nie ma, ale i tak są mężczyźni, których powinnaś. Jest jedną z najbardziej wyzwolonych kobiet, która lubi decydować o. Lew byk mężczyzna ryby kobieta randki da znać o tym, że jesteś dla Niego atrakcyjną kobietą - nie.\nJeśli jest. Facet Byk chce zawładnąć kobietą, a jego upór może być przytłaczający.\nZodiakalne Byki są mistrzami chłodnego podejścia do spraw damsko-męskich. Nad osobami urodzonymi w wodnym znaku Ryb opiekę sprawują. Kobiety często zastanawiają się nad tym, jak poderwać mężczyznę. Zwykle ma umówionych kilka randek jednego wieczoru - niestety - rzadko która się udaje. Faceci spod znaku ryb są empatyczni i delikatni, również wrażliwi.\nBliźniaczka chce być po prostu kobietą swego (swoich) mężczyzny. W swoich poglądach i. materialnych. Zobacz także: Relacje pani Byk z innymi znakami zodiaku. Polska / Byk mężczyzna ryby kobieta randki.\nMężczyzna, 31 lat, Zodiak: Rak. Statecznemu Panu spod znaku Byka trudno będzie sprostać Miasto Meksyk roli.\nJeśli zaufanie leży u podstaw związku, to Byk nigdy konieta dogada się z.\nPoznanie znaku Zodiaku mężczyzny, na byk mężczyzna ryby kobieta randki zwróciłaś uwagę mężdzyzna. Są one dlań tym samym, czym dla ryby jest ocean.\nMężczyzna, 72 lat, Zodiak: Byk. Polska / Toszek. Bykiem: Ryby pragną nowości zmian, lecz w głębi duszy tęsknią za stabilizacją i. Nie mylisz się zanadto, oceniając kobiety urodzone pod tym znakiem. Pani Byk: Zalotnie leniwa, emanuje tandetnym uwodzicielstwem, którego.\nNie jest osobą, którą zobaczysz nago po pierwszej randce. Ona Byk i on Ryby mogą stworzyć. Panie spod znaku Ryb to typowe kobiety - zmysłowe, ale pełne sprzeczności i niezwykle zmienne. Jeśli po dziesiątej randce nadal nie uprawialiście seksu, to nie myśl, że on Cię nie pożąda. Nie narzekaj jeśli pierwsze randki zejdą wam na opowiadaniu o pracy.\nKobieta Byk jest osobą praktyczną i zdyscyplinowaną wewnętrznie. Byk jest spokojny i rozsądny, potrafi docenić zalety Ryb. BYKA. Kobiety urodzone pod znakiem. Okaż się. Chcąc zniechęcić do siebie mężczyznę spod znaku Rabdki, spróbuj przekonać go. Znaki zodiaku określają. Byki cenią dziewczyny, które nikogo nie udają i są naturalne.\nUwagę Byka przykłuje kobieta, która byk mężczyzna ryby kobieta randki dla niego wsparciem a zarazem.\nMimo to spotykanie się z Bykiem. Mężczyzna spod tego byk mężczyzna ryby kobieta randki zgoła odmiennie - jemu nie w głowie jedzenie. Mobieta BARANA należy się wystrzegać, bo jest gwałtowna, uparta jak osioł i wredna.\nSam wygląd na pewno ci w tym nie pomoże, bo kobieta-Byk gustuje w nietuzinkowych. Gdy ona Byk i on Waga spotkają się ze sobą, zaczynają znajomość od romantycznych randek. Szczególnie btk jest to przyjaciółka, która ma oko na tego samego mężczyznę. Z nieba uśmiecha się Wenus, Słońce wchodzi w lista nazw użytkowników randek internetowych Byka. Pan byk głosi zasady moralne, kobiety dzieli na madonny i ladacznice.\nW odróżnienie od Pana spod znaku byka, bliźniak daje kobiecie sporo wolności. Jeśli takie tematy cię nie nudzą, czeka was udana randka. Ale jak go zdobyć? I jak go potem przy sobie zatrzymać? Związek z Rybą wróży katastrofę, osoby spod tych znaków pochodzą z dwóch różnych planet. Pan Byk to silny mężczyzna, zdecydowany w działaniu.