Nowa Fantastyka - Opowiadanie: KPiach - Toporna baśń\n- Opowiadanie: KPiach - Toporna baśń\nmężczyzna, 47 lat, Kraków | 01.06.14, g. 00:50 | znaki: 27849\nTekst był publikowany na forum Fahrenheita. Życzę miłej lektury.\nW kolejce: brajt, Lord Vedymin, BartekS\nPrzeczytali: Mangel, Finkla, Zalth, PsychoFish, AlexFagus, regulatorzy, Anet\nZa górami, za lasami, za siedmio… A tam, duby smalone. Skoro i tak nie bardzo wiadomo gdzie, to przyjmijmy, że Nigdzie. A więc w Nigdzie – w momencie, gdy zaczyna się ta opowieść – rządził król, wspierany radami mądrej królowej. Można by było próbować dociekać, jakie nosili imiona, ale nie warto – krótko z nami zabawią. Para królewska miała córkę, jej imię znamy dzięki kronikarzom, jakkolwiek nikt nigdy nie wyjaśnił, kimże był wybitny mędrzec, co nadał dziecięciu takie miano. Dziecięciu, które miało kiedyś zasiąść na tronie. Żeby to była Elżbieta, czy inna Jadwiga, to nie – Śnieżka.\nDziewczynka miała kilka lat, gdy kraj lotem błyskawicy obiegła nowina: królowa jest w stanie błogosławionym! W zasadzie winien to być powód do radości, ale pozostawała jedna, niezwykle ważna okoliczność, kładąca się cieniem na powszechnym weselu. Królowa, oględnie mówiąc, nie była pierwszej młodości. Dokładnie rzecz ujmując, to była dojrzałą kobietą rodząc już pierwsze dziecko. Cóż, czasy były dość parszywe, a opieka medyczna cokolwiek prymitywna. Poza nielicznymi wyjątkami, które i tak przecież służą potwierdzaniu reguły, można było liczyć głównie na to, że konował pocmoka, powie kilka mądro brzmiących słów, upuści krwi, przyłoży pijawki. Dobrze jak nie zaordynuje wygrzewania w piecu chlebowym przez trzy zdrowaśki. No, ale to zupełnie inna bajka. Tygodnie mijały nieubłaganie. W końcu nadeszło rozwiązanie. Dramatyczne wydarzenia, które rozegrały się w alkowie królowej nie są przedmiotem tej historii. Dość powiedzieć, że maleństwo porodu nie przeżyło, a matka odeszła wkrótce po nim. Na marginesie można odnotować, że topór kata wyprawił nadwornego medyka w ślad za podopiecznymi.\nSmutek okrył czarnymi skrzydłami zamek i zapanowała żałoba. Jednak nic nie trwa wiecznie, a po każdej nocy nadchodzi dzień. Król był mężem w sile wieku i choć kochał nieboszczkę całym sercem, to w końcu znalazł ukojenie w ramionach innej kobiety. Po prawdzie to tajemnicą pozostanie, czym go urzekła Kamila i może taktowniej będzie tego nie roztrząsać. Koniec końców, stolica stała się świadkiem zaślubin, a Śnieżka zyskała macochę.\nSzczęście, jeżeli w ogóle zawitało w progi zamku, nie trwało zbyt długo. Posterunki graniczne nadsyłały coraz bardziej alarmujące meldunki. Barbarzyńcy gromadzili znaczne siły, a ich lekka jazda zapuszczała się na terytorium znienawidzonego sąsiada. Niepodobnym było dłużej tolerować takiej sytuacji. Król stanął na czele ekspedycji karnej i wyruszył ku wschodnim rubieżom.\nMówiłem już, że czasy były parszywe? Dwór i poddani tygodniami czekali na wieści o rozstrzygnięciu konfliktu. Wszyscy żyli w niepewności, a Śnieżka miewała koszmary, w których widywała jak ojciec ginie. Od miecza, od włóczni, od bełtu, stratowany przez konia. Wojna niesie tak wiele możliwości. Wreszcie nadeszło lato, a wraz z nim doniesienia z kampanii. Po wielu dniach uganiania się za nieuchwytnym wrogiem doszło do walnej rozprawy. Barbarzyńcy przegrali bitwę, a żałosne niedobitki salwowały się ucieczką. Jednakże zwycięstwo zostało okupione licznymi ofiarami. Wielu mężów położyło głowę, a wśród nich przyboczni króla i sam władca. Świadkowie opowiadali o potężnym barbarzyńcy, który dwuręcznym toporem zadał śmiertelny cios. Ostrze, niepowstrzymane przez blachy pancerza, zdruzgotało obojczyk i dotarło aż do mostka. Kraj powtórnie pogrążył się w żałobie, a Śnieżka została sierotą.\nPrzez kolejne lata władzę w królestwie sprawowała Kamila jako regentka. Tron miał przypaść Śnieżce w chwili osiągnięcia pełnoletności, czyli ukończenia szesnastu wiosen. Czas ma to do siebie, że jego bieg jest nieubłagany. Królewna dorastała odliczając dni dzielące ją od chwili, gdy będzie mogła pozbyć się macochy. Uczucia Kamili, względem pasierbicy, również nie były nazbyt gorące. Kobieta przywykła do władzy i wcale nie chciała się z nią rozstawać. Zaczynała dochodzić do wniosku, że jest w stanie poważyć się na wiele, byleby tylko usunąć ze swej drogi smarkulę. Powoli dojrzewał plan.\nObchody szesnastych urodzin Śnieżki zostały zaplanowane z rozmachem i przepychem, a ich punktem kulminacyjnym miała być koronacja. Lista zaproszonych gości mogła przyprawić o zawrót głowy każdego szambelana. Mistrzowie etykiety głowili się nad kolejnością składania życzeń, sposobem zasiadania przy stole… Drobny zgrzyt mógł w konsekwencji spowodować konflikt, w którym w imię urażonej dumy władców, tysiące mężów będą zarzynać się na różne wyszukane sposoby.\nŚnieżka ze zrozumiałą ekscytacją oczekiwała koronacji. Setki razy wyobrażała sobie moment wręczania przez biskupa insygniów koronacyjnych. A wcześniej czekały bale i uczty, a nade wszystko wielkie łowy. Królewna uwielbiała uganiać się po kniei za zwierzyną. Że co, że to nie przystoi? Cóż, młoda następczyni nieco odbiegała od wizerunku dobrze wychowanej panienki ze szlachetnego rodu. Przejawiało się to nie tylko w zamiłowaniu do broni, ale również w napadach złego humoru. Czeladź niewdzięczna nazywała je napadami wściekłej furii i szeptem plotkowała o latających stolcach i kandelabrach, nabitych guzach, podbitych oczach. Doprawdy trudno dziś o dobrą służbę.\nW dniu polowania zamek budził się do życia znacznie żwawiej niż zwykle. Korytarze dudniły odgłosami podkutych buciorów. Poprzez ciężkie łup, łup, niekiedy przedzierał się szybki stukot obcasików panien dworu. Z dziedzińca dochodziło rżenie koni, dowodząc, że stajenni również nie zaspali. Pokrzykiwanie gości, ujadanie psów i brzęk broni dopełniały melodię krzątaniny – swoiste preludium. Wkrótce wszystko było przygotowane, pozycje w szyku ustalone. Towarzystwo wysypało się przez bramę na błonia u podnóża murów zamkowych. Słońce jeszcze nie wychynęło spoza ściany lasu, a poranna mgła snuła się nisko nad łąką. Prawdziwie magiczna chwila, rzec można. Szczególnie, jeśli ktoś ma nazbyt sentymentalną naturę.\nZbrojni niespiesznie zanurzyli się w zielony półmrok. Z każdym krokiem w głąb kniei rosło podniecenie. Doprawdy, zapowiadały się wspaniałe łowy. Królewna zajmowała miejsce pośrodku długiego, nieregularnego szeregu myśliwych, pomiędzy wysoko narodzonymi bliźniakami z jednego z ościennych królestw. W prawicy dzierżyła krótką włócznię o szerokim grocie. Marzyła o łupie w postaci grubego zwierza. Mógłby być dzik, a może nawet trafi się coś większego? Cały las rozbrzmiewał hałasem czynionym przez nagonkę. Gwizdki, kołatki, pokrzykiwania. Wierzchowce przestępowały z nogi na nogę, chrapy drżały niespokojnie wciągając powietrze. Do uszu myśliwych zaczęły docierać nowe, bliższe, odgłosy łamanych gałęzi i tratowanego poszycia. Przerażone zwierzęta parły wprost na swych katów, gotowych skrócić ich męki.\nNa wprost Śnieżki, z krzaków, wyłonił się potężny odyniec. Na widok ludzi gwałtownie wyhamował, opuścił łeb, fuknął i ruszył do przodu z fajkami wycelowanymi w pęciny konia. Dziewczyna wyszczerzyła zęby w drapieżnym uśmiechu i mocno ściągnęła wodze wymuszając posłuszeństwo wierzchowca. Stanęła w strzemionach i szybkim ruchem cisnęła włócznią. Ugodzony dzik przeorał gwizdem poszycie, obficie brocząc posoką. Poderwał się, zawrócił i runął w gęstwinę. Drzewce sterczące z boku uderzyło raz i drugi o pnie, aż w końcu włócznia uwolniła swoją ofiarę, pozostając zaplątana w chaszczach. Królewna z doświadczenia wiedziała, że nawet śmiertelnie ranny dzik potrafi długo uchodzić. Nie zamierzała tracić zdobyczy. Spięła konia i ruszyła w pościg. Bracia, którym przykazano nie spuszczać oczu z następczyni tronu, chcąc nie chcąc, podążyli jej śladem.\nDziewczyna sprawiała wrażenie, że przemierza gościniec a nie trudny do przebycia las. Tempo, które narzuciła było nieosiągalne dla bliźniaków, więc i nie dziwota, że wkrótce stracili ją z oczu. Wybitnymi tropicielami również nie byli i gdy wkroczyli na teren zadeptany przez naganiaczy i psy, ostatecznie zgubili królewnę. Jednak Śnieżka miała jeszcze jednego anioła stróża, który bez trudu podążał jej śladem, sam pozostając niezauważony.\nOdyniec okazał się nad podziw żywotny. Uszedł szmat drogi zanim padł bez życia na skraju niewielkiej polanki. Młoda łowczyni zeskoczyła z siodła i z nożem w ręku ruszyła w kierunku zdobyczy. Jeden krok, drugi… Przerażony kwik konia spowodował, że gwałtownie odwróciła głowę. W samą porę, aby zobaczyć jak druga strzała wbija się w szyję wierzchowca. Dziewczyna stała jak skamieniała, rozbieganym wzrokiem przeczesując pobliskie zarośla. Drobny błysk przyciągnął jej uwagę. Skupiła wzrok – na strzale celującej prosto w jej pierś. Napięty łuk dzierżyła zakapturzona postać, ubrana w strój, który gwarantował świetny kamuflaż w leśnej gęstwinie. I gdy wszystko wskazywało na to, że Śnieżka następnych urodzin nie dożyje, do jej uszu dotarł charakterystyczny poświst i w głowie zabójcy, z paskudnym mlaśnięciem, utkwił toporek. Królewna zbladła i z przeciągłym sykiem wypuściła, dotąd bezwiednie wstrzymywane, powietrze. Na polanę, z przeciwnych stron, wkroczyli dwaj dziwaczni przybysze. Byli tak niscy, że zdawało się, że mogą przejść pod końskim brzuchem bez pochylania głów. Za to w barach nie ustępowali kowalom z podzamcza. Kwadratowe sylwetki ginęły w gąszczu długich włosów i bród, spod których wyzierały skórzane kaftany gęsto nabijane stalowymi ćwiekami. Pozornie nie zwracając uwagi na Śnieżkę, podeszli do ciała.\n– Łajza, patrzaj jak mu sie oczka zbiegły! – Jeden z mężczyzn przydeptał głowę zabitego i wyszarpał toporek. – Przepatrz mu zanadrze, może cosik ciekawego najdziesz.\nNazwany Łajzą skinął głową, powoli, jakby z namysłem i zaczął metodycznie obszukiwać nieboszczyka. Zaś właściciel toporka, wycierając ostrze o wyświechtaną nogawicę, podszedł do dziewczyny.\n– Zwą mnie Drobny, panieneczko. – Skłonił się niezgrabnie.\nKrólewna przez chwilę zastanawiała się, czy powinna skłamać, co do swojej tożsamości, ale spostrzegła, że mężczyzna z zainteresowaniem przygląda się haftowanym herbom na czapraku.\n– Śnieżka, następczyni tronu.\n– Szczęście wielkie, żeśmy z braciszkiem tędy leźli. – Wyszczerzył czarne pieńki zębów w nieszczerym uśmiechu.\n– Drobny, pismo jakoweś, ważkie chyba.\nRzeczywiście, na poskładanej karcie pergaminu widniał odcisk pieczęci regentki. Dziewczyna wzięła dokument z rąk Łajzy, rozłożyła i zbladła. To był rodzaj pełnomocnictwa. Wzywało każdego do udzielenia nieograniczonej pomocy okazicielowi. Królewna zadumała się. Wracać na zamek? Tam rzeczywistą władzę piastowała Kamila. Oskarżyć ją o próbę zabójstwa było niepodobieństwem. Śnieżka zrozumiała, że jej panowanie może być niezwykle krótkie i uwieńczone tragicznym finałem. To nie był wymarzony sposób zapisania się na kartach historii.\n – Panieneczko, tak se dumam, że nie pogardzisz naszą gościną. – Przesadnie słodki głos przerwał niewesołe rozważania.\n– Dziękuję, szlachetni panowie. Jak mniemam macie nadzieję na stosowne wynagrodzenie za wszelakie trudy i niewygody?\n– Nie pogardzim!\nKrólewna zrozumiała, że być może jedynym ratunkiem jest przekonanie tych rzezimieszków, aby zrezygnowali z okupu w zamian za dość mgliste obietnice szczodrej nagrody. W przyszłości, nieokreślonej i niepewnej. Śnieżka poczuła zawroty głowy, wciąż była w szoku. Usiadła na trawie i postanowiła wszystko postawić na jedną kartę.\n– Umiecie czytać? – Podała mężczyznom pismo.\nPolowanie miało się ku końcowi. Myśliwi pojedynczo przybywali na błonia pod murami. Przechwalali się głośno, opowiadając o niesamowitych dokonaniach. Doprawdy, sami bohaterowie. Zamieszanie wybuchło, gdy powrócili bliźniacy i stwierdziwszy nieobecność następczyni tronu, opowiedzieli o wydarzeniach sprzed kilku godzin. Na poszukiwania natychmiast wyruszyła gwardia. Zbrojni przetrząsali las a goście, miast radośnie ucztować, wlewali w siebie kolejne kielichy, coraz bardziej pogrążając się w czarnej rozpaczy. Świt i następny dzień nie przyniosły niczego nowego. Kamila musiała podjąć decyzję o oficjalnym ogłoszeniu zaginięcia królewny. Rada była, że szczeniak zniknął z jej życia. Niepokoił ją tylko brak ciała. No i nieobecność zaufanego człowieka.\nBracia mieszkali w drewnianym domku, zagubionym w leśnej głuszy. Na miejscu czekała na Śnieżkę niespodzianka, która przyprawiła ją o lekki atak paniki. Okazało się, że w chatce zamieszkiwało nie dwóch, a siedmiu mężczyzn. Wszyscy bracia byli obdarzeni podobną posturą i zarośniętymi facjatami.\nPrzez pierwsze noce dziewczyna prawie nie spała. Wyobraźnia podsuwała jej nieprzystojne sceny, w których odgrywała pierwszoplanową rolę bezbronnej ofiary. Jednak dni mijały i Śnieżka przekonywała się, że co prawda gospodarze są nieokrzesani, ale na szczęście nie nastają na jej cześć. Pozostawało tylko jedno pytanie: jak długo będzie trwała taka sytuacja. Jak dotąd nikt nie wymyślił planu, który dawałby cień szansy na bezpieczny powrót do stolicy i rozprawę z regentką. Jeżeli królewna miała jakiekolwiek złudzenia, co do swoich gospodarzy to prysły one, gdy pod ich nieobecność, zwiedziła piwniczkę. Cały loszek wypełniony był kosztownościami, egzotycznymi towarami, sukniami z bogatych materii. Niektóre stroje były zakrwawione i podarte. Ślady pasowały do narzędzi, które bracia nosili zatknięte za pasy: sztyletów, toporków i czekaników. To była banda bezlitosnych zbójów i w każdej chwili mogło im zabraknąć cierpliwości.\nByło mglisto, zimno i na dokładkę siąpiła uporczywa mżawka. Siedmiu zbójów nasiąkało wodą w gąszczu na skraju gościńca. Powoli tracili nadzieję na jakikolwiek zarobek.\n– Zaraza by to! – mruczał Gbur. – Było na rzyci, w chałupie siedzieć. Jak reszta normalnych ludzisków.\n– Nie jojcz. Lepiej byś wlazł na drzewo, może kogo zoczysz.\n– Głupiś, Cwany! Opar taki, że własnego chwosta nie widać.\n– Cicho, chopy! – syknął Łajza wyraźnie nasłuchując.\nCo prawda wilgoć tłumiła dźwięki, ale mimo to do kryjówki zbójów docierał stukot. Zrazu ledwie uchwytny, z każdą chwilą stawał się wyraźniejszy.\n– Konie. I chyba wóz. – Senny miał najlepszy słuch.\n– No, to bydzie robótka! – Drobny zatarł ręce i sięgnął po toporek.\nWszelkie rozkazy były zbędne. Mężczyźni sprawnie zajęli dogodne pozycje wzdłuż drogi i z bronią w ręku zamarli w oczekiwaniu.\nZ mgły wyłoniło się dwóch konnych. W ślad za nimi podążał wóz kupiecki. Mały poczet zamykała tylnia eskorta w postaci kolejnej pary zbrojnych. Skryty zwolnił cięciwę kuszy i bełt utkwił w piersi woźnicy. Bracia wysypali się z zarośli blokując gościniec przed i za orszakiem. Trzeba przyznać, że obstawa zareagowała błyskawicznie, dobywając oręż. Jeden z nich nawet zdążył przeskoczyć na kozioł i zepchnąć martwego furmana. To był ostatni czyn w jego życiu. Skryty, bowiem, zdążył naciągnąć kuszę i wpakować w cel kolejny bełt. Towarzysz zabitego z dzikim wrzaskiem spiął konia i natarł na Figla. Zamach miecza, tyle razy ćwiczony, zawsze skuteczny, tym razem chybił celu. Nieszczęśnik nie zdążył uzmysłowić sobie, że nigdy nie stawał naprzeciw takiego kurdupla. Nie zdążył, bowiem, między jego łopatkami utkwił wprawnie rzucony toporek. Figiel, z pewnym trudem, złapał za lejce zaprzężonych koni. Łajza i Cwany ruszyli ku tyłowi wozu. Z krzaków, z małą, ale śmiertelnie niebezpieczną na niewielkie odległości, kuszą, wychynął Skryty. Sytuacja reszty eskorty stawała się rozpaczliwa. Ich zapał, nie wiedzieć czemu, ostygł już wcześniej. Teraz jednak jakikolwiek opór jawił się jako mało wyszukana metoda popełnienia samobójstwa.\n– Zadki z kobył! – warknął Łajza – I cisnąć żelazo!\nDwa miecze zadźwięczały na kamieniach. W tym momencie jeden z jeźdźców spiął konia i runął przed siebie. Potrącony Senny wyrżnął jak długi. Gbur wykazał się refleksem i zdążył wbić czekanik w nogę uciekiniera. To jednak mężczyzny nie powstrzymało. Przywarł do końskiej szyi, dzięki czemu uniknął bełtu, który świsnął mu koło ucha. Po chwili sylwetka jeźdźca rozpłynęła się we mgle.\n– Hej, złazić z wozu!\nPolecenie skierowane było do dwóch kupców, którzy całą potyczkę spędzili zagrzebani pomiędzy pakunkami, ze wszystkich sił starając się być niewidzialni. Na próżno, rzecz jasna.\n– No, chłopy, obaczym co tu mamy.\nBracia zabrali się za plądrowanie. Jedynie Senny i Skryty stali nieco na uboczu starając się przebić wzrokiem wszechobecną szarość.\nOdgłos kopyt pobudził czujność dowódcy przedniej straży. Przeklął w myślach mgłę a następnie rzucił szybki rozkaz. Należało zachować ostrożność, ale nie mogli każdego na gościńcu witać obnażonymi mieczami. Jeszcze chwila i niewyraźny majak – przyczyna hałasu – przerodził się w postać jeźdźca. Jeźdźca, który trzymał się w siodle z wyraźnym wysiłkiem.\n– Żołnierzu, pomóżcie mu! A ty, duchem do księcia! Reszta rozstawić straże!\nGwardziści skoczyli wykonać rozkazy. Sierżant, zasępiony, zsiadł z konia i podszedł do rannego, który został ostrożnie ściągnięty z siodła i pieczołowicie ułożony na płaszczu. Przybysz był półprzytomny i głośnym jękiem reagował na próby opatrywania nogi. Ktoś zlitował się nad nim i wlał do gardła solidny łyk gorzałki. Mężczyzna zakrztusił się, oczy prawie wyszły mu z orbit, ale już po chwili potoczył wokół znacznie przytomniejszym wzrokiem.\n– Pomóżcie! Napadnięto nas! – wychrypiał.\n– Sierżancie, co się dzieje? – Kapitan oddał wodze i energicznie zeskoczył z siodła.\nKrótki meldunek i kilka zdań zamienionych z rannym pozwoliło nakreślić sytuację. Oficerowie wydali rozkazy dzieląc gwardzistów na kilka drużyn. Dwie z nich, spieszone, pozostawiwszy zbędny ekwipunek, zniknęły, niczym duchy, pomiędzy drzewami po obu stronach gościńca. Żołnierze tworzący najliczniejszą grupę, z niewzruszonym spokojem sprawdzali uprzęże, broń, dociągali popręgi. Czekali na rozkazy.\n– Na koń! Formuj szyk!\nSenny pochylił głowę, a jego czoło pokryło się zmarszczkami. Nasłuchiwał. Nie był pewien, ale raz i drugi zdawało mu się, że słyszy jakiś brzęk.\n– Chłopy, szybciej! – Skryty z niepokojem spoglądał w kierunku brata.\n– Starczy, uchodzim! – Łajza zarzucił na plecy solidny tobół.\nReszta zbójów, jeden po drugim, również zeskakiwali z wozu. Cwany ominął trzech związanych mężczyzn, podniósł z ziemi belę materiału i zamarł. Do jego uszu dobiegł odgłos kopyt, wielu kopyt. Konie szły galopem, najwyraźniej poderwane do biegu, gdy jeźdźcy byli stosunkowo blisko.\n– Chodu! – Bracia nie mieli zamiaru czekać, aż wyjaśni się, kto gna na złamanie karku gościńcem.\nNiestety, las, zawsze tak przyjazny, nagle najeżył się postaciami żołnierzy. Ucieczka była niepodobieństwem. Twarze rozbójników stężały w wyrazie zaciętości. Łupy poszły precz. Twarde dłonie mocno chwyciły styliska toporów i czekaników. Mężczyźni stanęli plecami do siebie, znać było, że tanio skóry nie sprzedadzą.\nWokół zakotłowało się. Pierwsi konni w pełnym galopie minęli wóz i dopiero wówczas ściągnęli wodze. Po chwili droga była obstawiona ze wszystkich stron.\n– Psie syny! – Łajza splunął.\nWojsko otoczyło zbójców, ale atak nie następował. Braciom również nie spieszno było do lepszego świata, więc tkwili nieruchomo wodząc oczyma od żołnierza do żołnierza.\n– W obce barwy odziani… – mruknął Figiel.\nŻelazny pierścień rozstąpił się, aby przepuścić oficera. Przybyły zeskoczył z siodła, zdjął hełm ozdobiony czerwoną kitą i pokręcił głową.\n– No, to był wasz ostatni rozbój. Przydacie się jako prezent dla regentki Kamili. A, i niezłe widowisko będzie, gdy małodobry zacznie z wami gadać. Nie odbierajcie mi tej przyjemności i rzućcie broń. Byłbym niepocieszony, gdybyście dali gardła tu i teraz.\n– Kat to winien pohasać z tą suką, Kamilą! – warknął Gbur.\n– Waż słowa! To twoja Pani, kurduplu!\n– Taki synu, kłonić to sie moge, ale młodej Pani, a nie…\n– Królewnie Śnieżce? Bredzisz, wszak ona nie żyje!\nGbur jedynie wzruszył ramionami, a w ciszy, która zapanowała, rozległ się spokojny głos Łajzy:\n– Las chowa wiele sekretów.\n– Dość gadania! Rzucić…\n– Kapitanie! – Donośny głos przerwał oficerowi. – Chcę z nim porozmawiać… Zanim dojdzie do czegoś nieodwracalnego.\nŁajza odłożył broń i został odprowadzony poza kordon. Czas wlókł się niemiłosiernie. Bracia z niepokojem przestępowali z nogi na nogę, zadając sobie pytanie: co dalej? I gdy zdało im się, że zaczynają wypuszczać korzenie, powrócił siódmy zbój. Przecisnął się pomiędzy żołnierzami i z opuszczoną głową stanął przed braćmi.\n– Ciśnijta broń. – ozwał się ledwo słyszalnie. – Powiedziem książątko do nas.\n– Do nas? A, Śnieżka?\nPytania padały jedno za drugim. Łajza westchnął z rezygnacją.\n– Pomoc przyobiecał. A, krom tego, mamy inszy wybór?\n– Kat z nim! – wycedził przez zęby Gbur. – Mus to mus.\nTwarde dłonie z niechęcią rozwierały palce. Bracia woleliby stanąć na gościńcu nago niż bez broni. Ledwie ostatni topór jęknął uderzając o kamienie, a już żołnierze doskoczyli do rozbrojonych, powalili ich na ziemię i skrępowali.\nNiewielki oddział zbrojnych przedzierał się przez gęsty las. Na przedzie wędrowało kilku mężczyzn nikczemnego wzrostu. Klęli cicho z wyraźnym trudem torując sobie drogę związanymi rękoma. Gałęzie raz po raz chlastały ich po zarośniętych facjatach. Pośrodku maszerującego konduktu, jeżeli ciągłą walkę z gałęziami można nazwać marszem, krok za krokiem podążało dwóch mężczyzn wyróżniających się strojem i znakami herbowymi.\n– Mam nadzieję, panie, że nie popełniasz błędu.\n– Kapitanie, jeżeli tamci nie łżą jak psy, to… Do kroćset! – Książe nieomalże uszkodził majestat potknąwszy się o korzeń. – Coś mi podpowiada – kontynuował – że prawdę rzekli. Jednak miej na nich oko.\n– Panie, spójrz.\nLas wyraźnie rzedł. Pomiędzy drzewami pojawiło się coś, co przy odrobinie dobrej woli można było nazwać ścieżką. Nawet mgła gdzieś pierzchła i przez listowie przedzierały się nieśmiało promienie słońca. Jeszcze kilka kroków i przed pochodem zamajaczyła polana.\nŻołnierze otoczyli związanych zbójów.\n– Tutaj? – Książe ruchem głowy wskazał prześwit.\n– Ehe. – Przytaknął Łajza.\n– Ty pójdziesz. – Wypielęgnowana dłoń wskazała Skrytego. – Pójdziesz i przyprowadzisz dziewczynę na skraj lasu. Tak, byśmy mogli się jej dobrze przyjrzeć. I pamiętaj, jeden nierozważny czyn i krew się poleje.\n– Śnieżko, chodźże!\nSkryty stał na środku izby i niemalże rwał włosy z brody.\n– Ale gdzie? Po co?\n– Przeca gadałem, tą, no, niespodzianość mamy.\nTrwało trochę, zanim Skryty namówił księżniczkę na wyjście z chaty. W końcu osiągnął sukces i wspólnie podeszli do drzew stanowiących granicę lasu. Czas płynął, a irytacja dziewczyny rosła.\n– Skryty, albo natychmiast…\nPrzerwała dostrzegłszy kątem oka ruch. Wbiła wzrok w sylwetkę zbliżającego się mężczyzny. Było w niej coś znajomego. Jeszcze kilka kroków. I, czy to możliwe?\n– Pani. – Głęboki ukłon podkreślił estymę w głosie przybyłego.\n– Książę? – Śnieżka odruchowo dygnęła, nie mogąc ukryć zdumienia.\n– Pani, radość wypełnia me serce. Wszyscy, szczerze opłakaliśmy wasze, hm, zniknięcie.\nGdyby ktoś tamtego wieczora zapuścił się przez przypadek w leśne ostępy, zdziwiłby się niepomiernie, napotkawszy obcych wojaków. Wędrowiec ów zostałby poproszony, aby odejść, niezwłocznie. A prośbę, w razie konieczności, poparto by kopniakiem lub płazem miecza odbitym na rzyci. Żołnierze pilnie strzegli polany, na której stała chata. W jej wnętrzu dziewięć osób – nie licząc książęcej eskorty – snuło plany. Plany, które miały przywrócić prawowitą władzę w pewnym królestwie.\nPo prawdzie, to nie była narada. Książę najpierw zadał szereg pytań, a następnie przedstawił swoje zamiary, w sposób niepozostawiający miejsca na dyskusje. Śnieżka, z pewnym zdziwieniem, skonstatowała, że nie ma nic przeciwko temu. W dodatku nie miałaby również nic przeciw paru innym rzeczom związanym z młodym władcą.\nO świcie, sprzed chaty zbójów wyruszył niewielki orszak zbrojnych. Na odjezdnym książę odwrócił się w siodle, spojrzał Śnieżce głęboko w oczy, huknął kułakiem w pierś i rzekł:\n– Przysięgam, pani, że wkrótce zasiądziesz na przynależnym ci tronie. A wam wara od gościńca, macie siedzieć tutaj i na wszystko mieć baczenie.\nNie darmo, w całym ówczesnym świecie, władcy zazdrościli sprawności służbom wywiadowczym księcia. Rządzący, możni, potężne gildie, nikt nie był pewien czy nie jest szpiegowany. Młody władca wiedział, że jego macierz nie była potęgą militarną, ale wiedział również, że źródłem prawdziwej władzy jest wiedza i pieniądz. Nie darmo ten mały kraj słynął również jako ojczyzna najbogatszych bankierów. Finansistów, którzy chętnie pożyczali pieniądze wszystkim potrzebującym. Szczególnie, gdy potrzebujący dźwigał na skroniach koronę lub diadem…\nZaprawdę, warto o tym pamiętać. Bo nikt dokładnie nie wie, co zdarzyło się po tym jak książę opuścił chatę zbójów. Kronikarze odnotowali przybycie oficjalnej delegacji na dwór Kamili. Nic niezwykłego, ale kto wie, co wydarzyło się poza oficjalnym ceremoniałem? Dziejopisarze nie zajmują się tym, czy po zmroku, ulicami podzamcza nie przemykają, znacznie częściej niż zwykle, zakapturzone postacie. Nie zajmują się niespodziewanym zniknięciem pokojowego, ani tym, że prosty strażnik zamkowy kupuje świetnie prosperującą karczmę, ani wieloma innymi drobiazgami. Wszak dziejopisarze zajmują się historią państw i głów koronowanych.\nWizyta młodego księcia dobiegła końca. Jeszcze tylko wystawna uczta i barwny orszak, żegnany przez licznie zgromadzonych mieszkańców stolicy, opuścił gościnne progi.\nI co dalej, zapytacie? Minęło kilka zwykłych dni. Miasto i zamek żyły w rytmie codziennych czynności. Nic się nie działo, aż do momentu, gdy…\nPrzez zwodzony most przemknął królewski posłaniec. Znać było, że nie oszczędzał konia. Boki zwierzęcia pokryte były płatami piany. Mężczyzna wpadł na zamkowy dziedziniec, ściągnął wodze i niemalże jeszcze w biegu zeskoczył z siodła. Pędem przebiegł zachodni pasaż i prawie stratował podkomorzego.\n– Prowadź do pani – wysapał. – Natychmiast!\nWkrótce nowina, niczym pożoga, ogarnęła zamek, podzamcze, a w końcu całą stolicę. Królewna żyje! Śnieżka powraca!\nKamili i Śnieżce nie dane było się spotkać. Gdy królewna przyodziana w przepyszne szaty, na czele zbrojnego orszaku, wjeżdżała do miasta, służba znalazła martwą regentkę. Nadworny lekarz orzekł zgon na skutek ataku apopleksji. Taka tragedia! Aż trudno dać wiarę! Prawowita władczymi witana była z niespotykanym entuzjazmem. Tłum tłoczył się wzdłuż ulic i na placach. Śnieżka i jej orszak tonęli w powodzi kwiatów. I tylko niektórzy zastanawiali się, kim jest siedmiu brodatych kurdupli podążających za królewną i jak to się stało, że zbrojna eskorta nosi znaki księcia, który nie tak dawno korzystał z gościny na zamku. Wkrótce przybył i sam młody władca, aby odebrać z rąk królewny oficjalne podziękowania za pomoc.\nNastępnego dnia odbył się pogrzeb Kamili. Wszak obowiązkiem żywych jest grzebać umarłych. Stypa przeistoczyła się w radosne święto ku czci młodej następczyni. Wraz z zamkiem szaleństwo ogarnęło całą stolicę. Wszędzie słychać było entuzjastyczne okrzyki, głośne toasty i… plotki. Niedorzeczne, rozbuchane, karmione wyobraźnią ludzi. Władza jakoś nie kwapiła się z wyjaśnieniami, obojętnie: prawdziwymi czy nie.\nGdy zdało się, że powszechne wesele powoli wygasa, kolejna nowina spowodowała wybuch radości. Książę poprosił o rękę królewny i został przyjęty. Zrękowiny!\nWkrótce odbył się również ślub i koronacja. A gdy w końcu ucichły odgłosy ostatniej uczty i wyjechali ostatni goście, królewska para rozpoczęła rządy. Na mocy pierwszego, wspólnego edyktu, kat po siedmiokroć wzniósł topór i tyleż brodatych głów wpadło do wiklinowego kosza, osierocając kwadratowe korpusy. Wszak władza nie może tolerować zbrodni i rozbojów. Ponoć odcięte łby chórem złorzeczyły i przeklinały Śnieżkę. Ale kto by dawał wiarę takim historiom?\nI to prawie koniec opowieści. Jeszcze tylko chciałoby się rzecz, że żyli długo i szczęśliwie i takie tam. Ale życie to nie bajka, a czasy to były, jak wspominałem paskudne. Niewiele wody upłynęło w rzekach, gdy przez cały kraj przetoczyła się straszliwa zaraza, dziesiątkując wsie i miasta. Nie ominęła również stolicy i zamku. Agonia młodych władców była długa i bolesna. Odeszli bezpotomnie wraz z rzeszą poddanych. I ja na ich pogrzebie byłem i na stypie za pokój ich duszy piłem.\nmężczyzna, 39 lat, Kraków | 01.06.14, g. 19:51\nO, kawałek literatury. Będzie co czytać nocną porą. :-) Witam na portalu, czuj się jak u siebie. Pytanie tylko – poprawiałeś później tekst na bazie uzyskanych na Fahrenheicie wskazówek?\nmężczyzna, 47 lat, Kraków | 01.06.14, g. 20:05\nDzięki za powitanie! Po niewczasie przywitałem się również na Hyde Parku.\nCo do opowiadania, nie doczekałem się komentarzy, poza jednym, który wskazał dwa głupie błędy ortograficzne (jeszcze mi za nie wstyd), jakiś przecinek i jedno miejsce z ewidentnie zbędnym zaimkiem. Te rzeczy oczywiście skorygowałem. Generalnie chyba wyszło na to, że tekst jest za długi dla formuły Fahrenheita. Albo jest nijaki i nawet nikomu się nie chciało komentować.\nkobieta | 01.06.14, g. 20:23\nPrzeczytałam całość, bo nie rozpraszały mnie błędy i niedoróbki wszelkiej maści, a ponadto chciałam się dowiedzieć, czy jest możliwe wyprodukowanie kolejnej „historii alternatywnej” z wyeksploatowanej do cna „Królewny Śnieżki”. I cóż, to ostatnie stało się już chyba dość trudne. Skoro wziąłeś na tapetę baśniowego klasyka, liczyłam, że zrobiłeś to z ważnego powodu, czyli urodziła ci się w głowie jakaś niesamowicie odkrywcza, świeża, przewrotna koncepcja przenicowania tej historii. Ale, prawdę mówiąc, zawiodłam się. Poza standardowym majstrowaniem przy charakterze i osobowości królewny oraz zmianą branży drwalskiej na zbójecką w przypadku siedmiu kurdupli, specjalnego wkładu twojej inwencji nie dostrzegłam. Jedynym atutem tekstu jest poziom języka, jaki zaprezentowałeś – bez wątpienia wysoki – oraz umiejętność włączania w narrację fajnie dwuznacznych, kpiarskich dopowiedzeń. W ostatecznym obrachunku wyszło mi, że styl napisania kolejnych wariacji na temat w/w, po wielokroć przewyższa wartość samej historii.\nmężczyzna, 47 lat, Kraków | 01.06.14, g. 20:38\nDzięki za komentarz. W rzeczy samej chyba wyszła trochę na wierzch geneza powstania tekstu. To opowiadanie w pierwotnej formie powstało na zamówienie moich córek, które nie były specjalnie zainteresowane odstępstwami od oryginału. Później leżało w zakamarkach twardego dysku. I pewnie leżałoby nadal, gdybym na nie nie wpadł w trakcie pewnej dyskusji, z której wynikały dwie rzeczy: że sobie nie radzę w tekstach z humorem oraz, że generalnie jest cholernie trudno w opowiadaniu wprowadzić stylizację języka. I zawziąłem się. Tekst wrócił na warsztat i ostatecznie nabrał takiego kształtu jak widzicie. W rezultacie balans diabli wzięli i mamy przerost formy nad treścią. Jednak jakby nie było, to i tak miło jest przeczytać taką opinię o własnym stylu. Jeszcze raz dziękuję i obiecuję poprawę.\nkobieta, Łódź | 02.06.14, g. 00:34\nA mi się ta interpretacja baśni podobała. Ba – wygląda bardziej wiarygodnie niż oryginał. :-)\nZ błędów: w raz => wraz. “Latające stolce” brzmią dwuznacznie. Ten komizm był zamierzony?\nmężczyzna, 47 lat, Kraków | 02.06.14, g. 23:55\nDzięki, Finklo! Błąd skorygowałem, klnąc po cichu. W tym tekście to trzeci strzał z serii razem czy osobno. I do żadnego się nie przyznaję! Najgorsze, że powinienem wyłapać je w korekcie, nawet jeżeli nie w pierwszej to w kolejnych.\nCo do latających stolców. Jak napisałem to zdanie, to się zawahałem, później je nawet przeredagowałem. Ale, koniec końców postanowiłem przywrócić formę pierwotną – ku uciesze gawiedzi.\nmężczyzna, Siedlce | 03.06.14, g. 07:26\nParskłem przy stolcach. :)\nBardzo porządnie napisane opowiadanie, miło się czytało. Tylko, jak już to było wspomniane wcześniej, permutacja pomysłu jakaś taka mało zaskakująca. Tak jak w_baskerwille spodziewałem się jakiegoś novum. Niemniej poczytać można i warto.\nPozdrawiam i powodzenia przy następnych próbach.\nmężczyzna, 47 lat, Kraków | 04.06.14, g. 00:00\nmężczyzna, Białystok | 08.06.14, g. 19:29\nNie ‘z razu’,ale ‘zrazu’. Kilka przecinków warto byłoby dodać…\nNie będę wybrzydzał, że za bliskie oryginału. Bo nieźle się czytało, i już, a to ważniejsze.\nInna rzecz, że takie ponurackie zakończenie… Jak gdybyś nie wiedział, co dać na finiszu. Było to się krępować happy endu?\nmężczyzna, 47 lat, Kraków | 08.06.14, g. 22:14\nHappy end nie mieścił się w pomyśle od samego początku. Starałem się wyeliminować cechy charakterystyczne dla bajki literackiej za wyjątkiem sposobu narracji. A, poza tym, jak pisałem: czasy były ponure…\nOgromne dzięki, Adamie, za komentarz!\nEDIT: poprawiłem w tekście błąd wskazany przez AdamaKB. Kolejny z serii…\nmężczyzna, 07 lat | 08.06.14, g. 23:28\nNo i zżarło koment.\n“nie taka toporna, Zaszyszakowany… ;) “\nmężczyzna, 47 lat, Kraków | 08.06.14, g. 23:49\nmężczyzna, 39 lat | 18.06.14, g. 13:23\nNikt się nei spodziewał hiszpańskiej inkwizycji! I Pogotowia Komciowego (Ochotniczego) ;-)\n– Mus, to mus\n– Coś mi podpowiada, – kontynuował\n– Konie. I, chyba wóz.\nChyba zbędne przecinki.\nNieoryginalna alternatywa do Śnieżki. Z nielogiczności w tekście uderzyło mnie to, że para królewska ma dziecko, kurewnę królewnę, a za chwilę królowa umiera rodząc… pierwsze dziecko. Znaczy, że adoptowali pannicę czy jak? A, rozumiem, nielegalny przemyt niemowląt… :-)\nPotem znikąd pojawiają się jacyś bracia. Na początku myślałem, że chodzi o jakiś zepsół muzyczny, bo przecież Śniegówa żadnych kazirodczych konotacji w twoim tekście nie ma, a to od razu w liczbie mnogiej. Potem dopiero, za pomocą starożytnej magii dedukcji, doszedłem do wniosku, że bliźniacy to muszą być bracia, bo jeden drugiemu bratem, a kto wie, może i batem.\nZa to jestem zadowolony z lektury bo narrator jest złośliwy, z odpowiednią dozą ironii popartej zapewne nielichym doświadczeniem w kwestii tego, jak świat działał, działa i pewnie będzie działać, a pohyble dla kurwich synów to tylko w opowieściach, bo tak naprawdę to oni górą. Czyli stylizacja cacy :-) Krasnale rozbójnicy już już zrobiły nadzieję, że będzie coś nielicho, że Bałwanica stanie się zbójniczką (najlepiej rozpustnie bezwstydną), że ujeździ ujarzmi wziętego w jasyr podczas napadu księcia i w ogóle takie tam skóry, pejcze i pomarańczowe kulki w charakterze knebli… Ale, mimo, że nieoryginalnością zawiodłem się srodze, naturalistyczne ciachu ciachu na krasnalach nie były złe, podobnie jak ten młodzian, któremu pewnie na nazwisko Macchiavelli, a na imię Książę. ;-)\nTylko ten pomór na końcu to bozia z pudełka, tfu, duch z maszinu, tfu, no ten sedes ex machina… tfu… deux… weź tu kuźwa człowieku bryluj w towarzystwie tymi łacińskimi wtrętami, nie idzie tego spamiętać, curvum macium…\nSe kliknę bibliotekę, bo tekst w sumie dobry jak browarek z osiedlowej karczmy, który wprawdzie zawsze smakuje tak samo, ale nie można powiedzieć, że źle, bo ten strażnik to jednak dobrze zrobił, że się piwowarstwem zaczął parać ;-)\nmężczyzna, 47 lat, Kraków | 18.06.14, g. 17:28\nPrzepyszny komentarz Rybko! Dzięki!\nCo do nielogiczności. Śnieżka nie była pierwszym dzieckiem, a królowa miała już swoje lata rodząc pierwsze dziecko. Przesunąłem partykułę już, mam nadzieję, że teraz znaczenie zdania nie budzi wątpliwości. Bracia, natomiast, nie pojawili się znikąd, tylko z ościennego królestwa ;-)\nA ten pomór z pudełka, to nie objaw sprawiedliwości dziejowej/boskiej/ludzkiej* tylko niemieszczący się w koncepcji autorskiej happy end.\nW sumie, to jak zebrać wszystkie sugestie z Twojego komentarza – przemyt niemowląt, pejcze, kneble i królewnę grasującą po/przy* gościńcu – to chyba wyjdzie prawdziwie alternatywna historia i to w wersji 18+.\nmężczyzna, 39 lat | 19.06.14, g. 12:57\nPrąciem uprzejmie. ;-)\nkobieta, 41 lat | 04.07.14, g. 22:48\nOż kurcze, co miałam napisać, napisał już PsychoFish (łącznie z nadzieją na zmianę Śnieżki w dominę kneblującą niewinne książęta). Narracja świetna, ale fabuła taka… rozczarowująca.\nmężczyzna, 47 lat, Kraków | 04.07.14, g. 23:01\nMówiąc krótko, jednak przerost formy nad treścią. Dzięki, Alex!\nkobieta, Łódź | 12.10.16, g. 23:25\nMyślałam że będzie powtórka z rozrywki i była, ale okazała się, że dość zmodyfikowana. Jednak nie narzekam, bo czytało się nieźle, jak na bajkę przystało. ;-)\nUgodzony dzik przeorał gwizdem poszycie, obficie brocząc posoką. – Masło maślane. Nie można broczyć niczym innym, jak tylko posoką.\nTam rzeczywistą władzę piastowała Kamila. – Tam rzeczywistą władzę sprawowała Kamila.\n…jej panowanie może być niezwykle krótkie i uwieńczone tragicznym finałem. – …i zwieńczone tragicznym finałem.\nMały poczet zamykała tylnia eskorta… – Mały poczet zamykała tylna eskorta…\nBracia zabrali się za plądrowanie. – Bracia zabrali się do plądrowania.\n– Ciśnijta broń. – ozwał się ledwo słyszalnie. – Zbędna kropka po wypowiedzi.\nWędrowiec ów zostałby poproszony, aby odejść, niezwłocznie. – Wędrowiec ów zostałby poproszony, aby odszedł, niezwłocznie. Lub: Wędrowiec ów zostałby poproszony o odejście, niezwłocznie.\nmężczyzna, 47 lat, Kraków | 20.10.16, g. 20:46\nO, Reg, kontynuujesz odkurzanie staroci ;-) Fajnie i dzięki za wizytę, a jeszcze bardziej za klika! To opowiadanie wisi tak nisko na moim profilu, że dopiero dziś zauważyłem gwiazdkę.\nDzięki Twojej wizycie znów się czegoś nauczyłem! Jakoś dopuszczałem, że czasownik broczyć można powiązać nie tylko z krwią, jakkolwiek oczywiście uważałem, że z nią tworzy najtrwalszy związek frazeologiczny. Natomiast samo broczyć, bez dookreślenia, dla mnie brzmi jakby czegoś brakowało. Ale oczywiście masz rację, masło maślane.\nNatomiast będę bronił użycia piastowała. Słownik języka polskiego, np. Doroszewskiego, podaje również i takie użycie. Co nie znaczy, że po Twojej to nie brzmi trochę lepiej…\nCo do reszty baboli, oczywiście masz rację :-(\nkobieta, Łódź | 20.10.16, g. 21:01\nTak, KPiachu, staram się skrócić kolejkę, która, jak do tej pory, wciąż się wydłuża.\nBardzo się cieszę, że uwagi okazały się przydatne, a nawet kształcące. ;-D\nkobieta, Warszawa | 08.12.16, g. 14:52\nNo ja jak zwykle na ostatku. Sama nie wiem, jak to się stało, że taką zacną baję przeoczyłam. Baaardzo przyjemnie się czytało i z taką samą przyjemnością robię ostatni klep!\nmężczyzna, 47 lat, Kraków | 08.12.16, g. 17:18\nNo fakt, chwilę Ci zeszło zanim tu zajrzałaś. Ale spoko zmieściłaś się poniżej 1000 dni ;-D\nPięknie dziękuję za odwiedziny oraz za kopa do biblioteki! I cieszę się, że miło spędziłaś czas!\nkobieta, Warszawa | 03.12.17, g. 21:38\nmężczyzna, 47 lat, Kraków | 03.12.17, g. 22:55


