Pazurkiem po ekranie #60: Lato w środku zimy - Serialowa\nMarta Wawrzyn / 4 lutego 2015, 21:12\nZauważyliście, że na Serialowej zaskakująco dużo miejsca poświęcamy pogodzie? Najwyraźniej wszyscy kiedyś marzyliśmy, aby zostać pogodynką - Andrzej ciągle publicznie narzeka, że zimy nie ma i mu za ciepło, ja zrzędzę, że zima jest i mi za zimno, Bartek coś tam smęci po swojemu, Nikodem robi przeglądy śnieżnych seriali na Fejsie. Przy tym ostatnim na chwilę się zatrzymamy, ponieważ zastanowiło mnie, czemu z taką lubością rzucaliście tytułami takimi jak "Fargo", "Fortitude" czy "Przystanek Alaska". Mało Wam mrozu za oknem!? Bo widzicie, ja mam dokładnie odwrotnie. Kiedy świat staje się ciemny, lodowaty i nieprzyjazny...\n...zwyczajnie lubię popatrzeć na słońce na ekranie.\nNiekoniecznie może na "Żar tropików" - był taki typ! - ale na przykład na przyjemnie cieplutkie Miami w "Jane the Virgin". Ten serial jest dla mnie jak promyk słońca w tak paskudne dni jak dzisiejszy. I choć chwalę go tutaj co tydzień, poniedziałkowy odcinek zasłużył na jeszcze większy pean niż poprzednie. Dramatyczna scena śmierci El Presidente, pojawienie się Milosa i kompletnie popaprana rozmowa o oblewaniu kwasem, zaskakująca (przyznać się, ktoś tak obstawiał?) tożsamość wielkiego, złego dealera narkotyków Sin Rostro. Tak gęstego stężenia absurdów chyba jeszcze nie było. A przecież mamy do czynienia z produkcją, która absurdami stoi!\nFenomen "Jane the Virgin" nie wszyscy rozumieją - bo jednak jeśli zdjąć z tej produkcji warstwę meta, to wychodzi nam zupełnie typowa latynoska telenowela - i przyznaję, sama przez pewien czas byłam sceptyczna. To znaczy chwaliłam, bo trudno było nie chwalić, ale jednocześnie gdzieś tam w kąciku cały czas czaiła się myśl, że to i tak jest coś, co szybko przestanę oglądać. Błąd! Porzuciłam Arrow, porzuciłam Flasha, porzuciłam mnóstwo innych sympatycznych, ale nic nie wnoszących serialików CW, ale Jane Gloriana Villanueva i narrator opowiadający jej historię najwyraźniej zostaną ze mną na stałe. Jak widać, lekki serial o niczym też da się zrobić tak, żeby widz, który uważa się za - no prawie - całkiem poważnego, wkręcił się i nie był w stanie nic na to poradzić.\nDruga komedia, która sprawia mi niesamowitą frajdę tej zimy...\n...to "Episodes". Oczywiście, bohaterowie już specjalnie mnie nie zaskakują, wiele sytuacji zwyczajnie się powtarza i gdzieś znikło wrażenie, że to takie świeże, nowe i pełne niespodzianek. Ale komedia Showtime'a wciąż jest w stanie rozłożyć mnie na łopatki jednym tekstem (Bev do Carol: "Być może chodziło o znalezienie odpowiedniego szefa!") czy pomysłem (teoria Einsteina i Schmeinsteina), a bohaterów - tak, nawet Matta! - zwyczajnie lubię. Będzie mi bardzo szkoda, jeśli kolejny sezon nie powstanie. A niestety wszystko na to wskazuje.\nInny showtime'owy serial, który teraz jest na fali, to "Shameless". Wiadomo, to jedna z tych produkcji, z którymi każde spotkanie jest zwyczajnie sympatyczne, ale ten sezon to, mam wrażenie, coś więcej. Znikły gdzieś cycki, znikły najbardziej turpistyczne widoki, zostały dobrze napisane postacie, z którymi czuję się już na tyle zżyta, że nie rzuciłabym serialu nawet gdyby się popsuł. Ale na szczęście on jest właśnie w szczytowej formie.\nZ najnowszego odcinka dowiedzieliśmy się na przykład, jak można wydać 121 tys. dolarów w jeden wieczór i czemu ślub po dziewięciu dniach znajomości nie zawsze jest dobrym pomysłem. OK, niby wiedzieliśmy, że prędzej czy później i tak wróci Jimmy/Steve i znów przewróci życie Fiony do góry nogami. Ale czemu ona sama wciąż musi to sobie robić? Chyba nie tylko ja już bym chciała ją zobaczyć szczęśliwą, w końcu ile niepowodzeń może spaść na jedną dziewczynę?\n"Broadchurch" w tym tygodniu było przepiękne.\nZnaczy - przepięknie nakręcone. Niby dobre zdjęcia to norma w przypadku tej produkcji, ale najnowszy odcinek był pod względem wizualnym jeszcze bardziej przemyślany niż dotychczasowe. Kolejne obrazy podobały mi się tak bardzo, że momentami aż zapominałam o fabule, która niewątpliwie zmierza w jakimś kierunku, ale nie jestem pewna, czy rzeczywiście najlepszym. Przede wszystkim niepokoi mnie syn Millerów - w kontekście zakończenia "Gracepoint" jego zachowanie nie podoba mi się w ogóle i mam tylko nadzieję, że twórca obu seriali nie planuje tego, co narzuca się w tej chwili samo. To byłby wyjątkowo zły pomysł.\nŚwietne za to okazały się sceny, wyjaśniające, co dokładnie stało się między Jocelyn Knight i Sharon Bishop. Jeśli wcześniej intuicyjnie byłam po stronie tej pierwszej, teraz popieram ją zupełnie świadomie. Sharon to pełna goryczy kobieta, która ma skłonności do obwiniania innych za swoje błędy i nieszczęścia. Nie tylko nie da się jej lubić, ale też nie sądzę, aby słuszność była po jej stronie. Niezależnie od tego, czy akurat broni Joego Millera, czy próbuje usprawiedliwić własnego syna.\nOstatniej sceny poniedziałkowego odcinka "Broadchurch" lepiej może nie będę komentować. I tak, uważam za możliwe, że Lisa wciąż żyje i być może faktycznie miała coś wspólnego z morderstwem Pippy.\nBroadchurch, Broadchurch sezon 2, Episodes, Episodes sezon 4, Jane the Virgin, Jane the Virgin sezon 1, Odcinki, Odcinki sezon 4, Pazurkiem, Pazurkiem po ekranie, serial Broadchurch, serial Episodes, serial Jane the Virgin, serial Odcinki, serial Shameless, seriale, Shameless, Shameless sezon 5


Przymrozki: W wielu gospodarstwach zniszczone są całe plantacje - Portal sadowniczy z forum - e-sadownictwo.pl\nW przeciągu ostatniego miesiąca w całej Polsce wystąpiły silne przymrozki, które dotknęły rejony sadownicze i spowodowały zniszczenia niemalże we wszystkich gatunkach owoców. Związek Sadowników RP jako reprezentant polskich sadowników zwraca się z wnioskiem o szybką reakcję i uruchomienie mechanizmów pomocowych.\nBardzo istotne jest, żeby straty zostały sprawnie oszacowane, szybkość działania jest ważna, że względu na specyfikację sektora sadowniczego i tak już bardzo osłabionego katastrofalnie niskimi cenami w mijającym sezonie.\nW przypadku wielu gospodarstw zniszczeniu uległy całe plantacje, co może doprowadzić do ich bankructwa. Istnieje realne niebezpieczeństwo, że rozwój sadownictwa może zostać zahamowany, jeśli resort rolnictwa w porę nie podejmie odpowiednich działań. Dla pokrycia poniesionych strat potrzebne będą środki finansowe najlepiej w formule rekompensat na jeden hektar uszkodzonych upraw.


Pogoda w Tolochmany weekend ⇒ Prognoza pogody w Tolochmany na weekend ⋙ Białorus • METEOPROG.PL\nPogoda w Tolochmany\nPrognoza pogody w Tolochmany na 08 05 - 12 05\nPogoda w Tolochmany weekend\nPogoda w Tolochmany: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Tolochmany: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Zachmurzenie zmienne - od 1-3 do 6-9 stopni\nPogoda w Tolochmany: Bez istotnych opadów - 0, 0-0, 3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.


