Sasin: PiS popiera UE i projekt europejski - Do Rzeczy\nKrajSasin: PiS popiera UE i projekt europejski, ale to nie znaczy, że nie dostrzega problemów\nKraj: Sasin: PiS popiera UE i projekt europejski, ale to nie znaczy, że nie dostrzega problemów\nSasin: PiS popiera UE i projekt europejski, ale to nie znaczy, że nie dostrzega problemów\nDodano 16 września 2018, 10:52 17\n– Apeluję do opozycji, żeby nie budować histerycznego przekazu, który nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. PiS popiera UE, popiera projekt europejski. ale to nie oznacza, że mamy nie dostrzegać problemów w UE – powiedział w programie „Śniadanie w Polsat News” Jacek Sasin.\nSasin powiedział w programie o tym, że gdy patrzy na politykę UE, to duch byłego prezydenta Francji, który mówił, że Polska straciła szansę, by być cicho, wciąż jest obecny. – Stawianie do kąta Polski czy Węgier, kiedy nie łamiemy żadnych traktatów, to pokazanie, że z solidarnością w UE jest niedobrze. Musimy o tym mówić – dodał.\nSasin ocenił też, że UE nie likwiduje suwerenności państw i musimy się tego trzymać. – Trzymanie się zasad to najlepsza droga do tego, by projekt europejski trwał i miał się dobrze. Jeśli UE przymyka oko na łamanie zasad przez Francję, a karze Polskę czy Węgry, to tak być nie może. To jest droga do tego, by UE dzielić. My dziś bronimy integralności UE przez to, że mówimy, że trzeba trzymać się zasad – powiedział.\nkraj obserwator mediów jacek sasin pis ue polska\nggggg IP 17 września 2018, 09:02\nCałkiem zgrabna wypowiedź, jak na Sasina. Nie to, żebym uwierzył, ale doceniam starania.\nTylko pytam IP 17 września 2018, 03:31\nPraktycznie rzecz biorąc na chwilę obecną każda partia rządząca w Polsce powinna popierać tzw. "projekt europejski"! Problem jest w tym, że ten projekt w każdym momencie może się wykoleić i wtedy za niedługi czas być może będziemy zmuszani do śpiewania: Europaland, Europaland, über alles, über alles in der Welt! ( I co wtedy?)\ndoctors IP 16 września 2018, 23:58\nnarazie widzę że rząd wyprowadza nas UE .\nz netu IP 16 września 2018, 14:16\nInternauci krytykują zapraszanie PiS do TV ; „Wiem, jakie będą ich odpowiedzi na pytania” .\nByły wyborca PiS IP 16 września 2018, 13:02\nPiS bankiera Morawieckiego popiera globalizm, NWO, interesy wielkiego kapitału i dąży do minimalizacji kosztów pracy zwożąc do Polski tysiące taniej siły roboczej ze świata by pensje Polaków były na minimalnym poziomie. Obecny "PiS" to już jest Unia Wolności.\nasdasdasd IP 16 września 2018, 12:38\nDuda zarobił kilkaset tysięcy od wyimaginowanej wspólnoty. Zwykli ludzie nie mieli takiej okazji.\nKonserwa IP 16 września 2018, 12:18\nJak rozpoznać frakcję pruską w Polsce. Prusak rząd Morawieckiego nazywa rządem pisowskim, a rząd Merkel rządem niemieckim. Choć przez prostą analogię powinien ten rząd nazywać rządem CDU- CSU !!!\nPijarek IP 16 września 2018, 12:10\nWyborcy opozycji zorganizować referendum w sprawie wyjścia z Unii.\nMało tego pomóc i zagłosować za WYJŚCIEM tak jak chce pis\nJak pis ma być u władzy to lepiej bez pieniędzy Unii.\nC.B.D.O. IP 16 września 2018, 12:09\nkomornik IP 16 września 2018, 12:07\nNajwiększym problemem EU jest alkoholizm Junkera i Timmermansa.\nDonaldzik tusek IP 16 września 2018, 11:45\nMy z ojcem wiedzieliśmy , że ta cała unia to lipa !\nTitimo IP 16 września 2018, 11:20\nCytując klasyka są za a nawet przeciw;)\nNie rozumiem IP 16 września 2018, 11:13\nJak to jest, że akurat on jeden, pan Sasin, wyszedł z katastrofy smoleńskiej bez szwanku?\nSasin na Ukrainę IP 16 września 2018, 10:58\nSasin o tobie można powiedzieć, ze jesteś "projekt sprdolony". Pozdrów twoją ziomalkę Elzunię Bienkoską, łaczy was pazerność.\nAndrzej IP 16 września 2018, 10:58\nPIS wygrał wybory dzięki rosyjskim botom. PIS dąży do wymazania Polski z mapy politycznej świata. Plan został jak na razie zrealizowany w 50%. Czy misja rosyjskiego FSB/PIS zostanie zwieńczona sukcesem?


Wyznacznikiem\t naszych działań jest przede wszystkim zadowolenie naszych klientów dlatego lakierowanie odbywa się w bezpyłowej kabinie lakierniczej Firmy OMIA. Firma OMIA jest europejskim producentem najnowszej generacji kabin suszarniczo-lakierniczych. Ważnym elementem kabiny lakierniczej jest unikalny, opatentowany system recyrkulacji powietrza, podczas którego 90% ogrzanego powietrza krąży w obiegu zamkniętym, a jedynie maksymalnie 10% powietrza jest dobierane z zewnątrz, co w sposób istotny wpływa na jakość procesu lakierowania.\nO zaawansowaniu technologicznym świadczy także zastosowanie sterowania elektronicznego, które daje możliwość zaprogramowania czasu i temperatury faz przewietrzania, minimalizuje skoki temperatur podczas lakierowania i suszenia oraz kontroluje stopień zanieczyszczenia filtrów. Ponadto kabina wyposażona jest w turbo-wentylatory oraz wymiennik ciepła, co zapewnia uzyskanie bardzo wysokich parametrów użytkowych pracy.\nDo lakierowania używamy lakierów firmy Standox, która zalicza się do wiodących producentów lakierów renowacyjnych w branży motoryzacyjnej i jest obecna na ponad 80 rynkach świata. Posiadamy mieszalnik dzięki czemu jesteśmy w pełni gotowi na stworzenie dowolnej receptury opartej na systemie lakierów Standox na miejscu w warsztacie.


Po raz dwunasty z rzędu Ducato z tytułem „Najlepsza baza pod...\nDucato produkowany jest w Sevel nieprzerwanie od...\nFCA Poland podsumowuje sprzedaż nowych samochodów na rynku p...\nMarka Jeep uhonorowana tytułem Fleet Leader 2018 na Targach...\nJubileuszowa edycja odbyła się 21 listopada br. w nowej hali Global EXPO w Warszawie. Na wystawie firma FCA zaprezentowała gamę samochodów swoich marek, dedykowanych do użytku profesjonalnego, w tym premierowe Jeepy Renegade i Cherokee. Przeds...\nFiat Professional zdobywcą prestiżowego tytułu Radio Key Awa...\nMarka Fiat Professional na Międzynarodowym Salonie Samochodo...\nW Hanowerze marka Fiat Professional wystawia osiem samochodów reprezentujących jego szeroką i urozmaiconą gamę, która spełnia wymagania każdej zawodowej „misji", dzięki ogromnej wszechstronności wyposażenia. Jest to więc oferta full liner, która sprawdza się w każdym rodzaju transportu, osób czy towarów i obecna we wszystkich segmentach - od samoch...\nSześć milionów samochodów w Sevel, fabryce Ducato.\nWczoraj, 20 września, z linii produkcyjnych Sevel (Europejska Spółka Lekkich Samochodów) zjechał samochód numer 6 000 000. Jest to Ducato Natural Power (ze średnim rozstawem osi i wysokim dachem) w kolorze szarym aluminium, wyposażony w silnik o niskim wpływie na środowisko 140 Natural Power zasilany metanem, który rozwija moc 136 KM oraz maksymaln...\nDucato - jakość i swoboda firmowane przez Fiata Professional...\nDucato powstaje w największym w Europie zakładzie produkującym lekkie samochody dostawcze: Sevel w Val di Sangro. To tutaj od 1981 roku produkowane są bazy, które po przebudowach wykonywanych przez konstruktorów kamperów, wjeżdżają na drogi, jako samochody rekreacyjne.\nJeep® i Juventus wspólnie świętują zwycięstwo w Mistrzostwach Serii A 2018-2019.


www.lubiecie.prv.pl - 128385, księga gości, strona (983/2809)\nNick:wełna Dodano:2007-02-23 14:45:58 Email:wlep�.�pnoa@786687@aonp�.�pelw Wpis:Pozdro dal wszystkich ziomali :P:P\nNick:ToJaOna Dodano:2007-02-23 14:31:42 Email:almpa.nadiar0e2t1n9i@@i9n1t2e0raidan.apmla Wpis:Cudowną moca ludzkości jest zdolnośc budowania pięknych marzeń nawet jeśli żadno z nich nigdy nie zetknie się z rzeczywistością.\nTego właśnie życze kazdemu,żeby potrafił tak marzyć żeby każda wolna chwila spędzona z fantazją przyniosła mu radośc i uśmiech zapominając o tym co boli.\nNick:jordana Dodano:2007-02-23 14:31:39 Wpis:pozdrowienia dla wszystkich ziomowa szczegulnie dla jednej osobki, a i dzieki michciu ze zalatwiles mi do niej nr. gg :*:)\nNick:adzia17 Dodano:2007-02-23 14:30:55 Email:algpu.skieaz1c5aji@zbuubz@ija5c1zaeiks.upgla Wpis:pamietaj na zawsze zostaniesz moim przyjacielem aga j. :):)*\nNick:moniosik Dodano:2007-02-23 14:20:32 Url:ni mam :P :P Email:nPi:e mdaadm e:iPn Wpis:Gorące buziaki dla mojej kochanej Edytki :* Adasia :* Piotrusia :* Kocham Was!!! :* :P ;)\nNick:Ktoś:) Dodano:2007-02-23 14:09:34 Wpis:Uśmiechajcie sie często bo nie wiadomo kto może się zakochać w waszym usmiechu:*:*\nNick:WeRuSiA:D Dodano:2007-02-23 13:58:32 Wpis:hello wszytskim co to czytaja;*;) u mnie jak zwykle....SAMOTNOŚĆ i nic wiecej....łezka goni łezkę i nic nie można zrobić;(;( dobra nie zapomnijmy o pozdrowionkach dla moich poziomeczków: Mariusza, Aśki, Ewelki, Weronisi, Mariczki, DArki, Blanki, Pauli, Cinka, Marcinka, Mateuszka, DAwidka... i wielu innych ktorych zapomnialm tu napisać!;)pozdroofkki\nNick:roksana :D Dodano:2007-02-23 13:37:05 Url:- Email:hlapy.lkienz2c2a@ibzuuzbi@a2c2zneikl.ypalh Wpis:POzdrofionka dla moich znajomych :D A szczególnie dla ....................\nNick:mazak Dodano:2007-02-23 13:35:25 Email:mlapz.apkwm@axxa@mwkpa.zpalm Wpis:pozdro dla wszystkich lasek i facetow z 1b. xD\nNick:MaRtYnEcQa ;* Dodano:2007-02-23 13:26:49 Url:www.martynka567@o2.pl Email:wlwpw..2too@p1e9k9119k9e1p@oot2..wpwlw Wpis:kochani jestescie ;;*** kocham Cie słoncie ;**\nNick:pączuś Dodano:2007-02-23 12:58:57 Wpis:Pozdrowienia dla Paulinki (Pulpecika) i wszystkich moich przyjaciół!!! :*:*:*\nNick:sydzia1994 Dodano:2007-02-23 12:58:50 Url:sylia13.funtest.pl Email:jlups.tkae4z3c9a@ibzuuzbi@a9c3z4eakt.spulj Wpis:dwa serca złączone klucz żucony w piasek nic nas nie rozłączy nawet ojca pasek???\nPozdrowienia dla mojej psiapsiułki domisi??\nNick:sydzia1994 Dodano:2007-02-23 12:58:08 Url:sylia13.funtest.pl Email:jlups.tkae4z3c9a@ibzuuzbi@a9c3z4eakt.spulj Wpis:dwa serca złączone klucz żucony w piasek nic nas nie rozłączy nawet ojca pasek???\nNick:Gabi Dodano:2007-02-23 12:55:19 Email:glapb.uaniirae3t8n3i@@i3n8t3eariinau.bpalg Wpis:Pozdrowienia do moich kochanych psiapsiołek:)\nKaji Oksi Agi :* :* :*\nNick:śliwka Dodano:2007-02-23 11:09:03 Wpis:Dla wszystkich przyjaciół, którzy zawsze są przy mnie,w każdej paskudnej chwili potrafią podnieść mnie na duchu... po prostu kocham was!!! ;-P\nNick:Aneta Dodano:2007-02-23 10:54:09 Email:llaps.encezlkta@9339@atklzecne.spall Wpis:karinko kocham cie i jush nic miejmy nadzieje miedzy nami nie stanie a tym bardziej twój durny brat wybaqczam Ci ............ i kocham cie....\nNick:Monika Dodano:2007-02-23 10:13:35 Url:amoniaczka.blog.interia.pl Email:wlspk.aazdoawrat@snoeeons@tarwaodzaa.kpslw Wpis:Dziękuję za przeslanie mi tej strony Karolciu ;-)Pozdrowionka dla Ciebie i buziaki papa\nNick:Alusia Dodano:2007-02-23 10:13:32 Url:www.lubiecie.1k.pl Email:allpu.saiiar8e5t8n@ii@n8t5e8raiias.uplla Wpis:Podrowienia dla wszystkich moim kochanych przyjaciol sciaskam mocno i caluje :* :* :* :* :*\nNick:Ania Z Wojkowice Dodano:2007-02-23 10:10:41 Wpis:Pozdrowki i uściski dla Wszystkich znajomych z Wojkowic i okolic :)a dla Uka buziak:*\nNick:PauleX Dodano:2007-02-23 09:14:02 Wpis:pozdrawiam moich przyjaciol :*:*:*\nAge Ole i Maciusia =*=*


LEKCJA WEDŁUG MODELU - Ogród Luizy cda |\nDodane w Lipiec 5th, 2013 przez Izabela Berezowska\nLEKCJA WEDŁUG MODELU\nLekcja według modelu nauczania pojęć składa się z czterech faz: przedstawienia celów i wywołania nastawienia; jpodania przykładów i nieprzy- kładow; sprawdzenia przyswojenia pojęcia; wywołania myślenia metapozna- wczego uczniów. Z rozmaitych metod nauczania pojęć najbardziej rozpowszechnione są dwie: nauczania bezpośredniego i przyswajania pojęć. W nauczaniu bezpośrednim nauczyciel na początku lekcji nazywa i definiuje pojęcie, następnie podaje trafne przykłady. Stosując metodę przyswajania pojęć, przedstawia przykłady i nieprzykłady danego pojęcia, ale nie podaje nazwy ani definicji.


