Wysłany: 2010-07-29, 20:55 Larsson Stieg\nStieg Larsson, właściwie Karl Stig-Erland Larsson (ur. 15 sierpnia 1954 w Skelleftehamm niedaleko Skellefteå, zm. 9 listopada 2004 w Sztokholmie) - szwedzki dziennikarz zajmujący się prawicowym ekstremizmem i rasizmem, autor powieści kryminalnych, dwukrotnie nagrodzony skandynawską nagrodą Szklanego Klucza. Najbardziej znany jako autor wydanej po jego śmierci trylogii Millenium.\nW wieku dziewięciu lat, po śmierci dziadka, zamieszkał razem z rodzicami i młodszym bratem. Na dwunaste urodziny dostał maszynę do pisania, której stukaniem uniemożliwiał zaśnięcie rodzinie. W wieku osiemnastu lat, podczas spotkania grupy FNL przeciwko wojnie w Wietnamie, poznał Evę Gabrielsson, która została jego życiową partnerką. Z kilkoma krótkimi przerwami spowodowanymi pracą Stiega, pozostawali w związku aż do jego śmierci w 2004.\nPo odbyciu służby wojskowej, Stieg podróżował po Afryce. Rzadko wystarczało mu pieniędzy. Podczas wyjazdu do Algierii, aby zarobić na powrót do domu, zmuszony był do sprzedaży swoich ubrań oraz pracowania jako zmywacz naczyń.\nJako fan science-fiction, był on współwydawcą lub redaktorem kilku fanzinów, na przykład Sfären, Fijagh!. W latach 1978-79 był prezesem największego szwedzkiego klubu miłośników science-fiction, Skandinavisk förening för science fiction (SFSF). Larsson zmarł w wieku pięćdziesięciu lat, 9 listopada 2004 roku w Sztokholmie, z powodu rozległego zawału mięśnia sercowego.\nW 2008, był drugim najlepiej sprzedającym się autorem na świecie, zaraz po Khaledzie Hosseinim.\nStieg Larsson jest pierwszym autorem, który sprzedał ponad milion e-booków w sklepie Kindle Store – poinformowała firma Amazon.com.\nNieżyjący już autor, stał się pierwszym i jak na razie jedynym członkiem Kindle Million Club - klubu autorów, których prace sprzedały się łącznie w liczbie ponad miliona kopii. Od dłuższego czasu wszystkie trzy książki wchodzące w skład trylogii Millenium: „Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet”, „Dziewczyna, która igrała z ogniem” i „Zamek z piasku, który runął” znajdują się obecnie w czołowej dziesiątce najlepiej sprzedających się tytułów w Kindle Store. Do marca tego roku książki Stiega Larssona z cyklu „Millenium” sprzedały się na całym świecie w łącznej liczbie ponad 27 mln egz. (w wersji drukowanej i cyfrowej).\nStieg Larsson, Anna-Lena Lodenius: "Extremhögern", Sztokholm, 1991\nStieg Larsson, Mikael Ekman: "Sverigedemokraterna: den nationella rörelsen", Sztokholm, 2001\nStieg Larsson, Cecilia Englund: "Debatten om hedersmord: feminism eller rasism", Sztokholm, 2004\nRichard Slätt, Maria Blomquist, Stieg Larsson, David Lagerlöf: "Sverigedemokraterna från insidan", 2004\nMężczyźni, którzy nienawidzą kobiet, Män som hatar kvinnor, 2005, wyd. pol. - listopad 2008.\nDziewczyna, która igrała z ogniem, Flickan som lekte med elden, 2006, wyd. pol. - maj 2009.\nZamek z piasku, który runął, Luftslottet som sprängdes, 2007, wyd. pol. - październik 2009.\nŹródła: Wikipedia PL i EN, rynek-ksiazki.pl\nOstatnio zrobiło się głośno o Larssonie - książki o nim, felietony o jego życiu, ekranizacja Millenium... wobec tego, ponieważ lubię trzymać rękę w okolicach pulsu książkowego świata postanowiłem się zapoznać z jego trzytomowym dziełem życia. Jestem w środku pierwszego tomu i już mi się tam podoba.\nA Wy, Kagiebusie? Czytaliście "Millenium"? Co sądzicie o książkach tego, nieżyjącego już niestety, szwedzkiego autora?\nWysłany: 2011-03-07, 18:57\nKsiążek nie miałam okazji przeczytać ale może kiedyś nadrobię , bo filmy spodobały mi się bardzo - szczególnie pierwsza część\nCzytałam jedną biografię Larssona (niedawno wyszła druga) a teraz zastanawiam się czy nie przeczytać książki o Larssonie napisaną przez jego długoletnią partnerkę\nPodobno ona miała materiały Larssona odnośnie jego następnej książki.\nCo ciekawe, Larsson nie zostawił testamentu więc spadkiem podzieliła się jego rodzina (brat i ojciec) z kt chyba nie miał najlepszych kontaktów i państwo <!>\nPartnerka Larssona, kt pomagała mu przy Millenium nie dostała nic.\nOglądając tylko filmy i czytając biografię <kt streściła wszystkie książki > mam wrażenie, że sukces Larsson w dużej mierze zawdzięcza tematyce swoich powieści (ponoć Larsson nie zdążył zredagować swoich dzieł>. Molestowanie i agresja wobec kobiet to temat tabu <szczególnie molestowanie w rodzinie> a Larsson ukazuje go bardzo prawdziwie i bez środków znieczulających\nWysłany: 2011-03-28, 15:14\nJeżeli obejrzałaś filmy a nie czytałaś książek, to nic jeszcze nie wiesz o Millenium. Film, choć obejmujący całość treści powieści, leci bardzo mocno na skróty a miejscami nawet tak bardzo, że fałszuje obraz. To jest konieczna ofiara na ołtarzu sztuki filmowej, bo książki są obszerne, ale żeby zauważyć wszystkie półcienie i aluzje fabuły filmu trzeba mieć za sobą lekturę. Skoro filmy Ci się spodobały, to książkami będziesz zachwycona, gwarantuję Ci. Ja byłem.\nSukces Millenium, to nie tematyka książek, a jej bohaterowie. Genialnie wręcz napisani bohaterowie, nie tylko ci główni, ale również wielu drugoplanowych. Dla mnie - majstersztyk.\nWysłany: 2011-03-28, 20:52\nJeżeli obejrzałaś filmy a nie czytałaś książek, to nic jeszcze nie wiesz o Millenium\nCzytając biografie i słuchając opowieści innych na temat Millenium myślę, że mam jej małą <ilości śladowe > namiastkę\nObecnie słucham muzy z Millenium\nSkoro filmy Ci się spodobały, to książkami będziesz zachwycona, gwarantuję Ci. Ja byłem.\nPowiedz to mojej półce z książkami\nps. No zamiast mnie po rękach całować, że odpisałam to jeszcze mnie beszta\nWysłany: 2011-03-28, 22:05\nPo rękach będę Cię całował na zlocie, jak tylko Twój facet się na chwilę odwróci.\nMogę to też powiedzieć Twojemu dyskowi że książka jest na prawdę świetna a film tylko niezły.\nTo ja nie przyjadę\nMogę to też powiedzieć Twojemu dyskowi\nZa gruba kobyła, żeby ją na kompie czytać\nWysłany: 2011-03-30, 17:35\nSpoko, to przyślij tylko swojego faceta a Ty nie przyjeżdżaj - może wystarczy Jackowi jako ersatz i z nim pójdzie w nocy na cmentarz.\nOj tam, oj tam. Choć... może i racja, ja słuchałem a nie czytałem.\nZacząłem trzeci tom "Millenium". Może i czyta się fajnie, ale z realizmem jest słabiutko. I trzeba przymknąć oko na wiele rzeczy, jeśli ktoś jest chociaż średnio rozgarnięty np. w informatyce. To cudowne przejęcie majątku w pierwszej części też było mocno naciągane. Lisbeth jest ciekawą postacią, ale jest jednak trochę zbyt genialna i niezniszczalna. Za dużo zbiegów okoliczności (idzie Lisbeth do knajpy, a tam akurat Mikael itp.), za dużo lania wody i opisów co kto kupił i zjadł, a dramaturgia końcówki drugiego tomu tak mnie rozbroiła, że po prostu wybuchnąłem śmiechem.\nNie ma to jak dostać kulką w głowę (żeby tylko), zostać zakopanym w ziemi, a później samodzielnie wygrzebać się z własnego grobu poprzez odgarnianie ziemi ręką... A później jeszcze myśleć o wyrównaniu rachunków.\nNo i prawie każdy bohater musi mieć skłonności homo, wielu partnerów seksualnych lub chociaż jakąś mocniejszą perwersję.\nTo tyle odnośnie czepiania się, bo ogólnie seria nie jest zła. Historie są ciekawe, a głupota niektórych elementów nadopiekuńczości państwa i autorytetów-psychologów została sprytnie obnażona.\nWysłany: 2012-03-12, 12:07\nCóż, zgadzam się, niektóre sceny są zrobione "od czapy", ale generalnie seria jest na prawdę fajnie napisana.\nWysłany: 2012-04-19, 11:58\nno właśnie mam zamiar się za to wziąć, jak NN mówi że warto, to trzeba "zaliczyć"\nWysłany: 2012-04-19, 19:08\nMam nadzieję, że znów nie zawiedziesz się na mojej opinii, jak ja nie zawodzę się na Twojej, algree.\nWysłany: 2012-04-19, 21:23\nMnie się jeszcze jedna rzecz nasunęła w związku z "Millenium". Nie ma tam chyba żadnej negatywnej postaci kobiecej (a kobiet jest wiele), za to większość facetów to s...syny\nWysłany: 2012-04-20, 14:38\nMoże nie ma jednoznacznie negatywnych postaci kobiecych, ale praktycznie każda z bardziej istotnych bohaterek ma coś na sumieniu, żadna nie jest krystalicznie czysta, i to jest OK.\nWysłany: 2012-04-20, 15:33\nMoże nie ma jednoznacznie negatywnych postaci kobiecych\nBo są jednoznacznie pozytywne Niektóre policjantki i redaktorki z dalszych części w ogóle nie mają wad. A ewentualne błędy i winy Lisbeth czy Eriki są praktycznie zawsze czymś usprawiedliwione i można je równie dobrze uznać za słuszne działania w takich warunkach, a już co najmniej neutralne. Za to faceci to najczęściej sadystyczne potwory, których cieszy zabijanie i krzywdzenie innych, bezwzględni oportuniści albo przynajmniej durnie, którzy podkładają mądrym paniom kłody pod nogi.\nWysłany: 2012-04-20, 22:10\nTo prawda, faceci wychodzą fatalnie w obrazie namalowanym piórem pana Larssona. No ale też nie zmienia faktu, że w gruncie rzeczy wszyscy jesteśmy łajdakami.\nWysłany: 2012-04-25, 03:11\nNieco przesady , jest tam sporo OK facetow policjantow dzienikazy .....\nA kobiety ? Kobieta zawsze jest bez winy , tu sie zgadzam ze stigiem\nZgadzam i od razu przyznaje do pewnego rodzaju krypto szowinizmu , czy pietrowego szowinizmu bo to zakłada ze kobieta jest inna od mężczyzny i nie do konca powinna odpowiadac za swoje czyny jak człowiek\nNie bede tego uzasadniał , predzej zachecał do podobnego podejscia kolegów , to jest po prostu filozofia , coś zasadniczego i nie wymaga dowodu .\nPoza tym ... -cóż abstrahując od tytułu, istnieje pewne prawo przyrody ' Mężczyźni którzy kochają kobiety.. . .... i nie winią je za nic , maja kobiety.\nNie wiem czy zauważyliście , ale Salander , to mogło byc nastepne wcielenie córki Wiedźmina Geralta z Rivi (geri nic nie odczuwasz??? )\nTaka ciekawa, fascynujaca postać wymierzona w nasze dziwne męskie instynkty, jak dobrze pomysleć dość perwersyjnie wymierzona\nAle mnie w tym 'mileniumie...' co innego zainteresowalo , to nie tylko kryminalek to troszke manifest .\nManifest 'najlepszego na świecie Szwedzkiego ideału'\nUSAman wierzy w amerykański ideał i wolność i demokrację i styl zycia , a szwed w szwedzki ..... No nawet fajny\ntylko jak to sie dzis ma, do facia o nieco polskim nazwisku , który wysadził i rozwalił z kałacha kolo 80 osób\nniedawno , a teraz deko sobie kpi z sądu nad nim????\nOstatnio zmieniony przez pajk 2012-04-25, 11:36, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2012-04-25, 09:54\ntylko jak to sie dzis ma do facia o nieco polskim nazwisku , który wysadził i rozwalił z kałacha kolo 80 osób\nniedawno , a teraz deko sobie kpi z sadu nad nim????\nmozesz miec swoje idealy i wiare ale czlowiekiem zostajesz tylko do momentu gdy nie uzyjesz sily by narzucic 'swoje' drugiej osobie..\nWysłany: 2012-04-25, 11:30\nOj Konwi !\nTo albo głupie , albo naiwne , albo wrecz faszystowskie ?\n1) Odmowa stosowania przemocy w imie jakichs zasad , w efekcie zmusza innych do zastosowania jej za nas , albo daje anarchie i poddanie sie przemocy tych złych.\n2) Odmowa człowieczeństwa , osobom stosujacm przemoc , komkolwiek, to zawsze faszyzm .\nNo , skoro juz nie sa ludźmi ?.......... to mozna z nimi wszystko .\nProste pomysły , proste zasady , zawsze w efekcie prowadza do wiekszej przemocy .\nWysłany: 2012-04-25, 12:09\nNa upartego można doszukać się analogii w doświadczeniach itp. Ale dla mnie to zbyt różne osobowości, żeby mówić o kolejnym wcieleniu.\nTu nie chodzi o winę czy odpowiedzialność, a o jakieś w miarę obiektywne zarysowanie skutków działań. W tych książkach działania kobiet nie mają praktycznie żadnych negatywnych konsekwencji i to mi zdecydowanie zaburza "poczucie realizmu".