Uwagi do projektu zmiany Planu zagospodarowania przestrzennego województwa mazowieckiego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko « SISKOM – Działalność – Pisma\nUwagi do projektu zmiany Planu zagospodarowania przestrzennego województwa mazowieckiego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko\nW związku z prowadzonymi konsultacjami projektu zmiany Planu zagospodarowania przestrzennego województwa mazowieckiego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko SISKOM – Stowarzyszenie Integracji Stołecznej Komunikacji wnosi następujące uwagi:\n1. Mapy wykonane na potrzeby opracowania zostały wykonane w skali uniemożliwiającej jednoznaczne wskazanie ich w gminnych dokumentach planistycznych. Taka sytuacja doprowadzi do chaosu, niejasności oraz błędów podczas sporządzania SUiKZP w gminach. Sytuacja ta w szczególności dotyczy Obszaru Metropolitalnego Warszawy.\n2. Występują niejasne i nieczytelne kryteria oceny hierarchizacji ośrodków miejskich i wiejskich.\n3. Mapy stanowiące załączniki oraz ryciny w treści dokumentu zawierają liczne błędy np. mapa sieci transportowej nagłówek: Elementy infrastruktury lotniczej, z treści wynika że chodzi o infrastrukturę logistyczną; wyniesienie w skali 1:100 000, skrzyżowanie GP2/GP7 – „Bez okna”.\n4. Niejasne jest kryterium wyznaczania obszarów rozwojowych, skala jest niedokładna i preferuje ośrodki miejskie, a w niektórych przypadkach ośrodki, w których obserwuje się stagnację lub oznaki regresu. Koniecznie należy przeanalizować szerzej obszary, które mogą być rozwojowe pod wieloma względami, np. logistycznym, mieszkalnym czy turystycznym. Obecne rozróżnienie nie jest precyzyjne.\nInfrastruktura transportowa – transport drogowy:\n1. Proponuje się zbyt daleko idące inwestycje w sieć dróg wojewódzkich, tj. liczne obwodnice i nowe przebiegi, przy ograniczonych inwestycjach w sieć dróg krajowych innych niż przyszłe ekspresowe lub autostrady.\n2. Wnosimy o podniesienie DK9 do parametrów drogi ekspresowej (S9) lub wskazanie nowego przebiegu, pozwalającego osiągnąć wysokie parametry drogi klasy głównej przyspieszonej.\n3. Proponujemy podniesienie parametrów DW632 lub DW622 do klasy głównej (G), w związku z propozycją budowy nowej drogi wojewódzkiej klasy G Nasielsk – Ciechanów.\n4. Trasa Olszynki Grochowskiej (odc. Warszawa – Nowy Dwór Mazowiecki) powinna być oznaczona jako postulowana droga krajowa.\n5. Zasadna jest rezygnacja z drugiego mostu (wojewódzkiego) pod Górą Kalwarią na rzecz modernizacji (poszerzenia) istniejącego mostu.\n6. Drogi wojewódzkie, które powinny utracić swoją klasę w wyniku realizacji inwestycji drogowych:\nDW631 odc. Nieporęt – Wieliszew – Nowy Dwór Mazowiecki zostanie zastąpiona przez Trasę Olszynki Grochowskiej,\nDW677 zostanie zastąpiona przed drogę ekspresową S61.\n7. Zmiana sugerowanego przebiegu obwodnic:\nBłonie – ponieważ w tej formie nie będzie spełniać swojej funkcji (położenie względem centrów logistycznych),\nOstrołęka – trasa wiedzie przez tereny chronione i wymaga budowy licznych mostów (wariant wschodni wydaje się być prostszy, mniej obszarów chronionych oraz centrum osadnicze Ostrołęki jest z tej strony),\nKołbiel (w ciągu DK50) – ostatnia dokumentacja wskazywała na inny przebieg, bliższy obecnemu przebiegowi DK50.\n8. Uwzględnienie w projekcie obwodnic:\n9. Brak argumentów przemawiających za budową dwóch mostów przez Wisłę w ciągu dróg wojewódzkich pomiędzy Górą Kalwarią a Dęblinem.\n10. W projekcie występuje zbyt częste podnoszenie klasy dróg do klasy G lub GP, podczas gdy w zupełności wystarcza droga klasy Z, zwłaszcza przez centra miejscowości.\nInfrastruktura transportowa – transport szynowy:\n1. Proponujemy przyjęcie wspólnego korytarza CMK-Północ i linii kolejowej Modlin – Płock,\n2. Na mapie oznaczono jako „do modernizacji” linie kolejowe już zmodernizowane, na przykład LK9 / E65.\n3. Dyskusyjne jest dodatkowe połączenie linii CMK / LK1 z LK3.\n4. Wyrażamy poparcie dla nowej linii kolejowej Legionowo – Nasielsk, jednocześnie wskazując potrzebę korekty przebieg linii w rejonie Legionowa tak, aby umożliwić płynne włączenie w LK9 (E65), zgodnie ze Studium Wykonalności modernizacji i rozbudowy Warszawskiego Węzła Kolejowego autorstwa URS dla PKP PLK S.A. (luty 2011).\n5. Proponowane ciągi transportu szynowego:\nNowy ciąg w kierunku Sochaczewa – obecnie trwa analiza zasadności tego przebiegu, jednak ze względu na wysokiej klasy grunty rolne w tym paśmie nie powinno się podejmować działań wzmacniających zjawiska suburbanizacyjne (urban sprawl), szczególnie poprzez budowanie linii równoległej do istniejącej linii kolejowej Warszawa – Sochaczew. Linia kolejowa o takim przebiegu może wywołać antropopresję na otulinę Kampinoskiego Parku Narodowego\nLinia szynowa do Raszyna – obecnie nie istnieje żadne opracowanie, które wskazuje taki przebieg za zasadny, ponadto biorąc pod uwagę SUIKZP gmin sąsiednich, przebieg ma być inny i sięgać dalej niż tylko do samego Raszyna.\nLinia kolejowa po łącznicy węglowej do EC Siekierki – wykonane w ciągu ostatnich kilkunastu lat opracowania wskazują, że przystosowanie jej do ruchu pasażerskiego ma sens ekonomiczny wyłącznie na odcinku LK8 – Konstancin-Jeziorna.\n6. W części tekstowej wspomina się o przedłużeniu linii metra poza granice Warszawy – pomysł ten został zarzucony jako nieuzasadniony ekonomicznie.\nInfrastruktura transportowa – logistyka:\n1. Mała liczba proponowanych centrów logistycznych, zwłaszcza wzdłuż linii klejowych; nie wnioskuje się prawie nigdzie o powstanie intermodalnego centrum logistycznego w rejonie aglomeracji warszawskiej, zwłaszcza między LK8, a drogą ekspresową S7 lub po wschodniej stronie aglomeracji.\n2. Lokalizacja CPL nie powinna być tak niejednoznaczna, na obecnym etapie można ją wyznaczyć znacznie bardziej precyzyjnie.\n3. Zbyt duże nagromadzenie infrastruktury komunikacyjnej zbyt wysokiej klasy znajduje się w rejonie Żyrardowa i Łowicza. Kilka szybkich linii kolejowych, w tym postulowane przebiegi KDP oraz dodatkowe linie w kierunku Łowicza, nie wydają się mieć uzasadnienia ekonomicznego. Takie nagromadzenie infrastruktury „rozcina” obszary do zagospodarowania.\n4. Niezbyt jasne jest określenie Parkingi w systemie Park&Ride, ponieważ powinny to być raczej komfortowe węzły przesiadkowe, niż kubaturowe parkingi w miejscowościach z zabudową jednorodzinną. Węzły przesiadkowe powinny obejmować nie tylko komunikację szynową, ale także autobusową o zasięgu wojewódzkim i krajowym.\n1. Proponowana skala inwestycji w infrastrukturę jest olbrzymia, należy dokonać oceny tych projektów pod względem funkcjonalno-ruchowym, społecznym i środowiskowym, a przede wszystkim ekonomicznym, ponieważ w obecnej sytuacji gospodarczej i finansowej nie ma środków aby wykonać wszystkie planowane inwestycje.\n2. Mapa dotycząca infrastruktury technicznej jest nieczytelna, przy takim nagromadzeniu informacji odbiór jest mocno utrudniony, a skala opracowania uniemożliwia precyzyjne wyznaczenie obszarów w dokumentach w większej skali (np. SUiKZP gmin).\n3. Nie uwzględniono w dokumencie planów inwestycyjnych PGE w ramach rozbudowy systemu energetycznego kraju – planowane są nowe linie przesyłowe o napięciu 220 i 400kV oraz nowe punkty RPZ.\n4. Brak odcinków gazociągów, głównie tych modernizowanych; brak planu gazyfikacji terenów wiejskich celem wyeliminowania ogrzewania budynków paliwem stałym.\nOchrona środowiska przyrodniczego i kulturowego:\n1. Dużo obszarów wokoło Warszawy oznaczono jako predestynowane do pełnienia strategicznej funkcji żywicielskiej. Autorom planu nie przeszkadza oznaczenie w ten sposób obszarów już zurbanizowanych lub obszaru Parku Narodowego, który jednocześnie jest objęty programem ochronnym Natura 2000. Tak predestynowane obszary częściowo stoją ze sobą w sprzeczności i nie powinny być w ten sposób oznaczane.\n2. Planowana w PZP gospodarka wodą jest nieprecyzyjna. Nie są brane pod uwagę obecne stany i zaopatrzenie w wodę terenów w południowo-zachodniej części aglomeracji. Konieczne jest także umieszczenie zbiorników retencyjnych i postulowanie o małą retencję na niewielkich ciekach wodnych ze względu na coraz częstsze opady nawalne i postępująca suburbanizację. Należy też poszukiwać innych źródeł zaopatrzenia w wodę niż tylko pozyskiwanie jej z ujęć podziemnych.\n3. Brak wskazanych organów odpowiedzialnych za administrowanie odcinkami wałów przeciwpowodziowych.\n4. Proponujemy stworzenie systemu Obszarów Chronionego Krajobrazu jako sieci zapewniającej ciągłość ekologiczną pomiędzy obszarami Natura 2000 oraz obszarami cennymi przyrodniczo.\n5. Postuluje się sukcesywne powiększanie granic Kampinoskiego Parku Narodowego, przy uwzględnieniu w zapisach ochronnych obecnego zagospodarowania, wykorzystania i władania terenu. Ponadto należy pamiętać o obowiązku konsultowania planów ochronnych KPN oraz zmian granic ze społeczeństwem oraz gminami.\n6. W zakresie ochrony gruntów – dostosowanie wytycznych do rzeźby terenu województwa mazowieckiego.\n7. Stworzenie spójnych, jednoznacznych i obligatoryjnych wytycznych ws. realizacji „zielonych pierścieni” wokół miast.\n8. Uwzględnienie w zapisach „przestrzennego” charakteru działań w zakresie ochrony dóbr kultury (ochrona ginących zawodów).\n9. Wskazanie jako obszar konfliktowy drogi S7/Kampinoski Park Narodowy oraz korytarz ekologiczny łączący Dolinę Środkowej Wisły z Puszczą Kampinoską/droga S7.\nUprzejmie prosimy o pozytywne rozpatrzenie uwag.\nKategoria: Mazowsze, Planistyka —


