Jak nie zgubić się w przepisach prawa? - http://www.construction.mragowo.pl/\nDodane: 28-05-2019 10:25\nPrawnik jest zawodem często poszukiwanym w przypadku zaistnienia problemów z prawem. Szczególnie ważna jest w taki przypadku pomoc, którą świadczy adwokat - jeden z rodzajów prawników, który musi przejść specjalną aplikację. Pomoc prawna świadczona przez tego rodzaju specjalistę powinna być na bardzo wysokim po\nO myjniach i samochodachCzy warto kupować ciuchy w e-sklepach?Krótko i na temat: PozycjonowaniePorady o sprzątaniuDomy spokojnej starości- czy są dla każdego?Dobry Dj ma terminyCar i a bad condition - what to do?Good car service - You have no idea how important is itWhy you should hire high pressure cleaning serviceKomfortowa aktywność zimą z odpowiednim ubraniemImplanty zębowe zabrzeKrótko o prawnej stronie otrzymywania spadku po rodzicachOto Jak zatrudnić adwokata (i Jak Możesz To Skopiować)O pompach ciepła słów kilkaImplantolog GiwiceKrótko o dobrych dentystachCo można powiedzieć o geodezjiZimowo - kilka ciekawostek o ogrzewaniuKilka informacji o księgowościKurtki i płaszcze w dużym, telegraficznym skrócie Vi skal til tannlegen Odżywki i odżywianie się w treninguJak stworzyć dobrą reklamęPlumber - when You have problem with water systemDowiedz się więcej o wędzeniuCo musisz wiedzieć o pielęgnacji i dbaniu o skóryCiekawe fakty na temat drewnaArtykuł o... włosachWłasny biznes? Pozycjonujesz stronę? Jeżeli tak to musisz to przeczytaćBorelioza - medycyna niekonwencjonalna na ratunek!


Marcin i Łukasz ok. 9:30 byli w Gąskach - Aktualności - PoPiasku.pl\nMarcin i Łukasz ok. 9:30 byli w Gąskach\nMarcin i Łukasz ok. 9:30 byli w Gąskach, a 5 godzin później w Łazach. Chcą dzisiaj dojść do Jarosławca. Pogoda jest znacznie przyjemniejsza - wiatr już nie przeszkadza.\nKrzysztof Wilmont doszedł wczoraj do Dąbek, jednak dziś opuścił plażę z powodu kontuzji.\npublikacja: 2012-04-30 15:56\naktualizacja: 2012-05-04 01:24


Nowa Fantastyka - Opowiadanie: Anonimowy bajkoholik - Zbawcze komnaty\n- Opowiadanie: Anonimowy bajkoholik - Zbawcze komnaty\n25.01.20, g. 23:46 | znaki: 26672\nPrzeczytali: Anet, Chrościsko, Irka_Luz, Adler, Tarnina, regulatorzy, Finkla\nBył piękny, słoneczny dzień, zakończenie roku szkolnego. Z tej okazji czwórka przyjaciół: Bernard, Benedykt zwany również Beniem, Juljan i Leon postanowili zrobić kilkudniową wędrówkę po masywie Ślęży. W zeszłoroczne wakacje wpadli na pomysł spędzenia kilku dni pod namiotem i tak im się spodobało, że ustalili co roku spędzać część wakacji pod gołym niebem. Tym razem Bernard dał propozycję, żeby nie brać namiotu, który będzie im tylko przeszkadzał. Każdy z nastolatków spakował do plecaka tylko niezbędne rzeczy, bo stwierdzili, ż idą na survival i muszą sobie radzić sami. Po chwili w plecakach znajdowały się: śpiwory, noże trekingowe, zapałki, butelki wody, trochę jedzenia, lina, odrobina pieniędzy oraz kurtki przeciwdeszczowe. Po spakowaniu potrzebnych rzeczy cała czwórka zebrała się w domu Bernarda i Benedykta, którzy byli braćmi (Juljan i Leon też byli rodzeństwem). Wszyscy usiedli przy stole i rozłożyli mapę.\nProponuję rozpocząć wycieczkę od Przełęczy Tąpadła. – Jako pierwszy głos zabrał Bernard.\nWedług mnie to nie jest najlepsze rozwiązanie. – Powiedział Leon. – Najfajniej byłoby iść od strony Sulistrowic, czerwonym szlakiem.\nRacja – przyznał Benio – tam chodzi niewielu ludzi, ale w połowie czerwonego szlaku możemy skręcić w prawo i wyjdziemy żółtym szlakiem, ale nie od Tąpadeł.\nPlan idealny, a ja nawet nie musiałem pomagać w jego ułożeniu – zaśmiał się Juljan.\nPrzyjaciele w radosnych nastrojach chwycili plecaki i udali się w stronę drzwi, kiedy nagle Bernard zawołał:\nChłopaki! Bierzemy rowery i na rowerach jeździmy po Ślęży! Co wy na to?\nPewnie! – Krzyknęli w tym samym momencie pozostali.\nAle nasze rowery są u nas w domu, w Sulistrowicach, a z Księginic to są 4 kilometry. – zmartwił się Leon, a Juljan smutno pokiwał głową.\nA co to dla nas? – odparł Bernard – wsiadacie na kierownice i jedziemy do was na chatę.\nBernard i Benio wyprowadzili swoje rowery… Nie było im łatwo jechać w ten sposób, tym bardziej, że większość trasy była pod górkę. W końcu udało im się dotrzeć na podwórko kolegów, którzy natychmiast pobiegli po rowery. Teraz już każdy na swoim pojeździe udali się w stronę Zalewu Sulistrowickiego. Przejechali przez tamę i zaczęli pedałować pod górę w stronę lasu. Gdy wjechali w las postanowili zatrzymać się przy hopce rowerowej, którą zbudowali ich koledzy. Chwilę poskakali na rowerach, a następnie pojechali głębiej w las. Zgodnie z ustaleniem w połowie czerwonego szlaku skręcili w prawo i pojechali w kierunku źródełka Anny.\nChodźmy ochłodzić się przy źródełku – wysapał Benio – jest strasznie gorąco.\nDobry pomysł – ochoczo wykrzyknął Juljan.\nRowery przywiązali do drzewa u podnóża kamiennych schodów prowadzących do źródła. Pobiegli po stromych schodach i znaleźli strumyk. Ochłodzili się lodowatą wodą i właśnie mieli wracać do rowerów, kiedy Juljan się potknął i wpadł w zagłębienie między skałami. Wszyscy zamarli. Przez chwilę nic nie było słychać. Zastanawiali się co powiedzą rodzicom denata.\nmama mnie zabije – jęknął Leon.\nŻyjesz!? – krzyknął przestaszony Bernard.\nTak! – usłyszał odpowiedź. – Musicie tu zejść i to zobaczyć. Jest tu na oko 10 metrów.\nMoja lina ma 20 więc damy radę – odkrzyknął Bernard po czym wyjął niebieską linę\nz plecaka. Z pomocą Leona obwiązali ją wokół i ostrożnie zeszli na dół. Okazało się, że Juljan spadł na wielką kupę liści, które zamortyzowały upadek i chłopakowi nic się nie stało. Rozejrzeli się dookoła i zobaczyli wyryty napis na skałach:\nJeśli widzisz ten napis to znaczy, że jesteś wybrańcem.\nTylko przed nielicznymi Zapomniana Skała otwiera swe wrota.\nOd tych nielicznych mogą zależeć losy świata,\nponieważ są godni uczynienia świata takiego,\njaki był przed otworzeniem Puszki Pandory.\nOznacza to, że jesteś w stanie odnaleźć Skarb,\nktóry pomoże całemu światu.\nPierwsza wskazówka czeka na Ciebie na szczycie Góry Słowian.\nMusisz obejść trzy razy kamienną rzeźbę, usiąść na niej i krzyknąć:\n"Na ratunek ludzkości!"\nWtedy rozstąpią się przed Tobą kamienne wrota.\nO matko! Ale to będzie przygoda! – ucieszył się Benio – według mnie chodzi o Niedźwiadka Ślężańskiego.\nChyba masz rację – powiedział Juljan.\nTo na co czekamy? Wychodzimy stąd i na górę! – Zarządził Bernard.\nWyjście okazało się dużo trudniejsze od zejścia, bo ściany pokryła wilgoć. Buty chłopców ślizgały się po ścianie i po kilku próbach zakończonych upadkiem przyjaciele stracili zapał.\nMa ktoś rolkę do liny? – zapytał Bernard, ale widząc, że nie został zrozumiany, dodał – taka jakiej się używa do wciągania czegoś na linie.\nJa mam – odparł Leon po czym wyjął z plecaka rolkę.\nBernard wziął ją od kolegi i przymierzył do liny. Była idealnego rozmiaru.\nJeden z nas musi wziąć rolkę i wspiąć się na górę – zaczął Bernard – potem trzeba powiesić rolkę na gałęzi (jak coś to mam krótką linkę) i przełożyć przez nią linę. Jeden jej koniec spuszczę wam, a za drugi będę was wciągał.\nMówiłeś "będę". – Zastanowił się Benio – dlaczego to ty masz tam wejść?\nBo mam do tego najlepsze buty i jestem najstarszy.\nMusicie mnie podsadzić do tamtej półki skalnej – Bernard pokazał wystający głaz – dalej muszę sobie poradzić.\nChłopak chwycił linę i wszedł Leonowi na barana. Dosięgnął półkę końcami palców. Podskoczył i dopiero wtedy udało mu się złapać skałę. Podciągnął się i stanął na skale. Złapał za linę i zaczął się wspinać. Z trudem odnajdywał wypusty w skale, ale po męczącej wspinaczce wydostał się na powierzchnię. Szybko wciągnął linę, a potem odwiązał ją od drzewa. Zamontował rolkę na konarze rosnącym nad rozpadliną. Przeciągnął przez kółko linę, złapał za jeden koniec, a drugi zrzucił kolegom.\nNajpierw najlżejszy – krzyknął – bo potem będzie nas dwóch i będzie łatwiej.\nDobra! – usłyszał głos Juljana. – Gotowe!\nBernard chwycił linę i zaczął ciągnąć. Nie było to zbyt łatwe, ale dawał radę, bo brat którego wciągał pomagał łapiąc się skał i podciągając. Po chwili zobaczył Benia.\nDawajcie Juljana! – krzyknął. Potem zwrócił się do brata – ciągniemy w dwójkę.\nByło dużo prościej, dzięki czemu Juljan wjechał szybciej niż Benio. Na koniec został Leon, którego w trójkę bez problemu wciągnęli na powierzchnię. Już mieli się zwijać kiedy zauważyli, że nie ma plecaków. Już mieli zjeżdżać na dół kiedy boki jaskini zaczęły się zsuwać. Leon się zerwał i bez namysłu wskoczył do rozpadliny na kupę liści. Chwycił najpierw plecaki, a potem linę i krzyknął:\nKoledzy na górze od razu zaczęli ciągnąć. Było już tak wąsko, że Leon odbijał się nogami raz od jednego, raz od drugiego boku. W ostatniej chwili wyskoczył na powierzchnię, a gdy się odwrócił rozpadliny już nie było.\nO mały włos. – Powiedział z uśmiechem.\nKażdy wziął swój plecak i zeszli schodami do drzewa przy którym stały rowery. Wsiedli na nie i w milczeniu pojechali dalej. Po 30 minutach dotarli na szczyt. Było tam niewielu ludzi, więc chłopcy jeździli sobie po szczycie i ganiali się na rowerach. W końcu zaczął się robić wieczór więc wszyscy ludzie zeszli już na dół, natomiast przyjaciele podjechali do kamiennej rzeźby.\nKto otwiera wrota? – zapytał Juljan\nTy – odpowiedział Bernard\nBo to ty znalazłeś rozpadlinę.\nOk. To zaczynam – powiedział po czym podszedł do misia.\nObiegł go trzy razy, wsiadł na niego i krzyknął:\nNa ratunek ludzkości!\nPrzez chwilę nic się nie działo, lecz po chwili ziemia się zatrzęsła i duży, prostokątny kawałek darni wyleciał w powietrze. Pod nim ukazały się kamienne wrota, które rozwarły się z wielkim hukiem, a wszystko to w świetle okrągłego księżyca. Zafascynowani chłopcy zajrzeli do środka, ale zobaczyli tylko schody wchodzące w ciemność. Zdjęli więc lampki z rowerów i po kolei zeszli na schody. Szli około 15 minut gdy nagle schody skończyły się\ni w zamian pojawił się tunel. Benio skierował światło w głąb tunelu, dzięki czemu na jego końcu zobaczyli kamienne drzwi. Podbiegli do nich i pchnęli je. Ich oczom ukazała się wielka sala wyłożona granitem, na jej środku stał kamienny stojak – a na nim stara… bardzo stara… kartka. Bernard chciał podbiec i chwycić ją, ale w ostatniej chwili zatrzymał go Juljan.\nTa kartka jest tak stara, że jak się jej dotknie to się rozpadnie. – powiedział.\nPodeszli do stojaka i ze zdziwieniem stwierdzili, że na kartce nie ma kurzu, natomiast był napis:\nGratulacje! Udało Ci się dotrzeć do pierwszej wskazówki,\nUdaj się na szczyt drugiej góry z Trójkąta Sudeckiego\n– Śnieżkę. Na jej środku jej szczytu jest głaz,\nktórego nikt nie jest w stanie ruszyć.\nPod nim jest ukryta komnata podobna to tej,\nw której stoisz. Aby się tam dostać musisz\ndwa razy obiec dookoła cały szczyt, położyć się na szczycie\ngłazu i powiedzieć:\n"Zdradź mi swoją tajemnicę, otwórz wrota do wskazówki\nżeby ludzie mogli żyć w pokoju"\nW drodze stąd na Śnieżkę nie możesz użyć\npojazdu, który wykona za Ciebie całą pracę.\nMamy do zrobienia sto kilometrów w jedną stronę – westchnął Benio.\nDamy radę – pocieszył go Juljan.\nChłopcy naradzili się i doszli do wniosku, że wyruszą następnego dnia. Podeszli do miejsca ogniskowego i rozłożyli śpiwory, po czym zebrali drewno i rozpalili ognisko. Miło sobie gawędzili, kiedy koło nich przebiegła sarna.\nSzkoda, że nie mamy mięska – rozmarzył się Juljan.\nNooooooo – odpowiedział Bernard.\nA może zrobimy sobie łuki i coś upolujemy? – wpadł na pomysł Benio.\nTo jest plan! – ucieszył się Juljan. – kto ze mną idzie po kije?\nJa – odpowiedział Bernard.\nGdy chłopacy poszli po kije potrzebne do zrobienia łuków, Leon wyjął z plecaka sznurek\nWiedziałem, że się przyda – powiedział.\nBernard i Juljan wrócili z leszczynowymi kijami i wszyscy zaczęli obdzierać je z kory i robić nacięcia na cięciwę na obu końcach. Leon uciął cztery kawałki sznurka i dał każdemu po jednym, a resztę schował do plecaka.\nPrzydałyby się strzały – mruknął Bernard. – Poczekajcie chwilę.\nWstał i skierował się do schroniska. Wszedł do środka i się rozejrzał. Na ścianie wisiały dwa łuki myśliwskie a obok nich kołczany pełne strzał.\nDobry wieczór. – Powiedział. – Mam wielką prośbę: czy mogłaby Pani sprzedać mi te strzały wraz z kołczanami?\nWeź je sobie – odpowiedziała starsza pani siedząca przy stole. – jak chcesz to w magazynie mam jeszcze dwa kołczany i dwa łuki. Możesz wziąć wszystkie.\nBardzo Pani dziękuję! – wykrzyknął zaskoczony chłopiec – dlaczego pani chce mi dać cztery łuki i cztery kołczany pełne strzał za darmo?\nWidziałam co robiliście przy rzeźbie. – Powiedziała z uśmiechem. – Wierzę, że macie szczegulny powód więc chcę wam pomóc.\nBardzo ucieszony Bernard chwycił otrzymane rzeczy i pognał do ogniska.\nPatrzcie co mam! – wrzeszczał. – Za darmo!