IPN przesłucha prezydenta | Głos Koszaliński\nIPN przesłucha prezydenta\n(dmk) 21 listopada 2006, 22:05\nKilkudziesięciu przesłuchanych świadków, setki stron akt - to efekt trwającego od roku śledztwa gdańskiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w sprawie represjonowania podziemnej "Solidarności" w Słupsku.\n- Przesłuchaliśmy już prawie wszystkich poszkodowanych, członków solidarnościowej opozycji. W archiwum MSW w Warszawie znaleźliśmy materiały. Być może będą one ważne dla sprawy - mówi prokurator Mirosław Roda z gdańskiego IPN. - Cały czas prowadzimy śledztwo "w sprawie". Ale niewykluczone, że konkretnym osobom zostaną przedstawione zarzuty.\nNa początku przyszłego roku przed prokuratorem zeznawać będą byli milicjanci, esbecy oraz pracownicy Urzędu Miejskiego i Wojewódzkiego, których nazwiska pojawiły się w zeznaniach poszkodowanych. Prokurator Roda zapowiada, że do Gdańska wezwie również prezydenta Słupska Macieja Kobylińskiego, który ten urząd sprawował również w latach 80. Przypomnijmy, że prezydent od początku śledztwa zapewnia, że z prześladowaniem opozycjonistów nie miał nic wspólnego.\nDo rozbijania zebrań członków podziemnej "Solidarności" miało dochodzić w latach 1987-88. Doniesienie w tej sprawie ponad rok temu do gdańskiego oddziału IPN złożyli słupscy radni Ligi Polskich Rodzin.\nJak zapowiada prokurator Roda, śledztwo powinno się zakończyć w pierwszej połowie przyszłego roku.


STABILA 1701 Miara składana biała 1m Laser Tools - Laserowe Narzędzia Pomiarowe\n» STABILA 1701 Miara składana biała 1m\nKod produktu: D9D7-971FC\nKod EAN: 4005069162917\nMiara klasyczna od firmy STABILA została wykonana z wysokiej jakości drewna bukowego. Posiada III klasę dokładności oraz funkcję trasowania (człony tworzą prostą krawędź na całej długości przymiaru). Po rozłożeniu metrówka ma równy brzeg i może być używana jako linijka. Podział centymetrowy i milimetrowy został naniesiony na obu stronach miary.\nMiara składana biała STABILA 1m


Jesteś tutaj: HomeBydgoszczWyświetlenie artykułów z etykietą: Bydgoszcz Główna\nniedziela, 17 styczeń 2021 00:01\nParking znajdujący się przy stacji Bydgoszcz Główna stał się płatny – za godzinę postoju zapłacimy 3,5 zł, możemy też kupić miesięczny abonament za 120 zł. Przez ostatnie lata mogliśmy na tym parkingu, oferującym 30 miejsc postojowych, zostawić samochód bezpłatnie, ale tylko do godziny. Było to rozwiązanie wygodne, gdy chcieliśmy kogoś odebrać przy...\nW sobotę na bydgoskim dworcu głównym przygotowano szereg atrakcji dla miłośników kolei. Można było oglądać lokomotywy, a nawet zasiąść w ich kabinie. Największą atrakcją była natomiast możliwość przejażdżki z perspektywy maszynisty....


24 Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy,\nktóry odbędzie się 10.01.2016 roku o godz. 17.00 na sali widowiskowej.\n-występ dzieci z sekcji tanecznych z GCKiS\n-licytacje przedmiotów z WOŚP,\n-kawa, herbata i ciasto,\nNieodpłatna pomoc prawna przysługuje posiadaczom Karty Dużej Rodziny, kombatantom i weteranom, osobom poniżej 26 i powyżej 65 roku życia, osobom, którym w okresie roku poprzedzającego zwrócenie się o pomoc przyznano świadczenie z pomocy społecznej, osobom które w wyniku klęsk żywiołowych, katastrof naturalnych lub awarii technicznych znalazły się w sytuacji zagrożenia lub poniosły straty oraz kobietom w ciąży.\nPomoc obejmuje poinformowanie osoby uprawnionej o obowiązującym stanie prawnym, o przysługujących jej uprawnieniach lub spoczywających na niej obowiązkach; wskazaniu sposobu rozwiązania problemu prawnego, udzielenie pomocy w sporządzaniu projektu pism, pod warunkiem jednak, że sprawa znajduje się na etapie przedsądowym i nie toczy się jeszcze postępowanie przygotowawcze; sporządzenie projektu pisma wszczynającego postępowanie sądowe albo postępowanie sądowoadministracyjne; sporządzenie projektu pisma o zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika z urzędu w postępowaniu sądowym; ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w postępowaniu sądowo-administracyjnym.\nPomoc nie obejmuje spraw z zakresu prawa celnego, dewizowego, handlowego i działalności gospodarczej, z wyjątkiem przygotowania do jej rozpoczęcia.\nWięcej informacji znajdziecie Państwo na stronie: darmowapomocprawna.ms.gov.pl\nNidzica – lokal na II piętrze pokój nr 3 w budynku Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Nidzicy, ul. Kolejowa 5,\nCzynny: poniedziałek – wtorek w godzinach od 9.00 do 13.00\nJanowiec Kościelny – lokal w budynku Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej nr 148\nCzynny: środa i czwartek w godzinach od 9.00 do 13.00\nJanowo - lokal w budynku Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, ul. Przasnyska 51\nZimowisko z programem sportowym\n„Na Własne Konto" – projekt skierowany do uczniów gimnazjów


Szkolenie z podstawowego piercingu | parenting.pl\nSzkolenie z podstawowego piercingu\nOpis usługi Szkolenie z podstawowego piercingu\nSzkolenie z piercingu przeznaczone jest dla osób, które chciałyby nauczyć się profesjonalnego przekłuwania różnych części ciała. Szkolenie składa się z części teoretycznej oraz praktycznej. W pierwszej z nich uczestnicy dowiedzą się jak wyposażyć warsztat piercera oraz poszerzą swoją wiedzę z zakresu anatomii. Nauczą się jak postępować w przypadku powikłań i jakie są przeciwwskazania do zabiegu. Poznają również prawne aspekty prowadzenia salonów piercingu. Z kolei w części praktycznej każdy uczestnik wykona co najmniej trzy przekłucia.\nSzkolenie trwa 1-2 dni.\nDzięki szkoleniu uczestnicy opanują trudną sztukę piercingu. Będą mogli zająć się artystycznym przekłuwaniem ciała z zachowaniem wszystkim zasad higieny i bezpieczeństwa. Po ukończeniu zająć będą solidnie przygotowani do podejmowania samodzielnej działalności w tym zakresie.\n- anatomia ciała oraz histologia skóry,\n- alergologia i antyseptyka,\n- różne miejsca przekłuwania,\n- pielęgnacja po zabiegu,\n- przeciwwskazania do zabiegu i możliwe powikłania,\n- warsztat pracy piercera,\n- prawne aspekty dotyczące prowadzenia salonów piercingu,\nPołożenie na mapie Szkolenie z podstawowego piercingu\nOpinie o usłudze Szkolenie z podstawowego piercingu\nProfesjonalny kurs piercingu\nProfesjonalny kurs piercingu przygotowuje do wykonywania zawodu piercera. Zajęcia są podzielone na część teoretyczną oraz...\nRabat 200 złotych na hasło abcNauka.pl


