ODKURZACZ PRZEMYSŁOWY WARSZTATOWY KANWOD 1620S | Odkurzacze \_ Odkurzacze warsztatowe Bestsellery | KT-24 - Jeden z największych dystrybutorów urządzeń do domu, ogrodu i warsztatu, maszyn oraz elektronarzędzi\nODKURZACZ PRZEMYSŁOWY WARSZTATOWY KANWOD 1620S\nOdkurzacz 1620s to idealne uzupełnienie każdego warsztatu, urządzenie to stanowi również nieocenioną pomoc przy mniejszych remontach.\nODKURZACZ REMONTOWY PRZEMYSŁOWY KANWOD 1620S\n. Produkt ten nie bez powodu cieszy się szerokim uznaniem wśród użytkowników - dzięki wysokiej mocy i siły ssącej oraz możliwość podłączenia i równoczesnej pracy z elektronarzędziami, model ten często trafia do przydomowych warsztatów, choć nie tylko. Za sprawą funkcji odkurzania na sucho i mokro oraz - po wcześniejszym założeniu specjalnego worka - pracy z pyłami klasy M, Kanwod 1620s znajduje niezwykle szerokie zastosowanie zarówno do utrzymania porządku w miejscu pracy, jak i wsparcia przy przeprowadzaniu mniejszych remontów. Większy, 20-litrowy zbiornik na nieczystości gwarantuje dłuższą pracę urządzenia bez konieczności częstego opróżniania.\nZobacz odkurzacz na filmie !\nWydajny silnik i gniazdo na elektronarzędzia\nWe wnętrzu odkurzacza Kanwod 1620s znajduje się wydajny silnik elektryczny o mocy 1600 W. Zapewnia on wysokie podciśnienie ssące 185 mBar, co przy zastosowaniu długiego na 4,5 metra węża ssącego jest szczególnie istotne. Uzupełnieniem powyższych parametrów odkurzacza jest obsługujące urządzenia do 2000 W gniazdo na elektronarzędzia. Element ten pełni kluczową rolę przy większości prac warsztatowych, pozwalając - dzięki funkcji Auto ON/OFF - na równoczesną pracę z podłączonym sprzętem. Dodatkowo, po wcześniejszym założeniu worka filtracyjnego klasy M - możliwe jest wciąganie pyłów gipsowych, co zapobiega zapyleniu szlifowanych pomieszczeń.\nModel 1620s to - prócz znakomitych parametrów - aż dwa tryby pracy. Odkurzanie suchych zabrudzeń takich jak kurze czy drobne odpady zostało uzupełnione możliwością wciągania niewielkich ilości cieczy. Odkurzanie na mokro za sprawą specjalnej konstrukcji zamontowanego filtra rozwija możliwości Kanwoda 1620s. Funkcja ta doskonale sprawdza się np. w warsztatach, gdzie często rozlewają się płyny na podłodze lub przy czyszczeniu zabłoconych wykładzin samochodowych.\nZmywalny filtr HEPA ze zmywalnym otrząsaczem\nOdkurzacz bezworkowy 1620s posiada sprawdzony i efektywny system filtracji. W jego skład wchodzi:\nzmywalny filtr HEPA - wykonany ze szkła, zapewnia filtrację powietrza zatrzymując aż 99% mechanicznych zanieczyszczeń, a dzięki materiałom wykonania umożliwia też wielokrotne zmywanie pod bieżącą wodą\nmechaniczny otrząsacz - działający na zasadzie odwróconego ciągu powietrza, otrząsacz - po wciśnięciu odpowiedniego przycisku na obudowie - strąca z filtra zalegające zanieczyszczenia, pozwalając na pracę bez worków filtracyjnych (poza pracą z pyłami innymi niż klasy L)\n20-litrowy zbiornik ze stali szlachetnej oraz akcesoria\nZa wysoką pojemnością 20 litrów stoi również wysokiej jakości wykonanie ze stali nierdzewnej, odpornej na uszkodzenia mechaniczne i trwalszej od pojemników wykonanych z materiałów kompozytowych. Zbiornik posiada również przemyślany system montowania worków, który jest łatwy i intuicyjny w obsłudze.\nUzupełnieniem stalowego kosza jest listwa odbojowa odkurzacza z zamieszczonymi specjalnymi wypustkami do przechowania dodatkowych wymiennych ssawek. Szybki i wygodny dostęp do akcesoriów pozwala na sprawne dostosowanie odkurzacza do czyszczonej powierzchni, pozwalając dotrzeć do trudno dostępnych miejsc w zakątkach, odkurzyć tapicerkę czy wysprzątać wnętrze półek w szafkach.\nKanwod 1620s to przystępny odkurzacz łączący w sobie funkcje znane z droższych rozwiązań. Przemyślane i praktyczne rozwiązania i funkcje jak np. gniazdo na elektronarzędzia, 4,5-metrowy wąż ssący, otrząsacz z filtrem HEPA czy dodatkowe akcesoria sprawiają, że odkurzacz warsztatowy 1620s stanowi doskonałe wyposażenie warsztatów, sprawdzając się przy:\nodkurzaniu hali produkcyjnych\nodsysaniu niewielkich ilości wody,\nodkurzaniu wnętrz samochodów,\nwciąganiu (po założeniu worka do pyłów klasy M) gipsu.\nOdkurzacz przemysłowy Kanwod 1620S\nWąż tworzywowy, wzmocniony 4,5m\nSzeroka ssawka podłogowa\nSsawka z miękkim włosiem\nFiltr HEPA nowej generacji\nMocny flizelinowy worek do odkurzacza\nStandardowa, szeroka końcówka pozwala na szybkie i dokładne wyczyszczenie większych powierzchni, zachowując przy tym pełną wydajność. Końcówka z przodu zamontowane ma włosie, które pozwala jeszcze dokładniej zbierać zabrudzenia.\nWąska i smukła końcówka szczelinowa pozwoli Ci dostać się do wszystkich szczelin i usunąć z nich wszelkie zanieczyszczenia. Dzięki niej możesz wyczyścić np. szpary między regałami, bez potrzeby przestawiania ciężkich mebli, dzięki czemu możesz włożyć mniej wysiłku w proces sprzątania, uzyskując tak samo dobre rezultaty.\nKOŃCÓWKA Z MIĘKKIM WŁOSIEM\nDodatkowym elementem zestawu jest mała, okrągła szczotka z miękkim włosiem, która pozwoli Ci wyczyścić precyzyjne powierzchnie, dokładnie usuwając z nich wszelkiego rodzaju pyły i kurze.\nTak, max. 2000 W\nOpinie o ODKURZACZ PRZEMYSŁOWY WARSZTATOWY KANWOD 1620S


Z sesji Rady Miasta: Będą zmiany w budżecie. Motor Lublin dostanie 500 tys. | Kurier Lubelski\nZ sesji Rady Miasta: Będą zmiany w budżecie. Motor Lublin dostanie 500 tys.\nMałgorzata Szlachetka 05.09.2013\nZ sesji Rady Miasta: Będą zmiany w budżecie. Motor Lublin dostanie 500 tys. złotych Tomek Koryszko/Archiwum\nGłosowanie w sprawie dotacji dla klubu poprzedziła burzliwa dyskusja.- Ile będziemy wpompowywać pieniądze w tę studnię bez dna? - pytał radny Marcin Nowak (Wspólny Lublin).\n- Prosiłbym nie przesadzać z tą krytyką klubu. Na efekty w sporcie trzeba długo czekać - odpowiadał Piotr Dreher (PO).\nPrezydent Krzysztof Żuk podkreślał, że od klubu będzie wymagał wyników, a w naszym regionie nie ma takich sponsorów, którzy zdejmą z miasta obowiązek finansowania sportu.\nZa zmianami w budżecie było 20 radnych, 7 wstrzymało się od głosu.\nmiasto dofinansuje m...\nFan123456789 19.04.2014 15:11:38\nW takim mieście jak Lublin ,takiej dużej korporacji nie potrafią wywalczyć głupiego awansu ,piękny stadion się buduje ,a drużyna jest jedną nogą w 3 lidze .W Łęcznej jest klub ,są świetni piłkarze ,jest sponsor a przecież Łęczna to takie malutkie miasto .\nBB 10.09.2013 15:15:41\nMotor nie ma ludzi którzy potrafią zarządzać klubem a ten prezesik nie ma pojęcia ani o zarządzaniu firmą ani o zarządzaniu finansami!!!! Ale jak można coś wiedzieć jak całe życie pracowało się w państwowych firmach w dodatku pewnie z klucza politycznego.Zarząd powinien jak najszybciej go zwolnić jak nie chcą doprowadzić do większego długu Motoru.\nnews tygodnia 07.09.2013 08:02:07\nCI LUDZIE NIGDY NIE DOPROWADZĄ DO AWANSU MOTORU- TO STUDNIA BEZ DNA-BRAK ZAANGAŻOWANIA I POMYSŁU\nja 06.09.2013 21:51:53\npo jaką cholerę pakują kasę. przecież i tak na wiosnę będzie znowu trzęsienie ziemi u kopaczy i 90% piłkarzy pójdzie w polskę. zamiast dawać wysoką podstawę powinna być niska podstawowa pensja miesięczna ale solidna premia za wyniki(czyt. wygrane)\ncent 06.09.2013 06:55:33\nJaka lublinianka ,jaka avia i jaki górnik łeczna? Motor od zawsze miał,ma i będzie miał najwiecej kibiców.Ludzie w Lublinie i regionie są spragnieni dobrej piłki na przyzwoitym poziomie i tylko Motor może ją zagwarantowac,nikt inny.Wierze ze wkrótce nadejdą lepsze czasy dla Motoru.Nie rozumiem ludzi którzy żle życzą temu klubowi,zeby zakopac,po co nowy stadion itp? Skad wy się urwaliście?\npoznaniak z LB 05.09.2013 23:43:34\nSportem a szczególnie futbolem interesuje interesuje się 40 lat i tu musimy? wręcz na początku drogi pomagać równiez finansowo klubowi ,tak jak inni kulturze ?-bo to jest nasze medialne przesłanie .Niech TVP np Sport pokazuje że Lublin poza Jarmarkiem ,teatrem ma trochę piłki nożnej na poziomie chociaż 1 ligi.Pytamy wprost stadion i .......brak drużyny ?,chyba że gościnnie będzie grał Górnik Łęczna\nstan 05.09.2013 21:05:45\ntaka będzie kolejna decyzja rady maista\nŁysy 05.09.2013 20:34:28\nNie na bazarze. Sprzedany ich do bałaganu dla pieniędzy zrobią wszystko tam jest ich miejsce\nSzarowola 05.09.2013 20:23:58\nPrzecież lublinianka przestała istnieć, teraz jest fuzja wieniawa-lublinianka\nNi wieniawa ...nii Lublinianka huyvie jaki to twór.\nLeo 05.09.2013 20:20:59\nPodstawa to zmiana wizerunku Klubu Motor w oczach kibiców,fanów i mieszkańców nie tylko Lublina a wtedy możliwe że i sponsorzy się pojawią a jak nie to do końca pozostanie tylko dofinansowywanie motoru z budżetu miasta\nwyborca 05.09.2013 20:18:50\nJako wyborca podzielam decyzje ratusza .Brawo jeszcze raz brawo.Może wreszcie Lublin przestanie być tylko jako miasto akademickie gdzie wrony zawracają bo nic ciekawego się tu nie dzieje...\nLeo 05.09.2013 20:18:20\nmoher 05.09.2013 19:37:51\nSekretarko Olek a do kościoła to ty chodzisz ? a do spowiedzi to ty chodzisz?\nd '_' b 05.09.2013 19:35:10\nLublinianka... Jej czas już przeminął. Wszyscy tu piszą o tej Lubliniance a gdzie ona jest???\nGdzie jej kibice są??? Wyjeżdzasz tutaj z licencją Szarowoli... Ciekawe na jakiej licencji musiałaby grać Lublinianka w przypadku awansu do wyższej ligi??? Złościsz się że Motor dostał 0,5 mln... Lublinianka musiałaby dostać z 8 razy więcej by być w tym miejscu gdzie teraz jest Motor.... No chyba że ci wasi słynni Norwegowie zainwestują w klub :D\na-kibic 05.09.2013 19:32:37\nw czwartek na sesji motorek dotowany a w sobotę na wyjeździe golikami nafaszerowany


Ponad sto osób zgłosiło się jako dawcy szpiku | Bełchatów Nasze Miasto\nPonad sto osób zgłosiło się jako dawcy szpiku\nMagda Buchalska-Frysz 12.12.2009\nTakich tłumów nie spodziewali się nawet organizatorzy.\nKolejka chętnych do oddawania krwi, a także próbek krwi, pod kątem zarejestrowania osoby jako dawcy szpiku kostnego, ciągnęła się aż na korytarz. Akcję przeprowadzono wczoraj w bełchatowskiej kopalni.\nWśród chętnych byli nie tylko pracownicy kopalni, ale i osoby spoza firmy, np. z Komendy Powiatowej Policji w Bełchatowie. - Rozesłaliśmy wcześniej informacje w kilka miejsc - mówi Marek Kaczmarczyk, organizator i pomysłodawca akcji szukania dawców szpiku. - Przed rozpoczęciem akcji miałem siedemdziesiąt zgłoszeń pisemnych, bardzo dużo było też telefonów i mejli w tej sprawie.\nNiektórzy zainteresowani przyszli zarówno oddać krew, jak i zgłosić się jako dawcy szpiku. Sergiusz Adamczyk, jeden z uczestników, wiele słyszał w mediach o historii Agaty Mróz, siatkarki, która rozpropagowała ideę dawców szpiku kostnego. Niestety, sama nie zdołała zwalczyć choroby, zmarła na białaczkę.\n- Kolega z oddziału, Marek Kaczmarczyk także przekonywał nas do tej akcji, był w zasadzie takim końcowym impulsem. Poza tym przecież zawsze może się zdarzyć, że ktoś z mojej rodziny będzie potrzebował takiej pomocy.\nJak dodaje, znajomi, którzy dowiadują się o jego decyzji, reagują bardzo pozytywnie. - Żona powiedziała, że podziwia mnie, chętnie by pewnie sama oddała próbkę, ale jest w ciąży i nie może.\nSergiusz Adamczyk przyznaje, że nim zasięgnął informacji, co trzeba zrobić, by zostać dawcą szpiku, nie wiedział, że wystarczy pobrać 10 mililitrów krwi. - Teraz jestem nastawiony na to, że komuś pomogę - dodaje.\nPodobnie jak Piotr Niemczyk z kopalni. - Po prostu uważam, że trzeba sobie pomagać - mówi. Przyszedł specjalnie, by zarejestrować się jako ewentualny dawca szpiku. Jak żartuje, towarzyszyła mu grupa kolegów zpracy, żeby było raźniej.\nDo akcji w kopalni zgłosiło się wczoraj ponad stu chętnych. Trwała ona ponad sześć godzin, ale i tak nie od wszystkich zdążono pobrać próbki. - Te osoby zaprosiliśmy na wiosnę na akcję do Kleszczowa - mówi Marek Kaczmarczyk.\nPróbki pozostałych pojadą teraz do banku szpiku kostnego w Warszawie, gdzie zostaną przebadane. Później dane osób, które się zakwalifikowały, przekazane zostaną do światowej bazy danych dawców szpiku kostnego w Holandii.\nOrganizatorzy akcji już mają kolejne plany. Chcą robić prelekcje w szkołach ponadgimnazjalnych w Bełchatowie, pojawią się może także w Radomsku, Pajęcznie i Piotrkowie.\nNajsympatyczniejsza druhna powiatu bełchatowskiego. Kto otrzyma tytuł?\nKonkurs na najsympatyczniejszą druhnę z powiatu bełchatowskiego ogłosiło bełchatowskie starostwo. Jest już pierwsza kandydatka\nnajsympatyczniejsza druhna Bełchatów\ndruhny OSP Bełchatów\njednsotki OSP Bełchatów\nEcho OSP Bełchatów


Scream House - Mediolan, Włochy - HostelsCentral.com | PL\nHome >\tWłochy >\tMediolan >\tScream House\nviale monza 111 - Mediolan, Włochy\nSzukaj dostępności w Scream House, Mediolan, Włochy\nScream House powstał we wrześniu 2010 roku, mieści się w budynku w stylu liberty, tuż obok centrum Mediolanu (10 minut metrem). To idealne miejsce dla studentów, grup przyjaciół, rodzin, podróżników biznesowych. Oferujemy przytulne i czyste zakwaterowanie, co sprawi, że Wasz pobyt będzie wyjątkowo udany.\nOferujemy pokoje prywatne (2 pokoje, 1-5 osób i 1-6 osób) z darmowym dostępem do internetu. Scream House oferuje także darmową przechowalnię bagażu przez cały dzień. W pokojach miejszanych znajduje się od 6 do 10 piętrowych łóżek, istnieje także możliwość dostawienia dodatkowego łóżka. W cenę wliczone są: dostęp do internetu, żelazko i deska do prasowania, kuchnia i szafki zamykane na klucz. W obiekcie znajdują się dwie łazienki z prysznicami i suszarkami do włosów.\nRecepcja otwarta jest przez całą dobę. Nasz personel z chęcią pomoże Wam z rozwiązaniem wszelkich problemów i udzieli cennych rad. Możemy Wam zapewnić informacje na temat transportu publicznego, miejsc do odiwedzenia i mapy miasta.\nTuż obok recepcji znajduje się automat z kawą i kilka drewnianych stolikach, przy których można usiąść i porozmawiać z innymi podróżnikami.\nIdealne położenie dla tych, którzy wysiadają na głównej stacji kolejowej. Stacja znajduje się w ogległości 5-minutowej jazdy metrem. Do Scream House dojeżdża ze stacji: zielona linia metra 2 w kierunku Cascina Gobba, przystanek Loreto; czerwona linia metra 1 w kierunku Sesto FS, przystanek Rovereto. Po wyjściu ze stacji szukajcie dwóch mostów, nasz hostel znajduje się pomiędzy nimi, minutę spacerem. Na domofonie dzwońcie pod 2024.\nPodatki nie są wliczone: Miasto podatkowe 3 € za osobę za noc.


