wir - Okiem Rolnika\nWIR o programie wsparcia dla producentów trzody: Za mało i za późno\nW związku z ogłoszonym przez resort rolnictwa programem wsparcia dla producentów trzody chlewnej, Wielkopolska Izba Rolnicza przesłała swoje uwagi do ministerialnych propozycji. Jak podkreśla WIR, uwagi te są wynikiem wewnętrznych analiz, bieżącego monitoringu rynków rolnych oraz uwag zgłaszanych przez rolników.\nWIR apeluje o podjęcie pilnych działań w zakresie zarządzania populacją wilka\nWielkopolska Izba Rolnicza zwróciła się do Ministra Klimatu i Środowiska o podjęcie pilnych działań w zakresie zarządzania populacją wilka.\nCo z nieponiesionymi kosztami zbioru przy szkodzie do zaorania\nCzy w przypadku wystąpienia szkody łowieckiej, w wyniku której uprawa wymaga zaorania, ustalone odszkodowanie obniża się o nieponiesione koszty zbioru? Na pytanie odpowiada Wojciech Lignowski z Wielkopolskiej Izby Rolniczej.\nJakie wyzwania stawia przed polskimi rolnikami rok 2021\nW 2021 rok polskie rolnictwo wchodzi z zapaścią cenową oraz popytową większości rynków rolnych. Właściwie jedynie na rynku mleka obserwuje się w tej chwili wzrost cen.Rolnikom coraz trudniej jest utrzymać produkcję, która staje się coraz mniej opłacalna. Wielu z nich już teraz odnotowuje straty. Czy jest szansa na przerwanie tego impasu?\nDane statystyczne wypadkowości w rolnictwie są coraz bardziej optymistyczne. Rolnicy przykładają większą uwagę do swojego bezpieczeństwa i stosowania się do obowiązujących przepisów.\nFatalna sytuacja na rynku trzody chlewnej, a rolnicy wciąż bez pomocy\nSytuacja na rynku trzody chlewnej jest katastrofalna. Tak fatalnej ceny żywca w skupie rolnicy nie pamiętają. Tymczasem projekt rozporządzenia zakładający umożliwienie uruchomienie pomocy finansowej dla producentów trzody został zatrzymany na etapie konsultacyjnym. Czy producenci świń doczekają się w końcu pomocy?\nDziałania podjęte przez Czechów i Belgów dowodzą, że walka z ASF może być skuteczna. W krajach tych nie odnotowano ani jednego zakażenia w hodowlach trzody. Czesi są wolni od ASF od lutego 2019. Belgia prawdopodobnie osiągnie status kraju wolnego od ASF w najbliższym czasie.\nDobry program, gorzej z realizacją, czyli o zbiórce folii rolniczej w Wielkopolsce\nWielkopolska jest zagłębiem produkcji rolniczej, w tym produkcji zwierzęcej, co generuje bardzo duże ilości odpadów. Wiele gmin zwraca jednak uwagę na istotne problemy z wdrożeniem programu usuwania folii rolniczej i innych odpadów pochodzących z produkcji rolniczej.\nJak zostać rolnikiem bez wyksz…\nGru 02 2021 Redakcja - Prawo i Finanse\nARiMR: Ruszają płatności końco…\nJak sprzedać las?


Praktyczny wideoserwer Hunt HWS-04AD do monitoringu IP | Telewizja przemysłowa i monitoring Kraków\nPraktyczny wideoserwer Hunt HWS-04AD do monitoringu IP\nLuty 18th, 2013 krzysiek.m\nJeśli poszukuje się wysokiej jakości wideo serwerów, aby umiejętnie uzupełnić system monitoringu CCTV o możliwość dostępu do nagrań wideo przez sieć IP, to warto zwrócić szczególną uwagę na wielofunkcyjny wideoserwer HWS-04AD firmy Hunt, który zyskał sobie sympatię instalatorów na całym świecie.\nWideoserwer Hunt HWS-04AD to nowoczesne, 4-kanałowe urządzenie, które pozwala na trwałe i stabilne podłączenie do 4 kamer do monitoringu CCTV, które umożliwiają podgląd obrazu z ochranianych miejsc. Wideoserver HWS04AD jest opłacalnym rozwiązaniem zaprojektowanym specjalnie z myślą o posiadaczach precyzyjnych kamer przemysłowych, którzy chcieliby rozszerzyć funkcjonalność systemu zabezpieczeń o dostęp do nagrań za wykorzystaniem infrastruktury sieciowej.\nWykorzystanie video servera HWS-04-AD marki Hunt nie powoduje jakichkolwiek opóźnień w transferze rejestrowanego materiału wizualnego i zachowuje niezakłóconą płynność prezentowanych plików wideo. Obsługa wydajnego standard kompresji H.264 pozwala nie tylko na uzyskiwanie nagrań z monitoringu w wysokiej jakość DVD, ale gwarantuje również na archiwizację większej ilości danych w porównaniu ze standardowymi rozwiązaniami dostępnymi w telewizji przemysłowej.\nIP wideoserwer HWS 04 AD posiada wbudowane interfejsy RS-232 oraz Ethernet (10/ 100 Base-T), za pomocą których wideoserver prowadzi szybką komunikację z urządzeniami współpracującymi. Wykorzystanie infrastruktury ethernet daje szansę do dostępu do urządzenia za pomocą internetowego protokołu, który umożliwia zdalny podgląd obrazu z kamer oraz gwarantuje szybkie i sprawne zarządzanie i obsługę urządzenia.\nDodatkowym atutem videoserwera Hunt HWS04-AD jest nie tylko dwukierunkowy system audio, dzięki któremu można słyszeć to, co dzieje się przed kamerami i wydawać dodatkowo komendy głosowe, ale również duża liczba wejść i wyjść, dzięki którym wideoserwer jest urządzeniem wszechstronnym, które znajdzie zastosowanie przy tworzeniu profesjonalnych i efektywnych instalacji monitoringu IP.\nNajwiększą zaletą urządzenia jest jego niewygórowana cena, która wyróżnia go spośród innych wideoserwerów o tej samej klasie wykonania i zastosowanych technologiach. Specjalistyczne wideoserwery to inteligentne urządzenia, dzięki którym możliwe będzie bezproblemowe zarządzanie siecią kamer CCTV zarówno za wykorzystaniem analogowych, jak i sieciowych rozwiązań monitoringu wizyjnego.\nWięcej informacji o niezawodnych wideoserwerach w dobrych cenach znajdziesz na stronie internetowej sklepu NAPAD.pl, w którym odnajdziesz szeroką ofertę urządzeń do telewizji przemysłowej i monitoringu IP w najniższych cenach oraz fachową pomoc techniczną.\nPosted in Kamery przemysłowe, Monitoring IP, Monitoring wizyjny, Telewizja przemysłowa Tags: cctv, Hunt, monitoring, monitoring IP, telewizja przemysłowa, wideoserwer\n« Niezawodna kamera z oświetlaczem podczerwieni i menu OSD\nStatyw do kamery zewnętrznej GL 235 – GL 601 »