Mongolia – Ewelina Kozok | Travelbit\nJesteś w: Travelbit » Relacje z podróży » Azja » Mongolia – Ewelina Kozok\nMongolia – Ewelina Kozok\nTRASA: Olgi, Khovd, Bayankhongor, Avaikheer, Ułan Bator, Pustynia Gobi, Dadal\nCZAS: Wrzesień, Październik 2009\nOSOBY: Ewelina i Michał Kozok.\nWALUTA: 1$ = 1500 Tugrików,1€ = 2140 T\na). ponieważ na Gobi chciałam jechać tylko ja (Michał był tam już 8 lat temu), musiałam skompletować grupę. Przeszłam się po wszystkich głównych Guest Housach w UB i wszędzie zostawiałam swojego emaila. Dlatego mam jako takie porównanie cenowe. Najtańszy okazał się UB Guest House – 29 $ za dzień, ale Khongor Guest House pierwszy znalazł dla mnie grupę – 34$ za dzień. Cena w obu przypadkach obejmuje przewodnika, wstępy, noclegi, jedzenie 3 razy dziennie, 1 prysznic na tydzień i godzinną przejażdżkę na wielbłądzie. Wycieczki są od 6-19 dni. Koniecznie trzeba sprawdzić czy w programie są duże wydmy zwane Khongoryn Els (to w 7 dniowych, ale mi się udało w 6 dniowej).\nb). najtańszy wariant to wypożyczenie samochodu (6 osobowy łazik – taki sam jak na wycieczki) z kierowcą. Warto wybrać kierowcę z biura, nie z ulicy – bo wtedy on wie co zwiedzać. Samochód na dzień z kierowcą kosztuje ok 35-40 dolarów, do tego płaci się za benzynę około 1$ za litr (dużo pali). Im dalej w interior tym droższe ceny. Można spać w namiotach zamiast w jurtach i samemu gotować. Khongor Guest House wypożycza namioty i śpiwory bezpłatnie, jeśli od nich bierze się samochód. Inne biuro do wynajęcia samochodu to np. Radiant Sky – Peace Ave15 (najtańsi w okolicy).\nc). jeśli się podróżuje większą grupa można zamiast proponowanego wyżej kółka zrobić ciekawszy przejazd przez Gobi ze wschodu do UB. Autobusami lokalnymi dojechać do Bayankhongor, potem samochodem pocztowym do Bayangovi (pytać na poczcie, odjeżdża w piątki) i tam wynająć samochód Nie działają tam jednak żadne biura podroży, a lokalni często nie chcą się sami wypuszczać daleko w Gobi. Nam się udało znaleźć chętnego, ale było nas tylko dwoje i w tym wypadku było trochę za drogo (powyżej 300$ za samochód do Dalanzadgad i jego pusty powrót)\na). skorzystaliśmy z biura podróży Blue Wolf Travel w Olgi. Zapłaciliśmy 80$ za jeepa na 2 dni (rozłożone na 4 osoby – ale normalnie jeep kosztuje 80$ na 1 dzień), 10$ za przewodnika z orłem/ 4os i po 10$/ 1os za wycieczkę konną. Nocleg plus posiłki 5$/ 1os, ale wzięliśmy ze sobą swoje warzywa. Całość na osobę 56 000 T= 40$.\nb). samemu taniej. Jeepem z dworca w Olgi do Sag Sai, potem pieszo około godziny marszu pytając o rodzinę Mana (jurta dane GPS: N 48st55.779′ E 89st34.001′), wytargowanie cen noclegu, wytargowanie cen za konie (konie – 1 dzień 7 500, czyli o połowę taniej)\nc). koniec września i pierwszy weekend października to czas festiwalu. Odbywają się wtedy pokazy polowań orłów, ale także inne tradycje regionu (konne pokazy i gry). Biura podróży głupieją i kasują minimum 40$ za dzień. Nie wiem czy da się na własna rękę z namiotem, bo nie byliśmy tam w tym czasie.\nNa całej trasie korzystaliśmy głównie z namiotu, couchsurfingu, a w stolicy również z Guest Houses.\na). namiot oszczędza dużo pieniędzy i daje możliwość noclegu wszędzie. Mongolia jest bezpieczna i poza stolicą rzadko zdarza się ktoś nieprzyjemny. Miasteczka na zachodzie otoczone są zwykle górkami i łatwo pieszo znaleźć ustronniejsze miejsce. W Olgii, Khovd, Bayankhongor można spać spokojnie nad rzeką, w Avaikheer na wzgórzach. Na trekingu – ogromna przestrzeń do wyboru. Uwaga: w połowie października robi się już zbyt zimno.\nb). dużo korzystaliśmy z couchsurfingu www.couchsurfing.com. Jest to forma darmowego noclegu, ale nie darmowego hotelu. Na couchsurfing trzeba mieć czas i lubić towarzystwo ludzi. Uwaga, warto uważnie przeczytać profil osoby zapraszającej. Czasem jest to ktoś nieodpowiedni np. podaje cenę za jedzenie lub oferuje wycieczki. Czasem – co może się zdarzyć zwłaszcza w Mongolii – jest 20 kilometrów za miejscem, gdzie się go spodziewamy. W Mongolii zetknęliśmy się z młodymi amerykańskimi wolontariuszami Peace Corps i oni często ogłaszają się na CS. Wysyłani są do wiosek na ponad 2 lata, mieszkają jak lokalni – często w jurtach. Spotkania z nimi wprowadziły nas w kulturę Mongolii bocznymi drzwiami.\nc). Guest House – schroniska – korzystaliśmy z nich głownie w stolicy. Polecam Khongor – dormitorium 5$/ os (domry czyste, każdy ma zasłonkę), pokój 2-osobowy 7$/ os. Jedyny minus to brak miejsca spotkań podróżników, poza małą kuchnią i biurem. UB Guest House: dorm 6$/ os, ma wspólny pokój, gdzie spotykają się ludzie i obsługa była dla nas bezinteresownie pomocna (nie nocowaliśmy a oni odbierali naszą pocztę i informowali nas mailami). Oba położone centralnie. Golden Gobi – dorm 5$/ os czysty i ładny, ale dorm to jednocześnie salon wspólny. Nie polecam Bold Guest House- 5$/ os – brudno i właściciela prawie nigdy nie ma, a każdy może wejść.\nd). w jurtach spałam tylko na wycieczkach, ale w mniej turystycznych miejscach zawsze zaproszą – warto mieć jakiś prezent.\na). transport publiczny\nBilety na autobus można zamówić dzień wcześniej na dworcu lub bezpośrednio w autobusie. Można zarezerwować też miejsce w minibusie u kierowcy – płaci się w dniu odjazdu. Nie ma dodatkowej opłaty za bagaż.\nZ każdego miejsca w Mongolii można dojechać do stolicy Ułan Bator. Czasem trudno dojechać gdziekolwiek indziej poza stolicą. Jeśli nie znajdzie się transportu na bazarze, warto spróbować na poczcie. Pocztowe minibusy dowożą paczki do różnych mniejszych miejscowości w aimagu i zabierają również podróżnych.\nMy wjechaliśmy do Bayan – Olgii z Rosji.\nOlgii – stolica, 56 godzin, 60 000 tugrików/ autobus\nOlgii – Khovd, 7godz, 10 000 (uwaga wyjeżdżają tylko po południu)/ minibus\nOlgii – Sag Say, 1,5 godz, 3 500 (uwaga wyjeżdżają tylko po południu)/ jeep\nKhovd – stolica, 50 godz, 55 000/ autobus\nKhovd – Bayankhongor, 23 godz, 45 000/ autobus\nBayankhongor – stolica, 14 godz, 16 000/ autobus\nBayankhongor – Avaikheer, 3,5 godz, 10 000/ jeep autostop (autobus jedzie około 6 godzin)\nAvaikheer – stolica, 7 godz, 14 000/ autobus\nUłan Bator – Ondorkhaan, 5,5 godz, 10 000/ autobus i\nOndorkhaan – Dalat, 6 godz, 10 700/ minibus pocztowy\nZwykle płatny, ale to nie największy problem. Po wędrówce w okolicach parku narodowego “Tsambarat Uul” wyszliśmy na wielką polanę. Poprzecinana była śladami kół na przestrzeni co najmniej 2 km. Ustawiliśmy się przy czymś co wyglądało jak droga główna i zobaczyliśmy chmurę kurzu kilometr od nas. Samochód nas nawet nie zauważył, a przy tym niezwykle rzadkim ruchu to po prostu pech. Musieliśmy iść kawał drogi do przełęczy gdzie ślady zjeżdżały się na mniejszej przestrzeni. Próbowaliśmy stopa 2 razy i za każdym razem czekaliśmy 7 godzin. Ale oczywiście wszystko zależy od szczęścia\n4.Stolica Ułan Bator\na) transport, jedzenie i zwiedzanie w stolicy\nPo mieście można poruszać się autobusami (300) i trolejbusami (200). Niestety nie jeżdżą wcześnie rano, ani po 22. Taksówka to każdy samochód, który zatrzyma się na podniesioną rękę (z centrum na dworzec kolejowy ok 3000). Dojazd na lotnisko – autobus nr 11.\nPoczta znajduje się na południowo-zachodnim krańcu głównego placu Sukhbaatar. Można tam kupić ładne pocztówki, wysłać paczki do domu lub skorzystać z taniego i w miarę niezawodnego (jeśli jest prąd) internetu – 500 T/ godz.\nJedzenie – pełno wszędzie knajpek. Europejskie dominują na Peace Ave (dania powyżej 5 000 T). Mongolskie pachną baraniną i są dużo tańsze (dania od 1 500 T). Polecam wegetariańską Luna Blanca – ul Juulchin Gudami (równoległa do Peace Ave, w tym samym kwadracie co poczta).\nUwaga – w wielu muzeach działają zniżki studenckie nawet na ISIC (nawet na lewego z Bangkoku). Za zdjęcia zawsze płaci się osobno. Prawie nigdzie nie ma przewodnika, ale napisy są po angielsku. Swoją drogą ktoś kto zaplanował muzea w tym mieście musiał być albo szalony, albo uwielbiał łamigłówki . Poza 3 głównymi muzeami reszta jest poutykana pomiędzy blokowiskami. Nikt nie uznaje adresów i numerów – wszystko jest na zasadzie rogów i kątów. Gdzie jest muzeum martyrologi? Naprzeciw zielonego budynku z restauracją koreańską. A gdzie jest ta restauracja? Jak znajdziesz róg ulicy, na której jest klasztor i ulicy, na której jest policja to musisz iść w lewo. Acha… to przecież takie proste..\nW informacji turystycznej na Sukhbaatar Sq można dostać mapkę miasta i informacje po angielsku.\nUłan Bator poznaliśmy dokładnie, ponieważ utknęliśmy tu miesiąc w oczekiwaniu na chińską wizę pracowniczą. Teoretycznie przeciętny podróżnik spędzi tu tylko tyle czasu ile potrzeba na organizacje wiz i transportu. Każdy jednak tu trafi, wiec jakby z tych czy innych przyczyn ktoś miałby ochotę podążyć naszymi śladami to polecam lub nie:\n– Muzeum Historii Naturalnej – uzupełnią wiedzę o Mongolii. Najbardziej podobały mi się szkielety dinozaurów. Niektóre olbrzymie, inne mniejsze, ale ciekawe – jak 2 walczące potworki. Dużo jaj (oczywiście dinozaurzych) wygrzebanych w piaskach Gobi. Meteoryty i wypchany zwierzyniec. (wstęp -n- 2 500, s- 1 000)\n– Choijin Lama Temple Museum. W tym muzeum religii, które dawno temu było klasztorem (ale tylko przez 20 lat), a uchowało się jedynie jako muzeum, przedstawiony jest mongolski buddyzm. Było tam dużo złota, chorągiewek modlitewnych, buddów małych i dużych Były też malowidła sufitowe. Przedstawiały kawałki ludzi. A to nereczkę, a to kawałek flaków, a to robala wychodzącego z oka, odcięte głowy, ręce. Nieco makabryczne, ale ciekawe. Podobało mi się położenie – w samym centrum miasta na zapleczu jednego z niewielu nowoczesnych drapaczy chmur w kształcie żagla (wstęp -n- 2 500, s- 1 000). Stanowi to niezły kontrast.\n– Międzynarodowe Muzeum Intelektu (International Intellectual Muzeum)\nMuzeum składało się z dużej ilości puzzli, zabawek dających do myślenia, szachów itd. I co to ma wspólnego z Mongolią? Czy wiecie, że jurta jest tak naprawdę puzzlem? No, skoro da się ją złożyć i rozłożyć jak klocki. Czy wiecie jak zamykano dawniej drzwi? Przecież nie było kłódek, ale 2 logicznie połączone druciki mogły zmylić każdego złodzieja. Takie właśnie kawałki metalu przynieśliśmy do domu i się nimi bawimy. Mam tez skórzany woreczek, a w środku 4 kostki. Mam na myśli prawdziwe kostki z kostki lewej nogi zwierzęcia. Z prawej też mogą być, ale musiałam dodać jakiś przymiotnik, żeby kostki od kostek rozdzielić. Można nimi grac lub odczytywać z nich przyszłość. Strony kostek odpowiadają nazwom zwierząt (koza, owca, koń, wielbłąd). Zaryzykowałam i rzuciłam sobie kości. Wyszły mi 3 kozy i wielbłąd – czy to znaczy, że pojedziemy do Chin? (Michał mówi, że niczego się w tym muzeum nie nauczyłam). A jakie urocze szachy mają. Np można sobie jurtami grać. Albo szachownicą poprowadzić armię Czyngis Khana na japońską drużynę Sumo. (Wstęp – 3 000 bez zniżek. Zwiedzanie trwa ok 2 godzin i ma się anglojęzycznego przewodnika).\n– Muzeum Mongolskiej Historii – nie polecam, chyba że ktoś jest bardziej zainteresowany historycznie. Były tam i kamienie cmentarne, i stroje, i biżuteria, i przedmioty codziennego użytku, i czasy komunistyczne. Ale dla mnie historia Mongolii dalej żyje – w stepie szerokim, gdzie nomadzi używają tych samych narzędzi, grają w te same gry kośćmi, warzą mleko końskie w identycznych skórzanych sakwach. Oczywiście doszedł do tego plastik i antena satelitarna, ale bardziej poczułam historię wśród żywych niż martwych. (wstęp -n- 2 500, s- 1 000)\n– Gandan Khiid – działający klasztor buddyjski. W niedzielne poranki można się tu natknąć na modlących mnichów Jest to zespół kilku budynków, w głównym znajduje się 26 metrowy miedziany, pokryty złotem budda. Tylko wstęp do głównego budynku świątyni jest płatny, po dziedzińcu można pochodzić bezpłatnie (wstęp -n- 3 500)\n– Pałac Zimowy. Większa wersja muzeum religii. Wypchane zwierzątka, dary innych władców, świątynie. Trzeba dojechać autobusem nr 7 z pod hotelu Bayangol i można to połączyć ze spacerem do wielkiego posągu buddy. Wysiada się na przystanku za muzeum (Pałac Zimowy – wstęp -n- 2 500). Uwaga: nieczynny w środę i czwartek. 1,5 km dalej na południe znajduje się 16 metrowy budda a ponad nim pomnik bohaterów (bezpłatnie).\n– koncert Tumen Ekh Song & Dance Ensamble w State Youth & Children’s Theatre. Polecam bardzo! Koncert był uroczy. Podoba mi się ich stepowa muzyka. Są tacy rozśpiewani i zawsze w ich piosenkach czuję przestrzenie. I pędzące konie. I jurtę czekającą na końcu drogi. Kiedyś nawet powiedziałam, że szczególnie lubię jedną piosenkę. Potem ktoś mi powiedział, że to 10 rożnych piosenek tylko wszystkie brzmią podobnie.\nPamiętam jak podróżowaliśmy godzinami w autobusach mongolskich. Ludzie zawsze po jakimś czasie podśpiewywali sobie (i oczywiście popijali wódkę). Podśpiewywał sobie pasterz na koniu. Podśpiewywali nauczyciele na pikniku.\nIch instrumenty są po prostu ładne. Mój ulubiony to „morin khuur”, jest to instrument smyczkowy, ale stawia się go między nogami, gryfem do góry. Struny są z włosów końskich, tak jak smyczek, a najpiękniejsze jest wykończenie – rzeźbiona głowa konika. Powiększoną wersją tego instrumentu jest kontrabas – również koński. Pozostała część orkiestry to lokalne fujarki, trąbki i cymbałki. Co jednak sprawiło, że koncert był inny niż wszystkie – dobywające się z wnętrza ciała gardłowe dźwięki. Mężczyzna drżał i mruczał swoim gardłem muzykę niepodobną do niczego innego poza właśnie gardłową operą.\nByły też tańce. Umakijażowane panienki potrząsały rękami jak w bajce z tysiąca i jednej nocy. Taniec religijny odbywał się w ciężkich maskach zdobionych kolorowymi kamieniami. Maski przedstawiały szerokie uśmiechy smokowatych potworów (wstęp -n- 12 000, s- 8 000). Teatr trudno znaleźć (przebudowują okolice) – po drugiej stronie ulicy niż hotel Bajangol, kilkadziesiąt metrów na południe. Koncerty są codziennie.\n– jeśli ktoś woli rockową wersję ludowego koncertu to polecam grupę “Altan Urag”. Często grają w pubie Ikh Mongol, obok cyrku (czwartki i niedziele o 21:30).\nb) urząd imigracyjny\nWizę można przedłużyć tylko raz. W tym celu trzeba odwiedzić urząd imigracyjny na południu miasta – za hotelem Bayangol, ale jeszcze przed mostem – po prawej stronie. Przedłużenie na miesiąc kosztuje 61$ (to jest 15$ za pierwsze 7 dni plus po 2$ za każdy następny, czyli wizę można przedłużyć na min 7 dni, a max 30) plus 5 000 T opłaty administracyjnej oraz 1 000 T za druczek. Wpłatę uiszcza się w banku w tym samym budynku. Trzeba mieć 2 zdjęcia i kopię paszportów (kopię można zrobić też na miejscu). Oczekiwanie – 2 dni.\nc) wiza chińska\nAmbasada otwarta od 9.30 do 12 (ale od 11.30 już nic się nie załatwi) w poniedziałki, środy i piątki. Wydanie wizy turystycznej dla Polaków bezpłatne, ale czeka się 7 dni. Wydanie wizy ekspresowej na następny dzień otwarcia ambasady – 20$, płatne na miejscu przy odbiorze. Trzeba mieć 2 zdjęcia, kopię paszportu, bilet wjazdowy do Chin (taka bzdura, jakby się bali, że dadzą ci wizę do Chin a ty do nich nie pojedziesz!), rezerwacje hotelu w Chinach. Te dwa ostatnie punkty można obejść prosząc o wizę 15 dniową i załatwiając przedłużenie na miejscu. Wszystko jednak zależy od osoby w okienku (np. czy może być rezerwacja czy musi być oryginał). Inni turyści radzili sobie przy pomocy biletów z biur podróży, które potem zwracali. Może być bilet na pociąg.\nDla nas Mongolia to przejście do innego świata w podróży. Zaczynaliśmy podróż poślubną w Gruzji i przejechali przez dziewięć byłych republik radzieckich – gdzie często czuliśmy się jak w powrocie do dzieciństwa. Nagle nasz rosyjski nie działa, nie potrafimy przeczytać menu, z którego zniknęła krowa. W poprzednich krajach byliśmy jedną nogą w domu. Tu jesteśmy “gdzieś indziej” – dlatego Mongolia nas zachwyca.\nWjechaliśmy do Mongolii od zachodu, z Rosji. Powitało nas miasteczko w 90% złożone z Kazachów. Dodać tu należy, że te 2 państwa (Mongolia i Kazachstan) nawet nie graniczą ze sobą – dzieli je 20 km odcinek Rosji i Chin.\nPodoba nam się to małe miasteczko Olgi pełne jurt i domków. Z krową wyjadającą śmieci pod głównym bankiem. Z bazarem, na który trzeba zapłacić za bilet, żeby wejść. Z ludźmi poubieranymi w “dole” – tradycyjne mongolskie “szlafroki” – ciepłe i błyszczące jedwabiem ze złotem.\nNajciekawiej wygląda zakurzony zachód słońca odbijający się we wznieconym przez wiatr kurzu dróg. Śpimy w jednym z takich biednych domków u amerykańskiej wolontariuszki. Wodę trzeba nosić ze studni, grzeje się w piecu drewnem lub węglem, gotuje w tym samym pomieszczeniu, a do toalety – ogromnej dziury w podłodze drewnianej przybudówki – trzeba iść 100 metrów. Na prysznic raz w tygodniu chodzi się, tak jak całe miasteczko, do łaźni. Też poszliśmy, tylko od razu poszaleliśmy i zamówiliśmy sobie saunę na godzinę. Wreszcie się wygrzaliśmy, bo w Mongolii temperatury jak na Syberii.\nZ Olgi pojechaliśmy do Sagsai.\nNajpierw jeepem w kurzu przedarliśmy się przez puste góry do wioski. Nie, to nie była wioska tylko rozległe pustkowie usiane białymi kropkami jurt i tysiącem maleńkich kropeczek – owcami, końmi i jakami. Co to jest jak? Zwierzę przypominające żubra, a trochę krzyżówkę krowy i owcy. Daje mleko. Smakuje jak krowa.\nW jurcie było więcej miejsca niż w jurtach kirgiskich. W środku stały 3 metalowe łóżka, niski malowany stół i krzesełka. Podstawowym napojem jest herbata, prawdziwa mongolska. Zamiast cukru używają oni soli. Słona herbatka? Z mleczkiem czy łyżeczką masła?\nKonie mongolskie były mniejsze, miały krótsze nóżki i w ogóle mi się podobały, bo się tak nie bałam. Michał nawet galopował po raz pierwszy w życiu, a ja pozbyłam się uczucia, że na koniu jestem tylko workiem ziemniaków i kłusowałam. Pojechał z nami myśliwy – stary Kazach ubrany w skóry zwierząt – zaprezentować nam swojego orła. Niestety orzeł nie polował na króliki, tylko na wnętrzności królika przywiązane do kawałka sznurka. Sam orzeł był wielki i piękny, ale “polowanie” nas nieco rozczarowało. Między ptakiem i mistrzem było widać wręcz fizyczne podobieństwo. Mogłam też poczuć ogromny ciężar orła na swojej ręce ubranej w specjalną rękawicę. I spojrzeć mu prosto w dziób. Eagle hunters (polujący z orłami) słynni są na cały świat. Prawdziwe polowania odbywają się tylko zimą. Polecam mimo wszystko nawet w innej porze roku!\nJadąc dzień na koniach zatrzymywaliśmy się w jurtach, zawsze na słoną herbatkę! . Wieczorem leżąc na baranich skórach i głaszcząc kota byłam szczęśliwa, że z konia już zeszłam Bolało miejsce po siodle. Na drugi dzień poszliśmy na pieszy spacer, przekroczyli kilka lodowatych rzek i wypili hektolitry słonej herbaty!