Edycja 2019 - Zadania - Budżet Obywatelski Miastko 2020\n1 Zagospodarowanie terenu przy ul. Fabrycznej - Remont chodnika\nW ramach projektu wyremontowany zostanie odcinek chodnika biegnący od skrzyżowania z ul. Gen. Wybickiego w kierunku "Nowej Biedronki", znajdujący się po lewej stronie dro... więcej »\nW ramach projektu wyremontowany zostanie odcinek chodnika biegnący od skrzyżowania z ul. Gen. Wybickiego w kierunku "Nowej Biedronki", znajdujący się po lewej stronie drogi. Nowy chodnik będzie posiadał nawierzchnię z polbruku.\n2 Open Lake Event - Festiwal Muzyki Elektronicznej\nFestiwal muzyki elektronicznej nad jeziorem Lednik w woj. pomorskim z udziałem artystów sceny elektronicznej, zarówno polskich jak i zagranicznych. Całe wydarzenie ma cha... więcej »\nFestiwal muzyki elektronicznej nad jeziorem Lednik w woj. pomorskim z udziałem artystów sceny elektronicznej, zarówno polskich jak i zagranicznych. Całe wydarzenie ma charakter promujący muzykę elektroniczną na pomorzu oraz ma na celu rozwijanie pasji do muzyki, miłości do ludzi i chęci tworzenia jakościowych imprez.\n3 Przebudowa drogi gminnej przy ulicy w kierunku plebanii parafialnej, droga nr 188\nProjekt będzie obejmował remont nawierzchni drogi gminnej, która obecnie wyłożona jest płytami betonowymi. Po remoncie droga będzie posiadała nawierzchnię polbrukową.\n4 Kontynuacja remontu drogi gminnej - dojazd do cmentarza parafialnego w Wałdowie\nZadanie polega na remoncie nawierzchni drogi gminnej na nawierzchnię z kostki Polbruk na odcinku 70 m, stanowiącej dojazd do cmentarza parafialnego w Wałdowie.\n5 Droga do Krainy Rummela\nRemont nawierzchni drogi gminnej na nawierzchnię z kostki Polbruk od budynków "starego Nadleśnictwa" w kierunku Hamera.\n6 Kontynuacja budowy świetlicy wiejskiej w miejscowości Tursko\nZadanie będzie polegało na kontynuacji remontu świetlicy wiejskiej w miejscowości Tursko - prace wykończeniowe.\n7 Remont drogi betonowej w Miłocicach\nWykonanie nawierzchni drogi gminnej w technologii betonowej.\n8 Budowa chodnika przy ulicy Młodzieżowej\nBudowa chodnika przy ul. Młodzieżowej pomiędzy ulicą Dworcową a Zespołem Szkół Ogólnokształcących i Technicznych w Miastku\n9 START PROGRESS PROJECT - Zakup sprzętu sportowego niezbędnego do prawidłowego rozwoju fizycznego dzieci i młodzieży zrzeszonych w klubie MKS Start Miastko\nGłównym założeniem projektu jest kompleksowa poprawa warunków treningowych poprzez zakup sprzętu treningowo-sportowego do realizacji zajęć sportowych. Zakup wyposażenia s... więcej »\n10 Zlot motocyklowy nad Wołczycą - Miastko 2019\nProjekt zakłada organizację zlotu motocyklowego w miejscowości Wołcza Wielka, trwającego przez weekend.\n11 Plac sportowo-rekreacyjny w Wałdowie\nW ramach projektu zostanie wykonana rozbudowa placu rekreacyjno-sportowego. Realizacja projektu obejmuje: - doposażenie placu zabaw w zestawy i elementy zabawowe, tablic... więcej »\nW ramach projektu zostanie wykonana rozbudowa placu rekreacyjno-sportowego. Realizacja projektu obejmuje: - doposażenie placu zabaw w zestawy i elementy zabawowe, tablicę z regulaminem i ławeczki; zestawy lub elementy urządzeń do ćwiczeń fitness - tzw. "siłownia zewnętrzna"; montaż monitoringu zewnętrznego.\n12 Zagospodarowanie placu rekreacyjnego na ul. Konstytucji 3 Maja w Miastku\nZadanie polega na zagospodarowaniu placu rekreacyjnego przy ul. Konstytucji 3 Maja.\n13 Rozbudowa i doposażenie Placu Sensorycznego przy Świetlicy Wiejskiej w Świerzenku\nRealizacją tego projektu chcemy dać przykład innym miejscowością aby tworzyć miejsca dla całych rodzin. W dzisiejszych czasach rodzice bardzo mało czasu spędzają z dzieć... więcej »\nRealizacją tego projektu chcemy dać przykład innym miejscowością aby tworzyć miejsca dla całych rodzin. W dzisiejszych czasach rodzice bardzo mało czasu spędzają z dziećmi. Co raz częściej czas dzieci wypełnia Internet. - ogród zmysłów ma rozwijać nasz mózg, wzmacniać pamięć i rozbudowywać wyobraźnię. Pokażemy jak można wspólnie spędzać czas na grach i urządzeniach na świeżym powietrzu.\n14 Ogrodzenie boiska wsi Dolsko\nOgrodzenie boiska we wsi Dolsko.\n15 Modernizacja pomieszczeń w budynku OSP w Piaszczynie.\nProjekt przewiduje modernizację sali szkoleniowej oraz pomieszczeń socjalnych, poprzez przeprowadzenie robót budowlanych oraz zakup niezbędnego wyposażenia.\n16 Budowa chodnika w miejscowości Kamnica\nBudowa chodnika przy drodze gminnej w m. Kamnica o długości około 200m.\n17 Budowa oświetlenia ulicznego na działce nr 644 (droga betonowa) w Dretyniu\nW ramach zadania przewiduje się montaż oświetlenia ulicznego przy drodze betonowej w Dretyniu.\n18 Modernizacja podwórza przy ulicy Wybickiego 7 w ramach budżetu obywatelskiego Gminy Miastko w 2019 roku.\nRealizacja zadania obejmuje modernizację podwórza przy ul. Wybickiego 7 w Miastku.\n19 Modernizacja przydrożnej figury, miejsca przy Kościele pw. NMP Wspomożenia Wiernych na terenie Gminy MIastko\nRealizacja zadania obejmuje modernizację figury i miejsca wokół na terenie gminy, poprzez czyszczenie, uzupełnienie i odtworzenie ubytków, zabezpieczenie, malowanie, wyko... więcej »\nRealizacja zadania obejmuje modernizację figury i miejsca wokół na terenie gminy, poprzez czyszczenie, uzupełnienie i odtworzenie ubytków, zabezpieczenie, malowanie, wykonanie nowych tablic, napisów, krzyży, ogrodzeń, rekultywacje terenu, oświetlenie i dojście.\n1A Upowszechnianie sportów wodnych wśród dzieci i młodzieży na terenie Gminy Miastko\nBezpłatne, całoroczne zajęcia żeglarskie dla dzieci i młodzieży z gminy Miastko. Możliwość udziału w regionalnych regatach. Szkoleniowcy będą uczyć się żeglowania na nowy... więcej »\nBezpłatne, całoroczne zajęcia żeglarskie dla dzieci i młodzieży z gminy Miastko. Możliwość udziału w regionalnych regatach. Szkoleniowcy będą uczyć się żeglowania na nowych łódkach Optymist! Dla przyszłych regatowców dostępne będą również łódki Omega oraz katamarany Hobie Cat 16.


Toshiba Dynabook SATELLITE PRO C50 i5-1035G1/8GB/256/Win10 - Notebooki / Laptopy 15,6" - Sklep komputerowy - x-kom.pl\nDynabook SATELLITE PRO C50 i5-1035G1/8GB/256/Win10\nToshiba Dynabook SATELLITE PRO C50 i5-1035G1/8GB/256/Win10\nod: Toshiba|kod producenta: C50-H-109 PYS33E-004004PL\t|kod x-kom: 590172\nPoznaj Toshiba Dynabook SATELLITE PRO C50 w 60 sekund\nChciałbyś lepiej poznać Toshiba Dynabook SATELLITE PRO C50? Oglądając poniższy materiał wideo, w zaledwie 60 sekund odkryjesz wszystkie cechy, jakie posiada ten produkt.\nOdkryj uniwersalny laptop Toshiba Dynabook SATELLITE PRO C50 w 360 stopniach\nDynabook SATELLITE PRO C50 z ekranem o przekątnej 15,6” to idealny laptop do Twojego domu. Bez problemu poradzi sobie z wymogami stawianymi przez aplikacje biurowe, wykorzystasz go również jako domowe centrum rozrywki multimedialnej. Wydajna bateria pozwoli Ci na swobodne przemieszczanie między pokojami, bez konieczności rozwijania przewodu i szukania gniazdka. Po prostu usiądź wygodnie, czy to na kanapie, czy przed biurkiem i ciesz się możliwościami, jakie daje SATELLITE PRO C50.\nSprawdź, jak Toshiba Dynabook SATELLITE PRO C5 wygląda w rzeczywistości. Chwyć zdjęcie poniżej i przeciągnij je w lewo lub prawo aby obrócić produkt lub skorzystaj z przycisków nawigacyjnych.\nZrealizuj założenia technologiczne swojej firmy i zmieść się w budżecie na rozwiązania IT dzięki stylowemu urządzeniu, którym naprawdę będzie można się pochwalić. Satellite Pro C50 jest wyposażony w mocny procesor Intel® Core™, szybką pamięć RAM, a także najwygodniejszą technologię podłączania urządzeń USB Type-C™. Choć jest to najbardziej przystępny cenowo laptop marki Dynabook, producent gwarantuje, że jest tak samo starannie skonstruowany i niezawodny jak wszystkie ich urządzenia.\nElegancki, ciemnoniebieski laptop Satellite Pro C50 ma zaledwie 19,7 mm grubości i waży tylko 1,76 kg. Matowy ekran FHD o przekątnej 15,6” zajmuje ponad 80% górnej powierzchni laptopa, zapewniając kompaktowe wymiary urządzenia. Można jednak komfortowo z niego korzystać przy biurku lub w podróży dzięki ergonomicznej klawiaturze z pełną sekcją numeryczną i baterii oferującą do 10 godzin pracy. Laptop jest też wyposażony w Precision Touch Pad, zapewniając precyzję sterowania urządzeniem bez podłączania myszy.\nObecnie płynna komunikacja z klientami i współpracownikami jest ważniejsza niż kiedykolwiek dotąd. Laptop Satellite Pro C50 jest do tego odpowiednio przygotowany. Ma wszystko, czego potrzeba do wideokonferencji, w tym kamerę internetową HD, czuły mikrofon i głośniki stereo. A jeśli wolisz, możesz podłączyć zestaw słuchawkowy przez Bluetooth lub gniazdo łączone mikrofonu i słuchawek.\n2-komorowa, 6000 mAh\nOpinia do modelu:Pamięć RAM: 16 GB\nCzy można do tego laptopa zainstalować dodatkowy dysk ?... Rozwiń dalej\nBardzo fajny lapek, ma mocne bebechy! Jest szybki jak błyskawica i ma mega baterię:)... Rozwiń dalej\nFajny laptop. Daje maxa... Rozwiń dalej\nW tej cenie super sprzęt, bateria trzyma około 8h. Jest dobrze wykonany, fajnie że ma usb-c. Mógłby mieć podświetlenie klawiatury, ale akurat 90% mojego czasu pracy to dzień więc nie jest to konieczne :)... Rozwiń dalej\nGłówną wadą laptopa jest system chłodzenia: wentylator wydaje wysoki, nieprzyjemny dźwięk nawet pod niewielkim obciążeniem... Rozwiń dalej


Plecione bułeczki z młodym jęczmieniem. | Przepisy kulinarne - WszelkiePrzepisy.pl – sprawdzone przepisy ze zdjęciami\nDomowe pieczywo jest najlepsze.Chrupiące,pulchne i pachnące.Tym razem do bułek dodałam sproszkowany młody jęczmień.Bułki są wyraziste w smaku i mają ładny zielony kolor.Najlepiej smakują z ziołowym twarożkiem.Z przepisu wychodzi 6 sztuk.\n1.Drożdże rozetrzeć z cukrem,łyżką mąki i odrobiną ciepłego mleka.Następnie przykryć ściereczką i odstawić w ciepłe miejsce na około 15 minut.Po tym czasie do mąki dodać wyrośniete drożdże,sól,młody jęczmień i stopniwo wlewając posotałe mleko zagnieść ciasto.Ciasto przykryć ściereczką i odstaiwć na około 1 godzinę,żeby wyrosło.\n2.Wyrośnięte ciasto podzielić na 6 części,każdą część dzielimy na trzy części i toczymy z nich wałeczki,nastepnie pleciemy jak warkocze formując bułeczki.\n3.Uplecione bułeczki ułożyć na blasze wyłożonej papierem do pieczenia i odstawiamy na 15 minut w ciepłe miejsce,żeby podrosły.\n4.Następnie bułeczki piec w temperaturze 180 stopni przez około 30 minut.


Levi's "501® Skinny" Coal Black - 2950200630 - Levi's, Wrangler, Lee, Pepe Jeans, Tommy Jeans, Mustang - Bluestilo.com\nKod Produktu: 2950200630\nSpodnie damskie rurki marki Levi's w odcieniu czarnym z cieniowaniem i przetarciami nadającym całyści styl mocno vintage. Niezawodne od świtu do zmroku. Wspaniale podkreślające sylwetkę. 501® to jedne z pierwszych jeansów marki Levi's®, są swoistą ikoną - zawsze modne i unikatowe.\nNumer katalogowy: 2950200630\nWypranie: Coal Black\nGramatura: 15,7 Oz


Bezpieczniej w górach – startuje Treningowe Centrum Lawinowe na Kalatówkach | kropka.co\nBrowse: Home / Artykuły / Bezpieczniej w górach – startuje Treningowe Centrum Lawinowe na Kalatówkach\n5 marca 2013 · w Artykuły, Sport\nDetektor lawinowy, sonda i łopatka powinny stanowić podstawowe wyposażenie podczas turystyki wysokogórskiej, ponieważ tego rodzaju zestaw może decydować o szansach na uratowanie ofiary lawiny. Jednak nawet wyposażeni w najnowocześniejsze zdobycze techniki mamy ograniczone szanse w konfrontacji z żywiołem lawiny. Najlepszą ochroną przed tym zagrożeniem jest wiedza, jak go unikać. Dlatego akcja ?Lawinowe ABC? przypomina również o najważniejszych zasadach, jakie obowiązują w górach w zimie m.in. konieczności zapoznawania się z aktualnym komunikatem lawinowym czy umiejętnościami odczytywania sygnałów świadczących o zagrożeniu lawinowym w terenie. Cały poradnik dostępny jest na stronie: www.lawinoweabc.pl.


