Wstęp. Część I Miejsce prowadzenia ksiąg rachunkowych. - PDF\nWstęp. Część I Miejsce prowadzenia ksiąg rachunkowych.\nDownload "Wstęp. Część I Miejsce prowadzenia ksiąg rachunkowych."\n1 Załącznik nr 1 do Uchwała Zarządu nr 1/2008 z dnia r. w sprawie polityki rachunkowości Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania Doliną Wieprza i Leśnym Szlakiem Wstęp Niniejsza dokumentacja została opracowana w oparciu o art. 10 ust. 1 ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994r. (t.j. Dz. U. z 2002r. Nr 76, poz. 694 ze zm.) i zawiera: Część I Miejsce prowadzenia ksiąg rachunkowych. W stowarzyszeniu Lokalna Grupa Działania Doliną Wieprza i Leśnym Szlakiem z siedzibą Lubartów, ul. Lubelska 18A księgi rachunkowe prowadzone są w siedzibie we własnym zakresie. Część II Definicje pojęć 1. Kierownik jednostki organ jednoosobowy lub wieloosobowy, który zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz statutem uprawniony jest do zarządzania organizacją. 2. Księgi rachunkowe są to dzienniki oraz zbiory utrwalonych na papierze zapisów w systemie finansowo-księgowym albo przenoszonych z komputerowych nośników danych, uzgodnione za pomocą zestawienia obrotów i sald uzupełnione o wykaz składników aktywów i pasywów. 3. Rok obrotowy jest to okres kolejnych 12 miesięcy. 4. Okres sprawozdawczy jest to okres, za który sporządza się sprawozdanie finansowe w trybie przewidzianym ustawą, lub inne sprawozdania sporządzone na podstawie ksiąg rachunkowych (miesięczne okresy sprawozdawcze). 5. Dzień bilansowy to dzień, na który stowarzyszenie sporządza sprawozdanie finansowe. 6. Aktywa to kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych. 7. Aktywa trwałe obejmują następujące zasoby majątkowe: wartości niematerialne i prawne, rzeczowe aktywa trwałe, należności długoterminowe, inwestycje długoterminowe ( w tym m.in. aktywa finansowe, jeżeli są płatne i wymagalne lub przeznaczone do zbycia okresie dłuższym niż 12 miesięcy, licząc od dnia bilansowego), długoterminowe rozliczenia międzyokresowe, jeżeli trwają dłużej niż 12 miesięcy od dnia bilansowego. 8. Wartości niematerialne i prawne są to nabyte przez jednostkę zaliczane do aktywów trwałych prawa majątkowe nadające się do gospodarczego wykorzystania, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, przeznaczone na potrzeby jednostki. W szczególności do wartości niematerialnych i prawnych zalicza się: autorskie prawa majątkowe, prawa pokrewne, licencje, koncesje, prawa do wynalazków, patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych oraz zdobniczych, know-how. 1\n2 9. Środki trwałe to rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi (z wyłączeniem obiektów zaliczanych do inwestycji), o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne i zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Do środków trwałych zalicza się w szczególności: nieruchomości w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego, maszyny, urządzenia, środki transportu i inne, ulepszenia w obcych środkach trwałych. 10. Środki trwałe w budowie są zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego. 11. Inwestycje aktywa nabyte w celu osiągnięcia korzyści ekonomicznych wynikających z przyrostu wartości tych aktywów, uzyskania z nich przychodów w formie odsetek, dywidend (udziałów w zyskach) lub innych pożytków, w tym również z transakcji handlowej, a w szczególności aktywa finansowe oraz te nieruchomości i wartości niematerialne i prawne, które nie są użytkowane przez jednostkę, lecz są posiadane przez nią w celu osiągnięcia tych korzyści. 12. Aktywa finansowe obejmują aktywa pieniężne, instrumenty kapitałowe wyemitowane przez inne jednostki, a także wynikające z kontraktu prawo do otrzymania aktywów pieniężnych lub prawo do wymiany instrumentów finansowych z inną jednostką na korzystnych warunkach. 13. Instrumenty finansowe są to kontrakty, które powodują powstanie aktywów finansowych u jednej ze stron i zobowiązania finansowego albo instrumentu kapitałowego u drugiej ze stron pod warunkiem, że z kontraktu zawartego między dwiema lub więcej stronami jednoznacznie wynikają skutki gospodarcze, bez względu na to, czy wykonanie praw lub zobowiązań wynikających z kontraktu ma charakter bezwarunkowy albo warunkowy. 14. Instrumenty kapitałowe kontrakty, z których wynika prawo do majątku jednostki, pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wszystkich wierzycieli, a także zobowiązanie się jednostki do wyemitowania lub dostarczenia własnych instrumentów kapitałowych, a w szczególności udziałów. 15. Aktywa obrotowe obejmują następujące zasoby majątkowe rzeczowe aktywa obrotowe, należności krótkoterminowe, inwestycje krótkoterminowe (w tym m.in. aktywa finansowe, jeżeli są płatne i wymagalne lub przeznaczone do zbycia w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego lub od daty ich założenia, wystawienia lub nabycia albo stanowią aktywa pieniężne), krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe, jeżeli trwają nie dłużej niż 12 miesięcy od dnia bilansowego. 16. Rzeczowe aktywa obrotowe są to nabyte w celu zużycia na własne potrzeby materiały, wytworzone lub przetworzone przez jednostkę produkty gotowe (wyroby i usługi) zdatne do sprzedaży lub w toku produkcji, półprodukty oraz towary nabyte w celu odprzedaży w stanie nieprzetworzonym, przeznaczone do zbycia lub zużycia w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego lub w ciągu normalnego cyklu operacyjnego właściwego dla danej działalności, jeżeli trwa on dłużej niż 12 miesięcy. 17. Aktywa pieniężne to pieniądze (banknoty i monety) oraz jednostki pieniężne (rozrachunkowe) krajowe i zagraniczne, tak w gotówce, jak i na rachunkach bankowych lub w formie lokat pieniężnych, czeki i weksle obce, jeżeli są one płatne lub wymagalne w ciągu roku od daty ich wystawienia, nabycia, złożenia, inne aktywa finansowe oraz metale szlachetne, jeżeli nie są zaliczane do rzeczowych składników majątku obrotowego. 2\n3 18. Należności lub zobowiązania krótkoterminowe to należności lub zobowiązania, których okres spłaty na dzień bilansowy jest nie dłuższy niż rok. Grupa ta obejmuje całość należności i zobowiązań z tytułu dostaw, robót i usług. 19. Należności lub zobowiązania długoterminowe to należności lub zobowiązania, których okres spłaty na dzień bilansowy jest dłuższy niż rok. 20. Zobowiązania finansowe - zobowiązanie jednostki do wydania aktywów finansowych albo do wymiany instrumentu finansowego z inną jednostką, na niekorzystnych warunkach. 21. Przychody i zyski - uprawdopodobnione powstanie w okresie sprawozdawczym korzyści ekonomicznych, o wiarygodnie określonej wartości, w formie zwiększenia wartości aktywów, albo zmniejszenia wartości zobowiązań, które doprowadzą do wzrostu kapitału własnego lub zmniejszenia jego niedoboru w inny sposób niż wniesienie środków przez udziałowców lub właścicieli. 22. Koszty i straty - to uprawdopodobnione zmniejszenia w okresie sprawozdawczym korzyści ekonomicznych, o wiarygodnie określonej wartości, w formie zmniejszenia wartości aktywów, albo zwiększenia wartości zobowiązań i rezerw, które doprowadzą do zmniejszenia kapitału własnego lub zwiększenia jego niedoboru w inny sposób niż wycofanie środków przez udziałowców lub właścicieli. 23. Pozostałe koszty lub przychody operacyjne to koszty i przychody związane pośrednio z działalnością operacyjną jednostki, a w szczególności koszty i przychody związane: a) ze zbyciem środków trwałych, środków trwałych w budowie, wartości niematerialnych i prawnych, a także nieruchomości oraz wartości niematerialnych i prawnych zaliczonych do inwestycji, b) z odpisaniem należności i zobowiązań przedawnionych, umorzonych, nieściągalnych, z wyjątkiem należności i zobowiązań o charakterze publicznoprawnym nieobciążających kosztów, c) z utworzeniem i rozwiązaniem rezerw, z wyjątkiem rezerw związanych z operacjami finansowymi, d) z odpisami aktualizującymi wartość aktywów i ich korektami, z wyjątkiem odpisów obciążających koszty finansowe, e) z odszkodowaniami, karami i grzywnami, f) z przekazaniem lub otrzymaniem nieodpłatnie, w tym w drodze darowizny aktywów, w tym także środków pieniężnych na inne cele niż dopłaty do cen sprzedaży, nabycie lub wytworzenie środków trwałych, środków trwałych w budowie albo wartości niematerialnych i prawnych. 24. Koszty statutowe są to koszty związane z realizacją działań, których cel jest zgodny z celami statutowymi jednostki. 25. Straty i zyski nadzwyczajne to skutki finansowe zdarzeń trudnych do przewidzenia, poza działalnością operacyjną jednostki i niezwiązane z ogólnym ryzykiem jej prowadzenia. 26. Cena nabycia rozumie się rzeczywistą cenę zakupu składników aktywów obejmującą kwotę należną sprzedającemu, bez podlegających odliczeniu podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, a w przypadku importu powiększona o obciążenia o charakterze publicznoprawnym oraz powiększona o koszty bezpośrednio związane z zakupem i przystosowaniem składnika aktywów do stanu zdatnego do używania lub 3\n4 wprowadzenia do obrotu, łącznie z kosztami transportu, jak też załadunku, wyładunku, składowania lub wprowadzenia do obrotu, a obniżona o rabaty, opusty, inne podobne zmniejszenia i odzyski. Jeżeli nie jest możliwe ustalenie ceny nabycia składnika aktywów, a w szczególności przyjętego nieodpłatnie, w tym w drodze darowizny - jego wyceny dokonuje się według ceny sprzedaży takiego samego lub podobnego przedmiotu. 27. Cena sprzedaży netto - składnika aktywów stanowi możliwą do uzyskania na dzień bilansowy cenę jego sprzedaży, bez podatku od towarów i usług i podatku akcyzowego, pomniejszoną o rabaty, opusty i inne podobne zmniejszenia oraz koszty związane z przystosowaniem składnika aktywów do sprzedaży i dokonaniem tej sprzedaży, a powiększoną o należną dotację przedmiotową. Jeżeli nie jest możliwe ustalenie ceny sprzedaży netto danego składnika aktywów, należy w inny sposób określić jego wartość godziwą na dzień bilansowy. 28. Trwała utrata wartości - zachodzi wtedy, gdy istnieje duże prawdopodobieństwo, że kontrolowany przez jednostkę składnik aktywów nie przyniesie w przyszłości w znaczącej części lub w całości przewidywanych korzyści ekonomicznych. Uzasadnia to dokonanie odpisu aktualizującego doprowadzającego wartość składnika aktywów wynikającą z ksiąg rachunkowych do ceny sprzedaży netto, a w przypadku jej braku - do ustalonej w inny sposób wartości godziwej. 29. Cena nabycia i koszt wytworzenia środków trwałych w budowie, środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - obejmuje ogół ich kosztów poniesionych przez jednostkę za okres budowy, montażu, przystosowania i ulepszenia, do dnia bilansowego lub przyjęcia do używania, w tym również: 1) niepodlegający odliczeniu podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy; 2) koszt obsługi zobowiązań zaciągniętych w celu ich finansowania i związane z nimi różnice kursowe, pomniejszony o przychody z tego tytułu. Część III Rok obrotowy Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt. 1 ustawy o rachunkowości ustala się, iż rokiem obrotowym jest rok kalendarzowy rozpoczynający się 1 stycznia, a kończący dnia 31 grudnia. Dla celów sprawozdawczości wewnętrznej, oceny realizacji budżetów kosztów, wpływów i wypływów gotówki, wykonania przychodów, a także ustalenia podstawy opodatkowania i dla określenia wysokości zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych ustala się, iż okresami sprawozdawczymi są kolejne miesiące danego roku. Zestawienie obrotów i sald kont księgi głównej za poszczególne okresy sprawozdawcze sporządza się nie później niż 20 dnia miesiąca następnego za poprzedni okres sprawozdawczy (miesiąc). Księgi rachunkowe prowadzi się w języku polskim i w walucie polskiej, zgodnie z postanowieniami art. 9 i art.11 ust.1 ustawy. 4\n5 Część IV Obowiązujące metody wyceny aktywów i pasywów. 1. Ustala się następujące ogólne zasady wyceny aktywów i pasywów na dzień bilansowy: a) Środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne według ceny nabycia lub kosztu wytworzenia lub wartości przeszacowanej (po aktualizacji wyceny środków trwałych), pomniejszonej o odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe, a także z tytułu trwałej utraty wartości. b) Środki trwałe w budowie w wysokości ogółu kosztów pozostających w bezpośrednim związku z ich nabyciem lub wytworzeniem pomniejszonych o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości. c) Udziały w innych jednostkach oraz inwestycje zaliczone do aktywów trwałych według ceny nabycia pomniejszonej o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości. d) Inwestycje krótkoterminowe według ceny nabycia. e) Rzeczowe składniki aktywów obrotowych według ceny nabycia lub kosztów wytworzenia nie wyższych od cen ich sprzedaży netto na dzień bilansowy. f) Należności i udzielone pożyczki - w kwocie wymaganej zapłaty, z zachowaniem ostrożności. g) Zobowiązania - w kwocie wymagającej zapłaty. h) Rezerwy - w uzasadnionej, wiarygodnie oszacowanej wartości. i) Kapitały własne oraz pozostałe aktywa i pasywa w wartości nominalnej. Część V Prowadzenie ksiąg rachunkowych. 1. Stowarzyszenie rzetelnie i jasno przedstawia sytuację majątkową i finansową, przestrzegając określone ustawa zasady rachunkowości: a) zasadę rzetelnego obrazu wynikającego z zapisów, b) zasadę przewagi treści nad formą prawną, c) zasadę ciągłości, d) zasadę kontynuacji działalności, e) zasadę memoriału, f) zasadę kosztu historycznego, uwzględniając zasadę ostrożnej wyceny, g) zasadę kompletności. 