\nZ Olgi pojechaliśmy marszrutką (minibusem) do Khovd (210 km – średnio 7 godzin) i wysiedliśmy w środku nocy na przełęczy. Kierowca szalał w mroku, a całe 18 osób (w małym minibusiku) podskakiwało jak worki z mąką. Na przełęczy (dane GPS: N 48st24.894′ E 90st17.506′ -2100 mnpm) wiało, musieliśmy trochę zejść, żeby udało nam się rozbić namiot. Niebo upstrzone piegami gwiazd. W nocy spadł śnieg. Cali w białych gwiazdkach składaliśmy namiot. Krajobraz zamknięty białymi szczytami, w dole rozległa dolina z białymi jurtami Śnieg przestał padać Gdy ściągnęliśmy buty by przekroczyć kolejną lodowatą rzeczkę (w tej podróży przekroczyłam więcej rzek niż spałam w łóżku) świeciło już słońce. Pierwszy dzień tej wędrówki nazwałabym szlakiem szkieletów. Weszliśmy w wąwóz upstrzony co kilkaset metrów pokaźnymi białymi kośćmi. Tu resztki konia, tam owcy. Poza jurtami w pierwszej dolinie nie spotkaliśmy nikogo, tylko niezliczone szkielety zwierząt. Kolejny dzień był taki jaki sobie wymarzyliśmy. Przekraczaliśmy przełęcze przechodząc z doliny w dolinę. Każda odkrywała ogromną przestrzeń pomiędzy wysokimi, ale łagodnymi górami. Od końca do końca doliny szliśmy czasem 10 km, mijając tylko pasące się samotnie stada koni.\nPo 3 dniach wyszliśmy na drogę złapać stopa do Khovd. (dane GPS: N 48st22.720′ E 91st11.713′ – 1560 mnpm) Piękny teren, rozległa dolina, słońce ogrzewające moją ukochaną przestrzeń i oczywiście kilka dróg znaczonych śladami kół na kilkunastu kilometrach. To ogromny problem ze stopem – zwłaszcza gdy ruch jest prawie zerowy. Siadam przy czymś co wydaje mi się tą najbardziej uczęszczaną linią kół, gdy tymczasem 2 km ode mnie przejechała nagle chmura pyłu – samochód. Próbowaliśmy iść w kierunku wąwozu, by zawęzić drogę, ale i to nie uchroniło nas od 7 godzin czekania. Gdy zaczęło zmierzchać złapaliśmy stopa w kierunku przeciwnym do pożądanego, gdzie wiedzieliśmy, że po ok 30 km są 2 kafejki. Tam ogrzani, najedzeni ustanowiliśmy warty przy oknie. Muszę opisać absurd transportu w Mongolii W tym pustkowiu tysiąca dróg kierowcy uwielbiają jeździć po ciemku. Wyjeżdżają z Olgi o 16 by po 2 godzinach pędzić w totalnej ciemności. Gubić się rozwożąc ludzi po somach (som – mała wioska), przejeżdżać strumyki i dotrzeć na miejsce (np. do Khovd) o bajecznej 2 w nocy. W miejscu w którym utknęliśmy o 22 zaczęły nas mijać liczne samochody. W końcu w jednym już siedzieliśmy, ale gdy kierowca wytoczył się kompletnie pijany z gospody zmieniliśmy pojazd na inny. Nasz nowy kierowca wyglądał trzeźwo, niestety okazało się, że to tylko pozór. Odwracał się do nas na długie pogawędki pędząc jednocześnie z prędkością 80km po bezdrożach, w końcu rozwalił koło, ale nie zwrócił na to uwagi. Tuż przed miastem wykonał kilkumetrowy skok samochodem (z całą 6 pasażerów upchanych w jeepie), ale na szczęście samochód spadł na 4 koła jak kot zrzucony z dachu. Rozbiliśmy namiot nad rzeką.\nDzięki znajomej Amerykance trafiliśmy na tradycyjny horhog – piknik. Na szczęście dotarliśmy tam po połowie, bo na początku zabija się owcę. Jako goście pewnie musielibyśmy jej trzymać nogi, a potem pierwsi kosztować wnętrzności. Flaków już nie było jak przyszliśmy. Udało się nie zjeść ani grama mięsa tylko ziemniaki przesiąknięte zapachem baraniego tłuszczu. Razem z posiekaną owcą w wielkim garze gotowały się warzywa i wielkie kamienie. Dostaliśmy je natychmiast do ręki. Kamienie w swojej podwójnej roli – ogrzewania rak i odganiania pecha wykazały się dużą formą uboczną – tłuszcząc wszystko wokół i zostawiając nieprzyjemny zapach.\nW tle rozbawionej grupy leżało już kilku totalnie nieprzytomnych nauczycieli, co dla nas było nie do pomyślenia, jednak straszna jest kultura oparta na piciu wódki! W ciągu kilku godzin trzy kręgi śpiewających nauczycieli zmieniły się w pobojowisko worków ludzkich. Chyba ten obraz utkwi mi najbardziej w negatywnym wizerunku Mongolii – rozpijaczone społeczeństwo, nieagresywne, ale bezmyślne, wsiadające za kierownicę nawet gdy chodzenie sprawia im poważne problemy. Na szczęście stron pozytywnych jest dużo więcej.\nKolejny przystanek to miasteczko Bayankhongor – stolica ajmagu leżąca daleko od szlaków turystycznych. Dotarliśmy tam autobusem.\nAch cóż to był za autobus. Zamówiliśmy miejsca dzień wcześniej z zastrzeżeniem, że nie chcemy na kolanach owiec. Co do dzieci to mogły by być, bo w poprzedniej marszrutce (minibus) miałam jedno na kolanach i mam doświadczenie – zawinięte w owcze skory było niezłym grzejnikiem, a nie wierciło się, bo było dosłownie zakutane!\nNo, ale wracając do naszej jazdy. Trwała 23 godziny. To o 5 godzin krócej, niż się spodziewaliśmy. Ludzie się zgrali – pili butelkę wódki za butelką i grali w karty. Mówili, że tak trzeba, bo wtedy nie przeszkadza kurz, zimno, wiatr, itd. My jednak tym razem zamiast wódki wybraliśmy śpiworki, czapki, i książeczki, których na szczęście mi tu nie brakuje bo wymieniam je u amerykańskich wolontariuszy\nW Bayankhongor sprawiło nam przyjemność po prostu włóczenie się po ulicach. Weszliśmy na wzgórze ze świętą stupą. Spotkane dziewczynki – nienawykłe do turystów podarowały mi bransoletkę. Z góry było widać czapki jurt poukładane w zagrodach po dwie lub trzy. Całe setki jurt. Płoty dzieliły miasteczko na regularne prostokąty, a w każdym z nich białe kopuły. W następnym miasteczku Arvaikheer spaliśmy w jednej z nich. Urządzona bardzo przytulnie jurta należała do jednej z amerykańskich wolontariuszek. W miasteczku odbywały się właśnie lokalne targi. Na rynku w kilka godzin stanęły jurty przywiezione samochodami, naczepa ciężarówki to scena, na której śpiewały małe wystrojone dziewczynki. Targ zwierząt śmierdział kozami i owcami. Obok tradycyjnych wyrobów z kości i skór zwierząt można było kupić pralki i komputery. Najciekawsze były dla mnie stroje. Mnóstwo ludzi w tradycyjnych, jedwabnych szlafrokach ściągniętych w pasie szarfą. Tymczasem młodzież na bardzo wysokich, cienkich obcasach pokazywała pełne wdzięki. Były krótkie spódniczki i obcisłe koszulki z myszką Miki. W opozycji do szpilek były wysokie buty ze skóry zakończone czubkiem i wypełnione wełną.\nPostanowiliśmy, że dosyć już miasteczek i somów, czas jechać do stolicy – Ułan Bator. W autobusie przemieszania i przemeblowania, a wszystko po to, by usiąść razem wygodnie i wznosić wódkę ku niebu. Oczywiście tradycyjnie wypstrykując kilka jej kropli w powietrze.\nDo stolicy dojechaliśmy w nocy (jakżeby inaczej). Dworzec wyglądał jak stacja benzynowa w środku osiedla. Dotarliśmy do centrum i naszych couchsurfingowych gospodarzy. Dom był pełny, na podłodze spało 9 osób i codziennie przychodził ktoś nowy. W końcu wynajęliśmy tam osobny pokój na ponad miesiąc.\nNa Gobi pojechałam bez Michała, z wycieczką, minibusem z napędem na 4 koła , który za czasów ruskich służył za polowy ambulans wojskowy. Wyruszyliśmy z Ułan Bator (UB) asfaltem, który skończył się 3 km za ostatnim budynkiem. Stanęliśmy przy ich świętym kopcu kamieni, na którym oprócz szalików modlitewnych i porzuconych kul (tych do chodzenia przy złamanej nodze), było mnóstwo pustych butelek po wódce. No cóż, szanuj bogów jak siebie samego – więc co można ofiarować w kraju zdominowanym przez alkohol?\nRuszyliśmy zakurzonymi drogami poprzez pusty, zmieniający się krajobraz. A to kamienie, a to skały, a to zupełnie płasko Tu jedna jurta, tam trzy, stado koni i wymieszane barany z kozami. Powietrze przejrzyste, niebieskie bezchmurne niebo.\nJedziemy. Po drodze przerwa na obiad w jurcie służącej jako zajazd. W ofercie oczywiście zupa z owcy, makaron z owcą i owca bez makaronu i zupy. Niestety nie dało się wybrać np. zupy bez owcy. Nie lubię baraniny, a tym bardziej tej w Mongolii, gdzie nie je się młodych owieczek, dodaje dużo tłuszczu i nie korzysta zupełnie z przypraw. To co ląduje w zupie przeżyło co najmniej kilka lat na mongolskich stepach. Wzięłam zupę z owcy, wygrzebałam całe mięso i zaskarbiłam sobie przyjaciół – przed każdym posiłkiem pięć miseczek lądowało przed moim talerzem i chłopcy cierpliwie czekali, aż wydłubię wszystko i równo podzielę. Za jurtą w tym czasie kolejna owca leciała do aniołków, a sprawne ręce gospodarza obdzierały ją ze skóry.\nWieczorem dojechaliśmy do dwóch samotnych jurt stojących w totalnej pustce. Trzecim budynkiem była kwadratowa toaleta odległa z 200 m od jurty. Muszę przyznać, że zrobiłam jej nawet zdjęcie, gdy zobaczyłam ją w blasku pełni księżyca, jak sobie tak samotnie stoi na półpustyni. Gwiazd było mało, bo księżyc dawał zbyt dużo światła.\nWeszliśmy do jurty gospodarzy. Tam gotowała się nasza kolacja, a w prehistorycznym odbiorniku telewizyjnym leciał czarno biały program ze świata.\nJak wygląda jurta? Jest okrągła i może to jedno z praw feng shui sprawia, że ludzie wydają się tu szczęśliwi Ściany zbudowane są ze skośnie skrzyżowanych listewek, tworząc okrąg. W samym środku znajduje się rzeźbione i malowane koło podtrzymywane na 2 słupach opartych na ziemi. Między kołem i ścianami rozciągnięte są równe patyki (często również zdobione), jak druty parasola. Od zewnątrz konstrukcja przykryta jest kilkoma warstwami skór, koców wełnianych itp. W środku, ściany zdobi materiał kolorowy, podczas gdy parasolowe pręty są ozdobą samą w sobie. U góry jest dziurka na komin i na widok nieba – w nowych jurtach często oszklona. Maleńkie drzwi (zawsze skierowane na południe) malowane we wzory zmuszają każdego do ukłonu, gdy wchodzi do środka. Meble w środku zależą od zamożności rodzinki. Czasem będzie to telewizor, czasem malowane skrzynie, niski stół i taboreciki. Każda jurta ma piecyk, który ogrzewa pomieszczenie i na którym się gotuje. Piecyk stoi w środku. Za łóżka zwykle służą rozkładane skóry i dywany, ale w większości domków są około 2 lub 3 łóżka (drewniane malowane, lub szpitalno-metalowe – jedne i drugie zbyt krótkie dla przeciętnego europejczyka). Ach i oczywiście na zewnątrz jest panel baterii słonecznej lub generator = prąd. Rzadko jest to wiatraczek. Jak już jest prąd to często towarzyszy mu ogromny talerz satelitarny!\nWyjdźmy już z tej jurty i przejdźmy do naszej – turystycznej. Ktoś już tu napalił w piecu, zostawił nam kupkę pachnących trawą, wyschniętych gówienek (główna rozpałka), aby dorzucić w nocy. Zanurzyliśmy się w śpiworki i zasnęliśmy jak białe owieczki.\nDzień drugi. Jedziemy i jedziemy. Odległości są tutaj ogromne, drogi (tzn ślady kół we wszystkich kierunkach) kiepskie. Obiad w miasteczku złożonym z kilkudziesięciu jurt i kilku betonowych postsowieckich bloków. Zgadnijcie co na obiad? Podpowiem, że wcześniej robiło to beee bee. Do popicia herbata, oczywiście słona i oczywiście z mlekiem (to akurat mleko robiło wcześniej mee, mee).\nPunkt wycieczki nr 1 to wydmy. Pustynia Gobi nie jest pustynią piaszczystą. Tylko w dwóch miejscach ma piach. Jeden to Khongoryn Els – wielkie i piękne wydmy rozciągnięte na 140 km i szerokie na 12km, wysokie na 300 metrów, drugie miejsce to piaskownica. I w tej piaskownicy stoję teraz patrząc na 5 chłopców, którzy z piaskownicy już wyrośli lata temu, ale teraz przeżywają jakiś obłędny powrót do dzieciństwa W głowie mam tylko jedno – jak tą zgraję przekonać do dodatkowej wycieczki na ogromne wydmy, które niestety nie są w planach? Nie ma tego w programie, ale przecież…..\nMetodycznie wzięłam się osobno za Amerykanów i osobno za Francuzów. I już miałam grupę , która gotowa jest spędzić 5 godzin więcej w samochodzie, byle by tylko zobaczyć to o czym mówi ta Polka – najpiękniejszy widok na Gobi! Teraz tylko przekonać kierowcę i przewodniczkę Hmmm. Może wódka i dolarowa zrzutka? Zadziałało Pojedziemy do serca pustyni\nTymczasem dotarliśmy do czerwonych klifów Bayanzag. Faktycznie kanion czerwieniał w zachodzącym słońcu. Spacer był niesamowity. Na końcu kanionu ukazała się nam rozległa wyschnięta polana i zamajaczyły rzędy jurt w oddali. Pojechaliśmy tam na nocleg. Tym razem wspaniała pełnia oświetlała mi stado wielbłądów, piękne, dwugarbne, z grubą sierścią i słodkimi oczami. Większość ciemno brązowa jak czekolada. Jeden jasny – wyglądający jak kocyki sprzedawane w tyskiej piramidzie na pokazach wielbłądziej wełny.\nTym razem spaliśmy marząc o ciepłej miękkiej wełnie – bo gdy wygasł ogień w piecyku nikomu nie chciało się obudzić i dorzucić wyschniętej przetworzonej trawy. A noce na Gobi potrafią być chłodne.\nRano zanurzyliśmy się w tej wyśnionej wełnie. Dosiedliśmy wielbłądów. Mnie, jako dziewczynie dostał się ten piękny biały wielbłąd, chłopaki dosiadły tych bardziej opalonych. Ruszyliśmy przez step. Przewodnik mnie okrzyczał, gdy dałam białemu księciowi klapsa z okrzykiem chuk chuk. Posłuchał mnie i przyspieszył, ale okazało się, że turyści nie mogą kłusować na wielbłądach. Ok, ok, zwolniliśmy.\nJedziemy i jedziemy. Urozmaicone jedynie przerwami na toaletę na totalnym pustkowiu. Panowie na lewo, a gdzie ma się ukryć pani? Ani krzaczka, ani kamyczka większego niż trzy centymetrowy?\nJedziemy, jedziemy. Nagle na horyzoncie widać góry Góry białego piachu. Khongoryn Els. Serce pustyni. Mijamy stada wielbłądów, koni. Nie mijamy żadnych innych samochodów. Wydmy rosną i rosną zbliżając się do nas z prędkością 50 km na godzinę. Słonce z tą samą prędkością ku zachodowi. Gdy docieramy do jurty zostawiamy wszystko na głowie kierowcy i lecimy do wydm. Ja i Bryan poszliśmy trawersem śladami samotnego wielbłąda i stopniowo wspinaliśmy się na 300 metrowy piach. Nie zdążyłam na zachód – nie będzie pięknych zdjęć. Ale zobaczyć tą piękną pustkę pustyni w świetle księżyca – okrągłego jak słonce – to było piękne. Zagrzebałam się w piachu na szczycie i czekałam, aż noc zmieni dekoracje w teatrze cieni.\nWędrówka pod górę zajęła mi ponad godzinę Droga w dół zajęłaby 15 minut, gdyby nie…co to jest. Co? Ten dźwięk to śpiew pustyni, o którym czytałam. To muzyka wydm. Krok i zamierałam w bezruchu. Dźwięk początkowo przypominał lądujący samolot. Potem przechodził w muzykę, którą nie tylko słyszało się, ale także czuło. Gdzieś pod stopami w głębi wydmy drżała ziemia i śpiewała kołysankę na dwa głosy. I wspomnienie tej muzyki pozwoliło mi zasnąć w jurcie u stop pustyni.\nNie można napisać, że za oknem było jeszcze ciemno – gdyż w jurcie nie ma okiem. Chłopcy obudzili mnie, gdy potrzeba było jeszcze latarki by trafić do toalety. 5.45. Ruszyliśmy na wydmy! Wspinaliśmy się w świetle dogasającego księżyca, żeby zdążyć na wschód. Do góry i do góry. Wspinanie po piachu wcale nie jest łatwe. Powoli do celu. Krok w górę, zjazd w dół, i znowu krok w górę. Piach zimny, ręce drętwiały. Na szczycie mam wrażenie, że cały świat leży u moich stóp. Stoję powyżej słońca. Księżyc dalej wielki. Pustynia milczy.\nI znowu jedziemy, jedziemy itd. Wydmy rozpływają się w powietrzu, przed nami wyrastają ciemne pionowe skały. Przyjechaliśmy do Yolyn Am. Wąwóz, w którym przez 10 miesięcy leży śnieg. Oczywiście trafiłam w te 2 bezśnieżne miesiące, ale miejscami rzeka skuta była lodem. Bardzo małym i cienkim lodem. Spacer był przyjemny, wąwóz wił się zakrętami, pionowymi ścianami i kilkoma miejscami kultu – złożonymi z kupki kamieni, poroża zwierząt, bądź skóry owcy. Brakowało butelek po wódce – widocznie ci wyznawcy są zbyt leniwi, by pić w odległych zakamarkach wąwozu.\nNa nocleg dojechaliśmy do małego miasteczka. Spaliśmy jak zwykle w jurcie, ale tutaj firma zafundowała nam małą cywilizacyjną atrakcję. Zawieziono nas do łaźni!\nTej nocy spaliśmy w turystycznej jurcie, na 6 łóżkach. Graliśmy w gry jak na obozie harcerskim i popijali integrującą wódkę jabłkową (smakowała jak wódka wymieszana z szamponem zielone jabłuszko).\nNie spodziewam się już więcej atrakcji, poza oczywiście fascynującą pustką za oknem zmieniającą się z każdym kilometrem w inną, równie fascynująca pustkę!\nOczom nie wierzę. Przede mną namalowana siłami natury kolorowa pustynia. Białe tym razem skały pociągnięte pędzlem czerwonego piasku. Latam z aparatem w ręku, aż nagle ups… wąż. A mojego męża nie ma pod ręką – to zawsze on mnie chroni przed wszelkimi płazami i gadami, a nawet ssakami. Na szczęście wąż był mały i odpełznął grzechotając ogonem. Miejsce to Mongołowie nazywają – biała stupa Tsagaan Survaga. Zjedliśmy tam obiad wegetariański ugotowany na kuchence pod samochodem. Chciałam dorzucić węża, ale nie spotkało się to z poparciem grupy.\nNa nocleg dojechaliśmy do 2 samotnych jurt. Właściciele właśnie je pakowali – przenosząc w inne, zimowe miejsce, gdzie trawa nie została wyjedzona do cna przez ich kozy. Dla nas (i naszych dolarów oczywiście) zostali jeszcze jedną noc. Wiało jak na końcu świata. Spaliśmy czując się jak nomadzi mongolscy, którzy jutro spakują jurtę na grzbiety koni i ruszą w poszukiwaniu nowych miejsc.\nRuszyliśmy po śniadaniu. Gorąca woda na kawę i herbatę smakowała tłuszczem owczym. Nasza samotna droga kluczyła teraz w labiryncie skal. Określiłabym je skałami naleśnikowymi – tak w rożnych miejscach świata nazywają kamienie wyglądające jak poukładane jeden na drugim placki. Gdzieś po kilkudziesięciu kilometrach zatrzymaliśmy się podziwiać ruiny świątyni pomiędzy takimi skałami w Baga Gazariin Chuluu, które okazało się kolejnym intrygującym miejscem na naszej trasie.\nWyjeżdżając z Gobi zatrzymaliśmy się jeszcze przy jurcie by skosztować “eryka”- jak nazywa się lokalny mongolski przysmak. Jest to sfermentowane mleko końskie. Ma około 2 % alkoholu. i smakuje tak jak brzmi. Na dachu suszył się jogurt kozi, obok wisiał napompowany żołądek owcy- na szczęście nie stanowił pożywienia, bo pewnie musiałabym skosztować.\nGdy wróciłam do Ułan Bator Michała jeszcze nie było. Włóczył się po północy szukając drzew i miejsca urodzenia Czyngis Khana. Był w parku narodowym Onon Balij Krajobrazy nie zrobiły na nim takiego wrażenia jak pustynna część Mongolii, ale po długim okresie bezdrzewia podobały mu się lasy. Nie było tez wiele jurt tylko domki przypominające drewniane chałupki Syberii. Miejsce urodzenia wielkiego wodza to też symboliczny pagórek z kamieniami.\nTymczasem czekając na niego chodziłam po ulicach w białej masce. Nie dlatego, że mi całkowicie odbiło – choć to oczywiście niewykluczone. Prawie wszyscy chodzili w maskach. Czarnych, białych, niebieskich. Bez maski nie wpuszczali do muzeum, do internet cafe – jeśli miało się szczęście i znalazło jakakolwiek otwartą w mieście. Zamknięto puby. Wszystko przez H1N1. Wirus świńskiej grypy. Malutka epidemia dezorientacji.\nJak tylko dostaliśmy wizę pojechaliśmy do Chin i pysznego jedzenia zabierając w sercach mongolską przestrzeń i muzykę stepu.


