Opracowane pytania na mature ustna (XVIII LO, Wrocław, 2002) - Romantyzm - Szkola-edukacja.pl\nW historyczni literackim łańcuchu epok po oświeceniu następuje romantyzm. Epoka rzeczywiście inna. Odmienna w swojej filozofii, rozumieniu świata i poszukiwaniu prawd o nim. Oświecenie za symbol swój przyjęło światło- a zatem jasność- wszystko w sztuce tej epoki odbywa się w pełnym blasku. Nawet literatura obiera sobie za czas wydarzeń dzień- trudno nam znaleźć akcje, która miałaby miejsce nocą. Co innego romantyzm- ta epoka ukochała noc, ciemności i cienie. Być może dlatego, że noc sprzyja pozaziemskim istotom, ciemnym postacią, baśniowym indywiduom, które wszak lękają się światła, a także spiskom i buntownikom... Ciemności wywołują wizje, pobudzają wyobraźnie, blizsze są nierealnym sferom ludzkiego odczuwania. O to chodziło romantykom. Groza, uczucie, samotność, sfery niesprawdzalne naukowo, pozaziemskie- to krąg tematów ulubionych przez romantyków, to pojęcia tworzące atmosferę epoki. Oświeceniowej nauce, rozumowi, harmonii i ładowi wewnętrznemu człowieka romantyzm odpowiedział namiętnością, intuicją, rozdarciem duszy... Romantyzm nazywany był okresem burz i naporu. Romantycy nie ufali wiedzy i jej twierdzeniom, zaufali za to bez granic przeczuciom, snom, objawieniom, można powiedzieć, że funkcjonowali w uduchowionym, idealnym wszechświecie.\n4. Historyzm romantyzmu.\nRomantyzm jest prądem umysłowym i literackim w Europie, Ameryce Północnej i Łacińskiej. Za początek epoki romantyzmu możemy uznać lata 90 XVIII wieku, koniec natomiast datuje się około lat 40 XIX wieku. W zależności od danego kraju daty te są różne. Początek polskiego romantyzmu datuje się na rok 1822, czyli pierwsze wydanie „Ballad i romansów” Adama Mickiewicza, natomiast koniec na powstanie styczniowe.\nW Anglii epoka ta rozpoczyna się w 1798 roku wydaniem tomiku „Ballad lirycznych” Williama Wordswortha i Samuela Taylora Coleridge’a , natomias kończy się w latach 30 XIX wieku. Bardzo duży wpływ na epokę romantyzmu ma sytuacja polityczna w różnych krajach na całym świecie, a także doświadczenia historyczne różnych narodów. Epoka romantyzmu wnosi do kultury światowej wiele wspaniałych dzieł nie tylko literackich, lecz także artystycznych, muzycznych, rzeźb, malarskich.\nTo nie tylko epoka kulturowa, lecz także sposób istnienia narodu pozbawionego suwerenności (między innymi Polska). Był postawą, etosem, którego ślady odnajdujemy i w twórczości artystów następnych epok i w mentalności ludzi (Polaków).\nEpoka romantyzmu jest jedną z epok, w której można wymienić wiele wydarzeń w różnych dziedzinach życia.\nWydarzenia historyczne (wybrane):\n·\t1795- trzeci rozbiór Polski\n·\t1796- Bonaparte we Włoszech i powstanie Legionów pod jego wodzą\n·\t1812- wyprawa Napoleona pod Moskwę\n·\t1830- powstanie listopadowe\n·\t1833- zniesienie niewolnictwa w koloniach brytyjskich\n·\t1848- Wiosna Ludów\nSą to nieliczne wydarzenia historyczne, które można uznać za ważne. Większość z nich wiąże się częściowo z historia naszego narodu. Który dążył do odzyskania niepodległości, a nurt narodowy możemy odnaleźć w literaturze tej epoki. Głównie są to nieudane zrywy narodowe.\nWydarzenia związane z osiągnięciami naukowymi:\n·\t1808- początki nowożytnej atomistyki\n·\t1822- odczytanie hieroglifów egipskich\n·\t1838- teoria budowy komórkowej organizmów żywych\nRomantyzm obfituje także w wiele odkryć związanych z matematyką fizyką i chemią\nWydarzenia artystyczne (wybrane):\n·\t1814-Francisco de Goya Rozstrzelanie powstańców madryckich\n·\t1835-40- przebudowa pałacu Saskiego w Warszawie\n·\t1842- Giuseppe Verdi Nabucco ; 1851-Rigoletto\n·\t1854- Stanisław Moniuszko Halka\nW romantyzmie powstają także bardzo poważne i mające duże znaczenie (również na maturze) utwory, które przedstawiają życie i społeczeństwo tej epoki. Rozwijają się wszystkie dziedziny sztuki i kultury, a także filozofia, której głównymi przedstawicielami są:\nJohann Gottlieb Fichte, Friedrich Schelling, George Wilhelm Hegel, Józef Maria Hoene- Wroński, August Cieszkowski i inni.\nEpoka romantyzmu jest epoką bardzo żywą i bardzo często podległą wydarzeniom historycznym, naukowym i kulturowym. Jej historia jest bardzo bogata. Romantyzm stanowi pomost pomiędzy oświeceniem , a epoką poezji realistycznej.\n6. Miłość, jako temat utworów romantycznych.\nRomantyzm i jego literatura porusza bardzo ważny problem w życiu każdego chyba człowieka, który posiada jakiekolwiek uczucia, czyli temat miłości. Przez wiele znawców literatury miłość romantyczna jest inna niż w innych epokach. Jest to wyjątkowe uczucie, nagłe, silne, prowadzące do duchowych cierpień, samobójstwa (Werter), lub zbrodni (Giaur).\nMożna powiedzieć, iż moda na samobójstwa z powodu nieszczęśliwej miłości przeminęła z czasami Wertera, jednak ludzie są zdolni do wszystkiego.\nBardzo ważnym utworem jest dla epoki romantyzmu powieść „Giaur” George’a Byrona, który podejmuje temat miłości pomiędzy kobietą, a mężczyzną i ukazuje jej złe i dobre strony. Z jednej strony Byron ukazuje jej piękno i jej wspaniałość, można by powiedzieć świętość, a z drugiej strony jej nieszczęście i poświęcenie dla drugiej osoby oraz samotność po stracie osoby, którą się kochało. Giaur mówi po stracie Leily „Ty byłaś, ty jesteś najbardziej umiłowanym szaleństwem mego życia”.\n7. Motywy ludowe w poezji romantycznej.\nLudowość to typowa cecha literatury romantyzmu i dowód na jej realizację jest mnóstwo. Ustalmy, na czym ten zabieg polega. Jest to:\n·\tZwrot do motywów ludowych- treść utworów romantycznych często była zaczerpnięta z podań i opowiadań ludu, bohaterami także czyniono wieśniaków.\n·\tWykorzystywanie ludowych gatunków literackich- tu przykładem gatunku w prostej linii wywodzącego się od twórczości ludowej jest ballada.\nUkazywanie świata przez pryzmat spojrzenia ludowego- wg kryteriów moralności ludowej- werdykty w II cz. Dziadów\nPrzykładów utworów, które treść swą zaczerpnęły z motywów ludowych jest sporo. Po pierwsze- Ballady i romanse A. Mickiewicza, zbiór na wskroś ludowy, często lud bywa tu bohaterem, a nawet stroną w dyskusji ( Romantyczność). Doskonałą realizacją ludowości są Dziady A. Mickiewicza- zwłaszcza cz. II obrazująca stary, ludowy obrządek przywoływania w Zaduszki widm zmarłych. Mickiewiczowskie Goplany i Świtezianki także maja ludowe pochodzenie, nawet Grażyna oparta jest na motywach ludowych podań. Tak samo z Balladyną Słowackiego, który ubrał w poetycką szatę stare ludowe podanie, uczynił tak również w przypadku utworu Lillia weneda. Jeśli chodzi o werdykty moralne i zasób ocen poczynionych z punktu widzenia moralności ludowej, to świetnym przykładem jest ballada Mickiewicza Rybka i Dziady cz. II. Nie zawsze zgadzamy się dziś z głoszonymi tam werdyktami. Dyskusyjna wydaje nam się także ludowa pewność, że zbrodnia nie wykryta przez ludzi, zostanie ukarana przez siły wyższe, tak jak ma to miejsce w Rybce lub w Balladynie Słowackiego.\n8. Rodzaje i gatunki w literaturze romantycznej.\nRomantyzm stawia przed literaturą wysokie wymagania, zakłada spontaniczność twórczości, oryginalność i indywidualizm. Intuicję, wrażliwość i wyobraźnię przekłada nad erudycję i pilne przestrzeganie klasycznych norm gatunkowych. Pojawiają się dzięki temu nowe, gatunki charakterystyczne dla tej epoki, za pomocą których łatwo jest wyobrazić sobie ideę tej epoki. Powstają dzięki temu:\n·\tPowieść poetycka (poemat epicki)- łączy romantyczny liryzm z epicką opowieścią. Stanowi formę przejściową pomiędzy klasyczną poezją a realistyczną powieścią Twórcą tego gatunku jest George Byron. Głównymi cechami tego gatunku są:\nregularny wiersz, fragmentaryczna kompozycja potęgująca efekt tajemniczości, zakłócenia chronologii wydarzeń, liryczne dygresje, narrator opowieści ujawnia własne uczucia, główny bohater jest samotny, a jego postępowanie do końca końca moralnie jednoznaczne, sceneria jest egzotyczna lub historyczna.\nW Polsce powieść poetycka jest dominująca w przedpowstańczej fazie romantyzmu.\nPowstają takie utwory jak: Konrad Wallenrod, Grażyna; Antoni Malczewski Maria; Seweryn Goszczyński Zamek kaniowski; Juliusz Słowacki Żmija, Lambo\n·\tBallada jest charakterystyczna dla wczesnej fazy romantyzmu. Wywodzi się ze średniowiecznych epickich pieśni ludowych. Artystyczną formę ballady stworzyli niemieccy romantycy. Do Polski dotarła dzięki przekładom J. U. Niemcewicza. Jej romantyczny wzorzec ustalił w literaturze polskiej Adam Mickiewicz.\nCechy ballady to: epicka narracja połączona a lirycznym komentarzem i dramatycznymi dialogami, niezwykłe, dramatyczne wydarzenie odkrywające często prawdę ludowej etyki, fabuła zaczerpnięta często z ludowych podań, postacie fantastyczne, tajemnicza posępna sceneria, często plebejski bohater, konfrontacja postawy bohatera z zagadkowymi, irracjonalnymi wydarzeniami.\nBallady doskonale wyrażały tendencje epoki. Po Mickiewiczu ballady zaczynają pisać inni pisarze: Ignacy Chodźko, Stefan Witwicki, Antoni Edward Odyniec. Romantyczna ballada wzbogacona elementami realistycznymi i społecznymi przekształciła się potem w gawędę poetycką, np. „Pocztylion” Władysława Syrokomli.\n·\tDramat romantyczny jest najważniejszym gatunkiem w romantyzmie. Łączy on wszystkie rodzaje literackie ze wszystkimi rodzajami sztuki. Odwołuje się do wizji plastycznych, muzyki, gestu i ruchu. Nie jest adresowany do widzów i dlatego uchodzi za niesceniczny. Głównym adresatem jest czytelnik obdarzony wyobraźnią. Głównymi cechami dramatu są: połączenie planu realnego i metafizycznego, przemieszanie scen realistycznych z fantastycznymi, nieprzeciętny bohater, którego monologi stają się samodzielnymi partiami lirycznymi, w autonomicznych opowieściach bohaterów dramat splata się z liryką i epiką, odrzucenie wymogów dramaturgii klasycznej – nierespektowanie trzech jedności, nieprzestrzeganie zasady decorum przez przemieszanie partii tragicznych z komicznymi, kompozycja otwarta.\nTwórcy dramatu romantycznego odwołali się do dramatu Williama Szekspira. Najważniejsze dramaty to: Dziady, Kordian, Balladyna, Lila Weneda, Nie-Boska Komedia, Irydion.\n·\tPoemat dygresyjny jest typowy dla późniejszej fazy polskiego romantyzmu. Łączył on epicki poemat z romantycznym liryzmem. W literaturze europejskiej najsłynniejsze poematy to: Don Juan, Wędrówki Childe Harolda Byrona. Poemant charakteryzuje się następującymi cechami: ma niezbyt rozbudowana fabułę, dotyczącą podróży bohatera, liczne dygresje narratora na tematy osobiste, ideologiczne, artystyczne, filozoficzne, odsłaniające niekiedy tajemnice warsztatu pisarskiego, ironiczny dystans do przedstawionej rzeczywistości.\n10. Dramat romantyczny jako dominujący gatunek prądu.\nNajważniejszą cechą dramatu od starożytności był tragizm głównego bohatera. Jest to kategoria estetyczna, polegająca na tym, że bohater, niezależnie od wielkiego charakteru i szlachetnych uczuć, sprowadza na siebie nieuchronnie klęskę.\nDramat jest gatunkiem bujnie rozwijającym się w epoce romantyzmu. Kształtuje się w opozycji do klasycystycznej sztuki wieku XVIII. Nawiązuje do obecnego już w twórczości Szekspira synkretyzmu. Typowym dziełem romantycznej sztuki jest Faust Goethego, łączący lirykę z dramatycznymi epizodami, dociekania psychologiczne z elementami filozoficznymi, tak jak czyniła to wcześniej sztuka Szekspira. W dziele Goethego ukazana jest walka dobra ze złem. Akcja zaczyna się w Niebie, gdzie Mefistofeles otrzymuje pozwolenie od Boga, by kusić Fausta (nawiązuje do biblijnego dramatu Hioba). Bóg daje pozwolenie, ufając, ze nawet gdy diabeł odniesie zwycięstwo, Faust zyska w tym doświadczeniu sile i mądrość duchową dalej następuje pierwsza część sztuki, w której Faust sprzedaje się diabłu, by w zamian za to doświadczyć chwili prawdziwego szczęścia. Bohater chwile szczęścia przeżył, przyznaje więc, ze Mefistofeles wygrał. Wygrana jest jednak tylko pozorna. W upojnych chwilach bowiem Faust zrozumiał, ze szczęście leży przede wszystkim w służbie innym ludziom, a nie w zmysłowych rozkoszach. Mimo wszystko dobro odniosło zwycięstwo nad złem, a dusza Fausta wznosi się ku szczęśliwości.\nWidać tu zjawiska typowe dla polskiego dramatu romantycznego, w którym:\n- bohater przechodzi w życiu istotną przemianę (Gustaw-Konrad w Dziadach, Alf-Konrad w Konradzie Wallenrodzie), miłość uzyskuje najwyższą formę: uczucie do kobiety w postaci miłości do ojczyzny i akcie podjęcia służby własnemu narodowi;\n- obecna jest płaszczyzna metafizyczna, na której, między iłami dobra i siłami zła toczy się walka o duszę człowieka (to element wzięty z dramatu szekspirowskiego)\n- obraz świata nadprzyrodzonego zaczerpnięty jest z wierzeń ludowych, są to czarownice (w Kordianie Słowackiego - wcześniej w Makbecie Szekspira), diabły proponujące człowiekowi zaprzedanie im duszy (Pani Twardowska Mickiewicza), upiory nawiedzające ludzkie domy (Dziady Mickiewicza)\n- występuje charakterystyczne zjawisko mieszania gatunków (synkretyzm), zwłaszcza dramatycznego z lirycznym\nLiteratura romantyczna uwydatniała przeciwieństwa, jakie mogą zachodzić między entuzjazmem jednostki a "nieczułym" otoczeniem, między ideałem a praktyką życiową, niezależnością jednostki a koniecznością pełnienia służby narodowej, mitem narodowej szlachetności a spiskowo-rewolucyjnymi metodami działania, między zamiarem a możliwością jego realizacji, marzeniem a działaniem itd. Dlatego też bohater romantyczny był na ogół kreacją wewnętrznie rozdartą, skazaną na nieustanne dokonywanie wyborów i w konsekwencji na przegraną. Osobista klęska była interpretowana optymistycznie (Konrad Wallenrod) lub pesymistycznie ("Maria" Malczewskiego, w mniejszym stopniu Kordian Słowackiego). W ten sposób romantycy starali się ukazać wewnętrzny tragizm jednostki ludzkiej i tragizm jej historyczno-społecznej egzystencji.\nWyeksponowanie jednostki ludzkiej narzuciło romantykom konieczność zgłębienia jej psychiki. W rezultacie romantyzm przyczynił się do odkrycia nie znanych dotychczas regionów ludzkiej świadomości i podświadomości. Wyprzedzając niejednokrotnie naukę, literatura romantyczna ukazywała skomplikowane stany psychiczne jednostek, poszerzając w ten sposób wiedzę o człowieku (IV część Dziadów, Kordian).\nDlatego też gatunkiem uważanym przez romantyków za koronę twórczości literackiej był dramat, utożsamiany najczęściej z pojęciem poezji. Umożliwiał on bowiem w sposób najdoskonalszy ujawnienie dostrzeganych w świecie sprzeczności i tragicznej sytuacji jednostek, a także idealne przedstawienie ludzkiej psychiki i praw nią rządzących.\n12. Obraz Polaków i społeczeństwa polskiego w utworach romantycznych.\nNajważniejszą rzeczą, którą należy uwzględnić przy opisie Polaków i społeczeństwa polskiego jest to, że Polska w okresie romantyzmu nie istniała! Była pod zaborami, co wydatnie wpłynęło na pojawienie się pod koniec XVIII wieku nowych wzorców osobowych ukształtowanych przez obywatelską tradycję oświecenia. Reprezentowali je m.in. Kazimierz Pułaski, Tadeusz Kościuszko, Bartosz Głowacki czy Józef Poniatowski, którzy sprawę ojczyzny i jej niepodległości traktowali jako wartość najwyższą. Z tej tradycji wyrósł w XIX w. Cały legion tzw. romantycznych straceńców, jak Walerian Łukasiński, Piotr Wysocki, Artur Zawisza, Szymon Konarski, Romuald Traugutt i inni. Wszyscy ci ludzie, mimo odmiennych poglądów i postaw, żywili przekonanie, że najskuteczniejszym sposobem służenia narodowi i niezawodnym środowiskiem wyzwolenia go z obcej przemocy jest bezgraniczne poświęcenie mu całej osobowości, złożenie ofiary z własnego życia. Swoim heroicznym postępowaniem stworzyli w pierwszej połowie XIX w. nowe wzorce obywatelskich postaw i nowożytnego patriotyzmu.\nIstota romantycznego patriotyzmu, zakładającego całkowite poświęcenie się sprawie narodowej, kształtowała się pod wpływem określonej sytuacji politycznej. Obca niewola wykluczała jawność życia politycznego narodu i uniemożliwiała realizację służby obywatelskiej. W poczuciu romantyków ojczyzna była martwa. Aby ją ożywić, należało na nowo ucieleśnić jej "duszę", wprowadzając ją do wnętrza żywych, "czujących" jednostek, czyli uczynić ją istotnym elementem jednostkowego życia prywatnego. Taką myśl wyraził dobitnie Mickiewicz w następującej deklaracji Konrada:\nTeraz duszą jam w moją ojczyznę wcielony.\nJa i ojczyzna to jedno.\tDziady cz. III\nPatriotyzm romantyczny polegał więc na uczynieniu z idei ojczyzny sprawy osobistej, na utożsamieniu interesów narodowych z życiem jednostki. Obok jednostki romantycy wyeksponowali także naród jako autonomiczne indywiduum w obrębie ludzkości i zespół jednostek.\nSprawa narodowej odrębności była szczególnie mocno podkreślana we wszystkich wariantach mesjanizmu, tj. rozwiniętego przez romantyków poglądu historiozoficznego przypisującego Polakom i społeczeństwu polskiemu specjalne posłannictwo. Mesjanizm polski, najbardziej oryginalny spośród mesjanizmów XIX wieku rozwinął się po klęsce powstania listopadowego i był próbą tłumaczenia poniesionych ofiar i cierpień jako niezbędnego warunku do wypełnienia przez naród polski swej szczególnej misji w dziele wyzwolenia i uszczęśliwienia wszystkich narodów Europy. Była to optymistyczna interpretacja bolesnej sytuacji narodu i swoisty sposób "krzepienia serc".\nJeden z podstawowych wariantów romantycznego mesjanizmu stworzył Mickiewicz m.in. w Dziadów części III. Poeta ukazywał tutaj Polskę jako ukrzyżowanego Chrystusa narodów . Tej koncepcji przeciwstawił się Słowacki w Kordianie, gdzie z politycznymi konsekwencjami Mickiewiczowskiej interpretacji dziejów polemizował za pomocą identycznego niemalże hasła "Polska Winkelriedem narodów". W okresie późniejszym natomiast sformułował własną teorię mesjanizmu, wyznaczając polskiemu "duchowi narodowemu" jako najstarszemu w dziejach ludzkości, a więc najdoskonalszemu, rolę przewodnika w genezyjskim rozwoju świata.\nJeszcze inną wersję mesjanizmu, przypisującą narodowi polskiemu misję ocalenia Europy przed nadciągającą rewolucją, stworzył Zygmunt Krasiński. Wypełnienie tej misji miało polegać na "czynie" etycznym tj. na pokornym cierpieniu i osiągnięciu wewnętrznej doskonałości.\nO społeczeństwie polskim, jako zwykłych ludziach romantycy pisali niewiele. Najczęściej swym bohaterom nadawali cechy typowe dla każdego ówczesnego mieszkańca Europy. Jednakże na pewne dwie grupy społeczne zwracali szczególną uwagę: szlachtę i lud wiejski. O tej pierwszej warstwie więcej napisałem w "Romantyzm-21.Obraz szlachty w literaturze polskiego romantyzmu", natomiast drugą romantycy uważali za główne źródło narodowej odrębności.\nLud oraz jego pogardzana przez oświecenie, traktowana jako zabobon, kultura duchowa był nie tylko źródłem odrębności narodowej, ale i jednym z głównych źródeł natchnienia. Kultura ludowa mająca charakter pogański, słowiański, rodzimy, północny, była w pojęciu romantyków podstawowym czynnikiem narodowej odrębności, zacieranej nieustannie przez obcą, ogólnoeuropejską kulturę latyńską, stworzoną przez ludy południa - Grecję i Rzym. Właściwością kultury ludowej jest to, że ma ona charakter spirytualistyczny, pierwotny, rodzimy. Dotychczasowej kulturze "marginesu", "prowincji", "powiatu" romantycy nadali rangę ogólnonarodową. Przyjęli także ludową koncepcję świata opartą na "wiedzy tajemnej", zapewniającej żywą łączność człowieka z naturą, światem ducha, siłami nadprzyrodzonymi, z całym kosmosem. Pragnęli utożsamić się z ludowym rozumieniem świata i przyjąć ludowe sposoby jego poznawania: wiarę, "czucie", zaklęcia itd. Według romantyków ten sposób pojmowania świata był sposobem najdoskonalszym i najpełniejszym, gdyż całkowicie opisywał cały świat..\nLud więc stał się dal romantyków wartością najwyższą i decydującą zarówno w sztuce, poglądzie na świat, jak i w życiu społecznym. "Lud bowiem a naród - stwierdzał Edward Dembowski - jest jedno". Dlatego też problem niepodległości wiązali romantycy za społecznym wyzwoleniem chłopa. W działaniach zaś politycznych kierowali się hasłem, które m.in. zostało sformułowane w Manifeście Towarzystwa Demokratycznego Polskiego: "Wszystko dla ludu przez lud - oto najogólniejsza zasada demokracji".\n13. Kompozycja i artyzm „Sonetów Krymskich”\nPo procesie filomatów Adam Mickiewicz został skazany na przymusowy pobyt w Rosji. Po kilkumiesięcznym pobycie w Petersburgu władze skierowały Mickiewicza, Jeżowskiego i Malewskiego do Odessy, gdzie poeta przebywał około dziewięciu miesięcy. W roku 1825 Mickiewicz odbył piękną podróż na Półwysep Krymski w towarzystwie Henryka Rzewuskiego i Karoliny Sobańskiej. Pod wpływem wrażeń z tej pięknej wycieczki poeta napisał cykl "Sonetów krymskich", składający się z 18 utworów. Ujęcie wrażeń z podróży w formę sonetów stosowane było przez tzw. angielskich poetów jezior i romantyków niemieckich. W cyklu 18 utworów zamknął poeta wiele obrazów pięknej i malowniczej przyrody Krymu, wprowadzając w ten sposób modną w romantyzmie orientalną tematykę. Cały cykl powiązany jest dyskretnie poprzez dzieje poety-Pielgrzyma, wygnańca stęsknionego za krajem, który był zmuszony opuścić, osamotnionego i dręczonego przez wciąż powracające wspomnienia. W niektórych wierszach ów Pielgrzym wypowiada się w pierwszej osobie, wyrażając wówczas uczucia, myśli i przeżycia samego poety, innym razem przygody Pielgrzyma opowiada narrator, czasem spotykamy w sonetach niezwykle ciekawą i oryginalną formę dialogu pomiędzy Pielgrzymem a Mirzą. Przedstawienie postaci Mirzy, mieszkańca Krymu - mahometanina, pozwoliło poecie nadać orientalny koloryt sonetom, który autor osiągnął poprzez uzasadnione w ustach Mirzy apostrofy do Allacha, liczne szczegóły muzułmańskich obrzędów religijnych, słownictwo tureckie i tatarskie. Pierwszy z cyklu 18 sonetów nosi tytuł "Stepy Akermańskie". Poeta oszołomiony jest nie spotykanym dotąd widokiem stepu nad Dniestrem, jego bujnej roślinności. Falująca roślinność stepowa porównana jest do przestworu oceanu, na którym rozsiane są kolorowe wyspy kwitnących krzewów. Wraz z nadchodzącym zmierzchem zapada taka cisza, że słychać lecące żurawie i motyla kołyszącego się na trawie. W części refleksyjnej poeta wspomina Litwę, nasłuchuje, czy nie dobiegnie doń głos z dalekiej ojczyzny: "W takiej ciszy - tak ucho natężam ciekawie, Że słyszałbym głos z Litwy. - Jedźmy, nikt nie woła". W sonecie tym uderza bogactwo różnych środków artystycznych. Przeważają poetyckie metafory "suchy przestwór", "powódź kwiatów", "wóz nurza się w zieloność" oraz epitety "szumiące łąki", "koralowe ostrowy", "ciągnące żurawie". Nawet budowa poszczególnych zdań dostosowana jest do charakteru opisu. Przy pomocy długich, rozwiniętych zdań przedstawia poeta podróż wozem po stepie. W miarę zapadania mroku rośnie niepokój poety, zdania są krótsze, urywane. Sonet drugi "Cisza morska", trzeci "Żegluga" oraz czwarty "Burza" zawierają wrażenia wywołane wycieczką morską. Wiatr wzmaga się, miota okrętem, który szarpie się wśród fal, jakby był na uwięzi. Okręt nabiera cech istot żywych, a nawet cech ludzkich (animizacja i uosobienie) - "okręt zrywa się z wędzidła", "przewala się", "nurkuje w pienistej zamieci", "wznosi kark", "skroś niebios leci", "obłoki czołem sieka", "wiatr chwyta pod skrzydła", "dąsa się". Wraz z nasileniem się burzy rośnie natchnienie twórcze poety: "I mój duch masztu lotem buja śród odmętu, Wzdyma się wyobraźnia jak warkocz tych żagli". Zupełnie inny nastrój panuje w sonecie "Burza". Zastosowanie krótkich, urywanych zdań, równoważników zdań pozwala na ukazanie groźnych zjawisk przyrody, walki załogi okrętu ze złowieszczym żywiołem, przerażenia pasażerów. Rytm zdań dostosowany został do treści wiersza, odpowiednio dobrane zwroty naśladują odgłosy burzy. W części refleksyjnej ukazane zostały odczucia samego poety. Samotny Pielgrzym, zrezygnowany i niczego już nie oczekujący od życia zazdrości tym, którzy mają jeszcze z kim się żegnać lub umieją znaleźć pocieszenie w modlitwie: "Jeden podróżny siedział w milczeniu na stronie I pomyślił: szczęśliwy, kto siły postrada, Albo modlić się umie, lub ma się z kim żegnać". Prawdziwie nowatorskie i niezwykle oryginalne okazały się sonety poświęcone okolicom górskim oraz samym górom. W sonecie "Bakczysaraj w nocy" poeta nagromadził wiele wyrazów wschodnich, tatarskich, oznaczających przedmioty i pojęcia znane tylko na ziemiach zamieszkałych przez muzułmanów. Miasto Bakczysaraj to dawna stolica Girajów, chanów krymskich, panujących na Krymie od XV do XVIII wieku. Wyrazy wschodnie użyte przez autora, takie jak "dżamid", "izan", "Harem", "menar", "Eblis", "farys" stwarzają specyficzny nastrój, nadają sonetom cechy kolorytu orientalnego. Bakczysaraj ukazany jest w czasie zapadającego zmierzchu - z meczetów rozchodzą się wierni wyznawcy, odgłosy izanu (zwoływania na modlitwę) stają się coraz cichsze. Księżyc zostaje nazwany przez poetę "srebrnym królem nocy", na niebie pojawiają się gwiazdy, a wśród nich płynie samotny obłok, porównany do białego łabędzia. Sonet nie dzieli się na część opisową i refleksyjną, także strofy trzywierszowe poświęcone są opisowi krajobrazu - w oddali majaczą granitowe skały, niekiedy błyskawica jak farys przecina ciemny błękit nieba. W sonecie "Czatyrdah" narratorem jest Mirza. Czatyrdah, jeden ze szczytów górskich na Krymie został ukazany w całej swojej potędze, toteż uzasadnione staje się porównanie go do sułtana tureckiego. Dzięki odpowiednio dobranym przenośniom i porównaniom, góra przeistacza się w groźnego władcę, obdarzonego nadludzką potęgą, całkowicie obojętnego na to, co się wokół niego dzieje. Zastosowane przez poetę przenośnie są niezwykle oryginalne, pełne poetyckiego uroku. Oto jedna z nich: "Ciemny las twoim płaszczem, a janczary strachu Twój turban z chmur haftują błyskawic potoki". Wspomnieć też należy o sonecie "Ajudah", ponieważ w utworze tym przedstawił poeta problem od wieków poruszany przez wielu artystów - jest to zagadnienie sławy, która zapewni artyście nieśmiertelność. Poeta w romantycznej pozie wsparty na Ajudahu skale patrzy w dół, obserwując spienione fale rozbijające się o brzeg. Także w serce poety uderzają różne namiętności, ale to właśnie te burze życiowe, cierpienia są stałym źródłem poezji, to one, dzięki talentowi, zapewniają poecie nieśmiertelność: "Namiętność często groźne wzbudza niepogody, Lecz gdy podniesiesz bardon, ona bez twej szkody Ucieka w zapomnienia pogrążyć się toni I śmiertelne pieśni za sobą uroni, Z których wieki uplotą ozdobę twych skroni". Niekłamany zachwyt nad barwną przyrodą Krymu nie umniejszył tęsknoty poety do ojczyzny. O tej tęsknocie wciąż wspomina autor sonetów. Oto przykład z sonetu pt. "Pielgrzym":\n15. „PAN TADEUSZ” Adama Mickiewicza na tle innych utworów tego aytora\nDzieło było pisane od 1832 roku, z pewnymi przerwami, przez 15 miesięcy, drukiem utwór ukazał się w Paryżu w 1834 roku. Według pierwotnego zamiaru miała to być idylla w typie "Hermana i Doroty" Goethego, ale w toku pracy utwór rozrósł się w epicką epopeję z życia szlachty, w XII księgach. Geneza utworu została wyjaśniona przez samego poetę w "Epilogu". Praca nad utworem była dla poety ucieczką od intryg i waśni paryskiej, polskiej emigracji. Dźwięczą tu jeszcze słowa szczerego żalu poety, że nie wziął udziału w powstaniu: "Biada nam zbiegi, żeśmy w czas morowy Lękliwe nieśli za granicę głowy". Najlepszym schronieniem od swarów i emigracyjnych kłótni był dla poety kraj lat dziecinnych. Poeta wyjaśnia również dlaczego nie podjął się pisania o dziejach najnowszych, najbardziej tragicznych: "Ale o krwi tej, co się świeżo lała O łzach, którymi płynie Polska cała, (...) O nich pomyśleć - nie mieliśmy duszy! (...) O, Matko Polsko! Ty tak świeżo w grobie Złożona - nie ma sił mówić o tobie". W końcowym fragmencie "Epilogu" poeta pisze o swych marzeniach, aby jego utwory trafiły do każdego polskiego domu, a będzie to dla poety droższa nagroda niż laur z Kapitolu. Bodźcem do napisania "Pana Tadeusza" była też dręcząca poetę tęsknota do rodzinnej Litwy, którą opuścił w 1824 roku. Najpełniejszym i najbardziej wzruszającym wyrazem tej tęsknoty jest "Inwokacja" rozpoczynająca się od słów, znanych zapewne każdemu Polakowi: "Litwo! Ojczyzno moja! ty jesteś jak zdrowie, Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie, Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie". Poeta prosi Pannę Świętą z Częstochowy i Ostrej Bramy: "Tymczasem przenoś duszę moją utęsknioną Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych, Szeroko nad błękitnym Niemnem rozciągnionych Do tych pól malowanych zbożem rozmaitem, Wyzłacanych pszenicą, posrebrzanych żytem; Gdzie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała, Gdzie panieńskim rumieńcem dzięcielina pała". Fabuła utworu jest wielowątkowa, na plan pierwszy wysuwają się tragiczne dzieje emisariusza Jacka Soplicy, kryjącego się pod kapturem księdza Robaka. Ściśle z nim powiązany jest awanturniczy wątek sporu o zamek, zakończony najazdem, oraz perypetie miłosne Tadeusza i Zosi. Akcja utworu rozgrywa się na Litwie w fikcyjnej wsi Soplicowo w roku 1811 i 1812, kiedy to cała Polska czekała na wkroczenie wojsk Napoleona. Zagadnienie walki narodowowyzwoleńczej skupione jest wokół postaci Napoleona. Mickiewicz wiedział już, że Napoleon nie spełnił żadnych oczekiwań Polaków, a mimo to nie próbuje obalić jego mitu w społeczeństwie polskim. Jedynie Maciek Dobrzyński, który "zawsze tam szedł, gdzie ojczyzny dobro upatrywał" jest krytycznie ustosunkowany do francuskiego wodza.