Anna Maria Jopek rozhulała się na całego, nie siedziała bezczynnie w domu - plus.gs24.pl\nAnna Maria Jopek rozhulała się na całego, nie siedziała bezczynnie w domu\nAnna Maria Jopek jest ciągle w biegu. Zatrzymała się na chwilę w Miami, żeby nagrać album „Minione”.\nNie mogłem inaczej zacząć naszej rozmowy, bo przecież aż sześć lat musieliśmy czekać na Pani nową płytę. Co zawiniło: brak inspiracji czy brak czasu?\nTo drugie. Wie pan, w ile niebywałych współpracy wdałam się i w ilu niezwykłych miejscach byłam w tym czasie?\nProszę nam opowiedzieć.\nDużo tego było. Kierował mną ogromny głód wrażeń. Na przykład przez miesiąc mieszkałam w Edynburgu we wspólnocie teatralnej Pieśń Kozła, gdzie byłam jedną z dwunastu śpiewaków a capella, realizujących szkockie pieśni, w Teatrze Starym w Lublinie pracowałam z mistykiem Leszkiem Mądzikiem nad spektaklem „Czas kobiety”, nagrałam „Bezgranicznie” z Branfordem Marsalisem, objechałam niemal cały świat z moim zespołem, a ostatnio - śpiewałam z Kroke w Skandynawii.\nNie siedziałam więc bezczynnie w domu. Było mi łatwiej tak wędrować z miejsca na miejsce, bo moje dzieci są już starsze. Rozhulałam się na całego.\nCo sprawiło, że w końcu jednak postanowiła Pani nagrać nowy album?\nDzisiaj wydanie płyty jest tylko pretekstem do koncertowania i podróżowania. Zmuszanie się do nagrywania w niektórych okolicznościach nie ma sensu.\nTym razem jednak pomysł popracowania w studiu w Miami z Gonzalo Rubalcabą i kubańskimi muzykami był dla mnie tak nęcący, że dałam się skusić.\nOstatnie Pani dokonania płytowe są związane z kulturą latynoską. Co w niej Panią fascynuje?\nOna mnie fascynuje w kontrze do mojej kultury. Z jednej strony drążę swoją polskość: sięgam do muzyki ludowej, kiedy piszę własne piosenki, zawsze robię to w słowiańskiej skali, podejmuję tematy ważne tu i teraz.\nAle z drugiej strony pociąga mnie ta zmysłowość i bliskość cielesna istniejąca w świecie, który ma zawsze słońce nad głową. Nasza kultura jest skoncentrowana na melodii, a latynoska - na rytmie. I to mnie też fascynuje.\nNic w tym dziwnego, bo my przecież chodzimy przez pół roku opatuleni w kurtki, szaliki i czapki - gdzie więc jest tutaj miejsce na ruch bioder i taneczny krok?\nMusimy się mentalnie zawiesić - i stajemy się w tym zawieszeniu nostalgiczni, przez co snujemy w muzyce niekończące się frazy, będące wyrazem naszej tęsknoty za światłem. Zanurzam się więc w tej latynoskiej kulturze z lubością, nie udając jednak, że do niej należę.\nZ tego zderzenia narodził się pomysł na „Minione”?\nTak. Postanowiłam przywieźć na Kubę przedwojenne polskie piosenki, które są jedynym przykładem na sensualność i rozbujanie naszej muzyki. W żadnej innej epoce przecież nie tańczyliśmy tyle, co przed wojną.\nKiedyś potrafiliśmy nie tylko tańczyć, ale również mówić bez skrępowania o uczuciach takich, jak miłość czy pożądanie.\nGdzie Pani szukała tych kompozycji?\nNie było łatwo. Jest trochę wydanych płyt, głównie składanek. Przesłuchałam wszystkie. Najwięcej utworów znalazłam jednak na YouTubie. Okazało się, że ludzie zgrywają ze starych winyli przedwojenne piosenki - i umieszczają je w tym serwisie.\nur. 14 grudnia 1970 w Warszawie - wokalistka, kompozytorka, autorka tekstów, producentka nagrań. Jest zdobywczynią 9 płyt złotych i 7 platynowych.\nJest córką Stanisława Jopka, tenora Zespołu Pieśni i Tańca „Mazowsze”, i Marioli Stankiewicz. W 1998 wyszła za mąż za Marcina Kydryńskiego, z którym ma dwójkę dzieci: Franciszka (18 l.) i Stanisława (16 l.)\nChylę przed nimi za to czoła, bo dzięki temu ocalają polską kulturę sprzed lat. Znalazłam tam dużo prawdziwych pereł. Co ciekawe - ostatecznie Gonzago sięgnął po te piosenki, które wygrały z czasem: „Rebekę” czy „Tę ostatnią niedzielę”, których przecież nie musiałam długo szukać.\nOkazało się, że zrobiły wrażenie na człowieku z zupełnie innej kultury, mieszkającym na drugim końcu świata.\nCo polscy kompozytorzy odcisnęli własnego na latynoskich tych tangach i bolerach?\nTe piosenki nie miały wiele wspólnego z argentyńskimi tangami i bolerami. Od początku to była ich polska interpretacja. Cudownie było teraz móc wziąć to na warsztat i zrobić z tego punkt wyjścia do improwizacji z kubańskimi muzykami.\nFaktycznie nadała Pani tym piosenkom bardzo indywidualny ton, poprzez nasycenie ich typową dla Pani nostalgią. Chciałaby Pani żyć w dwudziestoleciu międzywojennym?\nNie. Jestem w dobrym czasie. Jeśli za czymś tęsknię, to za pięknem, formą, ideałami, bo strasznie mało jest tego obecnie. To jest to tytułowe „Minione”. Trochę to jednak jest przekorne, bo wychodząc z Kubańczykami od czegoś, co było dawno, zwróciliśmy się w stronę przyszłości.\nGonzalo jest erudytą. Flirtuje z wieloma dawnymi tradycjami pianistycznymi - kubańską, chopinowską, słychać u niego francuski impresjonizm, trochę muzyki rosyjskiej i kod amerykańskiego jazzu, ale wszystko to formalnie i harmonicznie popycha w przyszłość.\nJak Pani budowała w sobie obraz tej minionej Polski sprzed wojny?\nMoja babcia wiele mi opowiadała. Zresztą dużo słyszałam o tamtym okresie od wszystkich kobiet z mojej rodziny. One bardzo go kochały. Dlatego wiem, że to był najpiękniejszy czas dla Warszawy.\nWszyscy potrafili się pięknie ubrać, tańczyli na balach, chodzili do kawiarni, mieli wysokie maniery, dbali o detal. Duchowość łączyła się ze zmysłowością. A potem przyszła wojna - i wszystko stało się okrutne i beznadziejne.\nW moim świecie nie ma granic, podziałów i nierówności. Jestem prawdziwą demokratką\nMężczyźni zginęli lub trafili do niewoli, kobiety musiały radzić sobie same, aby ocalić siebie i swoje dzieci. Piękno ustąpiło miejsca prozie życia. I okazało się, że kobiety są bardzo dzielne, wykazały dużo charakteru i siły.\nBardzo przesiąkłam tymi opowieściami mojej babci i moich cioć - a teraz mogłam wreszcie wrócić do tych najpiękniejszych czasów ich młodości i oddać im swój pokłon.\nJak się Pani pracowało w Miami?\nCudownie było tę płytę nagrywać tam. Mogłam iść o świcie nad morze i zobaczyć, jak wstaje słońce nad nieruchomą taflą wody. Mogłam w tej ciepłej wodzie przesiedzieć aż do dziewiątej rano - i dopiero wtedy pójść do studia.\nPonieważ pracowałam z samymi Kubańczykami, oni przychodzili na nagrania z całymi rodzinami. Bardzo się tego obawiałam, bo nagrywanie to dla mnie niezwykle intymna czynność i potrzebuję do tego ogromnego skupienia.\nZrozumiałam jednak, że oni kochają pracować we wspólnocie, bo są ogromnie rodzinni. Te rodziny siedziały więc w ciszy i w milczeniu obserwowały naszą pracę. To okazało się tak pomocne, jakbyśmy grali koncert.\nNo właśnie: nie brakowało Pani swojej rodziny?\nMoje dzieci by tyle nie wytrzymały w jednym miejscu. Straciłyby cierpliwość po kwadransie - i wyszły (śmiech). Dlatego byłam pod tak ogromnym wrażeniem, jaka tam jest kulturowa wspólnota. My tego nie mamy.\nPoznała Pani Kubę od niemuzycznej strony?\nNie było na to czasu. Ja jestem jak japońska wycieczka: wpadam i wypadam. Przyjechałam, zrobiliśmy nagrania w dwa dni, zabrałam dysk pod pachę - i wyjechałam. Tymczasem tam wszystko robi się powoli. Byłam więc tam reprezentantką neurotycznej części świata.\nPolacy mają problem z przełamywaniem kulturowych barier. Pani chyba już nie?\nAleż skąd. Kocham inność, jestem orędowniczką praw wszystkich kultur i wszystkich mniejszości. To dla mnie esencja życia. Bo poprzez te odmienności dowiaduję się też wiele o sobie - to mnie otwiera na przestrzał. W moim świecie nie ma granic, podziałów i nierówności. Jestem prawdziwą demokratką.\nGdzie Pani odpoczywa po tych podróżach?\nW domu, w oczach moich dzieci. Ale nie nazwałabym tego wyciszeniem. Dzieci są najważniejszym tematem w moim życiu. Może na tym skończę opowieść o nich, bo nienawidzą, jak mówię o nich publicznie, i będzie potem awantura. (śmiech)\nW marcu już rusza Pani w Polskę ze swoimi Kubańczykami w trasę promującą „Minione”. Uda się odtworzyć klimat ze studia w Miami?\nNa nic się nie nastawiam - jadę w tę trasę gotowa na wszystko. Pracuję z takimi muzykami, którzy wyjątkowo cenią improwizację. Mogę jednak wszystkich zapewnić, że będzie to prawdziwe.\nanna maria jopek kraków\nAnna Maria Jopek wywiad\nAnna Maria Jopek w Krakowie\nkoncert Jopek ICE Kraków\nAnna Maria Jopek ICE Krakow\nBig Brother - tak wyglądają teraz uczestnicy znanego programu [prywatne zdjęcia - 28.05.2020]\nOstatnie badania Błękitnych i kierunek Rzeszów. Za kilka dni wznowienie rozgrywek II ligi\nZobacz, jak wyglądają Międzyzdroje w środku tygodnia. Galeria zdjęć!


Kult jeszcze raz na żywo bez prądu - Dziennik.pl\n8 lutego 2013, 13:31 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nKult akustycznie w warszawskiej Stodole / Media\nFani zespołu Kult ponownie będą mieli okazję usłyszeć utwory kapeli w wykonaniu akustycznym.\n16 lutego w warszawskiej Stodole Kult da koncert unplugged. Po sukcesie płyty "Kult MTV Unplugged" wiadomo, że zapowiada się duże wydarzenie dla miłośników talentu Kazika i spółki.\n– Wiedzieliśmy, że będzie to wydarzenie roku. Nie spodziewałem się natomiast, że strona artystyczna wyjdzie nam tak dobrze – mówił Kazik Staszewski.\nKult MTV Unplugged Kult koncert


Die With Me 1.0 (iOS) - Aplikacja - Download Komputer Świat\nDie With Me 1.0\nDie With Me 1.0 (iOS)\nDie With Me to specyficzny komunikator stworzony z myślą o platformie iOS. Wyróżnia się on od konkurencji swoim niepowtarzalnym podejściem do czatów. Aby zyskać dostęp do komunikacji, należy posiadać telefon lub tablet z baterią na poziomie niższym niż pięć procent naładowania. Jeśli ten warunek jest spełniony, jesteśmy łączeni z innymi użytkownikami, którzy nieubłaganie odliczają czas do pełnego rozładowania się ich urządzeń.\nKorzystanie z Die With Me to niesamowite doznanie przepełnione skrajnymi uczuciami\nCechą unikatową dla opisywanego tytułu jest anonimowość oraz gigantyczna losowość. Komunikacja z ludźmi trwa niezwykle krótko, dlatego też to, czym podzielimy się z nimi oraz w jaki sposób się z nimi pożegnamy, może być dla nich jedyną wskazówką, czy pamiątką po naszej osobie. Taka forma Die With Me przyniosła mu niezwykłą popularność, czemu nie można się jednak specjalnie dziwić.\nOcena Die With Me 1.0\nInformacje o Die With Me (iOS)\nPotrzebujesz Die With Me na inną platformę systemową? Tak się składa, że mamy również Die With Me do pobrania za darmo na platformę Android. Wszystkie dostępne wersje znajdziesz w powyższej liście rozwijanej.\nPobierz »1.00 MB Pobrano 4 razy\nProgramy od Dries Depoorter\nDie With Me 1.0 (Android)\nDie With Me dla Androida to unikatowy komunikator internetowy. Opiera się on na zasadzie umożliwienia użytkownikom...\nPobrano: 2 587


