POZWOLENIE NA BROŃ CZ. 3 – BROŃ DO "CELÓW SPORTOWYCH" | PARATI SEMPER\nNo dobra, nie otrzymałeś broni jako prezentu/nagrody, również nie chcesz być kolekcjonerem broni różnorakiej, ale marzysz o sławie najlepszego, najcelniejszego i najszybszego człowieka w Polsce, w Europie, a może na ziemi… Jeśli tak, to znaczy, że chcesz być strzelcem sportowym, a taki zawodnik otrzymuje broń tylko na podstawie pozwolenia na broń do celów sportowych. Zaraz zaraz, strzelectwo sportowe… to chyba jednak nie dla mnie, stoi się bokiem i strzela do tarczy, to jest strasznie nudne. A zaskoczę Cię, formuł strzelectwa sportowego jest parę i nie każda wbrew stereotypom jest nudna, proszę bardzo o to podział:\n1. strzelectwo sportowe\nStrzelamy do tarcz lub rzutek na różnych dystansach. W tej formule za bardzo się nie poruszamy. Zasada jest jedna: stój, wyceluj i strzel, powtórz algorytm. Uwierzcie mi, gdy coraz częściej trafiamy dziesiątkę lub zbieramy coraz lepsze wyniki, to strzelectwo sportowe robi się uzależniające. Strzelectwo sportowe możemy podzielić na strzelanie z pistoletu bocznego i centralnego zapłonu, karabinu standardowego, sportowego lub pneumatycznego oraz skeet-a i trap-a.\n2. strzelectwo długodystansowe\nTutaj możemy poczuć się jak snajperzy. Strzelamy z tzw. „snajperek” cel jest oddalony od 1000m w górę. Musimy sami obliczyć, jak będzie tor pocisku: biorąc pod uwagę grawitację, ruch ziemi, wiatr itd.\n3. Strzelectwo czarnoprochowe, strzelectwo historyczne oraz strzelectwo kurkowe\nLubisz historię, chciałbyś poczuć się jak żołnierz Napoleona i do tego marzysz o rywalizowaniu z innymi pasjonatami. Super możesz wziąć udział w zawodach strzelając pistoletami i strzelbami z okresu Napoleona, Wojen secesyjnych czy też Potopu Szwedzkiego.\n4. strzelectwo dynamiczne\nI tutaj przechodzimy do tematu, który interesuje największą rzeszę czytelników… Strzelanie dynamiczne: IDPA i IPSC. Formuła zawodów została przez nas ściągnięta z zachodu. W skrócie IPSC ( International Practical Shooting Confederation) jest to strzelanie dynamiczne, gdzie musimy pokonać dany tor jak najszybciej, a przy tym zaliczyć wszystkie cele (metalowe gongi, popery oraz tarcze papierowe w które musimy oddać po dwa strzały). W tym przypadku możemy wziąć udział w strzelaniu z pistoletu, karabinu i strzelby. Trochę odmienną formułą jest 3Gun, gdzie podczas jednego toru możemy korzystać z pistoletu lub karabinu lub strzelby albo ze wszystkich na raz. IDPA (International Defensive Pistol Association), czyli zawody z pistoletu i rewolweru obronnego, strzelamy w formule obronnej, czyli musimy na każdym torze zlikwidować cele bez uszkodzenia tarcz „cywili”.\n5. strzelectwo westernowe\nNa sam koniec zostawiłem dyscyplinę, fanów dzikiego zachodu. Strzelamy z rewolwerów i strzelb. Zawody są widowiskowe i wymagające nieco innego podejścia do strzelectwa niż w przypadku strzelań dynamicznych, sportowych czy długodystansowych.\nOk, trochę was zainteresowałem lub krzyknąłeś, że na przykład, punkt 2 lub 4 jest dla Ciebie? Jeśli tak to zapraszam do lektury jak otrzymać broń do celów sportowych:\nW tym miejscu mała uwaga, w przypadku broni czarnoprochowej, nie musimy starać się o pozwolenie, nawet jak chcesz strzelać z niej wyczynowo/sportowo. Natomiast jeśli chcesz kupić pistolet bocznego zapłonu do strzelania do tarczy na 25m czy też Glock-a 17 do strzelania dynamicznego to musimy znowuż sięgnąć do: Ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji (tekst jednolity – Dz. U. z 2017 r., poz. 1839).\nUstawa informuje Cię, że jeśli chcesz ubiegać się o broń do celów sportowych to:\nMusisz zapisać się do klubu strzeleckiego. W tym przypadku należy zapłacić wpisowe oraz później w zależności od statutu klubu wpłacać opłatę członkowską raz w roku albo miesiącu.\nMusisz posiadać miejsce stałego pobytu w Polsce (czy posiadasz obywatelstwo polskie).\nNie możesz być osobą uzależnioną od alkoholu lub substancji psychoaktywnych.\nJak już spełniasz powyższe warunki to po okresie stażowym w klubie strzeleckim (od 3 miesiąca do 12 miesięcy zależy od klubu) możesz podejść do egzaminu na tzw. Patentu strzeleckiego. Patent strzelecki zgodnie z Art. 16 ust 2 UoBiA pozwala nam na niezdawanie egzaminu na policji, który niekoniecznie jest łatwy do zaliczenia. Po zdaniu egzaminu musisz poczekać minimum 2 tygodnie na wydanie rzeczonego dokumentu.\nPo otrzymaniu patentu strzeleckiego, występujesz do PZSS o wydanie licencji strzeleckiej, po złożeniu wniosku czekasz około 3 tygodni na wydanie dokumentu. UWAGA! Licencja jest wydawana na rok startowy. Czyli w grudniu powinieneś złożyć nowy wniosek na kolejny rok. (mała anegdotka: Ja złożyłem wniosek o przedłużenie licencji w styczniu 2018, otrzymałem wspomniany dokument dopiero w marcu… Dlatego też, naprawdę, polecam abyś złożył wniosek przed nowym rokiem).\nGdy masz już Patent strzelecki, Licencję strzelecką musisz uzyskać od lekarza potwierdzenie, że jesteś zdrowy na ciele i umyśle. W tym celu udajesz się do specjalistycznej placówki, gdzie wykonujesz badania orzekające. Będą Cię badać specjaliści z następujących dziedzin:\nc. Psycholog (WZÓR)\nd. Lekarz orzecznik (WZÓR)\nBadania są płatne, koszt otrzymania orzeczenia to 300-500zł.\nNależy pamiętać, że badania są ważne tylko 3 miesiące, a od momentu złożenia ich w WPA, aż 5 lat. (w tym miejscu apeluje… badania robimy w takiej kolejności w jakiej wam podałem).\nTo już prawie koniec… Jeszcze tylko występujesz do zarządu Twojego klubu strzeleckiego o zaświadczenie, że jesteś klubowiczem.\nGdy masz już komplet dokumentów:\na. Patent strzelecki (WZÓR);\nb. Licencję strzelecką (WZÓR);\nc. Badania lekarskie potwierdzające Twoją poczytalność i dobre zdrowie;\nd. Zaświadczenie o byciu członkiem klubu,\nMusisz przygotować wniosek o wydanie pozwolenia na broń do WPA. Możesz to zrobić z poniższym wzorem. Pamiętaj, aby na samym końcu zaznaczyć, że w przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku, rezygnujesz z przysługującego ci prawa do zapoznania się z aktami sprawy. Gdybyś tego nie napisał postępowanie może się przeciągnąć o kolejne dni, a tego zapewne nie chcesz.\nNa koniec złóż dokumenty w WPA i czekaj cierpliwie 30 dni na decyzję\nLiczymy, że nasze wpisy przydadzą Ci się w otrzymaniu pozwolenia na broń. W razie pytań napisz do nas!


Naukowcy obalają kolejną czarną legendę o średniowieczu - Page 2 - Humanistyka - Forum Kopalni Wiedzy\nBy KopalniaWiedzy.pl, December 13, 2018 in Humanistyka\nRozumiem że już ekoterroryzm tak silny że nawet jak coś się pojawiło czyli ten komentarz to mam udawać że się nie pojawiło?\nJa może wytłumaczę to bardziej technicznie, bo może w ferworze walki ci umknęło.\nDam Ci do na przykładzie.\nOtóż wpis był na FB.\nI ja mogę napisać, na FB\n"Ekolodzy to śmieci"\nTy możesz napisać komentarz "Tak w pełni się zgadzam"\nJa bez problemu mogę edytować mój komentarz na np.\n"ex nihilo i 3grosze mają rację a Thikim nie"\nTwoja odpowiedź zostaje.\nJacenty robi screenshota wrzuca na KW i oto mamy "dowód"\nI tu właśnie tak było.\nOczywiście to dalej nie zmienia faktu, że to mogą być źli ludzie i ten screenshot też może mówi prawdę, ale to inna historia, nie może być raczej dowodem w czymkolwiek.\nW dniu 13.12.2018 o 14:38, KopalniaWiedzy.pl napisał:\nNa Starym Kontynencie żyło się coraz gorzej, poczynając od wczesne średniowiecza aż do epoki przemysłowej. Naukowcy sądzą, że działo się tak z powodu rosnącego zagęszczenia ludności, zwiększających się nierówności społecznych oraz z powodu małej epoki lodowej (XVI–XIX wiek).\nCo do podkreślonej części zdania to pokrywałoby się z teorią pułapki maltuzjańskiej.\nAle jeśli chodzi o pozostałą część zdania to można być mocno sceptycznym aby klimat mial aż taki negatywny wpływ.\nRaczej wprost przeciwnie.\nW dniu 24.01.2019 o 03:33, ex nihilo napisał:\nPogorszenie się jakości życia mieszkańców Europy na przestrzeni ostatniego tysiąclecia dobrze tłumaczy zjawisko pułapki maltuzjańskiej, której podstawą jest statyczna teoria zasobów.\nSłowem, jakikolwiek wzrost produktywności powodował wzrost populacji ale nie przekładał się na podniesienie stopy życiowej. A wprost przeciwnie. Wyrwanie się z pułapki maltuzjańskiej paradoksalnie następowało jednak w okresach największych ochłodzeń: minimów Maundera, Daltona, po części i Wolfa, na które przypadają kolejne etapy rewolucji industrialnej.\nWeźmy konkretny przykład: Flandria, Brabancja, Holandia. Pod koniec średniowiecza nastąpiło przesunięcie centralnego ośrodka gospodarczego w Europie na teren dzisiejszej Belgii i Holandii. W 1350 r. Brugia liczyła aż 90 tyś mieszkańców, Gandawa 57 tyś. Te duże i bogate miasta (+Ypres) potrzebowały mnóstwo surowca, nie tylko do produkcji ale też i ogrzewania domów, w ochładzającym się przecież klimacie. Podstawowy i w zasadzie jedyny surowiec do wytwarzania energii cieplnej to było drewno. Postępujące uprzemysłowienie, zwłaszcza wzrost produkcji żelaza powstającego w bardzo mało wydajnym energetycznie procesie, zużycie drzewa do budowy gotyckich budowli, powodował wylesianie. Zjawisko to dotknęło szczególnie trzy wyżej wymienione kraje.Do 1600 r. wytrzebiono tam prawie wszystkie lasy. A palić trzeba było. Sięgnięto więc po pierwsze paliwo kopalne - torf (niby jest odnawialny ale można to pominąć, przyrost jest niezwykle wolny). Takie zachowanie świetnie tłumaczy stworzona przez Juliana Simon'a teoria zasobu ostatecznego. W przypadku kończącego się zasobu, ludzkość dzięki swojej inteligencji, jest w stanie zastąpić go innym lub go wytworzyć. Jedynym ograniczeniem jest zasób ostateczny czyli "moc obliczeniowa" ludzkiego mózgu. Skończy się kreatywność ludzkiego mózgu to skończą się zasoby. I żadna epoka lodowcowa w tym nie przeszkodzi. Dotychczas się sprawdza. A przecież wchodzi jeszcze sztuczna inteligencja...