2.Konta ksiąg pomocniczych prowadzi się dla kont syntetycznych objętych i wymienionych w załączniku nr 1. Poszczególne operacje na kontach syntetycznych grupuje się w oparciu o prowadzoną dla każdego konta (wymienionego w załączniku nr 1) szczegółową ewidencję analityczną. 3. Ewidencję analityczną prowadzi się dla: a) środków trwałych wartości niematerialnych i prawnych oraz dokonywanych od nich odpisów amortyzacyjnych; b) rozrachunków z dostawcami; c) rozrachunków z odbiorcami; d) rozrachunków z pracownikami; e) kosztów i przychodów. 4. Przedstawione w ten sposób informacje na kontach zapewniają: a) ujęcie operacji gospodarczych w sposób rzetelny i sprawdzalny, b) ustalenie danych liczbowych niezbędnych do ustalenia wszelkich rozliczeń z tytułu podatków, 5\n6 c) ujęcie danych liczbowych powodujących prawidłowe rozliczenie dokonanych operacji z kontrahentami i pracownikami, d) skuteczną kontrolę wewnętrzna dokonanych operacji gospodarczych, e) ustalenie stanu składników majątkowych i finansowych będących w posiadaniu stowarzyszenia, f) możliwość sporządzenia sprawozdania finansowego i jego analizy, g) informacje w zakresie operatywnego zarządzania stowarzyszeniem. 5. Księgi rachunkowe Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania Doliną Wieprza i Leśnym Szlakiem prowadzone są w siedzibie. 6. Księgi rachunkowe Stowarzyszenia prowadzone są przy zastosowaniu systemu informatycznego obejmującego: - Dziennik ewidencja zdarzeń, jakie nastąpiły w danym okresie sprawozdawczym, ujętych w porządku chronologicznym, zapisy w dzienniku są kolejno numerowane, a sumy zapisów liczone w sposób ciągły. Na koniec każdego miesiąca obroty dziennika są uzgadniane z obrotami zestawienia obrotów sald. - Księga Głowna konta syntetyczne zgodne z wykazem stanowiącym załącznik do dokumentacji, zawierające zapisy o zdarzeniach w ujęciu systematycznym, zgodnie z zasadą podwójnego zapisu, przy zachowaniu chronologii. Zapisy na kontach księgi głównej stanowią sumę zapisów wprowadzonych na poszczególnych kontach analitycznych. - Księgi pomocnicze konta analityczne, zawierające zapisy będące uszczegółowieniem i uzupełnieniem zapisów księgi głównej, prowadzone w ujęciu systematycznym i przy zachowaniu chronologii. Poszczególne zapisy księgowe wprowadza się do ksiąg wyłącznie na najniższym poziomie analityki. - Zestawienie obrotów i sald kont księgi głównej sporządza się na koniec każdego miesiąca w postaci wydruku na papierze, obroty tego zestawienia uzgadnia się z obrotami dziennika za poszczególne miesiące i narastająco. - Zestawienie obrotów i sald kont ksiąg pomocniczych sporządza się na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych w tym w szczególności na dzień kończący rok obrotowy, w postaci wydruku na papierze. Saldo oraz obroty na koncie syntetycznym uzyskiwane są automatycznie, poprzez sumowanie obrotów kont analitycznych. 6. Ewidencję środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych prowadzona jest przy zastosowaniu modułu w systemie informatycznym, uwzględniając podział środków trwałych według grup zgodnie z obowiązującą klasyfikacją. Ewidencja ta umożliwia szczegółową identyfikację poszczególnych składników środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Moduł ten jest sprzężony z systemem ksiąg rachunkowych. 7. Ewidencję rozliczeń z pracownikami z tytułu wynagrodzeń prowadzi się przy zastosowaniu programu komputerowego. Natomiast imienne karty wynagrodzeń pracowników według składników istotnych dla obliczenia płac, potrącenia składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne i podatków oraz roczne karty ewidencji obecności w pracy prowadzone są w formie papierowej na ogólno dostępnych drukach przeznaczonych do tego celu. 8. Ewidencję rozrachunków z kontrahentami prowadzona przy pomocy systemu komputerowego obejmuje rozrachunki z odbiorcami i dostawcami. Moduł ten jest sprzężony z systemem ksiąg rachunkowych. 9. Ewidencja kosztów prowadzona jest według kont zespołu 5" z ewentualnym dalszym podziałem wg rodzajów. 10. Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne amortyzuje się metodą liniową. Stawki amortyzacyjne ustalane są zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych. 6\n7 11. Sprawozdania finansowe: bilans, rachunek zysków i strat (wyników) w postaci porównawczej oraz informacja dodatkowa sporządzane będą na koniec roku obrotowego według stanu na dzień bilansowy, tj. 31 grudnia każdego roku, ze szczegółowością określoną w załączniku nr 2 do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 listopada 2001 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości dla niektórych jednostek niebędących spółkami handlowymi, nieprowadzących działalności gospodarczej (Dz.U. z 2001, Nr 137, poz ze zm.). 12. Metoda prowadzenia ewidencji zapasów: stowarzyszenie nie prowadzi ewidencji zapasów na kontach zespołu 3. Zakupione materiały odpisywane są bezpośrednio w koszty w momencie ich zakupu. 13. Stowarzyszenie do kosztów statutowych zalicza koszty ściśle związane z realizacją zadań statutowych, tzw. koszty bezpośrednie. Mogą to być koszty dotyczące realizacji badań dotyczących obszaru objętego lokalną strategią rozwoju, koszty informowania o obszarze objętym lokalną strategią rozwoju, informowania o lokalnej strategii rozwoju oraz działalności lokalnej grupy działania, szkolenia pracowników lokalnej grupy działania, członków zarządu lokalnej grupy działania oraz członków organu decyzyjnego, realizacja wydarzeń promocyjnych i kulturalnych związanych z obszarem lokalnej strategii rozwoju, realizacji lokalnej strategii rozwoju oraz działalności lokalnej grupy działania, koszty aktywizowania społeczności lokalnej itp. 14. Stowarzyszenie za koszty administracyjne przyjmuje koszty pośrednio związane z realizowanymi zadaniami statutowymi oraz koszty występujące w jednostce niezależnie od prowadzonych zadań statutowych. Zaliczane są do nich koszty: wynagrodzeń, podróży służbowych, wynagrodzeń za wykonane zlecenia w celu sprawnego funkcjonowania LGD, czynsz najmu i utrzymania pomieszczeń biurowych, koszty opłat za energię elektryczną, wodę, usługi telekomunikacyjne, podłączenia Internetu, opłat pocztowych, zakupu i najmu wyposażenia, urządzeń i sprzętu biurowego, w tym sprzętu komputerowego, zakup materiałów biurowych, obsługi finansowo-księgowej, doradztwa prawnego, opłat notarialnych, skarbowych, sądowych, prowadzenia rachunku bankowego itp. Część VI Opis funkcjonowania kont syntetycznych i analitycznych. ZESPÓŁ O AKTYWA TRWAŁE 1. Konto 010 Środki trwałe. 010 Środki trwałe grunty i prawa wieczystego użytkowania budynki i lokale urządzenia i maszyny środki transportu inne środki trwałe Konta Środki trwałe przeznaczone są do ewidencji zwiększeń i zmniejszeń wartości początkowej środków trwałych. Dokumentami ewidencjonującymi stan i ruch środków trwałych są: a) Dowody OT - przyjęcie środka trwałego, b) Dowody PT - przekazanie środka trwałego, 7\n8 c) Dowody LT - likwidacja środka trwałego, d) Dowody MT- zmiana miejsca użytkowania. Udokumentowanie stanu i ruchu środków trwałych w księgowości prowadzone jest za pomocą ewidencji: syntetycznej i analitycznej. Ewidencja syntetyczna środków trwałych jest tak zorganizowana, aby pozwalała na szybką orientację w zakresie zmian ilościowych i wartościowych zachodzących w stanie środków trwałych oraz przyczyn i kierunków tych zmian, a ponadto umożliwiła sporządzania sprawozdań finansowych. Ewidencję analityczną prowadzi się według poszczególnych obiektów inwentarzowych przy zastosowaniu tabeli amortyzacyjnej. Stosuje się następujące zasady prowadzenia ewidencji w zakresie wartości środków trwałych: - po stronie Wn konta księguje się wszelkie przychodu środków trwałych, tj. zwiększenia ich wartości początkowej: przychody z budowy, zakupu, otrzymane aporty lub darowizny, wytworzone we własny zakresie, zakończenie ulepszenia środka trwałego oraz przejęcie po zakończeniu umowy leasingu finansowego. - po stronie Ma konta księguje się wszelkie zmniejszenia stanu i wartości początkowej, a szczególności: rozchód na skutek sprzedaży, likwidacji lub darowizny. Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne o niskiej jednostkowej wartości początkowej nieprzekraczającej granicy 3500,00 zł. określonej dla celów podatku dochodowego od osób prawnych nie są ewidencjonowane na kotach środków trwałych. Traktuje się je na równi z zakupem materiałów i jednorazowo odpisuje w ciężar kosztów zużycia materiałów. Podstawą ustalenia amortyzacji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych o wartości powyżej 3500,00 zł. jest ustalony okres używania na piśmie (OT). Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne amortyzowane są metodą liniową. Środki trwałe niskocenne (wartość poniżej 3500,00 zł) ujmuje się w Ewidencji ilościowowartościowej sprzętu i wyposażenia, programów i licencji określającą: datę zakupu, źródło finansowania, wartość początkową, datę przyjęcia, numer w ewidencji, osobę przyjmująca, datę i przyczynę wykreślenia z ewidencji, osobę wykreślającą. 2. Konto 020 Wartości niematerialne i prawne. 020 Wartości niematerialne i prawne licencje, koncesje patenty, znaki towarowe know-how Konto 020 przeznaczone jest do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji i umorzeniu. Saldo Wn konta oznacza wartość początkową wartości niematerialnych i prawnych na koniec okresu. Ewidencja szczegółowa do konta umożliwia wyodrębnienie poszczególnych tytułów wartości niematerialnych i prawnych oraz prawidłowe obliczenie odpisów amortyzacyjnych (umorzeniowych). Kontro służy do ewidencji nabytych przez jednostkę na własne potrzeby lub do oddania w najem praw majątkowych nadających się do gospodarczego wykorzystania o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż rok. Stosuje się następujące zasady prowadzenia ewidencji w zakresie wartości niematerialnych i prawnych: 8\n9 - po stronie Wn konta księguje się wszelkie przychodu wartości niematerialnych i prawnych, tj. zwiększenia ich wartości początkowej: zakup praw majątkowych (patentów, licencji itp.), koszty prac rozwojowych, wartość firmy. - po stronie Ma konta księguje się wszelkie zmiany zmniejszenia stanu i wartości początkowej, a szczególności: rozchód na skutek sprzedaży, likwidacji lub darowizny. Wartości niematerialne o niskiej jednostkowej wartości początkowej nieprzekraczającej granicy 3500,00 zł. określonej dla celów podatku dochodowego od osób prawnych nie są ewidencjonowane na kotach środków trwałych. Traktuje się je na równi z zakupem materiałów i jednorazowo odpisuje w ciężar kosztów zużycia materiałów. Wartości niematerialne i prawne podobnie jak środki trwałe niskocenne (wartość poniżej 3500,00 zł) ujmuje się w Ewidencji ilościowo-wartościowej sprzętu i wyposażenia, programów i licencji określającą: datę zakupu, źródło finansowania, wartość początkową, datę przyjęcia, numer w ewidencji, osobę przyjmująca, datę i przyczynę wykreślenia z ewidencji, osobę wykreślającą. 3. Konto 070 Umorzenie środków trwałych. 070 Umorzenie środków trwałych umorzenie prawa wieczystego użytkowania umorzenie budynków i lokali umorzenie urządzeń i maszyn umorzenie środków transportu umorzenie innych środków trwałych Konto 070 służy do ewidencji umorzeń stanowiących korektę wartości początkowej środków trwałych na skutek ich zużycia. Bieżące umorzenie środków trwałych księgowane jest po stronie Ma konta 070 w korespondencji ze stroną Wn konta Amortyzacja. Umorzenie oblicza się od tej samej daty i przez ten sam okres jak amortyzację. Umorzenie obliczane jest na podstawie tabel amortyzacyjnych. Zasady i sposób amortyzacji każdego środka trwałego określa aktualny plan amortyzacji sporządzony zgodnie z ustawą o rachunkowości. Saldo konta 070 oznacza wysokość dotychczasowego umorzenia środków trwałych. Odpisów amortyzacyjnych wg tabeli amortyzacyjnej dokonuje się w każdym przypadku gdy wartość początkowa środka trwałego w dniu przyjęcia do użytkowania jest wyższa niż 3.500,00 zł. 4. Konto 075 Umorzenie wartości niematerialnych i prawnych. 