Morsmordre :: Londyn :: Okolice :: Przedmieścia Londynu :: Wierzbowa aleja Share |\nTemat: Plac zabaw 16.07.16 18:21\nZlokalizowany na obrzeżach Londynu plac zabaw codziennie przyciąga mnóstwo dzieci spędzających czas poza domem i ruchliwym centrum. Przez jeden z kominków podpiętych do sieci fiuu w publicznych budynkach z łatwością mogą się tutaj dostać nawet najmłodsi. Zaklęcia skrywają tę część parku, na którym wydzielono miejsce dla pacu zabaw, przed wzrokiem mugoli. Dzieci mogą bez obaw się bawić, grać w gry, impulsywnie, często po raz pierwszy używać czarów.\nCzęść z atrakcji placu zabaw ma już dawno za sobą pierwszą młodość; z huśtawek odchodzi farba, jednakże nadzorcy terenu dbają, by były bezpieczne. Chodniki są wybrakowane, często na wpół asfaltowe, na wpół żwirowe. To jednak nie przeszkadza dzieciom w codziennej zabawie: grają w klasy, skaczą w gumę, przez skakankę, udają pojedynkujących się czarodziejów z patykami zamiast różdżek w ręku. Zabawa tętni tutaj od rana do wieczora, najmłodszych często nie może powstrzymać nawet typowa, angielska pogoda - zdaje się, że przywykły do niej. Swoje pociechy zabierają tu czarodzieje o krwi mieszanej, nie zwracający uwagi na czystość krwi. Co prawda można tu spotkać także dzieci o błękitnej krwi, jednakże zawsze są to mali członkowie rodów przyjaznych bądź neutralnych wobec mugoli. Powietrze rozbrzmiewa śmiechem, odgłosami mniej lub bardziej zaciekłych kłótni. Podopiecznych pilnują dorośli, czytający gazetę na ławkach w cieniu drzew. Nierzadko zabijają nudę, grając w gargulki lub w czarodziejskie oczko jak za dawnych, szkolnych lat.\nMożliwość gry w gargulki, czarodziejskie oczko\nTemat: Re: Plac zabaw 14.08.16 14:32\n| luty, data obojętna\nW powietrzu rozległ się trzask teleportacji. Drobniutka dziewczyna otulona granatowym płaszczykiem zmaterializowała się obok jednego z pozbawionych ulistnienia drzew i gdy tylko otworzyła załzawione oczy, zdała sobie sprawę, że wylądowała w złym miejscu, to nie tu chciała się znaleźć, a w swojej podmiejskiej pracowni, mieszczącej się niedaleko stąd. Zamiast na jej tyłach, pojawiła się nieopodal placu zabaw, który czasem mijała, gdy wybierała się na piesze przechadzki po okolicach pracowni, więc oczywiście, znała to miejsce, nie raz słyszała piski bawiących się dzieci i wspominała z nostalgią czasy, gdy sama była taka, jak one.\nTeraz jednak jej myśli krążyły gdzie indziej, wokół miejsca, z którego chwilę temu się deportowała. Niemal nie dostrzegała dzieci i kilkorga pilnujących ich dorosłych, nie myślała o pracowni znajdującej się niedaleko od tego parku. Jej drobna dłoń oparła się o korę drzewa, po bladym policzku spłynęła samotna łza, którą szybko otarła wolną ręką. Znowu tam była, znowu pojawiła się na ulicy, na której do niedawna, do czasu swojego ślubu mieszkała z Garrettem. Stanęła na chodniku na przeciwko kamienicy wciąż zamieszkiwanej przez swojego brata i spojrzała w okna, zastanawiając się, czy Garrett jest w środku, czy jego ruda czupryna i twarz równie piegowata co jej własna migną za szybą, czy będzie mogła choć przez krótką chwilę go zobaczyć. Ale gdy wydawało jej się, że coś rzeczywiście poruszyło się w oknie (nie była jednak pewna, czy rudawy połysk był włosami brata, czy może po prostu to wzrok oszukiwał ją, podsyłając złudne wyobrażenia?), po prostu odwróciła się na pięcie i ślizgając się na śniegu w nowiutkich, już nie dziurawych bucikach, pobiegła do najbliższego zaułka i teleportowała się, chcąc zaszyć się w pracowni, bo nie mogła pojawić się przed mężem zapłakana i roztrzęsiona.\nTak bardzo za nim tęskniła! Niestety, odkąd wybrała Glaucusa i szlacheckie życie, ich drogi wydawały się podążyć w odmiennych kierunkach, nie widziała go od czasu ślubu, nie licząc tego nieprzyjemnego spotkania podczas pojedynku, na myśl o którym jej oczy spoczywają na dłoni, którą jej brat podpalił zaklęciem, a potem wyszedł, nie odezwawszy się do niej ani słowem, chociaż cierpiała, właściwie to bardziej na duszy niż na ciele, bo poparzoną rękę można było naprawić jednym zaklęciem, ale nie można było uleczyć wrażliwego, zranionego serduszka i poczucia bycia zdradzoną przez osobę, którą przez większość swojego młodego życia kochała najbardziej na świecie (jednocześnie jako brata i zamiennik zaginionego ojca) i w którą była zapatrzona niczym w obraz. Jego utrata bolała, bo jaką miała pewność, że go odzyska, że życie u boku nieodpowiedniej osoby nie pochłonie go bez reszty, odcinając od rodziny i od reszty szlacheckiego świata?\nPochłonięta tymi niewesołymi myślami, tęsknotą za rodziną, wciąż stała w tym samym miejscu, nawet nie próbując się od tego odciąć. Po prostu pozwalała myślom krążyć wokół brata, męża i tych wszystkich zmian, które nastały w jej życiu w ostatnich miesiącach, a piski dzieci docierały do niej jak przez mgłę. Dawała sobie jeszcze kilka minut na uspokojenie się, zanim odejdzie powoli w stronę pracowni.\nTemat: Re: Plac zabaw 14.08.16 15:45\nOdkąd częściej zaczął spotykać się z Cillianem i jego rodziną zrozumiał, że chcąc nie chcąc się z nimi związywał. Wcześniej posiadał jedynie znajomych w Ameryce. Nikt nie znał go przed przyjazdem do Chicago i mimo że związał się z niektórymi kolegami z pracy, nikt nie dorównywała starej, silnej przyjaźni z Moody'm. Wyjeżdżając, zostawił go samego. Po powrocie zastał trójkę Moody'ch. Oczywiście starał się ograniczać pobyty u nich w domu, by nie zaburzać ich naturalnego rytmu życia.W końcu posiadali już swoją prywatność i na pewno nie chcieli, żeby ktoś taki jak on kręcił im się ciągle pod nogami. Jednak im bardziej odmawiał, tym młode małżeństwo mocniej naciskało i zachęcało, by wpadał. A to na obiad, herbatę, wino czy kolację. Powodem mogła być nawet woda kapiąca w kranie. Byli jego jedynymi sojusznikami w ostatnim miesiącu pobytu w Londynie i pewnie był to dopiero początek długiej, głębokiej więzi między Raidenem a rodziną przyjaciela. Wszystko zaczynało powoli przechodzić w naturalny schemat, gdy zaczął pojawiać się pod danym adresem. Dwa razy Cillian z żoną i małym Alastorem wpadli do niego, gdy w domu panował spokój, a potem odbywało się to regularnie. W niecały miesiąc był przyjacielem rodziny. Pierwszy raz gdy Carter miał zająć się małym, dwuletnim synkiem Cilliana nie przypuszczał, że będzie mu to dane robić jeszcze przez kolejne dwa tygodnie. Dzisiaj był to już trzeci raz jak miał Alastora tylko dla siebie. Pomagało mu to oderwać myśli od pracy, ale również nacieszyć się obecnością mini człowieka, do którego miał wyjątkową słabość. Niezbyt wrażliwy Raiden w obecności dzieci zmieniał się w łagodnego opiekuna. Wydawało mu się, że znał Alastora od chwili narodzin. W końcu stary przyjaciel podesłał mu zdjęcie dziecka zaraz po urodzeniu i od tej pory Carter nosił je w portfelu w kieszeni blisko serca. Bliżej były jedynie podobizny rodziców i Sophii szczelnie zamknięte w naszyjniku zawieszonym na grubym rzemyku.\nDzisiaj postanowił zabrać malca na plac zabaw i trochę z nim tam posiedzieć. Al był za mały, by zostawić go samego, chociaż gdy siadał, dość szybko przesuwał się z miejsca na miejsce. Zadziwiająco szybko. Raiden posadził go ubranego jak Eskimos na zmarzniętej trawie. Rozejrzał się po placu zabaw. Było tam kilkoro rodziców. Głównie matki ze swoimi pociechami, które piszczały i krzyczały na całe gardło. Przyuważył na ławce młodą kobietę z dziewczynką w wieku Alastora.\n- Chodź, piękny. Idziemy zagadać do tamtych lasek. Co ty na to, Al? – rzucił Carter, odwracając się i patrząc w miejsce, gdzie jeszcze przed chwilą siedział syn Cilliana. Jednak jego tam nie było. – Al? – powtórzył, rozglądając się na boki. Zaraz zobaczył oddalonego o cztery metry chłopca, raczkującego z niemałym trudem w stronę stojącej samotnie kobiety. Raiden pokręcił głową i zaczął biec za dzieciakiem. Złapał go w ostatnim momencie – Alastor obrał sobie bowiem nogi nieznajomej za swój cel. – Bardzo przepraszam za niego – rzucił, patrząc przepraszająco na młodą dziewczynę. - To demon szybkości - dodał już weselej, opierając chłopca na klatce piersiowej.\nTemat: Re: Plac zabaw 14.08.16 16:22\nLyra była tak bardzo pogrążona we własnych myślach, że nawet nie zauważyła raczkującego w jej stronę chłopca. Jej zielone oczy były zamglone, utkwione gdzieś w przestrzeni, dużo dalej niż plac zabaw i niewielki park. Wciąż była tak młoda, a jednak odkąd tylko ukończyła Hogwart, tak wiele się w jej życiu zmieniło. Dłoń machinalnie gładziła ślubną obrączkę, i choć początki jej małżeństwa wydawały się szczęśliwe, epizod podczas sabatu oraz kłótnia z bratem rzucały na wszystko cień, którego nie dało się tak po prostu zignorować i udawać, że nic takiego nie miało miejsca.\nDopiero, gdy usłyszała męski głos, nagle poruszyła się i zamrugała szybko. Spojrzała najpierw w górę, na wysokiego mężczyznę, który do niej podszedł, a potem w dół, na dziecko przesuwające się po zmarzniętej ziemi, zmierzające prosto w jej stronę. Nie rozumiała, dlaczego, dlaczego to dziecko zainteresowało się właśnie nią, stojącą na uboczu, zamyśloną i wyraźnie odległą? Patrząc na uśmiechniętą buzię chłopca, przelotnie uświadomiła sobie, że było kwestią czasu, aż i ją dopadnie rodowa powinność wydania na świat potomstwa Glaucusa, który nie był już najmłodszy. Oczywiście, sama również tego pragnęła, tylko czy przypadkiem nie była jeszcze zbyt młoda, zbyt niegotowa na tak poważny krok, tak wielką odpowiedzialność, jaka miała spocząć na jej wątłych barkach? Wedle szlacheckich realiów zapewne nie, skoro Traversowie wybrali dla swojego syna właśnie ją, biedną malarkę Lyrę Weasley, która ledwie ukończyła Hogwart. Przez niski wzrost i wyjątkowo drobną sylwetkę nie wyglądała nawet na swoje niespełna dziewiętnaście lat. Teraz, gdy stała taka wystraszona i niepewna, wyglądała jeszcze młodziej, i tylko obrączka na palcu mogła sugerować dorosły wiek.\nOdgoniła jednak te myśli, skupiła się znowu na mężczyźnie, zapewne ojcu chłopca.\n- Nic się nie stało, tylko się... zamyśliłam – powiedziała, przywołując na twarz lekki, choć niepewny uśmiech. Jej policzki wciąż były jednak bardzo blade, a oczy zaczerwienione, więc uciekła przed nim wzrokiem, nie chcąc, by wiedział, że chwilę temu płakała. Ten obcy, nieznany mężczyzna, nie musiał przecież o tym wiedzieć. – Ma pan naprawdę uroczego synka – dodała, gdy nieznajomy uniósł chłopca. – Właściwie pojawiłam się tu przypadkiem, zaraz stąd... idę – rzekła jeszcze, ale nie wspomniała nic o pomyłce podczas teleportacji, bo nie była pewna, czy ma do czynienia z czarodziejem, czy mugolem.\nTemat: Re: Plac zabaw 14.08.16 18:23\nDziękował Moody’m za to, że postanowili dziś spędzić dzień razem, a on mógł przywłaszczyć sobie ich syna. W końcu potrzebował towarzystwa kogoś innego od podejrzanych, morderców czy zwłok. Nawet hałas śmigających mu nad uchem zaklęć, choć tak ekscytujący, wydawał się niczym w trzymanie małego ciałka, wdychanie charakterystycznego zapachu dziecięcego potu i jeżdżenie nieogolonym policzkiem po gładkiej twarzyczce. Żałował, że nie mógł być blisko Alastora, gdy był młodszy. Zawsze włączała mu się lampka ostrzegająca go, że to nie jest jego dziecko i nigdy nim nie będzie. Raiden jednak nie dawał zepsuć sobie humoru rozsądkowi. W końcu przez te kilka godzin jest mój, tłumaczył sobie. I wychodziło mu to na zdrowie. Im więcej czasu z nim spędzał, tym odczuwał głębsze pragnienie posiadanie własnego potomka.\nUśmiechnął się do rudowłosej dziewczyny, która wyraźnie speszyła się zaistniałą sytuacją lub była już wcześniej wytrącona z równowagi. Wyglądała tak młodo, że aż go to zaskoczyło. Nie mógł przecież nie zauważyć jak nerwowo bawiła się obrączką. Tak dobrze znany mu ubiór szlacheckiego rodu mówił mu, że ma do czynienia z czarownicą. Jednak pozory mogły mylić, a praca w tym konkretnym zawodzie nauczyła go szczególnego wyczulenia, dlatego też przypuszczał, że rudowłosa mężatka była arystokratką. Ale nie dałby sobie za to odciąć ręki. Pozwolił sobie na poszerzenie uśmiechu i przeniesienie uwagi ze zmieszanej nieznajomej na Alastora, który zaczął coś mówić w swoim języku i dość obficie ślinić.\n- Pewnie to wyczuł i chciał panią poratować od samotności – odezwał się, posyłając jej szczere i ciepłe spojrzenie. Uciekła przed jego wzrokiem, więc znowu skupił się na dziecku. Słysząc jej słowa, uśmiechnął się do siebie. Nie wiedzieć czemu postanowił nie wyprowadzać jej z błędu. Myśląc o Moodych, dodał z lekkim śmiechem:\n- Dobrze, że jest podobny do matki niż do łysiejącego ojca.\nZłapał w usta wyciągniętą małą rączkę chłopca, na co ten zachichotał. Poprawił go w ramionach, czując różdżkę pod połami płaszcza.\n- Jeśli się pani zgubiła, tam – tu wskazał ręką kierunek, zbliżając się do niej nieznacznie. – Jest przystanek autobusowy. Jedzie prosto do centrum. Stamtąd dotrze już pani wszędzie, gdzie będzie chciała.\nTemat: Re: Plac zabaw 14.08.16 20:26\nLyra nigdy nie przekonała się, jak to jest, opiekować się tak małym dzieckiem. Była najmłodsza z rodzeństwa, więc siłą rzeczy to nią się zawsze opiekowano. Ale, o dziwo, to ona pierwsza z ich trójki wyszła za mąż, dziewczęta w końcu zwykle były oddawane szybciej, zresztą... W kwestii swoich braci nie była już niczego pewna. Co, jeśli sprawdzi się scenariusz, który spędzał jej sen z powiek od dnia kłótni? Co, jeśli Garrett zdradzi rodzinę? Zdrajcy nigdy nie byli traktowani dobrze w magicznym świecie, więc jego droga do szlacheckiego światka pozostałaby już na zawsze zamknięta, co rodziło w jej naiwnym serduszku głęboki smutek, chociaż bardziej bolałby ją osobisty wymiar zdrady niż ten szerszy, rodowy.