7,74 (19 ocen\ti\t4 opinie) Zobacz oceny\nLoboBathory | 2016-01-10\nPo Welcome to Night Vale spodziewałam się wszystkiego, łącznie z tym, że – uwaga, dowcip skradziony z Tumblra – audiobook powieści będzie wyglądał w ten sposób, że otrzymam dziesięć godzin dźwięków oddychania, przewracania kartek, okazjonalnych „aaaaa, dobre”, a na koniec pełne zdziwienia pytanie Cecilia Palmera „Jak to miałem to czytać na głos?”.\nMoja miłość wobec Night Vale jest nieskończona. To najwspanialsze odrodzenie weird fiction, jakiego nie można się było spodziewać. Pojawiło się znikąd i wypełniło wielką pustkę w fantastyce, jaka istniała od czasu zaniku tradycji Lovecrafta. Tym większe oczekiwania miałam wobec powieści. Wreszcie szansa rozszerzenia świata Night Vale. Nie rozczarowałam się. Powieść przedstawia inne postaci niż te bezpośrednio związane z Cecilem, chociaż nasi ulubieńcy, jak Carlos, Josie i Erika też się pojawiają. Nie jest to jedna z audycji Cecila, ale audycje stanowią część powieści. Dostajemy więc to, do czego jesteśmy przyzwyczajeni jako słuchacze Night Vale oraz kilka nowych rzeczy. Na pierwszym planie znajdują się Jackie i Diane, dwie wspaniała kobiety, każda na swój własny sposób. Główne bohaterki są na tyle różne od siebie, mają odmienne problemy i podejścia do ich rozwiązania, że zasadniczo nie można się nudzić, przeskakując pomiędzy ich nimi w poszczególnych rozdziałach. Każda ma coś do zaoferowania czytelnikowi.\nPo powieści Welcome to Night Vale spodziewałam się wiele. Niemal wszystkiego. Ale i tak udało im się mnie zaskoczyć. Welcome to Night Vale. A Novel jest bowiem opowieścią o macierzyństwie i dorastaniu. Oczywiście fabuła kręci się wokół czegoś zupełnie innego, ale o tym właśnie mówi. O poczuciu czasu, straty i zyskiwaniu czegoś w procesie dorastania, o tworzeniu więzi, o odpowiedzialności za drugiego człowieka, tym szczególnym rodzaju odpowiedzialności, jaki wiąże się z daniem komuś życia, o sile i słabości, jaka płynie z takiej więzi. Każdy z bohaterów powieści jest tak łatwy do zrozumienia i pokochania. To chyba jedna z rzeczy, które najbardziej kocham w Night Vale – w całej dziwności i niesamowitości ich życia, bohaterowie pozostają tak bardzo ludzcy i przez to wiarygodni. Potrafię wierzyć w mieszkańców Night Vale, a przez to w samo Night Vale. I dzięki temu mogę przeżywać z nimi grozę i niesamowitość ich codzienności.\nPowieść polecam przede wszystkim fanom słuchowiska, ponieważ będą mieli z niej więcej przyjemności. Myślę jednak, że można potraktować ją także jako wprowadzenie do świata Night Vale, po to, aby po lekturze odkryć słuchowiska.\nAaaa prawie zapomniałam wspomnieć, że Jackie przypomina mi Wendy z Gravity Falls i to jest cudowne.


U.S.Aqua - U.S.Aqua Water Tube Blue - wężyk do wody 6mm - sklep akwarystyczny\nProducent: U.S.Aqua Kod produktu: dmr_10036\nWąż techniczny niezbrojony do instalacji wodnych o średnicy zewnętrznej 6mm.\nWykonany z trwałego polietylenu wężyk używany jest w instalacjach wodnych, sanitarnych i technicznych, takich jak systemy filtrów do wody - w tym do wody RO, w lodówkach, klimatyzacjach, kostkarkach do lodu, ciśnieniowych zraszaczach wodnych, dystrybutorach wody i wiele innych.\nDoskonałej jakości naturalny pokarm dla żółwi, zapewniający zdrowie oraz dietę dostosowaną do gatunku.Bogaty w minerały i błonnik.Utzrymany w naturalnej postaci.Higienicznie pakowany, nie zawiera bakteri ...czytaj więcej\nBiałe pierścienie do intensywnej biologicznej filtracji.Wysokiej jakości porowate pierścienie ceramiczne zapewniające intensywną biologiczną filtrację wody.Wewnętrzna średnica pierścienia wynosi tylko 5mm. Dzię ...czytaj więcej\nSilnik FAN-3 Plus\nSilnik FAN-3 PLUS Kompletny silnik do popularnych, wewnętrznych filtrów akwariowych serii AQUAEL FAN 3 PLUS. ...czytaj więcej\nTetra Zestaw AquaArt dla raków [30l]\nTetra Aqua Art Crayfish - Akwarium dla raków i krewetekCechy produktu :- Niewielkie kompaktowe wymiary zestawu- Szkło o grubości 4mm- Funkcjonalna pokrywa z łatwym dostępem do wnętrza akwarium - Oswietle ...czytaj więcej


Kolejne auto z Polski -ruszyła produkcja Opla Cascady w Gliwicach\nKategoria: Wiadomości|Komentarze: 0|Data: 2013-03-01\n28 lutego uruchomiono w Gliwicach produkcję Opla Cascada. Niemiecki producent powraca tym samym do segmentu kabrioletów klasy średniej. Auto ma przyciągać wzrok nietuzinkowym wyglądem i dawać radość z jazdy, co wyraźnie podkreślają przedstawiciele firmy. Opel Cascada jest kolejnym, obok Astry III i IV, modelem produkowanym w Polsce, jest to więc ważny dzień dla polskiej motoryzacji.\nSeat Leon ponownie w wersji 3-drzwiowej\nKategoria: Wiadomości|Komentarze: 0|Data: 2013-02-28\nSeat powraca do swoich sportowych korzeni, wprowadzając model Leon w trzydrzwiowej wersji Sport Coupé.\nDuże zmiany w aż sześciu modelach Volvo\nKategoria: Wiadomości|Komentarze: 0|Data: 2013-02-27\nVolvo przeprowadza najszersze zmiany modelowe w swojej historii obejmujące aż 6 modeli. Najpoważniejsze modyfikacje przejdą modele XC60, S60 i V60, w których zmieniono łącznie aż 4000 części.


Kosmetyki z Mojej Półki: sierpnia 2017\nPolski rynek naturalnych kosmetyków stale się poszerza ale zawsze znajduje się miejsce na kolejne manufaktury, które z wielką dbałością ręcznie wytwarzają naturalne mydła i kosmetyki. Ilekroć wydaje mi się, że poznałam w tym zakresie już wszystko, to w krótkim okresie czasu okazuje się, że daleko mi jeszcze do stwierdzenia, że już nic mnie nie zaskoczy. W rzeczywistości okazuje się, że jestem zaskakiwana przy każdej kolejnej próbie poznania nowej marki i jej kosmetyków.\nNatural Secrets - mała ale prężnie rozwijająca się firma, której filozofia opiera się na tradycyjnych recepturach i inspiracjach czerpanych z otaczającej nas natury. Powstała w 2013r. i od tamtej pory z sukcesem ręcznie tworzy kolejne w pełni naturalne kosmetyki, do wytwarzania których wykorzystuje tylko najlepszej jakości surowców pochodzenie roślinnego. Żaden z kosmetyków Natural Secrets nigdy nie był testowany na zwierzętach ani nie zawiera tłuszczów zwierzęcych a oparte są na czystych olejach roślinnych, masłach i wyciągach z kwiatów i roślin. Asortyment marki stale się powiększa, a ja miałam przyjemność poznania 4 świetnych kosmetyków, o których w dzisiejszym wpisie opowiem.\nKosmetykiem, który kupił mnie absolutnie w całości jest peeling kawowy z pomarańczą i imbirem zamknięty w hermetycznym szklanym słoiczku z pokrywą typu wek. Pierwsze co imponująco uderza po jego otwarciu to niesamowicie piękny naturalny zapach - połączenie zapachu kawy z pomarańczą i imbirem. Nie potrafię dosłownie opisać tego zapachu ale wyobraź sobie, że czujesz wszystkie te zapachy jednocześnie. Bazą peelingu jest cukier trzcinowy i kawa Arabica, czyli duet idealnie złuszczający martwy naskórek, a dodatkowo kofeina działa stymulująco na skórę, usztywni naczynia krwionośne co jest pomocne przy walce z cellulitem. Mamy również imbir, który działa rozgrzewająco i poprawia ukrwienie skóry oraz oleje: ze słodkich migdałów, z pestek winogron, arganowy i makadamia.\nPeeling doskonale złuszcza martwy naskórek. Masując skórę masą peelingową nie tylko poprawiamy jej elastyczność ale dostarczamy jej naturalnych składników nawilżających i elastycznych. Po zabiegu skóra jest niebywale gładka, miękka, elastyczna i pięknie pachnąca - zapach utrzymuje się jeszcze długo. Pomimo zawartości dużej ilości olejów, skóra po użyciu peelingu nie lepi się, pokryta jest delikatnym filmem, który utrzymuje odpowiednie nawilżenie skóry i właściwie można zrezygnować już z aplikacji dodatkowych nawilżających kosmetyków. Z pewnością docenią ten fakt osoby ze skórą suchą, łuszczącą się, taką, która potrzebuje odpowiedniej dawki składników długotrwale nawilżających. Peeling łatwo spłukuje się ze skóry, jednak jak przystało na peeling kawowy wanna wymaga dokładnego mycia. Peeling jest wygodny w użyciu, bardzo skuteczny a przy tym wydajny. Biorąc pod uwagę jego cenę regularną - niespełna 36zł - to jest kosmetykiem dużo tańszym od znanych peelingów kawowych. Serdecznie polecam!\nBardzo pozytywnie zaskoczył mnie również aktywny tonik do codziennej pielęgnacji skóry tłustej i problematycznej. Zdecydowany sprzymierzeniec mojej mocno przetłuszczającej się skóry latem. Tonik oczyszczający - zielona herbata i szałwia oprócz właściwości oczyszczających posiada również mocno odświeżające, przywraca naturalne pH oraz zapewnia optymalny poziom nawilżenia i reguluje poziom serum.\nTonik zawiera ponad 60% składników aktywnych a w jego skład wchodzą:\nhydrolat z zielonej herbaty - działa przeciwzapalnie, antybakteryjnie a ponadto tonizuje, łagodzi zaczerwienienia i chroni skórę przed utratą wilgoci.\nolejek rozmarynowy - jest silnym środkiem antyseptycznym oraz bakteriobójczym\nProducenci coraz częściej umieszczają toniki w opakowaniach z atomizerem co mnie niesamowicie cieszy ponieważ to bardzo wygodna forma aplikacji z pominięciem płatków kosmetycznych. Tak jest również i w przypadku toniku Natural Secrets a atomizer działa bez zarzutu. Wydobywający się tonik nie jest w tym przypadku delikatną mgiełką ale nie jest też strumieniem wody, spokojnie mogę aplikować go bezpośrednio na twarz.\nBiorąc pod uwagę składniki aktywne wymienione wyżej wzbogacone na ostatnim miejscu w składzie o kwas salicylowy to jest to idealny tonik do cery przetłuszczającej się i problematycznej. Świetnie oczyszcza skórę, matuje a przy tym delikatnie się z nią obchodzi. Dzisiaj mija dokładnie miesiąc odkąd go codziennie aplikuję na twarz, nie odnotowałam przesuszenia skóry, tonik nie podrażnia ani nie uczula. W trakcie występowania ostatnich upałów aplikowałam go nawet kilkukrotnie w ciągu dnia, nawet na podkład mineralny, i w każdym przypadku działał matująco. Zużyłam połowę ze 100 dostępnych w opakowaniu mililitrów i z pewnością nasza wspólna przygoda nie zakończy się na tym jednym opakowaniu. Polecam cerom tłustym. Cena toniku 25,99zł.\nKto jeszcze nie miał okazji poznać wszechstronnego kosmetyku jakim jest żel aloesowy, to właśnie teraz powinien nadrobić zaległości, ponieważ w ofercie marki znajduje się w pojemności 50ml i cenie 13,99zł. Mała pojemność i niska cena to świetna motywacja do sprawdzenia bezpośrednio na swojej skórze. A dlaczego do tego zachęcam? Dlatego, że to produkt wielofunkcyjny, który może być wykorzystywany na wiele sposobów, zarówno do pielęgnacji twarzy, ciała jak i włosów.\nTo gęsty, przejrzysty żel, który może zastąpić m.in. balsam do ciała, odżywkę do włosów czy bazę pod makijaż i w każdym z tych przypadków świetnie się sprawdza. Idealny jako środek łagodzący po depilacji, opalaniu czy nawet po ugryzieniu przez owady. Świetnie nawilża skórę, łagodzi podrażnienia i zaczerwienienia, łagodzi skutki działania detergentów i nawilża przesuszone włosy.\nStosowany na twarz i ciało przyjemnie chłodzi, niweluje uczucie pieczenia po opalaniu, koi, regeneruje i nawilża skórę dając uczucie przyjemnej miękkości. Jest całkowicie bezzapachowy, może być również wykorzystywany do przygotowywania innych kosmetyków.\nNa zakończenie kuszę absolutnie genialnym ręcznie robionym mydłem nagietkowym z masłem shea. Polecane jest szczególnie dla osób o skórze suchej, delikatnej i wrażliwej, również ze skłonnością do łuszczenia się. Kto by pomyślał, że mając do wyboru kilka żeli po prysznic ja będę sięgała po mydło? To mydełko jest doskonałe, bardzo dobrze się pieni, bardzo dobrze myje skórę, nie wysusza jej i obchodzi się z nią bardzo łagodnie. Bazą mydła jest nie woda, a nawilżający i łagodzący olej kokosowy, który w towarzystwie tytułowego masła shea, oliwy z oliwek, oleju palmowego i rycynowego oraz maceratu z nagietka nie tylko nawilża ale również i pielęgnuje skórę. W mydle zanurzone są również płatki nagietka, które delikatnie masują i peelingują skórę. Pozbawione konserwantów, sztucznych barwników, zapachów i bazy glicerynowej. Jestem pewna, że jeśli choć raz użyjesz naturalnego mydełka powiesz "stop" typowo drogeryjnym mydłom. W ofercie marki Natural Secrets znajduje się pełna gama różnych naturalnych mydeł, każdy znajdzie coś dla siebie, a jeśli nie możesz się zdecydować, to za niespełna 30zł możesz nabyć próbki różnych 10 dostępnych w ofercie mydeł.\nTakie sekrety to ja rozumiem! I polecam! Te i inne ciekawe kosmetyki oraz wiele naturalnych olei i maseł znajdziesz w oficjalnym sklepie internetowym producenta tutaj ---> [klik].\nKosmetyki posiadają certyfikat bezpieczeństwa kosmetyku, zatwierdzony przez toksykologa, zgodny z dyrektywami UE dotyczącymi bezpieczeństwa kosmetyków. Wyniki badań dermatologicznych potwierdziły, iż są w pełni bezpieczne i hipoalergiczne!\nJesteś fanką/fanem naturalnej pielęgnacji?\nPełne składy prezentowanych kosmetyków (INCI):\nPeeling kawowy z pomarańczą i imbirem: Sucrose, Coffea Arabica, Prunus Sweet Almond Oil, Grape Seed Oil, Argania Spinosa Kernel Oil, Macadamia Ternifolia Seed Oil, Zingiber Officinale (Ginger), Tocopherol , Parfum.\nTonik oczyszczający z zieloną herbatą i szałwią: Camellia Sinesis (Green Tea), Leaf Water, Aqua, Salvia Officinalis Extract, D-pantenol, Rosmarinus, Officinalis Oil, Melaleuca Alternifolia Leaf Oil, Salicylic acid.\nŻel aloesowy: Aqua, Aloe Barbadensis Leaf Extract, Carbomer, Sodium Hydroxide, Benzyl Alcohol, Methylchloroisothiazolinone, Methylisothiazolinone, Potassium Sorbate, Citric Acid.\nMydło nagietkowe: Cocos Nucifera Oil, Aqua, Calendula Officinalis Flower Extract, Butyrospermum Parkii Butter, Olea Europaea Fruit Oil, Elaeis Guineensis Oil, Sodium Hydroxide, Ricinus Communis Seed Oil, Calendula Officinalis Flower.\nTop 7 | lipiec 2017\nMinął lipiec więc przychodzę z kolejną porcją kosmetycznych ulubieńców, czyli kosmetyków, po które najczęściej sięgałam minionego miesiąca a to co najważniejsze - żaden mnie nigdy nie zawiódł. Tym razem polecam zarówno kosmetyki pielęgnacyjne jak i do makijażu, ale zacznę od zapachu...\nFlakon perfum, po który najczęściej sięgałam w ubiegłym miesiącu to Chloe Love Story - zapach czysty, lekki i w moim odczuciu bardzo przyjemny. To kwiatowe perfumy wydane stosunkowo niedawno, w 2014 roku, których inspiracją tworzenia była romantyczna atmosfera Paryża. Wyczuwam w nim przede wszystkim kwiaty, odrobinę słodkie, białe, dość proste, ale świeże i bezpieczne. Neroli / kwiat pomarańczy i jaśmin. Kwintesencja uwodzenia? Dla mnie niekoniecznie, ale z pewnością jest to lekki kobiecy zapach na letni wieczór.\nPrezentowana wersja to EDP woda perfumowana.\nNie jest przekonana czy właściwym jest umieszczanie w tym zestawieniu i tym samym polecanie produktu, który nie jest dostępny w Polsce, ale w dobie dostępu do sklepów internetowych właściwie na całym świecie czuję się choć trochę usprawiedliwiona. Maska w płachcie I'm Sorry For My Skin Mud Mask trafiła do mnie z polecenia i przyznaję, że to świetna maska a przede wszystkim zdecydowanie inna od wszystkich tych, które już poznałam. Pierwszy raz spotykam się z glinkową maską w płachcie i bardzo doceniam wygodę jej stosowania. Nie muszę mieszać glinki z innymi surowcami kosmetycznymi, aplikowanie jej jest łatwe, szybkie i przyjemne - podobnie jak usuwanie, ściągam płachtę a pozostałości usuwam tonikiem. Skóra po zabiegu jest oczyszczona z zanieczyszczeń i sebum, odświeżona i rozjaśniona. Świetna maska!\nW tym miejscu polecam wpis Jak kupić maski w płachcie taniej - zakupy prosto z Korei.\nKolejny raz sięgam po tonujący krem antyrodnikowy SPF 50+ Dr Irena Eris z serii Face Zone i kolejny raz mnie nie zawodzi. Polecam go po raz drugi na blogu i z pewnością nie kończę przygodę z nim na drugim opakowaniu. Połączenie pielęgnacji z właściwościami korygującymi koloryt skóry oraz bardzo wysoką ochroną przed promieniowaniem słonecznym (SPF50+) i szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi. Lekka formuła zawiera adoptujące się do skóry delikatne pigmenty wyrównujące koloryt, zapewnia efekt pełnej blasku i naturalnego wyglądu skóry - krem zachowuje się na skórze jak krem BB, ale w żadnym stopniu nie daje efektu pomarańczowej skóry. Świetne rozwiązanie dla kobiet poszukujących szybkiego rozwiązania przy porannym makijażu w upalne dni, jeśli nie macie wiele do ukrycia za skórze, wystarczy go przypudrować i gotowe. Uwielbiam!\nPodobnie jak mgiełkę do twarzy Honest TT marki Benton Cosmetic, która jest u mnie w użyciu codziennie - idealna na upały. Wysoka zawartość hydrolatu i ekstraktu z drzewa herbacianego koi i odświeża ale również reguluje pracę gruczołów łojowych. Dla równowagi w składzie również kwas hialuronowy, który przenika wgłąb naskórka i utrzymuje nawilżenie skóry na dłużej. Spryskanie twarzy mgiełką to sama przyjemność, tonizuje skórę po umyciu ale doskonale sprawdza się również do odświeżania skóry w ciągu dnia, po jej użyciu czuję wyraźne ukojenie i nawilżenie - nie wysusza skóry.\nDoskonały samoopalacz do twarzy? Dla mnie to koncentrat samoopalający w kropelkach Golden Glow Booster Clarins. Zachęcałam do korzystania z tego produktu latem ubiegłego roku - wpis tutaj ---> [klik] i nadal go polecam. Właściwie to od tamtej pory nie szukałam innego samoopalacza do twarzy bo ten spełnia absolutnie wszystkie moje potrzeby. 1, 2 lub 3 krople mieszam z kremem na noc a rano skóra równomiernie muśnięta słońcem. Już przy pierwszej aplikacji daje niewiarygodny efekt zdrowej, ładnej opalenizny, bez smug i plam a jego aplikacja jest banalnie prosta. W zależności od otrzymanego rezultatu następnego dnia wieczorem kontynuuję stosowanie produktu w tej samej ilości dla jeszcze intensywniejszego pogłębienia opalenizny lub redukuję ilość uwalnianych kropli aby podtrzymać aktualny efekt. Banalnie proste, a jakże skuteczne i piękne w odbiorze.\nUsta. Koniec z przesuszeniem w ciągu dnia, usta nawilżone i subtelnie pokryte kolorem - tak jak lubię latem! Błyszczyk do ust Juice Shaker Lancome to według mnie bardziej olejek niż błyszczyk, ale nazwenictwo to zupełnie mi nie przeszkadza, ponieważ sprawdza się rewelacyjnie. Subtelnie pokrywa usta transparentnym kolorem i długotrwale je nawilża. Z szerokiej gamy kolorów wybrałam dla siebie Wonder Melon i jak nazwa wskazuje - pachnie melonem! Mam ochotę na inne smaki ;) Kompozycja składników odżywczych wzbogacona m.in. olejkiem ze słodkich migdałów i ekstraktem z żurawiny i pigmentami, które pokrywają usta soczystym kolorem. Świetne opakowanie, aplikator w kształcie stożkowej gąbeczki umożliwia aplikację nawet bez lusterka - wystarczy przyłożyć do ust. Dla mnie bomba!\nLipiec to czas upałów więc nie codziennie wykonywałam makijaż, ale jeśli sytuacja wymagała ode mnie pełnego makijażu stawiałam na sprawdzony już podkład Diorskin Forever. To aktualnie mój najlepszy i ulubiony podkład. Jest trwały, jego krycie można stopniować od średniego po wysokie, bardzo dobrze ujednolica cerę nie podkreślając mocno rozszerzonych porów, maskuje blizny potrądzikowe i pięknie pachnie. Nie jest to podkład matujący, mimo to uwielbiam go za efekt aksamitnej skóry. Nie waży się, nie roluje i nie wchodzi w zmarszczki. Posiada SPF 35 - PA+++. Mój numer 1! Posiadam odcień 010 Ivory.\nDajcie znać czy znacie te kosmetyki. A może chcecie mi polecić swoje perełki kosmetyczne?


