Ogród Osobisty | Ogródek Robaczka\nOGRODY ŚWIATA - WYSTAWY OGRODNICZE\nMoje poszukiwania własnego stylu ogrodowego trwają od kilku lat, w zasadzie odkąd zaczęłam się na dobre pasjonować ogrodnictwem. Kręte to ścieżki, ale podążam nimi z niegasnącym entuzjazmem. Na początku tej drogi było tak, jak zapewne u wielu z Was - jeśli podobała mi się jakaś roślina to bez głębszego namysłu ją kupowałam, a potem wsadzałam "zielonym do góry" tam, gdzie akurat było miejsce. Miejsce szybko się kurczyło, więc potem był etap zdzierania trawy i wsadzanie kolejnych roślin bez ładu i składu. Miało być kolorowo i optymistycznie. Było. I początkowo mi to wystarczało.\nTa rabata zmieniała się w zasadzie co roku - na początku przebywało róż, potem ubywało.\nWtedy zaczynały się schody, bo albo roślina "nie chciała" rosnąć, albo jakieś robale się przyplątały, albo wpadła pod kosiarkę....itd. Człowiek jednak jest istotą rozumną, przynajmniej z założenia, więc przy kolejnych zakupach już zadałam sobie trud przeczytania etykiety, a nawet przygotowania odpowiedniego stanowiska. Potem pojawiły się róże. Odkąd posadziłam pierwszą ("Nostalgia"), która bez większych zabiegów pielęgnacyjnych odwdzięczyła się bajecznym kwitnieniem, wirus "różyczki" rozprzestrzeniał się bardzo szybko - w ciągu 4 lat kolekcja róż przekroczyła 300 krzewów, w ponad 200 odmianach.\nNajtrudniej będzie mi się rozstać ze sporymi okazami róż na frontowej rabacie.\nNiektóre są zbyt duże na przesadzanie...\nPokochałam róże na samym początku mojej ogrodowej przygody i ta fascynacja trwa do dziś, choć nie jest to już miłość bezwarunkowa. Ograniczyłam zapędy kolekcjonerskie i z ponad 200 odmian, w ogrodzie zostało około 100 sprawdzonych w ciągu ostatnich kilku lat. Wciąż jednak to było tylko sadzenie roślin, czasem zakładanie konkretnej rabaty, ale nie tworzenie ogrodu. Efekt cieszył tylko na chwilę, bo jednak wyobrażenie tego, co chcę osiągnąć było dalekie od tego, co widziałam za oknem. Postawiłam więc diagnozę co wymaga zmiany w moim ogrodzie i szybko doszłam do wniosku, że... prawie wszystko.\nZmiany były na każdej rabacie. Tutaj również, wyleciało sporo róż, a pojawił się m.in. kłosowiec Blue Fortune & rutewka Delawaya\nOdkąd ubywało w ogrodzie róż, przybywało traw i bylin, między innymi na tej rabacie\nJeżówka 'Glowing Dream' z aminkiem, werbeną patagońską i jeczmieniem grzywiastym - takie swobodne, bylinowe nasadzenia chciałabym przenieść też do nowego ogrodu\nTaka lekcja pokory najwyraźniej była mi potrzebna, ponoć uświadomienie sobie problemu to połowa sukcesu. Próby znalezienia własnego stylu w ogrodzie zaczęły przybierać realnych kształtów, a tym samym moje poczucie ogrodowej estetyki. Kształtowała się w miarę zdobywanego oświadczenia, ale też pod wpływem inspiracji czerpanych z innych ogrodów, śledzonych głównie na forach internetowych. Powoli docierało do mnie co na pewno mi się podoba, a co zdecydowanie nie i jaki charakter ma mieć mój ogród. Sięgnęłam też po rady fachowców, konsultowałam się z architektami krajobrazu, zaczęłam studiować literaturę branżową, zwiedzać inne ogrody.\nInspiracje przywiezione z podróży procentują - maczek odmiany 'Ladybird 'wypatrzyłam na Chelsea Flower Show w 2014r. Jest już na stałe w moim ogrodzie, a zebrane nasiona wysiałam już na nowej działce.\nZmieniałam, przesadzałam, co roku wdrażałam kolejne plany..w zasadzie nie było sezonu bez jakiejś rewolucji i powolutku efekt spełniał oczekiwania. Wciąż się uczę i odkrywam, ale wyklarowała się jakaś wizja tego, co chcę osiągnąć u siebie. Stworzyłam ogród, który w pewnym sensie odzwierciedla moją osobowość - trochę romantyczny, trochę rozwichrzony, nie do końca zgodny ze sztuką i jej prawidłami, ale jest mój. Przytulny, osobisty i dobrze się w nim czuję.\naltana różana jest jest w ogrodzie od 4 lat, róże stworzyły już szczelne sklepienie i dodatkowe miejsce wypoczynku w ogrodzie\nJestem jednak daleka od tego, żeby uznać swój ogród za dzieło skończone, które mogę po prostu pielęgnować i podziwiać. Mam świadomość, że nie wszystko mogę poprawić, chociażby dlatego, że ogranicza mnie brak przestrzeni. Chociaż od dawna sadzę piętrowo (i nie mówię tylko o cebulowych), zaczęłam w duchu marzyć o tym, że kiedyś, będę miała przestrzeń żeby swobodnie rozwinąć skrzydła i gdzieś w nowym miejscu powstanie mój kolejny ogród. To będzie właśnie TEN. Wymarzony, noszony w duszy od dawna.\nróżane rabaty otulone lawendą\nróża pnąca 'White Flight'\nGdy nadarzyła się okazja do kupna działki, okazało się, że ten wymarzony ogród wcale nie musi być aż tak odległy w czasie. Wprawdzie to tylko działka i plany budowy bardzo odległe, ale przecież nie muszę czekać z ogrodem do chwili, gdy zacznie się budowa i powstanie dom. Ogród może powstawać równocześnie, ba, nawet wcześniej! Tak wiem, zwyczajowo kolejność bywa odwrotna, ale uprzedzałam, że normalna to ja do końca nie jestem ;-)\nDroga prowadząca na działkę, listopad 2015\nPoszukiwania działki zaczęliśmy w najbliższej okolicy, ale szybko się okazało, że ceny działek pod Poznaniem są zawrotne i na większy niż obecnie metraż zwyczajnie mnie nie stać. Więc szukaliśmy dalej.. Chciałam dużej działki ze starodrzewem, w pięknej okolicy i dogodnej lokalizacji, ale bez wygranej w totka byłoby ciężko. Im dalej od Poznania, tym większe działki były w zasięgu, a że metraż był jednak podstawowym kryterium, musiałam iść na kompromis w pozostałych kwestiach. Ostatecznie stanęło na działce zlokalizowanej w okolicy Murowanej Gośliny, w otulinie Puszczy Zielonki. Okolica jest bardzo malownicza - rozległe lasy, liczne jeziora i piękne, morenowe pagórki. Rzeźba terenu i bezpośrednie sąsiedztwo lasu skłoniło nas do ostatecznego wyboru i padło na taką miejscówkę:\nlistopad 2015 - południowo-wschodni narożnik działki\nPagórki na horyzoncie dodają uroku, mimo iż pora roku nieprzyjazna. Listopad 2015\nOd zachodu działka graniczy z lasem\nmorenowe wzniesienia tworzą piękną rzeźbę terenu\nMimo pochmurnego, listopadowego dnia, drzewa na horyzoncie tworzą barwny krajobraz. Ogród będzie kompozycją otwartą na ten widok\nDziałka ma ponad 6400 m kw., leży na lekkim wzniesieniu z widokiem na las i okoliczne pagórki. Inne atuty lokalizacji to nieliczne sąsiedztwo (ufff....) południowa wystawa na większej części terenu i względnie dobry dojazd, ale tutaj kończą się optymistyczne wieści ;-) Na działce nie ma ani jednego drzewa (buuuuuu), a ziemia jest lekko kwaśna i piaszczysta (V klasy). Ale jest nasza i w kwestii ogrodu mogę z nią zrobić absolutnie wszystko!\nPónocno-wschodni narożnik działki. Brzozy widoczne na horyzoncie będą powtórzone w projekcie\nOczywiście są istotne ograniczenia - przede wszystkim wspomniana jakość ziemii. Piszę to jako właścicielka ogrodu na żyznym, gliniastym podłożu, którą przez kilka lat systematycznie nawoziłam kompostem i w chwili obecnej jej struktura przypomina puszysty, czekoladowy torcik. Na nowej działce po wbiciu łopaty zobaczyłam...no cóż, na pewno nie torcik. Ziemia przypomina raczej żółciutki piaseczek na plaży w Cancun, który przesypuje się między palcami niczym pył.. Jak na takiej plaży założyć wymarzony, bujny ogród? Jeszcze nie wiem, ale mocno wierzę, że to możliwe :-)\nZałożenie bloga zbiegło się z początkiem moich zmagań, więc będę dokumentować postępy i liczę na Wasze cenne rady, konstruktywną krytykę i zwyczajnie po ludzku, na wsparcie i kciuki.\nJaki ma być ten wymarzony ogród? Przede wszystkim chciałabym, żeby był spójny. Chcę, żeby się wpisywał w otoczenie i tworzył harmonijną kompozycję z otaczającym go krajobrazem. Na pewno zadanie nie będzie łatwe, bo odpowiednie spojrzenie na ogród jako część krajobrazu i element większej całości, jest najtrudniejsze. Wydaje mi się, że dotychczas w ogrodzie popełniałam sporo błędów wynikających właśnie z niewłaściwej optyki - patrzyłam na poszczególne rośliny, na rabatę. Ale rzadko udawało mi się objąć koncepcją szerszy fragment ogrodu i wiem, że to najtrudniejsze wyzwanie.\nŁatwiej mi zachować dyscyplinę kolorystyczną niż gatunkową..\nCzyli po pierwsze kompozycja, po drugie dyscyplina. Titchmarsh kiedyś powiedział, że świadome ogrodnictwo zaczyna się wtedy, gdy decydujemy, czego nie posadzić. Z tym zawsze miałam problem, bo po prostu lubię rośliny i chętnie je sadzę w ogrodzie, choć już coraz rzadziej je kupuję na żywioł, raczej na konkretne miejsca, wcześniej przewidziane w ogrodzie. Owszem, zdarza mi się sporadycznie jakieś zakupowe szaleństwo, które potem skutkuje bieganiem po ogrodzie z obłędem w oczach (boshh, gdzie ja to wsadzę!?), ale coraz rzadziej. Zakupy są teraz funkcją konkretnych, zaplanowanych zmian, wynikających z poczynionych planów i przemyśleń, czyli jakiś postęp jest.\nWiedziałam, że nowy projekt to nie będzie ogród kolekcjonerski, a trzon nasadzeń będą stanowić gatunki rodzime. Długo studiowałam opisy ogrodów zakładanych na słabych glebach, gatunki polecane na takie ziemie, zalecenia fachowców, historie forumowych ogrodów zakładanych w podobnych, pionierskich warunkach etc. Cenne wydały mi się wskazówki mistrzów gatunku, jak Beth Chatto i porywająca historia jej zmagań w zakładaniu słynnego "suchego" ogrodu.\nNa pewno w nowym ogrodzie będzie więcej traw. Znacznie więcej!\nJeśli mowa o całościowym spojrzeniu na ogród to nie sposób nie wspomnieć o bezpośrednim otoczeniu. W sytuacji gdy działka jest zupełnie pusta, najważniejszym atutem lokalizacji jest krajobraz i z tego powinnam czerpać garściami. Wszak mam za płotem całe hektary i to zupełnie za darmo! Po pierwsze ściana lasu od zachodu, która będzie nie tylko chronić przed silnym zachodnim wiatrem, ale też stanowi piękne tło dla późniejszych nasadzeń. Od północy jest zabudowana działka, z niewielkim domkiem letniskowym i kilkoma iglakami przy granicy oraz dorodnym dębem od wschodu.\nsąsiedztwo działki od północy - świerki i dęby\nDalej na wschód widać pola i lasy na wzgórzu, a poniżej w dolinie gospodarstwo sąsiadki. Wschodnia część działki graniczy z polem uprawnym (żyto, wysiewane corocznie) i pola ciągną się aż na południe, przecinane wzniesieniami i lasem na horyzoncie.\nWśród drzew w bezpośrednim sąsiedztwie działki zauważyłam sosny, świerki, graby, klony, modrzewie, buki i brzozy. Dużo brzóz! To cenna wskazówka odnośnie projektu.\nProjekt domu został wstępnie wybrany - ma mieć prostą bryłę, klasyczny parterowy w stylu polskich dworków. Szczegóły będą dojrzewać w tym roku, bo zdecydowaliśmy się na projekt indywidualny, ale ponieważ styl, kształt i rozmiar został wybrany, uwzględniam to w projekcie.\nCzego się na pewno nauczyłam z dotychczasowego ogrodu to tego, że ziemia to podstawa.\nWięc zaczęłam od ziemi.\nW listopadzie 2015 sfinalizowaliśmy transakcję kupna i zaczęliśmy działać. Zleciłam badania geotechniczne gruntu pod kątem posadowienia domu, a przy okazji dowiedziałam się, że działka leży w makroregionie Pojezierza Wielkopolskiego, osadzonym na glinie morenowej. Powstałe na niej gleby należą do niskich klas bonitacyjnych - brunatnoziemów. Na większości działki jest zatem słabiutka V klasa. Na wierzchu ok. 20 cm słabo wykształconego humusu, do 2 m w zasadzie wyłącznie piaski średnioziarniste, a poniżej glina piaszczysta. Wody gruntowe zaczynają się na głębokości ok. 2,40 m. Ponieważ działka leżała odłogiem co najmniej kilka lat, w międzyczasie porosła perzem i innym zielskiem, a w ziemi (poza pędrakami i rolnicami) nie znalazłam żadnego zdrowego okazu życia. Nawet pół dżdżownicy. Nothing. Zip. Nada.\nŻyzna ziemia sprzyja uprawie powojników, będzie trudno o stworzenie takich warunków na nowej działce\nNie chciałam marnować kolejnych miesięcy w oczekiwaniu na wiosnę i postanowiłam działać. Zamówiłam kilkanaście ton obornika i drugie tyle dojrzałego kompostu pieczarkowego (ze sprawdzonego źródła, na bazie końskiego obornika), a potem pole zostało przeorane i pozostawione w ostrej skibie na zimę. Wiosną działka została wyrównana i obsiana łubinem.\nJuż od zimy zaczęłam pracę nad projektem. Początkowo chciałam to zadanie w całości zlecić profesjonaliście, ale z drugiej strony...kusiło mnie, żeby samej podjąć wyzwanie. Nie żebym była taka pewna siebie, że podołam, bo to mój ogród i "sama sobie urządzę". Zdaję sobie sprawę z rozmiaru przedsięwzięcia, ale przerosły mnie koszty i te kilkanaście tysięcy wolałam wydać na ziemię i rośliny. Miałam głowę pełną pomysłów i inspiracji, brakowało mi jednak koncepcji całości. Sporo czytałam o projektowaniu, "pochłaniałam" kolejne pozycje, konsultowałam pomysły i jakoś się potoczyło. Plan, który miałam w głowie przelałam na papier, zmieniałam, modyfikowałam.\nDzięki życzliwości kilku osób, które pomogły mi "ogarnąć" wszystkie pomysły, ten projekt zyskiwał coraz bardziej realne kształty. Z pomocą programów graficznych dostosowałam skalę, rozmiar rabat, wyliczenia roślin etc. Dałam sobie rok na dopracowanie szczegółów, żeby jesienią zacząć dalsze prace.\nnadmiar kolorów na dłuższą metę bywa męczący, dlatego w projekcie chciałam zachować równowagę między rabatami kwiatowymi i zielenią\nIdeą całego projektu jest stworzenie ogrodu spójnego z krajobrazem zachowując widok na malownicze pagórki oraz zapożyczenie bezpośredniego sąsiedztwa lasów i zagajników. Zależy mi na naturalnych, zielonych ramach wzdłuż granic ogrodu i wydzielonych strefach, zakątkach, które będą tworzyć atmosferę ogrodu. Ponieważ działka jest stosunkowo duża (w sumie są to dwie działki, każda ok. 3200 m kw.) zdecydowałam się wydzielić dwie części w ogrodzie poprzez wprowadzenie dodatkowej rzeźby terenu, podwyższając nieco część z domem w stosunku do pozostałej działki. Odzwierciedla to naturalne różnice w terenie na działce, które chciałabym wykorzystać jako atut w projekcie. Dzięki temu też południowa część działki będzie lepiej widoczna, pozwoli na wyznaczenie stref i wykreowanie kilku wnętrz ogrodowych wzdłuż głównej osi widokowej.\nAminki i przegorzany - te rośliny bez problemu poradzą sobie na suchej glebie\nOd południa z działki widać malownicze pagórki i lasy na tym falującym terenie. Ponieważ ogród ma być kompozycją otwartą, chciałabym przedłużyć ten krajobraz na teren ogrodu i w południowo-wschodnim narożniku zaplanowałam łagodne wzniesienie, na którym nie chcę żadnych wysokich drzew - tylko trawy i byliny. Takie założenie niejako wymusiło konsekwencję na projekcie i ten fragment ogrodu ma typowo naturalistyczny charakter. Swobodny układ trawiasto-bylinowych nasadzeń w tej części przechodzi w naturalną rabatę od strony południowej granicy działki. Na tej szerokiej rabacie, o łagodnej linii brzegowej, dominować będą rodzime gatunki drzew i krzewów iglastych osadzonych w grupach, bliżej granic terenu.\nZ uwagi na naturalne obniżenie terenu w tej części działki, zaplanowałam tam spory staw - ma to być uszczelniony, naturalny zbiornik wodny z przewagą roślin (ok. 70% powierzchni) oczyszczany naturalnie, w sposób ekstensywny. Temat wymaga jeszcze szczegółowej analizy, ale z dotychczas uzyskanych informacji z teorii i od praktyków wynika, że przy odpowiednio dużym zbiorniku i odpowiednio dobranej roślinności (staw ma mieć ok. 300 m kw.) oczyszczanie naturalne i utrzymanie równowagi biologicznej wody jest możliwe. Staw ma mieć organiczny kształt, wpisujący się w kształt rabat.\nBez szkicu ciężko to zwizualizować, ale w skrócie przedstawia się tak: od południa zlokalizowany jest staw, otoczony zagajnikiem brzozowym z jednej strony (od północnego-wschodu), rabatą w stylu preriowym (od południa), naturalistyczną rabatą (od południowo –zachodniej) i sadem (zachód), złożonym nie tylko z typowych drzew owocowych, ale też ozdobnych (jabłonie rajskie, wiśnie ozdobne, świdośliwy ). Koło sadu będzie też domek gospodarczy i warzywnik.\nZagajniki w otoczeniu stawu zaplanowałam z murawą z kwitnącej łąki, w której szerokie wykoszone alejki prowadzą „rzeką” w kierunku wzniesienia w południowo-wschodnim krańcu działki. Kształt stawu jest organiczny, rabaty naturalistyczne na obrzeżach działki i zagajniki mają płynną, swobodną linię, a całość spaja łąka, z wyspami kwiatów polnych i wyższych traw przechodząca w rabaty preriowe na wzniesieniu.\nwidok na wschód zamyka niewielki lasek\nZ uwagi na bliskość drogi od strony zachodniej, wiem, że konieczne będzie wyższe ogrodzenie, najlepiej ceglany mur, ale to plan na przyszłość. Zanim powstanie zaplanowałam tu grabowy żywopłot, podobnie od strony wschodniej, na wysokości sąsiedniej posiadłości. To w zasadzie jedyne typowo żywopłotowe nasadzenia.\nW kierunku pónocno-wschodnim będzie usypane kolejne wzniesienie, analogicznie do tego na południowym krańcu działki i będące przedłużeniem takiego pagórka w bezpośrednim krajobrazie. Na horyzoncie widać brzozy na wzniesieniu i dlatego w tej części również powstanie brzozowy zagajnik. Im bliżej domu, tym więcej linii prostych i lekko formalnych nasadzeń. Dom będzie zlokalizowany w północno-wschodniej części działki, osadzony na końcu długiego podjazdu z aleją drzew.\nCzy mogę z pełną odpowiedzialnością powiedzieć jaki styl będzie miał ten ogród? Na pewno w znacznej mierze krajobrazowy, naturalny, ale z nutką angielskich inspiracji, zinterpretowaną do lokalnych warunków i otoczenia. Taki jest plan, a jak wyjdzie, to zobaczymy ;-)\nDziałka jest po prawej stronie\nWracając na ziemię. Wysiany wiosną łubin wykiełkował i chociaż wyścig z perzem przegrał, to jednak wyrósł i może w jakiejś mikroskali poprawił strukturę ziemii. W każdym razie gołym okiem nie było widać ani żadnej poprawy, ani tych ton obornika rozrzuconych jesienią. Przekopałam ziemię w kilku miejscach i wciąż stan dżdżownic wynosił ZERO. W sierpniu łubin został przeorany z ziemią i chociaż zdążył zawiązać nasiona, a częściowo nawet skiełkował, wrześniowa susza wyraźnie ograniczyła wzrost. We wrześniu otrzymaliśmy wreszcie zezwolenie na staw i zaczęliśmy działać dalej.\nAle to temat na kolejną opowieść :-)\nMarkita 15 stycznia 2017 23:03\nPrzeczytałam wszystkie wpisy i bardzo się cieszę, że przeszłaś "do rzeczy" :))). Ciekawa jestem jak zmienił się projekt od momentu, kiedy się nim podzieliłaś po raz pierwszy, pewnie przyjdzie na to czas. Bardzo przytomnie i z głową zabierasz się do tworzenia tego ogrodu, jestem pewna, że to zaprocentuje.\nNo i ciekawa jestem, co jeszcze stało się w 2016, bo opowieść się urywa ;).\nPozdrawiam i będę śledzić na bieżąco :)\nRobaczek 15 stycznia 2017 23:28\nMarkitka, jesteś jednym z "pionierów", zakładających ogród w podobnych warunkach, których poczynania śledziłam i żywym dowodem na to, że to możliwe :-)) Nawet nie wiesz, jakie to budujące na początki wyboistej drogi...A w kwestii konkretów, będzie więcej, bo coś już posadziłam, tak jak wspominałam. Pozdrawiam!\nAnonimowy 15 stycznia 2017 23:23\nCóż łatwo nie będzie..potrzeba lat by spory jak na nasze warunki areał uzyźnić, najtrudniejsze dla Ciebie będzie przejście z żyznej, trzymającej wilgoć gleby na ubogie piaski. Jako rozmiłowana w różach, które nigdzie tak bajecznie nie kwitną jak w pierwszym Twoim ogrodzie musisz mocno uzbroić się w cierpliwość i wyrozumiałość przy ich uprawie w drugim, bo z róż całkowicie nie zrezygnujesz? to samo tyczy się powojników. Napomykam o tym gdyż kojarzysz się nam romantycznie, efekty oczywiście będą ale przy dużo wiekszym nakładzie pracy. Świat jednak nie kończy się na różach a areał pozwoli Ci na cudowne wykorzystanie traw, roslin sucholubnych, możesz wpisywac je do woli w otoczenie....tu pole do popisu jest szerokie wbrew pozorom.\nSadzenie najpiękniejszych traw i towarzyszących im bylin w dużych ilościach daje efekty zapierające dech, i ta lekkość założenia, falujące łany, troche troski zanim się zadomowią, potem juz tylko podziwiać, zazdroszczę tej przygody...\nDoświadczenie jak postępować zakładając ogród masz, jestes na kolejnym etapie wtajemniczenia.....znasz wiele ogrodów na piasku, na pewno każdy pomoże w miarę swojej wiedzy, a czy znasz ogród Vivy? Kolorowy ogród na piasku? jesli nie polecam..kopalnia wiedzy i rozkosz spacerowania....EwaSierika\nRobaczek 15 stycznia 2017 23:38\nEwa, dziękuję za tą refleksję. Mam skąd czerpać wzorce, np. z takich ogrodów jak Twój i Vivy, który znam i podziwiam od kilku lat.\nDotarło już do mnie, że na różach świat się nie kończy i myślę, że pierwszą lekcję pokory z sadzenia na piaskach już zaliczyłam. A może nawet więcej niż jedną ;-) Opowiem o tym następnym razem.\nWłaśnie takie rabaty, jakie opisujesz tzn.trawiasto-bylinowe będą w części krajobrazowej dominować. Nie wiem, na ile czytelna jest opisana wizja, ale na pewno tak chciałabym to zaplanować. Z róż i powojników nie zamierzam rezygnować, przykłady Twój, Vivy i Markitki dowodzą, że nawet na takiej ziemi można mieć fenomenalne ogrody, także różane, ale wiem też, że.. piasek to nie 'torcik' ;-) Poza tym, zdaję sobie sprawę, że przy takim areale muszę "wrzucić na luz" i odpuścić kontrolę, o nie dam rady. Rabaty preriowe, trawiaste to też ergonomiczne rozwiązanie, bo nie wymagają stałej opieki jak np. róże. Dzięki za wpis Ewa, pozdrawiam!\npiku 16 stycznia 2017 08:23\nPiękna działka i okolica a choć grunt trudny to z pewnością dasz radę choć doświadczenia glebowe masz zgoła inne. Cieszę się że otwierasz się na przestrzeń i chcesz czerpać z okolicznych widoków. Cieszę się że planujesz dużo traw i zbiornik wodny. Pomocą Ci pewnie nie będę bo moje dwa ogrody są na glinie. Ale widzę że masz skąd czerpać podpowiedzi jak walczyć na piaskach. Trzymam kciuki za powodzenia w ogrodowych wyzwaniach i z wielkim zainteresowaniem będę śledzić kolejne relacje.\nRobaczek 16 stycznia 2017 16:51\nDzięki za wsparcie Pikutku. Wydaje mi się, ze w tej lokalizacji grzechem byłoby nie sięgnąć po walory otoczenia, to naturalny kierunek w projekcie. Zobaczymy tylko ile uda się z tych planów zrealizować :-) W każdym razie, muszę się jeszcze dużo nauczyć...pozdrawiam!\nMargo2 16 stycznia 2017 11:31\nOglądałam Twój projekt wizualny. Zmienił się?\nPodziwiam Twoje podejście do ogrodnictwa. Bardzo dojrzałe. Ja nadal tkwię w swoim dziecięcym zauroczeniem ogrodem.\nNadal chyba bardziej mi zależy na samej pracy w nim, niż na kompozycji, co nie znaczy, że nie jest to dla mnie ważne.