Mont Blanc, 3. doba: atak szczytowy ~ Zanim znów wyruszysz w góry...\nHome » Alpy , Francja , Goûter , Korona Europy , Mont Blanc » Mont Blanc, 3. doba: atak szczytowy\nRefuge du Goûter (3835 m n.p.m.) - Col du Dôme (4267 m n.p.m.) - Mont Blanc (4810 m n.p.m.) - Col du Dôme (4267 m n.p.m.) - Refuge du Goûter (3835 m n.p.m.)\nW przedsionku jest tłoczno. Do wymarszu szykuje się w nim kilka zespołów. Nie zmieścimy się, więc czekamy, jak któryś z zespołów wyjdzie na zewnątrz. Nie wszyscy, którzy nocowali dzisiaj w Goûter ruszają do ataku szczytowego. Część osób postanowiła zostać jeszcze jedną dobę w schronisku dla lepszej aklimatyzacji, z zamiarem wyruszenia na szczyt kolejnej nocy. Musimy jeszcze chwilkę poczekać, aż zrobi się miejsce. W takim tłoku nie da się wyciągnąć liny, by nie narazić jej na uszkodzenie rakami, które są tutaj zakładane przez wspinaczy. W końcu przeluźnia się, gdy pierwsze zespoły (większość z wynajętymi przewodnikami) ruszają w górę. Zajmujemy ich miejsce w przedsionku. Robimy to samo co oni. Zakładamy buty, raki, potem wiążemy się liną. Osoby skrajne skracają ją na swoim torsie. Sprawdzamy się wzajemnie i pomagamy sobie, aby było wszystko jak należy. Pozostało tylko zagarnąć czekan do ręki, do drugiej kijek, który pomoże utrzymać stabilność na grani i wychodzimy na zewnątrz schroniska. Na zewnątrz jest prawie bezwietrznie. Daleko w dole widać mieniące się światełka francuskich osad alpejskich. Wyglądają jak gwieździste niebo. Noc jest ciemna, niebo zasiane jest gwiazdami. Panuje cisza, zupełna pustka jakbyśmy byli tu sami.\nOsady w dolinach widziane nocą spod schronienia Goûter (3835 m n.p.m.). (fot. Patryk Ciepiela)\nOkoło godziny 3:30 ruszamy w górę. Ostrym skosem wkraczamy na grań Aiguille du Goûter. Zmrożony śnieg skrzypi pod rakami, ale gołe dłonie nie czują mrozu, ani nawet większego chłodu. Dla dłoni największym komfortem termicznym jest być teraz bez rękawiczek. Ten kawałek drogi znamy, bo poznaliśmy ją wczorajszego popołudnia. Niedaleko za schroniskiem grań obniża się i skręca nieco na lewo, potem w prawo schodząc na przełączkę. Noc nie pozwala widzieć dalej jak kilka metrów wydeptanej ścieżki, ale silne światło czołówek pozwala wzrokiem sięgnąć dalej. Oczy skupiają się na ścieżce i jej sąsiedztwie - wypatrują zawirowań na powierzchni lodowca, mogących być efektem szczeliny ukrytej pod śniegiem. Wiele razy słyszeliśmy, że przy wydeptanej ścieżce nie ma tu szczelin, a najwyżej jakieś płytkie pęknięcia sięgające najwyżej do metra głębokości, ale nigdy nic nie wiadomo. Przed sobą na stoku Dôme du Goûter widzimy na zakosach sznureczki światełek wspinających się w górę. To zespoły, które wyszły przed nami. Wśród nich są Łukasz i Peter. Piotr, Adrianna i Magda znajdują się tuż przed nami. Idą powoli, tak jak my – ostatni ludzie, którzy wyszli tej nocy z Goûter do ataku szczytowego. Ze spokojem pokonujemy zbocze nabierając wysokości, cały czas kontrolując oddech. Kilka kroków i krótki stop. Zmęczenie przychodzi tu szybko.\nPodejście na Dôme du Goûter (4304 m n.p.m.) nie jest trudne, ale wymaga pewnego wysiłku. Szczyt ten leży w ramieniu odchodzącym od znajdującego się dwa kilometry dalej Mont Blanc. Podchodzimy szerokimi zakosami, ale w połowie drogi ścieżka rozwidla się. Wybieramy dolną, łagodniejszą ścieżkę. Po paru krokach dostrzegamy, dlaczego są tutaj wydeptane dwie ścieżki. Przy tej górnej jest odsłonięta spora szczelina. Dokładnie jej nie widać, bo mrok spowija jeszcze białe lodowce, ale z pewnością nie jest to płytka szczelina. Jej rysa przecina znaczną szerokość stoku. Dolna ścieżka pozwala ominąć ją w większej odległości. Nieco powyżej tej przerażającej szczeliny skręcamy w lewo na kolejny zakos. Tym razem idziemy dłużej bez zmiany kierunku marszu. Powoli zbliżamy się do kulminacyjnego punktu Dôme du Goûter, ale nie przechodzimy przez wierzchołek tego wzniesienia. Omijamy go od lewej. Droga normalna na Mont Blanc omija od wschodu wierzchołek Dôme du Goûter. Około godziny 5:45 osiągamy partie jego szczytowe.\nRuszamy. Lodowiec Goûter.\nPierwszy obraz Mont Blanc z Dôme du Goûter.\nNa przełęczy Col du Dôme (4267 m n.p.m.).\nHoryzont wschodni jarzy się czerwienią. Jasność wywabia z mroku błękit sklepienia. Gwiazdy powoli znikają. Zrywa się silniejszy wiatr. Jesteśmy niedaleko przełęczy Col du Dôme. Na przełęczach zwykle wieje silniej, gdyż wiatr znajduje sobie na nich łatwiejsze przejście przez górskie granie i grzbiety. Podobnie jak człowiek, dla którego takie miejsca stanowiły najczęściej najbardziej dogodne miejsca przemieszczania się przez góry. Ten wiatr jest jednak bardzo lodowaty. Nie mija wiele czasu, gdy zaczynamy myśleć o rękawiczkach. Najpierw wkładamy na ręce polarowe, jednakże szybko okazuje się, że są one zbyt cienkie. Z powrotem sięgamy do plecaka, ale w tym momencie już nie jest to łatwe, bo palce u rąk są już sztywne od zimna. Ciało przeszywają pierwsze mimowolne drgawki od wychłodzenia, ale ludzki organizm palce dłoni rzuca jako pierwsze zimnu na pożarcie. Udaje się w końcu wyciągnąć najcieplejsze z rękawiczek, przeznaczone na minus 17 stopni Celsjusza. Szybko je przywdziewamy, lecz na zagrzanie dłoni musimy poczekać jeszcze z piętnaście minut. Niektórzy z idących przed nami ratują się chemicznymi ogrzewaczami. Nam też przychodzi myśl, żeby je użyć, ale nikt nie chce ponownie ściągać ciepłych rękawic, które zaczynają działać. Nie chcemy znowu narazić dłoni na bezpośredni kontakt z lodowatym powietrzem. Jest teraz około -15 stopni Celsjusza.\nSchodzimy na rozległą przełęcz Col du Dôme (4267 m n.p.m.). Wiatr wzmaga się. Z mroku wyłania się przed nami masyw Mont Blanc. Na grani podejściowej znów widzimy liczne światełka czołówek wspinaczy, którzy idą przed nami. Wyglądają jakby wspinali się po prawie pionowo wznoszących się grzbietach, bo masyw zadziera ostro i wysoko w górę .\nŁagodne zejście na przełęcz Col du Dôme (4267 m n.p.m.) to chwile odpoczynku przed ostrzejszym podejściem do Schronu Valot, znajdującym się na garbie po drugiej stronie przełęczy. Robi się co raz jaśniej. Można wyłączyć światło czołówek. Próbujemy wybadać, w którym miejscu na horyzoncie wzejdzie słońce. Potrzebujemy jego ciepłych promieni. Podejście stromym stokiem do Valota łagodzi zakos. Stok jest tak stromy, że w razie potknięcia trudno byłoby się na nim zatrzymać. Jednakże tutaj zjazd zakończyłby się samoczynnym zatrzymaniem na przełęczy. Wyżej na grani nie będzie już takiego komfortu w razie potknięcia, czy upadku.\nJasność wywabia z mroku błękit sklepienia.\nCol du Dôme (4267 m n.p.m.). (fot. Patryk Ciepiela)\nWidok na kopułę Dôme du Goûter.\nJest godzina 6:35, gdy docieramy pod blaszany schron Valot. Piotr, Adrianna i Magda są w środku. Odpoczywają. Spoglądamy na siebie. Wciąż wieje chłodem, ale podejście rozgrzało nas, a więc rezygnujemy z wejścia do schronu na odpoczynek. Czujemy w sobie siłę i moc, choć chwilami ciężko dyszymy. Tymczasem słońce wstaje i wychodzi zza horyzontu, lecz miejsca skąd wyłania się jego tarcza nie widać stąd. Przysłonięte jest jakąś górą. Świetlistą tarczę słoneczną zobaczymy później, gdy uniesie się wyżej ponad horyzontem. Wtedy doświadczymy ciepła jego promieni. Powiewy zimnego wiatru zdają się nie ustawać. Na szczęście siła jego podmuchów nie jest bardzo silna, a z pewnością nie aż tak bardzo, żeby zwiała nas z grani. Ciekawe, czy tam wyżej na szczycie też tak dmucha. Znów badawczo i opiekuńczo patrzymy sobie w oczy:\n– Wieje siarczyście. Może jednak zawrócić do Valota, na krótki odpoczynek? Czy potrzebujemy odpoczynku?\n– Ja nie czuję dużego zmęczenia.\n– Ja też nie potrzebuję odpoczywać – ktoś inny dodaje, a wiatr zagłusza kierunek skąd słowa te przychodzą, a więc to z czyich usta padają, ale to nie ważne, bo cała trojka chce iść dalej.\nZaskakujące, ale byliśmy pewni tego planowanego postoju w Valocie. Wbrew temu jednomyślnie postanawiamy, że idziemy dalej w górę bez odpoczynku. Jest jednak taka zasada, że gdyby komuś coś się działo niedobrego - solidarnie zawracamy. Nawet w drobnych sprawach zespół musi pozostać zespołem. Jeśli ktoś potrzebuje odpoczynku – zatrzymujemy się razem. Mróz szczypie i wiatr dmie w oczy, a gdyby komuś działo się coś złego – zawracamy, ale jeśli da się to wytrzymać – nie zawalamy sprawy i idziemy dalej. Nikt nie wymięka z byle jakiego powodu. Jesteśmy połączeni liną zaufania, a związani nią partnerzy solidaryzują się dla osiągnięcia celu. Nikt nie chce nawalić. Nikt nie narzeka na lodowato zimny wiatr. Jednoczymy siły dla osiągniecia celu, ale nigdy nie wystawiamy się na skrajne ryzyko, choć każdy wziął to pod uwagę, że wyprawa na najwyższe szczyty sama w sobie nosi aspekty wysokiego ryzyka.\nPod schronem Valot.\nSłońce rzuca swoje pierwsze promienie na lodowce.\nW dole widac Valot, ostatnie schronienie na drodze do szzczytu.\nWidok na Mont Maudit (4465 m n.p.m.).\nMont Blanc tymczasem rzuca długi cień na zachodnią stronę. To cień wielkiej góry, która stoi słońcu na przeszkodzie i nie pozwala zaglądnąć mu do niektórych dolin i wiosek. Wokół tego długiego cienia mamy już świetlistość słoneczną. Na czerwonawo rozświetla się również skała, na której stoi schron Valot, a który znajduje się już za nami. Dwa, może trzy zakosy doprowadzają nas pod ostro wyniesiony grzbiet. Stopnie wydeptane w zmrożonym śniegu ułatwiają wspiąć się wyżej na wąską grań Grande Bosses (4513 m n.p.m.). Jest to jedno z ośnieżonych wybrzuszeń stojących na drodze do szczytu. Nie da się inaczej tędy przejść, jak po ostrej i forsownej krzywiźnie grani. To podejście rysuje na naszych twarzach grymas dużego zmęczenia, którego skutki łagodzimy postojami co kilka kroków. Oddech jest co raz cięższy, ale nie ma się co dziwić, bo przecież przekroczyliśmy właśnie barierę wysokości 4500 metrów nad poziomem morza. Zawartość tlenu w powietrzu na takiej wysokości wynosi około 12%, kiedy normalnie mamy go 21%. W podobnych proporcjach na tej wysokości spada ciśnienie atmosferyczne, czyli jest blisko o połowę mniejsze. Są to warunki, do których organizm ludzki musi być stopniowo przystosowywany, aby zapobiec chorobie wysokościowej. W w skrajnym przypadku choroba ta może przejść w ostrą chorobę górską (acute mountain sickness - AMS), jak też doprowadzić do wysokogórskiego obrzęku mózgu. Według statystyk objawy choroby wysokogórskiej występują u około 25% osób wchodzących na wysokość powyżej 2500 m n.p.m. i aż u 75% osób przekraczających wysokość 4500 m n.p.m. W przypadku lekkich objawów można kontynuować wędrówkę, w przypadku nieco silniejszych można ratować się środkami zaradczymi, ale w przypadku ostrzejszych objawów trzeba natychmiast zawrócić. Zbyt szybkie zdobywanie wysokości bardzo sprzyja rozwojowi tej choroby, ponieważ organizm nie nadąża wówczas z przystosowaniem się do ekstremalnych warunków, w których musi funkcjonować. Gdy organizm nie otrzymuje dostatecznej ilości tlenu zmusza to człowieka do szybszego i głębokiego oddychania, co odczuwamy na sobie. Jednocześnie rozpoczyna się wzmożona produkcja czerwonych krwinek, które rozprowadzają tlen. Nie może to jednak nastąpić gwałtownie, bo może to mieć nieodwracalne skutki dla zdrowia, jak również zagrażać życiu. Potrzeba czasu, aby organizm mógł się przystosować, dlatego idziemy powoli.\nCień Mont Blanc.\nWspinaczka na grań Bosses.\nO godzinie 7:30 przechodzimy przez szczyt Grande Bosses. Dosięgają nas promienie słońca, ale nie czujemy jeszcze żadnego ciepła. Przechodzimy tuż pod granią po nasłonecznionej wschodniej stronie. Strona zachodnia Grande Bosses urwiście opada na włoską stronę. Śnieżna dróżka nieco obniża się na niezbyt szeroką przełęczkę przed kolejnym wybrzuszeniem o nazwie Petite Bosse. Grande Bosses i Petite Bosse współtworzą grań o nazwie Les Bosses. Przed przełączką z lewej mijamy głęboką dziurę w lodowcu. Jest tuż przy naszej ścieżce.