Krwawy kwiat. Trylogia oporu. Tom 1 (6100769) - Louise Boije af Gennäs - Książka, recenzja\nZagłosuj i wygraj kilkanaście książek! Oto czołowa dziesiątka tytułów na finiszu plebiscytu „Najlepsza książka na jesień"\nNie tylko życie pod sznurek! „Epizody z życia mojej mamy" Iwony Żytkowiak\nJeśli coś dodaje Ci skrzydeł, nie pozwól sobie tego odebrać. „Lena, teczka i niezwykła nagroda"\nOpinie o książce - Krwawy kwiat. Trylogia oporu. Tom 1\n,,Krwawy kwiat" to thriller psychologiczny, który wciąga nas od pierwszej do ostatniej strony. Książka ukazuje nam historię Sary, która została okrutnie doświadczona przez los. Najpierw napad i gwałt w tunelu, później strata własnego ojca w pożarze. Postanawia wyjechać, aby zacząć wszystko od nowa. Jednak i to okazuje się niewypałem, ponieważ ani praca ani mieszkanie nie odzwierciedlają złego traktowania przez szefową. Do czasu, aż pewnego dnia poznaje Bellę, dzięki której życie Sary ulega zmianie na lepsze, jednak wszystko jak widać ma swoją cenę. Teraz dziewczyna nie wie komu może tak naprawdę ufać. Jeszcze ten dziwny telefon od ojca, który chce się z nią spotkać, ale czy czasem ten wypadek nie był ukartowany?\nTa książka to totalny odlot. Trzyma w nas w napięciu, a zakończenie nie pozwala o sobie zapomnieć i z niecierpliwością oczekuję na drugi tom, na który muszę niestety, ale poczekać. Bohaterowie świetnie opisani, z którymi się bardzo zżyłam, a zwłaszcza z główną bohaterką, którą niezwykle podziwiam, że pomimo tego co ją spotkało, stanęła na nogi i się nie poddała. Książka została napisana niezwykle prostym i przystępnym językiem, co nie powinno sprawiać wielu problemów w jej odbiorze. Myślę, że mogę ją polecić osobom, które tak jak i ja lubią klimaty thrillerów, ale i ludziom, którzy pragną oderwać się od rzeczywistości. Na pewno jest to książka dla osób o mocnych nerwach, w wieku powyżej szesnastu lat i to z dobrym zaopatrzeniem, bo możecie zostać odwodnieni i niedożywieni a nawet i niewyspania, z racji tego, że nie będziecie mogli się od niej oderwać. Ja wiele razy miałam ochotę nią rzucić, ale w pozytywnym sensie, a zakończenie woła o kontynuację, której nie mogę się doczekać. Myślę również, że jeszcze do niej wrócę i zapewne to będzie po tym jak dostanę drugą część, jednak data jeszcze nie jest znana, kiedy zostanie wydana. Okładka również mi się bardzo spodobała i to również zasądziło o moim wyborze, aby ją przeczytać. Za możliwość przeczytania dziękuję portalowi Czytam Pierwszy.\nOcena: 3, Przeczytałem,\n„Krwawy kwiat” to pierwszy tom szwedzkiej „Trylogii oporu”. Mam bardzo mieszane uczucia co do tej książki. Bywały momenty ciekawe, ale również bywały takie przy których się nudziłam. I tych drugich było zdecydowanie więcej. Dużo kwestii politycznych, przy których miałam ochotę odłożyć książkę. Ostatnie strony były najbardziej interesujące, bo to właśnie wtedy powoli wszystko zaczęło się rozwiązywać.\nSara jest dwudziestokilkuletnią kobietą, która mimo młodego wieku wiele przeszła. Właśnie rozpoczęła nowe życie w Sztokholmie, ale demony z przeszłości ciągle o sobie dają znać. Wszystko się zmienia kiedy na jej drodze staje Bella, która oferuje jej pracę. Powoli jej życie staje się bardziej kolorowe, jednak nie na długo. W jej życiu zaczynają dziać się dziwne rzeczy, które są bardzo irracjonalne. Sara już nie wie czy to dzieje się naprawdę czy to tylko jej wytwór wyobraźni. Nie wie już komu może zaufać.\nSara jednak wszystkie wydarzenia, które jej się przytrafiły tłumaczy sobie, że dzieją jej się w głowie. Gwałt a potem nagła śmierć ojca są tego przyczyną. Jednak jak się okazuje dziewczyna może się mylić a najbliższa osoba, do której darzyła wielkie zaufanie, jest kimś za kogo się nie podaje.\nJest to dobry thriller psychologiczny, pomysł na fabułę świetny, jednak można byłoby go trochę bardziej dopracować.\nPrzeczytane:2020-03-02, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam, 26 książek 2020, 12 książek 2020, Insta challenge. Wyzwanie dla bookstagramerów 2020, Przeczytaj tyle, ile masz wzrostu – edycja 2020, Wyzwanie - wybrana przez siebie liczba książek w 2020 roku,\nNa przestrzeni wieków ludzie mogli doświadczyć do czego zdolna jest władza, by ukryć swoje działania. Pod przykrywką nieskazitelnego, pełnego populistycznych wizji wizerunku kreowanego w mediach i przestrzeni publicznej, często kryją się mroczne tajemnice, których poznanie grozi ogromnym niebezpieczeństwem. Czy warto jednak podjąć ryzyko i je poznać? Po studiach i odbyciu służby wojskowej Sara przeprowadza się do Sztokholmu. Kobieta która została niezwykle boleśnie doświadczona przez los stara się poukładać życie na nowo. Podejmuje pracę w kawiarni i wynajmuje pokój w nieciekawej dzielnicy. Wtedy na jej drodze staje Bella, która zyskuje jej zaufanie. Gdy wydaje się że wszystko zaczyna znowu wkraczać na właściwe tory Sara otrzymuje telefon od nieżyjącego ojca. zy to możliwe, że jego śmierć była tylko częścią zaplanowanej intrygi? „Krwawy kwiat” to jeden z lepszych thrillerów jakie miałam okazje czytać. Właściwie książka ta nie jest thrillerem w czystej postaci a mieszanką thrillera politycznego, kryminału i powieści sensacyjnej. Z pewnością na jej korzyść przemawia niebanalna i świetnie zarysowana fabuła. Język nie będzie tutaj barierą ponieważ jest on prosty i przystępny w odbiorze. Sama autorka może pochwalić się naprawdę świetnym i unikalnym stylem, co w efekcie pozwoliło stworzyć książkę z wciągającym klimatem i mnóstwem intryg. „Krwawy kwiat” długo się rozkręca, ma nużące i męczące momenty, jednak gdy już to zrobi ani się obejrzymy a zostaniemy wciągnięci w niewiarygodną sieć kłamstw i afer politycznych, aż w końcu nie będziemy wiedzieć komu ufać. Co ciekawe autorka dodała do swojej powieści element realności, a mianowicie autentyczne wycinki z gazet w Szwecji. W ten sposób w bardzo interesujący sposób połączyła element realności, z fikcją literacką. Sama w pewnym momencie zgubiłam się co jest prawda a co fikcją Autorka bardzie ciekawie wykreowała postacie, oczywiście na największą uwagę zasługuje Sara, która została świetnie przedstawiona. Początkowo dostajemy mało przenikliwą, naiwną kobietę, która z czasem przechodzi swoistą przemianę w silną bohaterkę. Dzięki narracji pierwszoosobowej możemy bardzo dobrze poznać jej postać. Ksiązka Louise Boije af Gennäs to pozycja z ogromnym potencjałem, to opowieść o walce jednostki z aparatem władzy, która prawie zawsze jest walką przegraną. Jest to niezwykłe studium radzenia sobie z traumą, stresem pourazowym i samym sobą. Autorka jak nikt potrafi skutecznie zachęcić do sięgnięcia po kolejny tom. Zaskakujące zaskoczenie, niedokończone wątki i ten niedosyt potęgują tylko chęć sięgnięcia po więcej. Czekam na tom 2.\nJuż na wstępie mogę śmiało powiedzieć, że "Krwawy kwiat" jest kolejną książką z którą miałam wiele wzlotów i troszkę upadków. Mówiąc od początku, książkę dostajemy od dość mało znanej autorki, która wydawała swoją pierwszą książkę. Muszę przyznać, że ta informacja trochę wpłynęła na moje postrzeganie, pod względem nadziei poprawy, zwrócenia uwagi na błędy i wydawania co raz lepszych książek. Nasza główna bohaterka Sara, jest inteligentną kobietą, która straciła ukochanego ojca i szukając schronienia od złych wspomnień ucieka do Sztokholmu. Z początku zagubiona, znajduje lokum z specyficznym najemcą i pracę, w której warunki umowy niekoniecznie zgadzają się z rzeczywistością. Po krótkim czasie bohaterkę poznaję piękną Belle o niezwykłych oczach i osobowości, która oferuję nieporównywalne warunki do aktualnych. Sara oczywiście się zgadza, ale czy to wszystko na pewno jest tak proste i łatwe? "Krwawy kwiat" to przede wszystkim lekka książka z fajnie stworzoną fabułą. Na początku czytania byłam wręcz oczarowaną tą pozycją, akcja szła szybko, każde z wydarzeń było jasne i nie nudziłam się. W połowie miałam wrażenie, że wszystko zwolniło, może przez działania bohaterki, polegające na zagłębianiu się w sprawy polityczne, o których mowa w opisie od wydawcy. Choć z drugiej strony i ten zastój był potrzebny aby dowiedzieć się coś więcej o działalności. I w końcu koniec, w którym spodziewałam się wielkiego bum, które jednak nie było tak wielkie. Niektórych spraw z biegiem książki zaczęłam się domyślać, więc trochę te "bum" przez to osłabło. Nie należy także zapomnieć o bohaterach, dla których warto poświęcić choć chwilę. Oczywiście moją ulubienicą nie stała się główna bohaterka, lecz Bella, posiadająca multum sekretów i działań, Od samego początku starałam się odkryć tą postać, domyślić co tak na prawdę mają na celu jej działania, lecz niestety (a może i lepiej) nie podołałam swoim ambicją i dopiero autorka sprzedała mi sekrety tej postaci. Reasumują książkę jak najbardziej polecam przeczytać, jeśli macie ochotę na coś lekkiego i nie potrzebującego całej waszej uwagi. Osobiście jak dorwałam się do książki, to nie mogłam odłożyć i skończyło się na tym, że była przeczytana w niecałe trzy dni, więc mój gust mówi tak, choć czekamy na coś lepszego.\n"O społeczeństwie nie mówią jego najsilniejsze ogniwa ani wielkość ich sukcesów.. określane jest przez to, jak zajmuje się najsłabszymi."\nPrzeczytane:2020-02-25, Przeczytałam, Mam, 52 książki 2020, Przeczytaj tyle, ile masz wzrostu – edycja 2020, Insta challenge. Wyzwanie dla bookstagramerów 2020,\n„Krwawy kwiat” to pierwszy tom szwedzkiej „Trylogii oporu”. Główna bohaterka to Sara – dwudziestokilkuletnia kobieta, która właśnie przeprowadziła się do Sztokholmu. Ma za sobą bolesne i traumatyczne doświadczenia, przez które walczy z zespołem stresu pourazowego. Przeprowadzka to chęć zmienienia swojego życia i zapomnienia o przeszłości. Sara wynajmuje pokój w podrzędnej dzielnicy i zaczyna pracować w restauracji. Pewnego dnia poznaje Bellę, młodą kobietę, która proponuje jej pracę w prestiżowej agencji PR. Pomału życie Sary zaczyna odzyskiwać kolory, jednak wokół niej nieustannie mają miejsce dziwne i niepokojące sytuacje. Sara zaczyna wątpić w swój zdrowy rozsądek i nie wie komu może zaufać, bo wydaje się, że każdy coś przed nią ukrywa.\nKobieta wszystkie niepokojące sytuacje tłumaczy sobie wariactwami umysłu po wydarzeniach z przeszłości. Gwałt, który przeżyła oraz tajemnicza śmierć jej ojca wydają się być wydarzeniami, które nie mają ze sobą żadnego wspólnego mianownika. Lecz wszystko to, co obecnie dzieje się wokół Sary, zmusza ją do znalezienia odpowiedzi na mnożące się pytania i połączenia wszystkich urywków informacji w logiczną całość. To wcale nie jest takie proste, bo okazuje się, że to nad czym pracował jej ojciec, stanowi kluczowy element w tym, co obecnie ją spotyka. Ojciec Sary zajmował się różnymi aferami osób wysoko postawionych w szwedzkim rządzie, co wielu osobom było nie na rękę. W książce jest trochę wzmianek o sprawach politycznych i politykach, co mi osobiście trochę przeszkadzało i nudziło mnie to, bo polityka nie jest moją ulubioną dziedziną. Dla mnie większość tych politycznych wzmianek wydawała się zbędna, bo tylko niewielka ich część dotyczyła sprawy, która w największym stopniu miała wpływ na śmierć ojca Sary i to, co działo się teraz wokół niej.\nPodsumowując książka nie za bardzo przypadła mi do gustu. Przez dużą część opisywanych wydarzeń zwyczajnie nudziłam się. Kwestie polityczne w ogóle mnie nie zainteresowały, jednak osoby interesujące się polityką mogą być usatysfakcjonowane. To, co działo się wokół Sary, było zaskakujące i powodowało lekki dreszczyk niepokoju. Niestety według mnie dużo rzeczy było przegadanych. Dopiero w ostatnich 100 stronach zaczęło dziać się coś, co bardziej przykuło moją uwagę. Gdyby cała powieść była poprowadzona tak, jak w tych ostatnich stronach, byłabym z niej o wiele bardziej zadowolona.\nPrzeczytane:2020-02-24, Ocena: 6, Przeczytałam, Przeczytaj tyle, ile masz wzrostu – edycja 2020, Wyzwanie - wybrana przez siebie liczba książek w 2020 roku, 12 książek 2020, Posiadam, 26 książek 2020, 52 książki 2020,\nSara to młoda dziewczyna, która w życiu doświadczyła. Ostatnimi czasy nie miała lekko. To, co wydarzyło się w tunelu, gdy została zaatakowana i brutalnie zgwałcona, odcisnęło piętno na jej psychice. Po takich wydarzeniach nic już nie jest takie samo. Dodatkowym przeżyciem dla niej, po tych wydarzeniach, jest odsunięcie się i brak wsparcia ze strony ojca. Nie rozumie kompletnie dlaczego. Niedługo po tym dochodzi do nieszczęśliwego wypadku w domku letniskowym, podczas którego wybucha butla z gazem i ginie ojciec Sary.\nSara próbuje na nowo poskładać swoje życie i zacząć wreszcie żyć. Wyprowadza się do Sztokholmu, gdzie wynajmuje mieszkanie od tajemniczej Siv w dość opłakanych warunkach. Zaczyna pracę w knajpie, gdzie również jest wykorzystywana ponad program umowy, a zarobki nie są adekwatne do ilości wykonywanych przez nią zadań i godzin poświęcanych na pracę.\nSara zaczyna jednak dostrzegać nietypowe dziejące się wokół niej rzeczy, których w żaden sposób nie potrafi wyjaśnić.\nPewnego dnia w knajpie, w której pracuje zjawia się wyróżniająca się dziewczyna o imieniu Bella, która stwarza bardzo sympatyczne wrażenie i szybko nawiązuje nic porozumienia z Sarą. Dziewczyny umawiają się kolejnego dnia po pracy, gdy Bella zapomina zabrać swoich okularów, a podczas spotkania proponuje Sarze przyjście na rozmowę kwalifikacyjną do firmy PR, w której sama pracuje. Sara oczywiście wybiera się na spotkanie, które kończy się powodzeniem i nowym etapem w jej życiu. Niebawem również zmienia swoje mieszkanie, gdyż nowa przyjaciółka Bella proponuje jej wprowadzenie się do jej mieszkania, które standardem zdecydowanie przewyższa dotychczas wynajmowany przez Sarę pokój.\nŻycie Sary pozornie zaczyna się układać w cudowny sposób. Znalazła idealną i dobrze płatną pracę, mieszka z Bellą, z którą znalazła nić porozumienia i między dziewczynami rodzi się prawdziwa przyjaźń. Potrafią razem pracować, mogą ze sobą porozmawiać na wszystkie tematy, a na wspólnych imprezach razem bawią się wyśmienicie. Sara poznaje również chłopaka, z którym zaczyna się spotykać i wspólnie zaczynają budować związek. Wszystko byłoby idealnie, gdyby nie dziwne rzeczy, które Sara dostrzega wokół siebie. Niektóre są niewytłumaczalne, ludzie z którymi miała do czynienia często jej unikają i nie chcą mieć z nią nic wspólnego, a chodząc po ulicach bardzo często odnosi wrażenie jakby była przez kogoś śledzona. Najdziwniejszą rzeczą jednak, która ją spotyka jest odebranie telefonu i usłyszenie w słuchawce głosu ojca, który prosi ją o spotkanie. Ojca, który rzekomo zginął w pożarze. Idąc na umówione spotkanie widzi ojca, niemniej jednak nie udaje się jej go dogonić i z nim porozmawiać, co pozostawia nutę niepewności, czy to aby na pewno był on, czy może po prostu zwariowała. Wtedy Sara zaczyna dociekliwie analizować wszystkie aspekty jego śmierci, zagłębia się w jego życie zawodowe, stara się odkryć skrywane przez niego tajemnice, których jak się okazuje nie brakuje.\nW trudnych chwilach Sara zawsze może liczyć na wsparcie swojej matki i siostry oraz przyjaciół dwóch przyjaciół ojca.\nGenialna, skomplikowana historia, którą z pewnością nie rozczaruje się żaden miłośnik thrillerów psychologicznych. Ja zdecydowanie uwielbiam takie klimaty i już wyczekuję na dalsze losy bohaterów.\nPrzeczytane:2020-02-07, Ocena: 4, Przeczytałam, Przeczytaj tyle, ile masz wzrostu – edycja 2020, 52 książki 2020,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Sara po śmierci ojca stara się odciąć od przykrej przeszłości i przeprowadza się do Sztokholmu. Chce zacząć nowe życie z dala od przykrych wspomnień i prześladujących ją czarnych myśli. Początkowo mieszka w obskurnej dzielnicy, a jej pracy daleko do wymarzonej. Życie dziewczyny diametralnie się zmienia, gdy do kawiarni, w której pracuje, przychodzi Bella pracująca w branży PR. Sara wywarła tak dobre wrażenie na kobiecie, że postanawia ona zaproponować jej pracę. Zamieszkują razem i od tej pory dziewczyna wiedzie życie, o jakim dotychczas mogła jedynie pomarzyć. Jednak w życiu Sary zaczynają dziać się dziwne rzeczy, które zauważać zdaje się tylko ona. Czy dziewczyna powoli traci rozum? A może prawda jest o wiele trudniejsza do zaakceptowania? Jeżeli chce przeżyć musi szybko odkryć prawdę, bo wokół niej zaczynają ginąć ludzie… *** Intrygująca historia, która z każdą kolejną stroną wciąga coraz bardziej. Genialnie skonstruowany thriller psychologiczny, w którym czytelnik sam gubi się bardziej niż główny bohater, a odkrycie prawdy wydaje się wręcz niemożliwe. Cieszę się z każdej chwili, którą spędziłam z tą książką, ponieważ niezmiernie pobudziła moje procesy myślowe, a nerwy były napięte do granic wytrzymałości. Uwielbiam ten gatunek literacki, dlatego nie wahałam się nawet chwili przed sięgnięciem po tę książkę i na pewno nigdy nie będę tego żałowała. Autorka bardzo dobrze potrafi stopniować napięcie i dozować czytelnikom zagadki. Z każdą kolejną stroną zagadki mnożą się i zamiast stopniowo uzyskiwać na nie odpowiedzi mamy jeszcze więcej pytań i niewyjaśnionych, nurtujących kwestii. A to jedynie wzmaga naszą ciekawość i chęć poznania prawdy ostatecznej. Uważam, że każdy wielbiciel gatunku obowiązkowo powinien zapoznać się z tą pozycją, a na pewno nie będzie tego żałował. Ja niecierpliwie oczekuję kolejnych pozycji tej autorki. Za możliwość przeczytania dziękuję @CzytamPierwszy www.czytampierwszy.pl\nNieznane oblicze Szwecji\nZapewne każdy chciałby żyć w doskonałym państwie, pozbawionym korupcji, układów, kłamstwa, gdzie nie odwraca się głowy od problemów skrzywdzonych.Taką postać idealizacji stworzył świat dla Szwecji, kreując wizerunek tolerancyjnego, miodem i mlekiem płynącego kraju. W takim przekonaniu żyją, na co dzień Szwedzi, a wielu imigrantów próbuje się tam osiedlić. Jak bardzo złudny i nieprawdziwy to obraz pokazuje Louise Boije af Gennäs w swojej książce o intrygującym tytule „Krwawy kwiat„. Autorka stworzyła spektakularną i odważną powieść, w której odziera wizerunek Szwecji z iluzji, odwołując się do rzeczywistych doniesień, pokazuje jak bardzo propagandowy jest obraz dobrej i tolerancyjnej Szwecji. Ta historia, to nie jest typowy thriller psychologiczny ani typowy thriller polityczny, jest to połączenie obydwu tych gatunków. Zręcznie skonstruowana intryga kryminalna, społeczna i polityczna. Ekscytująca książka o niesprawiedliwości, polityce i nadużyciach władzy.\nSara, młoda kobieta z trudną przeszłością, przenosi się z prowincji do Sztokholmu, by zacząć wszystko od nowa i odbudować swoje życie. Początkowo pracuje w barze, mieszka w biednej dzielnicy w niezbyt dużym mieszkaniu, gdy niespodziewanie dostaje pracę w renomowanej agencji. Wszystko wydaje się zbyt piękne, aby mogło być prawdziwe. Dziewczyna, która przeżyła wiele traumatycznych wydarzeń jest w końcu szczęśliwa, bo żyje tak jak marzyła. Wkrótce jednak zdaje sobie sprawę, że wszystko jest inne, niż jej się wydaje. Zaczynają dziać się dziwne rzeczy, które stają się coraz bardziej przerażające i całkowicie niewytłumaczalne. Zaczyna wątpić we własne zdrowie psychiczne i patrzy na wszystkich wokół siebie z rosnącą udręką. Czy wyobraża sobie te dziwne rzeczy, które jej się przytrafiają, czy faktycznie mają miejsce?\nAkcja toczy się początkowo leniwie, ale powoli narasta atmosfera niedopowiedzeń, dziwnych zdarzeń, które być może dzieją się w głowie Sary w następstwie stresu pourazowego, ale też niewykluczone, że świadomie ktoś ją prześladuje. Można odnieść wrażenie, że ludzie, którzy ją otaczają mają w tym swój udział. Komu może zaufać? Czy w ogóle może komuś zaufać? Napięcie polega głównie na tym, że nie dzieje się zbyt wiele, ale jest dobrze zbudowane i rozłożone w całej książce. Zagrożenie dla Sary i jej rodziny staje się coraz bardziej realne. Nie wiadomo, kto i dlaczego? Sara szuka odpowiedzi w związku między tajemniczą śmiercią ojca a dokumentami, które znalazła w jego biurze.\nTo nie jest jeden z thrillerów, jakich mnóstwo na rynku napisanych dla rozrywki. Ta powieść zawiera coś głębszego. Przesłanie, które zmusza do myślenia. Autorka sugeruje, że docieranie do niewygodnej prawdy zawsze wiąże się z ryzykiem wielu niebezpieczeństw. W trylogii Ruchu Oporu Louise af Boije Gennäs opisuje walkę jednostki z władzami. To przerażająca gra, manipulacja rzeczywistością kontra fantazja, w której nic nie jest tym, czym się wydaje. Pokazuje, do czego zdolna jest władza, by ukryć swoje występki. Pomimo że, polityka, na co dzień nie wzbudza mojego zainteresowania, to autorka naprawdę wie jak przykuć uwagę czytelnika. Tym, co czyni tę historię pasjonującą, jest stopniowane napięcie i dobrze wykreowana postać głównej bohaterki. Autorce udaje się przekonać czytelnika do wątpliwości i złudzeń Sary. Louise Boije afGennäs świetnie obrazuje jej naiwność, ale później pokazuje, jak dziewczyna pośród traum zdobywa się na nietypową wręcz odwagę, by walczyć z systemem opresji. Paradoksalnie im bardziej się boi, tym więcej jest w niej siły, by odpierać zagrożenia i walczyć o to, co chciał przekazać jej ojciec. Poczucia bycia zgodną z sobą i stawiającą opór złu. „Krwawy kwiat” to przejmujące połączenie fikcji literackiej z rzeczywistością, historia, którą czyta się z zapartym tchem, a jej interesujące zakończenie daje nadzieję na kontynuację.\n„ Jeżeli chcesz poznać prawdziwy charakter człowieka, daj mu władzę.” - Abraham Lincoln\n„Krwawy kwiat” to thriller psychologiczny szwedzkiej autorki i jednocześnie pierwsza część cyklu o wdzięcznej i wiele mówiącej nazwie „Trylogia oporu”. Kto komu, lub czemu się będzie opierał i dlaczego? A może zupełnie nie o to chodzi?\nŻycie Sary nie rozpieszcza. Po traumatycznym przeżyciu i stracie ojca w tragicznych okolicznościach, postanawia zacząć wszystko od nowa przeprowadzając się do Sztokholmu. Początkowe niepowodzenia przechodzą w niespodziewane pasmo sukcesów. Dostaje świetną pracę, zdobywa prawdziwą przyjaciółkę, przenosi się do dobrej dzielnicy. Wreszcie poznaje chłopaka, który darzy ją głębokim uczuciem. Zbyt piękne, by mogło być prawdziwe?\nSarę z jej niską samooceną zaczynają dręczyć podejrzenia. Tym bardziej, że wokół niej zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Czy zwariowała? Może to naturalna reakcja na traumatyczne przeżycia z niedalekiej przeszłości, z którymi nie sposób się pogodzić? A może komuś zależy na tym, by myślała, że traci rozum? Tylko jaki miałby w tym cel?\nSara, wbrew temu co ją spotyka, nie jest typem ofiary. Bystra, silna fizycznie, po szkoleniu wojskowym, nie boi się mówić tego co myśli. Z pewnością nie spocznie, póki nie dowie się kto tu rozgrywa karty.\nZastanawiałam się, w którą stronę autorka poprowadzi tę historię. Dość długo czekamy na rozwój sytuacji, na sprecyzowanie o co tak naprawdę chodzi. Choć wiele się wyjaśnia, to pytań, z którymi autorka pozostawia główną bohaterkę i czytelnika jest całe mnóstwo. Książka jednak zaciekawiła mnie na tyle mocno, że z pewnością będę szukała na nie odpowiedzi w kolejnych tomach.\nPrzeczytane:2020-02-13, Przeczytałam, Wyzwanie - wybrana przez siebie liczba książek w 2020 roku, 12 książek 2020, 26 książek 2020, 52 książki 2020,\n"Krwawy kwiat" to thriller, którego zapowiedź niezwykle mnie zachwyciła, a książka nie rozczarowała.\nPoczątkowo autorka wprowadza nas w życie Sary, która nie miała łatwego życia już od początku jego trwania. Nękanie przez rówieśników w szkole sprawiło, że dziewczyna nie miała wysokiej samooceny, a jej pewność siebie zanikła. Dodatkowo trudne przejścia w dorosłym życiu, których doświadczyła, gwałt i tajemnicza śmierć ojca, nie ułatwiły jej już i tak ciężkiego życia.\nPostanawia się od tego odciąć i zacząć od nowa. Aby zrealizować swój plan wyjeżdża w nieznane, gdzie chce wszystko zacząć jeszcze raz. Początkowo poznaje Belle, z którą dzieli mieszkanie i dobrze się dogaduje, niemniej jednak z czasem zaczyna dostrzegać coraz to dziwniejsze rzeczy, które dzieją się wokół niej. Czy można tak po prostu się odciąć i zacząć od nowa....\nKsiążka nie jest zła, ale nie zaliczyłabym jej do grona świetnych. Akcja dzieje się dość powoli, momentami zbyt długie opisy, które się ciągną i nudzą. Początek dość nudny, ale druga połowa już zdecydowanie lepsza.\nDo przeczytania tej książki zachęciły mnie dwie rzeczy: ciekawy opis i informacja o tym, że jest to początek serii. Fajnym dodatkiem również było to, że książka należy do gatunku thrillerów, które lubię czytać. Niestety moje wyobrażenia względem tej książki niestety nie zostały w pełni zrealizowane. Ale o tym poniżej. Bohaterką książki jest Sara. Po śmierci ojca, gwałcie, z towarzyszącym jej stresem pourazowym stara się ułożyć swoje życie na nowo w Sztokholmie. Pewnego dnia podczas pracy w kawiarni poznaje Belle, z którą od razu nawiązuje dobry kontakt. Wspólne mieszkanie, praca, znajomi bardzo je do siebie zbliża. To bardzo ważne dla Sary mieć przy sobie kogoś komu można ufać w obliczu niepokojących zbiegów okoliczności. Dziwny telefon od nieżyjącego ojca, tajemnicze zniknięcia ludzi, poczucie stałej obserwacji. Czy Sara zwariowała? A może jest ktoś komu zależy na tym, by utrudnić jej powrót do normalnego życia? To już któryś z kolei thriller, który mnie zawiódł. Lubię ten gatunek i mam względem niego spore wymagania. Trudno mnie zaskoczyć, porwać, zainteresować i praktycznie niewielu się to ostatnio wydaje. Problem w tej konkretnej książce polegał na tym, że był to thriller polityczny. Nie znam się na polityce, nie interesuje się nią zbytnio jeżeli chodzi o Polskę. Tym bardziej nie potrafiłam odnaleźć się w szwedzkiej działalności politycznej. Miałam również kłopot z tempem akcji. Rozumiem, że autorka chciała rozłożyć pewne rzeczy w czasie, ale pulsacyjny tryb przedstawiania akcji był dla mnie niezbyt zachęcający. Brakowało mi również jej historii elementu zaskoczenia. Może i nie do końca domyślałam się, kto jest winny, ale jak już prawda wyszła na jaw wcale nie byłam zaskoczona. Ode mnie 5/10. Sięgnę po drugi tom z uwagi na to, że zakończenie pierwszego było otwarte i intrygujące.\nKsiążkę zreceznowałam dzięki potralowi czytampierwszy.pl\nPrzeczytane:2020-02-11, Ocena: 3, Przeczytałam, Mam,\nMam mieszane uczucia względem przedstawionej w książce historii. Przez połowę powieści nie dzieje się za dużo. Aż nawet zwątpiłam czy na pewno jest to thriller. Jednak po 250 stronie zaczyna się dziać i tak już zostanie do samego końca. Warto przeczekać przydługi początek, by poznać rozwiązanie tajemniczych zdarzeń, które spotykają Sarę.\nSara jest młodą kobietą, która została mocno skrzywdzona przez los. Najpierw w szkole podstawowej była dręczona przez rówieśników, co mocno wpłynęło na jej samoocenę. Później doświadczyła brutalnego gwałtu, który jeszcze bardziej złamał jej psychikę. A na koniec jej ukochany tata zginął w tajemniczych okolicznościach w domku letniskowym. Te wszystkie zdarzenia wywołały u dziewczyny stres pourazowy. Jednak Sara się nie poddaje i próbuje normalnie żyć. W tym celu wyjeżdża do Sztokholmu. Czy była to trafna decyzja? Dowiecie się z powieści.\nJak już wspomniałam powieść dość długo się rozkręca. Owszem, od samego początku dzieją się jakieś dziwne i niepokojące wydarzenia. Jednak przez wzgląd na bolesną przeszłość dziewczyny i traumę jaką przeżyła, ona sama nie wie, co jest fikcją, a co dzieje się naprawdę. Przez to i czytelnik zastanawia się, czy ma to wszystko traktować na poważnie?\nGdy na drodze dziewczyny pojawia się Bella, zaczyna się szalone życie pełne imprez, nowych znajomości i wydawania pieniędzy na potęgę. Nowa praca Sary i jej przemiana trochę przypominała mi historię Andrei Schas z „Diabeł ubiera się u Prady”. Te rozdziały lekko mnie nudziły. Podkreślanie na każdym kroku jakie są piękne i jakie drogie sukienki mają, było dla mnie męczące. Dlatego w połowie powieści zwątpiłam, czy dam radę dotrwać do końca? Równie wkurzające były angielskie zwroty, wtrącane do dialogów, a także ociekające miodem rozmowy przyjaciół Sary. No miód lał się strumieniami. Mnie to drażniło. Jednak przebrnęłam i dalej było już całkiem ciekawie. Wiele rzeczy się wyjaśnia, a niektóre zdarzenia szokują. Choć bardzo łatwo jest się domyślić, kto za tym wszystkim stoi, to autorka zostawiła sobie kilka wątków do wyjaśnienia w kolejnych częściach.\nGłówna bohaterka jest postacią lekko irytującą. Kilka razy zachowała się bardzo bezmyślnie narażając się na niebezpieczeństwo. Jako osoba tak mocno doświadczona przez los, wydaje mi się, że powinna być bardziej czujna. Ma kłopot z zaufaniem ludziom, ale nie jest to nic dziwnego. Każda z osób, którymi się otacza, ma coś za uszami, albo zna ich bardzo krótko i mało o nich wie. Dlatego czuje się osaczona i zastanawia się czy traci rozum? Jednak jest zdeterminowana by poznać prawdę o śmierci swojego ojca, bo uważa, że to pomoże jej przeżyć żałobę.\nChoć powieść jest fikcją, która zrodziła się w wyobraźni autorki, znajdujące się w niej artykuły przedstawiające szwedzkie skandale są prawdziwe. Jest to dość ciekawe połączenie fikcji z realnym życiem. Miałam jednak wrażenie, że jest ich trochę za dużo, co męczyło podczas czytania.\n„Krwawy kwiat” to powieść, która długo się rozkręca, jednak jak już intrygi wyjdą na jaw, to nie raz poczujemy się zaskoczeni. Ma czasem nużące momenty, ale niepokojące zdarzenia dzieją się od samego początku, by podtrzymywać zainteresowanie czytelnika. Dobrze przedstawiona postać Sary, kobiety z niskim poczuciem własnej wartości, wprowadza do historii niepewność, co do jej postrzegania rzeczywistości. Prawdziwe artykuły z gazet, opisujące szwedzkie afery, sprawiają, że ta historia mogłaby się wydarzyć naprawdę.\nMova to marka wydawnicza Wydawnictwa Kobiecego, o której dowiedziałam się stosunkowo niedawno w kontekście reportaży. Jakież było moje zdziwienie, kiedy zobaczyłam, że Mova wydaje również literaturę non-fiction. “Krwawy kwiat”, który zdecydowałam się przeczytać i wziąć na tapet, to thriller psychologiczny. Opowiada on o Sarze, która mierzy się ze stresem pourazowym, a także rozpaczą po stracie ojca, który zmarł w tajemniczym pożarze. Młoda kobieta przeprowadza się do Sztokholmu, wynajmuje tam pokój i dostaje pracę w kawiarni, ale pewnego dnia dostaje szansę od losu, która może odmienić jej życie.\nZacznę od tego, co zwróciło moją uwagę. Główna bohaterka odbywała służbę wojskową, a momentami zadziwiał mnie jej brak podejrzliwości i wnikliwości. Pewnego dnia Sara poznaje Bellę, która proponuje praktycznie nieznajomej pracę w agencji PR, o jakiej rzekomo marzą setki Szwedów. Sara nie ma żadnych kwalifikacji, aby ubiegać się o tę posadę ani doświadczenia, nie kształciła się również w kierunku public relations. Myślę, że u każdego roztropnego człowieka zapaliłoby to czerwoną lampkę, ale Sara zdawała się nie widzieć w tym nic dziwnego. Dopiero rozmowa z najbliższymi rozbudziła w niej wątpliwości. To nadal jednak nie skłoniło jej do przemyślenia swojej decyzji ani sprawdzenia firmy, czy Belli w Internecie.\nW oczy rzuciło mi się także dużo angielskich, nieprzetłumaczonych zwrotów. Naliczyłam ich ponad dwadzieścia. Część z nich faktycznie mogła sprawiać problem, ale inne z łatwością można było przełożyć na język polski. Uważam, że to może sprawiać kłopot osobom, które nie znają zbyt dobrze języka angielskiego, choć ten fakt nie poskutkuje ominięciem czegoś w linii fabularnej. Przez kolejne rozdziały często przewijały się nazwy sztokholmskich ulic, z tego powodu ciekawym rozwiązaniem mogłaby być jakaś mapka z okolicą, po której poruszała się główna bohaterka. Znam sporo osób, które lubią podążać śladami protagonisty\nBardzo podobała mi się koncepcja połączenia fikcji literackiej z rzeczywistymi wydarzeniami. Odwołania do autentycznie istniejących artykułów miło mnie zaskoczyły. Do tej pory nie spotkałam się chyba z takim rozwiązaniem. Jeśli jesteście zaznajomieni z polityką, to być może okaże się, że niektóre czytaliście już wcześniej. Ja nie jestem fanką polityki, rzadko czytam wiadomości z nią związane, dlatego osobiście miałam z nimi styczność pierwszy raz. Niemniej myślę, że w przemyślany sposób Louise Boije af Gennäs połączyła je z fikcyjnymi wydarzeniami i bohaterami.\nPoczątek powieści był spokojny, a akcja nabierała tempa dopiero z czasem. Końcówka pozostawiła pewien niedosyt, co jest jednak w pełni uzasadnione, ponieważ “Krwawy kwiat” to pierwszy tom Trylogii oporu, więc w tym przypadku cieszę się, że nie wszystko zostało dopowiedziane. Pewne wątki nie zostały wyjaśnione przez autorkę, a jestem ich bardzo ciekawa, więc mam nadzieję, że kolejne tomy serii zostaną przetłumaczone i ukażą się na polskim rynku.\nZ chęcią sięgnę po kontynuację “Krwawego kwiatu”. W mojej ocenie był on świetnym rozpoczęciem serii. Mam nadzieję, że w kolejnym tomie służba wojskowa Sary okaże się bardziej przydatna i główna bohaterka będzie miała okazję się wykazać przy jej pomocy.\nMova to marka wydawnicza Wydawnictwa Kobiecego, o której dowiedziałam się stosunkowo niedawno w kontekście reportaży. Jakież było moje zdziwienie, kiedy zobaczyłam, że Mova wydaje również literaturę non-fiction. Krwawy kwiat, który zdecydowałam się przeczytać i wziąć na tapetę, to thriller psychologiczny. Opowiada on o Sarze, która mierzy się ze stresem pourazowym, a także rozpaczą po stracie ojca, który zmarł w tajemniczym pożarze. Młoda kobieta przeprowadza się do Sztokholmu, wynajmuje tam pokój i dostaje pracę w kawiarni, ale pewnego dnia dostaje szansę od losu, która może odmienić jej życie.\nW oczy rzuciło mi się także dużo angielskich, nieprzetłumaczonych zwrotów. Naliczyłam ich ponad dwadzieścia. Część z nich faktycznie mogła sprawiać problem, ale inne z łatwością można było przełożyć na język polski. Uważam, że to może sprawiać kłopot osobom, które nie znają zbyt dobrze języka angielskiego, choć ten fakt nie poskutkuje ominięciem czegoś w linii fabularnej. Przez kolejne rozdziały często przewijały się nazwy sztokholmskich ulic, z tego powodu ciekawym rozwiązaniem mogłaby być jakaś mapka z okolicą, po której poruszała się główna bohaterka. Znam sporo osób, które lubią podążać śladami protagonisty.\nPoczątek powieści był spokojny, a akcja nabierała tempa dopiero z czasem. Końcówka pozostawiła pewien niedosyt, co jest jednak w pełni uzasadnione, ponieważ Krwawy kwiat to pierwszy tom Trylogii oporu, więc w tym przypadku cieszę się, że nie wszystko zostało powiedziane. Pewne wątki nie zostały wyjaśnione przez autorkę, a jestem ich bardzo ciekawa, więc mam nadzieję, że kolejne tomy serii zostaną przetłumaczone i ukażą się na polskim rynku.\nZ chęcią sięgnę po kontynuację Krwawego kwiatu. W mojej ocenie był on świetnym rozpoczęciem serii. Mam nadzieję, że w kolejnym tomie służba wojskowa Sary okaże się bardziej przydatna i główna bohaterka, będzie miała okazję się wykazać.\nAutor: Aleksandra Jakóbczak\nPrzeczytane:2020-03-18, Ocena: 5, Przeczytałam,\nTa książka to świetny thriller! Naprawdę! Wciąga tak, że nie sposób odłożyć, przeczytałam w jeden dzień. Mam nadzieję, że szybko ukaże się u nas tom drugi tej Trylogii oporu, bo koniecznie muszę poznać co tam podzieje się dalej!\nAkcja powieści toczy się spokojnie, autorka zostawia nam małe okruszki, ślady, puzzle, które musimy złożyć w całość. Świetnie wplotła w fabułę prawdziwe artykuły prasowe, na bazie prawdziwych afer politycznych zbudowała całą powieść. Dla mnie to genialne połączenie prawdy z fikcją i chcę więcej! Poważne tematy równie przedstawione są bardzo przystępnie i racjonalnie. Całość poznajemy oczami młodej dziewczyny, głównej bohaterki, której życie wywraca się do góry nogami... Czyta się łatwo, szybko i przyjemnie, a i zmusza do myślenia! Dla mnie bomba!\nPrzeczytane:2020-03-15, Ocena: 5, Przeczytałam, Przeczytane w 2020, 52 książki 2020, Przeczytaj tyle, ile masz wzrostu – edycja 2020, Wyzwanie - wybrana przez siebie liczba książek w 2020 roku,\nKsiążka, która wywołała u mnie dreszcz emocji, burząc przy tym moje myślenie na temat Szwecji.\nBohaterką tej historii jest Sara, która po traumatycznych przejściach próbuje na nowo żyć. Lecz zaczynają się jej dziać dziwne rzeczy, które są przerażająco niewyobrażalne.\nCzy da się je wyjaśnić?\nKsiążka przyciągnęła mnie do siebie swoim opisem. A to co znalazłam pomiędzy jej stronami mnie zszokowało. Świetnie napisana historia, która dawkuje napięcie, aby w odpowiednim momencie wybuchnąć. Historia, w którą trudno uwierzyć, ukazująca co jest w stanie zrobić władza, aby ukryć to co powinno zostać ukryte. Polecam z całego serca\nPrzeczytane:2020-03-14, Ocena: 3, Przeczytałam, 52 książki 2020, Wyzwanie - wybrana przez siebie liczba książek w 2020 roku,\nNie od dziś wiadomo, że Szwedzi potrafią pisać świetne thrillery i kryminały. Nawet określenie "szwedzki" dodaje książce wiekszej rangi. I tak miało być z "Krwawym Kwiatem", thriller który miał być w zamyśle psychologiczny, okazał się polityczny. I jak dla jednych to będzie plus, tak dla mnie działa to na niekorzyść powieści. Nie lubię wstawek politycznych, całej tej otoczki, spisków na tym tle i kłamstw. To odebrało mi trochę radość z czytania. Na plus jednak jest rozeznanie autorki, wstawki prawdziwych artykułów dotyczących afer oraz to, że całkiem dobrze się czytało. Ale w ogólnym rozrachunku to raczej średnia powieść, oby kolejne tomy tej trylogii były lepsze.\nPrzeczytane:2020-03-12, Ocena: 2, Przeczytałam, Mam, 52 książki 2020, 26 książek 2020,\nSara po trudnych wydarzeniach w swoim życiu przeprowadza się do Sztokholmu, gdzie planuje zacząć nowe życie. Dziewczyna zaczyna od zera – znajduje słabo płatną pracę i mieszka w wynajmowanym pokoju ze specyficznymi lokatorami w budynku i nieprzyjemną gospodynią. Jednak w trakcie pracy w kawiarni spotyka Bellę, która proponuje jej pracę marzeń w firmie Perfect Match. Sara miałaby się zajmować organizowanie eventów wraz z Bellą, która stanowi jej kompletne przeciwieństwo. Bella jest pewną siebie kobietą sukcesu. Sara to szara myszka, która dopiero pod wpływem Belli zaczyna rozkwitać. Jednak czy ta nagła zmiana jej sytuacji życiowej jest przypadkiem, a może została przez kogoś szczegółowo zaplanowana?\nSara jest byłą wojskową, cierpiącą na PTSD po śmierci ojca. Córeczka tatusia nie potrafi pogodzić się z jego śmiercią i egoistycznie ciągle ją przeżywa, nie zwracając uwagi na siostrę i matkę, które również straciły kogoś bliskiego. Jak na wojskową w stopniu kaprala jest bardzo słabą istotą, wszystko ciągle przeżywa i nie potrafi sobie poradzić sama ze sobą, brakuje jej dyrektywności i asertywności a przede wszystkim pewności siebie. No i właśnie tymi cechami bohaterka kompletnie mnie do siebie zraziła – jej kreacja wydaje mi się niekonsekwentna a jej naiwność mnie irytowała. Ma urojenia, lęki często nieuzasadnione a z drugiej strony kompletnie nie zastanawiają jej naprawdę dziwne sytuacje wokół, jak np. szczególne zainteresowanie jej życiem przez przyjaciół ojca.\nWiem, że ta książka to debiut i powinno się pewne rzeczy wybaczyć, ale tak szeroko zakrojona promocja powinna zwiastować coś znacznie lepszego i bardziej zajmującego czytelnika. Zaintrygowało mnie połączenie faktów i fikcji i to mógłby być świetny motyw, ale chyba nie do końca został odpowiednio wykorzystany. Książka już sama w sobie jest dosyć długa a zapowiadana jest jako trylogia. Ja przyznaję szczerze, że przygodę z tą lekturą zakończyłam w połowie i aż do 240 strony nic specjalnego się „jeszcze” nie wydarzyło. Ze względu na natłok ciekawszych książek na ten moment nie planuję do niej wrócić, bo ta historia ciągle mnie nie przekonuje. Chyba że ktoś mnie przekona, że warto?\nPrzeczytane:2020-02-29, Ocena: 4, Przeczytałam, Mam,\n"O społeczeństwie nie mówią jego najsilniejsze ogniwa ani wielkość ich sukcesów..., określane jest przez to, jak zajmuje się najsłabszymi."\nWciągnęłam się w powieść, ciekawie zapleciona intryga, wiele mocno zawiązanych węzłów, które przyciągają złożonością i klimatem. Sporo się dzieje, w dynamicznych rytmach, w środku pełen napięcia thriller, na zewnątrz mocne uderzenia sensacji. Zmowy milczenia, piętrzące się zagadki, brutalne w ekspresji sekrety i zaskakujące obroty spraw. Fikcja umiejętnie i z wyczuciem przeplatana odniesieniami do prawdziwych wydarzeń ze świata szwedzkiej polityki. Zabieg ten podnosi wiarygodność zdarzeń w oczach czytelnika, sprawia, że silniej angażuje się w scenariusz zdarzeń, myśli podążają podobnymi znanymi faktami z polskiej areny polityki. Trudno się połapać, kto tak naprawdę stoi za krwawymi zbrodniami, jakie siły przejmują władzę, jak wielkie możliwości czarnej strefy tworzą sformalizowane aparaty państwowe. Wszystko, aby skutecznie ukrywać niewygodne informacje, odciągać uwagę od tego, co ważne, wypuszczać w eter wątpliwe merytorycznie tematy zastępcze, manipulować opinią publiczną. Pojawiają się pytania, jak daleko, głęboko i wysoko sięgają macki korupcji i demoralizacji? Czy jednostka ma jakiekolwiek szanse na starcie się z bezwzględną ośmiornicą grupy władzy?\nGłówna bohaterka wplątana zostaje w niebezpieczną grę, nie jest świadoma skali grożącego ryzyka, nie ma nawet najmniejszego pojęcia, z jakimi graczami przyjdzie się jej zmierzyć. Trzeba przyznać, że dziewczyna całkiem nieźle sobie radzi w nabierającej rozpędu rozgrywce. Można podziwiać jej determinację i przebiegłość, ale też przyczepić się do nieroztropnego powierzania tajemnic coraz to różnym osobom. Jednak, w walce z tak wieloma niewiadomymi, bez pomocnego wsparcia, technologicznego zaplecza, wyjątkowo trudno jest zdecydować się, komu można zaufać i powierzyć życie. Sara miota się w niedopowiedzeniach, wciąż przeżywa tragiczny wypadek ojca, a jednocześnie wyjazdem do Sztokholmu, podjęciem nowej pracy, podejmuje wyzwanie zawalczenia o siebie. Nie wszystkim zależy na tym, aby kobieta wiodła spokojne życie, dokładane są starania, aby popadła w obłęd i szaleństwo. Na horyzoncie pojawia się nowa przyjaciółka, romantyczny związek z mężczyzną, szybkie wytyczenie ścieżki kariery zawodowej, a nawet możliwość podniesienia statusu społecznego. Telefon od zmarłego ojca staje się wyzwalaczem osobliwych incydentów i zadziwiających zbiegów okoliczności.\nThriller wart uwagi, mroczny klimat z dreszczykiem, kryminalne wątki, frapujące odniesienia do kondycji społecznej i politycznej szwedzkiego społeczeństwa, w którym pod powierzchnią aż wrze od nienawiści i konfliktów. Narracja płynnie prowadzi, nie chce się odrywać wzroku od stron książki, co chwilę podrzucane są nowe tropy i wskazówki. Jedynie angielskie wstawki wybijały z rytmu, ale to znak współczesnych czasów, przebijanie się wielokulturowości, tak już powszechnej nie tylko w codziennym życiu, ale i w literaturze rozrywkowej. Chętnie sięgnę po drugi tom, aby rozwiązać niewyjaśnione zagadki, przekonać się, jak dalej poradzi sobie kluczowa postać.\nLouise Boije af Gennäs0\nDrugi tom porywającej trylogii kryminalnej o wielkiej szwedzkiej intrydze Sarę wciąż nawiedzają koszmary. Zdecydowała się zostać w Sztokholmie mimo tego...