\nHolendrzy na torfie, który był źródłem taniej energii cieplnej zbudowali swoją potęgę gospodarczą. Oczywiście znaczenie miał też ich "zmysł" handlowy, kalwińska pochwała bogacenia się (oprocentowane pożyczki), czy też położenie geograficzne, a także napływ kapitału po 1580 r. z niespokojnych Niderlandów południowych. Dodać też można użycie wiatraków do pozyskania energii mechanicznej. Ale to właśnie tania energia cieplna pchnęła Holandię na podium najbogatszego kraju świata w XVII w. Najpopularniejszym w XVII w. "surowcem" był cukier, a ze stu cukrowni w Europie, aż połowa istniała w Holandii. Produkowano na skalę przemysłową sól, pozyskiwaną w salinach, do których ogrzewania służył torf. Dzięki temu do większej ilości klientów można było eksportować solone śledzie, mięso, nabiał. Produkowano rury gliniane, kafle piecowe, barwiono płótna, wytwarzano szkło, mydło. Importowano drewno, którym nie trzeba było ogrzewać mieszkań, bo do tego był torf, a można było zużyć je do budowy statków. Dzięki czemu uzyskiwano wyższy "zwrot z inwestycji". Palony torf topił smołę, służył do obróbki termicznej elementów metalowych. Wszystko do budowy statków i okrętów. W Holandii w XVII w. aż 60% ludności mieszkało już w miastach (myśmy to osiągnęli w PRL), dochód pkb per capita był dwa razy wyższy niż w sąsiednich, zamożnych przecież, krajach. To było wyrywanie się z pułapki maltuzjańskiej bo wzrost liczby ludności nie przekładał się na zubożenie populacji. A to dzięki kreatywności. Oczywiście nadal żyło tam dużo biedoty, a na tle współczesnej Zachodniej Europy to dochód ówczesnych Holendrów był jednak niski. Ale zjawisko zaistniało.\nNie przeszkodził w tym MEL. Wprost przeciwnie, na zasadzie "potrzeba matką wynalazków", ochłodzenie było zapewne impulsem do poszukiwania nowej drogi.\nW Rzeczpospolitej sytuacja była zgoła odmienna ale tu również nie widział bym drastycznie złego wpływu klimatu na pogorszenie się sytuacji ludności . Przyczyną była anachroniczna struktura gospodarcza. Ale o tym może oddzielnie bo i tak wyszedł elaborat.\nPS. To nie było też tak, że MEL to było wieczne zimno, lodowce i niedźwiedzie. Bywały wręcz dekady względnie ciepłe. Jak np. lata 1690-1708 gdy średnie temp. były takie jak w okresie 1950-1985 r. Oczywiście ten ciepły okres zakończył się "fajerwerkami" - zimą tysiąclecia 1708/1709 zwaną "wielkim mrozem".\nPs 2. Poza tym klimatycznie MEL sięgał do 1900 r kiedy epoka przemysłowa trwałą w najlepsze i nawet w krajach tak zacofanych jak Rosja carska następował wzrost stopy życiowej postępujący ze wzrostem liczby ludności.\nPs 3 Wkradł się błąd bo pisałem z pamięci. Wg. rekonstrukcji Luterbachera ostatnia dekada XVII w była jednak mocno zimna , zwłaszcza zima 1695 r. była niewiele cieplejsza niż ta 1708/09. To lata poprzedzający "wielki mróz" były raczej ciepłe po 1701 r. np. rok 1706 był cieplejszy średnio niż 1984 r. Oczywiście należy zaznaczyć, że te rekonstrukcje mogą być obarczone dużym błędem (raczej zawyżają temp.)\nOn 1/24/2019 at 1:26 AM, venator said:\nTeza, którą postawiłeś jest dosyć ryzykowna i raczej trudna do obrony. Konieczne by było albo porównanie z historią alternatywną (w dodatku po wyeliminowaniu "zakłóceń" z obu), co jest niemożliwe z natury rzeczy, albo jakieś bardzo mocne argumenty bezpośrenio wskazujące na korzystny wpływ MEL (małej epoki...) na jakość życia.\nPrzykład Niderlandów (wymuszona kreatywność) raczej jest niezbyt dobry z dwóch powodów - jeden to wyrywkowość, a potrzebne by było uśrednienie na całą Europę (minimum), a drugi to specyfika Niderlanów żyjących głównie z handlu, a od 16 w. handlu praktycznie światowego. Czyli w sumie ten przykład nie jest reprezentatywny, zresztą nawet w kontekście kreatywności.\nTrzeba by też chociażby intuicyjnie zdefiniować "jakość życia". Może tutaj wystarczające będzie przyjęcie, że jakość życia jest odwrotnie proporcjonalna do wysiłku, jaki konieczny do zagwarantowania przeciętym ludziom z "klas niższych" (bo o tym było w artykule) utrzymania na poziomie trochę lepszym niż biologiczne minimum. Czyli jakieś minimum biologicznego komfortu. W takim przypadku skrócenie okresu wegetacyjnego (+ ...) działa w dosyć oczywisty sposób negatywnie.\nKreatywność może w jakimś stopniu ten negatywny wpływ skompensować, ale trzeba by odfiltrować kreatywność wymuszoną MEL od tej, która wynikała z innych przyczyn, bo przecież okres przed MEL nie był wcale okresem stagnacji, raczej przeciwnie. Zresztą starożytne cywilizacje, wyjątkowo kreatywne, powstawały na terenach optymalnych klimatycznie.\nCo do pułapki maltuzjańskiej - do tego ciekawe mogłoby być zastosowanie jakiejś mocno nieliniowej socjofizyki\nOgólnie... hmm... wątpię czy Twoja teza jest możliwa do udowodnienia, ale...\nCzyli w sumie ten przykład nie jest reprezentatywny, zresztą nawet w kontekście kreatywności.\nPrzykład, który podałem nie jest wyrywkowy bo zjawisko sukcesu gospodarczego opartego na dostępie do taniej energii cieplnej obejmuje aż trzy ważne gospodarczo kraje:\nFlandrie (późne średniowiecze/renesans), Holandię (XVII w.) i Anglię, a w zasadzie Wlk. Brytanie (XVIII w.). Ten ostatni kraj oparł swój sukces zresztą o znacznie lepszy surowiec niż torf, a więc węgiel kamienny. Początkowo używano go głównie do ogrzewania. W Anglii doszło szybko do podobnego zjawiska jak w Niderlandach - wylesienia. Zaczęto więc palić węglem, dostępnym miejscowo, a znaczący wzrost jego zużycia w Londynie przypada "dziwnym trafem" na początek klimatycznego MEL (XVI w). Rozwinęło to górnictwo węgla kamiennego, z którym związany jest ściśle jeden z najważniejszych wynalazków w historii - silnik atmosferyczny Newcomena (Newcomena czasem zwanego przecież ojcem rewolucji przemysłowej). Zaczęto także stosować koks do wytopu surówki co też było rewolucją. Tak więc i w Anglii ochładzający się klimat wpłynął na zjawisko opisane przez Simon'a . Dla mnie korelacja jest dosyć oczywista.\nNiderlanów żyjących głównie z handlu, a od 16 w. handlu praktycznie światowego\nZ handlu żyło wiele republik ale tylko Holendrzy uzyskiwali tak duży zysk - w sto lat niemal podwoili PKB per capita. A to dzięki działalności opisanej w poprzednim poście (rafinacja cukru, soli etc.), czyli dostępu do taniej energii cieplnej. Sprzedawali więc produkty o wysokiej wartości dodanej. Brytyjczycy aż tak wielkiego skoku nie mieli ale też w przeciągu XVIII w był on bardzo znaczący.\nTrzeba by też chociażby intuicyjnie zdefiniować "jakość życia"\nNie trzeba definiować intuicyjnie bo jest jedno narzędzie porównawcze - PKB per capita. Nie jest doskonałe ale nie ma innego lepszego aby porównać różne kraje w różnych epokach.\nodfiltrować kreatywność wymuszoną MEL od tej, która wynikała z innych przyczyn, bo przecież okres przed MEL nie był wcale okresem stagnacji, raczej przeciwnie.\nNie jest to proste ale zależności są zauważalne - wyczerpywanie się zasobów wymuszało kreatywność. Okres przed MEL czyli średniowieczne optimum klimatyczne, nie było aż tak ciepłe jak się przyjmuje w powszechnej świadomości (np. propagandowy mit zielonej Grenlandii). Średnia temp. była o 0,5-0,8 st C niższa niż w okresie 1961-90 a więc bliżej było do MEL niż do czasów obecnych.\nZresztą starożytne cywilizacje, wyjątkowo kreatywne, powstawały na terenach optymalnych klimatycznie.\nTak, choćby Rzym, który rozwinął się w optimum rzymskim (optimum w okresie subatlantyckim). Ale dosyć dotkliwe ciosy zadawały mu cywilizacje rozwinięte w znacznie mniej korzystnych warunkach. A one z kolei wykształciły specyficzny ustrój "demokracji wojennej", czyniąc je przy relatywnie niewielkiej liczbie ludności, bardzo ekspansywnymi. I odnoszącymi swoje znaczące sukcesy.\nW takim przypadku skrócenie okresu wegetacyjnego (+ ...)działa w dosyć oczywisty sposób negatywnie.\nTeoretycznie. Ale np. w Rzeczpospolitej na spadek produkcji zboża wpływ zaostrzającego się klimatu był raczej pomijalny. O kryzysie gospodarczym zadecydowały inne czynniki, będące doskonałą ilustracja zjawiska pułapki maltuzjańskiej.\nFlandrie (późne średniowiecze/renesans), Holandię (XVII w.) i Anglię, a w zasadzie Wlk. Brytanie (XVIII w.\nTe trzy kraje to niewielki ułamek powierzchni i ludności Europy. Poza tym były one w niewielkim stopniu uzależnione od warunków klimatycznych - żyły z kolonii, światowego handlu/rabunku (amerykańskie srebro i złoto), rzemiosła i przemysłu. Do tego wszystkie są w strefie łagodnego klimatu atlantyckiego. Trzeba je wliczyć w średnią dla Europy, ale w odpowiedniej proporcji. Reszta Europy, szczególnie północ i wschód, wyglądała inaczej.\nW niektórych przypadkach (np. Hiszpania) ochłodzenie mogło być nawet korzystne, ale w innych (np. Skandynawia), było dużym problemem. Hiszpania miała rezerwy klimatyczne, Skandynawia nie. Po papu przyszli do Polski. gdzie zresztą też już kiepsko było.\nZaczęto więc palić węglem, dostępnym miejscowo, a znaczący wzrost jego zużycia w Londynie przypada "dziwnym trafem" na początek klimatycznego MEL (XVI w).\nNie wiem dlaczego przypuszczasz, że bez MEL by nie zaczęli palić węglem - przecież lasy zużyli już przed ochłodzeniem, czyli tak czy tak musieli znaleźć paliwo zastępcze. A że znaczący wzrost? No tak, bo zimniej było. Ale czy to zwiększenie zużycia na ogrzanie swoich gnatów jest w jakikolwiek sposób korzystne i powoduje wzrost jakości życia? Chyba raczej odwrotnie. Przyjemniej (jakość zycia) zamiast marnować czas i wysiłek (= życie) na zdobycie opału, leżeć bykiem pod gruszą i i się wygrzewać za friko.