\nZa przełączką wspinamy się na Petite Bosses (4513 m n.p.m.). Zaczynamy podchodzić po zacienionej zachodniej stronie. To strona zawietrzna, która osłania nas od wiatru. Jednak, gdy w środkowej części szczytowej garbu wchodzimy na grań okazuje się, że wiatr zamilkł zupełnie. Nareszcie - myślimy sobie w duchu. Wiatr ustał, ale ostre słońce oślepia. To ostatni sygnał, aby założyć specjalne okulary przeciwsłoneczne chroniące przed ślepotą. W prognozach pogody zapowiadano na dzisiaj promieniowanie o ogromnej sile 12 UV, które stwarza ekstremalne zagrożenie podczas przebywania na słońcu. Tam gdzie na co dzień żyjemy promieniowanie ultrafioletowe o takiej sile nie występuje. Tutaj trzeba stosować środki ochronne: odpowiedne okrycie ciała, kremy z filtrem oraz okulary przeciwsłoneczne z bocznymi osłonami i specjalnymi soczewkami eliminującymi szkodliwy zakres oślepiającego promieniowania UV. Takie okulary zapewniają jednocześnie przejrzysty i kontrastowy obraz rażącego bielą lodowca.\nPrzed nami drugi grzebiet na grani - Petite Bosses.\nPodejście na Petite Bosses.\nAiguille de Tré la Tête (3930 m n.p.m.). (fot. Patryk Ciepiela)\nZa nami Petite Bosses.\nPrzed nami La Tournette (4677 m n.p.m.).\nO godzinie 7:50 jesteśmy po drugiej stronie Petite Bosse na kolejnej, szerszej przełęczce. To wyśmienite miejsce na minięcie się ze schodzącymi zespołami. Właśnie tutaj mijamy się z Łukaszem i Peterem. Wyruszyli najwcześniej, a więc i na szczyt doszli wcześniej. Zdążyli na wschód słońca, był cudowny – mówią z zachwytem, ale zgonił ich ze szczytu lodowaty wiatr. Przemarznięci, ale bardzo szczęśliwi i wzruszeni schodzą już w dół. Dla nas wierzchołek góry wydaje się być już bliski, ale dzieli nas od niego kolejne wybrzuszenie o nazwie Rocher de la Tournette. Doprowadza nas do niego szerzej rozdeptana śnieżna ścieżka, która najpierw wiedzie po zachodniej stronie, potem wprowadza na grań. Dochodzimy do niedużego uskoku grani ze szczeliną. Szczelina znajduje się tuż pod skalistym wierzchołkiem wybrzuszenia La Tournette (4677 m n.p.m.). Wierzchołek ten omijamy od wschodniej strony.\nZ wierzchołkiem La Tournette wiążą się dwie lotnicze katastrofy. Pierwsza z nich miała miejsce 3 listopada 1950 roku, kiedy w pobliżu Rocher de la Tournette rozbił się śmigłowy samolot pasażerski Lockheed Constellation Malabar Princess (Air India Flight 245). Nikt nie ocalał. W katastrofie zginęło 48 pasażerów i członków załogi. Druga katastrofa miała miejsce 24 stycznia 1966 roku, a rozbił się w niej niemal w tym samym miejscu samolot Boeing 707 Kangchenjunga Bombay-New York (Air India Flight 101).\nSpojrzenie w stronę doliny z Chamonix-Mont-Blanc.\nPostój. (fot. Patryk Ciepiela)\nSzczelina na Rocher de la Tournette.\nPrzechodzimy w tym miejscu na nasłonecznioną stronę grani.\nRocher de la Tournette. Spojrzenie w kierunku szczytu Mont Blanc.\nW drodze przez Rocher de la Tournette.\nRocher de la Tournette.\nWidok z grani na stronę włoską.\nWidok w stronę szczytu.\nPo przejściu przez Rocher de la Tournette wciąż przemieszczamy się trawersując stromiznę lodowca. O godzinie 9:00 dochodzimy do szerszego, niedużego wypłaszczenia, za którym grzbiet wznosi się bardzo ostro wprost do wierzchołka Mont Blanc. Szczyt jest już w zasięgu ręki, ale nie widać go, bowiem akurat teraz „siedzi na nim” silnie promieniujące słońce. Wydeptana ścieżka pnie się wprost ku słońcu niknąc w jego porażającym blasku. Po krótkiej przerwie zaczynamy końcową wspinaczkę. Myśli nasze niekontrolowane błądzą gdzieś wokół, ale świadomość tego, że za chwilę wejdziemy na najwyższy punkt Europy nie uzewnętrznia się niczym. Silna koncentracją na podejściu eksponowaną granią nie pozwala o niczym innym myśleć. Wszystkie myśli skupiają się teraz na kolejny krokach, bo jakże trudno byłoby wyjść z opresji, wynikającej z potknięcia, nieodpowiedniego wkłucia się rakami w stwardniały śnieg, czy niewłaściwego zrobienia następnego kroku. Po lewej i prawej stronie mamy otchłań przepaścistego stoku. Nie byłoby łatwo na nim wyhamować ślizg. Gdyby coś się stało mielibyśmy tylko 2 sekundy czasu na reakcję. Tylko w tak błyskawicznie podjętej reakcji można liczyć na wyhamowanie zjazdu z grani po tym lodowym stoku. Potwierdzają to statystyki wypadków na grani Mont Blanc. Jeśli nie zareagujemy w ciągu 2 sekund prędkość po upadku jest już zbyt wielka, aby skutecznie cokolwiek zrobić. Hamowanie zjazdu na lodowym stoku ćwiczyliśmy wiele razy, ale nie były to tak ekstremalne warunki z jakimi spotykamy się tutaj. Ta grań jest niesamowicie otwarta prawie do samego końca podejścia. Stąpamy w górę jak po ostrzu.\nNiedaleko od szczytu.\nWidok na Aiguille de Tré la Tête (3930 m n.p.m.).\nSzczyt i ostatnia prosta na podejściu.\nSpojrzenie na Vallée de Chamonix (stamtąd wyruszyliśmy dwa dni temu).\nGrań przed szczytem.\nW końcu grań wypłaszacza się i stopniowo rozszerza, aż do miejsca, gdzie nic już nie jest wyższe w Europie. Wchodzimy na wyciągnięta wzdłuż grzbietu płaszczyznę szczytową. Na niej jest ten punkt, na którym pragniemy stanąć, sięgający 4810 m n.p.m. Niektóre pomiary wysokości podają, że jest to 4809 m n.p.m., ale to nie ważne, ważne jest to, że wokół niego nie widać już nic wyższego. O godzinie 9:30 stajemy na wierzchołku Mont Blanc!\nMont Blanc (4810 m n.p.m.).\nCo w tym momencie czujemy? O czym myślimy? Nie da się tego zebrać w słowa. Trudno ogarnąć myśli. Mieszają się uczucia radości i wzruszenia, ogarnia nas wyciszona euforia oraz chęć zabrania ze sobą niesamowitego, dookólnego widoku z góry. Przepiękna Biała Góra jest niepowtarzalna i unikatowa. Można z niej zabrać wspaniałe uczucia do serca na całe życie. Natura obdarza nas tu czymś wspaniałym. Aura po lodowatym świcie koi ciepłem. Panują fenomenalne warunki pogodowe. To wspaniałe uwieńczenie wytężonego czasu przygotowań, czy wydanych pieniędzy, które w tym momencie nie mają żadnego znaczenia. Nie zapominamy jednak w tych chwilach o bliskich. Myśli się o nich gorąco, pragnąc podzielić z nimi wszystkie radości. Dzwonimy do niektórych z pozdrowieniami, a do innych poprzez media społecznościowe przesyłamy filmowe pozdrowienia ze szczytu. Życzymy im tego, czego sami doświadczamy na szczycie, a tym zaś, którzy tego pragną – zdobycia Białej Góry w takim samym stylu i warunkach. Góra została zdobyta i opanowana przez wyśmienitą pogodę. Żartujemy, że Francuzi nie pomyśleli o leżakach na szczycie. Byłoby wybornie z nich skorzystać dzisiaj.\nPanoramy z Mont Blanc (fot. Patryk Ciepiela)\nWidok na Aiguille de Tré la Tête (3930 m n.p.m.). (fot. Patryk Ciepiela)\nMonte Bianco di Courmayeur (4748 m n.p.m.).\nKilka minut po godzinie dziesiątej Piotr, Adrianna i Magda postanawiają schodzić. Zostajemy we troje na szczycie góry. Zadziwiające, że po takim wysiłku sił mamy jeszcze w sobie ich tyle, żeby iść jeszcze dalej, wyżej... ale przecież dalej już nie trzeba. Zrzucamy z siebie plecaki. Rozwiązujemy z liny. Rozkładamy mały biwak na szczycie. Spoglądamy na południe, gdzie czapa śniegowa opada w kierunku skalnych wychodni Mont Blanc de Courmayeur (4748 m n.p.m.). Znajduje się bardzo blisko i ktoś tam dreptał, bo widać wydeptaną ścieżkę. To kuszące, bo warunki sprzyjają. Przyjmujemy granicę między Francją i Włochami taką, jaka została ustalona Traktatem Turyńskim z dnia 24 marca 1860 roku dotyczącym wyznaczenia granicy pomiędzy Francją a Królestwem Sardynii (które w 1861 roku stało się Królestwem Włoch). Na mocy tego traktatu granica między Francją i Włochami przebiega wzdłuż grzbietu masywu, a więc przez główny wierzchołek Mont Blanc, na którym stanęliśmy. Mimo tego traktatu istnieje spór o granicę na Mont Blanc między Francją i Włochami. Francuzi uważają, że przebiega ona poza głównym grzbietem masywu przez Mont Blanc de Courmayeur, który w takim ujęciu jest najwyższym szczytem Włoch.\nRuszamy zatem na Mont Blanc de Courmayeur w dwuosobowym składzie bez wiązania się liną. Poruszamy się w większym odstępie schodząc nieco poniżej grani. Dochodzimy do groźnie wyglądającego nawisu, który wytworzył się po wschodniej stronie. Idziemy z drugiej strony wzdłuż nawisu. To jedyna łatwa droga na Mont Blanc de Courmayeur. Wkrótce przekraczamy szczelinę przechodząc po śnieżnym moście, za którą przy ścieżce uwidacznia się pękniecie śniegu. Ciągnie się ono blisko wzdłuż wydeptanej ścieżki aż do skał. Pęknięcie powstało zapewne pod wpływem ciężaru nawisu. Mając to na uwadze schodzimy nieco niżej wydeptując nową ścieżkę. Warstwa miękkiego śniegu pokrywającego lodowiec ma nie więcej jak 10-15 centymetrów. Przechodzimy przez śnieżny garb, za którym mamy krótkie zejście na najwyżej położoną w Europie przełęcz Col Major (4730 m n.p.m.). O godzinie 10:25 docieramy pod wystające spod śniegu skały wierzchołkowe Mont Blanc de Courmayeur. Zatrzymujemy się przed skałami. Nie ryzykujemy dalszej wspinaczki. Na tle skał robimy pamiątkowe zdjęcia, po czym wracamy tą samą drogą na wierzchołek Mont Blanc.\nMożna powiedzieć, że po raz drugi zdobywamy Mont Blanc. Niska zawartość tlenu w powietrzu sprawia, że nawet to łagodne podejście z przełęczy Col Major jest męczące. Na wysokości szczytu Mont Blanc (4807 m n.p.m.) ciśnienie atmosferyczne wynosi tylko 410 mm Hg, a więc w przybliżeniu jest tu zaledwie 55% normalnej zawartości cząsteczek tlenu w pobieranym powietrzu niż na wysokości zero nad poziomem morza. Wyczuwa się to na każdym kroku, nawet przy niedużym wysiłku, kiedy oddech staje się szybki i głęboki.\nZejście z Mont Blanc na Monte Bianco di Courmayeur.\nZa przełęczą Col Major.\nPrzed skałami szczytowymi Monte Bianco di Courmayeur.\nGrzebień odchodzący od Monte Bianco di Courmayeur.\nAparatura meteo w pobliżu przełeczy Col Major.\nWidok na Aiguille de Tré la Tête (3930 m n.p.m.) z okolic przełeczy Col Major.\nMont Blanc widziany od strony Monte Bianco di Courmayeur.\nZ widokiem na Monte Bianco di Courmayeur.\nWidok drogi Les Trois Monts (3M). (fot. Patryk Ciepiela)\nOstatnia fotka na szczycie.\nJesteśmy gotowi do drogi powrotnej.\nSpędzamy sporo czasu na szczycie Mont Blanc. W miedzy czasie wchodzą na niego inne ekipy - łotewska, białoruska i angielska z francuskim przewodnikiem. Robi się wesoło. I choć jest fenomenalnie, to kiedyś jednak trzeba ruszyć w drogę powrotną. Niechętnie wstajemy do drogi powrotnej. Dość tego dobrego. Spinamy się liną, sprawdzamy poprawność założonego sprzętu i o godzinie 12:15 ruszamy do zejścia. Powolutku przemieszczamy się do wąskiej grani, które niebawem jest jak ostrze. Na jej szerokości jest miejsce tylko dla butów odzianych w raki. Kaczym chodem obniżamy się ostro w dół na nieco szerszy i wypłaszczony teren znajdujący się poniżej. Pierwsze obniżenie na zejściu z wierzchołka Mont Blanc jest chyba najbardziej emocjonujące. Dalej na zejściu przez Rocher de la Tournette jest już łatwiej, bo nie otacza nas tyle powietrza z lewej, prawej i z przodu.\nNiżej na grani mijamy się z innymi ekipami, które zaplanowały sobie wejście na popołudnie. Nie ma tych ekip dużo, co zapewne wynika z nowych francuskich regulacji ograniczających od tego roku ruch na Mont Blanc. Wymuszają one posiadanie rezerwacji w jednym ze schronisk albo w bazie namiotowej Tête Rousse. Ta rezerwacja jest równoznaczna z zezwoleniem na wspinaczkę na najwyższy szczyt Europy od strony francuskiej. Jest ono sprawdzane na trasie przez strażników, a za nieprzestrzeganie tej regulacji grożą wysokie kary.\nKierunek naszego zejścia z wierzchołka.\nPoczątek zejścia z Mont Blanc.\nOstre zejście na Rocher de la Tournette.\nPrzy nawisie na stronę włoską.\nWidok z nawisu na Aiguille de Tré la Tête (3930 m n.p.m.) i inne włoskie szczyty.\nRocher de la Tournette, tuż przed uskokiem ze szczeliną na grani.