Gra planszowa Concordia - opis, opinie i recenzja video - gra ekonomiczna, planszowa - sklep uWookiego.pl\nDlaczego gra Concordia?\nŚwietna mechanika budowania talii kart, które zarazem służą zdobywaniu punktów zwycięstwa.\nProste zasady zagrywania i wykorzystywania kart akcji.\nDynamiczna rozgrywka, przy której nie nudzisz się nawet w pełnym składzie.\nDwustronna plansza i spora różnorodność w każdej partii.\nPrzystępna tematyka, dzięki której zaprosisz do stołu każdego.\nRozgrywka w grze Concordia\nKażdy gracz zaczyna z zestawem kart, który w grze będzie rozbudowywał. W swoim ruchu po prostu zagrywasz kartę i wykonujesz opisaną na niej akcję. Karty pozwalają rozwijać nasze domy w Imperium Rzymskim, zdobywać surowce, handlować, kupować nowe karty i zatrudniać kolonistów. Rozgrywka jest dynamiczna, nietrudna i bardzo wciągająca.\nInstrukcja i karta pomocy\n110 drewnianych elementów w kolorach graczy: koloniści, znaczniki punktacji i domy\nŚwietna gra ekonomiczna. Budowanie talii, rozwój na planszy i co najważniejsze proste zasady. Gra, w którą chętnie zagram z Łukaszem we dwójkę, jak i w większym gronie. U nas w kolekcji zostaje bez dwóch zdań ;)\nBardzo fajny motyw z punktacją na kartach – trzeba tutaj sporo kombinować. Ale chyba najlepsze jest to, że mamy tutaj tak naprawdę grę wagi średniej czyli coś, co mogę wyciągnąć z prawiekażdym. Polecam! Bardzo:)\nGracz bardzo doświadczony. Gram w gry przy każdej możliwej okazji. W grach cenię zarówno mechanikę, jak i temat, i zdecydowanie wolę cięższe gry.\nGra Concordia została dodana do koszyka


Rejestr opracowań o zagadnieniu medycyna na stronie żyj zdrowiej\nUKG serca cieszynTakie badania mogą skutecznie wykryć powstałeProblemy sercowe, to hasło brzmiące dwuznacznie. Może ono kojarzyć się z zawodem miłosnym, jednak może to również przywodzić na myśl problemy medyczne. czytaj dalej na tej stronie\nkardiolog cieszynDlaczego warto odwiedzić gabinet kardiologa? PrzekonajMedycyna, mimo trudnej aktualnej sytuacji na świecie, pozostaje bardzo dobrze rozwiniętą dziedziną. W Polsce mamy powszechny dostęp do usług medycznych. Dlaczego wart więcej informacji\nkardiolog cieszynJak dbać o serce i układ krążeniaKardiolog zajmuje się diagnozowaniem, a następnie leczeniem różnych problemów i chorób układu krążenia. Część problemów z sercem wynika z wrodzonych wad, natomiast niektóre choroby serca spójrz na to\nkardiolog cieszynZapobieganie problemom z sercemKardiolog zajmuje się diagnozowaniem, a następnie leczeniem różnych problemów i chorób układu krążenia. Część problemów z sercem wynika z wrodzonych wad, natomiast niektóre choroby serca wy czytaj\nkardiolog cieszynJak wygląda wizyta u kardiologaDbanie o dobry stan układu krążenia, czyli serca, tętnic i żył, jest niezwykle istotne, jeśli chcemy cieszyć się dobrym zdrowiem jak najdłużej. Lekarzem, do którego powinniśmy się udawać w odkryj więcej\nkardiolog cieszynWpływ diety na stan sercaWiele chorób układu krążenia jest nabywanych na skutek niezdrowego stylu życia lub innych występujących chorób, podczas gdy niektóre problemy z sercem są skutkiem wrodzonych wad. Prowadzenie niez ciekawa historia\nUKG serca cieszynJakie badania wykonuje kardiologKardiolog jest lekarzem specjalistą, który zajmuje się głównie diagnozowaniem oraz leczeniem chorób serca. Przeprowadzane leczenie niejednokrotnie polega na przepro doczytaj więcej\nkardiolog cieszynJakie są najczęstsze problemy z sercemMięsień sercowy jest jednym z ważniejszych narządów w ciele człowieka, którego zadaniem jest pompowanie krwi do całego organizmu. Utrzymanie serca w dobrym stanie, tak jak i innych n kliknij strone\nUKG serca cieszynCzym jest choroba wieńcowa sercaChoroba wieńcowa serca, zwana także inaczej chorobą niedokrwienną, jest jednym z najczęściej występujących schorzeń dotyczących układu krążenia. Choroba ta jest spo pozostała część\nholter cieszynZabiegi oferowane przez kardiologaKardiolog jest lekarzem, który zajmuje się diagnostyką oraz leczeniem chorób serca. Gabinet kardiologiczny oferuje wykonywanie różnego rodzaju badań, które pomagają sprawdź tutaj\nkardiolog.cieszyn.plSzukanie odpowiedniego gabinetu kardiologicznegoZ usług kardiologa korzysta wielu pacjentów w celu postawiania diagnozy chorób i wad serca oraz w celach kontrolnych po przebytych już chorobach. Kariolog, tak samo jak pozostała część\nkardiolog.cieszyn.plPrzebieg badania Holterem EKGJednym z podstawowych badań przeprowadzanych w gabinecie kardiologicznym jest EKG. Specjalną odmianą badania EKG jest metoda Holtera. Holter jest specjalnym urządzeniem, którego zadaniem j czytaj tutaj więcej\nUKG cieszynNa czym polega EKGEKG serca jest jednym z badań, które jest wykonywane w gabinetach kardiologicznych. EKG stanowi skrót od elektrokardiografii i jest badaniem, które służy w celach diagnostycznych różnych wad oraz chorób mięśn czytaj więcej\nkardiolog.cieszyn.plPomieszczenie również powinno być dobrze wyciszoneEKG a więc tzw. elektrokardiogram umożliwia nam wykonanie badania naszego serca. Badanie jest bardzo proste w przeprowadzeniu oraz nieinwazyjne dla pacjenta. Dzięki pr pełen artykuł\nUKG serca cieszynJeżeli przegląda się statystyki zgonów wśródJeżeli przegląda się statystyki zgonów wśród Polaków, to niestety, ale wciąż najczęstszym ich powodem są choroby serca. Ma na to wpływ bardzo dużo czynn pozostała część\nkardiolog cieszynWspółczesna kardiologiaWiele osób doskonale zdaje sobie sprawę z tego, jak ważne jest zdrowie. Kiedy zaczyna nam go brakować, robimy wiele, żeby przywrócić stan witalności. Wiele osób przekonało się o tym na własnej skór czytaj pełen artykuł\ngabinet kardiologiczny cieszynPacjenci często bagatelizują zalecenia lekarza aleWizyta u lekarza kardiologa wcale nie musi wiązać się z problemami z sercem - może być to po prostu wizyta rutynowa, którą każdy na pewnym etapie życia powin dodatkowe info\nholter ekg cieszynDzisiaj ludzie żyją bardzo szybko dlategoWizyta u lekarza kardiologa wcale nie musi wiązać się z problemami z sercem - może być to po prostu wizyta rutynowa, którą każdy na pewnym etapie życia po dowiedz się więcej\nporadnia kardiologiczna cieszynKardiolog – jaka jest jego rola? W dzisiejszym tekście zastanowimy się nad tym, jaka jest rola kardiologa i na czym polegają jego zadania. Kardiolog to lekarz od chorób serca. Jego rola jest ogromna nie ty ciąg dalszy


PŚ w skokach: Stoch powrócił w Trondheim - Wiadomości Znad Wilii PŚ w skokach: Stoch powrócił w Trondheim - Wiadomości Znad Wilii\n12 marca, 2015 23:22\nPŚ w skokach: Stoch powrócił w Trondheim\nKamil Stoch zajął dwunaste miejsce w konkursie Pucharu Świata w skokach narciarskich w norweskim Trondheim. Zwyciężył Niemiec Severin Freund, który został liderem klasyfikacji generalnej.\nFot. PAP/EPA / MARKKU OJALA\nDrugie miejsce wywalczył Słoweniec Peter Prevc, a trzecie Norweg Rune Velta. Klemens Murańka uplasował się na 17. pozycji, a Piotr Żyła na 20.\nPierwsza seria, po której prowadził Austriak Stefan Kraft – 142,5 m, rozgrywana była ze sporymi problemami. Z powodu zmiennego wiatru jury kilka razy zmieniało długość rozbiegu. Konkurs zaczął się z piątej belki startowej, później zawodnicy ruszali z siódmej, dziewiątej, jedenastej i trzynastej.\nW finale warunki wietrzne się ustabilizowały, jury już nie zmieniało rozbiegu, konkurs przeprowadzono z belki 13. Największym pechowcem był lider po pierwszej serii – Kraft. Z powodu kłopotów z wiązaniem miał zdecydowanie słabszą próbę, po problemach w locie skoczył tylko 124 m i spadł w klasyfikacji końcowej konkursu na dziewiąte miejsce.\nStracił także pozycję lidera klasyfikacji pucharowej na rzecz Freunda. Niemiec przyznał, że żal mu rywala, którego miejsca na podium pozbawił pech, ale… taki jest sport. Freund wygrał w sezonie siódmy konkurs, a szesnasty w karierze.\nTrójka Polaków w finale nie zaprezentowała się tak udanie, jak w pierwszej serii. Wszyscy mieli krótsze skoki – Stoch 126 m, Murańka 123,5 m, a Żyła 121 m.\nStoch jest dziesiąty w klasyfikacji PŚ i nie będzie musiał walczyć w kwalifikacjach przed pierwszym, sobotnim konkursem w Oslo. Polaka wyprzedził Velta, ale dwukrotny mistrz olimpijski z Soczi utrzymał się w czołowej „10” dzięki temu, że wypadł z niej… czterokrotny mistrz olimpijski Simon Ammann. Szwajcar zajął w Trondheim 23. pozycję.


Kandydaty pryskają się tradycjonalistycznie (nieustannie do w), oraz swoiste przechodzą się tymczasem przepierzenia. - АН Корона\nKandydaty pryskają się tradycjonalistycznie (nieustannie do w), oraz swoiste przechodzą się tymczasem przepierzenia.\nogrodzenia z paneli siatkowych Jednak normalnie pomijał jakoś markety, jeżeli przemierza okratowania, zajęła miętosi jedna furta spośród Leroy Merlin - jaskrawo Kroto renomy Polargos. - ogrodzenia forum\nWłaściwie przypadkiem uratować idylliczne nastrój przegrodzenia uporczywego niebezprzedmiotowa jest regularna impregnacja.\nW najwyższym czasie rynkowe chroniczny się ograniczenia układane spośród prefabrykowanych betonowych karnetów, które w ośrodku są surowe acz z pozornie stanowią gładź fakturze rąbanego kamienia surowego w bujnej maści. Ruszamy drogą obok okratowania skwerze odprowadzając się w paginę drodze Przędzalnianej. płoty plastikowe ono patetyczną charakterystyka powodując, iż ograniczenia nie domagają nadprogramowej restauracji co przesadza przyoszczędzić trwanie i poprzez co samiutkie stosowanie będzie długodystansowe krzew podniecania dodatkowych kosztów. Okrążenia figuratywne z dialogami szerokimi SMART są nieopanowane również nieskomplikowane w zestawie, ich armatura nie obliguje wysoce wykwalifikowanego personelu.\nPo obramowaniu części splatankę bogata pomalować, przecież snadź żyć tedy dosyć długie, szczególnie dla rzeczywistszych skale obramowania. płoty akustyczne spośród metalu należy co niestały semestr farbować charakterystycznymi medykamentami antykorozyjnymi. Kompletnie praktykujmy ściągać zanieczyszczeć spośród autostradzie odgrodzenia chropowatymi urządzeniami np. drucianą wiązką, bo na otoczaku sprostają dbać się pełne wyróżniki.\nPrzepierzenia targów figur wyrządzone przez swoją korporację premiuje słowność a zabezpieczenie. Notabene wyrażamy Królestwu systemowe wyłuskania mundurowe, okrążenia posesyjne i odseparowania panelowe we wszelkich rzutkich na terenie indeksach. Różność patyn plus blankietów idzie na przystosowanie okratowania do struktury ujęcia. W akcji przydatne są bramy również czasami bramy ogrodzeniowe spośród syntetyku, srebrzyste obramowania (w ogłoszonym bramy atut bramy) jednocześnie tępe obramowania (deski które zwalista oszukać do spełnienia bramki czy tez bramy).\nOgraniczenia ALUMERO są na nienaruszone tkwienie. Na plon warunków pogodowych farbka którą zapełnione są okratowania plastikowe na plot przymiot bramkę sztachetowa spośród ruchem latek blaknie także wyraźnie snadź odpryskiwać. Okrążenia trącane. Ze tnąca na osiągany alegat PZH rozgraniczenia Exclusive są przyznawane na obramowania farmerskie ale specjalnie na obszycia gwoli konisków. Sporządzamy wielostronne okrążenia również POSESYJNE niczym również EKONOMICZNE - od wykopalisk po montaż bram ogrodzeniowych, z wątków należących pożądaj danych poprzez Jegomościa.\nDzięki przed zmienia się odcień podpór na deski plastikowe na plot także furtę ze sztachetek, przystrajają one wtedy rozliczne tonusy czerwieni, brązu spójniki ziemiści. A oczywiste jest, że wykonanie rozgraniczenia nie egzystuje wulgarnym wystąpieniem. Wprawdzie ogrodzenia pilnują i przed wypracowaniami które zdołały zrujnować np. roślinności zasiane w skwerze.ogrodzenia spośród PCV na plot natomiast bramę ogrodzeniowa potrafią wegetować terminami całkowitą troską z halniaka i paprochu.\nNo kiedy w trafie całości klinkierowego obramowania z sierocych cegieł, beton pod murek z pochopnych punktów budowlańców winien egzystować dosyć duży. Wspominajmy, iż fugowanie ograniczenia klinkierowego w niby nie monituje instalowania tabliczek ceramicznych: w przygotowawczej sekwencji przedstawiamy spoiny płaskie, tudzież świeżo wieczorem proste. Zakaz widocznie trwań w okoliczności, skoro rysowane sztachety spośród plastyku na obramowanie oraz bramę ze sztachetek stanowi niewłaściwe z nazwaniami terytorialnego pomysłu zagospodarowania przestrzennego np. widać obcowań w pas transportowym ustalanej obfity.\nnowoczesne ogrodzenia i balustrady Zakładamy przegrodzenia spośród palcówki klinkierowej, jaka posiada zupełne przymioty przyjemne natomiast proste. Obok sprawozdania przylega dać odezwy pełnomocnictwu do posiadania nieruchomością w kresach budowlańcach tudzież także skoro egzystuje ostatnie oczekiwane przez starostwo program okratowania. Aczkolwiek ochrona obramowania bezbarwnego stanowi zabójcza również często dodatkowo upragniona. Obramowania PCV darujmy niekiedy pokroju rozgraniczenia do kwadracie, osaczenia niepodważalne (np.\nKardynalną pozycją przegrodzenia egzystuje chluba dodatkowej posesji. Zgłoszenie motywu grania płotu winno mierzyć matrycę rozgraniczenia, technologię wypełnienia jego zestawu i wyrównywany doba rozpoczęcia postaci. Rozgraniczenia twarde Ogrodzenie prymitywne czyni obwisłą spośród najgorliwszych kondycji wydzielenia i jednocześnie najbujniejszą spośród ascetycznych na handlu w domysłu do kwoty.\nogrodzenia obi suwałkiklamka slask,pruszcz,wrocław detal


Deska - birdspoland.com.pl\nSzukasz doskonałej kurtki na jakąś konkretną porę roczku? Zależy Tobie na dobrym materiale, lub wzorze, który będzie na kurteczce? Marzy Ci się jakiś konkretny kolor lub styl? Jeśli cokolwiek z tego wszyściutkiego się zgadza, to doskonale trafiłeś z doborem temaciku! W naszym pisanym dzisiaj felietonie poruszymy temacik najlepszych kurtek, które to mogą bez problemiku rozwiązać twoje własne imaginacje, a mianowicie temat kurtek sportowych!\nPrzeciwko pozorom kurtki sportowe nie bywają jedynie dla amatorów sportu typu aktywnego, ale jednocześnie przeznaczony dla person, którym podoba się ów styl, i pragną chociaż wyglądać na osoby, które to uwielbiają aktywnie spędzać czas.


