Złe nawyki mężczyzn - Tajna Kwatera Rebeliantów\nPostby Martucha » 10-02-2013, 14:10\nNa życzenie Pak88. Dziewczęta, możecie dać upust swojej frustracji na płeć brzydszą.\nDobra to zaczynam:\n-nazywają piersi w najdziwaczniejszy sposób, chyba najbardziej głupawy jaki słyszałam to "piersiawki" i "piersiątka"\n-podobnie uwielbiana przez panów tutaj "pierdziawka"\n-są "cudownie spontaniczni", np. dzwoniąc, że za 10 minut jedziemy tam i tam, nie zważając na to, ze możesz mieć jakieś plany i jeszcze obrażając się, ze nie doceniasz ich starań\n-kiedy zrobią coś w domu oczekują nie wiadomo jakich pochwał za rzeczy które kobieta musi robić codziennie\n-krytykują swoją pannę, a potem się dziwią, że ta ma niską samoocenę\n-kłamią chociaż kompletnie nie mają powodów\n-zostawiają JEDEN DŁUŻSZY PAZNOKIEĆ, coraz rzadziej widuję, ale się zdarza\n-kiedy witają się w towarzystwie z facetami zawsze podają rękę, na dziewczyny nie zwracają uwagi\nPostby 1920 » 10-02-2013, 15:08\nPostby pani olga » 10-02-2013, 15:22\nMartucha wrote: -nazywają piersi w najdziwaczniejszy sposób, chyba najbardziej głupawy jaki słyszałam to "piersiawki" i "piersiątka"\nmnie rozpierdala nazywanie cycków uszami\nMartucha wrote: -kłamią chociaż kompletnie nie mają powodów\nee tam, baby chyba bardziej łżą\nPostby Martucha » 10-02-2013, 15:28\nnie wiem, mam odwrotne doświadczenia, co nie zmienia faktu, że wkurzające bardziej jest i tak u facetów!\ni chyba jak kobieta kłamie to zwykle już w hardcorowych akcjach, a mężczyźni ot tak, z przyzwyczajenia w jakichś pierdołach\nPostby madafaka » 10-02-2013, 15:32\nzapomnialas o szczaniu do zlewu\nPostby Tradycja » 10-02-2013, 15:33\nNajstraszniejsi faceci to tacy, którzy uważają się za wielce oświeconych feministów.\nNa innym forum mamy wątek o jedzeniu, przepisach, trickach kuchennych i takich tam. Pewnego dnia wlazł tam typ z tekstem: "oburzyłem się, bo rzadko gotuję, ale dzisiaj wziąłem książkę kucharską do rąk i tam wszystko jest w rodzaju żeńskim; seksizm!!!!1!!".\nPlus chrapanie. Zwłaszcza po imprezie z alkoholem i fajami to chrapanie jest okropne.\nPostby Tradycja » 10-02-2013, 15:35\nMartucha wrote: mężczyźni ot tak, z przyzwyczajenia w jakichś pierdołach\nZ mojego doświadczenia wynika coś takiego, że oni bardzo często nie tyle kłamią, bo chcą kłamać, co dlatego, że jakieś detale po prostu nie imają się ich pamięci, a więc mówią cokolwiek na odwal się, bo nie chce im się nawet zastanawiać.\nPostby pani olga » 10-02-2013, 15:49\nno chrapanie tak, kiedyś wyjebałam chłopaka z domu, bo wzięłam go do siebie, ale on tak chrapał, że się bałam, że rodzice usłyszą, a pewnie by pomyśleli, że to na pewno nie ja tak chrapię i w środku nocy kazałam mu spierdalać, to był dziwny związek i dotąd się zastanawiam, jakim cudem byliśmy razem\nna ten moment to nic za bardzo mi nie przychodzi do głowy, może poza tym że faceci za szybko się zakochują\nPostby birkut » 10-02-2013, 16:00\nMartucha wrote: i chyba jak kobieta kłamie to zwykle już w hardcorowych akcjach, a mężczyźni ot tak, z przyzwyczajenia w jakichś pierdołach\na ty rozmawialas kiedys z jakas kobieta?\nPostby Martucha » 10-02-2013, 16:17\nwiesz, zdarza mi się, widocznie spotykam wyjątkowo szczere damskie towarzystwo\nO! z tym zakochiwaniem się też racja!\nPostby PPC » 10-02-2013, 17:03\nkobiety klamia tylko jesli kłamstwo uchroni od smierci ich potomstwo\nPostby Bonzdriver » 10-02-2013, 17:03\nfaceci się za szybko zakochują?\ndziewczyny, ten temat zaczyna się robić strasznie przewidywalny\nPostby Emilka » 10-02-2013, 17:15\nmnie najbardziej wkurza, kiedy mój facet ma wolne, to potrafi leżeć w łóżku do 14 :/\nAlbo, jak robi zakupy. Wszystko źle! Kiedyś wysłałam go po koncentrat pomidorowy, bo tylko tego brakowało do zapiekanki. Zapytał, czy coś jeszcze dokupić. To wymieniam: w sumie to piwo, fajki, ser, śmietanę. Kupił wszystko poza koncentratem.\nRe: Złe nawyki mężczyzn\nPostby franek » 10-02-2013, 17:16\nlajcik. ja pracowalem kiedys z jednym cymbalem, ktory na cipe mawial kurewnik.\nPostby franek » 10-02-2013, 17:18\nMartucha wrote: kiedy witają się w towarzystwie z facetami zawsze podają rękę, na dziewczyny nie zwracają uwagi\nto dlatego ze to kobieta pierwsza powinna podac.\npoza tym jestesmy dzentelmenami i nie przeczhodzi nam przez gardlo "podaj lape".\nPostby Tradycja » 10-02-2013, 17:21\nEmilka wrote: jak robi zakupy\nJa mam mocne postanowienie nie brać więcej swojego faceta na zakupy. Nie ma lepszego sposobu na zjebanie mu humoru, niż szukanie konkretnej przyprawy na półce z tysiącem przypraw, kiedy on patrzy tępo przed siebie i zapewne myśli o wszystkich rzeczach, jakie mógłby robić w tym samym czasie w domu.\nPostby Martucha » 10-02-2013, 18:46\nale oni tę łapę lekceważą, albo nawet nie powiedzą cześć!\nmam strasznych chamów w grupie :/\nCo do kłamstwa, myślę, że Sowisko ma rację, kłamiecie na odczepkę, natomiast kobiety zwykle jak oszukują to w obronie własnej\nNigdy nie zdarzyło mi się pierwszej powiedzieć "kocham", ba, zwykle moja "odpowiedź" była duuużo później, ale ja młoda jestem i nieczuła, poza tym potraficie "zakochać się" 3 razy w ciągu wieczora-chociaż to akurat nie jest zły nawyk\nBonzdriver wrote: dziewczyny, ten temat zaczyna się robić strasznie przewidywalny\nuważam, że temat i tak nie ma potencjału, te 3 dziewczyny na krzyż na forum to za mało żeby uruchomić prawdziwą spiralę nienawiści, poza tym ja generalnie lubię facetów i żaden mnie dawno nie wkurzał\nJeszcze coś czego szczerze NIENAWIDZĘ, u kobiet nie spotkałam, zresztą u normalnych mężczyzn też nie: CHARCZENIE i SPLUWANIE, albo...nawet nie wiem jak to nazwać...SMARKANIE NA ZIEMIĘ. Jakie to obrzydliwe, fuj, fuj, fuj\nPostby koval » 10-02-2013, 21:54\nstrzelanie z kozy jest ekologiczne\nPostby r27 » 10-02-2013, 22:09\nfaceci za szybko się zakochują\nzwykle po wytrysku czar pryska\n...genialna gra słów nie? bo przecież pryska spermą kutas i zarazem "czar" pryska...\nPostby TwojStary77 » 10-02-2013, 22:16\nMartucha wrote: potraficie "zakochać się" 3 razy w ciągu wieczora\nw piątek się 6 razy chyba zakochałem\nmadafaka wrote: zapomnialas o szczaniu do zlewu\nja by baby mogły to też by szczyły do zlewu.\nPostby 112 » 10-02-2013, 22:26\nWiadomo, że wymyśla się nazwy na narządy, stąd cycki to np. memory, a cipka to drogba.\nPoza tym słyszę narzekanie na chrapanie, na obsikiwanie muszli i przedkibla, na nie sprzątanie po sobie naczyń i zabieranie się za drobne naprawy przez kilka tygodni.\nPostby Martucha » 10-02-2013, 22:28\nkoval wrote: strzelanie z kozy jest ekologiczne\njakbyś zjadał to byłoby jeszcze ekonomiczne!\n112 wrote: zabieranie się za drobne naprawy przez kilka tygodni.\nna to zwykle jest sposób...przystojny, pomocny sąsiad\nPostby konfederat » 11-02-2013, 00:14\nMartucha wrote: -podobnie uwielbiana przez panów tutaj "pierdziawka"\nZłotko, zdradzę Ci pewien męski sekret: biały mężczyzna mówi "sraka"\nPS. Czy nieopuszczana klapa w ŁAZIENCE to duże faux pas?\nPostby pani olga » 11-02-2013, 01:02\nkonfederat wrote: PS. Czy nieopuszczana klapa w ŁAZIENCE to duże faux pas?\nhehe, to też\nPostby Tradycja » 11-02-2013, 09:16\nAha, podłoga, oparcia krzeseł, kanapa, komoda i wszelkie inne powierzchnie to nie jest kubeł na brudne ubrania. Kubłem na brudne ubrania jest kubeł na brudne ubrania stojący obok pralki. Wielu panów tego nie kuma.\nPostby Małpa z Lasu » 11-02-2013, 09:27\npani olga wrote: mnie rozpierdala nazywanie cycków uszami\npamiętam jak w 6. klasie podstawówki koledzy pokazują mi jakąś uczennicę z sąsiedniej klasy, która dobrze się rozwijała i mówią : "zobacz, jakie ma wielkie uszy"; no i gapiłem się kurwa na jej USZY i się zastanawiałem, o co im chodzi, przecież są normalne\nPostby pani olga » 11-02-2013, 10:33\nSowisko wrote: Aha, podłoga, oparcia krzeseł, kanapa, komoda i wszelkie inne powierzchnie to nie jest kubeł na brudne ubrania. Kubłem na brudne ubrania jest kubeł na brudne ubrania stojący obok pralki. Wielu panów tego nie kuma.\njestem mężczyzną, chociaż u mnie brudne lądują na podłodze, a czyste na krzeslach/łóżku/fotelu/drzwiczkach od szafek\nco do tych uszu, to mi się przypomniało, że w wałbrzychu na cycki mówią też PIEROGI, noż kurwa z której strony?\nPostby 112 » 11-02-2013, 10:53\nWiadomo, że czyste ciuchy na krzesło i kanapę, po co chować do szafy jak będę np. ubierał za kilka godzin czy nawet nazajutrz.\nMam jeszcze taki nawyk, że nie myje naczyń mimo zawalonych obu komór zlewu, tylko wybieram te, które potrzebuje w danej chwili i tylko je doprowadzam do ładu, reszta kisi się dalej!\nPostby Barbie Got Killed » 11-02-2013, 11:14\nmnie wkurza jak mój knop traktuje ogólnie pokój jak śmietnik... Zje coś, naczynia zostawia (potrafią leżeć parę dni), jak ma jakieś papierki rzuca na podłogę (choć kupiłam mu kosz na śmieci - leżą w nim jakieś śrubki z budowy), ciuchy wiszą wszędzie gdzie się da (ale tylko te "w miarę czyste" i te "co jeszcze ubierze"). Zdaje sobie sprawę, ze nie wszyscy mężczyźni to syfiarze (ale znakomita większość - tak).\nZ tym kłamaniem też się zgodzę. Po co to robić? Baby się boją, czy jak? bez sensu.\nPostby jude88 » 11-02-2013, 11:23\n112 wrote: Wiadomo, że czyste ciuchy na krzesło i kanapę, po co chować do szafy jak będę np. ubierał za kilka godzin czy nawet nazajutrz.\nNosz kurwa przecież to podstawa ludzkiego bytu. Za nic nie rozumiem, jak można z powrotem kłaść do szafy ciuchy, które już założyłem. Przecież to takie niehigieniczne