Biografia | Senator Jan Dobrzyński\nNazywam się Jan Dobrzyński, mam 61 lat. Urodziłem się w Knyszynie, w domu o bogatych tradycjach patriotycznych i chrześcijańskich. Z wykształcenia jestem architektem krajobrazu. Od młodości związałem swoje losy z Białymstokiem. To w tym mieście mieszkam i tutaj założyłem rodzinę. Jestem szczęśliwym mężem, ojcem dwójki dorosłych dzieci i dziadkiem Henia. W wolnych chwilach bardzo lubię szachy, brydża i jazdę konną. Jestem miłośnikiem i hodowcą koni.\nOd młodości ciężko pracowałem na różnych szczeblach w białostockich przedsiębiorstwach. Swoje doświadczenie zdobywałem, m. in. w Białostockich Fabrykach Mebli oraz Białostockiej Spółdzielni Mieszkaniowej. Przez 5 lat pracowałem w Przedsiębiorstwie Instalacji Przemysłowych „Instal” w Białymstoku, m.in. jako kierownik eksportu. Przez 2 kadencje zasiadałem w radzie nadzorczej tego przedsiębiorstwa. Pełniłem też funkcję dyrektora oddziału Mazowieckiego Operatora Systemu Dystrybucyjnego – tj. Zakładu Gazowniczego w Białymstoku. W latach 2011 do 2015 r. byłem prezesem Zarządu Spółki „Supon” w Białymstoku.\nPrawica i umiłowanie wolności były od zawsze w moim sercu\nW latach 80-tych byłem aktywnym działaczem Solidarności. Od roku 1990 razem z Krzysztofem Putrą oraz Krzysztofem Jurgielem współtworzyłem Porozumienie Centrum. W latach 1993 – 1995 byłem członkiem Zarządu Regionu Podlaskiego NSZZ „Solidarność” w Białymstoku.\nW latach 1998-2002 byłem członkiem Zarządu Miasta Białegostoku. Zasiadałem również w Radzie Miasta, gdzie pełniłem funkcję szefa klubu radnych Prawa i Sprawiedliwości, a później dyrektora biura poselskiego oraz senatorskiego Krzysztofa Jurgiela.\nW latach 2006 – 2007 jako wojewoda podlaski, zabiegałem o korzystne dla naszego regionu zapisy w dokumentach dotyczących rozwoju Polski wschodniej.\nW wyborach parlamentarnych w 2007 roku z ramienia Prawa i Sprawiedliwości zostałem wybrany na Senatora RP VII kadencji, otrzymując 148 917 głosów.\nW roku 2014 również z ramienia Prawa i Sprawiedliwości kandydowałem na urząd Prezydenta Miasta Białegostoku.\nRok 2015 był rokiem wyborów parlamentarnych, w których z ramienia Prawa i Sprawiedliwości uzyskałem mandat Senatora RP IX kadencji, otrzymując 92 252 głosy.