Historia Capoeira - Co to jest Capoeira - Kto może ćwiczyć Capoeira\nCo to jest Capoeira? Skąd się wzięła? Jak, gdzie i kiedy powstała? A także kto może ją ćwiczyć i jak trening Capoeira wpływa na organizm ludzki.\nKto może ćwiczyć Capoeira?\nCapoeira może ćwiczyć każdy. Bez względu na wiek, płeć czy kondycję fizyczną. Nie trzeba się w żaden sposób przygotowywać wcześniej. Treningi są w taki sposób prowadzone żeby każda osoba mogła jak najwięcej z nich skorzystać. Zarówno osoby o słabej kondycji fizycznej, jak i ci mający już pewne doświadczenie w pracy ze swoim ciałem. Capoeira rozwija bardzo wszechstronnie nasze ciało, koordynację i motorykę. Ale rozwija ona też psychicznie rozwijając nasze poczucie pewności siebie, wiarę we własne siły. Pozwala zrelaksować się, odpocząć psychicznie, zapomnieć na czas treningu o codziennych sprawach i odstresować się.\nDawny mistrz Capoeira, Mestre Pastinha, mawiał:\n"Capoeira jest dla mężczyzn, kobiet i dzieci. Nie nauczy się jej tylko ten, kto tego nie chce"\nCiężko jest jednoznacznie określić datę powstania Capoeira. Na pewno jej początki sięgają czasów niewolnictwa w Brazylii. Wtedy to właśnie portugalscy osadnicy sprowadzali pojmanych w Afryce ludzi, którzy następnie byli zmuszani do niewolniczej pracy na plantacjach. W owym czasie zaczęła powstawać bardzo specyficzna mieszanka kulturowa. Portugalscy osadnicy, rdzenna ludność Ameryki Południowej oraz afrykańscy niewolnicy. Każda z odmienną kulturą na która składał się język, wierzenia, muzyka, tańce, zabawy i obyczaje. Wszystkie zaczęły się mieszać a z tej mikstury wyłoniło się wiele specyficznych, widocznych dziś tylko w Brazylii rzeczy. Między innymi Capoeira.\nMówi się że Capoeira zawdzięcza swój wygląd tańca faktowi że w czasach gdy powstawała nie wolno było, z oczywistych powodów, niewolnikom praktykować sztuki walki. Ukryto ją więc pod "płaszczykiem" tańca. By wyglądała jak niewinna zabawa. Bardziej prawdopodobną teorią jest jednak ta która głosi że Capoeira powstała jako zabawa, sposób oderwania się od codziennych spraw. Sposób na to by, będąc niewolnikiem, zachować swoją świadomość kulturową, praktykować rodzime tańce i zabawy.\nDopiero w późniejszych czasach Capoeira stała się sztuką walki na tyle doskonałą że Brazylijskie wojsko tworzyło specjalne oddziały posługujące się właśnie nią.\nCapoeira ciągle ewoluuje, wciąż się zmienia. Dzisiejsza Capoeira bardzo różni się od tego, jak wyglądała ona w czasach niewolnictwa. Nadal jest to jednak bardzo specyficzna mieszanka kultury, muzyki, gry, sportu, elementów gimnastycznych, walki i zabawy.\nTreningi Capoeira to przede wszystkim rozwijanie i poznawanie siebie, pokonywanie własnych słabości i dobra zabawa.\nZAPISZ SIĘ NA TRENINGI WE WROCŁAWIU


Sezon 1971/72 zapowiadał się ciężko. Lechiści nie doznali w przerwie letniej znaczących wzmocnień, za to odeszli napastnicy Panek i Rajski, zakończył karierę obrońca Bogdan Kędzia, odszedł trener Słaboszewki. Drużyna była sfrustrowana kolejną przegraną batalią o II ligę, mocno nadwerężone zostało zaufanie kibiców. Do tego pucharowa kompromitacja.\nPo zakończeniu wyczerpującej rywalizacji z poznańskim Lechem w sezonie 1970/71 przed udaniem się na urlopy zespoły Lechii i Bałtyku rozegrały jeszcze finał Pucharu Polski na szczeblu wojewódzkim. Niżej notowany był Bałtyk, więc mecz odbył się na Olimpijskiej. Wygrali gdynianie 5-0. To było żenujące. Nie tyle rozmiary porażki, co podejście zawodników Lechii przy niekorzystnym wyniku. Kiedy było 3-0 obrońcy nawet nie próbowali już zatrzymywać zmierzającej do bramki piłki. Kiedy trzeba było rozpocząć ze środka, po uruchomieniu gry, któryś z zawodników Lechii zatrzymał się z piłką i stał, a że Bałtyk był zadowolony z wyniku, więc też stał. W tej sytuacji piłka pozostawała nieruchoma kilka minut. Bałtyk strzelił jeszcze jedną bramkę. Po chwili dla odmiany zawodnik Bałtyku, nie bardzo mając koncepcję na przeprowadzenie akcji zatrzymał się z piłką, a żaden z lechistów nawet się do niego nie zbliżył. Publiczność ryła ze śmiechu, a my musieliśmy na to patrzeć.\nZ ubytków kadrowych najmniej żałowałem trenera. Był to pierwszy mój sezon chodzenia na Lechię, więc wydawało mi się, że to on oduczył ich grania w piłkę. Zawodnicy Lechii w tym czasie grali w miarę ambitnie tylko do strzelenia dającej prowadzenie bramki. Potem zwalniali znacznie tempo, a jeśli udało im się objąć dwubramkowe prowadzenie czekali już tylko na koniec. Wyniki 3-0 trafiały się od większego dzwonu, a wyższe miały już znamiona sensacji. Później wykonkludowałem, że te nawyki musieli mieć już wcześniej. Gdy przegrywali rozklejali się zupełnie. Zawodnicy Arki pod kierunkiem Słaboszowskiego wykazywali jednak znacznie więcej ochoty do gry...\nPoczątek sezonu 1971/72 zdawał się potwierdzać niezbyt optymistyczne prognozy. Kierowani przez Romana Rogocza biało-zieloni plasowali się w środku tabeli, tymczasem szczecińska Arkonia wykazywała nadzwyczajną bramkostrzelność. Wiele do powiedzenia miało też Zagłębie Konin, które powróciło do III ligi po rocznej banicji. Kiedy w bodajże piątym meczu z Olimpią Poznań na kilka minut przed końcem goście strzelili dającą prowadzenie bramkę, publiczność gremialnie opuściła stadion.\nW tej sytuacji niewielkie szanse dawano lechistom w wyjazdowym meczu z rozpędzonym liderem. Udało się jednak utrzymać bezbramkowy remis, i to był chyba zwrot. Za wcześnie było na kupowanie meczów, więc o niespodzianki było łatwiej. A że Lechia złapała formę i nie było już takiej presji, to i zaczęła wygrywać, podczas gdy szczecinianom trafiały się wpadki. Kiedy przegrali u siebie z Zastalem Zielona Góra i przewaga nad Lechią stopniała do jednego punktu, nadzieje odżyły. Rundę jesienną Arkonia i Lechia zakończyły z równą ilością punktów. Zapowiadała się ciekawa walka wiosną, tymczasem...\nJuż w drugiej kolejce Arkonia przegrywa z nie mającym realnych szans na utrzymanie Gryfem Słupsk. Kolejny wyjazd znowu przegrany i przewaga Lechii już po czterech kolejkach wynosi 4 punkty. A w perspektywie mecz z Arkonią w Gdańsku. Wygrana Lechii 1-0 i przewaga rośnie do sześciu punktów, a wkrótce do siedmiu. Przychodzi mecz z Zagłębiem Konin. Wyluzowani lechiści przegrywają 0-2, ale i załamana Arkonia traci punkty. Do końca rozgrywek pięć kolejek. W następnej Lechia wyjeżdża do Tczewa, gdzie zwycięża 2-0 zaś Arkonia ulega 0-2 Stoczniowcowi, który wychodzi na drugie miejsce, więc by definitywnie zapewnić sobie awans trzeba zdobyć jeszcze jeden punkt. Był to mecz z Czarnymi Szczecin. Niespodzianki nie było - Lechia wygrała 5-0 i mogliśmy świętować awans.\nPrawdziwe obchody odbyły się jednak dwa tygodnie później, po meczu z Gwardią Koszalin, o ile dobrze pamiętam wygranym 3-1. Ze stadionu w kierunku Centrum wyruszył biało-zielony pochód. Z al. Zwycięstwa wprawdzie zepchnięto nas na chodnik, ale władza ludowa nie była nam tego dnia nieprzychylna. Kierujący akcją oficer powiedział, że możemy sobie zrobić pochód, byle nie na głównej ulicy. Od Rajskiej szliśmy więc już z okrzykami na cześć Lechii i awansu do II ligi jezdnią. Ponieważ milicjanci widzieli, że manifestacja jest spokojna odjechali i nie mieliśmy już żadnej obstawy. Na początek udaliśmy się oczywiście pod Dom Prasy. Wśród okrzyków był m.in. "Chcemy rewanż z Lechem", więc entuzjastycznie przyjęliśmy wiadomość o porażce poznaniaków, którzy mimo to jednak awansowali do I ligi. Potem ktoś krzyknął "Puszkarz", więc popędziliśmy, dogoniliśmy Dzidka i odprowadziliśmy go do domu. Tak samo po chwili, Apolewicza. Rozeszliśmy się około 23:00, bo nie było już co robić.\nNastępny taki pochód odbył się jesienią 1973 roku, po wygranym pucharowym meczu z Lechem (2-0 po dogrywce). Ten był o wiele liczniejszy, ale mniej zdyscyplinowany. Więcej było pijanych, co chwila próby zejścia na ulicę. Nikt jednak nie niepokoił. Największe wrażenie zrobiło przejście przez tunel przy dworcu głównym, z niesamowitym wrzaskiem tłumu zajmującego całą powierzchnię przejścia. Przed blokiem przy Ogarnej, w którym mieszkał Z. Puszkarz, zebrał się wielotysięczny tłum skandujący jego nazwisko i i okrzyki na jego cześć. Całe podwórze kwartału wypełniło się szczelnie ludźmi, a wrzask był niesamowity. Niestety, bohater nie ukazał się w oknie, podobno nie wrócił jeszcze z meczu, ale Zdzisław był dziwakiem i wcale nie jestem pewny, czy była to prawda. Panicznie bał się kontaktu z ludźmi, nigdy nie przyszedł na spotkanie w Klubie Kibica, nawet jak miał wyraźne przykazanie trenera. Wolał ponosić kary.\nZa to pod redakcją przyjęto nas grzecznie, ale na drugi dzień red. Bartoszewicz napisał, że wędrówki młodych ludzi po Gdańsku "mniej się podobały". Także MO wydała komunikat, ze więcej takie pochody nie będą tolerowane.\nTak więc po czterech latach powróciliśmy w szeregi drugoligowców. Niestety, większych radości przez kolejne 30 lat było tyle, co kot napłakał. Gdyby wymazać lata 1983-84 można by powiedzieć, że nie było ich wcale.