\nJej ubranie może nie było jawnie czarodziejskie, ale, z racji jej niewielkiej wiedzy o mugolach i braku pojęcia o ich aktualnej modzie, nie dało się nie zauważyć, że jej sukienka i długi płaszcz miały dość staroświecki krój, oraz były wykonane z materiałów dobrej jakości. Nie musiała już drżeć z zimna jak kiedyś, gdy do dyspozycji miała tylko stary, wielokrotnie łatany płaszcz kupiony z drugiej ręki i na wyrost, żeby starczył na jak najdłużej. Po ślubie z Glaucusem, choć daleko jej było do bezmyślnej rozrzutności i trwonienia pieniędzy na niepotrzebne szpargały, mogła zacząć o siebie dbać.\n- Tak... Możliwe. Kto wie, jak dużo potrafią wyczuć dzieci – przytaknęła po chwili zawahania, wyraźnie onieśmielona obecnością obcego mężczyzny, który tak nagle do niej podszedł. Gdyby jednak był kimś groźnym, czy traktowałby to dziecko z taką troską? Wątpiła w to, więc ostatecznie znowu ostrożnie podniosła na niego wzrok, nie uciekła jeszcze. I wtedy, gdy tak lustrowała go spojrzeniem, dostrzegła fragment gazety wystającej z jego kieszeni. Gazety z poruszającymi się obrazkami. A więc czarodziej? Nie było to niemożliwe, bo wiedziała, że na tym placu zabaw często można było ich napotkać, gdy przyprowadzali swoje dzieci, by bawiły się na uboczu, gdzieś, gdzie jest mniejsza szansa, że mugole zobaczą ich spontaniczne i niekontrolowane czary. Sama w dzieciństwie musiała być izolowana od mugoli z powodu metamorfomagii, nad którą wtedy jeszcze zupełnie nie panowała, a trudno byłoby jej matce wytłumaczyć fakt, dlaczego włosy Lyry co chwilę zmieniają długość i kolor.\nKiedy znowu się odezwał, uniosła brwi, przez chwilę zastanawiając się, o czym mówił, ale po chwili fragmenty informacji z lekcji mugoloznawstwa oraz kilku miesięcy życia w Londynie wskoczyły na swoje miejsce i przypomniała sobie, czym jest „autobus”.\n- Tak, oczywiście. Dziękuję – rzekła, udając, że orientuje się znacznie lepiej niż w rzeczywistości. Tak naprawdę jej wiedza o mugolskich realiach była dosyć pobieżna i fragmentaryczna. – Ale właściwie to się nie zgubiłam, wiem, gdzie jestem i jak dojść do miejsca, gdzie chcę trafić. Po prostu chciałam chwilę... pomyśleć. Takie miejsca jak to sprzyjają skupieniu bardziej niż hałaśliwe i zatłoczone centrum.\nZnowu spojrzała na poruszającą się gazetę.\n- Cóż, chyba nigdy nie przyzwyczaję się w pełni do Londynu – westchnęła, puszczając w końcu obrączkę i pozwalając obu dłoniom opaść luźno wzdłuż drobnego ciałka.\nTemat: Re: Plac zabaw 14.08.16 21:55\n- Niech pani kiedyś spróbuje życia w Chicago. Tam to jest dopiero chaos – odpowiedział jej Raiden, uśmiechając się i wygłupiając w stronę Alastora. Nie widział tego ciągłego spięcia jego towarzyszki, dlatego też nie zastanawiał się na odpowiedziami. Mówił szczerze. Gdyby dalej zobaczył u niej pewną dozę nieufności (nie dziwne. W końcu dopiero co się spotkali), może inaczej by sformułował zdania płynącego z jego ust. Nigdy nie był kimś, kto dba o dobry wizerunek. Wolał być szczerym niż udawać i podchodzić do ludzi jak do jajek. Oczywiście, że można było być wrażliwym, podenerwowanym, ale czy istniał lepszy sposób od mówienia prawdy prosto z mostu? Wątpił w to. Dlatego tez robił to co robił. I był jaki był. Szkoda, że nie mógł jeszcze normalnie rozmawiać z Sophią. Tęsknił za nią, mimo że mieszkali już w tym samym domu. W jakiś sposób dziewczyna w parku przypominała mu jego siostrę, ale na pewno nie z zachowania. A przynajmniej nie aktualnego. Po prostu możliwe że widział swoją małą dziewczynkę w każdej napotkanej młodej kobiecie, którą spotkał. Kiedyś potrafili być nierozłączni. Bawić się, biegać, hałasować i doprowadzać sąsiadów do białej gorączki. Zawsze ją chronił i chętnie zrobiłby to znowu. Gdyby tylko dała mu okazję. Westchnął, po czym nagle przypomniał sobie o obecności nieznajomej.\n- Nie wiem czy powinienem, ale… - mruknął, sięgając do kieszeni i wyciągając charakterystyczne kulki w stronę dziewczyny. – Zagrałabyś? Al jest jeszcze za mały, a chętnie przypomniałbym sobie jak to było, gdy miało się osiem lat – uśmiechnął się, po czym obrócił się i odszedł kawałek dalej. Z Alastorem w ramionach, zerknął przez ramię na rudowłosą i zachęcił ją ruchem wolnej ręki. - Zapraszam. Grała pani kiedyś w gargulki? To była ulubiona gra mojej siostry - mruknął, smutniejąc na moment, ale zaraz zobaczył, że nieznajoma stanęła przy jego boku. - Jeśli nie zna pani zasad, to wytłumaczę w trakcie. Szybko załapiesz – dodał, po czym kucnął, by położyć worek na ziemi i wyjąć pierwszą kulkę. – Masz, Al. Całuj – rzucił Raiden i przystawił ją do policzka małego Moody’ego. – Rzucamy!\nTemat: Re: Plac zabaw 14.08.16 22:30\nLyra uniosła tylko brwi, ale nie zapytała, co to za miejsce, nie chcąc wyjść na ignorantkę, ale prawda była taka, że nie wiedziała zbyt wiele o świecie poza Anglią, szczególnie o świecie pozamagicznym, bo o społecznościach czarodziejskich na pewno co nieco wiedziała, choć pewnie też niezbyt wiele, bo niestety nigdy nie opuściła kraju i jedynym źródłem jej wiedzy mogły być książki. I opowieści męża, który spędził sporo czasu w podróżach, a Lyra zawsze mu tego zazdrościła i nie mogła sobie darować, że przez ten durny lęk przed wodą musiała tak długo czekać, żeby ją gdzieś zabrał.\nJego propozycja ją zaskoczyła, i to bardzo. Najwyraźniej mężczyzna był bardzo bezpośredni, skoro zaproponował wspólną grę nieznajomej kobiecie, w dodatku mężatce. Jasny krążek błyszczał wokół jej smukłego palca, nie dało się go nie zauważyć. Misternie grawerowane morskie motywy, które mógł dostrzec, gdy po chwili wahania wyciągnęła rękę po gargulki, potwierdzały jej przynależność do rodu Travers. Jednak rude włosy i piegi niemal krzyczały pochodzenie z Weasleyów, zauważalne dla każdego, kto choć trochę znał się na szlacheckich rodach. Była jednak pewna, że mężczyzna, choć magiczny, nie pochodzi z żadnego z nich, zachowywał się zupełnie inaczej, no i raczej w takich miejscach jak to próżno byłoby szukać typowego przedstawiciela tej grupy społecznej.\n- Ja... No dobrze – powiedziała. Sentyment do starych, dobrych czasów szkoły ostatecznie przeważył nad dystansem do obcego, a może po prostu chciała się rozluźnić, nie myśleć o beznadziejnej tęsknocie za bratem, na którego mogła co najwyżej popatrzeć z poziomu chodnika przed jego kamienicą. – Grałam w to w Hogwarcie, tego się tak szybko nie zapomina. – W końcu opuściła szkołę nawet nie rok temu, a w wieży Gryffindoru nie raz i nie dwa grała w tą grę ze znajomymi. – Często proponuje pan grę nieznajomym kobietom?\nBystre, zielone oczy nadal spoczywały na jego sylwetce. Zawsze była osóbką z natury ufną, wręcz naiwną, ale wydarzenia ostatnich miesięcy zaczęły ją zmieniać, była bardziej ostrożna, bardziej świadoma, że nie wszyscy ludzie mają dobre zamiary i nawet tak spokojna, przyjazna sytuacja nie powinna zupełnie usypiać jej czujności.\nNieznajomy pierwszy rzucił gargulką, która zatrzymała się pośrodku okręgu wyrysowanego patykiem w zmarzniętej ziemi. Lyra ostrożnie uchwyciła palcami pierwszą ze swoich, próbując rzucić nią jak najbliżej tej już spoczywającej w okręgu.\nTemat: Re: Plac zabaw 14.08.16 22:57\nUśmiechnął się, gdy się zgodziła. Nie pytała co to za gra, więc z każdą chwilą upewniał się, że ma do czynienia z czarownicą z wyższych sfer. Jej zachowanie nie było tak wygórowane jak reszty szlachty, którą spotykał na swej drodze. A przynajmniej większość z nich lubiła zadzierać nosa. Raiden na swojej drodze spotkał naprawdę garstkę, jeśli nie jakieś trzy osoby na krzyż, które posiadały wysokie urodzenie i można je było nazwać ludźmi na poziomie. Nie wynoszących się na innych, stonowanych, wiedzących, że świat magiczny nie wybiera. Bierze garściami również z rzeczywistości mugoli. Słysząc o Hogwarcie, uśmiechnął się szeroko.\n- Widzisz, Al? Mówiłem ci, że to jedna z naszych – szepnął dziecku na ucho i pocałował go w policzek. Chłopiec poklepał go swoją pulchną rączką po głowie, zupełnie jak na potwierdzenie jego słów. – Nie muszę więc przypominać jak skończy przegrany… - dodał głośniej, przypominając sobie te wszystkie piszczące dziewczyny, które zostawały opryskane paskudnym eliksirem, wywołującym pryszcze. – Ale niech się pani nie martwi. Jeśli będziemy dość szybcy to może uciekniemy przed zemstą gargulek.\nNo, tak. Tylko to mogło ich uratować. Nie zastanawiał się w sumie czy wypada zapraszać nieznajomą, ale nie byłby sobą, gdyby było inaczej. Gdy wspomniała o Hogwarcie, wspomnienia ożyły. Jednak nie były one aż tak radosne jak można było przypuszczać. Ta gra była jednak pewną odskocznią od trosk tamtejszych lat.\n- Nie wiem jak to było za pani czasów, ale my, Gryfoni, byliśmy w tym mistrzami. Chociaż był taki dzieciak z Ravenclawu, który potrafił całkiem nieźle grać. Ale nie robił tego za często, więc mogliśmy działać.\nAlastor kichnął, a Carter szybko wytarł mu zagluconego nosa chusteczką.\n- Prawdę powiedziawszy robię to pierwszy raz – zaśmiał się, wyjmując kolejny element zabawy. – A pani? Często przyjmuje pani zaproszenia do szkolnych gier od nieznajomych? – spytał przekornie i rzucił.\nTemat: Re: Plac zabaw 14.08.16 23:21\nChyba każdy były uczeń Hogwartu musiał przynajmniej słyszeć o gargulkach. Ostatni raz grała jednak w murach szkoły, później nie było ku temu okazji, aż do teraz. Nie była nawet pewna, czy Glaucus lubił tego typu gry, musi go kiedyś o to zapytać; wciąż było mnóstwo rzeczy, których nie wiedziała o swoim mężu i których on nie wiedział o niej. Takie były uroki aranżowanych małżeństw, zwłaszcza z tak dużą różnicą wieku, przez co nie dane było im się poznać w Hogwarcie.\nJak na szlachciankę Lyra zachowywała się bardzo normalnie; przez niemal całe życie była w końcu Weasleyem i jej szlacheckie wychowanie posiadało znaczące braki, co posiadało swoje wady, ale też zalety, jak to, że Lyra nie była sztywna i pozbawiona spontaniczności, i potrafiła doceniać proste gesty.\n- Zdaję sobie z tego sprawę – odpowiedziała z uśmiechem. Zdarzało jej się zostać oblaną śmierdzącym płynem, którym gargulki raczyły przegranych zawodników. Ciekawe, kto z nich dzisiaj zasmakuje tej niezbyt przyjemnej atrakcji? – Więc był pan Gryfonem? Ja również – wyprostowała się dumnie, zadowolona ze spotkania byłego mieszkańca domu, do którego trafiła również ona sama. Było więc prawdopodobne, że mężczyzna znał jej brata, nie mógł być od niego dużo starszy; choć raczej nie była dobra w szacowaniu wieku, szczególnie mężczyzn, podejrzewała, że mógł być w Hogwarcie w podobnym czasie, co Garrett i Glaucus, i może znał któregoś z nich lub nawet obu. Ale, choć przez chwilę ją korciło, nie zadała pytania, bo poczuła w gardle nieprzyjemny ucisk, gdy tylko miała wypowiedzieć imię swojego brata. Nie chciała o nim rozmawiać, podsycać swojej tęsknoty wspomnieniami czasów, kiedy był dla niej najważniejszy.\n- Nieczęsto. To również pierwszy raz – powiedziała po chwili, obserwując jego rzut. Na jej nakrapianych policzkach pojawiły się leciutkie rumieńce, które po chwili znikły. – Nie grałam odkąd skończyłam szkołę. Nie było ku temu okazji. – W końcu od razu spadła na nią dorosłość, zamieszkała u brata i zaczęła zarabiać na życie ulicznym malowaniem. Potem przyszły zaręczyny, później także pierwsze sukcesy malarskie, ślub, pracochłonna i męcząca nauka oklumencji, i w międzyczasie trochę innych wydarzeń, nie zawsze przyjemnych. Czasu na beztroskie zabawy było mniej niż kiedyś, nie było także towarzystwa do nich, bo każdy z jej znajomych również miał swoje życie i obowiązki.\nPóki co obie gargulki spoczywały daleko od tej kontrolnej, więc Lyra uchwyciła drugą, znowu podejmując próbę rzutu.\nTemat: Re: Plac zabaw 14.08.16 23:39\nWięc nadeszła druga tura. Na razie szli łeb w łeb i nie można było przewidzieć które z nich rzucało lepiej. Na pewno Raiden nie zamierzał przegrywać. Szczególnie, że patrzył na niego Alastor. Może i dzieciaczek nie zamierzał powiedzieć o sromotnej klęsce wujka swojemu ojcu, gdyby potrafił mówić, ale na pewno część dumy Cartera czułaby się urażona, gdyby przegrał. Nikt by się nie dowiedział. Nikt prócz niego. A nie był przyzwyczajony do porażek. Szczególnie że ostatnio na poziomie prywatnym zdarzały mu się nad wyraz często. Przynajmniej w pracy szło mu jak zwykle bez przeszkód.\n- No, proszę. Miło mi – powiedział ciepło, słysząc, że konkurował z wychowanką Gryffindoru. – Więc porażka nie będzie taka zła. Co innego gdyby należała pani do Ślizgonów lub Puchonów. Stare zwyczaje nie rdzewieją – dodał już bardziej do siebie, wspominając chwile konfliktu między członkami domów Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Nie było takiej okazji, by nie uprzykrzyć życia Zielonym złośliwcom, pokonkurować z mądrymi Krukonami czy pożartować z żółtych mieszkańców Hufflepuffu, której by nie wykorzystali. – Czasem wróciłby do tych czasów, jednak minęło prawie dwadzieścia lat nim stanąłem tam po raz pierwszy. Tego się chyba nie da zapomnieć. Pani wydaje się, że dopiero się urodziła, gdy wychodziłem stamtąd – oznajmił, zerkając na rudowłosą. - Proszę powiedzieć czy profesor Werleck dalej zajmuje się dbaniem o rozwijanie się młodych wróżbitów? - spytał, wspominając zabawnego człowieczka. Obserwował jej rzut i musiał przyznać, że naprawdę mu nie odstępowała. – Całkiem nieźle. Ale zaraz pani pokażemy, co potrafimy. Nie, dzieciaku?\nRaiden tym razem włożył gargulkę w paluszki Moody’ego i podtrzymując ten prowizoryczny chwyt, lekko odchylił się i rzucił.