\nCo!? – Przy ognisku zerwał się Juljan. – Skąd!?\nPani widziała co robimy przy misiu i nam dała w prezencie!\nAle super! – Wszyscy chłopcy byli bardzo ucieszeni.\nKażdy z nich wziął po jednym łuku i kołczanie i zaczęli je oglądać. Sprzęt był w dobrym stanie co jeszcze bardziej ucieszyło przyjaciół. Postanowili się przespać. Rano, gdy się przebudzili ogień się już nie palił. Coraz więcej było już turystów więc postanowili znaleźć jakąś polanę. Nie było to trudne więc po chwili mieli już swoje nowe obozowisko. Przytaszczyli kamienie i ułożyli z nich krąg chroniący przed rozprzestrzenianiem się ognia. Bernard przyniósł drewno i po chwili stosik był gotowy. Na polanie stał duży snop siana, więc Leon i Benio przesunęli go na środek polany i zrobili z niego tarczę. Cała czwórka zaczęła ćwiczyć strzelanie, z którym mieli już styczność, więc szło im bardzo dobrze. Po godzinie postanowili upolować sarnę i część zanieść do schroniska w podziękowaniu. Nie szukali długo bo nieopodal polany był młody lasek, a w nim wiele saren. Chłopcy ustalili do której celować, żeby nie poranić wszystkich. Sarna którą wybrali dostała cztery strzały, dzięki czemu nie męczyła się i umarła na miejscu. Reszta uciekła do lasu. Chłopcy wyjęli noże i oporządzili zwierzę. Mięso zawinęli w skórę i zanieśli do obozowiska. Na oko mieli 20 kilogramów mięsa! Postanowili trzy czwarte z niego i całą skórę zanieść do schroniska. Bernard i Juljan rozpalili ognisko i zrobili drewniany ruszt. W tym czasie Leon i Benio zanieśli mięso i skórę na szczyt. Pani bardzo się ucieszyła i spytała czy czegoś potrzebują. Nic nie chcieli, ale wbrew temu co mówili dostali wielką, wodoodporną płachtę. Dzięki temu mogli teraz zrobić prowizoryczny namiot, aby uchronić się od deszczu. Podziękowali i wrócili do obozowiska. Już z daleka poczuli zapach piekącego się mięsa. Poczuli głód. Od rana nic nie jedli. Zobaczyli obozowisko i siedzących przy ognisku kolegów. Podbiegli i zobaczyli, że mięso jest już upieczone. Zdjęli je z rusztu i podzielili na cztery części. Resztę posolili, zawinęli w folię aluminiową i schowali do plecaków. Zjedli pyszną dziczyznę i posprzątali obóz. Do wieczora rozmawiali o tym, co ich spotkało, aż wreszcie nastała noc. Ustalili, że następnego dnia rano po śniadaniu ruszają na Śnieżkę. Pierwszy obudził się Leon. Poszedł do schroniska i chciał kupić chleb, ale pani nie wzięła pieniędzy. Wrócił do obozu ze świeżym, pachnącym chlebkiem. Reszta już wstała i zwinęła śpiwory. Leona śpiwór też był złożony. To są przyjaciele – pomyślał szczęśliwy chłopak – ja coś dla nich zrobię to oni się odwdzięczają. Zjedli świeże pieczywo z serem popili wodą.\nNo to w drogę – zadecydował Bernard – mamy do przejechania 100 kilometrów i fajnie by było gdybyśmy przejechali je w jeden dzień.\nMasz rację. – powiedział Juljan – chodźcie.\nZgasili ognisko, wzięli plecaki i zjechali żółtym szlakiem od strony Tąpadła. Postanowili jechać przez Świdnicę żeby kupić tam potrzebne rzeczy. Do Świdnicy dojechali po około dwóch godzinach. Droga była prosta, więc dobrze im się jechało, ale Beniowi popsuła się przerzutka, więc trochę czasu zeszło. Najpierw pojechali do Pepco żeby kupić plastikowe naczynia i sztućce. Następnie udali się do sklepu spożywczego aby kupić rzeczy potrzebne do dobrego przyrządzenia mięsa. Po chwili namysłu kupili mały garnuszek i herbatę w torebkach. Teraz mieli już wszystko, więc ruszyli w dalszą trasę.\nKolejny przystanek to Szczawno-Zdrój. Mamy godzinę 12: 20. – Oznajmił Bernard. – Myślicie, że zdążymy przed zachodem słońca?\nRaczej tak – odpowiedział Benedykt – tylko trzeba trzymać tempo.\nJechali w milczeniu i prawie się nie męczyli. Droga była raz w górę, raz w dół więc siła, którą tracili w czasie jazdy pod górę odzyskiwali jadąc w dół. W Szczawnie byli w godzinę. Pojechali tylko coś zjeść, a potem ruszyli dalej. Następną miejscowością w której się zatrzymali była Kamienna Góra. Usiedli na ławce i odpoczywali przez piętnaście minut. Potem ruszyli dalej, w stronę granicy czeskiej. Stanęli już w Czechach, w miejscowości Mala Upa – tam odpoczęli, przejechali jeszcze kawałek i wreszcie zobaczyli Śnieżkę, stojącą na granicy.\nBył wieczór, a oni byli tak zmęczeni, że obóz rozbili na dole. Nie mieli siły nawet rozmawiać, więc szybko zjedli zimną kolację, bo nie chciało im się rozpalać ogniska. Spali długo. Obudzili się przed południem. Zwinęli swoje rzeczy i pojechali na szczyt. Trochę im to zajęło czasu. Gdy stanęli na szczycie było po czternastej. Ich oczom ukazał się okrągły kościółek i dziwnej budowy budynek, chyba schronisko. Na środku stał duży głaz. Było tu bardzo dużo ludzi, więc postanowili poczekać do nocy z zejściem do groty. Resztę dnia spędzili rozmawiając i jedząc pyszne pierogi ze schroniska. Wreszcie gdy zaczęło się robić ciemno wyszli przez budynek. Bernard obiegł dwa razy szczyt, położył się na kamieniu i powiedział:\nZdradź mi swoją tajemnicę, otwórz wrota do wskazówki, żeby ludzie mogli żyć w pokoju.\nNic się nie zadziało. Zdziwili się bardzo ale potem ich olśniło.\nTo Juljan musi to zrobić – krzyknął Leon – on wpadł do jaskini.\nUcieszony chłopak obiegł szczyt dwukrotnie, położył się na kamieniu i powiedział to, co wcześniej Bernard. Tym razem zadziałało. Głaz odturlał się i powstała duża dziura. Na środku był otwór z którego zwisała drabinka linowa. Zeszli po niej i znaleźli się w podobnej sali jak na Ślęży. Podeszli do stojaka i przeczytali:\nMusisz mieć bardzo silną wolę, skoro udało Ci się dotrzeć\naż tutaj. Ostatnia wskazówka jest na trzecim szczycie – Śnieżniku.\nSzukaj kamiennego słupa z\nwyrzeźbionym słoniem na górze.\nŻeby otworzyć komnatę musisz obiec\ncałą górę a potem stanąć przed słoniem\n"Dziękuję za wskazówki, lecz potrzebna\njeszcze jedna, ta którą kryjesz. Wyjaw mi ją,\na ja uratuję ludzkość".\nJednak gdy już to powiesz musisz dotrzymać obietnicy.\nDostaniesz supermoc którą możesz podzielić\nsię z czterema osobami: będziesz potrafił latać.\nmożemy latać! – krzyknął Benio – Lecę! – i wyleciał przez otwór w suficie jaskini.\nSuper! – krzyknął Bernard – zawsze o tym marzyłem!\nWszyscy trzej wylecieli z komnaty, głaz wrócił na swoje miejsce, a oni zobaczyli Benedykta latającego nad szczytem. Dołączyli do niego i po chwili wszyscy latali po niebie. Gdy się zmęczyli wylądowali na ziemi i rozbili biwak. Nie rozpalili ogniska, bo Śnieżka nie była porośnięta lasem. Zjedli kolację i poszli spać, bo następnego dnia musieli odbyć bardzo długą podróż. Gdy się obudzili postanowili, że najpierw zjadą na dół na rowerach, bo jest to jedno z ich ulubionych rozrywek. Jechali w dół z ogromną prędkością, łzy wylatywały z oczu, a koła ledwo muskały ziemię, gdy wyskakiwali na pagórkach i kamieniach. W końcu dotarli na dół, gdzie stwierdzili, że chociaż część trasy będą lecieć. Dolecieli do Nowej rudy gdzie padli bez sił, bo nie dość, że lecieli ponad sto kilometrów, to jeszcze mieli ze sobą rowery! Byli tak wykończeni, że dalej nie pojechali tego dnia. Stwierdzili, że rozbiją obóz, a następnego dnia dolecą do Śnieżnika.\nLepiej lecieć i być wykończonym po dwóch godzinach, niż mordować się sześć godzin na rowerze – zakończył rozmowę Bernard.\nNo to w powietrze – zaśmiał się Benio.\nBernard się pomylił. Wykończeni byli już po godzinie, a na miejsce dotarli po trzech. Podczas lądowania prawie spadli w przepaść, ale nareszcie byli na szczycie ostatniej góry.\nNawet nie rozłożyli biwaku, tylko chwycili śpiwory, a po pięciu minutach wszyscy spali. Rano zrozumieli, że popełnili błąd.\nZamiast lądować na górze mogliśmy na dole! – zdenerwował się Bernard – przecież musimy obiec górę!\nJuljan musi! – Benio też był zdenerwowany.\nJa biegnę z nim! A ty co? Będziesz stał i czekał!?\nKoniec! – krzyknął Juljan – nie kłóćcie się. Jedziemy na dół i kto chce niech biegnie ze mną\nPojechali na dół, a że jest to jedno z ich ulubionych zajęć, szybko zapomnieli o kłótni. Znowu muskali ziemię i czuli się jak w siódmym niebie. Na dole byli po piętnastu minutach.\nTo było super! – roześmiał się Benio – jednak dobrze, że wylądowaliśmy na górze.\nZaczęli powoli biec, bo przed nimi była pięćdziesięciowo kilometrowa trasa. Biegli osiem godzin bez przerwy. Nogi im odpadały, ale nie mogli się poddać, bo tu chodziło o dobro świata. Nawet Benedykt zawzięcie przebierał nogami mimo, że prawie płakał z wysiłku. Gdy dotarli do miejsca z którego wystartowali nie mogli złapać powietrza. Benio zwymiotował. Nigdy dotąd żaden z nich nie spotkał się z takim wysiłkiem. Nie byli zdolni do wejścia na górę, więc zasnęli na dole. Spali do południa, ale gdy już wstali byli w świetnych nastrojach. Widocznie wysiłek i odpoczynek były potrzebne ich organizmom.\nSzybko wjechali na szczyt i podeszli do słupa ze słoniem.\nJak to było? – zastanawiał się Juljan – a dobra pamiętam. Dziękuję za wskazówki, lecz potrzebna mi jeszcze jedna, ta którą kryjesz. Wyjaw mi ją, a ja uratuję ludzkość.\nZiemia się zatrzęsła, a przez kolumną pojawiły się schody prowadzące pod ziemię. Przyjaciele zbiegli tam i znaleźli się w małej sali ze stojakiem z kartką. Podeszli i przeczytali:\nDzięki tobie świat może się zregenerować.\nSkarbem, którego szukasz jest mityczna\nPuszka Pandory, do której powrócą\nwszystkie choroby i nieszczęścia tego świata.\nSzukać jej musisz w Księginicach Małych\nw budynku, w którym kiedyś była pastorówka.\nGdy do niego wejdziesz będziesz musiał\nzejść po schodach na dół i znaleźć grobowiec.\nW nim jest Puszka i ostatnia Wskazówka.\nPrzecież to u nas na wsi! – krzyknął Bernard – ja wiem gdzie jest ten grobowiec bo byłem tam i go widziałem!\nTo tam!? – przestraszył się Benio – masakra!\nCzyli teraz jedziemy do was – powiedział Leon.\nWyszli na powierzchnię, a po schodach nie zostało nawet śladu. Wsiedli na rowery i po raz kolejny poczuli się jak w raju. Pędzili z góry, a turyści odskakiwali im spod kół. Na dole zrobili naradę.\nProponuję użyć latania i wycisnąć z siebie ile się da – zaczął Bernard – Będziemy lecieć póki nie padniemy.\nTeż tak uważam – odpowiedział Juljan.\nTo jest ponad sto kilometrów – zastanowił się Benio – bierzemy rowery i plecaki, czyli każdy ma dwadzieścia kilo do zabrania. Żeby lecieć ręce musimy mieć wyprostowane, więc albo rowery przywiązujemy do nóg, albo się męczymy.\nWiążemy – powiedział Leon.\nJak ustalili tak zrobili, ale nie chcieli ciąć liny więc związali każdego do swojego roweru i potem musieli bardzo współpracować. Lot trwał dwie godziny, ale Benio miał rację było łatwiej niż ze Śnieżki. Najpierw poszli do domu Bernarda i Benedykta, wykąpali się, przebrali, a potem poszli do starej pastorówki. Bracia B byli już tam, więc wiedzieli gdzie iść.\nZnaleźli grobowiec i weszli do niego. Nie było tam trumien ani niczego co zazwyczaj jest w grobowcu. Na środku pomieszczenia stała nieduża metalowa szkatułka, a na niej kartka. Podeszli i przeczytali:\nTo już ostatnia wskazówka.Jeśli chcesz otworzyć\nPuszkę Pandory musisz przetrwać trzy noce na\nŚlęży, oraz obronić Puszkę. Podczas biwaku\nbędą Cię atakować różne złe siły chcące odebrać\nCi Puszkę. Jeśli ją stracisz cała Twoja wyprawa\nByła na marne. Dostaniesz jeszcze jedną supermoc,\nktórą też możesz podzielić się z czterema osobami:\nmożesz być niewidzialny. Dostaniesz też broń.\nŻegnaj bohaterski obrońco świata. Powodzenia!\nW tej chwili na grobowcu pojawiły się cztery miecze, cztery sztylety, szesnaście noży do rzucania oraz cztery sznurki z metalowymi kulkami na obu końcach służące do rzucania w nogi.\nNo to czeka nas walka – powiedział Leon i chwycił swój zestaw.\nReszta chłopaków też wzięła bronie.\nAle jesteśmy uzbrojeni – ucieszył się Benio\nWyszli z budynku i poszli do domu.\nZaczynamy dzisiaj – zadecydował Bernard – zanim te stwory się zbiorą.\nMasz świętą rację – pozostali chłopcy pokiwali głowami.\nRuszyli na Ślężę. Tym razem nie zabrali rowerów, bo gdyby trzeba było uciekać tylko by przeszkadzały. Dotarli na ich polankę. Na szczęście miejsce na ognisko, rożen i łuki były na swoim miejscu. Bernard i Leon poszli polować, a Benio i Juljan przygotowali ognisko. Puszkę Pandory miał ze sobą Juljan. Starsi chłopacy wrócili z dorodnym królikiem.\nBędzie pyszne jedzonko! – ucieszył się Benio – króliki są wyśmienite.