Saṅkhāry - SASANA.PL\nCzytelnia » Nauczyciele Theravādyjscy » Anālayo Bhikkhu » Saṅkhāry\nO autorze: Anālayo Bhikkhu\nTermin saṅkhāra wywodzi się od rzeczownika kāra (sanskr. kṛ) i przedrostka saṃ, które wspólnie znaczą tyle co „wy/współ/razem (saṃ) – robienie/tworzenie (kāra)” [ang. together making – przyp. tłum.]. W takim dosłownym znaczeniu termin występuje w Vinayi, kiedy Buddha zezwala na „wyrabianie” (abhisaṅkharituṃ) maści leczniczej, tj. na sporządzanie jej (Vin. I, 205). Z kolei w Sutta Nippācie odnajdujemy bliskoznaczne saṅkhata na określenie tratwy jako „współ-zrobionej/wytworzonej”, tj. solidnie skonstruowanej (Sn. 21).\nSaṅkhāra w sensie „wytwarzania” łączy w sobie znaczenia strony czynnej i biernej, określając tego, co „wytwarza” ale i to, co jest „wytwarzane”. Bardziej czynny wydźwięk „wytwarzania”, w znaczeniu posługiwania się wolą, posiada bliskoznaczne abhisaṅkhāra, które można przełożyć jako „determinanta wolitywna”. Z kolei forma bierna w znaczeniu tego, co jest „wywarzane” zaznacza się wyraźniej w terminie saṅkhata, tłumaczonym zwykle jako „uwarunkowany”.\nSamo już saṅkhāra zawiera obie te strony, stąd próby przetłumaczenia tego terminu z całym jego bogactwem znaczeniowym na język angielski [albo polski] za pomocą jednego tylko słowa czy wyrażenia pozostają bezowocne. Dotychczas zaproponowano wiele tłumaczeń, mamy więc: aktywność, współczynnik, kompozycja, złożoność, projekcja, produkt, konstrukt, determinanta, dyspozycja, fabrykacja, formacja, siła, inicjacja, proces, synergia, zamysł. Każdy z zaproponowanych odpowiedników oddaje jeden czy kilka aspektów oryginału, żaden jednak nie uchwyci pełnego spektrum znaczeń, jakie kryje się pod pojęciem saṅkhāra.\nDla lepszego zrozumienia wieloznaczności terminu saṅkhāra wyróżniono trzy podstawowe konteksty, w jakich on występuje: (1) jako czwarte z pięciu składowych (khandha), (2) jako drugie ogniwo dwunastoczłonowej formuły współzależnego powstawania (paṭicca samuppāda), oraz (3), rozumiany najogólniej, jako wszystko to, co jest uwarunkowane; i w tym właśnie ogólnym znaczeniu termin odnajdujemy w standardowej formule dwóch z trzech cech [istnienia] (tilakkhaṇa).\n(1) Saṅkhāry jako składowa\nSaṅkhāry tworzą czwarte z pięciu składowych i tym samym definiują wolitywny obszar umysłu. Składowa saṅkhār powstaje poprzez kontakt, zresztą tak samo składowe uczuć (vedanā) i postrzeżeń/kojarzeń (saññā) (M. III. 17). I jeśli w przypadku uczuć kontakt ma miejsce u styku bram zmysłów, to składowe saṅkhār i postrzeżeń/kojarzeń spotykają się z obiektami zmysłów, a więc obrazami, dźwiękami, zapachami, smakami, wrażeniami dotykowymi i obiektami umysłowymi (S. III, 60). Z kanonu (np. S. III. 63) wiemy, że składowa saṅkhār obejmuje siły wolitywne (cetanā) pojawiające się w odniesieniu do sześciu typów doznań zmysłowych. Innymi słowy, saṅkhāry jako składowa są tym, co reaguje na doświadczenia.\nPrzykład zastosowania terminu saṅkhāra jako aktywności wolitywnej odnajdujemy w opowieści o świeckim wyznawcy Soṇie, który ma wolę, aby „odejść [w stan mnisi]” (Ud. 57, pabbajjābhisaṅkhāra). Nasłuchawszy się jednak od mnicha Mahākaccāny o trudach żywota mnisiego, siła jego saṅkhāry maleje na rzecz decyzji o pozostaniu w stanie świeckim. Rzecz podobna spotyka generała Sihę, który choć ma wolę, aby odwiedzić Buddhę (A. IV, 180: gamiyābhisaṅkhāra), to jednak nasłuchawszy się od starszyzny dżinijskiej, jak to Buddha uczy nie-działania, tęsknota w nim słabnie aż do decyzji o niepójściu. Na szczęście splot dalszych wydarzeń pozwolił, aby siły wolitywne obu saṅkhār na nowo nabrały mocy potrzebnej do przezwyciężenia przeszkód, stąd ostatecznie Soṇa odszedł [w stan mnisi] a Sīha wyruszył w odwiedziny do Buddhy.\nSaṅkhāry w znaczeniu siły wolitywnej pojawiają się w kontekście czterech ścieżek mocy [albo cech duchowych; ang. roads to power] (iddhipāda), które łączą różne formy skupienia (samādhi) z wolą dążenia (padhānasaṅkhāra). Owa wola dążenia pozwala na przezwyciężenie tego, co niekorzystne na rzecz tego, co korzystne. Ponadto wola dążenia (saṅkhārappadhāna) stanowi narzędzie w walce z dukkha (M. II, 223). Jej rozwój poprzez cztery ścieżki mocy doprowadza, m.in., do nabycia mocy nadprzyrodzonych. I tutaj znów mamy do czynienia z saṅkhārą, a dokładniej iddhābhisaṅkhārą, dosłownie „nadprzyrodzoną determinacją”, która stanowi warunek konieczny do opanowania mocy nadprzyrodzonych. Jak w przypadku Moggallāny, który z pomocą palca u stopy zatrząsnął pałacem Vejayanti (M. I, 253), albo innego mnicha, który sprowadził deszcz i ogień (S. IV. 292).\nSampasādanīya Sutta podaje, że mocą telepatii możliwe staje się odczytanie przebiegu saṅkhār w drugim umyśle (D. III. 104). Czytamy, że kto mocą telepatii rozpozna skłonność wolitywną danej saṅkhāry w umyśle drugiego, ten będzie w stanie przewidzieć rodzaj myśli, która za chwilę ma się tam pojawić. Tak ujmowane saṅkhāry, jako siły wolitywne, stanowią początkową fazę aktywności umysłowej, wstępną skłonność, która poprzedza i determinuje charakter myśli.\nSkładowa saṅkhār obejmuje saṅkhāry przeszłe, teraźniejsze i przyszłe, pojawiające się z wewnątrz i z zewnątrz, silne i wątłe, o wartości niskiej i wysokiej, bliskie i dalekie (M. III, 17). Wszystkie składowe, w tym składowa saṅkhār, współdzielą cechy każdego uwarunkowanego zjawiska. Stąd każda siła wolitywna, każda intencja, które u człowieka konstytuują „wolę”, jest nietrwała, niezadowalająca i pozbawione trwałej jaźni. Jakikolwiek pogląd łączący jaźń z saṅkhārami, zrównywanie woli z jaźnią albo z jej przejawami czy elementami, albo też pojmowanie jaźni jako manifestację większej woli, jest zwyczajnie błędny. I choć prawdą jest, że można zaznać przyjemności i zadowolenia w kontekście składowej saṅkhār, to uczucia te są z natury nietrwałe, przez co w ostateczności nie dają zadowolenia (S. III. 103).\nW toku późniejszego rozwoju myśli buddyjskiej termin saṅkhāra nabierał coraz to nowych znaczeń, by wreszcie objąć swym zakresem rozległy obszar czynników umysłowych. Analiza stanów umysłu z Abhidhammy traktuje saṅkhārę jako termin sumaryczny obejmujący m.in. takie czynniki umysłowe jak kontakt, umiejętności umysłowe [mental application] pięć zdolności, pięć sił, czynniki Ośmiorakiej Ścieżki, brak nienawiści i brak pożądania (Dhs. 17). Innymi słowy, saṅkhārami zaczęto nazywać całe bogactwo życia umysłowego wyjąwszy z niego uczucia (vedanā), postrzeżenia/kojarzenia (saññā) i świadomość (viññāṇa). Jest to rozumienie szersze niż we wczesnych dyskursach, gdzie składowa saṅkhār oznacza przede wszystkim wolitywny aspekt doświadczenia umysłowego. Niewykluczone, że składowa saṅkhār została wybrana na termin zbiorczy dla tej liczby czynników umysłowych z uwagi na właściwe dla niej przyjmowanie liczby mnogiej i jednoczesne łączenie znaczeń strony czynnej i biernej.\nSkładowa saṅkhāry wchodzi w interakcje i warunkuje pozostałe składowe (S. III, 87). To oddziaływanie na pozostałe składowe ukazuje rolę saṅkhār jako ogniwa w formule współzależnego powstawania (paṭicca samuppāda). Tutaj saṅkhāry dalej przyjmują formę sił wolitywnych, lecz pełnią inną funkcję, co wynika z zasadniczej różnicy między koncepcjami składowych i współzależnego powstawania. Wyliczenie pięciu składowych to nic innego jak analiza składników empirycznego istnienia danej chwili. Z kolei współzależne powstawanie przyjmuje perspektywę temporalną i ujawnia sekwencję uwarunkowań w procesie powstawania dukkha. Te dwie koncepcje stanowią jak gdyby przekrój pionowy i poziomy przez ten sam przedmiot, przyjmują odmienny punkt widzenia. Z perspektywy saṅkhār jako składowej liczy się przede wszystkim wolitywny aspekt empirycznej osobowości obecnego istnienia, kiedy dla współzależnego powstawania „formacje wolitywne” są o tyle ważne, o ile „formują”, tj. „warunkują” przyszłe istnienie.\nZobaczmy to na przykładzie Arahanta. Jest on obdarzony składową saṅkhār, co pozostaje bez zmian, lecz mimo to żadna z jego saṅkhār nie wyrasta z ignorancji, a tym samym żadna z jego saṅkhār nie uczestniczy w procesie współzależnego powstawania dukkha. Innymi słowy składowa saṅkhār stanowi kategorię szerszą od saṅkhār jako ogniwo współzależnego powstawania, uwzględniając dodatkowo saṅkhāry pozbawione efektu kammicznego.\n(2) Saṅkhāry jako ogniwo współzależnego powstawania\nSaṅkhāry stanowią drugie ogniwo dwunastoczłonowej formuły współzależnego powstawania (paṭicca samuppāda) i łączą pierwsze ogniwo ignorancji z trzecim – świadomości. W myśl tradycyjnej interpretacji saṅkhāry reprezentują tu kammicznie aktywne siły wolitywne, które wywierają decydujący wpływ na przyszłe narodziny oraz na zachowanie ciągłości istnienia w saṃsārze. W takim rozumieniu termin saṅkhāra oraz cetanā, patthanā czy paṇidhi znaczą to samo; wszystkie są różnymi określeniami posiadania woli i dążeń umysłowych [mental aspiration] (por. A. I, 32). Tym samym w kontekście współzależnego powstawania saṅkhāry stanowią twórczą zasadę (ludzkiego) istnienia. Jak stwierdzono w Saṅgīti Sutcie (D. III, 211), wszystkie stworzenia żyją podług saṅkhār (sabbe sattā saṅkhāraṭṭhitikā).\nW Papāta Sutcie zostaje omówiony związek pomiędzy pierwszym ogniwem ignorancji (tj. nierozumieniem Czterech Szlachetnych Prawd) a saṅkhārami. Czytamy, że ten, kto nie pojął Czterech Szlachetnych Prawd, ten szuka przyjemności w saṅkhārach, prowadzących do narodzin, starości, śmierci, smutku, płaczu, bólu, zmartwień i rozpaczy (S. V, 449). Lecz ten, kto pojął Cztery Szlachetne Prawdy, ten nie szuka przyjemności w saṅkhārach, a więc gotów jest wyzwolić się od narodzin, starości, śmierci, smutku, płaczu, bólu, zmartwień i rozpaczy. O związku ignorancji z saṅkhārami Buddha mówi jeszcze przy okazji obalania poglądu jakoby któraś z pięciu składowych była jaźnią lub miała z nią coś wspólnego; bo to już sam ten pogląd, mówi Buddha, jest saṅkhārą, która bierze się z ignorancji i prowadzi do pragnienia (S. III, 96).\nDvayatānupassanā Sutta podkreśla znaczenie saṅkhār w procesie współzależnego powstawania dukkha, mówiąc, że dukkha w całości zależy od saṅkhār, dlatego dopóki nie ustaną saṅkhāry, dopóty będzie więcej dukkha (Sn. 731). A kto zrozumie to i uspokoi wszystkie saṅkhāry, jego nie spotka już kolejne odrodzenie (Sn. 733).\nO roli saṅkhār w kontekście odrodzin mówi Saṅkhāruppatti Sutta (M. III, 99). Buddha objaśnia, że kto ma w sobie zaufanie, cnotę moralną, naukę, hojność oraz mądrość, ten może liczyć na korzystne odrodzenie w postaci człowieka albo istoty niebiańskiej. A jeśli powyższe dążenia umysłowe [mental aspiration] podlegają stałej pielęgnacji, wówczas dana osoba rzeczywiście odradza się w tak korzystnej formie. Bo to właśnie nieustanny rozwój owych dążeń umysłowych, a więc saṅkhār, prowadzi do tego szczególnego rodzaju odrodzin (przy zachowanym założeniu, że dzięki pielęgnacji wspomnianych przymiotów zostały nagromadzone wystarczające zasoby zasług). Saṅgīti Sutta dodaje, że duże szanse na korzystne odrodzenie mają także ci, którzy dzielą się ofiarą z ascetami i braminami (D. III, 258).\nKukkuravatika Sutta (M. I, 387) daje wyraz znaczeniu skłonności umysłowych [mental inclination]. Buddha spotyka dwóch ascetów, którzy podjęli się praktyki polegającej na naśladowaniu zachowań psa i krowy. Proszą się oni o odpowiedź o owoc swoich praktyk, aż Buddha wreszcie zdradza im, że obrany przez nich sposób bycia i narosłe z niego skłonności umysłowe mogą doprowadzić tylko i wyłącznie do odrodzin pod postacią psa i krowy właśnie. Działa tu prawo, według którego konkretny rodzaj saṅkhāry prowadzi do odpowiadającego mu rodzaju odrodzin. Stąd saṅkhāry szkodliwe (sabyāpajjha) prowadzą do odrodzenia się tam, gdzie przeważa szkodliwy rodzaj doświadczeń. Innymi słowy, każda istota sama tworzy i kształtuje swoje istnienie i charakter, tak było w przeszłych żywotach, ale i w każdej chwili obecnego istnienia, a ten stały proces tworzenia i kształtowania odbywa się poprzez saṅkhāry.\nKukkuravatika Sutta wprowadza trójpodział saṅkhār na cielesne, werbalne i umysłowe, który to podział pojawia się zawsze tam, gdzie o saṅkhārach mówi się poprzez pryzmat ich funkcji w procesie współzależnego powstawania (np. S. II, 4). Na podłożu ignorancji, gdzie indziej zauważa Buddha, wytwarza się taką właśnie saṅkhārę cielesną, werbalna lub umysłową, już to w wyniku działań własnych, ale i osób trzecich, naumyślnie (sampajāna) lub bez zamysłu (asampajāna) (S. II, 40). Zagadnienie celowości porusza jeszcze palijska Abhidhamma, w której różnicuje się stany umysłu z zamysłem (sasaṅkhārika), czyli wynikające z uprzedniej intencji, i bez zamysłu, które stanowią bardziej spontaniczny odpowiednik tych pierwszych (np. Dhs. 27).\nParivīmaṃsana Sutta wprowadza kolejny trójpodział saṅkhār, mający znaczenie w omawianym kontekście. Pod wpływem ignorancji prosty człowiek generuje saṅkhāry o cechach zasługi (puñña), przewiny (apuñña) bądź neutralności (āneñja)1. Te zaś prowadzą do typów świadomości o odpowiadającej im naturze (S. II, 82). Jeśli jednak wykorzenić ignorancję, wówczas porzucone zostaną i te trzy rodzaje saṅkhār.\n(3) Saṅkhāry w użyciu ogólnym\nPodział saṅkhār na cielesne, werbalne i umysłowe wykracza poza ramy współzależnego powstawania i pojawia się przy okazji omawiania osiągnięcia ustania postrzegania i odczuwania (saññāvedayitanirodha). Według Cūḷavedalla Sutty (M. I,301) przy osiąganiu ustania najpierw ustają saṅkhāry werbalne, jak należy rozumieć ukierunkowanie i dociekanie umysłu [initial and sustained mental application], po nich saṅkhāry cielesne, czyli oddech, by wreszcie ustały saṅkhāry umysłowe, jak rozumiane są tu postrzeżenia/kojarzenia i uczucia. Z kolei szczegółowe objaśnienie uważności oddychania (M. III. 82) zaleca, aby uspokoić saṅkhāry cielesne oraz aby doświadczyć i uspokoić saṅkhāry umysłowe.\nDefinicja z Cūḷavedalla Sutty pokazuje, że wspomniane trzy rodzaje saṅkhār odbiegają od analogicznego wyliczenia przy okazji współzależnego powstawania. Trzy rodzaje saṅkhār stanowiące drugie ogniwo w schemacie współzależnego powstawania są zależne od ignorancji, czego nie można powiedzieć o saṅkhārach w tym kontekście. Arahat, mimo że wykorzenił ignorancję i wyszedł ponad trzy rodzaje saṅkhār biorących udział we współzależnym powstawaniu dukkha, dalej oddycha, ma umiejętności umysłowe, postrzeżenia czy uczucia.\nTermin saṅkhāra pojawia się także w kontekście „stopniowego ustania” saṅkhār (anupubbasaṅkhārnaṃ nirodho). Ma ono miejsce przy osiągnięciu czterech jhān, wchłonięć niematerialnych albo wspomnianego już ustania postrzegania/kojarzenia i uczuć (S. IV, 217). „Saṅkhāry”, o których tutaj mówimy, to: mowa, ukierunkowanie i dociekanie umysłu (vitakkavicāra), radość (pīti), oddech, postrzeganie form, postrzeganie bezkresnej przestrzeni, postrzeganie bezkresnej świadomości, postrzeganie nicości, a także wszystkie postrzeżenia i odczucia. Mowa kończy się, kiedy skazy ulegają zniszczeniu, a wraz z nimi ustają (saṅkhāry) nienawiści, chciwości i omroczenia.\nTermin saṅkhāra pojawia się w znaczeniu siły życiowej albo woli życia. Wiemy przecież, że Buddha wygrał z chorobą dzięki woli życia, jīvita-saṅkhāra (S. V, 152). Później zaniechał tejże woli życia, tutaj określanej już jako āyu-saṅkhāra albo bhava-saṅkhāra (S. V. 262). Według Mahāvedalla Sutty āyu-saṅkhāra trwa dalej nawet po ustaniu postrzeżeń i odczuć (M. 1. 296). Gdzie indziej (S. II, 266) Buddha stwierdza, że prędkość z jaką zużywa się āyu-saṅkhāra jest większa od prędkości ruchu słońca i księżyca (S. II, 266). W tym konkretnym przykładzie āyu-saṅkhāry określają nie tyle wolę życia, co życie per se. Skądinąd (A. V, 88) wiadomo, że bhava-saṅkhāra prowadzi do ponownych odrodzin (ponobhavika) i stanowi jeden z czynników wiążących z cielesnym istnieniem (sarīraṭṭha). Ten przykład łączy bhava-saṅkhārę z kontekstem odrodzin, a tym samym wskazuje na jej rolę w zachowaniu ciągłości istnienia w saṃsārze.\nTermin saṅkhāra występuje także w kontekście pięciu typów Niepowracających (anāgāmi, np. S. V, 201). Dwóch z nich wyróżnia się w zależności od tego, czy osiągają ostateczną Nibbānę z trudem (saṅkhāra-parinibbāyī) czy bez trudu (asaṅkhāra-parinibbāyī). Przy czym przez „trud” należy tu rozumieć praktykę kontemplacji dziesięciu obrzydliwości ciała, ohydy w jedzeniu, itp., kiedy „brak trudu” oznacza praktykę jhān (A. II, 155).\nNiekiedy saṅkhāra oznacza wszystkie pięć skupisk a nie tylko czwarte. Jak w słowach mnicha Adhimutty, który oznajmia grupie bandytów gotowych go zabić, że nie znajdą w nim strachu, bo to nie „jaźń” zginie, skoro jej nie ma, lecz rozpierzchną się same saṅkhāry (Thag. 715). Albo w wersach mniszki Vajirā (S. I, 135), która wytyka Mārze, że głoszona przezeń idea (substancjalnej) „istoty” jest błędna, a ta domniemana „istota” jest w rzeczywistości tylko stertą saṅkhār (saṅkhārapuñja).\nPozostając przy Mārze to spośród licznych jego odmian, jakie odnajdujemy w literaturze postkanonicznej, jedna z ma związek z saṅkhārami. Abhisaṅkhāramāra, bo o nim mowa, jest ucieleśnieniem początku narodzin i starości w wyniku działania abhisaṅkhāry, czyli determinant wolitywnych.\nTermin saṅkhāra stosowany jest również na określenie całości doświadczenia zmysłowego. I tak w Pañcattaya Sutcie (M. II. 231) Buddha wyjaśnia, że dla osiągnięcia [stanu] ani-percepcji-ani-nie-percepcji obecność czegokolwiek widzialnego, słyszalnego, odczuwanego czy poznawalnego stanowi przeszkodę. A przy okazji objaśniania, że tak wysoki poziom osiągnięć [medytacyjnych] możliwy jest przy co najwyżej szczątkowej pozostałości saṅkhār (sasaṅkhārāvasesa), słowo sankhara zostaje użyte na określenie wymienionych obiektów zmysłów.\nPodobne zastosowanie znajdujemy w wersie z Therīgāthy, w którym panna nad zaślubiny z księciem przedkłada odejście [w bezdomność] (Thīg. 514), A swoją decyzję motywuje tym, że nie odnalazła przyjemności w saṅkhārach (saṅkhāragate ratiṃ alabhamāna). W tym kontekście przez saṅkhāry należy rozumieć wszystkie rodzaje przyjemności zmysłowych, jakich tylko mogła spodziewać się przyszła księżna.\nW znaczeniu bardziej ogólnym termin saṅkhāra przybiera wydźwięk strony czynnej albo biernej. W znaczeniu czynnym termin określa przyczynę lub warunek czegoś, aby w znaczeniu biernym wskazywać na produkt danych warunków.\nW zabarwieniu czynnym termin odnajdujemy we fragmencie mówiącym, że złe, niekorzystne zjawiska powstają zawsze z przyczyny (sasaṅkhārā) i nigdy bez niej (A, I. 82). Ten sam ogólny sens saṅkhāry jako „przyczyny” powraca we fragmencie o tym, że zdolności [odczuwania] bólu i przyjemności powstają z przyczyny (sasaṅkhārā) i nigdy bez niej (S. V, 213). W tym kontekście termin saṅkhāra znaczy tyle, co hetu, nimitta, nidāna i paccaya. Wszystkie te terminy oznaczają występowanie tej samej „przyczyny” czy „warunku”.\nForma bierna terminu saṅkhāra najogólniej oznacza wszystkie uwarunkowane zjawiska. Na przykład, kiedy Buddha opowiada o splendorze, który niegdyś był jego udziałem, lecz minął bezpowrotnie, to dawne zaszczyty i bogactwa określa zbiorczo saṅkhārami (D. II, 198; S. III, 146). Podobnie użycie terminu pojawia się we fragmencie, w którym Buddha snuje wizję suszy, która nawiedza świat, niszcząc całe życie. Wszystko to w celu zobrazowania nietrwałej natury wszystkich saṅkhār (A. IV, 100). Tym samym całe królestwo saṃsāry można sprowadzić do terminu saṅkhāra w jego formie biernej saṅkhata, która denominuje wszystko to, co jest „uwarunkowane”.\nW takim ogólnym znaczeniu termin pojawia się w ostatnim pouczeniu Buddhy przed osiągnięciem Ostatecznej Nibbāny, w którym podkreśla on nietrwałą naturę wszystkich uwarunkowanych zjawisk, wszystkich saṅkhār (D. II, 156, vayadhammā saṅkhārā). Motyw ten powraca w znanej maksymie mówiącej, że wszystkie saṅkhāry są nietrwałe i nie przynoszą zadowolenia a żadna z dhamm nie jest jaźnią (Dhp. 277-279). Buddha wyjaśnia (A. I, 286), że taki jest porządek rzeczy (dhamma niyāmatā), że rzeczy takie po prostu są (dhammaṭṭhitatā). Postrzeganie wszystkich saṅkhār jako nietrwałych to częsta w mowach praktyka medytacyjna (np. A. III, 83 sabbesaṅkhāresu aniccānupassī). Jej związek z dukkha powraca w trójpodziale dukkha (S. V, 56) na ból fizyczny (dukkhadukkhatā), niezadowolenie wynikające ze zmian (vipariṇānadukkhatā) i niezadowolenie wpisane we wszystkie saṅkhāry (saṅkhāradukkhatā). We właściwej kontemplacji saṅkhār leży klucz do osiągnięcia wyższej mądrości i wglądu (adhipaññādhammavipassanā (A. II, 94).\nNabywanie wglądu w saṅkhāry powraca w instrukcji dawnego Buddhy, Vipassī o niebezpieczeństwie, pomniejszości i skażeniu saṅkhār, których przymioty stanowią przeciwieństwo wzniosłej natury Nibbāny; instrukcja ta pozwoliła słuchaczom na przejście z poziomu wejścia w strumień do pełnego oświecenia (D. II, 42). Saṅkhāry nie mają bynajmniej zastosowania tylko dla osób, które weszły już w strumień, ale także na niższych etapach nabywania wglądu, kiedy konieczne jest rozwijanie zrównoważenia względem wszystkich saṅkhār (saṅkhārupekkhā). Płynąca z tego mądrość (saṅkhārupekkhāñāṇa) stanowi kluczowy etap w nabywaniu wglądu medytacyjnego, który prowadzi do oświecenia (Vism, 659).\nZe wszystkich saṅkhār (w znaczeniu uwarunkowanych zjawisk) najlepsza jest Szlachetna Ośmioraka Ścieżka (A. II, 34). I jeśli sama ścieżka dalej podlega warunkowaniu, przez co jest saṅkhārą w najogólniejszy rozumieniu tego terminu, to jej cel saṅkhārą już nie jest, lecz wykracza ponad wszystkie saṅkhāry (Dhp. 154 visaṅkhāra). Nibbāna nie podlega ani „formowaniu”, ani „tworzeniu” czy „warunkowaniu”, lecz jest asaṅkhāta, „nieuwarunkowana” (Ud. 80). To „nieuwarunkowane” osiąga się wraz z pełnym oświeceniem, kiedy pożądanie, nienawiść i omroczenie zostają całkowicie wykorzenione (S. IV, 362). Zatem tylko Nibbāna wychodzi ponad obszar saṅkhār, nawet w ich najogólniejszym znaczeniu, będąc w istocie „ustaniem wszystkich saṅkhār” (sabbasaṅkhārasamatha, np. M. I, 436). A takie ustanie wszystkich saṅkhār to prawdziwe szczęście (Dhp. 361, 381).\nÑāṇavīra Thera Sankhara Współzależne Powstawanie\nAjaan Chah Rozumiejąc Dukkha\nLily de Silva Prywatne więzienie\nOryginał można znaleźć na tej stronie: http://sasana.wikidot.com/local--files/sa-khary/Sankhara.pdf\nŹródło: Encyklopaedia of Buddhism (2006), vol. VII\n1. Wyrażenie „neutralne” [imperturbable] zazwyczaj odwołuje się w Mowach do doświadczenia umysłowego czwartej jhāny oraz wchłonięć niematerialnych.