\nAni PKB, ani PKBpc, się do tego nie nadają - sposób liczenia, dystrybucja itd., itp.\nSens mają wskaźniki bazujące na bilansie energetycznym, takie jak np. trofa. Co z tego, że Anglia w 18 w. miała bardzo duże PKBpc, jeśli robotnik czy rolnik musiał nie na pełną trofę nawet, a na minimum przetrwania, pracować 12-14 godzin na dobę (z dziećmi wlącznie). Jaka to jakość życia?\nOgólny bilans energetyczny jest jednoznaczny - zejście poniżej optimum klimatycznego, co powoduje zwiększenie zużycia energii (czasu, wysiłku) na zaspokojenie podstawowych potrzeb, nie jest i nie może być korzystne, musi spowodować spadek jakości życia.\nwyczerpywanie się zasobów wymuszało kreatywność.\nWyczerpywanie się zasobów jest jednym z czynników, ale nie jedynym - np. starożytny Egipt, ekstremalnie kreatywny, miał tych zasobów znaczny nadmiar, dlatego mógł je przeznaczyć na różne bajery. Podobnie dzieje się teraz. Bangladesh kreatywny nie jest. Tam cała kreatywność sprowadza się do "jak przeżyć do jutra". To nie jest kreatywność nawet, a mikrokreatywność, bo na prawdziwą ani czasu nie ma, ani energii. Podobnie zresztą jak i u innych żyjących w ekstremalnych warunkach - kreatywność Inuitów czy Czukczów skończyła się kilka tysięcy lat temu.\nA one z kolei wykształciły specyficzny ustrój "demokracji wojennej", czyniąc je przy relatywnie niewielkiej liczbie ludności, bardzo ekspansywnymi.\nNo tak, fluktuacja polityczno-ekonomiczna, która w danych warunkach okazała się korzystna.\nAle np. w Rzeczpospolitej na spadek produkcji zboża wpływ zaostrzającego się klimatu był raczej pomijalny.\nNie tylko o zboże chodzi. Ale co do zboża - zwiększenie powierzchni upraw, m.in. kosztem lasów (lasy to nie było tylko drewno, ale też np. wypas bydła), przejmowanie ziemi, zwiększanie pańszczyzny... czyli jakość życia chłopów, wyrobników itp. (a tym od początku się zajmujemy) silnie spadała, i to nie z powodu pułapki maltuzjaskiej, do której wtedy było jeszcze daleko (Galicja w 19 w. - ok.).\nI proste pytanie dotyczące jakości życia - co wolisz: na swoje podstawowe potrzeby życiowe pracować np. dwie godziny dziennie, a przez pozostały czas robić czy chcesz, czy 12 godzin dziennie i na "co chcesz" nie mieć ani czasu, ani sił, ani ochoty? Hmm?\nEdited January 31 by ex nihilo\nTe trzy kraje w 1700 r. miały łącznie 12,5 mln mieszkańców z populacji Europy liczącej ok. 100 mln. Nie jest to więc "niewielki ułamek" a powierzchnia nie ma znaczenia. Liczy się znaczenie gospodarcze i polityczne. A te było bardzo istotne. Również dla naszego kraju. Handel/rabunek - owszem, tylko lepiej wykorzystany - wyższa stopu zwrotu z inwestycji (patrz-rafinacja cukru). Natomiast ten atlantycki klimat wówczas nie był taki wcale łagodny, przeczą temu rekonstrukcje klimatyczne. Np. "Wielki mróz" 1708/09 w Anglii charakteryzował się wyższą niż na kontynencie temperaturą, za to często występowały silne sztormy. W ogóle MEL to przede wszystkim zmienność pogody i zimne przedwiośnia. Mrozy ciągnące się po Niedziele Palmowe nie były rzadkością. Spadki temperatur były znaczące ale we znaki dawały się przede wszystkim sztormy. Dla żeglarskich społeczności to był problem.\nSzwedzi nie przyszli do nas pchani mrozem po papu ,a po to aby pobierać cła i kontrolować żeglugę bo to przynosiło największe zyski. Pomijając epokę Wikingów to od średniowiecza aż po XVIII w. byli bardzo ekspansywni.\nW sukurs temu co piszę zapewne przyjdzie m i, zgodnie z zapowiedzią, praca naukowa dr Piotra Guzowskiego (UwB) i dr Adama Izdebskiego (UJ), członków amerykańsko-polskiego zespołu interdyscyplinarnego, badającego wpływ MEL na cywilizacje:\nPewnie by palili ale mniej. Nie rozumiem dlaczego ogrzanie własnego mieszkania ma nie być korzystne na poprawę jakości życia? Być może zjawisko rewolucji przemysłowej by nadeszło ale później i nie tak intensywnie. Jednak zwiększony popyt na węgiel zwiększał i podaż a to wymuszało fedrowanie głębiej i intensywniej. Dlatego pomysłowi ludzie wymyślili silnik parowy. I poszło...A za friko to można, mówiąc kolokwialnie, w zęby dostać.\nJakość życia jest ocenić niezmiernie trudno i będzie to zawsze obarczone ogromnym błędem, dlatego, że jest oparte w znacznym stopniu na dobrostanie subiektywnym:\nI jak to chcesz zmierzyć? Kopacz torfu w Holandii, harujący w XVII w. po 12h (może więcej, może mniej, nie wiem), mógł być szczęśliwy bo ta praca zbliżała go do Boga. Bo taki był protestancki etos. I nie tylko, bo w katolicyzmie także była religijna pochwała pracy. Ludzie dużo pracowali, tak byli wychowywani. Tak głosił kościół. Każdy. Czy byli przez to mniej szczęśliwi? Bardzo to ciężko jednak zmierzyć w ujęciu statystycznym. A PKBpc da się jak najbardziej. Poza tym we współczesnych indeksach jakości życia, operujących precyzyjnymi danymi (poza kwestią dobrostanu subiektywnego), PKBpc zawsze jest na pierwszym miejscu. Bo wielką nieprawdą jest powiedzenie "pieniądze szczęścia nie dają" (w sensie dobra materialne). Tak więc nie ma lepszego narzędzia do porównania poziomu życia wielu społeczeństw na przestrzeni wieków niż PKBpc\nMylisz skutek z przyczyną. Przyczyną spadku jakości życia w Rzeczpospolitej w okresie XVI-XVIII w. był wzrost produktywyności a co za tym idzie wzrost liczby ludności przy spadku stopy życiowej, tak w ujęciu podaży kalorycznej (80% podaży kalorycznej ogromnej większości społeczeństwa) jak i dostępu do dóbr materialnych (a więc klasyczny przykład pułapki malt.) To jest dosyć dobrze przebadane. Oczywiście swoje dodały także wojny ale ich wpływ nie był aż tak duży jak się przyjęło w starszej historiografii.\nNatomiast XIX w. to kwestia jeszcze bardziej skomplikowana bo mamy do czynienia z trzema odrębnymi organizmami państwowymi i zachodzącymi bardzo już dynamicznymi zmianami (koniec pańszczyzny, uprzemysłowienie, pocz.kapitalizmu).\nZnowu dochodzimy tu do kwestii dobrostanu subiektywnego. Jeśli mam być biedny, ale mieć zaspokojone podstawowe potrzeby biologiczne na współczesnym poziomie, to mając pracę przynoszącą bardzo dużo satysfakcji - to i owszem mogę harować po 12h. I odwrotnie - jak mam nienawidzić swojej roboty, która wykonuje 2 h dziennie i być bogatym to wolę to pierwsze. Bo to moje subiektywne odczucie. Dlatego jako narzędzie badawcze jest bardzo ułomne. W przeciwieństwie do koszyka dóbr - tu mamy pewność, że im on większy tym ludzie na ogół szczęśliwsi.\nEdited January 31 by venator\nTe trzy kraje w 1700 r. miały łącznie 12,5 mln mieszkańców z populacji Europy liczącej ok. 100 mln. Nie jest to więc "niewielki ułamek" a powierzchnia nie ma znaczenia.\nOk., ale reszta to 87,5%, czyli 7 razy większy ułamek\nA powierzchnia (jeszcze większy ułamek), oczywiście w proporcji do zaludnienia, też się liczy, bo decyduje, czy gospodarka musi być intensywna (Anglia, Holandia), czy może być ekstensywna (Polska).\nLiczy się znaczenie gospodarcze i polityczne.\nCały czas zajmujesz się krajami, a nie ludźmi w nich mieszkajacymi. Przypominam Twoją tezę, którą masz udowodnić:\nMEL w pozytywny sposób wpłynął na dorobyt "pospólstwa". Konkretnie o chłopów chodziło.\nPomiędzy znaczniem politycznym i gospodarczym kraju, a dobrobytem chłopów (robotników, wyrobników itp.) nie ma prostego związku. Np. ZSRR był bardzo silnym krajem bardzo biednych ludzi. A z "Twoich" np. Anglia: w 17.-18 w. było to światowe mocarstwo, w którym większość żyła na poziomie minimum. Taka była dystrybucja dochodów.\nPewnie by palili ale mniej. Nie rozumiem dlaczego ogrzanie własnego mieszkania ma nie być korzystne na poprawę jakości życia?\nPewnie byś zrozumiał po przeprowadzce z Kairu do Norylska\nPoziom podstawowy jest całkowicie obiektywny, biologiczny - wysiłek/czas konieczny do zdobycia trofy. Na całą resztę, też tą subiektywną, możesz przeznaczyć nadwyżkę wysiłku/czasu.\n18 hours ago, venator said:\nI jak to chcesz zmierzyć? Kopacz torfu w Holandii, harujący w XVII w. po 12h (może więcej, może mniej, nie wiem), mógł być szczęśliwy bo ta praca zbliżała go do Boga. Bo taki był protestancki etos. I nie tylko, bo w katolicyzmie także była religijna pochwała pracy. Ludzie dużo pracowali, tak byli wychowywani. Tak głosił kościół. Każdy. Czy byli przez to mniej szczęśliwi? Bardzo to ciężko jednak zmierzyć w ujęciu statystycznym. A PKBpc da się jak najbardziej. Poza tym we współczesnych indeksach jakości życia, operujących precyzyjnymi danymi (poza kwestią dobrostanu subiektywnego), PKBpc zawsze jest na pierwszym miejscu. Bo wielką nieprawdą jest powiedzenie "pieniądze szczęścia nie dają" (w sensie dobra materialne)\nMiędzy początkiem a końcem tego akapitu jest chyba lekka sprzeczność...\nA co do PKBpc... Ja i moja kura mamy średnio po 4721 piór. I podobnie jest często z PKBpc - istotne jest nie samo PJBpc, a jego dystrybucja w społeczeństwie.\nDlatego wymyślona została trofa:\nktóra jest nie tylko wskaźnikiem wartości pieniędzy, ale też wartości dochodów i siły nabywczej poszczególnych warstw ludności. Jeśli dzienny zarobek (uśredniony w skali roku) był mniejszy niż trofa (po odliczeniu innych koniecznych wydatków), oznacza to niedożywienie, Jeśli większy - nadwyżkę, która mogła być przeznaczona na inne cele. W przypadku większośći ludności Europy w tamtym okresie wysiłek/czas konieczny do zdobycia trofy jest najlepszym i obiektywnym wskaźnikiem dobrobytu (materialnego).