Jaruzelska o Żukowskiej i Czarzastym: Każdy Kazimierz ma swoją Izabel [CAŁY WYWIAD] - Dziennik.pl\n13 września 2019, 20:59 Ten tekst przeczytasz w 11 minut\nDziennik Gazeta Prawna / Piotr Porebsky\nChodziło o to, by nikt nie robił konkurencji faworyzowanej przez niego i promowanej za wszelką cenę dwójce na liście, Annie Marii Żukowskiej. A każda z nas mogłaby ją przeskoczyć - mówi Córka gen. Wojciecha Jaruzelskiego, publicystka i polityk Monika Jaruzelska w rozmowie z Robertem Mazurkiem.\nRobert Mazurek: Awantura na lewicy. Poszło o panią.\nMonika Jaruzelska: O mnie?\nNiech pani nie udaje. Dlaczego nie ma pani na listach SLD?\nWszyscy twierdzą, że to osobista decyzja Włodzimierza Czarzastego, bo bliższa jego sercu jest Anna Maria Żukowska.\nI co z tego? Polityka to polityka.\nCóż, panie redaktorze, mężczyźni w kryzysie wieku średniego robią różne rzeczy. Jak widać, każdy Kazimierz ma swoją Izabel.\nTo Włodzimierz, nie Kazimierz.\nImiona inne, casus podobny.\nTo bardzo daleko posunięte aluzje, ale skoro pani chce to powiedzieć…\nAle nie chcę tego tematu rozwijać, choćby ze względu na szacunek dla żony pana Czarzastego, kobiety mądrej, ciepłej i z klasą.\nA teraz to Miller z Żukowską drą koty.\nNajpierw to rzeczniczka SLD Anna Maria Żukowska napisała, że Leszek Miller ją krytykuje, bo ona jest jego osobistym wrogiem. Na co Miller się odciął: „To nieprawda, że pani Żukowska jest dla mnie osobistym wrogiem. Nikim dla mnie nie jest. Jak Ziobro”.\nI w tle pani.\nLeszek Miller stanął w mojej obronie, pisząc, że to ja powinnam kandydować, nie Żukowska.\nDlaczego SLD nie wpuścił pani na listy?\nBo mogłabym się do Sejmu dostać.\nTo źle? Chyba o to chodzi.\nNie Włodzimierzowi Czarzastemu, który nie chciał, by z Warszawy kandydowała Jaruzelska, Piekarska i Waniek. Wypchnął wszystkie kobiety ze znaczącymi nazwiskami.\nChodziło o to, by nikt nie robił konkurencji faworyzowanej przez niego i promowanej za wszelką cenę dwójce na liście, Annie Marii Żukowskiej. A każda z nas mogłaby ją przeskoczyć.\nAle też mogłyby panie wspólnie tę listę podciągnąć.\nA po co, skoro teraz czwarte miejsce na liście zajmuje pani z Razem, która w wyborach samorządowych dostała jakieś sto głosów?\nA pani ile?\nKandydowała do rady miasta, dostała koło tysiąca głosów i nie została radną.\nMoże chodzi o politykę, a nie sympatie? Żukowska chce budować nową, feministyczną lewicę…\nA pani i pozostałe dinozaury chcecie skansenu im. Wojciecha Jaruzelskiego.\nKasia Piekarska też chciała budować skansen komunizmu? Ona, z jej życiorysem? Zresztą takich przykładów jej więcej. Żeby było jasne – osobiście jestem przeciwko parytetom, bo uważam, że o wszystkim, także o miejscach na liście wyborczej, powinny decydować kompetencje. Niemniej jednak lewicowa partia, jaką jest SLD, powinna być na miejsce kobiet w polityce wyczulona.\nMarta Niewczas, sześciokrotna mistrzyni świata w karate, uzyskała jeden z najlepszych wyników w wyborach do sejmiku w Rzeszowie. Miała mieć jedynkę, a w ogóle nie znalazła się na liście. Trzech panów w Warszawie postanowiło inaczej.\nZacznijmy od początku. Wejście do polityki miała pani mocne.\nZostałam jedyną radną SLD w Radzie Warszawy, debiutując w wyborach, zrobiłam bardzo dobry wynik. I wtedy Włodzimierz Czarzasty osobiście obiecał mi jedynkę do Sejmu. Rozmawialiśmy jeszcze w zeszłym roku, zastanawiał się, czy Sejm, czy Senat, ale zapewniał, że jest dla mnie miejsce.\nA potem się rozmyślił?\nPotem czekał w przedpokoju u Grzegorza Schetyny na jego decyzję, czy będzie szeroka koalicja. Wtedy usłyszałam, że może być trudno z moją kandydaturą, bo Schetyna jest antykomunistą i się na mnie nie zgodzi.\nTo ciekawe, bo ja w przeciwieństwie do Czarzastego nie tylko nie byłam w PZPR, ale i w żadnej organizacji młodzieżowej. Ja nawet w ZHP nie byłam. Zresztą nie sądzę, by Schetyna to mówił, skoro nie przeszkadzali mu sekretarze KC PZPR na listach do europarlamentu.\nAle pani ma złe nazwisko.\nNo tak, ono się kojarzy.\nCo na to wszystko Czarzasty?\nZdecydowałam, że będę kandydować. Władze warszawskiego SLD rekomendowały mnie na listy do Sejmu. Jednocześnie okazało się, że nie będzie koalicji z antykomunistycznym Schetyną, tylko z lewicą.\nCzyli dla pani droga do parlamentu stała otworem.\nWtedy zaczęły się dziać najciekawsze rzeczy. Mój telefon milczał, ale jednocześnie wypchnięto Katarzynę Piekarską, której najpierw obiecywano jedynkę, a potem piętrzono trudności – i w końcu przeszła do Platformy. Wtedy Żukowska oskarżyła ją o zdradę i zaczęła nazywać „kałużą”, od nazwiska słynnego radnego, to samo mówił Czarzasty. Wtedy napisałam, że mogę kandydować z dowolnego miejsca do Sejmu lub do Senatu.\nZ mediów dowiedziałam się od pani Żukowskiej, że Jaruzelska nie została zgłoszona i sprawa jest zamknięta. Interweniujący w mojej sprawie politycy SLD usłyszeli od Czarzastego, że nie zgadza się na mnie Robert Biedroń. Zabawne, bo zdementował to wszystko Krzysztof Śmiszek z Wiosny, mówiąc, że ani Biedroń, ani Wiosna mnie nie blokowali, to była od początku decyzja SLD.\nGłosowała pani w samorządzie jak PiS, podpadła feministkom i gejom, to co się pani dziwi?\nPracując w radzie miasta, nie miałam ze strony SLD żadnych uwag, nikt mi nie miał niczego za złe. A przed wyborami to stołeczni działacze chcieli, bym startowała i ich reprezentowała.\nAle często szła pani w poprzek, jak wtedy, gdy głosowała za pieniędzmi na pomnik Jana Olszewskiego…\nI Jana Pawła II. Nie ma w tym nic dziwnego. Jan Olszewski nie jest moim bohaterem, nie wielbię go, ale nie odmawiam mu patriotyzmu i jeśli są ludzie, którzy tego pomnika potrzebują, to nie widzę przeszkód, by powstał. Tak samo jak broniłam pomnika Berlinga, tak samo głosowałam za wsparciem dla pomnika Olszewskiego.\nTo się da połączyć?\nNiech pan spojrzy na Warszawę – na pl. Na Rozdrożu stoi pomnik Dmowskiego, kilkaset metrów dalej, na tym samym Trakcie Królewskim, przy Belwederze, jest pomnik Piłsudskiego. Byli przecież zaciekłymi wrogami, ale dziś godzimy się, by upamiętnić obu. Pomniki nie powinny dzielić, każdy sobie znajdzie taki, pod którym chciałby złożyć kwiaty.\nWalczyła pani również ze zmianami nazw ulic. I to w obie strony.\nZaczęło się od tego, że wraz ze Związkiem Żołnierzy LWP walczyłam o zachowanie nazwy ul. 17 Stycznia, bo ja jednak uważam, że to było wyzwolenie Warszawy spod okupacji hitlerowskiej.\nI to mnie nie dziwi, ale obrona ul. Lecha Kaczyńskiego w pani wykonaniu…\nBył wniosek o zmianę tej ulicy na Armii Ludowej i ja go nie poparłam, wstrzymałam się od głosu. Uważam, że w Warszawie jest miejsce i na Lecha Kaczyńskiego, i na Armię Ludową, jest miejsce i na 17 Stycznia, i na KOR.\nA jakby tego było mało, to jeszcze nie poparła pani karty LGBT. Cały kryptoPiS.\nPrezydent Trzaskowski wymyślił podpisanie karty LGBT bez żadnych konsultacji społecznych i tłumaczenia radnym, jakie będą konsekwencje tego dokumentu. A ja miałam dużo pytań na temat finansowania tego projektu. Taki przykład – karta zapowiadała wprowadzenie do szkół „latarników” ze środowisk LGBT, a jednocześnie w Warszawie wzrasta liczba samobójstw wśród młodzieży, kilkukrotnie wzrosła liczba depresji. Chciałam, żeby zamiast „latarników” wprowadzić do szkół wykształconych psychoterapeutów, którzy pomogą nastolatkom prześladowanym nie tylko z powodu orientacji seksualnej, ale i otyłości, biedy czy tym z depresją spowodowaną rozpadem rodziny.\nNikt chyba nie był przeciw?\nRozmowy na temat karty LGBT były wyłącznie ideologiczne, nikt nie chciał słuchać o psychoterapeutach, aż przegłosowano koniec dyskusji i mnie nie wysłuchano. Nie mogłam więc głosować za kartą LGBT – ale nie z powodu niechęci do gejów czy lesbijek, a ze względu na to, jak to wszystko wykorzystywała Platforma, nie wiedziałam nawet, za czym mam głosować.\nHistoria dopisała do tego zabawną puentę.\nTak, wiceprezydent Warszawy ogłosiła, że na kartę LGBT w 2019 r. władze nie przeznaczą ani złotówki, nic, zero. Czyli to była czysta fikcja. Tak jak myślałam, od początku do końca chodziło wyłącznie o ideologiczną awanturę, politykę i PR.\nZostało powiewanie tęczową flagą.\nNie tylko, bo takie postępowanie spowodowało skutek odwrotny do zamierzonego, czyli wzrost agresji, wszystkie te strefy wolne od LGBT…\nZ SLD nie wyszło, ale pani i tak kandyduje.\nPostanowiłam wystartować sama, pomógł mi Jacek Zdrojewski z Polskiej Lewicy. Na zebranie głosów miałam tydzień. Uzbierałam 2,8 tys. głosów, czyli z solidną górką. Ale dostajemy informację, że prawie tysiąc głosów jest nieważnych, nie te okręgi, brak PESEL etc. Brakuje 160 podpisów. Wygląda, że to koniec, że nie zostanę zarejestrowana. Więc wielka akcja na Facebooku, że stoję pod siedzibą PKW i czekam. Zebraliśmy tam ponad 460 głosów.\nNaprawdę wierzy pani, że ma jakieś szanse?\nByłaby to niespodzianka, ale jakieś szanse są, więc uznałam po żołniersku, że trzeba walczyć. Trzeba z honorem lec, drzewa umierają, stojąc.\nPolityka to gra zespołowa, a pani się upiera, że będzie w Senacie singlem. To nonsens.\nDo czego prowadzi zespołowość, widać świetnie na przykładzie moich rywali. Pani Borys-Damięcka, którą naprawdę bardzo szanuję jako znaną reżyserkę, w Senacie sama jest obsadzona w roli trzecioplanowej, głosuje jak jej partia i już.\nSekunda, bo jest jeszcze drugi konkurent, Lech Jaworski, który bardzo sobie wziął do serca ideę gry drużynowej i był w tylu ekipach, że nie spamiętam wszystkich, ale było tam i AWS, i przez długie lata Platforma, potem ekipa Jacka Wojciechowicza, a teraz PiS. Zawsze gra drużynowo, zawsze na siebie, kolekcjonując kolejne funkcje i tytuły.