Gwałt wtedy, gdy nie ma zgody na seks. RPO za zmianą karnej definicji - RMF 24\nGwałt wtedy, gdy nie ma zgody na seks. RPO za zmianą karnej definicji\nPoniedziałek, 15 lutego (17:38)\nZgwałcenie w prawie karnym powinno być rozumiane jako brak dobrowolnej i świadomej zgody na obcowanie płciowe, nie zaś - jak obecnie - doprowadzenie do niego przemocą, groźbą lub podstępem - uważa Rzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar, który w tej sprawie napisał do premiera.\nW przypadku zgwałcenia chodzi o zrozumienie, że ma ono miejsce zawsze, gdy brak jest pozytywnej, czyli świadomej, wolnej, autonomicznej i nieprzymuszonej zgody na zbliżenie - podkreślił Bodnar w piśmie skierowanym do premiera Mateusza Morawieckiego, o którym poinformowało PAP Biuro RPO.\nWcześniej w poniedziałek w Sejmie odbyło się wysłuchanie publiczne projektu zmieniającego definicję gwałtu w Kodeksie karnym; w myśl propozycji gwałtem jest nieuzyskanie wyraźnej i świadomej zgody na kontakt seksualny. Projekt zakłada też, że minimalna kara za taki czyn będzie podwyższona z dwóch do trzech lat. W wysłuchaniu wzięły udział parlamentarzystki Lewicy, członkowie Parlamentarnej Grupy Kobiet oraz przedstawicielki organizacji kobiecych. Projekt ten został przygotowany przez organizacje kobiece, pod auspicjami Fundacji Feminoteka; ma zostać złożony w Sejmie przez klub Lewicy i być procedowany jako projekt poselski.\nObecnie przepis art. 197 Kk głosi, że "kto przemocą, groźbą bezprawną lub podstępem doprowadza inną osobę do obcowania płciowego, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12".\nJak zaznaczył RPO w swym wystąpieniu, zapis ten "chroni zatem jedynie przed przełamującymi opór ofiary naciskami w formie przymusu fizycznego w postaci przemocy oraz przymusu psychicznego w postaci groźby bezprawnej, a także przed podstępnym doprowadzeniem do czynności seksualnych, a nie przed jakimkolwiek niekonsensualnym zachowaniem seksualnym".\nKonieczne jest więc dostosowanie ustawowych znamion przestępstwa zgwałcenia do wiążących Polskę standardów międzynarodowych, stanowiących wyraz tej ostatniej, w tym w szczególności Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej - podkreślił Bodnar.\nDlatego - według Rzecznika - "prawidłowa realizacja międzynarodowych standardów w celu zapewnienia właściwej ochrony praw ofiar przemocy seksualnej wymaga podjęcia działań przez polskiego ustawodawcę i przyjęcia definicji przestępstwa zgwałcenia bazującej na koncepcji zgody, a nie przymusu, jak czyni to Kodeks karny".\nTakie podejście koncentruje się na sprawcy przemocy seksualnej i ustaleniu, czy uzyskał zgodę partnera lub partnerki, a nie na ofierze, czy wyraziła sprzeciw, jak ma to miejsce w przypadku definicji zgwałcenia opartej na sprzeciwie - wywodzi RPO.\nW związku z tym Bodnar zwrócił się do szefa rządu "z prośbą o przeanalizowanie podniesionego problemu definicyjnego, przekładającego się na skuteczność przeciwdziałania przestępstwu zgwałcenia oraz ścigania i karania sprawców takich czynów". Jednocześnie zawnioskował o rozważenie nowelizacji przepisu oraz o podjęcie odpowiednich działań przez rząd.\nMolestował i zgwałcił swoją córkę. Jest wyrok\nTagi:RPO, Adam Bodnar, Gwałt