\nPrzyczyną spadku jakości życia w Rzeczpospolitej w okresie XVI-XVIII w. był wzrost produktywyności a co za tym idzie wzrost liczby ludności przy spadku stopy życiowej, tak w ujęciu podaży kalorycznej (80% podaży kalorycznej ogromnej większości społeczeństwa) jak i dostępu do dóbr materialnych (a więc klasyczny przykład pułapki malt.)\nTemat jest na dłuższą dyskusję, ale widzę, że w trofach liczysz ("80% podaży kalorycznej..."), co daje szansę na porozumienie\nW tamtym czasie ogromna większość ludności nie miała takiego wyboru.\nW dniu 1.02.2019 o 06:34, ex nihilo napisał:\nO ile intensywność gospodarki Holandii i ekstensywność Rzeczpospolitej rzeczywiście była zdeterminowana w znacznym stopniu rozmiarami to w przypadku Anglii to nie jest takie oczywiste. Jeśli zaś chodzi o znaczenie militarne i polityczne powierzchni państwa to było ono niewielkie. Zjadły nas przecież całkiem małe Prusy .\nPrzypominam Twoją tezę, którą masz udowodnić:\nGdzie ja napisałem, że MEL wpłynął na dobrobyt "pospólstwa"? Bo "wpłynąć" to stwierdzenie kategoryczne.\n"Raczej" -"partykuła wyrażająca wahanie mówiącego co do wyboru odpowiedniego sądu i zarazem skłonność, by uznać sąd komunikowany w zdaniu, "\nI nadal to podtrzymuje. Nigdzie też nie napisałem, że ci ludzie opływali w jakimś dostatku, a jedynie, że zaczęły się procesy wyrywające ich z pułapki maltuzjańskiej - rozpoczęła się rewolucja przemysłowa. Rewolucja ta zapoczątkowana była dostępem do taniej energii cieplnej. A przy okazji Holendrzy się wzbogacili\nNie ma sprzeczności jeśli weźmiemy pod uwagę pewną dwoistość natury człowieka. Co do pierwszego zdania to zgoda.\nTrofa jest dobra do określenia biologicznej siły pieniądza. Z tym się zgadzam. Ale nie jest narzędziem doskonałym.\nPKBpc jest nadal uważane za najlepszy wskaźnik dobrobytu. I także nie jest doskonałe. Dlaczego więc uparcie o nim piszę?\nBo są tablice statystyczne Maddisona. Także obarczone błędami (prawdopodobnie wzrost przed 1820 był trochę przeszacowany) ale nikt nie wykonał bardziej tytanicznej pracy analitycznej, dzięki czemu możemy porównywać różne kraje w różnych epokach historycznych w oparciu o dolara międzynarodowego 1990. Projekt, pomimo śmierci Maddisona nadal jest żywy. I z tablic Maddisona wynika niezbicie jedno - w końcówce MEL rozpoczął się niezwykle dynamiczny rozwój gospodarczy trwający do dzisiaj.\nRedystrybucja bogactw to temat rzeka. Jednak nawet w bogatych krajach o wysokim wskaźniku Ginniego (np. USA), biedak będzie dużo bogatszy niż ten z kraju dużo biedniejszego.\nCzasu mi brakuje, dlatego teraz tylko ciekawostka dotycząca Anglii (tylko przejrzałem):\nOn 2/3/2019 at 8:51 PM, venator said:\n"Pozytywnie wpłynął" w tym sensie, że bez MEL byłoby ("raczej") gorzej (bo "węgiel itd.").\nTaka mniej więcej była Twoja teza, a "raczej" to oczywiste.\nJak będę miał więcej czasu to postaram się tę pracę szczegółowiej przejrzeć bo wygląda na ciekawą. Kwestia zarobków (a raczej ich siła nabywcza) jest w ogóle ciekawa bo nie pokrywa się do końca z rozwojem gospodarczym. Znaczący spadek płac nastąpił na początku rewolucji przemysłowej, kiedy upadło mnóstwo tradycyjnych manufaktur czy pod koniec XVII w i w XVIII w Holandii gdy upadł zawód "małego" kopacza torfu. I tak będzie w XXI w., kiedy sztuczna inteligencja, automatyzacja pracy zlikwiduje wiele zawodów. Ale po tym dołku zawsze przychodziło wyrównanie a następnie wzrost, wraz z pojawieniem się nowych zawodów. Inna kwestia to co się dzieje z płacami "klasy robotniczej" w takich dojrzałych gospodarkach jak ta w USA, gdzie wraz ze stagnacją siły nabywczej pensji robotnika idzie w parze nieprawdopodobna wręcz akumulacja kapitału w rekach wąskiej grupy ludzi. Ściśle jest to związane z neoliberalnym modelem gospodarczym. Zjawisko szkodliwe bo tylko prowadzi do eksplozji napięć społecznych ( a w przeszłości akumulacja kapitału doprowadziła w końcu do takich zjawisk jak rewolucja październikowa).\n"Raczej" - «partykuła wyrażająca przekonanie mówiącego, że jedna z dwóch możliwości jest bardziej prawdopodobna w porównaniu z drugą, "\nTo z definicji PWN. Mowa o większym prawdopodobieństwie a nie o oczywistości. Moja "hipoteza" jest taka, że zaostrzenie klimatu i kończące się zasoby wymusiło na niektórych społeczeństwach zachowania opisane w teorii zasobu ostatecznego. Pchnęło to ostatecznie ludzkość na nowe tory.\nEdited February 13 by venator\nDziś te hipotezy ulegają zmianie – mówi PAP archeolog Hubert Lepionka z Muzeum Podlaskiego w Białymstoku, który prowadzi badania i poszukiwania tych nekropolii. – Po pierwsze okazało się, że cmentarzysk stelowych było kilkakrotnie więcej, niż do tej pory sądzono – nie 7 a nawet ok. 50. Po drugie, nie należy ich raczej wiązać z Jaćwingami czy epidemiami – dodaje.\nIch kształt jest zawsze niepowtarzalny, a większość z nich pozbawiona jest jakichkolwiek symboli. Na niektórych możemy jednak odnaleźć krzyże łacińskie, greckie, prawosławne, rzadziej daty lub np. serca – opowiada naukowiec.\nTo nadal pozostaje do wyjaśnienia. Na ten moment trudno wskazać wyznanie czy etnos pochowanych tam zmarłych, gdyż Podlasie stanowiło w tym czasie swoistą mozaikę różnych narodowości: osadników mazowieckich, ruskich oraz pojaćwieskiech – mówi.\nJak opowiada Lepionka, z tekstów historycznych wynika, że nekropole tego typu mogły powstawać ze względu na... oszczędności.\nOkres nowożytny cechował się dużymi kosztami pochówków, których włościanie nie byli zawsze w stanie pokryć. Choć synody zakazywały pobierania przez kapłanów opłat za pogrzeb, w praktyce pieniądze od żałobników były wymagane. Koszty te potrafiły rujnować na długi czas całą rodzinę. Prawdopodobnie by obejść opłatę za pogrzeb, zmarłych chowano na półlegalnych cmentarzach – takich, które są przedmiotem moich badań – opowiada naukowiec.\nNajciekawsze są powtarzające się nawet od okresu poprzedzającego II wojnę światową informacje, że to, czy inne cmentarzysko jest miejscem pochowania dwóch różnych wesel, które spotkawszy się, w bijatyce wymordowały się wzajemnie – opowiada.\nAle nie skończyło się na tym, wracała zmarła Stolarycha do wioski, otwierała swoim chlewy, żywinę wypuszczała (...), święcili miejsce i nic nie pomagało. Aż ktoś doradził, żeby jej grudziznę (okolice gardła i barków – PAP) przebić kołkiem osikowym. I tak też zrobili, odkopali, przebili kołkiem. I od tej pory przestała już przychodzić – czytamy w zapiskach etnologów przytoczonych przez naukowca.\nPodczas przygotowań do budowy rurociągu na szwedzkiej wyspie odkryto fragment średniowiecznej pieczęci\nPodczas prac związanych z budową rurociągu na wyspie Arnö (in. Biskops-Arnö) na jeziorze Melar w Szwecji odkryto fragment średniowiecznej pieczęci Petrusa Filipssona, arcybiskupa Uppsali w latach 1332-41.\nMiałam dużo szczęścia - powiedziała w wywiadzie udzielonym portalowi The Local Maria Lingström z zespołu archeologicznego powiązanego ze Szwedzkim Muzeum Historii. Wykop pod rurę miał zaledwie metr szerokości i ok. 10 m głębokości. Bez wykrywacza metalu nie udałoby mi się znaleźć pieczęci.\nDotąd w Szwecji znaleziono tylko ok. 15 pieczęci należących do duchownych. Tę [...] arcybiskup miał cały czas przy sobie.\nKiedy Filipsson zmarł 12 sierpnia 1341 r., pieczęć prawdopodobnie zniszczono, by nikt nie mógł się pod niego podszywać.


REGULAMIN „Tapczany: dużo = taniej” - Comfort4U\nStrona główna > REGULAMIN „Tapczany: dużo = taniej”\nREGULAMIN PROMOCJI „Tapczany: dużo = taniej”\nOrganizatorem promocji o nazwie „Tapczany: dużo = taniej”, zwanej dalej „Promocją”, jest spółka „MEBLE MARZENIE” WĘGŁOWSKI I STRYJAKIEWICZ SPÓŁKA JAWNA z siedzibą w Opatowie, ul. Bolesławiecka 14A, 63-645 Łęka Opatowska, wpisaną do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000325435, NIP: 6191995183, REGON: 301086454, zwana dalej „Organizatorem”.\nPromocja odbywa się w sklepie internetowym Comfort4u.eu oraz sklepach partnerskich Organizatora.\nCelem Promocji jest promocja sklepu internetowego comfort4u.eu.\nProdukty Promocyjne – oferowane do sprzedaży na stronie sklepu internetowego Comfort4u.eu w promocyjnej cenie tapczany w rozmiarach 80 cm x 200 cm oraz 90 cm x 200 cm, z pojemnikami na pościel, z wypełnieniem powierzchni spania sprężyną bonellową i pianką poliuretanową.\nTapczany są otapicerowane tylko tymi rodzajami tkanin, które wskazane są w karcie produktu jako objęte Promocją. Do jednego tapczanu Klient może wybrać maksymalnie dwa rodzaje tkanin dostępnych w Promocji. Rodzaj wybranej tkaniny oraz jej położenie na meblu (góra/dół tapczanu) Klient wskazuje w uwagach do zamówienia.\nW przypadku braku wybranej tkaniny obiciowej na stanie magazynowym, producent zastrzega sobie prawo do kontaktu z Klientem w celu uzgodnienia jej zmiany na inną.\nZmiana przez Klienta rodzaju tkaniny na inne niż wskazane w ust. 3 wyłącza możliwość skorzystania z Promocji.\nPromocja obejmuje trzy progi cenowe zależne od ilości zamówionych produktów, odrębne dla każdego z rozmiarów tapczanów, tj. w zakresach: od 1 do 5 sztuk tapczanów, od 6 do 10 sztuk tapczanów oraz powyżej 10 sztuk tapczanów.\nNie jest możliwe zaliczenie do jednego przedziału cenowego zakupu tapczanów w różnych rozmiarach.\nObniżka cenowa na zakup tapczanów w ilości przekraczającej jednorazowo 5 sztuk jest automatycznie naliczana na stronie sklepu internetowego comfort4u.eu.\nPromocja trwa od dnia 17.03.2022 r. do wyczerpania zapasów.\nPromocja nie łączy się z innymi akcjami promocyjnymi ofertowanymi przez sklep internetowy comfort4u.eu.\nRegulamin został opublikowany w dniu 17 marca 2022 roku.