\n"Pan Tadeusz" zyskał sobie miano epopei narodowej, ponieważ podobnie jak wielkie epopeje starożytności, dawał szeroki obraz życia społeczeństwa, a losy bohaterów jednostkowych ukazywał na tle ważnych wydarzeń historycznych, w przełomowym dla narodu momencie dziejowym. Podobnie jak starożytne eposy, utwór rozpoczyna się od inwokacji, z tą różnicą, że poeta nie prosi muz o natchnienie, lecz źródłem natchnienia dla niego mają być wspomnienia o dalekiej, tak bardzo umiłowanej ojczyźnie. Ponieważ romantycy programowo burzyli wszelkie reguły i prawidła w poetyce, świadomie nie przestrzegali czystości rodzajów literackich, tak więc epicki charakter dzieła został naruszony przez liczne fragmenty liryczne, w których dochodzą do głosu uczucia samego narratora. "Pan Tadeusz" nie jest też utworem "czystym" gatunkowo, ponieważ łączy w sobie elementy epopei, poematu epickiego, powieści i sielanki. To typowe dla romantyzmu pomieszanie rodzajów i gatunków literackich oraz koncepcja głównego bohatera Jacka Soplicy pozwala nazwać "Pana Tadeusza" utworem romantycznym. Zgodnie z duchem czasu były też próby połączenia słowa poetyckiego i muzyki. Wyrazem tych tendencji są między innymi dwa koncerty opisane w utworze. Pierwszy z nich to koncert Wojskiego - gra na rogu obwieszczająca zakończenie polowania. Wojski był niedoścignionym mistrzem w tej umiejętności, podobnie jak i w organizowaniu całego polowania. Umiał wydobywać z rogu takie dźwięki, które ilustrowały cały przebieg polowania - dźwięczne, rześkie dźwięki to odgłosy pobudki, potem dało się słyszeć szczekanie psów, wreszcie strzały. Wówczas dźwięki stają się coraz bardziej głośne, naśladujące wycie wilków, ryk niedźwiedzi i żubrów. Podobnie mistrzem, tyle że w grze na cymbałach, był karczmarz Jankiel, ukazany w utworze jako patriota, który wita legionistów Dąbrowskiego z takim samym wzruszeniem, jak wszyscy Polacy. Jankiel zdecydował się zagrać na usilne prośby Zosi, a w swej grze zawarł całe ówczesne dzieje narodu, zarówno chwile piękne i wzniosłe, jak i te tragiczne. Słuchacze bezbłędnie odgadywali intencje grajka, sami przecież tworzyli tę historię. Pierwsze mocne i triumfalne dźwięki, radosne i skoczne, był to szczęśliwy dla narodu okres, kiedy król, sejm i cały naród podejmowali próby ratowania Rzeczypospolitej, uwieńczone Konstytucją 3-maja. Złowieszcze, fałszywe akordy, uporczywe trącanie zdradzieckiej struny przez Jankiela zostało wkrótce odczytane przez Klucznika, który zawołał: "Znam, znam głos ten! to jest Targowica". Odgłosy szturmu, wystrzały, naśladowanie jęków rannych i płaczu matek, to były dźwięki ilustrujące powstanie kościuszkowskie i rzeź Pragi. Dźwięki piosenki o żołnierzu tułaczu, "...który borem, lasem idzie, z biedy i z głodu przymierając czasem" od razu zostały skojarzone z emigracją po powstaniu kościuszkowskim i tworzeniem się legionów oraz ich przybyciem na ziemie polskie. Dźwięki pieśni legionów "Jeszcze Polska nie zginęła" całkowicie potwierdziły te domysły słuchaczy. Koncepcja całego koncertu Jankiela została oparta na trzech wszystkim znanych utworach. Są to: "Polonez 3 Maja", pieśń "Idzie żołnierz borem, lasem" i "Mazurek Dąbrowskiego". Niezwykłe wrażenie na czytelniku wywierają także przepiękne opisy przyrody, które są dowodem miłości poety do ojczystej, nadniemeńskiej ziemi. Plastykę, niezwykłą malowniczość opisów osiąga Mickiewicz poprzez zastosowanie różnorodnych środków artystycznych. Opisy wschodu czy też zachodu słońca, chmur, burzy, stanowią arcydzieło poezji opisowej. Takim opisem wschodu słońca rozpoczyna się księga szósta. Ranek był mglisty i wilgotny. Poeta stosuje personifikację, nadając cechy ludzkie zarówno słońcu, jak i rozpoczynającemu się dniu. Utwór zaś kończy się opisem zachodu słońca. Uwagę poety przykuwają obłoki płynące po niebie, oświetlone jaskrawymi promieniami zachodzącego słońca. W tych promieniach obłoki są różnokolorowe, a barwy ich ulegają ustawicznym zmianom. Przyroda niemal zawsze traktowana jest przez poetę jako żywa istota. Wystarczy wspomnieć ową brzezinę, "która jako wieśniaczka, kiedy płacze syna, lub wdowa męża, ręce załamie, roztoczy po ramionach do ziemi strumienie warkoczy". Zachodzące zaś słońce "spuszcza głowę" i zasypia "westchnąwszy ciepłym powiewem". "Pan Tadeusz" to niewątpliwie jeden z najpiękniejszych utworów w naszej literaturze, przynoszący pełen sentymentu obraz życia szlachty. Pierwszy obiektywny sąd o utworze wypowiedział Juliusz Słowacki we fragmencie "Beniowskiego": "Jednak w tej cudnej epopei żyją; W ich lasach trąba gada (...) Słuchaj i patrzaj, bo, jako zjawienie, Litwa, ubrana w tęczowe promienie, Wychodzi z lasu ...". Niezwykły hołd genialnemu poecie złożył Henryk Sienkiewicz. W noweli pt. "Latarnik" ukazał, jak wielka jest siła oddziaływania "Pana Tadeusza". Bohater noweli - były powstaniec Skawiński - otrzymawszy egzemplarz "Pana Tadeusza" zapomina o całym świecie. Już sam dźwięk ojczystej mowy wywołuje niezwykłe wzruszenie. Słowa "Litwo! ojczyzno moja!" wyrażają pragnienia i tęsknoty samego Skawińskiego, bohater całkowicie identyfikuje się z tęskniącym do ojczystej ziemi autorem "Inwokacji". Skawiński, czytając "Pana Tadeusza", nie zapalił tego dnia latarni i stracił pracę. Lecz na dalszą tułaczkę po świecie wyruszał już jako inny człowiek, odzyskał bowiem utraconą świadomość narodową, znów poczuł się Polakiem.\n"Pan Tadeusz" jest realistycznym obrazem ówczesnej Polski szlacheckiej. Szlachta polska nie była klasą jednolitą, toteż spotykamy w utworze przedstawicieli arystokracji, dumnego i zarozumiałego Stolnika Horeszkę, któremu - jak twierdzą biografowie poety - nadał Mickiewicz cechy hrabiego Ankwicza, poznanego w Rzymie, który niechętnie patrzył na młodego poetę zabiegającego o rękę jego córki. Na przykładzie rodu Horeszków Mickiewicz przedstawia zachodzący w tym czasie proces ubożenia magnatów. Majątek Horeszków został skonfiskowany, ponieważ Horeszko jest uczestnikiem konfederacji barskiej. Do bogatej szlachty można zaliczyć Podkomorzego, który cieszy się pewnym poważaniem wśród szlachty, jest dumny ze swego stanowiska, które w istocie jest mało znaczące. Natomiast Soplicowie należą do szlachty średniozamożnej. Jacek Soplica staje się wzorem obywatela i patrioty, ale także jego brat - Sędzia oczekuje na przyjście Napoleona, a swego bratanka stara się wychować w duchupatriotyzmu. Podkreślić należy również jego humanitarny stosunek do służby, troskę o gospodarstwo. Typowym rezydentem, zubożałym szlachcicem jest Wojski, urodzony myśliwy, organizator polowań, słynny ze swej gry na rogu. Pełni on w Soplicowie rolę marszałka dworu. Natomiast Woźny Protazy - Baltazar Brzechalski i Klucznik - Gerwazy Rębajło pełnią rolę zwykłych służących, chociaż mogą udowodnić swe szlacheckie pochodzenie. Są oddani i wierni swym panom, a doskonałym przykładem tego jest Gerwazy, który po zabójstwie swojego pana poprzysiągł zemstę wszystkim Soplicom, przebaczając Jackowi dopiero przed jego śmiercią. Zupełnie odrębną grupę stanowi szlachta zaściankowa, osiadła w Dobrzynie. O Dobrzyńskich dowiadujemy się, że przybyli z centralnej Polski na Litwę, dawniej byli rodem dość licznym i możnym, ale zubożeli. Oprócz posiadania herbów rodowych niczym właściwie nie różnili się od chłopów, sami musieli pracować na swych małych zagonach. Na czele zaścianka stał Maciej Dobrzyński, starzec siedemdziesięciokilkuletni, cieszący się wielkim poważaniem wśród swoich. Tę szlachtę zaściankową poeta ukazał w jasnym świetle. To właśnie Maciej Dobrzyński obok Jacka Soplicy jest przykładem wielkiego patrioty, który "tam szedł, gdzie Ojczyzny dobro upatrywał". Maciek Dobrzyński jest także nosicielem wielu innych dodatnich cech. Jest odważny i szlachetny, cechuje go wielka mądrość życiowa. Swej odwagi dowiódł walcząc w powstaniu kościuszkowskim, wracając na pole bitwy, będące pod ciągłym ostrzałem Moskali, aby zabrać stamtąd pozostawionego przez innych ciężko rannego szlachcica. Należnej mu nagrody nie przyjął jednak, mimo że był ubogi. Cieszył się poważaniem, ponieważ znał się doskonale na gospodarstwie, jego rady były zawsze mądre i dobre, ale nie zabiegał o tę popularność, wręcz odwrotnie. Tak więc, zdaniem autora, to właśnie te szlacheckie zaścianki były ostoją patriotyzmu i polskości. Zaściankowa szlachta podtrzymywała świadomość narodową, przywiązana do swych herbów rodowych, które niezależnie od stanu majątkowego pozwalały jej przynależeć do wielkiej społeczności szlacheckiej.Adam Mickiewicz z niezwykłym sentymentem opisywał szlachtę polską, z której sam się wywodził, tworząc niemal sielankowy obraz życia dworskiego. Ta sielankowa atmosfera różni "Pana Tadeusza" od innych utworów poety, czyni go jakby bardziej romantycznym. Mimo sentymentu poeta potrafi zdobyć się na obiektywizm, ukazując zarówno zalety, jak i wady szlachty. Dominującą cechą polskiej szlachty jest patriotyzm i przywiązanie do tradycji. Działalność księdza Robaka pada na podatny grunt, szlachta nienawidzi Moskali i jest gotowa z nimi walczyć. Przywiązanie do tradycji uzewnętrznia się w przestrzeganiu staropolskich zwyczajów i gościnności, którym żaden szlachcic nie umiałby uchybić. Jednocześnie poeta dostrzega wady tego środowiska i pisze o nich najczęściej z dyskretnym humorem. Główną wadą szlachty jest pieniactwo, skłonność do awantur, burd, bijatyk i procesów. Takim pieniaczem był nawet w młodości Jacek Soplica - doskonałą ilustrację tej cechy stanowi spór Asesora z Rejentem czy Doweyki z Domeyką, a przede wszystkim ciągnący się od wielu lat spór o zamek, w którym żadna ze stron nie chce ustąpić. Szlachta nie jest też dostatecznie wykształcona, o czym świadczą wykład Wojskiego o astronomii czy też niezrozumienie przez Sędziego mowy Hrabiego o gotyckiej architekturze zamku. Oprócz tych cech wspólnych, charakterystycznych dla całego środowiska szlacheckiego, zadbał autor także o indywidualizację postaci, która wyrażała się w charakterystycznym stroju, specyficznej mimice i ruchach, określonej pozie, a nawet w posługiwaniu się językiem, całkowicie odmiennym w ustach Rejenta, Protazego i Podkomorzego. Ten realistyczny obraz szlachty byłby niepełny, gdyby poeta nie zauważył szerzącego się wśród szlachty kosmopolityzmu. Bezkrytyczne zapatrzenie się w cudze wzory, lekceważenie cech narodowych, były wadami społecznymi, które wytykał już Ignacy Krasicki w "Satyrach". W "Panu Tadeuszu" takimi kosmopolitami są Hrabia i Telimena. Śmieszna jest skłonność Hrabiego do przeżywania romantycznych przygód. Niestety, nie docenia też piękna ojczystej przyrody, z zachwytem wspomina lazurowy błękit włoskiego nieba. Podobny typ reprezentuje Telimena, która mimo romantycznej pozy, śmieszy czytelnika swymi zabiegami i staraniami o męża. Wiąże swe nadzieje z o wiele młodszym od siebie Tadeuszem, potem obiektem jej uczuć zostaje Hrabia, zamieniony z konieczności na Rejenta, który może zostać jej mężem, jeśli będzie się ubierał według francuskiej mody. Telimena z dumą wspomina swój pobyt w Petersburgu, chlubi się swymi znajomościami z urzędnikami carskimi. Ten obraz życia i obyczajów szlacheckich, nakreślony przez autora z takim upodobaniem, pozwolił mu rzeczywiście uciec od "za późnych żalów, potępieńczych swarów" do "kraju lat dziecinnych", który "zawsze zostanie święty i czysty, jak pierwsze kochanie".\n17. „Kordian” jako dramat: historyczny, psychologiczny, satyryczny i metafizyczny.\nW "Kordianie" Słowacki formułuje sądy na temat przyczyn klęski powstania. Do marca 1831 r. Słowacki mieszkał w Warszawie. Pierwsze dni powstania pokazały, że spiskowcy nie byli przygotowani do jego prowadzenia, nie stworzyli nowego programu politycznego. Sytuację taką wykorzystał obóz arystokratyczno - szlachecki tworząc rząd z Czartoryskim na czele, dowództwo oddając Chłopickiemu, później Skrzyneckiemu, a następnie Krukowieckiemu. Tak więc kierownictwo powstania objęli ludzie wyznający ideologię ugody wobec cara, przeciw reformom społecznym.\n"Przygotowanie" jest pierwszą próbą bezpośredniej oceny współczesności. Złe moce biorą udział w przygotowaniach tego wydarzenia. W "Przygotowaniu" ważą się dzieje nadchodzącej epoki: oto noc sylwestrowa, po której rozpocznie się nowe, dziewiętnaste stulecie. Moment niezwykły i niezwykłe są postacie, manewrujące historią: szatani, którzy gdzieś w górach Karpackich nakreślają dzieje nadchodzącego stulecia.\nDlaczego o przyszłości mają decydować szatani? Słowacki sięgnął tu do biblijnej tradycji, która ukazuje ich jako zbuntowanych aniołów. Szatani plączą drogi wytyczonego przez Boga porządku. Narzędziem w ich rękach stają się ludzie, którzy, gnani wolą czynu, nie troszczą się o to, czy ich działania są zgodne z wolą Boga. Według Słowackiego na tym między innymi polega tragizm historii: nigdy nie wiadomo, czy bunt człowieka nie był inspirowany przez siły szatańskie.\nW "Przygotowaniu" szatani tworzą polską historię: warzą w platynowym kotle tajemniczą mieszaninę, z której wyłaniają się kolejno późniejsi przywódcy powstania:\nCzartoryski - oceniony niepochlebnie jako człowiek przesadnie ostrożny, zmienny i pyszny z racji swego arystokratycznego pochodzenia ("stara twarz", "ochrzcijmy imieniem czarta"). Polityk ugodowy wobec caratu.\nPiotr Skrzynecki - jego cechy to powolność, tendencja do przewlekania spraw, odkładania decyzji, cofania się i czekania ("do skrzyni miejskiej zniesie planów trupy"). Nieudolny strateg.\nGenerał Krukowiecki - określony nawet mianem zdrajcy, człowiek, który podpisał akt kapitulacji Warszawy we wrześniu 1831 r. ("Twarz ma okropnej poczwary, przez pierś jeneralska wstęga", "wyleci jak kruk" ).\nJózef Chłopicki - wbrew nazwisku niechętny wobec chłopów i niższych warstw, nie umiejący walczyć, wiecznie kreślący plany ("stary", "nie do boju, nie do trudu", "sprzeczne z naturą nazwisko, nazwijmy od słowa ludu, kmieciów czyli nędznych chłopców"). Stary konserwatysta, bał się, aby powstanie nie przerodziło się w rewolucję społeczną.\nJulian Niemcewicz - wychodzi w tej wizji jako konserwatywny starzec żyjący wspomnieniami, zapatrzony w przeszłość poeta, rycerz, starzec ("starzec, jak skowronek, zastygły, pod wspomnień bryłą, na pół zastygłą, przegniłą"). Czynny działacz Stronnictwa Postępowego. Nadmierny radykalista, nie lubiany przez Słowackiego.\nJoachim Lelewel - blady mol książkowy, historyk, miłośnik starożytności, posiadający wielką wiedzę, niezdecydowany, o chwiejnych poglądach, zajęty wyłącznie problemami rodzinnymi ("postać blada" , "na dwóch krzywych nogach się chwieje").\nŻaden z przywódców nie otrzymuje pozytywnej oceny. Lecz to nie koniec rozważań o powstaniu. Akt III - "Spisek koronacyjny". Celem spisku jest zamach na cara. Czyn ten możemy rozważać jako "zawoalowany" temat powstania. Społeczeństwo jest w tej sprawie podzielone. Jedynie młodzi oficerowie pragną walki, prezentują patriotyzm i nienawiść do wroga. Kler jest zachowawczy - proponuje cierpiętniczą ideologię i modły jako sposób działania. Lud, reprezentowany przez żołnierza starca, nieznajomego - stanowi z kolei grupę, która nienawidzi cara i pragnie powstania, lecz potrzebuje przywódców. Wynik głosowania, które ma przesądzić o zamachu wypada negatywnie (pięć do stu pięćdziesięciu). Kordian sam więc wyrusza by zabić tyrana, lecz ponosi klęskę. Możemy zatem odczytać w dramacie cały przebieg powstania:\n1. Przygotowanie (przywódcy i rozmowy spiskowe).\n2. Podział głosów i poglądów wśród społeczeństwa.\n3. Szaleńczy, niepewny, jednostkowy atak (zamach Kordiana).\n4. Klęska (porażka Kordiana i całej koncepcji).\nWniosek: Słowacki najwyraźniej wystawia zrywowi, jakim było powstanie listopadowe, negatywną notę. Lecz - uwaga! - krytykuje przywódców i podział społeczeństwa, ukazuje bezsens działań jednostkowych i źle obliczonych, nie sam czyn patriotyczny. Patriotyzm młodych, ich pragnienie wolności jest tu oceniane jako bardzo wartościowe i szybciej wyczytamy rozgoryczenie z powodu, iż taki entuzjazm został zmarnowany, niż krytykę działań młodej, powstańczej szlachty.\nCelem "Przygotowania" było jednak nie tylko wyszydzenie tych postaci, obarczenie ich odpowiedzialnością za klęskę. Szło o Polskę. "Ten naród się podniesie, zwycięży i zginie", przepowiada szatan. Przepowiednia się spełni - bo podniosło się i "zginęło" powstanie listopadowe. Drugi szatan dodaje przepowiednię zmartwychwstania Polski. Słowacki zapowiadając zmartwychwstanie ojczyzny opowiadał się za walką, choćby miała prowadzić przez klęski. Jest w "Kordianie", a także w późniejszych dziełach Słowackiego, duma z nieustraszoności Polaków, z ich niepohamowanego, nawet z pominięciem woli Boga, dążenia do wolności.\nObraz historii ukazany w "Przygotowaniu" jest pesymistyczny. Poeta był świadkiem zerwania się Polaków do walki o wolność w 1830 roku i wiedział, jak się ta walka skończyła: upadkiem powstania, triumfem rosyjskiego imperium. Los zamiast zwycięstwa dął Polakom upokorzenie klęski. Miał Słowacki powody, by z perspektywy kilku lat widzieć historię jako splot szatańskich intryg.\nGłównym nośnikiem podstawowej problematyki utworu oraz przesłania jest postać tytułowego bohatera. On bowiem, nazwany imieniem "Człowieka-Serca"(łac. cor, cordis - serce), uosabia najważniejsze dylematy pokolenia, które wzięło udział w powstaniu listopadowym.\nPoetę interesował przede wszystkim proces psychicznego i politycznego dorastania piętnastoletniego chłopca do czynów męskich. Interesowały go wewnętrzne i zewnętrzne przyczyny, które spowodowały, że Kordian czynom tym sprostać nie mógł.\nTrapiony pragnieniem niezwykłości Kordian szuka ideału wykraczającego poza codzienność. Pragnie dokonać czegoś, co potwierdziłoby znaczenie jego przewrażliwionej osobowości i zamanifestowało jej niezwykłość. Wszelkie jednakże próby i pomysły okazują się nierealne. Laura lekceważy młodocianego kochanka, a powtórzenie czynów żołnierskich z opowiadań Grzegorza okazuje się w innej sytuacji politycznej niemożliwe. Nie stwarza też większych perspektyw samorealizacji walka z przesądami. Karierę zaś Janka, co psom buty szył, zarówno Grzegorz jak i Kordian mogą potraktować wyłącznie ironicznie, jako możliwość przyziemną, niegodną młodego "grafa". W rezultacie bohater zdaje sobie sprawę z rozbieżności między własnymi pragnieniami a rzeczywistością. Przeżywa więc poczucie bezsilności i sceptycznie odnosi się do zastanych wartości. To wszystko paraliżuje jego działania i rodzi poczucie bezradności wobec świata.\nKordian przeżywa więc ból istnienia, wyobcowania i braku możliwości działania. Pozbawiony silnej woli, nie potrafi nawet skutecznie popełnić samobójstwa. Trawi go romantyczna "choroba wieku".\nRozziew między marzeniami a rzeczywistością, między ideałami a możliwością ich praktycznej realizacji staje się głównym tematem drugiego etapu w biografii bohatera. Podczas lektury Szekspirowskiego Króla Leara Kordian uświadamia sobie, że między wyobraźnią oraz fikcją literacką a światem realnym istnieje niemożliwa do przekroczenia, rodząca tragiczne napięcia przepaść.\nPodobną przepaść dostrzega między życiem społecznym a ideałami stworzonymi lub ugruntowanymi przez romantyzm (wartości nieprzeciętnej jednostki, niepowtarzalna miłość, moralny autorytet papiestwa). Doświadczenia zdobyte w czasie podróży wskazują, że światem rządzi pieniądz i egoistyczne racje polityczne. Po raz drugi bohater przeżywa świadomość totalnej klęski.\nW tej sytuacji, w ożywczym kontakcie z alpejską naturą, w umyśle Kordiana krystalizuje się romantyczna idea wyzwolenia Europy spod monarchistycznego ucisku. Jej realizacja staje się celem bohatera. Ideę tę ma realizować zdolna do bezgranicznych poświęceń, nieprzeciętna jednostka oraz wybrany naród. Historyczny wzorzec takiego postępowania Kordian odnajduje w postaci szwajcarskiego bohatera, Arnolda Winkelrieda z XIV w., który własnym ciałem unieruchomił kopie wrogów i w ten sposób umożliwił zwycięstwo broniącym niepodległości rodakom.\nRepublikańską ideę nowego winkelriedyzmu Kordian postanowił zrealizować w formie spisku na życie cara i króla Polski, a więc monarchy, który pełnił wówczas rolę "żandarma Europy". W ten sposób bohater odnalazł własne ideały w patriotycznej działalności żołniersko-politycznej. za najwyższą wartość uznał ojczyznę.\nW decydującym momencie okazało się, że i ta forma wejścia Kordiana na scenę życia musiała zakończyć się klęską. Zawiązany przez niego spisek był bowiem tworem moralnie, politycznie i psychicznie niedojrzałym. Spiskowcy przerazili się celu, który sobie wyznaczyli. Osamotniony bohater uświadomił sobie w końcu, że i on także nie ma dość sił, aby zabić Cara. Pomysł spisku ujawnił się zatem jako wytwór wybujałej, romantycznej wyobraźni, która rozmijała się z rzeczywistością.\nWrażliwa struktura psychiczna bohatera i jego poetycka wyobraźnia wywołały halucynacje, które sparaliżowały sprawne i konsekwentne działanie. Do wykonania zaś samego czynu Kordian nie znalazł wystarczającej motywacji moralnej i politycznej. Podobnie jak inni spiskowcy pozostał wierny tradycyjnej etyce rycerskiej, która wykluczała działania podstępne, uległ narodowej tradycji, nakazującej cześć dla otaczanego aurą świętości najwyższego zwierzchnika państwa. Na przeszkodzie stanęła też niepodważalność żołnierskiej przysięgi. Te wartości etyczne okazały się silniejsze niż historyczna konieczność bezwzględnej walki z władcą-uzurpatorem, niż perspektywa wolnej ojczyzny bez króla.\nNiedojrzały i nierealny okazał się więc stworzony przez Kordiana program polityczny, który zakładał fizyczne i moralne poświęcenie się szlachetnych jednostek za cały naród. Działania Kordiana i innych spiskowców zostały więc sparaliżowane świadomością programowej pustki oraz społecznej i politycznej izolacji spisku. Te ukrywane przez spiskowców niepokoje ujawnia w dramacie jedynie Prezes.\nKordian nie może więc sprostać własnym zamierzeniom. W szpitalu wariatów uświadamia sobie, że idea winkelridyzmu okazała się w swej istocie podobna do pomysłów ludzi psychicznie chorych. W ich urojeniach bohater dostrzegł bowiem parodię własnych usiłowań. Ponadto Kordian tylko dlatego od razu nie został zabity, że żaden z rosyjskich dostojników bezkrytycznie zakochanych w carze nie był w stanie wyobrazić sobie, że ktokolwiek przy zdrowych zmysłach mógłby poważyć się na tak szaleńczy czyn. Kordian to wiedział, co tylko powiększyło jego przekonanie o swoim szaleństwie.\nSłowacki wpisał w tekst utworu przesłanie, które mówi, że rozdarte moralnie, pozbawione silnej woli i determinacji, ulegające poetyckiej wyobraźni i wyobcowane za społeczeństwa jednostki nie mogły skutecznie podjąć walki o niepodległość, nie mogły też przeprowadzić antymonarchistycznej rewolucji. Nie mogły więc wykonać zadania, które postawiła przed nimi historia.\nKordian urzeka czystością intencji, wielkością patriotycznego poświęcenia, prawdą wewnętrznych zmagań z własną słabością, tragicznym rozdarciem między wielkością celu a postępowaniem obciążonym bagażem wzniosłej narodowej etyki. Reprezentuje znakomicie sytuację i konflikty wewnętrzne pierwszego pokolenia Polaków, które musiało zamienić rycerski miecz na sztylet spiskowca, by w rezultacie okazać się "wcielonym szyderstwem losu".\nSatyra lub parodia występuje w utworze stosunkowo często. Jej głównym celem jest ośmieszenie mesjanizmu, ale nie tylko. Już w Przygotowaniu (patrz czwarty akapit dramatu historycznego) mamy przedstawionych przywódców powstania w sposób wytykający wszelkie wady. Również w Prologu można dostrzec pewne elementy satyry na osoby, utożsamiane z Mickiewiczem i jego przeciwnikami. Praktycznie cały Akt II opiera się na satyrze; najpierw Kordian dowiaduje się, że najważniejszą rzeczą na świecie jest pieniądz. Kupić można wszystko - od krzesła w parku, poprzez miejscu w parlamencie a skończywszy na miejscu na cmentarzu Westminsterskim(gdzie pochowani są królowie). Również we Włoszech okazuje się, że miłość także ma swoją cenę, wyrażoną w złocie.\nNastępnie w Watykanie w scenie z papieżem najwyższy dostojnik katolicki zostaje ukazany w sposób parodystyczny. Bardziej interesuje niż losy Polaków interesuje go papuga, która co chwila przerywa wypowiedzi ironicznymi łacińskimi słówkami.\nPóźniej w scenie na Mont Blanc Kordian wypowiada swój monolog. Lecz, czy nie śmiesznie brzmi to wyznanie w ustach osiemnastoletniego chłopca? Dlaczego Kordian "wdrapał się" na najwyższą górę Europy, aby wygłosić ów monolog? Czy nie wystarczyła mu skromniejsza sceneria? Mamy tutaj do czynienia z formą monologu tak dobrze znaną w literaturze romantycznej. Ten sposób wypowiedzi stał się dla bohatera uzewnętrznieniem własnego "ja", wyrazem indywidualizmu i egocentryzmu zarazem, ujawnieniem rozterek wydobytych gdzieś z głębi duszy, manifestacją buntu wobec świata, a tym samym określeniem swojego systemu wartości. Monolog Kordiana nie jest jednak monologiem do końca poważnym, raczej jego parodią. Trudno oprzeć się wrażeniu, że bohater Słowackiego przypomina Konrada z Wielkiej Improwizacji oraz innych "natchnionych" bohaterów z innych utworów.\nPobyt w szpitalu wariatów staje się dal bohatera kolejnym gorzkim doświadczeniem. Doktor - diabeł prezentuje bohaterowi dwóch obłąkanych - pierwszy z nich udaje krzyż, do którego przybito Chrystusa, a on poświęcił się, by go nieść, drugi natomiast, niczym mitologiczny Atlas, stara się podtrzymywać niebo, aby nie runęło na ziemię i nie zgładziło ludzkości. Obaj są mesjaszami, a raczej ich parodią. W pierwszej postaci odnajdziemy karykaturę mickiewiczowskiej wersji mesjanizmu zawartej w "Widzeniu księdza Piotra" oraz w "Księgach narodu polskiego...", w drugiej zaś szyderstwo z romantycznych idei głoszących apoteozę indywidualizmu, tytanizmu, odpowiedzialności jednostki za cały świat. Zwłaszcza w niej odnajdzie Kordian część samego siebie, uświadamia sobie, że był tylko żałosną karykaturą Polaka, patrioty, spiskowca, że wyznawał chore, utopijne idee, że działać należy inaczej, bo mesjanizm jest ideologią szaleńców.\nMetafizyka ściśle oddziaływuje w Kordianie ze światem rzeczywistym. Widać to chociażby po Przygotowaniu, utrzymanym w konwencji fantastycznej. W noc 1799 roku w chacie czarownika czarownica i szatan warzą strawę - z kotła wyłaniają się kolejno przywódcy powstania listopadowego, którzy są krytycznie oceniani. Ponadto Szatan nakazuje Mefistofelesowi , aby ten "obłąkał jakiegoś żołnierza" i uczynił z niego igraszkę.\nPo wygłoszonym monologu na szczycie Mont Blanc Kordian udaje się do Polski na Chmurze. Może to być interwencja diabłów, ale na pewno jednoznacznie wskazuje na istnienie metafizyki za świecie.\nNajważniejszą miejscem utworu, gdzie widzimy wyraźnie metafizyczność świata jest scena przed sypialnią cara. W planie psychologicznym obserwujemy walkę bohatera za Strachem i Imaginacją, tworami jego wyobraźni. Strach paraliżuje umysł bohatera, przestrzega przed zgubnymi skutkami szalonego czynu. Imaginacja kusi go i uwodzi, roztacza obiecujące wizje. Te dwie sprzeczne siły są obrazem wewnętrznych zmagań Kordiana z samym sobą, wątpliwości, jakie przeżywa. W rezultacie zwycięża Strach - Kordian mdleje przed drzwiami cara. Tutaj bardzo widoczne jest, że plan metafizyczny powieści powołuje do istnienia postacie romantycznego świata grozy. Z podziału świata na dwa plany - realistyczny i metafizyczny właśnie wynikają istotne wnioski. Diabły, szatany to uosobienie złych mocy władających światem, rządzących ludzkim losem. Człowiek romantyczny nie jest do końca wolny w swoich decyzjach, wydaje mu się, że tworzy historię niczym i przez nikogo nie skrępowany, uwolniony od wszelkich zewnętrznych determinacji. Tymczasem okazuje się, że często jest marionetką w rękach metafizycznych stworów.\nTego rodzaju sugestię można odczytać również w dramacie Słowackiego. Kordian jest w pewnym sensie opętanym przez diabła. Działa tak, jakby funkcjonował w zupełnie innym wymiarze, jakby był dotknięty obłędem i niezupełnie zdawał sobie sprawę z tego, co czyni. Jest możliwe, że czyn bohatera z góry wpisany został w perfidny, diabelski plan, jego scenariusz wcześniej starannie ułożony prze demoniczne moce, finał historii misternie zaplanowany.\n18. Charakterystyczne cechy liryki Słowackiego.\nLiryka - obok dramatu i poematu - należała do podstawowych form poetyckiej wypowiedzi Słowackiego. Uprawiał też ją przez całe życie.\nW wierszach młodzieńczych, tworzonych pod wpływem poetów angielskich i francuskich, kreował się na smutnego i cierpiącego samotnika. Pod wpływem powstania listopadowego wystąpił od razu jako poeta narodowy (Hymn, Oda do wolności) i w opinii współczesnych zyskał miano "śpiewaka rewolucji". W klasycznych, lekko tylko modernizowanych formach gatunkowych, z którymi czytelnicy byli oswojeni, formułował hasła wolności, niepodległości i republikalizmu.\nW pierwszych latach emigracji, tworząc własną propozycję romantyzmu, zdobywał się równocześnie na ironiczny dystans wobec przedmiotu swoich wypowiedzi i romantyzmu stworzonego przez Mickiewicza. Przykładem może być ballada "Romantyczność"(1832).\nPod wpływem przeżyć związanych z pejzażem alpejskim utwierdził się w przekonaniu, że dzieło sztuki, podobnie jak spontaniczne "dzieło" natury, winno być wynikiem arbitralnego aktu twórczego. Praktyczną realizacją tych przemyśleń stały się wiersze "Rozłączenie"(35) i "Rzym"(36).\nW okresie podróży na Wschód(36-7) oraz pobytu we Florencji(37-8) w twórczości lirycznej poety znowu zaczęły pojawiać się nawiązania do tradycji gatunkowych hymnu, pieśni, dialogu. Tradycji tej Słowacki nadawał teraz jednakże własne piętno, nasycał współczesnymi realiami i dostosowywał do aktualnych potrzeb przedstawiania lirycznej biografii ściganego przez los, pozbawionego ojczyzny, rozłączonego z bliskimi, skazanego na wieczną tułaczkę, samotnego polskie