\nAle ja pytam o panią, nie o nich.\nWie pan, moi koledzy radni i z PiS, i z Platformy pytali, czy nie czuję się w radzie osamotniona. Mówiłam, że nie, mnie z tym dobrze. Nie obowiązuje mnie żadna dyscyplina partyjna, nikt nie każe mi głosować, jak każe lider, nie zabrania mi mówić o czymś, co ważne, a co jest niewygodne. Chodzę i walczę o konkretne sprawy i to chcę zaproponować warszawiakom.\nTo, że będzie pani chodzić?\nŻe będę chodzić i się upominać. Dam panu przykład – jakiś czas temu podjęłam temat 500+ dla dzieci z domów dziecka…\nWiem, mówiła pani o tym.\nWłaśnie, zaraz po moim występie w RMF zareagowała minister pracy Rafalska i obiecała to załatwić. Wcześniej próbowałam to zrobić na poziomie Rady Warszawy, ale wszyscy to pomijali. Gdybym była w Senacie, to zaproponowałabym poprawkę do ustawy o 500+ i myślę, że niełatwo byłoby ją odrzucić, bo przecież kto jest przeciw pomocy dzieciom?\nAle takich spraw jest niewiele. Reszta to codzienne nudy.\nDlatego ja proponuję wyborcom umowę: będę zależała tylko od nich, nie od żadnej partii, nie będę uczestniczyła w bijatykach między nimi. Będę zawsze głosem moich wyborców bez dyscypliny partyjnej i nigdy nie będę się bała odezwać czy zadać pytania. Co wolą – kogoś zależnego od humorów partyjnego lidera czy niezależnego singla?\nKtoś w Radzie Warszawy namawiał panią, by do nich przeszła?\nNikt, ani Platforma, ani PiS.\nWidocznie to trwały element mojej kariery, który mi czasem na dobre, a czasem na złe wychodzi.\nMoże cierpię na klątwę nazwiska? (śmiech) Jedni boją się, że odstraszę wyborców i dlatego mnie nie wystawiają, inni obawiają się, że dostanę zbyt dużo głosów i też mnie nie chcą.\nJak się nie odwrócisz…\nPupa zawsze z tyłu, no tak. (śmiech) Ale wie pan, ja się strasznie wkręciłam w pracę radnej i jeśli nie dostanę się do parlamentu, to tragedii nie będzie.\nSiedzimy w willi generała, na ścianie jego portret. Choćby nie wiem co pani osiągnęła, zawsze będzie córką dyktatora.\nNo i co poradzisz? Mam swoje życie, swoje porażki i sukcesy, które nie przewróciły mi w głowie.\nŚwietna aktorka Krystyna Sienkiewicz mówiła, że pracuje na swe dobre imię, bo nazwisko już ma.\n(śmiech) Jestem w podobnej sytuacji. W latach 80. miałam dowody na trzy nazwiska, także na Jastrzębska i Jaskólska, na wszelki wypadek. Kiedy meldowałam się na kempingu w Chałupach, to byłam Moniką Jaskólską, używałam nazwiska panieńskiego babci.\nTo dlaczego nie pozostała pani Jaskólską?\nBo to byłaby ucieczka i musiałabym uciekać całe życie, a miałam poczucie, że muszę się z tym wszystkim zmierzyć, skonfrontować z moją tożsamością.\nAle wtedy byłaby pani pewna, że wszystko osiągnęła dzięki sobie.\nHipokryzją byłoby naśladowanie dzieci znanych rodziców, narzekających, że nazwisko im przeszkadza. Dla mnie tyle samo drzwi się dzięki nazwisku otworzyło, ile zatrzasnęło. Jednocześnie mam poczucie, że akurat w świecie mody wszystko osiągnęłam dzięki sobie, nie mogę powiedzieć , że ojciec mi w czymkolwiek pomógł.\nOwszem, był dyktatorem, ale nie mody.\nWięc budowałam swoje nazwisko powoli. I to mi pomaga. Zrobiono badanie, gdzie mam największe poparcie.\n73 proc. popierających mnie to kobiety, głównie w przedziale wiekowym 30–45 lat. Byłam stylistką, pomagałam paniom, by lepiej wyglądały – to daje mi atut. I nie było to tylko ubieranie modelek, ale też udział w wielu akcjach charytatywnych, choćby dla kobiet chorych na raka, tracących włosy, po amputacjach. To kobiety pamiętają.\nPani prywatny świat wartości – możemy o tym porozmawiać?\nOn odchodzi w przeszłość. Z czasów podwórkowych pamiętam, że kiedy największy łobuz, gitowiec, mówił, że daje słowo honoru, to zawsze go dotrzymywał. Zawsze. Dzisiaj rówieśnicy mojego syna, a co dopiero mówić o politykach, nie znają takiego pojęcia.\nMa pani rację, nastolatki nie używają tego zwrotu.\nPrawda? A dla nas słowo honoru to była świętość. Wszystko można było złamać, ale nie to. Zastanawiałam się nad nową książką i chciałam pisać o zapomnianych wartościach i pojęciach – honor miał być jednym z nich. Wrzuciłam słowo „honor” do wyszukiwarki i pierwsze, co mi wyskoczyło, to „cena honoru”.\nNa pierwszym miejscu w internecie była cena telefonu Honor.\nA czym dla pani jest honor?\nPrzede wszystkim prawdomównością, odpowiedzialnością za dane słowo, za to, do czego się zobowiązaliśmy. Było wiadomo, że pewnych rzeczy robić i mówić nie wolno.\nNie spytam, czy jest pani człowiekiem honoru…\nBo zaraz wszystkim skojarzy się to z Michnikiem i Kiszczakiem.\nSpytam za to, czy dla pani honor jest czymś ważnym?\nBardzo ważnym i bardzo mi źle, że ta wartość zanika. Ludzie nie tylko sami nie mają honoru, ale odzierają z niego, z godności innych.\nWie pani, że zaraz odezwą się głosy: „Jasne, córka Jaruzela o honorze poucza”?\nPewnie się odezwą, ale Jaruzelski był człowiekiem honoru. I ja w obronie honoru degradowanych żołnierzy LWP zdecydowałam się wejść do polityki.\nW każdym badaniu Polacy za najważniejszą wartość uznają rodzinę.\nI dla mnie absolutnie najważniejszą osobą na świecie jest mój syn, to w ogóle nie podlega dyskusji. Gustaw chodzi do liceum i jest bardzo patriotyczny, interesuje się historią. W tym roku miałam z nim tylko krótkie wakacje i pytam, dokąd chciałby pojechać, może gdzieś za granicę? On, że tak, chciałby na Kresy. Pojechaliśmy najpierw na Białoruś, a on od razu się rozmarzył: „Mamo, jakie tu dziewczyny są fajne, bez tatuaży, z warkoczami, w sukienkach…”. Potem była Litwa, bardzo mu się podobało.\nA jak on się zmaga ze swoim nazwiskiem?\nMa różne doświadczenia. W wieku gimnazjalnym poszedł do nowej, kameralnej szkoły społecznej. Wszyscy znali się tam z imienia. Rozmawiałam nawet o tym z panią dyrektor, ona na to, że nie będzie problemu, bo tu dzieci nie interesują się historią, poza takim Staszkiem, inteligentnym, z prawicowej rodziny.\nOho, dostrzegam temat.\nGustaw wraca ze szkoły, mówi, że fajna, ale najbardziej to się zaprzyjaźnił ze Staszkiem, bo jest najmądrzejszy i rozmawiają sobie o historii. I tak przez miesiąc prowadzają się ze sobą, kolegują, aż w szkole na tablicy pojawia się lista dzieci, które mają obiady, Staszek czyta i mówi: „Ty się nazywasz jak ten stary komunista”. „Tak, to mój dziadek”, powiedział Gustaw. Staszek nie uwierzył, ale wychowawczyni potwierdziła wersję Gustawa, a że akurat był koniec lekcji, to rozeszli się do domów.\nByło mu trochę smutno, że teraz to Staszek nie będzie chciał się z nim kolegować. Następnego dnia wraca ze szkoły jednak uśmiechnięty. „Staszek powiedział, że nie ma dla niego znaczenia, kim był mój dziadek, bo jestem fajnym kolegą”.\nNa koniec wróćmy do kampanii. Prócz Millera popiera panią Ziemkiewicz.\nRafał zna mnie z liceum i ze studiów, uważa, że jestem uczciwa i wie, że kiedy mój ojciec był u władzy, to ja nie byłam złotym, dygnitarskim dzieckiem, tylko zachowywałam się normalnie. Ale popiera mnie też Kuba Wojewódzki.\nZdziwi się pan, bo w spocie wyborczym nie będzie wszystkich moich znanych znajomych, tylko moi byli studenci, ludzie młodzi, którzy mnie cenią i mi kibicują.\nmagazyn zajawka wywiad anna maria żukowska magazyn sld. Leszek Miller Monika Jaruzelska Włodzimierz Czarzasty wybory parlamentarne\nczyli czarzasty posuwa żukowską\nKto miał jeszcze wątpliwości, w jakim celu ci państwo startują do sejmu, to się ich wyzbył. Wygląda, że kompetencji to tam nikt nie ma, liczą się personalne układy.\nNiech się panna Jaruzelska przyjrzy swoim nieformalnym związkom bo będzie się czemu przyglądać. Kobieta o konserwatywnych poglądach która chce się na silę podwiesić pod lewicę - kampania wyborcza wyjdzie taniej, a jeśli lewica nie weźmie jej pod skrzydła to będzie musiała uszczuplić swoje 8 mln majątku.\nz fałszu wynika fałsz\nSLD jako następczyni PZPR, nawiedzonej służebnicy bolszewickiego komitetu centralnego komunistycznej partii Związku Radzieckiego, powinna być zdelegalizowana a pierzasty Czarzasty nie dopuszczany do głosu. Kiedy wreszcie zakończy się w Polsce dekomunizacja ?\nCytując: "mówi Córka gen. Wojciecha Jaruzelskiego, publicystka i polityk Monika Jaruzelska",,, Nie wiem, dlaczego „Córka” jest tu wielką literą... Matka Boska Cajtungowska czy co?.\nŻukowska faktycznie to cienki bolek lewicy i głosów raczej nie przysporzy. Patrz jej wypowiedź o komisji VAT. Ale po co te głupie aluzje tow Jaruzelska?.\nW Duzym Formacie Monika J. stwierdzila ze skoro„osoby o poglądach skrajnie lewicowych” czy „radykalne feministki” mogą wychowywać dzieci, to księża też mogą! W ogole nauka religii jej nie przeszkadza w szkolach byle bylaby na ostatniej lekcji, w sprawach aborcji nie jest zdecydowana tak do konca a probe zdejmowania krzyza w Sali Sejmowej uwazala za nieporozumienie - wiec towarzyszka konserwa z cala pewnoscia nie nadaje sie do pod szyld LEWICA pod ktorym juz wczesniej Leszek Miller wysylal wojsko do Iraku, nadawal kocesje na wydobycie bursztynu ks. Jankowskiemu oraz obdzielal z kasy budzetu Kosciol Kat. w mysl zasady ze wstapienie do UE warte bylo konfesjonalu.jaruzelska powinna szukac poparcia w PO tam jest jej miejsce..\nCzyli wynika , że po Kazimierzu będzie ubaw z Włodzimierzem , ustawia swoją trzodę jak może, czyli dba o tzw. "zaplecze ". Żona tutaj jest najmniej potrzebna.\nOwa Córka jak Włodzimierz i Maria to wspomnień czar i folklor w pajęczynie.\nSLD, upadle srodowisko, wszyscy sie tam wala\nCurusia co tatuś mordował Polków.\nTa wredna wypowiedź potwierdza, że nie ma nic wspólnego z normalną lewicą.\nPOzdrawiamy Monikę, u tatusia wszystko ok\nJaruzelska powinna startować z listy Narodowców, bo ma dokładnie takie same poglądy jak prawactwo.