⚕▷ Nasze dzieci potrzebują dorosłych, którzy potrafią wypełnić luki\nNasze dzieci potrzebują dorosłych, którzy potrafią wypełnić luki\nCharles Jackson / Reshot\nRodzice, nie możemy być wszystkim dla naszych dzieci. Po prostu nie możemy. Dlatego zaufane wzorce do naśladowania dla dorosłych są tak ważną częścią dzieciństwa. Idą obok nas na tej drodze rodzicielskiej i pomagają nam wprowadzić nasze dzieci od niemowlęctwa do dorosłości.\nPodobnie jak my, nasze dzieci to całe osoby o skomplikowanych zainteresowaniach, potrzebach i uczuciach. Biorąc pod uwagę nieograniczone możliwości łączenia ludzi, jest bardzo mało prawdopodobne, aby ktokolwiek z nas wychowywał dziecko, które kocha wyłącznie to, co kochamy i chce wiedzieć to, co wiemy. Dzieci potrzebują szansy na zgłębienie własnych zainteresowań i odkrycie, kim są i co sprawia, że są podekscytowani życiem. Muszą wiedzieć, że są kochani i ważni poza czterema ścianami własnego domu.\nPoświęćmy chwilę, aby pochwalić dorosłych, którzy kochają nasze dzieci i przekazać im cenne lekcje, których sami nie moglibyśmy przeprowadzić.\nPodnieśmy nasze okulary do przychodzących dziadków.\nDziadkowie to prawdopodobnie jedyni ludzie, którzy naprawdę kochają nasze dzieci tak samo jak my. Jasne, mogą pozwolić naszym dzieciom jeść nieograniczoną liczbę smakołyków, nie spać zbyt późno i wyrzucić zasady przez okno. Ale pojawiają się również na każdym meczu, recitalu i występie. Sukces naszych dzieci jest osobisty dla ich dziadków. Nasze dzieci to następne pokolenie dziedzictwa rodzinnego. Kiedy nasze dzieci osiągają sukcesy, dziadkowie czują taką samą dumę, jaką czuli, gdy ich własne dzieci zrobiły coś wspaniałego. Dziadkowie tak bardzo kochają nasze dzieci. Dziadkowie są jednymi z naszych pierwszych dzieci, które nie są rodzicami. Nasze dzieci uczą się od nich bezwarunkowej miłości.\nHannah Terry / Reshot\nPosłuchajmy tego dla oddanych ciotek i wujków.\nCiotki i wujkowie bez własnych dzieci mogą być najfajniejsi. Może fajny wujek nie jest pierwszą osobą, o której myślisz, gdy przychodzi na myśl słowo wzór do naśladowania, ale są ważne! Są wyluzowani w sposób, w jaki nie zawsze mogą być matki i tatusiowie. Każde dziecko potrzebuje jednej cioci lub wujka, który będzie ich sprzymierzeńcem, gdy ich rodzice są TAKI MIŁY i po prostu NIE ROZUMIEM.\nCiotki i wujkowie z dziećmi też są fajni! Kiedy nasze rodzeństwo ma dzieci, nasze dzieci dostają KUZINY! Kuzyni to wbudowani kumple, którzy ratują nasze pociechy przed śmiertelną nudą podczas zjazdów rodzinnych i dusznych przyjęć weselnych. Nie ma to jak przyjaciel, który jest również Twoją rodziną. Kuzyni to jedni z pierwszych najlepszych przyjaciół, których ma wiele dzieci. Bez ciotek i wujków nie byłoby kuzynów.\nKrzyczcie do niesamowitych nauczycieli.\nNasze dzieci spędzają więcej czasu w szkole niż w domu przez większość roku, od przedszkola do ukończenia szkoły średniej. Nauczyciele zapewniają naszym dzieciom bezpieczeństwo i radość, jednocześnie ucząc je niesamowitych ilości informacji. Nikt nigdy nie zdecydował się zostać nauczycielem, ponieważ sądził, że to uczyni ich bogatymi. Nauczyciele często wydają swoje ciężko zarobione pieniądze na nasze dzieci, aby wypełnić luki, gdy budżet jest zbyt napięty.\nNauczyciele muszą nie tylko uczyć nasze dzieci i dbać o ich bezpieczeństwo – muszą również być w stanie spojrzeć na morze 30 małych twarzy i dostrzec dziecko, które walczy, aby uzyskać dodatkową pomoc, której potrzebują, aby odnieść sukces. Nauczyciele przekazują naszym dzieciom całą wiedzę, której będą potrzebować, aby odnieść sukces w szkolnictwie wyższym lub karierze, i robią to, dbając również o ich potrzeby emocjonalne i fizyczne. Nauczyciele to superbohaterowie.\nBrawa dla trenerów i instruktorów.\nW wielu przypadkach ludzie, którzy ułatwiają hobby i zajęcia naszych dzieci, mają umiejętności i wiedzę, których po prostu nie mamy. Jeśli nie potrafisz utrzymać równowagi na łyżwach, prawdopodobnie nie pomożesz swojemu dziecku zostać kolejnym Wayne Gretzky’m, ale świetny trener łyżwiarstwa może przygotować je do dołączenia do drużyny hokejowej. Twoje dziecko może mieć zdolność zostania światowej klasy pianistą koncertowym, ale jeśli twoje szkolenie nigdy nie wyszło poza Chopsticks, nie możesz pomóc mu osiągnąć tego potencjału. Fantastyczny nauczyciel gry na fortepianie.\nZdobycie umiejętności doskonalenia się w wybranym przez siebie sporcie lub aktywności jest ważne, ale trenerzy i instruktorzy uczą nasze dzieci znacznie więcej niż tylko zabawy. Uczą nasze dzieci pracy zespołowej, wytrwałości i starań. Dobry trener może być czasem jednym z najbardziej ukochanych wzorów w życiu dziecka.\nWielka piątka dla naszych fantastycznych przyjaciół.\nNasi przyjaciele kochają nasze dzieci, ponieważ nas kochają. Kupią paczkę popcornu ze zbiórki pieniędzy. Są tam na każde przyjęcie urodzinowe. Ich dzieci są przyjaciółmi naszych dzieci. Przyjaciele wiedzą, jak się rodzimy, i w przeciwieństwie do dziadków i fajnych ciotek najprawdopodobniej sprawią, że nasze dzieci będą trzymać się zasad. Wiemy, że jeśli nasi przyjaciele proponują spędzenie kilku godzin z naszymi dzieciakami, jest mało prawdopodobne, że wrócimy i zobaczymy, że wszystkie nasze dzieciaki wskoczyły na cukier i śpiewają Baby Shark. Są w tej rodzicielskiej podróży z nami, kochają nasze dzieci i mają nas za plecami.\nPrzyjaciele są ważni, ponieważ to rodzina, którą wybieramy. Dziecko musi wiedzieć, że ludzie w jego życiu je kochają, a nie dlatego, że są z nimi związani obowiązkami rodzinnymi. Niektórzy ludzie są obecni w życiu naszych dzieci tylko dlatego, że decydują się tam być. Przyjaciele są bezcenni.\nCzy mogę dostać duże WOO HOO dla terapeutów i specjalistów?\nCi profesjonaliści pomagają wyjątkowym dzieciom żyć ich najbardziej niezwykłym życiem. Są tak ważni! Poświęcili swoją karierę, aby dokładnie zbadać, jak pracują nietypowe dzieci i spędzają dni, upewniając się, że żadne dziecko nie zostanie zapomniane. A ich praca nie kończy się, gdy kończy się sesja Twojego dziecka. Kiedy Twoje dziecko rodzi się z potrzebami, których po prostu nie wiesz intuicyjnie, współczujący, niesamowity terapeuta lub specjalista jest tym, który nauczy Cię, jak być tym, czego potrzebuje.\nDają naszym dzieciom prezent dobrze wyposażonego rodzica. Dzieci ze specjalnymi względami potrzebują ludzi do świętowania ich konkretnych kamieni milowych, a to właśnie robi ich zespół. Dziecko może się wyróżniać, gdy jest wspierane przez ludzi, którzy w nie wierzą.\nWszystkim osobom, które celowo kochają nasze dzieci i pomagają nam w drodze: DZIĘKUJEMY.\nNie moglibyśmy tego zrobić bez Ciebie.\nTags:dorosłych, dzieci, którzy, luki, nasze, potrafią, potrzebują, wypełnić\nJeśli Twoje 6-8-letnie dziecko zachowuje się Moody AF, możesz winić Adrenarche\nDostarczanie kozieradki i mleka z piersi – czy to pomaga?\nUżywanie oleju z wiesiołka na płodność


„Wyspa przedstawiała widok straszliwy...” (Nicolas Wert, „Wyspa Kanibali”) – Zacofany w lekturze\nWkrótce jednak zaczęły się rozchodzić wieści o przypadkach kanibalizmu wśród deportowanych, o nadużyciach, jakich dopuszczali się strażnicy, o ogromnej śmiertelności, groźbie epidemii. Wieści dotarły do samego towarzysza Stalina, a ten nakazał zbadać sprawę i wyjaśnić, co stało się na syberyjskiej wyspie. To chyba jeden z nielicznych przypadków (a może wręcz jedyny?), kiedy Stalin kazał wyjaśnić zbrodnię popełnioną na swój własny rozkaz. Na podstawie materiałów zebranych przez partyjną komisję francuski historyk Nicolas Werth mógł opisać dzieje Wyspy Kanibali.\nNie jest to książka epatująca drastycznymi szczegółami, wprowadzająca czytelnika w mroczne detale zbrodni. To doskonale skonstruowana i udokumentowana praca historyczna, która ujmuje wydarzenia z 1933 roku w szerszej perspektywie: najpierw poznajemy sytuację w Związku Radzieckim i politykę władz zmierzających do przebudowania społeczeństwa (a sposobem na dokonanie tej przebudowy miało być pozbycie się wszystkich, którzy mogli sabotować starania komunistów; te aspołeczne jednostki, po przesiedleniu na obrzeża imperium, miały własnymi rękami wykuwać swój los i wrócić dzięki uczciwej pracy na łono zdrowej części narodu). Plany były piękne i z rozmachem nakreślone, nie brały jednak pod uwagę realnych warunków ekonomicznych i geograficznych. Cóż bowiem lokalne władze miały począć z transportami tysięcy ludzi bez prowiantu i narzędzi, bez odpowiedniej odzieży i umiejętności, które mogłyby zapewnić im przetrwanie w trudnych warunkach Syberii? Na przygotowanie dla nich miejsc osiedlenia, na zdobycie środków transportu i żywności nie było szans. Co więcej, okazywało się, że większość deportowanych to kryminaliści, a to groziło zaognieniem sytuacji na Dalekiej Północy, gdzie władza radziecka i tak ledwo się trzymała.\nWerth przedstawia kolejne etapy procesu, który ostatecznie doprowadził do straszliwych wypadków na wyspie Nazino na Obie, wskazuje, do jakiego stopnia podczas przygotowywania gigantycznej operacji oczyszczania kraju z elementów niepożądanych nie liczono się z rzeczywistością, jak ignorowano słabe protesty lokalnych władz, puszczano mimo uszu wyrażane przez co odważniejszych funkcjonariuszy partyjnych obawy. Przerażająca jest skala ignorancji, zakłamania i bezwzględności, jaką prezentują wszyscy zamieszani w proces decyzyjny i realizację planów deportacji. Poraża całkowity brak koordynacji i współpracy pomiędzy ogniwami administracji, policji i państwowych przedsiębiorstw. Do tego dochodzi całkowita obojętność na los tych, którzy wpadli w tryby tej „inżynierii społecznej” i którzy zapłacili cenę najwyższą za realizację komunistycznych mrzonek. Setki tysięcy ludzi były jedynie liczbami w statystykach – i to statystykach prowadzonych wyjątkowo niedbale.\nKategorie historia, Werth Nicolas Nawigacja wpisu\n22 komentarze do “„Wyspa przedstawiała widok straszliwy…” (Nicolas Wert, „Wyspa Kanibali”)”\n20 kwietnia 2011 o 21:23\nŚwietna recenzja, a książka zapowiada się niesamowicie. Nie jestem pewna, czy zdołam kiedykolwiek po nią sięgnąć, ale Twoja recenzja kreuje wizerunek książki wartej przeczytania.\nA sprawa ukazana w książce jest przerażająca. Zawsze mnie zastanawia jak może dochodzić do takich wydarzeń? No, ale ja jestem naiwną, wierzącą w ludzi osobą, więc nie jestem zapewne w stanie pojąć tak różnie ode mnie myślących oficjeli. Już o wiele łatwiej jest mi zrozumieć ludzi, którzy musieli jeść innych ludzi by przeżyć.\n20 kwietnia 2011 o 21:29\nJa się jeszcze nie do końca otrząsnąłem. Najbardziej poruszające są właśnie nie opisy ty zwyrodnień kanibalistycznych, zresztą naprawdę przedstawionych bez niepotrzebnego epatowania masakrą, ale właśnie te mechanizmy decyzyjne: zaczyna się od „pięknego” planu, a potem ze szczebla na szczebel obserwujemy, jak z tego planu nic nie zostaje, na końcu zaś tysiące ludzi wyrzuca się dosłownie na śmietnik, bo ktoś gdzieś zapomniał dla nich zamówić zapasy żywności. Oczywiście inną jeszcze sprawą jest ideologia, która przyznaje sobie prawo do takich zupełnie nieliczących się z ludźmi manipulacji.\n20 kwietnia 2011 o 21:38\nDokładnie tak, jak piszesz! Przerażające systemy i ideologie. Mam czasami wrażenie, że wszystkie ideologie są złe ;) A już napewno te, które zaczynają zmierzać w stronę ekstremum. Dlatego też nie lubię polityki, bo tam się to zdarza nagminnie niestety.\n20 kwietnia 2011 o 21:53\nI dlatego dyskutujemy o książkach, nie o polityce:)\n20 kwietnia 2011 o 22:02\n21 kwietnia 2011 o 04:22\nPamiętam kanibalistyczny fragment w „Imperium” Kapuścińskiego. Prawie go odchorowałam.\nA książka Wertha z pewnością dostarcza nie tylko wiedzy historycznej, ale pozwala na nasze tzw. problemy spojrzeć z odpowiedniej perspektywy.\n21 kwietnia 2011 o 04:40\nTa książka mnie przeraża, choć gdybym miała okazję, to przeczytałabym ją. A recenzja bardzo ciekawa. Pozdrawiam:)\n21 kwietnia 2011 o 05:19\n@Kasandra: Może kiedyś trafi Ci się okazja:)\n@Lirael: Pozwala spojrzeć z perspektywy, na pewno:) Okazuje się, że żyjemy bez problemów i w idyllicznej demokracji:)\n21 kwietnia 2011 o 05:50\nPrzeczytałem tę recenzję i zrobiło mi się nad wyraz smutno…dlaczego ludzie kiedy stają na krawędzi człowieczeństwa stają się bestiami? Kanibalizm na przestrzeni wieków był praktykowany nie tylko jako jedyna możliwość przeżycia, ale jak wiemy na innych kontynentach ma on wydźwięk wręcz religijny. A mnie to przeraża mi smuci że człowiek człowiekowi wilkiem…\n21 kwietnia 2011 o 06:09\nA dlaczego nie pomyślisz o ludziach, którzy tych nieszczęśników na tę krawędź człowieczeństwa zepchnęli? Bo to nie jest książka o przypadku kanibalizmu, to książka o tym, jak można z ludzi zrobić kanibali, na dodatek w imię wyższej rzekomo idei. Kanibalizm wywołuje szok, ale przecież oni mogli na tej wyspie po prostu umrzeć z głodu – czy wtedy sprawa byłaby mniej tragiczna? Wcale nie, tylko wtedy książka miałaby mniej chwytliwy tytuł, o ile w ogóle by powstała.\n21 kwietnia 2011 o 07:33\nZacofany w-l, twój ostatni komentarz najlepiej podsumowuje temat. Jeśli chodzi o system sowiecki, to nic mnie już chyba nie zdziwi.\nNo i szacun, że czytasz takie książki, bo ja tylko ciągle sobie mówię, że powinnam przeczytać, a książki stoją i się kurzą.