Obelgi, kalumnie, insynuacje, czyli Unia jako lewiatan ewentualnie babilońska wszetecznica | WEI\nObelgi, kalumnie, insynuacje, czyli Unia jako lewiatan ewentualnie babilońska wszetecznica\nDariusz Matuszak 25.09.2018\nTeza, iż Unia się rozpada jest w Polsce nadal przyjmowana z lekceważeniem, albo przynajmniej z pobłażliwością i poczuciem wyższości w stosunku do biedaka, który ją formułuje, bo najwyraźniej nie rozumie meandrów polityki światowej, małym rozumem nie ogarnia geniuszu i przenikliwości europejskich przywódców i nie wie co dla naszego kraju dobre. Albo chciałby nas pchnąć w objęcia rosyjskiego niedźwiedzia. Głupie to niemożebnie. Mniej więcej tak jakby oskarżać lekarza, który diagnozuje u pacjenta nowotwór o to, że życzy mu śmierci.\nW twierdzeniu, że dla Polski nie ma poza Unią żadnej alternatywy być może jest nawet jakaś pokrętna logika (choć unijnych przywódców o żadną, nawet w najbardziej groteskowym wydaniu nie podejrzewam). Upraszczając: jak już UE się rozpadnie, to stanie się zbiorem pustym. Aby być elementem zbioru pustego trzeba być niebytem. W tym sensie, po rozpadzie Unii Polska może być jej częścią kiedy jej samej nie będzie.\nW zachodnich mediach Unia coraz częściej przedstawiana jest jako biurokratyczne monstrum, albo oplatający i duszący kontynent lewiatan. Mnie się podoba zwłaszcza to drugie określenie. Nasz nacjonalistyczny wieszcz Mickiewicz w swej epopei nacjonalistycznej “Pan Tadeusz”pisał, że gdy ten potwór zdechł, to aniołowie rzucili jego szczątki na niebo i mamy gwiazdozbiór Ryby.\nI to wiadomo także u starych Litwinów\n(A wiadomość tę pono wzięli od rabinów),\nŻe ów zodyjakowy Smok długi i gruby,\nKtóry gwiaździste wije po niebie przeguby,\nKtórego mylnie Wężem chrzczą astronomowie,\nJest nie wężem, lecz rybą, Lewiatan się zowie.\nPrzed czasy mieszkał w morzach, ale po potopie\nZdechł z niedostatku wody; więc na niebios stropie,\nTak dla osobliwości jako dla pamiątki,\nAnieli zawiesili jego martwe szczątki.\nStudiującym Kabałę to by się nawet zgadzało – wszak na unijnej fladze są gwiazdy. Optymizmem napawa też inna żydowska opowieść, że jak ten Lewiatan zdechnie, to sprawiedliwym zostanie podane jego mięso. Uczta odbędzie się pod namiotem zrobionym z jego skóry.\nTa wizja jest mi bardzo bliska. Jako zwolennik Polexitu, a więc jako lekarz życzący pacjentowi śmierci, mam bardzo precyzyjną strategię w stosunku do Unii: brać forsę i w nogi. Im więcej zabierzemy i im szybciej się ewakuujemy, tym więcej tego lewiatanowego mięsa dla nas zostanie.\nSwego czasu karierę w Polsce robiło też określenie Brukseli jako “babilońskiej wszetecznicy”. Jeśli wziąć pod uwagę stosunki, jakie w Unii panują, to można je także uznać za prorocze. Mamy bowiem do czynienia z burdelem, w którym wszyscy żrą się ze wszystkimi. Jeśli kogoś razi to słowo, to proponuje zapoznać się z obelgami i kalumniami jakimi nawzajem obrzucają się europejscy politycy.\nTo, co było domeną brukowców, zaczyna wchodzić do głównego nurtu europejskiej polityki (tylko z czystej złośliwości przytoczę miano, jakim po unijnym szczycie w Salzburgu brytyjski ściekowiec “The Sun” obdarzył prezydenta Macrona i Donalda Tuska – “brudne szczury”. Jak komuś nie podoba się “brudne”, to niech sobie tłumaczy “dirty rats” jako podstępne szczury, albo jakkolwiek).\nTak, czy owak można zapomnieć o eleganckiej, pełnej wysmakowanych form dyplomacji. Są przekleństwa, wyzwiska, pomówienia. Ot kilka przykładów z ostatnich dni. Na konferencji w Wiedniu luksemburski minister spraw zagranicznych Jean Asselborn rzuca publicznie pod adresem występującego włoskiego wicepremiera Salviniego: “gówno”. Irlandzki europoseł Luke Flanagan nazywa w Parlamencie Europejskim Orbana “śmieciem”, a deputowany z Węgier Goebbelsem (To pewnie się podobało, przynajmniej prowadzącemu obrady przewodniczącemu Tajaniemu).\nKomisarz UE ds. gospodarczych i finansowych Francuz Pierre Moscovici stwierdza, że Włochami rządzą “mali Mussolini”. Inwektywami obrzucili Włochów też Hiszpanie, aż ich ambasador w Rzymie został wezwany na dywanik. Po szczycie w Salzburgu prezydent Macron nazywa połowę brytyjskich polityków – tych, którzy jak były minister spraw zagranicznych Johnson są zwolennikami Brexitu, kłamcami i oszustami.\n(Swoją droga to dość zabawne, iż media i wielu polityków widzi w Macronie unijnego lidera, który ma wizję Europy i wyprowadzi ją z kryzysu. Jak na razie nic nie wskazuje na to, by miał choćby wizję Francji. Nie radzi sobie z żadnymi wewnętrznymi problemami, a jego popularność szlifuje bruk – jest jeszcze niższa niż na tym samym etapie prezydentury niesławnej pamięci Hollanda. Podobne marzycielskie projekcje dotyczą też Angeli Merkel. Amerykańskie media i Demokraci na złość Trumpowi nazywają ją “przywódcą wolnego świata”. Miano to było do tej pory zarezerwowane dla prezydentów USA. Merkel owszem jest jeszcze panią kanclerz, ale nie jest już przywódczynią nawet Niemiec.).\nI tak sobie latają w tę i nazad obelgi. Dla większości to tylko lichej miary obyczajówka, do której nie warto przywiązywać wagi. Dla mnie zaś symptom czegoś dużo poważniejszego. Politycy europejscy mają świadomość tego co się dzieje i zwyczajnie zaczynają im puszczać nerwy. Kolejny już szczyt w sprawie polityki imigracyjnej zakończył się porażką. Państwa UE nie są w stanie nic w tej sprawie ustalić, a przywódcy tych silnych – jak Francja straszą pozostałe jakimiś karami. Po Morzu Śródziemnym krążą statki przemytników ludzi, a Włochy i Malta nie chcą już ich przyjmować.\nNieuzgodniony jest budżet i nadal nie wiadomo jak załatana zostanie dziura po Wielkiej Brytanii, kiedy przestaną spływać od niej składki. Na ich zwiększenie, czego chcieliby Francuzi i Niemcy, nie zgadzają się m.in. Austria, Dania, Holandia, czy Włochy. Te ostatnie grożą, że w ogóle przestaną je płacić.\nMożna zapomnieć całkowicie o jakiejś europejskiej solidarności. Chyba, że chodzi o tę brukselską: ja poprę ciebie, a ty mnie i razem skoczymy sobie na konferencję klimatyczną do Tajlandii, albo obserwować wybory w Gruzji. To taki piękny kraj.\nNie zanosi się na żaden “aksamitny rozwód” ze Zjednoczonym Królestwem, bo Unia chce dać Wyspiarzom nauczkę i postraszyć kolejne państwa, które mogłyby zachcieć opuścić Wspólnotę. O tym jak to wygląda świadczy choćby “wojna o przegrzebki” między francuskimi, a angielskimi rybakami. Całe szczęście, że kutry poszczególnych flot nie mają dział.\nWciąż analizuje się jakie straty i szkody poniesie na Brexicie Wielka Brytania, tak jakby nie było drugiego rozwodnika. Tymczasem wszystko wskazuje na to, że za rozstanie ogromne pieniądze zapłaci też Unia, a zwłaszcza Niemcy\nAnalizując dalej na zimno wygląda to tak: Wielka Brytania – druga gospodarka Europy, opuszcza Unię i po upokorzeniach jakie spotkały premier May w Salzburgu nic nie wskazuje na to, by coś mogło ten proces powstrzymać. Hiszpanii – 5-ej gospodarce, cały czas grozi rozpad i nie zmieni tego wsadzanie katalońskich polityków do więzień. W Niemczech losy gabinetu Merkel wiszą na włosku, albo nawet na rozciągniętej i przetrawionej gumie do żucia. Zdymisjonowany szef kontrwywiadu zarzucił de facto rządowi kłamstwa w sprawie demonstracji w Chemnitz, które opisywano jako neonazistowskie ekscesy. W Szwecji, po największej od ponad 100 lat klęsce nieustannie panujących socjaldemokratów, nie da się praktycznie rządzić bez Szwedzkich Demokratów. Ci zaś zapowiadają referendum w sprawie opuszczenia Unii.\nWe Włoszech najpopularniejszym ugrupowaniem jest współrządząca z Ruchem Pięciu Gwiazd Liga. Jej lider Salvini publicznie szydzi z Unii i zapowiada, że po majowych wyborach do Parlamentu Europejskiego będzie rządził Europą razem z Wiktorem Orbanem. Wizja symboliczna, ale nie fantastyczna jeśli wziąć pod uwagę, że najpopularniejszym ugrupowaniem we Francji jest obecnie Front Narodowy Marine Le Pen, a antyimigrancka i antyestablishmentowa AfD wyrasta na drugą siłę w Niemczech. We wschodnich landach już jest najpopularniejsza.\nW Holandii Partia Wolności Geerda Wildersa wciąż pozostaje drugą siłą polityczną. Grecy o Unii, a już zwłaszcza o niemieckim przewodnictwie w niej nie chcą nawet słyszeć.\nJaka będzie więc Unia po majowych wyborach, kiedy w jej Parlament zaludnią posłowie z Frontu Narodowego, Partii Wolności, Alternatywy dla Niemiec, Szwedzcy Demokraci, eurosceptycy z Czech od Babisza etc? Z Parlamentu zniknie co prawda 19 brytyjskich eurosceptyków z UKIP, ale też 54 brytyjskich euroentuzjastów.\nNa horyzoncie nie widać nikogo, kto byłby w stanie nadać Unii jakąś nową energię i powstrzymać procesy dezintegracyjne. Para pociągowa Macron i Merkel już nie jest w stanie tego wozu wlec, zwłaszcza, że we własnych krajach cieszy się wręcz żenująco niskim poparciem. Coraz bardziej natomiast ewidentne jest, iż poszczególne państwa grają tylko i wyłącznie o własne interesy, a Bruksela jest o tyle przydatna, o ile jest narzędziem np. do dyscyplinowania nieposłusznych, czy wprowadzenia regulacji pomagających krajowym firmom.\nW tym kontekście na szaleństwo zakrawa koncept rozszerzenia Unii o grupę państw bałkańskich. Wygląda to na ucieczkę do przodu. Unia nie radzi sobie w swoim 28-osobowym jeszcze gronie, więc przyjmie kolejnych członków.\nObelgi , którymi obrzucają się politycy europejscy nie są więc jakimś kryzysem w sferze dyplomatycznego savoir vivre. To efekt narastającej frustracji wynikającej z uświadamiania sobie, że wszystko sypie się z rąk. Że wielki projekt rozpada się i już wkrótce dla wielu z owych brukselczyków skończą się czasy cieplutkich posadek, diet i podróży do Kostaryki, by dyskutować o prawach kobiet.\nTraktuję to wzajem traktowanie się polityków europejskich jako symptom czegoś znacznie poważniejszego. Czegoś o czym być może oni już wiedzą, ale o czym nie chcą uświadomić ludu pracującego miast i wsi Unii Europejskiej. Kolejne wielkie projekty, jak choćby ten z Bałkanami, albo powołaniem wspólnej armii mają przykryć gigantyczne problemy.\nTę logikę przypisuję się np. Putinowi, który dzięki ekspansji zewnętrznej miałby zneutralizować problemy wewnętrzne.\nWiększość tego co napisałem jest w tonie szyderczym i frywolnym. A to z troski o stan ducha i umysłu wierzących we wspaniałość Unii i jej świetlaną przyszłość. Dzięki takiej formie łatwiej odnieść się do mej wypowiedzi pisemnej z lekceważeniem. Nie zburzy ona poczucia wyższości i przekonania, że postępująco postępowi europejscy przywódcy poprowadzą nas do krainy wiecznej szczęśliwości.\nKaźń tysiąca cięć\n„W rewolucji rzecz wcale nie idzie o Rosję – pluję na Rosję. Rosja jest tylko stadium w drodze do rewolucji światowej, do światowej...\n14.07.2020 | Dariusz Matuszak\nTydzień po pierwszej turze wyborów kampanię zdominowały dwa tematy: Konfederacja i debata. Nagle okazało się że faszyści, naziści, rasiści, ksenofoby i co tam...\n05.07.2020 | Dariusz Matuszak\nDobrze, czy niedobrze – pan Duda jedzie do Waszyngtonu\nTen tekst jest pewnym eksperymentem. Jego pierwsza część powstała zanim Andrzej Duda poleciał do Waszyngtonu i można było tylko mniemać sobie jakie będą...\n26.06.2020 | Dariusz Matuszak\nPandemie 2020 (2)\nKiedy kilka dni temu, gdy pisałem o szaleństwie jakie zaczęło ogarniać Zachód po śmierci czarnoskórego George’a Floyda, zabitego w czasie interwencji przez policjanta,...\n18.06.2020 | Dariusz Matuszak