Auta spalinowe to już tylko 60% sprzedaży w UE? - Sunnyergia.pl\nAuta spalinowe to już tylko 60% sprzedaży w UE?\nNowy system rozliczeń fotowoltaiki – czy net billing się opłaca?\nCzy ogrzewanie domu klimatyzacją jest możliwe\nFalowniki hybrydowe – przyszłość fotowoltaiki\nZyskaj darmową energię\nZnamy ubiegłoroczne dane na temat popularności aut spalinowych i elektrycznych w Polsce oraz UE. Warto przyjrzeć się tym informacjom.\nOd pewnego czasu, coraz częściej pojawiają się informacje, że zakaz sprzedaży nowych samochodów z silnikiem spalinowym w UE zostanie wprowadzony od 2035 roku. W połowie maja 2022 roku Komisja Ochrony Środowiska Parlamentu Europejskiego podczas głosowania opowiedziała się za takim zakazem. W obliczu coraz bardziej prawdopodobnego zakazu sprzedaży samochodów z silnikiem spalinowym warto sprawdzić, jak w skali Unii Europejskiej wygląda popularność aut hybrydowych oraz całkowicie elektrycznych. Informacje na temat udziału w sprzedaży nowych samochodów osobowych tylko z tradycyjnym napędem, na pewno mogą zaskoczyć. Już niebawem takie pojazdy prawdopodobnie będą stanowiły mniej niż połowę nowych aut sprzedanych w UE.\nSilnik spalinowy i elektryczny to nie jedyne opcje w Europie\nCiekawych danych na temat popularności nowych samochodów osobowych z poszczególnych grup dostarcza nam Europejskie Stowarzyszenie Producentów Samochodów (ACEA). Wspomniana organizacja wyróżnia następujące grupy nowo rejestrowanych aut:\nBEV (Battery Electric Vehicles) – są to samochody elektryczne, które nie mają dodatkowego silnika spalinowego. Jedynym źródłem napędu dla takich pojazdów jest energia magazynowana w akumulatorach.\nFCEV (Fuel Cell Electric Vehicles) – dopiero wchodzące na rynek samochody z napędem wodorowym.\nPHEV (Plug-in Hybrid Electric Vehicles) – ten skrót oznacza samochody z napędem hybrydowym (spalinowym i elektrycznym), w przypadku których akumulatory są ładowane poprzez wtyczkę.\nHEV (Hybrid Electric Vehicles) – to rodzaj samochodów hybrydowych, które oprócz silnika spalinowego posiadają też silnik elektryczny i akumulatory przechowujące energię odzyskaną np. podczas hamowania. Do tej samej grupy ACEA zalicza również tzw. miękkie hybrydy (mHEV – Mild Hybrid Electric Vehicles), czyli auta z silnikiem elektrycznym jedynie wspomagającym napęd spalinowy (np. podczas rozruchu). W samochodach typu mHEV silnik elektryczny bezpośrednio nie napędza kół.\nNGV (Natural Gas Vehicles) – pod tym skrótem kryją się auta fabrycznie przystosowane do zasilania gazem CNG lub LNG.\nLPG oraz inne – ta kategoria oprócz nowych samochodów na gaz LPG obejmuje również auta zasilane w inny sposób niż spalinowo lub przy pomocy wymienionych powyżej wariantów\nSamochody tylko z silnikiem benzynowym\nSamochody tylko z silnikiem diesla\nWyjaśnienie definicji napędu uwzględnianych przez ACEA jest konieczne w celu lepszego zrozumienia ciekawych danych, które publikuje ta instytucja.\nSamochody typu HEV w UE dogoniły już auta z dieslem …\nWspomniane, interesujące informacje Europejskiego Stowarzyszenia Producentów Samochodów dotyczą między innymi rodzaju napędu nowo zarejestrowanych aut z całej Unii Europejskiej. Takie unijne, uśrednione dane dla całego 2021 roku wyglądają następująco:\nAuta BEV (Battery Electric Vehicles) + FCEV (Fuel Cell Electric Vehicles) – 9,1% rejestracji nowych aut osobowych\nAuta PHEV (Plug-in Hybrid Electric Vehicles) – 8,9%\nAuta HEV (Hybrid Electric Vehicles) + mHEV (Mild Hybrid Electric Vehicles) – 19,6%\nAuta NGV (Natural Gas Vehicles) – 0,4%\nAuta na LPG oraz inne – 2,3%\nSamochody tylko z silnikiem benzynowym – 40,0%\nSamochody tylko z silnikiem diesla – 19,6%\nW kontekście powyższych informacji, ważny wydaje się fakt, że w minionym roku najbardziej popularne samochody osobowe o napędzie alternatywnym, czyli hybrydy HEV/mHEV dogoniły już pod względem popularności nowe auta z silnikami diesla. Jeżeli natomiast podsumujemy wyniki dotyczące wszystkich rodzajów samochodów elektrycznych i hybrydowych (9,1% + 8,9% + 19,6%), to okaże się, że otrzymana suma już prawie dorównuje udziałowi aut z silnikiem benzynowym.\nWyniki dotyczące Polski wciąż różnią się od unijnej średniej\nEuropejskie Stowarzyszenie Producentów Samochodów podaje również szczegółowe dane na temat popularności różnych rodzajów napędu w poszczególnych krajach Unii Europejskiej. Warto zatem sprawdzić, jak analogiczna struktura rejestracji nowych samochodów (pod względem rodzaju napędu) wyglądała w Polsce. Po podsumowaniu danych ACEA z 2020 r. oraz 2021 r. wyłania się następujący obraz rejestracji samochodów osobowych:\nAuta BEV + FCEV – 1,6% rejestracji nowych aut w 2021 r. oraz 0,9% w 2020 r.\nAuta PHEV – 2,1%/1,1%\nAuta HEV + mHEV – 27,4%/15,5%\nAuta NGV – 0,0%/0,0%\nAuta na LPG oraz inne – 3,0%/2,2%\nSamochody tylko z silnikiem benzynowym – 53,2%/61,9%\nSamochody tylko z silnikiem diesla – 12,8%/18,5%\nPowyższa struktura rejestracji nowych aut pod względem rodzaju napędu dość mocno różni się od unijnej średniej. Widać jednak, że dużo mniejsza popularność samochodów z napędem wyłącznie elektrycznym jest nieco kompensowana przez systematyczny wzrost znaczenia hybryd typu HEV/mHEV. Oczywiście, trzeba zdawać sobie sprawę, że duża część samochodów z grupy HEV/mHEV sprzedawanych w Polsce to jedynie tzw. miękkie hybrydy.\nDane ACEA wskazują, że w Polsce stosunkowo mało popularne są hybrydy typu PHEV. Może być to związane z obawami potencjalnych właścicieli o możliwość ładowania baterii na przykład w garażu budynku wielorodzinnego. Podobne obawy (o jeszcze większym znaczeniu) oczywiście mają też niektóre osoby zastanawiające się nad samochodami tylko z elektrycznym napędem (BEV). W przypadku takich aut, pewne znaczenie ma też dopiero rozbudowująca się sieć punktów ładowania. Dane ACEA z 2020 r. wskazują, że wówczas w Polsce mieliśmy niecałe 1700 punktów ładowania dla e-samochodów. Ten wynik na pewno będzie szybko rósł.\n← Nowy system rozliczeń fotowoltaiki – czy net billing się opłaca?\nZnamy ubiegłoroczne dane na temat popularności aut spalinowych i elektrycznych w Polsce oraz UE. Warto przyjrzeć się tym informacjom. Od\nFotowoltaika Nowości OZE\nKlimatyzacja Nowości Ogrzewanie Pompy ciepła Popularne\n18 marca, 2022 18 marca, 2022 admin\nPortal z dobrą energią. Zajmujemy się tematyką OZE. Piszemy o tym co jest istotne w branży fotowoltaicznej i ciepłowniczej.\nPrawa autorskie © 2022 Sunnyergia.pl. Wszystkie prawa zastrzeżone.


Pokemon Crystal :: Wzór na Crystalowe koszulki\nPokemon Crystal Strona Główna » Administracja » Ogłoszenia » Sondy » Wzór na Crystalowe koszulki Poprzedni temat «» Następny temat\nWzór na Crystalowe koszulki\nJaki wzór najchętniej zobaczyłbyś na koszulce?\nSuicune (oficjalna maskotka Crystala)\nHoshi - Eevee chowający się po kątkach na naszym forum\nPoki adminów (Pikachu, Arcanine, Miltank, Lycanroc)\nMam lepszy pomysł! (prosimy o post c:)\nWysłany: 2019-10-18, 20:10 Wzór na Crystalowe koszulki\nomg zrobiłam pierwszą sondę, ale cool\nNo hej, hej! Witam Was moi drodzy na świeżo opłaconym serwerze (i nawet domenę przedłużyliśmy, yeah). Jako, że jednak koszty utrzymania forum są dość spore, wpadliśmy na pomysł zorganizowania koszulek z Crystalowymi wzorami, z których zysk zostałby przeznaczony na opłatę wszystkiego w przyszłym roku.\nNo, ale jeśli koszulka, to coś na niej musi być, c'nie? Foks zgodziła się wykonać taką pracę w ramach zadania na KP, pytanie tylko, co ma rysować, niecierpliwi się dziewczyna!\nDlatego też pytamy Was o to, jaki wzór chcielibyście zobaczyć na takowej koszulce. Dostajecie kilka propozycji od nas, ale być może macie lepszy pomysł?\nDajcie znać, czy w ogóle jesteście zainteresowani taką formą wsparcia forum. Jesteśmy otwarci na propozycje ;)\nofc sami sobie też jakoś poradzimy, ale jakbyście chcieli, to wiecie, byłoby miło xD\nWysłany: 2019-10-19, 20:03\noczywiście to idiotyczny, robiony 10 sekund przykład, ale coś w ten deseń bym kupował.\nWysłany: 2019-10-19, 21:06\nTaką sobie zamówiłem wczoraj.Jak zrobicie ciekawszą to ... się zastanowię.\nWysłany: 2019-10-19, 21:19\nLucas Deef napisał/a:\nNie nastawiałabym się na wzory tego typu. Przede wszystkim nie jestem pewna, czy drukarnia w ogóle będzie w stanie coś takiego ogarnąć, pomijając już to, że nawet, jeśli ogarnie, to koszt takiej koszulki będzie zbyt wysoki, żeby jeszcze dokładać do ceny jeszcze parę groszy na utrzymanie serwera. Robienie takich rzeczy zostawmy firmom, które stać na produkcję taśmową ;)\nWysłany: 2019-10-20, 12:53\nKogoś chyba fantazja ponosi xD Drukarnia, taka standardowa odzieżówka, nie zrobi czegoś takiego, sklepy sportowe już tak, ale chyba nie o to chodzi xD to pierwsze primo. To skomplikowany i wysokojakościowy druk który robi się zupełnie inaczej niż sitodruk, o których chodzi Adminom - przede wszystkim znacznie droższy i się nie opłaci, bo z tego wszystkiego na forum pójdzie może złotówka od osoby bo sam koszt takiej koszulki będzie wysoki, a co dopiero, żeby coś poszło z tego na forum (a nie wiadomo ile osób w ogóle koszulkę zechce). Drugie primo jest takie, że JA czegoś takiego nie zrobię - nie znoszę pracować w digitalu, zajmuje mi to masę czasu, więcej niż przeciętnemu użytkownikowi fotoszopa czy SAIa, a ja szanuje mój czas i pracę, która normalnie kosztuje. Tutaj robię za friko :)\nMoje pytanie jest następujące, niezależnie co na tej koszulce za pokemon się znajdzie: napisy.\nCzy wplątywać w to nazwę forum czy tez nie. Crystalek ma to do siebie, że nazwa forum jest identyczna co nawa gry i może wywoływać zmieszanie |D Jak wam się to widzi? Czy starczy/ą pokemon/y, które wybraliście czy też nazwa/adres forum musi się na takowym wzorze znaleźć?\nWysłany: 2019-10-20, 13:04\nOj chciałem tylko pokazać, że można zrobić koszulkę z pomysłem, nie koniecznie malować całą, ale też nie dawać tylko ikonki pokemona, czuję się atakowany :( (tak na prawdę to nie), a co do napisów - dla mnie spoko.\nWysłany: 2019-10-20, 13:10\nNo a ja właśnie mówię o tym, że już sam koszt takiej koszulki będzie wysoki, a trzeba do tego dorzucić "coś na forum", więc to już jest w ogóle nie opłacalne, nie mówiąc już o nakładzie pracy xD Ten t-shirt, co go podrzuciłeś to w głównej mierze elastan, który jest po prostu złym materiałem na koszulkę na dłuższa metę, a my będziemy celować w uniwersalną bawełnę, która wszyscy znają i kochają.\nPokemon Crystal Strona Główna » Administracja » Ogłoszenia » Sondy » Wzór na Crystalowe koszulki


O kolędzie, czyli jak przygotować się na wizytę duszpasterza? - koscierzyna24.info - Moje Miasto Moja Telewizja\nCo trzeba mieć na stole, gdy chcemy przyjąć księdza? Czy trzeba składać ofiarę pieniężną? Jak się przygotować na wizytę duszpasterza? Na te i inne pytania odpowie nasz gość ks. Antoni Bączkowski w programie 15 Minut.