Wygraj $240 z Kasynem Kartac!\nCasino Kartac pod koniec roku oferuje 11 rewelacyjnych turniejów live w soboty, w których dodane sa aż cztery pakiety do następnego HESOP - Wiedeń! Szczegóły i dyskusja TUTAJ! Dzięki długoletniej wspłpracy z kasynem Kartac jesteśmy Wam w stanie zaoferować aż cztery wejściówki do tych turniejów warte bagatela $240! Czytaj więcej i dowiedz się jak je zdobyć!


Siostrzyczka - Rekosz Dariusz - Księgarnia internetowa - naukowa, językowa i ogólna księgarnia |profit24.pl\nSeria wydawnicza: GDAŃSKA KOLEKCJA KRYMINALNA\nKolejna powieść z serii Gdańska Kolekcja Kryminalna! Na terenie jednej z gdańskich pływalni znalezione zostają zwłoki mężczyzny. Jego twarz pozbawiona jest gałek ocznych, a za lewym uchem zmarły ma charakterystyczny tatuaż. Nadkomisarz Maciej Szwerman i młodszy aspirant Jerzy Woźniak rozpoczynają śledztwo. Gdy znalezione zostają kolejne ciała, okaleczone w ten sam sposób, policjanci nie mają wątpliwości, że w Gdańsku grasuje seryjny morderca, który jednym pchnięciem zabija swoje ofiary, a potem pozbawia je oczu. Co oprócz charakterystycznego tatuażu łączy wszystkich zamordowanych? Kim jest kolekcjoner gałek ocznych? Jaki związek ze śmiercią mężczyzn ma tajemnicza kobieta?


Co założyć, gdy na zewnątrz śnieg i mróz?\nZima potrafi być piękna. Widok okrytych całunem śniegu lasów oraz gór kryje w sobie niezwykły urok. Dla dzieci to czas zabawy w białym puchu, dla dorosłych natomiast okazja do wyjazdu na snowboard lub narty. Jednakże, aby cieszyć się zimą w pełni należy zadbać o odpowiedni strój. Co należy wiedzieć podczas kompletowania stroju, który stawi czoła najsroższym mrozom?\n„Na cebulkę” – podstawa zimowego ubioru\nO tym, że należy nosić wiele warstw ubrań, słyszał chyba każdy, jednakże warto wiedzieć, dlaczego ta metoda jest tak skuteczna. Ochronę przed niską temperaturą zapewnia nie tylko materiał, ale również powietrze, które bardzo słabo przewodzi temperaturę – zarówno wysoką, jak i niską. Podczas ubierania się „na cebulkę” pomiędzy każdą warstwą odzieży zatrzymane zostaje powietrze, pełniące funkcję dodatkowego izolatora. Z tego powodu znacznie lepszym rozwiązaniem jest ubranie kilku cienkich warstw ubrania niż nałożenie jednego, grubego swetra.\nWełna, nie bawełna – o materiałach słów kilka\nChociaż bawełna jest niezwykle popularnym materiałem do produkcji ubrań, zupełnie nie sprawdza się ona w zimie. Włókna szybko absorbują wodę, przez co zamoczona bawełna pozostaje mokra przez długi czas, a na dodatek doprowadza do błyskawicznej utraty ciepła. Co więcej, wilgoć sprawia, że ubrania z tego materiału tracą kształt i mogą doprowadzić do otarć – dotyczy to przede wszystkim skarpetek. Z tego powodu podczas zimy warto postawić na wełnę oraz tworzywa sztuczne. Materiały te zachowują właściwości termoizolacyjne nawet po zamoczeniu, lepiej radzą sobie z brzydkimi zapachami, a także całkiem nieźle wyglądają. Bawełnę zostawmy na lato.\nPrzeczytaj także: Błędy jakie najczęściej popełniają początkujące fotomodelki\nW tej kategorii najlepiej postawić na odzież termiczną. Chociaż może się wydawać, że zakup specjalistycznego odzienia dla przeciętnej osoby to zbyt duży wydatek, obecnie ubrania tego typu nie są ani drogie, ani niewygodne. Dzięki swojej budowie odzież termiczna zatrzymuje ciepło przy skórze, odprowadzając nadmiar wilgoci „na zewnątrz”, gdzie może zostać bezpiecznie wchłonięta przez inne warstwy odzieży. Ubrania tego typu stanowią znakomity wybór dla narciarzy, miłośników aktywności fizycznej oraz dzieci, które chcą spędzić cały dzień na zabawie w śniegu.\nNa bieliznę termiczną oraz podkoszulkę najlepiej założyć wełniany sweter lub polar. Grubość oraz gramatura będzie zależała od naszych potrzeb i warunków. Dobrym połączeniem jest koszulka z długim rękawem ze swetrem lub bluzą – kaptur mile widziany, zwłaszcza w przypadku dotkliwych mrozów. W przypadku kurtki możemy postawić na dwa rozwiązania. Klasyczne puchówki sprawdzają się dobrze w czasie spacerów oraz mało wymagających aktywności fizycznych – chociaż ubiór przeznaczony dla wspinaczy sprawdzi się w każdych warunkach. Drugą opcją są nieco cieńsze kurtki wyposażone w membrany, które chronią doskonale przed wiatrem.\nW zimie prym wiodą takie modele jak śniegowce UGG. Obuwie tego typu zapewnia ochronę stopy przed wilgocią w każdych warunkach. Jeżeli dodamy do tego stuptuty, otrzymamy naprawdę solidną zaporę przeciwko śniegowi. Dla osób preferujących lżejsze obuwie czekają buty trekkingowe lub trapery, oferujące nowoczesne membrany, ocieplenie futerkiem oraz wykonanie z wysokiej klasy materiałów.


Strefa kobiet w ciąży i młodych mam - Harmonia\nStrefa kobiet w ciąży i młodych mam\nKażda kobieta, nawet w ciąży\nchce być piękna...\nBezpieczne zabiegi dla przyszłych mam\nCiąża to błogosławiony stan – bywa dla kobiety czasem rozkwitu lub całkowitego pogorszenia wyglądu. W czasie ciąży najczęściej skóra nabiera blasku, włosy stają się gęste, a paznokcie mocne. Niestety, zmiany hormonalne wpływają niekiedy negatywnie na wygląd kobiety.\nPrzyszłe mamy powinny dbać o siebie w wyjątkowy sposób – zrelaksowana i zdrowa mama, to lepsze samopoczucie również dla maluszka. Na szczęście nie trzeba rezygnować z podstawowych zabiegów kosmetycznych i pielęgnacyjnych. Profilaktyka w tym przypadku jest najważniejsza – odpowiednio zadbana i odżywiona skóra, dobrze poradzi sobie w nowej dla siebie sytuacji. Dlatego w Naszym salonie stworzyliśmy specjalną ofertę dla kobiet w ciąży. To wspaniały sposób na relaks i odświeżenie. Z listy naszych zabiegów specjalnie wyselekcjonowaliśmy te, które nie zaszkodzą kobietom w ciąży, są przyjemne i relaksujące, a do tego są upiększającą bombą dla naszego ciała. Wyglądaj pięknie i czuj się wspaniale w ciąży z Salonem Harmonia.\nZabieg dla skóry szarej, zanieczyszczonej, ze skłonnością do przebarwień. Podczas zabiegu usuwane są obumarłe komórki naskórka, poprawia się krążenie, minimalizują się blizny potrądzikowe, skóra jest gładsza i jaśniejsza.\nHomeo – Kuracja dla skóry naczyniowej i wrażliwej\nZabieg dla skóry wrażliwej, nadwrażliwej z chronicznym stanem zapalnym naczyniowym skóry i problemem rozszerzonych naczyń i dermatozami trądziku różowatego. Homeo przeciwdziała stanom zapalnym naczyniowym i neurogenicznym, wzmacnia barierę ochronną skóry oraz ściany naczyń włosowatych, wyraźnie redukuje zaczerwienienia, zmniejsza wrażliwość skóry.\nHydra – zabieg intensywnie nawilżający\nZabieg dedykowany dla skóry suchej, odwodnionej, szorstkiej, zaczerwienionej lub łatwo ulegającej podrażnieniom. Zaletą po zabiegu jest długotrwała poprawa nawilżenia na 3 poziomach (warstwa rogowa, żywy naskórek i skóra właściwa) oraz uodpornienie na niekorzystne działanie czynników środowiskowych i stresogennych.\nFirmowy zabieg witaminowy z autorskim masażem twarzy, szyi i dekoltu\nZabieg na bazie naturalnych, aktywnych preparatów witaminowych przeznaczony dla skóry wymagającej błyskawicznego odżywienia, regeneracji i relaksu. Oparty na autorskim masażu, szczególnie polecany osobom żyjącym w ciągłym stresie i przemęczeniu.\nRelaksacyjno – liftingujący masaż twarzy\nZabieg z wykorzystaniem określonych ruchów w określonym tempie i z odpowiednią siłą w celu poprawy stanu skóry i utrzymania jej w dobrej kondycji. Masaż twarzy nie tylko usprawnia wchłanianie się kosmetyków, ale również pobudza krążenie krwi i limfy, poprawia koloryt skóry i działa przeciwzmarszczkowo.\nRelaksuje, uspokaja, zmniejsza napięcie mięśniowe, poprawia krążenie, łagodzi dolegliwości bólowe kręgosłupa.\nNie ma żadnych przeciwwskazań do wykonywania hybrydy ciąży. Jeśli do tej pory poddawałyśmy się tym zabiegom, możemy je kontynuować również w czasie ciąży. Warto jednak sprawdzić, aby używane lakiery były bezpieczne. Z manicure hybrydowego należy zrezygnować w czasie ciąży jeśli wystąpiła reakcja alergiczna.\nWszystkie zabiegi w naszym salonie wykonywane są przy pomocy profesjonalnej frezarki. Stawiamy na wysoką jakość oraz bezpieczeństwo. Nasz gabinet wyposażony jest w sterylizator, klienci czują się bezpiecznie, ponieważ każdy otrzymuje czyste wysterylizowane narzędzia.\nZabiegi jakie możemy wykonać na dłonie w ciąży to: manicure klasyczny, manicure klasyczny z malowaniem, manicure hybrydowy, manicure japoński oraz zabieg odżywczy parafinowy.\nZabiegi na stopy: pedicure klasyczny lub hybrydowy.\nTuż przed porodem! Większość szpitali wymaga od przyszłych mam, aby paznokcie nie były pomalowane i najlepiej jeśli są krótko obcięte. W przypadku komplikacji okołoporodowych lekarz musi mieć możliwość oceny koloru płytki paznokcia. Jednak zanim pomalujemy paznokcie przed porodem warto dowiedzieć się, jakie zasady panują na wybranej przez nas porodówce!\nczyli farbowanie brwi i rzęs. Dzięki temu zabiegowi twarz stanie się bardziej wyrazista a oczy mocniej podkreślone.\nMakijaż dzienny, okazjonalny\nto prosty sposób aby podkreślić piękno na wyjątkową okazję.\nZABIEGI DLA MŁODYCH MAM - FORMA I ODNOWA PO CIĄŻY\nPo porodzie każda mama chce jak najszybciej wrócić do formy. Zabiegi na rozstępy, ujędrnianie biustu, ujędrnianie brzucha – te słowa bardzo często wpisują w wyszukiwarkę młode mamy, które chcą zregenerować swoje ciało po narodzeniu dziecka. Czas po porodzie to trudny okres – burza hormonów trwa w najlepsze, jesteśmy zmęczone i wyjątkowo wrażliwe. Czasami nasze ciała potęgują nasze złe samopoczucie. Chciałybyśmy je dopieścić, zadbać o siebie, poczuć się lepiej. Odpowiednia profilaktyka to jedno, ale i po ciąży nasze ciało wymaga dużej troski, aby wrócić do dawnej formy.\nKontrolowane złuszczanie skóry pod wpływem działania substancji chemicznych lub biologicznych. W zależności od wybranego peelingu możemy przygotować skórę do dalszych etapów zabiegu, zniwelować zmarszczki, rozszerzone pory lub przebarwienia. Peeling chemiczny wygładza i rozjaśnia pozbawioną blasku skórę.\nMezoterapia mikroigłowa skóry z eksfoliacją, ampułą i maską\nZabieg z użyciem medycznego urządzenia dermapen, gdzie w naturalny sposób pobudza się procesy regeneracyjne w skórze, stymulując jej odnowę poprzez frakcjonowanie mikroigłowe czyli automatyczne nakłuwanie skóry przy pomocy pulsujących igieł. Zabieg wygładza zmarszczki, zmniejsza widoczność porów skóry, ujędrnia i napina, zagęszcza, rozjaśnia, redukuje blizny i rozstępy.\nTo jedna z najskuteczniejszych metod dostarczania substancji odżywczych do skóry właściwej. Odbywa się za pomocą iniekcji, dzięki czemu pokonujemy barierę naskórkową. Efekt uzależniony jest od rodzaju zastosowanego preparatu. Możemy odmłodzić skórę, zagęścić ją, zmniejszyć zmarszczki, zniwelować efekt „więdnięcia mięśni” oraz pozbyć się nadmiernych komórek tłuszczowych w okolicy twarzy.\nTerapia medycznym dwutlenkiem węgla, polega na śródskórnej lub podskórnej aplikacji dwutlenku węgla poprzez mikronakłucia, wykorzystywana do niwelowania wielu niedoskonałości skórnych. Prowadzi to do wzmożonego przepływu krwi, tlenu i składników odżywczych do obszaru poddanego zabiegowi. Zabieg znalazł zastosowanie w walce z cellulitem, lokalnie nagromadzoną tkanką tłuszczową, wiotkością skóry, cieniami i obrzękami w okolicach oczu, redukcją drugiego podbródka oraz redukcją blizn i rozstępów. Zabiegi są niezwykle skuteczne i mało inwazyjne.\nZabieg ujędrniający na biust z borowiną\nZabieg na biust dla kobiet ze skórą hipotoniczną, której brakuje elastyczności i jędrności, najczęściej po zakończeniu okresu karmienia lub podczas diety odchudzającej. Kuracja poprawia drenaż limfatyczny, obkurcza naczynia krwionośne, ujędrnia i wygładza. Wspomaga wymianę komórkową, stymuluje lipolizę oraz aktywuje procesy metaboliczne przez to redukuje złogi tłuszczów i obrzmienia.\nMezoterapia igłowa skóry głowy – stop wypadającym włosom\nZabieg polega na płytkich iniekcjach oraz podaniu niewielkich ilości preparatów leczniczych, które hamują wypadanie włosów, pobudzają ich porost, a także znacznie polepszają ich kondycję. Podane substancje działają odżywiająco na skórę głowy, poprawiają mikrokrążenie wokół mieszków włosowych i wzmacniają je. Zabieg połączony z karboksyterapią daje spektakularne efekty.\nSzukasz idealnego prezentu dla młodej mamy? Chciałbyś sprawić przyjemność swojej żonie, siostrze czy przyjaciółce? Zapraszamy do Naszego salonu, gdzie możesz zakupić specjalnie przygotowane bony podarunkowe, dedykowane kobietom w ciąży.\nSalon Odnowy Biologicznej Harmonia\nul. Leska 4 Galeria Trend 2\nod poniedziałku do piątku – 10:00-20:00\nw soboty – 9:00-16:00\n+48 730 555 323\nCopyright 2018 © Harmonia | Realizacja: BizzWeb.pl\nPozostańmy w kontakcie: +48 730 555 323