075 Umorzenie wartości niematerialnych i prawnych umorzenie licencji, koncesji umorzenie patentów, znaków towarowych umorzenie know-how Na koncie 075 dokonuje się odpisów umorzeniowych na stronie Ma konta. Na koniec okresu obrachunkowego konto wykazuje jedynie saldo strony Ma oznaczające stan umorzeń 9\n10 wartości niematerialnych i prawnych. Odpisów amortyzacyjnych wg tabeli amortyzacyjnej dokonuje się w każdym przypadku gdy wartość początkowa wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do użytkowania jest wyższa niż 3.500,00 zł. KONTA ZESPOŁU 1 INWESTYCJE KROTKOTERMINOWE 5. Konto 100 Kasa. Konto 100 Kasa jest przeznaczone do ewidencji własnej gotówki w krajowych znakach pieniężnych znajdujących się w kasie. Maksymalny zapas gotówki w kasie jednostki ustalany jest na podstawie potrzeb w zakresie obrotu gotówkowego, warunków zabezpieczenia kasy i możliwości bezpiecznego przekazania nadwyżki do banku. Zalecenia ogólne w tej kwestii regulują przepisy powszechnie obowiązujące, natomiast kwoty szczegółowe ustalane są w na podstawie zarządzenia kierownika jednostki. Obroty gotówkowe (zarówno przychody, jak i rozchody) są księgowane pod datą rzeczywistego dokonania operacji. Obrót gotówkowy jest realizowany przez kasjera, który ponosi odpowiedzialność materialną za stan gotówki w kasie oraz za prawidłowość operacji kasowych. Przed przyjęciem dokumentów do realizacji są one sprawdzane pod względem formalnym, merytorycznym oraz rachunkowym i zatwierdzane przez prezesa zarządu lub osobę upoważnioną w statucie do zaciągania zobowiązań. Można dokonywać wpłat gotówkowych zarówno ze środków podjętych na ten cel z rachunku bankowego, jak też z wpływów bieżących. Gotówka podjęta na określone cele może być wydatkowana jedynie zgodnie z jej przeznaczeniem. Jeżeli istnieją warunki zapewniające jej należyte zabezpieczenie, może być ona przechowywana do czasu wypłaty, jednak nie dłużej niż 7 dni. Po tym terminie niewypłacona gotówka podjęta na określone cele winna być wpłacona do banku. Rozchód gotówki z kasy nieudokumentowany źródłowymi dowodami kasowymi lub dowodami zastępczymi nie jest brany pod uwagę przy ustalaniu pozostałości gotówki w kasie. Nie jest też dozwolone wydawanie z kasy gotówki na podstawie prowizorycznych pokwitowań sumy takie stanowią niedobór kasowy i obciążają kasjera. Gotówka znajdująca się w kasie nieudokumentowana kasowymi dowodami przychodu a ujawniona w trakcie inwentaryzacji jest traktowana jako pozostałe przychody operacyjne. Wpływy gotówkowe są dokonywane na podstawie znormalizowanych druków KP kasa przyjmie wystawionych w dwóch egzemplarzach. Wypłaty gotówkowe mogą być dokonywane na podstawie dokumentów źródłowych, np. faktury, listy płac, delegacji, dowodu zakupu lub dokumentu KW kasa wypłaci. KP i KW są drukami ścisłego zarachowania. Wszystkie operacje gotówkowe ujmowane są w raporcie kasowym (RK). Dopuszcza się możliwość sporządzania raportów kasowych dotyczących dłuższych okresów (tydzień, dekada) nieprzekraczających jednego miesiąca. Kasjer powinien sprawdzić, po sporządzeniu raportu kasowego, stan gotówki kasy i porównać go z saldem tego raportu. Niezależnie od tego obowiązuje dokonanie spisu z natury na dzień bilansowy w formie protokołu. W protokole tym należy wymienić wszystkie nominały i ich ilość znajdującą się w kasie w dniu 31 grudnia. Każdorazowo zmiana kasjera 10\n11 powołuje konieczność przeprowadzenia inwentaryzacji. Saldo Wn konta 100 oznacza stan gotówki na koniec okresu sprawozdawczego. 6. Konto 130 Bieżący rachunek bankowy. 130 Rachunek bankowy bieżący Konto 130 służy do ewidencji wszelkich operacji pieniężnych i kredytowych dokonywanych na rachunku bieżącym jednostki w banku finansującym jego działalność. Na koncie 130 dokonuje się operacji wyłącznie na podstawie dokumentów bankowych wyciągów bankowych i dołączonych do nich dowodów w związku z czym powinna występować pełna zgodność zapisów na koncie 130 między księgowością banku i księgowością jednostki. Ewentualne różnice lub pomyłki odnosi się na konto 249 Pozostałe rozrachunki. Po stronie Wn księguje się wszelkie wpływy np. gotówkowe z kasy (Ma konto 100), należności od odbiorców krajowych (Ma zespół 2) innych należności, omyłki i błędy bankowe, realizacji czeków obcych i wpływów środków pieniężnych w drodze, otrzymane kredyty bankowe, odsetki od środków zgromadzonych na rachunku bieżącym. Po stronie Ma konta 130 księguje się wszelkie wypłaty oraz wykorzystanie udzielonych przez bank kredytów, a szczególności przelewy z tytułu: zapłaty zobowiązań, podjęcie gotówki do kasy jednostki, spłata kredytów obrotowych, omyłki lub błędy w wyciągu bankowym. Konto 130 wykazuje saldo Wn, które oznacza stan środków na rachunku bankowym. Konto 130 wykazuje saldo Ma, które oznacza wielkość wykorzystanego kredytu w rachunku bieżącym. 7. Konto 149 Środki pieniężne w drodze. 149 Środki pieniężne w drodze. Konto 149 służy do ewidencji środków pieniężnych w obrocie między kasą a bankiem lub między dwoma bankami. KONTA ZESPOŁU 2 - ROZRACHUNKI I ROSZCZENIA Konta zespołu 2 służ do ewidencji wszelkich krajowych i zagranicznych rozrachunków i roszczeń. Ponadto konta zespołu 2 służ do ewidencji rozliczeń wynagrodzeń, rozliczeń niedoborów, szkód i nadwyżek oraz wszelkich innych rozliczeń związanych z rozrachunkami i roszczeniami spornymi. Na kontach zespołu 2 ewidencjonuje się w szczególności: 1. Bezsporne należności i zobowiązania z tytułu: dostaw i usług, podatków, opłat i wszelkich innych rozrachunków z budżetami, zaliczek na poczet przyszłych dostaw i usług, wynagrodzeń za pracę i wszelkich innych rozrachunków z pracownikami, ubezpieczeń i wszelkich innych tytułów, niedoborów, szkód i nadwyżek powstałych w rzeczowych składnikach majątku oraz w środkach trwałych. 11\n12 2. Roszczenia sporne (należności dochodzone w postępowaniu sądowym), 3. Rozliczenia związane z rozrachunkami i roszczeniami spornymi. Ewidencję szczegółową prowadzona do kont zespołu 2 umożliwia wyodrębnienie poszczególnych grup rozrachunków, rozliczeń i roszczeń spornych, ustalenie ich przebiegu oraz stanu należności, rozliczeń, roszczeń spornych i zobowiązań z podziałem według kontrahentów. Stowarzyszenie nalicza odsetki za zwlokę w zapłacie należności. Naliczanie odsetek nie jest obligatoryjne i zależy od sytuacji prawnej j i finansowej kontrahenta (gdy istnieje prawdopodobieństwo ich uzyskania). Odpisów aktualizujących wartość należności dokonuje się z uwzględnieniem art. 35b ustawy o rachunkowości: po 18 miesiącach od terminu płatności przypadku klientów indywidualnych, po 12 miesiącach od terminu płatności w przypadku pozostałych kontrahentów. Odpisu aktualizującego dokonuje się w wysokości nieobjętej zabezpieczeniem. 8. Konto 201 Należności od odbiorców. 201 Należności od odbiorców Odbiorca Odbiorca Odbiorca XXX Konto 201 służy do ewidencji wszelkich rozrachunków z odbiorcami z tytułu dostaw i usług. Pierwszy stopień analityki oznacza podział na poszczególnych kontrahentów. Konto 201 uznaje się (strona Ma) za spłatę i zmniejszenie należności, natomiast zwiększenie należności ewidencjonuje się po stronie Wn. Ewidencja szczegółowa prowadzona do konta 201 zapewnia możliwość ustalenia należności z tytułu poszczególnych faktur zgłoszonych do rozrachunku. Konto 201 posiada szczegółowe analityki dla poszczególnych kontrahentów, budowane na podstawie bazy kontrahentów (np , itd.) 9. Konto 202 Zobowiązania wobec dostawców. 202 Zobowiązania wobec dostawców Dostawca Dostawca Dostawca XXX Konto 202 służy do ewidencji wszelkich rozrachunków z dostawcami z tytułu dostaw i usług. Pierwszy stopień analityki oznacza podział na poszczególnych kontrahentów. Konto 202 obciąża się (strona Wn) za spłatę i zmniejszenie zobowiązań, natomiast zwiększenie zobowiązań ewidencjonuje się po stronie Ma konta. Ewidencja szczegółowa prowadzona do konta 202 zapewnia możliwość ustalenia należności z tytułu poszczególnych faktur zgłoszonych do rozrachunku. Konto 202 posiada szczegółowe analityki dla poszczególnych kontrahentów, budowane na podstawie bazy kontrahentów (np , itd.) 12\n13 10. Konto 220 Rozrachunki z budżetem. 220 Rozrachunki z budżetem podatek dochodowy od osób prawnych podatek dochodowy od osób fizycznych podatek od czynności cywilnoprawnych Konto 220 obciąża się (strona Wn) za powstałe należności oraz spłatę i zmniejszenie zobowiązań, a uznaje się (strona Ma) za powstałe zobowiązania oraz spłatę i zmniejszenie należności. ewidencja szczegółowa prowadzona do konta 220 zapewnia możliwość ustalenia stanu należności lub zobowiązań z każdego tytułu rozrachunków oraz z jednostką (urzędem skarbowym), z którą dokonuje się rozliczeń, a w szczególności: 1 podatku dochodowego od osób prawnych, 2 podatku dochodowego od osób fizycznych, 3 podatku od czynności cywilnoprawnych. Konto 220 może wykazywać dwa salda. Saldo Wn oznacza stan należności, a saldo Ma oznacza stan zobowiązań. 11. Konto 221 Rozrachunki z tytułu VAT naliczonego. 221 Rozrachunki z tytułu VAT naliczonego VAT naliczony bieżący okres VAT naliczony następny okres Konto 221 służy do ewidencji rozrachunków w zakresie podatku VAT naliczonego. Po stronie Wn księguje się naliczony w fakturach VAT. Po stronie Ma księguje się wartość przeksięgowania podatku naliczonego na konto 223 Rozrachunki z urzędem skarbowym. Analityka do konta 221 umożliwia wyodrębnienie na koncie podatku VAT naliczonego z podziałem na bieżący okres i następny okres. 12. Konto 222 Rozrachunki z tytułu VAT należnego. 222 Rozrachunki z tytułu VAT należnego VAT należny bieżący okres VAT należny następny okres Konto 222 służy do ewidencji rozrachunków w zakresie VAT należnego. Po stronie Wn księguje się przeksięgowanie podatku VAT należnego na konto 223, a po stronie Ma podatek należny wynikający z faktur. 13. Konto 223 Rozliczenie podatku VAT z urzędem skarbowym. Na koncie tym ustala się stan zobowiązań lub należności miesięcznych z tytułu podatku VAT, przenosząc salda kont 221 i 222 na koniec miesiąca bez groszy, które przenosi się na konta pozostałych przychodów i kosztów operacyjnych. 14. Konto 224 Rozliczenie z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych. 224 Rozrachunki z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych Ubezpieczenie społeczne Ubezpieczenie zdrowotne 13\n14 224 3 FP i FGŚP Konto 224 służy do ewidencji naliczonych składek ZUS oraz wypłat świadczeń dokonywanych w imieniu ZUS. Podział analityczny zapewnia podział na rodzaj świadczenia, czyli: 1 ubezpieczenie społeczne 2- ubezpieczenie zdrowotne, 3 FP i FGŚP Saldo Wn konta oznacza stan należności od ZUS, natomiast saldo Ma tego konta oznacza stan zobowiązań wobec ZUS. 15. Konto 230 Rozrachunki z tytułu wynagrodzeń. 230 Rozrachunki z tytułu wynagrodzeń pracownik pracownik pracownik. Konto 230 służy do ewidencji rozrachunków z pracownikami i osobami niebędącymi pracownikami z tytułu wszelkich wypłat pieniężnych oraz świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalentów pieniężnych, zaliczanych zgodnie z obowiązującymi przepisami do wynagrodzeń (w tym umów o dzieło i umów zlecenie). Na koncie 230 dokonuje się zapisów na podstawie listy płac pod datą ich sporządzenia lub dokonania wypłaty. Prowadzone są karty wynagrodzeń pracowników, które zapewniają prawidłowe ustalenie: wymiaru ustawowo przysługujących zasiłków, emerytur i rent, wynagrodzenia pracowników za czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy, urlopu wypoczynkowego, podatku dochodowego od osób fizycznych. Konto 230 może wykazywać dwa salda. Saldo Wn oznacza należności z tytułu wynagrodzeń (podjęte zaliczki na wynagrodzenia), saldo Ma oznacza płace niepojęte w terminie. 16. Konto 234 Pozostałe rozrachunki z pracownikami. 234 Pozostałe rozrachunki z pracownikami Rozliczenie zaliczek Rozliczenie delegacji pozostałe rozrachunki Konto 234 służy do ewidencji wszelkich bezspornych rozrachunków z pracownikami z wyjątkiem wynagrodzeń ujmowanych na koncie 230. Na stronie Wn konta 234 księguje się w szczególności rozrachunki z tytułu: wypłaconych pracownikowi zaliczek (np. na koszty podróży, sum do rozliczenia oraz dokonywanych przez pracowników w imieniu stowarzyszenia wydatków), świadczeń odpłatnych na rzecz pracowników, sprzedaży wyrobów, towarów handlowych czy usług, zwrotów za rozmowy telefoniczne, udzielonych pracownikom pożyczek. Odpisywanie przedawnionych zobowiązań oraz umarzanie należności od pracowników, jak również kontrola ich spłaty następują według ogólnie przyjętych zasad. Konto 234 może mieć dwa salda. Salo strony Wn oznacza stan należności, a saldo Ma oznacza stan zobowiązań wobec pracowników. 17. Konto 244 Roszczenia sporne. Konto 244 służy do ewidencji należności dochodzonych w postępowaniu sądowym. 14\n15 18. Konto 249 Pozostałe rozrachunki. Konto 249 służy do ewidencji wszelkich bezspornych rozrachunków krajowych z różnymi osobami fizycznymi, przedsiębiorstwami, instytucjami i organizacjami, jeżeli rozrachunki nie dotyczą dostaw robót i usług ujmowanych na kontach 201 i 202, rozrachunków z pracownikami i innych ujmowanych na kontach 230 i 234. Na koncie 249 ujmuje się należności z tytułu składek członkowskich. Szczegółowa ewidencja do konta 249 zapewnia podział rozrachunków wg kontrahentów i tytułów. Konto 249 może wykazywać dwa salda. Saldo Wn oznacza stan nalaności d kontrahentów, saldo Ma oznacza stan zobowiązań. KONTA ZESPOŁU 5 KOSZTY. 19. Konto Koszty realizacji zadań statutowych badania dotyczące obszaru objętego lokalną strategią rozwoju informowanie o obszarze objętym lokalną strategią rozwoju, realizacji LSR, działalności LGD szkolenia pracowników LGD, członków zarządu LGD oraz członków organu decyzyjnego realizacja wydarzeń promocyjnych związanych z obszarem objętym LSR, realizacji LSR oraz działalnością LGD aktywizowanie społeczności lokalnej Do kosztów realizacji zadań statutowych zalicza się koszty działań określonych w statucie i mniemających charakteru kosztów administracyjnych oraz niezaliczonych do pozostałych kosztów lub kosztów finansowych. Po stronie Wn konta 500 księguje się świadczenia realizowane w formie wypłat środków pieniężnych lub równowartość świadczeń w naturze. Konto to w ciągu roku może wykazywać saldo debetowe, które oznacza koszty poniesione w związku z wykonaniem zadań statutowych przez jednostkę. Saldo to na dzień bilansowy przeksięgowuje się na konto 860 Wynik finansowy. Ewidencja analityczna prowadzona do konta 500 na poziomie pierwszym stanowi rodzaj kosztów. Ewidencja analityczna na poziomie drugim oznacza źródło finansowania. Suma obrotów na kontach analitycznych drugiego poziomu jest równa obrotom na kocie analitycznym pierwszego poziomu. Suma obrotów na kontach analitycznych jest równa obrotom na koncie syntetycznym Konto 550 Koszty administracyjne Do ewidencji kosztów administracyjnych służy konto 550. do konta prowadzi się ewidencję analityczną grupującą poszczególne rodzaje kosztów administracyjnych. Nie księguje się na koncie 550 pozostałych kosztów i kosztów operacji finansowych. Są to wyłącznie koszty utrzymania komórek administracyjnych określonych jednostek, które wymienia się w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 15 listopada 2001 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości dla niektórych jednostek niebędących spółkami handlowymi, nieprowadzących działalności gospodarczej (Dz.U. z 2001, Nr 137, poz ze zm.). Dodatkowo do celów sprawozdawczych wprowadza się analitykę na poziomie drugim według źródła finansowania poszczególnych kosztów administracyjnych. 