Okiem Przygodoskopu - sierpień - gry przygodowe - przygodówki :: Przygodoskop\nRzut okiem #120\nOkiem Przygodoskopu - sierpień\nElum, 30 sierpnia 2021\nRzut (w zasadzie okiem, choć z technicznego punktu widzenia chyba bardziej przygodoskopowym okularem) powraca. Po raz kolejny. Tym razem po rekordowo długiej przerwie (okrągłych 32 miesiącach, poprzedni rekord to dokładnie 900 dni). Ale nie zamierzam nadrabiać zaległości i pisać o tym wszystkim, co wydarzyło się od stycznia 2019 roku. W każdym razie nie tutaj. Rzut okiem to przecież kącik przeznaczony przede wszystkim na najciekawsze tematy mijających tygodni. Tudzież, od czasu do czasu, nowo odkryte ciekawostki. W tej kwestii raczej nie ma sensu nic zmieniać.\n"W MOIM ROSOLE PŁYWA OKO"\nNa rozgrzewkę/przystawkę wciąż ciepła (odnaleziona w tym roku) ciekawostka archeologiczna związana z moją ulubioną sceną The Dark Eye. Dziadek ze szklanym okiem częstujący pierwszoosobowego bohatera pożywną zupą na screenie/zdjęciu pochodzącym z bardzo wczesnej wersji gry:\nTo jeden z tych archiwalnych drobiazgów, których nie znajdziecie nigdzie poza Przygodoskopem. Bardzo prawdopodobne, że jeszcze nigdy wcześniej nie było go w internecie! Poniżej, dla porównania, ta sama scena z aktorem już po charakteryzacji:\nProjekt Matthew Lyonsa właściwie nie ma jeszcze nawet oficjalnego tytułu (nieoficjalny/roboczy brzmi Barbara), ale już zachwyca nieczęsto spotykaną w przygodówkach retro-futurystyczną stylistyką. Pokazane do tej pory ujęcia/sceny wyglądają jak zdjęte z plakatu lub wydarte z jakiejś ilustracji z lat sześćdziesiątych. Większość scen, w tym również te animowane, znaleźć można na twitterowym profilu, starsze również na domowej stronie Lyonsa.\nPan Coo ma doświadczenie w pracy przed obiektywem. Do tej pory wystąpił już w filmie krótkometrażowym, budzącym skojarzenia z kreskówkami z lat około siedemdziesiątych, i teledysku zespołu lo:Mueso, który kojarzy mi się z... "Do the Evolution" od Pearl Jam. Teraz kroi się interaktywna przygoda. Bardzo dosłownie, ponieważ w The Many Pieces of Mr. Coo przypominający antropomorficzną margarynę bohater zostaje pokrojony na plasterki. Jest trochę jak w jednej z tych reklam telewizyjnych, w których roześmiane artykuły spożywcze nie mogą doczekać się aż trafią do wrzątku, zostaną usmażone lub upieczone. Pan Coo nie skończy(ł) jednak w rosole, lecz będzie musiał po prostu się pozbierać.\nPo latach żmudnego animowania klatka po klatce tej krwistej (nie wysmażonej) makabry, prace nad The Many Pieces of Mr. Coo powoli dobiegają końca. Jak sugeruje m.in. strona wydawcy, gra ma szansę na premierę jeszcze w tym roku.\nPS. I jeszcze tylko przez parę dni można dorzucać się do produkcji Near-Mage, czyli nowej gry twórców Gibbous: A Cthulhu Adventure. Kickstarter bez wątpienia nie jest zagrożony, ponieważ udało się już uzbierać... ponad 400 procent wymaganej kwoty, grubo ponad 400 tysięcy złotych. To dwa razy więcej niż zebrał Gibbous.\nDo systematycznie wydłużającej się listy przygodówek wydanych pod szyldem Annapurna Interactive dołączyła w tym miesiącu Twelve Minutes. Akcja tego thrillera familijnego rozgrywa się w ciasnym mieszkaniu w przeciągu tytułowego tuzina minut. Naturalnie, jak w podobnych historiach wykorzystujących motyw manipulowania czasem (np. wirtualnej adaptacji "Dnia świstaka" pt. Groundhog Day: Like Father Like Son lub prawie-przygodówki Minit), ukończenie Twelve Minutes wymaga co najmniej kilkunastu kwadransów. Klaustrofobię niewielkiego obszaru gry pomaga budować widok z lotu ptaka (lub raczej, w tym wypadku, znad niewidzialnego sufitu). Atmosferę napięcia podkreśla też dubbing w wykonaniu znanych aktorów. W jednej z ról wystąpił sam Willem Dafoe.\nRoad 96, opowiadająca o emigrującej zbuntowanej nastolatce, wpisuje się w wyjątkowo popularny ostatnio w grach przygodowych motyw podróży. W tym i przyszłym roku ma ukazać się jeszcze co najmniej kilka zrealizowanych w podobnym klimacie przygodówek drogi, m.in. Open Roads (o wyprawie matki i córki), Forever Ago (o wędrówce zmęczonego życiem starszego jegomościa), Dustborn (o ucieczce wyjętych spod prawa hipisów), Season (o wycieczce rowerowej) i Lake (o kobiecie, która rzuciła tzw. karierę w korpo, by zostać... listonoszką). A także Najlepszy miesiąc życia (o ostatniej podróży nieuleczalnie chorej samotnej matki), czyli polska, dla odmiany, produkcja zaanonsowana dosłownie dwa tygodnie temu. A wracając do Road 96 - tak, gra jest już od dwóch tygodni w sprzedaży, a w wersji PC kosztuje dokładnie... 69,96 zł.\nZwykle sceptycznie podchodzę do remasterowania przygodówek. Zwłaszcza tych dobrych i bardzo dobrych, które tego nie potrzebują i nigdy potrzebować nie będą. Podobne wątpliwości wzbudza we mnie najnowsza inkarnacja Mysta (z opcją VR). Oryginalny Myst był grą wyprzedzającą swoje czasy, także pod względem technicznym. Zremasterowany od nowa Myst być może przyciągnie do serii nowych fanów, ale technicznie wygląda na grę o dziesięć lat spóźnioną. Innymi słowy, wielu młodszych stażem graczy będzie mieć mgliste pojęcie o tym, dlaczego pierwotny Myst sprzedał się w rekordowych milionach egzemplarzy. W 1993 roku nie chodziło przecież o zagadki, a przynajmniej nie tylko. Myst, na tle ówczesnych gier, na pierwszy rzut oka wyróżniał się przede wszystkim nowoczesną oprawą. Tak jak dziś seria Red Dead Redemption czy The Last of Us.\nTegoroczny Myst to oczywiście nie pierwszy remaster tej gry. Nawet nie drugi, ani trzeci. Z niecierpliwością czekam na remaster/remake dziesiąty - jubileuszowy.\nA skoro mowa o jubileuszach. 24 sierpnia minął dziewiętnasty rok istnienia Przygodoskopu. To znaczy, że... dziewiętnaście lat przed Przygodoskopem był 1983 rok.


Kopacz zaginęła, Bieńkowska u wróżki, służbą zdrowia kieruje „Agent” TVN. Ta ekipa wspina się na wyżyny… wzgórka Merkurego\nWydrukowano: 2021-10-27 18:20:19.569541+02:00\nOpublikowano: 2015-01-05 19:51:44+01:00 · aktualizacja: 2015-01-06 23:54:38+01:00\nopublikowano: 2015-01-05 19:51:44+01:00\naktualizacja: 2015-01-06 23:54:38+01:00\nStyl rządzenia Ewy Kopacz to połączenie infantylności i pozerstwa!\nPani premier raz zachowuje się jak kwoka, roztaczająca troskę nad bezbronnymi pisklętami-Polakami („nasze bezpieczeństwo, nasz kraj, nasz dom”), raz jak celebrytka, gdy w kolorowym magazynie urządza sobie sesję w pożyczonych ciuchach. Odczytuje z promptera górnolotne orędzia, a gdy pojawiają się problemy – tak jak teraz ze służbą zdrowia – zapada się pod ziemię.\nW tej sytuacji zachowanie lekarzy z Porozumienia Zielonogórskiego, którzy zawiadomili policję o zaginięciu premier Kopacz, wcale nie wygląda na happening, tylko desperacką próbę dotarcia do pani premier. Bo choć policja zapewnia, że Ewa K. nie zaginęła, to pani premier nadal publicznie nie daje znaku życia. Obawa o los szefowej rządu jest tak duża, że nawet informacja o jej spotkaniu z Bartoszem Arłukowiczem (gdzie zdjęcia, kamery?!), wydaje się niepewna.\nPod nieobecność Kopacz, minister zdrowia, który trafił do polityki z TVN-owskiego programu „Agent”, radzi sobie jak umie - konfliktuje środowisko, dzieli lekarzy na „dobrych” i „złych”. „Źli” protestują, więc minister donosi na nich społeczeństwu, że są chciwymi krwiopijcami.\nW niedawnym wywiadzie dla portalu wpolityce.pl pisarz i publicysta Witold Gadowski, opisując Arłukowicza, zwraca uwagę, że szef resortu zdrowia bardziej przynależy do świata celebryckiego niż politycznego.\nArłukowicz nie wywodzi się ze środowiska Platformy Obywatelskiej. Wszedł do polityki z programu „Agent” TVN i przez pewien czas był nadzieją SLD. Potem został sprytnym manewrem PR-owskim ekipy Donalda Tuska inkorporowany, jak wielu innych ludzi ze środowiska SLD, w krąg salonu władzy. I tak sobie powoli tam egzystował. W momencie, kiedy przychodzą poważne problemy, z jakimi otworzył się nowy rok, widać niekompetencję tego pana. Ale to nie jest odkrycie. On nie dał się poznać z żadnych kompetencji. Jego doświadczenie państwowe jest też niewielkie. Z programu „Agent” do polityki – można tak robić, gdy ma się dobrze zbudowaną egzekutywę, kiedy za takich celebrytów decyzje podejmują fachowcy. Tymczasem okazuje się, że mamy teraz rząd celebrytów, a wokół tych celebrytów brakuje fachowego otoczenia, które podpowiadałoby jakieś szybkie i skuteczne rozwiązania\nCZYTAJ WIĘCEJ: Arłukowicz do odstrzału?! Gadowski: „Zderzak zostanie wymieniony”. NASZ WYWIAD\nLekarze, którzy wszczęli poszukiwania zaginionej Ewy Kopacz, zapewniają, że premier nie trafiła do żadnego szpitala. Jako że podobnie jak Arłukowicz, bliżej jej do gwiazdorstwa niż realnej polityki, warto sprawdzić czy nie zasiedziała się w dziale celebryckim redakcji jakiegoś kolorowego pisma.\nAlbo może razem z Elżbietą Bieńkowską siedzą u jasnowidza i wróżą sobie ze wzgórka Merkurego? Kiedy na czele rządu stał Donald Tusk, na szczytach platformerskiej władzy bywało strasznie i śmiesznie. Teraz jest tylko śmiesznie…\nPublikacja dostępna na stronie: http://wpolityce.pl/polityka/228467-kopacz-zaginela-bienkowska-u-wrozki-sluzba-zdrowia-kieruje-agent-tvn-ta-ekipa-wspina-sie-na-wyzyny-wzgorka-merkurego