. Niestety, właściciele firm nie nadążają za zmianami, dlatego tworzą działy prawne. Takie komórki organizacyjne są jednak drogie w utrzymaniu, dlatego zdecydowanie lepiej jest\nDodane: 17-04-2020 06:27\nProwadzenie własnego przedsiębiorstwa nie jest łatwe, zważywszy na fakt, iż przepisy prawa zmieniają się praktycznie codziennie. Niestety, właściciele firm nie nadążają za zmianami, dlatego tworzą działy prawne. Takie komórki organizacyjne są jednak drogie w utrzymaniu, dlatego zdecydowanie lepiej jest\nCars, motorbikes and other vehiclesLepszy bilans cieplny w budynku!Plumbers todayBoisz się stomatologa? Nie ma czegoO solarach - dla lansu czy faktycznej oszczędności?Ze świata biznesu - o myjniach samochodowychDobry ubiór = dobre wynikiCzy nawadniać ogród jest łatwo?Woreczki materiałowe na buty. Lepsze od foliówki?Warsztaty samochodowe - zło konieczne?5 Wypowiedzi O Tym Jak nawadniać ogród, Które Nie Powinny Nigdy PaśćJak często serwisować urządzenia chłodnicze?Printing is a simple matter Pompy do płynówKardiologia - krótko i na tematCoś o nowoczesnej medycynie estetycznejPoprawa wyglądu i poprawa stanu zdrowia. Zabiegi i operacje upiększające i nie tylkoSTyl, meble z drewna i ekologia4 Pomysłów Aby uczyć się hiszpańskiegoWhich Should You Think About How to Buy a Serpentine Belt Wakacje życia - jedź do HiszpaniiOne of the most interesting place in PolandNarzędzia do spawaniaSzukasz jak kupić klimatyzację?Instalacje fotowoltaiczne w praktyceSomething classy in interiorPasożyty w organizmieJak sprzątać?Gdzie kupić Programy dla firm?STUDIUM PRZYPADKU Jak dokupić klimatyzację W 9 Dni?


Buty MTB NORTHWAVE Magma XC Core - CentrumRowerowe.pl\nButy MTB NORTHWAVE Magma XC Core - specyfikacja\nKod produktu DD166372\nKod EAN 8030819164336\nNorthwave Magma XC Core to buty rowerowe zaprojektowane specjalnie dla miłośników MTB. Mogą być z powodzeniem wykorzystywane podczas jazdy w mroźne dni, kiedy temperatury na dworze są naprawdę niskie. Doskonale sprawdzą się nie tylko w trakcie zwykłych przejażdżek, ale także na treningach czy maratonach XC.\nWewnątrz obuwia znajduje się wysokiej jakości wyściółka Primaloft ECO. Powstała ona z materiałów pochodzących z recyklingu, co czyni ją przyjazną dla środowiska. Gwarantuje świetną izolację od zimna oraz wysoką oddychalność. Oznacza to, że zostanie zachowana odpowiednia cyrkulacja powietrzna, w rezultacie czego wilgoć wraz z nadmiarami ciepła będą sprawnie odprowadzane na zewnątrz. Przełoży się to na właściwy komfort termiczny.\nOdpowiednie ocieplenie gwarantuje także specjalny kołnierz Easyfit Climaflex, dzięki któremu przed chłodem osłonięta jest również kostka. Dobrze leży on na ciele i nie powoduje dyskomfortu.\nJedź bez utraty mocy\nW modelu zastosowano specjalną podeszwę Jaws Carbon Reinforced charakteryzująca się dużą sztywnością. Dzięki temu moc generowana przy pedałowaniu nie będzie rozpraszana i zostanie efektywnie przeniesiona na napęd roweru. Bieżnik powstał z naturalnej gumy i zapewnia świetną przyczepność na różnych nawierzchniach.\nNorthwave Magma XC Core mogą być w prosty sposób dopasowane do stopy przy pomocy precyzyjnego systemu. Obsługuje się go za pomocą praktycznego pokrętła SLW2, które ściąga linkę, dostosowując cholewkę do kształtu stopy.\nKomfort nawet podczas długich tras\nWe wnętrzu wykorzystano czterowarstwową wkładkę Arctic 4Layer, której zadaniem jest zapewnienie odpowiedniego komfortu oraz dobra izolacja od chłodu przenikającego przez podeszwę. Producent nie zapomniał również o elementach odblaskowych, poprawiających bezpieczeństwo użytkownika.\n- 17% 880 zł


Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Kole - Psycholog radzi\nW życiu codziennym ciągle stykamy się z sytuacjami wymagającymi określenia granic między potrzebami własnymi a oczekiwaniami innych ludzi. Aby być w zgodzie ze sobą powinniśmy czasami powiedzieć „nie”. Dla wielu osób jest to problem. Źródła tych trudności sięgają wczesnego dzieciństwa.\nCzytaj Więcej o: KILKA SŁÓW O ASERTYWNOŚCI\nUcz się na błędach… – ale nie na swoich!!!\nNajczęściej popełniane przez rodziców błędy wychowawcze\nBłędy – mamy do nich prawo, ale niektórych warto się wystrzegać. Dlaczego? By nie skrzywdzić istot dla nas najważniejszych- dzieci\nNasz błąd może zaważyć nie tylko na ich zachowaniu tu i teraz, ale także na odległej przyszłości, na tym, jakimi będą dorosłymi.\nOto krótki przegląd...\nCzytaj Więcej o: Ucz się na błędach… – ale nie na swoich!!!\nWpływ postaw rodzicielskich na tworzenie się obrazu samego siebie u dziecka\nWykład został wygłoszony na spotkaniu z pedagogami szkolnymi w 2004 roku.\nZapewne w tym gronie jak truizm zabrzmi stwierdzenie, że rola rodziców w procesie wychowania\ndziecka, wprowadzania go w świat a więc i budowania obrazu siebie jest nie do przecenienia.\nCzytaj Więcej o: Wpływ postaw rodzicielskich na tworzenie się obrazu samego siebie u dziecka\nPraca z uczniem o poniżej przeciętnych możliwościach intelektualnych\nProgram szkoły masowej adresowany jest do dzieci przeciętnie uzdolnionych intelektualnie. W\nkażdej klasie znaleźć się może kilkoro uczniów o poniżej przeciętnych predyspozycjach\numysłowych. Najczęściej z racji niepowodzeń edukacyjnych trafiają oni na badania do poradni\npsychologiczno-pedagogicznej. Opinia zaleca wówczas obniżenie wymagań dydaktycznych do\nCzytaj Więcej o: Praca z uczniem o poniżej przeciętnych możliwościach intelektualnych\nJak pomóc uczniowi wybrać dalszy kierunek edukacji\nJak pomóc uczniowi wybrać dalszy kierunek edukacji?\nWielu rodziców uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych z zaniepokojeniem\nmyśli o momencie wyboru dalszej edukacji dziecka, o przyszłości własnych dzieci – co\ndoradzić dziecku w tak skomplikowanej rzeczywistości, jak ta, w której żyjemy (proces\ntransformacji ustrojowo-gospodarczej, bezrobocie, niepewność ewolucji...\nCzytaj Więcej o: Jak pomóc uczniowi wybrać dalszy kierunek edukacji\nROZSTANIE, ROZWÓD - JAK POMÓC DZIECIOM, GDY RODZICE SIĘ ROZSTAJĄ?\n„Żyli długo i szczęśliwie…” - to zakończenie wielu bajek a i w rzeczywistości\nwiększości rodzinom udaje się wieźć życie nacechowane trwałą miłością i\nCzytaj Więcej o: ROZSTANIE, ROZWÓD - JAK POMÓC DZIECIOM, GDY RODZICE SIĘ ROZSTAJĄ?\nJak towarzyszyć dzieciom w żałobie?\nStrata bliskiej osoby zostawia w psychice ranę, która potrzebuje czasu, aby się zabliźnić. Pokonywanie bólu, kojenie żalu i odzyskiwanie równowagi ma zawsze charakter osobisty. Trzeba dać sobie czas- tylko wtedy możemy odzyskać utraconą radość życia.\nCzytaj Więcej o: Jak towarzyszyć dzieciom w żałobie?\nWskazówki dla rodziców ucznia z uszkodzonym wzrokiem\nWzrok jest dominującym zmysłem, który dostarcza około 80% informacji o otoczeniu. Bodźce wzrokowe są ponadto najbardziej skomplikowanymi sygnałami docierającymi do mózgu i nie mogą być w prosty sposób zastąpione informacjami z innych zmysłów, takich jak słuch czy dotyk. Brak możliwości widzenia lub jego poważne ograniczenie w istotny sposób wpływa na całość rozwoju i...\nCzytaj Więcej o: Wskazówki dla rodziców ucznia z uszkodzonym wzrokiem\nJak pomóc dziecku w walce ze stresem?\nKażdy zdrowo funkcjonujący człowiek pragnie doświadczać w swoim życiu przyjemnych stanów emocjonalnych. Podejmuje się więc różnych działań, które mają na celu utrzymanie bądź spotęgowanie pozytywnych doznań. Kiedy pojawia się czynnik wywołujący stres organizm człowieka przygotowuje się do walki z nim lub do ucieczki. Zmienia się szybkość przepływu krwi i jej...\nCzytaj Więcej o: Jak pomóc dziecku w walce ze stresem?\nPrzewodnik po autyzmie\nSymptomy nieprawidłowości rozwoju ujawniają się do 36. miesiąca życia dziecka, czyli do ukończenia przez nie trzeciego roku życia.\nAutyzm nie jest chorobą psychiczną. Jest rodzajem zupełnie innego rozwoju funkcji neurofizjologcznych.\nCzytaj Więcej o: Przewodnik po autyzmie\nJak sobie radzić z zachowaniami trudnymi małych dzieci?\nKażdy rodzic potrafi podać przykłady zachowań swojego dziecka, z którymi w mniejszym\nlub większym stopniu nie potrafi sobie poradzić. Do często wymienianych należą: „nieusłuchany”, „niegrzeczny”, „robi, co chce”, „uparty”, „wymusza”, „wpada\nw histerię”, „złości się z byle powodu”, „bije i zaczepia dzieci”, „jest agresywny” itd.\nCzytaj Więcej o: Jak sobie radzić z zachowaniami trudnymi małych dzieci?\nJak rozpoznać czy moje dziecko jest zdolne. Nawet jeśli nie czyta i nie pisze przed rozpoczęciem nauki w szkole ma szansę być jednostką wybitną.\nArtykuł prezentuje m.in. różnorodne, wcale nieoczywiste przejawy zdolności Twojego Dziecka.\nCzytaj Więcej o: Dziecko zdolne\nNieśmiałość u dzieci – jak uczyć dziecko pewności siebie?\nNieśmiałość jest rodzajem zaburzenia, które ujawnia się w sytuacjach społecznych, zwłaszcza tam, gdzie dochodzi do oceny umiejętności człowieka.\nDo symptomów nieśmiałości zalicza się, m.in. trudności mowy (napięcie wiązadeł głosowych, słaby głos, sztywność mięśni twarzy, które utrudniają artykulację), niezręczność ruchów...\nCzytaj Więcej o: Nieśmiałość u dzieci – jak uczyć dziecko pewności siebie?\nSamookaleczenia dzieci i młodzieży w ostatnim czasie stały się bardzo częstym zjawiskiem. Zdarza się, że postrzegane jest ono jako próba manipulowania innymi, chęć zwrócenia na siebie uwagi otoczenia, wyraz bezmyślności. Często innym wydaje się, że osoba samookaleczająca się ma nad tym zachowaniem kontrolę. Niestety w wielu przypadkach taka ocena jest błędna. Autoagresja...\nCzytaj Więcej o: Samookaleczenia dzieci i młodzieży


Odsprzedam pakiet startowy. Zapraszam po kontakt w wydarzeniu https://www.facebook.com/events/1635655566751823/?active_tab=posts\npodobno kto dużo biega to łysieje\nKazimierz stanie się miastem biegaczy i biegaczek!\nW lipcu rusza kolejna edycja Festiwalu Kazimiernikejszyn. Jednym z wydarzeń, które tworzą program imprezy jest Wielki Dziadowski Kazimiernikejszyn Trail. Zapisy już trwają.\nWielki Dziadowski Kazimiernikejszyn Trail to bieg przełajowy na dystansie 10 km, którego trudna, ale malownicza trasa wiedzie wąwozami, leśnymi ścieżkami i polnymi drogami Kazimierza oraz Mięćmierza. Chcielibyście wziąć udział w biegu? Nie traćcie czasu. Zapisy już trwają.\n- Do tej pory swój udział zgłosiło ponad 40 osób, ale mam nadzieję, że w biegu wystartuje 150 uczestników – mówi Jarek Bartoszek, organizator Wielkiego Dziadowskiego Kazimiernikejszyn Trailu. – Jest to bieg trudny i zapewnie niektóre osoby boją się wystartować. Ale ja oczywiście gorąco zapraszam.\nWielki Dziadowski Kazimiernikejszyn Trail 2016 odbędzie się w ramach festiwalu Kazimiernikejszyn, który tego lata zawita do nadwiślańskiego Miasteczka w dniach 7-10 lipca.\nTrasa biegu jest bardzo zróżnicowana. Prowadzi malowniczymi wąwozami, drogami i ścieżkami. Jest to klasyczny bieg górski o bardzo wymagającej topografii.\n- Trudność polega przede wszystkim na tym, że trasa jest bardzo wymagająca – mówi Jarek Bartoszek. – Jest dużo podbiegów, biegi są bardzo intensywne a wszystko dzieje się w terenie, co jeszcze bardziej utrudnia pokonywanie takiej trasy. Po asfalcie biega się dużo łatwiej niż w terenie. Pierwszy kilometr tego biegu jest podbiegiem w górę, po wąwozie pełnym ziemi i kamieni, więc robi to swoje.\nNa trasie znajdują się ostre podbiegi o różnicy wzniesień do 80 m na odcinkach 300 m – 400 m. Ale są także długie i proste fragmenty pozwalające na złapanie oddechu.\n- Bieg odbędzie się w pięknym terenie, bo takie są nasze kazimierskie okolice – mówi Jarek Bartoszek. – Dla każdego biegacza, który trasę pokona, będzie to niezapomniane 10 km albo najbardziej męczące 10 km w życiu. Bo jest ona naprawdę trudna. Ale ludzie oczekują takich wyzwań.\nCo ważne, ze względu na trudność trasy w biegu mogą wziąć jedynie osoby pełnoletnie. Opłata startowa wynosi 30 zł. Zapisy trwają do 7 lipca.\nAgnieszka Skrzyńska - Michalczewska, 2016-06-04\nBiegi to jeszcze nie zakazane? Nijaki Sasin z PIS rzecz jasna zabierze sie za to... I biegac beda wszyscy do Kosciola.\nAleż masz wielki kompleks. Wszystko ci się z PIS kojarzy. I że ci zabiorą. Bolało oderwanie od koryta, co? I nie powiem żeby mi się to nie podobało :)


Tolkmicko zaprasza do wspólnej zabawy\nZmagania sołtysów, mecz piłki nożnej, występy lokalnych zespołów muzycznych oraz występy gwiazd estrady to atrakcje, które czekają na uczestników festynu pn. „Rodzinne zmagania z rozrywką”. Zabawa odbywać się w weekend (6-7 września) w Tolkmicku.\nMiejsko-Gminny Ośrodek Kultury oraz parafia św. Jakuba Apostoła w Tolkmicku zapraszają na festyn rodzinny. W programie są m.in. zmagania sołtysów, konkurs na regionalną potrawę kulinarną, występy zespołów Sasanki, Pogrodzianki, Tolkmiczanki oraz mecz piłki nożnej. Będą też muzyczne gwiazdy: Mega-Dance i Maxel. Oko ucieszy wieczorny pokaz sztucznych ogni, zaś podniebienie – stoiska gastronomiczne Kół Gospodyń Wiejskich oraz „Wędzonego Leszcza”.\nImpreza odbywać się będzie w sobotę i niedzielę (6 i 7 września) na Placu Wolności w Tolkmicku. Początek w sobotę o godz. 16, w niedzielę o godz. 14.\nale tandetny plakat- wstyd!\nNie pisze się 6 - 7 wrzesień, tylko 6-7 września. .. Amatorszczyzna. ..\nto wioska, musza się jeszcze dużo nauczyć\nA czego można nauczyć się od ELBLĄGÓW ? Jzdy po pijaku? Mordobicia na dyskotekach? Czy wyrywania łatwych panienek za kosmetyki czy pizzę? A może chamstwa i złodziejstwa na imprezkach? Po co krytykujesz jeden z drugim. Zrób coś lepiej i pokaż, że TY potrafisz.\nPopieram powyższy post. Niektórzy nic nie robią tylko siedzą przy komputerze i patrzą kogo lub co skrytykować Krytykanci więcej optymizmu, bo zdewociejecie !!!\nParafia organizuje-urząd gminy sfinansuje\nfajnie że coś robią, a pisać się nauczą, ciekawe tylko jaki poziom nauczania jest w tamtejszych szkołach\nplakat faktycznie tandetny


Zapraszając biesiadników na Wasze wesele musicie zdawać sobie sprawę, że część z nich z pewnością będzie chciała skorzystać z jakiejś formy noclegu. Niektórzy przyjadą z bardzo daleka i przed powrotem będą chcieli odpocząć, innych z kolei zmoże alkohol. Dlatego też bardzo ważną kwestią towarzyszącą organizacji uroczystości weselnych jest jest zapewnienie swoim gościom odpowiednich miejsc noclegowych. Dlatego też w pierwszej kolejności powinniście dokładnie rozeznać się ilu też gości z tego rodzaju udogodnienia będzie chciało skorzystać. To pozwoli Wam optymalnie zaplanować bazę noclegową. Jeśli...\nNiektórzy geologowie byli zdania, że właśnie te wiercenia naruszyły strukturę i stateczność zbocza nad mostem. W jednym otworze badawczym stwierdzono, że w czasie miesiąca nastąpiło obniżenie się gruntu o ponad 1,80 m. Któryś z geologów natomiast uważał, że otwory były zbyt małe w porównaniu ze strefą objętą osuwiskiem, by mogły się do niego przyczynić. Po katastrofie przyjęto nową lokalizację mostu w miejscu położonym około 500 m w dół rzeki. Tam zbudowano konstrukcję tymczasową: most składany typu Baileya, długości 42 m. Ale na początku września w następstwie silnych opadów, rzeka we...\nZastanawiacie się nad odpowiednia aranżacją Waszej sali weselnej? Tak naprawdę nie wiecie jednak jak ugryźć temat? Nic dziwnego, przecież to Wasze pierwsze i najprawdopodobniej ostatnie wesele, za którego organizację jesteście odpowiedzialni. Jeśli nie czujecie się na siłach w kwestii odpowiedniego udekorowania sali weselnej, zadanie to możecie zlecić stosownej firmie, która się w tym specjalizuje. Oczywiście musicie się liczyć z tym, że będzie trzeba trochę środków pieniężnych na to przeznaczyć, ale przynajmniej będziecie mieli jeden kłopot mnie z głowy. Jakie dokładnie zadania może za Was wykonać firma, ...\nNajbardziej uciążliwym następstwem katastrofy, oprócz przerwania komunikacji drogowej, było uszkodzenie rurociągu z wodą pitną, zaopatrującego całe miasto. W korycie Loary zalegają warstwy gruntów holoceńskich piaszczysto-gliniastych różnej miąższości. Pod nimi znajduje się piaskowiec przykryty twardym tufem wapiennym. Fundamenty były z pali dębowych Cb 27 cm, o rozstawie 1,20 m. Wbijano je do tufu. Na palach ułożono podłużnie i poprzecznie bale, tworząc rodzaj rusztu, na którym wymurowano płytę zwieńczającą. Należy zauważyć, że w czasie budowy mostu główne koryto rzeki było przy podporach, n...\nNajnowsze zdjęcia w galerii ogranicznik okienny :\nhttp://www.deskaelewacyjna.biz.pl 751#wanna 70x140 , #olx uzywane telefony , #praca ochrona olx , #olx skutery wielkopolska , #heiztechnik pellet , #volkswagen vento olx , #placki ziemniaczane termomiks , #tester sondy lambda , #olx obrączki dla gołębi , #fotografia olx ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - ogranicznik okienny


wtorek 30-09-08, czytany: 97262 razy, autor: Amanda\nIga Wyrwał / © KAPiF Nasza eksportowa seksbomba Iga Wyrwał, która dotąd mieszkała i zarabiała w Anglii, została zauważona również przez Niemców. W sieci krąży film sygnowany przez magazyn Bild, w którym blondynka prezentuje swe walory. Przypomnijmy, że magazyn CKM przyznał jej piersiom tytuł piersi roku. Nasi zachodni sąsiedzi też już mogą docenić polską jakość. Jak się Wam podoba taka reprezentacja kraju? Polecane wideo\nTwój facet to potrafi? Agnieszka Woźniak-Starak chwali się, że jej mąż... (Inst)Co Wojtek Szczęsny wręczył Marinie w Tłusty Czwartek? (Instagram)Anna Lewandowska pisze o wampirach: Strzeżcie się!Blac Chyna odpowiada na plotki o trzeciej ciąży! (FOTO)Dramat rodzinny u Katarzyny Dowbor! Nikt nie wiedział, jak jej pomócZayn Malik i Gigi Hadid dostali najdziwniejszy prezent ever Ostatnio dodane fotki:zobacz całą galerię »Iga WyrwałIga WyrwałIga WyrwałIga Wyrwał\n15 najseksowniejszych Polek w historii CKM (SONDA)\tGwiazdy, aktorki, modelki i celebrytki w seksownych pozach.\tczytano: 40893 razy