15\n16 Konto amortyzacja Konto służy do ewidencji planowanej amortyzacji zarówno środków trwałych, jak i wartości niematerialnych i prawnych według zasad ustalonych w planie amortyzacji. Bieżących odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych dokonuje się począwszy od pierwszego dnia następnego miesiąca po miesiącu, w którym środek trwały został przyjęty do eksploatacji. Stawki odpisów amortyzacyjnych są zgodne co do wysokości ze stawkami odpisów umorzeniowych. Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne o niskiej jednostkowej wartości początkowej nieprzekraczającej granicy 3500,00 zł. określonej dla celów podatku dochodowego od osób prawnych nie są ewidencjonowane na kotach środków trwałych. Traktuje się je na równi z zakupem materiałów i jednorazowo odpisuje w ciężar kosztów zużycia materiałów. Podstawą ustalenia amortyzacji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych o wartości powyżej 3500,00 zł. jest ustalony okres używania na piśmie (OT). Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne amortyzowane są metodą liniową. Konto zużycie materiałów i energii Konto służy do ewidencji kosztów zużytych materiałów i energii po uwzględnieniu zwrotów i materiałów nieużytych. Na koncie ujmuje się: zużycie materiałów serwisowych, materiały biurowe, środki czystości, prenumeraty, koszty BHP (np. gaśnice), materiały eksploatacyjne (np. taśmy do drukarek, części urządzeń itd.), zużycie energii cieplnej, elektrycznej, wody. Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne o niskiej jednostkowej wartości początkowej nieprzekraczającej granicy 3500,00 zł. określonej dla celów podatku dochodowego od osób prawnych nie są ewidencjonowane na kontach środków trwałych. Traktuje się je na równi z zakupem materiałów i jednorazowo odpisuje w ciężar kosztów zużycia materiałów. W ciągu roku obrachunkowego konto wykazuje saldo Wn, które z końcem roku przenosi się na konto 860 Wynik finansowy. Konto usługi obce Konto służy do ewidencji różnego typu usług obcych, tj. koszty transportowe, najem pomieszczeń, usługi księgowe, usługi komputerowe, usługi bankowe, usługi pocztowe, usługi prawne, pozostałe usługi. W ciągu roku obrachunkowego konto wykazuje saldo Wn, które z końcem roku przenosi się na konto 860 Wynik finansowy. Konto podatki i opłaty Na koncie księguje się podatki i opłaty z tytułu podatku od nieruchomości, opłaty skarbowej, opłaty od czynności cywilnoprawnych, opłaty sądowe.. W ciągu roku obrachunkowego konto wykazuje saldo Wn, które z końcem roku przenosi się na konto 860 Wynik finansowy. Konto wynagrodzenia Konto służy do ewidencji wypłaconych wynagrodzeń zaliczanych w koszty jednostki oraz wszelkiego rodzaju wypłat pieniężnych lub świadczeń w naturze, zaliczanych zgodnie z obowiązującymi przepisami do wynagrodzeń (w tym umowy zlecenie i o dzieło). Ewidencja zapewnia podział na: wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę, z tytułu umów zleceń i o dzieło. W ciągu roku obrachunkowego konto wykazuje saldo Wn, które z końcem roku przenosi się na konto 860 Wynik finansowy. 16\n17 Konto ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia Konto służy do ewidencji składek ZUS, Funduszu Pracy, funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych liczonych w procencie od wynagrodzeń osobowych oraz innych świadczeń na rzecz pracowników niezaliczonych do wynagrodzeń (np. szkolenia, szkolenia BHP i inne). W ciągu roku obrachunkowego konto wykazuje saldo Wn, które z końcem roku przenosi się na konto 860 Wynik finansowy. Konto pozostałe koszty administracyjne Konto służy do ewidencji pozostałych kosztów, których nie można zaliczyć do kosztów wymienionych poprzednio. (np. koszty ryczałtów /kilometrówki/ za używanie własnych samochodów do celów służbowych, delegacje). W ciągu roku obrachunkowego konto wykazuje saldo Wn, które z końcem roku przenosi się na konto 860 Wynik finansowy. ZESPÓŁ 6 - ROZLICZENIA MIĘDZYOKRESOWE KOSZTÓW 21. Konto 640 Rozliczenia międzyokresowe czynne Konto Rozliczenia międzyokresowe bierne Konto 640 przeznaczone jest do ewidencji kosztów czynnych, m.in.: kosztów poniesionych w bieżącym okresie sprawozdawczym, lecz przypadających na przyszłe (następne) okresy, np. koszty ubezpieczeń, prenumeraty itp.; koszty remontów rozliczanych w czasie, czynszów i dzierżaw rozliczanych w czasie, podatków i opłat obciążających koszty zapłaconych jednorazowo na początku roku, odnoszących się do następnych okresów. Konto 641 służy do ewidencji kosztów dotyczących bieżącego okresu, ale jeszcze nie poniesionych. Rozliczeniu w czasie podlegają koszty dotyczące przyszłych okresów przy wydatkach poniesionych powyżej 30 zł. ZESPÓŁ 7 - PRZYCHODY I KOSZTY ICH OSIĄGNIĘCIA 22. Konto 700 Przychody statutowe. Konto 700 służy do ewidencji przychodów statutowych, takich jak dotacje, darowizny, spadki, składki członkowskie. Do przychodów tych zalicza się także nadwyżkę przychodów nad kosztami, ustaloną za poprzedni rok obrotowy, jeżeli ustalono, że zwiększa ona fundusz statutowy jednostki. Do konta prowadzona jest analityka, z podziałem na poszczególne źródła finansowania Składki brutto określone statutem członek stowarzyszenia Pan członek stowarzyszenia Pan członek stowarzyszenia Pan Inne przychody określone statutem oraz dotacje i subwencje\n18 Konto 751 Przychody finansowe. Na koncie 751 ewidencjonuje się odsetki od środków na rachunkach bankowych, odsetki od należności, odsetki za zwłokę w zapłacie. Saldo konta przenosi się na koniec roku na wynik finansowy jednostki. 24. Konto 752 Koszty finansowe. Na koncie 752 ewidencjonuje się odsetki od zaległoby zobowiązań, umowne, zapłacone, ujemne różnice kursowe, odsetki budżetowe niestanowiąca Kostów uzyskania przychodów, odsetki od otrzymanych pożyczek, pozostałe koszty finansowe. Saldo konta przenosi się na koniec roku na wynik finansowy jednostki. 25. Konto 761 Pozostałe przychody operacyjne. Konto 760 służy do ewidencji przychodów z takich zdarzeń, jak: przychody ze sprzedaży środków trwałych i innego majątku trwałego, odpisy zobowiązań przedawnionych, umorzonych, otrzymane odszkodowania, grzywny, otrzymane darowizny, otrzymane dotacje, subwencje, zaokrąglenia, pozostałe. Konto wykazuje w ciągu roku saldo kredytowe. Na koniec roku przenoszone jest ono na konto 860 Wynik finansowy. 26. Konto 762 Pozostałe koszty operacyjne Konto 762 służy do ewidencji kosztów operacyjnych niez-mazanych bezpośrednio ze zwykła działalnością jednostki do których zalicza się m.in. wartość sprzedaży środków trwałych i innego majątku trwałego, odpisanie należności przedawnionych, umorzonych, nieściągalnych, przekazanie darowizn, zaokrąglenia, inne niestanowiąca kosztów uzyskania przychodów, odpisy aktualizujące. Konto wykazuje w ciągu roku saldo debetowe. Na koniec roku przenoszone jest ono na konto 860 Wynik finansowy. 27. Konto 771 Zyski nadzwyczajne. Służy do bieżącej ewidencji skutków finansowych zdarzeń, powstających niepowtarzalnie, poza zwykłą działalnością jednostki i niekwalifikujących się do pozostałych przychodów operacyjnych. Dotyczy to głównie zdarzeń losowych oraz zawieszenia lub zaniechania pewnego rodzaju działalności. Na koniec roku saldo tego konta przenosi się na wynik finansowy jednostki. 28. Konto 772 Straty nadzwyczajne. Na koncie tym ewidencjonuje się podobnie jak na koncie 771 skutki finansowe głównie zdarzeń losowych i funkcjonuje ono na tych samych zasadach. 18\n19 ZESPÓŁ 8 - FUNDUSZE, REZERWY I WYNIK FINANSOWY 29. Konto 800 Fundusz statutowy. Konto 800 służy do ewidencji stanu i zmian kapitału własnego z tytułu zwiększeń funduszu statutowego. Saldo Ma konta wyraża stan kapitałów własnych na koniec okresu sprawozdawczego. 30. Konto 820 Rozliczenie wyniku finansowego. Konto 820 służy do ewidencji rozliczenia wyniku finansowego zarówno za rok bieżący, jak też za rok poprzedni w tej części, która pozostaje do dyspozycji jednostki. Przeniesienie na to konto wyniku finansowego netto ustalonego na koncie 860 następuje po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego przez organ zatwierdzający. 31. Konto 840 Rezerwy. Konto służy do ewidencji rezerw zarówno czynnych jak i biernych. Rezerwy tworzy się w po pozostałe koszty operacyjne owcza gdy informacja o stracie wynika z właściwego dowodu i zostanie wiarygodnie uzasadniona. 32. Konto 842 Rozliczenia między okresowe przychodów. Konto służy do ewidencji zwiększeń lub zmniejszeń pobranych wpłat lub zarachowanych od kontrahentów należności za świadczenia, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, zarachowanych składek członkowskich oraz kwot podwyższających wartość roszczenia itp. 33. Konto 860 Wynik finansowy. Konto 860 służy do ewidencji wyniku finansowego netto. Na koncie 860 wykazuje się różnicę pomiędzy przychodami i kosztami. Wynik ma wartość dodatnią w przypadku, gdy przychody są większe niż koszty lub wartość ujemną przypadku, gdy koszty są większe niż przychody. Pozycja wyniku finansowego za rok obrotowy z bilansu powinna być identyczna z pozycją wyniku finansowego z rachunku zysków i strat. 34. Konto 870 Podatek dochodowy od osób prawnych. Konto 870 służy do ewidencji podatku dochodowego od osób prawnych. Saldo konta 870 przenosi się na wynik finansowy na koniec okresu sprawozdawczego. Część VII SYSTEM INFORMATYCZNY. Stowarzyszenie stosuje system informatyczny do ewidencji zdarzeń księgowych wraz z dokumentacją do obsługi programu. Poszczególne moduły w systemie finansowoksięgowym są połączone z systemem finansowo-księgowym według zasad opisanych w dokumentacji do obsługi programu. Szczegółowe dane dotyczące funkcjonowania programu finansowo księgowego stanowi odrębną dokumentację. Część VIII OPIS SYSTEMU OCHORNY DANYCH. 19\n20 1. Stosowane są nośniki danych: a) tradycyjny nośnik informacji - wydruk komputerowy. b) na nośnikach komputerowych pod warunkiem zapewnienia trwałości zapisu informacji systemu rachunkowości, przez czas nie krótszy od wymaganego do przechowywania ksiąg rachunkowych. Dane księgowe przechowywane są w postaci wydruków komputerowych oraz zarchiwizowanych danych na płytach CD. Wydruków dokonuje się po okresie sprawozdawczym. Programowa ochrona danych polega na tworzeniu kopii wszystkich zbiorów danych po zamknięciu każdego okresu sprawozdawczego na płytach CD. 2. Wejście do systemu przez użytkownika w celu wprowadzania danych możliwe jest jedynie po uprzednim wprowadzeniu hasła (odrębnego dla każdego użytkownika). Udostępnienie danych księgowych osobie trzeciej wymaga zgody zarządu stowarzyszenia. 3. Przygotowując wykaz zbiorów stanowiących księgi rachunkowe, trzeba uwzględnić nazwę pliku z jej rozszerzeniami i ścieżkę dostępu składającą się najczęściej z oznaczenia dysku twardego, nazwy katalogu, w którym plik jest przechowywany. Część plików zawiera dane niezbędne dla działania programu lub inne dane, nie mające bezpośredniego związku z księgami rachunkowymi. 4. Opisy systemu informatycznego, programów oraz procedur, algorytmów i funkcji posiada zarząd, dyrektor biura, informatyk oraz osoby użytkujący odpowiednie programy. Są oni odpowiedzialni za użytkowanie programów zgodnie z instrukcjami. 5. W jednostce stosuje się ochronę przed wirusami komputerowymi: program antywirusowy (objęty opłatą licencyjną) zawierający bazę wirusów, regularne skanowanie zawartości komputera pod kątem występowania wirusów, sprawdzanie przychodzącej poczty, sprawdzanie aktywnej treści przenikającej z sieci do komputera. Część IX INWETARYZACJA. 1. Wykazany w księgach rachunkowych stan aktywów i pasywów podlega weryfikacji w drodze inwentaryzacji stosownie do przepisów ustawy o rachunkowości. 2. Przeprowadzenie inwentaryzacji polega na : 1) spisaniu z natury krajowych środków pieniężnych oraz rzeczowych składników majątkowych, 2) uzyskaniu od kontrahentów pisemnej informacji o stanie środków pieniężnych na rachunkach bankowych, zaciągniętych kredytów bankowych oraz należności, 3) sprawdzeniu stanu aktywów i pasywów przez porównanie danych wynikających z ksiąg rachunkowych z dokumentami spisu z natury i ustaleniu różnic ilościowych i wartościowych. 3. Inwentaryzacja obejmuje się również składniki majątku ujęte wyłącznie w ewidencji ilościowej, na kontach pozabilansowych, a także stanowiące własność innych jednostek, stosując wyże wymienione zasady. 4. Różnice stwierdzone między stanem aktywów i pasywów wynikającym z ksiąg rachunkowych a ich stanem ustalonym w drodze inwentaryzacji ujmuje się i rozlicza w księgach rachunkowych nie później niż w miesiącu następnym po miesiącu, na który przypadł termin inwentaryzacji. Jeżeli różnice inwentaryzacyjne zostały ustalone w toku 20\nZałącznik nr 1 do Uchwała Zarządu nr 13/2015 z dnia 31.12.2015r. w sprawie polityki rachunkowości Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania Doliną Wieprza i Leśnym Szlakiem Wstęp Niniejsza dokumentacja została


W sumie: 58122\n25 kwietnia Sejmik Województwa Podlaskiego podjął uchwałę w sprawie „Wieloletniego Programu Rozwoju Bazy Sportowej Województwa Podlaskiego”, w której na budowę boiska wielofunkcyjnego w Czartajewie zapisano dotację w kwocie 240 tys. złotych. Ostatecznie pieniądze na ten cel (po rozpatrzeniu wniosku) przyznaje Ministerstwo Sportu i Turystyki.\nZe względu na wysokie koszty budowę całego „Orlika lekkoatletycznego” podzielono na dwa etapy. W pierwszym powstanie boisko wielofunkcyjne z niezbędną infrastrukturą. W dalszej kolejności planowana jest budowa zaplecza lekkoatletycznego - bieżni okrężnej 4-torowej, skoczni w dal i rzutni do pchnięcia kulą itd.


