Ostatnia bitwa Szatana. ROZDZIAŁ13 - Gazeta Warszawska\nYou are here: Home > Ostatnia bitwa Szatana. ROZDZIAŁ13\nBy Adm on 28/11/2012 in Kościół, Ksiazki\nJeśli, co wydaje się w tym przypadku – i jak twierdzą miliony odpowiedzialnych katolików – jest więcej w Trzeciej Tajemnicy niż niejasna wizja “biskupa w bieli”, bez żadnego wyjaśnienia Matki Bożej Fatimskiej jak należy ją interpretować, to gdzie mogła być brakująca część Tajemnicy? Już zaproponowaliśmy odpowiedź. W tym rozdziale przedstawimy ją bardziej szczegółowo.\nŚwiadectwo każdego świadka, który wypowiadał się o tej sprawie wskazuje na tylko jeden wniosek: brakująca część Trzeciej Tajemnicy Fatimskiej przepowiada katastrofalną utratę wiary i dyscypliny w ludzkich elementach Kościoła – czyli w skrócie, wielką apostazję. Przypomnijmy ich zeznania, przedstawione w Rozdz. 4:\nNiepokoją mnie przekazy Najświętszej Dziewicy do Łucji z Fatimy. Ta uporczywość Maryi o niebezpieczeństwach zagrażających Kościołowi jest boskim ostrzeżeniem przeciwko samobójstwu zmiany wiary, jego liturgii, jego teologii i jego duszy. . .\nNie mogę ujawnić nic, co wiem o Trzeciej Tajemnicy Fatimskiej, ale mogę powiedzieć, że składa się z dwóch części: jedna dotyczy papieża; druga logicznie, (chociaż nie mogę nic powiedzieć) musi być kontynuacją słów: ‘W Portugalii dogmat wiary zawsze zostanie zachowany’.\nOjcze, Matka Boża jest bardzo smutna, gdyż nikt nie zwrócił uwagi na Jej przekaz, ani dobry, ani zły. Dobrzy podążają swoją drogą, ale nie nadają żadnego znaczenia Jej przekazowi. Źli, nie widząc spadającej na nich kary Bożej, nadal prowadzą grzeszne życie, nie dbając nawet o ten przekaz. Ale wierz mi, ojcze, Bóg ześle karę na świat, i to straszną. Kara niebios jest nieunikniona.\nOjcze, ile czasu zostało do 1960 roku? Będzie bardzo przykre dla każdego, nikt nie będzie się cieszył, jeśli wcześniej świat nie będzie się modlił i pokutował. Nie mogę przekazać żadnych innych szczegółów, bo to jest jeszcze tajemnicą. . .\nTo, co trapi Niepokalane Serce Maryi i Serce Jezusa jest upadek dusz religijnych i kapłańskich. Szatan wie, że religijni i księża, którzy odchodzą od pięknego powołania ciągną za sobą dusze do piekła. . . Szatan chce przejąć poświęcone dusze. Próbuje je przekupić żeby uśpić dusze świeckich, i tym sposobem doprowadzić je do ostatecznej zatwardziałości.\nDlatego jest całkowicie prawdopodobne, że tekst ściśle dotyczy kryzysu wiary w Kościele i zaniedbań samych księży [i] walk wewnętrznych w łonie Kościoła i duszpasterskich zaniedbań ze strony wysokiego szczebla hierarchów .\nW okresie przed wielkim triumfem Niepokalanego Srca Maryi, mają wydarzyć się straszne rzeczy. One stanowią treść trzeciej części Tajemnicy. Jakie one są? Jeśli ‘w Portugalii dogmat wiary zawsze zostanie zachowany, . . .’ to z tego można wyraźnie wywnioskować, że w innych częściach Kościoła te dogmaty będą zaciemnione albo nawet całkowicie stracone .\nCzy nieopublikowany tekst mówi o konkretnych sytuacjach? Bardzo możliwe, że mówi nie tylko o prawdziwym kryzysie wiary w Kościele podczas tego okresu przejściowego, ale tak jak tajemnica z La Salette, na przykład, jest w nim więcej konkretnych odniesień do walk wewnętrznych katolików, albo odchodzenia księży i osób religijnych. Być może to nawet dotyczy zaniechań wysokiej hierarchii Kościoła. W tej sprawie, nic z tego nie różni się od innych przekazów otrzymanych przez s. Łucję w tej kwestii .\nZgodnie z orzeczeniem papieży, to niczego nie dodaje do tego, co z objawień musi wiedzieć chrześcijanin: radykalne wzywanie do nawrócenia, absolutna powaga historii, niebezpieczeństwa grożące wierze i życiu chrześcijanina, a zatem świata. A także znaczenie ostatnich czasów. . . Jeśli nie zostanie opublikowana – przynajmniej teraz – to dlatego, żeby uniknąć pomylenia proroctwa religijnego z sensacją. Ale rzeczy zawarte w tej Trzeciej Tajemnicy zgadzają się z tym co jest w Piśmie Świętym i są potwierdzone przez liczne objawienia maryjne, począwszy od samych objawień fatimskich w znanej ich treści . (11.11.1984)\nJej treść dotyczy tylko naszej wiary. Utożsamianie Tajemnicy z katastroficznymi ogłoszeniami lub z holokaustem nuklearnym jest zniekształcaniem znaczenia przekazu. Utrata wiary na kontynencie jest gorsza niż unicestwienie narodu; i prawdą jest to, że wiara stale zanika w Europie .\nWarto zauważyć, elementem ogólnej próby ukrycia i tłumienia prawdy o Fatimie, były naciski na bpa Amarala by wycofał się z uwag wkrótce po ich wypowiedzeniu. Ale wtedy, 10 lat później, a teraz na spokojnej emeryturze, biskup mimochodem potwierdził swoje świadectwo w publicznym wywiadzie w 1995 roku, dodając istotny element dowodu: “Zanim potwierdziłem w Wiedniu (w 1984 roku), że Trzecia Tajemnica dotyczyła jedynie naszej wiary i jej utraty, skonsultowałem s. Łucję i najpierw otrzymałem jej zgodę” . A zatem s. Łucja sama pośrednio potwierdziła, jeszcze raz, że prawdziwa i całkowita Trzecia Tajemnica prognozuje apostazję w Kościele.\nW skrócie, każdy świadek w tej sprawie – nawet kard. Ratzinger w 1984 roku – zeznał to samo; treść Trzeciej Tajemnicy Fatimskiej odnosi się do kryzysu wiary w Kościele Katolickim, apostazji, z ogromnymi konsekwencjami dla całego świata. Nawet jeden świadek nigdy nie zanegował tego, że o tym mówi Trzecia Tajemnica. Ani s. Łucja nigdy nie skorygowała żadnego z tych świadectw, mimo że w ciągu życia nie wahała się poprawiać tych, którzy błędnie interpretowali treść Orędzia Fatimskiego.\n“I inny znak się ukazał na niebie: ujrzycie wielkiego smoka” (Ap 12:3). Te słowa z pierwszego czytania mszalnego przywodzą nam na myśl wielki bój, jaki toczy się między dobrem a złem, a jednocześnie uświadamiają, że spychając Boga na ubocze, człowiek nie może osiągnąć szczęścia, ale przeciwnie — zmierza do samozniszczenia. . .\nWidzimy, że Jego Świątobliwość przywołał Rozdz. 12 wersety 3 – 4 Księgi Apokalipsy, i że te wersety powszechnie interpretuje się i oznacza, iż jedna trzecia katolickich duchownych zostaje zmieciona z ich wywyższonego stanu poprzez utratę wiary lub zepsucie moralne – i obecnie widzimy to wśród katolickich księży. Zauważmy precyzyjną zgodność homilii papieża z ostrzeżeniem s. Łucji przekazanym o. Fuentesowi, o tym jak “szatan wie, że osoby religijne i księża, którzy odchodzą od swojego pięknego powołania ciągną ze sobą liczne dusze do piekła”.\nDlatego też wydaje się całkowicie jasne, że papież Jan Paweł II próbował powiedzieć nam, że Trzecia Tajemnica odnosi się do wielkiej apostazji przepowiedzianej w Piśmie Świętym. Dlaczego papież nie powiedział tych rzeczy bezpośrednio i wyraźnie, a raczej w sposób ukryty, językiem zrozumiałym tylko dla bardziej uczonych? Wydaje się prawdopodobne, że wysyłał sygnał do bardziej przebiegłych o tym, co uważał miało zostać ujawnione bardzo niedługo – a mianowicie cała Trzecia Tajemnica. Jak się okazało, oczywiście, otrzymaliśmy tylko wizję “biskupa w bieli” i tzw. “komentarz” w TMF. Być może papież zauważył siłę oporu reprezentowaną przez kard. Sodano i jego kolaborantów, i miał nadzieję, że w swojej homilii przynajmniej będzie mógł ujawnić istotę Tajemnicy uważając, że wcześniej czy później cała prawda wyjdzie na jaw. Być może papież nie czuje, że może mówić swobodnie, dlatego iż pozwolił sobie na to, by otaczali go duchowni, religijni, biskupi i kardynałowie, którzy okazali się być niegodni zaufania, ale których, jak czuje, nie może zastąpić, którzy są nadal w watykańskich urzędach i którzy podważają wiarę, którzy są częścią jednej trzeciej poświęconych dusz wymiatanych z ich wysokich stanowisk przez szatana. Być może papież albo nie wie kim są, albo wie i nie uważa, iż może wypowiadać się publicznie i żyć dalej. (Przypominamy tutaj nagłą śmierć papieża Jana Pawła I.) niezależnie od powodu, papież nie mówi bardzo swobodnie – ale wystarczająco jasno, by można było doszukać się znaczenia jego słów. Jak Jezus powiedział swoim uczniom: “Kto ma uszy do słuchania niech słucha”.\nLogicznym miejscem, od którego rozpoczniemy, jest to wiele mówiące zdanie, które aparat watykański w wielkich bólach chciał pomniejszyć i przysłonić, jakby był to jedynie przypis do Orędzia Fatimskiego: “W Portugalii dogmat wiary zawsze zostanie zachowany itd.” Zdanie to jest jedynym dowodem na nadchodzącą apostazję w opublikowanych częściach Orędzia (chcemy tu szybko dodać, że nawet bez tego zdania, byłoby jasne ze wszystkich zeznań, że Trzecia Tajemnica odnosi się do apostazji w Kościele). Tutaj, i tylko tutaj, ujawniona część integralnego Orędzia Fatimskiego dotyka kwestii dogmatów wiary, i jak zostaną one zachowane w Portugalii.\nKiedy matka Angelica oświadczyła w telewizji ogólnokrajowej 16 maja 2001 roku, iż uważa, że “nie poznaliśmy całości” [tzn. całej Trzeciej Tajemnicy], gdyż “według mnie jest straszna”, to na pewno miała rację. Ne ma nic straszniejszego niż niebezpieczeństwo szeroko zakrojonej utraty wiary w Kościele, zwłaszcza jeśli niebezpieczeństwo to wychodzi “z samej góry”, jak powiedział kard. Ciappi, osobisty teolog papieża, odnośnie Trzeciej Tajemnicy. Wynikiem tego niebezpieczeństwa, jeśli mu się nie zapobiegnie, będzie wieczne potępienie milionów dusz. A kto wie ile z nich już stracono z powodu nie przekazania zbawiennych ostrzeżeń i rady Trzeciej Tajemnicy?\nAle wizja opublikowana 26 czerwca po prostu nie wyraża czegoś tak strasznego. Faktycznie wizja nie wyraża nic tak strasznego, co Watykan trzymałby zamknięty przez 40 lat. Faktycznie kard. Ratzinger chciałby byśmy wierzyli, że Trzecia Tajemnica, przedstawiona tylko przez wizję, nie zawiera “żadnych wielkich niespodzianek”. Jest tak, dlatego, że niespodzianki występują po nadal ukrywanym zakończeniu zdania “W Portugalii dogmat wiary zawsze zostanie zachowany itd.” – znowu, zdanie, które “komentarz” kard. Ratzingera usunął z integralnego tekstu słów Matki Bożej w Czwartym Dzienniku s. Łucji.\nKiedy papież mówił o “podważanych podstawach naszego zbawienia” w homilii fatimskiej w 1982 roku, z pewnością miał na myśli podważanie wiary katolickiej. Wiemy to ze stałych nauk Kościoła Katolickiego. Na przykład Kredo Atanazyjskie mówi: “Każdy, kto chce być zbawiony musi przede wszystkim zachować wiarę katolicką. Musi zachować tę wiarę całą i nietkniętą; w przeciwnym wypadku na pewno zginie na zawsze”. Podstawą naszego zbawienia jest przynależność do Kościoła Katolickiego i trzymanie się naszej wiary katolickiej całej i nietkniętej. Utrata tej podstawy musi być tym, czego dotyczy Trzecia Tajemnica. Tak mówi każdy świadek, tak mówi papież Jan Paweł II, i tak mówi również zdanie “W Portugalii dogmat wiary zawsze zostanie zachowany itd.”\nJak ostrzegł nas Chrystus: “Cóż bowiem za korzyść stanowi dla człowieka zyskać świat cały, a swoją duszę utracić?” Jeśli człowiek utraci duszę dla nowej orientacji Kościoła, nowego porządku świata, jednej religii światowej, albo obietnicy pokoju dobrobytu na świecie, nie ma z tego korzyści, bo będzie się smażył w piekle przez całą wieczność. Tylko z tego powodu, Trzecia Tajemnica jest dla nas żywotnie ważna. Nie może być ważniejsza, gdyż dotyczy zbawienia naszych dusz. Dotyczy również zbawienia duszy papieża, kardynałów, biskupów, księży, faktycznie każdego żyjącego człowieka. A zatem, Trzecia Tajemnica dotyczy każdego mężczyzny, kobiety i dziecka na powierzchni ziemi, a zwłaszcza katolików.\nPrzypominamy ponownie, że w 1984 roku kard. Ratzinger przyznał, iż jeśli Tajemnicy nie opublikowano “przynajmniej na razie”, to żeby “uniknąć pomylenia religijnego proroctwa z sensacją” – daleko od jego obecnego twierdzenia, że zgodnie z linią partyjną Sodano, punktem kulminacyjnym Trzeciej Tajemnicy był nieudany zamach w 1981 roku. Dalej, Trzecia Tajemnica jest proroctwem, którego realizacja rozpoczęła się w 1960 roku, o którym s. Łucja powiedziała, że był to rok, w którym proroctwo będzie “dużo jaśniejsze” (mais claro). Jak zauważa o. Michel, proroctwo które zaczyna się realizować, oczywiście staje się dużo jaśniejsze. A zatem realizacja proroctwa rozpoczęła się co najmniej w roku 1960. Dlatego jest proroctwem mówiącym o naszych czasach. Jest ostrzeżeniem Matki Bożej z miłości, a także radą jak zareagować na wyraźne i obecne niebezpieczeństwo w Kościele.\nPrzyjrzyjmy się teraz istocie Trzeciej Tajemnicy. Jak przyznał kard. Ratzinger 18 lat temu – znowu, zanim kard. Sodano wyjawił swoją linię partyjną o Fatimie – Trzecia Tajemnica dotyczy, przede wszystkim niebezpieczeństw wobec wiary. Św. Jan mówi, czym jest to co przezwycięża świat: mówi, że jest to nasza wiara. Dlatego żeby świat przezwyciężył Kościół, najpierw musi przezwyciężyć naszą wiarę katolicką.\nWięc istota Trzeciej Tajemnicy dotyczy próby świata pokonania naszej wiary katolickiej. Jak wykazaliśmy w poprzednich rozdziałach, od roku 1960 siły świata przeprowadzały znaczący atak na wiarę katolicką. Po prostu nie ma tu żadnych wątpliwości, jeśli weźmiemy pod uwagę przedstawione przez nas przytłaczające dowody.\nCo jeszcze istotniejsze, Tajemnica dotyczy dogmatu wiary. Matka Boża Fatimska powiedziała o dogmacie wiary zawsze zachowanej w Porugalii, nie tylko o “wierze”. Dlaczego Matka Boża skupiła się na katolickim dogmacie? Jest jasne, że zrobiła to gdyż Tajemnica jest proroctwem o tym, że dogmat katolicki, specyficznie, będzie na celowniku tych, którzy będą atakować Kościół od wewnątrz i od zewnątrz. Jak nasz Pan ostrzegł nas w Piśmie Świętym: “Powstaną bowiem fałszywi mesjasze i fałszywi prorocy i czynić będą znaki i cuda, żeby wprowadzić w błąd, jeśli to możliwe wybranych” (Mk 13:22). Jak pokazuje kryzys ariański, do tych fałszywych proroków mogą należeć nawet księża i biskupi. Możemy tu zacytować słynny opis kard. Newmana tego okresu w historii Kościoła: “Stosunkowo nielicznych, którzy pozostali wierni, dyskredytowano, a nawet zmuszano do uchodźstwa; reszta była albo oszustami albo oszukiwanymi“. W takich czasach kryzysu, katolicy muszą zachować dogmat wiary.\nCo to jest dogmat? Dogmatem jest to, co zostało nieomylnie zdefiniowane przez Kościół. Dogmatem jest to, w co katolicy muszą wierzyć żeby być katolikami. Dogmatem wiary jest to, co wchodzi w skład poważnych, nieomylnych definicji Magisterium – a mianowicie to co sam papież, wypowiadając się w sposób który wyraźnie zobowiązuje Kościół Powszechny by wierzył w to co on mówi, albo synod ekumeniczny wszystkich biskupów katolickich pod przewodnictwem papieża, wydający takie obowiązujące oświadczenia, lub rzeczy nauczane przez Zwykłe i Powszechne Magisterium Kościoła.\nTrzeci, definicje Zwykłego i Powszechnego Magisterium, oznaczające stałe nauki Kościoła w “zwykły” sposób, zawsze i wszędzie, nawet jeśli nauka nigdy nie jest zdefiniowana takimi słowami jak “Deklarujemy, ogłaszamy i definiujemy. . .” (Jednym tego przykładem jest stała nauka Kościoła, na przestrzeni jego historii, że antykoncepcja i aborcja są głęboko niemoralne).\n1. Ja N. wierzę mocno i wyznaję każdą prawdę z osobna i razem wszystkie prawdy, jakie się zawierają w Składzie Wiary, którego używa święty Kościół Rzymski, to jest:\n2. Wierzę w jednego Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych.\n3. Wierzę w Pana Jezusa Chrystusa, jedynego Syna Bożego, który zrodzon jest z Ojca przed wszystkimi wieki, Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego; zrodzony, nie zaś stworzony, współistotny Ojcu, i przez niego wszystko się stało.\n4. Który dla nas ludzi i dla naszego zbawienia z nieba zstąpił i przyjął ciało za sprawą Ducha Świętego z Maryi Panny, i stał się człowiekiem.\n5. Który ukrzyżowany został dla nas pod Ponckim Piłatem, umęczony i pogrzebany\n6. I trzeciego dnia zmartwychwstał według Pisma, wstąpił na niebiosa,\n7. Siedzi na prawicy Ojcowskiej, i powtórnie przyjdzie sądzić żywych i umarłych, a królowanie jego końca mieć nie będzie.\n8. Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Dawcę łask, który od Ojca i Syna pochodzi, który z Ojcem i Synem jedną cześć i uwielbienie odbiera, który mówił przez proroków.\n9. Wierzę w Jeden, Święty, Katolicki i Apostolski Kościół.\n10. Wyznaję jeden Chrzest na odpuszczenie grzechów; oczekuję wskrzeszenia zmarłych i żywota w wieku przyszłym. Amen.\n11. Ochotnie i ze czcią przyjmuję to, co Apostołowie i Kościół do wierzenia podają, oraz wszystkie tegoż Kościoła zwyczaje i ustawy.\n12. Przyjmuję również Pismo święte w tym rozumieniu, jakiego się trzymał i trzyma Kościół święty, matka nasza, do którego należy sąd wydawać o prawdziwym znaczeniu i wykładzie Pisma świętego, i zawsze tylko według jednozgodnego rozumienia Ojców rozumieć je i wykładać będę.\n13. Wyznaję również, że prawdziwie siedem jest istotnych Sakramentów Nowego Zakonu przez Jezusa Chrystusa Pana naszego ustanowionych, że są one potrzebne do zbawienia ludzkiego, choć nie każdy z nich człowiekowi każdemu.\n14. Tymi zaś Sakramentami są: Chrzest, Bierzmowanie, Eucharystia, Pokuta, Ostatnie Namaszczenie, Kapłaństwo i Małżeństwo. Wyznaję, że one udzielają łaski, i że z nich Chrztu, Bierzmowania i Kapłaństwa bez świętokradztwa ponownie przyjmować się nie godzi.\n15. Przyznaję też i uznaję zwyczajem uświęcone i zatwierdzone obrzędy Kościoła Katolickiego, używane przy uroczystym sprawowaniu wszystkich wyżej wymienionych Sakramentów.\n16. Wszystko w ogóle i w szczególności, co o grzechu pierworodnym i o usprawiedliwieniu na świętym Soborze Trydenckim określono i wyjaśniono, bez zastrzeżeń przyjmuję.\n17. Wyznaję także, iż we Mszy świętej ofiaruje się Bogu prawdziwą, istotną, błagalną Ofiarę za żywych i umarłych, i że w Najświętszym Sakramencie Eucharystii jest prawdziwie, rzeczywiście i istotnie Ciało i Krew razem z Duszą i Bóstwem Pana naszego Jezusa Chrystusa; i że się tam przemienia cała istota chleba w Ciało i cała istota wina w Krew, którą to przemianę Kościół Katolicki nazywa przeistoczeniem.\n1)Wyznaję też, iż nawet pod jedną tylko postacią przyjmujemy prawdziwie całego Chrystusa i rzeczywisty Sakrament.\n18. Wierzę niezachwianie, że jest Czyściec, i że duszom tam zatrzymanym pomagać może wstawiennictwo wiernych.\n19. Wierzę również, iż Świętych w niebie czcić i wzywać należy, że oni modlitwy za nas Bogu zanoszą, że Relikwie ich należy szanować.\n20. Uznaję, iż obrazy Chrystusa Pana, najświętszej Panny, Matki Bożej, i innych Świętych mieć i zachowywać trzeba, oraz oddawać im należną cześć i poszanowanie.\n21. Uznaję też, że Chrystus Pan udzielił Kościołowi władzy nadawania Odpustów, i że korzystanie z nich jest bardzo zbawienne dla wiernych.\n22. Uznaję Święty, Katolicki i Apostolski Kościół Rzymski za matkę i mistrzynię wszystkich Kościołów,\n23. Biskupowi Rzymskiemu, następcy świętego Piotra, Księcia Apostołów, jako Namiestnikowi Jezusa Chrystusa, ślubuję i przyrzekam prawdziwe posłuszeństwo.\n24. Wszystko również, co przez święte kanony i sobory powszechne, a zwłaszcza przez święty Sobór Trydencki i Sobór Watykański zostało podane, określone i wyjaśnione, a w szczególności o najwyższym zwierzchnictwie Biskupa Rzymskiego i o nieomylnym jego nauczycielstwie,\n25. Bez zastrzeżeń przyjmuję i wyznaję; żadnych natomiast przeciwnych twierdzeń i kacerstw, przez Kościół nieuznanych, odrzuconych i potępionych, ja także nie uznaję, odrzucając je i potępiając.\nW tym miejscu przypomnijmy, że w TMF kard. Ratzinger rażąco podważył ten dogmat – i Orędzie Fatimskie – ośmielając się stwierdzić, że “Zgodnie z Mateuszem 5:8, “niepokalane serce to serce które, z łaski Bożej, osiągnęło idealną wewnętrzną jedność i dlatego ‘ogląda Boga'”. Nie, nie, nie! Niepokalane Serce nie jest “jakimś” sercem, ale tym sercem – jedynym – Najświętszej Maryi Dziewicy, która jest jedyną istotą ludzką, poczętą bez grzechu pierworodnego, i która nigdy nie popełniła nawet najmniejszego grzechu w czasie Jej wspaniałego życia na tej ziemi.\nJak wykazaliśmy, tutaj także kard. Ratzinger chciał podważyć wcześniejszą naukę Kościoła, mówiąc, iż nauka II Soboru była “antyprogramem”, który był “próbą oficjalnego pogodzenia się z nową erą zapoczątkowaną w roku 1789” i próbą korekty tego co ośmielił się nazwać “jednostronnością stanowiska przyjętego przez Kościół za panowania bł. Piusa IX i św. Piusa X, w reakcji na sytuację stworzoną przez nowy etap historii zapoczątkowany przez rewolucję francuską. . .”  Żeby swoje odrzucenie uroczystej, nieomylnej nauki bł. Piusa IX uczynić wyraźniejszą, kard. Ratzinger deklaruje, że na II Soborze “postawa krytycznego zastrzeżenia wobec sił, które pozostawiły ślad na nowoczesnym świecie ma być zastąpiona pogodzeniem się z ich ruchem” . Ta opinia kard. Ratzingera kategorycznie zaprzecza naukom bł. papieża Piusa IX, że Kościołowi nie wolno “godzić się” na “postęp, liberalizm i nowoczesną cywilizację”.\nOburzające naruszenie dogmatu o Niepokalanym Poczęciu kard. Ratzingera i jego aroganckie odrzucenie “programu” jako “jednostronnego”, pokazuje samo sedno posoborowego kryzysu w Kościele: atak na nieomylne definicje Magisterium.\nW większości atak ten był raczej pośredni. Nieomylna definicja zwykle nie jest negowana bezpośrednio, a raczej podważana poprzez krytykę lub “rewizję”. Innowatorzy w Kościele nie są tak głupi żeby tylko zadeklarować, że nieomylna nauka Kościoła jest błędna. I będąc rzekomo “oświeconymi”, ci innowatorzy mogą faktycznie uważać, że “pogłębiają” lub “rozwijają” naukę katolicką dla dobra Kościoła – znowu, nie osądzamy ich subiektywnych motywacji. Ale skutek tego co robią jest oczywisty: podważanie nieomylności zdefiniowanych nauk Magisterium.\nKolejnym przykładem tego podważania jest atak na dogmat, że poza Kościołem Katolickim nie ma zbawienia. Zacytowane powyżej całe Kredo Trydenckie twierdzi: “Będę stale zachowywał i wyznawał tę prawdziwą wiarę katolicką, poza którą nikt nie może zostać zbawiony. . .” W Rozdz. 6 pokazaliśmy, jak wielokrotnie Magisterium uroczyście definiowało dogmat, że nie ma zbawienia poza Kościołem Katolickim. Ale teraz, ten dogmat jest negowany i podważany przez “ekumenizm”, który deklaruje, iż żaden protestancki heretyk, ani prawosławny schizmatyk, nie potrzebuje wracać do Kościoła Katolickiego, gdyż jest to “przestarzała eklezjologia” . I w wielu miejscach obecnie, dogmat ten jest bezpośrednio negowany, a w innych nie negowany bezpośrednio, ale w praktyce upada w wyniku podstępnego, wielokrotnego, pośredniego ataku, i w wyniku tego, już nie wierzy się weń i nie przestrzega w tych miejscach.\nNiezaprzeczalne jest to, że od II Soboru, w Kościele uchwalono wiele nowych pojęć jako “rozwój” doktryny katolickiej, mimo że te nowinki co najmniej domyślnie (a czasami wyraźnie) przeczą i podważają nieomylne definicje. Idea, na przykład, że dokument soborowy Gaudium et Spes jest “antyprogramem”, który sprzeciwia się potępieniom przez bł. papieża Piusa IX  podważa całą integralność nieomylnego Magisterium. Takie mówienie jest atakiem na wiarygodność nauki urzędu Kościoła, i dlatego ostatecznie atakiem na sam katolicki dogmat.\nTego posoborowego ataku na dogmat przez podważanie i niejawną sprzeczność nie można usprawiedliwiać “rozwojem” czy “nowym spojrzeniem” na dogmat. Jak uroczyście nauczał I Sobór Watykański: “Duch Święty został, bowiem obiecany następcom św. Piotra nie dlatego, aby z pomocą Jego objawienia ogłaszali nową naukę, ale by z Jego pomocą święcie strzegli i wiernie wyjaśniali Objawienie przekazane przez apostołów, czyli depozyt wiary” \nW związku z tym, ta “nowa” doktryna czy “anty” doktryna, o której tak dużo słyszeliśmy od II Soboru, może być jedynie pseudodoktryną. Ta pseudodoktryna naucza w bardzo subtelny sposób. Kiedy pseudodoktryna przeciwstawia się doktrynom nieomylnie zdefiniowanym, to katolicy muszą się trzymać nieomylnych doktryn i odrzucać “nowe” doktryny.