Wypadek pod Brzozowem. Pijany kierowca osobówką wjechał do rzeki - Sanok - wiadomości, informacje, wydarzenia, noclegi\nWypadek pod Brzozowem. Pijany kierowca osobówką wjechał do rzeki\nOpublikowano: pon, 22 paź 2018 12:56 2018-10-22T12:56:00.000Z\nWiadomości O wielkim szczęściu mogą mówić uczestnicy wypadku, do którego doszło w Wesołej. Kierowca daewoo stracił panowanie nad pojazdem i wjechał do rzeki. Był pijany. Pasażer wydostał się z pojazdu. Natomiast kierowca został w nim uwięziony i gdyby nie szybka pomoc służb ratowniczych, mogłoby dojść do tragedii.\nDo wypadku doszło w niedzielę w Wesołej pod Brzozowem. Ze wstępnych ustaleń funkcjonariuszy wynika, że około godz. 16 kierujący daewoo, jadąc od strony Hłudna w kierunku Baryczy, wjeżdżając w zakręt, stracił panowanie nad pojazdem i zjechał z drogi. Jego pojazd przejechał przez zarośla, a następnie uderzył w koryto rzeki, lądując w niej do góry kołami. Głębokość wody w tym miejscu wynosiła co najmniej 1,5 metra. Pasażer przez tylna klapę zdołał opuścić samochód.


Minister Czarnek staje w obronie Pawła Kukiza i „zwalnia” naukowca | Kurier Poranny\nMinister Czarnek staje w obronie Pawła Kukiza i „zwalnia” naukowca\nLeszek Rudziński 14 sierpnia 2021, 10:35\nMinister Czarnek staje w obronie Pawła Kukiza i „zwalania” naukowca fot. adam jankowski / polska press\nMinister edukacji Przemysław Czarnek stwierdził, że na Pawła Kukiza wylała się niezasłużona fala hejtu. Szef resortu skomentował również słowa jednego z wykładowców akademickich pod adresem posła. - Ten naukowiec, który w ten sposób obrzydliwie wyrażał się pod adresem pana posła Kukiza z jednego z ważnych miast w Polsce, nie będzie na tej uczelni pracował – oświadczył Czarnek w TVP Info. Interwencję w sprawie zapowiedział także poseł PiS Jan Mosiński.\nPodczas środowego posiedzenia Sejmu Paweł Kukiz wraz ze swoimi posłami zagłosował za nowelizacją ustawy o radiofonii i telewizji autorstwa PiS. Dzięki wsparciu m.in. Kukiz’15 ordynacja została przegłosowana.\nNa polityka spłynęła fala krytyki, zarówno od polityków, dziennikarzy, jak i ludzi świata show biznesu.\nDo sytuacji odniósł się w piątek na antenie TVP Info minister edukacji Przemysław Czarnek. Polityk stwierdził, że „ci, którzy kłamią i manipulują mają jeden cel, ten sam, którzy mają ci, którzy dzisiaj hejtują w sposób absolutnie skandaliczny np. pana posła Pawła Kukiza”.\nSkomentował także słówa jednego w wykładowców pod adresem Kukiza - według doniesień medialnych chodzi o doktora Macieja Borkowskiego z UAM. - Chcę zapewnić, że ten naukowiec, który w ten sposób obrzydliwie wyrażał się pod adresem pana posła Kukiza z jednego z ważnych miast w Polsce, nie będzie na tej uczelni pracował, bo nie ma miejsca dla tego rodzaju hejterów wśród naukowców, w kadrze polskich naukowców - zapowiedział Czarnek.\nChoć minister nie wymienił naukowca z nazwiska, Radio Poznań poinformowało, że prawdopodobnie chodzi o pracownika naukowego UAM - dr. Macieja Borkowskiego z Instytutu Filologii Germańskiej. Naukowiec miał na Twitterze nazwać Pawła Kukiz „gnidą” i „gnojem”.\nWykładowca w rozmowie z „Rzeczpospolitą” powiedział, że nie wie, czy Czarnek mówił o nim, a wpisy na Twitterze tłumaczył silnym wzburzeniem. Dodał, że wpis o „gnidzie” i „gnoju” szybko usunął. - Uznałem, że to było przesadzone. Poniosły mnie emocje – mówił, dodając, że jego konto było anonimowe i w żaden sposób nie było powiązanie z UAM.\nZdaniem naukowca, zaistniałe okoliczności w których zamieścił wpisy, sprawiły, że nie sprzeniewierzył się etosowi swojego zawodu.\nMosiński: Wystąpię do uczelni o zdyscyplinowanie naukowca\nInterwencję ws. naukowca zapowiedział również poseł PiS Jan Mosiński. - Po niedzieli wystąpię do Rektora UAM im. A. Mickiewicza o podjęcie zdecydowanych działań dyscyplinujących tego Pana. To, że przynosi wstyd Uczelni nie wymaga uzasadnienia – stwierdził polityk.\nCzarnek o Szłapce: Skandaliczna sytuacja\nSzef resortu edukacji odniósł się także do nagrania na którym widać posła KO Adama Szłapkę, który wszedł w Poznaniu w interakcję z przeciwnikami nowej ustawy medialnej . - Wykrzyczcie wszyscy po co tu przyszliście – powiedział poseł. - Je… PiS! - odpowiedział tłum.\nZdaniem Czarnka, zaistniała sytuacja to „skandal niebywały”. - Ale wynikający również z tego, że pewien system o podstawowych wartościach do tych ludzi po prostu nie trafiły. Funkcję wychowawczą szkoły trzeba wzmocnić, ale nigdy nie będzie tak, że religia będzie obowiązkowa. Tyle, że jeżeli ktoś nie wybierze religii, to będzie musiał wybrać etykę – stwierdził.\nMuzycy Piersi odcinają się od Pawła Kukiza. „Trzeba było zostać starym punkowcem”\nWcześniej minister Czarnek wyraził swoje uznanie dla posłów, któzy zagłosowali za nowelizacją ustawy medialnej. - Szanowni panowie posłowie: Paweł Kukiz, Jarosław Sachajko i Stanisław Żuk - wielkie słowa uznania i wsparcia. Jesteście dumnymi, polskimi Parlamentarzystami. A Ci co hejtują i brutalnie atakują Was i Wasze rodziny, nie są godni miana polskiego polityka. Jesteśmy z Wami – napisał minister na Twitterze.\nKukiz sprzedał swoje ideały? Grabiec: Zdradził wyborców\nSam Paweł Kukiz twierdzi, że pozostaje wierny swoim ideałom. W rozmowie z PAP wyjaśniał, że liczy na współpracę z PiS przy wprowadzeniu jednomandatowych okręgów wyborczych.\nPolitycy opozycji zauważają jednak, że od początku swojej politycznej drogi Kukiz zapewniał, że współpraca z PiS jest wykluczona. - Paweł Kukiz bliską współpracę z PiS nazywał „prostytucją polityczną”. Teraz, kiedy zdradził wyborców i cytowane są jego własne słowa, skarży się na hejt. Co się stało Paweł? Kiedy sam to robisz, to nie jest już prostytucja polityczna? - oświadczył poseł PO Jan Grabiec.\n– Mam czyste sumienie. Od sześciu lat nie chcę żadnych stanowisk i funkcji. Jestem ostatnią osobą w tym Sejmie, która by takich rzeczy się dopuściła. Niczego nie chcę, oprócz ustaw – zapewniał w rozmowie w portalem wPolityce.pl.\nMateriał oryginalny: Minister Czarnek staje w obronie Pawła Kukiza i „zwalnia” naukowca - Polska Times\nczarnek naukowiec uam\nAntoni Adam 14.08.2021 11:55:07\n14 sierpnia, 11:44, Prawdziwi kielczanie:\nBrawo profesorze , chamstwo należy wypalać gorącym żelazem !\nCzyli wszyscy dziennikarze, tzn funkcjonariusze PISu z TVP do wypalenia?\nPremier Mateusz Morawiecki zapowiedział wprowadzenie ulgi sponsoringowej dla przedsiębiorców. "Mój rząd chce związać ze sobą aspekty - biznesowy i sportowy,...\n11 października 2021, 13:56


Tęsknota i przeznaczenie. Pierwsze kobiety na ośmiotysięcznikach – Dina Sterbova | czytająca mama\nStrona Główna » Literatura dla dorosłych » Tęsknota i przeznaczenie. Pierwsze kobiety na ośmiotysięcznikach – Dina Sterbova\nWalka kobiet o równouprawnienie i dostęp do tych samych dóbr, które przysługiwały od dawna mężczyznom, dotyczyła wszystkich dziedzin życia. Choć na co dzień trudno nam to sobie wyobrazić, kobiety musiały wywalczyć sobie pozycję nawet w takiej dziedzinie, jak wspinaczka wysokogórska. Dina Sterbova w swojej książce Tęsknota i przeznaczenie. Pierwsze kobiety na ośmiotysięcznikach przybliża historię kobiecej himalaistyki i kreśli obraz pierwszych kobiet, które stanęły na najwyższych szczytach świata.\nNigdy nie byłam fanką górskich wycieczek, choć z drugiej strony rzadko miałam okazję wybrać się na takie wyprawy. Jako dziecko trochę chodziłam po górach z tatą i bratem, jednak były to raczej weekendowe, krótkie wypady, niż prawdziwe wyprawy. Nigdy też nie wspinałam się ze względu na paniczny wręcz lęk wysokości. Na góry kocham patrzeć z bezpiecznej odległości. Mają w sobie coś majestatycznego i zawsze czułam przed nimi respekt i podziw – być może dlatego nigdy nie ciągnęło mnie, by je zdobywać.\nZupełnie inny stosunek do gór miały kobiety, które jako pierwsze z powodzeniem wchodziły na ośmiotysięczniki. Dla nich góry były ogromną miłością i przeznaczeniem, wyzwaniem i zewem wolności. Żadnej z nich nie było łatwo przełamać stereotypów, wykazać się ogromną siłą ciała i woli oraz odporną psychiką, by w twardym męskim sporcie zrobić miejsce dla siebie. Do tego dochodziły także uprzedzenia społeczne i wewnętrzna walka, by wybrać między rodziną, a górą. Mężczyźni zdobyli wszystkie szczyty „Korony Ziemi” do lat 60-tych XX wieku. Kobiety zaczęły zdobywać pierwsze ośmiotysięczniki dopiero dziesięć lat później. Nie wszystkie jednak spełniły swoje marzenie. Góry zażądały od niektórych himalaistek największej ofiary – własnego życia.\nDina Sterbova, czeska alpinistka, wspinaczka i narciarka, uczestniczka wielu wypraw wysokogórskich, przez 14 lat zebrała ogromny materiał, który pozwolił jej szczegółowo opisać wszystkie kobiece wyprawy na najwyższe szczyty świata. Jeśli nie udało jej się dotrzeć do członkiń wypraw i bezpośrednio od nich uzyskać informacji, wspomnień, pamiątek i zdjęć, opierała się na wszelkich dostępnych materiałach prasowych i archiwach stowarzyszeń wspinaczkowych. W ten sposób powstała pokaźnych rozmiarów książka o pierwszych kobietach, które stanęły na ośmiotysięcznikach, uzupełniona o zdjęcia uczestniczek (niekiedy nigdzie wcześniej niepublikowane), schematy tras wspinaczkowych, mapy i zdjęcia gór. Dzięki temu książka stała się znacznie bardziej czytelna nawet dla osób, które wcześniej nie miała z tematem wspinaczek wiele wspólnego. Na uwagę zasługuje też naprawdę piękna okładka książki – zupełnie inna, niż większość tego typu publikacji.\nAutorka skupia się głównie na opisie wszystkich etapów kobiecych wypraw, dodając również ciekawostki dotyczące samych gór oraz środowiska wspinaczy wysokogórskich. Książka pisana jest lekkim językiem, bez zagłębiania się w zawiłe terminologie wspinaczkowe, a jednak na tyle szczegółowo opisana, że nawet laik dowie się z ciekawością jak zmieniały się sposoby wspinaczek wysokogórskich i używany przy tym sprzęt w ciągu kilkudziesięciu lat. Sterbova krok po kroku opisuje zdobywanie szczytów, niczym kronikarz, który zachowuje wszystkie szczegóły dla potomnych. Dzięki temu książka stała się pierwszym prawdziwym kompendium wiedzy o kobiecej wspinaczce wysokogórskiej, idealnym dla wielbicieli tego tematu.\nI tu dla mnie, jako zwykłego ciekawskiego czytelnika, bez zacięcia hobbystycznego, zaczynają się schody. Na początku czytałam Tęsknotę i przeznaczenie z ogromnym zainteresowaniem. Po kilku rozdziałach, gdy schemat opowieści ciągle był taki sam, zaczęłam odczuwać potrzebę jakiejś zmiany. Przy lekturze brakowało mi głębszego wejścia w psychikę tych kobiet, które decydowały się narażać własne życie, by spojrzeć na świat z najwyższego punktu na ziemi. Co nimi kierowało, co je ukształtowało, dlaczego zdecydowały się akurat na takie życie? Brakowało mi takiego „miąższu” wśród niewątpliwie ciekawych, ale nie zawsze ekscytujących opisów tras wspinaczkowych. Ciekawie byłoby przeczytać pełniejsze życiorysy himalaistek i wczuć się w ich położenie, poczuć rozdarcie między miłością do gór, a miłością do rodziny, czy w końcu zrozumieć, co dla nich znaczyło przełamywanie męskich stereotypów. Sterbova starała się oddawać klimat wypraw, zwłaszcza jeśli w trakcie zdarzały się konflikty lub tragedie – i paradoksalnie te fragmenty były najciekawsze (jak historia Lydii Bradley, czy naszej polskiej himalaistki Wandy Rutkiewicz). Być może treści, jakich brakowało mi w książce, znajdę w biografiach poszczególnych wspinaczek, jednak mimo wszystko czułam niedosyt. Jednak chyba nie do końca tego oczekiwałam po lekturze.\nTęsknota i przeznaczenie nie jest złą książką – wręcz przeciwnie, jako zbiór informacji o wszystkich kobiecych wyprawach wysokogórskich jest pozycją interesującą, zwłaszcza dla osób, które interesują się wspinaczką. Czy czytelnicy „postronni” również znajdą w niej coś dla siebie? Myślę, że każdy może wyczytać z tej książki coś dla siebie i poszerzyć horyzonty o nową wiedzę.\nZa książkę dziękuję Wydawnictwu Stapis\nPołączenie romansu i kryminału z nutką erotyki to dla niektórych idealna mieszanka na świetną książkę. Tiffany Snow zastosowała tę recepturę i wysmażyła […]\nFilozofuj z dziećmi. Poradnik do prowadzenia filozoficznych dociekań z dziećmi i młodzieżą – Łukasz Krzywoń\n“Nie filozofuj tyle” – takiego hasła używają często dorośli, których dzieci (zwłaszcza starsze) próbują za bardzo drążyć jakiś temat, albo zwyczajnie sprzeciwiają […]\nSzczęśliwi Rodzice – Laetitia Bourget, Emmanuelle Houdart\nSzczęśliwi rodzice to historia o księciu i księżniczce, którzy zakochali sie w sobie i postanowili żyć długo i szczęśliwie. To baśń o […]\nŚląska trylogia Sabiny Waszut opowiada losy Sophie Trauter, Niemki, której przyszło dorastać tuż przed II wojną światową na Śląsku. Sophie doświadcza okrucieństwa […]\nPoprzedni post Pierwszy dzień w przedszkolu – jak się do tego przygotować?\nNastępny post Mój tato jest niedźwiedziem – Nicola Connelly