Aufelin Pure – Opinie, Skład, Efekty Stosowania, Gdzie Kupić – Fit Porady Agnieszki\n27 marca, 2019\t0\tprzez admin\n1 Aufelin Pure – skuteczne odchudzanie\n2 Aufelin Pure – skład\n3 Aufelin Pure – efekty stosowania\n4 Aufelin Pure – opinie\n5 Aufelin Pure – gdzie kupić\nAufelin Pure – skuteczne odchudzanie\nProwadzisz zdrowy tryb życia, dbasz o aktywność nie objadasz się fast foodami, unikasz słodyczy i słonych przekąsek, a mimo to twoja sylwetka nie jest idealna? Bardzo często sama zmiana żywienia oraz aktywność fizyczna nie jest kluczem do osiągnięcia idealnej sylwetki ponieważ problem znajduję się głębiej.\nWiele osób nie zdaje sobie sprawy jak ważne jest odpowiednie oczyszczenie organizmu, ponieważ bez tego nie schudniemy stosując nawet najzdrowszą dietę czy intensywnie ćwicząc. Kolejna rzecz którą rzadko wiążemy z trudnościami zrzucenia zbędnych kilogramów to praca właściwa praca naszych jelit, kiedy jest zaburzona również, ani dieta, ani odpowiednie ćwiczenia nie pomogą. Jak zadbać o nasz organizm, aby był gotowy na skuteczne odchudzanie? Walkę z kilogramami musimy rozpocząć od wewnątrz, zapewniając skuteczne oczyszczenie organizmu z wszelakich toksyn oraz prawidłową pracę jelit. Dopiero po osiągnięciu tych dwóch rzeczy nasza waga będzie skutecznie i trwale spadać w dół.\nCzy istnieje produkt, który będzie nam w stanie w tym pomóc? Właśnie taki produkt, pojawił się na rynku suplementacji. Aufelin Pure jest innowacyjnym produktem, który wspomaga nas w odchudzaniu, ale swoją pracę zaczyna od oczyszczenia naszego organizmu oraz zapewnienia prawidłowej pracy jelit, dopiero później przyspiesza nas metabolizm oraz spalanie tkanki tłuszczowej, dzięki czemu chudniemy znacznie szybciej i skuteczniej. Aufelin Pure jest w pełni naturalny, więc nie musimy obawiać się skutków ubocznych.\nSkład Aufelin Pure to 7 roślin, które specjalizują się w oczyszczaniu organizmu oraz wspomaganiu pracy jelit, ale także skupiają się na ułatwianiu odchudzania wpływając na nasz metabolizm, redukcje tkanki tłuszczowej a nawet całkowicie likwidują cellulit. Skład Aufelin to połączenie roślin z całego świata:\nHerbata chińska – występuje w na pograniczu Chin oraz Indii. Bogata w witaminy, antyoksydanty, minerały oraz lipidy. Posiada właściwości utleniające tłuszcz, dzięki czemu niezwykle skutecznie zwalcza nadliczbowe kilogramy. Działa również bakteriobójczo\nŻeń-szeń syberyjski – występuje w lasach Rosji oraz Japonii. Ma szereg działań leczniczych, ale najważniejsze dla nas to silne właściwości oczyszczające organizm z toksyn oraz różnego rodzaju zanieczyszczeń\nBakopa drobnolistna – występuje w Ameryce Północnej oraz Australii. Wpływa na prawidłowa pracę jelit oraz chroni naszą wątrobę. Zwiększa wydzielanie śluzu, który ochrania żołądek przed czynnikami drażniącymi lub uszkodzeniami\nWąkrota azjatycka – inna nazwa to “pazur tygrysi”. Uważana za roślinę młodości i długowieczności. Dogłębnie oczyszcza organizm, przyśpiesza metabolizm oraz spalanie tkanki tłuszczowej\nŻeń-szeń indyjski – ma działanie adaptogenne, które wzmacniają nasz układ odpornościowy oraz nerwowy. Obniża stres, poprawia kondycję oraz sprawia, że nas sen jest zdrowy, dzięki czemu czujemy się zdrowo i pełni sił.\nRóżeniec górski – występuje na arktycznych rejonach Rosji. Odpowiada za zahamowanie łaknienia, dzięki czemu nie podjadamy między posiłkami, nie mamy też ochoty na słodkie oraz słone przekąski\nMiłorząb dwuklapowy – pochodzi z południowo-wschodnich Chin. Oczyszcza, przyśpiesza metabolizm, obniża poziom cholesterolu we krwi\nAufelin Pure – efekty stosowania\nAufelin Pure działa dwufazowo. Pierwszy etap skupia się na oczyszczeniu naszego organizmu z toksyn oraz innych zanieczyszczeń. Dzięki takim składnikom jak żeń-szeń syberyjski, miłorząb dwuklapowy nasze jelita zaczynają prawidłowo pracować, a dodatkowo nie muszą już walczyć z zanieczyszczeniami w organizmie. Po pary dniach zażywania Aufelin Pure oczyszczony organizm gotowy jest na skuteczną i szybką redukcje wagi, a reszta składników stymulujących odchudzanie jeszcze bardziej przyśpiesza ten proces, a my nie tracimy przy tym sił ani zdrowia.\nAufelin Pure – opinie\nAufelin Pure jest nowym produktem, ale już teraz ma całkiem sporą zrzeszę zwolenników. Poniżej przedstawiamy kilka opinii zachwyconych użytkowników:\nPomijając już moje nadmierne kilogramy zależało mi na oczyszczeniu organizmu. Koleżanka poleciła mi Aufelin Pure. Już po pierwszych dniach stosowania poczułam się znacznie lepiej, zdrowiej, miałam dużo więcej energii. Z kolei pozostałe składniki wpłynęły na to, że przestałam podjadać między posiłkami, całkowicie zrezygnowałam ze słodyczy i to bez żadnych wyrzeczeń po prostu przestałam mieć ochotę na tego typu jedzenie. Dzięki Aufelin Pure oczyściłam organizm i schudłam bez specjalnych wyrzeczeń i diety.\nBardzo zależało mi, aby w końcu wrócić do figury z przed ciąży. Niestety przy małym dziecko nie miałam siły, ani czasu na siłownię oraz specjalne diety. Byłam zrozpaczona. Wstydziłam się swojego ciała, bałam wychodzić do ludzi. Mąż widział co się ze mną dzieję i bardzo chciał mi pomóc. Zaczął przeszukiwać internet i wtedy znalazł Aufelin Pure. Byłam nastawiona sceptycznie i nie wierzyłam, że pomogą mi jakieś tabletki, ale mąż codziennie przypominał mi, aby je zażywać. Już po kilku dniach zauważyłam sporą różnicę w swoim samopoczuciu. A po dwóch tygodniach moja waga zaczęła spadać. Teraz nie dość, że cieszę się szczupłą sylwetką to po prostu czuję się dużo dużo zdrowsza.\nŚwietnie oczyszczają organizm, człowiek czuję się po nich zdrowy i silny, nie mówiąc już o szybkiej redukcji. Zdecydowanie polecam\nAufelin Pure – gdzie kupić\nAufelin Pure jest stosunkowo nowym produktem, ale już pojawiają się próby sprzedawania tanich odpowiedników, które niestety są zwykłym oszustwem, dlatego jeżeli decydujemy się na zakup najlepiej dokonać go na stronie producenta. Poniżej link do strony producenta z atrakcyjnym rabatem:\nKup teraz Aufelin Pure z rabatem 50%\nZamów teraz Aufelin Pure\nFrizzcalin – Opinie, Skład, Efekty Stosowania, Gdzie Kupić