polski malarz, pionier lotnictwa\nCzesław Tański (ur. 17 lipca 1862 w Pieczyskach, zm. 24 lutego 1942 w Olszance) – polski artysta malarz, wynalazca, konstruktor lotniczy, pionier szybownictwa i popularyzator lotnictwa w Polsce. Nazywany jest ojcem polskiego lotnictwa.\nData i miejsce śmierci 24 lutego 1942\nUrodził się w majątku Pieczyska w zubożałej rodzinie ziemiańskiej, ze związku Adama oraz Celiny z Żołdowiczów. Dokładna data urodzenia nie jest znana, istnieją nawet rozbieżności co do roku urodzenia (oprócz 1862 r. podaje się także lata 1861 i 1863 r.). Jego ojciec brał udział w powstaniu styczniowym; więziony i gnębiony kontrybucjami, podupadł materialnie. Czesław Tański był ojcem inżyniera Tadeusza Tańskiego. Miał brata Maurycego ur. 1858 oraz siostrę Marię Helenę ur. 1861.\nW 1892 roku Czesław Tański znalazł się w Moskwie, gdzie urodził się jego syn Tadeusz Tański. Gdy dowiedział się o urodzeniu dziecka wrócił do Polski. W 1898 roku Tański mieszkał w Janowie Podlaskim, skąd wyjechał do Warszawy. Tam wraz z prekursorem polskiej literatury fantastyczno naukowej Władysławem Umińskim, Władysławem Kocenty-Zielińskim oraz Julianem Łukawskim założył w tym roku „Kółko Awiatyczne”. W 1901 roku wyjechał do Paryża, gdzie kontynuował studia malarskie w Akademii Sztuk Pięknych Juliena, zdobywając parę odznaczeń i nagród za swoje prace. W późniejszych latach znalazł syna Tadeusza Tańskiego w Paryżu, którego wcześniej zostawił z żoną.\nGrób Czesława Tańskiego znajduje się w Puszczy Mariańskiej, gdzie jest patronem miejscowego liceum.\nZainteresowanie sztuką zaszczepiła mu prawdopodobnie matka Celina, która była uczennicą malarza Aleksandra Lessera. Przyszły malarz kształcił się w Szkole Rysunków założonej przez Wojciecha Gersona oraz Aleksandra Kamińskiego w Warszawie. Po jej ukończeniu otrzymał stypendium artystyczne im. Korwina-Szymanowskiego i w roku 1882 wyjechał na dalsze studia do Akademii Sztuk Pięknych w Monachium (Malschule: od 8 II 1882 r.).\nW czerwcu 1896 roku w miejscowości Wygoda koło Janowa Podlaskiego dokonał na nim kilku skoków długości 20-40 metrów, początkowo startując pod wiatr z rusztowania o wysokości kilku metrów, a następnie biegnąc z „Lotnią” pod wiatr. Kontrowersje wśród badaczy wywołuje informacja, że udało mu się wykonać 30-metrowy lot z płaskiego terenu, który miał być pierwszym w historii szybownictwa wzlotem tego typu. Uważana jest ona za przesadzoną z uwagi na ograniczenia wynikające z konstrukcji lotni (według Andrzeja Glassa). „Lotnia” została później przekazana do Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie, gdzie uległa zniszczeniu podczas obrony Warszawy we wrześniu 1939. Przeprowadzone przez Tańskiego próby wzlotów były pierwszymi próbami tego rodzaju w Polsce.\nW 1957 Aeroklub Polski ustanowił medal im. Czesława Tańskiego, przyznawany za najwybitniejsze osiągnięcia w szybownictwie w Polsce.\n↑ Liceum Ogólnokształcące im. Czesława Tańskiego w Puszczy Mariańskiej, lopuszcza.edupage.org [dostęp 2017-11-22] (pol.).\n↑ Stanisław Januszewski: Tajne wynalazki lotnicze Polaków - Rosja 1870-1917. Wrocław: Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, 1998, s. 123. ISBN 83-7085-328-5.\n↑ Czesław Zbierański: O narodzinach polskiego lotnictwa, w: „Pierwsze skrzydła”, oprac. Eugeniusz Banaszczyk. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1960, s. 32. OCLC 823598416.\nOstatnio edytowano 22 kwi 2021 o 13:12\nTę stronę ostatnio edytowano 22 kwi 2021, 13:12.


Na wybranym przykładzie opisz jak biblia inspirowa... - Zadane.pl\nPoprzednie pytanie Następne pytanie Na wybranym przykładzie opisz jak biblia inspirowała ludzi\nprzez dawids13 28.09.2009\nW życiu człowieka Biblia odgrywa bardzo dużą rolę.\nJest inspiracją w sztuce dla wielu artystów. Przykładem, który podam będzie malarstwo. Sam fresk Michała Anioła "Sąd Ostateczny" na kopule Katedry Sekstyńskiej można nazwać ARCYDZIEŁEM. Na tym fresku autor przedstawił swoje rysy twarzy na skórze św. Bartłomieja a w umiejscowieniu ludzi nie ma zbytniej systematyczności. Na środku obrazu widzimy Boga z Maryją przy boku, której gestukulacja również pokazuje, iż w pewnym stopniu się go boi. Wokoło centrum fresku widzimy sceny przedstawiające życie osób świętych jak i Jezusa. Drugim przykładem, który podam będzie również obraz o temacie sądu ostatecznego jest to dzieło Fra Angelico "Sąd Ostateczny". Na tym dziele w centrum jest Bóg a na górze wokoło niego widzimy postacie Biblijne (świętych). Niżej możemy zauważyć po obu stronach dwie sceny. Jak wiemy z biblii dusze idą po śmierci ciała do czyścca, więc artysta pokazał jak dusze z lekkimi grzechami idą ze spokojem wraz z aniołami do raju a po drugiej stronie dusze przerażone, cierpiące idące do piekła i już tam będące. Podsumowując stwierdzam, że na podstawie tych oto dwóch przykładów można wywnioskować, iż nawet najwięksi artyści wzorując się Biblią potrafią bardzo urozmaicić życie wierzących. Chodzi mi tu o to, że samo czytanie Bibli czy pisma świętego nie wystarczy. Trzeba praktykować religię np. zwiedzając takie miejsca i mówiąc o nich.


Film z eventu - Filmy reklamowe - produkcja spotów reklamowych\n22 września 2016 2 listopada 2020 admin\nNagrywanie ważnego wydarzenia biznesowego może być świetnym narzędziem komunikacji marketingowej. Film z targów, konferencji, imprez integracyjnych czy rocznic to nie tylko wartościowa pamiątka dla uczestników i organizatorów, ale także idealny materiał do wykorzystania w celach promocyjnych i wizerunkowych.\nZalety nagrywania eventu\nProfesjonalny film z ważnych wydarzeń można wielokrotnie wykorzystać na różne sposoby. Sprawdzi się jako element spotu wizerunkowego, budując pożądane wrażenie przyjaznej atmosfery, biznesowej aktywności czy zintegrowanej kadry u przyszłych klientów, inwestorów i potencjalnych pracowników. Dzięki umieszczeniu filmu na serwisach internetowych, film dotrze do wręcz nieograniczonej liczby odbiorców. Dystrybucja video clipów w sieci jest tania, szybka, nie wymaga dużych nakładów finansowych, a przy okazji jest niezwykle skuteczna. Relacje video z wydarzeń cechują się naturalnością, przez co są wiarygodne i budzą zaufanie. Firma, korzystająca z innowacyjnych narzędzi marketingowych jest postrzegana jako przedsiębiorstwo otwarte na niekonwencjonalne rozwiązania, nowoczesne technologie i podążające za trendami. Ponadto przekaz audiowizualny jest zdecydowanie atrakcyjniejszy dla odbiorców, którzy dzięki video przyswoją dużo treści w krótkim czasie.\nFilm z eventu z Simple Frame\nOferujemy kompleksowe usługi w zakresie preprodukcji, produkcji i postprodukcji. Na życzenie klienta montujemy gotowy materiał, albo uczestniczymy w całym procesie produkcyjnym. Dzięki znajomości panujących na rynku trendów, wykorzystaniu nowości branżowych, nowoczesnych technologii i oprogramowań, zrealizujemy nawet najbardziej śmiałe pomysły oraz skorzystamy z niestandardowych rozwiązań. Zajmujemy się m.in. filmowaniem z powietrza przy użyciu drona, profesjonalnymi grafikami 2D i 3D oraz wszelkiego rodzaju efektami specjalnymi, które efektownie wzbogacają nasze projekty.