Oczami Bezdomnego Psa: września 2013\nTego posta piszę ja, Tyson. Tak jak mi Majka ostatnio obiecała. Ona tylko błędy posprawdza i poprawi. Ale już ja się postaram, żeby tych błędów nie było. A będzie o Krosce, o Kargulu i o sierściuchach.\nKroskę polubili od razu wszyscy, bo to miła i przylepna suczka. Owczarkowata czterolatka z roześmianym pyskiem.\nKtoś zadzwonił do schroniska i zgłosił, że wysiaduje na jednym z peryferyjnych osiedli, więc nasi bezogoniaści pojechali i przywieźli. No i siedziała w schronisku dwa miesiące.\nA potem przyjechał na motorze młody bezogoniasty, żeby wybrać psa dla rodziny. I stanął oko w oko z Kroską. Poznał ją od razu, a i ona jego po chwili, i zaczęło się witanie! Potem zadzwonił do siostry, a ta przypędziła do schroniska z książeczką zdrowia Kroski i z jej fotkami w telefonie. Żeby była pewność, że to na pewno ich pies. Ją z kolei Kroska poznała natychmiast i wpadła w szał radości, a bezogoniasta popłakała się ze szczęścia…\nOkazało się, że Kroska (to u nas tak miała na imię, w swoim domu nazywała się inaczej) poszła sobie na giganta. I miała pecha. Niedługo przedtem bezogoniaści przeprowadzili się na nowe mieszkanie do niedalekiej wioski. Kroska nie poznała jeszcze tamtych terenów, gdy więc postanowiła wrócić z ucieczki, nie znalazła tego nowego domu. Dlatego wróciła na stare śmieci i kręciła się przy dawnym mieszkaniu do czasu, aż nasi ją zabrali…\nNo, ale teraz jest znowu u siebie.\nGorzej poszło Kargulowi. Ale czy rzeczywiście gorzej? Kargul jest… jak by go tu opisać… Gdyby Kroskę pomniejszyć dwa razy i dodać jej pięć razy więcej sierści, to to byłby mniej więcej Kargul: puchata kluska na krótkich łapkach. Ale wcale nie jest taki gruby – to ta sierść mu nadaje takie kształty. Przyjechał do nas z odległego miasta i posiedział parę miesięcy.\nOtóż zgłosiła się do schroniska bezogoniasta z mężem. Mąż się uśmiechał, a bezogoniasta decydowała. I wyglądało to tak, mniej więcej. Ona – Chcielibyśmy psa… Nasza bezogoniasta – No to chodźmy obejrzeć zwierzaki!... O, może ten? Ma na imię Kargul… Bezogoniasta: Dobra, niech będzie Kargul… Nasza bezogoniasta: Otóż Kargul… Tamta: Proszę pani, spieszy nam się, taryfa czeka!... W takim razie proszę zwolnić taryfę. Zamówimy potem państwu następną… Jak już jest ta, to po co inna? Niech zostanie. Tylko się pospieszmy… No dobrze, więc może państwo przespacerujecie się z Kargulem?... A po co? Jeszcze się naspacerujemy… Chyba jednak powinniście państwo trochę poznać psa. On jest… Ależ wy tu ceregiele robicie! Mnie jedno obchodzi: czy będzie robił w domu?... Cóż, u nas nieraz załatwia się w wiacie, bo… Dobra, oduczę go, już niejednego psa miałam!\nW międzyczasie taksówkarz znudził się czekaniem i przyszedł za swymi pasażerami. Nasza bezogoniasta zaproponowała, żeby mąż jednak wziął Kargula na spacer, podczas gdy żona w biurze zapozna się z umową i tak dalej… No i dobrze. Mąż z taksówkarzem poszli z Kargulem, a żona, wyrzekając na tyle zachodu z jednym psem pomaszerowała do biura.\nSiadła, zaczęła przerzucać formularze. Tymczasem mąż wrócił prawie natychmiast: Ten pies jest chory, ma rozwolnienie!... Nasza bezogoniasta: Jak już mówiłam, psy u nas niekiedy mają biegunkę: nerwy, zmiana pożywienia… Oooo, nie! Chorego psa nam wciskacie, nie chcemy! Taksówkarz: Dajcie sobie, państwo, spokój. Na giełdzie sobie psa kupicie! Małżeństwo: O, właśnie!\nI poszli. Nasi nawet nie zdążyli im powiedzieć, że już od dawna na giełdach nie wolno sprzedawać zwierząt.\nKargulowi przez chwilę było głupio, że przez zwykłą sraczkę stracił szanse na adopcję, ale jak się trochę zastanowił, to odetchnął. Dog strzegł!\nZresztą, po paru dniach zaproszony został na sesję zdjęciową ze znaną gwiazdą estrady.\nA my tu wiemy z doświadczenia, że jak któryś pies sfotografuje się z gwiazdą, to zaraz robi karierę i długo w schronisku nie zostaje!\nNo i jeszcze był problem z sierściuchami wolnożyjącymi. Jest w centrum miasta stara pofabryczna budowla. Taka hala wielka. Całe lata stała pusta i odwiedzali ją tylko złomiarze. I tu przęsło, tam kątownik, tam rura jakaś… Aż wreszcie wszystko zaczęło się chwiać i trzeszczeć. Jakaś firma zakupiła ten teren. Będą coś tam budować. Ale przedtem trzeba rozwalić ruderę. Rzecz w tym, że zadomowiły się w niej sierściuchy. Karmicielki kotów je tam wypatrzyły i dokarmiały. Jest tam kotka, kocur i dwa mioty małych: jedne już podrostki, drugie – jeszcze zupełnie malutkie. A tu ich dom ma ulec rozbiórce.\nNo to karmicielki zwróciły się do schroniska. Nasi zawieźli tam porządną budę, do której sierściuchy powinny się przeprowadzić. Ustawili tę budę na sąsiadującym nieużytku, całkiem sporym, jeszcze miejskim. A z właścicielem rudery oraz strażą pożarną zrobiono wyprawę po te małe kotki. Niebezpiecznie było – i nie dało spodziewanych rezultatów. Najmłodszych nie udało się znaleźć. Siedzą pewnie gdzieś pod resztkami podłogi albo w jakimś szybie wentylacyjnym… Ich matka dzień w dzień tam lata, włazi i wyłazi wciąż tym samym oknem. Ale nasi i karmicielki nie mogą tam same wchodzić. Natomiast właściciel ma chyba poważniejsze sprawy niż ratowanie kociej rodziny. Choć jeszcze będą próbować.\nDo budy tymczasem sprowadził się kocur i starsze kocięta. Przynajmniej tyle.\nTyson napisał, ja sprawdziłam. Błędów było mało. Ortograficzne załatwił Word, a resztę, szczególnie stylistycznych, ja. Parę zdań wygładziłam, parę napisałam na nowo… Drobiazgi. Szybko poszło – na trzy kwadranse przed świtem skończyłam.\nEtykiety: Kargul, Kroska, Krzysztof Krawczyk, Tyson\nCzasem to mam kłopoty. Takie bardziej gramatyczne. Teraz też. Kiedy w jakimś miejscu zaczyna być coraz mniej bezogoniastych, to oni mówią, że się wyludnia. A jak w schronisku zaczyna być coraz mniej psów, to co się dzieje? Tyson podpowiada: wypsia się. Hm… No ale niech będzie, z braku czegoś lepszego. A ty się, Tyson, nie nadymaj. Mówię przecież: z braku czegoś lepszego!... Piszemy:\nNo to wypsiła się, na przykład, Soka. Śliczności posokowiec, suczka, młoda jeszcze. Taki roczniak. Ze wsi przyjechała do schroniska i na wieś wróciła. Oczywiście, do innych bezogoniastych się wypsiła. Zjawiły się po nią dwie młode bezogoniaste. Przywitała się z nimi jak z rodziną, skakała na piersi, merdała ogonem, nawet łapę chciała podać, choć przedtem nigdy tego nie robiła. Tak się chciała wypsić!\nWidać doskwierało jej już schronisko, chociaż posiedziała w nim raptem dwa miesiące. Wskoczyła do samochodu i hajda na swoje wypsiła się!\nI Maleństwo się wypsiło. To taka roczna kundelka, która długo siedziała w paskudnym schronisku daleko stąd. Jak przyjechała do nas, to bała się wszystkiego, ale powoli otwierała się, chociaż długo nie można jej było pogłaskać. Zakumplowała się tutaj z Miśkiem III, kiedy jeszcze był u nas i się nie wypsił, i może to jej pomogło zrozumieć, że nasi bezogoniaści straszni nie są… Inne psy, które wtedy przyjechały razem z nią, dość szybko się wypsiły, a ta kruszynka, choć najładniejsza – nie. No bo nieufna taka była.\nAle wreszcie i ona się doczekała. Wypsiła się do bezogoniastych w średnim wieku, bardzo sensownych i rzeczowych, z młodziutkim synkiem. Przyszli, popatrzyli, posłuchali i zdecydowali się od razu: Bierzemy to Maleństwo!\nNo i ten kotek się wypsi…\nTyson, co ty wypisujesz?! Czemu nie piszesz tak, jak ci dyktuję, tylko to swoje poronione „wypsienie” co chwilę wtrącasz? Rozumiem, że też chcesz mieć swój wkład w tego posta, ale bez przesady! Nie co drugie zdanie!... Natychmiast pozamieniaj to… Zresztą, nie zamieniaj, bo nie zdążymy. Mamy jeszcze tylko kwadrans na pisanie, potem trzeba zamieszczać na blogu… Ale jak jeszcze raz wtrącisz to „wypsienie” to… Zapchlę cię, o!...\nNo i ten kotek poszedł. Właściwie to nawet nie przyszedł. Starsi bezogoniaści znaleźli go gdzieś na ulicy i od razu poszli z nim do zjaw na badania. Potem zawiadomili naszych mówiąc, że chcą kociaka zatrzymać w domu tymczasowym. No to nasi poprosili, żeby przyszli spisać umowę. Przyszli, a jakże, i sierściucha przynieśli ze sobą, żeby pokazać. No i tak siedzieli, podpisywali dokumenty, zerkali na mlekopija i wreszcie powiedzieli, że jednak wezmą go na stałe. Zawsze mieli w domu zwierzaki, teraz też mają jakiegoś dużego psa, ale czworonogi już się spotkały i obeszło się bez awantur. No to kot zostanie u nich. I pięknie! Tutaj nawet nie dostał imienia ani fotki mu nie zrobiono, bo i po co?\nNowy dom ma też Malina! Ależ nam tu wszystkim ulżyło, chociaż nie całkiem. Ta biedna suczka trafiła do schroniska jako szczeniak dobre dwa lata temu. Miała złamaną łapkę. Bezogoniastych bała się jak ognia. Nawet naszym bezogoniastym nie chciała zaufać. Bardzo opornie się przyzwyczajała…\nDzisiaj po złamaniu już śladu nie ma. Malina nawet nie utyka. No, jak ktoś wie i dobrze się przyjrzy, to może coś tam zauważy, jakąś ostrożność w stawianiu łapy. Ale nic więcej.\nMalinę wzięły sobie dwie dojrzałe bezogoniaste – chyba matka z córką. Do nich też podeszła ostrożnie, ale żadnych brewerii nie było. Więc może wszystko się poukłada. Te bezogoniaste wyglądają na takie, co mają cierpliwość. A Malina spodobała się im naprawdę. Zamieszka sobie teraz w mieście, w kamienicy.\nNo, amstafie zębaty, pokaż!... Dobrze.\nSwoją drogą ciekawe, zapchlenia się przestraszył? Przecież wie, że nie mogłabym go zapchlić – duchy pcheł nie mają… Zresztą, oni tu w schronisku co rusz dostają kropelki przeciw pchłom. A może…\nTyson, obraziłeś się?... Tyson!...\nNo, nie bocz się! Następnego posta ty sam napiszesz. Ja tylko rzucę okiem na błędy, wiesz… Ale wszystko ty sam wymyślisz, każdziuteńkie słowo! Zgoda?…\nI twoją fotkę damy na samym początku, co?...\nO matko suczko, jaki delikatny amstaf!\nEtykiety: Maleństwo, Malina, Soka\nAj, coś mi się ze sterownością porobiło!... Chciałam trafić od razu do Tysona, a wylądowałam za biurowcem tam, gdzie siedzi Zamój. Może dlatego, że strasznie szczekał i te drgania powietrza, wiecie… zniosło mnie.\nA szczekał dlatego, że po drugiej stronie ogrodzenia, już w lesie, rośnie sobie duża leszczyna. I po niej, jak w ukropie, zwijają się wiewiórki. Na sąsiedni dąb też przeskakują. I strącają na dół orzechy i żołędzie. A Zamój nie cierpi, jak mu coś na łeb leci i zaraz się piekli. Natomiast te rude nic sobie z jego hałasów nie robią.\nNo to poszczekałam trochę z Zamojem, jak zdrowie, bo ostatnio coś nie bardzo się czuł, nawet w lecznicy był. Ale już mu się poprawiło. A potem wywiało mnie między wiaty, bo nazbierało się sporo psów, których jeszcze dobrze nie poznałam. I tak od szczeku do szczeku, zleciało do wieczora.\nTeraz można spokojnie siąść i popisać… Tyson, jedziemy!\nRezor miał wejście mocne i niefajne. Wprowadziła go na teren schroniska bezogoniasta, która wcześniej znalazła go przywiązanego do drzewa w lesie. To duży, w sile wieku, czarny owczarek belgijski.\nSzli sobie więc od bramy w kierunku biura. A akurat po trawniku przed biurowcem wałęsał się maleńki Czaruś. Zadziorny starowinka, który każdego psa musi obszczekać. Ledwo łazi, bo ma częściowo bezwładne tylne łapy, ale wigoru mu to nie odbiera.\nNo i przyczłapał z wrzaskiem do Rezora i wlazł mu między łapy, prosto pod pysk. I Rezor wtedy złapał go za kark, potrząsnął i odrzucił. Czaruś padł, zaczął przeraźliwie skomleć i ani się ruszył. Wybiegli nasi bezogoniaści, podskoczyli, zabrali Czarusia i odciągnęli Rezora, bo ta bezogoniasta, co z nim była, straciła głowę…\nCzarusiowi, natychmiast przewiezionemu do kliniki, zrobiono badania. Nic mu nie było. Wrócił tego samego dnia, poleżał, odpoczął i – pomaszerował do kojca, w którym w międzyczasie zamknęli Rezora. Szedł się mścić i z daleka to ogłaszał. Chwalić Doga, nie zdążył dojść – na metr przed kojcem złapali go nasi bezogoniaści i zanieśli do jego kojca, do Wika.\nA Rezor siedzi, męczy się, schronisko mu nie odpowiada, z nadzieją podchodzi do każdego, kto stanie przy jego kojcu, wspina się na pręty i prosi – zabierz mnie stąd!\nSawik, zgarnięty z ulicy, trafił tego samego dnia do schroniska. Dziwny pies, młody roczniak w typie owczarka, spory, ładny – ale zastrachany jakiś.\nOd początku łasił się do bezogoniastych, ale podchodził prawie pełzając, kładł się, wywalał na plecy. Gdy wyciągali do niego rękę, wycofywał się rakiem, gdy podchodzili, znów się kładł… Potulny strasznie. Przepraszał, że żyje. Nasz bezogoniasty, który próbował go zmierzyć i zrobić mu fotki, miał sporo kłopotu, żeby złapać Sawika wyprostowanego, na czterech łapach. Ledwo się udało…\nPo pewnym czasie było już lepiej, ale ledwo ledwo… Skąd ten strach w psiaku? Próbowaliśmy się wywiedzieć, ale akurat na ten temat Sawik nie był zbyt wylewny…\nBuńka z kolei znalazła na ulicy niezbyt daleko od schroniska jedna bezogoniasta. I zaraz przyprowadziła do nas. Kundel, oczywiście, średniego wzrostu i wkraczający w średni wiek. Miły, ciekawski, niegłupi i pieszczoch. Jeden z tych psów, które na pewno miały dom, bo zna smycz i obrożę i nie ma nic przeciwko temu, żeby mu je zakładać.\nTa bezogoniasta, która go przyprowadziła, zaraz go wyczesała i obiecała, że będzie do niego przychodzić i wyprowadzać na spacery. I od razu adoptowała go wirtualnie (jak nie wiecie, co to jest, to sobie poczytajcie na stronie schroniska!). Bardzo w porządku bezogoniasta!\nA tutaj siedzi Henna, mniej więcej dwuletnia amstafka. Została znaleziona w lesie, za niedaleką wsią. Ktoś ją przywiązał do drzewa…\nJak tylko znalazła się w schronisku, wszyscy ją poznaliśmy, bo była już tutaj, przez chwilę. Przyprowadził ją jej bezogoniasty. Gdzieś tam ponoć z żoną wyjeżdżają, a psa nie mogą zabrać z sobą. No więc do schroniska. Nasi, oczywiście, nie zgodzili się, ale zaproponowali pomoc w szukaniu Hennie nowego domu. Bezogoniasty głową pokiwał i poszedł. I na drugi dzień przysłał żonę, która też próbowała nam wcisnąć Hennę. Pojazgotała trochę i także sobie poszła.\nA po paru dniach ktoś zauważył Hennę w lesie i zawiadomił schronisko. No i będzie kolejna sprawa.\nKuperowi też pewnie niełatwo. Mały, stary kundel, pewno dziesięcioletni, mieszkał sobie w trochę zapuszczonej dzielnicy w centrum miasta. Miał własny dom, może nie najbogatszy, ale własny. I bezogoniastego. Ale on umarł. A Kuper wylądował na ulicy i kręcił się w pobliżu. Szukał, czekał…\nDoczekał się schroniska. I jakoś sobie radzi. Miły jest, nieagresywny, ale ani rasowy, ani jakoś tam szczególnie piękny… Małe szanse, żeby…\nNo, na razie wystarczy. Chociaż właściwie można by napisać o Rzepce.\nKolejna znajda wzięta z ulicy. I wszyscy tu szczekają, że do mnie podobna. Sierść ma długą i tak jak ja i podobnie umaszczoną. Niby tak, ale moja była jedwabistsza i mniej pstrokata… I sylwetkę ma podobną, tyle, że moja była jednak hm… pełniejsza. I kształt pyska prawie taki, jak mojego… Właśnie – prawie! Mój jest mimo wszystko szlachetniejszy.\nTylko rusza się ponoć sprężyściej ode mnie! Pewnie, jak się ma półtora roku, to można podskakiwać… Trzeba było mnie widzieć, jak byłam w jej wieku. Iskiereczka, szczekam wam!\nEe, chyba wcale nie jest do mnie podobna!\nEtykiety: Buniek, Czaruś, Henna, Kuper, Rezor, Rzepka, Sawik, wiewiórki, Zamoj\nA na drugi dzień alarm, bo z mieszkania dobiega psie wycie. A bezogoniasta już w szpitalu. Trzeba było komisyjnie wyważać zamek i szukać. Znalazły się jeszcze dwa psiaki… Schowały się do poszwy kołdry i stamtąd je nasi wytrząsnęli po długich poszukiwaniach. Bezogoniasta zapomniała o nich? Sama już nie wiedziała, ile ich ma? Specjalnie zataiła? Po co?...\nPodobne historie, prawda? I wszystko to w krótkim odstępie czasu. I na terenie, który pies, nie spiesząc się, w dwa dni obleci, a bezogoniasty samochodem w godzinę objedzie… No dobrze, w dwie. To ile jeszcze może być takich miejsc? W których bezogoniaści żyją z psami i kotami, w takich samych jak zwierzęta warunkach? Kto to zgadnie, nie? Ale skóra się na karku jeży!...\nEtykiety: Asti, Filip, Iman, Kotencja, Pieski z Kijów, Siri\nTaki sobie zwykły, jeszcze letni, dzień. Już nie tak gorąco, w sam raz. Podobno niedziela. Tak przynajmniej gadają bezogoniaści. Tyson też wygląda niedzielnie. Nażarł się chrupek po dziurki w nosie, leży i dyszy.\nNo i ten dzień już się kończy. A działo się w nim tak, że aż chce się pisać.\nŻaden bezogoniasty nie zadzwonił, że mu przeszkadzają bezpańskie sierściuchy.\nŻadne nowe nieszczęsne zwierzę nie przybyło do schroniska.\nZa to opuściło je parę innych. Dwie-trzy, czasem cztery adopcje – to się zdarza na porządku dziennym. A dzisiaj… Dobra, będzie zadanie dla Tysona:\n- Odbija mi się!... Co chcesz?\n- Policz - ale w myślach, nie na pazurach - ile zwierzaków dzisiaj poszło do nowych domów?\nTyson w zamyśleniu przewrócił się na plecy, łapy wyciągnął i zerka na nie ukradkiem.\n- Ej, nie oszukuj! Łapy pod siebie, no już!\n- Dobra, dobra!... Myślisz, że sobie nie poradzę?\nPrzekręcił się na brzuch, łapy schował pod siebie i mruczy…\nNo to tak… Najpierw zabrali Joszka. Przyszła cała rodzina, niestarych jeszcze bezogoniastych. Pokręcili się, ale nie za długo. Zaraz im Joszko wpadł w oko. Nic dziwnego, spory, młody, czarny o aksamitnej sierści… Wzór urody mieszańca.\nKręcił się, zanim tu trafił, po jednej z podmiejskich dzielnic. A teraz zamieszka w samym mieście, w kamienicy. Dobrze mu będzie. Nie jest nachalny, choć bezogoniastych uwielbia, na spacerach jest spokojny, nie ciągnie, nie wariuje, w kojcu też nie dostał nigdy małpiego rozumu…\nPotem nasi bezogoniaści wywieźli na wieś Heidi. Z nią to była bardziej skomplikowana operacja. Przyjechała do nas z niedalekiego miasta, gdzie siedziała jakiś czas w przytulisku. Też młoda, też czarna, taka bardziej labradorka, choć nie całkiem. Iskierka po prostu.\nTaka to do mieszkania w bloku się raczej nie nadaje. Kocha ganiać, sama, z bezogoniastymi i innymi zwierzakami. No i bezogoniastych kocha. Ponoć wszystkie labradory tak mają: bez bezogoniastego czują się, jakby ich była połowa (w dodatku ta bez ogona!).\nNo i przyjechali tacy starsi bezogoniaści. Heidi wypatrzyli chyba w Internecie, bo szukali właśnie jej. Potem gadali z naszymi bezogoniastymi o tym, że mieli wcześniej suczkę, ale ona mocno chorowała i niedawno zeszła. A była do Heidi bardzo podobna… Przy okazji wyszło, że w domu, na wsi (z dużym ogrodem i kawałem pola) mają też innego psa. Nie przywieźli go z sobą, a to może być kłopot, bo a nuż psy się nie zaakceptują?\nRada w radę ustalono, że nasi podrzucą Heidi do jej ewentualnego nowego domu. To niezbyt daleko. Niech się zwierzaki poznają.\nI Heidi pojechała, a po jakimś czasie nasi bezogoniaści wrócili już bez niej. Ponoć owczarek, który tam mieszka, wpierw się postawił: niech suka wie, kto tu rządzi, ale potem łaskawie ją zaakceptował i zaczął oprowadzać po obejściu. Nieźle to wyglądało… Heidi z daleka tylko pomachała ogonem naszym bezogoniastym i pogoniła za nowym kumplem.\nW kociarni też był ruch. Znalazła sobie wielbicieli taka niepozorna, szarobura Tarka. Z typowych dachowców sierściuch. Już dorosły.\nTrafiła do schroniska zgarnięta z ulicy, gdzie leżała ranna. Dotkliwie, ale niezbyt groźnie. Po miesiącu już nie znać było, że przyjechała tu wyglądając jak trzy ćwierci do śmierci. W schronisku niezbyt się jej podobało, choć, gdy miała humor, była kocioprzylepna do bezogoniastych. Cierpliwa przy tym, ufna. No i żadne kiełbie we łbie – mądra kotka. Wie, gdzie miska, gdzie legowisko i który bezogoniasty ma akurat ochotę na głaskanie miękkiej sierści…\nNo i jeszcze kociątko-samiczka, niejaka Kwarta. Też znajda wzięta z ulicy. Może mieć ze dwa miesiące, góra.\nWystraszona, nastroszona, powoli zaczynała tu u nas ufać bezogoniastym. I była na niezłej drodze. Ale zabrali ją nowi bezogoniaści do bloku. No i teraz oni będą ją wychowywać.\nA skoro o maluchach mowa, to odszedł tego dnia na swoje niejaki Miki. Czarny kundelek, zaledwie półtoramiesięczny. Po jednym z parków łaził, a właściwie siedział w krzakach i krył się przed gąsienicami.\nAle jak tu w schronisku dostał kawałek ciepłego posłania, porcję dobrego żarcia i trzy razy większą porcję głasków, to poczuł, że żyje. Głośno protestował, gdy nikogo nie było w pobliżu, a głosisko, jak na szczeniaka, to ma całkiem, całkiem…\nNo proszę, zapomnielibyśmy o jeszcze jednym maleństwie. Rzeczywiście, taki mały, że można go nie zauważyć – dwumiesięczny kocurek Arbit, pręgowana, wielkooka wrzaskliwa kruszyna.\nZnaleziono go w pobliżu wielkiego centrum handlowego. Musiał przedtem mieszkać w domu z bezogoniastymi, gdyż oswojony był z nimi całkowicie – ani odrobiny strachu.\nNawet się dobrze nie zadomowił u nas, jak go adoptowano. I doskonale!\nCo dalej?... Aha! Takie dwie adopcje – nie-adopcje. Dwa psiaki były w domach tymczasowych. Najpierw Grafit, wielki, grafitowy samiec – sznaucer olbrzymi. Młody jeszcze, roczniak. Zabłąkał się kiedyś na posesję w dość dalekiej wsi, a stamtąd trafił do nas. Paskudnie wyglądał, posklejane, brudne kłaki, on chudy i wystraszony – ale szybko doszedł do siebie.\nZainteresowali się nim schroniskowi wolontariusze, dojrzałe małżeństwo bezogoniastych i wzięli na tymczas. A tam widocznie Grafit potrafił ich do siebie zupełnie przekonać. Trwało może z miesiąc – i przyszli z decyzją: Grafit zostaje u nich. Nic dodać, nic ująć…\nA inna wolontariuszka, która często odwiedzała schronisko i pracowała z psami, upodobała sobie Elenkę, dwuletnią, jasną kundelkę. Łaziła sobie bezpańsko po nieodległym miasteczku, aż złapano ją i zamknięto w tamtejszym przytulisku. A potem odwieziono do nas.\nNo i wiecie, jak to jest: spacery, czesanie, głasku głasku… Elenka umie się przypodobać, jeśli już komuś zaufa, więc trafiła do tej wolontariuszki na dom tymczasowy. I dziś dowiedzieliśmy się właśnie, że Elenka wyjeżdża nad morze, gdzie mieszkają rodzice tej wolontariuszki. I zostanie tam już na stałe… A ta wolontariuszka, być może, też się tam przeprowadzi…\nTo, że Elenka znalazła dom, to doskonale.\nTo, że owa wolontariuszka wyjedzie – już o wiele gorzej.\n- No dobra, amstafku, opowiedziałeś o wszystkich. Ale miałeś policzyć te zwierzęta. Więc ile ich było?\nTyson westchnął, zacisnął ślepia i zaczął nieznacznie wyciągać przed siebie przednie łapy…\nDwie nasze bezogoniaste przeszły w stronę ogrodzenia, gdzie suszyły się koce. Zdjęły je i zawróciły, coś gadając między sobą. Jedna, z nosem wtulonym w kolorową wełnianą stertę, rzuciła do drugiej:\n- Całkiem udany dzień… Siedem zwierzaków jest już u siebie…\nTyson otworzył jedno oko i zerknął na mnie, potem na bezogoniaste, potem znów na mnie.\n- Siedem – rzucił niedbale i odwrócił się do mnie ogonem.\nJak by nie liczyć… Oj, Tyson, Tyson!... Jeszcze jeden pies, który uwierzył w nieomylność bezogoniastych!\nEtykiety: Arbit, Elena, Grafit, Heidi, Joszko, Kwarta, Miki, Tarka