Mallephyr "Assailing the Holy" | Chaos Vault\nK-O, Recenzje 12 lutego 2017 7 lutego 2017\nDotychczas jakoś Mad Lion Records nie kojarzyło mi się z takimi black metalowymi, ociekającymi smołą, albumami jak debiut Mallephyr. Ale cóż – ucho ma, skubany, więc co za dziwowanie…\nMallephyr to młoda kapela z Czech. Na koncie (tym muzycznym) wiele nie mają – demo i debiut, nad którym właśnie się pochylamy. „Assailing of the Holy” to osiem strzałów, jak pisałem już na wstępie – opartych głównie o black metalową strukturę, ale gdzieś tam i elementy death metalu się znajdą. Muzyka raczej szybka, panowie czerpią z wielu czarnych źródeł – czasem nawet zaleci mi to Mayhem (końcówka numeru tytułowego to przyspieszony riff z „Freezing Moon” jak na moje ucho), ale też myślę, że odnajdą się tu maniacy zarówno Behemoth, jak i ciut bardziej szwedzko brzmiącej czerni, ale raczej bez przesady – nie nazwałbym może Mallephyr melodyjnym black metalem, ale faktem jest, że sporo ich riffów czy melodii wpada jakoś tam w ucho. Tak trochę pod tym względem można by porównać muzykę Czechów do Satyricon (bardziej), Marduk (umiarkowanie) czy Immortal (mniej). Jeśli zaś chodzi o brzmienie „Assailing the Holy” – w zasadzie to nie jest ono ani przesadzone w brud ani w kryształ. Tak czy inaczej – większość fanów już to gdzieś na pewno słyszała i to od nich zależy, czy mają ochotę poznawać jakieś nowe dźwięki (lub przez marketingowców nazwane w ten sposób) czy melodie które już kiedyś słyszeli – co nie znaczy, że gorsze.\nReasumując – to porządna black metalowa płyta z death metalowymi naleciałościami. Jeśli ktoś poza piwnicę nosa nie wyściubia to pewnie będzie dla niego zbyt czysto, ale inni mogą się tym zainteresować. Ja słucham już od listopada i nie narzekam, więc powinno być OK.\n2. Assailing the Holy\n3. Raped by the Morbid Command\n4. Inhaling the Nihilism\n6. Still Alive… But Dead\n7. Crushing the Paradise, Destroying the World\n8. A Hymn to the Darkest Horizon\nPoprzedni artykulBlake’s Vengeance „7747-7744”\nNastepny artykulNachtzeit „Sagor i natten”


