Wrocław - Forum dyskusyjne "turystycznie-forum.pl"\nPost autor: Yoana » 26 paź 2010, o 10:13\nPlanuję niebawem wybrać się do Wrocławia...\nMoże ktoś poleci mi co szczególnie warto tam zobaczyć\nPost autor: ziuba » 26 paź 2010, o 11:52\nJa moge polecic jak najbardziej z miła chęcią:)\nHala Stulecia nazwany Pomnikiem historii\nRynek (3 w Polsce pod względem wielkości)\nul Szewska bardzo stylowa ulica\nWyspa Słodowa moim zdaniem najfajniejsza i najładniejsza ale mozna zwiedzić wszystkie wysepki odrzańskie\nKamienica Jas i Małgosia (ul. św. Mikołaja 1 róg ul. Odrzańskiej 40)\nUniwersytet Wrocławski robi bardzo duże wrażenie aż by sie chciało tam studiować :lol:\nPolecam poszukiwanie ukrytych krasnali w różnych czesciach miasta:)np krasnala Syzyfka czy krasnala rzeznika\nPost autor: Yoana » 26 paź 2010, o 16:04\nDziekuję bardzo teraz tylko jechać....\nPost autor: Abderyta » 27 paź 2010, o 23:56\nA papusiać najlepiej w Rodeo Drive na rogu Rynku i ulicy Świdnickiej. Nie dość, że tamtejsza wołowina jest najlepszym przyjacielem człowieka, to jeszcze podczas wyżerki można się pokołysać na huśtawce, która przy jednym ze stolików zastępuje krzesła.\nPost autor: Tygryska » 22 mar 2011, o 19:47\nWrocław kilka słów o historii\nOd około 990 r. miasto należało do Państwa Piastów, było ośrodkiem rzemieślniczo-handlowym i religijnym, a jednocześnie głównym ośrodkiem administracyjnym Śląska.\nW roku 1000 Bolesław Chrobry zakłada we Wrocławiu biskupstwo. Z tego roku pochodzi też najstarsza znana nam pisana wzmianka o Wrocławiu.\nW XI w staje się główną rezydencją księcia.\nW wieku XI-XII miasto rozszerza się na oba brzegi Odry.\nW 1241 r. pierwsza lokacja – nadanie praw miejskich, wytyczono też plan urbanizacyjny Rynku i Starego Miasta.\nOd 1261 r. we Wrocławiu obraduje Rada Miejska (prawo magdeburskie).\nW 1274 roku miasto otrzymuje prawo składu (jest to jeden z najważniejszych przywilejów w drodze do rozwoju miasta). Prawo składu nakładało na przejeżdżających kupców obowiązek zatrzymania się w nim na pewien okres i wystawienia na sprzedaż przewożonych towarów.\nW 1387 r. uruchomiono pierwsze wodociągi miejskie.\nWielokrotnie miasto najeżdżane było zbrojnie i przechodziło w obce panowanie. Z bardziej znanych np. bitwa na psim polu, czy najazd tatarów w 1241 r.\nW latach 1618- 1648 po wojnie trzydziestoletniej rozwój miasta został zahamowany.\nPonowny rozwój - pierwsze manufaktury sukiennicze, banki, rozwój handlu, rozbudowa miasta - nastąpił w wieku XVIII.\nW 1702 r. cesarz Leopold zakłada dwujęzyczny uniwersytet.\nRok później na mieście pojawiają się pierwsze olejowe latarnie, a w roku 1840 uruchomiono pierwszą linię omnibusową.\nDwa lata później następuje otwarcie pierwszego odcinka Kolei Górnośląskiej Wrocław – Oława.\nOd 1877 roku aż do roku 1910 po Wrocławiu poruszać się można było tramwajem konnym.\nKoniec wieku XIX (1897-1901) zaowocował rozwojem żeglugi na Odrze i rozbudową portu.\nW 1891 roku na Rynku pojawiają się pierwsze latarnie elektryczne.\nW 1929 r. biskupstwo wrocławskie zostaje podniesione do rangi arcybiskupstwa.\n1944-1945 Wrocław zostaje ogłoszony zamkniętą twierdzą (Festung Breslau), w której schronienie znalazło ponad milion osób (stałych mieszkańców i uciekinierów). Miasto obraca się prawie w ruinę - zniszczenia sięgają 70%.\nPo drugiej wojnie światowej Wrocław ponownie znajduje się w granicach Polski.\nW 1948 r. zorganizowano w Hali Stulecia Wystawę Ziem Odzyskanych oraz wybudowano Iglicę przy Hali Ludowej.\nWrocław z gruzów dźwiga się powoli w roku 1953, miasto jeszcze w 40% jest zniszczone, jednakże zaczyna ono działać aktywnie zaraz po wojnie.\nDziała opera - pierwsze przedstawienie odbyło się już w 1945 r.; otwarto Radio na Krzykach (1946), od 1947 r. ukazują się drukiem „Zeszyty Wrocławskie”.\nRok 1953 r. - powstaje wytwórnia filmów fabularnych.\nW 1958 r. przeprowadzono tu pierwszą w Polsce operacje na otwartym sercu.\nW 1962 r. wrocławskie studio telewizyjne nadało swój pierwszy program.\nJan Paweł II w 1983 r. odwiedził miasto po raz pierwszy.\nW 1984 r. odjechał z dworca pierwszy pociąg elektryczny.\nOd 1985 r. można oglądać Panoramę Racławicką.\nRok 1997 to druga wizyta Jana Pawła II.\nDziś także każdego dnia dużo dzieje się w mieście, cały czas się ono rozwija. Teraz walczy o tytuł stolicy kultury 2016.\nMyślę, że zwiedzanie Wrocławia to nie jest zajęcie na kilka godzin. Żeby poczuć to miasto, zobaczyć chociażby to, co najważniejsze, trzeba by tu spędzić przynajmniej 3 dni.\nJeśli są zainteresowani i nikogo nie nudzę - postaram się opisać co ważniejsze i ciekawsze z miejsc Wrocławia.\nPost autor: Tygryska » 22 mar 2011, o 20:38\nWrocław Rynek i Ratusz.\nRozwój Starego Miasta, a w tym i Rynku wiąże się z przeniesieniem zamku książęcego z prawej na lewą stronę Odry. Niestety sam zamek nie przetrwał do naszych czasów, jego reliktem jest zachrystia w Kościele Uniwersyteckim Najświętszego Imienia Jezus.\nBudowę Ratusza zapoczątkowała lokacja na prawie magdeburskim. Na środku rynku postawiono wówczas Ratusz – siedzibę władz miejskich. Pierwszy był parterowy, odbywały się w nim doroczne zgromadzenia mieszczan, a na co dzień budynek wykorzystywano do celów handlowych. Wielokrotnie w czasach swej historii był przebudowywany, co doprowadziło do powstania jednej z najokazalszych budowli średniowiecznych w Europie (w stylu gotyckim, a właściwie gotycko-renesansowym). Budowla, jej rozmiar i wykończenie - bogato dekorowane fasady, zegar astronomiczny oraz portal z herbem - świadczy o bogactwie i potędze miasta, a także o tym, jak władzom miasta zależało na rozwoju. Nad budynkiem góruje renesansowa wieża zegarowa z ażurową latarnią na szczycie – jest to najstarszy dzwon zegarowy w Polsce1368r. We wnętrzach zachował się gotycki wystrój – charakterystyczne dla tego stylu sklepienia i dekoracje. W gmachu Ratusza ma obecnie siedzibę Muzeum Historyczne. Podziemia Ratusza zajmuje Piwnica Świdnicka, która reklamuje się jako najstarsza restauracja w Europie. Jest to najstarsza piwnica piwna w Polsce i liczy ponad 700 lat!\nŚredniowieczny układ rynku zachował się do dziś. Jest to drugi pod względem wielkości rynek w Polsce. Sąsiaduje on z Placem Solnym na którym od XIII w prowadzono handel. W XIII w zaczęto wokół rynku wznosić kamienice. Wiele z nich, zniszczonych w czasie wojny, odbudowano starając się przywrócić im dawny wygląd. W kamienicy Pod Złotym Słońcem ma powstać muzeum „Pana Tadeusza” prezentujące poza cennym rękopisem inne skarby pochodzące ze zbiorów Ossolineum. W kamienicy Pod Gryfami mieści się kawiarnia w której można zjeść doskonałe tiramisu, a ciekawostką jest zaadoptowanie oryginalnych piwnic (zdaje się do trzech poziomów) na sale kawiarniane. Koneserów piwa zapraszam do mini browaru „Spiż” na niepasteryzowane piwa własnego wyrobu (miedzy innymi miodowe o niespotykanym smaku). We wnętrzu prezentowane są fragmenty zabytkowej linii produkcyjnej browaru. Przed Sukiennicami – dzisiejszą siedzibą Rady Miasta - stanęła Fontanna Milenijna. Dwoma z „najurokliwszych” z zachowanych kamieniczek są renesansowy Jaś i barokowa Małgosia. Kamieniczki te zamieszkiwane były kiedyś przez altarystów - służbę kościelną. Przechodząc przez bramę łączącą kamieniczki wchodzimy, depcząc po grobie straconych przez radę miejską buntowników, na teren dawnego cmentarza przy kościele garnizonowym Świętej Elżbiety.\nBył 18 lipca 1418 roku, tego dnia rozegrało się najtragiczniejsze i największe w dziejach miasta powstanie ludowe wymierzone przeciwko radzie miejskiej. W tym dniu uzbrojeni w miecze oraz topory rzemieślnicy i biedota wrocławska ruszyła w kierunku ratusza, by żądać poprawy warunków życia. Nie zostali wysłuchani przez radę. Szturmem zdobyli ratusz i 6 radnych, w tym ówczesnego burmistrza, wyprowadzili na rynek. Pozwolono im pomodlić się, a następnie ścięto im głowy. Resztę rady, która ukryła się w wieży, wyrzucono z niej na bruk. Dwa lata sprawowała potem władzę rada wybrana przez powstańców. Po zdobyciu miasta przez króla Czech, Zygmunta Luksemburskiego, przywrócił on władzę patrycjuszom. Przywódców buntu kazał ukarać śmiercią. W marcowe popołudnie 1420 roku 8 katów ścięło na rynku 22 powstańców. Żądni zemsty patrycjusze nie poprzestali na egzekucji. Głowy ściętych kazali wystawić na widok publiczny na murach miejskich, a ciała pochować we wspólnym grobie. Wykopano go na ścieżce prowadzącej do drzwi kościoła św. Elżbiety od cmentarnej bramy (znajdującej się miedzy Jasiem i Małgosią). Wszyscy idący tamtędy deptali po grobie buntowników. Powstrzymało to następne wystąpienia przeciwko radzie.\nKilka kroków dalej możemy podziwiać wyjątkowy pomnik - Ku czci Zwierząt Rzeźnych. Obok podcieniami czarują kamieniczki - Stare Jatki. Jest to jedyny poza rynkiem zachowany średniowieczny obiekt handlowy. Dawniej było to miejsce handlu mięsem, jedno z najważniejszych w mieście, dziś ulubowali sobie to miejsce artyści – są tu galerie i sklepy artystyczne.\nChcących odpocząć i wzmocnić się po męczącej wędrówce proponuję restaurację Globetrotter o klimatycznym wnętrzu, aby po chwili przerwy kontynuować wycieczkę wzdłuż Uniwersytetu Wrocławskiego. Tu warto obejrzeć Aulę Leopoldina – bogaty barokowy wystrój. Za uniwersytetem wspomniany kościół Najświętszego Imienia Jezus. Jako ciekawostkę można tu podać, że Pieta - kopia włoskiej rzeźby Michała Anioła - znajdująca się w tym kościele posłużyła do odtworzenia włoskiej po ataku szaleńca. Kościół zachwyca przebogatym wystrojem wnętrza.\nStamtąd już tylko kawałek na Ostrów Tumski.\nPost autor: Tygryska » 22 mar 2011, o 21:18\nWrocław - Miś na wodę\nTuż przy ratuszu „przycupnął” miś - dar dla Wrocławia od artysty niemieckiego Moritza Geygera (rzeźbiarza). Rzeźbiarz ów przybył do Wrocławia w roku 1900. Przyjechał na specjalne zaproszenie Akademii Sztuk Pięknych, aby wygłosić wykład dla studentów. Po zajęciach postanowił zwiedzić miasto i obejrzeć jego atrakcje. Skierował się ku rynkowi chcąc obejrzeć wielokroć zachwalany Ratusz wrocławski. Dotarłszy na rynek rozejrzał się za fontanną z wodą. Zdziwił się ogromnie, spodziewał się bowiem, że Wrocław wzorem innych miast europejskich będzie taką fontannę posiadał. W wielu miastach gasił pragnienie szukając takiej stojącej w centrum fontanny. Niestety pragnienie musiał ugasić gdzie indziej. Postanowił jednak tego dnia, że podaruje Wrocławiowi taki wodotrysk. Trzy lata później w swojej berlińskiej pracowni wykonał niewielką fontannę z brązu w postaci uroczego niedźwiadka i polecił dostarczyć ją do Wrocławia. Rzeźba – malajski niedźwiadek – stał na pniu drzewa. Na szyi niedźwiadka była obrożą a do niej przyczepione kółko, po pociągnięciu z noska misia tryskała woda. Z pyszczka wystawał języczek a na nim zawieszono garnuszek. Podobno był bardzo podobny do rzeźby wykonanej dla berlińskiego Zoo.\nPodczas drugiej wojny światowej miś zniknął sprzed ratusza. Najprawdopodobniej został przetopiony przez Niemców na pociski do dział. Dyrektor Muzeum Historycznego wspólnie z Bractwem Kurkowym postanowili, na podstawie zdjęć, odtworzyć fontannę. Pieniądze na ten cel przeznaczył Centrozłom i Browary Dolnośląskie „Piast”.\nDziś mis znów cieszy oczy zwiedzających, a pogłaskanie go podobno spełnia marzenia.\nPost autor: betinka » 29 kwie 2012, o 18:50\nPlanuję wyjazd do Wrocławia. Jest to wyjazd jednodniowy ok 5 godzin. Chcę zobaczyć starówkę i ogród japoński. Na co zwrócić uwagę? Gdzie najlepiej zaparkować samochód (żeby nie zapłacić fortuny)?\nPost autor: Abderyta » 29 kwie 2012, o 21:38\nJeśli mnie pamięć nie zawodzi, to darmowy parking blisko rynku znajduje się przy skrzyżowaniu Grodzkiej, Piaskowej i Św. Jadwigi i Św. Ducha. Grodzka to ta, przy której stoi uniwersytet, Św. Jadwigi prowadzi (w lewo) na Ostrów Tumski, Piaskowa w prawo w stronę tzw. galerii Dominikańskiej, więc trzeba wjechać prosto w Św. Ducha i po prawej powinien wyłonić się parking.\nZważywszy, że kiedyś omal nie zapłaciłem mandatu za niewłaściwe parkowanie przy ul. Nożowniczej, zwróciłbym uwagę przede wszystkim na znaki.\nPost autor: Yoana » 27 maja 2012, o 17:45\nBezpłatne miejsce parkingowe, niedaleko rynku znajdziecie w pobliżu ul. Andrzeja Modrzewskiego-Frycza za halą targową. Jest tam również parking płatny, na którym zawsze jest miejsce :-)\nPost autor: Yoana » 15 cze 2012, o 14:12\nMyślę, że wybierając się do Wrocławia, nawet na krótko (2/3 dni) warto zaopatrzyć się w kartę "Open Wrocław" , która stanowi bilet przejazdowy w komunikacji miejskiej oraz karte rabatową do niektórych restauracji i hoteli.\nhttp://www.openwroclaw.pl/OpenWroclaw.aspx" onclick="window.open(this.href);return false;\nPost autor: Truskawa » 21 cze 2012, o 13:58\nZapraszam do Wrocławia to piękne miasto ukształtowane przez Odrę, z dużą bazą tanich miejsc do nocowania, ciekawych miejsc do zwiedzenia\nPost autor: Hawajka » 20 maja 2013, o 11:48\nw weekend odwiedziłam Wrocław. jej! jakie to piękne miasto. chociaż byłam w celach nie do końca turystycznych to przejazdy przez miasto mi malutkie wycieczki po nim utwierdza mnie w przekonaniu, że jest to wspaniałe miejsce do mieszkania!!\npiękne dzielnice willowe, masa!!! zieleni, mnóstwo parków, sieć kanałów i dużo mostów i mosteczków. pięknie! chyba nawet trochę pozazdrościłam mieszkańcom, że mają tak miłe miejsce do życia.\nPost autor: Beskid » 20 maja 2013, o 13:50\nJa również byłem ostatnio we Wrocławiu (majówka).\nRynek owszem ciekawy (akurat wtedy młodzi ludzie przygotowywali się tam do wspólnego pobicia rekordu jednoczesnej gry na gitarze), ale gdańska starówka moim zdaniem piękniejsza.\nOstrów Tumski i te kłódki na moście - robią wrażenie. <tak>\nSzkoda, że byłem tam w ciągu dnia, bo na pewno wieczorem jest tam jeszcze przyjemniej.\nPost autor: Hawajka » 20 maja 2013, o 14:47\nja żałuję, że tak krótko, bo oglądanie i zwiedzanie chaotyczne i przypadkowe. ale fascynacja wzbudzona, więc pewnie przy najbliższej okazji trochę dłużej i bardziej strukturalnie.\nmi starówka bardzo sie podobała ze względu na jej rozległość. w ogóle stare miasto to ogromna dzielnica, kamienice ciągną się i ciągną.. zazdrość.. ;)\nPost autor: sibi » 30 maja 2013, o 22:04\nWrocek odwiedzę za tydzień, ale tym razem chyba ominę starówkę - trochę mi się znudziła...\nPost autor: Beskid » 17 lip 2013, o 20:36\nOstatnio jadąc autokarem przecierałem oczy ze zdumienia, gdy ujrzałem kilka postaci wchodzących pod ziemię, a z drugiej strony ulicy wychodzących na powierzchnię. :|\nMowa tutaj o ul. Świdnickiej i jak się potem dowiedziałem o Grupie Rzeźbiarskiej "Przejście".\nWspominane "przejście" ma symbolizować okres transformacji w kraju i "podziemne" przejścia zwykłych, szarych ludzi do wolnej Polski.\nSami przyznajcie, niesamowita rzecz w centrum zatłoczonej stolicy Dolnego Śląska. <okok>\nZdjęcia z jednego z wrocławskich serwisów turystycznych:\nPost autor: Abderyta » 17 lip 2013, o 20:53\nPo raz pierwszy natknąłem się na to to pięć lat temu, ale nie wiedziałem, że ma podtekst polityczny. Ciekaw jestem tylko, czy motyw przechodzenia pod ziemią dotyczy "podziemia" konspiracyjnego Solidarności czy bardzo niskiego stopnia widoczności zwykłych obywateli ponoszących ciężary transformacji.\nPost autor: Beskid » 17 lip 2013, o 20:58\nAbderyta pisze: Ciekaw jestem tylko, czy motyw przechodzenia pod ziemią dotyczy "podziemia" konspiracyjnego Solidarności czy bardzo niskiego stopnia widoczności zwykłych obywateli ponoszących ciężary transformacji.\nO to to trzeba już pytać autora rzeźb Jerzego Kalinę lub też zleceniodawców tego nad wyraz ciekawego przedsięwzięcia.\nPost autor: Abderyta » 17 lip 2013, o 21:02\nPrzemek pisze: O to to trzeba już pytać autora rzeźb Jerzego Kalinę lub też zleceniodawców tego nad wyraz ciekawego przedsięwzięcia.\nTo było takie pół-pytanie, które nie wymaga od nikogo udzielenia odpowiedzi. Ale jeśli przypadkiem znajdzie się na Forum ktoś, kto ją zna (bo np. jest miłośnikiem Wrocławia), to rad bym również ją poznać.\nPost autor: Beskid » 1 paź 2013, o 23:00\nOd dzisiaj nowa atrakcja turystyczna we Wrocławiu\nMiejska kolejka gondolowa "Polinka" nad Odrą.\nTo pierwsza tego typu kolejka w kraju.\nKolejka zamówiona przez Politechnikę Wrocławską, docelowo dla studentów.\nMyślę, że jednak nie tylko dla nich... <lol>\nPost autor: Comen » 1 paź 2013, o 23:23\nCiekawy pomysł, zwłaszcza że wiele miast na świecie ma już takie kolejki, np. Barcelona, Madryt, Lizbona nie mówiąc już o miastach alpejskich w Szwajcarii, Austrii czy Francji. Trasa nie jest może jakaś szczególnie długa a filmik nie pokazuje widoku w kierunku centrum miasta, ale i tak warto się przejechać zwłaszcza że bilety nie będą drogie.\nPost autor: Beskid » 5 sty 2014, o 17:55\nKolejna atrakcja dla turystów...\nPunkt widokowy w Sky Tower.\nMieści się on na ok. 200 metrze nad ziemią (49. piętro wieżowca).\nWidać z niego zachód, północ oraz częściowo wschód i południe Wrocławia.\nZe szczytu Sky Tower widać górę Ślężę, a przy dobrej widoczności także Chełmiec i Śnieżkę.\nCeny biletów: 10zł (normalny), 5 zł (ulgowy)\nProśba do forumowych Wrocławian (mieszkańców Dolnego Śląska) o zdjęcia/fotorelację z tego miejsca. <tak>\nPost autor: gar » 22 lis 2014, o 21:47\nNastępna, nowa atrakcja dla turystów to Afrykarium we wrocławskim ZOO. Niestety cena adekwatna do atrakcyjności miejsca tzn. bilet normalny kosztuje 30 zł.\nPost autor: Comen » 23 lis 2014, o 01:39\nA bliżej co to znaczy Afrykarium - jakich zwierząt mozna się tam spodziewać?