RkBlog :: Guardian OpenPlatform\nGuardian Open Platform to nowy mechanizm API udostepniany przez wydawców gazety The Guardian. Umożliwia ono dostęp do publikacji The Guardian i zależnych czasopism (w tym pełna treść). Obecnie API to znajduje się w fazie Beta i po zarejestrowaniu aplikacji należy czekać kilka dni na aktywację. Za pomocą dostępnych treści można uzupełniać informacje dostępne we własnych serwisach, czy też budować różne rodzaju aplikacje przetwarzające dane. Dostępny jest także przykład wykorzystania tego API w Google Wave poprzez robota wstawiającego wyniki wyszukiwania.\nOpenPlatform i Python\nDostępna jest gotowa biblioteka openplatform-python, która pozwala korzystać z dostępnego obecnie API. Oto przykład:\nclient = Client('TWÓJ KLUCZ API')\nCo zwróci ostatnie publikacje dotyczące Roberta Kubicy:\nWięcej przykładów dostępnych jest na stronie projektu.\nOpenPlatform i PHP\nDla PHP dostępna jest biblioteka openplatform-php, z której korzystać można równie łatwo. Przykładowy skrypt dostępny jest wraz z biblioteką.\nProgramowanie Sieciowe, 12 October 2009, Piotr Maliński