\nNa przykład papież Honoriusz został pośmiertnie potępiony przez III Sobór Konstantynopolitański w 680 AD za pomoc i podżeganie do herezji , i to potępienie aprobował Leon II i powtórzyli późniejsi papieże. Jak pokazuje inny przykład, papież Jan XXII w XIV wieku (1333 AD) wygłaszał homilie (ale nie uroczyste definicje), w których podkreślał, że zmarli błogosławieni nie cieszą się wizją uszczęśliwiającą aż do Dnia Sądu Ostatecznego. Za to został skrytykowany i skorygowany przez teologów, i w końcu na łożu śmierci odwołał swoje heretyckie poglądy.\nKolejnym przykładem jest papież Liberiusz w 357 AD (około), który nie podpisał zaproponowanego mu przez arian credo, nie wspominającego o Synu współistotnym Ojcu. Zrobił to po dwu latach pobytu na wygnaniu i pod groźbą śmierci. I również zawiódł (pod presją przebywania na wygnaniu) błędnie potępiając i ekskomunikując św. Atanazego, który w tej sprawie bronił wiary. Papież Liberiusz, pierwszy papież nieogłoszony przez Kościół świętym, był w błędzie, gdyż Atanazy nauczał katolickiej doktryny – prawdziwej doktryny, nieomylnej doktryny – nauczanej nieomylnie przez Sobór Nicejski w 325 AD. To była ta nieomylna definicja, a nie wadliwe nauczanie papieża Liberiusza, którego należało przestrzegać w tamtym czasie.\nZ tych przykładów w historii Kościoła dowiadujemy się, że wszystko proponowane nam do uwierzenia musi być osądzone przez te definicje. A zatem, jeśli kardynał, biskup, osoba świecka, a nawet papież naucza jakichś nowinek sprzecznych z każdą definicją wiary, możemy wiedzieć, iż ta nauka jest błędna, i że musimy ją odrzucić dla zbawienia naszych nieśmiertelnych dusz. Tak, nawet papież może popełniać błędy, a tak jest, jeśli wyraża opinię sprzeczną z uroczystą i nieomylną definicją Kościoła Katolickiego. Nie oznacza to, że Kościół popełnia błędy, kiedy tak się dzieje, a że tylko papież popełnił błąd bez narzucania go na cały Kościół. I oczywiście, jeśli nawet papież może popełnić błąd w nauczaniu pewnych nowinek, to z pewnością kardynałowie, biskupi i księża mogą popełniać błędy w nauczaniu i opiniach.\nI dlatego, kiedy Matka Boża mówi o “dogmacie wiary”, wskazuje nam niebezpieczeństwo wobec wiary – i wobec “życia chrześcijanina i dlatego (życia) świata”, przypominając twierdzenie kard. Ratzingera – pojawi się ono, kiedy uroczyste definicje dogmatyczne o wierze katolickiej są sprzeczne lub podważane; bo to te definicje są fundamentem wiary katolickiej, i dlatego podstawą naszego zbawienia, zgodnie z homilią papieża w Fatimie w roku 1982.\nNa zarzut, że sami księża, albo sami świeccy, nie mogą się nie zgadzać z duchownymi wysokiego szczebla, jak kard. Ratzingerem, czy nawet (w przypadku nadzwyczajnej sprawy, przykłady, której pokazaliśmy powyżej) papieżem, należy odpowiedzieć: To dlatego Kościół ma nieomylne definicje. Porównując każde nauczanie z uroczystymi i nieomylnymi definicjami, można rozpoznać czy nauka jest prawdziwa czy fałszywa – nie przez stanowisko zajmowane przez człowieka wśród duchowieństwa. Jak nauczał św. Paweł: “Ale gdybyśmy nawet my lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosiliśmy – niech będzie przeklęty!” (Ga 1:8) Wierni mają uważać nawet apostoła za przeklętego, odciętego od Kościoła, zasługującego na ogień piekielny – jeśli przeciwstawia się nieomylnej nauce Kościoła. To, dlatego teolodzy mogli korygować błędne nauczanie z pulpitu papieża Jana XXII; i to dlatego katolicy dzisiaj mogą odróżnić dobre nauczanie od złego, nawet jeśli stoją na niższym szczeblu niż prałat popełniający błąd.\nWybornym tego przykładem jest sprawa prawnika o imieniu Euzebiusz, który wykazał, że Nestoriusz, wysokiego szczebla arcybiskup w Konstantynopolu, najwyższy rangą dostojnik po papieżu, nie miał racji, kiedy negował to, że Maryja jest Matką Boga. Euzebiusz podniósł się w swojej ławie podczas Mszy w Boże Narodzenie, i skrytykował Nestoriusza za głoszenie herezji. Ale wszyscy “wysocy” księża i biskupi milczeli wobec herezji Nestoriusza. Dlatego świecka osoba miała rację, a pozostali byli w błędzie. W celu wysłuchania tej sprawy zwołano Sobór w Efezie, i uroczyście i nieomylnie określono, iż Maryja jest Matką Boga. A ponieważ Nestoriusz nie chciał się wycofać, został zwolniony i ogłoszony heretykiem. Nestoriusz został ekskomunikowany!\nPodsumowując, prawda to nie sprawa liczby czy szczebla; prawda to sprawa tego co Chrystus i Pan Bóg ujawnili w Piśmie Świętym i Tradycji, co zostało uroczyście zdefiniowane przez Kościół Katolicki, i czego Kościół Katolicki zawsze uczył – zawsze, a nie od roku 1965!\nPodobnie historia daje nam znamienne przykłady tego co może się wydarzyć Kościołowi kiedy chociaż jeden dogmat jest przeciwstawiany na szeroką skalę. Ariańska herezja wywołała katastrofalną konfuzję nawet w Kościele w latach 336-381 AD. W 325 arianizm potępiono; ale w 335 AD powstał ponownie. Począwszy od roku 336 herezja wchłonęła około 90% biskupów zanim ją pokonano 50 lat później. W wywołanej konfuzji i stracie wiary, nawet wielki św. Atanazy został “ekskomunikowany” przez papieża w roku 357. W 381 arianizm został pokonany przez I Sobór Konstantynopolitański. Ale nadal kwitł przez jakiś czas w latach 360-380. Jego skutki były całkowicie niszczycielskie dla Kościoła.\nKryzys ariański daje nam dobrą lekcję o prawdopodobnej treści brakującego tekstu Trzeciej Tajemnicy. Powodem tego, że wtedy arianom się udało, było to, że “z sukcesem” zaatakowali dogmat, który był uroczyście i nieomylnie zdefiniowany na Soborze Nicejskim w roku 325 – że Chrystus to Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego, zrodzony, a nie stworzony, współistotny Ojcu. Ta uroczysta i nieomylna definicja jest zawarta w Kredo Soboru Nicejskiego, które odmawiamy podczas niedzielnej Mszy św.\nArianie wywrócili definicję zmuszając wielu “wiernych” do spierania się o zastąpienie jej fałszywą definicją, która nie była nieomylna. W 336 roku grecki wyraz Homoousion zastąpili innym wyrazem Homoiousion. Pierwszy wyraz oznacza “współistotny” Ojcu. Bo żeby Bóg Syn był współistotny Ojcu, Syn musi nie tylko być Bogiem, ale tym samym Bogiem jak Ojciec, tak że istota Ojca jest istotą Syna, mimo, że osoba Ojca nie jest Osobą Syna. W ten sposób są trzy Osoby w jednym Bogu. Jest to tajemnica Trójcy. Ale nowy wyraz Homoiousion oznacza “podobną istotę” do Ojca. A zatem krytyczne wyrażenie w dogmacie – “współistotny Ojcu” – została zmieniona na “podobną istotę z Ojcem” lub “jak Ojciec”.\nTym sposobem arianie doprowadzili do masowej konfuzji w Kościele, dodając jedną literę w wyrazie Homoousion, żeby stworzyć nowy wyraz o nowym znaczeniu: Homoousion. Zaatakowali uroczystą definicję, twierdząc, że ich nowa definicja będzie lepsza niż uroczysta definicja. Ale, oczywiście, nowa definicja nie mogła być lepsza od uroczystej, gdyż uroczysta, zapoczątkowana na Soborze Nicejskim, była nieomylna.\nW 325 roku uroczysta definicja Soboru Nicejskiego była nieomylna, ale wielu ludzi wtedy nie zdawało sobie w pełni sprawy z tego, że nieomylne definicje wiary były nieomylne. To znaczy w tamtym czasie w historii Kościoła, Kościół nie wydał jeszcze uroczystej definicji uczącej, że definicje wiary są nieomylne. Ale w roku 1879, I Sobór Watykański uroczyście i nieomylnie zdefiniował nieomylność uroczystych definicji Kościoła. Teraz wiemy, w sposób nieomylny, że uroczyste definicje są nieomylne. Jeszcze raz: one nie mogą zawieść – nigdy.\nTo co widzieliśmy od II Soboru, to znowu jest atakiem – bardzo subtelnym, pośrednim atakiem – na uroczyste definicje Kościoła. Mieliśmy tzw. pastoralny / duszpasterski sobór, który nie chciał mówić uroczystymi definicjami i – według niektórych – faktycznie sprzeciwiał się pewnym uroczystym definicjom. Ale sobór, jak widzieliśmy, życzył sobie być “pastoralnym”, żeby uniknąć uroczystych definicji, uniknąć potępienia błędu, jak w przemówieniu inauguracyjnym powiedział papież Jan XXIII.\nCóż, co w tym złego? Złe jest to, że poprzez subtelny błąd odmowy dokonania uroczystych definicji, otworzyły się drzwi soborowe dla używania języka, który mógł podważyć istniejące uroczyste definicje – dokładnie taka sama sztuczka, jakiej użyli arianie w IV wieku żeby wywołać konfuzję w Kościele. I niemal udało im się pokonać cały Kościół.\nTen sam proces toczy się od otwarcia II Soboru. Ale wierni mają lekarstwo na ten problem. II Sobór nie jest autorytatywny do tego stopnia, że nie wypowiedział swojego najwyższego Magisterium, swojej władzy do zdefiniowania doktryny, i swojej władzy do wyklęcia błędu. Ponieważ nie skorzystał ze swojego autorytetu, wszystko nauczane przez II Sobór, co nie było nauczane nieomylnie przed II Soborem, musi zostać zbadane w świetle nieomylnych definicji dogmatycznych i nauk Kościoła Katolickiego.\nAle obecnie nie robi się tego. Teraz ludzie redefiniują “wiarę” w świetle II Soboru. Na pewno jest to proces, o którym mówi Matka Boża Fatimska, kiedy przechodząc prosto do sedna sprawy, mówi, że dogmat wiary zostanie zawsze zachowany w Portugalii – ale utracony w innych miejscach – mówiąc s. Łucji, że to ostrzeżenie musi zostać ujawnione w roku 1960, kiedy sobór już został ogłoszony.\nTen wniosek potwierdził papież w homilii w Fatimie w latach 1982 i 2000. W 1982 roku papież powiedział, że podważane są podstawy naszego zbawienia. I w roku 2000, w homilii podczas beatyfikacji bł. Hiacynty i bł. Franciszka, papież Jan Paweł II ostrzegł nas przed niebezpieczeństwami dla naszego zbawienia dzisiaj, mówiąc, że “Orędzie Fatimskie jest wezwaniem do nawrócenia, zaalarmowania ludzkości, by nie miała nic wspólnego ze ‘smokiem’, którego ‘ogon zmiótł trzecią część gwiazd nieba i rzucił je na ziemię’ (Ap 12:4). I znowu, gdzie znajdziemy to w ujawnionych częściach Orędzia Fatimskiego? Nigdzie. Dlatego to musi stanowić Trzecią Tajemnicę. Papież mówi, że Trzecia Tajemnica dotyczy niebezpieczeństw wobec wiary, i że ma w tym udział jedna trzecia katolickiego kleru.\nTeraz skupimy się na jeszcze innym szczególe istoty Trzeciej Tajemnicy. Papież wskazał również, że atak na wiarę katolicką pochodzi od środka. W 1982 roku powiedział: “Czy Matka, która całą miłością, jaką budzi w Niej Duch Święty, pragnie zbawienia każdego, może milczeć w obliczu kwestionowania samej podstawy ich zbawienia?” Wyraz kwestionowanie implikuje osłabianie podstawy naszego zbawienia od środka. Zewnętrzny wróg Kościoła atakuje z zewnątrz, infiltrator od środka. I w drugim przypadku atak jest niespodziewany, nie ma strażników, a napastnik jest postrzegany, jako “przyjaciel”.\nTę sprawę zakończymy wykazując, że istnieje inne źródło, z którego można zaczerpnąć ten aspekt Trzeciej Tajemnicy. W 1963 roku niemiecki Neues Europa ujawnił to co ma rzekomo stanowić część Trzeciej Tajemnicy: że kardynał sprzeciwi się kardynałowi, biskup biskupowi. Wiemy, że kiedy zapytany czy należy opublikować artykuł Neues Europa, kard Ottaviani, który również przeczytał Trzecią Tajemnicę – który miał bardzo oschłą osobowość i był obojętny na większość objawień – wykrzyknął bardzo zdecydowanie: “Publikujcie 10.000 egzemplarzy! Publikujcie 20.000 egzemplarzy! Publikujcie 30.000 egzemplarzy!” \nMamy też świadectwo nieżyjącego już o. Malachi Martina, że przekaz z Garabandal zawiera Trzecią Tajemnicę lub jej części. O. Martin, który znał Trzecią Tajemnicę, bo ją przeczytał, i który przeczytał również przekaz z Garabandal, powiedział, że skoro Watykan postanowił nie ujawniać Trzeciej Tajemnicy w 1960 roku, Matka Boża objawiła się w Garabandal w roku 1961, by ujawnić Trzecią Tajemnicę. Co jest w przekazie z Garabandal? Przekaz ten mówi, między innymi: wielu kardynałów, biskupów i księży jest na drodze do piekła i ‘ciągną’ za sobą wiele dusz”. Zauważmy jeszcze raz pojęcie ciągnięcia dusz do piekła. To samo określenie występuje w wypowiedzi s. Łucji do o. Fuentesa, że “szatan wie, że osoby konsekrowane i księża, którzy odchodzą od pięknego powołania ciągną za sobą liczne dusze do piekła” , i w homilii papieża z 13 maja 2000 roku, który nawiązuje do sceny w Księdze Apokalipsy, w której ogon smoka zmiata z nieba jedną trzecią gwiazd (dusz konsekrowanych).\nTu należy zaznaczyć, że to czy członek kleru (czy świeckich) jest dobry lub zły, nie określa jedynie to czy słowem zachowuje czy nie zachowuje wiary. Oprócz porównywania nauk (tzn. słów) księdza, biskupa, kardynała lub papieża z nieomylną nauką Magisterium, trzeba przyjrzeć się czy człowiek zachowuje również pobożne praktyki Kościoła słowem (pisanym i mówionym), swoim działaniem i chrześcijańskim zachowaniem w życiu. Musimy wiedzieć czy człowiek (ksiądz, biskup, kardynał lub papież) angażuje się w heteropraxis – praktyki sprzeczne z wiarą – takie jak brak szacunku dla Najświętszego Sakramentu.\nAtak na wiarę można prowadzić działaniami dokonywanymi albo w sposób widoczny, albo subtelny. Nasze działania muszą być zgodne z naszymi słowami. Zachowujemy wiarę zachowując doktryny w naszych myślach, słowach i pisaniu, a także zachowując pobożne praktyki Kościoła wspierające nasze przywiązanie do wiary. Wprowadzając nowe praktyki w lokalnych parafiach (albo diecezji, czy lokalnej prowincji kościelnej, a nawet w Kościele Powszechnym, co jest możliwe, o czym pisali doktorzy Kościoła), które sprawiają wrażenie, że nie trzeba wierzyć w zdefiniowaną wiarę, poprzez heteropraxis skandalizuje się maluczkich, a nawet uczone dusze.\nNa przykład na podstawie uroczystych definicji Soboru Trydenckiego wiemy, że Pan Bóg gwarantuje, iż poświęcona Hostia faktycznie jest Jego Prawdziwą Obecnością – tzn. Ciałem i Krwią naszego Pana Jezusa Chrystusa, razem z Jego Duszą i Boskością. Protestanccy buntownicy chcieli zanegować ten artykuł wiary, i chcieli wpływać na innych by zrobili to samo. Dlatego wprowadzili praktykę Komunii św. na rękę (oryginalnie wprowadzili to, jako szeroką praktykę ariańscy heretycy w IV wieku, by zanegować, to, że Jezus jest Bogiem). Poprzez tę symboliczną akcję, ich negacja była jasna dla wszystkich.\nHeteropraxis stosują obecnie wrogowie Kościoła żeby wywołać skandal wśród katolików, by tracili wiarę w Prawdziwą Obecność. To, dlatego przyjmowanie Komunii na rękę było zakazane przez prawo powszechne Kościoła przez wiele stuleci, i jest zakazane prawem Kościoła do chwili obecnej. Ostatni indult (pozwolenie) działania wbrew literze prawa pozwolony jest jedynie jeśli ta praktyka nie prowadzi do pomniejszenia wiary w Prawdziwą Obecność, i nie prowadzi do zmniejszenia szacunku do Prawdziwej Obecności. Ale to zawsze ma taki skutek, jak widać z codziennego doświadczenia z tą formą heteropraxis .\nNatomiast praktyki zachowujące ortodoksyjną doktrynę nazywane są orthopraxis (pobożne praktyki katolickie). Należą do nich: klękanie przed Najświętszym Sakramentem, rozdawanie / otrzymywanie Komunii św. na język, utrzymywanie tabernakulum z Najświętszym Sakramentem jako główny punkt uwagi (i czczenia) w centrum kościoła, poważne zachowanie kleru na terenie kościoła, okazywanie należnej czci Obecności Boga w Najświętszym Sakramencie. Te przykłady orthopraxis (pobożne działania zachowujące wiarę) świadczą o prawdzie dogmatu, że Najświętszy Sakrament jest Prawdziwą Obecnością Boga – Ciała, Krwi, Duszy i Boskości naszego Pana Jezusa Chrystusa pod postacią chleba – jak również odpowiedniego szacunku człowieka wobec Pana Boga.\nPrzykłady heteropraxis przeciwko dogmatowi Prawdziwej Obecności obejmują Komunię św. do ręki. Ta forma heteropraxis wysyła błędny przekaz do wiernych, że Najświętszy Sakrament nie jest tak ważny, że To tylko chleb, i promuje herezję, że To nie jest Prawdziwa Obecność Boga – Ciała, Krwi, Duszy i Boskości naszego Pana Jezusa Chrystusa pod postacią chleba. Innym przykładem heteropraxis w tym zakresie jest permanentne usuwanie tabernaculum z Najświętszym Sakramentem z sanktuarium na boczne miejsce albo do pomieszczenia dla sprzątaczek, żeby głównym miejscem uwagi (i czci) w kościele stało się krzesło “celebranta” czy “prezydującego” “zgromadzeniu”. Daje się i otrzymuje subtelny przekaz, że człowiek siedzący na krześle jest ważniejszy od Najświętszego Sakramentu. A skoro “prezydujący” (lub przewodniczący “zgromadzenia”) reprezentuje ludzi, to wysyła się subtelny przekaz, że Pan Bóg jest mniej ważny niż ludzie.\nZałóżmy, drogi przyjacielu, że komunizm [jeden z “błędów Rosji” wymienionych w Orędziu Fatimskim] był najbardziej niebezpiecznym z instrumentów dywersji wykorzystywanej przeciwko Kościołowi i tradycji Boskiego Objawienia. . . Jestem zaniepokojony tym, co wyznała Dziewica Maryja Łucji w Fatimie. Ta uporczywość Maryi o niebezpieczeństwach grożących Kościołowi jest boskim ostrzeżeniem przed samobójstwem zmian w wierze, w jego liturgii, jego teologii i duszy Kościoła. . . Nadejdzie dzień, kiedy cywilizowany świat zaneguje Boga, kiedy Kościół zwątpi tak jak zwątpił Piotr. Kościół będzie kuszony żeby uwierzył, że człowiek stał się Bogiem. . . W naszych kościołach, chrześcijanie na próżno będą szukać czerwonego światełka gdzie oczekuje na nich Bóg, tak jak Maria Magdalena płakała przed pustym grobem, i będą pytać “dokąd Go zabrali”? \nZe słów Piusa XII wydaje się, że te wyżej wymienione formy heteropraxis przeciwko Najświętszemu Sakramentowi były wyraźnie wymienione w Trzeciej Tajemnicy Fatimskiej, bo podczas gdy Pius XII odnosi je do Orędzia Fatimskiego, to nie są one wymienione w żadnej części Orędzia, które opublikowano. To dlatego one muszą być wymienione w Trzeciej Tajemnicy – czyli w tej części, której jeszcze nie opublikowano. Papież Pius XII wyraźnie mówi, że to Matka Boża Fatimska ostrzega nas przed “samobójstwem zmiany wiary w jego liturgii, jego teologii jego duszy“. A zatem Trzecia Tajemnica ostrzega nas zarówno przed fałszywą doktryną i heteropraxis, jak i atakami na “dogmat wiary”.\nObecnie widzimy szeroko zakrojone zepsucie wśród katolickiego kleru, które teraz pokazuje się w formie skandali seksualnych o niewyobrażalnym charakterze w diecezjach w Ameryce Północnej, Europie i Afryce. Ogon smoka ściągnął wielu członków duchowieństwa do najgorszych form niemoralności.\nW wyniku tego, wiarygodność wielu księży, którzy nie szanują swoich ślubów i wiary, jest niszczona, razem z wiarygodnością Kościoła, jako instytucji. Nawet, jeśli jest dobra doktryna i dobra praktyka, korzyści z nich są często negowane, kiedy zepsucie moralne podważa wiarygodność Kościoła.\nTeraz nasuwa się pytanie: ale kto jest utożsamiany w Trzeciej Tajemnicy jako odpowiedzialny za podważanie wiary poprzez heterodoksję, heteropraxis i zepsucie moralne i upadek konsekrowanych dusz? Przede wszystkim członkowie samego aparatu watykańskiego. Przywołajmy ponownie ujawnienie kard. Ciappi, oficjalnego teologa papieża Jana Pawła II, że “w Trzeciej Tajemnicy jest przepowiedziane, między innymi, że wielka apostazja w Kościele rozpocznie się od samej góry“. Dlatego odpowiedzialność spoczywa przede wszystkim na ludziach Watykanu. W tym widzimy spełnienie nie tylko Trzeciej Tajemnicy, ale także ostrzeżenia papieża Piusa X w encyklice Pascendi z roku 1907, w której pisze: “zwolennicy błędów nie znajdują się już wśród otwartych jedynie nieprzyjaciół, ale. . . kryją się w łonie i wnętrzu Kościoła i o tyle są niebezpieczniejsi, o ile trudniej ich rozpoznać”. Tymi wrogami są osoby świeckie i księża “całkowicie przesiąknięci zapatrywaniami głoszonymi przez przeciwników Kościoła”, i którzy przedstawiają się “jako reformatorzy Kościoła” .\n“Kościół nie ma żadnych większych wrogów. Przemyśliwają bowiem o zgubie Kościoła nie z zewnątrz, ale w jego łonie i stąd tkwi niebezpieczeństwo w samych niemal żyłach i wnętrznościach Kościoła, a cios mu zadany tym groźniejszy, im dokładniej owi nieprzyjaciele Kościół znają, a cios mu zadany tym groźniejszy, im dokładniej owi nieprzyjaciele Kościół znają” .\nAle wtedy zapytamy: “Skąd mamy wiedzieć, którzy z księży są częścią jednej trzeciej gwiazd, do których nawiązał papież Jan Paweł II; skąd mamy wiedzieć kim są ci zwolennicy błędów” Odpowiedź znowu znajduje się w tym co zostało nieomylnie zdefiniowane. Ci którzy zachowują wiarę, którzy mocno trzymają się doktryny Jezusa, są przyjaciółmi (Ap 12:17). Ci którzy tego nie robią są wrogami. Jak powiedział nasz Pan: “Poznacie ich po owocach” (Mt 7:16). Można powiedzieć, komu wierzyć przez to czy zachowują wiarę katolicką zdefiniowaną przez uroczyste definicje. Innym znakiem jest to czy żyją zgodnie z wiarą katolicką.\nNa zakończenie, kiedy papież Paweł VI lamentował w 1967 roku, że “dym szatana przedostał się do Kościoła” i w roku 1973, że “otwarcie się na świat stało się prawdziwą inwazją na Kościół przez światowy sposób myślenia”, tylko potwierdził treść Trzeciej Tajemnicy; tak było z papieżem Janem Pawłem II w jego bardziej zawoalowanych wypowiedziach w latach 1982 i 2000. Pierwsze dwie części Wielkiej Tajemnicy Fatimskiej ostrzegają o szerzących się na całym świecie błędach Rosji. Trzecia Tajemnica, jej pełna treść, na pewno jest ostrzeżeniem, że te błędy przedostaną się do samego Kościoła, a szczególnie zagnieżdżą się przez “otwarcie się na świat” na II Soborze. Infiltracja Kościoła Katolickiego przez elementy masońskie, komunistyczne, neomodernistyczne i homoseksualne, postrzegana jest poprzez rujnujące rezultaty ich działalności i utratę wiary wśród katolików w ławach kościołów.\nTym, którzy szydzą z twierdzenia, że takie nieszczęście spadło na Kościół w naszych czasach, możemy powiedzieć tylko, że są ślepi, i zignorowali historię Kościoła, która pokazuje, że coś bardzo podobnego wydarzyło się wcześniej. Nawiązaliśmy tu do opinii kard. Newmana na temat stanu Kościoła w czasach herezji ariańskiej. Więcej cytatów tej opinii, znalezionych w jego książce On Consulting the Faithful in Matters of Doctrine [O konsultacjach z wiernymi w sprawach doktryny], wystarczy by udowodnić, że stan spraw w Kościele dzisiaj nie jest bez precedensu:\nGremium biskupów zawiodło w ich wyznaniu wiary. . . Oni wypowiadali się różnie, jeden przeciwko drugiemu; po Nicei nie było nic z mocnych, niezmiennych, stałych świadectw, przez prawie 60 lat. Były niewiarygodne synody, niewierni biskupi; była słabość, strach przed konsekwencjami, błądzenie, fikcja, halucynacje, ciągłe, beznadziejne, sięgające niemal każdego zakątka Kościoła Katolickiego. Stosunkowo nielicznych, którzy pozostali wiernymi dyskredytowano i zmuszano do uchodźstwa; pozostali byli albo oszustami albo oszukanymi .\nAle to ukrywanie nie powiodło się. Orędzia Fatimskiego nie zakopano; niewiara w całość rzekomego ujawnienia Trzeciej Tajemnicy jest szeroka i wzrasta. Ustaliwszy to, zidentyfikowani przez nas członkowie aparatu watykańskiego próbowali kolejny raz zakopać je 17 listopada 2001 roku, pogarszając w ten sposób swoją zbrodnię przeciwko Kościołowi i światu. Teraz zajmiemy się tą sytuacją.\n Osobiste świadectwo emerytowanego prałata Corrado Balducci dla o. Nicholaa Grunera, Christophera Ferrara i innych świadków. Fakt ten potwierdza także Marco Tosatti w książce Il Segreto Non Svelato [Nieujawniona Tajemnica], (Edizioni Piemme Spa, Casale Monferrato, Włochy, maj 2002), s. 86.\nMarco Tosatti pisze: “O. Mastrocola, dyrektor biuletynu religijnego ‘Santa Rita’, poprosił kard. Ottaviani o pozwolenie na reprodukcję proroctw opublikowanych w ‘Neues Europa’. Odpowiedź była zachęcająca, ale w świetle ‘ujawnienia’ tajemnicy 26.06.2000, żenująca. ‘Zróbcie to, zróbcie to’ – odpowiedział kardynał kustosz Trzeciej Tajemncy – ‘opublikujcie w tylu egzemplarzach ile chcecie, bo Madonna chciała by opublikowano ją już w roku 1960’. I o tym tekście Radio Watykan mówiło w 1977 roku z okazji 10 rocznicy wizyty papieża Pawła VI do Fatimy. Tekst z ‘Neues Europa’ opublikowano w ogromnym nakładzie i ponownie nawet w niedzielnym wydaniu L’Osservatore Romano 15.10.1978”.\nSYJONIZM UMIERA. NIECH ŻYJE JUDAIZM I ŚWIATOWE KRÓLESTWO MOSHIACHA !!!