\nO godzinie 13:15 mijamy szczelinę na Rocher de la Tournette, a 25 minut później wchodzimy na grań Petite Bosse. Ekscytacja i wysoka temperatura sprawia, że w dogodnym miejscu zatrzymujemy się. Jest gorąco. Zdejmujemy kurtki. Tymczasem na odległym horyzoncie pojawiają się piękne, leniwe obłoki. Nie kwapią się ku nam, lecz zdobią horyzont otaczających nas gór. Wszystko możemy sobie teraz obejrzeć tutaj dokładnie, bo rano otoczenie nikło jeszcze w mroku. O godzinie 14:15 dochodzimy do schronu Valot. Zarządzamy odpoczynek, lecz nie wchodzimy do wnętrza schronu. Zostajemy na zewnątrz zasiadając przez kwadransik na skałach. Nie chce się jeść, ale wypijamy znowu spore ilości płynów. Wysiłek i aklimatyzacja przyczynia się do znacznej utraty wody w organizmie.\nPrzed nami grań Bosses.\nObłoki na horyzoncie.\nNa zejściu z Petite Bosses.\nDziura w Grande Bosses.\nPrzełęcz między Grande Bosses i Petite Bosses.\nWidok z przełęczy pomiędzy Grande Bosses i Petite Bosses w stronę Aiguille du Midi i Mont Maudit.\nZejście z Grande Bosses.\nMasyw Mont Blanc. Taki widok mamy za sobą.\nPrzed schronem Valot.\nPoniżej schronu czeka nas strome zejście trawersem na rozległą przełęcz Col du Dôme (4267 m n.p.m.). Schodzimy powoli, ale na przełęczy przyspieszamy kroki. Idziemy stosunkowo szybko dopóty nie zaczniemy pokonywać łagodnego stoku Dôme du Goûter. Co chwilę przystajemy i oglądamy się na Białą Górą. Oddalamy się od niej powoli. Biała Góra okazała się dzisiaj być przepiękną Białą Damą, od której trudno oderwać wzrok. W kulminacyjnym punkcie Dôme du Goûter rozsiadamy się zatem przodem do niej, a ona wydaje się być baśnią, choć realnie widzimy ją własnymi oczyma. To nie sen. Jakże trudno uwierzyć, że naprawdę tam byliśmy i marzenie zostało spełnione. Radość i wzruszenie drążą w sercu swoje koloryty, ale jakże trudno powiedzieć, czego jest więcej w takim momencie: radości czy wzruszenia? Tego nie da się zmierzyć. Wiemy jednak na pewno, że widok Białej Góry pozostanie na zawsze nam w pamięci.\nPodczas przerwy na Dôme du Goûter zdejmujemy z siebie cały sprzęt. Tylko okularów chroniących przed promieniowaniem UV nie da się zdjąć, bo oczy momentalnie ślepną. Próbujemy tlenu medycznego, który mieliśmy w plecaku. Wzięliśmy go na wszelki wypadek. W razie potrzeby dawałby 120 ratunkowych oddechów. Znajdujemy się na wysokości ponad 4000 m n.p.m. Jednak nie wyczuwamy żadnej różnicy po kontrolnym zasileniu się porcją tlenu, co być może wynika z dobrej aklimatyzacji naszych organizmów. Po 40 minutach kończymy siedzenie. Trzeba się pożegnać z górą, która za chwilę zniknie nam za wzniesieniem pokrytym lodowcem.\nPatrzymy na Mont Blanc z przełęczy Col du Dôme (4267 m n.p.m.).\nOdpoczynek na Dôme du Goûter.\nMont Blanc z Dôme du Goûter.\nSzczyty, po kórych wiedzie droga Les Trois Monts (3M).\nO godzinie 15:40 zaczynamy dalsze zejście. Schodzimy po stoku Dôme du Goûter tymi samymi zakosami, na których w mroku nocy rozpoczynaliśmy ten cudowny dzień. Niebawem pokazuje się nam schronisko Goûter, leżące na skraju lodowca o tej samej nazwie. Niespodziewanie dostrzegamy głęboko wycięte rysy w lodowcu, znajdujące się wcześniej, tuż przed nami – niektóre są bardzo duże – śmiertelne szczeliny. Któż spodziewałby się ich tak blisko wydeptanego szlaku. Przecież piszą, że ścieżki znajdują się daleko od nich. A jednak! Zmiany klimatyczne powodują istotne zmiany na lodowcu. W niższych położeniach dochodzimy do rozejścia ścieżki rozwidlającej się na dwie równoległe. Jedna z nich prowadzi blisko szczeliny, druga nowsza ścieżka przechodzi trochę niżej. Na śniegu jest dużo ciemnych zagłębień i mokrych plam. Tam też może kryć się pułapka. W nocy nie było tego widać. Szliśmy za światełkami alpinistów idących przed nami. Wtedy śnieg był jeszcze zmrożony i twardy. Teraz jest bardziej mokry i grząski. Zdradliwy.\nNa stoku Dôme du Goûter.\nStok Col du Dôme i widzoczna na nim rozległa szczelina.\nSpojrzenie do wnętrza szczeliny. (fot. Patryk Ciepiela)\nZ lewej widoczna jest pierwotna ścieżka szlaku.\nKolejna szczelina niedaleko schroniska Goûter, przed wierzchołkiem Aiguille du Goûter.\nGrań Aiguille du Goûter.\nTej wędrówki nie można z niczym porównać, z żadną dotąd zdobytą górą. Towarzyszyły jej dotąd niezaznane emocje i radość zupełnie niepodobne do tych doznawanych na innych zdobywanych szczytach. Poszlibyśmy jeszcze raz na tą Białą Górę, choćby już następnego dnia. Byłby na to czas, ale ten czas, jaki nam pozostał chcemy sobie zostawić na spokojne zejście. Zdobyć górę to nie wszystko. Trzeba też z góry bezpiecznie zejść. Dopiero wtedy można cieszyć się z pełnego sukcesu. Do zakończenia tej przygody jest jeszcze daleko, gdyż wciąż jesteśmy na wielkiej wysokości 3835 m n.p.m., na krawędzi lodowca, na której stoi schronisko Goûter.\nO godzinie 16:45 wchodzimy do schroniska Goûter. Na jadalni spotykamy naszych współtowarzyszy.\n– No nareszcie jesteście, wszyscy się martwili o was!\nNa portalach społecznościowych spływały gratulacje dla naszych współtowarzyszy, a zaraz za nimi pojawiały się zapytania:\n– A co się dzieje z Dorotą, Patrykiem i Markiem? Czy wyszli? Gdzie teraz oni są? Nie wrócili jeszcze? Czy dawali znać o sobie? – panowało zaniepokojenie, bo nie mieliśmy żadnej łączności z pozostałymi.\n– Majestat Białej Góry nas zatrzymał. Był taki przepiękny. Szkoda, że nie zaczekaliście, ale nie martwcie się już. Jesteśmy.\nZwykle pierwsze co robimy po powrocie do schronisku w górach to odświeżająca kąpiel. W schroniskach stojących przy drodze na Mont Blanc nie jest to możliwe, ani w Goûter, ani w Tête Rousse. Zasoby wody w tych wysokogórskich schroniskach są bardzo ograniczone. Niezbędne ilości woda na potrzeby schroniska dostarczane są helikopterem, albo pozyskiwane z lodowca (głównie na potrzeby kuchni). Mając o tym wiedzę w ekwipunku naszym znalazły miejsce chusteczki nawilżane, które znakomicie sprawdzają się w zastępstwie wody, choć zapewne nikt by nie poczuł tego, że nie zrobiliśmy z nich użytku. Wysoko w górach w rozrzedzonym powietrzu zapachy nie rozchodzą się tak swobodnie jak tam, gdzie żyjemy na co dzień. Higiena jest jednak bardzo ważna na każdej wysokości. Dzięki niej oddychamy całym ciałem.\nChcieliśmy uczcić nasze wejście na Mont Blanc sowitym obiadem schroniskowym za te 38 euro (tyle on tu kosztuje), ale jest już za późno. Obiady w schronisku podają do godziny szesnastej. Pozostaje nam zatem liofilizowany kurczak, który też jest pyszny. Przed wyjazdem przetestowaliśmy wszystkie możliwe rodzaje liofilizowanych dań, aby nie było później żadnych niespodzianek. Prawie wszystkie smakowały nam wybornie. Po obiedzie oczywiście nie odmawiamy sobie schroniskowego deseru oraz piwa o wyniośle brzmiącej nazwie „Mont Blanc”. Ta nazwa idealnie pasuje do okazji, jak i samego piwa, które produkowane jest na wodzie z lodowca pokrywającego Białą Górę.\nŻegnamy dzień. (fot. Patryk Ciepiela)\nMedart 29 września 2019 08:46\nGratuluję. Jesteście niesamowici...\nSkadi 5 października 2019 17:40\nFantastycznie! Gratulacje! Fajnie, że się górsko rozwijacie! Czytając relację i oglądając zdjęcia odświeżyłam w pamięci swoje wejście na Dach Europy. :)


Czy Lopez/Chandler to naprawdę dobry wybór dla Bucks? – —Proud Bucks fan since '02\nprzez bucks 15/06/2015\n1 komentarz do Czy Lopez/Chandler to naprawdę dobry wybór dla Bucks?\nWiesz doskonale, że oprócz awansu do play-offów w tym roku, nic mnie tak bardzo nie ucieszyło jak pozbycie się Ersana, który do zeszłego czwartku był jedynym zawodnikiem grającym bez przerwy w tym samym klubie, który wybrał go w drafcie 2005. W zamian otrzymaliśmy niegwarantowane kontrakty Butlera i Williamsa, ale nie ma co liczyć na to, że któryś z nich wystąpi w nowych koszulkach w przyszłym sezonie. Nie spodziewam się, żeby Butler miał znowu przejąć rolę płaczącego lidera weterana drużyny w momencie, gdy liczymy się z każdym groszem przed moim ulubionym momentem w roku – wakacyjnym off-seasonem.\nW tej chwili finansowo stoimy bardzo dobrze – nawet jeśli zdecydujemy się na player-option Dudley’a w wysokości 4,25 milionów i wykorzystamy qualifying offer na Middletona (2,75 baniek) i tak zostanie nam prawie 22,7 milionów poniżej limitu. A skok o prawie 8 milionów (bo tyle zaoszczędziliśmy wysyłając Ilyasovę do upadłego miasta duchów) z 15 na 22 miliony pozwala nam na zaoferowanie maksa dla Brooka Lopeza (18,9 milionów) oraz Tysona Chandlera (22 miliony). Na szczęście, ten drugi raczej na pewno nie będzie wołał o takie pieniądze, bo nawet jego obecne 14,6 milionów jest moim zdaniem sporym przepłaceniem. Ważne, że mamy warunki do tego, żeby coś zwojować w FA i po raz pierwszy od wielu sezonów, mam wrażenie, że Milwaukee nie będzie kierunkiem, który jest omijany przez większość zawodników.\nZarówno Chandler jak i Kidd mają tego samego agenta – Jeffa Schwartza. Obaj grali ze sobą w Knicks i Dallas. Dodatkowo, Kidd trenował Lopeza w Nets. Koniec z anonimowością i szukaniem zawodników, którzy wyglądają fajnie na papierze, a w ogóle nie pasują do stylu gry Bucks. Kidd ma plan i wie, że należy szukać podkoszowego, którego nie będzie musiał na nowo przyzwyczajać do swojej osoby. Nie można zakładać, że Lopez po wybitnej końcówce sezonu, od razu z otwartymi ramionami przytuli się do koźlich rogów, bo ofert będzie miał na pewno sporo. Ale W KOŃCU można założyć, że oferty składane przez Bucks nie będą od razu wyśmiewane przez zawodników i ich agentów.\nCiekawe jest to, że Lopez i Chandler są kompletnie inaczej grającymi zawodnikami, co pokazuje, że Kidd nie ma do końca wysnutego planu, a jedynie poluje na najlepszego środkowego jaki będzie aktualnie dostępny. Lopez to moim zdaniem jeden z najbardziej utalentowanych ofensywnie centrów po Cousinsie, Chandler z kolei będzie olbrzymim wzmocnieniem deski i defensywy. Dlatego wybór między jednym a drugim jest cholernie ciężki.\n1. Lopez wesprze nas w ataku, gdzie jesteśmy fatalni. Dołoży miękkiego jumpera z półdystansu (42% w zeszłym sezonie). Ale co zrobić z jego kontuzjami? Brook nie opuścił żadnego meczu w swoich pierwszych trzech latach, po to, żeby w 2011 i 2013 przedwcześnie zakończyć sezon z powodu kontuzji prawej stopy (w tym drugim przypadku akurat wtedy, gdy Kidd debiutował jako trener Nets). Czy center z takim ryzykiem odniesienia kontuzji pasowałby do szybkiego, up-tempo stylu gry Bucks i czy jego zatrudnienie nie byłoby zbyt dużym ryzykiem? Gdyby jednak, czysto hipotetycznie, eksperyment się sprawdził, wyobraź go sobie w trio z Jabarim i Antkiem, biegnących do kontry…\n2. Po drugiej stronie mamy Chandlera, który jest już, powiedzmy to sobie szczerze, stary. 32 lata to nie jest wiek, w którym oferuje się wieloletni kontrakt zawodnikom, którzy przecież nie będą wiecznie w tak dobrej formie. Dodatkowo, Chandler to lepiej rozbudowana mięśniowo i zdecydowanie bardziej doświadczona wersja tego, co widzieliśmy w tym roku w wykonaniu Hensonsa. Role player, który kończy z góry wszystko pod koszem i jest solidnym wsparciem w defensywie. Do tego moglibyśmy w nim znaleźć lidera w szatni. Dlatego w grę pewnie wchodziłoby też przepłacenie go, ale zaoferowanie krótszego kontraktu wygasającego w 2017 – w wakacje, w których kontrakty skończą się również Antkowi i Parkerowi.\nBucks muszą coś zrobić w pieniędzmi, które zaoszczędzili na transferze Ilyasovy, ale czy branie na siłę zawodnika, wybierając między Lopezem a Chandlerem, to na pewno dobry wybór? Nie wiem, czy nie lepszą opcją było postawienie na Hensona, który jest młodszą wersję Tysona i wejścia w sezon z dużym zapasem gotówki czając się spokojnie na wydarzenia na rynku i w dobrym momencie zaoferowania dużych pieniędzy zawodnikowi, który będzie w stanie z miejsca zaoferować kilka dodatkowych zwycięstw w playoffach.\n18/06/2015 o 9:12 am\nDavid Lee jest do wyrwania\nWcześniejszy element Ersan. Z nami koniec.\nNastępny element Kevon Looney (tunes) na testach w Bucks