Rok Johna Cage'a. "Koncert na cztery kontrabasy i głos" przed Domem Mody Drukarnia już dziś! | Bydgoszcz Nasze Miasto\nRok Johna Cage'a.…\nŁukasz Jędrzejczak 7 sierpnia 2012, 12:53\nJuż dziś, przed Domem Mody Drukarnia wyjątkowe wydarzenie ... www.nowamuzyka.pl\nWystęp Tirvyous Wagon [zdjęcia]\nJacquemyn jest muzykiem niezwykle niekonwencjonalnym, bywa, iż gra na kontrabasie stopami. W swojej grze wykorzystuje znalezione przedmioty, takie jak butelki, puszki, rogi. Stosuje przestrojone struny, plastikowe worki na śmieci oraz zmięty papier. Poza tym, jest rzeźbiarzem. Znany z tego, iż potrafi wykorzystywać najbardziej radykalne narzędzia, takie jak np. piły łańcuchowe.\nPozostali muzycy to dobrze znani publiczności kompozytorzy i improwizatorzy od lat działający na scenie awangardowej.\nSą to Wojtek Mazolewski, Olo Walicki oraz Sławek Janicki.\nWystęp, który połączony będzie z projektem audiowizualnym ma na celu przedstawienie muzycznej interpretacji tekstu Johna Cage’a pt. "Przeludnienie i Sztuka". Dzisiejszy koncert jest też pierwszym akordem świętowania przez klub Mózg Roku Johna Cage’a, którym ogłoszony został rok 2012.\nPoczątek koncertu o godzinie 22. W razie deszczu występ zostanie przeniesiony na rampę wyładowczą, do której można dojść od strony ul. 19 maja 1981r.\nJohn Cage to jedna z najbardziej kontrowersyjnych postaci muzyki współczesnej. Do historii przeszły takie kompozycje jak "4' 33" - 4 minuty i 33 sekundy ciszy, "granej" przez orkiestrę lub jakikolwiek instrument czy zespół, lub też "Imaginary Landscape No. 4", którego elementami są dźwięki dobiegające z 12 radioodbiorników obsługiwanych przez 24 osoby regulujące długość fal oraz głośność.\nCage pozostawał także pod silnym wpływami filozofii wschodu, co doprowadziło do przyjęcia przez niego założenia, iż słuszne jest wprowadzenie do kompozycji elementu przypadku.\nW ramach roku Cage'a podczas koncertów w Mózgu zagrają jeszcze m.in. duet Andrea Parkins/Ignaz Schick z USA oraz polska grupa artystyczna Karbido, która jakiś czas temu występowała w Miejskim Centrum Kultury.\nNocne zawody w blackmintona\nButik "Białe Maki" już otwarty!\nI Bieg z Łapką nad Starym Kanałem\nMateriał oryginalny: Rok Johna Cage'a. "Koncert na cztery kontrabasy i głos" przed Domem Mody Drukarnia już dziś! - Bydgoszcz Nasze Miasto


Bohaterowie - Strona 2 z 2 - Photos for Life\nWioletta Witak Co daje Ci siłę?\nSiłę daje mi tak po prostu ŻYCIE, wszystkie jego aspekty i etapy, wszystkie wzloty i upadki, chociaż te ostatnie mobilizują mnie do jeszcze większego wkładu w lepszą kolejną chwilę (nie mówię kolejny dzień, bo żyję chwilą i dniem dzisiejszym ).\nIdealny dzień….. ha dobre pytanie , bo taki chyba mogę mieć codziennie, jeśli tylko się postaram.”Chwila , która trwa , może być najlepszą z Twoich chwil….”\nNie jestem pokorna…. Nie dbam bardziej o siebie niż przed chorobą, nie odżywiam się lepiej niż przed…. więc czego mnie nauczyło? Jestem chyba bardziej sobą (o ile jeszcze bardziej można być ). Widzę i czuję więcej , daję i oczekuję szczerości.\nOstatnio koleżanka podsunęła fajny pomysł, w moim wykonaniu byłby szalony – kąpiel w morzu zimą np. w styczniu ? Ha, zrobię to!\nNie taki rak straszny jak go malują !\nSzczera, roześmiana, szybko popadająca w irytację , ogólnie klawa babka.\nZobacz zdjęciaRenata Gardzińska Co daje Ci siłę?\nRodzina, ponieważ to dzięki niej czuję się szczęśliwa i spełniona. To właśnie ona daje mi siłę do walki i motywację by stawić czoło każdemu wyzwaniu.\nIdealny dzień to beztroski dzień, taki w którym nie musiałabym o nic i o nikogo się martwić.\nDoceniać bardziej każdy dzień , cieszyć się z ze wszystkiego co mam i nie narzekać. Choroba zmusiła mnie w tym pędzie pracy zatrzymać się i wtedy przekonałam się ile rzeczy przeleciało mi między palcami, teraz jest czas zjeść śniadanie z mężem, więcej czasu poświęcać córkom i rodzinie to jest priorytet. Nie odkładam rzeczy, ubrań na specjalne okazje bo każdy dzień to specjalna okazja. Otaczam się pozytywnymi ludźmi i przekonałam się że przyjaciele których zawsze ceniłam nie zawiedli mnie .\nSpontaniczny wyjazd do egzotycznego kraju.\nPo pierwsze nie panikować bo stres to zły doradca, wziąć głęboki oddech i przygotować się pozytywnie na walkę. Przejść to wszystko z życzliwymi ludźmi i nigdy ale to nigdy nie wątpić i starać się nie roztrząsać co by było gdyby było. Wiem że to trudne ale konieczne. Otaczać się pozytywnymi osobami i czerpać od nich energię\nZakochana po uszy w swojej rodzinie, kochająca zwierzęta, czasem wariatka ze zdrowym rozsądkiem. Zobacz zdjęcia«Previous Page


Krzysztof Konarzewski – Wikicytaty\nKrzysztof Konarzewski (ur. 1948) – polski pedagog, dyrektor Centralnej Komisji Egzaminacyjnej.\nJeśli uczniowie mylą zabory z okupacją, to znak tego, że może inaczej trzeba uczyć historii. Jeśli uczniowie nie czytają lektur, to może należy wybierać inne. Literaturę piękną w szkole zabija się tępym nożem.\nW Polsce stworzyliśmy układ zbiorowy dla nauczycieli z formie ustawy. Nauczyciel jest nieusuwalny. Jak już się dostanie do zawodu, to się nie da go zwolnić. Bezrobocie rośnie wśród młodych nauczycieli, którzy nie mogą dostać się do szkół, bo starsi są „zasiedzeni”. Nie ma ruchu ku profesjonalizacji zawodu, ku rynkowi, który wybrałby lepszych nauczycieli od gorszych.\nTę stronę ostatnio edytowano 3 gru 2013, 00:24.


Qatar akceptuje Apple Pay - Pasazer.com\nNowa forma płatności umożliwia rezerwacje przy użyciu aplikacji mobilnej przewoźnika. Przy użyciu kodu dostępu lub technologii skanowania odcisku palca, Apple Pay łączy się z kartą kredytową lub debetową użytkownika usługi, gwarantując że transakcja przeprowadzona jest w bezpieczny dla użytkownika sposób. Po pomyślnym dokonaniu płatności osoba kupująca bilet przekierowywana jest do strony z potwierdzeniem transakcji, na której znajduje się numer rezerwacji.\nRazem z zaakceptowaniem usługi Apple Pay, katarski przewoźnik wprowadził cyfrową kartę lojalnościową Privilege Club.\n- Zawsze staramy się uprościć podróż, stąd też wprowadzenie najlepszej na rynku “elektronicznej portmonetki” jest dla nas naturalnym krokiem w oferowaniu naszym pasażerom najłatwiejszej metody rezerwacji ich następnej podróży z Qatar Airways. Nasi pasażerowie są za zawsze chętni by próbować lepszych sposobów dokonywania czynności i wymagają wszystkiego co najlepsze. Zarówno Apple Pay jak i cyfrowa karta lojalnościowa oferują naszym pasażerom możliwość wyboru, w jaki sposób chcą korzystać z naszego wielokrotnie nagradzanego produktu i usług, kiedy z nami podróżują - powiedział dyrektor handlowy Qatar Airways, Hugh Dunleavy.


Faworki, które zawsze się udają. Karnawał w pełni, niedługo zbliża się też tłusty czwartek więc postanowiłam zrobić faworki. W ramach ciekawostki nazwa *”faworki” została zapożyczona z jęz. francuskiego faveur m. in. wąska wstążeczka, tasiemka jedwabna, kruche ciastka w kształcie wstążek. Są określane także jako chrust, chruściki czy kreple. Poza Polską są popularne także w Niemczech oraz na Litwie. To tradycyjne chrupkie ciastka o słodkim smaku, złożone w kształcie kokardki, smażone i posypane cukrem pudrem.\nWbrew pozorom robi się je bardzo szybko, a zjada jeszcze szybciej:) Przepis na faworki, które zawsze się udają dostałam od przyszłej teściowej. Są kruche i delikatne, co tu dużo pisać do roboty!\nSkładniki na 2 głębokie talerze:\n1 łyżka spirytusu bądź octu\n1/2 szklanki kwaśnej śmietany + 1-2 łyżki jeśli ciasto będzie zbyt sypkie\nolej do smażenia (0,5-1l w zależności od garnka, będziemy smazyc w głebokim tłuszczu)\ncukier puder do posypania, można tez dodać trochę cukru waniliowego\nPrzygotowanie: Wszystkie składniki (oprócz oleju i cukru pudru) mieszamy i dość długo zagniatamy aż ciasto będzie miękkie, elastyczne i bez grudek (uwaga nie mieszać mikserem, bo tworzą się grudki). Powinno mieć konsystencję ciasta do makaronu. Odkładamy je na bok lub do lodówki na 30 minut, przykryte ściereczką, żeby nie wyschło. Następnie dzielimy je na kilka porcji i bardzo cienko rozwałkowujemy (ok.1mm). Kroimy na podłużne paski – szerokośc ok. 3 cm, na środku robimy nacięcie, a przez powstały otwór przewlekamy górną część paska.\nSmażenie: W garnku rozgrzewamy 0,5 litra oleju na średnim ogniu. Gdy olej jest rozgrzany (na dnie rozchodzą się fale, ok. 175°C) wrzucamy kilka faworków. Smażymy przez ok. 15-20s na jednej stronie, przewracamy na drugą i znów 15s. Usmażone ciastka wykładamy na talerz wyłożony papierem do pieczenia, żeby pozbyć się nadmiaru tłuszczu. W pierwszy dzień są twardawe, a na drugi przepyszne. Nie przykrywamy ich z wierzchu, bo zwilgotnieją. Przed podaniem posypujemy cukrem pudrem. Smacznego!\n*Pochodzenie słowa faworki: http://pl.wikipedia.org/wiki/Faworki\n« Łagodne curry z kurczakiem\nGulasz po węgiersku »\n3 comments on “Faworki, które zawsze się udają”\n29 stycznia 2014 o 11:34 am\njeszcze nigdy ich sama nie przyrządzałam:) Twoje wyglądają fantastycznie:)\n29 stycznia 2014 o 8:12 pm\nBardzo dziękuję:) Czas spróbować swoich sił!\n27 stycznia 2014 o 4:40 pm\nMam nadzieję zrobić swoje pierwsze faworki w najbliższy weekend, patrząc na te jeszcze bardziej nabrałam na nie ochoty 🙂 Pozdrawiam


Caqalai, Fidżi - Kava i folklor | Pierwsza podróż Jożina dookoła świata, dziennik z podróży, blog | Podróże Jożina\nKava i folklor\nJuż pierwszego wieczoru razem z Kit i Ianem udajemy się do miejsca spotkań tubylców w jednym z domków, gdzie co wieczór siadają w kręgu i piją kavę (grog), czyli tradycyjny napój wysp południowego Pacyfiku.\nPicie kavy połączone jest z pewnym rytuałem. Wszyscy zasiadają w kręgu. Pośrodku stoi duza misa, przy której siedzi jedna osoba, przygotowująca napój. W rękach ma dwie miseczki, którymi miesza roztwór oraz rozlewa napój. Kavę przygotowuje się ze zmielonych korzeni rośliny o tej samej nazwie. Dlatego obok głównego "rozlewającego" siedzi zwykle jeszcze jedna osoba, która powoli mieli korzenie uderzeniami drewnianego tłuczka. Zwykle w procedurze picia kavy uczestniczy jeszcze jedna osoba, która podaje miseczkę osobom siedzącym dalej.\nPiją wszyscy po kolei. Przed wzięciem miseczki do rąk należy klasnąć raz w dłonie. Następnie bierze się miseczkę, mówi "bula" (co w tym kontekście znaczy chyba coś w rodzaju "na zdrowie") oraz wypić całą zawartość duszkiem. Po wzięciu miseczki osoba, która ją podała, klaszcze dwa razy. Po skończeniu picia należy klasnąć jeszcze trzy razy i powiedzieć "mada" (czyli "skończone"). Tubylcy zwykle piją pełnymi miseczkami, nam dawali z pozczątku tylko trochę. W pewnym momencie spytali się mnie, czy chcę "high tide" (co oznacza "przypływ") i od tego czasu zacząłem pić pełne miseczki.\nNapój ma konsystencję wody i kolor błota. Wydaje się, że smakuje też jak błoto. Jednym słowem tochę trzeba się przymusić, żeby to wypić.\nJeśli chodzi o działanie, to jest to dla mnie trochę tajemnica. Tubylcy po wypiciu trzech miseczek wydali się jakby pijani. Wydaje mi się, że napój ma działanie relaksujące. Chce się po tym po prostu spać.\nPo skończeniu kolejki tubylcy siedzą, kiwają trochę głowami, upajają się błogim nastrojem, czasem coś powiedzą albo zapalą papierosa. Czasami zagrają na gitarze jedną ze swoich tradycyjnych pieśni.\nGrali właściwie codziennie. Dwie duże gitary, jedna mała, czasami do tego dochodził dziwny bas w postaci sznurka naciągniętego nad pudłem ze sklejki.\nJednego wieczoru przyjechał zespół kobiecy z jednej z wiosek i wykonał tradycyjne śpiewy i tańce. Zaprosili nawet gości do tańca.\nPoniżej dwa filmiki, żeby oddać trochę klimat.