Ross 128b może podtrzymać życie « Wolne Media\nRoss 128b może podtrzymać życie\nOpublikowano: 17.11.2017 | Kategorie: Nauka i technika, Wiadomości z wszechświata\nZaledwie 11 lat świetlnych? Nigdy nikt tam nie doleci, bo to jest gigantyczna odległość.\nByć może jedynym ratunkiem dla gatunku ludzkiego i powodem dzięki któremu w ogóle nasz gatunek się “rozwinął” są gigantyczne odległości kosmiczne fizycznie nie do pokonania. Być może istnieją tunele poza przestrzenne i być może człowieczek rozkmini podstawowy budulec materii, w którym być może kryje się nadprzestrzeń. Na razie jednakjesteśmy “zamurowani” w zwykłym świecie fizycznym i odległości kosmiczne nie są dla nas i być może dla większości rozumnych cywilizacji we wszechświecie.\nNasz sposób poruszania się i myślenia jest zdeterminowany naszą ewolucją. Czyli my jesteśmy tu bezpieczni. Czyli my nie zagrażamy innym podobnie zdeterminowanym, oni nam nie zagrażają.


grzybica penisa - lista tematów na Powiększanie penisa, członka, potencja\nWyniki znalezione na www.erekcja.org: grzybica penisa\nNa stronce jak wygląda napletek znaleźć można przykłady napletków, mój to CI-2! Podawajcie kto (...) po łacinie praeputium u człowieka i innych ssaków nazywamy fałdem skóry, który osłania żołądź penisa....\nnapisane 28 05 2008 11:07\nGrzybica z penisa jest jedną z częstych i przykrych chorób o której boimy się mówić. W (...) Czasem branie antybiotyków zmniejsza odporność organizmu i może dojść do zarażenia\nnapisane 06 11 2008 12:53\nCzy podczas wzwodu prącia pojawia się ból? Czy stan erekcji utrzymuje się przez wiele godzin, mimo (...) i przeciwdziałanie stulejce. Nie należy jednak wpadać w przedwczesną panikę, zmiana na twoim penisie może...