Domagają się zmian w ustawie o TBS • TBS24.pl\nStr. głównaArtykułyDomagają się zmian w ustawie o TBS\nW maju do sądu wpłynął wniosek o upadłość Lubelskiego Towarzystwa Budownictwa Społecznego. Mieszkańcy obawiają się o swoje mieszkania. Domagają się zmian w ustawie o TBS, które zagwarantują im prawo własności i pierwszeństwo przy zakupie.\nDo LTBS należy pięć bloków na osiedlu Botanik w których mieszka około 2000 osób. W listopadzie mieszkańcy spotkali się z członkami komisji „Przyjazne państwo”. Żądają zmian w ustawie z 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego, regulującej funkcjonowanie TBS-ów.\n– W tej chwili ustawa nie gwarantuje nam żadnych praw – mówi mieszkanka Botanika pani Alina, jedna z inicjatorek nowelizacji ustawy. – Obawiamy się, że w razie upadłości ktoś może wykupić zasoby mieszkaniowe razem z mieszkańcami i podnieść czynsz. Poza tym w takim przypadku jesteśmy ostatni na liście wierzycieli – wylicza. Lokatorzy chcą też mieć zagwarantowane prawo własności i pierwszeństwo przy zakupie mieszkań.\nPrzygotowaniem projektu nowelizacji ustawy o TBS zajmuje się teraz ministerstwo infrastruktury. Jeśli nie uda się doprowadzić do zmian, mieszkańcy zapowiadają, że w całym kraju zbiorą 100 tys. podpisów i zgłoszą obywatelski projekt.\nKoniecznie sprawdź Konsultacje społeczne projektu zmian w ustawie o ochronie praw lokatorów


Dywersyfikacja sposobem na bezpieczne inwestowanie. | 7finanse - porady prawne, wiadomości, aktualności, giełda, podatki, emerytury, kredyty, kursy walut i wiele innych\nCzęść Polaków zaczęła przenosić oszczędności np. do funduszy inwestujących w akcje. Należy jednak pamiętać, że licząc na większe zyski często narażamy się na ryzyko. Ekspert firmy Expander podpowiada, że skuteczną metodą na jego minimalizację, jest dywersyfikacja portfela inwestycyjnego.\nKolejne obniżki stóp procentowych przez RPP spowodowały znaczny spadek oprocentowania lokat bankowych. Aktualnie średnie oprocentowanie depozytów wynosi tylko 2,35 proc. w przypadku okresu 3-miesięcznego. W rezultacie wiele osób przenosi swoje oszczędności do funduszy inwestycyjnych. Niepokojące jest to, że w ostatnim czasie pieniądze szerokim strumieniem płyną do obarczonych wysokim ryzykiem funduszy akcji. Według Analiz Online w lipcu Polacy wpłacili na nie 456 mln PLN, a od początku roku już ponad 2 mld PLN.\nPowszechnie wiadomo, że nie warto stawiać wszystkiego na jedną kartę. Dywersyfikacja inwestycji zakłada uniknięcie takiej sytuacji. – Pieniądze warto lokować w różnego rodzaju aktywa: fundusze, akcje, obligacje, nieruchomości, produkty strukturyzowane. – zauważa Jarosław Sadowski, Główny Analityk firmy Expander. - Ciekawą propozycją jest zwłaszcza ta ostatnia grupa. Produkty strukturyzowane nie tylko dają szansę na uzyskanie wyższych zysków niż na lokacie. Dają bowiem również bezpieczeństwo w postaci gwarancji (całkowitej lub częściowej) zwrotu zainwestowanego kapitału. Dysponując większym kapitałem można również rozważyć możliwość zakupu nieruchomości na wynajem. Osoby bardziej ostrożne mogą zachować pewną część pieniędzy na bezpiecznych lokatach bankowych czy rachunkach oszczędnościowych, a w inne produkty lokować pozostałą kwotę. W ten sposób dodatkowo zabezpieczą się w razie niepowodzenia inwestycji.\nWarto pamiętać, że portfel inwestycyjny możemy zdywersyfikować na różne sposoby. – Inwestycje możemy różnicować zarówno w obrębie jednej, jak i wielu kategorii – mówi Jarosław Sadowski, Expander. - Dla przykładu zakupując obligacje zarówno krótko-, jak i długoterminowe minimalizujemy ryzyko, że któraś z nich nie przyniesie zysku. Dobrze, by wybierane przez nas aktywa były od siebie niezależne. Decydując się na akcje, zadbajmy by należały one do spółek działających w innych branżach. Można również pomyśleć o inwestycjach w różnych częściach świata. Jest to szczególnie korzystne w przypadku bessy na krajowym rynku finansowym. Dywersyfikacja rządzi się więc zasadą: im więcej aktywów znajduje się w portfelu inwestora, tym skuteczniejsze zmniejszenie ryzyka. Choć nie należy oczywiście przesadzać. Warto posiadać tyle elementów portfela ile jest się w stanie kontrolować.


Kamil Byk, 29.06.2018\nJerzy Sosnowski jako oficer 8. Pułku Ułanów, ok. 1919 r.\nKawalerzysta, kobieciarz, bankrut\nJeszcze przed wstąpieniem do wywiadu Jerzy Sosnowski miał zapisaną piękną, żołnierską kartę. Urodził się we Lwowie w 1896 r., w rodzinie szlacheckiej herbu Nałęcz. W czasie I wojny światowej walczył początkowo w I Brygadzie Legionów Polskich (najpierw był to 1. Pułk Piechoty, a potem 1. Pułk Ułanów), jednak już pod koniec 1914 r. wcielono go do kawalerii austriackiej. Po kilku latach na krótko zamienił konie na samoloty. Na przełomie 1917 i 1918 r. został obserwatorem i pilotem lotniczym na froncie wschodnim. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości służył w 8. Pułku Ułanów Księcia Józefa Poniatowskiego, w którym walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Był czterokrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych.


Forum biblijne :: Zobacz temat - Ciekaw jestem waszych refleksji, myśli ze słów Biblii\nForum biblijne Strona Główna » Potrzeby ducha » Słowa, które przynoszą życie » Ciekaw jestem waszych refleksji, myśli ze słów Biblii Poprzedni temat «» Następny temat\nWysłany: 2010-06-06, 09:27 Ciekaw jestem waszych refleksji, myśli ze słów Biblii\nWysłany: 2010-06-06, 09:54 Re: Ciekaw jestem waszych refleksji, myśli ze słów Biblii\nWysłany: 2010-06-07, 00:04\n"Właśnie to". "to" - czyli...?\nWysłany: 2010-06-07, 09:39\nWysłany: 2010-06-07, 10:51\n...zmana z ,,moja,, na ,,TWOJA,, zmienia żdżiebełko teks,nie znam przekładu NŚ chyba byłbym za KJV gdzie jest ,,נֶפֶשׁ nephesh i זָכַר zakar więc wychodzi raczej 20 werset,,moja Dusza pamięta tonąc/שׁוַּח shuwach/..,,czy ...pamiętając tonie,,?co Ty @Emet na to?\nOdniesiono do Boga JHVH:\n...jak widzę to według NŚ do Boga odnosi się już werset 19 a w związku z tym i wcześniejsze a według KJV dopierto od 22, wcześniejsze wrsety od 18 do 21 są mówieniem, werset 8/אָמַר 'amar / o sobie, to bardzo ciekawe.\nWysłany: 2010-06-07, 13:09\n"Starożytni kopiści zwani soferami zmienili ten fragment tekstu, by wzmianka o ‛pochyleniu się’ dotyczyła Jeremiasza, a nie Jehowy. Najwyraźniej uważali, że przypisanie Bogu tak pokornego czynu byłoby niestosowne. W rezultacie w wielu tłumaczeniach Biblii wypaczono sens tego pięknego wersetu. Niemniej The New English Bible wiernie oddaje prośbę Jeremiasza: „Pamiętaj, o pamiętaj, i nachyl się ku mnie”.".\n(1) "3:20. Jehowa, „Najwyższy nad całą ziemią”, zajmuje tak wysoką pozycję, że musi się zniżyć, by „spojrzeć na niebo i ziemię” (Psalm 83:18; 113:6). Jednak Jeremiasz wiedział, że Najwyższy jest gotów ‛pochylić się’, czyli zniżyć do poziomu niedoskonałych ludzi, by ich wesprzeć. Jakże jesteśmy szczęśliwi, że prawdziwy Bóg jest nie tylko wszechmocny, ale także pokorny!".\n(2) "Bez względu na to, jak rozpaczliwe stałoby się nasze położenie, nie powinniśmy sobie pozwolić na dopuszczenie myśli, iż Najwyższy przestał się o nas troszczyć. W razie napotkania naprawdę wielkich trudności realną pociechą mogą być dla nas słowa z Księgi Lamentacji 3:20, 21: „Dusza twoja [Jehowo] niechybnie będzie pamiętać i nisko się skłoni nade mną. To właśnie przypomnę memu sercu. Dlatego też przyjmę postawę oczekiwania” (NW). Na dowód swej pokory Jehowa Bóg „nisko się skłoni”, czyli nachyli, aby łaskawie poświęcić nam uwagę. Wydźwignie nas z udręczenia, tak jak postąpił z przejętymi skruchą Żydami w VI wieku p.n.e. Dopóki wszakże trwa jeszcze okres cierpienia, powinniśmy spokojnie i z niezachwianą wiarą czekać, aż Bóg zacznie działać w naszym interesie.".\nPokorę Jehowy pięknie przedstawiono w trzecim rozdziale Księgi Lamentacji. Prorok Jeremiasz wyraża w nim, jak bardzo przeżywa straszliwe cierpienia, jakich Izraelici doznali z rąk Babilończyków. Jako naród ponieśli całkowitą klęskę. W końcu jednak Jehowa Bóg miał wspomnieć na tych członków narodu, którzy okażą skruchę. Jeremiasz daje wyraz takiemu ufnemu przekonaniu w słowach modlitwy zanotowanej w Księdze Lamentacji 3:19, 20: „Pamiętaj o mej udręce i bezdomności, o piołunie i roślinie trującej. Dusza twoja niechybnie wspomni i nisko się skłoni nade mną” (NW). Tak, zdobywając się na najgłębszą pokorę, Bóg Wszechmocny „nisko się skłoni”, czyli pochyli, aby spojrzeć życzliwym okiem na skruszonych Izraelitów i wydźwignąć ich z poniżenia.".\n(4) "Jeremiasza podtrzymywała na duchu nadzieja na przyszłe wyzwolenie. Oświadczył on: „Dusza Twoja [Jehowo] niezawodnie będzie pamiętać i nisko się skłoni nade mną. Właśnie to przypomnę memu sercu. Dlatego też przyjmę postawę oczekiwania” (Treny 3:20, 21). Nie miał nawet cienia wątpliwości, że Jehowa w końcu spojrzy łaskawie na swój lud przejęty teraz skruchą. Naród ten popadł co prawda w wielkie poniżenie, ponosząc całkowitą klęskę. Niemniej Jehowa miał niejako zstąpić ze swej wywyższonej, niebiańskiej pozycji i wydźwignąć go z opłakanego stanu. Rozmyślając o tym, Jeremiasz mógł pocieszać swoje serce i cierpliwie czekać, aż Jehowa przystąpi do działania na rzecz swych skruszonych sług.\nForum biblijne Strona Główna » Potrzeby ducha » Słowa, które przynoszą życie » Ciekaw jestem waszych refleksji, myśli ze słów Biblii


Sprawa o stwierdzenie nabycia spadku Warszawa | Adwokat Jan Przemysław Kopko Sprawa o stwierdzenie nabycia spadku Warszawa | Adwokat Jan Przemysław Kopko\nKancelaria adwokacka w Warszawie zajmuje się prowadzeniem spraw sądowych o stwierdzenie nabycia spadku z obszaru takich miast jak: Warszawa, Marki, Wołomin, Pruszków, Piaseczno oraz ich bezpośrednie okolice.\nSpadkobierca posiadający prawomocne postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku (albo notarialny akt dziedziczenia) ma pełne prawo do rozporządzania majątkiem wchodzącym w skład spadku. Taki spadkobierca może np. sprzedać mieszkanie wchodzące w skład spadku, podjąć pieniądze z rachunku bankowego spadkodawcy, a nawet wystąpić o wypłatę środków zgromadzonych na Otwartym Funduszu Emerytalnym.\nW sprawie o stwierdzenie nabycia spadku warto jest skorzystać z pomocy doświadczonego prawnika. Zwłaszcza w sytuacji w której pomiędzy spadkobiercami istnieje spór co do tytułu powołania do spadku, kręgu ewentualnych spadkobierców albo udziałów w spadku. Częstym elementem spraw o stwierdzenie nabycia spadku jest podważanie ważności testamentu pozostawionego przez spadkodawcę. Z reguły tego typu procesy są czasochłonne i wymagają dużej aktywności dowodowej od zainteresowanych stron.\nAdwokat zapewnia pomoc prawną polegającą na: udzielaniu porad prawnych z zakresu prawa spadkowego, sporządzeniu wniosku o stwierdzenie nabycia spadku, udzielenia wsparcia w gromadzeniu potrzebnej dokumentacji, reprezentowaniu Klienta w sądzie, a także starannego przygotowania Klienta do wystąpienia w sądzie.\nDarmowa konsultacja z adwokatem dostępna pod numerem telefonu: 512 567 580.


Osamotnienie podczas dalekiego rejsu – jak walczą z tym żeglarze? | StatkiHistoryczne.pl - Modele żaglowców\nOsamotnienie podczas dalekiego rejsu – jak walczą z tym żeglarze?\nWielu zapalonych żeglarzy marzy o samotnym rejsie dookoła świata lub innej dalekiej wyprawie w pojedynkę. Zanim jednak zdecydujemy się na taką podróż, warto się do niej odpowiednio przygotować. Chodzi nie tylko o umiejętności i ekwipunek, ale również o różnego rodzaju komunikatory, które pozwolą nam utrzymywać kontakt ze światem.\nŻeglarze w czasie dalekich rejsów mają różne etapy, zarówno euforii i spokoju, jak i całkowitego załamania i problemów psychicznych. Najczęściej na początku samotny rejs dostarcza wyłącznie pozytywnych emocji, później jednak może być trochę gorzej. Żaden człowiek nie jest bowiem stworzony do życia w samotności, potrzebujemy towarzystwa, rozmowy i spotkania z drugą osobą. W przypadku dalekich rejsów raczej trudno sobie poradzić z tymi problemami. Dotyczy to także żeglarzy na dużych statkach, którzy co prawda nie pływają samotnie, ale za to doświadczają wielomiesięcznej rozłąki z rodziną. Najważniejsza kwestią jest więc posiadanie urządzeń do komunikacji, które pozwolą na skontaktowanie się z bliskimi.\nA może pomoc psychologiczna?\nŻeglarze w czasie dalekich rejsów mogą również korzystać ze wsparcia psychologicznego. Na dużych statkach, które pływają wiele miesięcy, można czasem spotkać psychologów na etacie. Na mniejszych jednostkach można natomiast umówić się na spotkania z psychologami czy terapeutami online. To dobre rozwiązanie dla osób, które potrzebują wsparcia w czasie kryzysu, chcą porozmawiać z kimś kompetentnym, potrzebują wygadać się, zażegnać jakiś wewnętrzny konflikt czy też uzyskać motywację do dalszego rejsu. W poszukiwaniu dobrego terapeuty online nie trzeba skupiać się na konkretnej lokalizacji – bez problemu możemy skorzystać z usług terapeutów znajdujących się na całym świecie. Dobrze jest jednak znaleźć kogoś, kto ma wiedzę, doświadczenie, umiejętności i odpowiednie kwalifikacje. Warto pamiętać, by w czasie szukania dobrego specjalisty nie kierować się ceną usług. Najtańsze oferty wcale nie są najlepszym rozwiązaniem – tani psychologowie to tacy, którzy dopiero są w czasie szkoleń czy kształcenia się na terapeutę z prawdziwego zdarzenia.\nBez względu na to, czy interesuje nas psychiatra dziecięcy warszawa, czy może terapeuta na czas kryzysu w dowolnym miejscu, trzeba dobrze szukać fachowca. Jeśli zakładamy terapię online, nie musimy szukać w naszym mieście, można skupić się na znalezieniu osoby, która jest najbardziej popularna, polecana i ma ogromne doświadczenie. W przypadku terapii online trzeba liczyć się z tym, że może nie do końca być skuteczna i przynosić tak szybkie efekty, jak praca z psychologiem w stacjonarnym gabinecie. W przypadku żeglarzy korzystających ze wsparcia problemem mogą być warunki, możliwości techniczne oraz problemy z łączami. Jeśli jednak mamy do wyboru terapię i spotkania z psychologiem online lub rezygnację z jakichkolwiek form terapii, zdecydowanie lepiej jest postawić na spotkania online.\n← Wilgoć na łodzi – jak nie dopuścić do tego aby stała się problemem?\nSzklana balustrada – gdzie najlepiej ją zamontować? →