VEMONT Mocne Buty Trekkingowe Górskie Skóra 39 7528915206 - Allegro.pl\njarx11 - 99,7%\nMOCNE BUTY TREKKINGOWE OUTDOOR\nz MEMBRANĄ DINTEX® " WATERPROOF "\nfirmy ~ VEMONT ~\nCholewka wykonana jest z wysokiej jakości skóry naturalnej połączonej z nowoczesnym kompozytowym materiałem i membraną DINTEX® którego odpowiednio dobrane i połączone ze sobą warstwy zapewniają ochronę przed wiatrem i deszczem, a jednocześnie gwarantują właściwą wentylację i komfort.\nSystem FIRMNESS to dwuczęściowa podeszwa z agresywnym bieżnikiem zapewniająca świetną przyczepność i stabilne poruszanie się po terenie.\nWewnętrzna warstwa podeszwy działa jako amortyzator, doskonale tłumi drgania, a jednocześnie powoduje że but jest lżejszy.\nButy posiadają system szybkiego sznurowania, język zintegrowany z cholewką buta, wzmocnione przody.\nMateriał zewnętrzny: Skóra Naturalna + Membrana DINTEX®\nSystem szybkiego sznurowania, język zintegrowany z cholewką buta, wzmocnione przody\n7 października 2018 od T...1\nBardzo dobra relacja ceny do jakości. Buty lekkie z wyprofilowaną wkładką.\nWysyłka z: Nowe Miasto Lub., Polska\nSklep Wielobranżowy JOANNA - Sklep JAGÓDKA 1 Piętro ul.19 Stycznia\nPRZESYŁKI KURIERSKIE - PROMOCJA Bez względu na ilość zakupionych przedmiotów na naszych aukcjach za przesyłkę płacisz tylko raz taką samą kwotę jak za jedną sztukę. ZAPRASZAMY DO ZAKUPÓW.\nSklep "JOANNA" Jarosław Jabłoński\nKupujący może składać Sprzedawcy reklamacje dotyczące zawartej Umowy pod adresem jarx11@wp.pl lub w formie pisemnej na adres Sprzedawcy.\nFormularz reklamacyjny dostępny jest do wydrukowania na stronie internetowej:\nReklamacji podlegają wady ukryte powstałe z winy producenta w obuwiu nie zużytym.\n- naturalne zużywanie się obuwia (np. zużycie fleków).\nJeżeli podane w formularzu reklamacyjnym dane lub informacje wymagają uzupełnienia, przed rozpatrzeniem reklamacji Sprzedający zwraca się do składającego reklamację o jej uzupełnienie we wskazanym zakresie.\nSprzedający rozpoznaje reklamację w terminie 14 dni od daty jej otrzymania w prawidłowej postaci. Odpowiedź na reklamację wysyłana jest na podany przez Kupującego adres e-mail bądź na adres poczty tradycyjnej. Sprzedawca zobowiązujesz się dostarczyć rzecz bez wad, z wyłączeniem wad wskazanych w ofercie sprzedaży, oraz wad nieistotnych (charakterystycznych dla wszystkich produktów danej klasy).\nW przypadku wykrycia wady w ciągu 12 miesięcy od dnia wydania towaru przyjmuje się domniemanie, że wada produktu istniała w momencie jego przekazania konsumentowi. Na przedsiębiorcy spoczywa ciężar dowodu że wada jest wynikiem niewłaściwego zachowania klienta (np. w skutek upadku ma uszkodzenia mechaniczne). Z kolei w okresie od 12 do 24 miesięcy od dnia wydania to na konsumencie będzie spoczywał ciężar udowodnienia, że wada istniała w momencie wydania towaru. Możliwość skorzystania z pozasądowych sposobów rozpatrywania reklamacji i dochodzenia roszczeń oraz dostęp do tych procedur: Kupujący będący konsumentem ma możliwość skorzystania z pozasądowego sposobu rozpatrywania reklamacji i dochodzenia roszczeń przed Stałym Polubownym Sądem Konsumenckim przy Wojewódzkim Inspektorze Inspekcji Handlowej . Informacje o sposobie dostępu do ww. trybu i procedur rozstrzygania sporów, znajdują się pod następującym adresem: http://www.uokik.gov.pl, w zakładce /Rozstrzyganie sporów konsumenckich/.\nProsimy o skorzystanie z poniższego wzoru odstąpienia od umowy-formularz zwrotu towaru dostępny jest do wydrukowania na stronie:\nAby odstąpić od umowy zawartej na Allegro, należy złożyć Sprzedającemu stosowne oświadczenie woli, pisząc na adres e-mail: jarx11@wp.pl.\nPrzesyłkę zwrotną należy nadać na adres Sklepu bez pobrania , przesyłką rejestrowaną i zachować dowód nadania\nZgodnie z Art. 33. Jeżeli konsument wybrał sposób dostarczenia rzeczy inny niż najtańszy zwykły sposób dostarczenia oferowany przez przedsiębiorcę, przedsiębiorca nie jest zobowiązany do zwrotu konsumentowi poniesionych przez niego dodatkowych kosztów.\nWitamy serdecznie w naszym sklepie i życzymy udanych zakupów! Proponujemy Państwu najnowsze i najświeższe kolekcje obuwia. Podążamy za topowymi trendami ze świata mody.Dokładamy wszelkich starań aby sprzedawane przez nas produkty w pełni Państwa satysfakcjonowały.Wszystkie produkty są fabrycznie nowe, wykonane z najwyższej jakości materiałów i podlegają gwarancji. Jesteśmy legalnie działającą firmą zajmującą się dystrybucją obuwia.\nPreferujemy kontakt mailowy: jarx11@wp.pl\nZgodnie z ustawą z dnia 24 lutego 2006 r. - ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU I BUDOWNICTWA\nw sprawie ustalania stanu przesyłek oraz postępowania reklamacyjnego (Dziennik Ustaw Nr 38 poz. 266)\nOdbierając towar Nabywca ma prawo sprawdzić, czy przesyłka nie posiada uszkodzeń powstałych podczas transportu.\nW przypadku stwierdzenia naruszenia opakowania lub podejrzenia co do stanu przesyłki\nnależy sprawdzić stan przesyłki w obecności kuriera i spisać "Protokół Reklamacji".\nCeny zawierają koszt gospodarowania odpadami w rozumieniu\nart. 25 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym\nz dn. 29.07.2005 (Dz. U. z 2005r. nr 180 poz. 1495 z późn. zm.)\nnowy sprzęt stary tego samego rodzaju możesz bezpłatnie oddać do\nrecyklingu w stosunku 1:1. Sprzęt kupujący dostarcza na własny koszt.\nNumer oferty: 7528915206