„Oko za oko – gaz za gaz!” - Magnum-x\nCzęść II. Polska droga do nowoczesnej maski przeciwgazowej\nW roku 1928 w referacie Wojskowego Instytutu Przeciwgazowego (WIPGaz.) stwierdzono, że: […] wymagania stawiane obronie ciągle się zwiększają, a przewidywane możliwości rozwoju broni chemicznej zmuszać powinny nie tylko do ulepszania sprzętu istniejącego, lecz również do opracowywania więcej celowego i zabezpieczającego od możliwego zaskoczenia. Rok 1928 stanowił kamień milowy w rozwoju krajowych masek przeciwgazowych.\nPowstanie i produkcja polskiego pochłaniacza bokowego, rozpaliła ambicje WIPGaz. oraz samego ppłk. Zygmunta Wojnicz-Sianożęckiego. Biorąc pod uwagę doświadczenia I wojny światowej, tj. użycie trujących zawiesin stałych lub ciekłych w postaci mgły i dymów (sternitów), oraz zakładając jeszcze większe użycie dymów w przyszłej wojnie chemicznej, zdecydowano, że należy opracować taki pochłaniacz, który chronić będzie jednocześnie przed gazami, jak i dymami. Z dokumentacji omawiającej zagadnienie można odnieść wrażenie, iż skonstruowanie pochłaniacza z filtrem przeciwdymowym traktowano jako swego rodzaju osiągnięcie prestiżowe w wyścigu zbrojeń.\nDlaczego dla dymów trzeba było skonstruować oddzielny filtr? Cząstki zawieszone w powietrzu posiadały wymiary bardzo różne i dzięki wielkiemu rozdrobnieniu oraz dużej masie, były mniej ruchliwe od cząstek par i gazów. Niemożliwy był więc normalny proces ich absorpcji przez utrudnienie zetknięcia się cząstek zawiesiny z powierzchnią materiału chłonnego. Jednocześnie zawiesina w powietrzu utrzymywała się dość długo.\nEfektem krajowych prac było skonstruowanie specjalnego filtra zewnętrznego. Polski pochłaniacz nadawał się do nałożenia nań pojedynczego lub podwójnego filtra do zatrzymywania dymów i kurzu. Niektóre dymy bojowe nie dawały się powstrzymać przez proste filtry z materiałów zwykle do tego używanych, jak: papier, lignina, bawełna, wata, filc itd.\nPodczas wspomnianej już wizyty ppłk. Wojnicz-Sianożęckiego w USA, dowiedział się on przypadkiem od amerykańskich oficerów, iż filc pokryty sadzą zatrzymywał niektóre dymy, łatwo przechodzące przez zwykły filtr. Co ciekawe dotyczyło to przede wszystkim dymu tytoniowego. W oparciu o te wiadomości, w WIPGaz., rozpoczęto długotrwałe badania różnych filtrów okopconych sadzą. W 1927 roku uzyskano filtr zatrzymujący dymy arsenowe do 8 minut. Było to spore osiągnięcie, gdyż wówczas żaden ze znanych filtrów nie zatrzymywał dymów arsenowych ponad kilka wdechów.