Dodane: 05-05-2022 01:21\nStomatologia i protetyka to te dziedziny, które zajmują się zębami. Każdy z nas musi o nie dbać, a przynajmniej powinien. Lekarz dentysta wykonuje badania kontrolne i zabiegi, które pozwolą nam cieszyć się zdrowym uśmiechem. W razie potrzeby także usuwa te z zębów, których nie da się już uratować. W miejsce dziury po zębie trzeba wykonać u protetyka sztuczny ząb, albo nawet cała szczękę, gdy wym\nSzukam informacji jak dostać kosmetyki9 Niepokojących Sygnałów, Które Nie Pozwalają Ci naprawić elektrykę w RydułtowachCzy Rozpoznajesz Te 7 Czynników, Które Nie Pozwolą Ci znaleźć psychologa? Can you buy us auto parts on a commercial Sunday? Dlaczego warto wypożyczyć meble?Rok 2022 - czy zlecić usługi geodezyjne?9 Sprawdzonych Sposobów Aby zrobić licówkiNigdy Nie Rób Tych 7 Rzeczy Jeśli Chcesz znaleźć dobrego dentyste w ZabrzuPo co i dlaczego warto jeść roslinnieOto Jak lepiej drukować Aby Wszyscy Dookoła Byli W SzokuOto 5 Powodów Dla Których Powinieneś Pomyśleć O Tym Jak lepiej drukować Can you buy us auto parts at your own home? 5 Niepodważalnych Dowodów, Faktów I Liczb, Które Pokazują Jak znaleźć psychologaWykańcza Cię Już Szukanie Rozwiązań Aby zrobić implanty?Jak zamontować klimatyzację w Gdańsku z przyjemnością?Czy można gotować wegańsko w niedzielę?Nowości w 2022 jak zakupić klimatyzacjęCzy znaleźć psychologa można tanio?10 Prostych Metod Aby robić tanie pozycjonowanieLeczenie zębów, czyli stomatologia. Czego o niej nie wiesz?Czy można obsłużyć bhp w niedzielę nie handlową?Jak robić tanie pozycjonowanie i czy 2021 będzie inny?Bardzo Dziwna Ale Skuteczna Metoda Aby obsłużyć bhpKiedy zobaczyć taniec w Krakowie i na co zwrócić uwagę?Nowoczesne sposoby jak cyklinować parkiet w każdych warunkachNie Musisz Być Ekspertem Aby zadbać o bhp. Wystarczy, że Zastosujesz Te 7 Zasad.Jak zadbać o bhp i się nie nudzić?Jak cyklinować parkiet w roku 2021?Te porady jak sprowadzić auto z Niemiec zaskoczą nawet profesjonalistę!Bardzo Dziwna Ale Skuteczna Metoda Aby znaleźć dobrego dentyste w Zabrzu