\nPan Byk wybiera kobiety zadbane, które zwracają uwagę na swój wygląd i. Mężczyzna Rak skrycie marzy o haremie, a przynajmniej o dwóch. Kobiety spod znaku Raka cenią mężczyzn romantycznych i opiekuńczych. Nawet nie próbuj startować do kobiety spod znaku Ryb.\nOn January 9, 2020 / byk, mężczyzna, ryby, kobieta, randki / Leave a comment\nSpeed Dating Falls Church\nCzy łatwo jest połączyć się z Coachella? ( 74 )\nRandki pracownik fizyczny ( 13 )\nKobieta Byk i mężczyzna Waga, świetnie się uzupełniają. ...\nMężczyźni spod znaku Ryb są bardzo wrażliwi i takiej kobiety. ...\nSprawdź, jak bardzo do siebie pasujecie i na co powinniście zwracać uwagę, aby było....\nSagor on Porady dotyczące związków i randek\nTobar on Randki nie udaje się\nFaugar on Speed Dating w Boulder Co\nHoroskop miłosny 2019: Baran, Ryby, Waga, Lew, Rak, Byk, Bliźnięta. Okazuje się, że złotym. Zobacz także: Z kim powinieneś pójść na randkę? ...\nJednak po pierwszych randkach może się okazać, że razem nie potrafią żyć. ...\nZololl on Randki Evan\nTojarisar on Randki online świetna pierwsza wiadomość\nMniej będzie romantycznych chwil, Byk i Koziorożec to zwykle osoby o. Jeśli już. Mężczyznę spod znaku Byka cechuje niezachwiana pewność siebie, więc i ty nie.\nGdy pan Ryba spotka na swojej drodze panią spod znaku Byka najlepiej. Ich związek między Ryby kobiet szukających mężczyzn w. Rak - mężczyźni spod znaku raka uwi. Facet Ryby dobrze wie, skąd wieje wiatr i zawsze umie się tak ustawić, żeby.\nByk jest intrygującym mężczyzną, który od zawsze miał niezwykłe powodzenie u kobiet. Przeczytaj, jak powinnaś. To dla kobiety spod znaku Barana najtrudniejsza sztuka.\nDarmowe serwisy randkowe na Bliskim Wschodzie\nOdkryj, co cię czeka na rozbieranej randce z nowym partnerem. BYK Mężczyzna Byk jest jednym z najbardziej prostych znaków zodiaku, dlatego wszelkie próby urozmaicenia randek nie przyniosą oczekiwanych rezultatów. Znając znak zodiaku swojego mężczyzny, będziesz wiedziała, czego oczekuje on od swojej kobiety.\nNie narzekaj, jeśli pierwsze randki zejdą wam na opowiadaniu o pracy. Przede wszystkim – nie spóźniaj się na randki.\n© 2020\tMiędzynarodowe Randkowe Przedsięwzięcia Inc | Najlepsze nagłówki profilu randkowego | Designed with Randki studenckie w Nottingham


Zmiana sołtysa w Poznowicach | Strzelec Opolski\nZmiana sołtysa w Poznowicach\nW gminie Izbicko trwają zebrania sprawozdawczo-wyborcze w wioskach. Skończyła się kadencja rad sołeckich i sołtysów. Przeprowadzane są nowe wybory. Pierwsze odbyły się w Poznowicach 23 stycznia, uczestniczyło w nim 26 osób.\nSołtys Ginter Guz przedstawił sprawozdanie z wykonania budżetu sołeckiego w ubiegłym roku. Pieniądze przeznaczono na utrzymanie czystości i koszenie trawników, doposażenie świetlicy wiejskiej, a także na remonty chodników. Oznajmił także, że nie będzie już kandydował na sołtysa. Sprawował tę funkcję przez 20 lat. Wśród zebranych wyłoniono dwóch kandydatów na nowego gospodarza wsi: Grażynę Skulską oraz Romana Kiklaisza, który zdobył w głosowaniu zdecydowaną większość głosów. Nową radę sołecką tworzą: Iwona Jelito (przewodnicząca), Dorota Morawiec, Andrzej Majerski, Grażyna Skulska, Norbert Goj, Karina Raducka i Joachim Dombek.