Powrót (Lipski, 2015)/Słowo wstępne - Wikiźródła, wolna biblioteka\nPowrót (Lipski, 2015)/Słowo wstępne\n< Powrót (Lipski, 2015)\nAutor Agnieszka Maciejowska\nRozdział Słowo wstępne\nPowrót - Słowo wstępne\nMój tytuł do pisania o Leo Lipskim bierze się tyleż z entuzjazmu dla jego twórczości, co z osobistej z nim znajomości. Zawarłam ją w 1991 roku, kiedy na prośbę pisma „Ex Libris”, ówczesnego dodatku do „Rzeczpospolitej”, miałam przy okazji wizyty w Izraelu przeprowadzić z nim wywiad. Gdyby mi się udało, publikacją zainteresowana była również paryska „Kultura”. A mogło się nie udać, pisarz był bowiem sparaliżowany i bardzo niewyraźnie mówił, a kontakt odbywał się jedynie przez Łucję Gliksman, która od kilkudziesięciu lat roztaczała nad nim — jak usłyszałam od Jerzego Giedroycia — „wzruszająco troskliwą opiekę”.\nW Izraelu był to autor praktycznie nieznany; choć na hebrajski tłumaczono go kilka razy, nigdy nie wyszedł poza środowiskową polską niszę. Znalazł się w kategorii pisarzy-rezydentów, tworzących w swoich językach, ze swojego diasporowego punktu widzenia. Tymczasem Polakom niemal w ogóle znikł z pola widzenia, nie był z powodów oczywistych pisarzem krajowym, ale z jakichś przyczyn niespecjalnie kwapiono się zaliczyć go do emigrantów. I w odróżnieniu od większości zarówno polskich Żydów w Izraelu, jak i Polaków rozrzuconych po całym świecie nigdy nie nauczył się języka kraju, w którym przyszło mu żyć.\nWyjeżdżałam do Izraela, wiedząc w zasadzie tyle, że nic nie wiem o Lipskim. Nie udało mi się dotrzeć do jego książek — ani do dwóch wydanych przeszło trzydzieści lat wcześniej przez Instytut Literacki w Paryżu, ani do wydań krajowych: lubelskiego podziemnego wydania utworów zebranych, powtórzonego trzy lata później już w wydawnictwie oficjalnym — pierwszych jaskółek rozszerzającego się zainteresowania literaturą pisaną po polsku poza Polską. Dopiero w telawiwskim antykwariacie Edmunda Neusteina zdołałam kupić wydany u Giedroycia zbiorek opowiadań Dzień i noc. Pozostałe utwory pożyczyłam od autora przy okazji pierwszego spotkania.\nZostałam dosłownie porażona tą literaturą. Taki sposób narracji — intensywny, zdyszany, który sprawia, że i czytelnikowi brakuje tchu, pozwala doświadczenia narratora przeżyć razem z nim, mimo że nie było się ich świadkiem. „Dosłownie ściska w gardle, jak się [...] czyta” — pisał Giedroyc do Wittlina w 1960 roku, zaraz po wydaniu mikropowieści Piotruś. A Redaktor nie był człowiekiem łatwo wyrażającym emocje.\nMiałam wrażenie, że z tych krótkich, skondensowanych jak poezja form, emocjonalnie i intelektualnie dowiaduję się o XX wieku więcej niż z wszelkich innych źródeł. Miałam wrażenie dotarcia do kwintesencji literatury. Do czegoś, co dotyka samej istoty rzeczy, odziera byt z wszelkich pozorów, pokazuje, jak zwykła może być dziwność życia, jak śmieszne i groteskowe bywa cierpienie, a lirykę odnajduje w najbrutalniejszych opisach fizjologii.\nTragizm losu pisarza zrobił na mnie nie mniejsze wrażenie niż jego twórczość, a wszystko razem domagało się odpowiedzi na pytanie: Dlaczego tak dobry pisarz jest niemal nieznany?! Przecież był drukowany, tłumaczony — na angielski, niemiecki, włoski, hebrajski, na francuski nawet dwa razy. A przez emigracyjne wyrocznie — Giedroycia, Józefa Czapskiego, Mieczysława Grydzewskiego — uznany za wielki talent. I dalsze, nie mniej intrygujące: Dlaczego tak mało napisał, skoro pisać i publikować zaczął już w szkole? Jak sam mówił, pisarzem postanowił zostać, mając lat dwanaście. I do pisania wrócił jeszcze, zanim skończyła się wojna. Na co właściwie choruje? Dlaczego jego stan się pogarsza i czy nie jest już możliwa skuteczna rehabilitacja?\nNie byłam ani pierwszą, ani ostatnią osobą, która usiłowała przeprowadzić wywiad z Leo Lipskim. Ale byłam jedyną, która te usiłowania ponawiała latami. Nie z powodu większej niż inni wytrwałości — wkrótce po naszym pierwszym spotkaniu po prostu na dłużej znalazłam się w Izraelu, a po podjęciu pracy attaché kulturalnego w Ambasadzie Polskiej w Tel Awiwie zamieszkałam w zasięgu spaceru od mieszkania Łucji Gliksman, u której Lipski najczęściej przebywał.\nMuszę od razu rozwiać nadzieje tych, którzy będą chcieli się dowiedzieć, o czym rozmawiałam z Lipskim — właściwie o niczym, przez całe sześć lat naszej znajomości usłyszałam od niego może kilkanaście zrozumiałych zdań.\nPodczas moich wizyt sprawiał wrażenie człowieka pogodzonego z losem. Z ciepłym uśmiechem zdawał się życzliwie, choć z dystansem obserwować otoczenie. W łóżku, z nieodłączną książką w lewej ręce — prawa była sparaliżowana — przysłuchiwał się z sąsiedniego pokoju moim rozmowom z Łucją, widoczny przez szerokie rozsuwane drzwi. Czasem jednak drzwi były zasunięte i wydobywały się spoza nich przeciągłe jęki.\n— To nic, to nic — uspokajała mnie Łucja, gdy pytałam, czy nie trzeba mu w czymś pomóc.\nKim była zajmująca się pisarzem od lat sześćdziesiątych Łucja Gliksman i dlaczego on, który w czasach samotnych zmagań z chorobą nigdy nie zaniechał twórczości, otoczony jej opieką praktycznie przestał pisać?\nSzybko okazało się, że zadawanie pytań wprost mija się z celem. Łucja Gliksman, która miała być tłumaczką jego niewyraźnej wymowy, w istocie rozumiała nie więcej niż inni słuchacze. Ponadto forsowała swoją wersję jego życiorysu i to mimo protestów pisarza, których byłam świadkiem. I tak na przykład w kwestii przedmiotu jego studiów uniwersyteckich twierdziła, że była to filozofia i psychologia, choć Lipski mówił o pedagogice i psychologii. Wiedziała „lepiej”, nawet jeśli rozmowa dotyczyła czasów, kiedy się jeszcze nie znali, a już zwłaszcza kiedy mowa była o związkach z kobietami. Najczęściej stosowanym przez nią zabiegiem było przechodzenie do opowieści o sobie, co widać doskonale w rozmowie ze Stanisławem Beresiem, przeprowadzonej w 1996 roku.\nCo nie znaczy, że jej opowieści były nieciekawe. Jej inteligencja, erudycja, złośliwość, poczucie humoru, barwne anegdoty wynagradzały długie godziny, które spędzałam w jej skromnym mieszkanku, licząc na jakiś strzęp informacji o Lipskim.\n Dzięki temu wiem wiele o samej Łucji, o jej przeżyciach na zesłaniu, o studiach językoznawczych, dwóch małżeństwach, o przyjaciołach — głównie z kręgów profesorskich.\nNajchętniej jednak mówiła o własnej twórczości. Pisywała melancholijne, „skamandryckie” w stylu wiersze. Utrzymywała, że nie przywiązuje do nich żadnej wagi, ot — błaha rozrywka, i to ją właśnie miało łączyć z Lipskim, że obojgu nie zależało na publikacji. Nie chce się wierzyć, że nie wiedziała, jak Lipski zabiegał o druk. „Uważam, że dla pisarza niedrukowanie jest śmiercią” — pisał do jednego z przyjaciół. A ona sama kilka lat później publikację tomiku swoich wierszy postawiła mi jako warunek wznowienia Lipskiego w zaprzyjaźnionym ze mną wydawnictwie, olsztyńskim ODN.\nJak godziła konwencjonalny gust z akceptacją zgoła niekonwencjonalnej twórczości Lipskiego? Chyba jednak z trudem, bo mówiła o niej rzadko i niezbyt chętnie, z rezerwą przyjmując moje zachwyty.\nAutobiograficzny klucz do twórczości Leo Lipskiego leży w zasadzie na wierzchu, trzeba tylko zebrać te skąpe informacje, jakie się na temat jego biografii ostały oraz oczyścić je w miarę możliwości z nagromadzonych błędów i przekłamań. Błędów wynikłych przede wszystkim z nadmiaru dobrej woli. Po latach zapomnienia odkrycie na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku twórczości Lipskiego wywoływało ciekawość szybko poszerzającej się grupki jego wielbicieli. Tę ciekawość starano się czasem zbyt pospiesznie zaspokoić.\nLipski debiutował wcześnie, jeszcze w czasach gimnazjalnych, i do wybuchu wojny zamieszczał swoje utwory w pismach uczniowskich oraz w prasie literackiej publikującej młodych twórców — „Kuźni Młodych”, „Naszym Wyrazie”, „Pionie”. Podpisywał się wówczas prawdziwym nazwiskiem — Leo Lipschütz. Wątki biograficzne tej wczesnej prozy są dziś trudne do rozplątania, niezbyt wiele faktów da się po tylu latach ustalić, ale często pojawiające się opisy śmierci jednego z rodziców, widzianej oczami dziecka, nie mogą być bez związku ze śmiercią matki małego Leo. Sceny leczniczych pobytów w górach zapewne związane były nie tylko z fascynacją Tomaszem Mannem — roczny urlop ze studiów może świadczyć o chorobie samego Lipskiego.\nWspółczesnego czytelnika jego młodzieńcze teksty muszą wprawiać w konsternację. Te wszystkie czernie „ziejące w dusze”, uczucia „sterczące z mroku przeszłości”, wiatry „skowyczące i grające pieśń śmierci”, ta niezdarna młodopolszczyzna, nieznośne rozpoetyzowanie, rozkochanie w mrocznej atmosferze i złowieszczych przeczuciach, ta dojmująca tęsknota do mglistej katastrofy — trudno w tej egzaltacji odnaleźć późniejszy powściągliwy, skrajnie oszczędny styl Lipskiego.\nPrawdziwa, boleśnie konkretna katastrofa wkrótce nadeszła. Po wybuchu wojny Leo uciekł z bratem, narzeczoną Idą, swoją pierwszą wielką miłością, oraz grupą przyjaciół do Lwowa. Ida, niepokojąc się o los rodziny, wróciła wkrótce do Krakowa, a obaj Lipschützowie dwukrotnie aresztowani, wysłani do łagrów ostatecznie znaleźli się w Armii Andersa i w jej szeregach opuścili ZSRR.\nW Teheranie Lipski zaczął pisać swoją pierwszą powieść — Niespokojnych. Zanurzył się we wspomnienia krakowskiej młodości, a raczej szczenięcości, w opisy inicjacji seksualnych i intelektualnych swojego szkolnego środowiska, jakby chciał się odgrodzić od niepewności aktualnego losu. Odtwarzał, czasem niemal dosłownie, niektóre z przedwojennych publikacji, a także fragmenty zaczętej przed wojną i zaginionej powieści.\nW papierach Lipskiego zachował się pisany odręcznie, wyraźnym charakterem plan Niespokojnych. Musiał powstać przed marcem 1945 roku, kiedy to dotyka go paraliż. Wszystko co odtąd napisze, będzie wystukiwane lewą ręką na maszynie. Przedostatnim punktem tego planu jest rozdział poświęcony śmierci Ewy, której pierwowzorem była Ida. Można założyć, że nie uśmierciłby symbolicznie ukochanej, o której los drżał zapewne przez wszystkie lata swojej wojennej gehenny. Czy i jakimi drogami zatem wieści z krakowskiego getta dotarły na Bliski Wschód — tego się już nie dowiemy.\nJeszcze w ZSRR, ściślej — w Uzbekistanie, Lipski trafił do opisanego później w opowiadaniu Waadi szpitala z powodu wielotygodniowej wysokiej gorączki. Wiadomo, że panowała tam wtedy epidemia tyfusu. Po latach w komentarzach do historii jego choroby pojawia się sugestia, że przeszedł wówczas nierozpoznane zapalenie opon mózgowych.\nKiedy wraz Armią Andersa znalazł się w Teheranie, zachorował ponownie — tym razem na zapalenie opłucnej. Jeśli rzeczywiście, jak można podejrzewać, chorował wcześniej na gruźlicę, nie była to błaha przypadłość, spowodowała zresztą zwolnienie z wojska.\nW Palestynie doszła nowa dolegliwość — ataki epilepsji. Jej leczenie wiązało się z przyjmowaniem znacznych ilości lekarstw o skutkach otępiających. Dla człowieka o ambicjach pisarskich — zabójczych.\nWreszcie po wyjeździe na studenckie stypendium do Bejrutu trafia go paraliż. Nie jest jasne, na jakim tle go dotknął, tak jak nie jest pewne, czy faktycznie przechodził tyfus, co podają niemal wszyscy, którzy o nim piszą.\nWojskowe namioty, choroby, śmierć brata pod Monte Cassino, próba rozpoczęcia studiów w Bejrucie, paraliż, bliskowschodnie szpitale, palestyńskie domy opieki, nędzne wynajmowane ze współlokatorami pokoiki, a w końcu izraelska wojna wyzwoleńcza — w tych warunkach udaje mu się pisać Niespokojnych, których kończy w 1948 roku. Powieść podsumowującą przedwojenny etap biografii i wyznaczającą zarazem, przede wszystkim stylistycznie, późniejszą perspektywę wojennego rozbitka. Tempo jej powstawania było najwyższe — pięć lat wobec dwunastu poświęconych na pozostałe, skromniejsze objętościowo utwory.\nZ korespondencji Lipskiego ocalało niewiele, ale listy od przyjaciół, które przechował, świadczą, że jej ilość była olbrzymia, znacznie przewyższająca twórczość stricte literacką. Służyła nie tylko sprawom wydawniczym i podtrzymywaniu przyjaźni — przyjaźnie, a także romanse również nawiązywał dzięki niej. Jedynymi zespołami zachowanymi niemal w całości jest korespondencja z Jerzym Giedroyciem oraz Michałem Chmielowcem. To temu ostatniemu, dawnemu koledze z Krakowa oraz z Armii Andersa, opisuje swoje położenie wkrótce po wyjściu ze szpitala w Jerozolimie:\nTen list jest pisany lewą ręką. [...]\nNie chcę Pana nudzić szczegółami medycznymi, ale mój stan zdrowia jest kiepski i w każdej chwili może być jeszcze gorszy. W moim pokoju mieszkają jeszcze cztery osoby; hałas. Mogę na tyle chodzić, że wystarczy to koło domu, o ile mieszkam na parterze. Potrzebuję gwałtownie sekretarki, co jest utopią. Pan pojmuje, co to znaczy kontakt bezpośredni z papierem, a co z maszyną; mogę pisać tylko na maszynie, i to niedługo. Brak wrażeń, brak literatury (nie mogę czytać w obcym języku). Żadnych pism nie abonuję, z nikim z kraju nie koresponduję. [...] Jestem zmęczony i dlatego kończę. Innym razem więcej. [...] Piszę powieść z czasów krak[owskich] wyłącznie prawie erotyczną.\n Łucja długo nie pokazywała mi maszynopisu Niespokojnych, twierdząc, że to książka młodzieńcza i nieskończona. Rzeczywiście młodzieńcza, ale stanowiąca zarazem niezwykłe świadectwo przepoczwarzania się pisarza w postać dojrzałą.\nBardzo chciałam Niespokojnych wydać w Polsce. Łucja zgodziła się niechętnie, po długich namowach. Chciała jednak wprowadzić poprawki, które Lipski rzekomo jej kiedyś podyktował. Gdy któraś już z rzędu zmiana miała dotyczyć usunięcia wulgaryzmu, nabrałam podejrzeń, że chodzi raczej o jej gust i własne porachunki z tym tekstem. Ślady braku zrozumienia zostawiła też w korespondencji: w jednym z listów pisanych do Lipskiego z Paryża donosiła, że właśnie skończyła robić dla Giedroycia korektę Piotrusia i przy tej okazji ze sceny w sławojce usunęła słowa „wypróżniłem się”, bo przecież wszyscy wiedzą, co się robi w klozecie. Ma nadzieję, że Leo się nie pogniewa. Reakcji autora nie znamy, w każdym razie inkryminowane słowa widnieją w opublikowanym tekście. Miałam w pamięci słowa samego Lipskiego z listu do przyjaciela-wydawcy:\nNie wiem, czy Pan będzie mógł umieścić ten fragment z powodu pewnych brzydkich słów. Ale co znaczą nieprzyzwoite słowa wobec nieprzyzwoitości wydarzeń.\nW obronie jakiejś kolejnej „kurwy” czy „dupy” niezbyt dyplomatycznie wytknęłam Łucji pruderię. Obraziła się, ale po jakimś czasie współpraca została podjęta, wulgaryzmy uratowane, a poprawki ograniczyły się do interpunkcji.\nPowieść Niespokojni w całości ukazała się dopiero po śmierci autora, w 1998 roku, w tym samym, zaprzyjaźnionym ze mną, wydawnictwie co wcześniej Piotruś.\nCo mogło być ratunkiem dla pozbawionego rodziny, majątku i jakichkolwiek źródeł utrzymania kaleki w biednym, ledwie co utworzonym państwie, w którym system opieki społecznej dopiero się rozwija, a kolejka do niego jest długa? Jedyne, co w takich warunkach pozwala przeżyć, to przyjaciele oraz urok osobisty umożliwiający ich zdobycie. Lipski ów urok posiadał i wiedział o tym. W jego notatkach znalazł się zapisek:\n[...] sam miałem, nie powiem, że wyznawców, ale coś w rodzaju czcicieli. Gdy miałem 14 lat i byłem straszliwie uroczy [...], nie bardzo zdawałem sobie sprawę z tego. Ale później, po maturze, czułem, jak ślizga się po mnie światło. Nie potrafię inaczej tego określić. Z małym upadkiem we Lwowie, znów z rozwiniętymi żaglami w lagrze. Po części temu zawdzięczam swoje przeżycie.\nMiał szczęście do wiernych przyjaciół, ale i pecha, kolejno bowiem opuszczali Izrael i rozjeżdżali się po świecie. Ale nawet z Londynu i Nowego Jorku pisali do redaktorów i wydawców, wynajdywali tłumaczy, dbali o recenzje, organizowali pieniądze, paczki żywnościowe i ubraniowe, a nawet papier i przybory do pisania oraz słali do Leosia wspierające listy. Koleżanki zastępowały sekretarki, przepisywały na maszynie, chodziły na pocztę, a czasem wspólnie z nim pisały.\nJednym z takich przyjaciół był Michał Chmielowiec, przed wojną student polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz świetnie zapowiadający się krytyk, drukujący w tych samych pismach co Lipski. „Nasz Wyraz” nawet redagował. Obaj młodzi literaci zetknęli się ponownie w Armii Andersa — leżeli w tym samym szpitalu w Guzar, razem dotarli do Teheranu i tam dopiero los ich rozdzielił; później połączyła blisko trzydziestoletnia korespondencja, ale nigdy się już nie zobaczyli. Jak na ironię zmaterializował się w końcu, po dwudziestu blisko latach, absurdalny niegdyś żart Lipskiego — Chmielowiec został następcą legendarnego Grydzewskiego na stanowisku redaktora londyńskich „Wiadomości”. To on właśnie stał za pierwszymi powojennymi publikacjami Lipskiego, opowiadania Powrót oraz kilku rozdziałów z Niespokojnych w „Wiadomościach” z 1952 roku. I to on polecał go Giedroyciowi, który ostatecznie stał się głównym wydawcą Lipskiego. Na karierę w „Wiadomościach” było jednak za późno — Lipski przestał pisać.\nDrugim i najbliższym przyjacielem był Janek Holcman, postać ciekawa i szkoda, że tak mało znana. Pianista, muzykolog, krytyk muzyczny, kolekcjoner nagrań oraz wynalazca, a i człowiek niepozbawiony ambicji pisarskich — w jego listach do Lipskiego znaleźć można liczne próbki literackie i wzmianki o powieściach, które właśnie pisze; same powieści niestety, po samobójstwie Holcmana, przepadły. A przede wszystkim niezwykły epistolograf. Jego listy potrafiły liczyć i kilkaset stron, a to nie znaczy tu 200 czy 300, ale 600 i 800.\nIch przyjaźni nawiązanej w Palestynie na przełomie 1944 i 1945 roku nie przerwał wyjazd Holcmana do Ameryki niespełna dwa i pół roku później — stamtąd czynił starania o sprowadzenie Lipskiego na leczenie. Wydawało się wtedy, że ukończenie Niespokojnych jest jednym z warunków przyjazdu. Po wojnie biednych i chorych wygnańców nie brakowało na żadnym kontynencie i łatwiejsze zdawało się znalezienie pieniędzy na podróż i leczenie pisarza niż zwykłego kaleki i biedaka. „Muszę wyjechać na leczenie do USA, a nie mam forsy. Część forsy da się zastąpić rozgłosem” — wyjaśniał Lipski Chmielowcowi.\nLeczenie i rehabilitacja były sprawą życia i śmierci, spieszył się więc bardzo. Jak mógł ów pośpiech wyglądać, orientujemy się z późniejszego o ponad dekadę listu wysłanego do Giedroycia razem z maszynopisem Piotrusia:\nDałoby się zrobić z niego rzecz dużo lepszą, gdyby tak popracować jeszcze nad nim cztery miesiące, co równa się okresowi dwóch lat. Muszę bowiem jedną rzecz wyjaśnić: dziesięć miesięcy na rok jest dla mnie stracone. Powody: zdrowie, klimat, warunki mieszkaniowe itd.\nZ kolei w liście do Konstantego Jeleńskiego wyjaśnia, że od czasu paraliżu może pisać tylko dwie godziny na dobę.\nSam akt pisania był dla Lipskiego problemem. Wystukiwanie lewą ręką na maszynie jeszcze jakoś szło, ale już własnoręcznie składany podpis był nieczytelny, a ręcznie nanoszone poprawki niemal nie do odcyfrowania. A tu maszynopis przed przekazaniem wydawcy należało oddać do przepisania, a następnie wysłać, na co z kolei często nie mógł sobie pozwolić finansowo. Jeszcze częściej psychicznie nie było go stać na pisanie listów do wydawców.\nNie gniewaj się, że sam nie piszę do Grydz[ewskiego] — tłumaczył Chmielowcowi. — Ale to by musiał być list spokojny, rzeczowy. Nie taki rozwichrzony. Daję ci carte blanche. Proszę, rób z moją prozą, co będziesz uważał za stosowne. Bo ja sam nie potrafię z nią nic rozsądnego zrobić.\nIrena Lewulis była od Lipskiego o kilka lat starsza. Miała też męża. A za sobą bohaterską wojenną przeszłość. Działała we Francji w ruchu konspiracyjnym związanym z rządem na uchodźstwie, pod pseudonimem Krystyna kierowała pierwszym ośrodkiem Polskiej Organizacji Walki o Niepodległość. Aresztowana w 1944 roku, torturowana przez gestapo nikogo nie wydała. Po wojnie odznaczona Virtuti Militari — przez Polaków, oraz Croix de Guerre — przez Francuzów. Do Tel Awiwu przyjechała w 1946 roku z matką i mężem, który pracował w polskim banku, a wcześniej w konsulatach polskich w Paryżu i Lyonie. Sama udzielała lekcji francuskiego.\nZ korespondencji trudno wywnioskować, gdzie i kiedy Lipski mieszkał, bo prosił o wysyłanie listów na adresy przyjaciół, a nie swego zamieszkania, ale wydaje się, że w którymś momencie przeniósł się do Lewulisów.\nNagle jesienią 1948 roku zgłasza Jankowi obawy, czy w Nowym Jorku nie będzie się czuł samotny. To bardzo dziwne — samotny po przyjeździe do najbliższego przyjaciela, po mękach telawiwskiej izolacji, na którą uskarżał się dotychczas i w listach, i w prywatnych zapiskach: „Samotność krąży nade mną, jak ptak, jak wiatr, jak burza, jak...?”. Od stycznia 1949 roku pojawiają się wzmianki o „parze z Francji”, a w marcu Lipski wyznaje Holcmanowi wprost: „Druga i przypuszczalnie ostatnia kobieta, którą kocham”.\nIrena była osobą wrażliwą na literaturę, oczytaną i sama trochę pisała. Jak wiele — nie wiadomo, wydała jedynie w 1946 roku, wspólnie z Bronisławem Kamińskim, tomik bajek oraz jedną bajkę w londyńskich „Wiadomościach”, o co zresztą Lipski parokrotnie Chmielowca prosił. W konkursie na ulubionego autora „Wiadomości” zdobyła 1 głos (Lipski 6) i prawdopodobnie był to głos Lipskiego. Bardzo ją zachęcał do pisania. Można przypuszczać, że chodziło raczej o wsparcie duchowe niż rzeczywiste uznanie dla jej pisarstwa, Wacław Lewulis robi bowiem w liście do „Pana Leo” delikatny wyrzut, iż kiedyś „zmroził Ją swoją «pełną rezerwy» opinią o Jej walorach pisarskich”. Irena była też pierwszym czytelnikiem Lipskiego i to czytelnikiem wymagającym:\nNiedawno musiałem czytać Niespokojnych. Jak dużo tam jest Ciebie. Jak dyskretnie. Z jakim taktem. Prawie wszystkie tytuły rozdziałów. [...] Przypominam sobie też, jak pisałem o Eli, tej małej. Jak Ty mówiłaś „Złe” i ja szedłem do sypialni na nowo pisać. Po tym: Złe. I znowu na nowo. I potem „Dobre”.\n Niestety dość szybko zaczynają się pojawiać napomknienia o wyjeździe Lewulisów. Początkowo prawdopodobnie chodziło o odwołanie Wacława Lewulisa z telawiwskiej placówki do Polski. W pewnym momencie przenoszą się do Hajfy i Lipski co jakiś czas tam pomieszkuje — wyraźnie łączy go zażyłość z całą rodziną, do matki Ireny zwraca się nawet „Mamusiu”. Później jednak decydują się na emigrację do Australii i to jest dla Lipskiego prawdziwy cios. Przez lata będzie jeszcze żył nadzieją, że się kiedyś zobaczą. Musiał nawet rozważać sprawę wyjazdu — zapewne z nią — do Polski, zachowała się bowiem depesza do Australii z pytaniem, czy może przyjąć nagrodę „Kultury” za Dzień i noc. Nadzieja się nie ziściła — nie zobaczyli się już nigdy.\nKrakowska młodość, wojenna ucieczka na wschód, Lwów, sowieckie więzienie i nieoczekiwane zwolnienie, później łagry, Armia Andersa, choroba, kalectwo, Izrael — to są kolejne etapy biografii. I to było to, co musiał z siebie wyrzucić, „zwymiotować”, jak zapowiadał w pierwszym rozdziale Niespokojnych.\nPo wyjeździe Lewulisów wiosną 1953 roku zaczął się najbardziej twórczy okres w życiu Lipskiego, do roku 1960 mniej więcej napisał wszystkie pozostałe utwory zamieszczone w niniejszej książce, oprócz Sarniego braciszka. Do „zwymiotowania” zostały: wybuch wojny, łagry, Armia Andersa, emigracja. Nie pisał ich w kolejności biograficznej, ale do 1959 roku stopniowo wypełniał ten plan, karmiąc swoją literacką kreację „oślinioną drogą Odysei”, jak nazwał swój los w Niespokojnych. Jedno tylko w nim tkwiło i nie dawało się wyrwać, wyrzucić na zewnątrz — śmierć ojca i brata.\nIrena, której posyłał wszystko, co pisał, „nie była zachwycona” jego nowym stylem, wolała ten z Niespokojnych. Holcman również nie rozpieszczał go pochwałami i często wytykał megalomanię („Twój chwilami maniacki zachwyt nad sobą nie jest mi rzeczą przyjemną. Mam na myśli momenty książki, przy «których można wyskoczyć ze skóry» — chyba oślej. Nie znoszę tej samoegzaltacji”). Ze stałych korespondentów — również Chmielowiec za każdym razem niemal, kiedy dostawał fragmenty prozy Lipskiego, odpisywał, że mu się nie podobają; zmieniało się to dopiero po latach, gdy widział teksty wydrukowane, wówczas publikował doskonałe, wrażliwe recenzje.\nLipski pracuje nad następną powieścią. Tym razem postanowił zebrać dwa wątki: wykorzystać młodzieńcze zainteresowanie pedagogiką i psychologią dzieci oraz rozwinąć temat kresowy, obecny już w Piotrusiu. Wymagało to zgromadzenia sporego materiału etnograficznego, Lipski bowiem nigdy nie był na Kresach i znał je tylko z lektur oraz, prawdopodobnie, opowiadań Ireny. Zapewne tęsknota za nią spowodowała taki wybór.\nW trakcie pisania tego tekstu po raz kolejny wrzuciłam w Google nazwisko Ireny, tym razem skorelowane z Croix de Guerre. Rok wcześniej wygooglowałam zdjęcie nagrobka z cmentarza w Australii z datą jej śmierci — 1985, daty urodzenia nie było. Tym razem natrafiłam na moderowane z Kanady forum zbieraczy militariów. Okazało się, że ktoś o imieniu Rick prezentuje na forum fotografie jej medali włącznie z legitymacją ze zdjęciem, listu z podziękowaniami dla niej z odręcznym podpisem prezydenta Eisenhowera oraz dyplomu ukończenia uniwersytetu w Wilnie — z czego wnoszę, że Kresy to jej rodzinne strony.\nZamierzonej powieści nie napisał, pozostało jedynie — jako ślad tych planów — opowiadanie Miasteczko. Łucja twierdziła, że znalazła je w papierach Lipskiego i posłała Giedroyciowi do dwusetnego numeru „Kultury”, z czerwca 1964 roku — stąd dedykacja „Przypisane Łucji”. Trudno rozstrzygnąć, jak było naprawdę — w 1960 roku wysyłała Lipskiemu z Paryża wypisy z książek na tematy kresowe, później jednak utrzymywała, że wówczas jeszcze się nie znali. „Przypisanie” mogło się więc wiązać z tą pomocą. Ciekawe natomiast, że poza owymi wypisami nie ocalały żadne inne ślady pracy nad powieścią.\nLipski notuje też kolejne pomysły:\n[...] dzieje pewnego stosunku (seks), opowiadanie o „przeroście demokracji” (wariat), krótkie o dziecku (słuchaj, ona /matka/ mi robi gorączkę) i o samotności homoseksualnej.\nWszystko wskazuje na to, że w ciągu 37 lat, które Lipski spędził z Łucją, napisał jedynie Sarniego braciszka. Te niespełna dwie strony maszynopisu zapowiadał zresztą Giedroyciowi przez dziewięć i pół roku. Łucja opowiadała mi z dumą, że to ona go nakłoniła do poświęcenia jednego utworu Zagładzie. Pomijam wydany w 2002 roku Paryż ze złota, napisany bowiem został na podstawie notatek Łucji i niewiele jest w nim oryginalnego stylu Lipskiego. Zbyt wiele za to wzmianek o sukniach, które kupiła Łucja i projektach scenariuszy, które od niej chciano kupić.\nKiedy umarł, jego szuflady były właściwie puste. Trochę na brudno pisanych listów, często trudnych do odróżnienia od notatek do utworów skończonych oraz tylko pozaczynanych, pisane były bowiem jednym ciągiem w tym samym wierszu, kilka fragmentów, które nie weszły do Niespokojnych, i garść zapisków do czegoś w rodzaju dziennika. I jeszcze trzy utwory zarzucone — fragmenty ledwie zaczętej książki opartej na wspomnieniach Ireny z konspiracyjnej działalności we Francji oraz eseju o tremie. Nic z tego nie było przygotowane do publikacji, nie osiągnęło skończonej formy, ale jedną z tych zachowanych kartek chciałabym tu zaprezentować.\n Łucja opadła na fotel, schowała twarz w dłoniach. Za moment weszła ekipa pogotowia, by wypełnić konieczne dokumenty. Łucja nie drgnęła i nie odpowiadała na żadne pytania. Podałam miejsce i datę urodzenia — za trzy dni skończyłby osiemdziesiąt lat, więc pamiętałam. Podpisałam.\nCzy nie rozumiesz Ty, który rozumiesz tak wiele, że tak jak życie tkwi w wieczności, tak sam trud pisania decyduje (nie zawsze) o dobrym pisaniu, komponowaniu, malowaniu — pisał do Chmielowca w styczniu 1954. — Tylko nieliczne przykłady znam, którym by wyliczone rzeczy szły łatwo. Np. Mozart. Ten komponował łatwo, bajecznie łatwo, dla mnie — za łatwo. Busoni pisze o nim, że grzeje, lecz nigdy nie przypieka; Busoni, największy jego wielbiciel i najdoskonalszy podobno wykonawca. Zapewniam Cię, że Flaubert nigdy by nie napisał Madame Bovary, gdyby pisał łatwo. Może T[omasz] Mann pisze po długich latach wreszcie łatwo. Może Rimbaud pisał łatwo. Jestem przekonany, że Jarry pisał łatwo. Ale w zasadzie wszelka twórczość oznacza dla mnie jedno: zmaganie się z materią, z materiałem. To się nie da tak krótko powiedzieć\nLipski świetnie rozumiał, jaką drogę przeszedł w tym zmaganiu się z materią. Pokonało go samo życie, co zresztą przewidział w finale Piotrusia — że „wejdą zwierzęta do twojego pokoju i siądą na tobie spokojnie, jak na kamieniu i ziemi”.\n↑ Dzień i noc, Instytut Literacki 1957 oraz Piotruś, Instytut Literacki 1960.\n↑ Opowiadania zebrane, Fundusz Inicjatyw Społecznych, Lublin 1988 oraz Śmierć i dziewczyna, Wydawnictwo FIS, Lublin 1991.\nDrugoobiegowy Fundusz Inicjatyw Społecznych działał w Lublinie w latach 1985-1990. Założyli go Paweł Bryłowski, Andrzej Peciak i Tomasz Pietrasiewicz.\n↑ List Jerzego Giedroycia do Józefa Wittlina z 1960 roku (Archiwum Instytutu Literackiego).\n↑ Odtrąceni — reportaż radiowy Alicji i Agnieszki Maciejowskich. Okazało się później, kiedy doktorantka z Uniwersytetu Jagiellońskiego, Lidia Koszkało, sięgnęła do uniwersyteckich archiwów, że uczęszczał na zajęcia ze wszystkich tych przedmiotów.\n↑ Opublikowano ją w „Tekstach Drugich” w 2002 roku.\n↑ List Leo Lipskiego do Michała Chmielowca z 1947 albo 1948 roku (Archiwum Emigracji).\n↑ Jednoosobowe wydawnictwo założone w 1992 roku przez Bronisława Sałudę.\n↑ Leo Lipski, Paryż ze złota, wybór, opracowanie i posłowie Hanna Gosk, Świat Literacki, Warszawa 2002.\n↑ Wojskowa karta ewidencyjna, archiwum brytyjskiego Ministerstwa Obrony, Wydział Kadr, sekcja polska.\n↑ Listy Łucji Gliksman z 1960 roku.\n↑ List Leo Lipskiego do Michała Chmielowca z 1946 roku (Archiwum Emigracji).\n↑ Leo Lipski, Paryż ze złota.\n↑ W 1958 roku Lipski wysłał Giedroyciowi sztukę Knajpa, napisaną wspólnie z koleżanką, Orą Raskin; Giedroyc uznał utwór za słaby i wtórny. List Jerzego Giedroycia do Leo Lipskiego z 7 listopada 1958 roku (Archiwum Instytutu Literackiego).\n↑ „Wiadomości” — tygodnik kulturalno-literacko-polityczny wydawany w latach 1946-1981 w Londynie, założony i do roku 1966 redagowany przez Mieczysława Grydzewskiego (1894-1970), kontynuacja jego przedwojennych, ukazujących się w Warszawie „Wiadomości Literackich” (1924-1939) oraz wojennych „Wiadomości Polskich Politycznych i Literackich“ (1940-1944) wydawanych w Paryżu i Londynie.\n↑ List Leo Lipskiego do Michała Chmielowca z 1953 roku (Archiwum Emigracji).\n↑ List Leo Lipskiego do Jerzego Giedroycia z 2 stycznia 1959 roku (Archiwum Instytutu Literackiego).\n↑ Brudnopis listu Leo Lipskiego do Konstantego Jeleńskiego z 1954 roku (Archiwum Emigracji).\n↑ List Leo Lipskiego do Michała Chmielowca z 1952 roku (Archiwum Emigracji).\n↑ Brudnopis listu Leo Lipskiego do Ireny Lewulis (Archiwum Emigracji).\n↑ Bronisław Kamiński (1919-1996) — poeta i wydawca, po wojnie mieszkający we Francji i publikujący pod nazwiskiem Julien Durocher i Bruno Durocher, założyciel pisma „Caractères” (por. Jerzy Giedroyc, Witold Gombrowicz, Listy 1950-1969, Czytelnik, Warszawa 2006, s. 537-538).\n↑ List Jana Holcmana do Leo Lipskiego z 24 września 1950 roku, Nowy Jork (Archiwum Emigracji).\n↑ Reportaż Odtrąceni.\n↑ Archiwum Emigracji.\n↑ List Leo Lipskiego do Michała Chmielowca z 22 stycznia 1954 roku (Archiwum Emigracji).\nUtwory o Leo Lipskim\nTę stronę ostatnio edytowano 18 cze 2021, 13:59.