Kama: O domowym sposobie robienia papieru czerpanego prawie wszystko - część I - różne okazje - drobne prace upiększające otoczenie - serwis Portalu Powiatu Tarnogórskiego\nPrzygotowanie: Materiały i narzędzia\nJeśli papier wyszedł nam mocno postrzępiony robiąc z niego kartki można nakleić go na kontrastową w kolorze kartkę bazę. Wykonanie papieru czerpanego w domowych warunkach jest dość czasochłonne, ale wbrew pozorom bardzo proste. Po jednym, pokazie - instrukcji może go samodzielnie zrobić siedmioletnie dziecko. Istnieje tylko jedno niebezpieczeństwo – prawie każdy, kto raz spróbował zrobić papier czerpany wciąga się w jego robienie. Satysfakcjonujące jest to, że nie ma dwóch identycznych egzemplarzy. Każdy zrobiony opisaną metodą papier, nawet ten bez elementów zdobniczych i niebarwiony, jest inny, autorski.\nNapisałam w tytule tego wątku „o domowy sposobie robienia papieru czerpanego prawie wszystko” ponieważ w tej chwili jest to najobszerniejszy dostępny w sieci poradnik dotyczący domowego sposobu robienia papieru czerpanego napisany na podstawie własnego doświadczenia po licznych eksperymentach opartych o własne pomysły i dostępne w sieci pomysły innych osób, które nie zawsze (tak jak zresztą i moje) się sprawdzały. Wpis o papierze oprócz instrukcji jak go zrobić zawiera porady. Niektóre z nich są odpowiedziami na zadawane na różnych forach pytania na temat robienia papieru, które nie doczekały się odpowiedzi. Jeśli ktoś ma jakieś problemy z robieniem papieru czerpanego chętnie pomogę je rozwiązać. Jeśli ktoś wpadł na jakieś oryginalne rozwiązania czy usprawnienia niech się podzieli nimi proszę.\nDo wykona papieru czerpanego potrzebne nam będą: sito do czerpania, duża miska, duży garnek, dowolny papier, mikser/ blender/melakser, ręcznik, gąbka, wałek kuchenny, kartki papieru np. do drukarki (mogą być zadrukowane), rolka papierowych ręczników. Mogą się przydać dodatki roślinne i inne, tkaniny o różnej fakturze, stemple, farby lub barwniki, żelazko.\nAby wykonać sito potrzebujemy:\n1) Ramkę - w zależności, jakiej wielkości chcemy robić papier zbić o odpowiednich wymiarach cztery wąskie deseczki w ramkę. Można wykorzystać starą ramkę z obrazu. 2) Cześć czerpalną sita: można ją zrobić z drobnej metalowej lub plastikowej siatki sprzedawanej na metr w sklepach z artykułami budowlanymi, z drobnej plastikowej siatki, w jaką są pakowane na przykład jarzyny, z siatki florystycznej, z kawałka firanki, moskitiery. Jak mamy już część czerpalną odpowiednio przyciąć siatkę do ramki jaką dysponujemy i przybić ją do ramki gwoździami lub pineskami. Siatka musi być mocno napięta – nie może obwisać. Jeśli chcemy częściej robić papier czerpany warto zrobić sito z metalowej siatki.\nPapiery: w zależności od tego, co chcemy uzyskać (kolor, grubość papieru ) można używać różnych papierów oraz ich mieszanek. Biały papier czerpany można zrobić na przykład z ligniny, ręczników papierowych, papieru toaletowego, kartek do drukarki. Kolorowy papier (zawsze niezależnie od intensywności koloru papieru uzyskamy odcień pastelowy) można zrobić na przykład z karbowanej bibuły (uwaga może zafarbować ręce i ręcznik), jedwabnej bibuły (też farbuje), papieru toaletowego. Do wykonanie papieru można wykorzysta papier z recyklingu na przykład gazety, zapisany papier do drukarki, wytłoczki po jajkach, kartonowe nie woskowane i nie metalizowane pudełka. Wytłoczki oraz karton trzeba dłużej moczyć niż inny papier. Robiąc papier czerpany z papierowego recyklingu typu gazety, wydruki trzeba wiedzieć, że uzyskamy nieczysty kolor (taki brunatno-szarawy) ponieważ w wodzie rozpuści się trochę farba drukarska. Można temu zaradzić dodając do pulpy farby lub barwniki.\nElementy roślinne: do pulpy w misce można dodać na przykład: małe kawałki łusek cebuli, czosnku, miętę, pokruszone płatki kwiatków lub cale płatki drobnych kwiatków (ciekawy efekt daje mniszek lekarski, bławatek, chaber, nagietek), drobne listki, igły drzew szpilkowych, tytoń, zieloną herbatę, asparagus, poszatkowaną trawę, pokuszoną słomę, pokruszone kolorowe suche liście, zioła. Na zaczerpniętą pulpę można nakładać całe elementy roślinne np. kwitnące trawy, drobne kwiaty same czy z łodygami i liśćmi, liście drzew i krzewów, gałązki asparagusa, paproci. Elementy roślinne układane na pulpę należy lekko podsuszyć np. włożyć je między dwa kawałki ręcznika papierowego a następnie włożyć je na dobę między kartki dużej książki, jak chcemy szybciej można je przeprasować żelazkiem, ale mogą stracić naturalny kolor. Nie ma sensu ich bardziej suszyć, bo i tak się zmoczą a całkiem suche mogą się rozpaść przy kontakcie z mokrą pulpą. Położone na pulpę elementy należy lekko w nią wgnieść. Elementy roślinne można dodać także do pulpy w misce i czerpać je razem z pulpą. Więcej na temat zdobienia papieru czerpanego elementami roślinnymi w poradach w części III.\nInne dodatki: do pulpy w misce można dodać też inne niż roślinne dodatki - na przykład sypki brokat, bardzo drobne kolorowe elementy z papieru (np. wycięte dziurkaczem wzrokowym), cekiny, drobne koraliki, elementy wytargane z serwetek, bawełniane nitki, pocięta drobno rafię, płatki złota, zeskrobany korka. Na zaczerpniętą pulpę można nałożyć np. jakiś zwinięty oryginalnie kawałek naturalnego sznurka, element wytargany z serwetki, papieru do decoupage, można ułożyć wzór z cekinów. Na wyrznięta pulpę można wysypać przyprawy, sypką kawę. Więcej w poradach.\nFarby i barwniki: aby uzyskać pożądany kolor papieru do pulpy można dodać farby rozpuszczalne w wodzie. farby spożywcze, farbę do barwienia tkanin na zimno, barwniki naturalne (napiszę kiedyś o nich więcej) nadmanganian potasu (do kupienia w aptece, kolor różowy od bladego po ciemny w zależności od dodanej do pulpy ilości), gencjanę (do kupienia w aptece, kolor fioletowy od bladego po ciemny w zależności od dodanej do masy ilości), jodynę, napar kawy, koncentrat z buraków, wywar z łupin cebuli, barwniki do pisanek, wkłady do flamastrów, kolorowe tusze itp. Dodając mocną esencje herbacianą lub kawę można uzyskać papier, który wygląda jak stary, pulpa musi by biała lub szara. Jeśli pulpa jest szara a chcemy uzyskać biały papier można dodać do niej wybielacz do tkanin. Jeśli używamy barwników najlepiej używać do pracy cienkich chirurgicznych rękawiczek. Szczególnie jest to wskazane, gdy używamy nadmanganianu potasu, gencjany i jody – trudno je usunąć z rąk. Nie należy się martwić, gdy kolor wyjdzie nam bardzo ciemny, po wyschnięciu papieru będzie on kilka razy jaśniejszy. Papier można też barwić wyrżnięciu. Więcej na temat barwienia w poradach w części III.\nTkaniny: jeśli chcemy uzyskać konkretną fakturę trzeba przygotować dwa kawałki wybranego materiału (na przykład: juta, płótno, len, sukno, firana o grubej fakturze, koronka itp.). Fakturę można tez zrobić w inny sposób – więcej w poradach w części III.\nPomocnicy: Jeśli mamy kota możemy spodziewać się pomocy przy darciu papieru.\nMetoda, jaką obecnie robi się papier czerpany oprócz czerpania go niewiele ma wspólnego z dawnym procesem wytwarzania papieru czerpanego - a często stara się nam to wmówić na różnych pokazach i kursach. Papieru czerpanego nie robiono z innego papieru, bo nie było innego papieru. (Zdarza się, że na pokazach robiony jest papier z roślin, zwłaszcza z pokrzyw, ale to rzadkość) Przyjmuje się, że papier wynaleźli Chińczycy około III wieku p.n.e. (Z najnowszych badań archeologicznych wynika, że papier był znany znacznie wcześniej – znaleziono pochodzący z 8 roku p.n.e. skrawek papieru czerpanego zapisany chińskimi znakami) i był to właśnie papier czerpany. Pierwszy papier po serii eksperymentów z innymi surowcami powrastał z odpadków jedwabiu. Był on jednak bardzo drogi. Umasowienie papieru nastąpiło w 105 r. za sprawą Tsai-Luna, który wyprodukował papier z kory drzewnej i łyka. Przez długie wieki Chińczykom udawało się utrzymywać w tajemnicy technologię produkcji papieru czerpanego. Dopiero w średniowieczu zaczęto go produkować także w Europie. Wykonywano go z łyka niektórych krzewów i drzew, odpadów konopnych, słomy ryżowej, lnu, łodyg bambusa a także rozdrobnionych szmat. Papier wykonywany lnu i jedwabiu należał do najbardziej ekskluzywnych i najdroższych. Zresztą podobnie jest dzisiaj. Ręczny wyrób papieru utrzymywał się długo. Dopiero pod koniec XVIII wieku rozpoczęto próby wprowadzania maszyn papierniczych. Dziś papier czerpany robi się zazwyczaj w ramach recyklingu ze zużytego papieru (najczęściej jednak w warunkach domowych robi się go z nowego papieru toaletowego, papierowych ręczników czy ligniny). Kiedyś napiszę jak zrobić roślinny papier czerpany.\nRobiąc papier z dziećmi możemy przy okazji nauczyć je recyklingu – dziecko powinno samo zbierać papierowe odpadki z gospodarstwa domowego nadające się do zrobienia papieru czerpanego. Młodsze dziecko też może pomóc np. segregując papier, targając go na kawałki i doradzając, jakich użyć elementów roślinnych czy barwników.


Ostatnie orędzie Obamy: Nie jesteśmy w stanie III wojny światowej - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plOstatnie orędzie Obamy: Nie jesteśmy w stanie III wojny światowej\nOstatnie orędzie Obamy: Nie jesteśmy w stanie III wojny światowej\n13 stycznia 2016, 07:17 | Aktualizacja: 13.01.2016, 09:34\nBarack Obama czasie swojego orędzia powiedział, że USA pozostaną światowym przywódcą. Przekonywał, że Państwo Islamskie nie stanowi egzystencjalnego zagrożenia dla USA. "Nazywajmy ich tym kim są - mordercami i fanatykami, których trzeba dopaść i zniszczyć" - mówił amerykański prezydent zapewniając, że podzielą los Osamy bin Ladena.\nW swoim ostatnim orędziu o stanie państwa, prezydent Barack Obama przedstawił optymistyczną wizję przyszłości Ameryki. Obama odrzucił tezę o schyłku Stanów Zjednoczonych i wyraził przekonanie, że USA pozostanie światowym liderem.\nZgodnie z tradycją, Barack Obama został przywitany w Kongresie kilkuminutowymi owacjami na stojąco. W transmitowanym przez wszystkie główne stacje telewizyjne przemówieniu amerykański prezydent nie zgodził się z tymi, którzy mówią o słabości amerykańskiej gospodarki. "Stany Zjednoczone w tej chwili mają najsilniejszą i najbardziej odporną gospodarkę na świecie" - zapewnił. Obama podkreślał, że Ameryka zachowała swego ducha innowacyjności i przedsiębiorczości. Zachęcał Kongres do zwiększenia inwestycji w odnawialną energie i nowoczesny system transportu.\nBarack Obama powiedział, że Stany Zjednoczone pozostaną światowym przywódcą. Przekonywał, że Państwo Islamskie nie stanowi egzystencjalnego zagrożenia dla USA. "Nazywajmy ich tym kim są - mordercami i fanatykami, których trzeba dopaść i zniszczyć" - mówił amerykański prezydent zapewniając, że podzielą los Osamy bin Ladena. Obama odrzucił jednak tezę o starciu cywilizacji czy trzeciej wojnie światowej. Wyraził też przekonanie, że Państwo Islamskie nie jest prawdziwym reprezentantem świata muzułmańskiego.\n>>> Czytaj też: Szczerski: Priorytetem Polski jest tegoroczny szczyt NATO\nTagi:Barack Obama, Barack Obama orędzie\nIncydent w Zatoce Perskiej: Iran zatrzymał dwa amerykańskie statki\nśledczy(2016-01-13 10:42) Zgłoś naruszenie 00\nDAn(2016-01-13 14:57) Zgłoś naruszenie 01\nJeśli prezydent USA w orędzi zaprzecza trwaniu III WŚ to znaczy, że doskonale wie kiedy i gdzie będzie się toczyć. Choć wg mnie to mamy wojnę od ataku na WTC. Ale w nowoczesnej formie, Tutaj broń operacje i unormowania bankowe, drukarki FED-u, stymulowanie gospodarki Chin, kursy walut, zbijanie kursu kruszców i najważniejsza broń - spekulacje derywatywami. Przy okazji społeczeństwu nakłada się kaganiec, kajdany i umieszcza w kontrolowanym środowisku. A armaty uruchomione zostaną jedynie na ostatnia salwę, aby Kowalski wiedział kiedy była i i kiedy się zakończyła no i kiedy świętować jej zakończenie.