THERMACARE - Green-A\nWitaj w sklepie Green-a\nStrona Główna POZOSTAŁE>THERMACARE\nTHERMACARE Jest 2 produktów.\nSortuj wg -- Wybór opcji --Cena: od najniższejCena: od najwyższejNazwa produktu: od A do ZNazwa produktu: od Z do AW magazynieIndeks: od najniższegoIndeks: od najwyższego\nTHERMACARE - Kark, ramiona, nadgarstki\nTHERMACARE KOMPRES - PAS ROZGRZEWAJĄCY - 3 sztuki w opakowaniu Thermacare przeciwbólowy pomaga załagodzić bóle mięśni pleców, karku, barków, ramion i przynosi natychmiastową ulgę. Pozwala na swobodne poruszanie się w czasie gdy dostarcza ciepło. Okłady są tak stworzone, ze możesz nosić je nawet w czasie ruchu, podczas wykonywania przeróżnych czynności. Learn more...\nTHERMACARE - plecy\nTHERMACARE KOMPRES PAS ROZGRZEWAJĄCY - PLECY 2 sztuki w opakowaniuThermacare przeciwbólowy pomaga załagodzić bóle mięśni pleców, karku, barków, ramion i przynosi natychmiastową ulgę. Pozwala na swobodne poruszanie się w czasie gdy dostarcza ciepło. Okłady są tak stworzone, ze możesz nosić je nawet w czasie ruchu, podczas wykonywania przeróżnych czynności. Learn more...\nAdres korespondencyjny w Polsce:\nKontynuować zakupy Idź do porównania


E-commerce w Polsce na tle reszty Europy. Prasówka e-commerce\nMarketing i Biznes E-commerce Prasówka e-commerce #53 E-commerce w Polsce na tle reszty Europy.\nE-commerce w Polsce na tle reszty Europy\nFirma DPD przeprowadziła sondaż Barometr E-shopper 2017 na próbie niemalże 25 tysięcy respondentów z 21 krajów (w tym 1509 z Polski), którzy w przeciągu roku dokonali przynajmniej jednego zakupu w sieci. Prawie 90% z zapytanych to mieszkańcy miast.\n58% Polaków co najmniej raz na miesiąc dokonuje zakupów za pośrednictwem Internetu. Najczęściej kupują w sieci obywatele Wielkiej Brytanii. 66% z nich zamawia do domu towary przynajmniej raz w miesiącu. Najrzadziej kupują Estończycy: 33% z zapytanych mieszkańców Estonii robi e-zakupy raz w miesiącu. Co najciekawsze UK i Estonia należą do krajów, w których największa część społeczeństwa jest podłączona do sieci.\nPolska uplasowała się na drugim miejscu jeżeli chodzi o medianę częstotliwości zakupów online. Przeciętny Polak kupuje za pośrednictwem Internetu 7 razy rocznie. Najczęściej korzystają z usług e-commerce obywatele Zjednoczonego Królestwa, którzy robią zakupy w sieci 11 razy w roku. Moda, książki, buty, środki do pielęgnacji oraz elektronika. Artykuły należące do tych kategorii są najczęściej kupowane przez e-konsumentów. Z kolei meble, sprzęt samochodowy oraz pożywienie są najrzadziej zamawianymi kategoriami produktów. W Polsce 12% kupujących przynajmniej raz w przeciągu ostatniego roku dokonało zakupu produktów spożywczych online.\n80% wszystkich kupujących określiło swoje doświadczenie jako świetne lub bardzo dobre, przy czym trzeba zauważyć, że na skali z pięcioma dostępnymi odpowiedziami, tylko jedno było negatywne, a reszta pozytywna, więc metodologia tego pytania nie jest najwyższych lotów, a uzyskane wyniki niemiarodajne.\n53% Europejczyków już ma na swoim koncie zakup w sklepie usytuowanym w innym kraju. Litwa, Portugalia, Chorwacja oraz Szwajcaria należą do krajów, gdzie handel transgraniczny jest najpopularniejszy. Ponad 80% obywateli tych państw kupowało już produkty online za granicą. W Polsce tylko 45% respondentów zamówiło przedmioty w ten sposób. Za nami są tylko Niemcy i Wielka Brytania. Coraz więcej kupujących zainteresowanych jest chińskimi stronami e-commerce. 44% Europejczyków, którzy kupują za granicą zamówiło już chociaż raz coś z Państwa Środka.\n60% zwolenników handlu transgranicznego decyduje się na niego ponieważ za granicą jest w stanie znaleźć lepsze oferty. 45% kupuje produkty niedostępne w swoim ojczystym kraju. 12% zapytanych uważa, że zasady dostawy/zwrotu są bardziej przejrzyste na zagranicznych witrynach, a 11% korzysta z okazji, żeby poćwiczyć posługiwanie się obcym językiem. Polska i Rumunia należą do krajów, w których potencjał na rozpowszechnienie się zakupów transgranicznych jest największy. 25% Polaków rozważa rozpoczęcie regularnego zamawiania towarów z zagranicy.\nJak zakupy robią millenialsi?\nSondaż DPD przepytał także millenialsów celem opisania ich profilu w zakupach e-commerce. 61% z nich już przynajmniej raz zamówiła towar z zagranicy. 55% uważa, że witryny e-commerce powinny obsługiwać urządzenia mobilne. Większość z nich kupuje produkty z kategorii moda (54%), obuwie (42%), książki (40%), artykuły służące do pielęgnacji ciała (38%). 17% millenialsów kupuje produkty spożywcze przez Internet.\n67% robi zakupy za pomocą laptopów, 55% używa w tym celu smartfonów, 27% korzysta z tabletów. Większość z nich decyduje się na zakupy w sklepach, które darzy zaufaniem (53%), 42% wybiera je bazując na rekomendacjach najbliższych, a 36% korzysta z opinii znajomych.\n80% millenialsów chętniej kupuje online, jeżeli otrzyma produkt tego samego dnia, w którym zamówienie zostało złożone, jeżeli istnieje wiele opcji dostawy do wyboru lub jest możliwość otrzymana wieczornej dostawy.\nZwycięzcy Ekomersów 2017\n29 listopada odbyło się wręczenie nagród dla zwycięzców VI edycji konkursu Ekomersy. Statuetki otrzymują produkty, bądź firmy które pomagają właścicielom sklepów internetowych na zwiększenie sprzedaży. Zobaczmy laureatów tegorocznych nagród:\nRozwiązanie wspierające obsługę klientów: Unified Factory\nRozwiązanie wspierające zarządzanie e-biznesem: Idea 07\nRozwiązanie wspierające generowanie leadów i sprzedaży: Conversion Labs\nRozwiązanie wspierające logistykę (z wyłączeniem firm kurierskich): GS1\nInnowacja płatnicza roku:PayU\nDebiut roku 2017: Unified Factory\nProdukt, usługa wspierająca ekspansję międzynarodową:Goglobal24\nRozwiązanie infrastrukturalne i IT:EmailLabs\nProdukty, usługi wspierające międzynarodową ekspansję e-sklepów:Goglobal24\nNajlepsza agencja wspomagająca generowanie sprzedaży:Sempai\nNajlepsza agencja wdrożeniowa:I-systems\nNajlepsze wykorzystanie serwisów społecznościowych – mały sklep:3mk\nNajlepsze wykorzystanie serwisów społecznościowych – duży sklep:CoffeDesk\nSpójność doświadczenia zakupowego w różnych kanałach sprzedaży:R-Gol.com\nStrategia budowania lojalności klientów:Dr Tusz\nKonsekwencja w budowaniu marki i wizerunku – mały sklep:BodyBoom\nKonsekwencja w budowaniu marki i wizerunku – duży sklep:Chocolissimo\nOsobowość roku: Piotr Kiełcz\nAICEL dołącza do EMOTA\nEMOTA ma ambicję stania się paneuropejską organizacją zrzeszającą e-commerce. Udało jej się właśnie namówić włoskie stowarzyszenie e-commerce AICEL do wejścia w jej szeregi. Dzięki tej decyzji włoskie e-sklepy zdobędą większy wpływ na działania polityków w Brukseli.\nW skład EMOTA wchodzi obecnie 8 europejskich krajów, w tym Polska.\ne-commerce w polsce, Ekomersy, EMOTA, zakupy millenialsów


Ukraina: Rosjanie zamienili nasze okręty we wraki - Konflikt na Ukrainie - rp.pl\nDowódca ukraińskiej marynarki wojennej Ihor Woronczenko powiedział, że trzy jednostki, zajęte przed rokiem przez Rosję w pobliżu Cieśniny Kerczeńskiej, a ostatnio zwrócone Ukrainie, są w fatalnym stanie i nie mogą samodzielnie płynąć.\n- Holowanie jest w toku, prędkość jest bardzo niska. Nie mogą samodzielnie płynąć - Rosjanie zamienili je we wraki - powiedział Woronczenko, cytowany przez agencje Unian.\nWedług Woronczenki okręty zbliżają się teraz do ukraińskich wód terytorialnych. Oczekuje się, że dotrą do miejsca docelowego za kilkanaście godzin.\nRosjanie oddali zajęte przed rokiem okręty w poniedziałek. Operacja odbyła się 30 kilometrów od wybrzeża Półwyspu Tarchankuckiego.\nPrzekazanie jednostek było etapem przed planowanym na przyszły miesiąc spotkaniem w ramach Normandzkiej Czwórki, czyli z udziałem przedstawicieli Ukrainy, Rosji, Francji i Niemiec.\nW Rosji pozostaje broń osobista ukraińskiej załogi, a także dzienniki okrętowe.\nWe wrześniu na Ukrainę wrócili aresztowani marynarze z "Berdiańska", "Nikopola" i "Yani Kapu", w ramach wymiany więźniów z Rosją.