Reklama w Social Games, jak to liczyć? | Interaktywnie.com\nFarmville, Candy Crush Saga czy Wiejskie Życie – tytuły tych oraz innych gier obecnych w serwisach społecznościowych znają miliony graczy na całym świecie. Miliony graczy, to potencjalne miliony klientów i odbiorców reklamy, zauważyli to reklamodawcy i coraz częściej kierują swoje budżety w kierunku gier w tym gier w społecznościach. Jednak ten świat to nie proste działanie reklamowe, w którym wystarczy do dowolnej strony, gry, akcji skierować ruch poprzez reklamy. Gry społecznościowe składają się z 2 głównych składników jak sama nazwa wskazuje – z gry i ze społeczności.\nGra w takim wypadku musi dawać podstawowe 3F – fun, friends, feedback, czyli powinna skupić się na ciekawej, zajmującej rozrywce, której wynikiem będzie wspólne z przyjaciółmi angażowanie się w rozgrywkę, a na dodatek rozrywkę, z której mamy na bieżąco informację o naszych postępach, zmianach w rankingu w stosunku do znajomych czy innych graczy. Gra, która skupiać się będzie na rozgrywce, nie na walorach reklamowych, ma szanse być grą społecznościową.\nSpołeczność w tym wypadku powinna być naszym głównym motorem, gdzie poprzez koło zamachowe reklamy można rozpędzić pociąg skutecznej i dużej społeczności. To sami gracze powinni tworzyć kolejne rzesze współgraczy, poprzez sprytne wykorzystanie mechanizmów społecznościowych, narzędzi wirusowych oraz jak najdłuższe angażowanie się w grę.\nDobry marketer przed wyruszeniem w podróż na wody social games i działań reklamowych na tym oceanie, powinien wg mnie znać podstawowe wskaźniki czy skróty, które są przydatne przy ocenie skuteczności gry społecznoścowej. Znając wskaźniki, po których producenci gier oceniają skuteczność swoich produkcji, można inaczej zaplanować scenariusz i elementy samej gry, tak aby odniosła ona jeszcze większy sukces.\nDAU (Daily Active Users) - liczba graczy dziennie aktywnych w danej grze, czyli po prosu ile osób gra w daną grę jednego dnia\nMAU (Monthly Active Users ) - podobnie jak DAU, tylko w odniesieniu do miesięcznie aktywnych graczy, wskazuje na to ile osób w ciągu miesiąca grało w daną grę\nDAU/MAU – podstawowy wskaźnik określający aktywność graczy, daje producentowi gry wiedzę o tym jak często gracze pojawiają sie w grze. Przykładowo dla gry posiadającej 100 000 graczy miesięcznie, a mającej 50 000 graczy dziennie, współczynnik ten wyniesie 0,5, co oznacza, że średnio gracz loguje się do gry 15 dni w miesiącu. Im wyższy (bliższy 1) wskaźnik, tym lepiej. Jeśli DAU/MAU jest poniżej 0,2 to oznacza, że należy popracować nad grą, bo jej koniec może być szybki\nARPU (Average Revenue Per User) - średni miesięczny przychód na gracza (użytkownika), nie dotyczy tylko wpływów z mikropłatności, ale także inne dochody (reklama, kampanie afilacyjne, product placement, abonamentów etc.) w zależności od tego z jakich źródeł przychodu korzysta gra\nARPPU (Average Revenue Per Paying User) - średni miesięczny przychód z graczy płacących, czyli wyliczany tylko z aktywnie płacących graczy\nDAPU (Daily Active Paying Users) - ilość dziennie aktywnych płacących graczy\nMAPU (Monthly Active Paying Users – ilość miesięcznie aktywnych płacących graczy|\nCPA (Cost Per Aquisition) – koszt pozyskania jednego gracza, wyliczany jest jako podzielenie sumy wydatków na reklamę przez ilość pozyskanych nowych graczy z kampanii. Często pomijany przy planowaniu wprowadzania nowych gier. W wypadku serwisów społecznościowych istnieje widoczna różnica w podejściu właścicieli serwisów czy systemów dystrybucji gier. Przykładowo NK.pl umożliwia obniżenie CPA do minimum poprzez uczestniczenie w promocji gry wewnątrz serwisu\nLNV (Lifetime Network Value) – wartość gracza przez cały okres korzystania z gry. Nie dotyczy wyłącznie bezpośrednich dochodów, ale także jego wpływu na skuteczną promocję gry przez narzędzia wirusowe (zapraszanie znajomych, publikacje wpisów z gry) oraz utrzymanie innych graczy (wspólne granie, pomaganie graczom). Uproszczone wyliczenie LNV to 1/(1-k)*ARPU*Czas Użytkownika w grze, gdzie k to K Factor\nChurn, Turnover rate - Rotacja graczy, określa stałą zmianę użytkowników, odchodzenie graczy i zamienianie tych graczy przez nowo przybyłych. Wskaźnik możliwy do wyliczenia na bazie ID graczy i porównania ilości np. tych samych aktywnych ID w kolejnych miesiącach z MAU\nRetention – retencja, przeciwieństwo rotacji, określa czy dobrze utrzymujemy graczy w grze\nViral Rate/Virality – jeden z najważniejszych współczynników gry – wirusowość. Wskazuje jak bardzo sami gracze wspomagają grę poprzez zdobywanie nowych graczy. Wirusowość wynika m.in. z ilości wysyłanych zaproszeń, ich jakości, skuteczności, ale także z działań nie związanych bezpośrednio z grą, np. dobre prowadzenie społeczności graczy, aktywizację graczy na fanpage czy grupach gry\nRe-Engagement – ponowne zaangażowanie, czyli poziom graczy powracających do gry po określonym czasie bez aktywności w grze\nExit Event – akcja, wydarzenie w grze, które powoduje rozstanie się z grą. Bardzo ważne do bieżącej analizy, pozwala na wyłapanie ślepych uliczek w scenariuszy gry lub inne błędy powodujące zaprzestanie grania\nFreemium, free2play, F2P – darmowe gry, w których można dokonywać dodatkowych, dobrowolnych płatności w czasie grania, poprzez dokupywanie wirtualnych dóbr, energii, waluty. Dominujący model biznesowy gier społecznościowych\nJeśli widzicie tematy, skróty związane z social games czy zagadnienia wymagające wyjaśnienia, zapraszam do zadawania pytań i rozwijania powyższego słowniczka.\nJacek Jankowski, Games and Applications Advisor - ewangelista rozwiązań reklamowych wykorzystujących gry i reklamę w grach. Jego doświadczenie obejmuje działania zarówno po stronie agencji interaktywnych, po stronie klienta, jak i jako niezależny konsultant działań marketingowych w Internecie. Prowadził marki związane z grami reklamowymi i społecznościowymi, w których przyłożył rękę do produkcji ponad 1000 gier. Wykładowca uczelni wyższych, ewangelista rozwiązań reklamowych wykorzystujących gry, reklamę w grach i społeczności graczy. Współzałożyciel i aktywny uczestnik grupy Gry w marketingu w ramach IAB Polska. Obecnie w ramach NK.pl wprowadza nowe rozwiązania, gry i aplikacje do serwisu, doradza zespołom sprzedażowym NK jak i producentom gier i aplikacji w efektywnym wykorzystaniu tego medium.\nJacek Jankowski, advergames, gry, słownik pojęć


