Nowa Fantastyka - Opowiadanie: Pietrek Lecter - Hej, wesele! - Historia nieprawdopodobna\n- Opowiadanie: Pietrek Lecter - Hej, wesele! - Historia nieprawdopodobna\nHej, wesele! - Historia nieprawdopodobna\nmężczyzna, Pabianice | 15.12.17, g. 18:13 | znaki: 28829\nPrzedstawiona tu historia jest całkowicie fikcyjna. To tylko kolejny wymysł obłąkanego umysłu podpisanego wyżej autora. Dlatego nie doszukujcie się w niej sensu czy wytłumaczenia. Nie wiem, jak na to zareagujecie.\nOto opowieść o pewnej weselnej nocy…\nOpowiadanie stanowi zamkniętą całość. Niektórych Czytelników, którzy poznali moje poprzednie opowiadania, może zdziwić fabuła. Od razu wyjaśniam, że prequel pojawi się w niedalekiej przyszłości :)\nMam nadzieję, że tekst okaże się na tyle dobry, aby odpokutować wpadkę, jaką był wiersz ;)\nPrzeczytali: Finkla, Anet, regulatorzy, NoWhereMan, rosebelle, Lord Vedymin, MrBrightside\nŚlub, sobota, godz. 17.39\nKościelne ławy były zapełnione. Zajmujący je z zaciekawieniem obserwowali wydarzenia rozgrywające się przed ołtarzem.\nPara młoda prezentowała się wspaniale. Kudomski ubrał się w garnitur koloru głębokiej czerni, tego samego koloru krawat i buty oraz nieskazitelnie białą koszulę. Z poszetki marynarki wystawała śnieżnobiała róża. Robił wrażenie jeszcze większe niż zwykle. Ale to Anna Skowicka, niedługo już Kudomska, olśniewała wszystkich zebranych. Kwiat spośród wszystkich kobiet. Jej suknia ślubna przywodziła na myśl letnie chmury, w których można by się schować. Starannie uczesane blond włosy idealnie komponowały się z uśmiechem a la Julia Roberts. Oboje odczuwali szczęście, którego doznaje się tylko kilka razy w życiu.\nŚwiadkiem Abrahama został Michał, a Ani jej brat, Olek. Nie podobało się to panu młodemu, ponieważ człowiek ten wystawił go trzem mordercom w przeszłości. Nie zamierzał się jednak o to wykłócać. Brat to brat. Po części rozumiał ukochaną, poza tym Aleksander kierował się dobrem rodziny.\nKsiądz był młody, niedługo po święceniach.\nNie musieli się zastanawiać.\nAle czy śluby są dobrowolne? Tego wymagają od nas wszyscy. Tak robią normalni ludzie.\nPotem ksiądz zadał jeszcze dwa pytania.\nZebrani powstali i odśpiewali Hymn do Ducha Świętego.\nPierwszy mówił on.\n– Ja, Abraham, biorę ciebie, Annę, za żonę i ślubuję ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz że cię nie opuszczę aż do śmierci. – Więc omijaj śmierć szerokim łukiem, bo lubisz się z nią zbyt często spotykać – rzekła do niego telepatycznie Anna. Czy potrafił zrobić to, o co prosiła? Czy dalej będzie mógł wykonywać swój zawód? – Tak mi dopomóż, Panie Boże Wszechmogący, w Trójcy Jedyny i wszyscy święci.\nI’m gonna give you my love, whole lotta love – obiecał jej również na ich kanale telepatycznym. Też dobra przysięga. Tak mi dopomóżcie Led Zeppelin.\n– Ja, Anna, biorę ciebie, Abrahama, za męża i ślubuję ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz że cię nie opuszczę aż do śmierci. Tak mi dopomóż, Panie Boże Wszechmogący, w Trójcy jedyny i wszyscy święci.\nZ wyczekiwaniem spojrzeli na Mateusza, ich księdza.\n– Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela. Małżeństwo przez was zawarte, ja powagą Kościoła katolickiego potwierdzam i błogosławię w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. – Odwinął stułę z rąk kochanków.\nŚwiadkowie podali zaczarowane obrączki. Pozwalały małżonkowi dowiedzieć się, gdzie znajduje się posiadacz drugiego pierścionka.\nDżentelmen wkładając krążek na palec czarownicy, mówił:\n– Anno, przyjmij tę obrączkę, jako znak mojej miłości i wierności. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.\n– Abrahamie, przyjmij tę obrączkę, jako znak mojej miłości i wierności. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.\nDżentelmen pocałował ją całą swoją miłością, a ona zrobiła to samo. Reszta mszy przebiegła nijako. Dopiero miało się zrobić ciekawie.\nWesele, sobota, godz. 19.20\nOpróżnili kieliszki i rzucili za siebie. Naczynia rozbiły się na tysiące drobnych kawałków, których niesprzątnięta część towarzyszyła weselnikom do końca uroczystości.\nPaństwo młodzi zasiedli na honorowych miejscach. Podano rosół dla dwustu osób.\nDuża część gości była z Podziemia. Przez tyle lat wykonywania swojego nadzwyczajnego zawodu Abraham poznał wiele ciekawych istot. A i Anna miała interesujące znajomości.\nCoś było nie tak. Coś wisiało w powietrzu. Wyczuwali to oboje, ale postanowili się tym nie przejmować.\nNiedługo potem, musieli po raz pierwszy tej nocy „osłodzić” wódkę. Po ciepłym daniu, złożonym z trzech rodzajów mięs, ziemniaków podanych na dwa sposoby i kilku różnych surówek zaczęły się tańce. Muzyką operował DJ, ale niestety było to disco polo. Większość ludzi umie się bawić tylko do tego… czegoś. Na szczęście w czasie posiłków grała ambitniejsza muzyka.\nWesele było dosyć dziwne, bo pomijając wydarzenia mające później miejsce, to państwo młodzi zachowywali się dość ekstrawagancko. Swój pierwszy taniec wykonali do… The way you used to do Queens of the Stone Age! Spotkało się to z nieprzechylnymi spojrzeniami większości starszej części towarzystwa. Energiczny taniec – przypominający trochę charlestona – w ich oczach wyglądał na jakieś obłąkane pajacowanie, a młodzi świetnie się bawili. Wszystko umówili wcześniej z DJ-em. Potem poleciały już „swojskie rytmy”, aby wszyscy mogli się bawić.\nOboje zmieniali pary. Jeden z partnerów zaniepokoił Anię. Nie znała go, więc pomyślała, że to jeden ze znajomych męża. Ale czy zaprosiłby on kogoś takiego? Mężczyzna miał długie kruczoczarne włosy, hiszpańską brodę, przeklęte spojrzenie i szczurzą twarz. Wyglądał dość groźnie, a jego aura odpychała czarownicę.\n– Samiel Dragon. – Wymówił to: „Sejmiel Drejgon”.\nObudziło to w niej złe przeczucie, ale zaraz zostało rozwiane przez następnego mężczyznę proszącego ją do tańca. Wujek Szymon, sprzedawca mało ważnych antyków i wyjątkowo śmieszny człowiek. Do dziś czesał się metodą „pożyczek”, aby zamaskować łysinę.\nGdy wszyscy jedli pieczonego wieprza, na środek sali wyszło dziecko. Chłopczyk był nienaturalnie blady i wychudzony, a ubrany w bluzkę i dresy. Rozglądał się po gościach wyraźnie kogoś szukając. Zwrócił tym samym uwagę pary młodej, ale żadne z nich nie wiedziało, czyj to potomek. Ania wstała i poszła się nim zająć.\n– Jak masz na imię, chłopczyku? – Nachyliła się do niego.\n– Ja jestem Ania. Gdzie twoja mamusia?\n– To może razem ją znajdziemy?\nZłapała chłopczyka za rękę i momentalnie zaczęła słabnąć. Czuła jak ucieka z niej magia. Na początku dzieciak czerpał powoli, ale miarowo zwiększał prędkość. Próbowała go puścić, ale berbeć powstrzymywał ją z siłą, której mieć nie powinien. Z jej siłą.\nAbraham zauważył, że coś jest nie tak i podbiegł do nich. Goście oderwali się od posiłku.\n– Zabierz go! – poprosiła żona.\nZaczął ciągnąć nieznajomego i upływ magii zmalał, ale małolat nie dawał za wygraną. Wreszcie podbiegła jakaś kobieta, na której widok „pasożyt” puścił.\nDżentelmen musiał podtrzymać osłabioną małżonkę. Spojrzał z gniewem na złoczyńcę. Jego matka przepraszała, a potok jej słów nie miał końca. Była to Milena, koleżanka Ani, która nigdy nie pochwaliła się zdolnościami synka. Najwidoczniej trzymała go w ukryciu przed światem. Wiadomo dlaczego.\n– Oddaj cioci jej siłę! – rozkazała matka synowi. Ten tylko kiwał przecząco głową. Rozmowa przerodziła się w kłótnię i w końcu Milena uderzyła dziecko na odlew w policzek. Ten się rozpłakał i… zmienił w kruka. Wzleciał do samego sufitu i pofrunął w kierunku drzwi. Gdy znalazł się tuż nad podłogą, upadł już w postaci człowieka. To Mateusz Dębka, czarodziej i wieloletni kolega Abrahama przyczynił się do tego. Ostatnio Dżentelmen widział się z nim przy rozwiązywaniu sprawy znikających dzieci i butów, bo zaproszenie wysłał mu przez telefon. XXI wiek.\nWszyscy oniemieli. Wesele coraz bardziej odchodziło od tradycji. A zaczęło się od tańca do rockowej piosenki.\nMatka podbiegła do syna, aby sprawdzić, czy nic mu się nie stało. Chłopczyk zawstydził się i odczuł wyrzuty sumienia, a poza tym skończyło się tylko na siniaku.\nKamilek – takie imię podała im Milena – podszedł do Ani i dotknął ją. Wróciła do niej mała część zabranej magii, większość dzieciak zużył do transformacji.\nSiostry przekazały jej część mocy i znów wróciła energia oraz radość. Pocałowała męża i jak gdyby nigdy nic bawiła się dalej. Za to Dżentelmen ją kochał.\nMilena zabrała syna i wróciła z nim do domu. Okazało się, że uciekł babci i swoją mocą znalazł matkę. Sprawa zaniepokoiła Abrahama, który sądził, że Stowarzyszenie Dżentelmenów Walczących powinno już wcześniej wiedzieć o tak nadzwyczajnym małym czarodzieju, którego zdolności – niekontrolowane – okazały się niebezpieczne. Gdy potem znalazł moment na rozmowę z Michałem, dyrektorem SDW, przełożony obiecał mu, że zbada to.\n– Mówię wam, dzisiejsza młodzież jest po prostu porażką – narzekał Rafał, przyjaciel Abrahama jeszcze z dzieciństwa, kiedy obaj szkolili się na Dżentelmenów. – Nic tylko te telefony. Świata nie widzą.\n– Tu się zgodzę. Podwórka są zupełnie puste – wtrąciła Matylda.\nPili cienki barszcz czerwony, jak dotąd najgorsze danie.\n– Strasznie zwiększa się liczba dzieci z otyłością – powiedziała Ania.\n– Zanim wstąpiłem do SDW, też byłem grubaskiem – przyznał się Abraham. – Wolałem czytać książki, oglądać filmy czy słuchać muzyki. Do aktywności fizycznych raczej mnie nie ciągnęło.\nNiektórym sprawiło trudność wyobrażenie sobie tego. Teraz Kudomski był wysportowany i potrafił walczyć kilkoma różnymi technikami.\n– Poruszyłeś ciekawy temat – rzekł Rafał. – Te dzieciaki w ogóle nie interesują się sztuką. Sprawdź w Internecie listę przebojów. Słyszeliście to całe Despacito? Przecież to jest porażka, a oni świetnie się przy tym bawią. Pamiętam takie powiedzonko ze szkoły: „Nie do rytmu, nie do taktu…” Pamiętacie jak to się kończy?\nRozmówcy przytaknęli ze śmiechem.\n– Przypominam was sobie, jak sami byliście nastolatkami – odezwał się Michał. – W wolnych chwilach słuchaliście tych obdartusów z długimi włosami i bez koszulek. Próbowaliśmy wam wpoić z waszymi mentorami klasyków w stylu Beethovena, ale mimo że nie mieliście nic przeciwko, to dalej słuchaliście tych narkomanów bez kultury. – Wszyscy trzej uśmiechnęli się do tych wspomnień. – Jak ci z wąsami się nazywali?\n– Black Sabbath – odpowiedział Abraham. – Nie przesadzaj, Depeche Mode ci się podobało.\n– Może trochę…\n– To muzyka o życiu, mająca bardzo inteligentne teksty. Byliśmy romantykami muzyki rockowej – tłumaczył Rafał.\n– Szkoda, że nie tego, czego was uczyliśmy.\n– Wracając do tematu dzieci, to bardzo poważny problem – powiedział pan młody. – Przypuszczam, że z pokolenia na pokolenie będziemy mieć coraz mniej geniuszy. W tak niesprzyjających warunkach ciężko takiego uchować. Chwasty obalają róże.\n– Z czarownicami podobnie – przyznała Ania. – Głupie nie będą wiedziały, że moc to coś poważnego.\n– Dokładnie – potwierdził Michał. – W epoce chamstwa trudno nam będzie wychować kolejnych Dżentelmenów. Skoro już przy tym jesteśmy, to muszę ci coś zakomunikować, Abrahamie. To już twój czas na znalezienie ucznia.\nNikt się nie odezwał. Abraham wiedział, że to w końcu nadejdzie, ale nie cieszyło go to. Kiepsko kontaktował się z młodzieżą. Denerwował go bunt, nieposłuszeństwo, niesubordynacja, niedojrzałość i ich przekonanie, że wszystko wiedzą najlepiej. Dlatego też nie był skrajnym konserwatystą. To jedna z tradycji, których kultywowanie nie uznawał za niezbędne. Każdy Dżentelmen musiał znaleźć i wyszkolić choć jednego adepta.