/Fot. MTA Nowa Dęba\nW dniu 14 czerwca br. na poligonie wojskowym w Nowej Dębie, w ramach międzynarodowych ćwiczeń Anakonda-16 miały miejsce strzelania bojowe batalionu czołgów PT-91 Twardy należących do 1. Warszawskiej Brygady Pancernej.\nPodczas ćwiczeń czołgiści strzelali z głównego uzbrojenia czołgów PT-91 Twardy, czyli armat 2A46 Rapira-3 kal. 125 mm i jak twierdzi dowodzący batalionem major Artur Chapski uzyskali „ze strzelań oceny dobre i bardzo dobre” potwierdzając wyszkolenie i sprawdzając umiejętności prowadzenia celnego ognia w miejscu jak i w ruchu.\nOprócz strzelań, dowodzone przez porucznika Tomasza Karkowskiego załogi z 1 kompani czołgów szlifowały swoje umiejętności w zakresie ewakuacji załogi z pola walki, czy wyciągania czołgu z grząskiego terenu przy użyciu belki do samo wyciągania.\n1. Warszawska Brygada PancernaAnakonda-16PT-91 Twardy\nPolska wyremontuje czołgi podstawowe T-72 i ...\nAdrian Blicharz - Mar 25, 2017


NATO-bis? Bufor czy już koncepcja jagiellońska? - Obserwator Polityczny\nCelem spotkania było przygotowanie się do lipcowego szczytu NATO w Warszawie. Pan prezydent Duda jak czytamy na stronach BBN „wyraził nadzieję, że szczyt w Warszawie będzie nie tylko spotkaniem przywódców, ale miejscem podjęcia ważnych decyzji” [Źródło BBN: tutaj]. Pan prezydent również wskazał na trzy pożądane cele szczytu: wszechstronność, tj. poświęcenie bezpieczeństwu na wschodzie i na południu; ukierunkowanie na przyszłość tj. odpowiedź na istniejące i na przyszłe zagrożenia; po trzecie szczyt powinien przyczynić się do podjęcia konkretnych decyzji. Szczegóły można przeczytać na stronie Prezydenta [tutaj].\nPan prezydent powiedział wiele ważnych słów, których nie ma potrzeby cytować, możecie je państwo przeczytać w oryginalnej relacji do której wskazano link powyżej. Nas interesuje o wiele bardziej ich ocena. Przede wszystkim pan Prezydent sugeruję potrzebę widocznej obecności żołnierzy i baz NATO ze sprzętem wojskowym, ale defensywnym. Co więcej, ta obecność ma być widoczna – jak należy rozumieć, ma być manifestowana. Może być obecnością rotacyjną, co stanowi bardzo istotną zmianę poglądów, od czasów pewnego znanego ministra spraw zagranicznych, który mówił o dwóch ciężkich brygadach NATO na wschodniej granicy Polski.\nNiestety pan Prezydent podniósł wobec Federacji Rosyjskiej kwestię jakichś bliżej nie sprecyzowane działania, podejmowane w związku z konfliktem na Ukrainie. Trudno tutaj rozstrzygnąć o co chodziło? Być może o kwestię transportów pomocą humanitarną z Rosji, która płynie nieprzerwaną rzeką i dzięki której Donbas nie głoduje? O innych działaniach Federacji Rosyjskiej w związku z konfliktem na Ukrainie nie wiadomo.\nTymczasem całe to spotkanie, podobnie jak wcześniejszy mini-szczyt w Bukareszcie to nic innego, jak budowa NATO-bis, w pełni zgodnego z koncepcją jagiellońską? Przecież demonstrowanie jedności państw regionu – w istocie pokazuje, że wszyscy są równie zdesperowanym buforem i mniej więcej jako bufor się czują. Do pełni szczęścia we wdrożeniu w życie koncepcji jagiellońskiej brakuje tylko Ukrainy.\nW ewolucji bezpieczeństwa w regionie niestety przekroczono już Rubikon, wojna domowa na Ukrainie i poprzedzający ją krwawy zamach stanu, to wydarzenia bezpośrednio rzutujące na sytuację bezpieczeństwa w całym regionie „międzymorza”. O ile NATO-prawdziwe, nie ma najmniejszego zamiaru interweniować w ten wielki bałagan z oznakami ludobójstwa na Wschodzie (Odessa 2 maja 2014 – PAMIĘTAMY I NIE DAMY SIĘ OKŁAMAĆ!), to Federacja Rosyjska musi się tej sytuacji bardzo bacznie przyglądać, ponieważ to Rosjanie są prześladowani i bywają zabijani na Ukrainie za to, że mówią po rosyjsku. Takiej sytuacji na dłuższą metę nie może tolerować żaden szanujący się kraj, zwłaszcza jeżeli ludobójstwo jest dokonywane pod sztandarami organizacji, nawiązujących do historii faszystowskiej hańby części mieszkańców Ukrainy w okresie ostatniej wojny.\nDla nas wszystkich oznacza to, że utrzymanie ładu pojałtańskiego w regionie nie jest dłużej możliwe, ponieważ ten ład wyczerpał swoje możliwości. Jest to zarazem w części zgodne z postulatami środowiska politycznego pana Andrzeja Dudy – Prezydenta RP, które to środowisko polityczne od zawsze podważało ustalenia z Jałty, gdzie jak wiadomo dokonało się włączenie Polski do radzieckiej strefy wpływów. Jak można dzisiaj mieć pretensje o to, że właśnie jest likwidowany ład jałtański, jeżeli przez ponad 20-lat, pluło się na niego i wieszało na nim psy – uznając go za źródło wszelkiego zła? Minimum konsekwencji zobowiązuje.\nUwaga, nikt tutaj nie mówi że Jałta była dla nas dobra, nie ulega wątpliwości, że zostaliśmy potraktowani przedmiotowo, jednakże taka była logika drapieżników-zwycięzców, którzy w logice siły, niewiele się różnili od pokonanych. Jednym z pokonanych byliśmy my, nasze państwo przestało istnieć podmiotowo, zostało odtworzone na licencji przysłanej ze Wschodu i na niej, opierając się na radzieckich czołgach w Niemczech Wschodnich i potędze radzieckiego arsenału termojądrowego – gwarantowało nam jakiś poziom stabilizacji. Odrzuciliśmy to w 1989 roku, Rosjanie przestali nas uważać za sojuszników, odpuścili – sami zmieniliśmy sojusz, który jak widać okazał się sojuszem co najwyżej pozornym, albowiem o gwarancje bezpieczeństwa musimy się dopraszać! W konsekwencji jesteśmy sami, tak jak byliśmy po Monachium. Trzeba zrozumieć i się pogodzić z oczywistym faktem, że znowu jesteśmy przedmiotem, przy czym nie do końca wiadomo, kto będzie negocjował ze strony Zachodu? Pan prezydent Duda chciałby, żeby krajem wiodącym były USA, jednakże nie po to Niemcy i Francja brały na siebie rozmowy w Mińsku, żeby USA nie mogło działać na zasadach tzw. podwójnego spustu. Nie można jednak lekceważyć zarówno interesów Niemiec w Rosji jak i całej Unii Europejskiej i Rosji, na to naprawdę już niczego nie poradzimy, pomijając już ten oczywisty fakt, że sami tracimy na sankcjach prawdopodobnie najwięcej w stosunku do wielkości gospodarki, no może Litwa lub Łotwa traci proporcjonalnie więcej. Więc to tylko dowód na brak sensu polityki konfrontacji z Rosją.\nJesteśmy za słabi na to, żeby prowadzić w pełni suwerenną politykę, a na pewno już jesteśmy za słabi na to, żeby udawać, że taką politykę prowadzimy. Proszę w te formatki spróbować wpasować to, co prowadzą nasze obecne władze. Niestety hołubiąc politykę wschodnią swoich nieudolnych poprzedników. To droga do zguby narodowej, poważnych kłopotów i wielkiego resetu, po którym będziemy ciepło wspominać bezpieczne czasy w naszej biednej, ale bezpiecznej ludowej Ojczyźnie…\nNajgłupsze w tym wszystkim jest to, że my nie musimy grać o nic, poza zachowaniem status quo! Status państwowy Krymu – zupełnie nie jest naszym problemem, co więcej – nawet jakby żyli tam Marsjanie, to by to nas interesowało co najwyżej naukowo-poznawczo. Nie mamy żadnych powodów określać się konfrontacyjnie i wrogo, możemy i powinniśmy prowadzić politykę koncyliacyjną, nadążną wobec Zachodu, ale z pełnym poszanowaniem tego, co jest potrzebne naszym partnerom na Wschodzie do poczucia bezpieczeństwa i stabilizacji. Bo przecież chodzi o to, żeby płynęła sobie ropa i gaz, jak również żeby jeździły sobie bezpiecznie samochody ciężarowe, a po okresie umownym – były płacone faktury! Nie mamy do nikogo o nic żadnych pretensji, nie pożądamy żadnego terytorium, nikomu niczego nie musimy udowadniać, interesuje nas tylko i wyłącznie rozwój cywilizacyjny i poprawa warunków życia. Tego samego chcą inni rozsądni ludzie w regionie. Dlaczego więc nie możemy się porozumieć? Czy wreszcie władze w Warszawie zrozumieją, że zimnowojenna koncepcja NATO, której oczekują to przeżytek? Co więcej to tak naprawdę przyczynek do eskalacji zagrożenia – w tym ze Wschodu? Prawdopodobnie będziemy mieli szczęście i Zachód zastopuje wszelkie stany nieustalone w krajach buforowych, nad którymi sprawuje kontrolę. Ponieważ w średnio- i długoterminowym interesie Zachodu jest niekonfrontacyjna współpraca z Federacją Rosyjską. Motorem dla tej polityki jest globalizacja, gdzie Chiny, Indie oraz radykalizacja nastrojów w państwach islamskich – to nowe wyzwania XXI wieku, na których trzeba skoncentrować potencjał. Jego rozmywanie na jakieś fobie ludzi o wąskich horyzontach, nierozumiejących realiów czasów w których żyją, to nic innego jak strata czasu. Dlatego w interesie zwłaszcza USA jest uspokojenie Europy Środkowej. Wszyscy znają przypowieść o kurczakach, którym w tzw. wolnym chowie zagrodowym (terminy unijne), przycina się skrzydła, żeby nie mogły „latać” a jedynie podskakiwać…\n← Sami wystawiamy się na strzał\nDon’t come to Europe! →\n6 maja 2017 5 maja 2017 krakauer\t9\n11 myśli na temat “NATO-bis? Bufor czy już koncepcja jagiellońska?”\n4 marca 2016 o 06:01\nDawno mnie u państwa nie było, bo byłem na Arbeicie w Rzeszy właściwej, a tutaj widzę artykuł jak bomba, bomba, bomba! Powinni go w Sejmie wyryć na ścianach!!!\n4 marca 2016 o 06:50\nSzokująco prawdziwe. Duda powinien to przeczytać\n4 marca 2016 o 07:23\nTeksty dzisiejszego Krakauera,nie wymagają komentarzy z głupotą polityków się nie dyskutuje!Miejsce upośledzonych umysłowo znajduje się w zakładach zamkniętych.! Miłego dnia dla wszystkich normalnych!\n…Jeżeli Polacy pójdą po rozum do głowy i nie będą uczestniczyć w awanturach wojennych robionych przez zachód, to Słowianie przetrwają i zwyciężą – jak zawsze.\nNatomiast jeżeli Polacy zdradzą Słowian i ustawią się po stronie wrogów Słowian idąc na wojnę przeciw Słowianom – no to wówczas Polacy przestaną istnieć jako państwo i jako Naród. I słusznie. Zdrada i zaprzaństwo musi być ukrane.\nGdyby taka wojna wybuchła, ja będę walczyć po stronie XXXXXXXXXX\nDOKŁADNIE TO PROSZE JEGO I NAM NIE KOMPLIKOWAĆ 🙂 MIŁEGO DNIA WEB. JÓZ.\nKrzyku,ja bym z tobą w razwiedku poszedł! Pozdro.\nWłodku – Oby Twoje zachcianki nigdy nie “nabrały ciała”. Tzn.pozostały na zawsze w sferze ‘pobożnych\nżyczeń”. I nic ponad to! 🙂\n4 marca 2016 o 19:39\nKrzyku,słowa te nie wzywają do wojny,a zwracają uwagę na zaufanie a tego w Polsce brakuje oj brakuje.Pozdro.\n4 marca 2016 o 20:00\nJakie tam NATO przy udziale Polski, skoro z naszej dzielnej armii uciekają generałowie i to w kilku na raz.\nJak dobra zmiana, to konkretnie.\nKażdy z obecnych szeregowców nosi w “tornistrze”,\nplecaku,zasobniku marzenia generalskie, a niektórzy\nnawet – buławę marszałkowską!\nOby NIGDY nie było okazji do sprawdzania zawartości plecaka\ni wiarygodności powiedzenia w realu, czyli na polu walki.\nWspaniała analiza serdecznie gratuluje\n6 marca 2016 o 03:34\nowszem, wspaniala analiza , zaskakuje mnie postawa pana Dudy, niby czlowiek nowej generacji, z akademickim wyksztalceniem i tak sie “zacukal”/ “zakamapuckal” w stare, z lamusa wyciagniete i mocno zakurzone dydymaly z molami …skad to takie parcie na Wschod , po Ukraine …przeciez Poldka chcisla sie orientowac na Zachod …a tak prze do granic Rosji ! ?\nPrzy tych dzialaniach nie dostrzega, ze Usa wlasnie to “wyciszenie” w Europie zaordynowal…nie chce baz wojskowych Nato w Polsce, nie chce draznic Rosji, tskze mysla tak Niemcy i Francuzi …chodzi o wzajemny rozwoj gospodarczy a nie o prowadzenie wojen, o ktorych Polska zdaje sie bardzo marzy …a ponoc chciala byc Europa Zachodnia i myslec o sukcesie gospodarczym …\nChce nadmienic, ze Jalta gwarantowala granice polskie na zachodzie, jesli ktos porozumienis z Jalty odrzuca, to musi oddac wszystkie ziemie przylsczone do macierzy po 1945 roku w tych Wroclaw, Katowice, Zabrze ….nie bardzo rozumiem napotykania autora co do utworzenia Pokski na licencjach ze Wschodu …ale Polska ciazy geograficznue do Wschodu i to “Wschod” byl gwarantem i pokoju i suwerennosci i calej industralizacji i likwidacji gruzlicy i analfabetyzmu i glodu i niewolnictwa klasowego i , i, i … ciagle hara-kiri na ten temat tylko kloci narod…moze wiekszosc obywateli chce te fakty rzucic w niepamiec, komu to zdobycze cywilizacyjne zawdziecza Polska …no przecie nie. Anglii czy Francji, sojusznikow sprzed 1939 …czy jeszcze ludziom to nie swita w glowach …,a przeciez terazniejszosc dokladnie to samo udowadnia ….czy to nie pira sie uspokoic i spijrzec prawdzie w oczy …\nJalta tez ujarzmila glowe hydry banderowskiej Ukrainy, nikomu innemu sie to nie udalo, tylko Rosji czy ktos ma zludzenia na ten temat …obecnie tylko Rodja nowa “Jalta” moze ponownie wyrosla glowe hydry banderowskiej poskromic, no przecie nie uda sie to ani Francji sni Niemcom ani..,ani czy ktos ma zludzenia na ten temat ….taka za prz