Kwiecień, 2008 | NIE ZDĄŻYŁAM... ......\nZnów miałam pecha\nOpublikowano 30/04/2008 Autor: Ewa\nZadzwoniłam do ośrodka, bo chciałam się dowiedzieć, jak zachowywała się Wera w niedzielę już po moim wyjeździe.\nAle niestety miałam pecha.\nNie było terapeuty, który się nią tam zajmuje, choć dziś powinien mieć dyżur, ale to w tym wszystkim najmniej istotne.\nInny też nie mógł ze mna porozmawiac, bo akurat coś pilnego tam się działo, ale to też nie problem.\nMój pech polega na tym, że nie chciałam, aby córka wiedziała, że dzwonię i się nią interesuję, a akurat była w pobliżu i to właśnie ją pielęgniarka poprosiła o poszukanie terapeuty, bo dzwoni jej mama.\nWięc nie dość, że niczego się nie dowiedziałam, to jeszcze Werka wie, że telefonowałam.\nRozzłościło mnie to.\nPrzejmuje się nia, ale nie chcę, aby czuła moją troskę, bo naprawdę jestem na nią wściekła.\nTo co odstawiła w niedzielę sprawiło, że nie potrafię już patrzeć na nią tak jak kiedyś.\nZablokowała mnie całkowicie.\nNawet gdybym chciała, nie mam jak wykonać ku niej żadnego ruchu.\nOpublikowano 29/04/2008 Autor: Ewa\nCzuję się, jak bohater „Procesu” Kafki.\nWydano na mnie wyrok, a ja nie mogę się nawet doprosić o akt oskarżenia.\nWszystko dookoła mówi mi, że zawiniłam „myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem”, a ja nie wiem w czym rzecz, więc nawet jakbym bardzo chciała nie mogę się bić w piersi ze szczerym wyznaniem ”moja wina”.\nMój akt oskarżenia, nieznany mi zresztą, oparty jest na urojeniach i wymysłach zrodzonych z nienawiści i nieumiejętności pogodzenia się z samą sobą, mojej własnej córki.\nWera wciaż powraca do kilku zdarzeń ze swojego życia, do których dobudowała własną, koszmarną ideologię.\nAle powtarza je wciaż w myślach i słowach sprawiajac, że wpisały się w jej interpretacji na stałe w jej osobę.\nTrwale uwierzyła w wymyślony przez siebie świat.\nTe wszystkie wymysły i interpretacje stały się jedyną prawdą, którą zna.\nOpowiadając innym o nieszczęściach i traumach doznanych w domu wierzy w nie, bo całkowicie utożsamia się z postacią, którą wymysliła.\nNam też narzuciła role.\nI nieważne, czy gramy je pod jej dyktando.\nI tak jesteśmy tymi, za których nas bierze.\nGdy odbiegamy od jej stereotypów, a najczęściej tak jest, wcale jej to nie cieszy tylko budzi niepokój i złość.\nBo przecież w jej swiecie mamy być złe i jesteśmy odbierane jako złe.\nJestem głęboko przekonana, że gdybym nawet przemieniła się w anioła, to ona i tak widziałaby we mnie wyłącznie siedlisko wszelkich okropieństw.\nDlatego w przypadku Werki nie sprawdzają się żadne psychologiczne teorie.\nSchowała się za murem wymyslonego świata i niczego dobrego z zewnątrz nie przepuszcza.\nTo co opowiada o relacjach między sobą a mną, niewiele ma wspólnego z prawdą, bo to co jej nie pasuje pomija, a to co może w jakiś sposób wykorzystać przeinacza.\nKarmi się nienawiścią do mnie i zrobiła sobie z tego sposób na życie.\nRobi to zresztą tak sugestywnie, że ludzie, nawet terapeuci ,wierzą jej i współczują.\nJedyne co mogłoby wyzwolić ja z sideł, w które sama się zaplątała to zmierzenie sie z prawdą i realnym swiatem.\nAle Werka prawdę odrzuca.\nZbyt bardzo boi się ujrzeć samą siebie.\nOpublikowano 28/04/2008 Autor: Ewa\nPołożyłam się jakoś przed północą, a godzinę temu obudziłam z z uczuciem wszechogarniającej paniki.\nNie pamiętam, abym kiedyś była w takim stanie.\nCzuję się odarta z nadziei i wiary w sens.\nNa dziś odechciewa mi się żyć.\nOpublikowano 27/04/2008 Autor: Ewa\nNie widzę drogi, którą mogłabym pójść.\nDzisiejsze spotkanie dla rodziców u Wery dobiło mnie.\nZachowanie mojej córki sprawiło, że czuję się jak człowiek znajdujący się w pomieszczeniu, z którego wypompowują tlen, a on jest tego świadomy lecz nic może zrobić.\nNumer, który odstawiła Wera spadł na mnie jak grom.\nKompletny nokaut, i to już na wejściu.\nI to zanim zaczęła się runda.\nNie umiem wygrać z czymś czego nie ma.\nDlatego wciaż przegrywam z jej nastawieniami, dowolnością interpretowania faktów, przypisywania mi uczuć, których nie mam i z jej urojeniami zmienającymi się w nienawiść do mnie.\nStraciłam dziś nadzieję na lepszy czas.\nNie wierzę już, że kiedykolwiek będzie między nami jak kiedyś i że ona kiedykolwiek psychcznie do mnie wróci.\nI tak bardzo czekałam na to spotkanie.\nStarałam się nawet dziś specjalnie ładnie wyglądać, żeby było jej miło.\nSkąd w niej tyle złości i okrucieństwa ?\nNa dodatek jej też nie było z tym dobrze.\nI zrobiła z siebie ofiarę wyrodnej, okrutnej matki, której należy się współczucie.\nZaproponowałam, że w takim razie przyjadę dopiero kiedy będzie chciała się ze mną zobaczyć, skoro mój widok ją tak stresuje.\nTylko wątpię, czy ona będzie miała na to ochotę.\nA kiedy na społeczności jedna z dziewczynek powiedziała, że gdyby jej mama tu była to ona czułaby się najszczęśliwsza i nie odstępowałaby jej na krok, nie wytrzymałam i zaczęłam płakać. I to było koszmarne.\nTak trochę pod górkę\nOpublikowano 25/04/2008 Autor: Ewa\nBardzo źle się dziś czuję.\nAż kilka osób pytało co się ze mna dzieje.\nMyślałam, że to tylko kwestia gwałtownych zmian ciśnienia, ale chyba jednak coś innego.\nMam nadzieję, że mi przejdzie, bo jutro urodziny mojej siostry, a w niedzielę spotkanie dla rodziców u Wery.\nDzwoniła do mnie z informacją, że mam wziąć strój sportowy, bo w programie ma być gra w siatkówkę.\nNie wiem jak to rozplanowali, ale ja nie jestem tym zachwycona.\nPo pierwsze, moje dzisiejsze samopoczucie absolutnie mnie do tego nie nastraja, ale to nie tylko to.\nTak naprawdę, to potrzebuję chwil, by spokojnie porozmawiać z własnym dzieckiem, z którym praktycznie nie mam kontaktu.\nInni rodzice też są tego spragnieni.\nNa podsumowaniu poprzedniego dnia i rodzice i dzieci pochwalili pomysł wspólnego spaceru.\nI to właśnie z powodu możliwości rozmowy.\nPoza tym wiezienie ze sobą dresu to dodatkowe obciążenie, a przecież i tak wiozą różne rzeczy dla Werki.\nA to jest problem, gdy jedzie się autobusami i jeszcze sporo trzeba przejść.\nA przecież nie będę paradować w tym dresie w niedzielę przez pół miasta.\nNa dodatek jadę sama, bo sa jakieś obostrzenia i rodzeństwo nie ma wstępu.\nNie bardzo to rozumiem, bo według mnie kontakt z nim jest pomocny w procesie terapii.\nPowinno się wzmacniać więzi, a nie rozluźniać.\nI moje dziewczyny też są rozżalone.\nOpublikowano 23/04/2008 Autor: Ewa\nUsłyszałam o poranku informację, że obchodzimy dziś\nTrochę mnie to zdziwiło, bo jestem z tego pokolenia, co to jeszcze mgliście pamięta majowe kiermasze ze straganami różnorodnych wydawnictw i autorami podpisującymi swoje dzieła.\nAle widać „świat” wybrał na promocję dzieł pisanych kwiecień.\nTak naprawdę to nie jest istotne.\nZresztą sądzę, że dzień i tak minie bez echa i mało kto się dowie, że taki jest.\nO czytelnictwie napisano mnóstwo różnorodnych prac.\nNiektórzy grzmią pełni oburzenia, że cały czas upada i grozi nam wtórny analfabetyzm.\nInni uważają, że brak chęci czytelniczych to problem mocno przesadzony.\nJedni i drudzy mają zapewne mocne argumenty dla swoich racji i dyskusję mozna by zapewne prowadzić w nieskończoność.\nJa książki czytać bardzo lubię, a swój czytelniczy zapał odkryłam już jako małe dziecko.\nObecnie główną barierą hamującą moje „czytactwo” jest brak czasu.\nChoć i tak czytam bardzo dużo, wykorzystując choćby chwile, które inaczej poszłyby ”na zmarnowanie” – w autobusie, w poczekalni albo gdy mam chwilę czasu zbyt krótką na zrobienie czegoś konkretnego.\nCzytam tez zawsze chwilę przed snem.\nUczciwie muszę przyznać, że miałam w życiu okres czytelniczego zastoju.\nSytuacja gwałtownie się poprawiła, gdy wprowadzono w mojej bibliotece system internetowej wyszukiwarki i rezerwacji.\nW domu spokojnie mogę znaleźć interesująca mnie pozycję i zamówić ją.\nWiadomość, że książkę mogę już odebrać pojawia się na mojej poczcie.\nWcześniej, gdy zamawiać można było tylko bezpośrednio w bibliotece „na kartkę” i co jakiś czas sprawdzać czy już jest, nie bardzo mi to wychodziło.\nTeraz mam sytuację luksusową.\nInni też chyba tak uważają i czasami na niektóre książki trzeba czekać nawet kilka miesięcy.\nA to oznacza, że nie zalegają na półkach.\nMoje córki też sporo czytają.\nI też biorą ze sobą książki, gdy przemieszczają sie po mieście.\nZresztą w autobusach czy metrze wciąż widzę pogrążonych w lekturze podróżnych.\nMoi uczniowie też lubią książki.\nSporo czytają samodzielnie.\nAle mamy też w klasie swoisty rytuał wspólnego słuchania.\nStaram się codziennie czytać im fragment jakieś książki, niekoniecznie z lektury.\nOni bardzo się tego dopominają.\nOdrębna sprawa to kanon lektur.\nSą pozycje klasyków, których pominąc nie sposób, ale co tu się oszukiwać, nie każda z nich jest w stanie zafascynować.\nMoże jednak dla przeciwwagi zaproponować równieź coś co dzieciaki wciągnie ?\nNawet małe dzieci pytają, dlaczego niektóre lektury są tak nudne i czy nie moglibyśmy czytać czegoś innego.\nŚwiat ich doznań jest nieco inny od swiata pradziadków.\nWybrane przez specjalistów pozycje są wartosciowe i można dzięki nim poznawać dawne życie codzienne.\nTylko, że dzieci chciałyby tez poczytać o świecie, w którym teraz żyją.\nPS Mam prośbę. Napiszcie w komentarzach, jakie są ulubione książki Wasze i dzieci.\nOpublikowano 22/04/2008 Autor: Ewa\nWróciłam dziś nieco wczesniej do domu, bo mieliśmy trochę zmieniony plan.\nDzięki temu zdążyłam już nie tylko zrobić obiad, ale nawet go zjeść.\nWspominam o tym, bo zdarzył mi się w związku z tym zabawny przypadek.\nPrzygotowałam sobie na talerzyku starty ser do makaronu i na chwilę wyszłam z kuchni.\nKiedy wracałam minął mnie kot, bardzo z siebie zadowolony.\nJuż po chwili wiedziałam dlaczego.\nOkazało się, że to słodkie stworzenie calusieńki serek spożyło i na dodatek nie wyglądało na przejęte swym niecnym uczynkiem.\nA ja musiałam trzeć od nowa.\nDobrze, że miałam co i nie musiałam iść do sklepu.\nDzieci i zwierząt nie należy w niektórych sytuacjach spuszczać z oczu.\nA jak już mowa o dzieciach, to tęskno mi za Werą.\nTak to jakoś przychodzi do mnie falami.\nCzasem jest tak, jakbym się do tego przyzwyczaiła.\nO ile oczywiście jest to w ogóle możliwe.\nAle są momenty kiedy jest mi źle.\nI chciałabym, by było jak w innych rodzinach, gdzie dzieci sa w domu.\nOczywiście wiem, że nie jestem jedyną osobą w takiej sytuacji, ale to żadne pocieszenie.\nI jeszcze ta uparcie powracająca myśl, że to co się z nią dzieje dla jej ojca nie ma żadnego znaczenia, że jej życie, nawet to pojmowane dosłownie, dosadnie mówiąc – mu wisi.\nA jeszcze w grudniu obiecywał, że jej nie opusci.\nBy potem, tuż przed świętami ,zabronić jej na zawsze, jakichkolwiek kontaktów ze sobą.\nChciałabym być na bieżąco z czasem\nOpublikowano 21/04/2008 Autor: Ewa\nKiepsko się trochę czuję.\nNie wiem, czy to jakiś wirus, czy zatrucie, czy jeszcze coś innego.\nDziś znowu miałam dość ciężki dzień.\nI dostałam kiepską wiadomość.\nJak jedno się trochę prostuje, to zaraz drugie się plącze.\nNie wiem, czy uda mi się znaleźć rozwiązanie, szczególnie w sytuacji, w jakiej obecnie jestem.\nChoć w tym wypadku jest też trochę mojej winy, bo zbyt długo się zbierałam z załatwieniem czegoś, a w najbliższym czasie to naprawdę niemożliwe.\nByłam z kotką na kolejnej wizycie u weterynarza.\nZ jej uszami jest trochę lepiej, ale to jeszcze nie koniec kuracji.\nPrzede mną dziś jeszcze sporo pracy.\nMuszę przygotować na jutro specjalne zajęcia dla dzieci, bo mamy małą uroczystość.\nMam wrażenie, że wciąż nie nadążam.\n1% – czy to naprawdę bez znaczenia ?\nOpublikowano 20/04/2008 Autor: Ewa\nOd kilku tygodni na kocyku rozłożonym na schodach kościoła, do którego chodzę, siedzi kobieta trzymająca na kolanach dziewczynkę w wieku około 6 lat.\nPani ta, pokazuje wszystkim tekturkę z opisaną na niej trudną swoją sytuacją, a dziecko wyciąga w błagalnym geście rękę z naczynkiem na pieniądze wołając głośno do każdej przechodzącej osoby : „Szczęść Boże”.\nLudzie litują się nad małą i dość często wrzucają jakiś pieniążek.\nMi również żal tego dziecka, ale scenka ta wywołuje we mnie pewien rodzaj rozdrażnienia. Chyba głównie z powodu jakby wyuczonego, a wręcz mechanicznego zawodzenia tej dziewczynki. Wiem, że płaczliwy głosik pozdrawiający ludzi w imię Boga ma wzbudzić większa litość i chęć pomocy, ale we mnie budzi uczucia nieco odmienne.\nKiedyś pisałam juz o problemie żebractwa i nie chciałabym się powtarzać.\nOpisałam zauważoną sytuację w zwiazku z kończącymi się rozliczeniami podatkowymi, a dokładniej możliwością bardzo prostego przekazania kwoty nieprzekraczającej 1% naszego podatku na rozmaite organizacje pożytku publicznego.\nSprawdzałam, jest ich „do wyboru do koloru”.\nZrobiłam prywatny sondaż wśród znajomych i poczułam się zawiedziona.\nMimo tak prostej procedury i faktu, że naprawdę w tym roku nic na tym ze swoich pieniędzy nie tracimy, niewiele osób się na to zdecydowało.\nMoja własna siostra oznajmiła, że syn powiedział jej, że zabranoby jej z tego pieniądze na przelew bankowy. Informacja, że jest on pobierany z tego co się deklaruje w ogóle do niej nie docierała.\nW końcu stwierdziła, że przecież nic złego się z tego powodu nie stało, przecież wpłacą pieniądze inni.\nI właściwie te argumenty pojawiały się najczęściej u moich rozmówców.\nSłyszałam wciąż : moja kwota nic nie znaczy, nie wiedziałem, źle zrozumiałem, nie chciało mi się szukać, niech dają ci co mają więcej, a właściwie to nie moja sprawa…\nPewnie, że u wielu ten 1% podatku to kwota bardzo mizerna. Ta przekazana przeze mnie też nie mogła zaimponować i wpłynąć na losy obdarowanej organizacji.\nAle jeżeli pomnoży się ją przez 1000 to może da się już ją dostrzec ?\nZresztą tak naprawdę nie chodzi tylko o wielkość tej sumy.\nMoże bardziej istotny jest fakt, że mogąc w sposób całkowicie dla siebie „niebolesny” pomóc innym, nie robimy tego.\nA przecież choćby fakt, jak wielu ludzi nie umie przejść obojetnie obok tej wspomnianej wcześniej pokrzykującej pozdrowienie dziewczynki, jest dowodem wrażliwości na cierpienie i chęci niesienia pomocy.\nDlatego mam nadzieję, że jeśli jest ktoś nie złożył jeszcze swojego PIT-u i nie zastanawiał się nad tym 1% to może to zrobi.\nI nieważne jest czy przekaże te pieniądze na chorych, schroniska dla zwierząt, ochronę środowiska, misje afrykańskie, ocalenie tygrysów czy co innego.\nMyślę, że po prostu głupio jest nie skorzystać z danej nam szansy udzielenia pomocy.\nOpublikowano 19/04/2008 Autor: Ewa\nMiałam dziś odpoczywać, ale wiadomo, że zawsze się coś pilnego znajdzie.\nWczoraj wieczorem siostra uświadomoła mi, że kończy się termin składania PIT-ów.\nWciąż obiecuję sobie, że zrobię to wcześniej i wciąż mi się to nie udaje.\nW tym roku na przeszkodzie stanął mi brak stosownych druków, a nie miałam czasu po nie pojechać.\nWiem, że można pobrać je z internetu, ale moja drukarka nie działa, więc nie mogłam z tego skorzystać.\nKilka dni temu koleżanka mi te druki dostarczyła.\nWięc rano dokonałam stosownego rozliczenia i pojechałam do Urzędu Skarbowego.\nWzięłam ze sobą książkę na wypadek, gdyby trzeba tam było swoje odstać, ale było przede mną zaledwie kilka osób.\nI dobrze, bo kilka lat temu sterczałam tam chyba 3 godziny.\nPo powrocie ze skarbówki poszłam odebrać list polecony.\nI w tym wypadku, sporo minęło czasu zanim go dostałam.\nZrobiłam jeszcze zakupy i zadowolona wróciłam do domu, naiwnie myśląc, że sobie wreszcie w spokoju posiedzę.\nOkazało się jednak, że moja kotka pilnie potrzebuje wizyty u weterynarza.\nTeraz jestem już w domu i nigdzie wychodzić nie zamierzam.\nNa obiad zrobiłam fasolkę po bretońsku z ziemniakami, kierując się przede wszystkim szybkością wykonania tego posiłku. I nie zainteresował mnie dość niewielki entuzjazm mojej rodziny na widok tego dania.\nNiedługo ma wpaść do mnie koleżanka to pogadamy sobie przy kawie i ciastkach.\nPotrzebny mi relaks, bo naprawdę słaniam się na nogach.\nA na obu wargach wyskoczyły mi bolesne opryszczki, jak zwykle przy dużym osłabieniu.