sekret film na dvd | Magiczny sklep ezoteryczny\nNajciekawsze książki o tematyce ezoterycznej oraz amulety, talizmany i wiele innych magicznych artykułów\n← Rozwój zdolności przywódczych – Ryan Rosemary K. C.\tsen o włosach łonowych →\nsekret film na dvd\nPosted by romeyu239\t0\nSekret Ciszy – film relaksacyjny – AKWARIUM – DVD video\nZdarza się wielokrotnie, że zapatrzysz się w szczyptę – w jakąś bliżej nieokreśloną dal… Albo zamyślisz bez kontrolowania swych inicjatywy. Takie chwile są sygnałem wyczerpania tworu, a Twoja podświadomość w ów sposób odreagowuje naprężenia i stresy. Wychodząc naprzeciw potrzebom Twojego ścierwa i intelektu prezentujemy zwyczajnie prosty kino relaksacyjny SEKRET CISZY – AKWARIUM. Przycupnijże wygodnie, włącz płytę i daj sobie drobinkę nieinwazyjnego zatuszowania. Nie myśl o niczym. Popatrz na pływające ryby i pozwól zmieść się łagodnej i spokojnej muzyce. Egzotyka odprężenia i relaksu uprzyjemni Owi nie na odwrót Twój odpoczynek ale również doskonale stwierdzi się jako podkład aż do spotkań i rozmów towarzyskich. Taki film istnieje również doskonałym faktorem uzupełniającym czas w sekretariacie kosmetycznym. Ów koloryt ma swoje zalety – nie wymaga okresu i pracy – silna korzystać w opcjonalnej sekundy i nie niepokoić się o jakąkolwiek akt konserwującą. Radość prostego i banalnego relaksu jest nieoceniona na rzecz Twojej podświadomości niemal w każdej sferze egzystowania. Zobacz element\nUroki Wiosny – film relaksacyjny na DVD – Tomasz Wincek\nOwo już sukcesywny kino relaksacyjny z tematu „Polskie Pór Roku”. Wiosna to radosny pora przebudzenia! Więcej ikry i prekursorskie możliwości. Pozimowa tęsknota za ojczyzną „odchodzi” w zapomnienie. Homo sapiens nabiera więcej wiary i optymizmu w swe możliwości. Szukając zaakceptowania owych właściwych woli stajemy się bardziej otwarci na nowe i nieznane, które zawsze pozytywnie buduje nasze życie. Ten film moja przede wszelkim zbyt zajęcie utrzymać w pamięci łagodny uśmieszek i ponadczasowy pogoda ducha. Piękne i urokliwe kielichy kwiatów z wiosennym trelem laskaów i fantastycznymi widokami są uwieńczone delikatną muzyką. Harmonia i odprężenie nie tylko z muzyką w tle ale również z „obwoźnymi obrazami’ przestawiającymi wiosenkę realizuje przyjemność profesjonalnego relaksu. Film, który znakomicie będzie „komponował” niemal w wszelkim klimacie gabinetowym, przyjacielskim oznacza to nawet biurowym doniesie niezbędnych wrażeń pomnożonych na skroś osłabienie i relaks. Zabieg lub godzina zrzucony na oczekiwaniu z „wkładem” tego filmu staje się pobłażliwie spędzoną sekundą. Realizacja celuloidu i montaż: Tomasz Wincek Wykonawcy: Victor 11 Czas obstawania obrazu: ok. 75 minut Dolby DIGITAL – stereo System: PAL Rejon:…\nTajemnica Celuloid Na Dvd\nZłota Polska Jesień – film relaksacyjny na DVD\nJedna z najbardziej barwnych pór roku wszelkiemu przysparza niecodziennych wspomnień i przekonuje do refleksji. Niniejszy dziesiąta muza relaksacyjny istnieje kolejną propozycją dla tych wszystkich, którzy doceniają chwile dla siebie niuansowego przemilczenia i cudowna natury. Tę walor coraz trudniej można pojmować we współczesnym sposobie życia. Dając tymczasem sobie sekundę każdy prawdopodobnie jej przeżyć. Coraz nagminniej we wszelkiego sposobu ośrodkach i sekretariatach nie tylko wellness & SPA można zetknąć się z odpoczynkiem w podtrzymaniu o film (ruchomy krzywd). Celtic Tarot – Tarot Celtycki (Karty tarota) Nie zawierający fabuły pozwala na głębokie przemilczenie się i „niemyślenie”! Przez temu dobroczynne akcja relaksu istnieje znacznie w wyższym stopniu testowe i skuteczniej minimalizuje stres i napięcia. Równoległym tłem obrazu istnieje przepiękna relaksująca muzyka. Jej subtelne i delikatne intonacje „balsamują” wszelkie emocje i uczucia. Warto wypróbować taką formę relaksu. Zapewne uznają ją Owi, na rzecz których sensacją jest ogół co pozytywne i piękne. W szybkim takcie przebywania szpico chociaż na chwilę zatrzymać się i zajrzeć na świat. Warto także zaufać i przyzwolić sobie samemu na odprawienie prędkości zróbże dziennych a owym samym na pojmowanie każdej godziny roku. Złocista Lechistan Jesienny czas to…\nMamo Tato co Ty na to 1 z płytą DVD – Zawitkowski Paweł\nEncyklopedia wiedzy o niemowlętach i małych dzieciach. 300 stron, 4 godzinny film na DVD o opiece, pielęgnacji i rozwoju niemowląt, o ich potrzebach, kompetencjach i ewentualnościach. Tysiące podpowiedzi jak szczęśliwie i pogodnie zegnać razem pierwsze 18 miechów istnienia polskich pociech i jakże nie ofiarować się codziennym strachom, tumultom i wątpliwościom. W lekturze wydobędziecie również porady neurologa, psychologa, logopedy i behawiorysty bydląt.\nWielka Księga Sekretów z płytą DVD – Osho\nJeśli nie rozważasz, nie wiesz szarady istnienia, pojmujesz życie tylko powierzchownie. Osho Wielka księga sekretów inwituje nas aż do owego, byśmy pełniej przeżywali istnienia dzięki uświadamianiu sobie swoich materyj, zachowań i przeżyć zmysłowych. Osho przedstawia 112 mechaniki medytacyjnych pochodzących ze dawnego wpisu Tantra Widźńana Bhairawa a konweniuje na przeszło 100 związanych z nimi sprawdzań. Rozumowe komentarze zapewniają przetestowanie owych technik i wybranie jednej lub kilku do korzystania na co dzień. Osho nie ogranicza przeżycia medytacji aż do jakiegokolwiek rzeczowego kontekstu religijnego ani eterycznego, acz opisuje podstawy szczęśliwej, statecznej egzystencji po tej stronie i współcześnie. Aż do publikacji dorzucona istnieje płyta DVD z podstawowym nagraniem wykładów Osho „Czym jest deliberacja?”. OSHO powinno się do najwybitniej wyzywających, a co więcej najbardziej ożywczych mentorów duchowych XX wieku. Jest wielkiego formatu przede wszystkim z wichrzycielskiego wkładu w noezę o procedurach wariacji duchowej. Mimo że nie trwa od chwili ponad dwudziestu latek, jego lekcji docierają aż do poszukujących metafizycznego rozwoju jednostek w wszystkim wieku i we wszystkich krajach świata. Bodaj wygłaszał skrypt bez przygotowania, dziwił i zadziwia słuchaczy erudycją i swobodą, z jaką odwołał się podobnie jak do…\nSzyfr Boga. Nadprzyrodzony rdzeń w wszystkim z nas – Gregg Braden\nW jednej z dziewiczych sceny „Szyfru Leonarda daruje Vinci” główny śmiałek – Robert Langdon – naświetla znaczenie liczby Fi i objaśnia, dlaczego jest pani wskazywana „boską ilością”. Gregg Braden poszedł o krok w dalszym ciągu i przenosi nam nie liczbę, niemniej jednak cały boski abecadło również przesłanie ustanawiające niekwestionowany dowód na bytowanie okruszyn Stwórcy w wszelkiej śpiączkiórce humanitarnego padła. Oto Kod komputerowy Boga zapisany poprzednio przed wiekami, jednak…\nDyskurs cisz – Tolle Eckhart\nOznacza to nie masz chwilami ochoty na odłączenie się od całego obwodowego Cię świata? Czy nie pragnąłbyś wysadzić na ląd gdzieś daleko od chwili kompów, telefonów śpiączkiórkowych, szefów, gratyfikacji, długów i całej pozostałości? Stwórz prywatny wielka woda ciszy, na którym furt wypatrzysz najlepszą odpowiedź i zregenerujesz osłabione, codzienną walką, siły.\nNajnowsze wpisy\tModna Buda Feng Shui\nPodporządkowani od chwili czarodziejki\nKitajskie przepowiedni ze konch powolna\nOd drzewa życia do krzyża – Messing Marcel\nKategorie\tSklepy ezoteryczne\n| The Reddle Theme. Autor motywu: WordPress.com.\tFollow\nFollow “Magiczny sklep ezoteryczny”


