Otyłość czy można ją zwalczyć | OferujemyPrace.pl\nAutor: Redakcja · 25 kwietnia 2022\nDzisiaj należy spojrzeć na wiele czynników, które powodują otyłość i ocenić czy istnieje jakaś bezpośrednia szansa na to, aby pozbyć się całkowicie tego zjawiska. Trzeba zapamiętać, że mimo wszystko otyłość pierwotna, to głównie nic innego jak dodatni bilans energetyczny. Oznacza to, że do organizmu dostarczone są zbyt duże dawki pożywienia, a taka nadwyżka odkłada się w organizmie, właśnie w postaci niebezpiecznej tkanki tłuszczowej. Jest to zjawisko, które dotyka zwłaszcza młodych ludzi, którzy mają kłopot z brakiem właściwego ruchu czy też zwyczajnie spędzają dużo czasu w pozycji siedzącej. To z pewnością bardzo trudna kwestia, gdyż takie zaniedbanie prowadzi tylko i wyłącznie do patologicznych zmian, które należy zwalczyć w odpowiedni sposób.\nSamodzielna ocena przy użyciu kalkulatora BMI\nNależy pamiętać, że przy zaburzeniu współczynnika BMI, zwykle mamy do czynienia z nadwagą, która dopiero po czasie zmienia się w skrajną otyłość, należy o tym zawsze pamiętać, starając się radzić sobie z taką przypadłością. Na pewno kalkulator BMI on-line, pozwoli nam sprawdzić, jaki jest aktualnie stan naszego ciała i czy znajdują się w nim zbędne kalorie, które wymagają natychmiastowego usunięcia. Można więc powiedzieć, że warto więc skorzystać z takich rozwiązań, jeśli mamy do nich faktyczny dostęp. Dzisiaj tego typu kalkulator, jest dostępny w internecie, dlatego każdy bez problemu, może sprawdzić swój wynik i zastanowić się, czy nie pora zmienić swoje codzienne nawyki żywieniowe, co często jest ważna dla zdrowia.\nNastępny artykuł Jak w prosty sposób nanieść na model zarysowania i obicia?\nPoprzedni artykuł Usuwanie większych nagniotków


Performance Amino Liquid 1 L - smak wiśnia 10.000 mg\n> Produkty>Suplementy>Aminokwasy>Performance Amino Liquid 1 L - smak wiśnia\nPSN Amino Liquid to idealne rozwiązanie dla osób, które nie lubią łykać dużych tabletek.\nPerformnace Amino Liquid cechuje bardzo dobry smak, co jest trudne do uzyskania przy tego typu produktach.\nDlaczego bierzemy dodatkowe aminokwasy?\nPodczas ciężkich treningów, mięśnie często zostają poważnie uszkodzone. Normalne odżywianie nie dostarcza odpowiedniej ilości składników odżywczych, aby odbudować uszkodzone mięśnie. Ideą sportów siłowych jest zwiększanie masy mięśni, dlatego też zwykłe odżywianie powinno być uzupełniane dodatkowymi suplementami.\nAminokwasy są bardzo ważne dla organizmu, ponieważ są budulcami białek. Białka są niezbędne dla wzrostu, transportu tlenu, zachowania i odnawiania tkanek mięśniowych i narządów. W przeciwieństwie do białek organizm musi jeszcze strawić i uwolnić aminokwasy, czyste produkty aminowe już częściowo strawione. W ten sposób gwarantuje maksymalne przyswajanie i optymalną regenerację uszkodzonych mięśni.\nAminokwasy zawierają azot i zapewniają dobry transport azotu do komórek mięśni. Zapobiegają degradacji mięśni i wspierają ożywianie tkanek mięśniowych. Niezbędne dla sportowców, którzy intensywnie trenują.\nAminokwasy w płynie mają bardzo dobre zastosowanie przy regeneracji oraganizmu po operacjach.\nPerformance Amino Liquid :\n* esencjonalne aminokwasy\n20ml dziennie, spożywamy nierozcieńczony (patrz opakowanie dla dawek).\n- Dodawaj szybko przyswajalne aminokwasy jako uzupełnienie napoju izotonicznego w czasie długotrwałego treningu wytrzymałościowego. Badania na kolarzach wykazały znaczny wzrost wydajności treningu, wspomaganego mieszanką węglowodanów i wolnych aminokwasów.\n- W czasie treningu nakierowanego na redukcję masy ciała, spożyj 1 porcję bezpośrednio przed treningiem. Dostarczone aminokwasy będą stanowiły alternatywne źródło energii, chroniąc Twoje mięśnie przed katabolizmem.\n- Dla poprawy jakości snu połącz porcję aminokwasów z 250 mg płynnego magnezu. Taki mix zapewni głębszy sen, przez co wzrośnie ilość wydzielanego hormonu wzrostu.


Bójka w katolickiej szkole dla chłopców - Cooltura24 - Polish News Website, Wiadomości Wielka Brytania, Informacje, BREXIT\nBójka w katolickiej szkole dla chłopców\n17.05.2019, 11:00 (aktualizacja 17.05.2019, 11:05)\nW St. Boniface's Catholic College w Plymouth w Devon, doszło do bójki, dzieci kopały się, gryzły i zachowywały bardzo agresywnie. Fragment zdarzenia zarejestrował telefonem komórkowym jeden z wychowanków szkoły. Materiał był tak wstrząsający, że nie można go było pokazać w całości.\nZdarzenie jest rozwinięciem sytuacji sprzed kilku dni, wtedy jeden z uczniów szkoły, został napadnięty i pobity. To co widzimy na bulwersującym filmie, to najprawdopodobniej kontynuacja tamtego aktu przemocy.Krzyki i zaczepki przerodziły się w bójkę, brało w niej udział co najmniej 7 chłopców. W pewnej chwili jeden chłopiec upadł na podłogę, dwaj inni, mieli go kopać. Gdy wezwano służby medyczne uczeń przyznał, że nie pierwszy raz został pobity więc zabrano go do szpitala.\nNiektórzy rodzice przyznają, że uczniowie „wydają się być poza kontrolą”. Błędy w prowadzeniu placówki dostrzegło również Biuro ds. Standardów w Edukacji – Ofsted, które po ostatniej kontroli w szkole św. Bonifacego, przyznało, że sprawowanie opieki nad dziećmi jest tam niewystarczające.\nPrzedstawiciele szkoły przyznają, że zachowanie uczniów jest szokujące, ale bronią jednocześnie całej społeczności szkolnej podkreślając, że naganne zachowanie grupki chłopców, nie może przekreślić dorobku szkoły.\nwiwi 17.05.2019, 12:16\nto jest bezstresowe wychowanie dzieci\nZatrzymano 4 członków albańskiej grupy przestępczej\nFunkcjonariusze National Crime Agency i Metropolitan Police zatrzymali czterech członków albańskiej zorganizowanej grupy przestępczej, mężczyźni zostali oskarżeni o handel narkotykami…


Sernik ze śliwkami - Bez fartuszka\nAutor Alicja data\t 12 września 2015 Na słodko\nJesień kojarzy mi się z długimi spacerami, podczas których trochę marzniemy, więc musimy się przytulać jeszcze bardziej niż zwykle. Odkrywamy z Drwalem nieznane wcześniej ścieżki i po kilku godzinach takich wędrówek przychodzi zawsze moment, w którym zgodnie stwierdzamy: pora coś zjeść! I o ile latem zwykle rezygnujemy z deserów, o tyle jesienią nie możemy się ich doczekać ;)\n200 g jasnych ciasteczek (pełnoziarnistych, owsianych, a jeśli chcesz to nawet herbatników)\n600 g zmielonego sera (czyli twarogu sernikowego)\n350 g mleka kokosowego (lub mleka skondensowanego, niesłodzonego + 3 łyżki malibu)\nSernik ze śliwkami z podanych proporcji robiłam w ceramicznej formie do tarty o średnicy 24 cm (bo moje tortownice są w tej chwili gdzieś nie wiadomo gdzie;)) Jeśli chcesz mieć wyższy sernik to po prostu piecz go w tortownicy, zwiększ wtedy proporcje o 1/5 (będzie wysoki, jak brzegi tortownicy).\nNajważniejsze są śliwki, które musisz po prostu upiec – inaczej zaczną puszczać sok i robić inne efektowne rzeczy. Umyte, wypestkowane śliwki piecz ok. 40 min. w piekarniku rozgrzanym do 200 st. (w naczyniu żaroodpornym, bez termoobiegu). Uważaj, żeby się nie przypaliły.\nGdy śliwki będą się studzić, przygotuj resztę. Dokładnie rozdrobnione ciasteczka połącz z masłem i wyłóż nimi spód i brzegi formy (lub sam spód, jeśli robisz w tortownicy). Piecz przez 15 min. w piekarniku rozgrzanym do 175 st.\nWszystkie składniki masy serowej zmiksuj ze sobą, dodając po jednym składniku, w następującej kolejności: ser, mascarpone, cukier puder, po jednym jajku, po łyżce mleka z puszki (na koniec malibu, jeśli je dodajesz). Tak przygotowaną masę serową wylej na kruchy spód, powbijaj w nią śliwki i piecz w 175 st. przez 15 minut. Potem zmniejsz temp. do 120 st. i piecz kolejne 70 min.\nJeśli chcesz, by sernik nie popękał, to zrób to co zawsze w sernikach – pod formę z sernikiem wstaw małą blaszkę (np keksówkę) z zagotowaną wodą. To się nazywa pieczenie w kąpieli wodnej ;) Po upieczeniu sernika ostudź go i wstaw do lodówki.\nTagi:50 rozkoszydesermleko kokosowena słodkosernikśliwki\nPoprzedni artykułSeks przed lustrem\nNastępny artykuł 5 pozycji, w których wałeczki wyglądają sexy


Dzieła zebrane:Rozdział I - Obfitość i niedostatek (cz. 1)\nCzy zarówno w La Presse, w Le Commerce, jak i w większości dzienników nie ukazują się każdego ranka jeden lub dwa artykuły, mające udowodnić Izbom parlamentu i rządowi, że zdrowa polityka polega na wprowadzeniu wyższych cen na wszystkie produkty poprzez taryfy celne? Czy Izby i rząd nie wypełniają każdego dnia nakazu płynącego ze strony prasy? Taryfy jednak podnoszą ceny tylko dlatego, że redukują podaż produktów na rynku! Zatem gazety, Izby parlamentu oraz rząd wprowadzają w praktykę teorię niedostatku i miałem rację mówiąc, iż jak dotąd jest to najbardziej popularna teoria.\nJak to się dzieje, że na oczach robotników, publicystów i urzędników państwowych obfitość została przedstawiona jako rzecz niebezpieczna, niedostatek zaś jako coś korzystnego? Postaram się dotrzeć do źródła tego złudzenia.\nObfitość i niedostatek (cz. 3)


Lanco-rososzka? - IIRP - Wojsko Polskie 1918-1939 - Forum Odkrywcy\nBy skolcio, January 3, 2013 in IIRP - Wojsko Polskie 1918-1939\nwitam na forum 7DAK natknąłem się na info o czymś w rodzaju lanco-rososzki składającej się z 2 części.\nNa epokowym obrazku pod tytułem Sprzęt liniowy, zestaw dla patrolu telefonicznego konnego" widać taką rososzkę.\nCzy ktoś może powiedzieć o niej coś więcej? Czy zachowały się jakieś egzemplarze albo czy ktoś ma ich zdjęcia? W necie nic więcej nie mogę znaleźć.\nWydaje mi się iż udało mi się znaleźć połowę jednego egzemplarza. (tą z gwintem). :)\nOpis i zdjęcie rososzki (nie lancy rososzki)jest w Instrukcji o sprzęcie łączności cz I:\nNa stronie CBW jest sporo instrukcji, trzeba je przejrzeć, może w którejś jest o lancy - rososzce.\nNo jest mowa o rososzce ale zwykłej. A ta jest nietypowa. Chodzi mi czy ktoś słyszał o tej specjalnej dwuczęściowej wersji dla konnego patrolu telefonicznego.\nNiestety pozostałe instrukcje nic o niej nie mówią.\nPokaż fotki tego co znalazłeś może do czegoś da się to dostosować.\nW zasadzie rososzka to chyba ten wynalazek na koncu a skladana jest tyczka na ktorej ta rososzka siedzi. Byc moze ze to nie jest li tylko pedanteria bo trzeba sie zastanowic po jakiego kaduka taka skladana tyczke dla kawalerii wymyslono. Jedyne co mi do glowy przychodzi ze mialy byc wymienne z czyms innym co wymagalao innej dlugosci - i tu jedyne co znow przychodzi do glowy to przekazywacze dla patroli lacznosci z lotnikiem ktore rowniez mialy byc - skladane.\nJutro wrzucę fotki, ale z tego co widzę to jest to identyczne z rososzką z linku który wstawiłem.\nTak dla scislosci - chyba to z lanca nie ma nic wspolnego - po prostu rososzka ze skladana tyczka. Lanco - rososzka, czyli rososzka zakladana na lance to jeszcze cos innego co ktosik zaprojektowal ale na wyposazenie nie weszlo.\nW kazdym razie pogratulowac pieknego i niezwyklego fantu!\nNo jutro, a właściwie dzisiaj zamieszczę fotkę. :) Rososzka jest w stanie magazynowym bo w magazynie leżała. :) Czy na prawdę nikt nie wie czy gdzieś nie zachował się taki oryg albo ktoś ma jakieś fotki? :)\n7 rososzka jest wykonana ze stali, gwint jest mosiężny. Żadnych sygnatur.\nJak dla mnie rewelacyjne odkrycie. Nigdzie poza Albumem wyposażenia Wojska Polskiego" z 1933 roku tych rososzek nie spotkałem. W dokumentacjach które przeszły przez moje ręce nic o nich nie ma. Sama rososzka tego typu znana mi jest tylko z jednego znaleziska\nCzy możemy się uśmiechnąć" o wymiary? Tyczki jak i samej rososzki.\nNo to ciekawe, przeglądam internet i nic o nich nie mogę znaleźć. :) Oczywiście wymiary wrzucę jak znowu będę na schronie. ;) PS jeśli ktoś chciałby pomacać" to jest eksponatem na wystawie w polskim ciężkim schronie bojowym nr. 39 z 1937r w Świętochłowicach. :)\nŻeby było ciekawiej to moja ekonstrukcyjna" tyczka do rososzki dla wygody przewożenia jest skręcana właśnie na metalowy gwint tyle że sam tyczka jest drewniana. Czyli przypadkiem poszedłem śladem przedwojennych konstruktorów.\nTeraz będzie można zrobić wierniejszą replikę.\n:) Nie ma problemu udostępnię wszystkie wymiary, ale czy żadna inna się nie zachowała?W żadnym muzeum?\nPewnie się gdzieś zachowała - czas pokaże.\nRaczej trudno było by to zidentyfikować komuś kto by to znalazł, zważywszy że nie ma żadnych bić.\nGratuluje znaleziska oraz identyfikacji tegoż.


