Rozdział XX Chwile jak relikwie\nZnów widziałem te krwawe obrazy z dzieciństwa. Ponownie śmierć rodziców. Ból. Czuję, jak igły wpijają się w każdą część mojego ciała. Parzy. Ogień, wszędzie ogień. Czuję, jak trucizna mnie zżera od środka. Moje oczy, on chce moje oczy. Nie mam sił. Nie ma ucieczki. Nie ma ratunku.\nRozdział XXX Ciemność cz.I\n[...]- Co zamierzasz zrobić? - spytałem - W sprawie swojego ojca.\n- A co mam zrobić? Pójść do niego „Cześć jestem Itakoi, twój syn, poznaliśmy się. Ach i zapomniałem wspomnieć, jestem zawodowym mordercą i wiesz co, uwielbiam to” - rzekł z ironią.[...]\n- Zrobię to dzisiaj - rzekła - Nie wiem, co się stanie, gdy wykonam to jutsu na większą skalę niż jedynie część wspomnień, wiec dobrze by było gdybyś była przy mnie wtedy - dodała.[...]\nNagle usłyszałam jakąś zmianę. Huk wody się zmienił, ale inaczej, w wyraźne, ciężkie kroki masywnej postaci. Była to osoba, która weszła na dach, której wcześniej nie było.\n- Witaj - odezwałam się na ślepo.\n- Witaj – usłyszałam znajomy męski głos.\nWestchnęłam głośno. To chyba czas na nieprzyjemną rozmowę.[...]\nRozejrzałem się w około i wszedłem do tunelu przede mną. Zmierzałem w sobie tylko znanym kierunku, do miejsca, o którym istnieniu tylko ja wiedziałem. Do osoby, której kryjówkę tylko ja znałem, o której istnieniu tylko ja pamiętałem.\nNagle po lewej stronie zauważyłam ruch. Kucnęłam i schowałam się za kominem najbliższego domu. Wilczyca naturalnie wtopiła się w białe tło, siedząc obok. Zza drzew wyłonili się zauważeni przed chwilą shinobi - w parach. W pierwszej zauważyłam Roshi’ego i jakąś dziewczynę. Biegli zmierzając w stronę dziedzińca. Nie spuszczając ich z oczu również pobiegłam w tamtym kierunku. Zatrzymałam się na dachu budynku znajdującego się na granicy rynku i zamarłam.\nSetki ludzi klęczało na zimnym bruku, z głowami pochylonymi w dół. Wokół nich szczelnie oplatał ich łańcuszek ninja Dota. Nikt się nie odzywał, a tylko ryk wiatru docierał do moich uszu. Nagle jedna kobieta upadła, nie wstała. Żaden człowiek obok, nawet się nie ruszył, żeby jej pomóc. Sonea widząc mój rozbiegany i przestraszony wzrok, trąciła nosem moje ramię, próbując dodać mi otuchy. Shinobi zniknęli z mojego pola widzenia. Nigdzie nie widziałam dzieci. Gdzie one są? Kompletnie nie wiedziałam, co robić. Niby w jaki sposób miałam się dostać do brata?\n- Co cię tak śmieszy? – warknąłem odwracając się do niej przodem.\n- Już nie pusz się tak, bo ci zaszkodzi – powiedziała słodko, mrugnęła okiem i machnęła ręką.\n- Chcesz koniecznie kupić większy bandaż? – znalazłem się przy niej natychmiast, przykładając jej katanę do szyi. Gdybym się dłużej zastanowił, doszedłbym do wniosku, że ostatnio często mi się to zdarza. Ale kogo to obchodzi? Już miała otworzyć usta, żeby mi się odszczeknąć, lecz właśnie wtedy zza rogu wypadła Karin wrzeszcząc:\n- Gomen Sasuke-kuuuuun! – nie minęło dziesięć sekund, odkąd ją dzisiaj ujrzałem, a już w kilku pierwszych mam jej dosyć – a.co.wy.tu…? - wydukała.\n- Nie twój zasrany interes – docisnąłem katanę do tego stopnia, że rozcięła bandaż. Ciała dziewczynie nie uszkodziłem. Po co mam słuchać przez całą drogę i jej marudzenia? Wystarczy upierdliwa Karin. Ona tak jak ostatnio, z udawaną godnością „odkleiła” się od ściany i poprawiła kaburę na udzie.\n- Gdzie byłaś Ruda? – mruknęła z już bardziej znudzoną miną, zakładając ręce na piersi.\n- Tylko nie Ruda! – nie dość, że przefarbowała się na okropny kolor gorszy niż oryginał, to jeszcze w tej chwili jej twarz przypominała odcieniem włosy, co wyglądało ohydnie, jak cała ona z resztą.\nLudzka marionetka - SasuSaku\n[...] Boże Sakura, nie rób tego!\nNie potrafiła inaczej, a on próbował ją powstrzymać. Złapać za ręce i wyrwać te cholerne żelastwo z jej dłoni. Krzyczał, lecz jego głos odbijał się echem tylko w głowie. Płakał, lecz jego łzy nie były namacalne. Choć prawdziwe, to niewidzialne.\nNie słyszała go, ująwszy metal w zmasakrowane palcie skierowała go wprost na swoje serce.\n- Kocham Cię Sasuke! - krzyknęła. Hak przebił ciało dziewczyny na wylot, usta przelała krew, a ona uśmiechała się promiennie.\nChciałam żebyśmy po prostu byli razem.\nJej ciało powoli osuwało się na ziemię. Próbował ją złapać, ale to nic nie dawało. Huk... Trzask... Śmierć... Czy to koniec?\nNa pewno spotkam Cię po tamtej stronie... [...]\nREGULAMIN DOTYCZĄCY NOWYCH ROZDZIAŁÓW ULEGŁ ZMIANIE!\nDodane przez Yuki Hayashi


Shirley 2020 - oglądaj cały film online PL CDA-TUBE Zalukaj\nGdzie obejrzeć cały film Shirley online w internecie?\nMożna sobie wyobrazić, że Shirley jest tak naprawdę biografią Shirley Jackson, o której sam twórca by twierdził. Na podstawie powieści Susan Scarf Merrell o podobnej nazwie film rozgrywa się jak jedna z opowieści Jacksona o przerażeniu psychicznym o wewnętrznej egzystencji „otyłych” kobiet wyobcowanych lub opanowanych przez społeczne porządki swoich czasów. Trzon tej opowieści stanowi częściowo fikcyjna wersja Shirley (wprowadzona do olśniewającego życia przez Elisabeth Moss w jednym dodatkowym rozszerzeniu do jej rozwijającego się asortymentu niezwykłych wystaw jako niepokojące kobiety) i Rose, która niedawno poślubiła młodą małżeństwo, która tworzy naprawdę interesującą związek z panią Jackson. Choć jest na ogół nierozsądnie zakrzywiona na swoją korzyść, Shirley jest w większości porywającą mieszanką fikcji i czasopism związanych z hipnotyzującym Mchem.\nSkomponowany przez Sarah Gubbins film opowiada o późnej ślubie Rose (Odessa Young) i Freda Nemsera (Logan Lerman), gdy para jedzie do Vermont, gdzie Fred będzie pracował w pobliżu małżonka edukatora Shirley z Bennington College Stanleya Hymana (Michael Stuhlbarg). Podczas przejazdu pociągiem Rose intensywnie przegląda uznaną przez Shirley opowiadanie „Loteria” i jest podobnie oczarowana przez twórcę twarzą w twarz, pomimo jej nieproszonej drogi. Stanley, która martwi się o Shirley, która doświadcza agorafobii, pali i pali tyle samo, ile komponuje, przekonuje Rose i Freda do zamieszkiwania z nimi, aby poprzedni (który spodziewa się jej pierwszego młodzieńca) mogli na nią uważać. Jednak, gdy się poznają, Rose staje w obliczu rozmyślań i emocji, których nigdy nie słyszała, co stanowi motywację do nowej powieści Shirley.\nCzego dotyczy fabuła filmu Shirley?\nPodobnie jak w przypadku jej poprzednich pełnometrażowych przedsięwzięć, wykonawczyni Josephine Decker (Butter on the Latch’s, Madeline) przysięga zwykłej strukturze Shirley na coś stopniowo eksplorującego. Film regularnie odbija się od niebieskiego, całkowicie odzwierciedlając pęknięty punkt widzenia Shirley, gdy jej mózg nieustannie meandruje między minutami zarówno autentycznymi, jak i przewidywanymi, do miejsca, w którym zaczynają się zaciemniać. Shirley Jackson z Greenery jest dość dziwną postacią dla filmu biograficznego i wydaje się być duchem, który często odwiedza swój dom (rzemieślnik, którego pomysłowa procedura jest równie bolesna, co satysfakcjonująca). Jak każdy wielki film o domu, w którym często chodzą, Shirley obnosi się z niesamowitą strukturą dźwiękową i tchnie życie w mieszkanie Jacksona jako bogaty krajobraz dźwiękowy skrzypiących dzielników, brzęczących naczyń i robaków śpiewających przerażająco na zewnątrz. Dalsze nastawienie, Decker i jej DP Sturla Brandth Grøvlen kręcą film z podobnym poczuciem ekspresyjnej autentyczności popartej przez tak dużą liczbę jej upartych uderzeń (takich jak Michel Gondry i Terrence Malick), bezpośrednio aż do ich oszałamiających kamer ręcznych.\nOpis filmu Shirley\nZieleń jak Jackson jest tak urzekająca i tajemnicza jak otaczający ją film, a jej dynamika z Rose (która ożywiła Younga w idealnym akcentie) jest podobna do aresztowania. Zasadniczo wątpliwe jest upewnianie się co do szczególnej idei ich wzajemnej fascynacji – namiętnej, seksualnej, a może odrobiny obu – i sympatii Shirley do grania w gry umysłowe z Rose, które jeszcze bardziej zabrudzają wodę, ale to zgodnie z planem . W końcu Shirley zasadniczo chce zbadać zdezorientowane, ale możliwe do zweryfikowania prywatne stowarzyszenie, które tworzy między tymi dwiema kobietami, gdy są one z dala od swoich małżonków, a granicami świata skoncentrowanego na mężczyznach, z którym mają miejsce. Niewiarygodne, jak mogłoby być, Stuhlbarg wciąż zastanawia się, jak iść twarzą w twarz z Mossem w biurze aktorskim, kiedy się pojawi. Jego filandrujący profesor Hyman jest idealną mieszanką uroczego i odrapanego, ale nawet jego czarujący akademicki akt akurat jest tak ekstremalny, że ukrywa poczucie własności, które bez wątpienia odczuwa w odniesieniu do Shirley i jej składu.\nMimo całego swojego bogatego środowiska i niesamowitych wystaw Shirley mógł skorzystać z dodatkowego udoskonalenia w zakresie niezbędnej narracji. Większa fabuła jest do pewnego stopnia nieuporządkowana i rozczochrana w swojej strukturze, która wypełnia potrzeby filmu, dopóki nie podejmie próby entuzjastycznego crescendo dzięki trzeciej demonstracji. Dzięki temu jego różne elementy nie łączą się tak łatwo, jak mogłyby, tworząc film, który jest pełen wciągających myśli i podtekstów, a jednocześnie walczy o ich splot, aby stworzyć całkowicie twarde tematy. Trudno jest narzekać na nadmierną ilość, biorąc pod uwagę wszystko, co warto zastanowić się nad Shirley – o niestabilności psychicznej, innowacyjności, młodości w porównaniu do wieku i bałaganie więcej – jednocześnie ogólnie jest to film, który może bardziej fascynujące jest myślenie niż rozumienie.\nW każdym razie prawdziwy Jackson najprawdopodobniej potrzebowałby filmu o niej, aby wyrzucić standardowe równanie biologiczne przez okno i chaos wokół pokazów klasy. (Profesor Hyman Stuhlbarga, który w pewnym momencie krzyczy o swojej niechęci do „fantastycznie zdolnego” komponowania, absolutnie skłania się ku częściowo owocnemu badaniu typowej metodologii.) Shirley odniosła sukces z rojem Sundance, kiedy zadebiutowała na tegorocznym roku cykl świętowania filmu w styczniu, ale nawet gdy Moss i Stuhlbarg przynoszą swoją grę aktorską, bezpiecznie jest zaakceptować ten konkretny (trochę) pamiętnik, który nie będzie herbatą. To powiedziawszy: dla entuzjastów pisania Shirley Jackson i ostatnio mniej standardowych wkładów Mossa, z pewnością warto wybrać się na wycieczkę do „strasznego” domu pisarza.