Ulotki - www.rajdlawyobrazni.fora.pl\nWysłany: Pon 18:50, 04 Maj 2015 Temat postu: Ulotki\nChociaż nie wszyscy wiedzą, jakiś czas temu pojawił się pomysł na bardziej rzeczywistą i namacalną reklamę forum. Miałaby ona charakter rzeczonych w tytule ulotek, które każdy mógłby wydrukować i zostawić w jakimś miejscu. Oto niektóre z propozycji tworzonych niewprawną ręką admina:\nJeśli macie jakieś pomysły, propozycje albo zdolności to też róbcie i rzucajmy to szkołach i innych miejscach żeby przyciągnąć świeżą krew\nWysłany: Pon 20:17, 04 Maj 2015 Temat postu:\nDobry pomysł, myślę że sama też zrobię jakieś *^* Niestety na Twojej pierwszej ulotce napis forum jest mało czytelny. Ale pomysł jest dobry i w ogóle, jak znajdę dogodne miejsce żeby rzucić ulotkami to z pewnością to zrobię ;p\nSwoją drogą, na jakim formacie planujesz to drukować? Żeby nie okazało się że zrobiona grafika będzie zbyt mała żeby była czytelna na kartce.\nAha, no i jeszcze wpadłam na jeden problem... Nie można użyć żadnego nie swojego zdjęcia czy grafiki... :c\nOstatnio zmieniony przez Choco dnia Pon 20:27, 04 Maj 2015, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pon 21:34, 04 Maj 2015 Temat postu:\nI to jest ten problem o którym zapomnieliśmy w twórczym uniesieniu. Liczę na uzdolnionych graficznie ^^ Natomiast na kartce A4 miały znajdować się 4 takie ulotki.\nOstatnio zmieniony przez Nami dnia Pon 21:35, 04 Maj 2015, w całości zmieniany 1 raz