ABS POLSKA - Limousin\nRasy mięsne >\nLIMOUSIN [ 15-03-16 ]\nNazwa rasy Limousin wywodzi się od prowincji Limousin położonej w środkowo-zachodniej części Francji. Są to zwierzęta średniej wielkości po dużą, o długim tułowiu i wyjątkowej konformacji zadu. Rasa nadto łączy w sobie delikatny kościec z dobrym umięśnieniem i bardzo niskim otłuszczeniem. Bydło rasy Limousin znane jest z osiąganej wcześnie dojrzałości i dobrej jakości tuszy. Są to zwierzęta wprost idealne dla przemysłowych hodowców bydła mięsnego dzięki wysokiej efektywności przyrostów, a także dla hodowców bydła mlecznego chcących produkować cielęta dobrej jakości.\nNOWY KATALOG GRUDZIEŃ 2018


Biało-czerwoni bez większych problemów przebrnęli przez piątkowe kwalifikacje w Predazzo. Najlepiej z Polaków zaprezentował się świeżo upieczony tryumfator Turnieju Czterech Skoczni, Dawid Kubacki, który zwyciężył w dzisiejszych kwalifikacjach. Piotr Żyła został sklasyfikowany pod koniec drugiej "10".\nPolacy, w ramach Pucharu Świata, czterokrotnie wygrywali w Predazzo. Dwa zwycięstwa odniósł we Włoszech Adam Małysz, a po jednej wiktorii mają na koncie Dawid Kubacki oraz Kamil Stoch. Jednak skoczkowie podczas tego weekendu będą rywalizować na normalnej skoczni (HS-104), a nie na dużej, jak planowano wcześniej - zbyt mała ilość śniegu zadecydowała o przeniesieniu rywalizacji na mniejszy obiekt.\nWysoką formą w treningach popisał się Stoch, który obie sesje zakończył w czołowej „3”. W kwalifikacjach potwierdził swą dyspozycję, plasując się na 6. pozycji. Jeszcze lepiej zaprezentował się Kubacki, który oddał najdłuższy skok spośród wszystkich zawodników (102,5 m) i zwyciężył w kwalifikacjach. Nieco słabiej wypadł Piotr Żyła. Wiślanin skoczył 96,5 m, co pozwoliło mu się uplasować pod koniec drugiej "10' - na 18. miejscu. W sobotnich zmaganiach zobaczymy w akcji również Jakuba Wolnego, Macieja Kota oraz Stefana Hulę.\nPŚ w Val di Fiemme: Dawid Kubacki wygrywa kwalifikacje! Nasi skoczkowie w komplecie awansowali do sobotniego konkursu. Szósty w kwalifikacjach był Kamil Stoch, 18. Piotr Żyła, 21. Stefan Hula, 26. Maciej Kot i 37. Jakub Wolny. pic.twitter.com/N8HUKNSL3j\n— PZNarciarski (@pzn_pl) January 10, 2020\nJutrzejszy konkurs indywidualny rozpocznie się o godz. 16, a transmisja w TVP 1, TVP Sport oraz Eurosporcie.\nMinister Błaszczak w Istebnej Kirgistan - w sercu niebiańskich gór\npuchar świata PREDAZZO skoki narciarskie dawid kubacki Kamil Stoch Piotr Żyła sport stefan hula maciej kot Jakub Wolny


Seriale emitowane na FOX i FOX Comedy ze statuetkami Złotych Globów\nZłote Globy zostały przyznane - 8 stycznia w Los Angeles odbyła się gala 74. edycji Złotych Globów. Hollywoodzkie Stowarzyszenie Prasy Zagranicznej wyłoniło najlepszych wśród nominowanych do najbardziej prestiżowej nagrody telewizyjno-filmowej.\nNa liście laureatów do 74. edycji, już po raz kolejny, znalazły się seriale emitowane na kanałach FOX i FOX Comedy.\nW kategoriach serialowych najwięcej, bo aż 5, nominacji trafiło do miniserialu „American Crime Story: Sprawa O.J. Simpsona”. Serial zgarnął 2 statuetki w tym za najlepszy miniserial oraz dla najlepszej aktorki w miniserialu - Sarah Paulson. „American Crime Story: Sprawa O.J. Simpsona” jest emitowany na FOX w poniedziałki o godz. 21.00.\nWśród zwycięzców, z dwiema statuetkami, znalazła się również premierowa produkcja emitowana na FOX Comedy. Pierwszy sezon „Atlanty” zdobył statuetkę w kategorii najlepszy serial komediowy. Nagroda powędrowała również do pomysłodawcy serialu i jednocześnie odtwórcy głównej roli Donalda Glovera, który otrzymał statuetkę dla najlepszego aktora w serialu komediowym. Losy młodych czarnoskórych raperów z Atlanty można śledzić na FOX Comedy w niedziele o godz. 22.00 .\nTo jeszcze nie koniec serialowych wygranych. Statuetkę w kategorii najlepsza aktorka w serialu komediowym otrzymała Tracee Ellis Ross, za rolę w serialu „Czarno to widzę”.\nPełną listę laureatów można zobaczyć pod poniższym linkiem: http://www.goldenglobes.com/winners-nominees.


Policyjna obława pod Wągrowcem. Padł strzał\nDodano piątek, 18.06.2021 r., godz. 11.20\nDo zdarzenia doszło w czwartek wieczorem w Skokach.\nJak relacjonuje portal wagrowiec.naszemiasto.pl, cała sytuacja miała swój początek na terenie gminy Rogoźno, gdzie trzech mężczyzn dokonało wymuszenia rozbójniczego na mężczyźnie. Zmusili go do oddania im 400 złotych. Pokrzywdzony o sprawie powiadomił policję, podając przy tym dane sprawców - byli mu znani.\nMężczyźni to mieszkańcy powiatu wągrowieckiego. Rozpoczęto ich poszukiwania. Auto jednego z nich zauważono przy stacji benzynowej w Skokach. Gdy funkcjonariusze podjęli próbę zatrzymania pojazdu, kierowca próbował ich rozjechać. Wtedy jeden z policjantów wyciągnął broń i oddał strzał w oponę uciekającego samochodu. W ten sposób uniemożliwił uciekinierowi dalszą jazdę. Chwilę później kierowcę zatrzymano. To 24-latek.\nWkrótce zatrzymano dwie pozostałe osoby, które uczestniczyły w wymuszeniu - to 16-latek i 19-latek.\nW trakcie policyjnej akcji zatrzymania 24-latka rannych zostało trzech policjantów. Wszyscy trafili do szpitala, ale nie mają poważnych obrażeń.\n#obława #policja #wągrowiec #wymuszenie


Koń - przyjaciel, nauczyciel i terapeuta - Na koniu - blog\nKoń – przyjaciel, nauczyciel i terapeuta\nSzacuje się, że konie udomowiono około 6 tysięcy lat temu – od tamtego momentu towarzyszyły one ludziom każdego dnia przez wiele wieków. W dawnych czasach konie były niejednokrotnie źle traktowane, bo mało wiedziano o ich psychice a rekreacyjna jazda konna i nauka o potrzebach koni nie istniały. Na szczęście dzisiaj widać ogromne zmiany pod tym względem: ogromny nacisk w szkoleniu jeźdźców kładzie się na współpracę z koniem i poznanie potrzeb tego pięknego stworzenia.\nObecnie maszyny zastąpiły konie w większości prac – dlatego współpraca z końmi sprowadza się głównie do jeździectwa. Dawne metody „walki” z koniem w celu podporządkowania go – dzięki coraz większej wiedzy o tych wspaniałych zwierzętach zastępuje się dzisiaj metodami kładącymi nacisk na współpracę i wykorzystanie wrodzonego instynktu oraz chęci do nauki. Zamiast siły, obecny jeździec wykorzystuje przede wszystkim swoją wiedzę i inteligencję. Staje się przewodnikiem konia zdobywającym zaufanie wierzchowca a nie jego panem i władcą.\nCzy warto poznać świat jeździectwa? Jeżeli konie Ci się podobają (i nie masz alergii na nie ani sporej nadwagi), chcesz rozwinąć swoją inteligencję emocjonalną i ćwiczyć umiejętność obserwacji, a do tego lubisz aktywność na świeżym powietrzu dającą odprężenie i rozluźnienie dla mięśni, to spróbuj koniecznie. Znajdź stajnię, która będzie w Twoim klimacie i do dzieła! Jazda rekreacyjna to nie jest sport dla wyczynowców – to coś, co jest dostępne dla każdego w praktycznie każdym wieku: wystarczy tylko chcieć pogłębiać swoją wiedzę i umieć uszanować inną istotę, żeby nauczyć się „rozmawiać” z koniem i przeżyć wspaniałe chwile w towarzystwie tak wspaniałego zwierzęcia.\nW jeździe konnej można się nieustannie rozwijać i nigdy nie ma nudy – z czasem, gdy umiejętności są coraz większe, otwiera się przed nami świat nowych możliwości takich jak np. rajdy konne czy spacery konne w górach; to moment, gdzie zbiera się plony godzin spędzonych na maneżu podczas dopracowywania dosiadu. Nowy nieznany wcześniej świat staje przed nami otworem. Wiatr we włosach i kontakt z potężnym pięknym zwierzęciem to coś, czego nie da się opisać słowami – kto nie spróbuje, ten nigdy nie dowie się jak to jest.\nKonie także leczą – hipoterapia daje niesamowite efekty zarówno przy problemach ze zdrowiem fizycznym, jak i psychicznym czy przy łagodzeniu silnych stresów oraz nerwic czy lęków. Plusów kontaktu z końmi nie sposób wyliczyć – dlatego warto się z końmi zaprzyjaźnić, poznać je i korzystać z dobrodziejstw, jakie daje kontakt z nimi.\n<< Rajdy konne – co to jest i dla kogo?


Prawdziwa wymowa zapisu kopalnego potwierdza założenia teorii inteligentnego projektu w przyrodzie | Bio-Sławek\n← Twórczość doktora Dariusza Sagana; człowieka zasłużonego i zaangażowanego w sprawie propagowania teorii inteligentnego projektu w przyrodzie w Polsce\nBozon Higgsa i opowieść o żółwiach, na których stoi ziemia →\nPrawdziwa wymowa zapisu kopalnego potwierdza założenia teorii inteligentnego projektu w przyrodzie\nPosted on 14 lutego 2014 | Dodaj komentarz\n„Na gruncie nauki jakąkolwiek koncepcję natury świata akceptować można jedynie tymczasowo, jako najlepszą z dostępnych koncepcji na rynku idei. Na tym właśnie polega tzw. istota światopoglądu naukowego. Wartość koncepcji ocenia się na podstawie testów przeprowadzonymi zgodnie z przyjętymi procedurami, przy czym test naukowy oznacza wybór pomiędzy przynajmniej dwoma alternatywnymi koncepcjami. A zatem pierwszym krokiem wiodącym do uzasadnienia dlaczego akceptuję ewolucję, jako mechanizm powstawania gatunków, musi być zarysowanie pola wyboru, wskazanie możliwych rozwiązań. […..] Można by twierdzić, że wszystkie gatunki zostały stworzone pojedynczym aktem stworzenia – albo na początku dziejów, albo w jakimś późniejszym momencie historycznym. [….] Tezę, że wszystkie gatunki biologiczne stworzone zostały równocześnie, odrzucono już długo przed Darwinem. Zapis kopalny bowiem bardzo wymownie świadczy o geologicznym następstwie grup organizmów. Spośród kręgowców na przykład wcześniej zjawiły się w historii ziemi ryby, dopiero później płazy, gady, wreszcie ssaki. [….] Powszechność, wręcz uniwersalność, tej sukcesji grup organizmów, zdecydowanie zaprzecza koncepcji pojedynczego aktu stwarzania jako mechanizmu powstawania gatunków. [….]\nDane paleontologiczne nie mogą jednak zaprzeczyć tezie, że gatunki zostały stworzone po kolei, niezależnie od siebie (na przestrzeni długiego czasu; przypowieść moja). W tej sferze zapis kopalny nie dostarcza żadnych rozstrzygających, a choćby tylko mocnych argumentów […..]. Następstwo zjawiania się [w zapisie kopalnym] rozmaitych grup zwierząt w dziejach ziemi układa się w konsekwentny ciąg zdarzeń [tabelę stratygraficzną] i jasno wskazuje, że grupy te nie powstały jednocześnie – choć nie można tego traktować jako dowodu ewolucji (Antoni Hoffman ‚Wiedza i życie’ „Co z tą ewolucją jest czy jej nie ma? strona: 39) ”\n„Rozległe zainteresowania teoretyczne miał przedwcześnie zmarły Antoni Hoffman (1950–1992). Z zmuszony przez władze komunistyczne do emigracji w 1980 roku, po sześciu latach spędzonych w Niemczech i w Stanach Zjednoczonych, w roku 1986 wrócił do Polski i podjął pracę w naszymInstytucie. Pobyt na emigracji miał dodatni wpływ na rozwój intelektualny A. Hoffmana i zaowocował licznymi publikacjami na temat paleoekologii, struktury populacji, selekcji i wielkich wymierań w historii biosfery. Szczególny wpływ na światowa paleobiologię miał jego artykuł na temat wewnętrznej integracji ekosystemów (a właściwie jej braku). Współautorem (z Jerzym Trammerem z Uniwersytetu Warszawskiego) prac teoretycznych nad „regułą Cope’a”, dotyczącą wzrostu rozmiarów ciała w liniach ewolucyjnych) był Andrzej Kaim. [….]”