Rabatowa wojna w salonach samochodowych - Motoryzacja\nRabatowa wojna w salonach samochodowych\nSłabnący popyt na rynku nowych aut zmusza koncerny samochodowe do obniżek cen. Walka o klienta sprawia, że rentowność biznesu jest coraz mniejsza - napisała "Rzeczpospolita".\nNajbardziej zażarta rywalizacja trwa na największych rynkach - w Niemczech, Francji, Hiszpanie i we Włoszech. Także na rynku polskim widać coraz bardziej zaciętą walkę o klienta. - Sytuacja jest dramatyczna. Czerwiec był fatalny z powodu Euro 2012, teraz bijemy się z konkurentami o każdego klienta - przyznaje "Rz" jeden ze śląskich dilerów.\nSprzedawcy przyznają, że klientów indywidulanych jest niewielu. Polski rynek na razie ciągną firmy, ale i dla nich szykowane są promocje - czytamy w "Rz".\nWedług specjalistów akcje promocyjne nie przyniosą znaczących efektów. - Rynek detaliczny jest bardzo słaby. intensyfikowanie promocji byłoby wyrzucaniem pieniędzy w błoto - twierdzi Andrzej Halarwicz z firmy analitycznej Jato Dynamics.


Wrocław - Stephanie Jones wraca do Ślęzy Wrocław\nStephanie Jones wraca do Ślęzy Wrocław\n2022-06-17, 21:05 autor: Michał Rygiel\nTen transfer zdecydowanie można określić mianem hitowego. Stephanie Jones, jedna z najlepszych podkoszowych w Energa Basket Lidze Kobiet, powraca do Wrocławia.\nNiespełna 24-letnia Jones jest zawodniczką doskonale znaną na parkietach EBLK. Przez ostatnie dwa sezony znajdowała się w ścisłej czołówce koszykarek naszej ligi pod kątem średniej wartości wskaźnika EVAL, zajmując trzecie miejsce w rozgrywkach 2020/2021 i szóste w zakończonym niedawno sezonie. Amerykanka swoje pierwsze rozgrywki w Europie spędziła w Ślęzie Wrocław, legitymując się średnimi na poziomie 19.5 punktu, 8.4 zbiórki i 2.2 asysty.\nTen znakomity wynik pozwolił jej zamienić Wrocław na Gorzów Wielkopolski, gdzie miejscowa PSI Enea zgłosiła się do EuroCupu. W Gorzowie Jones mogła dzielić odpowiedzialność za zdobywanie punktów z kilkoma innymi zawodniczkami, więc nie zawsze była najlepiej punktującą koszykarką PolskiejStrefyInwestycji Enei, ale na swoim koncie ma kilka fenomenalnych występów. Przytaczając tylko kilka: 24 punkty i 12 zbiórek z Basketem-25 Bydgoszcz, 30 punktów (14/18 z gry) z SKK Polonią Warszawa, 25 punktów i 6 zbiórek ze Ślęzą we Wrocławiu, czy wreszcie cała ćwierćfinałowa seria przeciwko swojemu nowemu-staremu klubowi.\nW walce o awans do strefy medalowej Ślęza nie mogła zatrzymać Stephanie Jones, która skończyła tę serię ze średnimi w postaci 17 punktów, 12.8 zbiórki i 61 proc. skuteczności z gry. Podkoszowa z USA toczyła też zacięte boje w półfinale z BC Polkowice, gdzie osłabione gorzowianki przegrały 0:3. Jones znów na przestrzeni serii zanotowała double-double.\n- Po dwóch latach w Polsce myślę, że rozwinęłam się w wielu aspektach koszykarskiego rzemiosła. Cały czas starałam się dodawać elementy, które pozwoliłyby mi dostosować się do europejskiej koszykówki. Uważam, że zrobiłam w tym czasie spory krok do przodu - mówi Stephanie Jones.\nPo takich dwóch sezonach nikt by się nie zdziwił, gdyby 23-letnia zawodniczka otrzymała oferty z mocnych zespołów lig zagranicznych. Tymczasem Jones zdecydowała się na powrót do Wrocławia, co z pewnością zaskoczy wielu kibiców i ekspertów. Ślęza miała jednak asa w rękawie i znakomitą kartę przetargową w osobie Ieshii Small. Amerykański duet występował wspólnie na uniwersytecie Maryland i teraz ponownie Small i Jones połączą siły.\n- Kiedy usłyszałam, że Ieshia będzie grać w Ślęzie, byłam zachwycona możliwością ponownych występów z nią w jednej drużynie. Ieshia to bardzo utalentowana, która wie niezwykle dużo o koszykówce i gra szybki basket. W związku z tym kibice mogą spodziewać się, że będziemy narzucać wysokie tempo i grać efektownie, co powinno być atrakcyjne do oglądania - wyjaśnia skrzydłowa Ślęzy.\n- Bardzo się cieszę, że znowu zagram we Wrocławiu, bo kibice tutaj są wspaniali, a samo miasto jest cudowne. Pamiętam atmosferę w hali podczas marcowych play-offów i już nie mogę się doczekać występów przed tą publicznością. Polska liga jest niezwykle wyrównana, kibice żyją meczem od początku do końca, przy takim dopingu naprawdę chce się grać - podkreśla Jones.\n- Latem będę ciężko pracować nad swoją motoryką, ale i nad elementami technicznymi. Wiem, co chcę poprawić i tych rzeczy jest całkiem sporo. Mam plan na to, jak stać się jeszcze lepszą zawodniczką, a we Wrocławiu powinnam pojawić się na początku września - kończy nowa zawodniczka 1KS-u.\nStephanie Jones to siódma zawodniczka w kadrze Ślęzy Wrocław na sezon 2022/2023 Energa Basket Ligi Kobiet.\nOprócz niej ważne umowy z klubem mają: kapitan zespołu Anna Jakubiuk, Julia Drop, Wiktoria Kuczyńska, Natalia Kurach, Ieshia Small i Karolina Stefańczyk.\nur. 10 lipca 1998 r. w Havre de Grace (USA)\n2016-2020: University of Maryland (USA)\n2020/2021: Ślęza Wrocław\n2021/2022: PolskaStrefaInwestycji Enea Gorzów Wlkp.\n2022 – obecnie: Ślęza Wrocław


Łódź. Kto zostanie dyrektorem Teatru Nowego? | e-teatr.pl\n01.10.2020, 08:11 Wersja do druku\nUMŁ w Łodzi ogłosił ponownie konkurs na dyrektora Teatru Nowego w Łodzi. To drugie podejście do wyboru szefa tej łódzkiej sceny - pisze Małgorzata Szlachetka w Gazecie Wyborczej - Łódź.\nUMŁ czeka na oferty kandydatów na dyrektora Teatru Nowego w Łodzi do 30 października.\nOsoby, które zdecydują się wystartować w konkursie, powinny m.in. mieć co najmniej siedmioletnie doświadczenie w pracy "w instytucjach prowadzących działalność z zakresu kultury teatralnej lub w podmiotach, których funkcjonowanie związane jest z działalnością artystyczną lub organizowaniem i upowszechnianiem kultury" oraz co najmniej pięcioletnie doświadczenie na stanowiskach kierowniczych.\nPoprzedni konkurs na szefa Teatru Nowego w Łodzi\nRozstrzygnięcia nie przyniósł poprzedni konkurs, w którym wystartowali dwaj kandydaci: starający się o reelekcję Krzysztof Dudek oraz Remigiusz Caban.\n"Po zapoznaniu się z programami autorskimi obu kandydatów, wysłuchaniu obu prezentacji i udzielonych odpowiedzi oraz wyjaśnień na zadawane pytania, Komisja powzięła wątpliwości co do możliwości satysfakcjonującego wypełnienia zadań związanych z prowadzeniem Teatru Nowego im. Kazimierza Dejmka w Łodzi" - czytamy w protokole konkursowym.\nJak czytamy w protokole, osiem osób, czyli wszyscy obecni członkowie komisji, wstrzymali się od głosu.\nTeatr Nowy w Łodzi podlega Urzędowi Miasta Łodzi. Pierwszej komisji konkursowej przewodniczyła wiceprezydent Małgorzata Moskwa-Wodnicka, która odpowiada za kulturę.\n- Prezydent Hanna Zdanowska zdecydowała, że do czasu rozstrzygnięcia kolejnego konkursu Teatrem Nowym będzie nadal kierował pan Dudek, którego kadencja skończyła się 31 sierpnia. Chodzi o zachowanie ciągłości zarządzania sceną i przygotowanie do nowego sezonu. Dyrektor Dudek wykonuje swoje obowiązki m.in. poszukując środków zewnętrznych na działalność teatru - mówi "Wyborczej" Sławomir Macias z wydziału kultury UMŁ.\nW 2019 roku Teatr Nowy w Łodzi świętował 70-lecie.


- Tai był w świetnej dyspozycji. Może i testował nowe ustawienia, ale on zawsze jest niesamowicie szybki. Ja także starałem się zdobyć jak najwięcej punktów. Naszym celem był bezpośredni awans do finału, a tam chcieliśmy zobaczyć co się stanie. Ostatni wyścig nie układał się po naszej myśli,\nale zwycięstwo na ostatnim okrążeniu smakuje wyśmienicie. Udało nam się wygrać z bardzo dobrymi zawodnikami i to mnie cieszy – powiedział Chris Holder.\n- To były bardzo ciężkie zmagania. Zaczynałem w parze z Gregiem Hancockiem, w Landshut jeździłem z Pawłem Przedpełskim, a cykl zakończyłem z Taiem Woffindenem. Było różnie, dlatego triumf\nna koniec bardzo mnie cieszy – dodał Australijczyk.


ę leczeniu swoich zębów? Pacjenci, którzy bez żadnego strachu dbają o uzębienie, mieli to szczęście, że trafili na dobrych specjalistów. Ty też jednak możesz do nich dołączyć i to niezależnie od tego, jakie są twoje obecne doświad\nDodane: 23-10-2020 02:17\nGdzie warto naprawiać komputer?Dlaczego urlop życia warto spędzić w Andaluzji?Tylko u nas informacje z pierwszej ręki - o tym jak Drukować ulotkiOto Plan Od A Do Z Aby dokupić klimatyzację W 7 DniO stomatologiiKilka ciekawych faktów o OZE z naciskiem na energetykę słoneczną8 Największych Błędów Na Drodze Aby wynająć podnośnik, Które Szybko Zniszczą Twój Plan.Do czego stosujemy drewno?Artykuł o fotowoltaiceBadania rynkowe i marketingowe. Po co?Tanie pozycjonowanieWynajem foteli i innych mebli. Czy warto?Co składa się na dobrą kawę?Cracow - capitol of polish medieval historyInwestujemy w nowoczesną klimatyzacjęOdrobina przyjemności - idziemy do fryzjera i kosmetyczkiNowe dane jak transportować ponadgabarytyLubicie dostawać kartki na świętaTransport osobowy. Na lotnisko, do domu itp.Kto wyczyści brudny dywan?Implantolog zabrzeJak mieć ciepło w domu, w domku ogrodowym lub w magazynie?Atrakcje w Hiszpanii - plaże, zabytki, widokiKto wyczyści brudny dywan?Wydruki przez lokalne drukarnieOptimaO komforcie termicznymCo musisz wiedzieć o klimiePo co nam prawnicy i adwokaciCzy warto znaleźć dobrą drukarnię do końca 2020


Ubierz Nepalską Wioskę! - olesnica24.com - Oleśnica i powiat oleśnicki - aktualne wiadomości\nUbierz Nepalską Wioskę!\nZapraszamy do Oleśnickiej Biblioteki Publicznej na opowieść o tym, jak z kilku gestów zbudować most pomiędzy Oleśnicą a nepalska wioską.\nKomitet społeczny działający pod tym hasłem zebrał ponad 130 kartonów odzieży i obuwia a także nieco przyborów szkolnych dla nepalskich dzieci i ich rodzin.\nPonieważ najbardziej oblegany szlak górski, wciąż obfituje w widok pracujących dzieci i ich rodziców w warunkach, których nikt z nas nie zakwalifikował by jako miejsce pracy.\nKlapki lub zniszczone buty oraz stare, dawno zużyte ubrania to ich strój codzienny.\nW marcu tego roku ubrania zostaną rozdane w Himalajach. Może to tylko kropla w morzu i być może niewiele to zmieni na pierwszy rzut oka ale wszyscy wiemy, że kropla drąży skałę.\nDo organizatorów akcji te ubrania docierały z całego kraju. Były posegregowane, poukładane, wyprane i w znakomitej jakości. Odrzucono mniej niż 1% darów, a to znaczy, że akcja dotarła głęboko do świadomości tych, którzy się z nią zetknęli.\nDostali również dary z Holandii i gorące słowa wsparcia z Australii, Norwegii oraz Libanu. Znaczy to co najmniej tyle, że w kwestii samego uwidocznienia problemu odnieśli sukces. Teraz trzeba tylko dopiąć akcję transportując dary tam, gdzie są najbardziej potrzebne.\nDzięki Waszej pomocy możemy wspólnie wydrążyć ścieżkę w skamieniałych murach goniącego za bogactwem świata.\nZapraszamy więc do Oleśnickiej Biblioteki Publicznej na opowieść o tym jak z kilku gestów zbudować most pomiędzy Oleśnicą a nepalska wioską.\n22 lutego 2020, godz. 18.00\nOleśnicka Biblioteka Publiczna im. Mikołaja Reja, ul. M. Reja 10/Sala Konferencyjna\nOficjalny profil zbiórki: https://zrzutka.pl/nepal2020


The Amazing Land of Quarks, Elephants and Pierogi [INFO]￼ – tarnowfoto.pl\nThe Amazing Land of Quarks, Elephants and Pierogi [INFO]￼\n12 czerwca, 2022 12 czerwca, 2022 Michał Sikora\n23 czerwca 2022 roku w BWA Tarnów po raz pierwszy w Polsce zostanie zaprezentowana wystawa „The Amazing Land of Quarks, Elephants and Pierogi”. Początkowo można było zobaczyć ją w grudniu 2021 roku w Pawilonie Polskim, którego organizatorem była Polska Agencja Inwestycji i Handlu, podczas Wystawy Światowej Expo 2020 w Dubaju, gdzie zgromadziła wielotysięczną publiczność.\nKsiążka została nagrodzona w konkursie „Najpiękniejsze Książki Roku 2018”. Była też nominowana w międzynarodowym konkursie AIGA „50 Books | 50 Covers 2019”. W 2020 roku ukazało się czwarte wydanie książki. W 2021 roku Instytut Adama Mickiewicza wydał tłumaczenie książki na język japoński, którego autorką jest Yasuko Shibata.\nAutorką koncepcji wizualnej, projektu graficznego i ilustracji wystawy oraz książki jest tarnowianka Magda Burdzyńska – absolwentka tarnowskiego Plastyka i ASP w Krakowie. Projektantka, ilustratorka i malarka. Od 2013 roku współpracuje z BWA Tarnów. Laureatka Nagrody Miasta Tarnowa 2021 za osiągnięcia w dziedzinie twórczości artystycznej.\nPiknik rodzinny w Tarnowskiej dziewiętnastce [FOTO]\nUroczystości Bożego Ciała w Tarnowie [FOTO]\n2 lipca, 2022 Michał Sikora 0\nMaleńka Pola kontra SMA [WAŻNE]\n(foto / źródło informacji: siepomaga.pl) Drodzy czytelnicy portalu tarnowfoto.pl dla zainteresowanych pomocą malutkiej Poli Matuszek przedstawiamy...