\nWidze co roku postępy, szczególnie jeśli chodzi o strukturę ziemi, a wiesz, że mam bardzo słabą ziemię. Coroczne zasilanie jej biohumusem przynosi już rezultaty. Mam tonę dżdżownic. Ale bez nawadniania nic by z tego nie wyszło.\nJak Ty planujesz podejść do tej kwestii.\nJeśli chodzi o kompozycję ostatnia Twoja wizyta za skutkowała zmianami. Liczę, że jeszcze kiedyś udzielisz mi rad. Każdy powinien posłuchać innych, może nie do końca, bo to w końcu nasze ogrody i to my mamy czuć się w nich dobrze. Sama pisałaś, że Twój nowy ogród nie będzie w pełni zgodny z zasadami, będzie przede wszystkim Twój. I o to chodzi, to jest najważniejsze.\nChociaż nie wiem, czy mimo wszystko gdzieś podświadomie nie dążymy do już wypracowanych przez innych zasad, bo dlaczego ciągle te zmiany?\nRobaczek 16 stycznia 2017 17:04\nGosiu, projekt ewoluuje, poprawiam poszczególne fragmenty, ale opisana wyżej wizja się nie zmieniła. Założenia projektowe są wciąż takie same i myślę, ze kierunek się już ukształtował. Zmieniać pewnie będę poszczególne fragmenty na etapie realizacji, dostosować do realiów, bo nie wszystko da się przełożyć idealnie z papieru na teren. Nawadnianie to kluczowa sprawa, zwłaszcza przy tej ziemi i w pierwszych latach..dlatego wiosną planujemy wykop studni i podłączenie linii kroplujacych. Dotychczas podlewalismy z wodociągów, ale to dość kłopotliwe.\nCiekawa jestem, co zmieniłaś w ogrodzie? Muszę zajrzeć i poczytać. Myślę, ze zmiana jest organicznie wpisana w to, co robimy i nie musi być wynikiem śledzenia trendów czy wdrażania zasad sztuki, narzuconych przez innych. Mnie zawsze napędzało własne poczucie estetyki i dopóki nie uznałam, ze efekt zmian mnie zadowala, przesadzałam dalej ;-) Poza tym bardzo lubię komentarze innych osób na temat ogrodu, nawet te krytyczne i mówię to z pełnym przekonaniem, bo wiem ze mi samej często brakuje dystansu do tego co robię w ogrodzie. Zbyt często ponoszą mnie emocje i fajnie jak ktoś zwróci uwagę na coś zupełnie nieoczywistego, co wcześniej mi samej umykało. Zwłaszcza jeśli krytyka jest konstruktywna i od serdecznych ludzi :-)\nMargo2 16 stycznia 2017 22:07\nJa też bardzo lubię komentarze, chociaż nie zawsze ich słucham :)\nW Twoim przypadku posłuchałam. Zmiany są w sumie niewielkie, ale dla mnie istotne. Ty nawet ich nie zauważysz pewnie, ale jak napisałam uwzględniłam prawie wszystkie Twoje uwagi co do roślin na tylnej rabacie i na tej przy tarasie. Poza tym w końcu zrobiłam ścieżkę od schodków do furtki.\nJa sobie nie wyobrażam ogrodu bez własnej studni. Miałam ją od zawsze, bo do pewnego czasu nie miałam podłączenia do wody miejskiej, ale wiosną okazało się, że pompa się zepsuła i praktycznie chyba do lipca nie podlewałam. Wodę dostawały tylko najbardziej potrzebujące rośliny, ale nie trawnik, stąd jego fatalny wygląd. Liczę w tym roku traw się jeszcze bardziej zagęści i będzie ładnym tłem dla rabat\nMajka 16 stycznia 2017 15:14\nCzytam z zaciekawieniem Twoje projekty i przemyślenia. Nasunęła mi się jedna uwaga dotycząca wzbogacania ziemi, w której rosną chwasty i perz - dając do niej obornik czy popieczarkową karmisz tylko i wyłącznie perzowisko. Na zaperzone pole najlepszym sposobem rolnym jest gęste zasianie oziminy, np. żyta, bo tylko żyto może skutecznie zagłuszyć rosnący perz. Zdaję sobie sprawę, że moje uwagi to jest już musztarda po obiedzie, bo macie już jakieś nasadzenia i wykopki pod staw.\nCzekam niecierpliwie na dalsze opowieści...\nRobaczek 16 stycznia 2017 17:12\nZdecydowałam się na mechaniczne zwalczanie perzu, przez wielokrotną podorywkę, ale obsiewanie zielonym nawozem rownież stosowałam. W tym roku znowu będę siać - najpierw gorczycę (w marcu) a potem grykę (w czerwcu/lipcu).We wrześniu natomiast żyto, zgodnie z Twoim zaleceniem. Ta cześc działki gdzie jest staw i rabaty będzie uprawiana ręcznie, ale większość terenu można obsiać i przeorać sprzętem. Liczę, ze perz cześciowo udusi się pod warstwą ziemi, którą został przysypany po głębszej orce, a odpowiednio często przyorany będzie coraz słabszy. Tak przynajmniej w teorii ;-) Chętnie dowiem się więcej od praktyka, jeśli znasz inne, nie-chemiczne metody zwalczania. Pozdrawiam!\npiku 16 stycznia 2017 19:22\nKasiu, sama orka nic nie da, potrzebne jest ręczne wybieranie pędów, bo inaczej dalej będą rosły. Obserwuję u siebie okoliczne pola. Tam gdzie jest perz mimo corocznej orki rośnie sobie nadal.\nAnonimowy 16 stycznia 2017 18:30\nWalczyłam z perzem ręcznie, na kolanach wydłubywałam z ziemi, dało to efekt zadowalający ale u mnie perz był na 1-2 arach zaledwie...Twoje działania są sensowne, perz w końcu odpuści, wielokrotnie cięty i wyciągany do wierzchu mocno osłabi się.\nWkleję wypowiedź właściciela gospodarstwa ekologicznego\nmetoda usuwania perzu z pola to męczenie: – Wykonuje się je przy pomocy brony talerzowej, talerzując pole na krzyż –\nDzięki temu rozłogi perzu są rozdrabniane na niewielkie kawałki i zaczynają wytwarzać zielone pędy. Wtedy wykonuje się orkę średnią, a po kilku tygodniach kolejną. Te zabiegi powodują, że perz jest tak osłabiony, że najpierw wschodzi tylko gdzieniegdzie, a po kolejnej orce ginie całkowicie. Męczenie perzu jest pracochłonne, ale daje doskonałe efekty.\nRobaczek 16 stycznia 2017 21:17\nEwa, dokładnie coś takiego znalazłam tutaj: http://www.odr.pl/ekologia-i-rodowisko/rolnictwo-ekologiczne/dobre-praktyki/474-perz\nMajka 16 stycznia 2017 20:08\nKasiek perz po każdej orce rozmnaża się bo cięte są na kawałki długie rozłogi, dlatego lepsze od orki są uprawy kultywatorem wyciągnąć rozłogi do góry, a potem bronami wywlec na brzegi pola, wysuszyć i spalić. On się nie da zdusić pod głęboką orką, może ewentualnie troszkę osłabnąć i jak nie ma konkurencji w postaci gęstego zboża to będzie hulał śmiało. Syn też chciał zrezygnować z upraw kultywatorem i bronami, ale jak zaperzył sobie pole to wrócił do starych, sprawdzonych metod. Czas na rośnięcie jakiegoś polonu lepiej przeznaczyć na uprawę kultywatorem i wyciągnięcie jak najwięcej rozłogów perzu z gleby bo on nigdy nie zgnije w ziemi tylko się odrodzi. A już na piaskach, przecież my takie właśnie gleby mamy, radzi sobie świetnie i pozbycie się go wymaga dużo uprawek mechanicznych i czasu.\nRobaczek 16 stycznia 2017 21:05\nDziewczyny, nawet nie wiecie jak mnie cieszy ta dyskusja! Kto wie, może to nawet materiał na artykuł - jak ekologicznie zwalczać perz i czy to wogóle możliwe? W ciągu ostatniego roku przeczytałam wszystko, co udało mi się znaleźć w necie na temat zwalczania perzu metodami mechanicznymi. Oczywiście 90% wpisów mówi o stosowaniu twardej chemii, ale jest też trochę treści dotyczących metod ekologicznych. To co pisze Ewa-Sierika jest najcześciej powtarzanym zabiegiem zalecanym w uprawie ekologicznej. Majka też ma rację mówiąc, ze cięcie na drobne kawałeczki powoduje jeszcze większy przyrost zielonej masy. Wiesia też ma sporo racji mówiąc, ze najskuteczniejsze jest wybieranie pędów. Niestety w moich warunkach - niemożliwe.\nZdecydowałam więc, ze w miejscach gdzie powstają rabaty będę oczyszczać ręcznie ile się da, a pozostałe fragmenty wokół roślin przykrywam podwójną warstwą tektury falistej. Na tekturę wysypuję grubą ściółkę z kory (15cm) i liczę, że odcinając światło osłabię te resztki perzu na tyle, że się nie przebije. A to, co jednak wyjdzie będzie na tyle słabe, że łatwiej będzie to wyplewić. Na otwartym "polu" będę stosować płytką podorywkę od wiosny, jak tylko wyrosną resztki. W ubiegłym roku ten zabieg wykonany trzykrotnie wyraźnie go osłabił. Gesty siew gorczycy, która szybko kiełkuje też ma na celu odcięcie światła i zduszenie młodych siewek perzu..czy się uda? Nie wiem, ale muszę próbować. Czytałam tez, ze gryka wykazuje zdolności powstrzymywania perzu. Będę testować. I na zimę znowu gesty siew, tym razem żyta. U Anglików czytałam natomiast, ze przykrycie zaperzonej gleby 15cm warstwą ziemi dusi zielsko, które z czasem się rozkłada. To też testuję, w innej części działki, zobaczymy z jakim skutkiem. Będę pisać czy cokolwiek z tego wyszło czy tylko...perz ;-)\nUnknown 25 stycznia 2017 14:13\npodczas wykopków (ziemniaki), używa się kopaczkę pod ciągnik, perz, ziemniaki i kamienie wyskakują.\nZiemniaki zbieramy u mnie na gospodarstwie ręcznie, a potem bronuje się pole i zgarnia lwią część "dziadostwa".\ntak mi się po fakcie nasunęło\nRobaczek 25 stycznia 2017 17:20\nDorotko, na wiosnę działka będzie bronowana przed wysiewem gorczycy, może coś się zbierze..\nRobaczek 16 stycznia 2017 21:26\nOdnośnie wysiewu gryki - wyczytałam, że ma działanie fitosanitarne i allelopatyczne ponieważ ogranicza występowanie szkodników glebowych np. rolnic i pędraków i niektórych chwastów jak perz i komosa. Ciekawe czy ktoś to może potwierdzić? Byłby to niewątpliwy atut, poza cennym pożytkiem dla pszczół i stosowaniem jako roślina poplonowa, szczególnie na glebach o niskiej bonitacji, jak moja.\npiku 17 stycznia 2017 07:52\n15cm ziemi na kłączach perzu to zdecydowanie za mało. U mnie w trakcie budowy zgarnięty został humus na pryzmę z tyłu działki. Po zakończeniu budowy (a trwało to cztery lata) i rozgarnięciu pryzmy perzu tam było aż gęsto, więc nic go nie zadusiło a kłącza były długości ponad metrowej. Kartony również stosowałam w miejscach najbardziej zaperzonych i to nie cienkie faliste a grube z pudeł po meblach. Rozkładałam to trzykrotnie co sezon przysypując drewnianymi zrębkami jedyna z tego korzyść że pędy rozciągnęły się płytko i łatwiej je wyciągnąć bo z mojej ciężkiej gliny nie wychodzą tak łatwo.\nRobaczek 17 stycznia 2017 20:36\nWiesiu, wygląda na to, że moja batalia z perzem z góry przegrana...na ręczne wybieranie perzu z ponad pół hektarowej działki nie mam szans, więc muszę szukać rozwiązań w tej nierównej walce..będę starać się oczyszczać miejsca pod rabaty, a na reszcie gęsty wysiew i "męczenie", innych pomysłów nie mam. Czy Ty z całej działki wybierałaś ręcznie?\npiku 17 stycznia 2017 21:13\nJa niestety nie przygotowałam fachowo terenu pod ogród i walkę z perzem dawno przegrałam. Usuwam ręcznie tam gdzie zbytnio kłuje w oczy. Rabatę przed domem męczyłam dobrych kilka lat i teraz już perzu nie widzę, natomiast pokazał się skrzyp i czeka mnie kolejna batalia, a ten jest jeszcze gorszy :(\nRobaczek 17 stycznia 2017 21:39\nOj, skrzyp mam u siebie i to dziadostwo zawsze mi pęka w rękach :-/ Perz z piachu przynajmniej wychodzi gładko, korzenie krótkie wystarczy podważyć widłami. Na małym terenie byłby do ogarnięcia w czasie urlopu, ale na takiej wielkiej działce to misja skazana na niepowodzenie..bo nic, będę walczyć od wiosny i relacjonować efekty ;-)\nAnonimowy 17 stycznia 2017 19:19\nKasiu, z wielkim zainteresowaniem przeczytałam Twój wpis o Nowym Ogrodzie. On zasługuje na te duże litery, a Ty zasługujesz na największy podziw. Rozmach, profesjonalizm, kreatywność, dostosowanie ogrodu do otoczenia - tak chyba w skrócie można napisać o twoich planach. Naprawdę to, co napisałaś robi wrażenie! Zaprojektować samodzielnie taki wielki ogród to jedno, a potem 'ogarnąć' go, to druga sprawa. Czy ktoś Ci będzie pomagał? Ja mam tylko 10 arów i wiem, że to absolutnie wszystko, co jestem w stanie utrzymać, o co zadbać. Co do chwastów - jestem zwolenniczką ręcznego wyrywania i tylko w ten sposób z nimi walczę, chociaż nie ukrywam, że mam już tak gęsto na rabatach, że i chwastów coraz mniej...Pozdrawiam Cię gorąco, Kasiu i życzę zrealizowania planów. Na pewno będę na bieżąco śledziła Twoje zmagania z nowym ogrodem. Wiem jedno - na pewno będzie to ogród z pasją! Dala\nRobaczek 17 stycznia 2017 20:45\nDalu, dziękuję za bardzo budujące słowa i wsparcie, to wiele dla mnie znaczy :*\nNie wiem czy uda mi się samodzielnie pielęgnować ogród, ale będę starać się utrzymywać spore fragmenty swobodnego terenu, nie wymagającego stałej opieki, np. Łąka czy zagajniki. M kupi traktorek i będzie kosił, a z plewieniem chciałabym tak, jak u Ciebie ;-) Nie mam jednak złudzeń, ze pracując na pełny etat będzie mi trudno. Pomartwię się później ;-)\nDziękuję za serdeczny wpis Dalu i pozdrawiam Cię ciepło!\nAnonimowy 17 stycznia 2017 21:51\nNie mam doświadczenia z walką z perzem, ale mam epizod walki z jakąś turzycą (Gosia Margo - jest również świeżo po bitwie z tym paskudztwem) przerastająca trawnik. Próbowałam ręcznie wykopywać razem z fragmentem darni, ale rozłogi potrafią sięgać 50-60 cm w głąb ziemi, potem selektywnie smarowałam pędzelkiem poszczególne kępy turzycy, herbicydem na jednoliścienne (nie pomógł), skończyło się Roundapem i ręcznym wybieraniem rozłogów... dla pewności usunęłam też wierzchnią warstwę gleby. I mimo to jedno ognisko przetrwało.\nMoże się okazać Kasiu, że mimo wszystko na rabacie, nie będziesz miała innej opcji jak pędzelek z chemią.\nMoże też się okazać, że w niektórych miejscach np. w sadzie, zagajniku perz stanie się akceptowalny. JLG\nMargo2 18 stycznia 2017 13:22\nUważam, że perz w porównaniu do tej trawy, o której pisze Asia, to pikuś. Perz z łatwością wyłazi, można łatwo go zebrać. To skubaństwo rwie się, ma strasznie grube pędy, a każdy kawałeczek powoduje wyrośnięcie kolejnej grupy.\nMoże faktycznie zrób jak radzi Maja.\nAnonimowy 22 stycznia 2017 20:26\nKasiu, jak przeczytałam post to pomyślałam sobie: Co jest ? Jakbyś mi w myślach czytała ... podobne przemyślenia, rozterki, wnioski, marzenia...ciągnie nas w tym samym kierunku jeśli chodzi o styl ogrodowy :) Ze sposobami na polepszanie gleby czy zwalczanie perzu niestety nie pomogę bo nie mam doświadczenia :( Ale mocno kibicuję ! Czeka Was masa pracy ale przy takim entuzjazmie, zapale do pracy i tylu kibicujących z serca osobach nie ma opcji żeby się nie udało. I cieszę się niezmiernie, że już za "moment" (bo te kilka lat aż nowy ogród nabierze rozpędu i olśni przeleci bardzo szybko) będzie można podziwiać Twój nowy ogród :) moni\nRobaczek 22 stycznia 2017 22:02\nDzięki Monia, kochana jesteś :-)*\nTo, że z perzem nie masz doświadczenia to raczej dobrze ha ha ha, ziemi poprawiać też nie musisz, szczęściara! Nam nadzieję, że roślinki się zadomowią mimo trudnych warunków i jakoś dotrwają do czasu gdy tam zamieszkamy ;-) Jeszcze raz dziękuję za wsparcie, buziaki!\nAnonimowy 24 stycznia 2017 13:29\nPrzeczytałam kolejny artykuł. Bardzo mi się podobają twoje opisy tego co miałaś w ogrodzie i czego oczekujesz od swojego "nowego miejsca na ziemi". Faktycznie warunki glebowe są skrajnie różne. Niezwykle ciężko użyźnić piasek. Wiem to po swoim lesie na piasku. Tony ziemi znikają i niewiele się zmienia. To walka na lata. Ja dodatkowo podlewam biohumusem. Ale taki zabieg można przeprowadzić tylko na niewielkich obszarach, tam gdzie będzie ci zależało na lepszej strukturze ziemi. I to też daje efekty po kilku sezonach.\nOdnośnie perzu tu mam niezbyt dobre wieści. U mnie przysypany 50 cm ziemi, zaczął wychodzić na powierzchnię już w drugim sezonie. Ciągle mozolnie wyrywam ręcznie. Im częściej tym bardziej osłabiony i powoli zanika. Ale bardzo powoli. Niemniej trzymam kciuki. Podobno nawet z trawnika można usunąć perz właśnie przez częste koszenie przynajmniej dwa razy w tygodniu. Więc twoje założenia i planowane działania mogą się udać.\nŻal tych wszystkich pięknych róż które zostawisz w obecnym ogrodzie. Ale widzę że twój gust rozwinął się trochę w innym kierunku, bardziej naturalistycznych nasadzeń. Nie wiem czy to wymóg warunków na działce czy zmęczenie kolorami.\nKasiek daj czadu, to ogromne wyzwanie ale podchodzisz do niego tak profesjonalnie że z pewnością się uda.\nRobaczek 24 stycznia 2017 20:09\nApril, dziękuję za tą refleksję, szczególnie cenne są dla mnie uwagi z Twoich własnych doświadczeń. Wiem, ze ten piach to złe wieści...ale Ty wiesz coś o tym, prawda? Skoro można mieć takie piękne róże w leśnym ogrodzie na piachu to nie ma rzeczy niemożliwych ;-)\nZdaję sobie sprawę, ze ta ziemia, ta działka i ten "kiedyś będę" ogród to wyzwania na lata. Patykiem nie zawrócę rzeki, a 10 tonami ziemi nie zmienię płazy w żyzny czarnoziem...ale tak, jak piszesz - fragmenty, kawałek po kawałeczku, będę powoli poprawiać. Juz jesienią miałam próbkę tego, jak mozolna czeka mnie praca. Ale..nie spieszy mi się ;-) mam ogród, gdzie mogę się 'wyżyć', a tam będę realizować plany etapowo. Z tym perzem to mnie zmartwiłam...przez pół metra się przebija?? Dżizas...co za paskudztwo :-/ wszystkie rabaty oczyszczałaś ręcznie?\nJeśli chodzi styl, to faktycznie dryfuję w kierunku ogrodów naturalistycznych...ale róż nie zabraknie, słowo! Trochę to zmęczenie kolorami, o których piszesz, a trochę myślenie o ogrodzie jak o całości - 8 razy większy będzie trochę trudniej pielęgnować ;-) Pozdrawiam!\nAnonimowy 25 stycznia 2017 07:37\nKasiu, niestety wszystkie rabaty oczyszczałam ręcznie. Zero chemii wspomagającej. Ciągle coś wyłazi ale z czasem jest tego mniej. Ale ja mam tylko 3 tys metrów, a do tego część jest zostawiona naturalnego lasu. No i rozległy parterowy dom. Na ogród zostaje więc mniej. Nigdy nie liczyłam. Aż mnie to zaciekawiło, chyba pomierzę:)\nJednym słowem zorganizowałaś sobie hobby na najbliższe dziesięciolecia...\nTrzymam cię za słowo z tymi różami. Nie może ich absolutnie zabraknąć.\nRobaczek 25 stycznia 2017 17:14\n"Wydłubywanie perzu" - Hobby na dziesięciolecia :-) dzięki kochany Rudzielcu, już mi lepiej ;-)))\nAnonimowy 26 stycznia 2017 12:56\nKsiażę Karol też bronował.... .:) Jakże miło się czyta. Pszcz.\nRobaczek 26 stycznia 2017 20:32\nAle porównanie! 😂\nTamaryszek 2 lutego 2017 18:51\nKasiu, ale rozmach..! Pasjonująca lektura. Hobby na dziesięciolecia, a dla nas, czytelników, ile frajdy..!\nJak Ci zazdroszczę tej wiedzy,że ziemia przede wszystkim... Twoje działania na pewno przyniosą efekty, ile będziesz miała pracy mniej potem... Może nie walcz na razie o całość, a skup się na miejscach, gdzie powstaną pierwsze rabaty? No i, oczywiście, na sadzeniu drzew.\nRobaczek 2 lutego 2017 21:56\nTamaryszka drogi, dziękuję za takie ciepłe słowa, bardzo mi miło. To, że mogę podjąć to wyzwanie i dzielić się z Wami porażkami i sukcesami (oby!) od samego początku to dla mnie dodatkowa radość. Na tym etapie działam segmentami - kawałek po kawałku, odbieram ziemię perzowisku ;-) Oby zapału i sił wystarczyło...dzięki za wsparcie! To wiele dla mnie znaczy :-)*\nKasia 8 lutego 2017 11:13\nRobaczku! Na wstępie napiszę, że jestem ogromną miłośniczką Twojego ogrodu. Znalazłam się w nim całkiem przypadkiem zimą zeszłego roku i przyznam z ręką na sercu, że przewertowałam wszystkie zdjęcia Twojego ogrodu na forum OAZA. Można śmiało rzec, że znam Twój ogród na pamięć:) Dzięki Tobie na moich rabatach rosną jarzmianki i zawilce! Kolejny przypadek sprawił, że natknęłam się na Twojego bloga i od wczoraj zaczytuję się w kolejnych postach! Niezmiernie się cieszę! Życzę powodzenia w realizacji planów oraz dużo wytrwałości i sił przy tworzeniu na ziemi własnego kawałka nieba!\nRobaczek 9 lutego 2017 22:54\nKasiu, witaj! Sprawiłaś mi wielką frajdę tym wpisem, dziękuję! Cieszę się, ze poznałam kolejnego gościa mojego ogrodu i dziękuję, ze zdecydowałaś się napisać. Bardzo mi miło, ze jakieś zestawienia roślin u mnie Cię zainspirowały, jarzmianki uprawiam dopiero od 3 lat a uwielbiam je bezgranicznie...szkoda, ze na piasku słabo sobie radzą, ale tak łatwo z nich nie zrezygnuję w nowym ogrodzie ;-) Dziękuję za słowa otuchy, zachęty i dobre życzenia :-) takich słów wsparcia nigdy za wiele! Pozdrawiam serdecznie!\ngrzebyczek 22 lutego 2017 10:23\nWitaj Robaczku, o jak się cieszę, że znalazłam ponownie Twój cudny ogród... Pamiętam jak na forum zachwycałam się Twoimi cudnymi zdjęciami i ukwieconymi rabatkami... idę pospacerować.\nZapraszam również do mnie... grzebyczkowy świat\nRobaczek 23 lutego 2017 20:30\nWitaj Jolu! Jak fajnie, że jesteś! Ja też się cieszę, że wciąż będę mogła śledzić Twój piękny ogród w blogowej odsłonie. " Codziennie po godzince"- doskonale pamiętam to motto! Z tego co widzę na blogu, talentów i zajęć Ci tylko przybywa, gratuluję! Pozdrawiam serdecznie :-)\nDana 12 marca 2017 20:00\nCześć Kasiu :D\nStęskniłam się za Twoim ogrodem.\nTo jeden z najbardziej dopracowanych, spójnych i pięknych ogrodów jakie spotkałam na swojej drodze. Dlatego z niecierpliwością czekam na koleje dzieło w Twoim wykonaniu.\nŚciskam kciuki i mocno kibicuję.\nRobaczek 19 marca 2017 20:51\nWitaj Danusiu! Dziękuję, że jesteś!. I ja tęsknię za naszymi rozmowami w sieci i spacerami po ogrodach...ciekawa jestem jak urządziłaś się w swoim nowym miejscu..można gdzieś poczytać co u Ciebie? Pozdrawiam serdecznie!\nAnonimowy 6 kwietnia 2017 21:32\nWitaj Kasiu :) bardzo cieszę się że trafiłam w końcu na Twojego bloga. Wiesz że jestem pod wielkim wrażeniem Twojego pięknego ogrodu w Poznaniu, który miałam okazję oglądać :)) Zmiany i plany które czytam przed Tobą i M.... wymagają wiele czasu, wiedzy i poświęcenia ale wiem że sprawiają Ci również wiele radości więc tym bardziej trzymam kciuki by spełniły się wszystkie marzenia. Pozdrawiam bardzo serdecznie Isia\nRobaczek 7 kwietnia 2017 21:20\nWitaj Isiu! Bardzo się cieszę, że jesteś! Plany na nową działkę są długofalowe więc dojrzewamy razem z nimi i pewnie jeszcze niejedno się zmieni po drodze ;-) Dzięki za wsparcie, na pewno się przyda! Buziaki\nOtrzymuj powiadomienia o każdym nowym wpisie na swojego e-maila\npastelowe kolory projekty ogrodów styl naturalistyczny Chelsea Flower Show aranżacje wodne byliny kolor w ogrodzie topiary ścieżki w ogrodzie Francja rośliny do cienia ławki ogrodowe kwiaty polne kamienne murki co ogrodnik robi wiosną potager przedwiośnie\nRóże...czyli słów kilka o trudnej miłości\nNIE TAKA ZIMA ZŁA\nPrzedwiośnie... czyli zielone na start!\nMajowy ogród pachnący wisterią\nChateau de Villandry - pałacowy ogród warzywny\nChateau de Malmaison - ogród Józefiny Bonaparte\nHummelo - ogród Pieta Oudolfa\nGiverny - ogród Claude'a Moneta\nProwansja - cz. III\nProwansja cz. II - ogród Cezanne'a\nOgród w Val Joanis\nProwansja cz. I\nThe Telegraph Garden - Best Show Garden 2016\nThe M & G Garden - ogród krajobrazowy w pigułce\nThe Chelsea Barracks Garden - nowoczesny ogród mie...\nRoyal Bank of Canada Garden - Jordański ogród suszy\nAustralijski ogród skrojony na miarę\nL'Occitane Garden - Prowansalski ogród zmysłów\nCopyright © 2016 Ogródek Robaczka , Blogger