Wspomnienia Wampira. Przeznaczenie (2012) - sztukater.pl\nWspomnienia Wampira. Przeznaczenie (2012)\nAleks, pełen witalności i energii młodzieniec u progu dorosłego życia, zamierza podjąć wymarzone studia na Oxfordzie. Na imprezie zorganizowanej przez najbliższego przyjaciela poznaje piękną Emmę, dziewczynę z zadatkami na tę jedyną. Gdy młodzieńcza miłość zaczyna rozkwitać, na życiowej drodze chłopaka staje ktoś jeszcze – dziwne rodzeństwo, Lena i Feliks. Oboje nieludzko piękni, obdarzeni nieprawdopodobnymi umiejętnościami i mocami, sprawiający wrażenie, że nie ma dla nich rzeczy niewykonalnych. Aleks dowiaduje się od nich, że stanowi główny cel ich misji, która nie jest niczym innym jak swoistym werbunkiem w szeregi wampirów. Wie, że nie jest w stanie się sprzeciwić, więc daje się wciągnąć w arkana wampirycznej magii, a ostatnie chwile życia, z którym będzie musiał zerwać, postanawia spędzić najlepiej jak potrafi. Aleks staje u wrót nieśmiertelności, u wrót nowej rzeczywistości, jaka niewątpliwie nastanie po krwawej transformacji.\nJoanna Norowska, urodzona w Łomży, ukończyła filologię germańską i podyplomowe studia kulturoznawcze. Jest nauczycielką języka niemieckiego oraz wiedzy o kulturze w szkole ponadgimnazjalnej w rodzinnym mieście.\nAutor: Joanna Norowska\nRok Wydania: 24.04.2012


adwokat rzeszow kancelaria adwokacka | http://adwokat-rzeszow.org/ Opublikowano 06:16:36 AM dnia 25.01.2021\nadwokat rzeszow kancelaria adwokacka Zwierzę, któremu utkwiła strzała w grzbiecie; tarza się, biega, ryczy, pluje, krew zalewa mu oczy; strzała tkwi. Lecz nam — Atreusza my stary Ród, który zginąć już ma — hymn żalu, o, jakże jest miły CHÓR Synu Płomieni żrących ostry ząb Nie niszczy duszy człowieka: Gniew zmarłych żyje wciąż Oto mogilna wzdycha głąb I wraz powstaje mściciel — mąż. dobry i tani adwokat rzeszow\nadwokat rzeszow kancelaria adwokacka Mówi, spoglądając na mnie z obrzydzeniem: — Ciocia prosiła, aby pana dziś wypuścić. kredyt we frankach kancelaria rzeszow Mówi, spoglądając na mnie z obrzydzeniem: — Ciocia prosiła, aby pana dziś wypuścić.\nadwokat rzeszow kancelaria adwokacka adwokat rzeszow kancelaria adwokacka Nałożyła mi obrożę widocznie dużego psa, obrożę z linką. adwokat rzeszow kancelaria adwokacka Sztuka czarnoksiężników i nekromantów straciła swą moc. adwokaci od spraw rozwodowych rzeszow - 22.04.2021 - 00:15:47 PM\nadwokat rzeszow kancelaria adwokacka adwokat rzeszow kancelaria adwokacka Po prawdzie, jest to nieco szorstko i kłótliwie tak wręcz zaprzeczać podanemu faktowi; ile że większość ludzi ma zwyczaj, zwłaszcza przy rzeczach trudnych do dowiedzenia, twierdzić, że je widzieli, albo przytaczać świadków, których powaga paraliżuje nasze przeczenie. ranking adwokatow rzeszow - 26.04.2021 - 02:16:36 PM\nadwokat rzeszow kancelaria adwokacka Jeśli do tego reformy są namaszczone powagą i gruntownością nie ulega wątpliwości spotka reformatora cześć i umiłowanie, a we Włoszech dość jest przedmiotów do zreformowania. adwokat rzeszow kancelaria adwokacka Podszedł do fortepianu dziwnie miękko. dobry prawnik rozwody rzeszow - 23.01.2021 - 02:47:16 PM\n🥇 adwokat rzeszow kancelaria adwokacka\nadwokat rzeszow kancelaria adwokacka adwokat prawo spadkowe rzeszow adwokat rzeszow kancelaria adwokacka To, iż wśród małżeństw widzi się tak mało dobrych, to jest oznaką jego ceny i wartości. Jeśli rzecz jest dobrze i należycie pojęta, nie masz w gmachu społecznym piękniejszej budowy. Nie możemy się bez niego obejść, a oszpecamy je, ile zdołamy. Z czego wynika to, co z owymi klatkami: ptaki, które są zewnątrz, czynią wszelkie wysiłki, aby się do nich dostać: podobnież owe wewnątrz, aby się wydobyć. Sokrates, zapytany co lepsze, pojąć żonę albo nie, odpowiedział: „Cokolwiek z dwojga uczynisz, będziesz żałował”. Jest to związek, do którego bardzo wiernie odnosi się owo rzeczenie: Homo homini albo deus, albo lupus. Aby go ugruntować, trzeba zejścia się wielu przymiotów. W dzisiejszych czasach, bardziej on odpowiada duszom prostym i zwyczajnym, nieskażonym jeszcze tak bardzo dobrobytem, ciekawością myśli i bezczynnością. Usposobienia nadmiernie swobodne, jak moje wstrętne mi są bowiem wszelakie więzy i zobowiązania, nie są doń tak sposobne. Et mihi dulce magis resoluto rivere collo. Wedle mego upodobania, wzdragałbym się poślubić nawet Mądrość samą, gdyby mnie chciała. dobry radca prawny rzeszow [...]\n[adwokat od spraw rodzinnych rzeszow] kancelaria adwokacka rzeszow zamkowa - 23.01.2021 - 04:13:30 AM\nrzeszow odszkodowanie - adwokat rzeszow kancelaria adwokacka , Patrzyła na wystawy, z nosem i wargami przyklejonymi do szyby, a zwłaszcza przed kinami, przed wystawami fotosów. sąd okręgowy w rzeszowie wydział cywilny rozwód adwokat rzeszow rejtana\ndobry adwokat rzeszow prawo pracy - adwokat rzeszow kancelaria adwokacka , Wiem, że przyjaźń ma ramiona dość długie, aby się trzymać i obejmować ciasno z jednego końca świata na drugi; zwłaszcza taka, gdzie jest nieustanna wzajemność usług, podsycających zobowiązanie i pamięć. prawnik rodzinny rzeszow\n✔ adwokat rzeszow kancelaria adwokacka\nadwokat rzeszow kancelaria adwokacka rzeszow kancelaria prawnicza Za długo już siedzę. Wrócił. Stracił całą ochotę na nią. Bał się jej, mimo że była naprawdę grzeczna. — Wyjdziemy trochę. — Wyjdziemy. W przedpokoju zauważył, że pada deszcz. — Mam tu kapelusz jednej mojej znajomej. Był to kapelusz Ewy. — Weźmiesz go — Wezmę. Przez pięć minut nie mógł znaleźć w szafie kapelusza. radca prawny rzeszow [...]\n[lista adwokatow rzeszow] odszkodowania powypadkowe rzeszow - 22.04.2021 - 03:24:24 AM\ndobry adwokat prawo rodzinne rzeszow - adwokat rzeszow kancelaria adwokacka , Czytałem w jakimś sprawozdaniu, iż gdy okręt francuski wylądował na wybrzeżu Gwinei, kilku ludzi udało się na ląd celem zakupienia baranów. adwokaci rzeszow sprawy rozwodowe radca prawny rzeszow za darmo\nkancelaria prawa kanonicznego rzeszow - adwokat rzeszow kancelaria adwokacka , Były tam kobiety w rozmaitym wieku: jedna osiemdziesięcioletnia, druga sześćdziesięcioletnia, inna czterdziestolatka, która miała siostrzenicę lat dwudziestu dwu. radca prawny rzeszow oferty pracy\n🔵 adwokat rzeszow kancelaria adwokacka\nadwokat rzeszow kancelaria adwokacka dobry adwokat rzeszow prawo rodzinne adwokat rzeszow kancelaria adwokacka Tylko też pamięć na słowa listu pomogła mi przetrwać ów stan nieznośny. Wiły się one ciągle pomiędzy wszystkimi myślami, a w miarę tego, jak wracały uporniej, zamieniły się w wiarę, i w końcu zostały jedną myślą wyraźną, skupioną, potężną, która już wtedy zaczęła pokrzepiać moje siły moralne i podnosić ducha nad ciało. Obojętnie począłem na śmierć patrzeć; byłbym już umarł z myślą królewską. Tak nadeszła chwila, która ostatecznie miała rozjaśnić, co dotąd było jakby niewyraźnym przeczuciem. Spałem, czy nie spałem, tego dobrze nie wiem, kiedy mnie coś gwałtownie za rękę targnęło. Otworzyłem oczy i ujrzałem przed sobą tę samę postać, którą w oknie widziałem, jednym słowem: Stańczyka. Trzymał w ręku latarnię, mocno był pomieszany, łzy nawet miał w oczach. — Wstawaj — zawołał — i chodź czym prędzej. Nie mamy chwili do stracenia. Czeka cię posłuchanie królewskie. Za chwilę zostaniesz królem. dobry adwokat od nieruchomosci rzeszow [...]\n[radca prawny rzeszow oferty pracy] adwokat rzeszow podzial majatku - 05.04.2021 - 06:28:00 AM\ndarmowa pomoc prawna rzeszow - adwokat rzeszow kancelaria adwokacka ,adwokat kanoniczny rzeszów Ciemno.\nprawnik od rozwodow rzeszow - adwokat rzeszow kancelaria adwokacka , MĘŻATKA I Konieczność mnie wzywa.\nℹ adwokat rzeszow kancelaria adwokacka https://www.evernote.com/shard/s594/sh/fab0baf5-298a-19ac-d561-b1e8d3b326f8/52234ba1c56f46008950724d71f55464\nadwokat rzeszow kancelaria adwokacka adwokat rozwodowy rzeszow W zimie. — Do zimy wyjedziesz — Prawdopodobnie. — Więc — Gdybałam. Przeciągnęła się. Wszystko w niej faluje: brzuch wygina się, rozpręża, plecy dzięki ruchom rąk, środek ciała wraz z brzuchem, oczy świecą, to zamierają chwilami, aby potem rozżarzyć się do koloru jasnozielonego, usta, zęby lśniące, jej nogi w stałym ruchu, tył twardy, biodra, przybierające coraz to bardziej kształt zadów perszeronów rasowych. Jest żywa, ciepła i na chwilę zapomina się. Jej towarzyskość i ascetyzm. Jej rozpinanie wielkich siatek i odchodzenie od już rozpiętych. Może jej młodość. Zaczynać, niczego nie kończyć. Od jednej nieskończonej rzeczy do drugiej. adwokat rzeszow kancelaria adwokacka adwokaci rzeszow sprawy rozwodowe [...]\n[rada radcow prawnych w rzeszowie] dobry adwokat sprawy karne rzeszow - 28.01.2021 - 02:42:04 AM\nadwokat rzeszow kancelaria adwokacka rzeszow prawnik Nie znoszę jeno, aby było twarde co do wszystkich innych właściwości jestem najmniej wybrednym i najobojętniejszym człowiekiem w świecie; tak iż, wbrew powszechnemu smakowi, w rybach nawet niektóra zda mi się zbyt świeżą i twardą. Nie jest to wina zębów, które zawsze miałem wyśmienite i teraz dopiero wiek zaczyna je nadwerężać. Nauczyłem się od dzieciństwa wycierać je serwetą i rano, i przy śniadaniu, oraz wstając od stołu. Bóg świadczy łaskę tym, którym umyka życie po troszeczku: to jedyne pożytek starości: ostatnia śmierć będzie o tyle mniej pełna i dotkliwa, ile że zabije jeno pół albo ćwierć człowieka. Oto wypada mi ząb, bez bólu i wysiłku; był to naturalny kres jego trwania: i ta część mej istoty, i wiele innych, umarły już, inne na wpół umarły, i to z w najwyższym stopniu czynnych, i które dzierżyły pierwsze miejsce w czasie mego kwitnącego wieku W ten sposób topnieję i zanikam we własnych oczach. Cóż za głupstwem ze strony mego rozumu byłoby odczuwać ostatni krok tego upadku tak już posuniętego, jak gdyby on był zupełnym Nie przypuszczam, abym był tak jałowy. Istotnie, w myślach o śmierci, główną pociechę czerpię stąd, iż będzie ona czymś sprawiedliwym i naturalnym; i że odtąd nie mogę już żądać ani spodziewać się od losu żadnej łaski, chyba jeno bezprawnej. Ludzie wmawiają w siebie, iż mieli niegdyś jak wzrost, tak i życie większej miary; ale mylą się w tym; Solon, który jest z tych dawnych czasów, określa jego trwanie na siedemdziesiątka lat. Ja, który uwielbiałem, i tak uniwersalnie, owo αριστον μετρον dawnego czasu i który zawsze uważałem średnią miarę za najdoskonalszą, miałżebym się domagać nadmiernie długiej i niepowszedniej starości Wszystko, co dzieje się na wspak naturze, może stać się dolegliwe; ale wszystko co przychodzi wedle jej biegu, winno być zawsze lube; omnia, quae secundum naturam fiunt, sunt habenda in bonis. Dlatego, powiada Platon, śmierć, którą sprowadzają rany lub choroby, jest gwałtowna; ale ta, którą nam sprowadza sama starość, jest ze wszystkich w najwyższym stopniu letka i poniekąd rozkoszna. Vitam adolescentibus vis aufert, senibus maturitas. prawo spadkowe adwokaci rzeszow adwokat rzeszow tani adwokat rzeszow kancelaria adwokacka [...]\n[kancelaria windykacyjna rzeszow] radca prawny rzeszow cennik - 20.04.2021 - 08:20:03 PM\nadwokat rzeszow kancelaria adwokacka, odszkodowania medyczne rzeszow