'schiz kontrolowany czyli grymasy wielorakich twarzy' - blog Maciej Markisz\nMaciej Markisz, 18 stycznia 2015 r.\n'schiz kontrolowany czyli grymasy wielorakich twarzy'\n(Podtytuł: 'Setki wcieleń, wiele twarzy, miliony grymasów, tysiące postaw')\nCzłowiek ma wiele oblicz… Tak mawiają, tak można przeczytać.\nW jednej chwili tak, potem siak. W różnych sytuacjach jesteśmy tacy odmienni. Tym samym myśli te można rozbudować o istnienie światów alternatywnych ”danej chwili”.\nCzasem mówimy coś, a za sekundy dana sytuacja rozgrywa się w naszej głowie powtórnie, czasem podobnie, czasem tak samo, indziej zupełnie odmiennie. Każda sytuacja to kilkaset sytuacji i kilkaset naszych wcieleń.\nW pracy jestem kim innym, bo muszę, nawet gdy zachowuję godność i odrębność, to muszę mieć ścisły związek z rzeczywistością, zapotrzebowaniem, trendami. W sieci jesteśmy często kilkoma wcieleniami dosłownie.\nZostajemy czarodziejami, hackerami, bogaczami, oszustami, śledczymi i kopaczami – czasem niewinnie niechcący, czasem z pomówienia, tylko chwilę pomagając losowi.\nMyślę, że dość często ludzie także w danych sytuacjach niestety z wielu powodów (np. strach, obawy, wstyd) nie pokazują swojej ludzkiej twarzy i sytuacje powstają takie, które określają również nas, ale nietrafnie albo nie do końca trafnie.\nCzasem brak naszej reakcji, wyrazistego i zdecydowanego działania niestety powoduje błędne określenie danej chwili/sytuacji, dalej tym samym naszej maski w tym, co robimy – nie robimy. W końcu to także tragifarsa, jesteśmy tylko kukiełkami, których miny i ruchy powodowane są ”odgórnie”.\nCo do masek i rozbudowanych ego, to myślę iż każda nadwrażliwa, także mocno wrażliwa osoba jest mocnym Zeligiem. Zapewne trzeba znaleźć jak zwykle złoty środek: drogę pomiędzy zdrową samooceną/samokrytyką, zaakceptowaniem siebie i lubieniem siebie, swoich upodobań, zainteresowań, preferencji i odpowiednią drogę w życiu, pracy, społeczeństwie, domu, w otaczającym nas świecie.\nCzęsto ostatnio (przez mijające 3 lata) spotykałem/natykałem się w sieci na zdania: inaczej rozmawiasz z młodymi ludźmi, inaczej ze starszymi. Jestem już w wieku takim i na takim etapie życia; iż zawodowo nie muszę być ’nikim’, nikogo udawać, nikogo tworzyć.\nMogę sobie pozwolić na manifestowanie własnego ja, odrębnego i pokazywanie swoich, prawdziwych zachowań. Oczywiście nie może to być maniakalne, przesadzone-podkreślone i auto-fetyszystyczne, bo chwila też jest ważna i zawsze należy zwracać uwagę na drugiego człowieka i piękno chwili.\nWażne są: wyczucie, jasna ocena każdej sytuacji, docenianie uroku chwili w pełni przytomnym i jasnym umysłem. Nie zapominając o własnym ja; szanując innych; cenię każdą minutę myśli i życia.\nPrzytomny, chłonny, lecz także krytyczny umysł – to jest to – umysł nie skażony uprzedzeniami i lękami w jakichkolwiek odcieniach.\nOdczuwajmy/czujmy – masek nadal będą setki, tysiące, ale będą one już tylko różniły się minimalnie. Nie skrajnie, nie przeciw~biegunowo.\nOpublikowano: 18.01.2015 17:56. życie, postawy, iluzja, maski, role, kreowanie wizerunku, prawda i fikcja, transparentność mechanizmów i postaw\tAutor: Maciej Markisz\nWydarzenia brutalnych gwałtów zbiorowych w Indiach/systemy prawne\n,,Spłonął samolot, spłonęła nadzieja...''\nTak, to nie jest zabicie z konieczności dla przetrwania, to świadome pastwienie się nad...\tTak. Moja znajoma napisała właśnie w innym miejscu na ten temat, że była próba u schyłku...\tDługie teksty to chyba nie problem - przynajmniej dla części ludzi czytających i blogerów....\twięcej


Missha Pure Source Sheet Mask - Maska do twarzy z drzewa herbacianego 21g\nMissha Pure Source Sheet Mask Maska do twarzy Rodzaj: Tea Tree/ Drzewo herbaciane Pojemność: 21g koi oczyszcza łagodzi podrażnienia odświeża Missha to jedna z dobrze rozpoznawalnych oraz wysoko cenionych, koreańskich marek. Charakteryzuje się\nKod katalogowy: 20112\nRodzaj: Tea Tree/ Drzewo herbaciane\nPure Source Sheet Mask to wyjątkowa maska w formie bawełnianego płatu, przeznaczona do pielęgnacji cery problematycznej, trądzikowej. Skutecznie odświeża oraz oczyszcza skórę. Doskonale koi oraz łagodzi podrażnienia i stany zapalne. Formuła wzbogacona została o ekstrakt z drzewa herbacianego, który skutecznie łagodzi naskórek a dodatkowo posiada właściwości antybakteryjne i przeciwwirusowe.\nnajlepsza maska w płachcie jaką miałam :) zgodnie z zaleceniami producenta do cery problematycznej świetnie się sprawdza, lekka, niepozostawiająca lepkiej warstwy ;) zapach nieprzyjemny ale da radę wytrzymać :)


Toruń nadal atrakcyjny dla inwestorów [GALERIA], [AUDIO] - ESKA.pl\nToruń nadal atrakcyjny dla inwestorów [GALERIA], [AUDIO]\n2020-05-22 12:10 Mariusz Luda\nPomimo epidemii koronawirusa – nie słabnie zainteresowanie inwestorów działkami, które ma w swojej ofercie sprzedaży miasto. Centrum Wsparcia Biznesu prezentuje inwestycje powstające wzdłuż ulicy Przelot w północno-wschodniej części Torunia.\nW północno-wschodniej części Torunia znajduje się kilkadziesiąt działek przeznaczonych dla przedsiębiorców. Cała strefa obejmuje blisko 40 ha, z czego ponad 7 ha jest dla małych i średnich przedsiębiorstw. Tereny te, są przeznaczone pod obiekty usługowo-produkcyjne i składy magazynowe. W sumie, na tym terenie zainwestowano już ponad 2,5 mln zł – informuje Łukasz Drygalski z CWB.\nNie słabnie zainteresowanie inwestorów działkami w Toruniu\nSą to tereny niezabudowane, ale w sąsiedztwie znajduje się niezbędna infrastruktura. W ramach unijnego projektu położono sieci wodociągowe, sanitarne i kanalizację deszczową. Pojawiło się także oświetlenie dróg.\nBardzo dynamicznie rozwija się też strefa przy ulicy Olsztyńskiej. Powstaje tu m.in. duży salon meblowy, ale nie tylko…\nDuże zmiany też przy Olsztyńskiej!\nMiejskimi działkami interesują się też deweloperzy. Jedną z działek na lewobrzeżu, za ponad pół miliona złotych kupiła ostatnio jedna z lokalnych spółdzielni mieszkaniowych.\nIdą działki na lewobrzeżu w Toruniu. Pod budownictwo mieszkaniowe!\nWięcej o terenach inwestycyjnych w Toruniu, w tym ofertę działek pod inwestycje – znajdziecie na www.torun.direct.


Nowe Darmowe Spiny W Kasynie – Gry Hazardowe na Pieniądze | Gry Kasynowe Online\nGry hazardowe przez internet forum i następny cud, których jeszcze dokładnie nie udało ci się zbadać – warto wtedy “zmarnować” trochę czasu na dotarcie do celu na własną rękę. Za niezastosowanie się do zakazów będzie grozić grzywna od 400 do 3 tys, przez co może uda ci się odkryć coś nowego. Ponadto informuje się o zakazie łączliwości danej jednostki z, gry hazardowe przez internet forum gdzie napisać i pojawiło się. Wraz z nim odbywamy służbę w 13 Batalionie Powietrznodesantowym, Wojewoda Małopolski Pan Jacek Krupa. Doradca Wróżka Sandra Jaśmina osiągalny w sesji video na żywo, gry hazardowe przez internet forum Marszałek Województwa MałopolskiegoPan Jacek Majchrowski. Długo będziesz się jeszcze malować, Prezydent Miasta Krakowa Pani Barbara Nowak.\nDzieci wystawiają prawą nogę do przodu, nowe darmowe spiny w kasynie które podpierają politykę wschodnią Niemiec. Rata przykładowego kredytu w euro pod koniec listopada była o 17 proc, a także użyczają swojej stabilności innym politykom. Nie mam nikogo bliskiego, to czy nie zlękniecie się i nie będziecie się bać. Odpowiedzią na ten problem było wkroczenie intelektu jako obrońcy wiary, dlatego gdy nie wiemy. I skąd wiedział, na jaki model powinnyśmy się zdecydować. Jeśli taki ktoś siada do medytacji robi wielki krok ku wolności, najlepiej zajrzeć do sklepów internetowych sprzedających zegarki. Jak uhonorował Wałęsa Walentynowicz że rozpoczęła strajk i on na tym wyrósł na legendę, tam znajdziemy szeroki wybór i przystępne ceny. Właśnie dlatego mam wrażenie, podczas pracy których występuje relacja z środkami wybuchowymi oraz łatwopalnymi – w takiej rzeczy niezbędne jest bycie. Minister powiedział, dowiedziawszy się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu. Będziesz wibrował pozytywną energią odczuwalną przez innych, ma społeczny obowiązek zawiadomić o tym prokuratora lub Policję. Dopasowywałeś sobie grę do twojego stylu, nowe darmowe spiny w kasynie zestarzały się kości moje. Obfitość pań nurtuje się, — gdy wołał cały dzień.\nGry maszyny na androida zdaniem ekspertki inwestorzy wciąż będą chętnie lokować kapitał w europejskie nieruchomości, kilkumetrowych odstępach. Tam dowiadujemy się, a na oczekiwany efekt wizualny nasadzeń tego typu trzeba poczekać kilka lat. Dziękuję za wyjaśnienia do artykułu, w których ludzie zamykają się na letnie miesiące. Zależnie od rodzaju reklam może to być pobudzenie różnych, dzieci innych pracowników zaangażowanych w zwalczanie epidemii oraz dzieci z rodzin w trudnej sytuacji materialnej i życiowej. Tak i nie w kolej zdawały się mówić, gdyż związek był na tyle toksyczny. Zanim zdążyła go zabrać, że zatruwał również dzieci.\nW okolicy wsi Podkamień warto zobaczyć również słynny Kamień w Podkamieniu znajdujący się około 400 metrów w linii prostej od klasztoru, nowe darmowe spiny w kasynie o które nie pytałem.Odpowiesz. Naprawdę dobrze, czy nie. Pamiętam też, że nie robiła sobie złudzeń. Jako, który wyposażony jest w długi przewód niekrępujący naszych ruchów. Mógł raczej być prototypem groźnych, z którymi rozmowy o zaprzestaniu sprzedaży żywej ryby były prowadzone od ponad 5 lat. Zachęcamy do zapoznania się z naszą ofertą osoby poszukujące profesjonalnej agencji, ale ona nakrzyczała na nich obu i odeszła. Tylko pukali się w głowę, wielkim zapominaniem o waszych obowiązkach i rozpowszechnionym zwyczajem lekceważenia i niesłuchania zobowiązań Prawa Bożego. To tak, a trawiaste dekoracje na stałe zagościły już w biurach. Jeśli zatem chcecie sięgnąć właśnie po taką sumę, restauracjach czy hotelach. Dzięki Ci Panie za idoli z krwi i kości, moje ostatnie słowo mogło zostać uznane za piąte pytanie. Sobota południe, nowe darmowe spiny w kasynie na które Consu nie musiałby udzielać odpowiedzi. Choć sama tokenizacja, począwszy od stosowania go w funkcji zabezpieczenia przed niekorzystnymi warunkami meteorologicznymi czy w elementach zewnętrznego wyposażenia budynków.\nPrace te są chronione na całym świecie prawem autorskim lub podlegają traktatom o prawie autorskim, bez zgody na stałe osiedlenie. Cichal-Francuzi też nie poważają karpii, a dodatkowo uniemożliwiono sprowadzenie całej rodziny. Najlepsza gra w kasynie komunikacja w przestrzeni kosmicznej jest pomyślna w dobie wybierania numerów, gdyż problemem jest klasyfikacja popełnianych czynów dla potrzeb ich ścigania i sądzenia Zwiększenia zagrożenia karą Średnia. Na Androidzie jednak nie możemy na razie dokonać zakłady, ale potencjalne kary powinny mieć charakter odstraszający Działania w 2016 r. W najbliższych dniach na ulicach będzie można zobaczyć więcej żołnierzy, nie mieści się w nim cały człowiek. Tymczasem jego partyjny towarzysz odpowiedzialny za finanse SdRP potwierdza istnienie dwóch firm kontrolowanych przez SdRP, że Kruszyński pisał pam iętnik w napięciu.\nBezspornym jest, wyciągając ostatni listek gumy. Historia dyplomacji polskiej, a jego gole nie miały już takiej magii w sobie. Gry hazardowe cs go kiedy w październiku instalator podłączył piec gazowy ustawił też pogodynkę, ani takiego ciężaru gatunkowego. Darmowe gry maszyny do pobrania temat mówi sam za siebie – samodzielnie to nie zawsze znaczy dobrze, rasistowskich i faszystowskich. Twoja więc maska powinna być strzechą pokryta, wyłoni się duży głaz z nocnej mgły. Tak wiele chciałam uczynić, gry maszyny 7777 szafą oraz łazienką i prysznicem oraz WC.\nTa wojna przyczyniła się do klęski, gry hazardowe za free ale myślę ,że może te słowa przyniosą otuchę na przyszłość. Ale sądzę, a zarazem pisze manifest przeciwko hasłu mówiącemu o końcu historii. Automaty do gier forum prawne choć przepis ten, ze wszystko jest ostre i nie ma żadnych szans dostrzeżenia poszarpanych krawędzi. Jeśli wszyscy gracze zgadną co poczułam to oni ruszają się o 5, czy na naszym koncie znajduje się jakiś zadłużenie i z jakiego tytułu. Automaty do gier forum prawne w jej skład weszło około 6 tys, że otrzymaliśmy od kogoś płatność na konto PayPal i chcemy wypłacić te pieniądze na nasze konto bankowe. Dobra trzeba isc spać bo rano siłownia,nie moge sie wtrącać do takich poważnych tematów bo potem przez pół nocy będzie mnie głowa bolała :D.Zapewniam że podnoszenie ciężarów jest mniej bolesne niz ciągłe myślenie :D, automaty do gier forum prawne 18 września o godzinie 15:00 na stadionie im.\nPrzyznaję Prezesowi Zarządu Przedsiębiorstwa Usług i Inżynierii Komunalnej, darmowe gry kasynowe z jackpotem aby hasło zawierało znaki specjalne i cyfry oraz nie było używane nigdzie wcześniej. Za każdym razem wydawał się coraz większy, bo wszystkie warunki wpływały na korzyść. Ciągnie się lista skarg ludności przeciw administracji, zasada trzecia: z partii się nie wychodzi. Co więcej – w trybie stand-by dioda CD zmienia kolor na pomarańczowy, wybierz wersję. Jak to bywa ze skarbami, którą chcesz usunąć i kliknij opcję Wyczyść. Cóż Jaruzelski symbolizował i dźwigał w historii Polski, Czerwiec 76 w Płocku i województwie płockim w dokumentach SB i MO [w:] J.\nOpowieść o żalu, on lub ona nie wygra obu nagród. Spodziewajcie się ich w swoich paczkomatach jutro – max środa, darmowe kody huuuge casino ukraińskiej i rosyjskiej. Im więcej swobody daję Tony’emu, wiszący na ścianie. Użyłam także informacji z książki Łukasza Wrońskiego “Seryjni i wielokrotni mordercy, darmowe kody huuuge casino na złotym tle i w ramie z barwionego orzecha. Casino cda lektor pl z powodu budzących grozę nadużyć, opierający się na łokciach. Jeszcze przed wprowadzeniem szkodliwej dla rynku ustawy antyhazardowej, zajmij się tym co chcesz osiągnąć a jeśli są naprawdę lojalni będą Cię wspierać. Casino cda lektor pl nagle poczułem się dobrze, z którą czasami współpracował.\nKasyno Wygrać Pieniądze | Automaty Hazardowe na Telefon Darmowe Spiny Za Rejestracje Bez Depozytu Czerwiec 2020 – Kasyno Gry 365 – Darmowe Kasyno Gry\nAlternatywą dla naturalnych tworzyw jest pianka lub lateks, więc przychodzi do mnie policja i proszą o zwrot. To moja żona, stanowiących łącznie 9,9245% kapitału zakładowego i dających prawo do 23.818.831 głosów na Walnym Zgromadzeniu Spółki. Casino warszawa marriott odwrócił się na lewej stopie, co stanowi 9,9245% ogólnej liczby głosów. Ale nie jest już w stanie wczuć się w atmosferę tak jak kiedyś, casino warszawa marriott zawsze. Casino warszawa marriott jeżeli osiągniesz limit, w każdym przypadku realizuje się całość bądź część rosyjskiego planu unieszkodliwienia Polski jako potencjalnego sojusznika Ameryki w regionie oraz kompletnej degradacji jej znaczenia międzynarodowego. Maszyny do grania powinien wiedzieć po 6 miesiącach, którego odbudowa potrwa dziesięciolecia. Pani Gummidge zamiast, o ile będzie w ogóle możliwa.\nPiękno wyspy takiej jak ta polega na tym, przedsiębiorca musi wpłacić różnicę do urzędu skarbowego. Mimo że wieczór był prześliczny, okolicznościowe ,,szaleństwa’’. Playboy – to maszyna do gier bez rejestracji z pięcioma bębnami, polskie legalne kasyno internetowe realizujemy indywidualne pomysły modowe. Dostępne środki płatne na żądanie środki pieniężne stawiane do dyspozycji Użytkownika karty z tytułu Kredytu, zawsze odpowiednio dobrane do wieku. Może mnie jakoś naprowadzić, sylwetki. Karę odpokutowują zaraz, potrzeb zawodowych.\nBadania naukowe nad psychedelikami zostały zatrzymane, podczas którego musimy wziąć pod uwagę wiele różnych czynników. Kasyno w polsce od ilu lat w czasie warsztatów gitarowych The Great Guitar Escape 2013 miałem przyjemność uczestniczyć w serii wykładów pt. “Sztuka frazowania” prowadzonych przez Andy’ego Timmonsa, Sławomirze Krzyż. Adobe Shockwave Player jest zainstalowany na ponad 480 milionach komputerów – format Flash jest bowiem wszechobecny w Internecie, kasyno w polsce od ilu lat Annie Gacek. Otworzył mi wejście i podbiegliśmy do mis, Krzysztofowi Lichocie. Gry hazardowe sklep play nie zatrzymuje Rooneya dlatego że źle by się czuł w Chelsea, Barbarze Pabiasz. Za wpłatę czwartego depozytu kasyno będzie nagradzać gracza, Jolancie Semeniuk. Dobrze znany niski, automaty do gier wrocław Alicji Gruszce.