\n– Dobrze. Zainteresuję się tym – obiecał pan młody.\nNie wiedzieć czemu, sprzęt DJ-a się popsuł. Na początku uznał, że to po prostu złośliwość rzeczy martwych. Nie czekał długo na wyprowadzenie z błędu.\nZgasło światło. Wszyscy goście zostali pogrążeni w ciemnościach. Rozległy się pomruki zdziwienia. Kilku obdarzonych wyczarowało własne światełka, w ruch poszły też latarki w telefonach.\nAle i te w końcu zgasły. Powoli do serc gości zaczynała wkradać się panika. Państwo młodzi i wszyscy zaproszeni Dżentelmeni zaczęli dociekać, co się stało i próbować ogarnąć sytuację.\nWtem rozległa się muzyka ze sceny, ale to nie zasługa DJ-a. Dało się wyodrębnić brzmienie akordeonu, saksofonu, trąbki, gitary i harmonijki. Przestraszony dźwiękowiec zeskoczył ze sceny. Odszedł w samą porę, ponieważ za nim spadły konsole.\nScenę zajęła orkiestra. Zespół duchów. Gitarzysta miał tasak w głowie. Akordeonista rozpruty brzuch. Saksofonista poderżnięte gardło. Trębacz wydłubane oczy. Gracz na harmonijce dziurę po kuli na czole. A wokalista ślady bestialskiego pobicia.\nIch pieśń była ponura, pogrzebowa. Nikt nie wiedział, co zrobić.\nGdy instrumenty umilkły, podeszli do nich państwo młodzi.\nCała ósemka (a w zasadzie siódemka) patrzyła na siebie bez słów. Duchy już domyśliły się, że nie trafiły na zwykłe wiejskie wesele. Nikt nie uciekał. Niektórzy się bali, to normalne. Nawet mieszkańcy Podziemia (przynajmniej nie wszyscy) niecodziennie obcowali z umarłymi. A szczególnie z takimi, którzy nadal mają narzędzia zbrodni w ciele.\n– Co tu robicie? – zapytał Abraham.\n– Po świecie zmierzamy i zemsty szukamy. Równo wiek temu śmierć nas tu spotkała, ale Matka w Niebie nie zabrała. – Na te słowa niektórzy się przeżegnali. – Gdy zemsty dokonamy, na wieki wygramy.\n– Nie my za to odpowiadamy! – zaprzeczyła Ania.\n– Zebrali się ci, których przodkowie za to odpowiadają – wyjaśnił wokalista.\n– Ale nie wiemy, którzy, więc zabijemy wszystkich – powiedział gitarzysta.\nAbraham zaniepokoił się. Znajdowało się tu dwieście osób. Duchy to nie taka prosta sprawa.\n– A jeśli pomożemy wam odejść bez tego?\n– Co ty kombinujesz? – zapytała telepatycznie Ania.\n– Nie chciałem cię wcześniej niepokoić sprawą jednego nieproszonego gościa. Ale teraz może się przydać. Wiesz o kogo chodzi?\n– Tak, ale nie podoba mi się, że nie porozmawiałeś ze mną wcześniej. Mamy być jednością, a ty już coś przede mną ukrywasz!\n– Kochanie, to miała być nasza noc, a miałem nadzieję, że wszystko dobrze się skończy. Wiesz, że chciałem dobrze. Przepraszam. To się nie powtórzy.\n– OK, ale zaraz zaczną coś podejrzewać, bo stoimy bez ruchu.\n– Dajcie mi chwilę, a obędzie się bez rozlewu krwi – poprosił pan młody, widząc, że martwi wyjmują broń z własnych organów. – Chyba nie chcecie zrobić komuś tego samego, co zrobiono wam? Podejrzewam, że macie błędne informacje.\n– Zabiło nas kilku zapitych brutali, którym nie podobała się nasza muzyka. Oszaleli – wyjaśnił smętny akordeonista.\nAbraham szybko udał się w stronę jednego z gości. Przeszkadzały mu ciążące na nim spojrzenia.\nSamiel obserwował to wszystko z lekkim uśmiechem. Abraham nachylił się i rozmawiali szeptem. Tak, aby nikt nie słyszał.\n– Co tu robisz? – zapytał pan młody.\n– Nie mogłem przegapić ślubu tak ważnego wroga. Chciałem ci życzyć pomyślności, a może nawet dać prezent.\n– Trudno w to uwierzyć. To twoja sprawka?\n– Nie. Masz na to moje słowo.\n– A ile ono jest warte?\n– Sam się domyśl. – Uśmiech Samiela był wyjątkowo paskudny, co potęgowała broda i nieprzyjemny wzrok.\n– Więc pomożesz?\n– Czemu miałbym to zrobić? A ty mi pomagasz?\n– To moje wesele. Należą do ciebie?\n– A myślisz, że dlaczego ci faceci ich zabili? Córki wyznały, co zrobili im przed weselem. Poszły do lasu, gdzie oni już czekali. Każdy wziął sobie po dziewczynie. A potem tak się złożyło, że niczego nie świadomi wieśniacy wzięli ich na wesele. Dopisz sobie resztę.\n– Po prostu ich zabierz. Większość tu zebranych i tak nie przyniesie ci korzyści.\n– Idziesz?! – rozległ się głos wokalisty. – Nasza cierpliwość się kończy!\nAbraham zaczynał się bać. Sytuacja stawała coraz bardziej nieciekawa. A układy z Samielem nie były tym, o czym marzył.\n– Pomożesz? Kiedy indziej się rozliczymy. – Nie chciał tego mówić, ale dwieście osób – w tym ukochana – wymagało poświęcenia.\nSamiel wstał i energicznym krokiem poszedł w stronę sceny. Wskoczył na nią i powiedział:\n– Wszystkiego najlepszego, paro młoda. Oto mój prezent. – Cała siódemka zniknęła. Został po nich tylko smród siarki i zepsuty sprzęt.\nWszyscy zaczęli klaskać, ale brakło w tym radości. Tajemnica padła na wesele, bo Abraham nikomu nie zdradził, co zaszło. Tylko Anna wiedziała.\n– Czym się zaciąłeś? – zapytała, gdy złapała go za rękę.\nZ jej spojrzenia wyczytał, że znała odpowiedź. Ożywili ducha zabawy i starali się o tym nie myśleć. Nie wiedzieli, że to jeszcze nie koniec niespodzianek.\nNa podwórko przed budynkiem dawnej świetlicy, a obecnie sali weselnej spadł niezidentyfikowany obiekt latający. Wielką kapsułę wykonano ze srebrnego, połyskującego metalu. Powierzchnia puszki wyglądała na jednolicie gładką. Wbiła się w ziemię jedną czwartą powierzchni. Niektóre insekty kryjące się w trawie zbliżały się w stronę nowej góry.\nWeselnicy wyszli z budynku. Poza tym, że widzieli przez okno jakiś spadający obiekt i słyszeli huk, to zawiadomił ich Stachu, który akurat wyszedł zapalić. Na ich czele stali państwo młodzi.\nAbraham odruchowo sięgnął po rewolwer, ale jego ręka natrafiła na pustkę. Uznał, że na weselu będzie bezpieczny i niekulturalnie byłoby pojawić się uzbrojonym.\nWszyscy stali i przyglądali się, wymieniając coraz śmielsze uwagi. Obywatele Podziemia wiedzieli, że świat nie był czarno-biały. A Wszechświat tym bardziej.\nAnia zbliżyła się do obiektu, więc Dżentelmen oczywiście jej towarzyszył. Dotknęła powierzchni.\n– Auć! – krzyknęła. Sparzyła sobie palce. Nic poważnego, ale jednak.\nNagle coś syknęło. Nowożeńcy się cofnęli. W górnej części urządzenia wyodrębniła się klapa, która powoli uniosła się. Gdy doszła do pionu, z środka wyszła jakaś istota.\nWidzieli tylko kombinezon i ciemną pokrywę hełmu zasłaniającą twarz. Przybysz stał bez ruchu, a kilku ludzi zemdlało. Małżonkowie nie wiedzieli, co robić. Z czymś takim Dżentelmen się jeszcze nie spotkał. Poczuł coś w rodzaju strachu, co nie zdarzało mu się często. Ale w tej mieszance uczuć dominowała przede wszystkim ciekawość. Natomiast Anna wpadła w przerażenie. Tak samo, jak prawie wszyscy zebrani.\nObcy zdjął hełm. Oczy wszystkich ujrzały bladoniebieską twarz okoloną białymi włosami. Kosmita obserwował przedstawicieli homo sapiens. Odezwał się w niezrozumiałym dla innych języku. Ależ by to było niespotykane, gdyby wędrowca z innej planety mówił akurat po polsku lub podobnym języku słowiańskim!\nPierwszy ocknął się pan młody i podszedł ostrożnie do ufoludka. Gestami zaprosił go do środka, gdzie w końcu wszyscy się udali.\nObcy ostrożnie usiadł przy stole.\nAnna spróbowała wejść do jego umysłu. Nie zauważył tego, ale i tak nie był to dobry pomysł.\nNagle ujrzała masę wspomnień przedstawiających obcą cywilizację. Widziała przedziwne maszyny, miasta, mieszkańców podobnych do gościa, zwierzęta, rośliny i wiele innych rzeczy, których nigdy sobie nie wyobrażała. Było to bardziej barwne niż jakikolwiek sen. Jednego się dowiedziała. Osobnik pochodził z innej galaktyki. Imienia nie zrozumiała, ale brzmiało jakoś tak: „Kszuuumw”\nOszołomiona uciekła, niczym spłoszony szczur.\nW tym czasie czarodzieje kombinowali, jak uzyskać zrozumiały kontakt z przybyszem. Uznali, że najlepiej będzie zrobić to telepatycznie. Kosmita miał przekazać cel swojej wizyty za pomocą obrazów, które zebrani przesyłać będą między sobą.\nNiektórzy wypili po kielichu, dla dodania sobie wigoru.\nAnna zaoferowała się, że to ona będzie odbierać sygnał i przekazywać dalej. Nikt nie śmiał odmówić pannie młodej.\nWeszła w jego umysł z powrotem. Wysłała pierwszą wiadomość.\nFilmik przedstawiający rozmawiających Annę i kosmitę. Pokazywali sobie obrazki.\nPo kilku tego typu sygnałach obcy zrozumiał. Odpowiedział.\nInna planeta. Jej bladoniebiescy mieszkańcy. Ziemia spowita mgłą, niewidoczna. Kłębowisko mieszkańców Księżyca na małej przestrzeni wypełnionej różnymi maszynami i płytkami pokrytymi znakami. Budowa statku, którym przyleciał ufoludek. Uroczystość. Nieokreślone dania. Lot na Ziemię. Awaria. Dźwięk sugerujący błąd w systemie. Lądowanie w niezaplanowanym miejscu.\nCo to mogło znaczyć? W sekwencji pojawiły się tysiące rzeczy, których nie potrafiła nazwać. Naukowcy? Może. Badania? Prawdopodobnie. Ziemia to tajemnica dla tych istot. Chcieli dowiedzieć się czegoś o nas. Bardzo prawdopodobne.\nWysłała filmik do Abrahama, reszty Dżentelmenów i kilku czarodziejów, bo tylko osoby obdarzone mogły nadawać wiadomości telepatyczne. W końcu utworzyła się swego rodzaju siatka i każdy z zebranych obejrzał przekaz przybysza. Duża część go zrozumiała.\nNikt nie wiedział, co zrobić. Ktoś nalał kosmicie wódki. Ten powąchał trunek i jednym haustem go wypił. Wzdrygnął się. Abraham mu dolał, „na poprawkę”. Obcy zatrząsnął się tak, że aż wywrócił stół.\n„Kszuuumw” upadł i trząsł się. W końcu przestał i leżał bez ruchu.\nAnia weszła do jego umysłu i wyczuła, że był martwy. Powiedziała to reszcie.\n– Lepiej zachować to w tajemnicy – uznał Abraham. Michał potwierdził jego słowa. SDW wolało ukryć taki incydent. Szczególnie, że przez głupotę stracili szansę na kontakt z obcym gatunkiem.\nWłożyli ciało z powrotem do statku. Kilku mężczyzn spróbowało zamknąć klapę siłą. Nie udało się.\nZebrali się wszyscy obecni magowie i zaczęli czarować. Sprawili, że pojazd zapadł się głęboko w ziemię i nie pozostał po nim żaden ślad. W tak licznej grupie nie sprawiło im to większego problemu.\nAbraham wskoczył na scenę i znalazł mikrofon:\n– Odlotowe wesele?\nRozległo się ponure „tak!”.\n– Nie słyszałem?\n– Taaak! – Nadal jednak nie było to zbyt wesołe.\n– Co tak ponuro? Jeszcze raz!\n– TAAAK! – Teraz już wiele osób zdobyło się na odrobinę weselnej energii.\n– Rozumiem, że jest ciężko i nie tak to zaplanowaliśmy. Ale przynajmniej będziecie, co mieli wnukom opowiadać! Większość z was należy do Podziemia. Czy te wydarzenia są dla was aż tak dziwne? Przecież to wy wszyscy jesteście dopiero dziwni! Banda dziwolągów! – Dżentelmen usłyszał kilka upragnionych chichotów. – Bawmy się dobrze. Bądźmy wyjątkowi. Nie przynudzajmy! To nie jest zwykłe wesele. Sami musicie przyznać, że to wesele stulecia. Czy ktoś z was, choć słyszał o czymś takim? – Kudomski wzbudzał coraz więcej pomruków aprobaty. – Kto wie, może to nie koniec atrakcji na dzień dzisiejszy? Na razie jest ciekawie? Zostajecie?\n– TAAAK! – Teraz dopiero było głośno. Przemowa odniosła skutek.\n– Jeszcze raz. Zostajecie?\nDJ zabrał uszkodzony sprzęt, zapłatę i ulotnił się. Jednak i na to para młoda znalazła rozwiązanie. Na wesele Abraham zaprosił kilku swoich kumpli czarodziejów. Mieli oni zespół rockowy Wizards of Rock. Składał on się z gitarzysty, basisty, a równocześnie wokalisty i perkusisty Romka. Romek szybko pojechał po sprzęt do domu, a pozostali wozili instrumenty w samochodzie. Wyszli i grali. Znalazła się też gitara dla Kudomskiego, który umiał jako tako grać. Przypomniał sobie akordy i postanowił coś zagrać dla żony. Złośliwie.\nŚpiewał słabo, ale co tam.\nAnia uśmiechnęła się, ale i lekko zezłościła, gdy usłyszała pierwsze dźwięki coveru Nirvany.\nMoja dziewczyno, moja dziewczyno\nPowiedz mi, gdzie spałaś zeszłej nocy?