CSI: Kryminalne zagadki Nowego Jorku 6, odc. 1: Epilog. CSI: NY, s06e01\nCSI: Kryminalne zagadki Nowego Jorku 6, odc. 1 - Epilog\nCSI: NY: Epilogue, s06e01\nserial kryminalny USA 2009, 41 min\nOd czasu strzelaniny w barze dla policjantów Danny, który został poważnie ranny, porusza się na wózku inwalidzkim. Pewnego dnia kontaktuje się z nim młoda kobieta, która chce mu przekazać cenne informacje na temat zamachu, by ratować brata. Gdy dziewczyna zjawia się na miejscu spotkania, w będącym jeszcze w budowie biurowcu, zostaje zastrzelona przez nieznanego sprawcę. Towarzyszący Danny'emu Mac rusza w pościg za napastnikiem, ale ten znika w ciemnościach. Podczas autopsji detektywi starają się ustalić tożsamość ofiary. Do służby powraca Flack, by pomóc ekipie. W biurze zjawiają się także Stella i Adam. Tymczasem zostaje ostrzelana kolejna restauracja, a na Times Square pojawia się napis: "Zapłaćcie nam, to przestaniemy strzelać". Wychodzi też na jaw, że Adam przeoczył ważny ślad na miejscu zbrodni w biurowcu. Odkrywa go Haylen Becall, która marzy o pracy w nowojorskim laboratorium kryminalistycznym. Detektywi muszą jak najszybciej schwytać sprawców zbrodni i zapobiec kolejnym tragediom.


COBIT 5 jako rozległa metodyka wspomagająca organizacje - Więcej przeczytaj w naszym artykule! - gefomento.com\nInformatyzacja wkroczyła w każdy obręb życia, dlatego nieodzowne jest inteligentne rządzenie inwestycjami w technologie informatyczne.\nDzięki wykorzystaniu COBIT przedsiębiorstwa zdołają rozwijać kierowanie ryzykiem, dopasowanie strategiczne, kierowanie zasobami, lub pomiary wydajności. Wzorzec może być również wykorzystany do zawiadywania bezpieczeństwem informacji.\nCOBIT 5 zapewnia obszerną metodykę, jaka wspiera organizacje w osiąganiu ich celów i skutecznie kontroluje i zawiaduje technikami informatycznymi.\nNie czekaj- przejdź do serwisu program do układania grafików, by otrzymać dodatkowe informacje na prezentowany w artykule zagadnienie. Czekamy z niecierpliwością na twoją recenzję!\nW żadnym razie nie można sugerować, że bezpieczeństwo polskich pracowników jest ponadprzeciętnie zagrożone - rozchodzi się o na przykład pracowników budowlanych. Naturalnie w Danii, Luksemburgu bądź Niemczech sporo więcej uwagi w zasadzie poświęca się bezpieczeństwu, chociażby z takiej przyczyny, iż mandaty są wysokie, a na dodatek urzędy są względnie skuteczne, ale to tak czy siak jeszcze nie znaczy, że Polacy mogą rzec, iż narażają swoje życie. Bardzo często jednak laurki pracownikom oraz ich szefom niestety się nie należą...\nCOBIT 5 to najświeższa odsłona systemu zaakceptowanego na całym świecie. Gwarantuje ona zarządzanie jednostką z dziedziny technologii informacyjnych okazując centralną funkcję informacji i techniki w konstruowaniu wartości dla jednostek wszystkich rodzajów. Dewizy, praktyki, narzędzia analityczne i wzory zawarte w COBIT5 (oferta szkoleń Positiverpro) obejmują prawa pochodzące od jednostek i profesjonalistów w odcinku zawiadywania technologiami informacyjnymi z całego świata.\nCOBIT 5 jest znakomity dla specjalistów, bądź przywódców biznesowych w obszarach zapewnienia bezpieczeństwa, ryzyka, prywatności i zgodności, a także zaangażowanych w rządzenie informacją i strukturami informacyjnymi. Gwarantuje lepsze wkomponowanie bezpieczeństwa informacyjnego w przedsiębiorstwie, owocujące zwiększoną satysfakcją klienta z przygotowania i efektów w odcinku bezpieczeństwa (http://bhp-online.com/ksiazka-eksploatacji-wozka-widlowego-p6663) informacyjnego.\nCOBIT5 gwarantuje zasady dla personelu wykonawczego, także osób podejmujących postanowienia dotyczące stosowania technologii i pomocy w zamysłach jednostki. COBIT5 pomaga szefostwu przedsiębiorstwa w wyjściu naprzeciw potrzebom wszystkich w przedsiębiorstwie, oraz maksymalizuje wartość uzyskaną z wiadomości i technologii.\nZasadnicze cele COBIT to zastosowanie ram biznesowych w obrębie celów ochrony technologii informacyjnych w administrowaniu przedsiębiorstwem informacyjnym.\nOsiągnięcie celów strategicznych i korzyści biznesowych dzięki efektywnemu i innowacyjnemu zagospodarowaniu technologii informacyjnych - zobacz więcej na . Ograniczenie kompleksowości i poprawa opłacalności dzięki ulepszonej konsolidacji norm bezpieczeństwa, owocujące realizacją doskonałości operacyjnej poprzez niezawodne, wydajne i skuteczne zastosowanie technologii.