poduszka szydełkowa | omega impulsywny\nHome // inne // poduszka szydełkowa\nBy adminOn Luty 6, 2017 Posted in inne No comments\nDekoracje hand made przeżywają aktualnie swój renesans. Są z zapałem wybierane przez projektantów wnętrz mieszkalnych, jak i wszystkie osoby, które chcą, aby ich mieszkanie było klimatyczne i niepowtarzalne. Narzuty hand made lub poduszki ręcznie robione powodują, że pomieszczenie nabiera unikalnego charakteru. Warto zastanowić się nad samoistnym wykonaniem tego typu akcesoriów, a kiedy tak właściwie to niemożliwe skorzystać z propozycji coraz liczniejszych sklepów zajmujących się sprzedażą rękodzieła.\nJeszcze kilkadziesiąt lat temu poduszki ze sznurka bawełnianego i inne wyroby rękodzielnicze były wzorcem w wielu mieszkaniach. Powszechny brak towaru objawiający się pustymi półkami w sklepach miał także pewne plusy. Figury, jakie chciały ładnie mieszkać zmuszone były tworzyć akcesoria do własnych mieszkań osobiście. Smutna rzeczywistość zmuszała do inwencji i samodzielnego poszukiwania odkrywczych rozwiązań.\nAktualnie w punktach sprzedaży wynajdziemy prawdziwy ogrom akcesoriów do wystroju mieszkalnych wnętrz. Mimo to wielu postaciom przestają one starczać. Kluczowymi mankamentami artykułów sklepowych są:\nKiedy tak właściwie pozyskujemy ciekawe poduszki w sieciowych punktach sprzedaży, jesteśmy w stanie być pewni, że odnajdą się one w setkach tysięcy innych mieszkań. Wielu miłośnikom klimatycznych wnętrz mieszkalnych takie rozstrzygnięcia przestają wystarczać. Jest to główny powód, dla którego decydują się oni na ponadprzeciętne wyroby rękodzielnicze.\nNarzuta ze zpagetti, lub unikatowe poduszki są w stanie zmienić jakiekolwiek pomieszczenie. Dekoratorzy wnętrz kapitalnie zdają sobie sprawę, że diabeł tkwi w szczegółach. W ostatnich latach można zaobserwować, że punkty sprzedaży oferujące wyroby rękodzielnicze zaczynają weselić się coraz większym zainteresowaniem. Wiele osób wybiera unikatowe narzuty na łóżko i ręcznie wykonane poduszki, pomimo że są one o wiele droższe aniżeli analogiczne dekoracje dostępne w sieciowych sklepach.\nWielu z nas decyduje się na samodzielne konstruowanie przedmiotów z duszą. Jest to wspaniały sposób na rozwój własnej inwencji oraz wyobraźni. Dobrze jest zaangażować do takiej aktywności też dzieci.\nMimo, że wykonanie dekoracji hand made zajmie nam nieco więcej czasu, jesteśmy w stanie mieć pewność, że będzie to czas poprawnie wykorzystany.\nOsteopatia to medycyna niekonwencjonalna ,które prędko się ewoluuje i wspiera z kłopotami zdrowotnymi w odziałe w Katowicach.\nKażda panna młoda w dniu swojego ślubu pożąda wyglądać bez zarzutu\nTurystyka w naszym kraju cały czas kuszą ekskluzywnymi ofertami last minute