\n(Choć może to nie do końca tak czarno wygląda, bo przyswajam taką tematykę w mniejszych porcjach).\nNasza demokracja jest idylliczna, bo jeszcze nikt nikogo nie zjada? Śmiałe stwierdzenie;).\n21 kwietnia 2011 o 07:41\n@Iza: Nasza demokracja jest idylliczna na tle radzieckiego systemu, a na ulicy co najwyżej torebkę Ci wyrwą, a nie wątrobę:P Zawsze to jakiś postęp cywilizacyjny jest. Chociaż właściwie nie jest to temat do żartów.\nMam jeszcze stos lektur holokaustowych, jak mi wiosennie nastrój nie sklęśnie, to kilka notek powstanie zanim się całkiem przerzucę na letnie czytadła.\nKurczę, z tym postępem cywilizacyjnym to nie jest taka prosta sprawa, bo niby naszą wątrobę zatrzymamy, ale godność już nie. Przez słowo „nasza cywilizacja” rozumiem to co się stało nie tak dawno w Bośni. Kanibalizm jest jednym ze skutków Holocaustu (rozumianego jako proces nastawimy na totalne wyniszczenie drugiego człowieka, ale jest jeszcze gwałt, konieczność dramatycznych wyborów…Od człowieczeństwa do okrucieństwa jest bardzo krótka droga. Licho nacjonalistyczne, szowinistyczne nie śpi. Musimy się pilnować. W kontekście Związku Radzieckiego i ideologii polecam znakomitą książkę „Życie i los” Grossmana. Pozdrawiam.\n21 kwietnia 2011 o 12:39\nDawno udowodniono, że ta skorupka człowieka cywilizowanego nie jest szczególnie gruba i opada przy pierwszej okazji, niemalże cała literatura obozowa o tym jest. Pilnować się trzeba i trzeba czytać takie książki.\nA na Grossmana jestem chory od dawna, ale jakoś się nie trafia:(\n21 kwietnia 2011 o 17:05\nA wynika z książki, co Stalin chciał wyjaśniać tym śledztwem? Przecież w podobny sposób powstawało większość obozów w tamtych czasach. Ładowano pociągi, wywożono tam, gdzie nikt nie chciał żyć, kazano budować sobie baraki, produkować żywność i pracować w jakimś zakładzie/na budowie/w kopalni. Czym ten przypadek miał się różnić od innych?\n21 kwietnia 2011 o 19:06\nTym, że jednak nieco przesadzono z wrzuceniem deportowanych w nowe warunki:P A celem śledztwa było „sprawdzenie przesłanych przez tow. Wieliczkę […] na ręce tow. Stalina informacji na temat sytuacji zaistniałej na wyspie Nazino na rzece Ob”.\n21 kwietnia 2011 o 19:40\nW jakim sensie przesadzono? Większość obozów to daleka północ, ekstremalne warunki i zero pomocy ze strony władzy. Wszędzie umierały wówczas tysiące ludzi. Za zgodą władzy, a nawet za aprobatą sporej części społeczeństwa – jako wrogowie państwa. Nie nadążano z wyżywieniem ludności „prawomyślnej”, więc takie czystki zesłania nie były niczym niezwykłym. Posiłkuję się tutaj nie tak dawno czytaną książką „Szepty” Figes’a, a nie swoimi własnymi fantazjami.\nRozumiem, że sama wstrząsająca historia zasługuje na opisanie, upublicznienie i poznanie – jak większość przemilczanych zbrodni komunizmu. Nie rozumiem tylko tego śledztwa i zainteresowania Stalina. Były jakieś naciski zewnętrzne? Bo w moim odczuciu sytuacja zdecydowanie nie odstawała od chorej normy systemu. Kanibalizm zdarzał się i na innych terenach, a Stalin miał na rękach krew setek tysięcy ofiar…\nPowinienem złośliwie napisać, że pytać należy towarzysza Stalina. Jego motywacji nie znamy, znamy tylko łańcuch wydarzeń, który doprowadził do rozpoczęcia śledztwa. Jak pisze autor, Stalin zawsze podejrzewał, że partyjne doły go okłamują, więc gdy dostał taki sygnał (a sporej odwagi wymagało złożenie takiego donosu), to kazał go sprawdzić. I bynajmniej nie chodziło o los zagłodzonych nieszczęśników, ale o popełnienie zasadniczych błędów politycznych – a to mogło winnych kosztować głowy, i o fałszowanie raportów składanych władzom wyższym. W sumie było dużo szumu, a ostatecznie skończyło się na naganach i grożeniu paluszkiem. Dla nas w zasadzie liczy się to, że zachowały się akta z zeznaniami deportowanych, przedstawicieli władz, strażników, felczerów itp. i dzięki temu mamy szczegółowy wgląd w wydarzenia.\n21 kwietnia 2011 o 21:56\nSądziłam, że autor książki zadał sobie takie pytanie po prostu. Nie wymagam tutaj znajomości psychiki Stalina ;P\nWęszenie spisków i szukanie zdrajców w partii już bardziej do mnie przemawia, niż Stalin szukający winnych masowego zabójstwa.\n22 kwietnia 2011 o 07:27\nByć może i zadał, ale napisał tyle, ile zacytowałem. Wydaje mi się, że jednak mechanizm był prosty: władza każe dać deportowanym żywność i narzędzia, żeby mogli przetrwać; władze lokalne raportują, że dały i wszystko gra; donosik, że jednak nie wszystko jest w porządku i machina rusza: w końcu można to podciągnąć pod sabotaż, działalność wywrotową i co tam jeszcze ówczesna paranoja mogła wymyślić.\n16 sierpnia 2011 o 11:53\nKsiążka na poziomie godnym polecenia! Przerażające są takie historie, mam wrażenie, że gdy człowiek czyta o takich brutalnych rzeczach w książkach przedstawiających wymyślone historie dużo łatwiej mu się pogodzić z treścią… sama czytając literaturę faktu nie raz mam łzy w oczach.\nFaktycznie powieści nie oddziałują tak mocno na emocje, przynajmniej moje.


Pobieranie sterowników Kelytech USB- Aktualizowanie oprogramowania Kelytech\nPozbądź się problemów przy aktualizacji sterowników! Pobierz DriverDoc już teraz, aby łatwo zaktualizować sterowniki Kelytech USB w zaledwie kilku kliknięciach...\nNie, dziękuję, pobierz sterownik Kelytech USB\nStrona główna → Sterowniki → Kelytech → USB\nRęczne aktualizowanie sterowników Kelytech USB:\nPodstawowe sterowniki Kelytech USB można uzyskać za pośrednictwem systemu %%os%% lub przeprowadzając aktualizację systemu Windows®. Te sterowniki USB są podstawowe, ale obsługują podstawowe funkcje sprzętowe. Ten przewodnik poprowadzi Cię przez aktualizowanie sterowników Kelytech.\nAutomatyczna aktualizacja sterowników Kelytech USB:\nSugestia: Większości niezaawansowanych technicznie użytkowników Windows polecamy pobranie narzędzia do aktualizacji sterowników, takiego jak DriverDoc [DriverDoc - Produkt Solvusoft] w celu zaktualizowania sterowników Kelytech USB. DriverDoc rozwiązuje kłopoty i bóle głowy związane z pobieraniem i instalacją właściwych sterowników Kelytech dla Twojego systemu operacyjnego.\n(Kelytech oprogramowanie aktualizacji sterownika)\nCzęste pytania dotyczące aktualizacji Kelytech\nDlaczego unika się aktualizacji sterowników Kelytech?\nWiększość ludzi obawia się, że spowodują awarię komputera lub błąd, jeśli zaktualizują sterowniki urządzeń Kelytech.\nJaki jest cel aktualizacji sterowników Kelytech?\nOdblokowanie nowych funkcji sprzętu, optymalizacja kompatybilności i ogólny wzrost wydajności to korzyści płynące ze zaktualizowania sterowników Kelytech. Główne zagrożenia płynące z instalacji błędnych sterowników USB to awarie oprogramowania, spadek wydajności i niestabilność komputera.\nSterowniki Kelytech działają na jakich systemach operacyjnych?\nKelytech jest obsługiwany przez Windows.\nMożliwe jest powiązanie błędów Kelytech USB z uszkodzonymi lub przestarzałymi sterownikami systemowymi. Sterowniki urządzeń zawodzą sporadycznie i niewytłumaczalnie bez wyraźnego powodu. Użytkownicy USB mają nadzieję, ponieważ zazwyczaj mogą rozwiązać problem, aktualizując sterowniki urządzeń.\nCzęsto trudno jest znaleźć odpowiednie rozwiązanie błędu sprzętowego Kelytech USB, odwiedzając stronę internetową firmy Kelytech. Podczas znajdowania, pobierania i ręcznego aktualizowania sterowników Kelytech USB zajmuje dużo czasu, proces ten może być również mylący. Nieprawidłowe wersje sterowników spowodują więcej komplikacji związanych z wydajnością komputera, czasami powodując więcej szkód.\nAktualizowanie sterowników urządzeń jest dużo pracy, dlatego zdecydowanie sugerujemy pobranie i zainstalowanie narzędzia do aktualizacji sterowników. Program aktualizacji nie tylko zapewnia odpowiednie sterowniki, które są kompatybilne ze sprzętem, ale także gwarantuje, że istnieje kopia zapasowa bieżących sterowników przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian. Dzięki kopii zapasowej sterownika można wycofać oprogramowanie dowolnego sterownika do wcześniejszej wersji, jeśli wystąpi awaria.\nPrzeglądaj Kelytech USB modele\nnajpopularniejsze sterownika do Kelytech USB\nSterowniki do urządzeń USB Topcom\nSterowniki do urządzeń USB Nomai\nSterowniki do urządzeń USB Roxio\nSterowniki do urządzeń USB Sabrent\nSterowniki do urządzeń USB Ambicom\nSterowniki do urządzeń USB ENPower\nSterowniki do urządzeń USB RadioShack\nSterowniki do urządzeń USB CONEXANT\nSterowniki do urządzeń USB Glory Mark Hi-Tech\nSterowniki do urządzeń USB Planex\nPobierz nowe sterowniki Kelytech USB (Aktualizacja oprogramowania)\nZaktualizuj sterowniki Kelytech USB jednym kliknięciem w DriverDoc:


Krzysztof Ignaczak: Olimpijskie szukanie Pokemonów\nŁączy Nas Pasja > Igła z Pasją > Krzysztof Ignaczak: Olimpijskie…\nIgrzyska ruszają już za chwilę. W naszym kraju ten moment celebrowany jest w wyjątkowy sposób – mamy kapitalny zwyczaj składania uroczystej przysięgi olimpijskiej. Polska ekipa zbiera się, przysięga i wpisuje się na specjalnie zrobioną flagę. To wszystko chyba po to, by już teraz, jeszcze przed wylotem z kraju poczuć, jak ważne to wydarzenie dla wszystkich\nIgrzyska ruszają już za chwilę. W naszym kraju ten moment celebrowany jest w wyjątkowy sposób – mamy kapitalny zwyczaj składania uroczystej przysięgi olimpijskiej. Polska ekipa zbiera się, przysięga i wpisuje się na specjalnie zrobioną flagę. To wszystko chyba po to, by już teraz, jeszcze przed wylotem z kraju poczuć, jak ważne to wydarzenie dla wszystkich Polaków. I wierzcie mi, to się naprawdę czuje!\nJako sportowiec miałem przyjemność i zaszczyt być na trzech Igrzyskach Olimpijskich, z czego jestem bardzo zadowolony. Niestety, nie z wyników, bo nie udało mi się spełnić tego sportowego marzenia – zdobyć medal igrzysk. Ok, każdy może powiedzieć, że czasem byliśmy blisko, czasem bardzo daleko, ostatecznie jednak tego krążka zabrakło.\nLiczę teraz po cichu, że moi następcy, a niektórzy z nich to także moi przyjaciele z boiska, staną na wysokości zadania i wywalczą w Rio to, o czym ja tak bardzo marzyłem.\nTurniej będzie bardzo trudny i długi. Trwa dwa tygodnie i w przypadku siatkarzy cechuje go małe natężenie grania (gra się co drugi dzień ze względu na trwający równorzędnie turniej kobiet). Poza tym na naszych chłopaków będzie czekać wiele rozpraszaczy, atrakcji przygotowanych przez gospodarzy, które mogą wybić z rytmu.\nDlatego, to tak ciężki turniej, że z jednej strony nie wolno się zagubić, a z drugiej nie wolno zamykać się w pokoju i myśleć tylko o siatkówce, bo dostanie się zajoba. To niebezpieczny moment, trzeba znaleźć złoty środek. A nie jest to łatwe, bo na stołówce spotykasz gwiazdy światowego sportu, koło ciebie może wcinać właśnie przyszły mistrz olimpijski. Takich atrakcji w wiosce olimpijskiej jest mnóstwo. Największy boom jest, jak na stołówce „zakładowej” pojawiają się gracze NBA. 🙂\nSpecjalnie nawiązałem do wioski, bo widziałem relacje, że Brazylijczycy nie zdążyli na czas z wykończeniem obiektów. Dostałem kilka informacji od zaprzyjaźnionych ludzi i chyba rzeczywiście organizatorzy przegrali z czasem. Ja mogę ocenić tylko te trzy igrzyska, w których brałem udział.\nA było różnie… Najlepiej przygotowani byli Chińczycy, wszystko było dopięte na ostatni guzik, warunki perfekt, wioska rewelacyjna z wieloma akcentami chińskiej kultury znakomicie wpisanymi w cały klimat. Najgorzej było w Atenach, bo wioska nie była dokończona, brak zieleni i wiele czekających na wykończenie budynków, z tego co jednak teraz słyszę, to nie było aż tak źle, jak w Rio.\nW Brazylii niektórzy nie mają nawet dostępu do wody w pokojach! Mam nadzieję, że przez ten tydzień uda się jeszcze to wszystko nadrobić i do rozpoczęcia igrzysk nie będzie już takich kłopotów. A to bardzo ważne, bo sportowiec musi mieć warunki, by później zaprezentować pełnię swoich umiejętności, a nie wkurzać się, że pogryzły go komary, bo w jego pokoju nie ma okna. Takie rzeczy wybijają z rytmu i mogą mieć fatalne skutki.\nIgrzyska, to jedna wielka kolonia dla dorosłych, niczym nie różnią się od klasycznych sportowych obozów. No chyba, że tylko nagromadzeniem gwiazd, które są dla wszystkich bardzo sympatyczne i uprzejme.\nOczywiście widzę już swoimi oczami łowców „pinów”, lecz nie tych z kart bankowych, lecz specjalnych znaczków charakterystycznych dla reprezentacji każdego kraju. Te „piny” i ich łowienie przypomina chyba dzisiejszą pogoń za Pokemonami… Powiem wam, że zbieractwo tych znaczków pomaga nie zwariować, ciekaw jestem kto w naszej kadrze stanie się najlepszym łowcą? Mam swojego cichego faworyta. 🙂 Ja w swojej kolekcji mam kilka unikatowych, bo sporo się nabiegałem po trzech wioskach, by je zdobyć.\nMam nadzieję, że w polskiej ekipie na Rio będzie panowała taka sama atmosfera, jak w Pekinie. Byliśmy skupieni w jednym miejscu, blisko siebie, daleko od domu. Wszyscy przeżywali każdy start polskiego reprezentanta, cała misja mocno zaangażowana jak zawsze, i to było świetne.\nW Londynie byliśmy niestety porozrzucani i tej świetnej atmosfery nie udało się już wytworzyć. Może również dlatego, że byliśmy blisko kraju i wokół było pełno „naszych” kibiców, rodzin i najbliższych . Drużyna jest jak rodzina i wsparcie podczas igrzysk jest bardzo potrzebne każdemu z osobna. A przy nim ta ekipa jest w stanie pobić rekord medalowy z Londynu. Czego jej życzę z całego serca!