Imponująca trwałość włókna stalowego - Alfa Hurt\nImponująca trwałość włókna stalowego\nLeave a Comment\t/ Budownictwo i remonty / Dodane przez\tJanusz Walczak\nProdukowana aktualnie stal jest materiałem idealnym do produkcji zbrojeń, ale czegoś takiego nie powinno się kojarzyć tylko i wyłącznie z grubymi prętami, które muszą być łączone na przykład przy użyciu drutu, bo teraz zbrojenie może powstawać na wiele różnych sposobów i w każdym przypadku będzie ono miało podobne właściwości. Warto zainteresować się na przykład z włóknami stalowymi, bo pomimo wysokiej jakości korzystanie z nich będzie wyjątkowo proste nawet dla amatora. Trzeba przede wszystkim określić swoje zapotrzebowanie na coś takiego.\nKto może działać z włóknem stalowym?\nBardzo dobrze o jakości tego produktu świadczy między innymi fakt, że jest on z powodzeniem wykorzystywany przez profesjonalne ekipy na placach budowy, bo pod warunkiem równomiernego rozmieszczenia stalowych elementów zbrojenie będzie miało doskonałe właściwości. Właściwości te będą związane przede wszystkim ze zdolnością do przenoszenia naprężeń i odpornością na powstawanie pęknięć, ale zawsze należy pamiętać, że bardzo dużo zależy również od rodzaju wykorzystanej zaprawy. Może ona powstawać z naprawdę różnych składników. Trwałe włókna stalowe można łatwo kupić. Kwestie trwałości nowoczesnego włókna stalowego można teraz rozpatrywać na wiele różnych sposobów, bo wcale nie trzeba ograniczać się tylko i wyłącznie do zwrócenia uwagi na wytrzymałość mechaniczną. Producent bada właściwości mechaniczne przy użyciu nowoczesnego maszyn wytrzymałościowych i dlatego do sprzedaży trafiają tylko i wyłącznie najlepsze produkty. Warto zwrócić uwagę także na odporności na działanie różnych czynników. Zwłaszcza że te włókna będą przecież pokryte warstwą zaprawy, która chroni przed działaniem wilgoci, słońca i innych czynników. Nawet Jako amator z powodzeniem korzystałem z włókien stalowych, wtedy gdy tworzyłem posadzkę w moim garażu.\nByło to banalnie proste, ponieważ po prostu przed wylaniem zewnętrznej warstwy zaprawy równomiernie rozprowadziłem ten ważny produkt. To, co mi pozostało, przechowuje nadal w opakowaniach, ponieważ wiem, że te włókna przydadzą się przy kolejnych pracach remontowych i na pewno nie stracą swoich właściwości w czasie takiego przechowywania. Dzięki włóknom stal jest teraz dosłownie wszędzie, ale to pozytywne zjawisko. Ciężar tych włókien nawet przy dużej ilości w praktyce nie stanowi problemu.