Zaparcia – dokuczliwy problem osób dojrzałych - Magazyn Świat Seniora\nZaparcia – dokuczliwy problem osób dojrzałych\nZaparcia stanowią nieprzyjemną dolegliwość, która często towarzyszy seniorom. Może ona zepsuć wakacyjne plany, pogorszyć samopoczucie czy doprowadzić do nieprzyjemnych objawów fizycznych. W jaki sposób im zapobiec, aby cieszyć się pełnią życia? Odpowiedź znajdziecie w poniższym artykule.\nCzym są zaparcia i dlaczego często występują wśród seniorów?\nCzęsto się mówi, że zaparcia występują u osób starszych leżących, a więc takich, które większość dnia spędzają w łóżku ze względu na swój stan zdrowia. Cierpią na nie również osoby, które prowadzą normalny tryb dnia. Niestety zaparcia, które nie są leczone mogą doprowadzić do stałego dyskomfortu, pogarszając komfort życia lub doprowadzając do chorób.\nO zaparciach można mówić, gdy dochodzi do rzadszych wypróżnień niż 2–3 razy w tygodniu, przez co treść jelitowa zalega w jelicie grubym. Niestety taka sytuacja doprowadza do występowania serii nieprzyjemnych objawów nie tylko ze strony układu pokarmowego. U osób starszych mogą występować dolegliwości towarzyszące zaparciom takie jak:\nuczucie rozpierania w nadbrzuszu oraz śródbrzuszu,\nZe względu na charakter oraz częstotliwość zaparć wyróżnia się również kilka rodzajów tego schorzenia, a mianowicie:\nPojawia się najczęściej w podróży, podczas nagłej zmiany sposobu odżywiania.\nTen rodzaj zaparć ma najczęściej charakter okresowy i nawracający. Taki typ zaparć wymaga konsultacji z lekarzem, jeśli pojawia się często bez znanej nam przyczyny.\nOkreślane są często nawykowymi lub anato-micznymi.\nJest to typ zaparć, który jest najczęściej spotykany, ponieważ wynika z zaburzeń funkcjonowania przewodu pokarmowego. Występuje on u 90% osób. Wiąże się on z brakiem ruchu, złą dietą czy złym poziomem nawodnienia organizmu.\nJakie czynniki powodują zaparcia u seniorów?\nWarto podkreślić, że zmniejszona liczba wypróżnień wraz z rosnącym wiekiem jest normalnym procesem. Dlatego czasem wprowadzenie prostych zmian w diecie lub trybie dnia może pomóc w rozwiązaniu tego nieprzyjemnego problemu. Nie można jednak zapominać, aby liczba wypróżnień nie spadała poniżej trzech razy tygodniowo! Jakie są zatem najczęstsze przyczyny zaparć u osób starszych?\nJest to jedna z najczęstszych przyczyn, w której należy dopatrywać się problemów seniorów z wypróżnianiem. Do chorób, które przyczyniają się w największej mierze do tego schorzenia zalicza się te związane z układem pokarmowym – nowotwór jelita grubego, zwężenie jelit, zapalenie jelita grubego, a także inne choroby jak: cukrzyca, mukowiscydoza, otyłość, problemy z tarczycą czy choroby układu nerwowego.\nSeniorzy niestety często przyjmują spore ilości leków, a niektóre z nich mogą się wiązać z ryzykiem wystąpienia zaparć. Zalicza się do nich środki uspokajające, przeciwpadaczkowe, czy niesteroidowe leki przeciwzapalne.\nZła dieta, a w tym brak odpowiedniego nawodnienia\nNiestety wielu seniorów ma problem z utrzymaniem właściwej diety. Często borykają się z tym seniorzy mieszkający sami, którzy mają problem z samodzielnym wykonaniem wszystkich niezbędnych zakupów. Pamiętajmy jednak, aby dodawać do swoich posiłków produkty poprawiające przemianę materii, np. do porannej owsianki warto dodać suszone śliwki czy gotowane siemię lniane. Brak odpowiedniej ilości warzyw i owoców, brak błonnika, a także przyjmowanie zbyt małej ilości płynów często doprowadza do pojawienia się zaparć. Dlatego należy zwracać każdego dnia uwagę na odpowiednią i zbilansowaną dietę, ponieważ może ona przywrócić prawidłowe funkcjonowanie układu pokarmowego.\nWielu spośród seniorów pomimo modnej ostatnimi czasy aktywności fizycznej unika ruchu. Jednak wystarczy kilka minut spaceru dziennie, aby poprawić pracę układu pokarmowego. Idealnym rozwiązaniem dla seniorów jest również nordic walking, joga, pływanie czy jazda na rowerze.\nSeniorzy, którzy większość dnia spędzają w łóżku, często cierpią na słaby stan psychiczny. Również seniorzy aktywni, którzy odczuwają samotność, mogą cierpieć na depresję czy stres. Takie czynniki również mogą negatywnie wpływać na pracę jelit.\nGdy rozpoznamy u siebie objawy zaparć, należy wprowadzić do swojego życia pewne nawyki, które pomogą uniknąć przykrych konsekwencji. Z pewnością warto zadbać o uregulowany tryb dnia, ze stałymi porami odpowiednio dobranych posiłków. Należy także pamiętać o dostatecznym nawodnieniu organizmu. Sprawdzoną metodą jest wypicie od razu po przebudzeniu szklanki letniej wody. Doskonały wpływ na pracę jelit będzie mieć również kefir czy kompot ze śliwek. Warto także zadbać o ruch, brak stresu, a w przypadku powracających zaparć, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.\nDla osób, które wprowadziły do swojego życia powyższe zalecenia, poleca się stosowanie leków, których substancją czynną jest pikosiarczan sodu. Takie preparaty mają na celu stymulację ruchów jelit, a także zwiększają ilość wody w jelitach. Stosuje się je w przypadku krótkotrwałego łagodzenia dolegliwości związanych z przewlekłym lub nawracającym zaparciem u dorosłych. Preparaty z takim składem są łatwo dostępne, a ich cena jest przystępna – na kieszeń każdego seniora.\nZaparcia mogą stanowić poważny problem zdrowotny, eliminując często seniorów z udanego życia społecznego. Wprowadzając do swojego życia odpowiednią dietę, aktywność fizyczną, prawidłową suplementację bezpiecznymi preparatami czy konsultując swoje objawy ze specjalistą, można pożegnać problem zaparć raz na zawsze. Pamiętajmy, że zdrowe jelita to klucz do zdrowego organizmu! 


wtorek 1 grudnia 2015, godz. 13:15, sala 108\nZapraszamy na wykład prof. Piotra Sztompki, stanowiący trzecią część cyklu pt. Socjologia wizualna; nowa dziedzina socjologii.


Miarą skuteczności wymiany cieplnej parownika jest różnica temperatury czynnika chłodniczego i strumienia wody wypływającej. Jeśli temperatura wypływającej wody schłodzonej spadnie, muszą także spaść temperatura i ciśnienie czynnika chłodniczego, natomiast jeśli temperatura wypływającej wody schłodzonej podniesie się, podniesie się także temperatura i ciśnienie czynnika chłodniczego, co spowoduje wzrost pracy sprężarki i w konsekwencji wzrost zużycia energii elektrycznej.\nPrzywrócenie sprawności wymiany ciepła i zmniejszenie kosztów energetycznych w agregacie chłodniczym, najłatwiej i najtaniej można osiągnąć przez odkamienianie powierzchni wymiany ciepła parownika oraz czyszczenie skraplaczy. Ze względu na duże strumienie objętościowe czynnika chłodniczego w obiegu stosuje się dwa typy parowników:\nW zalanym parowniku płaszczowo – rurowym zimny, ciekły czynnik chłodniczy wpływa pod niskim ciśnieniem do systemu dystrybucyjnego wewnątrz płaszcza i przemieszcza się równomiernie po rurach, pobierając ciepło z przepływającej wewnątrz nich wody o wyższej temperaturze;\nW parowniku płaszczowo – rurowym o rozszerzaniu bezpośrednim (DX) cieplejsza woda wypełnia płaszcz, podczas gdy ciekły czynnik chłodniczy o niższej temperaturze i ciśnieniu przepływa wewnątrz rur.\nZ doświadczenia wiemy, że czyszczenie instalacji wodnych z parownikiem o rozszerzaniu bezpośrednim jest trudniejsze, a sama instalacja bardziej podatna na zakamienianie. Wynika to z konstrukcji parownika i zastosowanych przegród, które utrudniają dokładne wypłukanie roztworów procesowych, ze względu na małe przepływy spowodowane przekrojami króćców serwisowych. Wiele razy przeprowadziliśmy chemiczne czyszczenie agregatów chłodniczych różnych typów, więc gwarantujemy wykonanie usługi w najwyższym standardzie, z zachowaniem bezpieczeństwa korozyjnego instalacji. Możesz być pewien, że chemiczne czyszczenie skraplaczy oraz chemiczne czyszczenie parowników zostanie przeprowadzone szybko i skutecznie.