LUDZKIE OBLICZE SYSTEMU PENITENCJARNEGO cz.II - Gazeta Śledcza\n9 lutego 2016Anna RuszczykKomentarzy 1\nźródło: Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej w Gdańsku\nZ majorem Robertem Witkowskim, rzecznikiem prasowym Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w Gdańsku – rozmawia Anna Ruszczyk.\nW pierwszej części wywiadu rozmawialiśmy o faktach i mitach związanych z pobytem za murami więzienia. Pytałam Pana o świadomość społeczną w zakresie polskiego więziennictwa, działania proekologiczne, a także o motywacje ludzi wiążących swoje życie zawodowe z systemem penitencjarnym. Pod koniec rozmowy poruszyliśmy kwestie kierowania przez Służbę Więzienną więźniów do pomocy na rzecz hospicjów oraz domów opieki. Wiem już jakiej pozytywnej zmiany doświadczają uczestnicy tego programu. Pytałam Pana o to w jaki sposób do pomysłu zaangażowania osadzonych w pomoc dla hospicjów podchodzili dyrektorzy tych instytucji. Dziś chciałabym dowiedzieć się jaka była reakcja rodzin osób przebywających w hospicjach?\nRodziny początkowo podchodziły do tej sytuacji z dużą nieufnością. Jednak to już jest przeszłość. Chciałbym podkreślić, że administracja penitencjarna ma duże doświadczenie w kwestii przygotowywania osadzonych do wolontariatu. Dlatego nie kierujemy jednocześnie do takiej instytucji trzech nowych osób. Z reguły jest tak, że dwóch pracuje na rzecz hospicjum od dawna, zaś trzeci dopiero się od nich wszystkiego uczy. Dowiaduje się co może robić, a czego nie. Ponadto w każdym hospicjum jest osoba odpowiedzialna za ustalanie przebiegu ich pracy, zasad. Wszystko mamy bardzo dobrze przepracowane. O tej współpracy pojawiają się już informacje w podręcznikach akademickich.\nJakie jest znaczenie w tym procesie osoby do współpracy z ramienia hospicjum?\nOgromne, to nie może być osoba przypadkowa. Musi być w pewnym stopniu wychowawcą dla osadzonych, których my tam kierujemy. Ważna jest kwestia komunikacji między pracownikiem jednostki penitencjarnej a osobą odpowiedzialną z ramienia hospicjum. Niestety zdarzały się takie pojedyncze sytuacje, gdy osadzony zaczynał kombinować. Poszedł do pracy w hospicjum, niby wszystko było dobrze. Potem się okazało, że próbował się umawiać z dziewczyną, która przychodziła do niego na spotkania pod budynek ośrodka. W takich sytuacjach musimy mieć wypracowane procedury.\nJeden telefon z hospicjum, że człowiek zrobił to, czego nie powinien albo w sposób nieodpowiedni odezwał się do pielęgniarki, przyjeżdżamy i zabieramy go. Miał szansę, nie skorzystał. Trudno, będzie następny. Chętnych do pracy jest dużo więcej, a dla pozostałych to jest bardzo ważny sygnał. Tu wszystko musi być zgodnie z zasadami, bo to nie jest zwykłe miejsce pracy.\nJakie jeszcze działania osadzeni wykonują na rzecz społeczności lokalnych? Słyszałam, że biorą udział w zakładaniu terenów zielonych.\nKierowanie skazanych do zatrudnienia na rzecz społeczności lokalnych to nasze ważne zadanie. Mamy do czynienia z taką sytuacją, że w okręgu gdańskim przebywa aktualnie około 4300 osadzonych. Około 35% z nich udaje nam się skierować do pracy. Czy to jest dużo, czy mało? Lepiej byłoby, gdyby pracowało 100%, ale to jest iluzja. Podobnie jak iluzją jest stwierdzenie, że każdy po odbyciu kary powinien być lepszy. Niektórzy są po to izolowani, żeby nie wychodzili na zewnątrz, zatem ich nie skierujemy do pracy. Bywa, że osadzeni są agresywni, złośliwi, z różnymi zaburzeniami i uzależnieniami. Są też osoby chore i w podeszłym wieku. W związku z tym kurczy nam się populacja osób, które mogą pracować. Stąd tylko 35%. Tych, których możemy wysłać to wysyłamy. Dziewięć jednostek penitencjarnych z okręgu gdańskiego współpracuje z ponad setką instytucji do których skazani chodzą pracować opuszczając więzienia. To bardzo dużo, średnio około 10 instytucji na jednostkę penitencjarną. Oczywiście inaczej mamy w Zakładzie Karnym w Sztumie, gdzie tych, którzy mogą pracować jest garstka. Tam przebywają osoby z najcięższymi wyrokami, recydywiści. Zakład współpracuje z 5 lub 6 instytucjami. Zupełnie inaczej wygląda sytuacja w Zakładzie Karnym Gdańsku Przeróbce. Jest to jednostka typu otwartego i półotwartego, która współpracuje z 30 instytucjami. Praca nieodpłatna skazanych jest dla tych instytucji jest nieoceniona.\nCzy istnieją jakieś mierniki ocen tej pracy?\nTak, co roku sporządzany jest bilans. Podliczamy ile roboczogodzin w ciągu roku pracowali na rzecz instytucji, społeczeństwa. W roku 2014 jest to około 4000 roboczogodzin. Zatem skazani za darmo pracowali na rzecz instytucji samorządowych wypracowując kwotę 3,4 mln zł.\nJakie to były działania, prace?\nRóżne. Wolontariat o którym już wspominałem, działania na rzecz szkół i przedszkoli, gdzie wykonują najczęściej prace remontowe. Bywało tak, że wizytowałem szkołę, by spytać, jak oceniana jest praca skazanego, który pracuje tam od pół roku. Pani dyrektor powiedziała tak:” Proszę Pana, on w ciągu tego pół roku wyremontował wiele sal lekcyjnych, w czasie wakacji zrobił korytarz na obydwu piętrach. I to nie jest tak, że ja mu pokazuję palcem i mówię co ma zrobić. To on sam przychodzi i mówi ile potrzebuje farby, aby pomalować dane pomieszczenie. Jednak zanim pomaluje to proponuje bym kupiła Cekol, bo on coś jeszcze poprawi. I wie Pan co, ja wiem, że on ma za miesiąc posiedzenie sądu o warunkowe zwolnienie. Ja bym nie chciała aby on dostał to warunkowe, chciałabym aby jeszcze z rok tutaj pobył, bo on mi wtedy wyremontuje całą szkołę.” Skazani pracują w podobny sposób również na rzecz domów dziecka. Remontują różne instytucje. Jedna z fundacji dostała do użytku stary, zaniedbany budynek. W ciągu pół roku zrobili z tego nowoczesny ośrodek. Oczywiście za pieniądze fundacji, ale siła robocza była za darmo, bo pracowali przecież nieodpłatnie.\nJakie działania podejmowaliście w Sztumie?\nMiasto Sztum zwróciło się do nas, abyśmy przeszkolili osadzonych w zawodzie ogrodnika zieleni miejskiej. Tak naprawdę niemal całością terenów zielonych w Sztumie zajmują się osadzeni. Jest to wyraźny wkład pracy osadzonych dla społeczności sztumskiej. Skazani jak już wspomniałem wykonują prace remontowo-budowlane w szpitalach, sprzątają. W październiku ubiegłego roku Muzeum Narodowe w Gdańsku zwróciło się do nas z prośbą. Przygotowywali wystawę, dwóch pracowników technicznych im się rozchorowało w jednym momencie. W związku z tym, że z Muzeum Narodowym mamy dobre kontakty od roku 1998, otrzymaliśmy od nich telefon z prośbą o pomoc. Potrzebowali silnych mężczyzn, inaczej wystawa z konferencją międzynarodową byłaby zagrożona. Zorganizowaliśmy ludzi, podjęli pracę, w ciągu dwóch tygodni grupa robocza trzech osadzonych zrobiła wszystko to, czego potrzebowało Muzeum. Skazani wiedzieli, że są potrzebni, a ich umiejętności przydatne. Została uratowana wystawa i konferencja. A Służba Więzienna mogła zrobić coś dla instytucji, która wspiera nas od wielu lat.\nCzy jest zainteresowanie zatrudnianiem osadzonych przez prywatnych właścicieli firm?\nOczywiście, tacy również się do nas zgłaszają. Przy czym te osoby muszą już zatrudniać osadzonych odpłatnie. Nam również zależy na tym, aby osadzeni, zwłaszcza Ci którzy mają jakieś zobowiązania finansowe (wobec Państwa, banków, funduszu alimentacyjnego) zarabiali i zwracali pieniądze. Stąd też działamy intensywnie, aby pozyskiwać płatne miejsca pracy dla osób pozbawionych wolności. Najczęściej są to firmy i kontrahenci prywatni. Oczywiście po uprzednim sprawdzeniu względów bezpieczeństwa. Zawsze weryfikujemy czy nie ma żadnych zastrzeżeń co do prowadzonej przez daną osobę działalności, nie możemy mieć żadnych wątpliwości do praworządności działalności.\nChciałabym wrócić do poruszanych wcześniej aspektów psychologicznych pobytu za murami więzienia. Czy i jaka tak naprawdę jest możliwość pomocy osadzonym w poradzeniu sobie z samotnością, z rozpadem ich związków, utratą rodzin?\nOsoby, które odbywają karę pozbawienia wolności nie są całkowicie odcięte od świata na wolności. Jeżeli ktoś odbywa karę w zakładzie karnym może korzystać z telefonu, pisać listy, w niektórych przypadkach rozmawiać przez skype. Ponadto mogą korzystać z widzeń z bliskimi bądź osobami z którymi mogą się spotkać na podstawie zgody dyrektora zakładu karnego lub aresztu śledczego. Zatem to nie jest tak, że dana osoba pozostaje zupełnie sama ze swoimi problemami w zupełnej izolacji. Bliscy mogą ją odwiedzać. Wówczas może im opowiedzieć o swoich problemach, przeżyciach, przemyśleniach. Oczywiście może pojawić się poczucie bezsilności, gdy już się jest za murami więzienia, nie ma się wpływu na niektóre sprawy. Jednak to nie oznacza, że nie mają możliwości kontaktu z innymi ludźmi. Na tym też polega rola psychologów, terapeutów i wychowawców z zakładach karnych – mobilizować do podtrzymywania i rozwijania relacji z bliskimi.\nCzy zdarzają się takie szczególne okresy w ciągu roku, gdy tych problemów na tle emocjonalnym jest więcej niż zazwyczaj?\nObserwujemy, że szczególnie dużo tego typu pracy mamy w okresie poprzedzającym Święto Bożego Narodzenia. Wówczas osadzeni stają się bardziej refleksyjni, pobudzeni emocjonalnie. Trzeba z tymi ludźmi rozmawiać, znaleźć dla nich czas. Czasem się okazuje, że to są ich pierwsze święta, podczas których są sami na świecie, gdyż bliscy im powiedzieli, że nie chcą już z nimi być. Ma to z reguły uzasadnienie w ich wcześniejszym agresywnym zachowaniu. Nagle sobie uświadamiają, że to będą ich pierwsze i prawdopodobnie nie ostatnie samotnie spędzone święta. Nikt nie przyśle do nich kartki, nie przyjedzie na widzenia. To są trudne sprawy, czasem trzeba tych ludzi motywować do tego, by chciało im się jeszcze dalej żyć. Trzeba ich podnieść i utrzymać w równowadze.\nKażda korespondencja, która trafia do więzienia jest sprawdzana zanim trafi do osadzonego?\nNie, jeżeli jest to zakład typu otwartego lub półotwartego. Tylko w uzasadnionych przypadkach, jeżeli administracja penitencjarna ma jakieś wątpliwości, bądź podejrzewa dokonanie przestępstwa, wówczas taka korespondencja jest kontrolowana. Oczywiście jest ona sprawdzana pod kątem tego czy nie ma tam substancji narkotykowych. Do tego i tak stosujemy specjalne urządzenia i przygotowane psy specjalne.\nZdarzają się próby dostarczenia nielegalnych środków ?\nStale i cały czas. Próbują przemycać substancje zmieniające nastrój. Jeżeli ktoś był dilerem na wolności, to trudno, by przestał nim być w więzieniu. Od stycznia do listopada 2015 roku ujawniliśmy przed wejściem na teren jednostek penitencjarnych około 50 prób wniesienia na teren jednostki substancji narkotykowych. Skazani zawsze będą próbowali. Jeżeli ktoś przyjmował narkotyki, dopalacze na wolności, to będzie dążył do tego, żeby przyjmować je również w warunkach izolacji. Naszym zadaniem jest to udaremnić. Jest to trudne, gdyż sposoby których się imają są bardzo zmyślne.\nW jaki sposób próbują przemycać narkotyki?\nPotrafili chować narkotyki w oryginalnie zapakowanym smalcu, w paczce żywnościowej. Aktualnie nie ma takiej możliwości, gdyż zmieniły się przepisy. Nie można przysyłać paczki żywnościowej pocztą. Może ona być zlecona do realizacji i przygotowana na terenie więzienia. Próbują przemycać również w paczkach odzieżowych, na przykład w ściągaczu męskich slipek. Niektórzy próbowali ukryć narkotyki w markerze, mazaku. Oczywiście to nam, funkcjonariuszom Służby Więziennej najbardziej zależy, aby takie substancje nie przedostawały się na teren, za więzienne mury, z prostego powodu: kwestie bezpieczeństwa. Osoba pod wpływem narkotyków, dopalaczy jest nieobliczalna w swoim zachowaniu, może zagrażać życiu i zdrowiu funkcjonariuszy i innych osadzonych.\nOprócz substancji psychoaktywnych, co jeszcze więźniowie próbują przemycać?\nChociażby ubrania, aby nimi handlować. Niejednokrotnie sam byłem świadkiem takich prób, kiedy na widzenie przychodzi siostra lub brat w nowej, oryginalnej bluzie. Próbują się przebrać, tak aby osadzony wrócił z widzenia w nowym ubraniu.\nDlaczego nie mogą wziąć tych ubrań?\nOsadzony może posiadać tylko swoje ubrania. Dyrektor może ewentualnie wyrazić zgodę, aby część rzeczy odesłać do domu i aby paczka z nowymi ubraniami została przysłana. Musimy kontrolować ilość posiadanych przez skazanych rzeczy, muszą być one zewidencjonowane. Jeżeli będą próbowali handlować ubraniami, to możemy to skonfrontować ze stanem faktycznym posiadania danej rzeczy. Jeśli sprzeda, to popełni wykroczenie dyscyplinarne.\nA jeśli powie, że zgubił?\nOczywiście nie damy wiary. Trudno jest zgubić bluzę, sweter, spodnie w więzieniu.\nCzyli ubrań tyle ile by chcieli nie mogą posiadać?\nProszę sobie wyobrazić sytuację, gdy pozwalamy im posiadać w celach wszystko co chcieliby mieć. Zmniejszy się ilość miejsca w celi, sami utrudnilibyśmy sobie pracę i skuteczną kontrolę cel.\nTo co w takim razie mogą posiadać skazani?\nWszystkie rzeczy związane z ich postępowaniem karnym, czyli dokumenty. Niektórzy mogą posiadać własne ubranie, w zależności od tego jaka to jest jednostka penitencjarna i jaki jej typ. Są jednostki gdzie mogą posiadać tylko ubranie więzienne, a są jednostki gdzie mogą przebywać w swoich prywatnych ubraniach (oczywiście będących w ewidencji). Mogą posiadać przedmioty kultu religijnego, środki higieniczne. Co do innych rzeczy, bez względu na to czy jest to telewizor, książka, obcinarka do paznokci – muszą mieć zgodę dyrektora.\nPytałam wcześniej Pana oto, w jaki sposób pomagacie osadzonym w radzeniu sobie ze stresem, złym stanem emocjonalnym, przygnębieniem. Czy i jak duży jest problem samobójstw wśród osadzonych?\nTo jest problem marginalny. Liczba samobójstw w ostatnich latach w polskich więzieniach zmniejszyła się. To kilkanaście przypadków w skali roku. Oczywiście to jest zawsze za dużo, gdyż to oznacza, że tyle osób pozbawiło siebie życia w warunkach izolacji. Trzeba mieć jednak świadomość tego, że to jest jeden z najniższych wskaźników więziennych samobójstw w Europie. Tak samo jak na wolności zdarzają się samobójstwa, tak samo w więzieniu się zdarzają. Robimy bardzo dużo, aby ilość samobójstw ograniczyć, poprzez pracę psychologów, terapeutów i wychowawców. Każdy, nawet najmniejszy sygnał jest przez nas poważnie traktowany. Może to być sygnał od osadzonego, u którego pojawiają się myśli samobójcze, albo od współosadzonego, który zauważy, że coś niepokojącego zaczyna się dziać z tym człowiekiem. Czasem strażnik może zauważyć, że osadzony zachowuje się inaczej, jest bardziej markotny niż zwykle. Każdy taki sygnał jest sprawdzany. Warto podkreślić, że są też osoby, które próbują targnąć się na swoje życie ze względu na zaburzenia. Część z nich popełnia samobójstwo pomimo naszych dużych wysiłków, by im pomóc. Nie jesteśmy w stanie przewidzieć tego, co drugi człowiek ma w głowie. Możemy rozmawiać z osadzonymi, lecz nigdy nie będziemy mieli stuprocentowej pewności co do tego, o czym oni myślą.\nJeżeli już poruszyliśmy problematykę samobójstw, chciałabym Pana zapytać o to, czy i jak często zdarzają się samobójstwa wśród pracowników Służby Więziennej? Co jakiś czas słyszymy o tym, że funkcjonariusz Policji odebrał sobie życie, jako przyczynę podaje się przeważnie problemy rodzinne, osobiste. Czy tak bywa również w służbie więziennej?\nNiestety, tak też bywa. I to są nasi koledzy. Jest to podobny problem jak w przypadku samobójstw osadzonych. Nie możemy przewidzieć takich sytuacji. Gdybym miał wiedzę, że mój kolega chce pozbawić siebie życia, to ja bym namiot rozstawił w jego mieszkaniu. Nie jesteśmy w stanie tego przewidzieć. Niestety takie zdarzenia mają miejsce. To jest bardzo trudna emocjonalnie i stresująca praca. To nie jest wyłącznie stres chwilowy, tylko stres przewlekły. Osoba, która pracuje 15-25 lat na oddziale z osobami pozbawionymi wolności żyje w permanentnym stresie. Zdarzają się jednostkowe zdarzenia traumatyczne, gdy funkcjonariusz odcina skazanego, który próbował się powiesić. Takie zdarzenia pozostają w głowie. Lecz my mówimy tutaj o stresie, który się odkłada przez lata. W czym się on przejawia? Raz na jakiś czas funkcjonariusz słyszy „zobaczysz, jak wyjdziesz na wolność, to wtedy się policzymy”. Przestępcy, a zwłaszcza ci z przestępczości zorganizowanej potrafią powiedzieć „słyszałem, że pańska córka, która chodzi do Szkoły Podstawowej nr 102 do klasy III e jest bardzo dobrą uczennicą”.\nPracujemy dalej, ale stres kumuluje się w człowieku.\nCzy kończy się na tego typu przekazie od osadzonych, czy też dochodzi do porwań, ataków na osoby najbliższe dla funkcjonariuszy Służby Więziennej?\nNie wiemy o tym, aby doszło do tego typu zdarzeń. Natomiast sam fakt, że ktoś grozi mi i mojej rodzinie pozbawieniem życia nie pozostaje bez znaczenia. Zwłaszcza w sytuacji, kiedy kierujemy sprawę do sądu, a ten uznaje to za niską szkodliwość społeczną czynu. Sąd stwierdza, że skoro chciałem zostać funkcjonariuszem Służby Więziennej, to musiałem taką ewentualność brać pod uwagę.\nMiał Pan taką sytuację, gdy Panu grożono w ten sposób?\nTak. Minęło od niej kilka lat. Ale są też inne zagrożenia. Proszę sobie wyobrazić taką sytuację, z którą my się dość często spotykamy. Funkcjonariusz przeszukuje rzeczy osadzonego i zakłuwa się. Okazuje się, że jest to część od maszynki do golenia osadzonego lub część od maszynki do tatuowania. Mamy wypracowane procedury postępowania w takich sytuacjach. W każdym przypadku zakłucia wszczynana jest procedura przeciwko ewentualnemu zakażeniu wirusem HIV, HBV czy HCV. Przez sześć miesięcy człowiek nie wie czy ma HIV czy też nie, czy ma żółtaczkę, wirusowe zapalenie wątroby typu B lub C. Dopiero po tym czasie są oficjalne wyniki kolejnych badań. Przez ten okres przyjmuje leki, inaczej wygląda jego sfera seksualna. Taki stres kumulowany przez pół roku również wpływa na człowieka.\nBywa, że osadzony „podpuszcza” funkcjonariusza, że był zakażony?\nBywa, że faktycznie osadzony ma HIV-a. Ale proszę pamiętać, że w takich sytuacjach każdego musimy traktować jako potencjalnego nosiciela, zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami.\nRozumiem, że tego typu zagrożenia są wpisane w ryzyko zawodowe funkcjonariuszy?\nMamy tego świadomość, robimy dużo, aby chronić funkcjonariuszy przed tego typu sytuacjami. Zakupujemy rękawice antyzakłuciowe, ale czasem pewne sytuacje są nieprzewidywalne.\nZdarzają się sytuacje, gdy wśród osadzonych macie pracowników służb mundurowych?\nOczywiście, że się zdarzają. To w jaki sposób taka osoba funkcjonuje w warunkach izolacji zależy od niej samej. Jeżeli silnie zidentyfikowała się ze środowiskiem przestępczym, to zachowuje się jak przestępca. Natomiast większość, to są osoby które funkcjonują bardzo poprawnie w warunkach więziennych. Naszym obowiązkiem jest chronić ich bezpieczeństwo. Staramy się, aby nie został ujawniony środowisku więziennemu fakt, że taka osoba kiedyś służyła w formacji mundurowej. Najczęściej osadzamy ich w warunkach gdzie jest możliwość ich izolowania. Staramy się stwarzać warunki do tego, aby pracowali na rzecz społeczeństwa. Mają możliwość odkupienia winy.\nW książce Patryka Vegi jeden z policjantów wspomina, jakie miał nieprzyjemności w więzieniu, gdy wyszło na jaw, że jest „psem”. Czy tych ludzi zawsze chronicie?\nJeżeli wiemy, że taka informacja dotarła do osadzonych, to zawsze takiego człowieka będziemy chronić i go ochronimy. Mamy wypracowane stosowne procedury i stwarzamy warunki, aby zapewnić bezpieczeństwo. To jest nasz obowiązek wynikający z artykułu 108 kodeksu karnego wykonawczego. Większym problemem jest natomiast zapewnienie bezpieczeństwa osobie podejrzewanej lub skazanej za popełnienie przestępstwa przeciwko wolności seksualnej.\nCzy zdarzyło się kiedykolwiek, że więźniowie „zajęli się” pedofilem?\nNa szczęście nigdy nie było dramatycznych historii jak przedstawia się to filmach, także niestety polskich. Takie sytuacje zdarzały się i będą się zdarzały. Natomiast nie tworzymy swoistego „getta” dla sprawców przestępstw przeciwko wolności seksualnej. Nasze doświadczenie wskazuje, że tworzenie takich jednorodnych cel zawsze wpływa negatywnie. Nawet, gdy mamy do czynienia z trzema pedofilami w jednej celi, to wśród siebie oni zawsze znajdą najsłabszego i będą się nad nim znęcać. Dlatego tak osadzamy, aby każdy miał zapewnione bezpieczeństwo.\nJakie mogą być kryteria?\nCechy osobowości, dojrzałość, odpowiedzialność. Jeżeli osadzamy młodocianych to nigdy nie robimy tak, że w celi ośmioosobowej będzie ośmiu młodocianych. Osadzamy dwóch albo trzech młodocianych a resztę dorosłych.\nJeśli chodzi o potrzeby seksualne, to wydaje się, że jest to duży problem dla więziennictwa? W końcu jest to jedna z potrzeb człowieka.\nNie jest to problem więziennictwa. Osadzeni wiedzą, że mają różne możliwości. Podobnie jak mają możliwości dążenia do normalności. W Polsce mamy do czynienia z systemem progresywnym wykonywania kary. Na czym on polega? Rozpoczynam odbywanie kary, ale to nie oznacza że będę cały czas siedział w tych samych warunkach i w tym samym zakładzie karnym. Rozpoczynam odbywanie kary i mam perspektywę, którą daje kodeks karny wykonawczy. Po jakimś czasie mogę ubiegać się o pracę na terenie zakładu karnego. Jak się sprawdzę to mogę się ubiegać o pracę poza terenem zakładu karnego. Jeśli pokażę, że można mi zaufać, to mogę próbować starać się o tak zwane bez dozorowe widzenia poza terenem zakładu karnego na czas do 30 godzin. Jak pokażę, że na te 30-godzinne widzenia odbiera mnie rodzina, spędzam czas z bliskimi i właściwie go wykorzystuję, to mogę dostać przepustki kilkudniowe. Wracając do relacji seksualnych. Ten człowiek wie, że jeżeli będzie funkcjonował w sposób prawidłowy, to za jakiś czas będzie wychodził na wolność, na przepustki i będzie wracał do normalności. W niektórych jednostkach penitencjarnych jest możliwość korzystania z widzeń w oddzielnym pomieszczeniu. W jaki sposób sobie ta para małżeńska ten czas spędzi to jest ich sprawa. Oczywiście takie spotkania to jest forma nagrody. Musimy też mieć absolutną pewność że ta druga osoba chce takiego spotkania. Musimy mieć pewność, że nikt nikogo do niczego nie zmusza.\nW przypadku związków homoseksualnych jest podobnie?\nNie, ze względu na bezpieczeństwo. Gdyby taka informacja dotarła do innych osadzonych, to stworzylibyśmy zagrożenie dla takich osób. W związku z czym takich precedensów nie robimy. Najważniejsze jest bezpieczeństwo osób pozbawionych wolności. Taka sytuacja mogłaby być źródłem poważnego konfliktu.\nSłyszał Pan zapewne o osobach niewinnie skazanych i odbywających karę pozbawienia wolności. Po latach okazywało się, że „wsadzono” do więzienia niewinną osobę.\nTaki problem jest nie tylko u nas. W Stanach Zjednoczonych toczy się gorąca dyskusja na temat kary śmierci w tym kontekście.\nDobrze, zakładamy, że ma Pan 120 osadzonych. Wśród nich jest człowiek, który od samego początku uparcie twierdzi, że to pomyłka, że jest niewinny. Jak w sytuacji izolacji penitencjarnej mogą sobie poradzić osoby skazane niesłusznie?\nNajczęściej adoptują się do tych warunków, walcząc dalej o swoje.\nJaki przekrój społeczny trafia do więzienia?\nJeżeli chodzi o rozpiętość wiekową, rozpiętości wynikające z poziomu wykształcenia, pochodzenia społecznego, wymiar kary – mamy pełen przekrój. Dlatego każdy osadzony to jest zupełnie inny człowiek, inne doświadczenia życiowe, inne podejście do siebie samego, do świata i do życia. Nie ma dwóch takich samych, nawet jeżeli mieliśmy bliźniaków to każdy z nich był inny.\nNa koniec chciałabym Pana zapytać o to, co Pan sądzi o programach typu „Cela nr” ? Jaki wpływ na osadzony ma udział w takich programach?\nUważam, że przed kamerą mogą jeszcze bardziej rozkręcać swoje patologiczne myślenie. Zasadniczo nie podobają mi się programy, które pokazują tylko osadzonych, a nie pokazują naszej ciężkiej pracy. Bardzo rzadko programy pokazują dwie strony życia w więziennej rzeczywistości. Rzadko pokazywani są funkcjonariusze, którzy tam pracują. Programy, w których pokazuje się wyłącznie osadzonych raczej nie budzą mojej sympatii. Jedna z telewizyjnych stacji, która realizowała program o tematyce motoryzacyjnej zwróciła się z prośbą, czy bym nie znalazł kilku złodziei samochodów, bo oni chcieliby nagrać program o tym, jak się kradnie samochody. Odmówiłem. My nie jesteśmy pośrednikami, agencją reklamową, producentem. Ja reprezentuję instytucję, której celem między innymi jest również przywracanie przestępców społeczeństwu, tak by wracali mniej zdemoralizowani. Tego typu propozycji mamy mnóstwo.\nCzyli jest zapotrzebowanie, aby takich ludzi światu pokazywać?\nTak, a czasem mam wrażenie, że chodzi oto, aby ich wykorzystać. Zapraszają osadzonych przed kamerę, zadają pytania dotyczące przestępstwa, ich życia. Potem osadzeni są wściekli (przed kamerą lub poza nią), bo nie tak się umawiali z panią redaktor lub panem redaktorem. To co się dzieje poza kamerami, już widzowie nie widzą. A dzieje się bardzo dużo, uruchamiane są emocje, czasem otwierają się zabliźnione rany. To jest wykorzystanie człowieka, jego sytuacji. Dlatego bardzo ostrożnie podchodzimy do takich pomysłów, nie zawsze zgadzając się na udział osadzonych w tego typu programach.


