Uwaga gra muzykę pary\nTa gra opiera się na dobrze znany z gry w których karty pamięci chwilowo nie przewrócił się po kliknięciu na nich. W tym szczególnym wcielenie gry, dźwięki produkowane są po kliknięciu na każdej karcie. Użytkownik musi być w stanie rozpoznać, kiedy dwie nuty są identyczne, a także pamiętać, gdzie zostały znalezione. Element wygranej wiąże się znaleźć wszystkie pary przy minimalnej liczbie kliknięć.\nPsychologowie podają, że ludzie, którzy nauczyli się grać w niektóre instrumenty muzyczne są bardziej inteligentne i mają lepszą pamięć niż ludzie bez edukacji muzycznej. Czy chcą nauczyć się śpiewać, uznają notatki i czytać nuty? Następnie należy zwrócić uwagę na ten wspaniały kształcenia słuchu pamięci rozwijających się gra online!\nZostanie pokazana sieci składające się z 16 kart kwadratowych z twarzami w dół. Każde wybierz kartę, klikając na nim myszy, notatki znajduje się i grać. Postaraj się znaleźć drugą kartę, która odpowiada pierwsze klikając i słuchanie innych notatek. Jeśli obie karty są takie same, te karty będą usuwane, aby odsłonić część obrazu ukryte pod spodem. Jeśli są one różne, obie karty powrotu do dołu pozycji. Trzeba będzie pamiętam, co nota była na karcie, dzięki czemu można spróbować znaleźć mecz następnym razem. Gra kończy się, gdy masz dopasowane wszystkie pary i wszystkie karty są nie ma.\nTo kształcenia słuchu gry boisko może wydawać się proste, ale jest bardzo ekscytujące i pomaga rozwijać pamięci muzycznej i słuch. Ze względu na program łatwość obsługi i przyjazność interfejsu, nawet małe dziecko może grać to! To gra edukacyjna dla dzieci i dorosłych będą bawić się i pomoc w uczenie się muzyki! To doskonały trener ucha dla każdego!\nPobierz online gra muzyka - Można korzystać z tej gry za darmo na komputera. Ponadto można go używać opłaty na swojej stronie.\nNudzi mnie i pograć uwagę, słuchanie gry. Korzystanie z nutą muzyczną online pasujące do gry. Co ciekawe, udało mi się utrzymać stałą Wynik z kolejne gry notatki dopasowywania. Porównaj do normalnej gry w karty dopasowania na powtarzające się grać, moja pamięć wzrokowa nas oszukać porównać do pamięci słuchu. Wystarczy 8 par kart. Krzątanie. Dopasuj karty i zapis całości meczu sukces. Zagraj to 8 razy w role i zapisać łączną potrzeba czasu. Próba "bufor się" położenie karty nie jest takie proste, chyba że jesteś przeszkoleni w zakresie liczenia kart. W parę, trzeba zapamiętać co najmniej 12 kart normalne odtwarzanie. Niestety, kiedy robi "liczenia kart", mówią karty "name" w uwadze, że nie może działać jako pamięć wzrokową. Z drugiej strony, jeśli ktoś tylko wspomnienia "obraz" karty, a następnie można zauważyć błąd pamięci Lokalizacja karty. Myślę, że to coś wspólnego z edukacją i nauczania języków.\nTwoje dziecko potrafi czytać nut łatwo i szybko. Ta gra online fortepian zaprojektowane przez Flash. Dowiedz się, jak czytać nuty zauważa, krok po kroku, na własne prędkości. Słuchaj muzyki uwagę, starają się rozpoznać! Online lekcji muzyki dla wszystkich standardy i style są dostępne muzyk w całej sieci. Niektóre witryny Oferta tych zachęcić do zakupu swoich usług, produktów lub w celu zwiększenia ich stronie a oni nie kosztuje! Łatwy do dostosowania tego kształcenia słuchu Gra komputerowa pozwala uczyć się muzyka notatki.\nPsychologowie podają, że dorośli, którzy nauczyli się grać na jakimś instrumencie, jak dziecko lepiej niż dorośli pamięci werbalnej bez edukacji muzycznej. Badacze w mowie i pamięci wzrokowej w grupie 60 kobiet studentów. Tych uczniów, trzydzieści, że otrzymała przynajmniej 6 lat szkolenia z instrumentu muzycznego w wieku poniżej 12 lat, i trzydzieści otrzymał nie szkoleń.\nW trakcie pięciu miesięcy grupa dziesięciorga dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi potrzeby były bombardowane przez odtwarzanie dźwięku muzyki orkiestrowej (Głównie Mozart) Podczas normalnej działalności edukacyjnej. Powstały wpływ na ich zachowanie było niezwykłe. Wyniki wskazują, że centrum koordynacji mózgu może być stymulowany przez pewne częstotliwości i skutków wynikających jest spowolnienie całego biochemiczne przemiany materii, produkując uspokojenie wpływ na uczniów. uczniów uspokaja się i współpracy w ramach minut muzyki jest włączony.\nEfekt trwa przez czas trwania lekcji i powtarzano co lekcja dla całego pięć miesięcy okresu próbnego. Wiem, jak komponować muzykę. Można tworzyć muzykę, łatwe i zabawne. Nazwa każdego odcienia ze słuchu. tajemnice Pure gitarze. I może pokazać, jak grać na fortepianie. Naucz się czytać nuty i więcej z interfejsem teoria oprogramowania. kształcenie słuchu Easy. Kontrolowane pomiarów temperatury ciała, ciśnienie krwi, częstotliwość oddychania i tętna zostały wykonane próby wskazują, powód do uwag.\nedukacji muzycznej w młodym wieku może rzeczywiście zmienić sposób mózg! Tak więc Jak wyjaśnić te wyniki? W przeszłości obrazowania mózgu wykazały, że regionie zwanym rozprowadzania czasowy (który jest zaangażowany w percepcji słuchowej) w lewej półkuli muzyka mózg większy w porównaniu z muzyków nie-muzyków. Jeśli ten wzrost muzyka wielkości mózgu jest wynikiem reorganizacji korowej (tzn. lepiej połączeń między komórkami mózgu lub więcej komórek mózgu), to możliwe jest, że niektórych funkcji poznawczych także pośredniczy w lewej części mózgu mogą być bardziej opracowane muzyków. Od pamięci werbalnej jest przede wszystkim za pośrednictwem lewej półkuli oraz pamięć wzrokową pośredniczy w prawej półkuli, dorosłych edukacji muzycznej powinien mieć lepsze pamięci werbalnej (ale nie pamięć wzrokową) niż nie-muzyków, co jest, co naukowcy odkryli, w tym badaniu.\nSłowa kluczowe dla tej pary uwagę, gra online\nUtwory można grać z zaledwie 4 akordy! Czy to na miejscu! Here Comes Bride! Musical Boot Camp Jak Zastępca Creative Chord dla standardowego Chord Który palec idzie gdzie i dlaczego? Nauczyć się myśleć w każdym klawiszu! Aby uzyskać jeszcze więcej lekcje muzyki dla dorosłych przejść do Kliknij tutaj, aby przeglądać nasz katalog kursów pianistycznych Fortepian lekcje - Mnóstwo kursów pianistycznych, które uczą się improwizować akordów przy użyciu - wszystkich stylów improwizacji jazzu, rocka, gospel, new age i więcej. Naucz się grać na fortepianie przez zauważa pięści pełny ucząc chording fortepian stylach muzycznych.\nChord c kilka akordów klawiatura muzyczna dziwne progresji akordów badania czytania w młodym wieku czytelników prędkości test moja prędkość klawiatury jakiej skali dźwięków tworzą 4 akord pisać wzory pop song dzieci muzyki flash dzieci akord fortepianu flash zmniejszył 7 akordy definicji darmowe nuty muzyki piosenek flash strony internetowe za darmo online flet muzyki. Naucz się grać na fortepianie, nauczyć się czytać muzyki fortepianowej, nauczyć piosenek fortepian z muzyki klasycznej muzyki popularnej. Nauka posłuchać muzyki fortepianowej i zauważa, poprzez gry na fortepianie jest jedną z najciekawszych rzeczy możesz to zrobić. samouczki online Piano przy głównych akordów, drobne akordy, 7 akordy, i wszelkiego rodzaju progresje akordów. Naucz się grać muzykę fortepianową swojej marzeniach akordów fortepianu i techniki chording fortepianie!\nDarmowe gry gra muzyka muzyka darmowe szkolenia online za darmo darmowe kształcenia słuchu muzyki online gra darmowe gry online muzyka do pomocy gry na fortepianie sporządzanie notatek z gry matematyczne jest podręcznik do matematyki wczesnego dzieciństwa oprogramowania na początku math dzieciństwo dziecko szkolenia początku download rytm melodii metronom pamięć rytm muzyki akord definicji akord muzyki zawieszone formuły.\nMuzyka gra muzyka gry flash gra muzyka kształcenia słuchu klawiatury muzykę do gry banknotów i liczenia gry muzyczne na fortepian darmowe nuty gry czytania nut dla klawiatury czytanie nut dla dzieci czytania nut rytmu lekcji flash gry flash rytm gry rytm gry graj w rytmiczne ćwiczenia wolne muzyki pokazano inwersji. Online generator muzyki


CTR – „polimerowe bezpieczniki”\nTermistor – rezystor półprzewodnikowy o rezystancji silnie zależnej od temperatury, tzn. w dużo większym stopniu niż w przypadku standardowych oporników. Najczęściej półprzewodnikowy lub metalowy. Wykonuje się je z tlenków: manganu, niklu, kobaltu, miedzi, glinu, wanadu i litu. Od rodzaju i proporcji użytych tlenków zależą właściwości termistora.\n1 Rodzaje termistorów\nRodzaje termistorów[ | edytuj kod]\nNTC – o ujemnym współczynniku temperaturowym (ang. negative temperature coefficient) – wzrost temperatury powoduje zmniejszanie się rezystancji;\nPTC – (pozystor) o dodatnim współczynniku temperaturowym (ang. positive temperature coefficient), wzrost temperatury powoduje wzrost rezystancji;\nCTR – o skokowej zmianie rezystancji (ang. critical temperature resistor) – wzrost temperatury powyżej określonej powoduje gwałtowną zmianę (wzrost albo spadek) rezystancji. W termistorach polimerowych następuje szybki wzrost rezystancji (bezpieczniki polimerowe), a w ceramicznych, zawierających związki baru – spadek.\nZwarcie (lub potocznie: spięcie) - w elektrotechnice i elektronice oznacza nagłe zmniejszenie rezystancji obwodu elektrycznego do bardzo małej wartości, powstające najczęściej wskutek połączenia się przewodów obwodu lub uszkodzenia izolacji elektrycznej w wyniku jej przebicia. Prąd zwarciowy jest wielokrotnie większy od prądu roboczego i może spowodować zniszczenie przewodów elektrycznych, urządzeń i odbiorników elektrycznych lub pożar. Do ochrony przed skutkami zwarcia służą zabezpieczenia elektryczne.Stała materiałowa – fizyczna lub chemiczna właściwość danej substancji, która może być wyrażona liczbowo. Podanie precyzyjnej wartości liczbowej stałej wymaga często określenia warunków zewnętrznych (np. temperatury, ciśnienia, wilgotności). Wartości stałych materiałowych są zazwyczaj podawane w postaci stabelaryzowanej. Są wydawane książki w całości poświęcone prezentacji tych stałych.