ANIMONDA Cat Integra Protect Struvit kurczak 100g tacka | Internetowy sklep zoologiczny ZooArt.com.pl\nZaawansowaneStrona głównaKotyKarmy - podział wg firmAnimondaANIMONDA Cat Integra Protect Struvit kurczak 100g tacka\nROYAL CANIN Mini Junior 2x8kg 220,00 złROYAL CANIN Mini Adult +8 - 800g25,99 złROYAL CANIN Urinary S/O LP34 with chicken 12x100g saszetka43,80 złBRIT Premium Adult L (Large) 15kg82,70 złROYAL CANIN Mini Junior 8kg 106,55 złBRIT Premium Adult L (Large) 8kg +5x Kabanos54,90 złBAYER Foresto Obroża dla psów powyżej 8kg81,39 złBAYER Foresto Obroża dla kotów i psów poniżej 8kg64,60 złROYAL CANIN Mini Adult +8 - 8kg103,42 złJRS Cats Best Eko Plus - Żwirek Drewniany Zbrylający 40l / 17,2kg74,99 złROYAL CANIN Mini Adult +8 2 x 8kg216,00 złROYAL CANIN Club Energy HE 20kg + 5x Kabanos134,99 zł\nANIMONDA Cat Integra Protect Struvit kurczak 100g tackaproducent:Animonda\nKrótki opis Specjalistyczna karma kompletna dla kotów cierpiących z powodu kamieni moczowych, zmniejszona zawartość magnezu, wysoka przyswajalność i lekkostrawna\nANIMONDA Cat Integra Protect Struvit kurczak 100g tacka\nKamienie moczowe oraz pęcherzowe, których budulcem są fosforany amonowo-magnezowe, mogą być dziedziczone genetycznie. Wystąpują one często w połączeniu z bakteryjnymi infekcjami. Ponieważ kamienie wytwarzają się poprzez nasycenie moczu magnezem, zadaniem Integra Protect Struvit jest odpowiednia redukcja zawartości magnezu i substancji zakwaszających mocz.\nZnaczący jest tutaj także znaczenie czynnika pH: kamienie struvitowe mnożą się w wysokim zasadowym środowisku. Integra Protect Struvit jest dietetyczną karmą dla kota, która dzięki specjalnej recepturze zapobiega ponownemu tworzeniu się kamieni moczowych:\nLow Magnesium: zmniejszenie zawartości magnezu\nSubstancje zakwaszające mocz: kontrolowane zmniejszanie wartości pH w moczu kota\nIntegra Protect Struvit działa również zapobiegawczo powstawaniu kamieni moczowych zapewniając przy tym w pełni dzienne zapotrzebowanie na składniki odżywcze w trakcie trwania choroby kota. Karma Integra Protect Struvit jest przy tym bardzo dobrze przyswajalna i lekkostrawna.\nDbając o optymalne wyżywienie zaleca się podzielenie dziennej racji możliwie na trzy posiłki. Zaleca się częstsze podawanie wody pitnej, aby przez częstsze wydalanie moczu zostały oczyszczone drogi moczowe.\nIntegra Protect Struvit nie powinna być podawana w przypadku kamieni szczawianowych - w razie niepewności proszę skontaktować się z lekarzem weterynarii.\nSkład: Kurczak: mięso i produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego (kurczak 10%), zboże, oleje i tłuszcze, produkty uboczne pochodzenia roślinnego, minerały, DL-metionina.\nSkładniki dodatkowe: Dodatki dietetyczne: witamina A (2.500 j.m./kg), witamina D3 (20 j.m./kg), witamina E (3 mg/kg).


Komoda RTV 150 cm ciepły brąz\nStrona głównaKolekcja OSLOKomoda RTV 150 cm kolor ciepły brąz\nProsta szafka RTV z półkami z litego drewna\n* wymiar jednej półki we wnęce 44x45x19,5 cm\nElegancka komoda RTV w kolorze ciepłego brązu. Mebel w całości wykonany jest z litego drewna mango i barwiony na kolor ciepły brąz.\nKomoda utrzymana jest w stylu prostym, pasującym do większości typów wnętrz. Brak zewnętrznych uchwytów nadaje bryle minimalistycznego wyglądu. Pojemne półki doskonale sprawdzą się przy przechowywaniu różnych przedmiotów, a drzwiczki skutecznie ograniczą ich kurzenie.


Malarstwo - Barbara Makowska. - Obrazy, portrety, malarstwo współczesne we wnętrzu.\nRysunek i malarstwo. Sprzedaż obrazów i autorska galeria.\nZajmuję się malarstwem, grafiką, ikoną i sztuką użytkową.\nMaluję małe i duże formaty obrazów na zamówienie.\nNa własne ryzyko ogłosiłam się malarką i to prawda, na ogół maluję po kilka godzin dziennie. Wszystkie wolne chwile to nauka, uparte ćwiczenie umiejętności i cierpienie duszy w świecie pełnym pomysłów odbijających się od luster cudzych obrazów. Farby, czyste płótno i ciągle w drodze lub na jej rozstaju moje wizje, trud i radość.\nW projektach własnych szukam rozwiązań jaki nadać wyraz inklinacji do prostoty i nowości. Jak osadzić własne myśli z poszanowaniem rdzenia tradycji. Tym co mam do dyspozycji chciałabym podzielić się wdzięcznością do Stwórcy, od którego pochodzi piękno. A jak wiadomo, cała przyroda i każde dzieło człowieka swoją wartość zawdzięcza przede wszystkim spojrzeniu i wrażliwości Odbiorcy, bo dopiero zauważona ożywa odkryta i dopełnia się w Jego oczach.\nMalarka pochodzi z Józefowa k/Otwocka. Podejmuje wiele wyzwań plastycznych i łączy chętnie różne media w radość tworzenia fakturą, formą i barwą. Ulubionym wyzwaniem jest portret, abstrakcja i sztuka sakralna. Artystkę interesuje człowiek i Jego niepowtarzalność w otaczającym świecie, trafność dokonywanych wyborów w drodze życia. Szlifuje techniki dawnych mistrzów. Pracuje głównie farbami olejnymi i naturalnymi pigmentami na bazie żółtka. Obecnie mieszka i tworzy w Wiązownie. Jej obrazy znajdują miejsce w licznych prywatnych kolekcjach.\nWszystkich wizyt: 18129\nWszelkie prawa zastrzeżone - Barbara W. Makowska © 2021 | Powered by Quick.Cms | Webmaster by Budowa stron


Silna Polska w zjednoczonej Europie. Polityka zagraniczna, kreowana przez Lecha Kaczyńskiego\nProwadzi: Marzena Bakowska i Adam Chmielecki\nNiepodległa Polska, która jest w Unii Europejskiej z swym doświadczeniem i historią. Silne poparcie naszego kraju dla państw Europy Wschodniej i Kaukazu, w tym Gruzji, które nie chcą zależności od Rosji. Strategiczny sojusz ze Stanami Zjednoczonymi. To tylko niektóre z koncepcji polityki zagranicznej byłego prezydenta Lecha Kaczyńskiego, które zostały przybliżone w audycji.\nGościem Radia Gdańsk była jedna z jego najbliższych współpracownic, była minister spraw zagranicznych Anna Fotyga. Omawiając różne koncepcje Lecha Kaczyńskiego podkreślała, że zawsze patrzył na politykę zagraniczną w sposób całościowy. Przekładał też różne, lokalne inicjatywy na cele strategiczne. Tak było między innymi z poparciem niepodległości Gruzji. Z jego inicjatywy 12 sierpnia 2008 roku w wiecu w stolicy tego kraju, Tbilisi, wzięli udział prezydenci Estonii, Litwy i Ukrainy oraz premier Łotwy.\n- Jesteśmy tutaj, żeby wyrazić całkowitą solidarność (...). Jesteśmy po to, żeby podjąć walkę. Po raz pierwszy od dłuższego czasu nasi sąsiedzi z północy, dla nas także ze wschodu, pokazali twarz, którą znamy od setek lat. Ci sąsiedzi uważają, że narody wokół nich powinny im podlegać. My mówimy "nie"! Ten kraj to Rosja - mówił prezydent Polski. W audycji przypominamy jego archiwalne wypowiedzi.\nAutorem scenariusza audycji jest Adam Chmielecki, współautor książek "Lech Kaczyński. Biografia polityczna 1949–2005" oraz "Prezydent: Lech Kaczyński, 2005-2010". Współautorką audycji jest Marzena Bakowska.\nSzrot: oskarżanie Lecha Kaczyńskiego i innych zmarłych w katastrofie smoleńskiej o jej spowodowanie jest podłością\nWspomnienie prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Maciej Łopiński: "Wielokrotnie powtarzał: jestem człowiekiem Solidarności"\nLech Kaczyński nie zostanie Honorowym Obywatelem Gdańska. Sprzeciw radnych Koalicji Obywatelskiej\nProf. Lech Kaczyński honorowym obywatelem Gdańska? "To miasto ukształtowało jego karierę naukową i polityczną"