Ból pod lewym żebrem po zjedzeniu posiłków - Na pytanie odpowiada lek. Tomasz Budlewski | WP abcZdrowie\nBól pod lewym żebrem po zjedzeniu posiłków\nWitam, od kilku miesięcy, gdy się najem występuje u mnie ból pod ostatnim lewym żebrem w miejscu, w którym znajduje się jego koniec. Gdy gwałtownie wstanę z pozycji leżącej łapie mnie straszny kłujący, paraliżujący na kilka sekund ból, gdy przyciska brzuch pod samym żebrem w pozycji stojącej, czuję jakby coś przesuwało się w środku w górę. Co to może być i do jakiego lekarza powinnam się udać? Z góry dziękuję za odpowiedź, bardzo zależy mi na czasie.\nproponuje udać się do lekarza rodzinnego , po wstępnym badaniu będzie można coś więcej powiedzieć.\nCo spowodowało ból pod żebrem? – odpowiada Lek. Tomasz Budlewski\nNiedrożność jelita • Badanie brzucha • Biegunka • Ból podbrzusza • USG jamy brzusznej • Układ pokarmowy • Nudności • Zespół jelita drażliwego • Ostry brzuch • Wzdęcia brzucha • Botulizm • Polipowatość jelita grubego • Kolonoskopia • Choroba uchyłkowa jelit • Zapalenie wyrostka robaczkowego • Lamblioza • Uwięźnięcie przepukliny • Zespół rozrostu bakteryjnego jelita cienkiego • Odbijanie • Choroba lokomocyjna • Przewlekłe zapalenie trzustki • Celiakia • Wgłobienie jelit • Zapalenie przełyku • Żółtaczka • Przewlekłe niedokrwienie jelit • Rzekomobłoniaste zapalenie jelit • Zgaga • Ból • Refluks żołądkowo-przełykowy\nBól brzucha z lewej strony - przyczyny, metody leczenia, zapobieganie • Ból pod lewym żebrem - przyczyny, objawy, leczenie • Ból brzucha po lewej stronie - przyczyny, zapalenie trzustki, śledziona, tętniak aorty brzusznej, zapalenie uchyłków jelita grubego, zapalenie jajników, choroby żołądka • Przygotowanie do USG jamy brzusznej - opis badania, wykonanie badania, zasady • Ból po lewej stronie brzucha - przyczyny, leczenie • "Siedzimy w tym wszystkim razem i razem musimy to przetrwać" • Koronawirus. Przeszli COVID-19, dziś walczą z powikłaniami. Jak choroba zmieniła ich życie? • Objawy zapalenia wyrostka - charakterystyka, objawy podstawowe, objawy nietypowe, leczenie • Ból pod prawym żebrem - objawy, pęcherzyk żółciowy, kolka • Leczenie COVID-19 w domu. Jak bez pulsoksymetru rozpoznać niedotlenienie?


Powiat chojnicki. Choć krytyki nie zabrakło, jest absolutorium | Chojnice Nasze Miasto\nPowiat chojnicki. Choć krytyki nie zabrakło, jest absolutorium\n(ros) 20 kwietnia 2006, 0:01\nRadni powiatowi zaakceptowali realizację ubiegłorocznego budżetu. Jednakże radni Wyborczego Forum Samorządowego zwrócili uwagę na kilka niepokojących ich zdarzeń.\n- Niepokoi nas przyspieszona wyprzedaż mienia powiatu oraz wydatki na Promocję Regionu Chojnickiego - wyliczał Przemysław Biesek, przewodniczący klubu WFS. - Smuci nas też mała efektywność pozyskiwania zewnętrznych funduszy.\nDo wszystkich tych zastrzeżeń odniósł się Marek Buza, starosta chojnicki. Uznał, że wszystkie powiaty są w podobnej sytuacji w sprawie swych nieruchomości.\n- Wszystkie zyski z tych sprzedaży wydaliśmy na nasze inwestycje - stwierdził Buza. - Nie zgadzam się też z uwagą o małej efektywności - uzyskujemy dotacje z Ministerstwa Kultury na funkcjonowanie muzeum i remonty szkół. Starosta wskazał także, iż są przygotowane wnioski o dofinansowanie modernizacji czterech szkół.\n- W gminie Czersk są w przygotowaniu cztery inwestycje drogowe - dodał starosta.\nUczestnictwo w promocyjnej spółce starosta określił jako niemal polityczny dylemat:\n- Nie zazna się dobrodziejstw, jeśli się w niej nie jest - uznał.\nOstatecznie za udzieleniem absolutorium głosowało 14 radnych, siedmiu reprezentantów WFS wstrzymało się od głosu.\nMateriał oryginalny: Powiat chojnicki. Choć krytyki nie zabrakło, jest absolutorium - Chojnice Nasze Miasto\nGdzie wymienić opony na zimowe w ChojnicachLista polecanych wulkanizatorów?\nSzczepienia Covid-19 w powiecie chojnickim 24.09.2021


Chcę wrócić do siebie! | Kafeteria.pl\nBASIA KOSIK • dawno temu\nBasia ma dwoje małych dzieci i mocno zapracowanego i skupionego na sobie męża biznesmena. Niegdyś szalona i trochę niepozbierana, po urodzeniu chłopców zmieniła się w przykładną mamę, całkowicie oddaną swemu stadku. Po czterech latach pełnoetatowej opieki na dziećmi, Basia poczuła pustkę i zatęskniła za poprzednim życiem.\n— Wiem, że cię teraz nie ma, ale muszę ci napisać — ruszyłam z kopyta: wzięłam jazdy doszkalające i staram się wystartować z warsztatami. Obejrzałam film mojej znajomej z jej babskiego wyjazdu do Irlandii. Przypomniało mi się, jaka byłam. Nie wiem, jak to się stało, że tak bardzo szybko mogłam o tym zapomnieć.\nDostaję w nocy wiadomość na skypie i odczytuję ją rano. Basia ma dwoje małych dzieci: prawie trzyletniego Bartka i czteroletniego Mateusza, ma też męża mocno zapracowanego i skupionego na sobie biznesmena. Niegdyś szalona i trochę niepozbierana Basia, po urodzeniu chłopców zmieniła się w przykładną mamę, całkowicie oddaną swemu stadku. Po czterech latach pełnoetatowej opieki na dziećmi, gdy najmłodsze już poszło do przedszkola, Basia poczuła pustkę i zatęskniła za poprzednim życiem. Bo choć wychowywanie maluchów sprawiało jej wiele radości, co i raz pojawiała się frustracja, często słyszałam wtedy: stoję w miejscu, nic się nie dzieje w moim życiu, nie mam o czym rozmawiać ze znajomymi. A gdy udało mi się ją wyrwać do kina, brała największy zestaw popcornu i coli i cieszyła się jak dziecko.\nWpadła w sidła własnego perfekcjonizmu i i nadodpowiedzialności. O opiekunce nie ma mowy, sama dam radę, dziadkowie zbyt daleko, a mąż zbyt zajęty, więc sama dbała o dzieci i dom, a nocami nadrabiała zaległości na blogu i pracowała, gdy trafiło się jakieś zlecenie. Jednak proza życia, nawet w pięknym domu i w przemiłym otoczeniu leśnych drzew może dobić. Zwłaszcza kobiety takie jak ona, towarzyskie i szalone.\nMartwiłam się coraz to nowym telefonem od niej, chudła, ściszała głos, pytała co u mnie, ale nie opowiadała o sobie, bo ponoć nie było o czym. Ciągle powtarzała, jak mi zazdrości, gdy wracałam z teatru lub opowiadałam o przeczytanej książce. Ona zakochana w synach i zafiksowana na prowadzeniu idealnego domu, nie czytała nic od dawna, męczyła kilka stronic co wieczór, a potem i tak nad nimi zasypiała.\nJednocześnie rozpierała ją energia. Martwiła się, że jej życie się już skończyło, że poprzednie nawyki sprzed porodu nigdy już nie wrócą, uważała, że będąc jedynie mamą nie do końca jest sobą… Znacie to uczucie, gdy rozpiera was energia, a jednocześnie czujecie niemożność, jakbyście byli splątani, w coś uwikłani, zamknięci w więzieniu. I zaczynacie nienawidzić siebie i otoczenia.\nSzczerze mówiąc zawsze w nią wierzyłam, że się obudzi i ruszy do ataku. Tłumaczyłam, że to tylko etap w jej życiu, dzieci wyrosną, pójdą do przedszkola i czasu będzie więcej na wszystko… na książki, teatr, na pracę i pasje. Potrzebny był jej impuls.\nZadziwiające, że facebook czasem może pomóc, mimo tych wszystkich zarzutów, że to przez fb ludzie przestali ze sobą rozmawiać i się spotykać… To właśnie na fb u jednej swojej znajomej Basia odszukała w zdarzeniach krótki film grupki dziewczyn z podróży do Irlandii. I nagle jak na filmach w kinie, o bohaterach, z którymi się utożsamiamy, coś zaskoczyło. Przypomniało się jej, jaka była – radosna, zwariowana, aktywna, inicjująca wszystkie wyjazdy i wyjścia do klubu. Nagle odkładane na potem marzenia wyjęła z szuflady, odkurzyła i zaczęła realizować. Zapisała się na jazdy doszkalające, bo od dawna nie prowadziła samochodu. Zapłaciła za warsztaty kulinarne z Toskanką mieszkającą w jej mieście, znalazła czas, choć wcześniej wydało się jej to niemożliwe. Teraz planuje nasz pierwszy od dawna wyjazd. Bez dzieci, psów, bez rodzin, mężów. Same baby.\nSiostry ukryte w domach, po uszy zanurzone w praniu, prasowaniu, sprzątaniu i pielęgnowaniu ogródka, gotujące obiady, wstające w nocy do dziecka, upaprane zupką, lub stojące w kolejce w warzywniaku — marzenia czekają na was, wystarczy otworzyć szufladę i je odkurzyć. A jeśli potrzebujecie impulsu, by na nowo wrócić do siebie, przeczytajcie jeszcze raz tę historię lub poszukajcie innej inspiracji.\nWychowywanie dzieciPraca w domuDzieciPodróżeRodzinaSamorealizacjaPrzyjaciółkaMarzeniaMacierzyństwoPasjaKura domowa\nPrzemoc w szkole. Cierpienie w milczeniu Dużo słońca w małym kraju Modlitwa o męża Przyjaciel mężczyzna Katastrofalna podróż poślubna Nie-Matka Polka Zakochany czy głodny. Miłość wampira Gdy przyjaciółka się pogrąża… Za i przeciw Reklama na mnie nie działa Świństwo największego kalibru Sposoby na chandrę