Czołem :) - REGULAMIN FORUM oraz powitalnia - Polskie Forum Modelarzy RC\nBy tonieon, April 9, 2019 in REGULAMIN FORUM oraz powitalnia\nZgodnie z regulaminem oraz wewnętrzną potrzebą chciałem się przywitać\nNa początku roku zrobiłem uprawnienia BVLOS MTOM < 25 kg. Planuje pół zawodowo zająć się pomiarem jakości powietrza w pobliżu różnych obiektów, fabryk itp . Kominy domów raczej nie... ale zobaczymy. Mam dostęp do aparatury pomiarowej i zleceń... zatem na tą chwilę potrzebuję wsparcia w zakresie samej platformy, którą muszę sobie sfinansować. Byłbym bardzo zobowiązany i rad, za wszelką pomoc i sugestie. Dopiero zaczynam proszę o wyrozumiałość. Docelowo być może dojdzie termowizja i inne specialistyczne usługi. Rynek filmowania i zdjęć podobno jest dość mocno popsuty.\nJak na dziewięćdziesięciodziewięciolatka ambitne plany.Trzymam kciuki.\nBardzo proszę o poprawienie wieku i będziesz mógł czynnie uczestniczyć w forum. Z pewnością otrzymasz wsparcie przy swoim projekcie.


piątek, 11 marca 2011 01:00\tŁukasz Cacko\nMotocykl. Słowo to budzi wiele skojarzeń, często skrajnych. Jedni upatrują w nim i jego użytkownikach zbiór nieszczęść wszelakich lub wiążą z nim nadzieje dla rozwoju polskiej transplantologii. Inni wręcz przeciwnie: jako sposób wyrażenia swojej osobowości lub jako odskocznię od monotonii dnia codziennego. Nie inaczej było 50 czy 25 lat temu, kiedy motocykliści byli postrzegani jako straceńcy gnający na złamanie karku przez wieś. Motocykl sprawiał, że w kraju epoki Polski Ludowej, szarej i nijakiej, życie mogło nabrać choć trochę kolorów...\nMotocykl. Słowo to budzi wiele skojarzeń, często skrajnych. Jedni upatrują w nim i jego użytkownikach zbiór nieszczęść wszelakich lub wiążą z nim nadzieje dla rozwoju polskiej transplantologii. Inni wręcz przeciwnie: jako sposób wyrażenia swojej osobowości lub jako odskocznię od monotonii dnia codziennego. Nie inaczej było 50 czy 25 lat temu, kiedy motocykliści byli postrzegani jako straceńcy gnający na złamanie karku przez wieś. Motocykl sprawiał, że w kraju epoki Polski Ludowej, szarej i nijakiej, życie mogło nabrać choć trochę kolorów. Nie musieliśmy się już gnieść w zakładowym autobusie, który co dzień rano dowoził nas do zakładu pracy. Mieliśmy alternatywę transportową. W latach 50-70. ubiegłego wieku, motocykl był tym czym Fiat 126p w latach 80. - niedrogim i ekonomicznym środkiem transportu. Władza ludowa, dostrzegając potrzebę ludzi, wydała decyzję o produkcji taniego i niezawodnego motocykla dla szerokiej rzeszy użytkowników, który byłby prosty w obsłudze. Tak oto narodziła się historia polskiego motocykla marki WSK. Zapraszam do lektury.\nPoczątek produkcji motocykli WSK w Wytwórni Sprzętu Komunalnego (WSK, stąd nazwa dla motocykla) w Świdniku sięga 1954 r., gdzie przeniesiono część produkcji motocykli WFM z Warszawskiej Fabryki Motocykli. Model nosił oznaczenie M06. Był to ten sam motocykl produkowany pod dwoma różnymi markami. Jednoślad posiadał prosty dwusuwowy silnik o pojemności 125 cm3, który generował 5 KM przy 4800 obr./min, a v-max wynosiła 70 km/h. Całość była zasilana gaźnikiem. Pierwsze WSK-i miały dość prymitywne zawieszenie przednie, oparte na teleskopach sprężynowych. Tylnie zawieszenie pracowało już na resorach tłumionych olejem. Nie zmienione, były produkowane do końca 1958 r.\nWraz z nastaniem 1959 r. fabryka wypuściła dwa nowe modele motocykli WSK. Motocykle oznaczone numerami M06-Z i M06-L były produkowane równolegle w latach 1959-1964, jako rozwinięcie konstrukcji M06, w których wprowadzono wiele zmian konstrukcyjnych w celu polepszenia własności trakcyjnych i zwiększenia wygody jazdy. W modelach tych zastosowano silniki o zwiększonej mocy znamionowej do 6,2 KM, nowe bardzo wygodne siodło, tylne amortyzatory teleskopowe o starannie dobranych charakterystykach sprężyn i tłumieniu olejowym. W modelu M06-Z (bardziej luksusowym) wprowadzono ponadto amortyzatory teleskopowe przednie z tłumieniem olejowym, koła z pełnymi piastami, głębokie błotniki chroniące w większym stopniu użytkownika przed błotem i wodą, oraz trwałe i estetyczne powłoki antykorozyjne (chrom). W obu tych modelach wzmocniono ramę motocykla.\nWytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego w Świdniku wykonała również, na zamówienie Polskiego Związku Motorowego, krótkie serie motocykli sportowych. Motocykl M06C, crossowy, był przeznaczony do wyścigów terenowych. Konstrukcję jego oparto na podwoziu motocykla M06-Z, wzmacniając wiele zespołów przez zastosowanie wysokogatunkowej stali. Równocześnie zmniejszono maksymalnie ciężar motocykla. Jako źródło napędu zastosowano silnik S01-Z2S o pojemności 125 cm3 i mocy 9 KM z czterostopniową skrzynką biegów. Motocykl "Sarenka" MR15 był motocyklem przeznaczonym do zawodów rajdowych. Konstrukcja jego jest oryginalna, nie spotykana w innych modelach polskich motocykli. Rama otwarta, tłoczona, spawana z dwóch symetrycznych połówek zapewnia łatwy dostęp do wszystkich zespołów motocykla. Motocykl wyposażono w silnik S01-Z2S.\nW latach 1954-1964 Wytwórnia Sprzętu Komunalnego w Świdniku wyprodukowała ponad 200 000 motocykli. Do tej liczby trzeba wliczyć około 10 000 motocykli marki WSK oznaczonych symbolem M06 Z-150. Motocykl był produkowany tylko w 1960 r. i charakteryzował go silnik o większej pojemności 150 cm3 i większa moc, która wynosiła 6,6 KM. Z bliżej nie wiadomych przyczyn zaprzestano produkcji tego modelu, który nie różnił się, oprócz silnika, od bliźniaczych M06-L/Z. Te ponad 200 000 motocykli stanowiło niejako preludium do rewolucji, jaka miała się rozegrać na polskich drogach wraz ze wprowadzeniem nowych modeli marki WSK. Ale o tym już w kolejnym artykule z serii Na dwóch kołach.\nOdsłon : 13163915