górowianka: Justyna Mietlicka "Maestro"\nTraumy i choroby kształtują nasze życie. Możemy prowadzić spokojną egzystencję, cieszyć się z każdego dnia, mieć poukładaną codzienność, ale prędzej czy później z kąta naszej pamięci wypełzną trudne sprawy, prędzej czy później uwikłamy się w wyczerpującą relację, angażującą fizycznie, psychicznie i finansowo sprawę, która zburzy spokojne życie każdej zamieszanej w nią osobę. Nawet jeśli owa przynależność jest nieświadoma i pośrednia. Tak właśnie jest w przypadku bohaterów książki Justyny Mietlickiej „Maestro”, w której przeszłość ma wpływ na teraźniejszość. Nierozliczone traumy stają się jak tornado: powoli zbliżają się, aby swoją niszczycielską siłą pochłonąć wszystko, co stanie im na drodze. Pięknie tu pasuje cytat z książki Davida Eaglemana „Mózg incognito”:\n„Wiadomo, że utrzymywanie czegoś w sekrecie jest niezdrowe dla mózgu. Psycholog James Pennebaker wraz ze współpracownikami zbadał, co się dzieje, kiedy ofiary gwałtu lub kazirodztwa ze wstydu lub poczucia winy postanawiają zachować swoje doświadczenia w tajemnicy. Po latach badań doszedł do wniosku, że ‘powstrzymywanie się od zwierzeń dotyczących jakiegoś wydarzenia lub od omówienia go z drugą osobą może być bardziej szkodliwe niż traumatyczne wydarzenie per se’. Jego zespół zaobserwował, że kiedy uczestnicy badania wyznali lub opisali skrywane przez siebie sekrety, stan ich zdrowia uległ poprawie, zmniejszała się częstotliwość wizyt u lekarza i wyraźnie spadł poziom hormonów odpowiedzialnych za stres”.\nPozornie zostajemy zabrani w świat cenionego maestra, czyli Jerzego Majera, który żyje z muzyki i dla muzyki. Jest niesamowicie wymagającym dyrygentem i świetnym inwestorem. Dzięki temu po latach ciężkiej pracy w końcu może pracować spokojniej we własnej operze. Oczywiście nie znaczy to, że zwolni, bo nie pozwoli mu na to poczucie obowiązku wychowania najlepszych muzyków. Od innych wymaga takiego samego zaangażowania w sztukę, jakie ma on sam. Każde niedociągnięcie wyśmiewa. Jest seksistą i mizoginem pastwiącym się nad swoimi pracownikami, ale nikt mu się nie sprzeciwia. Istnieje milcząca zgoda na jego mobbing. A on w czasie koncertów spija śmietankę z ciężkiej pracy. Jego życie byłoby usłane różami, gdyby nie niepełnosprawna córka wymagająca kosztownej terapii. Przed codziennymi problemami ucieka w pracę. W domu jest gościem. Do tego nietowarzyskim, bo od bliskich odgradza się płachtami gazet. Jego życie związane jest z Poznaniem i to tam uwił sobie gniazdko. Dom to tylko obowiązek i pozory. Wymarzony dom wybudowany na prowincji staje się poniekąd więzieniem dla jego bliskich.\nRównolegle toczy się opowieść Sławki wynajmującej na współkę z kobietą z ogłoszenia mieszkanie. Pracująca w markecie bohaterka ma cel: uzbierać pieniądze na spłatę zadłużenia domu i wyremontowanie go oraz odebranie matki z ośrodka całodobowej opieki. Jej życie jest uporządkowane: praca, odpoczynek. W mieszkaniu lubi schludność, ład. Wynajem z kimś to zawsze jakieś zatargi, bo każdy z nas jest inny i ma odmienny poziom tolerancji brudu oraz wyobrażenie o porządku. Kolejny powrót do mieszkania kończy się złością z powodu walających się brudów. Wkurzona Sławka zgarnia wszystko i zanosi Alicji do pokoju, a tam zastaje swoją współlokatorkę ledwo żywą. Zaczyna się ratowanie dziewczyny. Wcześniejsze doświadczenia bohaterki sprawiają, że nie zgłasza swojej lokatorki jako niedoszłej samobójczyni. Wie jakim złem są szpitale psychiatryczne. Postanawia pomóc na własną rękę. Tanie to oczywiście nie będzie. Lekkie też nie. Ratowanie wiąże się z zacieśnianiem więzi. Krok po kroczku Alicja się otwiera. Wylewają się jej traumy. Do tego nowa znajomość z dziennikarką łaknącą sensacji sprawia, że mieszanka doświadczeń Alicji i Sławki sprawiają, że wokół słynnego maestra wybucha skandal. Jego żona zostaje poddana wielu wątpliwościom. W tle toczą się dziwne losy Xawerego (pasierba) i Estery (niepełnosprawnej córki).\nNa pierwszy rzut oka to Jerzy Majer jest głównym bohaterem, ale kiedy przyjrzymy się wszystkiemu wokół czego toczy się akcja to okazuje się, że na plan pierwszy wysuwa się Alicja, o której wiele nie wiemy i stopniowo poznajemy jej traumy. To one zmieniają życie maestra i Sławki, niszczą spokój w domu Grażyny, sprawią, że przyjaciele odwrócą się od szanowanego muzyka: „Te same osoby, które klaszczą, będą rzucać w ciebie kamieniami”. Świat przez chwile kręci się wokół niedoszłej samobójczyni. Nie zabraknie tu zdrady, mobbingu, molestowania, samotności, siły niszczącej mediów, interesowności przyjaciół, problemów opiekunów osób niepełnosprawnych, sposobów traktowania ich, odkrywania talentów, presji rodzicielskiej. Losy bohaterów są jak życie: kiedy zaczyna się już układać następuje przełom i skrupulatnie budowany domek zostaje zburzony, a bohaterzy muszą próbować na nowo zbudować swoją codzienność.\n„Litość to najgorsza rzecz, jaką można kogoś obdarować. Jeszcze jeden kęs i zwymiotuje”.\nJustyna Mietlicka doskonale prowadzi grę z czytelnikiem, trzyma go w napięciu. Niby zakończenie już znamy, ale z zapartym tchem czytamy, aby dowiedzieć się, w jaki sposób do tego zdarzenia doszło. Za niewinnym wypadkiem kryje się mroczna tajemnica, ale to nie wszystko, bo teraźniejszość też potrafi zaskoczyć. Zwłaszcza tych, którzy za mocno skupili się na aferze i rutynowo potraktowali bliskich.\nKażda z postaci ma w sobie dobro i zło. Te siły walczą w nich ze sobą. Nikt nie jest tu idealnie niewinny. Nawet niema i wycofana Estera okazuje się wulkanem walczących ze sobą sił.\n„Maestro” można potraktować jak lekką opowieść o skandalu w wielkim świecie muzyki, romansach, układach. Opowieść jednak porusza wiele innych trudnych tematów. Ukazuje brutalność życia osób niepełnosprawnych, wykluczenie ich opiekunów, dylematy, z jakimi mają do czynienia rodzice inaczej funkcjonujących dzieci, rozterki dzieci rodziców zamkniętych w zakładach psychiatrycznych. Codzienność tych bohaterów nie jest łatwa. Życie wymaga od nich nieustających wysiłków, wspinania się na szczyt niczym Syzyf i patrzenia jak skała, którą już prawie udało im się wtoczyć spada zmuszając do ponownego wysiłku. Tym razem będą mieli mniej sił i obciążeni będą wcześniejszym niepowodzeniem.\nAutor: Górowianka Anna Sikorska o 13:31


JazzPRESS - Polskie Nagrania – Szamotuły\nHome > Płyty > Recenzja > Polskie Nagrania – Szamotuły\nAdam Tkaczyk 13 czerwca 2019\nKalejdoskop Records, 2018\nMacie tak czasem, jeden z drugim, że lubicie płyty nie tyle za wartość artystyczną (to dopiero buńczuczne określenie, a fe!), co za charakter autora, który poznajecie właśnie dzięki zawartości danego albumu? Niezależnie, czy podoba się Wam utwór, identyfikujecie się z opowiadaną historią albo określoną postawą życiową? Nie ma co ukrywać – wizerunek, marka i reprezentowane wartości są dla wielu słuchaczy ważne, szczególnie dla tych traktujących muzykę emocjonalnie.\nŻeby nie być gołosłownym – osobiście jest mi naprawdę trudno słuchać płyt Kanye’a Westa po ostatnich kilkunastu miesiącach okropnych kompromitacji i obnoszenia się z czapkami z napisem „Make America Great Again”. Soraweczka. A z drugiej strony – kilkanaście miesięcy temu pisałem w swoim Down The Backstreets o albumie The Pharcyde (JazzPRESS 7/2018) – bandy ziomeczków opowiadających z dużą dozą autoironii o problemach z policją i płcią piękną czy żartujących z matek. Po tej drugiej stronie – czyli magnetyzujących swoją „normalnością” – wydają się stać również panowie z Polskich Nagrań. A przynajmniej tyle wynika z odsłuchu ich pierwszego albumu Szamotuły.\nW skład Polskich Nagrań wchodzą: Piotr Ruciak (gitara, wokal), Patryk Kraśniewski (klawisze) oraz Jarosław Bogacki (sampler). Koncepcją projektu jest zabawa starymi, zakurzonymi samplami z (a jakże) polskich starych płyt, tworzenie z nich, hip-hopowych u podstawy bitów. Następnie dołączają do nich instrumenty, a PRL-owską atmosferę dopełniają dialogi z filmów, śpiewane przez Ruciaka teksty mogące spokojnie powstać przed kilkoma dekadami, oraz cała otoczka – stroje, kolorystyka okładki etc. I tak jak w wielu komediach owych czasów – melancholia i smutek łączą się z tańcem, humorem i ogromną dozą ironii.\nDziała! Polskie Nagrania to projekt absolutnie unikatowy, o wyrazistym, niepodrabialnym charakterze. Łatwo natomiast przy celowaniu w koncepcje i specyficzną formę o przestrzelenie, śmieszność albo przesadę. Nie ma z tym problemu w przypadku Szamotuł. Panowie zapewniają słuchaczom dużo rozrywki, trzymając się swojej idei. Jeszcze mi mała zapłacisz i Butelkowy problem to absolutne hity, zarówno sobotnio-imprezowe, jak i leniwo-niedzielne. Zabawne, chwytliwe, oryginalne, bujające, natychmiast przyciągające uwagę i wprawiające w odpowiedni humor tematyką. No bo – ręka w górę – kto nigdy nie rąbnął głową w słup oglądając się za dziewczyną. Nie widzę zgłoszeń – tak myślałem. Aż chce się z autorami usiąść w ogrodzie i oglądać za niewiastami w sukienkach.\nNiestety, w dalszej części albumu poziom trochę spada. Po przemocnym otwarciu średnia Pełna bujana trochę zepsuła mi odbiór. W ogóle druga połowa płyty odstaje od mistrzowskiej pierwszej – Czarna wołga, W niedzielę czy Bronek, w mojej opinii, nie umywają się do Butelkowego problemu, Kto tam? i Jeszcze mi mała zapłacisz. Szkoda, bo przez tę nierówność album nie zostawia takiego wspaniałego wrażenia, jakie się ma po pierwszych utworach. A może to kwestia sequencingu?\nCzy mi się album Szamotuły podobał? No, tak powiedzmy fifty-fifty, choć generalnie jestem na tak. Ale czy zostawił uśmiech na gębie i mocną potrzebę śledzenia kolejnych wyczynów Polskich Nagrań? Zdecydowanie! Fantastyczny pomysł, niezłe wykonanie, potencjał na o wiele więcej. Kibicuję!\nPolskie Nagrania - winyle w kolorze 22 maja 2020


Wystawa "Piłsudski w karykaturze" - I Liceum Ogólnokształcące w Elblągu\nNa wystawę składa się blisko 100 karykatur i rysunków (w naszej szkole prezentujemy jedynie połowę plansz) pochodzących z - popularnych w okresie dwudziestolecia międzywojennego - czasopism, takich jak: „Cyrulik Warszawski”, „Wróble na dachu” i „Muchy”.\nAutorami rysunków są przedwojenni karykaturzyści, między innymi Zdzisław Czermański (wykonany przez niego cykl karykatur, Marszałek sam kazał porozwieszać na ścianach wnętrz Belwederu), Gustaw Rogulski i Zygmunt Skwirczyński, a prace pochodzą ze zbiorów Muzeum Karykatury imienia Eryka Lipińskiego oraz Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku.\nDlaczego Piłsudski był tak „wdzięcznym obiektem” do karykaturowania? Jego decyzje, a przede wszystkim sposoby egzekwowania ich realizacji, budziły wiele wątpliwości. Zainteresowanych tym tematem odsyłamy m.in. do artykułu pt. „Kontrowersje wokół Marszałka Piłsudskiego”:\nNa naszej stronie zacytujemy jedynie początek tej publikacji:\n„Józef Piłsudski to jeden z najbardziej znanych Polaków wszech czasów, charyzmatyczny przywódca, który - zarówno za życia jak i po śmierci - otoczony był przez rodaków swoistym kultem. Są jednak tacy, u których postać Marszałka nie wzbudza podziwu, zaś wiele kwestii związanych z jego osobą pozostaje przedmiotem licznych sporów.\nRola Józefa Piłsudskiego w procesie odzyskania przez Polskę niepodległości, a także jego śmiałe zaangażowanie w wojnę polsko-bolszewicką i niezmordowane budowanie państwa polskiego od nowa, to fakty, które nie mogą być kwestionowane. Głosy krytyki dotyczące Marszałka pojawiają się jednak przy okazji wielu innych, nie zawsze jasnych okoliczności.”


Pearl /chocolate/ - kolczyki - Biżuteria - DecoBazaar\n> Pearl /chocolate/ - kolczyki (nr 6536223)\nKolczyki wykonane ze srebra pokrytego 24k zlotem [pr. 925] w połączeniu z perłami Swarovski [15mm] oraz kryształkami [4mm]. Całkowita długość kolczyków: 4,6 cm. Biżuteria ozdobnie zapakowana.\nTAGI: #katia i krokodyl, #perły swarovski, #pozłacane, #srebro


Podkategoria: Gabinety - strona 1 - Katalog stron - sanlux.pl\nPrzerwanie ciągłości tkanek, jakie towarzyszy utracie zęba lub jego zawiązka, upośledza wzrost wyrostka zębodołowego w najbliższej okolicy. Nowe warunki we wzajemnym układzie oraz w ukształtowaniu łuków zębowych zmieniają kierunki i wielkość siły mięśni narządów jamy ustnej o czym możemy dowiedzieć się w smiledent,pl reklamowanego jako stomatolog Ursynów. Rozległość i rodzaj zaburzeń powstałych w następstwie utraty zębów zależy od okresu rozwojowego, liczby i umiejscowienia utraconych zębów. Stomatolog Ursynów w rehabilitacji protetycznej dzieci i młodzieży w wieku od 3 do 18 lat wskazuje na konieczność uwzględnienia dynamiki zjawisk rozwojowo-wzrostowych w układzie stomatognatycznym.... zobacz szczegóły wpisu »\n..:: MASAŻE TARNOBRZEG ::.. W »\nwww.fitneska.eulub masaze.tbg.net.plDyplomowany masażysta Krzysztof Kaczmarek tel 603316583Profesjonalny Gabinet Masażu Leczniczego w Tarnobrzegu. Rodzaje wykonywanych masaży: klasyczny, leczniczy, sportowy, relaksacyjny, izometryczny, kontrlateralny, antycellulitowy, masaż gorącymi kamieniami, ćwiczenia czynne i bierne. Prowadzę również korekcję wad postawy dzieci i dorosłych przy wadach wrodzonych oraz nabytych (gimnastyka oraz rehabilitacja pourazowa) Skorzystaj z chwili przyjemności i relaksu poprzez masaż w Tarnobrzegu. Podaruj innym bon na masaż. Mamy atrakcyjne ceny. WIZYTY DOMOWE….... zobacz szczegóły wpisu »\nMasz mnóstwo zmarszczek i twierdzisz, że są one nader nieestetycznie? Na pewno nie jesteś jedyną damą, jaka ma takie przeświadczenie. W nowoczesnych czasach niemało przedstawicielek płci pięknej skarży się na wygląd swojej cery. Każda Pani chce się pozbyć licznych i dotkliwych zmarszczek, np. zmarszczek mimicznych. Doskonałym sposobem na to może okazać się botox. To specjalna substancja, którą wstrzykuje się w miejsca na cerze, gdzie umieszczone są zmarszczki. Preparat ten wypełnia zmarszczki i nie wywołuje już ich powstawania. Wyzbądź się ich z dzięki naszej fachowej kadrze.... zobacz szczegóły wpisu »\nstomatologia (1), implanty (1), depresja (1), ortodonta (2), katowice (1)


artykułyzdrowe odżywianiekotlety z kalafiora\n..a dokładnie z kalafiora i ziemniaków polecają się na obiad ! Jakiś czas temu mój ukochany Pan Piotruś z przy-blokowego warzywniaczka zmartwił się widząc moje zakupy :) Patrzył i patrzył spode łba jak ładuję kolejne papryki i pomidory aż w końcu nie wytrzymał i zapytał: Strasznie dużo tych warzyw Pani je, ale mięska żadnego nie widzę.. No bo ja Panie Piotrusiu mięska nie jadam. "To tak można?"\nmąka gryczana (może być ziemniaczana)\nmogą być zioła prowansalskie / tymianek / majeranek\nPrzygotowanie: Ziemniaki kroję w kostkę, kalafiora na różyczki i gotuję w osolonej wodzie (ale nie do miękkości). Zostawiam do przestygnięcia. Blenduję na masę - oczywiście jak zwykle wedle uznanaia, ja wolę taką nie do końca zmieloną :) Dodaję koperek, oliwę, siemię (powiedzmy 3 łyżki), płatki owsiane i mąkę - tyle, żeby masa była zwarta. Można dorzucić sodę, wtedy szybciej będą się smażyły. Na talerzyku wysypuję sezam, obtaczam kotleciki w sezamie (może być równiez bułka tarta) i wrzucam na rozgrzaną patelnię. Świetnie się prenentują w sosie grzybowym :) Autorka: Zu Shamanka, Tekst pochodzi z zaprzyjaźnionego serwisu http://sojosveganos.blogspot.com/\n- mężczyźni zażywający kompleksy witamin z grupy B zauważyli poprawę swoich funkcji poznawczych, odczuwali mniejsze zmęczenie psychiczne i mieli więcej wigoru;\n- kobiety zażywające suplementy witaminowo-mineralne wykazywały większą precyzję, a także szybkość w wykonywaniu różnorodnych zadań;\n- dzieci w wieku od 8 do 14 lat przejawiały większą zdolność koncentracji.\nstosujesz dietę bogatą w świeże produkty, prowadzisz zdrowy tryb życia (regularna aktywność fizyczna, przebywanie na świeżym powietrzu, spotkania towarzyskie), a także zażywasz suplementy zawierające składniki mineralne, witaminy i niezbędne kwasy tłuszczowe, poprawiasz swój stan zdrowia, wzmacniasz układ odpornościowy, rzadziej chorujesz, szybciej zdrowiejesz oraz cieszysz się wszystkimi zaletami sprawniejszego ciała i umysłu.\nMoi Czytelnicy wiedzą, jak ważną rolę odgrywa witamina D w zapobieganiu wielu chorobom. Optymalne stężenie witaminy D w surowicy wynosi 50 ng/ml (nanogramów na mililitr).\nTylko naturalne witaminy nie syntetyki w tabsach