#1 2013-04-02 01:37:28\nCzłonek Gildii Solucja:\nSiedziba gildii mieści się w Khorinis niedaleko przełęczy do Górniczej Doliny.W G2 byli tam bandyci w Elvrichem.\nDołączenie do Gildii:\nDołączenie do gildii jest bardzo proste jeśli jesteśmy czeladnikiem Bospera i mamy pancerz który nam dał.Aby dołączyć musimy porozmawiać z Falkiem najlepszy z pośród myśliwych.Jeśli jesteśmy czeladnikiem u innego mistrza musimy wykonać szereg trudnych zadań i zdobyć popracie pozostałych myśliwych.Rozmawiamy z Falkiem a on się pyta czego od niego chcemy.Mówimy że chcemy do niego dołączyć a on mówi nam abyśmy zabili Czarnego Troll (lub pokonali jego) i dodatkowo zabić 200 potworów.\nTo zadanie będzie się ciągnąć przez cały czas wykonywania zadań dla myśliwych.Gdy wykonamy to zadanie zostaniemy szefem tej gildi i wygramy nagrodę.W tym celu musimy wyzwać Falka na pojedynek.Aby było to możliwe musimy wykonać większość zadań dla myśliwych.\nWilcze skóry dla Falka:\nFalk otrzymał zamówienie na na 20 skór wilka i prosi nas o ich zdobycie.Jeśli nie umiesz ich zdejmować naucz się tego od Alfreda.Żeby nie chodzić tylko za tymi skórami możemy po drodze wykonać też inne zadania.Gdy mamy już skóry to oddajemy je Falkowi.\nTe zadanie otrzymujemy od Alfreda.Prosi nas abyśmy pozbyli się stada morderczych wilków.Znajdują się one niedaleko karczmy martwa harpia w dawnym obozie Dragomira.Nie będą one zbyt łatwe do pokonania więc warto użyć magii.Gdy wilki są już martwe zdejmujemy z nich skóry.Teraz idziemy do Alfreda i otrzymujemy od niego zgodę na pojedynek z Falkiem.\nTe zadanie otrzymujemy od Nixa.Myśliwy mówi nam że jego pupil wilk jest ranny i potrzebuje pomocy.Prosi nas abyśmy poszli do Sagitty aby zrobiła lekarstwo.Jej jaskinia znajduje się niedaleko posiadłości Onara.Do stworzenia eliksiru będzie potrzebne\nProblem możemy mieć ze szczawiem królewskim możemy go znaleźć w leżu czarnego trolla.Korzeń leczniczy możemy znaleźć niedaleko wieży Xadrasa przy wodospadze.Gdy mamy już składniki oddajemy je zielarce i warzy nam eliksir.Oddajemy eliksir Nixowi i potem czekamy kilka dni aż Kieł wyzdrowieje.\nDragomir utracił swoją kuszę i prosi nas o odszukanie jej.Idziemy do słonecznego kręgu w tym co był odprawiany retuał odtworzenia Oka Innosa.Kusza ależy oparta o kamień, bierzemy ja i oddajemy myśliwemu.\nPo oddaniu wilczych futer dla Falka otrzymujemy kolejne zadanie.Tym razem musimy iść do miasta do Bospera i dać mu list od Falka.Bosper da nam specjalne strzały dla Falka.Koniecznie jest oddanie ich Falkowi.Nie wolno z nich strzelać!\nBarem prosi nas o 5 par szponów topielca.Po prostu musimy zabić topielców i zebrać z nich ich szpony.Gdy mamy już trofea oddajemy je myśliwemu i w nagrodę dostajemy 3 pancerze pełzacza.\nZbroja dla Barema:\nBarem potrzebuje zbroi z pancerzy pełzaczy.Prosi abyśmy taką mu przynieśli i daje 4 płytki pancerza pełzacza.Powinniśmy mieć teraz razem ich 7 jednak to za mało.Potrzebujemy razem 10 płytek.Aby nauczyć się ich zdejmowania musimy iść do Grimbalda.Pełzacze możemy znaleźć na terenie bazy bandytów w kopalni oraz w jaskini z runą dla nowicjuszy.Gdy będziemy już mieli 10 płytek musimy udać się do najemnika Wilka aby nam zrobił pancerz.Czekamy dzień i pancerz jest gotowy.Odnosimy zbroję Baremowi.Jeśli mamy jeszcze 10 płytek to możemy iść znowu do Wilka i wykona dla nas zbroje, warto ją mieć na początku gry.Warto też zbierać płytki mogą się przydać na końcu gry.\nZadanie daje nam Falk.Myśliwi spierają się o to który z nich jest w stanie zabić Czarnego Trolla.Możemy również dołączyć do ich sporu.W tym celu idziemy do legowiska Czarnego Trolla i go zabijamy.Jeżeli jesteśmy słabi możemy podprowadzić go do Grimbalda lub zmniejszyć czarem.Po walce Grimbald mówi że jesteśmy najlepsi i poprze nas u Falka.Zabieramy jego skórę i pokazujemy ją Falkowi.Zadanie wykonane.\nGrom i trolle:\nGrom znajduje się w pobliżu fortu paladynów (pod mostem).Prosi nas o zabicie dwóch trolli.Zabijamy je i pokazujemy mu ich skóry.\nRaff potrzebuje nowego łuku.Ten łuk można kupić u Bospera w 2 rozdziale.Albo też znaleźć niedaleko mostu bandytów przy spalonych chatach z jaszczurami w jaskini obok.Gdy mamy już łuk oddajemy go myśliwemu i on w nagrode będzie nas uczył.\nZadanie zleca nam Barem.Mówi, że na wschodzie w lesie pojawił się dzik.Podejmujemy się zadania.Dzik jest blisko kamiennego kręgu w północno-wschodniej części lasu, idziemy tam z Laresem zdobyć ornament.Gdy zabijemy już dzika musimy pokazać skórę Baremowi.Wtedy otrzymamy zgodę Barema na pojedynek z Falkiem.\nRaff prosi nas o przyniesienie mu jaja topielca.Ostrzega nas że matka topielców która pilnuje swych jaj jest bardziej niebezpieczna niż inne topielce.Ów topielec znajduje się w drodze z Martwej harpii do Słonecznego kręgu.Idąc wzdłuż rzeki przy pobojowisku będzie nowy most dzięki któremu przejdziemy na drugą stronę, tam znajduje się topielec.Zabij go i weź jego jajo, następnie wróć do Raffa.\nPolowanie na orków:\nFalk mówi nam, że myśliwi natknęli się na oddział orków niedaleko Farmy Akila.Jest tam 8 orków i kilka wargów.Jeśli nie jesteś zbyt silny zajmij się tym później, ewentualnie użyj czaru deszcz ognia.\nSpecjalne bronie dla Raffa:\nZadanie otrzymujemy od Raffa.Myśliwy mówi nam że kupi od nas specjalne bronie.Potrzebuje jednak tylko łuków i kusz takich jak:\n-Ognisty łuk znajdziemy go pod mostem w jaskini przy którym stoi Rabuś\n-Magiczny łuk znajdziemy go w Jarkendarze niedaleko sidziby strażników umarłych za pękniętym mostem.Aby się tam dostać musimy mieć akrobatykę bądź przemianę w jakieś skoczne zwierzę.\n-Magiczna kusza znajdziemy ją w grobowcu Quarhodrona\n-Dozownik znajdziemy ją w Dolnie Cieni w Mieście Nieumarłych.Aby ją zdobyć musimy wcisnąć wszystkie przyciski aż otworzą się nam ostatnie kraty.Gdy damy mu już wszystkie bronie Raff wyrazi dla nas swoje poparcie.\nTo zadanie daje nam Raff.Musimy zmierzyć się z żywą legendą, której nikt nie zdołał pokonać.Nie pokonane zwierze mieszka w kotlince w miejscu którym na początku przybywał Lester.\nSzczęście dla myśliwego\nZadanie daje nam Nix, mówi nam abyśmy poszli do ruin (piramid) bestia znajduje się niedaleko piramid w towarzystwie ognistych jaszczurów.Musimy ją zabić i zdobyć jej pazury i dać je Nixowi.\nJak zdobyć zgodę od innych myśliwych:\nDragomir zgodzi się gdy nasza umiejętność w posługiwaniu kuszą wzrośnie do 60%\nGaan zgodzi się odrazu.Znajdziemy go niedaleko przełęczy.\nGrom zgodzi się gdy przyniesiemy mu jajo pełzacza.Znaleźć je możemy w jaskini z runą dla nowicjuszy.\nNiclas przebywa niedaleko latarni Jacka.Prosi nas o 12 kawałków mięsa.Gdy mu je damy to wyrazi swoją zgodę.\nWyzywamy Falka na pojedynek.Przyjmie nasze wyzwanie i oferuje konkurencje w polowaniu na Slokersa.Najważniejsze jest to aby wytropić i zabić Slokersa i jako dowód przynieść jego skórę.Slokers znajduje się blisko Czarnego Trolla przy jeziorku w lesie.Ów stworzenie najlepiej zabić bronią dystansową lub czarem ponieważ będzie przed nami uciekać.Możemy również skorzystać z eliksiru szybkości.Gdy zabijemy Slokersa zabieramy jego skórę do obozu i dajemy Falkowi.Myśliwy będzie niezwykle zaskoczony że się nam udało.Falk uznaje nas za najlepszego z myśliwych i wręcza nam Łuk Cienia(140 zręczności, 190 obrażeń)Do tego łuku są wymagane specjalne strzały, które możemy nabyć u Bospera.\nAby Otrzymać to zadanie musimy porozmawiać z Falkiem o jego dziadku Benie, następnie musimy znaleźć 1 notatkę.Znajduje się ona na terenie starych ruin w Khorinis.U podnóża piramidy jest sakiewka z listem.Otwieramy ją i czytamy.Teraz musimy znaleźć kolejne notatki.\n-Druga notatka jest w obozie piratów w jaskini z cieniostworem na północnej plaży.Otwieramy pustą butelkę po rumie i czytamy notatkę.\n-Trzecia notatka jest w pobliżu jeziora przy którym polowaliśmy z Jackiem Alligatorem.Znajdujemy dziwną rybę,wyjmujemy z niej notatkę i czytamy.\n-Czwarta notatka jest w kanionie obok małego jeziorka.Niedaleko niego znajdziemy butelkę bo grogu w niej jest notatka.\n-Piąta notatka jest w pobliżu wejścia do dużej jaskini, która prowadzi do kanionu.Przed jaskinią skręcamy w lewo i idziemy do przodu trochę po górach.\n-Szósta notatka jest na bagnach niedaleko od jaskini w której był Juan za drzewem\nTeraz musimy znaleźć zwierze podobne do pełzacza - jest to polny pełzacz.Znajduje się on na bagnach niedaleko od świątyni na prawo od obozu bandytów,Zabijamy ją i bierzemy Amulet Bena Kenobiego (Tak tak jego dziadek był Jedi :O)Oddajemy artefakt Falkowi i dostajemy nagrodę.\nZadanie otrzymujemy od myśliwego Groma.Znajduje się on niedaleko wieży Dextera pod mostem do fortu paladynów.Prosi nas o butelkę mleka,chleb i szynkę.Przynosimy mu o co prosił i teraz będzie nas uczył.\nNix prosi nas abyśmy przynieśli mu skórę cienistwora.Zabijamy pierwszego lepszego cieniostwora i dajemu mu skórę.\nRóg smoczego zębacza:\nAlfred prosi nas o przyniesienie mu rogu smoczego zębacza.Możemy mu także dać róg Prychającego zębacza.(Usuwania rogów uczy Gaan).