Nie lubię anonimowych krytyków - nawet jeśli są blogerami.\nGrzegorz Marczak 22 maja 2009\nKataryna - czyli znana blogerka polityczna z bloxa, doczekała się chyba największej afery związanej z blogiem w Polsce. Krytyka polityków i ich poczynań doczekała się bezpardonowej reakcji oraz super detektywów z dziennik.pl (na szczęście wynik sprzedaży tej "gazety" pokazuje, że już nie długo będą...\nKataryna - czyli znana blogerka polityczna z bloxa, doczekała się chyba największej afery związanej z blogiem w Polsce. Krytyka polityków i ich poczynań doczekała się bezpardonowej reakcji oraz super detektywów z dziennik.pl (na szczęście wynik sprzedaży tej "gazety" pokazuje, że już nie długo będą nas obdarowywać swoim jakże niskich lotów przemyśleniami ).\nTo cię zainteresuje Całe Gadu Gadu padło - komunikator, moja generacja, blip (i inne) są niedostępne.Na Twitterze niedługo wszyscy będziemy celebrytami\nMój wpis nie będzie jednak pieśnią pochwalną na temat Kataryny. Chciałbym raczej zwrócić uwagę na to co jest w świecie dziennikarzy oczywistością czyli odpowiedzialność za własne słowa. Zawsze uważałem i uważam, że bloger czy ktokolwiek inny kto publicznie się wypowiada powinien brać odpowiedzialność za swoje słowa i czyny.\nPrzyznam otwarcie, nie lubię anonimów, nie lubię ludzi odważnych tylko wtedy kiedy ich personalia są nikomu nie znane i kiedy wiedzą, że za swoje opinie praktycznie nie ponoszą odpowiedzialności i nie spotkają ich żadne konsekwencje. Nie lubię też ludzi odważnych tylko z za klawiatury, którzy nie potrafią drugiej osobie w twarz powiedzieć tego samego co o niej piszą na blogu czy gdziekolwiek indziej w internecie.\nNie ma żadnej odwagi w tym, że ktoś głośno krytykuje polityków będąc jednocześnie anonimowym. W przypadku Kataryny okazało się, że cała anonimowość była ukryciem się z premedytacją przed potencjalnymi konsekwencjami, zarówno zawodowymi jak i prywatnymi (z wywiadu dla dziennik.pl):\nBranżowe yerba mate czyli subiektywne opinie po Internet 2K9 (dzień 1) GM Grzegorz Marczak\nRekordowy miesiąc na Antyweb - 71 tysięcy UU i ponad 8,000 w RSS ! GM Grzegorz Marczak\nA blog dalej będzie pani pisała?\nNie, to już byłby koniec. Nie mogę sobie wyobrazić pisania tego, co piszę i robienia tego, co robię zawodowo. Tego się nie da połączyć. A z bloga jest mi łatwiej zrezygnować. Zresztą anonimowość daje mi ogromną swobodę. Bez tego założyłabym sobie kaganiec, żeby nie narazić się na procesy. I tak więc, to byłby koniec bloga\nI niestety tego typu sytuacje raczej nie stawiają innych blogerów (szczególnie zajmujących się polityką) w dobrym świetle bo faktycznie okazuje się, że najłatwiej jest być walecznym krytykiem i niezłomnym pogromcą polityków kiedy wygłaszamy swoje opinie w internecie a jeszcze łatwiej kiedy robi się to anonimowo.\nKiedy jednak ktoś odsłoni rąbka naszej tożsamości czy też grozi nam odpowiedzialność za nasze słowa (niezależnie od tego czy ma racje czy nie) to nagle stajemy się potulniejsi i zaczynamy mówić o wycofaniu się z całego tego niepotrzebnego blogowania (bo to tylko zamieszanie jeszcze wywołuje).\nNa koniec dodam jeszcze raz, że bezpardonowy sposób w jaki dziennik potraktował Katarynę jest skandaliczny i nie powinien być tolerowany przez innych dziennikarzy (a szantaż jest chyba w Polsce karany?) Niestety kiedy gra się w z politykami w ciuciubabkę trzeba się liczyć z tym, że gra będzie nie fair a ciosy będą poniżej pasa.\nZdjęcie pochodzi z poltergeist.blox.pl\nSerwisy web 2.0 umierają normalnie Grzegorz Marczak\nPlus zapomniał o internecie ale pomógł mu Sąd Polubowny Grzegorz Marczak\nKoniec testów AdTaily Grzegorz Marczak


art-Madam.pltorebkina zakupyfilcowy kuferek - marzenie o wiośnie, filcowa elegancka\nGreen Sheep - filcowy kuferek - marzenie o wiośnie... Warta swojej ceny, perfekcyjnie wykończona, no- śliczna po prostu!\nGreen Sheep - filcowa torebka - koszyczek z falbanką Bardzo wyjątkowa torba. Duża, pojemna i niepowtarzalna. Pasuje do każdego typu ubrań.\nBŁYSKAWICZNIETorba na zakupy shopperka ekologiczna torba zakupowa na ramię eko. Torba na zakupy shopperka liście monstera, Torba jest duża, Torba posiada szerokie dno, laptopa45,00 zł Duża grafitowa torba na ramię shopper. Duża torba na ramię w kolorze stalowym, uszyta z eko zamszu, do szkoły i do pracy, Wymiary189,00 zł


Rekomendowane odżywki i suplementy – Ciekawe informacje z sieci\nBardzo sporo osób zdaje sobie sprawę, że powinno się stosować odpowiednie odżywki na masę, by możliwie jak najszybciej pozyskać pożądane efekty wynikające z chodzenia na siłownię. Należycie do osób, które dbają o swoje ciało? Regularnie uczęszczacie na zajęcia? Kupiliście dosłownie treningi z trenerem personalnym? Pamiętajcie, że systematyczne treningi to ważna kwestia. Poza tym trzeba zmienić nawyki żywieniowe na te odpowiednie.\nTo jednak nie wszystko. Będą przydatne Wam również bez wątpienia odpowiednie odżywki i suplementy. Nie można o tym zapominać pod żadnym pozorem. Oczywiście dobrej jakości odżywki na masę sprawiają, że zdecydowanie szybciej można zyskać dokładnie sprecyzowane efekty. Co wziąć pod uwagę wybierając odżywki na masę? Oczywiście powinno się decydować się na elementy, które są polecane i rekomendowane. Chyba właściwie każdy zgodzi się z tym konkretnym stwierdzeniem. Najważniejsze jest także to, aby wybierać rzeczy, które mają bardzo dobre opinie na internetowych forach. Co jeszcze należy uwzględnić? Na pewno bardzo istotne jest to, ażeby zdecydować się na odżywki i suplementy, a następnie potem właściwie je stosować. Prawdopodobnie nikogo nie trzeba przekonywać do tego tego aspektu. Co grozi wówczas, jeżeli kupicie odżywki na masę i będziecie brać je bez żadnych konsekwencji? Zbyt na prawdę dużo wartości mogą w głównej mierze spowodować rozmaite kłopoty z prawidłowym funkcjonowaniem organizmu. Nie warto zatem pod żadnym pozorem ryzykować wystąpienia tego typu sytuacji. Chyba warto perfekcyjnie uzmysławić sobie z tego konkretnego tematu. Obecnie coraz więcej ludzi kupuje odżywki i suplementy, a potem stosują je zgodnie z zaleceniami.\nZobacz także: mass zone.\nPrevious Previous post: Przepiękne murale\nNext Next post: Bezpieczne sposoby na naturalne powiększanie penisa\nsierpień 14, 2018 o 7:48 pm


Jak stworzyć własny sklep internetowy? - blog KoboSystem\nSklep internetowy to coraz popularniejszy rodzaj biznesu, jaki rozpoczynają młodzi, ale i starsi przedsiębiorcy. Uznawany jest za generujący relatywnie niskie koszty. Można prowadzić taką działalność nawet nie wychodząc z domu. A z racji tego, że aktywnych użytkowników internetu w Polsce przybywa – daje szanse na duże zyski. Jak stworzył własny sklep internetowy by móc cieszyć się tymi wszystkimi zaletami?\nWłasny sklep internetowy – pomysł\nJak w przypadku każdej działalności, także w przypadku sklepu internetowego podstawą do rozpoczęcia działalności gospodarczej musi być pomysł. W obliczu bardzo szerokiej konkurencji ze strony nie tylko działalności stacjonarnych, ale i rosnącej liczby sklepów funkcjonujących w sieci, trzeba mieć plan na to, jak się wyróżnić i czym przyciągnąć do siebie klienta. Sklep internetowy musi także coś sprzedawać. Przed przystąpieniem do pracy nad sklepem internetowym trzeba posiadać plan na to, co chcemy w nim oferować, a także skąd te produkty pozyskamy. Własna produkcja, umowa z innym producentem czy też nawiązana współpraca z hurtownikiem będą kluczowe dla udanego startu we własny internetowy biznes.\nZajęcie swojego miejsca w sieci\nOpcji na wygospodarowanie własnego miejsca w sieci, gdzie będziemy oferować produkty do kupienia przez internet, jest dużo. Można skorzystać z gotowych platform do tworzenia sklepów internetowych, które często niemalże przeprowadzają przez proces budowania sklepu internetowego za rękę. Pozwala to zaoszczędzić na profesjonalnych usługach na przykład programisty, ale generuje inne koszty w postaci opłat za korzystanie z tej platformy. Jeśli nie odpowiadają nam szablony i narzędzia dostępne na platformach, można zbudować niezależny sklep internetowy, choć tutaj konieczna jest specjalistyczna wiedza.\nPosiadając już miejsce na własny sklep internetowy, możemy wdrażać w życie nasz plan odnośnie tego, jaka będzie jego struktura. Należy się zastanowić, na jakie kategorie podzielić produkty tak, by były one czytelne dla użytkownika i mógł on łatwo znaleźć to, czego potrzebuje. Na tym etapie warto przemyśleć także, jak będą wyglądały podstrony z produktami w sklepie internetowym. Jakie będą zdjęcia, w jakim stylu, jak duże, czy i jak będzie można je przewijać lub powiększać. Zadbać trzeba także o opisy produktów. W taki sposób, by spełniały zarówno funkcję informacyjną, dostarczając wszelkich danych na temat produktu. Jak również marketingową, zachęcając do zakupu, ale i… wspierając działania SEO.\nJeśli już klient, zainteresowany produktami ze sklepu internetowego, zdecyduje się na zakup, ważne będą dla niego opcje płatności oraz dostawy. Niemalże standardem staje się możliwość zapłacenia szybkim przelewem, Blikiem czy PayPalem. Warto dać klientowi możliwość skorzystania z tych opcji w naszym sklepie internetowym. Konieczne jest także nawiązanie współpracy z firmą, zajmującą się dostawami paczek. Można skorzystać z tradycyjnego operatora, jakim jest poczta. Klienci jednak wysoko cenią sobie możliwość wyboru kuriera, który docelowo dostarczy paczki szybciej i sprawniej. Rosnącą popularnością cieszą się paczkomaty, pozwalające na odebranie paczki przez klienta o dowolnej godzinie, bez konieczności spotkania z kurierem. Przy kwestiach dostaw należy się także zastanowić, jakie będą gabaryty naszych paczek, potrzebne do dostarczenia określonych produktów. To będzie wpływać na koszt dostaw.\nRozpoczynając działalność gospodarczą, należy liczyć się z koniecznością przeprowadzenia wszelkich spraw formalnych. Założenie działalności – najpewniej dla małego przedsiębiorstwa w formie jednoosobowej działalności gospodarczej, wybór sposobu opodatkowania, a w dalszej kolejności pilnowanie kwestii formalnych związanych ze sprzedażą tj. sprawnego wystawiania faktur itd. – to są kwestie formalne, które wpłyną na sprawność założenia własnego sklepu internetowego. Nie jest możliwe ich pominięcie.\nWłasny sklep internetowy a marketing\nBez odpowiedniego marketingu trudno będzie zdobyć innych klientów dla naszego sklepu internetowego niż rodzinę i znajomych. Marketing w sieci rządzi się swoimi prawami i opiera się m.in. na pozycjonowaniu, ale i na kierowaniu odpowiednich przekazów promocyjnych poprzez reklamy w Google czy marketing w mediach społecznościowych. Tutaj znów możemy zdecydować się na skorzystanie z własnej wiedzy, zasobów czasu i możliwości finansowych. Bądź możemy skorzystać z pomocy specjalistów w tym zakresie – copywriterów czy agencji interaktywnej.\nsklep internetowy jak zacząćsklep online