Drzwi: przed zakupem... - Budowa - Muratordom.pl\n| muratordom.pl » Budowa » Drzwi, bramy garażowe » Drzwi: przed zakupem...\nTagi: drzwi, drzwi drewniane, drzwi metalowe, drzwi przeszklone, drzwi wejściowe, drzwi zewnętrzne, konstrukcja drzwi, otwieranie drzwi, parametry drzwi, przeszklenia w drzwiach, rodzaje drzwi, wymiary drzwi\nZanim się wybierzemy do sklepu, żeby kupić drzwi lub zaczniemy sprawdzać oferty drzwi, musimy podjąć kilka decyzji i wykonać kilka pomiarów. Najlepiej poprosić o pomoc przy pomiarze montera, przedstawiciela sklepu lub producenta drzwi. Najczęściej usługa ta jest bezpłatna i nie obliguje nas do zakupu.\nSposób otwierania drzwi: do środka czy na zewnątrz\nPrzy zakupie drzwi powinniśmy wiedzieć, że te przeznaczone do otwierania na zewnątrz, a zamontowane jako otwierane do środka, mogą nie spełnić wymogów norm i naszych oczekiwań. Dzieje się tak dlatego, że zamek od strony potencjalnego ataku często jest wzmocniony płytką stalową, a przy takim montażu płytka znajdzie się od strony pomieszczenia i będzie tu zupełnie nieprzydatna.\nOkreślenie tego parametru może sprawiać pewne problemy. Podaje się go jako szerokość drzwi razem z ościeżnicą. Jeżeli jednak w otworze nie były nigdy osadzone drzwi albo jeśli dotychczasowe zostały już wyjęte, pozostaje nam zmierzyć szerokość otworu w murze i na podstawie tego wymiaru dobrać w sklepie drzwi odpowiedniej wielkości, wiedząc, że otwór musi być szerszy niż drzwi, razem z ościeżnicą o 2 do 4 cm(w zależności od zaleceń montażowych producenta).\nTrudno mówić o standardowym wymiarze, gdyż zawiera się on w przedziale od 201 do 210 cm. Jeżeli podejmujemy decyzję wyboru i montażu drzwi na etapie budowy, powinniśmy koniecznie pamiętać o tym, że poziom gotowej posadzki znajduje się wyżej niż podłoże w trakcie osadzania drzwi. Wysokość drzwi należy zatem dobrać tak, aby drzwi były dopasowane do ostatecznego poziomu podłogi.\nKiedy dobierzemy już odpowiedni rozmiar drzwi, pozostaje nam tylko wybrać dodatkowe elementy ich wyposażenia, a więc klamkę i szyldy, wkładki zamka drzwiowego, wizjer, dodatkowe zabezpieczenia w postaci zapornika łańcuchowego lub sztywnego, dodatkowego zamka montowanego w skrzydle oraz próg.\nW drzwiach antywłamaniowych stosowane są progi dwojakiego rodzaju. Próg montażowy jest wykorzystywany do montażu drzwi podczas budowy domu i w dalszych etapach budowy zasłonięty przez okładzinę wierzchnią posadzki (parkiet, płytki). Próg dodatkowy – najczęściej drewniany – jest wybierany przez kupującego i zakładany dopiero po ułożeniu podłóg. Jeżeli drzwi antywłamaniowe nie mają osobno progu montażowego i drewnianego (dodatkowego), instaluje się ościeżnicę z dołączonym progiem stałym na posadzce, a następnie układa okładziny wierzchnie (parkiet, płytki). Zazwyczaj próg taki wystaje ponad poziom podłogi od 0,5 do 3 cm.\nDrzwi wejściowe otwierane do środka\nzawiasy są we wnętrzu domu, co poprawia bezpieczeństwo\npróg ochrania dół drzwi przed podważeniem\nmożliwość stosowania dowolnej wycieraczki (na podeście lub w jego wgłębieniu)\notwierając drzwi, nie musimy się wychylać na zewnątrz\nwoda opadowa może spływać po drzwiach do wnętrza domu\npodmuchy wiatru mogą odpychać drzwi od ościeżnicy i wnikać do środka\nkonieczne miejsce w wiatrołapiełatwiej je wyważyć przez „taranowanie”\nwiatr dopycha drzwi do ościeżnicy, uszczelniając je\nłatwiej zamknąć za wchodzącym gościem\ntrudniej wyważyć drzwi przez „taranowanie”\nodpowiednie nawet do małego wiatrołapu\nwiatr wiejący z boku może wyrwać klamkę z ręki przy otwieraniu\nkonieczny duży podest przed drzwiami (miejsce na otwarcie i wchodzące osoby)\nze względów bezpieczeństwa powinny być stosowane drzwi z zawiasami maskowanymi\nCo oferują producenci drzwi\nPosiadając podstawowe wiadomości na temat drzwi antywłamaniowych klasy C, łatwiej wybrać wśród bogatej oferty te, które będą najodpowiedniejsze.\nCena drzwi zależy od kilku czynników. Głównie od wyposażenia standardowego, które w niektórych przypadkach składa się z bardzo wielu elementów, a także od wybranych okładzin wierzchnich, zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych. Najdroższe są te, które jako poszycie mają fornir, najtańsze są malowane proszkowo. Produkowane są również dwuskrzydłowe drzwi antywłamaniowe i te oczywiście są droższe od jednoskrzydłowych.\nJeśli drzwi są montowane przez autoryzowany serwis, producenci udzielają zazwyczaj dwuletniej gwarancji. Jeżeli będą mocowane samodzielnie lub przez montażystów z firmy nieautoryzowanej przez producenta, grozi nam skrócenie gwarancji lub nawet jej utrata.\nNiektóre firmy produkujące drzwi klasy C mają umowy z agencjami ubezpieczeniowymi pozwalające na obniżenie składki przy ubezpieczaniu domu, w którym zamontowane są ich produkty. Zniżki te sięgają nawet 30%.\nDrzwi antywłamaniowe można również wykonać na zamówienie. Mają wtedy dowolny, dopasowany do otworu drzwiowego wymiar oraz wybraną przez nas okładzinę wierzchnią (wewnętrzną i zewnętrzną). Musimy być jednak wówczas przygotowani na poniesienie dodatkowych kosztów związanych z realizacją takiego zamówienia.\nZ reguły jest tak, że nietypowe wymiary wiążą się z 10-20-procentową dopłatą, natomiast drzwi wykonane na specjalne zamówienie są wyceniane indywidualnie.\nJeżeli zdecydujemy się na zakup drzwi antywłamaniowych z certyfikatem Instytutu Mechaniki Precyzyjnej, zlećmy montaż firmie współpracującej z dystrybutorem, której pracownicy wykonają go zgodnie z instrukcją producenta. Uzyskamy w ten sposób pewność poprawnego osadzenia drzwi, ulgę w ubezpieczeniu domu, zapłacimy niższy VAT, nie stracimy gwarancji lub nawet będzie ona wydłużona. Często montaż jest wliczony w cenę drzwi, więc tym bardziej warto się na niego zdecydować.\nDzięki swej konstrukcji drzwi przeciwpożarowe nie poddają się łatwo płomieniom i są szczelniejsze...\nautor: zbi treść: szerokość drzwi to nie drzwi z ościeżnicą a szerokość drzwi w świetle ościeżnicy data: Paź 12, 2013


z wykorzystaniem maszyn drukarskich, jak i nowoczesnych metod z wykorzystaniem urządzeń komputerowych. Odbitki nazywane są wydrukami. Bardzo częst\nDruk to jeden z najlepszych wynalazków człowieka. Za druk uznaje się różnego rodzaju techniki powielania tekstu oraz grafiki, metodami tradycyjnymi z wykorzystaniem maszyn drukarskich, jak i nowoczesnych metod z wykorzystaniem urządzeń komputerowych. Odbitki nazywane są wydrukami. Bardzo częst\nSamochód w naprawie - co i jak?Warto znać swoje prawa, ale warto też mieć adwokataMedycyna - ogólnie o instrumentach do badaniaBadania i diagnoza: EndoskopOrganizacja eventów to nie taka prosta sprawaSprawy biznesowe - o wirtualnym biurzeCzęści do silnika, skrzyni biegów i więcej...Biuro tłumaczeńOgrzewanie - tego mogłeś nie wiedziećKilka faktów o przydomowych oczyszczalniach ściekówElectric engineers and their "toys"Czysty samochódRusz się!Szkolenia BHPKilka słów na temat pozycjonowania SzczecinCo warto wiedzieć na temat nowoczesnej stomatologiiDomy starości. Jak to wygląda w praktyce?Jaka jest wartość Twojego mieszkaniaWater issues - plumbers in actionArtykuł o mechanice samochodowej - SilnikDzieci i produkty dla dzieciEnergia odnawialna, kolektory słoneczne - zastosowanie i poradySome tips and informations about transport abroad Will you manage to buy us auto parts in 2020? Biznes i marketing - internet i pozycjonowanieNie wiesz wszystkiego o psach?Obejrzeć pokaz tańca we Wrocłwiu? Tak czy nie?Co musisz wiedzieć o dentystach i stomatologachBluzki i bluzy w centrum uwagiHow electricians cope with modern day technology?