Obiad gotowy!: Strucla na zakwasie z nadzieniem orzechowym\nCo może być silniejsze niż miłość do domowego chleba? Miłość do jego wyrabiania i pieczenia;) Od zakwasu aż po kolejny złocisty bochenek. Bardzo się polubiłam z tymi małymi dzikusami i cały czas szukam nowych pomysłów na zakwasowe wypieki. I tak postanowiłam upiec coś słodkiego na zakwasie. Wybór padł na struclę, zwaną u nas zawiwańcem. Jej nazwa pochodzi od słowa "завивать", co oznacza skręcać, i w pełni oddaje sposób formowania ciasta. Jako nadzienie zrobiłam pastę orzechowo-czekoladową. Taki zawiwaniec smakuje nieziemsko!\n140g aktywnego zakwasu pszennego (100%)\n350g mąki (+ ok 50g do podsypywania)\n100g orzechów włoskich (mielonych)\n1 łyżka kremu orzechowego (typu nutella)\nMleko i jajka roztrzepać, dodać zakwas, wymieszać. Wsypać mąkę, wymieszać odstawić na 20 minut, następnie zagnieść (ok 15 minut) do uzyskania gładkiego ciasta. Masło roztopić, wlać olej, wymieszać. Do ciasta dodawać cukier na 3-4 tury, za każdym razem dobrze wyrabiając, aż się rozpuści.\nTak samo dodawać masło, za każdym razem wyrabiając, aż całe będzie wchłonięte przez ciasto. W razie potrzeby ciasto podsypać odrobina mąki.\nCiasto włożyć do miski, przykryć, odstawić do wyrastania na ok 4h w temp. 24stC (w chłodniejszym pomieszczeniu na dłużej). Po 1,5 godzinie ciasto złożyć (stretch&fold).\nW międzyczasie wymieszać składniki nadzienia. Jeśli będzie bardzo gęste, dodać łyżkę mleka.\nWyrośnięte ciasto przełożyć na oprószoną mąką stolnicę, rozpłaszczyć na prostokąt ok 25x30cm. Ja rozciągam go rękami, ale można delikatnie rozwałkować. Na cieście rozsmarować nadzienie, zwinąć wzdłuż dłuższego boku. Roladę przekroić wzdłuż zostawiając ok 3cm, końce spleść jak sznurek. Przełożyć do formy (u mnie keksówka 30cm wyłożona papierem), przykryć i odstawić do wyrastania na ok 2h.\nPiekarnik nagrzać do 200stC (góra+dół), wstawić ciasto, temperaturę obniżyć do 180stC, na dno piekarnika wrzucić kostkę lodu (żeby wytworzyła się para), piec ok 45-50 minut.\nPod koniec pieczenia ugotować syrop: 50ml wody+50g cukru+2 łyżki rumu zagotować i gotować ok 5 minut na małym ogniu. Upieczoną struclę wyjąć z piekarnika, od razu polać gorącym syropem, przykryć ściereczką i pozostawić do wystudzenia na min. 1,5h.\nAutor: Julianna Bednarczuk o 13:49\nLena 8 kwietnia 2021 21:14\nMarzynia Mamcia 10 kwietnia 2021 17:28\nrzeczywiście wyszła wspaniale. Widać, że ciasto jest dobrze wyrośnięte :-)\nPodlasie na weekend… i na dłużej (cz.II)\nPodlasie na weekend… i na dłużej


Instagram ma miliony użytkowników, którzy z kolei przesyłają miliony zdjęć, filmów i innych treści na platformę za pośrednictwem urządzeń mobilnych z systemem Android lub iPhone. I chociaż prawdą jest, że ilość treści przesyłanych na Instagram jest nieskończenie większa niż ta usuwana, czasami użytkownicy kasują zdjęcia lub filmy ze swoich kont na Instagramie i później mogą chcieć je odzyskać.\nInstagram pozwala użytkownikom na dużą kontrolę nad treściami, które publikują na swoich profilach. W ten sposób, oprócz publikacji, możesz również usunąć dowolne z tych zdjęć lub filmów ze swojego profilu na Instagramie. Do tej pory usuwanie było ostateczne, co oznaczało, że usuniętego posta nie można było odzyskać.\nChoć usunięcie zdjęcia lub filmu omyłkowo, nie jest łatwą sprawą ponieważ wymaga po drodze kilku potwierdzeń, pewnie i tak znajdą się bardzo impulsywne osoby, którym to się zdarzyło.\nDo tej pory nie było odwrotu, to znaczy nie było to odwracalne. Żadnego usuniętego postu lub historii na Instagramie nie można było odzyskać i wyświetlić ponownie na Twoim profilu. Pozostawało tylko zrobić zupełnie nową publikację.\nNa szczęście Instagram właśnie ogłosił, że od dziś sieć społecznościowa w swoich aplikacjach na iPhone'a i Androida będzie obejmować możliwość ratowania i odzyskiwania dowolnych zdjęć i filmów usuniętych z Twojego profilu, niezależnie od tego, czy są to historie, zdjęcia, filmy czy IGTV. Teraz te treści zostaną usunięte i zapisane w folderze, z którego można je przywrócić.\nJeśli chcesz wiedzieć, jak odzyskać i przywrócić zdjęcia i filmy usunięte z Instagrama, powiemy Ci, jak to zrobić z aplikacji na Androida lub iPhone'a:\nJak przywrócić usunięte zdjęcia i filmy z profilu na Instagramie.\n1. Pierwszą rzeczą, którą będziemy musieli zrobić, jest zaktualizowanie aplikacji Instagram do najnowszej wersji.\n2. Po zaktualizowaniu będziesz musiał go otworzyć i przejść do swojego profilu.\n3. Tutaj musisz kliknąć ikonę z trzema poziomymi paskami w prawym górnym rogu.\n4. W wyświetlonym menu należy rozwiązać opcję: Ustawienia\n5. Spowoduje to przejście do nowego ekranu, na którym należy kliknąć: Konto\n6. Tutaj znajdziesz szereg ustawień, wśród których zostanie wyświetlony nowy folder: Ostatnio usunięte.\n7. Po wybraniu tej opcji zostanie wyświetlona lista wszystkich treści, które zostały usunięte w ciągu ostatnich 30 dni. W przypadku Historii zostaną wyświetlone te usunięte w ciągu ostatnich 24 godzin.\n8. Wybierz dowolne zdjęcia lub filmy, które chcesz przywrócić.\n9. Teraz będziesz mieć możliwość przywrócenia go lub przeciwnie, usunięcia go na stałe.\n10. Po wybraniu dowolnej z dwóch opcji, musisz potwierdzić tę akcję.\n11. W przypadku przywrócenia treści będzie ona dostępna w taki sam sposób, jak była w momencie jej usunięcia.\nWażna uwaga 1: ta funkcja jest wdrażana stopniowo na całym świecie i może minąć trochę czasu, zanim będzie dostępna w Twoim kraju. Musisz tylko uzbroić się w cierpliwość, a wkrótce będziesz miał dostęp do tej opcji.\nWażna uwaga 2: Zdjęcia, filmy lub IGTV można odzyskać i przywrócić w ciągu pierwszych 30 dni po usunięciu. Po ponad 30 dniach ta zawartość zostanie całkowicie usunięta bez możliwości odzyskania. Jednak w przypadku historii na Instagramie (Stories) można je odzyskać tylko w ciągu pierwszych 24 godzin od ich usunięcia.


Problemy o których warto pomyśleć jesienią - Jak przetrwać?\nTen post nie ma na celu zdołować Cię a jedynie ukazać problemy, których ludzie często nie dostrzegają, a które można ograniczać poprzez proste wybory i edukację innych O tych być może wiedziałaś, warto je przypomnieć.\nZwierzęta szukające swojego ciepłego domku i pożywienia\nMam tu na myśli koty, psy a nawet ptaki. Bezdomne zwierzęta to wciąż ogromny problem. Jest coraz zimniej. Ktokolwiek raz doświadczył głodu, ten wie jak straszne to uczucie. W tym czasie nie zapominajmy o naszych braciach mniejszych grasujących w okolicy. Zwierzęta tak jak ludzie odczuwają zimno, głód, pragnienie. Co można zrobić?\nW przypadku psów i kotów najskuteczniejsza jest sterylizacja ograniczająca rozmnażanie zwierząt.\nUświadamiaj o problemie młodszych.\nMasz psa, który mieszka w budzie? Pomyśl chociaż o ociepleniu tej budy zanim nadejdą mrozy. Chyba nikomu nie jest miło siedzieć na dworku i marznąć.\nZbudowanie karmnika to prosta sprawa. Jeśli zdecydujesz się na dokarmianie ptaków, rób to regularnie.\nZwierzę jako prezent bożonarodzeniowy to fatalny pomysł. Decyzja o kupieniu czy adopcji zwierzaka powinna być dokładnie przemyślana pod każdym kątem. Sama chęć posiadania to zbyt mało.\nWidzisz porzucone, przymarzające do ziemi zwierzę? Zareaguj!\nCmentarz czy już śmietnik?\nCzasami nie wiem co powiedzieć. Przychodzę sprzątać grób i co roku nachodzi mnie ta sama refleksja. Dlaczego tego jest aż tak dużo?? Mowa oczywiście o sztucznych wieńcach i masie niezniszczonych zniczy, które muszę wyrzucić ponieważ, nie mieszczą się już na przydzielonym na grób terenie – naprawdę, tak to niestety wygląda. Myślę. Szukam odpowiedzi. Po chwili nachodzi mnie stwierdzenie – chyba chodzi o pamięć… Po chwili nachodzi mnie drugie stwierdzenie – czy pamięć o bliskich jest uzależniona od wielkości sztucznej wiązanki i kolejnego szklanego słoika? Tym bardziej, że na grób obok (pozostał tylko krzyż) ktoś wyrzucił śmieci z innej mogiły bo do śmietnika było za daleko? Posiedziałam jeszcze trochę. Na trzecia refleksję długo nie musiałam czekać. Spojrzałam na śmietnik. No niby są jakieś pojemniki. Patrze, idzie kobitka. W ręku niesie wiązankę. Śmietnik zapełniony jedna czwarta. Idzie, idzie, hyc kwiatki na bok, na ściętą trawę. Siedzę, siedzę i patrzę nadal. Idzie druga babeczka. Ta już niosła nieco więcej (dwie wiązanki i reklamówkę zniczy). Popatrzyła, doszła bliżej, hyc wszystko na uschnięte chryzantemy. Śmietniki jak stały tak stoją. Czwarta refleksja przyszła dwa dni później – płonął śmietnik na cmentarzu, płonęło wszystko, uschłe chryzantemy, sztuczne kwiatki, plastikowe wkłady do zniczy…\nSwetry tworzone w okrutny sposób – Angora\nCiężko w to uwierzyć ale niektóre elementy odzieży jesiennej są stworzone w sposób daleki od poszanowania zwierząt. Mowa tu o angorze – tkaninie pozyskiwanej z wełny królików angorskich. Pewnie myślisz, że króliki tej rasy są golone i na tym polega proces, niestety nie. Wełna jest wydzierana ze skrępowanych zwierząt żywcem. Filmy to dokumentujące są tak drastyczne, że nie ośmielę się zamieścić linku do choćby jednego z nich. Mimo, iż wiele marek odzieżowych odcięło się od tworzenia ubrać z tego surowca, produkty takie są nadal sprzedawane i… kupowane. Co możesz zrobić dobrego:\nNie bój się czytać metek na odzieży.\nPoczytaj o zaletach i wadach tkanin oraz z czego i w jaki sposób są pozyskiwane.\nWybieraj świadomie i świadomością zarażaj innych, choćby własne dzieci \nTemat raczej negatywnie przedstawiany przez media. Zwykle to czego nie widać nie wywiera na nas większego poruszenia. W tym przypadku jednak chyba powinno. Niestety świat nauki jest zgodny co do wpływu powietrza, którym oddychamy na nasze zdrowie. Sezon grzewczy rozpoczęty. Nie zrozum mnie źle, nie chodzi o to żebyś przestała palić w piecu i siedziała w mieszkaniu w kurtce. Lepiej zainteresować się jak sprawić by oddychać mniej zanieczyszczonym powietrzem i nie przeżywać dramatów rodzin, w których ktoś z rodziny zachorował na choroby układu oddechowego i układu krążenia, a ktoś inny na te choroby zmarł. Co możesz dla siebie zrobić:\nNie bój się badać. W pewnym badaniu zapytano ludzi co zrobiliby w swoim życiu inaczej gdyby mogli cofnąć czas i czego żałują. Oprócz kształcenia się, wiele osób wskazało właśnie na profilaktyczne badania.\nWietrz pomieszczenia gdy poziom zanieczyszczeń na zewnątrz jest niski.\nZerkaj co jakiś czas na stężenie smogu w twojej okolicy (możesz to zrobić przy pomocy internetu, aplikacji w telefonie) i unikaj wychodzenia z domu gdy stężenie jest duże.\nGdy widzisz, że ktoś spala odpady nie bój się zareagować, nawet prawo zabrania takiego bezmyślnego procederu. Po prostu zgłoś to służbą.\nJeśli posiadasz piec, pomyśl co w nim spalasz i poczytaj trochę o alternatywnych rozwiązaniach.\nCiekawym rozwiązaniem jest oczyszczacz powietrza. Dla kogo będzie przydatny? Więcej informacji na temat tego urządzenia znajdziesz w tym filmiku:\nCzasami małe kroki prowadzą do wielkich rzeczy.\nJakie problemy Wy dostrzegacie?\nJeśli masz ochotę udostępnij post osobom, które według Ciebie powinny to przeczytać.\nZdjęcie Nong Vang na Unsplash\nOpublikowany w LifestyleTagged jesień 2018, problemy o których warto pomyśleć