przysługuje osobom, które korzystały z rent strukturalnych wypłacanych przez ARiMR na podstawie ustawy z dnia 28.11.2003 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej.\n26 listopada w Radomiu odbyła się konferencja pt. „Zarządzanie gospodarstwem rolnym przy wykorzystaniu środków PROW 2014 - 2020”. Rolę moderatora pełnił Kazimierz Wypchło kierownik Wydziału Ekonomiki w MODR, Oddział Radom.\nPrzedstawiciele świata nauki, biznesu, praktycy zajmujący się problematyką odnawialnych źródeł energii, spotkali się 20 listopada na XIII Konferencji Odnawialne Źródła Energii w siedzibie MODR, Oddział Poświętne w Płońsku.\nCykl konferencji z zakresu: „Technologia produkcji sadowniczej - dobre praktyki”


Ceny mieszkań: Warszawa dwa razy droższa niż Łódź\nChoć w skali kraju obserwujemy cały czas stabilizację cen mieszkań, to na kilku rynkach zmiany są znaczące. W ciągu ostatnich 12 mies. najbardziej wzrosły ceny w Bydgoszczy, a spadły w Katowicach i Lublinie. Niezmiennie najdroższa spośród dużych miast jest Warszawa.\nTrwałe ożywienie na rynku budownictwa mieszkaniowego. Z raportu Lion's Banku wynika, że deweloperzy dostają coraz więcej pozwoleń na inwestycje. Rozpoczynają także coraz więcej budów. W październiku...\nNajem mieszkania kosztuje o 39 proc. więcej niż zakup\nRekordowo niskie stopy procentowe powodują, że w Polsce zakup mieszkania jest zazwyczaj tańszym rozwiązaniem niż najem. Żeby sytuacja się odwróciła, podstawowa stopa procentowa musiałaby wzrosnąć ponad dwukrotnie. Dzisiejsze prognozy nie przewidują takiego scenariusza przez co najmniej dwa lata.\nOstatnia chwila na kredyt bez większych oszczędności\nWkrótce wymagania dotyczące minimalnego wkładu własnego wzrosną dwukrotnie. Sprawdziliśmy, które banki pożyczą jeszcze na 95 proc. ceny nieruchomości.\nWrocław jest jednym z najpiękniejszych i najszybciej rozwijających się polskich miast. Liczne zabytki i kanały wodne nadają miastu niezwykły charakter. Dzięki zagranicznym inwestycjom...\nWęgierskie ministerstwo sprawiedliwości złożyło w poniedziałek w parlamencie projekt ustawy, zakazującej podwyższania oprocentowania kredytów hipotecznych udzielonych bądź nominowanych w walutach obcych po ich konwersji...\nCo trzecia transakcja mieszkaniowa na rynku wtórnym jest przeprowadzana za gotówkę. Najczęściej kupujemy w ten sposób mieszkania w Łodzi i Poznaniu.Od 1 stycznia 2015 r. potencjalnych...\nOsoby, które środkami uzyskanymi ze sprzedaży mieszkania chciałyby spłacić zaciągnięty kredyt, powinny upewnić się, czy aby na pewno nie czeka je zapłata podatku. Opisujemy przypadek czytelnika, o którego fiskus upomniał się w po kilku latach.\n2014 to bardzo dobry rok dla deweloperów. Mała hossa na rynku zaczęła się w połowie zeszłego roku - i widzimy kontynuację dobrych trendów - w rozmowie z Bankier.tv mówi Tomasz Sznajder, wiceprezes zarządu i dyrektor finansowy Polnordu.\nZ zaciągnięciem kredytu opłaca się zaczekać osobom, które mają dwoje lub więcej dzieci i które chcą skorzystać z programu MdM. W przyszłym roku mogą bowiem uzyskać nawet dwukrotnie wyższą dopłatę. Ci, którzy nie mogą liczyć na takie wsparcie powinni się natomiast pospieszyć. Drugim powodem, dla którego pośpiech jest wskazany, są prognozy dotyczące wzrostu marż kredytowych.\nNiezależnie od wymiaru czasu pracy kobieta rodząca dziecko ma prawo skorzystać z urlopu macierzyńskiego. W październikowej edycji rankingu kredytów hipotecznych zapytaliśmy się banki, jaki wpływ na zdolność kredytową może mieć fakt, że kobieta przerywa swoją aktywność zawodową.\nTani kredyt? Wcześniejsza spłata może się nie opłacać\nW ciągu ostatnich trzech miesięcy wskaźnik WIBOR 3M, od którego uzależnione jest oprocentowanie większości kredytów hipotecznych w złotych, obniżył się o ponad 0,6 pp. Dla spłacających zobowiązania oznacza to nie tylko niższe raty – warto przemyśleć sens wcześniejszego pozbycia się długu.\nW stolicy Dolnego Śląska coraz większą popularnością cieszą się nieruchomości o dużym metrażu. Dotyczy to zarówno mieszkań, jak i domów jednorodzinnych\nW Poznaniu nabywcy kupują mieszkania taniej o prawie 3% w stosunku do jesieni zeszłego roku - wynika z raportu Szybko.pl, Metrohouse i Expandera.\nPrzeciętne mieszkanie w Krakowie nabywane jest średnio w cenie 6 071 zł za mkw. i najczęściej jest to lokal dwu- lub trzypokojowy - wynika z raportu Szybko.pl, Metrohouse i Expandera.


Czyli wszystko to co myślę o przeczytanych książkach: 2020\nJudy Mikovits, Kent Heckenlively - "Pandemia kłamstw"\nTytuł: Pandemia kłamstw\nGatunek: literatura naukowa, literatura popularnonaukowa, reportaż, medycyna, literatura faktu, literatura dokumentalna\nJeszcze parę lat temu na rynku wydawniczym wręcz niemożliwe było znalezienie pozycji, która jawnie oskarżałaby ogromne instytucje o kłamstwa, matactwa i fałszerstwa. Potem zaczęłam widywać jakieś pojedyncze i najczęściej dość trudno dostępne egzemplarze. A teraz? Za sprawą COVID-19 tego typu pozycje pojawiają się jak grzyby po deszczu! "Pandemia kłamstw" jest pierwszą, która trafiła w moje ręce, ale na pewno nie ostatnią. Czy dlatego, że aż tak mnie zafascynowały?\n"Bill Gates, Anthony Fauci i koncerny farmaceutyczne nie chcą byś przeczytał tę książkę. Co przed tobą ukrywają? Czego się boją? Czyim interesom służy tuszowanie niewygodnej prawdy?" *\nPowyższe słowa możemy przeczytać na okładce książki, słowa, które przyciągają i zwracają naszą uwagę, bo zasadniczo o to autorom danych pozycji chodzi. Ja właśnie dzięki nim zainteresowałam się zarówno tą książką, jak i innymi o podobnej tematyce.\nJudy Mikovits to była amerykańska badaczka, która za swój cel przyjęła być szczerą i niczego nie tuszować. Jednak po przeczytaniu "Pandemii kłamstw" odnoszę wrażenie, że bardziej zależy jej na teoriach spiskowych.\nPozycja zawiera wiele cennych i popartych naukowo faktów, ale autorka przeplata je z informacjami zupełnie nic niewnoszącymi lub... opisami tego, co miała na sobie danego dnia. Byłam pewna, że sięgam po książkę naukową, która albo udowodni mi ile kłamstwa jest wokół nas, albo zrobi z siebie pośmiewisko. Dostałam raczej pozycję pseudonaukową, która, choć na początku wciągnęła mnie jak ruchome piaski to im dalej, tym bardziej miałam ochotę się z niej śmiać niż czytać dalej.\nInformacje o oszustwach podczas badań naukowych nie są nowością, a już na pewno każdy zdaje sobie sprawę z tego, że koncerny farmaceutyczne to praktycznie pewnego rodzaju mafia. Stąd liczyłam, że autorka posunie się dalej, albo chociaż posłuży się konkretnymi i mocnymi dowodami. Owszem nie wierzę w zbieg okoliczności, że za każdym razem, kiedy ktoś z otoczenia Judy chciał powiedzieć coś negatywnego o szczepionkach i powikłaniach po nich ginął w niewyjaśnionych okolicznościach. Jednak dla mnie książka albo jest niedopracowana i autorka zbyt szybko postanowiła ją wydać, albo ma niewiele do powiedzenia na temat, który aktualnie jest niezwykle popularny.\nMuszę jednak przyznać, że mimo kiepskich wrażeń planuję zgłębić tematykę kłamstw, matactw i mydlenia oczu w branży medyczno-farmaceutycznej. "Pandemia kłamstw" była nie najlepszym wstępem, ale zdecydowanie zaintrygowała i zaciekawiła. Czy polecam? I tak i nie. Sami zdecydujcie czy chcecie wchodzić w ten przykry i niekoniecznie służący człowiekowi świat.\n* - cyt. z "Pandemia kłamstw" Judy Mikovits, Kent Heckenlively, okładka\nAutor: Świat między stronami o grudnia 27, 2020 4 komentarze:\nEtykiety: dokument, Judy Mikovits, Kent Heckenlively, książka, literatura naukowa, literatura popularnonaukowa, medycyna, na faktach, Pandemia kłamstw, Recenzja, reportaż\nJoanna Opiat-Bojarska - "Chodź za mną"\nTytuł: Chodź za mną\nGatunek: kryminał, thriller, thriller psychologiczny, dramat, dramat psychologiczny, literatura polska\nJoanna Opiat-Bojarska to polska autorka wielu książek. Na swoim koncie ma wiele świetnych pozycji kryminalnych oraz jedną wyjątkową książkę o swojej walce z chorobą - to mój must have na najbliższy czas! Osobiście słyszałam o niej wiele dobrego, choć aktualnie skończona powieść jest moją pierwszą, jeśli chodzi o tę pisarkę. Jednak po zakończeniu "Chodź za mną" ciągnie mnie do zapoznania się mi z cyklem "Kryształowi". Jedno jest pewne - czas poszukać kogoś, kto zagina czasoprzestrzeń, by starczyło mi czasu i życia na czytanie tego, co bym chciała!\nIle razy zastanawialiście się, czy publikowane w internecie zdjęcia, czy historyjki są w stu procentach prawdziwe? Czy mają tylko jedną stronę, czy może podszyte są chęcią ukrycia tego, co złe, smutne lub tragiczne?\nDokładnie to robi Ewa. Ukrywa się za wyidealizowanymi zdjęciami i swoim profilem na Instagramie. Tam wszystko musi być perfekt - nawet rozczochrana fryzura zaraz po wstaniu z łóżka. Młoda kobieta to kocha i czuje się z tym świetnie, ale tylko do czasu, gdy sama zaczyna zauważać, że to, co pokazuje, nie ma nic wspólnego z tym, co przeżywa...\nArtur jest niewidomy, a to, czego nie cierpi najbardziej na świecie to biała laska i litość. Jego oczami jest dotyk, słuch i węch. To, co najciekawsze właśnie dzięki pozostałym zmysłom "widzi" więcej niż pozostali.\nEwa wpada w ogromne tarapaty. Artur chce jej pomóc. Co jednak zrobić kiedy nie wiadomo kto tak naprawdę w tym całym zamieszaniu jest ofiarą?\nIdealne życie jest nie tylko jak sen, który w każdej chwili może zmienić się w koszmar. To często iluzja, która ma nam wynagrodzić codzienność, która niejednokrotnie odbiega od naszych oczekiwań. Z idealizowaniem jednak trzeba uważać...\nMuszę przyznać, że w "Chodź za mną" wciągnęłam się od pierwszych stron. To było dokładnie to, czego w pewien sposób oczekiwałam. Joanna umiejętnie na każdym kroku dawkowała napięcie, pokazywała sekrety kolejnych mieszkańców kamienicy i odkrywała karta po karcie, co może się stać, gdy tylko jedna cegiełka ze zbudowanego przez nas domu wykruszy się i powstanie niewielka wyrwa. Czytałam i czekałam na zakończenie z przytupem, ale nawet moje wygórowane oczekiwania nie sięgały tak wysoko. To, co dostałam, usadziło mnie na czterech literkach i spowodowało, że będę uważniej życzyć sobie wybuchowych zakończeń. Bez zająknięcia zachęcam do przeczytania tej powieści Opiat-Bojarskiej.\nAutor: Świat między stronami o grudnia 08, 2020 1 komentarz:\nEtykiety: Chodź za mną, dramat, dramat psychologiczny, Joanna Opiat-Bojarska, kryminał, książka, literatura polska, Recenzja, thriller, thriller psychologiczny\nAgnieszka Jeż - "Szaniec"\nGatunek: kryminał, sensacja, dramat, thriller\nGdy zobaczyłam tę pozycję, to w mojej głowie zapaliły się dwie żarówki. Zielona, że muszę ją przeczytać, gdyż blurb głośno i wyraźnie mnie przywołuje. Żółta przechodząca w czerwoną, żebym zostawiła tę książkę i uciekała, gdzie pieprz rośnie, bo jak autorka obyczajów bierze się za kryminał, to raczej nic dobrego z tego nie wyniknie. No, bo że to polska powieść to już mi ten fakt nie straszny, bo ostatnio sięgam po naprawdę dużą ilość rodzimych pisarzy i muszę przyznać, że jest coraz lepiej! Jak myślicie, co zrobiłam? Jako osoba lubiąca ryzyko oraz działająca na przekór nie tylko innym, ale też sobie postanowiłam zaryzykować. W końcu kto nie ryzykuje, nie pije szampana, co nie?\nOśmioro ludzi planuje wypocząć. Odciąć się od codzienności i przemyśleć pewne sprawy. Miejsce, jakie wybierają do tego celu to Szaniec. Niecodzienny i ekskluzywny hotel z programem survivalowym. Goście znają tylko swoje imiona i są odcięci od świata. Zero telewizji, radia, komputerów czy telefonów. Wszystko wskazuje, że to faktycznie będzie to, co oferuje folder reklamowy. To wręcz idealne warunki by "zajrzeć w głąb siebie".\nNiestety pobyt w Szańcu kończy się tragicznie dla jednego z uczestników programu. Ciało ułożone jak do snu, brak nawet kropli krwi, a przy ciele karteczka z cytatem z biblii:\n"Do mnie należy pomsta, to ja wymierzę zapłatę"\nPierwsze wrażenie to idealne warunki do popełnienia idealnego morderstwa. Sprawę prowadzą sierżant Wiera Jezierska i komisarz Jerzy Kosoń. Ona to młoda, dynamiczna i zaangażowana policjantka. Natomiast on jest o krok od emerytury i po prostu odhacza kolejną sprawę.\nSzybko okazuje się, że ofiarą był ksiądz dziekan z Olsztyna. Szanowany i znany okazuje się nie być tak krystaliczny, jak można by oczekiwać. Elegancka zbrodnia odkrywa koszmarne tajemnice, a nazwa Szaniec nabiera całkiem nowego znaczenia.\nPolicjanci, mając wiele poszlak, muszą uważać - jeden nieostrożny krok i morderca nigdy nie zostanie schwytany.