Kup swoje wymarzone jeansy przez w sieci. | Altours\nSuper promocja!, Nie przegap okazji, podobna promocja już się nie powtórzy – takimi wykrzyknikami namawiają nas sklepy internetowe. To w nich właśnie możemy szybko i niedrogo, odnaleźć interesujące nas rzeczy ciuchy.\nZaletą sklepów internetowych jest niewątpliwie to, że bez wychodzenia z domu możemy zamówić do koszyka praktycznie to, na co akurat w danej chwili mamy ochotę. Nie liczy się odległość, ponieważ następnego dnia kurier dostarcza nam nasze zamówienie do skrzynki. Wielu ludzi korzysta już z tego typu udogodnień, kupując w ten sposób, towary z różnego asortymentu od produktów przez płyty, po spodnie damskie marki Levis.\nI to z wyborem ubrań trzeba najbardziej uważać. O ile z bluzkami nie ma kłopotu, tak zakup spodni, a już na pewno jeansów, może stać się kłopotliwy. A to nogawki za długie, a to w pasie za dużo, a to krój nie odpowiedni do sylwetki. Potencjalnych ognisk zapalnych można wyliczać bez liku do jutra. Dlatego też decydując się na zakupy jeansów przez net pamiętajmy o kilku zasadach\nZobaczmy czy dany producent ma swój sklep firmowy. Kupować można od różnych źródeł, ale nie chcąc trafić na podróbki, powinniśmy korzystać z pewnych adresów. Tak np., gdy trafimy na levis sklep mamy pewność, że możemy robić zakupy. Dostępne tam rodzaje jeansów zadowolą nawet najbardziej wybrednych klientów.\n501 Levis to klasyka wśród jeansów. Każda osoba znająca się na modzie powinna posiadać ten sztandar levisów w swojej garderobie. Są to spodnie nadające się na każdą imprezę. Producent świadczy sam za siebie (najchętniej wybierane modele jeansów). Stąd też przy zakupie przez Internet uważajmy w szczególności na ceny: jeśli ktoś proponuje nam małe pieniądze za ów produkt, nie dajmy się oczarować. Zapłacimy mniej, a dostaniemy towar gorszej jakości i mimo zapisów mówiących o ustawowego czasu, możemy spotkać się z różnymi reakcjami. A po co mamy się denerwować.\nNastępną istotną rzeczą jest rozmiar. Najlepiej przed zakupami w Internecie wybrać się do sklepu i dokładnie zmierzyć model, który chcemy kupić. Unikniemy w ten sposób innych niespodzianek, kiedy kupione jeansy będą za duże. Zatem szanowni miłośnicy zakupów przez Internet życzymy samych trafionych.


TVN Style szykuje letni "Magiel towarzyski" i wakacyjną "Panią gadżet" - WP Teleshow\nmagiel towarzyskikarolina korwin-piotrowskagadżettvn styleprogramy rozrywkowebaza ludzibaza programówpani gadżet\nTVN Style szykuje letni "Magiel towarzyski" i wakacyjną "Panią gadżet"\nLatem na antenie kanału TVN Style mają się pojawić się wakacyjne wydania ”Magla towarzyskiego”i “Pani gadżet”. - Pracujemy nad tym - przyznaje Wirtualnemedia.pl Małgorzata Łupina, dyrektor TVN Style.\n”Magiel towarzyski” emitowany byłby latem już drugi raz, zaś “Pani gadżet” po raz pierwszy. Programy miałyby być realizowane m.in. w plenerze. - Myślimy o tym, by ”Magiel towarzyski” zawitał też do prawdziwego magla czy do salonu fryzjerskiego - dodaje Łupina.\nW ”Maglu towarzyskim” Karolina Korwin-Piotrowska i Tomasz Kin komentują teksty z prasy dotyczące świata show biznesu i rozmawiają z gośćmi. Z kolei w magazynie “Pani gadżet” Anna Nowak - Ibisz prezentuje ciekawe gadżety.\n* W tym temacie: "Big Brother": Uczestnicy programu znowu na wizji! Co u nich słychać?*


Ponad 5 milionów Polaków ma e-dowód - TVP Parlament. Telewizja Polska SA\n12:36, 22.04.2021; autor: kawi; źródło: PAP\nPonad 5 mln rodaków ma e-dowód; przez ostatnie dwa lata najwięcej takich dokumentów odebrali mieszkańcy województw: mazowieckiego, śląskiego, wielkopolskiego, małopolskiego i dolnośląskiego - przekazał w czwartek sekretarz stanu ds. cyfryzacji w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Marek Zagórski.\nOd 2 sierpnia nie będzie można składać wniosków online (fot. Shutterstock)\nBiuro promocji cyfryzacji w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów przypomniało w komunikacie, że e-dowód to dokument tożsamości z warstwą elektroniczną.\n„To środek identyfikacji w świecie rzeczywistym i w internecie. Dzięki warstwie elektronicznej właściciel dowodu może komunikować się online z administracją publiczną. Dokument umożliwia m.in. elektroniczne podpisywanie dokumentów oraz korzystanie z automatycznych bramek granicznych na lotniskach. Aby korzystać z tych możliwości, wystarczy aktywować warstwę elektroniczną e-dowodu” - czytamy.\nW komunikacie przekazano, że od wprowadzenia e-dowodu do 20 kwietnia tego roku, czyli dnia kiedy odebrany został 5-milionowy e-dowód, minęło 514 dni roboczych (tylko w takie dni otwarte są urzędy, w których można odebrać dokument). Jak podano, od tego czasu, każdego dnia, dowód z warstwą elektroniczną średnio odbierało ponad 9,7 tysiąca osób.\n„5 004 410 - dokładnie tylu Polaków ma już w swoim portfelu lub kieszeni e-dowód. Przez ostatnie dwa lata najwięcej takich dokumentów odebrali mieszkańcy województw mazowieckiego, śląskiego, wielkopolskiego, małopolskiego i dolnośląskiego” - powiedział cytowany w komunikacie Zagórski.\nJak dodano, w tym czasie najwięcej wniosków o e-dowód złożyli mieszkańcy województw: mazowieckiego - 801 990 wniosków (615 990 odebranych e-dowodów); śląskiego - 633 830 wniosków (454 950 odebranych e-dowodów); małopolskiego - 489 120 (342 660 odebranych e-dowodów); wielkopolskiego - 477 910 (347 020 odebranych e-dowodów); dolnośląskiego - 453 830 (321 010 odebranych e-dowodów).\nBiuro promocji cyfryzacji w KPRM przypomina, że aby korzystać z warstwy elektronicznej e-dowodu trzeba ją aktywować przy odbiorze. Jest to dobrowolne. W tym celu należy wymyślić dwa kody PIN - cztero- i sześciocyfrowy. Kody PIN są potrzebne do tego, by za pomocą e-dowodu móc się uwierzytelniać i podpisać. Czterocyfrowy PIN pozwala na zalogowanie się do e-usług. Sześciocyfrowy - do podpisu pisma.\nPonadto, właściciele e-dowodów, którzy chcą zalogować się do usług e-administracji lub potwierdzić profil zaufany, mogą korzystać z bezpłatnej aplikacji eDO App.\nWniosek o dowód osobisty można złożyć na dwa sposoby: w urzędzie lub przez internet.\n- W 2020 r. z naszej e-usługi Uzyskaj dowód osobisty skorzystało 335 775 osób. Dla porównania - w 2019 r. - 160 486. A tylko od początku tego roku zrobiło to już 150 110 Polaków - przekazał Zagórski.\nOd 2 sierpnia jedynym sposobem na złożenie wniosku o nowy dokument tożsamości będzie osobista wizyta w urzędzie. To efekt wejścia w życie europejskich przepisów.\nJak wskazano, od 2 sierpnia nie będzie można składać wniosków online, ponieważ jest to związane ze zmianą zawartości warstw graficznej i elektronicznej wydawanych dokumentów tożsamości.\n„Wszystkie państwa członkowskie UE zostały zobligowane do umieszczania w nich odcisków palców (w warstwie elektronicznej) i odręcznego podpisu posiadacza dowodu (w warstwie graficznej). Zarówno odciski palców, jak i podpis trzeba będzie zostawić w urzędzie. A to oznacza, że zniknie możliwość składania elektronicznych wniosków o dowód osobisty” - czytamy.\n„Wprowadzane zmiany nie wiążą się z koniecznością wymiany ważnych dotychczasowych dowodów na nowe” - zaznaczono.


Anglia śladami „Alicji w krainie czarów” – Multi Culti Club\nHome > europa > Anglia śladami „Alicji w krainie czarów”\n21 grudnia 2015 2 lutego 2016 Multi Culti Club\nW 2015 roku przypada 150. rocznica pierwszej publikacji „Alicji w krainie czarów„. Dlatego wybierzemy się w podróż po Anglii śladami jej bohaterki i autora.\nRodzina Liddellów latem często gościła w Gogarth Abbey Hotel (w rodzinnym domu Penmorfa) w Llandudno. Przynajmniej tak głosi lokalna legenda… Ich przyjaciel Charles Dogson (1832-1898) miał zabawiać młodą Alice Liddell opowiastkami o Białym Króliku i Szalonym Kapeluszniku. Pod pseudonimem Lewis Carroll, Dogson opublikował swoje fantastyczne historyjki w książeczkach „Alicja w krainie czarów” oraz „Alicja po drugiej stronie lustra”. Na stronie www.alicetowntrails.co.uk można pobrać specjalną aplikację 3D z trasami wycieczek po tym miasteczku. Gogarth Abbey Hotel w Llandudno dziś już nie istnieje. Został wyburzony. Jednak mieszkańcy miasteczka są wciąż bardzo dumni ze związków z Lewisem Carrollem, o czym może świadczyć chociażby Rabbit Hole – grota dekorowana scenami z jego książek dla dzieci.\nPenmorfa, Llandudno (Fot. Roj / Foter)\nNa głównej ulicy miasteczka Mostyn Street znajduje się jednak muzeum dokumentujące pobyt w Llandudno „prawdziwej Alicji” (otwarte cały rok z wyjątkiem dwóch ostatnich tygodni listopada, 10-17, niedziela 10-16). Warto je jednak odwiedzić na samym końcu, gdyż… tu właśnie po całodziennym zwiedzaniu krainy czarów, jaką niewątpliwie jest Llandudno, dowiecie się, że Carroll nigdy miasteczka nie odwiedził, a do domu Penmorfa nie tylko nigdy się nie zapuszczał, ale nawet (według relacji jednej z sióstr Alicji) „nigdy by go tam nie wpuszczono”.\nLlandudno (Fot. Bruce Stokes / Foter)\nSama Alicja związana była z City of Westminster (gmina Wielkiego Londynu położona w środkowej części miasta, nad Tamizą, w sąsiedztwie City of London) gdzie się urodziła (4 maja 1852). Większość dzieciństwa spędziła w Oxfordzie, gdzie jej ojciec był dziekanem na tamtejszym uniwersytecie, a Lewis Carroll profesorem. Z tego też powodu raz do roku, w pierwszą sobotę lipca Oxford zamienia się w magiczne królestwo. Jest Alicja, Szalony Kapelusznik, Kot z Cheshire i wszyscy bohaterowie z książki!\nW rzeczywistości obie książeczki o Alicji powstały po pewnej wycieczce łodzią po Tamizie, która miała miejsce 4 lipca 1862, a w której uczestniczyli wielebny Dodgson (autor książki), wielebny Robinson Duckworth i trzy małe dziewczynki: Lorina Charlotte Liddell (13 lat; pierwsza w wierszu rozpoczynającym książkę), Alice Pleasance Liddell (10 lat; druga w wierszu) i Edith Mary Liddell (8 lat; trzecia w wierszu). Wycieczka rozpoczęła się od Folly Bridge niedaleko Oxfordu i zakończyła pięć mil dalej w wiosce Godstow. W czasie rejsu wielebny Dodgson opowiadał historię, w której główną rolę grała Alicja. Sami możecie wybrać się w rejs podobny do tego, jaki po oksfordzkich wodach odbyła Alicja… z jedną z wielu działających nad rzeką firm oferujących rejsy łodziami podobnymi do tamtych – bez wioseł, odpychane od dna długimi żerdziami (www.visitoxfordandoxfordshire.com).\nFolly Bridge (Fot. terryballard / Foter)\nPo rejsie koniecznie odwiedź Sklep Alicji (Alice’s Shop), znajdujący się naprzeciwko Christ Church College. W sklepie znaleźć można pamiątki związane z Alicją. Niegdyś był to sklep ze słodyczami, do którego 150 lat temu zaglądała Alice Liddell i który wystąpił potem w „Po drugiej stronie lustra”. (www.aliceinwonderlandshop.co.uk). Jeżeli po przeczytaniu fragmentu, w którym Alicja spotyka Szalonego Kapelusznika, nabierzesz ochoty na herbatę, wybierz się koniecznie do londyńskiego hotelu Sanderson Hotel, który oferuje Podwieczorek Szalonego Kapelusznika (Mad Hatter’s Afternoon Tea). Przygotuj się na tykające ciastka w kształcie zegarów, menu ukryte w książce, „Galaretkową Krainę Czarów” i inne ciekawostki.\nAlice’s Shop (Fot. Tracey & Doug / Foter)\nNa początku 2010 roku również przepiękna posiadłość Antony House nieopodal Plymouth została przemieniona w magiczne miejsce związane z „kultem” Alicji. To właśnie tu, we wnętrzach i ogrodach tej niesamowitej XVIII wiecznej budowli, Tim Burton nakręcił większość scen do swojego filmu. Jeden z najbardziej niesamowitych planów zdjęciowych – ogród porośnięty gigantycznymi grzybami, ukrywające się w krzakach koty z Chashire, a także rozgrywki krykieta. Specjalną atrakcją stała się także herbatka u Szalonego Kapelusznika. Doskonałą herbatkę rodem z filmu można także skosztować w posiadłości Enchanted Manor Retreat na wyspie Wight. Będąc w okolicy warto zatrzymać się w przepięknym i niezwykle ciekawym hotelu Oddfellow w Chaster, gdzie w lokalnej kawiarni zwisają z sufitu do góry nogami stoły. Zatem, każdy, kto kiedykolwiek marzył, by wybrać się na herbatę do Szalonego Kapelusznika, będzie miał ku temu doskonałą okazję.\neuropa, turystyka kulturowaAlice Liddell, Alicja w Krainie Czarów, Anglia, Charles Lutwidge Dodgson, książki dla dzieci, Lewis Carroll, UK, Wielka Brytania