Thule Chariot Lite - czyli z pociechą na rower - Łukasz Wiszniewski\nThule Chariot Lite – czyli z pociechą na rower\nZawsze lubiłem jeździć rowerem – co prawda nie byłem nigdy „wyprawowcem” (aczkolwiek w czasach studenckich taki eksperyment przeprowadziłem) to popołudniowe wycieczki po okolicznych lasach i jeziorach zawsze się trafiły. Wraz z powiększeniem się rodziny i debiutem w nowej roli taty od razu pojawiła się myśl odnośnie możliwości przewozu dziecka na rowerze. Po wielu namysłach wybór padł na przyczepkę rowerową firmy Thule. Uwaga artykuł niesponsorowany!\nPrzyczepka vs Fotelik\nNajpopularniejszą formą wożenia dzieci na rowerach są nadal foteliki montowane nad ramą albo bagażnikiem roweru rodzica. Od kliku lat popularność zaczynają zdobywać przyczepki rowerowe. Na zachodzie znane były od lat 80 ubiegłego wieku. Jeszcze kilka lat temu formalnie taki sposób przewozu dzieci nie był dopuszczany przez polski kodeks drogowy. Dziwne, że u nas jakoś nigdy przepisy nie nadążają za rzeczywistością. Po ich liberalizacji tudzież urealnieniu przyczepek zaczęło się pojawiać coraz więcej. Do zalet przyczepki względem fotelika na pewno można zaliczyć:\nduża wygoda dziecka – często widać dzieci jadące w fotelikach które mają nos lub całą twarz wciśniętą w plecak wiozącego je rodzica,\nwiększy poziom bezpieczeństwa – wywrotka roweru nie oznacza od razu wywrotki przyczepki,\nwiększa mobilność – po dojechaniu do celu podróży przyczepkę można szybko przekonwertować w wózek dziecięcy o dużych zdolnościach terenowych (duże koła), który oprócz tego może służyć również do innych sportów np. do biegania czy jazdy na rolkach\nlepsze prowadzenie roweru – nie powodujemy znacznego podniesienia środka ciężkości w swoim rowerze,\nmożliwość przewiezienia dodatkowego bagażu – przyczepki mają dodatkową przestrzeń bagażową, która przy mały dziecku jest bezcenna;-)\nJedyny minus przyczepki to niestety kultura jazdy samochodem nad Wisłą. Przyczepki nie są jeszcze na tyle popularne aby kierowcy byli do nich przyzwyczajeni i trafienie na „dobrego kierowcę” szybko ruszającego na milimetry za przejeżdżającym rowerem może skończyć się tragicznie. Dlatego zarówno w polskich przepisach jak i w innych krajach konieczne jest posiadanie dodatkowej chorągiewki umieszczonej ok 1,5 m ponad poziomem jezdni.\nObecnie na rynku jest duży wybór tego typu produktów o olbrzymiej rozpiętości cenowej od 500 zł do 5000zł. Od razu wykluczyłem najtańsze modele chińskiej konstrukcji (specjalnie piszę konstrukcji bo nawet markowe Thule produkowane są w Chinach), które pozbawione są amortyzacji. Produkty z tej grupy mogą się nadawać ewentualnie do jazdy rekreacyjną ścieżką wzdłuż bulwaru w Gdyni. W poważniejszy „teren” bałbym się wjeżdżać, zwłaszcza z dzieckiem. Przyczepki ze środka tego przedziału są już solidnymi konstrukcjami wyposażonymi w amortyzację czy dodatkowe akcesoria umożliwiające konwersję na wózek biegowy (trzecie koło, hamulce tarczowe na głównych kołach). Wersje topowe wyposażone są w możliwość regulacji stopnia twardości zawieszenie czy uchylane oparcie umożliwiające położenie pasażera lub pasażerów do pozycji półleżącej. Jak widać wybór jest spory i trudno podać złotą receptę. Tutaj decyzję każdy musi podjąć samodzielnie. Ja po wielu namysłach zdecydowałem się na model Thule Chariot Lite dlaczego?\nbiegów nikt u nas nie uprawia (nienawidzę biegać – moja zmora z dzieciństwa to nauczyciel w-f z gwizdkiem, stoperem i tabelką na 1000m i ocenę uzależnioną od czasu) więc nie było sensu kupować modelu wyposażonego fabrycznie w 3 koło czy hamulce,\nniska masa przyczepki – tylko ok 12 kg, jednak przy wyjazdach rowerowych każdy kilogram się liczy,\nwysoka jakość produktu i przemyślana konstrukcja,\ndodatkowe przednie skrętne koła umożliwiające łatwą konwersję do wózka dziecięcego,\nwysoka maksymalna ładowność – aż 45kg\nPierwotnie chciałem kupić egzemplarz używany jednak przeglądając oferty w Internecie stwierdziłem, że ceny używanych wcale nie różnią się znacznie od ofert nowych przyczepek. Korzystając z oferty na Black Friday w sklepie internetowym udało mi się kupić egzemplarz nowy w cenie używanego.\nAch te Bieszczadzkie poziomki…\nProducent w instrukcji informuje, że warunkiem koniecznym aby dziecko mogło podróżować w przyczepce to wiek co najmniej 6 miesięcy oraz umiejętność samodzielnego siedzenia. Dla mniejszych dzieci przeznaczone są dodatkowe (czytaj dokupywane osobno) leżaczki. Na pierwszą przejażdżkę wybraliśmy się gdy Synek skończył 7 miesięcy. Gdy jechaliśmy po równej ścieżce rowerowej było ok, ale jakiekolwiek drobne wertepy powodowały że Mały Pasażer dość mocno podskakiwał. Model ten nie ma regulacji siły amortyzacji i masa takiego dziecka to trochę za mało by resory działały prawidłowo. Gdy na następną przejażdżkę udaliśmy się 2 miesiące później, z bagażem umieszczonym w przyczepie podróż była już znacznie wygodniejsza dla Pasażera i bardzo mu się podobała.\nSama przyczepka jest dobrze przemyślaną konstrukcją przewidzianą dla dwójki dzieci (są też wersje jednoosobowe). Miękkie siedzisko wyposażone jest w 5-punktowe pasy. Po umieszczeniu dziecka w środku, całość przyczepki zapina się za pomocą dwóch zamków błyskawicznych specjalną moskitierą. Element ten oprócz ochrony przed owadami bardzo dobrze chroni także przed kamieniami wylatującymi spod kół roweru holującego. Można na wierzch założyć dodatkowo specjalny fartuch z grubego, brezentowego materiału który chroni przed drobnymi ziarenkami piasku, czy kroplami wody. Przyczepka wyposażona jest dodatkowo w folię przeciwdeszczową, obowiązkową chorągiewkę oraz światełko.\nAby podpiąć przyczepkę do roweru konieczne jest zamontowanie do swojego roweru specjalnego uchwytu, mocowanego w miejsce osi szybkozamykacza. Jazda takim zespołem pojazdów nie różni się zasadniczo od jazdy „zwykłym” rowerem – trzeba jednak pamiętać o zwiększonej szerokości i zauważalnie wydłużonej drodze hamowania. Sama przyczepka jeździ bardzo stabilnie i nie stawia bardzo dużego oporu w trakcie jazdy (ale nie oszukujmy się – przy silnym czołowym wietrze opór jest duży). Umożliwia także jazdę w nieco trudniejszym terenie leśnym. Trzeba jednak pamiętać, że w trakcie szybszego pokonywania zakrętów przyczepka napiera na rower i pojawia się dodatkowa siła prostująca. Nie jest to bardzo dokuczliwe. Producent zaleca aby zakręty pokonywać z prędkością 10km/h. Szkoda, że nie definiują co jest zakrętem a co nie;-)\n… pakujemy przyczepkę\nPrzyczepkę można złożyć demontując główne kółka i składając ją „na płasko”. Jednak mimo tego zajmuje dość dużo miejsca i włożenie jej do bagażnika mniejszego samochodu może wymagać pewnej ekwilibrystyki. Do kompaktowego kombii (Megane III) wchodzi bez problemu. Ale do nieco większego samochodu (Kadjar rodziców) już trzeba kombinować. Na szczęście sam proces składania i rozkładania zajmuje kilkanaście sekund więc samochodowo-rowerowy wyjazd za miasto nie powinien być bardzo problematyczny.\nZ perspektywy ponad roku użytkowania i kilkuset przejechanych kilometrów nie żałuję zakupu. Jazda w każdych warunkach pogodowych daje dużą wygodę zarówno Małym Pasażerom jak i ciągnącym je rodzicom. Dokucza tylko trochę brak możliwości pochylania oparcia – kiedy Pasażer śpi to często głowa opada bezwładnie. W tym miejscu trochę żałuję, że nie dopłaciłem do wyższego modelu wyposażonego w taki element. Problem ten udało się jednak rozwiązać podróżną poduszką „rogalem” jak do samochodu. Zakładając ją na szyję dziecka udało się wyeliminować opdanie głowy dziecka. Przyczepkę przetestowałem w boju zarówno w bieszczadzkich warunkach górskich jak i skandynawskich miastach i głuszy.\nrowerthule chariot lite\n26 sierpnia 2020 at 19:56\nA gdyby tak rzucić wszystko i wyjechać w Bieszczady? - Łukasz Wiszniewski


STOWARZYSZENIE SZKÓŁ AKOWSKICH – Zespół Szkół we Wzdole Rządowym\nwspółuczestniczenie w uroczystościach organizowanych przez szkoły będące członkami Stowarzyszenia,\nSzkoły wchodzące w skład Stowarzyszenia:\nSzkoła Podstawowa nr18 w Kielcach im. Zbigniewa Kruszelnickiego „Wilka”\nSzkoła Podstawowa w Daleszycach im. M. Sołtysiaka „Barabasza”\nSzkoła Podstawowa w Sukowie im. Partyzantów AK Ziemi Kieleckiej\nSzkoła Podstawowa w Olesznie im. Armii Krajowej\nZespół Szkół we Wzdole Rządowym im. Oddziału AK „Wybranieccy”\nGimnazjum w Bodzentynie im. mjr Jana Piwnika „Ponurego”\nSzkoła Podstawowa w Wielkiej Wsi im. Świętokrzyskich Partyzantów AK\nGimnazjum nr 26 im. Wojciecha Szczepaniaka w Kielcach\nSzkoła Podstawowa im. Armii Krajowej Korpus „Jodła” w Łącznej.\nRok 2006/07 – Szlakiem majora „Ponurego”\nRok 2007/08 – Szlakiem pułkownika „Barabasza”\nRok 2008/09 – Szlakiem oddziału majora „Marcina”\nRok 2009/10 – Szlakiem tajnego nauczania na Ziemi Świętokrzyskiej\nRok 2011/12 – Śladami Zbigniewa Kruszelnickiego „Wilka” i kieleckich miejsc pamięci Armii Krajowej\nŚladami żołnierzy Armii Krajowej Korpus „Jodła” oraz miejsc męczeństwa mieszkańców Łącznej i okolic