ISIS drażni saudyjskiego lwa: atak na punkt graniczny\n22 wrzesień 2015 15/10/2015\nGrupa rebeliantów z Państwa Islamskiego dokonała skutecznego ataku na ufortyfikowany punkt graniczny na granicy iracko-saudyjskiej\nAtak dżihadystów na saudyjskich żołnierzy\nDżihadyści z #ISIS opublikowali materiał wideo przedstawiający atak jednej z ich grup na posterunek armii saudyjskiej na granicy z Irakiem (prowincja Al-Anbar). Na pierwszy ogień rzucili opancerzony samochód wypełniony materiałami wybuchowymi kierowany przez szahida, czyli ochotnika-samobójcę. Saudyjczycy próbowali go zniszczyć ogniem z karabinów maszynowych, jednak ich starania okazały się bezskuteczne. Samochód eksplodował u bram niewielkiej fortecy granicznej powodując ogromne zniszczenia. Następnie dżihadyści wysłali na fortecę oddział poruszający się na samochodach terenowych uzbrojonych w ciężkie karabiny maszynowe. Z filmu przedstawionego przez ISIS nie wynika co się stało z saudyjskimi żołnierzami.\nForteca została zaminowana i wysadzona w powietrze.\nPaństwo Islamskie drażniąc Arabię Saudyjską może wyrządzić sobie sporą krzywdę, bowiem siła saudyjskiej armii w porównaniu z siłą armii ISIS jest po prostu potężna. Saudyjczycy posiadają m.in. 147 myśliwców F-15, 442 czołgi Abrams M1 i ponad 3 tysiące transporterów opancerzonych, zaś w ich wojsku służy 200 tysięcy ludzi. Dotychczas Arabia Saudyjska ograniczała się głównie do obrony swojego terytorium przed dżihadystami m.in. wzmacniając i dozbrajając jednostki stacjonujące na granicach.\nZatrzymania w Rijadzie\nSaudyjskie służby specjalne tydzień temu dokonały dwóch prób zatrzymania agentów Państwa Islamskiego. Doszło do strzelaniny, w której islamiści z ISIS użyli również granatów. Jedną grupę, składającą się z dwóch młodych braci, udało się zatrzymać.\nDruga grupa uciekła saudyjskim funkcjonariuszom. W lipcu 2015 roku Arabia Saudyjska informowała o zatrzymaniu niemal 500 osób podejrzanych o współpracę z dżihadystami. Również Rosja ma problemy z radykalnymi islamistami. Czeczeńska służba bezpieczeństwa zatrzymała kilkadziesiąt osób związanych z ISIS, które następnie pokazano w telewizji ku przestrodze dla innych obywateli Federacji Rosyjskiej. Według rosyjskich służb w szeregach dżihadystów walczy już około 2 tysiące Rosjan.\nISIS wypowiada wojnę homoseksualistom\nWczoraj Państwo Islamskie poinformowało o przeprowadzeniu egzekucji na 10 osobach, w tym na nastolatku. Powód? Straceni byli homoseksualistami. Organizacja Narodów Zjednoczonych uważa, że dżihadyści przeprowadzili już co najmniej 30 takich egzekucji. Większość w Syrii.


Japonia przekieruje część LNG do Europy, jeśli Rosja zakłóci dostawy gazu? Waszyngton i Tokio prowadzą rozmowy | Energetyka24\nJaponia przekieruje część LNG do Europy, jeśli Rosja zakłóci dostawy gazu? Waszyngton i Tokio prowadzą rozmowy\nJakub Kajmowicz 04.02.2022 16:04\nStany Zjednoczone wystosowały pytanie do Japończyków, czy byliby oni skłonni przekierować część importu LNG do Europy, jeśli agresywna polityka Władimira Putina zakłóci dostawy - informuje Reuters, powołując się na cztery źródła zbliżone do amerykańskiego rządu.\nNieco wcześniej japoński minister przemysłu Koichi Hagiuda, cytowany przez agencję, stwierdził, że Tokio rozważa sposoby, w jakie mogłoby pomóc, jeśli dojdzie do zakłóceń przesyłu rosyjskiego gazu do Europy.\nW tym kontekście warto odnotować niedawne słowa Kadri Simson, unijnej komisarz ds. energii: „Ostatnie miesiące cały nam wyobrażenie o naszej odporności oraz zdolności reagowania na ograniczenie dostaw gazu z Rosji. Reakcja rynku w styczniu, kiedy nastąpił wzrost importu skroplonego gazu ziemnego, pokazała, że Europa może liczyć na zdywersyfikowaną i w pełni funkcjonalną infrastrukturę gazową” - mówiła.\nKomisarz dodała, że nie Wspólnota przygotowuje się także na ewentualność, w której ze względu na agresję Moskwy dojdzie do zakłóceń. „Wierzymy, że rezerwy gazu w UE i nasza sieć terminali, uchronią nas przed poważnymi problemami z dostawami. Bardzo ważnym jest jednak, abyśmy nadal monitorowali sytuację i starannie przygotowywali się na wszelkie scenariusze - zarówno na poziomie regionalnym, jak i krajowym” - dodała.


Pieniądze za fakturę zawsze na czas - Faktoring i finansowanie firm.\nDlaczego usługi faktoringowe interesują coraz większą liczbę przedsiębiorstw?\nFaktoring narzędziem wspierającym eksport\nKlasyfikacja faktoringu ze względu na formę, jaką przybiera\nMimo, że sytuacje tego typu zdarzają się coraz rzadziej to niekiedy nadal można natknąć się na sytuację w których to okazuje się, że faktury nie są opłacone na czas. W takiej sytuacji często mniejsze firmy znajdują się w bardzo poważnych kłopotach. Konieczne jest bowiem systematyczne płacenie należności, a brak pieniędzy za faktury to bardzo mocno utrudnia. Dlatego też tak wiele firm upadło właśnie przez brak terminowości ze strony klientów, którzy zwlekali z płaceniem faktur.\nSamo wystąpienie na drogę sądową również dla wielu przedsiębiorców nie jest korzystne. Wszystko to więc przekłada się na to, że w przypadku spóźnień nie pozostaje nic innego jak po prostu czekać na to, aż klient postanowi uregulować należność. Czy jest to jednak jedyne wyjście z sytuacji?\nOczywiście, że nie. Obecnie dostępny jest tak zwany faktoring. Usługa ta jest kierowana właśnie do wszystkich firm, które mają problem z terminowością swoich klientów, a nie chciałyby zrywać z nimi współpracy. Dzięki tej usłudze na Twoim koncie pieniądze zawsze znajdą się na czas. Klient natomiast będzie rozliczał się już z firmą z którą Ty współpracujesz. Nie będziesz musiał więc poganiać go ani denerwować się brakiem środków na koncie. Jest to zatem idealny sposób na to, aby wejść w posiadanie dodatkowej gotówki i czerpać maksymalną radość z prowadzenia swojej własnej firmy. Dzięki temu, że wszystkie faktury będą płacone na czas będziesz mógł działać na znacznie wyższym poziomie i przede wszystkim staniesz się profesjonalistą w oczach swoich podwykonawców oraz pracowników.\nFaktoring to w głównej mierze zalety. Wygoda, szybkość oraz bezpieczeństwo są głównymi. To jednak przekłada się na znacznie więcej aspektów. Między innymi na to, że dzięki korzystaniu z usług tego typu firm będziesz w stanie bardzo szybko znacznie zwiększyć swoje zyski. Dzięki temu, że wszystkie należności będziesz regulował w terminie nie będziesz zmuszony do płacenia kompletnie żadnych odsetek. Tym samym będziesz mógł wiele zaoszczędzić i pieniądze te przeznaczyć na przykład na szybszy rozwój firmy, który w końcu jest kluczowy dla każdego przedsiębiorcy.\nDzięki temu również zwiększysz swoje zyski oraz dotrzesz do znacznie większej grupy klientów, którzy mogą być zainteresowani Twoimi produktami. Łatwo więc zauważyć, że dzięki korzystaniu z usługi faktoringu możliwe jest przeniesienie komfortu prowadzenia swojej firmy na zupełnie inny poziom i uczynienie jej jeszcze bardziej dochodową bez ponoszenia ogromnych kosztów.\nFaktoring narzędziem wspierającym eksport >\n< W jaki sposób rozliczać usługi faktoringu?\nPoczytajcie na tym portalu, blogu biznesowym pomyslynabiznesy.blog.pl/ o wielu możliwościach inwestycji pieniędzy, dają niesamowite wskazówki !\nGość: [Marcel] *.toya.net.pl 3 lata temu\nPosiadanie własnego biznesu daje wiele przyjemności i wiele nas uczy przez cały czas, ale trzeba przyznać, że jak w każdym interesie zawsze są wzloty i upadki, ale w sumie człowiek uczy się całe życie i uczy się na błędach. Ja od dawna korzystam z aleo.com/pl/ i zawsze jest coś łatwiej i szybciej mam wrażenie. Każda firma potrzebuje wsparcia i wtedy też lepiej funkcjonuje.\nZdecydowanie ciekawe rozwiązanie dla firm. Warto stawiać na nowoczesne podejście do prowadzenia biznesu\n© Faktoring i finansowanie firm.


Okruchy życia - kultura.wiara.pl\nkultura.wiara.pl » Teatr » Okruchy życia\nMat. prasowy organizatorów\tMusical nawiązuje do wielu założeń pedagogiki stawianych przez Janusza Korczaka\nSpektakl "Okruchy życia" jest pierwszą ogromną produkcją realizowaną przez Stowarzyszenie Teatralne INGENIUM z Gdańska.\nMusical opowiada o losach nastolatków pewnego małego miasteczka rządzonego przez tamtejszy uliczny gang. Jego szefem jest przerażający i niebezpieczny człowiek zwany Żyleta. Strach przed jego osobą sprawia, że wszyscy są mu posłuszni.\nDo gangu należą dzieci, dla których jest on zarówno ucieczką od codziennych problemów czy biedy, jak i sposobem na zabicie nudy. Obojętność świata sprawia, że wszyscy bez sprzeciwów tolerują panującą sytuację. Jednak monotonność ta zmieni się, gdy do szkoły, prowadzonej przez surowego dyrektora zawita nowy nauczyciel Tomek. Chłopak wypowie wojnę rządzącym tam zasadom, stosując własne metody pracy z dziećmi. Stanie tym samym na drodze nieobliczalnemu szefowi gangu, czerpiącemu spore zyski z małoletnich złodziejaszków, którym wydaje się, że mają wszystko, lecz ich wolność i dusza już od dawna jest w posiadaniu apodyktycznego szefa.\nNa szczęście szybko okazuje się, że nowy nauczyciel potrafi zmienić w nich to błędne postrzeganie świata. Zaczynają odkrywać w sobie nowe zainteresowania oraz ową duszę- duszę, w której Tomek odnajduje niedostrzegane przez nikogo dobro. Wspólnie wyruszą zgłębić tajemnicę, którą kryje historia ich małego miasteczka. Podróż przyniesie mnóstwo niespodzianek, przygód, a także magii, obecnej w sercu każdego z nich. Dzieciaki zaczną czuć, że dopiero teraz żyją pełną piersią i niejednokrotnie otworzą się na świat. Jednakże, czy zdobędą się na odwagę aby sprzeciwić się Żylecie, dzięki któremu mogą demonstrować swą siłę i znaczą więcej, nawet w świecie dorosłych? Czy zwycięży dziecięca szczerość i wrodzone dobro, czy pogoń za pieniądzem i zło?\nBohaterowie wczują się w role, bardzo dobrze znane każdemu z nas. A może okaże się, że oglądając spektakl ujrzymy w nich samych siebie? Przepiękna opowieść o przyjaźni, zaufaniu i urzekające utwory muzyczne oraz efekty specjalne sprawią, że musical pozostanie na długo w sercach każdego, kto zawita w progi naszego miasteczka. Może inaczej spojrzymy na problemy młodego pokolenia i czasem zastanowimy się, czy dzieciak, który krzyczy, szaleje i jest wręcz denerwujący, widzi również anioła, którego w naszym spektaklu potrafią zobaczyć tylko grzeczne dzieci. Musical nawiązuje do wielu założeń pedagogiki stawianych przez Janusza Korczaka. Marzenia są w każdym z nas, trzeba po prostu dążyć do ich spełnienia.\n26 lipca 2010 - Scena Letnia - Teatr Miejski w Gdyni g. 19.00\n7 września 2010 - Opera Krakowska godz. 17.00, 19.00\n22 września 2010 - Opera Wrocławska\n24 września 2010 – Sala Kongresowa w Warszawie\nWięcej na www.okruchyzycia.eu\ndodane 21.07.2010 14:03\nTAGI| KULTURA,\tMUSICAL,\tZAPOWIEDŹ\ncieszę sie, ze takie produkcje powstają, wybieram się na Salę Kongresową, dziecko moje już widziało spektakl podczas konkursu Ośmiu Wspaniałych i chce iść jeszcze raz, gorąco polecam :)\nZa mało reklamy na temat tego spektaklu.Może dobrze by było ponaklejać plakaty w szkołach,słupach ogłoszeniowych.Byłam na tym spektaklu,jest rewelacyjny.Moim zdaniem chyba zapomnieliście o chłopakach tańczących.Robią takie cuda na parkiecie.Polecam.