\nGaan mówi nam, że w polowaniu przeszkadza mu pewna bestia i prosi nas jej pozbycie.Znajduje się ona niedaleko Nowego obozu bractwa w kierunku górniczej doliny.\nNauczyciele (Rodział 1):\nGrom - Kły,Rogi cieniostwora,żuwaczki,serca,języki ognistych jaszczurów\nGrimbald - Pancerze pełzaczy, pazury,skrzydła i żądła krwiopijców\nGaan - Rogi smoczych zębaczy\nNiclas - Wytwarzanie strzał i bełtów\nAlfred pazury,skórowanie gadów\nNauczyciele (Rodział 2):\nBagrus - Smocza krew,usuwanie smoczych łusek(Dolina Cieni)\nEdgor - Pozyskiwanie trucizny krwiopijców\nAlligator Jack - Skórowanie gadów\nNauczyciele (Rodział 4):\nGestah - smocza krew,usuwanie smoczych łusek (Górnicza Dolina)\nAltearnatywny sposób na zostanie myśliwym\n1.Zostań uczniem Bospera w Khorinis i rozmawiamy z Falkiem w skórzanym pancerzu\n2.Podczas pierwszej rozmowy zgadzamy się przynieść mu skórę Czarnego Trolla\n2a) Kłamiemy że zabiliśmy potwora i bijemy Falka\n2c) Gdy pobijemy Falka nie otrzymamy już zadania (Spór myśliwych)\n2b) Dajemy mu skórę Czarnego Trolla i wykonujemy zadanie (Spór Myśliwych)\nW każdym razie i tak musimy zabić 200 potworów.\n#2 2013-08-08 19:52:56\nAktualizacja: Ognisty Łuk w nowej wersji znajduje się w jaskini pomiędzy Słonecznym Kręgiem, a Mrocznym Lasem.\n#3 2013-08-11 15:14:22\nMam problem z misją "200 potworów" problem polega na tym że po zabiciu np. wilka nie nalicza mi "+1 zabity stwór itd.) w dzienniku mam obecnie ok. 30 zbitych potworów i dalej nie ruszy.\nWiem że to bardzo chaotycznie napisane i krótko ale nie chciało mi się rozpisywać .\n#4 2013-08-11 18:14:07\nW dzienniku nie nalicza ci zabitych potworów tylko co jakiś czas dostajesz atrybut i wtedy ci pokazuje ile zabiłeś potworów w tym momencie. Możesz w rozmowie z Falkiem wyświetlić ile zabiłeś. Jak zabijesz 200 to będziesz miał wpis w dzienniku.\n#5 2013-08-24 18:27:30\nAaaa, więc to tak ma być? Cholercia baran ze mnie. xD\n#6 2013-11-18 00:34:28\nWitam. Mam pytanie i problem odnośnie myśliwych, a mianowicie nie mogę porozmawiać z żadnym z nich. Tylko z Falkiem jest dialog odnośnie skóry czarnego trola. Zdobyłem ją, dałem mu, dostałem expa i na tym się wszystko kończy nie mogę zagadać z żadnym z nich. Mam tylko opcje dialogową "zakończ rozmowę". To jakiś bug?\n#7 2013-11-21 00:41:26\nWłaśnie na początku leciał mi ten licznik potworów, teraz już się to nie pokazuje. Ale mam 26 poziom już, więc myślę że już zabiłem dużo więcej niż 200. Taki sam problem mam z Obozem Bractwa, mam ubrana opaskę, ale Bar Orun się w ogolę do nie nie odzywa.\nSory, że pisze w tym temacie, ale mam jedna prośbę/zapytanie latam z El Bastardo i jest to trochę lipna broń jednoręczna na Jaszczury czy Orki Elita. Czy może mi ktoś powiedzieć gdzie by zdobyć jakąś bardziej dokokszoną broń jednoręczną? Szukałem trochę na ten temat, ale ciężko coś znaleźć, jedyny mieczyk to ten Miecz Żywiołów ale go dostaje się podobno dopiero jak się stanie tym Horadrimem czy coś takiego:D\n#8 2014-01-03 01:55:21\nW zadaniu Znajdź:.\nW którym trzeba odnaleźć dziadka Bena doszedłem tylko do 4 kartki.Piątej nie mogę znaleźć pomimo pomocy poradnika. Co dziwne wpisałem edit focus na tą czwartą kartkę żeby wpisać sobie na piątą.\nI ogólnie kod brzmi jakoś tak: itwr_falkgrandfather_04\nI niby wystarczyło by wpisać 05 na końcu a tu nic.Nie ma takiego kodu! Zaznaczę że np: 01,02,03 działa i dostaję wtedy poprzednie kartki pierwszą drugą i trzecią.Ale nie mogę ogarnąć piątej i szóstej.Tak jakby ich nie było! A zadanie wisi w powietrzu...\n#9 2014-01-03 22:44:52\nOk spróbuję ale nie sądze.A może ktoś ma kod 5 i 6tej karki i amuletu?\nMoże po prostu kody się różnią.\n#10 2014-01-09 23:56:34\nJeśli jeszcze nie znalazłeś to spróbuj wpisać itwrfalkgrandfather05 i itwrfalkgrandfather06, po prostu bez tych pierdolników między słowami, albo itwr_falk_grandfather_05. Pokombinuj, może Ci się uda, bo wiem że np kod na ostrze do osełki ma kod bez tych myślników.\n#11 2014-01-10 16:51:22\nNie wiem czy Ci się jeszcze przyda ...\n#12 2014-03-01 12:32:04\nRogi cieniostworów lepiej sprzedawać Busterowi. Oprócz kaski dostaniemy także trochę expa.\nZadanie dostałem grając nekro także możliwe że wszystkie nowe gildie mogą je dostać.\nKażda gildia ma dostępne te zadanie- Gandalf\n#13 2014-03-05 18:45:50\nJa mam problem bo nie moge porozmawiac z falkiem, kaze mi isc bo przeszkadzam, wszyscy inni tez mi tak mowia, co mam zrobic? Nie nalicza mi potworków a jestem pewien ze 200 zabiłem juz\n#14 2014-04-18 22:26:21\nWybaczcie moją ignorancję ale czy możecie mi wytłumaczyć jak 5 letniemu dziecku jak mam dołączyć do gildii myśliwych nie będąc czeladnikiem Bospera? Nikt nie chce ze mną za bardzo rozmawiać tylko Falk mówi żebym zabił czarnego trola, jak to zrobię to zostanę przyjęty? Czy mam zrobić coś innego?\n#15 2014-04-18 23:08:15\na skórzaną zbroję myśliwego masz? Bosper daje taką jak zostajesz u niego czeladnikiem. Powinna też być w skrzyni obok sklepu Mattea co pilnuje strażnik. Rzuć na niego czar Sen i zajeb wszystko xd a później uciekaj przez murek do lasu.\nO ile dobrze pamiętam to żeby z tobą rozmawiali musisz właśnie takie ubranie posiadać.\nOstatnio edytowany przez Tony98 (2014-04-18 23:22:32)\n#16 2014-04-18 23:57:09\nNie jestem czeladnikiem Bospera dlatego pytam a na zapleczu sklepu Matea tam gdzie pilnuje strażnik jest zbroja obywatela i ona mi nie pomoże ;P\n#17 2014-04-19 07:52:43\nZabij czarnego trolla przy pomocy Grinbalda, to nie znaczy misiaczku, że masz go CAŁKIEM na niego rzucić, jak Go atakuje to Ty trollowi w plecy i się obraca do Ciebie i tak aż nie padnie.\n#18 2014-04-26 10:27:20\nPomysł całkiem dobry ale znalazłem inny sposób na zabicie czarnego trola. Mając 30 w 1h broni można stanąć na skale tak aby on Cię nie mógł trafić a Ty go okładasz bez strat tylko troszkę czasu na to zejdzie\n#19 2014-05-06 11:18:21\nCzy nie będąc czeladnikiem u Bospera można sprzedawać komuś futra po dobrej cenie? Jeżeli tak to co trzeba wykonać aby mieć taką możliwość.\n#20 2014-05-06 14:51:45\nU mysliwych alfred od Ciebie kupi wszystko rogi skory pazury itd\n#21 2014-05-06 20:40:45\nCo trzeba spełnić aby zaczął skupować od bohatera skóry itd.? Jestem strażnikiem i dopiero w 2 rozdziale.\n#22 2014-05-07 07:56:45\nNo będzie od Ciebie skupywał gdy mu dołączysz do obozu (pogadasz) z Falkiem i potem pogadasz z Alfredem i się zapytasz czemu są takie cenne te trofea i skupywa od Ciebie nawet w 1 rozdziale.\n#23 2014-07-27 16:43:40\nNie ma u mnie magicznej kuszy w grobowcu Quarhodrona...\n#24 2014-07-28 18:14:59\nA sprawdzałeś w tej trumnie co leżą na niej magiczne bełty? Bo ja w środku tej trumny ją znalazłem.\nOstatnio edytowany przez Geniusz000 (2014-07-28 18:15:26)\n#25 2014-07-29 13:35:41\nNie sprawdzałem, ale byłem w jaskini tam gdzie w Retruningu ma być ognisty łuk to też go nie ma a strzały są.\nwww.wspum.pun.pl www.sticklife10.pun.pl www.kaliskiemtg.pun.pl www.gfpbf.pun.pl www.vintage-cup.pun.pl


Oddziały polskie na frontach I wojny światowej - HistoriaPolski.eu - Forum historia Polski\nPost autor: Warka » 03 lut 2011, 12:24\nLEGIONY POLSKIE ? WOJSKO POLSKIE NA AUSTRO – WĘGRZECH\nPolskie formacje zbrojne, które zostały utworzone z inicjatywy prezesa Koła Polskiego, prezydenta Krakowa, doktora J. Lea, za zgodą rządu i czynników wojskowych w Wiedniu. 16 VIII 1914 zwołano w Krakowie zebranie posłów z Koła Polskiego przy parlamencie wiedeńskim i Sejmie Krajowym Galicyjskim, z udziałem Komisji Skonfederowanych Stronnictw Niepodległościowych (KSSN) i Centralnego Komitetu Narodowego, na którym uchwalono utworzenie dwóch Legionów – Zachodniego i Wschodniego.\n? I Brygada LP: dowódca – brygadier Józef Piłsudski; szef sztabu – płk Kazimierz Sosnkowski\n? 1 pułk piechoty LP: dca – płk Edward Rydz ps. Śmigły\n? 5 pułk piechoty LP: dca – mjr Stanisław Bukacki ps. Burhardt\n? 7 pułk piechoty LP: dca – mjr Albin Fleszar ps. Satyr\n? 1 pułk ułanów LP: dca – rtm. Władysław Prażmowski ps. Belina\n? II Brygada LP: dowódca – płk Józef Haller; szef sztabu – kpt. Stanisław Tarabanowicz\n? 2 pułk piechoty LP: dca – kpt. Karol Dziekanowski\n? 3 pułk piechoty LP: dca – kpt. Józef Szczepan\n? III Brygada LP: dowódca – płk Stanisław Szeptycki; szef sztabu – kpt. Franciszek Kleeberg\n? 4 pułk piechoty LP: dca – płk Bolesław Roja\n? 6 pułk piechoty LP: dca – mjr Mieczysław Neugebauer ps. Norwid\n? 2 pułk ułanów LP: dca – mjr Juliusz Zagórski-Ostoja\n? 1 pułk artylerii LP: dca – mjr Ottokar Brzezina ps. Brzoza\nLegion Puławski został zlikwidowany w październiku 1915, a część legionistów została wcielona do Brygady Strzelców Polskich (Korpusy wschodnie). Dwa szwadrony Ułanów Polskich przy Legionie były w 1916 przekształcone wpierw na Dywizjon Ułanów a potem na 1 Pułk Ułanów Polskich. Po bitwie i szarży tego pułku pod Krechowcami, pułk zyskał przydomek „Krechowiecki”.\nPoczątek formowania korpusu to rozkaz gen. lejtnanta Eugeniusza de Henning-Michaelisa z dnia 4 grudnia 1917 w sprawie koncentracji Wojsk Polskich na Ukrainie. Dowódcą III Korpusu zostaje gen. Eugeniusz de Henning – Michaelis. W skład korpusu weszły oddziały polskie na Ukrainie formowane dla obrony polskiej własności ziemskiej. Rozkaz był praktycznie nie do wykonania, ponieważ większość jego formacji było w rozproszeniu. Dodatkową trudnością były toczące się walki jednostek polskich z ukraińskimi. Pomimo złożonej sytuacji przystąpiono do formowania Korpusu.