Skórzane buty 'Gris'\n855,00 $ CZARNY\n6 - dostępny 7 - dostępny 8 - niedostępny 9 - dostępny 10 - dostępny Dostępny\n029500 GRIS 651441-NERO\nCzarne, sznurowane buty, model 'Gris' Salvatore Ferragamo. Wykonane z gładkiej skóry cielęcej. Dekoracyjne, kolorowe plamy po farbie. Warstwa wewnętrzna wykończona futrem jagnięcym w kolorze niebieskim. Czarna, skórzana podeszwa. Skład


12 czerwca 2012 12 czerwca 2012 / Apple, iOS6, MacBook, promo\nNajważniejszą zaprezentowaną wczoraj nowością jest nowy MacBook Pro z ekranem Retina. Wyposażony został z procesory i7 (od 2.3GHz do 2.7Ghz) i do 16GB pamięci RAM. Dodatkowo ma dwa porty Thunderbolt i USB 3.0 oraz dysk SSD o pojemności do 768GB. Jak kształtują się ceny brutto nowego komputera?\n2.3GHz i7 / 8GB RAM / 256GB SSD – 10 199 zł;\n2.6GHz i7 / 8GB RAM / 512GB SSD – 12 999 zł;\n2.7GHz i7 / 16GB RAM / 768GB SSD – dostępny na zamówienie (w USA 3749 dolarów, czyli ok. 17 500 zł).\nOdświeżono również starszą serię MacBooków Pro oraz MacBooków Air. Dodano procesory Ivy Bridge oraz porty USB 3.0. Lepsze są też karty graficzne (Intel HD Graphics 4000 i NVIDIA GeForce GT 650M). Laptopy można też wyposażyć w 8GB pamięci RAM. Jak kształtują się ceny?\n11.6″ / 1.7GHz i7 dual-core / 4GB RAM / 64GB SSD – 4 699 zł;\n11.6″ / 1.7GHz i7 dual-core / 4GB RAM / 128GB SSD – 5 099 zł;\n13.3″ / 1.8GHz i7 dual-core / 4GB RAM / 128GB SSD – 5 599 zł;\n13.3″ / 1.8GHz i7 dual-core / 4GB RAM / 256GB SSD – 6 999 zł.\n13.3″ / 2.5GHz i5 dual-core / 4GB RAM/ 500GB HDD – 5 599 zł;\n13.3″ / 2.9GHz i7 dual-core / 8GB RAM / 750GB HDD – 6 999 zł;\n15.4″ / 2.3GHz i7 quad-core / 4GB RAM / 500GB HDD – 8 499 zł;\n15.4″ / 2.6GHz i7 quad-core / 8GB RAM / 750GB HDD – 10 199 zł.\nFirma Apple zaprezentowała również ostateczną wersję nowego systemu operacyjnego – Mountain Lion. Pojawiła się większa integracja z serwisami społecznościowymi (głównie z Facebookiem), nowy system powiadomień. Będzie również opcja dyktowania tekstu – w edytorze, kliencie poczty elektronicznej czy w komunikatorach.\nPojawiła się również opcja Power Nap. Nowe MacBooki Pro i MacBooki Air podczas uśpienia, będą mogły aktualizować system oraz aplikację czy wykonać kopię zapasową.\nNowy system dostępny będzie w lipcu za niespełna 20 dolarów.\nUaktualniono również platformę iCloud. „Chmura” obejmie także aplikację wiadomości, przypomnienia oraz notatki. Jest też możliwość synchronizacji otwartych kart przeglądarki pomiędzy urządzeniami.\nPokazano również nową wersję mobilnego systemu Apple. iOS6 zadebiutować ma jesienią, obecnie dostępna jest testowa wersja dla twórców oprogramowania.\nMieszkańcy USA ucieszą się z aktualizacji głosowego asystenta. Siri powiadomi teraz o wynikach sportowych, pomoże wybrać restaurację czy uruchomić daną aplikację. System posiadać będzie również większą integrację z Facebookiem, podobnie jak do tej pory integrował się z Twitterem.\nZaktualizowano funkcję telefonu. Użytkownicy będą mogli odpowiedzieć na połączenia za pośrednictwem wiadomości tekstowej lub ustawić sobie przypomnienie o nieodebranym połączeniu. Pojawiła się również opcja „nie przeszkadzać”, która uchroni przed głośnymi powiadomieniami.\nFaceTime, możliwość prowadzenia rozmów wideo będzie dostępna także przez sieć telefoniczną (do tej pory tylko po Wi-Fi). Do przeglądarki Safari dodano możliwość synchronizacji otwartych zakładek oraz możliwość dodawania zdjęć do serwisów społecznościowych.\nNowy Mail.app to możliwość dodawania zdjęć i materiałów wideo do wiadomości oraz opcja oznaczenia wybranych kontaktów jako VIP. Ciekawie zapowiada się nowa aplikacja, Passbook. Pozwala ona przechowywać elektroniczne bilety, karty podarunkowe, kupony.\nNajważniejsza zmiana dotyczy wbudowanych map. Firma Apple odeszła od map Google. Nowe mapy to informacje o korkach, raporty o wydarzeniach na drodze, nawigacja głosowa krok po kroku, integracja z Siri. Pojawiły się mapy 3D i rzuty satelitarne.\nDawid: podoba mi się konsekwencja\nZaprezentowane wczoraj nowości nie są w moim odczuciu rozczarowaniem. Ci, którzy spodziewali się nowej odsłony iPhone’a czyli iTelewizora nie powinni narzekać. Nowy MacBook Pro to ogromna zmiana jakościowa, prawdziwy hit konferencji, przy którym inne ogłoszenia wypadły blado.\nFirma Apple wysłała wczoraj jasny komunikat: nowy MacBook Pro, cieńszy, z niesamowitym ekranem, imponującymi podzespołami to przyszłość rynku przenośnych komputerów. Starsza linia MacBooków będzie moim zdaniem powoli wygaszana i ostatecznie zniknie jak zniknął plastikowy MacBook jakiś czas temu.\nZaskakiwać może tylko lekkie odświeżenie stacjonarnych komputerów Mac Pro, o którym na konferencji nie wspomniano. Widać, że Apple skupia się na rozwiązaniach mobilnych. Być może nowa ich odsłona pojawi się jesienią, przy okazji premiery iOS6 i (zapewne) nowego iPhone’a.\nGłęboka integracja systemów operacyjnych także nie powinna zaskakiwać. Kto wie czy za jakiś czas systemy nie zostaną ostatecznie połączone. Już teraz iOS i OS X dzielą ze sobą wiele funkcji, dając użytkownikowi dostęp do niespotykanego w żadnych innych rozwiązaniach ekosystemu.\nRozwiązania Apple ewoluują. Niektórym zabrakło może rewolucji na miarę pojawienia się iPada, ale mnie pokazane nowości satysfakcjonują. Podoba mi się konsekwencja z jaką Apple rozwija swoje produkty i usługi.\nSylwester: spore zaskoczenie\nJeśli iOS5 niektórzy mogli postrzegać jako próbę wprowadzenia sprawdzonych rozwiązań z Androida to iOS6 może być sporym zaskoczeniem z dwóch powodów.\nPierwszy to mapy – plotki co prawda wskazywały na możliwość rezygnacji z map dostarczanych przez Google, jednak to co zobaczyliśmy mogło zaskoczyć, a opis „Apple designed” wskazuje tylko, że obok samych danych dla użytkownika liczą się również walory estetyczne.\nDrugim zaskoczeniem jest integracja z Facebookiem. Apple, które nie stara się tworzyć swoich rozwiązań społecznościowych najpierw postawiło na Twittera, teraz brata się z Facebookiem. Czym jest ta integracja? Dla użytkownika jedną z najważniejszych korzyści będzie na pewno synchronizacja książki adresowej. I łatwiejsze dzielenie się treściami.\nPozostałe usługi, które wczoraj zaprezentowano są na pewno ciekawe, wydaje się jednak, że może być problem z ich szerszym rozpowszechnieniem. Siri jest świetna, jednak jest bezużyteczna na polskim rynku. Passbook umożliwiający przechowywanie różnych biletów i kuponów w formie elektronicznej jest ciekawy. I chyba nic poza tym. Skrzynka pocztowa ze statusem VIP jest tylko kopią pomysłu znanego z Gmail. Miejmy nadzieję, że udaną.\nŚwietnym rozwiązaniem jest natomiast propozycja zmiany wyglądu okna odbierania telefonu. Zamiast tradycyjnej czerwonej i zielonej słuchawki mamy dodatkowe opcje – odpowiedź przez SMS i przypomnij później. Uzupełnieniem jest status Do Not Disturb – umożliwiający wyłączenie wszystkich powiadomień i przychodzących rozmów we wskazanych godzinach.\niOS na pewno jest krokiem naprzód i wskazuje, że serwisy społecznościowe wciąż zyskują na znaczeniu.