Pensjonat Lisica: Petrcane, Chorwacja\nPENSJONAT LISICA - DESCRIPTION\nObiekt Pensjonat Lisica jest położony nad morzem, na terenie strefy wyłączonej z ruchu kołowego w miejscowości Petrčane. Apartamenty dysponują kuchnią lub aneksem kuchennym. Każdy pokój i apartament obejmuje także łazienkę z wanną lub prysznicem. Obiekt Lisica Pensjonat udostępnia Gościom wspólny ogród z bujną roślinnością, który jest wspaniałym miejscem na relaks. Na miejscu dostępny jest także bezpłatny parking prywatny.\nPENSJONAT LISICA - INFORMACJE OGÓLNE\nPENSJONAT LISICA - SZCZEGÓLY KUCHENNE\nPENSJONAT LISICA - ROZRYWKA I ZAJECIA\nApartament MaDe ~0,1 km, Petrcane Cena za dzien od € 110 Obiekt Apartment MaDe oferuje zakwaterowanie bez wyżywienia w niewielkiej turystycznej miejscowości Petrčane, 12 km od Zadaru. Klimatyzowany apartament obejmuje balkon z widokiem na zieloną okolicę. W trakcie pobytu można korzystać z bezpłatnego WiFi. W apartamencie znajduje się także w pełni wyposażona kuchnia z piekarnikiem i lodówką oraz łazienka z prysznicem, suszarką do włosów i bezpłatnym zestawem kosmetyków.\nApartament 176424 ~0,1 km, Petrcane\nZnalezlismy wiecej obiektów takich jak 'Pensjonat Lisica'\nApartament Picasso Zadar\nApartamenty Galic Srebreno\nApartamenty Johnny Zaostrog\nKozino ( ~ 3.2 km ): 163+ apartamenty, 9+ Wille, 2+ Hotele.\nZaton ( ~ 3.8 km ): 36+ apartamenty.\nNin ( ~ 5.4 km ): 200+ apartamenty.\nSabunike ( ~ 8 km ): 54+ apartamenty.\nPrivlaka ( ~ 9.2 km ): 157+ Pokoje.\nPlaza Pinija, Petrcane ~ 0,5 km Z Pensjonat Lisica Plaza zwirowa: idealny dla rodzin, z restauracja, z caffe bar, wyposazone w prysznice. Bogaty wybór sportów wodnych.\nPlaza Nela, Petrcane ~ 1 km Z Pensjonat Lisica Skalista: polecany dla mlodych ludzi, z caffe bar, wyposazone w prysznice. Bogaty wybór sportów wodnych.\nPlaza Zaton ~ 4,9 km Z Pensjonat Lisica Plaza piaszczysta: idealny dla rodzin, polecany dla mlodych ludzi, wyrózniona niebieska flaga, z restauracja, z caffe bar, wyposazone w prysznice. Bogaty wybór sportów wodnych.\nPlaza Diklo, Zadar ~ 5,2 km Z Pensjonat Lisica Plaza betonowa: idealny dla rodzin, z restauracja, z caffe bar.\nPlaza Skrapavac, Privlaka ~ 6,1 km Z Pensjonat Lisica Plaza betonowa: idealny dla rodzin, z restauracja, z caffe bar. Bogaty wybór sportów wodnych.


CIASTKO W DŁOŃ! - Paatix\nJeśli jednak w takowy dzień musicie zrobić coś ambitnego, ale nastrój Wam na to nie pozwala to proponuję pocieszyć się słodyczami. Nie wiem jak Wy, ale ja uwielbiam takie “poprawiacze humoru”. Chociaż liczne niezdrowe przysmaki też wchodzą w grę.\nNiestety dziś znajduję się w gronie osób, które MUSZĄ znaleźć w sobie siłę i motywację, dlatego wspomagam się kawą i ciastkami – swoją drogą są to najlepsze ciastka świata! Może przy następnej okazji podam Wam przepis. Tymczasem trzymajcie się ciepło i… życzę powodzenia w wewnętrznej walce ze swoimi humorkami! Głowa do góry, ciastko w dłoń i do dzieła. Przecież pogoda nie może przeszkodzić nam w realizacji planów.\nOn 22 lutego 2016 • By Paatix\nPrevious Post NIESZABLONOWY SPOSÓB NA WALENTYNKI\nNext Post #ulubione aplikacje na androida\n24 lutego 2016 at 10:44\nCiastka idealne na taką wstrętną pogodę\nMuszą być pyszne. Wyglądają tak smakowicie.\n22 lutego 2016 at 20:43\nWyglądają super :) Ja za często sięgam po łakocie, muszę zmienić ten nawyk :D