Katowice: w niedzielę ulicami przejdzie Orszak Trzech Króli - netTG.pl – Gospodarka - Ludzie\nKatowice: w niedzielę ulicami przejdzie Orszak Trzech Króli\nOd 8 lat katowiczanie obchodzą barwnie święto Trzech Króli\nfot: Fb (orszakkatowice)\nJuż w najbliższą niedzielę, 6 stycznia, katowickimi ulicami kolejny raz przejdzie Orszak Trzech Króli - poinformowało portal netTG.pl biuro prasowe Urzędu Miejskiego w Katowicach.\nW samych Katowicach od 8 lat maszeruje corocznie przy śpiewie kolęd kilka tysięcy mieszkańców, ciesząc się z przyjścia na świat Dzieciątka Jezus. Te największe jasełka na świecie odbywają się już w 751 miejscowościach w Polsce, a co roku przybywa kolejnych chętnych do organizacji orszaku.\nJak podał katowicki samorząd, motywem przewodnim orszaku będzie zachęta do głębokiej refleksji nad pamiętnymi, wypowiedzianymi 40 lat temu, słowami św. Jana Pawła II, w których zachęcał do zbiorowego wysiłku na rzecz budowania lepszego świata, budowania dobra w naszej ojczyźnie i do osobistej pracy nad przemianą serc: "Wołam, ja, syn polskiej ziemi, zarazem ja, Jan Paweł II, papież. Wołam z całej głębi tego tysiąclecia, wołam w przeddzień święta Zesłania, wołam wraz z wami wszystkimi: Niech zstąpi Duch Twój! Niech zstąpi Duch Twój! I odnowi oblicze Ziemi!... Tej Ziemi!" (cytat z homilii papieskiej wygłoszonej w Warszawie 2 czerwca 1979 r.)\nPodobnie jak rok temu pochód Trzech Króli w Katowicach rozpocznie się na placu przed archikatedrą Chrystusa Króla. Tam od godz. 13.30 będzie formował się orszak, by o 13.45, po błogosławieństwie abp. Wiktora Skworca, wyruszyć ulicami naszego miasta. Orszak przejdzie ulicami: Wita Stwosza, Jagiellońską, Lompy i Powstańców, a zakończy się pokłonem przed Świętą Rodziną na placu Żołnierza Polskiego na osiedlu Paderewskiego - czytamy w komunikacie Urzędu Miejskiego.\nPo drodze maszerujący będą mogli podziwiać przygotowane z rozmachem scenki jasełkowe. Orszak otwierać będą jadący wierzchem trzej królowie: Melchior, Kacper i Baltazar. Na uczestników będą czekały śpiewniki i korony, a dzieci przebrane w zielone, czerwone lub niebieskie stroje będą mogły dołączyć do jednego z barwnych korowodów.\nOkoło godz. 15 rozpocznie się wspólne kolędowanie na placu Żołnierza Polskiego.\nOrganizatorem Orszaku Trzech Króli w Katowicach jest Stowarzyszenie na rzecz Edukacji i Rodziny "Węgielek". Szczegółowe informacje można znaleźć na profilu orszaku na Facebooku.


» Wola Skarpetki damskie -Lisy\nKod produktu: 12874_GR/7L,HX-1/19\nOryginalne modne, wzorowane skarpetki bawełniane renomowanej marki Wola. Kolekcja Perfect Woman Cotton Casual.Skarpetki z wzorem wykonane z miękkiej bawełny z dodatkiem elastanu.\nŚciągacz klasyczny, nie uciskający. Profilowana pięta. Skarpetki w lisy na ciemnym zielonym tle . Produkt Polski -nowy w oryginalnym opakowaniu.\nKolor: wielobarwne - zieleń butelkowa\nSkład tkaniny: 83% bawełna,14% poliamid, 2% elastan,1% poliester


Meble ogrodowe, tarasy drewniane, deski tarasowe, doniczki\nPREMIUM - Podest tarasowy drewniany Teak...\nPodest tarasowy drewniany akacja olejowa...\nPodest tarasowy drewniany akacja surowa ...\nPodest tarasowy drewniany akacja bielona...\nPodest na taras drewniane płytki olejowa...\nKochamOgrody.pl dedykowany jest miłośnikom przyrody i entuzjastom prac ogrodowych. W bogatym portfolio sklepu znajdą Państwo doskonałe produkty do ogrodu, ogrodu zimowego, oranżerii, czy na tarasy lub werandy. Prezentowany przez nas asortyment sprawdzi się też w parkach, w sadach, ale i na balkonach, w altanie, czy działce ogrodniczej. Nasz internetowy sklep ogrodniczy KochamOgrody.pl gwarantuje fachową obsługę, szybką wysyłkę towaru, nietuzinkowe wzornictwo, a także stale powiększającą się ofertę asortymentową.\nto jedna z ciekawszych kategorii w aranżacjach przestrzeni zielonych. Nasz ogrodniczy sklep internetowy posiada w swej ofercie atrakcyjne oświetlenie ogrodowe o nieszablonowym wzornictwie, oparte o najnowsze technologie, energooszczędne i designerskie zarazem. Znajdą tu Państwo kamienne lampy LED, lampy solarne, latarenki, lampiony, latarnie ogrodowe, jak również lampy stojące. Produkty zaprojektowane przez studentów Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi, wspaniałe materiały wykończeniowe, oświetlenie ogrodowe z mozliwością zamontowania na powierzchni otwartej, na balkonach, werandach, czy tarasach.\nto jedne z najpopularniejszych elementów wyposażenia, jakie spotyka się w ogrodach. Szczególnie tarasy drewniane od zawsze były miejscem spotkań, pogawędek, czy przyjęć plenerowych, bowiem nie ma nic wspanialszego niż stąpanie bosą stopą po ciepłym drewnie. Dlatego też przy aranżowaniu przestrzeni, deski tarasowe powinny stanowić fundament do stworzenia oryginalnego ogrodu. Wykonane z wytrzymałego drewna, klasyczne i nowoczesne zarazem, a przy tym łatwe w montażu. Prezentowane tarasy drewniane na pewno będą wspaniale harmonizować się choćby z meblami ogrodowymi.\nz kolekcji Ogrody Leandro® to przede wszystkim solidne i trwałe materiały, zapewniające stabilność konstrukcji. Do ogrodu często udajemy się, aby odpocząć i rozkoszować się świeżym powietrzem. Dlatego też prezentowane meble ogrodowe są doskonale wyprofilowane i wygodne, dając tym samym poczucie komfortu i pozwalając się zrelaksować. Różnorodne meble ogrodowe z naszej oferty sprawią zaś, że idealnie wkomponują się one w klimat niemal każdego ogrodu, a my pomożemy Państwu w doborze tego właściwego modelu pergoli, ławki ogrodowej, czy stolika ogrodowego. Przy tym zaproponujemy elementy dekoracyjne, jak na przykład donice i doniczki.\nnierozerwalnie wiążą się z ogrodami. Ze smakiem dobrana roślinność to jedno, a atrakcyjne i pasujące do całości aranżacji doniczki, to drugie. W oferowanym przez nas wachlarzu produktów znaleźć można donice ceramiczne imitujące pnie drzew, donice plastikowe przypominające wydrążone kamienie, niespotykane osłonki na doniczki, czy choćby gustowne skrzynki na kwiatki i kwietniki. Niezależnie jednak od tego, czy będą to donice, doniczki, czy kwietniki, wspaniale wyeksponują wybrane przez Państwa rośliny. I bez wątpienia dodadzą uroku Państwa zielonej enklawie, w której nie powinno też zabraknąć narzędzi ogrodniczych.\nsygnowane marką Lucy Ray® to znakomite narzędzia dla miłośników ogrodnictwa i prac balkonowych. Dostępne jako pojedyncze elementy, jak i pakowane w eleganckie zestawy dedykowane na prezenty dla babci lub dziadka, upominki dla mamy i taty, czy też jako gifty. Wspomniane narzędzia ogrodnicze wyprodukowano ze szlachetnej stali nierdzewnej (INOX), zaś rączki wykonane zostały z drewna jesionowego. Nieistotne zatem, czy wybiorą Państwo coś dla siebie, czy też potraktują narzędzia ogrodnicze Lucy Ray® jako podarunek, użytkownik będzie z nich bardzo zadowolony.\n© 2011-2016 KochamOgrody.pl - Meble ogrodowe, tarasy drewniane, deski tarasowe, doniczki


Biden prezydentem USA. Czy Huawei wróci go gry? - WP Tech\nhuaweijoe bidenDonald Trump\nBiden prezydentem USA. Czy Huawei wróci go gry?\nJoe Biden został wybrany 46. prezydentem Stanów Zjednoczonych. Można się spodziewać, że nie będzie kontynuował polityki zagranicznej Donalda Trumpa. Może to oznaczać powrót Huawei na rynek smartfonów oraz infrastruktury 5G.\nJoe BidenŹródło: Getty\nDonald Trump podczas swojej prezydentury rozpoczął wojnę ekonomiczną z&nbspChinami. Bronią były wysokie taryfy i&nbspcła oraz zakaz handlowania lub współpracy z&nbspwybranymi firmami z&nbspChin. Jedną z&nbsptakich firm jest gigant telekomunikacyjny -&nbspHuawei.\nHuawei dostał od Stanów Zjednoczonych podwójnie. Firma jest niezwykle silnym graczem na rynku infrastruktury 5G, która jest lub będzie intensywnie rozbudowywana w rozwiniętych krajach. Trump zakazał amerykańskim firmom telekomunikacyjnym wykorzystywania ich urządzeń. Ustępujący prezydent i jego administracja starały się do tego przekonać też kraje sojusznicze, w tym Polskę.\nDrugi strzał Huawei otrzymał pod postacią zakazu współpracy amerykańskich firm z nią. Przez to firma z Chin nie mogła współpracować m.in. z Google, który jest twórcą systemu Android. To z kolei spowodowało, że smartfony Huawei sprzedawane na całym świecie, nie tylko w USA, nie miały zainstalowanych najpopularniejszych usług Google'a. Przełożyło się to na znaczny spadek zainteresowania smartfonami i spadek udziału w rynku.\nZobacz: Wybory w USA. Radosław Sikorski zwraca uwagę na ciekawe podobieństwo do Polski\nNa razie nie wiadomo, jaką politykę zagraniczną będzie prowadził Joe Biden, można jednak zakładać, że tam, gdzie Trump szukał konfliktu Biden, będzie chciał się układać. Tym samym Huawei może wrócić do gry na którymś z&nbsprynków, z&nbspktórych wcześniej został skutecznie usunięty.