\nA co z wyborcami p. Monika na radną. Będą zawiedzeni. Już się jej praca radnej znudziła Idzie po większą kasę bo kredyt jest do spłaty a ona bezrobotna. A swoją drogą ta lewica z czarzastym ordynacka cuchnie PRL tylko Waniek dyducha i Iwańskiego brak. Nie zagłosują na nich\nA jednak, nie bedzie M. Jaruzelskiej,glosowalbym na nia. Nie ide na wybory do Sejmu-Senatu.\nOni - niesakramętalne związki, mastactwo, kaundelizm i inne.Twarze zniszczone od różnych rzeczy, ideologia ochydna, potomkowie katów narodu. My - życie rodzinne, dziatki, babcie, twarze piękne, czyste z małymi wyjątkami. Pieśni szlachetyne, nie żadna Międzynarodówka ani inne. Oni - pija piwo i żrą boczek z grila, my - modlimu się dzisiaj o tarczę modlitewną nad naszym krajem, ktora jedyna jest w stanie nas obronić bo nasza armia niestety słabiutka. My - 400 czołgów, oni 22 000, my siedem sprawnych samolotów - oni 1200.\n1Bardzo proszę o pomoc. Wystarczy udostępnienie : ht tp:// sites.social/Monika Jaruzelska2\nKto to jest ta publicystka i polityk niby.Szwabsko czerwony Der Dzienniku z Polski won\npani moniko mnie tez zaskoczylo to ze to nie pani startuje do parlamentu tylko zukowska zawsze sbie cenilem monikie ale przedewszyski mam wielki szacunek dla jej ojca pana gen jaruzelskiego\nKażdy Ciemny Lud ma swojego wielkiego Prezesa! Bigos!\npowiedzmy sobie szczerze towarzysze, jesli ktos jedzie na viagrze to jest to bojowosc sztuczna w ruchu robotniczym, wynikajaca z drobnomieszczanskich kompleksow i slabosci, kapitalisici sie z nas smieja, robia na nas pieniadze\nGdyby była na liście głosowałbym na nią . A tak oddaję głos na POKO.\nW sumie pani Jaruzelska ma bardzo wyważone poglądy. Myślę że wnosi wartość dodaną do polskiej polityki choć nie we wszystkim się z nią zgodzam.\nPan Prezes ma kota i swój intymny mały świat...\n..pismaki z der dziennik od szkopa wydawcy gdzie schowaliście szefa farmy troli BREJZĘ<<<<>>>\nKocham i podziwiam. Ale nie jak Kazimierz czy Włodzimierz. Tylko naprawdę. Ściągnę na siebie hejty - to drobiazg. Pani zasługuje na szacunek, a hejterzy to żałośni ludzie.\nPani Moniko ! powiedzenie "że każdy Kazimierz ma swoją Izabel " w pani sytuacji GENIALNE !!!!!!!!!!!!!\nmiller miał już swoją Izabel - Ogórek


06.05.2010 :: 21:26\n07.05.2010 :: 15:34\n1581) Miasto ponad dachami kamienic - czyli praski widok ku zachodniej stronie. I cóż może się w tej panoramie nie podobac? Jeden mały element x5 czyli bloki przy Al. Solidarności, które w tym kadrze skutecznie utkwiły za Zamkiem Królewskim...\n1582) Fotogeniczna ulica Bednarska. W zasadzie omijana, a tak malowniczo i ciekawie zabudowana. Można powiedziec średniak jeśli chodzi o ogólnopolskie kryteria, jednak na warszawskim podwórku ulica spójnie zabudowana zyskuje mocną rangę.\n1583) Skwerek Berek. Czyli kolejna miła dla ucha warszawska nazwa placu/ulicy. Tu akurat pasująca w 100%.\n1584) Brzeska nocą, czyli obalamy mity o utracie życia po zmroku... Na szczęście postrzeganie poszczególnych praskich ulic przez pryzmat strachu powoli mija. Na Brzeskiej pojawiają się pierwsze przyjemne i ogólnodostępne puby. Ciekawe czego doczekamy za dekadę, dwie patrząc na tą ulicę. Czy kamienice wytrzymają dalszą próbę czasu, czy może czas wywrze na nich zbyt duże piętno...\n1585) Trzy damy przysiadły za budynkiem Sądu Najwyższego przy Placu Krasińskich. Przyznam, że dośc późno odryłem te miłe Panie. Niestety nie można podejśc bliżej i uskutecznic bliższego zapoznania, gdyż Pan ochroniarz skutecznie czuwa nad "cnotą" tych urodziwych dam...\n1586) Skrzyżowania Alej Jerozolimskich i Chałubińskiego. Czyli miejsce od którego zaczął się warszawski sen o wysokim centrum. W kadrze pierwszy wieżowiec ze "ściany zachodniej". Myśl, którą przerwała zmiana systemu, obecnie w dalszym ciągu rozwijana. I chyba dobrze, że w naturalny rynkowy sposób, aniżeli przy pomocy Prlowskiej myśli urbanistycznej. Dzięki czemu dało się ocalic te kilka kamienic przy Siennej i rodzynek przy Mariańskiej...\n1587) Prawie historyczne ujęcie. Jarmark Europa kurczy się z miesiąca na miesiąc. Serce się raduje. Znika kolejny wrzód z warszawskiej przestrzeni. Niestety klijentela podwarszawska uskuteczniająca zakupy będzie musiała znaleźc sobie inne miejsce. Jarmarkowi Europa już dziękujemy.\n1588) Krzywa Tamka, ale tylko jeśli uchwycimy ją w sposób widoczny na poniższym kadrze. Skarpa rządzi się własnymi prawami i w jakiś sposób trzeba pokonac te 20 m różnicy w poziomach.\n1589) Rozświetlony Skwer Hoovera zimową nocą. Czyli miejsce które chyba najbardziej zyskało podczas remontu Krakowskiego Przedmieścia. Pawilon, który doskonale wpasował się w panoramę Traktu Królewskiego, praktycznie nie ingerując w jego układ.\n1590) Brama Północna. Czyli północny klaster wysokościowej zabudowy. Ciekawe czy doczekamy się kolejnego braciszka dla tych dwóch wież w najbliższym czasie. Narazie na południowych rogatkach do śródmieścia rusza w tym roku budowa 90m Supersamu. Kiedyś miasto wyznaczał las kamienic od Placu Unii Lubelskiej do Placu Muranowskiego, teraz śródmieście będzie miało ponownie jawnie określone granice w przestrzeni miasta.\n12.05.2010 :: 14:22\n1591) Warszawskie bloki. Ile ich jest? Chyba nikt nie jest ich w stanie zliczyć. Swoją drogą szkoda, że nie ma pełnego zestawienia budownictwa mieszkaniowego Warszawy z lat PRLu. Jedno jest pewne, że żadna dzielnica nie ustrzegła się zaistnieniu blokowisk na swoim terenie. I o ile w Śródmieściu krytyka tego rodzaju budynków jest jak najbardziej wskazana, to na przykładowym Bemowie, czy Ursynowie nie powinno być głosów negatywnych. Niby każdemu marzy się morze równej kwartałowej zabudowy po horyzont, ale popatrzmy co się dzieje na takiej Białołęce - chaos i anarchia. I nie chodzi tu już nawet o brak mpzp tylko o poziom architektury poszczególnych budynków sąsioadujących ze sobą... Z drugiej strony szkoda, że kompletnie zrealizowane założenia urbanistyczne jak np. Górce na Bemowie, Służew nad dolinką, czy Gocław są uzupełniane nowszymi kompletnie nie dopasowanymi blokami.\n1592) Krowia na Pradze. Podczas pierwszego zetknięcia z tym miejscem (bo miejską ulicą tego miejsca nazwać się nie powinno) i nazwą uśmiechnąłem się delikatnie. Dopiero zagłębienie się w genezę nazwy ul. Krowiej pozwoliło na zrozumienie intencji "autorów". Wielki targ bydła rogatego i późniejsza rzeźnia zlokalizowana na obecnych tyłach ul. Okrzei i Jagiellońskiej, jest obecnie na szczęście już wspomnieniem. I pomyśleć, że te setki, jeśli nie tysiące sztuk bydła było przeganiane przez praskie ulice. To oczywiście obraz sprzed ok. 100 lat, ale dużo bym dał, aby móc obecnie w tle szerokiej Targowej ująć przeganiane kilkaset sztuk bydła...\n1593) Warszawa ponad dachami. Całkiem inne miasto. Nakładająca się perspektywa skutecznie maskuje niezabudowane przestrzenie. Nie jest to co prawda widok jaki spotykamy w innych miastach gdzie może równych kamienic zdaje się ciągnąć po horyzont, ale też jest w stanie zainteresować. Inna ciekawa kwestia to fakt, że z góry często trudno zlokalizować miejsce, jakim objęty jest kadr. I tu pozostawię nutkę niedopowiedzenia - jaki obszar obejmuje kadr. Zagadka z drugiej strony nie jest trudna...\n1594) 7 życzeń. Przerwynik z cyklu miejsc filmowej Warszawy. Charakterystyczne pozakręcane bloki Gocławia wystąpiły również w filmie "Zabij mnie glino" choć tam Gocław został przedstawiony jako Ursynów. Co prawda oszklone balkony można spotkać również na Bemowie (Jelonki, Górce, Bemowo Lotnisko), prawdopodobnie i na Ursynowie, może na Tarchominie, czyli ogólnie na osiedlach budowanych u schyłku PRLu. A wracając do serialu z mych młodzieńczych lat - postarzał się blok od tego czasu, drzewa urosły, ale klimat ukazanego osiedla pozostał chyba ten sam.\n1595) Bo to jest Warszawa. Piękny i o dziwo działający neon na gmachu Dworca Centralnego. Nie raz zdarzało się że widniała "War zawa" lub "arszawa", ale ostatnio poprawiło się oświetlenia na bryle Centralnego. A sama nazwa jakże źle odbierana przez ogół polskiego społczeństwa, ba przez szeroką rzeszę ludzi którzy zamieszkują to miasto, choć niekoniecznie się z niego wywodzą. Trudno mi powiedzieć czy jest to trend ogólnoświatowy, że się nie lubi w poszczególnych państwach ich stolic. Jedno jest pewne, że drugiej tak wyjątkowej stolicy nie ma na świecie, w końcu chyba żaden naród nie poświęcił swej stolicy i blisko 700 tysięcy jej mieszkańców w walce o wolność całego kraju i narodu... Nieśmiertelne i dumne miasto...\n1596) Grochowska kapitalna jest. Kapitalna, ale jakże rzadko przeze mnie odwiedzana ulica. Sporo kompletnej pierzejowej zabudowy, czego przykładem jest widoczny odcinek nieopodal Ronda Wiatraczna. A okoliczna zabudowa w wielu miejscach nietknięta pożogą wojenną - czyli kamieniczna lub jednorodzinna okraszona sporą ilością zabudowy socrealistycznej. Biorąc pod uwagę omawiany obszar trzeba przyznać, że realizuje się niewiele inwestycji które miałyby uzupełnić tkankę miejską w tym rejonie, bo w zasadzie nie ma co uzupełniać. Oczywiście inna sytuacja panuje w rejonie Ronda Wiatraczna i w ciągu Al. Stanów Zjednoczonych, ale z przedwojennego Witolina pozostało o wiele mniej niż z zabudowy Grochowa na omawianym odcinku...\n1597) Strzeliste wieże praskiej katedry. Podziwiając inne polskie miasta nie raz moją uwagę przykuwały neogotyckie świątynie ze strzelistymi wieżami. W Warszawie brakuje budowli sakralnych w tym stylu. "Królują" inne style architektoniczne, które mimo swych walorów stoja daleko w tyle za neogotyckim. Dlatego tym bardziej cieszy fakt, że zrekonstruowano praską katedrę, bestialsko wysadzoną przez Niemców podczas II Wojny Światowej.