Nieco jadu* czyli słów kilka o Księdze Urantii. - Śnienie Progresywne\nNieco jadu* czyli słów kilka o Księdze Urantii.\nutworzone przez Jarek Bzoma | Maj 25, 2018 | Vicus Lusorum\n(* jad (hebr. יד ręka) to niewielka wskazówka zakończona malutką dłonią z wysuniętym palcem wskazującym ułatwiająca czytanie, pozwalająca nie profanować dotykiem Tory 🙂 )\nKsięga Urantii http://libertarianin.org/Ebooks/Ksie%CC%A8ga%20Urantii.pdf\n„Codziennie gdy się budzę, widzę śmierć przy pracy.” Jean Cocteau\nAutor Księgi Urantii miał niewątpliwie mniejszy dystans wobec otaczającej go rzeczywistości niż Jean Cocteau, zapewne był księgowym albo mechanikiem precyzyjnym o słabo rozwiniętych więziach społecznych co często zdarza się wśród samodzielnych propagatorów objawień. Na pewno objawienia te nie pochodzą ze snu. Są zbyt dosłowne i usystematyzowane. Zawierają informacje układane w ciągi logiczne czyli już z poziomu umysłu. A już prawdziwym koncertem imaginacji jest część czwarta dotycząca życia Jezusa.\nOczywiście cała fabuła poparta jest rzetelnymi studiami autora nad literaturą przedmiotu dostępną w latach pięćdziesiątych w pobliskiej księgarni a nawet sporej bibliotece.\nZabawne jest jednak wyobrażenie autora o hierarchiach duchowych, przedstawianych na wzór urzędniczy, szeregami a ich łacińsko brzmiące nazwy i imiona są nieoczekiwanym dowodem na spekulatywne i ściśle określone kulturowo pochodzenie tych informacji np.:\n(285.3) 26:1.2 Usługujące duchy wielkiego wszechświata klasyfikowane są następująco:\n(285.4) 26:1.3 1. Supernafini.\n(285.5) 26:1.4 2. Sekonafini.\n(285.6) 26:1.5 3. Tertiafini.\n(285.7) 26:1.6 4. Omniafini.\n(285.8) 26:1.7 5. Serafini.\n(285.9) 26:1.8 6. Cherubini i Sanobini.\n(285.10) 26:1.9 7. Istoty pośrednie\nWręcz natrętna hierarchizacja na miarę wyobraźni urzędnika, rzemieślnika – zegarmistrza, błędne wyobrażenia reinkarnacyjne wskazują na posługiwanie się kalkami pojęciowymi zaczerpniętymi z literatury ezoterycznej dostępnej w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych.\nMimo deklaracji objawienia nam wielkiej wiedzy brak w Księdze głębi filozoficznej i duchowej abstrakcji, mamy za to zalew informacji szczegółowych na wzór hierarchii i tabulatur znanych nam tu na Ziemi z działania wielkich urzędów kierujących społeczeństwem.\nWyobrażenie o celowości działania Źródła Świadomości wynika z kolei z niezrozumienia „funkcjonowania” pozaczasowego(!) Źródła.\nNaiwne wyobrażenie o poziomie Świadomości istot znajdujących się w „raju” i przypisywanie im super mądrości, czyli kategorii mentalnej typowej dla człowieka:\n(302.6) 27:6.2 Rajscy mistrzowie filozofii lubią prowadzić umysły rajskich mieszkańców….\nAkapit ten w nieco innym świetle może nawet brzmieć groźnie wystarczy zdać sobie sprawę, że informacja w nim zawarta może być sprowadzona do definicji manipulowania umysłem ludzkim.\nOczywiście trzeba przyznać, że stworzenie tak precyzyjnej koncepcji wymagało ogromu pracy, chyba nawet zespołowej. Wiele intuicji ma pewien sens duchowy ale większość służy chęci wyjaśnienia na poziomie mentalnym wszystkiego, co jest typowe dla tej kategorii twórców dzieł objawionych.\nRdzeń takiego objawienia zazwyczaj tworzą intuicyjne przekazy bytów subtelnych realizujących się przy pomocy ludzi , stąd ta posesywność w relacji z umysłem ludzkim. Nie mają one jednak wiele wspólnego z doświadczeniem Ostatecznym/Źródłowym a raczej z demonstracją swojej przewagi spekulatywnej nad umysłami ludzi. To byty które chcą uchodzić za boskie w oczach istot niższych bo materialnych. Kiedy opanują ich wolnopłynące umysły, szybkość pojmowania która jest w Przejawieniu z natury względna daje się bytom o świadomości szybkopłynącej odczuwać jako ich własna wieczność i wszechwiedza. To one dyktują tego typu objawienia, channelingi, stając się bytami posesywnymi, lokatorami umysłów ludzi.\nŻyciorys Jezusa w Księdze z założenia chwalebny i gloryfikujący każdy etap jego życia przeczy współczesnym badaniom psychologicznym na temat formowania się mentalności przywódców religijnych. Najczęściej są to osoby które w dzieciństwie pozbawione były pełnego kontaktu z rówieśnikami, bądź to na skutek zabiegów wychowawczych rodziców bądź osobowości autystycznej czy też odrzucenia przez społeczność w której żyły. Często są to osoby odrzucane w dzieciństwie przez rówieśników na skutek deficytów emocjonalnych lub na skutek odrzucenia rodziny dziecka przez innych starszych.\nChęć kompensaty odrzucenia i często szersze/zwiększona refleksyjność/ możliwości intelektualne pozwalają z czasem prześcignąć takim osobom swoją grupę rówieśnicza i zapanować nad nią w późniejszej fazie dorastania kiedy grupa poddaje się autorytetowi wiedzy i poszukiwaniom duchowym. Takie osoby jednak nie tworzą relacji partnerskich a hierarchiczne, podległości i dominacji, mistrz -uczeń, nie potrafią bowiem nawiązać prawidłowych partnerskich, emocjonalnych więzi osobistych.\nMusimy pamiętać że Jezus był mamzerem i jako osoba poczęta w związku nieformalnym musiał być obiektem drwin i lekceważenia w swoim środowisku. Mamzer nie mógł wchodzić w związek małżeński z religijnymi żydówkami, nie mógł brać udziału jak każdy pełnoprawny Żyd we wszystkich obrzędach religijnych, zatem przypisywanie mu przez autora Urantii otaczającego go w dzieciństwie poważania , podziwu i odebrania pełnego wykształcenia w szkole religijnej należy włożyć pomiędzy pobożne życzenia autora. Najprawdopodobniej Jezus był niepiśmiennym mistykiem samoukiem, ojczym Józef był biednym robotnikiem budowlanym (tektonem) inaczej przy tak ścisłym otoczeniu uczniami pozostałyby jakieś pisma odręczne autorstwa Jezusa.\nTym bardziej zatem powstała w nim potrzeba kompensacji tego rodzaju traum. Właśnie stąd w jego nauczaniu tyle sympatii dla osób odrzuconych przez społeczeństwo i chłód wobec własnej rodziny a w szczególności matki. Treścią jego nauczania jest wołanie o przywrócenie radosnego, bezpiecznego dzieciństwa którego sam nie mógł w pełni doświadczyć. Tu ma również swoje źródło zanegowanie przez Jezusa Losu (Konieczności) na rzecz prymatu wolnej woli i prawa do iluzji odmiany swojego losu według niej. Oczywiście dla niego nie była iluzją a nową koncepcją wokół której chciał zorganizować ludzkość. Przypomnę, że według wiedzy zdobytej w snach, bytem sterującym Jezusem, tym który dokonał jego posesji w czasie zwiastowania był upadły Sześcioskrzydły(Serafin) który miał jedną parę skrzydeł martwych , drugą chorą a tylko jedną zdrową, potrzebował zatem zorganizowania wokół siebie i swojego proroka jak największej grupy istot emocjonalnych które dostarczą mu energii na to aby przetrwać w Przejawieniu jako Oddzielność lub unieść się spowrotem do Nieprzejawienia 8-12. Zwróćmy uwagę, że Jezus nigdy nie zanegował iluzji oddzielnego od Boga ludzkiego ‘ja’, a głosząc wolną wolę wyboru wręcz otworzył drogę do rozwinięcia egotyzmu typu zachodniego.\nPrzeciwnikom Konieczności, niosącej przecież umysłowi wolność od niszczącej odpowiedzialności za wszystko co nas spotyka, poza rzeczywiście naszym własnym minusowym urojeniem oddzielności ‘ja’ od Źródła Świadomości, warto przypomnieć, że wiara w wolną wolę obarcza nas odpowiedzialnością dławiącą pozarefleksyjną radość życia, która jest fundamentalnym tłem bytu.\nNiewspółmierna do naszej winy odpowiedzialność umożliwia szantaż emocjonalny i wzbudzenie poczucia winy grupom i związkom które tej właśnie energii emocji potrzebują do budowy swoich wielkich przygniatających idei egregorialnych. Warto zwrócić uwagę na to jak łatwo osobom zaprogramowanym-obarczonym „wolną wolą” pomijać zdarzenia konieczne, które bezwzględnie kształtują nasze życie a jak trudno analizować do głębi pozorność aktów owej „wolnej woli”.\nOczywiście warto zauważyć, że koncepcja wolnej woli wynika również z Konieczności, to nic innego jak konieczność poddania się iluzji wolnej woli. Na tym zrębie powstał cały nurt Konieczności, cywilizacja zachodu.\nMomentem opamiętania się w pragnieniu zdobycia dominacji nad światem, rewanżu na społeczeństwie, jest odrzucenie pokus swojego cienia, którego Ewangelie określają Szatanem, podczas kuszenia na pustyni. Warto również wciąż przypominać, że prawdziwym twórcą chrześcijaństwa był Paweł z Tarsu a nie Jezus. Bez Pawła historię Jezusa pokrył by kurz tak jak to uczynił z pamięcią o Szymonie z Pereii, Szymonie Magu, Bar Kohbie, Apoloniuszu z Tiany czy innych.\nPodobnego rysu charakterologicznego i samotnego dzieciństwa, powinniśmy zatem dopatrywać się w życiorysie głównego kompilatora Księgi Urantii, pragnącego porazić nas swoją erudycją, na wszelki wypadek wzmocnioną autorytetem, w jego mniemaniu niepodważalnym, wysokimi kompetencjami swojego informatora duchowego.\nHoward Gardner w swoich badaniach nad relacjami dzieci z otoczeniem, co również przekłada się na zachowania i ekspresję w wieku dojrzałym, wyróżnił dwa podstawowe typy osobowości. Pierwszy to ‘twórcy wzorców’ drudzy to ‘ twórcy dramatów’. Ci pierwsi nie są zainteresowani bezpośrednimi relacjami międzyludzkimi ale chętnie zanurzają się w świat wzorców, typologii, schematów tworzonych według subiektywnych kryteriów. W księdze Urantii możemy zatem rozpoznać autora-twórcę wzorców.\nCo mówią sny o Księdze Urantii?\nMówią że jest wyobrażeniowym uzupełnieniem naszej drogi poznania.\nW kolejnym śnie obserwuję mężczyznę jadącego motocyklem z lewej strony na prawą. Przed nim na kierownicy siedzi postać w powłóczystym czarnym płaszczu z kapturem na głowie siedzi do niego twarzą. Zasłania mu pole widzenia. Mężczyzna zatem jedzie nie widząc niczego przed sobą, niczego poza postacią która jest zwrócona do niego twarzą.\nKolejny sen opowiada o osobie próbującej wepchnąć wózek inwalidzki z siedzącą w nim osobą po schodach , pod górę.\nOstatni sen pokazuje jak ktoś kopiuje jeden plik, wzięty z lewej strony ekranu, tworząc ogromną liczbę jego kopii. Ma to stwarzać pozór różnorodności.\nNa sam koniec zadałem pytanie; czy są jakieś informacje dotyczące Księgi Urantii które nie są znane jej miłośnikom?\nOtóż okazuje się, że miało powstać pięć części. Piąta najprawdopodobniej w wyniku choroby głównego autora została zrealizowana tylko częściowo i to na dodatek była widocznie zdefektowana. Próbowano uzupełnić jej treść innym tekstem ale i jego inspiracja okazała się przegniła. Nie jest wykluczone, że byt inspirujący powstanie pierwszych czterech części stracił swoje ‘nieśmiertelne’ życie albo został odsunięty od projektu a jego następca okazał się niekomunikatywny dla odbierającego informacje człowieka.\nPodobne zagadnienie na naszym rodzimym gruncie badałem wraz z innym śniącym kilka miesięcy temu. Sen dotyczył rozmów pana Sławka z ojcem Pio\nKto przekazuje informacje panu Sławkowi podając się z o. Pio ?\n(Śnię istotą o którą pytałem przed zaśnięciem)\nStoję na ludzkim poziomie mentalnym 4, za mężczyzną siedzącym w fotelu. Właśnie pokazywałem mu butelkę(dusza) napełnioną płynem w złotym kolorze. Butelka jest spreparowana/zafałszowana ponieważ część złotego płynu z szyjki butelki jest zastąpiona srebrnym. Wiem, że Ojciec(!) się nie zorientuje, że jego dusza została spreparowana, będzie przekonany, że to wciąż on. Przesuwam butelkę na lewo do przestrzeni gdzie takie butelki są magazynowane.\nKolejne próby dowiedzenia się kto za tym stoi kończą się na tym, że pokazano mi trzy grupy bytów (od lewej do prawej) z których pierwszą grupą są „Niemcy” (Niemowy <8). Kolejnej nocy mogę obejrzeć już tylko srebrne, grube koliste bariery otaczające srebrny wklęsły jak patelnia dysk.\nPrzypomina mi to podróż w której przeprowadzałem skanowanie Strefy 51, wprowadzono mnie do pojazdu, pod nieobecność istot który go obsługiwały. Obsługę pokazano mi wtedy oddzielnie (byli w trakcie tankowania) to były pół duchowe roboty (śniły się jako butelki częściowo puste). W pewnym momencie tej eksploracji ktoś kto czuwał nad moją podróżą do Strefy kazał mi natychmiast opuścić pojazd obcych ponieważ ten miał wkrótce startować ale w związku z tym, że nie poruszał się przestrzennie a w czasie, implodował w czasie startu, do środka i żadna istota naturalna nawet jej astral czy inne poziomy subtelne człowieka nie przetrwały by takiej podróży. (Dlatego Sławkowi powiedziano, że nie przeżyłby takiego spotkania z „o. Pio”, dodatkowo mamy tu częsty w snach/wizjach passusu adekwatności symbolu wizualnego i brzmienia imienia/nazwiska). Właśnie jako obsługi Niewidzialni <8 używają tych pół robotów.\nNo i mamy jasność. To Niemowy z poziomu bliskiego Metatronowi 8 (Niemowy bo mówią do nas przez kogoś kogo opanowują czyli właśnie przez Pio któremu po śmierci a może miało to miejsce już przed śmiercią wciąż się wydawało, że jest tym kim był, z kolei przekaz idzie przez tę kobietę z południa Polski no i przez Sławka. Dlatego do koloru złota Metatrona 10 dodano srebro poziomu matrycy ludzkiej wiedzy Daat 8/1. Analogicznie Czerwony <10 opanował Jezusa. Dlatego o Jezusie historycznym powinno mówić się Christoforos(nosiciel) a nie Chrystus. Nie inaczej o Lucyforosie.\nPrzytoczę również, oczywiście anonimowo, wynik krótkiego śledztwa jednego ze śniących:\nZapytałem śnienia o “rozmowy” Sławka z Ojcem Pio no i miałem dość intensywną noc.\nW pewnym momencie obudziłem się i świadomie przepuszczałem ciężkie energie przez ciało idące od nóg.\n1) żona jest zaproszona do przymierzalni, która jest pod poziomem(-) ziemi,\nkilku facetów ma tam niecne zamiary wobec niej… wpadam aby ją uratować.\n2) jest sylwester, noc, po lewej stronie jestem z matką i strzelam do tablic ogłoszeniowych z czarnych gumowych pocisków.(czarne roty informacyjne z poziomu 8/1 ; JB).. matka odchodzi… następnie na osiedlu spotykam alkoholika, okazuje się, że to jest zamroczony ojciec(minusowa projekcja Ojca 10; JB), który za chwilę ma dostać zastrzyk w lewe ramię… odchodzę\n3) odkrywam patrząc od wewnątrz, że w dużym palcu lewej stopy( strona i poziom podstawowych urojeń egzystencjalnych;JB) utkwił mi ołowiany śrut ( to te samy czarne roty informacyjne z poziomu 8/1 o których mowa była powyżej), który jest tuż przy powierzchni… gotów jestem go sam wydłubać bez pomocy lekarzy.\n4) po prawej stronie widzę opadającą szarą smugę energii, która nazywa się “matka boska”.\nRano zastanawiam się nad snami (część zapomniałem) i w pół śnie widzę przed sobą zupełnie łysą głowę, którą bardzo delikatnie głaszczę obiema rękami na raz. W momencie gdy moje dłonie są po bokach owej głowy powstaje prześwit i ta głowa, a zarazem ja widzi siebie w odbiciu przezroczystej szyby i następuje wzajemny uśmiech rozpoznania (7).\nZadałem parę pytań na jawie…\n1) co sądzi JB o tych rozmowach ?\nodpowiedź: odczucie ucisku w cz. korony…\nsłowa: zły zamysł\n2) kto naprawdę komunikował się ze Sławkiem?\nodpowiedź: odczucie bardzo wyraźnego przechyłu słupa energii na prawo w bok od głowy… jak uginające się drzewo…\n( nigdy nie miałem takiego wrażenia)\n3) z jakiego poziomu była istota rozmawiająca ze Sławkiem ?\nodpowiedź: chwilę lekko zadzwoniło mi w uszach…\nsłowa: stanowisko zajęte ( Warto sięgnąć tu do interpretacji snów osób prowadzonych przez Mindella. Kiedy pisze o kanałach zajętych czyli związanych z „ja” i kanałach otwartych które śnią się jako osoby trzecie czyli nie my, podobną obserwacją jest moje spostrzeżenie o blokujących nasze ‘ja’ strażnikach którzy z czasem poszerzania się naszej świadomości i ucieczce od małego ‘ja’ staja się przewodnikami a potem samą przestrzenią której doświadczamy; JB)\n4) zapytałem o to co mówił Sławek o Jezusie – czyli czy to Bóg wcielony ?\nodpowiedź: zegarek w ręku…\nps. czytałem ostatnio książkę\npt. “Granice interpretacji”…\ni masz babo placek bo dostęp do informacji nie jest gwarantem właściwej interpretacji…\nI tym właśnie zdaniem można by podsumować informacje zawarte w Księdze Urantii.


Oczyszczona cera to piękna i zdrowa cera. Przykładam do tego ogromną wagę, bo jako osoba z problematyczną cerą nie mogę sobie pozwolić na pofolgowanie w tej kwestii. Wspominałam Wam również ostatnio, że moja skóra stała się jeszcze bardziej wymagająca, ponieważ zaczęła potrzebować delikatniejszej, ale nadal równie efektywnej pielęgnacji. Od jakiegoś czasu testowałam dwa produkty marki Basiclab - żel oczyszczający oraz płyn micelarny do skóry tłustej i wrażliwej.\nProdukty, które dzisiaj prezentuje pochodzą ze sklepu internetowego cosibella.pl. Pewnie większość z Was kojarzy ten sklep z kosmetykami The Ordinary, jednak cosibella ma o wiele szerszą ofertę! Między innymi na przykład właśnie markę Basiclab, którą niedawno wprowadzili do swojego asortymentu. Dzięki konsultacji z kosmetologiem za pomocą odpowiedniego formularza (zainteresowanych odsyłam tutaj,klik) jestem pewna, że każdy znajdzie coś dla siebie. Dodatkowo sklep działa w duchu zero waste oraz cruelty free!\nBasiclab, Płyn micelarny do skóry tłustej i wrażliwej\nPłyn micelarny Basiclab oparty jest na technologii miceli, które skutecznie usuwają codzienne zanieczyszczenia. Znakomicie sprawdza się przy usuwaniu makijażu, daje radę nawet produktom wodoodpornym. Butelka ma naprawdę sporą pojemność(500ml!), a dodatkowo sam płyn jest bardzo wydajny. Nie trzeba wielu pompek, aby zwilżyć wacik na tyle dobrze, by bez problemu usunąć makijaż. Płyn nie podrażnia oczu, a bardzo często przytrafia mi się pieczenie nawet przy delikatnych kosmetykach.\nJego formuła bogata jest w pantenol, który daje poczucie nawilżenia, a także łagodzi podrażnienia i przyśpiesza gojenie się naskórka. Oprócz tego w składzie znajdziemy zieloną herbatę, która zwęża rozszerzone pory i odświeża naszą skórę, jak również ekstrakt z rozmarynu i wyciąg z ogórka. W efekcie skóra jest oczyszczona, a nadmiar sebum usunięty. Cera jest świeża i matowa.\nBasiclab, Płyn micelarny do skóry tłustej i wrażliwej - skład\nAqua (Water), PEG-6 Caprylic/Capric Glycerides, Panthenol, Glycerin, Aloe Barbadensis Leaf Juice, Camellia Sinensis Leaf (Green Tea) Extract, Cucumis Sativus (Cucumber) Fruit Extract, Rosmarinus Officinalis (Rosemary) Leaf Extract, Allantoin, Copper Gluconate, Magnesium Aspartate, Zinc Gluconate, Trehalose, Propylene Glycol, Pentylene Glycol, Sodium Benzoate, Potassium Sorbate, Polyaminopropyl Biguanide, Tetrasodium EDTA.\nBasiclab, Żel oczyszczający do skóry tłustej i wrażliwej\nFizjologiczny żel oczyszczający do skóry tłustej i wrażliwej oparty jest na działaniu Trehalozy, która pomagają zachować wilgoć chroniąc przed nadmiernym wysychaniem skóry. Żel bardzo dobrze się rozprowadza, w swoim składzie nie zawiera również mydła - nadaje się nawet dla najbardziej wrażliwej skóry.\nW mojej ocenie żel bardzo dobrze rozprawia się z pozostałościami po całodniowym makijażu. Dodatkowo zauważyłam, że skóra jest delikatnie nawilżona, nie ma uczucia suchości ani ściągnięcia, czego bardzo nie lubię. Aktualnie posiadam mniejszą wersję żelu (100ml), ale zaopatrzyć możecie się również w większą pojemność (300ml). Jestem zadowolona. Kolejny produkt, który rewelacyjnie się sprawdza.\nBasiclab, Żel oczyszczający do skóry tłustej i wrażliwej - skład\nAqua (Water), Lauryl Glucoside, Cocamidopropyl Betaine, Glycerin, Aloe Barbadensis Leaf Juice, Camellia Sinensis Leaf (Green Tea) Extract, Cucumis Sativus (Cucumber) Fruit Extract, Rosmarinus Officinalis (Rosemary) Leaf Extract, Panthenol, Allantoin, Copper Gluconate, Magnesium Aspartate, Zinc Gluconate, Trehalose, Propylene Glycol, Pentylene Glycol, Citric Acid, Sodium Benzoate, Potassium Sorbate\nTo już kolejne kosmetyki Basiclab, które miałam okazję wypróbować i które się u mnie sprawdziły. Nie podrażniają, nie wysuszają i nie powodują większego przetłuszczania się w strefie T. Są to produkty, które nie tylko skutecznie oczyszczają moją skórę, ale dodatkowo ją pielęgnują. Pozostawiają ją czystą, świeżą i lekko nawilżoną. Więcej kosmetyków od Basiclab znajdziecie oczywiście w sklepie cosibella.pl, gdzie serdecznie was zapraszam.\nZnasz sklep cosibella? Używałaś kosmetyków Basiclab?\nbasiclab , cosibella , demakijaż , pielęgnacja twarzy , płyn micelarny , żel do mycia twarzy\nBeforeankadies 18 marca 2020 10:45\nNie znam sklepu cosibella, ani nie używałam kosmetyków Basiclab, jednak pierwsze, co przyszło mi na myśl, jak je zobaczyłam to to, że mają cudowne opakowania :) Zdecydowanie muszę bliżej zapoznać się z asortymentem tego sklepu. Pozdrawiam!\nAleksandra ❃ 18 marca 2020 10:59\nKoniecznie zerknij do sklepu, bo jest w czym wybierać! :D Cieszę się, ze mogłam zapoznać Cię z samymi nowościami :)\nLeyraa 18 marca 2020 10:50\nTen płyn micelarny to coś dla mnie :) Jeśli już stosuję makijaż to używam tuszu wodoodpornego, którego ciężko zmyć kosmetykami które obecnie posiadam ;)\nAleksandra ❃ 18 marca 2020 11:00\nW takim razie musisz go wypróbować, ja się nie zawiodłam :)\nMalwina 18 marca 2020 10:57\nJa mam swój ulubiony żel micelarny, ale z chęcią przetestuję ten, który polecasz!\nAleksandra ❃ 18 marca 2020 11:06\nDo Połowy Pełna 18 marca 2020 12:43\nLubie tę marke, sprawdza mi się\nAleksandra ❃ 18 marca 2020 12:44\nJa również ją lubię, jeszcze mnie nie zawiodła :)\nOdnowionaJa 18 marca 2020 14:03\nNie znam tej marki, zapowiada się ciekawie, by wypróbować. :) Prześliczne zdjęcia prezentujące produkty. :) Pozdrawiam serdecznie. :)\nAleksandra ❃ 18 marca 2020 14:25\nWarto je poznać, Basiclab ma również produkty do innych typów cer :) Serdecznie dziękuje!\nLili 18 marca 2020 14:11\nNie kojarzę ani sklepu ,ani marki 🙂\nLubię żele micelarne jestem posiadaczką cery wrażliwej, tak więc Wykoncze Ziaje Liście Manuka i biorę się za ten który polecasz 🙂\nAleksandra ❃ 18 marca 2020 14:26\nSuper, daj znać jak przetestujesz!\nZ potrzeby serca 18 marca 2020 15:13\nNie znalazłem tej marki, ani nie słyszałam o sklepie. Produkty wyglądają zachęcająco :).\nDziękuję za odwiedziny i miły komentarz. Pozdrawiam serdecznie :).\nAleksandra ❃ 18 marca 2020 19:32\nW takim razie zachęcam do zapoznania się z asortymentem sklepu i skorzystaniem z darmowej pomocy kosmetologa :)\nZapachem pisane 18 marca 2020 15:43\nNazwę marki kojarzę, aczkolwiek nie miałam z niej jeszcze nic ;)\nMonica Hein ~ Beauty Diary 18 marca 2020 16:28\nNie znma ale kosmetyki podobaja mnie sie\nAleksandra ❃ 18 marca 2020 19:35\nanrikaiszafagra 18 marca 2020 16:40\nNie znałam tej marki, dzięki za jej przybliżenie !\nBardzo się cieszę, że mogłam Cię z nią poznać :)\nAgata 18 marca 2020 17:31\nNie kojarzę ani tej marki ani sklepu. Chyba muszę nadrobić zaległości :p\nJest co nadrabiać! :D\nVeroni 18 marca 2020 18:12\nTe kosmetyki zdecydowanie przydałyby się mojej zanieczyszczonej skórze :/\nAleksandra ❃ 18 marca 2020 19:36\nPolecam wprowadzić je do swojej pielęgnacji :)\nKittyAilla 18 marca 2020 18:50\nTen żel oczyszczający brzmi całkiem nieźle :)\nW stu procentach spełnia swoje zadanie, więc z czystym sumieniem polecam :)\nNatalka 18 marca 2020 21:16\nNiestety nie miałam okazji potestować tych kosmetyków ale brzmi ciekawie\nAleksandra ❃ 22 marca 2020 11:11\nAgu Agula 18 marca 2020 21:55\nNie znam tych kosmetyków, ale świetnie się prezentują i niezmiernie kuszą. Muszę zajrzeć na stronę sklepu, kompletnie go nie znam. A tak z innej beczki świetne zdjęcia 😉\nAleksandra ❃ 22 marca 2020 11:12\nSklep moim zdaniem ma naprawdę świetny asortyment :) Dziękuje!\nAgnieszka Mycoffeetime 19 marca 2020 09:21\nBardzo lubię markę Basiclab- nigdy mnie nie zawiodła, zawsze się sprawdziła:)\nAleksandra ❃ 22 marca 2020 11:13\nJa również nie trafiłam na żadnego bubla tej marki, jak na razie same perełki :)\nPielęgnacyjny Zakątek 19 marca 2020 12:13\nMarkę znam, warto coś wybrać dla siebie, bo kosmetyki są fajne.\nWindow of Fashion by Moni 19 marca 2020 13:59\nNie używałam jeszcze nigdy płynu micelarnego w opakowaniu z pompką. Ciekawe i oszczędne rozwiązanie. ;)\nI to jak! Mega wygodne :)\nAnna Idczak 19 marca 2020 20:38\nSklepu jak i kosmetyków nie znam. Jednak ten płyn micelarny skoro ma zieloną herbatę mógłby się u mnie sprawdzić, gdyż kosmetyki zieloną herbatą działają u mnie cuda :)\nAleksandra ❃ 22 marca 2020 11:14\nU mnie również ten składnik sprawuje się świetnie :)\nNicolestraveljournal 19 marca 2020 21:15\nNie kojarzę tych kosmetyków, ale produkty prezentują się ciekawie :)\nhellen 20 marca 2020 09:36\nMy friend gave some products from this brand, I like them :)\nnarja 20 marca 2020 13:23\nO nie słyszałam wcześniej o tym sklepie, na pewno przejrzę ich ofertę, z tej marki mnie kusi kilka produktów już od dawna :)\nAleksandra ❃ 22 marca 2020 11:15\nW takim razie koniecznie daj im szansę :)\nCarolyna's world 20 marca 2020 15:05\nO tej marce nigdy nie słyszałam, ale na plus minimalizm w opakowaniach. Dodatkowo super,ze się u Ciebie sprawdziły :-)\nJoanna_Majj 20 marca 2020 16:21\nProdukty tej marki chyba nigdy mnie nie zawiodły!\nAleksandra ❃ 22 marca 2020 11:16\nIwetta Żelaznowska 20 marca 2020 17:59\nZdecydowanie to coś dla mnie :D Mam wrażliwa cerę ale skłonną do przetłuszczania się szczególnie w strefie "T" ;)\nNie zawiodą Cię na pewno! :)\nBeautiful Duty 21 marca 2020 15:12\nznam markę, ale nigdy nie miałam z nią do czynienia ;) bardzo podobają mi się zdjęcia i ich klimat! <3\nMoże kiedyś się skusisz ;) Dziękuje!\nrodzinatestuje 22 marca 2020 21:02\nNigdy nie używałam tych kosmetyków, ale słyszałam o nich sporo dobrego. Muszę je w końcu wypróbowac :)\nAdrasteja 22 marca 2020 21:28\nNie znam ani sklepu ani kosmetyków, ale przyznam, że zaciekawiły mnie :)\nŚwietnie, że tak się sprawdziły i że się nie zawiodłaś.\nShikatemeku 22 marca 2020 22:25\nNiestety nie miałam możliwości poznać tej marki, mam nadzieję będę miała okazję poznać :)\nAyuna 23 marca 2020 10:43\nNiestety nie znam tego sklepu, tak samo nie znam tych produktów, ale bardzo mnie zachęciły. Moje cera jest... nie do ogarnięcia. Czasem sucha, czasem szybko się przetłuszcza, czasem idealna, czasem pojawiają się wypryski i przebarwienia, zaczerwienienia. Musze stawiać duży nacisk na pielęgnację bo aż boję się pomyśleć co by było, gdybym ją zaniedbała. W zasadzie zauważyłam że nie potrzebuję specjalistycznych produktów, najważniejsza jest systematyka :) Chętnie przejrzejże ofertę marki, może znajdę coś dla siebie w przystępnej cenie :) Fantastyczna recenzja!\nKlaudia Jaroszewska - Koci Punkt Widzenia 30 marca 2020 13:24\nNie znam tych kosmetyków, ale spodobał mi się fakt, że są do cery tłustej i wrażliwej, bo moja właśnie taka jest. Przeważnie jak coś jest do wrażliwej, to przy okazji też do suchej, a tu miła odmiana ;)


Fantazje Luany: Jeden krok do miłości - rozdział 6\nJeden krok do miłości - rozdział 6\nWróciłam do domu i mogę dać Wam nową porcję opowiadania. Życzę miłego czytania oraz dziękuję za komentarze i cieszę się, że pocałunek Jamesa i Codyego rozgrzewał i nie tylko. :D\nNyu - to opowiadanie Młody o które pytałaś moja koleżanka pisze. Chce mieć spory zapas, żeby dawać rozdziały regularnie. Poinformuję jak powstanie blog itd.^^\nNa wypowiedziane pytanie obu mężczyznom otworzyły się szeroko oczy. Zaskoczenie na ich twarzach wyraźnie mówiło, że jeden nie spodziewał się czegoś takiego usłyszeć, a drugi powiedzieć. Do tego rozgrzane ciała nie pozwalały zrozumieć tych słów we właściwy sposób.\nSzczególnie James był w szoku. On nie przypuszczał, że pomoc w wygraniu tego głupiego zakładu wzbudzi w nim nieistniejące pragnienia. I chęć wpicia się ponownie w te kuszące i obrzmiałe wargi. Zlizania z nich smaku. Oszalał, naprawdę oszalał. To był tylko nic nieznaczący pocałunek. Najlepszy, jaki w życiu przeżył. Tak, a jakby jeszcze zassać się na jego języku i... Nie, nie wolno mu o tym myśleć! Do tego bliskość ciała, bioder Adisona nie pomagała mu w racjonalnym myśleniu. Odnosił wrażenie, że kontrolę nad sytuacją przejęło jego ciało. Tak nie powinno być!, krzyczał gdzieś głęboko w sobie. To jest złe!\nCody bardzo szybko zorientował się, że Jamesa ogarnia panika i złość na to, co się wydarzyło. Doskonale czuł jego twardą męskość na swoim podbrzuszu, ale i zdenerwowanie. Zrozumiał, że dla kogoś takiego jak Harner musi być to wielkie przeżycie. Najlepiej by zrobił, pozwalając mu odejść, ale wtedy wszystko by przepadło. Dlatego zacisnął bardziej ręce wokół pleców mężczyzny. Nie ma mowy, żeby teraz wypuścił go z objęć. Nachylił się do jego ucha i wyszeptał:\n– Twoje poświęcenie nie będzie nic warte, jak mnie teraz odepchniesz. Pamiętaj, zostałeś uwiedziony. Podoba ci się całowanie mnie.\nNaszła go wielka ochota, żeby wybić zęby temu zarozumialcowi Adisonowi, ale gorący oddech na jego wrażliwej szyi, który pojawił się zaraz po wypowiedzeniu przeklętego zdania, posłał kolejną falę żaru w okolice pachwin.\n– Chyba nie tchórzysz. Pokaż im, że stać cię na całowanie mężczyzny i trzymanie go w ramionach. – Cody prowokował. Nie potrafił sobie tego odmówić, jak i jego ust.\n– Zabiję cię. To twoja wina. – Pochylił się do ucha Adisona. Z boku wyglądało to tak, jakby go całował. I miał na to wielką ochotę. Co się z nim działo? Nie chciał tego, a jednocześnie chciał. To wyglądało tak, jakby dwie istoty w nim zaczęły ze sobą walczyć. Jedna, ta, co siedziała zawsze cicho, stała się nad wyraz chętna do zwycięstwa.\n– Nie moją winą jest, że jesteś taki twardy. Nie oszukuj się, podobało ci się. – Cody zapewne podnosił jego złość tymi słowami, ale usta same wypowiedziały te słowa, zanim ugryzł się w język.\n– Ta pewność siebie kiedyś cię zgubi.\n– A ciebie to. – Cody delikatnie pocałował jego górną i dolną wargę, tej drugiej poświęcając więcej czasu. Po chwili possał obie i wypuścił je, ale nie na długo. Zaraz z powrotem muskał obie wręcz zaczepnie. Czekał na reakcję mężczyzny.\n– Co ty robisz? – zapytał wprost w jego usta Harner.\n– A na co to wygląda? – Kolejne leciutkie muśnięcie. Zaproszenie do kontaktu.\n– Zabiję – warknął James. Miał dość tej zabawy. Adison chce, żeby on sam chciał go pocałować i starał się nie myśleć. Będzie łaskawy i mu to da. Przycisnął swoje wargi do jego, jakby pożerał coś naprawdę pysznego. Wkradł się językiem do wnętrza ust. Przejechał mocno po podniebieniu mężczyzny, skierował na boki, zbadał zęby, dziąsła i pragnął dosięgnąć gardła.\nCody wysłał swoje zaskoczenie i zarazem jęk prosto w usta całującego. Gorączka pożądania, jaka go trawiła, tylko się wzmogła. Ponownie chciał się o niego ocierać. Penis sączył swoje nawilżające płyny wprost w bieliznę, czyniąc ją mokrą i klejącą. Jądra bolały od napięcia, jakie im towarzyszyło. Chciał dojść. Pragnął, aby mężczyzna włożył mu w spodnie rękę i doprowadził go do końca. Tak niewiele brakowało. Cholera, sam by to zrobił, gdyby nie nikła, już i tak zanikająca wiedza, że świadkami całej sceny jest zespół pracowników agencji. Pragnął zaciągnąć Jamesa do łóżka i kochać się z nim do utraty tchu. Pocałunek odbierał mu zmysły.\nJames wykonał obrót językiem wokół narządu Cody'ego, doprowadzając do naprawdę głębokiego pocałunku. Przyjemnie mu było męczyć chłopaka. Adison drżał w jego ramionach i z potrzebą dociskał do niego biodra. Całą siłą woli starał się nie pchnąć mężczyzny na stolik, ścianę, cokolwiek i pozwolić mu się ocierać. Wsunąć udo pomiędzy jego nogi i pozwolić mu je pieprzyć. Przez głowę mu przemknęło, że chciałby widzieć, jak Cody przeżywa orgazm. Czy krzyczy, czy też jest cichy. Jak się kocha i jak głęboko potrafi przyjąć w usta penisa. Dlaczego o tym myśli? Tak nie powinno być! Nie chce tego! Ale chociaż pragnął się od niego odsunąć, nie potrafił. Druga, nieznana, część jego osobowości potrzebowała kontaktu z tym człowiekiem. Z męskim, silnym ciałem. I stałby tak, mając zamiast krwi gotującą się w żyłach ciecz, twardego drąga między nogami i chęć zdarcia ubrania z Cody'ego, gdyby nie ten przeklęty telefon w tle, który zaczął dzwonić i budził na nowo świadomość. Docierało do niego, jak bardzo się zapędził i że mają świadków. Zakończył żarliwy pocałunek. Podniósł powieki i omal nie przywarł na powrót do tych soczystych warg.\n– Wyglądasz, jakbyś się przed chwilą kochał, gwiazdeczko – szepnął Harner.\nCody łapał głębokie oddechy, starając się zapanować nad szalejącym pożądaniem. Z trudem opanowywał rozedrgane ciało.\n– Prawie tak się czułem. Dlaczego „gwiazdeczko”? – Niech tylko James się od niego nie odsuwa. Wąskie spodnie może jakoś ukryją jego wzwód, ale nogi go nie utrzymają.\n– Ponieważ chcesz być tu naszą małą gwiazdką. Od samego początku. Wybić się na wyżyny i świecić.\n– Każdy ma chyba jakieś ambicje. Ty nie masz? – Pytanie zawisło powietrzu. Pozostało bez odpowiedzi. W końcu sam zdobył się na puszczenie mężczyzny. I przyjął to z bólem. Naprawdę dobrze się czuł, będąc otoczony jego ramionami i tak blisko. Teraz chłód wdarł się niczym mróz w miejsca, gdzie dotykały go ręce Jamesa. Krew, jaka odpłynęła do jego krocza, zaczęła wracać na właściwy tor, a oczy i uszy słyszały podniecone szepty kolegów i koleżanek. Rzucił okiem na Madsona. Siedział przy swoim biurku z szokiem pięknie wymalowanym na jego obliczu.\nJames podążył wzrokiem za Cody'm. Udała mu się zemsta na Harrym. Miał wielką ochotę powiedzieć, że chętnie już dzisiaj zobaczy go w sukience, ale wydałoby się, że wiedział o zakładzie. Na Adisonie też wyszedł mały odwet. Mężczyzna jest wciąż rozpalony. Mógł się założyć, że jeszcze chwila, a doszedłby od tego ocierania się. Jeden pocałunek więcej, taniec języków... Stop. To tylko epizod. Zaraz uspokoi się i zapomni o tym, co się stało. Przesunął wzrokiem po pracownikach. Patrzyli na nich w szoku. Claudia i Agnes wyglądały, jakby się śliniły.\n– Wracajcie do pracy. Nigdy nie widzieliście liżących się facetów? Przedstawienie skończone. – Ruszył w stronę swego gabinetu. Tam schowa się przed ich spojrzeniami. Chociaż bardziej chodziło mu o ucieczkę przed Adisonem. Jego wzrok parzył mu plecy. Inaczej znów weźmie go...\nZatrzasnął drzwi i od razu opadł na pierwszy z brzegu fotel. Co to było? Co się z nim działo? Nigdy tego nie czuł do żadnego mężczyzny. Jeden pocałunek wzbudził w nim usilne pragnienie zakosztowania więcej takiej przyjemności? Przecież kocha być z kobietami. Podniecają go. Faceci odrzucają! To dlaczego czuje to, co czuje? Czemu coś wewnątrz niego burzy się teraz i wścieka się na oddalenie od Cody'ego? Przecież wcześniej na pierwszy pocałunek zareagował przeciwnie, chciał mu skręcić kark, a teraz miałby ochotę powtórzyć to, co się działo przed chwilą.\nSkrył twarz w dłoniach. Nie pozwoli na takie coś nigdy więcej. Nie zbliży się do Adisona. Co z tego, że na samą myśl o nim chciałby go tu zawołać, posadzić sobie na kolanach i wycałować. To nic nie znaczy! To po prostu głupia reakcja ciała, któremu coś się pomyliło. Pocałunek, to pocałunek i tyle. A ciało reaguje na bliskość. To nic nie oznacza. Poza tym, to Adison, do tego mężczyzna, więc nie ma mowy, aby było coś więcej niż potrzeba bliskości. Tak, to na pewno to. Dawno nie uprawiał seksu i ciało chce bliskości.\nTylko po cholerę ta jego obca mu druga część go w tym myli i woła, że też jest prawdziwa i że to było coś więcej? Zapomniane pragnienie.\nZerwał się z fotela i zacisnął pięści.\nTo nie może być to. Wtedy to było tylko...\nMiał piętnaście lat, a w tym wieku nie raz się zdarza, że podoba się własna płeć. Fascynacja własnym ciałem i te sprawy mylą w głowie. To był tylko epizod. Tamten chłopak po prostu był ładny. Inny od chłopaków, ale potem pojawiła się ta urocza blondynka i wrócił na właściwy tor. Do tego tyle nasłuchał się od rodziców i telewizji, że homoseksualizm jest złem i trzeba go tępić. Nie chciał być inny. I cieszył się, że czuł tak wiele do dziewczyn. Uczucia, pożądanie. A tamten epizod fascynacji kolegą wyrzucił z głowy i zamknął na wiele zamków dopiero rodzące się pragnienia.\nCzyżby Adison teraz te wszystkie zamki pootwierał? Nie. Nie chce tego. To nie właściwe! Nie potrzebuje tego!\nRęce mu dygotały ze zdenerwowania. Podniecenie dawno minęło zastąpione strachem. Musiał pomyśleć. W spokoju. Musiał wiedzieć, kim jest. I dlaczego wciąż ma ochotę zatracić się w ustach Cody'ego, skoro kochał kobiety?\n– Brawo, chłopie. Jak udało ci się zmusić do takiego pocałunku ten sopel, w dodatku uwielbiający kobiety? – Peter poklepał Cody'ego po ramieniu.\n– Ma się ten urok, nie? – Puścił oczko kuzynce. Kobieta na pewno miała masę pytań. I co jej powie? Na większość z nich sam nie znał odpowiedzi. James zaskoczył go, a potem to był odlot. Nie potrafiąc dłużej utrzymać się na nogach, usiadł na swoim biurku. Całe szczęście, erekcja opadła, kiedy patrzył za odchodzącym Harnerem. Najchętniej to by za nim poszedł i błagał o dokończenie tego, co zaczął. Ale nie poniży się przed nim w ten sposób.\n– Masz jaja. Naprawdę zrobiłeś coś, że Harner sam z siebie cię pocałował. – Claudia była podekscytowana – To było mocne. Sądziłam, że jak nie skończycie, to zaraz spłoniecie. Najbardziej podniecający męski pocałunek, jaki widziałam. Lepiej niż w filmie.\n– To jakie ty filmy oglądasz? – zapytała Agnes z ciekawością.\n– Em... różne i nie takie, o jakich myślisz. Prawie nie takie – dodała cicho i zarumieniła się. – To, Cody, twój projekt jest bezpieczny. – Zmieniła temat. – Natomiast Harry... – zawiesiła głos.\n– Jeszcze nie wiemy, czy wygrał. – Harry starał się znaleźć coś, aby nie paradować w sukience i szpilkach.\n– Wygrał, wygrał – wtrąciła Diana. – Ty tu nie wycofuj się z danego słowa. Sukienka, sprzątanie. Masz szczęście, że tylko na naszym piętrze. Byłeś tak pewny siebie, a tu Cody wygrał. Dziś po piętnastej zmieniasz uniform. Masz? Jak nie, to na dole jest agencja modelingu. Może wypożyczą nam jakiś strój w twoim rozmiarze. Ósemka będzie za mała?\n– Zrobię to, ale najpierw muszę upewnić się, czy Adison nadal tu pracuje.\n– To zapytaj o to szefa. – Peter położył nogi na biurku. – A może boisz się tam wejść? – Phi. Ty się boisz. Trzęsiesz portkami, jak masz pogadać z nim w cztery oczy. – Opuścił krzesło z zamiarem pójścia do szefa, ale ten wyszedł ze swego gabinetu, zanim Madson zrobił chociażby półkroku.\n– Wychodzę. Peter, zajmij się agencją, jak ostatnio. – Miesiąc wcześniej musiał wyjechać na kilka dni i to Peterowi powierzył kierowanie HarnerTeam.\n– Szef wyjeżdża? – spytał Peter.\n– Przez jakiś czas mnie nie będzie. – Unikał, jak mógł, wzroku Adisona. Pewnie mężczyzna oskarży go o ucieczkę, ale potrzebował, wręcz namacalnie potrzebował, go nie widzieć.\n– Ale wróci pan do czwartku? Jest spotkanie z BeautyCosmetics – rzucił Harry. – Trzeba przedstawić projekt. Mój jest gotowy, jakby pan Adison...\n– Pan Adison przedstawi swój projekt. – Dopiero teraz przypomniał sobie o jego tablecie. Nawet nie zapytał, czy da się naprawić. – Dasz radę? – Siłą rzeczy musiał unieść spojrzenie na Cody'ego. Mężczyzna wyglądał już normalnie. Nie był rozpalony.\n– Dam. – Zaskoczyło go, że Harner odezwał się do niego nie przez per pan.\n– Doskonale. W takim razie zostawiam wszystko w dobrych rękach.\n– Chwileczkę. – Madson zagalopował się i złapał Jamesa za nadgarstek. – On tu nadal pracuje?\nJames zawarczał, wyrywając rękę z niechcianego dotyku.\n– Jeszcze raz mnie dotkniesz, Madson, a oskarżę cię o naruszenie nietykalności cielesnej.\n– Ale jemu nic pan nie mówił, kiedy kładł łapy, gdzie popadnie. – Wskazał Adisona.\nHarner pochylił się do twarzy Madsona i wysyczał głosem pełnym jadu:\n– Z nim się całowałem. Widzi pan drobną różnicę? A może chce pan to samo zrobić ze mną?\nHarry natychmiast się cofnął, omal nie zderzając się z własnym biurkiem. W tle ktoś się zaśmiał.\n– Tak myślałem. Pan Adison nadal tu zostaje. A ciebie, Harry, mam nadzieję, że zobaczę w nowej roli, jak wrócę. Tydzień to dużo czasu. – Pomyślał, będąc już w drodze ku wyjściu.\nCody zeskoczył z biurka i pobiegł za mężczyzną.\n– Nie mam czasu. I nie mów do mnie pan. To dziwnie wygląda po tym, co się wydarzyło.\n– Czyli, żeby przejść z tobą na „ty”, trzeba wpychać ci język do gardła? – zrównał się z nim. Pójdzie za nim. Może porozmawiają.\n– Coś w tym stylu. Dlaczego idziesz za mną? – Stanął przed windą i nacisnął przycisk przywołania.\n– Uciekasz. Widzę to. Przestraszyłeś się.\n– Nie mów mi, że się boję! – Popchnął Cody'ego. – Mogę cię pocałować w każdej chwili.\n– Nie mówię o tym! – Skrzywił się, gdy uderzył plecami o ścianę. – Mówię o tym, że boisz się tego, co poczułeś! Byłeś tak samo rozgrzany jak ja.\n– Zwykłą reakcją ciała. – Bogowie, dajcie mu cierpliwość, bo rozszarpie go tu na korytarzu, po którym przechodzili ludzie i z zaciekawieniem na nich patrzyli. – I nie mów o takich rzeczach publicznie.\n– Dobrze wiedzieć, że jestem w stanie doprowadzić się do rozkoszy – walnął prosto z mostu Cody i wrócił do pokoju, w którym pracował.\nJamesowi zrobiło się gorąco na te słowa. Odpiął górny guzik koszuli.\n– Do diabła z tobą, Adison! – Wściekły nie czekał na windę, tylko poszedł w stronę klatki schodowej.\nGodziny wlokły się niczym ślimak. Cody mógł się założyć, że ślimak szedł szybciej.\nO nie, koniec z zakładami. Definitywnie.\nPracował, uparcie starając się nie pamiętać dzisiejszego poranka. Ale tak bardzo chciał go powtórzyć. Karcił siebie za ochotę na tego faceta. Nie miał po co pakować się w coś, co nie miało szans. To wszystko było tylko chwilową słabością do Harnera, wmawiał sobie. Lecz nawet największa słabość nie mogła doprowadzić do takiego wrzenia. James był niesamowity, a całował tak, że nogi się pod nim uginały. Gdyby tylko byli sami, mogliby...\n– Odlatujesz mi, kuzynie.\n– Pracuję. – Otrząsnął się z tych niepokojących myśli.\n– To nie twój tablet.\n– Brawo, że w końcu zauważyłaś.\n– Miałam tonę roboty. Co się stało z twoim? – Podjechała na krześle. Czasami tak robiła. Uważała, że jak są koła, to niech się do czegoś przydają.\n– Zepsuł się. – Nie będzie jej mówił, dlaczego. – Oddałem go do serwisu. Naprawa trochę potrwa. Dali mi w zamian to coś. Jest gorszy od mojego, ale mogę rysować.\n– Wprowadzam poprawki, które z Jamesem uzgodniliśmy. Facet ma oko. Zobaczył błędy tam, gdzie ja ich nie widziałem.\n– Z Jamesem. Miło. Dobrze całuje?\n– Bosko. Jego jęz... – Cody zorientował się, o co jej chodzi. Zawsze, jak chciała coś z niego wyciągnąć, czując, że on na ten temat nic nie powie, zadawała kilka pytań na obojętny temat i gdy się rozpędził, odpowiadał na wszystko. – Trzeba było je zadać później.\n– I tak wiem, że ci się podobało. Tylko martwię się o ciebie. – Spoważniała.\n– Czemu? Nic mi nie jest.\n– Znam cię, Cody. Jesteś strasznie kochliwy. Obserwowałam cię teraz i wyglądasz tak, jakbyś wpadł – szeptała. Lepiej, aby inni nie słyszeli, o czym mówią.\n– Nie żartuj.\n– Zauroczyłeś się nim.\n– Nie. Wierz mi, nie. Nie jednym pocałunkiem.\n– To powiedz z ręką na sercu, że nie masz ochoty, by wziął cię w swoje objęcia, przytulił.\n– I tak tego nie zrobi. Prędzej wepcha mi język do ust, niż sam z siebie mnie tak po prostu obejmie i da czułość. To jest James Harner. Agnes, wiem to. Facet rani ludzi. Chociaż w domu, jak u niego byłem, okazał się naprawdę w porządku. Później, bo z początku nie był miły.\n– Rozgadałeś się.\n– Zawsze gadam. To nic nie znaczy. O kurwa.\nZmarszczyła brwi i rzuciła okiem tam, gdzie kuzyn patrzył. Miała ochotę powiedzieć to samo, ale śmiech, jaki wydobył się z jej ust, powstrzymał ją przez przeklinaniem. Sięgnęła po telefon i uruchomiła aparat.\n– Harry, masz bardzo zgrabne nogi. Ogoliłeś? – Claudia wyła ze śmiechu.\nNaburmuszony Madson z wózkiem zawierającym mopy, szczotki i wiadro z wodą oraz różne płyny wszedł do ich pokoju. Na sobie miał sukienkę, która opinała jego pierś, ale dzięki dekoltowi mógł oddychać swobodnie. Dół czarnego stroju był krótki, plisowany i ładnie układał się na biodrach.\n– Zamknij się, Claudia, i najlepiej nie patrz.\n– Chłopie, zabraniasz nam patrzeć? To ty masz lepszą figurę niż ja – rzuciła słowami Anges.\n– Nareszcie coś dobrego. Wspaniale się czuję po tym, jak wiem, że wyglądam lepiej od ciebie. Nie porównuj mnie z kobietą! – syknął.\n– No, no, nie ma krzyków i obrażania. Bierz się do roboty. Zacznij od kącika kuchennego, ktoś chyba wylał kawę. – Diana postawiła swój pusty kubek na szafce.\nCody podrapał się po głowie. Madson sam tego chciał, więc nie było mu go żal.\n– Zrobiłaś fotkę?\n– Ha, i to nie jedną. Zobacz. – Agnes włączyła galerię i pokazała zdjęcia. – Przesłać ci jakieś?\n– Aha. Będę miał na przyszłość. – Parsknął śmiechem, gdy Harry pochylił się nad wiadrem i ukazał swoje uda. – On naprawdę ma zgrabne nogi.\nGłowa go bolała od myślenia. Zastanawianie się nad swoim życiem, przypominanie przeszłości, przywracanie obrazów, gdy był nastolatkiem, nie pomagało w odpowiedzi na pytania. Wmawiał sobie, że przestał już czuć usta Cody'ego. Dotyk. Nie działało. Nieświadomie, co jakiś czas, oblizywał wargi, jakby z nadzieją, że kropelka smaku Adisona na nich pozostała. Nie było nic, tylko whisky.\nDygoczącą ręką podniósł szklankę do ust i upił kolejny łyk alkoholu. Po cholerę go całował! Ale nie wiedział, że to wywoła w nim burzę, masę pytań i wątpliwości. Kochał kobiety, więc nie był homoseksualny. Wiedziałby o tym, ale może...\nNie! Nawet jakby, to chce być normalny. Nie może być bi. Nie jest nim. Na pewno nie jest. Nie może być! Zawsze w głowie miał kobiety. Poza tym chłopakiem. Nic nie było, tylko mu się podobał. Za bardzo podobał. Za wiele pragnień czuł przy nim.\nZacisnął powieki tak, że bolały. Od piętnastu lat o nim nie myślał. W ogóle o sytuacji. Czyżby schował w sobie jakąś część siebie i o tym zapomniał? Ale jak można by zapomnieć? Nie raz obracał się wśród przystojnych mężczyzn. Potrafił ocenić ich urodę, ale każdy hetero tak ma. Chyba. Wątpliwości ponownie szarpały mu duszę. Czy ludzki umysł, a raczej mózg dzieciaka mógł ukryć przed nim prawdę? A może w jakiś sposób Adison tak na niego działał? Byłoby to możliwe? Czemu nikt mu nie odpowie?\nNie chciał być inny. Nie chciał pragnąć zakosztowania męskich ust i nie tylko. Przeklęty Cody i jego zakład! Teraz zamiast siedzieć spokojnie, nerwy i strach go zjadają. Miał trzydzieści lat i nie wiedział, o co chodzi. Czuł się jak nastolatek odkrywający, że ma inne pragnienia. A nie chciał ich mieć!\nZostawi to w spokoju. Przez kilka dni nie wróci do agencji. Powie, że jest chory. Będzie się trzymał od Adisona z daleka i zdusi w sobie to, co obudził pocałunek. Da radę. Znajdzie sobie kobietę i zapomni. Już teraz zacznie. Pocałunku nie było. Pożądania też. Niczego.\nOparł się wygodniej o oparcie fotela. Siedział w swoim gabinecie, odkąd wrócił do domu. Chyba długo tu był, bo za oknem nastała ciemność. Sarah czasami zaglądała. W domu była też niania dzieci. Poprosił, by została. Miała swój pokój, gdyż czasami jego wyjazdy zmuszały go do zostawiania rodzeństwa z Chloe. Dziś nie był w stanie się nimi zająć.\nNagle drzwi się otworzyły i przez szparę wpadł snop światła. U niego w gabinecie było też ciemno.\n– James, przyjdziesz powiedzieć mi „dobranoc”? – zapytała Sarah. Miała na sobie koszulę nocną. To znaczy, że naprawdę było już późno. Dziewczynka nie lubiła chodzić wcześnie spać, gdy nie była zmęczona.\nSarah poczekała, aż brat się do niej zbliży i wzięła go za rękę. Na wszelki wypadek, jakby chciał znów uciec do tego ciemnego pokoju. Puściła go dopiero, gdy w swojej sypialni wspięła się na łóżko w kształcie łodzi. Cały pokój był urządzony, jakby mieszkała pod wodą i była syreną.\n– Dlaczego jesteś smutny?\n– Nie jestem. – Okrył ją kołdrą.\n– Nie okłamuj mnie. Jesteś. Twoje oczy są smutne.\n– Jestem zmęczony.\n– Wiesz, że jej nie okłamiesz. – W drzwiach pojawił się Alex. – Zamknąłeś się tam i udawałeś, że nie istniejesz.\n– Musiałem coś przemyśleć.\n– I rozwiązałeś sprawę? – spytała Sarah.\n– Tak. Sądzę, że tak. Śpij już. – Pocałował siostrę w czoło. Wyłączył lampkę nocną. W zamian uruchomił niewielki projektor. Rozpraszał on mrok, a na sufit rzucał obrazy z bajki o Małej Syrence. Przeszukał całe miasto, żeby taki znaleźć. Mała zasypiała przy nim spokojnie.\nWstał i przystanął. Alex patrzył na niego nieufnie. Wyszli na korytarz.\n– Nie rozwiązałeś sprawy. James, masz znów jakieś problemy z kobietą?\nOch, jakby takie miał, to byłby w siódmym niebie.\n– Nie. Nie tym razem. Po prostu potrzebuję odpocząć od pracy. Idź spać.\n– Nawet nie chcesz się ze mną kłócić. Coś jest nie tak.\n– Dam sobie radę, Alex. Pójdę się już położyć.\n– Jest dziesiąta. Zazwyczaj siedzisz do północy.\n– Alex, mówiłem, że jestem zmęczony. Odrobiłeś lekcje?\n– To dobrze. A słuchaj, masz dziewczynę?\n– Tylko nie zaczynaj z bezpiecznym seksem. Nie mam dziewczyny.\n– Nie! Faktycznie coś ci się w głowie pomieszało! Ty mnie pytasz o chłopaka? Ty? Dobre sobie. – Alex machnął ręką i odszedł.\nCzyżby źle wypowiadał się na temat homoseksualizmu w domu? Starał się tego nie robić i dzieciom zostawić decyzję na ten temat.\nFaktycznie potrzebuję snu. Jutro będzie inne.\nNie potrafił zasnąć. Wciąż myślał o Jamesie. O tym, że jutro go zobaczy. Wspominał każdą sekundę tego gorącego pocałunku, za każdym razem starając się odczuwać to, co wtedy, ale choćby jego wyobraźnia pracowała na najwyższych obrotach, nie był w stanie odtworzyć wszystkiego. Smaku, zapachu, siły ramion. I to bolało, ponieważ zostało mu tylko to. Przecież już nie zbliży się tak do Jamesa. Nikła nadzieja. Głupi zakład! Głupi pocałunek! Głupi on!\nUderzył pięścią w poduszkę i wtulił w nią twarz, gdy pod powiekami zapiekły go łzy.\nNie będę płakał. James reagował na mnie. Nie wmówi mi, że nie! Ale co z tego? Nie będę się pchał tam, gdzie mnie nie zechcą.\nZawsze tak było. Z ponurymi myślami w końcu zasnął.\nSkórę pokrywał pot. Pierś unosiła się szybko. Prześcieradło kleiło do ciała, a wargi przygryzały poduszkę. Jęki wydobywały się z ust śpiącego Jamesa. Jego erekcja wbijała się w materac łóżka, rozbudzona przez senne obrazy. Niechciane obrazy.\nCody. Usta. Smak tego mężczyzny. Jego twardy penis tuż przy nim. Mocne ciało w jego ramionach.\nDwa ciała złączone ze sobą. Krzyki, napięcie wprost bolesne. Słowa pełne pragnienia. Rytm. I uwolnienie z okowów.\nJames krzyknął wstrząsany własnym orgazmem. Otworzył w szoku oczy. Wszędzie była tylko nieprzenikniona ciemność. Było mu gorąco. Czuł się spełniony. Kiedy poczuł, że spodnie od piżamy są całe w jego spermie i przypomniał sobie obrazy, które to wywołały, poczuł zażenowanie, że w tym wieku był w stanie tak dojść, a jednocześnie ból. To stało się wbrew niemu. We śnie byli on i Cody. Razem. I wiedział, co robili!\nPo pokoju rozniosło się ciche:\nAutor: Luana o 11:08:00\nAnonimowy 05 lutego, 2013 11:15\nniezłe urządzili przedstawienie :D. och, i jak im się podobało.. niech wiedzą, że mi też się podobało! :D\nJames i te jego wątpliwości.. chociaż w sumie co mu się dziwić. hm.. w wieku piętnastu lat odzywały się w nim zapędy homo? ok! super :). więc.. w sumie przez to ma trochę łatwiej z ogarnięciem sytuacji, tylko że on tego nie widzi. a szkoda, bo się niepotrzebnie męczy.\nHarry, dobrze Ci tak!\nCody.. no ale on się chyba serio nie zakochał, co? to by było.. niefajne. tak, niefajne, bo nastawienie Jamesa do tego wszystkiego nie jest pozytywne.\nha! spuścił się przez sen, śniąc o seksie z Codym. dobrze mu tak! :D\nNyu 05 lutego, 2013 12:43\nO tak... mrrrr... Luanko żebyś ty wiedziała jak te twoje opisy pocałunków na mnie działają...\nDobra - czas się otrząsnąć.\nW każdym razie Ci dwaj są stworzeni do całowania się nawzajem! Oby jak najczęściej. Jamesa mi ciut żal - szkoda, że rodzice takie rzeczy mu wbijali do głowy, ale teraz gdy spotkał swoją gwiazdeczkę na pewno uda mu się z tych myśli oswobodzić. Mam tylko nadzieję, że w swojej frustracji Cody'ego nie zrani (a przynajmniej nie za bardzo :D)\nDzięki za info o Młodym - przypomnij koleżance, że niektórzy tu nie zapomnieli i czekają z niecierpliwością :)\nA 05 lutego, 2013 16:48\na mnie się wydaje... że skrzywdzi i to bardzo... już widzę jak Cody wraca z nim na Pan sam z siebie i jak składa wymówienie na biórko zdziwionego szefa... Jestem wręcz święcie przekonana że James wyładuje się na nim... i go skrzywdzi... zanim będą razem.\nNyu 06 lutego, 2013 01:04\nNie no, że skrzywdzi go wcześniej czy później to nie wątpię, ale mam nadzieję, że z okazji odkrycia nowej strony siebie nie rozjedzie go tak od razu.\nNa razie obstawiam ciekawość i niezobowiązujące próby\nLady-Makbet 07 lutego, 2013 22:25\nNyu. Wiem, że czekacie. Piszę, piszę. Chociaż od miesiąca, nawet nie tknęłam "Młodego". Ale nie dlatego, że nie chciałam. Moje studia są dość męczące i obszerne. W sobotę i niedzielę mam ostatnie dwa egzaminy i mogę się zabrać za młodego na spokojnie :) Problem jest taki, że siedze od rana do nocy nad nayką a i tak ilość materiału jakimś dziwnym cudem się nie zmniejsza. Psychologią górą ^^\nNyu 11 lutego, 2013 14:46\nNie no - spokojnie poczekam, ale przypomnieć się co jakiś czas należy :)\nPowodzenia z egzaminami.\nrosmaneczka 05 lutego, 2013 13:10\nLuano jesteś geniuszem!\nWiem szalenie się powtarzam ale po prostu uwielbiam Twoje opowiadania.\nPodobają mi się trudne relacje między Codym a Jamesem i to rozważania jamesa.\nNie sądziłabym, że ktoś taki jak on mógłby mieć w przeszłości jakieś kontakty z mężczyznami.\nNie wyglądał na takiego faceta a wszystko było jakby dla niego nowością a tymczasem proszę niespodzianka.\nAż niecierpliwie oczekuje ciągu dalszego jak rozwiążesz to wszystko.\nI czyżby Cody jednak się zakochał?\nTo by dopiero było nieźle.\nI podoba mi się że nazwał Codiego "gwiazdeczką" pasuje do niego dokładnie jak to określił.\nPozostaje jedynie czekać na ciąg dalszy bo tylko zaostrzyłaś mi pazura.\nAkemi 05 lutego, 2013 14:10\nPo ocenach widzę, że rozdział ekstra ;3 Przeczytam wieczorem, na pewno. Teraz jest jasno, a ja muszę mieć klimat i rozkoszować się rozdziałem. xD Ostatnio odnawiam znajomości z Twoimi pozostałymi dziełami. ;3 Uzależnienie po prostu! <3\nHazBear 05 lutego, 2013 14:25\nHahahaahaahahaaha dobrze tak Harremu, piękny rozdział!\nSzkoda mi Cody'ego bo to taki fajny chłopak, biedaczysko musiało sie zakochać. Mam nadzieje że James zrozumie że homoseksualizm nie jest zły, i pokocha Cody'ego. Bo oni zasługują na szczęście!!!\nProszę, niech oni będą razem!!!\nP.s. chce kolejny rozdział!\nAi~chan 05 lutego, 2013 14:41\nAwww... Nie mogę się doczekać, następnego rozdziału xD\nPanów do siebie ciągnie i mieli problemy z odklejeniem od siebie łapek ;3\nLuano, jesteś genialna! Twoje opowiadania tak wciągają <3\nNie sądziłam, iż Jamesowi podobał się kiedyś, jakiś chłopak. No ale teraz ma Codiego ^^ Mężczyzna musi w końcu zrozumieć, że bycie innym nie oznacza, byciem gorszym.\nAgnes od razu wyczuła, że z Codym coś się dzieje, szkoda, że z Jamesem nikt o tych sprawach nie porozmawia. Powinien z kimś porozmawiać, bo inaczej coś spieprzy.\nMadison, ten cham przegrał! I musiał przebrać się za kobietę! Ach ten szok musiał być piękny ♥ Mam nadzieję, że James zobaczy go w tym słodkim przebraniu <3\nNie mam pojęcia co Ci jeszcze napisać (tyle emocji wywarł na mnie ten rozdział, oczywiście wszystkie pozytywne xD). Tak więc zakończę w tym momencie swój skromny podpis.\nPozdrawiam, życzę weny i z niecierpliwością oczekuję ciągu dalszego ^^\nYuu 05 lutego, 2013 15:39\nHej :D Eh jak to miło jest czekać, jeśli wie się, że dostanie się coś dobrego :D\nNiezły rozdział, ale w następnym chcę ich razem... ^w^\n''Musiał pomyśleć. W spokoju. Musiał wiedzieć, kim jest. I dlaczego wciąż ma ochotę zatracić się w ustach Cody'ego, skoro kochał kobiety?''- Musiał dowiedzieć się. Czy tak nie brzmiałoby lepiej?\n''– Zwykłą reakcją ciała. ''- zwykła <-- Literówka.\n'On naprawdę ma zgrabne nogi.'- och czy tylko ja widzę w tym zdaniu podtekst? XD nie no dobra, też chcę popatrzeć sobie na ładne nóżki.. eh..\nNo więc milutko, ale gdy oni są razem, jest jeszcze lepiej ^w^ i nie chodzi mi tylko o seks, żeby nie było XD\nDobra, pozdrawiam i z niecierpliwością czekam na dalsze rozdziały.\nA 05 lutego, 2013 16:19\nłeee krótkie. Zamęczę się, czekając na nowy rozdział do wtorku... I pewnie teraz James bedzie na siłę próbował sobie znaleźć kobietę. Tylko nie to... Mam nadzieję, że on szybko będzie pragnął Cody'ego i jakoś nie przed końcem samym się zejdą... Ale to marzenia ściętej głowy... kolejny tydzień tortur...\nA 05 lutego, 2013 16:53\nps.. uwielbiam jak na Cody'iego James mówi gwiazdeczka. Chętnie poczytam jak go tak nazywa i jak go tuli w ramionach:)\nAnonimowy 05 lutego, 2013 17:14\nDla mnie najlepszy fragment był, gdy Harry się przebrał w sukienkę. ;D\nNeko 05 lutego, 2013 17:32\nMoja ulubiona postać: Sarah. Zdecydowanie :D Cody'ego dalej mi szkoda jak diabli, a co do James'a to zachowuje się naprawdę jak nastolatek. Wypiera "problem" zamiast się na spokojnie i jak dorosły facet zastanowić. Jest tchórzem, skoro postanowił w tak dziecinny sposób unikać Adisona :/ Madson w sukience... Buahahaha. A co do sceny pocałunku, to miód, maliny i orzeszki. Kocham.\nPozdrawiam i życzę weny ;**\nKoi. 05 lutego, 2013 18:08\nHarry w sukience, hahah, urocze. XD Tak przypuszczałam, że James teraz będzie się bał tego co poczuł i próbował wyrzucać to ze swoich myśli. Ale to będzie naprawdę trudne skoro Cody go nawet w snach nawiedza. XD A Cody się teraz smuci, biedactwo. Mam wrażenie, że Alex też jest gejem. XD\nHoshizora-chan 05 lutego, 2013 20:48\nO kurwa! Czytam sobie spokojnie poprzedni rozdział, wiedziałam, że coś namieszasz, nie byłabyś sobą gdybyś tego nie zrobiła i trach! James wywala na zbity pysk tę zdzirę i zgadza się na zakład. BOMBA! Czytam kolejny i co!? Wręcz się rozpłynęłam przy tej scenie. Gdybym tam była pewnie śliniłabym się razem z Claudią i Agnes *Q* Ok, zakład wygrany. Super! Ale Madson w sukience mnie rozwalił. Gdyby nie oparcie krzesełka wylądowałabym na ziemi ze śmiechu *na samo wspomnienie sceny zanosi się masakrycznym śmiechem...*\nJames... zwiał. Czyli zrobił to co większość ludzi jak się boi. Zwiał i postanowił się nie pokazywać w firmie parę dni. Tchórz =_= Ok, wybaczyłam mu kiedy się dowiedziałam, że to nie jest jego pierwsze relacja męsko-męska(ale zaraz potem znów stwierdzałam, ze jest tchórzem. Wiem, wiem, Jestem zła.) A tak wg, siedzę sobie, czytam rozdział i myślę sobie "hm... ciekawe co by się stało gdyby okazało się, że Alex jest gejem i ma chłopaka..." bach, chwilę potem czytam "Nie! Faktycznie coś ci się w głowie pomieszało! Ty mnie pytasz o chłopaka? Ty? Dobre sobie." ~.~ Ok, Lu spokojnie, w końcu jesteś na blogu Luany, tu wszystko jest możliwe...\nNo i ostatni fragment. Wiedziała, że się tym zakończy, ach! Jak ja uwielbiam takie wstawki. Muahahahhahaha, tak, 30-latkei i mokry sen. To jest to, co tygryski lubią najbardziej.\nCo do dalszych części i rozważań, jak, albo czy w ogóle go James skrzywdzi, nie będę się wypowiadać, chociaż mam parę teorii. Zobaczymy czy dobrze się domyślałam :9\nPS. żeby nie było. czytam reglanie, na to nie ma bata, nie wytrzymała bym dłużej niż to potrzebne, a jeśli chodzi o komentowanie, bo będę to robić co jakieś 2-3 rozdziały, jak będzie się akcja rozwijała ^_^ Wybacz starej Lu, ale nie zawsze mam czas i wenę żeby jakiś porządny komentarz sklepić. Bo jakoś nie wypada żebym ja, stary wyjadacz, zostawiała komentarze "Rozdział jak zwykle zajebist**, nie mogę się doczekać następnego."\nMatko święta, jak zwykle jojczę, heh. Do następnego *macha Luanie łapką na pożegnanie.*\nKaeru 05 lutego, 2013 21:24\nHarry i jego zgrabne nóżki robią karierę xD\nteż mam dziwne wrażenie, iż Alex jest gejem.. no fajnie by było :D\na James i jego sen, fiu fiu fiu no ładnie ^^\nwgl cudnie i tylko czekam na więcej! <3\nA 06 lutego, 2013 12:07\nDokładnie czuje, że Alex jest gejem! Może to pomoże Jamesowi, w odkryciu siebie. Mam tylko nadzieję, że nawet jak James skrzywdzi Cody'iego to nie znajdzie sobie nowej laski. Ale ciekawie by było też, gdyby ktoś zaczął zarywać do Cody'iego i próbował jawnie zabrać go Jamesowi z przed nosa... może wtedy by się obudził, jaki skarb chcą mu odebrać! :)\nAkemi 05 lutego, 2013 23:53\nO... o ja... O kurna...\nPisałam, że poprzedni rozdział mnie rozpalił... Z perspektywy czasu i przeczytania tej notki wycofuję się z tych słów. Wtedy był ogień, a teraz pożar. Nie wiem, jak Ty to robisz, ale nie wahaj się powtarzać. Będę miała krótkie spanie, ale długą noc... ;3 I powtórki gestów chłopaków w mojej głowie ;3\nKolejny pocałunek, gesty, siła i natężenie doznań spokojnie zrobiłyby z moimi nogami to samo - zresztą i tak cieszę się, że siedzę, bo na wstanie nie mam co liczyć przez najbliższe chwile.\n"Przyjemnie mu było męczyć chłopaka." - haha XD James, James... Kto tu kogo bardziej wymęczył? XD Zbereźniku jeden. xD Kto tu myśli o Codym, mówi o Codym i (!) śni o nim? Taa, Adison wypełnia mu całe jestestwo i to jest mega fajne!\n"– Wyglądasz, jakbyś się przed chwilą kochał, gwiazdeczko – szepnął Harner." - oż w mordę no! *_* Rozkochał mnie tym określeniem.\n"Claudia i Agnes wyglądały, jakby się śliniły." - Luanko, nikt z czytelników nie dziwi się dziewczynom. Mój brat mi powiedział, że mam zboczony wzrok i uśmiecham się dziwnie. Przeczytałam mu fragment, to zwiał z pokoju. XD\n"Nie pozwoli na takie coś nigdy więcej." - a pff. xD W śnie przegrał, to i na żywo opadnie z sił. Póki co zapiera się, jakby go ktoś chciał ze skóry obedrzeć... a to przecież on mógłby drapać plecy Adisona... Rozpalać każdą komórkę ciała... I dzieci go lubią. XDDD\n"Tamten chłopak po prostu był ładny." - O! Bardzo fajny wątek. Ładnie opisany, z zaskoczenia. Jakby tu napisać... Rodzinnie w podobnym wieku określa się orientacja. ;P\n"James zawarczał, wyrywając rękę z niechcianego dotyku." - ahahaha! XD Harry, łapki precz. Łokieć należy do Cody'ego. Ma certyfikat i musisz się z tym pogodzić. No jeszcze czego, żeby chciał konkurować z Adisonem o względy szefa... Kolejny zakład? XDDD\n"Sięgnęła po telefon i uruchomiła aparat." - Kocham Agnes. XD Mogłaby przesłać zdjęcie Jamesowi.\n"On naprawdę ma zgrabne nogi." - podobały się Agnes... Ale widziałabym go z facetem. Jak raz zakosztuje się w przebierankach, to chciałoby się więcej, a na takie coś pozwoliłby rosły seme z pożądaniem w oczach. I Harry przepadłby z kretesem. Nie, ja mu dobrze życzę. XD\n"Będzie się trzymał od Adisona z daleka i zdusi w sobie to, co obudził pocałunek." - tak nie może być, bo Madson wyczułby spisek, unieważniłby zakład i zabawne zdjęcia nie robiłby już takiej furory. Na to pozwolić nie można!\nAlex kompletnie mnie zaintrygował. ;3 Raz, że jego pytanie o problemy z kobietami (i komentarz Jamesa w myślach) było ekstra, a dwa... Ładnie i nie gwałtownie zareagował na wypytywanie go o posiadanie ukochanej osoby. Na miejscu Jamesa nie zdziwiłabym się, gdyby Alex wolał facetów. W końcu braciszek fundował mu tyle różnych kobiet w domu (jeśli były takie jak Bazyliszek, to już w ogóle), że dziwnym byłoby, gdyby nie miał kobietowstrętu. xD\nRozdział palce lizać! Klimat był ;3 Niecała godzina czytania **\nAkemi 06 lutego, 2013 20:36\nZacznę jak większość swoich komentarzy xD\nZnów przeczytałam Muzykę. ;P\nI dochodzę do wniosku, że pod względem zobaczenia się z rodzicami (jacykolwiek byli), Mikołaj i Haruś są podobni. xD Zawsze mają nadzieję, że przez lata separacji jednak coś się zmieniło.\nOczywiście, że Mikołaj należy do Kubiaków. Przecież nawet nie nazywa się ich nazwiskiem - fakt, że został adoptowany, więc i zmienił nazwisko, ale chodzi mi o to, że nie asymiluje się z tamtą rodziną. Hm, oni są dla niego jak schronisko. Zaopiekowali się na czas oddania do prawdziwej rodziny.\nHaha, Radek jeszcze wbije szpilę w Darka xD Mimo wszystko ma sentyment do Mikołaja... jakiś głębszy sentyment, więc jednocześnie nieco kształtując sobie ukochanego, sprawia, że Darek zaczyna nareszcie myśleć (już się go nie boi xD) Radek owinął sobie Darka jak kosmyk włosów wokół palca. xD\nŻebyś wiedziała, kochana. xD Darek musi być kreatywny, bo raz uruchomiony mechanizm u Miki sprawia, że maszyna się rozpędza. Azjata nie jest wymagającym kochankiem, ale nie pogardzi dobrze podjętą inicjatywą. xD\nPowrót do przeszłości, hehe xD Sarah jest cudowna. ;3 Naprawdę niekiedy mam ochotę błagać Cię, żebyś wysłała mi wszystkie rozdziały, bo już, już chciałabym wiedzieć, co się stanie. ;P Uch, a już zwłaszcza 19 lutego... Ja będę w szkole (podobno wtorki będą najcięższe), a tu czekać będzie rozdział... I myślisz, że skupię się na zajęciach? XDD\nHaha xD Palikot i córka Tuska. xD Hmm, sprawdź sobie w statystykach, jakie kraje odwiedzają Twojego bloga. ("Odbiorcy") xD Ja byłam zszokowana Stanami Zjednoczonymi. xD Ale dzisiaj przeżyłam chwile grozy... Chyba widziałaś w tej krótkiej notce. Buszując po internecie znalazłam kilka wpisów podobnych do moich, ale z innych dni.\nKochana, pożar może wybuchnąć, bo będą same korzyści - może spotkam dawną miłość (strażaka), a poza tym straż pożarną mam dwa domy od siebie. xD\nHaha, no nie wiem, czy brat by czytał. xD Kiedyś kazałam mu zbetować rozdział, to mnie potem mordował spojrzeniem. xD\nEch... wiesz, że szkoda? xD Harry z facetem... mmm ;3 Chociaż Agnes nie jest taką delikatną kobietą. xDD Bez urazy dla niej, oczywiście. xD\nAlex... mmm ;3 Młodsza wersja Jamesa... ;3 Dwóch takich w jednym domu. W JEDNYM domu, rozumiesz? To jak... trafić totka i odkryć mapę skarbów. xD\nA 07 lutego, 2013 00:01\no dołączam się do podania o wszystkie noty od razu xD chociaz to by była kupa szczęścia. Oj torturujesz nas Luano. I to bardzo.\nLuana 07 lutego, 2013 08:38\nI co byście potem czytali, jakbym wszystko od razu dała? Przyjemność trzeba dawkować. :DD\nA 09 lutego, 2013 09:14\nDawkować! Ale bez przesady! to są katusze!!! xD\nAnonimowy 07 lutego, 2013 07:50\nLuana - dziś Tłusty czwartek, moze dodzsz kolejny rozdział tego cudownego opowiadania. Twój fan i miłosnik Twojej tworczosci\nLuana 07 lutego, 2013 08:39\nJeszcze byś się przesłodził za bardzo. Pączki i rozdział to duża dawka. Dam go jednak we wtorek. :D\nNyu 07 lutego, 2013 10:07\nJa tam mam dużą tolerancję na cukier :D Z chęcią się przesłodzę :D\nAnonimowy 07 lutego, 2013 10:22\nLuana - lubie pączki i twoje opowiadania. Nigdy nie mam dość słodyczy. Bądź szczodra i nie żaluj swoim fanom. Dodaj jeden rozdział w prezencie. Twój fan i miłosnik Twojej tworczosci\nLuana 07 lutego, 2013 20:45\nJednak co za dużo to niezdrowo.^^\nA 09 lutego, 2013 18:09\nale na walentynki? Oh... mam nadzieję, że już będzie jakiś gorący romans między nimi ;)\nAnonimowy 07 lutego, 2013 17:13\nrozdział jest cudowny, poznajemy trochę bliżej Harnera (chodzi mi oczywiście o to, że miał kiedyś epizod z chłopakiem). Bardzo mi się scena jak Madson chcąc się dowiedzieć, czy Cody nadal pracuje to złapał go za nadgarstek, a ten się wyrwał i zaczął na niego warczeć, że jak jeszcze raz to go oskarży o naruszenie nietykalności cielesnej. No i jeszcze jego odpowiedź, dlaczego Cody mógł: „Z nim się całowałem. Widzi pan drobną różnicę? A może chce pan to samo zrobić ze mną?” boskie po prostu boskie. Harry w sukience to musiał być naprawdę wspaniały widok... Sen Jamesa cudo, nawet jego podświadomość nie może zapomnieć o Codym ;]\nAkemi 07 lutego, 2013 23:11\nMoże po prostu serwery im padły, ale ostrożności nigdy za wiele.\nPrzychylam się do poprzedników, z małą różnicą - dziś jeszcze jest tłusty czwartek, ale jutro trzeba by spalić kalorie... chociażby przez patrzenie na wysiłki Adisona i Jamesa! XDD\nNyu 08 lutego, 2013 12:54\n:* Buziak się należy za dobre pomysły :D\nA 08 lutego, 2013 18:33\nA 08 lutego, 2013 18:35\nMoże na tłusty czwartek nie. Ale na walentynki chętnie by sie 8 rozdział przeczytało. Wiesz, w końcu święto kupidyna i te sprawy xD\nAkemi 11 lutego, 2013 01:00\nNyu - trzeba popierać A! xD Oj tak - w końcu szablon jest walentynkowy - kwiaty, miła kolorystyka kojarząca się z miłością... W sam raz dla spragnionych wrażeń par i oczekujących na swą miłość singli. Noo, ja należę do tych drugich, więc radością samą w sobie będzie patrzenie/czytanie o uczuciu innych, czyli naszych szanownych panów ;3\nU mnie rozdział, hehe xD\nNyu 11 lutego, 2013 14:43\nJa tam pod każdym nadprogramowym rozdziałem z chęcią się podpiszę oboma rękami :D\nLuanko - co ty na taki prezent? :)\nAnonimowy 11 lutego, 2013 06:53\nPopieram, popieram, naprawdę z. Chęcią przeczytałabym dodatkowy walentynkowy rozdział, bo u mnie na prywatne uniesienia miłosne się nie zanosi, tak wiec pozostaje mi poczytaćczytać o cudzych. Pozdrawiam*IVE\nA 11 lutego, 2013 09:17\nu mnie to samo! także dokładnie to samo myślę!\nIVE 11 lutego, 2013 15:24\nNadprogramowy nadprogramowym, ale ja już nie mogę się doczekać tego programowego\nAkemi 11 lutego, 2013 16:10\nLUBIĘ TO! XDDD\nIVE 11 lutego, 2013 15:29\nA 11 lutego, 2013 18:36\nLuano zrób to dla nas i zrób nam prezent na walentynki w postaci 8 rozdziału... ja już nie mogę sie doczekać jutra:)\nLuana 11 lutego, 2013 18:42\nCo do walentynek dowiecie się jutro. :DD\nHoshizora-chan 12 lutego, 2013 10:16\nZła kobieta z Ciebie!\nLuana 12 lutego, 2013 11:28\nAno zła. :D\nA 11 lutego, 2013 21:51\nLubię męczyć. :DD\nHoshizora-chan 12 lutego, 2013 11:54\nWiemy o tym i to aż za dobrze -.-\nIVE 12 lutego, 2013 10:43\nZlituj się odświeżam stronę co 5 minut...\nLuana 12 lutego, 2013 11:27\nNiedługo będzie rozdział. Beta go sprawdza. :D\nJeden krok do miłości - rozdział 10\nJeden krok do miłości - rozdział 9\nReklama Młodego i nie tylko\nJeden krok do miłości - rozdział 8\nJeden krok do miłości - rozdział 7


www.choszczno.pl - JEST PIERWSZY MEDAL\nJEST PIERWSZY MEDAL\nCHOSZCZNO Niedawno pisaliśmy o tym, że w naszym mieście powstał nowy klub sportowy Berserkers TEAM Choszczno w którym ćwiczą pasjonaci sztuk walki. Niewątpliwie do historii tego klubu przejdzie ŁUKASZ SZCZEREK, który w ubiegły weekend w Szczecinie wywalczył brązowy medal mistrzostw Polski organizacji ADCC w submission figthing.\nO sukcesie tego zawodnika powiadomił nas MAREK KOŚCIÓW, prezes Berserkers TEAM Choszczno. Znaczenie i rangę tego wydarzenia bardzo akcentuje też TOMASZ MICHAŁKOWSKI, mistrz Polski 2011 w brazylijskim jiujitsu. - To jeden z najważniejszych i najbardziej prestiżowych turniejów w Polsce i tylko najlepsi w kraju mieli szansę na medal – zapewnia T. Michałkowski.\nW zawodach startowało ponad 500 zawodników z całej Polski, a choszczeński medalista odniósł sukces w kategorii juniorów (do 80 kg). – Każdy kto zaczyna przygodę ze sportem mógłby tylko pomarzyć o takim debiucie. Tym, którzy jeszcze o nas nie słyszeli, przypomnę, że treningi wznowiliśmy dokładnie miesiąc temu, więc krążek wywalczony przez Łukasza traktujemy nie tylko jako coś wyjątkowo radosnego, ale także jako dowód na to, że obraliśmy właściwy kierunek naszej działalności. Tu obowiązkowo muszę dodać, że z naszego klubu w kategorii początkujących do 85 kg startował jeszcze MARCIN GIBERT, który przegrał w pierwszej walce i odpadł z turnieju po bardzo dobrym pojedynku z późniejszym medalistą – relacjonuje M. Kościów. Nie ukrywa radości i liczy na to, że dla jego zawodników rozwiązał się worekz medalami. Po cichu liczy na to, że już 4 czerwca na mistrzostwach Polski MMA w Toruniu również głośno będą mówić o zawodnikach z klubu Berserkers TEAM Choszczno. Za naszym pośrednictwem specjalne podziękowania kieruje do trenerów: TOMASZA STASIAKA i T. Michałkowskiego, którzy przygotowywali naszych zawodników do walk, a także do MATEUSZA BURDZEGO, choszczeńskiego kulturysty, który opracował dla nich specjalną dietę.\nTreningi w klubie Berserkers Team Choszczno odbywają się na sali gimnastycznej Szkoły Podstawowej Nr 1 w Choszcznie, w poniedziałki i czwartki o 20.00 oraz w soboty o 18.00, a swoich sił spróbować może tam każdy.\nBrazylijskie JIU-JITSU, submission fighting, grappling\nTo sztuki walki, które początkiem swojej historii się gają starożytnej Grecji. Wywodzą się z zapasów i judo. Nie ma tu żadnych kopnięć i uderzeń. Celem walki jest zmuszenie przeciwnika do poddanie się poprzez zastosowanie techniki kończącej – dźwigni lub duszenia. Zawodnicy walczą w zwarciu, a walka odbywa się głównie w parterze.


Walcarka pilgerowa do walcowania na zimno do rur precyzyjnych 10-220 mm\nDom ProduktyWalcownia zimna\nDuży Obraz : Walcarka pilgerowa do walcowania na zimno do rur precyzyjnych 10-220 mm\nLG20 do LG220\ngodne morza pakowanie\n3 miesiące po dokonaniu płatności\nPielgrzym na zimno\nPusta rura walcowana na gorąco\nRury stalowe o wysokiej precyzji\nStal węglowa, miedź, mosiądz, aluminium, tytan, stal nierdzewna itp.\n380 V lub w razie potrzeby\n50 Hz lub w razie potrzeby\nLG220 Pilger Mill Machine\nPeriodical Pilger Mill Machine\n220 mm metalowy młyn do pilgerów na zimno\nWalcarka pilgerowa do walcowania na zimno do rur żelaznych i nieżelaznych o wysokiej precyzji 10 - 220 mm\nSurowiec: pusta rura walcowana na gorąco po wytrawianiu i fosforanowaniu.\nProdukty gotowe: Rury stalowe o wysokiej precyzji.\nZalety gotowych produktów metodą walcowania na zimno: Rura stalowa walcowana na zimno ma wysoką precyzję wymiarową, niską wartość chropowatości powierzchni, dobrą wydajność, szeroki zakres wielkości produkcji, cienką grubość ścianki i jest szeroko stosowana we wszystkich dziedzinach życia.\nZdjęcia gotowe rury walcowane na zimno\nCechy walcarki na zimno\nWalcarka na zimno jest głównym narzędziem formującym do obróbki rur stalowych na zimno.Wyjątkowe zalety walcowania na zimno to duża siła zmniejszająca ścianki, 75% ~ 85% redukcja ścianki na przejście i 65% redukcja średnicy.Jednocześnie można znacznie poprawić wydajność, dokładność wymiarową i dokładność powierzchni dostarczanych materiałów.\nSurowiec - Czyszczenie kwasem - Walcowanie na zimno - Obróbka cieplna - Wykończenie - Sprawdzanie - Przechowywanie (czyszczenie kwasowe, walcowanie na zimno i obróbka cieplna mogą być powtarzane w razie potrzeby)\nGłówny parametr walcowni zimnej\nNie. Nazwa modelu LG20 LG30 LG60 LG100 LG120 LG150 LG220\n1 OD pustej rury (mm) 20-42 22-51 42-83 50-127 76-140 102-185 160-273\n2 WT pustej rury (mm) 1,5-5 ≤6 ≤7 ≤10 6-20 6-25 10-40\n3 Długość pustej rury (m) 2-5 ≤6,5 ≤6,5 ≤6,5 ≤8 ≤8 ≤8\n4 OD zakończonej rury (mm) 10-25 15-32 30-60 40-100 60-120 80-160 150-220\n5 WT zakończonej rury (mm) 0,4-4 0,4-5 1-6 1-8 2-15 2-15 4-28\n6 Szybkość ramki (czas / min) 40-110 60-100 60-80 50-70 50-70 40-60 30-55\n7 Dia.rolki (mm) 220 250 350 400 490 640 790\n8 Moc silnika głównego (kw) 22 55 132 160 250 400 800\nMożemy również dostosować produkty do potrzeb klientów.\nGłówne elementy pieca wędrownego na zimno\nGłówne urządzenie napędowe\nKorpus łóżka głównego\nUrządzenie do popychania rurki macierzystej\nZespół przekładni podającej.\nObrotowa skrzynia biegów kpl.\nRolka ładująca (dostarczana przez użytkownika)\nRolka wyładowcza (dostarczana przez użytkownika)\nSkrzynka smarownicza komplet.\nZdjęcia głównych elementów\nWalcarka na zimno LG150,\nwalcarka na zimno 160 mm,\nwalcarka do rur 160 mm\nCiągła walcarka na zimno do rur 20 mm ~ 220 mm\nImię: Dwuwalcowa maszyna do walcowania na zimno\nInna nazwa: Zimny młyn pilger\nMateriał rolki: Kute H13 / GCr15 lub w razie potrzeby\nIlość: 2 szt / para\nRury metalowe 50MM Maszyna do walcowania na zimno LG30\nImię: Zimny młyn pilger\nInne rodzaje: LG20, LG45, LG60, LG90, LG120, LG220\nLiczba rolek: Dwie rolki\nPodanie: Miedź, aluminium, mosiądz, stal nierdzewna, stal węglowa\nNazwa produktu: Maszyna do walcowania na zimno\nNowy czy stary: Całkiem nowy\nCałkowity rozmiar: 36 × 5,2 × 2,65 m\nwaga: około 55 ton\nKwadratowa płaska stalowa automatyczna maszyna do walcowania na zimno\nImię: Walcownia zimna prętów płaskich i kwadratowych\nStan toczenia: Zimno\nMaks. kwadratowy pasek: 65 × 65 mm\nRura ze stali nieżelaznej z dodatkiem żelaza LG15 High Speed Cold Pilger Mill\nImię: Walcarka na zimno o dużej prędkości\nOD kęsa: 18 ~ 35 mm


Kręcili film na Okołach\nPolana leśna na Okołach w Dąbrówce stała się 26 lutego polem bitwy. Żołnierze polscy walczyli z przeważającą siłą wojsk rosyjskich, broniąc dostępu do warszawskiej Pragi.\nNa szczęście nie była to prawdziwa potyczka, a scena do filmu „Olszynka Grochowska” w reżyserii Marka Brodzkiego z cyklu filmów edukacyjnych pod wspólnym tytułem: „Historia w ożywionych obrazach – Polska Niepodległa”.\nOżywiony obraz Wojciecha Kossaka „Olszynka Grochowska” ma w filmie WFDiF ukazać starcie dwóch armii polskiej i rosyjskiej, które miało miejsce 25 lutego 1831 roku w okolicy lasku Olszynka. Dziś tamtego lasu już nie ma, a Olszynka Grochowska stała się przedmieściem Warszawy, więc kierownik produkcji filmu Anna Błachnia odkryła podobne miejsce do tego z przed 186 lat, właśnie na terenie lasu w Dąbrówce i tu nakręcono kilka ujęć. Bitwa o Olszynkę Grochowską, to najbardziej krwawa bitwa powstania listopadowego. Miała miejsce 25 lutego 1831 roku. Maszerującemu traktem brzeskim na Warszawę 60-tysięcznemu głównemu ugrupowaniu armii feldmarszałka Iwana Dybicza drogę zastąpiła w rejonie Grochowa (wówczas dalekiego przedmieścia Warszawy) 40-tysięczna armia polska. Główną pozycją polską był lasek Olszynka, otoczony mokradłami, które blokowały podejścia do Pragi. Wojska polskie w liczbie ok. 40 tys. dowodzone były przez generała Józefa Chłopickiego. Po bitwach pod Stoczkiem, Dobrem i Wawrem wojska polskie skoncentrowały się na przedpolach Pragi. Pierwsze rosyjskie próby zdobycia Olszynki Grochowskiej, stosunkowo łatwo udaremnione przez Polaków, miały miejsce już 20 lutego. W rezultacie Dybicz, który w tym wstępnym boju o mało nie dostał się do niewoli, postanowił wstrzymać ofensywę do czasu nadejścia korpusu generała Iwana Szachowskiego, oddalonego o 4 dni marszu. Bitwa nie przyniosła zbrojnego rozstrzygnięcia ale taktycznie była zwycięstwem Polaków. Dybicz zaskoczony niezwykłą uporczywością obrony oraz stratami wśród swoich wojsk a także biorąc pod uwagę zapadający zmierzch odrzucił sugestie gen. Tolla, by zaatakować umocnienia Pragi i wycofał się spod Warszawy nie ryzykując dalszych strat. W bitwie życie straciło około 7 tys. żołnierzy po stronie polskiej i 10 tys. żołnierzy po stronie rosyjskiej.\nFilm ma być emitowany jesienią.


Starachowicki plener fotograficzny | Wesele.com.pl\nStarachowicki plener fotograficzny\nFotografia ślubna nie jest łatwym do opanowania gatunkiem fotografii. Odpowiednie ustawienie oświetlenia, ustawienie aparatu, i wybór tła - o wszystkim tym należy pamiętać. Równie ważny jest plener ślubny.\nSesja zdjęć ślubnych w pięknej scenerii, to coś, co każda Młoda Para chciałaby później pokazać rodzinie i znajomym. Starachowice dają nam możliwość dotarcia do świetnych miejsc, które mogą dać bardzo ciekawe efekty.\nZdjęcia ślubne muszą zachwycać\nNie ma tu co prawda wielkiej Starówki, która zachwyciłaby wszystkich, ale za to znajdzie się sporo terenów zielonych, dobrze komponujących się jako tło fotografii ślubnej. Odważni mogą się pokusić nawet na wybranie opcji bardziej awangardowej, czyli sesję zdjęciowa wśród starachowickich zabytków XIX-wiecznego przemysłu. Jednak najważniejsze jest, żeby porozumieć się z fotografem w sprawie Waszych oczekiw


HTTP 2 - Nowy, szybszy, lepszy internet - Technologie - PC Format\nStartPoradyTechnologieHTTP 2 - Nowy, szybszy, lepszy internet\nHTTP 2 - Nowy, szybszy, lepszy internet\nZakończyły się prace związane z nowym standardem protokołu HTTP HTTP/2. Wkrótce zastąpi on stosowany od 1999 roku protokół HTTP/1.1. Oto, co w praktyce ta zmiana oznacza dla użytkowników globalnej sieci. MARCIN BIEŃKOWSKI\nHTTP, czyli Hypertext Transfer Protocol, to protokół sieci WWW, dzięki któremu możliwe jest swobodne korzystanie z zasobów internetu. Przeglądarka internetowa, taka jak np. Internet Explorer czy Chrome, właśnie za pomocą protokołu HTTP przesyła do serwera żądania związane z udostępnieniem strony WWW. Protokół ten odpowiada również za przekazywanie informacji o kliknięciu odnośników oraz m.in. przesył danych z formularzy, które wypełniane są na stronach internetowych.\nCo nieco technologii\nPierwsza wersja HTTP z 1990 roku oznaczona symbolem 0.9 była bardzo prostym protokołem służącym jedynie do transmisji niezbyt skomplikowanych informacji przez internet. Późniejsze wersje HTTP/1.0 i 1.1 rozbudowano m.in. o możliwość przesyłu dodatkowych informacji zawierających parametry związane z przesyłanymi danymi.\nZaczęło się od SPDY\nZ problemem opóźnień postanowiła powalczyć firma Google. W 2009 roku ruszyły pracę nad technologią SPDY (wymawiane jako „speedy”), która umożliwiałaby znacznie szybsze ładowanie się stron WWW. Protokół ten z założenia miał być rozszerzeniem standardu HTTP, dzięki czemu bardzo szybko zaczęły z niego korzystać takie serwisy jak Facebook, Twitter czy Wordpress. Jak twierdzi Google, zastosowanie SPDY skraca czas otwierania witryn o ponad 60 proc., a przy połączeniach szyfrowanych o 55 proc. Obecnie obsługa SPDY jest zaimplementowana w przeglądarkach Google Chrome, Mozilla Firefox, Opera, Amazon Silk, Internet Explorer oraz Safari.\nPodstawą działania SPDY jest zmniejszenie liczby połączeń. Protokół ten do przesłania kilku plików z serwera do maszyny klienta wymaga tylko jednego połączenia. Co więcej, wszystkie transmisje są szyfrowane i kompresowane przy użyciu bezstratnej kompresji w formacie GZIP. Ponieważ już na samym początku firma Google oświadczyła, że jej celem jest uczynienie ze SPDY uniwersalnego, internetowego standardu, organizacja standaryzująca IETF (Internet Engineering Task Force) zgodziła się przyjąć SPDY jako podstawę do dalszych prac nad nową wersją standardu protokołu hipertekstowego.\nCo to jest protokół?\nW najprostszym ujęciu protokół to zbiór zasad, które mówią, w jaki sposób informacja jest przekazywana z jednego komputera do drugiego. Każdy protokół komunikacyjny jest nieco inny, ale zazwyczaj składa się on z nagłówka, stopki oraz zawartych pomiędzy nimi danych. W nagłówku znajdują się adresy źródłowe i docelowe oraz informacje o pakiecie danych, np. ich typie czy rozmiarze. W stopce umieszcza się mechanizmy korekcji i wykrywania błędów, np. sumy kontrolne.


Niedziela 06 Lipiec 2008\nPodczas Dnia Pobierania, w którym Fundacja Mozilla opublikowała Firefoxa 3.0, a którego celem było ustanowienie rekordu Guinnessa w ilości pobrań jednej aplikacji w ciągu 24 godzin, program ten został pobrany 8 002 530 razy. Jako że dotychczas taka akcja nie była organizowana, jest to ustanowienie rekordu, a nie jego pobicie o czym należy pamiętać.\nDownload Day już jutro\nPoniedziałek 16 Czerwiec 2008\nJuż jutro, 17 czerwca 2008 roku Fundacja Mozilla udostępni nową wersję Firefoxa. Istnieje co prawda niewielkie ryzyko przełożenia premiery, jednak może to nastąpić tylko w sytuacji, jeśli zostanie wykryty jakiś poważny błąd. Na chwile obecną, na stronie informującej o całym wydarzeniu, deklaracje pobrania aplikacji złożyło 1,320,337 osób. Zaznaczyć należy, że Polska znajduje się na drugim miejscu z ilością 89,981 zgłoszeń.\nFirefox 3.0 ma być szybszy, wygodniejszy, zużywający mniej zasobów systemowych. Jedną z innowacji, ma być inteligentny pasek adresu, który wedle założeń programistów powinien znacząco poprawić wygodę codziennego surfowania.\nPHP Development Tools (PDT) w wersji 1.0 dostępne\n2 dni temu, na serwerach Zend pojawiło się pierwsze, testowe wydanie PDT w wersji 1.0 Wygląda więc na to, że oficjalne stabilne wydanie tego świetnego środowiska pojawi się zgodnie z zapowiedziami, w sierpniu, a może i wcześniej.\nPHP 5.2.0 Relase Candidate 1\nWtorek 25 Lipiec 2006\nPHP 4.4.4 i PHP 5.1.5\nCzwartek 17 Sierpień 2006\nPiątek 03 Listopad 2006\nPHP 4.4.5RC1 dostępne do testów\nPoniedziałek 08 Styczeń 2007\nSobota 10 Luty 2007\nNowe PHP 5.2.2 oraz 4.4.7\nMySQL 5.0.41 wydane\nInternet Explorer 7 oficjalnie wydany!\nCzwartek 19 Październik 2006\nphpDocumentor 1.3.0 stable\nPiątek 18 Sierpień 2006


Kappa Branta Short No Pkt kup i oferty, Traininn\nOpis produktu Kappa Branta Short No Pkt\nJeśli szukasz sklepu internetowego specjalizującego się w sprzęcie fitness, odkryj traininn. Jako autoryzowaneg dystrybutor Kappa , wszystkie nasze produkty fitness posiadają pełną gwarancję producenta Kappa. Lubisz Kappa Branta Short No Pkt? Wybierz jedną z naszych kategorii Odzież męska i odkrywaj szereg produktów Odzież męska. Aby pozbyć się wszelkich wątpliwości, należy skontaktować się z naszym zespołem za pośrednictwem telefonu lub poczty elektronicznej. Nie czekaj dłużej!\nCechy Kappa Branta Short No Pkt


Asus: nowe laptopy dla graczy z procesorami Intel Kaby Lake (wideo)\nAsus zaprezentował nowe laptopy dla graczy z procesorami Intel Core i7 siódmej generacji (Kaby Lake) i układy graficzne z rodziny Nvidia GeForce GTX 10, które zapewniają obsługę obrazu UHD 4K. W globalnej ofercie pojawią się modele ROG GX800VH, G701VI, G752VS oraz ROG Strix GL502/702 i GL553/753.\nAsus ROG GX800VH jest napędzany przez procesor Intel Core siódmej generacji oraz układ graficzny Nvidia GeForce GTX 1080 SLI. Laptop wyświetla obraz UHD 4K. Wyposażony został w Hydro Overclocking System – układ chłodzenia cieczą przeznaczony do ekstremalnie podkręconych procesorów, układów graficznych i pamięci DRAM. Jest też kompatybilny z wiodącymi goglami VR. Ponadto otrzymał klawiaturę Mechanical Tactile Advanced Gaming (MechTAG) z mechanicznymi przełącznikami i podświetleniem RGB każdego klawisza oraz możliwością konfiguracji.\nAsus ROG G701VI posiada procesor Intel Core siódmej generacji i układ graficzny Nvidia GeForce GTX 1080 z możliwością przetaktowania oraz maksymalnie 64 GB pamięci DRAM. Laptop ten posiada wyświetlacz o częstotliwości odświeżania 120 Hz, z szerokimi kątami widzenia, wyposażony w technologię Nvidia G-Sync. Wyposażony został w klawiaturę z funkcja anti-ghosting, z rozpoznawaniem do 30 klawiszy wciśniętych jednocześnie.\nAsus ROG G752VS OC Edition to odświeżona wersja flagowego modelu ROG G752VS, która otrzymała procesor Intel Core siódmej generacji i układ graficzny z rodziny Nvidia GeForce GTX 10, maksymalnie 64 GB pamięci DDR4 oraz zainstalowany system Windows 10 Pro. Laptop wyróżnia się odblokowanym procesorem Intel Core i7 siódmej generacji i aplikacją do podkręcania (można zwiększyć taktowanie do 4,3 GHz). W tym modelu zastosowano układ chłodzenia składający się z podwójnego heat pipe’u oraz komory parowej ROG 3D. Jest on również wyposażony w podświetlaną klawiaturę z funkcją anti-ghosting, z rozpoznawaniem do 30 klawiszy wciśniętych jednocześnie. Panel z szerokimi kątami widzenia oferuje natywną częstotliwość odświeżania obrazu równą 120 Hz oraz technologię wyświetlania Nvidia G-Sync.\nModele Asus ROG Strix GL502/GL702 dysponują procesorami Intel Core siódmej generacji oraz układami graficznymi Nvidia GeForce GTX 1070 lub GTX 1060. Model GL502 z ekranem 15,6 cala oraz model GL702 z ekranem 17,3 cala wyposażone zostały w panele o częstotliwości odświeżania 120 Hz z szerokimi kątami widzenia oraz technologią Nvidia G-Sync. Oba otrzymały klawiaturę z funkcją anti-ghostingu, z klawiszami podświetlonymi na czerwono i możliwością rozpoznawania 30 wciśniętych jednocześnie podświetlanych klawiszy WASD. Dostępne będą modele ROG w wersji kolorystycznej Armor Titanium i Plasma Copper.\nModele Asus ROG Strix GL553/GL753 dostępne będą z systemem Windows 10, procesorami Intel Core i7 siódmej generacji, układami graficznymi Nvidia GeForce GTX 1050/1050Ti oraz Microsoft DirectX 12. Otrzymały one klawiatury wyspowe, z podświetlanymi na czerwono przyciskami nożycowymi o skoku 2,5 milimetra, dużym klawiszem spacji, wydzielonymi klawiszami strzałek, podświetlonymi przyciskami WASD oraz czterostrefowym oświetleniem RGB.\nDostępność i ceny w Polsce nowych laptopów Asusa zostaną ujawnione przy wprowadzaniu produktów na rynek.\nDołącz do dyskusji: Asus: nowe laptopy dla graczy z procesorami Intel Kaby Lake (wideo)


tvn24.pl/Rynek Zdrowia | 11-11-2017 19:31\nSyndrom przewlekłego zmęczenia: objaw czy choroba?\nU prawie trzech procent populacji występuje syndrom chronicznego zmęczenia. Nie wiadomo, w jaki sposób go diagnozować, jakie jest jego podłoże oraz czy jest objawem czy też chorobą.\nSyndrom przewlekłego zmęczenia: objaw czy choroba? FOT. Shutterstock\nSyndrom chronicznego zmęczenia stanowi jeden z najbardziej kłopotliwych i nieodgadnionych fenomenów medycznych. Jego główną oznaką jest ciągłe i niewytłumaczalne przemęczenie. Podobna uciążliwość urasta do rangi poważnego problemu, gdy uniemożliwia prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie. Wbrew obiegowej opinii nie jest to jedynie problem natury psychologicznej\nBadacze z Wydziału Medycyny Uniwersytetu Stanforda odnaleźli 17 cytokin (czyli białek, które wpływają na wzrost i pobudzenie komórek biorących udział w odpowiedzi odpornościowej), które okazały się bioznacznikami precyzującymi istotę syndromu.\nZespół zbadał próbki krwi 186 osób chorych i porównał je z 388 próbkami krwi osób zdrowych. Liczba jedynie jednej z cytokin okazała się znacznie wyższa w przypadku osób z podejrzeniem syndromu, a 16 innych udało się z nim powiązać. Spośród 17 cytokin aż 13 odpowiada za gorączkę.\nJeden z badaczy, Jose Montoya, stwierdził, że natura tego syndromu to przedmiot licznych zgadywanek i mylnych koncepcji. Wielu lekarzy oskarża swoich pacjentów o to, że sami sobie go wymyślili.