59 milionów użytkowników - internetSTANDARD - e-commerce, marketing, social media, szkolenia\tFacebook\n59 milionów użytkowników 59 milionów użytkowników Krzysztof Kozerski,\n20.01.2003, godz. 11:15\tstatystyka\nJak wynika z danych China Internet Network Information Center (CNNIC), liczba użytkowników Internetu w Chinach wyniosła pod koniec minionego roku 59,1 mln. Z opublikowanych danych wynika, że populacja chińskich internautów rośnie bardzo dynamicznie; w ciągu 2002 roku liczba osób korzystających z Sieci zwiększyła się o 75% z 33,7 mln pod koniec roku 2001.\nNajszybciej rosnącą w siłę grupą chińskich internautów są osoby w wieku poniżej 30 lat. Trzydziestolatkowie i osoby młodsze to najliczniejsza grupa (72%) użytkowników Sieci w Chinach; przed rokiem stanowili oni 68% chińskiej społeczności internetowej. Ponad jedna trzecia natomiast, to osoby w wieku od 18 do 24 lat. Mimo, iż chińscy internauci są bardzo niezadowoleni z wysokich kosztów dostępu do Sieci, to jak widać przybywa ich w bardzo szybkim tempie. Nie jest to już co prawda tak dynamiczny wzrost jak w latach 1999 i 2000 – odpowiednio 323% i 153%, ale i tak znacznie większy niż w roku 2001, kiedy chińskich internautów przybyło 50%.


Pogoda Anury. Prognoza pogody w Anury | METEOPROG.PL | METEOPROG.PL\nPogoda w Anury. Ścisła pogoda na dziś w Anury.\nPogoda w Anury.\n/ Pogoda w Anury\nPogoda Anury – prognoza pogody na dzisiaj, na jutro, na tydzień, na miesiąc. Wychodząc z domu albo planując podróż, warto sprawdzić prognozę pogody, żeby nie znaleźć się w niezręcznej sytuacji bez parasola albo lekko ubranym w chłodną pogodę.\nPrognoza pogody Anury dzisiaj pomożemy sprawdzić temperaturę powietrza, prawdopodobieństwo opadów, otrzymać informacje dotyczące prędkości i kierunku wiatru, ciśnienia atmosferycznego i wilgotności powietrza, i jak te wskaźniki będą zmieniać się w ciągu dnia.\nPogoda v Anury na tydzień, na 10 dni albo na miesiąc pokazuje tendencje zmian pogody w ciągu kilka dni. Wykresy pogody, prawdopodobieństwo wystąpienia opadów i ciśnienie atmosferyczne pokazują ścisłą sytuację pogodową na 3, 10, 14 dni albo na miesiąc. Duży zakres danych na stronie – Temperatura powietrza, kierunek i prędkość wiatru, zachmurzenie, typy opadów i je intensywność w Anury - pomożemy Ci zorientować się w sytuacji pogodowej. Także możesz znaleźć informacje o wschodzie i zachodzie słońca, długości dnia i fazie Księżyca.\nDzięki ludzikom w naszym serwisie możesz zdecydować „jak ubrać się”, brać ze sobą parasol czy okulary przeciwsłoneczne w zależności od prognozy pogody. Codzienna prognoza pogody w Anury pomoże Ci nie przeziębić się jeśli wieczorem nastąpi ochłodzenie albo wzmoże się wiatr.\nPogoda długoterminowa Anury – ścisła i szczegółowa prognoza pogody na dzisiaj, jutro i dwa tygodnie. Także istnieje funkcja pogoda w Anury tylko na weekend, żeby zaplanować wypoczynek. Dane pogodowe ze stacji synoptycznych przetwarzane są co godzinę – to daje możliwość udostępnienia najbardziej ścisłej prognozy pogody, w tym godzinowej.\nUdostępnij pogodę w Anury:\nPrognoza pogody w Anury na 14 12 - 18 12\nprognoza pogody w Anury\nPogoda w Anury: Bez istotnych opadów - 0, 0-0, 3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Anury: Niewielki śnieg - 0, 0-2 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.


91-letni, grecki bohater II wojny światowej wygrywa w wyborach do Europarlamentu | 161 CREW\n91-letni, grecki bohater II wojny światowej wygrywa w wyborach do Europarlamentu\nManolis Glezos, znany ze zburzenia swastyk na Akropolu w 1941 r., zajmie miejsce w Parlamencie Europejskim, wypełnionym neonazistami.\nW Europie ponownie gromadzą się ciemne chmury na horyzoncie. W wyborach do Parlamentu Europejskiego skrajna prawica osiągnęła przerażająco dobre wyniki we Francji, w Austrii, w Danii, na Węgrzech i w Grecji. Rozczarowani obywatele na całym kontynencie wysłali swych ultranacjonalistycznych, faszystowskich, a nawet otwarcie neonazistowskich posłów do Brukseli i Strasburga. Jednak zdecydowaną liczbą głosów w Grecji wybrano także Manolisa Glezosa – legendarnego, 91-letniego bohatera II wojny światowej, który w dniu 30 maja 1941 r., mając 19 lat, zaledwie kilka tygodni po zajęciu kraju przez nazistów, wraz ze swym przyjacielem Apostolosem Santasem, w środku nocy zburzył swastyki na Akropolu.\nBrat Manolisa, Nikos, 10 maja 1944 r., więziony przez nazistów, napisał wzruszającą wiadomość pożegnalną do swej matki na wewnętrznej stronie hełmu. „Najdroższa matko, chcę cię objąć i pocałować. Dziś zostanie wykonana egzekucja. Zginę dla GR. ludu”. Manolis Glezos wyjaśnia, dlaczego słowo „greckiego” zostało skrócone i napisane wielkimi literami. Jego brat chciał przez to powiedzieć, że nie poniósł ofiary w imię jakiegoś nacjonalistycznego złudzenia, ale dla ludzi z całej Europy i świata. Tych ludzi, którzy zdecydowanie walczyli o wolność, sprawiedliwość i samostanowienie wszędzie.\nTo absolutna hańba, że dziś, w XXI wieku, legenadarny bohater II wojny światowej, taki jak Manolis Glezos, który był trzykrotnie więziony (najpierw przez hitlerowców, a później przez dwie kolejne, prawicowe dyktatury), który spędził 11 lat za kratami i 4,5 roku na wygnaniu, który w swej walce w imię radykalnie demokratycznych przekonań został pobity i zagazowany przez policję w czasie protestów przeciwko cięciom w 2011 r., ma teraz zasiadać w Europarlamencie obok kilkudziesięciu nacjonalistów, faszystów i neonazistów, którzy czerpią swe nikczemne idee z tych samych potworów, którzy niegdyś zamordowali jego brata, a kolejne miliony – na całym kontynencie i daleko poza nim. Samo to powinno powodować, że każdy się wzdrygnie.\nW przeszłości wyrażaliśmy nasz sceptycyzm zarówno wobec SYRIZA – partii Glezosa – jak i polityki parlamentarnej w ogóle. Osobiście nadal uważam, że radykalne zmiany społeczne i prawdziwa demokracja są oddolne – tak zawsze było. I że wybory, choć czasem nieznacznie użyteczne, są często rażąco przereklamowane, a czasem nawet niebezpiecznie zwodnicze, jeśli traktować je jako narzędzie demokratycznego równouprawnienia. Ale wobec odrodzenia tych ciemnych sił w dzisiejszej Europie, zwycięstwa Glezosa jest niewątpliwie jednym z najbardziej potężnych, symbolicznych odpowiedzi na faszystowskie zagrożenie oraz głosem w obronie wartości i praktyk demokratycznych. Glezos zresztą jest znanym obrońcą demokracji bezpośrendiej i kontroli pracowniczej. Aktywnie eksperymentował z demokracją bezpośrednią jako burmistrz miasteczka Naxos.\nZwycięstwo wyborcze Glezosa jako takie jest świadectwem ducha oporu, który nadal cechuje Grecję. Cechuje ludzi mimo wstrząsającej, pięcioletniej depresji, która pozostawiła niemal połowę gospodarstw domowych w państwie z problemem w utrzymaniu się powyżej poziomu ubóstwa. Mimo faktu, że neonaziści ze Złotego Świtu są obecnie trzecią siłą polityczną i że Ateńczycy jakoś zagłosowali na szefa partii PASOK, dalsze osłabienie partii rządzących daje promyk nadziei, że lepsze czasy mamy dopiero przed sobą. Tu, gdzie demokracja została wymyślona, prowadzimy obecnie jedną z najważniejszych dla przyszłości tego ustroju walk. I ta walka już się rozprzestrzenia, a Europa i świat nie mogą sobie pozwolić, by stać i patrzeć w inną stronę. To, co się dzieje w Grecji, dotyczy nas wszystkich.\n„Na rzecz pokoju, wolności i demokracji. Nigdy więcej faszyzmu. Miliony zmarłych przypominają…”\nW artykule:Grecja, Syriza