Premiera Kolekcji SS17 Turbokolor oraz Demo z Chrisem Haslamem | Premiera Kolekcji SS17 Turbokolor oraz Demo z Chrisem Haslamem – Polski streetwear\nW najbliższą sobotę (4.03.2017 r.) odbędzie się premiera nowej kolekcji TURBOKOLOR. Jednak tym razem ekipa przygotowała dla wszystkich coś naprawdę szczególnego! Najważniejszą atrakcją, jaka na Was będzie czekała to wizyta Chrisa Haslama, który zostanie z nami w Warszawie na cały weekend!\nJeśli chcecie poznać Chrisa, zrobić sobie z nim zdjęcie, bądź po prostu pogadać – już teraz zapraszamy wszystkich do sklepu Veteran. Jeśli jednak chcecie zobaczyć go w akcji i wspólnie z nim i z turbokolorowym teamem pojeździć na deskorolce, wpadnijcie w niedzielę na Zimowy Narodowy, gdzie od godziny 18 planowane są wspólne pokazy, jak i specjalnie dla Was małe zawody z nagrodami.\nDla nas najważniejszym wydarzeniem weekendu będzie przede wszystkim premiera kolekcji Turbokolor SS17, która ujrzy światło dzienne już w sobotę – 4 marca. Ta kolekcja jest dla autorów szczególnie ważna, gdyż w tym roku marka Turbokolor obchodzi swoje 10 urodziny (!).\nMożemy Was zapewnić, że tego samego dnia od godziny 11:00 ruszy sprzedaż kolekcji SS17 w sklepie internetowym www.shop.turbokolor.pl, a także w sklepie stacjonarnym Veteran przy ulicy Mokotowskiej 24 w Warszawie, który po raz kolejny będzie miejscem premiery, podczas której członkowie Turbokolor przygotowali dla wszystkich mnóstwo atrakcji!\nNr. 1 to niepodważalnie wizyta Chris’a Haslam’a i premiera jego najnowszej kolekcji. Tego dnia będziecie mogli osobiście pogadać z naszym gościem, przybić piątkę i otrzymać plakat z jego autografem.\nDodatkowo, zapraszamy na strzyżenie, którym zajmie się Krakowska ekipa Butter Cut, doskonałe piwo od AleBrowar oraz możliwość zrobienia sobie tatuażu w wykonaniu Paweł Reduch.\nW ciągu całego dnia będziecie mogli się dobrze bawić, spotkać całą ekipę Turbokolor, porozmawiać i po prostu miło spędzić czas.\nKolekcja SS17 będzie świętowana tym razem przez dwa dni. 5’tego marca na skateparku na Stadionie Narodowym czekać będzie na Was kolejna niespodzianka!\nRider Turbokolor Chris Haslam wraz z lokalnym team’em TK aka ?Warsaw Pakt” w składzie: Marcin „Junior” Pawuniak, Łukasz Kuza, Wojtek Szczot, Szymon Sipowicz, Piotr Kostur, będą tam na Was czekać.\nKażdy kto chciałby popatrzeć, czy też pojeździć z taką legendą jak Chris, nie powinien tego przegapić!\nPodobno przygotowano również dodatkowo Best Trick Contest z nagrodami, a w składzie sędziowskim zasiądzie sam Chris!\nZapraszamy od godziny 18:00 ? na Zimowy Narodowy al. Poniatowskiego 1, garaż podziemny poziom -4.\nChris Haslam to kanadyjski pro skater zamieszkały obecnie w Los Angeles. Chris narobił wiele szumu, pokazując się po raz pierwszy światu na filmie ?Second To None” znanej firmy Decka w 2001 roku. Zaskoczył on niebywale techniczną jazdą z szaleńczymi sztuczkami takimi jak boardslide na rurce z zejściem kick flip. Od tamtej pory Chris nie przestaje zadziwiać. Poprzez film z Deawon’em Song w całości nagranym na minirampie ?Cheese And Crackers”, po wszystkie produkcje jego sponsora Almost, nasz gość udowadnia, że jest niesamowicie oryginalnym zawodnikiem. Jego wachlarz trików, to numery, których mało kto na świecie jest w stanie powtórzyć.\nDla Turbokolor Chris Haslam jeździ już od 2015 roku. Pełni w rodzinie ważną rolę, gdyż jako jedyny zawodnik posiada swoją własną linię ubraniową. TNS, czyli The Noble Stragglers, która miała do tej pory już dwie odsłony, a kolekcja SS17 to już trzeci sezon sygnowany nazwiskiem Haslam’a.\nTurbokolor SS19 i mini kolekcja #Retropack!\nTURBOKOLOR LOOKBOOK SS18\nData: 1 marca 2017 21 kwietnia 2017\nTag: hris chaslam, premiera, turbokolor, veteran\n← Bargiel x Turbokolor Set w kolaboracji\nLookbook Turbokolor for Spring Summer 2017 →


Gdzie tak pięknie? Tuż pod Krakowem [WIDEO, FOTO] - KRKnews\nfot. Refleksja TV\nPogoda nie sprzyja ostatnio spacerom, więc z pomocą przychodzi Refleksja TV i prezentuje kolejny film, który pokazuje piękno Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Nie brak tu zieleni drzew, szumiących wodospadów czy ostańców o fantastycznych kształtach. Niektóre z nich do tego stopnia zadziwiły ludzi, że doszukiwali się zgoła nienaturalnych przyczyn ich powstania i tak stworzono niektóre z jurajskich legend.\nBiałe, wapienne skały o fantazyjnych formach, wyłaniające się znienacka w szczerym polu, czy sponad gęstego lasu to wizytówka Jury. Ich nazwy mają zwykle swe źródło w skojarzeniach, jakie wywołuje ich kształt, i opowieściach, jakie się z nimi łączy. I tak na szlaku ze Złotego Potoku do Siedlca znajduje się potężna skała, a w niej pokaźnych rozmiarów otwór – ponoć wybity przez koguta, którego dosiadł nie kto inny tylko czarnoksiężnik Twardowski, uciekając przed diabłem na Księżyc. Dlatego też skałę nazwano Bramą Twardowskiego.\nRównież w okolic Złotego Potoku znajdują się inne malownicze skałki, poprzedzielane głębokimi szczelinami. Łączył je kiedyś wiszący most a wedle miejscowych podań, to właśnie z ich szczytu diabeł chciał obserwować ukrywającego się na Księżycu Twardowskiego, dlatego przylgnęła do nich nazwa Diabelskie Mosty. Plany diabła spełzły ponoć na niczym, gdyż wpadł do jednej ze skalnych szczelin. Jeśli dobrze się przyjrzeć, to nadal można dopatrzeć się na skałach odcisku diabelskiej głowy.\nInteresująco prezentuje się również wysoki na ponad 30 metrów Okiennik Wielki, nazwany tak ze względu na znajdujący się w nim sporych rozmiarów otwór, przypominający okno. Niektórzy powiadają, że u podnóża skały stał swego czasu gród zamieszkały przez rozbójników, którzy w skalnej jaskini ukrywali swoje łupy. Ponoć pewnego razu zawitał tam pobożny starzec, prosząc o schronienie na jedną noc. Zbójcy jednak zamiast ugościć zabili go i tym samym sprowadzili na siebie gniew boży. Z nieba uderzył wtedy piorun, który nie tylko zniszczył gród i sprowadził śmierć na jego mieszkańców, ale również wybił dziurę w pobliskiej skale. Tym sposobem powstało„okno”, które dało skale nazwę.\nJednak nie tylko skały mają swoje opowieści. Doczekała się takiej również znajdująca się na Jurze Pustynia Błędowska, największa w Polsce. Wieść niesie, że postała ona z piasku rozsypanego przez diabły, aby zasypać kopalnię srebra, która zagrażała ich podziemnym siedzibom znajdującym się w tej okolicy.\nWarto wybrać się na Jurę choćby na weekend. I to nie tylko ze względu na fantastyczne legendy wiążące się z tymi ziemiami, ale przede wszystkim ze względu na jej naturalne piękno, które pomoże przywrócić spokój ducha po codziennej gonitwie. Szum wodospadów i potoków ukoi skołatane nerwy, a monumentalne skały pomogą nadać właściwą perspektywę powszednim problemom.\n„Naturalne Piękno” to 6. odcinek serii „Jurajska Kraina”, której patronuje portal KRKnews. Seria dkumentuje piękno przyrody i zabytków Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Projekt jest ze wszech miar unikalny. Nie tylko ze względu na to, że filmy realizowane są w niezwykle wysokiej rozdzielczości (4k) a podkład muzyczny jest w pełni autorski, ale przede wszystkim dlatego, że za produkcją nie stoją żadne instytucje publiczne. Czas i pieniądze na jego powstanie poświęca dwójka pasjonatów z RefleksjaTV.pl, przy wsparciu sponsorów. Odcinek o architekturze drewnianej wsparł Poziom 511 Design Hotel & Spa.\nPOPRZEDNIE MATERIAŁY FILMOWE:\nMagia Krakowa (odc. 1):\nOjcowski Park Narodowy – zachowane piękno (odc. 2):\nOgrodzieniec – Zamek Legend (odc. 3):\nJura w Jaskiniach (odc. 4):\nDrewniana Jura (odc. 5):\nWszystkie filmy dostępne są bezpłatnie w serwisie YouTube. W planach są jeszcze dwa kolejne – o Szlaku Orlich Gniazd oraz Częstochowie.\n„Kraków wyszydził Chrystusa”. I co teraz? [WIDEO]\nUltranowoczesne centrum protonoterapii leczyło... pięciu pacjentów\nOkropność! Prawicowy publicysta kpi z kłopotów zdrowotnych Jerzego Stuhra\nJak można być tak nieczułym na ludzkie nieszczęście? Znany prawicowy publicysta Rafał Ziemkiewicz kpi z poważnych problemów zdrowotnych Jerzego Stuhra. Słynny aktor leży w...


MeloKoncerty to koncerty z elementami zajęć umuzykalniających zgodnych z teorią uczenia się muzyki Edwina Eliasa Gordona. Zajęcia polegają na stymulowaniu słuchu małych dzieci (w wieku od 1 miesiąca do ok. 3 lat) za pomocą śpiewu w różnych skalach oraz rytmu i ruchu, a na koncercie dodatkowo usłyszycie muzykę wykonywaną na żywo na różnych instrumentach! Koncert skierowany jest do rodzin z dziećmi do około 3. roku życia. Mamy dla Was trzy podwójne bilety na zimowy, świąteczny MeloKoncert w Centrum Łowicka w Warszawie.\nMamy dla Was trzy podwójne bilety na MeloKoncert, który odbędzie się 15 grudnia 2018 roku o godz. 11:30 w Centrum Łowicka w Warszawie od MeloMaluchy MeloBrzuchy.\nAby wygrać nagrodę odpowiedz na pytanie: Wejdź na zakładkę Muzyka na stronie Kultura Na Widoku i spośród płyt dla dzieci wybierz jedną, którą polecił(a)byś do słuchania wszystkim maluchom. Odpowiedź krótko uzasadnij.\nLink do strony: www.kulturanawidoku.pl/kategoria/muzyka\nOdpowiedzi wysyłajcie na adres: konkurs@legalnakultura.pl w temacie wpisując: "MeloKoncert".


Najczęściej popełniane błędy podczas urządzania kuchni - Deccoria.pl\nData publikacji: 2020-02-21, 09:43\nMeble niedopasowane poziomem do potrzeb użytkownika — źle dobrana wysokość blatu, zbyt wysokie szafki.\nZła ergonomia — złamana zasada trójkąta roboczego\nZłe oświetlenie ciągu kuchennego\nNiedopasowany kolor i gabaryt mebli do wielkości pomieszczenia\nArchiego - Pracownia Architektury\nTagi: kuchnia, urzadzanie, błędy\nEkoPlastOkna 2020-03-18, 08:50\nBardzo pomocny artykuł. W urządzaniu kuchni powinniśmy kierować się nie tylko estetyką, ale i funkcjonalnością. Przy omawianiu zamówień z naszymi klientami dotyczących kuchni, sugerujemy zawsze dokładnie przemyśleć temat doboru okien. Powinny dostarczać odpowiednią ilość światła dziennego w zależności od wielkości i kształtu kuchni, dawać możliwość łatwego dostępu do świeżego powietrza. Warto rozważyć montaż rolet wewnętrznych. Promienie słoneczne mogą utrudniać prace kuchenne i dodatkowo nagrzewać pomieszczenie.\ntewa63 2020-02-24, 11:20\nNiestety, ale często kuchnie w blokach z PRL-u mają wielkość pomieszczenia na szczotki i wiadro.Przedpokoje też są świetne, jedna osoba otwiera drzwi i nikt się więcej nie mieści.Mieszkałam w takim lokalu, gości witaliśmy na klatce schodowej, ostatecznie domownicy wchodzili do sypialenki i stamtąd machali i witali zza pleców otwierającego drzwi! Łazienka miała 2,5m,hehehe....Trzy pokoje i czworo dzieci, masakra. Dlaczego tak budowano? Nie wiem, ale mam wrażenie, że to były zwykłe slamsy dla niewolników, albo były to projekty,które dostaliśmy od Rosjan, a dla nich pewnie to był niewyobrażalny luksus . Nigdy nie zrozumiem takiego budownictwa, bez sensu, mądrych ludzi u nas nie było? Czuliśmy się wepchnięci do dziury. Co z tego ,że mieliśmy łazienkę, przedpokój, a nie było gdzie prania wysuszyć, rozebrać się w łazieneczce, butów postawić, zjeść razem itd...Do uduszenia. Wiele rodzin nadal tak mieszka, niestety, bo ktoś pozwolił na takie cuda. Po naszych wyprowadzkach, rodzice porozwalali wszystkie ściany jakie się dało, hahaha...Może z tego powodu moja siostra została architektem i teraz z rozmachem projektuje normalne wnętrza.\nmyszuniaa 2020-02-24, 09:59\nMożna mówić o błędach, jeśli urządzamy kuchnię większą niż 4m^. W przypadku wielu kuchni w blokach i wieżowcach tzw. starego budownictwa mamy do czynienia z kuchenkami np. 1,6x2,4m. Ciekawa jestem który z architektów podejmie się zaaranżowania zgodnie z wymienionymi powyżej zasadami takiej małej kuchni.\nCzy na pewno chcesz usunąć komentarz do artykułu "Najczęściej popełniane błędy podczas urządzania kuchni"? Tej operacji nie można cofnąć.


jak często zmieniać ręcznik - wszystko na temat jak często zmieniać ręcznik w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : jak często zmieniać ręcznik (1)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia jak często zmieniać ręcznik. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku jak często zmieniać ręcznik) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem jak często zmieniać ręcznik posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania jak często zmieniać ręcznik jesteśmy w stanie zaprezentować Ci jak często zmieniać ręcznik materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Wtorek 05.01.2016 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Wtorek 05.01.2016. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania jak często zmieniać ręcznik ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu jak często zmieniać ręcznik.