Pierwszy wyjazd z rowerem w góry: 8 wskazówek (i błędy, których nie warto popełniać) – Enduropodobny.pl\nOpublikowano: 26 maja 2019 by enduropodobny\nSzybkie zjazdy, niekończące się single i masa zabawy… góry. Tak okropnie dalekie – przynajmniej z perspektywy tych, którzy mieszkają o całą Polskę dalej, na wybrzeżu. Obiecując sobie, że ten sezon będzie inny, zdobyłem się w końcu na mój pierwszy rowerowy wojaż na południe kraju. Podróż nie mogła bardziej wybiegać poza moją strefę komfortu, ale przyjąłem, że jakoś to będzie. I rzeczywiście: wyjazd był jakiś – z kilku powodów.\nJeśli planujesz po raz pierwszy wybrać się w miejsca, dla których został stworzony Twój rower enduro, zapoznaj się z moimi wskazówkami i doświadczeniami, które – teoretycznie – powinny sprawić, że cała wyprawa będzie przyjemniejsza.\n1. Jeśli możesz, nie jedź sam\nFakt, że nie mam z kim jeździć w dalekie zakątki Polski, jest jednym z powodów, dla których nigdy wcześniej się na to nie zdecydowałem. I chociaż moja introwertyczna natura mocno sugeruje, że nikt inny nie jest mi w żaden sposób potrzebny, to tak naprawdę wolałbym te kilka dni spędzić z kimś, kogo znam.\nPodstawową kwestią jest wsparcie, którego – chcąc nie chcąc – będziesz potrzebował na którymś etapie podróży. Może to być moment, w którym okazuje się, że pociąg (w którym spędzisz następną połowę dnia) nie ma miejsc dedykowanym rowerom. Może to być chwila, w której zapomniałeś zabrać ze sobą jakiekolwiek środki płatnicze i nie masz za co kupić karnetu na kolejkę. No i wreszcie – całkiem możliwe, że mógłbyś potrzebować pomocy podczas trzeciej wymiany dętki w trakcie tego samego dnia (zbieżność sytuacji przypadkowa).\nWspółtowarzyszy podróży można wykorzystać na wiele sposobów ;)\nChociaż moje następne słowa są zaprzeczeniem wszystkiego, w co wierzę, to: więcej osób to większa frajda i skuteczniejsze rozwiązywanie problemów. Serio.\nNo okej, dwie osoby wystarczą.\n2. Samochód to optymalny środek transportu\nJestem jednym z frajerów tych, którzy nie mają ogromnych oporów przed podróżą pociągiem niezależnie od odległości miejsca docelowego. Muszę jednak przyznać, że do teraz czuję ogromny żal do siebie, że nie zdecydowałem się jechać moim wiernym, czterokołowym towarzyszem. Dlaczego?\nDojazd z Sopotu do Bielska zajął mi 12,5 godziny – licząc od zamknięcia mieszkania do momentu zajechania rowerem do zarezerwowanej kwatery. W takim – skrajnie upierdliwym – okresie naprawdę sporo rzeczy ma sposobność pójść nie tak, a dowolny problem może stać się Twoją osobistą tragedią.\nJeździ? Jeździ. Hamuje? Hamuje? Czego chcieć więcej? Wyglądać ładnie nie musi.\nTrudność może tkwić w kilku kwestiach:\nwysokiej masie zapakowanego plecaka;\nsporej odległości (i… przewyższeniu) od peronu do kwatery;\nbraku rzeczywistego miejsca na sprzęt mimo pozytywnej wcześniejszej informacji od PKP;\nnieznajomości topografii miejsca, do którego się wybierasz;\nJeśli przypadkiem zdarzy się, że los ześle na Ciebie wszystkie te nieszczęścia, to całkiem możliwe, że czeka Cię doświadczenie poza ciałem. Skąd wiem? Cóż…\nNigdy nie czułem się tak źle, jak wtedy. Sprawie nie pomagał fakt, że przydzielono mi miejsce z drugiej strony wagonu.\nWyjazd samochodem pozwoli Ci z łatwością ogarnąć sytuacje kryzysowe – przede wszystkim te, które zdarzą się już na miejscu. Wypad do sklepu, umycie roweru na myjni czy dojazd na miejscówkę, na której panuje lepsza pogoda? Załatwione. Nieporównywalna jest też wygoda takiej podróży – w auto wpakujesz zapas jedzenia, wszystkie narzędzia i niezbędne akcesoria. Jeśli jedziesz sam – wyższy koszt jest tego wart. Jedziesz z kimś jeszcze? Nie dziadujcie, pakujcie się w auto!\n3. Poważnie przemyśl termin\nNie ma nic piękniejszego, niż długi weekend w górach na rowerze! Czy rzeczywiście? Każdy dzień wolny od pracy będzie oznaczał obleganie takich miejsc jak Enduro Trails w Bielsku. Można tylko spodziewać się, że kumulacja świąt państwowych i cotygodniowych, dwóch dni radości będzie wiązała się ze spotęgowaniem tego efektu.\nJeśli nie przepadasz za tłumami, wstydzisz się swojej jazdy lub po prostu nie w głowie Ci kolejki do kolejki, lepszym wyjściem może być – oczywiście nie zawsze możliwe – wykorzystanie urlopu w tygodniu. Dowód? Spójrz na to (i to nie tylko dlatego, że przez kilka sekund widać, jak pochłaniam bułkę z najtańszym pasztetem):\n4. Nie bój się prognoz pogody\nTo prawda, beznadziejna aura może skutecznie zniechęcić do jazdy – zwłaszcza wtedy, gdy w głębi duszy jesteś tak naprawdę enduropodobny, jeździsz dla zabawy i nie czujesz pompy na robienie treningów. Pamiętaj jednak, że kiepskie prognozy nie zawsze się sprawdzają. Oto jak wyglądała ta na czas mojego pobytu w Bielsku:\n(Prawie) czarny rower, (prawie) czarny scenariusz. Wulgarne słowo się rzekło.\nJeszcze na dzień przed wyjazdem miałem ochotę wszystko odwołać i zaszyć się w Sopocie, chroniąc mój rower przed złem żywiołów tego świata. W rzeczywistości mogłem pojeździć przez co najmniej cztery dni, które były wystarczające, by – koniec końców – uznać wyjazd za satysfakcjonujący.\nNie przeszkadza Ci deszcz? Świetnie – w górach będziesz mógł poczuć się jak ryba w wodzie!\n5. Rób zdjęcia – będzie co wspominać na starość do czasu Twojego kolejnego wyjazdu\nBo on nastąpi – i to pewnie szybciej niż się tego spodziewasz.\nNa całym, 6-dniowym wyjeździe zrobiłem około 15 zdjęć. Co ja sobie myślałem? Nie mam pojęcia, ale jedno jest pewne: piekielnie tego żałuję. Gdyby nie powyższe wideo, filmy z kamer osób, które gdzieś tam mnie przypadkiem zarejestrowały oraz prywatny materiał rodziny ze Świnoujścia, która postanowiła nagrać relację z jazdy gondolą na Szyndzielnię, nie byłoby żadnych dowodów na to, że w ogóle byłem w górach.\nWróciłem bez materiałów dla mamy, na Instagrama… no i z zaledwie kilkoma zdjęciami do dzisiejszego wpisu. I chociaż nie obchodzą mnie sentymentalne podróże, to naprawdę sporo byłbym w stanie zapłacić za footage z moich przygód. I tych kapitalnych, i tych innych.\nTo poszło do rodziny, jako „widok na Bielsko-Białą”. Normalnego nie mam, bo wolę śmiać się z własnych żartów niż zajmować się poważnymi sprawami.\nJeśli chodzi Ci po głowie zakup kamery sportowej, to załatw sprawę przed pobytem w górach z rowerem. Istnieje prawdopodobieństwo, że po powrocie będziesz musiał przeserwisować sprzęt, a koszt takiej nieprzyjemności skutecznie odciągnie Cię od kupna Twojej osobistej, przenośnej nagrywarki.\n6. Przygotuj listę rzeczy do spakowania\nSpakowanie wszystkich rzeczy na typowy wyjazd nie powinno sprawiać problemów żadnej osobie dorosłej. Sprawa jest nieco bardziej skomplikowana w przypadku wyjazdu z rowerem, co wynika oczywiście między innymi z liczby rzeczy, które są niezbędne w czasie pobytu w górach.\nTu coś dodać, tam coś usunąć… dobra lista wymaga czasu i doświadczenia.\nAby o niczym nie zapomnieć, konieczne może okazać się stworzenie listy tego, co chcesz – i potrzebujesz – ze sobą zabrać. Czynność możesz sobie ułatwić dzięki:\nutworzeniu podlist grupujących to, co masz spakować (np. rzeczy na każdy wyjazd, niezbędniki rowerowe, jedzenie);\nprzygotowaniu zestawienia w aplikacji (w ten sposób nie zgubisz listy, a dodatkowo bez problemu zrecyklingujesz ją podczas załadunku przed powrotem);\nrozpoczęciu tworzenia spisu na jakiś czas przed datą wyjazdu (to da Ci czas na dopisanie czegoś, o czym wcześniej nie pamiętałeś).\n7. Upewnij się, że masz sprawny rower\nPrawda objawiona. A jednak – niektórzy (ekhem) wciąż decydują się na wypad mimo drobnych usterek i niedociągnięć, które stają się całkiem niedrobne w najgorszych momentach. Wyobrażasz sobie jazdę z zepsutą sztycą po górach lub kilka kilometrów w tę i we w tę, dodatkowo mając na sobie 25-kilogramowy plecak? Ja nie muszę, bo to przeżyłem. Zrób sobie dobrze i nie popełniaj mojego błędu.\nWszyscy jesteśmy inżynierami, czyli sometimes a girl’s gotta do what a girl’s gotta do.\n8. Określ lokalizację spożywczaka, sklepu rowerowego, myjki i bankomatu\nChociaż sporą część punktów tego typu bez problemu znajdziesz w wyszukiwarce, to nie zawsze będzie to takie proste. Problem dotyczy zazwyczaj wsi, miasteczek i dzielnic położonych poza centrami miast. Jeśli Google nie pokazuje nic sensownego w okolicy Twojej kwatery, poświęć chwilę na poszukanie informacji chociażby na forach rowerowych. Podziękujesz sobie za to, jeśli planujesz podróż innym środkiem transportu niż samochód.\nW innym przypadku porozmawiaj z gospodarzem, na miejscu.\nWarto też pamiętać, że od jakiegoś czasu Żabki oferują możliwość wypłaty gotówki przy okazji dokonywania zakupów.\nKażdy wyjazd w góry z rowerem to pińset rzeczy do ogarnięcia, a prawdopodobieństwo, że coś pójdzie nie tak, jest całkiem spore. Tak czy inaczej – naprawdę warto. Mogę zagwarantować, że po powrocie będziesz ekstensywnie zastanawiać się, dlaczego nie zrobiłeś tego wcześniej.