\nGdy poczuli zapach pieczystego od razu zgłodnieli. Królik został pochłonięty, nie został żaden kawałek. Mały garnek napełnili wodą ze źródełka i postawili na ogniu. Gdy się zagotowała wrzucili trzy torebeczki herbaty. Gdy napój się zaparzył każdy wziął kubek, nalał sobie i usiadł na swoim śpiworze. Rozkoszując się herbatą zaczęli przysypiać. Na szczęście tej nocy żaden stwór nie przyszedł i Puszka spokojnie leżała w kieszeni Juljana. Przyjaciele wiedzieli jednak, że tej nocy na pewno coś się stanie. Postanowili się przygotować – zbudować palisadę. Leon i Juljan pobiegli do schroniska pożyczyć łopatę, taczkę, piłę spalinową, siekierę i cement. Gdy wrócili na miejsce zobaczyli okrąg wydartej trawy wokół ich obozowiska. Bernard i Leon wycięli drzewa a Benio i juljan wykopali rów. Potem wspólnie pocięli pnie na mniejsze bale, powstawiali do rowu, a na koniec zalali betonem. Zostało im drewno więc dorobili bramę i podest, żeby moc widzieć co się dzieje poza ogrodzeniem. Nadeszła noc. Słyszeli wokół siebie wrzaski, wycia, stukot kopyt, dudnienie. Byli przerażeni, ale mimo to dzielnie stali na podeście i obserwowali nagle dostrzegli jadące ku nim konioludzi. Wyciągnęli łuki i zaczęli strzelać. Trzech padło, ale jeden cały czas gnał w ich stronę i wymachiwał ognistym mieczem. Wiedzieli, ze gdy uderzy w palisadę drewno się zapali. Bernard i Leon wyjeli miecze i wyskoczyli zza palisady. Benio i Juljan osłaniali ich z śląc masę strzał. Reszta stworów, gdy zobaczyła, że chłopcy są na zewnątrz zaatakowała. Nie było ich wielu, bo nie zdążyli zmobilizować sił.\nWszystkich razem było ich dwadzieścia, w tym trzech zabitych. Bernard z Leonem Rzucili się na konioluda, a chłopcy z palisady strzelali do innych potworów. Gdy skończyły im się strzały na polu zostało sześć żywych upiorów. Benio i Juljan zeskoczyli z palisady i dołączyli do starszych braci. Wspólnie zarąbali konioluda, który oparzył Leona, następnie rozgromili trzy diabliki. Zostały dwa trolle, po jednym dla każdego rodzeństwa. Walka była zacięta. Chłopcy musieli uchylać się i odskakiwać przed wielką maczugą. W końcu pokonali trolle. Po odpoczęciu sprzątnęli truchła z polany. Wiedzieli, że czeka ich jeszcze jedna walka. Gdy przyszła kolejna noc stało się coś nieoczekiwanego. Gdy chłopcom skończyły się strzały i właśnie mieli wyskakiwać zza palisady zobaczyli niebieskie światło, z którego wyłonili się błękitni jeźdźcy i zaatakowali złe siły. Rozgromiły je i powróciły do światła, które zgasło. Wszystko trwało nie dłużej niż pół minuty. Rano chłopcy usiedli wokół ogniska, a Juljan wyjął Puszkę. Otworzył ją i postawił na ziemi. Z Puszki wyskoczyła kartka i wpadła w ręce chłopca, ale nie zdążył jej przeczytać, bo nagle usłyszeli świst. Nagle polanę zalały różne cienie, straszne stworzenia a nawet bronie. Wskoczyły do Puszki, a ona się zamknęła. Gdy próbowali ją otworzyć wieko nie drgnęło. Bernard wziął kartkę i zaczął czytać na głos:\nW VIII w.p.n.e pewien grecki uczony prowadził wykopaliska. Natknął się on na matalową puszkę, która jak wynikało z run pokrywających ją była Mityczną Puszką Pandory. Odkrył, że puszka może działać też w drugą stronę. Ogłosił że ją znalazł, przez co zaczęto go ścigać. Uciekający uczony dotarł do nieprzebytych lasów słowiańskich. Przedzierając się przez nie natknął się na kamienny grobowiec. Ukrył tam Puszkę, a sam dlaej błąkał się po lesie.\nA ja myślałem, że to my ratujemy ludzkość, stajemy się bohaterami, a tak naprawdę prawdziwy bohater jest tu wymieniony – zamyślił się Bernard.\nAle znalezisko – powiedział Benio – widzieliście, że wszystkie złe rzeczy tu wleciały. Puszkę ukryjemy pod misiem, w tej komnacie.\nSpakowali obozowisko i weszli na szczyt Ślęży. Zeszli do komnaty i umieścili tam puszkę. Wyszli na powierzchnię, a gdy spróbowali znowu otworzyć wejście nic się nie wydarzyło. Chłopcy wrócili do domu i długo rozmyślali nad tym co się stało. Doszli do wniosku, że to nie oni uratowali świat, ale grecki uczony z ich pomocą.\n28.01.20, g. 05:12\n28.01.20, g. 19:38\nNo, ja przeskanowałam raczej.\nNie mam pojęcia, jakiego rodzaju błędów tu nie ma.\n28.01.20, g. 23:38\n30.01.20, g. 17:51\nBrakuje myślników przed dialogami i całego mnóstwa znaków interpunkcyjnych.\nCzy wyczyn chłopców oznacza, że na świecie nie będzie już chorób i wojen? Bo tak mi się to jakoś wydaje mało prawdopodobne. Podobnie jak polowanie na sarny. Ludzie ze schroniska prędzej powiadomiliby policję, niż ucieszyli się z przyniesionego przez chłopców mięsa. Pomysł budowania umocnień też by się im pewnie nie spodobał. I kto ich w ogóle nauczył chłopców oporządzać zwierzynę? To raczej nie jest umiejętność, której uczą w szkołach.\nTe i podobne historie, znajdujące się w opku, sprawiają, że staje się ono kompletnie niewiarygodne. Nawet w fantastyce trzeba się trzymać logiki. Przykro mi, ale mi się nie podobało :(\n02.02.20, g. 22:56\n07.02.20, g. 18:29\n08.02.20, g. 15:27\n10.02.20, g. 07:41\nWidzę, że jesteś doskonale początkujący – ale stajesz w szranki ze starymi wyjadaczami i tak będziesz oceniany. Inne rozwiązanie byłoby niesprawiedliwe, również dla Ciebie.\nTwój podstawowy problem – nie opisujesz. Ani trochę. Tylko relacjonujesz: zrobili to, to, to, a potem tamto. Trzeba pokazywać – przyjrzyj się, jak to robią Twoi ulubieni autorzy. Musisz też się nauczyć organizacji sceny (opisu, czegokolwiek – ogólne zasady są te same): najpierw ekspozycja (jak to wyglądało? Co zauważylibyśmy najpierw?), potem akcja – w prozie czas działa inaczej, niż w filmie.\nBohaterowie napotykają, co prawda, przeszkody, ale żadna nie jest poważna – wszystko zaraz samo się rozwiązuje, w ogóle nie muszą myśleć ani pracować, nigdy nie wychodzi inaczej, niż by chcieli, nawet finałowa walka przychodzi im tak lekko, jak mnie odkurzanie. Właśnie dlatego nie ma tu napięcia – czytelnik nie zastanawia się, czy chłopcy dadzą radę, bo wie, że dadzą, męczą się dopiero wtedy, kiedy Tobie jest to potrzebne, polują bez potrzeby – tylko dlatego, że tak się robi w fantasy, jak mniemam, a ich wyprawa jest zupełnie przypadkowa – dlaczego właśnie oni? Skąd w ogóle ten macguffin? Lądowanie w złym miejscu to dobry pomysł, ale za mało i za późno.\nZakończenie przychodzi znikąd i nie ma sensu – kupiłabym tę „epicką” walkę, gdyby chłopcy trafili do jakiegoś świata równoległego, gdzie nie ma służby leśnej, nadzoru budowlanego ani reszty naszej cywilizacji – ale nigdzie o tym nie wspominasz, to wyraźnie ma być nasz świat, w którym nie można sobie tak, ot postawić w lesie dowolnej budowli (a beton trzeba wymieszać z wodą, żeby go użyć, chociażby). Nie mam pojęcia, po co Ci ten epizod myśliwski – przecież nie po to, żeby bohaterów uzbroić, bo później dostają broń; prowiant też sobie kupują, a o sarnie chyba zapomniałeś (nie tylko zresztą o sarnie – rób notatki!)\nWykazujesz natomiast dobre intuicje, dzieląc tekst na etapy.\nJeśli chcesz szczegółów (ostrzegam, że wyrywam flaki z korzeniami i odprawiam na nich taniec Irokezów), proszę o adres na priv.\n10.02.20, g. 11:40\nTrochę trudno oceniać mi ten tekst, bo widzę, że prawdopodobnie pisał go ktoś młodszy i raczej jest to historia kierowana do rówieśników autora. Na pewno widać, że jest dbałość o różne szczegóły, tu ciągle coś się dzieje. Z drugiej strony uważaj autorze na zbyt długie akapity – kilka razy wdarły się tu takie na 1500-2000 znaków.\nI tylko sarny z tekstu szkoda…\nPoniżej trochę wytykania błędów, ale pamiętaj autorze, że to nie złośliwość – raczej zwracanie uwagi na szczegóły.\n– celowo nie Julian?\n"Zastanawiali się co powiedzą rodzicom denata.\nmama mnie zabije – jęknął Leon."\nNawet czarny humor się udał :-)\nAle że upadek z 10 metrów nie skończył się niczym szczególnym?\n– jedzenia na drogę nie brali, a sól owszem?\n"Resztę posolili, zawinęli w folię aluminiową i schowali do plecaków"\n– resztę, czyli tę niepieczoną część? Nie przeszkadzało im, że plecaki będą potem całe z krwi sarny? Nie śmierdziała potem w kolejne dni? W ogóle to te dzieci tak same z siebie wzięły się się za babranie we wnętrznościach? Nie poplamiły sobie przy tym ubrań?\nBieg wokół góry: tę górę obiegali z plecakami i niosąc rowery?\n"Tym razem nie zabrali rowerów, bo gdyby trzeba było uciekać tylko by przeszkadzały. Dotarli na ich polankę."\nTo nie zabrali, czy jednak jechali na nich?\n11.02.20, g. 10:12\nFabuła dość banalna. Bohaterowie wpadają na pewien pomysł, a potem ją go realizują. Niektóre rzeczy opisujesz bardzo szczegółowo, na przykład skąd pojechali i dokąd, co zrobili tu, co zrobili tam, niewiele z tego wszystkiego dla fabuły wynika. Jednocześnie, choć śledzimy losy czwórki chłopaków, niewiele o nich wiemy. Jaki mają charakter, jakie zmartwienia, co jest dla nich ważne. Pokazanie postaci od tej strony zbliża do nich czytelnika, podczas gdy tylko opisywanie co robili, do tego wiemy już to wcześniej, bo zdradzasz, jakie mieli plany, jest mało ciekawe.\nJeżeli chcesz pisać ciekawe historie, muszą zawierać coś więcej niż tylko opis przygód. Należy czytelnika zaintrygować, wzbudzić ciekawość, sprawić, by przejął się losem bohaterów.\nPrzyjrzyj się na przykład scenie, gdy wychodzą z rozpadliny. Poświęcasz temu mnóstwo miejsca, szczegółowo opisując, jak wychodzili, kto pierwszy, kto drugi, jak linę przepletli przez rolkę i mnóstwo innych szczegółów, tylko jaki to ma wpływ na fabułę? On samego początku czytelnik się spodziewa, że z tej rozpadliny wyjdą, i tak się też dzieje. Po cóż więc ten cały opis, skoro dla fabuły istotne jest właściwie jedno zdanie: „Chłopcy wyszli z jamy i udali się na Ślężę”.\nDla fabuły dużo ważniejsze byłoby to, po co tam właściwie idą. Dlaczego świat należy ratować? Przecież nic się nie dzieje, nie nadchodzi żadna katastrofa… a jeżeli nadchodzi, to czemu o tym nie piszesz? Gdyby właśnie szalał huragan mogący zniszczyć świat i potrzebny był cud, aby go powstrzymać, czy misja chłopców nie stałaby się ważniejsza? A tak, idą się pobawić w zbawców świata, ale po co i przed czym mają go zbawiać, nikt tego nie wie.\na gdy się odwrócił rozpadliny już nie było.\n(Tutaj opisujesz sytuację dramatyczną, chłopcom grozi zamknięcie w rozpadlinie, ale informujesz o tym na końcu, już po fakcie. Przez to czytelnik, zamiast się bać w trakcie, gdy bohaterowie się wspinają, nawet nie wie, że cokolwiek im grozi. Najpierw należy przedstawić zagrożenie, a potem pokazać to jak zmagają się z nim bohaterowie, a nie odwrotnie).\n(Schronisko na Ślęży zamykają o 18:00 to raz, nie ma tam strzał ani łuków na ścianach to dwa, po co wysyłałeś ich do lasu po leszczynę i rozdawałeś im sznurki, skoro na końcu i tak dostali łuki. Pod względem fabularnym nie okazało się to wcale istotne. Podsumowując, nawet w fantastycznej opowieści należy trzymać się realiów świata rzeczywistego. W przeciwnym razie opowieść staje się zupełnie niewiarygodna. Można uwierzyć w tajemne przejście pod Ślężą, o którym nikt nie wie, magię, potwory i cokolwiek sobie wymyślisz, ale to, o czym wszyscy wiedzą – np. współczesne realia na szczycie – muszą być prawdziwe. W tym cały sekret).\nCoraz więcej było już turystów więc postanowili znaleźć jakąś polanę. Nie było to trudne więc po chwili mieli już swoje nowe obozowisko. Przytaszczyli kamienie i ułożyli z nich krąg chroniący przed rozprzestrzenianiem się ognia. (Czy oni nie mieli czasem iść na Śnieżkę?)\nPo godzinie postanowili upolować sarnę i część zanieść do schroniska w podziękowaniu. Nie szukali długo bo nieopodal polany był młody lasek, a w nim wiele saren. (A polowałeś kiedyś na sarny, autorze? Z łukiem? Czy naprawdę mam uwierzyć, że młodzi chłopcy w ciągu godziny nauczyli się polować, tropić, a sarny są głuche i ślepe, że tylko czekają na śmierć?)\nPodziękowali i wrócili do obozowiska. Już z daleka poczuli zapach piekącego się mięsa. Poczuli głód. Od rana nic nie jedli. (Ale skoro mieszkali w Księginicach, to znacznie łatwiej byłoby im pojechać do domu na obiad, zamiast marnować cały dzień na polowanie na sarny i robienie obozowiska, które nazajutrz i tak będą musieli porzucić. Po cóż, więc ten cały ambaras?)\nW Szczawnie byli w godzinę. Pojechali tylko coś zjeść, a potem ruszyli dalej. (Taszczyli te 20 kg mięsa ze sobą i jeszcze jeździli coś zjeść?)\nDalej jest już podobnie.\nNiestety, ale błędów jest mnóstwo. Styl wskazuje, że jesteś, autorze, człowiekiem młodym, więc powstrzymam się od nadmiernej krytyki. Z każdym kolejnym opowiadaniem powinno być lepiej. Poniżej kilka sugestii, nad czym popracować:\nBernard i Benio wyprowadzili swoje rowery… Nie było im łatwo jechać w ten sposób, tym bardziej [-,] że większość trasy była pod górkę. W końcu udało im się dotrzeć na podwórko kolegów, którzy natychmiast pobiegli po rowery.\n(Szwankuje zapis dialogów w całym tekście. Tutaj jest prosty poradnik -> https://www.fantastyka.pl/hydepark/pokaz/12794)\njaki był przed otworzeniem Puszki Pandory. (otwarciem)\nMusicie mnie podsadzić do tamtej półki skalnej – Bernard pokazał wystający głaz – dalej muszę sobie poradzić. (powtórzenie)\nPodskoczył i dopiero wtedy udało mu się złapać skałę. Podciągnął się i stanął na skale. Złapał za linę i zaczął się wspinać. Z trudem odnajdywał wypusty w skale, ale po męczącej wspinaczce wydostał się na powierzchnię.\n(Pracuj nad stylem. Unikaj powtórzeń. Opisy staraj się robić prostsze. Szczegółowe są niezbędne tylko wtedy, gdy są istotne dla fabuły, tworzą ciekawy klimat lub budują napięcie. Tutaj, nic takiego się nie dzieje.)