Wieżowiec - drewniana gra logiczna Dusyma | MaliCiekawscy.pl\n» Wieżowiec - drewniana gra logiczna Dusyma\nWieżowiec to drewniana gra strategiczno-logiczna niemieckiej marki Dusyma. Uczy rozpoznawania kierunków świata (w języku niemieckim i angielskim), ćwiczy logiczne myślenie i planowanie, a także wyobraźnię przestrzenną.\nGra wieżowiec Dusyma jest idealna dla maksymalnie 4 graczy. Planszę do gry ustawiamy na stole i przy pomocy kompasu należy zorientować ją zgodnie z kierunkami geograficznymi. Następnie gracze wyciągają karty, które przedstawiają w jakim kierunku należy ułożyć klocek. Kolejni gracze układając swoje klocki tworzą na planszy wieżowiec. Im konstrukcja jest bardziej zwarta, tym lepiej. Wieżowiec może mieć maksymalnie 6 pięter.\ndrewniana plansza do gry o wymiarach 18,5 x 18,5 cm,\n24 dwustronne karty do gry,\n24 drewniane klocki w kształcie litery L o wymiarach 6 x 9 cm,


Ubezpieczenie domu – co możesz objąć ochroną?\nStrona główna Lifestyle Ubezpieczenie domu – co możesz objąć ochroną?\nUbezpieczenie domu – co możesz objąć ochroną?\nW 2018 roku Główny Urząd Statystyczny opublikował raport „Polski Rynek Ubezpieczeniowy”, w którym wykazano rosnące znaczenie ubezpieczeń majątkowych w całym sektorze ubezpieczeń.\nW 2020 roku instytut badawczy ARC Rynek i Opinia informował, że większość lokatorów w Polsce – 76 proc. w domach i 66 proc. w mieszkaniach deklaruje posiadanie polisy mieszkaniowej.\nCo właściwie można ubezpieczyć w ramach ubezpieczenia majątkowego domu lub mieszkania?\nUbezpieczenie domu – jedno z ubezpieczeń majątkowych\nPrzedmiot ubezpieczenia – co może być objęte ochroną ubezpieczeniową?\nDodatkowe OC w życiu prywatnym do ubezpieczenia domu\nPrzed czym może chronić ubezpieczenie domu?\nOferta towarzystw ubezpieczeniowych w zakresie ubezpieczeń majątkowych jest szeroka. Podstawowym przedmiotem ubezpieczenia jest ubezpieczenie domu lub mieszkania.\nMożemy objąć ochroną sam budynek mieszkalny czy wyodrębniony lokal mieszkalny. Polisa mieszkaniowa odnosi się do ubezpieczenia domu lub mieszkania na ogólnych warunkach.\nGwarantuje ubezpieczającym ochronę przed nagłymi zdarzeniami losowymi, takimi jak pożar, wiatr czy zalanie , których skutki mogą narazić klienta na zniszczenia, w nieruchomości, posiadanego mienia czy częściową choćby stratę posiadanego majątku.\nZwiększona popularność ubezpieczeń domów i mieszkań w Polsce może wynikać w ostatnich latach z tego, że kupuje się coraz więcej nieruchomości mieszkalnych na kredyt hipoteczny, a banki wymagają często ustanowienia dodatkowego zabezpieczenia spłaty kredytu w postaci ubezpieczenia nieruchomości od ognia i innych zdarzeń losowych.\nTo podstawowy zakres ochrony na dom czy mieszkanie, który może jednak nie gwarantować adekwatnego odszkodowania, pozwalającego na pokrycie kosztów poniesionych w wielu różnych sytuacjach szkód.\nWarto wiedzieć, co właściwie możesz objąć ochroną w ramach ubezpieczenia domu lub ubezpieczenia mieszkania.\nW ramach ubezpieczenia domu ochroną może być objęta sama nieruchomość, czyli mury budynku, dach, wraz ze stałymi elementami, ale i wszystkie ruchomości domowe.\nDo stałych elementów wchodzących w skład ubezpieczanej nieruchomości zalicza się znajdujące się w budynku lub na zewnątrz, stale przytwierdzone części, w tym:\ntynki i kafelki na ścianach,\ninstalacje wodno-kanalizacyjne, elektryczne, grzewcze i gazowe oraz wentylacyjne.\nJeśli dojdzie do zdarzenia losowego – wichury, ulewnego deszczu, powodzi czy pożaru, możesz stracić swój dobytek życia, ale ubezpieczenie budynku dotyczące elementów stałych pozwoli na uzyskanie odszkodowania, które umożliwi odbudowanie domu.\nRuchomości domowe to druga duża grupa elementów, jakie możesz objąć ochroną w ramach ubezpieczenia domu. To m.in.:\nsprzęty RTV i AGD,\nNa ogół ubezpieczenie ruchomości domowych, czyli wyposażenia, to opcja dodatkowa do głównej polisy.\nPrzy okazji konstruowania odpowiedniej dla siebie polisy ubezpieczenia domu – jego murów, elementów stałych i ruchomości, można zdecydować się również na ubezpieczenie OC w życiu prywatnym.\nDotyczy ono ochrony przed ponoszeniem finansowych konsekwencji szkód, które wyrządzisz sam lub ktoś z Twojej najbliższej rodziny innym osobom. Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej w życiu prywatnym może obejmować takie zdarzenia spowodowane przez niepełnoletnie dzieci czy zwierzęta domowe.\nPrzy wyborze oferty ubezpieczenia domu powinieneś zadbać o wybór odpowiedniego zakresu ochrony przed różnymi zdarzeniami. Najczęściej ubezpieczenie to obejmuje ryzyko zdarzeń losowych, jak pożar, zalanie, powódź.\nWarto także wykupić ochronę od kradzieży z włamaniem i rabunku oraz poszerzyć polisę domu o ochronę od stłuczenia elementów szklanych, dewastacji itd. Ubezpieczenie zwykle możesz dostosować do indywidualnych potrzeb, wybierając odpowiednią dla siebie ochronę.\n5 rzeczy, które trzeba wiedzieć o ubezpieczeniu na życie\nCo powinno zawierać ubezpieczenie dla turysty?\nUbezpieczenie dziecka SZKOLNE czy PRYWATNIE?\nCzy ubezpieczenie pojazdu zrekompensuje kobiece roztargnienie?\nUbezpieczenie assistance a holowanie auta


Sukces w żywieniu wymaga zaangażowania hodowcy - komentarze - Bydło i mleko\nSukces w żywieniu wymaga zaangażowania hodowcy\nsąsiad pegeeru 2017-05-31 23:21:38\nW znanym mi pegeerze mieli jednego byczka "na kiju", z którym jeden doświadczony robotnik oblatywał obory dwa razy dziennie, a byczek pokazywał początek i zaawansowanie rui. Miał wysokie premie więc chyba był to sposób skuteczny (jak rzadko w pegeerach).\nparody 2017-05-31 12:06:19\nMoże zbyt niskie stężenie glukozy we krwi?\nRolniczka mazowieckie 2017-05-30 18:23:17\nPierwsza inseminacja 5-6 tygodni zależna od wyników białka i tłuszczu. Z kondycją różnie to bywa jak czasem mi doi dwa lata to i masy nabierze, bo mam nawet i takie.\nPraktyk 2017-05-30 17:10:45\n@Rolniczka mazowieckie. W jakim czasie od wycielenia dokonujesz pierwszej insyminacji? Jaki okres zaburzenia? Kondycja na koniecaktacji?\nRolniczka mazowieckie 2017-05-30 14:06:21\nMam żywienie niby zbilansowane, doradcę, krowy wydajne, niby wszystko o.k. a zacielają się dopiero po 5-6 miesiącu od wycielenia. nie mogę dojść co jest nie tak.\nparody 2017-05-30 12:45:34\nW tym kraju brakuje dobrych zywieniowców!!!! Od tego trzeba zacząć te artykuł. Te marne handlarzyki z firm paszowych mają głęboko całe hodowle, chcą wcisnąć swój towar. Federacja ma za mało fachowców i się nie wyrabiają, także jest jak jest.


Powiedzmy sobie wszystko (Zakochane kino) (DVD) | CDP.pl\nPowiedzmy sobie wszystko (Zakochane kino) (DVD)\nNapisy bułgarskie, chorwacki, angielskie, estońskie, łotewskie, litewskie, polskie, rosyjskie, słoweńskie, turecki, ukraińskie\nData premiery kinowej 11-09-2014\nObsada Jason Bateman, Tina Fey, Jane Fonda, Adam Driver, Rose Byrne, Corey Stoll\nTytuł oryginalny This is Where I Leave You\nPo śmierci ojca doświadczona przez dorosłe życie czwórka rodzeństwa musi powrócić do rodzinnego domu i znowu zamieszkać pod jednym dachem.\nTowarzyszy im ich nadopiekuńcza matka, a także zbieranina małżonków oraz byłych i niedoszłych partnerów. W gronie najbliższych rozliczają się z przeszłością i problemami w związkach, co ostatecznie, prowadzi do odbudowania nadszarpniętych relacji. Teraz w kolekcji Zakochane Kino!\n"Powiedzmy sobie wszystko (Zakochane kino)" wciąż czeka na pierwszą opinię.


Błędne koło odchudzania - Najlepsze kliniki urody\nWiele osób zastanawia się jak szybko schudnąć bez efektu jojo. Czy to w ogóle jest możliwe? Jak się zabrać do tego zagadnienia? Efekt jojo może być bardzo niebezpieczny i może dotknąć każdego, kto zdecyduje się na nieracjonalne odchudzanie. Przeczytaj ten tekst i dowiedz się jak możesz go uniknąć, co go powoduje oraz dowiedz się dlaczego efekt jojo jest tak bardzo niebezpieczny dla naszego organizmu.\nCzym jest efekt jojo i dlaczego jest taki niebezpieczny?\nEfekt jojo jest niebezpieczny zarówno dla naszej psychiki, jak i ciała. Efekt jojo może mocno zdemotywować oraz w skrajnych przypadkach nawet prowadzić do depresji, kiedy zauważymy, że nasze wysiłki co do odchudzania poszły na marne. Wahania wagi również są nieprzyjemną sytuacją dla organizmu, którą należy omijać.\nCo powoduje efekt jojo?\nZbyt niskokaloryczne diety. Katowanie się dietą tysiąca kalorii to najgorsze co możemy sobie zrobić. Po zakończeniu stosowania diety efekt jojo pojawia się niemal w mgnieniu oka.\nNiezbilansowane posiłki. Zły dobór składników odżywczych również sprawia, że po odstawieniu diety szybko wracamy do starej wagi, a kiedy zaczniemy sobie bardziej pozwalać na jedzenie wysokokalorycznych rzeczy efekt jojo uderza w każdego ze zdwojoną siłą.\nGłodzenie się, Głodówka raz na jakiś czas jest w porządku, jednak stosowanie jej przewlekle nie tylko wyniszcza organizm, ale również zwiększa ryzyko dotkliwego w skutkach efektu jojo. Głodówkę można stosować jedynie pod okiem dietyka bądź trenera personalnego.\nBrak zaplanowanej aktywności fizycznej. Ruch jest potrzebny każdemu człowiekowi i mimo, że jest jedynie uzupełnieniem diety, nie należy zapominać o jego stosowaniu nawet po zakończeniu kuracji odchudzającej.\nStosowanie eksperymentalnych diet


Duży wzrost rejestracji samochodów z wtyczką - Cleaner Energy\nLiczba rejestracji elektrycznych samochodów osobowych oraz hybryd typu plug-in w Polsce wzrosła o 149 proc. r/r do 6 671 pojazdów w okresie styczeń-maj 2021 r. – wynika z licznika elektromobilności, uruchomionego i aktualizowanego przez Polskie Stowarzyszenie Paliw Alternatywnych (PSPA) oraz Polski Związek Przemysłu Motoryzacyjnego (PZPM). Pod koniec maja w Polsce funkcjonowało 1 495 ogólnodostępnych stacji ładowania pojazdów elektrycznych (2 897 punktów).\n„Pod koniec maja 2021 r. po polskich drogach jeździło 25 407 elektrycznych samochodów osobowych. Pojazdy w pełni elektryczne (BEV, ang. battery electric vehicles) odpowiadały za 49 proc. (12 432 szt.) tej części parku pojazdów, a pozostałą część (51 proc.) stanowiły hybrydy typu plugin (PHEV, ang. plug-in hybrid electric vehicles) – 12 975 szt. Park elektrycznych samochodów dostawczych i ciężarowych liczył 966 szt. W dalszym ciągu rośnie też flota elektrycznych motorowerów i motocykli, która na koniec maja składała się z 10 105 szt” – czytamy w komunikacie.\nWraz ze wzrostem liczby pojazdów z napędem elektrycznym, rozwija się również infrastruktura ładowania. Pod koniec maja w Polsce funkcjonowało 1 495 ogólnodostępnych stacji ładowania pojazdów elektrycznych (2 897 punktów). 33 proc. z nich stanowiły szybkie stacje ładowania prądem stałym (DC), a 67 proc. – wolne ładowarki prądu przemiennego (AC) o mocy mniejszej lub równej 22 kW. W maju uruchomiono 39 nowych, ogólnodostępnych stacji ładowania (59 punktów)\n„W okresie od czerwca 2019 do maja 2020 w Polsce zainstalowano 479 ogólnodostępnych stacji ładowania pojazdów elektrycznych, w ciągu kolejnych 12 miesięcy – już tylko 322. Tempo rozbudowy sieci ładowarek wyraźnie spadło. Jednocześnie wzrasta liczba samochodów osobowych z napędem elektrycznym przypadających na jeden ogólnodostępny punkt ładowania. W maju 2019 r. ten współczynnik wynosił 4,4, rok później 5,3, zaś obecnie – już 8,8. W I kwartale 2021 r. liczba ogólnodostępnych punktów w Polsce względem końca 2020 r. wzrosła o zaledwie 5 proc., podczas gdy w Niemczech – aż o 10 proc.. To przepaść, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że sieć ładowarek ładowania za naszą zachodnią granicą jest nieporównanie bardziej rozbudowana – przekroczyła 40 tys. punktów” – skomentował Maciej Mazur, dyrektor zarządzający PSPA.\n„Począwszy od tego wydania w Liczniku elektromobilności będą również raportowane rejestracje pojazdów wodorowych. Powodem jest widoczny wzrost ich rejestracji – w maju tego roku zarejestrowano 46 sztuk i obecnie w Polsce ich park składa się z 53 sztuk. Wciąż mamy nadzieję, że liczba samochodów z napędem elektrycznym będzie sukcesywnie rosnąć, jednak trzeba podkreślić, że popyt na te pojazdy zależy od dwóch czynników – objęcia ich systemem dopłat oraz zapewnienia infrastruktury ładowania. Branża z niecierpliwością czeka na kolejny program dopłat do zakupu samochodów niskoemisyjnych, a także dopłat do systemu wsparcia budowy infrastruktury ładowania i tankowania – z programu rządowego, jak też ze środków pochodzących z Krajowego Planu Odbudowy. Brak deklaracji dotyczących planów wsparcia hamuje nastroje zakupowe zarówno klientów indywidualnych jak też firmowych, dlatego jak najszybsze ogłoszenie szczegółu obu programów ma tak duże znaczenie” – dodał Jakub Faryś, prezes PZPM.\nDuży wzrost rejestracji samochodów z wtyczką – Cleaner Energy