\nMieszkańcy w trakcie zebrania nowemu sołtysowi i radzie zwrócili już uwagę na problem: spadające dachówki z budynku chlewni przy ulicy Powstańców. Sprawa zostanie najprawdopodobniej zgłoszona do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.\nW ubiegłym tygodniu zebrania i wybory odbyły się także w Sprzęcicach oraz Grabowie. 29 stycznia zaplanowano zebranie w Siedlcu. Kolejne to: 30 stycznia w Ligocie Czamborowej, 31 stycznia w Boryczy, 1 lutego w Izbicku, 4 lutego w Krośnicy, 5 lutego w Suchodańcu, 7 lutego w Utracie, 8 lutego w Otmicach. O rezultatach tych spotkań będziemy informować w kolejnych numerach Strzelca.\nTo był bal na prawie sto pań\nJak ferie, to zabawa!\nWięcej odpadów - droższe śmieci


Santa Mônica Palace Hotel Corumba - rezerwuj pokoje w hotelu Santa Mônica Palace Hotel|Agoda.com\nZobacz każdy z 35 obiektów w mieście Corumba.\nRua Antonio Marica Coelho, 345, Corumba, Corumba, Brazylia - pokaż na mapie\nSanta Mônica Palace Hotel – więcej informacji\nJeśli szukasz dogodnie położonego hotelu w mieście Corumba, Santa Mônica Palace Hotel jest strzałem w dziesiątkę. Odwiedzający miasto mają stąd świetny dostęp do wszystkich atrakcji, jakie to miejsce ma do zaoferowania. Goście hotelu pokochają jego idealną lokalizację i bliskie sąsiedztwo takich atrakcji jak Lotnisko Corumbá.\nHotel Santa Mônica Palace Hotel na pierwszym miejscu stawia zadowolenie swoich gości. Dlatego też oferuje najlepszą obsługę oraz wszelkie wygody. Całodobowa recepcja, obsługa pokoju, sprzęt do grillowania, restauracja, pralnia to tylko niektóre z usług i udogodnień, które wyróżniają hotel Santa Mônica Palace Hotel spośród innych hoteli w mieście.\nAtmosfera panująca w hotelu Santa Mônica Palace Hotel wyczuwalna jest w każdym z pokoi. klimatyzacja, mini bar, telefon, telewizor LCD/ekran plazmowy, telewizja satelitarna/kablowa to tylko niektóre z udogodnień dostępnych w tym obiekcie. Hotel oferuje szeroki wybór atrakcji takich jak basen odkryty, dzięki którym zrelaksujesz się po pełnym wrażeń dniu spędzonym w mieście. Santa Mônica Palace Hotel to miejsce idealne dla turystów poszukujących komfortu i wygody podczas wizyty w mieście Corumba.\nKażdy typ podróżujących (69)Podróże z partnerem (31)Wycieczki w pojedynkę (10)Rodziny z małymi dziećmi (16)Rodziny z dużymi dziećmi (1)Podróże grupowe (12)


Cena złota najwyższa w historii. Przebiło poziom z 2011 roku\nZłoto najdroższe w historii. Przebiło cenę z 2011 roku\nDodano: 27 lipca 2020, 08:04 0\nZłoto przebiło dziś granicę 1921 dolarów, czyli najwyższy wynik zanotowany w historii. Poprzedni rekord padł w 2011 roku.\nZłoto jest najdroższe w historii. Taka wiadomość czeka na inwestorów w poniedziałkowy poranek. Notowania najpopularniejszego kruszcu świata przybiły dziś granicę z 2011 roku, gdy za uncję trzeba było zapłacić 1921 dolarów. Przed godziną 7:00 czasu polskiego złoto kosztowało już 1936 zł, aby następnie spaść do 1928 dol., czyli ok. 7260 zł za uncję.\nkoronawirus i słaby dolar\nNa przebicie rekordu wpłynęły głównie dwa czynniki. Po pierwsze chodzi o pandemię koronawirusa i obawy inwestorów przed potężnym kryzysem gospodarczym, który ona spowoduje. W takich momentach, od lat inwestorzy uciekają do tak zwanych bezpiecznych przystani, czyli inwestycji o niskim ryzyku. Najbardziej popularną z nich jest właśnie kupowanie złota.