Rynek w Szczebrzeszynie 📌 - Polskie Szlaki\nDodano: 2015-06-10 , Zaktualizowano: 2020-01-28\nCentralnym placem w Szczebrzeszynie jest Rynek czyli sporych rozmiarów plac Kościuszki. Niegdyś pełen zieleni, dziś w większości wybrukowany. To tutaj zwykle odbywają się imprezy, jak choćby Dni Chrząszczowego Grodu.\nPośrodku Rynku stoi okazały Ratusz w kształcie czworoboku, którego budowę rozpoczęto w 1840 roku, wykorzystując materiał z rozbiórki bramy zamojskiej. Już wcześniej istniał tu ratusz, który był siedzibą władz miejskich, ale pełnił też rolę poczty i powozowni.\nNaokoło Rynku stoją kamieniczki i domki, które niegdyś posiadały podcienia, w części zachowały się jeszcze podziemia - tzw. lodownie, w których przetrzymywano lód gromadzony zimą. Taką podziemną murowaną piwnicę lodownię zobaczyć można pod Rstauracją Chrząszcza (Pl. Kościuszki 16).\nOd 2011 roku na Rynku przed Ratuszem stoi ładny pomnik chrząszcza, nawiązujący do wierszyka Jana Brzechwy rozpoczynającego się słowami "W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie". Za sprawą tego wiersza chrząszcz stał się symbolem miasta, chętnie wykorzystywanym do promocji. Chrząszcz na Rynku to obowiązkowy punkt programu każdej wycieczki do Szczebrzeszyna. Niemal każdy turysta robi sobie tutaj zdjęcie z chrząszczem.\nZ Rynku blisko jest do kościoła Św. Mikołaja, kościoła Św. Katarzyny oraz do Synagogi, gdzie mieści się Informacja Turystyczna.\nPl. Kościuszki, Szczebrzeszyn


Oblicza Kambodży – Sihanoukville – Wyprawa na Trzy Wyspy | Asia Blog\nOblicza Kambodży – Sihanoukville – Wyprawa na Trzy Wyspy\nWizyta na wzgórzu Leu Pagody, a właściwie widok na okoliczne wyspy, zainspirował nas. Rezerwujemy wycieczkę na pobliskie wyspy.\nWycieczkę rezerwujemy w recepcji naszego ośrodka i płacimy 15 USD od osoby. Z samego rana odbiera nas z hotelu rozklekotany samochód firmy „Mr Bun Thai Tours and Travel” i zawozi nas do najdalszego odcinka plaży Otres, gdzie czeka na nas typowa dla tych rejonów drewniana łódź.\nNa wycieczkę udajemy z grupką innych obcokrajowców, przedstawicieli wszystkich kontynentów: począwszy ode mnie Polki, poprzez Brytyjczyka z Południowej Afryki, Niemca, Norwega, Australijkę i Jordankę, młodzieńca z Brazylii a kończąc na Azjatach – Chińczykach i Malezyjczykach. Mieszanka wyśmienita. Humory również.\nPłyniemy drewnianą łodzią, zasilaną przez niemiłosiernie hałaśliwy motor. Znając nasze szczęście mam tylko nadzieję, że dopłyniemy do celu bezpiecznie.\nPrzyglądam sie z daleka kambodżańskiej linii brzegowej. Niestety wybrzeże nie wygląda egzotycznie. Nie ma tu palm i bujnej roślinności, teren nie jest ciekawie ukształtowany. Nie ma co porównywać z rajskimi tajskimi widokami.\nProgram wycieczki przewidywał trzy wyspy, jednak jedną z nich – Bamboo Island – wykupił jakiś Rosjanian i z tego względu nie ma już do niej dostępu. Z daleka tylko ją opływamy. Robię kilka zdjęć w zbliżeniu i zauważam jakieś zabudowania, pomosty i drogę.\nPierwsze https://youtu.be/9drNBo_xZLEnurkowanie przy wyspie Kaoh Tres rozczarowało mnie. Woda strasznie mętna, brudna i nieciekawe dno. Niewielka rafa koralowa i kilka rybek nie zrobiły na mnie wrażenia.\nPłynąc do kolejnego miejsca do nurkowania z rurką dostrzegamy kilkusetmetrową smugę na powierzchnii wody. Przyglądam się bliżej i z przerażeniem stwierdzam, że to smuga unoszących się na wodzie śmieci. Masakra!!!\nDrugie nurkowanie przy Kaoh Chanloh poprawiło nam humory. Piękna rafa i kilka rybek, aczkolwiek ilość jeżowców oraz śmieci pływających po powierzchnii wody zszokowała mnie. Zaczynam zbierać plastikowe worki i butelki.\nDocieramy do wyspy Kaoh Ta Kiev, gdzie wyskakujemy na ląd. Tu spędzamy czas na plażowaniu i dostajemy posiłek przygotowany przez obsługę naszej łodzi.\nPostanawiam przespacerować się po niezbyt szerokiej plaży … i tu również napotykam stosy wyrzuconych przez fale śmieci. To nie jest wybrzeże, które zachwyciłoby jakiegokolwiek turystę. Nie tego oczekiwałam po rajskich wyspach i plażach. Wracam na łódkę zniesmaczona.\nOstatnim punktem programu jest skok z klifa kilkumetrowej skały. Odpuszczam sobie tą atrakcję i robię tylko zdjęcia innym skaczącym.\nDo Sihanoukville wracamy zadowoleni, przede wszystkim ze znajomości jakie zawarliśmy, z pogody, która cały dzień nam dopisywała oraz z obsługi wycieczki.\nWyspy niestety nie zrobiły na nas wrażenia, może jesteśmy zbyt „rozpieszczeni” rajskimi oraz egzotycznymi widokami tajskiego wybrzeża.\nNajbardziej jednak przeszkadzał mi widok śmieci. Nie ma co jednak narzekać, mamy tylko nadzieję, że władze Kambodży poczynią odpowiednie kroki do zmniejszenia ilości śmieci, na lądzie jak i w wodzie, zacząc powinni od edukacji i świadomości swojego społeczeństwa.\nTuryści natomiast muszą zdać sobie sprawę, że jest to jednak kraj trzeciego świata i zamiast dodawać swoje „trzy grosze” wspomagać w utrzymaniu czystości tych pięknych okolic.\nTagi : Kambodża, Kaoh Chanloh, Kaoh Tres, Koah Ta KIev, Mr Bun Thai Tours and Travel, pływanie z rurką, Sihanoukville, wyprawa na trzy wyspy - Sihanoukville\n← Oblicza Kambodży – Sihanoukville\nOblicza Kambodży – plaże Sihanoukville →


Kurtka Carinthia G-Loft ESG\n» G-Loft ESG\nKurka G-LOFT® ESG (Essential Garment) to NOWOŚĆ, którą prezentuje Carinthia pod koniec roku 2020.\nOcieplana kurtka o ponadczasowym wyglądzie i codziennym kroju. Idealnie dopasowana. Wyposażona w izolację G-LOFT®. Kurtka Essential to idealny towarzysz na co dzień: lekka, ciepła i ponadczasowo elegancka, po prostu Carinthia®.\n- 2 kieszenie boczne zapinane na zamek (lewa kieszeń zaprojektowana jako torba kompresyjna)\n- 1 wewnętrzna kieszeń na suwak\n- mankiety rękawów z ocieplaczami na nadgarstki\nKomfort termiczny -10°C


W domu Renaty i Ryszarda grudzień zeszłego roku był bardzo pracowity. Najpierw przedstawiciele firmy CLIMA KOMFORT ułożyli ogrzewanie podłogowe i podłączyli poszczególne obiegi do rozdzielaczy (relacja – „Budujemy Dom” 1-2/2008). Mniej więcej tydzień później specjalistyczna firma zalała rurki grzewcze warstwą jastrychu. Inwestorzy wykonali te prace zgodnie z zaleceniami i od końca grudnia posadzka przechodziła proces tzw. sezonowania, który powinien trwać minimum 28 dni. Na początku lutego nadszedł więc czas na wykonanie ostatnich prac montażowych w kotłowni oraz uruchomienie pompy ciepła.\nNajwiększym gabarytowo (1710 x 600 x 720 mm) urządzeniem zamontowanym w pomieszczeniu, które pełni w domu Renaty i Ryszarda funkcję kotłowni, był podgrzewacz wody użytkowej wyprodukowany przez duńską firmę VESTTHERM. Jest to niezwykle ważny element systemu oferowanego przez CLIMA KOMFORT, dzięki któremu budynek zaopatrywany jest w ciepłą wodę użytkową (c.w.u.). W przypadku opisywanej inwestycji, pompa ciepła NEURATHERM, posadowiona na zewnątrz domu, przeznaczona jest bowiem wyłącznie do zasilania centralnego ogrzewania. Takie rozdzielenie funkcji ma swoich przeciwników, jak i zwolenników.\n- Wbudowana w podgrzewacz niewielka pompa ciepła typu powietrze-woda, przygotowuje ciepłą wodę użytkową wykorzystując do tego celu odpowiednio wysoką temperaturę powietrza panującą w pomieszczeniu, w którym się znajduje – mówi przedstawiciel CLIMA KOMFORT Andrzej Fiałkowski. - Wystarczy już około 5°C, aby pompa skutecznie spełniała swoje zadanie. Oczywiście im wyższa temperatura powietrza, tym wyższa sprawność pompy ciepła i krótszy czas podgrzania wody. Po oddaniu ciepła w wymienniku, schłodzone powietrze wydmuchiwane jest przez otwór w obudowie. Dzięki temu latem podgrzewacz może spełniać rolę klimatyzatora i osuszacza (powietrze można odprowadzić izolowanym kanałem do wybranego pomieszczenia, np. kotłowni, pralni, suszarni). Po pierwszym napełnieniu zbiornika podgrzewacz potrzebuje około 8 godzin na przygotowanie c.w.u. (z temperatury 15°C do 55°C).\nNiezwykle ważnym elementem zamontowanym tuż przed rozruchem instalacji był sterownik OPTIMA. Dzięki niemu system grzewczy pozostaje przez cały czas w równowadze i pracuje bezawaryjnie. Oprócz kontroli pompy ciepła sterownik może również zarządzać dodatkowym, niezależnym źródłem energii, przygotowaniem ciepłej wody użytkowej oraz pompą obiegową. OPTIMA współpracuje z regulatorem temperatury wewnętrznej, który przekazuje sygnał do sterownika o konieczności uruchomienia systemu grzewczego. Poprawia to w dużym stopniu komfort użytkowania urządzenia. Dzięki temu, że istnieje możliwość zapisania w pamięci regulatora kilku niezależnych programów, system staje się bardzo elastyczny i pozwala na uzyskanie zmian temperatur w pomieszczeniach na przykład w zależności od pory dnia. Dzięki połączeniu radiowemu (około 30 m) pracę sterownika można kontrolować z różnych pomieszczeń w domu bez konieczności zaglądania do kotłowni.\nPełna wersja artykułu: Pierwsze ciepło


Co adwokat ma pod togą - GazetaPrawna.pl\n2 maja 2014, 08:33\nNikt dziś nie wymaga od adwokatów, aby przychodzili ubrani do sądu niczym Abraham Lincoln, który również był członkiem palestry. Szorty albo mini, czy – o zgrozo – sandały zdecydowanie odpadają, chyba że jest się w garstce wybitnych, bo im zawsze wolno więcej.\nCo więc noszą adwokaci pod togą? Czasami niewiele – mówią z uśmiechem sędziowie, ale to raczej w kategoriach żartów, bo przesłuchiwani zeznają jak przed sądem, że adwokaci ubierają się przeważnie nienagannie. Nawet latem w trzydziestostopniowych upałach, gdy na ulicach króluje plażowa moda, w sądzie popatrzeć nie ma na co. W końcu sąd zobowiązuje. Toga wprawdzie skutecznie ukryłaby przemyconą do sądu mini czy szorty, jednak spod togi też powinno coś wystawać. Poza tym większe zdziwienie wzbudziłby adwokat poruszający się w todze poza salą rozpraw, niż w mini czy jeansach.\nSędzia Rafał Puchalski z Sądu Rejonowego w Jarosławiu tłumaczy jednak, że podstawowym zadaniem sędziego wcale nie jest wypatrywanie, co też adwokat ma pod togą. - Tak naprawdę nie ma dla mnie znaczenia jak jest ubrany, o ile na salę sądową wchodzi w zapiętej todze – mówi. Dodaje jednak, że zdarza się - choć są to jednostkowe przypadki - że adwokat wchodzi na salę bez togi i dopiero tam ją zakłada. - Wówczas jego nieodpowiedni ubiór rzuci się w oczy i może u sędziów wzbudzić negatywne emocje – przyznaje. Ale dotyczy to już skrajnych przypadków.\n- Trzeba mieć ludzkie podejście. Tak więc dopuszczam możliwość, że latem adwokat przychodzi do sądu w sandałach. W końcu latem w todze jest bardzo gorąco. Widok sandałów mniej razi, niż widok zlanego potem pełnomocnika – uważa.\nKontrowersyjne sandały miały już w historii swoje wejście na posadzkę sądów. Adwokat Radosław Baszuk opowiada, że na korytarzach warszawskich sądów można było przed laty spotkać wybitnego cywilistę, który przychodził w sandałach. Nie wywoływało to jednak negatywnych komentarzy, ponieważ jako wybitna postać palestry mógł on sobie na to pozwolić.- Wybitnym wolno w końcu więcej - mówi z uśmiechem mec. Baszuk.\nNo właśnie – białe skarpetki do czarnych eleganckich spodni i czarnych butów Michaela Jacksona nie raziły, a nawet stały się jego znakiem rozpoznawczym. To jednak na scenie. Adwokaci są bowiem zgodni –sandały i adidasy w sądzie raczej nie wchodzą w grę. Nawet modne obecnie Nike Air Max za ponad 500 zł.\nPoza tym z sandałami lepiej nie ryzykować. W środowisku sędziów toczy się zresztą spór w tej kwestii. - One kłócą się z togą – uważa sędzia Teresa Mróz z Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Ale zaraz dodaje, że przeważnie adwokaci są nienagannie ubrani. Młodzi adwokaci przywiązują dużą wagę do wyglądu. Zwracają uwagę na ubiór, sposób bycia i styl wypowiadania się.\n- Buty powinny być eleganckie, nigdy sportowe. Wkroczenie do sądu w obuwiu sportowym może być odebrane przez sędziów jak okazywanie im braku szacunku. Taka osoba nie może liczyć na to, że sędziowie będą traktować ją poważnie: jako partnera czy osobę kompetentną – mówi adwokat Piotr Barczak. I podkreśla, że ubiór ma znaczenie.\nPodobnego zdania jest mec. Baszuk. - Adwokat przecież nie wchodzi do sądu w todze i nie wychodzi z gmachu sądu ubrany w togę. Toga jest strojem urzędowym adwokata na rozprawie i posiedzeniu. Poza nimi jest szereg sytuacji, w których adwokat porusza się po budynku sądu w "cywilnym" ubraniu - podkreśla. - Istnieje pewne oczekiwanie, że adwokat będzie ubrany odpowiednio: elegancko, schludnie i czysto. A to ma znaczenie, gdyż wizerunek pojedynczego adwokata może kształtować wizerunek całej grupy zawodowej – zwraca uwagę mec. Baszuk. Nie podejmuje się oceny ubioru koleżanek z palestry, twierdząc, że zawsze jest nienaganny. Co do elementów garderoby kolegów wskazuje zaś w pierwszej kolejności na buty: mężczyźni powinni pokazywać się w sądzie w pełnych butach i to nie sportowych.\n- Oczywiście, jeżeli adwokat wie, że wpada do sądu jedynie na chwilę, np. złożyć pismo w biurze podawczym, może być swobodniej ubrany, niż w sytuacji, gdy przychodzi mu spędzić w sądzie pół dnia - zaznacza. Dodaje, że w tej drugiej sytuacji odpowiednim strojem na lato będzie dla mężczyzny jasna wyprasowana koszula do spodni garniturowych. W upalne dni nie musi to być pełny garnitur.\nPodsumowując, pełne buty, spodnie garniturowe, kołnierzyk eleganckiej koszuli - to w zasadzie wszystko co spod togi wystaje i powinno wystawać oraz co sędziowie mogą zaobserwować.\nMec. Baszuk nie przypomina sobie, aby był świadkiem sytuacji, kiedy sędzia wytknął adwokatowi nieodpowiedni ubiór. Sam też wchodzi do sądu klasycznie ubrany. - Ubiór adwokata powinien akcentować przynależność do określonej grupy społecznej – wskazuje. - Na rozprawę w jeansach bym więc nie wszedł. Ale zdarzyło mi się w jeansach wejść do sądu, ale tylko "w przelocie", na sekundę - wyjaśnia.\nWygląda jednak na to, że sędziowie są bardziej liberalni dla adwokatów, niż adwokaci dla samych siebie. - Mnie nogawki jeansów wystające spod togi by nie raziły – wskazuje sędzia Teresa Mróz.\nPróżno jednak szukać na korytarzach sądowych prawdziwych skandalicznych modowych wpadek członków palestry. - Raz zdarzyła mi się taka sytuacja, że na salę sądową wszedł adwokat w okularach przeciwsłonecznych. Zwróciłem mu uwagę i poprosiłem, żeby zdjął okulary. Przeprosił i zdjął – opowiada sędzia Puchalski.\n- Mogły to być jednak szkła fotochromatyczne, lecznicze, które ciemnieją od światła – mec. Baszuk broni kolegi z palestry.\nSkoro więc przykładów z życia brak, założymy czysto teoretycznie, że jakiś adwokat przyjdzie do sądu w szortach, japonkach, czy ultra miniówce. Co może go spotkać poza ewentualnym zainteresowaniem płci przeciwnej?\n- Jeżeli adwokat wszedłby na salę rozpraw bez togi, zbyt roznegliżowany np. w krótkich spodenkach, czy rozpiętej bluzce, to musi być przygotowany na to, że sędzia Puchalski zwróci mu uwagę, że strój jest nieodpowiedni do sądu. Jeansy też raczej odpadają. Są zbyt swobodne do występowania przed sądem – mówi sędzia Puchalski. W końcu sądowi trzeba okazywać szacunek. Sędzia Puchalski wskazuje jednak, że adwokaci dobrze się ubierają. Są eleganccy - przyznaje.\nW ocenie mec. Baszuka, poza rażącymi ekscesami, odstępstwa od zasad rządzących ubiorem adwokatów nie powinny być sprawą dla pionu dyscyplinarnego palestry. - Przestrzegam przed myśleniem, że jedynie rzecznicy i sądy dyscyplinarne są w stanie zbawić adwokaturę – wskazuje. Dodaje, że w tego rodzaju kwestiach powinno się co najwyżej sięgnąć po instrument zwrócenia uwagi adwokatowi przez kolegę, w ostateczności przez dziekana.\nMec. Baszuk nie widzi jednak wokół siebie konieczności sięgania po takie narzędzie. - Jako grupa społeczna ubieramy się lepiej niż prawnicy należący po pozostałych grup zawodowych – mówi z dumą.\nPodobnie myśli mec. Barczak. - Nawet jeżeli adwokat wkroczy do sądu w klapkach i szortach, to nie jest to sprawa dla rzecznika dyscyplinarnego. Taka osoba wystawia świadectwo jedynie sobie, a nie grupie, jaką są adwokaci. Jeżeli potrafi dobrze bronić ludzi przed sądem, a klienci ufają takiej osobie, to ich prywatna decyzja, że ubiór ich adwokata im nie przeszkadza, zaś jego sprawą jest, że tak wygląda – uważa.\nNo to najważniejsze. Czy ubiorem można wygrać lub przegrać sprawę? - Mam nadzieję, że nie. O rozstrzygnięciu sądu powinny decydować argumenty, nie ubiór. Z drugiej strony, osoby dobrze ubranej i eleganckiej, jeśli tylko ma coś do powiedzenia, słucha się lepiej – wskazuje mec. Baszuk.\nadwokat ludzie prawa prawnik wymiar sprawiedliwości