\nWidziałam co robiliście przy rzeźbie. – Powiedziała z uśmiechem. – Wierzę, że macie szczegulny powód więc chcę wam pomóc. (Ortograf. Takich błędów to nie wybaczamy, drogi autorze).\nPodziękowali i wrócili do obozowiska. Już z daleka poczuli zapach piekącego się mięsa. Poczuli głód. Od rana nic nie jedli. Zobaczyli obozowisko i siedzących przy ognisku kolegów. Podbiegli i zobaczyli, że mięso jest już upieczone. (Bardzo dużo powtórzeń, i nie tylko chodzi o te same słowa, ale też powtarzasz tę samą treść. Niepotrzebnie. Skoro wrócili do obozowiska, to nie trzeba pisać, że je zobaczyli. Skoro czuli zapach pieczonego mięsa, to nie trzeba dodawać, że już się upiekło. To nie posterunek policji, a Ty nie piszesz szczegółowego raportu z miejsca zbrodni, a literaturę piękną).\nTekst spełnia kryteria konkursowe.\nNiestety niewiele ten tekst motywuje i wzrusza. Powody są dwa. Pierwszy to wykonanie, zbyt duża ilość błędów nie pozwala się zgłębić w lekturze, przez co wpływ na czytelnika jest niewielki.\nDrugi powód jest taki, że choć opisałeś mnóstwo przygód czwórki bohaterów, to na dobrą sprawę ja wciąż nie wiem o nich nic. Wiem, że lubią przygody, rowery, dostali moce latania, ale niewiele wiem o ich uczuciach, emocjach, sympatiach i antypatiach. Nie znam ich problemów. Bez tej wiedzy trudno się wzruszać ich losem.\n15.02.20, g. 06:12\n– historia prosta i lekka, skierowana dla młodszego czytelnika i przez taką też osobę pisana\n– tekst pełen błędów językowych, ortograficznych („szczegulny”) i interpunkcyjnych, błędny zapis dialogów, brak znaków przystankowych i dywizów\n– brak realizmu, nieprzekonywujące zachowania bohaterów, nielogiczne wydarzenia, dziury w fabule\n– spełnienie warunków konkursowych: są góry i heroizm (ratunek świata w końcu), natomiast nad fantastyką bym się zastanawiała\n– drogi autorze – widzę, że jesteś jeszcze młody i dlatego chciałabym ci serdecznie pogratulować skończenia tekstu na tak skomplikowany temat; świetna robota, gratulacje! Powodzenia w dalszym szlifowaniu pióra i kolejnych sukcesach literackich :)\n19.02.20, g. 16:47\n– “odbijał się nogami raz od jednego, raz od drugiego boku” – rozpadliny mają boki?;\n– “szczegulny powód” – brrrr, ort!!;\n– “bo jest to jedno z ich ulubionych rozrywek” – literówka;\n– “łzy wylatywały z oczu” – pod ciśnieniem? łzy płyną;\nN– “awet nie rozłożyli biwaku” – biwak sie rozbija;\n– “pięćdziesięciowo kilometrowa trasa” – łącznie powinno być;\n– “Wszystkich razem było ich dwadzieścia, w tym trzech zabitych” – bardzo to źle brzmi.\nPodejrzewam młody wiek, bo wykonanie kłuje w oczy, pomysł prościutki i naiwny, ale… W sumie nieźle się bawiłem, choć niekoniecznie było to spowodowane wysoką jakością lektury :P.\nW każdym razie, Anonimie – wiele pracy przed Tobą, ale nie zniechęcaj się!\n22.03.20, g. 20:05\nOpowiadanie jest niezbyt zajmujące i napisane tak źle, że czyta się je z największym trudem. A skoro Anonim do dzisiaj nie poprawił dawno wskazanych błędów i nie raczył odpowiedzieć na żaden komentarz, sądzę że robienie łapanki byłoby marnowaniem czasu.\n22.05.20, g. 21:39\nNooo, widać, że to pierwsze próby literackie, i to spod młodego pióra.\nTekst jest dość naiwny – chłopcy potrafią zrobić wszystko, o czym tylko pomyślą. Polują z łukami, budują palisady, walczą różnymi rodzajami broni, wspinają się, pieką dziczyznę, biegną bez przygotowania maraton z hakiem…\nWłaściwie nie napotykają poważnych przeszkód ani prawdziwych niebezpieczeństw. Odnoszę wrażenie, że mógłby to zrobić każdy, kto wpadł do pierwszej rozpadliny, potem już dokładne instrukcje na kartkach.\nWykonanie słabe. Luki logiczne też są, wspomniano już o nich wyżej.\nWierzę, że macie szczegulny powód


Tak Wersow wyglądała 6 lat temu. Została wtedy Miss Internetu [ZDJĘCIA] - 4FUN.TV\n17 cze 2021 4FUN.TV | #szołbiznes\nMagdalena Lubacz, zwyciężczyni 3. edycji programu Projekt Lady, została zapytana na swoim profilu na TikToku (@ladymaluba), czy zna Wersow, ponieważ obie pochodzą z Mielca. Odpowiedź okazała się zaskakująca.\nWersow – Miss Internetu w wyborach Miss Mielca 2015\nWeronika Sowa bije rekordy popularności. Na YouTubie ma ponad 2 miliony subskrybentów, na Instagramie śledzi ją 2,6 miliona osób. Dziewczyna Friza lubi szołbiznes i od dawna chciała się przebić, co udało jej się osiągnąć. Jak wyglądała influencerka zanim stała się sławna?\nW materiale na profilu Maluby można zobaczyć zdjęcia ze wspomnianych wyborów. Okazuje się, że Wersow uzyskała wtedy tytuł Miss Internetu, a Magdalena Miss Koleżeństwa – głosowały na nią inne uczestniczki.\nJak bardzo zmieniła się Wersow?


IVECO Poland dostarczy 20 Stralisów NP Grupie STANDO - Pojazdy ciężarowe | Transport Technika Motoryzacyjna\nW uroczystości wzięli udział: prezes Grupy STANDO Andrzej Stefanowski i kierownik Działu Technicznego Mateusz Bajor, a ze strony IVECO Poland Marcin Piluchowski (Heavy Business Line Manager) i Robert Winiarski (przedstawiciel handlowy). Firma STANDO od ponad 25 lat zajmuje się logistyką i transportem płynnych produktów spożywczych. Ma 85 nowoczesnych cystern i zatrudnia prawie 130 wykwalifikowanych pracowników. Pojazdy IVECO powiększą jej flotę do ponad 180 jednostek. Nowe ciągniki IVECO wyjadą na drogi Europy, zapewniając transport w 37 krajach obsługiwanych przez STANDO.\nDostarczone Stralisy wyposażono w zbiorniki LNG o pojemności 194 kg (540 l). Moc 460 KM i zasięg do 1600 km zapewniają doskonałe osiągi, oszczędność paliwa i obniżenie całkowitego kosztu posiadania. Ciągniki mają nowoczesną automatyczną skrzynię biegów HI-TRONIX, układ wspomagający HI-CRUISE i zwalniacz. Doposażono je w automatyczną klimatyzację i klimatyzację postojową. Ponadto pojazdy mają koła aluminiowe i kabiny w charakterystycznych barwach Grupy STANDO.\nAndrzej Stefanowski, Prezes Grupy STANDO, komentuje: „Podjęliśmy się testowania pojazdów ciężkich IVECO zasilanych skroplonym gazem ziemnym, pokonując prawie 8 tys. km na drogach krajowych oraz Europy zachodniej. Największe wrażenie wywarł na nas imponujący zasięg IVECO Stralis LNG, jaki pokonuje na jednym tankowaniu. Drugim ważnym elementem było bezpieczeństwo, które zawsze zapewniamy zarówno naszym pracownikom, jak i towarom naszych klientów. Nowoczesne systemy zastosowane w IVECO Stralis LNG zapewniają nam komfort w tym zakresie. Zrównoważony transport i ochrona środowiska, jaką dostarcza ekologiczny pojazd IVECO oraz kwestie ekonomiczne, a mam tu na myśli niższe zużycie paliwa niż w pojazdach zasilanych olejem napędowych, przekonały nas do inwestycji w technologię tej marki.”\nZgodnie z umową, IVECO Poland zakończy dostawy dla Grupy STANDO na początku 2020 r.


Recenzja Hostingera: tani i popularny hosting ... ale czy to dobrze?\nStrona Główna / Najlepszy hosting / Hostowanie recenzji / Recenzja Hostingera\nRecenzja Zaktualizowano: Jul 05, 2021\nZaplanuj w recenzji: Premium Shared Hosting\nRecenzja zaktualizowana: Lipiec 05, 2021\nPodsumowując, Hostinger to dobry wybór dla tych, którzy szukają kompleksowego rozwiązania hostingowego. Są bardzo tanie przy rejestracji - co czyni je szczególnie dobrymi, jeśli jesteś początkującym z ograniczonym budżetem.\nHostinger oferuje szeroką gamę usług hostingowych, od zaawansowanych z planami hostingu w chmurze VPS po początkujących, którzy chcą zacząć od (bardzo) taniego hostingu współdzielonego.\nAle w jaki sposób ta firma z Kowna na Litwie wypada na tle innych usług hostingowych?\nMoje doświadczenie z Hostingerem\nAby się dowiedzieć, skonfigurowałem konto w Hostinger i dodałem witrynę testową (wizyta tutaj) na ich platformę. Ponieważ hosting jest tak łatwy w użyciu, dodałem więcej stron z moich innych projektów do mojego konta Hostinger i stałem się prawdziwym użytkownikiem ich usług.\nW tej recenzji zabiorę Cię za kulisy i pokażę funkcje za pośrednictwem mojego konta Hostinger. Podzielę się wynikami zebranymi z moich testów prędkości i monitora czasu pracy, aby zaprezentować wydajność serwerów Hostinger.\nRozmawiałem również z różnymi menedżerami w Hostinger i omawiałem ich obsługę przez lata, kiedy z nimi współpracuję. Poniżej zobaczysz jedną z ich odpowiedzi.\nHostinger rozpoczął działalność jako osobista firma o nazwie „Hosting Media” w 2004 roku. Później zmienili nazwę i uruchomili 000webhost.com — popularną usługę hostingową oferowaną za darmo.\nWraz z nieokiełznanym wzrostem i ekspansją, Hostinger osiągnął wielki krok naprzód, mając 1 milionów użytkowników, zaledwie 6 lat od dnia, w którym zaczęli. Obecnie Hostinger Web Hosting zarządza ponad 29 milionami użytkowników i ma siedzibę na całym świecie zlokalizowanych biur z ludźmi 150 pracujących w krajach 39 na całym świecie.\nW tej recenzji Hostingera\nPlusy - Co lubię w Hostingerze?\nPakiet wartości: tani hosting współdzielony z doskonałymi funkcjami\nDoskonały czas pracy hostingu i dobra prędkość\nWady - co nie jest dobre?\nPlany hostingowe i wydajność Hostingera\nWspólne plany hostingowe Hostingera\nHostingowe plany hostingowe VPS\nTesty szybkości Hostingera\nCzy Hostinger to dobry wybór?\nWiadomość od Hostingera i najczęściej zadawane pytania\nZalety Hostingera: co sprawia, że Hostinger działa?\n1. Value Pack: tani hosting współdzielony z doskonałymi funkcjami\nHostinger to nie tylko jeden z najtańszych dostawców usług hostingowych, ale oferuje również doskonały stosunek wartości do ceny. Przekonasz się, za co płacisz, aby być bardziej niż konkurencyjnym; zintegrowane buforowanie nawet we wspólnych planach i obsługa ponad 10 XNUMX wizyt nawet na większości podstawowych poziomów. Uzupełnij trochę więcej, a otrzymasz dostęp SSH i GIT do wspólnych planów wyższego poziomu.\nPlan hostingu pojedynczego współdzielonego Hostinger kosztuje nieco ponad dolara miesięcznie. Za 1.39 USD miesięcznie otrzymasz 30 GB pamięci SSD, 100 GB transferu danych i wbudowany kreator stron internetowych. W przypadku wyższych poziomów – użytkownicy mogą hostować więcej stron internetowych, a także bezpłatną domenę, kredyt Google Adwords, dostęp do GIT i SSH oraz nieograniczoną liczbę baz danych.\nGodne uwagi funkcje we wszystkich wspólnych planach Hostingera (1.39 USD / miesiąc i więcej)\nObsługuje domyślnie buforowanie PHP 8, HTTP / 3, IPv6, LiteSpeed – Świetna funkcja zwiększająca szybkość witryny, dostępna we wszystkich wspólnych planach\nFunkcje w planach wspólnych Hostinger Premium i Business (2.59 USD/mies. i więcej)\n2. Solidna wydajność: doskonały czas działania witryny + rozsądna prędkość\nCzęść mojej oceny w Hostingerze opiera się na sprawdzonych danych. Jeśli nie jesteś tego świadomy - mój zespół i ja uruchomiliśmy nowy system o nazwie HostScore do śledzenia wydajności hostingu w 2019 roku. Mamy teraz system, który nieustannie śledzi czas pracy serwera co 5 minut i przeprowadza testy szybkości z 10 lokalizacji na całym świecie co 4 godziny. Ogromne dane zebrane przez system pozwalają mi lepiej zrozumieć wydajność hosta internetowego i dokonać dokładniejszej oceny.\nCzas dostępności hostingu w Hostingerze (2021)\nZ moich obserwacji wynika, że serwery hostingowe były naprawdę stabilne z niemal 100% niezawodnością w czasie. Wyniki testów dostępności i szybkości naszej strony testowej Hostingera pokazują, że Hostinger nie wygłupia się, jeśli chodzi o niezawodność usług.\nHostinger Uptime w czerwcu 2021: 100%\nHostinger Uptime na grudzień 2020 i styczeń 2021: 99.98% i 100%. Wystąpił krótki przestój z naszym serwerem Hostinger w dniu 2, w którym strona uległa awarii na 12 minut. Przez resztę czasu strona testowa zawsze działała. Aby uzyskać więcej i najnowsze dane o dyspozycyjności Hostingera, odwiedź nasz HostScore Strona przeglądu Hostingera.\nTesty szybkości hostingu w Hostingerze\nWydajność hostingu w czerwcu 2021 r\nRegularnie śledzimy prędkość hostingu, aby zrozumieć jego spójność i ogólną wydajność. Zrzut ekranu pokazuje wyniki testu prędkości Hostingera w czerwcu 2021 r. Witryna testowa jest hostowana w centrum danych w Singapurze – testy prędkości pokazują, że nasza witryna ładuje się najwolniej w Brazylii – średnio 330 ms.\nTest prędkości Hostingera na WebPageTest (lipiec 2021)\nPrzeprowadzamy również testy prędkości Hostingera za pomocą narzędzi innych firm, aby potwierdzić nasze ustalenia w naszym wewnętrznym systemie. WebPageTest.org ocenił ostatnio naszą witrynę testową TTFB (891ms) na „A” (lipiec 2021). Zobacz rzeczywiste wyniki testu tutaj.\nTest prędkości Hostingera w Bitcatcha (lipiec 2021)\nKorzystając z testu prędkości Bitcatcha - sprawdziliśmy prędkość Hostingera z krajów 9 i otrzymaliśmy ocenę „B”. Witryna testowa wypadła słabo w przypadku Zachodniego Wybrzeża Stanów Zjednoczonych (czas odpowiedzi 1,203 ms) i Niemiec (czas odpowiedzi 1,280 ms), ale w innych lokalizacjach radziła sobie dobrze. Możesz zobaczyć rzeczywisty wynik tutaj.