Baby in the House: Spodnie idealne.\nKolejne wieszaki z kolorowymi dziecięcymi ubrankami przemykały przed jej oczami.\nWprawne palce przesuwały kolejne.\nJeden do drugiego...\nGdzieś z tyłu słychać było podobne wieszakowe uderzenia.\nJej oczom ukazało się szare, lniane cudo.\nI szelki są...\nI w pupci szeeeeeeeeeeeeeerokie...\nA do tego nówka funkiel nieśmigana!\nJeszcze tylko rozmiar...\nJeeezu! Spraw, żeby ten rozmiar pasował!\nKurcze, gdzie metka?\nA jak nie sprawisz...\nTo i tak kupię!\nZa małe będzie nosił.\nChwyciła spodnie i dzikim pędem, z gigantycznym bananem na twarzy pognała na drugi koniec olbrzymiej sali sklepowej, wykrzykując:\nZobacz co znalazłam!!!!\nI tak oto staliśmy się posiadaczami spodni idealnych, które kocham nad życie.\nA dzięki nim właśnie i pierwszemu zdjęciu poniżej, wygraliśmy już drugą w moim życiu nagrodę, na tym oto przecudnie zorganizowanym blogu modowym wszystkich dzieci DZIECIOLE , który jest dziełem powszechnie już chyba znanej SURREALISTKI ;-)\nSpodenki idealne - pumpy na szelkach (tutaj w wersji podwiniętej) - ZIZIBO - S.H.\nBluzeczka ( a w zasadzie body) - Carter's - S.H\nSandałki - H&M - allegro (http://allegro.pl/hm-sandalki-braz-nowe-z-niemiec-22-i3444567898.html)\nOkularki - F&F - Tesco\nAutor: Mamuśka Martuśka o 08:32\nIzabela H 8 sierpnia 2013 08:59\nSpodenki bobkowe ;) i gratuluje wygranej od tuliluli ;)\nMamuśka-Martuśka 9 sierpnia 2013 22:16\nMalinowa Mama 8 sierpnia 2013 09:04\nSpodnie są cudne, to prawda :))\nJednak gdyby nie model nie miały by tyle uroku ;)\nDziękuję w imieniu modela;-*\nKarolina M. 8 sierpnia 2013 09:51\nrewelacyjne i na pewno bardzo wygodne ;)\nMamuśka-Martuśka 9 sierpnia 2013 22:17\nOjjjjjjjjjjj baaaaaaaaardzo!Len jest idealny na lato, a pumpiasty krój to zero ograniczeń;-)\nTinka 8 sierpnia 2013 11:08\nSuper spodenki, gratuluję wygranej ;)\nMamuśka-Martuśka 9 sierpnia 2013 22:24\nSylwia 8 sierpnia 2013 14:14\nTo prawda, model nadaje spodenkom wiele klasy :D\nPani Ka 8 sierpnia 2013 15:37\nGenialne! I spodnie, i fotki, i dziecię!\nW sam raz dla mej córki ;)\nTeż lubię upolować czasem coś fajnego!\nKupiłam te butki dla córy, i też jej paluszek mały czasem wyłazi ;)\nMamuśka-Martuśka 9 sierpnia 2013 22:25\nHahaha!Ale jesteś spostrzegawcza;-)Pozdrawiam ciepło!\nKasia - mama Mateusza 8 sierpnia 2013 16:31\nSynek ma w sobie tyle radości, uroku, że mógłby nimi obdzielić całe przedszkole. Spodnie rewelacja.\nmama Piotra 8 sierpnia 2013 17:24\na ja mam pytanie dot. sandałków- czy Twój synuś nosi ten rozmiar 22? czy to największy jest z tego fasonu? Bo Piotrek normalnie nosi już 24 raczej, ale coś mi się nie wydaje, by miał większą stopę od Twojego syna:)\nMamuśka-Martuśka 9 sierpnia 2013 22:26\nNie, Nacio nosi 23, ale na allegro nie było już tego rozmiaru, więc wkleiłam link z rozm. 22.\nEvelio 8 sierpnia 2013 23:09\nAch! Cały zestaw genialny!!!!\nDzięki;-*Miło to słyszeć;-)\nZEZUZULLA 11 sierpnia 2013 23:00\nO jaaaaa:O Marta, rewelacyjna stylizacja!!!!\n:D Ależ mi się podoba!:D\nKatarzyna Paszek 12 sierpnia 2013 00:12\nNo to ja jestem jakaś inna bo mnie się te spodnie nie podobają, wręcz pomyślałam co to k... jest.\nAle to mój gust i moje zdanie.\nWażne że wam się podobają\nKarolina Wierzykowska 14 sierpnia 2013 12:28\nZe też dopiero tu trafiłam! Czaderski zestaw a fota, bodajże nr 12, rozłożyła mnie na łopatki! I pierwsza i ostatnia, ach, ach co za Słodziak:)\nZapraszamy z Mieszkiem do nas http://karolinawierzykowska.blogspot.com/\nBigosstud 9 września 2013 12:07\nZestaw bombowy, a maluszek wygląda po prostu słodko :-)\nas much as you want. Photographs are very important for event management companies;\nisn't large enough, so it's important to be as creative\nmy blog ... schools of photography


Suplementy diety na revitapharm odchudzanie\nCzy w drobnych pigułkach drzemie moc, która pozwala na zrzucenie dodatkowych kilogramów? Czy tabletki na odchudzanie w ogóle działają?\nOtóż coraz więcej osób twierdzi, że przyjmowanie kapsułek przynosi zadziwiająco dobre wyniki, których nie może zagwarantować sama dieta i ćwiczenia fizyczne. Dlatego tak wiele osób walczących o wymarzoną sylwetkę sięga po ich wsparcie. Należy jednak pamiętać, że nie każde tabletki sprawią, że po tygodniu pozbędziemy się nadwagi. Podczas doboru odpowiedniego suplementu trzeba zwrócić szczególną uwagę na skład, ponieważ to on jest fundamentalny w całym produkcie. Wszystkie składniki powinny być naturalne, głównie z roślin, które skutecznie redukują masę ciała. Do tego typu składników należą pieprz cayenne, owoce guarany, oraz cenione w walce z otyłością ekstrakty z owoców Garcinia Cambogia. Trzeba także uważnie czytać skład procentowy, ponieważ wysokie stężenia składników powodują skuteczniejsze działanie produktu.\nTabletki odchudzające powinny nie tylko wspomagać proces odchudzania, ale również pomagać w oczyszczaniu organizmu. Dlatego produkt powinien zawierać składniki, które pomogą we wsparciu przemiany materii, co jest niezwykle ważnym elementem prawidłowego funkcjonowania układu pokarmowego. Dobry suplement diety zapewnia organizmowi witaminy i minerały tak ważne do utrzymania równowagi w całym ciele podczas procesu odchudzania.\nAby wspomóc prawidłowe działanie tabletek, nie należy zapominać o prawidłowej diecie, stałym nawodnieniu organizmu oraz regularnych ćwiczeniach. Są to kluczowe elementy w pełni bezpiecznym procesie odchudzania i utrzymaniu otrzymanych rezultatów pracy bez efektu jo-jo. Poprawa nawyków żywieniowych wspomaga skuteczność mikroelementów zawartych w pastylkach i sprawia, że odchudzanie jest zdrowsze. Dodatkowa aktywność fizyczna sprawia, że czujemy się żwawiej poprzez wyzwalane endorfiny i metabolizm znacząco przyspiesza. Regularne picie wody sprawia, że układ trawienny oczyszcza się ze złogów i może szybciej funkcjonować. Połączenie tabletek odchudzających z dietą i ćwiczeniami to najskuteczniejszy sposób na zdrowe i bezpieczne pozbycie się problematycznych kilogramów i szybkie uzyskanie pięknej figury.\ntabletkipozycjonowanie stron gdansksuplementyubraniaiphonepozycjonowanie stron googlepozycjonowanie torunpozycjonowanie stron internetowych warszawaubrankaoptymalizacjapozycjonowanie stronprojektowanie stron internetowychbizneswarszawajak pozycjonowac stronypozycjonowanie stronyreklama w googleonlinepozycjonowanie stron internetowychprofesjonalne pozycjonowanie stron


EO-BN920CBEGWW słuchawki Samsung Level U Pro Black Czarne - TelefonyGSM.pl\nEO-BN920CBEGWW słuchawki Samsung Level U Pro Black Czarne\nEAN : 8806088082837\nLevel U Pro czerpie z najlepszych cech słuchawek przewodowych i bezprzewodowych. Stabilna konstrukcja przypominająca naszyjnik gwarantuje, że słuchawki będą utrzymywać się w uszach i jednocześnie brak przewodu to wyzwolenie dla użytkowników, którzy nie przepadają za ciągłym rozplątywaniem kabli. Dzięki nowoczesnym technologiom oszczędzania baterii słuchawek LEVEL U nie trzeba ładować aż do 9 h użytkowania lub 300 h w trybie czuwania. Zastosowanie technologii UHQ-BT poprawia jakość odsłuchiwanej muzyki, a obecność kilku mikrofonów zapewnia wyraźną rozmowę.\nNiezrównany dźwięk UHQ Dźwięk UHQ (96 kHz / 24 bity) gwarantuje lepszą jakość niż w przypadku płyt CD (44,1 kHz / 16 bitów). Technologia UHQ-BT minimalizuje rozproszenie dźwięku, wzbogacając go – to jak wizyta w studio nagraniowym razem z nagrywającymi muzykami! Czysty, zrównoważony dźwięk Dwa potężne głośniki – 13-milimetrowy dynamiczny i 13-milimetrowy piezo. Wyraźniejszy dźwięk – od tonów niskich po średnie i wysokie. Najwyższy komfort noszenia Z myślą o Twojej wygodzie. Konstrukcja z paskiem na szyję i uretanowy materiał ułatwiają zakładanie i zdejmowanie słuchawek Level U Pro. Hybrydowe wkładki douszne zapewniają wyjątkową izolację dźwięku oraz wygodne dopasowanie. Wygoda słuchania przez jeszcze dłuższy czas. Udostępnianie muzyki Chcesz posłuchać muzyki razem ze znajomym? Funkcja Sound with Me pozwala udostępniać ulubione kawałki w czasie rzeczywistym przez połączenie Bluetooth.


Z posiedzenia Wspólnego Komitetu Konsultacyjnego Komitetu Regionów - Serbia - Polskie Regiony\nZ posiedzenia Wspólnego Komitetu Konsultacyjnego Komitetu Regionów – Serbia\nW sprawie delegalizacji klatek dla zwierząt hodowlanych w całej UE\nZaangażowanie władz lokalnych i regionalnych w proces akcesji Serbii do Unii Europejskiej oraz współdziałanie z nimi w zrównoważonej odbudowie po pandemii Covid-19 – to główne tematy poruszane na posiedzeniu Wspólnego Komitetu Konsultacyjnego Komitetu Regionów–Serbia. W debacie udział wziął marszałek województwa podkarpackiego Władysław Ortyl.\nMarszałek Władysław Ortyl zabrał głos w imieniu Grupy Europejskich Konserwatystów i Reformatorów w Europejskim Komitecie Regionów. Marszałek powiedział, że EKR popiera program prac komitetu oraz odniósł się do konieczności włączenia do jego prac odniesienia do opinii Komitetu Regionów w sprawie strategii makroregionalnej dla Karpat:\n– Zwracam się o dodanie do programu prac Wspólnego Komitetu Konsultacyjnego na lata 2020-2025, kwestii odnoszących się do opinii Europejskiego Komitetu Regionów w sprawie strategii makroregionalnej dla Karpat, której byłem sprawozdawcą. Serbia jest jednym z trzech krajów spoza Unii Europejskiej, na obszarze których rozciągają się Karpaty, w związku z czym w momencie tworzenia takiej strategii byłaby nią objęta. Uczestniczyłem w wielu spotkaniach z ministrami, władzami lokalnymi i regionalnymi z państw Unii, a także z Ukrainy, Mołdawii i Serbii, aby lobbować na rzecz tej strategii i mówić o jej potencjalnych korzyściach. Propozycja utworzenia takiej strategii makroregionalnej została przyjęta z ogromnym zadowoleniem. W przeszłości spotkałem się z Dejanem Jovanovicem, burmistrzem gminy Niška Banja i byłym współprzewodniczącym WKK UE-Serbia, który dwukrotnie odwiedził mój region w Polsce i był zaproszonym prelegentem na posiedzeniu intergrupy do spraw Karpat. Wyraził zdecydowane poparcie dla tej propozycji, która jest obecnie inicjowana w Komisji Regionów, podobnie jak strategia makroregionalna dla regionu alpejskiego – mówił Władysław Ortyl.\nMarszałek zwrócił także uwagę, że strategia pozwoliłaby uwolnić potencjał całego makroregionu:\n– Strategie makroregionalne są inicjatywami oddolnymi, w związku z czym kluczowe znaczenie ma stałe wsparcie serbskich władz lokalnych i regionalnych dla strategii karpackiej. Strategia dla Karpat pomogłaby nam uwolnić potencjał całego makroregionu i uzyskać dodatkowe wsparcie dla wspólnych projektów i koordynacji działań. W związku z tym ponawiam apel o włączenie do programu prac kwestii odnoszących się do odpowiedniej opinii Komitetu Regionów na ten temat – stwierdził Władysław Ortyl.\nDo ogólnych celów Wspólnego Komitetu Konsultacyjnego Komitetu Regionów–Serbia należy promowanie dialogu i współpracy między władzami lokalnymi i regionalnymi UE i Serbii, określenie spójnych ram prawnych stabilnej współpracy pomiędzy Komitetem Regionów a władzami lokalnymi i regionalnymi Serbii oraz promowanie kontaktów władz lokalnych Serbii z instytucjami i organami Unii Europejskiej.\nGłównymi tematami poruszanymi podczas posiedzeń WKK KR-Serbia są: demokracja lokalna, dobre rządy, praworządność i prawa podstawowe, ochrona środowiska, działania w dziedzinie klimatu i energia.


a, próba wysiłkowa oraz Holter EKG. Każde badanie dostępne w ofercie gabinetu kardiologicznego dostarcza wielu inform\nDodane: 19-07-2020 01:24\nGabinet kardiologiczny oferuje szeroki zakres bezinwazyjnych badań akcji serca. Badaniami wykonywanymi przez kardiologa są UKG serca, EKG serca, próba wysiłkowa oraz Holter EKG. Każde badanie dostępne w ofercie gabinetu kardiologicznego dostarcza wielu inform\nUnsung professionals - electriciansNiższe nakłady, lepszy druk. Poligrafia ogółemJak przygotować się na wizytę u prawnika i się nie nudzić?Obrabiarki sterowane numerycznieSzeroki zakres usług prawnych, czy to dobra rzecz?Autokary czyli transport grupowyDla biznesu: reklama outdoorArticle about Białowieża forestOgólnie o kwestiach gastronomicznychPompy hydrauliczneRemont na wysokości- jak się za to zabraćTanie pozycjonowaniePrestiż ma znaczenie w biznesieKilka ciekawostek dotyczących ogrzewaniaKuchnia polskaBadanie opinii klientaJak zamontować klimatyzację w roku 2020?Układ paliwowyCo warto wiedzieć na temat myjni bezdotykowychGet ready for shuttle serviceBasic text about computersOgrzewanie podczerwieniąKrótko o programach dedykowanychCzy można prowadzić sprawy prawne w niedzielę?Pomoc przy zepsutym samochodzieNa co zwrócić uwagę kupując drzwi?Temat: prawo - co warto wiedzieć?Kolektory a panele słoneczne. Co się bardziej opłacaNieruchomości - kilka ważnych kwestii Czy są nowe przepisy jak bhp?