Wywiad z bezpiecznikiem #1 - Michał Lipiński - bezpieczny.blog\nWywiad z bezpiecznikiem #1 – Michał Lipiński\nwstęp (kim jest Michał oraz czym obecnie się zajmuje)\nobserwacje i spostrzeżenia\nporady dla osób rozpoczynających przygodę z bezpieczeństwem\nMichał, czy mógłbyś krótko opowiedzieć o sobie? W jakie firmie pracujesz, czym się zajmujesz, jaki jest zakres Twoich obowiązków i skala odpowiedzialności?\nOd niemal roku pracuję, jako IT Security Lead w firmie budującej i wysyłającej satelity w kosmos. Są to mikrosatelity wysyłane na orbitę ziemską, które wykonują zdjęcia naszej planety wykorzystując fale radiowe.\nW firmie dbam o bezpieczeństwo IT oraz bezpieczeństwo fizyczne. Jestem odpowiedzialny za przygotowanie budżetu oraz strategii rozwoju bezpieczeństwa IT. Moje obowiązki można porównać z obowiązkami CISO (Chief Information Security Officer).\nIle satelit udało się już wystrzelić?\nZa mojej kadencji - jedną, choć kolejne czekają już w kolejce.\nCzy firma, w której pracujesz to startup?\nTo zależy od definicji słowa startup. Satelita to nie software, który można napisać przy stosunkowo niskim, w porównaniu do budowy satelity, nakładzie pracy. Jeżeli chodzi o branżę kosmiczną lub bardziej konkretnie „new space”, firma na pewno może być postrzegana, jako startup. Jej ciągły i dynamiczny rozwój powoduje, że zachodzą naturalne zmiany, ale wciąż pozostaje startupem.\nOk, to jak to jest zajmować się bezpieczeństwem w startupie?\nZdecydowanie jest to wyzwanie. Z mojego doświadczenia wynika, że pracownicy korporacji przyzwyczajeni są do pewnych reguł i ograniczeń panujących w organizacji, w przeciwieństwie do startupu, gdzie ludzie spodziewają się efektywnego wykonywania pracy i oczekują braku jakichkolwiek ograniczeń. Liczą na to, że komputer służbowy będzie działał tak samo, jak ich komputer prywatny. Warto nadmienić, że znaczna część pracowników to osoby tuż po studiach lub z krótkim stażem pracy, które nie są w pełni świadome ryzyka wynikającego np. z korzystania z urządzeń mobilnych w nieodpowiedni sposób.\nJak zaczęła się Twoja przygoda, Twoje zainteresowanie tematyką IT security?\nSzczerze? Nie pamiętam. Wydaje mi się, że obejrzałem jakiś film o hakerach i pomyślałem, że to musi być super mieć takie umiejętności. Pierwszy komputer dostałem w wieku 8 lat. Jak większość moich kolegów, byłem wtedy bardziej zainteresowany graniem, niż próbą zrozumienia zasad, na jakich działa komputer. Kilka razy zdarzyło mi się popsuć komputer, z czego rodzice nie byli specjalnie zadowoleni. Aby uniknąć nieprzyjemności, zacząłem zwracać większą uwagę na to, co i jak robię, dzięki czemu byłem też w stanie rozwiązywać problemy, które się pojawiały. W ten sposób zostałem ochrzczony mianem ”informatyka”, bo w tamtym okresie tylko tak określało się osoby, które potrafiły zainstalować drukarkę, czy podłączyć głośniki do komputera.\nPrawdziwa przygoda z bezpieczeństwem zaczęła się, w momencie, w którym dostałem książkę „Hakerzy w Windows 2000”. Podane w niej były przykłady skutecznych ataków, wraz z przedstawieniem potrzebnych narzędzi i krótkim opisem, jak krok po kroku taki atak przeprowadzić. Z czasem zainteresowałem się sieciami Wi-Fi, które dopiero stawały się popularne. Pamiętam, że moja pierwsza karta Wi-Fi to był moduł do płyty głównej komputera stacjonarnego. W pewnym (niechlubnym już) magazynie publikowane były materiały z zakresu bezpieczeństwa. Jeden z numerów skupiał się właśnie na bezpieczeństwie sieci Wi-Fi (a dokładniej: standard 802.11b).\nPamiętam też historię z liceum, gdzie dzięki sztuczkom opisanym w książce, moja ocena z informatyki została podniesiona na dostateczną, bo wiedziałem jak „zhackować” komputery w pracowni informatycznej, tj. jak złamać hasło lokalnego administratora. Coś czego nie wiedziała moja nauczycielka, która wcześniej dziwiła się jak udało nam się zainstalować gry na komputerach, na których instalowanie oprogramowania bez uprawnień administratora było zablokowane.\nJakie studia czy kursy przygotowały Cię do pracy w IT security?\nStudiowałem na tak zwanej „Elce”, czyli Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej, na kierunku telekomunikacja, bo na informatykę się nie dostałem. Z perspektywy czasu nawet się z tego cieszę. Studia to była dla mnie prawdziwa szkoła życia. Na telekomunikację dostawałem się łącznie trzy razy, ponieważ pierwsze dwa zakończyłem przedwcześnie. Dopiero za trzecim razem udało mi się skończyć studia w terminie. Łącznie zdobycie tytułu inżyniera zajęło mi “jedynie” 6 lat. Na bazie zebranego doświadczenia postanowiłem zakończyć edukację z tytułem inżyniera. Uznałem, że studia nie są dla mnie. Do dzisiaj lepiej odnajduję się przyswajając wiedzę w formule ukierunkowanych szkoleń tematycznych poświęconych jednemu zagadnieniu.\nNie pożegnałeś się jednak z Politechniką...\nTo prawda. Przez 5,5 roku współprowadziłem laboratoria na przedmiocie Ochrona Informacji w Sieciach (telekomunikacyjnych) w skrócie OINS, prowadzonych przez dr hab. Wojciecha Mazurczyka. Współprowadziłem, ponieważ byłem ich autorem, a dokładniej moją pracą inżynierską był program 4 laboratoriów z bezpieczeństwa komputerowego, tzw. „hackowania”. Zdecydowałem się na taki temat, ponieważ bardzo brakowało mi zagadnień tego typu, w programie nauczania na moim kierunku.\nJak potoczyła się Twoja dotychczasowa kariera?\nNa czwartym roku studiów, w 2012 roku, rozpocząłem pracę jako inżynier ds. bezpieczeństwa w małej, w tamtym okresie, firmie Prevenity. Tam zdobyłem pierwsze doświadczenia w pracy z klientami oraz przeprowadzałem pierwsze prawdziwe testy bezpieczeństwa (testy penetracyjne infrastruktury oraz analizy konfiguracji).\nPo 1,5 roku wziąłem udział w konkursie organizowanym przez firmę EY (wtedy Ernst & Young), który polegał na przeprowadzeniu w ciągu 2 godzin testów penetracyjnych aplikacji mobilnej. Nagrodą były płatne praktyki w firmie. W ten sposób rozpocząłem moją karierę w konsultingu, gdzie spędziłem 3,5 roku. EY był prawdziwą szkołą życia – w kontekście odpowiedzialności, zadań i obowiązków. Tam rozwijałem swoje umiejętności w testach aplikacji webowych, które wtedy postrzegałem, jako mało interesujące w porównaniu np. do testów infrastruktury IT. Oprócz wspomnianych testów penetracyjnych infrastruktury IT do moich ulubionych zadań zaliczał się zyskujący ówcześnie na popularności red teaming, czyli zamówione, symulowane testy prawdziwego włamania komputerowego (test z kategorii „wszystkie chwyty dozwolone”). Brałem też m.in. udział w audytach bezpieczeństwa, czasami połączonych ze wsparciem klienta w projektach związanych z bezpieczeństwem architektury IT. Jeden z najbardziej skomplikowanych projektów, w których brałem udział, to fuzja banków. W ramach projektu audytowaliśmy m.in. możliwości systemów typu mainframe, czyli głównych systemów banku odpowiedzialnych za krytyczne operacje finansowe. Sprawdzaliśmy, czy systemy większego banku będą w stanie odebrać, a następnie przetworzyć dane generowane przez mniejszego banku. Nadzorowaliśmy również bezpieczne trwałe usunięcie danych przez mniejszy bank, przekazanie, oraz odebranie dostępów administracyjnych (pracowników mniejszego banku).\nPo okresie intensywnej pracy w konsultingu przeszedłem do Alior Banku, gdzie spotkałem najfajniejszy zespół, w którym przyszło mi pracować. W banku odpowiedzialny byłem m.in. za łączenie wymagań bezpieczeństwa z wymaganiami biznesu, dbanie o bezpieczeństwo systemów transakcyjnych oraz tworzenie mechanizmów bezpieczeństwa, które pozwalałyby chronić środki klienta, nawet jeśli jego urządzenie zostało przejęte przez przestępców. Do moich obowiązków należało również przeprowadzenie testów penetracyjnych oraz dbanie o bezpieczeństwo systemów oraz infrastruktury wewnętrznej. Po niespełna 1,5 roku dostałem ciekawą propozycję pracy w startupie, który wysyła satelity w kosmos. Nie mogłem przecież nie spróbować.\nPracowałeś w firmie konsultingowej z tzw. „wielkiej czwórki ”, w banku, a teraz w startupie. Jakie, według Ciebie, są różnice i podobieństwa między nimi?\nPraca w konsultingu i praca w banku (czyli w dużych firmach zatrudniających ponad 1000 osób) jest na pewno bardziej ustrukturyzowana. Świadomość ludzi w zakresie bezpieczeństwa jest większa. Pod tym względem praca w startupie jest „wyzwaniem”. Natomiast w obecnej firmie – w startupie - na plus mogę zaliczyć posiadanie większego wpływu na kreowanie podejścia w obszarze bezpieczeństwa (kształtowanie zmian oraz kierunku rozwoju firmy). Dodatkowo mniejszy narzut polityk oraz procesów przekłada się pozytywnie na efektywność wdrażania zmian w organizacji.\nCzy, pracując w firmie wysyłającej satelity w kosmos, masz dylematy natury moralnej? Pracując w banku dbałeś o bezpieczeństwo klientów, teraz przyczyniasz się do wysłania w kosmos elektroniki, która może (lecz wcale nie musi) być wykorzystana do szpiegowania i podglądania działań obywateli różnych państw.\nTechnologie szpiegowskie na orbicie ziemi istnieją od kilkudziesięciu lat, ale dostępne są wyłącznie dla rządów niektórych państw. To co jeszcze nie istnieje, a dzięki firmom z sektora „new space” może zaistnieć, to możliwość wykorzystywania tego typu technologii przez szersze grono ludzi – do zastosowań innych niż szpiegowskie, czy militarne. Dobrym przykładem jest szacowanie strat spowodowanych przez powódź, czy śledzenie kierunków rozprzestrzeniania się pożarów, w celu efektywniejszej walki z żywiołem i ochrony obszarów zamieszkałych.\nTechnologie umożliwiająca szpiegowanie, ale też mające inne zastosowanie, nazywane są dual-use. Są jak nóż, który wprawdzie może być narzędziem, którym można zrobić krzywdę, ale jednak przez większość wykorzystywany jest wyłącznie w kuchni do przyrządzania posiłków. Technologia radiowa, która wykorzystywana jest w mojej obecnej firmie, nie pozwala na szpiegowania osób, gdyż ludzkie ciało jest niewidoczne w tym spektrum fal.\nOsiągnięcie, z którego jesteś najbardziej dumny?\nPrzejęcie (w ramach zamówionych testów) infrastruktury jednego z banków na cały region krajów bałtyckich. Klient był przerażony skutecznością testów i ewentualnych konsekwencji, ale także bardzo wdzięczny, bo pokazaliśmy jak zabezpieczyć się przed tego typu atakami.\nJeżeli nie zajmowałbyś się bezpieczeństwem, to co byś dziś robił?\nZawsze zastanawiałem się, jak to byłoby być instruktorem skoków ze spadochronem, czy instruktorem jazdy na nartach.\nCo jest Twoją odskocznią, która pozwala Ci nie zwariować w świecie, w którym 24/7 bombardowany jesteś informacjami o nowych wyciekach haseł i włamaniach?\nSpędzanie czasu ze znajomymi, jazda na longboardzie, rowerze, majsterkowanie, czasami gry komputerowe i planszowe. Mówiąc szczerze, naprawdę lubię to, co robię, mimo że czasami mam dość…\nSkąd czerpiesz wiedzę o obszarze security?\nW obecnej chwili głównie Twitter, rzadziej Reddit – to z bieżących informacji. Oczywiście książki i portale branżowe. Polecam szczególnie opracowania Sekuraka – robią super robotę i udostępniają całość za darmo!\nWcześniej, polskie odpowiedniki Twittera, czyli Blip oraz Flacker, blogi. Przed erą szeroko pojętego Internetu głównym źródłem wiedzy były dla mnie książki i magazyny branżowe.\nJakie cechy charakteru powinien według Ciebie mieć „bezpiecznik”?\nSkrupulatność, kreatywność oraz wrodzona nieufność. Atakujący wykorzystają pierwszą napotkaną słabość, dlatego nie można zostawiać miejsca na błędy i należy budować bezpieczeństwo w oparciu o warstwy i mechanizmy spowalniające działania atakujących, aż do momentu ich wykrycia.\nBezpiecznik powinien dbać o to, aby stosowane rozwiązania były future-proof (odporne na starzenie się) oraz myśleć nieszablonowo (tzw. thinking outside the box), aby znajdować rozwiązania, kiedy na pierwszy rzut oka ich brak. Poddawanie w wątpliwość wszystkiego, co się słyszy także jest pomocne i często pozwala na uniknięcie problemów w przyszłości.\nCo byś poradził młodym osobom, które dopiero rozpoczynają przygodę w dziedzinie IT security i zastanawiają się, czy w bezpieczeństwie jest dla nich miejsce?\nW bezpieczeństwie jest dużo miejsca i z każdym rokiem miejsca przybywa – szybciej niż osób, które mogą je zagospodarować. Jeśli miałbym dać jedną radę to powiedziałbym: rozwijacie swoje zainteresowania. Obojętnie czy będziecie czytać czy czytać i od razu testować/działać, wszystkie drogi są dobre, jeśli prowadzą do celu.\nGdybym teraz zaczynał swoją przygodę z bezpieczeństwem to zacząłbym od przeczytania Sekuraka Offline oraz polecanych przez nich książek - np. serii „The Hacker Playbook”. Zaufana Trzecia Strona oraz Niebezpiecznik także są bardzo dobrymi punktami startu. Z zagranicznych źródeł poleciłbym śledzić Reddit - r/asknetsec oraz r/netsec. Po zdobyciu podstaw próbowałbym swoich sił w konkursach CTF (Capture the Flag), czyli konkursach, w których drużyny rozwiązują zadania powiązane z security. Najważniejsze to być konsekwentnym i się nie poddawać.\nZ Michałem przy kawie i szarlotce rozmawiał Wiktor Szymański.\nJesteś bezpiecznikiem? Chciałbyś opowiedzieć nam o sobie i swojej pracy? Zapraszamy do kontaktu!\nOpublikowano 8 maja 2019 20 maja 2022 Autor WiktorKategorie Wywiad z bezpiecznikiemTagi bezpiecznik, wywiad\nPoprzedni artykółDlaczego na karcie debetowej nie ma numeru rachunku konta bankowego?\nNastępny artykół:Czy można ufać otwartym sieciom Wi-Fi?\n1 myśl na “Wywiad z bezpiecznikiem #1 – Michał Lipiński”\nmrnobody 8 maja 2019 o 10:15\nBrawo - fajny wywiad!!!