\nPośród sosen, pośród sosen\nBędę drżał przez całą noc\nIdę tam, gdzie wieje chłodny wiatr\nBędę drżał całą noc\nJej mąż był ciężko pracującym człowiekiem\nTylko jakąś milę stąd\nJego głowa została znaleziona w kierownicy\nAle ciała nie znaleziono nigdy\nMoże Abraham nie był wokalistą równym Cobainowi (mało, kto nim jest), ale udało im się oddać smutny charakter ballady. Nawet ci, którzy nie rozumieli słów, odczuli swego rodzaju żal. Po ostatnim Będę drżał całą noc muzyków obsypano oklaskami. Pomimo dość głupiego żartu, pan młody otrzymał buziaka od swojej ukochanej.\nZszedł ze sceny i jego miejsce zajął wokalista Antoni. Zagrali przeboje Akcentu ku uciesze większości i rozpoczęły się wesołe tańce. Kobiety wirowały między mężczyznami, wymieniano ukradkowe pocałunki i uśmiechy, rozmowy w stylu „Co u ciebie?”.\nOdżyła weselna magia.\nPodczas oczepin welon zmienił się w locie w stadko gołębic. Nikt nie przyznał się do tego żartu.\nNadszedł czas prezentów. Od Michała Abraham otrzymał piękną szpadę, a Ania kunsztowny rewolwer. Rafał podarował im Kronikę Stowarzyszenia Dżentelmenów Walczących. Siostry Skowickie – duchy domowe zaklęte w fioletowy kryształ.\nTo tylko kilka przykładów, ale nie ma sensu wymieniać wszystkich prezentów. Tekst ten opowiada o niezwykłych wydarzeniach, jakie rozegrały się tamtej nocy, w sali gdzieś na wsi, mających wpływ na cały świat.\nWszyscy przestali jeść. Do sali wszedł zupełnie nagi mężczyzna. Był bardzo dobrze zbudowany, a jego twarz nie wyrażała żadnych emocji. Pomimo późnej pory, wyraźnie nie odczuwał zimna.\n– Jeść – zażądał. Normalny człowiek najpierw poprosiłby o ubranie.\nPrzybysz podszedł do stołu i wziął w rękę całego kurczaka. Zaczął wgryzać się w niego, jak wilk, który dopadł ofiarę. Wszyscy przyglądali się temu z osłupieniem.\nZa pomocą zaklęć broń znalazła się w rękach pary młodej.\nAbraham wstał, ale szpadę trzymał poza zasięgiem wzroku dzikusa.\n– Czy mógłby pan przestać?\nAnna spróbowała dostać się do umysłu nieznajomego, ale nie potrafiła takowego znaleźć. Powiedziała o tym Abrahamowi w myślach.\n– Proszę pana, jeszcze chwila i będziemy musieli wezwać odpowiednie służby – zagroził Dżentelmen. W pewnym sensie ja jestem tą służbą, pomyślał.\nKtóryś z wujków czy kuzynów Ani wstał i podszedł do jedzącego. Uderzył go w twarz, ale dziwoląg jakby tego nie poczuł. Ze stoickim spokojem uderzył obgryzioną kością w twarz napastnika, aż narzędzie się złamało i wujek/kuzyn upadł. Rozległ się szmer.\nPan młody wstał i z wyciągniętą bronią zmierzał w stronę intruza.\nPrzyłożył ostrze do szyi nagusa. Nieproszony gość zwrócił spojrzenie w stronę gospodarza. Nieludzko szybkim ruchem złapał za nadgarstek Kudomskiego (zostawiając na marynarce tłusty ślad), a drugą ręką zabrał mu szpadę.\nWidząc zagrożenie męża, żona wystrzeliła w stronę mięśniaka. Spudłowała i trafiła w ścianę. Cholera! Abraham by trafił!, pomyślała.\nKudomski jednak wykorzystał moment nieuwagi. Wyrwał się przeciwnikowi i chwycił broń. Wbił ją w brzuch intruza. Szybkim ruchem wyciągnął ostrze. Trafiony wydawał się nie odczuwać bólu.\nDżentelmen przyjrzał się ostrzu. Pokrywała je krew i coś jeszcze. Smar?\nCzarodzieje próbowali pomóc, ale byli już zbyt podpici. Ania trochę też. Abraham również nie stronił tego wieczoru od alkoholu. Pomału zaczynało mu się kręcić w głowie.\nMężczyzna chwycił go za gardło i podniósł. Wszyscy jakby otrzeźwieli.\n– Nawet nie próbujcie – zagroził mechanicznym głosem. – Jednym ruchem zmienię głowę tego człowieka w krwawą miazgę.\nZawsze bierz ze sobą rewolwer, idioto!, ganił się w myślach Abraham.\nKudomski wbił palce w oczy (robota?) i mocno je wcisnął. Z oczodołów pociekła krew i mięśniak puścił. Dżentelmen upadł.\n– Odsuń się! – krzyknął Michał.\nPan młody odskoczył i wszyscy obecni Dżentelmeni rozpruli niechcianego gościa kulami ze swoich rewolwerów. Jedna z nich prawie trafiła nowożeńca, a duża część ozdobiła ściany. Alkohol.\n– Wystarczy – uznał dyrektor SDW. Przestali.\nAbraham podszedł do ciała i przyjrzał się. Przez dziury postrzałowe dojrzał układy scalone i mechaniczne.\nPo chwili do środka wpadła grupa uzbrojonych żołnierzy. Wymierzyli w gości. Pan młody jednak zachowywał spokój. W takiej sytuacji musiał.\nWszedł jeszcze jeden żołnierz. Pewnie dowódca.\n– Co tu się dzieje? – zapytał pierwszy Kudomski.\n– Tajemnica państwowa. Wszyscy tu zebrani będą musieli ją utrzymać. Inaczej… – Jego podwładni przeładowali swoje karabiny.\nPodszedł do nich Michał.\n– Nazwisko, stopień i jednostka żołnierzu! – rozkazał dyrektor SDW.\n– Słucham?! Pan śmiesz mi rozkazywać?\n– Nazwisko, stopień, jednostka, albo przekonasz się o mojej mocy. I tak porozmawiam z twoimi przełożonymi.\n– Tajemnica większa od państwowej. Nawet pan jej nie zna. Zna ją tylko kilka najwyżej postawionych osób.\n– Nie wierzę w te… dyrdymały.\nMichał powoli sięgnął pod połę marynarki. Żołnierze obserwowali każdy jego ruch. Wyjął jakiś dokument i pokazał go tylko dowódcy.\nTen zbladł, stanął na baczność i wyrecytował:\n– Jan Kolanko, kapitan Pierwszego Tajnego Oddziału Centrum Badawczego „Nadczłowiek im. Fryderyka Nietzschego”, sir! – Spoczął.\n– A teraz wyjaśnij mi, żołnierzu, co tu się stało?\n– Prototyp androida uciekł z placówki, sir.\n– Zabierzcie go jak najszybciej i niech was tu nie widzę.\n– Nazwisko przełożonego.\nŻołnierze posprzątali bałagan i ulotnili się.\nZnów udało się wszystkich przekonać, aby zostali. Formalnie nic się nie stało. A prawda to tajemnica państwowa. Więc trzeba było zachować pozory. Po pół godziny ludzie znów tańczyli, pili, żartowali i wymiotowali z przejedzenia w brudnej już toalecie.\nAbrahama zastanawiał najbardziej jeden fakt. Orientował się w sprawach SDW, ale ten dokument nie dawał mu spokoju. Gdy siedzieli już przy stole i zajadali żeberka z ziemniakami, zapytał Michała:\n– Co mu pokazałeś?\nDyrektor uśmiechnął się przebiegle.\n– Rachunek za prąd. To twoja cudowna żona przestawiła mu coś w głowie.\nAnia mrugnęła do męża.\nLudziom brakowało już energii. Za dużo jak na jeden wieczór. Dziwne dziecko, nieżywa orkiestra, obcy i android. Nawet forma wesela nie była tradycyjna. Para młoda prowadziła je w dość ekstrawagancki sposób.\nWyszła ostatnia osoba. Para młoda udała się skonsumować małżeństwo i odpocząć po najniezwyklejszej nocy ich życia.\nkobieta, Łódź | 16.12.17, g. 03:05\nHmmm. Wesele na pewno ciekawe, ale mam wrażenie, że to seria odlotowych epizodów, a nie spójna fabuła. Pożeniłeś różne rodzaje fantastyki, nie tylko Annę i Abrahama. Gdyby to chociaż była humoreska lub absurd…\nZ poszetki marynarki wystawała śnieżnobiała róża.\nPoszetka to chusteczka, a nie część marynarki.\nmężczyzna, Pabianice | 16.12.17, g. 09:46\nChodziło o to, aby pożenić różne rodzaje fantastyki :) Dziękuję za wizytę i pozdrawiam!\nkobieta, Łódź | 16.12.17, g. 11:17\nTylko czy to się okaże dobrze dobranym małżeństwem? ;-)\nmężczyzna, Pabianice | 16.12.17, g. 11:24\nKażde małżeństwo czasem się kłóci, ale mam nadzieję, że jakoś znajdują porozumienie ;)\nkobieta | 17.12.17, g. 11:33\nmężczyzna, Bochnia | 17.12.17, g. 13:08\nmężczyzna, Pabianice | 17.12.17, g. 13:50\nTo dobrze. Miło, że ktoś czyta ;)\nkobieta, Jaworzno | 17.12.17, g. 13:57\nInteresujący tekst, ale mam podobnie jak Finkla. Brakowało mi jakiejś spójności. Ale jeśli chodzi o stronę techniczną, to czytało mi się bardzo płynnie. Pozdrawiam. :)\nmężczyzna, Pabianice | 17.12.17, g. 14:49\nTo, że opowiadanie jest chaotyczne, wiedziałem od początku. W zasadzie, taki był zamysł i jest takie, jakie miało być. Myślę, że to swego rodzaju sukces, ponieważ plan sie udał. Jeśli czyta się płynnie, to znaczy, że praca nie poszła na marne.\nDziękuję za wizytę i poświęcony czas!\nmężczyzna, Gdańsk | 17.12.17, g. 16:42\nZgadzam się z Finklą, upchałeś co Ci (chyba) przyszło do głowy. :) Czytałem rano i musiałem sobie teraz przeskanować wzrokiem, o co chodziło. Ogólnie to nie jest zarzut, bo przeczytałem bez zbytniego nudzenia się, to wartkie opowiadanie. I to w szczególności zapamiętałem. Dobrze operujesz słowem, upiorne wesele wyszło zabawnie, choć nie komicznie i to mi się podobało. Zachowałeś odpowiedni dystans, a ja nie kwasiłem się podczas lektury. Największa zaleta opka to warsztat. Myślę, że warto zabrać się za coś na poważnie, Pietrku, jakieś opowiadanie na 50-60k znaków. Na poważanie, ale nie o Dżentelmenie. Zdecydowałbym się na jeden zamknięty temat. Tak widziałbym dalszą drogę Twojego rozwoju. Czas się zmierzyć z czymś wymagającym większego wysiłku. Pozdrawiam.\nmężczyzna, Pabianice | 17.12.17, g. 17:08\nMasz racje. Pisanie tego opowiadania wyglądało tak, że wrzuciłem tu wszystko, co przyszło mi do głowy. Jeden pomysł był zamierzony z góry… Scena, w której Abraham śpiewa do żony “Where did you sleep last night” :) Miło, że uznałeś mój warsztat za dobry. Chyba rzeczywiście pora napisać coś poważnego. Nawet mam pomysł ;)\nkobieta, Warszawa | 17.12.17, g. 19:11\nTaka relacja z kilku oderwanych scenek. Raczej nie dla mnie :(\nmężczyzna, Pabianice | 17.12.17, g. 19:26\nKwestia gustu. Rozumiem. Nie każdy lubi takie rzeczy. Nie dziwi mnie to, opowiadanie jest przesadzone, ale tą kwestię wyjaśniłem już w przedmowie ;)\nkobieta, Łódź | 18.12.17, g. 01:43\nZbyt duży miszmasz jak dla mnie, szczególnie że nie widzę żadnego związku między kolejnymi incydentami, ani żadnego wytłumaczenia dla wszystkiego co działo się na tym szalonym i bardzo osobliwym weselu.\n…z zaciekawieniem obserwowali wydarzenia rozgrywające się przed ołtarzem. –> Raczej: …z zaciekawieniem obserwowali ceremonię przed ołtarzem.\nZ poszetki marynarki wystawała śnieżnobiała róża. –> W butonierce tkwiła śnieżnobiała róża.\nGórna kieszonka marynarki to brustasza.\nMuzyką operował DJ… –> Czy muzyką można operować?\n…w czasie posiłków grała ambitniejsza muzyka. –> Muzyka nie gra. Grają muzycy na instrumentach.\nMoże: …w czasie posiłków odtwarzano ambitniejszą muzykę.\nOboje zmieniali pary. Jeden z partnerów zaniepokoił Anię. –> Raczej: Oboje zmieniali partnerów. Jeden z nich zaniepokoił Anię.\n…przeklęte spojrzenie i szczurzą twarz. –> Jakie to jest przeklęte spojrzenie?\nChłopczyk był nienaturalnie blady i wychudzony, a ubrany w bluzkę i dresy. –> Bluzka jest strojem damskim/ dziewczęcym. Chłopcy nie noszą bluzek\nProponuję: …a ubrany w koszulkę i dres.\nTen tylko kiwał przecząco głową. –> Raczej: Ten tylko kręcił przecząco głową.\nW tak niesprzyjających warunkach ciężko takiego uchować. –> W tak niesprzyjających warunkach trudno takiego uchować.\nDenerwował go bunt, nieposłuszeństwo, niesubordynacja… – Nieposłuszeństwo i niesubordynacja znaczą to samo.\nCholera! Abraham by trafił!, pomyślała. –> Skoro pomyślała, to po cichu, więc wykrzykniki są zbędne.\nmężczyzna, Pabianice | 18.12.17, g. 07:59\nTo już drugi zarzut, więc odpowiem. Z poszetki może wystawać róża.\nkobieta, Łódź | 18.12.17, g. 11:49\nElegancki mężczyzna, Pietrku, raczej nie wsadzi do brustaszy róży zamotanej w poszetkę. Może stosowna ilustracja przekona cię, że róża lub inny kwiat wystający z poszetki jest dość kuriozalnym widokiem. https://pl.wikipedia.org/wiki/Butonierka\nmężczyzna, 33 lata, Gdańsk | 18.12.17, g. 12:00\nZgadzam się z Finklą i Darconem – taki zbiór nadnaturalnych incydentów na weselu. Początek jest jednak dosyć słabym haczykiem. Nie zachęcił mnie jakoś szczególnie do czytania. Zaś od piosenki po awarii sprzętu DJa zacząłem z lekka skanować tekst.\nSama natomiast epizodyczność całości wesela to ciekawy pomysł.\nPodsumowując: ciekawe, ale z lekka usypiające wesele. Przydałby się lepszy haczyk na początku tego koncertu fajerwerków.