Małe zmiany w codzienności, które sprawiają, że żyje mi się lepiej!\nStrona Główna Styl życiaRozwój\tMałe zmiany w codzienności, które sprawiają, że żyje mi się lepiej.\nMałe zmiany w codzienności, które sprawiają, że żyje mi się lepiej.\nOstatnio zauważyłam, że tak zupełnie naturalnie, niewymuszenie, wprowadziłam do mojego życia kilka zmian. Nie są to zmiany, które pojawiły się z dnia na dzień, a nazwałabym je długofalowym procesem, który nadal trwa i trwać będzie. I który, przede wszystkim, ma swoje lepsze oraz gorsze dni.\nMOŻE POMOGĘ I TOBIE?\nCzasami przeceniamy samych siebie. Może inaczej… próbujemy wymagać od siebie tego, co już na starcie, potrafi przytłoczyć oraz sprawić, że nie wiemy, od czego tak naprawdę zacząć. A ja wiem od czego! Zacząć trzeba od niewielkich kroków, zadania sobie kilku pytań oraz niewymagania od siebie, że każdego dnia, będziemy funkcjonować na pełnych obrotach.\nW tym wpisie zebrałam do kupy to, co ostatnio sprawia, że śpi mi się lepiej, że mam spokojniejszą głowę oraz zamiast poczucia winy czy przytłoczenia, powoli przemieszczam się do przodu.\nWYŁĄCZENIE WI-FI I WŁĄCZENIE TRYBU SAMOLOTOWEGO\nNA CO NAJMNIEJ GODZINĘ PRZED SNEM.\nTo jest najbardziej przełomowa rzecz, jaka się u mnie wydarzyła. Około 3-4 miesiące temu, wzięłam się za siebie, a raczej za mój sen. Daleko mi do ideału, w co wgłębiać się nie będę, ale chętnie podzielę się tym, co faktycznie mi pomaga. Wynajmujemy obecnie mieszkanie z antresolą, a łóżko mamy właśnie na górze. Przyjęłam zasadę, że wchodząc do góry, po schodach, mój telefon ma wyłączone WI-FI i włączony tryb samolotowy. Telefon w łóżku służy mi tylko do tego, by ustawić w nim budzik. Początki bywały trudne, bo stare przyzwyczajenia dawały o sobie znać, ale teraz robię to praktycznie codziennie. Tylko w wyjątkowych sytuacjach, wracam na chwilę do świata online. Łóżko to czas na książkę, osobiste notatki, przytulenie M. Muszę przyznać, że ta niewinna zmiana wprowadziła w moje życie mikro rewolucję. Spokojniejsza głowa, łatwiejsze zasypianie, mniejszy poziom stresu. Szczególnie u mnie, czyli osoby, która na to, co widzi w internecie, reaguje bardzo intensywnie. To bardzo ważne, by w rytmie dnia codziennego, znaleźć czas na bycie offline. U mnie ten czas to okolice pójścia do łóżka oraz sen. Polecam Wam, z całego serca.\nKONIEC Z OGLĄDANIEM FILMÓW/SERIALÓW DO PÓŹNEJ NOCY.\nPrzyznaję się, że mieszkając w Bodø, zdarzało mi się to zbyt często… Razem z M. lubiliśmy obejrzeć kilka odcinków dobrego serialu z rzędu, który działał jak narkotyk. Problem jest jednak taki, że moja głowa, po takim seansie, działa na 202% swoich obrotów. Taka jestem, niektórzy na filmach zasypiają, u mnie raczej się to nie zdarza. Nie wyobrażam oglądać czegoś do snu, przynosi to u mnie zupełnie odwrotne rezultaty. Dziś, również dzięki temu, że moja praca zmusza mnie do porannego wstawiania, rzadko oglądam coś do późnych godzin nocnych. I powiem Wam, że radość z takiego występku w piątkowy wieczór, kiedy przede mną wolna sobota, jest niewyobrażalna. Mój organizm przestawił się na wczesne chodzenie do łóżka i najczęściej już o 22.00 myję przysłowiowe ząbki oraz zawijam się w kołdrę. Oczywiście, że nie zawsze zasypiam tak prędko, ale bardzo się cieszę z tej ogromnej zmiany w rytmie mojego dnia! Zamiast serialu wybieram książkę lub pisanie, nawet takie dla siebie, do przysłowiowej szuflady.\nINSTAGRAMOWE CZYSTKI I PRZYZNANIE SIĘ PRZED SAMĄ SOBĄ,\nŻE SOCIAL MEDIA POTRAFIĄ ZATRUWAĆ MI ŻYCIE.\nInstagramie Mój Drogi, ależ my mamy toksyczną relację! I na pewno nie jestem w tym osamotniona. Nadal zdarza mi się, że spędzam na tej platformie zdecydowanie zbyt dużo czasu… Czasu, który mogłabym wykorzystać na zupełnie inne rzeczy. Już jakiś czas temu postanowiłam, że chcę podejść do tego inaczej. Z obserwowanych usunęłam sporo kąt, które zdarzało się, że ciągnęły mnie w dół i po prostu podcinały skrzydła. Takie czystki chcę robić regularnie, bo łatwo zacząć obserwować osoby, które wcale nas nie inspirują, a sprawiają, że myślimy o sobie w gorszych kategoriach.\nDużo dało mi przyznanie się przed samą sobą, że hej, do końca zdrowa relacja to nie jest. Stąd właśnie zmiana, o której pisałam Wam w pierwszym punkcie oraz łapanie dystansu do Instagrama i całych social mediów. Postanowiłam sobie, że nie będę obserwowała więcej niż 400 kont. To pozwala mi uniknąć przytłoczenia zbyt dużym nadmiarem inspiracji, który bywa bardziej uciążliwy, niż jej brak.\nWYŁĄCZENIE POWIADOMIEŃ Z INSTAGRAMA, FACEBOOKA, MESSENGERA.\nKolejny krok, który sprawia, że żyje mi się spokojniej. Wiem, że niektórzy całkowicie usuwają wymienione w nagłówku aplikacje ze swojego telefonu, ale ja zaczęłam od wyłączenia powiadomień (zmienia się to w opcjach telefonu, nie w samej aplikacji). Jeśli mielibyście zrobić coś z tej listy zaraz po jej przeczytaniu, polecam właśnie to! Co za cudowne uczucie nie widzieć na swoim telefonie żadnych powiadomień typu push! Dopiero gdy otwieramy aplikację, możemy zobaczyć, co działo się podczas naszej nieobecności. To kolejna, niewinna zmiana, która okazała się krokiem milowym w drodze do spokojniejszej, bardziej mojej codzienności! Szczególnie doceniam to podczas spotkań, oglądania filmów, pisania, obrabiania zdjęć, czasu spędzanego z drugim człowiekiem. Nawet, gdy telefon leży obok mnie, nie dzieje się z nim zupełnie nic, a na ekranie nie wyskakują żadne powiadomienia, które odbierały mi koncentrację oraz bycie bardziej tu i teraz. Jednym słowem… I love it! I Wy pokochacie również.\nKALENDARZ TO NOWY, NOCNY PRZYJACIEL, ZARAZ OBOK PODUSZKI I KOŁDRY.\nKolejna zmiana, która sprawia, że mój sen to już nie wróg, a ktoś, z kim powoli się zaprzyjaźniam. Przed snem, prawie codziennie, otwierami mój kalendarz, w którym zapisuję najważniejsze dla mnie rzeczy. Czasami listę zadań na kolejny dzień tworzę w notatkach telefonu, co bywa wygodniejsze, gdy dużo przebywam poza domem. Takie krótkie notatki i wyznaczenie głównych punktów dnia kolejnego, czy przyjrzenie się nadchodzącym tygodniom, pozwala mi uspokoić głowę. Sprawia, że nie wybiegam zbyt daleko w przód, a moje myśli zwalniają oraz zakotwiczam się mocniej w tym, co tu i teraz. Wiem, że dużo osób rezygnuję z klasycznego, papierowego kalendarza, ale dla mnie jest on nadal fundamentem w planowaniu, o czym więcej poniżej!\nPROSTE LISTY ZADAŃ I KONKRETNE RZECZY, KTÓRE CHCĘ ZROBIĆ.\nMiałam w życiu okres, kiedy zbyt dużo planowałam. Te plany i cele były często tak skonstruowane, że nie do końca wiedziałam, co tak naprawdę chcę zrobić. Od jakiegoś czasu, biorę na swoje barki mniej, ale paradoksalnie, robię więcej! Spisuję w prostym kalendarzu najważniejsze punkty, spotkania, grafik w pracy i rzeczy, które chcę odhaczyć na 100%. Najczęściej bywa tak, że mam trochę czasu również i na to, na co mam w danej chwili ochotę czy siłę! Ostatnio w ogóle nie planuję np. treningów. Staram się ćwiczyć regularnie, przynajmniej 3 razy w tygodniu wskakiwać na domową matę i wychodzi mi to bardzo dobrze, bez zbędnego planowania oraz wyznaczania sobie konkretnych dni, kiedy to ma nastąpić. Z drugiej strony nie czuję nadmiernego poczucia winy, kiedy treningi nie pojawią się wcale (takie tygodnie też miewam). Powiem szczerze, że to uproszczenie i wyluzowanie z listami zadań sprawiło, że mam się lepiej. Lubię planować, ale jestem osobą na tyle zorganizowaną, że wiem, kiedy mam do czegoś usiąść.\nJednak bardzo ważne dla mnie jest, by mieć, czarno na białym, rozpisane najważniejsze punkty tygodnia. To mnie uspokaja i pozwala zrobić to, na czym mi zależy.\nMNIEJ PLANOWAĆ, A WIĘCEJ ROBIĆ,\nNIE PRÓBUJĄC ODKŁADAĆ CZEGOŚ NA PÓŹNIEJ.\nTen punkt jest mocno związany z poprzednimi, ale co chcę podkreślić to fakt, że bardzo pomaga mi nieodkładanie rzeczy na później. Lubię być słowna, spełniać złożone obietnice. Dlatego nie mam z tym większego problemu. Widzę, że nie potrzebuję do tego dokładnie zaplanowanego, każdego dnia. Np. teraz, jest 21.00, jestem zmęczona, po pracy, ale mówię sama do siebie: otworzę tekst, dopiszę kilka zdań, zamknę. Okazało się, że jestem w stanie napisać więcej, niż sobie założyłam, a to właśnie dzięki temu, że nie odłożyłam wszystkiego na jutro. Podobnie mam np. z fotografią. Nie znoszę odkładać obróbki zdjęć w nieskończoność i uwielbiam robić wszystko na bieżąco. Największy problem z odkładaniem na później mam w obszarach, w których teoretycznie, nie muszę czegoś zrobić, np. pisanie tekstu na bloga, dodanie ciekawego Instastories… czyt. nie gonią mnie terminy! Tutaj z pomocą przychodzi mi wsłuchiwanie się w siebie (czasami bywam po prostu zmęczona i nie mam na to ochoty oraz siły) oraz konkretne planowanie.\nNIE WYCHODZENIE ZBYT DALEKO W PRZYSZŁOŚĆ.\nKiedy już dostanę się na studia, a potem je skończę… Kiedy będę miała już moją firmę… Kiedy kupię już nową lustrzankę… Kiedy zacznę mówić lepiej po norwesku… Kiedy bardziej się ustatkuję… Nie, nie i jeszcze raz nie! Mam tendencję do zbyt intensywnego wybiegania w przyszłość. Odkąd zaczęłam szukać równowagi między długofalowymi celami, a próbą zaplanowania wszystkiego na przestrzeni kolejnych 5 lat, straciłam 5 kg ciężaru z moich barków oraz serca. Wyglądanie w przyszłość jest dla mnie ważne, ale podchodzę do tego bardziej na luzie. Podam przykład. W tym roku znów zaaplikowałam na studia, ale wiem, że przez pół roku, moje życie może zmienić się o 180 stopni. Jeśli się dostanę, super, jeśli nie, też okej. Jeśli postanowię nie iść na studia, również w porządku. Nie mówię o tym za dużo, a przede wszystkim, nie myślę. Staram się np. mieć kontakt z norweskim codziennie, żeby rozwijać moje umiejętności językowe jeszcze bardziej, co będzie niezbędne podczas studiowania, ale jest to coś, co przyda mi się nie tylko pod kątem studiowania na norweskim uniwersytecie.\nDużo tracimy, myśląc zbyt łapczywie o przyszłości. Doświadczyłam tego na własnej skórze i każdego dnia staram się, by tego błędu nie popełniać.\nNAUKA I OSWAJANIE SIĘ Z MYŚLĄ, ŻE… MYŚLI TO TYLKO MYŚLI, NIE JA.\nTo jest kolejna z ważnych zmian, nad którymi cały czas pracuję. Wszystko zaczęło się od mojej terapii, dzięki której, zaczęłam spoglądać na moje myśli z dystansem, taką neutralnością, a czasami wręcz czułością. Błędem, który popełniałam do tej pory było to, że ciągle biczowałam się za każdą, negatywną myśl. Wyczekiwałam momentu, kiedy wreszcie zacznę patrzeć na świat tylko pozytywnie, będę potrafiła cieszyć się każdym dniem. Dziś się z tego śmieję oraz dostrzegam, jak dużą krzywdę sobie robiłam (i nadal zdarza się, że robię). Każdy z nas miewa różne myśli. Każdy z nas miewa momenty, w których wątpi w siebie, kwestionuje to, kim jest, jak wygląda, co robi ze swoim życiem… I to jest normalne. U mnie właśnie to przyzwolenie sobie na różne emocje, myśli, uczucia przyniosło ogromną ulgę i sprawiło, że po prostu w mojej głowie dzieje się mniej. Myśli przychodzą, różne. Ciężko je kontrolować, ale co można zrobić, to nie rozkładać ich na części pierwsze, nie zagłębiać się w ich treści, a traktować jako naturalny stan rzeczy.\nMNIEJ OBWINIANIA SIĘ O RZECZY, NA KTÓRE NIE MAM WPŁYWU.\nJestem mistrzem w obwinianiu siebie o cierpienie całego świata! Czy brzmi to dla Ciebie znajomo? Często toczę w mojej głowie intensywną wymianę zdań, podczas której tłumaczę sobie, że nie, nie robię nic złego i tak naprawdę nikomu nie wyrządzam krzywdy. Obwinienie siebie było w moim przypadku bardzo powiązane z tym, co myślą o mnie inni, próbą zjednania sobie wszystkich dookoła. Nadal miewam takie chwile, ale mam na to kilka sposobów, np. zadawanie sobie pytania: Czy ta osoba, zdarzenie, będą miały dla mnie znaczenie za rok? Poczucie winy może zatruwać nam życie, doświadczam tego na własnej skórze.\nDZIAŁANIA W ZGODZIE Z MOIMI WARTOŚCIAMI,\nKTÓRE OSTATNIO SOBIE WYZNACZYŁAM.\nSporo tutaj wzmianek o terapii, ale to właśnie dzięki niej jestem bliżej np. moich wartości. To bardzo ważne, by wiedzieć, jakie słowa klucz są dla nas istotne, co tworzy ramy tego, jakim człowiekiem jesteśmy, chcemy być. U mnie przewijają się: akceptacja, autentyczność, kreatywność, samoświadomość, szczerość i wdzięczność. W codziennych, niewinnych wyborach, decyzjach, planach, staram się pamiętać o moich wartościach.\nMNIEJ CELÓW MARTWEGO CZŁOWIEKA,\nA WIĘCEJ TYCH POZYTYWNIE SFORMUŁOWANYCH.\nO co chodzi? A no o to, że cele martwego człowieka to takie, w których czegoś nie robimy. Przykładowo: nie będę spędzała tyle czasu na Instagramie, będę jadła mniej słodyczy, nie będę zazdrościła innym. Co zamiast tego? Wyłączę powiadomienia z Instagrama na moim telefonie, zrobię pyszne ciasteczka owsiane z daktylami, pomyślę przed snem o 3 rzeczach, za które jestem wdzięczna. Robi różnicę, prawda? Dobrze sformułowany cel zmienia naprawdę wiele! Za takimi ogólnikami oraz mało konkretnymi celami, idzie najczęściej mnóstwo rozczarowania i jeszcze większej stagnacji, bo bierzemy na swoje barki, po prostu za dużo. O celach chętnie napiszę oddzielny wpis, bo widzę, że ostatnio bardzo się w tym obszarze rozwinęłam. Są chętni?\nNa sam koniec nieco o oddechu, o którym tak często zapominamy. Teoretycznie oddychamy wszyscy, ale bardzo często jest to oddech krótki, bardzo płytki, pozbawiony uważności. Widzę, jak cudownie działa na mnie świadome oddychanie. Nie praktykuję go bardzo często, ale 10 oddechów z przedłużonym, spokojnym, jak najdłużej trwającym wydechem, potrafi człowieka uspokoić lepiej, niż podwójna melisa. Sprawdzone, polecam!\nMAM NADZIEJĘ, ŻE ZNALEŹLIŚCIE NA TEJ LIŚCIE COŚ,\nCO PRZYDA SIĘ I WAM!\nA może Ty wprowadzasz ostatnio jakieś niewielkie zmiany w codzienności, które sprawiają, że żyje Ci się lepiej? Opowiedz mi o tym! Na sam koniec chciałam dodać, że cała podróż do lepszego życia zaczyna się w momencie, kiedy sobie odpuszczamy. Odpuszczamy, wybaczamy i pozwalamy na wszystko, co niedoskonałe. Przestajemy myśleć o sobie w sposób: tego mi brakuje, a patrzymy na własne życie z wyrozumiałością i poczuciem, że jest spoko jak jest, a może być tylko lepiej.\nMałe zmiany w codzienności, które sprawiają, że żyje mi się lepiej. was last modified: 27 marca, 2019 by Klaudia Koldras\ncodziennośćodkrywanie siebiepsychologiarozwój osobisty