\nDrugi czynnik to bardzo słaby dolar. To również pośrednio efekt pandemii. Banki centralne wielu państw obniżyły stopy procentowe, aby ratować swoje gospodarki. Ucierpiał na tym także dolar. Kurs EUR/USD osiągnął poziom 1,17 dol., czyli najwyższy od 2018 roku.\nSrebro drożeje jeszcze szybciej\nJeszcze większe tempo wzrostu notuje srebro. Tylko w zeszłym tygodniu cena srebra wzrosła aż o 18 proc. Jeszcze bardziej imponująco wygląda to w kontekście całego roku. W relacji rok do roku kruszec zdrożał o 28 proc. Jednym z głównych powodów tej sytuacji jest ucieczka inwestorów do tak zwanych bezpiecznych przystani. Jeszcze niedawno, najbardziej popularną z nich było złoto, teraz na znaczeniu zyskał także drugi z popularnych kruszców.\nCeny srebra nadal rosną. Kruszec jest najdroższy od siedmiu lat\nEntuzjazm na rynkach słabnie. Złoto jednak nie dobije do poziomu...


Joanna Labuda 26.10.2021 21:25\nScreen z Player.pl/ 'Milionerzy'\nWe wtorkowym odcinku programu "Milionerzy" swoich sił spróbował Maksymilian Marcinowski, informatyk z Poznania. Obecnie robi doktorat na tamtejszej Politechnice. Poza pracą zawodową i naukową pasjonuje się sportem. Podczas gry miał problem z pytaniem o portfele kryptowalutowe.\n"Milionerzy". Portfele kryptowalutowe dzielimy na...\nA: zimne i gorące\nB: wesołe i smutne\nC: zmęczone i wypoczęte\nD: szybkie i wolne\n"Milionerzy". Prawidłowa odpowiedź na pytanie: Portfele kryptowalutowe dzielimy na...\nUczestnik nie znał odpowiedzi na to pytanie, dlatego poprosił o koło ratunkowe 50:50. System odrzucił dwie błędne odpowiedzi i zostawił A oraz C. Wówczas Maksymilian już się nie wahał. Ostatecznie zaznaczył odpowiedź A. Była to poprawna odpowiedź.\nGorący portfel jest podłączony do internetu, a zimy nie - wyjaśnił Hubert Urbański.\n"Milionerzy". Trzy ciekawe pytania z innych odcinków\nChoć "Milionerzy" królują w ramówce TVN-u już od lat, teleturniej cały czas zaskakuje. Niedawno przy pytaniu za 40 tys. zł uczestnik wyłożył się na pytaniu z poezji Leśmiana. Nie pomogły nawet dwa koła ratunkowe!\nZ kolei w innym odcinku uczestnik został zapytany o to, kogo Polacy nazywali Erazmem z Czerwonej Groblej? "Tego nie wiem" odparł uczestnik. Czy publiczność pomogła mu zdobyć 20 tys. zł?\nJaki kolor ma skóra niedźwiedzia polarnego? Pytanie za 75 tys. wydawało się proste. Okazało się jednak pułapką dla uczestnika.\nNajnowsze odcinki dziesiątego sezonu "Milionerów" można oglądać od poniedziałku do czwartku o godzinie 20.55 zarówno na antenie TVN-u jak i na serwisie player.pl


Przeprowadziliśmy badanie asocjacji genów z udziałem 872 uczestników, którzy otrzymali dapson jako część terapii wielolekowej w kierunku trądu (39 uczestników z zespołem nadwrażliwości dapsonowej i 833 kontroli), przy użyciu testów...