Forum Fahrenheit 451 - f451.pl - Zobacz temat - Kredyty w CHF i pomoc państwa dla zadłużonych\nFahrenheit 451 Strona Główna » Hyde Park » O wszystkim i o niczym » Rozmowy problematyczne » Kredyty w CHF i pomoc państwa dla zadłużonych Poprzedni temat «» Następny temat\nKredyty w CHF i pomoc państwa dla zadłużonych\nWysłany: 2015-06-13, 22:00\nJeżeli najważniejsze decycje dla Polski będą w głównej mierze zależały od fanów Kukiza albo "oburzonych" szalonych hazardzistów, którzy zadłużyli się we frankach na kilkadziesiąt lat, a teraz bezczelnie domagają się, żeby cała Polska płaciła za ich głupotę, to nawet biliony nie pomogą.\nDobrobyt buduje się pracą, nie tyle ciężką, co mądrą i prowadzącą do powstawania użytecznych i maksymalnie trwałych produktów, a nie wrzaskiem i roszczeniowością.\nWysłany: 2015-06-15, 22:36\n... wywiad jest tak slaby, ze zal tego komentowac. Sypanie truizmami jest bez sensu. Szkoda, ze na zasadzie autooceny Pan profesor nie zauwazy ... sorry za dlugo by zeszlo ...\nalbo "oburzonych" szalonych hazardzistów, którzy zadłużyli się we frankach na kilkadziesiąt lat, a teraz bezczelnie domagają się, żeby cała Polska płaciła za ich głupotę, to nawet biliony nie pomogą.\n... gerald, nie zgadzam sie z takimi uproszczeniami ... a gdzie byl KNF? to trwalo i trwalo ... i zeby byla jasnosc, nie mam kredytu w walutach i nie jestem zwolennikiem splaty strat przez Panstwo /za glupote niestety trzeba placic/, ale :\n1. Ci ludzie przez wlasna ... dali sie wpakowac na potezna mine, ktora zostala z premedytacja przygotowana dla nich przez instytucje finansowe przy calkowitej biernosci regulatora /nie pierwszy to raz i nie ostatni/".\n2. to samo Panstwo z w przypadku SKOKow nijakich chetnie wzielo na siebie za posrednictwem BFG splacanie strat innych "oszukanych" ... a jeden z lobbystow tej instycji lezy w chwale i glorii na Wawelu ...\nWysłany: 2015-06-16, 06:19\nPrzecież w momencie podpisywania umowy kredytowej powinieneś znać ryzyko wiążące się z danym kredytem. Nawet jeśli bank słownie Cie o tym nie informuje (w co wątpię) to masz to w tej umowie. Jak "mina przygotowana z premedytacją"?\nKredyty walutowe są praktycznie od zawsze i od zawsze wiązało się z nimi takie ryzyko. To, że to ryzyko się ziściło i mocno dotknęło to jest coś z czym należało się liczyć w momencie podpisywania umowy. Nie ma tu winy banków czy innych instytucji finansowych\nWysłany: 2015-06-16, 08:54\nZnali ryzyko, ale... no właśnie, ale doradcy zależy na sprzedaży kredytu, a kredyt we franku dalej jest tańszy niż w PLN, tylko że 99,9% kredytobiorców zarabia w PLN, więc kurs ich zabolał. Z tego co wiem są nawet banki które w tym momencie dopłacają do kredytów z uwagi na ujemne stopy procentowe w Szwajcarii, wychodzą z założenia, że to jest przejściowe (pewnie tak będzie).\nJa znam osób które mają kredyty we franku i za nic w świecie ich nawet teraz nie chcą przewalutować po kursie z dnia zaciągnięcia, bo by na tym stracili (i nawet jeżeli byłoby to możliwe pewnie nikt za bardzo na tym nie zyska).\nNie do końca pamiętam, ale KNF zwracał uwagę na kredyty we frankach już w 2008 roku, ale to był bardzo ciekawy rok... tak samo jak były ruchy ws. rekomendacji itd. Ale pamiętajmy o tym, że ludzie chcą brać te kredyty, chcą kupować własne mieszkania, domy, a to buduje cała gospodarkę i nakręca koniunkturę (chyba gdzie czytałem że budownictwo tworzy ponad 1/3 PKB w sposób pośredni i bezpośredni).\nJa jestem przeciwnikiem pomagania i frankowiczom i osobom w skokach, ale rozumiem oburzenie jednych którym się odmawia, a pomaga innej grupie. Polityka.\nOdbiegliśmy od tematu...\nWysłany: 2015-06-17, 00:17\nJak "mina przygotowana z premedytacją"?\n... jakby Ci tu ... sam sobie jestem winien, jak sie nie umie trzymac mordy w kubel ...\n... brales kiedykolwiek jakis kredyt z wylaczeniem rat 0% w Mediamarkt? Ja osobiscie nie, ale umow kredytowych, leasingowych, hedgingowych i innych owych w ktore bylem mniej lub bardziej zaangazowany nie jestem w stanie zliczyc, a przeczytach w zyciu beda pewnie tysiace. Osobiscie widzialem wciskanie kredytow w walutach, leasingow w JPY i innych cud wynalazkow. Jak myslisz skad sie biora? Z dbalosci o klienta intytucji finansowych? Czy Twoim zdaniem 800tys kredydow w CHF w PL to przypadek? Zastanow sie kto na tym zyska a kto straci i dlaczego?\nSalat vs intytucje finansowe - kto dyktuje warunki kredytu?\nPrzegladnij sobie kary nakladane na UOKIK na banki za niedozwolone klauzule w umowach.\nNie bede Ci tego tlumaczyl, gdyz jestes juz duzym chlopcem, umiesz czytac i masz dostep do neta, poza tym o 3.00 Game 6 - trzeba zmrozyc oko ...\n... pamietam, przy innej okazji wywiad ktory ogladalem z szefem KNF, ktory powiedzial mniej wiecej takie slowa: ze juz wiele razy prosilismy banki zeby tego nie robily ... ja pierdole, co to za gadka ... 50 mln kary, automat do sadu po odszkodowania dla klientow i pieniazki z odsetkami w zebach dla kowalskich z przeprosinami - to regulator z prawdziwego zdarzenia ...\nAd. zwracania uwagi przez KNF, to na swoich stronach w zakladce x mozna bylo znalezc, ze Amberd Gold to moze byc piramida finansowa, a w miedzyczasie Amberd Gold oszukiwal ludzi w bialy dzien, reklamowal sie gdzie popadnie, wjezdzalem do katosow malarz usmiechal sie na 40 m plandece przy DTŚ, na centralnym w Wawie, na telebimie na budynku COmarachu albo na Mariocie - juz nie pamietam/nieistotne i nawet otwarli oddzial na ulicy KNF .. dziekuje. Samcik pisal i pisal i nic ...\na np. taka reklama:\na reklamy Forexu? Zarabiaj na zmianach kursow walut. To prostsze niz myslisz? Gdzie gra na walutach to, cytujac klasyka "Twardy New Age".\nTo jest oszukiwanie, bazowanie na niewiedzy, ludzkiej naiwnosci i wielu innych naszych malpich slabosciach.\nDwa ostatnie przyklady:\n1. Jak byla pierwsza grzanka na CHF, gdzie strzelil do 4,00 PLN stwierdzilem, ze zagram na tym, a jako ze nie mialem konta Forex, ani walutowego, wymyslilem. ze szybko wezme kredyt na krtotko i go splace. Plan: zarobiue za fajne wakacje a jak sie nie uda - trudno: raz zysk raz w pysk, wezme spiowor i kilka konserw turystycznych. Wtedy juz banki wycofywaly oferty z kredytow w CHF /ciekawe dlaczego, pewnie w trosce o klientow huahuahua/, ale kilka sie jeszcze chwali ze oferuja, a ze z jednym bylem od lat zwiazany, mialem tam assety na zabazpieczenie, spoko: wiec ognia ... i co? i chuja!!! "Dymac to my ale nie nas" Drugi to byla niestniejaca NORDEA: doradca: wie Pan niby oferujemy ten kredyt, ale ... przepraszam, co to znaczy niby? Stracilem tylko czas. Moj scenariusz sie ziscil /tym razem/ ale nim otworzylem konto walutowe, kurs spadl o 0,20 PLN i odpuscilem ...\n2. ostatnio zamykalem jeden z moich starych rachunkow / na jesiem posprzatam reszte / i taka sytuacja: babina ze 100 lat, rece sie trzesa ledwo cos mowi i przyszla bo jej sie lokata skonczyla a te procenty no niskie i zeby jej cos doradzila i babsko jej wciska jakis fundusz akcyjny, a tu bezpieczniejsze obligacyjne ... no rzesz kurwa mac ... jak sie nigdy nie wtracam ...\nZgodzilbym sie z geraldem, gdyby bylo jak w kasynie: wchodzisz, masz kase /wiesz ile jej masz/, wiesz ze to kasyno, wiec raczzej nie jest do konca fair i grasz np. all in for red i ognia ...\nWysłany: 2015-06-17, 08:15\nSalat, weź też pod uwagę to, że wtedy było mnóstwo przypadków, kiedy ludziom tak policzono zdolność kredytową, że albo CHF, albo do widzenia. Łatwo się mówi o świadomości ryzyka itd. ale sporo frankowiczów nie wybierało między walutami, bo nie mieli takiej opcji.\nJasne, że najrozsądniej było wtedy zrezygnować, ale to nie zawsze były łatwe wybory.\nWysłany: 2015-06-17, 09:18\nbrales kiedykolwiek jakis kredyt z wylaczeniem rat 0% w Mediamarkt?\nDostałem draft umowy, mogłem wszystko przeczytać, zrobiłem sobie listę pytań i wszystko wyjaśniłem w banku + zostały naniesione poprawki.\nTo jest jedyny argument, który mogę akceptować, aczkolwiek nadal jestem całkowicie przeciwny pomocy ze strony państwa. Bo to nie państwo pomoże tylko my wszyscy.\nJak ja będę miał problem ze spłatą kredytu to nikt mi nie pomoże\nA temat kredytów to można wydzielić\nWysłany: 2015-06-17, 09:20\nAle ja tego nie napisałem, żeby usprawiedliwiać pomoc państwa dla zadłużonych, bo też jestem tu na nie. Po prostu niskie raty nie były jedyną przynętą, na którą się wtedy ludzie łapali.\nCała argumentacja kredytobiorców opiera się nie na legalności, a moralności. Kredyty we CHF były legalne, chociaż osoby biorące w nich kredyt de facto nie miał zdolności kredytowej w PLN. A więc moim zdaniem przeliczenie teraz kredytu po kursie z dnia zaciągnięcia jest niezgodne z prawem.\nInna sprawa, że nieważne kto pomoże zadłużonym we frankach, czy Państwo czy same banki i tak zapłacimy za to wszyscy (albo z podatków, albo banki podniosą znowu opłaty).\nMnie zastanawia jedynie to, czy oburzenie jest spowodowane przez jakaś duża grupę frankowiczów, czy tych najbardziej krzyczących. Czy skala problemu jest aż tak duża (niby 700k osób ma kredyty), czy po prostu sprawa jest tak medialna, że ja wałkujemy. Słyszy się i to, że banki wymagają spłat jak wymagały, ale z drugiej strony, że bez problemu można negocjować warunki spłaty kredytu w czasie trwania umowy. Ja powiem szczerze sam juz nie wiem gdzie leży prawda, trzeba by było spytać kogoś kto w tym siedzi.\nWysłany: 2015-06-17, 09:38\nJa rozumiem, ale będąc w trudnej sytuacji (mała pensja, oszczędności na te kilka procent wkładu własnego ciułane przez szmat czasu) milion razy bym się zastanowił czy się ładować w kredyt (jakikolwiek). Bo skoro mam złą sytuację i nie udało mi się jej polepszyć to sznase na to, że się pogorszy są całkiem całkiem Pytanie czy mam jakieś opcje w takim wypadku.\nBo ładowanie się w kredyt z ciężką sytuacją i brakiem opcji na jej poprawę w większości przypadków jest dla mnie jednak skrajną głupotą\nWysłany: 2015-06-17, 14:59\nGłupota istnieje i istnieć będzie, ludzie są naiwni i wiele głupich rzeczy robią. Ty umowę przeczytasz, poprawisz, ale dziesięciu tych, którzy przyjdą za Tobą już nie.\nJak ktoś nie ma wiedzy, ani charakteru to da sobie wcisnąć wszystko i nawet się nie zastanowi, jakie są tego konsekwencje. Jedna moja babcia swego czasu chciała przedłużyć lokatę, a wyszła z banku z funduszami inwestycyjnymi na 10 lat. Za to druga miała założony system automatycznego oszczędzania, produkt „specjalnie dla ludzi młodych” pt. „Mój pierwszy kapitał”, też na 10 lat. Pomijam fakt moralny sprzedawania produktów finansowych na 10 lat osobie pod osiemdziesiątkę. Nikt rozsądny by w to nie wszedł, ale przecież to tak ładnie brzmiało na ulotce/w ustach miłej pani w okienku.\nCo oczywiście nie znaczy że ktokolwiek powinien za ich głupotę płacić, ale ja rozumiem skąd wziął się problem.\nWysłany: 2015-06-17, 19:28\nPomijam fakt moralny sprzedawania produktów finansowych na 10 lat osobie pod osiemdziesiątkę.\nHa! To w ubezpieczeniach jednak jest moralność, bo nie sprzedaje się osobom po 75. roku życia ubezpieczenia na życie... czekaj, to chyba jednak nie to\nSwego czasu jak byłem na praktykach w banku handlowcy, doradcy mieli takie pomysły. Ach to magiczne słowo: prowizja.\nWysłany: 2015-06-17, 22:14\nPanie i Panowie, taka drobna sugestia z mojej strony, ostroznie z tym "glupotowaniem",\nproponuje siegnac do klasycznych wyswiechtanych maksym z korzeniami rodem z Sokratesa np. "Tylko czlowiek madry wie jaki jest glupi".\nSalat, jako ze mnie wywolales - proponuje troche szersze spojrzenie. Samo przejrzenie umowy + poprawki - oczywiscie Twoj plus,\nale jestem prawie pewnien, ze poprawki to kosmetyka, a jestem pewien ze w zakresie przewidzianym przez instytucje finansowa\nprzewidziana dla sprzedazy tego typu produktu.\nJest tu kilka fraz, siegajacych sedna, wybieram Mada:\n... od siebie dodam, ze nawet jak im nikt nie pomoze, to zaplacimy wszyscy tak czy inaczej /spirale makro opisane w ksiazkach i nieopisane/, a wlasciwie juz zaplacilismy,\ngdyz ta kasa juz w czesci poszla, w znacznej czesci za granice ...\nSalat, odpalam lopate i postaram Ci sie syntetycznie wyjasnic "mina przygotowana z premedytacją" IMHO:\n1. To nie przypadek, ze sprzedano tych instrumentow tyle;\n2. To nie przypadek, ze glownie w CHF'ach /zloty byl rekordowo silny do CHF, instrumenty dlugie, a porownanie SWI do PL\nw dlugich insrtumentach, przy takich warunkach wejsciowych, wynik na tym instrumencie jest oczywistym nawet dla takiego leszcza jak ja.\n3. To nie przypadek, ze regulator przygladal sie temu biernie;\n4. To nie przypadek, ze zaplacimy za to tak czy siak /jako gospodarka/, a zarobia Ci co maja zarobic.\n5. To nie przypadek ...\nw banku handlowcy, doradcy mieli takie pomysły. Ach to magiczne słowo: prowizja.\n(...) commission motherfucker!!! (...)\nthe scene below is fuckin' awesome!!!\n(...) you know what fugazi is? (...)\nDaj mi kontrolę nad podażą pieniądza narodu i nie będzie mnie obchodzić kto tworzy jego prawa\nWysłany: 2015-06-20, 22:06\na gdzie byl KNF?\nKNF ostrzegała, ale uznane autorytety wiedziały swoje.\nWysłany: 2015-06-21, 22:04\n... znam opere mydlana pod tytulem REKOMENDACJA S ... to w mojej intencji bylo pytanie retoryczne ...\nFahrenheit 451 Strona Główna » Hyde Park » O wszystkim i o niczym » Rozmowy problematyczne » Kredyty w CHF i pomoc państwa dla zadłużonych