Czy jest w stanie również doradzić coś od siebie, jak pojawi się u w studiu - mniej lub bardziej niezdecydowana osoba? .. chodzę tam od 2 lat , i jak narazie się nie zawidłam , a po dzisiejszej wizycie jestm baaardzo zadowolona, mam sliczny baleyag i grzyweczke. Jeśli na dodatek w pęknięciach pojawiły się rośliny, świadczy to tym,.\nWszystko udało się wyczyścić w ekspresowym tempie. Dewizą firmy jest przede wszystkim kompleksowość usług od projektu do efektu końcowego, dzięki czemu jest ona wiodącym dostawcą dachów oraz wykonawcą budowlanym na rynku od wielu lat. Podłoże pod blachodachówki stanowi ruszt z łat i kontrłat. W tym roku pula pieniędzy przewidziana na remonty dachów nie będzie mniejsza niż w ubiegłym roku. Poszukuje kandydatów ki do pracy w zawodzie: ka. Tylko u nas najlepsze.\nNowoczesne dekarstwo to pokrycia dachowe różnej budowie, nie tylko papa, blacha czy dachówka, pokrycia dachowe to również trzcina, drewno czy szkło. Strzyżenie to życiowa pasja ekipy z firmy - są prawdziwymi ekspertami w fachu fryzjera. Dodatkowo ościeżnice stalowej konstrukcji montowane są zawsze wedle wskazówek producenta,.\nyerba z guaraną yerbamatestore.pl/Onlinewww.krainaherbaty.pl/herbata-rooibos rojbosreklama w googlemasaze erotyczne Łódź www.bungacity.comHerbatabungacity masaz erotyczny katowicesex anonse Łódź www.bungacity.comtabletki na powiekszenie członka rankingbungacity masaże erotyczne Szczecintabletki na masęogłoszenia sex Lublin www.bungacity.comWarszawawww.krainaherbaty.pl/ czajnik na herbatęsex masaz Częstochowa www.bungacity.combungacity.com seks ogloszenia Warszawapodziemny zbiornik na deszczówkępozycjonowanie stron gdanskstanowisko graczabungacity sex anonse bydgoszcz