Rozmnażanie psów - informacje, porady, problemy\nFajny Zwierzak Tematy Rozmnażanie psów\nRozmnażanie psów, tak jak i innych zwierząt domowych, to ważny proces życiowy. Polega na wytworzeniu potomstwa i zachowaniu ciągłości istnienia populacji. W przypadku psów reprodukcja jest możliwa wyłącznie w okresie rui. Czyli fazy płodności samicy wchodzącej w skład cyklu rozrodczego. Ruja ułatwia kojarzenie się par a tym samym przekazywanie genów. Zazwyczaj występuje dwa razy w roku. Choć to w dużej mierze zależy od wielkości psa. Tak jak moment osiągnięcia dojrzałości płciowej.\nNajciekawsze artykuły w temacie rozmnażanie psów\nPozostałe artykuły w temacie rozmnażanie psów\nPytania o psy Wychowanie psa Pielęgnacja psów Psy rasowe Ciąża u zwierząt Cieczka Rozmnażanie kotów\nZwierzaki domowe wprowadzają wiele radości w życie całej rodziny. Stają się wiernymi przyjaciółmi na długie lata. Osoby wychowujące psy czy koty czasem chcą podzielić się tą radością z innymi. Dlatego rozważają rozmnażanie zwierząt będących pod ich opieką. Decyzję o rozrodzie trzeba dobrze przemyśleć. Poznać najważniejsze informacje i najczęściej występujące problemy. Kierować się sprawdzonymi poradami. Wartościowe materiały na ten temat znajdują się na naszej stronie.\nZwierzęta domowe i ich rozmnażanie\nRozmnażanie zwierząt to ważny proces życiowy. Polega na wytworzeniu potomstwa w celu zachowania ciągłości istnienia populacji. W przypadku większości ssaków łożyskowych reprodukcja jest możliwa wyłącznie w okresie rui. Czyli fazie płodności samicy wchodzącej w skład cyklu rozrodczego. Ruja ułatwia kojarzenie się par a tym samym przekazywanie materiału genetycznego. Psy a właściwie suczki są gotowe do rozrodu dwa razy w roku. Tymczasem koty rozmnażają się dwa lub trzy razy w roku. Choć w obu przypadkach częstotliwość występowania rui zależy od kilku czynników.\nPełny cykl rozrodczy wielu ssaków łożyskowych składa się z czterech etapów. Pierwszym jest proestrus, czyli faza przedrujowa. Pojawia się krwawienie, wydzielanie feromonów i wyraźna zmiana w zachowaniu samic. Po niej następuje estrus, ruja właściwa, czyli gotowość do rozpoczęcia kopulacji. To w tej fazie suczka może zostać zapłodniona. Kolejnym etapem cyklu rozrodczego jest metestrus, faza porujowa. W tym czasie dochodzi do zapłodnienia komórki jajowej. Ostatnim punktem jest anestrus, czyli okres bezrujowy. Większość zwierząt z rodziny ssaków nie jest wtedy zdolna do rozrodu a czasem nawet kopulacji.\nZwierzęta rasowe przechodzą ruję tak samo jak mieszańce. Warto, więc wiedzieć, kiedy czworonogi są gotowe do rozrodu. Dojrzałość płciowa psa zależy od płci, choć zazwyczaj już szczenięta ją osiągają. Suczka dojrzewa wcześniej niż pies, między 6 a 12 miesiącem życia. Wtedy też pojawia się pierwsza cieczka. Samce staja się dojrzałe po około roku życia. Wiele jednak zależy od wielkości psa. Małe zwierzaki szybciej dojrzewają i mogą się rozmnażać dwa razy w roku. Duże rasy potrzebują więcej czasu a cieczka występuje rzadziej. Samica opisywanego gatunku szczeni się po około 60-70 dniach. Tyle zazwyczaj trwa ciąża.\nRozmnażanie zwierząt – koty, gryzonie, ryby akwariowe\nWiadomo już, kiedy szczeni się samica psa, zatem teraz opiszemy jak wygląda kwestia rozmnażania kota. Kiedy samica jest gotowa do rozrodu i kiedy koci się? Dojrzałość płciowa jest osiągana przez te zwierzaki, rasowe i dachowce, pomiędzy 5 a 12 miesiącem życia. Czyli w wielu wypadkach są to nadal kocięta. U kotek żyjących na wolności lub wychodzących ruja pojawia się 2-3 razy w roku. Natomiast samice żyjące w domu przechodzą ją znacznie częściej, nawet, co miesiąc. Dlatego, że pod dachem dochodzi do rozregulowania naturalnego cyklu rozrodczego. Samica opisywanego gatunku koci się po 60-70 dniach.\nKocięta i szczenięta to nie jedyne zwierzaki pojawiające się w domach. Uznaniem cieszą się również małe, sympatyczne gryzonie. Do najpopularniejszych należą chomiki i świnki morskie. Pierwsze z wymienionych osiągają dojrzałość płciową po około 40 dnia. Natomiast ciąża trwa od 16 do 22 dni w zależności od rasy. W domach i mieszkaniach często pojawiają się także inne gryzonie. Świnki morskie, bo o nie nam chodzi, wchodzą w okres rui co 14-15 dni. Trwa ona od 24 do 48 godzin, ale samica akceptuje samca przez około 6-11 godzin. Tymczasem ciążą trwa zazwyczaj 68-72 dni.\nOpisaliśmy już pokrótce cykl rozrodczy psa, kota i gryzoni. Czas, więc na ryby akwariowe mające wielu wielbicieli. W domowych warunkach najłatwiej rozmnaża się ryby żyworodne. Czyli te, których ikra rozwija się w ciele samicy. Są to na przykład molinezje, gupiki, mieczyki i platki. Ich ciąża trwa przeważnie 4-6 tygodni. Sposoby rozmnażania tych i innych rybek akwariowych można poznać na naszej stronie. Tak jak i więcej informacji na temat rozrodu psów i kotów. Dokładniej opisujemy także reprodukcję gryzoni i to nie tylko tych wymienionych powyżej.


Historia horroru [ARTYKUŁ] czyli dlaczego strach jest przyjemny? | MF Cinerama\nKlimatyczne filmy grozy i pełne akcji slashery. Brutalne gore i ekspresjonistyczne obrazy szaleństwa. Psychopatyczny morderca lub paranormalne zjawiska. Laleczki voodoo i mroczne zamczyska. Mimo szerokiej rozpiętości poruszanych tematów i dość dużej dowolności w korzystaniu z ikonografii, horror wciąż pozostaje jednym z najbardziej wyrazistych i najpopularniejszych gatunków filmowych. Co stanowi jego siłę i sprawia, że cieszy się ogromnym zainteresowaniem?\nHorror to jeden z najbardziej wziętych rodzajów literackich i filmowych tekstów kultury. Świadczyć o tym mogą często oferowane przez kina tak zwane noce filmowe, podczas których wyświetlane są klasyki kina grozy, duża częstotliwość odtwarzania tego typu dzieł przez telewizję, czy też popularność takich pisarzy jak Stephen King czy Howard Lovecraft. Mroczne, tajemnicze postaci i fabuły pełne zagadek niezmiennie podobają się odbiorcom na całym świecie, mimo swojej długiej tradycji. Wydaje się, jak gdyby poczucie dyskomfortu i strach były czymś, co paradoksalnie sprawia ogromną przyjemność. To interesujące zjawisko socjologiczne doczekało się wielu prób wyjaśnienia, co zaowocowało poważnymi badaniami naukowymi zarówno pod względem fizjologicznym, jak i kulturowym. Warto przyjrzeć się niektórym koncepcjom natury tego fenomenu, a także jego historii. Być może pozwoli to choć odrobinę zbliżyć się do odpowiedzi na pytanie: Dlaczego ludzie lubią się bać?\nZerwanie z racjonalizmem- nowy rodzaj wrażliwości\nNie sposób mówić o horrorze jako gatunku filmowym, nie wiążąc jego początków z literaturą. To właśnie tak zwana powieść gotycka uważana jest za narodziny zjawiska, jakim jest fascynacja strachem i tajemnicą w przekazach kulturowych. Jako umowną datę jej powstania przyjmuje się rok 1764 – to właśnie wtedy wydana zostaje książka Horace’a Walpola pod tytułem: „Zamek w Otrando: powieść gotycka”. Powieści gotyckie wyrażały antyklasycystyczne tendencje do odrzucania intelektualizmu a ich celem było wzbudzenie u czytelnika emocji. Przede wszystkim opisywały zjawiska nadprzyrodzone, czarowały mistycznym zacieraniem granic pomiędzy światem żywych i umarłych. To właśnie w tamtym okresie odbiorca zyskał nowy sposób obcowania ze sztuką. Opierał się na uczuciach, irracjonalnych i magicznych. Zachwyt nad rewolucyjną formą ekspresji twórczej znalazł miejsce również w teatrze. Coraz częściej w sztukach sięgano do tematów śmierci czy okrucieństwa. Warto wspomnieć również o słynnych pokazach Etienne Robertsona, który prezentował niesamowite obrazy za pomocą latarni magicznych. Odbywały się one w opuszczonych kaplicach, pośród oparów dymu, co dodawało efektu koszmaru i nierealności.\nHorror i dziesiąta muza\nWynalezienie kinematografu stworzyło nową przestrzeń dla ukazywania najbardziej skrywanych lęków i irracjonalności. Filmy grozy istnieją w kinie niemal od samych jego początków. Pierwsze, krótkie historie o duchach i ponadnaturalnych zjawiskach tworzył już Georges Melies. Wystarczy wspomnieć takie tytuły jak „Nawiedzony zamek” czy „Koszmar”, w których wykorzystywał swoje prestidigitatorskie umiejętności by tworzyć iluzję i atmosferę magii, często niepokojącej. W 1908 r. Thomas Sullivan przeniósł też na ekran słynną powieść Roberta Louisa Stevensona pod tytułem „Dotor Jekyll i pan Hyde”. Można odnaleźć wiele tego typu obrazów z najwcześniejszego okresu kina. Do dziś intrygują i wzbudzają nieodgadnione poczucie dyskomfortu.\nCaligari i Trzecia Rzesza, czyli niemieckie lęki na ekranie\nNajważniejszym okresem dla rozwoju horroru był niewątpliwie ekspresjonizm niemiecki. To właśnie wtedy powstawały klasyki niemego kina grozy, które fascynują i straszą kolejne pokolenia. Najbardziej znaczącymi tytułami z tej epoki są: „Gabinet doktora Caligari”, „Nosferatu: symfonia grozy”, „Student z Pragi”, „Doktor Mabuse” czy „Zmęczona śmierć”. Dzieła te obrosły dzisiaj legendą i cytowane są w wielu współczesnych tekstach kultury. Lata 20. w Niemczech ociekały ciemnością i szaleństwem. Można powiedzieć, że był to najbardziej gotycki nurt w historii kina. Niezwykle ciekawą teorię na temat przyczyn tych inklinacji u twórców i odbiorców przedstawia Siegfried Kracauer w swojej słynnej książce „Od Caligariego do Hitlera”. Według niego ekspresjonizm niemiecki wyrażał głęboko zakorzenione fobie i niepokoje narodu niemieckiego, zrujnowanego po pierwszej wojnie światowej. Potwory i psychopaci pojawiający się na ekranie, byli twórczą interpretacją lęku przed nieznanym i obcym. Autor twierdzi również, że dzieła z tego okresu zapowiadały przyszłe wydarzenia, czyli rządy Hitlera i narodziny nazizmu. Porównuje przywódcę Trzeciej Rzeszy do Caligariego – hipnotyzera, który zmusza do popełniania morderstw niczego nieświadomego Cezara. Trudno ocenić, czy teoria ta jest prawdziwa. Na pewno jest jedną z ciekawszych prób zrozumienia horroru w kontekście socjologicznym.\nLata 30. i postęp technologiczny\nPrzełom dźwiękowy wyznaczył nową jakość dla filmów grozy. Dodatkowe efekty akustyczne pozwoliły twórcom wykreować iluzję przestrzeni pozakadrowej, w której kryje się potwór. Nie widząc go, a jedynie słysząc, widzowie są w stanie odczuwać jeszcze większe natężenie emocjonalne, niż było to możliwe w kinie niemym. Mrożąca krew w żyłach ścieżka dźwiękowa jest obecnie jedną z podstaw dobrego horroru. Te nowatorskie w latach 30. możliwości wykorzystał z powodzeniem Todd Browning, przenosząc na ekran dwie znane powieści gotyckie: „Drakulę” Brama Stokera oraz „Frankensteina” Mary Shelley. Wielkim klasykiem powstałym w tamtym czasie jest również „Mumia” Karla Freunda. Ogromne sukcesy horroru lat 30. spowodowane były inspiracją dorobkiem ekspresjonistów, a także rosnącymi możliwościami technologicznymi kina. Na popularność tych dzieł z pewnością wpłynęły też doskonałe, dziś uznawane za kultowe, role takich aktorów jak Bela Lugosi (Hrabia Drakula) czy Boris Karloff, który wcielał się w potwory z „Frankensteina” i „Mumii”.\nKino grozy czy ohydy?\nKolejnym istotnym etapem dla rozwoju horroru były lata 50. Za sprawą wytwórni Hammer powstał jego nowy podgatunek – gore. Filmy stworzone pod tym szyldem odróżniały się od wcześniej znanych widzom niepokojących obrazów. Bardziej niż grozę wzbudzały obrzydzenie, oraz epatowały brutalnością. Wyprodukowane tam ekranizacje powieści gotyckich szokowały dużą ilością przemocy, co jak się okazało, zostało dobrze odebrane przez widzów i spopularyzowało nowy rodzaj recepcji. Od tamtej pory nieprzyjemna fizjologia i realistyczne portretowanie monstrów zagościły w horrorze na stałe. Trudno nawet dziś wyobrazić sobie maintreamowy film tego gatunku, w którym brakowałoby wzbudzających wstręt scen.\nHitchcock i „Obcy” czyli rozwój gatunku\nW latach 60. rozwinął się nowy nurt w kinie grozy- filmy o zombie. Pierwszym znanym obrazem tego rodzaju jest „Noc żywych trupów” Georga Romero. Obecnie jest to dzieło otoczone kultem, które doczekało się wielu remake’ów oraz inspiracji. W podobnym okresie tryumfy święcił również Alfred Hitchcock, który zaprezentował swoje legendarne „Ptaki”, oraz „Psychozę”, wprowadzając do horroru suspens- obecnie jeden z często stosowanych w tej stylistyce chwytów narracyjnych.\nOd tamtego czasu filmy grozy wciąż ewoluują, szukając nowych sposobów na wzbudzenie silnych emocji u widzów. Podejmowane są też próby łączenia ich z innymi gatunkami. Ciekawym przykładem takiego eksperymentu jest seria „Obcy” Ridleya Scotta, w której horror miesza się z science- fiction.\nObecny horror w mainstreamie\nObecne kino grozy, z grozą niewiele ma już wspólnego. W masowej produkcji niezwykle rzadko powstają filmy wzbudzające prawdziwy lęk i niepokój. Dominujące stały się klimaty gore, obrazy mające na celu wzbudzać wstręt, o czym może świadczyć popularność serii „Piła”. Wyznacznikiem dobrego horroru stały się wartka akcja i jak największa dawka okrucieństwa płynąca z ekranu. Stanowi to duże wyzwanie dla twórców, którzy prześcigają się w coraz śmielszych pomysłach na zaszokowanie widza, którego wrażliwość na przemoc staje się coraz mniejsza.\nMimo wielu zmian, jakie na przestrzeni lat zaistniały w filmach grozy, jedno jest pewne: Jest jakaś niezwykła siła, która przyciąga do mrocznych opowieści. Tak jakby zamiłowanie do strachu było człowiekowi bardzo bliskie. Specyfika tej fascynacji jest bardzo trudna do zrozumienia. Dlaczego strach wzbudza taką przyjemność? Czy jest on realny, czy wyimaginowany?\nTeoria Noela Carrola\nNa te pytania próbuje odpowiedzieć Noel Carrol, w swojej książce „Filozofia horroru albo paradoksy uczuć”. Jest to zapis rozległych badań nad zjawiskiem popkulturowym, jakim jest horror oraz próba wyjaśnienia tego fenomenu w kontekście społecznym i psychologicznym. Zaczyna od umotywowania zaistnienia powieści gotyckiej twierdząc, że była ona odpowiedzią na to, co oświecenie wraz ze swym racjonalizmem blokowało. Stała się przestrzenią do ewokacji tego, co wyparte, wyrażała pozarozumową i nielogiczną stronę człowieka. Carrol, za Kendallem Waltonem, uważa, że wiara w fikcyjny świat grozy oraz emocje z tym związane, są udawane. Odbiorca wchodzi w rolę przerażonego świadka zdarzeń, w rzeczywistości jednak nie wierzy we własne odczucia. Nie jest jednak świadomy tej gry, będąc przekonanym o prawdziwości swego strachu. Autor wysnuwa również wnioski teorię, że zamiłowanie do horroru wynika z potrzeby przeżywania mistycznej, kosmicznej grozy, która sugeruje istnienie ponadrealnej rzeczywistości. „Filozofia horroru albo paradoksy uczuć” jest interesującą próbą objaśnienia zjawiska, obfitującą w nietypowe wnioski, która z pewnością zainteresuje miłośników kina grozy.\nBiologiczny punkt widzenia\nZastanawiając się nad przyczynami dużej oglądalności horrorów, warto wziąć pod uwagę również badania pod kątem biologicznym. Pokazują one, że oglądanie filmów tego gatunku wyzwala dopaminę – hormon szczęścia. Przebywając w świecie makabrycznej fantazji, widz odczuwa satysfakcję. Jak to możliwe, skoro się boi? Wynika to z przekonania o nierealności zagrożenia przedstawionego na ekranie. Tylko wtedy możliwe jest rozkoszowanie się fabułą. Kolejnym istotnym czynnikiem, który wpływa na zamiłowanie do horrorów, jest wyzwanie, jakie ludzie stawiają swoim lękom i duma z umiejętności pokonania ich. W świetle takich argumentów zamiłowanie do odczuwania zagrożenia wydaje się zrozumiałe.\nRozprawy naukowe traktujące o zafascynowaniu mrokiem i strachem są liczne. Zjawisko to jest na tyle fascynujące, że rozpatrywane było z różnych punktów widzenia, a wciąż wydaje się, że można odkryć coś na nowo. Teoretycy kina, tacy jak Kracauer czy Carrol, poszukują odpowiedzi na gruncie nauk humanistycznych, takich jak filozofia czy historia sztuki. Z kolei biolodzy widzą problem przez pryzmat reakcji zachodzących w mózgu. Żadne z proponowanych rozwiązań nie wyklucza się ze sobą. Niesłabnąca popularność horroru jest fenomenem, na który składa się wiele czynników. W końcu człowiek to istota złożona i nigdy nie da się go zrozumieć jednoznacznie.\n„W lesie dziś nie zaśnie...\nGhostland, czyli jak powi...