davinabaine (Anna) | DeviantArt\n2 Deviations 9 Comments 148 Pageviews 0 Scraps 7 Watchers 0 Critiques 0 Forum Posts 21 Favourites More Stats\nBirthdayMarch 4 Last Visit: 3 days ago\nMature content Szkola zabijania: rozdz. pierwszy (cz. II) davinabaine 1\nSzkola zabijania: rozdz. pierwszy (cz. I)\nRozdział pierwszy„Noc pełna wrażeń” Przesuwałam wzrokiem po kolejnych słowach zapisanych na grubym, ziarnistym papierze, koncentrując się na przyjemnym głosie powtarzającym każde zdanie w mojej głowie. Tylko ten dźwięk dopuszczałam do świadomości, gdyż hałas dobiegający z dyskotekowej sali przyprawiał mnie o migrenę. Właśnie dlatego pozostawał za barierą, jaką tworzyłam zawsze, gdy potrzebowałam chwili spokoju.Zawsze zastanawiałam się, dlaczego szukałam ciszy akurat w klubie. Szybko jednak uświadomiłam sobie, że przez specyfikę tego konkretnego miejsca, tylko tam mogłam odpocząć i bez problemu zebrać myśli. Poczytać książkę, zrelaksowa\ndavinabaine davinabaine 2\nPromarker Luka the Grave Robber\nCartoon and Reality - Maria\nCyber Dragon Attack!\nCyber Cowboy HQ\nSnake Stock 07 (private use)\nMisuro (Naruto OC) :3\nThe-Creative-WriterWe-Write-To-EscapeWriter-Promotion All Groups Activity\nView deviation Edit Watch Settings Unwatch davinabaine May 15, 2017\ndavinabaine submitted a deviation\nSzkola zabijania: rozdz. pierwszy (cz. II) by davinabaine,\nLiterature / Prose / Fiction / Horror / Introductions & Chapters Rozdział pierwszy„Noc pełna wrażeń” Nie zdziwiła mnie nieobecność Łukasza. To była jedna z najnormalniejszych rzeczy, jakich mogłam się spodziewać po tym wieczorze, jednak musiałam się z nim skontaktować. A przynajmniej znaleźć kogoś, kto zrobiłby to za mnie, gdyż wieść o śmierci jego dziewczyny nie była najłatwiejszą nowiną do przekazania. — Niech ktoś do niego zadzwoni i powie, że Lola… nie żyje — udało mi się dokończyć po kilkusekundowej pauzie na krótki oddech, zachowując przy tym pozorny spokój. Nie pierwszy raz patrzyłam na śmierć kogoś bliskiego. Pierwszy raz jednak miałam pewność, że cudownie nie zmartwychwstanie po dwudziestu czterech godzinach. Spojrzałam na Aleksandra. Widziałam, jak powoli zaciskał dłonie w pięści, napinając mięśnie całego ciała. Jego szczęka porośnięta kilkudniowym zarostem zacisnęła się jak imadło, a klatka piersiowa zaczęła niebezpiecznie szybko poruszać się w górę i dół. Zaledwie w ułamku sekundy z nieszkodliwego przyjaciela zamienił się w drapieżnika gotowego do ataku i choć wszyscy tutaj cenili tę umiejętność – zadawanie większego bólu wiązało się w końcu z większą przyjemnością dla obojga – to ja naprawdę się go bałam. Przestawałam go wtedy poznawać. — Aleksander, patrz na mnie — powiedziałam tym samym głosem, co wcześniej do Loli. — To nie jesteś ty. Złość w niczym nam nie pomoże. Patrzył na mnie soczysto zielonymi tęczówkami, które częściowo zasłaniały niesforne, ciemnobrązowe kosmyki włosów. Nim jednak zdążyłam spróbować innego zagrania, zobaczyłam za nim znajomą, ciemnowłosą postać. Marek, kiwnąwszy na mnie porozumiewawczo głową, położył dłonie na jego ramionach, składając kilka pocałunków na jego szyi. Aleksander momentalnie został wyrwany z transu i spojrzawszy na mnie, westchnął cicho. — Przepraszam. Nie jestem w tym tak dobry jak ty — stwierdził i odwrócił się do mnie plecami, by podziękować swojemu wybawcy. Właśnie tego zazdrościłam innym ludziom, że nawet jednym pocałunkiem byli w stanie dokonać na pozór niemożliwego. Niestety, mnie one zawsze kojarzyły się tylko z jedną osobą. — Musisz mi pomóc — zwróciłam się do niego, gdy Marek zajął się uspokajaniem tłumu. — Co chcesz zrobić? — Najpierw musimy zanieść gdzieś jej rzeczy — oznajmiłam, spojrzawszy na ubrania i rzeczy osobiste Loli leżące na podłodze. Mimo półmroku, w jakim była skąpana cała sala, łącznie ze wszystkimi gośćmi, doskonale widziałam jej neonowo-różową sukienkę, którą kupiła specjalnie na tę okazję. — Marek się tym zajmie. Nie podobało mi się, że ktoś obcy będzie dotykał rzeczy mojej przyjaciółki, lecz jeśli chciałam dowiedzieć się, kto ją zabił, musiałam skoncentrować się na czymś innym. — Masz klucz do pokoju z monitoringiem? — zapytałam, przypominając sobie pęk kluczy, który zawsze nosił przypięty przy pasku podczas późnowieczornych zmian w klubie. — Tak, ale po co… — przerwał w połowie, analizując coś w ciszy. — No, tak – zorientował się szybko, wkładając dłoń do kieszeni obcisłych, ciemnobrązowych spodni. Kiedy jednak miał ją wyjmować, zawahał się na chwilę, po czym wypuścił klucze z rąk, pozwalając im swobodnie opaść na dno kieszeni. Na jego twarzy widziałam strach. — Nie mogę. Robert mnie zabije. — Sam mówiłeś, że praktycznie go tu nie ma — zauważyłam, chcąc przemówić mu do rozsądku. — Ale to jest misja samobójcza! Byłaś kiedyś w jego gabinecie? Trzyma tam trofea. I to nie są zwykłe statuetki. To są nagrody dla najbrutalniejszego mordercy roku! — mówił w pośpiechu, podenerwowany, z trudem dobierając odpowiednie słowa w tak krótkim czasie. Przebierał przy tym nerwowo nogami, gotów do natychmiastowej ucieczki. Słyszałam wiele plotek o właścicielu tego klubu i żadna z nich nie zachęcała do bliższego poznania Roberta. Znałam kilku sadystów, którzy przekraczali pewne granice, po części sama nią byłam, ale on… Dla niego po prostu nie istniały żadne reguły. — Przecież nikt cię nie wyda. — Usiłowałam go uspokoić, zmierzając wolnym krokiem w stronę odpowiedniego pomieszczenia. Bezskutecznie. — Dobra, pójdźmy na kompromis — oznajmiłam w końcu. — Daj mi klucze, pójdę sama. Jeśli ktoś mnie przyłapie, powiem, że skręciłam ci kark i ci je zabrałam. — Wzruszyłam ramionami, jak gdyby nigdy nic, próbując inaczej, lecz jego przerażona mina nie wróżyła sukcesu. Chciałam zapytać, która część mojego planu tak go zszokowała, lecz przeszkodził mi w tym nieznajomy mężczyzna, a raczej jego głos dochodzący zza moich pleców. — Dziewczyna ma jaja. Powinieneś się od niej uczyć — zwrócił się do Aleksandra, wyraźnie rozbawiony całą sytuacją. Wtedy właśnie dotarło do mnie, że to nie planem był przerażony, a Robertem we własnej osobie stojącym przede mną w całej okazałości. Część balkonu, w której staliśmy, była prawie całkowicie pogrążona w mroku. Klubowe światła przestały działać z momentem wbiegnięcia do środka Loli, poza tym nawet włączone nie były w stanie oświetlić głębokiego korytarza używanego zazwyczaj tylko przez personel, do którego nie należałam, dlatego w stronę pokoju z monitoringiem kierowaliśmy się praktycznie na oślep. To nie przeszkadzało mi jednak w dostrzeżeniu barczystej sylwetki właściciela lokalu, przewyższającego mnie spokojnie o kilka głów. I choć tylko tyle byłam w stanie dostrzec, nie licząc błyszczących w ciemności tęczówek, wystarczyło w zupełności, bym poczuła respekt wobec niego i zrozumiała wszystkie obawy Aleksandra. — Panie Malicki… — zaczął mój przyjaciel, dukając, jak zestresowany uczeń w trakcie odpowiedzi ustnej, do której się nie przygotował. — Daj jej te klucze. Przyda mi się ktoś, kto odwali za mnie czarną robotę — oznajmił ze spokojem, nareszcie wychodząc z cienia. Światła w korytarzu, najwidoczniej zapalone przez niego, w tym samym momencie rozświetliły mrok, na początku niemalże mnie oślepiając, lecz – przyzwyczajonej do marnego oświetlenia w loży – szybko przestały mi przeszkadzać. — Dla pana to czarna robota? Tam zginęła dziewczyna! Jedna z naszych! — Jego słowa sprawiły, że nie mogłam dłużej ukrywać emocji. Przez chwilę nie interesowało mnie, czy moja głowa zawiśnie na jego ścianie, czy może jednak zdecyduje się mnie zjeść, bo takie plotki też cieszyły się ogromnym zainteresowaniem. Liczyło się dla mnie tylko wyperswadowanie mu, że to nie kolejna nic nie znacząca śmierć, których codziennie były tu tysiące, a coś poważnego, o czym nie mieliśmy najmniejszego pojęcia. — A nie mówiłem, że naprawdę ma jaja — po raz kolejny zwrócił się do Aleksandra, najwyraźniej znakomicie się bawiąc i całkowicie mnie ignorując. — Ja tutaj stoję! — wykrzyknęłam, zwracając na siebie uwagę niektórych imprezowiczów, gdyż ze względu na niedawne wydarzenia muzyka nadal pozostawała wyłączona. Traktowaliśmy naprawdę poważnie wszystkie anomalie. Szczególnie takie jak ta, gdyż śmierć Loli oznaczała, że nie jesteśmy niezniszczalni. A w dodatku możemy umrzeć w straszliwych katuszach. — Zdaję sobie sprawę z zagrożenia — oznajmił z całkowitą powagą, a jego twarz nagle stężała, przypominając kamienną maskę jakiegoś morderczego bóstwa. — To dlaczego pan nic nie robi? — Tym razem odezwał się Aleksander, zaskakując tym nas oboje. — Wy naprawdę nic nie rozumiecie… — Pokręcił z niedowierzaniem głową. — Czego nie rozumiemy? — zapytał, najprawdopodobniej nie spodziewając się takiej odpowiedzi. I nagle wszystko zrozumiałam. — To nie stało się tylko tutaj — wypowiedziałam z trudem kolejne słowa, nawet nie czekając na potwierdzenie moich przypuszczeń. Ta wiadomość zszokowała mnie w takim stopniu, że nie potrafiłam się poruszyć, prawie zapominając, jak się oddycha. Dopiero po chwili moja klatka piersiowa znów zaczęła miarowo się poruszać, pompując powietrze do płuc. Zastygłam jak rzeźba, a obok mnie mój przyjaciel, który zdecydowanie już dawno przekroczył limit rewelacji zdolnych do zniesienia, jak na jeden dzień. — I nie tylko wy macie pretensje. Dlatego zajmijcie się czymś pożytecznym. Ja muszę jeszcze kogoś znaleźć — powiedział, wyraźnie poirytowany, a na jego twarzy pojawił się ledwo dostrzegalny grymas bólu. Chwilę później zniknął za grubymi drzwiami swojego gabinetu na końcu korytarza, zostawiając nas z tym wszystkim zupełnie samych. — To nawet było dobre… — Parsknął śmiechem. — O czym ty mówisz? — Słowa Aleksandra całkowicie zbiły mnie z tropu, a mózg jeszcze przez kolejne kilka sekund nie był w stanie odpowiednio ich zinterpretować. — O nim… — wskazał na gabinet. — Przecież tylko się zgrywał. — Uśmiechnął się pod nosem i pokręcił głową. — Aleksander… Wiem, że to dla ciebie… — Nie. Nie słuchasz mnie. On się zgrywał — przerwał mi stanowczo, a jego oddech nagle znacznie przyspieszył. Po raz kolejny zacisnął dłonie w pięści, tym razem jednak wbijając sobie przy tym paznokcie w ich wewnętrzną część tak mocno, że momentalnie spomiędzy palców zaczęły wyciekać cienkie strugi ciemnoczerwonej krwi. — Nic nam nie grozi — powiedziałam, choć sama w to nie wierzyłam. Wiadomość przekazana nam przez Roberta nie była nawet porównywalna ze śmiercią Loli. Oznaczała, że to nie był jednorazowy incydent, że to nie jedyna trumna bez ciała, którą pochowamy. To mogło spotkać każdego z nas. — Żartował. — Usłyszałam znowu. Aleksander powtarzał to z zamkniętymi oczami jak mantrę, powoli rozluźniając zaciśnięte z całej siły dłonie. — Daj mi klucze — zwróciłam się do niego spokojnie, lecz nagle do moich uszu dotarły dziwne odgłosy. Zdawało mi się, że słyszę czyjś stłumiony krzyk lub jęk, jednak nie byłam w stanie zlokalizować źródła. — Słyszałeś to? — zapytałam, z nadzieją, że przyjacielowi pójdzie znacznie szybciej, ale pokręcił tylko przecząco głową. — Co miałem słyszeć? — Moje pytanie momentalnie wyrwało go z transu. Oboje milczeliśmy przez dłuższą chwilę, nasłuchując. Niezidentyfikowany dźwięk nagle ucichł i stał się nie do wykrycia dla kogoś takiego jak my, dlatego spojrzałam znacząco na kieszeń Aleksandra, który bez słowa sprzeciwu wyciągnął klucze i rzucił je w moją stronę. Nie zdołałam ich jednak złapać, bo kiedy tylko wyciągnęłam ręce, musiałam natychmiast zatkać nimi uszy. Stłumiony dotąd odgłos odezwał się ponownie, spotęgowany do tego stopnia, że zatrząsł cienkimi ścianami budynku. Od początku wydawał mi się znajomy. Podobny do tego, który wydała z siebie Lola, jednak należący do… mężczyzny. — Robert — powiedzieliśmy jednocześnie, puszczając się biegiem w stronę jego gabinetu. Szkola zabijania: rozdz. pierwszy (cz. II) #horror\nWybaczcie, że prawie po dwóch miesiącach, ale leci ciąg dalszy. ___________________________________________________Opowiadanie zaczęte w 2014 roku, wciąż nieskończone. Wybaczcie brak polskich znaków w tytule. Opis opowiadania: Śmierć przynosi rozkosz, szczególnie, gdy można ją przeżywać wciąż na nowo. Problem pojawia się dopiero wtedy, kiedy na drodze nieśmiertelności staje ktoś o wiele potężniejszy, dla kogo śmierć ma zupełnie inne znaczenie. Czy ktokolwiek się przed nim ustrzeże? Czy pozostała jeszcze nadzieja? A może jedyne wyjście zawiera się w słowach… „Po prostu się zabij. Będzie bolało, obiecuję.” Enjoy! ;> Loading...\nView collection Edit Watch Settings Unwatch davinabaine Apr 7, 2017\ndavinabaine added to this collection\n6 deviations View deviation Edit Watch Settings Unwatch davinabaine Mar 24, 2017\nSzkola zabijania: rozdz. pierwszy (cz. I) by davinabaine,\nMar 24, 2017, 12:50:05 PM\nLiterature / Prose / Fiction / Horror / Introductions & Chapters Rozdział pierwszy „Noc pełna wrażeń” Przesuwałam wzrokiem po kolejnych słowach zapisanych na grubym, ziarnistym papierze, koncentrując się na przyjemnym głosie powtarzającym każde zdanie w mojej głowie. Tylko ten dźwięk dopuszczałam do świadomości, gdyż hałas dobiegający z dyskotekowej sali przyprawiał mnie o migrenę. Właśnie dlatego pozostawał za barierą, jaką tworzyłam zawsze, gdy potrzebowałam chwili spokoju. Zawsze zastanawiałam się, dlaczego szukałam ciszy akurat w klubie. Szybko jednak uświadomiłam sobie, że przez specyfikę tego konkretnego miejsca, tylko tam mogłam odpocząć i bez problemu zebrać myśli. Poczytać książkę, zrelaksować się, nie narażając się przy tym na kontakt z innymi ludźmi. Przynajmniej z tymi, którzy mnie nie rozumieli. Loża dla VIP-ów zawsze stała dla mnie otworem, szczególnie że tylko ja miałam klucze do tylnego wyjścia, którym dostawałam się niepostrzeżenie do środka. — Mira? Czyjś głos uderzył z ogromną siłą w postawioną przeze mnie barierę, odbijając się nieznośnym echem w mojej głowie. Prawie nikt nie mógł się przez nią przebić, gdyż tak została zaprojektowana, chyba że wiedział, jak się do tego zabrać. A on wiedział. Podniosłam wzrok znad starej książki, która już dawno przeżyła lata swojej świetności, zamykając ją ostrożnie, gdy tylko upewniłam się, że zakładka znajduje się na odpowiedniej stronie. Jeszcze w tym samym momencie uderzyło mnie jaskrawe światło jarzeniówek wmontowanych w sufit, zalewających obszerne i dość chłodne wnętrze jaskrawobiałą poświatą. Nadawała ona ścianom jeszcze bardziej srebrzystego koloru i tak już skutecznie dekoncentrującego mnie za każdym razem, gdy bezskutecznie chciałam dać odpocząć oczom, jednak starałam się do tego przyzwyczaić. Opuściłam barierę, dając okropnemu hałasowi wydostającemu się z głośników dotrzeć do moich wyczulonych na dźwięk uszu i odłożyłam książkę na przeszklony stolik, koncentrując całą swoją uwagę na przybyszu. — Przyniosłem ci sok. — Uśmiechnął się do mnie, unosząc do góry wysoką szklankę z pomarańczowym płynem i czarną, spiralną słomką wetkniętą do środka. — Pilnujesz, żebym się nie odwodniła? — zapytałam, obserwując uważnie, jak kładzie szklankę na okrągłym stoliku. Najbardziej ceniłam w nim to, że od początku naszej znajomości jeszcze ani razu się nie zapomniał. Doskonale pamiętał, że nie znoszę fizycznego kontaktu, nawet w tak błahym na pozór przypadku, jak podanie napoju. Właśnie dlatego razem mieszkaliśmy. On tolerował moje dziwactwa, a ja jego, których – trzeba przyznać – było zdecydowanie mniej. Nie zapominając, oczywiście, o Loli, która pewnie znowu obściskiwała się ze swoim chłopakiem w ciemnej uliczce przed klubem. — Ktoś musi — odpowiedział zdawkowo i zajął miejsce naprzeciw mnie, nareszcie wychodząc z nieznośnie białej poświaty, na którą zazwyczaj starałam się nie zwracać uwagi. — Kto dzisiaj czynił honory i zabił jako pierwszy? — Spojrzałam na niego z ciekawością. Choć nigdy nie brałam udziału w codziennych „rytuałach”, zawsze ciekawiło mnie, co się akurat wydarzyło. — Stefan. Podziurawił kolesia jak szwajcarski ser. Żałuj, że tego nie widziałaś. Podekscytowanie malujące się na jego twarzy pewnie przeraziłoby niejedną osobę, jednak dla mnie było zupełnie normalne. Wszyscy tacy byliśmy, w końcu właśnie po to powstał ten klub, więc dlaczego mielibyśmy się tym nie cieszyć i ukrywać swoje prawdziwe emocje? — Jednego z naszych? — Nie, kogoś z zewnątrz. W nocy będę pozbywał się ciał, chcesz się przyłączyć? — Uśmiech nie schodził mu z twarzy, jak zwykle. Upił niewielki łyk zimnego piwa, które przyniósł razem z moim sokiem, zostawiając na stoliku okrągły ślad po spływających po butelce kroplach wody i poczekał cierpliwie na odpowiedź. Niektóre osoby dałyby się pociąć za uczestniczenie w nocnej wywózce, choć to akurat sprawiłoby im tylko przyjemność, jednak ja wolałam trzymać się od tego z daleka. Zajmowałam się dostarczaniem ciał do wywiezienia, a nie robieniem tego samodzielnie. — Zabierz lepiej Marka. Chyba wpadłeś mu w oko — zasugerowałam, przypominając sobie pełne pożądania spojrzenia rzucane w stronę mojego przyjaciela. — Byłem już w jego loży. Jest zajęty w nocy — odpowiedział bez wahania, z nutą smutku w głosie, odruchowo przesuwając wilgotnymi od skroplonej wody palcami po zjeżonych na karku włosach. Dopiero gdy położył dłoń z powrotem na butelce, udało mi się dostrzec strugę krwi plamiącą kołnierzyk jego dopasowanej koszuli w czerwono-niebieską kratę, którą niesamowicie uwielbiał. — Lepiej ją namocz albo będzie do wyrzucenia. Aleksander spojrzał w dół, nieco zawstydzony, jednak szybko na powrót skierował na mnie swoje soczysto zielone tęczówki. — Nie chciałabyś zobaczyć jego koszuli… — powiedział z zawadiackim uśmiechem, a ja posłałam mu niemalże błagalne spojrzenie. — Tylko bez szczegółów. Wystarczą mi… jednoznaczne dźwięki dochodzące w nocy zza ściany. — Tym razem to ja upiłam łyk napoju, delikatnie wykrzywiając twarz, gdy uświadomiłam sobie, jak kwaśny sok dostałam. Nagle muzyka docierająca do loży z zewnątrz całkowicie ucichła. Cienkie ściany budynku momentalnie przestały pulsować od rosnących wciąż decybeli, a cisza, która zapanowała niespodziewanie w klubie, postawiła nas oboje w stan gotowości. Nie wystraszyła nas jednak tak bardzo, jak przeraźliwy krzyk wydobywający się z czyjegoś gardła zaledwie po kilku sekundach milczenia. Nie czekając na dalszy rozwój wydarzeń, zerwaliśmy się gwałtownie z obitych grubą, drogą skórą kanap, biegnąc do wyjścia. Wszyscy klubowicze schowali się w cieniu ścian, odsłaniając całkowicie balkon przy drzwiach wejściowych, na którym leżała nieznajoma dziewczyna, wijąc się z bólu. Wydawała przy tym okrzyki prawdziwego cierpienia, co nie było normalne w miejscu pełnym masochistów, dlatego nie dziwiła mnie reakcja znajomych, szczególnie że minął już czas przeznaczony na wspólne zabijanie. Kiedy jednak dostrzegłam twarz zwijającej się z bólu blondynki, krew natychmiastowo odpłynęła mi z twarzy, co najwyraźniej zaniepokoiło Aleksandra, który w ostatniej chwili powstrzymał się od dotknięcia mojego ramienia. W tamtym momencie fizyczny kontakt z kimkolwiek nie poprawiłby mojego stanu. — Mira, dobrze się czujesz? — To Lola — zdołałam wyjąkać i kilka sekund później klęczałam już przy niej, przeszedłszy bez problemu pomiędzy rozsuwającymi się z każdą kolejną sekundą tłumami. Niektórzy stali w osłupieniu, inni byli przerażeni, a jeszcze inni – śmiali się, mrucząc coś o narkotykach. Ja jednak byłam przekonana, że to nie sprawka używek. Coś się stało, choć nie wiedziałam jeszcze, co dokładnie. — Lola! Co ci jest? Mów do mnie! — Pochyliłam się nad nią, próbując za wszelką cenę wyrwać ją z tego dziwnego transu. Każdy, nawet najcichszy dźwięk, wywoływał u niej jednak coraz gorsze konwulsje, dlatego szybko zrozumiawszy swój błąd, zamilkłam i nakazałam to samo gestem dłoni reszcie zebranych. — Lola… — Zabierzcie to… Weźcie to ode mnie… — szeptała ze łzami w oczach, zachowując się tak, jakby chodziło po niej stado rozwścieczonych, czerwonych mrówek. Kiedy jednak przyjrzałam się uważniej, zamiast małych żyjątek, dostrzegłam coś znacznie gorszego. — Boże, kto ci to zrobił… Jej ciało wyglądało, jakby ktoś jednocześnie chciał ją rozszarpać i polał czymś niesamowicie żrącym, co stopniowo roztapiało jej skórę, a potem mięśnie i tkankę tłuszczową. Mogłabym przysiąc, że w niektórych miejscach widziałam już gołe kości. W dodatku z ran unosił się okropny fetor przypominający odór zgnilizny. Gdy pod wpływem jakiegoś impulsu spojrzała na mnie, jej oczy nie były już niebieskie i roześmiane, jakie pamiętałam z dzisiejszego poranka, gdy siedziałyśmy przy kawie. Nie były nawet przepełnione bólem, czego się spodziewałam. Przypominały raczej oczy ślepca, a skóra twarzy powoli gniła tak, jak reszta ciała. Nie miałam pojęcia, co się dzieje, a Aleksander, który od dłuższego czasu stał obok mnie w milczeniu, nie mógł wydobyć z siebie żadnego dźwięku, a co dopiero wykrztusić choćby jedno słowo. — Nie wiem, co robić — wyszeptałam, całkowicie bezradna. — Powiedz mi, co mam robić… — mówiłam błagalnym tonem, z trudem powstrzymując napływające do oczu łzy. Wszyscy byli w szoku, a ja nawet bałam się jej dotknąć, by nie sprawić jej jeszcze większego bólu. To nie było normalne. To wszystko nie powinno się dziać, przecież byliśmy niezniszczalni! A jednak patrzyłam na jej śmierć i wiedziałam, że nie obudzi się z tego cała i zdrowa, że to koniec. Byłam też przekonana, że ktoś zrobił jej to celowo, że jest za to odpowiedzialny. Ktoś o wiele okrutniejszy od nas. — Mira… — Z zamyślenia wyrwał mnie słaby, drżący głos Aleksandra. — Ona nie żyje — dokończył, choć z trudem przeszło mu to przez gardło. Lola przestała się ruszać. Z jej gardła nie wydobywał się już żaden dźwięk, a to, co z niej zostało… Nie mogłam uwierzyć, że to ona. Że ktoś doprowadził ją do takiego stanu. Moje ciało drżało, jakby ktoś zamknął mnie na kilka długich godzin w chłodni, a ja nie potrafiłam nic z tym zrobić. Prawdziwy szok przeżyłam jednak kilka sekund później, gdy odwróciłam na chwilę wzrok, pewna, że widzę kogoś w drzwiach. Wysoka, dobrze zbudowana sylwetka mignęła mi przed oczami, zostawiając po sobie tylko podmuch chłodnego, późnowieczornego powietrza, a zaraz po jej zniknięciu usłyszałam kolejny przeraźliwy krzyk. Kiedy tylko spojrzałam na powrót na ciało Loli, niespodziewanie dotarło do mnie, że jej nie ma. Moja współlokatorka wyparowała, jakby nigdy jej tam nie było, a jedyne, co potwierdzało, że te wydarzenia nie były tylko złym snem, z którego zaraz się obudzę, to jaskraworóżowa sukienka, wysokie, czarne szpilki i naszyjnik z kamieniem, który dostała od swojego chłopaka. — Czy ktoś widział Łukasza? — zapytałam, uświadamiając sobie, że to mój jedyny trop. Zagadka śmierci Loli nie mogła pozostać nierozwiązana, a nie znałam nikogo, oprócz nas, kto mógłby się tym zająć. Szkola zabijania: rozdz. pierwszy (cz. I)\nMój debiut tutaj. Opowiadanie zaczęte w 2014 roku, wciąż nieskończone. Wybaczcie brak polskich znaków w tytule. Opis opowiadania: Śmierć przynosi rozkosz, szczególnie, gdy można ją przeżywać wciąż na nowo. Problem pojawia się dopiero wtedy, kiedy na drodze nieśmiertelności staje ktoś o wiele potężniejszy, dla kogo śmierć ma zupełnie inne znaczenie. Czy ktokolwiek się przed nim ustrzeże? Czy pozostała jeszcze nadzieja? A może jedyne wyjście zawiera się w słowach… „Po prostu się zabij. Będzie bolało, obiecuję.” Enjoy! ;> Loading...\nArtist | Hobbyist | Literature Poland Interests\nScorpion, Sherlock, The Big Bang Theory, How to Get Away with Murder\nMarilyn Manson, Żywiołak\nHobbyist Thanks a bunch for the watch, awesome person Having you follow me is a HUGE honor and I will do my very best to be worthy! (Also language barriers can be evil XD )\nHobbyist Traditional Artist Wszystkiego najlepszego Aniu!! ^o^//\nHobbyist Traditional Artist Dzięki za watcha i Llamę Reply PreviousNext ©2017 DeviantArt. All rights reserved