Akcja Prędkość - artykuły | Głos Pomorza\nKierowca TIR-a jechał za szybko i bez żadnych dokumentów\nDziałania "Prędkość" na drogach powiatu lęborskiego zostały zakończone. Niechlubnym liderem działań okazał się kierowca TIR-a, który jechał bez dokumentów pojazdu i prawa jazdy.\nKierowcy, noga z gazu. Dziś wzmożona kontrola prędkości 24\nOd godz. 6 do 22 w powiecie słupskim trwa dziś policyjna akcja Prędkość. Funkcjonariusze "polują" na kierowców z najnowszymi radarami.


VIVA OLIVA! | + Franciszek Drozd\n+ Franciszek Drozd\nBył represjonowany, lata 1944 - 1945 spędził w łagrze nr 1 w Wilnie "Isprawitielnaja Trudowaja Kolonia na I, Rosa. 2".\nPo wyzwoleniu w 1945 roku, jako repatriant, z rodziną przybył do Gdańska i zatrudnił się w Urzędzie Morskim do pracy w porcie na holowniku. Praca zmianowa pozwoliła mu na podjęcie nauki. W latach 1949-1953 studiował w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Sopocie na wydziale Rzeźby u prof. St. Horno-Popławskiego. Po studiach pracował przy odbudowie Gdańska jako kamieniarz/rzeźbiarz początkowo w ZBM (Zjednoczone Budownictwo Miejskie), a następnie w latach 1957-1970 w PKZ (Pracowni Konserwacji Zabytków) rekonstruując niemal wszystkie rzeźby, płaskorzeźby i figury w dzisiejszym gdańskim Głównym Mieście. Specjalizował się także w kuciu monumentalnych pomników.\nWraz z kierowanymi przez siebie zespołami wykonał m.in:\nobelisk Ozyrysa (rekonstrukcja) przy Świątyni Hatszepsut w Deir el Bahari w Egipcie\nWystawy wyrobów w bursztynie i w srebrze:\nWystawa grupowa Srebro w Towarzystwie Przyjaciół Sopotu 1981\nPrezentacje unikatowej biżuterii przez Ars Polona w RFN, Francji, Włoszech, Austrii.\nPo wyżej wymienionych pokazach wyrobów znalazł licznych naśladowców, którzy przyczynili się do rozwoju


Rodzinne strony Karola Wojtyły – Papieża Jana Pawła II stanowią zarówno Kraków jak i Małopolska. Od tego miejsca zaczęła się jego piękna historia, tu też najchętniej wracał zarówno we wspomnieniach jak i podczas wizyt duszpasterskich ,gdzie mawiał: „Tu, na tej ziemi się urodziłem. Tutaj, w Krakowie, spędziłem większość lat mojego życia (...) Tutaj też doznałem łaski powołania kapłańskiego (...). Tutaj też, w Katedrze Wawelskiej, otrzymał konsekrację biskupią”\nKraków obfituje w miejsca zwiazne z polskim papieżem Janem Pawłem II. Warto wspomnieć przede wszystkim o Pałacu Arcybiskupów Krakowskich przy ulicy Franciszkańskiej 3. Jako kardynał zamieszkiwał właśnie w tym miejscu. Zatrzymywał się tu także, gdy przybywał z pielgrzymką do Ojczyzny już jako Jan Paweł II. To właśnie stojąc w oknie pałacu pozdrawiał niezliczone tłumy wiernych oraz prowadził wieczorami swe słynne rozmowy z młodzieżą, które stały się najbardziej niezwykłą i sympatyczną tradycją w dziejach papiestwa. Papież zarówno dialogował z tłumem jak i śpiewał a także przekomarzał się i żartował jednakże wygłaszał też bardzo ważne i głębokie katechezy.\nSanktuarium w Łagiewnikach- stolicą kultu Miłosierdzia Bożego\nSanktuarium Bożego Miłosierdzia jest położone przy ul. św. Faustyny w Krakowie-Łagiewnikach. Związane jest ono z życiem i działalnością św. siostry Faustyny Kowalskiej, propagatorki kultu Bożego Miłosierdzia. Od lat 40. XX wieku miejsce pielgrzymek związanych z obecnością łaskami słynącego obrazu Jezusa Miłosiernego oraz grobu św. Faustyny.\nW 1992 roku kaplicę św. Józefa przy klasztorze Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia podniesiono do rangi Sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Po beatyfikacji siostry Faustyny 18 kwietnia w 1993 roku, i jej kanonizacji 30 kwietnia w 2000 roku, a także dzięki pielgrzymkom papieża Jana Pawła II w latach 1997 i 2002 oraz papieża Benedykta XVI w 2006 r.\nStanowi część neogotyckiego zespołu klasztornego Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, powstał w latach 1889-1891 według projektu Karola Zaremby. Kaplica została poświęcona przez kard. Albina Dunajewskiego 20 sierpnia 1891 roku. Na szczególną uwagę zasługuje wystrój świątyni. Znajduje się tu m.in.: wykonany przez nieznanego rzeźbiarza z Przemyśla ołtarz główny z figurami: Matki Bożej Miłosierdzia, św. Stanisława Kostki (patrona młodzieży) i św. Marii Magdaleny (patronki pokutnic), ołtarze boczne zdobią obrazy Serca Jezusa i św. Józefa z Dzieciątkiem F. Kudowskiego. Polichromia Zdzisława Gedliczki pochodzi z 1934, zaś witraże Wiktora Ostrzołka pochodzą z czasu generalnego remontu kaplicy dokonanego w latach 1981-90.\nNiezaprzeczalnym skarbem tej świątyni jest słynący łaskami obraz Jezusa Miłosiernego, namalowany według wizji św. Siostry Faustyny Kowalskiej przez artystę malarza Adolfa Hyłę. 16 kwietnia 1944 roku został on poświęcony przez Ojca Andrasza, jej spowiednika. Obraz Jezusa Miłosiernego szybko zasłynął łaskami. Jego kopie i reprodukcje rozeszły się po świecie. Jest to najbardziej znany wizerunek obrazu Jezusa Miłosiernego. Od 1959 roku na stałe pozostał w bocznym ołtarzu, przykrywając obraz Serca Jezusowego. Dzieło przedstawia Jezusa ubranego w białą szatę,który unosi prawą rękę w geście błogosławieństwa, lewą ręką wskazuje na swoje serce. Wychodzące z Jezusowego serca promienie: jasny oraz czerwony symbolizują wodę usprawiedliwiającą duszę i krew, która jest życiem dusz (obie miały wytrysnąć z przebitego na krzyżu boku Jezusa).\nW 1966 roku do świątyni przeniesiono ciało Sługi Bożej Siostry Faustyny. W 1968 kaplica ze względu na grób Sługi Bożej została wpisana przez kard. Karola Wojtyłę na listę sanktuariów archidiecezji krakowskiej. W 1985 Ojciec Święty Jan Paweł II nazwał Łagiewniki „stolicą kultu Miłosierdzia Bożego”, ponieważ w tym miejscu wraz ze śmiercią Siostry Faustyny został złożony dar orędzia Miłosierdzia. Od czasu beatyfikacji Siostry Faustyny w 1993 roku jej doczesne szczątki jako relikwie spoczywają na bocznym ołtarzu pod łaskami słynącym obrazem Jezusa Miłosiernego. W balustradzie przed prezbiterium znajduje się marmurowy klęcznik z cząstką jej relikwii dla ich uczczenia przez pielgrzymów, którzy przybywają do tego miejsca z całego świata. 17 czerwca 1997 modlił się tu Jan Paweł II którego wizytę upamiętnia płaskorzeźba przy wejściu do kaplicy, natomiast druga płaskorzeźba znajdująca się także przy wejściu upamiętnia pielgrzymkę Papieża Benedykta XVI z 27 maja 2006 roku.\nTa wybudowana w latach 1999-2002 Bazylika, jest dwupoziomową, elipsoidalną budowlą, która może pomieścić 5000 osób. Nad budynkiem wznosi się potężna 77-metrowa wieża widokowa, z której otwiera się przepiękny widok na panoramę Krakowa.\nkaplica centralna, pw. św. siostry Faustyny - dar kościoła włoskiego,\npw. Communio Sanctorum o mozaikowym wystroju autorstwa węgierskiego artysty L. Puskása -dar kościoła węgierskiego\npw. św. Andrzeja Apostoła (Pojednania) - greckokatolicka, uroczyście poświęcona 24 czerwca 2007 roku, w 60. rocznicę Akcji "Wisła". Wystrój kaplicy jest darem archieparchii przemysko-warszawskiej oraz innych diecezji Cerkwi Greckokatolickiej.\npw. św. Krzyża - dar kościoła niemieckiego\npw. Matki Bożej Bolesnej - dar kościoła słowackiego\nObok górnej części bazyliki znajduje się wolnostojąca postmodernistyczna kaplica Wieczystej Adoracji Najświętszego Sakramentu.\nKopiec papieża Jana Pawła II\nW pobliżu Sanktuarium, na dawnych osadnikach sodowych zakładów Solvay, w niedalekiej przyszłości ma powstać kopiec Jana Pawła II na wzór innych krakowskich kopców. Ma on mieć wysokość około 50 metrów i średnicę podstawy 110 metrów\nCentrum Jana Pawła II "Nie lękajcie się!" powstało na terenie tzw. "Białych Mórz" w krakowskich Łagiewnikach. Jest ono najważniejszym w Polsce i na świecie ośrodkiem żywej pamięci osoby i dzieła Papieża Polaka. To duchowy kościół bł. Jana Pawła II, wotum dziękczynne całego narodu polskiego oraz wszystkich ludzi dobrej woli, którzy utożsamiają się z Osobą i dziełem Jana Pawła II bez względu na narodowość i wyznanie. Przekazana przez Papieża spuścizna myśli, postaw, wzorców oraz wyborów, a także przede wszystkim umiejętność jednoczenia ludzi wokół wspólnego dobra, to bezcenna wartość zarówno dla naszego, jak i przyszłych pokoleń. Centrum Jana Pawła II –„ Nie lękajcie się!” to słyszalny, zrozumiały, a przede wszystkim wiarygodny głos w służbie upowszechniania i twórczego rozwijania dziedzictwa, pozostawionego przez Jana Pawła II, a także promowania duchowości, kultury i tradycji związanej z życiem i pontyfikatem Papieża Polaka.\n11 czerwca 2011 r. ks. kard. Stanisław Dziwisz uroczyście erygował Sanktuarium Błogosławionego Jana Pawła II w krakowskich Łagiewnikach. Oficjalny kult Jana Pawła II w tym miejscu rozpoczęło wprowadzenie relikwii Ojca Świętego do Kościoła Relikwii w Centrum „Nie lękajcie się!”. Najcenniejszą z nich jest krew pobrana Papieżowi podczas jednego z ostatnich przed śmiercią badań w klinice Gemelli. Z Rzymu dotarł również papieski krzyż pastoralny, mitra oraz ornat.