Galaretka myjąca do kąpieli Dynia z Imbirem | Kontigo.com.pl\nGalaretka myjąca do kąpieli Dynia z Imbirem Pielęgnacyje Przysmaki, Ziaja\nPojemność: 260 ml 5,00 zł / 100 ml\nKula do kąpieli Bubble Gum\nPerełki do kąpieli Fragola Sorbet\nKula do kąpieli Fragola Sorbet\nPłyn do mycia ciała Neem i drzewo herbaciane\nOpis Drżąca galaretka o straszliwie słodkim zapachu karmelizowanej dyni i imbiru. Zapewnia pielęgnacyjną kąpiel pełną magicznych bąbelków. Aromatyczny seans pozostawia Twoją skórę smakowicie pachnącą.\nAplikacja Suchą dłonią przełożyć część galaretki do wody. Wymieszać do całkowitego rozpuszczenia i wytworzenia piany. Delikatnie umyć skórę, następnie spłukać letnią wodą.


Nasi ZZAgranicą - pierwszy gwizdek - Zzapołowy | O futbolu w najlepszym wydaniu\nNapisany przez admin w dniu 24 sierpnia, 2015\nW ten weekend praktycznie wszystkie ligi świata ogłosiły swój start. Tak naprawdę nie zdążyliśmy się nawet porządnie stęsknić, bo już po końcowym gwizdku na każdym piłkarskim stadionie w ubiegłym sezonie, ostrzyliśmy sobie zęby na Copa America. Dla kibiców oczekujących kopanin na polskich podwórkach szybko, bo 15. lipca – uruchomiono Ekstraklasę. My skupiamy się na polskim graniu, ale za granicami kraju, dlatego też rozpoczynamy cykl „grają rodacy” pierwszym w tym sezonie przeglądem wydarzeń.\nZaczął Krychowiak. Zarówno rozgrywki naszych, jak i wielkie granie w La Liga. Jego występ w tym meczu był na pewno sporym zaskoczeniem, bo wydawało się, że kontuzja (pęknięte żebra), której nabawił się po meczu z Barceloną w Superpucharze Europy wyeliminuje go przynajmniej na kilka meczów ligi hiszpańskiej. Taran środka pola w Sevilli jednak doszedł do siebie i podobnie jak we wspomnianym meczu z Barcą – wystąpił w środku obrony. Na reakcję ze strony kibiców szybko nie musieliśmy czekać:\nLubię komentarze Hiszpanów o Krychowiaku. "Nie jest ani stoperem, ani defensywnym pomocnikiem, tylko jebanym szefem całej obrony".\n— Tomasz Cwiakala (@cwiakala) August 21, 2015\nO meczu chyba nie można powiedzieć więcej, niż tyle, że się odbył i Steven N’Zonzi wyłapał durną czerwoną kartkę. Krychowiak zaprezentował się solidnie, mógł zdobyć asystę po stałym fragmencie, jednakże zawodnikowi Sevilli zabrakło kilku centymetrów, by skierować piłkę do siatki rywala.\nW piątek grał również Tomasz Kuszczak. Jego Birmingham zmierzyło się z Derby County i zremisowało na własnym boisku 1:1. Kuszczak podobnie jak w meczu z Reading, fantastyczną interwencją uratował swoją drużynę przed utratą gola. W tamtym spotkaniu, w ostatniej minucie meczu, obronił karnego, strzelanego przez dobrze nam znanego z występów w Legii – Orlando Sa, a z Derby.., tego się nie da opisać – trzeba zobaczyć:\nSkoro o bramkarzach mowa, to w sobotę grało aż czterech powołanych na mecze z Niemcami i Gibraltarem golkiperów. Niestety żaden z nich nie utrzymał czystego konta, a łącznie w czterech spotkaniach przepuścili aż osiem bramek. Pozytywnie na pewno można mówić o Wojciechu Szczęsnym. Polak po długiej przerwie stanął między słupkami, a jego Roma – podobnie jak zespół Kuszczaka – zremisowała z Hellas Werona 1:1. Wypożyczony z Arsenalu bramkarz zebrał bardzo dobre noty oraz popisał się dwiema kapitalnymi interwencjami (od 2:18):\nJak Szczęsny, to i Tytoń. Przemysław Tytoń. On startu w nowym klubie nie może zapisać do udanych. W dwóch meczach wpuścił już sześć bramek i przynajmniej przy połowie z nich nie jest bez winy. Jego Stuttgart obecnie zajmuje przedostatnie miejsce w Bundeslidze, a sam Tytoń może się obawiać powrotu do gry konkurenta wykupionego z Borussi Dortumnd, Mitchella Langeraka.\nCo u reszty naszych piłkarzy? Sama nuda. Arek Milik coś strzelił, Lewandowski coś dołożył, Glik zebrał bardzo dobre noty – weekend jak weekend. Warto też wspomnieć o Łukaszu Skorupskim i Piotrze Zielińskim, którzy nareszcie grają i… to całe mecze! Ich Empoli przegrało 1:3 z Chievo Werona, ale Skorupski w porównaniu z wyżej wymienionym Tytoniem – nie zawinił przy golach. Może martwić, że wciąż swojego miejsca w kadrze Thomasa Tuchela nie znajduje Kuba Błaszczykowski, podobnie jak Marcin Wasilewski w świetnie grającym ostatnio Leicester. O ile w sprawie Kuby Tuchel zabrał głos i przyznał, że były kapitan reprezentacji Polski jeszcze nie jest gotowy do gry po urazach, o tyle o „Wasylu” na razie nic nie wiadomo.\nNa koniec zostawimy was z bramką Arkadiusza Milika (od 20 sec):


KAMIZELKA TRAIL 5L EVADICT - AKCESORIA DO BIEGANIA W TERENIE Bieganie - Decathlon\nKAMIZELKA TRAIL 5L\nKod produktu : 8489223\nKAMIZELKA DO BIEGANIA 5L NA SOFTFLASKI SZARO-ŻÓŁTA EVADICT\nNasz zespół pasjonatów trailu zaprojektował tę kamizelkę, aby umożliwić Ci zabranie niezbędnych rzeczy na szybkie biegi oraz krótkie i średnie treningi. Szukasz prędkości i lekkości podczas biegów trailowych? Ta 5-litrowa kamizelka ważąca tylko 140 g dopasowuje się do Twojej budowy ciała, zapewniając Ci efektywność i komfort.\nPojemność Pojemność 5 l pozwala włożyć niezbędne rzeczy do kieszeni z przodu i z tyłu.\nKieszenie 2 kieszenie na softflaski z przodu, 2 kieszenie boczne i 2 kieszenie na plecach.\nLekkość Biegaj bez zbędnego balastu: kamizelka waży tylko 140 gramów.\nDopasowanie Wybierz rozmiar XS/S, M/L lub XL (XL wyłącznie w internecie).\nStabilność Kamizelka jest stabilna dzięki 3 regulowanym (również na wysokość) paskom.\nKomfort noszenia Lekki materiał i dopasowany krój sprawiają, że kamizelka daje o sobie zapomnieć.\nPrzedstawiamy kamizelkę do trailu zaprojektowaną w myślą o lekkości i prędkości:\nZ myślą o wysoko postawionych celach biegowych oraz o szybkich treningach stworzyliśmy lekką i praktyczną kamizelkę:\n- Bez wypełnienia waży zaledwie 140 g i ma dopasowany krój, dzięki czemu zapewnia komfort i lekkość umożliwiające lepsze osiągi.\n- 6 kieszeni pomieści obowiązkowe wyposażenie (w tym 1 litr płynów na średnio 2 godziny), pozwalając uniknąć zbędnego balastu podczas krótkich i średniodystansowych biegów.\nMa pojemność 5 litrów. Dwie przednie kieszenie pomieszczą 2 softflaski 500 ml Kalenji. Te ostatnie wykonane są z miękkiego tworzywa, dzięki czemu łatwiej je uchwycić i podnieść do ust bez wyjmowania z kieszeni.\n2 x 500 ml to często minimalna obowiązkowa ilość płynów podczas krótkich i średniodystansowych biegów trailowych.\nJeśli chcesz zabrać więcej płynów, do tylnej kieszeni radzimy włożyć raczej softflask 500 ml niż bukłak.\nDesign opracowany z myślą o lekkości i wydajności\nKamizelka do trailu 5 l ma dopasowany krój. Nie przesuwa się podczas biegu.\nW zasięgu ust masz obowiązkowy podczas zawodów trailowych gwizdek 110 db.\nPaski regulacyjne możesz zwinąć, aby ich końcówki nie zawisały. Możesz również dopasować ich wysokość.\nDuże kieszenie boczne zapinane są na rzepy, umożliwiając szybki dostęp do ich zawartości.\nPętelki przy kieszeniach pozwalają łatwo je otworzyć nawet wtedy, gdy jesteś zmęczony(-a).\nJak spakować plecak 5 l?\nNajpierw do tylnej kieszeni plecaka włóż wiatrówkę i koc ratunkowy.\nNastępnie załóż plecak i dopasuj wysokość oraz szerokość pasków.\nDo bocznych kieszeni możesz włożyć telefon, klucze, żele i batony zbożowe.\nNa koniec do kieszeni w szelkach włóż softflaski. Jesteś teraz gotowy(-a) do trailu!\nGaëtan - szef produktu trail w Kalenji - radzi, jak wybrać plecak.\n"Chcieliśmy stworzyć prostą, lekką i praktyczną kamizelkę. Wystarczą 2 minuty, aby ją spakować. Jest Twoim sprzymierzeńcem podczas szybkich biegów i treningów: masz błyskawiczny dostęp do wiatrówki i prowiantu. Najważniejszy jest wybór właściwego rozmiaru. Im lepiej dopasowana kamizelka, tym mniej rusza się podczas biegu. Przymierz ją w sklepie - warto nawet w tym celu wypełnić jej kieszenie. Wychodząc w teren, nie zapomnij o płynach (1 litr) i prowiancie."