SCO kontra Citrix - Computerworld - Wiadomości IT, biznes IT, praca w IT, konferencje\nSCO kontra Citrix\nSanta Cruz Operation proponuje rozwiązanie terminalowe dla platformy Microsoft Windows. Nowa oferta SCO ma być konkurencyjna dla najpopularniejszego oprogramowania Citrix MetaFrame.\nSCO pod koniec stycznia wprowadzi na rynek nową wersję oprogramowania terminalowego. Tarantella Enterprise II po raz pierwszy umożliwi użytkownikom korzystanie w trybie terminalowym z aplikacji Windows pracujących pod kontrolą Windows NT Server 4.0 Terminal Server Edition lub Windows 2000 Server. Najnowsza wersja obsługuje bowiem protokół Microsoft RDP wykorzystywany przez serwery terminalowe Windows. SCO pozycjonuje nowy produkt jako bezpośrednią konkurencję dla rozwiązania Citrix MetaFrame.\nFirmy Santa Cruz Operation i Citrix, choć oferują konkurujące produkty terminalowe, to zaczynały zupełnie inaczej. Citrix świadczyła usługi terminalowe dla środowiska Windows, a SCO dwa lata temu udostępniła produkt realizujący funkcjonalność graficznego serwera terminali w środowisku Unix. Obecnie obie firmy próbują wejść na rynek konkurencji. Citrix zapowiada udostępnienie oprogramowania MetaFrame dla Unixa, a SCO wprowadza Tarantella Enterprise II obsługujące protokół RDP, dzięki czemu może zaoferować użytkownikom przeglądarek internetowych obsługujących Javę możliwość dostępu do serwerów terminali Windows.\nW odróżnieniu od rozwiązania Citrixa, produkt SCO nie ingeruje w system Microsoftu. Nie wymaga bowiem bezpośredniej instalacji na serwerze Windows NT lub Windows 2000. Oprogramowanie Tarantella Enterprise II może być zainstalowane na serwerach SCO UnixWare, Sun Solaris, IBM AIX, HP-UX, Compaq Tru64 Unix i stamtąd zarządzać komunikacją za pomocą protokołu RDP. Chociaż SCO nie licencjonuje od Microsoftu RDP, to umiejętnie opracowała algorytm umożliwiający konwersję tego protokołu do znacznie efektywniejszego na łączach o małej przepustowości protokołu SCO AIP (Adaptive Internet Protocol), stosowanego do wyświetlania sesji komunikacyjnych w standardowym kliencie napisanym w Javie.\nPrzewagą rozwiązania SCO nad produktem Citrixa jest fakt, że oferuje on terminalowy dostęp do wielu platform systemowych (oprócz Windows, również środowisk unixowych). Podstawową wadą Tarantelli w przypadku środowiska Windows jest koncentrowanie się na obsłudze protokołu RDP, który ma znacznie mniej funkcji niż konkurencyjny protokół ICA firmy Citrix. ICA pozwala m.in. przekazywać do graficznych terminali dźwięk, korzystać z lokalnych portów szeregowych i równoległych, a także realizować transmisje multimedialne.\nWraz z premierą Tarantella Enterprise II SCO przypuszcza atak na pozycję firmy Citrix. Producent rozpoczął promocyjną sprzedaż oprogramowania dla klientów korzystających z pakietów Citrix MetaFrame i WinFrame. Klienci zdecydowani na migrację zapłacą tylko 10% ceny, jaką musieliby przeznaczyć na zakup pełnej wersji Tarantella Enterprise II. Za każde dziesięć zastąpionych licencji klienckich MetaFrame otrzymają 10 licencji na produkt SCO, płacąc tylko za jedną z nich.\nJako pierwszy 23 stycznia br. trafi na rynek produkt Tarantella Enterprise II przeznaczony dla klientów korporacyjnych. W późniejszym terminie SCO planuje wprowadzić dwie kolejne wersje produktu przeznaczone dla małych firm i dostawców usług aplikacyjnych (ASP).


Informacjelokalne - Opowiedzieli o podróży do Birmy\nOpowiedzieli o podróży do Birmy\nlistopad 9, 2017, 14:45\nGalina Krupa i Kajetan Gosławski są parą podróżników, a także życiowymi partnerami. Od jakiegoś czasu zafascynowani Azją, stopniowo odwiedzają różne państwa tego kontynentu. Na ich drodze pojawiła się Birma, o której szerzej dziś opowiedzieli. Teraz natomiast przygotowują wystawę fotograficzną, gdzie pokażą najciekawsze zakątki krajów azjatyckich.\nDziś była okazja spotkać w Gnieźnie podróżników, którzy zwiedzili ostatnio Azję, którą niebawem mają zamiar pokazać na wystawie fotograficznej. - Nasi goście odwiedzają nas już po raz trzeci, bo byli tutaj z wystawami i wykładami o Sumatrze i o islamie, a tym razem Birma, którą odwiedzili i dużo na temat buddyzmu. Birma jest krajem, w którym 98 proc. obywateli to właśnie buddyści – przypomina Dariusz Pilak, dyrektor Miejskiego Ośrodka Kultury w Gnieźnie.\nI choć Birma jest krajem ostatnio uczęszczanym przez liczne grupy turystów z całego świata, to oni zdecydowali się ten kraj przemierzyć innym szlakiem. – Byliśmy tam miesiąc i dzięki temu, że tego czasu było dużo, to udało się nam dotrzeć do takich miejsc można powiedzieć, poza szlakami turystycznymi – mówi Kajetan Gosławski, biolog, fotograf i podróżnik z Poznania. – Pojechaliśmy tam po to, aby odszukać tam taką etniczną mniejszość z plemienia Czim, które charakteryzuje się tym, że wszystkie kobiety, które należą do tego plemienia, tatuują sobie twarze. To jest taka zaszłość z dawnych czasów, jak król w XI wieku porywał kobiety do haremu i one właśnie w ten sposób unikały tych porwań. Później jednak stało się to takim niejako wyznacznikiem no piękna swoistego, bo te kobiety tak się wyróżniały, że mężczyźni zaczęli doszukiwać się w tym piękna i zaczęli brać takie kobiety za żony – tłumaczy podróżnik.\nW czasach obecnych w tej części Birmy, którą odwiedzili zamieszkuj już tylko jedna grupa etniczna, na którą składa się sześć plemion. – Każde z tych plemion charakteryzuje się takim osobliwym tatuażem, czyli te kobiety się różnią między sobą, choć nam wydaje się, że mają takie same twarze. To są tatuaże robione wciąż metodą permanentną, są trwałe i nie można ich zmyć – opowiada Galina Krupa, która jest fotografką pochodzącą z Rosji, od lat jednak mieszka w Poznaniu. – To się dzieje w warunkach mało higienicznych, czyli robi to kobieta fachowiec, która używa do tego celu liści, sadzy oraz trawy, tylko i wyłącznie. Przy pomocy tych rzeczy nanosi na twarz kobiety te tatuaże przy pomocy cierni jakiejś rośliny. Najpierw powstaje barwnik, który wprowadza poprzez nakłucie na twarz kobiety. Jest to bardzo bolesny zabieg, który jeszcze do tego trwa dość długo – dodaje.\nCzym możemy być jeszcze zaskoczeni, gdy pojedziemy w podróż do Birmy. – Myślę, że możemy być zaskoczeni złotem będącym tam niemal wszędzie. Z jednej strony my wiemy, że to jest kraj biedny i że jest ta junta wojskowa itd. Z drugiej strony patrząc widzimy te świątynie, dachy i jaskinie, na każdym niemal kroku wszystko lśni od złota takiego czystego – zauważa K. Gosławski, który wyjaśnia skąd złoto w Birmie się wydobywa w tak dużych ilościach. – Myśmy zauważyli na jednej uliczce, że tam są takie klany rodzinne, które na jakiś podwórkach, bez zachowania jakichkolwiek przepisów typu BHP to złoto wyrabiają, to jest proces bardzo żmudny. Takie płatki złota potem sprzedawane są turystom albo eksportowane do innych krajów. Tymi płatkami często okleja się różne dachy czy wnętrza świątyni jako ofiarę. Tam złoto jest substytutem szlachetności, to się odnosi do samego Buddy i oni mają do złota ogromny szacunek – podsumowuje.\nW niedalekiej przyszłości podróżnicy zamierzają stworzyć ekspozycję fotograficzną, na której chcą pokazać pewien wycinek odwiedzonych miejsc całej Azji, a cały projekt ma już nawet nazwę roboczą: „Zajrzeć do wnętrza Azji”. Wystawę najprawdopodobniej będzie okazja znów pokazać w MOK-u, dzięki dobrej współpracy podróżników z tą placówką. Być może będzie to miało miejsce za rok, jesienią. – Na pewno będzie to: Kambodża, Laos, Birma, Wietnam, Indonezja i myślimy jeszcze sobie nad Nepalem, ale ten projekt jest jeszcze przed realizacją – informuje G. Krupa.\nWięcej w tej kategorii: « Górskie opowieści Tomasza Leśniczaka Silne Słowianki »