Święta | Śmierć będzie ostatnim wrogiem,\n201. Wspaniała wiadomość\nOpublikowano 27 października 2012 Autor: ***\nBył już grudzień. Przygotowania do Mikołaja i Świąt szły pełną parą. Już nie mogłam się doczekać naszej wspólnej Gwiazdki. Magię świąt czuło się w powietrzu, widziało się za oknem. W takich chwilach zapominałam o śmierciożercach, którzy siali zamęt i zniszczenie w całym kraju. Nuciłam sobie wesoło świąteczne piosenki i sprzątałam dom. James miał już niebawem wrócić. Cieszyłam się bardzo. Doszłam do wniosku, że zrobimy sobie Mikołaja kilka dni wcześniej. Oczywiście nie zamierzałam dać mu żadnego materialnego prezentu. W planach miałam całonocny seks. Zniecierpliwiona patrzyłam na zegarek. Kiedy wybił godzinę 19.00 poderwałam się z fotela. Zaczęłam spacerować po domu. Gdzie on do cholery był? W końcu kwadrans później zjawił się. Nie dałam mu nawet dojść do słowa, zamknęłam tylko drzwi od domu i zaciągnęłam go do sypialni. Łatwo jest się domyślić, że mój mąż nie protestował.\nŚwięta nadeszły nadspodziewanie szybko. Była Wigilia, musiałam napisać list do Albusa i przeprosić go, że nie będzie mnie na naradzie. Czułam się paskudnie. Od samego rana męczyły mnie mdłości. W sumie był to nie pierwszy raz. Jednak akurat 24 grudnia moje złe samopoczucie nasiliło. Zmęczona siedziałam w łazience i myślałam, czy nie zjadłam przypadkiem czegoś nieświeżego. Z tego, co pamiętałam ostatnimi czasy żywiłam się tylko w domu. Nagle do mnie dotarło. Powoli podniosłam się z podłogi związałam włosy, poszłam się ciepło ubrać i wyszłam z domu. Słaba teleportowałam się do Świętego Munga. Już tu nie pracowałam. Przez Szkołę śmierciożerców musiałam rzucić pracę, a po powrocie oddałam się całkowicie Zakonowi. Nie było mi z tym smutno. W Zakonie Feniksa niejednokrotnie przyszło mi kogoś „łatać” więc tak jakbym ciągle pracowała w wymarzonym zawodzie. Podeszłam do recepcji.\n-Hej Clara , jest Caroline?- przywitałam się z recepcjonistką. Ta uśmiechnęła się do mnie szeroko i przytuliła na powitanie.\n-Witam panią Potter. Jest, a co boli cię coś?- spojrzała na mnie zatroskana widząc moją bladą zmęczoną twarz.\n-Tak, ostatnio czuję się nie najlepiej. Miałaby czas żeby mnie zbadać, mam pewne podejrzenia, ale chcę wiedzieć, co ona o tym sądzi.\n-Spoko. Siądź sobie tutaj, a ja zaraz tam wyślę kogoś i się dopytam za ile da radę cię zbadać.- rzeczywiście chwilę potem Clara wysłała jakąś praktykantkę do uzdrowicielki. Siedziałam sobie na krześle obok recepcjonistki. O dziwo dzisiaj nie było dużo zamieszania. Podejrzewam, że dopiero zacznie się wieczorem… Święta kiedy to ludzie mają wolne dzieje się najwięcej. Czasem mam wrażenie, że z powodu nadmiernej ilości wolnego czasu ludzie zamiast myśleć robią głupoty. Raz miałam przypadek kiedy inteligentni czarodzieje zaczarowali kilka choinek, żeby goniły mugoli. Świąteczne drzewka wymknęły im się z pod kontroli i skończyło się na tym, że nie dość, że goniły ich to jeszcze okładały świątecznymi lampkami i bombkami. Trójka młodych chłopaków miała szkło powbijane dosłownie wszędzie. Na samo to wspomnienie uśmiechnęłam się lekko. W takim oto stanie zastała mnie Caroline. Była ona 40-letnią uzdrowicielką. W tym zawodzie pracowała już dobre 20 lat i była po prostu najlepsza. Była niską pulchną kobietą o bardzo przyjaznym sposobie bycia.\n-Czy tu moja najulubieńsza uzdrowicielka?- powitała mnie radośnie\n-Tak to ja. Mogłabyś mnie zbadać?- ona pokiwała głową i zaprosiła mnie do swojego gabinetu.\n-Co ci dolega Lily, szczerze mówiąc myślałam, że małżeństwo będzie ci służyć, a tu proszę wyglądasz bardzo blado. – obejrzała mnie dokładnie.\n-Mam pewne podejrzenia… myślę, że to ciąża, ale wolę się upewnić u ciebie.\n-Ok zobaczymy.- zaczęła mnie badać. Kilka minut później uśmiechnęła się do mnie promiennie.\n-Gratuluję jesteś w ciąży. Myślę, że na początku sierpnia zostaniesz mamusią.- powiedziała ściągając rękawiczki. Zaśmiałam się. Od razu złe samopoczucie mi przeszło. Byłam szczęśliwa, będziemy mieć dziecko. Podziękowałam przyjaciółce i prawie wybiegłam ze szpitala. Byłam taka szczęśliwa. Chciałam tę cudowną wiadomość rozgłosić całemu światu. Nie mogłam oczywiście, najpierw musiałam poinformować Jamesa, że będzie ojcem. Zachwycona zastanawiałam się jak to zrobić. Zaczęlam przechadzać się po Londynie. Tego dnia Londyn był zatłoczony jeszcze bardziej niż zwykle. Ludzie robili zakupy na ostatnią chwilę. Przejęta własnymi sprawami nie dostrzegałam, że przepychają się, spieszą się, bo zaraz zostaną zamknięte sklepy. Wtedy mnie olśniło. Następnego dnia było przecież Boże Narodzenie. Weszłam do jednego ze sklepów i znalazłam tam coś idealnego…\nW Boże Narodzenie obudziłam się o 5.00 rano. Drżałam z podekscytowania. Nie mogłam się już doczekać aż w końcu będę mogła obudzić Jamesa i pójdziemy rozpakowywać prezenty. Czas jak na złość zdawał się zwolnić. Wydawało mi się, że już jest najwcześniej 7.30 a okazało się, że w rzeczywistości nie było nawet 6.00 to było takie irytujące. Nienawidzę czekać, należę do ludzi, którzy są spontaniczni, niecierpliwi. Zirytowana zaczęłam liczyć kwiatki na tapecie. Gdy doszłam do stu znudziło mi się i zaczęłam wpatrywać się w śpiącego Jima. Wyglądał tak spokojnie. Widać coś mu się śniło, bo na jego twarzy błąkał się delikatny uśmiech, ciekawe czy będzie się tak uśmiechać jak dowie się o wszystkim. Wyobraziłam sobie, że zaczyna skakać z radości jak mały chłopiec i obdzwania całą rodzinę. W oczach stanęły mi łzy na samą myśl. Chciałam się jeszcze pozachwycać widokiem śpiącego męża i pomarzyć, ale niestety siła wyższa, to jest kolejne poranne mdłości dały o sobie znać. Biegiem ruszyłam do łazienki. Kiedy wróciłam do sypialni James już się obudził.\n-Hej kochanie.- pocałował mnie na powitanie.\n-Cześć.- uśmiechnęłam się do niego. Już czułam się lepiej.\n-Idziemy rozpakować prezenty?- Rogaczowi błysnęły oczy. Zaśmiałam się, nic się nie zmienił jeśli chodzi o kwestie prezentów, zawsze był tak niecierpliwy, że ledwo otworzył oczy, a już biegł oglądać, co dostał.\n-Jasne.- odpowiedziałam podekscytowana. Jego nastrój mi się udzielił. Trzymając się za ręce zeszliśmy do salonu. Była dopiero 7.00 na śniadanie Bożonarodzeniowe byliśmy zaproszeni do Potterów dopiero na godzinę 9.00 więc mieliśmy jeszcze trochę czasu. Zaczęliśmy odpakowywać prezenty. Ja dostałam sukienkę, kolczyki, perfumy, bransoletkę, szlafrok, piżamkę i dużo innych fajnych rzeczy. Jim rozpakował już prawie wszystkie prezenty. Został tylko jeden, najmniejszy. Podniecona patrzyłam jak rozrywał szybko papier. Kiedy uporał się z opakowaniem i wziął do ręki dziecięce śpioszki spojrzał na mnie zdziwiony.\n-Co to ma znaczyć?- powiedział niemal szeptem. Ja uśmiechnęłam się do niego.\n-Jak to, co będziesz ojcem. W sierpniu urodzę ci dziecko.- odpowiedziałam ze stoickim spokojem. James siedział bezruchu. Z jego twarzy nie można było wyczytać żadnych emocji. Serce biło mi jak oszalałe. Nie cieszył się? Przecież chciał mieć dzieci. Bałam się.\n-Lily idź się ubrać. – powiedział poważnie.\n-Co?- byłam zdezorientowana.\n-No idź się ubrać.- odpowiedział mi na pytanie tym samym tonem co przedtem.\n-Szybko, bo musimy powiedzieć twojej mamie i moim rodzicom, że zostaną dziadkami!- wykrzyknął z dumom i pobiegł do łazienki się szykować.\nKategorie: Działalność w Zakonie Feniksa\t| Tagi: Ciąża James Potter Lily Potter Święta\t| 2 Komentarze\n102. A więc powiedz moje imię\nOpublikowano 15 kwietnia 2012 Autor: ***\nHej dzisiaj będzie raczej krótko, bo już późna godzina. Dopiero teraz, bo długo nie umiałam się zdecydować jaką decyzję podejmie Lily. Pozdrawiam zapraszam do czytania.\n-Wstań proszę cię z tej ziemi. Będziesz chory- rzuciłam bezbarwnym tonem. Scott wpatrywał się we mnie z wyczekiwaniem. Nie takich słów oczekiwał\n-A więc mi odmawiasz?- zapytał i nadal klęczał na zimnym śniegu. Rozejrzałam się po całej tej scenerii, zdecydowanie oświadczyny przy Wieży Eiffla byłyby bardziej romantyczne. Dziwne, że mieszkając w Paryżu on na to nie wpadł. Wiem jestem okropna, wiecznie niezadowolona i ogółem czepiam się wszystkiego. Podeszłam bliżej do niego, nadal to do mnie nie docierało.\n-Wstań.- powtórzyłam. Nie podnosił się. Jego upór podobał mi się. Lubiłam facetów, którzy wiedzieli czego chcieli.\n-Nie, dopóki mi nie opowiesz.- mówił twardo. Z jego twarzy zaczęła znikać pewność siebie, blask w oku jakby zbladł. Nic dziwnego, spodziewał się szybkiej i krótkiej odpowiedzi, a tu padły dwa zdania. Wbiłam ręce do kieszeni, dopiero teraz odczułam jak jest zimno, a może to właśnie ze stresu tak się trzęsłam. Dygotałam coraz silniej.\n-Chyba jeszcze za wcześnie na takie pytania. – wypaliłam. Nie spodziewał się takiej odpowiedzi, prawdopodobnie nie zdążył pomyśleć, tylko od razu poniósł się z ziemi. – Mam 16 lat, już za pięć dni wyjadę i zobaczysz mnie może za miesiąc. Będziemy się widzieli nie dłużej niż 3 godziny, i tak przez dziesięć miesięcy. Powiedz mi jaki to ma sens?\n-To ma sens. Przecież będą wakacje. Będziemy mogli spędzić całe wakacje razem. – namawiał mnie. Zaczęłam pękać, może to i racja. – Zresztą w wakacje możemy się pobrać. Szybko i po cichu, bez tego całego rozgłosu.- chyba mało się znał na kobietach, przecież prawie każda pragnie w dniu swojego ślubu wyglądać jak księżniczka, mieć wielkie wesele z mnóstwem gości, nie jakąś cichą, jakby zakazaną ceremonię. Nie powiedziałam mu jednak, że nie podoba mi się wizja cichego ślubu.\n-Scott nie damy tak rady. Za wcześnie na zaręczyny. Przykro mi. Nie wyobrażam sobie jakbyśmy mieli być zaręczeni teraz kiedy przebywamy tak daleko od siebie.- podszedł do mnie, zaczął całować mnie po policzkach. Wyjął mi ręce z kieszeni i mocno je uścisnął.\n-A jakby był sposób, żebyśmy byli bliżej?- zapytał.- Lily, czy ty mnie w ogóle kochasz?- i padło. Pytanie, które powinien był zadać dawno temu. Co było między nami? On mnie kochał, to było pewne, ale czy ja kochałam jego? Nie, czułam do niego pewien pociąg. Był przystojny, zabawny, czuły pociągało mnie to w nim, ale to nie była miłość. Raczej byłam z nim z rozsądku sądziłam, że po co mi ktoś inny skoro z nim się dobrze dogaduje. Brałam go na poważnie, wierzyłam przecież, że miłość nie zawsze jest od pierwszego wejrzenia, że czasem przychodzi po prostu z czasem.\n-Tak.- to było moje pierwsze kłamstwo.\n-To wyjdź za mnie.- ponownie uklęknął na śniegu. Wyjął pierścionek i czekał. Przygryzłam wargę. Zaczęłam intensywnie myśleć. Jak zareagują dziewczyny w Hogwarcie, jak zareagują chłopaki i jak przyjmie to James. Czy w ogóle muszą oni wiedzieć? Wyciągnęłam powoli prawą dłoń w jego kierunku. Wyciągnęłam ją przecież nie tak daleko, a zdawało mi się, że była to wieczność, w ciągu której zdążyłam wymyślić tysiące powodów żeby odmówić. W pewnym momencie cofnęłam rękę. Chyba tracił cierpliwość, nie powinnam się tak „bawić” nim. Nie zasługiwał na to, on był dla mnie po prostu szczery.\n-Scott, ślub po Hogwarcie. – powiedziałam cicho. Wsunął mi pierścionek na palec, wstał i pocałował mnie w usta. Wziął mnie na ręce i zaczął kręcić się dookoła. Śmiał się przy tym jak wariat. Poczułam się szczęśliwa, może nie tak jak on, ale jednak szczęśliwa. Czułam, że będzie mi z nim dobrze.\nDni mijały szybko. W końcu musieliśmy się pożegnać. 30-go grudnia wstałam koło godziny 6:00. Scott też już nie spał. Nie chciał żebym jechała, więc ociągał się tego dnia jak najdłużej mógł. O godzinie 9:00 mieliśmy być przed domem Potterów. Jednak mój kochany wymyślał różne cuda żebym się spóźniła. Skończyło się na tym, że o 9:10 teleportowaliśmy się. Trochę zła, bo przecież nie lubiłam się spóźniać stanęłam przed domem Potterów. Był piękny, ogromny biały budynek, którego plac pokrywał biały puch. Całość była przystrojona różnymi świecidełkami. Kiedy dotarliśmy wszyscy byli już na miejscu.\n-Lily, cóż to za eleganckie spóźnienie.- Gabi rzuciła mi się na szyje. Po chwili reszta dziewczyn poszła za moim przykładem.\n-Zaraz wam opowiem, ale muszę się jeszcze pożegnać.- uśmiechnęłam się do nich przepraszająco i odwróciłam się do Scott’a. Pocałowałam go namiętnie. Pocałunek był dosyć dłuższy i został przerwany przez Jamesa, który chrząknął demonstracyjnie. – Do zobaczenia wkrótce.\n-Do zobaczenia Lily.- pocałował mnie jeszcze raz i zniknął. Zostałam sama z przyjaciółmi. Było mi trochę przykro, że nie mogę być z nimi wszystkimi. Syriusz wyciągnął różdżkę i machnął ręką. Może z minutę później przed nami pojawił się czerwony piętrowy „Błędny rycerz”. Wyszedł z niego młody chłopak i już otwierał usta kiedy…\n-Tak jasne, znamy to na pamięć… 9 biletów do Hogsmeade, żadnego kakao, ani innych badziewi. Tu masz kasę odliczoną- rzucił zaskoczonemu chłopakowi pieniądze i jako pierwszy wpakował się do środka. Weszliśmy za nim. Ciekawie rozglądałam się. Nie mając za bardzo czasu zajęłam pierwsze lepsze krzesło. Obok mnie siadła Gabi i Alice. Autobus ruszył gwałtownie, krzesło przesunęło się trochę do tyłu. Przestraszona prędkością i faktem, że siedzę na zwykłym krześle modliłam się z zamkniętymi oczyma, aby ta podróż się skończyła. Godzinę później wyszłam z autobusu i błogosławiłam w duchu ten pociąg, którym zawsze jeździmy do Hogwartu. W wiosce czekał na nas jeden samotny powóz, wysłany zapewne przez dyrektora. W milczeniu weszliśmy do powozu.\n-Nie wiem, jak ten facet może tym jeździć każdego dnia!- skarżyła się Tami.\n-Przestań, nie jest tak źle-James poklepał ją po ramieniu i pobiegł w stronę wejścia. Otworzył nam drzwi i jak dżentelmen przepuścił mnie i moje przyjaciółki pierwsze. Zmęczone podróżą poszłyśmy od razu do dormitorium. Padnięta rzuciłam się na moje ukochane łóżko. Dziewczyny zrobiły to samo. W pewnym momencie Julia, która ma łóżko obok mnie pisnęła głośno.\n-Lily, co ty masz na palcu?!- wskazała na mój pierścionek. Spłonęłam rumieńcem, to nie tak miało być. Chciałam im powiedzieć, ale później. Uśmiechnęłam się jednak szeroko.\n-Pierścionek zaręczynowy. – wyszczerzyłam zęby w uśmiechu. Wszystkie zaczęły piszczeć z radości. Podniosły się z łóżek i zaczęły się do mnie przytulać. Jedna przez drugą wykrzykiwała gratulacje w moim kierunku.\n-Ruda kiedy? Czemu nic nam nie powiedziałaś? Czemu nie napisałaś. Przecież mogłaś powiedzieć dzisiaj! – gadała jak najęta Tamara. Gabi, nasz kochany głos rozsądku przerwała jej.\n-Oj Tami, nie chciało jej się pisać. Pewnie sama nie może w to uwierzyć. A nie powiedziała nam dzisiaj, bo nie chciała gadać przy chłopakach. No i dobrze, nie wiem jakby to James przyjął. – uniosłam wysoko brwi. Już miałam opowiedzieć, że akurat zdanie Pottera najmniej mnie w tej sprawie interesuje. Nie zdążyłam tego jednak zrobić, bo Alice dostała głupawki. Zaczęła skakać po naszych łóżkach i wyśpiewywać, że już są dwie zaręczone… Nagle poczułam, że chcę być sama. Przeprosiłam dziewczyny i wyszłam z dormitorium. Przeszłam przez Pokój Wspólny nie oglądając, kto w nim siedzi. Wyszłam na korytarz, właściwie nie wiedziałam gdzie idę. W okresie przerwy bożonarodzeniowej nie było ciężko o pustą klasę, czy też korytarz. Na święta w zamku pozostawała raczej mniejszość, więc nie musiałam długo szukać. Weszłam do damskiej łazienki. Rozejrzałam się zdawała się być pusta. Nasłuchując jakichkolwiek kroków weszłam do kabiny. Z szyi ściągnęłam łańcuszek, trzymając go w otwartej dłoni długo się w niego wpatrywałam, zadawałam sobie w myślach jedno pytanie „powiedzieć, czy nie powiedzieć?”. W końcu zdecydowałam się, że powiem.\n-Scott.- czekałam chwilę. Powtórzyłam jego imię.- Scott.- Zrobiłam to ponownie.-Scott.- powtarzałam czynność z dwadzieścia razy, zawieszka z łańcuszka nie zrobiła się czerwona, nie kochałam go. Do oczu napłynęły mi łzy, dlaczego życie było dla mnie tak niesprawiedliwe? Dlaczego, nie mogłam go kochać, przecież tak byłoby mi prościej. Połykając łzy wyszłam z łazienki.\n-Lily!- to Potter zauważył mnie jak wychodziłam z łazienki, przyspieszyłam kroku. Nie mógł widzieć, że płaczę. Nie chciałam się nikomu tłumaczyć dlaczego. Zaczęłam biec, on zaczął mnie gonić. Zmęczona wszystkim nie biegłam jak najszybciej potrafiłam, Potter dogonił mnie więc szybko i chwycił za rękę. Odwróciłam się i spojrzałam mu prosto w oczy.\n-Nie jestem w nastroju.- rzuciłam i chciałam mu się wyrwać. Czułam, że gładzi mnie po prawej dłoni, dotykał moich palców, dotykał mojego pierścionka. Jego oczy posmutniały. Więc już wiedział, poczułam, że było mi źle, kiedy widziałam, że on się smuci. Nie odzywał się do mnie. Wydawało mi się, że chciał mnie przytulić, a on wyciągnął tylko z pod swetra łańcuszek, delikatnie rozpiął go i trzymał w ręce tak, abym widziała.\n-Cieszę się, że go nosisz. Lily.- zrobił się czerwony i oddał mi go. Rzucił spojrzenie na mój pierścionek. Odwrócił się i przeszedł nawet kilka kroków po czym zawrócił, nie zdążyłam jeszcze założyć łańcuszka na szyję. – Ja nie mogę tak żyć, Lily ja nie odpuszczę. Muszę wiedzieć, czy ty coś do mnie…\n-Nie, mówiłam ci tysiące razy, że nie.- zezłościłam się, nienawidziłam jak ktoś przeszkadzał mi kiedy chciałam być sama. Wsadził ręce do kieszeni i wbił wzrok w podłogę. Zastanawiał się nad czymś intensywnie. Nagle ujął moją dłoń. Tę, w której ściskałam bożonarodzeniowy prezent od niego.\n-A więc powiedz moje imię.\nKategorie: Klasa 6\t| Tagi: Alice White Gabi Meadowes James Potter Julia Moore Lily Evans Oświadczyny Paryż Pocałunek Scott Święta Syriusz Black Tamara Harris\t| 1 Komentarz\n101. Święta w mieście zakochanych\nOpublikowano 12 kwietnia 2012 Autor: ***\nDla Anny 118, która mam nadzieję nie obrazi się na mnie za tę notkę. Pozdrawiam i życzę miłego czytania. Notka pojawiłaby się wczoraj, ale oczywiście Internet mi padł i musiałam pisać ją po raz drugi.\nWniósł mi kufer do pokoju. Rozejrzałam się po pomieszczeniu było dosyć duże, ściany były zielone, meble były czarne. Rzuciłam rozmarzone spojrzenie na wielkie łóżko stojące w pokoju. Uśmiechnięta spojrzałam na Scott’a. On odwzajemnił uśmiech.\n-I jak ci się podoba kochanie nasz pokój.- zamrugałam, kiedy wypowiedział słowo „nasz”. Przełknęłam głośno ślinę i ponownie rozejrzałam się po pomieszczeniu. Zmierzyłam wzrokiem wszystkie meble, zatrzymałam wzrok na łóżku, jednym łóżku. Nie trzeba być geniuszem żeby dojść do wniosku, że oznacza to wspólne spanie. Postanowiłam się nie czepiać, że postawił mnie przed faktem dokonanym, że śpimy razem.\n-Jest piękny.- powiedziałam z wymuszonym uśmiechem. Postawił kufer przy łóżku i wskazał mi drogę do łazienki. Wzięłam szybki prysznic i poszłam do salonu na kolację. Jedliśmy pizzę, którą przygotował dla nas dziadek Scott’a. Był to miły staruszek, zabawny i dobrze gotował.\n-Na którym jesteś roku Lily?- zagadnął mnie podczas kolacji. Przełknęłam kęs pizzy i wypiłam trochę soku pomarańczowego.\n-Na szóstym, został mi tylko rok.\n-Aha, a co zamierzasz potem robić?- zapytał z ciekawością. Podczas tych pytań o dziwo nie czułam się jakbym była na przesłuchaniu. W ogóle nie przeszkadzały mi one. Miał on w sobie coś takiego w swoim sposobie bycia, że jego ciekawość zdawała się nie być wścibstwem. Widać było, że zależy mu aby mnie poznać.\n-Chciałabym zostać uzdrowicielką.- chwilę rozmawialiśmy o tym konkretnym zawodzie. Skończyliśmy jeść zaczęłam ciekawie rozglądać się po pomieszczeniu i ku mojemu rozczarowaniu dostrzegłam zwykły mugolski telewizor. Głupio przyznać, że ta zwykła rzecz sprawiła, że zrobiło mi się przykro. Liczyłam na coś innego, chciałam być w czarodziejskim domu , żeby przeżyć czarodziejskie święta. Niby głupie marzenie czarownicy z domu mugoli, ale nastawiałam się na coś innego. Scott chyba zauważył moją zmianę nastroju. Postanowiłam skłamać, że chce mi się spać. On zaproponował, że pomyje, a ja mam iść się położyć. Tak też zrobiłam. Przebrałam się w piżamkę, która składała się z dwóch części: z długich spodni i koszulki na ramiączkach. Wskoczyłam na łóżko i przykryłam się pod szyję kołdrą. Kilka minut później do pokoju wszedł Scott.\n-Poczekaj na mnie, szybko wskoczę pod prysznic. – usiadłam na łóżku i chwyciłam gazetę- „Proroka codziennego”. Otworzyłam gazetę i przeglądałam świąteczne przepisy, propozycję wystroju domu na Boże Narodzenie i inne ciekawe rzeczy. Właściwie to prawie nie skupiałam się na gazecie. Co ja sobie myślałam, że będzie magicznie? Niby czemu, skoro babcia Scott’a była czarownicą z rodziny mugoli i to pewnie ona pokazała mężowi te wszystkie mugolske cuda. Scott wszedł do pokoju. Miał na sobie tylko bokserki. Położył się obok mnie w łóżku i zgasił nocną lampkę. Leżeliśmy bokiem, twarzami do siebie. Zaczął mnie całować. Pocałunki były krótkie i zachłanne. Jego dłonie rozpoczęły wędrówkę po moim ciele. Powoli wsunął jedną dłoń pod moją koszulkę i głaskał mnie po brzuchu. Całowaliśmy się z coraz to większym zaangażowaniem, jego ręka wędrowała coraz wyżej. W pewnym momencie obie ręce położył na moich nagich piersiach. Przestraszona gwałtownie odsunęłam się do tyłu i spadłam z łóżka, uderzając mocno w stoliczek nocy. Łzy napłynęły mi do oczu, siedziałam na ziemi i rozcierałam sobie bolącą głowę, On zapalił lampkę i wstał z łóżka.\n-Co ty wyprawiasz?!- warknęłam. On podał mi rękę żeby pomóc mi wstać. Ignorując jego pomoc sama podniosłam się z podłogi.\n-Jak to co? Chciałem się kochać z moją dziewczyną. Co w tym złego?- widać nie spodziewał się po mnie takiej reakcji. Najeżyłam się. Miałam ochotę zdzielić go po twarzy.\n-Acha, czyli zaprosiłeś mnie na święta tylko po to żeby się ze mną przespać?!- byłam zła, podniosłam głos, ale nie krzyczałam. Nie chciałam, żeby dziadek od Scott’a wpadł do pokoju. Chłopak podszedł do mnie blisko.\n-Nie. Skąd ci to przyszło do głowy? Ja chciałem się z tobą kochać, bo jesteś dla mnie ważna i darzę cię pewnym uczuciem zwanym miłością. Więc to chyba normalne.- westchnęłam. Powoli zaczęłam się uspokajać\n-Normalne, ale powinieneś ze mną o tym pogadać. Ja tego nie chcę, nie jestem jeszcze gotowa. Mam dopiero szesnaście lat.- podszedł do mnie i przytulił mnie. Pocałował mnie delikatnie w usta i spojrzał głęboko w oczy.\n-Poczekam. Chodź spać, pewnie jesteś bardzo zmęczona.- położyłam się on zgasił światło i przytulił się do mnie. Szybko zasnęłam. Spało mi się cudownie, mimo to obudziłam się wcześnie. Wstałam z łóżka i poszłam pod prysznic, ubrałam się w jeansy i zielony sweter z dekoltem w łódkę. Jak wróciłam do pokoju on jeszcze spał. Wyglądał słodko, więc trzeba było go obudzić. Rozpędziłam się i wskoczyłam do łóżka, zaczęłam nim potrząsać. Obudził się. Przyciągnął mnie do siebie, leżałam koło niego, a on mnie całował. Był 24 grudnia, czyli Wigilia. Godzinę później zwlekliśmy się z łóżka i poszliśmy do kuchni zrobić śniadanie, do którego zasiedliśmy we trójkę.\n-Idziemy gdzieś, po śniadaniu? Może na Wieżę Eiffla?- zaproponowałam. On zamachał przecząco głową, przełknął co miał w ustach i odezwał się.\n-Nie. Pójdziemy na spacer tak jakby.- uśmiechnął się tajemniczo. Nie mogąc się doczekać i nie mogąc się doprosić żeby mi powiedział gdzie idziemy przyspieszyłam swoją konsumpcję. Scott śmiejąc się, że tak szybko jem powoli pił kawę. Patrzyłam na niego błagalnie, ale on nic nie chciał mi powiedzieć. Kiedy zjedliśmy szybko pomyliśmy po śniadaniu. Jeszcze szybciej ubrałam się ciepło, poganiałam Scott’a i wreszcie po godzinie udało nam się wyjść. Minęliśmy słynną na cały świat wieżę. Szliśmy kilkanaście minut po czym moim oczom ukazało się największe lodowisko jakie kiedykolwiek widziałam. Zachwycona przystanęłam. Lodowisko było na świeżym powietrzu, ogrodzone tylko barierkami. Mój kochany zostawił mnie na chwilę samą i poszedł wypożyczyć łyżwy. Jeździliśmy ze dwie godziny. Było niesamowicie. Chciałam więcej. Scott mimo moich próśb wyprowadził mnie z lodowiska i poszliśmy do kawiarni na gorącą czekoladę. Pijąc ciepły trunek odczułam coś, co we Francji nazywają deja vu. Od razu przypomniałam sobie, że nie dawno byłam na czekoladzie w kawiarni z innym chłopakiem- z Jamesem. Uśmiechnęłam się na samo to wspomnienie.\n-Musimy już wracać. Dziadek nam nie daruje jak mu nie pomożemy przy obiedzie. Podobało ci się?- klasnęłam wesoło w dłonie, moje oczy rozbłysły.\n-Tak, było cudownie. – Scott wstał i poszedł zapłacić, ja szybko ubrałam na siebie płaszcz, poczekałam aż on ubierze swój i wyszliśmy z kawiarni. W domu wspólnie szykowaliśmy obiad. Po obiedzie długo rozmawialiśmy. Pan Thomas wspominał stare czasy, jak to on uczył się magii. Jego opowieści były interesujące, nie była to gadka typu „Ta dzisiejsza młodzież… za moich czasów to…”. Czas płynął szybko, zanim się zorientowałam była już godzina 17:00 i trzeba było iść. Na dworze było bardzo zimno. Trzymając się za rękę poszliśmy na Wieżę Eiffla. Będąc w tym miejscu doszłam do wniosku, że nie bez powodu jest ona znana na całym świecie. Widok z niej szczególności w nocy był niesamowity. Jak urzeczona wpatrywałam się w setki światełek będących ulicznymi latarniami, światłami samochodów, czy światłami z domów. Spojrzałam na niego zachwycona i pocałowałam go. Z powrotem wróciliśmy późno, wzięliśmy szybki prysznic i położyliśmy się w łóżku.\n-Kochanie widziałem, że byłaś zachwycona. Obiecuję ci, że przyjdziemy tam w Sylwestra. Wtedy jest niesamowicie.- mówił tuląc mnie mocno do siebie. Już chciałam wyrazić swoje zadowolenie kiedy przypominało mi się coś.\n-Nie będzie mnie na Sylwestra. Obiecałam, że wrócę do Hogwartu 30 grudnia. – Scott długo milczał.\n-Spoko. Może w przyszłym roku zobaczysz. Z resztą będzie jeszcze wiele okazji. Dobranoc.- pocałował mnie w czoło. Usnęłam. 25 grudnia tym razem pospałam trochę dłużej. Ledwo otworzyłam oczy i przypomniało mi się, że dzisiaj jest Boże Narodzenie. Ucieszona jak mała dziewczynka wyskoczyłam z łóżka. Tak jak myślałam w nogach łóżka były prezenty. W tym roku było ich dosyć sporo. Uradowana zabrałam się za to, co chyba każdy z nas lubi najbardziej to jest za odpakowywanie prezentów. Od Doris dostałam romans i słodycze , od Tami kosmetyki, od Julii bransoletkę, od Gabi złote kolczyki, od Alice satynową koszule nocną, od Hagrida książkę o magicznych stworzeniach, od Petunii i rodziców sweter i kosmetyki, od Remusa, Petera i Syriusza książkę o eliksirach i mnóstwo słodyczy. Kiedy odpakowałam te prezenty spostrzegłam, że jest jeszcze jeden, malutki. Podniosłam malutkie pudełeczko owinięte zielono-czerwoną wstążką i otworzyłam je. W środku był srebrny łańcuszek z przywieszką – białą kuleczką i krótki liścik\nTo nie jest zwykły łańcuszek, jest on magiczny. Kiedy trzyma się go w rękach wypowiadając imię jakiejś osoby to robi się czerwony jeżeli kocha się tę osobę. Daję Ci ten łańcuszek uczuć, abyś nigdy nie pomyliła zauroczenia z prawdziwą miłością. Wesołych Świąt.\nUśmiechnęłam się. Łańcuszek był śliczny. Scott obudził, nawet tego nie zauważyłam. Z ciekawością przyglądał się łańcuszkowi.\n-Ładny od kogo?- wyciągnął rękę, podałam mu łańcuszek. Chciałam sprawdzić, czy działa, ale jednocześnie nie chciałam żeby dowiedział się do czego on służy, chciałam zachować to w tajemnicy.\n-Od Jamesa. Scott gdzie dzisiaj idziemy?- zagadnęłam.\n-Niespodzianka Lily, niespodzianka. Jedno jest pewne, że teraz idziemy na świąteczne śniadanie.- powiedział i podał mi łańcuszek. Jak wypowiadał moje imię łańcuszek zaczął zmieniać barwę. Był czerwony- a więc mnie kochał. Kilka godzin później po śniadaniu wyszliśmy na dwór. Jednak szliśmy w innym kierunku, zauważyłam, że prowadził mnie raczej opuszczonymi ulicami, a nie tak jak dzień wcześniej głównymi. W pewnym momencie przystanął, rozejrzałam się, byliśmy tylko we dwójkę.\n-Kochanie przytul się do mnie, będziemy się teleportować. - zrobiłam posłusznie, co mi kazał. Przytulona do niego zamknęłam oczy. Kiedy je otworzyłam byliśmy w innym miejscu. Patrzyłam wprost na nic. No może nie dosłownie na nic, ale było to jakieś pole. Z 300 metrów dalej stały jakieś domy. Miejsce ogółem było ładne.\n-Jak ci się podoba?- chciałam spytać, co niby miałoby mi się podobać, przecież to nic wielkiego, wiele jest takich miejsc.\n-Ładnie tu.- nie chciałam sprawiać mu przykrości. Zapewne miał coś na celu zabierając mnie w to miejsce. Ciekawa czekałam, aż pójdziemy dalej, ale nigdzie się nie ruszaliśmy. Trwaliśmy chwilę w ciszy.\n-Kochanie kupiłem tę ziemię niedawno. Należy do ciebie, już w styczniu fachowcy zaczną budować tu dom. Nasz dom, będziemy tu mieszkać razem ty, ja i nasze dzieci.- zabrakło mi słów. Byłam w szoku, nie spodziewałam się czegoś takiego. Na przemian otwierałam i zamykałam usta.\n-Nie wiem, co powiedzieć.- wykrztusiłam tylko. To nie był jeszcze koniec. Nagle klęknął na zimnym śniegu, wyciągnął z kieszeni płaszcza złoty pierścionek z czerwonym oczkiem. Patrzył na mnie tak, jak nikt nigdy na mnie nie patrzył. Jego oczy błyszczały takim dziwnym blaskiem.\n-Lily Evans kocham cię nad życie. Chcę być z tobą na zawsze, wyjdź za mnie, kochanie. Wyjdź za mnie.- zamrugałam szybko scena nie zmieniała się, uszczypnęłam się po kryjomu w dłoń, nie obudziłam się, to nie był sen. To była rzeczywistość. On naprawdę mi się oświadczył.\nI zrobiłam to. Nie wiem, czy Lily zgodzi się, muszę to jeszcze przemyśleć. Następny rozdział pojawi się prawdopodobnie dopiero w niedzielę wieczorem, postaram się jednak napisać go w sobotę.\nKategorie: Klasa 6\t| Tagi: Lily Evans Oświadczyny Paryż Scott Święta\t| 1 Komentarz