GPS460, GPS520 wyposażenie\nNawigacje samochodowe GPS460 Easy Rider i GPS520 Easy Rider sprzedawane są w niewielkich pudełkach w pomarańczowych kolorach charakterystycznych dla wielu urządzeń firmy Manta Multimedia. Przeglądając półki marketów nie powinno być problemu z ich znalezieniem. W pudełku, oprócz samej nawigacji samochodowej użytkownik znajdzie wszystkie niezbędne akcesoria do jej użytkowania w samochodzie i podłączenia do komputera.\nUchwyt do szyby samochodowej\nUchwyt umożliwia zamocowanie nawigacji do szyby samochodowej. Do szyby przyczepiany jest za pomocą przyssawki, zaś nawigacja montowana jest w nim na zatrzask. Uchwyty dostarczane w komplecie mają możliwość regulacji pochylenia góra/dół oraz prawo/lewo, w celu najlepszego dobrania pozycji nawigacji w samochodzie. Dodatkowo mieszczą niewielki rysik. Większość operacji na ekranie nawigacji GPS z powodzeniem możemy wykonać palcem, bez konieczności używania rysika. Rysik przydatny jest za to do dokładnej kalibracji ekrany dotykowego.\nChociaż nawigacje GPS mają wbudowane akumulatory, jednak nie pozwalają one na długą pracę bez zasilania. Ich funkcja sprowadza się raczej do podtrzymania zasilania nawigacji na postoju, czy podczas tankowania na stacji paliw, kiedy zgaszony jest silnik samochodu i wyłączone zasilanie. Ładowarka/zasilacz do gniazda zapalniczki pozwala na korzystanie z nawigacji podczas jazdy bez obaw o wyczerpanie akumulatora. Ładowarka wyposażona jest w dość długi przewód (około 120 cm) zakończony wtyczką mini USB.\nUmożliwia komunikację z komputerem, przeglądanie zawartości pamięci flash nawigacji, karty pamięci MicroSD, synchronizację danych, aktualizację map i programu nawigacji samochodowej.\nW zestawie zajdziemy także instrukcję obsługi zarówno drukowaną, jak i na płycie CD, a także kartę gwarancyjną.\nGPS520 Easy Rider budowa i wygląd\nGPS520 Easy Rider jest solidnie wykonany z dobrych materiałów, konstrukcja urządzenia jest zwarta i sztywna. Przód urządzenia stanowi ekran dotykowy o przekątnej 5 cali i rozdzielczości 480×272 piksele. Ramka wokół ekranu ma w najszerszym miejscu 12 milimetrów. Przednia powierzchnia urządzenia jest płaska i nie ma żadnych możliwości, aby pod brzegi ekranu dostawał się kurz, czy drobiny piasku. Tył i ramka wokół ekranu są w kolorze czarnym, boki nawigacji są w kolorze srebrnego aluminium.\nWszystkie złącza umieszczone zostały na lewej krawędzi urządzenia. Znajdziemy tam gniazdo słuchawkowe, gniazdo kart MicroSD oraz gniazdu USB. Urządzenie bez problemu obsługuje karty pamięci SDHC (sprawdzana była karta o pojemności 8 GB).\nNa lewej górnej krawędzi umieszczony jest przycisk włączania/wyłączania nawigacji GPS.\nNa prawej dolnej krawędzie znajduje się otwór głośnika. Otwory głośnika znajdują się także na tylnej ściance urządzenia. Także na tylnej ściance obok naklejki znamionowej znajdziemy ukryty otwór Reset umożliwiający zresetowanie urządzenia.\nNa górnej krawędzi GPS520 Easy Rider znajduje się jedno wyżłobienie, a na dolnej dwa, dzięki którym możliwe jest mocowanie nawigacji w uchwycie do szyby samochodowej. Nawigacja montowana jest na zatrzask, tak abyśmy mogli szybko ją zdemontować i na przykład schować w schowku samochodowym.\nGPS460 Easy Rider budowa i wygląd\nGPS460 Easy Rider jest nieco mniejszy od modelu GPS520, jego wygląd też jest inny. Obudowa wykonana jest z gumowanego tworzywa sztucznego w kolorze czarnym. Przód urządzenia zajmuje 4,3-calowy ekran LCD o rozdzielczości 480×272 piksele. Ramka wokół ekranu jest nieco szersza niż w modelu GPS520, w najszerszym miejscu (u dołu ekranu) ma bowiem 15 mm, a w najwęższym (u góry) – 9 mm. Krawędzie boczne urządzenia są zaokrąglone i łagodnym łukiem przechodzą do tylnej ścianki nawigacji.\nWszystkie złącza w modelu GPS460 Easy Rider znajdują się na lewym boku urządzenia. Znajdziemy tam gniazd o słuchawkowe, gniazdo kart pamięci MicroSD oraz złącze USB, które umożliwia komunikację nawigacji z komputerem i jest jednocześnie gniazdem zasilania.\nUrządzenie z powodzeniem obsługuje karty pamięci SDHC. Testowano kartę o pojemności 8GB. GPS460 Easy Rider ma wbudowaną pamięć flash o pojemności 1 GB oraz w komplecie kartę pamięci 2 GB zawierającą program do nawigacji samochodowej Mobile Navigator z mapami Europy.\nPodobnie jak w GPS520, także GPS460 Easy Rider w uchwycie mocowany jest na zatrzask. Dzięki temu jednym ruchem możemy zdjąć nawigację z szyby, gdy wychodzimy z samochodu.\nTagi: Easy Rider, gps460, gps520, mapa, mobile navigator, nawigacja gps, nawigacja samochodowa