Tanuki-Czytelnia - Flakonik\nPrawa autorskie należą do mnie ale mogę się podzielić.\nZdyszany mężczyzna, którego twarz zakrywała brudna postrzępiona chusta, biegł między drzewami, rozglądając się nerwowo. Słyszał za sobą odgłosy łamiących się gałązek. Wiedział, że prawdopodobnie nie uda mu się uciec. W dłoni ściskał fiolkę z czerwonawym płynem. Przyspieszył, próbując wcisnąć ją pod płaszcz. Drogę zastąpiła mu młoda dziewczyna z jednoręcznym mieczem. Wzięła zamach. Ułamek sekundy wystarczył, żeby mężczyzna ocenił, że nie uda mu się zrobić uniku. W desperacji rzucił fiolkę wysoko do góry. Zadziałało. Dziewczyna przerażona podążyła wzrokiem za spadającą fiolką. Chwilę później leżała na trawie powalona przez uciekiniera. Zamiast rzucić się w pogoń, zaczęła rozglądać się za fiolką. Na szczęście była cała. Błyskawicznie się podniosła, nawet nie otrzepując ubrania z igieł, kiedy podbiegł inny mężczyzna. Nie więcej niż dwudziestopięcioletni wojownik dzierżący halabardę. Chwycił fiolkę i rzucił dziewczynie przelotne spojrzenie.\n- Facet myśli, że ucieknie, co? - syknął i pobiegł w stronę znikającej między drzewami sylwetki złodzieja.\n- Poczekaj! - krzyknęła za nim wojowniczka. - Daj mi chociaż tą fiolkę! Jeśli ją stłuczesz... Hej Alex...!\nNie słuchał jej. Pognała za nim. Cholera, jak ma zamiar walczyć halabardą mając w jednej ręce eliksir? Przeklęła w myślach Gildię Magów i wszystkie ich niebezpieczne eksperymenty. Dlaczego ich fanaberie odbijają się ostatecznie na zwykłych najemnikach? Co jeśli Alexowi coś się stanie? Kiedy do nich dobiegła wiedziała już, że niepotrzebnie spanikowała. Ostatecznie facet był nieuzbrojony, a swoją ostatnią kartę przetargową (nieszczęsny eliksir, który zwinął magom sprzed nosa) wyrzucił przed chwilą. Teraz kulił się na ziemi i spoglądał nerwowo na ostrze wymierzonej w niego halabardy.\n- Nie musisz się już śpieszyć, Grace. Sprawa załatwiona - powiedział nawet się na nią nie oglądając.\nSkrzywiła się lekko i podeszła do pechowego złodziejaszka, żeby związać mu ręce.\n- Dlaczego ze mną nie współpracowałeś? Mogłeś mi chociaż pozwolić potrzymać tą fiolkę. Thompson mówił, że jeśli się stłucze to może się skończyć eksplozją.\n- Jak widzisz twoja interwencja nie była potrzebna. - Wzruszył ramionami, wbił halabardę w ziemię i oparł się o nią.\n- Nie przyszłam tutaj z tobą dla ozdoby - uniosła się. - Przysłali nas dwoje, żeby jedno pilnowało eliksiru, a drugie ścigało złodzieja.\n- Już dobrze - uspokoił ją. - Pieniędzmi dzielimy się po połowie, tak jak było umówione. Ten stary mag powiedział, że eliksir jest dość cenny więc chciałem być pewny, że... No wiesz, że nic się z nim nie stanie.\n- Nic by się z nim przy mnie nie stało. Zaraz... A może myślisz, że mogłabym go sobie wziąć? Powinieneś bardziej mi ufać, Alex.\n- Mój dziadek mawiał, nigdy nie ufaj kobiecie. - odparł, wyciągając broń z ziemi.\n- Co? - Grace zamrugała zdezorientowana, kiedy uśmiechnął się tajemniczo i ruszył powoli przed siebie.\n- Odprowadź tego gościa na posterunek. Ja odniosę fiolkę do Gildii Magów. Zaczekam na ciebie z wypłatą nagrody - powiedział jeszcze na odchodne.\nPatrzyła za nim jak odchodzi. Wysoki mężczyzna, czarne, krótko ścięte włosy i niebieskie jak morska woda oczy. Popularny wśród kobiet i zupełnie nieczuły na ich wdzięki. W tym także na wątpliwy wdzięk Grace. Jestem zakochana w nieczułym palancie, pomyślała. Nigdy nie zwracał na nią większej uwagi gdy mijali się w Gildii Najemników, więc teraz kiedy Richard Thompson, zastępca przewodniczącego Gildii Magów poprosił ich wspólnie o przysługę, jako że obydwoje zdążyli się już przysłużyć magicznej społeczności, liczyła, że zdobędzie u niego kilka punktów. Niestety plan się nie powiódł i Alex zostawił ją w tyle. Dwa razy. Podstawowy punkt strategii podrywu kolegów z pracy (którą biednej, zupełnie zielonej w tych sprawach Grace była uprzejma wyłożyć przyjaciółka) brzmiał: pozwól mu zapomnieć, że jesteś wojowniczką i zobaczyć w tobie kobietę. Dla Grace to była czarna magia. Nie nosiła sukienek, nie malowała się, swoje jasne włosy ścinała na krótko, a jedyną kobietą, z którą się zadawała była jej współpracownica z Gildii Najemników. To właśnie Sarah zasypywała ją różnymi dziwnymi miłosnymi poradami, które wydawały jej się niedorzeczne. Zignorowała by je wszystkie bez wyjątku, gdyby nie to, że po raz pierwszy jej na kimś zależało. Nie miała pojęcia dlaczego właśnie Alex tak zawrócił jej w głowie. Któregoś dnia widziała go w trakcie walki. Zrobił na niej dobre wrażenie. Od tamtego dnia zaczęła go obserwować. Odnosił sporo sukcesów mimo młodego wieku. Był lubiany przez przełożonych. Wróżono mu wspaniałą przyszłość. Może właśnie dlatego nie tracił czasu na przyjaźnie i miłostki? Może ciężka praca sprawiła, że jest takim odludkiem? Grace też nie była duszą towarzystwa, mimo to starała się utrzymać pozostałymi najemnikami z gildii stosunkowo dobre kontakty. Nie koniecznie dlatego, że tak bardzo chciała żyć ze wszystkimi w zgodzie, raczej dlatego, że w jej branży liczyły się przede wszystkim znajomości. Alexa również próbowała zagadywać na wszelkie możliwe sposoby ale nigdy nie uzyskała nic więcej niż kilka zdawkowych odpowiedzi i pozdrowień. Oddałaby naprawdę wiele, żeby poznać go bliżej. I dlatego właśnie stosowała się do sugestii przyjaciółki. Po kilku nieudanych próbach wiązania i zapinania skomplikowanych gorsetów i innych "kobiecych" elementów odzieży, stwierdziła, że jednak nie będzie zmieniała swojego stylu. Zdecydowała się za to znaleźć sobie kobiece hobby. W taki właśnie sposób powstała "kolekcja słodkich i uroczych przedmiotów". Chwilowo zawierała w sobie spinkę z kotkiem, kapelusz ze sztucznymi kwiatami, dzwoneczki z kokardkami i jedną porcelanową lalkę w falbaniastej sukience. Mimo to Grace chwaliła się nią przed wszystkimi z Alexem włącznie. Bez efektów. Poza tym, że kilka osób uznało ją za dziwaczkę. No i jeszcze to "...nigdy nie ufaj kobiecie". Co to niby miało znaczyć? Mówił poważnie czy żartował? Pierwszą rzeczą jaką normalnie by odpowiedziała byłoby: "W tej chwili jestem najemnikiem na służbie, a nie kobietą". Ale to się kłóciło z jej strategią. Czy na prawdę nie może dla niego być jednocześnie kobietą i towarzyszką w pracy? Czy musi wybierać? Nie była nawet pewna czy droga którą wybrała jest właściwa.\n- Pora się zbierać - powiedziała do związanego złodzieja. - Wstawaj.\nMężczyzna próbował wstać. Miał związane ręce więc nie mógł złapać równowagi i ostatecznie opadł na kolana. Grace westchnęła i pociągnęła go za płaszcz do góry. Kiedy stanął na własnych nogach popchnęła go do przodu.\n- Tylko nie próbuj uciekać. Jestem dzisiaj wkurzona - zagroziła.\nZaczął padać śnieg. W końcu była prawie połowa lutego.\nZauważyła go z daleka. Opierał się o ścianę Gildii Magów. Kiedy podeszła podniósł głowę.\n- Pieniędzy nie będzie. Przynajmniej na razie - zaczął bezceremonialnie. - Stary Thompson mówi, że nie ma pozwolenia na wypłatę.\n- Może wypłacić nagrodę z funduszu gildii tylko za zgodą przewodniczącego, a ten gdzieś wybył i pojawi się dopiero na dzisiejszym przyjęciu walentynkowym.\n- Niech nam wypłaci ze swoich pieniędzy - zbulwersowała się. - Ostatecznie to on zlecił nam zadanie, a nie przewodniczący.\n- Nic z tego. Rozmawiałem z nim.\n- No to co teraz? Odbieramy w naturze czy jak?\n- Weźmiemy dzisiaj zapłatę od przewodniczącego. Thompson dał nam zaproszenia. - Podał jej świstek papieru.\n- Eh... - westchnęła niezadowolona. Ostatnie na co miała ochotę to przebywanie w towarzystwie pijanych magów podszczypujących ją w tyłek.\n- Wiem. Strata czasu - powiedział jakby ze zrozumieniem dla Grace. - Ja wpadam na chwilę biorę pieniądze i się zwijam. Tobie też tak radzę. Inaczej nie wyrobisz się do rana. Magowie robią się gadatliwi na starość.\n- Uhm... No tak - przyznała jakby trochę zawiedziona. Popatrzyła na swoje zaproszenie. Na co liczyła? Że pójdą razem jako para? Że będą tańczyć i pić szampana? Przecież Alex nie jest takim typem osoby.\n- No to na razie. - Wyprostował plecy i kiwnął jej głową na pożegnanie.\n- Chwileczkę - przypomniało jej się. - Czy nie miałeś czasem zaczekać na mnie z odbiorem nagrody? Dlaczego poszedłeś od razu do Thompsona?\n- Za bardzo się grzebałaś z tamtym złodziejem. Nie znoszę bezczynności. Poza tym mam jeszcze kilka rzeczy do zrobienia.\n- Wizyta u kosmetyczki? - rzuciła złośliwie.\nUśmiechnął się do niej kwaśno i odszedł. Co za facet! Nie zwraca uwagi na jej starania, nie pozwala jej się wykazać, nie reaguje nawet na zaczepki. Nie sprowokowałaby go nawet gdyby rzuciła mu pudełkiem walentynkowych czekoladek prosto w twarz. Rozejrzała się po okolicy. Śnieg, który napadał przed chwilą, prawie już stopniał. Zima tego roku była bardzo słaba. Nie było specjalnego mrozu. Grace skuliła się i potarła dłońmi ramiona. Było jej zimno.\nPrzyszła wcześnie. Chciała jak najszybciej odebrać pieniądze i wyjść. Papierowe serduszka i serpentyny wiszące w głównej sali gildii, nie dość, że wprowadzały ją w ponury nastrój to jeszcze wyglądały paskudnie. Ale nie to było przecież główną atrakcją. Magowie uwielbiali przyjęcia. Mocno zakrapiane przyjęcia. Wszystko jedno gdzie, wszystko jedno z kim byle nie na sucho. A potem gadali jak najęci. To było chyba najgorsze. Na Alexa natknęła się już w szatni. Nie zauważył jej. Powiesił swój płaszcz na haczyku. Po chwili wahania oparł o ścianę swoją halabardę. Nie po raz pierwszy Grace poczuła w nim pokrewną duszę. Ona też nie lubiła rozstawać się z bronią. Alex zniknął w głębi sali, a ona odwiesiła swój płaszcz i poszła jego śladami. Zaczęła rozglądać się za przewodniczącym. Na próżno. W tłumie magów trudno było wypatrzyć jedną konkretną osobę. Ktoś dotknął jej ramienia. Obejrzała się.\n- Cześć - powiedział młody mężczyzna.\nRozpoznała w nim Jacoba, innego członka jej gildii. Mruknęła kilka niewyraźnych słów powitania i odeszła. On najwyraźniej też postanowił dać jej spokój. A więc nie jesteśmy jedynymi najemnikami na tym bankiecie, pomyślała. Nagle jej wzrok przyciągnął błysk kolorowego szkiełka. Jej spojrzenie padło na dwa rządki jasnoróżowych buteleczek. Miały zatyczki w kształcie szklanych, różowych serduszek. Wszystkie stały na srebrnej tacy wiszącej na szyi starego maga. Anthony Brown - tak się nazywał. Grace wykonywała kiedyś dla niego jakieś drobne zadanie. Zawsze zachowywał się tak jak przeciętny mag po kilku głębszych. I lubił ją. Pomachał do niej ręką i przywołał ją gestem.\n- Grace! Jak dobrze cię widzieć - powitał ją wesoło. - Akurat mam coś dla ciebie.\nWziął do ręki jeden z różowych flakoników i pomachał jej przed oczami.\n- Co to jest? - zaciekawiła się obserwując grę światła na ściankach buteleczki.\n- Eliksir miłości oczywiście - odparł entuzjastycznie. - Uwarzyłem go specjalnie na tę okazję. Mogę odstąpić ci jeden flakonik. Zupełnie za darmo.\n- Naprawdę? - Uśmiechnęła się do niego wyciągając rękę po eliksir.\n- Dodaj mężczyźnie do picia, a zakocha się w pierwszej osobie na jaką spojrzy - poinstruował Brown, ale ona już go nie słuchała. Wpatrywała się z uśmiechem kolorowe szkiełko trzymane teraz w dłoni.\n- No to idź i zrób z tego użytek - rzucił jeszcze kiedy odchodziła powoli z nieśmiałym "dziękuję" na ustach. A potem uszczypnął ją w tyłek...\nTo był pewnie taki jego sposób powiedzenia "dasz radę dziewczyno". Zacisnęła zęby ze złości i przyspieszyła kroku. Właśnie dlatego nie znosiła magów. Schowała eliksir za ściskający jej talię, materiałowy pasek, żeby go nie zgubić. Wtedy zobaczyła kolejną znajomą osobę. Od kiedy to Gildie Najemników i Magów wspólnie imprezują? Przecisnęła się przez tłum do przyjaciółki. Sarah też ją zauważyła. Uśmiechnęły się do siebie.\n- Jak idzie z Alexem? - zagadnęła Sarah.\n- Beznadziejnie. Twoje rady są do kitu. - Grace stuknęła ją żartobliwie pięścią w ramię.\n- Wcale nie są beznadziejne. Tylko ty nie potrafisz się do nich stosować.\n- Ktoś w ogóle sprawdzał czy to działa? - zaciekawiła się Grace.\n- Ja sprawdzałam - zapewniła Sarah. - Kojarzysz tego Jacoba z naszej z gildii? Dostał zaproszenie od magów i wziął mnie ze sobą jako osobę towarzyszącą.\nGrace przypomniała sobie, że rzeczywiście przed chwilą witała się z Jackobem.\n- Ale z Alexem to nie to samo. On się nie da tak łatwo podejść.\n- Faktycznie, Alex to już cięższa sprawa. Powinnaś korzystać z okazji póki możesz. Jesteście teraz razem na tym bankiecie, prawda?\n- Nie, nie zupełnie. On już pewnie dawno znalazł przewodniczącego, zabrał pieniądze i wyszedł.\n- Och, o to nie musisz się martwić - uspokoiła ją Sarah. - Przewodniczącego jeszcze nie ma. Zatrzymały go sprawy służbowe. Przybędzie pod koniec przyjęcia.\n- No to Alex pewnie jest wściekły - zaśmiała się Grace.\n- Dlaczego się z nim nie napijesz - podrzuciła jej przyjaciółka. - Może rozwiążesz mu trochę język. Mamy w końcu Walentynki.\n- Napić się, mówisz? Podoba mi się ten pomysł. Mają tu coś bezalkoholowego?\n- Hmm... Chyba tylko sok żurawinowy. Wiesz, to magowie.\nAlex zaczynał tracić cierpliwość. Przyjęcie dopiero co się zaczęło, a niektórzy magowie już zdążyli sobie nieźle wypić. Co kilka sekund był potrącany przez podpitych staruszków usiłujących tańczyć. Niepokoił się. Gildia Magów zwykle wywiązywała się na czas ze swoich umów i Alex uważał ją zawsze za solidną organizację, ale teraz powoli czuł, że zmienia zdanie. Najemnicy pracowali dla pieniędzy. Alex wielokrotnie pomagał ludziom w potrzebie, nigdy jednak za darmo. W przypadkach skrajnej biedy obniżał cenę, ale od bogatych zawsze brał tyle ile się należało. Gildia Magów miała całkiem spory fundusz i dlatego nie zamierzał odpuszczać. Złościł się, że nikt nie szanuje najemników. Ludzie chcieliby bezinteresownych bohaterów w srebrnych zbrojach. Tacy ludzie nie istnieją bo też musieli by jeść, pić i gdzieś spać. Bezinteresowność jest niestety niejadalna. Najemnicy oferują przyzwoite ceny i są uczciwi. Gildia daje na to gwarancję. Dlatego Alex postanowił, że wyjdzie z tego głupiego przyjęcia ze swoimi pieniędzmi, choćby miał je własnoręcznie wydrzeć przewodniczącemu. Niestety przewodniczący jeszcze się nie pojawił...\n- Hej Alex! - usłyszał za plecami męski głos.\nPrzyjrzał się zbliżającemu się chłopakowi z rudawobrązową grzywą prawie zasłaniającą oczy.\n- Hmm... Jacob tak? - upewnił się.\n- Tak - potwierdził. - Najemnik tak jak ty. Rozmawialiśmy kilka razy.\n- Rzeczywiście. Wybacz - powiedział z ledwo wyczuwalnym zakłopotaniem. - Ciebie też wykiwali magowie?\n- Nie - zaśmiał się Jacob. - Może nie uwierzysz, ale niektórzy naprawdę przychodzą na imprezy żeby się bawić.\n- Taa... - bąknął od niechcenia i z mienił temat. - Nie widziałeś gdzieś przewodniczącego?\n- Przewodniczący przyjedzie pod koniec przyjęcia. Będziesz musiał jeszcze trochę zostać.\nMogą urządzać sobie zabawy kiedy go niema, ale należności za usługę to już wypłacić nie mogą, pomyślał zirytowany. Typowe dla magów.\n- Ale nie o tym chciałem rozmawiać - dodał szybko Jacob. - Widziałem dzisiaj tą Grace.\n- Przyszła po swoją cześć pieniędzy. Co z nią?\n- Widziałem jak brała od jakiegoś maga eliksir miłosny.\n- Co? - Alex prawie wybuchnął śmiechem. - Nie do wiary, że takie głupoty się jej trzymają.\n- Głupoty czy nie głupoty, ja na twoim miejscu bym uważał - ostrzegł chłopak. - Takie zniewolenie to najgorsze co może się mężczyźnie przydarzyć.\n- Dlaczego ja mam uważać? - zdziwił się.\n- Nie zauważyłeś, że ona na ciebie leci? - Jackob podrapał się po głowie i westchnął. Można sie było domyślić, że Alex nie orientuje się w tych sprawach.\n- Nic mi o tym nie wiadomo - odparł wymijająco.\nPrzyłapał się na analizowaniu w myślach wszystkich rozmów jakie odbył z Grace. Jeżeli rzeczywiście była nim zainteresowana to nie zdradziła się z tym ani słowem. Niewykluczone, że w jakiś sposób dawała mu znać, ale uważał się za zbyt poważnego człowieka, żeby miał zwracać uwagę na jakieś mruganie oczami, czy co tam robią te baby. Przez pierwsze lata chciał pracować na swoją dobrą opinię i skupić się wyłącznie na sprawach Gildii Najemników. Na rozwijanie kontaktów towarzyskich będzie miał czas jak się czegoś dorobi. Póki co ta strategia przynosiła efekty i tego zamierzał się trzymać.\n- Nieważne. Słuchaj Alex, - zaczął Jacob. - nie życzę żadnemu facetowi znalezienia się pod działaniem tego czegoś. Z resztą jeśli jednej się uda to zaraz będziemy mieli u nas w gildii zatrzęsienie takich eliksirów. Po prostu nie pij niczego co Grace ci poda, dobra?\n- Dobra - zgodził się patrząc jak chłopak się oddala.\nTo wszystko brzmiało dla niego jak mało śmieszny żart. Jaka dziewczyna zrobiłaby coś takiego osobie, na której jej podobno zależy? Na pewno nie dziewczyna w jego typie. Zamierzał wytłumaczyć jej to dobitnie przy pierwszym spotkaniu. Jak na życzenie właśnie wypatrzył ją w tłumie. Niosła dwie pełne szklanki. No nic, przynajmniej załatwi sprawę od razu. Obróciła głowę w jego stronę. Uśmiechnęła się do niego. Alex poczuł, że się czerwieni. Nic dziwnego, w końcu pierwszy raz w życiu uciekał przed dziewczyną.\n- Musiałaś go z kimś pomylić. - Sarah nie mogła uwierzyć przyjaciółce.\n- Nie, to na pewno był on. Biegł aż się kurzyło. - Grace nerwowo gestykulowała wciąż trzymając w obu dłoniach szklanki. O mały włos oblałaby się sokiem z żurawiny. - I co ja mam teraz zrobić?\nSarah poprawiła spadające ramiączko sukienki i odsunęła się na bezpieczną odległość od chlapiącego soku żurawinowego.\n- Nie powinnaś się jeszcze poddawać - powiedziała po chwili namysłu. - Może źle się poczuł, albo coś. Jeśli tak to tym bardziej przyda mu się coś do picia.\nGrace zerknęła na obserwującego ich cały czas chłopaka.\n- Wybacz, że psuję ci zabawę, Sarah. Wracaj do Jacoba. Ja idę go poszukać.\nJednak go dopadła. Już myślał, że dała mu spokój, ale nic z tego.\n- Wiesz, że przewodniczący przyjedzie później? - zapytała.\n- Tak. Zastanawiam się czy nie iść do domu - odpowiedział.\nWbił wzrok w jedną ze szklanek pełnych soku. W której jest eliksir? Może w obu? Spojrzał na Grace jakby próbował wyczytać odpowiedź z jej twarzy. Ona też patrzyła na niego. Nie widział żadnych podejrzanych mrugnięć, ale co on tam wiedział o kobietach.\n- Teraz nie opłaca się nam wracać. Skoro już tu jesteśmy to powinniśmy chociaż napić się za pieniądze magów. - Podała mu szklankę. Wziął ją odruchowo.\n- Wiesz, nie mam ochoty. Poszukam zastępcy i powiem, żeby przysłali do mnie jutro kogoś z pieniędzmi.\nOdwrócił się i odszedł. Nie zauważył, że poszła za nim. Przecisnął się obok kilku magów i uniósł naczynie do ust. Oprzytomniał w ostatniej chwili. Wylał zawartość do najbliższej doniczki z jakąś egzotyczną rośliną. Zdawało mu się, że zobaczył gdzieś w oddali Richarda Thompsona więc podążył w tamtym kierunku.\nGrace podbiegła do swojej przyjaciółki, gdy tylko ją zobaczyła. Nie dbając o to, że ta tańczyła właśnie z Jacobem wypaliła:\n- On mnie nienawidzi. Alex mnie nienawidzi. - Przetarła ręką oczy. Nie płakała. Jeszcze.\n- Nie przesadzam. Przyniosłam mu sok, a on wszystko wylał. Widziałam to - powiedziała ze złością.\n- To dlatego, że powiedziałem mu o eliksirze - odezwał się po chwili. - Widziałem jak bierzesz od Browna buteleczkę z eliksirem miłosnym. Nie podobają mi się takie gierki i to nie w porządku w stosunku do niego.\nPopatrzył na Grace z wyrzutem. Sarah też spojrzała na nią ze zdziwieniem.\n- No to wszystko jasne... - westchnęła. - Może nawet lepiej wyszło, że mu powiedziałeś.\nOdpowiedziało jej milczenie. Zaśmiała się cicho.\n- Chyba próbowałam się za to zabrać z niewłaściwej strony. Zmęczyły mnie już te podchody. Nawet nie zauważyłam kiedy stałam się potulna jak owieczka. - Uniosła głowę i uśmiechnęła się łobuzersko. - Tym razem załatwię to po swojemu.\nSarah i Jacob stali nieruchomo, zdezorientowani, kiedy Grace oddalała się szybkim krokiem.\n- Czy ona go zabije? - spytał po chwili Jacob.\nSarah w odpowiedzi wzruszyła ramionami.\nStał w grupie magów. O dziwo zastępca przewodniczącego był całkiem trzeźwy. Jego wyraz twarzy mówił "chcę stąd wyjść". Przewodniczący i Thompson byli chyba jedynymi naprawdę kompetentnymi magami w gildii. Reszta to albo ekscentryczni staruszkowie, albo mężczyźni w średnim wieku czekający niecierpliwie kiedy i oni będą mogli przystąpić do grona ekscentrycznych staruszków. Młodzi z ambicjami zakładali prywatne praktyki i omijali gildię szerokim łukiem. Dlatego właśnie Alex i Thompson czuli się nieswojo. Od kilku minut próbowali przeprowadzić poważną rozmowę o pieniądzach, konsekwentnie ignorując, podtykających im pod nos różne alkohole, członków gildii. Po krótkich negocjacjach ustalili, że nagroda zostanie wypłacona nazajutrz wraz z rekompensatą za oczekiwanie. Alex miał już wychodzić, kiedy nagle usłyszał za sobą głos Grace.\n- Alex!! Nawet nie próbuj uciekać! - Jej krzyk zwrócił uwagę wszystkich obecnych.\nNa sali zapanowała cisza. Tłum rozstąpił się przednią jakby wyczuwając, że coś się wydarzy. Magowie kochali przedstawienia. Dziewczyna szła w jego kierunku emanując pewnością siebie i zdecydowaniem. Ze zdziwieniem spostrzegł, że w jej dłoni spoczywa fiolka z jakimś płynem. Czyżby przestała się już kryć ze swoimi zamiarami? Odszukał w tłumie Jacoba i posłał mu pytające spojrzenie, ale ten odpowiedział bezradnym wzruszeniem ramion. Wiedział już, że tym razem nie uniknie konfrontacji. Pytanie brzmiało co zamierza tym razem ta szalona dziewczyna.\n- Walcz ze mną. Teraz - powiedziała bez ogródek stając tuż przed nim z wyzwaniem w oczach.\nPostanowił, że nie da się zbić z tropu. Spróbował zachować kamienną twarz.\n- Mogę spytać o powód?\n- Chcę żebyś to wypił.\nZamachała mu przed nosem do połowy pełnym flakonikiem. Był różowy z zakrętką w kształcie serduszka. To było tak obrzydliwie oczywiste co w nim jest. Spojrzał jej w oczy i nie dostrzegł ani odrobiny wahania.\n- Chcę żebyś wypił wszystko do dna - powtórzyła - i zrobisz to jeśli przegrasz. Chyba, że nie masz odwagi. Czekam na zewnątrz.\nZostawiła go w tłumie zdumionych magów, kierując się do szatni po swój miecz. Ponad połowa gości podążyła za nią na Plac Gildii w nadziei, że pojedynek jednak się odbędzie.\n- Ten eliksir - zagadnął Thompsona. - Czy on chociaż działa?\n- To receptura Anthony'ego Browna. Brown może być dziwakiem, ale jego eliksiry zawsze działają. Co masz zamiar zrobić? - zapytał z nutką współczucia.\nAlex myślał gorączkowo. Nie było żadnego powodu, dla którego miałby się godzić na ten pojedynek. Ale zrezygnować na oczach tylu osób, w tym wielu jego najczęstszych klientów... Zbyt długo budował swoją reputację, żeby teraz w taki sposób strzelić sobie w stopę. Zaczynał być coraz bardziej wściekły na Grace. Tak właśnie wygląda nagroda za potraktowanie jej łagodnie. Nie będzie więcej żadnej taryfy ulgowej. Najpierw ją pokona, a potem da jej jasno i wyraźnie do zrozumienia, że nie ma ochoty utrzymywać z nią żadnych znajomości.\n- Po prostu to załatwię - odpowiedział zastępcy.\nJej zmysł wojowniczki już zdążył przejąć nad nią kontrolę. Stała na Placu Gildii Magów, otoczona kręgiem zaciekawionych uczestników przyjęcia, obmyślając swoją strategię. Miała pewną przewagę, bo kiedyś widziała już Alexa walczącego, a on jej jeszcze nie. Pewnie teraz żałuje, że nie pozwolił jej się dzisiaj wykazać. Zastanawiała się jakie szanse ma jej jednoręczny miecz przeciwko jego halabardzie. Nie łudziła się, że jest silniejsza od niego. Będzie musiała unikać zwarć. Rano jako pierwsza dogoniła złodzieja eliksirów więc na pewno jest szybsza. Po chwili namysłu zdjęła narzucony niedbale płaszcz. Nie potrzebowała dodatkowego balastu. Rozległy się brawa, kiedy na plac wkroczył Alex. Nie wątpiła ani przez moment, że przyjdzie. Taki typ faceta. Wyglądał na spokojnego, ale Grace dostrzegła w jego oczach iskierkę gniewu. Uśmiechnęła się do siebie w duchu. Więc w końcu wzbudziłam w nim jakieś emocje, pomyślała. Stanęli naprzeciw siebie. On trzymał oburącz halabardę, ona wyjmowała właśnie miecz z pochwy.\n- Gotowy? - zapytała.\nSkinął jej głową w odpowiedzi. Nie czekając na nic więcej, rzuciła się w jego stronę wymachując ostrzem. Miała rację, nie był szybszy, ale poruszał bronią całkiem sprawnie. Odbił jej wszystkie ciosy i wyprowadził kilka swoich. Bronie szczęknęły o siebie donośnie. Uderzenia halabardy stopniowo przybierały na sile. Za którymś razem nogi się pod nią ugięły. Musiała zrobić dwa kroki do tyłu. Cholera! Był silniejszy niż się spodziewała. Kolejna wymiana ciosów. Dwoiła się i troiła, żeby jej ostrze choćby go drasnęło. Nic z tego. Nawet gdyby zwiększyła szybkość jeszcze bardziej, jego obrona była zbyt mocna. Jak go zmusić żeby się odsłonił? Padły następne uderzenia. Tym razem musiała uskoczyć kilka razy. O mały włos nadziała by się na ostrze. Skoczyli na siebie w tym samym czasie. Zwarcie. Przecież miała do tego nie dopuścić! Halabarda naciskała na jej miecz tak mocno, że czuła ból w nadgarstku. Ale w końcu się odsłonił.\n- Dlaczego to robisz? - zapytał nagle. - Przecież to głupota. Schowajmy broń i zapomnijmy o całej sprawie.\n- Nie chcę - zaprotestowała ledwie łapiąc oddech. - Tylko tak mogę rozwiązać tę sprawę.\n- Nie rozumiem cię - odpowiedział tylko i wtedy zdała sobie sprawę, że nie patrzy jej w oczy, ani nawet na ich bronie w zwarciu. Podążyła w dół za jego wzrokiem i błyskawicznie uskoczyła na bok przed kopniakiem... w brzuch. Musnęła dłonią wybrzuszenia na swoim pasku. Domyślił się gdzie schowała flakonik. A więc to ona była tą, która się odsłoniła. Uniknęła następnych ciosów i zasłoniła się przed kolejnym. Skąd on bierze tyle siły? Znów zwarcie. Nie zamierzał się poddać, ale tym razem ona była szybsza. Kopnęła go z całej siły w kolano. Drgnął, próbując przełożyć ciężar z jednej nogi na drugą, tym czasem ona zanurkowała pod jego halabardą i wolną ręką uderzyła go w brzuch najmocniej jak tylko potrafiła. Zgiął się wpół bardziej ze zdziwienia niż z bólu i wtedy przystawiła mu ostrze do szyi.\nPrzez sekundę wyglądał na wściekłego, potem na smutnego, a po chwili na jego twarz powrócił ten sam spokojny wyraz twarzy, który miał przed walką. Nie było w nim jednak już tej gniewnej iskierki, raczej odrobina zrezygnowania. Wypuścił z rąk halabardę w geście poddania. Kiedy usłyszała dźwięk broni uderzającej o bruk schowała swój miecz i odsunęła się od niego na dwa kroki. Rozległy się brawa, które zaraz ucichły, kiedy Alex się wyprostował. Spojrzał na nią wyczekująco. Magowie również wbili w nią wzrok. Wyciągnęła zza paska flakonik. Alex stał i czekał jak na ścięcie. Zrobiło jej się go prawie żal.\n- To jak? - zaśmiała się. - Pijesz czy błagasz o litość?\n- Wypiję - odpowiedział bez wahania, wyciągając rękę po buteleczkę.\nTego właśnie się spodziewała. Wypiłby nawet gdyby to była trucizna. Taki typ faceta, pomyślała pomyślała już po raz drugi tego wieczora. Przyglądała się spokojnie jak wyciąga koreczek i pije. Do dna. Kiedy skończył otarł usta rękawem i wbił spojrzenie w Grace. Na kilka sekund zapadła bardzo krępująca cisza.\n- Yhm... Grace?\n- Kiedy to zacznie działać? - Zaczynał wyraźnie tracić cierpliwość.\n- Jakiego działania spodziewasz się po soku żurawinowym? - zapytała unosząc brew.\n- Po soku? Ale ten flakonik...\n- Właśnie, flakonik możesz mi już oddać - weszła mu w słowo. - Mam taką małą kolekcję, na pewno ci o niej wspominałam, do której bardzo by pasował. Kiedy go dostałam był w nim jakiś eliksir, ale go wylałam.\n- To znaczy, że nie chciałaś... No wiesz... Myślałem, że....\n- Wiem co sobie myślałeś. - ponownie mu przerwała, poważniejąc nagle. - Że szaleję z miłości do ciebie i o niczym innym nie marzę, jak tylko spoić cię eliksirem, żebyśmy mogli być razem na zawsze. To właśnie myślałeś, prawda?\n- Tak - przyznał pokornie i po chwili dodał - Wybacz.\n- Głupek. Mówiłam ci przecież, że powinieneś bardziej mi ufać.\nNa sekundę ich palce się zetknęły, kiedy delikatnie wyjęła mu z ręki flakonik z różowego szkiełka, sprawcę całego zamieszania.\n- Bardziej niż na miłości zależy mi tylko na szacunku - dodała jeszcze odchodząc i zostawiając Alexa w kręgu chichoczących magów. Kilku poklepało go pocieszająco po plecach. Nie zwrócił na nich uwagi. Grace mogła wreszcie wracać do domu. Nagrodę odbierze jutro. Nie mogła z resztą w tej chwili myśleć o pieniądzach. Ścisnęła w dłoni pusty flakonik i uśmiechnęła się. Kiedy szła powoli przed siebie nie odwróciła się ani razu. Nie musiała. Wiedziała, że właśnie teraz Alex patrzy tylko na nią.\nIKa : 2011-04-04 16:34:38\nModeracja łypie ZUYM okiem na jednowyrazówki.\nBędę gryźć za takie, ostrzegam.\n[i]Moderacja łypie ZUYM okiem na jednowyrazówki. Będę gryźć za takie, ostrzegam.[/i]\nSocki : 2011-04-02 23:31:02\nWpisując się w ramy komentowania narzuconą przez moich poprzedników....\nfvb : 2011-04-02 20:17:59\nania : 2010-10-14 22:20:46