Czy latanie będzie bezpieczne? - Imprezy integracyjne i motywacyjne\nNapisane 28 maj, 13:26\nCoraz więcej krajów znosi lub planuje znieść ograniczenia w ruchu lotniczym. Czy wznowienie lotów spowoduje powrót pasażerów na pokłady samolotów? Jakie środki bezpieczeństwa planują wprowadzić linie lotnicze aby latanie było bezpieczne? Dzisiaj chcemy przedstawić procedury bezpieczeństwa, które ogłosiły linie Emirates uznawane za jedne z najlepszych i najbezpieczniejszych linii lotniczych na świecie.\nPrzedstawiono nowe procedury dotyczące bezpieczeństwa i higieny zarówno w porcie lotniczym i w tracie lotu.\nSkanery termiczne będą monitorować temperaturę ciała wszystkich osób wchodzących na teren portu lotniczego w Dubaju. Wskaźniki na podłodze będą pomagały w zachowaniu bezpiecznej odległości między pasażerami. Bramki, przy których podróżujący oczekują na wejście na pokład samolotu, są dokładnie czyszczone i dezynfekowane po każdym odprawionym locie. Każdy pasażer podróżujący liniami Emirates otrzyma zestaw higieniczny (maseczka, rękawiczki, chusteczki antybakteryjne i środek dezynfekujący).\nPasażerowie z przesiadką na lotnisku w Dubaju przejdą kontrolę termiczną po zejściu z pokładu. Stanowiska transferowe na lotnisku zostały również wyposażone w bariery ochronne. Personel lotniska, ubrany w środki ochrony indywidualnej (PPE), z zachowaniem bezpiecznego dystansu udzieli podróżnym dodatkowej pomocy i informacji. Pasażerowie tranzytowi otrzymają dodatkowy zestaw higieniczny przed wejściem na pokład samolotu.\nNowoczesne kabiny samolotów linii Emirates zostały wyposażone w zaawansowane filtry powietrza HEPA, które usuwają 99,97% wirusów i eliminują kurz, alergeny i zarazki, zapewniając zdrowsze i bezpieczniejsze powietrze na pokładzie. Po każdej podróży samoloty Emirates są poddawane zaawansowanym procedurom czyszczenia i dezynfekcji w Dubaju. Wszyscy członkowie personelu pokładowego są wyposażeni w środki ochrony indywidualnej. Aby utrzymać najwyższe standardy bezpieczeństwa i higieny, podczas lotów trwających ponad 1,5 godziny do personelu pokładowego Emirates dołączy asystent obsługi kabiny (CSA). Będzie odpowiedzialny m.in. za czyszczenie toalet co 45 minut. Każda toaleta została wyposażona w mydło dezynfekujące i instrukcję mycia rąk. Aby zminimalizować ryzyko infekcji przez dotyk, czasopisma i materiały do czytania nie będą dostępne na pokładzie samolotu. W klasach premium pasażerom zostaną udostępnione jednorazowe menu i karty win, a materace, poduszki, koce, słuchawki i zabawki będą w higienicznych opakowaniach. Emirates oferuje usługę serwowania gorących posiłków, używając wysokiej jakości sztućców i naczyń sterylizowanych przed każdym użyciem. Bagaż podręczny trzeba będzie nadać razem z rejestrowanym – na pokład ze sobą można zabrać tylko niezbędne przedmioty, takie jak laptop, torebka, teczka lub artykuły dziecięce.\nBEZPIECZNY KONTAKT Z OBSŁUGĄ\nPracownicy linii Emirates, przed wejściem na pokład samolotu, przechodzą odprawę w przeznaczonym do tego obiekcie na terenie lotniska. Tam, gdzie to możliwe zostały skrócone postoje w miejscach docelowych, a podczas lotów długodystansowych, gdzie konieczne są dłuższe przerwy pomiędzy lotami, załoga jest kwaterowana w pojedynczych pokojach w hotelach. Po powrocie do Dubaju członkowie załogi Emirates poddawani są testom na COVID-19, a następnie kierowani są na 14-dniową kwarantannę w swoich domach po każdym locie.\nCiekawe czy takie procedury są Waszym zdaniem wystarczające dla zapewnienia bezpieczeństwa w trakcie lotu? To się okaże już niedługo, a my czekamy z niecierpliwością na tą chwilę! Do szybkiego zobaczenia na pokładach naszych samolotów!


Na metalicznym, srebrnym papierze\nW tym przypadku mamy do czynienia ze srebrnym, metalicznym papierem, który wygląda dosłownie uroczo.\nDo wyprodukowania tych wizytówek posłużył papier barwiony w masie Curious Metallics Srebro o gramaturze 300g. Na awersie wizytówki widzimy bardzo przemyślane i delikatne logo firmy, w którym element kwiatka został wykonany metodą puchnącego druku termicznego. Jeżeli przyjrzymy się dokładniej logo, zaważymy, że widać na nim kwiat lnu. Twórcy wizytówki podążali w tym kierunku i przygotowali taki papier, który swoją fakturą będzie przypominał lniany materiał.\nTakie pomysłowe połączenie sprawiło, że wizytówki naprawdę dopracowane są w najdrobniejszym detalu, a każdy ich element jest spójny i przemyślany. Celowo nie zastosowano grubego papieru, żeby nie niszczyć tego wrażenia delikatności. Papier posiada średnią gramaturę, a co za tym idzie pozwolił na osiągnięcie zamierzonego efektu.\nekskluzywne wizytowki o Złote wizytówki z tłoczeniem\nAnonim o Złote wizytówki z tłoczeniem\nMalinka o Tłoczenie na wizytówkach\nWerka o Patrzymy w przyszłość\nNatan o A gdyby tak pójść pod prąd?


Gwardia Opole | Piłka ręczna\nJuniorzy wygrywają w Grodkowie, a Młodzicy pokonują Brzeg\nMECZ KPRGO vs. SANDRA SPA POGOŃ SZCZECIN\nBratobójczy pojedynek w ligowym starciu Juniorów Młodszych\nJuniorzy rozpoczęli rywalizację w rozgrywkach ligowych!\nHistoria szczypiorniaka w Opolu\nPozycja: Skrzydłowy, rozgrywający Lata działania: 1976-1982\nKibicom piłki ręcznej w Opolu, w Polsce i na świecie Jerzego Klempela przedstawiać nie trzeba. To był jeden z najwybitniejszych zawodników w historii tej dyscypliny w naszym kraju i jeden z najlepszych szczypiornistów świata. A swoją przygodę z piłką ręczną rozpoczynał w opolskiej Gwardii. 224-krotny reprezentant Polski, był członkiem drużyny, która na igrzyskach w Montrealu w 1976 roku zdobyła brązowy medal. Medal tego samego koloru wywalczył też na mistrzostwach świata w 1982. Był powoływany do reprezentacji świata (aż 18. razy po różnego rodzaju imprezach, pod tym względem jest absolutnym rekordzistą w historii światowego szczypiorniaka), król strzelców igrzysk w Montrealu i turniejów finałowych MŚ w Danii (1978) i RFN (1982). Żaden polski gracz wcześniej, ani później strzelił tylu bramek w reprezentacji (1147).\nNajwiększe triumfy odnosił ze Śląskiem Wrocław, do którego trafił w 1971 roku z Gwardii. W latach 70. tworzył wrocławski dream team. Od 1972 do 1978 roku Śląsk siedem razy z rzędu zdobył mistrzostwo Polski. Później popularny "Kukuś" grał jeszcze w niemieckim FA Goeppingen, gdzie trzy razy z rzędu zdobył tytuł króla strzelców Bundesligi. Po zakończeniu kariery trenował Śląsk, z którym zdobył m.in. mistrzostwo Polski. Zmarł w 2004 roku w wieku 51 lat. Został pochowany na cmentarzu na Półwsi w Opolu, a jego imię nosi hala przy ul. Kowalskiej.\nPozycja: Trener Lata działania: 1963-1966\nPopularny „Edek” karierę zawodniczą zaczynał w AZS-ie Wrocław. Potem grał w Śląsku Wrocław, z którym zdobywał kilka razy tytuły mistrza kraju. W reprezentacji Polski wystąpił z kolei ponad 50 razy, a w 1963 roku wystąpił w półfinale mistrzostw świata w piłce ręcznej 11-osobowej.\nPo zakończeniu kariery zawodniczej trafił do opolskiej Gwardii, z którą związał się na wiele lat.\nTo pod jego wodzą w 1964 roku opolski zespół zdobył jedyny w swojej historii brązowy medal mistrzostw Polski w znanej nam dziś odmianie siedmioosobowej szczypiorniaka (ponadto trzy razy Gwardia była wicemistrzem kraju w formule 11-osobowej w latach 1963, 1965 i w ostatniej edycji mistrzostw w 1966 roku, a trener Hyla też miał w tym swój udział). Za czasów trenera Hyli przez kilkanaście lat opolski zespół był w ścisłej krajowej czołówce. Kilkukrotnie współpracował w szkoleniu reprezentacji Polski seniorów.\nSpod jego ręki wyszło wielu znakomitych zawodników na czele z jednym z najwybitniejszych polskich szczypiornistów w historii nie żyjącym już także Jerzym Klempelem, który swoją przygodę z piłką ręczną zaczynał właśnie w Gwardii. Nie tylko zresztą zawodników, ale też i trenerów. Pan Edward był bowiem także niezwykle cenionym nauczycielem akademickim.\nPozycja: kołowy Lata działania: 1972-1978\nUrodził się w Komorznie koło Kluczborka, a do szkoły średniej poszedł do Opola i tu trafił do Gwardii. Co ciekawe wypatrzył go na turnieju drużyn podwórkowych trener Edward Hyla, który zobaczył potencjał w młodym chłopaku. Z drużyną trenera Jana Pasonia zdobył mistrzostwo Polski juniorów i trafił do reprezentacji Polski juniorów. Awansował do pierwszej drużyny, ale po zdolnego obrotowego sięgnął Śląsk Wrocław, a dokładnie wojsko i tak trafił do stolicy Dolnego Śląska. Po zakończeniu służby wojskowej zdecydował się nie wracać do Opola.\nPopularny Olaf wraz ze Śląskiem i innym wychowankiem Gwardii Jerzym Klempelem w latach 1972-1978 siedmiokrotnie zdobył tytuł mistrza Polski, był finalistą Pucharu Europy. 146 razy reprezentował Polskę w latach 1968-1976, zdobywając srebrny medal Pucharu Świata z Göteborgu w 1975 roku. W 1972 roku zagrał na igrzyskach w Monachium, a cztery lata później zdobył olimpijski brąz w Montrealu.\nKarierę kontynuował w belgijskim KV Mechelen (od 1978), wrócił na rok do Śląska a po jej zakończeniu był trenerem we Wrocławiu, a następnie pracował w Belgii, gdzie osiadł na stałe.\nPozycja: Skrzydłowy, rozgrywający Lata działania: 1960-1970\nKarierę zawodniczą rozpoczął w MKS-ie Brzeg w 1960 roku pod okiem Adama Dżygiela. Do Opola trafił w 1964 roku i razem z zawodnikami MKS-u Opole tworzył skład Gwardii. W sezonie 1966/1967 walczył z kolegami o mistrzostwo kraju. Po rundzie jesiennej ku zdziwieniu całego kraju zespół zajmował pierwszą lokatę w I lidze. Ostatecznie jednak wylądował tuż poza podium. Po maturze poszedł do wojska i ściągnięty został do Śląska Wrocław.\nTam też miał najlepszy okres i szczyt kariery. W ciągu dwóch lat dwukrotnie zdobywał Puchar Polski i wicemistrzostwo kraju. Wtedy już na swoim koncie miał występy w kadrze narodowej. W seniorskiej zadebiutował w 1970 roku w meczu z NRD. Był też w kadrze przed olimpiadą w Monachium, jednak kontuzja przeszkodziła mu w wyjeździe.\nJako zawodnik grał jeszcze w lidze włoskiej. Po powrocie do Polski, tuż przed stanem wojennym, zakończył karierę zawodniczą. Przyczynił się do odbudowy Gwardii Opole, w której był trenerem, a ostatni klub, z jakim był związany, to ASPR Zawadzkie.\nPozycja: kołowy, trener Lata działania: 1966-2013\nSportową karierę zaczynał w Małejpanwi Ozimek w 1966 roku. Z tego klubu trafił do Stali Mielec oraz młodzieżowej reprezentacji Polski. W 1971 roku wrócił do Ozimka, a w 1973 roku został zawodnikiem Gwardii Opole. Z tym zespołem zdobył tytuł mistrza Polski juniorów, a następnie grał w drużynie seniorskiej, z którą występował w I lidze. W 1984 roku rozpoczął pracę trenerską i z Gwardią sięgnął od razu po mistrzostwo kraju młodzików. W 1988 roku wywalczył zaś tytuł w stawce juniorów młodszych i wreszcie w 1990 roku z juniorami. Prowadził też kadrę narodową juniorów (lata 1989-1993).\nPo raz pierwszy seniorów Gwardii objął w 1990 roku i dwa lata później po raz pierwszy wprowadził ją do krajowej elity. Po przerwie na ławkę trenerską w Opolu wrócił w 2002 roku i po sezonie świętował z drużną awans do ekstraklasy. W latach 2004-2005 prowadził Stal Zawadzkie i awansował z nią do I ligi. W 2010 roku znów prowadził Gwardię, którą wspólnie z Markiem Jagielskim wprowadził do ekstraklasy w 2013 roku.\nTo także wieloletni pedagog i wychowawca od 1988 roku związany z Zespołem Szkół Elektrycznych w Opolu.\nPozycja: Bramkarz, trener Lata działania: 1976-1990\nBramkarz, jedna z ikon Gwardii. Zaczynał jednak w Krakowie, a jego pierwszym klubem był Kusy Kraków. Z niego trafił do Hutnika Kraków i z tym zespołem święcił największe sukcesy. Trzykrotnie w latach 1979-82 zdobywał złoty medal, a w1978 roku wicemistrzostwo Polski. Doskonała gra zaowocowała powołaniem do reprezentacji, w której grał w latach 1976-1980. W 1982 roku trafił do Gwardii Opole, a w jej szeregach przypomniał o sobie trenerowi reprezentacji. Z orzełkiem na piersi grał w latach 1986-1990, zdobywając srebrny medal mistrzostw świata grupy B we Francji w 1989 roku. W pierwszej reprezentacji rozegrał 62 spotkania. 48 razy reprezentował kraj jako młodzieżowy Reprezentant Polski.\nW 1990 roku wyjechał do Portugalii i z Victorią Setubal zdobył srebny medal. Po powrocie do Opola został trenerem bramkarzy w Gwardii, a zawdzięczamy mu Marcina Makówkę, Marcina Śledzia i przede wszystkim Adama Malchera.\nPrywatnie zapalony rycerz, członek Bractwa Rycerskiego.\nPozycja: rozgrywający, trener Lata działania: 1987-2013\nPochodzi z Opola i choć w młodości trenował piłkę nożną i badmintona, to postawił na piłkę ręczną, z którą przygodę zaczął w podstawówce na osiedlu Dambonia, gdzie były klasy sportowe właśnie z piłką ręczną. Szybko trafił do Gwardii pod skrzydła Henryka Zajączkowskiego i wraz z takimi zawodnikami jak Piotr Przybecki czy Arkadiusz Błacha zdobył mistrzostwo Polski młodzików. Sukcesy powtórzył w juniorach młodszych i juniorach. W latach 1987-1990 grał w kadrach młodzieżowych, a w 1992 wywalczył z Gwardią długo wyczekiwany awans do I ligi.\nW 1994 roku trafił do Anilany Łódź, w której grał dwa lata i zajął 4 miejsce w lidze. Pojechał też na akademickie mistrzostwa świata.\nW kolejnych latach grał w Niemczech (SVH Sinzheim, SV Urmitz, HCE Enheit Plauen), a w międzyczasie w Holandii, gdzie z Anova Emmen zdobył wicemistrzostwo ligi i krajowy puchar. W 2002 roku wrócił do Gwardii i w 2003 roku awansował z nią do ekstraklasy. Rok później zakończył karierę i został trenerem. Najpierw asystentem Henryka Zajączkowskiego, a potem prowadził zespół samodzielnie. W 2011 grał z zespołem w barażach o ekstraklasę, a w 2013 wywalczył do niej awans. W połowie sezonu zastąpił go Tadeusz Jednoróg.