\n1598) Dzielnica zwana "Pragą Południe" ponad dachami bloków. Jednym słowem w dalszym ciągu pozostajemy na prawym brzegu. Nad dachami gocławskich bloków dominujący Blue Point. U dołu kadru widzimy to o czym wspominałem kilka zdjęć wyżej. Jak się mają bloki zwieńczone czterospadowym dachem w stosunku do bloków w formie zespołu szcześcianów - nieciekawie. A sam widok całkiem przyjemny.\n1599) Historyczne ujęcie. Warszawa zmienia się na naszych oczach. Mimo, że widoczne "baraki" handlowe jeszcze stojuą, to wszystkie znaki na niebie wskazują, że następnej zimy nie doczekają. Miejmy nadzieję, że na ich miejscu powstanie zwarta zabudowa o przyzwoitej architekturze, która pozwoli przysłonić urbanistyczny chaos wokół Próżnej widziany od strony Marszałkowskiej.\n1600) Popołudnie na Krakowskim Przedmieściu. Na zakończenie postu przyjemniejszy i mniej dołujący widoczek. Choć do niedawna Krakowskie Przedmieście było zaniedbanym ściekiem komunikacyjnym, obecnie prezentuje przyzwoity poziom. Jakość robót co prawda daje dużo do życzenia, ale miejmy nadzieję, że jeszcze przez kilka sezonów równe chodniki się utrzymają. Najciekawsze jest to, że zawsze gdy obserwuje przedwojenne zdjęcia warszawskiego śródmieścia jestem zszokowany równością ówczesnych chodników. Roboty wykonywane 80 lat temu z jakością przewyższającą wszystkie mi znane obecnie trotuary...\n13.05.2010 :: 15:21\n1601) Bajkowy Ursynów. Trzeba przyznać, że obecnie Ursynów niewiele ma wspólnego z betonową pustynia jaką przez długi czas był określany. Klepiska zamieniły się w trawniki porośnięte bujnym drzewostanem, a szare przybrudzone elewacje zostały przy pomocy nieśmiertelnego styropianu odświeżone i nadają lekkości sześciennym konstrukcjom. Niestety nie cały "starszy" Ursynów tak wygląda. Pierwsze bloki które przeszły proces termoizolacji na Północnym Ursynowie i Stokłosach i zostały pociągnięte szarą nieprzyjemną farbą wyglądaja obecnie paskudnie - farba odpada płatami, a elewacja jest jeszcze bardziej brudna niż przed termomodernizacją. Dlatego rzadko zapuszczam się w tamte rejony...\n1602) Urbanistyka Bielan. Bielany wydają się być najlepiej, najczytelniej zaprojektowaną urbanistycznie dzielnicą Warszawy. Wachlarz rozpoztarty między ulicami Żeromskiego, Kasprowicza i Marymoncką mimo wszędobylskich osiedli wokół, tj. Wrzeciona, Wawrzyszewa, Chomiczówki i Piasek tworzy ciekawy układ. Dzielnica od Wisły otulona jest bujnie rozrastającym się laskiem Bielańskim i jedynie Huta blokuje dalszy i spójny rozwój dzielnicy w północnym kierunku. Chociaż z drugiej strony chcąc nie chcąc tam napotkamy ogromny Cmentarz Północny. Przed dzielnicą duże wyzwanie jakim jest zagospodarowanie serka bielańskiego, czyli "wierzchołka wachlarza" o którym wspomniałem na wstępie, które winno stawnowić wizytówkę całej dzielnicy.\n1603) Dziki zachód wciąż dziki. I tak mimo kolejnych inwestycji zapełniających puste kwartały po przedwojennej zabudowie na bliskiej Woli w dalszym cigu napotykamy widoki rodem z Bangladeszu, ale jakże warszawskie. Przez kilkadziesiąt lat wszechobecne były zaniedbane ruiny. Ruiny wypalone, zarośnięte krzakami, ale często i zamieszkane. Przez te kilka dekad 90% owych ruin udało się uprzątnąć i na nowo wybudować w tych miejscach miasto. Jednak problem w dalszym ciągu jest wszechobecny. I z jednej strony każdy z nas wyczekuje chwili, w której takie widoki występować już będą jedynie na zdjęciach. Ale z drugiej strony czy ktokolwiek wówczas będzie pamiętał co z tego miasta zrobiła II WŚ?\n1604) Zapomniany Bródnowski kirkut... Macewy, które nie zostały wykorzystane jako bruk czy krawężniki leżą zrzucone w chałdach na terenie zalesionego już cmentarza. Nawet gdyby znalazł się ktoś chętny z zasobnym portfelem odtworzenie dawnego kształtu chyba nie byłoby możliwe, a nikt nie chciałby fikcji polegającej na równym rozmieszczeniu przypadkowych macew w tym czy innym miejscu. Pozostaje jedynie lepsze zabezpieczenie cmentarza przed mieszkańcami Bródna i Targówka, którzy teren cementarza wykorzystują jako miejsce wyjścia z pieskiem czy miejsce do wypicia browara czy taniego wina...\n1605) Miasto w porze poza-letniej. Czyli późna jesień, bądź wczesna wiosna - okres w którym miasto zyskuje inną bezlistną twarz. I mimo, iż miasto w tym okresie nie wygląda atrakcyjnie to dzięki braku liści daje się zauważyć mnóstwo budynków, elewacji i szczegółów niedostępnych w porze bujnej wegetacji roślinnej. Kadr widoczny poniżej byłby niemozliwy do zrealizowania w porze letniej, no chyba, żeby wyciąć wszystkie drzewa wchodzące w skład widocznego terenu...\n1606) Wiadukty nad Radzymińską, czyli fragment kolejowej obwodnicy śródmiejskiej. Nowy i mocno dominujący obiekt w panoramie Warszawy od strony Zacisza. A sam teren kolejowy mimo, iż w zasadzie ogólnodostępny to mocno nieprzyjemny. Tu w zasadzie kończą się Szmulki, tu kończy się miasto. Ale taka specyfika terenów kolejowych w Polsce, które odpychają zabudowę maksymalnie daleko od swoich terenów, by jednocześnie narzekać, że pasażerowie wolą korzystać z autobusu który staje pod domem, niż ze stacji kolejowej do której trzeba dreptać 2 km przez chaszcze...\n1607) Gastronomia w Hotelu Europejskim. I mimo, iż udało się Krakowskie Przedmieście doprowadzić do przyzwoitego poziomu to kwestia szeroko pojętych usług gastronomicznych mocno kuleje przy tej reprezentacyjnej ulicy. Dzięki ulokowaniu kilku ciekawych przybytków w przyziemiu Hotelu Europejskiego udało się tchnąć trochę życia w środkowy odcinek Krakowskiego Przedmieścia, który jest martwy z uwagi na ulokowanie ministerstw i innych rządowych przybytków. A tak jest gdzie podjeść, a nawet napić się wódeczki...\n1608) Muranów, czyli socrealistyczne przejścia bramowe. Chyba żaden inny styl w architekturze nie charakteryzuje się takim rozmachem jeśli chodzi o wszelkiego rodzaju bramy i prześwity w budynkach. Nierzadko przerośnięte na 2 i 3 kondygnacje, przeskalowane w stosunku do wielkości budynków. Ale i często stanowiące doskonałe elementy poszczególnych osi urbanistycznych i widokowych. Warszawski Muranów jest usiany tego rodzaju przejściami, dzięki czemu częstu udaje się uzyskać nałożenia dwóch bram w jednym kadrze.\n1609) Cukierkowe Stare Miasto. Przynajmniej tak wynika z poniższego kadru. Jaka jest prawda, dobrze wiemy. W wielu miejscach tynk się sypie, albo już go dawno nie ma. na poniższym kadrze widzimy jedynie wyremontowaną część wschodniej elewacji Zamku Królewskiego która na tle zabniedbanej reszty elewacji zdaje się wyglądać sztucznie i nieprawdziwie. Wieża Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej na szczęście nie została wyremontowana w jajecznym warszawskim kolorze i dzięki czemu interesująco świeży kadr.\n1610) Zielona strona mostu Świętokrzyskiego. Zabudowa Prawego brzegu mocno podchodzi pod Most Świętokrzyski i Wisłę, jednak prawy brzeg to nieprzebrana zieleń w postaci rozległej zielonej "łąki" bądź krzaczorów i przerośniętych drzew wśród których myszkują bobry i inne stworzenia boskie. Czy kiedykolwiek w przyszłości Most Świętokrzyski będzie łączył dwie śródmiejsko zabudowane dzielnice - niestety wątpie. Ale jak się nie ma co lubi to się lubi co się ma: krzaczory też są fajne. W końcu żadna stolica europejska nie posiada w samym sercu miasta dzikiego rezerwatu z bobrami, sarnami czy nawet zapędzającymi się z Kampinosu Łosiami...\n31.05.2010 :: 13:27


Klasztor Sióstr Karmelitanek Bosych - Ełk - Guido Stinissen OCD: Modlitwa obecności ze świętą Teresą z Avila\nUtworzono: 15 październik 2017 | Odsłony: 427\nW tej terezjańskiej modlitwie wewnętrznej akcent położony jest na inicjatywę Boga i Jego miłość do nas. Otwieram się i powierzam się „Temu, o którym wiem, że nas kocha”. W swej Pieśni duchowej Jan od Krzyża, który doskonale zrozumiał Madre3, stale kładzie nacisk na miłość pochodzącą od Boga, którą wystarczy tylko przyjąć. Poprzez język obrazów Jan od Krzyża ilustruje rzeczywistość, którą bardzo dobrze tłumaczy apostoł Jan: „Bóg sam pierwszy nas umiłował” (1 J 4, 19). Bóg ogarnia nas swym spojrzeniem pełnym miłości, przychodzi do nas poprzez swoją miłość, naznacza nasze serca piętnem swej miłości; sprawia, że słyszymy głos Jego miłości. Słońce Jego miłości oświetla nas i ogrzewa... Przypomnijmy sobie bogatego młodzieńca (Mk 10, 17-27): „Jezus spojrzał z miłością na niego”. Oczywiście to spojrzenie miłości zaprasza do czegoś więcej, wymaga zdecydowanej postawy: „Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną”.\nJak się przygotować do tej duchowej wędrówki na spotkanie z Bogiem? „Nim jednak zacznę mówić o tym, co należy do życia wewnętrznego, to jest o modlitwie, chcę pierwej dotknąć pewnych rzeczy, których koniecznie przestrzegać powinni wszyscy pragnący oddawać się modlitwie. [...] Nie przestrzegając ich, niepodobna, by (dusza) daleko zaszła na drodze kontemplacji. Gdyby zaś mimo to uważała siebie za kontemplacyjną, oszukiwałaby wielce sama siebie. [...] Pierwszą z tych rzeczy jest miłość obopólna między nami; drugą, zupełne oderwanie się od wszystkich rzeczy stworzonych; trzecią, prawdziwa pokora” (DD 4, 3-4). Jest dosyć znaczące, że Teresa poświęca prawie połowę swej Drogi doskonałościna te trzy warunki.