869 posty(ów) • Strona 41 z 44 • 1 ... 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44\nprzez damian940915 » 29 Maj 2016 20:53\nDopingowe dywagacje pozostawiam bez komentarza, to jest facet, który wygrywał Giro, wygrywał Tour de France, moim zdaniem po prostu pokazał charakter, pokazał, że jest wielkim mistrzem. Przecież nie zrobił on pogromu zostawiając rywali daleko w tyle. Tak na 19 jak i na 20 etapie przewaga nad największymi rywalami to było ledwie kilka sekund.\nObawiam się, że "brak drużyny" miał wpływ na jazdę Rafała. Miał znacznie bardziej ograniczone pole manewru od Nibalego, który był non-stop chroniony i prowadzony najpierw przez Fuglsanga, potem Kangerta i Scarponiego. Gdyby nie oni, Nibali nie miałby z czego atakować w trzecim tygodniu, tyle razy ratowali mu skórę minimalizując straty. Na pewno w sporym stopniu wymusiło to pasywną jazdę Rafała, chociaż mam wrażenie, że dało się pokazać więcej. Rafał nie przegrał tego wyścigu na czasówkach, stracił tyle, ile dało się spodziewać. Oczywiście, że pracować nad tym musi, ale nie było to decydujące. To cały czas jest dość młoda osoba jak na kolarza, ma jeszcze przynajmniej 2 sezony, by dojść do szczytu. Trudno mi jakoś mieć pretensje o najlepszy wynik polskiego kolarza w historii Giro.\nZa rok setne Giro, prawdopodobnie o wiele trudniejsze jeśli chodzi o górskie podjazdy. Może ono bardziej podpasuje Rafałowi, o ile wystartuje kolejny raz w tym wyścigu.\n99 edycja była bardzo ciekawa. Dużo zwrotów akcji, kilka niespodziewanych rozstrzygnięć. Moimi cichymi bohaterami są Amador, człowiek, który w Wielkich Tourach jeszcze sporo osiągnie, Jungels, który jest takim drugim Tomem Dumoulinem i Brambilla, który tak dla siebie, jak i dla Jungelsa wykonywał tytaniczną wręcz pracę. Etap 18, gdzie razem z Trentinem "rozpykali" Mosera, chyba długo będę miał przed oczyma.\nprzez karlos » 29 Maj 2016 22:08\nRafał jak sam przyznał nie miał w tym Giro formy, aby przyspieszyć/zaatakować, mógł jechać równym tempem w czołówce ale jak było widać nic więcej. Wydaje się, że nie był to jego szczyt formy, więc mam nadzieję, że na Tour de France pokaże się z bardzo dobrej strony. Odnośnie Nibalego, to podobnie jak w przypadku Valverde jego wiek i doświadczenie dało efekt w ostatnim tygodniu. Kruijswijk gdyby nie ten upadek, to zapewne wygrałby Giro, a natomiast Chavez nie dał rady na ostatnim etapie, co nie było bardzo zaskakujące. W sumie Nibali nie dokonał wielkich rzeczy, dzięki pomocy drużyny udało mu się po prostu wykorzystać swoją szansę. Jak dla mnie Kolumbijczycy są równie podejrzani co Astana, a czy Tinkoff, Movistar, Sky, Katiusza też nie są podejrzane? Niestety oglądając kolarstwo trzeba się z tym liczyć, że coś kiedyś może wypłynąć.\nprzez RakuNH » 30 Maj 2016 13:43\nNibali paradoksalnie rzecz ujmując był najrówniejszy poza tym jednym strzałem bodaj we wtorek i defektem na czasówce. Po prostu rywale się zmienili. Taki Uran jakby był czwarty tydzień ścigania to by może i na podium wszedł W sobotę prawie go doszli z Valverde więc nie była to jakaś akcja która od razu powinna świadczyć o wspomaganiu, a dobrze że wygrał bo był najaktywniejszy i nawet jak nie miał formy to atakował. Majka wypadał zazwyczaj w takiej sytuacji, że ekipy nie potrzebował bo inne ekipy robiły robotę za niego, więc to moim zdaniem zbyt duża nadinterpretacja. Jedynie na etapie gdzie został w grupce z Zakarinem i Uranem przydał by mu się ktoś do pomocy bo Amador bardzo mocno wtedy pomógł Valverde uratować klasyfikacje ale w pozostałych przypadkach odawalano robotę za Majkę. Nie miał jakiegoś pechowego defektu (poza jednym ale w bezpiecznej sytuacji), upadku i ekipa nie była bardzo potrzebna. Zawsze zostawał w grupce z kimś kto gonił za nich.\nprzez ssonicsl » 14 Lip 2016 17:26\nPrzez chwilę pomyślałem "idioto w żółtej koszulce zejdź z trasy, kolarze jadą, a dopiero co była kraksa". Ale przyjrzałem się bliżej i oczom nie wierzę! Toć to sam Froome biegnie! A gdzie rower? A gdzie rower? Widziałem już wiele na trasach, naprawdę wiele, ale coś takiego pierwszy raz.\nNie ma dobrego rozwiązania. Zostawienie wyniku. Źle. Będzie absmak, przecież to wina motocykla, czyli organizatorów (choć czekam na relację, co tam się naprawdę stało, dlaczego motocykl się zatrzymał). Korekta dla Porta i Frumiego też źle! Bo i dlaczego? To nie pierwsza kraksa czy przebita opona w historii, a neutralizacji dotąd nie było (chodzi o taki górski etap). Był ponad kilometr do mety...\nNa forum rowerowym Grzdylu napisał że Froome i Porte jednak z czasem Mollemy... OK, OK, ale ! ta kraksa zatrzymała również drugą grupę. No i tworzymy precedens. A jak następnym razem jeden z faworytów przebije opone bo jakiś kibic-matoł-kretyn-idiota rozsypie pinezki (przykład wzięty z życia)? Też neutralizujemy? A jeśli nie to dlaczego?\nCo do mocy Kenijczyka. Wcale dziś tak dobrze nie wyglądał. Wprawdzie w końcu rozkręcił ten swój młynek, ale chyba pierwszy raz widzę aby później ktoś był wstanie do niego dojechać (Mollema) gdy ten się ze swoim rywalem nie czaruje (bo takie numery już się zdarzały). Indianin słaby dziś, a jego ataki... no chyba że wiatr znowu na tej górze nie pozwalał walczyć.\nprzez Nedops » 14 Lip 2016 17:51\nMollema stracił na kraksie więcej niż grupa z Quintaną, więc w sumie to Froome, Porte i Mollema i tak wyszli na tym gorzej (ten ostatni byłby wiceliderem Touru).\nAle oczywiście sytuacja tak ekstremalna, że dobrej decyzji nie było.\nprzez RakuNH » 14 Lip 2016 18:04\nTrzeba powiedzieć wprost, że organizatorzy się kompromitują. Najpierw zabójczy balon, teraz padający motor. Kolejny to już chyba zamach przy tej ich organizacji.\nChociaż wrzuta w drut kolczasty chyba jest ciężka do pobicia: https://www.youtube.com/watch?v=64dIi7DOiCg\nprzez ssonicsl » 14 Lip 2016 18:16\nTak tamtego nic nie przebije. Do dziś nie mogę zrozumieć zachowania kierowcy... jak mógł tak wybrać? a miał do wyboru albo (być może) wjechać do rowu i lekko uszkodzić samochodu albo potrącić kolarza. Wybrał to drugie... NIESŁYCHANE.\nCyrków ciąg dalszy. Że niby neutralizacja na kilometr przed metą?! To dlaczego strata do De Genta Mollemy wynosi 5:05? Przecież kilometr wcześniej była inna?! A jeśli przyjmujemy że liczą się czasy z mety za wyjątkiem tych co upadli, czyli kolarza BMC i Sky, to dlaczego Quintana ma stratę taką jak Yates, Bardet czy Aru? Coś tu się kupy nie trzyma... Quintana też miał defekt?\nprzez damian940915 » 14 Lip 2016 18:34\nPrzecież przy neutralizacji z powodu kraksy na etapie sprinterskim działałoby to w ten sam sposób. A co do Quintany, to on podobnie, jak cała ta grupa też musiał mijać stojące motocykle. Nie jestem pewien jak postąpionoby na płaskim etapie.\nMoim zdaniem słuszna decyzja, znacznie bardziej sprawiedliwa od "realnych" rezultatów. Moim zdaniem w ten sposób powinny być rozstrzygane podobne przypadki.\nprzez ssonicsl » 14 Lip 2016 18:53\nMoment chwila, ale Quintana jechał w tej grupce kiedy omijali motocykl. On został później, na tym ostatnim kilometrze. To czemu niby ma ten sam czas co Aru, Bardet i Yates? No chyba że KAŻDY kolarz który odpadł od jakiejkolwiek grupki na ostatnim kilometrze będzie miał zaliczony czas tej grupki w której jechał. Ale coś mi się wydaje, że zrobili specjalny wyjątek dla Quintany/Valverde/Van Garderena, aby starty w generalce były mniejsze i wyścig "ciekawszy".\nprzez RakuNH » 14 Lip 2016 20:08\nA mi się wydaje że sami nie wiedzieli co zrobić i "tak o" wykombinowali to co wyszło.\nprzez ssonicsl » 15 Lip 2016 15:00\nOoooo Panie Quintana bardzo nieładnie, bardzo Żeby się tak pod górę wozić na kole (dosłownie na kole, a wręcz za koło)... Nibali na Vuelcie dostał DSQ, a co dostanie Indianin?\nDobrze że kolarze jednak jadą. Uważam że nie można ... odwołanie etapu/ów, czy całego wyścigu byłoby zwycięstwem fanatyków/zwykłych morderców/terrorystów. Show must go on.\nprzez miskam » 19 Lip 2016 15:45\nA dziś startuje kobiecy TdP. Miała być realcja w tv, a nie ma nic\nprzez damian940915 » 20 Lip 2016 14:26\nmiskam napisał(a): A dziś startuje kobiecy TdP. Miała być realcja w tv, a nie ma nic\nMiały być też najlepsze zawodniczki świata, a jest raptem kilka znaczących nazwisk. Pozostaje mieć nadzieję, że jednak poziom będzie rósł z roku na rok. Jedyny plus jest taki, że podobno zwyciężczyni też ma dostać Hyundaia, a nagród w takiej wysokości nie przyznaje się nawet w Giro Rosa.\nprzez ssonicsl » 04 Wrz 2016 17:49\nDwie uwagi. Po pierwsze to uwielbiam takie krótkie, górskie etapy jak ten dzisiejszy na Vuelcie. Zawsze się dużo dzieje i oby jak najczęściej pojawiały się one w planach organizatorów. Po drugie Alberto Contador. Tak doper. ALE. Facet ma serce do walki jakiego chyba nikt inny nie ma. On zawsze walczy, on się nigdy nie poddaje. Dziś fantastycznie rozkręcił zabawę. Dzięki Alberto.\nprzez damian940915 » 16 Paź 2016 15:36\nNiesamowity jest ten Peter Sagan. Mając ledwie dwóch pomocników broni tęczowej koszulki. To co zrobili Belgowie w końcówce woła jednak o pomstę do nieba. Czy oni naprawdę liczyli, że w sprincie z małej grupy Boonen będzie lepszy od Sagana i Cavendisha?\nSzkoda, że Kwiato nie wystartował, bo z pomocą Bodnara dało się tu powalczyć o wysokie miejsce, a tak nawet ciężko napisać, że byliśmy tłem.\nJest już kalendarz kobiecego World Touru na przyszły rok. Kobiecego Tour de Pologne nadal tam brak, podobnie jak dobrych transferów w CCC i Vervie. Do kamnienia milowego zatem daleko.\nprzez Bedrzich » 19 Paź 2016 11:08\nMyślę, że dobrze że Kwiatkowski nie wystartował - sam mówił, że od tygodni był bez formy, poza tym przecież nawet nie przygotowywał się na mistrzostwa. To po co miał tam pojechać - żeby przyjechać na 90 miejscu??? Niech już trenuje i przygotowuje formę na przyszły sezon.\nAle mam do Ciebie pytanie Damian, gdzie ten kalendarz na przyszły sezon sprawdzałeś - masz jakąś stronę o kolarstwie, którą polecasz???\nprzez damian940915 » 19 Paź 2016 21:30\nMyślę, że można było próbować przygotować formę pod ten wyścig, zwłaszcza, że Michał miałby dużą świeżość z racji na małą liczbę dni wyścigowych, ale to tylko gdybanie. Sądzę też jednak, że Michał o tym sezonie chce jak najszybciej zapomnieć, bo nawet wygrana w prestiżowym E3 i pomoc w zdobyciu medalu Rafała Majki to zaledwie dwa jasne punkty w sezonie pełnym ciemności i goryczy.\nNews o Tour de Pologne kobiet i kalendarzu był tutaj : http://rowery.org/2016/10/15/kalendarz- ... biet-2017/ Nie wiem czy to jakoś szczególnie odkrywcze, ale myślę, że to jeden z dwóch polskich portali obok naszosie.pl, który daje naprawdę dużą wiedzę na bieżące tematy, poza tym ma dobrze rozwinięte forum, na którym widać, że siedzą osoby znające się na tym sporcie, niekiedy mające dojścia od kulis. Z zagranicznych cyclingnews.com jest chyba najlepsze. Ponadto do statystyk i list startowych a także ogarniania transferów polecam procyclingstats.com, myślę, że wszyscy komentatorzy z tego korzystają, ale szybki dostęp do list startowych ma też cyclingfever.com. Z publicystyki, jeśli tak to można nazwać, polecam blogi ReflektorBossa.pl i Xouted.com, myślę, że poszerzają horyzonty.\nprzez Peeta » 04 Mar 2017 16:08\nKwiatkowski drugi raz w karierze wygrywa Strade Bianche! Oby to zwiastowało dobry sezon w wykonaniu Kwiatka w klasykach.\nprzez damian940915 » 04 Mar 2017 20:08\nW jakiejś wypowiedzi czytałem, że Kwiato trochę wybił sobie z głowy wielkie toury i chce się skupić na klasykach, czy wręcz monumentach. Główny cel to Liege-Bastogne-Liege. Po sukcesie na "białych drogach" Kwiato planuje start w Tirreno, potem Milan San-Remo, wyścig Dookoła Kraju Basków i cały tryptyk ardeński, czyli kalendarz jak w czasach Omegi - z lat 2014 i 2015.\nprzez Peeta » 18 Mar 2017 20:38\nNo chyba faktycznie chwilowo wybił sobie z głowy wielkie toury(w sensie pozycji w klasyfikacji generalnej), a skupił się na tym w czym jest dobry czyli na klasykach. Kwiatkowski przechodzi do historii jako pierwszy Polak, który wygrał jeden z monumentów kolarstwa: Mediolan - San Remo.