Archiwa: nogi - Spam town\nDopasowanie odpowiednich skarpet to nie jest łatwa sprawa. Muszą być one przewiewne, komfortowe i wyglądać doskonale. Dobrze jest tutaj stawiać na rozwiązania nietypowe.\nBiżuteria bywa bardzo dobrze znana nam od wieków i bywa w rzeczywistości już nieodłączną cząstką naszego życia. Możemy tka naprawdę opowiedzieć o jej niewiarygodnie sporej liczbie jej odmianach, jednak dzisiaj skupimy się tylko na jednej, którą możemy nosić tak samo na rękach jak również wokół kostki nogi.\nW jaki sposób wybrać perfekcyjne obuwie na sezon jesień-zima dla siebie? Naturalnie to zależy, o jakich butach myślimy. Jeżeli ma być nie tylko modnie i wygodnie, nawet podczas dotkliwej zimy, to cel jest trudny. Czy to do zrobienia? Czy możemy połączyć elegancję z mokrą zimą?\nZastanawiasz się, w jakich butach twoje nogi będą wyglądać najzyskowniej oraz jakie obuwie dobierać do konkretnych ubiorów? Naprowadzamy, jak dobrać najlepsze buty dla siebie. Powiada się, iż dama nigdy nie ma za wiele bucików. Jednak nie ma sensu wypełniać szafy obuwiem, w którym nasze nogi będą wyglądały nazbyt grubo, nazbyt chudo czy zwyczajnie niekorzystnie. Czym się inspirować w wyborze bucików, by nie wydawać pieniążków na takie, w których nie będziemy chciały chodzić, bądź które sprawdzą się tylko na jeden raz? Przeczytaj na co dobrze jest zwracać uwagę, kupując perfekcyjne buciki dla siebie.


y w takich przybytkach nie brakuje, bo kawoszy stale przybywa. No cóż, kawa to napój, który ma wielu zwolenników i co do tego nie ma najmniejszych wątpliwości. I pomyśleć, że świ\nKawa włoska, ekspresy do kawy oraz inne akcesoria kawowe to oferta niejednego sklepu stacjonarnego, jak i internetowego. Co więcej, chętnych na zakupy w takich przybytkach nie brakuje, bo kawoszy stale przybywa. No cóż, kawa to napój, który ma wielu zwolenników i co do tego nie ma najmniejszych wątpliwości. I pomyśleć, że świ\nCzy można chłodzić co2 po godzinach?Radca prawy radzi - garść wskazówekArtykuł o reklamieNowe metody pozycjonowania?Dla aktywnych: suplementy i odżywkiBudowa i maszynyKurs bhp onlineElectricity - not only in walls but in cars tooDla kogo dobrym rodzajem aktywności będzie wspinaczka?Diagnoza rtg - czyli nowoczesne gabinety stomatologiczneKomu potrzebne są wynajmowane meble?Wynajem hal Dental Inwestycja w dobrą termoaktywną odzieżCo musisz wiedzieć o klimieRunning on gasoline and oil - proper maintenanceRok 2020 - dobry czas by szkolić z bhp w GorzowieJak w 2020 skuteczniej uczyć bhp?Slip rings - what they are?11 Wypowiedzi Ekspertów Na To Jak wyszkolić z bhpCzy w 2020 warto poświęcić czas aby znaleźć dentystę w CieszynieArtykuł o kuchni polskiejArtykuł o kwestiach stomatologicznychWszędzie dobrze, ale w geodezji najlepiej!Kto wyczyści brudny dywan?Przeczytaj ten wpis a dowiesz się jak Zamontować fotowoltaikęSzkody górnicze, wypadek komunikacyjny - odszkodowaniaDawkowanie i suplementacja- o treninguProfesjonaliści od wentylacji


Oferta – Era Nieruchomości\nObiekt biurowo magazynowy, 527 m2\n9 200 PLN, działka 992 m2\nObiekt 527 m2, działka: 992 m2\n9 200 zł, piętro: 2 z 2\nOferowany budynek biurowy dwukondygnacyjny w Luboniu został wzniesiony w latach 90-tych. Dobra lokalizacja - ok.2km na północ znajduje się węzeł komunikacyjny autostrady A2, ok.9km jest do ścisłego centrum Poznania. Najem przebiegać może w dwóch opcjach:\n1.\tCały budynek - powierzchnia 527mkw\n2.\tPiętro budynku - powierzchnia 258mkw\nPiętro budynku zostało 3 lat temu wyremontowane. Wymieniono okna na plastikowe. Recepcja, sala konferencyjna, pomieszczenia biurowe (7) i socjalne (kuchnia + jadalnia), nowe łazienki (3) zyskały nowoczesny wygląd. Pomieszczenia biurowe zostały wydzielone przeszklonymi ścianami. Zadbano też o większy komfort pracy, instalując mobilne klimatyzatory.\nNiższy standard przedstawia parter budynku. Znajduje się tutaj 9 pomieszczeń biurowych, archiwum, serwerownia, kotłownia, 2wc (załączone rzuty)\nOgrzewanie gazowe. Monitoring wewnętrzny i zewnętrzny.\nParking na ogrodzonej posesji mieści ok.10 aut osobowych.\nW tylnej części działki znajduje się budynek garażowy (pow.101mkw) z czterema bramami wjazdowymi, który na dzisiaj pełni funkcję magazynową.\nSąsiedztwo stanowi zabudowa komercyjna i mieszkaniowa jednorodzinna z nieuciążliwymi usługami.\nObiekt doskonale nadaje się na: szkołę językową, gabinety lekarskie, działalność w branży IT, reklamową.\nPo wyburzeniu ścianek działowych na parterze można uzyskać sporą przestrzeń produkcyjną.\n1.Koszt najmu całego budynku - 9200zł netto + koszty eksploatacyjne\n2.Koszt najmu piętra - 5100zł netto + koszty eksploatacyjne\nPowyższy opis ma charakter informacyjny i nie jest ofertą w rozumieniu przepisów Kodeksu Cywilnego.\nZapraszam na prezentację. Daria Sucha, tel.661 925 517, nr licencji zawodowej: 5911.\nNumer oferty w Locumnet: 37370205\nZdjęcia: 15 szt.\nTelefon: +48 791346688\nPodanie danych osobowych jest dobrowolne, ale niezbędne do realizacji wyżej wymienionego celu. Użycie klawisza wyślij jest jednoznaczne ze zgodą na kontakt podanymi środkami komunikacji. Informacja, kto jest Administratorem Danych Osobowych jest w Polityce Prywatności biura.\nProjekt i wykonanie NSoft S.A.


Mak polny – Mix Kolorów – Kiepenkerl – Sklep Dla Ogrodu\n» Mak polny – Mix Kolorów – Kiepenkerl\n4.69 (12 ocen)\nMak polny – Mix Kolorów – Kiepenkerl\nromantyczna barwa kolorów\nwydajne opakowanie na 100 roślin\nMak polny (Papaver rhoeas) to jednoroczna roślina cechująca się bardzo szybkim wzrostem, delikatnymi i pachnącymi kwiatami. Dorasta do 50 cm wysokości. Doskonale komponuje się w ogrodach skalnych lub jako urozmaicenie rabat lub kwietników. Kolory kwiatów w tej mieszance są tzw. tonie romantycznym, przybierają barwy i odcienie czerwieni oraz różu.\nMak to bardzo łatwa w uprawie roślina, doskonale sprawdzi się dla początkujących ogrodników. Nie ma wysokich wymagań względem gleby, rozwija się dobrze niemal w każdych warunkach. Najlepiej czuje się w jasnym i słonecznym miejscu. Nie toleruje zastoisk wodnych.\nWysiew: marzec - czerwiec lub jesienią, wprost do gruntu\nKiełkowanie: temp. gleby: 15-20oC, 8-14 dni\nWydajność: zawartość opakowania wystarczy na ok. 100 roślin


Raport bieżący nr 75/2013 – Nabycie i umorzenie przez PKO Bank Polski S.A. własnych dłużnych papierów wartościowych. - PKO Bank Polski\nRaport bieżący nr 75/2013 – Nabycie i umorzenie przez PKO Bank Polski S.A. własnych dłużnych papierów wartościowych.\nZarząd Powszechnej Kasy Oszczędności Banku Polskiego Spółki Akcyjnej ( „PKO Bank Polski” lub „Bank”) niniejszym informuje, iż w dniu 6 listopada 2013 r. PKO Bank Polski nabył w celu umorzenia wyemitowane przez Bank bankowe papiery wartościowe ("BPW") trzech emisji w liczbie odpowiednio 15, 315 i 20 sztuk.\nPrzyczynę nabycia BPW stanowiła wola stron transakcji, a jego celem jest umorzenie BPW. Średnia jednostkowa cena nabycia BPW wyniosła w stosunku do danej emisji odpowiednio 998,00 PLN, 1115,00 PLN oraz 1044,00 PLN.


Rzymian 14 |Biblia w Internecie | Przekład Nowego Świata\nTEKST adangme afrikaans ajmara albański amharski angielski arabski azerbejdżański azerbejdżański (alfabet grażdanka) batak (karo) batak (toba) baule bemba bikol birmański bislama bułgarski cebuański chiński mandaryński (tradycyjny) chiński mandaryński (uproszczony) chorwacki czeski czewa drehu duński efik estoński ewe fidżyjski fiński francuski ga grecki gruziński guarani gudżaracki gun hebrajski hiligajno hindi hiri motu hiszpański ibo ilokański indonezyjski isoko japoński jawajski joruba kabre kamba kannada kaonde kataloński kazachski keczua (Ancash) keczua (Ayacucho) keczua (Boliwia) keczua (Cuzco) khmerski kikuju kiluba kirgiski kiribati kongo kongo (Angola) koreański kreolski (Haiti) kreolski (Seszele) lingala litewski lozi luganda lunda luo luvale macedoński maja malajalam malajski malgaski maltański maracki moore ndebele ndebele (Zimbabwe) neosalomoński nepalski nias niderlandzki niemiecki norweski nyaneka nzema ormiański oromo osetyjski pangasinan papiamento (Curaçao) pedi pendżabski perski polski ponapeański portugalski portugalski (Portugalia) rosyjski rumuński rundi rwandyjski samoański sango sena serbski (alfabet grażdanka) serbski (alfabet łaciński) soto (Lesoto) srański suahili suahili (Kongo) swazi syngaleski szona szwedzki słowacki słoweński tadżycki tagalski tahitański tajski tamilski tatarski telugu tetela tetum (Dili) tigrinia tok-pisin tonga (Malawi) tonga (Tonga) tonga (Zambia) tshiluba tsonga tswa tswana tumbuka turecki turkmeński tuvalu twi tzotzil ukraiński umbundu urdu uzbecki waray-waray wenda wietnamski węgierski włoski xhosa zulu łotewski\nNie wolno osądzać drugich (1-12)\n‛Nie dawaj bratu powodu do potknięcia’ (13-18)\nZabieganie o pokój i jedność (19-23)\n14 Osobę słabą w wierze serdecznie przyjmujcie w swoim gronie+. Nie osądzajcie czyichś osobistych opinii*. 2 Jeden wierzy, że może jeść wszystko, a słaby jada tylko warzywa. 3 Niech ten, który je, nie patrzy z góry na tego, który nie je, a ten, który nie je, niech nie osądza jedzącego+, bo Bóg serdecznie go przyjął. 4 Kim ty jesteś, żeby osądzać cudzego sługę?+ To sprawa jego pana, czy on stoi, czy upada+. Nie upadnie, bo Jehowa* może sprawić, żeby stał. 5 Jeden uważa jakiś dzień za ważniejszy niż inny+, a drugi traktuje wszystkie dni jednakowo+. Niech każdy trzyma się tego, o czym jest w pełni przekonany. 6 Kto wyróżnia jakiś dzień, wyróżnia go dla Jehowy*. Również kto wszystko jada, jada to dla Jehowy*. Bogu przecież składa podziękowania+. Podobnie kto nie jada wszystkiego, nie jada tego dla Jehowy*. I też składa Bogu podziękowania+. 7 W gruncie rzeczy nikt z nas nie żyje tylko dla siebie+ i nikt nie umiera tylko dla siebie. 8 Bo jeśli żyjemy, żyjemy dla Jehowy*+, a jeśli umieramy, umieramy dla Jehowy*. Tak więc czy żyjemy, czy umieramy, należymy do Jehowy*+. 9 Chrystus przecież umarł i powrócił do życia w tym celu, żeby być Panem zarówno umarłych, jak i żyjących+. 10 Dlaczego osądzasz swojego brata?+ Albo dlaczego patrzysz na brata z góry? Przecież wszyscy staniemy przed tronem sędziowskim Boga+, 11 jak napisano: „‚Przysięgam na swoje życie’*+, mówi Jehowa*, ‚że przede mną ugnie się każde kolano i każdy język otwarcie przyzna, że ja jestem Bogiem’”+. 12 Tak więc każdy z nas sam za siebie zda sprawę Bogu+. 13 Dlatego już nie osądzajmy się wzajemnie+. Bądźcie raczej zdecydowani nie dawać bratu powodu do potknięcia, nie stawiać przed nim przeszkody+. 14 Jako naśladowca Pana Jezusa wiem, jestem przekonany, że nic samo w sobie nie jest nieczyste+. Jedynie wtedy, gdy człowiek uzna coś za nieczyste, jest to dla niego nieczyste. 15 Jeśli to, co jesz, gorszy twojego brata, to już nie postępujesz w zgodzie z miłością+. Nie sprowadzaj swoim pokarmem zguby* na tego, za którego umarł Chrystus+. 16 Nie dopuść, żeby o dobrych rzeczach, które robisz, mówiono źle. 17 Bo Królestwo Boże to nie jedzenie i picie+. To prawość, pokój i radość za sprawą ducha świętego. 18 I to dzięki temu każdy niewolnik Chrystusa podoba się Bogu i ma uznanie u ludzi. 19 Dążmy więc do tego, co sprzyja pokojowi+ i wzajemnemu zbudowaniu+. 20 Przestańcie burzyć dzieło Boże ze względu na pokarm+. Wprawdzie wszystko jest czyste, ale jeśli to, co ktoś jada, powoduje czyjeś potknięcie, staje się to czymś złym*+. 21 Lepiej nie jeść mięsa, nie pić wina ani nie robić niczego, przez co twój brat mógłby się potknąć+. 22 Twoje przekonanie* to sprawa między tobą a Bogiem. Szczęśliwy jest człowiek, który nie potępia siebie z powodu tego, co decyduje się robić. 23 Ale gdy ma wątpliwości, a mimo to coś jada, już ściągnął na siebie potępienie, bo nie robi tego z przekonania*. W gruncie rzeczy wszystko, co nie wynika z przekonania*, jest grzechem.\n^ Możliwe też „wewnętrznych rozterek”.\n^ Lub „nie rujnuj swoim pokarmem”.\n^ Lub „szkodliwym”.\n^ Lub „twoja wiara”.\n^ Lub „wiary”.


Martwa cisza. Cz. I – Szuflada.net\nCreative writing Opowiadania w częściach Roman Pastuszuk 18 września 2013\nMartwa cisza. Cz. I\nOpuszczony i osamotniony,\nzostałem zabawką w rękach okrutnych bogów…\n(znalezione w zakamarkach pamięci)\n13 września 2019 roku.\nCodziennie obseruję lornetką autostradę nr 40, prowadzącą z Holbrook. Codziennie też biorę książkę telefoniczną i dzwonię do wszystkich instytucji stanowych i federalnych, agencji rządowych, biur FBI, kancelarii gubernatorów, departamentów policji. Codziennie błagam o cud.\n14 września 2019 roku.\nBrak sygnału telewizyjnego i radiowego jest dla mnie największą zagadką, a jednocześnie najbardziej przerażającą. Z radia na wszystkich częstotliwościach wydobywa się jednostajny szum, telewizor pokazuje tańczące kropki. Dlaczego nie nadaje żadna stacja ani w kraju ani za granicą?\n15 września 2019 roku.\nZaczynam analizować poszczególne hipotezy. Nie tylko dlatego, by wybrać tę najbardziej prawdopodobną. Bardziej dlatego, by zająć czymś umysł. By zmuszać go do jakiegoś wysiłku, gdyż boję się, że gdy przestanę to robić, zacznę pogrążać się w jakimś odrętwieniu, czy apatii, co w końcu doprowadzi mnie do szaleństwa.\nHipoteza pierwsza: ewakuacja. Niestety hipoteza słabiutka i bardzo szybko upada. Argumenty za – brak ciał. Argumenty przeciw – dosłownie wszystko: żadnych ostrzeżeń, żadnego hałasu, który musiałby mnie przecież obudzić, żadnych tablic, żadnych zasieków, brak jakiegokolwiek sygnału radiowego i telewizyjnego. Ale najważniejsze: ptaki!\nOdrzucam hipotezę jakiegoś wybuchu. Pominąwszy rozbite niektóre pojazdy, brak jakichkolwiek zniszczeń. W niektórych mieszkaniach, do których się włamałem, na stołach stoją przygotowane posiłki, jakby ich mieszkańcy mieli właśnie do nich zasiadać. Piszę „włamałem”, ale jest to włamanie symboliczne. Prawie żadne drzwi nie są zamknięte, co świadczy przynajmniej o dwóch rzeczach. Po pierwsze: mieszkańcy tych domów byli wewnątrz, gdy „to” się stało, a po drugie cokolwiek się stało, stało się nagle i w jednej chwili.\nPrzypomniała mi się historia statku „Mary Celeste”, o której kiedyś czytałem. Otóż statek ten został odnaleziony na oceanie bez żadnego członka załogi. Na statku nie było żadnych śladów walki, wszystko było w idealnym porządku, nawet szalupy ratunkowe były całe i w komplecie. W kambuzie stał gar zupy oraz kubki z jeszcze ciepłą herbatą. Nigdy nie odnaleziono żadnego marynarza, ani nie wyjaśniono, co stało się na pokładzie. No tak, ale to była niewielka brygantyna, a nie dziesięciotysięczne miasto.\nW domu przy Oak Street 17 słyszę jakiś hałas. Serce zaczyna mi gwałtownie walić jak oszalałe. Ten hałas dobiega gdzieś z głębi domu. Co teraz? Strach zaczyna ustępować miejsca rosnącej powoli nadziei. Pomału, najciszej jak umiem, zbliżam się do pomieszczenia, z którego dobiega hałas. Popycham drzwi, które ustępują powoli, z jakimś dziwnym oporem. Salon jest zupełnie pusty. Uczucie zawodu jest tak silne, że na policzkach czuję łzy. W salonie stoi nowoczesny sprzęt stereo i to z jego głośników wydobywa się jednostajny szum. No tak. Ktoś tu po prostu słuchał radia.\nKiedy wyłączam wieżę, w salonie zalega dzwoniąca cisza, która boleśnie kąsa w uszy. Uciekam stamtąd czym prędzej.\nWieczorem znów płaczę.\n17 września 2019 roku.\nNa przekór wszystkiemu powrócę do mojego dawnego życia. Wbrew temu, co widzę będę ciągle sobą. Na złość losowi bądź komukolwiek, kto jest za to odpowiedzialny. Po południu otwieram butelkę whisky. Smakuje wybornie!\n18 września 2019 roku.\nNoce są najtrudniejsze. Za nic w świecie nie potrafię usnąć. W wielu budynkach pali się światło. Sprawia to upiorne wrażenie. Każdego wieczoru barykaduję się w domu, mając w pamięci idiotyczne filmy o upiorach i zombie i czuwam przy włączonej lampce. Nocą godziny ciągną się w nieskończoność jak guma do żucia. Rankiem jestem otępiały i wykończony.\n19 września 2019 roku.\nDokonuję zaskakującego odkrycia. Byłem w szkole im. Jeffersona przy Mahoney Street. Budynek szkoły wygląda niczym jakiś kolos, pogrążony w wakacyjnym śnie. Tak wyglądają w czasie wakacji i ferii wszystkie szkoły na całym świecie. Śpią. Tylko że był wrzesień.\nSprawdziłem większość sal i gabinetów nauczycieli. W klasach pozostały rozłożone podręczniki, w szatniach pozostawione ubrania i obuwie, w jednej z łazienek z kranu leje się woda. Poza tym brak jakichkolwiek śladów życia. Kiedy wychodziłem z budynku, zwróciłem uwagę na wyłącznik prądu, który znajduje się obok głównego wyjścia. Otóż w szkole nie odłączono prądu, co wydaje mi się dziwne. Pamiętałem przecież z dziesiątek nudnych szkoleń przeciwpożarowych, że jedną z pierwszych czynności przy ewakuacji jest odłączenie napięcia.\nPrzychodzi mi na myśl, że uczniowie i nauczyciele opuścili szkołę nagle, a przede wszystkim wbrew swojej woli. Inaczej nie potrafię sobie wyobrazić, że nie zachowano jednej z najważniejszych procedur bezpieczeństwa. Wbrew swojej woli? Ale tego też nie jestem w stanie sobie wyobrazić. Niczego już nie mogę sobie wyobrazić.\n20 września 2019 roku.\nZaczynam gromadzić żywność i wodę. Na razie nie jest źle – w naszych sklepach jest tego pod dostatkiem. Poza tym ciągle mam prąd, więc nie powinienem narzekać. Ale jak długo tak będzie? Z wodą nie ma żadnych problemów, przywożę ją całymi zgrzewkami. Ma długi termin przydatności do spożycia, a poza tym bez obaw piję wodę bieżącą.\nRozważam następną hipotezę. Promieniowanie.\nUsiłuję wygrzebać z pamięci wszystkie wiadomości o promieniowaniu. Nie jest tego wiele – ale któż mógł przypuszczać, że kiedyś ta wiedza może okazać się przydatna? Wszystkie moje obserwacje zdają się zaprzeczać tej hipotezie. Czuję się dobrze, przynajmniej jeśli chodzi o mój stan fizyczny, nie mam wymiotów, nie wypadają mi włosy ani zęby, nie złazi płatami skóra. A najważniejsze: brak jakichkolwiek trupów. Ani ludzi, ani zwierząt. Ani jednego trupa.\nOdrzucam tę hipotezę.\nArchie by wiedział, która jest najbardziej prawdopodobna.\n25 września 2019 roku.\nTego dnia długo zastanawiam się nad swoim losem. Dochodzę do wniosku, że nawet taki Robinson Crusoe był o niebo w lepszej sytuacji, niż ja: on, będąc na bezludnej wyspie, wiedział, że gdzieś tam, za oceanem, istnieją ludzie, nie potrafił tylko do nich dotrzeć. Poza tym miał swego Piętaszka. A ja? Jest dokładnie na odwrót: mogę dostać się praktycznie wszędzie – do każdego miasta, do każdego stanu. Myślę, że mógłbym swobodnie wyjechać do Meksyku, czy Kanady, tylko… po co? Czy zmieniłoby to moje położenie?\n28 września 2019 roku.\nPłacz. Skąd bierze się jego oczyszczająca siła? Skąd jego uzdrawiająca moc, która za każdym razem sprawia, że zaciskam zęby i pięści i powtarzam sobie: „Nie poddam się. Nigdy się nie poddam!” Jest to jak seans terapeutyczny, po którym czuję się silniejszy i jeszcze bardziej zawzięty. Nigdy się nie poddam!\nŚni mi się koszmar. Budzi mnie jakiś hałas za oknem. Biegnę na werandę i widzę całe mrowie ludzi, sunących przez Winslow. Czy możecie wyobrazić sobie moje zdumienie i przeogromną radość na widok tylu, od dawna nie widzianych, ludzi? Skaczę do przodu, by ich uściskać i od razu ląduję po pas w jakimś ruchomym piasku, który zaczyna mnie wciągać. Gdy tylko próbuję wydostać się z niego, zapadam się coraz głębiej. Zaczynam wrzeszczeć do idących, by mi pomogli i mnie wyciągnęli, ale nie mogę wydobyć z siebie głosu. Im mocniej się miotam, tym głębiej się osuwam. Piach zaczyna wsypywać się mi do oczu i ust, a ja drę się bezgłośnie wniebogłosy, ale nikt nie zwraca na mnie uwagi. I kiedy piasek zasypuje mnie całkowicie i nie mam już czym oddychać, zrywam się z wrzaskiem z łóżka, cały zlany potem. Do rana już nie śpię.\n4 października 2019 roku.\nPróbuję modlić się, ale nie umiem. Więc tylko płaczę.\n8 października 2019 roku.\nMoje menu nie jest urozmaicone, choć staram się, jak mogę. Na śniadania grzanki z jajkami, płatki na mleku, dżemy, miód. Na obiad fasola z puszki, kukurydza albo jakieś mrożone pizze czy frytki, czasami kurczak. Na kolację zwykle jadam konserwy lub pasztety w puszkach. Zanim cokolwiek otworzę zawsze sprawdzam termin przydatności do spożycia. Wiele produktów straciło już swą ważność, wyrzucam je więc przed sklepem do śmietnika. Po kilkunastu dniach jest już zapełniony. Ale co ciekawe wcale się nie psują. Mimo, że prawie cały dzień leżą na słońcu nic nie gnije, nic się nie rozkłada, nic nie puchnie, nie śmierdzi, nie wydziela trujących zapaszków. Co gorsza nad tą stertą jedzenia, nad tą darmową wyżerką nie unosi się najmniejsza nawet muszka. Żadnego bzyczenia! Nie wspominając nawet o szczurach, których powinny być tu dziesiątki.Trochę mnie to przeraża. Wygląda na to, że z tego zapomnianego zakątka wszechświata wyniosły się nawet bakterie i zarazki.\n13 października 2019 roku.\nIleż bym dał, by usłyszeć głos żywego człowieka! Ileż bym dał, by znów zanurzyć się w radosnym gwarze Winslow, gwarze, który kiedyś tak często mnie drażnił. Choć przez chwilę posłuchać śpiewu skowronka! Trelu kosa czy słowika. Szczebiotu jaskółek czy pohukiwania sowy. Gdybym mógł usłyszeć jakieś dalekie nawoływanie kukułki. Krakaknie wrony. Wycie wilka. Ujadanie kojota. Szczekanie psa. Chrobot malutkiej myszki. Kumkanie żaby. Cykanie świerszcza. Choćby najcichsze brzęczenie muchy. Ledwo uchwytne bzyczenie komara. Cokolwiek!\nCiszo! Martwa, szklana ciszo! Moja jedyna wierna towarzyszko! Moja koszmarna muzo! Moja namiętna kochanko! Z jaką ogromną ulgą pogrzebałbym cię pod tą stertą rdzewiejących wraków samochodów, zamiast słuchać dniami i nocami twego żałosnego zawodzenia! Z jaką radością, zamiast smakować cię w perwersyjnym milczeniu, rzuciłbym się na ciebie i pazurami rezerwałbym na kawałki!\n16 października 2019 roku.\nWieczorem przychodzi mi do głowy następna hipoteza. Mimo, że brzmi najbardziej absurdalnie, wydaje się w tej chwili najbardziej prawdopodobna. Hipoteza ta mówi, że wszyscy ludzie i wszystkie zwierzęta w jednej chwili wyparowały. Z jakichś przyczyn przestały istnieć. Zostały unicestwione. Zdezintegrowane.\nNo i co z tego, że jest bez sensu?\nBrnę w coraz bardziej idiotyczne teorie. Czytałem kiedyś w książce Stephena Hawkinga o pewnej hipotezie, która zakłada możliwość istnienia wielu światów równoległych, istniejących jak gdyby obok siebie. Czy jest możliwe, żebym jakimś cudem, w wyniku jakiegoś kaprysu losu, znalazł się w takim równoległym świecie?\nJest parno i duszno. Wilgotne powietrze wisi nad ziemią jak niewidzialny kisiel. Coś nadchodzi.\n25 października 2019 roku.\nOd samego rana mocno wieje. Może to i dobrze – zawsze to jakieś odgłosy. Ale już po południu mam tego dosyć.\nSłyszę jakiś hałas na ulicy i pędzę przed dom. Ale to tylko wiatr gdzieś trzaska jakimiś niedomkniętymi drzwiami. Po chwili wydaje mi się, że coś nadjeżdża. Wybiegam z domu. Po ulicy sunie zniszczona reklama zakładu fryzjerskiego Willa Capote’a. Nagle słyszę jakiś potężny łoskot, po czym rozlega się sygnał autoalarmu. Serce skacze mi do gardła – tak bardzo jestem zaskoczony tym hałasem. Pędzę na werandę i wybiegam na ulicę. Jestem tak podniecony, że dopiero po dłuższej chwili dociera do mnie, co się stało.\nOtóż Pope Avenue jakieś sto – sto pięćdziesiąt metrów od mego domu, gdzieś od skrzyżowania z Oak Street zaczyna lekko się wznosić, po czym nachylenie gwałtownie wzrasta i przez około pięćdziesiąt metrów jest naprawdę stromo. Jakaś srebrna Honda, widocznie nie zabezpieczona ręcznym hamulcem, stoczyła się tyłem wprost na stojącego na dole Forda i to z niego rozlega się alarm.\nPrzez chwilę stoję z trzepoczącym sercem, po czym w jednej chwili zalewa mnie fala zawodu i rozczarowania. Po raz kolejny uświadamiam sobie, że wciąż wierzę, że kiedyś wszyscy wrócą, że znów będzie tak, jak dawniej, że ciągle czekam na zbłąkaną ludzkość.\nNie wiem, jak wyłączyć autoalarm w wyjącym Fordzie, więc otwieram maskę i przecinam kable przy akumulatorze.\nPrzez cały dzień coś się dzieje. Jestem tym wykończony.\n27 października 2019 roku.\nW nocy przeszła gwałtowna burza z wyładowaniami. Zaczęło się gdzieś koło drugiej. Pioruny waliły przez prawie półtorej godziny, jakby był to koniec świata. Co dziwne – spadło zaledwie parę kropel deszczu. Oczywiście ani na chwilę nie zmróżyłem oka. Ledwo żyję i teraz spróbuję zasnąć. Znowu ta przeklęta cisza.\nNieprzespane noce sprawiają, że najlżejsze szmery doprowadzają mnie do histerii. Wyładowuję się na tym, co podejdzie mi pod rękę. Zauważyłem, że dość dobrze nadają się do tego szyby samochodów.\n1 listopada 2019 roku.\nNie mogę dłużej tak żyć! Chcę umrzeć! Chcę umrzeć! Chcę umrzeć! Chcę w końcu zdechnąć!\n2 listopada 2019 roku.\nMuszę nauczyć się spać. Wybieram się do apteki. Mija sporo czasu, zanim znajdę to, czego szukam. Kapanol – morphini sulfas. Morfina. Moja ostatnia nadzieja. Morfeuszu – władco snów, ratuj mnie przed obłędem! Biorę jedno opakowanie. Na wszelki wypadek.\n4 listopada 2019 roku.\nPo raz pierwszy przesypiam całą noc! I prawie cały następny dzień.\nJadę do Flagstaff!\nW tym jednym zdaniu zawarta jest cała moja bezsilna rozpacz, bo nie nadzieja. Tej nie mam już od dawna. Jadę tam dla czystej formalności, gdyż jestem przekonany, że jest puste jak Winslow. Ale muszę to sprawdzić dla świętego spokoju. Tylko co wtedy? Co dalej?\nJadę do Flagstaff również dlatego, gdyż wiem, że znajduje się tam olbrzymi supermarket sieci Winn-Dixie, a także wiele innych sklepów, które powinny być nieźle zaopatrzone. Robię listę niezbędnych „zakupów”. Tankuję do pełna swojego dodge’a, bo do Flagstaff jest ponad 53 mile. Na moment ogarnia mnie ponura satysfakcja, że oto mam do dyspozycji wszystkie stacje benzynowe, i to za darmo, wszystkie sklepy, całe miasto, więcej: cały świat. I po chwili muszę mocno zacisnąć zęby, żeby się nie rozkleić.\n6 listopada 2019 roku.\nPobocza drogi do Flagstaff usiane są trupami samochodów. Na szczęście większość leży w rowach, bądź stoi samotnie w szczerych polach. Tylko raz musiałem zatrzymać się, gdyż jakiś kabriolet stał dokładnie w poprzek drogi. Zepchnąłem go bez trudu na pobocze.\nBrunatne pola usiane plamami szarozielonych krzaków jak z obrazu impresjonisty. Stalowy las, przyczajony w głębi, oddzielony wyraźną kreską. Wiatr. Ostatni sprzymierzeniec. Kołyszący łodygami uschłych traw, rozlewający się na twarzy. Bezkres niczym nie zmącony. Bezruch. Monotonia. Czy ten las, schronienie wszystkich dzikich, skrywa jakiekolwiek zwierzę?\nCoś zaciągnęło mnie na pobocze. Zszedłem z drogi. Spod butów wzbiła się chmura kurzu. Schyliłem się i zanurzyłem ręce w piasku, rozgarniając go niczym fałdy sukienki. Zacząłem nasłuchiwać i węszyć tuż przy ziemi. Żadnego robaczka, żadnej dżdżownicy. Kompletnie nic. Zupełnie jałowa ziemia. Jak przesiana przez sito. Wstałem, otrzepując kolana i zaciskając zęby.\nOkoło godziny 13.20 wjeżdżam do miasta. Pustka Flagstaff wywiera jeszcze większe przygnębienie, niż niewielkie Winslow. Zniknęło stąd prawie sześćdziesiąt tysięcy ludzi! Można powiedzieć, że pustka Flagstaff jest sześciokrotnie większa, bo i miasto jest prawie sześć razy większe. I również tu nie ma żadnych śladów zniszczeń, pomijając te wyrządzone przez niektóre pojazdy. Wygląda to tak, jak po przejściu jakiejś niewidzialnej, niszczącej fali, która porwała wszystkie żyjące stworzenia, oszczędzając samo miasto.\nKilka przecznic dalej dostrzegam posterunek policji. Zatrzymuję samochód i wysiadam.\nCisza jest tak doskonała, że odgłos moich kroków odbija się od pustych budynków głośnym echem, które brzmią prawie jak wystrzały. Wchodzę do budynku. Jest tu tak cicho, że ciarki przechodzą mi po plecach. Najlżejszego szmeru. A jednak nie, gdzieś w głębi słychać brzęczenie klimatyzatora. Posuwam się korytarzem w kierunku uchylonych drzwi. Jakiś niewielki pokoik. Na biurku rozrzucone papiery, jakby ktoś pobiegł na chwilę do kibla, aby wrócić za moment i zabrać się ponownie do pracy.\nDalej widzę jakieś inne pomieszczenie. Jest to ogromna sala, mnóstwo stanowisk, jakieś regały, telefony, faksy, komputery, prawie wszystkie włączone. Zaglądam w jeden z monitorów – jakieś wykresy i tabelki. Zaglądam w drugi i cichy jęk wydobywa się z mojej krtani. Człowiek! Człowiek! Na ekranie widnieje twarz jakiegoś człowieka! Jest to pospolita szczupła twarz, mocno zarośnięta, zwężone oczy, bezlitosne, ale dla mnie jest to najpiękniejsza twarz, jaką w życiu widziałem. Jestem tak szczęśliwy, że mam chęć całować zakurzony monitor! Nie dopuszczam do siebie myśli, że może to być jakiś przestępca czy morderca. Wychodzę, ociągąjąc się.\nPo lewej stronie korytarza znów niedomknięte drzwi. Całe pomieszczenie wypełniają szafy zawalone papierzyskami. Pochylam się nad biurkiem i wiedziony jakimś przeczuciem otwieram szuflady. Zamieram. Na dnie jednej z nich leży piękna, błyszcząca Beretta. Drżącymi rękami biorę ją ostrożnie. Wydaje mi się cholernie ciężka. Jest załadowana. Zabieram ją ze sobą i wychodzę.\nRozglądam się chwilę po ulicy i ruszam dalej. W pewnym momencie dostrzegam na chodniku porzucony wózek dziecięcy i kierowany jakimś impulsem rzucam się w jego stronę. Jest oczywiście pusty. Zwracam uwagę, że kocyk nie został odchylony, jak to się dzieje w momencie wyjmowania dziecka. Czy ktokolwiek traciłby czas, aby poprawiać kocyk w porzucanym wózku?\nW rozbitym oknie wystawowym Winn-Dixie stoi zaparkowana furgonetka, obsypana okruchami szkła. To jedyne zniszczenia w sklepie. Przez prawie trzy godziny latam po wszystkich działach i ładuję do bagażnika wszystkie przedmioty i towary, które wydaje mi się, że mogą się przydać. Po jakimś czasie dodge jest tak naładowany, że aż przysiada. Będąc już w samochodzie doznaję nagle olśnienia. Wygrzebuję się z kabiny i kieruję się w stronę rozbitej wystawy. Podnoszę to, otrzepuję z resztek szkła i rzucam na siedzenie obok. Przez chwilę siedzę nieruchomo, starając się wyrównać oddech.\nŻegnam się z Flagstaff. Żegnam się z resztkami złudzeń, które właściwie już z chwilą, gdy wjeżdżałem do miasta rozwiały się niczym smętne konfetti, porwane przez wiatr.\nPomyślałem sobie, że powinieniem właściwie zacząć od tego:\nnazywam się Brian Abeley. W chwili, gdy piszę te słowa mam 42 lata. Ten pamiętnik będzie moim testamentem. Ale nie martwcie się – nie będzie w nim ostatniej woli. Będzie on raczej pożegnaniem i próbą opowiedzenia, jak spędziłem ostatnie dni swojego życia.\nDo kogo kieruję moje słowa? Do następnych pokoleń, które tu, być może, przywędrują. Do ludzi, którzy być może, podobnie jak ja, zdołali przetrwać apokalipsę, ukrywając się gdzieś i czekając cierpliwie na sprzyjające okoliczności. Do jakichkolwiek przedstawicieli homo sapiens, którzy odnajdą moje szczątki tu, na tej werandzie, przed moim domem, w którym przyszedłem na świat, dorastałem, żyłem, i w którym umrę. Do jakichkolwiek istot rozumnych (na tyle rozumnych oczywiście, by zrozumiały język angielski), którzy przybędą tu skądkolwiek z Kosmosu, z innych światów, by władać po nas tą planetą.\nSłowa te kieruję w końcu do kogokolwiek…\nJestem ostatnim żyjącym na Ziemi człowiekiem. Gorzej: ostatnią żywą istotą! Przynajmniej wiele na to wskazuje. Najgorsze jest to, że nie wiem nawet, jak do tego doszło.\nA stało się to, jeśli dobrze pamiętam, 23 sierpnia 2019 roku. Tego dnia, zgodnie ze swoim starym zwyczajem, usiadłem ze szklaneczką whisky w fotelu na werandzie. Miasteczko Winslow tętniło popołudniowym gwarem, jak co dzień o tej porze. Dzieci biegały po chodnikach i parkach, dorośli wracali z pracy, młodzież przemykała się chyłkiem do pubów. Psy ujadały, samochody warczały, gdzieś w oddali wyła syrena. Zdrzemnąłem się.\nA kiedy się obudziłem, mojego świata już nie było. Mój świat gdzieś przepadł. Obudziłem się w obcym, martwym i przerażająco pustym świecie. Nigdy nie zapomnę tego widoku. Dziś, kiedy próbuję opisać wrażenie, jakie wtedy na mnie wywarło opustoszałe miasto, z bólem uświadamiam sobie, że język angielski jest zbyt ubogi. Żadne słowa nie oddadzą tego, choćby w niewielkim stopniu.\nZaskoczyły i wstrząsnęły mną puste ulice, brak jakiegokolwiek przechodnia, brak jakiegokolwiek poruszającego się pojazdu. A przecież wiedziałem, że w Winslow mieszka prawie dziesięć tysięcy mieszkańców, więc w pierwszej chwili byłem przekonany, że jeszcze śnię.\nOd samego też początku czułem jakiś dziwny, niewytłumaczalny, przygniatający niepokój, jakbym obudził się na jakiejś obcej planecie, która wygląda jak Ziemia, ale nią nie jest.\nWyszedłem na ulicę. Niedaleko mego domu jakiś pomarańczowy van czule obejmował słup latarni. Rozbity przód samochodu i strzaskana szyba sprawiały przygnębiające wrażenie. Pusty. Żadnej krwi. Tylko na chodniku ciemna, tłusta plama oleju.\nPuste sklepy, puste biura, puste puby, puste ulice, puste samochody. Nagle zdjął mnie lęk, kiedy uświadomiłem sobie, że nigdzie nie słychać szczekania psów. A przecież zawsze było ich pełno.\nAż do Mulberry Street – wszędzie to samo. Żywego ducha.\nPoczułem nagle jakieś mrowienie w podbrzuszu. Zaczęło opanowywać mnie przerażenie, bo nagle wyobraziłem sobie, że wszyscy mieszkańcy Winslow zostali gdzieś ewakuowani, ale z jakichś przyczyn zapomniano o mnie. Dziś z politowaniem myślę o swojej naiwości, ale wtedy nie zdawałem sobie jeszcze sprawy ze skali tego zjawiska.\nWróciłem do domu i podniosłem słuchawkę. Jest sygnał! Wybieram numer do Archiego, mojego kumpla. Nie podnosi. Dzwonię do pubu. Nikt nie odbiera. Dzwonię na policję. To samo. Dzwonię pod każdy znany mi numer. Dzwonię do wszystkich znajomych, na informację, do szpitala, do wszystkich firm, biur, wszędzie. Potem dzwonię do innych stanów. Dzwonię za granicę. Dzwonię do wszystkich krajów. Wybieram numery na chybił trafił. Nic. Nikt nie odbiera. I wtedy zaczynam uświadamiać sobie beznadziejność mojego położenia. Wpadam w panikę.\nWybiegam z domu. Biegnę przed siebie jak szaleniec i wrzeszczę. Wrzeszczę i nasłuchuję. Zaglądam w każdy kąt, sprawdzam każde drzwi. Przez chwilę czuję się tak, jakbym był ofiarą zmowy wszystkich mieszkańców Winslow. Schowali się gdzieś, ale zaraz wyskoczą zza rogu i zawołają: „Happy Birthday!”. Staję na środku pustej skorupy miasta, z którego coś wyssało całe życie i rozglądam się z przerażeniem. Gdzie są wszyscy ludzie? Dlaczego zapomniano o mnie? I wrzeszczę jak opętany. Wrzeszczę bez końca. Opuszczony i osamotniony, zostałem zabawką w rękach okrutnych bogów.\nW nocy w ogóle nie śpię. Nie potrafię zasnąć. Trzęsę się ze strachu. Czy ktokolwiek potrafiłby zasnąć w mieście, z którego w jednej chwili zniknęło dziesięć tysięcy mieszkańców?\nRano znowu robię obchód. Bez zmian. Sprawdzam Oak Street, Maple Street, Berry Avenue, potem skręcam w Hicks Avenue, potem Elm Street, dochodzę aż do Prairie Avenue. Wszędzie to samo. Wszędzie otwarte i żywego ducha.\nMój szok jest tak ogromny, że dopiero chyba trzeciego dnia od mego potwornego przebudzenia, od moich narodzin w świecie koszmaru udaje mi się na tyle pozbierać, że mogę po raz pierwszy spróbować myśleć w miarę racjonalnie.\nPrzyglądam się uważnie wszystkim mijanym samochodom. W wyniku obserwacji dzielę je na dwie odrębne grupy. Jedna – pojazdy prawidłowo zaparkowane, obok domów, na parkingach, przed sklepami, zgodnie ze wszelkimi przepisami ruchu. Te najczęściej są zamknięte. W stacyjkach brak kluczyków.\nDruga grupa – pojazdy uszkodzone, z rozbitymi maskami i reflektorami, ze stłuczonymi szybami, zaparkowane byle gdzie i byle jak, na ścianach domów, w wystawach sklepów, na słupach latarń, porzucone na chodnikach i w poprzek ulic. Wiele z tych samochodów, mimo widocznych zniszczeń, ma uruchomione silniki, niektóre włączone radioodbiorniki, z których zamiast muzyki dobywa się jednostajny szum. Niedaleko budynku poczty stoi przekrzywiona toyota, z której leci The Band, ale okazuje się, że z płyty. Pojazdy z tej grupy również mają zamknięte drzwi, ale nie na klucz, klucze przeważnie tkwią w stacyjkach.\nPojazdy z obu grup mają też zasadniczą cechę wspólną. Nigdzie żadnych ciał.\nObchodzę wszystkie najbliższe sklepy i budynki. Wszystko jest otwarte. Telefony wszędzie działają, ale nikt nie odbiera.\nI nagle, jak jakieś objawienie, spływa na mnie dojmująca myśl, że wiem już skąd ten dziwny niepokój, skąd to wrażenie obcej planety. Patrzę z trwogą w niebo.\nPtaki! Ani jednego ptaka! Niebo jest zupełnie puste!\nTego dnia płaczę po raz pierwszy.\nKolejna bezsenna noc. Potem znowu obchód. Właściwie nie ma to już sensu.\nWracam do domu. Włączam komputer, ale nie ma Internetu. Zamykam drzwi i siadam przy oknie. Siedzę tak całą kolejną noc. Jestem u kresu sił. Jestem tak słaby, że nad samym ranem zasypiam. Kiedy budzę się, jest dobrze po południu.\nIdę do łazienki, rozbieram się i doznaję wstrząsu. Doznaję wstrząsu na widok swojego odbicia w lustrze. Sama skóra i kości! Skołtuniona broda. Oczy przerażonego ludzkiego zwierzęcia, zapadnięte głęboko w czaszce, sterczące żebra, skronie przyprószone siwizną. W pierwszej chwili nie poznaję siebie i wrzeszczę ze strachu na widok tego stwora. Dopiero wtedy uświadamiam sobie, że właściwie przez te kilka dni nic nie jadłem. Zapomniałem o jedzeniu! Wstrząs jest tak silny, że płaczę z bezsilności.\nW jednej chwili czuję potworny głód. Pędzę do lodówki i rzucam się na jakiegoś starego kurczaka, który najprawdopodobniej zdążył już się nadpsuć, jak wtedy pomyślałem. Wgryzam się w jego śliskie mięso i pożeram go na zimno. Nic z tego. Za szybko. Wszystko wymiotuję.\nChwilę czekam. Ręce mi tak latają, że nie potrafię otworzyć puszki piwa. Znajduję jakieś parówki w hermetycznym opakowaniu i zaczynam od nowa, tym razem powoli, dokładnie wszystko przeżuwając. Mój organizm buntuje się i sprzeciwia. Odwykł od jedzenia. Zbiera mi się na wymioty.\nDziś mogę powiedzieć, że najgorsze było kilka pierwszych tygodni. Tygodni, kiedy nadzieja, wciąż jeszcze żywa i silna powodowała, że każdy głośniejszy hałas, jaki wydawało mi się, że słyszę na ulicy, gnał mnie na oślep przed dom. Za każdym razem zawód i narastająca rozpacz coraz silniej pastwiły się nad tą nadzieją, za każdym razem coraz silniej zaciskały na gardle paluchy, powodując coraz głębsze poczucie osamotnienia, pomału sprowadzając mnie na skraj załamania. To cud, że przetrwałem te dni. To prawda, że to, co nas nie zabije, to nas wzmocni. To wtedy postanowiłem, że będę pisał. Pamiętnik czy rodzaj dziennika. Po to, by uwiecznić to wszystko, co tu się stało. „Uwiecznić”? Dobre sobie. Ale po jakimś czasie chwile, kiedy siadam na werandzie tak mi wchodzą w nawyk, że traktuję to pisanie jak rytuał. Potrzebuję tego, choćby po to, by zachować resztki więzów z dawnym światem. Z moim światem, którego już nie ma.\nOtagowane jako : autostradaciszaFlagstaffHollbrookludzkośćnadziejapamiętnikRobinson CrusoerozbiteksamotnośćWinslowwybuch\nPoprzedni artykuł Poprzedni wpis: Patchwork – Marta Haba\nNastępny artykuł Następny wpis: A niech cię, Tesla! – Jacek Świdziński\nRoman Pastuszuk pisze:\n7 października 2013 o 21:13\nDziesiątki razy sprawdzałem tekst, a i tak zakradł się chochlik. W pierwszym zdaniu miało być oczywiście „obserwuję”. Pozdrawiam\nPozostaw odpowiedź Roman Pastuszuk Anuluj pisanie odpowiedzi


Czym się okryć żeby zostać sobą • Najmodniejsze ubrania\nHome Klasa-str Elegancki pan Czym się okryć żeby zostać sobą\nW sezonie wiosna 2013 sklep top secret stawia na klasykę z pazurem. Jeśli poszukujemy klasycznych ubrań w odświeżonym wydaniu, płaszcze top secret są świetną propozycją. Jak sama nazwa marki wskazuje, sugerowane zestawienia są idealne do misji specjalnych. Trencz nie jest skazany na bycie nudnym, a tutejsi projektanci nie korzystają z prostych rozwiązań tworząc parę bliźniaczych wykrojów. Każdy model odwołuje się do innego trendu, więc dowolnie możemy dopasować płaszcz do własnego stylu.\nW bieżącej kolekcji zobaczymy błyszczący granat, biały dwurzędowiec wyjęty rodem z „Dynastii”, w stonowanych odcieniach beżu – typowy trencz z interesującym półokrągłym kołnierzem i gładki, zapinany na zamek płaszcz z najmodniejszym w tym sezonie geometrycznym nawiązaniem.\nDla odważniejszych sklep top secret proponuje krwistoczerwony płaszcz, który za pomocą wiązania w pasie podkreśla sylwetkę, nie tracąc przy tym eleganckiego charakteru poprzez zastosowanie prostych cięć. Gdy poszukujemy uniwersalnej elegancji, z pewnością przykuje nasz wzrok szary płaszcz zdobiony srebrną nitką. Kruczoczarne wykończenia nadają mu wyjątkowy charakter, co sprawi że rewelacyjnie nadaje się zarazem na spotkaniach biznesowych, jak też w bardziej swobodnych zestawieniach.\nW mniej formalnej wersji płaszcze top secret spotkamy też w katalogach młodszej siostry marki, o nazwie troll. W jej kolekcjach już króluje całkowita dowolność. Tradycyjne kroje mundurowe, pagony połączone z kobiecymi liniami, młodzieżowe nadruki, egzemplarze krótkie i długie w przeróżnych kolorach. Kluczem jest jednak to, że pomimo tego, że głównym odbiorcą marki są osoby dwudziestokilkuletnie, nie obowiązuje pod żadnym względem ograniczenie wiekowe. Najważniejsze jest to, aby w płaszczu komfortowo się czuć i jeżeli wolimy bardziej niestandardowe modele, to właśnie tego należy się trzymać.Dominujący trend w obecnym sezonie praktycznie zmusza do odrobiny szaleństwa.\nPłaszcz bez wątpienia tworzy wizerunek, więc dobrze dopasowany do sylwetki i oddający nasz temperament, będzie podkreśleniem całego stroju w sytuacjach osobistych, jak też formalnych.


Wygraj Akai MPC One! | uptone.pl - Sprzęt muzyczny, koncerty, poradniki i recenzje\nStrona główna Studio&Tech Wygraj Akai MPC One!\nMłodych twórców, producentów muzycznych, muzyków – amatorów lub zawodowców. Wszystkich zapraszamy do udziału w konkursie na remiks utworu „Steve Nash Flow”, w którym do wygrania Akai MPC One! Zwycięzcę wybierze Steve Nash. Konkurs trwa do 2.09.2021.\nSteve Nash wraz z Mikołajem Dygasiewiczem oraz członkami projektu Rojazzvitch wybierze najlepszy remiks, a więc taki, który według subiektywnej oceny artysty będzie odznaczać się kreatywnym podejściem do utworu i ciekawą aranżacją.\nPamiętajcie że Steve to artysta kreatywny, więc nie bójcie się świeżych i ciekawych rozwiązań! Wszystkie chwyty dozwolone! Do dzieła!\nTwórca najlepszego remiksu otrzyma nagrodę, którą jest samodzielne centrum produkcji muzycznej Akai MPC One!\nPrzeczytaj regulamin konkursu. Udział w konkursie jest równoznaczny z akceptacją jego warunków >> Przeczytaj REGULAMIN.\nStwórz w dowolnym programie DAW remiks utworu „Steve Nash Flow” na podstawie pobranych tracków.\nPobierz tracki >> POBIERZ.\nKażda stylistyka dozwolona.\nNagraj audio lub wideo o długości maksymalnie 2 minut.\nPracę zgraj w formacie .wav lub MP3 albo MP4\nDo 02.09 wyślij nam zgłoszenie. Możesz je wysłać na różne sposoby:\n– wyślij na adres: [email protected] link do nagrania przez popularne serwisy do przesyłania multimediów,\nRemiks nie może być wcześniej nigdzie opublikowany.\nNa Twoje zgłoszenia czekamy do 02.09.2021.


Koncert Orkiestry Wojskowej z Bydgoszczy - Miejsko Gminny Ośrodek Kultury i Rekreacji | Murowana Goślina\nWręczenie upominku kapelmistrzowi orkiestry.\nTrwa XIV edycja Międzynarodowego Festiwalu Chóralnego im .ks. Edmunda Szymańskiego w Murowanej Goślinie. Podczas koncertu 31 maja wystąpiła Orkiestra Wojskowa z Bydgoszczy pod dyrekcją majora dr Dominika Sierzputowskiego. Bydgoska Orkiestra jest częstym gościem kolejnych edycji Festiwalu, a wypełniona sala koncertowa jest potwierdzeniem docenienia przez goślińskich melomanów profesjonalizmu Zespołu. Tym razem koncert jak przystało na orkiestrę wojskową rozpoczął marsz „Szlakiem Brdy”, skomponowany przez znanego chórom Canzona bydgoskiego śpiewaka i dyrygenta Orlina Bebenowa. Utwór ten uzyskał w 2008 roku wyróżnienie w organizowanym przez Ministerstwo Obrony Narodowej konkursie. Jednak repertuar całego koncertu był bogaty i różnorodny. Usłyszeliśmy m.in. znane melodie „Resplendent Glory”, „Eye Of The Tiger”, czy też „Blue Moon”. Wszystko w znakomitych aranżacjach i perfekcyjnym wykonaniu. Zabrzmiał też słynny temat z filmu „Gwiezdne wojny”.\nOrkiestra i publiczność.\nOrkiestra na scenie.\nWręczenie statuetki kapelmistrzowi orkiestry.\nWręczenie kwiatów kapelmistrzowi orkiestry.\nKsiądz Proboszcz dyryguje orkiestrą.\nKoncerty bydgoskiej orkiestry wojskowej w Murowanej Goślinie są efektem współpracy z chórami dziewczęcym i żeńskim Canzona przy realizacji projektów wokalno-instrumentalnych. Dotychczas powstały „Eschatofonia – ofiarom pandemii covid-19” Romana Drozda i „Majowa Jutrzenka” – oba z udziałem Chóru Dziewczęcego. Natomiast jesienią minionego roku swoją premierę miała kolejna kompozycja Romana Drozda do tekstu Wisławy Szymborskiej – „Gawęda o miłości ojczyzny”, tym razem z udziałem Chóru Żeńskiego. I właśnie ten kilkuminutowy film został zaprezentowany podczas koncertu.\nW drugiej części muzycznego wieczoru orkiestra kontynuowała swoją znakomitą prezentację, której zwieńczeniem było niezwykle energetyczne wykonanie kompozycji Chucka Mangione „The Children of Sanchez”. Na koniec organizatorzy wręczyli gościom Statuetkę festiwalową, a gratulacje złożył Z-ca Burmistrza Miasta, Pan Radosław Szpot, Przewodniczący Rady Miejskiej, Pan Bogusław Frąckowiak oraz Radny Powiatu Poznańskiego, Pan Jarosław Dobrowolski. Ostatni głos zabrał Ks. Dziekan Sławomir Jessa, który pytał jak to możliwe, aby za pomocą małej batuty dyrygenckiej można było osiągnąć tak niezwykły efekt artystyczny. W odpowiedzi kapelmistrz wręczył księdzu batutę i to właśnie On poprowadził kolejny marsz „na bis”. Wspaniała, ciepła i serdeczne atmosfera podczas koncertu, profesjonalizm i interesujący repertuar przedstawiony przez artystów sprawił, że wszyscy doświadczyli piękna, pełni uśmiechu i pogody ducha wracali do swoich domów.


Cywińska Jolanta - Tanie Książki | Dadada.pl\nAutor: Cywińska Jolanta\nOpowiadania wracają do łask. Po latach, kiedy w Polsce uważano je za rodzaj literackich wprawek, wreszcie wydawcy zaczęli rozumieć, że to ważny gatunek prozy. Dający wiele możliwości autorowi, a jeszcze więcej przyjemności czytelnikowi. Cyw\nWojna to dla jednych czas bohaterskich czynów, dla innych to brutalny kataklizm niszczący dorobek życia i samo życie. Ale czy każdy w czasie wojny musi być bohaterem? Czy zrodzona wówczas miłość nie staje się po trosze zakładnikiem woli prz\nJest to powieść niezwykle interesująca. Autorka opisuje zarówno prozę życia bohaterów, jak i ich przeżycia, rozterki i emocje. Rzeczywistość miesza się tutaj z ułudą, prawda z fikcją, świat materialny z duchowym. A wszystko toczy się współc\nBohaterka najnowszej powieści Jolanty Cywińskiej to młoda, wykształcona, samotna kobieta z dużego miasta. Dobra praca, wysokie zarobki i przelotne znajomości nie są w stanie zagłuszyć jej tęsknoty za prawdziwym uczuciem i stałym związkiem.