Warszawa wyraźnie droższa od pozostałych miast, artykuł - nieruchomosci.biz\nDotyczy to zarówno mieszkań, jak i działek budowlanych. Co ciekawe, kupujący w ostatnich miesiącach częściej niż zwykle nabywali lokale w Śródmieściu. Kredytobiorcy natomiast od stycznia będą musieli zgromadzić już 10% wkładu własnego. Dzięki temu zaciągając mniejsze zobowiązanie, zapłacą także mniejsze raty. Przy zakupie 60-metrowego mieszkania to oszczędność nawet ponad 35 tysięcy złotych.\nGrunty tańsze, choć nadal najdroższe\nCeny mieszkań w Warszawie są o kilkadziesiąt procent wyższe niż w innych polskich miastach. Tymczasem w przypadku cen działek budowlanych, dysproporcje te są jeszcze bardziej jaskrawe. – Metr kwadratowy ziemi kosztuje w stolicy średnio 1 052 złotych, czyli 2,2 razy więcej niż w Krakowie i niemal 3 razy więcej niż w Poznaniu i Wrocławiu – zauważa Marta Kosińska, ekspert Szybko.pl.\nCeny gruntów należą do najbardziej stabilnych spośród wszystkich rodzajów nieruchomości. Warszawa jednak w tym roku odnotowała spadek średniej ceny za metr kwadratowy rzędu 4,4% (z 1 100 na 1 052 zł). – Jest to przede wszystkim efekt obniżek cen w najdroższym segmencie. Przed rokiem takie działki osiągały poziom rzędu 4 200 zł za metr, tymczasem obecnie odnotowujemy maksymalnie 3 600 zł – dodaje Marta Kosińska.\nCeny transakcyjne utrzymują wysoki poziom\nW mijającym roku zmienność cen na stołecznym rynku nie była znacząca i nie wykraczała poza zakres 7 200 – 7 400 zł za metr kwadratowy. – W ostatnich miesiącach jednak częściej niż zwykle kupujący swoje zainteresowanie skupiali na Śródmieściu. Ponadto dużo transakcji miało miejsce na Woli, Pradze Południe i na Wilanowie – stwierdza Marcin Jańczuk, ekspert Metrohouse. Najtańsze mieszkania nabywano za około 5 000 zł za mkw. i zwykle były to mieszkania wybudowane w latach 70. i 80. w stanie do remontu. – Warto podkreślić, że transakcje, gdzie średnia cena metra kwadratowego przekraczała 10 tys. zł występowały zaledwie w 4 dzielnicach: w Śródmieściu, na Wilanowie, Mokotowie oraz Ursynowie – dodaje Jańczuk.\nPozostali będą musieli zgromadzić dodatkowe oszczędności. Obecnie, aby kupić po średniej cenie mieszkanie o powierzchni 60 mkw. w Warszawie, potrzebny jest wkład w wysokości 21 714 zł. Od stycznia będzie to już jednak 43 428 zł. O kredyt będzie więc nieco trudniej, ale ta sytuacja ma swoje zalety.\n– Wyższy wkład oznacza zmniejszenie kwoty zadłużenia, co w konsekwencji przekłada się na niższe raty. Dla przykładu, obecnie zaciągając kredyt na 95% wartości 60-metrowego mieszkania, miesięczna rata wyniesie 2 258 zł. W przyszłym roku będzie to natomiast 2 139 zł. Dzięki temu w ciągu 25 lat spłaty można będzie zaoszczędzić ok. 35 656 zł – wylicza Sadowski.\nWarszawa raport Expander wkład własny rynek nieruchomości Metrohouse kupno mieszkania cena mieszkań Szybko.pl\nNajatrakcyjniejsze ceny działek w Poznaniu W Łodzi niezmiennie tanio Kraków w cenowej czołówce We Wrocławiu ceny ofertowe wciąż bez zmian Polski rynek nieruchomości - listopad 2014 Czy MdM wpłynie na warszawki rynek wtórny?


23 kwietnia 2016 gościliśmy Liliannę Groth oraz Łukasza Gruszczyńskiego (na zdjęciu z rodziną) ze Społeczności Ewangelizacji Dzieci. Mówili o tym, jak wykorzystywać naturalne okazje, aby dzielić się z dziećmi Ewangelią oraz jak przybliżyć jej prawdy. Każdy uczestnik dostał zestaw książek i pomocy omawiających tą tematykę (odwiedź polską księgarnię CEF).\nPlan Warsztatów dla rodziców i nauczycieli:\nJak przeprowadzić atrakcyjne spotkanie dla dzieci. (L. Groth)\nJak wykorzystywać naturalne okazje, aby dzielić się z dzieckiem Ewangelią. (L. Groth)\nJak używać różnych rekwizytów, aby przybliżać dziecku prawdy Ewangelii. (Ł. Gruszczyński)\nSpołeczność Ewangelizacji Dzieci to międzynarodowa i międzywyznaniowa organizacja misyjna znana na świecie jako Child Evangelism Fellowship (CEF). Pracuje już w 190 krajach. Prowadzą Kluby Dobrej Nowiny, których celem jest pozyskiwanie dzieci, aby poznały prawdziwego przyjaciela i zbawiciela Jezusa Chrystusa. Szkolą wakacyjnych misjonarzy, którzy chcą zorganizować w swojej miejscowości Kluby Pięciu Dni dla dzieci, które nigdy wcześniej nie słyszały poselstwa Ewangelii.\nNatomiast dla tych, którzy nie mają możliwości uczestniczenia w Klubach przewidziany jest Korespondencyjny Klub Odkrywców. Otrzymywane za darmo materiały zachęcają do nawiązania żywej relacji z Jezusem Chrystusem i poznania Go jako swojego osobistego Zbawiciela.


Inna Polska? 1918-2018: Alternatywne Scenariusze Naszej Historii - sztukater.pl\nInna Polska? 1918-2018: Alternatywne Scenariusze Naszej Historii | Autor: Witold M. Orłowski\nW listopadzie zeszłego roku obchodziliśmy 100-lecie niepodległości. Po 123 latach nieobecności na mapach Europy i świata powróciliśmy, czego nie udało się zrobić przed nami wielu państwom. Jednak co stałoby się, gdyby bolszewicy wygrali bitwę pod Warszawą, gdyby we wrześniu 1939 roku nie napadli na nas Niemcy, gdyby powstańcom warszawskim udało się wyzwolić stolicę przed wkroczeniem Armii Czerwonej albo gdyby polska transformacja załamała się na początku lat 90. ubiegłego wieku? Niespecjalnie przepadam za alternatywną historią pokazywaną w powieściach. Kiedy wiem, co się wydarzyło w przeszłości, nie umiem wkręcić się w nową wersję historii. Nie przeczytałam zbyt wiele książek, które przedstawiają alternatywną wersję wydarzeń. Dlaczego więc zdecydowałam się na przeczytanie tej publikacji? Przede wszystkim dlatego, że to nie jest powieść, a analiza potencjalnych wydarzeń, które mogły mieć miejsce.\nW szkole nigdy nie mówi się o tym, co ewentualnie mogłoby się wydarzyć. Dostajemy podaną na tacy niemalże idealną wersję historii. Nie mówi się nam o naszych ewentualnych wpadkach. A przecież nie wszystko zawsze szło po myśli Polaków.\nWitold M. Orłowski pokazuje alternatywne scenariusze naszej historii. Niekoniecznie dla nas pozytywne. I to nie jest tak, że fantazjuje na ten temat. Rzuca ot tak sobie poszczególne wersje, nie popierając ich w żaden sposób faktami. Nie, to bardzo dobrze opracowane opowieści. Autor pokazuje, że było tak i tak, a mogło się wydarzyć coś innego, ponieważ były ku temu możliwości. Jakie? O tym już musicie przekonać się sami. Nie będę wam streszczać całej publikacji, bo będzie się to mijało z celem. W każdym razie jeśli zastanowicie się nad jego słowami i zaczniecie je analizować, być może dojdziecie do wniosku, że te alternatywne wersje historii mogły faktycznie mieć miejsce.\nPlusem publikacji jest to, że najpierw jest przedstawiona wersja historii, którą znamy dobrze ze szkoły. A przynajmniej powinniśmy ją znać, bo z dotarciem do wydarzeń, które miały miejsce po I wojnie światowej, bywa już różnie. Znamy bardzo dobrze historię starożytną, a o swojej wiemy niewiele, tak nawiasem mówiąc. W każdym razie, jeśli nie jesteście zbyt dobrze obeznani z tematem, autor wam to wyjaśni. I nie musicie obawiać się tego, że zrobi to w niezrozumiały sposób. Moim zdaniem wykonał świetną robotę i przedstawił najważniejsze informacje w dość przyjaznej formie. Ja w każdym razie nie czułam się zasypana zbędnymi informacjami ani nie utonęłam w potoku dat, choć tego się obawiałam. Po wprowadzeniu do historii właściwej, następuje opis alternatywnych wydarzeń. Także nie musicie martwić się, że obie wersje się wam pomieszają. Są one od siebie odgraniczone.\nNie wiedziałam właściwie, czego mam się spodziewać po tej publikacji. Nieco bałam się tego, że to będzie toporna lektura, z którą będę się męczyć przez parę dni. Nie było jednak tak źle. Może i nie była to jakoś bardzo porywająca książka, ale moim zdaniem daje do myślenia. Jak już wspomniałam, wizje Witolda M. Orłowskiego mogły mieć miejsce. Jednak zrządzeniem losu stało się inaczej i możemy cieszyć się niepodległością.\nJeśli chcecie przekonać się, jakie wydarzenia mogły mieć wpływ na zmianę naszej historii, odsyłam was do tej publikacji. Mam nadzieję, że i wam Witold M. Orłowski da do myślenia i sprawi, że nieco inaczej spojrzycie na naszą historię.\nKiedy natknęłam się na książkę Witolda Orłowskiego „Inna Polska. 1918-2018 Alternatywne scenariusze naszej historii” obudziła się we mnie ogromna ciekawość. Rozważania na temat tego, co by było, gdyby… czasami wydają się bezcelowe, bo nie jesteśmy w stanie przewidzieć przyszłości. Jednak nauki ekonomiczne dostarczają narzędzi, które pozwalają symulować niektóre sytuacje i w pewnym przybliżeniu opisać, jaki los mógłby spotkać nasze państwo i naród, gdyby wydarzenia historyczne potoczyły się odrobinę inaczej, niż to było w rzeczywistości. Przyznam, że takie przewidywania mogą być bardzo ciekawe.\nW książce autor analizuje cztery scenariusze i przedstawia wersje wydarzeń, które miałyby miejsce, gdyby w 1920 roku w bitwie nad Wisłą zwyciężyli bolszewicy, gdyby Polacy skapitulowali przed Rzeszą Niemiecką w 1939 roku i związali się z nią sojuszem, gdyby wkroczenie Armii Czerwonej na polskie ziemie nastąpiło o rok później oraz gdyby w latach 90-tych nie doszło do pokojowego wyzwolenia się spod dominacji Związku Radzieckiego. Każda epoka poprzedzona jest bilansem otwarcia, w którym autor wymienia i omawia silne i słabe strony sytuacji, w której znajdowała się Polska w aspekcie społecznym, gospodarczym i z punktu widzenia stosunków międzynarodowych.\nTak naprawdę wszystkie te scenariusze ktoś już odegrał. Kraje Bałtyckie zostały wcielone do Związku Radzieckiego, gdzie zostały wyeksploatowane, zniszczone, nie mówiąc o skutkach społecznych. Wywalczona niepodległość dla części kraju spowodowałaby podział na dwa państwa, co było udziałem choćby Niemiec, co zaowocowało głębokimi różnicami i traumatycznym zjednoczeniem. Współpraca z Niemcami, którzy ostatecznie ponieśli porażkę w II wojnie światowej dała efekty takie, jak w Rumunii, nieudana transformacja ustrojowa w latach dziewięćdziesiątych to z kolei przykład państw powstałych po rozpadzie Jugosławii. Mamy więc współcześnie przykłady tego, na jakim etapie moglibyśmy się znajdować, gdyby nasza historia potoczyła się inaczej. Wygląda przy tym na to, że mimo wszystko wychodziliśmy z wszelkich opresji obronna ręką. Nasza historia, mimo że dramatyczna, była najlepszą, jaka mogła się wydarzyć.\nOstatecznie Profesor Orłowski stawia tezę, że losy naszego państwa w ostatnim stuleciu były tragiczne, ale wiele wydarzeń historycznych mogłoby mieć lepszy dla nas bilans, gdybyśmy jako naród potrafili współpracować, odrzucić podziały, które tak chętnie między sobą budujemy i zaczęli współdziałać dla lepszej przyszłości. Umiejętność współpracy mimo różnic w sytuacjach kryzysowych nie wystarcza, aby zbudować silne, stabilne państwo, czego potwierdzeniem jest obecna sytuacja na rodzimej scenie politycznej, wyraźne osłabienie pozycji międzynarodowej i spowalniająca gospodarka jako rezultat naszej podatności na wpływy ścierających się poglądowo sił.\nSnucie teorii o alternatywnej przyszłości w efekcie mówi dużo o nas współczesnych, ale też o tym, że przez ostatnie sto lat nie zmieniliśmy się ani na jotę. Jako społeczeństwo nie uczymy się na błędach, wyciąganie nauki z przeszłości nie należy do naszych mocnych stron.\nSamą książkę czyta się dość dobrze. Autor włożył dużo wysiłku w stworzenie rzetelnego źródła wiedzy historycznej wraz z interesującymi wnioskami i interpretacjami. Scenariusze, które się nie wydarzyły, zostały wyróżnione innym tłem, więc łatwo je wyłowić. Ponadto nie brakuje również fotografii przedstawiających historyczne wydarzenia i ich uczestników. Lektura książki jakoś nawet podnosi na duchu. Mamy tendencję jako naród do martyrologii, podkreślenia wszystkich plag, które na nas spadały, a tu się okazuje, że może jednak te cierpienia miały sens, po przyniosły efekt w postaci dość dobrej kondycji kraju w perspektywie ostatniego stulecia. Wniosek jest pokrętnie optymistyczny – mogło być gorzej. Obyśmy tego nie zmarnowali.