Rekompensaty dla spółek energetycznych to nie pomoc publiczna - opinia Ministerstwa Energii\n- Pomoc publiczną stanowią tylko instrumenty przynoszące korzyść wybranym kategoriom podmiotów. Tymczasem zasady, wprowadzone ustawą z 28 grudnia 2018 r. dotyczą wszystkich podmiotów na rynku energii elektrycznej, zatem nie jest to rozwiązanie selektywne - przekonuje Ministerstwo Energetyki w opublikowanym w piątek komunikacie. Energia jest bowiem towarem używanym bez wyjątku we wszystkich sektorach gospodarki oraz przez odbiorców indywidualnych. Ustawa nie zmienia również w żaden sposób zasad rynku konkurencyjnego, jeśli chodzi o sprzedaż energii elektrycznej na rynku giełdowym - zaznaczyło ministerstwo. Dlatego zdaniem resortu rozwiązania zawarte w ustawie nie są sprzeczne z prawem UE.\nKomisja Europejska oczekuje notyfikacji\nPodczas prac w Parlamencie zastrzeżenia o niezgodności ustawy z przepisami UE zgłaszali m.in. posłowie i senatorowie opozycji. Podobne wątpliwości zgłosiła też Konfederacja Lewiatan. W czwartek Komisja Europejska ogłosiła, iż oczekuje, że Polska notyfikuje ustawę. KE zaznaczyła, że państwa członkowskie są zobowiązane do notyfikowania o wszelkich działaniach pomocy publicznej przed ich wdrożeniem. - Do tej pory nie otrzymaliśmy notyfikacji od polskich władz, ale tego byśmy oczekiwali - oświadczyła Mina Andreewa, rzeczniczka KE. Ministerstwo zaznaczyło, że będzie w stałym kontakcie z KE.\n- Ustawa - poza obniżeniem opłaty przejściowej - i główne rozporządzenia wykonawcze stanowią najprawdopodobniej pomoc publiczną w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE i bezwzględnie wymagają notyfikacji przed jej stosowaniem. Ponadto, przepisy w niektórych miejscach są sprzeczne z obowiązującym prawem w zakresie systemu handlu uprawnieniami EU ETS – mówi Daria Kulczycka, dyrektorka departamentu energii i zmian klimatu Konfederacji Lewiatan. I nie chodzi tylko o rekompensaty, ale również obniżenie akcyzy. - Redukcja akcyzy do zera dla wytwórców OZE również wymagała notyfikacji, jako środek selektywnej pomocy - tłumaczy Daria Kulczycka.\nZgodnie z ustawą z 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw powstanie Fundusz Wypłaty Różnicy Ceny. Z niego przedsiębiorstwa zajmujące się obrotem energią elektryczną lub jej dystrybucją mają otrzymać rekompensaty z tytułu utraconych przychodów na skutek uchwalenia nowelizacji. W połowie 2018 koncesję na obrót energią posiadały 463 podmioty, z tego 143 zarejestrowane w województwie mazowieckim. Koncesję na dystrybucję – transport energii - ma przeszło 300 firm. Do większości odbiorców prąd dostarcza jednak pięć największych dystrybutorów, wydzielonych z dawnych zakładów energetycznych, m.in. Tauron Dystrybucja, Energa Dystrybucja. W uzasadnieniu autopoprawki z 27 grudnia 2018 r. do projektu z 21 grudnia 2018 rząd oszacował, że rekompensaty wyniosą ok. 4 mld zł. Będą one wyznaczane w stosunku do średnioważonej ceny energii na rynku hurtowym. Szczegółowe zasady określone zostaną w rozporządzeniu. ME poinformowało w piątek, że obecnie je przygotowuje. Ponadto ustawa obniża z 20 do 5 zł akcyzę za jedną megawatogodzinę, a także opłaty przejściowe.


Bank Wiedzy - Stolmar\nTag: Bank Wiedzy\nPrototypowanie – to jedna z najbardziej skutecznych oraz wizualnych technik analitycznych służących do osiągania potwierdzania potrzeb i wymagań użytkowników poprzez iteracyjny proces tworzenia projektu lub modelu. Prototypowanie także wykorzystuje się w celu optymalizowania doświadczeń użytkownika – user experience, do oceny wszystkich możliwych opcji projektowych oraz jako podstawa do rozwoju i polepszenia końcowego rozwiązania. Najważniejszym w prototypowaniu jest\nPlexi Bardzo często spotykamy się z pytaniem, czym w ogóle jest plexi. Jest nazywana inaczej PMMA bądź plexiglas to nic innego, jak tworzywo sztuczne – szkło akrylowe. Sztywność, a jednocześnie wysoka termoplastyczność sprawiły, że materiał ten stał się jednym z najbardziej popularnych w obróbce. Nie bez znaczenia jest także odporność, jakie\nSpawanie jako proces, który ma na celu trwałe połączenie materiałów, tylko na pozór wygląda jak praca o niewielkim skomplikowaniu. Nic bardziej mylnego. Spawacz musi nie tylko cechować się precyzją, doświadczeniem, wytrzymałością fizyczną – szczególnie w przypadku nietypowych zleceń metody spawania. Ważne są też właściwe decyzje – to m.in.: Wybór właściwej\nFornir, a lite drewno – kiedy co stosować?\nMeble z forniru Fornir jest postrzegany jako wyrób szlachetny, posiadający cechy charakterystyczne jak lite drewno, pozbawiony jest jednak wielu jego wad. Oklejenie wierzchniej części płyty warstwą drewna nadaje jej naturalnego wyglądu oraz charakterystycznej struktury w dotyku, jednocześnie będąc materiałem bardziej odpornym na pękanie niż lite drewno. Fornir jest niezwykle plastyczny\nCzym dokładnie jest fornir? Fornir to pojęcie, które wielu osobom nie mówi zbyt wiele. Tymczasem wielu z nas posiada go w swoim domu. Fornir to szlachetny materiał, który wykorzystuje się do oklejania np. powierzchni meblowych, paneli ściennych czy drzwi. Jest to bardzo cienki plaster drewna, dostarczany w różnych grubościach w\nOgólne informacje o filamentach Druk 3D jest prężnie rozwijającą się technologią. Filamenty do drukarek 3D produkowane są z termoplastycznych tworzyw. Niektóre z nich syntezowane są od początku do końca na bazie sztucznych substancji laboratoryjnych. Inne, jak choćby popularne filamenty PLA, powstają na bazie surowców pochodzenia naturalnego. Wszystkie przyjmują postać cienkiego, długiego (nawet\nDruk 3D – możliwości i wykorzystanie\nSkąd wzięły się drukarki 3D? O możliwościach druku przestrzennego większość osób usłyszała dopiero w XXI wieku. Sam pomysł zbudowania konstrukcji, która pozwoli na fizyczne odwzorowanie projektu ściśle według rysunku technicznego, powstał jednak jeszcze w wieku XX. Nie był to jednak jeszcze druk 3D w dzisiejszym rozumieniu, ponieważ wzór krystalizowano – warstwa po warstwie\nWizualizacja 3D coraz częściej stanowi standard w prezentacjach projektów. Aktualnie powszechnie wykorzystywane są w branży architektonicznej oraz na rynku deweloperów. Spotykane są jednak również w innych dziedzinach, takich jak prezentacje prototypów produktów, zamiast zdjęć katalogowych, na stronach internetowych czy też jako część większej animacji. Co warto wiedzieć o wizualizacjach 3D?\nLakierowanie drewna to jedna z najczęściej stosowanych metod wykończenia powierzchni drewnianych. Pozwala uzyskać wytrzymałą powłokę dekoracyjno-ochronną, która zabezpiecza materiał przed działaniem wody, wilgoci, promieni UV oraz trwałym zabrudzeniem. Lakiery do drewna mogą być używane zarówno w pomieszczeniach, jak i na zewnątrz. Służą do malowania mebli, blatów kuchennych i łazienkowych, podłóg,\nFrezowanie CNC wykorzystywane są w zakładach produkcyjnych w ciężkim przemyśle i nie tylko. O frezowaniu CNC słyszy się dużo i to w różnych branżach. Na czym polega fenomen tej metody? Przede wszystkim na jej wysokiej precyzji, osiągalnej dla maszyny, a nieosiągalnej dla ludzkich rąk. Frezowane CNC gwarantuje wysoką powtarzalność, a do


Komiks z historią – Teatr dla Wszystkich\nMałgorzata Fabianowska, Małgorzata Nesteruk: Atrakcyjni królowie elekcyjni. Harperkids, Warszawa 2020; Małgorzata Fabianowska, Małgorzata Nesteruk: Dynamiczna dynastia Jagiellonów. Harperkids, Warszawa 2020 – pisze Izabela Mikrut.\nSeria Strrraszna historia, którą wprowadził na rynek Terry Deary, zachęcając czarnym humorem do śledzenia przeszłości i do uczenia się o dawnych wydarzeniach czy władcach doczekała się już polskiego odpowiednika czy też odnogi. Horrrendalna historia Polski nie wypiera się podobieństw i inspiracji, chociaż w realizacji nie jest tak dobra jak oryginał. Jednak wiadomo było, że Terry Deary nie będzie analizował wydarzeń w konkretnych krajach – żeby przekonać dzieci do lekcji dotyczących przeszłości, dlatego też Małgorzata Fabianowska i Małgorzata Nesteruk wzięły się za przecieranie szlaków. „Atrakcyjni królowie elekcyjni” i „Dynamiczna dynastia Jagiellonów” to dwa tomy, które ujrzały światło dzienne i pozwalają już pojąć, w jakim kierunku iść będzie polska wersja cyklu.\nPrzede wszystkim obie autorki boją się przesadzić w żartach. Deary często stawia na czarny humor i na dowcip rubaszny, śmieszą go najbardziej makabryczne sceny i najbardziej obrzydliwe fakty z przeszłości – wydobywa je z mroku dziejów po to, żeby dzieci zrozumiały, że historia to nie tylko zestaw nudnych dat, ale także sensacyjnych wydarzeń, które mogą nawet rozśmieszyć, jeśli tylko zostaną odpowiednio skomentowane. Fabianowska i Nesteruk od takiego rytmu uciekają – wolą opowieści ugrzecznione i pedagogiczne, z przesłaniami i tendencyjne. Na dobrą sprawę mogłyby pisać podręczniki do historii, a nie rozrywkowe przekłady dziejów na pop. Nie mają wyćwiczonego poczucia humoru, a bez tego raczej trudno o zaangażowanie młodych odbiorców w narrację. Tutaj zbyt mało jest odwagi i kreatywności, zbyt mało szaleństwa, które młodzi odbiorcy pokochali w oryginalnej serii. Wiadomo, że bez porównywania wypadłyby autorki lepiej – jednak skoro Horrrendalna historia Polski to czytelna odpowiedź na propozycje Deary’ego, nie da się uniknąć zestawień. Zamiast zatem udowodnić, że polska historia ma w sobie sporo ciekawych wydarzeń, może mrocznych, może kontrowersyjnych, ale – możliwych do wyśmiania satyrycznego i ironicznego – Małgorzata Fabianowska i Małgorzata Nesteruk pokazują, że w rzeczywistości dawne czasy były raczej mdłe i stonowane. Sprawdzają się bardziej w operowaniu różnymi formami (coś, co Deary również stosuje, ale co jest u niego mniej widoczne niż dowcip). Wykorzystują dzisiejsze gatunki z mediów, żeby przedstawić relacje między postaciami, bawią się w pisanie listów, scenariuszy, komentarzy, a nawet „dramatów” do wystawienia na scenie – zatracają się w poszukiwaniu formy, licząc na to, że obecność zróżnicowanych języków wystarczy. Do tego komiksy dokłada Jędrzej Łaniecki – i znów w tej dziedzinie przegrywa z tym, co Artur Nowicki wyczynia w cyklu Ale historia w Naszej Księgarni – z prostego powodu, nie ma wyczucia komizmu. Kiedy nikt z autorów nie jest w stanie ocenić, czy coś rozśmieszy odbiorców (czy w ogóle istnieje w pomysłach coś, co może ich rozśmieszyć), moc serii słabnie. W końcu całość miała opierać się na rozrywce, a tej rozrywki jest tu trochę za mało. Jasne, że Deary przesadza i że nie zastąpi podręczników – ale Fabianowska i Nesteruk nawet nie próbują bawić się przeszłością tak, by trafić do odbiorców. One wolą przepisywać podręczniki, żeby nikt nie zarzucił im nieścisłości. A to mało, jeśli odbiorcami są nastolatki.\nTags: Harperkids, Małgorzata Fabianowska, Małgorzata Nesteruk


Prażona cebulka – Kocham Lubię Gotuję\nAutor Kocham Lubię Gotuję 16 lipca 2019\nPrażona cebulka – złocista, chrupiąca, lekko słodkawa i bardzo aromatyczna. Cudowny dodatek do domowego pieczywa – chleba i bułek, zapiekanek, domowych hot-dogów czy hamburgerów. Świetny dodatek do mielonego mięsa lub warzywnych kotlecików. Zastosowań ma bardzo wiele :) Przygotowanie jej nie jest skomplikowane ani trudne, dlatego serdecznie zachęcam do uprażenia cebulki domowym sposobem. W szczelnym słoiku wytrzyma przynajmniej miesiąc – a może i dłużej, ale tego nie zdążyłam sprawdzić, zawsze w przeciągu miesiąca zdążyła zniknąć. Polecam serdecznie!\nCebule obrać i pokroić w kostkę. Rękoma porozdzielać warstwy cebul. Cebulę przełożyć do pojemnika z pokrywką, oprószyć mąką, zamknąć pokrywkę i potrząsać aby cebula otoczyła się w mące. Cebulę wysypać na sitko – w ten sposób pozbędziemy się nadmiaru mąki.