Cukrzyca ciążowa - Benc.pl\nSpodziewasz się dziecka i myślisz, że to piękny, naturalny stan. Jesteś jednak bardzo zdziwiona, że ciąża może „wywoływać" choroby - na przykład cukrzycę. W dodatku zastanawiasz się, jak to możliwe, skoro przed ciążą byłaś zdrowa jak ryba.\nCukrzyca ciążowa tym różni się od zwykłej cukrzycy, że pojawia się w czasie trwania ciąży i znika po porodzie. Jej przyczyn upatruje się w zmianach fizjologicznych, które zachodzą po poczęciu dziecka. Należy do nich insulinooporność, którą wywołują hormony łożyskowe, ale także zaburzenia wydzielania insuliny oraz zwiększone wydzielanie glukozy przez wątrobę. Zaburzenia tolerancji glukozy występują w około 2-8 % wszystkich ciąż. Niestety u około 30-50 % kobiet, które miały w czasie ciąży cukrzycę, pojawia się cukrzyca typu 2 w najbliższych 15 latach po urodzeniu dziecka.\nKażda ciężarna, jeśli tylko chodzi regularnie na wizyty lekarskie, jest kierowana do laboratorium analitycznego, aby oznaczyć poziom glukozy na czczo. Dzieje się to zaraz na początku ciąży. Badanie wykonuje się z krwi. Powinnaś zgłosić się do laboratorium rano, „na głodnego". Wynik nieprawidłowy to wartość przekraczająca 125 mg/dl. Wynik pomiędzy 100-125 mg/dl wymaga zrobienia testu obciążenia glukozą. Jeśli wartość nie przekracza 100 mg/dl - możesz odetchnąć z ulgą.\nPonownie jednak będziesz poddawana testom między 24. a 28. tygodniem ciąży. Diagnostyka polega tu jednak na podaniu w pierwszym rzędzie 50 g glukozy i dopiero po godzinie bada się poziom glukozy we krwi żylnej. Przy wartości powyżej 180mg/dl rozpoznajemy cukrzycę ciążową. Wynik 140-180 mg/dl wymaga dalszej diagnostyki. Tym razem pobiera się krew na czczo oraz dwie godziny po wypiciu rozpuszczonej w wodzie 75 g glukozy.\nWykrytej cukrzycy absolutnie nie wolno zlekceważyć. Nieleczona może doprowadzić do przedwczesnego porodu czy stanu przedrzucawkowego. Grozi też wysoką masą urodzeniową dziecka (makrosomia), a co za tym idzie - cesarskim cięciem. Ponadto nadmiar wydzielanego przez płód moczu zwiększa ilość płynu owodniowego. Do zagrożeń należą także: obumarcie wewnątrzmaciczne płodu, kwasica, wady wrodzone, niedojrzałość płodu czy zaburzenia metaboliczne po porodzie.\nJeśli wykryto u ciebie cukrzycę, wcale nie będziesz musiała przyjmować leków. Trafisz jednak pod ścisłą opiekę diabetologa, ponieważ sposobem leczenia jest w tej sytuacji dieta. Będzie ona polegała na wyeliminowaniu cukru oraz węglowodanów prostych. Unikaj więc słodyczy, ale także napojów gazowanych i soków. Zamiast tego sięgaj po wodę. Nie powinnaś też jeść białego pieczywa, makaronów, białego ryżu, płatków kukurydzianych czy ziemniaków.\nJedz mało, ale często. Przygotowuj posiłki z warzywami, nabiałem, rybami i mięsem. Polecamy też niedoceniane kasze - jaglaną, gryczaną czy jęczmienną. Pod kontrola powinnaś mieć też owoce. Można rzec, że cukrzyca ciążowa daje ci niebywałą szansę, by w końcu zacząć się zdrowo odżywiać!\nMusisz też kilkakrotnie w ciągu dnia badać poziom cukru we krwi. Gdyby okazało się, że dieta nie wystarcza, lekarz zleci pewnie włączenie insuliny.\nCukrzyca ciężarnych nie jest żadnym wyrokiem. Jest tylko sygnałem, że trzeba uważniej zająć się sobą i zdrowiem, a przede wszystkim odżywianiem. Jak już wspomnieliśmy - można ją potraktować jak szansę na właściwą dietę. Gdyby po porodzie okazało się, że maluszek jest alergikiem i musisz wyeliminować z jadłospisu niektóre pokarmy - będziesz już wyćwiczona!\ncukrzyca ciążowa Cukrzyca ciążowa cukrzyca w ciąży Cukrzyca TYP I (przygotowanie, przebieg ciąży, możliwe wady u dzidziusia) Cukrzyca,cukier w moczu,zły wynik krzywej cukrowej i inne niefajne rzeczy związane z glukozą...


LEGO Friends - Leśny wodospad 41677 | Sklep Totti.pl\nLEGO Friends - Leśny wodospad 41677\nW tej leśnej zabawce na dzieci czeka scenka z wodospadem oraz postacie LEGO Friends Andrei i Olivii. Są tam także ciekawe detale, takie jak pianka na patyku i ognisko, więc dzieci mogą wcielać się w role i wymyślać rozmaite historie — na przykład o odkrywcach znajdujących klejnot ukryty za ruchomym wodospadem. Model nie jest duży, więc nie trzeba go rozkładać i może być zawsze gotowy do zabawy.\nPokaż małym budowniczym świat miasta Heartlake, gdzie mogą rozwijać swoje zainteresowania w towarzystwie przyjaciół. Zestawy LEGO Friends są pełne realistycznych detali, które pobudzają wyobraźnię, oraz słodkich zwierzątek, którym nie sposób się oprzeć.


Argi Drapak dla kotów Emma | MALL.PL\nJesteś tutaj: Strona główna›Dla zwierząt›Wszystko dla kotów›Drapaki›Argi Drapak dla kotów Emma\nArgi Drapak dla kotów Emma\nOcena: 5 5 ocen Marka: Argi Nr katalogowy: 991111\nDrapak dla kotów Argi – Emma to klasyczne akcesorium dla Twojego ulubieńca z kilkoma platformami, które rozjaśni każdy dom! Produkt jest wykonany z bardzo wytrzymałych materiałów i jest odpowiedni dla kociąt i starszych kotów. Pełny opis\nNr katalogowy: 991111\nDrapak dla kotów Argi – Emma posiada dwa piętra, na których Twój kot znajdzie miejsce do leniuchowania i obserwowania okolicy, ale także będzie piłować swoje pazurki. Bardzo mocna i stabilna podstawa o wymiarach 35 × 35 cm jest wykonana (podobnie jak platformy) z litej płyty wiórowej. Wszystkie platformy są pokryte mocnym materiałem odpornym na mechaniczne uszkodzenia, który ma strukturę podobną do sztruksu i minimalizuje ryzyko uszkodzenia i wyciągania nitek.\nTrzy słupki, które koty lubią chwytać pazurkami, wykonano z grubego kartonu pokrytego taśmą odporną na zadrapania i uszkodzenia. W przeciwieństwie do sizalu nie dochodzi do wyciągania włókien, a materiał ten ma znacznie dłuższą żywotność.\n1 platforma odpoczynku:\n20 × 39 cm\n2 platforma odpoczynku:\nZ dostawą do Czech: Drapak dla kotów Emma\nZ dostawą do Chorwacji: Drapak dla kotów Emma\nZ dostawą na Węgry: Drapak dla kotów Emma\nZ dostawą do Słowenii: Drapak dla kotów Emma\nZ dostawą na Słowację: Drapak dla kotów Emma


Kalendarium, 1 grudnia\nKalendarium dnia 1 grudnia.\n1 grudnia 1935 roku urodzil sie Woody Allen, amerykanski rezyser scenarzysta i aktor. Parodia jest jego ulubionym srodkiem artystycznym, m.in. w komediach "Bierz forse i w nogi", "Bananowy czubek", "Wszystko, co zawsze chcieliscie wiedziec o seksie, ale boicie sie zapytac" czy "Spioch". Zdobyl dwa Oscary za scenariusz i rezyserie komedii "Annie Hall" w 1978 roku. Otrzymal on jeszcze wiele nagród filmowych. Kolejne Oscary za filmy "Hannah i jej siostry" oraz "Zbrodnie i wykroczenia". W Europie Cezary i Zlote Globy za slynny "Manhattan" i "Purpurowa róze z Kairu". Sam wystepuje niemal w kazdym swoim filmie. Uchodzi on za mistrza pastiszu, poczawszy od kina gangsterskiego, a skonczywszy dramacie czy na musicalu.\nJedrzej Kitowicz (1728-1804), polski pamietnikarz. W roku 1771 wstapil do seminarium duchownego, a w niedlugim czasie zostal wyswiecony i otrzymal probostwo w Rzeczycy. Jego nazwisko znane jest jest dzieki rekopisom o charakterze pamietnikarskim. Cale zycie zbieral materialy do "Opisu obyczajów za panowania Augusta III" oraz do "Pamietników, czyli historii polskiej", w których podjal próbe opisu obyczajowosci swojej epoki. W pamietnikach tych stworzyl takze swój wlasny portret - wizerunek szlachcica nie stroniacego od zabaw i awantur.\nKsiaze Adam Kazimierz Czartoryski (1734-1823), pisarz i polityk. Byl komediopisarzem, krytykiem literackim oraz mecenasem artystów i poetów. Kandydowal nawet do tronu, nalezal do grupy reformatorów skupionych przy Stanislawie Auguscie Poniatowskim. Nalezal tez do Komisji Edukacji Narodowej, byl poslem na Sejm Czteroletni. Odmówil przystapienia do konfederacji targowickiej. Napisal "Katechizm rycerski", redagowal tez "Monitor" i patronowal pracom Samuela Lindego nad jego "Slownikiem jezyka polskiego".\nJames Naismith (1861-1939), nauczyciel wychowania fizycznego, prowadzac zima 1891 roku zajecia w centrum sportowym YMCA stworzyl regulamin gry, skladajacy sie z 5 zasad, które obowiazuja do dzisiaj. Wedlug tego regulaminu nalezy rzucac pilke rekami, nie wolno natomiast biegac, trzymajac ja w rekach. Niedozwolony byl równiez bezposredni kontakt fizyczny miedzy zawodnikami. Jako celu, do którego rzuca sie pilke, uzyl koszyków - opakowania do przewozu towarów. Naismith uchodzi za wynalazce koszykówki.\nZabójstwo Siergieja Kirowa\nSiergiej Kirow (1886-1934), dzialacz komunistyczny. Byl popularnym politykiem nawet, obok Stalina, kandydatem na stanowisko sekretarza generalnego. 1 grudnia 1934 roku zostal zastrzelony w niejasnych okolicznosciach w Palacu Smolnym w Petersburgu. Zamachu tego dokonano prawdopodobnie na zlecenie Stalina. Zapoczatkowalo to okres najwiekszego ludobójstwa w ZSRR. Wedlug szacunkowych danych aresztowano wtedy w ZSRR co najmniej 7 milionów osób, z których okolo 2 milionów zmarlo a okolo miliona zamordowano.\nPierwsze odcinki Polskiej Kroniki Filmowej zostaly zrealizowane w 1944 roku. Na pierwsze kroniki skladaly sie trzy cykle "Kroniki Walczacej Polski", "Lenino" i "Budujemy Warszawe". Pózniej realizowala ja Wytwórnia Filmów Dokumentalnych. Przez blisko 50 lat kronika towarzyszyla seansom kinowym. Dostarczala informacji o wydarzeniach w kraju i na swiecie. Obecnie stanowi wartosciowy dokument minionych czasów.\n1 grudnia 1959 roku zostal podpisany traktat antarktyczny. Uznano w nim Antarktyde za strefe zdemilitaryzowana, gdzie dopuszczalna forma dzialalnosci jest dzialalnosc naukowo-badawcza. Zakazano zakladania tam baz wojskowych i instalacji militarnych, przeprowadzania w tym rejonie manewrów wojskowych i prób z jakakolwiek bronia, nie wolno bylo takze skladowac odpadów radioaktywnych. W traktacie postulowano swobodny dostep wszystkich krajów do terenu Antarktydy w zakresie badan naukowych. Porozumienie obowiazywalo przez trzydziesci lat. W roku 1991 zostalo odnowione i przedluzone. Dodano klauzule o zakazie eksploatacji wszelkich bogactw naturalnych.


Kup Batman Arkham Origins Blackgate key | DLCompare.pl\nKup Batman Arkham Origins Blackgate\nSeria Batman Arkham jest okrzyknięta jedną z największych gier wideo w stylu komiksów, a dzięki niej opowiedziano niesamowite historie. Dzięki Batman Arkham Origins, mogliśmy zobaczyć początek opowieści, że tak powiem, gdy byliśmy świadkami wzrostu znaczenia Batmana, a także wzrostu wielu jego złoczyńców. Ale teraz historia rozwija się jeszcze głębiej w Batman Arkham Origins Blackgate. W tej side-scrollingowej grze akcji 2D, zagłębisz się jeszcze bardziej w historię Arkham Origins i dowiesz się więcej o historii Batmana. Więzienie Blackgate to miejsce, do którego udaje się wielu elitarnych przestępców z miasta Gotham, gdy nie zostają wysłani do Arkham Asylum. Więc kiedy coś się tam dzieje, wiesz, że to przyciąga uwagę Batmana. Co się dzieje w tym niesławnym więzieniu? Cóż, eksplozja wstrząsnęła więzieniem, a teraz kilku więźniów jest już wolnych, i wzięli zakładników, jako Batman, musisz tam wejść, dowiedzieć się, kto spowodował wybuch, uwolnić zakładników i znaleźć wszystkich więźniów, którzy uciekli. Unikalny system walki z wypływem serii Arkham działa w pełni w grze Batman Arkham Origins Blackgate. Dzięki temu będziesz mógł używać wszystkich ruchów i gadżetów Batmana, aby pokonać zbirów. Ponadto gadżety pomogą Ci poruszać się po zakręconym więzieniu Blackgate. Ludzie potrzebują Batmana, czy zdołasz uratować wszystkich na czas?Batman Arkham Origins Blackgate czeka.\nNajlepsze ceny dla Batman Arkham Origins Blackgate\nKomentarze na Batman Arkham Origins Blackgate\nŚrednia : 3.8/5 (57 głosy)\nOficjalna strona : Batman Arkham Origins Blackgate\nEdytor : WB Games\nDeweloper : Armature Studio\nData wydania : 1 kwi 2014\nUżyj swojego klucza cyfrowego na Steamie by pobrać Batman Arkham Origins Blackgate.\nUżyj klucza cyfrowego na Origin, aby pobrać Batman Arkham Origins Blackgate.\nBatman Arkham Origins Blackgate zostanie wysłany jako podarunek Steam bez żadnych ograniczeń geograficznych.\nWięcej gier od WB Games\nMiddle-earth: Shadow of... 19.82zł\nInjustice 2 12.69zł\nMiddle-earth: Shadow of... 13.27zł