Gdzie założyć sklep internetowy? Opinie ekspertów • Poznań\npost-template-default,single,single-post,postid-349089,single-format-standard,eltd-cpt-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,moose-ver-1.7,vertical_menu_enabled, vertical_menu_left, vertical_menu_width_290, vertical_menu_with_floating,smooth_scroll,side_menu_slide_with_content,width_370,blog_installed,wpb-js-composer js-comp-ver-5.2,vc_responsive\nGreenview Software House / Blog / Na jakiej platformie założyć sklep internetowy?\nNa jakiej platformie założyć sklep internetowy? Niedawno pisaliśmy o magicznej wtyczce do WordPressa – WooCommerce. Jednak to nie jedyny sposób na to, żeby Wasz sklep zaczął wreszcie działać. Jednak zanim będziecie dzięki biznesowi online kosić grube miliony, musicie zastanowić się, na jakiej platformie chcecie ten biznes budować.\nPlatfotmie? O co chodzi, z czym to się je i jaka jest różnica pomiędzy platformami do tworzenia sklepów internetowych? O WooCommerce pisaliśmy dość wyczerpująco, więc jeśli jeszcze nie widzieliście, możecie przeczytać artykuł tutaj. Dzisiaj za to, chcemy pokazać Wam różnice pomiędzy stworzeniem sklepu dzięki WooCommerce, a dzięki platformie PrestaShop. Budowa sklepu internetowego to dla nas bułka z masłem. Jednak to Wy musicie wybrać, która opcja jest dla Was korzystniejsza.\nJaka jest różnica pomiędzy Presta Shop a WooCommerce?\nSłyszeliście kiedyś, że ktoś z Waszych znajomych wypowiada dziwne słowa, o których nie macie pojęcia? Może to były właśnie PrestaShop i WooCommerce? Jeżeli tak, to dobrze trafiliście. Wytłumaczymy tak prosto, jak tylko się da! A właściwie tak prosto, jak prosta jest budowa sklepów internetowych, które dla Was przygotowujemy! Projekt sklepu internetowego zaproponujemy Wam sami albo znajdziemy dla Was coś naprawdę super wśród szablonów. Wasz wybór, ale teraz skupmy się na tych dziwnych nazwach!\nCo to znaczy, że sklep internetowy jest na PrestaShop lub działa dzięki wtyczce WooCommerce?\nPrestaShop-to oprogramowanie samodzielne dla sklepów internetowych. Oznacza to, że jest to specjalnie stworzona platforma do projektowania sklepów internetowych.\nWooCommerce-nie jest samodzielnym oprogramowaniem, a dodatkiem, czy też wtyczką do platformy WordPress.\nSkoro znacie już różnicę, możecie wybrać coś, co najbardziej Wam odpowiada.\nPrestaShop a WooCommerce. Jakie są między nimi różnice? Na co zwrócić uwagę i najważniejsze, które rozwiązanie będzie najlepsze dla Waszego biznesu? No to jedziemy! Czemu niektórzy wybierają PrestaShop, a innym nawet przez myśl nie przejdzie, że mogą zrezygnować z WordPressa?\nJak wygląda zarządzanie sklepem z poziomu dwóch platform?\nmożliwość zarządzania dużym sklepem i kilkoma sklepami z poziomu jednego panelu platformy,\nmożliwość tworzenia sklepów dla kilku języków jednocześnie,\nłatwość śledzenia zamówień, najczęściej oglądanych i kupowanych produktów.\nzarządzanie WooCommerce jest bardzo intuicyjne,\nmożliwość tworzenia sklepów w wielu językach,\njeżeli korzystaliście już z WordPressa, zarządzanie wtyczką i samym sklepem będzie dla Was bardzo proste,\njeżeli strona jest na tym samym CMS, co sklep, możesz z jednego panelu zarządzać i stroną i sklepem.\nJak modyfikować produkty w sklepie internetowym?\nsystem posiada ponad 3000 modyfikacji,\nmodyfikacje są płatne i bezpłatne,\nw prosty sposób można dać możliwość zmiany koloru produktu, stworzyć newsletter, połączyć sklep z platformami płatniczymi, wdrożyć Google Analitycs.\nponad 1000 modyfikacji,\ndużo darmowych rozwiązań,\nsystem oceniania produktów, system zniżek itd.\ndroższe rozwiązanie niż WooCommerce,\njeśli chcesz rozbudowany sklep, należy liczyć się z kosztami drogich, dodatkowych modułów.\ntańszy, niż PrestaShop,\nwydatek na moduły,\npod uwagę trzeba w obu przypadkach wziąć koszty domeny i hostingu.\nNajlepiej wziąć pod uwagę to, czy nasza firma dopiero startuje, czy jesteśmy już dość dużym graczem na rynku. W drugim przypadku, ‚grubsze ryby’ mogą zdecydować się na sklep internetowy na PrestaShop. Platforma pozwala na budowę multi sklepu i zarządzanie nim. Jednak nie ma żadnych przeciwwskazań aby większy sklep zbudować także na Woocommerce.\nJeżeli prowadzisz sprzedaż mniejszej ilości produktów, sam chcesz zarządzać sklepem a jednocześnie stroną internetową, WooCommerce jest dla Ciebie.\nPrestaShop i WooCommerce z punktu widzenia webmasterów\nTo były nasze obserwacje, dotyczące wyboru platformy dla sklepu internetowego. Teraz pora na nasze uwagi. Jako webmasterzy, wiemy, w jaki sposób zaprojektować sklepy i wiem, jakie problemy mają z nimi Klienci. Sklep ma być wygodny! Co jeszcze jest ważne? Oczywiście koszty!\nPrestaShop to platforma, która owszem jest darmowa, ale nie ponosimy jedynie kosztów stworzenia podstawy sklepu. Inne wydatki, jakie trzeba ponieść, związane są z wyżej opisanym hostingiem, ale też płatnościami za pluginy czyli dostosowania sklepu do własnych potrzeb. Budując sklepy na platformie PrestaShop, nie jest łatwe też uzyskanie wsparcia i pomocy technicznej. W razie problemów, za każdym razem trzeba konsultować się z programistami, a poprawki muszą być wprowadzane ze znajomością kodu. Twórcy PrestaShop często też poprawiają wersję platformy i trzeba być na bieżąco z wdrażaniem ich do własnego sklepu. Wiele opcji i funkcjonalności na platformie jest dodatkowo płatna, czasami dzieje się tak, że prowadzenie sklepu i kupowanie dodatkowych funkcji będzie droższe, niż stworzenie sklepu z wtyczką WooCommerce.\nO tym, jak działa wtyczka WooCommerce i w jaki sposób działają sklepy internetowe na platformie WordPress, pisaliśmy tutaj. To oczywiście nasza opinia, ale może pomoże Wam w podjęciu decyzji.\nBudowa sklepu internetowego zależy od tego, czego tak naprawdę potrzebujecie. Jeżeli zdecydujecie się na tworzenie sklepów internetowych, Poznań to miejsce, w którym projektujemy strony i sklepy więcej informacji można znaleźć tutaj.\nOdpowiemy na wszystkie Wasze pytania i wątpliwości i nie pozostawiamy Was bez pięknego sklepu, który wkrótce zacznie przynosić Wam zyski. Za to trzymamy kciuki!


Świąteczny weekend w bieganowie. paczki, pączki i koncert ziemi wrzesińskiej - Wiadomości Wrzesińskie\n8 i 9 grudnia w świetlicy wiejskiej w Bieganowie odbędą się dwie imprezy świąteczne skierowane dla dzieci i seniorów.\n8 grudnia o godzinie 15.00 odbędzie się „Gwiazdka na świątecznie i sportowo”. W programie imprezy: część sportowa - blok konkurencji sportowo-rekreacyjnych dla dzieci, młodzieży, dorosłych i seniorów). Zwycięzcy otrzymają pamiątkowe medale i nagrody rzeczowe. Podczas gwiazdki będą wręczane paczki świąteczne dla dzieci i młodzieży.\n9 grudnia o godzinie 15.00 odbędzie się „Gwiazdka Aktywne Bieganowo 70+”. W programie: część artystyczna przygotowana przez Zespół Folklorystyczny „Ziemia Wrzesińska”, Klub Tańca Towarzyskiego przy WOK. Wręczane paczki świąteczne dla uczestników spotkania.\nOrganizatorami spotkań są Stowarzyszenie „Wielkopolscy Bieganie”, Grupa Odnowy Wsi Bieganowo, Rada Sołecka Wsi Bieganowo, Stowarzyszenie Młodych Wielkopolan w Gnieźnie.\nBIEGANOWOAGNIESZKA FRĄCKOWIAKGWIAZDKA NA SPORTOWO I ŚWIĄTECZNIE\nlata świetnośći Pani sołtys Bieganowa ma już za sobą nie rozumiem dlaczego nie wszystkie dzieci mieszkające w tej miejscowości nie mogły otrzymać paczek a na zdjęciach widać siostre Pani A z dzieckiem , czyżby zmiana miejsca zamieszkania ?


1. Sirupus Alte - Opinie - Cena - Zamienniki - Ulotka - Skład • ZnamLek.pl\nstrona główna > przeziębienie i grypa > Sirupus Alte\nOpis i skład produktu Sirupus Alte\nSirupus Alte, syrop, 125 g\nSirupus Alte to prawoślazowy syrop, tworzony na bazie tradycji i doświadczenia, łagodzący objawy kaszlu i działający wspomagająco na górne drogi oddechowe.\nSirupus Alte ma w swoim składzie:\nolej roślinny z wyciągiem z korzenia prawoślazu lekarskiego,\nmieszaninę wody i etanolu w proporcji 47.9:1,\nsubstancję pomocnicą - kwas benzoesowy.\nSirupus Alte jest produktem o działaniu łagodzącym w przypadku kaszlu, tworzącym ochronny film na błonie śluzowej jamy ustnej oraz gardła i wspomagającym leczenie podobnych dolegliwości całego górnego układu oddechowego. Środek pomocniczy w skutecznym leczeniu.\nobjawów przeziębienia, takich jak kaszel lub chrypa,\npodrażnień błony śluzowej górnych dróg oddechowych.\nPreparat do stosowania doustnego. Przyjmować dawki stosowne do wieku:\ndzieci od 3 do 6 lat - 5 ml (pół miarki) do trzech razy dziennie,\ndzieci od 6 do 13 lat - 5 ml (pół miarki) do pięciu razy dziennie,\nosoby powyżej 13 lat - 10 ml (jedną miarkę) do sześciu razy dziennie.\nSirupus Alte opinia\nSirupus Alte opinie\nSirupus Alte ulotka\nSirupus Alte skład\nSirupus Alte dawkowanie\nSirupus Alte przeciwwskazania\nSirupus Alte cena\nSirupus Alte zamienniki\nSirupus Alte zamiennik\nSirupus Alte odpowiednik\nSirupus Alte tańszy zamiennik\nSirupus Alte czy działa\nsyrop prawoślazowy suplement na kaszel suplemetn na chrypę syrop na kaszel syrop łagodzący\nOpinie o Sirupus Alte\nNie wierzyłam, jak pani w aptece powiedziała mi, jaka jest cena Sirupus Alte. Syrop sprawdza się nieźle, choć do smaku nie do końca jestem przekonana.\nDodaj opinię o Sirupus Alte


Falubaz: Zmiany w Grand Prix!\nZmiany w Grand Prix!\nZmiany, zmiany, zmiany! Nowa punktacja turniejowa, mistrz Europy w cyklu oraz dzikie karty od organizatorów i awanse z Grand Prix Challenge. FIM Speedway Grand Prix będzie funkcjonowało na nowych zasadach od sezonu 2020.