Dla pasjonatów fotografii - BDLS\nHome » E-Biznes » Elektronika, RTV, AGD » Dla pasjonatów fotografii\n2020-01-14|Kategoria: E-Biznes / Elektronika, RTV, AGD\nSony A6000 to jeden z najlepszych aparatów dostępnych na rynku. Jest to urządzenie dla profesjonalistów, którzy chcą uzyskać imponujące efekty. Oferuje on wiele zaawansowanych opcji, które pozwalają robić zdjęcia dopracowane w każdym detalu. Bardzo wysoka rozdzielczość zapewnia doskonałą jakość zdjęć. Sony A6000 jest jednym z wielu znakomitych aparatów dostępnych w naszej ofercie. Dzięki nam mogą Państwo go nabyć w naprawdę dobrej cenie. Nasz sklep internetowy jest ceniony zarówno przez początkujących, jak i zaawansowanych miłośników fotografii. Naszym zdaniem fotografia jest prawdziwą sztuką. Warto zainwestować w dobry sprzęt, by tworzyć prawdziwe arcydzieła. Oprócz aparatów można u nas znaleźć również liczne przydatne akcesoria. Życzymy wielu udanych zdjęć!


naturalny krem do twarzy do cery suchej bez silikonów – Gabinet dentystyczny warszawa\nKompleksy potrafią skutecznie zatruć życie. Niemal każdy je ma. Różnica polega jednak na tym, że niektórzy potrafią z nimi żyć, a innym utrudniają one codzienne funkcjonowanie. Przewrażliwienie na puncie swojego wyglądu ma często podłoże psychiczne. Jeśli mała poprawka może znacząco