kosmeto-look: Z perłą i bez..\nCo tam u Was? Niedziela mija Wam równie leniwie, jak mi ?:) Wiem ostatnio często piszę o lakierach ( dzisiaj także ), ale mam nadzieję, że Wam to nie przeszkadza. Jest to kolejna recenzja kosmetyków Eveline, a dokładniej lakierów miniMax. Jeden jest perłowy, a drugi nie stąd tytuł posta. :)\nLakiery zamknięte są w małych buteleczkach, co lubię, bo zwykle nie udaje mi się zużyć większych. Kolory szczerze mówiąc nie powaliły mnie na kolana.. Perłowy róż kompletnie mi się nie podoba, ale za to zieleń jest bardzo ciekawa, dość oryginalna za co ją lubię. Lakiery dobrze kryją przy 2 warstwach, a do tego w miarę szybko wysychają. Może nie błyskawicznie, ale też nie trwa to zbyt długo. Na paznokciach utrzymują się ładnie 3 dni, czyli całkiem ok. Pędzelek jest cienki, a konsystencja w sam raz - nie wylewa się na skórki ani nie tworzy smug.\nLakiery mnie jakoś nie zachwyciły, być może przez kolory, chociaż zieleń jak teraz patrzę na zdjęcia, coraz bardziej mi się podoba. :)\nWidziałam je ostatnio w drogerii Hebe.\nA Wam moje drogie, który kolor bardziej się podoba?:))\nAutor: Berni o 17:18\nEtykiety: eveline cosmetics, lakiery do paznokci, mimiMax\nBella Mulier Stylle 27 stycznia 2013 17:21\nBaardzo ładne kolory jednak 782 jak dla mnie ciekawszy :)\npaulus6c 27 stycznia 2013 17:23\ntamit24 27 stycznia 2013 17:25\nPeach 27 stycznia 2013 17:27\nten roz jest ladny :) ale zielony tez niczego sobie.\npatrycjaw 27 stycznia 2013 17:27\nRóżowy mi się bardziej podoba. Jest bardziej uniwersalny :)\nCatherines diary 27 stycznia 2013 18:01\nmadeinmepatcy 27 stycznia 2013 18:13\nsliczny ksztalt paznokci :)\nPaniKa 27 stycznia 2013 18:32\nWdowa Po Stalinie 27 stycznia 2013 18:35\ndrugi odcień podoba mi się wyjątkowo bardziej ;)\nzmieniony rytm2 27 stycznia 2013 18:35\nNie widziałam nigdzie tych lakierów z Eveline.\nPatrycja Stolarczyk 27 stycznia 2013 18:58\nAlieneczka 27 stycznia 2013 19:34\nzielony mi bardziej się podoba, mimo, że ogólnie zielonego nie lubię :D\n782 jest cudowny:) Chociaż ten pierwszy też niczego sobie;)\nMadlen 27 stycznia 2013 19:58\nTa przydymiona zieleń jest przepiękna! Muszę się rozejrzeć za tymi lakierami\nKamila 27 stycznia 2013 20:07\nZieleń ładna, ale jakiegoś wielkiego wrażenia na mnie nie zrobiła. :)\npat18s 27 stycznia 2013 21:12\npiękny jest ten różowy :)\nKarolina ; p 27 stycznia 2013 21:49\nten drugi jest genialny :)\nPink Caster Sugar 28 stycznia 2013 07:44\nGlamourka89 28 stycznia 2013 11:55\nRóżowy! Właśnie mam go na pazurkach:-)\nŚwiat Wery 28 stycznia 2013 15:23\nJakie imponujące paznokcie!\npaulus6c 28 stycznia 2013 20:18\nTeraz już są krótkie :D\nOne_LoVe 28 stycznia 2013 18:46\n782 taki nietypowy w sumie. :)\nEnsoon 28 stycznia 2013 20:25\nDługość Twoich paznokci jest taka jaką zawsze chciałam mieć! Moje niestety się szybko łamią. Może zrobisz notkę o dbaniu i wzmacnianiu paznokci? Chyba, że robiłaś ;) Wybacz, ale nie wiem, obserwuję Cię od jakiegoś czasu :)\npodobają mi się oba kolorki :)\nPaubia 29 stycznia 2013 17:11\nPodobają mi się obydwa ;)\nPatrycja 6 lutego 2013 13:53\nDrugi lakier jest fantastyczny :)


„Trudne braterstwo. Wczoraj, dziś, jutro” – spotkanie młodzieży polskiej i ukraińskiej - Glos Polonii\nWysłane przez Redakcja | paź 8, 2021 | Akademie patriotyczne, Aktualności | 0 |\nW słoneczny dzień 7 października 2021 r. w liceum wsi Kołodenka, która znajduje się w pięknej malowniczej okolicy w pobliżu miasta Równe, odbyło się spotkanie pt. „Trudne braterstwo. Wczoraj, dziś, jutro”, z udziałem harcerskiego hufca „Wołyń” ze Zdołbunowa na czele z Aleksandrem Radicą oraz Płastuńskiego Ośrodka „Wołyńskie Orły”, który znajduje się pod opieką znanego historyka o. Witalija Porowczuka.\nDuchowy przewodnik „płastunów” – historyk o. Witalij Porowczuk – poprowadził modlitwę „Ojcze Nasz” w intencji bohaterów Polski i Ukrainy, którzy oddali życie w obronie ojczyzny. Modlono się także za braterskie narody Polski i Ukrainy.\nGościem honorowym spotkania był attaché ds. kultury Konsulatu Generalnego Rzeczpospolitej Polskiej w Lucku pan Piotr Ubranowicz, który w imieniu Konsula Generalnego Rzeczpospolitej Polskiej w Łucku pana Sławomira Misiaka pozdrowił uczestników spotkania, wyraził głęboką wdzięczność za działalność na rzecz współpracy, partnerstwa i porozumienia polskiej i ukraińskiej młodzieży. Podczas spotkania odbyła się demonstracja filmu „Trudne braterstwo: historia sojuszu polsko-ukraińskiego”. Uczestnicy spotkania dyskutowali o historii i współczesnych relacjach Polski i Ukrainy, zwłaszcza o wspólnej walce naszych narodów z agresją bolszewickiej Rosji w 1920 r.\nUczestnicy spotkania opowiedzieli o swoich wspólnych spotkaniach z 2014 roku, pokazali zdjęcia i omówili przyszłe plany współpracy. Śpiewano pieśni polskie i ukraińskie. W wydarzeniu wzięli udział: dyrektor Centrum Dialogu Kostiuchnówka Jarosław Górecki, dyrektor liceum wsi Kołodenca pani Tetiana Stetsik, przewodniczący gminy wsi Kołodenka pan Roman Gorbatiuk-Wasyłejko.\nW imieniu płastuńskiego ośrodka nr 33 im. Ułasa Samczuka w Równem wyrażamy naszą szczerą wdzięczność panu phm. Aleksandrowi Radicy, za zorganizowanie tak interesującego i atrakcyjnego spotkania dla ukraińskiej i polskiej młodzieży.\nTakie – razem obchodzone wydarzenia – są bardzo ważne dla polsko-ukraińskiego porozumienia i mobilizacji sił przeciwko współczesnym imperialnym zagrożeniom ze nadchodzącym ze wschodu.\n„Trudne braterstwo. Wczoraj, dziś, jutro” – spotkanie młodzieży polskiej i ukraińskiej Redakcja\nPoprzedniW Równem odbył się turniej piłkarski poświęcony 138. rocznicy urodzin generała Ukraińskiej Republiki Ludowej Marka Bezruczki\nNastępnyZapisz szkołę na lekcję żywej historii on-line z okazji 400.rocznicy wiktorii Chocimskiej “U boku Chodkiewicza”\nKostiuchnówka. Tam gdzie rodziła się niepodległość… (wideo)


Dynamika relacji odbiorca / nadawca - CoachingINFO\nCoach z klientem spotykają się w ustalonym miejscu o określonym czasie i w ciągu przewidzianego wcześniej okresu – trwającego najczęściej od pół godziny do dwóch lub (rzadko) więcej godzin – głównie zajmują się prowadzeniem rozmowy. Po jej zakończeniu oboje mają poczucie, że dokonało się coś ważnego: osiągnięty został pewien istotny – zaplanowany uprzednio – pożądany pozytywny rezultat, który w dodatku charakteryzuje się wymiernością tj. może zostać w sposób skalarny zmierzony, przetestowany, poddany zewnętrznemu osądowi i intersubiektywnej ocenie. To poczucie nie ogranicza się do wewnętrznego przeświadczenia lecz zostaje uzewnętrznione – wypowiedziane słowami wyrażającymi satysfakcję z osiągnięcia rezultatu, z zakończonego powodzeniem procesu wprowadzania zmiany oraz twierdzeniami dotyczącymi zrealizowanych wartości i ich znaczenia dla uczestników (klienta, ale także coacha). Taka rozmowa najczęściej wpisuje się w szerzej zakrojony cykl większej liczby spotkań, tzw. sesji coachingowych, będących podstawowymi składnikami struktury procesowej coachingu.\nCoaching jest procesem formalnym i sformalizowanym (por. Starr, 2005: 50-88). Jego rozpoczęcie musi poprzedzać zaistnienie kilka elementów, z których najważniejsze to:\nIntencja klienta – jego zamiar osiągnięcia pożądanego celu przy pomocy tej właśnie metody i tego oto konkretnego coacha.\nKompetencja coacha – jego know-how, oparte na mniej lub bardziej formalnym wykształceniu, doświadczeniu w prowadzeniu coachingu, znajomości metod i technik, opanowaniu narzędzi; jego świadomość i internalizacja zasad deontologii (nazywanej także etyką coachingu) oraz jego tożsamość zawodowa, na którą składają się: profesjonalny wizerunek, komunikacja marketingowa oraz zdolność do świadczenia usług rynkowych (por. Delivré, 2009: 55-60).\nZakontraktowanie usługi coachingowej w postaci formalnej umowy komercyjnej określającej przede wszystkim: cel coachingu, jego uczestników, miejsce lub miejsca, czas (częstotliwość sesji, długość ich trwania, planowana długość procesu), sposób realizacji (bezpośredni lub za pośrednictwem nowoczesnych technologii telekomunikacyjnych ) oraz cenę – koszt usługi (najczęściej odpowiadający wynagrodzeniu coacha) – i warunki płatności.\nNależy tutaj zwrócić uwagę, że osoby podpisujące umowę coachingową niekoniecznie będą tożsame z uczestnikami sesji coachingowych. O ile w tak zwanym „life coachingu” (coachingu personalnym, życiowym, prywatnym) jako strony umowy występują niemal zawsze docelowy klient i prowadzący go coach – choć i tu zdarzają się przypadki specyficzne np. coaching rodziny czy coaching nastolatka – o tyle w odniesieniu do tzw. coachingu korporacyjnego (biznesowego, menadżerskiego, projektowego, kadry zarządzającej i itp.) sygnatariuszem umowy z jednej strony jest organizacja zamawiająca (spółka, przedsiębiorstwo, instytucja) reprezentowana przez umocowanego pracownika lub instancję, z drugiej zaś strony także coach coraz częściej bywa reprezentowany przez występującą w jego imieniu (wynajmującą go lub zatrudniającą oraz gwarantującą rynkowy standard realizacji usługi) firmę. Jednak niezależnie od tego, w każdym przypadku faktycznymi uczestnikami coachingu, realizującymi jego cel i wstępującymi w specyficzne interakcje, pozostają zawsze dwie konkretne osoby: klient i coach. Dynamika łączących je relacji w konkretnej (ewoluującej) sytuacji komunikacyjnej buduje strukturę procesu coachingu i pozwala mu osiągnąć cel – to ona zatem stanowić będzie zasadniczy przedmiot poniższych analiz.\nCoaching jest procesem celowym, jego struktura, strategia, stosowane techniki i narzędzia podporządkowane są osiągnięciu zdefiniowanego celu.\nCel klienta definiowany jest najczęściej jako wypracowanie u siebie jakiejś trwałej, wymiernej, pozytywnej zmiany, zależnej od jego woli i działania oraz znajdującej się w zakresie jego możliwości. Może on dotyczyć zaspokojenia uświadamianych potrzeb klienta, może wiązać się z realizacją jego pragnień, z jego dążeniem do rozwoju. Może także być jego odpowiedzią na zewnętrzne okoliczności, pojawiające się wyzwania, zarówno szanse jak i trudności, dostrzegane zagrożenia lub możliwości, które chce jak najlepiej wykorzystać. Przykładowe cele klientów coachingu to : przyswojenie lub wzmocnienie pewnych umiejętności (menadżerskich, komunikacyjnych, negocjacyjnych…), zmodyfikowanie lub wyprofilowanie pożądanej postawy (przywódczej, współpracującej, partnerskiej, nauczycielskiej… ), znalezienie właściwego dla siebie miejsca w zmieniającej się strukturze organizacji, efektywna adaptacja do nowych warunków (pracy, zamieszkania, rodzinnych… ), zbudowanie satysfakcjonującej ścieżki kariery, uzdrowienie sytuacji w związku (partnerskim, zawodowym, rodzinnym… ), zmiana dotychczasowych nawyków na inne, skuteczniejsze, gwarantujące większe powodzenie i zadowolenie – przy czym mogą one dotyczyć rozmaitych dziedzin: nauki, sportu, zarabiania pieniędzy, zachowań społecznych, także w kontekście bliskich związków: miłości, przyjaźni, partnerstwa…\nCo stanowi cel coacha? Za podstawowy cel coacha należy uznać profesjonalne wspieranie klienta w identyfikacji i realizacji jego celu. Co to oznacza?\nTo oznacza po pierwsze, że celem coacha jest wykonywanie jego zawodu, a więc działanie w sposób profesjonalny, to jest zgodny z regułami sztuki, systematyczny i w pełni świadomy przyjętej i stosowanej metodologii, występującego ryzyka zawodowego oraz metod jego ograniczania.\nPo drugie – celem coacha jest wspieranie klienta , co oznacza, że coach nie wykonuje za klienta pracy, lecz tylko ją ułatwia i usprawnia jej wykonanie; nie narzuca mu rozwiązań, lecz uświadamia ich istnienie, kierunki poszukiwań i świadome podejmowanie (wybór); że nie ocenia on celu klienta lecz towarzyszy mu w przeprowadzaniu procesów ewaluacji (w dwojakim znaczeniu: wartościowania osiągnięć oraz oceny stopnia realizacji celu). Wspieranie oznacza także to, iż coach działa „w tym samym kierunku” co jego klient, stoi „po jego stronie”, „u jego boku”, dostarcza mu narzędzi, ostrzega przed „zboczeniem z drogi”, motywuje i inspiruje, czasami prowokuje.\nPo trzecie – wspieranie identyfikacji celu oznacza, że profesjonalny coach nie przyjmuje wprost i bezkrytycznie pierwszej wersji celu przedstawionej mu przez klienta. Za pomocą odpowiednich technik prowadzi klienta do pełnego odkrycia jego własnego rzeczywistego, głębokiego celu, który często kryje się za celem powierzchniowym, z którym klient „przychodzi” do coacha. Przykładem może być sytuacja, kiedy ktoś zamierza wzmocnić swoje kompetencje menadżerskie w reakcji na oczekiwania przełożonych. Jednak w wyniku pogłębionej identyfikacji celu odkrywa, że w gruncie rzeczy chodzi mu o osiągnięcie równowagi praca/dom, do czego przydatna będzie mu głównie umiejętność zarządzania czasem, priorytetyzacji i asertywnej komunikacji pionowej. Inna osoba, która zwróciła się do coacha, aby uzyskać wsparcie w przeprowadzeniu trudnego rozstania z dotychczasowym partnerem, odnajduje swój głęboki cel, którym będzie zbudowanie siebie „na nowo” jako osobowości autonomicznej i zdolnej do odczuwania szczęścia. Z tego rodzaju „niespodzianek” identyfikacyjnych biorą się generalnie obserwowane w procesach coachingu (a) paradoksy (b) skutki uboczne.