Uroczystości ku czci św. Stanisława, Biskupa i Męczennika – Artykuły – Franciszkańska 3\n2018-05-13 Archidiecezja Krakowska Joanna Folfasińska Pod oknem 0 4.00\n- W uroczystość św. Stanisława - dziękujmy najpierw Panu Bogu i ludziom za odzyskaną przed stu laty niepodległość naszej Ojczyzny. Prosimy Go o dar zbawienie dla żołnierzy, którzy w tamtym pokoleniu walczyli o tę niepodległość. O miłosierdzie dla polityków, dzięki których zabiegom uznano w końcu nasze prawo do wolności. Modlimy się za ówczesne władze odrodzonej Rzeczpospolitej, tworzące z wielkim mozołem zręby polskiej państwowości. Modlimy się za zwykłych obywateli, którzy - nie zważając na własne sprawy - przez całe międzywojenne dwudziestolecie ofiarnie budowali nasz wspólny Dom.\n- mówił abp Stanisław Gądecki metropolita poznański i przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski podczas homilii w Bazylice św. Michała Archanioła i św. Stanisława Biskupa na Skałce. Mszy świętej przewodniczył kard. Giuseppe Versaldi, prefekt Kongregacji Edukacji Katolickiej. Osobę Ojca Świętego reprezentował Nuncjusz Apostolski w Polsce abp Salvatore Pennacchio.\nW wygłoszonej homilii, abp Stanisław Gądecki rozważał zagadnienie demokracji w kontekście katolickiej nauki społecznej. Skupił się nad ośmioma głównymi zasadami, które nią rządzą. Są nimi: władza ludu, państwo prawa, trójpodział władzy, pluralizm poglądów i postaw, wartości, zgodność porządku prawnego z prawem moralnym, prawa człowieka i laickość.\n- Po śmierci św. Stanisława pojawił się w ówczesnych elitach politycznych Polski nowy nurt, który postulował konieczność wprowadzenia praworządności jako podstawy porządku państwowego. Głównym orędownikiem tego nurtu był właśnie Wincenty Kadłubek, który napisał traktat o fundamentalnym znaczeniu (...) Kadłubek postrzegł państwo polskie jako „Respublikę", czyli „dobro wspólne".\nArcybiskup zaznaczył, że podmiotem władzy w demokratycznym państwie jest naród, dając obywatelom szeroki udział w decyzjach politycznych i uznając tym samym osobową godność każdego człowieka. Dodał, że Kościół popiera koncepcję państwa prawnego, w którym uchwalone przez demokratyczny parlament ustawy bronią obywatelskiej wolności i poprawnej koncepcji człowieka.\n- Podstawowy błąd ideologii marksistowskiej oraz jej dzisiejszych pochodnych polega na odrzuceniu więzi człowieka z Bogiem. Stąd bierze się błędne pojęcie odkupienia, które postrzega się jako wyzwolenie od wszelkich zależności. Tymczasem jedyną drogą, która prowadzi do wyzwolenia, jest pełna więź miłości człowieka z jego Stwórcą.\nNa straży wolności stoi również trójpodział władzy, który odzwierciedla społeczną naturę człowieka, uniemożliwiając samowolę i dominację jednej władzy. Cechą charakterystyczną w pełni demokratycznego społeczeństwa jest pluralizm, który zakłada współistnienie różnych światopoglądów i sposobów na realizację jednostki. Głównym problemem rządzących staje się w tym kontekście pokojowe współżycie obywateli i utrzymanie porządku publicznego.\n- Człowiek nie jest „samotną wyspą". Aby w pełni zrealizować siebie, pluralizm poglądów potrzebuje także tych wartości, które zbliżają ludzi i ich łączą. Potrzebuje wartości, które o tyle są wartościami prawdziwymi, o ile stanowią pomost wiodący do drugiego człowieka. Sam pluralizm taką wartością nie jest, choć nie jest on całkowicie pozbawiony społecznego znaczenia.\nArcybiskup dodał, że kiedyś to właśnie chrześcijaństwo było fundamentem wartości dla Europy. Dzisiejsze społeczeństwa pozbawione są tej duchowej podwaliny. Niesie to ryzyko totalitaryzmu i moralnego nihilizmu, dlatego na pierwszym miejscu powinno znaleźć się poszanowanie ludzkiej godności.\n- Demokratyczne rządy opierają się przede wszystkim na osobie ludzkiej, na jej otwarciu się na drugiego, na jej rzeczywistej transcendencji wobec społeczności politycznej. To znaczy, że osoba - choć zawsze włączona we wspólnotę - nie jest nigdy tylko częścią grup społecznych, z których nie mogłaby się wydobyć albo w których by „się roztapiała".\nPrzestrzegał, aby nie przeceniać roli demokracji i nie utożsamiać jej z moralnością lub z lekiem na niemoralność. Demokracja potrzebuje etycznego podłoża, które może zapewnić jej religia, dlatego tak ważna jest zgodność porządku prawnego z prawem moralnym. Niebagatelną rolę w demokratycznym państwie ma także przestrzeganie praw człowieka, a przede wszystkim prawo do życia od chwili poczęcia do naturalnej śmierci.\n- Prawa człowieka są powszechne nie dlatego, że są zaakceptowane i uznane przez większość parlamentarną albo przez opinię publiczną, ale dlatego, że opierają się na naturze istoty ludzkiej, która nie zmienia się wraz z uwarunkowaniami społecznymi czy historycznymi.\nOstatnią właściwością demokracji jest zasada laickości. Państwo nie może ingerować w sprawy religijne. Nie wolno jednak zgodzić się na zepchnięcie chrześcijaństwa na margines, doprowadzając tym samym do naruszenia kulturowych i duchowych fundamentów cywilizacji europejskiej.\n-Uznanie praw obywatelskich i politycznych oraz przyznawanie świadczeń społecznych nie może być uzależnione od przekonań religijnych obywateli lub spełniania przez nich określonych praktyk natury religijnej. Zasada zdrowej laickości zakłada poszanowanie wszystkich wyznań religijnych przez państwo, które zapewnia wspólnotom wierzących swobodę sprawowania kultu i prowadzenia działalności o charakterze duchowym, kulturalnym i charytatywnym.\nNa zakończenie homilii metropolita poznański modlił się, aby Polska stała się narzędziem Boskiej czci i chwały. Prosił o mądrość dla rządzących, o dobrych kapłanów, rodziców i nauczycieli.\n- Niech wszystkich naszych rodaków ogarnie duch wzajemnej życzliwości i przebaczenia. Daj nam, o Panie, abyśmy Twego Ducha otrzymanego na chrzcie świętym nigdy nie zasmucali, a przez zawierzenie Maryi, Królowej Polski pozostawali zawsze wierni Chrystusowi, Kościołowi i Ojczyźnie.\nProcesja ku czci św. Stanisława, Biskupa i Męczennika wyruszyła o 9.00 z Katedry na Wawelu do Bazyliki św. Michała Archanioła i św. Stanisława Biskupa OO. Paulinów na Skałce. Towarzyszyło jej bicie Dzwonu Zygmunta. W procesji niesiono relikwie św. Stanisława i innych świętych ziemi krakowskiej, w tym, po raz pierwszy, niedawno beatyfikowanej bł. Hanny Chrzanowskiej. Wzięli w niej udział biskupi, kapłani, przedstawiciele zakonów, wyższych uczelni, duszpasterstw i stowarzyszeń katolickich, bractwa i ruchy w swoich strojach regionalnych. Obecni byli również przedstawiciele władz państwowych i samorządowych, a także Prezydent RP pan Andrzej Duda.\nZebranych wiernych powitał metropolita krakowski - abp Marek Jędraszewski, podkreślając, że tegoroczne obchody uroczystości nabierają w tym roku wyjątkowego charakteru z racji 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości i 40-lecia wyboru kardynała Wojtyły na papieża.\nArcybiskup przypomniał o uchwalonej 3 maja 1971 roku, podczas trwania obrad Sejmu Wielkiego, Konstytucji, która miała na celu ugruntowanie wolności i obronę Ojczyzny. To wielkie dzieło zostało powierzone opiece św. Stanisława, stąd w Kościele katolickim w Polsce pojawiła się tradycja, aby w uroczystość św. Stanisława modlić się także za Ojczyznę.\n- Cud powrotu do dawnej jedności, a zarazem odzyskania niepodległości przez nasz Kraj dokonał się w pamiętnym dla nas roku 1918.\nZa przyczyną św. Stanisława ze Szczepanowa, Biskupa i Męczennika, głównego - obok Najświętszej Maryi Panny i św. Wojciecha - Patrona Polski, pragniemy dzisiaj, podczas tej świętej Eucharystii sprawowanej na krakowskiej Skałce, Panu Bogu za Odrodzenie naszej Ojczyzny serdecznie dziękować. Pragniemy również, słowami o. Piotra Skargi SJ, prosić Go i usilnie błagać, aby On, „Rządca i Pan narodów, z ręki i karności Swojej raczył nas nie wypuszczać, a za przyczyną Najświętszej Panny, Królowej naszej, błogosławił Ojczyźnie naszej".\nW liście pasterskim, zapraszających wiernych do udziału w uroczystościach, abp Marek Jędraszewski pisał:\n- W tym roku obchodzimy setną rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości po 123 latach zaborów. Procesja skałeczna będzie więc kolejną okazją do gorącej modlitwy za naszą Ojczyznę i za Kościół w Polsce, za wszystkich Rodaków w kraju i poza granicami. Będziemy prosić o pomyślność dla naszej Ojczyzny przez wstawiennictwo św. Stanisława Biskupa i Męczennika, który nazywany jest Ojcem i Opiekunem całej Ojczyzny, a także Patronem we wszystkich Jej potrzebach.\nMetropolita zaznaczył, że uczestnictwo w procesji powinno być także wyrazem wdzięczności za dar beatyfikacji Hanny Chrzanowskiej.\n- Niech jak najliczniejszy udział w procesji ku czci św. Stanisława będzie świadectwem naszej dojrzałej wiary i wdzięczności wobec Boga. Naśladując przykład św. Stanisława, św. Jana Pawła II, bł. Hanny Chrzanowskiej, a także wszystkich świętych i błogosławionych polskich, postępujmy drogą świętości, dając odważne świadectwo wiary i przynależności do Kościoła. - dodał na zakończenie.\nŚw. Stanisław przyszedł na świat w Szczepanowie około 1030 roku. Biskupi tron w diecezji krakowskiej objął w 1072 roku. Zginął śmiercią męczeńską z rąk Bolesława Śmiałego podczas odprawiania Mszy św. w 1079 roku w Kościele Michała Archanioła na Skałce. Legenda związana z jego śmiercią i cudami, jakie po niej nastąpiły, miała ogromny wpływ na tożsamość naszej Ojczyzny, która będąc w okresie rozbicia dzielnicowego dążyła do ponownego scalenia i jedności. Wierzono, że tak jak po śmierci zrosły się szczątki krakowskiego biskupa, w taki sam cudowny sposób odrodzi się niepodzielna Polska.


Pies merda ogonem? To może być oznaka wrogości - Czwórka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 23.08.2016 17:13\n- Psy mają rozbudowaną mowę niewerbalną. Ich uszy, oczy, łapy, całe ciało coś mówi - tłumaczyły w Czwórce członkinie Stowarzyszenia Zwierzęta Ludziom.\nPoznaj mowę ciała swojego psa (Dajesz radę/Czwórka)\nMowa ciała psów jest niezwykle bogata. Jak ją zrozumieć?Foto: GlowImages/East News\nRozpoznanie tego, co faktycznie zwierzę chce nam przekazać, nie jest trudne. Mowy ciała zwierząt łatwo się nauczyć przekonywała w audycji Agata Bagdach, trenerka szkoleń miękkich oraz instruktorka dogoterapii. Ekspertka tłumaczyła między innymi, co pies chce powiedzieć, gdy liże nas po rękach. - To jest sygnał społeczny. Są hipotezy, że szczeniaki wilków liżą suki po faflach. Nasze pupile przenoszą takie społeczne sytuacje na człowieka - mówiła. W taki sposób zwierzak komunikuje nam, że wszystko jest w porządku.\nOznaką wrogości może być natomiast... merdanie ogonem. - Jeśli widzimy psa, który jest spięty, stoi na prostych łapach, stawia uszy i merda sztywno ogonem, jest to sygnał, że należy trzymać się z daleka - ostrzegała gość Czwórki. Jeśli natomiast widzimy, że całe ciało zwierzaka aż "chodzi" z radości wraz z ogonem, wtedy nikt nie ma wątpliwości, co chce nam przekazać.\nAgata Bagdach i Katarzyna Makowiecka tłumaczyły też, jak należy się zachować, gdy pies nas atakuje. Zapraszamy do wysłuchania audycji.\nGoście: Agata Bagdach i Katarzyna Makowiecka (Stowarzyszenia Zwierzęta Ludziom)\nZobacz więcej na temat: Justyna Majchrzak koty pies zwierzęta NAUKA\n13'44 13. Plebiscyt "Serce dla Zwierząt". Poznaj nominowanych! (Cztery pory roku/Jedynka)


Działania policji i straży miejskiej w odpowiedzi na zgłoszenia elblążan – Razem z Tobą\n30 kwietnia 2021 at 12:35\nTo odpowiedź służb za zgłoszenia elblążan, którzy wskazywali nieprawidłowości w parkowaniu i tym samym utrudnienia komunikacyjne dla pieszych i kierowców.\nFunkcjonariusze, reagując na zgłoszenia mieszkańców (między innymi z Krajowej Mapy Zagrożeń Bezpieczeństwa), kontrolowali prawidłowe parkowanie na terenie Elbląga. Do najczęstszych błędów kierowców należy zaliczyć postój pojazdu w odległości mniejszej niż 10 m od przejścia dla pieszych lub skrzyżowania.\nTags Elbląg policja Z kroniki policyjnej\nPoprzedni artykułNiemcy: Po raz pierwszy zaszczepiono ponad milion osób w ciągu jednego dnia\nNastępny artykułWykonano już blisko 11,5 mln szczepień przeciw COVID-19. Liczba osób w pełni zaszczepionych przekroczyła 2,9 mln


Szczecin: ZOZ MSWiA przejmuje szpital powiatowy w Dębnie - Finanse i zarządzanie\nSzczecin: ZOZ MSWiA przejmuje szpital powiatowy w Dębnie\nAutor: radioszczecin.pl/Rynek Zdrowia 12 lipca 2019 14:30\n100 proc. udziałów ma trafić do szczecińskiego szpitala MSWiA Fot. Archiwum\nZOZ MSWiA w Szczecinie przejmie Szpital w Dębnie im. Świętej Matki Teresy z Kalkuty Sp. z o.o.\nUdziały powiatu w placówce miało przejąć miasto, ale tych planów nie udało się zrealizować. Obecnie już wiadomo, że 100 proc. udziałów ma trafić do szczecińskiego szpitala MSWiA - informuje Radio Szczecin.\nNa razie trwa uzgadnianie szczegółów. Jak wskazuje Krzysztof Prętnicki, prezes szpitala w Dębnie, jeszcze nie wiadomo, czy placówka stanie się filią czy integralną częścią szpitala MSWiA.\nPriorytetem jest zachowanie wszystkich oddziałów, a szczególnie ginekologii i położnictwa. Jeśli chodzi o podstawowe zabiegi chirurgiczne, będą one zapewne wykonywane w Dębnie, natomiast te skomplikowane w ramach działalności wspólnej byłyby przekazywane do Szczecina.