\nBardzo łatwo odnieść te słowa Teresy do naszego codziennego życia. Czyż nie jest pierwszym przejawem prawdziwej pomocy zbliżenie się do drugiego człowieka, stanie się dla niego kimś bliskim, takim, jaki Jezus był i jest wciąż dla nas dzisiaj? Ale są i inne formy pomocy. Na przykład, w czasie jakiegoś spotkania zdarza mi się mówić o osobie trzeciej; czy moje słowa są zawsze przychylne dla niej? Czy budują mojego rozmówcę? Czy troszczę się o to, żeby nie doprowadzić do obmowy? W swej autobiografii Teresa ukazuje, jak „zaraźliwa” była jej własna postawa. „Nie mówiłam źle o nikim, choćby w rzeczy najmniejszej, ale raczej miałam w zwyczaju tłumaczyć każdego, kogo przy mnie obmawiano, mając zawsze na pamięci tę zasadę, że nie powinnam ani z przyjemnością słuchać, ani sama mówić tego o drugich, czego nie chciałabym, by o mnie mówiono. Trzymałam się jak najmocniej tego prawidła, ile razy zdarzyła się do tego okazja. [...] Towarzyszki moje i osoby, z którymi przestawałam, tak zdołałam nakłonić, iż również ten obyczaj przyjęły. Stąd poczęto mówić o mnie, że gdzie ja jestem, tam każdy ma plecy bezpieczne i takąż samą od obmowy obronę miał bliźni u wszystkich, z którymi żyłam w przyjaźni albo miałam pokrewieństwo, albo którzy nauk moich słuchali” (Życie 6,3).\nPokój jest źródłem przebaczenia. Jeśli nasze relacje z ludźmi nie będą zanurzone w miłosierdziu Boga - którym obdzielamy się poprzez wzajemne przebaczenie - nie będzie między nami prawdziwej harmonii. Pokój musi zakorzeniać się w Tym, który jest pokojem samym, królem pokoju. On to życzy nam z głębi serca: „Pokój wam!” (J 20,19) Ten pokój jest owocem Jego śmierci na krzyżu, poprzez którą przebaczył nam wszystkie nasze winy popełnione względem drugiego. Zasadził drzewo pojednania w centrum naszych międzyludzkich relacji. Teresa znakomicie uchwyciła związek między miłosierdziem Boga a wzajemnym przebaczaniem sobie win: „Nie mogę bowiem tego przypuścić, by dusza przystępująca tak blisko do samego źródła miłosierdzia, widząc tak jasno swoją nędzę i nicość oraz jak wiele Bóg jej odpuścił - mogła jeszcze znajdować jaką trudność w ochotnym odpuszczeniu wszelkiej urazy i nie miała serca skłonnego do okazania wszelkiej życzliwości temu, kto ją obraził. Wobec tych łask bowiem i rozkoszy, którymi Bóg ją napełnił i w których ma jawny znak nieskończonej miłości Jego, z radością korzysta z ofiarującej się jej sposobności, by Mu przez to okazać swą miłość” (DD 36,12). Wypada raz jeszcze zauważyć, jak bardzo pokora wiąże się z miłością bliźniego. Nie potrafimy nigdy przebaczyć, jeśli sami nie przyznamy, że potrzebujemy miłosierdzia.\nDysharmonia i nieporozumienie bardzo często mają źródło w naszej pysze. Każdy pozostaje przy swym punkcie widzenia, gdyż uważa go za najlepszy. Może się również zdarzyć, że nasz pokój jest niszczony przez zazdrość. Teresa ukazuje nam skuteczny sposób na przywrócenie pokoju i harmonii. Polega on na tym, by „cieszyć się każdym postępem drugich w cnocie i sławić za to naszego Pana” (DD 7,9). To kwestia spojrzenia. W jakim świetle spojrzę na drugiego? Z Panem i w Panu dane jest mi widzieć życie duchowe drugiego rozkwitające dzięki miłosierdziu Chrystusa. Ach! Gdybym miał oczy Jezusa! Ale właśnie... ja je posiadam! Wystarczy tylko, bym je otworzył!\nRzeczywiście, zbyt często jestem ślepcem, który spogląda na bliźniego wzrokiem czysto ludzkim i szuka źdźbła w jego oku: „z takiego bowiem ciągłego upatrywania w drugich lada bagateli, która może nawet nie będzie niedoskonałością, bo tylko przez nieświadomość widzisz w niej co złego, taki będzie skutek, że i sama stracisz pokój duszy, i drugim go zakłócisz” (Twierdza I 2,18).\nTak jak róża oswoiła Małego Księcia, tak ja zbliżam się do Chrystusa, aby pozwolić Mu się oswoić. Poszukuję tego kontaktu „łagodnie, pokornie i z miłością” - jak mawiał Wawrzyniec od Zmartwychwstania, ten wielki, rozmodlony karmelita. Posłuchajmy też Teresy, naszej duchowej mistrzyni: „Zaraz po tym wstępie, ponieważ jesteś sama, postaraj się, córko, o towarzystwo. A jakież mogłabyś znaleźć lepsze nad towarzystwo samego Mistrza, który nauczył nas tej modlitwy, do której odmówienia się zabierasz? Przedstaw sobie Pana stojącego tuż przy tobie i patrz, z jaką miłością i z jaką pokorą raczy ciebie nauczać. Wierz mi, tak dobrego Przyjaciela nigdy nie powinnaś odstępować” (DD 26, 1). Modlić się modlitwą obecności to żyć w pobliżu Chrystusa. Zauważcie słowa, które podkreśliłem: towarzystwo, przy, przyjaciel. Obcować z przyjacielem, który jest bardzo blisko. Modlitewne trwanie z Bogiem jest spotkaniem serc, trwaniem serce przy sercu. Jest nas dwoje. Postawą pełną otwarcia zapraszam Chrystusa do siebie. „Gdy się przyzwyczaisz być zawsze w obecności Jego, a On będzie widział, że czynisz to z miłością i starasz się we wszystkim podobać się Jemu, już się od Niego, jak to mówią, nie odczepisz. Nigdy On ciebie ani na chwilę nie opuści, będzie cię wspierał we wszystkich strapieniach twoich, na każdym kroku będzie ci stróżem i pocieszycielem. Czy to mała rzecz, sądzicie, mieć zawsze i wszędzie przy boku takiego Przyjaciela?” (DD 26, 1) Jaką radością jest wiedzieć, że można przyspieszyć przyjście Chrystusa! Już święty Piotr nam to mówił: „W świętym postępowaniu i pobożności [...] oczekujecie i staracie się przyspieszyć przyjście dnia Bożego” (2 P 3, 11). Tę samą myśl znajdujemy u świętego Jana od Krzyża: „Dlatego prawdziwie kochający powinien się starać, by [...] ująć Boga, jeśli się tak można wyrazić, by więcej miłował i większe znajdował wytchnienie w jego duszy” (Pieśń B 13, 12)4. Czasami zapominamy, że pragnieniu musi towarzyszyć „święte postępowanie”, „prawdziwa” miłość; zapominamy, że Pan musi wiedzieć, „iż chcemy żyć jedynie po to, by Mu sprawić radość”. W poprzednim rozdziale rozwijałem temat „realizmu” terezjańskiego. Modlitwa obecności w ciszy wymaga zaangażowania się w miłość braterską, domaga się życia według Ewangelii.\nPoprzez cały Stary Testament rozbrzmiewa to wezwanie Boga: „Słuchaj, Izraelu!” Co więcej, w Nowym Testamencie sam Ojciec każe nam wsłuchiwać się w swego Syna. „To jest Syn mój, Wybrany, Jego słuchajcie!” (Łk 9, 35) Jezus porównuje się do dobrego pasterza, którego głosu owce słuchają. „Woła on swoje owce po imieniu i wyprowadza je [...], a owce postępują za nim, ponieważ głos jego znają” (J 10, 3-4). Czyż nie tym właśnie jest miłosne trwanie wobec Pana w ciszy: nasłuchiwanie wewnętrznego wezwania i rozpoznawanie głosu Chrystusa? By móc słuchać, należy zachować ciszę. Trzeba, bym wszedł do tego ukrytego miejsca i pozwolił głosowi Pana rozbrzmiewać we mnie. Miejsca tego nie można fizycznie zlokalizować. Chodzi o postawę mnie całego. Jan od Krzyża wiele mówi o tej miłosnej uwadze5. Dusza staje wobec Pana w miłości. Poprzez modlitwę miłosnego rozmyślania lub prostego spojrzenia Teresa już nas przygotowała do głębszej modlitwy, którą nazywa „modlitwą skupienia”, a którą można by również nazwać modlitwą wewnętrznej ciszy. Chodzi w niej bowiem o to, by starać się trwać przed Panem w ciszy, być czujnym na Jego wezwanie, po to by usłyszeć Jego głos. Wyruszamy na poszukiwanie Boga ukrytego wewnątrz nas. „Nie potrzeba jej [duszy] skrzydeł, aby latała szukając Go, ale dość jej udać się na samotność i wpatrywać się w Niego obecnego we własnym jej wnętrzu. I nie oddalać się od tak drogiego Gościa” (DD 28, 2).\nJesteś tutaj: Start Czytelnia Guido Stinissen OCD: Modlitwa obecności ze świętą Teresą z Avila


Hotele z z kuchnią — Baja California | Hotels.com\nBaja California — hotele (z kuchnią)\nHotele z kuchnią - Baja California\nTijuana — hotele (z kuchnią)\nCity Suites Tijuana Río3-gwiazdkowy\nReal Del Mar Golf Resort & Spa3-gwiazdkowy\nEazy Living Tijuana Centro3,5-gwiazdkowy\nPenthouse in Rosarito4-gwiazdkowy\nRosarito — hotele (z kuchnią)\nOceana Condominiums - Rosarito Inn3-gwiazdkowy\nOCEANA CASA DEL MAR mieszkanie przy plaży 801\nK38 Club Marena 2 Story Villa, Ultimate Beach Pad i Can Check Surf from Bed ..\nPuerto Nuevo — hotele (z kuchnią)\nM&M Beach Home3-gwiazdkowy\nWorldMark La Paloma2,5-gwiazdkowy\nBreath taking view condo3-gwiazdkowy\nTwo Story ocean view House3-gwiazdkowy\nMexicali — hotele (z kuchnią)\nPuerto NuevoPuerto Nuevo to miasto uważane przez turystów za idealne miejsce do wypoczynku z wielu powodów, a plaża to najważniejszy z nich.\nValle de GuadalupeValle de Guadalupe jest miastem cenionym przez turystów z wielu powodów, a restauracje to główny z nich. Trudno przejść obojętnie obok jego licznych atrakcji, takich jak Muzeum Winiarstwa i Winnice i winiarnia Las Nubes.\nCentrum handlowe Plaza RioJeśli chcesz dobrze wykorzystać swoją kartę kredytową, Centrum handlowe Plaza Rio (Zona Río) to popularne miejsce wśród kupujących. Podróżni korzystający ze strony Hotels.com są też zdania, że ta okolica pełna jest przyjaznych ludzi i można w niej znaleźć dużo ładnych plaż. Pełno tu świetnych sklepów i restauracji, warto więc spędzić w nich popołudnie. Hala targowa Mercado Hidalgo i The Emporium to miejsca, w których możesz dobrze wydać pieniądze.\nHotele oferujące z kuchnią w mieście Baja California. Rezerwuj hotele z z kuchnią w mieście Baja California z Hotels.com!\nHotels.com posiada szeroki wybór hoteli z z kuchnią w Baja California, które gwarantują wysoką jakość i komfort. Dysponujemy ofertą na każdą kieszeń - od tanich hosteli po ekskluzywne, 5 gwiazdkowe hotele w najdogodniejszych lokalizacjach. Wybór należy do Ciebie!\nRezerwując hotele z z kuchnią online, zyskasz nie tylko na czasie. Nasza klasyfikacja hoteli z z kuchnią, pomoże Ci wybrać najodpowiedniejszy hotel w mieście Baja California spełniający Twoje indywidualne wymagania. Polecamy także wyszukiwanie hoteli z z kuchnią na mapie, aby wybrana lokalizacja w mieście Baja California była dla Ciebie najdogodniejsza, a hotel odpowiedni do Twoich potrzeb! Życzymy przyjemnego pobytu w mieście Baja California w wybranym hotelu z z kuchnią!