Moda w budownictwie\nChoć budownictwo to nie show-business, i tu zdarzają się prawdziwe przeboje. Po burzliwych naradach wybraliśmy 25 hitów ostatnich 25 lat. Przed państwem produkty, które naszym zdaniem odniosły największy sukces i odmieniły oblicze polskiego budownictwa.\nApetyt na płyty. Płyty gipsowo-kartonowe wynalazł w 1894 r. Amerykanin August Socket. Do Europy trafiły 20 lat później, a w latach 40., podczas odbudowy zniszczeń wojennych, zaczęto je stosować na masową skalę. W Polsce pierwsze płyty gipsowo-kartonowe wyprodukowano pod koniec lat 50., jednak ich niska jakość zniechęcała potencjalnych klientów. Wróciły pod koniec lat 80. Gdyby jednak wtedy ktoś mi powiedział, że zaczną dorównywać popularnością zwykłym tynkom, popukałbym się w czoło. Cóż, na początku kosztowały fortunę i były towarem luksusowym. Dziś cztery firmy w pocie czoła usiłują zaspokoić apetyt budujących i remontujących. Płyty królują na poddaszach, opanowały świat lekkiej zabudowy, stają na baczność, by osłaniać krzywe mury. Co ważne – pokochali je wykonawcy, bo dzięki nim szybciej im się pracuje i mogą obsłużyć więcej klientów.\nPuzzle z piórami. Pod koniec lat 80. belgijska firma Unilin zaczęła lansować nowy rodzaj posadzek – panele laminowane. Na parkieciarzy padł blady strach. Te okropne panele wydawały się bowiem tak proste w montażu, że w zasadzie nie wymagały zatrudniania fachowców. Obawy były więc uzasadnione. Polacy z początku nieśmiało, a później coraz chętniej zaczęli kupować deski udające drewno. Sami też zabrali się do ich układania. Niedługo jednak okazało się, że panele to coś więcej niż puzzle do łączenia na wpust i wypust. Żeby nie pęczniały od wody, nie stukały pod nogami, nie uginały się, trzeba wiedzieć, jak je montować. Parkieciarzom wrócił dobry humor, bo odkryli dla siebie nowe pole do działania. Niedługo też do paneli laminowanych dołączyły panele drewniane, deski warstwowe oraz pokrewny im finish parkiet.\nPodbój poddaszy. W zielonej Jutlandii zamieszkałej przez nieskorych do niepotrzebnych ulepszeń Duńczyków narodził się skromny pomysł, który otworzył drogę na poddasza. Villum Kann Rasmussen, założyciel firmy Velux, zaprojektował pierwsze okno połaciowe, kierując się dewizą: „gdzie jest światło, tam jest życie”. Ułatwiło ono adaptacje na cele mieszkalne poddaszy funkcjonujących dotąd głównie jako zagracone stryszki. Na poddaszach miejsce kurzu, suszącej się bielizny i rupieci zajęły przestronne sypialnie, gabinety, biblioteki, pokoje dziecięce, pralnie i łazienki. Wszystko dzięki oknom, w które można było wyposażać nowe domy oraz wbudowywać je w istniejące już dachy.\nImitacja, nie parodia. Zanim Hindusi do spółki z Chińczykami wprowadzili ceny blachy stalowej w opętańczy galop, była ona dość tanim materiałem. Ci, których nie było stać na elegancką dachówkę ceramiczną, chcąc nie chcąc, wybierali pokrycie z płaskiej blachy ocynkowanej i z zazdrością spoglądali na dachy bogatszych obywateli. Aż wreszcie ktoś wpadł na pomysł, że gdy powlekaną blachę tu i tam się powygina, może całkiem nieźle udawać ceramiczną esówkę, i ruszyła produkcja blachodachówki. Stosując różne sztuczki, osiągnięto taki poziom imitacji, że nowe pokrycie na pierwszy rzut oka prawie się nie różni od pierwowzoru, a jest od niego lżejsze i szybsze w montażu. Jako jedna z pierwszych w Europie blachę powlekaną produkowała szwedzka firma SSAB Sweedish Steel. Zaczęło się to w roku 1969. Od 1978 r. również szwedzka firma Plannja zaczęła z powlekanej blachy wytwarzać arkusze blachodachówki. Od 1989 r. materiał ten zaczął docierać przez Bałtyk na nasze budowy.\nOkno z gazem. Pojawienie się nowych, ciepłych okien najmilej wspominają chyba... grzybki pleśniowe. Gdy po latach narzekania na przeciągi mogliśmy wreszcie wymienić okna na szczelne, zapomnieliśmy o konieczności solidnego wentylowania wnętrz, a pleśń tylko na to czekała. Dziś wiemy już, do czego służy mikroszczelina lub nawiewnik. Możemy w pełni korzystać z dobrodziejstw, jakie przyniosły okna jednoramowe z zespolonymi szybami, między którymi uwięziono szlachetny gaz. Pierwsze okna z szybami hermetycznie zespolonymi pojawiły się pod koniec lat 50. U nas około dziesięć lat później eksperymenty z ich produkcją podjęła Huta Szkła Okiennego „Szczakowa”. Początek szerszego stosowania w budownictwie jednorodzinnym przypadł jednak dopiero na koniec lat 80. Dziś to już chleb powszedni.\nDach w pampersach. Póki poddasza były bezludne i przewiewne, nie było kłopotów z wilgocią. Przyszła ona wraz z człowiekiem, odkąd zaczął kolonizować obszar ukryty pod połaciami. Ocieplone, ogrzewane i zamieszkane poddasza wypełniły się parą, której trzeba było się jej jakoś pozbyć. Wentylacja nie zawsze wystarczała i wilgoć groziła wełnie ukrytej w połaciach. A gdy wełna jest mokra, to tak, jakby jej nie było. Wymyślono więc folię paroizolacyjną, by hamowała wnikanie pary w głąb dachu. Z drugiej strony zaatakowano folią paroprzepuszczalną, która umiała powstrzymać wodę opadową, a przy tym nie stwarzać bariery dla wilgoci, gdyby jakimś cudem dostała się do ocieplenia. Połacie miały odtąd sucho jak niemowlak w świeżej pieluszce. Choć folie dachowe firma Dörken produkowała już od 1961 r., nasze domy zyskały ten luksus dopiero na początku lat 90. Dziwnym trafem zbiegło się to w czasie z rozpowszechnieniem jednorazowych pieluch.\nJest na to system. Firmom produkującym systemy ociepleń winni jesteśmy niski ukłon. To dzięki nim mniej płacimy za ogrzewanie i mniej zatruwamy środowisko, a jakby tego było mało, zawdzięczamy im też tanie i ładne elewacje. Ocieplanie ścian zewnętrznych metodą lekką mokrą zainaugurowała u nas w 1970 r. amerykańska firma Dryvit. Eksperyment przeprowadzono na budynku na ul. Przy Agorze 27 w Warszawie, który do dziś jest widocznym świadectwem trwałości systemu. Od eksperymentu do codzienności prowadziła jednak długa droga. Lekkie ocieplenie na linii firma-klient nastąpiło w 1991 r. i trwać będzie aż do przegrzania.\nTynki z maszynki. Gdyby jednowarstwowe tynki gipsowe i nowoczes-ne agregaty do ich układania mieli gierkowscy budowniczowie, Polska Ludowa trwała by jeszcze pewnie na dobre. Agregaty do tynkowania przyśpieszają bowiem kilkakrotnie pracę. U nas są znane od lat 60., ale wykorzystywane były na dużych budowach do układania warstwowych tynków tradycyjnych, co również było pracochłonne. Teraz, gdy agregaty są mniejsze i znacznie tańsze, wozi je na pace niejedna tynkarska ekipa, która dzięki temu urządzeniu więcej czasu spędza w drodze niż na budowie.\nCiepłe same w sobie. Ściany jednowarstwowe murował już Kazimierz Wielki. Co to były za ściany! Ponad metr grubości, solidne, z małymi okienkami. Do tego hektar lasu na tydzień grzania. Dzisiejsze ściany jednowarstwowe nie muszą być grubsze niż 0,5 m, aby zapewnić skuteczną ochronę przed ucieczką ciepła. Wznosi się je z betonu komórkowego, ceramiki poryzowanej lub keramzytobetonu.\nŁatwe zamieszanie. 25 lat temu przepis na zaprawę do płytek był skomplikowany i wymagał od majstra zachowania aptekarskiej dokładności w dozowaniu składników. Dziś skrócił się do prostego równania: worek + woda = klej. W pierwszych latach polskiego kapitalizmu drogocenne worki z zaprawą dowożono z Niemiec, wraz ze sprzętem RTV, meblami z wystawki i słodyczami. W 1991 r. w Łodzi kilku panów zamknęło się w garażu z betoniarką i siedziało tam tak długo, aż udało im się wykręcić polski klej do płytek. Tak powstała firma Atlas konkurująca dziś dzielnie z zachodnimi gigantami. Wybór klejów jest obecnie niemal równie duży jak wzorów płytek. Nie ma się więc co rozklejać, tylko korzystać z tego i kleić.\nBruk XX wieku. Odkąd nasze domy stały się piękniejsze, zaczęliśmy myśleć również o ich otoczeniu. Nawet najokazalsza willa będzie wyglądała dramatycznie, gdy podjazd i chodniki zrobi się z płyt chodnikowych podprowadzonych z sąsiedniej ulicy lub z betonu lanego z gruchy, o asfalcie nie wspominając. Od 1990 r. kilka polskich firm produkuje kostkę brukową z betonu. I co z tego, że to pomysł podpatrzony na Zachodzie, gdzie jest ona w sprzedaży od lat 60. Dzięki dostępności tego materiału wokół budynków nareszcie zrobiło się schludniej. Jedynie damy w butach na wysokich obcasach muszą uważać, by nie zwichnąć kostki na kostce.\nProszę się rozsunąć Budowlane mody przychodzą i odchodzą. Znudził się biały siding, parkiety układane w jodełkę, boazeria. A drzwi przesuwne, o dziwo, przyjęły się na dłużej. Może to kwestia wygody? Zajmują w końcu niewiele miejsca, mogą się nawet chować w ścianie. A może decyduje sprawa bezpieczeństwa? Każdy, kto oberwał otwieranym skrzydłem, wie, o czym myślę. Najpewniej jednak sekret tkwi w tym, że łatwo się otwierają i mogą być montowane nawet w bardzo szerokich otworach.\nZ pilotem pod płotem. Bramy wjazdowe lub garażowe są niezwykle wygodne, pod warunkiem że mamy dzieci, które będą je za każdym razem otwierać i zamykać. Kto jednak nie chce mieć na pieńku z TPD, powinien zainteresować się automatyką sterującą. Urządzenia te przez długi czas można było spotkać tylko w dużych obiektach magazynowych. Dopiero od połowy lat 90. napędy trafiły pod strzechy. Dziś, zwłaszcza w większych miastach, nie wypada już samemu mocować się z bramą a piloty od napędu i od autoalarmu stały się nierozłącznymi kompanami i jeszcze długo będą się nam mylić.\nŻegnajcie, kurki. Jedna zgrabna dźwignia zmieniająca płynnie siłę strumienia wody oraz jego temperaturę – oto cały sekret powodzenia baterii jednouchwytowych. Kręcenie kurkami okazało się mniej wygodne i – jak zauważyli specjaliści – mniej ekonomiczne. Zużywano w ten sposób więcej wody. Ale pokrętła nie odeszły do lamusa. Jeśli mają stylowy wygląd, ucieszą miłośników klasycznych wnętrz.\nPlastikowa alternatywa. Jeszcze pod koniec lat 70. używano rur z czarnej lub ocynkowanej stali. Ciężkich do noszenia, trudnych do cięcia, powoli, ale skutecznie zarastających kamieniem i zżeranych przez rdzę. Rury z PCW stosowano jedynie w wodociągach i kanalizacji, ale rzadko, ponieważ były drogie. Od początku lat 90. można w Polsce kupić sprzedawane przez firmę Aquatherm niemieckie rury wodociągowe i grzewcze z polipropylenu PP-R. Stosowane dziś chętnie rury wielowarstwowe z polietylenu sieciowanego i warstwy aluminium nie zrobiły od razu błyskawicznej kariery ze względu na wysoką cenę. Upowszechniły się w znacznej mierze za sprawą firmy Kisan, która jako jedna z pierwszych miała je w swojej ofercie. Wraz z pojawieniem się miękkich rur z tworzywa produkowanych w długich, formowanych w zwoje odcinkach karierę zaczął robić także inny sposób prowadzenia instalacji c.o. Dzisiaj przeważnie układa się ją w warstwach podłogi w tak zwanym systemie rozdzielaczowym (od rozdzielacza do grzejnika i z powrotem).\nTylko się powiesić. W 1977 r. szwajcarska firma Geberit wpadła na pomysł, jak inaczej mocować miski ustępowe, bidety oraz umywalki. Zamiast przykręcania do podłogi zaproponowano zawieszenie ich na stelażu przytwierdzonym do ściany i zabudowanym. Strzał w dziesiątkę – powiedzieli ci, którzy wiedzą, ile kłopotów sprawiało dotychczas utrzymywanie podłogi w czystości. Gdy jest stelaż, mop nie musi robić wiraży wokół urządzeń sanitarnych, bo unoszą się one ponad posadzką. U nas stelaże, tak jak większość nowoczesnych urządzeń sanitarnych, pojawiły się po mniej więcej 15 latach od światowej premiery.\nOgień w klatce. Ogień to żywioł, nad którym staramy się panować. W dawnych kominkach palenisko było otwarte. Wystarczyła jedna iskra, by zajęła się drewniana podłoga i dom przeistoczył w ruinę. Wkład kominkowy to obudowa paleniska z zamykaną szybą. Drewno płonie wewnątrz, a my i tak widzimy taniec języków ognia. Jest bezpieczniej, 80% ciepła zostaje w domu (w tradycyjnych tylko 10-15%), a gdy kominek połączy się z instalacją grzewczą lub wyposaży w system DGP, można ogrzewać cały dom. Oferowane dziś wkłady kominkowe są w stanie wytworzyć ciepło potrzebne do ogrzania domu o kubaturze 400 m³.\nKominy w paczce. Przybyły do nas w ślad za kotłami gazowymi i olejowymi. W odróżnieniu od tradycyjnych, dobrych do paliw stałych, systemowe współpracują ze wszystkimi rodzajami urządzeń grzewczych. Zawdzięczają to wkładowi stalowemu lub ceramicznemu, odpornemu na kwaśne skropliny. Łatwo się je montuje z gotowych elementów, czy to podczas budowy domu, czy remontu (jeśli nie da się w środku, można także na zewnątrz domu). W komplecie brak tylko świerszcza, żeby grał w kominie.\nGrzeje i podgrzewa. Pierwszy wiszący kocioł dwufunkcyjny wyprodukowała w 1963 r. firma Saunier Duval. W odróżnieniu od tradycyjnych, oprócz produkowania ciepła podgrzewa on też wodę płynącą do kranów. W Polsce takie kotły pojawiły się pod koniec lat 80. za sprawą czeskiej firmy Mora. Niedługo potem, w 1992 r., mogliśmy już kupić kotły dwufunkcyjne dwóch niemieckich marek: Vaillanta oraz – znanego z podgrzewaczy do wody jeszcze przed II wojną światową – Junkersa. W 1994 r. dołączył do nich Viessmann. Oszczędni rodacy szybko odkryli, że takie urządzenia są nieduże, proste w instalacji oraz obsłudze i – co decydujące – kosztują mniej niż kocioł i podgrzewacz osobno.\nSzybki sposób na dobre stopnie. We wczesnych latach 80. było nie do pomyślenia, żeby schody kupować jak palto – w sklepie, dobierając fason, materiał i rozmiar. Wisłą przetoczyły się hektolitry wody, zanim ten znany na Zachodzie produkt stał się dla nas osiągalny. Teraz nie potrzebujemy już betoniarek i worków z cementem. Schody przyjeżdżają na umówioną godzinę, zapakowane w kartoniki, a niekiedy nawet w całości – wraz z dźwigiem. A gdy się zniszczą – rozmontujemy i poślemy po następne.\nDrewno na dopingu. Kochamy drewno i chcemy, by trwało w ładnym stanie jak najdłużej. Nawet gdy zbudujemy z niego płot, altankę lub pergolę, o więźbie dachowej nie wspominając. Chyba jeszcze bardziej niż my drewno kochają grzyby i insekty. Żeby pozbyć się takich konkurentów, musimy użyć chemicznych podstępów. Gdy „Murator” jeszcze raczkował, jedną z możliwości było pokostowanie i lakierowanie drewna, by nie nasiąkało wodą i nie kruszało od słońca. Teraz drewno dociera do nas już po ciśnieniowej impregnacji. Nie musimy go nawet malować. Pasożyty zaś są zmuszone szukać szczęścia u mniej zapobiegliwych sąsiadów.\nPogoda steruje za nas. Nie wychładzać i nie przegrzewać – taki stan wymaga ciągłego czuwania przy zaokiennym termometrze i regulatorze kotła. Szkoda czasu. Automat może to załatwić za nas. Sam sprawdzi, co słychać na zewnątrz, i dobierze temperaturę pomieszczeń do warunków pogodowych. Zmniejszy też temperaturę na noc lub ograniczy ją w pomieszczeniach aktualnie nieużytkowanych. Dzięki takiej automatyce zmniejszamy koszty ogrzewania i pozbywamy się kolejnego obowiązku, który zajmował naszą uwagę.\nZastaw się, postaw się. To, że domy rosną wokół szybko jak ceny paliw, zawdzięczamy dostępności kredytów postępującej krok w krok za komercjalizacją rynku usług bankowych. Kredytów hipotecznych udziela już ponad 20 banków. Można dostać kredyt na 100, a nawet 130% wartości inwestycji (bez wkładu własnego – wystarczy go ubezpieczyć), a spłacać nawet 50 lat! Najpopularniejsze są kredyty we frankach szwajcarskich – bo pomimo ryzyka kursowego są ciągle najtańsze. We frankach czy w drachmach – spłacać trzeba. Spłacać i dbać o zdrowie, żeby po tych 50 latach móc z radością wznieść szampanem toast za koniec kredytowej drogi przez mękę.\nAutor: Jacek Kuczyński\nSami robimy czystą. Ścieki to śmierdzący problem, z którym różnie sobie radzimy. Odkąd pamiętam, odprowadzano je do kanalizacji lub wywożono pojazdami o wdzięcznej nazwie szambodżet. Byli, są i będą tacy, co wolą ściek skierować prosto w glebę i udawać, że woda z własnej studni ma taki dziwny smak dzięki nadmiernej zawartości żelaza. A można mądrzej i bardziej „eko”, i bez comiesięcznych rachunków za wywóz nieczystości, czyli z pomocą przydomowej oczyszczalni. Pan „szambelan” będzie nas odwiedzał jedynie raz na dwa-trzy lata, aby wybrać pozostały po filtrowaniu osad.\n„Murator” – ratunek dla bezradnych inwestorów. Może to nieskromny wybór, ale mamy poparcie w liczbach, a one nie kłamią. Pojawiliśmy się jako pierwsze prywatne pismo w Polsce, mamy najwyższy nakład i najwyższą sprzedaż wśród pism o podobnej tematyce. Ale nie to jest najważniejsze, że my odnieśliśmy sukces. Wraz z nami sukces odnieśli bowiem inwestorzy, bo nauczyliśmy ich dokonywać trafnych wyborów, unikać naciągaczy, pilnować budowy, ulegać dobrym inspiracjom. Promowaliśmy produkty i rozwiązania, do znudzenia przypominając, jak je stosować. Oczyszczaliśmy więc rynek z różnych partaczy i naciągaczy, rosnąc i piękniejąc wraz z Waszymi domami.