CBŚP rozbiło egipsko-polski gang narkotykowy. Grupa handlowała mefedronem, 4-CMC, marihuaną czy haszyszem – Mafia PL\nPotężne uderzenie w grupę nastąpiło jakiś czas temu, ale wówczas śledczy musieli wykonać jeszcze wiele czynności w sprawie, aby moc przekazać jej szczegóły. Śledztwo dotyczące zorganizowanej grupy przestępczej prowadzone jest przez policjantów z Zarządu w Krakowie Centralnego Biura Śledczego Policji, pod nadzorem Małopolskiego Wydziału Zamiejscowego Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej w Krakowie.\nO sprawie tej informujemy dopiero teraz, ponieważ poszukiwany kolejny podejrzany został aktualnie zatrzymany w Edynburgu na podstawie Europejskiego Nakazu Aresztowania.\nProkurator Małopolskiego Wydziału Zamiejscowego Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej w Krakowie przedstawił zatrzymanym zarzuty udziału w zorganizowanej grupie przestępczej i popełnienia przestępstw z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.\nJednemu z podejrzanych przedstawiono także zarzuty o charakterze korupcyjnym związane z umożliwieniem przeprowadzenia przeglądu rejestracyjnego pojazdu bez jego faktycznego badania.\nCzyny zarzucane podejrzanym zagrożone są karą do 12 lat pozbawienia wolności. Na podstawie zebranego materiału dowodowego Sąd Rejonowy w Krakowie zastosował środek zapobiegawczy w postaci aresztu tymczasowego wobec 6 podejrzanych.