\nKiedy siadałam do tej książki, miałam mieszane uczucia. Zarówno zaciekawienie, bo opis niezwykle intrygujący, a zarazem obawy, bo pisarka do tej pory miała na koncie stricte kobiecą literaturę. Po zakończeniu powieści wiem, że obawy były słuszne, ale też nie żałuję, że dałam Agnieszce Jeż szansę. Może kiedyś zabiorę się za jej pierwsze oblicze, czyli książki obyczajowe/romanse. Zaryzykowałam i choć nie napiłam się szampana, to cieszę się z tego, co postanowiłam. Najdziwniejsze jest to, że nie do końca wiem, do czego się przyczepić. Styl, konstrukcja, język... wydają się w porządku, ponieważ książkę czyta się szybko i w pewien sposób przyjemnie. Niestety dość szybko straciłam zainteresowanie fabułą. Możliwe, że chodziło o bohaterów. Komisarz tuż przed emeryturą, który jakby tylko czekał na ucieczkę z komendy oraz zbyt nadgorliwa sierżant i jej irytujące przemyślenia. Na chwilę obecną musiałabym się zastanowić czy sięgnęłabym po kolejny kryminał pióra Jeż, ale nie zniechęcam nikogo. Sama zagadka była naprawdę fajnie skomponowana.\nAutor: Świat między stronami o grudnia 08, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: Agnieszka Jeż, dramat, kryminał, książka, literatura polska, Recenzja, sensacja, Szaniec, thriller\nTytuł: Bike'owa podróż. Z Sydney do Szczecina cz.1\nCykl: Bike'owa podróż (tom 1)\nGatunek: literatura podróżnicza, literatura polska\nJako dziecko kochałam filmy podróżnicze i przyrodnicze. Pamiętam te czasy, gdy siadło się najpierw tacie na kolanach, potem już obok taty i oglądało. Kocham to nadal, choć robię sporadycznie, a już na pewno rzadko z tatą. Jednak z wiekiem, gdy nauczyłam się czytać (tak wiem, było to setki lat temu) wzbogaciłam to o książki. Myślę, że ta miłość nie zgaśnie nigdy. Może dlatego, że nie bardzo mam możliwość podróżować, a gdy mogę to robić tylko na papierze, to jest to dla mnie niezwykle przyjemne. Lubię poznawać zakątki, których sama pewnie nigdy nie ujrzę na własne oczy. Co więcej, gdy treść wzbogacają przepiękne zdjęcia, to naprawdę można się czuć tak, jak byśmy byli razem z autorem/autorką tam na miejscu. I tylko żal, że nie czujemy zapachów i nie słyszymy dźwięków, które czasami oddają najwięcej.\nNie od dziś wiemy, że każde najprostsze nawet hobby może zrobić z nas niewolnika. Słowa Daniela Kocuja oddają to idealnie:\n"Czytanie książek bywa niebezpieczne. To przez kontakt z książką zaraziłem się "cyklozą". Czytając o przygodach polskich podróżników, zacząłem fantazjować. Utożsamiałem się z tymi śmiałkami, bez pardonu wchodziłem w ich skórę, wczuwałem się do tego stopnia, że wyobrażałem sobie siebie w takiej roli. Zadawałem coraz śmielsze pytania w stylu "Co by było, gdyby...", aż w końcu doszedłem do wniosku, że to marzenie jest jak najbardziej do zrealizowania."*\nJedno jest pewne. Od tej chwili po głowie chodzi mi myśl "gdzie mnie zaprowadzi moje czytanie książek...", bo jak widzicie, potrafi w różne miejsca.\nJak mówi sam tytuł, Daniel od marzeń do realizacji zrobił ogromny krok. Jako że miał dość pracy w korporacji to postanowił zmienić wiele, a raczej wszystko. Wyleciał z rowerem, dziewczyną i przyjacielem do Australii, do Sydney. To tam zaczyna swoją przygodę z tym dwukołowym pojazdem i stamtąd za sprawą roweru i swoich nóg planuje podróż i przygodę życia w jednym.\nJego "Bike'owa podróż" to nic innego jak opowieść o tym, co go podczas tej podróży spotkało, kogo poznał. Czasami uśmiał się do łez, innym razem walczył ze strachem lub własnymi słabościami. Na swej drodze spotkał ludzi, o których nigdy nie zapomni, ale i takich, o których wolałby zapomnieć od razu. Dodatkowo mamy kartki z pamiętnika Zendera, czyli przyjaciela Dana. To, co jak zwykle zauroczyło mnie najbardziej, nie licząc zwierzeń, to zdjęcia. Zachwycające, zapierające dech w piersiach i hipnotyzujące.\nPewnie zauważyliście, że książka posiada adnotację, że jest to część 1. No, więc podobnie jak Wy liczę na dalszy ciąg. A wracając do tego, co już mamy... Daniel nie chcąc przepłacać za bilet powrotny, postanawia do domu wrócić... na rowerze! I tym sposobem prócz Australii mamy możliwość zwiedzenia jeszcze Indonezji, Malezji, Tajlandii, Birmy oraz Indii. Tak więc wygodne siodełka, dobra pompka i niekończąca się woda w bidonach, bo kilometrów do pokonania delikatnie mówiąc dużo.\nCzytanie tego typu pozycji ma ogromne zalety. W przeciwieństwie do przewodników ukazują nam perspektywę kraju nie od strony 5 gwiazdkowych hoteli, nadmorskich kurortów czy wycieczek z przewodnikiem. To pokazanie dzikiej strony kraju. Możemy wraz z podróżującym zobaczyć pustynie i puszcze, doświadczyć suszy oraz gwałtownej burzy z ulewą i to na środku pustkowia. W towarzystwie zaledwie roweru i dwóch sakw do niego przymocowanych. Jak się okazuje przygotowanie sprzętu oraz siebie pod kątem fizycznym to kropla w morzu potrzeb. Podczas takich podróży trzeba umieć improwizować, myśleć niestandardowo, bo większości problemów nie dało się w ogóle przewidzieć! Trzeba liczyć na szczęście, siebie i być może na drugiego człowieka.\nMuszę przyznać, że po tych 352 stronach czuję ogromny niedosyt. Teraz trzeba nabrać cierpliwości i czekać na kolejną część, by poznać dalsze losy Daniela i jego dwukołowego wierzchowca. No, a Was zachęcam do przejechania z autorem tych kilometrów z pomocą książki "Bike'owa podróż"\n* - Cytat z "Bike'owa podróż. Z Sydney do Szczecina cz. 1" Daniel Kocuj, str. 15\nZa udostępnienie egzemplarza do przeczytania i zrecenzowania serdecznie dziękuję wydawnictwu Annapurna\nAutor: Świat między stronami o listopada 07, 2020 3 komentarze:\nEtykiety: Bike'owa podróż. Z Sydney do Szczecina cz.1, Daniel Kocuj, książka, literatura polska, podróżnicza, Recenzja\nSandrine Destombes - "Bliźnięta z Piolenc"\nTytuł: Bliźnięta z Piolenc\nGatunek: kryminał, thriller, thriller psychologiczny, dramat, dramat psychologiczny, literatura francuska\nNie wiem do końca, na czym to polega, ale bywa, że książka przyciąga mnie jeszcze zanim przeczytam blurb, a okładka wcale nie robi na mnie wrażenia innego niż te spotykane na co dzień. Tak właśnie było z "Bliźniętami z Piolenc". Poczułam, że to coś dla mnie, mimo iż autorka Destombes też nie była mi znana (to nie jej debiut, bo Sandrine ma na swoim koncie cztery, a "Bliźnięta..." to już piąty thriller psychologiczny, ale na polskim rynku brak jest jej książek).\nJest rok 1989, sierpień. W Piolenc obchodzone jest Święto Czosnku i wszyscy dobrze się bawią. Niestety ten dzień nie dla wszystkich jest szczęśliwy. Dla Luce i Victora Lassage'ów to jeden z najgorszych momentów w życiu. Ich jedenastoletnie bliźnięta Solène i Raphaëlowi zostają uznane za zaginione. Niespełna trzy miesiące później dziewczynka zostaje znaleziona martwa. Jej ciało porzucono na cmentarzu i świadczy o uduszeniu. Niestety sprawa pozostaje nierozwiązana.\nPrawie 30 lat później w czerwcu 2018 roku w Piolenc ponownie giną dzieci. Niepokojące są fakty, które jednoznacznie wskazują na powiązanie ze sprawą bliźniąt. Szansą na odnalezienie zaginionych dzieci jest rozwiązanie śledztwa sprzed niemal trzydziestu lat. Jednak czy jest jakakolwiek szansa, by udało się właśnie teraz ruszyć do przodu? Czy ustalenie, co przydarzyło się Solène i Raphaëlowi, a także rozdrapywanie starych ran, które wciąż się nie zabliźniły, ma sens?\nO tej książce można powiedzieć wiele, a na pewno to, że jest szokująca, mroczna i wciąga od pierwszych stron. A im dalej zanurzamy się w historię stworzoną przez Sandrine tym jest "gorzej". Po przeczytaniu blurbu nastawiamy się na kryminał, który ostatnimi czasy dość często z przesadą nazywany jest też thrillerem. No cóż... Trochę tego jest, ale zdecydowanie autorka postanowiła zafundować nam terapię szokową w postaci thrillera psychologicznego. Na szczęście nie zwala nam wszystkiego na głowę na dzień dobry, a jednak nie bawi się w dawkowanie informacji. Odkrywa przed czytelnikiem karty na stół jeden raz, jeden za to konkretny. Nawet ja miłośniczka tego typu klimatów nie spodziewałam się tego co otrzymałam. Niezwykle mroczne i szalone umysły, zaburzone osobowości i wrażenie, że nie ma tu granic, których nie da się przekroczyć! No cóż chciałabym żeby na polskim rynku ukazały się wszystkie książki Destombes - jeśli są choćby w niewielkim stopniu tak dobre jak ta to kupiła mnie już teraz. Choć mam co przetrawić i przemyśleć to właśnie takie rzeczy doceniam w thrillerze z prawdziwego zdarzenia! Polecam z ręką na sercu, ale może was zszokować oraz zniesmaczyć.\nZa udostępnienie egzemplarza do przeczytania i zrecenzowania dziękuję wydawnictwu Sonia Draga\nAutor: Świat między stronami o października 09, 2020 2 komentarze:\nEtykiety: Bliźnięta z Piolenc, dramat, dramat psychologiczny, kryminał, książka, literatura francuska, Recenzja, Sandrine Destombes, thriller, thriller psychologiczny\nErika Engelhaupt - "Co za ohyda! Po mrocznej stronie nauki"\nTytuł: Co za ohyda! Po mrocznej stronie nauki\nAutor: Erika Engelhaupt\nGatunek: nauki przyrodnicze, popularnonaukowa, naukowa\nJak tylko zobaczyłam tę pozycję w zapowiedziach w jednej z księgarń, to przepadłam. Po prostu wiedziałam, że to książka stworzona dla mnie. Nie od dziś za sprawą znajomych (i siebie) wiem, że daleko mi do osoby o normalnych zainteresowaniach. Sekcje zwłok? Medycyna sądowa? Psychologia kryminalistyczna z naciskiem na seryjnych morderców i psychopatów? A może wszelkie obrzydliwości, o których nie będę wypisywać, bo nawet najbliżsi nie wiedzą, a nie chcę zostać wyklęta, że tak ładnie to ujmę. Także widzicie, że "Co za ohyda! ..." to książka idealna dla mnie.\nErika Engelhaupt od ponad 10 lat współpracuje jako dziennikarka i redaktorka z przodującymi periodykami naukowymi, a także czasopismami i portalami internetowymi, mi: "National Geographic", "Science News" czy "Scientfic American". Erika uwielbia zadawać pytania, które chodzą po głowie prawie każdego z nas, ale mało kto odważyłby się je zadać. Ona się tego nie boi, a ta książka to dowód na to, ile dziwnych spraw zaprząta nam głowę! (Mi na pewno większość tych pytań przez myśl przemknęła przynajmniej kilka, jeśli nie kilkanaście razy!).\nKsiążka podzielona została na sześć różnych rozdziałów, a każdy z nich odpowiada na kilka pytań. Swoją drogą długo zastanawiałam się, która część jest moją ulubioną, ale nie ma takiej, gdyż każda z nich zawiera kilka aspektów, które nie od dziś mnie interesowały.\nCoś dla miłośników czworonożnych pupilków, czyli: Czyli: "Czy Twój piesek (kotek też) zjadłby cię po śmierci?\nA może nie jeden i nie dwa razy zastanawialiście się nad smakiem, konsystencją oraz dostępnością smacznych, pełnych białka robaczków? Erika odkryła karty, czemu powinniśmy zajadać się owadami, choć większość z nas tego nie zrobi.\nZastanawialiście się, jaką najbardziej kontrowersyjną operację chirurgiczną przeprowadzono do tej pory? Otóż okazało się, że co dwie głowy to nie jedna, czyli próba stworzenia np. dwugłowych psów (ten temat akurat znam już od kilku lat).\nOwady i pasożyty do dla wielu ludzi tabu. Ani to przyjemne do słuchania, ani do oglądania, a już na pewno nie do przeżywania na sobie. Jeśli myśleliście, że plaga robaczków w domu jest ohydna, to ich pojawienie się w uchu to żadna przyjemność. Jeśli tego Wam mało to zawsze jest opcja, by znaleźć jakiegoś nicienia np. w oku. Posiadanie pasożytów czy innych "gości" w mózgu to już koniec zabawy, bo często ma to skutek śmiertelny.\nMyśleliście kiedykolwiek nad przeszczepem flory bakteryjnej w jelitach? Brzmi dobrze, gdy ma się z tym nawracające problemy, ale gdy dowiecie się, w jaki sposób to nie jestem pewna czy Wasze zainteresowanie nadal będzie tak ogromne!\nNo i jeszcze coś na deser, czyli... odwieczny strach przed clownami! Skąd się bierze? Czemu tak wielu z nas boi się postaci, które powinny nas rozśmieszać? Czy powodem naszego lęku był morderca, który w czasie kiedy nie zabijał, to zarabiał przebrany za klauna Pogo - John Wayne Gacy? Czy może Stephen King przeraził nas swoim Pennywise'em z książki "TO"?\nA pomyślcie sobie, że to tylko po jednym zagadnieniu z każdego rozdziału. Mało tego nie te najobrzydliwsze. Przecież nie będę wam zdradzać najciekawszych pytań, a raczej odpowiedzi! Ja bawiłam się przy tej książce przednio, a zdobyta wiedza zaspokoi, chociaż część mojej specyficznej strony natury. Jedno jest pewne: tego typu pozycje są przeze mnie mile widziane zawsze, wszędzie i o każdej porze dnia i nocy (roku także!).