Skuteczne ćwiczenia na cellulit: pośladki, uda, brzuch - Chillizet.pl\nTe ćwiczenia na cellulit są najskuteczniejsze. Gładkie uda i pośladki na wyciągnięcie ręki\nCellulit to problem wielu młodych i starszych kobiet. Jak sobie z nim poradzić? Wystarczy codzienne zrobić kilka ćwiczeń, dzięki którym skóra znów stanie się gładka.\nCellulit, często nazywany również skórką pomarańczową, to problem wielu młodych i starszych kobiet. Jak można się go pozbyć? Wystarczy poznać kilka skutecznych ćwiczeń na cellulit, które wykonywane z odpowiednią regularnością pozwolą nam cieszyć się gładką skórą na udach i pupie. Jakie ćwiczenia na cellulit na udach czy pośladkach będą najlepsze? Tych kilka propozycji powinno każdemu przypaść do gustu.\nZobacz także: Chcesz pozbyć się cellulitu? Wypróbuj domowe sposoby na krem na cellulit\nAby zwalczyć cellulit na wszystkich partiach ciała, należy wprowadzić trening aerobowy, który rozrusza i zaangażuje więcej niż jedną jego część. Przede wszystkim warto skupić się na takich ćwiczeniach jak:\nW treningu aerobowym najważniejsze jest zachowanie ciągłości i jego intensywność. Nie powinien być dłuższy niż 35 minut, jednak powinien mocno zmęczyć organizm. Oczywiście intensywność treningu należy dostosować do poziomu wytrenowania danej osoby, aby nie nabawić się kontuzji. Ćwiczenia aerobowe wpłyną korzystnie na cellulit tłuszczowy, ale także cellulit wodny, ponieważ nie tylko spalą nadmierną ilość tkanki tłuszczowej, ale także poprawią szybkość krążenia krwi w organizmie.\nAby ćwiczenia te przyniosły wymarzone rezultaty, powinny być wykonywane regularnie, przynajmniej 2 razy w tygodniu. Na początku można wykonywać je rzadziej, jednak jeśli zauważymy, że organizm przyzwyczaił się i nie czuje zmęczenia, można zwiększyć ich intensywność i częstotliwość.\nJeśli zależny nam przede wszystkim na walce z cellulitem na udach i pośladkach, to idealnymi ćwiczeniami będą:\nPrzysiady - to bardzo dobre ćwiczenie na cellulit, trzeba jednak pamiętać o odpowiednim ułożeniu ciała. Przede wszystkim nogi ustawiamy w szerokości barków lub nieco dalej. Ruch zaczynamy od wypchnięcia bioder do tyłu, ważne jest, aby plecy były utrzymywane cały czas w prostej postawie podczas schodzenia w dół i prostowania się. Nogi należy przez cały czas mieć mocno dociśnięte do podłogi. Warto zwrócić również uwagę na pozycję kolan, które nie powinny się ze sobą stykać i wychodzić poza linię palców od stóp. Jeśli zależy nam na zaangażowaniu mięśni pośladków i tylnych mięśni ud, nogi powinny być rozstawione znacznie szerzej niż linia barków.\nWykroki - to ćwiczenie pomoże pozbyć się cellulitu przede wszystkim z pośladków, jednak znakomicie wyrzeźbi także mięśnie nóg. Podczas wykonywania go kolana nie powinny wystawać poza linię paców. Ćwiczenie to najlepiej robić w 3-4 seriach po około 10-15 powtórzeń na każdą nogę naprzemiennie.\nWyrzut nóg w klęku podpartym - To ćwiczenie znakomicie działa zarówno na mięśnie pośladków jak i ud, pobudza krążenie i jest łatwe w wykonywaniu. Korzystnie wpływa także na kręgosłup. Warto pamiętać o tym, aby podczas wyrzutu nogi palce od stopy nie były obciągnięte i aby dodatkowo napiąć mięśnie brzucha, ud i pośladków.\nCzy uważasz, że cellulit jest powodem do wstydu?\nTak, sama mam i się z nim źle czuję Nie, ma go wiele kobiet, to nic złego Nie wiem, pewnie zależy, jak bardzo go widać


Klasa BARS® - nataliaknap\nZapraszam Cię na magiczne zajęcia, podczas których nauczysz się wykonywania sesji BARS® oraz trzech procesów. Prócz samej sesji BARS usłyszysz na zajęciach setki… pytań i zero odpowiedzi ;)\n– lepszy sen i wewnętrzny spokój\n– spadek gonitwy myśli i “lżejszą głowę” (jeśli należysz do tych, którzy “za dużo myślą i kombinują”, BARS-y®są dla Ciebie!)\n– głęboki relaks dla ciała i bolącej głowy\n– wsparcie podczas rzucania palenia\n– wsparcie w wielu dolegliwościach fizycznych i psychicznych takich jak depresja, PTSD i zaburzenia lękowe\n– większą świadomość tego, co dookoła nas,\n– widzenie możliwości tam, gdzie do tej pory widziało się przeszkody,\n– więcej lekkości z tym, co wydawało się nie do pokonania i łatwiejsze podejmowanie decyzji\n– wybór siebie w komunii z tym, co dookoła nas.\nBars® (ang. pręty) są to 32 punkty na głowie, w których zmagazynowane są nasze przekonania, traumy, osądy, opinie i uprzedzenia dotyczące różnych aspektów życia: bezsilności, szczęścia, kreatywności, pieniędzy, zdrowia, starzenia się i innych.\nPodczas sesji Access Bars® uwalniane są tzw: kody telepatyczne czyli wszelkie myśli, przekonania, wierzenia, programy przejęte od naszej rodziny, przodków, najbliższego otoczenia, które nas hamują, blokują, uniemożliwiają dalszy rozwój. To tak jakbyś czyścił swój dysk ze wszystkich niepotrzebnych Ci plików… A w praktyce?\nZabierz ze sobą ciepłe skarpety i wygodny strój – połowę zajęć przeleżysz na stole. Ważne, by było Ci wygodnie i komfortowo :)\nnauczysz się jak wykonywać sesję Bars®,\npodarujesz i otrzymasz 2 sesje Bars® oraz otrzymasz instrukcję wykonywania sesji, skrypt opisujący metodę i nagranie z całego spotkania.\n– dla powtarzających: 500 zł\n– dla osób w wieku 16-18 – 500 zł.\n– dzieci do 15 roku życia z osobą dorosłą – 0 zł\nMożliwa płatność ratalna (2 raty). Koszt zajęć wynosi wtedy 1.030 zł.\nGwarancją miejsca na klasie jest wpłata 400 zł bezzwrotnej zaliczki na konto (w przypadku osób powtarzających – wpłata całości):\nWarszawa 28 maja 2022 – pozostało 5 miejsc\nWarszawa 19 czerwca – pozostało 6 miejsc\nul. I Poprzeczna 7b/404-602 Warszawa Anin +48 690 423 641\nING Bank Śląski 11 1050 1025 1000 0090 4534 9413\nJesteś OK, kiedy…\nNatalia Knap - ZnanyLekarz.pl


Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w Przemyślu – Strona 2\n17 września 2020 17 września 2020 sk\n31 sierpnia 2020 1 września 2020 sk\n20 września 2020 r. odbędzie się VIII Przemyski Bieg Uliczny na dystansie 10 km – Przemyska Dycha.\nPodziękowanie od Wicestarosty oraz Przewodniczącego Rady Powiatu Przemyskiego\n14 lipca 2020 14 lipca 2020 Marek Ochenduszka\n6 lipca 2020 6 lipca 2020 sk\n25 czerwca 2020 25 czerwca 2020 sk\n22 czerwca 2020 22 czerwca 2020 sk\nW nocy z 21. na 22. czerwca br. w powiecie przemyskim intensywne opady deszczu spowodowały wezbranie cieków wodnych oraz przydrożnych rowów, podtopienia wielu posesji, zalania wodą i błotem budynków mieszkalnych oraz gospodarczych i usługowo-handlowych.\n12 czerwca 2020 r. strażacy z Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Przemyślu w ramach akcji charytatywnej #GaszynChallenge wsparli chore dzieci.


Dla nich pewne jest, że kobieta nosić musi strój typowo dla kobiety, buty damskie baleriny (zobacz), ogólnie obuwie damskie (kliknij) , a elegancki (mengarnitury.pl/pl/page/7/kolekcja/44/Koszula%20OLYMP) mężczyzna, to przecież garnitur i elegancki krawat. To oczywiście model, z którym na co dzień mamy do czynienia, lecz przecież każdy podejmuje decyzje o własnym wyglądzie i tym, co ma do ubrania. A takie osoby są już inaczej odbierane przez ludzi, którzy korzystają ze stereotypów. Pamiętajmy jednak, że nie warto przelicytowywać się w takich sprawach, jak tolerancja czy akceptacja, gdyż czasami nabiera to rozmiarów wręcz karykaturalnych. Zamiast tego, powinniśmy po prostu postępować według swojego uznania, wedle swoich przekonań, a jednocześnie nie mówić o tym głośno, by nikogo nie urazić. Zamiast głośno krzyczeć lepiej wykazać się w konkretnym czynie, czyli wtedy, kiedy przyjdzie na to odpowiednia pora.


Plan transmisji GP Rosji 2018 - Cyrk F1\nOpublikowano dnia 16 września 2018 24 stycznia 2020 przez Karol\nFormuła 1 zaczyna intensywny okres w których rozegrane zostaną cztery wyścigi w pięć kolejnych weekendów na dwóch różnych kontynentach. Na początek czeka nas piąta już wizyta na torze w Soczi. Zapraszam na plan transmisji GP Rosji 2018.\nUkład weekendu z Formułą 1 w Rosji różni się od innych weekendów w tym sezonie. Sesje piątkowe oraz sobotnie są rozgrywane według pór europejskich wyścigów z lat poprzednich, czyli o godzinę wcześniej niż obecny standard. Niedzielny wyścig zacznie się za to o godzinie 13:10 polskiego czasu.\nW Eleven Sports 1 zostaną pokazane wszystkie sesje treningowe, kwalifikacje, niedzielna parada kierowców oraz wyścig na żywo. Wokół wszystkich sesji będą także emitowane studia na żywo, a w nich m.in. łączenia z wysłannikami będącymi na torze. Z uwagi na trwające rozgrywki w piłkarskich ligach zagranicznych w ramówce jest niewiele powtórek sesji F1 oraz rozpoczynają się one o gorszych porach. W rozpisce nie podaję pór emisji magazynów #ElevenF1 oraz GP Confidential, aby plan był bardziej czytelny.\nWyścig o GP Rosji, jak również wszystkie pozostałe wyścigi do końca tego sezonu zostanie wyemitowane w rozdzielczości 4k (UHD) na kanale Eleven Sports 1 4k dostępnym w Orange TV.\nWraz z GP Rosji 2018 odbędą się wyścigi serii F2 oraz GP3, których harmonogram podaję na końcu planu transmisji.\nPlan transmisji GP Rosji 2018 w Eleven Sports 1:\nPiątek 28 września 2018 roku\n9:30 – 9:55 – studio – na żywo\n9:55 – 11:30 – pierwszy trening – na żywo\n11:30 – 12:00 – studio – na żywo\n13:55 – 15:30 – drugi trening – na żywo\n15:30 – 16:00 – studio – na żywo\nSobota 29 września 2018 roku\n8:00 – 9:30 – drugi trening – powtórka\n10:55 – 12:00 – trzeci trening – na żywo\n12:00 – 12:30 – studio – na żywo\n0:30 – 2:00 – kwalifikacje\nNiedziela 30 września 2018 roku\n11:30 – 12:10 – parada kierowców – na żywo\n12:10 – 13:00 – studio – na żywo\n13:00 – 15:15 – wyścig – na żywo\n15:15 – 16:00 – studio – na żywo\n9:15 – 10:00 – pierwszy wyścig serii GP3 –\n15:45 – 16:50 – pierwszy wyścig serii F2 –\n9:05 – 9:40 – drugi wyścig serii GP3 –\n10:20 – 11:10 – drugi wyścig serii F2 –\nKategoria: Telewizja Tagi: 2018, Eleven Sports, GP Rosji, Soczi, Telewizja, Transmisja, TV\n← Analiza kwalifikacji przed GP Singapuru 2018\nProcesja w Singapurze dla Hamiltona →\nKarol z CyrkF1 o Ważne nowości techniczne w McLarenie i Racing Point


System ochrony zdrowia w polsce nojszewska pdf\nW moc sytuacjach nie zdajemy sobie sprawy, jak pozornie niewielkie urządzenia, czy rzeczy są w bycie dostarczyć nam bezpieczeństwo. Jeśli opowiadamy o urządzeniach oraz instalacjach procesowych, tutaj główną rolę odgrywają tak zwane płytki bezpieczeństwa.\nCo wtedy stanowi łatwa bezpieczeństwa? Mówiąc najprościej, jest wtedy typ płytki, jaka stanowi za zadanie chronić urządzenia lub instalacje w postaci niekontrolowanej zmiany ciśnienia w zespole, zarówno gdy szybko ono żyje, kiedy również niezwykle spada. Jej konstrukcja jest szczególnie prosta i zarazem skuteczna. Dlatego i na zastosowanie płytki określa się dużo osób, przy czym należy podkreślić, że że ona z powodzeniem być praktyczna zarówno samodzielnie, kiedy a w mieszanek z zaworem bezpieczeństwa.\nPłytki bezpieczeństwa (bursting discs) to kategoria bardzo szeroka. Wśród niej odkryjemy tani, które kłócą się między sobą, między innymi pod względem parametrów technicznych, zastosowania, czy wykonania materiałowego. Ponadto firmy świadczące płytki oferują inny zakres wykonywanych prac, od wykonania niezbędnych obliczeń aż po dostawę i montaż.\nBardzo popularnym kryterium podziału jest wykorzystanie. W praktyce bowiem różne parametry, sprawiają, że dane modele idealnie spisują się w realne branże. A tak na dowód płytki o dobrych powierzchniach procesowych, bez żadnych nacięć, czy wgnieceń doskonale sprawdzają się w użyciach sanitarnych. Są więc dedykowane szczególnie przemysłowi biologicznemu, czy farmaceutycznemu. Przykładów możemy mnożyć, więc pamiętając o płytkach jako zabezpieczeniach, jednak warto poradzić się w wyborze fachowca.\nStudia z jezyka kaszubskiego\nRozdrabnianie warzyw poprzedza


Z "wysp automatyzacji" po "ekosystemy wartości" - oto droga, jaką przejdzie w tym roku Internet Rzeczy (IoT). Na razie do technicznych możliwości IoT wciąż podchodzi się w tradycyjny sposób, koncentrując się na poprawie efektywności procesów i wykorzystania środków trwałych. Tak jak w początkowych latach komputeryzacji, teraz również mamy raczej do czynienia z tworzeniem się "wysp automatyzacji", które tylko w niewielkim stopniu współpracują ze sobą. Jednak coraz częściej zaczyna się dostrzegać przełomowy charakter nowej technologii, która może stać się narzędziem zmieniającym biznesowe i operacyjne modele przedsiębiorstw. Internet Rzeczy umożliwia bowiem kontrolę produktu nie tylko w procesie produkcyjnym, ale także w drodze do klienta, a potem podczas jego użytkowania. [...]