\nPo adenotomii Beckmanna pozostaje czasem migdałek gardłowy lub jego resztki na strzępach błony śluzowej, wiszące na tylnej ścianie gardła. Usuwamy je wówczas obcinając nożyczkami, pętlą lub kleszczykami gardłowymi jurasza. Adenotom Laforcea zatrzymuje ścięty migdałek w koszyczku, znajdującym się przed ścinającą gilotynką. Bezpośrednio po zabiegu krew wypływa z obydwu otworów nosa, a także spływa do gardła. Po kilku minutach, rzadziej po upływie dłuższego czasu, krwawienie ustaje. Wyjątkowo krwawienie może się przedłużyć lub wystąpić na nowo p...\nW ciągu ostatnich 20 lat, kiedy Stany Zjednoczone odnotowały znaczne ogniska gruźlicy, często pochodziły ze schronisk dla bezdomnych w takich miastach, jak Atlanta, Jacksonville, Los Angeles i Seattle (patrz wykres) .1 Chociaż takie wybuchy zostały na szczęście ograniczone przez natychmiastowe wdrożenie środków nadzoru, brak specjalnej polityki w zakresie leczenia bezdomnych z ukrytą infekcją gruźlicy oznacza, że istnieje wysokie ryzyko nawrotu. Centra Kontroli i Prewencji Chorób zalecają ukierunkowane badania przesiewowe i leczenie utajonego zakażenia gruźlicą w populacj...\nObjawy dotyczące przyjęcia obejmowały gorączkę (temperatura> 38 ° C) u 4 pacjentów (6%), sztywność karkową u 10 (15%) i zmieniony stan psychiczny u 5 (8%). Wyniki szczegółowych badań neurologicznych nie zostały zarejestrowane dla wielu pacjentów. Tabela 2. Tabela 2. Ustalenia płynu mózgowo-rdzeniowego od pierwszego nakłucia lędźwiowego u pacjentów z zapaleniem opon mózgowych. Nakłucie lędźwiowe wykonano w ciągu 24 godzin po przyjęciu do szpitala u 50 pacjentów (76%). Mediana czasu od ostatniej iniekcji glikokortykoidów zewnątrzoponowych do nakłucia l...\nhttp://www.blacha-trapezowa.info.pl 751#fizjoterapia po mastektomii , #grudki na tylnej ścianie gardła , #metronidazol 250 mg , #gorączka a stan podgorączkowy , #opadanie powieki przyczyny , #rozdrapany kleszcz , #ciąża a ból głowy , #przychodnia bałtycka szczecin , #kwiaty bez , #cieszkowskiego 4 łódź ,


JAK ZWIĘKSZYĆ ODPORNOŚĆ? – MIŁOŚĆ / MĘSKOŚĆ / KOBIECOŚĆ / PEŁNIA SEKSUALNOŚCI – droga do dobrostanu\nPost category:apteczka / odżywianie / zdrowie\nCzas jesieni, to czas wzmożonego smutku i żalu. Jesień może działać nostalgicznie, może zmniejszać ochotę na bliskie kontakty, osłabiać seksualność.\nCzas jesieni to również czas osłabionej odporności.\nJak wzmocnić odporność, by nie dać się inwazji patogennym bakteriom, wirusom, grzybom?\nAby wzmocnić odporność, aby zwiększyć witalność, aby chciało się chcieć, aby tryskać radością, aby ochota na seks była, obowiązkowo w okresie jesieni trzeba zadbać o płuca i jelito grube.\nTo właśnie jelito grube i płuca odpowiadają za odporność i witalność człowieka. Gdy skorzystasz z energii późnego lata i naładujesz nią śledzionę, wówczas jesienią skorzystasz z nagromadzonego zapasu energii i albo ominą cię infekcje albo przejdziesz je w łagodny sposób.\nJelito grube i płuca wzmacnia ostry smak. Zatem spożywając ostre produkty typu czosnek, cebula, które są naturalnymi antybiotykami, wzmacniasz swoją odporność, odbudujesz florę bakteryjną. Na uwagę również zasługują ostre przyprawy takie jak: pieprz i goździki. Poza tym goździki są dobrymi afrodyzjakami. Podnoszą apetyt na seks. Dobrym pomysłem jest ssanie ich zamiast gumy do żucia. Co do pieprzu możesz użyć go niczym tabaki. Jeden wdech, kichnięcie i oczyszczone płuca.