\nAutor: Świat między stronami o października 09, 2020 1 komentarz:\nEtykiety: Co za ohyda! Po mrocznej stronie nauki, dokument, Erika Engelhaupt, książka, literatura naukowa, literatura popularnonaukowa, nauki przyrodnicze, popularnonaukowe, Recenzja\nCykl: Komedia kryminalna (Tom 2)\nGatunek: literatura polska, kryminał, komedia kryminalna humor, komedia\nKomedie kryminalne dopiero od niedawna i za sprawą innej polskiej autorki przypadły mi do gustu. Wcześniej nie potrafiłam się jakoś w nich odnaleźć i kilka prób kończyło się odkładaniem książek na półkę. Teraz muszę przyznać, że wręcz wypatruję tego gatunku, by móc nie tylko prowadzić śledztwo, ale i dobre się bawić, a czasami parskać śmiechem. W końcu czytanie to także dobra zabawa i nie zawsze trzeba czytać coś poważnego, poruszającego czy pouczającego. Relaks i śmiech też są ważne!\nDo jednego z niezwykle drogich ośrodków leczenia zaburzeń odżywiania przyjeżdżają dwie kobiety tak zwane "polskie Amerykanki". Niestety jedna z nich nie nacieszyła się pobytem w kurorcie, gdyż jej zwłoki zostają znalezione na klatce schodowej niedaleko znajdującego się bloku. Magda, która od pewnego czasu marzy o karierze prywatnego detektywa, postanawia poprowadzić śledztwo i dowiedzieć się co się stało. Dość szybkom okazuje się, że martwa kobieta była niezwykle bogata i pochodziła właśnie z tych okolic. Mało tego! Pojawia się informacja, jakoby denatka przed śmiercią ujrzała... ducha!\nMagda nie zastanawia się zbyt długo i zakłada agencję detektywistyczną, licząc, że w prowadzeniu śledztwa pomagał jej będzie chłopak, który jest policjantem. Niestety Mikołaj, który od początku był sceptycznie nastawiony na pomysły dziewczyny, nie ma ochoty jej pomagać. Magda mimo wszystko nie poddaje się i na własną rękę zaczyna działać w kierunku rozwiązania zagadki zarówno śmierci, jak i ducha. Jak się okazuje, sytuację planuje wykorzystać Paweł, który chce odzyskać swoją byłą.\nIwona Banach zdecydowała się na umieszczenie w swojej książce wielu wątków, ale zrobiła to w sposób niezwykle opanowany i kontrolowany, dzięki czemu czytelnik nie ma problemów z poukładaniem wszystkiego, jak należy. Nie miałam okazji czytać pierwszego tomu, ale zdecydowanie muszę to nadrobić. Muszę przyznać, że pomysł na absurdy, które gonią kolejny, autorka ma w małym palcu, a dialogi, które są niezwykle lekkie, potrafią rozbawić do łez. Dodatkowo choćby nie wiem, jak zabawne to wszystko było, to Iwona Banach ma niezwykłe oko do obserwacji i umieszczania ich w swoich książkach (a przynajmniej tej).\nAutor: Świat między stronami o sierpnia 27, 2020 2 komentarze:\nEtykiety: Głodnemu trup na myśli, Iwona Banach, komedia, komedia kryminalna, kryminał, książka, literatura polska, obyczaj, obyczajowa, Recenzja\nKazimierz Kyrcz Jr. - "Kobiety, które nienawidzą"\nCykl: Kuba Szpikulec (tom 3)\nLubię czytać serie, bo wiem, że kończąc jedną książkę albo jeszcze czeka kolejna, albo niebawem się pojawi. Oczywiście mówimy tu o tych, które przyciągną moją uwagę, wciągną mnie w swoją historię czy też mają dla mnie jakieś znaczenie. O Kazimierzu Kyrczu Jr, a raczej o jego książkach czytałam dużo, a to, co mnie najbardziej przyciągnęło to chyba pewnego rodzaju makabra. Postanowiłam spróbować o zobaczyć czy to moje klimaty. Jak myślicie były?\nPonieważ od dłuższego już czasu nie notowano żadnego nowego przypadku Kuby Szpikulca, sprawa ucichła. Jakby tego było mało, sprawa zostaje zabrana komisarzowi Bednarskiemu i przekazana do Archiwum X. Jednak jak to w policji cisza nie trwa długo, a mundurowi szybko nie odpoczną, bo oto kroi się nowa sprawa. Tym razem mordowane są pary, dodatkowo okazuje się, że przynajmniej jedna ofiara powiązana jest z policją. Morderca zwany Bobem Zabójcą sieje postrach zarówno wśród cywili, jak i mundurowych, gdyż prowadzący sprawę Sebastian i jego współpracownicy nie potrafią znaleźć żadnego motywu. Górny Śląsk oraz Małopolska muszą połączyć szyki, by sprostać wyzwaniu złapania następnego seryjnego mordercy, który okazuje się niezwykle sprytny i nie pozostawia po sobie śladów.\n"Kobiety, które nienawidzą" to już trzeci tom i przestrzegam przed czytaniem po kolei - ja popełniłam błąd czytania od drugiego tomu!\nMuszę przyznać, że wciągnęła mnie historia stworzona przez Kazimierza Kyrcza Jr. Praktycznie od pierwszych stron każdej jego książki przepadałam i nie mogłam się oderwać do momentu ukończenia powieści. Gdzieś w głębi serca liczę na jeszcze jedną część, gdyż ze słów autora wywnioskowałam, że wykorzystał już dziewczęta, chłopców i kobiety, więc może mężczyźni też dołączą do tego grona i będziemy mieli okazję przeczytać ciąg dalszy. Ja natomiast będę chciała zdobyć i poczytać grozę i horrory w wykonaniu autora, bo czuję, że to mogą być moje klimaty, które swoja droga trochę zaniedbałam i dawno już nie miałam okazji spędzić z nimi czasu. Jeśli lubisz mocniejsze kryminały to "Kobiety, które nienawidzą" powinny spełnić Twoje oczekiwania. Jak na razie odnoszę wrażenie, że wszystkie trzy tomy trzymają poziom, akcja jest dynamiczna i nie ma żadnych przestojów w treści. Pewien niedosyt czuję z powodu zakończenia, które jest jakby ucięte od linijki. Ot ciach i koniec. Może intuicja mnie nie myli i doczekamy wyjaśnień?\nAutor: Świat między stronami o sierpnia 27, 2020 1 komentarz:\nEtykiety: dramat, dramat psychologiczny, Kazimierz Kyrcz Jr., Kobiety które nienawidzą, kryminał, książka, Kuba Szpikulec, literatura polska, Recenzja, thriller, thriller psychologiczny\nAbby Jimenez - "To tylko przyjaciel"\nGatunek: dramat, literatura kobieca, literatura współczesna, literatura obyczajowa, romans, romans współczesny,\nMówią, że kobieta zmienną jest i nadszedł czas, bym osobiście się pod tym podpisała jako płeć piękna lub słabsza - jak kto woli. Czasy, gdy pochłaniałam nałogowo kryminały, thrillery i horrory chyba ustąpiły ukobieceniu mej duszy. Zdecydowanie częściej i chętniej sięgam aktualnie po literaturę kobiecą, choć nie po typowe romansidełka, bo te nadal mnie odstraszają. Tym razem padło na debiut Abby Jimenez, który zapowiadał się dość ciekawie i liczyłam, że spędzony z tą powieścią czas nie będzie stracony. Czy tak?\nKristen w swoim życiu ceni dwie rzeczy - przyjaźń i niezależność. Zawsze znajdzie czas dla swoich przyjaciół, ukochanego psiaka oraz firmy, którą prowadzi z coraz większymi sukcesami. Nie poświęci go żadnemu facetowi, który nie zrozumie jej niezależności i specyficznego poczucia humoru. Natomiast choć bardzo chciałaby spędzić jak najwięcej czasu ze swoim chłopakiem Tylerem, to jest to niemożliwe, bo nie ma go obok. Zajęty karierą w armii to tam spędza większość swojego czasu, przyjeżdżają raptem raz na jakiś czas, by spędzić z Kristen tydzień lub dwa. Dziewczyna czuje się wyjątkowo samotna i zagubiona, gdyż lada dzień czeka ją poważna operacja, która nie da jej możliwości poznać smaku macierzyństwa. Jest z tym sama, bo przyjaciółka przygotowuje się do ślubu i nie chce jej zawracać głowy swoimi problemami. W końcu wesele musi być szczęśliwe, a Kris wie, że jeśli tylko się zdradzi, to zmarnuje Sloan najważniejszy dzień w życiu.\nProblemy pojawiają się, gdy kobieta poznaje drużbę Brandona. Joshua Copeland to wydawałoby się mężczyzna ideał. Przystojny, zabawny, wręcz perfekcyjnie reaguje na poczucie humoru Kristen i do tego, jak nikt wie, że jeśli dziewczyna zaczyna mieć zły humor, to wystarczy ją... nakarmić!\nTeoretycznie nie ma przeszkód by byli razem. Jej facet praktycznie nie istnieje, bo woli armię, mało tego w ostatniej chwili wystawia ją do wiatru z jedną z najważniejszych decyzji, jakie mieli podjąć. No a Josh jest kawalerem, więc czemu by nie skorzystać? Niestety jest jedna rzecz, która powoduje, że mężczyzna może być tylko jej przyjacielem i nikim więcej, nawet jeśli serce i ciało bez jego towarzystwa będą krwawić nieustannie. Joshua marzy o licznej rodzinie, a ona nie może mu tego dać. Tu nie ma półśrodków i Kristen dobrze o tym wie, dlatego trzyma go na dystans, a przynajmniej wydaje jej się, że to robi i że w każdej chwili może to zakończyć o zostawić jak gdyby nigdy nic... W końcu relacja: friends with benefits to nic złego i trudnego, prawda?\nMuszę przyznać, że takie debiuty to ja lubię. Przede wszystkim jest jedna rzecz, którą pokochałam u głównej bohaterki - poczucie humoru - niestety, poza tym miałam ochotę sprać ją na kwaśne jabłko. Jej podejście do Josha było niestety bardzo krzywdzące i czułam do niej żal, że wolała "wiedzieć", że nie jest dla niego, zamiast wyjaśnić, dlaczego i czy to na pewno problem! Co do samego Josha to pozytywny bohater, któremu nie wiele miałam do zarzucenia i po prostu polubiłam go od samego początku. Natomiast coś innego wywróciło mój świat do góry nogami. Abby postawiła na wstrząśnięcie zarówno bohaterami swojej powieści, jak i czytelnikami. Pod koniec książki zostałam tak naprawdę emocjonalnie wykończona i nie do końca wiedziałam co ze sobą zrobić! Powiem szczerze, że chyba nie tego spodziewałam się po debiucie. W sensie nie tak dobrej książki, z takimi zawirowaniami, zwrotami akcji i reakcji. Choć musiałam tę pozycję przetrawić, to wiem, że warto było przeczytać i polecam. Liczę, że na debiucie autorka nie skończy!\nAutor: Świat między stronami o sierpnia 25, 2020 2 komentarze:\nEtykiety: Abby Jimenez, dramat, książka, literatura kobieca, literatura współczesna, obyczaj, obyczajowa, Recenzja, romans, romans współczesny, To tylko przyjaciel\nCo skłoniło mnie do przeczytania właśnie tej pozycji? Tak kilka rzeczy. Pierwsza to opis z tyłu okładki, bo głoszący, iż pracująca jako detektyw i poszukująca zaginionych osób kobieta, dowiaduje się, że sama kiedyś zaginęła i była poszukiwana! Druga to sama okładka, która przyciągnęła mój wzrok, mimo że staram się nie pod jej kątem wybierać książki, które chcę przeczytać. Trzecia, która może okazać się dziwna to fakt, że nie znam autorki. Lubię ryzyko, więc dlaczego nie poświęcić trochę czasu komuś, kogo w ogóle nie kojarzę, a mało tego, kto właśnie popełnił swój debiut? Kto nie ryzykuje, nie pije szampana. Zobaczmy czy chociaż go skosztowałam...\n"Zaginieni dzielą się na martwych i na tych, którzy nie chcą zostać znalezieni. A także na tych, którzy nawet nie wiedzą, że zaginęli."\nJessica Shaw jest prywatnym detektywem i nie od dziś dostaje anonimowe zgłoszenia. Zdecydowanie do nich przywykła. Aż do pewnego dnia, kiedy na otrzymanym e-mailowo zdjęciu z około trzyletnią dziewczynką nie rozpoznaje... siebie! Okazuje się jednak, że to dopiero początek tajemnic, jakie przyjdzie odkryć kobiecie. Zaczyna szukać prawdy o swojej przeszłości. Po przyjeździe na miejsce, gdzie rzekomo miała spędzić pierwsze lata swojego życia, dowiaduje się, że w noc jej zaginięcia doszło do tragedii. Ktoś zamordował jej matkę, a zabójcy nigdy nie złapano. Mało tego w śledztwie jest pełno luk i niejasności. Jej jedynym kołem ratunkowym jest weteran w policji w Los Angeles Jason Pryce, którego Jessica kojarzy z pogrzebu ojca. Pytanie, co robił gliniarz z drugiego końca kraju na jego pogrzebie? Kobieta chce się dowiedzieć czegoś więcej, więc nawiązuje z nim kontakt. Niestety za pierwszym razem niewiele uzyskuje, co jednak nie zniechęca jej do dalszych prób.\nW tym samym czasie Pryce prowadzi śledztwo w sprawie morderstwa młodej studentki, która jak się okazało, dorabiała jako kobieta do towarzystwa. Podejrzanych o zbrodnię jest wielu, ale sprawa, zamiast się prostować, to komplikuje się coraz bardziej.\nKiedy w końcu drogi obojga krzyżują się, Jessica jest pewna, że policjant nie mówi jej wszystkiego o historii jej rodziców.\nMuszę przyznać, że wciągnęłam się w tę historię dość mocno i to praktycznie od początku, bo autorka zaczyna z mocnym przytupem. Pomysł na historię niebanalny (ja przynajmniej nie miałam okazji się z takowym spotkać), a i wykonanie naprawdę dobre jak na debiut. Na plus zasługuje wiele wątków i bohaterów oraz czteroosobowy styl narracji co powoduje, że musimy się na książce skupić, bo momentami łatwo się pogubić. Polecam, a sama z niecierpliwością czekam na dalsze losy Jessiki Shaw vel Alicii Lavelle, bo według mnie warto.\n* - cytat z "We mgle" Lisa Gray, blurb\nAutor: Świat między stronami o sierpnia 09, 2020 3 komentarze:\nEtykiety: dramat, Jessica Saw, kryminał, książka, Lisa Gray, Recenzja, sensacja, thriller, We mgle\nTove Alsterdal - "Ślepy tunel"\nGatunek: kryminał, thriller, thriller psychologiczny, dramat,\nNiejednokrotnie spotkałam na swej drodze książki, które dają nadzieję na coś konkretnego, a po zagłębieniu się w treść okazuje się, że dostaję zupełnie nie to, czego się spodziewałam i czego można oczekiwać po notce z okładki. "Ślepy tunel" to jedna z tych powieści, które totalnie mnie zaskoczyły. Trzeba dodać, że część takich "niespodzianek" niestety nie jest pozytywna i czytanie danej pozycji przestaje być przyjemnością. Jak było z lekturą Tove Alsterdal? Zobaczmy.