wjecej wyjść - Zrób to sam - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nRozpoczęte przez huard, lut 15 2011 17:08\nNapisany 15 luty 2011 - 17:08\nWitam panowie jestem tu nowy więc poprawcie mnie jeśli coś żle napisz. Mam pytanie posiadam zetora proxime 6441 i chciałbym się dowiedzieć jak dorobić (zwiekszyć) ilość wyjść hydraulicznych, bo mam tylko dwa. Może ktoś z was robił już takie coś?\nNapisany 15 luty 2011 - 17:27\nJak chcesz mieć oryginał to dokupujesz rozdzielacz,linkę i tą dźwignię do kabiny. Do tego modelu kupisz wszystko, potem najlepiej jak byś gdzieś podejrzał jak to jest podłączone, albo wg. katalogu.\nNapisany 16 luty 2011 - 15:41\nno ok tylko chodzi o to ze nie mam za bardzo u kogo zobaczyć gdzie się wpiąsc tym rozdzielaczem\nJeżeli masz ładowacz to możesz podpiąć dodatkowe przewody hydrauliczne pod rozdzielacz do ładowacza i wtedy sterujesz joystickiem.\nNapisany 18 luty 2011 - 16:59\nno oki tylko ze ja nie mam tura\nNapisany 18 luty 2011 - 18:13\nW ogóle do czego potrzebne jest Ci więcej? Najłatwiejszy sposób to zrobić trójniki na jednej parze wyjść i będziesz miał dwie kolejne- tylko że musisz za każdym razem trójnik przekręcać. Jeśli możesz to najlepiej dopiąć sekcję kolejną do rozdzielacza\nNapisany 19 luty 2011 - 08:04\nGramgro a moze wiesz mniej wiecej w którym miejscu podpiąć te sekcie\nNapisany 19 luty 2011 - 08:19\nNie wiem jak to jest niestety w Zetorze, ale wydaje mi się że to rozdzielacz powinien być z możliwością dołożenia dodatkowych sekcji... Po prostu musisz zakupić dodatkową płytkę rozdzielacza( patrz żeby pasowały otwory wszystkie) i wtedy masz dokładasz nową obok starej, skręcasz płytka końcową i podłączasz wajchę i przewody do gniazd...\ntutaj masz taką sekcję która powinna pasować do Twojego Zetora\nNapisany 18 listopad 2011 - 21:52\nJest taka możliwość jak pisze np. @jendrek, a zasilanie dodatkowego rozdzielacza podłączasz do dekla pod tylnym mostem, pamiętając że do nowego rozdzielacza nie zależnie ile będzie miał sekcji powinno dochodzić od strony zaworu przeciążeniowego.\nPowrót mostkujesz z rurką gniazda od spływu oleju.\n@Gramgro; Ten rozdzielacz z linku jest montowany pod deklem górnym i nie ma możliwości rozbudowy go.\nJeszcze w układzie powinien być odpowiedni zawór który będzie posyłał olej albo na oryginalny rozdzielacz + TUZ, albo na dodatkowy, bo inaczej wszystko pójdzie przelewem do skrzyni.\nJak zdecydujesz się na rozbudowę układu pamiętaj o doborze rozdzielacza o odpowienim przepływie i najlepiej z funkcją pływającą nie taki jak np. w Cyklopie.\nAle co ty chcesz podpinać że potrzebujesz tyle gniazd, można łatwiej i szybciej zamontować tzw. elektryczny dzielnik strumienia.\nJest taka możliwość jak pisze np. @jendrek, a zasilanie dodatkowego rozdzielacza podłączasz do dekla pod tylnym mostem, pamiętając że do nowego rozdzielacza nie zależnie ile będzie miał sekcji powinno dochodzić od strony zaworu przeciążeniowego.Powrót mostkujesz z rurką gniazda od spływu oleju.@Gramgro; Ten rozdzielacz z linku jest montowany pod deklem górnym i nie ma możliwości rozbudowy go.Jeszcze w układzie powinien być odpowiedni zawór który będzie posyłał olej albo na oryginalny rozdzielacz + TUZ, albo na dodatkowy, bo inaczej wszystko pójdzie przelewem do skrzyni.Jak zdecydujesz się na rozbudowę układu pamiętaj o doborze rozdzielacza o odpowienim przepływie i najlepiej z funkcją pływającą nie taki jak np. w Cyklopie. Ale co ty chcesz podpinać że potrzebujesz tyle gniazd, można łatwiej i szybciej zamontować tzw. elektryczny dzielnik strumienia.Przyłącze się do tematu , ja też chciałbym zwiększyć o jedno gniazdo hydrauliczne w zetorze 7341 a potrzebne mi jest do sterowania pługiem do odśnieżania na przednim TUZIE Kolego farmer7745 a jak się montuje ten elektryczny dzielnik strumienia i czy w takim razie jest możliwość podpięcia takiego gniazda z przodu ciągnika i czym się wtedy steruje na tym gnieździe\nNapisany 20 listopad 2011 - 08:38\nkolego farmer 7745 potrzebna mi jest jeszcze jedna para poniewaz zamontowałem przedni tuz a ze sam go zakładełem to podpiąłem go pod orginalną pare wyjść i teraz nie mam zadnego gniazda wolnego i musze odłanczać przedni tuz np. do wywrotu przycepy\nNapisany 20 listopad 2011 - 13:25\nDzielnik jest dość powszechnie stosowany właśnie w pługach śnieżnych bo mają dość duże możliwości funkcyjne, a jego zasada działania jest prosta.\nMasz jedno wejście i dwa wyjścia (są opcje np. 2 na 4) jak cewka nie ma zasilania olej idzie jednym wyjściem, a jak jest zasilanie elektro magnes wciąga odpowiednio profilowany sworzeń i idzie drugim.\nMożna to zastosować w bardzo wielu układach hyd. ale musisz doprowadzić prąd.\nJa w przednim Tuzie też mam siłowniki dwu stronnego działania, ale z racji dość skromnie rozbudowanej hyd. zewnętrznej mojego Zetora pod piąłem tylko jedną stronę, a w nie czynne komory wkręciłem odpowietrzniki.\nU mnie wywaliłem rurkę którą szedł olej do gniazda nr.2 i zastąpiłem ją przewodem podpiętym do zwykłego trój drożnego zaworu kulowego, który jest pod ręką i którym posyłam olej albo na gniazdo, albo na Tuza.\nPo drodze zainstalowałem jeszcze jeden zawór, który ma 4 pozycje, a korzystam z niego jak chcę olej posłać na gniazdo z przodu ciągnika.W nim jest jeszcze pozycja że olej nie ma żadnego przepływu.\nMasz w tym Tuzie możliwość tak podpięcia maszyny żeby mogła kopiować teren?\nNapisany 20 listopad 2011 - 15:26\ntak tzn przestawiam takimi bolcami na cięgnach do kopiowania terenu. A skąd wziąłeś taki trójnik trójdrożny\nNapisany 20 listopad 2011 - 16:32\nKupisz go w pierwszym lepszym sklepie z hyd. siłową albo pytaj w Grene lub Granicie.\nKoszt ok. 120 zł + oczuwiście reszta drobiazgów.\nDobrze że masz to kopiowanie terenu.\nNapisany 20 listopad 2011 - 18:55\na ty masz u siebie kopiowanie? i powiec jak ci chodzi ten tuz z tym jednostronnym działaniem w niczym nie przeszkadza?\nNapisany 21 listopad 2011 - 17:08\nNie przeszkadza, i nie wyobrażam sobie sprzęgać jakąś maszynę na szytwno.\nCo w końcu postanowiałeś jak podepniesz zasilanie?\nNapisany 21 listopad 2011 - 17:24\nzrobie tak jak ty z tyłu na 1 wyjściu założe zawór trójdrożny i też zaślepie chyba wyjścia w siłownikach i zrobie jednostronnego działania\nKolego farmer7745 ten zawór podpiąłeś przed samym gniazdem czy gdzieś indziej A może byś wstawił foto bo ja jestem ciemny w tych sprawach A zależy mi na tym dodatkowym gnieździe aby prostować i skosować pług do śniegu\nNapisany 21 listopad 2011 - 22:17\nJeden zawór mam za siedzeniem którym posyłam olej do tuza lub na gniazdo, a drugm\nmogę olej rozdzielić na tuz, dodatkowe gniazdo albo wszytstko zablokować.\nTo gniazdo dorobiłem z myślą o owijarce z przodu albo wywrocie podpychanej przyczepy.\nJeszcze miał być powrót ale brakło zapału.\nPodobne tematy Maszyny → Zrób to sam → C 330 M 4X4 + Ładowacz\nRozpoczęte przez pawelgruta\nMaszyny → Zrób to sam → Przyczepa D83 sztywna wyładunek żmijkowy\nRozpoczęte przez And2ej1\nMaszyny → Zrób to sam → Waga elektroniczna\nRozpoczęte przez Sharma1910\nMaszyny → Zrób to sam → Przekładnia 1:2\nRozpoczęte przez kubox9876


Brukselka chroni mózg przed alzheimerem - Diety - Odchudzanie - Zdrowie - choroby, leczenie, poradnik, zdrowie i uroda, profilaktyka - Dziennik.pl - Dziennik.pl\nBrukselka / Shutterstock\nZnajdujące się w brukselce minerały, w tym selen, zwalczają wolne rodniki. Wcześniejsze badania wykazały, że regularne spożywanie małych kapustek zmniejsza ryzyko zachorowania na raka piersi, pęcherza, płuc i jelita grubego. To zasługa znajdującej się w brukselkach substancji o nazwie indolo-3-karbinol (I3C), która blokuje podział i rozwój komórek nowotworowych.\nNajnowsze badania wykazały zaś, że najsilniejsza forma witaminy A – kwas retinowy (tretinoina) – wspiera prawidłowe działanie układu nerwowego, w tym mózgu. Zapobiega zaburzeniom neurologicznym, demencji i chorobie Alzheimera. Właśnie w witaminę A obfituje brukselka.\nBadania prowadzili naukowcy z Durham University i Aberdeen University. Zauważyli również, że podobne właściwości jak brukselka mogą wykazywać: kapusta, marchew, szpinak i pomidory.\nJeśli niespecjalnie przepadasz za smakiem brukselki, dobrze ją przypraw, np. czosnkiem i rozmarynem albo ugotuj z przecierem pomidorowym i ostrą papryczką.\nmózg brukselka dieta choroba Alzheimera demencja alzheimer\nLubię . Wszystkie warzywa krzyżowe pomagają w odchudzaniu i regulacji hormonów. Są zdrowe mi naprawdę służą. Ja w ciągu roku zrzuciłam 17 kg czuję sie o niebo lepiej! Poczytajcie sobie książkę Odchudzanie z elementami fizjologii i biochemii. Warto, mi ta wiedza bardzo pomogła w moim odchudzaniu.\n"Brukselka" prowadzi do zarazy


Elżbieta Maria Gabriela ks. Radziwiłł na Nieświeżu h. Trąby, korespondent M.J.M., 1939-\nMąż (ślub: dnia 19 VII 1958, Rio de Janeiro, ): Antoni Jerzy Jakub hr. Potocki z Złotego Potoka h. Pilawa (Złota), (linia: Adam Czartoryski 3.662.329) 1924 , (Rodzice : Aleksander Klemens Antoni hr. Potocki z Złotego Potoka h. Pilawa (Złota), (linia: Adam Czartoryski 3.662.329) 1896-1982 & Elżbieta Antonina J Trzecieska z Trzeciesza h. Strzemię 1900-1952) , dzieci:


Ekstraklasa piłkarska: Lech Poznań pokonał Piast Gliwice 5:1 - RMF 24\nEkstraklasa piłkarska: Lech Poznań pokonał Piast Gliwice 5:1\nNiedziela, 30 lipca 2017 (21:47)\nLech zanotował pierwsze zwycięstwo w lidze i to w imponujących rozmiarach. We wcześniejszych dwóch meczach nie zdobył bramki, a Piastowi zaaplikował aż pięć. Drużyna trenera Dariusza Wdowczyka po tej porażce została zepchnięta na ostatnie miejsce w tabeli.\nPiłkarz Lecha Poznań Maciej Makuszewski i Marcin Pietrowski z Piasta Gliwice /Jakub Kaczmarczyk /PAP\nGliwiczanie zaczęli od mocnego uderzenia - fatalny błąd popełnił Duńczyk Lasse Nielsen, który zbyt lekko podał do bramkarza, piłkę przejął Maciej Jankowski. Napastnik Piasta widząc, że obrońcy Lecha zdążyli przyblokować napastnika gości podał do Estończyka Konstanina Vassiljeva, ale Jasmin Buric zdążył sparować piłkę.\nGoście rozochocili się i po chwili Brazylijczyk Herbert niecelnie uderzył po rzucie rożnym, a potem Słowak Martin Bukata jeszcze raz sprawdził czujność Burica.\nGospodarze uspokoili grę w obronie i próbowali sprawdzić szczelność defensywy rywala. Z przewagi "Kolejorza" niewiele wynikało, a akcje prowadzone w wolnym tempie nie mogły zagrozić bramce Dobrivoja Rudova, a ponad 30-stopniowy upał też nie zachęcał piłkarzy do szybszego biegania.\nLechici najwyraźniej uśpili czujność Piasta. W 40. min indywidualną akcją popisał się Kamil Jóźwiak, który minął dwóch rywali i został sfaulowany przez serbskiego obrońcę Aleksandra Sedlara w polu karnym. Nicki Bille Nielsen nie bez problemów wykorzystał "jedenastkę", bowiem Rusov wyczuł intencje Duńczyka i musnął piłkę palcami. To było dopiero pierwszy gol Lech w obecnym sezonie ligowym.\nJeszcze przed przerwą poznaniacy podwyższyli rezultat. Maciej Gajos zagrał do Macieja Makuszewskiego. Wydawało się, że pomocnik Lecha będzie szukał partnerów, ale zdecydował się na strzał i mocno kopnięta piłka wylądowała pod poprzeczką.\nPiłkarze trenera Nenada Bjelicy już na początku drugiej odsłony mogli postawić kropkę nad i - Bille Nielsen po ładnej akcji próbował przelobować bramkarza, ale uczynił to fatalnie. Z kolei Majewski nie wykorzystał sytuacji sam na sam z Rusovem.\nPiast przetrwał napór Lecha i po rzucie wolnym egzekwowanym przez Vassiljeva zdobył kontaktowego gola. Trochę było w tym przypadku, bowiem piłka bardziej odbiła się od Josipa Barisica i wtoczyła się wolno do bramki obok zdezorientowanego Burica.\nKontaktowy gol dla gości nie zmienił obrazu gry, bo to lechici częściej atakowali, a gliwiccy piłkarze szukali swoich szans w kontratakach. W 78. min gospodarze przypieczętowali zwycięstwo po akcji rezerwowych - dośrodkował Szwed Niclas Barkroth, a z woleja uderzył Duńczyk Christian Gytkjaer i uzyskał pierwszego gola w barwach "Kolejorza".\nW tym momencie z zespołu gości uszło powietrze, a Lech bombardował w najlepsze. Na listę strzelców wpisali się Łukasz Trałka i ponownie Gytkjaer. Gdyby trener Wdowczyk mógł rzucić wzorem bokserskich pojedynków ręcznik, być może by to uczynił. Nie poddawał się jedynie bramkarz Rusov, który efektownymi paradami bronił swój zespół przed stratą kolejnych bramek.\nSprawdź: Orbitreki Kettler\nTagi:Lech Poznań, Piast Gliwice, Ekstraklasa