Kolejne ograniczenia na ul. Sierakowskiej - Moje Wronki - informacje i wronczanie - Wronki w jednym miejscu Kolejne ograniczenia na ul. Sierakowskiej - Moje Wronki - informacje i wronczanie - Wronki w jednym miejscu\nKolejne ograniczenia na ul. Sierakowskiej\nW związku z prowadzonymi pracami na linii kolejowej E59 Rokietnica-Wronki publikujemy aktualizację harmonogramu wprowadzania czasowych organizacji ruchu dla przejazdów kolejowo-drogowych.\nUl. Sierakowska we Wronkach (DW 182) – droga wojewódzka nr 182 – wprowadzenie w dniu 28.07.2020 r. etapu I – zamknięcie drogi pod obiektem do dnia 29.07.2020 r. i wytyczenie objazdu drogami gminnymi (ul. Powstańców Wielkopolskich i ul. Nowa) oraz drogą wojewódzką nr 184 (ul. Poznańska).\nStarszy wpis: Pożar w Biezdrowie [FOTO, WIDEO]\nNowszy wpis: Budowa obwodnicy – zmiana organizacji ruchu


Co można myć myjką ciśnieniową? - Dom z projektu z229\nCzyszczenie schodów zewnętrznych\nMyjki ciśnieniowe z roku na rok zyskują coraz większą popularność. Wynika to m.in. z tego, że czyszczenie nimi różnych powierzchni jest dokładniejsze i znacznie szybsze w porównaniu z tradycyjnymi metodami. Co więcej, stosowanie myjki ciśnieniowej to także spora oszczędność wody. Dużą zaletą tego urządzenia jest jego uniwersalność. Myjka ciśnieniowa znajduje bardzo szerokie zastosowanie. Co można nią myć?\nMyjka ciśnieniowa świetnie sprawdza się w przypadku czyszczenia tarasu. Dotyczy to zwłaszcza tarasu drewnianego. Silny strumień wody skutecznie usunie wszelkie zabrudzenia. W przypadku dość uporczywych zabrudzeń zastosować można dodatkowo odpowiednie detergenty czyszczące. Do ich nałożenia także można wykorzystać myjkę ciśnieniową. Wystarczy w tym celu zmniejszyć ciśnienie. Taką możliwość daje choćby myjka Karcher.\nMyjkę ciśnieniową z powodzeniem wykorzystać można również do umycia schodów zewnętrznych. To, co dla takich schodów jest charakterystyczne, to fakt, że są one narażone na negatywne oddziaływanie warunków atmosferycznych. W związku z tym bardzo szybko ulegają zabrudzeniu. Co więcej, duże ilości brudu zbierają się w miejscach dość trudno dostępnych, tj. krawędzie czy rogi. W takim przypadku z pomocą przychodzi myjka ciśnieniowa, która z takimi zabrudzeniami poradzić sobie znacznie lepiej niż zwykła miotła. Do czyszczenia schodów zewnętrznych dobrze jest wykorzystać dyszę rotacyjną. Tworzy oba punktowy strumień wirujący, który znakomicie usuwa brud ze wspomnianych trudno dostępnych miejsc. W przypadku czyszczenia schodów zewnętrznych dobrze sprawdzi się myjka ciśnieniowa Karcher K2.\nCzyszczenie okien, zwłaszcza tych znajdujących się dość wysoko, nie jest łatwym zadaniem. Jednak do tego celu także można wykorzystać myjkę ciśnieniową. W tym przypadku zastosować trzeba specjalną lancę teleskopową. Dzięki niej można skutecznie umyć okna znajdujące się na wysokości nawet 4 metrów.\nWielu właścicieli aut wręcz nie wyobraża już sobie mycia swoich samochód bez myjki ciśnieniowej. Dzięki temu urządzeniu mycie jest nie tylko skuteczne, ale i przyjemne. Jest tak, tym bardziej że w tym przypadku skorzystać można z różnych dodatkowych akcesoriów, które jeszcze bardziej przyspieszą pracę. Do czyszczenia samochodu warto wybrać myjkę Karcher K5. To profesjonalne urządzenie umożliwi bardzo dokładne umycie wszystkich, nawet najmniejszych zakamarków. Innymi słowy, po myciu auto znów może wyglądać tak, jak w dniu, w których wyjechało z salonu. Nie może zatem dziwić, że myjki ciśnieniowe powszechnie stosowane są przez serwisy oferujące usługę auto detailing.\nJak zatem widać, myjki ciśnieniowe mają naprawdę szerokie zastosowanie. Nie może zatem dziwić, że coraz większa liczba osób decyduje się na zakup tego urządzenia. Pamiętać jednak trzeba, aby zawsze wybierać myjki ciśnieniowe wysokiej jakości, czyli takie, które pochodzą od cenionych producentów. To gwarancja tego, że urządzenie na pewno spełni pokładane w nich oczekiwania. Dodać jeszcze trzeba, że na myjce ciśnieniowej nie powinno się oszczędzać. Wybór urządzenia jedynie pod kątem ceny, może się bardzo szybko zemścić. Jakość wykonania, moc i ciśnienie to główne kryteria wyboru myjki ciśnieniowej.\nkarcher myjka płytki samochód taras\n> Porady > Co można myć myjką ciśnieniową?


GRA O TRON: sezon trzeci. Którego bohatera serialu lubisz... Glamki.se.pl\nNews glamki.se.pl News Seriale i programy TV GRA O TRON: sezon trzeci. Którego bohatera serialu lubisz najbardziej?\nPremiera trzeciego sezonu GRA O TRON na HBO\nGRA O TRON: sezon trzeci. Którego bohatera serialu lubisz najbardziej?\nTrzeci sezon Gry o tron rozpoczął się w stacji HBO 1 kwietnia 2013! Pierwszy odcinek serialu obejrzało w USA 6,7 miliona widzów! Gra o tron to nie tylko ostra erotyka i brutalne sceny, ale przede wszystkim świetne aktorstwo. Którego z bohaterów lubicie najbardziej?\nTagi: game of thrones, gra o tron, gra o tron 3 sezon, gra o tron 3 sezon premiera, gra o tron bohaterowie, gra o tron hbo, gra o tron kiedy leci, gra o tron odcinki, gra o tron online, gra o tron serial, gra o tron trzeci sezon\nEmilia Clarke jest jedną z najbardziej lubianych aktorek serialu Gra o tron. Co zaskakujące, pomimo świetnej kreacji postaci Daenerys Targaryen, nie zaproponowano jej jeszcze znaczących ról filmowych.\n/photo_vote/2/8954/ /photo_vote/1/8954/ /photo_results/8954/


W KGHM mediator - Hutnictwo\nW KGHM mediator\nZwiązki zawodowe KGHM złożyły wniosek o mediatora z listy Ministerstwa Pracy. Ma on pomóc rozwiązać tlący się w miedziowym kombinacie konflikt.\n- Chcemy by zostało wyjaśnionych kilka spraw. Mediator będzie więc pomocny – mówi poseł lewicy Ryszard Zbrzyzny, od lat związany z KGHM.\nNajważniejszym wyzwaniem mediatora będzie wyjaśnienie, czy zarząd jest stroną w sporze zbiorowym. Chodzi o dalszą prywatyzację KGHM. Związki są jej przeciwne i uważają, że zarząd reprezentujący zdaniem związków MSP powinien z działaczami o tym dyskutować.\nSzefowie KGHM uważają natomiast, że bezpodstawne jest twierdzenie, że są stroną w sporze.\nTo jednak nie jedyne wyzwanie, jakie może czekać mediatora.\nPo wynikach trzeciego kwartału będzie wiadomo, czy w KGHM będzie podwyżka. Bardzo dobre wyniki spółki (nieoficjalnie zysk netto będzie oscylował po 9 miesiącach wokół 2 mld zł) mogą zachęcić związkowców do walki o podwyżki.\nNa razie zgodnie z wiosennym porozumieniem załoga otrzymała po 5 tys. zł premii, została także zwiększona składka na Pracowniczy Program Emerytalny.


Prezent NÓŻ ASTOR HUNTER G-CUSTOM\nNÓŻ ASTOR HUNTER G-CUSTOM\nNóż ASTOR HUNTER to pomysł na wyjątkowy prezent dla każdego podróżnika i obieżyświata. Pomoże przeciąć linkę na jachcie na Mazurach lub rozciąć egzotyczne owoce na Zanzibarze. Dobrze go mieć ze sobą podczas każdej wyprawy. To jeden z tych prezentów-perełek, które pamięta się przez lata i przekazuje z pokolenia na pokolenie. Ten luksusowy gadżet jest w 100% polskiej...\nNóż ASTOR HUNTER to pomysł na wyjątkowy prezent dla każdego podróżnika i obieżyświata. Pomoże przeciąć linkę na jachcie na Mazurach lub rozciąć egzotyczne owoce na Zanzibarze. Dobrze go mieć ze sobą podczas każdej wyprawy. To jeden z tych prezentów-perełek, które pamięta się przez lata i przekazuje z pokolenia na pokolenie. Ten luksusowy gadżet jest w 100% polskiej produkcji, wykonany z szacunkiem dla szlachetnych materiałów i z najwyższą dbałością o szczegóły.\nZawodowo jestem czynnym architektem. W tak zwanym wolnym czasie wykonuję noże które można pooglądać na prezentowanych zdjęciach. Robię to prawdopodobnie dla zaspokojenia potrzeby tworzenia (aby odkupić winy z okresu dzieciństwa kiedy to miałem potrzebę niszczenia). Powstają od projektu do realizacji. Klingi wykonuję ze stali narzędziowych Bohler (K110, N690, K390) metodą skrawania (cięcie i...\nZawodowo jestem czynnym architektem. W tak zwanym wolnym czasie wykonuję noże które można pooglądać na prezentowanych zdjęciach. Robię to prawdopodobnie dla zaspokojenia potrzeby tworzenia (aby odkupić winy z okresu dzieciństwa kiedy to miałem potrzebę niszczenia). Powstają od projektu do realizacji. Klingi wykonuję ze stali narzędziowych Bohler (K110, N690, K390) metodą skrawania (cięcie i szlifowanie). Hartuję w zakładzie obróbki cieplnej. Następnie wykonuję rękojeści wykorzystując materiały naturalne (drewno, poroża zwierząt), metale (miedź, mosiądz, stal nierdzewna, tytan, aluminium), oraz materiały syntetyczne (włókno węglowe, laminaty żywiczne). Na koniec szyję pochwy skórzane.\nNÓŻ SPIROGRAPH BERNARD GO...\nNÓŻ ASSASSIN CREED DAGGER...\nNÓŻ SUŁTAN+ KLON PASIASTY...\nPomysł na Prezent: NÓŻ ASTOR HUNTER G-CUSTOM znajdziesz również w innych kategoriach\nBoże Narodzenie - 25.12Dla tatyDzień Ojca - 23.06GadżetomanGratulacjeHobbystaImieninyIndywidualistaIntelektualistaLubi gadżetyLuksusowyPodróżnikProfesjonalnySpersonalizowanySportowy DuchSuper TataZwierzęta i przyroda


Według twórcy gry Crystal Dynamics oczekiwana reakcja na Avengers Marvela - One Angry Gamer\nCrystal Dynamic ostatnio opóźnione Marvel's Avengers. Oznacza to, że gra nie będzie już dostępna w połowie maja, ale na początku września. W międzyczasie autor gry, Shaun Escayg, przyszedł wyjaśnić, że zespół był gotowy na reakcję fanów.\nJakakolwiek szansa, którą otrzymam, zamierzam porozmawiać o Square Enix, Crystal Dynamics i nadchodzącym dziele Eidos Montreal, który jest najlepiej znany jako Marvel's Avengers. Dlaczego? Ponieważ w grze brakuje tylu frontów, że nawet deweloperzy musieli przygotować się na ewentualny luz w zależności od strony internetowej respawnfirst.com.\nZgadza się, cała nienawiść graczy w sieci dotyczy brzydka czarna wdowa aby uczynić Pakistańsko-amerykańską nastolatkę znaną jako Kamala Khan główną postacią, która trafiła do Square Enix i ekipy, i wygląda na to, że Marvel's Avengers odpowiedział.\nStrona internetowa odnotowuje następujące kwestie, jeśli chodzi o luz i zespół pracujący nad Marvel's Avengers:\n„Nie wszyscy są zadowoleni, szczególnie jeśli chodzi o zapalonych fanów tych postaci, a Crystal Dynamics twierdzi, że tego oczekuje. Nie oznacza to jednak, że studio zignoruje prawdziwą krytykę i sugestie dotyczące ulepszenia gry. Widać to po ich reakcji na model postaci Czarnej Wdowy. Według pisarza Avengersa, Shauna Escayga, twórcy spodziewali się, że gra spotka się z reakcją fanów. Oczywiście, to 80-letnia historia Marvela, z którą się bawią, historia, o której fani są niezwykle pasjonowani i opiniowani. ”\nInnymi słowy, jeśli mówiłeś o Czarnej Wdowie wyglądającej jak mężczyzna, szanse deweloperów na przeczytanie twojego postu na ten temat są wysokie. Ta sama koncepcja dotyczy również Kamala Khan.\nW każdym razie strona internetowa pozyskała lutowe wydanie magazynu PlayStation 2020, w którym Escayg powiedział, co następuje:\n„To 80 lat historii Marvela i wiele osób o tym zapomina, ale kiedy filmy ukazały się po raz pierwszy, fani poczuli poruszenie. Na przykład „nie tak mówi Iron Man!” A teraz gramy w to samo. Tak się spodziewaliśmy ”.\nW tej chwili deweloperzy twierdzą, że polerują Avengers Marvela, aby osiągnąć „wysokie standardy”, których fani „oczekują i na które zasługują”. Zobaczymy, jak to wszystko się potoczy przy premierze.\nJeśli z jakiegoś powodu ta gra wydaje ci się interesująca, masz czas do 4 września 2020 r., Aby móc ją kupić na PC i konsolach domowych.