Obóz narciarski i snowboardowy, Val di Fiemme - Obereggen, Włochy\nWŁOCHY: OBÓZ NARCIARSKI I SNOWBOARDOWY W VAL DI FIEMME - OBEREGGEN\nDom Wakacyjny "Casa Pellegrino" to nowoczesny trzykondygnacyjny budynek o standardzie hotelu**, wybudowany w 2000 roku. Tylko 25 min. jazdy samochodem dzieli go od narciarskiego Ski Center Latemar-Obereggen. W pobliżu przebiega trasa do narciarstwa biegowego oraz przepiękne, widokowe ścieżki spacerowe. Ośrodek posiada pokoje 2, 3, 4- osobowe (w niektórych jedno łóżko piętrowe) z łazienką, prysznicem i WC, TV SAT. Większość pokoi na pierwszym piętrze posiada balkon. Do dyspozycji gości jest stołówka, winda, sala telewizyjna, sala dyskotekowa.\nHotel Pietralba *** - obiekt położony tuż obok (50 m) Casa Pellegrino, w którym będą serwowane posiłki. Obiekt posiada pokoje 2,3,4- osobowe z łazienką z prysznicem i wc, TV oraz telefonem. Do dyspozycji gości: hotelowa restauracja self-service, winda, sala TV oraz recepcja. Przed obiektem znajduje się parking.\nWyżywienie to 3 posiłki dziennie (kuchnia polska) serwowane w Casa Pellegrino: śniadanie, lunch pakiet na stok (bułka z wędliną, serem, ciastko lub baton, gorąca herbata do termosów), obiadokolacja. Pierwszym posiłkiem jest obiadokolacja, ostatnim śniadanie + suchy prowiant.\n10 dni/7 noclegów 1449 wykupione\n10 dni/7 noclegów 1449 Rezerwuję\nOrganizację zimowiska zgodnie z obowiązującymi przepisami (zezwolenie z Kuratorium).\nTransport autokarem + codzienny dowóz do stoków (uwaga: przejazd antenowy może być realizowany busem!).\nOpiekę wychowawczą wykwalifikowanej kadry pedagogiczno - instruktorskiej.\nJazdę na nartach i snowboardzie.\nJednorazowe wejście na na kryty basen w Cavalese.\n2 x nocna jazda na nartach w Obereggen.\nUbezpieczenie KL do 10000 EUR i NNW do 7000 PLN i bagażu do 800 PLN.\nWyciągi narciarskie - ceny 6-dniowego karnetu Val di Fiemme/Obereggen na sezon 2012 (prosimy o wizytę na stronie www.dolomitisuperski.com w celu uaktualnienia danych) - płatne obowiązkowo w autokarze:\n● dzieci i młodzież ur. po 26/11/1995 r. (włącznie) - 125 EUR (niski sezon 08.01-04.02.2012), 143 EUR (wysoki sezon 05.02-17.03.2012)\n● dorośli - 179 EUR (niski sezon 08.01-04.02.2012), 204 EUR (wysoki sezon 05.02-17.03.2012)\nUbezpieczenie SKI SIGNAL IDUNA - dopłata 30 zł. (OC, sprzęt narciarski)\nUbezpieczenie od kosztów rezygnacji z imprezy (dobrowolne, zalecamy wykupienie) - koszt 49 zł.\nNadbagaż - 50 zł/szt. (płatny przy autokarze).\nDopłata do pokoju 2- osobowego - 50 zł/os.\nWyjazd z niektórych miast - zob. dopłata transportowa.\nIstnieje możliwość wypożyczenia pościeli (8 EUR za komplet/turnus) i ręczników (5 EUR za komplet/turnus).\nAXA TUiR - Ogólne warunki ubezpieczenia osób w czasie ich podróży zagranicznej (KL, NNW, koszty rezygnacji)\nAXA TUiR - Ogólne warunki ubezpieczenia NNW na kraj\nSIGNAL IDUNA - Ogólne warunki ubezpieczenia NNW na kraj\nSIGNAL IDUNA - Ogólne warunki ubezpieczenia osób w czasie ich podróży zagranicznej (KL, NNW)\nSIGNAL IDUNA - Ogólne warunki ubezpieczenia SKI\nVal di Fiemme to jeden z najpopularniejszych regionów narciarskich w Dolomitach, położony w północno-wschodniej części Trydentu. Znajduje się tu pięć doskonale przygotowanych stacji narciarskich: największa Latemar-Obereggen (najpiękniejsze w górnej Adydze trasy narciarskie o długości 50 km), Alpe Cermis, Alpe Lusia, Passo Lavazze i Passo Rolle. Łączna długość tras w tej dolinie to ok. 100 km. Region stanowi część największego w Europie kompleksu narciarskiego Dolomity SUPER-SKI, gdzie znajduje się 460 wyciągów i 1200 km tras narciarskich o wszystkich stopniach trudności.\n1 dzień Wyjazd z Katowic o godz. 22.00 (z innych miast wg rozkładu). Przejazd przez Czechy i Austrię.\n2-8 dzień Przyjazd do hotelu około godz. 15.00, zakwaterowanie, obiadokolacja.\n3-8 dzień Realizacja programu.\nŚniadanie, wykwaterowanie, wyjazd z hotelu ok. godz. 10.00.\nPrzyjazd do Krajowa o godz. 06.00 (do innych miast wg rozkładu), zakończenie imprezy.\nNauka i doskonalenie jazdy na nartach i snowboardzie pod opieką kadry pedagogiczno-instruktorskiej. Białe szaleństwo na stokach Ski-Center Latemar-Obereggen (4x), Cavalese-Alpe Cermis (1x), Bellamonte - Alpe Lusia (1x), 2 x nocna jazda na nartach w Obereggen.\nUczestnicy obozu muszą posiadać przynajmniej podstawowe umiejętności jazdy na nartach lub snowboardzie! Obowiązkowy kask!\n1 x wejście na kryty basen w Cavalese, dyskoteki, konkursy.\nProsimy o zabranie ze sobą bielizny pościelowej, ręczników, termosu oraz OBOWIĄZKOWO KASKU!\nMożliwość wypożyczenia pościeli (8 EUR - 1 komplet na turnus) i ręczników (5 EUR).\nZalecamy posiadanie Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego EKUZ (WYDAWANEJ BEZPŁATNIE W ODDZIAŁACH WOJEWÓDZKICH NFZ).\nUwaga: przewóz bagażu: 1 para nart lub snowboard (w pokrowcu), torba na buty, 1 szt. bagażu głównego (max. 20 kg.), bagaż podręczny o wadze do 5 kg. Nadbagaż płatny 50 zł/szt.\nDojazd autokarem (z niektórych miast za dopłatą).\nWielkość bagażu uczestnika ograniczona jest do: 1 para nart lub snowboard (w pokrowcu), torba na buty, 1 szt. bagażu głównego (max. 20 kg.), bagaż podręczny o wadze do 5 kg. Nadbagaż płatny 50 zł/szt. Kierowca ma prawo, w przypadku braku miejsca, odmówić zabrania nadbagażu. Bagaż należy opisać imieniem i nazwiskiem.\nMiejsca w autokarze docelowym są numerowane i przydzielane przez biuro wg kolejności zgłoszeń.\nProsimy o przybycie na miejsce zbiórki na 15 min. przed planowanym odjazdem.\nW wyjątkowych sytuacjach Biuro zastrzega sobie możliwość zmiany miejsca i godziny odjazdu autokarów. Potwierdzenie nastąpi nie później niż 2 dni przed wyjazdem.\n23:00 Katowice, Plac Sejmu Śląskiego (od ul. Jagiellońskiej)\n22:00 Kraków, Hala Wisły, ul. Reymonta\n00:00* Bielsko-Biała, Stacja BP (200 m od Dworca PKP)\n20:00 Tarnów, ul. Kościuszki, vis a vis Hotelu Tarnovia (+50 PLN)\n18:30 Rzeszów, ul. Grunwaldzka, parking pod UW (+70 PLN)\n20:00 Kielce, McDonald ul. Żytnia (+70 PLN)\n21:30 Częstochowa, McDonald trasa E75, kierunek Katowice (+70 PLN)\n00.30* Opole, supermarket Biedronka, ul. 1 Maja (+90 PLN)\n20.30 Piotrków Tryb., McDonald trasa E75 (+90 PLN)\n01:45* Wrocław, Hotel Wrocław, ul. Powstańców Śląskich (+100 PLN)\n18:45 Radom, McDonald stacja STATOIL, trasa E7 (+100 PLN)\n19.30 Łódź, Dworzec PKP Łódź Kaliska (od. al. Włókniarzy) (+100 PLN)\nWarszawa, Sala Kongresowa, ul. Emilii Plater (+110 PLN)\nNa trasach dojazdowych po Polsce możliwy jest transport autokarem klasy turystycznej, mikrobusem lub samochodem osobowym.\nUWAGA: Możliwe są płatne dojazdy antenowe busami lub samochodami osobowymi z innych miejscowości przy min. 6 chętnych. Są one potwierdzane 2 dni przed datą wyjazdu.


historia Bułgarii | dzieje.pl - Historia Polski\n11.10.2018 Budowa niepodległego państwa\nPrezydent Bułgarii Rumen Radew zapowiedział w piątek, że wkrótce zaprosi rosyjskiego prezydenta Władimira Putina do złożenia oficjalnej wizyty w przyszłym roku na 140-lecie wyzwolenia kraju. Rosja odegrała istotną rolę w odzyskaniu niepodległości przez Bułgarię.\nStarobułgarski złoty skarb z Nagy-Szent-Miklos po raz pierwszy w Sofii\nZłoty skarb z Nagy-Szent-Milkos, jeden z najwcześniejszych i najciekawszych skarbów z początków państwa bułgarskiego, po raz pierwszy od znalezienia go w końcu XVIII wieku, jest prezentowany w Sofii. Na stałe znajduje się on w Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu.\n„Carstwo bułgarskie 866-971. Polityka, społeczeństwo, gospodarka, kultura”\nPierwsze carstwo bułgarskie w szczytowym okresie swojego istnienia obejmowało tereny od Przesmyku Korynckiego na południu, po brzegi Dniestru i Dniepru na północy. Choć jego historia liczy niewiele ponad 100 lat, ustanowiło podwaliny politycznej i kulturowej tożsamości bułgarskiej. Książka „Carstwo bułgarskie” stara się opisać ten krótki, lecz bardzo ważny okres historii Bułgarii.\nBułgarski parlament zniósł przedawnienie zbrodni komunistycznych\nBułgarski parlament przyjął w czwartek nowelizację kodeksu karnego znoszącą przedawnienie zbrodni komunistycznych. Nowe prawo umożliwia postawienie przed sądem członków partii komunistycznej, odpowiedzialnych za zabójstwa, tworzenie łagrów i prześladowania.\nPolemika wokół sofijskiego pomnika cara Samuela ze świecącymi oczami\n12.06.2015 Europa i świat po 1989 roku\nLedowe żaróweczki umieszczone w oczach cara Samuela, którego pomnik odsłonił ostatnio w Sofii prezydent Rosen Plewnelijew, nadają o zmroku spojrzeniu bułgarskiego władcy z XI wieku niesamowity, a - według niektórych - komiczny wygląd i wywołują żywą polemikę.\nW Sofii wzniesiono ponad 6-metrowy pomnik cara Samuela Komitopula\nW stolicy Bułgarii wzniesiono ponad 6-metrowy pomnik cara Samuela Komitopula. Stoi obok cerkwi Mądrości Bożej (Św. Zofii), która dała imię miastu, i skromniejszego pomnika nieznanego żołnierza. Pomnik sofijski Samuela jest wyższy od analogicznego w Skopje.\nUroczyste obchody 1150-lecia chrztu Bułgarii\nW dawnej stolicy średniowiecznej Bułgarii Plisce rozpoczęły się w sobotę uroczyste obchody 1150-lecia chrztu kraju. Mszę z udziałem przedstawicieli wszystkich 13 prawosławnych cerkwi prowadził patriarcha Neofit.\nPolskie kino POSK Cinema najlepszym kinem społecznościowym w Wielkiej Brytanii\nW Harcie przypomniano aresztowanych przez NKWD i deportowanych na Syberię