ABW zbada oddanie monopolu na polską miedź Kanadyjczykom - wGospodarce.pl\nABW zbada oddanie monopolu na polską miedź Kanadyjczykom\nOpublikowano: 18 lutego 2014, 08:21\nAktualizacja: 18 lutego 2014, 13:38\nJak czytamy w serwisie Informacyjnej Agencji Radiowej, KGHM-owi grozi utrata monopolu na wydobywanie miedzi na Dolnym Śląsku. Ministerstwo Środowiska przyznało bowiem koncesję na eksplorację dużego złoża w okolicach Głogowa spółce z Kanady. Polska Miedź ma się odwołać od tej decyzji. O sprawie informowaliśmy już na początku stycznia.\nNie ma tutaj znaczenia pochodzenie firmy czy jakieś inne, pozamerytoryczne względy - oświadczył rzecznik.\nWyjaśnienia rzecznika nie uspokajają Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, która - jak pisze tygodnik "Wprost" na swoich stronach internetowych - zbada kulisy przetargu.\nCo ciekawe - o czym pisze pismo - dyrektorem generalnym kanadyjskiej firmy (Leszno Copper) jest Stanisław Speczik, do 2004 r. prezes KGHM. Ministerstwo Środowiska miało zdecydować się na tę firmę pomimo niekorzystnych opinii, jakie wydała Komisji Zasobów Kopalin, która porównywała oferty Polaków i Kanadyjczyków.\nlw, IAR, "Wprost"\nKGHM przyznaje: Warunki pracy w polskich kopalniach są trudne\nMinisterstwo Środowiska daje koncesję Kanadyjczykom - KGHM traci monopol\nKGHM już wkrótce utraci monopol na wydobycie miedzi na Dolnym Śląsku - resort środowiska przyznał koncesję kanadyjskiej firmie.


marzec 2020 - bluetram\nDate Archives marzec 2020\nNiebo do wynajęcia – warsztaty kolażu przez skype\n29 marca 2020 0 Comments\tread Wydarzenia\nKiedy robię papierowe kolaże wycinam to co siedzi mi w głowie: pragnienia, emocje, przyszłość. I nagle mogę spacerować po lawendowym polu w zielonym płaszczu. Z głowy wyrastają mi wrzosy. Kot pachnie słońcem.\nKryzys dziesiątego dnia izolacji\n23 marca 2020 0 Comments\tread Refleksje\n18 marca 2020 0 Comments\tread Książki, Refleksje\n11 marca 2020 0 Comments\tread Refleksje, Wydarzenia\nW mojej chacie tej wisony,


Skoda Octavia III – wyprodukowano milionowy egzemplarz - Antyradio\nWyprodukowano milionową Skodę Octavię III\nKolejny kamień milowy został osiągnięty przez czeskiego producenta aut. Octavia jest jednym z najważniejszych w gamie Skody. O międzynarodowym sukcesie świadczy 432 300 sprzedanych modeli w 2015 roku.\nTen samochód osobowy klasy kompaktowej jest wytwarzany od 1996 roku. Od tamtego czasu jego trzy generacje zdobyły ponad 50 różnych nagród, podczas gdy łączna liczba wyprodukowanych egzemplarzy przekroczyła 5 milionów. Najnowsza odsłona jest wytwarzana między innymi w fabryce Mlada Boleslav w Czechach i właśnie z tej linii produkcyjnej wyjechała milionowa Octavia III. Ponadto ten bestseller powstaje w fabrykach w Chinach, Rosji, Indiach i Kazachstanie.\nOctavia jest największym sukcesem Skody – to wręcz oczko w głowie czeskiego producenta. Zdaniem przedstawicieli tej marki, to auto wyznacza standardy w swojej klasie pod względem przestrzeni, bezpieczeństwa, przemyślanych rozwiązań oraz komfortu. Ponadto jest to symbol gwałtownego rozwoju firmy.\nModel trzeciej generacji jest dostępny w większej liczbie wersji niż kiedykolwiek wcześniej. Do wyboru klientów są nadwozia hatchback oraz kombi z silnikami wysokoprężnymi lub benzynowymi. Wprawiana w ruch może być przednia lub obie osie. Topowa odmiana RS to najszybsza seryjnie produkowana Skoda w historii. Z kolei wersja G-TEC dysponuje fabryczną instalacją gazową, oferując niskie zużycie gazu oraz łączny zasięg do 1330 km. Uzupełnieniem gamy jest pseudoterenowy Scout oraz ekskluzywna odmiana Laurent & Clement.\nOctavia III trafiła na rynek w 2013 roku. W samym 2015 jej sprzedaż wzrosła o 11% względem adekwatnego zeszłorocznego okresu. Z kolei w okresie dwóch pierwszych miesięcy 2016 Skodzie udało się znaleźć ponad 70 500 chętnych na ten model.\nW Polsce ceny Skody zaczynają się od 63 450 zł w wersji z 1,2-litrowym silnikiem TSI o mocy 86 KM, który współpracuje z 5-biegową przekładnią. Odmiana kombi kosztuje od 67 400 zł. Za mocniejszy wariant 110 KM trzeba wydać 68 350 zł. Najmocniejsza wersja RS 230 z 2-litrową jednostką TSI o mocy 230 KM z przekładnią automatyczną DSG w nadwoziu kombi kosztuje od 133 800 zł.\nSkoda należy do grupy Volkswagena od 1991 roku, zatrudnia przeszło 26 600 osób na całym świecie i jest aktywna na ponad 100 rynkach.


Dodane: 06-06-2021 01:40\nie na Śląsku. W takich okolicznościach najlepiej skorzystać z usługi: adwokat Katowice i wówczas podróż z drugiego końca kraju nie będzie potrzebna, bo wynajęty prawnik ogarnie temat. Na szczęście usługi prawnicze w naszym kraju są na tyle rozwinięte, że nie ma najmniejszego problemu ze znalezieniem fachowej pomocy w tym zakresie, kiedy zachodzi taka potrzeba.Jeżeli potrzebujemy natychmiastowej pomocy prawnej -Czuwanie nad przestrzeganiem prawa, to szalenie odpowiedzialna funkcja. W naszym kraju istnieją rejony, gdzie jest to szczególnie trudne. Na przykład województwo śląskie, w którym zamieszkuje różnorodny przekrój społeczeństwa. Tam adwokaci mają pełne ręce roboty. Jeżeli potrzebujemy natychmiastowej pomocy prawnej - najlepiej posłużyć się wiadomościami z internetu. W okienko przeglądarki wpisujemy - adwokat Katowice, kancelaria adwokacka Katowice lub adwokaci Katowice. Otrzymamy wówczas wiele adresów kancelarii, w których z pewnością znajdziemy ten nam odpowiadający. Fachowe zajęcie się naszą sprawą będzie oczywiste.Prawo bowiem mamy jedno więc takKancelaria adwokacka Katowice to miejsce, które odwiedzają osoby potrzebujące fachowej pomocy prawnej. Adwokaci Katowice obsługują przede wszystkim klientów ze Śląska, ale nie tylko. Nie ma przecież w tym obszarze rejonizacji, na szczęście. Zresztą, prawników, w tym i adwokatów, w naszej rzeczywistości nie brakuje, więc jeśli ktoś faktycznie potrzebuje pomocy, ma realne szanse na to, żeby takową uzyskać. Adwokat Katowice działa tak samo jak adwokat z każdego innego miejsca w kraju. Prawo bowiem mamy jedno, więc tak naprawdę nie ma znaczenia, skąd jest nasz prawnik. Ważne, żeby został naszym pełnomocnikiem i pomógł nam w potrzebie.Pomoc adwokata pomoże nam przedstawić sprawęPomocy adwokata możemy potrzebować w sądzie, kiedy wytoczymy komuś sprawę, albo kiedy zostanie ona wytoczona przeciwko nam. Możemy zostać oskarżeni o coś, co zrobiliśmy lub nie, albo oskarżyć inną osobę o zrobienie czegoś, czego nie powinna. Pomoc adwokata pomoże nam przedstawić sprawę w takim świetle, abyśmy mogli albo wygrać sprawę, albo uzyskać łagodny wymiar kary, jeśli niestety wina będzie po naszej stronie. Kontaktu do adwokata możemy oczywiście szukać w internecie, wpisując do przeglądarki odpowiednie hasła kluczowe. Jeśli szukamy go w Katowicach, hasłem może być adwokat Katowice, kancelaria adwokacka Katowice, lub adwokaci Katowice.Chcąc wybrać jedną z nich nieW każdym dużym polskim mieście funkcjonuje nawet kilka firm, które świadczą te same usługi. Chcąc wybrać jedną z nich, nie wiemy początkowo do kogo się wybrać, aby być zadowolonym ze świadczonych usług. W wyborze mogą nam pomóc opinie użytkowników w internecie albo także opinia kogoś z naszych znajomych komu być może pomógł ten sam fachowiec. Możemy na przykład potrzebować pomocy adwokata do sprawy sądowej, która została nam wytoczona, albo którą ktoś wytoczył nam. Z tego względu też powinniśmy poprosić któregoś z adwokatów w naszym mieście albo w jego bliskiej okolicy o pomoc podczas rozprawy. A kontaktu do niego możemy szukać w sieci, wpisując do przeglądarki odpowiednie słowa kluczowe. Jeśli mieszkamy w Katowicach, takim hasłem może być adwokat Katowice, kancelaria adwokacka Katowice, albo adwokaci Katowice.Kancelaria adwokacka w KatowicachW życiu każdego człowieka zdarza się sytuacja, gdy potrzebna jest pomoc adwokata. Kancelaria adwokacka Katowice to miejsce, którym pracują profesjonaliści. Doświadczony adwokat Katowice daje gwarancję wysokiej jakości usług. Kompleksowa obsługa zleceń klientów, ekspercka wiedza oraz pozytywne opinie to atuty, które przemawiają za powierzenie spraw kancelarii adwokackiej w Katowicach. Profesjonalni adwokaci Katowice to nie tylko najlepsza obsługa, ale także najwyższa jakość usług prawnych i prawniczych. Kancelaria adwokacka Katowice to pomoc w każdej sprawie. Dla adwokatów z Katowic nie ma spraw niemożliwych.\nProwadzić sprawy prawne szybciej?UWAGA! Stosując Te 9 Błędów NIGDY Nie Dowiesz Się Jak korzystać z porad prawnikaCzy można prowadzić sprawy prawne w niedzielę?Szokujące 6 Metod Aby korzystać z porad radcy prawnegoNowe metody w 2020 jak lepiej iść do radcy prawnego po poradęNowe metody w 2020 jak lepiej iść do radcy prawnego po poradęA Co Jeśli Mógłbyś iść do radcy prawnego po poradę Już Za 10 Dni?Jak bez problemu rozwieść sięKorzystać z porad radcy prawnego? Czy warto?Jak długo musisz iść po poradę do prawnika?Naucz się jak uzyskać porady prawne! 4 darmowych porad.Po co właściwe rozwieść się?Sprawdzone metody jak prowadzić sprawy prawneSTUDIUM PRZYPADKU Jak prowadzić sprawy prawne W 8 Dni?Prowadzić sprawy prawne Profesjonalnie!Szukam sposóbów jak prowadzić sprawy spadkoweNie Czytaj Tego Jeśli NIE Chcesz Znaleźć Dobrego PrawnikaNowe metody w 2020 jak lepiej iść do radcy prawnego po poradęOto Jak zatrudnić adwokata (i Jak Możesz To Skopiować)Chciałeś kiedyś Znaleźć Dobrego Prawnika ale nie wiesz jak sie za to zabrać?Cena tego jak dokonać rozwoduLepsze sposoby jak zatrudnić adwokataCzy w 2021 zdołasz dokonać rozwodu?Prowadzić sprawy prawne? Dokładnie!Sądzić się o odszkodowanie?Prowadzić sprawy prawne? Czy warto?Jak zatrudnić adwokata - stawka godzinowaKorzystać z porad prawnych dobrze?7 Sprawdzonych Sposobów Aby znaleźć adwokataNowoczesne sposoby jak znaleźć dobrego prawnika w każdych warunkach