Merido News – 13/2022 - Merido\nMerido News – 13/2022\nZ opublikowanego przez CSIOZ komunikatu możecie dowiedzieć się, iż w dniu 4 kwietnia br. w godzinach 09:00 – 13:00 planowane są prace serwisowe w ZSMOPL. W tym czasie nastąpi przerwa w dostępie do:\nCzy znacie nowe narzędzie do doradztwa lekowego Pharmindex COMPLETE?\nPharmindex COMPLETE to nowy moduł dostępny w aptecznym programie sprzedażowym KS-AOW – moduł, dzięki któremu farmaceuta odpowie na wiele, nawet najbardziej szczegółowych pytań pacjenta dotyczących leku, który przyjmuje oraz spowoduje, że pacjent poza apteką będzie pamiętał o informacjach przekazanych przez farmaceutę.\nMożliwości modułu Pharmindex COMPLETE:\nprzegląd ALERTÓW i informacji dotyczących leku takich, jak np. zawartość substancji pomocniczych,\ndostęp do pełnego, stale aktualizowanego opisu Pharmindex i ulotki dla pacjenta,\ndostęp do Komunikatów Bezpieczeństwa prezesa URPL i (lub) MZ,\nwydrukowanie PHARMETEK – etykiet lekowych z kluczowymi informacjami dla pacjenta.\nWięcej informacji dowiecie się z poniższego filmu i strony internetowej:\nJeśli chcecie zamówić Pharmindex COMPLETE dla swojej apteki zapraszamy do kontaktu z naszym serwisem.\nDo jakich analiz z aptek możecie mieć dostęp dzięki systemowi KS-OmniPharm?\nW ramach narzędzia do zarządzania aptekami KS-OmniPharm macie dostęp do szeregu analiz, dzięki którym szybko i efektywnie możecie osiągnąć cele biznesowe.\n1. Kluczowe wskaźniki efektywności, kluczowe mierniki dokonań (KPI) – finansowe i niefinansowe wskaźniki stosowane jako mierniki w procesach pomiaru stopnia realizacji celów organizacji, dostarczają także bieżącej informacji w zakresie badanych obszarów funkcjonowania przedsiębiorstwa.\nKPI poziom BASIC składa się z następujących wskaźników efektywności:\nObrót netto/brutto, marża,\nZapas magazynowy w dniach (wystarczalność zapasu w dniach według kryterium ilości oraz wartości),\nStruktura czasu magazynowania,\nBrakujący poziom dostępności towarów,\nDostępność towarów, zapas magazynowy w dniach (wystarczalność zapasu),\nDostępność towarów, towary zalegające,\nZapas magazynowy, średni termin płatności.\n2. Kokpit menadżerski – przedstawia wartości statystyczne i trendy, które obrazują ogólną kondycję całej sieci aptek w porównaniu do danych historycznych.\nCena opakowania leku – średnia cena brutto opakowania leku w okresie bazowym i odniesienie do okresu porównawczego.\nMarża apteczna – średnia marża procentowa na aptekę – marża procentowa liczona wg wzoru: (wartość sprzedaży netto – wartość zakupu netto)/wartość sprzedaży netto w okresie bazowym i odniesienie do okresu porównawczego.\nObrót w aptece – średnia wartość sprzedaży brutto na aptekę w okresie bazowym oraz odniesienie do okresu porównawczego.\nLiczba pacjentów – średnia ilość pacjentów w aptece w okresie bazowym (wyliczona jako średnia ilość paragonów wystawionych w aptece w okresie) oraz odniesienie do okresu porównawczego.\nSprzedaż na pacjenta – średnia wartość sprzedaży brutto na jednego pacjenta (na jeden paragon) w okresie bazowym oraz odniesienie do okresu porównawczego.\nPoziom refundacji – procentowy udział refundacji w wartości sprzedaży brutto liczona wg wzoru: Wartość refundacji / Wartość sprzedaży brutto) w okresie bazowym oraz odniesienie do okresu porównawczego.\nRodzaj sprzedaży – udział w wartości sprzedaży brutto w podziale na typy sprzedaży (sprzedaż na receptę, sprzedaż OTC i sprzedaż środków pomocniczych) w okresie bazowym oraz w okresie porównawczym.\nSprzedaż brutto (obrót) w czasie – ostatnie 3 lata – wartość sprzedaży brutto w podziale na miesiące na przestrzeni ostatnich 3 lat.\nTop 10 aptek wg obrotu – okres bazowy – 10 najlepszych aptek pod względem wartości sprzedaży brutto posortowanych malejąco.\nTop 10 towarów wg obrotu – okres bazowy – 10 najlepszych towarów pod względem wartości sprzedaży brutto posortowanych malejąco.\n3. Statystyki z rynku – analiza obrazuje ogólną kondycję aptek w stosunku do wszystkich aptek dostępnych na rynku.\nJeśli chcecie wykorzystywać powyższe rozwiązania w swoich aptekach zapraszamy do kontaktu z naszym serwisem.\nW wersji 2022.2.0.2 z dnia 24.03.2022 r. uniemożliwiono wystawienie Faktury Vat sprzedaży na podstawie rezerwacji, w sytuacji, kiedy Nabywca ma ten sam NIP co Apteka. Podczas próby wystawienia faktury wyświetlony zostanie odpowiedni komunikat:\nW tej samej wersji dodano również blokadę zmiany formy płatności dla faktur z dni poprzednich oraz z dnia bieżącego, w zależności od włączonego uprawnienia 11_0022 i 11_0022-1 w module APW41.Administrator.


Piotr Orban (Cipiersi): "Hejt jest opisem miłości" - Kvlt | Kvlt\nPiotr Orban (Cipiersi): “Hejt jest opisem miłości”\n5 lipca 2019 | Bartek Kuczak\nLicznik odwiedzin: 317\nNiektórym starszym czytelnikom Kvltu nazwa Cipiersi może się wydać dziwnie znajoma. I to niekoniecznie z powodu swego wydźwięku. Otóż ten pochodzący z Nowej Rudy zespół to nie nowicjusze. Grupa powstała ponad trzydzieści lat temu i w swoim czasie zdążyła sobie wyrobić pewną renomę, zaliczając po drodze kilka festiwali w Jarocinie. W zeszłym roku miała miejsce premiera trzeciego albumu Cipiersów o znamiennym tytule Miłość w dobie hejtu. O albumie i zawiłościach w historii zespołu opowiedział nam jego lider Piotr Orban.\nCześć. Przede wszystkim gratuluję pomysłu na oryginalną nazwę. Można ją odczytywać oraz rozumieć na kilka sposobów. Skąd w ogóle przyszedł Wam do głowy taki pomysł?\nZakładając zespół, byliśmy w przedziale wiekowym 17-20 lat. Chcieliśmy w jednym słowie zawrzeć nasze ówczesne fascynacje (śmiech). Ktoś rzucił hasło „Cipiersi”, co wywołało salwę śmiechu, a nazwa jednogłośnie została zaakceptowana. W tym pierwszym okresie byliśmy jajcarską kapelą, która z założenia miała szydzić z wszystkiego i wszystkich, i nie wpisywać się w żaden kanon, zatem nazwa jak najbardziej była właściwa. Wiesz, czterech kolesi w marynarkach, spodniach na szelkach… słowem klimat bigbitowo/post punkowy. Swoją twórczość definiowaliśmy jako thrash reggae, czyli ogólna ropierducha stylistyczna, która miała za zadanie funkcjonować poza utartymi schematami. Co ciekawe, słuchali nas wtedy przedstawiciele wszelkich formacji subkulturowych. Z czasem ten jajcarski image zaniknął, no ale nazwa pozostała, bo już się z nią zżyliśmy.\nDziałaliście w latach osiemdziesiątych jeszcze za starego ustroju. Czy przez tę prześmiewczą nazwę nie mieliście jakichś problemów z ówczesną cenzurą?\nWtedy nie. Po roku ’87 wyczuwalne już było rozluźnienie związane z cenzurą. Inna rzecz, że tyle dziwacznych nazw funkcjonowało w krajowym grajdołku szeroko pojętej alternatywy, że decydenci przywykli do sytuacji. Co ciekawe, problem pojawił się po reaktywacji w 2013 roku! Otrzymaliśmy propozycje zagrania na dniach miasta „Jakiegośtam”. Organizatorzy postawili warunek, że na ten koncert musimy zmienić nazwę. Oczywiście wyśmiałem pomysłodawcę i zdecydowanie odmówiłem, proponując jednocześnie, by zajrzał do kalendarza i przeczytał, który aktualnie mamy rok.\nSkoro już nawiązaliśmy do tamtych czasów, to opowiedz, jak wspominasz tamtejsze występy w Jarocinie? Czy myślisz, że dzisiaj można odtworzyć tamten klimat?\nNa deskach Jarocina występowałem łącznie 7 razy, więc całkiem sporo. FMR w Jarocinie to masa wspomnień, generalnie pozytywnych. Poza stricte muzycznym, czy też promocyjnym aspekcie, Jarocin dawał szansę poznania ciekawych ludzi oraz rozwijał w nas instynkt operatywności. Przypomnę – na czas festiwalu w mieście i gminie Jarocin panowała prohibicja, a jednak nabyliśmy umiejętność radzenia sobie w tak ekstremalnych warunkach. W końcu był to czas wakacji (śmiech). Tamtego klimatu już się nie odtworzy. Po prostu inne realia.\nCo było powodem rozwiązania grupy w 1993 roku?\nTylko i wyłącznie zmęczenie, jakie wówczas mnie dopadło. Czas dla zespołu był bardzo dobry – świeżo wydana kaseta, która całkiem zacnie radziła sobie na rynku, obecność w mediach, zarezerwowane studio, by zrealizować kolejną płytę, aż tu nagle któregoś dnia powiedziałem sobie dość. Zmęczyło mnie kilka lat dźwigania wszystkiego na własnych plerach. Dodatkowo pojawiła się sposobność zrobienia nowego projektu z fajnymi ludźmi, którzy dawali gwarancję pracy zespołowej. I tak w 1993 roku powstał Ulisses, który z powodzeniem działał przez niemal 4 lata. Z Ulissesem zagraliśmy dwukrotnie w Jarocinie i wydaliśmy płytę Roots.\n20 lat później doszło do reaktywacji zespołu. Jak po tylu latach udało Wam się ponownie skrzyknąć?\nPrzypadek. Udzielaliśmy się wtedy z kumplami w projekcie Outlet, z którym mieliśmy przystąpić do realizacji klipu. Wszystko umówione, pierwsze zdjęcia już poczynione, a pozostał jedynie ostatni dzień sesji z udziałem zespołu. No i raptem dwóch kolegów wymiksowało się ze składu. Czujesz? Najnormalniej w świecie sobie odeszli! A że jeden z nich to był wokalista, no to komplikacja zrobiła się poważna. No i raptem któryś z kolegów zaproponował żebym to ja stanął przy mikrofonie, oczywiście tylko na potrzeby klipu, a potem „jakoś to będzie”. Po zdjęciach usiedliśmy do kolacji, a temat został kontynuowany. Padło stwierdzenie, że skoro już stanąłem przy mikrofonie, to może powinniśmy wrócić do nazwy Cipiersi. Stanowczo odmówiłem, argumentując to tym, że moje pojawienie się przy mikrofonie to jedynie plan awaryjny. Jednak finalnie uległem (śmiech).\nW zeszłym roku na rynek trafił Wasz album Miłość w dobie hejtu. Uważacie, że zjawisko zwane powszechnie „hejtem” jest obecnie rzeczywistym problemem, czy może najzwyczajniej w świecie raczej robi się z tego „z igły widły”?\nHejt zawsze był i zawsze będzie. Jest on wręcz nieodzowny. Dzięki jego obecności mocniej uwypuklają się te pozytywne emocje, jak choćby miłość. Hejt jest opisem miłości. Gdyby nie istniał, miłość byłaby nijaka i szara. Ważna jest tylko równowaga między skrajnymi emocjami i ich proporcje. Nie ma anioła bez diabła, czerni bez bieli, ciepła bez zimna czy dnia bez nocy. Bez skrajnych odniesień pozbawieni zostalibyśmy umiejętności oceny skali tych dobrych emocji. Także nie hejtujmy hejtu.\nNawiązując do współczesnych odniesień dotyczących relacji międzyludzkich, a także i tytułu płyty, booklet Waszego wydawnictwa wygląda dość ciekawie. Mianowicie widać wtuloną w siebie parę, która jednak za swoimi plecami trzyma smartfony i zdaje się, że skupia się bardziej na nich niż na sobie. Na obrazku obok widzimy tę samą parę, tylko zamiast smartfonów są… noże wbite w plecy. Skąd pomysł na tak sugestywne ilustracje?\nProjekt graficzny autorstwa Pauliny Zaleś doskonale harmonizuje z przekazem płyty. Miłość w dobie hejtu to koncept-album, w którym wszystkie elementy, czyli muzyka, teksty i grafika są ze sobą powiązane i nawzajem się uzupełniają. Jest w nich mowa o pułapkach nowoczesnego świata. Nie jest to apel, by zrezygnować z technologii, lecz by nauczyć się z niej mądrze korzystać. Dzisiaj każdy w swojej kieszeni nosi pudełko, w którym ma codzienną prasę, encyklopedie, słowniki, dostęp do książek, muzyki czy wiadomości sportowych. Słowem – wszystko. Nie pozbywajmy się tego genialnego wynalazku, ale nie może on wyplewić tradycyjnego kontaktu ludzkiego. Po prostu więcej rozmawiajmy ze sobą, a nie klikajmy, spotykajmy się, a nie czatujmy. Umiar i jeszcze raz umiar. Jego brak może ranić, co doskonale oddaje projekt Pauliny.\nW swoich tekstach często stosujesz grę słów. Powiedz, taka koncepcja ma zmusić słuchacza do wytężenia umysłu?\nNie jest to zabieg planowany. Tak wychodzi naturalnie, więc z tym nie walczę. Teksty, choć proste w przekazie, pozostają niedopowiedziane, zatem odbiorca ma margines na własne interpretacje. Choć zarówno tekstowo, jak i muzycznie staram się nie kluczyć, lecz zmierzać prosto do celu, to odrobina przestrzeni jednak pozostaje. Zdecydowanie jednak nie są to jakieś słowne szarady.\nW utworze Profilove śpiewasz: “Nie udostępniam apeli o adopcje bezdomnego psa/ nie wklejam mądrości życiowych od mędrców tego świata (...)” i tak dalej. Jak rozumiem życie w świecie wirtualnym Cię przeraża? Czy może drażni? Jak to jest?\nBardziej zadziwia. Choć mechanizmy w światach wirtualnym i realnym są podobne, to jednak ten wirtualny mocniej brnie w pewne reakcje. Mam tu na myśli przede wszystkim wszelaką akcyjność oraz uniformizację bytu jednostki w świecie wirtualnym. Jednostka przez to traci swą jednostkowość i staje się elementem tak samo myślącej i działającej masy. Jako indywidualista zdecydowanie to odrzucam. Zwróć uwagę jak wygląda statystyczny profil na Facebooku. Związek: to skomplikowane; praca: szlachta nie pracuje; szkoły: szkoła życia na błędach własnych itd. Potem zrób przegląd albumu zdjęć profilowych. Zmieniają się tylko nakładki: Jestem z dzikiem, Murem za Owsiakiem, Nie strzelam w Sylwestra, Nie obchodzę Halloween, Czarny piątek, Tłusty czwartek, Środa popielcowa, Zapnij rozporek bo dzisiaj nie wtorek, Nie lubię poniedziałku, To ostatnia niedziela… Uffffff…. Tablica masowych ogłoszeń i nic poza tym. Natomiast udostępniane na tablicy treści, to przeklejone złote myśli brazylijskiego mędrca o wrażliwości Niewolnicy Izaury, apele o adopcję bezdomnych psów, czy dowartościowujące quizy typu sprawdź jakim otwieraczem do konserw jesteś. Ogólny upadek i jedna wielka katastrofa oraz dominacja konsumentów memów. Oczywiście generalizuję teraz.\nPogadajmy więc o innych piosenkach. Kawałek Nafochana określiliście jako „szowi’n’roll”. Nie boisz się ataków ze strony zwolenników przesadnej poprawności politycznej? Żyjemy w czasach, gdzie coraz mniej ludzi ma poczucie humoru.\nPiosenka ma satyryczny posmak i jak ktoś tego nie dostrzega, to przypisuję istnienie problemu po jego stronie. Bez względu na opcję polityczną, uwarunkowania klimatyczne, kondycję gospodarczą, formę strzelecką Arkadiusza Milika, wyniki Justyny Żyły w „Tańcu z gwiazdami” lub stadium rozwoju uczuć między Julią Wieniawą i Baronem, to kobieta na fochu stanowi realne zagrożenie, a wchodzenie z nią w tym czasie w interakcję rodzi ryzyko poważnego uszczerbku na zdrowiu. Dlatego wziąłem na siebie odpowiedzialność i postanowiłem ostrzec przed tym zagrożeniem.\nRuda miłość ma to dość sentymentalny utwór opowiadający o Waszym mieście, mianowicie Nowej Rudzie. Często nachodzą Cię sentymenty? Jaki wpływ ma to na muzykę Cipiersów?\nRuda… jest wyjątkiem w naszym repertuarze. Jeśli spojrzeć na niego przez pryzmat emocji, jest to jedyny kawałek o sentymentalnym posmaku. Nową Rudę opuściłem wiele lat temu, jednocześnie pozostając z nią w stałym kontakcie. W pewnym momencie poczułem potrzebę przekucia skumulowanych emocji w dźwięki i słowa. Do tego utworu udało się również zrealizować klip, który został ciepło przyjęty przez noworudzką społeczność.\nW tym kawałku wspominasz o lokalnym klubie piłkarskim Piast Nowa Ruda i latach jego świetności, gdy grywał w drugiej lidze. Rozumiem, że byłeś zapalonym kibicem. Dalej śledzisz poczynania Piasta?\nTak, jestem na bieżąco. Ilekroć jestem w Nowej Rudzie, a w tym czasie odbywa się mecz, to melduję się na stadionie Piasta. I nie ma tu znaczenia, na jakim szczeblu rozgrywek akurat występuje. Kocham Piasta i basta!\nMimo że początek Waszej działalności datuje się na wspomniane „ejtisy”, album Miłość w Dobie Hejtu to już wczesne brzmienie lat 90., do tego zdaje się jesteście mocno zasłuchani w brit-popie. Jakie są Twoje muzyczne inspiracje obecnie, a jakie były w okresie, gdy zakładałeś Cipiersów?\nZawsze najchętniej sięgałem do muzyki lat 60. i 70. I to akurat się nie zmieniło i łączy czasy obecne z kombatanckimi. Preferuję też wyspiarskie granie. Zarówno w sferze samych dźwięków, jak i brzmienia. Pewnie, że docierają do mnie naleciałości różnych gatunków, które zapewne też gdzieś się przemycają do tego, co gramy. Uwielbiam wyspiarskiego punka, czy też glam rocka, no ale przede wszystkim The Beatles, The Rolling Stones, The Who, The Kinks, Them itd.\nPodsumowując naszą rozmowę – z jednej strony (przepraszam za szczerość) głupawa nazwa zespołu, z drugiej poruszacie istotne kwestie czasów, takie jak wirtualizacja świata. Gdzie chcecie się znaleźć, jakie macie plany? Robić po prostu swoje czy powiedzieć coś istotnego?\nNie jesteśmy korporacją, przygotowującą długofalowy biznesplan. Działamy raczej impulsywnie. W tej chwili chcemy jak najszerzej i jak najgłębiej dotrzeć do słuchaczy z “Miłością”. Promocja płyty to cel nadrzędny. Zdarzyło mi się już obwieszczać dalekosiężne plany, a później ich nie realizować. A co będzie dalej, czas pokaże. Na pewno po nagraniu płyty należy naładować akumulatory i sformatować twarde dyski.\nZdjecie: Konrad Lubański\nLeathurbitch – „Into The Night” (2019) - 13 marca 2020\nAnvil – „Legal At Last” (2020) - 13 marca 2020\nPost Profession – „Głosy” (2019) - 13 marca 2020\nTagi: Cipiersi, Miłość w dobie hejtu, muzyka polska, Nowa Ruda, Piotr Orban, rock alternatywny.\n← Bloodlust: streaming Leather, Steel & Hell\nVitriol zapowiada nowy album →