Co powinien zawierać odpowiedni dochód seniorów, aby zapewniał godne życie? - PDF\nCo powinien zawierać odpowiedni dochód seniorów, aby zapewniał godne życie?\nDownload "Co powinien zawierać odpowiedni dochód seniorów, aby zapewniał godne życie?"\n1 Europejska Sieć na rzecz Dochodu Minimalnego Co powinien zawierać odpowiedni dochód seniorów, aby zapewniał godne życie? Wyniki badań przeprowadzonych wśród osób starszych we Francji, Irlandii i Polsce Employmen, Social Affairs and Inclusion\n2 Europejska Sieć na rzecz Dochodu Minimalnego (EMIN - European Minimum Incoem Network) była dwuletnim projektem ( ) sponsorowanym przez Parlament Europejski oraz sfinansowanym przez Komisję Europejską (w ramach umowy nr Przetarg nr VT / 2011/100 na pojekt pilotażowy społecznej na rzecz integracji społecznej). Projekt został zrealizowany przez Europejską Sieć Walki z Ubóstwem (European Anti-Poverty Network - EAPN) we wspolpracy z jej organizacjami członkowskimi na szczeblu europejskim i krajowym. Niniejszy raport tematyczny nt. adekwatności dochodów na starość został zredagowany w imieniu AGE Platform Europe przez: Bérénice Storms, Bérénice Storms, Cebud (Thomas More), Belgia oraz Maciej Kucharczyk, AGE Platform Europe, Belgia Ludovic Leydet, Petits frères des Pauvres, Francja Ciaran McKinney, Age&Opportunity, Irlandia Jolanta Perek-Białas, Szkoła Główna Handlowa/Uniwersytet Jagielloński, Polska AGE Platform Europe to europejska sieć ponad 150 organizacji czlonkowskich osób w wieku 50+ reprezentujących bezpośrednio ponad 40 mln Europejczyków. Nasza praca skupia się na wielu obszarach polityki, które wpływają na warunki życia osób starszych i emerytów. Są to kwestie przeciwdziałania dyskryminacji oraz przemocy wobec osób starszych, zatrudnienia starszych pracowników i aktywnego starzenia się, ochrony socjalnej, reform emerytalnych, integracji społecznej, zdrowia, solidarności międzypokoleniowej, dostępności i dostosowania infrastruktury i transportu publicznego do potrzeb osób starszych, czy roli nowych technologii (ICT ) w promowaniu aktywnego starzenia się. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz: Niniejszy dokument został przygotowany na zlecenie Komisji Europejskiej, jednak odzwierciedla wyłącznie stanowisko jego autorów. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje w nim zawartych. Europe Direct to serwis, który pomoże Państwu znaleźć odpowiedź na pytania dotyczące Unii Europejskiej. Oto numer bezpłatny (*) : (*) Uzyskanie połączenia jest bezpłatne, choć niektórzy operatorzy, budki telefoniczne lub hotele mogą pobierać opłaty. KOMISJA EUROPEJSKA Komisja Europejska, Dyrekcja Generalna Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego Dyrektorat D Europa 2020: Polityka Społeczna Jednostka D.2 Włączenie społeczne i walka z ubóstwem Komisja Europejska B-1049 Bruksela Aby uzyskać więcej informacji, zobacz:http://www.ec.europa.eu/social Komisja Europejska, 2014 Powielanie dozwolone pod warunkiem podania źródła. 2\n3 Streszczenie Platforma AGE przeprowadziła badanie dotyczące adekwatności dochodów minimalnych osób starszych we Francji, Irlandii i Polsce jako część programu Europejskiej Sieci na rzecz Dochodu Minimalnego 'EMIN' (European Minimum Income Network) koordynowanego przez Europejską Sieć Przeciwdziałania Ubóstwu (EAPN European Anti Poverty Network). Kwestia adekwatności dochodów jest szczególnie ważna dla osób starszych, które w większym stopniu niż inne grupy wiekowe polegają na płatnościach otrzymywanych z publicznych systemów zabezpieczeń społecznych, zarówno składkowych (emerytury) jak i nieskładkowych (pomoc społeczna). Niezależnie od pozytywnego wpływu emerytur i świadczeń pomocy społecznej na rzecz ograniczenia ubóstwa w ciągu ostatnich lat, nie należy lekceważyć specyfiki ubóstwa osób w podeszłym wieku (erozja dochodów dla tak zwanych najstarszych starych ), ani przeoczyć utrzymujących się nierówności wśród osób w wieku powyżej 65 lat (częstsze występowanie ubóstwa wśród starszych kobiet oraz emigrantów, jak również wśród niepełnosprawnych seniorów). Kombinacja takich czynników jak niski dochód, zły stan zdrowia, dyskryminacja ze względu na podeszły wiek i/lub płeć, obniżone zdolności psychofizyczne, bezrobocie, izolacja, nadużycia czy ograniczony dostęp do usług mogą odgrywać rolę w zwiększeniu ryzyka zagrożenia seniorów ubóstwem i wykluczeniem społecznym. Jednak, gdy osoby starsze są pytane o ich niezaspokojone potrzeby, wówczas to brak odpowiedniego dochodu pojawia się na pierwszym miejscu. Projekt rozpatrzył problem adekwatności minimalnych dochodów w sposób partycypacyjny. Osoby starsze z trzech państw aktywnie uczestniczyły w dyskusji na temat tego, co powinien zawierać adekwatny dochód minimalny, aby zapewnić im pełny udział społeczny. Badanie stwierdza funkcjonowanie tej samej definicji udziału społecznego we wszystkich trzech państwach pilotażowych. Zauważono ponadto wiele podobieństw przy określaniu towarów i usług istotnych dla seniorów z 3\n4 punktu widzenia ich wkluczenia spolecznego. Tak samo było w przypadku określenia odpowiednich potrzeb podstawowych, które uważane są za niezbędne do pełnego uczestnictwa w życiu społecznym. Pomimo tych podobieństw, zaobserwowano natomiast istotne różnice dotyczące adekwatności dochodu minimalnego osób starszych oraz zasadności granicy ubóstwa na poziomie 60% mediany dochodu w danym kraju. Co z kolei postawiło pytanie o słuszność mierzenia poziomu ubóstwa wyłącznie w oparciu o wskaźniki dochodowe, takie jak powyższy próg 60% mediany dochodu. W ramach projektu omawiano również budżety referencyjne, a w szczególności rolę, jaką odgrywają one w definiowaniu i ocenie dochodu minimalnego. Celem nie było opracowanie (określenie wartości pieniężnej) budżetów referencyjnych dla osób starszych, ale raczej określenie tego, co powinien zawierać odpowiedni dochód minimalny w danym kontekście krajowym, czyli z uwzględnieniem podstawowych potrzeb fizycznych i społecznych, które umożliwiają ludziom starszym pełny udział w życiu społecznym. Budżety referencyjne mają jasną interpretację normatywną. Każda pozycja (towar lub usługa) zawarta w koszyku spełnia funkcję społeczną, dokładnie opisując role, które może wypełnić osoba, którą stać na nabycie danej pozycji. Budżety referencyjne mogą być zatem przydatnym narzędziem do oceny adekwatności polityki zabezpieczeń społecznych. Nie powinny one natomiast mieć charakteru nakazu, narzucając ludziom to, co należy lub czego nie należy robić. Unia Europejska ponosi szczególną odpowiedzialność za wspieranie adekwatnego dochodu przez okres całego życia. Poprzez odpowiednie działania i procesy polityczne, takie jak Strategia Europa 2020, Strategia Aktywnej Integracji, Europejska Platforma Współpracy w Zakresie Walki z Ubóstwem, Karta Praw Podstawowych lub inne przepisy związane z równością, UE powinna się bardziej koncentrować na potrzebach różnych grup wiekowych i społecznych. Mamy nadzieję, że projekt EMIN zainicjował na poziomie krajowym oraz unijnym trwałą debatę nad adekwatnością dochodów w ciągu całego życia ludzkiego, gdyż stawką jest tu dobro i godność ludzi starszych. 4\n5 SPIS TRESCI 1. Wstep Projekt EMIN w kontekście UE: Odpowiedni dochód minimalny w podeszłym wieku - po co? Ubóstwo w Europie w liczbach Ubóstwo i wykluczenie społeczne różnych grup wiekowych Trzy wymiary ubóstwa i wykluczenia społecznego Filozofia udziału w debacie dotyczącej adekwatności dochodu Jak zdefiniować adekwatne minimum dla osób starszych : cele i metodologia Cele Odpowiedni dochód i udział społeczny: trochę teorii Metodologia i pobieranie próbek Projekt Organizacja dyskusji i ich treść Ustalenia w państwach pilotażowych Ocena dyskusji w grupach Wyniki partycypacyjnych dyskusji w grupach Co oznacza udział w życiu społecznym dla osób starszych? Czego potrzebują ludzie starsi do pełnego uczestnictwa w życiu społecznym? Czy systemy dochodów minimalnych umożliwiają ludziom starszym pełne uczestnictwo w życiu społecznym? Czy europejska granica ubóstwa dochodowego stanowi adekwatny wzorzec w porównaniu z odpowiednim dochodem minimalnym osób w podeszłym wieku? Wnioski i zalecenia Załącznik Załącznik 1: kwestionariusz rekrutacyjny Załącznik 2: Najważniejsze towary i usługi zapewniające pełny udział społeczny z punktu widzenia uczestników Piśmiennictwo 34 5\n6 1. Wstęp 1.1 Projekt EMIN w kontekście UE : Projekt Europejskiej Sieci na rzecz Dochodu Minimalnego (EMIN) został przeprowadzony na przełomie roku 2013 i 2014, a jego celem było uzgodnienie podjęcia odpowiednich działań na rzecz stopniowego wprowadzenia adekwatnych i dostępnych systemów dochodu minimalnego w państwach członkowskich UE. Ta wspólna refleksja - skupiająca krajowe organizacji członkowskie Europejskiej Sieci Przeciwdziałania Ubóstwu (EAPN) oraz dwie europejskie organizacje pozarządowe, Age Platform Europe (AGE) i FEANTSA (Europejska Federacja Organizacji Pracujących na rzecz Bezdomnych) - powstała zgodnie z zaleceniami Komisji Europejskiej dotyczącymi aktywnej integracji z roku, strategii Europa i w kontekście Europejskiej platformy współpracy w zakresie walki z ubóstwem i 1 Zalecenie Komisji 2008/867/WE z 3 października 2008 w sprawie aktywnej integracji osób wykluczonych z rynku pracy 2 Europa 2020 jest dziesięcioletnią strategią Unii Europejskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia, uruchomioną w 2010 r. Chodzi tu o znacznie więcej niż tylko przezwyciężenie kryzysu, z którego nasze gospodarki obecnie stopniowo wychodzą. Dotyczy to również zajęcia się wadami modelu wzrostu i stworzenia warunków inteligentnego, zrównoważonego wzrostu sprzyjającego integracji społecznej. Więcej informacji pod adresem: ec.europa.eu/europe2020/europe-2020-in-a-nutshell/ index_en.htm 6 wykluczeniem społecznym 3. W ramach koordynowanego przez (EAPN) projektu EMIN, AGE przeprowadziła badanie tematyczne dotyczące adekwatności minimalnych dochodów ludzi starszych w trzech państwach pilotażowych. Praca AGE miała na celu ocenę, czy i w jakim stopniu systemy dochodu minimalnego we Francji, Irlandii i Polsce 4 gwarantują osobom starszym godne życie. Kwestia adekwatności dochodów minimalnych jest szczególnie ważna dla eme- 3 Europejski program walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym jest jedną z siedmiu inicjatyw przewodnich strategii Europa 2020 na rzecz inteligentnego, zrównoważonego wzrostu sprzyjającego integracji społecznej. Został zaprojektowany po to, aby pomóc państwom UE w osiągnięciu głównego celu polegającego na wyciągnięciu 20 milionów ludzi z ubóstwa i wyłączenia społecznego. Platforma została uruchomiona w 2010 roku i będzie działać do 2020 roku. 4 W projekt zaangażowane były następujące organizacje członkowskie AGE Platform Europe: Petits frères des Pauvres (Francja), Age&Opportunity (Irlandia) i Uniwersytet Jagielloński, Kraków (Polska). W Polsce badania były przeprowadzone i koordynowane przez Centrum Ewaluacji i Analiz Polityk Publicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego (pod kierownictwem dr Jolanty Perek-Białas we współpracy z Dorotą Pawluś i Małgorzatą Borysławską), przy współpracy z Instytutem Socjologii UJ oraz Jagiellońskim Uniwersytetem Trzeciego Wieku (Ewa Piłat), Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej i Akademią «Pełnia Życia» (członek Forum 50+). W badania zaangażowane były również inne organizacje i instytucje, które pracują w imieniu i na rzecz osób starszych w Krakowie.\n7 rytów, którzy w większym stopniu niż inne grupy wiekowe polegają na płatnościach otrzymywanych od państwa lub z publicznych systemów zabezpieczenia społecznego, zarówno składkowych (emerytury) jak i nieskładkowych (pomoc społeczna). Część zaangażowania AGE w projekt EMIN obejmowała analizę tzw. budżetów referencyjnych, a w szczególności rolę, jaką odgrywają one w definiowaniu i ocenie adekwatności dochodu minimalnego. Parlament Europejski (2010) i Komisja Europejska (2013) uznały zasadniczą rolę, którą budżety referencyjne (BR) mogą odegrać pomagając państwom członkowskim w osiągnięciu celów związanych z ochroną adekwatnego dochodu minimalnego i skuteczną integracją społeczną w Unii Europejskiej. W szczególności w ramach Społecznego Pakietu Inwestycyjnego 5 przyjętego w lutym 2013 r., Komisja zaproponowała budżety referencyjne jako instrument, który z jednej strony może pomóc państwom członkowskim w projektowaniu wydajnego i adekwatnego wsparcia dochodów (Komisja Europejska, 2013, s.11) 5 Komunikat Komisji, COM (2013) 83, «W kierunku inwestycji społecznych na rzecz wzrostu i spójności - w tym wdrażanie Europejskiego Funduszu Społecznego na lata » oraz z drugiej strony ułatwi Komisji zadanie monitorowania adekwatności wsparcia dochodów w Europie (Komisja Europejska 2013, s. 12). Budżety referencyjne to wycenione koszyki dóbr i usług, które reprezentują dany standard życia (Bradshaw, 1993). Są powszechne i nadal rozpowszechniane w różnych państwach europejskich. Prawie wszystkie państwa członkowskie UE korzystają z BR lub je tworzą (Storms, et al.). 