\nSonja i Daniel postanawiają zostawić swoje dawne życie w Szwecji. Ponieważ ich małżeństwo wisi na włosku, przeprowadzają się i liczą na to, że inne otoczenie oraz nowi znajomi pomogą im w ocaleniu związku i nie tylko. Dodatkowo spełniają jedno ze swoich marzeń, gdyż w czeskich Sudetach kupują winnicę, o której marzyli od naprawdę dawna. Co ciekawe nowy dom od samego początku działa na nich wręcz odwrotnie niż myśleli. Daniel ma coraz częstsze i mocniejsze huśtawki nastrojów, a Sonja nawiązuje dziwne i tajemnicze znajomości.\nOkazuje się jednak, że to najmniejsze problemy pary. Pewnej nocy Daniel, robiąc remont w piwnicy, odnajduje sekretny tunel, a w nim... zwłoki dziecka z II wojny światowej. Sonja nie potrafi odpuścić i zaczyna szukać odpowiedzi na coraz większą ilość pytań, jakie jej się nasuwają. Niestety lokalne służby nie mają w ogóle zamiarów badać tej sprawy i cokolwiek sprawdzać. Praktycznie od ręki zostaje ona umorzona i nie wiele można w tej sytuacji zrobić. Jednak kiedy na terenie winnicy zostają znalezione zwłoki nowej koleżanki Sonji, to ta zaczyna rozumieć, że trafiła na coś, czego, nie powinna odgrzebywać. Co ciekawe, zamiast dać sobie spokój, kobieta tym bardziej szuka odpowiedzi, narażając życie nie tylko swoje, ale i męża.\nKiedy czytałam blurb, a następnie spojrzałam na okładkę, to w myślach miałam już połączony obraz tego, co mnie czeka. Zasiadłam do tej książki z ogromnym zapałem, oczekując nie lada kryminału, czy też thrillera z dozą psychologii, którą naprawdę lubię. Jakież było moje zdumienie, gdy strona za stroną przenosiłam się w zupełnie inny świat, niż myślałam! Historia II wojny światowej, nienawiść do Niemców, ukrywane sekrety, które nie miały prawa wyjść na światło dzienne. Choć to zdecydowanie nie to, czego oczekiwałam, to zaskoczył mnie fakt, jak dobrze czytało mi się "Ślepy tunel" i jak wciągającą opowieść skryła na jej kartach Tove. Jedyne co mogę powiedzieć, to żebyście nie zrażali się tym, co napisałam - że to zupełnie co innego niż się zapowiada. Dlaczego? Bo w dalszym ciągu książka warta jest uwagi, a szczerze mówiąc to chyba nawet bardziej niż gdyby była po prostu o morderstwach. Ja planuję poznać inne książki Alsterdal, bo ta była moim debiutem, jeśli chodzi o jej pióro.\nAutor: Świat między stronami o sierpnia 08, 2020 3 komentarze:\nEtykiety: dramat, książka, Recenzja, Ślepy tunel kryminał, thriller, thriller psychologiczny, Tove Alsterdal\nDominika Smoleń - "Candy"\nGatunek: dramat, literatura kobieca, literatura współczesna, literatura obyczajowa, romans, romans współczesny, literatura polska\nDominika Smoleń ma na swoim koncie już sporo książek, które jak sporą część innych mam w planach przeczytać. "Candy" to mój, chodzi o jej pióro. Zauważyłam natomiast jedną ciekawą rzecz. Mianowicie w tym roku wakacje zdecydowanie wciągnęły mnie w romantyczne, a czasami wręcz erotyczne objęcia i to właśnie tego gatunku u mnie ostatnio więcej niż uwielbianych przeze mnie... kryminałów i thrillerów! Dziwne? Może. A może po prostu zaczynam patrzeć jak kobieta, a nie jakiś kryminalista z piekła rodem!\nMaja to młoda i niezależna kobieta, która jako dziennikarka jest też niezwykle ambitna. Lubi wyzwania i nie poddaje się z byle powodu. Dzięki pracy ma możliwość spełnić jedno ze swoich marzeń. Ma przeprowadzić wywiad ze znanym raperem Zetem, którego uwielbia i którego chciała poznać już dawno temu. Choć stres spowodowany przebywaniem z Zetem sam na sam jest ogromny, to dziewczyna jest też niezwykle podekscytowana tym niecodziennym spotkaniem.\nZet, a raczej Kuba na pierwszy rzut oka ma wszystko to, o czym marzy przeciętny człowiek - pieniądze, karierę, fanów oraz inną dziewczynę praktycznie co noc. A jednak do bycia szczęśliwym mu daleko, bo brakuje mu tego najważniejszego - miłości, której nie da się kupić za żadne pieniądze. Bycie samotnym wcale nie jest takie przyjemne, a tysiące fanów jego twórczości nie zapełnia mu tej specyficznej dziury w sercu i nie cieszy tak, jak powinno. Młody mężczyzna nie spodziewa się, że niebawem za sprawą jednej niepozornej dziennikarki i jego miłośniczki w jednym świat wywróci mu się o sto osiemdziesiąt stopni!\nTak naprawdę żadne z nich nie było przygotowane na to, że zaledwie jedno spotkanie na gruncie zawodowym tak bardzo wpłynie na ich życie i relacje. Postanowili zobaczyć się jeszcze raz, już całkiem prywatnie. Potem znów czego skutkiem była obopólna tęsknota za własnym towarzystwem po powrocie do codzienności. Jednak ich drogi krzyżują się po jakimś czasie ponownie, a to, co między nimi iskrzyło, wybucha jak wulkan. Jednak nic nie jest kolorowe i czasami życie płata figle. Kuba i Maja na swej drodze spotkają niejedną górę do pokonania, a każda kolejna powoduje, że coraz trudniej wierzyć im w happy end. Namiętność, chemia i uczucie, że bez tego drugiego, życie pierwszego jest niepełne, niekompletne. Tylko czy to wystarczy, by związek przetrwał i był szczęśliwy?\nGdybym zdecydowała się zrecenzować książkę tuż przed skończeniem, to popełniłabym falstart. Pomyślałabym, że ot kolejna romantyczna historia dwojga ludzi, którym los rzuca kłody pod nogi. Czasem mniejsze, czasem większe, ale wydawałoby się, że do pokonania. I nagle autorka postanawia walnąć nam obuchem w łeb i to dosłownie. W życiu pomyślałabym o złośliwości losu i chyba z tego właśnie skorzystała Dominika, kończąc tę powieść. Teraz po głowie chodzi mi tylko jedna myśl: Będzie ciąg dalszy?! Bo jeśli nie, to było to zagranie poniżej pasa wobec czytelniczek.\nJednak aby być szczerą, muszę dodać, że minusów też jest tu sporo. Odniosłam wrażenie, że książka była pisana jakby na kolanie, na szybko. Tak, żeby wydać i by poszła do druku. Jest poprawna, ale jakby niedopracowana. Krótkie rozdziały tym razem dawały niedosyt, a brak konkretnego zarysu głównych bohaterów powodowała, że można było ich co chwilę wyobrażać sobie inaczej, a zdecydowanie tego nie lubię. Kocham mieć konkretny obraz osób grających pierwsze skrzypce. Dodatkowo autorka posługuje się bardzo prostym językiem i brakuje tu trochę, chociaż odrobiny elokwencji.\nMimo to nie skreślam autorki i chętnie sięgnę po inną jej powieść. Czy tę polecam? Tak, ale z naciskiem na młodzież, bo dorośli zdecydowanie mogą czuć niedosyt.\nZa udostępnienie egzemplarza do przeczytania i zrecenzowania serdecznie dziękuję Dlaczemu oraz autorce książki.\nAutor: Świat między stronami o sierpnia 08, 2020 1 komentarz:\nEtykiety: Candy, Dominika Smoleń, dramat, książka, literatura kobieca, literatura polska, literatura współczesna, obyczaj, obyczajowa, Recenzja, romans, romans współczesny\nTytuł: Zmysłowy anioł stróż\nSwoje pierwsze spotkanie z piórem Kristen pamiętam nadspodziewanie dobrze. Jako kobieta nie jestem miłośniczką stricte "babskiej" literatury jednak nie oznacza to, że nie czytam jej w ogóle. Dzięki Ashley i jej serii "Wymarzony mężczyzna" miałam okazję zanurzyć się w kobiecą literaturę jednak okraszoną ukochanymi przeze mnie wątkami kryminalno-sensacyjnymi. Był romans, ale były też porwania, strzelaniny czy pościgi. Nie miałam obaw przed zapoznaniem się z jej kolejnym cyklem "Rock Chick". Czułam, że się nie zawiodę. Czy tak było?\nJet McAlister jest przekonana, że jest tylko zwykłą, bezbarwną i przede wszystkim przeciętną dziewczyną. Od pierwszego wejrzenia zakochana w Eddiem Chavezie nie daje sobie szansy na romans, bo uważa, że nie jest z jego ligi. Poza tym na głowie ma zbyt dużo problemów, zajęć i obowiązków, by wdawać się w jakieś miłostki, które pewnie zostawią ją z sercem rozbitym na milion kawałków. Jakby wszystkiego było mało, pojawia się ojciec Jet, z którym dziewczyna ma okazjonalny kontakt, ale którego kocha ponad życie. Niestety tym razem wraz z nim pojawiają się nowe i to nie byle jakie kłopoty. Młoda kobieta musi zmierzyć się z nie byle jakimi przeciwnikami, a osobą, która może jej pomóc rozwiązać problemy ojca, jest... Eddie! On natomiast robi wszystko by zwrócić na siebie uwagę Jet w sposób inny, niż jak na kolegę czy gliniarza, którym jest. Próby oferowania pomocy kończą się fiaskiem, bo McAlister nie chce przyjąć pomocy, gdyż jest przyzwyczajona od dziecka radzić sobie sama. Jednak cierpliwość Chaveza kończy się wraz z pewną nocką w klubie ze striptizem, gdy Jet kończy z nożem przyłożonym do gardła. Jakby wszystkiego było mało, ojciec dziewczyny próbując sam rozwiązać swoje problemy, ściąga ich coraz więcej na córkę, która chcąc mu pomóc, wpada w coraz to gorsze tarapaty. Sytuacja jest na tyle poważna, że zagrożone jest nie tylko jej zdrowie, ale i życie...\nCzy Jet zrozumie, że ma wokół siebie przyjazne osoby? Że nie zawsze skazana jest na samą siebie i może polegać na niejednej osobie? Czy otworzy serce dla Eddiego i zrozumie, że nie jest taką zwykłą i przeciętną dziewczyną? Czy Eddiemu starczy uporu i sił, by walczyć o Jet w nieskończoność? Czy uda mu się zdobyć kobietę, za którą szaleje?\nMuszę przyznać, że dawno nie czytałam książki, przy której aż tyle bym się uśmiechała. Kto jak kto, ale Kristen potrafi swoim bohaterkom zaserwować takie przygody, że włosy stają dęba. Choć momentami było groźnie, to nie potrafiłam się martwić, za to śmiać mogłabym się w głos. W przypadku Jet muszę przyznać, że tym razem nie polubiłam głównej bohaterki, która najczęściej irytowała mnie swoją samooceną i brakiem wiary w to, że ma przyjaciół. Takie jawne ignorowanie i gadanie, że da sobie radę, powodowało, że miałam ją przed oczami jako wiecznie naburmuszoną nastolatkę, a nie odpowiedzialną młodą kobietę. Cała powieść jednak zrobiła na mnie lepsze wrażenie niż pierwszy tom pt. "Córka gliniarza". Tak, więc jeśli lubicie lekkie lektury z nutą romansu, sporą dawką humoru i akcji to będziecie zadowolone z książek z cyklu "Rock Chick". Ja w każdym razie niecierpliwie czekam na losy kolejnych bohaterów i na przygody jakie wymyśli Ashley.\nZa udostępnienie egzemplarza do przeczytania i zrecenzowania serdecznie dziękuję Akurat\nAutor: Świat między stronami o lipca 26, 2020 2 komentarze:\nEtykiety: dramat, erotyka, Kristen Ashley, kryminał, książka, literatura kobieca, literatura współczesna, obyczaj, obyczajowa, Recenzja, Rock Chick, romans, romans współczesny, sensacja, Zmysłowy anioł stróż\nAutor: Świat między stronami o lipca 26, 2020 Brak komentarzy:\nDaniel Kocuj - "Bike'owa podróż. Z Sydney do Szcze...\nErika Engelhaupt - "Co za ohyda! Po mrocznej stron...\ndramat psychologiczny (29)\nliteratura naukowa (11)\nliteratura polska (102)\npsychologia kryminalistyczna (6)\nthriller psychologiczny (87)