Koronawirus szczepionki. Premier ostrzega: liczba infekcji prawdopodobnie wzrośnie w ciągu 2-3 tygodni\nDziś ruszyła szczepionka przeciwko wirusowi koronowemu. W Polsce pierwszą osobą, która otrzymała szczepionkę była ordynator Szpitala MSWiA w Warszawie Alija Zakubovska\n– W Nowy Rok nie wprowadzamy godziny policyjnej, prosimy tylko o nie ruszanie się – zapowiada premier\nWięcej takich informacji można znaleźć na stronie głównej Onet.pl.\n– Pierwsza partia 10 000 slotów trafiła do Polski. Rozmiary, a do końca roku osiągnie 300 tys. Premier powiedział.\n– Rejestracja na szczepionki rozpoczyna się 15 stycznia. Pierwszego dnia premier Matos Moravic ogłosił, że zamierza zapisać się na szczepionkęja. Na pytanie, czy należy zaszczepić innych członków rządu, premier odpowiedział, że powinna tu być kolejka, ale jak zaznaczył, „wierzy, że to się stanie”. – Istotny przykład powinien wspierać naszą nadzieję na powrót do normalności – powiedział premier.\n– Najpierw oczywiście nie lekarze, ale służby mundurowe, nauczyciele, a potem, ale już niedługo nasi seniorzy, których najbardziej dotknie COVID-19 – powiedział Matthews Moraviski.\n– Chcemy, aby „Grupa Zero” obejmowała nie tylko wąsko zdefiniowaną grupę medyczną, ale także inne zawody związane z leczeniem: farmaceutów, diagnostykę laboratoryjną i kadrę kierowniczą placówek medycznych – powiedział minister zdrowia Adam Nidzilsky.\nPremier w nadziei na powrót do normalności\n– Być może w drugim kwartale populacja będzie wystarczająco zaszczepiona, więc wirus koronowy będzie coraz mniejszym problemem – powiedział premier\n– To, czego dziś doświadczamy, jest wynikiem ograniczeń nałożonych pewną zmianą. Polacy spotkali się nieco większe na Boże Narodzenie. Dlatego niestety premier ostrzegł, że należy przewidywać, że liczba infekcji może wzrosnąć za dwa, trzy, cztery tygodnie.\nREAD Holokaust tego kraju twarzą w przeszłość na wystawie najlepszego polskiego artysty w Muzeum Żydowskim\n– Wraz z uruchomieniem Krajowego Programu Szczepień mam nadzieję, że czas poświęcenia może powoli dobiegać końca za kilka lub kilkanaście tygodni – powiedział premier Mathews Moraveki. – To mógłby być dla nas dobry rok. Zróbmy to wszyscy – powiedział.\nPM Moraveki: W Nowy Rok nie ma godziny policyjnej\n– Wiemy, że wirus działa z opóźnieniem 2-3 tygodni. Wdrożyliśmy nowe przepisy, spodziewając się wzrostu liczby zakażeń na początku stycznia, argumentował na konferencji prasowej Matus Moravsky. „Obawiamy się, że taki wzrost może wynikać ze zwiększonego ruchu, zarówno komercyjnego, jak i związanego z podróżami, w kontaktach społecznych, z którymi mieliśmy do czynienia w połowie grudnia” – dodał.\n– Nie wprowadziliśmy godziny policyjnej w Nowy Rok, tylko apelujemy, żeby się nie ruszać – zadeklarował premier.\nPrev post Pomoc dla polskich kierowców zatrzymanych w porcie w Dover w Anglii. Media europejskie piszą o polskich żołnierzach i lekarzach\nNext post Serie a. Media: Fiorentina rozpoczęła negocjacje w sprawie zastąpienia Chrysstofa Pytecha


Zmienny dom: grudnia 2013\nWitajcie kochani po świętach.\nWigilia w naszym domu była jak zawsze bardzo rozśpiewana i roześmiana.\nTo dla mnie najpiękniejszy dzień w roku i zawsze bardzo żałuję że nie może trwać dłużej. Wszystkie moje zmysły tego dnia są bardzo wyostrzone. To naprawdę magiczny dzień.\nStajenkę robiłyśmy z córką w zeszłym roku, do szkoły na konkurs.\nZrobiona jest z gofrów, paluszków, lukru, a figurki z masy solnej malowanej farbkami akrylowymi.\nW tym roku mamy sztuczną choinkę...niestety.... Po inwazji małych pajączków jakie wyszły w zeszłym roku z żywej choinki powiedzieliśmy NIE..\nZ wielkim bólem ubraliśmy więc sztuczną- chociaż w pierwszym odruchu chciałam ją jednak rozebrać i pojechać po prawdziwą.\nNo nic za rok na pewno będzie żywa.\nAutor: Anka Brak komentarzy:\nTuż prawie już!\nGrudzień to najpiękniejszy miesiąc w roku. Cały dom pachnie piernikami, przybywa świątecznych dekoracji. Coraz częściej patrzymy w okno zastanawiając się czy też będzie śnieg na święta. To też okres w roku, w którym nasze domy najbardziej zmieniają oblicze. (Przynajmniej u mnie tak jest).\nKiedy wysprzątamy już wszystkie kąty w domu, przychodzi czas na dekorowanie.W tym roku króluje u mnie biel z małymi wyjątkami (sypialnia i łazienka na czerwono).\nTo tyle na razie zdjęć.\nCo mi w duszy gra - czyli co to będzie.\nChyba nie ma domu, który raz urządzony, zostałby takim na lata. Ciągle coś przestawiamy, coś dokupujemy, coś wyrzucamy. Zmieniają się nasze potrzeby i nasze gusta. Przynajmniej ja tak mam. Mój dom ciągle przechodzi metamorfozy-jedne większe,jedne mniejsze, ale ciągle coś zmieniam. Czasem dochodzę do wniosku, że to jest to, że tak jest dobrze i teraz to już na pewno niczego nie zmienię, a potem zobaczę zdjęcie jakiegoś wnętrza i znowu wszystko przestawiam.\nWitam Was bardzo serdecznie. Jak sama nazwa wskazuje blog będzie o moim domu i o mnie samej -bo przecież "pokaż mi jak mieszkasz a powiem ci kim jesteś".\nMieszkamy już w naszym domu prawie 12 lat. Nie wiem- dużo to, czy mało? I choć na początku nie wiedziałam wcale jak ma wyglądać, to z czasem wyrobiłam się i odkryłam w sobie pasje dekoratorskie. Dzisiaj to moje główne hobby, a młotek, wiertarka i wałek malarski bardzo często zajmują moje dłonie. Mój mąż dzielnie wszystko znosi i często śmieje się, że łatwiej mnie zastać z wiertarką w dłoni niż z patelnią - i ma rację, bo strasznie nie lubię gotować :))


Ziemia w Bordighera jest uznawana za jedną z najbardziej poszukiwanych na całym terytorium Ligurii. Jego właściciele mogą na nim zakładać różne firmy i czerpać z tego dobre zyski.\n- uprawiać drzewa owocowe lub warzywa. Można je następnie sprzedawać w kraju lub eksportować w całej Europie i poza nią. Ponieważ ziemia jest tu żyzna, klimat jest łagodny, szanse na utratę plonów są minimalne.\nTu nie ma mrozu, wilgotność jest optymalna, temperatura powietrza stabilna.\n- wybudować dom na działce. Jednocześnie dom zostanie zbudowany zgodnie z Twoim indywidualnym projektem, w którym szablonowe pokoje nie będą się powtarzać, a łazienka i toaleta mogą znajdować się w dogodnym dla Ciebie miejscu. Dziś w Ligurii jest dużo ziemi pod budowę domu, ale ten rezerwat nie jest uzupełniany, więc jeśli jesteś zainteresowany, to powinieneś się pospieszyć.\nPonadto z roku na rok sprzedaż gruntów w Bordighera zyskuje nowy, szybszy obrót, a ceny za nie rosną. Koszt ziemi pod budowę i pod uprawę roślin jest inny, ta pierwsza jest zawsze droższa, zwłaszcza jeśli znajduje się w pobliżu wybrzeża lub innych malowniczych miejsc. Możesz kupić ziemię w Ligurii, aby rozpocząć taki rodzaj działalności, jak budowa centrów rozrywki, lub możesz tam wybudować hotel.\nJednocześnie Bordighera jest również popularna, ponieważ jest tutaj bardzo blisko takich ośrodków wypoczynkowych jak San Remo, ośrodek narciarski i tak dalej. Nieustanny napływ turystów sprawia, że baza klientów jest dość bogata. Dziś często można spotkać taką reklamę jak „ziemia na sprzedaż we Włoszech” i można się zastanawiać, dlaczego, skoro jest to tak dochodowe przedsiębiorstwo, ludzie sprzedają swoją ziemię? Tak naprawdę powodów może być wiele i warto się nimi zainteresować, dlatego potrzebujesz specjalistów takich jak my. Nasi prawnicy szczegółowo sprawdzą wszystkie dokumenty pod kątem autentyczności i dostępności długów.\nRzeczoznawcy dokonają prawidłowej oceny gruntu, aby nie przepłacać za dużo, a my oczywiście sprawdzimy grunt pod kątem jego jakości. Co więcej, jeśli nie jesteś stale w kraju, jesteśmy gotowi wziąć na siebie odpowiedzialność za zarządzanie Twoją nieruchomością. Zawsze będziesz świadomy, jakie prace są w toku i na jakim są etapie rozwoju. Będziesz regularnie otrzymywać raporty z wykonanej pracy, uzyskanych zysków i kosztów różnych usług.


Rynek: pierwotny (zobacz inne nowe domy Lubczyna)\nCharakterystyka domu 176,91 m², 4 pokoje, 2 łazienki; stan: surowy otwarty\nŹródło: biuro nieruchomości\t: Market Nieruchomości Beata Kusiak, Józef Kusiak Sp. J., zaktualizowane: 15.11.2017\nnumer ogłoszenia: MAR21343\nPrzedstawiamy dom parterowy, wolnostojący w stanie surowym otwartym. Rok budowy 2015. Nieruchomość położona w Lubczynie nad jeziorem Dąbskim. Dom o powierzchni całkowitej 223,81; użytkowej 176,91m2 posiada 3 sypialnie, salon, kuchnie, 2 łazienki oraz garaż na dwa stanowiska. Działka na której stoi dom jest o powierzchni 1200m2 do której są poprowadzone przyłącza: woda, prąd, internet, kanalizacja zbiornik bez odpływowy (do końca 2017 roku wg planu ma być kanalizacja miejska). (...)\nPrzedstawiamy dom parterowy, wolnostojący w stanie surowym otwartym. Rok budowy 2015. Nieruchomość położona w Lubczynie nad jeziorem Dąbskim. Dom o powierzchni całkowitej 223,81; użytkowej 176,91m2 posiada 3 sypialnie, salon, kuchnie, 2 łazienki oraz garaż na dwa stanowiska. Działka na której stoi dom jest o powierzchni 1200m2 do której są poprowadzone przyłącza: woda, prąd, internet, kanalizacja zbiornik bez odpływowy (do końca 2017 roku wg planu ma być kanalizacja miejska). Na życzenie klienta deweloper za dopłatą zobowiązuje się dokończyć budowę pod klucz. Zapraszamy do zapoznania się z ofertą.\nWitam, interesuje mnie Dom na sprzedaż 176,91 m, Lubczyna. Potrzebuję dodatkowych informacji na temat tej nieruchomości. Proszę o kontakt.