Antyszczepionkowcy paskudnie szydzą ze studenta medycyny. Twierdzą, że jego rak to jego wina\nHome » Niedawno dodane » Antyszczepionkowcy paskudnie szydzą ze studenta medycyny. Twierdzą, że jego rak to jego wina\nNikhil Autar miał 17 lat, gdy zdiagnozowano u niego białaczkę.\nDiagnoza była jak wyrok. Chłopak miał życie przed sobą i nagle dowiedział się, że tego życia może być bardzo mało. Sytuację pogarszał fakt, że nastolatkowi dawano tylko od 10 do 20 proc. szans na przeżycie. Nie pomagały żadne słowa pocieszenia. Nie znajdywał żadnej inspiracji w historiach ludzi, którzy będąc w tak samo beznadziejnej sytuacji, ostatecznie wychodzili z choroby.\nSłowa wszystkich wokół mnie były puste – mówił.\nMusiał popatrzeć na swoją sytuację z perspektywy osoby trzeciej. Rozpatrzył opcje, jakie mu pozostały i doszedł do wniosku, że musi zawalczyć o swe życie. Przeszedł niezliczone rundy chemii i dwa przeszczepy szpiku kostnego. Udało mu się, białaczka zaczęła się cofać.\nLeczenie zajęło osiem lat. To był bardzo długi i wyniszczający proces, co widać choćby po skórze mężczyzny okrutnie oszpecona. Wrócił z dalekiej podróży i postanowił pomóc innym. Zaczął studiować medycynę, by więcej dowiedzieć się o swym raku. Zaczął badać szczepionki przeciw rakowi.\nUruchomił też bloga, na którym opisuje swą walkę z chorobą, dzieli się doświadczeniami i wspiera innych chorych. Mimo to ciągłe atakują go antyszczepionkowcy, którzy twierdzą, że sam wywołał swoją białaczkę, a jego rak, to jego wina. Internetowe trolle wykorzystały wizerunek studenta, w paskudnym memie. Zestawienie ma ukazywać wygląd chłopaka przed i po zażyciu szczepionek.\nDla szyderców i fanatyków nie liczy się wcale, że Nikhil zachorował, gdy był nastolatkiem i nie śniło mu się nawet wtedy badanie raka. Jak mówi Autar uporczywie atakują go od lat, mało tego, manipulują faktami, a ludzie z zewnątrz nie znając jego historii, mogą z łatwością uwierzyć głupawe memy.\nZasadniczo powodem, dla którego ten mem we mnie uderzył, nie było to, że skrytykowało mój wygląd. Ale bardziej pomysł, że spowodowałem raka. Że w jakiś sposób na niego zasłużyłem i to jest coś, co często słyszysz od ludzi – powiedział Nikhil.\nJak stwierdził w ten sposób atakowanych jest mnóstwo chorych. Antyszczepionkowcy wyżywają się jednak na nim w szczególny sposób, gdyż ma wiedzę medyczną i interesują go również szczepionki. Trudno uwierzyć, że ktokolwiek mógłby być tak paskudny, by oskarżać chorych, że sami wywołali swego raka. Trudno uwierzyć, a jednak.\nPolicja ostrzega! Widzisz dziecko siedzące na drodze? Natychmiast zablokuj drzwi w samochodzie!\nGinekolog powiedział pacjentce aby przygotowała się idealnie do wizyty. Nie wiedziała o co mu chodzi dopóki nie wróciła do domu\nKobieta rodzi dziecko w samochodzie w drodze do szpitala\nChłopiec powtarzał rodzicom, że ktoś do niego mówi w nocy. Wkrótce dokonali strasznego odkrycia\nNajmniejsza wieś w Polsce szuka mieszkańców. Gospodarstwo kupisz nawet za 1000 zł Mieszka tu tylko sołtys z żoną.\nŻołnierz odkrył, że jego żona po ślubie spała z 60 mężczyznami. Postanowił się zemścić.\nPorażające nagranie z monitoringu windy. Wydało się, co babcia robi małemu dziecku. Brak słów...\nSłowa, które facet wypowiada tylko kiedy Cię naprawdę kocha. Nieoklepane formułki\nW szpitalu: „Dorodny kleszcz na ziemniaczkach”. Tak głodzą pacjentów.


My space, my world. Ana Mari's world.: Piernik przekładany konfiturą wiśniową\n- ciasto na piernik staropolski,\n- ok. 350-400 g konfitury wiśniowej,\n- 4 łyżki nalewki/likieru wiśniowego,\n- 1 i 1/2 tabliczki mlecznej czekolady,\nMałą tortownicę średnica ok. 20cm wykładamy papierem do pieczenia. Ciasto z lodówki jest twarde. Możemy je najpierw ogrzać w rękach, a potem powałkować. Z lenistwa nakładałam je łyżką. Następnie ugniatałam palcami. Pieczemy ok. 45 min. w 180°, do momentu wyrośnięcia i zarumienienia. Za bardzo spieczone ciasto może nabrać nieprzyjemnego smaku goryczki. Sprawdzamy patyczkiem czy ciasto jest gotowe. Gdy patyczek będzie "czysty" piernik uznajemy za gotowy. Wyjmujemy go i odstawiamy do przestudzenia. Górkę, która się nam utworzyła odcinamy. Resztę ciasta przekrajamy na dwa równe blaty. Następnie nasączamy je alkoholem, każdy z blatów po 2 łyżki (mozna więcej wg upodobań). Na to nakładamy konfiturę wiśniową. Po nałożeniu konfitury na pierwszy blat, przykrywamy go drugim. Następnie masło i czekoladę rozpuszczany w kąpieli wodnej (konsystencja jest wtedy dość rzadka, idealna na smarowanie). Do nakładania polewy użyłam silikonowej łopatki. Pokrywamy górę i boki czekoladą. Piernik musi trochę zmięknąć, więc odkładamy go na noc. Włożyłam go do plastikowego pojemnika na przenoszenie tortów. Zamknęłam szczelnie wraz ze skórkami od mandarynek. Owoce przyspieszają proces zmiękczania piernika :) Na następny dzień ciasto podałam na deser. Mąż był zachwycony tym piernikiem :)\ngin 10 stycznia 2015 22:26\nO mniam :) Też bym mogła jeść takie cały rok :)\nAna Mari 11 stycznia 2015 11:11\nJa też :) Uwielbiam smaki korzenne :)


Ból ukryty w pytaniach\nplock.gosc.pl → Wiadomości z diecezji płockiej → Ból ukryty w pytaniach\nObelisk na Piaskach w Płońsku przypomina o miejscu hitlerowskiej zbrodni sprzed 70 laty\n16 stycznia płońszczanie uczcili pamięć pomordowanych przez hitlerowców rodaków. Przed symbolicznym pomnikiem na Piaskach modlono się, złożono kwiaty i wspominano bolesne wydarzenia sprzed 70 lat.\nStyczeń 1945 roku (dokładna data pozostaje wciąż niewiadomą) zapisał krwawą kartę w historii miasta. Na dzień przed wkroczeniem Armii Czerwonej do Płońska, hitlerowcy strzałem w tył głowy zabili ponad 70 mężczyzn, w dużej mierze żołnierzy AK. Ich ciała wrzucono do prowizorycznego dołu w tak zwanym Ogrodzie Powiatowym. W pośpiechu przykryto je łęcinami ziemniaków i zielskiem.\nWciąż nie wiadomo, kim było 41 spośród zamordowanych. Większość tych, których zidentyfikowano, to mieszkańcy Płońska i okolicznych wiosek. Pozostali pochodzili z powiatu ciechanowskiego, gminy Nasielsk, Nowego Dworu Mazowieckiego i Wieliszewa, w obecnym powiecie legionowskim.\n- Ich pogrzeb zgromadził wszystkich. Kto mógł, pomagał zbijać trumny, bo tych, które były - nie wystarczało. Układano je potem wzdłuż alei, przy której dziś znajduje się mogiła, w której spoczywają - opowiadała zebranym w miejscu kaźni Mirosława Krysiak, kierowniczka Pracowni Dokumentacji Dziejów Miasta Płońska. - Mówił mi ktoś, że tego widoku nigdy nie zapomni - cała aleja trumien, ciągnęły się od jednego do drugiego końca cmentarza, a wszędzie wokół nieprzebrany tłum płaczących ludzi, którzy - nie mieszcząc się już na cmentarzu - stali wokół niego.\nSiostra jednego z zamordowanych, pani Halina Gniewkowska, mówi z żalem: - We mnie taka gorycz została. Bardzo długo nie mogłam sobie poradzić z myślą, dlaczego nikt im nie pomógł. Przecież tyle było różnych organizacji! Przecież można było ich odbić! Przecież takie przypadki się zdarzały, więc dlaczego nie tu? Dlaczego nie wtedy? Od tamtych wydarzeń minęło 70 lat, a ból ukryty w tych pytaniach dziś jeszcze przemawia silniej niż jakiekolwiek słowa, którymi próbujemy o nich opowiedzieć - kończyła Mirosława Krysiak.\n- Chciałbym, aby młode pokolenie uświadomiło sobie, jaką wielką wartość ma pamięć o faktach i ludziach oraz o lokalnej historii. Naród, który nie zna swojej przeszłości nie ma szans na napisanie historii, nie ma szans na rozwój i podejmowanie wyzwań - podkreślał burmistrz Andrzej Pietrasik.\nObecny podczas płońskich uroczystości senator RP Jan Maria Jackowski przywoływał podobną bestialską zbrodnię jak ta na Piaskach, tyle że dokonaną w tym czasie przez nazistów w Ciechanowie.\ndodane 17.01.2015 23:34


09-10-2016, 22:33 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 03-02-2017, 18:36 przez MonikaNiewazny.)\n20-letnia Kaja Klimkiewicz została Miss World Poland 2016. 1. Wicemiss została Paulina Mękal, a tytuł 2. Wicemiss zdobyła Klaudia Rekosz.\nGratulacje! Bardzo ładna kandydatka. :lol:\nNa tych zdjeciach wygląda super. Czy ktos może coś więcej napisać o niej, może mam jej więcej zdjęć i coś o "finale. Szkoda, że ten konkurs przebiegł bez echa.\nhttp://www.pudelek.pl/artykul/99051/oto ... 72981%3Av3\nMnie się średnio podoba nowa Miss. Dostrzegam spore podobieństwo do Marty Pałuckiej.\nKaja w Pytanie na Śniadanie:\nhttp://pytanienasniadanie.tvp.pl/273206 ... olska-miss\nŁadna ta nowa Miss World Poland. Czy będzie sukces? Z talentem Kai możliwe\nTrochę jestem zaskoczona wyborem. Właściwie to niewiele wiadomo o tej dziewczynie. Ale faktycznie trochę z wygladu przypomina Martę Pałucką. W Pytaniu... wypowiadala się dość rozważnie. Nie wiem czy ma szansę na wygranie konkursu talentów (śpiewa), ale przynajmniej ma jakiś plan.\nJeśli będzie mieć wsparcie, kto wie... póki co widać, że jest jeszcze uczennicą :???:\nmakrzka napisał(a): Trochę jestem zaskoczona wyborem. Właściwie to niewiele wiadomo o tej dziewczynie. Ale faktycznie trochę z wygladu przypomina Martę Pałucką. W Pytaniu... wypowiadala się dość rozważnie. Nie wiem czy ma szansę na wygranie konkursu talentów (śpiewa), ale przynajmniej ma jakiś plan.\nRacja, szkoda, że nic nie wiedzieliśmy. Ja mam sentyment do Miss World, chcialbym widziec tam, najlepsze kandydatki.\nWypowiada sie bardzo dobrze, pewnie, bez namyslania się, widac, że jest dosyc pewna siebie, ladny glos.\nJej najwiekszym atutem bedzie jednak talent i masa zainteresowan.\nPonoc pomaga w jakis akcjach charytatywnych, moze i na tym polu cos wyjdzie.\nNie wiem jak z angielskim, na pytanie "Co bedzie zdawac na maturze" odpowiedziala rosyjski, na sam koniec dodała tylko moze angielski. Wynika z tego, że lepiej sie czuje z rosyjskiego, tylko pytanie jest, na jakim poziomie mowi po angielsku?\nWie ktos, ile ona ma wzrostu?\nKaja ma 172 cm\nNa powyższych zdjęciach Kaja wygląda przepięknie, w trakcie wywiadu trochę gorzej. Nasze reprezentantki na dwa najważniejsze konkursy podobają mi się raz bardziej innym razem mniej, ale zawsze mam szansę je jakoś poznać i wyrobić sobie opinię, a tu się czuję jakbym oglądała reprezentantkę z innego kraju. Nawet nie można ocenić czy wygrała "najlepsza".\nSzkoda, że wybory MWP mają taką słabą otoczkę, ale przy takim podejściu nie spodziewam się powtórki sukcesu Matry (też w pierwszym momencie zauważyłam podobieństwo obu dziewczyn).\nMożna już obejrzeć film z prezentacją Kai:\nhttps://www.youtube.com/watch?v=Xu85yZ0W-VI\nPonieważ obejrzałam dla porównania również oficjalną prezentację kandydatki z Łotwy nie będę narzekać\nŁotwa dla porównania:\nhttps://www.youtube.com/watch?v=8t1R1zk ... WTNSOLXg8B\nmakrzka napisał(a): Można już obejrzeć film z prezentacją Kai:\nNa FB : https://www.facebook.com/30830961259485 ... =3&theater\nJest pokazana suknia finałowa. Nie jestem do niej przekonany. Zwłaszcza do tego, co się dzieje na biuście.\nW nawiązaniu do powyższego posta... Nasuwa się jedno słowo komentarza: tragedia. Śmiać się czy płakać ?\nKaja w worku pokutnym, pozostaje pytanie za czyje winy taka kara?\ntupotek napisał(a): Kaja w worku pokutnym, pozostaje pytanie za czyje winy taka kara?\nChciałoby się rzec: Minge wracaj czym prędzej ! :yyy:\nNa profilu Miss World Poland usunieto wpis o sukni finałowej, wczesniej usuwano wszystkie komentarze znajdujace sie pod zdjeciem\nTa zwinięta kotara, deformująca sylwetkę, przesuwająca biust na brzuch to ma być suknia finałowa? :o\nJaka miss Taka kiecka :mad:\nKaja nie jest złym wyborem, ale z taką garderobą i podejściem głównego organizatora to określenie"czekają ją fajne wakacje" to za dużo powiedziane.\nNiestety i ja jestem na nie. Suknia, której nie założyłabym nawet na studniówkę czy wesele. Marek ma rację co do biustu w tej sukience.\nZostało jeszcze kilka dni, może zmienią na coś odpowiedniego....\nDenerwuje mnie, że osoby będące tak długo przy wyborach Miss, doskonale wiedzą jakie sukienki się tam sprzedają wybierają cos takiego ... :kwasny:\nMARTA PAŁUCKA - MISS WORLD POLAND 2015 Elmer 259 41,499 22-12-2015, 21:37


Abiturienci! Musicie o tym wiedzieć! - Zespół Szkół Gastronomicznych nr 1 w Krakowie / zsg1.pl\nW czerwcu 2020 r. obowiązują specjalne wytyczne dotyczące organizowania i przeprowadzania egzaminu maturalnego oraz egzaminu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie. Prosimy wszystkich zdających o zapoznanie się z nimi.\n» Pobierz wytyczne dla zdających