Chlapacze obecne są na rynku w dwóch wersjach: z gumy i z plastiku. Funkcjonuje opinia, że te z plastiku mogą pękać pod wpływem ujemnych temperatur oraz że nie są odporne na uszkodzenia mechaniczne. Należy jednak podkreślić, że wersja plastikowa na pewno jest o wiele bardziej atrakcyjna wizualnie od wersji wykonanej z gumy, dlatego przed zakupem, należy przemyśleć, czy zależy nam bardziej na funkcjonalności i trwałości, czy na roli dekoracyjnej gadżetów. Ceny chlapaczy nie są wysokie, ich wymiana co kilka lat nie powinna stanowić problemu. Dodatkowe informacje znajdziesz chromowane.com.pl\nNiektórzy kochają prędkie pojazdy o sportowym zacięciu, kolejni wolą terenowe, a jeszcze kolejni takie całkiem małe. W dodatku każdy kierowca naprawdę wydaje sobie sprawę z tego, że każdym samochodem podróżuje się odmiennie, dlatego przed zakupem innego modelu tak ważne okazuje się być to, żeby móc się nim przejechać oraz zobaczyć, czy wszystko nam w nim będzie pasowało.\nStandardowe układy zawieszeń są znane, tak więc coraz trudniej obmyślić coś faktycznie przełomowego tym obszarze. Lecz w ostatnim czasie ujawniła się koncepcja, która jest w stanie to zmienić, gdyż stwierdzono, że być może warto niektóre z funkcji powierzyć układom pneumatycznym. Czy to faktycznie działa?\nTrafiony upominek dla mężczyzny to nie lada wyzwanie. Na szczęście w naszym sklepie internetowym znajdziesz starannie wyszukane, najlepsze pomysły na upominek dla chłopaka. Nasz sklep internetowy to istna kopalnia prezentów - męskich, odważnych oraz przydatnych. W tym miesiącu szczególnie poleca się: produkty firmy Natec oraz Navroad.


Internet Folwark - Krasocin: radiowy, światłowód • tv | RFC Internet i Telewizja\nInternet Folwark – Krasocin\nCiesz się największą prędkością transmisji dzięki połączeniu światłowodowemu w Twoim mieszkaniu! Internet Folwark – Krasocin, który zyskuje szybkość nawet do 1 Gbps, umożliwia korzystanie z oferty bez limitu danych. Internet, dostarczony bezpośrednio do mieszkania, umożliwia swobodny dostęp bez zakłóceń, nawet , gdy z internetu jednocześnie korzystają wszyscy domownicy. Postaw na światłowód, który pozwoli Ci na przeżywanie emocji w najwyższym standardzie!\nTelewizja Folwark – Krasocin\nFolwark – Krasocin – Inne Usługi od RFC\nRFC proponuje rodzinny pakiet, zapewniający najwyższej jakości usługi internetowe i zestaw kanałów telewizyjnych. Nasi pracownicy pomogą Ci dostosować wygodną ofertę, która odpowie Twoim oczekiwaniom.\nPropozycja dla przedsiębiorców umożliwia dopasowanie internetu do narzędzi i profilu przedsiębiorstwa. Zapewniamy internet, który sprawdzi się w firmach, działających na nowoczesnych technologiach.\nmiasto: Folwark – Krasocin


Jak najszybciej nauczyć się języka angielskiego? | English Translations\nPosted by Redakcja — Marzec 9, 2019 in Ciekawostki comments off 51\nTłumaczenia z angielskiego na polski i inne metody nauki angielskiego – jak się uczyć, by osiągnąć sukces?\nŁączenie technik – w tym tkwi klucz do sukcesu\nJak się nauczyć szybko języka angielskiego?\nPrzestaw wszystkie urządzenia elektroniczne na język angielski\nCzytaj anglojęzyczną prasę\nZapisuj wszystkie ciekawe poznane słówka\nSkorzystaj z dobrodziejstw YouTube’a!\nIle czasu potrzeba, aby nauczyć się języka angielskiego?\nJeżeli spojrzeć na teksty, które wymagają najwięcej tłumaczenia angielski znajduje się na samym szczycie każdej listy. Ogrom anglojęzycznych dokumentów i materiałów sprawia, że bez znajomości języka Szekspira w małym palcu naprawdę trudno odnaleźć się we współczesnym świecie. Dość tylko powiedzieć, że język angielski najmocniej kolonizuje polszczyznę, wplatając w nią kolejne słowa: bestsellery, drinki, menadżerowie i establishment to tylko kilka z przykładów tego, jak angielski wpływa na język polski. Warto więc choćby w minimalnym stopniu nauczyć się tego międzynarodowego języka. Ale jak? Czy wystarczy poznać najważniejsze struktury gramatyczne? A może wystarczy tylko dokonywać tłumaczenia na angielski każdego pojedynczego słowa? Zobacz jak się uczyć, by osiągnąć sukces!\nWiele osób zastanawia się, jak najskuteczniej uczyć się języków obcych. Jedni stawiają na kursy w szkołach językowych, inni zaś decydują się na prywatne korepetycje z lektorem. Ale czy to faktycznie skuteczna droga?\nChociaż nauka pod opieką nauczyciela to zawsze w miarę skuteczne narzędzie, to jednak nie można liczyć na to, że kilka 45-minutowych sesji w tygodniu umożliwi nam nauczenie się języka w szybkim czasie. Aby móc sprawnie komunikować się w języku obcym, należy się nim ciągle otaczać – szczególnie w pierwszej fazie, kiedy nie jesteśmy osłuchani z językiem. Wówczas należy słuchać i notować, a także… dokonywać tłumaczenia z angielskiego na polski i odwrotnie! Czynione przez nas tłumaczenia na angielski bardziej zapadają w pamięć, a nauka poprzez zaangażowanie wszystkich zmysłów jest znacznie skuteczniejsza!\nKorzystasz ze smartfona? W takim razie czym prędzej przestaw go na język angielski – tłumaczenia angielski nie będą Ci potrzebne w przypadku najważniejszych funkcji, a przy okazji nauczysz się takich zwrotów jak „odbierz telefon” czy „odrzuć rozmowę”!\nKażdy, kto kiedykolwiek próbował dokonać tłumaczenia angielski wie, że język Szekspira charakteryzuje się inną składnią. Warto więc od samego początku obcować z angielskim sposobem myślenia o budowie zdań – nawet w prasie codziennej znajdziesz mnóstwo przykładów strony biernej lub „cleft sentences”!\nInnym przykładem żywej materii języka jest kinematografia – zamiast oglądać filmy po polsku, postaw na oryginalną ścieżkę dźwiękową. W ten sposób nie tylko osłuchasz się z językiem, lecz także poznasz całą masę ciekawego słownictwa.\nBoisz się, że będziesz potrzebować tłumaczenia z angielskiego na polski? W takim razie włącz napisy do filmu – wówczas zaangażujesz więcej zmysłów, dzięki czemu nauka przyjdzie znacznie łatwiej!\nTym, co najczęściej doskwiera podczas nauki języka jest ograniczone słownictwo. Język angielski bardzo nie lubi określeń „bardzo” (np. „bardzo szybko”) – zamiast pisać „very fast”, lepiej postawić na słówko „swift”. I kiedy nadarzy Ci się okazja do zapamiętania słówka, czym prędzej zanotuj je w specjalnym notesiku, a następnie systematycznie do niego zaglądaj (w jednej kolumnie zapisuj polskie słówka, a w drugiej – ich tłumaczenia na angielski).\nNawet nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak wielką bazę języka angielskiego posiadamy w zasobach YouTube’a. Jeśli chcesz się uczyć przez rozrywkę, koniecznie zacznij oglądać filmy na tej platformie – do wyboru masz m.in.:\nChociaż rozpoczynając naukę języka angielskiego marzymy o tym, by już za kilka miesięcy mówić niczym Brytyjczycy czy Amerykanie, to jednak należy pamiętać, że nauka języka w miesiąc jest oszustwem. O czym jeszcze należy pamiętać?\nNie da się skrócić czasu nauki, można go jedynie przyspieszyć (wzmocnić zapamiętywanie słówek i struktur poprzez angażowanie większej ilości zmysłów).\nMetody nauki można (i należy łączyć), jednak nie możemy zapominać o nauce gramatyki.\nWedług niektórych, do opanowania języka na poziomie B2 potrzeba ok. 3 lat. Czas nauki jest jednak zależny od indywidualnych predyspozycji oraz zaangażowania.\nNie da się NAUCZYĆ języka obcego – nauka to ciągły proces, który wykonują nawet osoby legitymujące się najwyższym poziomem znajomości angielskiego.\nJak się skutecznie nauczyć języka angielskiego w krótkim czasie? Zobacz, czy wystarczy dokonywać tłumaczenia z angielskiego na polski i czy tłumaczenia na angielski skrócą proces nauki do minimum?


Francja: z menu jednej z lodziarni wycofane zostaną "rasistowskie" desery | Wiadomosci.eu\n30 lipca (10:30) 1425 0\nNa Twitterze pojawił się wpis nawołujący do bojkotu jednej z francuskich lodziarni w mieście Saint-Raphael. Powodem były nazwy deserów, serwowanych tam od 1947 roku. Twitt, pod którym pojawiło się około 30 tysięcy komentarzy brzmiał: "Wzywam do bojkotu lodziarni, która serwuje desery pod nazwą i w przybraniu doskonale rasistowskim".\nChodzi tu dokładnie o dwa desery: "Afrykankę" i "Chińczyka". W dyskusję na temat nazw wdali się również politycy, w tym mer miasta, Frederic Masquelier oraz Philippe Michel-Kleisbauer - deputowany do Zgromadzenia Narodowego z ramienia Ruchu Demokratycznego.\nPierwszy z nich przyznał, że "w dzisiejszych czasach lody nie powinny się tak nazywać", jednak sam "jako 10-latek delektował się słynnymi lodami w czekoladzie" - czyli tak zwaną "Afrykanką".\nNatomiast deputowany, w rozmowie z jednym z lokalnych dzienników skomentował sytuację następująco: "Rozumiem bardzo dobrze, że właściciele Le Poussin Bleu nie chcieli nikogo urazić. Jednakże w naszej epoce rzeczy tego rodzaju nie mogą mieć miejsca. Nie chcę nikogo obwiniać, ale w naszym społeczeństwie są dziś na tyle wyraźne pęknięcia, że wbrew woli można stać się kimś przyczyniającym się do bólu".\nOba desery zniknęły już z menu lodziarni.\nWygląd deseru wraz z fragmentem karty menu\nWIADOMOŚCI Z POLSKI 1255\nWIADOMOŚCI ZE ŚWIATA 1161\nWIADOMOŚCI ZE ŚWIATA 552\nWIADOMOŚCI Z POLSKI 2094\nWIADOMOŚCI ZE ŚWIATA 1717


performances Archives | Taniec indyjski kathak.\nWidowisko choreograficzne „Wędrówki Duende” jest efektem spotkania tańca hinduskiego kathak i wywodzącego się z niego flamenco. Pięknem i różnorodnością choreografii, grą kastaniet, hinduskich dzwonków a nade wszystko brzmieniem gitary flamenco pokazuje podobieństwa i różnice wynikające z tej wędrówki. Inspiracją do powstania spektaklu była muzyka znanego na całym świecie […]\n„India katha…zapis pamięci tancerki” (katha- znaczy opowiadać) Spektakl teatru tańca, opierający się na autentycznych doświadczeniach nauki w Państwowej Szkole Tańca Kathak Kendra w New Delhi. Magdalena Niernsee, tancerka i choreograf przedstawienia prowadzi narrację, w której łączy osobiste wspomnienia i uczucia z elementami ściśle technicznymi klasycznego tańca Kathak. Scenografię tworzą multimedialne obrazy. Konstrukcja […]\nKlasyczny pokaz techniki tańca Kathak w wykonaniu Magdaleny Niernsee. Jest to prezentacja nie tylko estetyczna, ukazująca piękno abstrakcyjnego ruchu, ale przede wszystkim rytmiczna. Każdy krok i ruch odpowiada sylabie dźwiękonaśladowczej w złożonej kompozycji, stworzonej tak, aby zaczynała się na pierwszy takt („sam”) cyklu (tala) i kończyła dokładnie na pierwszy takt […]\nFragmenty pokazu dyplomowego na scenie (arangetram) tańca Kathak. 20 minutowa prezentacja z muzyką na żywo, składała się z Saraswati vandana, form w Japtalu (10 beats) oraz thumri „Kaheko meri ghar aie ho”. Całość skomponował Guru Pt. Jai Kishan Maharaj. Państwowa Kathak Kendra (http://www.kathakkendra.org/) w New Delhi, czyli […]\nKilka ujęć mojego Guru Pt. Jai Kishan Maharaj, w czasie prezentacji ghat bhaav „Makhan chori” – czyli „jak ukraść przysmaki”. Sztuka abhinai, jest istotną częścią tańców indyjskich. Esencją. Kathak to przede wszystkim opowieść, wymagająca umiejętności stopienia się tancerza z przedstawianą postacią. Wirtuozem jest ten, kto powoduje, że publiczność zapomina, […]\nW Indiach uważa się,że każdy z ludzi ma w sobie naturę zarówno kobiecą jak i męską. W tym przedstawieniu poprzez zderzenie dwóch odrębnych styli tańca indyjskiego autorki starają się wyrazić tę ideę. Szukają unii pomiędzy tym co męskie i kobiece, wzajemnie się uzupełniają, aby stworzyć zbalansowaną całość. Wszystkie […]


Formy płatności - ABC Meblowy\n1. Zakupu dokonuje się przez złożenie zamówienia.\n2. W zamówieniu kupujący podaje dokładne dane (imię i nazwisko), adres dostawy , numer telefonu oraz dokładny opis zakupionego towaru.\n3. Po otrzymaniu potwierdzenia przyjęcia zamówienia do realizacji klient zobowiązany jest wpłacić na podane w e-mailu konto 20% wartości zamówienia (w przypadku mebli na zamówienie ) . Istnieje możliwość zapłaty za zamówienie z góry.\n4. Jeżeli należna kwota nie wpłynie na konto sklepu w ciągu 7 dni od daty złożenia zamówienia, klient otrzyma e-mail, lub telefon z przypomnieniem o zamówieniu.\n5. Brak odpowiedzi na e-mail z przypomnieniem o złożonym zamówieniu w czasie 7 dni, skutkuje anulowaniem zamówienia.\n6. Ogłoszenie i jego treść nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu art. 543 kodeksu cywilnego.\n7. W szczególnie uzasadnionych przypadkach sprzedający zastrzega sobie prawo weryfikacji dokonanego zamówienia oraz jego anulowania w okolicznościach uzasadniających wątpliwość, co do rzetelności i uczciwości takiego zamówienia.\n8. Wszystkie ceny podawane są w złotych polskich i zawierają podatek VAT. Ceny nie zawierają kosztów transportu, stosujemy również sprzedaż z adnotacją „wysyłka gratis”. Cena podana przy każdym produkcie jest wiążąca od chwili otrzymania przedpłaty na wyrób.\n9. Na życzenie klienta wystawiana jest faktura VAT.\n10. Do zamówienia doliczane są koszty dostawy, które ustala sprzedający, możliwy jest także odbiór własny.\n11. Złożenie zamówienia jest równoznaczne z akceptacją regulaminu.