Mateusz i zapomniany skarb - Witkiewicz Magdalena | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nMateusz i zapomniany skarb (okładka miękka)\nSeria: Lilka i spółka\nMatewka z radością kończy drugą klasę i czeka na wakacje, które wreszcie nadchodzą. Jak zawsze jedzie na Kaszuby, gdzie tym razem wraz z siostrą, Stasiem, Antosiem i Jurkiem szuka skarbu.\nCo to jest równouprawnienie? Czy dorośli zawsze mówią prawdę (a skądże!)? Dlaczego ciotka Franka mówiła czule do ryżu i czy skarb okaże się wielkim bogactwem, czy czymś zupełnie innym? O tym możecie przeczytać w tej książce!\n"Seria przygód Lilki i jej rodzeństwa to przezabawne tytuły skierowane do dzieci w wieku od około 6 lat wzwyż, zdecydowanie bez górnej granicy! Dorośli bawili się przy tych lekturach równie dobrze, dlatego koniecznie trzeba przeczytać je wspólnie z pociechą."\nWymiary produktu [mm]: 15 x 192 x 141\nWłaśnie zrecenzowałem Mateusz i zapomniany skarb\nMatewka z radością kończy drugą klasę i czeka na wakacje, które wreszcie nadchodzą. Jak zawsze jedzie na Kaszuby, gdzie tym razem wraz z siostrą, Stasiem, Antosiem i Jurkiem szuka skarbu. Co to jest\n27-03-2019 o godz 09:05 Domi czyta dodał recenzję:\n"Mateusz i zapomniany skarb" to trzeci tom przesympatycznej serii o perypetiach pewnej trójki rodzeństwa. Czytaliśmy tę książkę rodzinnie, mój mąż, nasza pięciolatka i ja i co rusz wybuchaliśmy śmiechem, bo tak zabawne były niektóre sytuacje i tak trafnie opisane w ramach dziennika wnioski głównego bohatera. Co najlepsze, Ala sama upominała się wieczorową porą o przeczytanie kolejnego rozdziału przygód "Mateuszka", bo tak była ciekawa, czy rodzeństwo znajdzie ukryty skarb i czym on tak naprawdę jest. Po zakończonej lekturze od razu sięgnęliśmy po tom pierwszy serii, czyli "Lilkę i spółkę" i bardzo się cieszymy, że kolejne tomy można czytać niezależnie od siebie. Brawo dla Magdaleny Witkiewicz za to, że potrafi tak sprawnie przełączać się pomiędzy będącą jej domeną literaturą obyczajową, a książkami dziecięcymi. domi-czyta.pl\n10-11-2018 o godz 22:07 ejotek dodał recenzję:\nMinął kolejny rok szkolny i rodzina Wiktorii, Lilki i Mateusza znów planuje wakacje w Amalce. Oczywiście Wiki najpierw pojedzie na obóz. Mateusz zdał do drugiej klasy i to jemu została przekazana możliwość bycia narratorem w trzecim tomie serii 'Lilka'. Poprzednie części dostarczyły nam wiele wrażeń, z powodu afer, które urozmaicały dzieciakom wakacyjny czas. Co wydarzy się teraz? Przez ostatni rok domek w Amalce został rozbudowany i choć zawsze mógł pomieścić mnóstwo ludzi to w tym roku pomieści więcej. Przyjadą jeszcze bliźniaki Antoś i Staś, Jurek, oczywiście z rodzicami a także ciotki Agata oraz Jadźka. Czyli jak zawsze będzie wesoło, głośno, zdarzą się kłótnie a przecież mama i ciotka Franka też chcą odpocząć i marzą o ciszy. Tylko czy przy takiej gromadzie dzieciaków cisza jest możliwa? Jak można się domyślić to towar deficytowy, bowiem wciąż w małych głowach pojawiają się nowe pomysły. Wciąż coś bulgocze, bzyczy a jak dorzucić do tego dosłowne rozumienie słów dorosłych na niektóre tematy... afera gotowa. Jak choćby na przykład pojmowanie zdania o tym, że ktoś dostanie cholery z powodu niegrzecznych bachorów i już w Amalce zapanuje epidemia cholery :) Na ratunek w kryzysowych sytuacjach można liczyć głównie ze strony mamy Matewki - działa jak superbohaterka, z siekierą, kaloszami, przemiłym słowem czy też wsparciem odpowiednich specjalistów. A miała odpoczywać na łonie natury z kawą w ręku... Wisienką na torcie amalkowych wakacji będzie bałagan, który stworzą dzieciaki poszukujące mapy do skarbu. A wszystko przez podsłuchaną u dorosłych rozmowę, że przed trzydziestu laty zakopali skarb... Czy można się dziwić dzieciakom, że zapragnęły go szukać, najpierw próbując dotrzeć do mapy w najdziwniejszych kątach domku? Dzięki narracji siedmiolatka, opowieść jest idealnie dostosowana poziomem językowym do umiejętności pojmowania świata przez odbiorców w tym wieku. Moja Ośmiolatka nie miała problemów ze zrozumieniem, bawiła się doskonale wraz z bohaterami, z radością odkrywała kolejne karty z przygodami i emocjonowała się skarbem. Twierdzi, że jest bardzo zadowolona z lektury - dużo się dzieje, jest śmiesznie a wszystkie trudniejsze sprawy czy wyrazy zostają zawsze wyjaśnione małym bohaterom i jednocześnie czytelnikom. Magda Witkiewicz poprzez 'Zeszyt prawd życiowych Mateusza' i jego narrację pokazała nam jak dzieci postrzegają świat dorosłych. Maluchy uważają, że kłamiemy, jesteśmy niekonsekwentni, robi się niezmiernie dziwnie, gdy chcą nas zrozumieć dosłownie. Z powodu mniejszej wiedzy ogólnej o otaczającej rzeczywistości, mali ludzie nie mogą pojąć, iż to o czym mówimy często znaczy coś zupełnie innego, niż się wydaje w pierwszej chwili. Podobnie jest z czasem - dziecko zauważa, iż w zależności od tego co robimy, godzina wydaje się być dłuższa lub krótsza. Podsumowując - "Mateusz i zapomniany skarb" to historia o przygodach kilkuletnich dzieciaków podczas wakacji. Autorka na przykładzie obiadów w jednym tygodniu w rodzinie Mateusza wyjaśniła na czym polega równouprawnienie. Pojawił się też wątek zakonu milczącego, mówienia do ryżu, demokracji oraz skomplikowanej polityki. I do tego parę afer... Ciekawa, intrygująca i pełna wydarzeń, które spodobają się małemu czytelnikowi. Z doświadczenia wiem, że można ją czytać z zapartym tchem i uśmiechem na ustach. Polecam gorąco na poprawę humoru i nie tylko. recenzja pochodzi z mojego bloga: http://czytelnicza-dusza.blogspot.com/\n17-07-2018 o godz 17:52 Matka Puchatka dodał recenzję:\n"Mateusz i zapomniany skarb" to trzecia z cyklu książka o przygodach Lilki. Magdalena Witkiewicz zabiera nas na kolejne wakacje w znajome już miejsce, jednak tym razem to nie Lilka wprowadzi nas w letni klimat, ale jej młodszy brat. Trzeba przyznać, że świat widziany z punktu widzenia drugoklasisty jest fascynujący, nie tylko dla dzieci. Co z tym skarbem? Jeśli macie w domu małe dziecko lub może nawet odrobinę większe, to doskonale wiecie, jakie pokłady wyobraźni krążą w dziecięcym umyśle. Mnie to zawsze zaskakuje i jednocześnie uświadamia, że często tych naszych milusińskich nie doceniamy. To błąd, ogromny, bo moglibyśmy się wiele od tych naszych dzieci nauczyć. Wracając do treści, tym razem to Mateusz relacjonuje nam wydarzenia, które miały miejsce w te wakacje. Lilka zeszła na nieco dalszy plan, wydoroślała i można uznać, że trzyma się trochę z boku, dając tym samym swojemu młodszemu braciszkowi pole do popisu. Chłopiec wciąga nas zatem w tajemniczą historię i trzeba przyznać, że robi to wyśmienicie! Tym razem będziemy poszukiwać skarbu, który został zakopany gdzieś przez dorosłych wiele lat wcześniej. Mateusz dowodzi misją poszukiwawczą, w której chętnie biorą udział wszystkie dzieciaki. Czy odnajdą ten zapomniany skarb? Z pewnością, bo młodzi są nieustępliwi i wytrwali w poszukiwaniach, chociaż trzeba przyznać, że wciąż coś ich od tego odciąga: a to cholera jednej z ciotek, a to znów ostatnie nogi drugiej, a to znów atak szamba czy budzące ściany. Myślę, że Wasze dzieci z przyjemnością podejmą wyzwanie i wyruszą z wesołą gromadką na poszukiwania. Przyznaję, że sama chciałabym przeżyć taką przygodę, a już na pewno odnaleźć taki skarb! Świetnie napisane Trzeba przyznać, że autorka dała czadu! Nie dość, że historia jest dynamiczna, interesująca oraz tajemnicza, to jeszcze okraszona potężną dawką humoru. Mateusza... czyta się z przyjemnością i łatwością, co chwilę wybuchając śmiechem. Śmiała się i moja córka, i ja również, bo niektóre fragmenty autentycznie mnie rozbroiły. Poza tym poczułam silna więź z Mamą – matko, jak ja ją doskonale rozumiem! Historia jest ciepła i rodzinna, taka mocno pozytywna, a przy tym świetnie skonstruowana, bowiem to Mateusz opowiada o świecie, który do otacza, a dzieci potrafią dowalić, serio... Język tej powieści jest odpowiednio dopasowany do możliwości młodego czytelnika – proste zdania, lekki humor, płynne przejścia, a do tego sympatyczne ilustracje. Czyta się błyskawicznie, wręcz połyka w kilka chwil. Warto tu jednak zaznaczyć, że nie bezrefleksyjnie, a to ważne. Co mnie jeszcze zachwyciło? Jak zwykle mistrzowska zabawa językiem. Fascynuje mnie to, w jaki sposób autorka uświadamia nam sposób odbierania słów przez dzieci. Fascynuje, ale zarazem nieco przeraża, bo od razu zaczynam się zastanawiać, co też moje dziecko sobie dopowiada, kiedy słyszy rozmowy dorosłych? Córka już mi zapowiedziała, że kiedy nauczy się porządnie pisać, będzie prowadzić dziennik, w którym to znajdą się wszelkie jej spostrzeżenia dotyczące dorosłych... Cóż, strach się bać. Mojej córce książeczka bardzo się podobała, nawet bardziej niż poprzednie części. I ja się do tej opinii przyłączę – "Mateusz i zapomniany skarb" to rewelacyjna powieść dla dzieci, idealna na wakacje. Polecamy!\n07-07-2018 o godz 07:38 Zwykła Matka dodał recenzję:\nNie każdy jednak wie, że oprócz zaspokajania potrzeb czytelniczych dorosłej gawiedzi, pani Magda ma na swoim koncie również propozycje książkowe dla zdecydowanie młodszych miłośników słowa pisanego. Nakładem wydawnictwa „Oddeski do deski” ukazała się właśnie najnowsza, trzecia w dorobku pisarki, część przygód o wakacyjnych przygodach trójki rodzeństwa: Lilki, Wiki i Mateusza. Dziś postaram się Was przekonać, że „Mateusz i zapomniany skarb” (oraz poprzednie części cyklu), to wspaniała wakacyjna lektura nie tylko dla Waszych pociech. Kolejne wakacje – ponowny wyjazd do Amalki. Tym razem narratorem jest Matewka, a my wraz z nim odkryjemy jakiż to tajemniczy skarb ukryli w tym miejscu rodzice i krewni blisko 30 lat temu. Dowiemy się także co to znaczy równouprawnienie, a także dlaczego warto gadać do ryżu (tak, dobrze przeczytaliście!). Poza tym przeżyjemy przyjazd straży pożarnej oraz pana szambiarza do Amalki, którzy zostają przywitani iście po królewsku... Takie rzeczy tylko u nas! Lekko, przezabawnie napisane historie ubawią dzieci do łez, a rodzicom pozwolą powrócić do lat naszego dzieciństwa, gdzie liczyli się tylko koledzy i dobra zabawa na świeżym powietrzu. Bez trosk dnia codziennego. Seria o Lilce (i Mateuszu) to także skarbnica przysłów oraz popularnych powiedzonek, które brane bardzo dosłownie potrafią nieraz namieszać w małych główkach bohaterów. Swoje „5 minut” ma także ilustratorka, pani Joanna Zagner-Kołat, której grafiki kipią wprost radością i humorem. Nie pozostaje mi zatem nic innego jak tylko polecić Wam, moi drodzy, te książki. Może dzięki nim domowe konsole oraz wszelakie ekrany będą mieć szansę na chwilę odpoczynku. więcej na blogu http://www.zwyklamatka.pl/2018/06/mateusz-i-zapomniany-skarb-czyli.html\n27-06-2018 o godz 18:25 Z herbatą wśród książek dodał recenzję:\nKto powiedział, że dorośli nie powinni czytać książek dla dzieci? Jeśli ktoś taki się znalazł, to szczerze mu współczuję, bo to oznacza, że zagubił gdzieś swoje wewnętrzne dziecko i w gruncie rzeczy musi być smutnym człowiekiem. Moje wewnętrzne dziecko za to ma się bardzo dobrze i wielką przyjemność sprawia mi czytanie literatury dla najmłodszych. Ostatnio świetnie się bawiłam przy książce Magdaleny Witkiewicz “Mateusz i zapomniany skarb”. “Mateusz…” to trzecia odsłona cyklu o Lilce i jej rodzeństwie. Dwa pozostałe tomy skupiają się bardziej na Lilce, a tym razem autorka oddała głos jej młodszemu bratu Mateuszowi. Niestety nie miałam jeszcze okazji zapoznać się z całą serią, ale na szczęście książki można czytać niezależnie od siebie, nie miałam więc żadnego problemu ze zrozumieniem treści - po prostu trochę później poznałam wszystkich bohaterów. Po szczęśliwym ukończeniu pierwszej klasy Mateusz, zwany przez bliskich Matewką, wyjeżdża wraz z mamą i siostrą na upragnione wakacje do willi Amalka na Kaszubach. Może nie przeżyje tam ekscytujących, mrożących krew w żyłach przygód, ale z pewnością będzie się dobrze bawił i wiele się nauczy, na przykład czym jest równouprawnienie, jak można zarazić się cholerą, albo jaki sens ma rozmawianie z ryżem. Odkryje też tajemnicę pewnego ukrytego przed laty skarbu… Książka jest krótka, ale tak pełna humoru, że już samo jej dotknięcie powinno powodować łaskotki. Bardzo lubię panią Witkiewicz w wydaniu komediowym i cieszę się, że potrafi bawić nie tylko w swoich powieściach, skierowanych do dorosłych czytelników, ale również w tych dla dzieci. Pod wieloma względami “Mateusz…” kojarzył mi się z “Mikołajkiem”, a to z mojej strony ogromna pochwała, bo seria o Mikołajku należy do moich ulubionych książek z dzieciństwa. Tutaj również mamy do czynienia z sympatycznym chłopcem, lubiącym czasem psocić ze swoimi przyjaciółmi, czym nieraz doprowadza rodziców na skraj załamania, ale i rozbawia niemal do łez. Świetnym dodatkiem do fabuły są zapiski z “Zeszytu prawd życiowych Mateusza” - możecie sobie wyobrazić, jak zabawne bywają prawdy życiowe 8/9-latka. Całość wspaniale uzupełniają ilustracje Joanny Zagner-Kołat, w prostym, ale jakże uroczym stylu. “Mateusz i zapomniany skarb” to książeczka, którą można podarować zarówno swojemu dziecku, jak i obdarzonej poczuciem humoru przyjaciółce, a nawet mamie. Myślę, że wyznacznikiem dobrej literatury dziecięcej jest właśnie to, że każde pokolenie może czerpać z niej radość. Ja bawiłam się bardzo dobrze i z pewnością sięgnę również po pozostałe części przygód Lilki i jej rodzeństwa.