pów stara się w jak największym stopniu ułatwić swoim klientom dokonanie zakupu drzwi antywłamaniowych i odpowiadać na wszelkie ich pytania. Wsparcie klienta sklepu z drzwiami antywłamaniowymi polega także na prowadzeniu dobrej ja\nDodane: 18-02-2017 04:47\nMechanik potrzebny - samochód się zepsułZanim zdecydujesz się na psaKilka spraw związanych z geodezjąSzeroki zakres usług prawnych, czy to dobra rzecz?Skrótowo o geodezjiVisit CracowSkuteczne pozycjonowaniePrawnik dla firmSekrety piękna. Zastosowanie naturalnych kosmetykówArtykuł o fotowoltaiceCzemu wynajmuje się krzesła?Why you should hire high pressure cleaning service About teeth - not only the hygiene is important Gry na świeżym powietrzu, czy to już przeżytek?Kursy bhp online b?r ta vare p? helsen din - selv tennene Kiedy przyjdzie potrzeba na prawnikaPoland for tourists Ikke v?r redd for tannlegen Technicians of electricityWeterynarze na dyżurzeCięcie wykładzin w profesjonalnym styluO przewozach międzynarodowychCzy opłaca się jeździć do pracy za granicę busem?Ogólnie o dzieciach i wyprawkach dla niemowlątOśrodki szkolenia kierowców. Jak zdać prawko?Serwisowanie pojazdów spalinowych b?r ta vare p? helsen din - selv tennene Ekologia i styl - o drewnie Noen interessante fakta om tannbehandling


Rozwód z orzeczeniem o winie, a alimenty dla małżonka. - SW Kancelaria Adwokacka | Kalina Szczukiewicz, Anna Wierzchowska\nDoświadczenie I PROFESJONALIZMRozwód z orzeczeniem o winie, a alimenty dla małżonka.\nDecyzja o rozwodzie często idzie w parze z koniecznością przeprowadzenia analizy swoich finansów po zakończeniu małżeństwa. Często pojawia się pytanie: czy mogę żądać od małżonka alimentów? Albo czy to on lub ona może żądać alimentów ode mnie?\nKwestia winy w rozkładzie pożycia małżeńskiego może okazać się kluczowa. Kodeks rodzinny i opiekuńczy wskazuje, kiedy może zaistnieć obowiązek alimentacyjny względem małżonka. Są to następujące sytuacje:\nGdy jeden z małżonków pozostaje w niedostatku.\nAby móc domagać się alimentów w tej sytuacji, zgodnie z art. 60 § 1 k.r.o., małżonek, który domaga się alimentów musi spełnić dwie przesłanki:\nnie został uznany za wyłącznie winnego (a zatem można się domagać alimentów nawet jeśli rozwód orzeka się bez ustalenia winy lub jeśli małżonkowie zostali uznani za współwinnych rozkładu pożycia małżeńskiego);\npozostaje w niedostatku, rozumianym jako brak możliwości zarobkowych i majątkowych (np. długotrwała choroba, ciężka niepełnosprawność).\nGdy jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia małżeńskiego.\nNależy zatem odróżnić tą sytuację od pierwszej z dwóch względów. Po pierwsze, w tej sytuacji alimentów można domagać się jedynie od małżonka wyłącznie winnego. Rozwód z orzeczeniem o winie jest zatem konieczny, aby móc domagać się alimentów w tym trybie. Po drugie należy odróżnić pojęcie niedostatku od istotnego pogorszenia się sytuacji majątkowej. Przesłanka „istotnego pogorszenia sytuacji materialnej małżonka niewinnego” powinna polegać na ocenie przez Sąd każdorazowej sytuacji materialnej małżonka niewinnego z tym położeniem, które by istniało, gdyby rozwód nie został w ogóle orzeczony i gdyby małżonkowie kontynuowali wspólne życie. Mowa więc np. o sytuacji, kiedy pomiędzy małżonkami istniała znaczna dysproporcja w zarobkach lub jeden z małżonków zrezygnował z pracy zawodowej w celu zajmowania się domem i rodziną.\nZastanawiając się nad złożeniem pozwu o rozwód należy zatem przemyśleć również kwestię orzekania o winie. Każda sytuacja wymaga indywidualnej oceny możliwości uzyskania alimentów w postępowaniu rozwodowym.


MIESZKANIE W STYLU SKANDYNAWSKIM W całym mieszkaniu (oprócz łazienki) podłoga z deski dębowej naturalnie współgra z białą, matową zabudową meblową(meble kuchenne i szafy) oraz krzesłami i szaro-niebieską (gołębią) sofą. Charakteru dodają czarne elementy w postaci uchwytów meblowych czy ramek na obrazki. Podłogę łazienki wykończono niebieskimi, wzorzystymi kafelkami, zabudowa pod umywalkę to fornir dębowy naturalny, lustro na Więcej…\nZ SCB, 2 lata 1 rok przed\nAPARTAMENT W STYLU POP ART To, co pierwsze zwraca uwagę w tej aranżacji, to meble w cukierkowych kolorach i żartobliwych kształtach – stolik kawowy podkreśli oryginalność i odwagę osoby decydującej się na taką stylistykę. Oczywiście nie mogło zabraknąć ikon designu jak pantone (krzesła) czy moooi (świnka i lampa nad stołem). Na podłodze znajduje się wylewka epoksydowa, Więcej…\nMIESZKANIE W STYLU PARYSKIM Silne akcentowanie stylu paryskiego rozpoczynamy już od podłogi, na której znajduje się dębowy parkiet w jodełkę francuską. Specjałami kuchni francuskiej można delektować się w salonie, na stole z marmurowym blatem. Pokój oświetlają kinkiety z abażurami na ścianach, pod sufitem umieszczono stylizowane listwy gipsowe, całości stylu dopełniają dodatki takie jak lustra czy stolik Więcej…\nMIESZKANIE W STYLU MINIMALISTYCZNYM Jasne, lekkie meble i zamknięte zabudowy pozwalają utrzymać minimalistyczny styl i zarazem porządek. Dla zapewnienia jak największego komfortu wydzielona została odrębna strefa do spania. Białe matowe płytki optycznie powiększają wnętrze. W kuchni uwagę przykuwają fronty w kolorze antracytu – te ciemne akcenty to przeciwwaga do jasnego wnętrza, nadająca mu charakteru i oryginalności. Więcej…\nMIESZKANIE W STYLU LOFT W aranżacji użyto elementów mocno podkreślających loftowy wygląd, nie powodując zarazem przytłaczającego efektu. Ścianę z telewizorem dekorują cegły „licówki”, do głównego pomieszczenia wchodzi się przez suwane drzwi drewniane na prowadnicach. Oświetlenie to charakterystyczna dla tego stylu ozdobna żarówka na kablu. Całości dopełniają stalowe akcenty (stolik, krzesła) i neon na Więcej…\nAPARTAMENT W STYLU LAT 70. Aby jak najlepiej odzwierciedlić styl lat 70. ubiegłego wieku, intensywne kolory równoważone są białymi płaszczyznami, rozpoczynając już od epoksydowej podłogi. Całość lekko tonuje fornirowa zabudowa meblowa w kolorze orzecha. Nie mogło oczywiście zabraknąć ikon stylistyki tamtego okresu w postaci krzeseł, stołu i fotela. Sofa w stylu vintage to doskonałe połączenie stylu z komfortem. Więcej…\nAPARTAMENT W STYLU GLAMOUR Efekt glamour w tym apartamencie został osiągnięty dzięki odpowiedniej kolorystyce ścian i wzmocniony szafami w holu wykonanymi z białej płyty mdf – ich fronty zdobią fronty ze zdobieniami w klasycznym stylu. Na podłodze widzimy płytki gresowe o marmurowym wzorze. Stylizowaną kuchnię wykończono stalowymi uchwytami, klimat wzmacniają jasno-szare tapicerki mebli, krzesła Louis Ghost oraz kryształowy Więcej…\nMIESZKANIE W STYLU EKOLOGICZNYM Zgodny z naturą styl apartamentu zaczyna się od podłogi, do której wykorzystano naturalną, litą deskę sosnową. Meble wykonano z wykorzystaniem skrzynek, palet i desek, materiały uzupełnia duża ilość drewna z ponownego odzysku. W stylistykę bardzo dobrze komponują się wiklinowe krzesła. Ciepły i przytulny klimat wzmacniają dodatkowo gruboziarniste tkaniny (m.in. dywan i obicie kanapy) oraz Więcej…\nAPARTAMENT W STYLU BOHO Na podłodze widzimy szczotkowaną i olejowaną naturalną deskę dębową. Zabudowa meblowa jest w zgaszonym szaroniebieskim kolorze. Uzupełniają ją meble takie jak szafa czy stół z litego drewna. Wnętrze ożywia duża ilość wzorzystych tkanin. Styl boho podkreślają meble vintage, obrazy na ścianach, a także sztuka, pamiątki i przedmioty „z duszą” – takie jak chociażby duża rzeźba Więcej…\nSZYBKIE METAMORFOZY ODC. 111 – ŁAZIENKA, SYPIALNIA, BALKON, KORYTARZ – ARANŻACJE WNĘTRZ\nSZYBKIE METAMORFOZY ODC. 111 – ŁAZIENKA, SYPIALNIA, BALKON, KORYTARZ – ARANŻACJE WNĘTRZ Dwupokojowe mieszkanie w nowoczesnym apartamentowcu jego przyszli mieszkańcy odebrali w stanie deweloperskim. Zadaniem Szybkich Metamorfoz było wykończenie i urządzenie go. Stosunkowo nieduża, ale ustawna przestrzeń wymagała tylko kilku zabiegów aranżacyjnych, aby stać się maksymalnie funkcjonalną dla użytkującej ją paryNiedużym kosztem udało Więcej…