\nPrzykładowe paradoksy coachingu: klient w sposób znaczący zmienia charakter swojego pierwotnego celu; klient uznaje, że w zasadzie już przecież osiągnął swój cel; klient dochodzi do wniosku, że jego pierwotny cel stanowi jedynie środek realizacji tego, co uważa za naprawdę ważne…\nSkutki uboczne coachingu występują zawsze, a nierzadko zdarza się, że ich wartość jest przez klientów oceniana niemal równie wysoko jak osiągnięcie projektowanego celu. Najczęściej wymieniany bywa tu wzrost świadomości, podniesienie poczucia własnej wartości i pewności siebie, zwiększenie umiejętności uczenia się, zarządzania czasem, zarządzania emocjami, panowanie nad stresem. Skutki uboczne dotykają rozmaitych kontekstów sytuacyjnych klienta, tak więc coaching wzmacniający skuteczność menadżera miewa reperkusje w postaci zwiększenia jego atrakcyjności towarzyskiej, a coaching nastawiony na poprawę relacji w małżeństwie przynosi pozytywne zmiany także w sferze zawodowych relacji klienta, zatem w konsekwencji – jego kariery czy sukcesu finansowego. Często stwierdzić można występowanie zjawiska tzw. kuli śnieżnej czy kręgów na wodzie, kiedy to pozytywne transformacje nawarstwiają się, obejmując kolejne obszary osobowości i/lub aktywności klienta.\nPo czwarte – coach wspiera klienta w realizacji celu, co oznacza nie tylko uruchomienie i wykorzystanie zawodowych kompetencji coacha (wiedzy, umiejętności, narzędzi działania, także intuicji i entuzjazmu) , tak by jak najlepiej przysłużyły się celowi klienta, ale także umiejętne towarzyszenie mu w pokonywaniu trudności pochodzenia zewnętrznego, a zwłaszcza – wewnętrznego tzw. gremliny (por. Atkinson, 2010) oraz spadki motywacji, zniechęcenie, gniew, nieufność, projekcje, efekt przeniesienia (por. McLeod, 2008). Coach ukazuje klientowi rozmaite techniki zarządzania zmianą oraz zarządzania celem i zarządzania przez cele, dzięki którym jego droga do celu nie tylko staje się łatwiejsza, ale i sama w sobie przynosi uczucie satysfakcji.\nInnym aspektem wspierania realizacji jest nauczenie klienta doceniania osiąganych przez siebie rezultatów, ich „celebrowania”, co dodatkowo wzmacnia motywację, podnosi pewność siebie i wspomaga pojawienie się wspomnianego wcześniej efektu śnieżnej kuli.\nPrzestrzeń coachingu to miejsce, w którym odbywa się proces, jego otoczenie, ewentualne akcesoria i artefakty, wzajemne usytuowanie i pozycja uczestników, ich gesty, ruchy ciała, przemieszczanie się.\nMiejsce jest ważne – powinno zapewniać komfort rozmowy: izolować od możliwych zakłócających sygnałów czy bodźców, dawać fizyczne poczucie wygody i bezpieczeństwa. To miejsce powinno sprzyjać wyciszaniu emocji, pracy w skupieniu, pogłębionej refleksji. Ale także – inspiracji, budowaniu wizji, podejmowaniu wyzwań, aktywnemu odkrywaniu wartości. Dlatego optymalną przestrzenią dla coachingu jest gabinet coacha, zaprojektowany tak, by możliwie najlepiej spełniać wszystkie wymienione wyżej funkcje.\nNie zawsze jednak sesje coachingowe mogą odbywać się w optymalnych warunkach. Najczęściej nie jest to możliwe w tych – jakże częstych przypadkach – kiedy klientem jest zapracowany człowiek interesu, menadżer lub pracownik, któremu zakres odpowiedzialności lub napięty harmonogram nie pozwala na swobodną zmianę miejsca w określonej porze dnia. Wówczas to coach udaje się we wskazane miejsce – może nim być pomieszczenie biurowe, pokój konferencyjny, restauracja, hotelowe lobby itp. Przestrzeń taka w coachingu zostaje podczas interakcji coach – klient przetworzona, specyficznie „przebudowana”. Jeszcze bardziej istotne i wyraźne okazuje się kreowanie takich intencjonalnych przestrzeni coachingu w sytuacji (coraz częstszej) sesji na odległość – prowadzonych przez telefon lub za pośrednictwem komunikatorów internetowych. Przy pomocy odpowiednich technik, m.in. wizualizacji i relaksacji, coach aranżuje przestrzeń wyobrażoną tak, by służyła osiąganiu zaprojektowanych celów.\nPowstaje w ten sposób intencjonalna przestrzeń rytualna i symboliczna, naładowana znaczeniami, zróżnicowana aksjologicznie, otwarta na to, co nowe, nieznane, przestrzeń przyjazna eksploracji i uwalniająca zasoby kreatywności. Mogą wspomagać ją akcesoria – bardzo proste: papier lub tablica i kolorowe pisaki, drobne materialne symbole do oznaczania symbolicznych miejsc, jasna powierzchnia ściany lub horyzont za oknem, linia wytyczona na podłodze kredą, sznurkiem (lub wyobrażona). Artefakty nie stanowią dokumentacji coachingu: ewentualne notatki, szkice mają wartość użytkową, służą jedynie temu określonemu klientowi w tej określonej sytuacji. Tylko on może je wykorzystać, odczytać ich znaczenie – a nawet – ewentualnie – twórczo je przekształcać, ekstrapolować, metaforyzować. Są narzędziem komunikacji, jednostkowym i symbolicznym jak użyte w rozmowie słowa.\nAby komunikacja coachingowa była skuteczna, klient komunikując z coachem, osiąga stan pełnej, głębokiej i twórczej komunikacji intrapsychicznej: komunikacji z sobą samym, z nieuświadamianymi na codzień pokładami własnej osobowości, ze swoimi wartościami, przekonaniami (otwierającymi lub ograniczającymi), z możliwościami jakie jest w stanie w sobie odkryć lub wytworzyć. Dlatego wzajemne przestrzenne usytuowanie coacha względem klienta jest takie, by uprzywilejować głównie tego rodzaju komunikację: coach nie dominuje, nie przesłania klientowi widoku (jego własnej„wizji”), nie narzuca się ze swoją osobą – jest dostępny, ale pozostaje na uboczu. Kiedy klient wykonuje ruch w przestrzeni, coach towarzyszy mu, nie wyprzedzając go, ani nie sterując jego krokami – to klient wyznacza kierunki, coach tylko ułatwia mu ich samodzielne rozpoznanie.\nObserwacja ruchów ciała uczestników coachingu może budzić skojarzenia z tańcem: ruchy te są wzajemnie skoordynowane, dopasowane, podporządkowane pewnej określonej strukturze, którą rysują w przestrzeni, choć jednocześnie swobodne i wypływające jakby z głębi osobowości partnerów, dając przy tym uczestnikom silne wrażenie „przepływu” (por. Csikszentmihalyi, 2005), a widzowi – obraz harmonii.\nJeśli można wyobrazić sobie coaching pozbawiony ruchu, bez przestrzeni i jej atrybutów, coaching bez rozmowy nie jest możliwy. Mowa, a właściwie roz-mowa jest jego zasadniczą substancją. Uczestnicy coachingu są przede wszystkim rozmówcami.\nRozmowa coachingowa charakteryzująca się wyraźną strukturą i określoną dynamiką. Jej strategie podporządkowane są zaprojektowanym celom coachingowym. Zasadniczy przebieg rozmowy wyznaczają serie dialogów – otwartych pytań zadawanych przez coacha i udzielanych przez klient mniej lub bardziej rozbudowanych, mniej lub bardziej precyzyjnych odpowiedzi. Pomiędzy jednymi a drugimi zdarzają się momenty milczenia, namysłu, wewnętrznego skupienia, nierzadko – zaskoczenia. Taki dialog na ogół nie sprawia wrażenia ożywionej konwersacji. Toczy się powoli, z przerwami. Czasami zapada dłuższa cisza, której nikt nie stara się przerywać. Cisza wybrzmiewa. Pozwala znaleźć odpowiednie pytanie, sformułować przemyślaną odpowiedź.\nPytania postępują w kierunku coraz większej szczegółowości, schodzą do coraz głębszych poziomów lub – przeciwnie – wznoszą się do tego, co ogólne, dominujące, nadrzędne. Wielu coachów korzysta z narzędzia, jakim jest tzw. piramida poziomów logicznych Diltsa (por. Dilts, 2009: 20-52). Inną przydatną strukturę wyznaczać może linia czasu lub łańcuch wartości. Seria zawsze kończy się zadaniem pytania zamkniętego, którego zadaniem jest uzyskanie potwierdzenia jakiegoś cząstkowego rezultatu: określenia działania, wyboru zagadnienia, sprecyzowania kierunku. Następuje kolejna seria pytań i odpowiedzi. A po niej kolejna… Aż do momentu, kiedy obaj rozmówcy dochodzą do przekonania, że oto osiągnęli rezultat – znaleziona została odpowiedź, rozwiązanie, plan działania, wartość – cokolwiek, co założyli jako cel tej sesji – to coś, co miało zostać znalezione, odkryte, uświadomione, sprecyzowane, przyjęte. Wtedy rozmowa przyspiesza – obie strony wiedzą, że wiedzą. Ten rodzaj pewności widoczny jest także w ich mowie ciała, dopasowanej, bardziej energicznej, wyrażającej bliskość podjęcia decyzji. Teraz rozmowa szybko zbliża się do końca, zostanie jeszcze podsumowanie jej znaczenia, potwierdzenie przyjętego planu dalszego działania, określenie wartości osiągniętego rezultatu na wytyczonej uprzednio skali. Pożegnanie poprzedzą rytualne wyrazy wzajemnego zadowolenia.\nCoaching posługuje się rytuałem. Rytuał otwartych i coraz bardziej otwierających pytań, rytuał kreowanie przestrzeni w wizualizacji, rytualny podział ról. Dwie osoby, które spotykają się w rytualnej przestrzeni coachingu grają określone role: jedna z nich generuje pytania, druga – odpowiedzi. Złamanie rytuału, wyjście z roli – niszczy coaching.\nCoach pyta, ponieważ to klient jest w posiadaniu odpowiedzi, mimo iż sam z siebie nie potrafi jej wygenerować. Nie wie, że wie. Nieuchronnie pojawia się skojarzenie z sokratejską maieutyką. Różnica polega na tym, że klient coachingu w przeciwieństwie do ateńskich rozmówców, nie dochodzi do prawd ostatecznych, uniwersalnych. Coaching nie ma aspiracji filozoficznych, co najwyżej –ambicje praktycznej filozofii udanego życia. Cel jest zatem bardzo spersonalizowany: chodzi o dotarcie do samego siebie. To wydawać się może bliskie: „Poznajcie prawdę, a ona was wyzwoli”. Tyle że prawda coachingu jest subiektywna i utylitarna. Prawd może być wiele, podobnie jak dróg prowadzących do celu. Coach zadający pytania nie jest mentorem, nauczycielem, , nie „odpytuje” z pozycji autorytetu, on także nie wie jaka jest prawda –wszak poszukuje się konkretnej jednostkowej prawdy tego oto klienta. Nie ma prawdy lepszej lub gorszej. Są mniej lub bardziej użyteczne, dającej mniejszą lub większą satysfakcję.\nPytania coacha drążą i niejednokrotnie wydają się monotonne: „co jeszcze o tym sądzisz?”, „co jeszcze z tego będziesz miał?”, „i co jeszcze?”. Klient przechodzi na coraz wyższe lub na coraz głębsze piętra. Inną strategią jest krążenie wokół tematu, przyjmowanie rozmaitych pozycji percepcyjnych (por. Knight, 2006: 338-356), przesuwanie go po linii czasu, testowanie w kontekstach wyobrażonych, projektowanych lub przywoływanych z pamięci okoliczności. Rozmowa coachingowa odwołuje się do wyobraźni i do wspomnienia. Trenuje umiejętność symulacji i myślowego eksperymentowania. Rozwija kreatywność. Coach zadaje czasem „głupie” pytania. Zdarza się, że takie pytania wywołują nieoczekiwanie odkrywcze odpowiedzi – wtedy klient ma wrażenie, ze sięga prawdy: swojej własnej najgłębszej prawdy. Traktuje te chwile jako momenty wewnętrznego objawienia.\nCoach pyta, ale to klient chce poznać odpowiedź, to dla niego ma ona znaczenie – bardzo wymierne znaczenie, posiadające bardzo wymierną życiową wartość, dlatego opłaca coacha i jego pytania. W którym momencie który z uczestników tego dialogu występuje jako nadawca, który jako odbiorca? Lub inaczej: na jakiej podstawie uczestnikom tego dialogu przyporządkować funkcje nadawcy i odbiorcy? Na ile pytania są tutaj rzeczywiście pytaniami, w jakiej mierze to odpowiedzi domagają się pytań – takich a nie innych. Bowiem, inaczej niż w potocznej mądrości, w sytuacji coachingu istnieją pytania lepsze i gorsze, istnieją pytania bardzo dobre (tzw. „powerfull questions”) i pytania złe, jakich coach nie powinien zadać, łamiące reguły sztuki. Dlatego coaching jest profesją wymagającą nie tylko specjalistycznego wykształcenia ale i rzemiosłem – niektórzy mówią o sztuce – gdzie biegłość przychodzi wraz z praktyką.\nAtkinson M. (2010), What Are Your Inner Gremlins?, http://www.articlesbase.com/education-articles/marilyn-atkinson-1838784.html ;\nCsikszentmihalyi M. (2005), Vivre, Paryż;\nClutterbuck D. (2009), Coaching zespołowy, Poznań;\nDelivré F. (2009), Le métier de coach, Paryż ;\nDilts R. (2009), Od przewodnika do inspiratora », Warszawa;\nKnight S. (2006), NLP w biznesie, Gliwice\nMc Leod A. (2008), Mistrz coachingu, Gliwice;\nStarr J. (2005), Coaching, Warszawa.\nNext story Bajka o kamieniarzu\nPrevious story Język coachów, języki coachingu