Rodzina Milosza mieszkała w czynszowej kamienicy przy ul. Podgórnej 5 (Pakalnės 5), stąd chodził do gimnazjum im. Zygmunta Augusta.\n"Chyba najważniejszą ulicą dla mnie w Wilnie była ulica Portowa (Pamėnkalnio), która nie była nawet żadną ulicą, ponieważ składała się ze względnie niedużej ilości domów, a reszta to były trawiaste zbocza i urwiska, które do tej ulicy dotykały. Ulicą Portową chodziłem do szkoły przez wiele lat, skręcając w Górę Bouffałową"\nGimnazjum im. Zygmunta Augusta w Wilnie – polska męska szkoła średnia, działająca w latach 1915 – 1939. Mieściło się przy ulicy Mała Pohulanka 11 (Kalinausko). Należało do elitarnych, Cz. Miłosz tu się uczył w latach 1921- 1929.\n”Gimnazja w naszym mieście dzieliły się na pierwszego rzędu i drugiego rzędu. ”Dobrze” było chodzić do Zygmunta Augusta, Lelewela, do żeńskiego Orzeszkowej czy ( to już nawet lepiej niż do państwowych) do szkół zakonnych: Nazaretanek, Jezuitów.”\n(ZACZYNAJĄC OD MOICH ULIC)\n"Jako uczniowie wyższych klas zamiast do kaplicy szkolnej chodziliśmy w niektórych miesiącach na mszę do kościoła św. Jerzego. Był to kościół uczęszczany przez tzw. dobre towarzystwo. Po wyjściu z niego odbywała się defilada na deptaku. Oficerowie salutowali, mecenasowie i doktorzy rozdzielali ukłony, kobiety pokazywały swoje uśmiechy, futra i kapelusze."\nUniwersytet Wileński Założony dzięki staraniom jezuitów w 1579 r. przez Stefana Batorego, a po rozbiorach odrodzony dekretem Józefa Piłsudskiego w 1919 r. Czesław Miłosz początkowo zapisał się na Wydział Humanistyczny uniwersytetu, lecz po dwóch tygodniach przeniósł się na Wydział Prawa i Nauk Społecznych (1929-1934).\n"Alma Mater Vilnensis, z której piersi ssałem mleko wiedzy – to staroświeckie zdanie jest dla mnie pełne uroku – tak różniła się od uniwersytetu funkcjonującego w Warszawie, jak złocona karoca różni się od Forda model 1925, jak drzewo różni się od słupa z sygnałem. Mury takie, jak powinna mieć academia. Skarpy. Arkady. Trzeba było widzieć senat uniwersytecki w togach, birety, łańcuchy, pochody studentów, fantastyczne potwory fabrykowane przez Wydział Sztuk Pięknych, wtajemniczenie nowych adeptów w początku roku z beanusem, który rozśmieszał publiczność."\nW okresie XX – lecia tu się mieścił Dom Akademicki (ul. Góra Bouffałowa 5, obecnie Tauro g. 5) Uniwersytetu im. S. Batorego, tu przez pewien okres czasu mieszkał Cz. Milosz.\n"Ludwisarska to schodzenie. Mnóstwo razy, niezliczoną ilość razy, w ciągu wielu lat, bo mieszkałem prawie zawsze w nowszej części miasta, a więc za ulicami Zawalną i Wileńską, a właśnie Ludwisarska prowadziła stamtąd do Placu Napoleona i dalej, do uniwersytetu czy na ruchliwą Wielką."\n"Już zbliżając się do Niemieckiej opuszczało się kraj niedoludniony, żeby przeniknąć w strefę nagłego zagęszczenia. Chodniki, bramy, drzwi, okna pączkowały mnóstwem twarzy, pęczniały od tłumu. Na Niemieckiej zdawało się, że każdy dom kryje w sobie nieogarnioną liczbę mieszkańców, uprawiających wszelkie możliwe zawody. Od frontu sklep przy sklepie pod wielkimi malowanymi szyldami, ale oblicza lwów, podobizny pończoch monstrualnego rozmiaru, rękawic, i gorsetów oznajmiały też o sklepach w podwórzach, przekazywały wiadomość o dentystach, szwaczkach, trykotarkach, plisowaczkach, szewcach itd."\nU zbiegu ulic Zamkowej 2 (Pilies) oraz Królewskiej 1 (Barbaros Radvilaitės) mieściła się redakcja „Słowa” Stanisława Cat-Mackiewicza, gdzie w kwietniu 1931 roku ukazały się „Żagary”, miesięczny dodatek literacki do „Słowa”. Awangardową grupę tworzyli Bujnicki, Gołubiew, Miłosz, Zagórski, Jędrychowski i inni.\nKlasztor Bazylianów - tu był więziony Adam Mickiewicz, tu się toczy akcja III części Dziadów. W okresie XX – lecia międzywojennego stał się siedzibą Związku Literatów Polskich. Tu się odbywały słynne Środy Literackie (1927-1939), co tydzień skupiające intelektualne elity międzywojennego Wilna. W tym miejscu debiutowały Żagary, częstym gościem bywał Czesław Miłosz. Z jego inspiracji i przy jego obecności w 1992 r. w celi reaktywowano tradycję Śród Literackich.\nKawiarnia Rudnickiego – znajdowała się naprzeciwko katedry, na rogu dawnej ul. A. Mickiewicza (dziś Gedymina), tu na filizankę kawy przychodziła inteligencja wileńska.\n„Miejsce w samym centrum miasta, piękne, po prostu wymarzone. Zimą wejście do kawiarni było tylko od strony ulicy, latem można było wejść również przez rogowe drzwi (teraz zamurowane). Wchodząc od strony ulicy, napotykało się kontuar, za którym od rana do wieczora stał nieco otyły, nierozmowny właściciel Rudnicki. Nikt nie wyobrażał go inaczej jak ze szczypczykami w prawej dłoni. Po lewej stały talerzyki, na które na zamówienie pana Karola lub Pana Emila (kelnerzy) szczypczykami z pewnym rytuałem kładł jedno lub kilka ciastek.” Rapolas Mackonis\n"Wilja wzdłuż Antokola i aż do Werek była freewayem naszego miasta, jak to nauczyłem się mówić o wiele później, zastępując rdzennie polskie słowo a u t o s t r a d a. Choć wolałbym mówić: gościniec. Więc gościńcem, którym wyruszał w niedzielę na wycieczki lud wileński, ten rdzenny, zasiedziały od pokoleń, ani szlachecki ani robotniczy, tylko małomieszczański, a więc przede wszystkim oddający się rzemiosłom. Statkiem albo łódką w gronie rodziny: koszule, szelki, zmienianie się przy wiosłach, kolorowe suknie kobiet i słój z ogórkami na zakąskę.\n"Wileńska – ulica o dziwnej nazwie, niejednolita, zmieniająca się co kilka kroków, a przy tym ekumeniczna, katolicko – żydowska. U swego początku (czy końca) przy Zielonym Moście szeroka, bez własnej konsystencji, bo nie więcej niż parę kamienic u wylotu przeróżnych bocznych uliczek, ściskała się w wąskie gardło za skrzyżowaniem ze Świętojerską czyli Mickiewicza."\n"Pokój przy Zaułku Literackim to zima 1936 roku. Ostatnia brama przy tej uliczce, niedaleko domu, gdzie Mickiewicz mieszkał, kiedy pisał Grażynę.(…)W bramie, na prawo, wejście na schody do mieszkania starszej pani, jej etażerki, bibeloty, obrazy, wachlarze, jakby trwały lata przed 1914. Osobno ze schodow mój pokój – okno w głębokim wykuszu pokazującym grubość muru. Piec na drzewo. Ogromne dębowe łoże. Służąca, stara Litwinka Alżbieta. Ze wszystkich moich przystani, ta była chyba najbardziej kojąca, niby kwatera studenta niemieckiego uniwersytetu gdzieś koło 1800. Zresztą rozleniwiając, ciepło, bezpiecznie, cicho, bo najmniejszych nawet odgłosów ulicy."\n(Andrzej Franaszek „Miłosz”)\n"Natomiast dom w środku Arsenalskiej nr 6 odwiedzałem regularnie poczynając od niższych klas gimnazjum, bo mieszkali tam moi krewni, zresztą dość dalecy, Pawlikowscy, tzn. przez nią, Cesię Pawlikowską, Sławińską chyba de domo, która kazała się nazywać ciocią.\nNa Arsenalskiej 6 czułem się jak w domu, a ponieważ trudno o bardziej centralny punkt w mieście, nieraz tam wpadałem po prostu żeby wyciągnąć się na kanapie. Tam też napisałem parę wierszy, które dotychczas lubię. W tym też mieszkaniu spędziłem ostatnią swoją noc w Wilnie, przed wędrówką, bardziej ryzykowną niż chciałem się przed sobą przyznać, do Warszawy przez zieloną granicę w 1940 roku."\n"Mnie nie trzeba przekonywać, jestem w stu procentach pewien, że Wilno jest litewskie i nikt go nie odbierze. Nie odczuwam z tego powodu żadnego strachu i nawet sprawia mi przyjemność dzielić się Wilnem z innymi. Tak jak Paryż należy nie tylko do Francuzów, ale do całego świata, tak w pewnym sensie i Wilno należy nie tylko - chociaż w pierwszej kolejności - do Litwinów, ale także do Polaków, Białorusinów i Żydów, a w konsekwencji do całego świata. To jest wspaniała rzecz dla każdego miasta" - Cz. Miłosz w wywiadzie z Elzbietą Sawicką.\nPoprzedni artykuł: Borejkowszczyzna\tPoprzedni artykuł\nNastępny artykuł: Ze starej fotografii\tNastępny artykuł


Czym będziecie straszyć się w ten weekend? Autor: LubimyCzytać\nWeekend, który można już uznać za rozpoczęty, warto poświęcić na czytanie książek strasznych, przerażających, napawających nas lękiem. Książek o duchach, wampirach, potworach i istotach tak niesamowitych, że jeszcze nikt nie wymyślił na nie nazwy...\nDobre duchy literatury, czyli pisarskie gusła Autor: Michał Cetnarowski\nCiemno wszędzie, głucho wszędzie, co to będzie, co to będzie? Przynajmniej jeśli chodzi o książki odpowiedź wydaje się prosta: Halloween, Wszystkich Świętych bądź Dzień Zaduszny to niezły moment, żeby w przytulnym domowym zaciszu poobcować z dobrymi literackimi duchami.\nGra o serce księcia – faza druga Autor: TalaZ\nNiestety mój pierwszy zachwyt i nadzieja, że będzie tak samo jak w przypadku „Rywalek”, gdzie nawet niedociągnięcia nie pozwalały się oderwać od czytania, szybko legły w gruzach. Wszystko za sprawą… a jakżeby inaczej, samej protagonistki. O ile w poprzednim tomie nawet ją polubiłam, o tyle w tym miałam ochotę ją, kolokwialnie mówiąc, zatłuc - obojętnie czym (nadawałaby się nawet patelnia).\n„Gottland” zekranizowany Autor: LubimyCzytać\n„Uważa, że rzeczywistości nie można ulegać, należy ją zawsze umiejętnie wykorzystać do swoich celów”. Takim przekonaniem, zapożyczonym z książki Mariusza Szczygła, najwidoczniej kierowali się również twórcy filmu „Gottland” zrealizowanego na podstawie jego słynnego reportażu o tym samym tytule.\nZgniłe życia owoce w przemijania mgle Autor: Molly\nCisza, człowiek, natura i zło. Tysiące niewypowiedzianych emocji. Taką książkę mogła napisać tylko osoba pełna empatii, gotowa analizować najdrobniejszy gest czy prześwietlać pod słońcem swojej wrażliwości wszystkie możliwe (i te niemożliwe też) konotacje wypowiedzianych przez swych bohaterów słów. Humanistka, w której centrum zainteresowań znajduje się jedynie i niepodzielnie Człowiek.\nHalloween – ciekawostki literackie Autor: Paulina Surniak\nW literaturze znajdziemy odzwierciedlenie obu twarzy Halloween – zarówno obfitość, jak i śmierć fascynowały pisarzy. Spiżarnia może i była pełna, ale też i noce coraz dłuższe, mrok gęstszy, a domostwa zimne. Ludzie gromadzili się wieczorami przy kominku, za oknami zaś gromadziły się pobudzające wyobraźnię ciemności.\nŻyciowa wywrotka Autor: Tajemnica\nTavia, główna bohaterka, dziwnym trafem jest jedyną ocalałą pasażerką w katastrofie lotniczej. Wszyscy giną, łącznie z jej rodzicami. Osieroconą młodą dziewczynę adoptuje wujostwo. Codzienność Tavii zmienia się z dnia na dzień. Musi sobie poradzić zarówno z traumą po utracie rodziców, jak i z nowymi warunkami mieszkaniowymi.\n„Odnalezione w tłumaczeniu” - nabór na warsztaty dla tłumaczy Autor: LubimyCzytać\nInstytut Kultury Miejskiej w ramach Gdańskich Spotkań Tłumaczy Literatury „Odnalezione w tłumaczeniu” organizuje warsztaty dla tłumaczy i tłumaczek literatury anglojęzycznej na język polski. Rekrutacja osób zainteresowanych trwa do 25 listopada. Zajęcia poprowadzi zajmująca się tłumaczeniami w teorii i praktyce Agnieszka Pokojska.\nWielowątkowa historia Polski Autor: Adrian Jaworek\nKompletne wydawnictwo składa się z sześciu tomów. Ostatni z nich pojawi się w 2019 roku. Wszystkie zostaną napisane przez profesora Andrzeja Nowaka, historyka wybitnego i mającego własną wizję przeszłości. Nie znaczy to, że fabrykuje on jakiekolwiek dowody lub teksty – profesor Andrzej Nowak pokazuje i uczy, w jaki sposób można interpretować historię Polski. I robi to w sposób niezwykle interesujący.\nDon Kichot, czyli wszystko Autor: Tomasz Pindel\nO niezwykłych perypetiach skromnego żołnierza, który napisał arcydzieło; o urokach, niespodziankach i atrakcjach kryjących się w dwóch tomach Don Kichota, wreszcie o nowym przekładzie tego dzieła ogłoszonym właśnie przez wydawnictwo Rebis, z Wojciechem Charchalisem, autorem tegoż tłumaczenia, oraz Emiliem Pascualem Martínem, wybitnym znawcą problematyki cervatyjskiej, wydawcą, pisarzem i badaczem, rozmawia Tomasz Pindel.


Dolina Pałaców i Ogrodów 12 - Amadocja\nKolejnego dnia wyprawiliśmy się na północ. Zaniosło nas aż pod Lwówek Śląski, do miejsc, które już nie należą do Doliny Pałaców i Ogrodów, ale są interesujące. Tylko dwa pierwsze obiekty z tego dnia zaliczają się do Doliny.\nDzieje Dąbrowicy zaczynają się od dworu z folwarkiem, zbudowanego prawdopodobnie już w XV wieku. Jednak dobrze udokumentowana jest dopiero historia posiadłości od XVIII wieku, w którego połowie zbudowano tu barokowy pałac, w latach 30. następnego stulecia przebudowany w stylu neogotyckim. Bryła budynku na planie kwadratu ma trzy kondygnacje i balkonowy portyk wejściowy, a na lewo od niego znosi się pięciopiętrowa wieża z krenelażem.\nCytowany już przeze mnie wcześniej Marek Perzyński podaje w swojej książce, że w 1859 roku pałac w Dąbrowicy kupił tajny drukarz dworski Rudolf Decker, któremu obiekt ten był potrzebny, aby spełnić wymóg posiadania przez szlachcica majątku rycerskiego. Tytuł szlachecki otrzymał kilka lat później, a tak w ogóle był człowiekiem bardzo zamożnym, właścicielem m.in. papierni, której papier kupowała np. wytwórnia papierów wartościowych w Berlinie (później hitlerowcy użyli papieru z Dąbrowicy do drukowania fałszywych funtów i dolarów, które zrzucono nad Anglią w celu zdestabilizowania zachodniego systemu gospodarczego).\nPod koniec XIX wieku rodzina już von Deckerów ufundowała w Dąbrowicy efektowny kościół neogotyckim, naonczas ewangelicki (obecnie rzecz jasna katolicki). Przed kościołem stała figura poświęcona patronowi myśliwych, św. Hubertowi – był to jeleń wykonany podobno przez słynnego Thordvaldsena. Bertel Thorvaldsen był duńskim rzeźbiarzem pochodzenia islandzkiego, twórcą m.in. pomnika Mikołaja Kopernika i pomnika księcia Józefa Poniatowskiego w Warszawie. Niestety pomnik uległ zniszczeniu ok. 1955 roku.\nW 1945 roku ostatni niemieccy właściciele pałacu uciekli przed nadciągającymi „wyzwolicielami” z Armii Czerwonej. Po wojnie w pałacu najpierw urządzono mieszkania, potem zaś został porzucony i niszczał aż do lat 90., kiedy to przejęła go miejscowa rodzina, która prowadzi, dość powoli, odbudowę i renowację. W ukończonej części znajdują się pomieszczenia mieszkalne, w których można nocować, choć bardziej na zasadzie agroturystyki. Pałac otoczony jest niewielkim parkiem założonym jeszcze przez Deckera zanim został vonem.\nCo mnie natomiast zirytowało, to że właściciele obiektu powrzucali na Google Maps zdjęcia archiwalne albo z parku miniatur(!), czyli w żadnym razie nieodpowiadające aktualnemu wyglądowi obiektu…\nPo krótkiej wizycie w Dąbrowicy wskoczyliśmy do samochodu i przejechaliśmy dość spory odcinek północnymi peryferiami Jeleniej Góry aż do powstałej w średniowieczu wsi Siedlęcin. Znajduje się tam, w zasadzie na brzegu Bobru (rzeki!), pochodzącą z XIV wieku wieża książęca, pierwotnie gotycki dwór obronny o przeznaczeniu mieszkalnym.\nWieża została zbudowana dla księcia jaworskiego Henryka I (niewątpliwie to imię cieszy się w tej okolicy popularnością od tzw. niepamiętnych czasów). Pierwotne założenie składało się z samej wieży wzniesionej na planie prostokąta, z wysokim czterospadowym dachem (później co jakiś czas ją podwyższano), otoczonej murem obronnym i fosą. W późniejszym czasie w miejscu bramy wzniesiono obszerny budynek bramny, który też przetrwał do dziś (w obecnej wersji – z XIX wieku). Fosę za to niestety prawie w całości zasypano, pozostał po niej niewielki staw obok wieży; nie ma też już śladu po zewnętrznym murze (zniknął gdzieś w XVI wieku).\nW trakcie istnienia wieża wielokrotnie zmieniała właścicieli – najdłużej należała do Schaffgotschów (1732-1945). Po wojnie przez długi czas nikt się nią nie zajmował. Na szczęście solidna średniowieczna murarka (mury na parterze mają ponad 3 metry grubości!) oparła się czasowi. Od 2001 roku wieża należy do fundacji „Zamek Chudów” i jest konserwowana oraz badana przez archeologów i historyków. Niestety z wyposażenia wnętrza nie zachowało się praktycznie nic, zniszczeniu uległy też drewniane ściany działowe, które dzieliły każdą z kondygnacji na kilka pomieszczeń. Wieża ma obecnie trzy piętra, piwnicę i strych; na drugim piętrze – reprezentacyjnym – zachowały się XIV-wieczne freski, przedstawiające m.in. fragmenty historii Lancelota i Ginewry.\nW obiekcie znajduje się obecnie sklepik z pamiątkami i książkami, w którym pracują ludzie dysponujący ogromną wiedzą o wieży. Jedno z pomieszczeń zmieniono w salkę projekcyjną, w którym można obejrzeć film wideo prezentujący wypowiedzi historyków. Jest tu też wypożyczalnia kajaków, którymi można się przejechać na bobrze, to jest ten, po Bobrze.\nTak to dziś wygląda od strony parkingu\nŚlady po fosie\nPiękna stara lipa u wejścia\nDziedziniec wewnętrzny, prace trwają.\nGrubość murów jest niesamowita\nFreski x XIV wieku\nPrzystań do jazdy na bobrze\nDach – sporo belek ma na karku kilka stuleci\nTak to wyglądało w średniowieczu, z murem i fosą\nMost pilchowicki i przystanek Pilchowice Zapora\nZ Siedlęcina suniemy niezwykle malowniczą trasą wzdłuż lasu na północ, przegapiamy odpowiedni zakręt i wracamy troszkę, by wjechać na brukowaną kostką wąską szosę, która wije się między górami a sztucznym zbiornikiem – Jeziorem Pilchowickim na Bobrze. W końcu docieramy do słynnego mostu pilchowickiego, czyli wstępujemy na szlak Ethana Cartera. Konkretnie chodzi tu o bohatera komputerowej gry przygodowej Zaginięcie Ethana Cartera, stworzonej przez studio Adriana Chmielarza, The Astronauts. W grze wykorzystano wygląd wielu znanych miejsc w województwie dolnośląskim – prócz mostu i pobliskiego przystanku kolejowego, także zapory Pilchowice (będzie w następnym odcinku) i kościółka Wang w Karpaczu Górnym.\nMost pilchowicki jest mostem kolejowym, który składa się ze stalowego przęsła kratowej o długości 135 m, opartego na dwóch filarach; całkowita długość mostu przekracza 151 m. Zbudowano go w latach 1905-06, kiedy Jezioro Pilchowickie jeszcze nie istniało – wznosił się wtedy 40 m ponad dnem doliny. Jest dziś w całkiem dobrym stanie, aczkolwiek można po nim przejść jedynie po belkach znajdujących się między szynami. Niestety w jego pobliżu nie ma parkingu i trzeba postawić samochód trochę na dziko, na poboczu.\nLinia kolejowa przebiegająca przez most łączyła Jelenią Górę z Lwówkiem Śląskim i działała w latach 1912-2016. Niedaleko za przystankiem tor przechodzi przez tunel, a za tunelem – po wysokim wiadukcie. Ostatni przejazd odbył się w roku 2017, a szkoda, bo okolica ma wielkie walory widowiskowe. Chodziły słuchy o planach rewitalizacji linii na potrzeby turystyczne, jednak niestety jakiś debil wpadł na pomysł, by zdemontować część toru w miejscu, gdzie przecinał on szosę, i pokryć ten kawałek drogi asfaltem.\nIść należy środkiem\nDawny przystanek kolejowy Pilchowice Zapora znajduje się mniej więcej w połowie drogi między mostem a tunelem. Jest to niewielki, całkiem dobrze zachowany budynek z jednym peronem, z którego roztacza się piękny widok na jezioro. Niestety tu też nie ma parkingu. Po obfotografowaniu wszystkiego, co się da, ruszamy do zapory.\nTagi: Dąbrowica,Most kolejowy nad Jeziorem Pilchowickich,Pilchowice Zapora,Siedlęcin,Wieża książęca w Siedlęcinie\n<Poprzedni Poprzedni wpis: Dolina Pałaców i Ogrodów 11\nNastępny: > Następny wpis: Dolina Pałaców i Ogrodów 13


Ubezpieczenia upraw i zwierząt. Sprawdź nowe sumy maksymalne / Dofinansowania, dopłaty dla rolników, kredyty preferencyjne, pożyczki / Agropolska\n20-11-2021,8:00\tAktualizacja: 19-11-2021,14:28\nPrzy zawieraniu umów ubezpieczenia upraw rolnych lub zwierząt gospodarskich, sumy ubezpieczenia ustala producent rolny indywidualnie z zakładem ubezpieczeń, z tym że nie mogą przekroczyć maksymalnych sum.\nMaksymalna suma ubezpieczenia 1 ha kukurydzy na 2022 r. to 8 514 zł. Foto_Dariusz Kucman\nW konsultacjach społecznych jest projekt rozporządzenia ministra rolnictwa i rozwoju wsi w sprawie maksymalnych sum ubezpieczenia dla poszczególnych upraw rolnych i zwierząt gospodarskich na 2022 r.\nI tak, w przyszłym roku maksymalne sumy ubezpieczenia mają wynosić:\n1 ha upraw rolnych\n20 257 zł - dla zbóż (w 2021 r. - 15 377 zł)\n8 514 zł - dla kukurydzy (8 137 zł)\n12 663 zł - dla rzepaku i rzepiku (10 200 zł)\n48 000 zł - dla chmielu (54 682 zł)\n34 808 zł - dla tytoniu (33 058 zł)\n235 253 zł - dla warzyw gruntowych (210 159 zł)\n106 660 zł - dla drzew i krzewów owocowych (107 200 zł)\n60 185 zł - dla truskawek (42 245 zł)\n38 545 zł - dla ziemniaków (43 500 zł)\n9 999 zł - dla buraków cukrowych (10 098 zł)\n15 978 zł - dla roślin strączkowych (12 639 zł)\n9 912 zł - dla bydła (8 932 zł)\n12 276 zł - dla koni (11 160 zł)\n914 zł - dla owiec (705 zł)\n700 zł - dla kóz (700 zł)\n1 539 zł - dla świń (1 791 zł)\n53 zł - dla kur, perlic i przepiórek (53 zł)\n65 zł - dla kaczek (65 zł)\n250 zł - dla gęsi (250 zł)\n145 zł - dla indyków (145 zł)\n1 045 zł - dla strusi (1 045 zł)\nDo obowiązkowych ubezpieczeń rolnych, gospodarze coraz częściej wykupują też te od następstw nieszczęśliwych wypadków, ochronę mienia oraz ubezpieczenie zwierząt od ognia i innych zdarzeń losowych. - Rolnicy to bardzo świadoma grupa, około...\nDopłaty z budżetu państwa do składek ubezpieczenia przysługują producentom rolnym w wysokości do 65 proc. składki, w przypadku zawarcia umowy ubezpieczenia zawierającej pakiet rodzajów ryzyka i określenia przez zakład ubezpieczeń stawki taryfowej nieprzekraczającej 9 proc. sumy ubezpieczenia.\nW przypadku upraw prowadzonych na użytkach rolnych klasy V i VI powyższa stawka taryfowa będzie mogła zostać określona w wyższej wysokości, tj. odpowiednio 12 i 15 proc. sumy ubezpieczenia tych upraw. Po przekroczeniu ww. stawek dopłata będzie proporcjonalnie pomniejszana.\nW przypadku ubezpieczenia zwierząt gospodarskich dopłaty przysługują producentom rolnym w wysokości do 65 proc. składki, w przypadku określenia przez zakłady ubezpieczeń stawek taryfowych ubezpieczenia od łącznego ubezpieczenia zwierząt nieprzekraczających 0,5 proc. sumy ubezpieczenia.\nMaksymalne sumy ubezpieczenia dla poszczególnych upraw rolnych i zwierząt gospodarskich zostały wyliczone na podstawie danych przekazanych przez Główny Urząd Statystyczny za rok 2020 i pierwsze półrocze 2021 r. oraz danych przekazanych przez Instytut Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej za rok 2020 i prognoz na lata 2021-2022.\nJednocześnie trzeba pamiętać, że przy zawieraniu umów ubezpieczenia upraw rolnych lub zwierząt gospodarskich, sumy ubezpieczenia ustala producent rolny indywidualnie z zakładem ubezpieczeń, z tym że nie mogą przekroczyć maksymalnych sum. Te ostatnie mają na celu zapewnienie rolnikom odpowiedniej ochrony ubezpieczeniowej przed zawyżaniem składek przez zakłady ubezpieczeń.\nubezpieczenie upraw rolnych ubezpieczenie zwierząt gospodarskich gus ierigż


Angy Eiter pierwszą kobietą na 9b\n„Jeden z najbardziej pamiętnych dni w moim życiu” - tak Angy Eiter podsumowała dzień w którym rozprawiła się ze swoim najnowszym projektem.\nAngy Eiter na Planta de Shiva 9b (Red Bull Contenpool/E. Holzknecht )\nTak się przypadkowo złożyło, że jest to również jeden z najważniejszych dni w historii wspinania. Austriaczka pokonała bowiem potwornie wymagający pasaż autorstwa Adama Ondry Planta de Shiva 9b. Tak jest! Wycena drogi to dokładnie 9b!!! Tym samy Angy napisała nowy rozdział w kobiecym wspinaniu, bijąc rekord Margo Hayes (2 x 9a+) i stając się pierwszą damą z tak trudną linią na koncie.\n„Ciagle nie mogę w to uwierzyć. Marzenie się spełniło” - dodaje Austriaczka.\nPlanta de Shiva to ponad 40 metrów wspinania. Droga umiejscowiona jest w hiszpańskim rejonie Villanueva del Rosario i wytyczona została przez Adama sześć lat temu. Zaliczyła również przejście w wykonaniu Jakoba Schuberta, który potwierdził trudności zaproponowane przez autora.\nAngy Eiter to jedna z najbardziej utytułowanych zawodniczek panelowej sceny. Pięć lat temu zrezygnowała jednak ze startów w zawodach, aby poświęcić się w całości wspinaniu w skałach. Z Planta de Shiva zaznajomiła się już dwa sezony temu, kiedy to pokonała pierwszy wyciąg za 8c. Wtedy również sprawdziła drugą, mocno wytrzymałościową i krawądkową część drogi. Okazało się, że całość bardzo jej pasuje, w związku z czym postanowiła popracować poważnie nad próbą przejścia.\nWcześniej Angy miała na koncie przejście czterech dróg o trudnościach 9a. Jest również czterokrotną mistrzynią świata w prowadzeniu i trzykrotną zdobywczynią pucharu świata.\nŹródło: 8a.nu, FB, ukclimbing.com


Oddam Kotki W Dobre Ręce Warszawa - Gratka\nDarmowe · Oddam Kotki W Dobre Ręce\nPublished date: Kwiecień 24, 2022 6:02 pm\n⭕ Mam 3 kotki, śliczne, grzeczne,odpchlone, wychowane z dziećmi. Oddam za darmo w dobre ręce. Samodzielnie jedzą. Mam 2 cudne - szare i 1 prześliczny - czarny. Mają atrakcyjną mamę co widać na zdjęciu, Polecam,\nNumer telefonu: 667650427


MasterChef Archives - TVdziś\ntvdzis.pl » Telewizja » MasterChef\nDaniel Pietrzykowski 25 listopada 2018 25 listopada 2018\nprzez Daniel Pietrzykowski 25 listopada 2018 25 listopada 2018 0\nNajlepsza piątka VII edycji "MasterChefa" uda się w egzotyczną podróż do Singapuru. W mieście 47 gwiazdek Michelin uczestnicy dostaną niepowtarzalną szansę na poznanie tradycyjnych azjatyckich\nAudra MorriceMagda GesslerMasterChefMichel MoranSingapurtvn\nDawid Propolis 21 listopada 2018 21 listopada 2018\nprzez Dawid Propolis 21 listopada 2018 21 listopada 2018 0\nDroga do wielkiego finału siódmej edycji „MasterChefa” nie będzie łatwa. Najlepsza piątka kucharzy amatorów zawalczy o swoje marzenia w Singapurze, mieście 47 gwiazdek Michelina! Magdę\nAudra MorriceMagda GesslerMasterChefMichel Morantvn\nDawid Propolis 13 listopada 2018 13 listopada 2018\nprzez Dawid Propolis 13 listopada 2018 13 listopada 2018 0\nJuż tylko jedno zadanie dzieli uczestników „MasterChefa” od wyjazdu do Singapuru. Na zagraniczny wyjazd może liczyć jedynie piątka kucharzy amatorów. Magdę Gessler, Annę Starmach i\nDaniel Pietrzykowski 30 października 2018 30 października 2018\nprzez Daniel Pietrzykowski 30 października 2018 30 października 2018 0\nÓsemkę kucharzy amatorów czeka prawdziwe wyzwanie. Uczestnicy dobrani w pary, będą musieli przygotować potrawy na miarę eksperckich oczekiwań Pascala Brodnickiego, Roberta Makłowicza oraz Andrea Camastry.\nAnna StarmachJordi CurzMagda GesslerMasterChefMichel MoranPascal BrodnickiRobert Makłowicztvn\nprzez Daniel Pietrzykowski 9 października 2018 9 października 2018 0\nW szóstym odcinku najlepszego kulinarnego programu w Polsce czeka nas pyszna zabawa. Magda Gessler i Anna Starmach wraz z uczestnikami postanowili zaskoczyć Michela i zorganizować\nAnna StarmachMagda GesslerMasterChefMichel Morantvnurodziny\nDawid Propolis 30 września 2018 1 października 2018\nprzez Dawid Propolis 30 września 2018 1 października 2018 0\nW nadchodzącym odcinku „MasterChefa” zadanie dla uczestników przygotują Mateusz Zielonka i Bartosz Kwiecień - zwycięzcy odpowiednio szóstej edycji programu oraz trzeciego sezonu „MasterChef Junior”. Kucharze\nAnna StarmachBartosz KwiecieńMagda GesslerMasterChefMateusz ZielonkaMichel Morantvn\nDawid Propolis 17 września 2018 17 września 2018\nprzez Dawid Propolis 17 września 2018 17 września 2018 0\nAnna Starmachfinałowa14Magda GesslerMasterChefMicheal Moranuczestnicy\nTVN Stacje TV Polecamy Telewizja MasterChef\nRobert Wróbel 9 września 2018 9 września 2018\nprzez Robert Wróbel 9 września 2018 9 września 2018 0\nPo raz kolejny rozpoczną się poszukiwania kolejnego polskiego MasterChefa. Wśród kandydatów na mistrza kuchni pojawi się Lorek, którego widzowie doskonale pamiętają z poprzedniej edycji programu.\nAnna StarmachMagda GesslerMasterChefMichel Morantvn


Home / Religia / Ko�ci� / Publicystyka / Krzy� w �wietle menory\nKrzy� w �wietle menory\nW tym momencie pewnie czu� strach i to ten najbardziej pierwotny – strach o w�asne �ycie. Zaszczuty jak zwierz� w czasie polowania, m�ody m�czyzna dotar� do bramy klasztoru. Jeszcze nie wiedzia�, �e nie tylko uratowa� swoje istnienie, ale �e w�a�nie wchodzi na drog�, kt�rej pozostanie wierny a� do p�nej staro�ci, do samego ko�ca. Chrze�cijanie b�d� o nim m�wili: �yd. �ydzi odm�wi� mu prawa do izraelskiego obywatelstwa m�wi�c: chrze�cijanin. Kiedy� sam powie, �e jedn� z nielicznych os�b, kt�re potrafi�y zrozumie� jego uczucia, by� Jan Pawe� II…\nKiedy rodzice Szmula Rufeisena poprosili rabina o obrzezanie swojego syna, my�l�c o przysz�o�ci dziecka raczej nie zak�adali, �e kiedy� zostanie karmelit� bosym. Droga ma�ego Szmula wiod�a przez solidne wychowanie w tradycji judaizmu. By� poj�tnym uczniem i czu� si� silnie zwi�zany ze swoim narodem i swoj� religi�. Zreszt� w tradycji, w kt�rej by� wychowywany, religia i nar�d s� ze sob� nierozerwalnie splecione, o czym przekona si� za kilkadziesi�t lat, domagaj�c si�, ju� jako karmelita – ojciec Daniel, od pa�stwa Izrael obywatelstwa. Zanim jednak dojdzie do sporu z najwy�szym izraelskim s�dem, albo do osobistego spotkania z Papie�em, Szmula Rufeisena czeka�a d�uga droga, podczas kt�rej mia� zwyczaj chodzi� pod g�r� i nigdy na skr�ty. Bardzo cz�sto na takiej w�a�nie drodze nie ma zbyt wielu towarzyszy, za to ci, kt�rych si� spotyka – s� wyj�tkowi. Kadysz za bohatera\nSzmul Rufeisen na co dzie� u�ywa� hebrajskiego, jidysz i polskiego, ale �e mia� szczeg�lne predyspozycje do j�zyk�w, biegle w�ada� te� niemieckim. Dzi�ki temu oko�o 300 ludzkich istnie� unikn�o transportu do fabryki �mierci... Kiedy Armia Czerwona doko�czy�a to, co Wehrmacht zacz��, Szmul – ju� dziewi�tnastoletni m�czyzna wiedzia�, �e bezpieczniejszy b�dzie w granicach czerwonego a nie brunatnego terroru. Uciek� do Wilna, gdzie nawi�za� kontakt z nale��c� do syjonistycznego ruchu pionier�w organizacj� Halutsim. Jednak w 1941 roku m�ody polski �yd nie mia� ju� dok�d ucieka� przed bestiami nazizmu. Kto� najwyra�niej jednak chcia�, �eby Szmul �y�. Sfa�szowane dokumenty na nazwisko Josef Oswald nie tylko zapewni�y mu bezpiecze�stwo. W skrupulatnie prowadzonych niemieckich rejestrach by� teraz volksdeutschem i m�g� pr�bowa� jako� urz�dzi� swoje �ycie. Zosta� t�umaczem komendanta �andarmerii w miejscowo�ci Mir. Tamtejsza jesziwa by�a jedn� z najbardziej renomowanych w granicach przedwojennej Rzeczpospolitej i du�e by�o zdziwienie tych jej wychowank�w, kt�rzy w pracowniku policji rozpoznali religijnego �yda… Szmul Rufeisen mia� dost�p do informacji, kt�re decydowa�y o �yciu i �mierci jego wsp�braci. Pomaga� im w przeszmuglowaniu broni, a kiedy pods�ucha� rozmow�, podczas kt�rej jego prze�o�ony ustala� z SS termin likwidacji miejscowego getta, nie kalkulowa�, czy chroni� swoje �ycie, czy ponie�� ryzyko i ostrzec ludzi skazanych ju� na zag�ad�. A je�li ostrzec, to kogo? Ilu? Uciekli wszyscy – oko�o 300 os�b, a on razem z nimi. Najpierw do lasu, a potem, jak komu si� uda�o… Ci kt�rzy prze�yli, po latach spotkali si� w Izraelu. Ale wtedy Szmul nie mia� ju� oficjalnie prawa nazywania si� �ydem. Ojciec Daniel opiekuj�cy si� swoj� niewielk� judeochrze�cija�sk� trz�dk� w Hajfie by� ju� zupe�nie innym cz�owiekiem. Dla religijnych �yd�w Szmul Rufeisen umar� w momencie przyj�cia chrztu…\n�ydowski chrze�cijanin, chrze�cija�ski �yd\nCo mo�e czu� cz�owiek, kiedy ca�y jego �wiat zosta� zmieciony z powierzchni ziemi? Z jak bardzo mrocznymi my�lami trzeba si� zmierzy�, kiedy win�, kt�r� zas�u�y�o si� na �mier�, jest samo istnienie? Horda bestii osaczy�a swoj� ofiar�… Co my�la� pod bram� klasztoru, kt�ry by� dla niego elementem zupe�nie innej rzeczywisto�ci, innego �wiata, zupe�nie obcego, w jego rozumieniu �wiata pogan? Kto�, kto chcia�, �eby �y�, roztoczy� jednak przed nim zupe�nie nowe perspektywy…\nCo mo�na by�o robi� w odizolowanym od ca�ego �wiata klasztorze, poza kt�rego mury nie m�g� wyj��? Zacz�� czyta� wszystko, co tylko wpad�o mu w r�ce. Wreszcie trafi� na chrze�cija�sk� Bibli�, kt�ra wykracza daleko poza Tor�. Kazanie na G�rze; palec pisz�cy po piasku, kiedy rozkrzyczany t�um prowadzi� na �mier� prostytutk� i pytanie: kto pierwszy rzuci kamie�?; rozmowa z Pi�atem i ta wyj�tkowa Pascha; potem Pawe� na Areopagu, „Hymn o mi�o�ci” z Listu do Koryntian; pocz�tek Ko�cio�a… Kiedy Szmul us�ysza� to samo, co Szawe� w drodze do Damaszku? To chyba w�a�nie ta posta� powinna by� mu szczeg�lnie bliska… Szmul przyj�� chrzest. Uzna�, �e urodzony w Betlejem Jeshua, syn Miriam z rodu Dawida jest oczekiwanym przez Izrael Mesjaszem… Wychowany w przywi�zaniu do tradycji swojego narodu, tak silnie identyfikuj�cy si� z judaizmem i dobrze wykszta�cony Szmul wiedzia�, �e w�a�nie umar� dla swoich �ydowskich wsp�braci. Zgodnie z Prawem jego bliscy mog� za niego ju� tylko odm�wi� kadysz. On jednak uwierzy�, �e wybra� �ycie. Tora by�a jednak dla niego pniem, od kt�rego nawet przez moment nie chcia� si� odci��. Tak w�a�nie narodzi�a si� idea judeochrze�cija�skiej wsp�lnoty prowadzonej w Hajfie przez dominikanina ojca Daniela Rufeisena – Polaka, �yda, katolika. I�� nowymi drogami\nOjciec Rufeisen zawsze podkre�la�, �e jedn� z nielicznych os�b czuj�cych, co le�y na dnie jego serca, jest pochodz�cy z Polski Papie�. Mieli ze sob� bardzo dobry kontakt. Obaj byli lud�mi otwartymi, kontaktowymi. Ojciec Daniel zawsze podkre�la�, m�wi�c o swoim do�wiadczeniu ze spotka� z Janem Paw�em II, �e nie mia� podczas rozmowy �adnego przyt�aczaj�cego prze�wiadczenia, �e przebywa z najwy�szym hierarch� Ko�cio�a, tylko �e rozmawia z cz�owiekiem, kt�ry go rozumie. W swoim wspomnieniu o niezwyk�ej postaci Daniela Rufeisena zaprzyja�niona z nim polska historyk dr Ewa Kurek przytoczy�a jego s�owa skierowane do Papie�a: –„Wasza �wi�tobliwo�� wyni�s� niedawno w Ko�ciele bardzo wysoko cz�owieka, kt�ry deklaruje si� jako �yd i cz�sto to powtarza [kard. Lustiger, abp. Pary�a], a ja nie jestem pewien, czy on zgodzi�by si� z moimi wypowiedziami. Papie� na to odpowiedzia�: ‘To jest Europejczyk, Francuz, on tam nie mieszka z wami i nie mo�e rozumie� tych rzeczy tak, jak rozumiecie je wy.’ T� wypowied� znajduj� wspania��, w�a�nie t� wypowied�! On zrozumia� bowiem, �e jeste�my w takiej sytuacji, �e wolno nam i�� nowymi drogami. Nawet nara�aj�c si� na to, �e mo�emy pob��dzi�.”\n– Natomiast z cz�ci� hierarchii ni�szego rz�du, w zwi�zku ze swoj� ide� judeochrze�cija�stwa, ojciec Daniel miewa� k�opoty. By� ksi�dzem katolickim, a jego klasztor w Hajfie podlega� biskupowi Jerozolimy, kt�rym zawsze by� Arab. Tu powstawa� konflikt na linii �ydzi – Arabowie, oraz drugi: co to w og�le jest to ca�e judeochrze�cija�stwo? Dla Araba to ju� by�a kompletna abstrakcja. W�a�nie z tego wzgl�du ojciec Daniel stara� si� o spotkanie z Janem Paw�em II, �eby mu wyt�umaczy�, o co mu tak naprawd� chodzi w tym, co robi. Wiedzia�, �e hierarcha nie rozumie chrze�cija�sko – �ydowskich problem�w tak dobrze, jak rozumie je w�a�nie ten pochodz�cy z Polski Papie�. Po wizycie w Watykanie ojciec Daniel rzeczywi�cie dosta� ciche papieskie przyzwolenia na swoj� dzia�alno��, a wszelkie problemy stawiane przez biskup�w sko�czy�y si� – opowiada dr Ewa Kurek, kt�ra przyja�ni�a si� z ojcem Danielem a� do jego �mierci w roku 1998.\nIzrael m�wi: ju� nie �yd\nDaniel Rufeisen nie mie�ci� si� w wielu konwencjach, a przez to dla wielu by� problemem. Kiedy polski karmelita, na podstawie specjalnej ustawy o powrocie, postanowi� ubiega� si� o izraelskie obywatelstwo, sprawa sta�a si� g�o�na. Zbudowany g��wnie w oparciu o syjonizm Izrael mo�e trudno nazwa� pa�stwem wyznaniowym, ale tradycja dla narodu �ydowskiego, nawet tych jego licznych cz�onk�w, kt�rych �wiatopogl�d nie jest ju� zwi�zany z judaizmem, jest spraw� fundamentaln�. Tym bardziej dla �rodowisk ortodoksyjnych. Dla nich w�a�nie �ydowska religia i �ydowskie pa�stwo s� ze sob� nierozerwalne, a Daniel Rufeisen dokona� wolnego wyboru, z czym wi��� si� okre�lone konsekwencje.\nTym samym podniesiony przez ojca Daniela problem cywilno-prawny sta�a si� rozdmuchan� na forum publicznym spraw� polityczno-religijn�, kt�ra sw�j fina� znalaz�a w izraelskim S�dzie Najwy�szym. Stosunkiem g�os�w 4:1 wymiar sprawiedliwo�ci orzek�, �e Rufeisen �ydem ju� nie jest...\nMimo to ojciec Daniel �ydem si� czu� i dalej mieszka� w Izraelu, w klasztorze Stella Maris na g�rze Karmel. Do dyspozycji mia� r�wnie� specjalny ko�ci�ek razem z plebani�. Jej budynek wykorzysta� na zorganizowanie przytu�ku dla zagubionych dusz. Pewnego dnia przyjecha�a tam m�oda dziewczyna – Niemka, nosz�ca w sobie ch�� swego rodzaju zado��uczynienia za to, co jej rodacy zrobili w czasie wojny, przede wszystkim �ydom, ale r�wnie� innym narodom. Przybra�a nowe imi� – Eliszewa i mieszka tam do dzi�, prowadz�c �w dom parafialny, pomimo tego, �e ojca Daniela ju� nie ma. W tej chwili dom parafialny pe�ni dwie funkcje. Po pierwsze jest miejscem spotka� �yd�w – katolik�w oraz ich rodzin. Opr�cz tego niesie si� tutaj pomoc, g��wnie Polakom, kt�rzy do�� cz�sto wyje�d�aj� do Izraela w poszukiwaniu pracy. Eliszewa cz�sto j� dla nich znajduje. Komu trzeba, da je��. Jak kto� straci mieszkanie, jest tam na miejscu 10 materac�w, �wie�a po�ciel i mo�na przenocowa�. W Hajfie ludzie wiedz�, �e w razie potrzeby zawsze mo�na p�j�� do Eliszewy. Jest kawa, herbata, co� w lod�wce i miejsce do spania. Podobno jest to kobieta, kt�ra zawsze najpierw pomo�e, a dopiero potem zapyta: „sk�d i kim jeste�?” Prowadzony przez Eliszew� dom to �lad po ojcu Danielu. Zosta�o jednak po nim co� jeszcze – jego idea judeochrze�cija�stwa i grupka ludzi skupionych wok� niej. Chocia� kr�tko przed �mierci� ojciec Rufeisen by� pe�en niepokoju co do dalszych los�w dzie�a swojego �ycia. Do Izraela przyjecha�o zbyt wielu �yd�w z Rosji – os�b wychowanych w prawos�awiu. W tej chwili to oni zdominowali judeochrze�cija�skie �rodowisko, kt�re oczywi�cie przetrwa, ale by� mo�e ju� w zupe�nie innej formie od tego, co robi� ojciec Daniel. Przez kilka lat po jego �mierci nie by�o kap�ana, kt�ry oficjalnie przej��by jego dziedzictwo. Niedawno jednak w Hajfie rozpocz�� dzia�alno�� ko�ci� pw. �w. J�zefa i zorganizowany przy nim o�rodek duszpasterski dla katolik�w j�zyka hebrajskiego po�wi�cony uroczy�cie przez biskupa pomocniczego �aci�skiego patriarchy Jerozolimy Jean-Baptiste Gourion OSB opiekuj�cego si� wsp�lnotami chrze�cijan – �yd�w. Ojciec Daniel patrzy na to wszystko ju� ze swojego judeochrze�cija�skiego nieba...


Gmina Tuchów nie dostała unijnych pieniędzy, bo jest "strefą wolą od LGBT". Ziobro przyznał jej 250 tys. zł | Polityka - Wiadomości Gazeta.pl\nmb 18.08.2020 13:46\nGmina Tuchów, jako jeden z sześciu polskich samorządów, nie otrzyma unijnych pieniędzy. Spowodowane jest to tym, że ogłosiła się "strefą wolną od LGBT". We wtorek Zbigniew Ziobro podczas konferencji prasowej powiedział, że gmina ta stała się "przedmiotem szykan i napaści" ze strony UE i poinformował, że otrzyma wsparcie w wysokości 250 tys. zł z Funduszu Sprawiedliwości.\nWe wtorek odbyła się konferencja prasowa ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry. Jej tematem było: "Wsparcie dla gmin skrzywdzonych przez Komisarz Dalli". Przypomnijmy, że pod koniec lipca Helena Dalli, unijna komisarz ds. równości, napisała na Twitterze, że wnioski sześciu polskich miast, które przyjęły uchwały w sprawie "stref wolnych od LGBT", zostały odrzucone. Oznacza to, że nie dostaną one unijnych pieniędzy.\nCzytaj więcej: Sześć polskich miast nie dostanie unijnych pieniędzy. Powód? Ogłosiły się "strefami wolnymi od LGBT"\nZbigniew Ziobro przyznał gminie Tuchów 250 tys. zł\nGmina Tuchów to ta gmina, która stała się przedmiotem sankcji, można powiedzieć prześladowań ideologicznych ze strony pani komisarz Heleny Dalli, która tylko dlatego, że radni gminy Tuchów mieli odwagę upomnieć się o podstawowe wartości związane z ochroną rodziny, wolności, tradycji, decydowania rodziców o wychowaniu dzieci. Tylko z tego powodu stali się przedmiotem szykan i napaści komisarz Komisji Europejskiej ds. równouprawnienia, która zapowiedziała, że ukarze gminę Tuchów i jeszcze kilka polskich innych samorządów.\nTo gmina, która bardzo mocno bierze w swojej działalności kwestie wsparcia dla polskiej rodziny, w przekonaniu, że dobrze funkcjonująca rodzina, kochająca się rodzina, niedysfunkcjonalna jest najlepszą gwarancją tego, że przestępczość nie będzie się rozwijać, że nie będzie przemocy domowej, przemocy wobec kobiet\n- powiedział Zbigniew Ziobro. Podkreślił, że gmina Tuchów otrzyma wsparcie w wysokości 250 tys. zł. Dodał, że skieruje wniosek do premiera Mateusza Morawieckiego o stworzenie stałego mechanizmu wsparcia gmin pozbawionych środków z funduszy unijnych i zaznaczył, że takie gminy jak Tuchów muszą wiedzieć, że "państwo polskie stoi za nimi" i "mogą liczyć na wsparcie instytucji".\nPodsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości Marcin Romanowski podkreślił, że ogłoszenie się "strefami wolnymi od LGBT" przez niektóre polskie samorządy nie miało charakteru dyskryminującego, "jak to kłamliwie było wskazywane w wypowiedziach pani komisarz Dalli i innych urzędników Komisji Europejskiej".\nByły to rezolucje, które wprost odwołują się do polskiego standardu konstytucyjnego zawartego w art. 18., czy 53., który właśnie odnosi się do ochrony rodziny, małżeństwa jako związku kobiety i mężczyzny, macierzyństwa, rodzicielstwa i prawa rodziców do wychowania dzieci zgodnie z przekonaniami\n- powiedział Marcin Romanowski.\nGmina Tuchów "wolna od ideologii LGBT+". Co napisano w rezolucji\nW rezolucji Rady Miejskiej w Tuchowie z maja 2019 roku czytamy m.in.:\nBędziemy konsekwentnie bronić naszej wspólnoty samorządowej! Gmina Tuchów wolna od ideologii LGBT+ (ang. Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender i inne). Dla dobra życia, rodziny i wolności deklarujemy, że samorząd, który reprezentujemy- zgodnie z naszą wielowiekową kulturą życia społecznego - nie będzie ingerować w prywatną sferę życia Polek i Polaków. Nie damy narzucić sobie wyolbrzymianych problemów i sztucznych konfliktów, które niesie ze sobą ideologia LGBT+.\nCzytaj też: Tuchów z nagrodą od Ziobry za "ochronę rodziny". A co jest w uchwale i co mówili radni podczas obrad? "Homopropaganda" i "seksualizacja"


Kancelaria Prawno-Finansowa POLONICA Sp. z o.o. od 199 zł - Wrocław | Groupon\nOdszkodowanie – porada prawna w sprawie szkody rzeczowej\nTwoje odszkodowanie Cię nie satysfakcjonuje? Otrzymałeś odmowę wypłaty odszkodowania? Skorzystaj z porady prawnej!\nPorada prawna – szkoda osobowa\nJeśli nie zgadzasz się z kwotą odszkodowania przyznaną Ci przez ubezpieczyciela lub otrzymałeś odmowę wypłaty odszkodowania - skorzystaj z porady prawnej. Zajmujemy się nawet małymi szkodami, takimi jak np. uraz odcinka szyjnego kręgosłupa.\nMożemy Ci zagwarantować:\nprzedstawienie możliwych opcji rozwiązania sprawy,\npoinformowanie o tym jakie realnie masz szansę na uzyskanie większego odszkodowania,\nszybkość i skuteczność w uzyskaniu właściwej kwoty odszkodowania,\npomoc w rozstrzygnięciu sporów w sądzie.\nPorada prawna – szkoda rzeczowa\nPodczas wypadku został uszkodzony Twój pojazd? A może szkodę odniosło Twoje mieszkanie lub dom?\nJeśli nie zgadzasz się z kwotą odszkodowania przyznaną Ci przez ubezpieczyciela lub otrzymałeś odmowę wypłaty odszkodowania - skorzystaj z porady prawnej. Zajmujemy się nawet małymi szkodami.\nTen Groupon dotyczy porady prawnej w sprawie odszkodowania. Koszt poprowadzenia sprawy odszkodowawczej przez naszą Kancelarię może być większy w zależności od złożoności sprawy.\nPorada prawna jest jednak pierwszy krokiem w kierunku uzyskania właściwej kwoty odszkodowania - podczas niej wytłumaczymy Ci jak będzie przebiegać Twoja sprawa oraz z jakimi kosztami musisz się liczyć.\nKancelaria Prawno – Finansowa POLONICA to zespół doświadczonych prawników, specjalizujących się w różnych dziedzinach prawa. Składa się to na profesjonalne oraz dedykowane podejście do każdego klienta.\nZajmujemy się sprawami z zakresu prawa cywilnego, gospodarczego, rodzinnego. Obsługujemy sprawy odszkodowawcze, wierzytelności. W obszarze doradztwa biznesowego oraz obsługi podmiotów gospodarczych oferujemy pomoc przy przekształceniach strukturalnych, zakładaniu spółek, opiniowaniu i tworzeniu umów, kontraktów.\nNasze działania dopasowujemy do wymagań oraz zapotrzebowania danego podmiotu.


ile sie placi za wplate eur w innych wplatomatach ... - Społeczność ING - 27231\nile sie placi za wplate eur w innych wplatomatach ...\nile sie placi za wplate eur w innych wplatomatach (eurocash, planetcash)\nDzien dobry, chcialbym sie zapytac ile sie placi sa wplate eur w innych niz ing wplatomatach.\nRe: ile sie placi za wplate eur w innych wplatomatach (eurocash, planetcash)\n@joe Nie mamy wpłatomatów, w których można wpłacić euro. Tę walutę możesz zdeponować w jednym z naszych oddziałów, które prowadzą obsługę kasową. Możesz je znaleźć na naszej mapce- https://www.ing.pl/oddzialy-i-bankomaty?type=oddzial&filter=kasa\nJedną wpłatę/ wypłatę w placówce zrobisz za darmo w trakcie trwania okresu rozliczeniowego. Każda następna kosztuje 9 zł.\nWiadomość 2 z 2 (636 wyświetleń)


Szlaki rowerowe gminy Przywidz; edycja 2 - opinie\nw gminie Przywidz jest wiele możliwości na wybranie sie rowerkiem, czy to którymś z oznaczonych szlaków, czy też nie. Jest tu dość spora siatka dróg polnych, które zachęcają na wypady rowerowe. Osobiście bardzo cenię wypady w okolicach Przywidza i Kolbud, gdyż są niedaleko Trójmiasta.\nMam nieco odmienną opinię (1)\nJeżdżąc szlakami gminy Przywidz ogólnie muszę powiedzieć, że są całkiem niezłą atrakcją, jednak niektóre z nich nie dość, że są słabo oznaczone to wiodą gdzieś bez wiekszego celu. Przykładem jest tu trasa o nr5 - tzw.szlak do Jez.Łąkie. Mając tak rozwiniątą siatkę dróg gruntowych i ścieżek leśnych możnaby pomyśleć o zrobieniu pętli. A Szlak Piekła, nie wszędzie nadaje się na rower. Są miejsca, gdzie będziemy zmuszeni rower pchać, a nawet nieść ! I co to za przyjemność ?\nszlak do jez. Łąkie\nszlak do jez. Łąkie akurat powinien prowadzić dalej do Kościerzyny, nad Wdzydze i dalej do Zaborskiego PK/PN Bory Tucholskie/Chojnic, a nie "dookoła gminy". A w dolinie Reknicy powinien biec drogami dokładnie po drugiej stronie rzeki, niż dotychczas (znacznie lepsza nawierzchnia na rower). I wtedy byłby świetnym połączeniem Gdańska z Kościerzyną i\nszlak do jez. Łąkie akurat powinien prowadzić dalej do Kościerzyny, nad Wdzydze i dalej do Zaborskiego PK/PN Bory Tucholskie/Chojnic, a nie "dookoła gminy". A w dolinie Reknicy powinien biec drogami dokładnie po drugiej stronie rzeki, niż dotychczas (znacznie lepsza nawierzchnia na rower). I wtedy byłby świetnym połączeniem Gdańska z Kościerzyną i dalszą częścią Kaszub - dla sakwiarzy, przyczepkowców itp długodystansowców. Szlaków "dookoła wsi" namnożyło się w PL bez liku, za to sensownych długodystansowych - praktycznie nie ma wcale.\nA ja jak zwykle pozanudzam. Jestem wrogiem samochodów i jak ktoś łączy rower z samochodem to mnie krew zalewa. U mnie w grę wchodzi tylko rower a nie plujący spalinami śmierdziel przyczyniający się do ocieplania klimatu. Na szczęście tego g*** jakim jest blachosmród nie posiadam i zamierzam jechać rowerem nawet na wesele mojej kuzynki, która mieszka 200km stąd.\nJJJ, nie masz samochodu, twoja sprawa...\nJak dla mnie możesz i swoim bicyklem jeździć i na urodziny babci i w przyszłości na chrzciny dziecka z nim na bagażniku. Ale, to Twoja sprawa.\nOsobiście uważam, że takie rozwiązanie, to dobre wyjście z sytuacji kiedy chce sie pojeździć poza Trójmiastem, a niekoniecznie ma się taką kondycję by dojechać i wrócić z miejsca docelowego.\nPrzyznam szczerze, że wielokrotnie wyjeżdżam z mężem za miasto by właśnie tak pojeździć na rowerkach. Sam dojazd nie zabiera wiele czasu, a jest miły i przyjemny.\nJak dla mnie możesz i swoim bicyklem jeździć i na urodziny babci i w przyszłości na chrzciny dziecka z nim na bagażniku. Ale, to Twoja sprawa. Osobiście uważam, że takie rozwiązanie, to dobre wyjście z sytuacji kiedy chce sie pojeździć poza Trójmiastem, a niekoniecznie ma się taką kondycję by dojechać i wrócić z miejsca docelowego. Przyznam szczerze, że wielokrotnie wyjeżdżam z mężem za miasto by właśnie tak pojeździć na rowerkach. Sam dojazd nie zabiera wiele czasu, a jest miły i przyjemny.\nAle to jest Twój problem...\n..i niewielu to obchodzi...\ndrugie podejście gminy Przywidz do szlaków\njeszcze kilka miesięcy temu mapka szlaków przywidzkich wyglądała zupełnie inaczej (niedawno zniknęła z gminnej strony) - szlak niebieski, żółty i pomarańczowy miały inny przebieg, do tego biegł całkiem ciekawy szlak zielony - do dziś można znaleźć resztki oznakowania (trasy były oznakowane zresztą bardzo marnie, w zasadzie oznakowanie było\njeszcze kilka miesięcy temu mapka szlaków przywidzkich wyglądała zupełnie inaczej (niedawno zniknęła z gminnej strony) - szlak niebieski, żółty i pomarańczowy miały inny przebieg, do tego biegł całkiem ciekawy szlak zielony - do dziś można znaleźć resztki oznakowania (trasy były oznakowane zresztą bardzo marnie, w zasadzie oznakowanie było bezużyteczne). Gmina widać doszła do wniosku, że wyrzuciła pieniądze w błoto i szlaki przeprojektowała - fakt faktem, że w poprzedniej wersji były do pokonania tylko dla "koneserów", zwłaszcza w mokrej porze roku - nie nadawały się (poza czerwonym i mocno asfaltowym niebieskim) do masowej rekreacji czy turystyki. Zresztą i teraz się średnio nadają - odcinek Przywidz - Piekło i Gromadzin - Piekło Grn. to po większych opadach jedno wielkie bajoro.\nNie jestem pewny, ale szlak czerwony do jez. Łąkie to chyba szlak Nadleśnictwa Kolbudy. A dlaczego urywa się nagle "w środku niczego"? Proponuję sprawdzić, gdzie są granice Nadleśnictwa ;)\nI tak przy okazji, dla eksploratorów gminnej tfurczości szlakowej prawdziwa gratka: tuż za jeziorem Łąkie, chyba już w gminie Nowa Karczma, wije się jakiś nowiutki szlak zielony. Aczkolwiek projektowany był i malowany chyba w stanie pomroczności jasnej - plącze się bez żadnej wizji, znikąd do nikąd, a oznakowanie, mimo wylanych naprawdę wielu kubłów farby, nie daje szans na trzymanie się szlaku. Ale widać pieniądze unijne trzeba było jakoś utopić (w zielonej farbie)\njeszcze kilka miesięcy temu mapka szlaków przywidzkich wyglądała zupełnie inaczej (niedawno zniknęła z gminnej strony) - szlak niebieski, żółty i pomarańczowy miały inny przebieg, do tego biegł całkiem ciekawy szlak zielony - do dziś można znaleźć resztki oznakowania (trasy były oznakowane zresztą bardzo marnie, w zasadzie oznakowanie było bezużyteczne). Gmina widać doszła do wniosku, że wyrzuciła pieniądze w błoto i szlaki przeprojektowała - fakt faktem, że w poprzedniej wersji były do pokonania tylko dla "koneserów", zwłaszcza w mokrej porze roku - nie nadawały się (poza czerwonym i mocno asfaltowym niebieskim) do masowej rekreacji czy turystyki. Zresztą i teraz się średnio nadają - odcinek Przywidz - Piekło i Gromadzin - Piekło Grn. to po większych opadach jedno wielkie bajoro. Nie jestem pewny, ale szlak czerwony do jez. Łąkie to chyba szlak Nadleśnictwa Kolbudy. A dlaczego urywa się nagle "w środku niczego"? Proponuję sprawdzić, gdzie są granice Nadleśnictwa ;) I tak przy okazji, dla eksploratorów gminnej tfurczości szlakowej prawdziwa gratka: tuż za jeziorem Łąkie, chyba już w gminie Nowa Karczma, wije się jakiś nowiutki szlak zielony. Aczkolwiek projektowany był i malowany chyba w stanie pomroczności jasnej - plącze się bez żadnej wizji, znikąd do nikąd, a oznakowanie, mimo wylanych naprawdę wielu kubłów farby, nie daje szans na trzymanie się szlaku. Ale widać pieniądze unijne trzeba było jakoś utopić (w zielonej farbie) pozdr\nNiezłe szlaki na mały trening... (1)\nBywałem w Przywidzu u rodzinki i regularnie robiłem petelki dwoma szlakami: dwójką i jedynką, jednak wspak. Na dwójce - szkaku "Doliny Reknicy" tuż za szosą z Kolbud do Przywidza są świetne podjazdy i zjazdy, a na jedynce od jez.Głęboczko do Michalina dający mocno w kość podjazd. Podjazd "na blacie" to nie lada wyczyn ! Szlak "piekła" pomimo\nBywałem w Przywidzu u rodzinki i regularnie robiłem petelki dwoma szlakami: dwójką i jedynką, jednak wspak. Na dwójce - szkaku "Doliny Reknicy" tuż za szosą z Kolbud do Przywidza są świetne podjazdy i zjazdy, a na jedynce od jez.Głęboczko do Michalina dający mocno w kość podjazd. Podjazd "na blacie" to nie lada wyczyn ! Szlak "piekła" pomimo słabych oznaczeń też "zalezie za skórę"; Krzysiek zatem jeśli wybierasz sie tam zimą to bedziesz miał niezły orzech do zgryzienia, bo niektóre podjazdy na pewno będziesz musiał pokonać "z buta".\nW gminie Przywidz ogólnie jest sporo fajnych dróg pod kątem wypadów rowerowych, a gmina mogłaby pomyśleć jakby to wykorzystać; bo jest co ! Osobiście bardzo lubię tamtejszy "pofałdowany" teren i polecam go zarówno początkującym jak i wprawionym w boju bikerom. Z resztą co tu dużo gadać, spróbujcie własnych sił !\nBywałem w Przywidzu u rodzinki i regularnie robiłem petelki dwoma szlakami: dwójką i jedynką, jednak wspak. Na dwójce - szkaku "Doliny Reknicy" tuż za szosą z Kolbud do Przywidza są świetne podjazdy i zjazdy, a na jedynce od jez.Głęboczko do Michalina dający mocno w kość podjazd. Podjazd "na blacie" to nie lada wyczyn ! Szlak "piekła" pomimo słabych oznaczeń też "zalezie za skórę"; Krzysiek zatem jeśli wybierasz sie tam zimą to bedziesz miał niezły orzech do zgryzienia, bo niektóre podjazdy na pewno będziesz musiał pokonać "z buta". W gminie Przywidz ogólnie jest sporo fajnych dróg pod kątem wypadów rowerowych, a gmina mogłaby pomyśleć jakby to wykorzystać; bo jest co ! Osobiście bardzo lubię tamtejszy "pofałdowany" teren i polecam go zarówno początkującym jak i wprawionym w boju bikerom. Z resztą co tu dużo gadać, spróbujcie własnych sił !\nGmina nie wykorzysta szans, pani wójt jak zawsze wszystko partaczy.\nPozdrawiam i zapraszam do nas ponownie, mam nadzieję, że kiedy wójt się zmieni , szlaki rowerowe i nie tylko, zaczną przyciągać większą rzeszę fanów dwóch kółek.\nGmina nie wykorzysta szans, pani wójt jak zawsze wszystko partaczy. Pozdrawiam i zapraszam do nas ponownie, mam nadzieję, że kiedy wójt się zmieni , szlaki rowerowe i nie tylko, zaczną przyciągać większą rzeszę fanów dwóch kółek.\nJezioro Głębokie; mapa...\nTo miło, że autor zmienił zdanie i odświeżył błędne informacje, które z pewnością przyczynią się do używania poprawnego nazywnictwa jeziora Głębokiego, a nie Głęboczko jak było wcześniej.\nPodziękowania ujęte na końcu artykułu to również miły gest !\nCoś zatem wskóraliśmy ;)))\nTo miło, że autor zmienił zdanie i odświeżył błędne informacje, które z pewnością przyczynią się do używania poprawnego nazywnictwa jeziora Głębokiego, a nie Głęboczko jak było wcześniej. Podziękowania ujęte na końcu artykułu to również miły gest ! Coś zatem wskóraliśmy ;))) PozdRower\nPotwierdzam opinię autora odnośnie okolic.\nw tym roku pare razy rowerowo i biegowo nawiedziłem rejon Kolbudy/Przywidz i tam jest po prostu zajefajny teren. Bez takiego pofałdowania jak w TPK a jednocześnie wyraźne, dobre drogi leśne. Nic tylko polecić.\nGmina Przywidz godna polecenia...\nNie wszystkie gminy w woj.pomorskim mogą pochwalić się tyloma "fajnymi" szlakami. Większość chcąc poszczycić się turystyką wyznacza szlaki na "łapu capu", i tak np: wybierając się na rower nie zawsze sobie nim pojeździmy. Mam już tego spore doświadczenia. Uważam zatem, że szlaki w gminie Przywidz są ciekawe zarówno dla początkujących rowerzystów,\nNie wszystkie gminy w woj.pomorskim mogą pochwalić się tyloma "fajnymi" szlakami. Większość chcąc poszczycić się turystyką wyznacza szlaki na "łapu capu", i tak np: wybierając się na rower nie zawsze sobie nim pojeździmy. Mam już tego spore doświadczenia. Uważam zatem, że szlaki w gminie Przywidz są ciekawe zarówno dla początkujących rowerzystów, jak i dla tych którzy potrzebują "trochę adrenaliny".\nps. A wybranie się tam autem, jak zrobił to autor wraz z małżonką, to idealny pomysł, by się zabardzo nie zmęczyć i nie znarnować całego "Bożego dnia".\nNie wszystkie gminy w woj.pomorskim mogą pochwalić się tyloma "fajnymi" szlakami. Większość chcąc poszczycić się turystyką wyznacza szlaki na "łapu capu", i tak np: wybierając się na rower nie zawsze sobie nim pojeździmy. Mam już tego spore doświadczenia. Uważam zatem, że szlaki w gminie Przywidz są ciekawe zarówno dla początkujących rowerzystów, jak i dla tych którzy potrzebują "trochę adrenaliny". ps. A wybranie się tam autem, jak zrobił to autor wraz z małżonką, to idealny pomysł, by się zabardzo nie zmęczyć i nie znarnować całego "Bożego dnia".\nSamochód ... rower...\nJa pojadę do Przywidza z GDA rowerem. Potem rowerowo Wieżyca i stamtąd rodzinka mnie podejmie samochodem.\nChciałam powiadomić o wiatraku który się tak podoba ... .\nWiatrak został teraz odnowiony i jest ładniejszy :):)\nMieszkam w Michalinie i zgadzam się z tymi ciężkimi u nas górkami ale są bardzo piękne :):)\nChciałam powiadomić o wiatraku który się tak podoba ... . Wiatrak został teraz odnowiony i jest ładniejszy :):) Mieszkam w Michalinie i zgadzam się z tymi ciężkimi u nas górkami ale są bardzo piękne :):)


c e n t r u m konferencyjne muranów - PDF\nDownload "c e n t r u m konferencyjne muranów"\n1 c e n t r u m konferencyjne muranów HOL GŁÓWNY Audytorium foyer SALE PROJEKCYJNE SALE WARSZTATOWE\n2 centrum konferencyjne muranów P ołożone w Śródmieściu Warszawy, w siedzibie Muzeum Historii Żydów Polskich, nowoczesne i przestronne Centrum oferuje swoich gościom: audytorium, cztery sale warsztatowe, dwie sale projekcyjne, foyer oraz niezwykły hol główny. Centrum dysponuje rozbudowanym systemem nagłośnieniowym, projektorami kinowymi oraz profesjonalnym oświetleniem scenicznym. Przestrzeń Centrum doskonale nadaje się do organizacji konferencji, warsztatów, projekcji filmowych, koncertów, transmisji telewizyjnych i innych wydarzeń kulturalnych.\n3 BUDYNEK B udynek Muzeum Historii Żydów Polskich został zaprojektowany przez fińskiego architekta Rainera Mahlamäkiego. Jego niezwykły, wizjonerski projekt został wybrany w międzynarodowym konkursie architektonicznym spośród ponad 100 zgłoszonych propozycji. Wieloznaczna bryła budynku została zauważona i nagrodzona przez The Chicago Atheneum The Intenational Architecture Award w 2008 roku, oraz The Eurobuild Awards w kategorii The Architectural Design of the Year w 2013 roku.\n6 centrum konferencyjne muranów U wagę przykuwa oszczędna surowa bryła pokryta szklanymi panelami. Wewnętrzne strony tafli zdobią hebrajskie i łacińskie litery tworzące słowo POLIN, nawiązujące do legendy związanej z przybyciem Żydów do Polski.\n7 centrum konferencyjne muranów hol główny Główną oś Centrum stanowi hol o wysokości 20 metrów. Zastosowane rozwiązania architektoniczne w postaci ścian krzywoliniowych zaskakują swoją innowacyjnością. Goście wkraczają w monumentalną, świetlistą przestrzeń symbolizującą rozstąpienie wód Morza Czerwonego. Przeszklenia ścian sprawiają, że Centrum promieniuje energią na zewnątrz, rozświetla swoje otoczenia. Sala Powierzchnia (m 2 ) Maksymalna ilość osób Hol główny Klimatyzacja Światło dzienne Możliwość zaciemnienia sali\n8 centrum konferencyjne muranów AUDYTORIUM Przestronna, funkcjonalna i klimatyzowana sala może pomieścić do 480 osób. Profesjonalny system nagłośnieniowy, oświetleniowy i multimedialny pozwala na organizację konferencji, koncertów, spektakli i seansów filmowych. Audytorium posiada niezbędne zaplecze sceniczne: garderoby, szatnie, pokoje dla organizatorów oraz stanowiska dla tłumaczy. Podwieszany ekran umożliwia przekształcenie sali widowiskowej w kinową. Sala Powierzchnia (m 2 ) Maksymalna ilość osób Audytorium Klimatyzacja Światło dzienne Możliwość zaciemnienia sali\n9 centrum konferencyjne muranów Foyer Foyer o powierzchni 557 m 2 jest doskonałą przestrzenią do organizacji bankietów i imprez okolicznościowych. Może być również zaaranżowane na przestrzeń wystawienniczą i służyć celom promocyjnym. Sala Powierzchnia (m 2 ) Maksymalna ilość osób Foyer Klimatyzacja Światło dzienne Możliwość zaciemnienia sali\n10 centrum konferencyjne muranów SALE PROJEKCYJNE Centrum dysponuje dwoma salami projekcyjnymi o powierzchni 115 m 2 i 86 m 2 wyposażonymi w wysokiej klasy sprzęt audio-wideo. Sale mogą pomieścić łącznie ponad 150 osób w zależności od układu i oczekiwań gości. Optymalna ilość osób w ustawieniu Sala Powierzchnia (m 2 ) Maksymalna ilość osób U-kształtne Teatralne (kinowe) Klasowe (szkolne) Sala projekcyjna I Sala projekcyjna II Klimatyzacja Światło dzienne Możliwość zaciemnienia sali\n11 centrum konferencyjne muranów sale warsztatowe Cztery sale warsztatowe o powierzchni od 47 m 2 do 57 m 2 doskonale sprawdzają się jako miejsca warsztatów, szkoleń i spotkań. Każda z nich może pomieścić do 40 osób. Pomiędzy salami znajduje się przestronne i komfortowe foyer, które może służyć jako przestrzeń cateringowa lub promocyjna. Optymalna ilość osób w ustawieniu Sala Powierzchnia (m 2 ) Maksymalna ilość osób U-kształtne Teatralne (kinowe) Klasowe (szkolne) Sala warsztatowa I Sala warsztatowa II Sala warsztatowa III Sala warsztatowa IV Klimatyzacja Światło dzienne Możliwość zaciemnienia sali\n12 LOKALIZACJA Odległość od Centrum: Pieszo Autem Tramwajem Metrem 17 min. 5 min. 12 min. 5 min. Centrum Konferencyjne Muranów położone jest w sercu warszawskiego Muranowa śródmiejskiej dzielnicy miasta. Od centrum Warszawy dzieli je zaledwie 17-minutowy spacer.\n13 centrum konferencyjne muranów ul. Anielewicza Warszawa tel faks: e - m a i l :