Bartoszyce, Giżycko, Mrągowo, Ostróda: W trosce o bezpieczeństwo. Przedwakacyjne spotkania policjantów z dziećmi - Aktualności - Policja Warmińsko-Mazurska\nBartoszyce, Giżycko, Mrągowo, Ostróda: W trosce o bezpieczeństwo. Przedwakacyjne spotkania policjantów z dziećmi\nPolicjanci regularnie uczestniczą w spotkaniach profilaktycznych. Szczególną wagę zawsze przykładają do tych, w których uczestnikami są dzieci. Funkcjonariusze starają się wpajać im zasady bezpieczeństwa już na jak najwcześniejszym etapie edukacji, by w ten sposób, zmniejszać ryzyko wystąpienia niebezpiecznych zdarzeń z udziałem dzieci w przyszłości.\nBartoszyce: Akademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym\nTradycyjnie, już od kilku lat, policjanci z Komendy Powiatowej Policji w Bartoszycach, są zapraszani na rodzinne festyny do szkół w całym powiecie. Funkcjonariusze zawsze chętnie w nich uczestniczą prezentując sprzęt, który na co dzień wykorzystują do służby. Uśmiech dziecka, które siedzi za kierownicą radiowozu i mówi, że marzy, aby zostać jednym z nas, jest dla nas policjantów zawsze cennym doświadczeniem i uwieńczeniem pracy, nad ocieplaniem naszego wizerunku.\nW piątek,(02.06.17r.), w Specjalnym Ośrodku Szkolno – Wychowawczym w Bartoszycach, policjanci uczestniczyli w festynie pod nazwą Akademia Policyjna. Cała zabawa, stroje dzieci i konkursy tematyczne, były poświęcone służbie w policji. Na festynie gościł Pan Komendant Powiatowy Policji w Bartoszycach podinsp. Przemysław Fiertek, który przywitał wszystkie dzieci, ich rodziny, nauczycieli, terapeutów i opiekunów, oraz podopiecznych Stowarzyszenia Integracji Osób Niepełnosprawnych „SION” w Bartoszycach, a następnie prezentował policyjny sprzęt i opowiadał o służbie w policji.\nW takcie festynu policjant wybrał najpiękniejsze prace plastyczne w konkursie pt. „Policjant mój przyjaciel”. Wśród plakatów dzieci młodszych, ujmująca była praca, na której dzieci nakleiły kilkanaście tytułów artykułów, ukazujących się na policyjnych stronach internetowych. Dzieci rozwiązywały też test z zakresu wiedzy o pracy policjantów, o pomoc w rozwiązaniu trudniejszych pytań prosili policjantów, pomyłek nie było.\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #1\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #2\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #3\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #4\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #5\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #6\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #7\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #8\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #9\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #10\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #11\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #12\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #13\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #14\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #15\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #16\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #17\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #18\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #19\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #20\nAkademia Policyjna - Festyn w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym #21\nDużym zainteresowaniem cieszył się policyjny quad, oraz duży radiowóz z wydzielonym miejscem dla osób zatrzymanych, aby wsiąść do środka auta ustawiały się kolejki. Przy okazji spotkania z dziećmi, policjanci rozmawiali o bezpieczeństwie zarówno z najmłodszymi, jak i z rodzicami i opiekunami dzieci bawiących się na festynie. Funkcjonariusze rozdawali najmłodszym odblaski, a dorosłym ulotki promujące Krajową Mapę Zagrożeń Bezpieczeństwa.\nJako policjanci, wierzymy w to, że spotkania z dziećmi w tak wspaniałych okolicznościach, pokazują służbę z najlepszej strony i policjanta, jako przyjaciela i osobę godną zaufania, na którą zawsze można liczyć w trudnej sytuacji.\nGiżycko: „Bezpieczny maluch nad wodą”, spotkanie z giżyckimi wodniakami\nPod takim hasłem w Porcie „Stranda” w Giżycku odbyło się spotkania z dziećmi z Przedszkola „Koralik” oraz Specjalnego Ośrodka Szkolno Wychowawczego w Giżycku. W miniony piątek (02.06.2017) policyjni wodniacy z Giżycka spotkali się z dziećmi na zorganizowanym pikniku, który zorganizowała Fundacja Cemex „Budujemy przyszłość” pod hasłem „Bezpieczny maluch nad wodą”.\nSpotkanie z giżyckimi wodniakami #1\nSpotkanie z giżyckimi wodniakami #2\nSpotkanie z giżyckimi wodniakami #3\nSpotkanie z giżyckimi wodniakami #4\nSpotkanie z giżyckimi wodniakami #5\nSpotkanie z giżyckimi wodniakami #6\nNajpierw najmłodsi dowiedzieli się od policjanta jak bezpiecznie spędzić czas nad wodą, jakie zagrożenia mogą wynikać z nieodpowiednich zabaw w wodzie, które kąpieliska należy wybierać, aby można było bezpiecznie z nich korzystać. Ponadto funkcjonariusz opowiedział o zagrożeniach związanych z niewłaściwym stosowaniem, bądź nie korzystaniem ze środków ratunkowych przez osoby, a zwłaszcza dzieci znajdujące się na jednostkach pływających.\nW dalszej części spotkania były gry i zabawy oraz możliwość zobaczenia sprzętu policyjnego. Duże wrażenie na maluchach zrobił pokaz policyjnej łodzi, tym bardziej, że uczniowie i przedszkolaki mogli przez chwilę wcielić się w rolę Policjanta i zasiąść za sterem łodzi.\nNa zakończenie spotkania Policjanci przekazali na ręce pedagoga Specjalnego Ośrodka Szkolno Wychowawczego w Giżycku kamizelkę ratunkową, która ma służyć i przypominać o bezpieczeństwie na wodzie. Kamizelka jednocześnie zostanie wykorzystana do prezentacji w spotkaniach edukacyjnych, które będą realizowane przed wakacjami.\nMrągowo: Policjanci propagują podstawowe zasady bezpieczeństwa na piknikach rodzinnych\nMrągowscy policjanci uczestniczyli Festynach Rodzinnych, które odbyły się w Sorkwitach i Marcinkowie. W sobotę na terenie Zespołu Szkół w Sorkwitach odbył się festyn w ramach XIX Warmińsko-Mazurskich Dni Rodziny. Lokalnym koordyantorem przedsiewzięcia był Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Sorkwitach.\nGłównym celem festynu była integracja rodzin poprzez wspólną zabawę i profilaktykę. Swój udział w imprezie mieli również przedstawiciele Policji.\nFestyn w powiecie mrągowskim #1\nFestyn w powiecie mrągowskim #2\nFestyn w powiecie mrągowskim #3\nFestyn w powiecie mrągowskim #4\nFestyn w powiecie mrągowskim #5\nFestyn w powiecie mrągowskim #6\nPodczas festynu uczestnicy m.in. mieli okazję poznać pracę policjantów. W stworzonym przez funkcjonariuszy punkcie, zaprezentowany został policyjny radiowóz i motocykl, a także sprzęt, który służy im w codziennej pracy oraz materiały edukacyjne dotyczące szeroko rozumianego bezpieczeństwa. Podczas spotkania każdy mógł osobiście sprawdzić, jak działają poszczególne przyrządy. Najmłodsi mogli sprawdzić swoją wiedzę w przygotowanych rebusach. A nagrodą były oczywiście odblaski. Podobne przedsięwzięcie zorganizowano w Marcinkowie. Tam również policjanci na przygotowanym stanowisku propagowali bezpieczeństwo. Uczestnicy zabaw otrzymali elementy odblaskowe.\nSpotkania były też bardzo dobrą okazją do rozmów na temat różnego rodzaju zagrożeń i metodom im przeciwdziałania. Dorośli uczestnicy mogli też dowiedzieć się na temat działania Krajowej Mapy Zagrożeń Bezpieczeństwa. Każde takie spotkania to wspaniała okazja do promocji aplikacji Moja Komenda.\nOstróda: Policjanci na Rodzinnym Dniu Dziecka w Marwałdzie\nOstródzcy policjanci w ramach kampanii „Kręci mnie bezpieczeństwo” spotkali się z dziećmi na „Rodzinnym Dniu Dziecka” w Marwałdzie. Funkcjonariusze z tej okazji przygotowali dla uczestników liczne atrakcje. Oprócz wspólnej zabawy nie zabrakło również czasu na poważne rozmowy na temat bezpieczeństwa najmłodszych mieszkańców naszego powiatu.\nPojawienie się policyjnego radiowozu i policjantów, którzy opowiadają o służbie należy już do dobrych praktyk organizowanych rokrocznie festynów z okazji „Dnia Dziecka”. Jest to również świetna okazja dla dzielnicowych, aby przybliżyć się do małych społeczności w swoich rejonach służbowych.\nNie inaczej jest w tym roku. Dzielnicowi odwiedzili mieszkańców na kilkunastu festynach, w tym też w Marwałdzie gm. Dąbrówno. Mieszkańcy podczas ich wizyt skorzystali z rozmowy w miłej atmosferze. Dzielnicowi mieli świetną okazję dać się poznać mieszkańcom, a milusińscy mieli możliwość obejrzenia radiowozu i choć przez chwilę, siedząc na miejscu kierowcy mogli poczuć się jak „stróże prawa”. Przy okazji wspólnej zabawy poruszano również poważne tematy dotyczące bezpieczeństwa. Na liczne pytania młodych mieszkańców powiatu odpowiadali dzielnicowi.\nspotkanie, dzień dziecka, festyn, wodniacy, dni rodziny, 2017


Cedrowe WzgórzaAkcesoria magiczne HoodooSmocza Krew naturalna w pisaku - intensywna czerwieńMagiczny atrament znany w średniowieczu - dostępny we współczesnej formie!\n» Smocza Krew naturalna w pisaku - intensywna czerwień\nKocie oko - magiczna muszla chroniąca od uroków i złego oka\nZa mną...chłopcze! - Magiczny pył rytualny\nSmocza Krew naturalna w pisaku - intensywna czerwień\nAtrament Smocza Krew w pisaku!\nZnaliśmy ten atrament od lat, ale kilka ostatnich miesięcy poświęciliśmy na testowanie nowego pomysłu. Nie dla wszystkich użycie pióra, stalówki jest optymalne i łatwe. Dlatego od zeszłego roku testowaliśmy różne koncepcje i zaowocowało to "pisakiem" z naturalnym atramentem magicznym - smocza krew z dodatkowym składnikiem zwiększającym intensywność czerwieni.\nJest to optymalna mieszanka kolorystyczna z 4 odmian smoczej krwi wg naszego autorskiego pomysłu, wzbogacona barwnikiem podkreślającym intensywność krwistej barwy, jednocześnie zachowując pełną wartość 100% pisaka ze smoczą krwią.\nPisak posiada pompkę i należy delikatnie, kilkakrotnie nacisnąć końcówkę podczas pierwszego użycia i poczekać do napłynięcia atramentu.\npodczas kilku miesięcy prób odkryliśmy, że pisak nie zasycha (!), jest szczelny wraz z zamknięciem i starcza na bardzo, bardzo dużo pisania...\nA co można nim pisać?\nZaklęcia, petycje, pakty, umowy, prośby do Wszechświata - wszystko to wspaniale się uda z niezwykłym atramentem - Smocza Krew w pisaku.\nGrubość pozostawianej linii to około 1 mm (0,7 mm).\nPojemność atramentu - około 10 ml (istnieje możliwość powtórnego napełniania).


LIPIŃSCY DOMY - Forum • Zobacz wątek - Oszczędność ogrzewania\nStrona główna forum ‹ Budowa Domu - dyskusje ‹ Dom energooszczędny\nprzez Katarzyna » Śr, 10 listopada 2010, 12:46\nNa wiosnę mam zamiar rozpocząć budowę domu. Do tego czasu chcę wybrać rodzaje wszelkiej instalacji, stolarkę, itp. Jestem na etapie doboru ogrzewania. Wiele czytałam na stronach internetowych oraz na forach i dalej jestem w kropce. Co doradzacie, a czego nie polecacie? Zastanawiam się nad ogrzewaniem podłogowym, ale słyszałam o kilku minusach tego rozwiązania:/.\nDołączył(a): Wt, 9 listopada 2010, 11:09\nRe: Oszczędność ogrzewania\nprzez Soel » Pt, 12 listopada 2010, 10:06\nPodłączam się również pod pytanie, ponieważ również żywo interesuje mnie ten temat.\nprzez romekk » Wt, 16 listopada 2010, 19:49\ntak to prawda.typowe ogrzewanie podłogowe ma kilka minusów jednym z nich jest za wysoka temperatura podłogi. temperatura skóry na stopach wynosi 28 stopni więc żeby stopa nie odczuwała ani ciepła ani zimna podłoga ma mieć o 5 stopni mniej czyli 23 i to jest najbardziej zblizona do ideału temperatura. zwykle ogrzewania podłogowe mają ok 35 stopni na wejściu a 29 stopni na wyjściu więc są dla człowieka za wysokie. To jest ich największą wadą. Ja proponuję ogrzewanie firmy egger jest to austryjacki system ogrzewania podłogowo-ściennego gdzie temparatury ustawione są do temperatur człowieka a nie do grzania domu t.j. temperatura podłogi ma właśnie 23 stopnie średnio a teperatura ścian 25 stopni\ntaki rozkład temperatur jest najzdrowszy i optymalny dla naszego ciała. Proponuję więc taki rodzaj ogrzewania\nJak będą jeszcze jakieś pytania chętnie odpowiem\nprzez Soel » Cz, 18 listopada 2010, 14:38\nCzyli 23 stopnie to temperatura optymalna?Ale czy przez to nie jest lekko chłodno w domu? A jak wygląda sprawa z kosztami?\nprzez romekk » Wt, 23 listopada 2010, 21:23\ntak taka temperatura podłogi jest optymalna dla stóp człowieka. koszt takiego systemu bo tak to należy nazywać np wraz z rewelacyjną pompą ciepła firmy daikin jest porównywalny z tradycyjną instalacją podłogową i pompą z wymiennikiem gruntowym. rozwiązanie egger i pompa daikin to system 22 wieku. można to zobaczyć w okolicy wrocławia. serdecznie zachęcam warto\nprzez artur_gajda » Śr, 24 listopada 2010, 11:17\no i tutaj też pojawił się temat\nprzez Arakawa » Cz, 9 grudnia 2010, 14:36\nnie jestem przekonana, muzę zebrać więcej informacji na temat tego ogrzewania dla własnej spokojności\nDołączył(a): Śr, 6 października 2010, 10:16\nprzez Peter.gd » Śr, 29 grudnia 2010, 18:39\nŁAŁ ta reklama aż kłuje w oczy.. pewnie nie masz juz wyjscia Arakawa tylko zakupic sobie te 'rewelacyjne' gadgety Romka K. ...\nDołączył(a): Pn, 27 grudnia 2010, 16:31\nWybudowany dom: Berlin\nprzez Arakawa » Cz, 30 grudnia 2010, 15:14\nTak właśnie sama pomyślałam, nic tylko biec i kupować Nie ma to jak subtelność, prawda Peter?\nprzez Kathy » Śr, 2 lutego 2011, 17:27\nTo w końcu jaki system jest najlepszy? Stanęło na czymś?\nDołączył(a): Wt, 24 sierpnia 2010, 07:53\nPowrót do Dom energooszczędny


Skup nieruchomości Wola - KupujemyM.pl\nZapraszamy do kontaktu w sprawie sprzedaży mieszkania na Woli.\nWarszawa to zdecydowanie największy rynek mieszkaniowy w Polsce. Dane GUS-u wskazują, że w 2018 r. na terenie stolicy zostało sprzedanych niemal 23 200 mieszkań. Tak duży rozmiar stołecznego rynku nie oznacza jednak, że zawsze można łatwo sprzedać mieszkanie z Warszawy. Właśnie dlatego w Internecie często są wyszukiwane takie frazy jak skup nieruchomości Wola.\nWarszawski rynek „M” jest bardzo zróżnicowany nie tylko pod względem cenowym. Znajdziemy na nim zarówno nowe mieszkania, jak i lokale wybudowane przed wojną. Nowych lokali często dotyczy skup nieruchomości Wola, a tych najstarszych skup nieruchomości Wola. Bardzo różny jest też standard skupowanych mieszkań. W przeciwieństwie do niektórych konkurentów, portal KupujemyM.pl przyjmuje również oferty sprzedaży warszawskich lokali znajdujących się w złym stanie. Znaczenia nie ma także lokalizacja oferowanego mieszkania na mapie Warszawy. Przyjmujemy również oferty dotyczące mieszkań z dzielnic bardziej oddalonych od centrum.