Dbanie o wygląd pojazdu jest faktycznie proste i komfortowe dla wszystkich osób co sprawia, iż warto podejmować się tego typu działania, z którego możliwe będzie czerpanie dużego zadowolenia i radości. Firmy oferujące auto detailing Łódź mogą być w każdej sytuacji idealnym wyborem i jak najbardziej warto się na tego przedsiębiorstwa...\nSpore grono posiadaczy samochodów przywiązuje spostrzeżenie do ich atrakcyjnego wyglądu, o który muszą nieustannie dbać. Znaczące wsparcie w tym zakresie potrafią stanowić przedsiębiorstwa, jakie są skłonne zaproponować usługi wskazane jako auto detailing łódź. Dużym uznaniem kierowców cieszy się polerowanie lakieru, albowiem to usługa...\nholowanie a1 na www.pomoc-drogowa-a1-a2-24h.pl\nNa popularnych trasach praktycznie żaden kierowca nie powinien mieć większych kłopotów z uzyskaniem profesjonalnej pomocy drogowej. Ma to zastosowanie przede wszystkim w przypadku autostrad i dróg ekspresowych, jakie charakteryzują się ponadprzeciętnym natężeniem ruchu. Niezwykle dużą popularnością weselą się usługi firm, jakie jako...\nSławne trasy, do których zaliczają się autostrady oraz drogi ekspresowe niezmiernie częstokroć potrzebują właściwej obsługi ze strony przedsiębiorstw, które świadczą usługi pomocy drogowej. Wszystko za sprawą faktu, iż sporo klientów zmaga się z koniecznością poradzenia sobie z nieprzewidzianymi problemami, które napotkali podczas...\nFirmaszczepaniak.pl - rozliczanie czasu pracy kierowców Nekla\nPrzeglądy techniczne pojazdu to konieczność, którą musi spełnić każdy kierowca, by nie ponieść kary, a tym bardziej, by poruszanie się pojazdem było bezpieczne. Propozycja stacja kontroli pojazdów Czerniejewo to okresowe badania techniczne oraz dodatkowe pojazdów do 3,5 ton, a zarówno ciągników i przyczep rolnych. Samochody mechaniczne...\nFachowe firmy oferujące pomoc drogową w Łodzi starają się zwracać dużo uwagi na zapewnienie kierowcom także należytego wsparcia merytorycznego (informowanie o niebezpieczeństwach szybkiej, brawurowej jazdy, trudnościach pogodowych itd.), jak i doraźnej pomocy w razie już zaistniałego zdarzenia. W większości przypadków najniezwyklej...


wakacje na Islandii | IceStory\nTag: wakacje na Islandii\n“Szafirowa” jaskinia lodowa w Vatnajokull\nJaskinia lodowa na Islandii jest jednym z najlepiej sprzedających się wyspiarskich “towarów” w okresie zimowym. Spływające rzeki w lodowcach zamarzają, a jaskinie nabierają wtedy kształtu, który utrzymuje się do krótkiej i kruchej wiosny, której podobno tu nie ma. Dostać się do wnętrza tych lodowych olbrzymów jest wtedy łatwiej, są na dodatek niezwykle spektakularne i zdjęcia […]\nJaskinia lodowa w Breidamerkurjokull\nPrzed tą wycieczką mieliśmy pojęcie czym różni się jaskinia lodowa i jaskinia lodowcowa na Islandii, ale nie widzieliśmy tej różnicy na własne oczy. Kilka miesięcy temu odwiedziliśmy lodowiec Myrdalsjokull leżący nad wulkanem Katla, gdzie złożyliśmy wizytę w jednej z topniejących jaskiń lodowcowych. Dobrze pamiętając obraz błękitnego lodu, zmieszanego z wulkanicznym pyłem, udaliśmy się na początku […]\nWyspy Owcze – podsumowanie „Faroe Way”


25-latek miał 4,4 promila i kierował autem. Dobrowolnie poddał się karze - Zalewo\n2016-04-27 09:23:05 (ost. akt: 2016-04-29 10:15:28)\nMieszkaniec gminy Zalewo dobrowolnie poddał się karze po tym, jak usłyszał zarzuty kierowania w stanie nietrzeźwości z aktywnym zakazem prowadzenia pojazdów. Mężczyznę czeka kara bezwzględnego pozbawienia wolności, dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz grzywna.\nW marcu policjanci z posterunku policji w Zalewie pod nadzorem Prokuratury Rejonowej prowadzili dochodzenie przeciwko 25-latkowi. Z ustaleń śledczych wynika, że funkcjonariusze posterunku w Zalewie jadąc jedną z gminnych dróg zauważyli samochód osobowy renault. Kierowca jechał tzw. „wężykiem”, raz bardzo zbliżał się do prawej krawędzi drogi, a po chwili był już na środku jezdni.\nBardzo zaniepokoiło to policjantów, którzy postanowili go zatrzymać. W trakcie czynności okazało się, że 25 – latek kierował renaultem mając 4,4 promila alkoholu w organizmie. Policjanci ustalili, że mieszkaniec gminy Zalewo posiada aktualny zakaz kierowania pojazdami mechanicznymi wydany przez sąd. Mężczyzna wtedy usłyszał zarzuty, do których się przyznał.\nW trakcie prowadzonego postępowania 25 - latek dobrowolnie poddał się karze. Może go czekać 8 miesięcy bezwzględnego pozbawienie wolności, dożywotni zakaz kierowania pojazdami mechanicznymi oraz grzywna w wysokości 10 tys. zł.\nTagi: Zalewo pijany kiereowca kara policja sąd


Muzyka sfer Rueda Langgaarda – Klasyczna Płytoteka\nŻyjący w latach 1893-1952 duński kompozytor Rued Langgaard był do niedawna postacią prawie zupełnie zapomnianą, pozostającą całkowicie w cieniu swego rodaka, Carla Nielsena. Antagonizm pomiędzy tymi kompozytorami można porównać np. do konfliktu, jaki w latach 30. rozgorzał w Polsce pomiędzy Eugeniuszem Morawskim i Karolem Szymanowskim. O ile jednak Morawski miał swoich popleczników i zwolenników, o tyle postępowanie Langgaarda po śmierci Nielsena było spektakularnym wizerunkowym samobójstwem. Kompozytor stwierdził na łamach prasy, że jedyną rzeczą, której dokonał jego starszy kolega było… zniszczenie dorobku Nielsa Gadego. Gade z kolei był twórcą działającym w okresie romantyzmu, postacią znaną i szanowaną. Gdyby spróbować przenieść stwierdzenie Langgaarda na warunki polskie, trzeba by powiedzieć, że jedynym osiągnięciem Szymanowskiego było zniszczenie dorobku Stanisława Moniuszki. Nie trzeba nikomu tłumaczyć, jak bardzo stwierdzenie to jest absurdalne. Nie jest też więc niczym dziwnym, że od tego momentu (był rok 1931) Langgaard stał się w duńskim życiu muzycznym osobą, którą ostentacyjnie spychano na margines, uważając go (po części zresztą słusznie) za osobnika nie do końca zrównoważonego. Żyjący ze spadku po bogatych rodzicach artysta mógł sobie na to z jednej strony pozwolić. Łaknął jednak uznania i brak wykonań kolejnych kompozycji wpływał postępujące zdziwaczenie niezaradnego, ekscentrycznego i nie do końca stabilnego emocjonalnie mężczyzny.\nW polskiej literaturze muzykologicznej i w publicystyce twórczość Langgaarda w zasadzie nie funkcjonuje. Przyjęło się dzielić jego twórczość na trzy okresy, dość zresztą paradoksalne. W pierwszym, do roku 1916, dominuje naiwny optymizm i romantyczna stylistyka. Etap drugi, lata 1916-1925, przynoszą najciekawsze, najodważniejsze i najbardziej modernistyczne kompozycje Langgaarda. Po 1925 roku kompozytor wycofał się całkowicie na pozycje romantyka, pisał utwory wtórne, niekiedy rozmyślenie banalne, takie, w których odzywają się silne echa dzieł Schumanna czy Mendelssohna, a odróżnia je niekiedy tyko instrumentacja, pojawiają się tu bowiem tuby lub tam-tamy, których próżno szukać w dziełach wspomnianych romantyków.\nTwórczość Langgaarda poznałem już dość dawno temu, pisałem nawet o nagraniu kompletu jego symfonii dla „Presto” ładnych parę lat temu. Od dłuższego czasu fascynował mnie jednak inny jego utwór: Sfærernes Musik, czyli Muzyka sfer, kompozycja napisana w latach 1916-1918 i opublikowana w roku 1919, przeznaczony na orkiestrę, chór mieszany, sopran solo, organy i drugi zespół, grający za sceną. Prawykonanie miało miejsce w Karlsruhe w 1921 roku, a już rok później z powodzeniem wykonano to dzieło w Berlinie. Po tym drugim wykonaniu wypadło ono z obiegu i następnym razem zabrzmiało dopiero w 1968 roku, kiedy wykonano je w ramach Dni Muzyki Nordyckiej. Historia wykonania Muzyki sfer na tym festiwalu była dość egzotyczna. Zasiadający w radzie programowej duński kompozytor Per Nørgård przemycił partyturę Langgaarda na posiedzenie i umieścił ją w stosie partytur, który uczestnicy mieli do przejrzenia. Rezultaty były dość zaskakujące, bowiem zasiadający wówczas w radzie węgierski kompozytor György Ligeti stwierdził po przejrzeniu partytury Muzyki sfer, że jest… „epigonem Langgaarda”! Nørgård ciekawie podsumował swoje doświadczenia w dostępnym poniżej filmiku:\nJakim utworem jest Muzyka sfer? Po wysłuchaniu tej kompozycji nie bardzo wiadomo co powiedzieć. Był to eksperyment, który pod względem stopnia radykalizmu wyprzedzał swoją epokę o dobrych kilkadziesiąt lat. Ten utwór jest kosmiczny, nie tylko pod