Letnie aranżacje ogrodu i balkonu - Ładny Dom - Wnętrza\nLetnie aranżacje ogrodu i balkonu\nJoanna Kornecka 20-07-2016 12:56\nWakacje to czas na odkrywanie nowych zakątków, przecieranie szlaków i rozkoszowanie się urokami lata. Niech trwają bez końca! A meble, tekstylia, lampy i dekoracje outdoorowe świetnie będą się prezentować również we wnętrzach.\nZara Home, meble ogrodowe\nTakie widoki trzeba uwieczniać! Nie ma większej frajdy niż przywoływanie wspomnień zapisanych na fotografiach. Póki co, korzystajmy z uroków lata! Miękkie ręczniki z welurowej bawełny w kolorową kratkę przydadzą się po kąpieli.\nGandia Blasco, meble ogrodowe\nfot. Gandia Blasco\nUrokliwe hiszpańskie miasteczka... Jak miło zgubić się w labiryncie wąskich uliczek. Horchata serwowana w upalne dni najlepiej smakuje w chłodnych zaułkach. Foteliki Textile z kolekcji Gandia Blasco inspirowane są najnowszą modą. Relaks na takich meblach będzie prawdziwą przyjemnością!\nIKEA, meble ogrodowe\nLeniwe popołudnia, spontaniczne spotkania z przyjaciółmi i całkiem nowe znajomości\nto najprzyjemniejsze strony wakacyjnych wojaży. Nowa kolekcja Sommar, tekstyliów, dekoracji\ni oświetlenia, powstała, jak mówi jej projektantka Karin Gustavsson, z myślą o ciągłym byciu w podróży.\nNie lubimy stagnacji. Pobyt w jednym miejscu to nuda. Zapakujmy niezbędne przedmioty i w drogę. Ręcznie plecione kosze, maty i skrzynki będą piękną dekoracją domu, gdy lato dobiegnie końca.\nSpotkanie na molo\nSzybki rejs motorówką czy pogawędka w doborowym towarzystwie? Każdy wybór dobry. Ręcznie plecione, wesołe foteliki Fedro uprzyjemnią odpoczynek. Nie mają nóg, ale są stabilne, ergonomiczne i nieziemsko wygodne. Sprawdziliśmy sami!\nAle nie koniec wrażeń! Kolację o zachodzie słońca rozświetlą lampy Balad z nowej kolekcji marki Fermob. Można je ustawić albo powiesić na statywie. Nowoczesna forma, funkcjonalny uchwyt dostępny w różnych kolorach. Nastrojowo, ale wesoło.\n30 pomysłów jak urządzić przestrzeń do wypoczynku na tarasie i balkonie