2014). Niemniej jednak istnieją duże różnice w konstruowaniu i wdrażaniu budżetów referencyjnych w różnych państwach. Celem niniejszego projektu nie było opracowanie budżetów referencyjnych dla ludzi starszych, ale raczej określenie tego, co powinien zawierać adekwatny dochód minimalny we Francji, Irlandii i Polsce. W oparciu o istniejącą literaturę i rozmowy ze starszymi osobami w partycypacyjnych grupach dyskusyjnych, naszym celem jest określenie podstawowych potrzeb fizycznych i społecznych, które umożliwią ludziom starszym pełne uczestnictwo w życiu społecznym. Wynikłe potrzeby zostały wykorzystane w projekcie w celu oceny adekwatności minimalnych świadczeń dochodowych w podeszłym wieku w trzech państwach pilotażowych. 1.2 Odpowiedni dochód minimalny w podeszłym wieku - po co? W ciągu kilku ostatnich lat kwestia adekwatności systemów minimalnego dochodu często była poruszana na poziomie UE w trakcie takich debat politycznych, jak doroczne spotkania europejskie osób dotkniętych ubóstwem lub doroczna konwencja europejskiego programu walki z ubóstwem. Było to również przedmiotem kampanii prowadzonej przez EAPN, dotyczącej dyrektywy ramowej w sprawie minimalnego dochodu (patrz i wspieranej przez AGE. Systemy dochodów minimalnych są dla osób dotkniętych ubóstwem, w tym ludzi starszych, kluczowe dla przetrwania. Dla społeczeństwa jako całości, systemy dochodów minimalnych zapewniają niezastąpioną sieć bezpieczeństwa służącą do ochrony osób najbardziej zagrożonych ubóstwem. Dla AGE, odpowiedni dochód minimalny jest niezbędną gwarancją potrzebną do budowania integracyjnych społeczeństw, w których ludzie w każdym wieku mogą godnie żyć. W 2008 roku Komisja Europejska przyjęła zalecenie w sprawie aktywnej integracji ludzi 7\n8 wykluczonych z rynku pracy 6, której celem jest promowanie spójnej strategii opartej na integracji trzech filarów polityki społecznej: adekwatne wsparcie dochodów, integracyjne rynki pracy i dostęp do wysokiej jakości usług. Te rekomendacje nie były skierowane bezpośrednio do ludzi starszych jako do oddzielnej grupy docelowej, ale raczej skupiały się na kwestiach zatrudnienia, odpowiednich systemów minimalnego dochodu i dostępu do usług z perspektywy ogólnej aktywizacji zawodowej ludności. 6 Zalecenie Komisji w sprawie aktywnej integracji osób wykluczonych z rynku pracy, (2008/867/WE) Odpowiednie dochody są niezbędne w ciągu całego życia, w tym dla osób starszych. Środki ochrony społecznej powinny się skupiać na odpowiedniości ich systemów emerytalnych. Ponadto do efektywnej oceny tego, czy i w jakim zakresie systemy dochodów minimalnych uwzględniające składkowe i nieskładkowe systemy dochodów w podeszłym wieku gwarantują przyzwoite i godne życie są niezbędne innowacyjne narzędzia. AGE wierzy, że prawo do odpowiedniego wynagrodzenia, wraz z systemami dochodu minimalnego dla ludzi starszych, jest fundamentalne dla godności i niezależności wszystkich ludzi. 1.3 Ubóstwo w Europie w liczbach Dane dotyczące ubóstwa w oparciu o wspólnie uzgodnione wskaźniki ubóstwa w UE pokazują, że dla dużej grupy ludzi starszych w UE prawo do odpowiedniego dochodu minimalnego nie jest zagwarantowane. Główny unijny wskaźnik osoby zagrożone ubóstwem lub wykluczeniem społecznym - przedstawiony w ramach strategii Europa zlicza liczbę osób dotkniętych przynajmniej jedną z trzech form ubóstwa: ubóstwo finansowe, niedostatek materialny lub niska intensywność pracy. Współczynnik zagrożenia ubóstwem (ARPR) określa ubóstwo finansowe na poziomie 60% mediany rozporządzalnego dochodu netto 7 gospodarstwa domowego. Ciężki niedostatek materialny mierzony jest indeksem składającym się z dziewięciu elementów uważanych za niezbędne lub pożądane w Europie, mianowicie: zaległości w spłacie kredytu hipotecznego lub najmu, rachunków za media, 7 W celu uwzględnienia efektu skali, dochód jest wyrównywany przy wykorzystaniu zmodyfikowanej skali ekwiwalentności OECD. Ta skala zakłada, że w celu uzyskania takiego samego standardu życia co samotna osoba dorosła, gospodarstwo domowe składające się z dodatkowych osób w wieku 14 i powyżej lat potrzebuje 50 procent dodatkowego dochodu, aby osiągnąć ten sam standard życia. Dzieci w wieku poniżej 14 lat potrzebują jedynie 30 procent dodatkowego dochodu. 8 rat z tytułu ratalnej sprzedaży konsumenckiej lub spłat innych kredytów; brak możliwości opłacenia raz w roku tygodniowego urlopu spędzanego poza miejscem zamieszkania; brak możliwości opłacenia posiłku zawierającego mięso, kurczaka lub rybę (lub równoważnego posiłku wegetariańskiego) co drugi dzień; brak możliwości sprostania niespodziewanym wydatkom finansowym; brak możliwości zakupu telefonu (również telefonu komórkowego); brak możliwości zakupu kolorowego telewizora; brak możliwości zakupu pralki; brak możliwości zakupu samochodu lub brak możliwości opłacenia ogrzewania domu. Wszystkie osoby żyjące w gospodarstwie domowym, którym brakuje przynajmniej 4 z tych 9 elementów są uznawane za poważnie dotknięte niedostatkiem materialnym (por. Guio, 2009). Trzeci wymiar ubóstwa i wykluczenia społecznego związany jest z brakiem dostępu do dochodów z pracy. Europejczycy pomiędzy zerowym a 59 rokiem życia mieszkają w gospodarstwach domowych o bardzo niskiej intensywności pracy, jeśli członkowie gospodarstwa domowego w wieku produkcyjnym pracowali w ciągu zeszłego roku wykorzystując poniżej 20% swojego potencjału.\n9 1.3.1 Ubóstwo i wykluczenie społeczne różnych grup wiekowych Liczba osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym przed kryzysem gospodarczym spadała. Wskaźnik ten osiągnął swój najniższy poziom w 2009 r., kiedy w UE było 114 milionów osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym. Następnie, wraz z kryzysem gospodarczym, ubóstwo zaczęło ponownie rosnąć. W 2012 roku, 123 miliony ludzi (jeden na czterech mieszkańców UE) doświadczyły przynajmniej jednej z trzech postaci ubóstwa lub wykluczenia społecznego. Dwadzieścia spośród 28 państw członkowskich UE doświadczyło od 2009 roku wzrostu liczby ludzi zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym. W Niemczech, na Łotwie, w Holandii, Polsce, Rumunii, Finlandii i Szwecji liczba osób dotkniętych ubóstwem nie uległa zwiększeniu. Rysunek 1 pokazuje, że osoby w podeszłym wieku, 65-letnie lub starsze (+10% pomiędzy 2005 i 2013 r.) nie zostały dotknięte wzrostem ubóstwa. Średnia liczba biednych Europejczyków powyżej 64 roku życia nieco spadła w latach Potem, w latach 2009 i 2010 odnotowano gwałtowny spadek, po którym nastąpił nieznaczny wzrost w 2011 r. i prawie taki sam spadek w 2012 r. Rysunek 1: Osoby zagrożone ubóstwem i wykluczeniem społecznym, EU-27, (w mln osób) total 65 et plus Źródło: Eurostat, 2014 Ludzie młodzi w wieku lat są najbardziej narażeni na ryzyko ubóstwa i wykluczenia społecznego (Tabela 1). W 2013 roku zagrożonych było ponad 30% z nich. Sytuacja ludzi młodych i ludzi w aktywnym wieku pogorszyła się znacznie w okresie Natomiast ludzie starsi w wieku 65 lub powyżej wykazywali najniższe wskaźniki ubóstwa w 2012 r. Wynika to ze stałego spadku zagrożeniem ubóstwem ludzi starszych od 2005 r., które miało miejsce we wszystkich państwach członkowskich UE. Wyjątkiem jest Austria, Niemcy, a szczególnie Szwecja, gdzie wskaźniki ubóstwa osób w wieku powyżej 64 lat wzrosły od 2005 roku. W 21 państwach UE wskaźniki dotyczące zagrożenia ubóstwem i wykluczeniem społecznym osób w wieku powyżej 64 lat znajdują się poniżej ogólnych wskaźników dotyczących ubóstwa. Jednak w Bułgarii, Chorwacji, na Cyprze, na Litwie, w Finlandii i w Szwecji osoby starsze były narażone na wyższe ryzyko w roku\n10 Tabela 1: Odsetek osób zagrożonych ubóstwem i wykluczeniem społecznym według wieku, UE-27, ,3 28, ,8 27,7 31, ,1 20,8 23, ,8 25,8 26, ,3 19,9 17, , ,6 Ogółem 25,7 23,2 24,8 Źródło: Eurostat, Trzy wymiary ubóstwa i wykluczenia społecznego Ubóstwo finansowe, mierzone wg wyżej wymienionej 60% granicy ubóstwa nie tylko było dominującą formą ubóstwa (dotyczy osób); wykazało również najwyższy wzrost od 2005 roku ( osób). Ponad połowa tego wzrostu nastąpiła w latach 2011 i W ujęciu względnym, współczynnik ARPR w 27 państwach członkowskich UE oscylował na poziomie 16,5% w latach W latach 2011 i ,9% Europejczyków zagrożonych było ubóstwem finansowym. Podczas gdy wskaźnik ubóstwa finansowego dla wszystkich grup wiekowych stabilnie wzrastał od 2005 r., to stopniowo spadał w odniesieniu do Europejczyków w podeszłym wieku. W tej grupie można odnotować (patrz tabela 2) spadek z 18,8% do 14,4% (spadek w wysokości osób). Jednak za ogólnym spadkiem wskaźnika ubóstwa finansowego kryją się w 27 państwach członkowskich UE poważne dysproporcje. W ośmiu państwach członkowskich, ARPR (współczynnik zagrożenia ubóstwem) wzrósł. Tak jest w Bułgarii, Czechach, Niemczech, Holandii, Austrii, Polsce i na Słowacji. Szczególnie w Bułgarii i w Polsce dane dotyczące ubóstwa wśród ludzi 10 starszych gwałtownie wzrosły od 2005 r. Z kolei w Irlandii, Grecji, Hiszpanii, Francji, na Cyprze, Łotwie i w Portugalii ubóstwo osób starszych znacznie wzrosło, bardziej niż w innych państwach UE. Tabela 2: Odsetek ubóstwa finansowego według grup wiekowych, UE-27, (odsetek osób) ,1 20, ,5 20,2 23, , , , , ,8 17,8 14,4 Ogółem 16,4 16,4 16,9 Źródło: Eurostat, 2014 Mimo, że zagrożenie starszych Europejczyków ubóstwem jest obecnie stosunkowo niskie, niektóre podgrupy ludzi starszych dotknięte są wysokim poziomem ubóstwa. Na przykład samotne osoby starsze stoją w obliczu relatywnie wysokiego zagrożenia ubóstwem finansowym, które jest prawie dwukrotnie wyższe niż zagrożenie ubóstwem starszych par. W Czechach, Estonii, na Litwie, w Rumunii, w Słowenii i na Słowacji, w Finlandii i Szwecji zagrożenie ubóstwem jednoosobowych gospodarstw domowych ludzi starszych jest trzykrotnie lub więcej razy wyższe niż zagrożenie ubóstwem starszych par. Podobnie starsi najemcy są dotknięci wyższym ryzykiem ubóstwa. Szczególnie w Bułgarii, Niemczech, Irlandii, Hiszpanii, Luksemburgu, na Węgrzech, w Słowenii, Finlandii i Szwecji zagrożenie ubóstwem finansowym ludzi starszych jest o 50% wyższe dla najemców niż dla właścicieli mieszkań/domów. W siedmiu państwach UE jest dokładnie odwrotnie: ludzie starsi, którzy są właścicielami\n11 swoich miejsc zamieszkania są bardziej zagrożeni niż najemcy w Danii, Estonii, Grecji, na Cyprze, w Holandii, Polsce i Wlk. Brytanii. Trzecia grupa ludzi osób starszych, które borykają się z wysokim zagrożeniem ubóstwem to starsze kobiety. Średnio, zagrożenie ubóstwem dochodowym jest u nich o 35% wyższe niż u mężczyzn. W Czechach, Rumunii, Słowenii, Finlandii i Szwecji kobiety w wieku 65 lat i powyżej są prawie dwukrotnie bardziej zagrożone ubóstwem niż starsi mężczyźni. Ubóstwo finansowe wśród starszych kobiet wynosi od 5,4% w Holandii do 34,3% w Bułgarii. W 7 spośród 27 państw członkowskich, ponad 20% starszych kobiet w wieku 65 lat i powyżej było wystawionych na ubóstwo finansowe w 2012 roku. Sytuacja była nawet bardziej znamienna patrząc na sytuację starszych kobiet w wieku 75 lat (13 z UE-27), z najwyższym poziomem ubóstwa zarejestrowanym w Finlandii (33,5%), Bułgarii (42%) i na Cyprze (47,7%). W przeciwieństwie do ubóstwa finansowego, dane dotyczące niedostatku materialnego w okresie dla całej ludności i różnych podgrup spadły. W przypadku poważnego niedostatku materialnego (tabela 3), odnotowano gwałtowny spadek pomiędzy latami 2005 i Następnie wskaźnik znowu wzrósł, szczególnie dla młodych Europejczyków i ludzi w wieku produkcyjnym. Z przebiegu całości danych dotyczących 27 państw członkowskich UE, wyłania się obraz rozbieżności w ewolucji poważnego niedostatku materialnego pomiędzy 12 nowymi państwami członkowskimi i 15 pozostałymi. Szczególnie w Czechach na Łotwie, Litwie, w Polsce i na Słowacji zauważyliśmy gwałtowny spadek wskaźnika w okresie , podczas gdy dla takich państw jak Irlandia, Grecja, Hiszpania, Włochy, Malta i Wlk. Brytania zaobserwowano gwałtowny wzrost. Jednym z powodów rozbieżności w ewolucji ubóstwa finansowego po jednej stronie i niedostatku materialnego po drugiej jest inna struktura wskaźników. Podczas gdy ubóstwo finansowe mierzone jest w kategoriach względnych (to, co można przyjąć za minimalny akceptowalny standard w danym państwie ewoluuje proporcjonalnie do mediany dochodu gospodarstw domowych), niedostatek materialny jest wskaźnikiem absolutnym (zakłada próg ubóstwa na tym samym poziomie we wszystkich