Wbrew obiegowym sądom młode albo pięćdziesięcioletnie kobiety bez matury czy studiów wcale nie muszą pozostawać bezrobotne » ebusinessdirectories.co.uk\nWbrew obiegowym sądom młode albo pięćdziesięcioletnie kobiety bez matury czy studiów wcale nie muszą pozostawać bezrobotne\nPosted on 10/04/2020 8:20am\nJeśli mówimy o zawodach przyszłościowych, to przeważnie mamy na myśli profesje pośrednio albo bezpośrednio związane z teleinformatyką bądź supernowoczesnymi technologiami. Najczęściej myślimy także o intratnych stanowiskach, ale warto zarazem pamiętać, że żeby zostać wziętym inżynierem trzeba ukończyć co najmniej trzyletnie studia na szanowanej uczelni. A tymczasem chyba każdy członek społeczeństwa świetnie wie, że taki fach jest zarezerwowany dla małego grona ludzi.\nBądź co bądź w zasadzie większość studentów posiada dyplomy kierunków innych niż inżynierskie, a dodatkowo lwia część dwudziestolatków wcale nie posiada wyższego wykształcenia. Wspomniany fakt nie w każdym przypadku oznacza, że pani bez matury bądź konkretnego fachu pozostaje skazana na wręcz dożywotnie bezrobocie.Każda osoba ma pewne predyspozycje zawodowe. Pomimo tego że znów myślimy w tym miejscu o jakiś wyjątkowych zdolnościach, to jednak nie wypada koncentrować uwagi tylko na utalentowanych jednostkach. Okazuje się tak naprawdę, że sporą szansę na niemały zarobek mają panie, które cechuje wrażliwość, opiekuńczość i niebiańska cierpliwość, a wykształcenie jest sprawą drugoplanową, a niekiedy właściwie całkiem nieistotną. Majętni ludzie, którzy poszukują w internecie opiekunki dla córeczki lub starszej matki praktycznie nigdy nie angażują wykwalifikowanych pielęgniarek - hasło opieka nad osobą starszą Warszawa w zasadzie nie kojarzy się z osobnym fachem, choć szkoły pomaturalne mają w swojej propozycji edukacyjnej wspomniane profesje, to wyszukiwarka pokazuje wynik, który często jest villclinic.pl. A w końcu na naukę nigdy nie jest za późno i może warto zasiąść w szkolnej ławie, nawet jeżeli ma się trzydzieści lat.\nSformułowanie opieka nad osobą starszą Warszawa znaczy wspaniałe miejsce dla osób w podeszłym wieku i ludzi, którzy chcą tam pracować. Zobacz nad osobą starszą warszawa.\nJeśli szukasz interesujących informacji na omawiany temat, poczytaj również (http://stomatologia-mulawa.pl/gabinet-stomatologiczny/) nas, a z pewnością odnajdziesz ciekawe fakty.\nTymczasem nie w każdym przypadku pracodawcy chcą zatrudniać pracowników bez żadnej umowy. W dodatku musimy tu nadmienić o paniach, które legalnie pracują za granicą i dobrze zarabiają.\nGdy przeczytasz już poniższy artykuł, to oprócz tego zobacz także co zawiera solidna witryna (https://www.securityservice.pl/pl/wplyw-kamer-wideo-na-ochrone-obiektu-posiadajacego-ochrone-fizyczna/), gdyż przedstawia ona tak samo interesujące kwestie.\nWłaściwie jedynym wymaganiem bywa choćby średnio zaawansowana znajomość określonego języka, chociaż i kierunkowe wykształcenie również nie jest bez jakiegokolwiek znaczenia. Kobiety powinny jednak cechować się odpowiedzialnością, bo pracodawcy najczęściej chcą angażować jedynie te osoby, które mają pochlebne referencje i rzecz jasna paroletnie doświadczenie w zawodzie.\nTags: opieka, referencje


Technologie Archives - czpm.pl\nBlockchain to zdecentralizowany system księgi głównej, w którym transakcje są rejestrowane w blokach. Bloki są połączone ze sobą w łańcuch, a każdy blok zawiera informacje o poprzednim bloku. Oznacza to, że wszelkie zmiany danych w jednym bloku będą miały...\nW ostatnich modele zarządzania zmieniają się w wyniku internacjonalizacji i jednoczesnego pojawiania się niepaństwowych, prywatnych podmiotów. Tradycyjne zarządzanie biznesem stoi obecnie w obliczu licznych wyzwań, które wymagają zdecydowanej odpowiedzi. Biznes ma obowiązek być siłą dobra na tym świecie, a...


Home Aktualności Miasto wymaga remontu, tak jak stadion\nPojawili się najwierniejsi sympatycy Jaskółek. Niestety już po kilku biegach było widać, że będzie bardzo trudno o korzystny wynik, pomimo ambitnej postawy naszych żużlowców.\nPrzed biegami nominowanymi, kiedy było już wiadomo, że mecz jest przegrany, patrzyłem na smutek kibiców i stadion miejski. Ogarnęła mnie taka oto ponura refleksja, że tarnowski stadion jest wiernym odbiciem miasta. Odkąd straciło status stolicy województwa stopniowo się wyludnia i pustoszeje.\nCoraz więcej lokali do wynajęcia. Coraz więcej wymagających remontu budynków. Brak miejsc pracy. A na stadionie, połamane krzesełka, popękane budynki i betonowe konstrukcje, chwasty i zepsuty ekran…\nWięcej w piątkowym wydaniu Tygodnika Miasto i Ludzie w Twoim kiosku\nShare the post "Miasto wymaga remontu, tak jak stadion"


wybrzeże zachodnie, noclegi na wybrzeżu zachodnim\nDomki YOD (87746)\n72-344 Pustkowo ul. Bałtycka 3\nYOD domki z plaża 200 metrów od morza, na skraju sosnowego lasu. . . Dookoła las, szum morza, zapach sosen i morskiej bryzy. I plaża - nie tylko przy Bałtyku, ale również na terenie samego ośrodka. YODetchnij naturą Do dyspozycji gości są\nDomki nad morzem (4576)\n72-346 Pobierowo ul. Zachodnia 22\nZapraszamy Państwa do POBIEROWA gdzie proponujemy całoroczne domy rekreacyjne do wynajęcia. Oferujemy Dom typu A dla 9 - 16 osób Dom typu B dla 8 - 15 osób Dom typu C dla 6 - 10 osób Dom typu D dla 6 - 10 osób Dom typu E dla 7 - 14 osób Dom typu F\nDom Gościnny Dana (4618)\n72-600 Świnoujście ul. Leśmiana 6\nNowo wybudowany dom bliźniak, trzy kondygnacje, dwa tarasy, pokoje 2 i 3-osobowe. Apartament 3-osobowy oraz Apartament 4-osobowy. Apartament to pokój, kuchnia w pełni wyposażona i łazienka. Każdy pokuj ma łazienkę, radio, telewizor z używalnością\nOśrodek Wypoczynkowy Meduza (5035)\n72-344 Trzęsacz ul. Rewalska\nOśrodek "Meduza" położony na klifie, nad samym brzegiem morza. Dojście do plaży odległe o 150m, płaskie zejście. Na terenie 1ha, wśród zieleni, na ogrodzonym, bezpiecznym terenie, usytuowane są: bungalowy 4 pokojowe z węzłem sanitarnym, o\nDomek wczasowy Iglo w Trzęsaczu (5180)\n72-344 Trzęsacz ul. Letniskowa 1\nTrzęsacz - Idealne miejsce nad morzem dla dużej rodziny, lub grupy znajomych, około 120m od plaży. Bardzo wygodnie można się tam zakwaterować 10 - 12 osób. Teren ogrodzony (1500m2), bardzo wygodny dla rodzin z dziećmi. Bezpieczny parking. Bardzo\nOśrodek Wypoczynkowy Pomerania (5284)\n72-344 Rewal ul. Szczecińska 5\nNad samym morzem, w Rewalu stworzyliśmy miejsce gdzie można odpocząć od codzienności. Nasz kompleks jest znakomitym miejscem wypoczynku dla całej rodziny. Okolica zachęca do pieszych i rowerowych wycieczek. Dzięki znakomitej lokalizacji kompleksu\nPokoje Gościnne (5576)\n72-602 Świnoujście ul. Czeska 7b\nOferujemy pokoje 2,3,4 - osobowe. Do dyspozycji gości łazienka, kuchnia, świetlica. Na terenie posesji jest miejsce do nieodpłatnego parkowania pojazdu\nKwatery Prywatne Mila (5642)\n72-344 Rewal ul. Szczecińska 6a\nPosiadamy 45 miejsc noclegowych w pokojach 2, 3, 4-osobowych. Pokoje gościnne z łazienkami lub bez (łazienka na korytarzu na 2 pokoje), do dyspozycji gości lodówka (w pokoju lub na korytarzu), telewizor (również w pokoju), świetlica, boisko do\nDomek jednorodzinny (6156)\n72-500 Międzyzdroje ul. Gintera 14\nNasza kwatera prywatna położona jest około 10 minut drogi od plaży i w centrum Międzyzdrojów w miejscu wolnym od miejskiego kurzu i spalin, to idealna oferta dla osób poszukujących odpoczynku i spokoju po rocznym trudzie pracy. Dysponujemy pokojami\nDom gościnny Andy (6227)\nNowy budynek położony we wschodniej części Pobierowa, w pięknym, pachnącym żywicą sosnowym lesie, 150 m od szerokiej, piaszczystej plaży. W naszym domu gościnnym przez cały rok czekają na gości 2,3,4 i 5 - osobowe, komfortowe pokoje, wyposażone\nWilla Elefant (6285)\nZapraszamy Państwa do naszej nowo wybudowanej Willi Elefant, tylko 300 m od morza. Posiadamy komfortowe pokoje 2 i 3 osobowe. Każdy pokój posiada łazienkę z całym węzłem sanitarnym i wyposażony jest w kolorowy TV, radio, lodówkę i elektryczny czajnik\nDom Gościnny Rafał (6597)\n72-345 Pustkowo ul. Słoneczna 10\nNasz dom gościnny w Pustkowie oferuje wypoczynek w pokojach z łazienkami. Dysponujemy 15 miejscami noclegowymi. W każdym pokoju lodówka, czajnik, TV, radio, parawan, naczynia i sztućce. Na parterze możliwość korzystania z ogólnodostępnej kuchni\nApartament 2-pokojowy blisko morza (7751)\n72-600 Świnoujście ul. Słowackiego 17/10\nApartament 2 - pokojowy w nadmorskiej dzielnicy Świnoujścia. Mieści się w ładnej, gruntownie odremontowanej kamienicy. Powierzchnia 52m2. W skład apartamentu wchodzi salon, sypialnia, kuchnia, łazienka. Wyposażenie: TV - kablowa, wieża stereo\nPokoje Gościnne w domu jednorodzinnym (7922)\n72-600 Świnoujście ul. Mazowiecka 66a\nDom jednorodzinny z tarasem i balkonami, bardzo duży ogród z możliwością grilowania i robienia ognisk, garaż dla samochodów. Cicha i spokojna dzielnica\nPokoje gościnne U Renaty (8345)\n72-600 Świnoujście ul. Wyspiańskiego 31\nDo wynajęcia są trzy pokoje 2-3 osobowe, każdy około 20m2, pokoje są ładnie umeblowane, każdy z TV. Do dyspozycji gości są dwie łazienki, kuchnia, ogród. Do morza jest około 15 minut spacerkiem (500m), do centrum jeszcze bliżej. Z tyłu domu znajduje\nPokoje Nord (8387)\nDomek Letniskowy (8627)\n72-500 Międzyzdroje ul. Wiejska 2/4\nDrewniany domek położony w miejskich ogrodach rekreacyjnych w Międzyzdrojach. Jest to idealne miejsce na spędzenia wakacji, cichych weekendów czy odpoczynku w wolne dni\nPokoje Gościnne i Domki U Steńki (8703)\n72-420 Dziwnów ul. Spadochroniarzy Polskich 17/1\nKwatery Prywatne Nad Morzem (8818)\nDom znajduje się nad morzem przy promenadzie. Posiadamy pokoje 2,3,4 osobowe. 2 pokoje są z balkonem, 1 z tarasem. W pokoju znajduje się lodówka, czajnik bezprzewodowy, telewizor. Teren ogrodzony, miejsca postojowe. Przy dłuższych pobytach stosujemy\nCamping - pole namiotowe RD (8945)\n72-350 Niechorze ul. Polna 31e\nProponujemy Państwu miłą rodzinną atmosferę. Nasz obiekt jest całodobowo pilnowany. W nocy trzy razy odwiedza nas patrol firmy ochroniarskiej. Na przyczepy Campingowe zapraszamy osoby, które lubią warunki biwakowe czy campingowe (wcześniej\nDomki Letniskowe Calypso I oraz Calypso II (8966)\n72-346 Pobierowo ul. Gnieźnieńska 11\nSerdecznie zapraszamy do domów letniskowych Calypso I oraz Calypso II w miejscowości Pobierowo. Nasze przestronne, wygodne domy przeznaczone są do wypoczynku dla 6-8 osób i zapewniają Państwu wysoki komfort w spędzeniu urlopu. Odległość do plaży:\nDom Gościnny Harry (9392)\n72-344 Rewal ul. Saska 7\nOśrodek znajduje się w nadmorskiej miejscowości Rewal. Oddalony jest od centrum o około 800m. Dzięki czemu możemy zagwarantować spokój i doskonale warunki do wypoczynku a plażowicze bez trudu Znajdą dla siebie miejsce na nie zatłoczonej plaży\nWilla Piaskowa (9404)\n72-500 Międzyzdroje ul. Piaskowa 10\nSzanowni Państwo. Zapraszamy Państwa do spędzenia urlopu w Międzyzdrojach. Korzystając z naszej oferty macie Państwo gwarancje zakwaterowania w naprawdę dobrych warunkach za bardzo rozsądną cenę. Nasz dom mieści się w bardzo spokojnej okolicy\nDom Gościnny Julia (9817)\nMieszkanie dla 4 osób (10047)\n72-600 Świnoujście ul. Miarki 8/3\nWitam. Mam do zaoferowania Państwu mieszkanie o powierzchni 35 m². Składa się ono z jednego pokoju, aneksu kuchennego oraz łazienki. Mieszkanie znajduje się w bardzo spokojnej dzielnicy otoczonej zielenią. Wyposażone jest ono we wszystkie


Animator | Stowarzyszenie Katedra Kultury\nProgram edukacji i re-edukacji przez praktykę w dziedzinie animacji kultury – ANIMATOR\nProjekt miał na celu ułatwienie wymiany umiejętności, doświadczeń i wiedzy między studentami animacji kultury, jej absolwentami oraz praktykami. Jego celem była budowa pomostu pomiędzy edukacją uniwersytecką a samodzielną pracą oraz pomiędzy teorią a praktyką. Z jednej strony zatem wyrósł z naukowego i dydaktycznego profilu IKP, z drugiej – z praktycznej orientacji tak Instytutu, jak jego partnerów.\nW ramach projektu zostały opracowane nowe narzędzia kształcenia i praktyki w dziedzinie animacji kultury:\nprogram animacji kultury dla praktyków kultury oraz nauczycieli jako praktyków kultury;\nmodel inkubatora – model projektu umożliwiającego młodym animatorom bezpieczne, a zarazem samodzielne wkroczenie w praktykę animacyjną;\nmapa instytucji / inicjatyw kulturalnych – prezentacja najciekawszych inicjatyw w polu kształcenia/praktyki animacyjnej, zwłaszcza w kontekście tradycyjnych instytucji kultury (np. lokalnych teatrów czy sieci ośrodków kultury);\ntargi inicjatyw kulturalnych – wydarzenie zamykające projekt, pomyślane jako przestrzeń dla prezentacji inicjatyw i wymiany idei, doświadczeń, także jako targi pracy.\nProjekt stanowi kontynuację wcześniejszych działań Instytutu w ramach projektów ANIMA – Projekt kształcenia w dziedzinie animacji kultury oraz ANIMUS – Międzynarodowa sieć instytucji prowadzących edukację i praktykę w dziedzinie animacji kultury.\nPodobnie jak poprzednie projekty, ANIMATOR zyskał dofinansowanie Programu Leonardo da Vinci Komisji Europejskiej (obecnie zarządza nim Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji).\nInstytut Kultury Polskiej Uniwersytet Warszawski był promotorem projektu, jego partnerzy to:\nSpolek Richelieu (Stowarzyszenie Studentów, Absolwentów i Przyjaciół DAMU (Praga, Czechy)\nInstytut Sztuki, Uniwersytet im. Witolda Wielkiego (Kowno, Litwa)\nLaundry (Wolverhampton, Wielka Brytania).\nStowarzyszenie „Katedra Kultury” (Warszawa, Polska)\nRealizacja projektu trwała do maja 2008 roku.