względem podjętej tematyki, ale też pod względem użytych przez kompozytora środków. Dzieło otwiera długo trzymany, stojący i dysonujący klaster smyczków, przywodzący na myśl Atmosphères Ligetiego. Później jest jeszcze ciekawiej: kompozytor w ciekawy sposób eksponuje grający za estradą zespół (czyżby jakiś odległy wpływ Mahlera?), za sceną pojawia się też solistka, śpiewając wiersz autorstwa Idy Lock, poetki-amatorki, która uczyła się muzyki u ojca Langgaarda. W orkiestrze kompozytor użył preparowanego fortepianu, na którym gra się bezpośrednio na strunach (kompozytor nazwał go glissando-piano). Pod koniec utworu pojawia się zaś potężna kulminacja, a pod fermatą widnieje adnotacja, że owo oparte na kwartach współbrzmienie kotłów i smyczków trzeba trzymać równo minutę. Największą zaletą i wyróżnikiem tej kompozycji jest to, że Muzyka sfer Rueda Langgaarda brzmi… tylko i wyłącznie jak Muzyka sfer Rueda Langgaarda. Katastroficzny nastrój tego dzieła, klimat przesilenia i totalnej katastrofy wpisuje się zresztą w atmosferę tych czasów. Pamiętajmy, że dogasające po I wojnie światowej zgliszcza były dla ówczesnego społeczeństwa szokiem i nie bez kozery nazywano ten konflikt Wielką Wojną. Muzyka sfer jest odbiciem tych czasów, tak samo jak są nimi inne katastroficzne w wymowie dzieła: Planety Gustava Holsta, Walc Maurice’a Ravela czy poemat taneczny Miłość Eugeniusza Morawskiego. Langgaard poprzedził swój utwór wstępem po angielsku, niemiecku i francusku, który przytaczam poniżej w drugim z tych języków:\nThe celestial and earthly chaotic music from red glowing strings with which life plays with claws of beast of prey—with a rainbow crown round its marble-face with the stereotypic, yet living, demoniac and lily-like smile.\nTwórca podzielił się na 15 odcinków, dość egzotycznie zatytułowanych. Oto i one:\nIII. Like light and the depths\nXII. Bells pealing: Look! He comes\nXV. The end: Antichrist – Christ\nTen niezwykły utwór doczekał się tylko trzech kompletnych rejestracji, a co ciekawe wszystkie z nich to nagrania koncertowe. Co prawda w 1968 zarejestrowano fragment pod batutą Sergiu Comissiony i wydano go na LP, ale z tego co się orientuję to nagrania tego nie wydano na CD i nie jest obecnie dostępne. Pierwszego ogólnodostępnego nagrania tego utworu dokonał dopiero w 1980 roku John Frandsen, dyrygent mało znany, o którego dokonaniach trudno powiedzieć coś konkretnego i który jest postacią mało rozpoznawalną. Nagranie wydała duńska firma Danacord i trzeba się trochę nagimnastykować, aby je znaleźć w wersji CD. W zestawie mamy także cztery spośród szesnastu symfonii Langgaarda (nr 4, 6, 10 i 14), jednak główną atrakcję zdecydowanie stanowi Muzyka sfer. To dobre nagranie, wierne literze partytury. Wszelkie wskazówki kompozytora dotyczące dynamiki i artykulacji realizowane są pieczołowicie, aczkolwiek bez szczególnego przejęcia. Dźwięk jest dobry – przestrzenny, aczkolwiek trochę chłodny i blady, a rejestr basowy nie jest zbyt dobrze słyszalny. Ten mankament dobrze obrazuje pierwsze wejście waltorni w niskim rejestrze:\nRozczarowuje kompletnie niesłyszalne glissando-piano i finałowa kulminacja, która zamiast minuty trwa… zaledwie 10 sekund. To stanowczo za mało, aby wywrzeć na słuchającym oszałamiające i przytłaczające wrażenie, jakiego życzył sobie w tym miejscu kompozytor. Fragment ten prezentuje się następująco:\nTakże chór jest przyzwoity, podobnie jak solistka, która jednak nie jest zbyt dobrze słyszalna.\nJohn Frandsen, Edith Guillaume, Danish National Radio Symphony Orchestra and Choir, 1980, 34:32, Danacord\nZa drugą rejestrację tego dzieła odpowiada rosyjski dyrygent Giennadij Rożdiestwienski, który w 1996 roku poprowadził dokładnie te same zespoły w nagraniu utworu duńskiego kompozytora. Pierwsza różnica, która rzucić się musi jeszcze przed odtworzeniem płyty, to czas trwania, aż o 5 minut krótszy niż w przypadku rejestracji Frandsena. Muzyka sfer jest utworem statycznym, tego rodzaju przyspieszenie nie jest więc bardzo odczuwalne w poszczególnych momentach, jednakże w ogólnym rozrachunku daje różnicę in plus. Rosyjski Maestro nie tyle prowadzi utwór Langgaarda pilnując wszystkich detali i drobiazgów zawartych w partyturze, ale także panuje nad formą dzieła, która jest tu bardziej zwarta i wyraźniej zaznaczona. Drugą różnicą jest dużo bardziej wyrazista i żywa kolorystyka instrumentalna. Znacznie lepszy jest także dźwięk: pełen głębi, z dobrze wyszczególnionymi partiami instrumentarium perkusyjnego, dzwonami, tam-tamem czy talerzami. Dużo lepiej spisuje się też chór, a także solistka, którą słychać tu dużo wyraźniej. Także kulminacja pod koniec zwala z nóg, tak jak powinna. Posłuchajcie dla porównania pierwszego wejścia waltorni, które jest tu wyraziste i od razu wprowadza element grozy. Także przenikliwe flażolety smyczków są dużo lepiej słyszalne:\nPrzejmująco wypada pierwsze wejście organów, zwróćcie też uwagę na uderzenie tam-tamu. To są właśnie detale, których brakowało mi w nagraniu Frandsena:\nPosłuchajcie także dyskretnego, ale słyszalnego dźwięku glissando-piano w zakończeniu:\nGiennadij Rożdiestwienski, Gitta-Maria Sjöberg, Danish National Radio Symphony Orchestra and Choir, 1996, 35:29, Chandos\nDuński dyrygent Thomas Dausgaard jest obecnie chyba najbardziej znanym interpretatorem dzieł Langgaarda. Oprócz niniejszego nagrania ma na swoim koncie także rejestrację kompletu symfonii tego kompozytora, wydaną kilka lat temu przez firmę Da Capo. Jego interpretacja Muzyki sfer opiera się na silnych kontrastach. Całkowity czas trwania dzieła jest u niego taki sam jak u Frandsena, ale poszczególne odcinki są od siebie dużo bardziej zróżnicowane pod względem temp. Duże kontrasty dynamiczne są kolejną cechą tej interpretacji. Intrygująco przedstawia się początek, bardzo powolny, wyłaniający się z kompletnej ciszy i prędko się w niej na powrót rozpływający. Dausgaard wyraźnie odgranicza od siebie pauzami poszczególne epizody, ale nie jestem przekonany, czy to dobry pomysł: utwór traci przez to impet i zaczyna sprawiać wrażenie ciągu niepowiązanych ze sobą epizodów. Oprócz tempa nagrania Frandsena i Dausgaarda łączy także podobna niechęć do eksponowania kolorystyki, skutkiem czego dźwięk w obu interpretacjach jest podobnie blady i mało soczysty. Świetny jest za to chór, a także solistka, umieszczona w przyzwoitej odległości i dobrze słyszalna, czego niestety nie można powiedzieć o zespole umieszczonym za sceną.\nThomas Dausgaard, Inger Dam Jensen, Danish National Symphony Orchestra, Danish National Choir, Danish National Vocal Ensemble, 2009, 40:06, Da Capo\nJeśli miałbym sporządzić subiektywny ranking moich wykonań tego utworu, to na pierwszym miejscu na podium ustawiłbym nagranie Rożdiestwienskiego, na drugim Dausgaarda, a na trzecim Frandsena. Nie można także pominąć innych utworów zamieszczonych na niniejszych płytach. Jak wspomniałem, album Frandsena zawiera także pochodzące z tych samych lat co Muzyka sfer symfonie 4 i 6, a także dwa późniejsze dzieła: 10 i 14 Symfonię. Album Dausgaarda zawiera dwa przepiękne, apokaliptyczne utwory wokalno-instrumentalne: Endens Tid (Czas końca) i Fra Dybet (Z otchłani), ostatni ukończony utwór kompozytora. Na płycie Rożdiestwienskiego znajdziemy zaś już mniej zajmujący cykl czterech pieśni na sopran i orkiestrę, zatytułowany Tonebilleder.\nJeśli zaś chodzi o samą Muzykę sfer – to lektura absolutnie obowiązkowa dla wszystkich zainteresowanych historią muzyki w XX wieku. To że nazwisko kompozytora jest nie tak rozpoznawalne niczego tu nie zmienia. To majstersztyk, utwór, który trzeba znać.\nMuzyka kameralna Mikołaja Góreckiego\nMuzyka polska - Weinberg, Młynarski & Penderecki\nPlowright & Borowicz. Muzyka polska na fortepian i orkiestrę\nVernon Handley i muzyka orkiestrowa Sir Granville'a Bantocka\nTagged Danacord, Giennadij Rożdiestwienski, John Frandsen, Muzyka sfer, Rued Langgaard, Sfærernes Musik, Thomas Dausgaard\n2 thoughts on “Muzyka sfer Rueda Langgaarda”\nJak dobrze, że jest takie miejsce w internecie jak Twój blog! Jesteś na Instagramie?\nHej, dzięki za miłe słowa 😉 Nie prowadzę instagrama, jakoś nie czuję tego medium… 😉