Prywatność w ich domu nie istnieje. Teściowa wejdzie, nawet gdy będą nago - WP Kobieta\nPrywatność w ich domu nie istnieje. Teściowa wejdzie, nawet gdy będą nago\nW domu teściów nie ma czegoś takiego jak prywatność. Choć Magda i jej partner mają zamek w drzwiach, teściowa umie sobie z tym poradzić. W ich sypialni bywa bez zapowiedzi po 10 razy dziennie. Nie przeszkadza jej nawet to, że Magda może stać naga na środku pokoju.\nTeściowa codziennie o 7 rano, gdy tylko usłyszy płacz dziecka, uderza w drzwi i szarpie klamkę (123RF)\nDwa miesiące temu Magda urodziła syna. Nie planowali tego, wpadli. Dziecko bardzo im skomplikowało życie, Magda musiała rzucić pracę. Obecnie dostają 2 600 zł - z zasiłków i pensji jej partnera. Za mało, żeby wynająć mieszkanie. Młoda para musiała zamieszkać z teściami, lecz okazało się to znacznie gorsze, niż przypuszczali. Kobieta postanowiła podzielić się swoją historią na forum Kafeteria, bo nie wie, co innego może zrobić w obecnej sytuacji.\n"Sytuacja wygląda tak, że oboje jesteśmy młodzi, ja ledwo po studiach, on jeszcze w trakcie" - pisze Magda. "Niedawno, bo niecałe 2 miesiące temu urodził nam się syn. Ze względu na naszą sytuację i to, że chwilowo nie mamy jeszcze wystarczająco pieniędzy, by wynająć jakieś mieszkanie, byliśmy zmuszeni zgodzić się zamieszkać z jego rodzicami. I tu rodzi się problem. Otóż mamy jeden dość spory pokój dla nas przeznaczony i tam też stoi łóżeczko naszego synka. Tylko, że ten pokój, który powinien być naszą oazą, w którym powinniśmy mieć w końcu trochę prywatności, dzięki naszemu kochanemu maluchowi stał się pokojem gdzie mama partnera sobie dosłownie wchodzi i wychodzi kiedy chce".\n"U niej nie istnieje coś takiego jak pukanie" - kontynuuje historię kobieta. "Jak wywalczyłam to po dwutygodniowej awanturze, to i tak nic to nie daje, bo co z tego, że zapuka jak i tak wchodzi bez pozwolenia. Kolejna sprawa: nasz syn. Ona kompletnie nie rozumie tego, że są jakieś granice i że moją granicą są wizyty dziadków, czy z jednej, czy to z drugiej strony maksymalnie 3 razy w tygodniu. Nie, ona za każdym razem jak słyszy, że wstał już wchodzi standardowo do pokoju i ma gdzieś protesty, i to że kolejny raz robi coś, czego miała nie robić. Moją mamę bym wywaliła bez słowa, bo ile można tłumaczyć. W tym przypadku doszło już do tego, że nie możemy pobyć w spokoju z własnym dzieckiem sami bo ona przybiega, bo 'wnusio wstał, ja się muszę z nim pobawić'. Podobnie olewa sprawę jak mówimy, że zaraz go kładziemy spać, to samo. Sterczenie nad dzieckiem i rozbudzanie go, a później słowa do nas że 'widzicie on spał nie będzie'" - dodaje.\nSfrustrowana kobieta zaczęła zamykać drzwi na klucz. Nie na wiele to się zdało, gdyż teściowa codziennie o 7 rano, gdy tylko usłyszy płacz dziecka, uderza w drzwi i szarpie klamkę.\n"Przecież to jest chore" - pisze dalej Magda. "Nie zachowuje się jak normalna, zdrowo myśląca babcia, tylko na siłę próbuje być drugą matką dla naszego dziecka, doprowadzając nas przy tym do szewskiej pasji, bo nie możemy mieć nawet chwili prywatności. Moim zdaniem próbuje tak zagłuszyć swoje wyrzuty sumienia, że nie było jej przy swoim synu i od 5 roku życia się wychowywał tylko z ojcem, bo ona siedziała w Niemczech, ale litości. Jeżeli tłumaczysz coś komuś i to w miarę logicznie, to chyba powinien zrozumieć" - kończy swoją historię.\nOpowieść kobiety wzbudziła różne uczucia. Jedni uważają, że teściowa ma prawo robić w swoim domu, to co chce - jest przecież u siebie. To ona ustala zasady gry. Inne osoby zwróciły uwagę na to, że choć młoda para gości w tym domu, to dokłada się do rachunków i opłat tak, jakby ten pokój wynajmowali. A nawet gdyby tego nie robili, to i tak należałoby uszanować ich prywatność.\n"Cały dramat toczy się o teściową" - skomentował jeden z internautów. "Jest u siebie, prawda. Ale to nie zwalnia z podstawowych zasad dobrego wychowania. Jak Wasi goście siedzą w toalecie to też im się wbijaciecdo środka bo to wasze mieszkanie? To jest kwestia dobrego smaku".\nInna kobieta pisze, że ma sobą podobne przeżycia. I radzi Magdzie uciekać jak najszybciej.\n"To był najgorszy okres w moim życiu" - opisuje swoje przeżycia. "Bo nigdy nie było wiadomo, kiedy będzie chciała wejść. Wszystko robiłam w nerwach i szybko, byle nie zauważyła i nie pytała, byle nie nakryła na ubieraniu się czy seksie. Mieszkaliśmy tam prawie 2 lata. Z wychowaniem dziecka było tak samo, jak z wchodzeniem do pokoju".\nKolejna osoba także opowiada o tym, jak nieprzyjemne było dla niej mieszkanie z ludźmi, którzy nie szanowali prywatności. Ojciec jej partnera potrafił wejść do łazienki, gdy się przebierała, bo "jemu to nie przekadzało". Wchodził do ich pokoju o 2 nad ranem, a rano pojawiał się, gdy tylko wstali. Nie umiała zrozumieć, dlaczego są tak traktowani. Nie ona jedyna.\n"Chwilę, bo ja tu czegoś nie rozumiem" - komentuje internauta. "To co, że jak mieszkanie nie jest, ich to szacunek i prywatność im się nie należy? To można ich traktować jak ścierki? No ludzie, opanujcie się. Bez przesady. Rozumiem, gdyby młoda chodziła i chciała rządzić po swojemu. Ale ona chce mieć tylko odrobinę prywatności w swoim pokoju. Wy też tak gości do sypialni zapraszacie? Może jeszcze do toalety z teściową ma chodzić, bo to teściowej dom i musi jej papier toaletowy wydzielać?" - pyta mężczyzna.\nA jakie jest wasze zdanie na ten temat? Prześlijcie nam swoje historie przez serwis dziejesie.wp.pl


energia elektryczna | energia.edu.pl\n2022-06-23 Aktualności, Elektroenergetyka, Energetyka, energia elektryczna, Gaz, Klimat, OZE, Środowiskoenergia elektryczna, konwersja, konwersja energii, magazynowanie energii, wodórMożliwość komentowania Magazynowanie energii elektrycznej w postaci wodoru została wyłączona\nCoraz częściej do głównego dyskursu w sektorze energetycznym wkracza temat magazynowania energii elektrycznej w postaci wodoru oraz wytwarzania energii elektrycznej za pomocą wodoru. W szczególności ta tendencja jest widoczna na poziomie europejskim – Komisja Europejska celami unijnej strategii wodorowej chce doprowadzić do uruchomienia do 2026 roku elektrolizerów o łącznej mocy 6 GW i produkcji miliona ton wodoru pochodzącego z elektrolizy z wykorzystaniem odnawialnej energii elektrycznej. Do 2030 roku zaś przewiduje się instalację co najmniej 40 GW mocy elektrolizerów i roczną produkcję co najmniej 10 mln ton wodoru z OZE. W Polskiej Strategii Wodorowej do roku 2030 z perspektywą do roku 2040 przewidziano natomiast, że do 2030 roku Polska osiągnie moc zainstalowanej z niskoemisyjnych źródeł i procesów na poziomie 2 GW, która umożliwi produkcję 193 634,06 ton wodoru rocznie, co pokryje 99,4% zapotrzebowania na wodór w gospodarce narodowej.\n„Czysty wodór” i jego łańcuch wartości wskazuje się jako jeden z kluczowych obszarów umożliwiających odblokowanie inwestycji w celu wspierania zrównoważonego wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Wodorowe ogniwa paliwowe bowiem stanowią opcję przekształcania wodoru w energię elektryczną i ciepło (bez emisji dwutlenku węgla), wytwarzając jedynie wodę, co stanowi oczywistą środowiskową przewagę nad ogniwami paliwowymi zasilanymi z innych źródeł. Wodór jako nośnik energii charakteryzuje się najwyższą spośród paliw energią właściwą 33 Wh/g oraz wartością opałową na poziomie 120 MJ/kg, a jego spalanie jest neutralne dla środowiska, co przemawia na korzyść stosowania tego gazu jako paliwa.\nNie bez znaczenia jest fakt, że w odróżnieniu od ogniw galwanicznych, w których energia wytwarzanego prądu musi zostać wcześniej zgromadzona wewnątrz tych urządzeń, wodorowe ogniwa paliwowe nie wymagają wcześniejszego ładowania. Do produkcji energii elektrycznej wykorzystuje się wodór na anodzie oraz tlen na katodzie – tj. ogniwa wodorowe. Samo ogniwo generuje energię elektryczną z reakcji utleniania stale dostarczanego do niego z zewnątrz wodoru.\nMagazynowanie wodoru realizuje się, zależnie od sposobu i warunków jego przechowywania, następującymi metodami: w postaci sprężonej w zbiornikach, w postaci ciekłej w zbiornikach metalowych i kompozytowych, w postaci stałej związanej w wodorkach umieszczonych w pojemnikach lub adsorpcyjne w nanorurkach węglowych, a także w postaci odwracalnych połączeń chemicznych o dużej zawartości wodoru. Magazynowanie energii opartej o wodór odbywa się zatem poprzez umieszczenie w odpowiednio do tego przystosowanym zbiorniku systemu elektrolizy, systemu zasilania ogniw paliwowych i układu magazynowania wodoru.\nObecne uregulowania prawne obowiązujące w Polsce nie wyodrębniają możliwości magazynowania energii elektrycznej w formie gazowej, w tym w formie wodoru. W aktualnym stanie prawnym bowiem art. 3 pkt 10k ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 roku – Prawo energetyczne (dalej jako: PE) definiuje „magazyn energii elektrycznej” jako instalację umożliwiającą magazynowanie energii elektrycznej i wprowadzenie jej do sieci elektroenergetycznej. Brak jest natomiast w przepisach PE definicji magazynu energii w innej postaci, w tym energii której nośnikiem byłby wodór. Art. 3 pkt. 59 PE definiuje „magazynowanie energii elektrycznej” jako przetworzenie energii elektrycznej pobranej z sieci elektroenergetycznej lub wytworzonej przez jednostkę wytwórczą przyłączoną do sieci elektroenergetycznej i współpracującą z tą siecią do innej postaci energii, przechowanie tej energii, a następnie ponowne jej przetworzenie na energię elektryczną.\nPodobnie jest w ustawie z dnia 20 lutego 2015 roku o odnawialnych źródłach energii – art. 2 pkt 17b Ustawy OZE „magazyn energii” oznacza wyodrębnione urządzenie lub zespół urządzeń służących do przechowywania energii w dowolnej postaci, niepowodujących emisji będących obciążeniem dla środowiska, w sposób pozwalający co najmniej na jej częściowe odzyskanie.\nWięcej szczegółów zawarto w prawie unijnym. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/944 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej (dalej: Dyrektywa rynkowa) w art. 2 pkt 59 stanowi, że „magazynowanie energii” oznacza odroczenie, w systemie energetycznym, końcowego zużycia energii elektrycznej w stosunku do momentu jej wytworzenia lub przekształcenie jej w inną postać energii, umożliwiającą jej magazynowanie, magazynowanie takiej energii, a następnie ponowne przekształcenie takiej energii w energię elektryczną lub wykorzystanie jej w postaci innego nośnika energii. Art. 2 pkt 60 Dyrektywy rynkowej stanowi natomiast, że „instalacja magazynowania energii” oznacza, w systemie energetycznym, instalację, w której ma miejsce magazynowanie energii.\nWidać zatem, że obecnie obowiązujące przepisy zarówno prawa polskiego, jak i prawa europejskiego nie wyodrębniają ani instalacji power-to-gas (P2G), ani rodzaju działalności polegającej na magazynowaniu energii w sieci gazowej, której nośnikiem jest gaz zatłoczony do tej sieci z instalacji P2G. Analizując ponownie definicję „magazynowania energii elektrycznej” z PE można uznać, że wyłącznie na jej podstawie magazynowanie energii elektrycznej mogłoby mieć miejsce w sieci gazowej – prawodawca wskazał, że możliwe jest magazynowanie energii poprzez jej przetworzenie do innej postaci energii. Jednak istniejąca definicja „magazynu energii elektrycznej” z PE wyklucza jednocześnie możliwość przyjęcia, że sieć gazowa stanowi magazyn energii. Tak więc w świetle powyższego przekształcenie energii elektrycznej w wodór potencjalnie mogłoby zostać uznane za magazynowanie energii, niemniej jednak należy zwrócić uwagę, że instalacja power-to-gas nie może zostać uznana za instalację, w której magazynuje się energię, a jedynie za instalację, która może wspierać proces magazynowania energii.\nProjekt ustawy i potencjalne zmiany\nObecnie w wykazie prac na stronie Rządowego Centrum Legislacji znajduje się projekt ustawy o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz ustawy o odnawialnych źródłach energii (numer z wykazu: UC74). W projekcie proponuje się dodanie do art. 3 PE punktu 10ka wprowadzającego definicję magazynu energii. Zgodnie z projektowanym rozwiązaniem „magazyn energii” oznaczałby instalację umożliwiającą magazynowanie energii.\nProponowane w tej nowelizacji pojęcia „magazynowania energii” w połączeniu\nz obecnie już obowiązującą definicją „magazynowania energii elektrycznej”, odpowiadają co prawda definicji „magazynowania energii” zawartej w Dyrektywie rynkowej, ograniczają jednak te aktywności wyłącznie do sektora elektroenergetycznego. Zasadnym wydaje się – przy uwzględnieniu założeń Europejskiego Zielonego Ładu i doprecyzowujących go strategii unijnych (wodorowej i integracji systemu energetycznego) celowe wydaje się rozważenie przyjęcia definicji magazynu energii, która obok podziemnego magazynowania gazu obejmie również współpracujące z tym magazynem instalacje służące do konwersji energii (np. elektrolizer, instalacja SRM, ogniwa paliwowe, instalacja metanizacji wodoru).\nDziałalność produkcyjna energii elektrycznej a możliwość konwersji\nW obecnym kształcie obowiązujących definicji brak jest rozróżnienia działalności produkcyjnej lub wytwórczej energii elektrycznej od świadczenia usług konwersji energii elektrycznej przez operatorów systemów gazowych lub elektroenergetycznych. W przypadku usługi świadczonej przez operatora obejmuje ona zmianę nośnika energii, która nie stanowi własności operatora. W takim ujęciu instalacje służące do metanizacji wodoru, reformingu parowego metanu, P2G oraz ogniwa paliwowe, nie byłyby tratowane jako infrastruktura produkcyjna lub wytwórcza, ale jako urządzenia współpracujące z magazynem energii służące konwersji nośnika energii. Obecne rozwiązania – na gruncie obowiązującego stanu prawnego – dopuszczają magazynowanie wodoru w instalacji magazynowej w rozumieniu PE przez właściwych operatorów systemów.\nWarto zaznaczyć przy tym, że Europejska Sieć Operatorów Systemów Przesyłowych Gazu (ENTSOG) uznaje za konieczne legislacyjne uznanie technologii P2G za instalacje konwersji energii (nie zaś instalacje wytwórcze), zaś świadczenie usług z ich wykorzystaniem powinno być dozwolone także dla operatorów systemów gazowych. Takie rozwiązanie nie naruszałoby bowiem zasady unbundlingu, a jednocześnie stanowiłoby rozwiązanie poszerzające możliwość magazynowania energii elektrycznej i byłoby impulsem do rozwoju rynku.\nZasadność umożliwienia magazynowania energii elektrycznej w formie wodoru\nTakie zmiany w uregulowaniach wydają się zgodne z ideą łączenia sektorów i hybrydowych systemów energetycznych (co stanowi zresztą jeden z postulatów ENTSOG). Przy zmienionej definicji magazynu energii, potencjalnie zatłoczony do podziemnych magazynów gazu wodór i technologie konwersji mogłyby jednocześnie zapewniać elastyczność i zabezpieczać stabilne działanie systemu elektroenergetycznego, sieci gazowych metanowych, jak i sieci wodorowych.\nWprowadzenie stosownych zmian umożliwiłoby zatem wykorzystanie najnowszych technologii i instalacji konwersji energii, które współpracując z magazynem energii zapewnią optymalną elastyczność i interoperacyjność systemów elektroenergetycznego i gazowego. Przykładowo – potencjalnie do tej samej instalacji magazynowej możliwe było wprowadzenie zarówno wodoru wytworzonego bez udziału energii elektrycznej, jak i wodoru wytworzonego z udziałem energii elektrycznej. Za takim podejściem do infrastruktury i regulacji przemawiają silne argumenty ekonomiczne powoływane m.in. przez Gas Infrastructure Europe, w świetle których już teraz potencjał magazynowania wodoru w podziemnych magazynach gazu zlokalizowanych na terenie UE szacuje się na ok. 60 TWh wskazując jednocześnie, że technologia magazynowania energii za pośrednictwem wodoru w podziemnych magazynach gazu jest ok. 100-krotnie tańsza niż magazynowanie energii przy wykorzystaniu magazynów energii elektrycznej w postaci baterii. Z tych względów uzasadnione może być częściowe przekształcenie dotychczasowych podziemnych magazynów gazu w magazyny przeznaczone do magazynowania czystego wodoru.\nAutor: Bartłomiej Gawrecki, Wawrzynowicz & Wspólnicy sp. k.\n GIE Position Paper on the Regulation of Hydrogen Infrastructure, 2021 s. 5: <https://ec.europa.eu/info/sites/default/files/energy_climate_change_environment/events/presentations/06.01_mf35-presentation-gie-hydrogen_paper-bahke.pdf>