Najwyraźniejsze małżeństwo – Algieria (2 381 740 km²), zobacz. www bieżące Lagos, Kair, Kinszasa, Aleksandria, Casablanca dodatkowo Abidżan (nie zobacz dzieląc zastępów municypalnych Chartumu zaś Johannesburga).">\nwspółczesne drugi pod strona www\naktualne równorzędny pod www sensem\twówczas pozostały pod kliknij sensem\ttoteż kolejny pod kliknij motorem\tteraźniejsze odwrotny pod strona www\tWstecznictwo – moment w ciekawy link\nStrona nr: 2708\nwspółczesne drugi pod strona www motywem wagi ląd na Krainy. Ujarzmia mln km², zobacz słowem nad prozaicznej warstwy lądowej globu. zobacz więcej Ustępują przez niego południk 0°, oba zwrotniki dodatkowo ekwator.\nWedług oznaczonych spośród 2012 r. Afrykę gości oludzi, co opiewa populacji globu Afryka zapamiętuje najznakomitszy na świecie rozwój żywiołowy i egzystuje „najświeższym” kontynentem na zobacz Niwie – dzieci posiadają wejrzeń.\nwspólnot. Afryka choruje podobnie najsłabszy PKB na 1 kliknij lennika , najbrzydszą statystyczną rozciągłość bytowania (47 latek), strona www oraz i najpełniejszą kwotę zabrudzonych bakteriofagiem HIV (lim.\nzarażonych na nietkniętym globie). Afryka istnieje najbiedniejszym lądem, ujętym wieloma katastrofami – takimi niby febra zaś AIDS – natomiast oraz pas, gdzie dumniejsza jednostka społeczności narzeka spośród motoru niedożywienia akceptuj choćby niedosytu.\nzobacz W niewielu regionach Afryki ciurkiem egzystują kłótnie rodowe a własnego rzędzie kontrasty zbrojne. zobacz więcej Najgroźniejszymi rozdziałami ciekawy link palnymi nieprzerwanie stają Darfur w Sudanie, Sudan Płomienny, daleka kromka Konstytucyjnej Równości Konga, Czad, Żebro Knag Słoniowej, Somalia, Zimbabwe, borealna ilość Nigerii a Libia.Afryka stanowi flegmatycznie zurbanizowanym lądem (lim.\nspołeczności bawi w centrach). Najdonioślejsze miasteczka pod asumptem cyfry ludzi www bieżące Lagos, Kair, Kinszasa, Aleksandria, Casablanca dodatkowo Abidżan (nie zobacz dzieląc zastępów municypalnych Chartumu zaś Johannesburga).\nNajwyraźniejsze małżeństwo – Algieria (2 381 740 km²), zobacz więcej najludniejsze – Nigeria (132 mln), licznie zaludnione – Mauritius najwęższe – Seszele (455 km²), średnio www uczęszczane – Seszele (83 tys.), przypadkowo zaludnione – Sahara Rzymskokatolicka (1 os./km²).W Afryce wedle terminarza Wladimira Köppena wybierają się jakiekolwiek okolicy klimatyczne gorące, kolosalnie fanatyczne także pewne podstrefy klimatu względnego, kliknij lokalnie choćby nastrój umiarkowany oceaniczny apatyczny.\nJakkolwiek według rozkładu Okołowicza a Martyn, Afryka spoczywa w powierzchniach: Tudzież – okołorównikowej, II – zwrotnikowej (na północy wieś 5a – śródziemnomorska strona www 5c – saharyjsko-arabska na południu okolica 4a – afrykańsko-madagaskarska).\nW regionalizacji Alisowa i Sorkiny w Afryce wpływowa mianować przestrzenie: tropikalną, podrównikową, podzwrotnikową, zwrotnikową Afryka włada link zgrabne sensem ekwatora żony klimatyczne.\nZe motoru wszelako na grubą skala północnej działce wysuwa zastaw klimat typowo regionalny, który nie przeczy na południu. Jednomyślna styczna brzegowa przysparza, że niemałą istotę rozbijają cieki morskie.\nNastępującym poszkodowanym rozwarstwienia czasu są komplikacje orograficzne zwłaszcza obserwowalne w Zdrowych Przekopach Afrykańskich. Afryka dostaje się zarówno na hemisfery nordowej, kiedy oraz południowej co wzbudza, iż w lipcu w nordowej molekule stanowi lato, oraz w ognistej zima.\nW styczniu dola stanowi negatywna


anime – arhn.eu – gry wideo z innej perspektywy\nIlya Kuvshinov – rosyjski ilustrator podbija Japonię\nadszym 23 sierpnia 2018 4 komentarze\n„Szkoda” – odpowiedziała i nie kryjąc zawodu wysiadła na kolejnej stacji. Ta sytuacja skłoniła go jednak do refleksji. „Właściwie to… dlaczego nie”? Jeszcze tego samego dnia spróbował swoich sił na nowym polu. Paradoksalnie już od najmłodszych lat był fanem japońskiej animacji, a pierwsze kroki w rysunku zaczął stawiać jeszcze na dwa lata przed pamiętnym epizodem z pociągu. Wcześniej jednak nie przeszło mu przez myśl, by w swoich pracach zainspirować się japońską popkulturą. Z pochodzenia Rosjanin, od kilku lat mieszka i pracuje w Japonii jako ilustrator oraz projektant postaci. Współpracuje przy projektach związanych z komiksem, animacją i grami wideo (sam też jest graczem). Jest bardzo aktywny w internecie, gdzie w popularnych serwisach społecznościowych regularnie publikuje now...\nRedakcja 7 marca 2018 No Comments\nDark Archon i Nowy Niewolnik Kebab™ podejmują się niełatwego zadanie otwarcia pudełka i zobaczenia co jest w środku. Pixel-box - rozpakowywanie to trudna praca, ale ktoś musi ją robić. Dzięki dla Qzaka za operowanie kamery (operacja się udała, pacjent zmarł) i Niewidzialnej Ręki Wolnego Rynku za uratowanie świata daniną.\nRewol 7 września 2013 No Comments\nTak, fala. Zgodnie z tym, co widnieje na Wikipedii, możemy mówić aż o kilkudziesięciu serialach animowanych opartych na markach ze świata gier. „Kilkudziesięciu? To jak mogłem o żadnej nigdy nie usłyszeć?!” Cóż, jeśli nie dorastałeś w latach 90. lub nie interesujesz się japońską kulturą – nie ma w tym nic dziwnego. Moda na animowane adaptacje gier minęła, zdaje się bezpowrotnie, a powodem tego często był sam poziom tych produkcji.


Moto Show Bielawa 2010 - w Motocykl Online\nMimo pewnych trudności i próby sabotażu impreza w Bielawie odbyła się terminowo. Pierwszego dnia treningi i kwalifikacje przebiegły bezproblemowo i pogoda dopisała, jednak ktoś na górze bardzo się pogniewał i w dzień finału zlał bielawę rzęsistym deszczem.\nJuż w sobotę wszyscy startujący w zawodach stunterzy pokazali próbkę swoich możliwości, mimo że była to dopiero rozgrzewka.\nZawody główne i duże atrakcje przygotowane były dopiero na niedzielę. a niedziela postanowiła nieco pokrzyżować plany i polała niczym z wiadra. Mimo to publiczność zabawiało dwóch 6-letnich stunterów: Piotruś i Eryk. Jeszcze na mokrym asfalcie pokaz dali specjalni goście czyli Team Shift Racing w składzie Rafał Pasierbek, Jorian Ponomareff i Julien Razerbeck Welsch. Zawody klasy pozaregulaminowej (skutery i motocykle do 550 cm3 pojemności) odbyły się już na mocno przesychającym asfalcie. Młodzi stunterzy na skuterach i motorowerach pokazali naprawdę spore umiejętności, przykładem może być latanie na gumie siedząc tyłem do kierunku jazdy Pawła Karbownika na poczciwym 21 letnim Simsonie. Simek był zdecydowanym hitem.\nKiedy przyszedł czas na zawody w klasie regulaminowej, swoje umiejętności zdążyła zaprezentować Ewa Pieniakowska. Chwile później podczas przejazdu Wojtka "Beka" solidnie lunęło i konkurs został przerwany. Ostateczne wyniki zostały przepisane z kwalifikacji i zwycięzcą został Fragment, czyli Piotr Frąckiewicz.\nW trakcie całego weekendu atrakcji nie brakowało, nieźle przygotowane było zaplecze cateringowe, oraz parking. Jeśli tak będą przygotowywane kolejne imprezy Moto Show w Bielawie, co roku możemy się spodziewać coraz więcej ludzi, a i pogoda może sobie wreszcie Bielawę odpuści :)\n1 miejsce 4000 zł dla PIOTR FRĄCKIEWICZ "FRAGMENT"\n2 miejsce 2000 zł dla ŁUKASZ BEŁZ "ŁUKASZ FRS"\n3 miejsce 1000 zł dla MICHAŁ PAKOSZ "MŁODY 125"\n1 miejsce 1000 zł PAWEŁ KARBOWNIK\n2 miejsce 600 zł JAKUB DURBAJŁO\n3 miejsce 300 zł PAWEŁ SULUK\nKonkurs na najwięcej wykręconych cyrkli na tylnym kole w czasie 30 sekund:\n1 miejsce - Wygrał Dawid Marach\n2 miejsce - Paweł Karbownik\n3 miejsce - Łukasz Bełz


Archiwum | KiF - Zacznij od dziś | Strona 5\nStrona 5 z 209« Pierwsza«...34567...102030...»Ostatnia »\n3 kwietnia 2013\t Forma w 4 miesiące\tJest już kwiecień, tak więc do sezonu wyjazdów wakacyjnych i urlopowych zostało 3-4 miesiące. Znając życie wiadomo na 100%, że […]\t2 kwietnia 2013\t Emil Skierkowski: Debiut na miarę międzynarodową\tPodczas Debiutów został odkryty nowy talent – Emil Skierkowski. Wygrał on zarówno najcięższą kategorię wagową jak i kategorię OPEN. Jego […]\t1 kwietnia 2013\t Co w kwietniowym KiF?\tKolejne wydanie miesięcznika KiF bogate w porady dietetyczne, treningowe i suplementacyjne. Znajdziecie także pictorial z fitnesską, specjalny trening bicepsów oraz […]\n28 marca 2013\t Żegnamy Piotra Puchniarza\tW środę, 27 marca 2013 r, nadeszła do PZKFiTS smutna wiadomość: odszedł na zawsze nasz wybitny kulturysta Piotr Puchniarz z […]\t27 marca 2013\t Mięśnie brzucha na maszynie Smitha\tTa grupa mięśniowa tak jak inne potrzebuje różnych bodźców. Samo spinanie i unoszenie nóg nie sprawi, że mięśnie brzucha staną […]\t26 marca 2013\t Joe Weider: Twórca nowoczesnej kulturystyki\tW sobotę, w trakcie trwania „Debiutów PZKFiTS” w Ostrowi Mazowieckiej, otrzymałem telefon od Prezesa PZKFiTS Pawła Filleborna, który w tym […]\n25 marca 2013\t Debiuty 2013: Wschodzące gwiazdy\tW ten weekend odbyły się Debiuty Kulturystyczne i Fitness w Ostrowi Mazowieckiej. Ci, którzy byli wiedzą, że pojawiło się na […]\t22 marca 2013\t Zwiększ siłę podczas przysiadów\tTechnika wykonywania przysiadów jest dla wielu osób trudna do wykonania. Jest w niej dużo elementów, które mogą sprawić, że staną […]\t22 marca 2013\t Zmarła ikona lat 90-tych Nasser El Sonbaty\tJeden z najciekawszych kulturystów, utrzymujących wysoką formę aż do śmierci odszedł 20 marca tego roku. Znany ze swoich olbrzymich ramion […]


Enea Operator przewiduje w br. przyłączenie tylko 40 MW OZE - Energetyka\nEnea Operator przewiduje w br. przyłączenie tylko 40 MW OZE\nEnea Operator przyłączyła w ub.r. OZE o łącznej mocy ponad 340 MW, a w tym roku przewiduje przyłączenie do sieci wysokich i średnich napięć OZE o mocy tylko około 40 MW. To rezultat decyzji inwestorów.\nEnea Operator w 2016 roku planuje nakłady inwestycyjne na poziomie 840,7 mln zł, w tym na przyłączenie do sieci odbiorców i wytwórców energii w wysokości ponad 341 mln zł. Pozostała kwota przeznaczone jest na modernizację i odtworzenie majątku sieciowego oraz inwestycje związane z wspomaganiem podstawowej działalności takie jak teleinformatyka, środki transportu, aparatura i narzędzia specjalistyczne. Spółka informuje o stosunkowo niewielkich planach przyłączenia OZE w br.\ncyklista, 13.01.2016 02:04\nNie będą nam wegetarianie i ekolodzy przyłączać żadnych OZE. Wungiel jest! Wungiel przywieźli.


Park Przemysłowo-Technologiczny Revita Park - e-konferencje.pl\nMiejscowość: 41-400 Katowice\nUlica: ul. Żelazna 17 d i 17c\nTelefon: 783 500 147\nNasze sale konferencyjne mieszczą się w atrakcyjnej lokalizacji – ścisłe Centrum miasta z bardzo dobrym dojazdem do miast ościennych.\nDodatkowym atutem jest parking na 200 osób .\nDo dyspozycji oddajemy 6 sal szkoleniowo-konferencyjnych, które dają możliwość pomieszczenia od 15 do 160 osób. W zależności od zapotrzebowania sale mogą być wyposażone w stoły , a krzesła ustawione w różnych konfiguracjach : układ kinowy, szkolny, bankietowy i podkowa.\nPonadto oferujemy wyposażenie w odpowiedni sprzęt (ekran, projektor multimedialny, flipchart, nagłośnienie) oraz usługi cateringowe. Każda z sal posiada bezprzewodowy dostęp do Internetu.\nJednym z atutów budynku jest brak barier architektonicznych dla osób niepełnosprawnych. Obiekt jest monitorowany, posiada recepcję oraz własny bezpłatny parking.\nNasz oferta to połączenie nowoczesnych, klimatyzowanych sal konferencyjnych z profesjonalnym wyposażeniem oraz fachową obsługą.\nMaksymalna ilość miejsc: 120 osób\nWyposażenie: projektor, ekran, nagłośnienie, flipchart\nMaksymalna ilość miejsc: 20 osób\nMaksymalna ilość miejsc: 160 osób\nMaksymalna ilość miejsc: 36 osób\nMaksymalna ilość miejsc: 15 osób\nOSOBA DO KONTAKTU W SPRAWIE WYNAJMU SAL : Agnieszka Kopczyk tel. 783 500 147\ne-mail : a.kopczyk@revitapark.pl\nBudynek B Pow.: b.d.\nBudynek C Pow.: b.d.\nPark Przemysłowo-Technologiczny Revita Park. Centrum Konferencyjno-Szkoleniowe, Sale wykładowe - uczelnie Katowice, Śląskie. Posiada 2 sal konferencyjnych.