Konsolowy DiRT: Showdown opóźniony! - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościKonsolowy DiRT: Showdown opóźniony!\nTytuł miał pierwotnie trafić na sklepowe póki 24 maja, jednakże Codemasters Racing zdecydowali, iż lepszym terminem będzie 15 czerwca. Powód? Gra mogłaby nie przebić się przez wiadomości pochodzące z Targów E3. Nie wiem jak Wy, ale ja chyba dawno nie słyszałem głupszego wytłumaczenia...\nTagi: codemasters racing data premiery dirt obsuwa premiera showdown\nDemo F1 2012 już w przyszłym tygodniu!


Narodowe sanktuarium w Oziornoje | Niedziela.pl\nNiedziela legnicka 43/2019, str. 8\nMatka Boża z Oziornoje\nŁaska tego miejsca nie ogranicza się tylko do Kazachstanu lub centralnej Azji, lecz promieniuje w całym Kościele i świecie. „My znajdujemy się na początku rozeznania, co zamierza Duch Święty sprezentować z tego miejsca tej okolicy i światowemu Kościołowi” – Myśl tę wyraził kard. Józef Glemp podczas swojej wizyty w roku jubileuszowym 2000, wyrażając przekonanie, że Oziornoje zostanie zaliczone do takich samych miejscowości pielgrzymkowych, jak: Fatima, Lourdes, Częstochowa i Guadelupe.\nCzym zwraca na siebie uwagę ta miejscowość specjalnie katolikom? Zaczęło się wszystko od tzw. cudu rybnego w roku 1941. Miejscowość ta powstała w roku 1936, tak jak wiele innych w tej okolicy, poprzez przymusowe przesiedlenie ludności pochodzenia polskiego z Ukrainy. Pięć lat później, podczas głodowych lat, z powodu marnych zbiorów, zimy były niezmiernie ciężkie i bardzo śnieżne.\nJako katolicy i czciciele odmawiający modlitwy Różańca świętego, mieszkańcy zaczęli szukać pomocy u Matki Bożej. W dniu 25 marca 1941 roku, w dniu święta Zwiastowania NMP, śnieg zaczął tajać. W ciągu trzech dni z tego topniejącego sniegu powstało jezioro o wymiarach przeszło 5 km długości, które w zdumiewający sposób zapełniło się wielką ilością ryb. Na początku okresu wojennego, w roku 1941, gdy ludziom wszystko było zabierane na potrzeby frontu, to one ratowały przed głodową śmiercią. Do tego zaczęto przewozić odłowione ryby ciężarówkami do okolicznych wiosek oraz małymi samolotami do odległej o 700 km Karagandy. Wierni rozpoznali w tym bogactwie rybnym interwencję Boga jako odpowiedź na ich nieustanną modlitwę.\nRzeczywiście, ten rybny cud powinien być uważany jako odpowiedź na nieustanną modlitwę wiernych, osiedleńców o polskich korzeniach. Zapytywany o tę łaskę, abp Tomasz Peta odpowiadał przeważnie, że to łaska modlitwy.\nTo obecnie narodowe sanktuarium z Oziornoje w Kazachstanie może być międzynarodową szkołą skuteczności modlitwy. Tę łaskę należy jeszcze uznać w tym, jak zadziałała ona w sercach ludzkich. Począwszy od roku 1999, zaczęły się spotkania młodzieży trwające kilka dni. W pierwszych z nich wzięło udział ok. 400 uczestników. Ponadto wiele powołań wyszło z tej wsi.\nNatomiast argumenty niewierzących, w jaki sposób ryby dostały się do jeziora, stwierdzały, że to bogactwo rybne jest nieoczekiwane i pozostaje niewytłumaczalne. Ja sam słyszałem głosy, że było tyle ryb, że w okolicznych wsiach tygodniami żywiono się nimi ponad miarę.\nW roku 1997 ówczesny proboszcz ks. Tomasz Peta nakazał sporządzenie statuy Matki Bożej, która została poświęcona przez papieża Jana Pawła II w Poznaniu. Przedstawiona na niej Maryja trzyma w ręce sieć pełną ryb. W pobliżu jeziora w 2011 r. została sporządzona tablica pamiątkowa, która informuje o przymusowych przesiedleniach przed 75. latami.\nW czasie gdy do roku 2014 powstawała groźba, że jezioro zacznie wysychać, niespodziewanie zapełniło się ono dużą ilością wody w roku 2015. Natomiast w roku 2017, roku Jubileuszu Fatimskiego, jezioro przybrało dotąd nieznane wymiary, tak że nawet kamienie u stóp posągu zanurzyły się w wodzie. A w dniu 8 grudnia jezioro było tak zamrożone, że niespodziewanie wystąpiła ponownie wielka ilość ryb. Tej zimy wyłapano tak wielką ich ilość, że niektórzy chętnie opowiadają o drugim cudzie rybnym.\nPo tym jak Oziornoje znalazło się na liście sanktuariów, wzrosło ogólne nim zainteresowanie. W roku 2016 zaczęto gruntownie odnawiać prowadzącą do niego 30-kilometrową drogę, odchodzącą od głównej autostrady północ-południe.\nTłumaczenie z Betendes Gottes Volk 3/2019, Wiedeń, Barbara Gniotowa\nSanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Polanicy-Zdroju\nks.lz / Polanica Zdrój / KAI


peruki katalog - 1\nPeruki - sklep w Warszawie »\nJeżeli poszukujesz sprawdzonego sklepu, oferującego peruki z włosów naturalnych blond, peruk medycznych, peruk syntetycznych a również tupetów damskich na spince, se ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nSklep internetowy Gama Weselna oferuje dekoracje weselne, artykuły na wieczór panieński, party i imprezy hawajskie. Stroje karnawałowe - stroje zwierząt dla dzieci i ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nSklep Rokoko - peruki, treski, tupety, dopinki i peruka na łysienie plackowate. Specjalizacja to też środki na wypadanie włosów i rzadkie włosy - dystrybucja na tere ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nMartwisz się z powodu włosów ? Twoje włosy są rzadkie ? Zajrzyj na naszą stronę. Opisujemy szczegółowo najczęstsze problemy z włosami - wypadanie włosów oraz łysieni ... czytaj dalej w szczegółach wpisu