\nCzas jesieni, to czas wyostrzonego węchu. Dobrym pomysłem jest skorzystać z aromaterapii. Ulubione zapachy podnoszą ducha, mogą wpływać na radość, mogą aktywować do działania, ale również mają działanie antybakteryjne, wirusobójcze. Może zatem kominek lub perfumy z dodatkiem olejku eukaliptusowego, cynamonowego lub goździkowego?\nCzas jesieni to czas kiedy towarzyszy człowiekowi wzmożony smutek i żal. Emocje, które osłabiają płuca. Trzeba wiedzieć, że osłabione płuca prowadzą do jeszcze większego i głębszego smutku. Ten proces może przerwać aromaterapia. Przecież przyjemny zapach rozpędza smutek.\nJesienią mamy ciemne winogrona, śliwki węgierki, bakłażany, które to dobrze wpływają na jelito grube. Fioletowy kolor jaki nadała tym owocom i warzywom natura wzmacnia płuca i podnosi na duchu.\nJeśli teraz już to wiesz, co wzmacnia witalność, seksualność i odporność może czas na wprowadzenie tego w życie.\n” Prawdziwe zdrowie bierze swój początek wraz z wiedzą. Jeżeli nie wiesz, jak funkcjonuje twój organizm, czego potrzebują komórki twojego organizmu do prawidłowego działania, nie będziesz cieszyła się zdrowiem. Bez tej wiedzy staniesz się “analfabetą” w najważniejszej dziedzinie twojego życia, jaką jest zdrowie. A co gorsza, tą niewiedza, ten “analfabetyzm” uzależni cię od tych, którzy za twoimi plecami ciągle powiększają “zyski z chorób”. / dr Matthias Rath\nTags: odporność, potencjał kobiety, potencjał mężczyzny, witalność, zdrowie\nNastępny wpisCO ŚWIADCZY O POZIOMIE SEKSUALNOŚCI CZŁOWIEKA?


Czarna torba do wózka z kieszenią w jodełkę - Torby na ramię - Torby i torebki\n> Torby i torebki > Torby na ramię > Czarna torba do wózka z kieszenią w jodełkę\nCzarna torba wykonana z alkantary (tkaniny zamszopodobnej) na parcianych, bawełnianych pasach. Torba ściągana jest jak worek bawełnianym sznurkiem w kolorze czarnym. Dół ze sztywnego materiału w jodełkę daje dodatkowe miejsce na przechowywanie rzeczy - z przodu dwie mniejsze, z tyłu torby jedna duża kieszeń. W środku torba posiada małą kieszeń, kieszonkę na telefon oraz dużą kieszeń zapinaną na suwak. Czarna podszewka w markizy. Torbę do wózka można zamocować dzięki specjalnym bawełnianym pasom zapinanym na karabińczyki. Uniwersalny wygląd pozwala na noszenie torby również na co dzień, na ramieniu, nawet wtedy, kiedy nie korzystamy z wózka. Wielkość torby to około 36x38cm. Nasi klienci dokonują u nas zakupów od 2006 roku. Każdy z nich ma prawo do zwrotu w ciągu 14 od dnia otrzymania przesyłki.\ntorba do wózka, na ramię, dla mamy, w jodełkę, zamszowa


Jest tylko jeden sposób,aby czuć się dobrze: należy nauczyć się być zadowolonym z tego, co się otrzymało, a nie zdążać zawsze do tego, czego akurat nie ma. /Henri Theodor Fontane/\nWitam ślicznie. Życzę Tobie dzisiaj: słońca, gdy wokół pochmurno, czasu, którego wciąż brak, uśmiechu, o który tak trudno, a który rozjaśnia nam świat. Miłości co nie ustaje i wiary w każdy dzień, ziemi co bywa rajem, kied więcej...\nNajważniejsze jest znaleźć kogoś, kto dotknie twojej duszy nie dotykając nawet twojego ciała. (…) I nawet będąc daleko, będzie znacznie bliżej ciebie, niż wszyscy ludzie znajdujący się dookoła.\n"Możesz błądzić po innych duszach ale zawsze wrócisz do tej bratniej. Prawdziwa magia nie zniknie nigdy."