latach i dla wszystkich państw). Tabela 3: Poważny niedostatek materialny według grup wiekowych, UE-27, (odsetek osób) ,1 9,5 11, ,2 7 9, ,3 7,9 9, ,4 7,4 8, ,8 6,5 7, ,6 7,5 Ogółem 10,8 8,4 9,9 Źródło: Eurostat, 2014 Rozbieżne tendencje dla starych i nowych państw członkowskich - zaobserwowane dla całej ludności - widoczne są również w grupie osób 65+. Szczególnie we Włoszech wzrost niedostatku materialnego wśród ludzi starszych w okresie był bardzo wysoki. Z drugiej strony, poważny niedostatek materialny spadł o ponad połowę w przypadku osób starszych w Polsce, Estonii, na Słowacji i w Szwecji. Państwa ze stosunkowo wysokimi stopami niedostatku materialnego wśród ludzi starszych to Łotwa, Litwa i Słowenia, gdzie jedna na cztery osoby, oraz Bułgaria, gdzie jedna na dwie osoby powyżej 64 roku życia były dotknięte poważnym niedostatkiem materialnym. Bardzo niska intensywność pracy określa osoby w wieku od 0 do 59 lat mieszkające w gospodarstwach domowych, gdzie dorośli pracowali w zakresie mniejszym niż 20% 11\n12 Aktywne zaangażowanie zwykłych ludzi w tworzenie polityki wzmacnia również demokrację partycypacyjną ułatwiając partnerstwo wśród wszystkich zainteresowanych stron zorganizowaniem i zarządzaniem społeczeństwem. Potrzebny jest przejrzysty i integracyjny dialog obywatelski oparty o wzajemną wiedzę stron zainteresowanych na temat ich praw, obowiązków i oczekiwań. Debata dotycząca tego, co jest konieczne dla godnego życia w podeszłym wieku jest częścią dialogu społecznego, a obecny projekt dostarcza namacalnych argumentów na rzecz aktywnego zaangażowania ludzi starszych, łącznie z tymi, którzy doświadczają ubóstwa i wykluczenia społecznego, w deswojego potencjału w zeszłym roku. Tabela 4 pokazuje, że wskaźnik wzrósł pomiędzy 2009 r. i 2012 r., podczas gdy wcześniej spadał pomiędzy 2006 r. i 2009 r.. Od 2005 r. u Europejczyków pomiędzy 18 i 55 rokiem życia zaobserwowano wzrost, a u osób pomiędzy 55 i 60 rokiem życia gwałtowny spadek wskaźnika. Tabela 4: Bardzo niska intensywność pracy według grup wiekowych, UE-27, (odsetek osób) ,1 8, ,5 8,2 10, ,8 7,7 9, ,3 23,3 22 Ogółem 9,1 8,1 9 Źródło: Eurostat, 2014 Można stwierdzić, że porównując do młodszych kohort, osoby w wieku 65 lat i starsze były lepiej chronione przed konsekwencjami kryzysu gospodarczego w latach Jednak pozytywna rola odegrana przez świadczenia emerytalne lub pomoc społeczną nie powinna ani ukrywać specyfiki ubóstwa w podeszłym wieku, ani pomijać utrzymujących się nierówności w samej grupie 65+ (niewystarczające dochody jako konsekwencja społeczno-gospodarczych utrudnień na wcześniejszym etapie życia, takich jak różnice w wynagrodzeniu pomiędzy płciami i przerwy w pracy zawodowej lub długotrwałe bezrobocie). Podsumowując, gdy analizujemy ubóstwo wśród ludzi starszych, musimy się przyjrzeć zarówno średnim danym, jak i tym odzwierciedlającym realia społeczne w podgrupach wiekowych. Grupa ludności 65+ nie jest jednorodna i w samej grupie istnieją bardzo duże różnice. 1.4 Filozofia udziału w debacie dotyczącej adekwatności dochodu Udane polityki, które pomagają wyciągać ludzi z ubóstwa/wykluczenia społecznego i zapobiegać wpadnięciu w nie pozostałych osób wymagają od decydentów zrozumienia zawiłości takich sytuacji i doświadczeń osób dotkniętych nimi bezpośrednio. Osoby żyjące w ubóstwie/wykluczone społecznie mają bezpośrednie doświadczenie, a więc i najlepszą wiedzę na temat problemów, które wpływają na ich sytuację. Tych głosów trzeba wysłuchać w ramach debaty politycznej zarówno po to, żeby uniknąć politycznych błędów, jak i po to by zachęcić do silniejszego podkreślenia ludzkiej godności i praw człowieka w każdym wieku. 12\n13 batę polityczną i umożliwia wykorzystanie ich wiedzy przy projektowaniu i wdrażaniu działań politycznych, takich jak systemy dochodów minimalnych. Otwartość i przejrzystość całego procesu opracowania rozwiązań w odniesieniu do polityki integracji społecznej - od jego projektowania, zatwierdzania, wdrażania, monitorowania do oceny i ewentualnego przeformułowania - nie tylko ułatwia rozwój nowego prawa, wdrożenie rozwiązań politycznych lub poprawę ich jakości, ale również wzmacnia system demokratyczny. W debacie na temat adekwatności dochodów osób w podeszłym wieku, ostatecznym celem powinno być zapewnienie, że świadczenia emerytalne lub pomoc społeczna spełni potrzeby ludzi starszych zagrożonych ryzykiem ubóstwa, którzy są niezbyt dobrze reprezentowani w głównym nurcie polityki i/lub w sferze społecznej. 13\n14 2. Jak zdefiniować adekwatne minimum dla osób starszych : cele i metodologia 2.1 Cele Celem tego projektu jest określenie akceptowalnego minimalnego dochodu niezbędnego we Francji, Irlandii i Polsce. Omówiliśmy również ze starszymi ludźmi to, czy istniejące krajowe systemy zapewnienia dochodu dla osób starszych w ich krajach mogą zapewnić ludziom starszym dochód umożliwiający im godne życie, np. udział w życiu społecznym w roli równoprawnego obywatela. 2.2 Odpowiedni dochód i udział społeczny: trochę teorii 14 Mówiąc o adekwatności dochodów, nawiązujemy do poziomu dochodów, który zapewnia pełny udział w życiu społecznym i integrację społeczną. Mimo że obie koncepcje były często wykorzystywane w dyskursie społecznym i politycznym w ciągu ostatnich dwudziestu lat, rzadko przekładają się na rzeczywistość, tj. na poziom dochodów. Jest to zupełnie odwrotnie jak w literaturze naukowej dotyczącej niepełnosprawności, gdzie te koncepcje są jasno osadzone w paradygmacie obywatelstwa: jako pełnoprawni obywatele, ludzie (niepełnosprawni) powinni być w stanie rozwijać się i tworzyć swoją własną tożsamość. Powinni być w stanie cieszyć się niezbędnym wsparciem tak, aby mogli się w pełni rozwijać (Cardol, De Jong, & Ward, 2002; De Jaegere, DeSmet, De Coster, & Van Audenhove, 2010; Van Gennep, 1997; Van Weeghel et al., 2005). W ICIDH-2 (międzynarodowej klasyfikacji funkcjonowania, niepełnosprawności i zdrowia), WHO (2001)\n15 definiuje się udział ze społecznego punktu widzenia jako zaangażowanie jednostki w życiowe sytuacje lub jako udział społeczny w podstawowych obszarach życia i rolach życiowych (WHO, 2002, s. 10). Socjologicznie rzecz ujmując, role społeczne mogą być zdefiniowane jako wspólny zestaw oczekiwań (formalnych i nieformalnych zasad, zachowań i przekonań) powiązanych z pozycją ludzi w społeczeństwie (np. rodzic, pracodawca, sąsiad, obywatel). Jeśli chodzi o udział społeczny, bardzo ważne jest to, aby ludzie mieli możliwość odgrywania różnych ról społecznych tak, aby byli akceptowani przez innych i nie stawali się wykluczeni. Ponadto można też oczekiwać, że ludzie uczestniczą w realizacji podstawowych funkcji społecznych i w procesie poprawy instytucji społecznych 8 (Barca, 2009). Dlatego udział w życiu społecznym ma szczególnie charakter rekurencyjny (Giddens, 1984) i zakłada zarówno element przynależności, jak i udziału. Integracja społeczna nawiązuje do (wyniku) działań, które musi podjąć (podjęło) społeczeństwo w celu umożliwienia udziału w życiu społecznym osób szczególnie narażonych (ludzi starszych, ludzi ubogich, ludzi niepełnosprawnych lub chronicznie chorych) Atkinson, Cantillon, Marlier, & Nolan, 2002; Komisja Europejska, 2008, Komisja Europejska, 2010; Frazer, Marlier, & Nicaise, 2010; Földesi, 2010; Kröber, 2008; Maes et al, 1997; Nussbaum, 2009; van Campen, 2007). W celu określenia adekwatności dochodu minimalnego osób starszych w związku z udziałem w życiu społecznym, należy rozpocząć od absolutnego poziomu odniesienia dochodu. Nawiązując do podejścia zdolnościowego (Sen, 1980, 1983, 1985a, 1985c, 2006), relatywna definicja koncepcji adekwatnego dochodu jest jedyną alternatywą: mówiąc o dobrobycie nie należy patrzeć na to, co dana osoba ma lub jak się czuje; liczy się to, kim może być lub co może zrobić. Rodzaje funkcjonowania stanowią ele- 8 Nawiązujemy tu do instytucji jako społecznie skonstruowanych formalnych i nieformalnych zasad regulujących podstawowe funkcje społeczne. menty stanu danej osoby / w szczególności różne rzeczy, które osoba ta może robić lub kim może być w życiu (Sen, 1993, p. 31). Te rodzaje funkcjonowania mogą obejmować czynności od podstawowych takich jak jedzenie, śmiech i bycie zdrowym, po bardzo skomplikowane, powiązane działania i emocje, takie jak odgrywanie roli społecznej i szacunek dla samego siebie. Według Sena, gdy oceniamy standard życia ludzi nie możemy polegać na tych rodzajach funkcjonowania, ale na możliwościach. Np., głodowanie i poszczenie to te same rodzaje funkcjonowania. Mimo, że prowadzą do tego samego wyniku, znacznie się od siebie różnią. Ludzie, którzy poszczą, jedzą mniej z własnej woli, w przeciwieństwie do ludzi głodujących, którzy nie mają wyboru (Sen, 1985c). Innymi słowy, ludzie którzy poszczą mają możliwość jedzenia, ale decydują się na niejedzenie, podczas gdy ludzie którzy głodują takiej możliwości nie mają. Siła podejścia zdolnościowego tkwi w uwzględnieniu zmienności parametrycznej w relacji pomiędzy środkami/dochodem i rzeczywistymi możliwościami (Sen, 1990, 2005). Ludzie mający te same lub podobne środki mogą mieć różne umiejętności służące do osiągnięcia danego rodzaju funkcjonowania. Może to zależeć od wielu rzeczy: fizyczna lub mentalna niejednorodność pomiędzy osobami (np. niepełnosprawność, podatność na choroby); różnice w kapitale społecznym (np. to czy dana osoba może liczyć na nieformalną opiekę) lub kapitał kulturowy (np. poziom umiejętności czytania i pisania); różnice środowiskowe (np. klimat lub położenie geograficzne); charakterystyczna pozycja społeczna (np. działalność zawodowa w porównaniu z emeryturą) i nierówny dostęp do dóbr i usług publicznych (np. edukacji). W celu określenia adekwatnego standardu życia ludzi starszych w porównaniu pomiędzy krajami pomocne byłoby oparcie się o listę podstawowych możliwości, związanych z podstawowymi potrzebami fizycznymi i społecznymi lub zawierającą możliwości, które są niezbędne do życia wartego ludz- 15\n16 kiej godności (Nussbaum, 2000). Podczas gdy Sen sam nigdy takiej listy nie zaproponował, lista stworzona między innymi przez Marthę Nussbaum (2000) i hierarchiczny model ludzkich potrzeb stworzony przez Lena Doyala i Iana Gougha (1991) są obiecującymi przykładami, które można wykorzystać w operacjonalizacji wzorca, według którego można oceniać adekwatny dochód minimalny. Aby dać starszym ludziom możliwość pełnego uczestnictwa w życiu społecznym (Doyal & Gough) lub życia w pełnym rozkwicie (Nussbaum), oba ujęcia podkreślają te same uniwersalne potrzeby lub podstawowe możliwości, mianowicie zdrowie fizyczne ( nienaruszalność cielesna ) i autonomia działania ( rozum praktyczny ). Dodatkowo, wszyscy wyżej wymienieni autorzy formułują listę najważniejszych możliwości lub uniwersalnych potrzeb pośrednich. Wszyscy oni podkreślają, że te listy mogą nie być wyczerpujące listami zamkniętymi. 