PSAG: Trzy firmy zainteresowane inwestycjami - ePiotrkow.pl - Piotrków Trybunalski\nm.jaron Poniedziałek, 03 sierpnia 20154 3599\n- Spółka Szkło – Dekor złożyła ofertę dzierżawy terenu przy ulicy Mireckiego. Działką przy ulicy Wojska Polskiego 264 zainteresowana jest firma NETUNO. Z kolei firma GRAVE Mijas zgłosiła zainteresowanie terenem przy ulicy Rakowskiej 17A – mówi Jarosław Bąkowicz z biura prasowego Urzędu Miasta w Piotrkowie. - Komisja Konkursowa przyjęła oferty dwóch pierwszych firm. Szkło – Dekor ma zamiar na wydzierżawionej działce prowadzić produkcję ozdób choinkowych, a NETUNO pakiety z papieru oraz koperty.\nW przypadku dwóch działek (Sulejowska 130 i Nowowiejska 24) nie wpłynęły żadne oferty i teraz magistrat ogłosi kolejny przetarg.\n~steven (Gość)04.08.2015 20:13\nCzy ten przetarg był na pewno dobrze zorganizowany ? Adres Wojska Polskiego 264 jest już od dawna zajęty, bo jest tam MK Centrum\nPewnie chodzi o działkę za pętlą na Szczekanicy, no ale adres tam już pewnie jest inny. Ciekawe co zrobi miasto kiedy zwycięzca będzie chciał działkę pod adresem WP 264 ?:)\n~kolo (Gość)03.08.2015 14:48\ndobrze ze grave nie chcieli bo zakład pogrzebowy koło szpitala to lekka przesada. zwłaszcza dla leżących w szpitalu\n~gość21 (Gość)03.08.2015 09:51\nPiotrków nie jest ciekawym miejscem do inwestowania i w dodatku na uboczu a władze lokalne przez lata miasto doprowadzaja do ruiny gospodarczej\nWypadek koło Bełchatowa. Lądowały dwa śmigłowce LPR (zdjęcia) (26685)


W najnowszym (19/2017) numerze Przeglądu polecamy | Przegląd\nAutor: Przegląd\t| Maj 7, 2017\nBędzie bunt przeciwko mieszaniu prawdy z kłamstwem – przewiduje publicysta Jacek Żakowski. – Jest nadzieja, że wytworzy się społeczny mechanizm obronny. Że skończą się czasy, kiedy ludzie nie przywiązują wagi do tego, czy politycy mówią prawdę, czy nie. Bo dziś nie przywiązują wagi, nie karzą za nieprawdę. Dlaczego? Ponieważ ci ludzie, którzy kłamią, jednocześnie reprezentują tak ważne interesy, że kłamstwo jest drobiazgiem. Kaczyński wziął media publiczne, one teraz gniją, wziął Trybunał, spółki, właściwie wszystko i tym wszystkim beztrosko bawi się w rewolucję. Społeczeństwo musi realnie kontrolować władzę. Na przykład sądowniczą, wywierając presję, żeby robiła mniej zła. Trzeba też bardzo poważnie pomyśleć, jak zbudować państwo wolne od tych wad, które doprowadziły do rządów PiS.\nMieszkańcy warmińskiej gminy w drodze referendum odwołali wójta, odsuwając od rządów prawicowo-nacjonalistyczne towarzystwo, które zrobiło wiele złego w Gietrzwałdzie. Powodów było wiele. Najpierw wójt usunął dyrektorkę szkoły – była to kara za utrzymywanie świeckiego charakteru placówki. Jej następczyni posługuje się dewizą, że „tylko katolik może być prawdziwym Polakiem”. Potem przejęto lokalny dwutygodnik wydawany siłami zapaleńców, odwołano dyrektora centrum kultury, a jego następca wymyślił instalację największego na świecie różańca, którego każdy paciorek ma mieć 2 m średnicy. Spocznie on w Muzeum Historii Różańca, jakie ma powstać w Gietrzwałdzie z okazji 140. rocznicy objawień Matki Bożej. Mimo starań wójta, by ludzie zostali w domu, w referendum wzięło udział ponad 1,5 tys. mieszkańców, przy progu 1230 wyborców. Tylko 81 głosujących opowiedziało się za pozostawieniem wójta na stanowisku.\nW Jeronimo Martins Polska, firmie, która jest właścicielem sieci sklepów Biedronka, Robert Jacyno był działaczem NSZZ Solidarność. Jako przewodniczącego komisji oddziałowej regionu gdańskiego i wiceprzewodniczącego komisji zakładowej, obejmującej cały kraj, oddelegowano go do pracy związkowej. Cieszył się zaufaniem pracowników, wielu z nich pomógł. Ale z czasem impet działalności związkowej osłabł, zaczęły się swary. Źródłem tego było m.in. manipulowanie informacjami przez władze związku, brak przejrzystości w finansach, dzielenie ludzi na swoich i nieswoich. Wizerunek organizacji podrywało poza tym bronienie członków, którzy mobbingowali swoich podwładnych. 13 grudnia 2016 r. nie mogąc się z tym pogodzić, Robert Jacyno najpierw zrezygnował ze związkowych funkcji, a potem założył w Jeronimo Martins nowy związek, Solidarność 80. Dwa dni później wyrzucono go z pracy. Piotr Andrzejczak, szef Komisji Zakładowej NSZZ Solidarność w JMP wyraził zgodę na zwolnienie kolegi związkowca w ciągu jednego dnia.\nO tej sprawie PRZEGLĄD pisał już w 2014 i 2015 r. Kierowniczka komórki audytu izby celnej w Olsztynie wytoczyła proces przełożonemu za naruszenie dóbr osobistych i doprowadzenie do rozstroju zdrowia. 25 kwietnia nastąpił finał pięcioletniego procesu wytoczonego przez celniczkę. Sąd nakazał wypłacić jej 20 tys. zł zadośćuczynienia plus odsetki za ostatnie trzy lata. Pieniądze będą pochodziły jednak z kieszeni podatników, a nie dyrektora Roberta Torenca, który z szefa izby celnej w Olsztynie awansował na stanowisko pełnomocnika szefa Krajowej Administracji Skarbowej ds. wschodniej granicy. A choć atmosfera w izbie celnej jest fatalna, celnicy z obawy o pracę siedzą cicho.\nEmmanuel Macron to człowiek znikąd, produkt spreparowany na polityczne zamówienie. Mentalnie, wizerunkowo i funkcjonalnie – klon Justina Trudeau, przedstawiciel nowego liberalnego populizmu, za którego kandydaturą stoją kręgi oligarchiczne nowego kapitalizmu zglobalizowanej finansjery – pisze filozof i historyk idei Jarosław Dobrzański. – Zwycięstwo Macrona będzie oznaczać dla Francji kontynuację polityki uzależnienia globalistycznego, a więc postępującą prekaryzację coraz szerszych warstw społeczeństwa, pogłębianie dezintegracji społecznej wraz z wypychaniem na margines klasy średniej, kontynuację znoszenia granic przepływu ludzi oraz rozrost zrewoltowanej, pozostającej na obrzeżach obumierającego społeczeństwa „podklasy” potomków gastarbeiterów, nowej fali imigrantów i zubożałej ludności europejskiej. Marine Le Pen, nawet gdyby wygrała wybory, nie zostanie dopuszczona do sprawowania władzy. Istniejąca konstytucja oraz władza skupiona w rękach dominujących elit, w szczególności w Radzie Konstytucyjnej, pozwoliłyby na odebranie jej owoców ewentualnego zwycięstwa bez sięgania po środki pozakonstytucyjne. W ostateczności pozostaje odwołanie się do demokracji ulicznej, co Francuzi testowali mnóstwo razy i co wystarczy do powtórzenia wyborów.\nChcesz wprowadzić zmiany do konstytucji, musisz rozpisać nowe wybory. To genialne rozwiązanie z ustawy zasadniczej Królestwa Danii warto przypomnieć, kiedy PiS, chcąc zrealizować doraźne cele, coraz bardziej prze do zmiany konstytucji. Uniemożliwia ono bowiem zmianę konstytucji w imię interesów rządzącej partii. Zgodnie z 88. paragrafem duńskiej konstytucji, jeżeli Folketing (duński parlament, odpowiednik naszego Sejmu) zaproponuje wprowadzenie do konstytucji zmian, a rząd taką inicjatywę podejmie, to należy rozpisać nowe wybory parlamentarne. Jeżeli wyłoniony w takich wyborach nowy parlament przyjmie w całości i w niezmienionej postaci projekt zmian w konstytucji zaproponowany przez poprzedni parlament, to w ciągu pół roku projekt taki musi zostać poddany pod referendum, które go odrzuci lub zatwierdzi. Jeżeli uzyska poparcie w referendum, staje się nową konstytucją. Gdyby podobne rozwiązanie istniało u nas, każdy poseł zdawałby sobie sprawę, że złego, głupiego i ideologicznie motywowanego pomysłu zmiany ustawy zasadniczej nie da się przeforsować z zaskoczenia. Kto wtedy ryzykowałby zgłoszenie zmian niemających szans realizacji? Konieczność przedterminowego rozwiązania parlamentu to czynnik przywracający rozum i zniechęcający do proponowania głupich zmian.\nPrawicowe portale zarzuciły Witoldowi Grabosiowi, byłemu wiceprzewodniczącemu KRRiTV, udział w akcji zerwania nadawania sygnału TVP w okresie grudniowego kryzysu sejmowego. „To początek ataku zielonych ludzików. Zaatakowano krytyczną infrastrukturę i Sejm”, informował Tomasz Sakiewicz na Twitterze. Już 20 stycznia, kilka dni po zdarzeniu, dyrektor Jarosław Niechcielski z EmiTela, firmy emitującej sygnał, wyjaśniał, że „w toku awarii wykluczono możliwość działania osób trzecich, w tym ataku cybernetycznego oraz fizycznej ingerencji w urządzenia nadawcze – zarówno w obiektach należących do TVP, jak i infrastruktury nadawczej EmiTela”. Podobno zawiodły kilkuletnie urządzenia renomowanego dostawcy sprzętu. Jednak w mediach funkcjonuje mechanizm uprawdopodobniania najbardziej niedorzecznej informacji. Nawet krytyczni odbiorcy dopuszczają, że coś może być na rzeczy. Ofiary medialnych pomówień muszą się liczyć z ostracyzmem instytucjonalnym, społecznym i towarzyskim. To właściwy cel wielu intryg i pomówień.