Pierwsze dni Cannes Lions | Poland\nPierwsze dni Cannes Lions\nOpublikowany dnia 17th June 2014\t/ Autor Bartosz Sikora\t/ Kategoria News\nCannes Lions – subiektywny przegląd najlepszych prelekcji pierwszych dni festiwalu – artykuł dla portalu Wirtualnemedia.pl.\nPierwszy dzień festiwalu to Creative Talent Day. Niestety ze względów logistycznych załapałem się tylko na popołudniowe spotkania, m.in. prelekcję Michael Lebowitz z Big Spaceship, który mówił o podejściu agencji do rekrutacji i organizacji pracy. Po pierwsze zatrudniają tylko kreatywne osoby, niezależnie od pełnionej przez nie w firmie funkcji, po drugie nie mają jako takiego działu kreatywnego – pracują w interdyscyplinarnych zespołach dzięki czemu nie zamykają się w swoich „silosach”. Praca w agencji, nawet ustawienie biurek pozwala na natychmiastowe organizowanie burzy mózgów ad hoc, bez strat czasu w postaci spotkań itp. Pozazdrościć…\nWieczorem pokazy filmów. Tu odwiedziłem moją ulubioną kategorię reklam społecznych. Było świetnie i dały się zauważyć trzy dominujące na wszystkich kontynentach trendy. Po pierwsze reklamy związane z bezpieczeństwem na drodze są sponsorowane przez marki samochodów, po drugie coraz popularniejszym tematem tychże jest pisanie smsów w trakcie prowadzenia samochodu. Miejmy nadzieję, że u nas zjawisko nie osiągnie prędko takich rozmiarów, żeby stało się tematem briefów. W oczy rzuciły się też spoty armii kilku krajów, które odchodzą od bohaterstwa na rzecz promocji totalnie cywilnych zajęć i umiejętności, które można w nich zdobyć. Polecam też kampanię Yourpoop.nl za potraktowanie z dużym dystansem niewdzięcznie poważnego tematu.\nKolejny dzień rozpoczął się prezentacją załogi samolotu Solarimpulse napędzanego w 100% energią słoneczną. Nie była ona związana z tematyką reklamową sensu stricte, ale panowie są fajną inspiracją do wyjścia poza schemat przy naszych codziennych zadaniach. Wspominali, że bracia Wright przed swoim pierwszym lotem spotkali mnóstwo inżynierów, którzy dawali im naukowe dowody na to, że ich wynalazek nie zadziała. Być może ich osiągnięcia nie powtórzymy, ale warto jak oni pozbyć się starych sposobów myślenia i oklepanych rozwiązań. Inspirujące!\nDalej byli panowie z Adobe, projektanci podkreślający, jak ważne jest, żeby design leżał u podstaw całego biznesu, tak jak to było w przypadku Apple, ale też popularnych ostatnio startupów typu Airbnb, Jawbone czy Soda Stream. Istotne, żeby projektant nie ograniczał się do jednej dziedziny np. logo, tylko patrzył na całe doświadczenie użytkownika z danym produktem czy usługą. Po co to wszystko? Po to, żebyśmy jako agencje pracujące dla jednego klienta nie zajmowali się wyłącznie swoim wycinkiem, tylko patrzyli na całość komunikacji. Słuszna idea, szczęśliwie coraz częściej widoczna w praktyce.\nNie wspomniałem chyba, że dzień drugi imprezy to również dzień wielu ekranów. Wpisując się w ten nurt prelegent z firmy Dunkin’ Donuts opowiedział o wykorzystaniu mediów mobilnych w komunikacji marki. Dwie rzeczy warte zapamiętania – co roku pojawia się nam nowe pokolenie klientów, często z zupełnie innymi nawykami mediowymi, do którego trzeba dostosować komunikację. Dzięki temu marka mająca ponad 60 lat wciąż jest popularna wśród młodych. Po drugie – nie ma czegoś takiego jak multitasking, o czym boleśnie przekonałem się w czasie konferencji. Skupiamy się na jednej czynności, w przypadku telewizji oglądanie srebrnego ekranu stanowi zaledwie jedną trzecią czasu, reszta to ekrany urządzeń mobilnych. Dane dotyczą rynku amerykańskiego, ale teza jest jak najbardziej aktualna także u nas.\nDalej była prezentacja trendów w reklamie kinowej z ciekawą aplikacją second screen Cinime i Sarah Jessica Parker narzekająca na odpisywanie na żebrotwitty (zjawisko nieznane u nas: Celebryto, złóż życzenia mojemu bratu, zaproś na wesele siostrę, itp.) i podkreślająca jak mocno wyrażane są opinie w środowisku Twittera. Tuż po nich scenarzyści gry mobilnej Sherlock: The Network mówili jak ważne jest, by tworząc adaptację medium pasywnego (w tym przypadku serialu) do aktywnego dodać do fabuły właściwą, nie jakąkolwiek interaktywność. Spotkali się z pozytywną reakcją fanów serialu na Twitterze, co brzmi jak niezłe uwiarygodnienie.\nBliżej końca dnia Spike Jonze opowiedział o tym, jak wiele frajdy daje mu tworzenie filmów oraz że nie planował przełomu w sztuce filmowej – po prostu tak wyszło. Andrew Deitchman z agencji Mother New York wraz z twórcą programu Catfish bijącego rekordy popularności na MTV, Yanivem Schulmanem opowiedzieli o kłamstwach social media, kreowaniu tożsamości i pozornych możliwościach, jakie nam dają. Podali ciekawy przykład poszukiwania Mr/Mrs Perfect w mediach społecznościowych zamiast podejmowania prób naprawy istniejącego związku. Pojawiła się również autentyczność marek – powtarzana do znudzenia, ale wciąż tak rzadko występująca w przyrodzie.\nPrezentacja przedstawicieli Mindshare i Buzzfeed o treściach wirusowych i adaptywnym planowaniu komunikacji została wybrana jako prelekcja dnia, dzięki czemu była do obejrzenia live i wciąż jest dostępna na YouTube: www.youtube.com/watch?v=PY_pu9GKJSg.\nA dzień zamknął Chuck Porter z agencji Crispin Porter and Bogusky, który z dużą dozą poczucia humoru przedstawił swój punkt widzenia na temat wykorzystania danych przez marketerów. Jego zdaniem, i nie sposób się nie zgodzić, żadne dane nie zastąpią kreatywności i świetnego pomysłu. Pokazał też najlepsze pokampanijne wideo, jakie widziałem, z dosyć ciekawym KPI: „Our campaign gave the client a boner”. Wierzę mu i życzę wszystkim podobnych sukcesów!


Michał Karkocha - zbiórka charytatywna | Siepomaga.pl\nW wypadku straciłem nogę, a muszę zadbać o rodzinę. Pomożesz mi?\n10 303,00 zł ( 5,99% )\nSpecjalistyczna proteza nogi dla Michała, która pomoże mu odzyskać sprawność\nMichał Karkocha, 37 lat\namputacja urazowa lewej nogi, po wypadku samochodowym\nZadzwonił telefon – “miałem wypadek, mam zmiażdżone nogi, czekam na karetkę”. Tak Michał rozpoczął nowy, trudny etap naszego życia, tym samym kończąc ten stary, normalny. Jeśli się kogoś kocha, taki telefon przyprawia o rozpacz. Rano Michał po prostu wyszedł z domu do pracy, ucałował dzieci, był pewny, że wróci do nas wieczorem...\nKilka godzin później czekał na karetkę, zaklinowany w kabinie samochodu ciężarowego. W przypływie adrenaliny próbował wyciągać roztrzaskane nogi z samochodu. Wraz z samochodowymi szybami jego młode życie rozleciało się na tysiące kawałków. Po kilku godzinach Michał wiedział już, że nie wróci do pracy za kierownicą, że wszystko stracone, bo lewej nogi nie udało się uratować.\nNagłe, czołowe zderzenie z innym autem – zmieniło wszystko. Michał w ciągu kilku sekund ze zdrowego, pełnego sił mężczyzny zmienił się w niepełnosprawnego człowieka, który musi liczyć na pomoc innych. W wyniku wypadku – stracił lewą nogę, doszło do jej amputacji na wysokości uda. To było jak cios. W głowie Michała pojawiło się wiele pytań… Nie mógł sobie poradzić z tą całą sytuacją. Był płacz, rozpacz, zwątpienie. Jest przecież młody, ma rodzinę, mnóstwo planów i nagle to, co wydawało się problemem kogoś innego, stało się jego rzeczywistością. Prawa noga, w strzępach, połamana, lewa okazała się nie do uratowania. Lekarze zdecydowali, że utną ją nad stawem kolanowym.\nPierwszy raz pamiętnego poranka po operacji, Michał zderzył się z rzeczywistością. Nie mógł chodzić, nie mógł się ruszać, był kaleką na starcie życia. Bał się, jak powiedzieć o tym dzieciom. Zrobiłam to za niego – Amelka płakała, była przerażona, ze łzami w oczach pytała – “tatusiu, kiedy będziesz chodził?” To chyba Michała bolało bardziej niż rany po wypadku. Obiecywał, że niedługo wszystko wróci do normy, że będzie miał nową nogę, sztuczną, że znów będą razem biegać. Wtedy chyba jeszcze w to nie wierzył...\nWiem, że nigdy nie chciałby zawieźć dzieci, że nie dopuszczał do siebie, że kiedykolwiek stanie się ciężarem dla rodziny. Teraz kilka miesięcy po wypadku Michał już rozumie, że musi wracać jak najszybciej do życia. Wie, że do samochodu już nie wsiądzie, ale może wrócić do pracy. W firmie wszyscy na niego czekają. Mają nadzieję, że szybko uda się zdobyć odpowiednią protezę, że rehabilitacja będzie ekspresowa i znów rano zobaczą go w drzwiach firmy.\nProteza, dla młodego aktywnego człowieka to ogromny wydatek, z którym rodzina sobie nie poradzi. Jest to zakup na całe życie, ale dzięki niemy Michał wróci do pracy, pójdzie z dziećmi na spacer, być może pobiegnie. Taka elektroniczna noga musi być idealnie dopasowana do kikuta, dlatego Michał ma przed sobą jeszcze jedną operację, podczas której lekarze skrócą pozostała część nogi, tak by idealnie pasowała do protezy. Później, jeśli uda mu się zdobyć sprzęt, rozpocznie się najtrudniejszy etap rehabilitacji, podczas której Michał stoczy najważniejszą walkę w swoim życiu. Jeśli ją wygra, wróci do sprawności, będzie funkcjonował, jak zdrowy człowiek. Dzisiaj już w to wierzy.\nProszę, udowodnijcie mojemu mężowi, że tego strasznego dnia, nie skończyło się jego życie, że to jedynie przymusowa przerwa, po której znów stanie się wsparciem dla rodziny. Szymon, synek, ma dopiero 2 lata, nie rozumie co się stało, ale Amelka chce jak najszybciej odzyskać swojego, zdrowego tatę, całuje jego nogę, próbuję ją zaczarować. Proszę, by Michał na progu życia pokonał niepełnosprawność, zróbcie to dla niego i dla jego dzieci, które przecież potrzebują taty.


Pięć powodów dlaczego warto przeprowadzić się do Krakowa | Tragarz Przeprowadzki\nZastanawiasz się nad przeprowadzką do Krakowa ? Specjalnie dla Was przygotowaliśmy listę pięciu powodów, dlaczego Kraków to dobry wybór. Zapraszamy.\nPo 1 – Kraków to najpiękniejsze miasto w Polsce\nStare Miasto, Kazimierz, Wawel, Sukiennice – to tylko niektóre z miejsc jakie oferuje nam to magiczne miasto. Niezliczona ilość knajpek oraz pubów – każdy znajdzie coś dla siebie. Osoby szukające rozrywki odnajdą się na Krakowskim Rynku. Natomiast Ci, którzy w spokoju wolą delektować się dobrą kawą zapraszamy na Kazimierz.\nPo 2 – Przeprowadzasz się do Krakowa ? Na pewno znajdziesz pracę.\nWedług wskaźników na temat bezrobocia, w Krakowie wynosi on 5,2% i jest jednym z najniższych w kraju (według raportu z 2014 roku). Warto więc pod uwagę wziąć Kraków jako miasto, które oferuje duże możliwości rozwoju zawodowego.\nPo 3 -Kraków na rowerze\nKraków to miasto bardzo przyjazne rowerzystom. Z roku na rok widać, że co raz więcej osób przesiada się na te ekonomiczne środki transportu i to nie tylko czysto rekreacyjnie. Co rok powstaje co raz więcej tras rowerowych, a najpopularniejszymi miejscami odwiedzanymi przez rowerzystów są Bulwary Wiślane, Błona, Tyniec czy Las Wolski.\nPo 4 – Blisko w góry\nPrzeprowadza do Krakowa daje ogrom możliwości na weekendowe wypady poza miasto, ze względu na swoje położenie. Beskidy oraz Tatry to jedne z najpiękniejszych miejsc w naszym kraju i każdy miłośnik turystyki górskiej doceni Kraków, jako miasto w którym warto zamieszkać.\nPo 5 – Edukacja\nWysoki standard krakowskich uczelni powoduje, iż studiują tu osoby praktycznie z całego świata, by potem przeprowadzić się do Krakowa. Warto tutaj zaznaczyć, że Uniwersytet Jagielloński to jedna z najstarszych uczelni w całej Europie, a sam Kraków często nazywany jest “miastem studenckim”.\nZamierzasz przeprowadzić się do Krakowa ? Zapraszamy do skorzystania z usług profesjonalnej firmy przeprowadzkowej http://tragarz.krakow.pl/


La Grande Cote (Saint-Palais-sur-Mer, Francja) - opinie\nKempingi w lokalizacji Saint-Palais-sur-Mer\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: La Grande Cote\nAtrakcje w pobliżu obiektu La Grande Cote\nLa Grande Cote opinie, Saint-Palais-sur-Mer\nNr 2 wśród 12 atrakcji w lokalizacji Saint-Palais-sur-Mer\n17420 Saint-Palais-sur-Mer, Royan, Francja\nnajładniejszych mały odcinek plaży w Royan\nPrzyjechaliśmy tutaj kilka razy w czasie naszego pobytu w Royan. Szczególnie piękna o zachodzie słońca. Są tam uroczych restauracji wzdłuż odcinka i jest dość krótki spacer do jednej stronie plaży to Ci dam kilka ładnych widoków na morze. Uwaga: nie ma psów dozwolone na tej...plaży.Więcej\nFantastyczne miejsce latem i zimą\nJest to dobre miejsce do odwiedzenia latem i zimą. W lecie jest bardzo zajęta, więc dostać się tam wcześnie, aby park z łatwością. Bezpłatny parking i plaża jest długa i piaszczysta. Nie ma psów dozwolone od czerwca do października ale w okresie zimowym psy są...akceptowane. wiele ciekawych restauracji do odwiedzenia i niektóre rozrywki dla dzieci w razie potrzeby. Są tam 2 wojny światowej ruiny bunkra na skraju plaży wszyscy miłośnicy historii.Więcej\nZobacz 10 hoteli w pobliżu.Zobacz 47 restauracji w pobliżu.Zobacz 13 atrakcji w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu La Grande Cote.


January 13, 2018, 12:11 pm / kredytkonsolidacyjnying03692.blogolize.com\nAlior Bank Sanok to 1-a z lepszych metod kredytowania naszych potrzeb w aktualnych czasach. Na co zwracać uwagę przy braniu tego wariantu zobowiązań? Jak nie pogrążyć się w zbędne długi i co uczynić, tak aby tok spłaty przebiegł bez zbędnych zmartwień? Takiego rodzaju pytania potencjalni kredytobiorcy nakreślają sobie najczęściej a ten treściwy artykuł jest w istocie na nie odpowiedzią.\nPierwszą i główną kwestią, na którą trzeba zwrócić uwagę, jeśli interesuje nas Alior Bank Sanok to jego całościowy koszt. Zdarza się, bowiem coraz to częściej, że instytucje bankowe reklamują promocje, w których oprocentowanie jest wyjątkowo atrakcyjne (wprost podejrzanie małe). Lecz po bliższym zaznajomieniu się z propozycją okazuje się, iż oferta nie jest tak tania jak na wstępie mogłoby się wydawać. Dochodzą należności przygotowawcze, prowizja (nieraz sięgająca nawet 25 Proc. sumy całego kredytu) itp.\nNastępną sprawą w przedmiocie Alior Bank Sanok jest jego wysokość. W żadnym wypadku nie działajmy pod działaniem nastrojów, pożyczajmy w każdej sytuacji tyle ile jest nam rzeczywiście konieczne do realizacji jakiejś konieczności. Ustalmy ratę kredytową na takim poziomie, na jakim rzeczywiście będziemy w stanie ją spłacać. Jak już wcześniej było powiedziane zwracajmy uwagę na dodatkowe opłaty i w tym celu czytajmy zawartość parafowanej umowy. W wypadku gdy czegoś nie rodzaj kontaktu wiemy spytajmy o to naszego konsultanta kredytowego.


Nowa Fantastyka - Opowiadanie: Anonimowy bajkoholik - Polną Drogą\n- Opowiadanie: Anonimowy bajkoholik - Polną Drogą\n15.06.18, g. 23:46 | znaki: 9006\nPrzeczytali: NoWhereMan, Finkla, Monique.M, Anet, regulatorzy\nPomnik Czynu Mechatronicznego stał tam, gdzie zwykle stać miał. Trudno jednak by powiedzieć, czy maszyny wchodzące w jego skład celowo doprowadzono na miejsce, czy też może wybrano miejsce, w którym było ich tak wiele pozostawionych. Teraz to właśnie wyglądało tak że cale Mocarne Wojsko strzelało w powietrze. W bitwie pozostawianej dla innych odwiedzających. Tego dnia zresztą celebrowano ją po raz kolejny.\n– A zatem na tej polanie lazerne hufce podhalańskie idące spod Zaleśnej starły się z blasternikami spieszonymi Czerwonej Gwiazdy planującymi rajd na Groń. Na szczęście ofensywa oddziałów Landswehr Slawiańskich pod wodzą von Beselera, które niedawno pokonały już Waregów Odyna pod wodzą Inoziemcowa pod Buon Retiro… – ciągnął konferansjer w oddali. A co konferansjer mówi maszyna w miasteczku roznosi z szerokie pole.\nDwie postaci szły przez pole w oddaleniu od uroczystości. Jedna na dwóch nogach, druga na czterech. Jedna z nich już nie dziwi się nawet temu, że widzi drugą. Wiele ostatnio już przeszła rzeczy. Rzeczy, których nie zapomni. Druga z nich już nie żyje. Idą do dziwnej uroczystości w oddali z nadzieją, że ktoś im tam pomoże. A że nudno tak iść po terenie, gdzie min nie ma to rozmawiają sobie. A o czym rozmawiają jeno ziemia słyszy.\n– A może to duch czasu przyczajany przez lata, wylazł skądś, jak zobaczył wszystkich co to się w dawne wojny bawili. Wiadomo, dzieje spokojne wówczas były i jedynie energia dawnych bojów mogła ożywić znudzonych pokojem i dostatkiem ludzi. Wchodzili oni do komory i wchodziły w nich echa dawnych pieśni, danych bojów, dawnych dni. I od razu wychodzili zabierając sobie sprzed oczu problemy i zastępując je myślą o tym jak to dawniej było wspaniale. Ach jak na wojence ładnie! Wtedy jeszcze tutaj miało działać uzdrowisko, zjeżdżało czasem towarzystwo odpocząć chorzy zasięgnąć siły u wód i tu też nieświadomi jeszcze tego jak potoczą się dalsze losy tych wynalazków eksperymentowano także z Mgłą Dziejów. -ciągnęła długo pierwsza\n– Co ty znowu wymyślasz?\n– O stanął tak przed wszystkimi miłośnikami surm bojowych i huku dział w ich rycerskich przebraniach właśnie. Miecze z dykty, hełmy z folii, słuchają przerażeni i rzekł im duch o oczach z zegarów i wąsiskach z sekundników „Jam jest Duch Czasu przywołany waszymi zabawami. Chcecie, by wasze dawne czasy wróciły, wrócił heroizm i wielkie bitwy. Chcecie ujrzeć to swoim oczami. To dostaniecie to tak, że wasze wnuki się nie pozbierają”\n– Skończ z tym już naprawdę\n– Ja tylko staram dodać się pewnego wyjaśnienia do walącego się już tak długo świata. Bo tego chyba właśnie potrzebujemy. Niby to z tej właśnie okolicy, niby z tego ducha winy wyszły wszystkie naszego świata nieszczęścia. Lepsze to jest niż gadanie o granicach i dalekich ziemiach, które ktoś to chciał zabrać, bo jemu zabrali je wcześniej.\n– Bo znasz się świetnie na wszystkim i wiesz kto i zawsze włączył.\n– Wiem, że mój stan nie pozwala na to by opowiadać o waszym świecie, ale do duchów dalej jest mi blisko.\n– Udajesz, bo też masz dość tego wszystkiego.\n– Bycie duchem jakoś tego nie zmienia.\n– Ważne jest to jakiego jest się gatunku. I tu mamy mały problem. Nawet pomimo tego co robili inżynierowie czarnoksiężnicy wszystkich armii, ludzie i zwierzęta różnią się między sobą.\n– Czyli jak nie prześladujecie się nawzajem z powodu różnic, dyskryminujecie za to inne gatunki. To dla was typowe.\nSzły dalej sobie przez pole jedna na dwóch lapach, druga na czterech nogach. I mogły już dostrzec jeszcze większy tłum ludzi w miasteczku. Okolica jego była niewiele spokojniejsza niż w latach poprzednich. Każde miejsce takie jest gdy nikt cię tam ciągle nie zabija. Chwila spokoju pozwalała jednak niczym w krajobrazie zniszczonym bombami i rzeczami od bomb groźniejszymi.\n– To to już była przesada moim zdaniem. Już po pierwszym ostrzale wszystko tu było martwe. Potem to już chyba nie było potrzeby by działać dalej. chyba ktoś chciał sobie zobaczyć czy można w jeden dzień wyżłobić dolinę. Do tego to trochę jednak im zabrakło.\n– Może bali się, że jacyś szczęściarze przetrwali….\n– Częściarze raczej. Rozrywało to wszystko na strzępy. Z tych co przeżyli pewnie można by zszyć jednego człowieka i to pewnie wybrakowanego. Ale ja się na waszej anatomii nie znam. Za dużo ze zjadaniem was było zachodu.\n– Przesadzasz trochę. Niektorzy\n– I jak teraz tu spokojnie. Nie ma to jak szacunek ludzi do ciał kamratów. Nie bedziem profanować mogił naszych kamratów, mówią w sztabie rozwalim ciaper sąsiednią dolinkę, bo tam jeszcze bitki nie było.\n– Tak to widzisz?\n– Dziwnie się tu teraz wraca .\n– Ty też tu byłaś?\n– W mieliście tu swoje uzdrowisko, my też coś tym stylu. U nas były to teren nie należący do nikogo. Nikt tu nie polował, ale też i nikogo nie przeganiało się z tej okolicy. Czasem więc można było tu prawie że odpocząć. Kiedy wy zaczęliście się zabijać przylazł tu właśnie ogromny samiec w pościgu za drugim. Twierdził, że skoro wy niszczycie to miejsce, to nie ma już miejsca na pokój dla nas. I zapowiedział że zbije rywala.\n– Nie, wasi ustrzelili obu. Mnie to zdziwiło bo to była nasza ziemia i wyście bali się nas niej polować. A tu weszli ludzie ubrani inaczej niż myśliwi i w większej liczbie niż myśliwi. Potem zresztą nawet nie zabrali tylko futra, jak to głupie ludzi czasem robiły tylko od razu ruszyli by nas zjeść.\n– A jak wyglądali?\n– Tacy w niebieskim to była ta twoja armia wtedy?\n– Nie. Nasi w tym momencie mieli już zielone stroje. To może byli…\n– Ochotnicze odziały wsparcia – ktoś znowu krzyczał ze szczekaczki.\n– O właśnie ci. Nie lubiliśmy ich nigdy. Tak naprawdę to byli zresztą poborowi.\n– A co to jest za ogłoszenie?\n– Nie potrafisz czytać. Chyba znasz się na wszystkim?\n– Ale to ludzkie. To i jak mam to odczytać?\n– „Ogłasza się, że w rocznicę chwalebnego boju Jego ekscelencja Minister”\n– To chyba nam jakoś nie pomoże?\n– „Przybędzie Wielce Szanowna Jego Nadekscelencja Minister Wojny”\n– Stanowczo nam nie pomoże\n-„Przybędzie na specjalne otworzenie cmentarza i pomnika Czynu Mechatronicznego w mieście. Obywatele musza się obowiązkowo stawić na uczestniczenie w tych patriotycznych chwilach radości” To niemożliwe!\n– Ten portret! Ta morda.To jest minister Wojny teraz?\n– Ty jesteś ludziem, ty go możesz rozpoznać.\n– Pamiętam go jeszcze z czasów wojny. Raz tylko się pojawił na jakimś wiecu. Krzyczał wszystkim, że należy porzucić spory dla obrony narodu Krzyczal, że każdy musi wstąpić do armii. I miał sobie coś takiego, że ludzi mu ufali\n– To chyba widać, że ma doświadczenie w zawodzie\n– Zabił on i wszyscy ludzie z obu sztabów nas wszystkich. Nawet tamci z drugiej strony nie byli aż tak źli. Nawet i w innych miejscach nie zginęło tak wielu ludzi jak tu.\n– To może jednak poszukajmy innego miejsca na odpoczynek. Tu chyba raczej nie będziesz zbyt spokojna.\n– Musze cos mu zrobić. Muszę pokazać, że żywi wciąż pamiętają o śmierci wszystkich tych którzy ginęli bez sensu.\nOdpowiedzią było jedynie smutne spojrzenie kocich oczu. Dopiero potem z kocich ust wypowiedziane zostały słowa:\n– Wiesz, jest jedna rzecz jaką chciałam ci powiedzieć. Jedna z nas nie żyje\n– To wiedziałam już od chwili kiedy cię spotkałam. Przecież tylko z duchem zwierzęcia można rozmawiać. Przecież widziałam cię dopiero p oraz pierwszy te kilka dni temu przyszłaś do mnie z mgły. Tak wiec jeśli jesteś duchem, jesteś tu naprawdę, to nie jesteś duchem tygrysa. Tylko raczej tych co tu zginęli Jesteś żołnierzem śniacym o byciu tygrysicą.\n– Tu się mylisz, przecież dobrze wiem, że żyję. Tylko z martwymi ludźmi daje mi się rozmawiać. I tak naprawdę spotkałyśmy się inaczej. Ty leżałaś już martwa po tej bitwie tak jak i reszta ludzi ty jednak z jakiegoś powodu stałaś obok siebie samej i nie znikłaś gdy oni odchodzili.\n– Dalej ciągniesz te swoje dziwne opowieści?\n– Jak uważasz. Przekonamy się jak dojdziemy. I co czesz zrobić zanim cię jak wariatkę wyciągną spod trybuny z ministrem. O ile oczywiście żyjesz. Co tylko ty sobie wmawiasz.\n-Będę krzyczeć, Może wtedy ktoś usłyszy.\nI Ostatecznie droga się kończy. Nie wiadomo dlaczego w samym miasteczku już na sam widok idącej pary rozstępuje się mały oddział pilnujący podejścia pod trybunę. Sami ludzie też nie wiedzieli dlaczego rozstępowali się nagle w jednym miejscu. Niektórzy przysięgali jeszcze, że posłyszeli słowa:\n– Wykrzycz mu to!\nTu znowu minister wojny zaczął odpowiadać znowu jak żal mu dzielnych bohaterów co za ojcowiznę polegli i że krew ich stała się nasieniem przyszłej zemsty. A Zemsta zbawi naród tak jak dawniej wszyscy wielcy wojownicy bohaterskich czynów dokonywali tez z zemsty. I pomnieć też trzeba bohaterów którzy ginęli i ginąć będą. A tu nagle krzyk słyszy o jakby do niego skierowany:\n-Zabiliście na wszyscy. Piliście herbatę ,graliście w tenis , my umieraliśmy za was. A na koniec wręczyliście sobie nagrody za dobry plan.\nMinister przerażony zamyka usta, przerywa przemowę. nagle spogląda w dal a eskorta za nim. Nie widać nigdzie osoby co krzyczała\nA ludzie z eskorty widzą samego tygrysa.\n17.06.18, g. 17:14\nLiterówek jak mrówków.\n17.06.18, g. 21:40\nTo jest dobry fragment reprezentatywny.\nTo zaś wprowadza tylko zamęt.\nNa szczęście ofensywa oddziałów Landswehr Slawiańskich pod wodzą von Beselera, które niedawno pokonały już Waregów Odyna pod wodzą Inoziemcowa pod Buon Retiro…\nKulawe to wszystko, nie szło doczytać do końca. Zbyt dużo czeka dobrych tekstów.\n18.06.18, g. 07:25\n18.06.18, g. 12:53\n18.06.18, g. 13:31\n19.06.18, g. 01:07\n23.06.18, g. 16:59\nBardzo nie chciałem być upierdliwy, ale będę, i zdyskwalifikuję opowiadanie za brak tytułu pracy w przedmowie. Tyle razy prosiłem, przypominałem, opieprzałem i groziłem, że teraz już muszę być, niestety, słowny.\nPoza tym próbowałem przeczytać, ale dałem sobie spokój. Wybacz Autorze, ale naprawdę fatalne wykonanie i treść tak bardzo pogmatwana, iż zasadniczo podpada pod definicję bełkotu, przekonały mnie, że jednak mam lepsze rzeczy do robienia, niż zmaganie się z tekstem, którego czytanie męczy mnie nadzwyczajnie, a które i tak nigdzie dalej nie zaprowadzi ani Ciebie, ani mnie.\n26.06.18, g. 13:27\nZ przykrością stwierdzam, że w tekście roi się od usterek, głównie literówek, do tego zły zapis dialogów.\nW sumie nie wiadomo, co się tam stało. Zaczęło się od całkiem ciekawego pomnika, jednak ten pozostał bardzo w tle, a główne skrzypce zagrał mało dla mnie zrozumiały i mało ciekawy dialog. Brzmi on z różnych powodów dziwnie – stylistyki, zwłaszcza że nie jest ona równa, tematyki, formy przeprowadzenia.\n26.06.18, g. 18:46\nIdą dwie postacie. Gadają. Dookoła zniszczenia wojenne, zapewne reprezentujące te literówki w tekście. Fabuła więc ani nie porwała, a wykonanie dodatkowo wystraszyło. Bywa.\n30.06.18, g. 00:01\nNiestety w tekście nie ma nic nowego. Nie podeszło.\n06.08.18, g. 15:19\nBardzo wątły pomysł i fatalne wykonanie – masa literówek, powtórzeń, źle skonstruowanych zdań, dialogi pozbawione didaskaliów i nie najlepsza interpunkcja sprawiły, że z trudem doczytałam do końca.


