Z bratniej niwy/całość - Wikiźródła, wolna biblioteka\nZ bratniej niwy/całość\n< Z bratniej niwy\nZ bratniej niwy. wybór poezyj czeskich - całość\n(Pseud. JAN ROKITA)\nPrzyszedł na świat w 1864 roku. Kształcił się w Pradze. Od 1898 r. redaguje czasopismo: „Przegląd Słowiański“, propagując w niem ideje wszech-słowiańskie w Czechach. Pracuje wiele na niwie folkloru słowiańskiego i historyi literatury. Na arenę poetycką Czerny wystąpił jako liryk w czasach ostatnich. Główniejsze zbiorki jego poezyi są: „Gdy się zmierzcha“, „Światła i błędne ogniki“, „Lilie z twoich sadów“ i t. p.\nCzerny zachwyca nas czystemi tonami swojej liryki. Śnieżne lilie, sylwetki spotkanych na drodze życia kobiet, tłumy cieniów, wśród których widnieje blada twarz Chrystusa, Madonny, Sfinksy, życie za grobem, ciche łkania, poufna spowiedź własnego serca — to indywidualny świat Czernego.\nCzerny pisuje po polsku korespondencye o rzeczach czeskich do naszych czasopism i gazet. Akademia Krakowska wydała jego: „Zbiór pieśni białoruskich“. Z polskiego, między innemi, przetłomaczył utwór sceniczny Jana Kisielewskiego p. t. „Karykatury“.\nDar ten, w czas majowy\nChłopcu z kniej dąbrowy\nNiósł balsam, niósł wonie\nZ rodzinnych pól, —\nRozjaśniał mu skronie\nI koił ból.\nLecz wkrótce kwiaty\nWiędły, aż zbladły,\nGdy płatki śniegu\nNa ziemię spadły,\nGdy wicher po niwie\nNa wszystkiem zostawiał\nGdy harce wyprawiał\nU progu chat.\nZbłądził przez śnieżne\nW oknie kryształy\nDo izby mały,\nLecz chore nieboże\nPocieszyć nie może;\n— „Już kwiatów siostrzyczka\nNie nosi mi!“\nRzecze doń matka:\n— „W wiosenny dzionek\n„Ze snu skowronek;\n„Gdy w polu i w lesie\n„Pełną ich dłoń.“\nBiegły dni długich\nSpowita w śniegi\nZimowych zamieci. —\n— „Czy prędko już wzleci\n„Z pól naszych ptaszyna\n„W błękitów dal?“\nWciąż pyta chłopczyna,\nTłumiąc swój żal.\nZ rozpaczą matka\nNad nim schylona\nSkarb swój do łona,\nGdy dusza dzieciny\nJuż rwie się w wyżyny\nKu miejscom spoczynku\nW krainie zórz;\n— „Fijołków, mój synku\n„Nie ujrzysz już!“\nWybiegło z chatki;\n— „Wiem ja, gdzie ukryty,\n„Kwiatek śni spowity\n„W tę płachetkę białą!\n„Het, prawi, het!...\n„Fijołków dłoń całą,\nChoć drobne rączki\nNa mrozie stygły,\nPo lesie po niwie\nWciąż szuka gorliwie;\nPrzez śnieżne zamiecie\nPo śniegu brnie —\n— „Gdzież rośnie to kwiecie,\n„Gdzie pyta, gdzie?\nSiał ręką z góry\nNa śnieżne chmury, —\nGdy spojrzał z wyżyny\nW głąb serca dzieciny,\nWziął garstkę w dłoń\nI z chmurek śnieżystych\nWiał na jej skroń.\n— „Lećcie wy chmurek\n„Zmieńcie się w dole\n„Na wonne kwiatki;\n„Niech lecąc pod nogi\n„Te barwne dzwoneczki —\n„Ten niebios dar\n„W serduszku dzieweczki\nLeci i leci\nA cała ziemia\nWkoło się kwieci.\n— „Cóż kwiatów, dla Boga!\n„Na białej tej niwie,\n„Po nieba brzeg!“...\nI zbiera skwapliwie\nGdy dała bratu\nBłysło mu oko\nGdzieś naraz przepadło\nChoroby widziadło. —\nGdy kwiaty spostrzega\nNa pole wybiega\n— „Witajcie pierwsze\n„Zbliża się do nas\n„Dzień już radosny!\n„Skowronek pieśń nuci;\n„Las ze snu się cuci;\n„Kwiecisty łan; —\n„To ciepło nam wraca\n„Nasz dobry Pan!“\nUrodził się 25 września 1866 r. w Mirowicach; skończył wydział prawny w uniwersytecie w Pradze. Pierwsze utwory Klasztersky’ego zjawiły się w czasopiśmie Svêtozor 1885 r. Dotychczas wydał następujące prace poetyczne: „Żywym i zmarłym“, „Ptasi świat,“ „Spadłe liście,“ „Drobiazgi życia,“ „Poezye epiczne,“ „Serce i dusza,“ „Nocne fijołki,“ „Żywe cienie“ i wiele innych. Z początku Klasztersky naśladował Coppe’go i Theriet’a, w późniejszych utworach staje się lirykiem. Natchnienie czerpie wprost z życia, sztuki, przyrody, a najbardziej z własnego serca, zapatrując się na świat optymistycznie. Utwory jego odznaczają się doskonałą formą. Niektóre ze zbiorków nagrodzone zostały na konkursie Akademii Umiejętności w Pradze.\nMiłość, kwiaty wonie! Ileż daje wrażeń\nTrochę tej zieleni, łąk kwiecistych, bzów,\nTrochę tych całusów, upojeń i marzeń,\nTrochę tych uśmiechów, łez i błogich snów.\nPrzy gwizdaniu pary i przy maszyn zgrzycie\nZda się, że spowszedniał wokół ciebie świat,\nGdzie tam! Ptak ci śpiewa jak niegdyś o świcie,\nWśród dymów fabrycznych wonieje ci kwiat.