\nW tym roku więzienie w bazie Guantanamo obchodzi 15-lecie. Na początku 2002 r., trafiło do niego 779 więźniów, początkowo z Bliskiego Wschodu, a potem z Afryki Północnej, oskarżanych głównie o współpracę z Al-Kaidą. Barack Obama, obejmując prezydenturę w 2009 r., zastał w Guantanamo 242 więźniów i obiecał likwidację tego więzienia. Nie powiedział jednak, jak zamierza to zrobić. Gabinet Obamy negocjował sprawę przesiedlenia więźniów z wieloma krajami. Hiszpanii za każdego z pięciu więźniów oskarżonych o terroryzm proponowano 85 tys. euro. Pod koniec 2014 r. sześciu więźniów z Guantanamo – czterej Syryjczycy, Palestyńczyk i Tunezyjczyk – trafiło do Urugwaju. Jedną z największych akcji przesiedleńczych było wysłanie w 2009 r. na jedną z wysp Palau na północnym Pacyfiku grupy Ujgurów, pochodzących z autonomicznego regionu Sinkiang w zachodnich Chinach. Waszyngton zobowiązał się za to przekazać na rozwój Palau 200 mln dol. Dzisiaj w Guantanamo przebywa 41 więźniów, większości nie postawiono oskarżenia. Sądząc po wypowiedziach i działaniach prezydenta Trumpa, mało prawdopodobne, by to więzienie zamknięto.\nCoraz więcej niemieckich emerytów spędza jesień życia Europie Środkowo-Wschodniej. – Ośrodki dla seniorów w Niemczech są coraz droższe, dlatego wiele osób ubiega się o miejsca na Węgrzech, Słowacji, w Polsce czy Czechach, które są o wiele tańsze i wcale nie gorsze – tłumaczy Artur Frank, założyciel firmy SeniorPalace, która starszym Niemcom zapewnia miejsca na jesień życia w miejscowościach, których nazw często nie potrafią wymówić: Dziwnówek, Vacov, Stražný, Nemesbük. W węgierskim Nemesbük seniorzy mieszkają w odremontowanej willi z balkonami, z których mają widok na Balaton. Na stołach leżą niemieckie tabloidy, z głośników płyną szlagiery. Program jest napięty: wycieczki, kurs węgierskiego, gimnastyka, odczyty. Najistotniejsza jest organizacja wolnego czasu, ponieważ nuda i demotywacja to dla mieszkańców domów seniora wrogowie nr 1 i 2. Ośrodek w Nemesbük jest wzorcem dla pozostałych domów współpracujących z SeniorPalace. Węgierscy pielęgniarze znakomicie opiekują się pensjonariuszami, są bardzo dobrze wykształceni, pod tym względem dorównują im tylko polscy opiekunowie z Dziwnówka.\n– Bez niej nas by nie było – przyznaje Zofia Romaszewska. – Barbara Piasecka-Johnson była najważniejszym fundatorem Komisji do spraw Interwencji i Praworządności NSZZ Solidarność. Mogliśmy płacić ludziom za strajki, broniliśmy ich w sądzie. O tym, że są to środki od Barbary, nie mówiliśmy głośno. Miałyśmy niepisaną umowę, że w kontekście pieniędzy jej nazwisko nie padnie. Zwłaszcza że kiedy u niej mieszkałam, mnóstwo ludzi z Polski próbowało się do niej dostać. Dzwonili, pisali listy, czekali pod drzwiami. Na koniec pani Barbara zapytała, co bym chciała dla siebie, a ja powiedziałam, że chciałabym nie mieszkać ze swoją córką. Gdy wyszłam z więzienia, Agnieszka była już mężatką. Wszyscy mieszkaliśmy w jednym trzypokojowym mieszkaniu. Potrzebowałam przestrzeni, źle się czułam z tyloma osobami. I ona to mieszkanie dla Agnieszki ufundowała. Przysłała 20 tys. dol., co wystarczyło na mieszkanie i urządzenie go. Opłaciła też stypendium w Yale.\nMariusz Hamera: – Chyba nie ma w Polsce opozycyjnych bohaterów, których nie finansowała Piasecka-Johnson. Ale nie miała wielkiego szczęścia do ludzi podziemia. Wybór osób, które w Polsce wspomagała, nie zawsze był właściwy, ale wtedy skąd było można wiedzieć?\nBył maj 1990 r. 19-letni Tomek zaprosił mnie do swojego pierwszego mieszkania w Bydgoszczy. Nie było w nim nic oprócz dwóch materaców. Rozmawialiśmy kilka godzin. Odpowiadał krótko, urywanymi słowami. Był zamknięty w sobie, skryty, ale miły. – Na tych ścianach zabraknie miejsca – wtrącił nagle buńczucznie – na medale, puchary i dyplomy, które wywalczę na żużlowym torze! – pisze Jerzy Andrzejczak, autor pierwszego artykułu prasowego o Tomaszu Gollobie. Żużlowiec zdobywał kolejne medale i mistrzowskie tytuły. Kilka razy ocierał się o śmierć. W 1999 r. na torze we Wrocławiu przeleciał bandę, uderzył o słupek i na nim zawisł. Mógł wtedy zginąć, ale stracił tylko kawałek palca. – Wtedy prawie urwało mi głowę – opowiadał. Jego kariera roztrzaskała się na motokrosowym pagórku. Teraz czas ciężkiej rehabilitacji. Tą ścieżką do końca dochodzą tylko najbardziej zdeterminowani. – Jednym z nich będzie Tomek – przekonuje Jacek Gollob, brat. – On jest niezniszczalny! Zawsze miał monstrualną siłę przetrwania i szczęście w nieszczęściu! Gdy Tomasz Gollob zrobi pierwszy krok, będzie to jego najważniejsze zwycięstwo.\n– Z Facebookiem jest jak z antybiotykiem – na niektórych działa, a na innych nie – twierdzi Jakub Kuś, psycholog internetu z Uniwersytetu SWPS. – Teza, że to medium, które doprowadzi do diametralnej zmiany funkcjonowania społeczeństwa, jest trochę przesadzona. To tylko strona internetowa, aplikacja, która wstrzeliła się w odpowiedni czas. Facebook może nie tworzy alternatywnego świata, ale jest sceną, na której niekiedy toczy się alternatywne życie. A ludzie za bardzo wierzą, że to, co widzą na FB, jest prawdą. Na pewno powinno się uczyć dzieci czegoś takiego, że cyfrowa krzywda tak samo boli jak ta doznana w rzeczywistości, poza komputerem, czyli naprawdę. Jeśli kogoś obrazimy w internecie, to tak, jakbyśmy mu to powiedzieli w oczy. Poza tym powinno się uczyć zasad korzystania z internetu, bo jak na razie panuje tam anarchia – każdy może robić to, co chce. Jeśli nie przyjmiemy jakichś norm zachowania, to się w przyszłości zemści.\n– Teatr pozostaje prawdopodobnie magnesem, który przyciąga specyficzną grupę ludzi. Powiedzmy, że ci, którzy przychodzą do teatru, to są jacyś wybrańcy – uważa Adam Ferency, aktor i reżyser. – Bo inni siedzą przed telewizorem. Jednak coś się zmienia. Najwyraźniej to widać po młodych ludziach – oni są wychowani mniej na literaturze, a bardziej na obrazach, to znaczy na telewizji, filmach itd. Inaczej odbierają czas, potrzebują teatru innego niż my. Nie interesuje ich taka opowieść jak w XIX-wiecznej literaturze, w której musi być początek, rozwinięcie… oni bardziej potrzebują takich rzeczy czy przeżyć, które się tworzą z mozaik. Sami je sobie lepią, montują te fragmenty, łączą to, co jest roztrzepane, rozchwiane. Takie są teraz czasy i teatr idzie w tym kierunku, czyli w stronę teatru postdramatycznego, jak go czasami nazywają. Teatr postdramatyczny taki właśnie jest: żywi się kontekstami, nie opowiada historii wprost, choć zawsze jakąś historię z tego można wyłuskać.\nJuż 22 maja będziemy mogli powrócić do rozpoczętej ćwierć wieku temu filiżanki kawy oraz nadgryzionego kawałka ciasta z wiśniami, ważnych gadżetów serialu „Miasteczko Twin Peaks”, który zyskał status serialu kultowego. Jest to przede wszystkim opowieść o dwóch nieustannie zwalczających się siłach. Zło unicestwia wszelkie przejawy dobra, a ludzka natura nie może wyzwolić się z tej walki w żaden sposób. Osadzenie tej dychotomii w amerykańskiej rodzinie to doskonałe rozprawienie się z mitem sielskiego życia za białym płotem. Twórcy serialu zdają się mówić, że szczęśliwe amerykańskie rodziny to najczęściej miejska legenda.\nPremierę „Niezatańczonego tanga” według prozy Wiesława Myśliwskiego przygotowała na swoje 70. urodziny Grażyna Barszczewska. Obchodziła je na Scenie Kameralnej warszawskiego Teatru Polskiego, a publiczność przyjęła jubilatkę owacjami na stojąco. Grażyna Barszczewska portretuje na scenie nieśmiertelną Matkę, która trwa przy swoim dziecku. Nie maluje obrazu cukierkowego – jej Matka jest realistką. Kobietą z marzeniami, ale jednocześnie zaradną panią domu, która owdowiała musi sama stawiać czoła trudom życia. Jej światłem zawsze pozostaje Syn, ale i ukochany mąż, i tango. Grażyna Barszczewska nie szczędzi uwagi, aby każde zachowanie Matki uwiarygodnić, nadać mu właściwe rysy, brzmienie, wyraz oczu. W jej grze obowiązuje ekonomia – środki są używane oszczędnie, ale odpowiednio wzmacniane czy osłabiane nabierają emocjonalnej barwy. W tej roli, tak jak w aktorstwie Barszczewskiej – jak trafnie zauważył Łukasz Maciejewski – „błyszczy inteligencja i dźwięczy niepokój”.\n– Naszym zadaniem jako lekarzy jest uświadamiać rodzicom tę prostą zależność, że jeśli lekceważą lub po prostu nie zauważają emocji dzieci, wyrządzają im krzywdę. Stąd bierze się wiele problemów wieku dziecięcego – podkreśla dr Marek Bachański, pediatra, neurolog dziecięcy, który jako jedyny w Polsce zaczął stosować preparaty z konopi w terapii dzieci z padaczkami opornymi na leki. – Na wizytę potrzebuję więcej niż tradycyjne 15 minut, jakie się poświęca chorym dzieciom w przychodni. To nie są pacjenci, którzy przychodzą z katarem, tylko z poważnymi schorzeniami neurologicznymi. I jeśli nie dam im maksimum mojej uwagi, mogę nie dostrzec tego, co najważniejsze. Na Zachodzie to oczywiste. Niemiecki neurolog dziecięcy przyjmuje o połowę mniej pacjentów niż polski. Odpowiednia ilość czasu i uwagi poświęcona choremu jest podstawą do postawienia dobrej diagnozy.\nJerzy Domański: Dudy smalone\nTomasz Jastrun: Małe, jasno oświetlone miejsce\nEdward Mikołajczyk: Czereśnie nie doczekały reform