Kiedy przedawnia się dług? - Pożyczkolog.pl\nZalegasz ze spłatą chwilówki? Nie zapłaciłeś mandatu za jazdę na gapę? Jeśli wierzyciel nie upomina się o zwrot należności, możesz uniknąć spłaty długu. Aby zadłużenie przestało być wymagalne, musi upłynąć jednak określony prawem okres czasu. W artykule wyjaśnimy, co w praktyce oznacza przedawnienie długów. Omówimy również, ile czasu potrzeba na przedawnienie poszczególnych zobowiązań.\nNiewiele osób zdaje sobie sprawę, co tak naprawdę oznacza termin przedawnienie długów. Czy dług, który się przedawni przestaje być długiem? Czy w momencie przedawnienia nasze zobowiązania względem wierzyciela przestają obowiązywać? Czy przedawnienie długów oznacza automatycznie brak konieczności spłaty?\nPrzedawnienie długów - definicja\nPrzedawnienie długów oznacza możliwość uchylenia się od zaspokojenia roszczenia po upływie określonego prawem terminu. W praktyce oznacza to, że każde zadłużenie ma swój „termin ważności”. Kiedy minie, dług co prawda nie zniknie, ale wierzyciel nie będzie mógł już dochodzić jego spłaty na drodze postępowania sądowego. Z uwagi na przedawnienie, każda osoba, która w terminie nie upomni się o zwrot należności, może spotkać się więc z odmową jej zwrotu. Aby dokładniej wyjaśnić tę zależność, posłużymy się konkretnym przykładem:\nWyobraź sobie, że jadąc autobusem miejskim otrzymałeś mandat za brak biletu. Nie mając na koncie potrzebnych środków, nie opłaciłeś go, a kilka dni później zupełnie zapomniałeś o całym zdarzeniu. Wystawca mandatu ani razu nie przypomniał Ci o konieczności uregulowania zobowiązania, nie wysłał wezwania do zapłaty ani ponaglenia.\nJeśli brak działań ze strony wierzyciela i dłużnika potrwał co najmniej rok, dług ulegnie przedawnieniu. Oznacza to, że wierzyciel nie będzie mógł już dochodzić jego uregulowania na drodze sądowej. Choć w takiej sytuacji może próbować wyegzekwować zwrot pieniędzy na drodze polubownej, Ty jako dłużnik nie musisz wcale godzić się na jego propozycje i warunki.\nKiedy mój dług może się przedawnić?\nOkres przedawnienia długów zależy przede wszystkim od rodzaju zadłużenia i wynosi obecnie od roku do 10 lat.\nPoniżej przedstawiamy okresy przedawnienia najczęściej występujących długów:\nkredyt/pożyczka bankowa - 3 lata;\numowa cywilnoprawna (umowa zlecenie, umowa o dzieło) - 2 lata;\numowa o pracę - 3 lata;\nczynsz najmu - 3 lata;\ndebet na rachunku bankowym – 2 lata;\nkarta kredytowa - 3 lata;\nmandat za jazdę bez biletu – 1 rok;\nmandat karny (np. mandat za przekroczenie prędkości) - 3 lata;\nrachunek za usługi telekomunikacyjne – 3 lata;\nskładka za ubezpieczenie (OC, AC, NNW itd.) – 3 lata;\nniezapłacony podatek dochodowy - 5 lat;\nskładki ZUS - 5 lat (dotyczy tych, powstałych po 2012 roku) lub 10 lat (dotyczy tych, powstałych przed 2012 rokiem);\ndługi spadkowe - 10 lat;\nCzesne za studia niezapłacone przed 1 października 2014 roku - 10 lat.\nWarto wspomnieć jednak, że już niebawem wejdą w życie nowe przepisy, które wprowadzą istotne zmiany, nie tylko w zakresie długości terminu przedawnienia konkretnych długów. Kwestię tę omówimy szerzej w kolejnej części artykułu.\nCzy niektóre długi się nie przedawniają?\nPrzedawnieniu ulegają wszystkie długi.\nOd kiedy liczyć okres przedawnienia?\nWiele osób zastanawia się Od kiedy liczyć okres przedawnienia. Jeśli chcesz ustalić dokładny moment przedawnienia długu, w pierwszej kolejności ustal datę wymagalności roszczenia. Jeśli źródłem zadłużenia jest rachunek za telefon, usługi internetowe czy prąd, datą wymagalności będzie data płatności, wskazana na rachunku. Data wymagalności może być zależna również od czynności podejmowanych przez wierzyciela. Jeśli źródłem długu jest kredyt bankowy, a bank wypowie Twoją umowę, stawiając całość zadłużenia w stan natychmiastowej wymagalności, datą wymagalności będzie wypowiedzenia umowy.\nWarto wiedzieć, że bieg przedawnienia może ulec przerwaniu. Mogą doprowadzić do tego celowe, zamierzone działania wierzyciela lub… nieuwaga dłużnika.\nOto najczęstsze sytuacja, w których dochodzi do przerwania biegu przedawnienia:\nuznanie długu przez dłużnika, np. poprzez zawarcie ugody lub… spłaty części zadłużenia;\nwniesienie pozwu lub wniesienie wniosku o zawezwanie do próby ugodowej do sądu przez wierzyciela;\nwniesienie przez wierzyciela wniosku o egzekucję do komornika. Takie działania są możliwe jednak wyłącznie po wygranym postępowaniu sądowym;\n(dopiero po wygranej w sądzie);\nwniesienie przez wierzyciela wniosku o nadanie orzeczeniu sądu klauzuli wykonalności (dopiero po wgranej w sądzie);\nwszczęcie mediacji dłużnika z wierzycielem.\nZaproponowany przez Ministerstwo Sprawiedliwości projekt nowelizacji Kodeksu cywilnego, Kodeksu postępowania cywilnego oraz Ustawy o prawach konsumenta istotnie zmieni realia, związane z kwestią przedawnienia długów. Na szczęście na korzyść dłużników. Zgodnie z nowym prawem, podstawowy termin przedawnienia ulegnie skróceniu z 10 do 6 lat. W przypadku roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz dotyczących świadczeń okresowych (np. czynszu) termin przedawnienia nadal będzie wynosił 3 lata.\nSądy będą miały obowiązek sprawdzenia, czy zadłużenie, będące przedmiotem postępowania nie jest przedawnione. Dotychczas, z uwagi na brak takich procedur firmy windykacyjne masowo skupowały stare, przedawnione długi, „zaciągając” dłużników do sądu. Ci, bardzo często nieświadomi swoich praw nie zdawali sobie sprawy z przedawnienia roszczeń, płacąc tym samym za błędy młodości i… własną niewiedzę.\nKolejną zmianą, którą pociągnie za sobą nowelizacja ustawy będzie zmiana sposobu liczenia upływu terminu przedawnienia. Już niebawem, bieg przedawnienia zakończy się wraz z upływem ostatniego dnia roku kalendarzowego. Może się więc zdarzyć, że terminy niektórych przedawnień zostaną wydłużone np. o kilka miesięcy. Co ważna, ta zasada nie będzie jednak obowiązywać w przypadku długów, których okres przedawnienia wynosi mniej niż 2 lata.\nPrzeczytaj też: Odpowiedzialność za zadłużenie współmałżonka


Uwielbiam nieodwzajemnione - 12 kroków, aby pozbyć się poczucia nieodwzajemnionej miłości - Psychologia - 2020\nUwielbiam bez wzajemności - jak pozbyć się nieodwzajemnionej miłości w 12 krokach?\nNieodwzajemniona miłość jest niebezpiecznym uczuciem. Dla słabego ducha człowieka można go przyprzeć do muru i doprowadzić do samobójstwa. Depresja, ciągłe przemyślenia na temat przedmiotu uwielbienia, pragnienie nazywania, pisania, spotykania się, chociaż wiesz na pewno, że nie jest to absolutnie wzajemne - to właśnie powoduje nieodwzajemniona miłość.\nWyrzuć negatywne myśli, i słuchaj rad psychologów, jeśli cierpisz z powodu nieodwzajemnionej miłości.\nJak pozbyć się nieodwzajemnionej miłości w 12 krokach - instrukcje znajdowania szczęścia\nPozbądź się wewnętrznego konfliktu z samym sobą: zdaj sobie sprawę, że nie może być przyszłości z obiektem uwielbienia, nigdy nie możesz być blisko.\nZrozum, że twoje uczucie nie jest obustronne i psychicznie uwolnij ukochaną osobę.\nZanurz się w nauce, w pracy. Stwórz nowe hobby dla siebie: kursy tańca, kolarstwa, jogi, angielskiego, francuskiego lub chińskiego. Postaraj się, aby smutne myśli po prostu nie miały czasu.\nSpróbuj zmienić swój krąg społeczny. Jeśli to możliwe, spotykaj się z przyjaciółmi rzadziej, którzy nawet dzięki swojej obecności przypominają ci o ukochanej osobie.\nZmień swój obraz. Zrób nową fryzurę, zdobądź kilka nowych modnych przedmiotów.\nPomóż w rozwiązywaniu problemów bliskich i znajomych. Możesz zapisać się jako wolontariusz na fundację charytatywną lub pomóc pracownikom w schronisku dla zwierząt.\nNie kumuluj negatywnych emocji i myśli w sobie, pozwól im odejść. Najlepszym lekarstwem na negatywne nastawienie jest sport.\nWejdź na siłownię i zrzuć cały ładunek swoich pesymistycznych myśli na symulatory i worki treningowe.\nUłóż swój wewnętrzny świat w porządku. Złamane serce musi zostać uzdrowione poprzez czytanie literatury rozwojowej o samowiedzy i samodoskonaleniu. Pomoże to spojrzeć na świat wokół nas w nowy sposób, sprawi, że ponownie przemyślisz wartości życia i odpowiednio ustawisz priorytety. Zobacz także: Jak pozbyć się negatywnych myśli i dostroić się do pozytywów?\nPsychicznie połóż kres przeszłości i zacznij tworzyć plany na przyszłość. Ustal nowe cele i staraj się je osiągnąć.\nZwiększ swoją samoocenę. Jest wiele afirmacji i rozważań na ten temat. Nie skupiaj się na jednej osobie, która cię nie doceniła. Nie zapominaj, że jesteś człowiekiem stworzonym przez Boga dla radości i miłości. Jest w tobie wiele pozytywnych cech, które definiujesz w sobie bez większego wysiłku, a każdy będzie miał wady. Pracuj nad sobą, pozbywaj się złych nawyków, popraw siebie.\nPrawdopodobnie pamiętasz przysłowie "wybić klinem"? Nie siedź w domu! Weź udział w wystawach, kinach, teatrach.\nKto wie, może twoje przeznaczenie jest już bardzo blisko i być może wkrótce znajdziesz prawdziwą wzajemną miłość, która przyniesie nie cierpienie, ale morze szczęśliwych dni. Zobacz także: Ocena najlepszych miejsc na randki - gdzie spotkać swoje przeznaczenie?\nJeśli wydaje ci się, że nie możesz sobie poradzić samemu, to lepiej skonsultować się z ekspertami. Odwołaj się do psychologa, który indywidualnie pomoże rozwiązać ten problem.\nDoceń siebie i wiedzcie, że wasza wzajemna miłość i przeznaczenie na pewno was wkrótce znajdą!\nPorada psychologiczna, jak przetrwać nieodwzajemnioną miłość i nigdy do niej nie wrócić\nNieodwzajemniona miłość jest znana wielu. Oto prośby i pytania, które otrzymują specjaliści, i co radzą psychologowie:\nMarina: Witam, mam 13 lat. Od dwóch lat lubię jednego faceta z mojej szkoły, który ma teraz 15 lat. Widzę go w szkole każdego dnia, ale waha się iść. Co robić Cierpię z powodu nieodwzajemnionej miłości.\nW tej sytuacji doradzają psycholodzy znajdź tę osobę w sieciach społecznościowych i porozmawiaj z nim. Z tego wirtualnego dialogu będzie można zrozumieć, jakie działania można podjąć w prawdziwym życiu.\nVladimir: Pomoc Wydaje mi się, że zaczynam szaleć! Uwielbiam dziewczynę, która po prostu nie zwraca na mnie uwagi. Jestem dręczony nocnymi koszmarami, mój apetyt nie ma, całkowicie porzuciłem studia. Jak radzić sobie z nieodwzajemnioną miłością?\nPsycholodzy zalecają wykonanie następujących czynności: Wyobraź sobie, że patrzysz na bieżącą sytuację z przyszłości, z okresem dwóch lat. Po tym czasie problem ten nie będzie miał najmniejszej wartości.\nMożesz podróżować w swoich fantazjach w przyszłości, przez kilka lat, z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem, a także w przeszłości. Powiedz sobie, że ten czas nie był zbyt udany, ale następnym razem będziesz miał szczęście. Poruszając się mentalnie w czasie, możesz odkryć i rozwinąć produktywne podejście do sytuacji.\nNawet te negatywne sytuacje przyniosą pozytywny wpływ na przyszłość: teraz doświadczasz niezbyt dobrych wydarzeń, możesz lepiej ocenić elementy przyszłego życia, zdobyć doświadczenie.\nSvetlana: Uczę się w 10 klasie i uwielbiam nieodwzajemnionego 17-letniego chłopaka z 11 klasy naszej szkoły. Widzieliśmy go czterokrotnie w ogólnej firmie. Potem zaczął umawiać się z dziewczyną ze swojej klasy, a ja czekałem, mając nadzieję i wierząc, że wkrótce będzie mój. Ale niedawno zerwał z byłą dziewczyną i zaczął zwracać na mnie uwagę. Powinienem być szczęśliwy, ale z jakiegoś powodu moje serce stało się jeszcze cięższe niż wcześniej. A jeśli zaprosi mnie na spotkanie, to najprawdopodobniej odmówię - nie będę lotniskiem zapasowym. Ale ja też bardzo chcę być z tym facetem. Co robić, jak zapomnieć o nieodwzajemnionej miłości? Odrabiam pracę domową, kładę się do łóżka - myślę o nim i torturuję się. Proszę doradzić!\nPorada psychologa: Swietłana, jeśli facet, któremu sympatyzujesz, nie może zrobić kroku, by cię poznać, to przejęcie inicjatywy w twoich rękach. Być może jest nieśmiały lub myśli, że nie jest do gustu.\nSpróbuj najpierw, aby rozpocząć dialog. Znajdź go w sieciach społecznościowych i napisz do niego najpierw. Możesz więc ustanowić główny kontakt i znaleźć wspólną płaszczyznę zainteresowań i innych tematów.\nPodejmij działanie. W przeciwnym razie doświadczysz nieodwzajemnionej miłości. Kto wie - może on też jest w tobie zakochany?\nSofia: Jak pozbyć się niespełnionej miłości? Kocham bez wzajemności i rozumiem, że nie ma przyszłości, nie ma nadziei na wspólną przyszłość, a jedynie emocjonalne doświadczenia i cierpienia. Mówią, że musisz dziękować Życiu za to, co daje możliwość kochania. W końcu, jeśli kochasz, żyjesz. Ale dlaczego bardzo trudno jest uwolnić się od osoby i zapomnieć o nieodwzajemnionej miłości?\nPorada psychologa: Nieodwzajemniona miłość jest mirażem. Człowiek maluje obraz w swojej wyobraźni i zakochuje się w tym ideale, a nie w prawdziwym człowieku z jego wadami i zaletami. Jeśli miłość jest nieodwzajemniona, wtedy nie ma związku jako takiego. Miłość jest zawsze dwojga, a jeśli jedno z nich nie chce brać udziału w związku, to nie jest to związek miłości.\nRadzę każdemu, kto cierpi z powodu nieodwzajemnionej miłości, aby przeanalizować swoje uczucia i zdecydować, co cię szczególnie przyciąga w przedmiocie uwielbienia iz jakich powodów lub czynników nie możesz być razem.\nObejrzyj wideo: My Friend Irma: Acute Love Sickness Bon Voyage Irma Wants to Join Club (Luty 2020).\nCo robić, jeśli zgubisz się w lesie\nModny manicure na sezon 2015-2016 zima - nowe artykuły i trendy\nCopyright 2020 \_ Damski Szczęście I Dobre Samopoczucie-Magazyn \_ Uwielbiam bez wzajemności - jak pozbyć się nieodwzajemnionej miłości w 12 krokach?


Stratovarius - Survive premiera płyty, polska data premiery\nDataPremiery.pl » Muzyka » Metal » Stratovarius - Survive\nStratovarius - Survive\n86 dni, 16 godzin\nNa kiedy została ustalona premiera płyty Survive?\nPłyta ma być wydana 23 września 2022 (premiera w Polsce), 23 września 2022 (data premiery w Europie). Daty z innych regionów można wyświetlić klikając w odpowiednie flagi. Dodatkowe ustawienia regionalne dostępne są w zakładce "Moje konto".\nJaka jest cena płyty Survive?\nChcę zamówić płytę Survive. W którym miejscu jest dostępny do znalezienia ten produkt?\nGdzie mogę obejrzeć świeże newsy dotyczące płyty Survive?\nAby ocenić płytę należy zaznaczyć konkretną wartość w skali 1-5, a następnie zatwierdzić wybór kliknięciem. Głos mogą oddać tylko zarejestrowani użytkownicy serwisu.\nPremiera płyty Survive nie dostała jeszcze oceny. Użytkownicy mogą oceniać tytuły jeszcze przed pojawieniem się ich na rynku, wyrażając w ten sposób swoje oczekiwania. System umożliwia późniejszą modyfikację przyznanych głosów – w tym celu użytkownik powinien wybrać inną wartość w polu "Ocena". Ocena w serwisie to średnia ważona, gdzie waga głosu zależy przede wszystkim od stażu użytkownika.\nKtóry zespół odpowiedzialny jest za płytę Survive?\nAutorem jest Stratovarius. Aby zobaczyć listę płyt, do których muzykę napisał ten artysta kliknij w jego nazwę w polu "Informacje" lub kliknij utaj.\nKiedy premiera Stratovarius - Survive? Kiedy wychodzi Stratovarius - Survive?\nData wydania płyty zaplanowana została na 23.09.2022. Nowa płyta Stratovarius z 2022 roku to główny temat tego artykułu i tej podstrony. U nas znajdziesz listę utworów (tracklista), newsy i nadchodzące single, promujące nowe dzieło artysty. Pooglądaj zwiastun i przeczytaj naszą zapowiedź. Znajdziesz tutaj również galerię zdjęć, zwiastuny, trailery, klipy wideo, nasze recenzje oraz oceny, dzięki czemu poznasz interesujące nowości oraz zapowiedzi, a także wszystkie nadchodzące premiery 2022 roku.\nZobacz również: Kiedy wychodzi Teściowie 2? | Q-Tip - The Riot Diaries premiera | Bob Marley & The Chineke! Orchestra - Bob Marley & The Chineke! Orchestra data premiery\nData ostatniej aktualizacji: 2022-06-12 01:19:16\nNowa płyta Stratovarius - Survive data premiery


Nasze drzewa i krzewy - zajęcia edukacyjne - Bobrowniki Małe\nNasze drzewa i krzewy – zajęcia edukacyjne\nprzez Dorota Katra · Opublikowano 25 marca 2015 · Zaktualizowano 1 kwietnia 2015\nW dniu, 19 marca 2015 r. w Szkole Podstawowej im. W.Witosa w Rudce, odbyły się lekcje edukacyjne.\nNa zaproszenie Biblioteki Publicznej w Bobrownikach Małych, lekcje poprowadziła Patrycja Łabuz-Walczak pracownik Zespołu Parków Krajobrazowych Oddział w Tarnowie. W czasie spotkania z dziećmi, zaproszony gość przedstawił prezentacje multimedialną , m.in. przedstawiając najbardziej charakterystyczne gatunki drzew i krzewów. Uczniowie poznali najbardziej pospolite i te, które szczególnie występują na naszym terenie. Prelekcje uzupełnione były o ciekawostki dotyczące drzew oraz informacji o korzyściach z posiadania rodzimych gatunków w naszych przydomowych ogródkach.\nSerdecznie dziękujemy zw współpracę ZPKWM Oddział w Tarnowie i Szkole Podstawowej w Rudce.\nNastępny post Ogłoszenie!! Zajęcia Zumby!-zmiana terminu\nPoprzedni post 9 marca warsztaty z okazji Dnia Kobiet -fotorelacja\nKonkurs plastyczny dla dzieci – rozstrzygnięty\nprzez Dorota Katra · Published 16 maja 2016 · Last modified 29 września 2016\n„Śpiewając Tuwima” – koncert z okazji obchodów Roku Juliana Tuwima\nprzez Dorota Katra · Published 6 czerwca 2013 · Last modified 2 września 2013


Wspaniałe wakacje na Mauritiusie - recenzja Maritim Crystals Beach Hotel Mauritius, Belle Mare - TripAdvisor\nHotele w pobliżu Maritim Crystals Beach Hotel Mauritius\nOśrodki spa w lokalizacji Belle Mare\nNajlepsze hotele dla rodzin - Belle Mare\nHotele biznesowe - Belle Mare\n5-gwiazdkowe hotele - Belle Mare\n4-gwiazdkowe hotele - Belle Mare\n3-gwiazdkowe hotele - Belle Mare\nHotele z balkonem w Belle Mare\nTanie hotele w Belle Mare\nKurorty all inclusive w Belle Mare\nKurorty na miesiąc miodowy w Belle Mare\nOśrodki z plażą w Belle Mare\nOśrodki dla rodzin w Belle Mare\nHotele w pobliżu Maritim Crystals Diving Centre\nHotele w pobliżu DiveSail Travel\nHotele w pobliżu Aquacity\nHotele w pobliżu Blues Diving Centre\nHotele w pobliżu Vicky Mauritius Tour\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Maritim Crystals Beach Hotel Mauritius\nAtrakcje w pobliżu obiektu Maritim Crystals Beach Hotel Mauritius\nWspaniałe wakacje na Mauritiusie - Maritim Crystals Beach Hotel Mauritius\nWspaniałe wakacje na Mauritiusie\nMaritim Crystals Beach Hotel Mauritius — recenzja\nPrzebywaliśmy w Hotelu Maritim Crystals Beach od 27.06.2016 do 04.07.2016. Jesteśmy zachwyceni. To były naprawdę rajskie wakacje. Wszystko było wspaniałe: piękne widoki, smaczne jedzenie, wspaniała, przemiła obsługa więc czuliśmy się naprawdę jak oczekiwani i wyjątkowi gości. Cała obsługa hotelu jest nastawiona na to aby każdy w tym hotelu czuł się dobrze. Specjalne podziękowania dla Managera Sunny za jego troskę i wielką życzliwość. Polecamy każdemu ten hotel z czystym sumieniem. Chcielibyśmy jeszcze kiedyś tu wrócić. Grażyna, Natalia, MarianWięcej\nMaritim Crystals Beach Hotel Mauritius — zapytaj autora recenzji: gazda64\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: MaritimCrystals, General Manager, Maritim Crystals Beach Hotel MauritiusOdpowiedź udzielona 20 lipca 2016\nDear Grazyna, Natalia & Marian,\nThank you very much for your heartening review on TripAdvisor. We always try to live up to our motto “we simply care” and we are more than happy to see that we were able to make you feel it. I will not miss to share your wonderful feedback with our staff members and we look forward to welcome you back.\nZobacz wszystkie 1 265 recenzji\nSolana Beach(Belle Mare)(Świetna cena!)\nZnaleziona cena jest o 35% niższa od średniej ceny za noc w tym hotelu (208 USD).\nEden Villa Hotel Mauritius(Belle Mare)(Świetna cena!)\nEmeraude Beach Attitude(Belle Mare)(Świetna cena!)\nOrchid Villas Mauritius(Belle Mare)(Świetna cena!)\nZnaleziona cena jest o 31% niższa od średniej ceny za noc w tym hotelu (395 USD).\nWyświetl więcej hoteli w Belle Mare\n1 265 wyniki\n4 z 9 wśród 1 265 recenzji\nBardzo dobry hotel z ładną plażą\nHotel ciekawie umiejscowiony, z ładną plażą. Obsługa przemiła i robi wszystko, żeby gość czuł się dobrze (powitalny napój, ciepłe ręczniki do odświeżenia). Pokoj superior ładnie urządzony, duży. Plaża szeroka, regularnie sprzątana z glonów, obsługa baru ok, ilość leżaków wystarczająca. Basen miał swoich fanów, ale mając do dyspozycji plażę nad oceanem - my nie korzystaliśmy. Hotel oferuje gościom bezpłatne zajęcia sportowe jak również atrakcje typu kajaki, rowerki, deski pad etc. czy codzienne wypływy na snorkeling. Na miejscu również szkółka nurkowania i kitesurfingu. Plaża idealna do długich spacerów i kąpieli (tych w wodzie i słonecznych). W hotelu kilka restauracji do wyboru. W restauracji głównej jedzenie bardzo dobre (duży wybór lokalnych potraw). Wieczorne animacje głownie w formie muzyki na żywo. Internet bezpłatny o całkiem niezłym zasięgu - nawet w okolicach plaży. Są trzy małe sklepiki na terenie hotelu, w których można kupić pamiątki, odzież plażową (ceny wysokie w stosunku do cen za te same rzeczy w innych miejscach na wyspie). Nie są dostępne produkty spożywcze. Polecam zabrać coś na komary w pokoju (wieczorną porą regularnie się zlatywały, ale w ilościach takich jak w latem w Polsce więc żadna plaga). Na terenie hotelu dostępna mała siłownia i spa. Późniejsze wymeldowanie (g. 18:00) kosztowało ok 100 zł. Polecam nawet wymagającym podróżnikom poszukującym komfortowego hotelu, w którym panuje cisza i spokój :)\nMaritim Crystals Beach Hotel Mauritius — zapytaj autora recenzji: m0ika\n1 Dziękujemy, m0ika\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: MaritimCrystals, General Manager, Maritim Crystals Beach Hotel MauritiusOdpowiedź udzielona 8 stycznia 2016\nThank you for your kind words and appreciation of our hotel. The entire team of Maritim Crystals Beach Hotel would like to thank you for staying with us. Your positive comments will be another reason for us to work even harder to make our property a unique experience on the east coast of Mauritius.\nMaritim Crystals Beach Hotel Mauritius — zapytaj autora recenzji: pen89\nMaritim Crystals Beach Hotel Mauritius — zapytaj autora recenzji: Smurfette J\nMaritim Crystals Beach Hotel Mauritius — zapytaj autora recenzji: Dareeeeeeek\nMaritim Crystals Beach Hotel Mauritius — zapytaj autora recenzji: Ashna L


programy unijne - fundusze unijne - Urząd Gminy w Radoszycach\n„Poprawa warunków bytowych mieszkańców aglomeracji poprzez modernizację i rozbudowę oczyszczalni ścieków w Radoszycach”\nCałkowity koszt tej inwestycji wyniósł 7 337 754,96 zł. z tego dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej - Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach w ramach Działania 4.1 „Rozwój regionalnej infrastruktury ochrony środowiska i energetycznej” Osi 4 „Rozwój infrastruktury ochrony środowiska i energetycznej” Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2007 – 2013 wyniosło 4 384 167,60 zł., co stanowi 60 % kwalifikowanych kosztów tej inwestycji. Zakres robót budowlanych objął między innymi: budowę żelbetowych zbiorników, montaż dmuchaw i pomp, ułożenie sieci technologicznych, w tym kanalizacji deszczowej i sanitarnej, wykonanie wszystkich połączeń między zbiornikowych, remont istniejących budynków socjalnych, technicznych, budowę kolektora doprowadzającego ścieki, budowę drogi wewnętrznej i ciągów komunikacyjnych. Roboty budowlane zostały zakończenie w 2010 r. Rozbudowany obiekt oczyszczalni ścieków posiada przepustowość 900m3/dobę.\nRewitalizacja Rynku w Radoszycach\n„Odzyskanie dawnej świetności Radoszyc oraz wzrost estetyki funkcjonalnej przestrzeni publicznej poprzez rewitalizację Rynku”\nCałkowity koszt tej inwestycji wyniósł 898 025,60 zł. z tego dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej - Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach w ramach Działania 6.2 – „Rewitalizacja małych miast” Osi 6 – „Wzmocnienie ośrodków miejskich\ni rewitalizacja małych miast” Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2007 – 2013 wyniosło 434 101,01 zł.\nProjekt objął swym zakresem montaż oświetlenia parkowego wokół rynku oraz kolorowego oświetlenia istniejącej fontanny, utwardzenie alejek kostką granitową, odnowienie istniejącej studni, montaż ozdobnych żeliwnych lamp parkowych, montaż ławek parkowych i koszy na śmieci, budowę wiaty - zadaszenia studni, wykonanie ogrodzenia parkowego: słupki i łańcuch, montaż „witacza”, podświetlonej tablicy informacyjnej, stolików szachowych z płyty granitowej, remont pomnika oraz wykonanie ozdobnego zegara słonecznego. Prace budowlane zostały zakończenie w 2010 r. Projekt objął rewitalizację obszaru o powierzchni 0,28 ha.\n„Rozwój społeczno-gospodarczy w Gminie Radoszyce poprzez budowę sieci kanalizacyjnej w miejscowościach Kapałów i Mularzów”\nCałkowity koszt tej inwestycji wyniósł 4 016 890,00 zł. z tego dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej - Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 wyniosło 1 373 762,92 zł. W ramach tego przedsięwzięcia wykonano kanały sanitarne grawitacyjne i tłoczne na łącznej długości 8732 mb, przykanaliki o długości 1950 mb, 4 szt. pompowni ścieków wraz z utwardzeniem dróg dojazdowych i z zasilaniem energetycznym. Zakres robót budowlanych ukończono w 2012 r.\n„Budowa wielofunkcyjnych boisk sportowych w miejscowościach Kłucko i Górniki”\nCałkowity koszt tej inwestycji wyniósł 507 848,00 zł. z tego dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej - Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 wyniosło\n327 665,16 zł.\nWykonano podbudowy z betonu jamistego, nawierzchnie sztuczne poliuretanowe, zamontowano bramki do gry w piłkę nożną, wykonano ogrodzenie z siatki oraz opaskę boiska z kostki brukowej. Na obu boiskach pomalowano linie boisk do gry w koszykówkę, tenisa ziemnego, piłki nożnej i piłki siatkowej. Ponadto w nawierzchniach boisk zostały osadzone tuleje do montażu słupków, bramek. Realizację projektu zakończono w 2012 r.\n„Budowa zaplecza sportowo-rekreacyjnego w miejscowościach Jakimowice i Kapałów”\nWe wrześniu 2012 r. zakończyły się roboty związane z budową dwóch wielofunkcyjnych boisk sportowych z nawierzchni poliuretanowej przy szkołach podstawowych w Kapałowie i Grodzisku. Koszt całkowity tej inwestycji wyniósł 458 211,90 zł., z czego Gmina Radoszyce otrzymała dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej - Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w wysokości 279 397,00 zł.\nZakres prac budowlanych obejmował: roboty ziemne, wykonanie warstwy odcinającej z piasku, wykonanie podbudowy z kruszywa łamanego, wykonanie podbudowy z betonu jamistego, ułożenie elastycznej poliuretanowej nawierzchni na powierzchni 1144 m2 dla każdego boiska wraz z pomalowaniem linii boisk do gry w koszykówkę, tenisa ziemnego, piłki nożnej i piłki siatkowej oraz wykonanie ogrodzenia z siatki. Ponadto w nawierzchniach boisk zostały osadzone tuleje do montażu słupków, bramek i innych niezbędnych urządzeń do uprawiania w/w dyscyplin sportowych. Sztuczne nawierzchnie boisk obłożono opaskami z kostki brukowej o łącznej powierzchni prawie 300 m2. Oprócz tego boiska zostały wyposażone w bramki do gry w piłkę nożną.\n"Indywidualizacja nauczania i wychowania klas I-III w Gminie Radoszyce".\nKoszty realizacji tego projektu wyniosły 185 811,08 zł. Na realizację tego projektu gmina otrzymała dotację od Samorządu Województwa Świętokrzyskiego pochodzącą ze środków Unii Europejskiej - Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, (Priorytet IX – „Rozwój wykształcenia i kompetencji w regionach”, Działanie 9.1. – „Wyrównywanie szans edukacyjnych i zapewnienie wysokiej jakości usług edukacyjnych świadczonych w systemie oświaty”, Poddziałanie 9.1.2 „Wyrównywanie szans edukacyjnych uczniów z grup o utrudnionym dostępie do edukacji oraz zmniejszanie różnic w jakości usług edukacyjnych”)w wysokości 181683,60 zł. Z tych funduszy w całości sfinansowane zostały zakupy pomocy dydaktycznych i usług edukacyjnych. Gmina Radoszyce poniosła jedynie koszty administracyjne związane z przygotowaniem wniosku o dofinansowanie, obsługą merytoryczną i przepływem płatności oraz drobne koszty niekwalifikowalne.\nGłównym celem projektu było wsparcie indywidualnego rozwoju 134 uczniów klas I-III pięciu szkół podstawowych działających w Gminie Radoszyce. Program zajęć dostosowany został do zdiagnozowanych i indywidualnych potrzeb edukacyjnych uczniów oraz ich możliwości psychotechnicznych polegającej na realizowaniu zajęć dodatkowych, wspierających indywidualizację procesu dydaktycznego, na podstawie opracowanych programów nauczania. W projekcie udział wzięli uczniowie z następujących szkół podstawowych z terenu naszej gminy: Radoszyce, Kapałów, Kłucko, Grodzisko i Wilczkowice, w których prowadzone były następujące zajęcia:\nZajęcia dla dzieci ze specjalnymi trudnościami w czytaniu i pisaniu, w tym także zagrożonych ryzykiem dysleksji - 360 godzin.\nZajęcia dla dzieci z trudnościami w zdobywaniu umiejętności matematycznych - 180 godzin.\nZajęcia logopedyczne dla dzieci z zaburzeniami rozwoju mowy - 270 godzin.\nZajęcia rozwijające zainteresowania uczniów wybitnie, szczególnie uzdolnionych-ze szczególnym uwzględnieniem nauk matematyczno - przyrodniczych-prowadzenie obserwacji przyrodniczych - 150 godzin.\nZajęcia rozwijające zainteresowania uczniów wybitnie, szczególnie uzdolnionych artystycznie - 30 godzin.\nDla pełnej i efektywnej realizacji tego projektu zostały zakupione pomoce dydaktyczne do poszczególnych szkół za łączną kwotę 129 434,83 zł. Ich zadaniem było wzbogacenie i urozmaicenie bazy dydaktycznej, pobudzenie zainteresowania uczniów, umożliwienie obserwacji pewnych zjawisk, wykonywanie doświadczeń, a przede wszystkim ułatwienie uczniom przekazywanych informacji oraz osiągnięcie zakładanego rezultatu.\nWymierne efekty programu indywidualizacji nauczania to zapewnienie uczniom maksymalnej szansy rozwoju osobowości oraz ograniczenie dysproporcji edukacyjnych w poszczególnych środowiskach szkolnych. Realizacja projektu została zakończona w 2013 r.\n„Budowa sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przykanalikami w miejscowościach: Jakimowice, Grodzisko i Wisy wraz z włączeniem do oczyszczalni ścieków w miejscowości Radoszyce”\nCałkowity koszt tej inwestycji wyniósł 2 765 932,00 zł. z tego dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej - Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 wyniosło\n1 126 699,00 zł.\nW ramach tego przedsięwzięcia wykonano kanały sanitarne grawitacyjne i tłoczne na łącznej długości 13 242 mb, 161 szt. przykanalików o długości 3 825 mb oraz 7 szt. pompowni ścieków. Prace budowlane zostały zakończenie w 2014 r.\n„Przystosowanie istniejących budynków gminnych do potrzeb życia kulturalnego mieszkańców wsi Wilczkowice i Mościska Duże”\nCałkowity koszt tej inwestycji wyniósł 355 529,47 zł., w tym:\ndofinansowanie ze środków Unii Europejskiej - Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w wysokości 80% kosztów kwalifikowalnych wyniosło 219 087,00 zł.\nW ramach tego przedsięwzięcia w obu budynkach zostały wyremontowane pomieszczenia i pokrycia dachowe, wymieniono instalacje elektryczne, centralnego ogrzewania oraz dodatkowo w budynku w Wilczkowicach instalacje wodociągową i kanalizacyjną. Ponadto obiekty zostały docieplone i wyposażone w stoliki, krzesła, wieszaki, kosze na śmieci, szafki oraz po jednej grze - „piłkarzyki”. Poza tym budynek w sołectwie Mościska Duże wyposażony został w stół bilardowy. Realizacja projektu została zakończona w 2014 r.\n„Utworzenie kawiarenki internetowej”\nW ramach tej operacji lokal mający docelowo pełnić funkcję świetlicy wiejskiej w wyremontowanym budynku, wyposażony został w dwa stanowiska komputerowe. Mieszkańcy sołectwa Wilczkowice nieodpłatnie mogą korzystać z komputerów posiadających dostęp do internetu. Celem tego przedsięwzięcia było podniesienie poziomu życia oraz zaspokojenie potrzeb społeczno – kulturalnych mieszkańców wsi Wilczkowice poprzez upowszechnienie dostępu do nowych technologii informatycznych, wykorzystując\nw tym zasoby internetu. Koszt tego zadania wyniósł 6 972,00 zł., z tego Gmina Radoszyce uzyskała dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej - Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013w wysokości 80% kosztów kwalifikowalnych tj. 4 534,63 zł. Realizacja projektu została zakończona w 2014 r.\n„Utworzenie świetlicy wiejskiej wraz z wyposażeniem w ramach budowy remizy OSP w miejscowości Jakimowice”\nW ramach tego przedsięwzięcia wybudowany nowy budynek, który jednocześnie pełni dwie funkcje: parter budynku przeznaczony został na funkcjonowanie remizy OSP w Jakimowicach, natomiast pomieszczenia poddasza pełnią funkcję świetlicy wiejskiej. Świetlica została wyposażona w stoliki, krzesła, regały meblowe, platformę schodową dla osób niepełnosprawnych, stół bilardowy oraz stół do gry w tenisa stołowego. Ponadto Gmina Radoszyce z własnych funduszy wykonała termodernizację istniejącego budynku remizy OSP w Jakimowicach wraz z wymianą pokrycia dachowego. Koszt tego zadania wyniósł 528 300,00 zł., z tego Gmina Radoszyce uzyskała dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej - Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w wysokości 189 628,00 zł. Roboty budowlane zostały zakończone w 2014 r.\n„Rozbudowa sieci wodociągowej i kanalizacyjnej wraz z zakupem ciągnika i wozu asenizacyjnego”\nW ramach tej inwestycji w sołectwie Wyrębów został wybudowany wodociąg z rur pcv o średnicy 90 mm o długości 208 mb oraz wodociąg w Radoszycach o długości ponad 473 mb stanowiący połączenie ze sobą istniejących sieci wodociągowych w Momocisze\ni w Radoszycach ul. Krakowskiej, obejmujący m. innymi ułożenie wodociągu pod korytem rzeki Plebanka. Ponadto wybudowana została kanalizacja sanitarna w ul. Częstochowskiej w Radoszycach z rur pvc o średnicy 200 mm na długości 283 mb. Również w ramach tego przedsięwzięcia zakupiono nowy ciągnik rolniczy o mocy 110 kM oraz beczkę asenizacyjną o pojemności 8 m3 do odbioru nieczystości płynnych od mieszkańców naszej gminy. Koszt tego przedsięwzięcia to 584 800,00 zł., z tego Gmina Radoszyce uzyskała dofinansowanie ze Unii Europejskiej - Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 z działania 321 „Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej” w wysokości 337 860,00 zł., tj. 75% kosztów kwalifikowalnych operacji. Realizacja projektu została zakończona w 2015 r.\n„Rozbudowa sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej”\nW ramach tej inwestycji w sołectwie Radoska wybudowano kanalizację sanitarną z rur pvc o średnicy 200 mm na długości 687,5 mb oraz przykanaliki z rur pvc o średnicy 160 mm na długości 281 mb. Koszt tego przedsięwzięcia to 243 690,00 zł., z tego Gmina Radoszyce uzyskała dofinansowanie z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 Działania 321 „Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej” objęto PROW na lata 2007 – 2013 w wysokości 148 591,00 zł., tj.75% kosztów kwalifikowalnych operacji. Roboty budowlane zostały zakończone w 2015 r.\n„Przygotowanie oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych na terenie Gminy Radoszyce do świadczenia wysokiej jakości usług na rzecz dzieci w wieku przedszkolnym”\nPrzedsięwzięcie to zrealizowano ze środków Unii Europejskiej - Europejskiego Funduszu Społecznego z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki priorytet IX Rozwój wykształcenia i Kompetencji w regionach, Działanie 9.1 wyrównywanie szans edukacyjnych i zapewnienie wysokiej jakości usług edukacyjnych świadczonych w systemie oświaty. W ramach projektu oddziały przedszkolne, istniejące przy szkołach podstawowych na terenie Gminy Radoszyce (SP Górniki, SP Grodzisko, SP Kłucko, SP Kapałów, SP Wilczkowice) otrzymały dofinansowanie w wysokości 432 784,35 zł.\nProjekt składał się z trzech zadań:\n1) organizacja placu zabaw – w ramach tego zadania zostały doposażone place zabaw zlokalizowane przy szkołach podstawowych. Na nawierzchniach bezpiecznych zostały zamontowane urządzenia zabawowe min. tor przeszkód, bujak kompas, bujak motorek, karuzela z kierownicą, ławki\n2) dostosowanie pomieszczeń – w ramach tego zadania zostały dostosowane toalety poprzez montaż umywalek, misek ustępowych i bidetu zapewniających korzystanie dzieciom, brodzika, nakładek zmniejszających obwód ustępu, podestów dziecięcych, suszarek do rąk, luster, dozowników do mydła w płynie, dozowników do ręczników papierowych oraz zostały doposażone toalety dla personelu\n3) wyposażenie - w ramach tego zadania zakupiono w urządzenia do utrzymania czystości, zakupiono wyposażenie do sal przedszkolnych w formie zestawów meblowych, mebli wypoczynkowych, stolików, krzeseł, dekoracji, dywanów i rolet. Sale zostały doposażone również w zabawki, pomoce dydaktyczne i artykuły plastyczne, w sprzęt ITC z oprogramowaniem w formie laptopów, drukarki, programów multimedialnych, tablic interaktywnych, telewizorów, ekranów i urządzeń wielofunkcyjnych.\nRealizacja projektu została zakończona w 2015 r. bez wkładu finansowego Gminy Radoszyce.\n„Budowa boiska sportowego w miejscowości Wilczkowice”\nW ramach tego przedsięwzięcia powstało wielofunkcyjne boisko o wymiarach 28 x 46 mb z nawierzchnią poliuretanową, które w całości zostało otoczone ogrodzeniem z siatki. Ponadto wokół sztucznej nawierzchnia obiektu ułożono opaskę z kostki brukowej. Boisko doposażono w kosze do gry w koszykówkę, słupki i siatkę do gry siatkówkę oraz bramki do piłki nożnej. Celem operacji była poprawa jakości życia mieszkańców oraz stworzenie optymalnych warunków dla rozwoju integracji i rekreacji miejscowej społeczności. Koszt tego przedsięwzięcia to 264 450,00 zł., z tego Gmina Radoszyce uzyskała dofinansowanie Unii Europejskiej - Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 -\nz działania 313,322,323 „Odnowa i rozwój wsi w wysokości 161 250,00 zł., tj.75% kosztów kwalifikowalnych operacji. Roboty budowlane zostały zakończenie w 2015 r.


Ceny pomidorów - wiadomości sadownicze ze słowem kluczowym - Sady Ogrody\n21 grudnia 2017 10:44\nPo wprowadzeniu przez Rosję embargo na polskie owoce i warzywa w połowie 2014 r. polski eksport pomidorów systematycznie zmniejsza się. Wg Eurostat w pierwszych trzech kwartałach 2017 był o 15,6% niższy r/r (67 tys. t) i jednocześnie najniższy od 2013 r. - wynika z publikacja analityków Banku BP "AgroNavigator".\nPrzez niestabilne warunki pogodowe rosną ceny pomidorów\n18 września 2017 15:07\nWzrosły ceny pomidorów szklarniowych. W ciągu ostatniego weekendu podrożały o 10 proc. - informuje fruit-inform.com.\nUkraina: Spadają ceny pomidorów\n17 lipca 2017 10:52\nPrzed miesiącem ceny pomidorów na Ukrainie rosły, a potem, do końca czerwca, utrzymywały stabilny poziom. W hurcie było to przeciętnie 20,00 UAH/kg (po obecnym kurcie to 2,82 zł/kg). jednak z początkiem lipca zaczął się na tamtejszym rynku wyraźny spadek cen pomidorów - informuje fresh-market.pl.\nKoszyk cen: W sieciach najmocniej podrożały pomidory i papryka\n29 marca 2017 14:48\nJak wynika z monitoringu Koszyka cen dlahandlu.pl 4 sieci dyskontowe w marcu miały ceny wyższe o ok. 10 zł w porównaniu z badaniem ze stycznia 2017 roku i o kilka do kilkunastu złotych wyższe w porównaniu z marcem 2016 roku. W tym miesiącu wszystkie sieci dyskontowe zaproponowały wyższe, niemal identyczne ceny na pomidory (8...\nHiszpania eksportuje coraz mniej pomidorów\nW okresie ostatnich 4 lat zaobserwowano spadek eksportu pomidorów z Hiszpanii. Spadek zanotowano zarówno w przypadku wolumenu wysyłki jak i jej wartości - podaje FAMMU/FAPA.\nBelgia: Pomidory sprzedawane wręcz za bezcen!\n22 maja 2016 13:42\nMarny początek tegorocznego sezonu warzyw szklarniowych w Belgii. Pomidory są sprzedawane wręcz za bezcen, a inne warzywa z tego segmentu również zjechały z cenami na relatywnie niski poziom - podaje freshplaza.com.\n30 marca 2016 14:11\nCeny pomidorów krajowych w Bułgarii zarejestrowały jeden z najostrzejszych wzrostów cenowych w ubiegłym tygodniu. Obecnie pomidory szklarniowe są prawie 70 proc. droższe niż importowane - podaje Freshplaza.com za news.bnt.bg.\nZnaczny spadek cen pomidorów na Ukrainie\n01 czerwca 2015 11:00\nNa Ukrainie dotychczas ceny pomidorów były stabilne. Jednak przeddzień Święta Trójcy Świętej, ich ceny mocno spadły – podaje fruit-inform.com.\nCeny warzyw wyższe niż przed rokiem. Analiza BGŻ\n19 maja 2015 10:50\nCeny warzyw z tegorocznych zbiorów kształtują się na wyższym poziomie w stosunku do roku poprzedniego. Wyższe ceny spowodowane mogły być mniejszą podażą na rynku krajowym, związaną z gorszymi niż przed rokiem wschodami warzyw wiosną – podają analitycy BGŻ.