Pobierz ePUB PDF Hotel\nGrudzień 1918 roku, do Poznania przybywa Ignacy Paderewski, dając impuls wybuchowi powstania. Jednocześnie w mieście pojawiają się informacje o możliwym zamachu na życie pianisty. Władze młodego państwa polskiego wysyłają z odsieczą porucznika Karola Skałeckiego, który ma uratować przyszłego premiera.Książka przenosi nas do ogarniętego powstaniem miasta, w realistyczny sposób opisując jego ulice i mieszkańców. Autor przybliża czytelnikowi sytuację polityczną i militarną, ukazując kontekst historyczny dochodzenia przez Rzeczpospolitą do niepodległości i genezę grudniowego zrywu poznaniaków.Powieść została nagrodzona w konkursie literackim "Rozważni i romantyczni - spojrzenie 100 lat później", ogłoszonym z okazji setnej rocznicy wybuchu powstania wielkopolskiego. Książka ukaże się jeszcze w październiku!\nWyjątkowy hotel nad jeziorem Szeląg Mały na Mazurach. Hotel SPA z basenem nad morzem Najlepszy hotel spa w województwie pomorskim. Pakiety spa nad morzem dla dwojga to idealny prezent, aby dać sobie (i swoim bliskim) relaksującą przerwę od codziennej rutyny i cieszyć się luksusowym dniem odprężenia i relaksu w wyjątkowym otoczeniu, które oferuje luksusowy hotel nad morzem. Wyjątkowy hotel blisko plaży.\nRezerwacja online, pakiety, SPA, pokoje i apartamenty, konferencje, wesela. Hotel Haffner***** to luksusowy obiekt w sercu Sopotu. Oferujemy komfortowe noclegi, wykwintną kuchnię, możliwości biznesowe i relaksujące Spa.\nLabirynt ognia. Seria Apollo i boskie próby. Tom 3Z Hitlerem na zachodzie - Mit Hitler im Westen. Wersja polsko-niemieckaReguły dla dziewczynPrzyjacieleWidzę CięDziwna rzecz - pisanieTyrmand. Pisarz o białych oczachGRU. Sowiecki SuperwywiadFelix, Net i Nika oraz Gang Niewidzialnych Ludzi. Tom 1Rhett. Seria Jak poderwać drania. Tom 3


Weekendowe pikniki w ŁSSE [ZDJĘCIA] — Radio Łódź\nsob, 10 lip 2021 22:21:52 +0200\nWeekendowe pikniki w ŁSSE [ZDJĘCIA]\nŁódzka Specjalna Strefa Ekonomiczna organizuje rodzinne pikniki i kino samochodowe. Począwszy od dziś, w wakacyjne weekendy można spodziewać się wielu atrakcji.\nPiknik teatralny z warsztatami aktorskimi i zajęciami poświęconymi improwizacji - zapowiadał rzecznik ŁSSE Mateusz Słonecki. - W programie między innymi quiz wiedzy o teatrze, malowanie twarzy, ale też mała niespodzianka czyli odwiedziny fabrykanta - mówił rzecznik.\nWieczorem odbył się seans filmowy w kinie samochodowym, gdzie zaprezentowano nagrodzony trzema Oskarami film "Greenbook".\nPikniki tematyczne będą organizowane także w kolejne weekendy wakacji. Przewidziano zajęcia taneczne, artystyczne, bębniarskie, kulinarne i mobilny serwis rowerowy. - Będą warsztaty taneczne, paintball laserowy, mini trampoliny czy nawet tor do skeatboardingu. Podczas jednego z pikników będzie możliwość skorzystania z mobilnego serwisu rowerowego oraz dowiedzenia się, jak w prosty sposób serwisować rower samemu - dodaje rzecznik ŁSSE Mateusz Słonecki.\nWszystkie imprezy odbywają się na parkowych terenach Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej przy ul. Tymienieckiego 22.


Zobacz wątek - co sadzicie o husaberg fe 501\nco sadzicie o husaberg fe 501\nprzez erabea » 23/2/2013, 12:58\nCzy ktoś z Was miał do czynienia z bergem i może się ze mną podzielić wrażeniami i ogólnymi informacjami dotyczącymi husaberga fe 501\nzainteresowany jestem tym egzemplarzem\nprzez henio12323 » 23/2/2013, 13:19\nmoto technicznie rzecz biorąc niezłe, niezły zawiech, moto dosyc tanie itp itd\nale te modele nie były zbyt udane, trudno kupic motocykl zadbany - stąd też miedzy innymi cena. ktm EXC który jest podobnej klasy jest sporo droższy - bo jest duzo lepiej zrobiony, ma mniej awaryjny silnik itp itd. osobiscie nie pchał bym sie w starego husaberga\nprzez erabea » 23/2/2013, 15:26\nHenio ktm to uzana światowa marka i rzadko jaki producent może się z nią równać no może honda,a jeśli chodzi o berga to przecież młodszy brat kata więc raczej lipy nie robią i nie cena skłania mnie w kierunku berga tylko fakt,że ma on rodowód kata i jest w pełni homologowany co pozwala na rejestrację i uczestnictwo w ruchu ulicznym....generalnie szukam mocnego,dobrze utrzymanego endurka z możliwością rejestracji i poprzez allegro trafiłem tylko na berga....może wiesz,może znasz kogoś kto chce pchnąć dobry mocny homologowany egzemlarz\nprzez henio12323 » 23/2/2013, 21:58\nja nie mówie że ktm najlepszy, porównuje tylko bo akurat honda to najgorsze moto pod tym względem z enduro KTM jest trudny do pobicia, ale yamaha nie jest gorsza. husaber to brat KTMa racja, ale nowszy. a nie tak stary. i to że jest bratem ktma nie znaczy że jest lepszy. - zalety husaberga to to że wiekszosc żeby fabrycznie jest z wysokiej półki, zawieszenie kierownice, napęd opony itp itd...ale silnikowo udane nie były. one są dobre póki jada. ale jak sie zaczną sypac koszta są wysokie. nie kupisz za 6 tysięcy świetnego enduro, ( hard enduro podkreślmy ) z homologacją i papierami który by sie nie sypał. za takie moto minimum od 8 tysi mozna podchodzic. ja bym wolał zamiast takiego husaba dołozyc troszke i kupic ktma 520. trudno mi powiedziec jak sie oba sprzety mają do siebie pod względem prowadzenia. ale na pewno ktm jak ma zdrowy silnik to jest odporny na wiele.\nprzez erabea » 25/2/2013, 20:51\nhenio a co powiesz o tym moto............\nhttp://otomoto.pl/gas-gas-ec-gas-gas-ec ... 34568.html\nprzez henio12323 » 26/2/2013, 10:08\nnie wiem, nie chce sie wypowiadać bo troche nie kręcą mnie nietypy ;d sprzęt na pewno jest nietypowy, o częsci bedzie z pewnością trudno - stąd niska cena zakupu takiego motocykla. jezdnie moze być ok, co to za filozofia, wziąc 70% motocykla od zewnętrznych firm ( amortyzatory hamulce koła itp itd ) jedynie kwestia ramy leżała w ich zakresie pewnie, nie wiem jak z silnikiem. osobiscie nie chciał bym sie pchać w takie moto. ja smigam duzo, cos sie sypnie - nie lubie czekać na częsci. wole cieszyc sie sezonem. pozatym cena częsci też moze byc troche nietypowa bo bardziej nietypowe czesci trzeba pewnie sciągać zza granicy. dlatego postawiłem na KTMa bo w każdej wiosce jakis jest. kilka razy tak miałem że pojechałem 50 km od domu i np raz padł mi napęd- akurat dorwałem jakiegos kolesia od KTMa, i mi pozyczył przednią zębatke i zapinke, która pasowała od całkiem innego ktma. i pojechałem dalej. w gasgasie cos padnie ;D i tylko laweta ( to tylko przykład nie chce cie zrazić bo na pewno sprzet fajnie śmiga )\nprzez skidmarks » 26/2/2013, 10:42\nHaRD Enduro 4 cylindrowe za 6-7tys na ogół wymagają sporego wkładu. To 10 lat tyrania a wiadomo nawet pióro nie jest wieczne. trzeba porządnie sprzęt sprawdzić. Jak ktoś ci mówi ze przez 2 lata wymieniał oliwe tylko to nawet nie jedź. Ja już jeździłem za "perłami" które wyglądały jakby do lasu nie wjechały nigdy. Na żywo luzy, huczenie nie odpalanie z kopki itd.\nprzez erabea » 5/3/2013, 11:17\nhenio zwracam sie do Ciebie o ocenę tego kata jako,że jesteś użytkownikiem ktm to zapewne masz nie mały bagaż doświadczeń i nie małą wiedze o nich....co nie znaczy ,że inni panowie/panie nie mogą sie wypowiedzieć ....będę wdzięczny o każdą rzeczową opinię POZDRO\nhttp://otomoto.pl/ktm-exc-525-z-dokumen ... 29765.html\nprzez Dzesiu10 » 5/3/2013, 11:29\nNie wygląda tak źle, napęd ładny , plastiki raczej całe , widać że już ma trochę za sobą ale to exc 525 więc jak zawiecha nie ma luzów i silnik zdrowy to bym brał tylko ta lampa kiepska ale to szczegół, trzeba podjechać obadać i wiedziec ze RFS'y chodzą jakby w środku latały gwoździe więc trzeba umieć odróżnić defekt od normalniej pracy, pozdro\nprzez henio12323 » 5/3/2013, 18:12\ndokładnie tak. tylko że to 525 raczej nie jest. tylko przeszczep plastików do 520. najlepoej było by potwierdzic rocznik numerem ramy przed zakupem.\nco do reszty moto wyglada nie najgorzej, ale wygląd to pikuś. wszystko zalezy od stanu technicznego. lampa z modelu po 2007 roku kosztuje troche ponad 300 zł. plastiki 350 zł plus okleiny, powiedzmy 1000 zł i masz moto w stanie wizualnym pefekcyjnym.... a niech ma dobity silnik, a teraz coraz trudniej o zdrowe serducho to mozesz 5 tysi wywalić w jeden remont. wiec kwestia ogarniecia spraw technicznych. i tutaj znów problem jak kolega wyzej napisał - moto jest nałozyskach i wszystko cchodzi jak w sieczkarni. trudno rozróżnić dla amatora, i kogos kto nie wsłuchał sie nigdy w zdrowego 525, czy to stuka sprzegło czy korba, czy wywalone są rolki na popychaczach cyz nie itd itp\nprzez erabea » 5/3/2013, 19:39\nczy wszystkie katy (silniki) pracują jak sieczkarnie,przypomina ten dzwięk 2t bo jesli tak to odpuszczam sobie ktm,bo dzwięku dwusówa mam dość.... zamierzam moim przyszłym enduro przemieszczać się również po drogach miejskich i lokalnych nawet dłuższe dystanse do 200km tyle mam od domu do pracy i chciałbym dość sympatycznie znieść te drogę i nie stanowić zagrożenia utraty słuchu dla siebie i innych uczestników ruchu....a co sądzicie o yamce wrf?\nprzez erabea » 5/3/2013, 19:54\nco sądzicie o tych egzemplarzach....\nhttp://allegro.pl/show_item.php?item=30 ... tabsAnchor\nprzez henio12323 » 5/3/2013, 21:35\npo 1 edytuj tematy\npo 2 jak chcesz jechac 200 km i mieć wygodną podróż to sobie odpuść hard enduro, tylko kup skuterka bedzie 5X wygodniej ja przejechałem 100 km, potem jeszcze z 2 gofdziny w głowie mi huczały opony silnik i wydech ( akurat wydech mam do SXa ale nie on był tu najgłosniejszy )\nto że chodzi jak sieczkarnia nie mam nic wspólnego z silnikiem 2T. to singiel 500 pojemnosci wiec wręcz grzmi, a nie bzyczy. chodzi tylko o to że w silniku słychac pełno postukiwac, szelestów itp. silniki na panewkach są cichsze.\nco do WRF sprzety spoko, ale te starsze sie ostro sypały. wiec minimum musi byc 450. ( a nie starsze modele 426 itp ) a i bez sensu jest podsyłanie linków, bo to nie forum jasnowidzów niestety. 80% tego co najwazniejsze, nie wycziasz z fotek. po fotkach poznasz czy napęd do wymiany, czy moto jest w jednym kawałki i tyle... napęd kosztuje 400 zł, kilka plastików 300 zł powiedzmy i masz moto wizualnie ok. a silnika nie wyczaisz po fotkach a jak on bedzie zarżniety to mozesz kilka dobrych tysi wsadzic w silnik żeby doprowadzic do nalezytego stanu\nprzez erabea » 6/3/2013, 18:01\nhenio zdaję sobie sprawę,że po tak długim dystansie hard/enduro może huczeć w głowie a i sama pozycja siedząca przez dłuższy czas może stanowić o dyskomforcie jednak cała przyjemność czerpana z jazdy hardem nawet w ruchu ulicznym niweluje fakt,że nie jest to moto stworzone na drogi asfaltowe dodam jeszcze ,że tego typu przejażdżki po ulicach byłyby sporadyczne....sory za te linki faktycznie nie wiele da się z nich dowiedzieć poza stanem wizualnym i nie oczekiwałem ,że za sprawą zdjęć dowiem się o stanie fizycznym,faktycznym danego moto, liczyłem bardziej na to,że zainteresuje się nimi ktoś z miejsca lub okolic skąd pochodzą te enduraki i rzucili by na nie fachowym okiem dzieląc sie swoją opinią,dzięki czemu miałbym już jakiś pakiet wiedzy i nie jechałbym w ciemno taki kawał drogi.......\nprzez MattQ » 6/3/2013, 23:11\nZnajomy ujeżdża bergi i mówi że dobry sprzęt lecz co do ktm nie ma co równać, ponieważ to inna półka jak pisali ci już wyżej lecz jedno co mu się strasznie nie podoba i denerwuje to np że ja mam (w ktm sx 125) kopke z prawej a ten berg jego i z aukcji z lewej, napęd ma z prawej a ja z lewej itd. Więc wiesz np chcesz szybko odpalić to jakoś większość ludzi jest prawonożna i odpali bez problemu a tu masz z lewej strony kopke i może być to dla Ciebie strasznie nie wygodne. On właśnie chyba go jutro sprzeda i powiedział że chce kupić KTM'a EXC 520 SM, ma już upatrzone jeszcze dotego gratis nowe oponki do terenu. Jego zdanie było takie ( rozmawiałem z nim ) że 100razy wolał by KTM od berga i nigdy by ich nie porównał ze sobą jako takich samych. Więc nie wiem czy nie lepiej się wstrzymać i uzbierać na KTM bądź Yamahe\nprzez skidmarks » 7/3/2013, 20:16\nHusbergi to pomost łączący własnie extremalne "ready to race" KTM a mniej ostre Yamahy WR czy DR-Ztki. Taki zamysł był KTM-a pompujac kase w "berga" i wyszło im dobrze.


Czytelnia Magazynu Literackiego: CHIŃSKI PARAWAN II\nCHIŃSKI PARAWAN II\nROMANSE KAPITANA ROCHA\nKiedy kapitan 2 Pułku Artylerii Polowej Legionów, Maurycy Roch, grał na gitarze i śpiewał niskim, tęsknym głosem pieśni rosyjskich Cyganów, kobiety rozmarzały się, miękły i kazały wznosić toasty za ljubow, a zazdrośni sykali po kątach, że to skandal, aby nadal śpiewać po rosyjsku w wolnej Polsce. Czuł się niewinny – niewiele znał innych miłosnych utworów na gitarę, a ruskie nie miały sobie równych. W lepszym towarzystwie pytał więc o fortepian, a gdy go tam doprowadzono, wybierał najbardziej nieśmiałą i niezbyt ładną spośród dam, i prosił o honor zagrania na cztery ręce. Zazwyczaj potrafiła zagrać mazurka. Później dawał sam koncert, po mazurkach nokturny, bo Chopin był w łaskach u pań, finiszował jednak długa wersją „Dla Elizy“. Jego sława rozeszła się prędko po garnizonowym mieście K. i często zapraszano go jako gwóźdź programu na salony i saloniki, prosić nie dawał się długo a jego popularność rosła. Kapitan nudził się niezmiernie na zesłaniu, jak nazywał pobyt w K., a nie zapowiadało się na zmianę. Jakiż kontrast do Warszawy, jakaż dégradation culturelle! – zauważał przy każdej okazji; był to jeden z nielicznych francuskich zwrotów, jaki opanował, dlatego też nie śpiewał chętnie po francusku.\nMiał dobre powody, aby sławić Warszawę, spędził w niej jakiś czas w glorii bohatera. Po efektownym opanowaniu Cytadeli, gdzie znalazł się spontanicznie jako ochotnik, i gdzie wykazał się, wyprowadzając zręcznie konie wroga, został od razu przyjęty do oddziału kapitana Bolda. Później miał jeszcze okazję udowodnić swoją odwagę, wynosząc spod obstrzału rannego kolegę. Za każdym razem wyróżniano go awansem, a jego kariera również później była błyskotliwa; sam się tego nie spodziewał. Jego stopień w tak młodym wieku był rzadkim wyróżnieniem.\nDla wojska przerwał studia, zresztą z ulgą, bo traktował je bez większych ambicji; w głowie była mu muzyka, psy, polowania i kobiety, a do tego Maurycy nie był orłem w szkołach i studia przyrodnicze też go nudziły. Ten wesoły, prosty chłopak spod Zegrza, syn zubożałego ziemianina, trafionego apopleksją, którego po przedwczesnej śmierci matki wychowywali, jak umieli pobłażliwi dziadkowie, dopuszczając do zdziczenia młodzieńca, poczuł się jednak w stolicy jak ryba w wodzie, napawając się nimbem legionisty i obtańcowując chętne panny. Kilka lat tam spędzonych, szczególnie po wyzwoleniu, były najszczęśliwszymi w jego życiu. Największym sukcesem kapitana był romans z pewną majorową, która zakochała się w nim do szaleństwa, aż stawało się to niebezpieczne. Każdego dnia słała mu liściki i żądała odwiedzin, a nawet chciała z nim uciekać, co napełniało go przerażeniem, bo dokąd mieliby uciec. Skandal w jego sytuacji oznaczał śmierć cywilną, a majorowa, wprawdzie ze śladami wielkiej urody, przypominała mu raczej babkę, spod której nieznośnej troskliwości dopiero co się wyrwał. Przeniesienie więc było mu na rękę, chociaż odczuł szczery smutek przy pożegnaniu ze spazmującą kochanką – nikt go jeszcze nigdy tak spektakularnie nie kochał. Mimo, iż do K. , miasta garnizonowego, przeniesiono większość pułku, lubił myśleć że stało się to za sprawą zazdrosnego majora i czasami dyskretnie o tym napominał.\nTajemnica erotycznych sukcesów młodego kapitana była jednak nie tylko efektem głosu i talentu muzycznego, ale przede wszystkim jego przyrodniczych zainteresowań i doskonałej znajomości zachowań zwierząt. Być może Maurycy powinien był po prostu studiować weterynarię, najprawdopodobniej uczyniłoby go to szczęśliwym. Garnęły się do niego wszelkie zwierzaki i już jako chłopie zaczął wyręczać dziadka w obowiązkach w stajni i psiarni, niespełna dwunastoletni odebrał samodzielnie cielaczka; wkrótce znał się znakomicie na tajnikach hodowli i leczenia zwierząt i powierzano mu chętnie tę odpowiedzialność. Złożony niemocą, mało kontaktujący ojciec nie mógł reagować na coraz dłuższą obecność syna w stajni i na polowaniach; „zszedł całkiem na psy“, narzekał tylko, ale nikt go nie słuchał. Ten tymczasem, bywał proszony do sąsiednich majątków, bo prawdziwy koński doktor mieszkał daleko i do nagłych wypadków zwykle nie dojeżdżał. Napawało to Maurycego dumą, a przede wszystkim czuł, że jest potrzebny. Przyjeżdżając krygował się trochę, szczególnie, jeżeli były przy tym kobiety – Chętnie pomogę, ale czy to ja jaki weterynarz jestem? – bo zauważył, że to słowo pobudzało jakoś ich wyobraźnię i czerwieniły się lekko.\n– Na przyrodzie się znam, i to wszystko. Przyroda stworzyła nas wszystkich podobnych, ot, cała tajemnica.\nMotto to przyświecało mu w kontaktach z kobietami. Kiedy udzielał pannie spontanicznej lekcji na fortepianie, nigdy nie pociły mu się ręce i nie nachylał się zbyt blisko. Wiedział, że do uzyskania zaufania potrzebny jest spokój i stopniowe zmniejszanie dystansu. Gdy trzeba było, brał jej rękę i zdecydowanie układał na klawiszach; nie uśmiechał się wtedy, to była poważna sprawa. Nie wchodziły w grę przelotne muśnięcia, chichoty, aluzyjki. Dotknięcie następowało tylko jedno, przeciągłe i nie do przeoczenia. Moment był dobrze wybrany, gdy nie on, a ona po raz pierwszy skróciła mimowolnie dystans. Czuła się przyciągnięta i nie potrafiła tego ukryć. Bardzo młodej dziewczynie kładł rękę między policzkiem a szyją, jak niedoświadczonej klaczy, którą musiał uspokoić, aby założyć jej uprząż. Dojrzałe kobiety reagowały erotycznym dreszczem na położenie dłoni na łydce, niewiele z nich cofało nogę. Potem były już jego; wszystko niepowiedziane, ale jasne. Pozostawało ustalić spotkanie. Po tej pierwszej intymności nie następował jeszcze pocałunek, ale umówiona schadzka prawie zawsze kończyła się zbliżeniem. Nieśmiałą, naprawdę obawiającą się mężczyzny, oswajał łagodną perswazją, szeptaną obok ucha, jak mantra; w tym czasie jego dłonie zmierzały do celu bez pośpiechu, ale nieomylne i nieustępliwe. Chciały przecież, wiedział, że chciały, pokazywały to ich ciała i ruchy. Wszystko było kwestią złapania właściwego momentu. Timing to była jedna z mocnych stron Maurycego Rocha.\nNigdy nie podniósł ręki na zwierzęta, nigdy w psiarni nie wydawał komend podniesionym głosem, ale ustawiał je wszystkie spokojem i zachęcaniem do współpracy. Cierpliwie uczył przydomowe kosy nowych sekwencji, po jakimś czasie słyszał swoje melodie, gdy przechodził obok zarośli bzu, w których mieszkały. Zwierzęta były ciekawskie i ufne, należało je tylko zachęcić. Nawet koty kleiły się do niego. Zdobycie kobiety odbierał jako łatwiejsze niż zdobycie zaufania zwierzęcia, byli przecież z jednego gatunku. Jako kochanek był oddany i pomysłowy, rozkwitały przy nim wszystkie, i żadna nie przeklinała go, gdy ją opuszczał. Miał na tyle rozumu, żeby nie zrobić pannie dziecka, rozstawał się taktownie, tłumacząc się wstrętnym mu, aranżowanym dla ratowania ginącej z nędzy rodziny małżeństwem, lub rozkazem bojowym, służbowym przeniesieniem; żegnał melodramatycznie, obiecywał pisać. Czuł się z tym jednak źle, zdarzały się trudne do ominięcia komplikacje. Fama, jaka szła za nim, zamiast odstręczać, przyciągała kobiety, głównie mężatki, ale po przygodzie z majorową był ostrożniejszy i czuł sam mimo młodego wieku, że należałoby się ustatkować. Dowódca też przykazał kolegom, aby go wreszcie wyswatali.\nZnajomość z Judytą Kulman - Dembską, piękną i młodą jeszcze wdową po przedwcześnie zmarłym inżynierze i przemysłowcu, była jednak niezupełnie po myśli dowództwa i nie afiszował się z nią. Do apartamentu w hotelu Bristol, gdzie się z nią spotykał i w którym to hotelu Judyta miała ciche udziały po mężu, wślizgiwał się tylnym wejściem od Śliskiej, dorożkom kazał czekać w bezpiecznej odległości. Oficjalne wizyty w jej domu ograniczał; okazała kamienica Dembskiego zamieszkana była przez licznych pociotków Judyty i uchodziła za żydowską. O Dembskiej mówiono często złośliwie Kulmanowa, szczególnie od czasu, gdy owdowiała, katolickie miasto nie chciało jej darować, że nie konwertowała, a panieńskie nazwisko, jakie uparła się dołączyć po ślubie do mężowskiego, kuło w oczy. Zmarły małżonek był Polakiem spod Poznania; nieprzytomnie zakochany ożenił się z młodziutką żydowską pięknością, korzystając, że tamtejsze prawo dopuszczało śluby mieszanego wyznania. Po ślubie na nalegania żony przeniósł się w jej okolice, ale na judaizm nie przeszedł. W K. stał się prędko szanowanym obywatelem, gdyż łożył w miejscowy, rozwijający się przemysł, założył farbiarnię i wytwórnię piór wiecznych, oraz miał liczne udziały w innych inwestycjach. Odziedziczone po nim zakłady wdowa w rewanżu niechętnemu jej Klerykowi przechrzciła - z Farbiarni Dembskiego na Zakład Chemiczny J. Kulman, tak samo postąpiła z fabryką, i zleciła zamieścić nad bramami kute z metalu, wielkie napisy z jej panieńskim nazwiskiem. Prowadzenie obu zakładów powierzyła swojemu, podobnie jak ona żydowsko – polskiemu krewnemu.\nNie kochano jej za to w mieście. Ale nie było mężczyzny, który nie wodziłby za nią oczami i nie chciał być jej przedstawionym. Była bowiem kobietą o filmowej urodzie, a szczególne podobieństwo do gwiazd kina zapewniały jej francuskie kosmetyki i fryzjer. Potrząsając masą błyszczących, ciemnych włosach, spływających w lokach i falach na ramiona, strzelała w niespokojnym rozbawieniu ślicznymi, czarnymi oczami, które nikogo nie pomijały, a poruszała się płynnym, posuwistym krokiem jak młoda klaczka, ukazując doskonałości długich nóg, bo suknie skracała śmiało, ubrana zawsze według najnowszej mody. Kąciki pełnych, wspaniale wykrojonych ust wydawały się zawsze uśmiechać, śmiała się też dużo i chętnie, rwała do zabaw i tańców, a ponad wszystko lubiła gorszyć i prowokować skostniałe towarzystwo. Mówiono o niej „nasza gwiazda“.\n- Taa, gwiazda – bąknął kiedyś z lekceważeniem znany ze złośliwości radca Grabowski w foyer hotelu, gdzie właśnie wchodziła ze swoją zwykłą świtą – chyba sześcioramienna. Była to też aluzja do krążących w mieście plotek, że piękne ramiona Kulmanowej, które chętnie odsłaniała, sięgają wszędzie, i że jak bogini Kali pożera męskie serca na śniadanie. I tak zostało – gwiazda sześcioramienna.\nMałżeństwo Dembskich trwało zaledwie osiem lat i nie było szczęśliwe. Ona roniła jedno dziecko za drugim, on zaczął przewlekle chorować, aż niespełna czterdziestoletni zmarł, po wielkich cierpieniach. Gdy Maurycy Roch poznał Kulmanową, zdjęła właśnie żałobę i rzuciła się zachłannie na bale i przyjęcia, sama też wydawała. Toalety sprowadzała z Paryża a ciastka ze Lwowa. Lata dwudzieste były okresem prawdziwego dolce vita w K., które zdawało się rosnąć w oczach na rozwijającym się przemyśle, i Judyta Kulman-Dembska rozkwitała razem z nim, odbijając sobie jak i ono ostatnią niewolę.\nMaurycy został jej przedstawiony w teatrze, gdzie sama stanowiła wielką atrakcję w loży, pełnej adoratorów. Przypadli sobie zaraz do gustu – oboje w podobnym wieku i podobnego temperamentu, fizycznie atrakcyjni i bez większych skrupułów, rozpoznali się natychmiast instynktownie; Maurycy włączył swój muzyczno-przyrodniczy program, ale nie musiał się bardzo starać, po kilku dniach była jego. A nawet miał niepokojące wrażenie, że nie zostawiła mu wyboru.\nPech chciał, że poznał Kulmanową wkrótce po tym, jak zaczął bywać u Stefańskich, i właśnie zaczęto uważać go za adoratora starszej córki. Janina nie była wprawdzie posażna, bo niedawno zmarły ojciec zdążył przepuścić przed śmiercią cały majątek, ale Maurycy nie był wyrachowany, a rodzinna atmosfera na ulicy Słonecznej, przyjaźń z bratem Janki i wreszcie macierzyński stosunek do niego pani Teresy, sprawiały, że czuł się tam jak w rodzinie i odpoczywał po służbie i hulankach. Nie bez znaczenia była też oryginalna, niepokojąca uroda dziewczyny i to, że chociaż się świetnie rozumieli i przegadywali całe godziny, to jakoś zawodziła go dotychczasowa rutyna i nie dochodziło do muśnięć i randek na osobności. Nie śmiał jej tego zaproponować, nic się nie składało. Pianina Stefańscy nie mieli.\nKapitan Roch nie myślał o sobie, że jest niemoralny, a nawet miał się za człowieka honoru. Wycofywał się zawsze według niego w słusznym momencie i pod wiarygodnym pretekstem, pozwalając kobiecie zachować twarz. To, że dążył do jej zdobycia, było sprawą jego nadmiernej, jak odczuwał, pobudliwości seksualnej, o seksie myślał kilkanaście razy dziennie, musiał się masturbować jak za chłopięcych czasów, co u dojrzałego mężczyzny było oznaką słabości. Natura miała jakiś zamysł wobec niego i nie czuł się za to odpowiedzialny, ale nie był też dumny - ani ze swojej urody czy męskich atrybutów, ani z niepospolitej jurności, bo zbyt często wprawiała go w zakłopotanie.\nW fazie zdobywania wpadał w euforię i poświęcał wiele czasu taktyce, cieszyło go, że był dobrym strategiem. W zależności od tej, którą uwodził, pozwalał sobie na więcej lub mniej. Będąc z młodymi dziewczętami często opanowywał się siłą woli i jeżeli panna nie wchodziła zupełnie w grę jako ewentualna narzeczona, zadowalał się wyuzdanymi, palcowymi pieszczotami. Panował znakomicie nad wytryskiem i nad kalendarzem kobiecej płodności, i nigdy nie zdarzyła mu się żadna wpadka. Najbardziej lubił dyskretne mężatki lub wdowy, te były najbezpieczniejsze, ale nie gardził też prostymi, upadłymi dziewczętami, z którymi pił, grał dla nich, jakby były damami, kupował słodycze i drobne prezenciki. Młode panny na wydaniu garnęły się jednak do niego najczęściej, same szły w matnię i nieraz musiał udawać nieczułego, aby się od jakiejś odgonić.\nNajlepsze z tych miłosnych historii było stopniowe przełamywanie oporu, a później moment, gdy partnerki oddawały mu się, bardziej i jeszcze bardziej, bez reszty. Lecz wtedy następował punkt zwrotny, w którym Maurycy wiedział, że musi przestać, ze względu na dobro kochanki i ze względu na siebie. Mógł z nią zrobić teraz wszystko i tego wszystkiego się bał. Czuł, że drzemie w nim coś, jak sądził, nienormalnego. Gdy doprowadził już kobietę do rozwiązłości, nieustępliwą perswazją odsłonił ją, zbadał najtajniejsze zakamarki, doszedł do granic jej wstydu, ogarniał go lęk przed tym, co mógłby jeszcze z nią uczynić, skoro to wszystko przyszło mu tak łatwo. Opętywały go zboczone wyobrażenia, analne i sadystyczne; jej miłosne jęki pragnął zamienić w krzyk, ale obawiał się wspólnego upadku na dno i tego, że już się stamtąd nie wywinie.\nTeraz była pora na rozstanie – lub na małżeństwo i zmianę punktu ciężkości w układzie. Jednak to drugie wyjście straciło z nią w międzyczasie całą atrakcyjność. Odchodził więc. Udawało mu się przez wiele lat, ale to lato w K. w 1926 było inne, niż wszystkie, jakby coś się zbierało w nim samym; Maurycy czuł, że tak dłużej lawirować, uciekać przed miłością i odpowiedzialnością się nie da. Najpierw widział meteor, spadający wcale nie daleko, w okolicach Bukówki, gdy jechał konno, aż koń się spłoszył, taki był świst. Błysnęło i spadło za lasem. Pomyślał życzenie, ale z oszołomienia i pośpiechu wypowiedział tylko: „Spraw, żeby się to już wreszcie skończyło.“\nPóźniej użądliła go pszczoła. Nigdy go to jeszcze nie spotkało, chociaż pomagał niejeden raz przenosić roje. Nigdy też żadne inne zwierzę nie zrobiło mu krzywdy. A jednak teraz zdarzyło się, jakby stracił swój immunitet, i w dodatku stało się to w obecności Janki, w ogrodzie Stefańskich, oddalonym nieco od domu, dokąd towarzyszył jej często i chętnie, kiedy szła z koszykiem po pomidory albo kwiaty na stół, bo były to jedyne chwile, kiedy mógł być z nią sam na sam. Aż krzyknął, tak go zakuło, w szyję. Janka zaraz doskoczyła i spokojnie, wprawnie wyjęła żądło.\n- To wygląda poważnie, użądlenia w szyję są niebezpieczne, nie ruszaj się – poleciła, potem wspięła się lekko na palce i starannie wyssała jad. Zamarł, rozkoszując się tym momentem, zrobiło mu się gorąco. Nie wiedział, czy to od jadu czy z poruszenia, ale było mu wszystko jedno, chciał tylko, żeby trwało jak najdłużej. Gdy skończyła, złapał ją mocno w tali, obrócił do siebie i chciał pocałować, ale odchyliła się i patrząc mu w oczy powiedziała poważnie, bez cienia kokieterii:\n- Siostrzana przysługa, kapitanie.\n- Uwielbiam cię – zapewnił gorąco – nie odpychaj mnie, proszę.\n- Zapomniałeś chyba, że uwielbiasz Kulmanową, ale całe miasto pamięta. Dla mnie miłość jest jedna i jest święta, kapitanie Roch. Proszę mnie nie zaliczać w poczet swoich miłostek – spokojnie zdjęła jego ręce ze swojej talii, odwróciła się i poszła w stronę domu. Zalał go wstyd. Zawołał jeszcze za nią:\n- Ja z nią skończę, obiecuję, że skończę, nie odpychaj mnie, Janka! – ale go nie słuchała, więc upokorzony jak mały chłopiec nie wiedząc, co dalej, nie wszedł już do nich i bez pożegnania wrócił do siebie. Czuł się bardzo dotknięty. Nie tym, że go skarcono jak szczeniaka, ale tym, że zawiódł, że po raz pierwszy nie wyczuł momentu, nie zrozumiał, popsuł. Co za fatalny dzień, i jeszcze ta pszczoła, bolesny dodatek. To zdarzyło mu się niesprawiedliwie, nie miał przecież złych zamiarów. Jankę traktował poważnie, z podziwem i przyjaźnią, poskramiał się sam, aby jej nie zawieść. Do rozpusty miał Kulmanową, chętną bez umiaru, a w Jance szukał antidotum na jad po przehulanych nocach, na pustkę; traktował ją jak ideał, którym nie była, bo ideał nie może być małostkowy. Ale gdy doszedł do siebie, cała złość mu przeszła i został tylko smutek, poczucie przegranej, z którym nic nie umiał począć. Nawet nie poszedł do Judyty, upił się tylko na umór z byle kim, a następnego dnia spóźnił na próbę generalną parady przed Marszałkiem. To miało być epokowe wydarzenie w K., na które cały garnizon szykował się od miesięcy, i major zwymyślał go jak psa.\nMaurycy czuł się rozdarty. Erotyczne szaleństwa z Kulmanową napełniały go chwilową euforią i prowokowały następne, ale po nocach z nią był rozdrażniony; czegoś w ich związku brakowało. A przecież nie było sposobu, w jaki by jej nie kochał, a ona odpłacała mu wieloma orgazmami, nieraz w ciągu krótkiego czasu. Coś było w niej jednak takiego – nieprzekraczalny dystans, ironia czy tłumiona niechęć do Polaków – że nawet w pieszczotliwych żartach czaiła się groźba, jakaś niewymówiona, a niezbyt pochlebna prawda. Mój oficerek, nazywała go; prosiła, aby kochał ją, nie zdejmując butów, ale zaraz wyśmiewała go, że pachnie koniem, a to ściskała mu jądra, co wprawiało go w najwyższe podniecenie, ale i upokorzenie, a upokorzenia nie znosił. Albo traktowała niby jakiegoś modela w swoim nowo otwartym i bogato urządzonym, dwupiętrowym sklepie „Moda Paryska“; oglądała go, chwaliła kształtne pośladki i umięśnienie, jednak w najczulszych momentach potrafiła wywinąć, zmienić temat, rzucić cyniczny żarcik. Albo, rozkapryszona, gdy ubierał się, aby iść na służbę:\n- Nie idź! Zostań ze mną, chcę cię mieć cały czas przy sobie. Rzuć to w diabły, zatrudnię cię u siebie, będę ci płacić lepiej niż Polska!\nByły to żarty, lecz zrobiło mu się aż gorąco ze wstydu, bo nieproszona wykupiła niedawno jego karciany weksel. Hulaszczy tryb życia kosztował, a zdarzało mu się grać w pokera i paskudnie raz przegrał. Chciał spłacić w ratach, ale Judyta skądś się zwiedziała i załatwiła sprawę po swojemu, przez kogoś podstawionego. Podała mu weksel razem ze śniadaniem: - Weź go, spłacisz mi, jak będziesz mógł. Nie chcę, żebyś miał długi u tego szulera, nie ufam mu – powiedziała o jego serdecznym koledze, poruczniku Kłoszyńskim. Gdy protestował, położyła mu palce na ustach:\n- Cii, wiem, co mówię. Nie ufam mu, jego brat był w 1918 w teatrze, jak masakrowali naszych. Honor? Jaki honor? To kanalie, mordowali bezbronnych. Uwierz mi, znam się na ludziach. Chce cię mieć w ręku, dlatego z tobą gra, zresztą sprzedał cię Żydowi.\nOd tej pory nie tknął kart, ale zły był na nią, że miesza się w jego sprawy, i że nic się przed nią nie ukryje. Jednak na przekór wszystkiemu – ludzkiemu gadaniu, swoim obawom i złym przeczuciom bawił się czasami myślą o małżeństwie z nią. Dzieci byłyby piękne z tego związku, myślał z rozczuleniem, mając ją pod sobą – owijał sobie o dłoń jej wilgotne loki, opadające na skórę szyi i ramion, na twarz - idealną, o jasno-brzoskwiniowych rumieńcach, z meszkiem na górnej wardze i rozkosznymi pieprzykami – dojrzała, blisko trzydziestoletnia Judyta zachowała pewną dziecięcość urody, pełne wargi, bardzo długie rzęsy, jak u dziewczynki, i coś kociego w ruchach. I była inteligentna – idealna wybranka dla mężczyzny, który chce mieć potomstwo, a mówią, że dzieci z mieszanych ras są wyjątkowo udane, mądrzejsze, jak kundle. Wchodził w nią mocniej, wydobywając z niej jęk – i wyskakiwał w porę.\nNie, żeby zważał na ludzkie gadanie. Maurycy był odważny i od dziecka przyzwyczajony, że robił, co chciał. Dziadka mógłby owinąć sobie wokół palca, ojciec nie liczył się, już nie kontaktował. Zresztą zostaliby w K., nie wyobrażał sobie Judyty bez kawiarni, księgarni, modystek. Nawet by jej nie proponował życia w rodzinnej wsi. Przecież ona nawet studiowała przez rok w Wiedniu. Wiedliby więc życie mieszczańskie w K., przerywane dla jego własnego urozmaicenia okolicznościami służbowymi. Mieliby dzieci, kilkoro. - Z tobą mogłabym mieć dzieci, czuję to, mówiła mu ciągle. Jesteś taki zdrowy, doskonałe nasienie. Ale zaraz: Uważaj, mam dni płodne. Uważał więc.\nLato ciągnęło się jak gorąca guma, lepiło do skóry, ozdabiało twarz Janki piegami; bluzki kobiet były wilgotne od potu, który wzmagał ich zapach. Maurycy krążył od jednej do drugiej jak rozdrażniony owad. Kochał Judytę do białego rana, bo wcześniej trudno było zasnąć, a ona sięgała po niego nawet w półśnie. Stawała się coraz śmielsza, coraz bardziej żądająca i to mu się podobało. Wieczorem bywała kąśliwa, miała jakieś urazy, o których nie mówiła, pewnie donoszone jej, że bywa u Stefańskich. Ale naga, w nocy, była cała jego.\n- Ujeżdżam cię, mówiła, oswajam. Podniecało go to. - Będziesz naprawdę mój dopiero, gdy cię wytresuję, mój oficerku – dodała kiedyś. Leżał pod nią i może dlatego, że poczuł się przyciśnięty i bezbronny, nie podziałało tym razem; zezłościł się i chciał ją zrzucić, ale przesunęła się do jego twarzy, ściskając mu głowę i szyję udami .\n- Powiedz, że kochasz. Że będziesz mój, tylko, na zawsze. Do śmierci. Zabiję cię, jeżeli pokochasz inną. Mów, że kochasz.\nBył w panice, dusił się.\n- Mów, że kochasz.\n- Puść, suko!\nWściekł się i wyzwolił siłą, przekręcił ją tak, że był teraz nad nią i trzymał mocno za rękę i włosy, az syknęła z bólu i zawołała z wyrzutem:\nWziął ją teraz mocno, brutalnie, jak chłop, nie bacząc na nią, a ona powtarzała, że go kocha, kocha, kocha, ale wiedział, że nie żartowała. Skończył i bez ceregieli zaczął się ubierać.\n- Już idziesz? Zostań, jeszcze wcześnie. No zostań! – poprosiła, miękko, żałośnie, jakoś tak niezwyczajnie jak na nią, ale uciął krótko, że jest zmęczony i nie ma nastroju, wtedy się wściekła.\n- Ależ z ciebie głupiec! Jak tak, to możesz jutro też nie przychodzić.\nŻyczył jej dobrej nocy, wyszedł i nie pojawił się u niej więcej.\nCierpiał, roznosiła go żądza, ale nie ustępował. Wiedzial, że i ona cierpi, lecz nie spodziewał się wiadomości, była podobnie uparta. Mimo wszystko czuł pewną ulgę, sytuacja rozwiązała się sama. Nie byli dla siebie stworzeni, zagryźliby się na śmierć. No i to przecież Żydówka, pomyślał, co wprawdzie nieco go zawstydziło, ale jakby wiele wyjaśniło.\nZA TYDZIEŃ - CIĄG DALSZY\nAutor: Sławomir Majewski o 03:30\nEtykiety: Köhler Małgorzata, Opowiadania, Proza