Mur fortu rzymskiego odkryto w Bałakławie - Humanistyczne - Naukowy.pl - Polski Serwis Naukowy\nGłówna · Humanistyczne · Mur fortu rzymskiego odkryto w Bałakławie\n,,Mury spoczywały głęboko pod ziemią w trudno dostępnym miejscu. Zachowały się w niezbyt dobrym stanie. Na ich podstawie możemy jednak już teraz stwierdzić jak wyglądały pierwotnie fortyfikacje rzymskie w Bałakławie" - zapewnia dr Karasiewicz-Szczypiorski.\n,,Odkryte przez nas fortyfikacje nie są specjalnie imponujące. Należy jedna pamiętać, że wojsko rzymskie było nastawione na atakowanie wroga. Starano się wyprowadzać uderzenia z garnizonów, a nie narażać fortyfikacji na obleganie. Warto dodać, że bezpośredni sąsiedzi fortu to barbarzyńskie plemiona, które raczej nie mogły stosować skutecznych technik oblężniczych i przełamywać murów twierdz. Dla tego Rzymianie pozwolili sobie na ograniczony zakres prac fortyfikacyjnych" - wyjaśnia archeolog.\nGóra Chełmo – wzniesienie (323 m n.p.m.) w pobliżu wsi Chełmo, położonej w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Masłowice. Na wzniesieniu pozostałości grodziska z X w. otoczonego czterema pierścieniami wałów obronnych. Archeolodzy odkryli, że pierwsze umocnienia na Górze Chełmskiej pochodzą z X wieku. Istniały kilkadziesiąt lat i zostały spalone. Według historyka Tomasza Nowaka były to prawdopodobnie umocnienia obronne albo miejsce kultu. Architektura średniowiecza w znacznej mierze wyrasta z osiągnięć cesarstwa rzymskiego. Po jego rozpadzie na część wschodnią i zachodnią odmiennie kształtował się rozwój budownictwa w tych rejonach świata. O ile w Bizancjum kontynuowano wcześniejsze osiągnięcia starożytnego Rzymu, dostosowując je do oczekiwań rodzącego się świata chrześcijańskiego, na zachodzie znaczny wpływ na architekturę i zdobnictwo wywarły plemiona barbarzyńskie, które znalazły się na terytorium Europy. Powstał nowy typ osadnictwa, bardziej odpowiadający barbarzyńcom. Wyludniły się miasta rzymskie a osiedla zakładano na wzgórzach i innych miejscach ułatwiających obronę. W centrum znajdował się dom władcy, otaczały go zabudowania gospodarcze a całość chroniła palisada. Basteja zapola - element obronny fortu założony na dowolnym planie (w przypadku fortów przemyskich przeważnie półkolistym lub wielobocznym), przyległy do szyi fortu. Zapewniał obronę fosy szyjowej, zapola i drogi dojazdowej, z reguły zawierał w sobie bramę wjazdową.\nBastion I "Zwierzyniec" – jeden z bastionów rdzenia Twierdzy Kraków wybudowany w 1864 roku na terenie Półwsia Zwierzynieckiego. Bastion przylegał bezpośrednio do wału twierdzy od strony zewnętrznej. Był to bastion o konstrukcji ziemno-drewnianej w kształcie prostokąta, umiejscowiony pomiędzy dzisiejszymi ulicami Morawskiego, Syrokomli i Smoleńsk. Jego tylną część, wał szyjowy bastionu, stanowił wał twierdzy biegnący wzdłuż dzisiejszej alei Krasińskiego. Bastion posiadał płaski wał czołowy z podwójną kaponierą czołowa zlokalizowaną na osi symetrii fortu. Posiadał on także cofnięte przy wale szyjowym barki dla lepszej ochrony fosy przy wale twierdzy. Na wysokim, prostym wale umieszczone były działa, a cały fort otoczony był fosą. Bastion bronić miał podejścia od strony traktu śląskiego – dzisiejsza ulice Tadeusza Kościuszki i Księcia Józefa. Syagriusz, Sjagriusz (ur. 430 – zm. 486 lub 487 r.) – syn rzymskiego namiestnika Egidiusza, wódz rzymski i namiestnik (dux) Galii, nazywany przez okoliczne plemiona barbarzyńskie królem Rzymian. Występując w imieniu imperium rzymskiego ze swojej siedziby w Soissons kontrolował północną Galię również po odebraniu władzy cesarskiej ostatniemu władcy zachodniorzymskiemu Romulusowi Augustulusowi w 476 r. Do 480 r. sprawował władzę w imieniu Juliusza Neposa, później cesarza Zenona.\nBarbaricum – określenie używane przez starożytnych Rzymian, którym nazywali oni ziemie zamieszkane przez barbarzyńców, czyli ludzi pozostających poza wpływami antycznej (grecko-rzymskiej) kultury, w szczególności zaś za Renem i Dunajem (północna granica Imperium Rzymskiego). Sampling, sampling probabilistyczny – w archeologii, jedna z technik prowadzenia badań powierzchniowych. Przedmiotem badań są fragmenty interesującego nas rejonu na których prowadzi się szczegółowe badania. W przypadku kiedy zachodzi konieczność szybkiego przeprowadzenia badań i równocześnie brakuje środków finansowych lub czasu, archeolodzy decydują się na zastosowanie tego rodzaju badań.\nFort piechoty to dzieło fortyfikacyjne zdolne do samodzielnej obrony bliskiej. Uzbrojeniem fortu piechoty były szybkostrzelne działa przeciwszturmowe umieszczane w wieżach pancernych, karabiny maszynowe i miotacze ognia w kaponierach oraz broń ręczna piechoty. Fort piechoty nie posiadał artylerii dalekonośnej, czym różnił się od fortu pancernego czy uniwersalnego. Całość dzieła otoczona była wałem z galeriami strzeleckimi, poprzedzonym fosą o trójkątnym przekroju. W centrum dzieła znajdował się budynek koszarowo-bojowy z zamontowanymi na jego skrzydłach wieżami pancernymi armat szybkostrzelnych. Forty piechoty budowano często w międzypolach fortów głównych jako dodatkowe zabezpieczenie pierścienia obronnego twierdzy fortowej. Fort W-Szcza ("Odolany") , (Форт В-Щ) - to punkt oporu pierścienia wewnętrznego Twierdzy Warszawa w Imperium Rosyjskim, wybudowany w latach dziewięćdziesiątych XIX wieku. Po II wojnie światowej istniał jeszcze fragment zachowanego lewego barku fortu wraz z fosą (dziś już nieistniejące). Jedynym fragmentem fortu do dziś zachowanym jest betonowy schron (na terenie ogródków działkowych).\nMury miejskie Iławy – mury miejskie miasta Iławy zostały zbudowane ok. poł. XIV w. i tworzyły wraz z kościołem, zamkiem i fosą system obronny miasta. Były nierozerwalnie związane z kościołem pw. Przemienienia Pańskiego. Mury zostały wzniesione częściowo z kamienia łamanego i polnego, łączonymi zaprawą wapienną, jak również widoczne są fragmenty murów wykonane z cegły. Fort XII ("Antoninów") - to jeden z fortów pierścienia zewnętrznego Twierdzy Warszawa, wybudowany w latach osiemdziesiątych XIX wieku. Zniszczony jak większość fortów prawobrzeżnej Warszawy na mocy rozkazu z 1909 roku. Obecnie to teren częściowo zalesiony, a w drugiej części zajęty przez rozgałęzione bocznice kolejowe. Jeszcze w 1945 istniała oryginalna droga dojazdowa do fortu (w przedłużeniu ul. Nieświeskiej), dziś już nieistniejąca. Zarysy fortu można dostrzeć na mapach lotniczych z 1945r, np. w programie google earth.\nDodano: 07.12.2011. 07:04


Dawro.pl - ogłoszenie - Lokal mieszkalny o pow. 48,73 m2\nLokal mieszkalny o pow. 48,73 m2\nPrzedmiot sprzedaży: Lokal mieszkalny o pow. 48,73 m2\nnieruchomości: lokal mieszkalny o pow. 48,7300 m2, 2 pokoje, kuchnia, przedpokój, łazienka,\npołożonej: 87-100 Toruń, ul. Szosa Lubicka 170A/24,\ndla której Sąd Rejonowy VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o nr TO1T/00107090/7.\nSuma oszacowania wynosi 170 000,00 zł, zaś cena wywołania jest równa 3/4 sumy oszacowania i wynosi 127 500,00 zł. Licytant przystępujący do przetargu zobowiązany jest złożyć rękojmię w wysokości 1/10 sumy oszacowania, tj. 17 000,00 zł w gotówce, na konto depozytowe Sądu:\n33 2030 0074 5062 0000 2022 1814.