Sojusznicy USA w Jemenie nie odnoszą zwycięstw nad Al-Kaidą, lecz je opłacają. Śledztwo agencji AP - Polsat News\nSojusznicy USA w Jemenie nie odnoszą zwycięstw nad Al-Kaidą, lecz je opłacają. Śledztwo agencji AP\n06.08.2018, 11:20 Świat\nWiele z ważnych zwycięstw, które wspierana przez USA koalicja pod wodzą Arabii Saudyjskiej odniosła w Jemenie nad filią Al-Kaidy i które miały osłabić tę organizację, to skutek transakcji, a nie militarnych operacji - pisze w poniedziałek agencja Associated Press. Stany Zjednoczone nie finansują jednak bezpośrednio samej koalicji - zaznacza AP.\nSprzeczne interesy w dwóch konfliktach\nSprawa ta ujawnia sprzeczne interesy USA w dwóch toczących się jednocześnie konfliktach w Jemenie - podkreśla AP. W jednym USA współpracują z arabskimi sojusznikami, a zwłaszcza ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi, by wyeliminować ekstremistów z AQAP, ale w drugim, ważniejszym, chodzi o pokonanie wspieranych przez Iran Huti, którzy wywołali w Jemenie wojnę domową.\n- Wspieranie ZEA i Arabii Saudyjskiej przeciwko czemuś, co USA postrzegają jako irański ekspansjonizm, (dla Waszyngtonu) ma wyższy priorytet niż walka z AQAP, a nawet ustabilizowanie Jemenu - powiedział ekspert Michael Horton z think tanku Jamestown Foundation.\nUSA nie finansują bezpośrednio samej koalicji\nCzytaj więcej: 26 ofiar nalotu w Jemenie


Depilacja laserem » Blog Archive » Wyprzedaże w drogeriach\nNajlepszym rozwiązaniem przy kupowaniu perfum, jeśli chce się zmniejszyć koszty zakupu najwyższej jakości perfum dobrym rozwiązaniem jest poszukanie specjalnych promocji, które dostępne są za pośrednictwem sklepów zapewniających wyprzedaże. Wiele sklepów oferujących nawet markowe wybory kosmetyczne co jakiś czas wprowadza wyprzedaże, co pozwala na pozbycie się asortymentu a dla klientów jest szansą na pozyskanie bardzo dobrej jakości produktów w dużo niższych cenach.\nNa pewno jest to sposób na zakup dużo taniej perfum, które są z najwyższej półki, gdyż przy wyprzedażach można liczyć na ceny nawet kilkadziesiąt procent niższe. Nie można zapominać, że przy kupowaniu perfum bardzo ważna jest marka, gdyż najczęściej to najlepsi producenci zapewniają zapachy realizowane zgodnie z najnowszymi a jednocześnie najbardziej popularnymi trendami. Z drugiej strony w mniejszych firmach bardzo często można liczyć na tańsze perfumy, ale równie dobrej jakości a przy okazji realizowane z wykorzystaniem oryginalnych receptur.\nwww.beautytester.plNie tylko twarz, szyja i dekolt potrzebują codziennej pielęgnacji. W każdej łazience, toaletce lub nawet damskiej torebce powinien się znaleźć również krem do rąk. Nasze dłonie są narażone na wiele czynników atmosferycznych, które strasznie wysuszają skórę. Jeśli mamy pracę, w której pracujemy z wodą ( np. sklepy spożywcze, gastronomia) dłonie nasze są przesuszone. Warto wtedy sięgnąć po krem do rąk, który nie tylko nawilży, ale sprawi ze dłonie będą aksamitne i zadbane. W sklepach wybór kremów do rak jest bardzo duży. Od tych najtańszych w cenie 2-3 zł do takich za kilkadziesiąt złotych, które zawierają też składniki lecznicze dla alergików. Najbardziej popularne są jednak te, które zawierają glicerynę.


Kalendarz plakatowy ze zdjęciem na prezent - kolaż upominek na bliskiej osoby\nFOTO-KALENDARZE to bardzo praktyczny i elegancki sposób na dekorację wnętrz. Dzięki umieszczonym zdjęciom możesz sprawić komuś niebanalny podarunek. Nadruk jest tworzony na podstawie wybranego wzoru.\n16,99 zł zł / szt.\nrodzaj papieru: kredowy 135 g (plakatowy)\nobramowanie: laminacja, antyrama a3 , antyrama a4 lub sam plakat\nmalowaną po bokach na biało płytę HDF o grubości 3 mm.,\nLaminacja usztywnia papier plakatowy, nadaje połysk oraz zapobiega przed zalaniem, zgnieceniem.\nKalendarz z zdjęciem wzór 1\nKalendarz z zdjęciem wzór 2\nKalendarz z zdjęciem wzór 3\nKalendarz z zdjęciem wzór 4\nKalendarz z zdjęciem wzór 5\nKalendarz z zdjęciem wzór 6\nKalendarz z zdjęciem wzór 7\nKalendarz z zdjęciem wzór 8\nstrona główna » kalendarz ścienny


Czyżyny są Nowe | EurobuildCEE\nCzyżyny są Nowe\nCentrum Nowe Czyżyny zlokalizowane jest w Krakowie przy ul. Medweckiego 2\nPOLSKA Jedno z pierwszych krakowskich centrów handlowych ma nową nazwę. Od teraz to Nowe Czyżyny. Rebranding jest efektem prowadzonej od ponad roku modernizacji.\nObiekt, działający w Krakowie od 2002 roku, właśnie zmienił nazwę. Nowa wieńczy bowiem wielomiesięczne prace modernizacyjne, jakie przechodziło jedno z najdłużej działających centrów handlowych w Krakowie. O planach zmian pisaliśmy w październiku.\nW czasie ostatnich kilkudziesięciu miesięcy w Nowych Czyżynach zmodernizowano m.in. strefę gastronomiczną i pasaże handlowe, na których wymieniono posadzkę. Ponadto wzdłuż alei powstały nowoczesne strefy wypoczynkowe z biblioteczkami bookcrossingowymi oraz place zabaw dla dzieci. Przed obiektem powstała strefa relaksu z drewnianymi siedziskami i leżakami, a wokół całego centrum handlowego ustawiono z kolei 60 donic z różnorodną roślinnością, w tym z roślinami, które przyjazne są pszczołom.\nZmiany zaszły także w ofercie. Ta została odświeżona i uzupełniona nowymi markami. W ciągu ostatniego roku w Nowych Czyżynach otwarto siedem sklepów takich marek, jak m.in. Pierre Cardin, Orsay, Big Star, Home&you, Flying Tiger Copenhagen, Greenpoint, Queen, a także kawiarnię Nakielny. Ponadto przedłużono umowy z obecnymi sklepami.\nCentrum Nowe Czyżyny zlokalizowane jest w Krakowie przy ul. Medweckiego 2. Obiekt ma ponad 31 tys. mkw. GLA i liczy sobie 77 sklepów, restauracji i punktów usługowych. Zmotoryzowani mają tutaj do dyspozycji ponad 850 miejsc postojowych. Centrum handlowe należy do portfolio Newbridge Poland. Zarządcą jest Apsys Polska.


Ford Focus III MK3 [2011 - ] - żarówki i oświetlenie do samochodu\nŻarówki i oświetlenie do Ford Focus III MK3 [2011 – ]\nCeny żarówek montowanych w samochodach marki Ford różnią się w zależności od konkretnego modelu pojazdu, producenta oświetlenia czy typu żarówki. Wybierając żarówki do Ford Focus III MK3 [2011 – ] dokładnie sprawdź specyfikację techniczną każdego modelu, bowiem każdy z nich różni się nie tylko ceną ale także barwą świata. Tanie żarówki do Ford Focus III MK3 [2011 – ] świecą słabiej, dlatego jeżeli zależy Ci na dobrym oświetleniu samochodu wybierz nieco droższy model. Poniżej znajduje się kompletny spis żarówek do Ford Focus III [2011 – ]. Znajdziesz w nim oznaczenia trzonu oraz najlepsze żarówki pasujące do tego samochodu wraz z ceną. Przed zakupem dokładnie sprawdź specyfikację techniczną każdej żarówki. Jest to szczególnie ważne w przypadku żarówek halogenowych i ksenonów.\nDane techniczne Ford Focus III MK3 [2011 – ]


koncerty - Metrowarszawa.gazeta.pl\nŚwiętowanie kolejnej rocznicy wyborów z 4 czerwca 1989 roku zaplanowano na pl. Defilad. W programie festiwalu Wyłącz System vol. 8 znalazły się m.in. koncerty znanych wykonawców grających na polskiej scenie muzycznej od wielu lat, a także spektakl...\nW sobotę specjalny koncert w Multimedialnym Parku Fontann. Zaśpiewa Edyta Górniak i Mietek Szcześniak\n7 maja Warszawa będzie świętować Dzień Europy. Najpierw ulicami miasta przejdzie Parada Schumana, a wieczorem w Multimedialnym Parku Fontann zacznie się Koncert Europejski. Wstęp na oba wydarzenia jest bezpłatny.\nNa klubowej mapie Warszawy pojawi się Niebo. "800 m kw. w przedwojennej kamienicy"\n16 kwietnia otwarcie nowego klubu. Mieścić będzie się w przedwojennej kamienicy na tyłach Nowego Światu, tuż obok dawnego "Powiększenia", a obecnego klubu "NiePowiem".\nPo południu koncert na Dw. Centralnym. Na nowej antresoli zagra uczestnik "Must be the Music"\nMichał Sołtan wystąpi dziś o godz. 16 w hali głównej na Dworcu Centralnym. W ten sposób będzie promował kolejną edycję łódzkiego cyklu koncertów na ul. Piotrkowskiej.\nSpośród kilku listów, które otrzymaliśmy po artykule, wybraliśmy ten, ze względu na przesłanie, które niesie. Historia Chrisa poruszyła wielu, także organizatorów Koncertów Urodzinowych Chopina, którzy postanowili zmienić plan dzisiejszego koncert...\nAnia Rusowicz i gwiazdy z Polski, Białorusi i Ukrainy. Niezwykły koncert Pod Pałacem Kultury i Nauki\n"Wolność bez granic" - pod takim hasłem w Warszawie odbędzie się dziewiąta edycja koncertu ,,Solidarni z Białorusią". Na scenie pod Pałacem Kultury i Nauki pojawią się znani artyści z Polski, Białorusi i Ukrainy, którzy grają na jednej scenie wyra...\nNa Ursynowie przez cały tydzień królować będzie włoski klimat - jedzenie, filmy, muzyka. Organizatorzy "Tygodnia Włoskiego na Ursynowie" dołożyli wszelkich starań, aby warszawiacy odwiedzający południe stolicy poczuli się przez kilka dni jak na...\nW najstarszym warszawskim liceum. Znamy nową lokalizację 1500 m2 do wynajęcia!\nBudynek Liceum Ogólnokształcącego im. Klementyny Hoffmanowej przy Emilii Plater, czyli najstarsze ze wszystkich warszawskich liceów, będzie nowym domem dla klubu 1500 m2.\nLato w Warszawie powoli dobiega końca. Patrząc na nadchodzące koncerty w Warszawie nadchodzących kilku miesięcy, trudno jednak mówić o ochłodzeniu klimatu. Atmosfera będzie naprawdę gorąca. Dzięki komu? Sprawdźcie!\nJerz Igor zagra dziś w Kurorcie. To prawdziwa gratka dla dzieci od lat 3 do 83\nTyle wrażliwości w muzyce nie było od dawna. Bierzcie dzieciaki i widzimy się w Kurorcie\nFestiwal Warszawa Singera. 10 najciekawszych wydarzeń [POLECAMY]\nBlisko 200 wydarzeń i tydzień wypełniony koncertami, spektaklami, spotkaniami i wycieczkami. W najbliższą sobotę startuje XII Festiwal Kultury Żydowskiej Warszawa Singera. Program wydarzenia zachwyca swoją różnorodnością. Oto nasze propozycje...\nMuzyka Pendereckiego i sety dj-skie. Czyli - niezwykły koncert o świcie w Królikarni\nOd samych początków Królikarni świt był ważną porą w systemie organizacji dnia. Kiedy do parku wpadały pierwsze promienie słońca, wypuszczano do niego stadko królików, a August II Sas wraz ze swą świtą rozpoczynał polowanie. Nawiązując do tej...\nFestiwal Warszawa Singera. Ponad sto wydarzeń: muzyka i BARDZO dużo teatru [ZOBACZ PROGRAM]\nKulturalne atrakcje odbędą się w rejonie Placu Grzybowskiego i ulicy Próżnej, na Placu Defilad oraz na Pradze. Oprócz warsztatów, spotkań literackich, wystaw i wydarzeń muzycznych, z którymi głównie kojarzony jest festiwal, ważną część w tym roku...\nJuż w tę sobotę startuje Międzynarodowy Plenerowy Festiwal Jazz na Starówce. To jedna z najpopularniejszych i największych imprez jazzowych w kraju. W tym roku zjadą do Warszawy zarówno znane od lat gwiazdy, jak i debiutujący artyści.\nJuż 5 czerwca na Wisłę wypłynie wielka scena! Poznaj program H&M Loves Music Warsaw\nThe Dumplings, Natalia Przybysz, Kamp! - oto gwiazdy, które wystąpią na letniej pływającej scenie H&M Loves Music Warsaw. Wiemy, że już nie możecie się doczekać koncertów na pierwszej tego typu scenie letniej w Warszawie. Sprawdźcie, kiedy zagrają...\nTak będzie wyglądał w tym roku letni pawilon Mercedesa. Sprawdź, co będzie się działo w tym sezonie w Stacji!\nRozpoczęła się już budowa letniego pawilonu Mercedesa. - W tym roku Stacja zabierze swoich gości w podróż w przyszłość. Miejski charakter - w nowoczesnym wydaniu. Bogata oferta wydarzeń motoryzacyjnych, rozrywkowych i kulturalnych. Ciekawe brzmien...


Orient RA-AB0008S19B - Zegarek Automatic • Zegarownia.pl\nModel RA-AB0008S19B Zegarek męski Orient Classic Automatic Orient Classic Automatic\n650,00 zł 585,00 zł taniej o 65,00 zł 97,50 zł x 6 rat 0%\nOrient Zegarek męski Orient Classic Automatic 770,00 zł 693,00 zł Orient Zegarek męski Orient Classic Automatic 770,00 zł 693,00 zł\nOrient Classic RA-AB0008S19B to zegarek idealny dla eleganckiego mężczyzny. Stalową kopertę w kolorze srebra połączono ze stalową bransoletą. Biała tarcza jest niezwykle czytelna, wyposażona została w praktyczny datownik oraz przykryta szkiełkiem mineralnym - elastycznym i odpornym na uszkodzenia mechaniczne. Model napędza mechanizm automatyczny, który ładuje się z każdym ruchem ręki posiadacza. Wodoszczelność zegarka ustalono w klasie 3ATM, co oznacza, że model jest odporny na drobne zachlapania. Zegarek Orient Classic RA-AB0008S19B objęto 3-letnią gwarancją producenta.\nOpinie o Orient Classic Automatic RA-AB0008S19B\n6 rat x 97,50 zł\n258,00 zł263,00 zł\nZegarek męski Maserati Successo Chronograph\n2 119,00 zł3 180,00 zł\nZegarek męski Roamer Roskshel Mark III Automatic Outlet\nZegarek damski Balticus Sky Variety Silver\n535,00 zł765,00 zł\nZegarek męski Nautica Bay Ho


Mały i tani narożnik Loki Meblot - Meble szyte na miarę!\n» Mały i tani narożnik Loki\nMały i tani narożnik Loki\nNarożnik Loki z pewnością przypadnie do gustu klientom, którzy od mebli salonowych oczekują czegoś więcej, niż tylko ładnego wyglądu. Narożnik przyciąga wzrok przemyślanym i nowoczesnym designem, a po wypróbowaniu - zachwyca funkcjonalnością i wygodą użytkowania.\nPrzede wszystkim na uwagę zasługuje wygodne siedzisko z funkcją spania. Producent wykorzystał w nim nowoczesne sprężyny faliste, które sprawiają, że korzystanie z narożnika zarówno w funkcji sofy, jak i łóżka jest jednakowo komfortowe. We wnętrzu narożnika znajdziesz również przestronny pojemnik na pościel.\nNarożnik może zostać również całkowicie dopasowany do Twoich potrzeb. W naszej ofercie znajdziesz bogaty wybór kolorów obicia, które sprawią, że Loki będzie prawdziwą ozdobą pokoju dziennego!\nKonstrukcja narożnika Loki wykonana jest z drewna oraz trwałej płyty meblarskiej. Dzięki temu mebel ten charakteryzuje się wysoką wytrzymałością. Podobnie jak wysokiej klasy materac piankowy bądź sprężynowy.\nW konstrukcji narożnika tapicerowanego Loki zastosowane zostały sprężyny faliste typu ZIG-ZAG, co sprawia, że mebel jest wyjątkowo wygodny. Rozłożona funkcja spania, o wymiarach 139 na 208 cm, zapewnia wygodę odpoczynku dla dwóch osób. Z kolei 2 pojemniki na pościel pozwalają zapanować nad porządkiem, co jest szczególnie ważne w wielofunkcyjnych pomieszczeniach.\nNarożnik Loki nie tylko można dowolnie obijać jednym z wielu możliwych do wyboru materiałów. Szybko, sprawnie, na podstawie załączonej instrukcji, można go montoać jako prawo lub lewostronny.\nnarożnik posiada funkcje spania o powierzchni 139cm x 208cm - cała powierzchnia spania wykonana została na sprężynach falistych lub opcjonalnie istnieje możliwość wykonania materaca kieszeniowego.\nCena w I Grupie cenowej: 1549 zł