Nietrzymanie moczu (NTM) ma różne podłoże. Odpowiednio wcześnie wdrożone leczenie i rehabilitacja pomogą w powrocie do formy. Więcej na sprawdzonyfizjoterapeuta.pl\nCzy rehabilitacja w ciąży jest bezpieczna?\nCzy fizjoterapia w tak ważnym dla kobiety okresie jest bezpieczna? I jakie właściwie ma znaczenie rehabilitacja w położnictwie. Odpowiadamy na te i inne pytania związane z tematem ciąży i rehabilitacji.


Szkoła | Jak Wytresować Smoka Wiki | FANDOM powered by Wikia\nSchool (z ang. szkoła) - jedna z pięciu lokalizacji w grze School of Dragons. Jest to najważniejsze miejsce, ponieważ tam znajdują się wszystkie miejsca, w których odbywa się szkolenie na smoczego jeźdźca.\nSzkoła z zewnątrz przypomina zwyczajną, skalną wyspę. Wnętrze wyspy jest jednak zupełnie inne. Do znajdującego się tam jeziora spływają trzy wodospady z pełnych drzew stoków wyspy. W centralnej części wyspy znajduje się miejsce do lądowania dla smoków, z którego dwa mosty prowadzą do twierdzy szkolnej. Za nią, w skalnej grocie wykuta jest wylęgarnia, a obok niej znajduje się Labolatorium.\nW szkole znajdują się trzy miejsca do łowienia ryb. Pierwszym jest jeziorko przy labolatorium, drugim jest łowisko nad głównym jeziorem, a trzecim - przerębel nad morzem.


Konkurs - Sezon na gładką skórę - Forum Polki.pl\nWątek: Konkurs - Sezon na gładką skórę\nNagroda to 1 z 10 voucherów na zabieg fotodepilacji w salonie No+vello. Fotodepilacja to inaczej usuwanie owłosienia za pomocą światła. Podczas zabiegu impulsy silnego światła emitują fale o zakresie od 590 do 1200 nm. Wiązka światła zostaje skierowana na skórę, a zawarta w skórze melanina pochłania ją i kieruje do mieszka włosowego. W mieszku energia świetlna jest przekształcana w ciepło i niszczy komórki rozrodcze włosa. Pozbawiony tych komórek włos obumiera i wypada. Dotychczas zabiegi fotodepilacji mogły być stosowane dwa tygodnie przed i po opalaniu. No+vello wychodząc naprzeciw oczekiwaniom klientów wprowadziło innowacyjny system Sun&Safe. Umożliwia on korzystanie z fotodepilacji nawet podczas opalania.\nOstatnio edytowane przez Redakcja ; 25-07-2011 o 10:43\nOdp: Konkurs - Sezon na gładką skórę\nNogi są gładkie, nie mam możliwości zrobienia zacięć, jak to nieraz działo się przy używaniu maszynki do golenia, efekt utrzymuje się zadowalająco długo. Dodano:\nPosty 102\tOdp: Konkurs - Sezon na gładką skórę\nPosty 137\tImages 34\nPosty 58\tImages 2\nWszystko zależy od pory roku. Zimą najlepiej sprawdza się u mnie depilator, latem zaś pianka. Z pierwszego punktu widzenia wydaje się, że powinno być na odwrót Niestety ja mam przeciwne zdanie. Latem skóra jest zazwyczaj odkryta, czyli narażona na niekorzystne działanie czynników środowiskowych czyli upał (pocimy się) i słońce (opalanie). Korzystając z depilatora skóra szybciej ulega podrażnieniom, a co więcej może wystąpić zapalenie mieszka włosowego. Ja wolę nie ryzykować. Zresztą nie raz przekonałam się, że latem usuwanie włosków depilatorem jest bardziej bolesne no i skóra po zabiegu dłużej się goi. W przeciwieństwie do zimy, kiedy zimne powietrze działa kojąco na podrażnioną skórę. Dlatego latem decyduję się na delikatnie otulającą piankę, która działa szybko i nie powoduje podrażnień. Ma to również swoje złe strony - zabieg nie jest trwały i co drugi dzień muszę go powtarzać. Marzę o tym, aby moja skóra była jedwabiście gładka w dotyku na dłużej... Chciałabym się poczuć jeszcze bardziej kobieco, a wiadomo, że gładkie nogi to czysta kwintesencja kobiecości Dodano:\nPosty 10\tOdp: Konkurs - Sezon na gładką skórę\nMoim ulubionym choć bolesnym sposobem depilacji jest depilator. Mimo tego iż przechodzę męki jest to moja najczęstsza metoda usuwania zbędnych włosków. Myśle o wypróbowaniu kremów i pianek do depilacji, a kto wie być może okażą się równie zadowalające.. Nie wspomnę już o zabiegu fotodepilacji po którym byłabym wniebowzięta !\nPosty 1\tOdp: Konkurs - Sezon na gładką skórę\nDo niedawna chodziłam do kosmetyczki na wosk ale cena 150zł raz w miesiącu mnie przerażała. Dlatego kupiłam sobie zestaw podgrzewacz z woskami i plastrami i mój narzeczony wykonuje mi zabieg. A ile mamy śmiechu jak krzyczę wniebogłosy podczas "rwania". Polecam każdemu im dłużej się robi tym mniejszy ból. Ale oczywiście zabieg foto depilacji byłby najbardziej pożądany w moim przypadku\nPosty 91\tImages 8\nPosty 202\tImages 5\nPaszki wosk, wosk, wosk. I depilacja samodzielna. O dziwo - nie boli. Skóra nie jest podrażniona (próbowałam kiedyś depilatorem - odpada). A najbardziej podoba mi się to, że włosy odrastają zdecydowanie wolniej. I o ile samodzielnie depilując pachy czuję się jak super-bohaterka, o tyle moje bohaterstwo nie starcza na depilację bikini. Trudno, od czasu do czasu zapominam o wielkopolskim skąpstwie i idę do kosmetyczki. Mniej boleśnie (trudno powiedzieć "bezboleśnie", nie oszukujmy się), skuteczniej, gładko. I starcza na dość długo.\nSienkiewiczowski wąsik - jeśli się pojawi - również samodzielnie traktuję woskiem, choć dobrze dobrane hormonalne środki skutecznie go niszczą. Wiem, wiem, chemia. Cóż. Czasami wydaje się ona dobrym rozwiązaniem, choć w przypadku nadmiernego owłosienia jest to rozwiązanie całkowicie przypadkowe, bo nie po to łykam te tabletki Dodano:\nPosty 71\tImages 11\nNiestety nie mam ulubionej metody A to z racji tego,że większość metod powoduje u mnie podrażnienia skóry.


Strony: 1 ... 118 119 120  122 123 124 ... 127 Do dołu\nAutor Wątek: Klasyka Marvela od Egmontu (Przeczytany 299947 razy)\n« Odpowiedź #1800 dnia: Styczeń 22, 2019, 09:23:52 am »\nJakby to planowali to by wydali a nie robili jakiejś przerwy na inny run gdy jest to bezpośrednia kontynuacja. Olali bo słabe i tyle. Prędzej Czarny Wir wydadzą\n« Odpowiedź #1801 dnia: Styczeń 22, 2019, 09:27:46 am »\nCytat: JanT w Styczeń 22, 2019, 09:23:52 am\nJakby to planowali to by wydali a nie robili jakiejś przerwy na inny run gdy jest to bezpośrednia kontynuacja.\nPisałem moje podejrzenia dlaczego to zostało wydane w takiej kolejności. Naprodukowałeś tych postów, że nie będzie tego DD, ciekawe co zrobisz jak zapowiedzą?\nJa się będę tarzał ze śmiechu na pewno\n« Odpowiedź #1802 dnia: Styczeń 22, 2019, 09:30:35 am »\nCytat: mkolek81 w Styczeń 22, 2019, 09:27:46 am\nJa już się tarzam\n« Odpowiedź #1803 dnia: Styczeń 22, 2019, 09:32:58 am »\nCytat: robbirob w Styczeń 22, 2019, 08:44:30 am\nNo a ja własnie nie, bo oni sięgają tylko po to, co wydane po 2000 roku. A ja bym chętnie zobaczył kilka rzeczy (crossoverów) z lat 90-tych, czy nawet 80-tych w Klasyce Egmontu.\nCytat: JanT w Styczeń 22, 2019, 08:50:08 am\nEgmont robi podobnie bo Miller DD (bo Miller) Spider-Man McFarlane (bo znane i lubiane) Rękawica Nieskończoności (bo film) wiosny nie czyni Egmont X-Men Claremonta? Jak puszczą coś z X-Men to właśnie z 2000+\nW Marvel Classic cisną tymi bardzo cenionymi runami z 2000+, tak jak w Vertigo, ale w końcu wydadzą te najlepsze i będą musieli zainteresować się tymi wcześniejszymi. Co tam jeszcze z takich hitów zostało? Cap America Brubakera, FF Hickmana, Guardians of Galaxy Abnetta i Lanninga, New X-men Morrisona, X-Statix Milligana... a przecież Mucha też drąży te dekadę, więc niewykluczone, że jeszcze po coś sięgną.\nCytat: mkolek81 w Styczeń 22, 2019, 09:20:33 am\nPiszesz tak jakbyś pracował dla Egmontu.\nNo był już na forum taki wszystko więdzący...\n« Odpowiedź #1804 dnia: Styczeń 22, 2019, 09:39:41 am »\nCytat: -gościu- w Styczeń 22, 2019, 09:32:58 am\nNapisałem dlaczego uważam że nie będzie i tyle.\nCo tam jeszcze z takich hitów zostało?\nNie zawsze muszą być hity.\n« Odpowiedź #1805 dnia: Styczeń 22, 2019, 09:51:01 am »\nCytat: JanT w Styczeń 22, 2019, 09:39:41 am\nNo niby nie nie, ale jednak te gorsze rzeczy (Spider-man/Black Cat, Doktor Strange...), lecą między tymi najlepszymi. I systematycznie wydają te najciekawsze runy, które prędzej, czy później się wyczerpią. Uważasz, że wtedy będą lecieć samymi słabszymi?\n« Odpowiedź #1806 dnia: Styczeń 22, 2019, 09:51:25 am »\nW Marvel Classic cisną tymi bardzo cenionymi runami z 2000+, tak jak w Vertigo, ale w końcu wydadzą te najlepsze i będą musieli zainteresować się tymi wcześniejszymi.\nI masz DD Millera, Spider-man McFarlane'a, czyli tam gdzie są gotowe zbiorcze. Mogli zacząć od lepszego Spider-mana McFarlane'a, ale tam jest tylko omnibus. Z X-menami z lat 90 to tylko taki ciąg w complet collection ma AoA, reszta to omnibusy. Są oddzielnie wydane crossover, tylko że bez sensu jechać nimi bez reszty serii, tam się wątki ciągną nieraz przez kilka historii.\n« Odpowiedź #1807 dnia: Styczeń 22, 2019, 09:58:31 am »\nCytat: -gościu- w Styczeń 22, 2019, 09:51:01 am\nUważasz, że wtedy będą lecieć samymi słabszymi?\nNo chyba nie Może podaj (albo kto inny) jakieś konkretne wydania tych klasycznych serii bo poza Spider-Manam to nie ma za dużo. Z X-Men Claremonta to musieliby robić swoje wydania co jest dodatkową przeszkodą. edit: Mkolek mnie ubiegł po części\nOstatnio na FB ktoś pisał że liczy na te 2 omnibusy X-Men by Chris Claremont and Jim Lee Ale to raczej za grube.\n« Ostatnia zmiana: Styczeń 22, 2019, 10:09:04 am wysłana przez JanT »\n« Odpowiedź #1808 dnia: Styczeń 22, 2019, 10:02:50 am »\nCytat: JanT w Styczeń 22, 2019, 08:40:11 am\nniektórzy myślą że będzie nowy, klasyczny, później dokończenie nowego, Waid itd Wydali najlepsze Bendis, Bru, Miller (to jest już bardzo dużo DD) i koniec.\nZamykanie długoletniej historii Daredevila do trzech runów jest dużym nieporozumieniem i uproszczeniem. Wydali trzy duże bardzo ważne i bardzo dobre runy, ale bardzo dużo znakomitych historii ze Śmiałkiem czeka na polski przekład, zarówno z serii regularnej jak i rewelacyjnych miniserii.\nUważam, że jeśli DD się sprzedaje, to powinno być na niego miejsce w klasyce a mówienie, że wydali dużo DD i dlatego niech wydadzą coś innego to zupełnie argument niepoważny. Jeśli się sprzedaje (czyt. ludzie to kupują), to dlaczego nie ciągnąć dalej, skoro materiału jest rzeczywiście sporo. Całkiem niedawno przeczytałem cały run Waida i mogę powiedzieć jedno. Uwielbiam runy Bendisa i Brubakera - wszystkie zachwyty na tymi tytułami są ze wszech miar uzasadnione, bo to kawał dobrego komiksu. Ale patrząc z punktu widzenia rozwoju postaci, zarówno Bednis jak i Brubaker nie powiedzieli o Murdocku więcej niż powiedział wcześniej Miller. U Waida jest inaczej - powiedział o tytułowej postaci wiele nowych rzeczy, wprowadził nowych wrogów, do tego zrobił to w naprawdę świetnym stylu.\nO wszystkim powinien decydować rynek - ja np. na mutantów w ogóle nie czekam, co nie znaczy, że wypisuję elaboraty, by Egmont nie wydawał X-Men tylko samego DD, Punishera i Pająka.\n« Odpowiedź #1809 dnia: Styczeń 22, 2019, 10:06:41 am »\nCytat: Marvelek w Styczeń 22, 2019, 10:02:50 am\nAle nie zapominaj że są też inne postacie/drużyny których bardziej brakuje (np wspominani X-Men) Egmont nie będzie bez końca wydawał jednego bohatera (nie licząc Deadpoola ) gdy wydał z nim już dużo naprawdę dobrego materiału.\n« Odpowiedź #1810 dnia: Styczeń 22, 2019, 10:09:26 am »\nCytat: JanT w Styczeń 22, 2019, 10:06:41 am\nAle nie zapominaj że są też inne postacie/drużyny których bardziej brakuje (np wspominani X-Men) Egmont nie będzie bez końca wydawał jednego bohatera gdy wydał z nim już dużo naprawdę dobrego materiału.\nNo ale właśnie mówię, że to argument zupełnie niepoważny. Jeżeli coś się sprzedaje, to znaczy, że jest na dany tytuł popyt. Egmont ma rzucić tą, czy inną serię, tylko dlatego, że jest mało komiksów o X-Men?Nie wierzę zresztą, że to tak działa. Jeżeli serie się sprzedają, to je ciągną dalej ograniczając, lub usuwając to co nie ma zbytu. Jeśli DD zalega im w magazynach, to rozumiem, że się wycofują - trudno żeby do czegoś dokładać.\n« Odpowiedź #1811 dnia: Styczeń 22, 2019, 10:11:59 am »\nCytat: JanT w Styczeń 22, 2019, 09:58:31 am\nMoże podaj (albo kto inny) jakieś konkretne wydania tych klasycznych serii bo poza Spider-Manam to nie ma za dużo.\nNo za dużo może nie ma, ale poza tymi X-menami i Spider-manem, Punisher ma kilka fajnych rzeczy, choćby Punisher War Jorunal by Carl Potts & Jim Lee, na ten rok zapowiedziany jest w Epic Kingpin Rules z zeszytami m.in. Portacio i Larsena.\n« Odpowiedź #1812 dnia: Styczeń 22, 2019, 10:17:55 am »\nCytat: Marvelek w Styczeń 22, 2019, 10:09:26 am\nNo ale właśnie mówię, że to argument zupełnie niepoważny. Jeżeli coś się sprzedaje, to znaczy, że jest na dany tytuł popyt.\nPopyt może być też na dobre historie (Bendis, Bru, Miller) a nie na postać.\nCytat: -gościu- w Styczeń 22, 2019, 10:11:59 am\nPunisher ma kilka fajnych rzeczy, choćby Punisher War Jorunal by Carl Potts & Jim Lee\nZ tym pewnie jeszcze trochę nowszych rzeczy wydadzą\nAle jak sam widzisz dużą przeszkodą wydawania klasyki jest brak konkretnych wydań.\n« Odpowiedź #1813 dnia: Styczeń 22, 2019, 10:23:04 am »\nNew Mutants/X-force Roba Liefelda. Ostatnio Marvel wznawia też wcześniejsze historię z Legionem między innymi New Mutants (pod serial).\nCytat: JanT w Styczeń 22, 2019, 10:17:55 am\nWydań nie ma, ale nie znaczy to że nie ma materiałów, te są. Mucha potrafi sama, a Egmont widać zapomniał jak to się robi .\n« Odpowiedź #1814 dnia: Styczeń 22, 2019, 10:24:35 am »\nI wiele dobrych historii z DD czeka na wydanie. DD nie kończy się na tych trzech nazwiskach.\nTo nie jest przeszkoda, trzeba chcieć i wykonać trochę więcej pracy. Widziałem włoskie wydania akurat DD - wydają wiele świetnych historii w jednej szacie graficznej robiąc często kompilacje (jak z innymi seriami nie wiem)\nStrony: 1 ... 118 119 120  122 123 124 ... 127 Do góry