Ciasto ze śliwkami jest to przepis stworzony przez użytkownika ewawkuchni. Ten przepis na Thermomix® znajdziesz w kategorii Słodkie wypieki na www.przepisownia.pl, społeczności Thermomix®.\npublished: 09/7/17 zmieniono dnia: 09/7/17\nzałożyć motylek, dodać jajka, cukier i cukier waniliowy. Ubijać 5min/obr.4. Następnie dodać pozostałe składniki. Wymieszać delikatnie 1min/obr. 1,5.\nNa blachę wyłożyć papier do pieczenia, następnie wylać ciasto i wyłożyć owoce. Włożyć do rozgrzanego piekarnika i piec w temp 180stopni przez 45 min\nNa ciasto używamy owoców sezonowych lub mrożonych. W tym wypadku dodałam śliwek, które posypałam cynamonem.\nProsty, fajny przepis. Zrobiłam z połowy...\nZgłoszony przez Ewa_Iwanowska na października 7, 2020 at 15:04.\nProsty, fajny przepis. Zrobiłam z połowy składników, zamieniłam cukier na ksylitol i użyłam 1/2 mąki pszennej i 1/3 kasztanowej. wyszło super\na czy można do mufinek, aby było bez krojenia,...\nZgłoszony przez Lamka na września 16, 2020 at 15:19.\na czy można do mufinek, aby było bez krojenia, tylko nie wiadomo czy nie wyschnie za bardzo ciasto ( nie mam blachy i dużego piekarnika tylko mini, ale chleb wychodzi idealny.\nciasto pyszne, szybko sie robi polecam\nZgłoszony przez angelika2310 na października 14, 2017 at 15:30.\nAnulaW: ja mam blachę 36x23,5 cm\nZgłoszony przez ewawkuchni na września 14, 2017 at 09:21.\nrobie takie ciasto od kilku lat tylko z połowy...\nZgłoszony przez Elziutka na września 12, 2017 at 08:56.\nrobie takie ciasto od kilku lat tylko z połowy produktów\nZgłoszony przez AnulaW na września 11, 2017 at 14:56.