Autobusy, metro i tramwaje to siedliska brudu: Czym możesz się zarazić, dotykając poręczy? - Papilot.pl\nzarazki w autobusie\nzarazki w metrze\nzarazki w tramwajach\nZ komunikacji miejskiej korzystają codziennie miliony ludzi. Nikogo nie powinien dziwić więc fakt, że w takich miejscach jesteśmy szczególnie narażeni na różnego rodzaju infekcje. Środki publicznego transportu to swoiste siedliska groźnych bakterii i wirusów.\nJeżdżąc komunikacją miejską, widzimy wokół mnóstwo przeziębionych ludzi. Wycierają nos chusteczką, kaszlą i kichają niemiłosiernie, rozsiewając wokół siebie mnóstwo zarazków. Groźne wirusy grypy i bakterie atakują kolejnych pasażerów.\nUnoszące się w powietrzu groźne zarazki, to nie jedyne niebezpieczeństwo, które czyha na nas w metrze lub w tramwaju – zauważa portal se.pl. Olbrzymim siedliskiem różnego rodzaju zarazków są również dotykane przez wszystkich poręcze. Nie trudno więc o zarażenie się bakterią E. coli czy salmonellą, zwłaszcza gdy zapomnimy o umyciu rąk po wyjściu z autobusu lub tramwaju.\nPrzebywając w publicznych środkach transportu, powinniśmy uważać również na oparcia siedzeń. W wielu z nich kryją się trudne do wytępienia wszy. W ciepłym otoczeniu metra czy autobusu pasożyty te mogą przetrwać nawet kilka dni. Równie niebezpieczna jak siedzenie czy poręcze jest również podłoga w autobusie. Ludzie na swoich butach przenoszą miliony groźnych pasożytów. Dostanie się jednego z nich do organizmu może wywołać naprawdę poważne konsekwencje.\nWydawałoby się, że w obliczu tak licznych zagrożeń, najlepiej byłoby całkowicie zrezygnować z korzystania z komunikacji miejskiej. Zwłaszcza jesienią, kiedy to nasz organizm jest nieco osłabiony i tym samym staje się bardziej podatny na różnego rodzaju infekcje. Co jednak mają zrobić osoby, u których takie rozwiązanie kompletnie nie wchodzi w grę?\nJak zauważył rzecznik warszawskiego sanepidu w wywiadzie dla Super Ekspressu – najważniejszą rzeczą jest odpowiednia higiena. Przede wszystkim należy bardzo często myć ręce! Przebywając w autobusie, nie wolno dotykać palcami okolic twarzy. Warto również ubierać się odpowiednio. Starać się nie przegrzewać oraz nie wyziębiać zbytnio swojego organizmu.\nod 10 lat dzień w dzień jeżdże autobusem i nigdy niczego nie złapałam\nŚrodki komunikacji miejskiej są poddawane kontroli czystości przez SANEPID...\nmieszkam w UK na dzielnicy, gdzie jest pełno Pakistańców i czarnych i cyganów- oni nie dbaja o higiene i kto wie jakie zarazki przywoża ze soba\nco robić? myć ręce, tak? to może oni niech częściej dezynfekują też tramwaje :P\ni w tramwaju nie siadaj ani nie trzymaj poreczy - najlepiej sie przewracaj, smiechu warte!\nhaha no wlasnie! wywal sie i wybij zęby wtedy będzie ok\nMuszę się uczyć wielomianów a siedzę na papilocie i czytam takie głupoty...\nuczyć wielomianów. przykre, że niektórzy muszą się takich rzeczy UCZYĆ. ja rozumiem uczyć się całek potrójnych, ale wielomianów... cóż.\njak się jest w gimnazjum to się uczy wielomianów, nie wszystko ma się od razu zakodowane w mózgu. ;] ale masz rozdmuchane ego drogi Anonimie z 21:40:17.\nwielomianów uczy się w liceum, a nie gimnazjum, gwoli ścisłości.\noj już nie przesadzajcie, robicie z igły widły, naprawde.\nja nienawidze jak zule jeszcze busami, oczywiscie za bilet nie placą kanary ich wypędzająale co z tego jak brudzą siedzenia ! czasem brudne jest siedzenie a ja sie zastanawiam czy jakis zul przypadkiem nie ubrudzil tego gow.nem....\nJa chodze do pracy pieszo, ale za to pracuje w szpitalu jako pielegniarka a to juz jest wylęgarnia zarazków. Dziwne ale juz jestem tak uodporniona ze wogole sie nie przeziębiam. Ktoś dobrze napisał na temat alergii, teraz tego tyle bo za bardzo sie wystrzega zarazków, dawniej tego nie było az tyle, dzieci chodzily z wszami na glowie, a teraz sterylne warunki.\nDokładnie. Stąd biorą się alergicy bo rodzice dzieci pod kloszem trzymają!\nNie tak łatwo po prostu odmówić sobie jeżdżenia autobusem czy metrem. Autorka artykułu nie zwróciła chyba uwagi na to jak wiele osób dojeżdża do szkoły autobusem . Codziennie dojeżdżam 30km do szkoły i trudno żebym odmówiła sobie siedzenia w autobusie ze względu na zarazki. Owszem, nie wątpię,że tam są,ale one są dosłownie wszędzie ! Niestety nie stać mnie na to by dojeżdżać codziennie samochodem, więc trudno.\nautorka zwróciła na to uwagę w ostatinim zdaniu w przedostatnim akapicie, a w ostatnim napisała co trzeba robić


misja-firmy • MTechnics Ads\n1 Comment\t/ biznes / By mtechnics\nTwój biznes bez określenia, sprecyzowania i spisania misji firmy, nie ma szans na żaden rozwój!\nProwadzę działalność z przerwami od 2000 roku.\nPrawie 15 lat zajmowałem się naprawą elektroniki.\nNigdy wcześniej nie słyszałem o tym, że moja firma powinna mieć jasno określoną misję, ba nawet nie słyszałem o tym, że ma mieć jakąkolwiek misję.\nWydawało mi się, że moja firma ma po prostu generować zyski 😉\n15 lat byłem w błędzie i przez 15 lat stałem w miejscu.\nDopiero kiedy dotarłem do tej “tajemnej” wiedzy, czytając literaturę biznesową zrozumiałem – na czym to polega.\nPodobnie jak sprzedaż produktu swoim klientom, jest prawie niemożliwy, bez utworzenia AWATARA klienta, podobnie jest z prowadzeniem firmy bez jej misji.\nMisja firmy jest najważniejszą rzeczą w firmie, od której określenia powinno się zacząć, zanim zaczniemy robić jakiekolwiek działania biznesowe.\n(Materiał, dzięki któremu określisz precyzyjnie, misję firmy jest w systemie TMI moduł 1 sekcja 2.)\nBolączką 21 wieku są pieniądze i nadmierna konsumpcja.\nŻyjemy w świecie, w którym bez pieniędzy nie da się prawidłowo funkcjonować. Często bez pieniędzy nie da się zrealizować swoich marzeń czy pragnień, nie da się rozwijać w wybranym kierunku itd.\nSytuacja taka sprawia, że otwierając firmę,\nw naszych głowach pojawia się chęć zarobku.\nJest to jak najbardziej prawidłowe dążenie.\nNiestety, jeżeli chęć zysku przesłoni wszystko inne.\nWartości, które za tym podążą, są bardzo płytkie i przyziemne.\nKoncentrując się tylko i wyłącznie na kasie przy prowadzeniu firmy, wcześniej czy później pojawią się jakieś problemy.\nZałóżmy, że prowadzisz jakąś działalność usługową i nagle coś schrzaniłeś.\nPrzychodzi klient i ma do ciebie pretensje oraz oczekuje naprawy zaistniałej sytuacji. Jeżeli twoją misją jest tylko zarabianie pieniędzy, podświadomie nie będziesz czuł zobowiązania do naprawy szkody i po prostu obsłużysz tego klienta w nieodpowiedni sposób.\nTaka sytuacja przyczyni się w przyszłości do negatywnych opinii,\na takie najszybciej się rozprzestrzeniają.\nZ biegiem czasu spadnie poziom obsługi klienta,\na w twojej firmie spadnie poziom zaangażowania u ciebie czy twoich pracowników.\nW sytuacji, kiedy misją twojej firmy byłoby dostarczenie usługi na takim poziomie, który satysfakcjonuje klienta i na tym byś się właśnie koncentrował, podświadomie i świadomie zrobiłbyś, wszystko w taki sposób, który rozwiązałby problem w możliwe najlepszy sposób dla klienta.\nPoprawne sformułowanie misji daje wiele korzyści dla biznesu.\nKlienci wiedzą, czy twoja firma rezonuje z ich wartościami.\nPracownicy wiedzą, co mają robić i w jakim kierunku mają podążać.\nTy jako właściciel firmy, nie kombinujesz co miesiąc nad zmianą strategii firmy i nie obmyślasz kolejnych intratnych pomysłów.\nWszyscy zaczynają się koncentrować na misji i jej celu.\nTam, gdzie klienci, pracownicy i szefostwo koncentrują swoją uwagę,\ntam jest element wspólny, który pomoże utrzymać wszystko w dobrym kierunku i pomóc rozwinąć twoją firmę.\nOd zawsze marzyłem o stworzeniu olbrzymiej firmy, ale nie zawsze podążałem odpowiednią ścieżką i bardzo często zmieniał się mój kierunek.\nDopiero wyznaczenie swoich misji i celów sprawiło,\nże wszystko stało się dla mnie jasne i klarowne.\nMam kilka misji biznesowych i jedną życiową.\nMisją MTechnics Ads jest:\nBudować i tworzyć systemy, procesy i procedury,\nktóre pomogą małym firmom stać się dużymi.\nMisję ma każda duża firma, która liczy się na rynku.\nMisja dla firmy jest jak obrany kierunek, w któ®ym ma płynąć statek.\nBez misji twoja firma będzie tylko dryfować!\nPrzemyśl to, czym zajmuje się twoja firma,\nwypisz sobie 10 punktów i wybierz 3 najważniejsze.\nZastanów się, nad tym, czego może oczekiwać twój idealny klient.\nStwórz w końcu misję swojej firmy i pamiętaj o niej!\nKiedy określisz już misję swojej firmy.\nStwórz hasło, które będzie ją reprezentować i umieść je w widocznym miejscu swojego biura czy strony internetowej.\nKiedy poznałem moc, jaką daje misja firmy,\nznalazłem coś, co stało się również moją życiową misją.\nJest to filozofia KAIZEN, dzięki której zmieniłem i zmieniam co dzień swoje życie na lepsze.\nDo tego stopnia pokochałem KAIZEN, że nawet\nwytatuowałem sobie ten symbol na ręce 😉\nPochodzę z bardzo konserwatywnej rodziny — gdzie tatuaż jest uznawany za przejaw głupoty.\nMimo tego, zrobiłem pierwszy w życiu tatuaż,\nna wewnętrznej stronie ręki w wieku 40 lat.\nJeszcze kilka lat temu czułbym presję ze strony otoczenia i rodziny,\nale dzięki KAIZEN, zrozumiałem też, że:\n“Nie ma znaczenia co ktoś o mnie myśli — bo to są nie moje myśli…”\nMisje innych dużych firm:\nDostarczanie studentom, edukatorom, kreatywnym profesjonalistom i konsumentom na całym świecie najlepszych doświadczeń z zakresu przetwarzania danych osobowych dzięki innowacyjnemu sprzętowi, oprogramowaniu i ofercie internetowej\nMisją Google jest organizowanie informacji o świecie i uczynienie ich powszechnie dostępnymi i użytecznymi.\nMisją Facebooka jest dać ludziom moc dzielenia się i uczynienia świata bardziej otwartym i połączonym.\nOdświeżyć świat…. Zainspirować chwile optymizmu i szczęścia… Stworzyć wartość i wprowadzić zmiany.\nDzięki Piotr za ten wpis, jakiś czas temu miałem wypisane cele swojej firmy i próbowałem się ich trzymać razem ze wspólnikiem. Ale kiedy próbowaliśmy napisać misję firmy okazało się że każdy z nas miał trochę rozbieżne misje i napisanie misji nie bylo takie proste.\nKilka ładnych godzin zajeło nam stworzenie misji naszej firmy, ale teraz pracujemy nad tym żeby i nasi pracownicy utożsamili się z misją naszej firmy 😉 – Pozdrawiam i czekam na kolejne tematy na blogu.