2.3 Metodologia i pobieranie próbek W niniejszym projekcie oparliśmy się o wymienioną powyżej listy omawiając podstawowe potrzeby osoby starszej, które powinna ona być w stanie zaspokoić w celu uczestnictwa w życiu społecznym. Najpierw skorzystaliśmy z podejścia deliberacyjnego (dyskusyjnego) w celu ujawnienia tych potrzeb. Deliberacyjna technika badawcza może zostać wykorzystana do odkrywania świadomego, przemyślanego i zbiorowego poglądu na zagadnienia normatywne. W kontekście nauk społecznych to podejście często jest wykorzystywane w badaniu ubóstwa, dobrobytu i nierówności. Deliberacja (dyskusja) powinna być raczej określona jako podejście, a nie konkretna technika badawcza z powodu szerokiego zakresu różnorodnych zastosowanych metod (ilości uczestników, procedury rekrutacji, czas trwania zaangażowania, struktura i treść procesu oraz typy analizy) (Burchardt 2012). Poniżej opisaliśmy sposób, w jaki zaprojektowaliśmy proces badawczy w trzech krajach partnerskich. Stopniowo uzgodniliśmy liczbę grup dyskusyjnych i uczestników, kryteria kwalifikujące do procesu rekrutacji i organizację grup dyskusyjnych Projekt Liczba partycypacyjnych grup dyskusyjnych i uczestników Partycypacyjna grupa dyskusyjna została stworzona w każdym z krajów: trzy grupy, których uczestnikami byli aktywni i zdrowi ludzie starsi w wieku powyżej 75 lat, którzy byli w dobrej kondycji i nie potrzebowali specjalnej opieki medycznej lub społecznej i trzy pozostałe grupy obejmujące ludzi starszych, którzy borykali się z problemami zdrowotnymi i potrzebowali dodatkowej opieki. Pożądany rozmiar grupy w trakcie dyskusji w grupach wahał się od 4 do 12 respondentów, w zależności od pożądanego zaangażowania uczestnika. Ponieważ chcieliśmy osiągnąć wysokie zaangażowanie uczestników, docelowa liczba uczestników została ustalona na 4 do 8. Kryteria kwalifikowalności i procedura rekrutacji Ponieważ cechy osobiste i kontekst instytucjonalny, w którym osoby te żyją jest czynnikiem decydującym dla zasobów, których potrzebują do pełnego uczestnic- 16\n17 twa w społeczeństwie, ważna była możliwie jak najdalsza standaryzacja tych cech, tak aby zapewnić porównywalność wyników z poszczególnych krajów. Do pierwszej grupy dyskusyjnej zaprosiliśmy osoby o następujących cechach: osoby samotne lub osoby będące w związku w wieku od 60 do 75 lat, które mieszkają w Dublinie, Marsylii czy Krakowie i które cieszą się dobrym zdrowiem lub nie mają istotnych ograniczeń fizycznych. Druga grupa składała się z osób starszych, w wieku powyżej 75 lat, samotnych lub w związku, które mieszkają w tym samym mieście i których stan zdrowia jest zły lub borykają się z istotnymi ograniczeniami fizycznymi 9. Obie grupy były złożone z ludzi mających różne dochody 10, ponieważ interakcje pomiędzy ludźmi o różnych dochodach były konieczne dla zapewnienia głębszych dyskusji (Devuyst, Storms & Penne, 2014). Naukowcy zapewnili, by w grupę dyskusyjną było zaangażowanych przynajmniej dwoje uczestników, którzy doświadczyli ubóstwa w celu ułatwienia ich uczestnictwa poprzez wzajemne wsparcie. W celu rekrutacji uczestników, którzy spełniają kryteria kwalifikowalności, zaproponowano trzy nakładające się na siebie strategie: rekrutacja za pośrednictwem sieci społecznościowych, pobieranie próbek metodą kuli śnieżnej i rekrutację przez organizację członkowską AGE. Oznacza to, że ekstrapolacja wyników na wszystkich ludzi starszych żyjących w porównywalnych warunkach życiowych w trzech krajach nie jest możliwa, 9 Na podstawie kwestionariusza (patrz załącznik 1) ludzie proszeni są o podanie stanu swojego zdrowia. Ci, którzy twierdzą, że cierpią z powodu długotrwałej choroby lub problemów zdrowotnych lub ci, których stan zdrowia jest zły lub bardzo zły lub którzy cierpią z powodu ograniczeń w aktywności, zostali zdefiniowani jako niebędący w dobrym stanie zdrowia. Co do ich rówieśników, którzy są uczestnikami towarzyszącymi nie przewiduje się ich uczestnictwa w grupach dyskusyjnych. Należy im zaoferować alternatywny program w innym pomieszczeniu. 10 Ludzie zostali podzieleni na trzy grupy dochodowe na podstawie subiektywnego pytania o dochody. Zapytano o to, jakim obciążeniem (duże, znaczne, nie jest to w ogóle obciążenie) jest dla nich to, że muszą ponosić koszty swojego życia. ponieważ uczestnicy nie zostali wybrani na podstawie reprezentatywnej próbki wybranej losowo Organizacja dyskusji i ich treść Organizacja dyskusji Grupy dyskusyjne były prowadzone przez moderatora i sprawozdawcę. Moderator prowadził dyskusję, a sprawozdawca sporządzał notatki i nagrywał dyskusję. Moderator musiał również zapewnić przedyskutowanie wszystkich zagadnień z listy tematów. Moderator angażował i zachęcał wszystkich uczestników do wyrażania swoich opinii. W przypadku długich i skomplikowanych odpowiedzi jego zadaniem było podsumowanie poszczególnych wypowiedzi po to, aby zapewnić, że uczestnicy zgodzili się z wnioskami, a sprawozdawca odpowiednio je odnotowywał. Sprawozdawca zapewnił stworzenie kopii zapasowej dla zabezpieczenia się przed awarią urządzenia rejestratora. Odnotowywał w razie konieczności również język ciała uczestników. Aby zapewnić wzajemną porównywalność notatek sporządzonych w grupach dyskusyjnych z różnych krajów, sprawozdawcy wykorzystali ten sam szablon, który został przygotowany wcześniej przez koordynatora badania. Aby zapewnić porównywalny przebieg dyskusji we wszystkich grupach dyskusyjnych, partnerzy projektu otrzymali te same wytyczne dotyczące prac przygotowawczych. Obejmowały one formularz zgody, zachęty, wprowadzenie badań i wyjaśnienie celów badań, ich głównych tematów i sposobu organizacji dyskusji. Wszyscy moderatorzy uczestniczyli w bezpośrednich spotkaniach z koordynatorami badań, na których szczegółowo wyjaśniano im całą koncepcję i sposób organizacji spotkań. Treść dyskusji Lista tematów składała się z trzech części. Najpierw uczestnicy dyskutowali o znac- 17\n18 zeniu uczestnictwa w życiu społecznym i ustalali wspólne pojmowanie tego pojęcia. Następnie byli proszeni o podsumowanie konkretnych towarów i usług, które osoby starsze powinny móc kupić w celu zapewnienia pełnego uczestnictwa społecznego. Następnie, przyglądali się potrzebom pośrednim, które stanowią podstawę dla tych podstawowych towarów i usług. Trzecim tematem dyskusji była adekwatność minimalnego dochodu krajowego w systemach pomocy dla osób starszych w każdym z trzech krajów. Uczestnicy przyjmowali europejski próg ubóstwa finansowego za wartość wzorcową, według której należy oceniać adekwatny dochód. Uczestnicy nie mieli rozmawiać ani o swojej własnej sytuacji gospodarczej, społecznej lub rodzinnej, ani o swoich preferencjach. W trakcie dyskusji moderator nawiązywał do referencyjnego typu gospodarstwa domowego z dobrze opisaną charakterystyką i sytuacją życiową 11. W swoich dyskusjach na temat podstawowych potrzeb fizycznych i społecznych uczestnicy nawiązywali do powyższego profilu gospodarstwa domowego. 11 Gospodarstwo referencyjne 1: para (mężczyzna w wieku 70 lat i kobieta w wieku 68 lat) z dwójką dzieci i pięciorgiem wnuków (w wieku od czterech do jedenastu lat). Oboje dzieci mieszkają w promieniu czterech kilometrów. Para żyje w mieszkaniu z dwiema sypialniami w Krakowie/Dublinie/Marsylii. Oboje cieszą się dobrym zdrowiem i nie potrzebują pomocy w codziennym życiu. Mogą chodzić, jeździć na rowerze, gotować, chodzić na zakupy, itd. Gospodarstwo referencyjne 2: para (mężczyzna w wieku 85 lat i kobieta w wieku 82 lat) z dwójką dzieci i pięciorgiem wnuków (w wieku od czterech do jedenastu lat). Oboje dzieci mieszkają w promieniu czterech kilometrów. Para żyje w mieszkaniu z dwiema sypialniami w Krakowie/ Dublinie/Marsylii. Od kilku lat mężczyzna cierpi z powodu coraz większych problemów z pamięcią (prawdopodobnie z powodu otępienia naczyniowego). Kobieta, która bardzo boi się zostawiać męża samego też ma kłopoty ze zdrowiem. Jej nogi nie są już najmłodsze i potrzebuje pomocy przy chodzeniu. Gotowanie i sprzątanie domu nie jest już możliwe. Gospodarstwa referencyjne 3 i 4 są takie same jak dwa gospodarstwa opisane powyżej, ale w nich mężczyzna zmarł, a wdowa po nim mieszka samotnie. 18\n19 3. Ustalenia w państwach pilotażowych Niniejszy rozdział przedstawia główne ustalenia i wyniki projektu. W pierwszej części znajduje się krótki opis sposobu, w jaki moderatorzy i sprawozdawcy oceniali dyskusje w grupach w trzech państwach. W drugiej części wskazaliśmy na główne wyniki tych dyskusji. W ostatnim dziale zamieszczone są pewne wnioski. 3.1 Ocena dyskusji w grupach W każdym z krajów, gdzie prowadzono projekt zorganizowano trzy partycypacyjne dyskusje w grupach z ludźmi starszymi: We Francji, Irlandii 12 i Polsce pomiędzy grudniem 2013 i czerwcem 2014 roku. Ogółem w trzech krajach w dyskusjach wzięło udział 107 uczestników.z tej grupy 47 osób było w wieku poniżej 75 i w dobrym stanie zdrowia oraz 60 uczestników w wieku powyżej 75 lat z kłopotami zdrowotnymi i/lub poważnymi ograniczeniami fizycznymi. Minimalna liczba uczestników w grupie dyskusyjnej wynosiła 4 osoby, a maksymalna 10 osób. Tabela 5: Liczba uczestników grupy dyskusyjnej Dublin Kraków Marsylia Ogółem lat Ogółem We wszystkich trzech krajach sprawozdawcy podkreślali wysoki poziom interakcji dyskutantów; grupami łatwo było moderować, a 12 W Irlandii zorganizowano trzy grupy dyskusyjne z osobami starszymi powyżej 75 lat oraz dwie grupy dyskusyjne z osóbami poniżej 75 lat. dyskusje odbywały się w przyjaznej atmosferze. Większość uczestników wzięła udział w dyskusji z otwartością i proaktywną postawą; rozumieli cel dyskusji, a potem kilkoro uczestników zgłosiło wysoki poziom zadowolenia z uczestnictwa w dyskusji. Mimo że dyskusje w grupie bardzo się udały, sprawozdawcy wspomnieli, że w siedmiu grupach jedna lub dwie osoby były mniej zaangażowane, ponieważ miały problemy ze słuchem, były nieśmiałe lub miały problemy z wyrażaniem się. W jednej z grup niektórzy uczestnicy zdominowali dyskusję i z powodu ich negatywnych komentarzy na temat ludzi żyjących w ubóstwie moderator miał problem z zaangażowaniem w dyskusję uczestników żyjących w ubóstwie i/lub społecznie wykluczonych. W niektórych grupach dyskusje na temat adekwatności minimalnego dochodu osób starszych powtarzały się gdy debatowano o różnych progach dochodowych dla obu typów gospodarstw referencyjnych (osoby samotne i pary). W Irlandii moderator zgłosił, że w żadnej z grup nie wystarczyło czasu na pełne przedyskutowanie adekwatności dochodu minimalnego osób w podeszłym wieku dla gospodarstw jednoosobowych. 19\n20 3.2 Wyniki partycypacyjnych dyskusji w grupach Co oznacza udział w życiu społecznym dla osób starszych? Pierwsza część dyskusji koncentrowała się na znaczeniu udziału ludzi starszych w życiu społecznym. Uczestników poproszono najpierw o zaprezentowanie swojego rozumienia uczestnictwa w życiu społecznym, a następnie o ocenę tego, czy ludzie starsi w gospodarstwach referencyjnych mogli w pełni uczestniczyć w życiu społecznym. Moderatorzy wyjaśnili, że pytanie nie dotyczyło potrzeb, które trzeba spełnić w celu zapewnienia udziału społecznego, ale raczej samego pojęcia. Uczestnicy rozmawiali o pojęciu bycia aktywnym i bycia zaangażowanym w życie społeczności. Wspominali różne zaawansowane rodzaje funkcjonowania w życiu społecznym, np. uczestnictwo w wydarzeniach kulturalnych, hobby, spotkania z innymi ludźmi, udział w spotkaniach rodzinnych, wolontariat, płacenie podatków, doradztwo i przekazywanie doświadczeń następnemu pokoleniu. W przypadku większości podejmowanych decyzji, uczestnicy powiedzieli dosłownie, że udział w życiu społecznym to bycie członkiem społeczeństwa oraz wkład w społeczeństwo. Nie zaobserwowano różnic pomiędzy grupami dyskusyjnymi złożonymi z młodszych i zdrowych uczestników a grupami dyskusyjnymi skupiającymi starszych uczestników borykających się z problemami zdrowotnymi i/lub mających fizyczne ograniczenia. Wyjątkiem jest Polska, gdzie uczestnicy w ostatniej grupie (powyżej 75 roku życia) mieli problemy z uznaniem koncepcji udziału społecznego dla ludzi starszych z takimi ograniczeniami. Ich zdaniem, koncepcja aktywnego udziału społecznego nie pasowała do pasywnego stylu życia, który według nich w rzeczywistości prowadzą ludzie starsi cierpiący z powodu problemów zdrowotnych i fizycznych ograniczeń. Druga dyskusja dotyczyła ról społecznych, które członkowie społeczeństwa powinni być w stanie odgrywać w ramach pełnego udziału w życiu społecznym. Role społeczne najczęściej wymieniane w trzech krajach to: rodzina (dziadkowie, rodzice, mężowie i żony), ogrodnik, sąsiad, członek organizacji lub kościoła, klient, student, konsument, wolontariusz i obywatel. Mimo małych różnic, jakie zaobserwowano pomiędzy dwoma typami grup dyskusyjnych, starsi uczestnicy we wszystkich wymienionych krajach wspomnieli, że role społeczne zdają się z wiekiem coraz bardziej koncentrować na rodzinie. Szczególnie w Polsce wymieniano bardziej pasywne role społeczne, takie jak przebywanie z innymi lub bycie klientem opieki zdrowotnej Czego potrzebują ludzie starsi do pełnego uczestnictwa w życiu społecznym? W drugiej części dyskusji zorganizowano burzę mózgów, w trakcie której uczestnicy zostali poproszeni o podsumowanie wszystkich dóbr i usług, które uznali za istotne dla odpowiedniego umożliwienia pełnienia wspomnianych powyżej ról społecznych w referencyjnym gospodarstwie domowym. W pierwszym przypadku te role zostały zapisane przez moderatora lub sprawozdawcę na flipcharcie, a po wstępnej informacji zwrotnej uzyskanej od grupy moderator poprosił uczestników o wykreślenie wszystkich rzeczy, które nie były przez nich postrzegane za niezbędne dla odpowiedniego pełnienia różnych ról społecznych, czyli były one traktowane jako pożądane lub luksusowe. Uderzające jest to, że było dużo podobieństw, które dotyczyły dóbr i usług określonych w trzech krajach, oraz w dwóch typach grup dyskusyjnych. Wszyscy uczestnicy wymieniali wiele dóbr i usług, których ludzie potrzebują w celu zaspokojenia potrzeb fizycznych i społecznych. Nic dziwnego, że uczestnicy grup dyskusyjnych skupiających osoby starsze i niepełnosprawne wspominali 20\nEuropejska Sieć na rzecz Dochodu Minimalnego Co powinien zawierać odpowiedni dochód seniorów, aby zapewniał godne życie? Wyniki badań przeprowadzonych wśród osób starszych we Francji, Irlandii i Polsce\nPARLAMENT EUROPEJSKI 2009-2014 Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych 22.9.2010 KOMUNIKAT DLA POSŁÓW (10/2010) Przedmiot: Możliwe definicje terminów stosowanych w Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych