Joanna Koroniewska skończyła 42 lata. Wpadły znane koleżanki i nieźle zaszalały. Wystrzałowe fryzury!\nCW 28.05.2020 14:54\nscreen Instagram / @ joannakoroniewska\nW środę na Instagramie Joanny Koroniewskiej i jej medialnych koleżanek pojawiło się mnóstwo zdjęć oraz nagrań z jej przyjęcia urodzinowego. Aktorka skończyła 42 lata i zorganizowała imprezę na warszawskim Wilanowie. Małgorzata Socha z różowymi pasemkami wygląda bosko!\nJoanna Koroniewska ze znanymi koleżankami na swoim przyjęciu urodzinowym\nNa urodziny do byłej gwiazdy "M jak miłość" wpadła cała śmietanka polskiego show-biznesu. W ogrodzie u Dowborów bawiły się: Małgorzata Kożuchowska, Ewa Chodakowska, Majka Jeżowska, Magdalena Schejbal, Ada Fijał, czy Małgorzata Socha. Stylizacje pań wzorowane były na te z lat 80.\nKochani, to były fantastyczne urodziny! Dziękuję przeogromnie mojej „filmowej” ekipie przecudownych super hiper koleżanek - napisała solenizantka pod jednym z postów.\nKożuchowska wskoczyła w turkusową, plisowaną spódniczkę, Socha w fioletowe legginsy, a Jeżowska w tęczową kiecuchę. Uwagę zwracają też fryzury. Zaskoczyła solenizantka, która postawiła na loczki i gwiazda "Przyjaciółek" z różowymi pasemkami. Nie mamy wątpliwości, że panie bawiły się przednio! Warto jednak dodać, że tak efektowne przyjęcie to nie przypadek. Jakiś czas temu podobne zorganizowała Kożuchowska. Zaprosiła koleżanki do świata "Alicji z Krainy Czarów". Wszystko po to, by wesprzeć charytatywną akcję małej Tosi, która cierpi na rdzeniowy zanik mięśni. Jeśli i Wy chcielibyście pomóc chorej dziewczynce, możecie to zrobić TUTAJ. Liczy się każda złotówka.\nTymczasem Joasi życzymy dużo zdrowia!\nZOBACZ TEŻ: Agnieszka Hyży świętuje urodziny męża. Opublikowała przejmujące życzenia i dodała ich ostatnie wspólne zdjęcie - sprzed roku


Forum Raciborskiego Portalu Internetowego / G. Lenartowicz: "dobra zmiana" wszystko zmienia na gorsze!\nG. Lenartowicz: "dobra zmiana" wszystko zmienia na gorsze!\n2016-09-19 12:39:48 Wiadomości\nIdeą PiS jest powrót do źródeł (narodu) tzn. kurna chata, spalanie biomasy, tzn. chrustu... taki rezerwat w środku Europy z czarownikiem, tfu, naczelnikiem na czele - posłanka o zmniejszeniu przez rząd nakładów na remonty dróg.\nDyskusja (5): G. Lenartowicz: "dobra zmiana" wszystko zmienia na gorsze! Strony: 1•Dodaj komentarz\n~schetynówka (2016-10-06 15:50)\nGabrynia, dlaczego nie wspominasz o tym, że te 20% więcej, które wcześniej miały iść na drogi, to szły na łapówki do kieszeni różnych urzędników o platformianej proweniencji?\n~Krzyś (2016-10-06 09:36)\nPani Poseł Lenartowicz przesiąkła już na dobre ideol.ogią PO. Za yakie stanowisko i wysokie wynagrodzenie warto duszę zaprzedać diabłu. ASle przecieć Pani Gabrielaw niedzielę wraz z mężem uczęszcza na niedzielne Msze św. W sp[rawie zabijania dzieci nienarodzpnych zapomina o swoim chrześcijańskim sumien iu. A może go już nie ma w swojej duszy?\n~tik (2016-10-04 13:43)\nA to dziwne , obniżyli diety ? a może by tak zmienić partię, aby zachować POZIOM ?? A może wymyślić nową kłamczuchę i forować swe dziwne poglądy. Szanowna PAni , pomyśl co zrobić dla dobra ogółu wyborców a nie uiżalać się nad swym ewidentnie nie naruszonym losem !!!\n~Temat (2016-09-30 15:31)\nPani lenartowicz pewnie w ramach swoje dobrej zmiany domaga sie zabijania dzieci\n~Fan tvn-u (2016-09-19 20:57)\nAle śmieszne.... się wysiliła\nIlość odsłon od 20.08.2008: 29007506


ks.Jan Twardowski - Książki | Dobreksiazki.pl\n"Matka dla wszystkich. Rozważania na uroczystości, święta i wspomnienia Najświętszej Maryi Panny" Wybrała i opracowała Aleksandra Iwanowska Posłowiem opatrzył ks. Sławomir Kunka Matka dla wszystkich – drugi tom maryjnego cyklu, poświęcony Matce Bożej obecnej w liturgii Kościoła w ciągu całego roku. W rozważaniach na poszczególne dni maryjne – od stycznia do grudnia – ksiądz Twardowski wpisuje kult Matki Bożej w życie współczesnego człowieka. Historyczne odniesienia splata z osobistymi doświadczeniami. Pokazuje, że Matka Boża jest dla wszystkich, bez względu na narodowość, wiek, pozycję społeczną, przekonania i jest ponad każdym Jej wizerunkiem. Na cykl maryjny o wspólnym tytule: Mama, mamusia, matka. Rozważania o Matce Bożej składają się trzy tomy: - Zawsze obecna. Rozważania o życiu Matki Bożej (2020) - Matka dla wszystkich. Rozważania na uroczystości, święta i wspomnienia Najświętszej Maryi Panny - Jak troskliwa matka. Rozważania na nabożeństwa majowe, różańcowe oraz roraty\nWybór i opracowanie Aleksandra Iwanowska Jeżeli ktoś kocha naprawdę – może znieść wszystkie najgorsze cierpienia, a potem zmartwychwstać, nadając sens cierpieniu, w którym jednoczymy się z Bogiem. Ks. Jan Twardowski Miłość na śmierć nie umiera stanowi cykl piętnastu rozważań drogi krzyżowej Jana Twardowskiego, księdza i poety, z kilkudziesięciu lat nabożeństw odprawianych w kościele Sióstr Wizytek w Warszawie. Czternaście z nich poprzedza dłuższa refleksja, zaczerpnięta najczęściej z nabożeństw Gorzkich żalów. Wyjątek stanowi piętnasta, ostatnia w niniejszym zbiorze, droga krzyżowa, pt. Pamiątka z tej ziemi. Składają się na nią wyłącznie wiersze. Zamieszczone w tym tomie refleksje i wiersze, obok ewangelicznych odniesień, mają charakter osobisty. Są niemal modlitwą człowieka doświadczonego, który na życie patrzy z perspektywy ufności Bogu, szukając Jego zamysłów w tym, co się udaje i co z pozoru się nie udaje, w tym, co cieszy i co boli. Są szukaniem sensu w codzienności, zachętą do zastanowienia się, czym jest wolna wola i bycie z Bogiem, czym są lęk, płacz, cierpienie, miłość, wierność, nadzieja – w świetle życia, męki, śmierci i Zmartwychwstania Jezusa.\nks. Jan Twardowski "Zawsze obecna. Rozważania o życiu Matki Bożej" Wybrała i opracowała Aleksandra Iwanowska Posłowiem opatrzył ks. Sławomir Kunka Zawsze obecna – pierwszy tom maryjnego cyklu, będący zbiorem rozważań i wierszy, poświęcony jest życiu Maryi, od niepokalanego poczęcia do wniebowzięcia. W wydarzeniach z życia Matki Bożej, Jej obecności w życiu Jezusa, pokorze, ufności, wierności Bogu, zdumieniu, zachwycie Bogiem, milczeniu – ks. Twardowski szuka odniesień i wzorów dla człowieka współczesnego w życiowych postawach, wyborach, relacjach z Bogiem. Na cykl maryjny o wspólnym tytule: Mama, Mamusia, Matka. Rozważania o Matce Bożej składają się trzy tomy: Zawsze obecna. Rozważania o życiu Matki Bożej Matka dla wszystkich. Rozważania na uroczystości, święta i wspomnienia Najświętszej Maryi Panny Jak troskliwa matka. Rozważania na nabożeństwa majowe, różańcowe oraz roraty.\nW naszych modlitwach dużo jest oficjalnej postawy, teoretycznego spojrzenia, a brak bezpośredniego kontaktu, jakiego uczy Matka Boska poprzez wszystkie tajemnice Różańca. Gubimy bezpośredniość kontaktu z Panem Jezusem. Pomyślmy o postaciach różańcowych, o których się nie mówi. Oddalonych, pochowanych, a jednak bliskich, które nieraz nas zawstydzają.""ks. Jan Twardowski (1915-2006).Książka Ukryte tajemnice Różańca przynosi wybór rozważań, w większości niepublikowanych wcześniej tekstów. Przemyślenia ks. Jana Twardowskiego z czterdziestu lat pracy kapłańskiej w kościele Sióstr Wizytek w Warszawie uzupełniają różnorodną i oryginalną, istniejącą już w dorobku księdza poety, biblioteczkę myśli wokół modlitwy różańcowej. Prezentują jednakże inny, nowy, sposób mówienia o tajemnicach różańcowych, występujących w nich postaciach oraz odniesieniach do problemów i psychiki dzisiejszego człowieka. Pozwalają poznać sposób myślenia Autora, który tak niestrudzenie w słowach najprostszych poszukiwał głębokiego, ukrytego sensu.


Home/NEWSY/Kundelki, czyli psia superrasa!\nNEWSYPSIE NOWINKIWARTO WIEDZIEĆ\nDominika Gajewska 24 lipca 2020\n18 1 401 2 minutes read\nZ czym kojarzy się kundelek? Pierwsza myśl to przede wszystkim zwierzak z trudną przeszłością, często zaniedbany, mało urodziwy, ale przede wszystkim gorszego pochodzenia. Kundelki stale są porównywane do dobrze prezentujących się psów rasowych. To jednak błędne i krzywdzące myślenie! Psy nierasowe na szczęście doczekały się badań, dzięki którym udowodniono, że ich wielorasowość może być ogromnym atutem.\nKundelki – co to właściwie za stwory?\nKundelki, czyli po prostu psy nienależące do żadnej rasy, stanowią, aż trzy czwarte populacji psów na świecie. Od zawsze traktowane są jednak dużo gorzej od swoich rasowych konkurentów. Wynika to prawdopodobnie z tego, że najczęściej przygarniane są przez ludzi ze schronisk lub są ratowane prosto z ulicy.\nWszystkie negatywne skojarzenia wpłynęły na to, że kundelki są od dawna lekceważone i pomijane. To jednak zmieniło się, gdy polski uczony wraz ze swoim zespołem, opublikował badania, po których wizerunek kundelków zmienił się o 180 stopni! O tym, że warto przygarnąć do swojego życia kundelka, pisaliśmy tutaj. Jesteście jednak ciekawi, co jeszcze mają do zaoferowania te czworonogi?\nA może właściwie kundelki nie są takie złe?\nOczywiście, że nie są! Niestety nigdy wcześniej nie doczekały się porządnych badań, które pozwoliłyby na zmianę tego sposobu myślenia. Aż do czasu… W 2015 roku prof. Wiesław Bogdanowicz z Muzeum i Instytutu Zoologi PAN w Warszawie przedstawił światu wyniki badań, które prowadził wraz z międzynarodowym, piętnastoosobowym zespołem badawczym. Naukowcy dokładnie zbadali geny kundelków z całego świata i jak się okazało, odkryte fakty udowodniły, że są one superrasą!\nSkąd pochodzą dzisiejsze mieszańce?\nNie ulega wątpliwości, że psy są udomowionymi wilkami. Obalona została jednak teoria, że to psy rasowe są najbardziej podobne genetycznie do swoich praprzodków. Zespół prof. Bogdanowicza potwierdził także, że żyjące dzisiaj kundelki pochodzą ze wschodniej Azji, a udomowiły się tam około 19-40 tys. lat temu. Natomiast 10 tys. lat temu wyruszyły w wędrówkę i osiedliły się na Bliskim Wschodzie oraz w Europie, przez co tamtejsze kundelki wyginęły.\nJak wykazały badania, kundelki nie są mieszanką psich ras – tworzą one niezależną, genetyczną rasę. Co więcej, są one znacznie zdrowsze niż psy rasowe. Mają lepszy układ odpornościowy, rozrodczy, a także lepiej rozwinięty węch. Wpływa na to fakt, że bezpańskie nierasowce muszą sobie radzić samodzielnie – same się rozmnażają i walczą z chorobami, ponieważ nie mają dostępu do opieki weterynaryjnej.\n„U psów rasowych dobór płciowy jest ograniczony, bo partnerów do rozrodu wybiera im człowiek. Sprawnie pracujący system rozrodczy i sprawne rozpoznawanie feromonów nie są więc u nich tak ważne jak u kundli” – tłumaczy prof. Bogdanowicz.\nRasowce mają lepiej widoczne cechy wyglądu świadczące o udomowieniu, takie jak krótkie pyski, mniejsze zęby i uszy. To wszystko uniemożliwiłoby im życie na wolności, a tym samym na przykład polowanie. Kundelki są natomiast lepiej dostosowane do takich warunków i już nawet szczeniaki potrafią po 10 tygodniach życia bronić się samodzielnie.\nWszystkie psy – zarówno te rasowe, jak i kundelki zasługują na to, aby być kochane i znaleźć dobrego człowieka. Niestety nie wszystkie mają tyle samo szczęścia i duża część kundelków spędza swoje najlepsze lata w schronisku. Warto więc przygarnąć Bezdomniaka i spełnić jego marzenie o kochającym domu!\nA jeśli nie masz takiej możliwości – zawsze możesz zaopiekować się zwierzakiem… przez internet!\nPingback: best free dating gay apps\nPingback: gay live chat\nPingback: downloads ruby slots\nPingback: 2022 mlb draft bonus slots\nPingback: caesars free slots 777\nPingback: dissertation dedication\nPingback: ucl dissertation help\ncanadian discount pharmacies https://dkyubn.bizwebs.com/ Tru...\ncanadian pharcharmy online http://aonubs.website2.me/ Cheers...\nnorthwest pharmacies http://aonubs.website2.me/ This is nice...


Wolontariusze Fundacji Orlen odwiedzili samotnych seniorów w Dniu Babci i w Dniu Dziadka - Centrum prasowe\nSTRONA GŁÓWNA » CENTRUM PRASOWE » Wolontariusze Fundacji Orlen odwiedzili samotnych seniorów w Dniu Babci i w Dniu Dziadka\nJak poinformował w piątek PKN Orlen, akcja "Nakręceni na pomaganie: Dzień Babci i Dziadka" spotkała się z dużym zainteresowaniem, a w wolontariat zaangażowali się zarówno pracownicy płockiego koncernu oraz spółki zależnej Orlen Laboratorium, jak również przedstawiciele lokalnych społeczności, w tym przedszkola i Koło Gospodyń Wiejskich Dobrzykowianki.\n"W Dniu Babci i Dniu Dziadka wolontariusze Fundacji Orlen odwiedzili pięćdziesięciu samotnych seniorów z Płocka i okolic. Bacie i Dziadkowie otrzymali prezenty oraz laurki przygotowane przez dzieci" - przekazał w komunikacie PKN Orlen. Koncern zaznaczył, że seniorów, których odwiedzili wolontariusze, wskazały: Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Płocku, Płockie Centrum Inicjatyw Społecznych oraz lokalne organizacje z terenów wiejskich z okolic Płocka.\n"Ten rok jest szczególnie trudny dla seniorów. To, czego tak bardzo im brakuje, to po prostu kontakt z drugim człowiekiem, zwykła rozmowa oraz uwaga i chwila na to, aby poczuć się ważnym i potrzebnym" - powiedziała prezes Fundacji Orlen Marta Soluch, cytowana w informacji płockiego koncernu. Zapewniła przy tym, że wolontariusze z Grupy Orlen "pamiętają o seniorach nie tylko w święta".\n"Chcieliśmy, aby każdy z odwiedzonych seniorów poczuł, że to rzeczywiście jego święto. Oprócz artykułów pierwszej potrzeby każdy otrzymał drobny podarunek, który miał po prostu sprawić radość, czyli na przykład piękny nowy szal, ciepłe kapcie, kubek termiczny czy coś słodkiego" - wyjaśniła Angelika Niedziółka, koordynator Programu Wolontariatu Pracowniczego Fundacji Orlen, zarazem inicjatorka akcji.\nWedług PKN Orlen, laurki z życzeniami na Dzień Babci i Dzień Dziadka, które otrzymali samotni seniorzy odwiedzani przez wolontariuszy, narysowały dzieci pracowników Orlen Laboratorium, podopieczni z placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego "Nasz Nowy Dom" w Ruszkowie koło Gostynina, a także dzieci z przedszkola w Nowych Proboszczewicach i Miejskiego Przedszkola w Płocku nr 34 im. Kubusia Puchatka i Jego Przyjaciół. "To przykład, jak uczyć dzieci pomagać i budować ich wrażliwość od najmłodszych lat" - podkreślił koncern, informując o akcji "Nakręceni na pomaganie: Dzień Babci i Dziadka".\nPKN Orlen zwrócił uwagę, że 16-letnia już tradycja wolontariatu pracowniczego w Grupie Orlen "pokazuje, że z roku na rok rośnie zainteresowanie działalnością prospołeczną". Koncern wspomniał przy tym, że tylko w 2020 r., mimo pandemii koronawirusa, Fundacji Orlen udało się przeprowadzić blisko 50 akcji wolontariackich, na które poświęcono blisko 6 tys. godzin, a w inicjatywach tych wzięło udział blisko 900 pracowników Grupy Orlen oraz ich bliskich.


Recenzja "Sceny myśliwskie z Dolnej Bawarii", Teatr Polski w Poznaniu\nSceny myśliwskie z Dolnej Bawarii, reż. Grażyna Kania, Teatr Polski w Poznaniu\nKtoś, kto próbowałby odpowiedzieć na to pytanie, pewnie chciałby je ukonkretnić pytaniem dodatkowym: która wojna? Mieliśmy w Europie wojnę stuletnią, mieliśmy trzydziestoletnią. Ostatnia wojna nazwana światową oficjalnie trwała niecałe sześć lat. Ale czy rzeczywiście definitywnie skończyła się w roku 1945?\nOstatni japoński żołnierz poddał się w roku 1974, także dopiero w latach siedemdziesiątych zakończono czyszczenie pola bitwy „kotła Falaise” (choć szkielet niemieckiego żołnierza znaleziono tam jeszcze podczas remontu drogi w 2009 roku), a ostatnie mosty Baileya postawione przez idących na Paryż aliantów przestały być używane dopiero w XXI wieku. Na mojej rodzinnej Pradze do dziś można znaleźć kamienice ze śladami po kulach na tynku. Skoro wojna zostawiła tak trwałe ślady w twardej materii rzeczywistości, co musiała zrobić z delikatniejszą materią, jaką jest ludzka psychika?\nGrażyna Kania, reżyserka Scen myśliwskich z Dolnej Bawarii, wyznała, że długo opierała się namowom Macieja Nowaka, by przygotować u niego w teatrze polską prapremierę tekstu Martina Sperra. Doskonale rozumiem jej opór. Debiutancki tekst Sperra powstał przed pięćdziesięciu jeden laty i można odnieść wrażenie, że nieco się zestarzał. Współczesnemu widzowi zdecydowana większość motywów, wątków, rozwiązań dramaturgicznych może wydawać się znajoma, dlatego że wracała już wielokrotnie w powstałych później tekstach innych autorów. Przepracowywali je, umieszczając w różnych, bardziej aktualnych kontekstach, wariantach. Co można jeszcze nowego i odkrywczego powiedzieć o outsiderze, konflikcie jednostka–społeczność, wykluczeniu, ohydzie ludzi żyjących w zamkniętych enklawach? Przez ostatnie pięćdziesiąt lat (a przecież i wcześniej nie były to tematy teatrowi obce) to tym głównie żywił się teatr społecznie zaangażowany, angażujący, krytyczny. Czy rzeczywiście istnieje potrzeba przypominania tego polskiemu teatrowi akurat przez tekst Sperra?\nA jednak cieszę się, że Kania uległa Nowakowi, bo na scenie Polskiego po raz pierwszy za nowo-starej dyrekcji pojawił się spektakl, który jest mocnym i bardzo ciekawym formalnie głosem w dyskusji o naturze zła czynionego przez ludzi innym ludziom. Obawiam się jednak, że ci, którzy oczekują od teatru prowadzonego przez Nowaka spektaklu-aktualnej aluzji mogą zgubić to, co w przedstawieniu Kani najciekawsze i najcenniejsze. Sceny myśliwskie z Dolnej Bawarii to nie ubrana w dziwny kostium historia opisująca nasze „teraz”: nietolerancję wobec wszystkich odmiennych, przybyszów (w domyśle: uchodźców), homofobię i płytką religijność. To nie zwierciadło, w którym mamy się przejrzeć i dostrzec współczesną Polskę. Gdyby tak miało być, powstałby spektakl banalny, powielający to, co i tak już dobrze wiadomo. Na szczęście opowieść pokazana przez reżyserkę razem z zespołem Polskiego absolutnie taka nie jest. Jednak by to dostrzec, trzeba wyjść poza własne schematy poznawcze, gdzie wspólnota wiejska niemal z definicji równa się złu, a homoseksualista to archetyp prześladowanej mniejszości i synonim ofiary.\nKania nie postawiła przed nami lustra, ale otworzyła okno na inną rzeczywistość – niby niezbyt dawną i niezbyt odległą, ale jednak odmienną od tego, w czym teraz żyjemy. Jej spektakl – zgodnie z tekstem Sperra – mówi o powojennych Niemcach, a nie „dobrozmianowej” Polsce. Pokazana przez dramaturga sytuacja to czas kilka-kilkanaście lat po wielkiej katastrofie, która przeorała wszystkie postacie przedstawienia. My jeszcze chyba wciąż aż tak wielkiej katastrofy za sobą nie mamy, dlatego pokazanie stanu po konflikcie, szczególnie w kontekście oficjalnego upominania się partio-historyków o „ukazywanie dobrych stron wojny”, jest cennym – choć jak się obawiam bezskutecznym – zaproszeniem do refleksji nad tym, co zostaje w ludziach po wielkim konflikcie. Dlatego nie mamy patrzeć na siebie, mamy patrzeć na nich – ludzi na scenie, którzy wprost do nas mówią swoją historię. W większości scen, w tym we wszystkich zbiorowych, aktorzy nie grają do siebie, ale do nas. Stoją w rzędzie, bądź pojedynczo i mówią przed siebie – w ciemność, w której znajdujemy się my.\nTo frontalne ustawienie scen, a także ich oddzielenie ciemnością i wyświetlaniem kolejnego numeru upodabnia inscenizację do szeregu żywych obrazów, których zdają się pokazywać z dystansem i w sposób obiektywizujący prezentowaną historię. W ten sposób nie tyle próbuje się nas skłonić do przejęcia się losem postaci, co skierować naszą uwagę na sam ukazany przy ich pomocy problem. Czasem słowa postaci przeradzają się w krzyk, a w sposób niemal naturalistyczny przedstawiane są sceny gwałtu i zbrodni. To rozpięcie między chłodną relacyjnością rzeczywistości scenicznej a gwałtownością wyrywa opowieść prowadzoną w przedstawieniu z okowów realizmu czy psychologizmu. Nie chodzi w nim o „prawdę postaci” (choć każda z nich mogłaby stworzyć skomplikowany psychologicznie portret), ale o epicki obraz sytuacji grupy ludzi i banalności tworzonego przez nich zła. Ten „niemiecki duch” bardzo mocno tkwi w spektaklu Grażyny Kani – z jednej strony za sprawą kształtu inscenizacyjnego Scen myśliwskich…, osadzonych w estetyce teatru niemieckiego z ostatnich lat, z drugiej poprzez kontekst filozoficzny czy szerzej – refleksji, za pomocą której usiłowano sobie poradzić z ogromem zła hitlerowskich Niemiec oraz mechanizmami, jakie umożliwiły jego wyklucie się.\nMożna odnaleźć w tym spektaklu i echa wydanej dwa lata przed dramatem Sperra książki Hannah Arendt Eichmann w Jerozolimie czy późniejszego filmu Bergmana Jajo węża. Reżyserka oraz Paulina Skorupska, która opracowała dramaturgicznie tekst, pozostawiły w nim te frazy i ukonkretnienia, które pokazują dokładnie, gdzie i kiedy dzieje się akcja – nie ma tu żadnych uniwersalizujących zabiegów adaptacyjnych, poza być może scenografią. Umieszcza ona akcję w zamkniętej przestrzeni stworzonej jakby z blachy falistej, przywodzącej na myśl nie dom, ale jakiś tymczasowy, nieprzytulny barak. To bardzo wyraźny sygnał świata niepewnego, który się rozpadł i w którym nie dało się jeszcze na nowo zadomowić. Ta nieprzyjazna przestrzeń uzupełniona jest tylko kilkoma niezbędnymi, funkcjonalnymi elementami: ławką, stołem, wiadrem, kilkoma suchymi gałęziami, które staną się lasem. Zostawia ona dużo miejsca dla wszystkich postaci, które są obecne na scenie: kiedy nie biorą udziału w akcji, stoją pod ścianami i milcząco obserwują.\nNa kluczową kwestię przedstawienia wyrasta ta, którą Rovo (Konrad Cichoń) mówi do Abrama (Piotr B. Dąbrowski): „Wojna się skończyła, a dla mnie nie ma żadnej różnicy”. Korzenie obecnego życia wszystkich postaci bardzo mocno tkwią w czasie wojny, wszyscy oni – choć na pierwszy rzut oka nie jest to oczywiste – są sierotami po wojnie, a precyzyjniej po tym, co wojnę wywołało i równocześnie, co ona zabrała. W ten sposób spektakl staje się analizą tego, czym jest wspólnota. Paradoksalnie na scenie widzimy grupę zindywidualizowanych outsiderów – ludzi, którzy w ten czy inny sposób nie mieszczą się w powszechnie akceptowanych pojęciu „normalności”: psychologicznej, obyczajowej, społecznej. Równocześnie nie są to outsiderzy, którzy wzbudzają chęć do identyfikowania się z nimi czy choćby współodczuwania. Z jednej strony niemal wszyscy są tu ofiarami, z drugiej wcale nie powstrzymuje to ich od krzywdzenia innych. Jedyną postacią, która zdaje się na nikim nie odreagowywać własnych traum, jest niepełnosprawny intelektualnie nastolatek Rovo, choć porusza się po scenie z truchłem kota. Rovo stoi najniżej w wiejskiej hierarchii: jest najmłodszy, jego ułomność jest przyczyną wstydu jego matki Marii (Ewa Szumska), która „leczy” go nacieraniami z pokrzyw. Scena, w której nagie ciało Rovo, rozciągnięte i przywiązane do stołu, poddawane jest matczynej kuracji, to jedna z najmocniejszych scen tego przedstawienia, nie tylko dlatego, że ukazuje brutalność matki wobec własnego dziecka, ale także dzięki temu, jak aktor zbudował swoją postać. Konrad Cichoń może być dumny ze swojego teatralnego debiutu: stworzył postać ni to dziecka, ni to młodzieńca, który wyraźnie różni się od swego otoczenia, ale nie dlatego, że jest „opóźniony”. Jego odmienność opiera się na tym, iż jako jedyny zdaje się dostrzegać ohydę i nie godzić na świat dookoła. Jako jedyny sprawia wrażenie takiego, który nie potrzebuje przynależności do wspólnoty, ale zamiast niej ważna jest dla niego zwykła miłość i bliskość. Dlatego tak szybko nawiązuje intymny niemal kontakt z innym „odrzuconym” – Abramem, który podobnie jak on nie jest akceptowany przez własną matkę. W spektaklu Kani wyraźnie pokazane jest, że Abram tę ufność Rovo wykorzystuje. Chłopiec nie odczytuje prawdziwych intencji Abrama, dla niego jest to zwykła czułość dotyku, której od nikogo nie otrzymuje. Barbara, matka Abrama (Teresa Kwiatkowska), wyrzeka się go od lat, bo podobnie jak inni podejrzewa, że jej syn jest homoseksualistą a to jego, a więc i ją – jako tę, która go „źle wychowała” – stawia poza społecznością. W spektaklu Kani grany przez Dąbrowskiego Abram nie wpisuje się gładko w stereotyp biednego homoseksualisty dręczonego przez prymitywów. W grze Dąbrowskiego nie ma żadnej desperacji czy rezygnacji, która pozwalałaby jego postać usytuować w roli ofiary. Aktor buduje swoją postać w ten sposób, że właściwie nie różni się ona od innych – wydaje się równie pozbawiona wyższych uczuć. Abram bez wahania wykorzystuje Rovo i w podobnie prymitywny i maczystowski sposób traktuje Tonkę (Anna Biernacik) – porzucając ją na wieść o dziecku i w końcu mordując. Podobnie inne postacie odstają od akceptowanego wzorca. Barbara to matka, która wyrzeka się własnego dziecka, bo jego odmienność naznacza ją samą. Uciekając przed synem, przenosi się w różne miejsca, aż w końcu nie chce uciekać i marzy o tym, by wieś swoją wrogą interwencją pozbawiła ją kłopotu. Maria z kolei jest wyrzutkiem, bo związała się z chromym Volkerem (Jakub Papuga), mimo iż jej zaginiony na wojnie mąż nadal nie został uznany za zmarłego. Ranny na wojnie Volker broni Abrama-homoseksualisty (i przypuszczalnie siebie samego), usprawiedliwiając go, że żołnierze nierzadko też uprawiali taki rodzaj miłości. Jaką jednolitą wspólnotę można stworzyć z takiej bandy ludzi, którzy świetnie nadają się na wykluczonych i którzy tak bardzo odstają od pożądanego wzorca? To potrzeba dopasowania się do wzorca narzucanego przez innych, „normalnych” – tu reprezentowanych przez Rzeźniczkę (Barbara Krasińska), Zentę (Barbara Prokopowicz) i Georga (Piotr Kaźmierczak) – popycha resztę do krzywdzenia innych. „Normalność” jest tu cechą dla której poświęca się innych, nawet teoretycznie bliskich – jak Maria, która po uznaniu jej męża za zmarłego może wreszcie zacząć normalne, porządne życie z Volkerem, co wiąże się z wysłaniem jej syna do zakładu opieki. W zamian za to liczy na otrzymanie błogosławieństwa przynależności. W tej perspektywie wspólnota nie jawi się jako wartość niosąca poczucie bezpieczeństwa, ale raczej mroczny przedmiot pożądania, który dla wszystkich jest źródłem kłopotów. Mroczny – bo dla niego poświęca się innych: bliskich i takich, którzy mogliby nimi zostać. To dlatego Abram próbuje być „normalny” i „ułożyć sobie życie” z Tonką. Tyle że Tonka ma opinię kurwy, a skoro wspólnota tak ją zakwalifikowała, nie ma już nic do stracenia i rzeczywiście próbuje zacząć zarabiać na życie własnym ciałem. Mroczny – bo ukazuje jak bardzo wszyscy różnią się od ujednolicającego wzorca: porządnej, heteroseksualnej jednostki posiadającej odpowiedniego małżonka i udane dziecko, wierzącej w Boga-buchaltera zapewniającego życie wieczne w zamian za odpowiednio często wypłacane wyznania win. Wspólnota z Dolnej Bawarii to walec, który próbuje miażdżyć każdego, kto tylko trochę odstaje od postulowanej normalności. Sperr, a przy jego pomocy także Kania, zdają się kwestionować samą ideę wspólnoty – koncepcji dość już skompromitowanej przez narodowy socjalizm, którego echa pobrzmiewają w słowach postaci. To w tym kontekście spektakl Kani nabiera aktualności, pokazując, jakie mogą być konsekwencje rozpaczliwej potrzeby przynależności do grupy – zbiorowości, która zmusza do strasznych czynów, ale także łatwo rozgrzesza wszystkich swoich.\nKońcowa scena, kiedy postacie, które brały udział w polowaniu na Abrama i „oczyściły” swoją wieś, śpiewają tkliwą piosenkę o tym, jak siła ducha idzie w parze z czułością serca, jest pointą pokazującą „banalność zła”. Jak pisała Arendt: „Zło nigdy nie jest radykalne, a tylko »skrajne« i nie posiada żadnej głębi ani jakiegokolwiek demonicznego wymiaru. Może ono wypełnić i spustoszyć cały świat, bo rozprzestrzenia się jak grzyb porastający powierzchnię”. Finałowa piosenka ma być takim gestem przekonującym, że pod „grzybem zła” jest jednak głębia innych uczuć. W kontekście całości spektaklu ten utwór brzmi groteskowo i groźnie równocześnie. Choć trudno, by jako podsumowanie tego, co pokazano na scenie, jego słowa nas przekonały, wymowa piosenki jest straszna. Wojna nigdy się nie kończy, bo jej korzenie tkwią mocno w zwykłych ludziach, którzy przecież chcą jedynie „normalnie żyć” i chcą, żeby inni żyli równie normalnie, jak oni.\nSpektakl Grażyny Kani nie jest fajerwerkiem teatralności, posiada precyzyjną, oszczędną formę i najwięcej dzieje się w nim za sprawą słów. Posiada za to inną, o wiele cenniejszą cechę – potrafi mądrze i w bardzo wyrazistej formie pokazać obraz ludzi, którzy wspólnotę traktują jak broń w myśl zasady – kto nie taki jak my, ten wróg. Pierwsza premiera w tym sezonie wydaje się już głosem wprowadzającym temat tegorocznego konkursu Metafory Rzeczywistości: Be war/or not to be. Perspektywa przyjęta przez Kanię, znakomicie zespołowo zagrana przez aktorów Polskiego, nie napawa optymizmem co do możliwego rozwiązania tej alternatywy.\nobsada: Anna Biernacik, Konrad Cichoń, Piotr B. Dąbrowski, Piotr Kaźmierczak, Barbara Krasińska, Teresa Kwiatkowska, Jakub Papuga, Barbara Prokopowicz, Andrzej Szubski, Ewa Szumska, Kornelia Trawkowska\nGrażyna Kania, Martin Sperr, Poznań, Teatr Polski w Poznaniu,\nArt 140 kodeksu karnego 2016-09-28 19:16:30\nsztuka rozporkowa. Reżyserka ordynarna: po scenie gania aktor z obnażonymi genitaliami, widzom, w tym małolatom zadedykowano akt kopulacji, gej zamordował swoją ciężarną z nim kochankę . Sztuka nie budzi współczucia dla pederasty, choć to było zamiarem reżyserskgeje nie im i pełną aprobata dyrekcji teatru. W Polsce geje są posłami, dyrektorami teatrów, liderami KoDU na Pomorzu. Więc tematyka całkowicie nie trafiona dla widza nad Wartą i Wisłą. Może w Niemczech, gdzie się urodziła w 1966r.- trzeba ją adresować i tam grać!


500 korepetytorów niemieckiego w Mońki • od 8$/godz.\nDoskonal niemiecki z najlepszymi nativami wybranymi przez uczniów w Mońki\n26 aktywnych uczniów·803 lekcje\n23 aktywnych uczniów·1693 lekcje\nDyplomowany nauczyciel z 16 - letnim doświadczeniem w nauczaniu Moje zajęcia przebiegają w miłej i przyjaznej dla ucznia atmosferze. Na zajęciach pracujemy intensywnie, skupiajac sie na osiągnięciu wybranego przez ucznia celu. Moją specjalizacją są kursy języka niemieckiego od podstaw jak rownież dla średniozaawansowanych (A1-B2).\nZnajdź Nauczycieli›Korepetycje z niemieckiego w Mońki\nKorepetycje z niemieckiego w Wieluń


Strona Mirosława Dakowskiego - Quiz\nS T A R T Społeczeństwo Agentura ma się nieźle... Quiz\nSunday 26 September 2021 10:46:59.40.\n(a może kłiz? wszystko szybko chamieje, język też)\nwygłoszone w Radio Polonia, Chicago, 25. 08.2008\nZastanówmy się, co łączy następujące sprawy: Są to sprawy dość przypadkowo dobrane, bo według klucza, iż aktualne, t.j. dziś w me®diach omawiane.\na) Olimpiada – największa w historii ekipa Polski, największe wydatki, a tylko 10 medali...\nb) Protest sadowników: W tym roku są największe zbiory wszystkich owoców, a za np. jabłka płacimy w mieście 2-5 zł, gdy sadownicy dostają 12-15 gr./kg\nc) IPN – publiczna furia Wałęsy, bo nie znalazł się w pierwszej grupie (2 tys. z 40 tys) t.zw. poszkodowanych.\nd) Nieruchomości, np. w Warszawie; od starych ludzi „uprawnienia” są wykupywane przez gangi prawnicze za 1-5% wartości, lub wyłudzane.\ne) Afery gruntowe, np. zamiana klasyfikacji gruntu z rolniczej na budowlaną.\nf) Bankructwo Wyścigów Konnych na Służewcu.\ng) Propaganda na rzecz drogiej, przestarzałej i niebezpiecznej energetyki jądrowej.\nh) Banki: wysokie procenty przy pożyczkach, ogromne zyski, przy jednoczesnej katastrofie ciułaczy na giełdach.\ni) „Rura” gazowa przez Bałtyk, Sznepf (Niezatapialny) znów u władzy, a bezpieczeństwo energetyczne Polski.\nj) Filar rządu Tuska Boni (TW Znak), a filar Jaruzela i... jezuitów generał LWP L. Wojtasik.\nk) Finanse państwa – ogromny rabunek poprzez np. FOZZ, a „przedawnienia” w sądach; rola sędzi Piwnik a „rozkwit” agenta Przywieczerskiego i jego interesów w USA (a Mazur i jego liczni mocodawcy ???).\nl) Aneks Grupy Weryfikacyjnej do Raportu o WSI – prezydent Kaczyński nie udostępni...\nCo ma piernik do wiatraka, jak mówiło się przed wiekiem? Zobaczmy.\nAd a) Dopiero po zawstydzającym laniu w Pekinie zawodnicy i część działaczy (np. Jan Tomaszewski) ośmielili się stwierdzić: Działacze „sportowi”, szczególnie w związkach, to partyjna nomenklatura, dożywająca (i dopijająca) swych lat na sportowych synekurach. Cóż ich obchodzi opieka lekarza czy psychologa nad zawodnikami? "Takiego skur... jeszcze nie widziałem" mówi trener kajakarek (Anety Koniecznej, która wspólnie z Beatą Mikołajczyk zdobyła srebrny medal - to z der Dziennika). Dodam, że sam prezes olimpijski tow. N. jest głęboko „zamoczony” np. w sięgający 400 milionów zł przekręt gruntowy między SGGW (rektorem) i działaczami PO w Konstancinie ( por. np. GaPol z 27 sierpnia 2008). Jest też obecny wśród b. aktywistów FOZZ i w Raporcie z weryfikacji WSI. A Listkiewicz – Nieusuwalny z PZPN (teraz kumpel Platiniego..) to jakiś potomek krwawej komunistki Wery Kostrzewy. Jak pisze p. Michalkiewicz, stalinięta i fejginięta.\nAd b) Po roku ’89 usiłowałem uruchomić firmę przetwórstwa rolnego (sery, przetwory owocowe). Robiłem to wraz ze Stanisławem Helskim (o nim zob. we „Wspomnieniach”) , działaczem chłopskim, znanym później z tego, że przekonywał p. Jaruzelskiego (kamieniem z Kobylej Głowy), iż jego osiągnięć nie lubi. Niezależne przetwórstwo okazało się niemożliwe: Wszystko w urzędach mogli załatwić jedynie czerwoni, partyjni i ubecy. A gdy mówiłem o tym Waldkowi Kuczyńskiemu w 1990 r. (wtedy byłem jeszcze z typem per ty), bredził coś ze złośliwym błyskiem w oczach o rynku i konkurencji. Wtedy celowo zniszczono m.inn. wszystkie małe tłocznie oleju, których po paru latach tak dramatycznie było nam brak przy uruchamianiu produkcji paliw płynnych roślinnych. Wtedy też zobaczyliśmy w praktyce trwały sojusz starej i nowej nomenklatury. Ci ze służb mieli w biznesach zielone światło.\nAd c) „Bolek”. Wiemy przecież, że również agenci byli za komuny rutynowo śledzeni przez innych agentów. Więc fakt, że „na kogoś” są donosy, w niczym go nie oczyszcza z podejrzeń o zdradę. A tego człowieka pogrążają jego własne odręcznie pisane donosy i branie za nie judaszowych 13 100 zł. Widzieliśmy kopie tych donosów w prasie już w 1990 roku (m.inn. w pismach Solidarności Walczącej). Ale.. czynna agentura dalej broni swego „Bolka” , również ta uplasowana w sądach (por. strona K. Wyszkowskiego).\nAd d) Są to znane, opisane w prasie fakty, nazwisk nie podam, choć są powszechnie znane. Wyróżnia tych gangsterów bezkarność – bo są ze służb... Czyli z SB – i ważniejsi – z WSI czyli ponurej pamięci Informacji.\nTo samo dotyczy punktów e) oraz f).\nAd g) Niejaki major Strup, od dziesięcioleci powtarzający na wykładach, w prasie wysoko-nakładowej i w oficjalnych dokumentach dla władz kłamstwa o taniości i nieszkodliwości energetyki jądrowej, w przystępie dobrego humoru, a może sklerozy, opowiada studentom w 2006 r., jak przy implantacji EJ w Polsce chodził „z pistoletem w kieszeni”. Inni - też. Trochę piszę o tym we Wspomnieniach (z Dubnej).\nAd h). Tu wystarczy powtórzyć wyświechtany z lat 90-tych slogan, że nomenklatura partyjna (a głównie szpiegowska) zamieniła „książeczki partyjne na czekowe”. I w tych bankach się zakorzenili... Ze szkodą dla bankowości, oczywiście. Bo umiejętności żadnych, a bezczelność ogromna.\nAd i) „Rura” gazowa przez Bałtyk, przeciw której od lat walczymy w środowiskach specjalistów od strategii energetycznych, m. inn. w kwartalniku Rurociągi, znalazła uznanie p. Sznepfa z rządu Marcinkiewicza. Po tym skandalu został usunięty w cień. Ponieważ jednak ma odpowiednie powiązania, Ryszard Schnepf (mąż dziennikarki Doroty Wysockiej, więc i w me®diach mocny), w 2008 okazał się ważną postacią w rządzie Tuska. Jest też członkiem założycielem jedynej chyba rasowej loże masońskiej B’nai B’rith w Polsce, zob.\nSznepf (zwany w kręgach Niezatapialny). Ileż to służb go ceni?\nAd j) i k). Czy warto jeszcze dalej pisać? I argumentować? Bo byłyby to tylko podobne do poprzednich przykłady.\nPrzed 18-tu laty może 1-2 % myślących Polaków znało poprawną odpowiedź na taki quiz.\nOk. 10% mówiło cicho, że może i jest trup w szafie, ale „dla dobra” milczmy i nie badajmy! W 2008 r. już jawnie wy-gwizdano i wy-buczano Borsuka (to teraz marszałek senatu) pod Pomnikiem Sierpnia. Czy można ocenić ułamek Polaków już teraz poprawnie odpowiadających na ten quiz na 30% ? Czy 70 % ? Bo ta liczba szybko rośnie, to pewne. Od tej liczby zależy przecież ścieżka, po której (jako Naród) pójdziemy dalej.\nAd l) Lepiej przejdźmy do pointy. Narzuca się: Polska jest w każdej dziedzinie rządzona, a właściwie pisząc, eksploatowana przez tajne struktury i ich ludzi. Oto, jak ujął tę sprawę St. Michalkiewicz: z http://www.michalkiewicz.pl/tekst.php?tekst=483\n...Pan prezydent Kaczyński zdezawuował Antoniego Macierewicza. Nie tylko bowiem nie opublikuje aneksu do Raportu o rozwiązaniu Wojskowych Służb Informacyjnych, ale uzasadnił swoją powściągliwość tym, iż Antoni Macierewicz sporo w tym „aneksie” nakonfabulował. Jest to powtórzenie zarzutów, jakie pod adresem Antoniego Macierewicza kierowała razwiedka jeszcze przed przekazaniem aneksu prezydentowi. Być może zatem te zarzuty były słuszne, ale równie dobrze można przyjąć, że pan prezydent po prostu się do razwiedki dostroił. Czy dlatego, że część przewerbowała się do CIA i Mosadu, a więc nie wychodząc wprawdzie ze złowrogiego „układu” stała się „sojusznikiem naszych sojuszników”? Wszystko to być może, zwłaszcza, że dymisję ze stanowiska szefowej Kancelarii Prezydenta złożyła również minister Anna Fotyga, zaś prezydent Kaczyński dymisję przyjął. Niektórzy politolodzy twierdzą, że pani Fotyga została spławiona w związku z przygotowaniami do reelekcji prezydenta Kaczyńskiego. Te przygotowania mają polegać na eliminowaniu z otoczenia prezydenta osób niechętnie widzianych przez „media”, czyli agentów razwiedki odkomenderowanych na odcinek frontu ideologicznego. Jeśli to prawda, to i poświęcenie (przez prezydenta) Macierewicza wydaje się lepiej zrozumiałe.\nGdzież więc nasza nadzieja? Musimy się obudzić i znów, jak co pewien czas - spójnie działać. Jak? Piszę o tym od dawna pod Kościół, dalej Drogi wyjścia.\nZmieniony ( 03.09.2008. )


HEX PRO 37.5 KG HANTLA HMS - Sklep Sportowy\n/ HEX PRO 37.5 KG HANTLA HMS\nKod produktu: AL*_17-66-126\nHEX PRO HMS - gumowane hantle sześciokątne.\tTreningi przy użyciu hantli z rodziny HEX PRO HMS pozwalają na powielanie niemal wszystkich rodzajów ćwiczeń, które wykonywane są ze sztangą. Jednocześnie dają możliwość pracy asymetrycznej - przy użyciu tylko jednego ramienia.\tGumowane hantle są odporne na uderzenia, posiadają ergonomiczny kształt. Z kolei pewny uścisk gwarantuje radełkowana rączka.\tHantle HEX PRO dostępne są w wielu wersjach wagowych, dzięki czemu są idealnym rozwiązaniem zarówno dla osób, które dopiero zaczynają swoją przygodę z treningiem siłowym, jak i dla tych bardziej zaawansowanych.\tSpecyfikacja:\tMateriał: stal pokryta gumą\tUchwyt: radełkowany\tDługość części chwytnej: 110 mm\tDługość całkowita: 411 mm\tŚrednica obciążenia: 180 mm


Zostań Wedding Plannerem! – Akademia Carla Events\nCzy Ty także ciągle szukasz pomysłów na siebie?\nLubisz zajmować się organizacją przyjęć lub wydarzeń rodzinnych?\nA może samodzielnie zorganizowałaś swój własny ślub i marzysz, aby robić to także dla innych?\nTwoje marzenie może stać się rzeczywistością!\nJuż teraz dołącz do programu w Akademii Wedding Plannera!\nTo w niej zdobędziesz kluczową wiedzę, z którą zaczniesz organizować niezapomniane wydarzenia.\nKurs na Wedding Plannera to starannie zaprojektowany kurs online, którego celem jest w ciągu maksymalnie 6 tygodni zbudować Twoją wiedzę i praktyczne umiejętności, na poziomie wystarczającym do pracy w obszarze organizacji eventów i ślubów.\nKurs jest dla ambitnych osób, które chcą spróbować swoich sił w branży, która mimo pandemii odkrywa coraz to nowsze obszary, w których możesz działać.\nKurs w Akademii Wedding Plannera od podstaw zawiera:\nPrzydatne checklisty Wedding Plannera\nDyplom ukończenia kursu (w Akademii Medium)\nInformacje ogólne i wprowadzenie do zawodu Wedding Plannera\nPodstawowe pojęcia w pracy Wedding Plannera i zakres obowiązków\nRodzaje ślubów, formalności ślubne oraz śluby za granicą\nDokumenty konsultanta ślubnego\nAnkieta ślubna – omówienie + wzór ankiety do pobrania\nHarmonogram/terminarz – co i w jakiej kolejności przygotować + wzór harmonogramu do pobrania\nKosztorys ślubny – omówienie + wzór kosztorysu do pobrania\nScenariusz ślubu i wesela (Moduł 4) – podczas omawiania koordynacji\nWspółpraca i rozliczenia z podwykonawcami oraz umowy z podwykonawcami + wzór pełnomocnictwa + wzory umów z podwykonawcami do pobrania\nWspółpraca i prowadzenie spraw Klienta + checklista do pobrania\nOrganizacja imprez: śluby & wesela – elementy składowe + checklista do rozmowy z salą, z Księdzem, z DJ’em oraz porady fotografa ślubnego\nKoordynacja dnia ślubu & wesela\nCzym jest koordynacja dnia ślubu & wesela\nTworzenie scenariusza + 2 wzory scenariusza do pobrania\nSchemat tygodnia pracy wedding plannera przed ślubem\nNiezbędnik koordynatora ślubnego\nSytuacje kryzysowe i pojawiające się problemy – case studies (studium przypadku) – sytuacje, które się zdarzyły\nDokumenty Agencji ślubnej\nWzór Umowy z Klientem + przykład dokumentu „zasady współpracy” do pobrania\nOpcje pracy dla konsultanta ślubnego (własna agencja, praca w Agencji lub Franczyza – plusy i minusy)\nMarketing i sposoby dotarcia do potencjalnych klientów\nIdentyfikacja wizualna firmy & niezbędne działania: strona www, social media, reklama i inne kanały dystrybucji (Newsletter, Lista mailingowa, Blog, Facebook Fanpage)\nJak zacząć – pomysły\nMODUŁ 7 - NOWOŚĆ!\nKompleksowa ścieżka organizacji ślubu i wesela: od pierwszego kontaktu z klientem po dzień ślubu i wesela i rozliczenia z usługodawcami\nWszystko o współpracy z Parą Młodą w praktyce\nWedding Planner w dobie pandemii\nAktywności konsultanta ślubnego w czasach kryzysu\nJeśli myślisz, że musisz mieć doświadczenie w branży ślubnej, pamiętaj, że nikt nie rodzi się Wedding Plannerem!\nNawet startując z pozycji osoby zupełniej zielonej, w ciągu kilku tygodni jesteś w stanie nauczyć się wiele i poznać ten zawód od kuchni.\nPomogę Ci wykonać pierwszy krok w tym kierunku!\nChecklisty w formacie PDF, do porządkowania wiedzy i notatek\nKolejność działań Wedding Plannera w Polsce\nKolejność działań Wedding Plannera wobec klienta\nChecklista – rozmowa z Osobami z sali weselnej\nChecklista – rozmowa z Księdzem\nkursu Wedding Plannera\nJak tylko ukończysz kurs online, otrzymasz Dyplom, który potwierdzi kompetencje, które zdobyłaś (dla Uczestniczek Akademii Medium).\nWzory pism i dokumentów Wedding Plannera\nHarmonogram (terminarz) działań\nWzór mowy realizacyjnej z Klientem\nWzór umowy z barmanem\nWzór umowy z salą\nNie odkładaj tej decyzji na wieczne jutro!\nOno wcale nie musi nadejść…\nWYJĄTKOWA OFERTA, DOSTĘPNA TYLKO DLA CIEBIE TERAZ!\n2 290 zł *\nWYBIERAM AKADEMIĘ BASIC\n2 990 zł *\nWsparcie merytoryczne na dedykowanej grupie FB dla Absolwentek\n4 spotkania na żywo na dedykowanej grupie na Facebooku\nWYBIERAM AKADEMIĘ MEDIUM\nAkademia w wersji VIP\nGwarancja współpracy jako wedding planner u boku eksperta – Karoliny z Carla Events. Wybierając Akademię VIP otrzymasz gwarancję pracy, zdobycia doświadczenia, a przede wszystkim bezcennej praktyki.\nWYBIERAM AKADEMIĘ VIP\n1 490 zł *\nMożliwość dołączenia o grupy Absolwentek Akademii na Facebooku\n2 490 zł *\nDyplom ukończenia kursu\nWsparcie merytoryczne w dedykowanej, zamkniętej grupie na Facebooku dla Absolwentek\n4 spotkania na żywo w dedykowanej, zamkniętej grupie na Facebooku\nOtrzymasz ode mnie zestaw akcesoriów, które zawsze przydają się dniu ślubu i wesela.\nPrzewodnik po stylach ślubów\nW materiałach do pobrania znajdziesz praktyczny przewodnik po 9 najbardziej popularnych stylach ślubów. Będziesz mogła zainspirować nim siebie i swoich przyszłych klientów.\nDodatkowo, jeśli zdecydujesz się na sesję fotograficzną u Agnieszki Werechy-Osińskiej, otrzymasz 5 zdjęć gratis do wybranego pakietu sesji!\nPrzystępując do Akademii Premium otrzymasz cały kurs i wszystkie dodatki występujące w wersji Akademii Medium.\nDodatkowo zagwarantuję Ci współpracę pod moim szyldem w Carla Events. Po realizacji materiału kursowego i odebraniu dyplomu, będziesz mogła zdobyć doświadczenie i bezcenną w tym zawodzie praktykę. Oferta Premium w tej edycji Akademii Wedding Plannera jest dostępna tylko dla 1 osoby. Jeśli jesteś zdecydowana, ambitna i chciałabyś ze mną współpracować, to na dobry początek zapraszam Cię to wypełnienia krótkiego kwestionariusza:\nLink do zakupu tej wersji Akademii Wedding Plannera otrzymasz na maila w odpowiedzi na dane pozostawione w formularzu zgłoszeniowym.\nAKADEMIA WEDDING PLANNERA TO WYJĄTKOWE NARZĘDZIA, KTÓRE POMOGĄ CI ZASTOSOWAĆ WIEDZĘ W PRAKTYCE!\nBonus w Akademii Medium\nPrzewodnik po najbardziej popularnych stylach ślubów\nW materiałach do pobrania znajdziesz praktyczny przewodnik po 9 najbardziej popularnych stylach ślubów. Będziesz mogła zainspirować nim siebie\ni swoich przyszłych klientów.\nDLA KOGO JEST AKADEMIA WEDDING PLANNERA?\nchcesz wiedzieć jak współpracować z Klientem\nchcesz wiedzieć jak wystartować i jak zdobywać pierwszych klientów\nchcesz sprawdzić czy ten zawód jest opcją dla ciebie\nchcesz sama ustalać swój grafik\nuwielbiasz realizować pomysły i wierzysz, że każdy zasługuje na wyjątkowy ślub czy inne przyjęcie\ndobrze znasz zawód Wedding Plannera i nie jest ci obca specyfika tej pracy\nwiesz już jak współpracować z Klientem w branży ślubnej\ndziałasz już w zawodzie Wedding Plannera i z powodzeniem współpracowałaś z klientami\nnie jesteś pewna, że praca Wedding Plannera to słuszna ścieżka rozwoju\npraca bez szefa i wyznaczonych z góry godzin pracy nie jest dla Ciebie\nnie przepadasz za pracą z ludźmi\nkreowanie pomysłów i ich realizacja Cię wykańcza, a myśl o spełnieniu marzeń nowożeńców nie dodaje Ci skrzydeł\nCZEGO NAUCZYSZ SIĘ W AKADEMII WEDDING PLANNERA?\nNauczysz się jak zrobić pierwszy krok w branży\nNauczysz się, jak: zaplanować, przygotować i zrealizować przyjęcie, ślub lub inną uroczystość\nPrzygotujesz harmonogram działań na ślub i wesele\nStworzysz kosztorys ślubu i wesela\nStworzysz scenariusz dnia ślubu i wesela\nNauczysz się współpracować z klientem\nPRZECZYTAJ CO MÓWIĄ O CARLA EVENTS:\nPOTRZEBUJESZ WIĘCEJ INFORMACJI, ZANIM PODEJMIESZ DECYZJĘ?\nNapisz do mnie na adres: carla@carlaevents.pl\nPoprowadzę Cię za rękę przez wszystkie informacje wymagane do kompleksowej znajomości zawodu Wedding Plannera.\nPrzekażę Ci wiele smaczków i przygotujesz się na wielu frontach do organizacji swojego pierwszego wydarzenia!\nKurs Wedding Plannera od podstaw zwiększy Twoje szanse na sukces w branży ślubnej i eventowej!\nJak długo trwa Akademia Wedding Plannera?\nDostęp do materiałów w Akademii Wedding Plannera masz na 3 miesiące. Od Ciebie zależy, ile czasu poświęcisz na naukę. Ale im szybciej przerobisz materiały, tym szybciej zaczniesz działać i zostaniesz Wedding Planerem!\nNie jestem pewna czy chcę założyć własną firmę, pracować w Agencji ślubnej. Czy ten program jest dla mnie?\nPodczas pierwszej części programu Akademia Wedding Plannera on-line skupimy się na twoich mocnych stronach i pomogę Ci odkryć w jaki sposób powinnaś prowadzić biznes i pomagać innym. Taka dawka wiedzy przyda się wszędzie! Niezależnie od tego czy otworzysz swoją działalność czy zdecydujesz się na pracę u kogoś.\nJasność bierze się z działania!\nTen program pomoże Ci również odkryć Twoją drogę i zacząć w końcu robić to, co kochasz.\nCzy Akademia Wedding Plannera to także opcja dla Panny Młodej?\nTak! Tutaj dowiesz się wszystkiego, co powinnaś wiedzieć o organizacji własnego ślubu i wesela.\nA może kiedyś zdecydujesz się na ten zawód?\nCo jeśli nie mam odpowiedniego wykształcenia?\nCałą niezbędną wiedzę przekażę Ci podczas trwania Akademii. Gwarantuję, że świat potrzebuje Cię tu i teraz. Twoi klienci już na Ciebie czekają!\nDostęp do całego kursu otrzymasz od razu po tym, jak dołączysz, a opłata zostanie u mnie zaksięgowana.\nPrzelewy24 pozwala na płatność przelewem. Będziesz mogła wybrać bank, z którego chcesz wykonać przelew. System automatycznie przekieruje Cię na stronę banku.\nTak. Jest możliwość zapłaty za Kurs poprzez trzy e-Raty online w dwóch bankach: Alior Bank lub Mbank. Od takiej płatności serwis Przelewy24 nie pobiera żadnej prowizji.\nCzy otrzymam rachunek?\nTak, wystawiam rachunek, który prześlę Tobie razem z Dyplomem ukończenia Akademii.\nMoje życie nie jest obecnie takie jak sobie wymarzyłam. Nie mam czasu. Może powinnam zapisać się następnym razem?\nUwierz mi, jeśli czekasz na ten odpowiedni moment, to on nie nadejdzie.\nNigdy nie będziesz czuła się gotowa. Zawsze będziesz miała poczucie, że pieniądze możesz wydać na coś innego. Zdecyduj, że wchodzisz w to, albo przestań o tym myśleć.\nNic dobrego nie rodzi się z czekania. Wiem coś o tym, ja czekałam zbyt długo!\nCo jeśli nie stać mnie na ten program?\nPieniądze nie rosną na drzewach, ale pamiętaj, że innym będzie łatwiej płacić za Twoje usługi/produkty, wiedząc, że Ty nie boisz się inwestować w siebie.\nCzy istnieje zwrot kosztów za program?\nNie. Nie decyduj się na ten program, jeśli naprawdę nie jesteś zdecydowana na zmianę swojego życia i budowanie biznesu.\nJeśli chcesz, żeby twoja praca wiązała się z prawdziwymi emocjami, lubisz dawać ludziom radość i spełniać ich marzenia, uwielbiasz realizować swoje pomysły i wierzysz, że każdy zasługuje na wyjątkowy ślub czy inne przyjęcie, to program jest dla Ciebie.\nBardzo chciałabym Ci powiedzieć, że „ tak”, ale nie mogę… Nie ma magicznej różdżki, która sprawi, że Twój biznes okaże się ogromnym sukcesem. To TY nim jesteś! Jeśli już teraz myślisz o tym aby prowadzić własną firmę czy nawet pracować dla kogoś na własnych warunkach to jesteś w dobrym miejscu!\nJeśli chcesz wiedzieć jakie są kluczowe aspekty zawodu wedding plannera, jak współpracować z Klientem, wiedzieć jak uspokoić w sytuacjach krytycznych Pannę Młodą, jak wystartować, założyć swój biznes oraz jak zdobywać pierwszych klientów to koniecznie zapisuj się do Akademii!\nUwaga: tylko teraz możesz zamówić kurs Wedding Plannera w cenie niższej o prawie 500 zł!


No.69/1, East Raja Street, Opp Mamalla Heritage Hotel, 603104 Mahabalipuram, Tamil Nadu, IND\nHotel o dogodnym położeniu — nad morzem — w mieście Mahabalipuram\nBasen na dachu[1/9]\n1 - Hotel Mamalla Inn, Mahabalipuram, Basen na dachu\n2 - Hotel Mamalla Inn, Mahabalipuram, Basen na dachu\n3 - Hotel Mamalla Inn, Mahabalipuram, Basen na dachu\n4 - Hotel Mamalla Inn, Mahabalipuram, Pokój standardowy, Pokój\n5 - Hotel Mamalla Inn, Mahabalipuram, Pokój standardowy, Łazienka\n6 - Hotel Mamalla Inn, Mahabalipuram, Z zewnątrz\n7 - Hotel Mamalla Inn, Mahabalipuram, Z zewnątrz\n8 - Hotel Mamalla Inn, Mahabalipuram, Zaplecze konferencyjne\n9 - Hotel Mamalla Inn, Mahabalipuram\nŚwiątynia Varaha Mandapa (3 minut spaceru)\nRelief Zstąpienie Gangesu (3 minut spaceru)\nPokuta Ardżuny (3 minut spaceru)\nGanesha Ratha (4 minut spaceru)\nSkała Krishna's Butterball (5 minut spaceru)\nNowa latarnia morska (7 minut spaceru)\nŚwiątynia wykuta w skale Mahishamardini Mandapa (7 minut spaceru)\nPlaża Mamallapuram (8 minut spaceru)\nŚwiątynia na Wybrzeżu (11 minut spaceru)\nPancha Pandava Rathas (15 minut spaceru)\nW pobliżu Hotel Mamalla Inn\nMadras (MAA-Międzynarodowy port lotniczy Madras) 83 minut samochodem\nW tym hotelu nie ma recepcji.W tym hotelu nie można się zameldować po godzinach pracy recepcji. Goście przybywający po zamknięciu recepcji będą mogli się zameldować dopiero następnego dnia rano. W celu uzgodnienia szczegółów zameldowania prosimy o wcześniejszy kontakt z hotelem. Dane kontaktowe hotelu znajdują sie na potwierdzeniu rezerwacji.W celu rejestracji w hotelu, Goście pochodzenia indiańskiego muszą okazać ważny dowód tożsamości ze zdjęciem, wydany przez rząd Indii. Goście z innych krajów muszą okazać ważny paszport i wizę.\nDodatkowe informacje dotyczące Hotel Mamalla Inn


MAX 120/48 M NOCCHI -pompa samossąca wielostopniowa sklep Piusi\nStrona główna » Pompy do wody » Pompa samozasysająca » MAX 120/48 M NOCCHI -pompa samossąca wielostopniowa\nMAX 120/48 M NOCCHI to jest pompa samozasysająca, wielostopniowa, Wielostopniowe pompy wirowe MAX łączą w sobie zalety pomp wirowych i praktycznych ułatwień wynikających z posiadania pompy samozasysającej. Seria MAX gwarantuje wysoką wydajność hydrauliczną i ssącą. Dowiedz się więcej\nTen produkt jest aktualnie niedostępny. Skontaktuj się z nami aby uzyskać szczegółowe informacje.\nPełen opis MAX 120/48 M NOCCHI -pompa samossąca wielostopniowa\nPompa MAX 120/48 M jest pompą przeznaczoną do pracy w instalacjach domowych, instalacjach nawadniających , p.poż i innych. Duża zaletą pompy jest zdolność samozasysania wody z głębokości ok 7 m z zaworem stopowym. Pompa może pompować wodę czystą z instalacji miejskiej ,studnini kopanych i wierconych oraz otwartych zbiorników wodnych. Przy pompowaniu wody ze zbiorników otwartych typu jezioro ,staw należy pamiętać o zastosowaniu zaworu zwrotnego z koszem umieszczonym pod lustrem wody najlepiej na pływaku.Takie umiejscowienie przewodu ssącego ma tę zaletę że do pompy nie będą dostawały się piasek i inne osady denne które w znaczący sposób mogą obniżyć żywotność pompy lub wręcz doprowadzić do uszkodzenia elementów wirujących.\nRodzaj cieczy: woda czysta, bez zanieczyszczeń stałych lub powodującymi ścieranie wewnętrznych części urządzenia. Maksymalna temperatura cieczy 50 st.C.\nMaksymalna wysokość zasysania 7 m z zaworem stopowym. Maksymalne ciśnienie robocze 7 bar.\nSILNIK: silnik elektryczny, osłonięty, z zewnętrzną wentylacją. Stopień ochrony IP 44. Klasa izolacji F. Jednofazowy silnik z kondensatorem i uruchamianym automatycznie, wbudowanym zabezpieczeniem termicznym. Trzyfazowy silnik z wymaganym zewnętrznym zabezpieczeniem przez użytkownika. Obroty 2850 obr/ min. Przeznaczone do pracy ciągłej.\nH max.- 48 m,\nQ max.- 120 l/min\nmoc 0,75 kW 1 HP.\nPrzyłącza 1" x 1"


Skazana (2021-) - Mediakrytyk\nAktorzy: Agata Kulesza,\tMichał Czernecki,\tBartłomiej Topa,\tMartyna Byczkowska,\tAleksandra Adamska\ti 12 więcej\nScenariusz: Karolina Szymczyk-Majchrzak,\tEwa Popiołek,\tEwa Ornacka\nPremiera telewizyjna: 31 sierpnia\nDodany: 22 lipca\n#18 popularny z 2021 roku\n#32 najlepszy z 2021 roku\n#54 popularny z 2021 roku\n#16 chcą obejrzeć w nowościach\n#50 chcą obejrzeć z 2021 roku\nJeśli podejdziemy do produkcji Playera bez większych oczekiwań i właśnie z nastawieniem na nieskomplikowaną i pozbawioną ambicji rozrywkę, to Skazana może nam ją zapewnić. Ja jednak mam nieodparte wrażenie, że gdzieś w jednej z serialowych cel uwięziony był dużo lepszy serial. Szkoda, że twórcy nie zdecydowali się wypuścić go na wolność.\nJest kolejną sztampową produkcją stacji TVN, która pod płaszczykiem bezkompromisowości kryje te same wyświechtane schematy. Nie dajcie się zwieść ponurej tonacji i promującej serial zakapturzonej Agacie Kuleszy.\nNie jest serialem wybitnym, nie jestem nawet przekonana, czy to po prostu serial bardzo dobry. Raczej dobry, który miałby większy potencjał, gdyby TVN nie zrobił produkcji dla widzów TVN-u, a za realizację zabrałoby się takie Canal+ czy HBO, tworząc produkt naprawdę premium. Ale dzięki drugoplanowym aktorkom nabiera charakteru.\nMartyna Zielonka,\tInteria\nChoć wiele wątków wydaje się mało rzeczywistych, a produkcja często w dość wyraźny sposób wrzuca brutalne wstawki tylko po to, by podkreślić drastyczność fabuły, to na pewno warto dać mu szansę i poczekać na kolejne epizody. Serial zachwyca bowiem dobrą realizacją i świetnymi kreacjami aktorskimi. Sama historia kryminalna jest prowadzona we właściwych torach i ma szansę jeszcze nie jednym zaskoczyć widzów.


Rozpoczęte przez murarzxd, maj 08 2013 12:18\npremia kredyt zakup modernizacja Odpowiedz\nNapisany 08 maj 2013 - 12:18\nNapisany 08 maj 2013 - 12:32\nNapisany 08 maj 2013 - 15:12\nNapisany 08 maj 2013 - 16:32\nwstrzymaj się z przepisaniem ziemi na siebie bo strzelisz sobie gola. Za rok góra 2 będzie dotacja na młodego rolnika i dostałbyś kasę na maszyny. Wcześniej było to 75tyś, teraz każdy liczy że będzie więcej. Kwestia wykształcenia.. musi być jakieś rolnicze, chyba że w wymagania zmienią. Ale zastanów się bo warto. Ziemie wuja możesz uprawiać, dzierżawę możesz wziąć na wuja a za góra 2 lata przepiszesz to na siebie http://www.agrofoto....dy-rolnik-2014/ zobacz tutaj jeszcze Uznałeś za fajne 0\nZ chęcią bym się wstrzymał tylko ze wujek chce zostać emerytem Uznałeś za fajne 0\nNapisany 09 maj 2013 - 09:23\nNapisany 09 maj 2013 - 10:59\nNapisany 09 maj 2013 - 13:11\nTo zależy na co chcesz się nastawić. Czy na produkcję zwierzęcą czy roślinną. Wszystko od tego zależy jaki będziesz chciał mieć profil gospodarstwa. Jakiej klasy masz ziemię? ziemia przeważnie 3 albo 4 klasy a wujek trzyma świnki. A co do profilu to zastanawiam się nad bydłem albo świnkami:)\nPierwsze to zakup używanego ciagnika ok. 80 KM i maszynek do niego. Reszta na małe modernizacje w obejściu Uznałeś za fajne 0\nNapisany 09 maj 2013 - 16:40\nNapisany 09 maj 2013 - 21:59\nPierwsze to zakup używanego ciagnika ok. 80 KM i maszynek do niego. Reszta na małe modernizacje w obejściu Dobra rada, tyle że moim zdaniem biorąc kredyt "na start" pasowało by go zainwestować tak żeby ruszyć z produkcją, bo trzeba kredyt przecież jakoś spłacać i pamiętaj jak o preferencyjny kredyt chciał byś się starać, to maszyny do 5 lat muszą być, natomiast jeżeli weźmiesz pod uwagę np. ten obrotowy, to wydajesz na dowolny cel i maszyny mogą mieć nawet 40 lat:) A kombajn sobie na razie odpuść moim zdaniemPozdro.\nEdytowany przez miecho027, 09 maj 2013 - 22:01. Uznałeś za fajne 0\nNapisany 10 grudzień 2013 - 20:24\nJak najlepiej się zachować w takiej sytuacji ?? Przecież miał czas na obejrzenie itd , na dodatek w tyn komisie wisi informacja o treści : prosimy o przemyślane zakupy , zwrotów nie przyjmujemy .. Powiedziałem mu przez telefon że jutro niby do niego zajadę i porozmawiamy .. dzięki z góry za odpowiedź.\nnie idz do niego w zadnym wypadku, niech sam go sobie wymieni jak ma gwarancje, kase Ci dal to niech sie buja, ciekawe ilu ludzi on oszukal, madrala, Uznałeś za fajne 0\nNapisany 11 grudzień 2013 - 12:32\nPodobne tematy premia kredyt zakup modernizacja


Białe wnętrza - rozwiewamy mity i biel niejedno ma imię. - GREEN CANOE\nWiedziałam, że kiedyś ten wpis powstanie. Białe wnętrza. Jak żadne inne wzbudzające tak wiele emocji i to skrajnych. Od miłości po jawną negację. Mamy białe wnętrze już wiele lat. Teraz to już nikogo nie dziwi, bo biel stała się najzwyczajniej w świecie modna, ale uwierzcie mi, że jeszcze kilka lat temu nasz dom wzbudzał…dyplomatycznie mówiąc mieszane uczucia. No bo jak można żyć w bieli? Od lat słyszę te same pytania i te same stwierdzenia. I dziś się z nimi rozprawimy, bo biel moi mili, niejedno ma imię – i tak naprawdę rozpoczynanie swojej przygody z tym kolorem, to podróż na dłuuuugie lata:)\nJesteśmy świeżo po remoncie. Nowa podłoga, o której jeszcze napiszę, nowe kaloryfery, nowe lśniące bielą ściany, do których pomalowania wykorzystaliśmy farbę Tikkuila Optiva White. To wyjątkowo głęboki odcień bieli, który rozświetla i powiększa optycznie pomieszczenia. Na tym mi właśnie bardzo zależało -na optycznym wrażeniu wnętrza pełnego „powietrza”. Białe odcienie bowiem przepięknie odbijają światło dzienne. Nasz dom w okresie letnim wygląda w środku niczym obrazek z nadmorskiego kurortu:) Biało, jasno, słonecznie – mimo, że tuż za oknem mamy duży, ciemny las. Ten efekt świetlistego wnętrza uzyskałam właśnie dzięki wszechstronnemu zastosowaniu bieli. Bo w tym kolorze mamy również meble. Być może Was to zdziwi, ale sama biel ma wiele odcieni – od czysto białego, poprzez lekki efekt vintage aż do krystalicznego, zimniejszego w odbiorze wybarwienia. Np. meble w części jadalnianej są lekko muśnięte kremem, a komoda w salonie – czysto biała. Spójrzcie jak salon wyglądał bez mebli, świeżo po pomalowaniu, oraz po dodaniu mebli i dodatków – również z przewagą bieli.\nTikkurila Optiva White, którą malowaliśmy nasze ściany i sufit oferuje np. aż 19 odcieni złamanej bieli – do wyboru. W zależności od tego w jakim stylu mamy zamiar urządzić wnętrze, jakimi dysponujemy meblami i jakie kolory są wokół – dobieramy sobie odpowiedni biały odcień na ściany, tak by całość była kompatybilna. W salonie zastosowaliśmy odcień podstawowy, ale już dla pracowni Pawła, którą również niedługo pokażę wybraliśmy zimniejszy odcień bieli. Tak w ogóle, to świetna jakościowo farba lateksowa. Bardzo dobrze kryje i UWAGA – jest produktem o zwiększonej odporności na brud i kurz :) Biorąc pod uwagę, że korzystamy bardzo czynnie z kominka – akurat ta cecha była dla mnie przy wyborze bardzo istotna.\nCzęsto słyszę pytanie, czy biały kolor nam się nie nudzi. Absolutnie NIE. Biały to kolor idealny do aranżacyjnych szaleństw. Daje bardzo szerokie możliwości doboru barw pobocznych, a tym samym wymiany dodatków, tekstyliów, a nawet mebli – i za każdym razem uzyskuje się inny efekt/ klimat we wnętrzu. Białe wnętrza mogą się dzięki temu bardzo często zmieniać. To najlepsza baza do aranżacji jaką można sobie wymarzyć!. Dobierzecie do niej odcienie i zimne i ciepłe, i łagodne i kontrastowe, i pastelowe i marynarskie i radosne w stylu boho. Słowem, co Wam tylko w duszy zagra. Jest przepięknym tłem dla wszystkich innych kolorów. Pokusiłam się o zrobienie kilku zmian i pokazanie na przykładzie salonu, a konkretnie jednego w nim miejsca – naszej ulubionej strefy wypoczynkowej, jak można w bardzo szybki sposób zmienić charakter i klimat miejsca, TYLKO poprzez zmianę koloru dodatków. W kolejnych wpisach zobaczycie, że BIEL to bardzo gościnna gospodyni – dogada się z szarościami, z turkusami, miętą, czerwienią czy błękitami. Dziś jedynie kilka migawek.\nAle zanim o kolorach pobocznych – najpierw rozprawiamy się ze stereotypami na temat białych wnętrz.\n1.Białe wnętrza brudzą się szybciej niż te kolorowe.\nTo najśmieszniejsze stwierdzenie, które słyszę na temat swojego domu. Białe wnętrza brudzą się DOKŁADNIE tak samo jak te kolorowe – jedyna różnica jest taka, że być może na białym bardziej widać zabrudzenia. Jeśli się pojawią – to trzeba je po prostu umyć. O swój dom należy dbać i utrzymywać go w czystości, niezależnie od tego, w jakich kolorach zdecydowaliśmy się go urządzić. Gdy zaplami się kolorowy obrus, pierzemy go, gdy ubrudzona zostanie dębowa podłoga, myjemy ją. To samo powinno się stać z wersją w bieli.\n2. Białe wnętrza są niepraktyczne.\nSzczerze mówiąc, nie do końca wiem co mam odpowiedzieć, gdy słyszę takie enigmatyczne stwierdzenia. Bo niby czemu kolorowe są praktyczne? I co to w ogóle oznacza „praktyczny”? Jeżeli praktyczność odniesiemy do dbania o porządek i utrzymanie czystości – to niezależnie od tego w jakich barwach urządziliśmy nasze mieszkania czy domu, po prostu musimy o nie dbać. Jeżeli obawiamy się np. o białe meble – warto wybrać te ze zdejmowanymi pokrowcami. Tak, by swobodnie można je było w każdym momencie wyprać. Białe ściany pozostaną przez długi okres białe jeżeli wybierzemy farbę bardzo dobrej jakości – np. właśnie Tikkurila, a biała podłoga będzie biała – jeśli będziemy o nią dbali. Ja wręcz mam takie obserwacje – na podstawie naszego domu, że nawet jeśli jest tu lekki rozgardiasz – to i tak wizualnie dom sprawia wrażenie bardzo czystego i uporządkowanego – właśnie dzięki bieli.\n3. Białe wnętrza są szpitalne. Zimne i nieprzytulne.\nWierzę, że mogą takie być. Jeśli namalujemy lamperię, wstawimy stalowe szafki i łóżka oraz stojaki na kroplówki:) A tak na serio – biały nie jest przyczyną braku przytulności we wnętrzach. To nie kolor stanowi o tym, czy konkretna przestrzeń jest przyjazna dla człowieka czy nie, tylko to, w jaki sposób ją zaprojektujemy – raz, i zaaranżujemy za pomocą dodatków – dwa. Nawet ascetyczne białe wnętrza mogą być bardzo przyjazne w odbiorze, jeśli tylko są ubrane w łagodność dodatków. Do białego świetnie pasują drewno, naturalne dodatki, miękkie tkaniny, roślinność a nawet metalowe dodatki – trzeba je tylko umiejętnie ze sobą połączyć. Biały na pewno nie jest zimny i szpitalny.\n4. Białe wnętrza rażą nasze oczy.\nNie rażą:) Słowo.\n5. Białe wnętrza nie nadają się dla rodzin z dziećmi.\nDomyślam się, że osoby które tak uważają, mają na myśli fakt, że dzieci potrafią nieźle narozrabiać, poplamić, pobrudzić itd. No cóż … w naszym domu żyje dziecko:) Od urodzenia. I owszem – z jego wyobraźnią, energią oraz szokującymi w efekcie końcowym pomysłami:) – owo dziecko wiele razy pobrudziło, narozrabiało itd. I co? I posprzątaliśmy. Dokładnie to samo zrobiłabym, gdyby ściany były niebieskie czy zielone, a podłoga szara. Pokój naszego syna również ma białe ściany. Dobrałam do tego popielatą wykładzinę i piaskowo granatowo czerwone dodatki – wygląda wszystko bardzo ładnie. A białe ściany nadal są białe. Za jakiś czas je jedynie odświeżę. Nie wiem czemu uważa się, że dzieci to jakieś potwory, które wszystko w domach niszczą czy brudzą – a na biel rzucają się ze specjalna zajadłością:). Ja nie mam takiego dziecka i wielu moich znajomych również. Warto natomiast pomyśleć o meblach z możliwością prania pokrowców przy małych dzieciach i to niezależnie od tego, jaki mają owe meble kolor. Ułatwi to rodzicom życie. Zwłaszcza, jeżeli nasze dzieci nie jedzą przy stole, a biegają po całym domu z owym jedzeniem w dłoni. Nie ważne wtedy jakiego koloru mamy kanapy, one za chwile będą w czekoladzie, chrupkach itd. Nasz syn od najmłodszych lat jest nauczony, że posiłki spożywamy przy stole – wszystkie. NIGDY nie miałam brudnej kanapy z powodów dziecięco/jedzeniowych. Reasumując – dzieci plus białe wnętrze równa się dzieciom plus kolorowe wnętrze. :) Żadna różnica.\nMam nadzieję, że rozwiałam wątpliwości tych osób, które wahają się przed zastosowaniem białego koloru w swoim domu. W kolejnych wpisach pokażę że BIEL niejedno ma imię i jak komponują się na jej tle inne kolory.\nChoćby takie radosne i nasycone:)\nDo kolorowego zobaczenia! :)\nMonika\t22 stycznia 2019 (10:25)\nKocham ten styl. Biały wprawdzie brudzący i musimy częściej z mężem odświeżać nasze mieszkania ale nie zamieniłabym go na żaden inny kolor.\nAga\t21 września 2018 (20:26)\nJa od lat mam w domu biel…wszechobecną…a jest nas 9..w tym siedmioro dzieci?\nAleksandra\t11 stycznia 2018 (21:35)\nDziękuję bardzo za ten artykuł. Uważam dokładnie, niedługo sama będę urządzać nowy dom, a biały będzie kolorem podstawowym.\nNie boje się dzieci w domu! – Interiors design. Create a beautiful world\t30 maja 2017 (21:01)\n[…] GreenCanoe, za pozwoleniem autora […]\nDorota\t4 października 2016 (13:24)\nWitam cieplutko mimo jesiennej szarugi za oknem :) Myślę, że jeśli chodzi o dzieci to po prostu trzeba dzieci od początku uczyć zasad. A ładne, nawet białe, wnętrza uczą dziecko estetyki i poczucia piękna. Uczą też porządku. Jedyne co do pomieszczeń w bieli (bardzo mi się podobają :)) mam jedno ale. Mieszkam na Śląsku i choć nie jest tu tak brudno jak kiedyś (polecam wycieczkę) to i tak brudzi się więcej niż w innych regionach Polski. Dlatego takie aranżacje rzeczywiście u nas nie są praktyczne. Można za to wprowadzić też jasne ale inne niż białe kolory. Już beże i popiele np. na podłodze sprawdzą się lepiej. Z reszta zgadzam się z Tobą Asiu. Jeśli ktoś chce mieć ładne wnętrze tu musi o nie dbać i uczyć tego innych domowników. Pozdrawiam, Dorota\nAsia\t3 października 2016 (21:55)\nAsiu, jakie odcienie bieli polecasz? Czy czystą biel np. według RAL 9003 czy złamaną jak 9010 lub 9002?\nGreen Canoe\t4 października 2016 (15:06)\nAsiu, my wybralismy czystą biel – z taka czuje się najlepiej. Poza tym po roku już i często chodzącym kominku ta biel nie jest taka do końca czysta.\nJoanna\t30 września 2016 (20:01)\nCiekawy artykul popieram Twoje zdanie na temat ,,bieli.Tez kocham bialy kolor i swoje mieszkanie mam w bialym kolorze ,mam 2dzieci ale dbam o czystosc ,nie zamienie bieli na inny kolor.Masz piekne wnetrze.\nizabela\t21 sierpnia 2016 (18:15)\nJoasiu, już nie mogę się doczekać Twojego posta odnośnie podłogi. Szykuję zmianę w swoim salonie i liczę na podpowiedź z remontowej relacji Twoich desek :) Pozdrawiam pięknie – biało i kolorowo :*\nStudio Stu form\t17 sierpnia 2016 (19:57)\nMy Polacy lubimy biel, ponieważ dni mega słonecznych mamy mało, a słońca każdy z nas dużo w życiu potrzebuje. Biel rozświetla wnętrza dlatego nie dziwi mnie tak wielkie zamiłowanie do koloru. Dodatkowo jest świetną bazą do przeróżnych aranżacji monochromatycznych, kolorowych, wzorzystych.\nEdyta\t8 sierpnia 2016 (23:52)\nZaciekawiła mnie ta tikkurilla. Mój syn, pomimo, że mega rozrabiaka z zespołem :p to i tak ma pokój w kolorze bieli. Po prostu na biało jakoś mi łatwiej przemalować. Nie mamy u niego rolet i teraz sie zastanawiamy, czy udałoby isę znaleźć biale ale całkowicie zaciemniające?\nGreen Canoe\t9 sierpnia 2016 (22:21)\nSpytaj w Dekoria.pl – może znajdą u siebie takie rozwiązanie?\nAnetaW\t8 sierpnia 2016 (21:54)\nDobry wieczór, zaglądam tu od początku i muszę przyznać, że bardzo się u Was zmieniło. I chyba bardziej podobało mi się „stare”, swojskie, klimatyczne Czółno, z dekoracjami i meblami, które sama Asiu robiłaś. Chylę oczywiście czoła pomysłowości i talentowi, rozumiem też chęć czy potrzebę zmian, ale wydaje mi się że kiedyś było więcej Ciebie. Oczywiście to Twoje królestwo i jak sama odpowiedziałaś na jeden z komentarzy – „trzeba żyć jak się chce”. Taka mnie tylko refleksja naszła. Pozdrawiam serdecznie,\nGreen Canoe\t9 sierpnia 2016 (11:36)\nAnetka – ja się tu czuję bardzo dobrze:) I to chyba o to chodzi, prawda? Nie żyjemy po to, by inni to akceptowali. Człowiek powinien tak żyć, mieszkać, ubierać, się – by czuć się samemu dobrze ze sobą, a nie szukać akceptacji wszędzie dookoła. Rozumiem, że coś wolałaś …ale jak mam być zupełnie szczera – nie ma to ani dla mnie, ani mojej firmy, ani dla mojej rodziny większego znaczenia. I nie powinno mieć. Każdy człowiek się rozwija, przechodzi różne etapy w swoim życiu – być może za 10 lat pofarbuję sobie włosy na rudy, będziemy mieszkali w wieżowcu i sprzedawali krewetki:):):)…bo tak poczujemy:) Ważne – by rodzina się kochała, by było zdrowie i miłość. Bardzo się ciesze, że GC ma tylu czytelników – ale od niczyjej opinii nie będziemy uzależniali tego, jak prowadzimy platformę – inaczej przestała by być nasza…\nA na stronie jest mnie dokładnie tyle, ile chcę by było. Zmienił się koncept naszej witryny – redakcja z magazynu powoli będzie się tu przenosić, będzie dużo więcej materiałów….proszę nie wymagaj ode mnie bym wracała do „samodzielnego robienia dekoracji” bo ten etap mam dawno za sobą i już dawno temu przestał mi sprawiać satysfakcję. Nie chcę robić rzeczy, których – nie robię sama z siebie, tylko dlatego, żeby ktoś poczuł się z tym dobrze. Mam nadzieje, że nie poczujesz się urażona moja szczerą odpowiedzią. Pozdrawiam najserdeczniej:)\nAnetaW\t18 sierpnia 2016 (22:02)\nAsiu, nie czuję się urażona ani ani:) Zaglądam i będę zaglądać bo po prostu – fajnie że jesteś! Masz zresztą rację – to przecież Twój świat (nie chcę i nie mam prawa namawiać Cię żebyś „wróciła” taka sprzed lat, i nie mówię, że mi się u Ciebie nie podoba). Zaczynałam „z Tobą” przemalowywać meble itp. a teraz tyle się zmieniło:) Ja chciałam tylko zwrócić uwagę na tę zmianę. Nie gniewaj się na moją małą sentymentalną uwagę – nie miałam niczego złego na myśli. Tak jak te 5-6 lat temu, kiedy przeczytałam moją pierwszą „Werandę Country” z Wami, nadal jesteś moją „idolką” i podziwiam Cię nadal za to, że masz po prostu PASJĘ. Pozdrawiam. Aneta\nGreen Canoe\t18 sierpnia 2016 (22:11)\nBARDZO się cieszę:) I ściskam najserdeczniej jak tylko umiem – że jesteś ze mną tyle lat:) DZIĘKUJĘ:)\nell\t8 sierpnia 2016 (20:54)\nWitaj……..lubię biel, lecz jak widzę , że u prawie wszystkich blogerek jest wszędzie biel, to czuję jej przesyt. Dlatego moje meble brązowe w starym stylu nie wymieniam na białe , mam przynajmniej inaczej niż większość ludzi ;)\nGreen Canoe\t9 sierpnia 2016 (11:37)\nJa znam wiele domów, gdzie są brązowe meble – fakt, nie wszystkie te domy mi się podobają -al uwazam, że powinniśmy tak mieszkać, by się przede wszystkim DOBRZE czuć we własnych wnętrzach, niezależnie od kolorów, które w nich są, prawda? :)\nMarchewka Dracoolina\t8 sierpnia 2016 (18:54)\n… bo niektórzy ludzie po prostu się przyciagaja! :) Wyjatkowo nie przylecimy na Boże Narodzenie do Polski, bo w listopadzie urodzi się nam drugi synek. Ale! Czeka nas w przyszłym roku długie lato w Polsce. W nowym domu, który jak wyjeżdżałam to miał już parter :)) Dam znać na pewno! Baaardzo chętnie się z Toba spotkam :)) Tymczasem lecę upolować jakaś cienka kawkę na lotnisku w Monachium :) Dziękuję za życzenia, pa! :)\nGreen Canoe\t9 sierpnia 2016 (11:38)\nto CZEKAM na Was:):):):)\nBeti House\t8 sierpnia 2016 (15:40)\nPrzepięknie, nic więcej tutaj pisać nie trzeba :)\nRodzinna\t8 sierpnia 2016 (13:06)\nWiesz Joasiu, wstyd się przyznać ale kiedyś nie lubiłam bieli, mało tego twierdziłam, że biały to nie jest kolor :P od taki młodociany bunt :) Wszystko zmieniło się za sprawą Twojego bloga, który był pierwszym który odkryłam, a było to w 2013 roku :) Początkowo przegrywałam walkę z mężem o białe meble, tym sposobem miałam kuchnię vengę, i ciemno brązową skórzaną rogówkę (o zgrozo!) przełomem były drewniane meble które zamówiliśmy dla naszej Julki. Tym sposobem w nowym domu mam białą kuchnię, białą jadalnię, białe ściany i aktualnie odkładam pieniądze na białą kanapę ten sam model, co Wasza rogówka :) Aktualnie mąż psioczy i marudzi, że chce szarą ale dla mnie plusem są ściągane pokrowce :) jaki problem wybrać :o) Joasiu masz na rogówkę inny pokrowiec, który ubierasz gdy biały pierzesz ? Jak to u Ciebie wygląda doradź proszę :) Kojarzę na pewno fotel w różnych pokrowcach ale rogówki nie ;)\nMarchewka Dracoolina\t8 sierpnia 2016 (09:37)\nTo mnie intuicja nie zawiodła! :) Spędziłam w sklepach z mama i z synkiem więcej czasu niż planowałam (co skutkuje u mnie zawsze zmęczeniem materiału, nie lubię), ale udało mi się nabyć kolejne w tym sezonie sandały dla syna (wyrasta!). Sandały go zachwyciły tak, że wyszedł w nich ze sklepu :) I jak już wgramoliłam się do auta to pomyślałam: a może półbuty też mieli? :))) Sumienie kazało mi sprawdzić, więc poszłam. Nie mieli :) I jak wracałam, zaaferowana, bo oni w tym aucie, i pora już taka, że pewnie korek, to zobaczyłam Ciebie :) A zwróciłam na Ciebie uwagę, bo się uśmiechałaś :) Dziś po 5 tygodniach wracamy do Stanów, już czas, bo za chwilę trzeci trymestr! Czeka nas urzadzanie domu w Polsce na wakacje i powiem Ci, że chyba pójdę w te poduszki na krzesła :))\nGreen Canoe\t8 sierpnia 2016 (09:59)\nAle szkoda, że nie uda nam się zobaczyć!!! No kurczę, nie mogę odżałować! Zobacz jakie to niesamowite, że się zauważyłyśmy obydwie na parkingu – bo przecież ja też na Ciebie zwróciłam uwagę:) MAGIC :):):) Kochana uściski ogromne w takim razie dla całej rodzinki – i szczęśliwej podróży, a gdy będziesz następnym razem w Pl, KONIECZNIE daj znać wczesniej – może udałoby nam się przy jakiejś kawie spotkać?\nEwka\t8 sierpnia 2016 (08:00)\nJestem właśnie tez po remoncie. Zamiast białych ścian (które też lubię) wybrałam delikatne kremy, taka śmietana kremówka. To też jest dobre tło, jasno, ciepło i łatwo dobrać można kolory i je zmienić, tak jak przy białym kolorze. Asiu u Ciebie jak zwykle jest rewelacyjnie!\nGreen Canoe\t8 sierpnia 2016 (10:00)\nmamy ten kolor w pokoju gościnnym,. taki bardzo jasny krem – tez ślicznie wygląda:)\nLorka\t8 sierpnia 2016 (00:41)\nmam białe wnętrza i 3 dzieci.. i też słyszałam teksty ,że na białym widać bardziej brud hehe. Krótkie stwierdzenie, że na moim białym widać więc myję, a na kolorowym nie widać tzn,że właściciel nie widzi i żyje w brudzie, szybko zamykało usta krytykantom. nigdy nie zrezygnuję z bieli\nGreen Canoe\t8 sierpnia 2016 (10:01)\nJa podaje przykład ze skarpetkami – dokładnie na tej zasadzie jak Ty…przecież w brudnych się nie chodzi:) Uściski! :)\nThefeelingsinme\t7 sierpnia 2016 (13:52)\nMam podobne doświadczenia z bielą w mieszkaniu. W moim mieszkaniu już od 15 lat króluje biel. Oj nasłuchałam się, nasłuchałam…. Dokładnie tak jak piszesz, że niby u mnie to jak w szpitalu itd.:), a najzabawniejsze było później obserwować jak ci, którzy właśnie tak komentowali moje mieszkanie, sami malowali ściany na biało:D Kocham biel za to właśnie, że jest ponadczasowa i świetnie komponuje się z wszystkimi dodatkami. Pozdrawiam.\ndziękuję za pozdrowienia i Odbijam je do Ciebie:)\ngosia\t7 sierpnia 2016 (09:58)\nWitaj Asiu:)ja tez od trzech lat maluje wszystkie pomieszczenia na biało. Miałam czas na ostre kolory, o zgrozo każdy pokój był w innym !!!? Teraz jest z nami biel, do której możemy wg nastroju dodać rożne kolory. Nawet boazerie na wysokiej klatce przemalowalismy na złamana biel( faktycznie nie w każdym białym pasowalo) i dzieki rolecie w szara kratkę i czarnych oprawach zdjeć nabrała świeżości i skandynawskiego wyglądu. Pozdrawiam serdecznie i życzę dalszych sukcesów\nGreen Canoe\t8 sierpnia 2016 (10:02)\nDziękuję Gosiu bardzo i również Ciebie serdecznie pozdrawiam…\nAneta\t6 sierpnia 2016 (20:30)\nZajrzałam tutaj do Pani znowu i zaczęłam czytać poprzednie posty. To co Pani pisze Pani Asiu to świetna książka do której się wraca i wraca. Czytam i inspiruję się. Dziękuję serdecznie.\nGreen Canoe\t8 sierpnia 2016 (10:03)\nAnna\t6 sierpnia 2016 (20:24)\nZgadzam się z Tobą w 100%. Też kocham biel we wnętrzach, też mam dziecko. Mój syn ma 5 lat i jak kupiliśmy mieszkanie i postanowiłam, że baza będzie biel od znajomych i rodziny ciągle słyszałam, że czeka mnie dużo pracy. Ze biel wygląda tylko ładnie w katalogu i jest nie praktyczna. No cóż… mieszkamy, mamy się świetnie. Ściany fakt wyglądają jak po tornadzie, kanapy też, bo ja w odróżnieniu od Ciebie nie nauczyłam syna jeść przy stole i je gdzie mu wygodnie. Ale mam zdejmowane pokrowce więc gdy biel bieli nie przypomina korzystam ze zdobyczy technologii, czyli z pralki. Buziaki\nGreen Canoe\t8 sierpnia 2016 (10:09)\nOj Aniu – teksty o tym, że mieszkamy jak w katalogu już nie robią na mnie wrażenia…Trzeba żyć tak, jak się chce:)\nAgnieszka | Level up! studio\t6 sierpnia 2016 (18:19)\nMąż się nie zgodził na cały biały pokój, to spełniłam inne marzenie i pomalowałam dwie ściany na granatowo :D Na koniec stwierdził, że nie jest źle, ale mógł się na biel zgodzić :D\nAsiu, wszystkie wersje waszego salonu piękne, ale ta granatowo żółta jest moją ulubioną. Skąd poduchy?\nGreen Canoe\t8 sierpnia 2016 (10:10)\nMoja też – będę wszystkie je pokazywała juz dokładnie, wszystkie tekstylia pochodzą od mojej marki ambasadorskiej – DEKORIA :) Ta granatowa to seria COMICS. uściski! :)\nMariola\t6 sierpnia 2016 (16:44)\nJak pięknie, uwielbiam biel! Cudowny masz dom, wiele inspiracji można tu znależć, pozdrawiam\nGreen Canoe\t8 sierpnia 2016 (10:11)\nMarchewka Dracoolina\t6 sierpnia 2016 (16:12)\nPięknie jest :) I marokańska koniczynka, i szarości, no i ta biel. Ale ja jeszcze w innej kwestii – czy jest możliwe, że widziałam dziś Ciebie przed przybytkiem zwanym Fashion House? Taka sympatyczna drobna blondynkę widziałam dziś na parkingu przed onym w błękitnych okularach, i dopiero w aucie tak mi zamajaczyło, że to mogłaś być Ty :) Ja przemykałam w ciażowym, kremowym przyodziewku górnym i dżinsowych portkach :) Jakby co :) Tak czy inaczej – gorace pozdrowienia!\nGreen Canoe\t8 sierpnia 2016 (07:42)\nAAAAAAA – ja na Ciebie też zwróciłam uwagę! :):):) Tak, to ja byłam – czekałam na męża przed autem:)\nArleta\t6 sierpnia 2016 (14:47)\nPokaże ten wpis mężowi, aby rozwiać jego wątpliwości. Domek się buduje. Białe ściany będą napewno. Masz rację. Białego koloru nigdy za wiele! A tymi dodatkami w marokańskie wzory mnie ” ustrzeliłas”. Przepadlam:-)\nP.S. Czekam na wiecej ;-)\nArletko – odbijam pozdrowienia do Ciebie:)\nSylwia\t6 sierpnia 2016 (12:45)\nZaglądam do czółna systematycznie od samego początku. Dlaczego? Bo pięknie fotografowałaś i opisywałaś metamorfozę Waszego domu w stylu, który jest mi bliski.\nAle ostatnio nie rozumiem w jakim kierunku zmierzasz… Przytulny, ciepły dom staje się jedynie tłem do sesji zdjęciowych zatracając swoje pierwotne cechy. Ni to new hampton, ni to scandinavian, ni marine w środku lasu. A takie mamy piękne tradycje polskiego designu… Maja Popielarska już dawno zwróciła uwagę widzów na polski styl w ogrodach.\nRozumiem, że to Twoja praca, że się zmieniasz – czytałam, ale tak jak i moje koleżanki wolę już zaczynać cotygodniowy przegląd ulubionych blogów od autentycznych, bezinteresownych póki co miłośniczek swoich gniazdek. Poza tym, chyba jestem tradycjonalistką i uważam, że bardziej przyjazny dla czytelników jest format blogowy niż nowy układ graficzny – strona www.\nCo nie znaczy, że odpuszczę zupełnie. Jak już wiele razy wspomniałam, czuję się tu „u siebie”\nMarysia\t6 sierpnia 2016 (10:05)\nWłaśnie bierzemy się za nową-starą wiejską chałupę, izba od północy jest niska, ma jedno małe okno i brzydką tapetę na ścianach. Sporo pracy przed nami,ale dla rozświetlenia firanki poszły w kąt,na ściany NA PEWNO wejdzie biały a i okno bym dodatkowe wybiła, jeśli tylko się da. BYLE JAŚNIEJ.\nDla mnie biały bardzo praktyczny, jak piszesz. Super baza do reszty. A dzieci ma kilkoro :).\nGreen Canoe\t8 sierpnia 2016 (10:25)\nWOOOOOOOW brzmi cudownie:)!\nLittle Dirty Angel\t6 sierpnia 2016 (09:56)\nPrzepięknie u Was, jasno i świetliście! Też mam białe ściany, drzwi, stolarkę okienną i mnóstwo innych rzeczy i bardzo to sobie chwalę. Z moich obserwacji natomiast wynika, że grafitowa podłoga, którą mam w większości domu, brudzi się znacznie bardziej niż białe deski, które mam w sypialni. Tzn. oczywiście, brudzi się tak samo :-), ale znacznie bardziej na niej widać brud.\nGreen Canoe\t8 sierpnia 2016 (10:26)\nMieliśmy wcześniej deski w kolorze brązu – każdy paproch było na nich widać:)\nMagdalena\t5 sierpnia 2016 (23:41)\nKapitalny biały dom,bardzo przytulnie :-)\nMonika\t5 sierpnia 2016 (23:28)\nUwielbiam biały kolor we wnętrzu. W tej chwili jest go u mnie coraz więcej. Prawie zawsze miałam białe ściany. Raz tylko dałam się namówić i zmieniliśmy je na kolorowe. I to był pierwszy i ostatni raz. Bardzo szybko je przemalowaliśmy. Teraz mam jaśniutko i to mi bardzo odpowiada. Metamorfozie uległy także meble znajdujące się w kuchni i pokoju córki. Jest znacznie przyjemniej. Biały kolor rzeczywiście daje wiele możliwości aranżacyjnych. Wystarczy zmiana dodatków i możemy mieć zupełnie inną przestrzeń. Jest to jednak dość wymagający kolor, jeżeli chodzi o tekstylia szczególnie wtedy, gdy się ma w domu zwierzęta. U Ciebie jak zwykle pięknie aż dech zapiera. Inspiracje można czerpać garściami. Magazyn znam od dawna i zawsze mnie zachwycał. W blogosferze jestem stosunkowo krótko. Ale dopiero od jakiegoś czasu odważyłam się włączać do dyskusji i dzielenia się swoimi spostrzeżeniami. Życzę pomysłów w trakcie remontu. Serdecznie pozdrawiam?\nGreen Canoe\t8 sierpnia 2016 (10:27)\nMinika – to tym bardziej jest mi miło, że postanowiłaś napisać właśnie na GC. Trzymam kciuki mocno za Twoją przygodę z blogowaniem:):):)\nMONIKA miało być…ach te moje literówki:)\nPanna Matka\t5 sierpnia 2016 (23:07)\nZgadzam się i podpisuję pod tym wszystkimi kończynami.Mam bialy korytarz już drugi rok,mam dwulatka i…mam nadal biale ściany.To takie błędne założenie z tym że bialy szybko się brudzi.\nJoanna\t5 sierpnia 2016 (22:43)\nw żadnym razie biel nie razi : )))\ntak naprawdę jest – przynajmniej u mnie, dla mnie – niewidoczna.\nbardzo często kolor ścian u znajomych budzi we mnie zaskoczenie i niezrozumienie: dziwny, niepasujący i gryzący się z resztą.\nBiel nie gryzie się z niczym.\nGreen Canoe\t8 sierpnia 2016 (10:28)\nten argument mnie po prostu rozśmiesza za każdym razem gdy go słyszę:)\nJoanna\t5 sierpnia 2016 (22:40)\nOd 23 lat, to jest od kiedy został zbudowany dom – wtedy moich rodziców, teraz mój, wszędzie za wyjątkiem kuchni, jest biel. Nie wiem czym kierowali się rodzice malując ściany na biało? Takie po prostu są od zawsze. Mozna powiedzieć, że niechcący dogoniliśmy modę : )))\nPodobają mi się wnętrza kolorowe, nasycone, drażniące oko głębią koloru. Ale ja jednak nigdy z bieli nie wyjdę. Raz, ze jest świetnym tłem dla wszystkiego: obrazów, bibelotów i książek. Dwa – powiększa (choć akurat tego nie potrzebuję). Łatwo ją „naprawić” : ) A trzy: jakoś tak fajnie dają wspólny mianownik. Marzą mi się białe meble, ale to chyba w innym już życiu – łakomie patrzę od dawna na Waszą lakierowaną komodę!\nDobry wpis, mooocno mi pasujący : )\nDorota\t5 sierpnia 2016 (22:19)\nChciałabym Pani bardzo podziękować za piękne inspiracje. I nie chodzi mi tutaj jedynie o biel… Od jakiegoś czasu śledzę ten blog i stał się dla mnie nieodłącznym miejscem spotkań z pięknem pod różnymi postaciami. Pani wrażliwość i niekonwencjonalne podejście inspirują mnie do moich własnych poszukiwań. Cieszę się, że tu trafiłam.\nGreen Canoe\t5 sierpnia 2016 (22:21)\nDorota – bardzo Ci dziękuję:) I niezmiernie mi miło, że to miejsce Cię inspiruje:) Pozdrawiam najcieplej! :)\nMałgorzata\t5 sierpnia 2016 (18:55)\nWitam serdecznie, od dłuższego czasu obserwuję Pani blog. Jest tu tyle harmonii, spokoju, inspiracji. Bardzo dziękuję, że stworzyła Pani takie miejsce w sieci, gdzie można odpocząć. Tak, tak ja czytając Pani bloga odpoczywam:). Artykuł o bieli cudny i marokańska koniczyna mój ulubiony wzór, obok rombów:). W swoim mieszkaniu też powoli dokonuję kolorystycznych zmian ostatnio naszło mnie na delikatne beże i szarości. Raz jeszcze dziękuje za te piękne aranżacje.\nGreen Canoe\t5 sierpnia 2016 (22:22)\nMałgosiu – mów mi po imieniu proszę:) I z całego serca dziękuję Ci za tyle słów ciepłych.\nCienka\t5 sierpnia 2016 (18:15)\nKiedy 6 lat temu odnieśliśmy klucze od naszego mieszkania, teściowa z zaciekawieniem pytała o kolory ścian. Była zawiedziona odpowiedzią białe. Wtedy twierdzono, że za bardzo oglądam się za modzą a moda ma to do siebie szybko mija. 6lat później odświeżam ściany nikogo nie dziwi już biały kolor, moda na skandynawskie wnętrza itp. Prawda jest trochę inna to nie moda i nie miłość do stylu skandynawskiego a potrzeba by wieczorem było w domu tak widno jak w dzień. Dlatego mam w 22metrowym salonie dwa żyrandole po 5 żarówek każdy bez żadnych kloszy. Kiedy minie moda na białe ściany ja raczej nadal ich nie przemaluje.\nDeilephila\t5 sierpnia 2016 (17:38)\nJak bosko! Biel ok, choc dla mnie tylko jako tlo. Jestem pielegniarka i jesczez kilkanascie lat temu musislam chodzic tylko na bialo. Z tego powodu nawet sukni ślubnej nie chcialam białej bo najzwyczajniejw swiecie mi obrzydla ;) Wiec zdecydowanie wybieram biel z… morskim turkusem i rózem i żółcia :) Pozdrawiam\nMonika\t5 sierpnia 2016 (17:32)\nPięknie Joasiu, a już z tym błękitem cudnie wakacyjnie ;-) moją białą jadalnie ustroiłam w błękity i chciałabym zdążyć wakacyjny taras jak tylko skończymy go zadaszać. Kocham biele i moje białe deski w domku ;-) Pozdrawiam Monika z sielskiego.\nIla\t5 sierpnia 2016 (16:35)\nwłaśnie wczoraj chciałam wybrać sobie nowe siedziska na krzesła z Dekorii i dostałam oczopląsu. A dziś u Ciebie tyle piękna, tyle inspiracji. Przyznam się bez bicia, że mam podrukowane fajne aranżacje, które tworzysz i wiszą sobie jedna czy dwie na lodówce lub stoją w ramce zamiast zdjęć jako polepszacze nastroju. Patrze na nie jak mi się nic nie chce i mówię: do boju babo!\nPonatychałam się Waszymi wnętrzami, w sumie to zawsze Wasz dom kojarzył mi się z bielą i masz rację, ani nie jest to kolor szpitalny, myślę, że dzieci które się uczy porządku, poszanowania dla ludzi, rzeczy, pieniądza też się tam odnajdą.\nA ja mam jeszcze jedną korzyść z tego bloga – patrzę, obserwuje jak się fotografuje rzeczy, przestrzeń i myślę, że do takich amatorskich zdjęć, nieprofesjonalnym sprzętem to duża wskazówka.\nFajnie tak po remoncie, czysto, świeżo, chce się żyć. Pięknie jest. Jak kiedyś wygram w totka i będziemy budować drugi, biały dom zgłosimy się do najlepszej stylistki jaką znam po wsparcie :) Ila\nGreen Canoe\t5 sierpnia 2016 (16:49)\nIla – ja po każdym wpisie od Ciebie się tak wzruszam…tyle w Tobie wrażliwości, dobroci, ważności na świat. BARDZO Ci dziękuje, że jesteś naszym czytelnikiem:)\nanna\t5 sierpnia 2016 (16:31)\nZnowu remont? Podziwiam, zazdroszczę zapału!\nGreen Canoe\t5 sierpnia 2016 (16:50)\nU nas REMONT to czas teraźniejszy:):):):)\nIlona\t5 sierpnia 2016 (16:26)\nPięknie to wszystko wygląda, tak cudownie świeżo ? Od ponad roku „odczarowuje” biel i przekonuję się do niej- zaczęło się od białych mebli i ścian – i to w pokoju wówczas niespełna trzylatki? Rok później ma białą podłogę, a ja plan na wprowadzenie bieli do kolejnych pomieszczeń ?\nmonique\t5 sierpnia 2016 (15:59)\nJa na biało malowałabym totalnie wszystko !! Więc popieram w całej rozciągłości ;)) !\nGreen Canoe\t5 sierpnia 2016 (16:27)\nmonique\t9 sierpnia 2016 (18:07)\nWłosów to już niedługo nie będę musiała malować :) Robią się białe zupełnie bez mojej ingerencji :))))\nLulu\t5 sierpnia 2016 (15:53)\nTak biel niejedno ma imię! Zgadzam się w 100%, że biel upiększa wszelkie wnętrza, meble, drobiazgi. Wiem coś na temat dziwnych spojrzeń ludzi odwiedzających dom, w którym jest przewaga bieli. Dzisiaj to już jest bardzo popularne, ale jeszcze 5 lat temu, każdy kto wchodził do mojego mieszkania był nieco zdziwiony, a robotnicy pracujący przy wykończeniu zadawali najczęściej jedno pytanie – jesteście lekarzami? :) Biel to królowa kolorów jak dla mnie! Jest niezastąpiona, a ty Joasiu potrafisz z niej pięknie wydobyć wszelkie smaczki nadające charakteru! Pozdrawiam gorąco :)\nSylwia\t5 sierpnia 2016 (15:37)\nZgadzsam sie w 100%. Zyjemy w „bialym” domu. Biale sciany, biale meble, dodatki drewniane… Tez slyszalam ze bedzie szpitalnie jak wszysto bedzie biale, ale bylam i nadal jestem przekonana ze biel wprowadzila harmonie. Dom wyglada zawsze na czysty, sciany latwo sie zmywaja. Ja nie potrafilabym juz mieszkac w domu kolorowym :D\nGreen Canoe\t5 sierpnia 2016 (15:40)\nSylwia – nasza rodzina ma tak samo. Nawet gdy jedziemy na urlop, szukamy pokoi hotelowych bardzo jasnych:)\naldia.arcadia\t5 sierpnia 2016 (15:26)\nDokładnie :) na te same zarzuty odpowiadam czasem znajomym :) Niech żyje biel! :) myślę, że mi też nigdy się nie znudzi :)\nAnna\t5 sierpnia 2016 (15:24)\nBardzo trafne spostrzeżenia i do tego nutka ironii :)\nMój narzeczony bał się bieli jak ognia: „będzie zimno”, „nieprzytulnie”, „jak w szpitalu”.\nUparłam się – na początek sypialnia – biało szara. Narzeczony zachwycony.\nBiałe ściany, podłoga czy meble to tylko „baza” a co zrobimy dalej zależy juz tylko od naszej wyobraźni.\nA gdy nam się znudzi… zmienimy tylko dodatki :)\nWpis trafia w sedno. Podpisuję się rękami i nogami :D\nGreen Canoe\t5 sierpnia 2016 (15:44)\n:):):) myślę, że jest nas – miłośników bieli – dużo więcej.\nDorota\t5 sierpnia 2016 (15:22)\nMój syn też nigdy nie brudził ścian. Najbardziej była narażona kanapa, cóż trzeba wybrać bardzo dobre obicie, bo i mnie zdarzyło się jeść na niej przed TV. Kocham biały, dzisiaj mam go mnóstwo w domu z drewnem, beżami, turkusem :)\nT.Wój\t5 sierpnia 2016 (15:19)\nDorota\t5 sierpnia 2016 (15:11)\nAch to białe tło!\nWiem, że to wina sprzętu/obiektywu, ale moje białe nie jest białe, patrząc na Twoje białe :(\nTa kropla koloru każdorazowo tworzy inny obraz :-)\nGreen Canoe\t5 sierpnia 2016 (17:04)\nDorotka, obiektywu raz, ale dwa obróbki zdjęcia – by była taki efekt, trzeba jednak poświęcić trochę czasu. Białe wnętrza to najtrudniejsze wnętrza do fotografowania – coś o tym wiem, bo za każdym razem gdy nasze studio własnie takie fotografowało – potem były godziny ślęczenia nad zdjęciami i przygotowywania ich do druku. I masz racje – kropla koloru dodatkowego i wnetrze uzyskuje inny wymiar:)


Kiedy zakończyła się moja przygoda z sagą "Harry'ego Pottera", myślałam, że nie znajdę już czegoś równie ciekawego. Na szczęście się udało! Któregoś razu w bibliotece natknęłam się na tę właśnie książkę. Tytuł już kiedyś otarł mi się o uszy, więc - z czystej ciekawości - wypożyczyłam.\n"Eragon" wciągnął mnie w magiczny świat smoków, elfów i pradawnych zaklęć. Dla niektórych to taka "alternatywna wersja" "Władcy pierścieni", jednak mnie w zupełności usatysfakcjonowała. Jeśli znajdzie się ktoś, kto jeszcze nie przeczytał, niech szybko to zrobi!


a ) Krawędź sześcianu ma długość 2,5 cm. Ile wynos... - Zadane.pl\nA ) Krawędź sześcianu ma długość 2,5 cm. Ile wynosi suma długości wszystkich krawędzi tego sześcianu. b)Prostopadłościan ma wymiary 5 cm, razy 2cm razy 3 cm. Oblicz sumę długości wszystkich jego krawędzi. pomóżcie proszę :)\nprzez Pinkaa 18.11.2009\nMoże ja jestem głupia, ale wydaje mi się,że jest to banalne zadanie jak z podstawówki no ale wg treści to wychodzi tak:\n1) krawędź= 2,5, a ponieważ w sześcianie wszystkie krawędzi są jednakowej długości a jest ich 12 to- 2,5 x 12 = 25\n2) 4 x 5 + 4 x 2 + 4 x 3 = 20 + 8 +12 = 40\nA) sześcian ma 12 krawędzi = 4 w podtawie dolnej, 4 w podstawie gornej i 4 "pionowe"\n12*2,5 = 30 cm\nb) 5*2+2*2+5*2+2*2+2*3+2*2= 38 cm


Nowy Wprost: Bomba Łukaszenki, szczepienie dzieci, Kaczyński o aborcji\nWiadomościŚwiatKrajPremiumTylko u NasTygodnik Wprost\nDodano: 28 maja 2021, 12:00 0\nTygodnik WPROST 21/2021 - Okładka / Źródło: Wprost\n– Porwanie cywilnego samolotu tylko pieczętuje wstrząsającą przemianę, która odbywa się na naszych oczach. W ciągu kilku miesięcy Aleksander Łukaszenka zmienił Białoruś z operetkowej dyktatury w prawdziwie totalitarne państwo, terroryzujące własne społeczeństwo i zagrażające sąsiednim krajom – w szczególności Polsce. W maju nastąpiła kumulacja działań jego służb. – pisze w okładkowym tekście Mateusz Zieliński.\n„Ranking 50 najszybciej rozwijających się firm”. Które firmy wygrały na pandemii i mimo kryzysu zanotowały rekordowe zyski.


Maciej Krotoski | Kancelaria Krotoski Adwokaci – Prawnik Poznań – Adwokat Poznań\nSpecjalizuje się obsłudze podmiotów gospodarczych, zagadnieniach związanych z procesami inwestycyjnymi oraz inwestycjami liniowymi.\nAbsolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Członek Wielkopolskiej Izby Adwokackiej w Poznaniu. Adwokat w czwartym pokoleniu. Z kancelarią Krotoski-Adwokaci związany praktycznie od urodzenia, a formalnie od 9 lat. W bieżącej praktyce stale doradza podmiotom gospodarczym, inwestorom oraz wykonawcom, w tym realizujących inwestycje infrastrukturalne.\nuczestniczył w szeregu projektów z branży energetycznej, w szczególności opracowując liczne rozwiązania prawne dla wykonawców realizowanych przedsięwzięć;\nreprezentował jedno z największych przedsiębiorstw przesyłowych w postępowaniach środowiskowych, lokalizacyjnych czy o wydanie pozwolenia na budowę, również w trybie EURO 2012;\nobsługiwał jedną z trudniejszych inwestycji liniowych – polegającą na budowie czterotorowej linii elektroenergetycznej 2x400kV relacji Plewiska-Kromolice, uczestnicząc we wszystkich możliwych postępowaniach odwoławczych z korzystnym dla Inwestora skutkiem;\nkierował zespołem przeprowadzającym transakcję nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa przez wiodącą grupą kapitałową z branży motoryzacyjnej;\nwystępował w procesach sądowych w zakresie naliczania przez zamawiającego kar umownych i z sukcesem wykazywał ich bezzasadność;\nstale doradza przedsiębiorstwom z branży elektroenergetycznej w realizacji inwestycji „Budowa mostu energetycznego Polska-Litwa”;\nuczestniczy w projektach inwestycyjnych dotyczących budowy urządzeń melioracji wodnej, stale rozwiązując czyhające na wykonawcę problemy.\nBiegle włada językiem angielskim oraz posługuje się językiem niemieckim.\nW wolnych chwilach odprężenie znajduje we wszelkiego rodzaju aktywnościach fizycznych. W szczególności wydzielanie endorfin udaje się uzyskać dzięki grze w tenisa, squasha czy uprawiając windsurfing. Poważnie zastanawia się nad uczestnictwem w półmaratonie. Wieczorami studiuje zagadnienia związane z psychologią społeczną i marketingiem usług prawnych.


Festiwal literatury dla dzieci w Poznaniu tuż-tuż!\nW dniach od 3 do 7 października w Poznaniu po raz pierwszy odbędzie się Festiwal literatury dla dzieci. To przedsięwzięcie, poświęcone wyłącznie literaturze dla najmłodszych, zdążyły już pokochać dzieciaki i ich rodzice w Krakowie, Warszawie, Gdańsku i Wrocławiu.\nMuzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza 7 czerwca do Muzeum nad Wisłą na wykład Agnieszki Taborskiej Surrealistki odnalezione.\nWarsztaty Filmu Animowanego skierowane są nie tylko do twórców animacji, ale także do wszystkich, którzy są zainteresowani tą dziedziną sztuki filmowej. To wyjątkowa okazja, by spotkać osobiście znanych i cenionych na całym świecie artystów oraz zobaczyć często niedostępne filmy.\n3. spotkania (nie)przypadkowe | oko nigdy nie śpi\nOko nigdy nie śpi to nazwa projektu realizowanego przez Fundację Kultury Rozruch oraz Grupę Anty Artystyczną Czarny Karzeł, który rozpocznie się już 21 czerwca. Wydarzenie poprzedza 3. edycję festiwalu spotkania (nie)przypadkowe.\nWydarzenie co roku ściąga w Bieszczady wybitne postaci polskiej literatury i miłośników dobrej książki z całego kraju. To też największy wakacyjny festiwal w tej części Polski. W tym roku wezmą w nim udział m.in. Marek Krajewski, Jerzy Bralczyk i Chris Niedenthal.\nGrzegorz Jankowicz o kolejnej części książki pt. Po co jest sztuka?\n4 lipca w klubokawiarni Państwomiasto w Warszawie odbędzie się spotkanie z Grzegorzem Jankowiczem, autorem książki Po co jest sztuka? Rozmowy z pisarzami. Spotkanie poprowadzi Łukasz Zaremba, a w dyskusji wezmą udział Jerzy Jarniewicz i Agnieszka Taborska.\nAgnieszka Taborska w Czułym Barbarzyńcy\n15 grudnia 2011 r. o godzinie 20.00 Czuły Barbarzyńca w Warszawie i wydawnictwo słowo/obraz terytoria zapraszają na spotkanie z Agnieszką Taborską, autorką książki Senny żywot Leonory de la Cruz.\nOd listopada 2011 r. w księgarniach można znaleźć książkę Agnieszki Taborskiej Senny żywot Leonory de la Cruz z kolażami Seleny Kimball Smith.


Deante - seria Duet - wyposażenie lazienki - Lazienkaplus.pl\nZlewozmywaki z kolekcji Duet powstały z myślą o komfortowym zmywaniu naczyń. Znakiem rozpoznawczym oferowanych modeli jest obecność dwóch dużych komór, przy których z powodzeniem mogą stać jednocześnie dwie osoby. Produkty z serii Duet świetnie sprawdzą się w przestronnych kuchniach i są znakomitym wyborem dla dużej rodziny. Projektanci współpracujący z marką Deante nie zapomnieli o zastosowaniu nowoczesnych technologii, co dodatkowo wpływa na wygodę użytkowania. Na szczególną uwagę zasługuje wytrzymała konstrukcja oferowanych modeli – zlewozmywaki zostały wykonane na bazie trwałej stali nierdzewnej. Pod względem estetycznym zaletą jest eleganckie, gładkie wykończenie.\nZlewozmywaki Duet Deante – dlaczego warto je wybrać?\nDwukomorowe zlewozmywaki z kolekcji Duet są wpuszczane w blat i świetnie sprawdzą się w połączeniu z zabudową kuchenną – większość modeli można zamontować na szafkach, które mają minimum 80 centymetrów długości. Oferowany asortyment cechuje się odpornością na wysoką temperaturę (nawet do 250 stopni), a także szok termiczny. Powierzchnia zlewów z serii Duet nie przebarwia się i wykazuje właściwości antyseptyczne, dzięki czemu z łatwością można zadbać o higienę. Ponadto, zlewozmywaki nie absorbują nieprzyjemnych zapachów. W komorach dostępnych modeli znajdują się otwory przelewowe, ale nie ma otworów na baterie. Produkty z kolekcji Duet są nie tylko funkcjonalne – na szczególną uwagę zasługuje ich atrakcyjny design. Zlewozmywaki są utrzymane w minimalistycznym stylu, który znakomicie sprawdzi się w każdej kuchennej aranżacji. Ich powierzchnię najlepiej czyścić za pomocą preparatów do stali nierdzewnej, które zapobiegają matowieniu. Zlewy Duet producent obejmuje dwuletnią gwarancją.\nNajważniejsze atuty zlewozmywaków z kolekcji Duet Deante\nW komorach zlewozmywaków z kolekcji Duet znajdują się odpływy o standardowej średnicy 3,5 cala. Większość dostępnych modeli jest sprzedawana wraz z dopasowanym syfonem z przełączami, który gwarantuje stuprocentową szczelność. W razie potrzeby, istnieje możliwość podłączenia zmywarki. Oferowane zlewozmywaki zachwycają trwałą konstrukcją, która przez wiele lat będzie sprawdzać się w swojej roli. Z łatwością można utrzymać je w czystości, a dodatkową zaletą jest odporność na zarysowania czy matowienie.