Nowy ranking WTA. Iga Świątek weszła do czołowej pięćdziesiątki i jest najwyżej w karierze! Tenis - Sport.pl\nMLZ 19.08.2019 10:22\nDzięki niezłemu występowi na turnieju WTA w Cincinnati, Iga Świątek zanotowała kolejny awans w rankingu WTA. Polska tenisistka awansowała z 55. na 49. pozycję i po raz pierwszy w karierze znalazła się w pierwszej 50. światowego zestawienia. Przypomnijmy, że udział w amerykańskim turnieju 18-latka zakończyła na 2. rundzie, po porażce Anett Kontaveit. Wcześniej Świątek pewnie przeszła przez kwalifikacje, a później, w 1. rundzie, pokonała Caroline Garcię.\nŚwiątek jest pierwszą polską tenisistką w czołowej pięćdziesiątce rankingu od 8 września 2018 roku. Wtedy właśnie, po raz ostatni znalazła się w niej Agnieszka Radwańska, która zakończyła sportową karierę w listopadzie tego samego roku.\nW czołowej setce znajdziemy jeszcze jedną reprezentantkę Polski - Magdę Linette. Poznanianka plasuje się obecnie na 80. miejscu, co oznacza spadek o 1. pozycję względem poprzedniej wersji rankingu WTA. Katarzyna Kawa jest 130. (spadek o 6 miejsc), a Maja Chwalińska 201 (wcześniej zajmowała 192. pozycję).\nLiderką rankingu jest obecnie Naomi Osaka. Tuż za Japonką znalazła się Ashleigh Barty, a na 3. pozycji sklasyfikowano Karolinę Pliszkovą.\nRanking WTA (19.08.2019)\n1. (1.) Naomi Osaka (Japonia) 6606 punktów\n2. (2.) Ashleigh Barty (Australia) 6501\n3. (3.) Karolina Pliszkova (Czechy) 6315\n4. (4.) Simona Halep (Rumunia) 4743\n5. (awans z 7. miejsca) Jelina Switolina (Ukraina) 4492\n6. (6.) Petra Kvitova (Czechy) 4485\n7. (5.) Kiki Bertens (Holandia) 4325\n8. (8.) Serena Williams (USA) 3935\n9. (9.) Aryna Sabalenka (Białoruś) 3320\n10. (10.) Madison Keys (USA) 3267\n49. (55.) Iga Świątek (Polska) 1101\n80. (79.) Magda Linette (Polska) 768\n130. (124.) Katarzyna Kawa (Polska) 479\n201. (192.) Maja Chwalińska (Polska) 296\n222. Magdalena Fręch (Polska) 259\n283. Urszula Radwańska (Polska) 191


Ekranizacja powieści „Podróże Hektora czyli poszukiwanie szczęścia” w polskich kinach pt. „Jak dogonić szczęście” : Booklips.pl\nBohaterem tej niezwykłej książki i filmu jest psychiatra imieniem Hektor. Do jego gabinetu przychodzą ludzie, którzy nie mogą sobie poradzić z własnym życiem. Problemy mają różne, wszyscy jednak szukają tego samego: szczęścia. Po wielu próbach Hektor w końcu uświadamia sobie, że nie potrafi im pomóc, ponieważ on również nie czuje się szczęśliwy. Pewnego dnia porzuca wygodne życie, prosi partnerkę o „urlop” i wyrusza w samotną podróż w poszukiwaniu prawdziwego szczęścia. Wszystkim spotkanym osobom zadaje to samo pytanie, które u mężczyzn przeważnie wywołuje wesołość, a u kobiet łzy: czy jesteś szczęśliwy? W czasie swej wędrówki Hektor zwiedzi cały świat, od Paryża, przez Chiny, Afrykę aż do Stanów Zjednoczonych, a jego podróż będzie pełna zabawnych przygód, egzotyki i niebezpieczeństw.\n„Podróże Hektora czyli poszukiwanie szczęścia” to współczesna baśń dla dorosłych nawiązująca do wielkich tradycji literatury francuskiej (Wolter, Diderot, Saint-Exupéry). Książka stała się wielkim bestsellerem we Francji i Niemczech i doczekała dwóch kontynuacji. Teraz ma szansę również podbić serca kinomanów za sprawą filmu „Jak dogonić szczęście” Petera Chelsoma.\nW ujmującej pozytywną energią ekranizacji książki zobaczymy mistrza komedii Simona Pegga („Hot Fuzz ? Ostre psy” i „Wysyp żywych trupów”), weteranów europejskiego kina ? Stellana Skarsg?rda („Nimfomanka”, „Dziewczyna z tatuażem”, „Buntownik z wyboru”) i Jeana Reno („Leon zawodowiec”, „Wielki błękit”), zjawiskową Brytyjkę ? Rosamund Pike („Śmierć nadejdzie jutro”, „Zaginiona dziewczyna”), wybitnego przedstawiciela Kanady ? Christophera Plummera („Debiutanci”, „Piękny umysł”) i uroczą reprezentantkę Australii ? Toni Collette („Szósty zmysł”, „Mała Miss”, „Był sobie chłopiec”).\nPoniżej możecie zobaczyć anglojęzyczny zwiastun filmu na podstawie powieści François Lelorda:\nTematy: filmy, François Lelord, literatura francuska, Podróże Hektora czyli poszukiwanie szczęścia, proza światowa\n« Cykl wydarzeń „Przemiana: Kafka w Obrazach” w ramach Festiwalu Conrada\nWygraj egzemplarze „Z jasnego nieba” Charlaine Harris! [ZAKOŃCZONY] »


Zraszacz- nawadnianie ogrodu\nOd 15 lat projektujemy i montujemy systemy automatycznego nawadniania w ogrodach przydomowych i na terenach zieleni. Działamy na terenie Poznania i okolic. Wiedza i zdobyte doświadczenie pozwalają nam na tworzenie precyzyjnych i oszczędnych systemów nawadniających.\nPosiadamy certyfikat ukończenia szkolenia w zakresie projektowania i montażu systemów automatycznego nawadniania firmy Toro- wiodącego producenta systemów nawadniających.\nMontujemy systemy kropelkowe pod drzewa i krzewy, a także systemy nawadniające na trawniki. Drzewa i krzewy potrzebują dodatkowego nawodnienia zwykle tylko w pierwszych latach po posadzeniu- później wypuszczają korzenie, umożliwiające pobranie wody z głębszych warstw gleby, natomiast kwestia zraszania trawnika jest już bardziej skomplikowana.\nRegularne nawadnianie trawnika w ogrodzie przydomowym jest bardzo istotne, ponieważ lata są coraz cieplejsze i coraz bardziej suche, a to powoduje w miesiącach letnich bardzo częste wysychanie trawników nie posiadających systemu nawadniania. Zamontowanie zraszaczy w trawniku nie jest już więc luksusem, a koniecznością dla każdego, kto chce mieć reprezentacyjny i zielony trawnik przez cały sezon.\nJeżeli rozważają Państwo instalację nawadniania w ogrodzie, warto pomyśleć o systemie automatycznego nawadniania. Montaż systemu automatycznego nawadniania ogrodu oszczędza nasz czas- nie musimy kilka razy w tygodniu spędzać wieczoru w towarzystwie węża ogrodowego, ani majstrować przy sterowniku z zegarkiem w ręku, przełączając co chwilę sekcje i skacząc między strumieniami wody. Zamiast tego, ustawiamy sterownik raz w sezonie, a automatyczne nawadnianie ogródka jest bardziej efektywne. Nawadnianie zwykle jest włączane wcześnie rano- zaleca się, aby zraszacze uaktywniały się około 4-5. Jest to najlepsza pora z kilku względów:\n- Jest chłodniej, więc nie ma ryzyka zbyt szybkiego odparowania wody.\n- Podlewanie w pełnym słońcu może skutkować spaleniem trawnika. Woda znajdująca się na źdźbłach trawy działa jak soczewka.\n- O tej porze jest dobre ciśnienie wody, jeżeli korzysta się z wody wodociągowej. Sprawia to, że jeżeli system jest dobrze zaprojektowany, mamy gwarancję, że zraszacze doleją do najbardziej odległych punktów na trawniku.\n- Często słyszę o preferowanym wieczornym podlewaniu ogrodu. Jest to rozwiązanie również często stosowane, ale z pewnością nie najlepsze, ponieważ przez noc trawnik pozostaje wilgotny, a to może sprzyjać rozwijaniu się chorób grzybowych.\n- Oszczędność wody- zużywa się dokładnie tyle, ile potrzebuje trawnik, w czym pomagają: możliwość ustawienia określonego czasu podlewania poszczególnych sekcji oraz czujnik deszczu, który uniemożliwi uruchomienie nawadniania kiedy jest wilgotno.\nCzytaj: Czy warto założyć system automatycznego nawadniania?\nCertyfikat szkolenia z nawadniania ogrodów


Przepis - Digestive wg, Garego Rhodes'a przepis - Gotujmy.pl\nDigestive wg, Garego Rhodes'a\n29 mar 2015 13:32\nPełnoziarniste owsiane ciasteczka Digestive wg, Garego Rhodes'a. Jak na dietetyczne ciastka w połączeniu z polewą czekoladową wypadają pozytywnie. Polecam - warto spróbować ;-) z tej ilości skł. wyszło mi ok.30 ciastek.\n120g cukru białego lub 100g brązowego\nPłatki owsiane zmieliłam niezbyt drobno za pomocą blendera. Połączyłam je z mąką, cukrem, solą i proszkiem do pieczenia. Dodałam masło i mleko. Zagniotłam jednolite ciasto, które włożyłam do lodówki. Następnie rozwałkowałam ciasto na papierze do pieczenia (zamiast tego może być podsypana mąką stolnica) na grubość ok 5 mm. Szklanką wykrawałam duże koła, przełożyłam na blachę wyłożoną papierem do pieczenia, nakłułam widelcem i wstawiłam do nagrzanego do 180'C piekarnika. Piekłam ok. 15-20 min. Dolną część wystudzonych ciastek posmarowałam rozpuszczoną czekoladą. Najlepiej przechowywać szczelnie zamknięte.\nZagniecione ciasto przełożyłam na 15 minut do lodówki\nZ rozwałkowanego ciasta wykrawałam ciasta szklanką\nUpieczone ciasta pozostawiłam do przestygnięcia po czym rozpuściłam czekoladę do posmarowania ciastek\nPosmarowane czekoladą degistive pozostawiłam do zastygnięcia polewawy\n11 sty 2015 19:55\n08 paź 2010 12:27\nciastka digestive w wersji wegańskiej\n18 lip 2012 18:12\nDigestive wg Garego Rhodes


Co robimy w pasiece - Strona 6 - Forum Miodka\nPostautor: dudi » 28 maja 2016, 08:05\nNo i ja jutro zaczynam wirować rzepak.\nAkacja startuje, za chwile będzie malina a tu jeszcze rzepak żółty :(\nPostautor: old school » 28 maja 2016, 08:55\na u nas na zachodzie kraju akacja kwitnie juz w najlepsze od 3 dni silne rodziny maja juz korpus naniesiony :)\nPostautor: dudi » 28 maja 2016, 13:55\nNo tak, zachód wschód to 2 tyg różnicy.\nPostautor: zubo » 28 maja 2016, 19:03\nNa południu akacja może za 2 tygodnie i jeszcze od wczoraj leje mocno.\nPostautor: centurion » 29 maja 2016, 06:49\nU mnie 2 dzień akacja. Wczoraj ulewa i pewnie jeszcze tydzień. Kolejne 2 telefony żeby usunąć roje że ścian. Wczoraj już zawisła skrzynka na jednym wylocie dziş druga.\nPostautor: Pasieka Krosno Odrzańskie » 29 maja 2016, 11:45\nPowiem szczerze, na dzień dzisiejszy wolę 3-krotnie zajrzeć do gniazda ( maj-czerwiec) niż biegać z drabiną.\nP.S. Nie licząc bezpowrotnych strat związanych z rojeniem.\nPostautor: truten » 29 maja 2016, 22:11\nDudi Ty już wirujesz a u mnie ledwo zaczynają poszywac plastry z miodem o co tu chodzi. Ze słyszenia jakies 15 km dalej pszczelarz już jakiś czas temu wywyirował z 8 uli beczke 200l i ma zamiar drugi raz:P\nPostautor: ZRoko » 29 maja 2016, 22:16\nWitam .U mnie też już po miodobraniu - drugim, teraz w piątek .Wyszło po 14 * 0,9 z ula wlkp .Zalewają wszystko gdzie się da .\nPostautor: janusz.szalaj » 24 sty 2018, 18:46\nZbijamy i drutujemy ramki .\nPostautor: janusz.szalaj » 24 sty 2018, 18:47\nPostautor: Franciszek » 24 sty 2018, 22:04\nJa nic nie robię, a chciałbym. Niestety, mam daleko, bo aż 120 km z mojego podwórka na posesję na Mazurach. Zimno tam i damskie wiatry wieją, nie ma w stodole warunków do pracy, a tak bym sobie tam pomajsterkował ...., ojojoj! Ramek w tym roku mam zapas, że oho, ho! Ale to za wcześnie by wklejać węzę. Jak się nieco ociepli, to pojadę, napalę w piecu i zadzwonię do Kol. manio, aby wpadł do mnie na pogaduchy, a wtedy powstaną nowe takie koncepcje, że budowa rakiet w Korei Północnej się schowa. A my będziemy działać!!!:)))\nPostautor: manio:) » 24 sty 2018, 22:33\nObawiam się, że na gadaniu się skończy bo w tym jesteśmy najlepsi. Mam tysiące pytań i niestety już wiem ,że nie zdążymy omówić wszystkich trawiących nas i ludzkość problemów, ale już nie mogę doczekać się wiosny i spotkania z Franciszkiem :) Żurawie nie wiedzieć czemu już przyleciały , więc ośmielam się twierdzić, że wiosna jednak będzie. Do tego wcześnie.\nPostautor: Franciszek » 24 sty 2018, 23:05\nDajesz mi nadzieję i utwierdzasz w przekonaniu, że prognoza pogody, jaką znam z internetu, jest optymalną. Obiecuję, zadbam o oprawę, tylko spotkajmy się w moim Płocicznie (za Prusaków: Bunhausen):))) Nie jestem nacjonalistą, to wiesz - szanuje wszystkich. Czekam na Ciebie!!!:)\n:))) Tysiące pytań, a znasz kogoś, kto zna odpowiedzi na wszystkie pytania na świecie? Bo ja nie! Gdyby tak było, to o czym byśmy gadali?:)\nPostautor: polbart » 26 sty 2018, 16:56\nO przemyśle lekkim :-)\nPostautor: manio:) » 26 sty 2018, 18:37\ni narządach rozrywkowych ?\nPostautor: Harnaś Beskidzki » 28 sty 2018, 16:20\nPostautor: janusz.szalaj » 17 lut 2018, 10:51\nTaką metodą robię sobie węzę na sezon 2018 r .\n12-14 szt wz wychodzi z 1kg wosku\nPostautor: marcinbzyk » 17 lut 2018, 11:49\nPięknie. Super sprawa gdyby kiedyś węza była tak dostępna jak teraz nikt by takich wspaniałych wynalazków nie wymyślił.\nPostautor: Apiholik » 17 lut 2018, 12:19\nSilikonu też kiedyś nie było :)))\nPostautor: manio:) » 17 lut 2018, 14:54\nbył do kupienia w DDR , w sklepach akwarystycznych :)