\n14-06-2018 o godz 12:16 Agnieszka Caban dodał recenzję:\n"Mateusz i zapomniany skarb" to już trzeci tom przygód Lilki, Matewki i całego grona ich przyjaciół. Oczywiście, namawiam tu do wcześniejszego poczytania poprzednich książeczek, bo niby da się czytać osobno, ale jednak niektóre sytuacje łączą się z poznanymi wcześniej ;) Nadchodzi czas kolejnych wakacji. Jak co roku, znów wszyscy (no prawie) trafiają do ukochanego, leśnego domku na Kaszubach - Amalki. Domek jak zwykle, zdaje się być z gumy i mieścić nieograniczoną liczbę osób. Znajdziemy tam i ciotkę Frankę (biedaczka przez lekkomyślność Mateusza, została zaliczona do rzeczy starych!), jest i Johnny, który potem ma sprawdzać z samolotu czy widać dach ciotki Aneczki, są i bliźniacy Staś i Antoś, ciotka Agata na ostatnich nogach, mama Żaba i całe mnóstwo innych. Mateusz, główny narrator książeczki zauważa pewne nieścisłości i niekonsekwencje w zachowaniach u dorosłych, co doprowadza do bardzo zabawnych sytuacji, i zaznaczam, są one jak najbardziej realne! Nie będę tu zdradzać konkretów, bo zabiorę Wam cała zabawę, a tego absolutnie nie chcemy. Tytułowy zapomniany skarb, to historia którą podsłuchał, najzwyczajniej przez przypadek (jak zawsze!) Matewka. Chodziło o mapę sporządzoną przez dorosłych, kiedy byli jeszcze dziećmi, do skarbu ukrytego gdzieś w okolicy domku. Oczywiście chłopiec wtajemnicza w sprawę resztę swych kompanów zabaw, i wszyscy postanawiają odnaleźć tajemniczą mapę. Czy uda im się tego dokonać? Tym bardziej że po drodze spotkają zaskakującą przeszkodę ;) więcej na www.papierowestrony.blogspot.com\n02-06-2018 o godz 20:50 saskia dodał recenzję:\nŚwiat dorosłych bywa skomplikowany, dzieci także, ale ten pierwszy stanowi niezłe źródło zagwozdek dla tych drugich. Wiadomo, życie nie jest proste, nawet kiedy na horyzoncie już widać wakacje. Jeszcze tylko moment, czasem bardzo długi, i będzie można odetchnąć oraz wyruszyć do Amalki na spotkanie z rodziną i przygodą. Z perspektywy dziecka dorośli są czasem dość niezrozumiali i mówią dziwne rzeczy, bywa i tak, że trudno ich dociec czego właściwie chcą i dlaczego. Oczywiście ma to i swoje dobre strony, o czym Mateusz już wie. Codziennie dochodzi do sytuacji, gdzie trzeba się zastanowić nad słowami rodziców, bo czasem można narazić się - na przykład mamie. Zbliżające się wakacje powodują wiele zabawnych i dziwnych zdarzeń, chociaż rodzice nie zawsze dostrzegają w nich powód do zastanawiania się i zadawania pytań. Jednak Matewka żyje już letnim wyjazdem i Amalką oraz spotkaniem z towarzyszami wspólnych zabaw. Dom w lesie jest miejscem gdzie zawsze się coś dzieje, a w tym roku nawet więcej niż zawsze. Zwłaszcza temat skarbu, pojawiający się bardzo niespodziewanie, zaprząta uwagę urlopowiczów, młodszych oczywiście, starsi w końcu nie wszystko muszą wiedzieć! Co innego młode pokolenie, oni nie zostawią tej sprawy ot tak sobie, nawet kiedy tyle dzieje się wokoło. Zresztą czy sami zapomnielibyście o czymś takim? Na pewno nie, no więc trzeba połączyć siły i rozpocząć poszukiwania. A co z mamą, tatą, ciociami i wujkami? Przed nimi trzeba zachować tajemnicę, oni mają i tak dużo na głowie. Pamiętacie ze swojego dzieciństwa ten czas w roku gdy czekaliście na koniec roku i wakacyjny wyjazd? Pakowanie i cały ten rozgardiasz z nim związany, a potem podróż i w końcu wakacje, te wspomnienia nawet po latach wywołują śmiech na twarzy. Podobnie jest przy lekturze książki Magdaleny Witkiewicz, skierowanej wbrew pozorom nie tylko do młodszych czytelników. Oni mogą odnaleźć w niej pomysły na zabawę i porównać ze swoimi wrażeniami, dorośli mają okazję do wspomnień oraz przypomnienia sobie tamtych emocji. „Mateusz i zapomniany skarb” jest książką zapewniającą doskonałą rozrywką, inteligentną, zabawną i przede wszystkim interesującą dla wszystkich lubiących przygody i często główkujących nad różnymi zagadnieniami dnia codziennego. Autorka pokazując świat z perspektywy siedmio-ośmiolatka pokazała to o czym tak często zapominamy lub po prostu już nie pamiętamy. Nie tylko w wakacje warto jest poznać Mateusza i Lilkę oraz resztę ich zwyczajnie niezwyczajnej rodzinki, podobnej do tej znanej nam czyli naszej własnej


Niepełnosprawna modelka po raz pierwszy w sesji zdjęciowej\nWydanie: 8/2019 (1874)\nNiepełnosprawna paraolimpijka po raz pierwszy w sesji dla prestiżowego magazynu\nDodano: 16 lutego 2018, 20:10 0\nW prestiżowym magazynie „Sports Illustrated” po raz pierwszy pojawiła się niepełnosprawna modelka, która ma protezę nogi. 22-latka weźmie udział w marcu w paraolimpijskich Igrzyskach Olimpijskich w Pjongczangu.\nAmerykański magazyn „Sports Illustrated” każdego roku przygotowuje specjalną sesję zdjęciową „Swimsuit Issue” , która za każdym razem wywołuje ogromne emocje wśród kibiców. Jest to 12 specjalnych fotografii, na których pokazane są nowe trendy w modzie plażowej. W tym roku wśród modelek, które zaprezentowały stroje kąpielowe znalazła się paraolimpijka Brenna Huckaby, która ma protezę nogi. 22-letnia snowboardzistka to pierwsza niepełnosprawna modelka, która wystąpiła w sesji dla „Sports Illustrated” .\n22-letnia Brenna Huckaby straciła nogę w 2010 roku po tym, jak zdiagnozowano u niej raka kości. W marcu 2018 roku snowboardzistka pojedzie na Paraolimpijskie Igrzyska Olimpijskie. - Ta sesja była dla mnie ogromnym wyzwaniem. Zrobiłam to dla innych niepełnosprawnych kobiet, aby pomóc im w samoakceptacji. Ja kiedyś też się bałam tego, co ludzie o mnie pomyślą, nie chciałam wychodzić z domu. Dopiero po tym, jak urodziłam córkę zdałam sobie sprawę z faktu, iż brak nogi nie może zepsuć mi życia - tłumaczyła 22-latka.\nPierwsze w historii magazynu nieprzerobione zdjęcia. Na nich sportsmenki i modelki plus-size\n/ Źródło: CBS News\nsport wiadomości życie pjongczang igrzyska olimpijskie sesja modelka brenna huckaby\nWicemistrz Europy w maratonie nie ma środków do życia. „Doszedłem...\nSylwia Spurek złożyła rezygnację z funkcji zastępcy RPO. Dołączy do...\nRozczłonkowane ciało 3-latki znaleziono w zbiorniku z kwasem...\nZara oskarżona o rasizm. Wszystko przez piegi na twarzy chińskiej...\nGeorgette Mosbacher: Uważam, że relacje między Polską, a Izraelem...\nSportSkoki narciarskieSporty zimoweKraj Polska\nMŚ w Seefeld. Kiedy i o której startują Polacy?\nWróci, czy nie wróci? Pomnik ks. Jankowskiego przedmiotem...\nKobieta siłami natury urodziła siedmioraczki. To historyczny moment...\nDC wycofuje komiks o superbohaterskim Jezusie. „Opublikuję go gdzie...\n„Uwaga!” TVN: Wypadek na trampolinie zrujnował ich życie. „Nadziei...\nSamolot pasażerski przekroczył prędkość dźwięku. „Nigdy wcześniej...\nJameela Jamil ostro o Karlu Lagerfeldzie: Bezlitosny, piętnujący grubszych mizogonista\n21 lut 201915:19\nKobieta zmarła po wizycie w restauracji z gwiazdką Michelin. Winne grzyby?\n21 lut 201915:13\nWicemistrz Europy w maratonie nie ma środków do życia. „Doszedłem do ściany”\n21 lut 201915:03\nPO chce odwołania Ardanowskiego. „Niekompetencja, nieudolność i konfliktowość”\n21 lut 201914:54\nBatman czy Superman? Sprawdź, czy rozpoznasz członków Ligi Sprawiedliwości i ich przeciwników\n21 lut 201914:42\nSylwia Spurek złożyła rezygnację z funkcji zastępcy RPO. Dołączy do partii Biedronia?\n21 lut 201914:27\nRozczłonkowane ciało 3-latki znaleziono w zbiorniku z kwasem. Zatrzymano jej rodziców\n21 lut 201914:18\nZara oskarżona o rasizm. Wszystko przez piegi na twarzy chińskiej modelki\n21 lut 201913:59\nGeorgette Mosbacher: Uważam, że relacje między Polską, a Izraelem są dziś naprawdę dobre\n21 lut 201913:35\n21 lut 201913:29\nWróci, czy nie wróci? Pomnik ks. Jankowskiego przedmiotem konferencji prasowej\n21 lut 201913:12\nDoradca Wałęsy zapowiada działania prawne po materiale „Wiadomości”\n21 lut 201913:02\nKobieta siłami natury urodziła siedmioraczki. To historyczny moment dla Iraku\n21 lut 201912:50\nDC wycofuje komiks o superbohaterskim Jezusie. „Opublikuję go gdzie indziej”\n21 lut 201912:37\n„Uwaga!” TVN: Wypadek na trampolinie zrujnował ich życie. „Nadziei jest coraz mniej”\n21 lut 201912:23\nSamolot pasażerski przekroczył prędkość dźwięku. „Nigdy wcześniej czegoś takiego nie widziałem”\n21 lut 201912:17\nW archiwum generała Kiszczaka odkryto list Rokity do Geremka. Pochodzi z 1990 roku\n21 lut 201912:07\nPosłowie chcą nowego święta państwowego. „Zważywszy na doniosłość decyzji Mieszka I...”\n21 lut 201911:51\nRzuciła karierę i zamieszkała w lesie z setką psów. A to tylko połowa jej podopiecznych\n21 lut 201911:32\nMeghan Markle zorganizowała baby shower. Wśród gości Serena Williams i Amal Clonney\n21 lut 201911:09\nKulisy znanych produkcji filmowych. Tak wygląda przygotowanie efektów specjalnych\n21 lut 201910:59\nKrystyna Pawłowicz ponownie publikuje zdjęcie Brigitte Macron. „Obrona jest moim prawem”\n21 lut 201910:41\nO pedofilii duchownych w Watykanie. Rozpoczął się historyczny szczyt\n21 lut 201910:25\nJurek Owsiak zirytowany usługami Poczty Polskiej. „Całą niespodziankę szlag trafił”\n21 lut 201910:10\nNowożeńcy robią sobie sesje ślubne w podróży dookoła świata! Odwiedzili już 33 kraje\n21 lut 2019 9:55\nMigalski: Kaczyński zażądał ode mnie 12 z 18 tys. euro na potrzeby partyjne\n29 kwi 201412:38 15115\nByła pokojówka Michaela Jacksona przerywa milczenie. Co widziała w Neverland?\n20 lut 201916:24 12017\nNie żyje uczestnik nowego programu TVP. „Ból i smutek towarzyszy nam wszystkim”\n20 lut 2019 9:27 11820\nMarek Belka o Beacie Szydło: „Jak ktoś jest niemotą, to...”. Odpowiedziała Mazurek\n20 lut 201918:42 7982\nTesco zamknie 32 sklepy w całej Polsce. Które markety znikną z rynku?\n20 lut 201911:36 7395\n21 lut 201910:41 6961\nTusk: Jeśli to prawda, że politycy PiS rozkradli to, co zbierał PCK, to się nie mieści w głowie\n21 lut 2019 6:35 6627\nTotalizator Sportowy – idealne miejsce na rozwój kariery\n20 lut 201913:57 6188\nPolacy z szansami na medale mają wymarzonego sponsora\n18 lut 201914:54 6013\n18 sie 2002 0:00 5463\n„Uwaga!” TVN: „Nie posiadamy kompetencji”. Jak działa nowe prawo antysmogowe?\n20 lut 201921:56 4896\nSąsiedzi Kaczyńskiego skarżą się na policję. „Silnik mają odpalony cały czas”\n20 lut 201918:08 4732\nProjekt noweli o opłatach abonamentowych. Opozycja opuściła posiedzenie komisji\n19 lut 201921:58 4652\nWpis Roberta Biedronia wywołał burzę. „Myślałem, że dinozaury wyginęły!”\n20 lut 201917:04 4471\nKotka Karla Lagerfelda odziedziczy fortunę? Choupette już teraz sama się utrzymuje\n20 lut 201915:58 4230\n16 sty 2000 0:00 4200\nPrzerażający kawałek mięsa w zupie ze szkolnej stołówki. „Tak karmią nasze dzieci”\n20 lut 201916:51 4133\nRodzinny skandal w firmie polskiego miliardera\n19 lut 201917:30 4128\nRawicz. Matka i syn chcieli zabić 10-letnią córkę. Twierdzili, że byli szantażowani\n21 lut 2019 7:39 3982\n18 sie 2002 0:00 3727\nEmma Stone w kreacji polskiej projektantki dla Vogue'a. Wygląda obłędnie!\n21 lut 2019 8:10 3717\nKreacja Kim Kardashian wywołała skandal. Celebrytka pokazała zbyt wiele?\n19 lut 201911:02 3689\nPowstaje druga część „Avatara”. James Cameron zdradził szczegóły\n20 lut 201920:52 3661\nNieoficjalnie: Znana przyczyna śmierci Karla Lagerfelda\n19 lut 201916:32 3624\n21 lut 201913:02 3542\nDonald Tusk wystartuje w wyborach prezydenckich? „Nie mówię definitywnie »tak«”\n20 lut 201920:38 61\n20 lut 201918:08 54\nSondaż: Koalicja Europejska wygrywa z PiS w wyborach do PE\n21 lut 2019 8:35 44\n21 lut 2019 6:35 41\n20 lut 201918:42 35\nPomnik ks. Jankowskiego w Gdańsku przewrócony. Sekielski pokazuje nagranie\n21 lut 2019 7:06 35\nBruksela chce pilnego spotkania w sprawie Mierzei Wiślanej? Pojawiły się nowe informacje\n20 lut 2019 9:43 32\nKłótnia na komisji o rekompensaty dla TVP. „Wypowiedziom posłów opozycji towarzyszą knajackie szyderstwa”\n20 lut 2019 7:59 28\nAfera PCK. Oprócz ubrań zginęło 46 ton żywności. Wg „GW”, rozdawano ją w kampanii posła PiS\n20 lut 201914:55 27\n20 lut 201917:04 22\nZbigniew Ziobro pozostaje ministrem sprawiedliwości. Wniosek o wotum nieufności odrzucony\n21 lut 2019 7:25 21\n21 lut 201913:02 20\nProkuratura włącza się w sprawę Ogórek. Prawnicy: „To ewenement”, „jak za PRL-u”, „co najmniej dziwne”\n20 lut 201911:47 19\nMedia piszą o zdewastowaniu żydowskiego cmentarza w Świdnicy. Ambasador interweniuje: To fake news\n20 lut 201912:48 15\n21 lut 201910:41 13\nKaczyński złożył zawiadomienie do prokuratury ws. „Wyborczej”. „Jego pogróżki nie robią na nas wrażenia”\n20 lut 2019 7:42 13\n21 lut 201910:10 11\n20 lut 2019 9:27 9\n„Najgorszy minister sprawiedliwości po 1989 roku”. Wieczorem debata nad odwołaniem Ziobry\n20 lut 201919:42 9\nJak to się robi z Żydami\n20 lut 2019 9:59 9\nRadio Zet sprzedane. Udziały w spółce wykupiła m.in. Agora\n20 lut 201917:28 9\nSpór Polski i Izraela. Jest reakcja Departamentu Stanu USA\n20 lut 2019 6:18 9\n21 lut 201913:35 9\nPrezes CPK nagle zrezygnował. Co dalej z megalotniskiem?\n20 lut 201914:29 8\nMałopolska kurator oświaty atakuje Trzaskowskiego. Zwraca się do Warszawiaków\n20 lut 201918:23 8\npp porty lotnicze\nfeta w warszawie\npomnik armii czerwonej\nile kalorii ma\njaka będzie polityka trumpa\nkim dzong jang\nszef sld. zjednoczona lewica\ndostawca energii elektrycznej\ngala disco polo\nJak robić tanio zakupy w internecie?\nNa dnie Bałtyku zalega broń chemiczna. Stwarza zagrożenie dla ludzi i środowiska?\nPrime timeGwiazdyKraj PolskaŚwiatŻycie\nPasażerka została wyrzucona z samolotu. Przeszkadzało jej… 3-letnie dziecko