Pizzerie - strona 1 - Poszukiwane strony WWW - Top-wanted.pl\nA może tak Pizza? Proponujemy Państwu dania włoskie z cudowną pizzą na czele. Nasze potrawy są smaczne, bo przygotowywane na świeżo. Dodatkowo mamy produkty dla jaroszy, ale i wegetarian. Jesteśmy dobrym miejscem na przyjęcie z przyjaciółmi ...\nLubisz czasami smacznie zjeść? Jeśli tak to bardzo serdecznie zachęcamy do zaznajomienia się z naszą pizzerią „Slice of Heaven” z Wrocławia. Możemy pochwalić się użytkowaniem bardzo dobrych składników, wyjątkowym ciastem oraz realizacją zam ...\nZastanawiasz się gdzie zjeść w Krakowie? Zapraszamy do nas na Kozłówek na najlepszą pizzę w mieście. Uwielbiasz włoskie smaki, różnorodne przyprawy i świeże składniki, a w potrawach szukasz słońca Italii? Prowadzimy kameralny oraz klimatycz ...\nCo jest sekretem bardzo dobrej pizzy? Bez wątpienia każdy z nas może w tym miejscu wskazać w głównej mierze na ciasto, gdyż to ono w dużej mierze decyduje o naszych wyborach. Jeśli szukamy bardzo dobrego ciasta na pizzę, to bez wątpienia mo ...\nDodano: 10.05.2017 godz.15:16\nRestauracja Tartuffo to doskonałe potrawy, wyjątkowy wystrój i niepowtarzalna atmosfera. W naszej restauracji, pod okiem szefa kuchni powstają genialne posiłki o nieskończonej mnogości smaków. Restauracja Tartuffo oferuje bardzo różnorodną ...\nDodano: 16.08.2015 godz.15:42


Przywłaszczył piłę spalinową – Tygodnik Wałbrzyski | Wałbrzych, informacje, wydarzenia, kultura, Aglomeracja Wałbrzyska\nHome » Na sygnale » Przywłaszczył piłę spalinową\nWałbrzyszanin w lutym tego roku pożyczył narzędzie od jednego z sąsiadów, ale go nie oddał. Pokrzywdzony zgłosił sprawę na policję. Mundurowi na początku tego tygodnia zatrzymali sprawcę przestępstwa i odzyskali utracone mienie. Podejrzanemu grozi kara pozbawienia wolności do 5 lat.\nFunkcjonariusze udowodnili zatrzymanemu przy ul. Mickiewicza 56-latkowi przywłaszczenie piły spalinowej. Okazało się, że mężczyzna nie oddał pożyczonego sprzętu, gdyż sprzedał piłę, a otrzymane pieniądze przeznaczył na zakup alkoholu.\nPolicjantom ostatecznie udało się odzyskać mienie wartości tysiąca złotych i niebawem przekażą je właścicielowi. Sprawca podczas przesłuchania przyznał się do zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia. O jego losie zdecyduje sąd.\nnarzędzie odzyskali mienie piła spalinowa policjanci


Dłuższa zielona sukienka połyskująca koronka - Modne Duże Rozmiary\nDłuższa wieczorowa sukienka w zielonym kolorze została uszyta z miękkiego materiału o wysokiej jakości, który nie jest elastyczny - bardzo prosimy o zwrócenie na to uwagi podczas dobierania rozmiaru. Wykończona jest dekoltem w kształcie litery V oraz rękawami sięgającymi do łokcia. Produkt jest idealny dla Pań plus size, które chcą podkreślić biust. Nie posiada poduszek na ramionach, ani podszewki. Na plecach ma umieszczony kryty zamek błyskawiczny, który znacząco zwiększa wygodę jej użytkowania. Górna część sukienki została obszyta połyskującą koronką – delikatny kwiatowy ornament dodaje kreacji szyku i elegancji. Położenie motywu może nieznacznie różnić się między modelami. Dolna część natomiast jest wykonana z gładkiego materiału. Z tyłu posiada mały rozporek. Sukienka sprawdzi się idealnie w stylizacjach na większe wyjścia - np. wesela. Świetnie będą w niej wyglądały zarówno młodsze, jak i starsze Panie.


Marker HE4: normy i wyniki. Kiedy należy wykonać badanie? - PoradnikZdrowie.pl\nMarker HE4 (ang. human epididymis protein 4) jako podfrakcja 4 ludzkiego białka komórek nabłonkowych najądrza znana szerzej jest białkiem stosowanym w diagnostyce i monitorowaniu raka jajnika. Marker HE4 jest kodowany przez gen WFDC2 znajdujący się na chromosomie 20.\nMarker HE4: u kogo wykonać badanie?\nMarker HE4: algorytm ROMA\nMarker HE4: na czym polega badanie i ile kosztuje?\nMarker HE4: jak jest norma?\nMarker HE4: co oznacza nieprawidłowy wynik?\nMarker HE4 został po raz pierwszy opisany jako inhibitor proteazy zaangażowany w dojrzewanie plemników. Jego rola jako potencjalnego markera w raku jajnika została zaproponowana po tym jak zaobserwowano, że w niektórych typach rakach jajnika dochodzi do zwiększonej produkcji białka HE4 w stosunku do prawidłowych tkanek. Marker HE4 charakteryzuje się wysoką czułością, ponieważ jego wzrost obserwuje się już przy niewielkich zmianach nowotworowych.\nWskazaniem do wykonania badania markera HE4 są objawy, które mogą wskazywać na raka jajnika:\nNabłonkowy rak jajnika jest najczęstszym rodzajem tego typu nowotworu. Pochodzi on z komórek pokrywających zewnętrzną część jajników i stanowi do 90 proc. przypadków raka jajnika. Istnieje kilka różnych podtypów nabłonkowego raka jajnika:\nWykazano, że poziom markera HE4 jest podwyższony w ponad 90 proc. raków nabłonkowych jajnika typu surowiczego i endometrialnego oraz w około 50 proc. raków typu jasnokomórkowego. Natomiast w przypadku raków typu śluzowego marker HE4 zwykle nie jest podwyższony. Stąd marker HE4 nie jest stosowany w diagnostyce wszystkich typów raka jajnika.\nPrzeczytaj też: Markery nowotworowe (wskaźniki nowotworowe): rodzaje i wyniki badań\nMarker HE4 razem z markerem CA 125 jest częścią algorytmu ROMA (ang. Risk of Ovarian Malignancy Algorithm), który ocenia ryzyko istnienia złośliwego raka jajnika. Oznaczenie obydwu markerów jednocześnie zwiększa skuteczność oceny tego ryzyka. Algorytm ROMA pozwala na podział pacjentek na te z niskim lub wysokim ryzykiem raka jajnika i na tej podstawie dostosowanie odpowiedniego leczenia.\nMarker HE4 i CA 125 są zlecane przed rozpoczęciem leczenia w celu ustalenia wartości wyjściowej, a następnie okresowo po leczeniu w celu monitorowania nawrotu raka lub progresji choroby.\nPrzeczytaj też: Komórka nowotworowa\nCzęść artykułu znajduje się poniżej.\nBadanie markera HE4 wykonuje się z krwi żylnej pobranej ze zgięcia łokciowego. Przed wykonaniem badania pacjent powinien być na czczo. Następnie krew jest transportowana do laboratorium, gdzie marker HE4 jest oznaczany za pomocą metod immunochemicznych np. ECLIA.\nCena badania markera HE4 w laboratorium komercyjnym wynosi około 90 zł.\nNormy dla markera HE4 mogą różnić się w zależności od laboratorium. Wynika to z faktu, że laboratoria medyczne mogą używać różnych odczynników i metod do pomiaru markera HE4. W przypadku regularnego monitorowania markera HE4 zaleca się, aby wszystkie badania były wykonywane w tym samym laboratorium. Gwarantuje to, że wyniki badania będzie można porównać między sobą i poprawnie zinterpretować.\nDodatkowo normy dla markera HE4 mogą być zależne od wieku pacjentki. Poniżej zostały przedstawione przykładowe normy dla markera HE4:\nponiżej 40 roku życia: 60,5 pmol/l\n40 – 49 rok życia: 76,2 pmol/l\n50 – 59 rok życia: 74,3 pmol/l\n60 – 69 rok życia: 82,9 pmol/l\npowyżej 70 roku życia: 104 pmol/l\nZa wysoki poziom markera HE4 może wskazywać na raka jajnika, ale jego prawidłowy poziom niekoniecznie będzie go wykluczał, szczególnie gdy inne badania na niego wskazują. U kobiet z rakiem jajnika z wyjściowo wysokim poziomem markera HE4 po leczeniu, jeśli jego poziom pozostanie taki sam, nowotwór prawdopodobnie nie zareagował na stosowane leczenie. Natomiast zwiększenie poziomu markera HE4 w stosunku do wartości wyjściowej po leczeniu może wskazywać na nawrót raka jajnika. Z kolei jeśli poziom markera HE4 jest początkowo podwyższony, a następnie spada po leczeniu, wskazuje na to, że rak jajnika zareagował na zastosowaną terapię.\nPacjentki, u których zdiagnozowano raka jajnika i mają prawidłowy wyjściowy poziom markera HE4, nie powinien on być wykorzystywany do monitorowania choroby.\nWarto wiedzieć, że niewielkie ilości markera HE4 mogą być wytwarzane przez zdrowe tkanki w całym organizmie, a nieznaczne podwyższenie jego poziomu może występować u osób z różnymi stanami nienowotworowymi. Poziom markera HE4 może także wahać się w trakcie cyklu menstruacyjnego.\nU zdrowych osób marker HE4 wzrasta:\nPonadto badania wykazały, że podwyższony poziom markera HE4 może towarzyszyć innym chorobom takim jak:\nZ uwagi na to podwyższony poziomu markera HE4 powinno się zawsze interpretować razem z innymi badaniami laboratoryjnymi i obrazowymi oraz dokładnym wywiadem klinicznym.\nGranato T. i wsp. HE4 in the differential diagnosis of ovarian masses. Clin Chim Acta. 2015 Jun 15;446:147-55.\nMaksimiuk M. i wsp. HE4 – not only an ovarian cancer biomarker – a brief review. NOWOTWORY J Oncol 2019; 69, 3–4: 142–145.\nBadanie histopatologiczne - co to jest? Przebieg i wyniki badania histopatologi…


Szukasz eleganckiego prezentu? – zegarek to bardzo dobry wybór | galeriacanvas.pl\nHome » Szukasz eleganckiego prezentu? – zegarek to bardzo dobry wybór\nNiektórzy uznają przesąd, który mówi, iż partnerka nie powinna kupować własnemu partnerowi gadżetu którym jest zegarek, ponieważ przybliża ich to do rozstania. Owy zegarek ma być symbolem odmierzania czasu, jaki pozostał im do rozłąki. Bez względu na to, czy wierzymy w taki przesąd, czy też nie, zegarki są bez wątpienia często wybierane jako prezent, który coby nie powiedzieć jest bardzo atrakcyjnym upominkiem.\nDzisiaj, chcąc kupić zegarek jako prezent nie powinniśmy mieć żadnych z tym problemów, gdyż wybór pod tym względem jest naprawdę ogromny.\nBardzo interesują nas Wasze komentarze. Czy masz pytania? Jeśli tak, to zachęcamy do pisania. Z chęcią ustosunkujemy się do każdej wzmianki.\nCzym się odznaczają nowoczesne zegarki? Poza tym, że posiadają nierzadko naprawdę niebanalny wygląd, cechują się również wyjątkową funkcjonalnością. Precyzyjny mechanizm działania to w tym wypadku podstawa. Nowoczesne zegarki, rzadko kiedy działają wadliwie, stąd też wizyta u takiego fachowca jak zegarmistrz ogranicza się zwykle wyłącznie do wymienienia baterii i to nie zawsze (Masz ulubionego zegarmistrza?). Nowoczesne modele są wyjątkowo funkcjonalne: nie tylko odmierzają czas, ale także mogą wskazywać temperaturę, mierzyć puls, robić wyliczenia, świecić i spełniać wiele innych funkcji. Oczywiście, w czasach, gdy technika rozwija się niezwykle szybko, także jeżeli chodzi o tego typu gadżety pojawiają się co chwila różne zmiany. Producenci prześcigają się nie tylko w tym jak bardzo funkcjonalny ma być zegarek, ale również w tym, z jakich materiałów ma być wykonany. Szkła mogą być mineralne albo szafirowe, paski - wykonane ze skóry, ale także ze stali czy tytanu. Dba się przy tym o najdrobniejsze detale i precyzyjne zaprojektowanie zegarka. Właśnie mechanizm działania zawsze był i wciąż pozostaje podstawą, do tego, by uznać, że dany zegarek jest naprawdę niezawodny.\nTaki model może chodzić bez przerwy przez dłuższy czas, pokazując drobiazgowo potrzebne miary. Obecnie nie powinniśmy mieć problemu z kupieniem tego rodzaju prezentu także ze względu na fakt, że zegarki można zamówić również przez internet. W sklepach online są one właściwie posegregowane, dzięki czemu z łatwością możemy wyszukać zegarek, zarówno biorąc pod uwagę producenta, jak również wygląd tarczy, czy też rodzaj paska, o podziale na zegarki damskie zegarki damskie fossil i męskie nie wspominając. Warto więc pomyśleć o tego typu prezencie, ponieważ jest to naprawdę ciekawa pamiątka.


Podawanie 60 pmoli 1,25-dihydroksycholekalcyferolu szczurom z niedoborem witaminy D na diecie niskowapniowej daje maksymalną odpowiedź transportu wapnia w jelitach w ciągu 7 godzin i maksymalną odpowiedź mobilizacji wapnia z kości w ciągu 12 godzin. W ciągu 48 godzin po wstrzyknięciu radioaktywnego 1,25-dihydroksycholekalcyferolu niezmieniony 1,25-dihydroksycholekalcyferol stanowi 71-98% radioaktywności stwierdzonej w jelicie z niewielkimi ilościami występującymi w bardziej polarnych me...\nEpidermolytic hyperkeratosis (EH) to choroba skóry spowodowana mutacjami w genach kodujących K1 i K10, specyficzne dla różnicowania keratyny naskórka. Aby zbadać heterogeniczność mutacji i ocenić, czy istnieje korelacja pomiędzy ciężkością choroby a stopniem, w którym mutacja przeszkadza w tworzeniu sieci keratynowej, określiliśmy podstawy genetyczne czterech poważnych przypadków EH i jeden wyjątkowo łagodny przypadek. Dwa ciężkie przypadki mają tę samą mutację, K10-R156: ...\nPodstawowe, środkowe i wierzchołkowe części płatków zastawki przedsionkowo-komorowej mierzono za pomocą echokardiografii w trybie M (dla zastawki mitralnej) i dwuwymiarowej echokardiografii (dla zastawki trójdzielnej) w widoku czterokomorowym. Średnią prawą i nie-koronową zastawkę zastawki aortalnej mierzono echokardiografią w trybie M z bazarowych widoków podłużnej i podłużnej. Lewy zakręt wieńcowy mierzono za pomocą dwuwymiarowej echokardiografii z podstawowego widoku krótki...\nObecność objawów była głównym czynnikiem prognostycznym przeżycia (tabela 2 i ryc...\nhttp://www.dobry-architekt.net.pl 751#zaskórniki zamknięte przyczyny , #cukier 150 , #os na skarpie 66 , #wskaźnik bmi tabela , #rossmann bidon , #piekąca skóra , #duży brzuch po ciąży , #sushi na diecie , #noga boli , #zupa ziemniaczana na boczku ,