Z cyklu ŚCIEŻKI HISTORIIPowstanie styczniowe\nPowstanie styczniowe stało się tematem wielu dzieł plastycznych – tworzonych nie tylko pod bezpośrednim wpływem zrywu, lecz nawet kilkadziesiąt lat po jego upadku. Do dzisiaj spoglądamy na rok 1863 właśnie przez pryzmat tych wizji artystycznych.\n„Nie w literaturze, lecz w plastyce, w kartonach Grottgera, znalazły nieszczęścia narodowe lat 1861–1863 najszlachetniejsze i najwspanialsze swe odbicie” – pisał w 1932 roku historyk sztuki Mieczysław Treter. Trudno wskazać innego artystę, którego twórczość odegrałaby podobną rolę w ukształtowaniu powszechnego wyobrażenia o powstaniu styczniowym. Dlatego też wyobrażając sobie powstanie styczniowe, mamy przed oczami jego dzieła.\nAleksander Lesser, Pogrzeb pięciu ofiar, 1861, Muzeum Narodowe w Krakowie, licencja CC BY, źródło: Cyfrowe Dziedzictwo Kulturowe\nPozycja Artura Grottgera była związana również ze wzrostem znaczenia sztuk plastycznych w kulturze polskiej, jaki można zaobserwować w drugiej części XIX wieku. W połowie stulecia miała miejsce symboliczna wymiana pokoleniowa: śmierć Juliusza Słowackiego (1849), Adama Mickiewicza (1855) i Zygmunta Krasińskiego (1859) splotła się z początkiem kariery artystycznej Grottgera (rocznik 1837) czy młodszego o rok Jana Matejki, przypadającym właśnie na lata sześćdziesiąte. W pewnym uproszczeniu można więc powiedzieć, że obraz powstania listopadowego (1830–1831) został utrwalony przede wszystkim w poezji – na przykład w utworach Reduta Ordona Mickiewicza i Sowiński w okopach Woli Słowackiego – a powstanie styczniowe postrzegamy głównie przez pryzmat sztuk wizualnych.\nPolikarp Gumiński, Atak kozaków na kościół oo. Bernardynów w Warszawie, 1861, Muzeum Wojska Polskiego, licencja CC BY, źródło: strona internetowa muzeum\nPrzyglądając się sztuce z tego okresu, trzeba pamiętać o czynnikach, które miały wpływ na przedstawianie powstania styczniowego. Jednym z nich była zróżnicowana sytuacja artystów pod zaborami. Malarze z Galicji mieli dużo więcej swobody w doborze tematyki i środków wyrazu niż mieszkańcy zaboru rosyjskiego, którzy często musieli ograniczyć się do pozornie neutralnych przedstawień o zakamuflowanym znaczeniu. Partyzancki charakter walk oraz ostateczna klęska zrywu były odzwierciedlane nie w scenach batalistycznych, a w pracach pokazujących samotnych powstańców na bezdrożach czy opłakiwanie zmarłych. Hasła solidarności społecznej i narodowej znalazły swój wyraz między innymi w portretowaniu przedstawicieli różnych wyznań i stanów. Natomiast w licznych scenach rozgrywających się w przestrzeni polskich domów można dostrzec wzrost znaczenia sfery prywatnej – niepodporządkowanej rosyjskiemu zaborcy w przeciwieństwie do instytucji publicznych.\nPozycja Artura Grottgera była związana […] ze wzrostem znaczenia sztuk plastycznych w kulturze polskiej, jaki można zaobserwować w drugiej części XIX wieku. […] powstanie styczniowe postrzegamy głównie przez pryzmat sztuk wizualnych […]. W warszawskich cyklach kształtował się […] sposób przedstawiania przez Grottgera współczesnych wydarzeń […]. Choć jego rysunki porównywano do reportażowych ujęć, to celowo sięgał on po alegoryzację i monumentalizację\nPowstanie styczniowe – które wybuchło 22 stycznia 1863 roku w zaborze rosyjskim – łączyło się w świadomości zbiorowej z wcześniejszym okresem manifestacji patriotyczno-religijnych. Opinią publiczną wstrząsnęły szczególnie wydarzenia z 27 lutego 1861 roku, kiedy to rosyjscy żołnierze strzelali do tłumu, rozpędzając polską demonstrację narodową.\nHenryk Pillati, Pogrzeb pięciu ofiar manifestacji w Warszawie w roku 1861, 1865, Muzeum Narodowe w Krakowie, licencja CC BY, źródło: Cyfrowe Dziedzictwo Kulturowe\nPogrzeb pięciu poległych wówczas mężczyzn odbył się 2 marca i zamienił się w kolejną manifestację patriotyczną. Uczestników uroczystości uwiecznili na obrazach warszawscy malarze Henryk Pillati i Aleksander Lesser (prace należą do kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie). Pogrzeb pięciu ofiar manifestacji w Warszawie w roku 1861 (1865) Pillatiego ukazuje moment opuszczania przez kondukt pogrzebowy kościoła Świętego Krzyża na Krakowskim Przedmieściu. Z kolei Pogrzeb pięciu ofiar (1861) Lessera przedstawia żałobników już na cmentarzu. Po pozornym uspokojeniu sytuacji i pewnych ustępstwach ze strony władz carskich nastąpiły kolejne krwawo tłumione manifestacje. 8 kwietnia 1861 roku rosyjskie wojsko ostrzelało bezbronnych demonstrantów, zabijając ponad sto osób i raniąc kolejne kilkaset, a 15 października wtargnęło nawet do kościołów, by wyciągnąć z nich Polaków modlących się w rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki. Scenę tę przedstawia obraz Atak kozaków na kościół oo. Bernardynów w Warszawie (1861) Polikarpa Gumińskiego, znajdujący się w Muzeum Wojska Polskiego.\nArtur Grottger, Żydzi warszawscy (IV), cykl Warszawa I, 1861, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, licencja PD, źródło: Pinakoteka Zaścianek\nWiadomości o tragicznych wydarzeniach rozgrywających się w Warszawie wpłynęły na Artura Grottgera, który w tym czasie mieszkał i pracował w Wiedniu. Prawdopodobnie wiosną 1861 roku rozpoczął pracę nad cyklem rysunkowym Warszawa I (obecnie w kolekcji Muzeum Narodowego we Wrocławiu).\nNa siedmiu planszach przedstawił kameralne sceny odnoszące się do warszawskich wypadków i układające się w logiczny ciąg: od modlitwy w kościele, przez demonstrację i śmierć pierwszej ofiary, po modlitwę wdowy i zamknięcie świątyni. Artysta stworzył również drugą wersję cyklu, Warszawa II (1862), która przez lata pozostawała nieznana. Po wystawie w Londynie w 1862 roku trafiła do angielskiego kolekcjonera i dopiero w 1926 roku odnaleziono tę pracę Grottgera w zbiorach Victoria and Albert Museum (pozostaje tam do dzisiaj).\nArtur Grottger, Chłop i szlachta (III), cykl Warszawa I, 1861, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, licencja PD, źródło: Pinakoteka Zaścianek\nW warszawskich cyklach kształtował się już sposób przedstawiania przez Grottgera współczesnych wydarzeń, który artysta rozwinie później w Polonii. Choć jego rysunki porównywano do reportażowych ujęć, to celowo sięgał on po alegoryzację i monumentalizację. Anonimowi bohaterowie stają się podobni do ważnych postaci historycznych, które mogłyby zaludnić dzieła Jana Matejki czy Wojciecha Gersona. Dzięki temu są nośnikami idei narodowej i symbolem całej wspólnoty protestujących i cierpiących mieszkańców Warszawy. Grottger śledził prasowe doniesienia i otrzymywał informacje od przybywających do Wiednia Polaków, ale nie ilustrował konkretnych sytuacji – raczej trafnie uchwycił panującą wówczas atmosferę.\nArtysta bardzo często czynił bohaterkami swoich prac kobiety, co miało związek również tym, że dom rodzinny – na skutek zawłaszczenia przez zaborców przestrzeni publicznej – zyskał dla Polaków znaczenie polityczne\nNiektóre motywy istotne dla ikonografii powstania styczniowego ukształtowały się więc jeszcze przed 1863 rokiem. We wspomnianych dziełach odzwierciedlenie znalazł na przykład motyw solidarności, który – jak stwierdził Bogusław Mansfeld – „występował w trojakim, wzajemnie warunkującym się sensie – jako solidarność pokoleń, solidarność warstw społecznych i solidarność narodowości składających się na rozebraną między sąsiadów Rzeczpospolitą”. Na obrazach Pillatiego i Lessera wizualny znak tej jedności stanowią sportretowani uczestnicy pogrzebu, wśród których są zarówno arcybiskup Antoni Fijałkowski, jak i rabin Dow Ber Meisels oraz pastor Leopold Otto. Grottger pokazał solidarność mieszkańców różnych stanów i wyznań w cyklu Warszawa I na kartonach Chłop i szlachta (III) oraz Żydzi warszawscy (IV).\nArtur Grottger, Wdowa (VI), cykl Warszawa II, 1862, Victoria and Albert Museum w Londynie, licencja PD, źródło: Pinakoteka Zaścianek\nInnym ważnym motywem z tego okresu stała się postać wdowy (i jednocześnie młodej matki) z obu warszawskich cykli Grottgera. Bohaterki kartonów Wdowa wyznaczyły pewien stereotypowy ideał Polki – w żałobie prywatnej i narodowej jednocześnie, dzielnej i nieugiętej, otoczonej gromadką dzieci. Artysta bardzo często czynił bohaterkami swoich prac kobiety, co miało związek również tym, że dom rodzinny – na skutek zawłaszczenia przez zaborców przestrzeni publicznej – zyskał dla Polaków znaczenie polityczne. Jak pisał Jan Prokop, „jest przy tym świątynią ojczyzny wygnanej z ulic i placów. Tam przechowuje się narodowe pamiątki […]. Zaś strażniczką patriotycznego znicza będzie kobieta: matka, siostra, narzeczona. Ona też będzie symbolicznie prezentować Ojczyznę w jej aureoli uczuciowej, Ojczyznę w ucisku i utrapieniu potrzebującą pomocy i odwołującą się do męskiej rycerskości i honoru”.\n„W twórczości Grottgera fakt polityczny jest, co najwyżej, przedstawiony pośrednio. Dostrzegamy natomiast jego konsekwencje, które dotyczą najmniejszej komórki społecznej – rodziny. Artystę interesuje bardziej nie to, «jak było», lecz to, «co się czuło»”\nPrzestrzeń polskiego domu – broniona i bezczeszczona – pojawiła się wielokrotnie w kolejnym cyklu Grottgera, czyli Polonii (1863). Został on zakupiony przez Węgra Jánosa Pálffyego i obecnie znajduje się w Muzeum Sztuk Pięknych w Budapeszcie, ale stał się powszechnie znany dzięki reprodukcjom fotograficznym. Na cykl składa się dziewięć kartonów pokazujących przebieg powstania – od Branki (II) (przymusowego poboru młodych Polaków do wojska rosyjskiego w nocy z 14 na 15 stycznia 1863 roku) po opłakiwanie poległych Na pobojowisku (IX). Teatralne pozy i dramatyczne gesty wyidealizowanych bohaterów w jasny sposób pokazują odbiorcy, jak odważni są Polacy i jak straszne chwile przeżywają. Wszyscy Grottgerowscy powstańcy są dzielni, młodzi i przystojni. Podobne do siebie kobiety mają klasyczne rysy twarzy, posągowe kształty i gładko upięte włosy, noszą skromne czarne suknie i biżuterię patriotyczną. Wyraźnie został ukazany także podział ról pomiędzy kobietami a mężczyznami: one uosabiają bierność i emocjonalność, oni – aktywność i opanowanie.\nArtur Grottger, Bitwa (IV), cykl Polonia, 1863, Muzeum Sztuk Pięknych w Budapeszcie, licencja PD, źródło: Wikimedia Commons\nArtysta przedstawił polski zryw z perspektywy pojedynczych ludzi i rodzin, których losy z jednej strony poruszają widza osobistym wymiarem, a z drugiej – urastają do rangi symbolu. „W twórczości Grottgera fakt polityczny jest, co najwyżej, przedstawiony pośrednio. Dostrzegamy natomiast jego konsekwencje, które dotyczą najmniejszej komórki społecznej – rodziny. Artystę interesuje bardziej nie to, «jak było», lecz to, «co się czuło». […] Pragnąc przekazać pełny ciąg zdarzeń, a także własną ich interpretację, wiąże on ujęcia pojedynczych epizodów w cykl” – stwierdził Jerzy Malinowski.\nArtur Grottger, Żałobne wieści (VIII), cykl Polonia, 1863, Muzeum Sztuk Pięknych w Budapeszcie, licencja PD, źródło: Wikimedia Commons\nOpowieść o bohaterach styczniowego zrywu przez pryzmat ich życia prywatnego Grottger kontynuował również w malarstwie. Alegoryczny dyptyk Rok 1863 z Muzeum Narodowego w Krakowie, czyli Pożegnanie (1866) i Powitanie (1865), przedstawia rozstającą się i witającą parę: młodą kobietę i powstańca. Po powstaniu (W drodze do kościoła) z Muzeum Narodowego we Wrocławiu czy W Saskim Ogrodzie z Muzeum Narodowego w Warszawie unaoczniają natomiast zmiany, jakie w życiu rodzinnym wprowadził rok 1863. Pierwszy obraz ukazuje kobietę w żałobie, dziewczynkę i młodego mężczyznę – kalekę poruszającego się o kulach, zapewne rannego w czasie powstania. Druga kompozycja przedstawia polską rodzinę (kobiety w żałobie, dziecko i wiekowego mężczyznę) oraz rosyjskiego żołnierza (kozaka kubańskiego) bez nogi. Nieobecnym bohaterem pozostaje powstaniec styczniowy – mąż, ojciec, syn – którego dramatycznych losów widz może się tylko domyślać.\nDla ikonografii roku 1863 bardziej charakterystyczne są prace ukazujące prozę codzienności żołnierzy. To nie historia epickich bitew i spektakularnych triumfów, a raczej obraz beznadziejnej walki o przetrwanie\nPo podobne wątki – czerpiąc inspiracje z twórczości Grottgera – sięgali także inni artyści. Scena z 1863 roku – Rewizja Władysława Bakałowicza wydaje się zręczną kompilacją tematów wprowadzonych do ikonografii roku 1863 przez autora Polonii. Na znajdującej się w Muzeum Narodowym w Warszawie kopii z 1902 roku, pędzla Franciszka Żytkiewicza, rozpoznajemy motywy z takich dzieł Grottgera, jak Pożar dworu pod Miechowem (1864/1865) czy Obrony dworu (VI) z cyklu Polonia. Z kolei Franciszek Streitt na obrazie Pożegnanie w więzieniu (1870) z Muzeum X Pawilonu Cytadeli (oddziale Muzeum Niepodległości w Warszawie) wykorzystał temat rozłąki z rodziną. Podobnie jak w Grottgerowskim cyklu jest widoczny kontrast pomiędzy spokojem mężczyzny a emocjonalną reakcją kobiet.\n2.\tArtur Grottger, Rok 1863 – Pożegnanie, 1866, Muzeum Narodowe w Krakowie, licencja CC BY, źródło: Cyfrowe Dziedzictwo Kulturowe\nWspomniana już idea solidarności wybrzmiewa wyraźnie w kolejnym cyklu Grottgera, czyli Lituanii (1864–1866) poświęconej powstaniu na Litwie. Co więcej, artysta zamierzał również stworzyć Roxolanię, a więc serię prac poświęconych zrywowi na Rusi. Przedwczesna śmierć w 1867 roku nie pozwoliła mu jednak zrealizować tych planów. W litewskim cyklu artysta powtórzył w dużej mierze zabiegi wykorzystane w Polonii: skupienie się na niewielkiej liczbie postaci, klarowne ukazanie emocji, alegoryzacja scen. Zrezygnował jednak z pokazywania różnych rodzin, czyniąc głównymi bohaterami leśnika oraz jego żonę. Kartony składają się na zapis losów tej pary: od wyruszenia przez mężczyznę na wojnę, przez walkę i jego bohaterską śmierć, po przejęcie patriotycznych zadań przez kobietę i jej syberyjską katorgę. Lituania jest również bardziej nierealna, metafizyczna, mroczna. Na otwierającym cykl rysunku Puszcza (I) po lesie snuje się widmo Śmierci z kosą, na piątym kartonie do domu rodzinnego wraca tytułowy Duch (V) poległego męża, a historię zamyka Widzenie (VI) – przebywającej na zesłaniu żonie leśnika ukazuje się Matka Boska.\nArtur Grottger, W Saskim Ogrodzie, 1863, Muzeum Narodowe w Warszawie, licencja CC BY, źródło: Cyfrowe MNW\nCo ciekawe, powstawało właściwie niewiele dzieł batalistycznych związanych ze styczniowym zrywem. Potyczki ilustrowali między innymi Juliusz Kossak czy Michał Elwiro Andriolli. Również Grottger poświęcił samym powstańcom i prowadzonym przez nich walkom stosunkowo niewiele miejsca. W Polonii odniesienia do toczonego boju pojawiają się właściwie jedynie na dwóch kartonach: przygotowywaniu broni na rysunku Kucie kos (III) oraz tytułowej Bitwie (IV) w lesie. Widoczne są raczej skutki – to ranni żołnierze w Schronisku (V) i polegli Na pobojowisku (IX) czy zrozpaczona rodzina, która właśnie poznała Żałobne wieści (VIII). Podobnie rzecz ma się z Lituanią: powstańców w działaniu widzimy jedynie w Boju (IV) oraz podczas składania poprzedzającej bitwę Przysięgi (III).\nArtur Grottger, Kucie kos (III), cykl Polonia, 1863, Muzeum Sztuk Pięknych w Budapeszcie, licencja PD, źródło: Wikimedia Commons\nDla ikonografii roku 1863 bardziej charakterystyczne są prace ukazujące prozę codzienności żołnierzy. To nie historia epickich bitew i spektakularnych triumfów, a raczej obraz beznadziejnej walki o przetrwanie. Obrazy Maksymiliana Gierymskiego i Adama Chmielowskiego (późniejszego świętego brata Alberta) przedstawiają zagubionych powstańców przedzierających się przez pola i lasy. Najbardziej znanym dziełem o tej tematyce jest Patrol powstańczy (około 1873) Gierymskiego z Muzeum Narodowego w Warszawie. Bezimienni, niepewni, samotni żołnierze zostali ukazani bez patosu. Na obrazie tego samego artysty, zatytułowanym Powstaniec 1863 (około 1869), nawet krajobraz wydaje się wrogi samotnemu jeźdźcowi. Podobną atmosferę można wyczuć w kompozycji Biwak powstańców w lesie (Na pikiecie) (1873–1874) Chmielowskiego. Ludomir Benedyktowicz przedstawił natomiast kameralną scenę modlitwy nad grobem poległego towarzysza (Nad mogiłą powstańca, 1873 lub 1875).\nWśród powstańców styczniowych znalazło się w sumie kilkudziesięciu młodych – lub przyszłych – artystów. Wielu z nich podejmowało później w swojej twórczości tematykę roku 1863\nZnamienny wydaje się fakt, że ci trzej autorzy brali czynny udział w walkach. Wśród powstańców styczniowych znalazło się w sumie kilkudziesięciu młodych – lub przyszłych – artystów. Wielu z nich podejmowało później w swojej twórczości tematykę roku 1863. Oprócz wspomnianych malarzy można wymienić między innymi Michała Elwiro Andriollego, Aleksandra Sochaczewskiego czy Kazimierza Alchimowicza. Udział w powstaniu często wpływał w fatalny sposób na całe ich dalsze życie. Benedyktowicz stracił w potyczce obie dłonie (mógł malować dzięki specjalnej konstrukcji mocowanej do ramienia), Chmielowskiemu amputowano nogę, Gierymski zmarł młodo na chorobę płuc. Nierówna walka i widok śmierci towarzyszy musiały również pozostawić głębokie urazy w psychice młodych artystów. Dla wielu przedstawicieli tego pokolenia powstanie nie było wojenną epopeją.\nIstotnym elementem powstańczej ikonografii – dopełniającej tragiczny finał zrywu – są sceny przedstawiające poległych oraz żałobę po nich. W romantycznej narracji cierpienie i śmierć za Ojczyznę zostają uświęcone\nPowstanie styczniowe stało się tragicznym doświadczeniem pokoleniowym tysięcy Polaków, dlatego też tematyka ta była żywa w sztuce jeszcze przez co najmniej trzy dekady. W dziełach powstałych w późniejszym okresie widać już zmieniające się tendencje w malarstwie. Czasem artystów inspirowały wspomnienia z dzieciństwa, jak w przypadku Józefa Chełmońskiego, Antoniego Piotrowskiego czy Stanisława Witkiewicza. Ranny powstaniec Witkiewicza (1881) z Muzeum Narodowego w Warszawie czy Scena z powstania 1863 roku Piotrowskiego (1881) z Muzeum Książąt Lubomirskich (oddziału Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich) to realistyczne obrazy przedstawiające codzienne tragedie ludzi zaangażowanych w powstanie, bez patosu bohaterów Grottgera. Wyjątkowy na tym tle wydaje się Epizod z powstania 1863 Chełmońskiego (1884–1885), w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, na którym artysta zaakcentował aktywny udział kobiet w zrywie – wśród sześciu powstańców na koniach można dostrzec trzy żołnierki.\nMaksymilian Gierymski, Patrol powstańczy, ok. 1873, Muzeum Narodowe w Warszawie, licencja CC BY, źródło: Cyfrowe MNW\nIstotnym elementem powstańczej ikonografii – dopełniającej tragiczny finał zrywu – są sceny przedstawiające poległych oraz żałobę po nich. W romantycznej narracji cierpienie i śmierć za Ojczyznę zostają uświęcone. Sakralizacja ta wyraźnie jest widoczna w kompozycji Na pobojowisku (IX) z cyklu Polonia, która przypomina motyw Opłakiwania. Matka poległego żołnierza upodabnia się do Matki Boskiej, a powstaniec – do Chrystusa zdjętego z krzyża. Co warte podkreślenia, na ciele mężczyzny właściwie nie widać ran oraz krwi. Podobnie zostali ukazani bohaterowie kartonu Po odejściu wroga (VII); gdyby nie pozy, w jakich zastygli, można by sądzić, że śpią. W tym wypadku artysta wyeksponował jednak zaciśniętą pięść mężczyzny, co można odczytywać jako gest siły i zaprzysiężonej zemsty. Podobny zabieg wykorzystał Piotrowski w Scenie rozstrzelania powstańca na stokach cytadeli (1885) z Muzeum Wojska Polskiego.\nLudomir Benedyktowicz, Nad mogiłą powstańca, 1873 lub 1875, Lwowska Galeria Sztuki, licencja PD, źródło: Pinakoteka Zaścianek\nJak już zostało zasygnalizowane, w ikonografii powstania styczniowego często posługiwano się czytelną symboliką. Wielu bohaterkom cyklu Polonia można na przykład przypisać cechy personifikacji Ojczyzny, przedstawianej jako młoda kobieta w białej szacie, ofiara zaborców, którą Polacy muszą obronić. Postaci z kartonów Branka (II), Obrona dworu (VI) czy Po odejściu wroga (VII) to właśnie bezbronne i niewinne cierpiętnice, które potrzebują obrońców lub mścicieli. Na karcie tytułowej (I) tego cyklu Grottger przedstawił natomiast alegoryczną scenę uwalniania Polonii przez postać w czapce frygijskiej (rewolucyjnym symbolu wolności). Antyczny kostium postaci pozwolił artyście na zuniwersalizowanie kompozycji. Z kolei Jan Matejko w obliczu upadku powstania w 1864 roku rozpoczął pracę (której nigdy nie ukończył) nad kompozycją nazywaną Zakuwana Polska, Polonia lub Rok 1863. Personifikacja Polski została ukazana jako młoda kobieta w czarnej, żałobnej sukni. Carscy oficerowie przypatrują się zakuwaniu jej rąk w łańcuchy. Leżąca bezwładnie na ziemi postać to uosobienie Litwy, a odciągana od Polonii bohaterka w białej szacie – Rusi. Scena rozgrywa się w sprofanowanej przestrzeni świątyni, w obecności biernego i zniewolonego tłumu: matki z dzieckiem, zakonnika, skazanych powstańców.\nTematykę powstańczą w sztuce zamykają dzieła przedstawiające losy zesłańców na Sybir. Artyści akcentowali przede wszystkim cierpienia Polaków, ukazując nieludzkie warunki życia, pracę ponad siły, a nawet śmierć z wyczerpania\nTematykę powstańczą w sztuce zamykają dzieła przedstawiające losy zesłańców na Sybir. Artyści akcentowali przede wszystkim cierpienia Polaków, ukazując nieludzkie warunki życia, pracę ponad siły, a nawet śmierć z wyczerpania. Motyw ten dominuje w malarstwie Aleksandra Sochaczewskiego – artysty pochodzenia żydowskiego (właściwie nazywał się Lejb Sonder), który sam został skazany na dwadzieścia lat zesłania.\nAleksander Sochaczewski, Pożegnanie Europy, 1890-1894, Muzeum X Pawilonu Cytadeli – oddział Muzeum Niepodległości w Warszawie, licencja CC BY, źródło: strona internetowa muzeum\nPo powrocie z Syberii namalował cykl ponad stu obrazów, na których przedstawiał realia znane z własnego doświadczenia. Do najbardziej poruszających dzieł Sochaczewskiego należy symboliczne Pożegnanie Europy (1890–1894), ukazujące grupę zesłańców przy słupie granicznym. Tytuły innych jego prac, takie jak W drodze do katorgi, Śmierć na taczce czy Ofiara kruków, wyraźnie wskazują poruszaną tematykę. Twórczość Sochaczewskiego jest prezentowana w Muzeum X Pawilonu Cytadeli (oddziale Muzeum Niepodległości w Warszawie).\nJózef Chełmoński, Epizod z powstania 1863, 1884-1885, Muzeum Narodowe w Warszawie, licencja CC BY, źródło: Cyfrowe MNW\nRównież Kazimierz Alchimowicz, autor obrazu Na etapie (Zesłańcy) (1894), do około 1869 roku przebywał na zesłaniu, gdzie zaczął amatorsko rysować (właściwą edukację artystyczną rozpoczął dopiero po powrocie). Motyw powstańców skazanych na zesłanie znajdziemy również w dziełach Grottgera (przykładem może być Pochód na Sybir z 1866 roku).\nJacek Malczewski, Na etapie (Aresztanci), 1883, Muzeum Narodowe w Warszawie, licencja CC BY, źródło: Cyfrowe MNW\nNajbardziej sugestywny obraz losów sybiraków stworzył jednak inny artysta: Jacek Malczewski. Wielokrotnie odtwarzał sceny z polskimi zesłańcami w bardzo realistyczny – czasem nawet naturalistyczny – sposób, między innymi w kompozycjach Niedziela w kopalni (1882), Na etapie (Sybiracy) (1890) i Na etapie (Aresztanci) (1883) z Muzeum Narodowego w Warszawie, Wigilia na Syberii (1892) z Muzeum Narodowego w Krakowie czy Śmierć na etapie (1891) z Muzeum Narodowego w Poznaniu. Ważnym motywem w jego twórczości stał się wątek z poematu Anhelli Juliusza Słowackiego, dotyczący śmierci towarzyszki głównego bohatera, Ellenai. Co prawda utwór ten odnosił się do zesłańców z czasów powstania listopadowego, ale martyrologiczna wymowa – cierpienia i katorga Polaków za dążenie do niepodległości – łączy go znaczeniowo z losami sybiraków roku 1863.\nKazimierz Alchimowicz, Na etapie (Zesłańcy), 1894, Muzeum Narodowe w Warszawie, licencja CC BY, źródło: Cyfrowe MNW\nW latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XIX wieku obraz powstania styczniowego był kształtowany nie tylko przez sztukę, lecz także ilustrację prasową, fotografię czy druki ulotne. Mimo tej różnorodności materiałów wizualnych, to obraz powstania styczniowego zawarty w sztuce wpłynął w największej mierze na polską narrację narodową. Konkretne wydarzenia historyczne związane ze zrywem zaczęto postrzegać przede wszystkim przez pryzmat twórczości autora Polonii, który celowo dążył do idealizowania bohaterów roku 1863. „U progu niepodległości cykle Grottgera znane były wszystkim Polakom, którzy uczestniczyli w edukacji, choćby na najbardziej podstawowym poziomie. Wykorzystywane były zarówno dla ilustracji poważnych prac naukowych, jak i beletrystyki historycznych dla młodzieży. Znalazł sobie trwałe miejsce w «muzeum wyobraźni» wszystkich generacji […]” – stwierdził Mariusz Bryl.\nMariusz Bryl, Cykle Artura Grottgera. Poetyka i recepcja, Poznań 1994\nWiesław Juszczak, Artur Grottger. Pięć cyklów, Warszawa 1959\nAleksandra Krypczyk, Czarna sukienka. Wizerunek Polki w twórczości Artura Grottgera, „Rozprawy Muzeum Narodowego w Krakowie. Seria nowa” 2012, t. 5, s. 117–136\nJerzy Malinowski, Imitacje świata. O polskim malarstwie i krytyce artystycznej drugiej połowy XIX wieku, Kraków 1987\nBogusław Mansfeld, Powstanie Styczniowe w sztuce, w: Powstanie Styczniowe 1863–1864. Wrzenie. Bój. Europa. Wizje, pod red. Sławomira Kalembki, Warszawa 1990, s. 685–705\nWaldemar Okoń, Sztuki siostrzane, Wrocław 1992\nMaria Poprzęcka, Czas wyobrażony. O sposobach opowiadania w polskim malarstwie XIX wieku, Warszawa 1986\nPowstanie Styczniowe 1863–1864. Publikacja towarzysząca wystawom w 150. rocznicę wybuchu powstania styczniowego „Artyści – świadkowie powstania styczniowego 1863 roku” oraz „Portrety, symbole, broń – w rocznicę styczniowego zrywu”, styczeń – maj 2013, Muzeum Narodowe w Krakowie, Kraków 2013\nMieczysław Treter, Rozwój sztuki polskiej 1863–1930. Sztuka a nastroje pokolenia 1863 r., Warszawa 1932