bio-forum.pl: Tęgoskór pospolity - prośba o poradę\n• Tęgoskór pospolity - prośba o poradę\nWitam. Nazbierałem samych wartościowych i znanych gatunków grzybów. Jako ciekawostkę wziąłem do pokazania rodzinie niepotrzebnie małego tęgoskóra (średnica ok. 4 cm.)Traf chciał, że żona skroiła go do reszty grzybów i obgotowała. Jestem w stanie wygrzebać dobre grzyby (przynajmniej większość). Pytaie tylko czy tęgoskór gotując się zepsuł wszystkie grzyby i proces ponownego ich obgotowania (już bez jego kawałków) coś da ? Czy lepiej się nie bawić i dla z obawy o zdrowie wywalić wszystko do WC ? Będę wdzięczny za poradę. Pozdrawiam\nZ tego co ja wiem ( a wiem mało ) to mały Tęgoskór Pospolity, jeśli był młodziutki, jest mało szkodliwy i nie powinien specjalnie zaszkodzić. Ale tak jak piszę, uczę się dopiero i mogę się mylić, poczekaj na opinię znawców tematu. Większość atlasów podaje TRUJĄCY.\nDodatkowo musiałbyś mieć 100% pewność, że to był na pewno Tęgoskór Pospolity.\nWyglądał dokładnie tak jak na fotkach z tego topicu - https://www.bio-forum.pl/messages/33/1757.html. Dziękuję za odpowiedź.\nW tamtym temacie na ani 1 fotce nie ma Tęgoskóra Pospolitego. Jeśli nie jesteś pewien w 100% co zebrałeś ja bym się powstrzymał od szamania, grzybów w lesie sporo, szkoda zdrowia gdyby jednak grzybek okazał się mocno szkodliwy.\nWszystkie Tęgoskóry spotykane w Polsce są toksyczne / trujące !\nHmm, po analizie wielu zdjęć wynika że raczej nie był to tęgoskór ale piestrówka żółtawa. W atlasie stoi że jest niejadalna. Pytanie tylko czy niejadalna bo niesmaczna, czy trująca.\nZ tego co m i wiadomo, w Polsce nie ma żadnych silnie trujących wnętrzniaków. Czy to była piestrówka, czy tęgoskór, jeśli to była jedna sztuka i w mieszance grzybów, ja bym sie tym nie przejmował, jak wyciągnąłeś kawałki tego wnętrzniaka, to git, ja bym tych grzybów nie wyrzucał tylko je zjadł ;) Ale to moja opinia, pozdrawiam :)


Jesteś tutaj: Strona główna Egzaminy TOEFL\nOd marca 2013 roku w siedzibie naszej firmy przeprowadzany jest egzamin TOEFL (ang. Test of English as a Foreign Language), sprawdzający umiejętność rozumienia i posługiwania się językiem angielskim w środowisku akademickim.\nWiele uczelni wyższych, na których językiem wykładowym jest angielski wymaga od swoich studentów, których językiem ojczystym nie jest angielski, zdania tego egzaminu. Agencje rządowe, firmy, a także programy stypendialne wykorzystują wynik z tego egzaminu w procesach decyzyjnych.\nWyniki egzaminu są ważne przez dwa lata.\nTOEFL jest testem stosowanym na całym świecie i jest zastrzeżonym znakiem towarowym Educational Testing Service (ETS). Po raz pierwszy TOEFL został przeprowadzony w 1964 roku, a od tamtego czasu przystąpiło do niego prawie 20 milionów studentów.\nTest internetowy – iBT (Internet-Based Test), składa się z następujących elementów:\nWięcej informacji i rejestracja: www.toefl.org


USA: Kurt Volker spotka się z przedstawicielami Rosji i Ukrainy / Wiadomości Świat\nUSA: Kurt Volker spotka się z przedstawicielami Rosji i Ukrainy\nSpecjalny wysłannik USA ds. Ukrainy Kurt Volker spotka się w poniedziałek w Mińsku z przedstawicielem władz Rosji, by omówić stosunki rosyjsko-ukraińskie, a następnie uda się do Kijowa - poinformował w sobotę amerykański Departament Stanu.\nRozmowy w Mińsku poprzedzą serię spotkań, jakie Volker odbędzie w innych stolicach, by omówić plan uregulowania konfliktu na Ukrainie.\nVolker został mianowany specjalnym wysłannikiem Stanów Zjednoczonych ds. Ukrainy na początku lipca. Jeszcze w tym samym miesiącu odwiedził najpierw Kijów, towarzysząc sekretarzowi stanu USA Rexowi Tillersonowi podczas jego wizyty, a następnie wschodnią Ukrainę, w tym miejscowości Adwijiwka i Kramatorsk w obwodzie donieckim, na linii rozdzielającej walczące strony. W trakcie tej wizyty Volker mówił, że Rosja ponosi winę za konflikt na wschodzie Ukrainy, który określił jako "gorącą wojnę" i kryzys, który należy rozwiązać "najszybciej, jak to możliwe".\nVolker był ambasadorem USA przy NATO od lipca 2008 do maja 2009 roku. Wcześniej pracował dla wpływowego republikańskiego senatora Johna McCaina, który słynie z krytycznego nastawienia do Rosji i opowiada się za dostarczaniem Ukrainie uzbrojenia przez USA. Zadaniem Volkera jest przygotowanie rekomendacji dla Waszyngtonu dotyczących zaangażowania USA w proces pokojowy.\nPrezydent Ukrainy pozbawił obywatelstwa Micheila Saakaszwilego w związku z podejrzeniami o zdradę


Masz Głos Masz Wybór na II Imieninach Haliny w Halinowie - Masz Głos\nGminne Centrum Informacji w Halinowie\nMasz Głos Masz Wybór na II Imieninach Haliny w Halinowie\nRealizowana przez Gminne Centrum Informacji w Halinowie akcja Masz Głos, Masz Wybór zostanie zaprezentowana podczas imprezy „II Imieniny Haliny w Halinowie”. Akcja Masz Głos, Masz Wybór skierowana jest do wszystkich Mieszkańców Gminy Halinów w ramach polepszenia komunikacji między samorządem terytorialnym a lokalną społecznością.\nJuż drugi rok z rzędu w dniu 1 lipca obchodzić będziemy „Imieniny Haliny w Halinowie”, organizowane przez Gminne Centrum Informacji w Halinowie. Na uroczystość zaproszone zostały przede wszystkim Solenizantki oraz mieszkańcy Halinowa. Impreza odbędzie się tradycyjnie na terenie Gminnego Centrum Kultury w Halinowie (przy ul. 3 Maja – teren dawnej szkoły).\nW programie plenerowym imprezy przewidziano zarówno coś dla ciała, jak i ducha. Uczestnicy Imienin będą mogli porozmawiać z samorządowcami, wysłuchać specjalnego występu muzycznego, oraz skosztować imieninowych rozmaitości.\nNa zakończenie przewidziano wspólne zdjęcie oraz tradycyjne sadzenie kwiatów, które ozdobią park na terenie Gminnego Centrum Kultury.\nDla wszystkich solenizantek przewidziano okolicznościowe upominki.


Pomiar ilości wody wlanej do opryskiwacza. - Strona 2 - Opryskiwacze - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nMaassey Ferguson 3060 Panewki głowne Korbowody i Głowica\nRozpoczęte przez Nathir, kwi 23 2015 17:31\nwoda opryskiwacz ilość zbiornik wodomierz przepływomierz pomiar\nNapisany 15 lipiec 2015 - 19:47\nAle się spuszczacie nad tankowaniem wody. Kombinujecie z coraz dokładniejszymi wagami itp. Tankujecie wodę z dokładnością 0,1l, wlewacie ś.o.r. i co? I d...pa, bo zmienia się gęstość i lepkość cieczy i opryskiwacz i tak wypryska to inaczej. Więc nie wiem po co takie cudowanie.\nKolejny raz zgodzę się z kolegą, mam zamontowany "przepływomierz" w opryskiwaczu (własnej konstrukcji) i zależnie jakim środkiem się pryska to aby utrzymać tą samą dawkę, ciśnienie zmienia się nawet o 0,2 bary.\nPomiar ilości wody wlanej do opryskiwacza. Dzisiaj, 09:19\nNapisany 16 lipiec 2015 - 09:30\nJako ciekawostkę mogę jeszcze dodać, że w dużych opryskiwaczach i tak nie da się wypryskać dokładnie tyle ile się zatankowało. Maszyny te mają rozbudowany układ cieczowy, wchodzi w niego dużo wody i rozbieżności będą duże. Różnica będzie dochodzić do 50l, co przy dawce 200l/ha jest sporym błędem. Kiedyś miałem starego Termita, mokre belki podzielone na dwie sekcje, rozdzielacz na opryskiwaczu. W układ cieczowy wchodziło 4l cieczy. Przy dawce 300l/ha wlewałem 14l i wystarczało dokładnie na 3 ary, kończyło się pole i kończyła się ciecz w opryskiwaczu. Teraz ma RAU, dwie pompy, 5 sekcji, rozdzielacz w ciągniku i rozbieżności dochodzą do 15l, także praktycznie nie da się pryskać bardzo małych areałów.\n50l? bez przesady. Raczej 20-30. Przy pojemności 3000 l to do 1%. Biorąc pod uwagę dawkę 200l/ha różnica wychodzi 2l/ha. taką to nawet komputer dopuszcza. W zależności od środka i ilości mocznika magnezu itp ciecz zachowuje się różnie i żeby uzyskać prawdziwy wydatek 200l na ha nastawiam komputer na 203 l/ha. Oczywiście przepływomierz jest elektromagnetyczny. Poza tym resztki po dolaniu wody należy wypryskać na to samo pole. O płukaniu przed rzepakami nie wspominając.\nNapisany 21 grudzień 2015 - 13:16\nMam pytanie do @ALBUZ: ile kosztuje ten czujnik poziomu cieczy?\nczujnik z mocowaniem i uszczelką + przewód 5m to koszt 1040 zł brutto\nNapisany 21 grudzień 2015 - 16:20\nNo to bardzo drogo, zważywszy, że sam czujnik można, kupić za 35zł netto.\nNapisany 28 grudzień 2015 - 19:41\nPanowie ważne ilość wody wypryskanej na ha,kiedyś miałem dysze że wychodziło mi ok 260 litr ,z 4 lata temu aby za jednym tankowaniem zrobić więcej zmieniłem dysze teraz wychodzi ok 200 lit niby taka ilość zgadza się według instrukcji herbicydów jednak co sobie przypominam kiedyś nie było żeby oprysk nie działał ,teraz różnymi środkami pryskam działanie nie zawsze zadawalające ,chwasty uodporniły się ,środki słabsze itd, a ilość wody nie ma znaczenia ,ile wody wam wychodzi minimalnie\nNapisany 29 grudzień 2015 - 09:49\nIlość wody ma bardzo duże znaczenie. Przy 200l/ha skuteczność jest minimalna. A w uprawie warzyw ma to jeszcze większe znaczenie. Ja przez kilkanaście lat wypracowałem optymalne dawki wody na hektar, mające niewiele wspólnego z tym co piszą na etykiecie i efekty są zadowalające.\nPodobne tematy woda opryskiwacz ilość zbiornik wodomierz przepływomierz pomiar


Moja szkoła jest chyba taka jak każda inna. Nic szczególnego - kujony, uczniowie neutralni i tak zwani fajni ludzie, którzy robią wszystko, żeby być popularnym. Nie lubię do niej chodzić, w końcu kto lubi? I po co głupio kłamać? Wiem, że to dla mojego dobra, ale ta wiedza nie sprawia, że nagle zacznę interesować się fizyką, czy rozumieć chemię. Nauczyciele, jak to nauczyciele. Są ci lepsi - przy których czasem można pożartować i ci, których lekcje są strasznie sztywne, od których niemal za wszystko można dostać naganę. Uważam, że niektórzy mogliby się uspokoić i przestać traktować nas jak gorszych. Co z tego, że mniej wiemy? Uczymy się.


Przypadki raka żołądka i wrzód żołądka | Rak żołądka\nPrzypadki raka żołądka i wrzód żołądka\nPacjent: Mój ojciec został hospitalizowany w Ningbo dwa tygodnie zrobić CT, badania krwi, endoskopii, lekarz doszedł do wniosku, że: wygląd oczu jest zdecydowanie rak , biopsja patologia Sprawdź to nie ma problemu, nie ma badania krwi problem, badania kału mają krew w kale, owrzodzenie żołądka jest bardzo poważna, a teraz lekarz nie jest zawarcie, niech skierowanie, idź do lekarza, tak, że duże szpitale. Lekarze Czy możesz podać nam spojrzeć, mamy spieszyć, aby otworzyć skierowanie udowodnić, że nie mogą zastąpić dobrą pracę szpitala.\nShanghai Changzheng Hospital Oncology Division Rui: Hello, wrzód żołądka i rak żołądka zależy od identyfikacji najważniejszych rozpoznania patologicznego.\nGastroskopia w Ningbo, “wrzód” gross morfologia podobna do ” brzucha “, co sugeruje, że żołądkową możliwość istnieje, ale nie stwierdzono patologicznych rak żołądka komórki, prawdopodobnie dlatego, że nie ma dostępu do endoskopii wyciągnąć dzieje zawierające nowotworowych składników tkanek, a zatem patologiczne Badanie nie znalazł raka .\nPolecane endoskopii i endoskopowe ponownego badania histopatologicznego tkanki w celu potwierdzenia diagnozy pacjenta i terminowe Kontynuacja leczenia.\nPacjent: Dziękuję, skontaktowaliśmy się ze szpitala, udał się do szpitala w tym tygodniu do ponownego zbadania\nShanghai Changzheng Hospital Oncology Division Rui: Zapraszamy i życzymy mu szybkiego powrotu do zdrowia!\nPacjenci: Dziękuję, dr Lee chciał wiedzieć, mój obecny żołądkową operację, jak dbać o odpowiedniej wiedzy, nie wiem, jakie informacje mogą promować.\nShanghai Changzheng Hospital Oncology Division Rui: Witaj, rak żołądka po operacji wiedza opieka obejmuje wiele rzeczy, od czasu powiedział, w tym pooperacyjnym krótkoterminowego okołooperacyjnej opieki, rehabilitacji etap opieki, itp. Te popularne wiedza nauka może online.\nNależy zauważyć, że, zgodnie z obecnym stanem medycznym postępu pacjenta po zabiegu powinny być oparte na patologii określić potrzebę pooperacyjnej chemioterapii i radioterapii, czyli zmniejszenia nawrót i przerzuty ważną miarą ryzyka, aby po operacji, i powinny być również traktowane z lekarze dyskutować raka leczenie uzupełniające.\nLaparoskopowa resekcja żołądka – chirurgia minimalnie inwazyjna nacięcie wyciąg duży problem →