Wykaz arykułów o problematyce ogrzewanie na stronie zbudowany - http://zbudowany.einstein.suwalki.pl/\nWykaz arykułów o problematyce ogrzewanie na stronie zbudowany\nwkłady kominowe gliwice Wkłady kominowe mogą być ze staliNaprawa kominów nie jest łatwą sprawą. Sami tego niestety nie ogarniemy i musimy wzywać specjalistów. Co jednak sprawia, że to kominy się psują? Do ich uszkodzeń prowadzi ni więcej pomocy\nfrezowanie żory Czasem niezbędnym okazuje się być zakupZastanawiasz się jak naprawić komin? Komin, jak większość części budynku, wymaga podjęcia odpowiednich zabiegów konserwacyjnych. Zapewnia to nie tylko długotrwałą funkcjonalność czytaj pełen artykuł\nnaprawakominow.co.pl Mechaniczne czyszczenie kominówJedną z ważniejszych usług oferowanych przez firmy naprawiające kominy jest czyszczenie przewodów kominowych. Usługa czyszczenia przewodów kominowych jest bardzo przydatna i korzysta z niej wielu klient wszystko\nwkłady kominowe żory Jeśli komin często zatyka się mimoNaprawa kominów nie polega jedynie na odnowieniu jego zewnętrza. Dobrze działający komin, to odpowiednia przelotowość i gwarancja ciągu. Jeśli komin często zatyka się, mimo regul sprawdź tutaj\nfrezowanie kominów jastrzębie KominyNaprawa kominów to robota dla doświadczonego kominiarza. Wkłady kominowe dostępne są na wielu stronach internetowych do kupienia jednak frezowanie kominów to usługa wykonywana tylko prz pełen poradnik\nuszczelnianie kominów racibórz Szybka modernizacja kominaRemont instalacji grzewczej czasami stanowi nie lada wyzwania. Często bowiem okazuje się, że oprócz wymiany źródła ciepła, grzejników a także rur niezbędne okazuje się takż zobacz stronę\nmontaż wkładów kominowych gliwice Następnie rozwiercony komin uszczelniany jest zaKomin stanowi jeden z najważniejszych elementów domu. Dbanie o jego stan techniczny jest kluczowe, jeśli chcemy zapewnić bezpieczeństwo i komfort do przeczytaj wszystko\nWykształcenie i praca w zawodzie geodety. Krótko i na tematJa Też Kiedyś Chciałem Remontować Przewody Kominowe. Nie Wychodziło Mi Zanim Znalazłem TOKomu i dlaczego potrzebni są geodeciCo robią geodeci przy budowie domu? O usługach geodezyjnychKiedy zepsuje Ci się komin i nie wiesz co zrobićKiedy potrzebujesz usług geodezyjnychGeodeta przy budowie nieruchomości9 Wypowiedzi Ekspertów Na To Jak Remontować Przewody KominoweProste sposoby na naprawę kominaZobacz te informacje jak Naprawiać Przewody KominoweCzy jest nowe prawo jak naprawić komin?Budowa potrzebuje geodety. Dlaczego?Krótka naprawa komina? TO możliwePodziały działek i mapki, czyli robota dla geodetyGeodezyjne mapki, kiedy są potrzebne?


tarnow.gosc.pl → Informacje → Wystarczy jeden uśmiech\nWystarczy jeden uśmiech\tprzejdź do galerii\nSpotkanie w Olszynach\nRadość niepełnosprawnych była ogromna\tMateriały organizatora\nZespół Szkół w Olszynach kolejny raz zaprosił do wspólnej zabawy dzieci i osoby niepełnosprawne.\nW Zespole Szkół w Olszynach odbyło się spotkanie dzieci i osób niepełnosprawnych ze św. Mikołajem. Goście przybyli z okolicznych gmin: Rzepiennika Strzyżewskiego, Szerzyn i Tuchowa.\nSpotkanie rozpoczęła Mszą św, a po niej uczniowie klasy pierwszej przygotowali program artystyczny dla św. Mikołaja. Inicjatorem i pomysłodawcą uroczystości była Barbara Duran.\nW przygotowaniach spotkania pomogli wolontariusze z Olszyn, którzy m.in. upiekli i ozdobili piernikowe mikołaje, przygotowali upominki i paczki dla zaproszonych gości.\n- Radość dzieci niepełnosprawnych wynika z tego, że ktoś z zewnątrz chce z nimi przebywać. Cieszyły ich występy, tańce, wspólne zabawy. To wspaniałe uczucie komuś pomagać. Nic nie wynagrodzi pracy wolontariusza tak jak szczery uśmiech osoby niepełnosprawnej. Takie imprezy mogą naprawdę uszczęśliwiać, a szczęście drugiej osoby to naprawdę najlepsza zapłata dla wolontariusza - mówi jeden z pomagających.\nW spotkaniu wzięli również udział przedstawiciele wolontariuszy ze szkół w Szerzynach, Lubaszowej, Dąbrówki Tuchowskiej i Jodłówki Tuchowskiej, którzy w swoich szkołach przeprowadzili zbiórkę słodyczy dla dzieci niepełnosprawnych.\nUczestników spotkania odwiedzili wójtowie Rzepiennika Strzyżewskiego i Szerzyn. Każdy uczestnik spotkania otrzymał mikołajkowy prezent.\n- Po spotkaniu zaczęłam postrzegać świat inaczej, ponieważ wiem, że inni ludzie są w trudniejszej sytuacji niż ja, ale mimo wszystko pokonują przeciwności losu. Zobaczyłam też na własne oczy, jak ludzie niepełnosprawni potrafią się cieszyć z najmniejszych rzeczy, a sposób w jaki to okazują jest po prostu niesamowity. Zrozumiałam, że tacy ludzie potrzebują naprawdę dużo opieki i miłości, by móc dalej walczyć - mówi Sabina Róż.\nW Zespole Szkół w Olszynach odbyło spotkanie dzieci i osób niepełnosprawnych ze św. Mikołajem. Goście przybyli z okolicznych gmin: Rzepiennik Strzyżewski, Szerzyny i Tuchów. Zdjęcia: Materiały organizatora\ndodane 11.12.2014 09:31


Hawe czeka na inwestora(ów) i gasi kolejne finansowe pożary\nHawe czeka na inwestora(ów) i ...\nBrukselskie śniadanie ws. roamingu\nprzez Urszula Zielińska - 5 czerwca 2015\nHawe, światłowodowa firma z portfela uwikłanego w aferę podsłuchową Marka Falenty (uważa, że jest niewinny i pisze od pewnego czasu blog), która jeszcze niedawno chciała kupować prywatyzowany TK Telekom, ma problemy z terminową spłatą części zadłużenia. Tłumaczy akcjonariuszom mniejszościowym, że za wolno spływają pieniądze publiczne.\nO kłopotach z terminowym wykupem dwóch serii obligacji (na papiery serii J02 i J_04 potrzebowała 10 mln zł) informowała pod koniec maja. Miała uporać się z nim w tym tygodniu. Udało się to jej częściowo. Znaleźli się inwestorzy chętni by pożyczyć Hawe gotówkę (objęli obligacje nowej emisji), ale mniej niż potrzebowało, bo 8,29 mln zł.\nTelekomunikacyjna firma zapewnia, pozyskane pieniądze zostaną przeznaczone na spłatę wszystkich obligacji serii J_02 oraz częściową spłatę obligacji serii J_04. „Pozostałe do spłaty obligacje serii J_04 zostaną spłacone do dnia 26 czerwca 2015 r.” – obiecuje Hawe.\nNie jest to przy tym długoterminowa pożyczka: spółka musi ją spłacić do 5 sierpnia. To wówczas przypada termin wykupu papierów, a co za tym idzie do tego czasu firma musi zgromadzić na ten cel fundusze. Sprawozdanie kwartalne pokazuje, że nie będzie to jedyny dług, którego spłata przypadnie w tym czasie. W sierpniu i wrześniu grupa powinna oddać poza tym posiadaczom obligacji jeszcze około 31 mln zł. Co ciekawe, pokazuje też, że z jakichś powodów, w I kwartale br. grupa zaczęła wykup obligacji zapadających we wrześniu.\nWolne rozliczanie RSS-ów\nMajowy kłopot ze spłatą obligacji światłowodowa firma wyjaśnia wolnym spływem zapłaty za prace przy budowie sieci szerokopasmowych w województwie warmińsko-mazurskim i podkarpackim. Pieniądze z feralnych obligacji były przeznaczone m.in. na kapitał obrotowy związany z realizacją kontraktu Sieć Szerokopasmowa Polski Wschodniej dla wymienionych województw.\nWedług Hawe, do 29 maja stopień zaawansowania realizacji projektów wynosił 98 proc. w województwie warmińsko-mazurskim oraz 65 proc. w województwie podkarpackim. Tymczasem stopień rozliczenia projektów wynosił odpowiednio 55 proc. oraz 4 proc..\n„Opisana powyżej dysproporcja oraz opóźnienia w rozliczeniach stały się powodem opóźnienia wykupu obligacji – tłumaczy spółka Hawe.\nUmowy z województwami są ponad pół miliarda złotych, ale nie cała ta suma trafi ostatecznie do grupy Hawe. Przy budowie sieci korzysta ona z podwykonawców.\nObecna sytuacja to nie pierwsze problemy Grupy Hawe z terminową spłatą długu. Pod koniec 2014 r. światłowodowa firma nie spłaciła w ustalonym terminie pierwszej raty pożyczki zaciągniętej w Agencji Rozwoju Przemysłu. ARP zgodziła się na przesunięcie części płatności (5 mln zł z 20 mln zł raty) do końca marca.\nW tym i przyszłym roku Hawe czeka całkowita spłata długu wobec ARP, czyli jeszcze 80 mln z, a całkowite zadłużenie telekomunikacyjnej firmy Falenty z tytułu kredytów, pożyczek i emisji obligacji to około 140 mln zł. Dodatkowo, ciąży na niej także zobowiązanie do spłaty długu właściciela, w przypadku gdyby przestał je samodzielnie regulować.\nZarząd spółki zapewnia co pewien czas, że prowadzi rozmowy z bankami w sprawie pozyskania długoterminowego finansowania dla grupy. Ostatnio wsparcia miał udzielić grupie nowy inwestor: fundusz Whitestone Capital. Wycofał się jednak ostatnio z deklaracji, że obejmie nowe akcje Hawe za 30 mln zł. W efekcie, wznowione 3 czerwca nadzwyczajne walne zgromadzenie akcjonariuszy nie uchwaliło podwyższenia kapitału.\nObecnych było na nim dwóch znaczących akcjonariuszy Hawe: Trinitybay Investments kojarzone z Falentą (zarejestrowało 15,4 mln akcji, choć zgodnie z komunikatami, inwestor powinien mieć ich więcej) oraz ING OFE (5 mln walorów). W sumie te dwa podmioty głosowały w środę z akcji odpowiadających zaledwie 19 proc. wszystkich papierów, z których składa się kapitał zakładowy Hawe.\nWedług zapewnień zarządu, w skład którego wchodzą prezes Paweł Sobków i wiceprezes Paweł Paluchowski, ma on inne rozwiązanie i do końca tego tygodnia powinniśmy poznać ostateczny kształt transakcji.


List od czytelniczki: parking dla wraków w centrum Olsztyna?\nTrzy miesiące po wprowadzeniu nowych zasad. Czy bezpieczeństwo pieszych wzrosło?\nZmiany w olsztyńskiej Strefie Płatnego Parkowania. Koniec z biletami za szybą