Pod tym samym niebem: Lubieżne kobiety i bezbronni mężczyźni, czyli druga strona medalu...\nLubieżne kobiety i bezbronni mężczyźni, czyli druga strona medalu...\nJohn był przeciętnym osobnikiem z gatunku pantoflowców. Nie za niski, nie za wysoki o przydeptanej posturze. Często zamyślał się i wtedy mina na jego twarzy robiła się z nijakiej po rozrzedzoną. Dbał o swój wygląd też przeciętnie, a podkoszulki zwisały mu aż po uda. Typowy samiec, który marzył tylko o swoich zabawkach, nie przejmując się zbyt otoczeniem. W skrytości ducha był ambitny ponad szablonowość, co miało w życiu przysporzyć mu zabawnych kłopotów. Jego stosunek do życia był zwisowy i mawiał; zawsze będzie dobrze, bo nie może być inaczej.\nTe dwie postacie jakoś łączące się, nie kolidowały z sobą i nie walczyły o hegemonię. Dziwny zlepek osobowości pomimo pozornej niezaradności radził sobie nie najgorzej.\nZdobywanie kobiet nigdy nie było priorytetem jego działań. Mówił zawsze do siebie; kocham je wszystkie i każdej z nich dam cząsteczkę siebie. W ten sposób prowadził działalność charytatywną, nie robiąc absolutnie nic w stronę przejęcia dóbr jeszcze nie spożytych.\nPoza przeciętnością posiadał zniewalającą moc. Niejednokrotnie sam sobie się dziwił, bo jego samoocena nie odstawała od rzeczywistości. Pomiędzy spłaszczonymi wyrazami twarzy pojawiał się wyraz dzikości i tylko intensywność tryskająca z oczu rozjaśniała otoczenie. Wtedy nie rozumiał sam siebie. Podobność sytuacji od wczesnego dojrzewania była przyczyną noszenia przydługiego odzienia.\nNigdy nie wybierał, a był wybierany. Z zaistniałą sytuacją zmagał się podczas postępującego zagrożenia. Właśnie tak to odbierał.\nPamięta wizualnie sytuację z pociągu. Młody student jechał do odległego miasta. Wczesne godziny, puste przedziały. Usiadł przy oknie i bez podziwu patrzył na szarość mijanych wyświetleń w ramach okna. Po chwili usłyszał zgrzyt otwieranych drzwi, który przywrócił mu jasność umysłu. W drzwiach stanęła kobieta. Popatrzył jeszcze wtedy beznamiętnie i szeroko otwartymi oczyma objął postać w przydługiej spódnicy. Usiadła naprzeciwko, a przecież przedział był pusty. W jej oczach zobaczył odbicie przyjaznego uśmiechu. Po zdawkowej wymianie zdań nastąpiło jątrzące milczenie. Wyczuł, że jest przenikany i miał złudzenie, że kobieta na bieżąco czyta jego myśli. Dla zmylenia przywoływał w pamięci sytuacje z piaskownicy. Na nic zdały się jego wybiegi! Stał przed nią zupełnie nagi, obnażony po ostatnią komórkę. Wtedy to po raz pierwszy doznał nieoczekiwanie pulsującego napięcia. Znał historię swoich napięć, ale tym razem było znacząco wysokie, uciskające.\nDelikatny uśmiech z naprzeciwka powoli rozjaśniał sytuację intensywności zmierzających w jednym kierunku. Kobieta pochyliła się z wdziękiem i położyła drżącą dłoń pomiędzy jego udami. John zawstydził się braku przedsiębiorczości. Jednak lubił być zdobywany i wszystkie narzucenia przyjmował, jak błogosławieństwo. Nie oponował, kiedy wijąca dłoń przesuwała się pewnym ruchem w wiadomym kierunku. Nie wiedząc, co robić pochylił się i delikatnie przyłożył spragnione usta do oczekujących ust. Było to tylko muśnięcie, otoczone mgiełką pożądania. Przestał myśleć. Na chwilę zastygli w uścisku. Czuł jej rozgrzany oddech we włosach. Czuł wyraźnie kształt spłaszczonych piersi.\nSielankę przerwał odgłos otwierających się drzwi. Konduktor nieśmiało zapytał czy mają bilety. Oboje bezgłośnie kiwnęli głowami. Odszedł bez sprawdzania. Byli mu wdzięczni za dyskrecję. Dziwny spokój zapanował pomiędzy nimi i tylko splecione dłonie pozostały świadkami minionych wzruszeń. Wielogodzinna podróż przeplatana opowieściami miała się ku końcowi. W panującym tłoku na peronie zgubili się. Jadąc do akademika walczył z myślami. Dlaczego, skąd? Czyżby te chwile nie miały żadnego znaczenia? Jakie piętno to zdarzenie miało wywrzeć na jego dalszym życiu?\nPo dwóch godzinach ujrzał ją w drzwiach pokoju akademickiego. Nie była zakłopotana i tłumaczyła się, dlaczego tak długo musiała go szukać.\nJohn jest postacią fikcyjną, jak i jego doświadczenia.\nJeśli czytelnicy wykażą zainteresowanie, to nastąpi ciąg dalszy.\nAutor: Cezary Jawor o niedziela, lutego 03, 2013\nilona lisiecka niedziela, 03 lutego, 2013\nCezary , Cezary jestem autentycznie pod wrażeniem Twojej twórczości, przeczytałam mnóstwo książek i nie raz aby książka mnie wciągnęła trzeba było przeczytać z dwa rozdziały , a co Ty napiszesz jest świetnym połączeniem wartkiej akcji i tego czegoś co sprawia że dobrze się czyta :)\nTak więc ja chętnie poczekam na kolejne części:)\nA teraz ciut prywaty, muszę kupić inkubator masz jakieś namiary na dobre i sprawdzone inkubatory ?\nCezary Jawor niedziela, 03 lutego, 2013\nMy kupiliśmy inkubator na targu i jakoś nam służy do tej pory. Wchodzi na jeden raz 56 jajek i zapłaciliśmy chyba ze trzysta złotych. Są też na Allegro.\nPisanie przychodzi mi cięzko i się przy tym męczę. Ale pod Olgowym biczem nie mam wyboru. Mówi mi pisz chłopie, no to piszę. Pytam, kto to będzie czytał? Pisz dla mnie, co brzmi jak rozkaz.\nSerdeczności od nas obojga.\nJa mam taki plastikowy szajs na trzydzieści jajek ,więc to za mało ale dzięki za informacje :)\nA Olga ma rację pisz ,oboje macie talent :)\nDzisiaj wszystkie są plastikowe made in china, czasem z niemiecką nalepką. Zastanawiamy się czy nie kupić drugiego. Olga jest fantastyczną niańką, chucha i dmucha z iście macierzyńskim instyktem. Wyciera im pupcie i każde kurczątko jest dopieszczane.\nPozostawiony na boku załąmuję ręce.\nMoże dokończę, ale muszę się zebrać w sobie, planowana jest abstrakcyjnie długa kontynuacja.\nTeraz wiesz, co nas połączyło. Olgi talent i moje pisanie pod jej wpływem. Zwał, jak zwał.\nI z pewnością tysiące innych rzeczy Was połączyło a wszystko połączone w całość składa się na miłość :)i tego oby Wam nigdy nie zabrakło :)\nTen tysiąc innych rzeczy, a był, nie ma takiego znaczenia, jak ten tysiąc pierwszy, który był, jak pierwszy raz. Stosowana metoda "pierwszych razów" daje szansę powodzenia. Odgrzewane to już nie to!\nTworzymy pewną całość nie tylko na zasadzie przyciągania. Odpychanie daje pozytywne i wręcz nieoczekiwane rezultaty.\nM. niedziela, 03 lutego, 2013\nTo ja będę czekać.\nSzkoda, że jest postacią fikcyjną :)\nPostać jest zdecydowanie fikcyjna i na próżno doszukiwać się podobieństw. Tu podsłuchane, tam usłyszane. Mają jednak znamioma rzeczywistości. Ach, te kobiety...\nMirka niedziela, 03 lutego, 2013\nSą zainteresowani dalszym ciągiem :)\nNo to trafił swój na swego - efekt imponujący,a my kobiety zadowolone :)\nPozdrowienia z mrożnej i lekko zaśnieżonej krainy :)\nCieszę się, bo jestem chciany ale smucę się, że będę musiał coś naskrobać. Obawiam się, żeby nie utarła się opinia, że Cezary tylko erotyki pisze. W niewieścim gronie nie trudno właśnie tak być postrzeganym. A zresztą... dorośli jesteśmy i pewnie doświadczyliśmy podobnych sytauacji w życiu.\nMasz rację-trafiliśmy na siebie. Ja zresztą zostałem zmuszony do odstąpienia od narzekania w tej materii.\nBuziaczki od Olgi, no i od Cezarego\nBabaluda niedziela, 03 lutego, 2013\nWitaj. Zainteresowałeś mnie fragmentem opowiadania. Czekam na ciąg dalszy :-)...I jeśli pozwolicie, będę do Was zaglądać:-))\nA dobre erotyki wcale nie tak łatwo "naskrobać". Zresztą to co napisałeś wg mnie jest bardziej zmysłowe niż erotyczne. I życzę wytrwałości, bo na talencie Ci nie zbywa:-))\nA pewnikiem, że zapraszamy. Ano weź se zydelek i sie posadź. Nie tyn co w rogu, tamtyn je dla panienek, co sie nie wydały. Tu przać przy stole sie usadowij. Właśnieśmy z Olgom nagotowali kapuchy z tłustym boczuńkiem i spyrką. Ać smakuje wybornie.\nUznanie pierwszej jakości. Przyjęte z młodzieńczym rumieńcem. Zmysłowe powiadasz?\nCzyli mam tak trzymać? Moim największym talentem jest lenistwo i niechęć do jakiegokolwiek wysiłku. Wiesz, czasem wyobraźnia zawodzi, a pisanie o sobie i własnych doświadczeniach nie ma sensu. Można przymarznąć do gołej ziemi.\nZ wytrwałością Olga i Cezary zasyłają pozdrowienia.\nDzięki. Zaproszenie przyjęte. Ino baczyć trza czy mój zacny zad niewieści (40 wiosen mu będzie) po Waszym boczuchu i szpyrce na jednym zydlu da się posadzić. Aczkolwiek odmówić mi nie wypada strawy tak wartko i ochotnie przez Was uwarzonej, baczyć jeno trza, co by dwa zydle zawczasu przysposobić.\nA tak na serio: dla mnie zmysłowe, bo słychać, widać i pobudza wyobraźnię. Nie lubię rozbierać opowiadań na czynniki pierwsze, tylko się nimi delektować. Z tym fragm. tak było. Może powinieneś utrzymac to w takiej tonacji, co nieco czasami odsłaniając tajemnicy. Ale to przeciez Twoje opowiadanie :-))Ciekawa jestem dalszego ciągu. I nie bądź taki skromny. To przeciez sztuka zainteresować czytelnika, prawda?\nAha! I dzięki za kapuchę ze szpyrką. Znów 2 kg więcej :-(\nNo tośmy se porozprawiali. Przecie trza sie z ludem krwiom mienszać, ać i dywagować coby grajcarów z gadki w sakiewce nie brakło.\nHistoria kobiety z pociągu jest pierwszą opowieścią. Jestem coś winny tytułowi i jedna przeradza się w kolejną. Napisałem to tak, byś mogła domyślać się bez końca. Każda podpowiedź jest dobra. Cieszy mnie zainteresowanie i sam przeczytałem opowieść ponownie, by doszukać się powodów.\nPrzecież wszyscy nowo osiedleni pod lasem, kiedyś zajmowali się czymś zupełnie innym. Mieliśmy swoje pasje i zainteresowania, które przywalone wiejską rzeczywistością przycichły. Zima jest najlepszą porą, by wyzwolić się na nowo i błyszczeć. A potem znowu pobiegniemy za „upragnionym życiem”.\nA kapuch se nie miarkuj!\nTo znów ja. Przepraszam, ale nie mogę skończyć;-) Kapuchy se nie miarkuje, ino se pofolgowałam, za czym żyć mi nietęgo przybrała i wszystko mnie ciśnie. Dlatego tak marudzę, a Wy musicie to czytać ;-)\nWe mnie właśnie wieś rozwinęła te pasje. Teraz z jednej strony daje mi impuls do rozwoju, z innej ogranicza.\nNo dobra. Pracujcie nad dalszym ciągiem :-) Naprawdę uwzględnisz te wszystkie sugestie, zawarte w komentarzach?\nNo cytomy paniusiu i nacytać sie do porzondku jakości nie idzie. A dałabyś z jednego impulsa, cobyśmy i my dostali rozruchu do niełograniczania.\nPasje, dziwna rzecz, a zarazem konieczna. Czy wszystko można przerobić na zapał?\nOpowieść na dzisiaj jest prawie ukończona. Nie wszystkie sugestie można zmieścić na jednej stronie. O wiele łatwiej wcisnąć pochodne propozycji. Ocenę zostawiam dla czytelników.\nJeśli nie ukończyłaś osiemnastu lat, nie czytaj. A ile to jest czterdzieści wiosen?\nAści, bywaj w zdrowiu\nPantera niedziela, 03 lutego, 2013\nNooo, Cezary, nie tylko poeta, majsterkowicz "zlota raczka", to teraz jeszcze pisarz. Zadziwiasz mnie coraz bardziej!\nJakie ukryte talenty drzemia jeszcze w Tobie? Powiedz od razu, nie tak po kropelce.\nTo chyba oczywiste, ze opowiesc MUSISZ kontynuowac, chyba nas tak nie zostawicz, co?\nNic nie powiem! Bo jak się już nic więcej nie ma to, co pokazywać? I tak stoję obnażony i trzęsę się z zimna. Za uznanie pięknie dziękuję. Tak jakoś słodko zrobiło się pod serduchem. Pewnie będę kontynuował i do następnej niedzieli zdążę. No, chyba, że się zepnę i rozgrzeję wcześniej zgrabiałe palce.\nSerdeczności dla Pantery, a i Olga przesyła całusy\nJessssssuuuu, jeszcze w dodatku nagi calkiem sobie stoisz!!!\nW sprawie zgrabialych rak:\nOna z nim w lozku. On trzyma zlozone dlonie miedzy jej udami.\nOna z irytacja:\n- Ja wiem, ze to swietne miejsce do grzania dloni, ale czy tobie nigdy uszy nie marzna?\nJa Was rowniez serdecznie sciskam.\nA to mnie zaskoczyłaś, aż mi uszy zmarzły. Widzę, że powoli się odkrywasz, uważaj na uszy. :-)))\nRozgrzany uśmiech zasyłam\nOj tam, oj tam, wcale sie nie odkrywam, a do Twojej nagosci (krol jest nagi, jak wiadomo) jeszcze duzo mi brakuje. He he he.\nKiedyś nazwana zostałaś Królową. Wtedy jeszcze nic nie wiedziałem o nagości. Czyżby Królowa też? ha ha i och!!!\nPrzed Cezarym nic się nie ukryje.\nAnka Wrocławianka niedziela, 03 lutego, 2013\nJaka odważna kobieta! I znalazła go... Co mu powie? Co nią kieruje?Niesamowita historia. Jestem bardzo ciekawa ciągu dalszego.\nKobiety są bardzo odważne i wcale nie muszą być zdesperowane, by okazać emocjonalną odwagę. Zdarza się, że dwoje obcych ludzi staje naprzeciwko siebie i dzieją się rzeczy zadziwiające. Następuje natychmiastowe łączenie „dusz” i ciało ulega. Historię dopieszczam w głowie. Zadane pytania pomogą w dokładnym naświetleniu jej stanu emocjonalnego. Historia nie jest daleka od życia. Zdopingowałaś mnie, dzięki.\nTo zazwyczaj ciekawi mnie najbardziej: przyczyna, nie skutek.\nSięganie do źródła może prowadzić do błędnej interpretacji. Po pierwsze, do którego źródła? My możemy uchwycić emocje nie znając przyczyn ich powstawania. Doszukujemy się ich pomiędzy opisem postępowania, kolejnością i częstotliwością występowania. W przypadku kobiety z pociągu etykietowanie jest z zasady błędne. Masz rację samo dochodzenie jest bardziej fascynujące.\nNie było mnie dwa dni, byłam u najstarszej córki, wchodzę czytam i aż dreszcz emocji przeszedł mi po plecach. Cezary świetnie się zaczyna opowiadanie, może rozwinąć się ciekawa akcja, jeśli czytając komentujący będą mieć pomysł co dalej.Kiedy on rozmyślał , ona szukała go wzrokiem , zdenerwowana coraz bardziej. Wiele jej opowiadał o sobie, wiedziała, że studiuje i na jakim kierunku, więc będzie musiała szukać rozpytując w akademikach. Tak bardzo spodobał się jej , czuła wypieki na twarzy jak tylko o nim pomyślała. Nie dopuszczała myśli , że go nie znajdzie. Miała szczęście ,za którymś podejściem spotkała kogoś kto akurat go znał.\nAlinko, opowieść jest przypomnieniem historii, która została spisana kilka lat temu. Nie mogę jej odszukać i dlatego zachowując szkielet staram się napisać „powtórkę”. Muszę być lojalny wobec samego siebie i nie fałszować spisanej już historii. Poza tym to, co daję tu, to tylko streszczenie bez smakowitszych kęsów. Twoje uwagi zostaną wzięte pod uwagę i myślę, że niektóre z nich dadzą się wpleść, tak by nie zbaczać z linii prostej.\nNo cóż, cieszy mnie fakt powstawania dreszczy, sam fakt, że opowiadanie znajduje oddźwięk i podoba się. Zawsze jestem ciekaw reakcji „tych lepszych połówek” i w większości są dla mnie zachętą.\nPozdrowienia i uściki od Olgi\nŚwietnie,czekam na ciąg dalszy opowieści, mam znowu nawrót choroby, położyłam się do łóżka , bo inaczej nie wyjdę z tego paskudztwa. Życze miłego tygodnia i pozdrawiam serdecznie\nKontynuacja opowieści już za chwilę. Ostateczne dopieszczanie w toku.\nI zdrowiej, bo czytanie takich opowieści może zgłębić Potworzycę.\nSamych dobroci życzę!\nAtaner niedziela, 03 lutego, 2013\nNo, no Cezary, bardzo interesujaco rozpoczyna sie opowiesc. Z rumiencami na twarzy czekam na ciag dalszy:)\nNo, no Ataner! Ładnie to tak rumienić się? A ciąg dalszy nastąpi za jakiś czas, już niedługo. Tym razem rumieńce powinny być znacznie większe.\nTrzymaj się swojej niezawodnej miotły.\nSznupkowie poniedziałek, 04 lutego, 2013\nMiałam przeczucie, aby zajrzeć tu ciemną nocą...:) Czekam niecierpliwie na dalszy ciąg..:)\nczerwona filiżanka poniedziałek, 04 lutego, 2013\nŁadnie to tak po nocy wałęsać się po dachach? A może jesteś zaczarowanym kotem? Ano, już za chwilę. Tym razem zapal wszystkie światła w domu. Ciemności egipskie nadchodzą!\nJaka śliczna czerwona filiżanka? Z uszkiem na latającym spodku.Tylko cierpliwi zostaną nagrodzeni. Szkoda, że mnie cierpliwości brakuje. Na zwiady wyślę Olgę i niech zda relację. Sam jestem zbyt nieśmiały.


3 Liceum Ogólnokształcące | Tekst dyktanda\nAutor reportażu nagrodzonego grand prix na Międzynarodowym Festiwalu Literatury imienia/im. Melchiora Wańkowicza słyszał o Puszczy Jodłowej nie raz, nie dwa. Czytał o tej cud-krainie w utworach Żeromskiego i Herlinga-Grudzińskiego, gromadził globtroterskie albumy z kieleckimi pejzażami, a nadto jeszcze, w imię wyznawanego scjentyzmu, zaczął zgłębiać tajniki herboryzacji. Ot, taki domorosły drapichrust, archiwista składu przyrodniczych osobliwości. Nie zajął się chałturzeniem, ale z roku na rok powiększał fotograficzną ekstrakolekcję chronionych gatunków. Można by wyliczać bez końca: muchołówkę białą, mirmidoński drzewostan występujący na obszarze gołoborza, chrząszcze, miodokwiaty.\nNie dość na tym. Na kiermaszu organizowanym na krużganku kościoła Dominikanów z okazji Dni Śmiętomarcińskich nabył za półdarmo kołobrulion i ćwierćarkuszowy wolumin, zawierający fragmenty „Kazań świętokrzyskich”, opatrzony benedyktyńskimi komentarzami. Przestudiował niuanse angelologii tej narodowej relikwii, przepisał kilka zdań ujętych w układy trójkowe i wtenczas dopiero chyżo rzucił się w wir przygotowań do wyprawy w Góry Świętokrzyskie.\nNie poprzestał na ćwiczeniach duchowych. Zastosował bogatokaloryczną dietę. Zawczasu zakupił ekoprodukty, przeżął zboże, usmażył kubbę, upiekł pszenną chałkę. Przygotował napar z kwiatów i liści pszonaka. Sprawdził piątkowy rozkład InterCity/IC. Na koniec przemknęła mu myśl: „Szlak, któremu patronuje św. Emeryk, nie rozpoczął się u stóp Łysicy, w Nowej Słupi. Wytyczał tę trasę każdego dnia. Oswoił każdy kamień”.\nTekst dyktanda opracowała: Aleksandra Francuz


ZE PAK ma umowy z Energą za 324 mln zł - Energetyka\nZE PAK ma umowy z Energą za 324 mln zł\nSpółki z grupy kapitałowej Zespołu Elektrowni Pątnów Adamów Konin (ZE PAK) od 26 października 2012 r. (czyli od dnia w którym ZE PAK uzyskał status spółki publicznej) do 31 lipca 2013 r. zawarły ze spółkami z grupy Energa umowy o łącznej wartości 324 mln zł netto.\nUmową o największej wartości jest podpisane 7 stycznia 2013 r. porozumienie zawarte w ramach umowy ramowej z 31 sierpnia 1999 r. pomiędzy PAK Kopalnia Węgla Brunatnego Konin a Energa-Obrót. Przedmiotem umowy jest świadczenie usług sprzedaży energii elektrycznej. Porozumienie ze stycznia br. natomiast określa ilość i cenę energii w okresie od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. Szacunkowa wartość zawartego porozumienia wynosi 92,9 mln zł.\nPorozumienie zostało zawarte na czas określony do dnia 31 grudnia 2013 r.