Turtuk - odprawieni.pl\nHome > Indie > Turtuk\nJest miejsce w Indiach, które wciąż jest bardzo mało znane, taki raj dla odkrywców. To wioska Turtuk – najbardziej wysunięta na północ wioska w Indiach. Skryta w Karakorum tuż przy pakistańskiej granicy (6 km). Leżąc nad brzegiem rzeki Shyok, jest bardzo odizolowana, zdominowana przez obszar wojskowy ponieważ tylko kilka kilometrów dalej znajduje się granica (linia kontrolna między Indiami a Pakistanem – przejście graniczne jest oczywiście zamknięte). Cały region jest znany jako Baltistan. Wioska była pod kontrolą Pakistanu do 1971 roku, więc mieszkają tam głównie muzułmanie. Mieszanka języków jest imponująca, mieszkańcy mówią w: Urdu, Ladakh, Balti i Hindi. Jest to baza wypadowa do lodowca Siachen, ze wzgórz nad wioską widać szpiczasty, majestatyczny wierzchołek K2.\nTurtuk jest otwarty dla turystów dopiero od 2010 roku, dlatego właśnie jest takim wciąż mało znanym lądem na końcu świata. Jest to miejsce tajemnicze w pierwszym odbiorze. Gdy dotrze się już (po 10h drodze z Leh) do nazwijmy to punktu centralnego w wiosce człowiek się zastanawia gdzie właściwie jest wioska?\nOtóż jest, lecz ukryta w gęstym lesie! Wygląda to tak , że mieszkańcy raczej wolą zostać ciut z boku, skryci w labiryntach leśnej wioski. Podejrzewam, że taka topografia wioski wynika z tego, że jest ona położona w bardzo zapalnym punkcie na mapie świata.\nDostanie się tam to też nie lada wyprawa, jest położona 10h jazdy samochodem od miasta Leh. Droga ta jest niesamowicie piękna wszędzie góry, rajskie krajobrazy. Jest też miejscami niebezpieczna, obsypuje się, przepaście itp. O newralgicznym położeniu przypominają licznie rozsiane posterunki wojskowe i przepustki, które trzeba zdobyć by się tam dostać.\nMieszkańcy Turtuku to małą grupa etniczna, która przez sytuacje polityczną ma ciężką, smutną historie. Wioska należała do Pakistanu do 1971 roku, w momencie podziału i powstania granicy / lini kontrolnej rodziny zostały brutalnie rozdzielone. Z małymi pakistańskimi, przygranicznymi wioskami ludzie nie mają kontaktu. Często, by odwiedzić rodziny muszą spędzić kilka dni w podróży do przejścia granicznego (Lahore- Amritsar) i potem kolejne kilka by dotrzeć do pakistańskiego Baltistanu. To oczywiście, prócz czasu, duży koszt dlatego też ludzie Ci bardzo często nie widzieli rodzin od wielu lat.\nDo Turtuku możecie się dostać tylko i wyłącznie z pomocą lokalnych biur podróży. W dzisiejszych czasach wszystko można załatwić z poziomu domu, przez Internet (wyjazd, przepustki, nocleg). Jedna rada, szukajcie raczej agencji zlokalizowanych w Leh – będzie po prostu taniej.\nW Turtuku nie ma jako takich atrakcji turystycznych czy też zabytków). Jedzie się tam po to by zobaczyć kawałek świata który jeszcze nie dawno był niedostępny dla turystów, by porozmawiać z bardzo otwartymi ludźmi i poznać ich historie no i oczywiście by podziwiać nieziemsko piękne krajobrazy z K2 na czele 😉\nWyprawa do Turtuk to zdecydowanie wycieczka dla ludzi lubiących adrenalinę ale … zdecydowanie warto!\nIndie Kaszmir Ladakh


Szybszy start poznańskich kin i teatrów, ale z połową widowni i gigantycznymi długami - Codzienny Poznań\nStrona główna » Blog » Biznes » Szybszy start poznańskich kin i teatrów, ale z połową widowni i gigantycznymi długami\nSzybszy start poznańskich kin i teatrów, ale z połową widowni i gigantycznymi długami\nKina i teatry w ostatnich miesiącach jak w dobrym thrillerze wciąż miały do czynienia ze zwrotem akcji, najpierw wielomiesięczne całkowite zamknięcie, potem otwarcie na próbę, jak się okazało tylko na dwa tygodnie i znów lockdown. W końcu zapowiedź luzowania obostrzeń i nagłe przyspieszenie ponownego startu, zamiast 29 mogą ruszyć 21 maja. Oby widownia dopisała i obowiązujący limit dostępnych miejsc oraz zakaz sprzedaży przekąsek nie przeszkodziły w odrabianiu zaległości nagromadzonych w ciągu roku. Jak wynika z danych Rejestru Dłużników BIG InfoMonitor, między marcem 2020 a 2021 r. kina zwiększyły swoje nieregulowane na czas zobowiązania o 63 proc., a teatry o 23 proc.\nW Biznes, Lifestyle, WiadomościDnia 31 maja, 2021\nBranża kulturalna poważnie odczuła ograniczenia wynikające z walki z pandemią koronawirusa. Po całkowitym zamknięciu od listopada minionego roku, mogła na chwilę wznowić funkcjonowanie w lutym, a zgodnie z zapowiedziami dopiero od 21 maja może ponownie liczyć na większą swobodę działania. Początkowo otwarcie planowano na 29 maja, ale ostatecznie, w związku z poprawiającą się sytuacją epidemiologiczną termin został przełożony. Oczywiście, nie obędzie się bez konieczności zachowania reżimu sanitarnego, czyli dystansu społecznego, dezynfekcji rąk i noszenia maseczek, co przełoży się na ograniczenie dostępności miejsc do połowy oraz zakaz spożywania napojów i posiłków.\nPoważny wzrost zaległości w kinach\nChoć firm zajmujących się działalnością związaną z projekcją filmów jest niewiele, nie wszystkie dadzą radę się przygotować na to szybsze otwarcie. O ile małe podmioty mogą sobie pozwolić na większą elastyczność i dopasowanie do zmieniających się okoliczności, o tyle kina sieciowe, operujące w wielu salach, zapowiadają, że w przyspieszonym terminie nie będą gotowe na powrót do względnie normalnego funkcjonowania i zgodnie z pierwotnymi planami zaproszą widzów pod koniec maja.\nProblemy tych niewielu podmiotów zajmujących się projekcją filmów wzrosły przez rok dość poważnie, bo o ponad 60 proc., najwyżej w całej branży kulturalnej. Ze 182,5 tys. zł w marcu 2020 r. zaległości wobec dostawców i banków podwyższyły się na koniec marca 2021 r. do 298 tys. zł. Choć w porównaniu z zadłużeniem wielu innych branż nie jest to kwota przerażająca, podobnie jak i średnia zaległość wynosząca 18,6 tys. zł, to jednak sama zmiana już tak.\nSpore kwoty długów w teatrach\nZ koniecznością wznowienia od 21 maja działalności w ograniczonym zakresie muszą zmierzyć się też teatry. Procentowy wzrost ich zaległości był ponad dwukrotnie niższy niż w przypadku kin, dla wystawiających przedstawienia artystyczne wyniósł 23 proc., a dla aktywności ich wspierających 24 proc.\nW grę wchodzą jednak znacznie wyższe kwoty. Przez rok pandemii zadłużenie firm związanych z pokazywaniem przedstawień, wśród których są m.in. orkiestry, zespoły muzyczne, indywidualni artyści: aktorzy, tancerze czy piosenkarze, wzrosło o 3,6 mln zł do 19,4 mln zł. Średnio jest to 42,7 tys. zł. Jeśli chodzi o podmioty wspierające wystawianie przedstawień, czyli m.in. reżyserów, producentów, scenografów, zaległości podwyższyły się o 1,4 mln zł do 7,3 mln zł. Co daje na jedną firmę 35,9 tys. zł.\n– Na względnie normalne otwarcie kin i teatrów czekają z równym zniecierpliwieniem i widzowie, i podmioty prowadzące tego typu działalność. Z dostępnej od połowy maja możliwości działania na świeżym powietrzu znacznie częściej mogły skorzystać teatry, ale to właśnie firmy zajmujące się taką aktywnością mają zdecydowanie większe zadłużenie, sięgające na koniec marca 2020 r. w sumie niemal 27 mln zł. Najbliższy czas pokaże, czy stęsknieni widzowie, ostatnio częściej ślęczący przed ekranami telewizorów czy komputerów, pomogą branży odrabiać straty – mówi Sławomir Grzelczak, prezes BIG InfoMonitor.\nPoznańscy naukowcy o możliwych powodach zakrzepicy po szczepionkach przeciw COVID-19\nWszyscy uczniowie powrócili już do nauki stacjonarnej\nWielkopolska trzecim najbardziej zadłużonym wobec kontrahentów i banków regionem\nKultura i rekreacja czeka na klientów – przez miesiąc przeterminowane zadłużenie branży wzrosło o prawie 20 mln zł\nOkoło 50% mam musi łączyć pracę z opieką nad dziećmi w czasie epidemii koronawirusa


Biały diament (2004) - FDB\nBiały diament 2004\nGłównym bohaterem filmu jest dr Graham Dorrington, z Queen Marys College w Londynie. Jego marzeniem jest stworzenie małego i zwrotnego balonu, którym można by się poruszać w mieście. Widzimy jak testuje swoje dzieło, nad jednym z wodospadów w Ameryce Południowej. Kamer śledzi wszystkie zwycięstwa i porażki w dążeniu do… zobacz więcej\nWerner Herzog, Annette Scheurich\nWerner Herzog, Graham Dorrington, Götz Dieter Plage\nGłównym bohaterem filmu jest dr Graham Dorrington, z Queen Marys College w Londynie. Jego marzeniem jest stworzenie małego i zwrotnego balonu, którym można by się poruszać w mieście. Widzimy jak testuje swoje dzieło, nad jednym z wodospadów w Ameryce Południowej. Kamer śledzi wszystkie zwycięstwa i porażki w dążeniu do największego marzenia człowieka - móc latać. majron\n2010-05-07 (kino), 2004-11-13 (świat)\nMożliwe spoilery Streszczenie — Werner Herzog po raz kolejny w pogoni za niemożliwym. Bohaterem „Białego diamentu” jest inżynier-wynalazca, dr Graham Dorrington. Dorrington organizuje wyprawę do Gujany Brytyjskiej z zamiarem przetestowania opracowanego przez siebie mini-sterowca. Przy jego pomocy naukowiec pragnie zbadać górne partie lasu tropikalnego. W takim przedsięwzięciu nie może się jednak... zobacz więcej\nsimonperch 2014-03-19 6\nBardzo ogólny. Sterowcem ponad dżunglą.


KB.pl Wykończenie Wyposażenie Inne Sauna domowa krok po kroku - wymagania, cena urządzenia, porady przy planowaniu\nSauny cieszą się coraz większym zainteresowaniem w Polsce. Jest to pomieszczenie, w którym możemy zadbać o swoje zdrowie oraz o kondycję fizyczną i psychiczną. Współczesna technologia pozwala na zainstalowanie sauny praktycznie w każdym domu lub mieszkaniu. Sauna w mieszkaniu lub domu może być mokra, sucha, czyli sauna fińska, a także domowa łaźnia parowa, czyli łaźnia rzymska. Ciekawym rozwiązaniem może być także sauna parowo ziołowa, a także sauna infrared, czyli sauna na podczerwień.\nSauna domowa - najważniejsze informacje, rodzaje\nWśród rodzajów saun mamy bogaty wybór. Poszczególne rodzaje sauny różnią się pomiędzy sobą przede wszystkim wilgotnością powietrza oraz temperaturą. Sauny zaopatrzone mogą być w różnego rodzaju piece. Najpopularniejsze to piece opalane drewnem oraz piece elektryczne. Generator pary pozwala uzyskać interesującą nas wilgotność powietrza oraz temperaturę. W przypadku pieców na drewno uzyskuje się to poprzez polewanie kamieni wodą. Sauna infrared, czyli sauna na podczerwień jest dobrym rozwiązaniem szczególnie dla osób, które z różnych przyczyn zdrowotnych nie mogą korzystać z tradycyjnych rodzajów sauny.\nSauna mokra to pomieszczenie, w którym temperatura powinna wynosić od 70°C do 90°C, natomiast wilgotność od 25% do 39%. Sauna mokra powinna być wyposażona w generator pary, który pozwala na uzyskanie odpowiedniej wilgotności w pomieszczeniu. Sauna sucha, czyli inaczej sauna fińska to tradycyjny typ sauny pochodzący ze Skandynawii. Sauna sucha powinna zaopatrzona być w generator pary, która umożliwia regulację wilgotności powietrza. Sauna fińska charakteryzuje się takimi wartościami jak temperatura w przedziale od 90°C do 110°C oraz wilgotność 10%. Jeśli szukasz więcej informacji, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o saunach.\nSauna parowa, której inna nazwa to łaźnia parowa lub łaźnia rzymska jest takim rodzajem sauny, w której wilgotność powietrza dochodzi do 100%, natomiast temperatura waha się w granicach od 40°C do 50°C. Domowa łaźnia parowa powinna być wyposażona w generator pary, który umożliwia regulację wilgotności powietrza w saunie. Ciekawym rozwiązaniem jest także sauna parowo ziołowa, którą nazywamy tylarium. W takiej saunie powinien znajdować się pojemnik na zioła oraz generator pary, umożliwiający regulację wilgotności powietrza. Temperatura w takiej saunie powinna wynosić od 45°C do 65°C, natomiast wilgotność od 40% do 65%.\nSauna domowa - porady praktyczne krok po kroku\nWymiary sauny domowej\nW przypadku sauny można wykorzystać nawet bardzo małą przestrzeń. Taka mini sauna domowa sprawdzić się może nawet w pomieszczeniu wielkości małej łazienki. Wymiary sauny nie stanowią żadnych ograniczeń. Jednak częściej niż nimi sauna domowa spotykana jest sauna domowa średniej wielkości.\nMałe sauny możemy jednak z powodzeniem zastosować, gdy dysponujemy małą przestrzenią, dlatego małe sauny są coraz częściej budowane niewielkich przestrzeniach, jak na przykład sauna w mieszkaniu. W przypadku, gdy mamy możliwość wyboru wielkości sauny, najlepsze wymiary to minimum 2m x 2m. Taka przestrzeń jest wystarczająca, aby zainstalować piec oraz dwupoziomowe ławy. Jeśli szukasz więcej informacji, sprawdź także ten artykuł o saunie parowej.\nMateriały do wykończenia sauny domowej\nWnętrze sauny domowej wykonane najczęściej jest z boazerii. Wśród gatunków drewna do boazerii najczęściej spotykamy świerk skandynawski, osikę skandynawską, abachi, cedr kanadyjski, jodłę kanadyjską. Można również spotkać boazerię do sauny z drewna olchowego. Jest on jednak rzadziej spotykany, a firmy zajmujące się instalacją sauny w domu wykonują taką boazerię najczęściej na specjalne zamówienie.\nŁawy w saunie wykonane mogą być z takich gatunków drewna jak afrykańskie abachi lub osika. Drzwi do sauny mogą być wykonane z drewna. W saunach domowych popularne są także przeszklenia. Dodają one pomieszczeniu wrażenie większej przestrzeni. Spotkać można zwłaszcza przeszklone drzwi do sauny.\nWybór pieca do sauny w domu\nWśród pieców do sauny mamy przede wszystkim możliwość wyboru pomiędzy piecem ogrzewanym drewnem, a piecem elektrycznym. Piec drewniany jest rozwiązaniem nawiązującym do tradycji krajów skandynawskich. Zastosowanie takiego pieca to przede wszystkim sauna fińska. Piec na drewno podłącza się do osobnego przewodu kominowego. Niektóre modele pieców na drewno można zasilać z osobnego pomieszczenia. Niektóre wersje pieców na drewno posiadają pojemniki na wodę, które służą do wytwarzania pary. Jeśli szukasz więcej informacji i porad, sprawdź także ten artykuł o saunie suchej.\nMożna również spotkać się z elektrycznymi piecami do sauny. Tradycyjny elektryczny piec do sauny posiada grzałki służące do nagrzewania kamieni. Kamienie te można polewać niedużą ilością wody. Taki tradycyjny elektryczny piec do sauny można zaopatrzyć w specjalne generatory pary i wilgotności. Umożliwia to zastosowanie zarówno sauny suchej, jak i parowej.\nPopularny jest także elektryczny piec dwufunkcyjny do sauny, inaczej nazywany kombi. Posiada on wbudowany generator pary lub pojemnik na zioła. Dzięki takiej konstrukcji nie ma konieczności instalowania dodatkowego generatora pary i wilgotności. Można go stosować do sauny suchej, mokrej oraz do sauny parowo ziołowej.\nCiekawe możliwości wykończenia sauny\nDomowa sauna parowa, sucha lub mokra może mieć przeszklone ściany, front lub drzwi. Przeszklenia nadają saunie nowoczesny design, pozwalają także optycznie powiększyć przestrzeń. W przypadku małych saun można zastosować ławki bez podpór. Tradycyjnie spotykamy ławki z czołem lub maskownicami, takie rozwiązania sprawdzą się w saunach o większej powierzchni.\nIstotnym elementem każdej sauny jest także jej oświetlenie. Mamy tu wiele możliwości. Można zdecydować się zwykłą lampę. Zastosować można także taśmy LED w różnych miejscach sauny. Ciekawym rozwiązaniem będzie także podwieszany sufit z podświetleniami, który dać może efekt nieba gwieździstego. Można także wykorzystać klimatyczne podświetlane bloki solne. Sprawdź także ten artykuł o saunie na podczerwień.\nSauna domowa - cena, producenci\nWśród producentów gotowych saun do domu warto zwrócić uwagę na firmę Golden Saunas. Jest to wiodący producent saun do zastosowania w domu. Wśród producentów pieców do sauny bardzo dobre opinie ma firma Harvia Piece. W przypadku, gdy decydujemy się na zamówienie gotowej sauny do domu wraz z montażem, musimy liczyć się z wydatkiem od ok. 5500 zł. Jeżeli chcemy samemu urządzić naszą saunę domową, musimy zakupić poszczególne jej elementy. Dobry piec elektryczny do sauny domowej to cena od ok. 1000 zł. Natomiast drzwi drewniane lub szklane do sauny domowej to wydatek od ok. 500 zł.\nW ostatnich latach sauny cieszą się coraz większą popularnością na całym świecie oraz w Polsce. Saunę można zainstalować w domu lub w mieszkaniu i co warto podkreślić nie potrzebujemy wcale dużo miejsca na saunę. Warto zainwestować w dobrej jakości piec do sauny oraz generator pary, który umożliwia regulację wilgotności powietrza oraz temperatury. Domowa sauna parowa, sauna mokra, czy sauna sucha w domu to kwestia odpowiedniej regulacji wilgotności powietrza i temperatury w saunie. Dla osób, które mają problemy zdrowotne alternatywnym rozwiązaniem będzie sauna infrared, czyli sauna na podczerwień. Sprawdź także ten artykuł o tym, jak korzystać z sauny.\nsauna porady budowlane wyposażenie domu krok po kroku wymagania wycena ceny producenci ile kosztuje koszt jak to działa jak uzyskać jakość porady dla kupujących poradnik


nie działa hydrauliczne przestawianie kół krone kw 5.50 - Przetrząsarki i zgrabiarki - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nPrzez piter125, Lipiec 24, 2015 w Przetrząsarki i zgrabiarki\nwitam w mojej krone kw 5.50 nie mogę przestawić kół do prostej pozycji, przestawianie do funkcji odgrabiania działa prawidłowo jednak potem koła nie mogą wrócić do prostej pozycji. Czy problemem może być ta bańka która znajduje się na siłowniku dodam że siłownik jest jednostronnego działania\nOd kiedy masz ten przetrząsacz? Czy kiedykolwiek potrafiłeś ustawić w pozycji "na wprost"? Czy coś wymieniałeś w układzie hydraulicznym przetrząsacza?\nNie pisz, że odgrabianie działa prawidłowo, ponieważ wtedy działałoby w obie strony (lewo, prawo), gdyby tak było to wystarczy w odpowiednim momencie przestawić zawór na podnoszenie ramion i masz pozycję "na wprost".\nPodejrzewam, że albo posiadasz ten przetrząsacz od niedawna, albo układ hydrauliczny nie jest w pełni sprawny, tzn nie ma odpowiedniego ciśnienia w tejże <bańce>.\nPrzynajmniej raz przestaw zawór na przestawianie kół, wysuń siłownik do końca i przytrzymaj przez kilka sekund, aby napełnić zbiornik olejem i wytworzyć odpowiednie ciśnienie, które będzie wstanie cofnąć siłownik z powrotem (mimo, że siłownik jest jednostronnego działania właśnie to ciśnienie z bańki chowa siłownik).\nDo tej pory wszystko działało jak piszesz cofalem to do końca jednak potem siłownik nie wraca do prostej pozycji. Czy można naprawić ten silownik?\nRobiłeś tak, jak napisałem - napełniłeś zbiornik ciśnieniem?\nCzyli teraz po wysunięciu siłownik wcale nie wraca?\nJeśli tak wina może leżeć zarówno po stronie samego siłownika lub owego zbiornika. Zakładam, że nie wyciągałeś kryzy dławiącej przy siłowniku?!\nOdkręciłem tylko ten zbiorniczek przy siłowniku, przewód przy tym rozdzielaczu i siłowniku(myślałem że jest zanieczyszczony). O jaką kryze ci chodzi???\nTo nie rozdzielacz tylko zawór kulowy trójdrożny. Kryza dławiąca znajduje się pomiędzy siłownikiem a przewodem idącym doń. Jeżeli tego nie masz to niedobrze.


Pominięcie trzeciej tabletki antykoncepcyjnej i dwa stosunki bez wytrysku w pochwie a ryzyko ciąży - Na pytanie odpowiada lek. Jacek Ławnicki | WP abcZdrowie\nPominięcie trzeciej tabletki antykoncepcyjnej i dwa stosunki bez wytrysku w pochwie a ryzyko ciąży\nDzień dobry, Moja dziewczyna zapomniała zażyć trzeciej tabletki antykoncepcyjnej microgynon 21. Nie przyjęła jej następnego dnia, czyli dawka została całkowicie pominięta. Na drugi dzień odbywaliśmy stosunek jednak wytrysk miał miejsce na zewnątrz. Następnie po 3 godzinach znowu doszło do stosunku również z wytryskiem na zewnątrz. Czy resztki spermy z pierwszego wytrysku mogły zostać w nasieniowodzie i przedostać się do pochwy przy drugim stosunku? Jakie jest ryzyko ciąży w tym przypadku?\nW opisanej sytuacji istnieje ryzyko ciąży. Nie da się go jednak określić w wartościach liczbowych. W celu weryfikacji czy doszło do zapłodnienia partnerka powinna wykonać test ciążowy po 14 dniach od ostatniego stosunku.\nPominięcie 14. tabletki antykoncepcyjnej a ryzyko zapłodnienia – odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska\nRyzyko ciąży po pominięciu 4 tabletki antykoncepcyjnej – odpowiada Magdalena StusiĹska\nAntykoncepcja • Nudności • Ból piersi • Zaburzenia miesiączkowania • Brak okresu • Ciąża • Nieregularne miesiączki • Planowanie ciąży • Tabletki antykoncepcyjne • Test ciążowy • Wydzielina z pochwy • Ból podbrzusza • Plastry antykoncepcyjne • Powiększony brzuch • Zastrzyki antykoncepcyjne • Badanie poziomu bHCG we krwi • Objawy ciąży • Krążki dopochwowe • Ból brzucha • Antybiotykoterapia • Ból jajnika • Antykoncepcja awaryjna • Środki przeciwbólowe zawierające ketoprofen na bóle mięśni i stawów do stosowania zewnętrznego • Gruczolakowłókniak • Witamina c • Badanie położnicze • Środki na ból żołądka • Preparaty na kurzajki (brodawki) • Leki w ciąży • Dermokosmetyki pielęgnacyjne i myjące do cery suchej i wrażliwej, skłonnej do podrażnień\n10 zaskakujących sposobów, żeby zajść w ciążę • Tabletka dzień po - cena, działanie, skutki uboczne, decyzja TK • Prawdopodobieństwo ciąży - stosunek przerywany, dni niepłodne, okres, karmienie piersią, ryzyko ciąży, gdy... • Co robić w przypadku spóźnionej tabletki? • Preejakulat - kiedy się pojawia, preejakulat a ciąża, środki antykoncepcyjne • Prawdopodobieństwo ciąży - stosunek przerywany, dni niepłodne, okres, karmienie piersią, ryzyko ciąży, gdy... • Czy można zajść w ciążę bez wytrysku? • Tabletka 72h po - kiedy zażyć, skuteczność, skutki uboczne • Tabletki pięciofazowe • Zapłodnienie - czym jest, etapy zapłodnienia, niekorzystne czynniki


Tanie hotele w Pougues Les Eaux - Oferty hoteli w Pougues Les Eaux - eSky.pl\nHotele w Pougues Les Eaux\nPougues-les-Eaux - Zobacz najlepsze oferty hoteli\nNevers, 06 sierpnia 2021, 2 noce\nMagny-Cours, 06 sierpnia 2021, 2 noce\nVarennes-Vauzelles, 06 sierpnia 2021, 2 noce\nPougues-les-Eaux, 06 sierpnia 2021, 2 noce\nSprawdź inne oferty Zobacz więcej hoteli w Pougues Les Eaux\nHotele w Pougues Les Eaux to zróżnicowana baza noclegowa, w której każdy z podróżujących znajdzie nocleg odpowiadający swoim potrzebom. Wolisz hotel o wysokim standardzie z ofertą all inclusive, a może wybierasz hotele gwarantujące kameralną atmosferę i tani nocleg? w Pougues Les Eaux zarezerwujesz nocleg na każdą kieszeń! Wybierz dogodną dla siebie lokalizację i standard hotelu, a także sprawdź metody płatności za nocleg i możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji. Hotele w Pougues Les Eaux to obiekty zlokalizowane zarówno blisko najpopularniejszych atrakcji, jak i z dala od tłumu. Idealne na dłuższy pobyt, jak i pełniące funkcję jedynie bazy wypadowej do innych miejsc. Wybierz hotel dla siebie i rozpocznij przygotowania do podróży lub wyjazdu służbowego już dzisiaj!\nPougues-les-Eaux – najlepsze hotele\nKompleksowe usługi i atrakcyjna lokalizacja to jedne z kluczowych warunków, które musi spełniać hotel all inclusive. Najlepsze hotele w Pougues Les Eaux to gwarancja obsługi na najwyższym poziomie oraz szereg udogodnień dla gości hotelowych. Obiekty noclegowe o wysokim standardzie oferują doskonałą lokalizację, blisko kluczowych atrakcji w Pougues Les Eaux. Goście mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu, a także wybrać pokój lub apartament idealnie dopasowany do swoich potrzeb. Hotel o wysokim standardzie to również m.in. zróżnicowane menu, strefa SPA lub fitness oraz atrakcje dla dzieci. Najlepsze obiekty noclegowe w Pougues Les Eaux to znakomite rozwiązanie dla par, rodzin, a także osób, które podróżują służbowo czy planują organizację szkolenia dla swoich pracowników.\nJak znaleźć hotel w Pougues Les Eaux?\nNajszybszym sposobem na znalezienie hotelu w Pougues Les Eaux jest skorzystanie z wyszukiwarki noclegów eSky. Rozbudowana baza noclegowa to pewność, że znajdziesz to, czego szukasz. W odpowiednie pola wyszukiwarki wpisz miejsce podróży, wybierz datę zameldowania i wymeldowania, a także liczbę gości i pokoi. Gotowe! Wyniki wyszukiwania wskażą dostępne w danym terminie obiekty. Bez problemu sprawdzisz odległość hotelu od centrum, sposób płatności za nocleg czy liczbę gwiazdek, które otrzymał obiekt.\nJakie udogodnienia znajdę w hotelach w Pougues Les Eaux?\nHotele w Pougues Les Eaux to obiekty o różnym standardzie i dopasowanych do niego udogodnieniach dla gości. Najpopularniejsze z nich to m.in. bezpłatny dostęp do Wi-Fi, strefa SPA, barek/sejf w pokoju, centrum konferencyjne, strefa gastronomiczna, kącik zabaw dla dzieci, bezpłatny parking, a także broszury informacyjne na temat atrakcji w okolicy. Niektóre z obiektów zapewniają również transport z/na lotnisko lub zachęcają do skorzystania z wycieczek śladem największych zabytków w Pougues Les Eaux\nGdzie rezerwować hotele w Pougues Les Eaux?\nRezerwacja noclegu na stronie eSky.pl to rozwiązanie, które pozwoli Ci zaoszczędzić czas i pieniądze. Skorzystaj z wyszukiwarki hoteli w Pougues Les Eaux i dobierz obiekt do swoich potrzeb. Wiele osób decyduje się także skorzystać z pakietu „Lot+Hotel”, który umożliwia rezerwację noclegu nawet o 30% taniej. Wyszukiwarka i rezerwacja tanich hoteli w eSky.pl jest dostępna na stronie głównej, w zakładce „Noclegi”. Nie wiesz, czy planowana podróż dojdzie do skutku? Sprawdź, czy dany obiekt udostępnia możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji.\nIle kosztuje hotel w Pougues Les Eaux?\nCena za nocleg w Pougues Les Eaux jest zróżnicowana i zależy od standardu oraz lokalizacji hotelu. Noc w obiekcie o średnim standardzie to koszt od kilkudziesięciu do kilkuset złotych. Hotele pięciogwiazdkowe goszczą gości za kwotę od kilkuset do nawet ponad tysiąca złotych za noc. Jeśli szukasz tanich noclegów, sprawdź naszą ofertę pakietów „Lot+Hotel”, która umożliwia rezerwację hotelu i lotu nawet o 30% taniej.\nHotele w Yyteri\nHotele w San Lorenzo Nuovo


Archiwum 10 03 2020 w wątku info energia - http://info-energia.tatra.wroclaw.pl/\nArchiwum 10 03 2020 w wątku info energia\npanele słoneczne sklep Nowoczesne panele słoneczneZ biegiem czasu panele słoneczne stają się coraz bardziej popularne. Dzięki licznym dofinansowaniom mogą sobie na nie pozwolić również średnio zamożne gospodarstwa domowe oraz małe pr dowiedz się\nZmiany napięcia prądu - krótki artykuł o elektryceKrótko o transformatorachInstalacje fotowoltaiczne w praktyceLiczba paneli fotowoltaicznych ciągle rośnie. Dlaczego?Dodatkowe rzeczy do fotowoltaikiTopowe fakty o transformatorzeJesteś elektrykiem? Sprawdź nasz wpis o transformatorachRadzimy jak kupić panele fotowoltaiczne skuteczniejGdzie można kupić panele fotowoltaiczne a gdzie nie?Dobre strony paneli fotowoltaicznychKomu warto zainwestować w panele słoneczneTransformatory energetyczne - do czego są potrzebne?Jesteś elektrykiem? Sprawdź nasz wpis o transformatorachModuły fotowoltaiczne - darmowy prąd?Krótko o transformatorachTani prąd - jak go pozyskać ze światła słonecznego?Czy kupić zestaw fotowoltaiczny to obowiązek?Kupujemy solaryKilka kwestii związanych z energetyką i transformatoramiJaki producent paneli solarnych?Panele - co i dla kogo?Coś dla elektryków - o transformatorachZakup paneli do instalacji fotowoltaicznejKto może zamontować panele fotowoltaiczne.Instalacje fotowoltaiczne w praktyceKrótko na temat fotowoltaicznych instalacjiPopularne solary - prąd ze słońcaJak zamontować panele fotowoltaiczne. Kilka poradFotowoltaiczna instalacja na dachuFotowoltaiczna instalacja na dachu


Gliwice: Przykościelny cmentarz na ul. Plebańskiej odnaleźli archeolodzy [WIDEO + ZDJĘCIA] | Gliwice Nasze Miasto\nKolejne, szokujące znaleziska podczas prac remontowych na Starówce. Po zdjęciu starych warstw bruku przez gliwickich drogowców, na głębokości mniej niż pół metra, archeolodzy natrafili na ludzkie szczątki.Jak podkreśla archeolog Błażej Targaczewski z Pracowni Architektonicznej Archegis z Piekar Śląskich, cmentarz najprawdopodobniej funkcjonował w tym miejscu do końca XIX wieku.\n– Szczątki zostaną zinwentaryzowane, opisane, a następnie prawdopodobnie złożone w kościelnej krypcie - mówi Błażej Targaczewski. – Zbadamy precyzyjniej, jaki jest wiek szczątków, może uda się ustalić, na co te osoby chorowały, jak zmarły.\nJak się dowiedzieliśmy nieoficjalnie, archeolodzy zaapelowali do policji o nadzór nad stanowiskiem, gdzie pracują. Ma to związek z faktem, że do wykopu, gdy nie pracowali tam specjaliści, ktoś wskoczył i zniszczył jeden ze szkieletów.\n(Część prezentowanych zdjęć z tego szokującego znaleziska jesteśmy w stanie zaprezentować dzięki uprzejmości portalu dzisiajwgliwicach.pl)\ngliwice szczątki lud...\nludzkie szczątki w g...


Techniki - Emocje i podejmowanie decyzji - Twój nauczyciel coachingu\nby Rafał Szewczak 28 września 2018 Coaching 0 comments\nTechniki – Emocje i podejmowanie decyzji\nJedną z korzyści, jaką uzyskuje Klient dzięki pracy coachingowej jest zmiana sposobu patrzenia na wyzwania, z którymi się mierzy. Spojrzenie z innej perspektywy otwiera nowe możliwości działania. Doskonale oddaje to metafora tunelu. Każdy z nas funkcjonuje w swego rodzaju percepcyjnym tunelu – dotychczasowe nasze doświadczenia, wychowanie, role, które pełnimy determinują nasz sposób patrzenia na rzeczywistość. Jeśli napotykamy na trudność szukamy sposobów poradzenia sobie z nią odwołując się do znanych i sprawdzonych strategii. Kłopot pojawia się wtedy, gdy sprawdzone strategie zawodzą. To, czego wtedy potrzebujemy, to zmiany perspektywy, zmiana sposobu popatrzenia na wyzwanie. Potrzebujemy „wyjścia poza nasz percepcyjny tunel„.\nWyobraźmy sobie Klienta…\nPiotr to 35-letni menedżer zatrudniony w dużym banku. Od pewnego czasu zastanawia się nad zmianą kierunku swojej kariery. Zawsze pasjonowało go wspieranie innych i inspirowanie do zmiany, a ostatnio niestety wymaga się od niego pełnej koncentracji na realizacji celów biznesowych. Myśli o tym, aby rzucić pracę i otworzyć z przyjacielem swoją własną firmę szkoleniowo-doradczą.Obawia się jednak, czy da radę. Ma sporo zobowiązań i nie ma pewności, czy własna firma zapewni mu wystarczające bezpieczeństwo finansowe. Analizował możliwe opcje już kilka razy, rozmawiał ze znajomymi, którzy prowadzą swoje biznesy, ale nadal nie potrafi podjąć decyzji.\nJedną z użytecznych strategii wspomagających podejmowanie decyzji jest wykorzystywanie emocji do oceny poszczególnych opcji wyboru. Procedurę nazwałem: „Emocjonalną oceną opcji decyzyjnych„. Oprócz bezpośredniego odwoływania się do emocji, technika ta wykorzystuje także pracę z przestrzenią.\nPoproś Klienta, aby nazwał swój dylemat i sprawdź uczucia z nim związane.\nPoproś Klienta, aby nazwał rozważane opcje.\nPoproś, aby ulokował” opcje w przestrzeni , np. aby w pomieszczeniu, w którym się znajduje, znalazł miejsca, które najlepiej odpowiadają danym opcjom i oznaczył je za pomocą położonych na podłodze kartek papieru z zapisanymi krótko nazwami opcji albo symbolizującym je rysunkami.\n„Wejdź wraz z Klientem do pierwszej z opcji” – stań w miejscu symbolizującym daną opcję – i poproś Klienta, aby wyobraził sobie sytuację, w której postąpił zgodnie z rozważaną opcją. Poproś, aby opisał co widzi, co słyszy, gdzie się znajduje, kto jest w jego towarzystwie. Następnie zapytaj o emocje, które mu towarzyszą w związku z tą opcją. Zatrzymajcie się chwilę na emocjach.\n„Wejdź wraz z Klientem do kolejnej opcji” i powtórz całą procedurę ze zmianą miejsca w przestrzeni, wyobrażaniem sobie efektów wyboru danej opcji i pytaniami o emocje. Powtarzajcie procedurę do momentu przeanalizowania wszystkich opcji wyboru.\nNastępnie wróćcie na miejsce, w którym rozpoczeliście wspólną pracę i zapytaj Klienta o wnioski i uczucia z nimi związane.\nDomknij sesję pytając, co Klient dalej zamierza zrobić z dylematem.\nUwagi dotyczące wykorzystania techniki:\nWażne jest, aby to Klient sam decydował o kolejności analizowanych opcji.\nMy towarzyszymy Klientowi. Jeśli on zmienia miejsce w przestrzeni, my podążamy za nim.\nNie śpieszymy się. Klient potrzebuję czasu na wyobrażenie sobie efektów dokonywanych wyborów i nazywanie odczuwanych emocji.\nJeśli po raz pierwszy pracujemy z Klientem wykorzystując przestrzeń i pracę z emocjami, warto poświęcić chwilę na wyjaśnienie mu, na czym polega technika i dlaczego ją proponujemy.\nCo jest dylematem?\nJak to jest, mierzyć się z tym?\nJakie opcje rozważasz?\nCo czujesz, jak rozważasz tę opcję?\nCo Ci mówi ciało?\nJak to jest czuć się tak?\nJak to jest rozważać kolejną opcję?\nJakie wnioski Ci się pojawiają po tym eksperymencie?\nJak Ci jest teraz?\nCo mówi Ci ciało?\nCo zamierzasz z tym zrobić dalej?\nPotencjalne trudności w stosowaniu techniki\nNajczęstszymi trudnościami związanymi ze stosowaniem tej techniki są:\nniechęć do pracy z wizualizacją\ntrudności w odczuwaniu i nazywaniu emocji\nniechęć do pracy z przestrzenią\nJak wspominałem już wyżej, warto dokładnie wyjaśnić cele i przebieg procedury i zachęcać Klienta, aby zaryzykował i poddał się eksperymentowi, nawet jeśli ma trudność albo nie jest do techniki przekonany – Sprawdźmy. Jeśli technika nie zadziała, będziemy szukać innych narzędzi.\nJeśli Klient ma trudność z nazywaniem odczuwanych emocji, zadawajmy pytania o odczucia w ciele, np. Jak to czujesz w ciele? Gdzie to odczuwasz”\nPrevious Post: Piramida Diltsa i pogłębianie w sesji coachingowej\nNext Post: Jak zostać coachem?


Polesie - producent zabawek plastikowych | Sklep Medme.pl\nFirma Polesie jest dobrze znana w Rosji, na Białorusi, w krajach WNP i w Europie z wysokiej jakości zabawek plastikowych wykonanych z ekologicznych materiałów. Została założona w 1998 roku i w tym samym roku stworzyła swój pierwszy produkt - piramidy z pl\nFirma Polesie jest dobrze znana w Rosji, na Białorusi, w krajach WNP i w Europie z wysokiej jakości zabawek plastikowych wykonanych z ekologicznych materiałów. Została założona w 1998 roku i w tym samym roku stworzyła swój pierwszy produkt - piramidy z plastiku. Firma zdominowała rynek dzięki wyrazistym kolorom, unikalnym projektom i indywidualnemu podejściu, które są plusami dla każdego biznesu. Polesie posiada licencje handlowe na produkcję zabawek dla dzieci i zestawów gier pod marką Wader Quality Toys. Marka ta oferuje również rowery, quady, inne artykuły gospodarstwa domowego oraz akcesoria dla zwierząt domowych. Produkty firmy charakteryzują się maksymalnym bezpieczeństwem i gwarantowaną wysoką jakością. Produkty Polesie posiadają certyfikat ISO 9001:2008 wydany przez niemiecki TUV Rhein. Mottem przedsiębiorstwa jest: jakość to nasz sukces i pomyślność.\nAutka, resoraki, samochodziki dla dzieci (125)\nPiaskownice i zabawki do piasku (33)\nKlocki plastikowe (16)\nJeździk dla dzieci (12)\nZabawki edukacyjne i interaktywne (3)\nModele plastikowe (2)\nVolvo samochód z burtami i przyczepą Polesie\nTraktor Altaj niebieski z przyczepą w siatce Polesie\nPolesie 44297 Samochód do transportu drewna w siatce\nWader-Polesie 43665 Wywrotka żółta Maxi w worku 730x295x325\nMaszyna budowlana Koparka Almaz Wader 86709 Polesie\nAUTO CIEZAR WYWROTKA 38289 WADER P CHIP Polesie\nPolesie 3314 Klocki "Gigant" w plecaku 100el\nPolesie 8960 "Salut", samochód-pomoc drogowa w siatce\nPolesie 35219 "Gosza", samochód-ewakuator w siatce\nZestaw Nr269: "Kiesza", wywrotka + łopatka, grabki, foremki w siatce 4311 Polesie\nMłyn w siatce Polesie