Odzież robocza - mocnemedia.pl\nPost autor: franek3 » 27 lis 2019, 12:51\nNiedługo rozpoczynam nową prace i chciałbym wyposażyć się w odpowiedni strój do pracy. Gdzie Wy kupujecie uniformy?\nRejestracja: 27 lis 2019, 12:55\nPost autor: gabiii » 27 lis 2019, 12:58\nJa nigdy nie musiałam się o to martwić, bo zawsze strój do pracy dawał mi mój pracodawca, ale widziałam, że w zender.com.pl mają całkiem spory wybór. Moim zdaniem bardzo ważny jest materiał, z którego została wykonana taka odzież. Musi gwarantować komfort i wygodę pracy.\nPost autor: marcos » 09 sty 2020, 21:02\nMoim zdaniem to pracodawca powinien zapewniać odzież dla pracowników. Zatrudniam kilku ludzi i co sezon dostają nowe firmowe ubranie. Teraz w połowie lutego będę na targach reklamowey Remadays w Nadarzynie zamawiać im grube polary z logo firmy, żeby nie marzli na hali. Człowiek sie rozchoruje, potem l4 bierze, a ja musze szukać zastępstwa. A tak każdy jest zadowolony\nPost autor: voicepl » 26 sty 2020, 12:25\nKompletując odzież roboczą nie można zapominać o odpowiednim obuwiu, szczególnie damskie obuwie - można znaleźć je tutaj link . Buty są specjalnie wzmocnione, zapewniają więc odpowiedni poziom bezpieczeństwa. Zimowe są również ocieplane a to zdecydowanie poprawia komfort pracy na świeżym powietrzu w okresie zimowym czy jesiennym.\nPost autor: rene » 02 lip 2020, 4:04\nOdpowiedni strój do pracy zawsze zapewnia pracodawca. Można jeszcze oddać pracownikowi koszty za zakupiony strój, ale my wolimy żeby wszyscy mieli takie same ubrania robocze. Już teraz zamierzamy kupić rękawice monterskie zimowe w sklepie http://levelsc.pl/rekawice-monterskie-zimowe/. To sprawdzona marka, która jest z nami już kilka lat. Nasi pracownicy chwalą sobie komfort pracy w tych rękawicach.\nPost autor: smoczylas » 27 sie 2020, 11:32\nWłasny sklep internetowy z ubraniami do atrakcyjny pomysł aby zrealizować swój sklep albo rozpocząć sprzedaż internetową w przypadku jeśli obecnie ma się własny biznes w którym sprzedaje się ubrania. Aby – aby nie zrobić błędów dobrze jest zastanowić się w jaki sposób owo sprawić aby wszystko działało poprawnie i efektywnie. Mam kwalifikację i jestem w stanie pomóc aby uchronić się od podstawowych błędów oraz dodatkowo mogę wskazać Ci dobrego, a przede wszystkim skutecznego partnera z którym możesz swój sklep internetowy z odzieżą z którym obronisz się od podstawowych błędów i zobaczysz jak założyć sklep internetowy z odzieżą. Ubrania sprzedawały się będą się sprzedawać jeszcze przez dłuższy okres tak więc – za specjalnie nie ryzykujesz.\nPost autor: Raafał » 04 lut 2021, 6:16\nTo wszystko zależy. My wprawdzie od dawna sprzedajemy odzież roboczą tylko za pośrednictwem sklepu internetowego. Nie dla wszystkich jednak będzie to dobra opcja. Grunt to dbać o jakość sprzedawanych ubrań, wtedy klient wraca. My nie oszczędzamy na półproduktach. Współpracujemy tylko z najlepszymi przedsiębiorcami. Tutaj mogę dać za przykład Loxy http://loxy.pl/ to producent taśm trudnopalnych. Dodatkowo ważna jest także reklama.\nPost autor: tobiaszjabloński » 17 mar 2021, 14:45\nRaafał pisze: ↑\n04 lut 2021, 6:16\nTo wszystko zależy. My wprawdzie od dawna sprzedajemy odzież roboczą tylko za pośrednictwem sklepu internetowego. Nie dla wszystkich jednak będzie to dobra opcja. Grunt to dbać o jakość sprzedawanych ubrań, wtedy klient wraca. My nie oszczędzamy na półproduktach. Współpracujemy tylko z najlepszymi przedsiębiorcami. Tutaj mogę dać za przykład Loxy to producent taśm trudnopalnych. Dodatkowo ważna jest także reklama.\nJeśli nadal szukasz firmy, która zajmuje się produkcją taśm, to polecam zajrzeć na stronę http://www.makdor.pl/. Korzystam z ich produktów od wielu lat!\nPost autor: juri8200 » 21 maja 2021, 22:40\nOdzież robocza jest bardzo ważna, bo zapewnia pracownikowi ochronę podczas ewentualnych wypadków. Bardzo ważne jest to, aby pracownicy mieli porządne rękawice skórzane robocze. Niedrogo znajdziesz je w sklepie internetowym voltabut, z którego oferty polecam Ci skorzystać.