Białe Półbuty Damskie Blauer - sklep zawszemodne.pl\nBiałe Półbuty Damskie Blauer\nW naszym sklepie internetowym znajdziecie Państwo bardzo szeroki wybór asortymentu marki Blauer. Aktualnie w sprzedaży posiadamy Białe Półbuty Damskie Blauer w najlepszych cenach. Zachęcamy do oglądania i zakupów bezpośrednio poprzez przejście na stronę docelową producenta Blauer lub do sklepu partnerskiego. Dodatkowo zapraszamy do zapoznania się również z innymi producentami ze sklepu.\nBlauer: Półbuty damskie białe\nNa zawszemodne.pl znajdziesz dziesiątki tysięcy produktów popularnych marek jak:armedangels, hiit, la martina, Jill Mitch, BARBARAS i wielu innych. Codziennie modne ubrania, nowości oraz najpopularniejsze produkty - bestsellery. Doceń prostotę zakupów online i zaoszczędź swój czas!


sklep dla jeźdźca - sklep jeździecki zPolski\nGodz. 22 zaważy nad dalszymi losami tzw. komisji hazardowej\n- Moim zdaniem płeć słaba Kempa byłaby do zaakceptowania (ws. dalszej pracy w tzw. komisji hazardowej - red.), co nie dotyczy wprawdzie Wassermana - mówił na konferencji prasowej marszałek Sejmu, Bronisław Komorowski.\nLubuskie: druga fala na Odrze bez nerwów przechodzi przy użyciu region\nDruga bałwan powodziowa na Odrze jest w woj. lubuskim niższa i krótsza od poprzedniej. Jej zwieńczenie znajduje się w okolicach Cigacic. sprawa na rzece nie grozi powodzią - poinformował rzecznik wojewody lubuskiego Wiesław Ciepiela.\nWracają obecnie do domów\nludzie szczecińskiego bloku, w którym w sobotę wybuchł gaz, wracają natychmiast do domów. - Specjaliści z nadzoru budowlanego orzekli, że konstrukcja budynku nie została naruszona - poinformowała rzeczniczka prezydenta Szczecina Celina Srobisz.\nRosjanie kopiowali dane? "Nie mamy pewności"\n- nigdy nie mamy pewności - oświadczył w RMF FM dyrektor zespół ds. Służb Specjalnych zapytany o to, czy Rosjanie mogli kopiować dane z laptopów, komórek czy dokumentów, którymi dysponowali pasażerowie prezydenckiego samolotu.\npluskwy domowe Olsztyn\nPonad 42 tys. osób poszkodowanych w powodzi na Podkarpaciu\nNa Podkarpaciu w powodzi ucierpiało nad 42 tys. osób; zalanych zostało w pewnym sensie 13 tys. gospodarstw domowych - wynika ze wstępnych szacunków, które podał w poniedziałek na konferencji prasowej wojewoda podkarpacki Mirosław Karapyta.\nnieszczęśliwy wypadek Tu-154: rosyjscy milicjanci słyszeli strzały\nMilicjanci, którzy przybyli na punkt katastrofy prezydenckiego Tu-154 pod Smoleńskiem, słyszeli strzały - donosi radiostacja ZET. Dziennikarze twierdzą, że informacje o tym pojawiają się w kopiach protokołów przesłuchań świadków przekazanych polskim prokuratorom.\nnieszczęście na Air Show w Radomiu - oprowadzacz nie żyje\npodczas pokazów lotniczych Air Show w Radomiu rozbił się białoruski samolot SU-27 - dowiedział się portal Onet.pl. przewodnik i pasażer pewnie nie żyją.\n"Z Tuskiem nie ma łatwej roboty, bywa gorący, jak Brown"\nczasem Donald Tusk jest jak Gordon Brown - stwierdził wicepremier Waldemar Pawlak, na fali krytyki brytyjskiego premiera, którego urzędnicy oskarżyli o to, że jest furiatem i cholerykiem. Czy z szefem polskiego z grubsza jest aż tak źle? Jego temperament bywa gorący. Nie ma z nim lekkiej roboty - przyznał przywódca PSL.\nTysiące dzieci latami czekają na adopcję\n"Dziennik pismo Prawna": Tysiące wychowanków domów dziecka miesiącami, a nawet latami czeka na nieznany dom. Najstarsze z nich nie mają żadnych szans na rodzinę - wynika z raportu przygotowanego dla władz Platformy Obywatelskiej.\nPrezydent zwleka z decyzją\n"Rzeczpospolita": Decyzję prezydenta o wyborze prokuratora generalnego opóźnia kazus doboru jego zastępców, twierdzi dziennik, powołując się na informatora z Pałacu Prezydenckiego.\nw dużych ilościach podrabiali markowe proszki\nŁopatą i wiadrem ładowali fałszywy proszek do prania w błyszczące "oryginalne" pudełka. nad 1,5 tony trefnych środków czystości przechwycili w Jastrzębiu Zdroju śląscy funkcjonariusze Straży Granicznej.\nNajnowszy sondaż: Bronisław Komorowski później na czele\n"Polska The Times": architektura Obywatelska ma spory ambaras z kandydatami na prezydentów dużych miast, twierdzi pismo i podaje przykłady.\nPłatny tydzień z małym dzieckiem, natychmiast nazwany "urlopem tacierzyńskim", od tego roku przysługuje ojcom. chyba że go nie wykorzystają, przepadnie. – Każda inicjatywa, która zachęca do posiadania dzieci, jest cenna – podsumowała b. wiceminister pracy Agnieszka Chłoń-Domińczak.\nPodano program konwencji PiS\nPrzemówienie Jarosława Kaczyńskiego, koncert charytatywny i zbiórka pieniędzy dla powodzian - to główne elementy sobotniej konwencji kandydata PiS na prezydenta. konferencja "Bądźmy razem" odbędzie się w Warszawie na pl. Teatralnym.\nPolska ma swojego Madoffa w spódnicy?\nWłaścicielka firmy finansowej z Limanowej parę dni temu zaginęła bez śladu. niewiasta zabrała ze sobą pieniądze swoich klientów. W środę wieczorem sama zgłosiła się na policję.\norzeczenie o zamknięciu części szkół\nW poniedziałek zostanie zamkniętych nad 120 stołecznych szkół, przedszkoli i żłobków w rejonach potencjalnie zagrożonych podtopieniami - poinformowała prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz.\nZmarły trzy kolejne osoby z A/H1N1, w tym 8-latka\nZmarły trzy kolejne osoby zakażone wirusem A/H1N1 - dowiedziała się w poniedziałek w Głównym Inspektoracie Sanitarnym.\nZmiana czasu - pociągi będą stały przez godzinę\nW nocy z soboty na niedzielę nastąpi poprawka czasu z letniego na zimowy. O trzeciej nad ranem wypada cofnąć wskazówki zegarów o godzinę. Przedstawiciele kolei i lotnisk zapewniają, że zmiana czasu nie powinna utrudnić podróży pasażerom.\nKarambol w Łodzi - trzy osoby ranne\nTrzy osoby zostały ranne w wypadku drogowym, do którego doszło rano na jednym z głównych skrzyżowań Łodzi. W tył miejskiego autobusu uderzył samochód osobowy.\nznalezionych: 24705, strona 1 z 1236\nBetonové Jímky Dolní Poustevna | ,()Jakie produkty oferuje producent Lider-Szamba | https://jaslo.szambobetonowe-mardor.pl | Https://debica.szambobetonowe-mardor.plSzamba | warszawska agencja fotograficzna agencja fotograficzna zzasieg cała polska


TEST: Volvo S60 R-Design Polestar | DoDechy Podcast\nTEST: Volvo S60 R-Design Polestar\nAutor: Artur | 19 lutego 2016\nKiedy w poniedziałek rano dzwoni do Ciebie przedstawiciel Volvo i pyta, czy chcesz przetestować Polestar’a, to lepiej, żebyś nie miał zaplanowanej na ten dzień operacji serca, bo albo na nią nie zdążysz, albo nie będzie Ci już potrzebna. Ja na szczęście nie miałem planów, więc kiedy usłyszałem, że mam być w salonie o 14, wsiadłem w samochód i o 12 piłem już pyszną, czarną jak noc kawę z ekspresu w poczekalni szczecińskiego dilera szwedzkiej marki – AUTO BRUNO. Jak się potem okazało, kawa była zbędna…\nZ czym kojarzy się Volvo? Z bezpieczeństwem, kanciastymi kombi, ze Szwecją i Zlatanem Ibrahimovicem. Na pewno nie z arcyszaleństwem, a właśnie takie jest S60 Polestar. Pod maską tego eleganckiego i wciąż dosyć konserwatywnego Szweda pracuje doładowany, sześciocylindrowy, benzynowy silnik o pojemności 3 litrów, który osiąga 350 KM (345 KM według normy SAE) mocy i aż 500 Nm maksymalnego momentu obrotowego. Auto rozpędza się do setki w niespełna 5 sekund (4,9 sek.), a liczba 200 pojawi się na cyfrowym prędkościomierzy po kolejnych 13 (0-200 kmh – 17,7 sek.). Wszystko to dzięki inżynierom z firmy Polestar, którzy do tej pory tworzyli szalone, kilkusetkonne auta koncepcyjne oraz torowe wyścigówki. Oczywiście na bazie samochodów marki Volvo. Nam niestety w udziale przyszło przetestować model o nieco mniej wyczynowej specyfikacji – jak słusznie zauważył jeden z naszych słuchaczy, tudzież czytelników – jeździliśmy bowiem Volvo S60 T6 R-Design Polestar. Auto mimo dłuższej nazwy, ma 21 KM i 20 Nm mniej niż wspomniany wcześniej Polestar w topowej specyfikacji. Sprint do setki zajmuje mu sekundę więcej, a do 200 km/h dobije w 20,9 sekundy.\nOk. Umówmy się, że wciąż mamy do czynienia z szybkim autem, a zatem przejdźmy do konkretów. Volvo S60 R-Design Polestar to na pierwszy rzut oka bardzo standardowe auto tej marki. O sporym ekscentryzmie właściciela mogą świadczyć nieco zbyt oczojebny kolor oraz „ozdobiony” sporym dyfuzorem i podwójnym wydechem tylny zderzak (najmocniejszy Polestar ma też nieco bardziej wystający poza linię auta tylny spojler). Natomiast 20 calowe felgi ledwo obciągnięte gumą należy już uznać za przejaw, co najmniej, absolutnego braku rozsądku. I świetnie, bo samochód prezentuje się dzięki temu rewelacyjnie, a jednocześnie, na swój dziwny sposób, jest dość dyskretny. Niemieckie auta z dopiskiem AMG, M Power, czy RS ciężko jest przeoczyć. Zazwyczaj najpierw je słychać, potem widać (bardzo krótko zresztą) i znów słychać. Te samochody są zawsze w centrum uwagi, budzą różne (również te niepożądane) emocje, a literka M na klapie bagażnika BMW potrafi wyzwolić ducha niezdrowej rywalizacji u kierowcy stojącej obok Astry. A Volvo… cóż, nie jeździłem S60 długo, ale przez te kilkanaście godzin, ani razu nikt nie zwrócił na mnie uwagi na światłach, nie podkręcił obrotów w swojej Skodzie 2.0 TDI, czy choćby pokiwał z aprobatą głową. Nic… Cisza… Całkowity brak zainteresowania. Zwykłe Volvo w modnym kolorze, za kierownicą którego mogłem poczuć się anonimowo.\nZ drugiej strony, przecież to potwór, który ma 329 koni mocy – przecież on musi brzmieć nieziemsko. W związku z tym, stojąc na światłach należy wyłączyć system START/STOP i dać się usłyszeć! Trzeba podkręcić obroty, żeby przechodniom włosy stanęły dęba, a dzieci zaczęły płakać i… hmm… cóż. Nie da się. To znaczy, nie da się wyłączyć systemu START/STOP, bo go tu nie ma, da się podkręcać obroty, można nawet uruchomić tryb sport, jednak to prawie nic nie daje. Spod maski wydobywa się tylko dosyć zwykły, niczym nie wyróżniający się szum silnika, a wydech nie powoduje gęsiej skórki przy każdej redukcji biegu. A ponieważ pod maską nie gra muzyka, można podkręcić radio i w otoczeniu doskonałej jakości dźwięku płynącego z głośników delektować jazdą. Mam obawy, że w topowej wersji kwestia akustyki nie wygląda znacząco lepiej, ale chętnie przekonam się na własnej skórze, czy, lub jak bardzo, się mylę.\nWnętrze Polestara, poza drobnymi detalami, także nie zdradza, że siedzimy w drogowej wyścigówce. Kierowcy, którzy w autach tego typu potrzebują ciasnych kubełkowych foteli, małej kierownicy, czy wskaźników przeciążenia na desce rozdzielczej, będą rozczarowani. Tego typu niespodzianki tutaj na nich nie czekają. Jest klasycznie, trochę staroświecko i fenomenalnie jeśli chodzi o jakość. Skórzana tapicerka pomieszana z alcantarą i niebieskimi nićmi prezentuje się świetnie. Widać tutaj dbałość o najmniejszy nawet detal. Z drugiej strony, nie trudno oprzeć się wrażeniu, że projektanci Volvo mają wielką ochotę popuścić wodze swojej fantazji, ale ktoś o mniej designerskich poglądach im na to nie pozwala. I jak na mój gust, to dobrze. Można się przyczepić do tego, że kierownica jest trochę za duża, a charakterystyczna dla marki konsola centralna może niektórym kierowcom przeszkadzać. Ale po co? Ten samochód jest stworzony do jazdy, a nie do kontemplowania wnętrza.\nAkcentem humorystycznym jest opcja zmiany stylu wyświetlacza deski rozdzielczej. Gadżet, który od razu przypadł do gustu Pawłowi, mnie nieco rozbawił. Do wyboru mamy 3 ustawienia – Elegance, ECO i Performance. Oczywiście kolor i styl czcionek na wyświetlaczu nie mają zbyt wielkiego wpływu na to jak samochód jeździ, jednak gdyby można było akurat w tej wersji S60 wybrać opcje – Performance, Crazy i Lunatic – byłoby znacznie bliżej rzeczywistości.\nA jak ten potwór jeździ? Cóż… Tego porównania nie mogło zabraknąć w tym teście – kiedy pierwszy raz odpaliłem BMW M235i moje ciało przeszył silny dreszcz. Samochód na mnie zaryczał. Jakby chciał powiedzieć – „Masz przesrane”. Kiedy odpaliłem Volvo, usłyszałem tylko pełne zdziwienia „Co jest …?” wypowiedziane przez siedzącego obok Pawła. Pomruk silnika cichszy niż w DoDechowym Mini w ogóle nie przygotował nas na to, co miało wydarzyć się po pierwszym wciśnięciu pedału gazu.\nW zasadzie to nie wiem, czy pedał gazu w Polestarze otwiera przepustnicę, czy zakrzywia czasoprzestrzeń. Cokolwiek robi, robi to błyskawicznie. To jak szybko auto się rozpędza ustaliliśmy już na początku tego testu, ale dzieje się to z taką lekkością, że trudno to zauważyć i jeszcze trudniej nad tym zapanować. Wspomniane już wcześniej BMW przy rozpędzaniu dostarczało adrenalinę do każdej komórki ciała kierowcy. Natomiast przyśpieszenie Volvo jest równie dyskretne co cały samochód, a to czyni z niego istny generator mandatów. Ogromny zapas mocy jest dostępny w każdej chwili na życzenie kierowcy i nie przypominam sobie takiego momentu, żeby choć na chwilę jej zabrakło podczas naszego testu. Volvo S60 Polestar to naprawdę szybki samochód. Tak szybki, że pierwszy raz w życiu stwierdziłem, że bezpieczniej będzie używać limitera prędkości i tak też poruszałem się po mieście. Być może dlatego tak trudno było mi uwierzyć, że wcale nie jeździliśmy najszybszą wersją.\nW Volvo dostępne są dwa tryby jazdy – standardowy, który jest nieco narwany, pedał gazu reaguje z delikatnym opóźnieniem, ale chyba tylko po to, żeby dać kierowcy i podróżującym pasażerom czas na przygotowanie się na przyśpieszenie. Drugi tryb to Sport – który jest już totalnie obłąkany, gaz jest bardziej wyczulony na każde drgnięcie stopy kierowcy, automatyczna skrzynia biegów zmienia przełożenia później i, co ciekawe, nie zrobi tego w trakcie pokonywania zakrętu. W tym trybie Volvo jest też podobno głośniejsze, ale szczerze mówiąc nie jest to różnica warta odnotowania. Tak jak wspomniałem wcześniej, pozostaje mi mieć jedynie nadzieję, że najmocniejszy Polestar brzmi choć trochę lepiej.\nNiezależnie od wybranego trybu, biegi w samochodzie można też zmieniać samemu za pośrednictwem umieszczonych w kierownicy łopatek, ale jestem przekonany, że jest to rozwiązanie bezwzględnie maniakalne. Nie szukałem jakoś intensywnie, ale nie znalazłem trybu ECO (czy czegoś w tym stylu), który choć trochę ucywilizowałby Polestara. Wygląda na to, że właściciele tych aut są skazani na zapi… szybką jazdę.\nPrecyzyjne i pewne prowadzenie zapewnia doskonale zestrojone zawieszenie. Co prawda, w testowanym przez nas egzemplarzu zapewniało ono komfort taczki, ale ponieważ wysokość amortyzatorów da się regulować manualnie (niestety tylko w serwisie) można mieć nadzieję, że kierowcy, którzy bardziej niż doskonałą przyczepność w zakrętach cenią sobie swój niepołamany kręgosłup też będą mogli poczuć się usatysfakcjonowani. Z drugiej strony, taka, a nie inna specyfikacja sprawia, że Polestar prowadzi się fantastycznie. W zakrętach jest pewny i zwarty, a napęd na wszystkie cztery koła jest bardzo wyrozumiały i pozwala kierowcy na wiele.\nDla fanów ekstremalnych wrażeń motoryzacyjnych Volvo nigdy nie było pierwszym wyborem. Zresztą nie przypominam sobie, żeby kiedykolwiek było wyborem. Jednak zacieśnienie współpracy z Polestarem może całkowicie odmienić tę sytuację. Volvo S60 T6 R-Design Polestar jest samochodem genianlnym – z jednej strony to Volvo, czyli auto klasy premium, doskonale wykończone, świetnie wyglądające i zapewniające więcej niż wystarczający poziom bezpieczeństwa i komfortu. Z drugiej, obecny tu znaczek Polestar, do tej pory mówiący cokolwiek jedynie fanom sportów motorowych, wydaje się być gwarancją emocji. Jeszcze przez kilka dni po tym, jak zwróciliśmy auto do salonu, przeszywał mnie dreszcz na wspomnienie tych paru godzin spędzonych za kierownicą tego dostojnego potwora. Może to i lepiej, że w nasze ręce nie wpadła najmocniejsza wersja.\nNiestety, Volvo ze znaczkiem Polestara jest również samochodem niezwykle unikatowym – testowany przez nas model był jednym z pięciu, które oficjalnie trafiły do sprzedaży w Polsce (przyp.aut. informacja udzielona przez przedstawiciela Volvo). Dla osób ceniących sobie indywidualny styl jest to niewątpliwie ogromna zaleta, ja jednak po cichu liczę, że wraz z wejściem na rynek kolejnej generacji tego auta, ich liczba na naszych drogach znacznie wzrośnie.\nVolvo w swoim stylu wkroczyło na rynek samochodów sportowych. Niczym komandos – bezszelestnie, ale z zabójczą precyzją i siłą, której ciężko dorównać. S60 R-Design Polestar jest definicją sleepera, samochodu, który z pozoru jest „kolejnym Volvo” tylko, że z dziwnym kolorem. Samochód absolutnie zaskakuje, zarówno kierowcę jak i wszystkie osoby wokoł niego gdy w niecałe 5 sekund przekracza już prędkość dozwoloną na drogach za miastem. Przy tym wszystkim jest absolutnie cichy co sprawia, że nawet przy dużych prędkościach możemy się zrelaksować mając poczucie bezpieczeństwa i opieki. Jeśli Volvo dalej będzie szło w tą stronę, to aż strach pomyśleć co będą w stanie zrobić z innymi swoimi modelami w bezlitosnej wersji Polestar. Ja jestem absolutnie na TAK.\nDziękujemy Dealerowi AUTOBRUNO za udostępnienie samochodu do testów.\nPamiętajcie, że więcej o Volvo S60 T6 R-Design Polestar możecie posłuchać w 55 odcinku podcastu, a ogromną ilość zdjęć znaleźć w naszej Galerii.\nTagitest samochodytestyVolvovolvo V60 polestar