\nZ Hostingerem są różne rodzaje hostingu możesz się zdecydować – w zależności od potrzeb Twojej strony.\nIstnieje wspólny plan hostingowy, który dzieli się na trzy oddzielne pakiety: Single, Premium i Business. Single oferuje podstawowe funkcje potrzebne do prowadzenia jednej witryny. Z drugiej strony Premium oferuje więcej funkcji i wydajności, podczas gdy Business oferuje funkcje i wydajność dla tych, którzy koncentrują się na witrynach eCommerce. Większa strona internetowa może wybrać hosting VPS lub Cloud, który zapewnia najlepszą wydajność pod względem szybkości i zasobów. Wszystkie różne plany hostingowe zapewniają Twojej witrynie dużą elastyczność w rozwoju i rozbudowie, gdy Twoja firma stanie się większa. od 3.95 USD / miesiąc do 38.99 USD / miesiąc przy rejestracji, dla użytkowników, którzy wymagają większej pojemności hostingu.\nPakiety hostingowe Hostinger obejmują gamę od wspólnych do WordPress, VPS, a nawet planów niszowych, takich jak serwery Minecraft, od 1.39 USD / mc (udostępnione) do 38.99 USD / mc (VPS) przy rejestracji.\nW przeciwieństwie do wielu konkurentów, Hostinger zawsze maszerował w rytm własnego bębna. Chociaż w przeszłości mogło to powodować pewne niezadowolenie, w rzeczywistości jest to zaleta, biorąc pod uwagę, jak zmienił się krajobraz hostingu.\nJednym z wyraźnych przykładów są rosnące koszty licencjonowania cPanel. Ponieważ Hostinger korzysta z własnego hPanel, jest w stanie zaoferować znacznie bardziej konkurencyjne oferty niż te, które tradycyjnie polegały na cPanel.\nW przypadku planów VPS Hostinger korzysta z CyberPanel, panelu sterowania hostingu opartego na LiteSpeed. Pomaga to również utrzymać konkurencyjne ceny VPS, jednocześnie zapewniając dobry poziom wydajności i elastyczności.\nCzęścią wizji Hostingera jest zapewnienie jak największej obecności na całym świecie - dlatego ma ponad 150 biur na całym świecie. To samo można powiedzieć o ich centrach danych.\nNa dzień dzisiejszy Hostinger ma siedem centrów danych rozmieszczonych w Stanach Zjednoczonych, Azji i Europie – z których wszystkie możesz wybrać do hostowania swojej witryny. Wszystkie serwery centrum danych są podłączone do linii połączeniowych 1,000 Mb/s, co zapewnia maksymalną wydajność i stabilność. Oznacza to, że uzyskasz maksymalną prędkość swojej witryny.\nNajnowsze informacje o lokalizacji serwera Hostinger (źródło) – W przypadku planów Hostinger Shared, Cloud i WordPress oraz Linux VPS – użytkownicy mogą wybrać hosting w Europie, Azji lub Ameryce Północnej, podczas gdy plany hostingowe cPanel są dostępne w centrach danych w Europie i Ameryce Północnej.\nMożesz wpisać żądaną nazwę domeny w pasku wyszukiwania Hostingera i sprawdzić, czy jest ona dostępna od razu.\nW przypadku rejestracji nazw domen Hostinger oferuje jedne z bardziej przystępnych cen, jeśli chodzi o rozszerzenia domen.\nW porównaniu do popularnych rejestratorów domen, takich jak GoDaddy, ceny hostingu dla popularnych rozszerzeń, takich jak .com i .net, są znacznie tańsze.\n.sklep $ 0.99 $ 3.17\nHostinger używa własnego opracowanego panelu sterowania o nazwie hPanel do wspólnej platformy hostingowej. Działa podobnie do cPanel, ale ma elegancki wygląd i kilka nowoczesnych poprawek użyteczności - co moim zdaniem czyni go lepszym niż cPanel.\nDemo Hostingera hPanel\nHostinger hPanel demo: Tutaj konfigurujesz swoją witrynę - zainstaluj CMS (np. WordPress), dodaj nową subdomenę, uzyskaj dostęp do bazy danych MySQL i przeglądaj swoje pliki internetowe. Pamiętaj, że jeśli hostujesz wiele domen w Hostingerze, musisz wybrać swoją domenę (zielony wskaźnik na zrzucie ekranu) przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian w konfiguracji.\nDemo Hostingera hPanel: Aby edytować strefę DNS, dodaj zadania Cron, skonfiguruj dostęp SSH, włącz buforowanie po stronie serwera lub skonfiguruj wersję PHP - przejdź do Zaawansowane. Zauważ, że Hostinger obsługuje do PHP 8.0 w tym momencie pisania.\nDemo Hostinger hPanel: Zakładka „Rozliczenia” to miejsce, w którym konfigurujesz metodę płatności i masz dostęp do historii płatności.\nDemo Hostingera hPanel: Zakładka „Serwery” to miejsce, w którym aktualizujesz swój plan Hostinger lub zamawiasz nowe plany hostingowe.\nDemo Hostingera hPanel: Zakładka „Hosting” (górna nawigacja) to miejsce, w którym możesz zobaczyć wszystkie domeny hostowane na Twoim koncie Hostinger. Jak widzisz, w tej chwili hostuję cztery domeny w Hostingerze.\nSpersonalizowany instalator aplikacji Hostingera jednym kliknięciem (podobny do Softaculous) jest intuicyjny i łatwy w użyciu nawet dla początkujących. Aby uzyskać dostęp, zaloguj się do panelu użytkownika Hostinger> Witryna internetowa> Automatyczny instalator.\n7. Zaakceptuj szeroki zakres opcji płatności\nHostinger sprawia, że proces płatności za ich usługi jest łatwy dla użytkowników dzięki szerokiej gamie metod płatności. Możesz dokonać płatności za pomocą jednego PayPal, karta kredytowa (Visa, Master, Discover, American Express), Google Pay i różne kryptowaluty, w tym BTC i ETH.\nHostinger umożliwia korzystanie z szerokiej gamy metod płatności, w tym głównych kart kredytowych, PayPal, płatności kryptograficznych, a także Google Pay.\nMinusy: Czego brakuje Hostingerowi?\n1. Brak wsparcia migracji witryny\nAby zdobyć nowych klientów, wiele firm hostingowych pomoże nowym użytkownikom w migracji ich stron internetowych. Niestety tak nie jest w przypadku Hostingera. W przypadku użytkowników, którzy zmieniają hosta, musisz ręcznie przenieść swoje witryny do Hostinger.\nAby uzyskać wskazówki dotyczące przenoszenia witryny do Hostinger, sprawdź ten oficjalny samouczek. Aby znaleźć innego dostawcę hostingu oferującego bezpłatną pomoc w migracji witryny, sprawdź listę.\n2. Wzrost ceny podczas odnowienia\nW przeważającej części plany Hostingera są dość przystępne przy pierwszej rejestracji. Jednak po odnowieniu Hostinger znacznie podniesie ceny. Chociaż zmienili ceny odnowienia, aby ostatnio obniżyć podwyżki, wzrost cen nadal jest dla wielu nieprzyjemną niespodzianką.\nHostinger oferuje świetne rabaty na rejestrację (do 85%), ale ceny rosną po pierwszym terminie. Jeśli dziś zarejestrujesz się w pojedynczym planie współdzielonym Hostinger, kosztuje to 1.99 USD miesięcznie za subskrypcję 24-miesięczną, ale 3.99 USD miesięcznie po odnowieniu.\n3. Bóle głowy SSL\nSSL jest obecnie obowiązkowy, a jeśli nie korzystasz z HTTPS, Twoja witryna zostanie ukarana na wiele sposobów. Niestety, mimo że darmowy SSL jest powszechny, Hostinger nie ułatwia instalacji.\nAby uzyskać dostęp do strony instalacji SSL, zaloguj się do pulpitu nawigacyjnego Hostinger> Zaawansowane> SSL.\nHostinger oferuje 3 współdzielone plany hostingowe do wyboru: pojedynczy hosting, hosting premium i biznesowy. Ponieważ wszystkie są objęte 30-dniową bezpłatną wersją próbną, możesz przetestować ich usługi bez ryzyka.\nBaza danych MySQL 2 Nieograniczony Nieograniczony\nCDN Nie Nie Darmowe\nCena rejestracji (24-mo) $ 1.99 / mc $ 3.99 / mc $ 4.99 / mc\nCena rejestracji (48-mo) $ 1.39 / mc $ 2.59 / mc $ 3.99 / mc\n* Uwaga #1: Plan dzielonego hostingu Premium Hostingera ($ 3.99 / mies.) Jest o ~ 30% niższy od średniej ceny rynkowej zgodnie z nasz 2021 organizujący badania rynku.\n** Uwaga #2: Hostinger nie oferuje dedykowanego adresu IP dla użytkowników współdzielonego hostingu.\nWięcej o wspólnych planach Hostingera tutaj.\nUzyskaj Hostinger Shared\nW Hostingerze jest 6 poziomów hostingu VPS, od Planu 1 do Planu 6. Jeśli szukasz niesamowicie szybkiego ładowania, Hostinger Cloud VPS jest 30x szybszy niż inne zwykłe współdzielone usługi hostingowe.\nOprócz tego wszystkie Cloud VPS są wyposażone w sieć 100 MB / s, obsługę IPv6 i dyski SSD. Ich Plan 6 może zapewnić do 8 procesorów, 8 GB pamięci RAM, 160 GB miejsca na dysku i 8000 GB przepustowości, która może obsłużyć każdy rodzaj strony internetowej. Ponadto, jeśli potrzebujesz pomocy, mają dedykowaną wewnętrzną obsługę czatu na żywo, gotową do pomocy 24/7/365.\n* Uwaga: Hostinger oferuje sześć gotowych planów hostingowych VPS - sprawdź plan od 4 do 6 na ich oficjalnej stronie internetowej. Cały hosting Hostinger VPS obejmuje bezpłatny dedykowany adres IP i pełny dostęp do katalogu głównego serwera.\nWięcej o planach Hostinger VPS tutaj\nWerdykt: co naprawdę myślę o Hostingerze\nPodsumowując, oto zalety i wady Hostingera:\nHostinger wnosi wiele do stołu, od fantastycznych cen po szeroką gamę lokalizacji serwerów i głębię rodzajów planów, do których można się rozwijać. Te zalety wiążą się jednak z pewnym poświęceniem – takim jak brak pomocy przy migracji i kilka drobnych problemów związanych z SSL. Oczywiście będziesz musiał również zadowolić się podwyżkami cen odnowienia planu, ale to jest dość typowe dla tanich dostawców hostingu.\nPodsumowując, Hostinger to dobry wybór dla tych, którzy szukają jednego, taniego rozwiązania hostingowego - w szczególności początkujących, którzy dopiero zaczynają.\nHostinger jest często porównywany z innymi budżetowymi rozwiązaniami hostingowymi, takimi jak A2 Hosting ($ 1.99 / miesiąc), BlueHost ($ 2.95 / miesiąc), InMotion Hosting ($ 2.49 / mo) i Hosting TMD ($ 2.95 / miesiąc).\nPod względem cen Hostinger ma najtańszy plan we wszystkich trzech kategoriach hostingu współdzielonego (podstawowy jednodomenowy, średniozaawansowany i biznesplan). Niektóre (takie jak A2 i InMotion) mają bardziej zaawansowane funkcje i inne korzyści - prosimy o skorzystanie z nasze narzędzie do porównywania hostingu jeśli jesteś niezdecydowany.\nPorównaj plany hostingowe i ceny\nMiesiąc 1 $ 9.49 / mc $ 8.99 / mc $ 4.95 / mc N / A $ 14.99 / mc $ 18.90 / mc\nMiesiąc 12 $ 2.99 / mc $ 5.99 / mc $ 3.95 / mc $ 4.95 / mc $ 6.99 / mc $ 4.95 / mc\nMiesiąc 24 $ 1.99 / mc $ 2.99 / mc $ 3.95 / mc $ 3.95 / mc $ 9.99 / mc $ 3.95 / mc\nMiesiąc 36 $ 1.99 / mc $ 1.99 / mc $ 2.59 / mc $ 2.95 / mc $ 10.99 / mc $ 2.95 / mc\nMiesiąc 48 $ 1.39 / mc $ 1.99 / mc $ 2.59 / mc $ 2.95 / mc - $ 2.95 / mc\nWiadomość od Hostingera: Dlaczego my?\nW przeszłości wielokrotnie rozmawiałem z menedżerami ds. marketingu i personelem pomocniczym. Oczywiście pojawia się pytanie „Co sprawia, że Hostinger jest lepszy od innych” i to właśnie chcą powiedzieć czytelnikom WHSR:\nWiadomość od Hostingera\nUmożliwienie ludziom nauki sprawiło, że Hostinger stał się liderem cenowym w branży z silną społecznością ponad 30 milionów zadowolonych klientów na całym świecie, którzy zdecydowali się kontynuować swoją podróż z Hostingerem i odblokować wszystkie nieograniczone funkcje hostingu w NAJLEPSZEJ cenie i równowaga jakości.\nCzęsto zadawane pytania dotyczące Hostingera\nJak dobry jest Hostinger?\nJak wspomniałem w recenzji - Hostinger jest szczególnie dobry pod względem tanich cen, szerokiej gamy lokalizacji serwerów i głębokości typów hostingu, do których można się rozwijać. Jednak te zalety wiążą się z pewnym poświęceniem – takimi jak brak pomocy przy migracji i kilka drobnych problemów związanych z SSL.\nDlaczego Hostinger jest tak tani?\nDla niektórych firm hosting to ciężka konkurencja i wiele z nich zrobi wszystko, aby zdobyć udziały w rynku. Tak jest w przypadku Hostingera, gdzie ich wspólne ceny hostingu są 30% - 50% tańsze niż zwykłe stawki rynkowe. Szczęśliwie dla konsumentów takich jak my – oznacza to, że podczas rejestracji otrzymujemy bardzo niskie ceny.\nCzy Hostinger jest bezpieczny w użyciu?\nTak. Nasza strona testowa hostowana przez Hostinger jest jak dotąd bezpieczna. Serwery Hostinger są dostarczane z zaawansowanymi modułami bezpieczeństwa, takimi jak Apache mod_security, utwardzanie Suhosin PHP, ochrona PHP open_basedir – te funkcje spełniają aktualne wymagania standardów bezpieczeństwa hostingu.\nCzy Hostinger jest dobry dla początkujących?\nAbsolutnie. Świetne funkcje, tanie ceny współdzielonego hostingu i elastyczny zespół wsparcia – Hostinger to doskonały wybór dla początkujących, którzy szukają kompleksowego rozwiązania hostingowego.\nKtóry wspólny plan Hostingera jest najlepszy?\nKliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej o Hostingerze.\nZaplanuj w recenzji Premium Shared Hosting\nCena przed zniżką $10.29 / miesiąc\nCena (12-mo) $ 5.99 / miesiąc\nStrona internetowa https://www.hostinger.com/\nSpecjalna zniżka Oferta rejestracji (Zaoszczędź do 74%)\nKod promocyjny Aktywacja linku\nDodatkowa reguła domeny $ 8.99 / yr dla domeny .com\nAuto Script Installer Skrypt 100 +\nKopie zapasowe witryn $ 0.95 / mc\nOgraniczenie użycia serwera Współdzielone plany hostingowe ograniczają się do i-węzłów 250,000 i tabel baz danych 1,000. Udostępnione i VPS hosting ogranicza do 25% jednego rdzenia procesora i 512MB pamięci RAM.\nDodatkowe funkcje bezpieczeństwa Dodaj codzienne kopie zapasowe za 0.95 USD / miesiąc


Od trzynastu lat nieprzerwanie sprzedajemy produkty czołowych producentów. Jeśli myślisz, że zwierzak nie wymaga pielęgnacji, jeśli sądzisz, że obcięcie wiercącego się pupila oraz nadanie całości fryzury kształtu, której zarówno on, jak i nie będziecie się na spacerze wstydzić, jest proste jesteś w błędzie. Nie możesz odnaleźć się w gąszczu ofert na papa na dach. Wykonujemy również usługi w zakresie cyklinowania i renowacji. Mimo, że produkujemy znaczne ilości drzwi i komponenty do nich dbamy jednego z najważniejszych partnerów w swoich relacjach. Modny kształt dachówki i ciekawe barwy polecane są w szczególności inwestorom wybierającym dach dużej powierzchni i niewielkim stopniu skomplikowania.\nStwórz własny projekt drzwi jakich marzysz. Pani to czarodziejka w dziedzinie depilacji. Na rynku najbardziej liczą się producenci dachówki ceramicznych i cementowych. Z przodu, a z tylu cieniowanie- mniej wiecej trzy warstwy: superdluga, krotka i superkrotka Jestem wymagającą klientką, a za każdym razem wychodzę zadowolona. Z każdym razem było coraz gorzej, każdym razem mierzyła mnie od a do z, brak szacunku do klienta tzw. Miła obsługa, dobrej jakości produkty pielęgnacyjne i byłam bardzo zadowolona z fryzury. Niamy najwyższej jakosci kosmetyki profesjonalnej firmy z dobrej serii, dostępne tylko w najlepszych salonach będacymi partnerami firmy. Efekt jest naprawdę rewelacyjny.\nOd lat współpracujemy nie tylko z prywatnymi klientami, ale także z firmami, cały czas poszerzając grono zadowolonych klientów. Zajmuje się sprzedażą materiałów budowlanych zaczynając od fundamentów przez ściany, dach po wykończenie wewnątrz budynku jak i na zewnątrz. Natomiast pene piu lungo http://parnu2010.eu/it/ dzięki właściwościom materiałowo-konstrukcyjnym posiadają trzykrotnie większą niż okna drewniane zdolność tłumienia dźwięku. Perfekcyjny fryzjer z wymaganym doświadczeniem w temacie perfekcyjnych usług fryzjerskich dbający zadowolenie swoich Skorzystaj z ofert kuponów do fryzjera w i wybierz jedną z wielu fryzur dopasowaną do wyglądu. Oferowane produkty są wykonane z najlepszych materiałów dzięki czemu zapewnią komfort użytkowania, a szeroka paleta barw pozwoli na wybór optymalnego rozwiązania kolorystycznego. Należy do dachówek zakładkowych z opatentowanym systemem odprowadzania wilgoci. Pudełko jest gratisem przy zamówieniu powyżej zł.\nMinimalne przygotowanie podłoża i brak potrzeby używania podkładów powoduje, że to wykonanie zabezpieczeń antykorozyjnych jest około % tańsze od dotychczas stosowanych metod. Poświęcono nam dużo czasu bez nerwów i ze zrozumieniem. Co mam zrobić ze starymi drzwiami. Firma istnieje od roku rzez cły ten okres doskonalimy ofertę produktową jak i usługową. Drzwi zakupione w ceny obsługa na najwyższym poziomie firma, można się ze wszystkim dogadać. Posiadamy wysokiej jakości sprzęt do usuwania, załadunku i wywozu śniegu. Branża budowlana kojarzy dziś bramy, drzwi, ościeżnice oraz napędy z największym producentem. Z dachem od naszej firmy życie jest łatwiejsze.\nWybierz produkt, dodaj go do koszyka, a następnie wybierz dostawę przy składaniu zamówienia, a my dostarczymy produkty do dogodnej dla lokalizacji. Pani doradza jak powinna wyglądać fryzurka i co najważniejsze potrafi zrobić dokładnie to czym mówi. Nowoczesne budownictwo wyróżnia się nie tylko rosnącymi wymaganiami związanymi z konstrukcją, ale także dotyczącymi jakości i trwałości mieszkania oraz poczucia bezpieczeństwa.\nMamy nadzieję, że szeroki asortyment oferowanych przez nas produktów oraz ich wysoka jakość powiązana z rozsądną ceną zachęci do bliższego zapoznania się z naszą ofertą. Kolory drzwi to między innymi złoty dąb, biel, orzech brazylijski, a także brąz. Cena i rzetelna realizacja powierzonych zadań to główne walory tej firmy wycenę już teraz i przekonaj się co firma może zaoferować. W naszej szerokiej ofercie drzwi mogą odszukać wiele modeli drzwi wewnętrznych, zewnętrznych, jedno oraz dwuskrzydłowych, pokojowych i klatkowych. Kominek wentylacyjny ceramiczny, systemowy na dachówce po pięciu latach normalnej eksploatacji. Nasza firma wybierze dla optymalne rozwiązania, a usługę montażu drzwi wykona fachowo, sprawnie i terminowo. Kolory drzwi to między innymi złoty dąb, biel, orzech brazylijski, a także brąz.


Drukarki i urządzenia wielofunkcyjne : HP Color LaserJet seria Enterprise M577\nNie czekaj na dokumenty. Po wyjściu z energooszczędnego trybu uśpienia pierwsza strona jest drukowana w ciągu zaledwie 9 sekund. Przyspiesz realizację zadań. Drukowanie dwóch stron równie szybko, jak jednej – maks. 38 obrazów/min – i jednoczesne skanowanie obu stron arkusza. To urządzenie wielofunkcyjne zużywa wyjątkowo mało energii dzięki innowacyjnej konstrukcji i technologii wykorzystania tonera.\nWbudowane funkcje pozwalają wykrywać zagrożenia i usuwać problemy, chroniąc urządzenie wielofunkcyjne od chwili uruchomienia aż po wyłączenie.\nChroń poufne dane podczas przechowywania w urządzeniu wielofunkcyjnym i przesyłania, korzystając z wbudowanych zabezpieczeń i funkcji szyfrowania 256-bitowego.\nChroń poufne dane biznesowe dzięki wbudowanym i opcjonalnym zabezpieczeniom HP JetAdvantage.\nZrób wrażenie dzięki najlepszej jakości kolorów z HP. Zapewnij niezrównane drukowanie do własnych potrzeb biurowych.\nDrukowanie większej liczby stron z każdym oryginalnym wkładem laserowym HP z technologią JetIntelligence i wkładami o dużej pojemności.\nPomóż zapewnić oryginalną jakość HP, za którą płacisz, stosując technologie zapobiegające oszustwom i uwierzytelniające wkłady.\nSkorzystaj z opcjonalnej funkcji druku bezprzewodowego z urządzeń przenośnych z szyfrowaniem w standardzie 128-bitowym – bez konieczności łączenia się z siecią.\nDodaj opcję druku po zbliżeniu urządzenia z obsługą technologii NFC do drukarki – bez połączeń sieciowych.\nFunkcja: Drukowanie, kopiowanie, skanowanie.\nPrędkość druku w czerni i kolorze(ISO, A4): Do 38 str./min.\nWydruk pierwszej strony w kolorze (format A4, po wyjściu ze stanu gotowości): W ciągu zaledwie 6,9 sekund.\nJakość druku w czerni(tryb best): Maks. 600 x 600 dpi (tryb normalny), maks.1200 x 1200 dpi (precyzyjne linie), HP ImageREt 3600, kalibracja Pantone.\nJakość druku w kolorze (najwyższa): HP ImageREt 3600.\nJęzyki drukowania: XPS, HP PCL 6; HP PCL 5c; Emulacja HP Postscript Level 3, bezpośrednie drukowanie plików PDF (wer. 1.7).\nWyświetlacz: Kolorowy ekran dotykowy o przekątnej 20,3 cm (8'').\nZarządzanie drukarką: Zestaw zasobów administratora drukarki (narzędzie do konfiguracji sterownika, narzędzie do instalacji sterownika, narzędzie do zarządzania drukiem); Oprogramowanie HP Web JetAdmin; Oprogramowanie HP Proxy Agent; HP JetAdvantage Security Manager.\nZarządzanie bezpieczeństwem: Zarządzanie uwierzytelnianiem: uwierzytelnianie Kerberos, uwierzytelnianie LDAP, 1000 kodów PIN użytkowników, opcjonalne zaawansowane rozwiązania uwierzytelniania HP i innych producentów (np. czytniki identyfikatorów, Trusted Platform Module); Sieć: IPSec/zapora z certyfikatem, współdzielony klucz i uwierzytelnianie Kerberos, obsługa wtyczki konfiguracyjnej WJA-10 IPsec, uwierzytelnianie 802.1X (EAP-PEAP, EAP-TLS), SNMPv3, HTTPS, certyfikaty, lista kontroli dostępu; Dane: szyfrowanie pamięci masowych, szyfrowane pliki PDF i poczta elektroniczna (wykorzystuje zatwierdzone biblioteki kryptograficzne FIPS 140-2), funkcja Secure Erase, SSL/TLS (HTTPS), zaszyfrowane dane uwierzytelniania; Urządzenie: gniazdo blokady bezpieczeństwa, wyłączanie portów USB, kieszeń integracji sprzętu do zabezpieczeń; Zarządzanie zabezpieczeniami: Zgodność z opcjonalnym HP JetAdvantage Security Manager.\nCzcionki: 105 wewnętrznych czcionek TrueType skalowalnych w HP PCL, 92 wewnętrzne czcionki skalowalne w emulacji HP Postscript Level 3 (wbudowany symbol EUR); 1 wewnętrzna czcionka Unicode (Andale Mono World Type); 2 wewnętrzne czcionki Windows Vista/8 (Calibri, Cambria); Dodatkowe czcionki dostępne za pomocą kart pamięci Flash innych producentów; Czcionki HP LaserJet i emulacja IPDS są dostępne na stronie hp.com/go/laserjetfonts.\nObsługiwane systemy operacyjne: System operacyjny Windows z obsługą sterownika dołączonego do produktu: Wszystkie wersje systemu Windows 10 32-bitowe/64-bitowe (z wyłączeniem systemu RT OS dla tabletów), wszystkie wersje systemu Windows 8/8.1 32-bitowe/64-bitowe (z wyłączeniem systemu RT OS dla tabletów), wszystkie wersje systemu Windows 7 32-bitowe/64-bitowe, wszystkie wersje systemu Windows Vista 32-bitowe (Home Basic, Premium, Professional itp.); System operacyjny Windows z obsługą uniwersalnego sterownika druku (ze strony hp.com): Wszystkie wersje systemu Windows 10 32-bitowe/64-bitowe (z wyłączeniem systemu RT OS dla tabletów), wszystkie wersje systemu Windows 8/8.1 32-bitowe/64-bitowe (z wyłączeniem systemu RT OS dla tabletów), wszystkie wersje systemu Windows 7 32-bitowe/64-bitowe, wszystkie wersje systemu Windows Vista 32-bitowe (Home Basic, Premium, Professional itp.); Mac OS (sterowniki druku HP są dostępne na stronie hp.com i w Apple Store): OS X 10.8 Mountain Lion, OS X 10.9 Mavericks, OS X 10.10 Yosemite; Systemy operacyjne urządzeń przenośnych (sterowniki systemowe): iOS, Android, Windows 8/8.1/10 RT; Linux OS (systemowe oprogramowanie HPLIP): SUSE Linux (12.2, 12.3, 13.1), Fedora (17, 18, 19, 20), Linux Mint (13, 14, 15, 16, 17), Boss (3.0, 5.0), Ubuntu (10.04, 11.10, 12.04, 12.10, 13.04, 13.10, 14.04, 14.10), Debian (6.0.x, 7.x); Inne systemy operacyjne: UNIX.\nStandardowa pojemność pamięci: 1,25 GB (drukarka), 500 MB (skaner).\nMaksymalna pojemność pamięci: 2,0 GB (drukarka), 500 MB (skaner).\nGniazda pamięci: 1 gniazdo, 144-stykowe DDR3.\nObsługiwane karty pamięci: Pamięć DDR3 DIMM.\nDysk twardy: Standardowy, wbudowany dysk twardy HP High-Performance Secure, minimum 320 GB; Szyfrowanie sprzętowe AES 256 lub mocniejsze; Funkcje bezpiecznego usuwania danych (Secure File Erase — pliki tymczasowe zadań, Secure Erase — dane zadań, Secure ATA Erase — dysk).\nStandardowa pojemność odbiornika papieru: Uniwersalny podajnik na 100 arkuszy, podajnik 2 na 550 arkuszy.\nPodajnik papieru, opcj: Podajnik nośników 3 na 550 arkuszy, podajnik nośników 4 na 550 arkuszy, podajnik nośników 5 na 550 arkuszy.\nPojemność podajników: Do 650 ark.\nMaksymalna pojemność podajnika (arkusze): Maks. 2300 arkuszy.\nStandardowa pojemność odbiornika papieru: Odbiornik na 250 arkuszy.\nPojemność zasobnika wyjściowego: Do 250 arkuszy.\nMaksymalna pojemność odbiornika (arkusze): Do 250 arkuszy.\nPodajniki papieru, maksymalnie: 5.\nMaks. pojemność odbiornika (koperty): Do 10 kopert.\nObsługiwane formaty nośników: Podajnik 1: A4, RA4, A5, B5 (JIS), B6 (JIS), 10 x 15 cm, A6, koperty (B5, C5 ISO, C6, DL ISO); Niestandardowy: Od 76 x 127 do 216 x 356 mm; Podajnik 2: A4, A5, B5 (JIS), B6 (JIS), 10 x 15 cm, A6; Niestandardowy: Od 102 x 148 do 216 x 297 mm; Opcjonalne podajniki 3+: A4, RA4, A5, B5 (JIS); Niestandardowy: Od 102 x 148 do 216 x 356 mm.\nRozmiary nośników, do dostosowania: Podajnik 1: Od 76 x 127 do 216 x 356 mm; Podajnik 2: Od 102 x 148 do 216 x 297 mm; Opcjonalne podajniki 3+: Od 102 x 148 do 216 x 356 mm.\nGramatura nośników, obsługiwana: Podajnik 1: Od 60 do 220 g/m² (zwykły papier), od 105 do 220 g/m² (papier błyszczący); Podajnik 2: Od 60 do 220 g/m² (zwykły papier), od 105 do 220 g/m² (papier błyszczący); Opcjonalne podajniki 3+: Od 60 do 220 g/m² (zwykły papier), od 105 do 220 g/m² (papier błyszczący).\nTyp skanera: Skaner płaski, automatyczny podajnik dokumentów (dwustronne, jednoprzebiegowe).\nRozdzielczość skanowania, optyczna: Maks. 600 dpi.\nKodowanie koloru: 24-bitowa.\nFormat skanowania, maksymalny: 216 x 356 mm.\nPojemność automatycznego podajnika dokumentów: Standardowo, 100 arkuszy.\nPrędkość kopiowania (w czerni i kolorze, tryb normal, format A4): Maks. 38 kopii/min.\nUstawienia kopiarki: Kopiowanie dwustronne; Skalowalność; Dopasowanie obrazu (przyciemnienie, kontrast, czyszczenie tła, ostrość); Drukowanie wielu stron na jednym arkuszu; Rozmieszczenie N lub Z; Orientacja zawartości; Układanie; Broszura; Budowanie zadań; Drukowanie bez marginesów; Przechowywanie zadań; Kopiowanie dokumentów tożsamości; Kopiowanie książek; Kopiowanie „od A do B” (różne wymiary nośników).\nZużycie energii: 592 W (drukowanie), 47,3 W (tryb gotowości), 3,48 W (tryb uśpienia), 0,08 W (urządzenie wyłączone automatycznie/włączanie ręczne), 0,49 W (urządzenie wyłączone automatycznie/włączanie przez sieć LAN).\nDołączone oprogramowanie: Dla systemu operacyjnego Windows: Instalator/deinstalator oprogramowania HP, sterownik drukarki HP PCL 6, HP Device Experience (DXP), HP Send Fax, HP Update, Product Registration Assist, HP Web Services Assist (HP Connected), instrukcje obsług online; Dla systemu operacyjnego Mac OS: Ekran powitalny (przekierowuje użytkowników do strony hp.com lub OS App Source z oprogramowaniem LaserJet).


Chiński prosty lniany firany zasłony do salonu kuchnia okno tęczowy gradient paski odcień zasłony do sypialni zasłony Wyprzedaż! \_ centrum handlowe / Spisek24.pl\nChiński prosty lniany firany zasłony do salonu Kuchnia okno Tęczowy gradient paski odcień zasłony do sypialni Zasłony\nKod Towaru : s810\nTagi: chińskie zasłony lambrekiny, kurtyna Tęcza, cień do salonu, królewskie chińskie zasłony, narzynki zasłon, okienne rolety pościel do sypialni, zasłony do salonu, chiński klosz, zasłony zaciemniające, kurtyna jednorożca.\nNowoczesny Śródziemnomorski 200 cm wysoki zasłony rolety drukowane tkaniny cieniu granatowy łodzi zasłony do sypialni dla dzieci pc007#50\nPOWIADOMIENIE Pakiet zawiera: 1 szt x podkładki Porady: 2. firany można prać rękami delikatnie , nie prać autem !!! 3. W= Szerokość, H= Wysokość 4. cena nie zawiera gzyms, na szynę, koraliki, koronki i\nLniane bawełniane liście zasłony do salonu Sypialnia zasłony z haftem beżowy tiul Sheer kurtyna obróbka okien S127&C\nUwaga: 1. Podana cena jest ceną za 1 szt tiulu lub 1 szt tkaniny,wybierz to, co chcesz. 2.Rozmiar:W-oznacza szerokość, H-oznacza wysokość. 3.wysokość:dowolnie regulowana, Max wynosi 2,6 m. 4.nie w zestawie: pickup/pędzel/koraliki. 5.Proszę,\nNiebieski obiekt, w luksusowym koronki hafty do salonu tanie zasłony Okna Zasłony do sypialni rabat żółty cienki kurtyna zasłona M072#40\nPorady: mój drogi przyjacielu.po dokonaniu zamówienia ,można zostawić wiadomość o tym, że rozmiar potrzebujesz pod nim , i zrobimy to zgodnie z twoim żądaniem. na przykład : potrzebujesz rozmiar W100CM X H240CM , można wybrać\nWykonany na zamówienie zasłony urządzony w luksusowym stylu europejskim zgrubienie cieniowanie czerwony kolor Włochy aksamitna tkanina gęsta zasłona firany sheer E903\nInna szerokość kurtyny.Uwaga : ta aukcja dotyczy 1 paska затемняющего kurtyny lub tiulu (sheer) każdy z nich sprzedawany jest oddzielnie, jeśli chcesz kurtyna, jak na zdjęciu, trzeba kupić 2 затемняющих kurtyny i 2 tiulu możemy zmienić


To powinna wiedzieć każda świeżo upieczona mama - Fajna Mama\nTo powinna wiedzieć każda świeżo upieczona mama\n11 czerwca 2019 0\nPoród to dopiero początek drogi. Teraz musisz swoje dziecko wykarmić, nauczyć dobrych manier, namówić do chodzenia do szkoły… Sporo obowiązków przed Tobą, jednak skupmy się na najważniejszych na ten moment – na karmieniu piersią!\nProblemy z karmieniem piersią spotykają wiele młodych mam. Nie ma sensu poddawać się już na starcie, warto nieco zawalczyć, a nie od razu przerzucać się na karmienie butelką. Doskonale wiemy o tym, że karmienie piersią jest bardzo zdrowe dla wszystkich dzieci, w związku z tym nie warto z tego rezygnować.\nDobra pozycja do podstawa\nOdpowiednia pozycja podczas tej czynności jest jedną z najistotniejszych kwestii. Zaopatrzyłaś się już w specjalne ubrania do karmienia piersią (https://koszulove.com/136-odziez-do-karmienia-piersia), zatem strój jest odpowiedni i wygodny, teraz pora na ustalenie, w której pozycji jest najlepiej Tobie oraz Twojemu dziecku. Podczas karmienia nie powinnaś być spięta, czy też zestresowana, ponieważ może to negatywnie wpływać na Ciebie oraz Twoje maleństwo. Bardzo istotną kwestią jest to, że to dziecko powinno zostać przystawione do piersi, a nie odwrotnie. Jest to błąd wielu nowicjuszek, który lepiej pominąć, aby uniknąć stresujących sytuacji. Ułóż się wygodnie, znajdź swoje miejsce. Możesz leżeć, bądź siedzieć, a nawet stać. Najważniejsze jest to, abyś to Ty czuła się komfortowo, dopiero później dopasuj pozycję dziecka do swojej. Dobrym pomysłem jest zainwestowanie w bardzo wygodny fotel, czy też podnóżek, w końcu na karmieniu spędzisz wiele miesięcy, więc należy Ci się trochę wygody.\nSpecjalne gadżety do karmienia\nCiekawym i wielu kobietom bardzo potrzebnym gadżetem jest specjalna poduszka do karmienia. Będzie ona sprzyjała ułożeniu niemowlaka. Młoda mama nie będzie musiała go trzymać na rękach, dzięki czemu jej mięśnie odpoczną. Pamiętaj o tym, że dziecko z każdym miesiącem robi się coraz to cięższe, a wielu maluchów bardzo domaga się noszenia na rękach. Kolejnym interesującym, ale przede wszystkim bardzo potrzebnym produktem są ubrania do karmienia. Przydadzą się one w bardzo wielu okolicznościach, zarówno w domu, jak i na spacerze. W sklepie internetowym Koszulove można znaleźć wiele różnych wariantów takiej odzieży. Sprawdzi się ona również podczas bardziej formalnych wyjść, czy też na imprezach. Jest to bardzo wygodna alternatywa dla tradycyjnych ubrań. Panie mogą poczuć się komfortowo, a przede wszystkim wygodnie. Karmienie piersią nie powinno ograniczać młodych matek w żadnych czynnościach. Nie może także umniejszać ich kobiecości. Właśnie dlatego warto postawić na sprawdzone rozwiązania i kupić kilka wariantów ubrań do karmienia.\nPosted in Mama\nTagged dziecko, karmienie, mama\nPrevious Post: Ogrodzenie placu zabaw\nNext Post: City breaki podbijają Polskę!\nDlaczego warto zainwestować więcej w fotele biurow... Naukowcy biją na alarm. Siedzenie to nowe palenie! Długie godziny spędzane w fotelu mają n...\nPokój dla nastolatka – jak urządzić młodzież... Urządzanie pokoju młodzieżowego dla dorastającego nastolatka może być nie lada wyzwaniem d...\nPróchnica zębów u dzieci – zapobieganie i le... Stara maksyma „Lepiej zapobiegać niż leczyć” właśnie w przypadku naszych dzieci nabiera ni...\nCzy ćwiczenia na bieżni elektrycznej przynoszą efe... To, czy bieżnie mogą stanowić zamiennik biegania w terenie, jest tematem wielu dyskusji mi...\nPoduszka dla dziecka – jaką wybrać? Wybór poduszki dla dziecka zależy od jego wieku, ulubionej pozycji do spania oraz ewentual...\nFigi, czy stringi – które lepsze? Kobiety nie mają problemu z doborem majtek damskich, ponieważ w każdym sklepie z bielizną...\nStrój dla prawdziwej baletnicy Balet to niezwykle subtelny oraz zjawiskowy taniec, by jednak opanować go do perfekcji, na...\nJak szybko wyjść z dzieckiem z domu Bycie mamą to nie tylko przyjemności i obowiązki. To także całkowita zmiana trybu życia, c...\nCopyright © 2022 Fajna Mama.\nMama\tJak przygotować się do karmienia piersią?\nMama\tOczekiwanie na narodziny dziecka to wyjątkowy, al…


Wiadomości24 » Moje Trzy Grosze » Opinie » Co zrobić z syndromem Downa?\nData dodania: 2014-03-23 18:39\nW Sejmie trwa protest rodziców niepełnosprawnych dzieci. Dyskutuje się o nich we wszystkich mediach, a są to dyskusje naładowane emocjami i polityką. Warto spojrzeć na to zagadnienie w szerszej perspektywie.\nW Sejmie trwa protest rodziców niepełnosprawnych dzieci. Dyskutuje się o nich we wszystkich mediach, a są to dyskusje naładowane emocjami i polityką. Rodzice chcą podniesienia świadczenia pielęgnacyjnego do wysokości płacy minimalnej. To otrzymywane obecnie jest zbyt niskie, aby móc poświęcać cały czas opiece nad dzieckiem. Rząd proponuje stopniowe dochodzenie do tego poziomu do roku 2016, rodzice żądają natychmiastowych zmian.\nTen spór jest częścią szerszego zagadnienia, wywołującego we współczesnym świecie emocjonalne dyskusje. Ludzie od dawna marzyli o stworzeniu doskonalszego człowieka, wolnego od chorób, od wad genetycznych. Wcześniej wyrazem tego były przede wszystkim koncepcje i polityka sterylizacji osób uznanych za obciążone genetycznie. Dzisiaj marzenie to nadal jest widoczne, nie tylko naukowcy mówią o nowych, otwierających się możliwościach wpłynięcia na rozwój ludzkości. Podstawą ma być kontrola płodów i badania genetyczne, mające ograniczyć liczbę urodzeń dzieci upośledzonych. Dawna eugenika zastąpiona została przez genetykę, połączoną z bioinżynierią i cybernetyką.\nTo rodzice, świadomi odpowiedzialności, mają teraz podejmować decyzje. W praktyce: rezygnować z urodzenia niepełnosprawnych dzieci. Czyli w tym liberalnym, zdecentralizowanym modelu decyzje należą przede wszystkim do rodziców, a polityka państwa odgrywa znacznie mniejszą rolę.\nU jednych budzi to wielkie oczekiwania, u innych strach, że brakuje mechanizmów, pozwalających zapanować nad tym procesem. Normy wewnętrzne to zbyt mało, żeby zapanować nad dążeniem do doskonałości. W 2012 r. pojawił się nowy test, umożliwiający sprawdzenie na podstawie kropli krwi matki czy płód ma syndrom Downa. Wcześniejsze testy, przede wszystkim wód płodowych, uważane były za obciążone ryzykiem, prowadzące nawet do śmierci dziecka. Teraz ryzyko znikło , co wzbudziło obawy przed masowością testów i usuwania takich ciąż. Faktem jest też, że testy stają się coraz tańsze i coraz łatwiej dostępne. Początkowo kosztowały około 1250 Euro, obecnie około 500.\nW Niemczech dyskutowano, czy test taki jest prawnie dopuszczalny. Testy prenatalne powinny bowiem służyć terapii, czyli usuwaniu wad płodu. Syndrom Downa nie jest uleczalny, tym samym jego diagnozowanie służy wykryciu go, faktycznie w celu usunięcia ciąży. To znaczy selekcji ludzi z trisomią 21. Czy jest formą dyskryminacji? Czy oznacza, że ludzie z syndromem Downa znikną ze świata? Wprowadzony w 2012 roku test nie spowodował gwałtownego wzrostu badań i usuwania ciąży, ale trudno przewidzieć, jaki będzie jego wpływ w przyszłości.\nFaktem jest bowiem spadek w dłuższym okresie czasu liczby urodzeń upośledzonych dzieci w niektórych krajach. W Austrii między 1986 a 2006 rokiem liczba takich urodzeń rocznie spadła z 612 do 269, w tym z syndromem Downa z 39 do 10. W tym ostatnim przypadku usuwane jest ok. 84% takich wykrytych ciąż, co wskazuje zarówno na nastawienie rodziców, jak i na nacisk opinii publicznej, uważającej urodzenie niepełnosprawnego dziecka za zachowanie nieodpowiedzialne. Rzecz jasna ważne są także względy ekonomiczne, czyli świadomość kosztów, z jakimi wiąże się opieka nad niepełnosprawnym dzieckiem.\nNie jest to ponadto koniec tego wyścigu do doskonałości. Trwają prace nad testem, który w oparciu o krew matki umożliwić ma wykrycie wszelkich znanych wad genetycznych. Widoczne są także obawy, że coraz dokładniejsze możliwości badań prenatalnych mogą prowadzić to eliminowania nieakceptowanych mniejszości seksualnych Stwierdza się, że może to prowadzić do usuwania ciąży, gdy wraz z postępem genetyki, możliwe będzie określenie homoseksualnej orientacji dziecka, a rodzice nie będą tego akceptować.\nRównocześnie dyskutuje się o niebezpieczeństwie dyskryminacji z powodów genetycznych. Nie chodzi przy tym o bezpośredni nacisk, ale o atmosferę, w której wiedza o genetyce traktowana będzie jako moralna technologia. Daje ona jednostce nowe możliwości, ale równocześnie wymaga od niej tego, co określa się „genetyczną odpowiedzialnością”. Takie formy nie bezpośredniej, czyli nie opartej na przemocy, dyskryminacji widoczne są już w działaniach firm ubezpieczeniowych i pracodawców, ale także w uprzedzeniach, stereotypach, społecznym wykluczaniu. Przybierają zinstytucjonalizowany charakter, gdy źle zdiagnozowane w okresie ciąży i w wyniku tego urodzone niepełnosprawne dziecko traktowane jest jako „szkoda”, za którą lekarz powinien ponieść materialną odpowiedzialność. Z czasem działania te mogą przybrać kształt bezpośredniego nacisku, w formie regulacji prawnych.\nZmiany te są tym ważniejsze, że widoczne jest w zachodnim świecie odtabuizowywanie eugeniki, która po II wojnie światowej wiązana była przede wszystkim z narodowym socjalizmem. Podobnie powraca termin rasa, napiętnowany i łączony z rasizmem w drugiej połowie II wieku. Na początku XXI wieku część naukowców uważa, że rasy istnieją, ale określane są nie przez pojedyncze geny, a przez ich kombinacje. Nie dzieli się ich przy tym na lepsze i gorsze. W wielu krajach nastąpił powrót znanego z dyskusji już od końca XIX wieku „prawa do śmierci”. Jednakże liberalny, oparty na własnej decyzji charakter tej formy eugeniki nie jest jednoznaczny. Często wola odnośnej osoba nie jest kluczowym czynnikiem. Powody uprawniające do eutanazji, dające „prawo do śmierci”, nie dają się jednoznacznie zdefiniować, stąd powstaje szara strefa, gdy faktycznie decydują względy materialne lub wygody rodziny.\nJak stąd widać problem dzieci niepełnosprawnych, opieki nad nimi, odpowiedzialności państwa i rodziców, będzie powracać, bo jest częścią znaczenie szerszej dyskusji, toczącej się w zachodnim świecie.\nTagi: aborcja dzieci niepełnosprawne syndrom Downa dzieci upośledzone augenika świadczenie pielęgnacyjne


Pierwsze kroki w Teheranie - Cel w podróży\nW Teheranie lądujemy o 2:00 w nocy. Plan jest taki, aby wymienić pieniądze i taksówką pojechać prosto do hotelu, który, dzięki pomocy jednego kolegi z couchsurfingu, udało się zarezerwować… przynajmniej mamy taką nadzieję. Od razu po przejściu kontroli paszportowej udajemy się do kantoru, który znajduje sie na 1. piętrze. I uwaga, kurs dolara na lotnisku jest naprawdę bardzo dobry, w zasadzie najlepszy, po jakim udaje się nam wymienić pieniądze podczas całej podróży po Iranie. Zdecydowanie warto wymienić większą część. Kurs przedstawia się następuąco: 1 USD = 34 900 IRR. Tak, w Iranie można zostać milionerem… i to szybko:) Zamiast dwóch zielonych papierków, dostaję gruby plik dość porządnie wyświechtanych banknotów z niekończącymi się zerami.\nWALUTA W IRANIE\nRUCH NA ULICACH W TEHERANIE, CZYLI JAK LAWIROWAĆ, ŻEBY PRZEŻYĆ\nDWORZEC AUTOBUSOWY W TEHERANIE\nCo do waluty, to nie jest to takie proste. Można się nieźle zakręcić. Oficjalną walutą w kraju Persów jest rial i to właśnie on uczyni z nas prawdziwych bogaczy. Niemniej, pytając o cenę na ulicy czy w sklepie, usłyszymy “tomans”. Dlaczego? Otóż, sami Irańczycy w tych zerach się gubią i tak naprawdę nie przyjęli do końca reformy, która wprowadziła riale. Jeszcze do 1932 roku w Iranie, a raczej w Persji, oficjalną walutą był toman i sprawa wyglądała prościej, bo 1 toman to po prostu 10 riali. Jeśli więc chcemy sobie szybko przeliczyć, ile riali trzeba z portfela wyciągnąć, to trzeba się upewnić, że cena jest w tomanach (a na 99,9 % będzie, szczególnie jeśli wyda się nam zbyt niska) i potem obciąć jedno zero, czyli gdy ktoś rzuca 1000, to niestety na papierku musi być o jedno zero więcej, czyli 10 000 riali. A jeśli chcemy przeliczyć to szybko na złotówki, to wystarczy od podanej kwoty w rialach odjąć 4 zera i mamy koszt w złotówkach, oczywiście w przybliżeniu, bo kurs się waha.\nPo zakupieniu lokalnej waluty, próbujemy namierzyć jakiegoś taksówkarza, oczywiście jak to zwykle bywa, to on namierza nas. Rzuca jakąś cenę z kosmosu i usilnie próbuje przekonać, że taki jest oficjalny cennik. My niewzruszone, znając cenę, jaką zapłacił Szwendalus, upieramy się przy swoim, po czym zostawiamy delikwenta i idziemy rozejrzeć się za uczciwym taksówkarzem. Pytamy znowu o cenę.. i znowu nieco więcej niż miało być. Nim jeszcze zdążymy się potargować, jak spod ziemi wyrasta poprzedni pan i tym razem rzuca cenę o wiele niższą. Dopytujemy się, potwierdzamy, czy oby na pewno dobrze rozumiemy, tak tak… i prowadzi nas bocznym wyjściem gdzieś na poziom -1. Gdzieś tak w połowie drogi okazuje się, że cena podana jest w tomanach, a więc de facto ktoś nas robi w jajo. O nie! Koniec tej zabawy. Wracamy do hali głównej i uzgadniamy cenę na 650 000 riali za przejazd pod sam hotel. Jak się potem okazuje, jest to oficjalny kurs, a ceny od 2013 po prostu poszły w górę. Niemniej ten pierwszy gość chciał nas niewątpliwie naciągnąć, gdyż cena rzucona przez niego to było 850 000, a wcześniej nawet 1 000 000 riali.\nPan taksówkarz podwozi nas pod sam hotel. Będąc już prawie na miejscu nieco kluczymy wąskimi uliczkami i nie możemy trafić na właściwy szyld. W końcu dajemy panu taksówkarzowi numer telefonu i ten dzwoni bezpośrednio do hotelu, co przynosi zamierzony efekt. Khazar Sea znajduje się w południowej części Teheranu, która może nie jest najpiękniejsza i może straszyć, szczególnie w nocy, jednak jak się potem okazuje, w dzień wcale nie wygląda aż tak źle. Tutaj znajduje się najwięcej tanich hoteli oraz hosteli. Czerwony neon przy wejściu oznacza, że jesteśmy na miejscu. Pan taksówkarz wchodzi z nami do środka i tłumaczy coś w farsi panu gospodarzowi. Okazuje się, że rezerwacja jest, bez tego szansy na wolny pokój by nie było. Dostajemy klucz, płacimy 600 000 riali za dwójkę i zaszywamy się w pokoju.\nHotel w pierwszym momencie robi na nas niezbyt miłe wrażenie, choć potem się okaże, że jest tu naprawdę przyjemnie, a właściciele są fantastyczni. Tak naprawdę dostajemy trójkę na parterze, miejsca jest więc sporo. Jest nieco obskurnie, jednak czysto. Na łóżkach leżą grube koce, co jest standardem w niskobudżetowych miejscach. Koce oczywiście nie są obleczone, więc jeśli ktoś nie jest w stanie spać pod takim przykryciem, powinien wziąć ze sobą prześcieradło w formie śpiwora. W pokoju znajduje się lodówka oraz umywlka, co akurat jest świetnym rozwiązaniem. Okno również jest, jednak wychodzi na dziedziniec, a w oknie wisi zasłona. Jesteśmy wykończone, z jednej strony ogromna radość, że doatarłyśmy na miejsce, z drugiej totalne zmęczenie i brak sił na toaletę, tym bardziej, że do łazienki trzeba się pofatygować na zewnatrz. Na szczęście ciepła woda jest, co wcale nie musi być takie oczywiste. Grubo po 3:00 w nocy nastawiamy budzik i odpływamy. Budzika jednak wcale nie słyszymy i wstajemy dopiero ok. 11:30. Mamy tylko 30 minut do wymeldowania. Szybkie pakowanie i opuszczamy hotel.\nW twarz bucha nam gorące powietrze i spaliny, unoszące się w powietrzu, których stężenie grubo przekracza tu normy. Wiemy, że musimy dojść do metra, by dojechać do południowego dworca autobusowego Terminal-e-Jonoub, skąd odjeżdżają autobusy do Qom. Puste uliczki, jakie widziałyśmy w nocy, są teraz nie do poznania. Sklepy, sklepiki, głównie z oponami i tym podobnym sprzętem, motycykle zaparkowane na chodniku oraz te, które próbują nas stratować, choć jakoś w ostatniej chwili zręcznie nas omijają. Gwar, huk i palące słońce. Kinga pędzi jak szalona, bez śniadania, ale za to z porządnym kopem adrenaliny próbuję nie zgubić w tłumie jej czerwonej chustki. Musimy zlokalizować naszą pozycję. Przy skrzyżowaniu zagaduje nas pewien Irańczyk i próbuje pomóc. Standardowo przyłącza się kolejny i w końcu się okazuje, że musimy zawrócić, choć przeszłyśmy już spory kawał.\nTo, co jest prawdziwym wyzwaniem na teherańskich, zresztą i nie tylko, drogach, to przejście na drugą stronę ulicy. Przeważnie przejść dla pieszych nie ma i trzeba manewrować między z każdej strony nadjeżdżającymi pojazdami. To, jak radzą sobie z tym Irańczycy, to istne mistrzostwo świata! Dla mnie za każdym razem jest to ogromny stres i nie raz, mam wrażenie, że ledwo z życiem uchodzę. Rada od miejscowego: zamknij oczy i idź:) Kierowcy przecież posiadają mistrzowskie umiejętności hamowania w ostatniej chwili oraz omijania przeszkody. Patrząc na to, co się dzieje na irańskich ulicach, to faktycznie coś w tym jest, jednak stłuczki czy kolizje też są na porządku dziennym, o czym możemy się osobiście przekonać. Zresztą każdy samochód ma jakieś wgniecenie, obicie czy braki w karoserii.\nRuch uliczny właśnie tak wygląda, z tym że normalnie nie ma świateł i trzeba tę falę samochodów wymieszanych z motocyklami pokonać zręcznie manewrując pomiędzy.\nW końcu udaje się nam dotrzeć do stacji metra Imam Khomeini, gdzie przecinają się dwie linie 1 i 2. Oprócz północnej dzielnicy Darband, to właśnie metro jest tym, co podoba mi się w Teheranie najbardziej. Jednorazowy bilet kosztuje 6000 riali, w ramach tego biletu można zmieniać linie. Bilet zakupimy albo w automatach, albo w kasie przy wejściu na perony. Do przejechania mamy 5 stacji.\nW metrze jest podział na wagony mieszane oraz tylko dla kobiet. To panie mogą wybrać, w którym chcą podróżować. Wagony tylko dla kobiet znajdują się na początku oraz na końcu składu. Oczywiście wsiadamy właśnie do takiego. Jest to pora szczytowa, więc i tłum odpowiedni. Cały wagon wypełnia się czarnymi czadorami, jesteśmy jedynymi kobietami, ubranymi kolorowo, więc mamy nieodparte wrażenie, że dość konkretnie zwracamy uwagę. Niemniej, wzrok spod czadorów wcale nie jest nieprzyjazny, wręcz przeciwnie, Iranki często posyłają nam swoje szerokie uśmiechy. W pewnym momencie zaczyna się małe zamieszanie, ktoś coś krzyczy, ktoś się przepycha… nagle nad głowami wędrują skarpetki, biustonosze i kobiece ozdoby do włosów, a wagon metra zmienia się w istne targowisko. Oczom nie wierzę… próbują to wszystko nagrać, niemniej ścisk jest taki, że ciężko utrzymać aparat w jednej pozycji. Jak się potem okazuje, w mieszanej części również się handluje, z tym że bardziej męskimi rzeczami.\nPo opuszczeniu metra, udajemy się prosto na dworzec, co ułatwia nam podziemne przejście, prowadzące wprost do naszego celu. Dworzec jak dworzec, spory budynek, a przed nim zaparkowane autokary. W zasadzie nie musimy szukać żadnego punktu Informacji, gdyż przy każdym autokarze stoi pan “nawoływacz” i głośno wykrzykuje docelową miejscowość. I tak się składa, że autobus do Qom odjeżdza za 15 minut. Próbujemy zapamiętać numer stanowiska, z którego odjeżdża (tak, warto nauczyć się cyfr w farsi) i udajemy się jeszcze po zakup czegoś na śniadanio-obiad. Okrążamy prawie całą halę i większość to sklepiki z artykułami spożywczymi. Trafiamy na jedną budkę z kebabem, jednak kolejka jest tak długa, że odpuszczamy. Kupujemy jakieś słodkie bułeczki i wodę, i z tym biegniemy do autobusu. Bilet do Qom kosztuje 70 000 riali. Nie jest to VIP (co zdecydowanie polecam na nocne przejazdy), niemniej na tak krótki odcinek komofort jazdy jest wystarczający.\nPodróż trwa około 2 godziny, a za oknem pojawią się takie widoki…\nNa tym wrażenia tego dnia się nie kończą, niemniej o tym, co dzialo się w Qom opowiem w kolejnym wpisie.\nTermin wyjazdu: październik 2015\ncena taksówki z lotniska w Teheranieinformacje praktyczne IranIran na własną rękęjak dojechać z lotniska w Teheraniemetro w Teheranierial a tomantani nocleg w TeheranieTerminal-e-Jonoub dojazdtransport publiczny w Teheraniewaluta w Iranie\n25 lutego, 2019 at 16:00 Odpowiedz\nHej, właśnie jesteśmy w trakcie planowania swojego wyjazdu do Iranu. W jaki sposób rezerwowałyście hotel?\n23 marca, 2019 at 22:00 Odpowiedz\nHotele rezerwowałyśmy na miejscu. Czasami prosiłyśmy poznanych Irańczyków o pomoc, czasami po prostu same w hotelu już na miejscu.