\nStan osobowy Korpusu to ok. 3000 żołnierzy. W dniach 24-27 grudnia zorganizowały się pierwsze jego oddziały. 2 stycznia 1918 powstał Inspektorat Polskiej Siły Zbrojnej na Ukrainie, któremu podporządkowano I i II Korpus. 8 lutego 1918 gen. de Henning – Michaelis opuścił zajmowany przez wojska sowieckie Kijów i przeniósł się do Żytomierza. Poczynając od 15 lutego przystąpił on, w oparciu o uzyskaną bazę, do działań mających na celu obronę polskiego stanu posiadania na Ukrainie. Jednocześnie zarządził koncentracje zorganizowanych już oddziałów na Ukrainie w rejonie Antonina i Winnicy oraz wydał decyzję o powołaniu w sensie militarno – organizacyjnym. Zwierzchnikiem politycznym nad formacjami III Korpusu był płk. Władysław Raczkiewicz, występujący w imieniu Rady Regencyjnej. Na podstawie decyzji Raczkiewicza w Korpusie następują zmiany personalne. Dowódca zostaje gen. Aleksander Osiński, szefem sztabu płk. Barthel de Weydenthal. Korpus brał udział w walkach z oddziałami Czerwonej Gwardii wspólnie z jednostkami ukraińskimi. Dowództwo korpusu podejmowało próby porozumienia się z rządem Ukraińskiej Republiki Ludowej, ale wobec złożoności sytuacji do porozumienia nie doszło. Również umowa między III Korpusem, a dowództwem austriackim z 22 czerwca 1918 nie została wprowadzona w życie. Kres Korpusu nastąpił nocą z 9 na 10 czerwca 1918. Jednostki polskie zostały otoczone przez przeważające siły dywizji austriackich. Wobec takiej sytuacji dowództwo polskie podjęło decyzję o niepodejmowaniu walki i podpisało kapitulację. Władze austriackie nakazały rozlokować sie oddziałom Korpusu w rejonie Pików, Janów, Chmielnik gdzie pod koniec czerwca 1918 wraz z grupą gen. Gllasa, wtedy już dowódca płk. Juliusz Rómmel zostały rozbrojone. Żołnierze zdemobilizowanego korpusu, zgodnie z umową podpisaną po kapitulacji, zostali w kilku transportach przewiezieni do Polski.\nArmia Polska we Francji była nazywana również Błękitną Armią (od koloru francuskich mundurów) lub Armią Hallera. Była to polska ochotnicza formacja wojskowa powołana dekretem prezydenta Francji Raymonda Poincaré 4 czerwca 1917 z inicjatywy Romana Dmowskiego oraz kierowanego przez niego Polskiego Komitetu Narodowego.\nWskutek układu z 28 września 1918 armia gen. Hallera została uznana za „jedyną, samodzielną, sojuszniczą i współwalczącą armię polską”.\nDywizja Syberyjska to 5 Dywizja Strzelców Polskich, dywizja działająca w Rosji na obszarze Syberii w okresie styczeń 1919 r. – styczeń 1920 r.\nW rezultacie 25 stycznia 1919 r. powstała 5 Dywizja Strzelców Polskich w składzie trzech pułków piechoty, batalionu szturmowego, pułku ułanów, pułku artylerii, batalionu inżynieryjnego, służby sanitarnej i taborów – łącznie niemal 12 tys. żołnierzy. Na jej czele stanął płk Kazimierz Rumsza. Organizacyjnie Dywizja należała wraz z 4 Dywizją Strzelców Polskich gen. Lucjana Żeligowskiego (działającą na południu Rosji) do Armii Polskiej we Francji gen. Józefa Hallera. Do szeregów Dywizji Syberyjskiej masowo garnęli się Polacy – dawni jeńcy z armii austriackiej i niemieckiej, jak też miejscowi ochotnicy, często zesłańcy polityczni bądź ich potomkowie. Dywizja od samego początku przystąpiła do walki z oddziałami komunistycznymi, wspomagając rosyjskie wojska kontrrewolucyjne admirała Aleksandra Kołczaka, Korpus Czechosłowacki i wojska Ententy. Do jej głównych zadań należała ochrona strategicznie ważnej Kolei Transsyberyjskiej na prawie tysiąckilometrowym odcinku od Nowonikołajewska przez Aczyńsk, Krasnojarsk do stacji Klukwiennaja. W tym celu wykorzystywała cztery pociągi pancerne o nazwach: „Kraków”, „Warszawa”, „Poznań” i „Poznań II” (zdobyty na bolszewikach). Ciekawostką jest fakt, że po rzece Ob pływało kilka uzbrojonych statków z polskimi załogami. Obok walk Dywizja prowadziła też działalność kulturalno-oświatową wśród żołnierzy i miejscowej polskiej ludności. Przy poszczególnych oddziałach istniały biblioteki, teatry i gospody żołnierskie. Instruktorzy oświatowi Dywizji prowadzili wykłady z historii i literatury polskiej, a także naukę czytania i pisania. Opieką otaczano działające w syberyjskich miastach polskie drużyny harcerskie. Z okazji świąt narodowych organizowano akademie i wieczornice. Wydawano polską prasę.\nOd jesieni 1919 r. ? wskutek wielkiej ofensywy bolszewickiej ? Dywizja wycofywała się na wschód jako tylna straż pozostałych „białych” wojsk, powstrzymując nieprzyjacielski pościg. Jej marszowi w głąb Syberii towarzyszyły ciężkie walki w trudnych warunkach syberyjskiej zimy, m.in. w okolicach stacji kolejowych Tutalskaja, Litwinowo i Tajga. W styczniu 1920 r., po nawiązaniu tajnych kontaktów między Korpusem Czechosłowackim i bolszewikami, 5 Dywizja Strzelców Polskich została otoczona i musiała skapitulować koło stacji kolejowej Klukwiennaja (120 km na wschód od Krasnojarska).\nWiększość polskich żołnierzy została wzięta do niewoli i następnie skierowana do katorżniczej pracy w bardzo złych warunkach, w związku z czym bardzo wielu z nich zmarło. Ci, którzy przeżyli bolszewicką niewolę, wrócili do Polski dopiero po podpisaniu w marcu 1921 r. traktatu ryskiego kończącego wojnę polsko-bolszewicką 1919/1920 r. Natomiast blisko tysiąc oficerów i żołnierzy nie uznało faktu kapitulacji i ? podzieliwszy się na małe oddziałki ? przebiła się na własną rękę do Irkucka. Stamtąd przez Mongolię i Mandżurię dotarli na wybrzeże Morza Japońskiego. Tam ocalali polscy żołnierze (ponad 900) i ok. 300 osób cywilnych, na czele których stanął b. dowódca Dywizji płk K. Rumsza, zaokrętowali się na pokład brytyjskiego parowca. Po blisko 3-miesięcznej podróży morskiej, 1 lipca 1920 r. dotarli do Gdańska. Zgłosili się oni do walki z bolszewikami w kraju, w związku z czym sformowano z nich batalion strzelców i Legię Oficerską. Potem, gdy do oddziału dołączyło ok. 5 tys. ochotników z Kalisza, Kutna, Łodzi i Włocławka, została utworzona brygada piechoty, zwana ? Brygadą Syberyjską. W styczniu 1921 brygada została przeformowana w Dywizję Syberyjską, a w październiku tego roku przemianowana na 30 Dywizję Piechoty. 30 DP kontynuowała tradycje Dywizji Syberyjskiej, a jej pułki piechoty: 82, 83 i 84 – tradycje 1, 2 i 3 pułków syberyjskich.\n4. Dywizja Strzelców Polskich wywodziła się głównie spośród żołnierzy II Korpusu Polskiego na Wschodzie, działającego na Ukrainie. Po jego likwidacji po bitwie pod Kaniowem, polskie dowództwo nawiązało kontakt z gen. Michaiłem Aleksiejew, który dowodził rosyjską Armią Ochotniczą walczącą przeciwko bolszewikom na północnym Kaukazie. 24 sierpnia 1918 r. zgodził się na utworzenie u boku Armii Ochotniczej Oddziału Polskiego pod dowództwem płk. Franciszka Zielińskiego, dowodzącego wcześniej 4. Dywizją Strzelców w składzie II Korpusu. Początkowo Oddział Polski składał się z batalionu strzelców pod dowództwem mjr. Stefana Wyspiańskiego, dywizjonu ułanów dowodzonego przez mjr. Konstantego Plisowskiego i plutonu artylerii polowej. W końcu września 1918 r. liczył już ok. 700 ludzi. W tym czasie sformowano dywizjon artylerii. 3 października z batalionu strzelców wyodrębniono kompanię strzelców i kompanię oficerską, a z dyonu jazdy pluton ułanów. Oddziały te, pod ogólnym dowództwem płk. Stanisława Małachowskiego, skierowano na front na pomoc oddziałowi „białych” dowodzonemu przez gen. Stankiewicza, byłego dowódcę II Korpusu. Na pocz. listopada przeciwko bolszewikom wyruszył tym razem drugi oddział pod dowództwem mjr. S. Wyspiańskiego złożony z 2. kompanii strzelców, 2. kompanii oficerskiej i plutonu ułanów. Polacy osłaniali lewe skrzydło Armii Ochotniczej, ratując ją od klęski. W wyniku walk zdobyto dużo sprzętu wojskowego i uzbrojenia, które pozwoliły dobrze wyposażyć cały Oddział Polski.\n13 grudnia 1918 r. oddziały ukraińskie Semena Petlury zdobyły Odessę, w związku z czym 4. Dywizja Strzelców Polskich została zepchnięta do portu, gdzie broniła się do czasu przybycia 18 grudnia desantu francusko-greckiego, weszła wtedy w skład francuskiego korpusu interwencyjnego dowodzonego przez gen. d’Anselme’a. W wyniku wspólnej akcji miasto zostało w ciągu kilku dni odzyskane. Na pocz. lutego 1919 r. Polacy ponownie wzięli udział w walkach. Wydzielony oddział kombinowany z dywizji walczył wspólnie z oddziałami francuskimi i greckimi z bolszewikami pod Tyraspolem. Miały one duże znaczenie polityczne, gdyż w tym czasie na forum paryskiej konferencji pokojowej rozstrzygała się sprawa polskich granic. W marcu przerganizowano dywizję według wzorów francuskich. Składała się ona odtąd z 13, 14, 15 pułku strzelców oraz Legii Rycerskiej i oddziałów pomocniczych. Jej liczebność wynosiła 717 oficerów, 472 podoficerów, 1758 szeregowych i 617 koni. Ze względu na zbyt małą liczbę piechoty utworzono też szkoleniowy pułk marszowy. Ponadto rozpoczęto formowanie drugiego pułku jazdy, który został nazwany 6. pułkiem ułanów.