Gwiazdor TVP poprowadzi galę operową w Raciborzu - Raciborski Portal Internetowy - raciborz.com.pl\nStrona główna Rozrywka wiadomości rozrywka Gwiazdor TVP poprowadzi galę operową w Raciborzu\nGwiazdor TVP poprowadzi galę operową w Raciborzu\nNajsłynniejsze arie i duety operowe zabrzmią podczas wielkiej gali operowej w Raciborzu. Obok znakomitych artystów na scenie stanie jeden z najsłynniejszych konferansjerów w Polsce i na świecie. Kto to będzie?\nBogusław Kaczyński poprowadzi galę operową, która za kilka tygodni odbędzie się w Raciborzu. Jest to jeden z najsłynniejszych konferansjerów w całej Polsce. Przez lata udało mu się zaskarbić serca publiczności, dzięki czemu stał się właścicielem trzech Wiktorów i Superwiktora, trzech Złotych Ekranów, Nagrody Neapolitańskiej, tytułów Mężczyzna Roku i Pisarz Roku. W wyniku plebiscytu „Polityki” Koniec wieku, Bogusław Kaczyński zaliczony został do grona dziesięciu największych osobowości telewizyjnych XX stulecia. Jesienią 2002 roku, podczas gali z okazji 50-lecia TVP otrzymał statuetkę i tytuł Gwiazdy Telewizji Polskiej.\nPodczas gali operowej, która odbędzie się 17 marca w Raciborzu wystąpią znakomici soliści – Kałudi Kałudow, Anna Dytry, Kinga Wystub, Rafał Siwek, Adam Szerszeń. Towarzyszyć im będzie Orkiestra Filharmonii Częstochowskiej. Podczas gali usłyszeć będzie można najsłynniejsze arie i duety operowe. Bilety na to wydarzenie kosztują 70 i 80 złotych.


Operator kinowy w Arkadach Wrocławskich - SCF News Retailnet\nOperator kinowy w Arkadach Wrocławskich\n26 października w Arkadach Wrocławskich otwarte zostanie pierwsze we Wrocławiu OH Kino. Będzie to miejsce, które połączy w sobie zalety multipleksu z kameralną atmosferą mniejszych obiektów.\nOH Kino to sieć kin wyróżniająca się nowym, niespotykanym dotąd w Polsce, spojrzeniem na rozrywkę kinową. OH Kino to połączenie najlepszych cech multipleksu – nowoczesnych systemów projekcji obrazu i dźwięku oraz bogatej oferty repertuarowej – z najlepszymi cechami dawnej kinematografii: kameralną atmosferą lokalnego kina w artystycznym wystroju retro. Tak też będzie w OH Kino w Arkadach Wrocławskich.\n– W Arkadach Wrocławskich zaproponujemy szeroką ofertą filmową – zarówno przebojowy repertuar gorących filmowych premier, jak i kino dla koneserów. Na każdy dzień tygodnia przygotowaliśmy także atrakcyjną ofertę promocyjną – mówi Paweł Trojan, Prezes OH Kino.\nW nowym kinie do dyspozycji widzów będzie 10 klimatyzowanych sal wyposażonych w najwyższej klasy systemy dźwiękowe, cyfrową technologię projekcji filmów oraz fotele klasy Premium. – Wnętrze nawiązywać będzie wystrojem do złotej ery kina z naturalnymi drewnianymi okładzinami układającymi się we wzory zaczerpnięte z epoki Art Deco. Poza tym w naszym foyer widzowie będą mieli do dyspozycji oryginalne przedwojenne fotele vintage, które zostały poddane specjalistycznej renowacji z zastosowaniem ekologicznych duńskich tkanin Svensson – dodał Paweł Trojan.\nW OH Kino będzie także bar z szeroką ofertą produktów, w tym zdrową żywnością. Nie zabraknie też udogodnień dla osób niepełnosprawnych – specjalnych miejsc kinowych oraz osobnej toalety. Poza tym będzie można wejść do środka z psem przewodnikiem.\nCH Arkady Wrocławskie zlokalizowane jest w ścisłym centrum Wrocławia. Na 3 poziomach galerii znajduje się 110 sklepów i punktów usługowych. Do dyspozycji klientów przygotowanych jest 1,1 tys. miejsc parkingowych. W Centrum znajduje się też nowoczesne centrum rekreacyjne „Fitness Academy” oraz supermarket Piotr i Paweł. Największą atrakcją centrum jest ogromne akwarium z rekinem i egzotycznymi rybami: 12 metrów wysokości, 8,5 metra długości, 3.5 metra szerokości oraz waga 200 ton – oto dane akwarium.\nArkady Wrocławskie, LC Corp, OH Kino\nPoprzedniIntersport liczy na poprawę sprzedaży w 2018 roku\nNastępnyApsys: centra handlowe stają się lokalną agorą


Memento | Kotonotatnik\n31 grudnia 2013 Co niesie dzieńWiesław Kot\nCzłowiek siedzi sobie, a nie rozumie, że jest o krok od katastrofy. Czytam ze zdumieniem: „W mieszkaniu na trzecim piętrze kamienicy przy ulicy Głogowskiej 144 zapalił się sprzęt komputerowy. Ewakuowaliśmy trzy osoby z tego mieszkania z tego dwie po decyzji pogotowia ratunkowego zostały odwiezione do szpitala ze względu na podtrucie”. A to zaledwie kilkaset metrów ode mnie.\nA przecież ja też ciągle przy „sprzęcie komputerowym”.\nJak co roku afera, że to myśmy tu w Wielkopolsce wygrali powstanie, a o tym tak jakoś cicho. A o powstaniu warszawskim trąbi się na okrągło. Chociaż tam zginęło 200 tys. ludzi, stolica kraju runęła i stworzyła wolne pole dla radzieckich…\nI jakoś nikt nie podnosi kwestii, że nie sztuka wygrać powstanie. Sztuka stworzyć legendę. A legendę tworzą osobowości, które są w stanie ją narzucić. Jak miasto nie ma osobowości, to je sobie ściąga – Wajdę z Gołdapi, Konwickiego z Wilna. „Ale dałem tej Warszawie kopa, co?” – mówił mi kiedyś Konwicki w wywiadzie. On, wilniuk, dał kopa Warszawie! Dziwne, ale prawdziwe.\n← „Idąc cmentarną aleją…”\t„Kino polskie w detalu – „Baza ludzi umarłych”” →


Z czego się robi drewniane elewacje: deski, termodrewno czy laminat HPL - Budowa - Muratordom.pl\n» Z czego się robi drewniane elewacje: deski, termodrewno czy laminat HPL\nTrudno o materiał, który lepiej wpisywałby dom w krajobraz. Drewno na elewacji w oczywisty sposób staje się naturalną częścią pejzażu. Poznaj materiały, z których powstają drewniane elewacje. Może zdecydujesz się na deski, termodrewno, albo wybierzesz laminat HPL - do złudzenia udający naturalny materiał.\ndrewniana elewacja, drewno na elewacji, elewacja, elewacja z desek, laminat HPL, termodrewno\nPięknie starzejąca się elewacja z drewna\nJednak inwestorzy z reguły wolą, by elewacja ich domu wyglądała na nową, i nie pozwalają drewnu się zestarzeć. Walczą o jego kolejne młodości, przeprowadzając regularne renowacje i aplikując preparaty zabezpieczające. Bez wątpienia odpowiedzią na potrzeby budujących domy jest wiecznie młode drewno elewacyjne – bakelitowe płyty pokryte naturalnym, ale specjalnie fabrycznie zabezpieczonym fornirem. Dostępnych jest dziewięć kolorów forniru (wykonywanego z dwóch gatunków drewna). Fornirowane płyty HPL łączą naturalność z niezwykłą trwałością. Są odporne na uszkodzenia mechaniczne, zmienne warunki atmosferyczne, grzyby, bakterie, owady, nie przyciągają także kurzu i są ognioodporne. Niewątpliwą zaletą fornirowanych płyt HPL jest to, że nie zmieniają się nawet po upływie pewnego czasu, nie szkodzi im ani ekspozycja na słońce, ani deszcz.\nDrewno może pokrywać całą bryłę domu nie tylko stylizowanego na tradycyjny, lecz także nowoczesnego. Jednak dużo bardziej popularne jest łączenie drewna z różnymi materiałami i tworzenie kompozycji. Oczywiście nie ma sztywnych zasad mówiących, gdzie stosować drewno – decyduje o tym wyobraźnia twórcy projektu. Niekiedy wykończone drewnem fragmenty elewacji tworzą na niej wyraźny geometryczny rysunek, na przykład pas między oknami. Kiedy indziej akcentuje ono charakterystyczne elementy budynku – wysunięcia bryły albo zagłębienia. Przykładowo pojawia się na wykuszach, w strefie wejścia do domu czy też na ścianach tarasów. Niezależnie od tego drewniane fragmenty elewacji mogą podkreślać znaczenie funkcjonalne poszczególnych części domu. Niekiedy wykańczana jest nim cała górna kondygnacja pełniąca odmienną funkcję niż dolna.\nKrajowe czy egzotyczne? Zdania architektów są podzielone. Jedni twierdzą, że elewacja z drewna egzotycznego wygląda dobrze także w Polsce. Dla innych takie drewno na elewacji stanowi pewien dysonans. Często złotym środkiem między rachunkiem ekonomicznym a estetyką i wytrzymałością materiału na elewacje jest wybór drewna poddanego obróbce termicznej – tak zwanego termodrewna. Jako wykończenie elewacji najczęściej stosowane są termososna i termoświerk. Takie drewno wygląda i zachowuje się inaczej niż przed obróbką termiczną – zmienia barwę na ciemniejszą, jego sęki zmniejszają swoje wymiary, a przebarwienia stają się mniej widoczne. Równie ważne jak zmiany widoczne gołym okiem są te, które są dostrzegalne dopiero podczas eksploatacji. Drewno poddane obróbce termicznej jest bardziej stabilne – jego współczynnik skurczu zmniejsza się nawet o 50%. Poza tym jest odporniejsze na działanie wilgoci – na gnicie i zagrzybienie. Niestety, termodrewno ma też wadę – jest bardziej kruche niż drewno, z którego powstało.\nWykończenie ogrodzenia i murków oporowych białym tynkiem. Czy ma to sens? , Polargos Mokra ściana międzylokalowa. Jak poradzić sobie z wilgocią? , SOLBET