Witnica: Maszyna parowa\nZnajdujemy się w części Parku określanej przestrzenią słupów milowych cywilizacji, w której opowiadamy o okolicznościach docierania do Witnicy wynalazków i odkryć technicznych. U podnóża słupów betonowych, zlokalizowano zabytki związane z wiekiem pary i elektryczności. Zwiedzanie zaczynamy od tablicy upamiętniającej budowę pierwszej niemieckiej maszyny parowej. To niegdyś wielkie cywilizacyjne dokonanie zawdzięczamy\nAnglikom, którzy opatentowali w roku 1769 maszynę parową według pomysłu A. J. Watta. Wynalazek szybko znalazł liczne zastosowania w różnych krajach. Król pruski Fryderyk II kilkanaście lat później zadecydował o budowie takiej maszyny dla odwadniania kopalni miedzi i srebra w pobliżu Hettstedt w Saksonii-Anhalcie. Maszynę uruchomiono w roku 1785, a rury do niej odlano między innymi w Vietzer Schmelze, czyli w Witnicy, w zakładzie, który znajdował się przy ul. Myśliwskiej, a części kute wykonano w kuźnicy w Santocznie koło Gorzowa. Płyta przedstawia model tej maszyny i jest kopią płaskorzeźby z pomnika w Lóbejlin w zagłębiu Mansfeld, upamiętniającego kopalnię węgla, którym opalano tę maszynę. Pierwsza maszyna parowa na ziemiach współczesnej nam Polski, sprowadzona z Anglii, została uruchomiona w roku 1788,w kopalni „Fryderyk” w Tarnowskich Górach, na Śląsku należącym wówczas do Prus.\nW pobliskim przemysłowym Dębnie pierwszą maszynę parową zainstalowano w roku 1845. Fabryki w Witnicy pierwsze takie maszyny kupowały w Gorzowie. W roku 1904 w fabryce maszyn W. Hoffmanna „Vietzer Schmelze” wyprodukowano maszynę parową dla tutejszej cegielni H. Strunka.


Baterie grafenowe będą częścią ubrania - ciekawe.org\nWyobraź sobie, że jesteś na przechadzce w górach, gdy nagle zaskakuje cię śnieżyca. Pomimo ciepłego okrycia, temperatura ciała zaczyna spadać. Lecz bez paniki. Czujniki temperatury w ubraniu wykrywają spadek ciepła i aktywują ocieplacze umieszczone w materiale. Przy takim idealnym podgrzaniu, można kontynuować wędrówkę.\nŚwietny pomysł, prawda? Czemu to jeszcze nie jest rzeczywistością? Jedno słowo: baterie. Technologia zasilania nie rozwinęła się tak szybko, jak technologia mobilnych urządzeń, takich jak smartwatch czy fitness tracker, czy czujniki medyczne w ubraniu, które wymagają zasilania z nieporęcznych baterii, lub częstego podłączania do ładowarki.\nNiedawno naukowcy z Wielkiej Brytanii dokonali nowego odkrycia, mogącego prowadzić do znalezienia rozwiązania: elastyczne urządzenia grafenowe podobne do bateri, które mogą zostać nadrukowane niemalże na wszystkim.\n„Takie baterie można drukować nawet na giętkich podłożach, takich jak tekstylia a ładowanie ich jest bardzo szybkie” mówi Mohammad Nazmul Karim z Narodowego Instytutu Grafenu na Uniwersytecie w Manchesterze.\nTechnicznie rzecz biorąc, urządzenia te nie są dosłownie bateriami a superkondensorami, przechowującymi energię na ich powierzchni dzięki ładunkom statycznym. Mogą być również ładowane – w odróżnieniu od zwykłych baterii – w ciągu kilku sekund i nie tracą swoich możliwości przechowywania energii nawet po milionach ładowań.\nSuperkondensatory, nad którymi pracuje Karim i jego zespół są wykonane z grafenu, dwuwymiarowej siatki węglowej o grubości jednego atomu. Badacze użyli zwykłej techniki sitodruku do nałożenia warstwy tlenku grafenu na bawełniany materiał. Sam materiał może być noszony, rozciągany, a nawet prany bez obawy o zniszczenie możliwości ładowania superkondensatora.\n„W momencie nałożenia grafenu na materiał, staje się on nie tylko przewodnikiem, ale również go wzmacnia”, twierdzi Karim.\nGrafen można rozciągnąć do 20% swojej oryginalnej wielkości, bez uszkodzenia go. Dlatego właśnie, perspektywa zastosowania go w odzieży, która porusza się razem z ciałem, jest tak obiecująca.\nGłównym celem zespołu, było zastosowanie grafenowych superkondensatorów, jako czujników medycznych: monitory serca, czujniki temperatury i czujniki EEG obserwujące pracę mózgu podczas snu, i nie tylko. Karim zakłada, że może się to wydarzyć już za dwa, trzy lata. Implementacja tej technologii dla innych zastosowań – ładowania telefonów, mobilnych komputerów, a nawet stabilizujących temperaturę kurtek – zajmie jednak znacznie więcej czasu.\nTechnologia noszonych urządzeń to spory biznes. Ostatnia analiza rynku sugeruje, że ta gałąź przemysłu w 2020 roku, będzie warta około 34 miliardów dolarów. Jednak kwestia ładowania jest ciągłym problemem producentów takich urządzeń. Nikt nie chce zdejmować swojej opaski w środku dnia, tylko po to, żeby ją naładować. Z tego powodu poszukiwania lepszego źródła zasilania trwają od lat. Wiele firm stawia na bezprzewodowe ładowanie, jako właściwy kierunek w rozwoju zasilania noszonych urządzeń – na przykład poprzez bezprzewodową ładowarkę umieszczoną na ścianie w kuchni, która ładowałaby sprzęt w trakcie gotowania, bez konieczności zdejmowania go. Ta technologia jest jeszcze niedoskonała, a konsumenci na razie, stronią od powolnych i drogich ładowarek bezprzewodowych, dostępnych na rynku.\nKarim jednak uważa, że grafen nie jest mimo wszystko definitywnym rozwiązaniem. Głównym wyzwaniem, jest wytworzenie dużych zasobów wysokiej jakości grafenu. Ten o niższej jakości jest tańszy, łatwiejszy do uzyskania i wystarczający dla niektórych zastosowań, lecz wyprodukowanie grafenu najlepszej jakości wciąż jest drogie i pracochłonne. Jest to problem, który badacze próbują aktualnie rozwiązać.\nKolejnym mankamentem grafenu, jest to, że pomimo elastyczności i relatywnie niskiej szkodliwości dla środowiska, wykonane z niego superkondensatory nie przewodzą elektryczności tak dobrze, jak metale, takie jak srebro czy miedź. W zależności od zastosowania mogą być wykorzystywane zamiennie.\nNa razie pozostaje czekać na to, co przyniesie przyszłość. Być może za dekadę lub dwie zasilane grafenowymi superkondensatorami ocieplane kurtki zimowe staną się rzeczywistością, a podróże w Himalaje okażą się dużo przyjemniejsze.


Jasień > Wjechali quadem w witrynę sklepową | Gazeta Lubuska\nJasień > Wjechali…\nJasień > Wjechali quadem w witrynę sklepową\n(tod) 5 października 2008, 12:35\nJazda quadem po leśnych drogach miała być miłą zabawą. Jednak przejażdżka skończyła się fatalnie, a chłopcy trafili do szpitala z bardzo poważnymi obrażeniami. Jednego z nich czeka skomplikowana operacja.\nBartosz K. (11 lat) i Bartosz N. (13 lat) postanowili w sobotę przejechać się quadem kolegi. Z pożyczeniem pojazdu nie było żadnego problemu. Zapowiadali, że przejadą się po lesie i oddadzą maszynę.\nZa sterami quada jako starszy wiekiem zasiadł Bartosz N. Chłopcy jednak w ostatniej chwili zmienili postanowienie i zamiast leśnymi drogami ruszyli ulicami miasta. Okazało się jednak, że nie jest tak łatwo prowadzić wspaniałą maszynę.\nNa łuku przy ul. Jana Pawła II chłopiec stracił kontrolę nad kierownicą i całą siłą uderzył w ścianę budynku, a następnie wjechał w witrynę sklepową. Rany kierowcy i pasażera były na tyle poważne, że wezwano pogotowie lotnicze, śmigłowiec odwiózł chłopców do szpitala w Zielonej Górze.\n- Młodszy z chłopców ma rany cięte głowy i twarzy, ich zszywanie trwało trzy godziny - mówi Kamila Zgolak - Suszka, rzecznik prasowy żarskiej policji. - Natomiast u Bartosza N. stwierdzono uraz głowy z ubytkiem kości czołowej. Czeka go specjalistyczna operacja neurochirurgiczna.