Warta rozwija bancassurance - GazetaPrawna.pl\nWyniki Grupy Warta / DGP\n– Stawiamy na zrównoważony rozwój naszej oferty bancassurance zarówno w obszarze produktów inwestycyjnych, jak i ubezpieczeń ochronnych czy majątkowych – mówi „DGP” Monika Woźniak-Wołek, dyrektor zarządzający departamentu bancassurance w Warcie.\nPodkreśla, że towarzystwo współpracuje w zakresie sprzedaży ubezpieczeń ochronnych z dziesięcioma bankami, a nie wyłącznie z Kredyt Bankiem.\n– Obecnie dostarczamy produkty bancassurance dla ok. 1,5 mln klientów – mówi Monika Woźniak-Wołek.\nDodaje, że Warta będzie rozwijać się nie tylko z Kredyt Bankiem, ale zamierza także zintensyfikować współpracę z innymi bankami.\nTowarzystwo pierwszy mały sukces ma już za sobą. Dzięki podpisanej umowie z sopockim dostawcą rozwiązań IT – Blue Media – jej produkty turystyczne są obecne w internetowych marketach ubezpieczeniowych Deutsche Banku. Możliwe, że wkrótce pojawią się w Eurobanku i Millennium.\n– Nie chcemy lekceważyć internetowych kanałów sprzedaży – twierdzi Monika Woźniak-Wołek.\nW produktach inwestycyjnych Warta zamierza postawić na produkty strukturyzowane. Liczy także na rozwój sprzedaży polis na życie powiązanych z funduszami kapitałowymi.\nUbezpieczyciel ostrożnie natomiast podchodzi do rozwoju polisolokat. Według Moniki Woźniak-Wołek chodzi o niepewną sytuację legislacyjną.\nW odniesieniu do polis majątkowych Warta chce dostarczać bankom zarówno produkty powiązane z usługami finansowymi, jak i standardowe ubezpieczenia. Dyrektor nie wyklucza, że jeśli pojawi się zainteresowanie ze strony partnerów bankowych, to w grę wchodzi nawet sprzedaż ubezpieczeń komunikacyjnych w tym kanale.\nNowością, którą Warta będzie chciała zainteresować banki, jest ubezpieczenie przedłużonej gwarancji od kart bankowych.\nMonika Woźniak-Wołek twierdzi, że Warta jest zainteresowana zarówno stałym partnerstwem z bankami, jak i startowaniem w przetargach na dostawę produktów ubezpieczeniowych.\n– Jeden ubezpieczyciel może być stałym dostawcą produktów ubezpieczeniowych dla kilku banków – podkreśla Monika Woźniak-Wołek.\nJej zdaniem przewagą Warty ma być jakość współpracy z bankiem przy sprzedaży ubezpieczeń. – Chcemy postawić na profesjonalną obsługę klientów i w ten sposób pomóc bankom w oferowaniu ubezpieczeń końcowym odbiorcom – twierdzi Monika Woźniak-Wołek.\nStworzenie wydzielonej komórki, która będzie zajmowała się rozwojem ubezpieczeń oferowanych przez życiową i majątkową Wartę za pośrednictwem banków, to jeden z pomysłów nowego zarządu towarzystwa na zwiększenie sprzedaży. Oprócz rozwoju kanału bancaasurance ubezpieczyciel postawił m.in. na obecność swoich produktów w sieciach dealerów samochodowych. Monika Woźniak- -Wołek kieruje nowym departamentem od początku marca. Do Warty trafiła z Union Investement TFI, gdzie zarządzała pionem sprzedaży detalicznej.\nPodczas prezentacji wyników za 2010 rok zarząd Warty informował, że ze względu na zbyt dużą koncentrację przypisu spółki życiowej na produktach sprzedawanych w Kredyt Banku ubezpieczyciel będzie musiał zrestrukturyzować swój portfel produktów inwestycyjnych. Z tego powodu towarzystwo życiowe zdecydowało się postawić na sprzedaż polis unit-linked ze składką jednorazową.\nUbezpieczyciele postawili na UFK\nPotwierdzają się deklaracje ubezpieczycieli życiowych, którzy twierdzili, że są zainteresowani rozwojem produktów ze składką regularną. Wartość aktywów, które są zgromadzone w ubezpieczeniowych funduszach kapitałowych, wzrosła w ubiegłym roku o 17 proc. i osiągnęła 36,4 mln zł – wynika z danych Analizy Online. Przyrost aktywów był szczególnie widoczny w drugiej połowie roku, kiedy do UFK trafiły ponad 4 mln zł. Do przyrostu aktywów przyczyniły się również nowe środki klientów – saldo wpłat i wypłat do funduszy przekroczyło w minionym roku 3 mld zł. W 2009 roku było 1,8 mld zł.\nNa 23 ubezpieczycieli życiowych, którzy w swojej ofercie mają UFK, tylko trzy odnotowały spadek aktywów (Concordia Capital, SKOK i Cardif Polska). Największą dynamikę wzrostu aktywów zanotowały BZ WBK-Aviva, Pramerica, Europa, Axa i Warta. Liderem rynku pod względem zgromadzonych aktywów jest Aviva (32 proc.). Tuż za nią plasują się Aegon (14 proc.), ING i PZU (po 10 proc.).\npolisy gospodarka usługi finansowe


Co pracodawcy myślą o przepisach na temat rodzicielstwa? - Grupa Most Wanted\nCo pracodawcy myślą o przepisach na temat rodzicielstwa?\nCo pracodawcy myślą o przepisach na temat rodzicielstwa? Organizacja pracodawców Lewiatan wyraziła opinię do projektu ustawy o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (UC118), który wprowadza m.in. nowe rozwiązania prawne w zakresie uprawnień rodzicielskich i opiekuńczych pracowników. (https://lewiatan.org/kodeks-pracy-uwagi-lewiatana-do-projektu-nowelizacji-ustawy/)\nStwierdzono w niej m.in., że zwiększeniu obowiązków pracodawców, nowych uprawnień po stronie pracowników powinno towarzyszyć ograniczenie obciążeń pracodawców w innych obszarach prawa pracy. Znaczący wzrost liczby dni wolnych od pracy przysługujących pracownikom, zwiększona liczba wniosków pracowników o zmianę organizacji pracy, kategorii pracowników chronionych czy zmiany w korzystaniu z uprawnień rodzicielskich doprowadzą do znaczących utrudnień w organizacji procesów pracy po stronie pracodawców, szczególnie sektora MŚP. (…) W zakresie uprawnień rodzicielskich opowiadamy się za wspieraniem łączenia życia zawodowego z rodzinnym. Niemniej należy uwzględniać wyzwania organizacyjne po stronie pracodawców, szczególnie tych mikro i małych. Organizacja Lewiatan zwraca też uwagę na konieczność zmiany art. 1552 Kodeksu pracy i przyjęcie, iż okres urlopu wychowawczego prowadzi do obniżenia proporcjonalnego urlopu wypoczynkowego w danym roku kalendarzowym. Nie miałoby przy tym znaczeniu czy urlop wychowawczy jest wykorzystywany przed czy po nabyciu prawa do urlopu wypoczynkowego w danym roku.\nCzy zgadzacie się Państwo, że taka zmiana jest potrzebna? Macie wątpliwości?\nNa szkoleniu w dniu 21 kwietnia br. (prowadzonym przez p. Monikę Frączek) przedstawimy planowane regulacje prawne, ale także zapoznamy Państwa z obecnymi stanowiskami i opiniami, w tym także dotyczącymi korzystania z urlopu wychowawczego. Zapraszamy, żeby Państwo sami ocenili, jak dużym wyzwaniem będą nowe przepisy w Waszej organizacji.\nUprawnienia rodzicielskie, opiekuńcze i zwolnienia od pracy z powodów osobistych – obecne wątpliwości, nadchodzące rewolucyjne zmiany, ważne wyroki i stanowiska Szkolenie potwierdzone


Gorąca czekolada. – Pierwsza Społeczna Szkoła Podstawowa w Gdyni\nStrona główna/Aktualności, Gdynia dawniej i dziś. Urodziny Gdyni/Gorąca czekolada.\nStowarzyszenie In gremio oraz uczniowie szkół: Pierwszej Społecznej Szkoły Podstawowej, Pierwszego Społecznego Gimnazjum oraz Gdyńskiego Liceum Autorskiego pragną w nietypowy sposób świętować kolejne urodziny Gdyni. W godz. 12.00-14.00 w kilku punktach miasta: skrzyżowanie ulic 10 Lutego i Świętojańskiej, skwer przed stacją SKM Gdynia Główna, al. Piłsudskiego przy magistracie, częstować będą gdynian gorącą czekoladą oraz przypominać o urodzinach ich miasta.


Dodał: Krzysztof Mieczkowski, 23 czerwca 2016 @ 20:40 · kategoria: komunikaty\nInformuję, że do połowy września 2016 r. strona nie będzie aktualizowana. Życzę wszystkim wielu wspaniałych wakacyjnych wypraw rowerowych.\nII rajd „Miejsca pamięci ofiar górniczego stanu”\nDodał: Krzysztof Mieczkowski, 23 czerwca 2016 @ 20:34 · kategoria: komunikaty\nW niedzielę 12 czerwca br. KTK „SOKÓŁ” Radlin zorganizował kolejny rajd śladami miejsc pamięci ofiar górniczego stanu. Rajd odbywał się na terenie Piekar Śląskich oraz Radzionkowa. Trasę 53 kilometrów przemierzało 13 rowerzystów (w tym 10 SOKOŁÓW oraz gościnnie z Siemianowic Śl. Rudy Śl. i Bytomia). Głównym obiektem na trasie rajdu było w Radzionkowie muzeum „Centrum Dokumentacji Deportacji Górnoślązaków do ZSRR w 1945 roku”. Kolejnym tematem rajdu były obiekty fortyfikacji województwa śląskiego. Na terenie poszczególnych dzielnic Piekar Śląskich znajduje się kilkadziesiąt obiektów fortyfikacyjnych. W trakcie rajdu byliśmy przy kilkunastu schronach bojowych z tego dwa zwiedziliśmy jako izby pamięci. W Piekarach zdobyliśmy Wzgórze Wyzwolenia, a tam już pieszo Kopiec Wyzwolenia, odwiedziliśmy bazylikę NMP i św. Bartłomieja z Kalwarią i kaplicą św. Barbary. Była również przygoda przyrodnicza. Odwiedzono w Bytomiu Blachówce pokonując trasę ścieżki edukacyjnej las segiedzki z rezerwatem leśnym „Segiet” oraz stanowisko dokumentacyjne „Kamieniołom Blachówka”. Bogata w ciekawe obiekty historyczne i przyrodnicze wycieczka przy sprzyjającej pogodzie była dla uczestników wielką przygodą.\nDziękuję wszystkim uczestnikom rajdu za udział i zdyscyplinowanie. Dziękuję wszystkim osobom pomagającym w organizacji i przeprowadzeniu tego rajdu czyli opiekunom zwiedzanych schronów bojowych (w Domu Strzelca – Piekary Śl. Kamień, Izba Muzealna schron nr 52 „Wesoła”), personelowi muzeum deportacji w Radzionkowie, księżom w poszczególnych odwiedzanych parafiach, a szczególnie kierowcom udostępnionych samochodów. Bez pomocy wspomnianych osób niemożliwe byłoby tak sprawne i w 100% zrealizowane założenia rajdu.\nZapraszam do udziału w kolejnych naszych rajdach.\nKomandor rajdu – Instruktor Krajoznawstwa Regionu\n„Święto roweru” w Tychach\nDodał: Krzysztof Mieczkowski, 15 czerwca 2016 @ 20:42 · kategoria: komunikaty\nW niedzielę tj. 5 czerwca 2016 r. odbyliśmy wycieczkę rowerową z okazji „Święta roweru” w ramach programu „Rowerem do zdrowia”. Zbiórka miała miejsce pod Szkołą Podstawową nr 22 w Tychach o godzinie 10:00. Stawiło się 8 uczestników – członków koła rowerowego i ich rodziców. Najmłodszym uczestnikiem był Jarosław Rybacki (pierwsza klasa), który pierwszy raz jechał sam na swoim rowerze pod opieką mamy pani Ewy. Wyjechaliśmy ścieżkami rowerowymi miasta pod „opieką” prezesa K. Okońskiego w kierunku Urzędu Miasta Tychy, gdzie wyznaczono miejsce zbiórki wszystkich rowerzystów. W tłumie wyróżnialiśmy się naszymi kamizelkami odblaskowymi z napisem „Rowerem do Zdrowia”. O godzinie 11:00 wyruszyliśmy w peletonie rowerzystów dzwoniąc i trąbiąc na ścieżki rowerowe miasta. Razem było nas około 150 osób, dorosłych i dzieci. Przejeżdżaliśmy głównymi ulicami Tychów czyli ul. Niepodległości, Roweckiego, Damrota, Wyszyńskiego, Budowlanych, Piłsudskiego, Armii Krajowej. Punktem docelowym uroczystego przejazdu był Park Paprocany – dzika plaża. Tu odpoczęliśmy i podziwialiśmy piękno okolicy – zieleń, jezioro i słońce! Przygotowano również pieczątkę okolicznościową, którą wbiliśmy do książeczek kolarskich zdobywając kolejne punkty na odznaki turystyczne. Początkowo towarzyszyła nam upalna, słoneczna pogoda, a na koniec też burza i opady deszczu. Pełni miłych wrażeń i z „nutką adrenaliny” podczas błysków bezpiecznie dotarliśmy do domów.\nDodał: Krzysztof Mieczkowski, 15 czerwca 2016 @ 20:30 · kategoria: komunikaty\nDodał: Krzysztof Mieczkowski, 11 czerwca 2016 @ 20:09 · kategoria: komunikaty


Błyskawiczne i sprawne pakowanie dowolnych produktów do kartonów w wielu różnych zakładach produkcyjnych stanowi wbrew pozorom bardzo istotnych problem. Z jednej strony w czynności tej nie ma raczej niczego szczególnie trudnego, ale jest to po prostu niezwykle czasochłonne zajęcie, a w tych branżach równa się to oczywiście z ogromnymi wydatkami. Na szczęście jednak technika cały czas się rozwija i już w chwili obecnej ma do zaoferowania sporo świetnych rozwiązań tego problemu. Korzystanie z nich jest rewelacyjną inwestycją dla dosłownie wszystkich przedsiębiorców, zatem jak najbardziej warto poświęcić im nieco więcej uwagi.\nDo zdecydowanie podstawowych rozwiązań należą zwyczajne maszyny pakujące, takie jak te, które możemy znaleźć na stronie www.maszynypakujace.eu. Co prawda już na pierwszy rzut oka widać, że zakup takiej maszyny może być dość kosztownym przedsięwzięciem, ale jak już powiedzieliśmy na początku – jest to przede wszystkim doskonała inwestycja. Dosłownie każdy, kto tylko ma z tym jakiekolwiek doświadczenie zgodzi się co do tego, że tego typu rzeczy potrafią w ogromnym wręcz stopniu przyczynić się do wzrostu produktywności w danym zakładzie. Oprócz tego, jak pokazuje strona www.maszynypakujace.eu/kartonianki.html, obecnie na rynku panuje naprawdę ogromny ich wybór, przez co znalezienie wśród nich czegoś w stu procentach pasującego zarówno do naszych wymagań jak i warunków finansowych nie jest raczej niczym szczególnie trudnym.\nZaopatrzenie się w takie właśnie maszyny jest zatem inwestycją o której powinien pomyśleć absolutnie każdy przedsiębiorca który tylko chce stworzyć naprawdę dobrze funkcjonujący zakład produkcyjny, niezależnie nawet od tego, jakimi produktami akurat się zajmuje. Co prawda taki zakup nie jest raczej małym wydatkiem, ale spora oszczędność czasu jaka z czegoś takiego płynie sprawia, że bardzo szybko może się to zwrócić. Jest to doskonały dowód na to, jak wiele ciekawych możliwości może zaoferować nowoczesna technologia i w jak ogromnym stopniu potrafi ona ułatwiać nam życie codzienne.