Nawóz granulowany do ogrodu | nawóz\nW celu dostarczenia niezbędnych składników pokarmowych do gleby konieczne jest zastosowanie nawozów. Uzupełnienie tych cennych substancji przyczynia się do lepszego rozwoju roślin, zwiększenia ich jakości oraz większych plonów. Niestety nie wystarczy zakupić pierwszy lepszy preparat i zastosować go, ale należy dokładnie sprawdzić jego przeznaczenie.\nKonieczna jest zatem podstawowa wiedza. Nawozy dzielimy na dwie podstawowe grupy: nawozy sztuczne oraz naturalne. Poza tym równie ważny jest skład, gdzie największe zalety posiada fosfor, azot, potas oraz wapń. Wymienione pierwiastki zawsze podlegają dokładnej analizie i występują w preparatach w postaci tlenków fosforu, potasu oraz wapnia. Natomiast azot zawsze jest czystym nieutlenionym związkiem.\nWażna jest także adnotacja o procentowej zawartości wymienionych składników, tak aby dokładnie można było obliczyć stężenie. Niemniej wszelkie etykiety i dokładny opis nie jest jedynym rozgranicznikiem stosowanych nawozów. Na półkach można znaleźć dwa charakterystyczne podziały nawozów, tzn. ze względu na stan skupienia. Występują one w formie ciekłej oraz najbardziej popularnej – stałej, w formie granulatu.\nNawozy granulowane to produkt długoterminowy, który ze względu na swoją strukturę posiada niezwykłe właściwości. Jest bardzo skuteczny, wydajny, dobrze rozpuszczalny, ale przede wszystkim odporny na wypłukiwanie. Zapewnia roślinom stały dostęp do składników mineralnych, co wpływa korzystnie na ich wzrost.\nPrevious Nawóz do trawników


Jak szybko uzyskać falowane włosy? - Fryzury - Moda i uroda - Forum - Wątek - Polki.pl\nJak szybko uzyskać falowane włosy?\nnapisał/a: koniczynka4 2014-02-04 21:08\nDziewczyny, mam puszące się włosy, które niby się kręcą, niby nie, są w ciągłym chaosie i szczerze ich nienawidzę. Czy mogę w szybki sposób zrobić z nich super fale, ale nie loki?\nnapisał/a: AniaFryzjer 2014-02-05 00:08\nJeżeli Twoje włosy się puszą, to gładkie fale uzyskasz jedynie używając grubej lokówki. To jednak nie będzie zbyt szybka metoda i potrzeba nieco wprawy.\nJeżeli możesz sobie pozwolić na większy wydatek, to warto rozważyć zakup termoloków. Wówczas umyj włosy szamponem z linii wygładzających i taką samą nałóż odżywkę np. sleek line, matrix sleek look. Spryskaj włosy sprayem ochronnym przed działaniem wysokiej temperatury i nawiń na termoloki o dużej średnicy. Odczekaj 20 minut aż ostygną (w tym czasie możesz zająć się czymś innym). Ściągnij wałki, przeczesz włosy i gotowe. Jeżeli będą zbyt silne fale lub włosy nadal się puszą, bo masz gęste i grube to wówczas nałóż na dłonie krem wygładzający i przesuń nimi po pasmach lekko naciągając je. Efekt jaki można osiągnąć termolokami masz na zdjęciu portretowym z blondynką.\nJeżeli zależy Ci na falach w stylu retro musisz użyć mniejszej średnicy wałków i porządnie wyczesać włosy. Natomiast jeżeli chcesz fale jak na drugim zdjęciu (pani z telefonem) to musisz użyć sprzętu nazywanego falownicą (to zajmuje jednak więcej czasu).\nNiektórzy kombinują robiąc na noc koczek lub warkocz z wilgotnych włosów. Jest to najmniej wymagająca metoda, ale jej nie polecam, gdyż niszczy włosy i w przypadku tych puszących wręcz wzmaga tą przypadłość.\nnapisał/a: abernaciak 2014-02-05 16:06\nMoże warto byłoby spróbować kosmetyków przeciw puszeniu? Dobrym jest krem Wella Anti-frizz :) Ja stosuję go jedynie na końcówki, bo akurat one najbardziej mi się puszą.\nnapisał/a: wkwasniak 2014-02-05 16:53\nTutaj nasza redaktor działu Uroda radzi, jak zrobić fale:)


Zamówienie Nordic luksusowe żyrandole lampa nowoczesny okrągły żyrandol akrylowy oświetlenie salon hotel hall kuchnia lampy wiszące home decor | Oświetlenie I Wentylatory Sufitowe \_ www.cigarblog.pl\nNordic luksusowe żyrandole lampa nowoczesny okrągły żyrandol akrylowy oświetlenie salon Hotel Hall kuchnia lampy wiszące Home Decor\nTagi: potrójne lampy wiszące, wiszące lampy, podłużne lampy wiszące, lampy sufitowe wisząca, lampy rury wiszące, obi lampy wiszące, lampy wiszące tuby, lampa kule wiszące, proste lampy wiszące, stylowe lampy wiszące.\nNazwa marki: Dr.Decor\nObsługi klienta · Jeśli są jakieś problemy z Pakiety Otrzymałeś, najpierw skontaktuj się z nami, zanim zrobisz cokolwiek innego. · · Proszę Nie otwierać Spór przed skontaktowaniem się z nami! · Proszę Nie otwierać Spór przed skontaktowaniem się z nami! · Proszę Nie otwierać Spór przed skontaktowaniem się z nami! · · Spór jest obsługiwany przez urzędnika www.cigarblog.pl. Platforma nie jest bardzo profesjonalna w problemach z produktem. Nie mogą pomóc w doskonałym rozwiązaniu problemów, a także długi czas przetwarzania sporów. Zaufaj nam, możemy zaoferować ci satysfakcjonujące rozwiązanie.


Kariera wiceministra obrony pod lupą CBA - GazetaPrawna.pl\n3 lutego 2020, 09:28\nJeszcze w poprzedni weekend Sebastian Chwałek był wiceprezesem w Polskiej Grupie Zbrojeniowej. / PAP / Jakub Kaczmarczyk\nPo publikacji DGP Centralne Biuro Antykorupcyjne przeanalizuje, czy ścieżka zawodowa Sebastiana Chwałka, który właśnie przeszedł z PGZ do MON, nie koliduje z prawem.\nJeszcze w poprzedni weekend Sebastian Chwałek był wiceprezesem w Polskiej Grupie Zbrojeniowej. Jednak już w poniedziałek został wiceministrem w resorcie obrony narodowej, które jest głównym klientem tejże PGZ. Wartość realizowanych kontraktów to miliardy złotych. Przed objęciem funkcji w Grupie Chwałek również pracował w… resorcie obrony. W ubiegłym tygodniu w DGP opisaliśmy tę nietypową karierę i wskazaliśmy, że w tym wypadku mogło dojść do złamania wielu regulacji i konfliktu interesów. Sam zainteresowany twierdzi, że wszystko jest w porządku.\nPo naszej publikacji sprawą zainteresowało się CBA. – Te informacje zostały przekazane do departamentu kontroli i będą przeanalizowane – zapowiada Temistokles Brodowski, rzecznik prasowy biura. Analiza nie ma określonych ram czasowych: może trwać trzy dni, może trwać trzy miesiące albo i dłużej. Jej zakres może być poszerzany, tak więc potencjalne tematy do zbadania mogą pączkować, a funkcjonariusze w dokumentach PGZ mogą się zaczytywać do woli.\nJeśli wszystko ich zdaniem będzie w porządku, to jest to koniec sprawy. Jednak jeśli dojdą do wniosku, że trzeba wdrożyć formalną kontrolę, to wtedy musi ona dotyczyć konkretnego tematu i trwać nie dłużej niż dziewięć miesięcy. Przedłużona może być w szczególnych przypadkach.\nZ kolei jeśli podczas właśnie wszczętej analizy funkcjonariusze CBA nabiorą przekonania, że złamano kodeks karny, to muszą powiadomić prokuraturę. W tym wypadku to prokurator decyduje, czy i jak (za pomocą których służb) prowadzić śledztwo. W ostatnich latach CBA kontrolowało już PGZ i w wyniku tego śledztwa do aresztu trafił Bartłomiej Misiewicz, a zarzuty postawiono m.in. byłemu posłowi PiS Mariuszowi Antoniemu Kamińskiemu.\nSebastian Chwałek został odwołany z funkcji wiceprezesa Polskiej Grupy Zbrojeniowej w poprzedni weekend. Warto zaznaczyć, że został odwołany, a nie sam złożył rezygnację. Choć na pierwszy rzut oka różnica wydaje się żadna, to w tym drugim przypadku nie dostałby odprawy. A tak prawdopodobnie dostanie trzymiesięczną odprawę, która wynosi ok. 100 tys. zł netto. W ministerstwie będzie zarabiał jedną dziesiątą tej kwoty miesięcznie.\nW środę opisaliśmy, że przejście Chwałka z funkcji sekretarza stanu w resorcie obrony narodowej do PGZ, którą sam wcześniej nadzorował, mogło być złamaniem tzw. ustawy antykorupcyjnej. Wiceminister nie może „przed upływem roku od zaprzestania zajmowania stanowiska lub pełnienia funkcji być zatrudniony lub wykonywać innych zajęć u przedsiębiorcy, jeżeli brał udział w wydaniu rozstrzygnięcia w sprawach indywidualnych dotyczących tego przedsiębiorcy”. Były minister, były prezes i obecnie znów minister twierdzi, że decyzji indywidualnych nie podejmował. To wydaje się co najmniej dyskusyjne, ponieważ podpisywał umowy dotyczące zakupu technologii (offsetu), których beneficjentem jest PGZ.\nZ kolei przy okazji ubiegłotygodniowego powrotu do resortu doszło do złamania wewnętrznych regulacji MON, m.in. decyzji ministra z 2017 r. „w sprawie zasad postępowania w kontaktach z wykonawcami”. Zapisane jest tam, że przez „konflikt interesów należy rozumieć w szczególności posiadanie powiązań o charakterze finansowym, rodzinnym lub towarzyskim z wykonawcą”. Chwałek dostawał pensję i przez ponad rok pracował w PGZ; trudno udawać, że tych ludzi nie zna i nie ma z nimi powiązań towarzyskich. Nawet jeśli zarząd PGZ się zmieni.\nWiceminister Sebastian Chwałek należy do najbliższych współpracowników ministra obrony Mariusza Błaszczaka. W latach 2005–2015 był szefem zespołu legislacji i analiz w Biurze Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość. Od 2015 do 2018 r. był podsekretarzem i sekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji (Błaszczak był wtedy ministrem MSWiA), a w 2018 r. został sekretarzem stanu w MON, skąd po niecałym roku trafił go PGZ. Teraz znów jest wiceministrem obrony.\nBłaszczak obronność z kraju MON Sebastian Chwałek\nMoże trwać do emerytury min.Chwałka.