\nkobieta, Łódź | 18.12.17, g. 13:37\nWiesz, róża może wystawać także ze skarpetki. Ale to jeszcze nie powód, żeby ją tam wkładać. ;-)\nmężczyzna, Bochnia | 18.12.17, g. 13:46\nHoho, jak róża wystaje ze skarpetki, to nie ma na co czekać. Antybiotyki! ;D\nkobieta, Kraków | 18.12.17, g. 14:01\nPozostaje mi się jedynie zgodzić z przedpiścami: chaos, Pietrku, chaos i jeszcze raz chaos. Pomysł zaginął w tym chaosie, a przyznam, że był fajny. Co do róży, to można ją nawet włożyć do poszewki, najlepiej w noc poślubną. ;)\nmężczyzna, Pabianice | 18.12.17, g. 15:35\nregulatorzy – Chyba trzeba dać temu spokój ;)\nNoWhereMan – Dobrze, że chociaż ciekawe :)\nFinkla – Co kto lubi ;) Znajdą się i tacy, co majtki na głowę założą i skarpetki na uszy :)\nMrBrightside – Nikomu nie życzę :(\nAQQ – “Chaos zawsze pokonuje porządek, gdyż jest lepiej zorganizowany” – Terry Pratchett.\nkobieta, Łódź | 18.12.17, g. 15:38\nOK, Pietrku, spokój ode mnie masz już zagwarantowany.\nmężczyzna, Pabianice | 18.12.17, g. 16:08\nkobieta, Poznań | 18.12.17, g. 18:07\nTak, no, muszę przyznać, że opowiadanie jest z pomysłem, ale podobnie jak reszcie zabrakło mi jakiegoś elementu, który powiązałby to wszystko w spójną całość. Nie rozumiem dlaczego to wszystko się dzieje, nie wynika jedno z drugiego, tylko ot, tak po prostu. Taki był Twój zamysł i udał Ci się, ale niestety ja lubię, gdy historia i wydarzenia prowadzą do jakiejś konkluzji, a nie sprawiają wrażenia przypadkowych zdarzeń (zwłaszcza, że gdzieś wspominasz, że miało to wpływ na losy świata… Jaki?) Nie rozumiem też, po co tłumaczenie tekstu Nirvany, skoro potem piszesz, że nie wszyscy zrozumieli. W takiej sytuacji, chyba lepiej było wrzucić tekst angielski?\nPlusy za uwzględnienie kawałka Queens of the Stone Age, który bardzo lubię i motyw Dżentelmena i Podziemia, które jakoś kojarzyły mi się z twórczością Gaimana, w szczególności z postaciami “Jack of all trades” z “Księgi Cmentarnej”, a Podziemie jakby z “Nigdziebądź”. W każdym razie, takie miałam pozytywne skojarzenia… A i jeszcze z “Ligą niezwykłych dżentelmenów”. Dawno nie widziałam tego filmu i nie wiem, czy dzisiaj uznałabym go za dobry, ale jako pacholęciu pamiętam, że mi się podobał.\nOgólnie fajne pomysły na wydarzenia, warsztat dobry, ale brak konkluzji rozczarował.\nkobieta | 18.12.17, g. 18:40\n„Kudomski ubrał się w garnitur koloru głębokiej czerni, tego samego koloru krawat i buty oraz nieskazitelnie białą koszulę.”\n„Kwiat spośród wszystkich kobiet.” – raczej pośród/wśród\n„Dżentelmen pocałował ją całą swoją miłością” – Jak się całuje kogoś miłością?\n„Naczynia rozbiły się na tysiące drobnych kawałków, których niesprzątnięta część towarzyszyła weselnikom do końca uroczystości.” – Dziwne jakieś to zdanie. Tylko część? Czyli jednak jakąś część ktoś posprzątał?\n„Niedługo potem[-,] musieli po raz pierwszy tej nocy „osłodzić” wódkę.”\n„Wszystko umówili wcześniej z DJ-em. Potem poleciały już „swojskie rytmy”, aby wszyscy mogli się bawić.”\n„Na początku dzieciak czerpał powoli, ale miarowo zwiększał prędkość. Próbowała go puścić, ale berbeć powstrzymywał ją z siłą, której mieć nie powinien. Z jej siłą.\nZaczął ciągnąć nieznajomego i upływ magii zmalał, ale małolat nie dawał za wygraną.”\n„w końcu Milena uderzyła dziecko na odlew w policzek. Ten się rozpłakał i… zmienił w kruka.” – Uderzyła dziecko, więc „to” się rozpłakało i zmieniło.\n„To Mateusz Dębka, czarodziej i wieloletni kolega Abrahama[+,] przyczynił się do tego.”\n„Wróciła do niej mała część zabranej magii, większość dzieciak zużył do transformacji.\nSiostry przekazały jej część mocy i znów wróciła energia oraz radość.”\n„Kiepsko kontaktował się z młodzieżą. Denerwował go bunt, nieposłuszeństwo, niesubordynacja, niedojrzałość i ich przekonanie, że wszystko wiedzą najlepiej.” – Ich czyli kogo? Niegramatycznie trochę wyszło.\n„To jedna z tradycji, których kultywowanie nie uznawał za niezbędne.” – Tu też niegramatycznie.\n„Nie czekał długo na wyprowadzenie z błędu.” – Pewnie się czepiam, ale ten zwrot w danym kontekście też mi się wydaje lekko niegramatyczny. Raczej: na zostanie wyprowadzonym z błędu „Na wyprowadzenie” sugeruje, że to on kogoś miałby wyprowadzać.\n„Wtem rozległa się muzyka ze sceny, ale to nie zasługa DJ-a. Dało się wyodrębnić brzmienie akordeonu, saksofonu, trąbki, gitary i harmonijki. Przestraszony dźwiękowiec zeskoczył ze sceny. Odszedł w samą porę, ponieważ za nim spadły konsole.\nScenę zajęła orkiestra.”\n„niczego nie świadomi” – mogę się mylić, ale wydaje mi się, że w tym kontekście nieświadomi raze\n„Na podwórko przed budynkiem dawnej świetlicy, a obecnie sali weselnej[+,] spadł niezidentyfikowany obiekt latający.”\n„Gdy doszła do pionu, z środka wyszła jakaś istota.” – Ze środka\n„gdyby wędrowca z innej planety mówił akurat po polsku lub podobnym języku słowiańskim!” – lub w podobnymi\n„…ale brzmiało jakoś tak: „Kszuuumw[+.]”\n„Ale przynajmniej będziecie[-,] co mieli wnukom opowiadać!” – dziwny trochę szyk zdania\n„Czy ktoś z was[-,] choć słyszał o czymś takim?”\n„Składał on się z gitarzysty, basisty, a równocześnie wokalisty[+,] i perkusisty Romka.” – O ile to basista był jednocześnie wokalistą, tak? Chociaż i w tej formie zdanie jest trochę niezgrabne i nie mam pewności, czy poprawne.\n„Śpiewał słabo, ale co tam.\nAnia uśmiechnęła się, ale i lekko zezłościła…”\n„(mało[-,] kto nim jest)”\n„Uderzył go w twarz, ale dziwoląg jakby tego nie poczuł. Ze stoickim spokojem uderzył obgryzioną kością w twarz napastnika…”\n„Nieludzko szybkim ruchem złapał za nadgarstek Kudomskiego (zostawiając na marynarce tłusty ślad), a drugą ręką zabrał mu szpadę.\n(…) Szybkim ruchem wyciągnął ostrze.”\n„– Nazwisko, stopień i jednostka[+,] żołnierzu!”\n„– Nazwisko, stopień, jednostka[-,] albo przekonasz się o mojej mocy.”\n„– Rachunek za prąd.” – Jezu, a jakim cudem miał coś takiego przy sobie na weselu kolegi?\nmężczyzna, Pabianice | 18.12.17, g. 18:47\nrosebelle – Wpływ na losy świata? Już tłumaczę. Kontakt z obcą cywilizacją i chociażby cała sprawa tego androida. Sytuację z orkiestrą też można pod to zaliczyć. Wyobraźmy sobie, że 200 osób zginęłoby w niewytłumaczalnych okolicznościach. Sprawa wstrząsnęłaby całym światem jak World Trade Center. Przykładowo, giełda by się posypała.\nTekst Nirvany wpisałem przetłumaczony dla zasady, aby nie męczyć Czytelnika. Z reguły w książkach tłumaczy się teksty piosenek, mimo że Czytelnik wie, że to po angielsku.\nMiło, że moje ukochane Queens of the Stone Age zostało docenione :) Przybijmy wirtualną piątkę ;)\n“Ligi Niezwykłych Dżentelmenów” raczej dziś byś nie doceniła :( Film raczej słaby, ale to już nie pierwszy raz ktoś nawiązuje do tej historii w kontekście moich opowiadań. Ale raczej nie wywarli wielkiego wpływu na moją twórczość. To ostatni film Connery’ego, wiadomo dlaczego…\nW Gaimana czytałem niestety tylko jedną książkę i była to… “Mitologia nordycka”.\nmężczyzna, Pabianice | 18.12.17, g. 18:51\njoseheim – Dziękuję za tak szczegółową łapankę. A co do rachunku za prąd… My, faceci, nie nosimy torebek. Dlatego wszystko upychamy po kieszeniach. Michał jest dyrektorem SDW, więc raczej codziennie nosi garnitur. Myślę, że nie zawsze opróżnia kieszenie. Z torebką to jednak swego rodzaju wygoda…\nmężczyzna, 24 lata | 22.12.17, g. 19:06\nmężczyzna, Pabianice | 22.12.17, g. 19:58\nMiło wiedzieć, że ktoś czyta :)\nmężczyzna, 24 lata | 24.12.17, g. 22:57\nZaprezentowana rzeczywistość ma ekscentryczny, syntetyczny rys, co na pewno wyróżnia tekst, choć przedstawiona estetyka zupełnie do mnie nie trafia – nie wiem czy potrafię (i czy powinienem) to rugować z oceny. Napisany nieźle, choć momentami zniżkuje, przez dziwne zdania. Największy problem mam z tym, że to właściwie zbiór dziwnych scenek, których nie łączy ciąg przyczynowo skutkowy. Nowożeńcy wybrali świetny kawałek na pierwszy taniec.\nmężczyzna, Pabianice | 24.12.17, g. 23:35\nMiło, że już druga osoba doceniła utwór Queens of the Stone Age ;)\nCieszę się, że opowiadanie czymś się wyróżniło.\nNo i znowu absurdalny miszmasz. Tym razem jednak ograniczający się do wybitnie zwariowanych epizodów i niespodzianek urozmaicających wesele. I całkiem zgrabnie napisanych. I chociaż z absurdem (jak już nie raz i nie dwa wspominałam) się raczej nie dogaduję, to w Twoim tekście raczej mnie nieco rozbawił, balansując na granicy zrozumienia. Dlatego mogę śmiało powiedzieć, że czytało mi się dobrze, a opowieść uznaję za sympatyczną.\nZgodnie z tytułem, Twoja historia jest nieprawdopodobna. Lubię absurd, ale nie do końca w takim wydaniu. W sumie opowiadanie wygląda bardziej na zlepek luźnych, trochę chaotycznych pomysłów niż spójną opowieść, a to zgrzyta (przynajmniej mnie). Fajnie, że starałeś się urozmaicić wesele tak bardzo jak tylko się dało, ale kurczę, obcy, który pada trupem po napiciu się wódki i nagi android rąbiący kurczaka? ; p W sumie ciekawe czemu w tej jednostce wojskowej nawet nie zadali sobie trudu, by go ubrać…\nDodatkowo mam problem z Twoim stylem. Niby opowieść jest wartka, cały czas coś się dzieje, czyta się w miarę gładko, ale… no właśnie ale. Czasami budujesz dziwne zdania, takie trochę niezgrabne, przy niektórych zatrzymywałam się, bo musiałam się zastanowić. Nawet nie mam pewności, czy niektóre poprawki, które zasugerowałam, są słuszne, bo po poprawkach pewne rzeczy też mi się wydawały dziwne, ale nie umiałam lepiej ;) To już oczywiście mój problem, a nie Twój.\nW każdym razie… pomysł jest, ale czegoś zabrakło. A może raczej czegoś jest za dużo. Albo i to, i to ;)\nmężczyzna, Pabianice | 25.12.17, g. 02:39\nCały czas w komentarzach przewija się, że dzieło jest chaotyczne. Jest. Sam tego nie rozumiem. Po prostu tak wyszło. Stworzyłem, co stworzyłem. Wyszło coś takiego. Nie doszukujmy się w tym sensu, przyczyn czy logiki. Nie znajdziemy, bo tu tego nie ma.\nTakie już jest to opowiadanie.\nmężczyzna, Bochnia | 25.12.17, g. 12:30\nNic nie tłumaczysz o gościach, ani o ich umiejętnościach. Twoja magia nie posiada ograniczeń, więc jest nudna, skoro każdy może zrobić wszystko ze wszystkim. O organizacji pana młodego, o Podziemiu też bym się chętnie dowiedział czegoś więcej, ale znów informacji jak na lekarstwo. Miałem się chyba poczuć zaintrygowany, a po lekturze byłem jedynie zirytowany, że wiem niewiele więcej niż przed nią.\nWarsztatowo sprawnie, chociaż parę brzydkich powtórzeń mógłbyś z pewnością wyłapać. Natomiast co do konstrukcji tekstu, to trudno mi to nazywać opowiadaniem. To zlepek scenek, które do niczego nie prowadzą, na dodatek rozwiązywanych szalenie pospiesznie. Aż parsknąłem, gdy widmowa orkiestra zniknęła na pstryknięcie palcem, a enigmatyczny kosmita padł po kieliszku wódki. Nie jestem pewien, czy te momenty miały mieć wydźwięk humorystyczny.\nmężczyzna, Pabianice | 25.12.17, g. 14:06\nCo do zniknięcia orkiestry, to mam nadzieję, że wszyscy Czytelnicy załapali co właściwie się wydarzyło. Magia ma ograniczenia. Po prostu zebrało się wielu czarodziejów i czarownic, a w grupie można osiągnąć więcej.\nZ tego co pamiętam, to czytałeś jakieś moje poprzednie opowiadania, więc coś tam już wiesz ;) Ja sam nie znam wszystkich tajemnic Stowarzyszenia Dżentelmenów Walczących… W opowiadaniu zawarłem wszystko, co Czytelnik powinien wiedzieć. A tak w skrócie – SDW to organizacja, której członkowie, zwani Dżentelmenami, zajmują się rozwiązywaniem spraw przerastających zwykłych ludzi. A Podziemie to rzeczywistość odmiennych istot, które żyją wśród nas, ale tak się nazywa ta grupa.


Oryginalne Torebki Chanel - Styl\nJesteś tu: Kobieta Styl » oryginalne torebki chanel\nArtykuły na temat: oryginalne torebki chanel\n...wszystkie torebki, które marzą, by kiedyś im dorównać. Tajemnica "2.55": przepustka do wieczności od It Mana Od dawien dawna obecny na najwyższej półce dom mody Chanel ma też swoją, w tym samym stylu(...) pierwotnych modeli. Powraca nielogowane zamknięcie autorstwa panny Chanel, wracają do łask czarne łańcuszki bez zdobień i skórzanych przeplotów, mieszając się z kolejnymi odmianami dawnej torebki. W kolejnych...\nTorebka z historią\nOd ponad 50 lat jest jednym z najchętniej kupowanych dodatków. O czym mowa? O Chanel 2.55 - torebce z historią, którą powinna znać każda miłośniczka mody.\nMix stylów, materiałów i kolorów - torebki na sezon jesień / zima 2008 zwracają uwagę dużymi rozmiarami i odważnymi projektami.\nKiedy Japonia spotyka Europę może powstać jedynie coś niezwykle oryginalnego. Taka jest właśnie nowa linia torebek Joanny Kruczek inspirowana japońską...\n..., kaskadowe naszyjniki w stylu boho czy torebki z metalizowanych materiałów lub plastiku, co widzieliśmy u Chanel. Okulary nie są tu wyjątkiem. Dolce & Gabbana przywracając modę na logomanię serwuje nam(...) do minimalizmu aniżeli modowej ekstrawagancji. Wówczas lepiej pozostać przy dobrze znanych fasonach i zachowawczych kolorach. Jeśli jednak lubimy modowe eksperymenty, oryginalne okulary będą doskonałą...\n...wiosennoletniej kolekcji Chanel. Obowiązuje więc jedna zasada: Nie ma żadnych zasad. Jak w każdym sezonie istnieje jednak kilka elementów tej modowej układanki, które uczynią ją bardziej spójną(...) pokazach miniaturowe torebki zwane nerkami. Wygodną i superlekką nerkę skutecznie dodającą wiosennym stylizacjom świeżości i luzu pokochali jednak nie tylko projektanci - była ona niekwestionowanym...\n...i gwiazdy, a nawet kosmonautów, brokat i cekiny, srebrny połysk i granat rozświetlonego nieba - wszystkie te elementy przewijały się na pokazach Chanel, Diora, Gucciego czy Isabel Marant...\n...nie można przymierzyć. Teraz potrzebuję torebki z dobrą metką. Także da się ją wypożyczyć. W kawiarence na Saskiej Kępie w Warszawie umawiam się z Dianą Sentek. Stworzyła Rent-a-bag.pl, serwis markowych torebek: Marc Jacobs, Furla, Prada, Chloé, Louis Vuitton. Pani Diana przywozi dwie, które wstępnie wybrałam - zgrabną "chanelkę" model Flop Bag (wartość blisko 8 tys. złotych) i małą niebieską...\n...uzupełnienie oryginalnej kreacji. Penelope Cruz (41) zna swoje atuty i uchodzi za jedną z najbardziej seksownych gwiazd. Sukienka z miękkiego zamszu wydaje się być dość casualowa, ale dzięki złotym szpilkom i mocnemu makijażowi oczu aktorka prezentuje się wieczorowo. Długie rękawy nadają mini z dekoltem eleganckie proporcje. Małgorzata Kożuchowska (45) słynie z tego, że lubi oryginalne...\nco to jest przepuklina kręgosłupa\npo operacji pęcherza\nkok w stylu brigitte bardot\nnajlepsze kredki do oczu\nbrak erekcji dieta\nmenopauza badania hormonalne


Portal Knights gra, poradnik, opis, tips and tricks - Dla Dzieci\nPortal Knights - opis gry\nPlatforma: Komputery osobiste(PC), Nintendo Switch, Playstation 4, Xbox,\nDodane do bazy: 2017-07-26 18:27:35\nPortal Knights to sandboxowa gra fantasy RPG opracowana przez studio Keen Games, czyli twórców Sacred 3. Keen Games tworząc Portal Knights zaczerpnęli inspiracje z popularnego Minecrafta, dzieła szwedzkiego producenta gier komputerowych studia Mojang lecz Portal Knights nie jest wyłącznie klonem Minecrafta.\nZarys fabularny będący pretekstem do zabawy twórcy przedstawiają nam w krótkim intrze z którego dowiadujemy się, że w wirtualnym świecie doszło do katastrofy zwanej rozłamem która sprawiła, że kraina została podzielona, a naszym zadaniem będzie ponowne jej scalenie i przywrócenie dawnego porządku. W Portal Knights przygodę rozpoczynamy od kreatora postaci za pomocą którego określimy płeć postaci, wygląd zewnętrzny bohatera i jedną z trzech dostępnych w grze profesji: Wojownik, mag, zwiadowca/łucznik. Po wykreowaniu swojej postaci przechodzimy do sedna rozgrywki czyli świata gry a właściwie pierwszej krainy pełniącej funkcję samouczka, gdzie poznajemy podstawowe mechaniki gry i wykonujemy pierwsze nieskomplikowane zadania. Jak sama nazwa wskazuję w grze występują portale za których sprawą możemy się teleportować do innej krainy lecz, by to uczynić musimy najpierw odnaleźć i zebrać odłamki niebieskiego kamienia portalowego który też z czasem zacznie występować w różnych wariantach kolorystycznych i scalić je w jeden kamień który pozwoli aktywować portal.\nTwórcy oddali nam do dyspozycji szereg krain różniących się od siebie rozmiarem, ukształtowaniem terenu, klimatem więc będziemy przemierzać i eksplorować pustynie, lasy, polany, sady, zaśnieżone lokacje, olbrzymie twierdze, podziemia i miejscówki z lawą a wszystko to jest losowo generowane i jeśli chcemy to możemy zrównać to z ziemią i wznieść coś zupełnie nowego tak jak ma to miejsce we wspominanym już grze Minecraft. Z czasem poziom trudności rośnie i aby przetrwać będziemy musieli craftować potężniejsze przedmioty, a crafting w grze jest naprawdę mocno rozbudowane i daje duże pole do popisu. Wraz z postępami w grze trudniejsze staje się odnalezienie portali gdyż nie będą już umiejscowione w dobrze widocznych miejscach a w lochach więc będziemy zmuszeni eksplorować je i stawić czoła strzegącym ich stworzeniom. W Portal Knights występuje cykl dobowy i tak w nocy zapadają egipskie ciemności i jest ponuro a na mapie pojawiają się znacznie potężniejsi przeciwnicy więc należy mieć się na baczności zaś w dzień jest pięknie i kolorowo. Zaimplementowany system rozwoju postaci jest prosty i mało rozbudowany lecz wystarczający jak na tego typu grę.\nStudiu Keen Games udało się zrobić naprawdę ładną produkcję i to pomimo,że oprawa graficzna nie jest na wysokim poziomie, gra składa się z niemal w całości z sześcianów lecz potrafi być na swój sposób urocza i bajkowa.\nPortal Knights cechują:\nRóżnorodne i klimatyczne lokacje.\nZaawansowany system craftingu i budowania.\nIntuicyjny i angażujący system walki, w grze występują bossowie.\nSpora radość ze zdobywania nowych przedmiotów.\nSpora ilość zróżnicowanych surowców do pozyskania.\nMożliwość przełączania się między perspektywą FPP a TPP.\nProsty system rozwoju postaci.\nMożliwość grania z kooperacji w maksymalnie czteroosobowym gronie.\nGra Portal Knights pojawiła się we wczesnym dostępie od 25 lutego 2016 roku, a swoją premierę miała 18 maja 2017 roku, gra jest dostępna w angielskiej wersji językowej.\ndodano: 2017-07-26 19:30:30


Autoterapia REBT: SESJA 66: WYOBRAŹ SOBIE, ŻE...\nSESJA 66: WYOBRAŹ SOBIE, ŻE...\nTydzień temu rozprawialiśmy się z toksycznymi przekonaniami, jakie czasem przenikają do\nnaszej świadomości pod pozorem ludowych mądrości. Wcale wszystko, co dobre szybko się nie kończy. Kończy się wtedy, gdy tak się ułożą okoliczności, a na nie bardzo często sami mamy decydujący wpływ. Praca nad samym sobą wymaga nie tylko przeformułowania niezdrowych schematów myślowych, ale niekiedy również odrzucenia tego, co wpajano nam w dzieciństwie. Jeśli komuś nieustannie powtarzano, że niepytany ma milczeć, może mieć poważna trudności z zabieraniem publicznie głosu. Trzeba zdecydowanie odrzucić te wszystkie "mądrości", które zatruwają nasz organizm - wiemy bowiem, że umysł i ciało to układ sprzężony. Rzadko jednak zastanawiamy się nad tym, jak niezdrowa myśl może wpłynąć choćby na nasz układ sercowo-naczyniowy. Prawda, że wydaje się to abstrakcyjne? A jednak uporczywe myśli, wzmagające lęk, a tym samym nieustanny stan napięcia, mogą w konsekwencji przyczynić się do pojawienia się różnego rodzaju dolegliwości somatycznych. Pamiętajmy więc, że sposób myślenia zależy od nas samych i każde, nawet z pozoru najbardziej wiarygodne przekonanie można podważyć zmieniając tylko optykę. W końcu to nie A (wydarzenie aktywujące) powoduje C (to, co czujemy), lecz B (błędne przekonania). I aby B zamienić w E (efektywne przekonania), stosujemy aktywną D (dyskusję).\nOd minionej sesji wiele się zmieniło. Skończyły się wakacje, rozbrzmiały pierwsze dzwonki na lekcję, rozpoczęliśmy nowy miesiąc i w dodatku pod jego koniec, zacznie się nowa pora roku. Dużo prawda? No to dołóżmy jeszcze symboliczną datę. Za 3 tygodnie i 1 dzień będziemy obchodzić 100 rocznicę urodzin Alberta Ellisa.\nZ pewnością tego dnia będziemy myślą z jego małżonką, dr Debbie, na której wsparcie możemy stale liczyć. Niedługo liście przybiorą barwy purpury i złota, a wiatr poderwie je do tańca, strącając przy okazji czapki z naszych głów. Zmieniło się także powietrze, przyznacie? Jestem na tym punkcie szczególnie wyczulony. Jako że kocham jesień, każdego roku u schyłku sierpnia i z początkiem września wytężam węch, usiłując poczuć najwspanialszą woń jesieni. I istotnie, w minionym tygodniu wydawało mi się, że ją czuję. Z czym kojarzy Wam się jesień? Mnie z wyobraźnią. Chwilą pozytywnego zamyślenia. Ławką w parku, lekkim płaszczem i notesem, który przyjmie wszystko jak rasowy terapeuta. I z rzeką, nad którą mieszkałem jeszcze kilka miesięcy temu. I z kawą, ogrzewającą owiane rzecznym wiatrem dłonie. Wielokrotnie powtarzaliśmy, że najskuteczniejsza bronią, jaką w walce z naszymi utrapieniami dysponujemy, jest wyobraźnia. To za jej sprawą świat zmienia się w sekundę (Sesja 62), złość zamienia się w relaks (Sesja 64) , a życie... nie ma ograniczeń (Sesja 59).\nSportowcy przed ważnymi zawodami wyobrażają sobie każdy ruch, jaki chcieliby wykonać w chwili próby, mówcy oswajają się ze sceną widząc w myślach przepełnione audytorium, a artyści... oni dzięki niej tworzą. I wizja pozbawienia ich tego najcenniejszego daru wydaje się gorsza niż śmierć.\nWyobraźcie sobie teraz Mariusza. Mariusz pracuje w tym samym urzędzie, na tym samym stanowisku od pięciu lat. I mniej więcej od tylu samo lat rozgłasza wszem i wobec, że potrzebuje prawdziwej zmiany w życiu. Jego życie towarzyskie nie jest wybujałe, choć nie cierpi przy tym na samotność. Nielicznemu gronu swych przyjaciół powtarza z uporem, że jeśli czegoś nie zmieni... "to sam nie wie, co"! Kiedy jednak pewnego razu kolega z pracy znużony ciągłym niezadowoleniem Mariusza zapytał go: "Jakiej zmiany chcesz dokonać?", Mariusz niemalże zamarł. Nikt do tej pory nie traktował poważnie jego deklaracji i to pytanie zbiło go z tropu. Odparł: "Rewolucyjnej. Poważnej zmiany". Kolega pytał dalej: "W porządku. Ale czego ta zmiana ma dotyczyć?". Na to coraz bardziej zmieszany Mariusz: "No, wszystkiego!". Pytający nie dawał za wygraną: "Ale co konkretnie chciałbyś zmienić? Jaki będzie twój pierwszy krok? Kiedy go wykonasz?". Tego już było za wiele. Mariusz stracił cierpliwość i odwrzasnął: "Nie wiem! Nie wiem! Nie wiem!". Po chwili skruchy dodał z wątpliwym triumfalizmem: "Nie wiem. Ale muszę coś zmienić".\nNo właśnie - "wszystko" i "coś" to słowa psychologicznie bezwartościowe. Oznaczają w istocie niewiedzę. Kiedy nie wiem, co chcę zrobić, mówię - coś zrobię. Kiedy chcę dokonać zmian, lecz dotąd ich nie przemyślałem - deklaruję, że zmienię wszystko. A w rzeczywistości nie zmieniam nic. I to "nic" akurat bardzo wiele znaczy. "Nic" to w tym przypadku synonim obecnego stanu. "Nie zrobię nic", to znaczy, że zostanie tak, jak jest. To znaczy również, że nie wiem, co chciałbym zrobić.\nJeden z częściej przytaczanych cytatów podczas rozmaitych szkoleń coachingowych brzmi: "Nie możesz dokonać zmiany, której sobie nie wyobraziłeś". To szczera prawda. Wszystko zaczyna się od wyobraźni. Mariusz nie odmieni swojego życia dopóki nie wyobrazi sobie jednej rzeczy, od której mógłby zacząć. Pierwszy i najważniejszy krok mieści się w naszej głowie.\nJednymi z największych marzycieli w historii kultury byli niewątpliwie John Lennon i Yoko Ono. I to nie tylko dzięki hymnowi marzycieli, za jaki uznać możemy balladę "Imagine", ale przede wszystkim dlatego, że głęboko wierzyli w ideały, którym hołdowanie uczynili modelem życia. Sprowadzały się do ogólnych, dla niektórych pewnie banalnych, haseł, takich jak "pokój", "miłość", "wolność". Co jednak złego jest w idealizmie? John Lennon w jednym z wywiadów ujął to bardzo dosadnie: "Co jest, kurwa, takiego śmiesznego w pokoju, miłości i zrozumieniu? W modzie jest być przebojowym i zdzielić swojego sąsiada krzyżem po głowie, ale my nie należymy do tych, którzy podążają za modą". W tej samej rozmowie z dziennikarzem J. Cottem Lennon przyznaje: "Ja się często boję, ale nie boję się bać, chociaż to zawsze jest straszne"...\nNie warto bać się bania, tak samo jak nie warto bać się marzyć. Dziś zachęcamy Was do wyobrażenia sobie jednej, małej rzeczy, która jest w zasięgu Waszej ręki i o której marzycie. Spokojnie, nie musicie szukać jej naprędce. Okażcie sobie dużo cierpliwości i ciepła. Znajdźcie wolną chwilę, zaciszne miejsce i... puśćcie wodze fantazji. Pamiętajcie, nie można stworzyć niczego, czego wcześniej sobie nie wyobrazimy. W tym tkwi nasza ludzka siła!\nEtykiety: lęk, wyobraźnia, zmiana


ALIENKA: RECENZJA - Pierre Rene Volumator tusz do rzęs.\nJakiś czas temu w zakupach pokazywałam Wam mój nowy tusz do rzęs (KLIK). Tusz kupiony całkiem spontanicznie, bez namysłu i sugerowania się jakimikolwiek opiniami na jego temat. Zresztą takowych nie znałam. Tuszu także nie. Wybór padł na pierwszy lepszy tusz. A, że ja mam fioła na punckie takich mazideł do rzęs (co pewnie wiecie :D) pomyślałam 'czemu nie?', kupiłam, wytestowałam i teraz przychodzę do Was trochę pogadać o tym produkcie :)\nTusz Pierre Rene, Volumator Gigantic Brush.\nKupiony w drogerii Laboo.\nDostępny w szafach Pierre Rene.\nMaskara Volumtor z gigantyczną szczoteczką gwarantujacą ultra szybkie, ekstremalne pogrubienie. Spektakularny efekt bez smug (??????) i grudek.\nSorry, ale jak przy używaniu tuszu na rzęsach mogą powstać smugi? Wyjasnicie mi to?\nTusz zakmnięty w czarnej, matowej buteleczce o bardzo prostym, aczkolwiek graficznym kształcie. Bardzo wygodne zamknięcie, przy którym słyszymy wyraźne kliknięcie, któro upewnia nas, że tusz jest zamknięty i nam nie wyschnie. Na buteleczce naklejone naklejki z informacjami od producenta. Nic się z nimi nie dzieje, nie odklejają się, nie ścierają.\nWielka, ogromna szczota, które ja tak kocham i uwielbiam. Długie, gęste włoski. Dość sztywne, co wpływa dodatnio na proces aplikacji tuszu.\nI tu zaczynają się schody. Jak do tej pory i opakowanie i szczoteczka i zapewnienia producenta mi się podobały, tak po otwarciu i użyciu tuszu, produkt podobał mi się już znacznie mniej. Tusz jest gęsty, a przy tym strasznie suchy. Ale co najciekawsze efekt, jaki daje na rzęsach jest niesamowity!\nTakże konsystencja sama w sobie jest nieco dla mnie za sucha. Poza tym tusz ma skłonności do tworzenia grudek.\nJak już wspomniałam przed chwilką tusz jest suchy i dość gęsty. Potrafi tworzyć grudki na rzęsach. Sama aplikacja nie jest jakaś najprostsza i nie należy do najkrótszych, ale dla takiego efektu warto trochę popracować. Dwa, czy trzy pociągnięcia po rzęsach zdecydowanie nie wystarczą na to, by nasze rzęsy przy zastosowaniu tej maskary wyglądały dobrze. Trzeba znacznie dłużej popracować, pogłaskać i dopieścić rzęsy, by efekt był zadowalający. Mnie akurat taka aplikacja ani grzeje ai ziębi, bo czas trwania malowania rzęs nie jest dla mnie wyznacznikiem dobrego tuszu. Nie mam także minuty na pomalowanie obu oczu z górnymi i dolnymi rzęsami. Dlatego też aplikacja, jak aplikacja – całkiem normalna, jak dla mnie. Warto wspomnieć, że tusz nie skleja rzęs, a przy większej ilości ruchów szczoteczką po rzęsach, ładnie je rozdziela.\nZa chwilę ocenicie je same, patrząc na zdjęcia. Mnie efekt zadowala. Rzęsy są długie, gęste, czarne, ekstremalnie podkreślone.\nTusz się nie kruszy w trakcie noszenia, nie osypuje się, nie znika z rzęs. Dobrze się zmywa, nie rozmazuje się z trakcie demakijażu.Za to strasznie szybko zasycha. Jak wiecie, dbam o tusze i nigdy nie wycieram nadmiaru o brzeg opakowania, a tusz mimo wszystko praktycznie już wysechł...\nW mojej ocenie tusz jest raczej średni. Efekt, jaki daje zadowala mnie w stu procentach. Może nie jest to tusz idealny, posiada kilka wad, ale da się go używać. Nie wiem, czy wrócę do niego. Na pewno pomysł Pierre Rene na maskarę był fajny więc może skuszę się na jakąś inną z ich gamy tuszów do rzęs :) Zobaczymy. Nic nie będę obiecywać, bo jak wspomniałam na początku moje zakupy często są spontaniczne.\nJakie macie zdanie na temat efektu, jaki daje na moich rzęsach?\nPS. PRZYPOMINAM O ROZDANIU FIRMOO! :)\nlu ciam 5 maja 2014 17:02\nmasz piękne rzęsy :) efekt jest świetny chociaż nie podoba mi się, że się szybko wysusza ten tusz :<\nALIENKA 5 maja 2014 17:47\nDzięki :* Efekt jest fajny, to fakt, szkoda tylko, że po miesiącu używania tusz jest niezdatny do malowania rzęs :(\nLady Hope 5 maja 2014 21:22\nJa też się zdziwiłam czytając o smugach :D Szczoteczka nie dla mnie, zdecydowanie wolę mniejsze i silikonowe.\nMasz piękne rzęsy i efekt jaki daje ten tusz bardzo mi się podoba :)\nbyCarol 5 maja 2014 21:24\nNie miałam nigdy tego tuszu, ale szczoteczka jaką ma nie należy do moich ulubionych.\nŚwietnie wywija rzęsy :).\nPrimes 5 maja 2014 21:48\nfajnie unosi rzęski, ale to chyba z mało, żeby się na niego skusić:)\nślicznie prezentuje się na rzęsach, ale szczoteczka do mnie nie przemawia i mam dylemat :)\nBlondeChemist 6 maja 2014 15:26\nCo autor miał na myśli o tych smugach tego nie wiem ale tusz daje fajny efekt :)\nMilena Pee 7 maja 2014 00:24\n: O gdzie moj koment coo :D\nmentoska 7 maja 2014 11:56\nUwielbiam Twoje rzęsy :)\nluckywoman 8 maja 2014 11:29\nNigdy tego tuszu nie widziałam. Niestety nadal nie trafiłam na tusz idealny :( P.S. Przy okazji zapraszam do wzięcia udziału w rozdaniu na moim blogu :)\nChristine G 8 maja 2014 14:31\nI love your eyelashes! Amazing:)\nAlieneczka 9 maja 2014 20:13\nale masz śliczną tęczówkę ;) i rzęski też ;)\nArtist Domi 10 maja 2014 00:37\nszczerze mówiąc to ja nie przepadam za maskarami od PR, ale efekt jest u Ciebie niezły. :)


Portugalczycy zachwyceni Ekstraklasą: "Polskie kluby to rzetelni pracodawcy" - Polsat Sport\nPortugalczycy zachwyceni Ekstraklasą: "Polskie kluby to rzetelni pracodawcy"\n26.10.2021, 07:44 Piłka nożna\nPortugalscy eksperci fenomen licznej obecności swoich rodaków w kadrach drużyn Ekstraklasy piłkarskiej uznają za efekt stabilności finansowej polskich klubów, które nie zalegają z wypłatami. "Polska staje się kierunkiem tak atrakcyjnym, jak kilka lat temu Turcja" - podkreślają.\nZ danych spółki Ekstraklasa SA, która prowadzi rozgrywki najwyższej klasy, w kadra 18 zespołów jest 185 obcokrajowców z 44 państw, z czego najwięcej Portugalczyków - 23.\n"Największa w historii liczba Portugalczyków w Ekstraklasie to rezultat dobrej sławy polskich klubów piłkarskich w naszym kraju" - uważa zastępca redaktora naczelnego sportowego dziennika "A Bola" Fernando Urbano.\nWskazał, że w ostatnich latach Polska stała się rodzajem "bezpiecznego, a zarazem ciekawego kierunku" dla zawodników, którzy nie mają miejsca w czołowych klubach Portugalii.\n"Kiedyś takim miejscem na mapie piłkarskiej Europy była Turcja, gdzie masowo udawali się nasi zawodnicy" - powiedział PAP Urbano, zaznaczając, że o ile bracia Marco i Flavio Paixao, a także Orlando Sa przetarli kilka lat temu drogę do Polski swoim rodakom, głównie piłkarzom, to w przyszłości także trenerzy z Portugalii mogą się odważyć na pracę nad Wisłą.\nDziennikarz gazety "A Bola" zaznaczył, że wprawdzie przez polską piłkę przewinęło się już kilku szkoleniowców z Portugalii, ale zaznacza, że prawdziwą referencją może być dla nich praca ich rodaka Paulo Sousy, który jest selekcjonerem biało-czerwonych.\n"Teraz jesteśmy na etapie popularności Polski wśród piłkarzy z Portugalii, ale dzięki kierowaniu drużyną narodową przez Sousę oczekiwałbym w przyszłości większego zainteresowania kontraktami w klubach Ekstraklasy ze strony innych szkoleniowców z naszego kraju. To jednak dopiero kwestia mniej lub bardziej odległej przyszłości" - dodał.\nLizboński komentator zaznaczył, że Polska ma nad Tagiem dobrą renomę jako kraj, w którym "zarabia się dobrze i regularnie".\n"Piłkarze o tym wiedzą. To zamknięte środowisko, w którym koleżeńskie porady na temat ofert pracy są mile widziane oraz powszechne w tym gremium" - podsumował Urbano.\nNa Polskę jako coraz popularniejszy kierunek dla portugalskich piłkarzy wskazuje również agent sportowy Hugo Cajuda. Portugalczyk pomógł wprowadzić do klubów Ekstraklasy kilkunastu swoich rodaków, w tym m.in. obecnych graczy Legii Warszawa: Josue i Andre Martinsa, którzy w przeszłości występowali w reprezentacji Portugalii.\nCajuda zwrócił uwagę, że z wyjątkiem największych portugalskich klubów, tj. FC Porto oraz Benfiki i Sportingu Lizbona, polskie są w stanie płacić lepiej piłkarzom niż niżej notowane zespoły z Liga Portugal.\nW rozmowie z PAP wymienił długą listę graczy, którzy dzięki jego wsparciu trafili do Polski. Są wśród nich m.in. Iuri Medeiros, Salvador Agra, Luis Rocha, Andre Martins, Pedro Tiba, Josue, a także Orlando Sa.\nW ocenie Cajudy sprowadzani do Polski piłkarze z Portugalii, a także z Brazylii i innych państw Ameryki Południowej, ubogacają Ekstraklasę głównie poprzez wysoki poziom wyszkolenia technicznego.\nPortugalczyk odnotował, że w ostatnim czasie zarówno piłkarze, jak i szkoleniowcy z jego ojczyzny mają dobrą reputację w świecie i są chętnie angażowani do pracy w różnych ligach, a także w reprezentacjach narodowych. Jako przykład podał Paulo Sousę, którego jest agentem.\nW ocenie Cajudy sukces portugalskiej myśli szkoleniowej zakiełkował trzy dekady temu, czyli jeszcze przed pojawieniem się w portugalskiej lidze angielskiego trenera Bobby'ego Robsona, który wypromował m.in. takich trenerów, jak Jose Mourinho czy Andre Villas Boas.\nZdaniem portugalskiego menedżera kluczowym okazało się większe skoncentrowanie federacji piłkarskiej na pracy z reprezentacjami młodzieżowymi, z którymi Portugalia świętowała na początku lat 90. XX w. dwukrotnie tytuł mistrza świata.\nOdnotował, że ogromną pracę wykonał wówczas sztab kierowany przez Carlosa Queiroza. Wskazał, że pracował on z młodzieżą w sposób bardzo nietypowy, prowadząc treningi niezwykle często jak na warunki reprezentacyjne – przez kilkaset dni w roku.\n"To właśnie w tej ekipie pojawiło się wiele talentów, a niektórzy zawodnicy poszli później ścieżką kariery trenerskiej, jak choćby właśnie Paulo Sousa" - zaznaczył Cajuda i dodał, że portugalska myśl szkoleniowa rozwijała się w ostatnich latach dynamicznie także dzięki wymianie doświadczeń i współpracy pomiędzy poszczególnymi szkoleniowcami.\nCzytaj więcej: PKO BP Ekstraklasa: Przełamanie Kamila Grosickiego


Jak napisać i wydać książkę - Tallar Grażyna Grace | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nJak napisać i wydać książkę (okładka miękka)\nTytuł: Jak napisać i wydać książkę\nPodtytuł: Najskuteczniejsze narzędzie public relations dla każdego\nWymiary produktu [mm]: 206 x 5 x 145\nWłaśnie zrecenzowałem Jak napisać i wydać książkę\nNapisz książkę i zostań uznanym autorytetem! To jest pierwsza książka, która krok po kroku pokazuje, jak umiejętnie można promować się na rynku i w ten sposób zdobyć szybko przewagę nad ...\n07-06-2013 o godz 11:16 spctaqlr dodał recenzję:\nOd zawsze szukam nowych sposobów na to w jaki sposób mogę pomagać ludziom poprzez dzielenie się swoją wiedzą oraz doświadczeniem. Od niedawna mieszkam w Polsce i dlatego rówież szukam nowych metod dotarcia do większego grona odbiorców. O napisaniu książki również pomyślałam jako narzędzie PRowe. Natomiast nie miałam pojęcia jak się do tego zabrać. Grażyny książka nie tylko dodała mi motywacji ale również pomogła mi w dążeniu do mojego kolejnego celu jaki jest napisanie książki. Gorąco polecam! Anna\n05-07-2013 o godz 01:42 Bozena Krajewska dodał recenzję:\nPraktyczne porady i ćwiczenia. Doskonałe narzędzie dla początkujących pisarzy. Dzięki tej książce odważyłam się napisać i wydać moją powieść "Zdrada przeznaczenia". Uwierzyłam, że można nauczyć się warsztatu pisarskiego.\n22-06-2015 o godz 16:40 syl mt dodał recenzję:\nKsiążka bardzo praktyczna i przystępnie napisana, polecam wszystkim zainteresowanym.\n18-12-2018 o godz 08:51 Katarzyna dodał recenzję:\nPraktyczne i fajne porady dla początkujących pisarzy, polecam :)\n03-11-2014 o godz 19:16 Sylwia Wadowska dodał recenzję:\nbardzo fajna książka , napisana w bardzo dosępny sposób\nO autorze: Tallar Grażyna Grace\nJak napisać i wydać książkę? Najskuteczniejsze narzędzie public relations dla każdego Tallar Grażyna Grace\nZdrada przeznaczenia. O miłości, życiu i Bursztynowej Komnacie Tallar Grażyna Grace , Krajewska Bożena


rzym Samochody | rzym1.pl\nCategory Archives: rzym Samochody\nChcesz sprzedać własne auto, ale nie masz czasu by szukać kupców? Nie ma problemu. Współcześnie na rynku działa dużo firm, które zajmują się skupem pojazdów. Jedną spośród takich firm jest między innymi Skup Aut. Jeżeli cichłabyś dowiedzieć się czegoś więcej o tejże firmie możesz spojrzeć na wielkopolska-skupaut.pl. Jednakże my postaramy umieścić tu parę najistotniejszych informacji. Firma ta jest przedsiębiorstwem z doświadczeniem w branży, którą jest skup samochodów używanych. Zajmuje się skupem pojazdów od jednostek prywatnych, firm i innych. Pracownicy zainteresowani są skupem pojazdów osobowych, dostawczych oraz terenowych wszystkich marek. Skupowane są pojazdy w każdym stanie wizualnym jak i technicznym. Zarówno całe jak i uszkodzone. Oczywiście niezwykle cenione są pojazdy „młode”, utrzymane w odpowiednim stanie i z niewielkim przebiegiem. Skup Pojazdów prowadzi własną działalność na terenie województwa wielkopolskiego, kujawsko-pomorskiego oraz lubelskiego. Każdy kto zdecyduje się na współprace z ową firmą będzie usatysfakcjonowany ze swojej decyzji. Pracownicy do każdego zlecenia podchodzą z profesjonalizmem. Nie poniesiecie nijakich kosztów, jeśli skorzystacie z ich pomocy. Nie będziecie musieli zapłacić ani za przewóz, ani za wycenę. Oczywiście jeśli poprosisz o wycenę nie musisz czuć się do niczego zobowiązany. To, iż pracownicy firmy przedstawią Ci własną propozycję kupna Twojego auta nie znaczy, iż jesteś zmuszony im go przekazać. Wszystkie transakcje są realizowane tak, by klient był w pełni usatysfakcjonowany i nie żałował swojej decyzji.\nSkup aut nowy tomyśl, skup aut opalenica\nCiężko sobie w bieżących czasach wyobrazić życie bez samochodów. Usprawniają one naszą aktywność i znacząco ułatwiają nasze funkcjonowanie. Sprawiają, iż świat jest mniejszy, bliższy i bardziej przystępny. Dają one nieocenioną wygodę podróżowania, z którą żaden inny naziemny środek transportu nie jest zdolny się równać. Oprócz bycia przydatnymi środkami komunikacji, auta są również małymi dziełami sztuki, jakie przepełnione są największymi nowinami, jeśli idzie o dzisiejszą myśl techniczną. Nic dziwnego, wielu z nas w końcu spędza codziennie w aucie niezwykle sporo godzin, zatem zależy nam na tym, żeby czas tenże był jak najbardziej przyjemny. Zależy nam na udogodnieniach i funkcjonalności. Chcemy, aby wszystko, co nasze, było jak najodpowiedniejsze. Jesteśmy bestiami wychowanymi na wygodzie i zmierzającymi do niej za każdą cenę. Przyzwyczajeni do najnowocześniejszych zdobyczy nauki i designu, nie wyobrażamy sobie znów musieć podróżować w Maluchu lub w Polonezie. Na rynku obecna jest całkiem zatrważająca ilość producentów samochodów i każdy z nich ma szeroką gamę rodzajów, jakie czasem znacznie się względem siebie różnią, a czasem różnią je wyłącznie detale. Jak zatem zdecydować się na ów najdoskonalszy i wyjątkowo dopasowany do naszych potrzeb? Możemy pytać rodzinę i znajomych, lecz prawda jest taka, iż każdy ma własną bliską firmę i to ją będzie zachwalał kosztem deprecjonowania innych. Prawdę obiektywną należy więc, niestety, znaleźć samodzielnie. Jeżeli zatem poszukujesz wiadomości na temat Hyundaia i20 i planujesz poznać specyfikację tego pojazdu dokładnie, to obowiązkowo odwiedź naszą witrynę internetową, na jakiej odnajdziesz wszelkie interesujące cię dane.\ndane techniczne hyundai i20, hyundai i20 opinie\nZnalazłeś ciekawszą ofertę na OC? Myślisz, iż stanowczo przepłacasz, współpracując ze swoim dotychczasowym ubezpieczycielem i chciałbyś jak łatwo i najskuteczniej uwolnić się od tego nietrafionego i dręczącego cię zobowiązania? Twoje OC jest tak horrendalnie wysokie, iż nie możesz już spać po nocach, a czasami, wręcz z czystej złości, przelatują ci przed oczami wizje tego, jak spychasz własny samochód z klifu wprost do morza? Masz plan połączyć się z nowym, lepszym ubezpieczycielem, który zapewni ci wygodniejsze warunki, lecz boisz się, iż cały proces wypowiadania umowy to dziesiątki kruczków prawnych opracowanych przez twojego ubezpieczyciela po to, żeby dłużej, wbrew twojej woli, zatrzymał ciebie i twoje pieniądze przy sobie? Nie wiesz, jak dobrze wypowiedzieć OC, więc zaciskasz zęby i zwlekasz? Nie wiesz, co masz działać dalej? Zupełnie nie znasz się na skomplikowanych kwestiach formalnych i boisz się, iż nie możesz ułożyć wypowiedzenia tak, by twój ubezpieczyciel nie mógł się do niego przyczepić? Głowa do góry! Jeżeli trafiłeś na nasz portal, to za tobą już połowa drogi do niezależności i sukcesu. Odnajdziesz tutaj fachowo przygotowane, zgodne z podstawowym prawem, wzory wypowiedzenia OC dostosowane indywidualnie do któregokolwiek z polskich ubezpieczycieli. Z nami nie musisz się już dłużej martwić, iż coś pójdzie nie tak i iż cały żmudny proces wypowiadania umowy będziesz musiał zaczynać od nowa. Odwiedź naszą stronę, znajdź właściwy dla siebie wzór wypowiedzenia OC i ciesz się wolnością. Uwolnij się z niewygodnego zobowiązania ekonomicznego i znajdź dla siebie o wiele lepszą alternatywę. Teraz już możesz.\nwypowiedzenie oc druk, wypowiedzenie polisy oc, wypowiedzenie umowy oc, wypowiedzenie umowy oc wzór, wypowiedzenie umowy ubezpieczenia oc\nFirma P.H.U. „ARKO” Arkadiusz Kowalczyk to serwis samochodowy. Funkcjonuje on w mieścinie Kalisz. Firma ta została założona w 2002 roku. Jak pozostałe serwisy zajmuje się ogólną naprawą pojazdów. Można się do nich zameldować także z samochodami osobowymi jak i dostawczymi. Spośród pozostałych firm wyróżnia ich to iż naprawiają wszystkie samochody jednak głównie specjalizują się w naprawie pojazdów azjatyckich takich marek jak KIA oraz HYUNDAI. Jest to najefektywniejszy serwis kia oraz hyundai, gdzie w ofercie znajduje się duży obszar napraw pogwarancyjnych. Firma w proponowanych usługach ma między innymi diagnostykę komputerową. Zatrudnieni serwisu mają bardzo istotne doświadczenie w tejże dziedzinie. Poza tymże „ARKO” prowadzi dodatkowo sprzedaż części kia i Hyundai. Dzięki czemu jeżeli okaże się, iż potrzebna jest wymiana jakiekolwiek części w samochodzie nie będzie trzeba jej zamawiać. Ma to dużo plusów. Po pierwsze oszczędność wydatków, bowiem nie trzeba jednocześnie opłacać kosztów przesyłki, a po drugie oszczędność czasu gdyż nie trzeba wyczekiwać na dostawę. Zatrudnieni serwisu naprawią wszystkie wady z którymi zgłosi się odbiorca. Dzięki specjalistycznemu sprzętowi na którym prowadzone są prace w „ARKO” klocki hamulcowe, jakie wydają się zniszczone będą wyglądały jak zupełnie nowe. Inną usługą oferowaną poprzez serwis jest naprawa podwozia. Dzięki bogatemu doświadczeniu oraz sprawności zatrudnionych także te naprawy jak i jakiekolwiek pozostałe odbywają się bardzo prędko. Jest to dużą korzyścią, bowiem odbiorca nie musi się niepokoić, iż poprzez długi okres będzie bez samochodu.\n19 grudnia 2014 | autor | Leave a comment\nkia kalisz, serwis kia kalisz\nMnóstwo osób na pewno pamięta jeszcze słynne nagranie wideo, w jakim Martin Winterkorn (szef Volkswagena) przygląda się Hyundaiowi i30 na targach we Frankfurcie i wysoko chwali on wartość wykonania, jaka wyróżnia to piękne auto. Jakość ta objawia się chociaż przez staranność, jaką włożono w zaprojektowanie i przygotowanie wnętrza samochodu. Ważną zaletą Hyundaia i30 są zastosowane w jego budowie materiały. Wszelkie elementy, które składają się na kokpit dobrane zostały wręcz bezbłędnie. To jeszcze przecież nie wszystko, jeśli idzie o zalety Hyundaia i30. Miejsce pracy kierowcy zaprasza do siebie bardzo komfortowym położeniem za „kółkiem”, intuicyjną obsługą wszelkich elementów pokładowych, klarownymi wskaźnikami, lecz ponadto perfekcyjną widocznością, jeśli idzie o świat zewnętrzny. Jeżeli chce się poznać nowe dobre cechy tego samochodu, to najserdeczniej zachęcamy do przyjrzenia się środkowi i30 z linijką w ręku. Jego kształty okazują się bowiem całkiem spore. Samochód posiada dużą ilość miejsca z przodu i w tej kwestii znajduje się w ścisłej czołówce swojego segmentu. Jeżeli natomiast idzie o ilość przestrzeni na tylnej kanapie, to i30 jest po prostu nie do pobicia. Wyróżnia się on również bardzo dużym bagażnikiem i jest on do tego niesamowicie wręcz ustawny. Komplet takich cech w zestawieniu z dobrą funkcjonalnością wnętrza wyposażonego w niezwykle wygodne siedzenia daje efekt w formie doskonałego rodzinnego auta. Jeżeli chcesz lepiej poznać Hyundaia i30 to musisz wjeść na naszą stronę internetową, gdyż tam odnajdziesz wszystkie potrzebne informacje. Zobaczysz, że Hyundai i30 jest autem wręcz skrojonym pod twoje potrzeby. Zaufaj pięknu i świetnej technologii.\n27 sierpnia 2014 | autor | Leave a comment\nhyundai i30 nowy model, nowy hyundai i30\nCzy chciałbyś kiedyś mieć własne auto i niczym się nie przejmować ? To dla Ciebie wyjątkowa sytuacja i bardzo funkcjonalna. Możesz, dzięki pojazdowi swobodnie poruszać się po swoim mieście, dzisiaj już nie musisz się borykać z autobusami czy chodzeniem na pieszo do pracy. Twoje życie dzięki temu stanie się lepsze i swobodniejsze. Gwarantujemy, że nasze samochody są najciekawsze na rynku i nikt nie musi się ich wstydzić. Są one naprawdę dobrze wyposażone i mają doskonały przebieg. Auta poleasingowe różnią się tym, że są bardziej zadbane i nie wymagają gruntownego remontu. Jesteśmy przekonani, że jeśli zdecydujesz się na zakup takiego auta, to będziesz usatysfakcjonowany. Co więcej takie auta zawsze chodzą po niskich cenach i są bardzo dobre. Staramy się, żeby nasz kontrahent miał wszystkie informacje o tym pojeździe, ponieważ to bardzo ważne abyśmy wiedzieli na czym stoimy. Nasi dealerzy są w stanie sprostać każdym oczekiwaniom i odpowiedzą na każde wasze pytanie. Zazwyczaj to nasz kontrahent wybiera swój wymarzony pojazd, ale jeśli nie jest on zdecydowany, możemy zawsze zaoferować coś innego po tej samej cenie lub niższej z wyższym standardem. Dzisiaj wybór samochodów jest olbrzymi i jest naprawdę w czym wybierać. Niezależnie od tego jak to się komponuje, mamy do dyspozycji wiele różnych marek, jakie na krajowym rynku dominują w sprzedaży. Zapraszamy na naszą stronę, tam dowiecie się więcej o naszym skupie aut poleasingowych. Polecamy się na przyszłość. Nasza branża jest znakomicie wykreowana, wystarczy, abyś nam zaufał !\nAuta poleasingowe, Samochody poleasingowe, Samochody poleasingowe warszawa\nMiałeś drobną stłuczkę? Ktoś nieostrożnie wychodził ze swojego pojazdu i uderzył twoje auto drzwiami? Grad, drobne kamienie lub ptaki rzucające żołędziami powgniatały twoją karoserię? Zamierzasz się łatwo i tanio pozbyć szkody? Nie chcesz również wydawać pieniędzy na malowanie? Jeśli na dwa ostatnie pytania odpowiedziałeś twierdząco, to nasza firma posiada rozwiązanie świetne dla twojego motoryzacyjno-estetycznego problemu. Metoda Paintless Dent Repair, w skrócie: PDR, pozwala łatwo usunąć skazy bez potrzeby wizyty u lakiernika, która nie dość, że trwałaby i kosztowała o wiele więcej, to dodatkowo na dłuższą metę bardzo nadwyrężyłaby trwałość blachy. Po co więc ryzykować i marnować czas, jeżeli metoda PDR jest bezpieczniejsza, tańsza i absolutnie w zasięgu twojej ręki! Z nami przywrócisz swojemu samochodowi dobry stan. Funkcjonujemy na terenie Krakowa i okolic. W razie potrzeby dojeżdżamy też do naszych klientów. Wierzymy, że dobrze wykonana usługa sprawi, że konsumenci będą mieli do nas zaufanie i zechcą skorzystać z naszych usług ponownie. Poza naprawianiem karoserii metodą PDR, interesujemy się również naprawą tapicerek i kokpitów samochodowych. Najserdeczniej zapraszamy do odwiedzenia naszej witryny internetowej i zainteresowania się naszymi możliwościami i ofertą. Na witrynie znajdziesz szeroki zakres prowadzonych przez nas usług naprawczych, a też galerię, w której znajdują się fotografie naprawianych metodą PDR samochodów. Gdy zapoznasz się ze zdjęciami autentycznych przypadków, będziesz wniebowzięty. Twojemu samochodowi pomożemy tak samo uporać się z drażniącą twoje oko skazą. Wybierz dobrą jakość i przetestuj nasze usługi.\n2 lipca 2014 | autor | Leave a comment\nnaprawa wgnieceń, naprawa wgnieceń bez lakierowania, naprawa wgnieceń kraków, naprawa wgniotek parkingowych, naprawy lakieru\nIlteq to samochodowy system antyalkoholowy, który informuje nas o stanie trzeźwości kierującego pojazdem oraz uniemożliwia prowadzenie pojazdu osobie pod wpływem alkocholu, lub osobie, która nie chce poddać się badaniu co naturalnie bezpośrednio wpływa na bezpieczeństwo na drogach. Ilteq to skuteczne urządzenie, jakie gwarantuje skuteczne działanie poprzez zastosowanie nowoczesnej elektroniki oraz systemów uniemożliwiających ich unieszkodliwienie. Jak realizuje swoje zadania Ilteq dowiecie się Państwo na łamach strony ilteq.pl, na jakiej to opublikowane zostały szczegółowe informacje odnośnie tego czym jest Ilteq, jak działa po wpięciu go do instalacji samochodu oraz co gwarantuje skuteczne funkcjonowanie tego systemu. Szczegółowo zaprezentowane zostały także informacje o samym urządzeniu jak i o tym jak szybki jest on w montażu i obsłudze. Komu przyda się system Ilteq? System ten każdego dnia działa już u właścicieli aut służbowych, w transporcie publicznym czy też firmach taksówkarskich. Zalety systemu docenią także rodzice, których dzieci doświadczyły już problemów z jazdą pod wpływem i potrzebują zabezpieczyć swój pojazd przed tego typu problemami. Ilteq blokada alkoholowa przyda się praktycznie każdemu. Zdarzyć się może przecież, że sami mamy problem z oceną sytuacji, czy przykładowo po zakrapianej imprezie poprzedniego dnia, jesteśmy już całkowicie trzeźwi i możemy prowadzić samochód. Wstąp na stronę Ilteq.pl i zobacz sam jak prostym sposobem zagwarantujesz sobie, innym użytkownikom dróg, oraz swoim pracownikom bezpieczeństwo. Ilteq staje się powoli urządzeniem niezbędnym, które wszędzie tam, gdzie mamy do czynienia z prowadzeniem pojazdów, powinien na brak jakiego nie może sobie już pozwolić żadna poważnie myśląca o bezpieczeństwie osoba prywatna, ani pracodawca.\n10 stycznia 2014 | autor | Leave a comment\nalkolock, blokada alkoholowa, ilteq


Decoupage i reszta bujania w chmurach: Jarmark\nAutor: Nika o 09:18\nCiumciawa 21 maja 2012 11:52\nGratuluję pierwszego jarmarku! Teraz to będzie tylko lepiej :-) Pozdrawiam\nJoanna 24 maja 2012 05:12\nmnie sie marzy taki pierwszy jarmark, ale narazie jeszcze nie mam tylu wyrobów..\nTwoje stoisko bardzo obficie się prezentowało:)\nLuna 1 czerwca 2012 21:07\nWitaj Nika zapisałaś się na moją wymainkę pachnącą różami:) Prześłij mi na meil sylwiairena76@tlen.pl swój adres. Pozdrawiam Sylwia - Luna\nw tytule meila wpisz nazwę wymianki i podpisz się swoim blogowym nickiem.\nagea 4 czerwca 2012 12:50\nsuper, gratuluję, stoisko wygląda imponująco:)\nAGATAA 5 czerwca 2012 09:50\nSuper stoisko :) Dziękuję za udział w Candy :) Pozdrawiam :)\nAnonimowy 18 czerwca 2012 03:58\nwitam kochana! Paczuszkę wymiankowo-ludową już przygotowałam i jeszcze w tym tygodniu wyślę:) A na jarmarku w Mikołowie byłam (jako klientka) i Cię widziałam :)))\nAga robie-bo-lubie 27 lipca 2012 07:18\nOch kochana, zapewniam Cię, że doświadczenia JARMARKOWE a targowe to 2 różne światy ;) Wiem, bo raz stałam na targu za moją koleżankę . Ło matko co się działo. A na jarmarkach z rękodziełem, to troszkę inaczej. Ale teraz już wiesz, bo byłaś-uczestniczyłaś...\nBardzo ładne pracki prezentowałaś!


Kołowrotek PlusLigi – KS CUPRUM LUBIN\n2018-04-13 2018-04-13 AKTUALNOŚCI, MECZE, MEDIA\nNie ma co ukrywać, nawet gdyby szefowie PlusLigi bardzo chcieli, i tak nie ułożyliby scenariusza rundy zasadniczej w sposób, jaki ostatecznie mamy. Żal, że Cuprum Lubin nie bierze udziału w decydującym o „szóstce” rozdaniu, ale fakt faktem, swoje trzy grosze podopieczni trenera Patricka Duflos również dołożyli.\nA wszystko za sprawą ostatniego, wyjazdowego zwycięstwa 3:1 nad ONICO Warszawa. Sytuacja zespołu ze stolicy przed meczem z Cuprum wydawała się klarowna. Wygrana nad lubinianami dawała komfort i pewność, że w grze o medale – warszawianie się znajdą. Inny plan na ostatnią niedzielę mieli jednak nasi siatkarze. Łukasz Kaczmarek, MVP meczu, wraz ze swoimi kolegami – pozbawili złudzeń ONICO. Postawili zespół z Warszawy pod ścianą, teraz drużyna trenera Antigi musi wygrać w Radomiu. A jak się gra w hali ze „złotym” sufitem, chyba nie musimy nikomu przypominać…\nPoza ONICO zamieszani w grę o szóstkę są: Asseco Resovia Rzeszów, Indykpol AZS Olsztyn i Jastrzębski Węgiel. Każda z ekip ma po 54 punkty po 29 kolejkach. W drugiej, najważniejszej klasyfikacji – największej ilości zwycięstw – przoduje ONICO. Mając 54 punkty warszawianie mają 19 wygranych i 10 porażek. Zespoły z Rzeszowa i Olsztyna mają bilans 18-11, najgorzej wygląda zespół JW, w ich przypadku 17-12.\nCo do przeciwników w 30 kolejce, tylko ONICO gra na wyjeździe. Asseco Resovia mierzy się ze Stocznią Szczecin, Jastrzębski Węgiel ze zdegradowany Dafi Społem Kielce, a Indykpol AZS Olsztyn z MKS Będzin, „pewnym gry” w barażach o utrzymanie. Każde ze spotkań, podobnie jak w Lubinie, rozpocznie się w niedzielę (tj. 15.04) o godzinie 14:45. W kwestii walki o utrzymanie na gorących krzesłach siedzą ekipy BBTS Bielsko-Biała (19 punktów) oraz Łuczniczki Bydgoszcz (21). Bydgoszczanie jadą do Gdańska na spotkanie z Treflem, BBTS za to przed kamerami Polsatu Sport zagra w kotle beniaminka w Zawierciu.\nO co walczy Cuprum? W naszym przypadku gra toczy się o podskoczenie pozycję wyżej, z 9 na 8 miejsce. Nad nami jest ekipa Cerrad Czarnych Radom, mamy tyle samo punktów (42). Co więcej, tyle samo zwycięstw (bilans 14-15). W setach jest blisko, lepiej jednak wygląda to po stronie podopiecznych trenera Roberta Prygla (56-55 przy 53-58 na koncie CL). Naszym niedzielnym rywalem jest GKS Katowice, będący tuż za plecami. Katowiczanie nie mają jednak szans na przeskoczenie Cuprum, mogą za to spaść nawet z 10 na 12 miejsce.\nZ kim zatem zagramy w play-off o miejsca 7-12? Zakładamy takie „haczyki” ze względu na to, że przed 30 kolejką możemy teoretycznie zagrać z: Jastrzębskim Węglem, Indykpolem AZS, Asseco Resovią, ONICO, katowicką Gieksą, Aluronem Virtu, a nawet Stocznią. Zatem praktycznie połową ligi. Co więcej, zarówno o miejsce 7-8, jak i 9-10. Terminowo wiadomo, że gospodarzami dwumeczu w przypadku pierwszego spotkania będą zespoły, które po rundzie zasadniczej zajęły niższe lokaty w tabeli. Jeśli po dwóch spotkaniach będzie 1:1, o rozstrzygnięciu zadecyduje tzw. „złoty set”.\nCzyli trochę jak w czeskim filmie. Nikt nic nie wie.\n#cuprumlubin, #goCuprum, #mecze, #plusliga\nOświadczenie klubu Cuprum Lubin S.A.\nPLAY-OFF: Galeria zdjęć z meczu Cuprum Lubin vs ONICO Warszawa


Art. 719. KPC - Właściwość sądu w sprawie odtworzenia akt - Kodeks postępowania cywilnego\nJesteś tutaj:Strona główna Akty prawne Kodeks postępowania cywilnego Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze Księga czwarta. Postępowanie w razie zaginięcia lub zniszczenia akt Art. 719. Właściwość sądu w sprawie odtworzenia akt\nArt. 719. Właściwość sądu w sprawie odtworzenia akt


::::::www.petycje.pl::::::DOMAGAMY SIÊ RATYFIKOWANIA EUROPEJSKIEJ KARTY PRAW PODSTAWOWYCH\nDokument Nr 8604\nDOMAGAMY SIÊ RATYFIKOWANIA EUROPEJSKIEJ KARTY PRAW PODSTAWOWYCH\nPodpisy za petycj±: 1,890 (1,648)\nprzeciw: 72 (59)\nPrezes Rady Ministrów R.P.\n(22) 694 60 00\n23-10-2014 Informacja dodana przez autora petycji:\nW zwi±zku ze zmian± na stanowisku Prezesa Rady Ministrów R.P. petycja jest kontynuowana i skierowana do Pani Ewy Kopacz.\nJu¿ od wielu lat spotykamy siê, na ka¿dym kroku, w ka¿dej dziedzinie ¿ycia, z niewiarygodn± wrêcz ilo¶ci± wypowiedzi i\nczynów o charakterze dyskryminacyjnym.\nJest to konsekwencj± zaleg³o¶ci prawnych, kulturowych, wychowawczych i edukacyjnych.\nTolerancja jest w obecnym ¶wiecie podstaw± cywilizacji. Tam gdzie tolerancja nie stanowi o wzajemnym wspó³¿yciu\nobywateli tam cywilizacja siê koñczy a zaczyna ¶wiat widziany jedynie w czerni i bieli.\n¦wiat konfrontacji, wyzwisk, nienawi¶ci, walki.\n¦wiat, który nie tworzy lecz rujnuje.\nMy, ¶wiadomi praw i obowi±zków, Obywatele Rzeczypospolitej Polskiej wzywamy Rz±d R.P. do :\n1/ Niezw³ocznego odst±pienia przez Polskê od Protoko³u Brytyjskiego i pe³n± ratyfikacjê Karty Praw Podstawowych UE.\n2/ Niezw³ocznego rozpoczêcia prac nad ujednolicon± i zintegrowan± Ustaw± Antydyskryminacyjn±, wzorowan± na najlepszych\ntradycjach ¶wiatowej kultury wspó³¿ycia i tolerancji.\n3/ Niezw³ocznego rozpoczêcia prac nad utworzeniem Polskiego Trybuna³u Praw Cz³owieka.\n4/ Wprowadzenia do przedszkoli i szkó³, poczynaj±c od poziomu zerowego, zajêæ edukacyjnych t³umacz±cych zagadnienia\ndyskryminacji i nietolerancji.\n5/ Wprowadzenia we wszystkich miejscach pracy obowi±zkowych szkoleñ z dziedziny dyskryminacji i nietolerancji,\nfinansowanych z bud¿etu pañstwa, obejmuj±cych wszystkich pracowników ka¿dego szczebla.\n6/ Uruchomienia programów edukacyjnych, we wszystkich kana³ach medialnych, finansowanych z bud¿etu pañstwa,\nwyja¶niaj±cych problematykê dyskryminacji i nietolerancji.\nTylko w ten sposób do³±czymy do rodziny pañstw cywilizowanych!\nWasze komentarze / opinie ( 39 )\nOdst±pienie od KPP (Bart)\n19-07-2014 ( odpowiedz )\nWyja¶nienie: KPP ju¿ zosta³a ratyfikowana wraz z Traktatem Lizboñskim. Jest stosowanie w Polsce jest jednak ograniczone poprzez Protokó³ Brytyjski, od którego nale¿y odst±piæ.\nPolecam przeczytanie petycji. Przecie¿ to jest tam napisane w pkt. 1\npopieram petycjê ( urszula )\n15-07-2014 ( odpowiedz )\nJestem za i popieram i podpisujê\nWzmórzmy nasze wysi³ki (Artur Domaga³a)\n21-10-2013 ( odpowiedz )\nTu znajdziecie wa¿nego linka - https://www.facebook.com/photo.php? fbid=533924623354305\nEmail ( Oktawian )\n23-08-2013 ( odpowiedz )\nNie podpiszê, a chcia³bym !, nie posiadam konta z koñcówk± "pl", a specjalnie kolejnego konta email nie bêdê zak³ada³.\nPodpis (Artur Domaga³a)\nNie musisz posiadaæ konta pl. Mo¿e byc ka¿de inne konto.\n13-01-2013 ( odpowiedz )\nJak mi zap³acicie podpisze co chcecie ;-)\nnastêpna finansowana g³upota (nevrethil)\nNastêpna wymówka dla g³upich urzêdników na wyssanie pieniêdzy z bud¿etu. Pomy¶l cz³owieku zanim napiszesz g³upotê... kultura osobista odpowiada za tolerancjê, nie szkolenia, i do tego OBOWI¡ZKOWE.\n14-11-2012 ( odpowiedz )\npo co? (Anna)\n11-10-2012 ( odpowiedz )\nmi wystarczy wycofanie siê Polski z uk³adu z obcym pañstwem (konkordatu)\n12-09-2012 ( odpowiedz )\nJak najszybciej nalezy podpisac konwencje oraz uchwalic ustwe o wrogu publicznym.....czyli osobnikach ktorzy szodza interesowi Polski....znajdzie sie wtedy bat na rydzykow...kaczynskich oraz ta cala wyjaca sfore..\nPiS I Rydzyk nie niszcza Polski (ajnat)\n16-10-2012 ( odpowiedz )\nnajwiekszym wrogiem panstwa nie jest ani rydzyk ani PIS oni sie staraja jako jedyni uniemozliwic zniszczenia Polski przez PO czy jestescie slepi?\nDestrukcyjny wp³yw wierzenia (a.ole)\n01-01-2013 ( odpowiedz )\nKa¿dy fanatyzm, a ju¿ szczególnie religijny, powoduje niesamowite spustoszenie w psychice ludzkiej, czego dowodem jest twierdzenie, ¿e PiS i Rydzyk nie niszcz± Polski. Paranoja :(\nnietolerancja ( ryszardkaden )\n05-09-2012 ( odpowiedz )\nCi co powinni walczyæ o równouprawnienie, teraz najwiêcej oponuj±, za¶ ci którzy powinni uczyæ tolerancji teraz nawo³uj± do jej odrzucenia. Kto ponosi za to winê? Ja wiem, ¿e Dom, Szko³a i Ko¶ció³.\nJestem ZA ( Gruby )\n03-09-2012 ( odpowiedz )\nJestem ZA (Gonzo.pl)\n29-08-2012 ( odpowiedz )\nOczywi¶cie podpisa³em.Jestem ZA\nJestem PRZECIW! ( Zibi )\n27-08-2012 ( odpowiedz )\nZ³o¿y³em podpis: ZA! (325 - nr podpisu), ale pomy³kowo! Jestem PRZECIW!!! EKPP - to nowa komuna w interpretacji Brukseli!!!\nEKPP - to pijacki, lewacki be³kot ( Zibi )\n"To jest sen pijanego socjalisty". (JKM)\nto przesada ( B³aszczyk )\n19-08-2012 ( odpowiedz )\nto ukryta forma propagowania zboczeñ\nZboczeñ? ( Blanka Rudy )\n22-08-2012 ( odpowiedz )\nSugerujesz, ze religia, niepe³nosprawno¶æ albo kolor skóry s± zboczeniem? Dla mnie zboczeniem jest skrajny nacjonalizm na przyk³ad. I w ogóle wszelkie skrajno¶ci. Taka o patologia. Szkodliwa. I co?\nJeden podpunkt jest zbêdny (SirHawk)\nMianowicie pi±ty. Je¿eli jaka¶ osoba jest z osobowo¶ci tolerancyjna i nie przejawia ¿adnych przejawów dyskryminowania innych, to dlaczego niby ma mieæ obowi±zek uczêszczania na takie zajêcia?\nMo¿e po to, ( Blanka Rudy )\n¿eby jeszcze siê czego¶ dowiedzieæ? Wiedzy nigdy za du¿o:) Poza tym kupa ludzi nie zdaje sobie sprawy tak do koñca, czym jest tolerancja i jej brak...\nnauka to potêgi klucz ( £An-One )\n27-09-2012 ( odpowiedz )\nRepetite mater studiorum £±czny Andrzej\nbez tematu (aerozol51)\n13-07-2012 ( odpowiedz )\nnie znam i nie czyta³em tre¶ci konwencji ale czytaj±c ró¿ne opinie mam co do niej w±tpliwo¶ci\nZacznijcie od siebie uczyc tolerancji ( vicus )\nJa "szkolenia" i "wyk³ady" pobiera³em" od swoich rodziców, przede wszystkim moja matka, a i ciotka te¿ wpoi³y mi zasady tolerancji. Nie liczyli¶my na Pañstwo, pieni±dze unijne, szkolenia i wyk³ady. Moi drodzy to nie Pañstwo ma nas uczyæ tolerancji, mi³o¶ci do bli¼niego, uczciwo¶ci. To My sami we¼my siê do czynu i nie zwalajmy naszych obowi±zków wobec naszych bliskich na Pañstwo.\nAle pañstwo uczy obywateli uczciwo¶ci. ( Micha³ )\nRobi to nawet w sposób najbardziej brutalny, poprzez prawo karne i potencjalne kary wiêzienia (de facto kary fizyczne).\n24-06-2012 ( odpowiedz )\nGdyby nie ta nasza Polska nietolerancja, to mieliby¶my taki sam problem jak Niemcy czy Francuzi. Wiêcej cudzoziemców ni¿ obywateli. http://pl.wikipedia.org/wiki/Zamieszki_we_Francji_%282005%29\nKPP UE (artdom63)\n28-06-2012 ( odpowiedz )\nA cudzoziemiec to nie obywatel? oooops\n¬le to uj±³. ( Blanka Rudy )\nChodzi³o o rdzennych obywateli i to co jest na przyk³ad w Belgii, gdzie nap³ywowi wyznawcy islamu maj± wiêksze prawa ni¿ Belgowie. Skrajno¶ci mog± doprowadziæ do powielania "syndromu Kosowa"...\n18-06-2012 ( odpowiedz )\nPamiêtajcie o weryfikacji podpisu. Link do weryfikacji petycje.pl wysy³a zaraz po wstêpnym podpisaniu petycji w mailu zwrotnym (mo¿e wpadaæ do folderu spam). Bez weryfikacji podpis jest niewa¿ny.\nspó¼niona petycja (agata)\n18-05-2012 ( odpowiedz )\nskoro Polska podpisa³a TUE i TFUE (tzw traktaty lizboñskie), to automatycznie ratyfikowa³a Kartê (mówi o tym art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej - KPP ma tak± sam± moc jak trakaty - prawo pierwotne)\nKPP EU ( artdom63 )\n09-06-2012 ( odpowiedz )\nAgato - nie masz racji - Polska ratyfikowa³a Traktat Lisboñski wy³±czaj±c z niego KPP UE tak jak to zrobi³o UK\nA kto zap³aci za te wasze szkolenia, programy, zajêcia? (stop-wy³udzaczom)\n27-04-2012 ( odpowiedz )\nA kto zap³aci za te wasze szkolenia, programy, zajêcia? I kto je bêdzie prowadzi³? Pewnie ci, którzy s± pomys³odawcami ca³ej akcji... Taki wa³!\nCz³owiek najlepsz± inwestycj± (nova)\n28-04-2012 ( odpowiedz )\nnp ze ¶rodków europejskich, tak¿e z bud¿etu pañstwa. By³yby to ¶rodki zagospodarowane znacznie lepiej (bo daj±ce d³ugofalowy efekt) ni¿ np. te przeznaczone na budowê i obs³ugê stadionów dla kiboli.\nSk±d ??? (X69)\n02-05-2012 ( odpowiedz )\nA tam sk±d siê te pieni±dze wezm± ? Z NASZYCH podatków ! Do¶æ dalszego marnowania pieniêdzy !!! Czerwoni, róbcie to ze SWOICH ! Dziêki temu bêdzie 2 - 3 razy taniej i nie zniewolicie innych. Przyjrzyj siê, cz³owieku, trzem ostatnim punktom tego be³kotu. Ten go¶æ (autor) prosi o nalsze zniewalanie ludzi; o przymus szkoleñ i przymus p³acenia za nie !\ntrzy ostatnie punkty dotycz± edukacji a ( ma³a mi )\nto pojêcie zwi±zane jest z rozwojem umys³owym i wiedz± cz³owieka. Jedyne co ryzykujesz Ty i twoje dzieci to wiedza :) Zw³aszcza Polacy potrzebuj± t³umaczenia zagadnieñ dyskryminacji i nietolerancji.\nTak, tolerancji i niedyskryminacji trzeba uczyæ - tak jak uczy siê historii. Inaczej którego¶ piêknego dnia wyro¶nie nam nasz w³asny polski Hitler,który porwie do boju takich co pisz± takie komentarze\nNiemcy oglosili, ze zbuduja wiecej mieszkan socjalnych, ( manhwa )\na wy bedziecie tyrac latami na wlasnie M bo Polska nie podpisala Karty a w Europie kazdy ma prawodo wlasnego mieszkania nawet ten mniej zamozny.\nPowy¿szy dokument zosta³ napisany i opublikowany przez Artur Domaga³a, www.tokfm.pl/blogi/artdom63. Petycje.pl i ich administrator, nie maja ¿adnego wp³ywu na tre¶æ tego dokumentu. Je¶li uwa¿asz, ¿e powy¿szy dokument narusza zasady regulaminu serwisu, prosimy o powiadomienie regulamin@petycje.pl.