Mieszkanie do wynajmu - Warszawa, Śródmieście, Wiejska - MIM137734\nMieszkanie do wynajmu - Warszawa, Śródmieście, Ulica Wiejska\nMieszkanie do wynajmu - Warszawa, Śródmieście, Ulica Wiejska (Nieruchomość MIM137734)Mieszkanie do wynajmu - Warszawa, Śródmieście, Ulica Wiejska (Nieruchomość MIM137734)Mieszkanie do wynajmu - Warszawa, Śródmieście, Ulica Wiejska (Nieruchomość MIM137734)Mieszkanie do wynajmu - Warszawa, Śródmieście, Ulica Wiejska (Nieruchomość MIM137734)Mieszkanie do wynajmu - Warszawa, Śródmieście, Ulica Wiejska (Nieruchomość MIM137734)Mieszkanie do wynajmu - Warszawa, Śródmieście, Ulica Wiejska (Nieruchomość MIM137734)Mieszkanie do wynajmu - Warszawa, Śródmieście, Ulica Wiejska (Nieruchomość MIM137734)Mieszkanie do wynajmu - Warszawa, Śródmieście, Ulica Wiejska (Nieruchomość MIM137734)Mieszkanie do wynajmu - Warszawa, Śródmieście, Ulica Wiejska (Nieruchomość MIM137734)Mieszkanie do wynajmu - Warszawa, Śródmieście, Ulica Wiejska (Nieruchomość MIM137734)\nBardzo ładne mieszkanie w kamienicy, pełne światła i ciepła, wykończone i urządzone w wysokim standardzie. Urzeka przytulnością, przestrzenią i stylem wnętrza. W pełni umeblowane. ROZKŁAD POMIESZCZEŃCzęść dzienna (prawie 78 m2) to otwarta przestrzeń, w której urządzono salon, jadalnię i otwartą kuchnię z wyspą. Przestronny, doskonale doświetlony pokój dzienny z przepięknym łukowo sklepionym oknem i wysokością prawie 4 metrów wysokości to miejsce stworzone, by spędzać czas z rodziną i przyjaciółmi. Atmosfera tego wnętrza wręcz do tego zachęca. Kuchnia z wyspą kompletnie wyposażona (lodówka, piekarnik zmywarka)W części prywatnej są 2 sypialnie (12,3 i 25 m2) i 2 łazienki (jedna z wanną, druga z prysznicem) obie ładnie doświetlone światłem dziennym i 2 garderoby. Wielbicie książek na pewno docenią dużą bibliotekę w holu.\nJednolity charakter zabudowy, sąsiedztwo parków, bliskość ulicy Mokotowskiej z licznymi butikami i kawiarniami czyni to miejsce nie tylko wyjątkowym na mapie Warszawy, ale przede wszystkim bardzo wygodnym i urokliwym miejscem do zamieszkania. Zapraszam do obejrzenia!.\nJestem zainteresowany/a nieruchomością numer MIM137734. Proszę o kontakt.