Krzysztof Jackowski miał kolejną, koszmarną wizje - OTOPRESS\nBez tabuIII wojna światowaWiadomości\nZnany jasnowidz Krzysztof Jackowski kolejny raz miał straszliwą wizję. Mamy nadzieję, że nie spełni się ona. Tym razem, według jasnowidza z Człuchowa zagrożona może być cała Europa! Szykuje się III wojna światowa?\nKrzysztof Jackowski mówi wprost – zagrożona jest cała Europa, w tym także Polska. Te słowa wprowadziły w zaniepokojenie mnóstwo Internautów. Ludzie pytają wprost, czy czeka nas III wojna światowa?\nJasnowidz już jakiś czas temu przewidział eskalację konfliktu na Bliskim Wschodzie. W marcu bieżącego roku powiedział, że na Bliskim Wschodzie dojdzie do działań zbrojnych. Dodał także, że konflikt ten poróżni Stany Zjednoczone i Turcję. Ta wizja niestety się sprawdziła. Turcja rozpoczęła ataki na Kurdów w Syrii. Poważnie zaangażować w konflikt mogą się także Stany Zjednoczone, czy Iran. Obojętna nie pozostaje także Rosja, która bacznie przygląda się sytuacji na Bliskim Wschodzie. Do czego to wszystko doprowadzi?\nJest bardzo poważne zagrożenie wojenne. Kto by pomyślał, że Stany Zjednoczone i Turcja się poróżnią? Dzieją się rzeczy, które w bardzo niedługim czasie mogą nam utrudnić w Europie życie – mówi wprost Krzysztof Jackowski.\nJasnowidz z Człuchowa już w marcu przewidział sytuację Syrii, a także poróżnienie Stanów Zjednoczonych i Turcji. – To było mało prawdopodobne w marcu, kiedy to przewidziałem. Nikt tego wtedy nie przypuszczał. Jak zatem można mówić o błędnych wizjach przedstawianych przeze mnie? – mówi Jackowski. Moment konfliktu Turcji i Stanów Zjednoczonych może być zapowiedzią do czegoś gorszego. Tego się boję. Wydarzy się jakaś masakra. Będzie się mówiło o słowie masakra – opowiada o swoich przeczuciach Krzysztof Jackowski. Konflikt się zaogni i będzie coraz gorzej – mówi wprost jasnowidz.\nDla mnie to co zrobił Pan Trump. Zostawił Kurdów, którzy de facto pomagali mu w walce z ISIS. I on tak raptownie zostawia ich samych. Samych, na pastwę losu, wiedząc, że Turcy ich zaatakują. Dla mnie to jest dziwne i zastanawiające – kontynuuje podczas swojego wideobloga Jackowski. Wojna przy granicy Turcji już się zaczęła. Czy nie chodzi tutaj o to, żeby zdestabilizować ponownie sytuację w Syrii? Żeby wywołać ponownie wojnę, a w tle mamy Iran. Sytuacja jest bardzo poważna. – zastanawia się jasnowidz. Czy Jackowski mówi o III wojnie światowej?\nKrzysztof Jackowski stwierdził także, że konflikty w Syrii, Turcji i ewentualnie w Iranie mogą bezpośrednio dotknąć również Europę i Polskę. Problem Bliskiego Wschodu dotyczy nas mocno, bardzo mocno. Konflikt ten może odbić się rykoszetem na Europę i Polskę – mówi wprost wizjoner z Człuchowa. Mamy nadzieję, że czarny scenariusz, jakim byłaby III wojna światowa nigdy się nie sprawdzi.\nRobert Soplica 18/10/2019 At 18:23\nPanie Jackowski trzeba było startować do wyborów i wykorzystać swojej wizje w polityce.\nBomi 18/10/2019 At 18:31\nW tym stanie Jackowski powinien korzystać z pomocy poradni psychiatrycznej. Upowszechnienie jego głębokiej depresji i czarnowdztwa nie służy zdrowiu, chyba że chodzi tylko o kasę. Tegoroczna zima będzie śnieżna, szczególnie w górach!!!\nAnonim 18/10/2019 At 18:45\nWierzycie we wszystko co ten szarlatan mówi. Ha ha ha. ?????????????\nAnonim 18/10/2019 At 18:47\nTylko pierdy nagle ma wizję\nAnonim 18/10/2019 At 18:48\nZabierzcie mu wódkę, skończą się wizje.\nAnonim 18/10/2019 At 19:22\nZnowu on przecież on nic nie umie a jego przepowiednie są po wódce\nKarol 18/10/2019 At 19:23\nNiech zmieni dealera.\nKto pisze normalny i Jackowskim\nPoruta 18/10/2019 At 19:24\nKaszpirowski i tak był lepszy ???\nQwerty 18/10/2019 At 19:37\nRedaktorze szanowny proszę iść do szkoły i się doksztalcic, może tam Pana nauczą zajmować się przydatnymi rzeczami niż tym nic nie potrafiącym jasnowidzem. ?\nleshido 18/10/2019 At 19:41\n21 wiek i takie zabobony? Mój kumpel jest bardzo dobrym psychiatrą, pomoże\nOlka 18/10/2019 At 19:50\nPanie K.Jackowski juz dosc ludzie maja tych stresow,troche spokoju potrzeba!\nJohn 18/10/2019 At 19:56\nKoleś znalazł sposób na kasę i piepszy. Każdy by tak robił, i ja i Ty, każdy, ważne by kasa się zgadzała.\nW Polsce czegoś takiego brakowało i koleś zwęszył interes.\nJakoś wrzesień minął bez żadnego incydentu, a gadał że wybuchnie 3 wojna światowa, pewnie pazdziernik, listopad, grudzień, styczeń itp minie podobnie.\nWszystko dopasowuje a wystarczy tylko tv oglądać lub prasę czytać, by stwierdzić że nic nowego nie wnosi.\nJego przepowiednie to tak samo jak pogoda za miesiąc, słońce lub deszcz 50% szansy że się uda. Jak się uda to wielkie wooow … prorok, a jak się nie uda to teksty typu, że nie do końca czas gra tu rolę… ściema i tyle ale ważne że pieniądze się zgadzają.\nKoń 18/10/2019 At 20:20\nOn ma codziennie wizję tylko wszystkie są do dup… Tego już nikt nawet nie czyta.\nAnonim 18/10/2019 At 21:27\nKłamie i nic takiego nie mówił\nNormalny 18/10/2019 At 22:26\nNormalny 18/10/2019 At 22:28\nPatrycja 18/10/2019 At 22:30\nWy naprawdę w to wierzycie? Bo ja nie. Niech Pan Jackowski idzie się podszkolić bo to co on teraz mówi czy piszą to jest kłamstwo. Ja nigdy w to nie wierzę.\nPatrycja 18/10/2019 At 22:33\nWy naprawdę w to wierzycie? Bo ja nie. Niech Pan Jackowski idzie się podszkolić bo to co on teraz mówi czy piszą to jest kłamstwo. Ja nigdy w to nie wierzę. Po prostu KŁAMSTWO? CZY III WOJNA ŚWIATOWA MOŻE BYĆ W POLSCE CHYBA NIE NARAZIE JEST W STANACH GDZIEŚ. NIECH PAN JACKOWSKI W GŁOWĘ SIĘ PUKNIE.\nPol 18/10/2019 At 23:05\nOn jest je,,,,,,ty w czerep straszy tylko ludzi\nAnonim 18/10/2019 At 23:10\nA jak przyśnią mu się latające świnie?\nTo będziemy chodzić że stalowymi parasolkami, żeby nie dostać prosiakiem z nieba??? ????\nPolak 18/10/2019 At 23:11\nNiech się jeb,,,,,,,,nie w głowę\nPolak 18/10/2019 At 23:13\nNiech się walenie w mandaryn\nAdamo 18/10/2019 At 23:31\nCiekawe, co tym razem wyjarał, ale kopa to ma nieziemskiego. Czyżby miał wizję legalizacji jakiegoś zielska?\nADA 19/10/2019 At 01:40\nPanie napij się Pan wina i idź Pan spać\nAnonim 19/10/2019 At 01:54\nKrzysiu zaimij się pogodą już cię prosiłem ? bez twojej pomocy ludzie i tak mokną na deszczu , a z twoją będzie o paru więcej ? . Modlę się o twoje zdrowie psychiczne , tu już nie pomoże żaden psychiatra , może czasem egzorcysta ?.\nMajonez 19/10/2019 At 01:56\nNo dla fałszywych wróżek 19/10/2019 At 05:45\nWeźcie już dajcie sobie spokój nic się gościowi nie sprawdza szkoda tego czytać . Podobno PiS miał mieć mega przewagę w wyborach a było ledwo co i do senatu lipa . Wydaje mi się że Jackowski nie widzi jasno tylko na zasadzie obserwacji co się dzieje na świecie obstawia\nVendeta 19/10/2019 At 08:53\nTak to diabeł bawi się ludźmi\nVendeta 19/10/2019 At 08:54\nZabawna jest ta gra\nPawelkowy 19/10/2019 At 12:29\nJa też po wódzie mam różne wizje…\nAnonim 19/10/2019 At 17:12\nJa tez mialem wizje, ze jackowski udlawil sie klockiem lego i przestal pieprzyc takie bzdury…\nChmura 20/10/2019 At 10:10\nJa to myslę żeby ten Pan udał się do psychiatry-wkońcu.Bo juz niemoge patrzeć na to jak go pokazują…i te jego przepowiednie.\nsgsgdb 21/10/2019 At 00:37\nPowinno się spisywać i egzekwować pierdoły jakie on wypowiada. Trump zniósł wizy, po wyborze go na prezydenta jackowski powiedział że na pewno nie zniosą wiz, z resztą nie trzeba daleko szukać dopiero we wrześniu miała być już wojna z iranem.


Bój się i działaj. - Gildia.pl - księgarnia internetowa - komiksy, filmy, książki, muzyka, rpg\nBój się i działaj.\nMy, kobiety, mamy problem ze strachem. O tyle poważny, że hamuje nas nie tylko przed realizacją szalonych marzeń, ale i przed rzuceniem etatu, postawieniem granicy nadopiekuńczej mamie, przeprowadzką do innego miasta czy też randką po nieudanym związku. Strach jest jak grawitacja, która trzyma nas w miejscu.\nSheryl Sandberg powiedziała: Jeśli zaproponują ci miejsce w statku kosmicznym, nie pytaj, co to za miejsce. Po prostu wsiadaj. Tylko co zrobić, gdy kompleksy nie pozwalają zrobić kroku naprzód? Co zrobić, gdy nie wiemy, czy naprawdę tego chcemy?\nDlatego w książce Bój się i działaj, niczym Sputnik, krążę naokoło strachu. Próbuję oswoić lęk, przyjrzeć się obawom i zrozumieć przekonania, które nami kierują. Trochę na swoim przykładzie, trochę na przykładzie innych. Rozmawiam z kobietami, które powinny być dla wielu z nas inspiracją, które zasadę Bój się i działaj wprowadziły w życie i to w bardzo trudnych, przełomowych i często traumatycznych sytuacjach. Z sukcesem!\nStrach to coś, co towarzyszy każdej z nas. To coś normalnego, nie stygmatyzującego. Coś, nad czym można pracować, co można zmienić i okiełznać.\nTak, by w końcu wsiąść do tego statku kosmicznego i powiedzieć:\nBoję się, ale lecę.