Utworzenia odrębnej wsi Brzezówka będzie głównym temat spotkania wiejskiego - Kolbuszowa - wiadomości, informacje, wydarzenia\nUtworzenia odrębnej wsi Brzezówka będzie głównym temat spotkania wiejskiego\nOpublikowano: ndz, 26 maj 2019 18:30 2019-05-26T18:30:00.000Z\nWIADOMOŚCI Spotkanie wiejskie w Domatkowie odbędzie się już w najbliższy poniedziałek. Jednym z tematów dyskusji będzie przeprowadzenie konsultacji społecznych w celu utworzenia odrębnej wsi Brzezówka.\nSpotkanie wiejskie przewidziane jest na 27 maja (poniedziałek) na godz. 18:15. Obrady otworzy sołtyska wsi Grażyna Rozmus. Następnie zgromadzeni mieszkańcy wybiorą członków rady sołeckiej. Na końcu zebrania poruszone zostaną sprawy różne.\nI poco to komu potrzebne.. zapewne na taki pomysl wpadł wlasciciel parku rozrywki znajdujący sie na brzezowkce bo ludzie nie moga tam trafic... i trafiają na brzezowkce pod Ropczycami a ile to później zachodu, zmiana adresu chodzenia po gminach starostwach bankach ile kosztów nie potrzebnych kosztów.