\nLata nasze płyną drogą swą powszednią\nI włosy nam bielą, jak łan kwietny puch,\nStarość gdy zawita, nie schronisz się przed nią,\nZ wyżyn w dół cię ściągnię skrzydeł twoich ruch.\nLecz czasem też błyśnie promyk ci świetlany,\nPrzemówi coś do cię, jak w twej wiosny dnie,\nW czas, gdy ptaszę śpiewa, gdy kwiecą się łany,\nW sercu znów tli ogień, duch się w górę rwie.\nWiedz, że gdyby wszystko pokryło się pleśnią\nI gdyby młodości uwiądł wszelki kwiat,\nMiłość, łąk tych wonie, czas co płynie z pieśnią\nZnowu by musiały odrodzić ten świat.\nTen łan pszeniczny w słońcu kąpany,\nZda się przemawiać szeptem do ciebie:\n— „To ziemia twoja, kraj twój kochany,\nTu jesteś w domu — u siebie.“\nStoję szczęśliwy wśród tej zieleni,\nSerce mi w piersiach bije radośnie,\nNie dziw, boć z ziarnem, co tu się pleni,\nBogactwo ziemi mej rośnie.\nCzerpią z jej łona te wielkie kłosy\nZarodek życia, wzrostu i siły,\nJa wierzę, czuję, że coś z tej rosy\nW krew moją wsiąka i w żyły.\nDojrzała niwa, żar słońca pali,\nSzkarłatem zorzy polny mak płonie,\nSłania się zboże, fala po fali\nMknie szybko, jako wód tonie.\nZnów dzwonią kosy, pług ziemię orze,\nCzernieją bruzdy, czernieje pole,\nZjawił się siewca w jesiennej porze\nI rzuca ziarno na rolę...\nJam jest, o bracia, jak owe kłosy,\nGdy niemi miota wicher wśród burzy,\nNie wiem, co jutro zeszłą mi losy,\nJak prędko mrok się rozchmurzy\nCzy mnie nie zgłuszą zielska, kostrzewy,\nCzy mi nie zbraknie promieni słońca?...\nAch gdyby, gdyby rzucać na siewy,\nWciąż czyste ziarno bez końca!...\nCisza głucha, leśna cisza, głęboka jak zapomnienie,\nNie drżą stare buki, dęby, żaden liść się nie poruszy,\nWszak spokoju tutaj niema, mimo mroki, mimo cienie,\nJak go niema w mojem sercu, jak go niema w mojej duszy,\nStale coś się tam w niej dzieje, stale coś się tam w niej chwieje,\nStale coś się tam w niej burzy, stale coś się tam w niej żali,\nBóle, smutek, troski, żądze, nieziszczone sny, nadzieje,\nJako morze kipią warem w łona mego drżącej fali,\nGdy upłyną dni przeznaczeń i ja kiedyś zasnę przecie —\nA tak cichy, a tak niemy, jak te wokół widne skały,\nWy zaś lasy, dziś milczące, tłumom szumieć znów będziecie\nTym, co przyjdą, tym, co spokój tutaj dla się znaleźć chciały\nPrzez otwarte okno patrzę na las,\nktóry żółknie w dali,\nCiche dumy, cichy smutek, niesie\nku mnie wiatru wiew,\nLiść za liściem szemrząc spada, snać\nna dolę swą się żali\nI zaściela chłodną ziemię wokół\nswych rodzinnych drzew.\nA ten każdy liść czerwony jest —\njak serce zakrwawione,\nJak spoczynku szukający, zawiedziony\nKiedy srogi los nim miota w tę\nnaprzemian w ową stronę,\nKiedy własne żądze pchają w bez-\ncelowy wir i ruch.\nNieuznani, opuszczeni! W czas, gdy\nniemoc wami władnie,\nKtóż przytuli was do siebie, kto\nokaże litość, żal?\nWszak świat na to obojętny, który\nz was i gdzie upadnie,\nW jaką stronę wichrem gnany\nw niezmierzoną pomknie dal.\nJest mi jakbym chciał się modlić,\nręce składam mimowoli\n— Tym co giną, daj, o Panie, ujrzeć\nprędzej zbawczy brzeg,\nZeślij spokój, ukojenie w ich cier-\npieniach i niedoli,\nJako wkrótce na te liście\nześlesz gęsty, biały śnieg.\nJak srebrzyste kwiaty, —\nLeżą Panie, pod Twą stopą\nW górze nad gwiazdami —\nPanie, który patrzysz na nas,\nW noc tę bądźże z nami.\nW tej to nocy,\nStrasznej dla nas nocy,\nNaszym duchom skołatanym\nDodaj hartu, mocy.\nNiech już wioną,\nW noc niech wioną,\nCiche fale wioną,\nCo nam duszę ukołyszą,\nCo ukoją łono.\nNiech te fale,\nTe powrotne fale,\nLepszą dolę ujrzeć dadzą —\nW jasnych wód krysztale.\nOBRAZ W LESIE.\nObraz święty zawieszono w głuchym, ciemnym borze,\nNa tej sosny niebotycznej zawieszono korze,\nPrzez konary drzew, gęstwiny, przez igły choiny,\nRzadko kiedy promyk słonka przedostać się może.\nGdy mu zbłądzić w to ustronie czasem się nadarzy,\nMógłbyś łacno ujrzeć smutek w Matki Boskiej twarzy,\nCo z obrazu śle spojrzenie w leśne mroki, cienie,\nPodczas ciszy, jakiejś świętej, jako u ołtarzy,\nJakby kogoś w tem pustkowiu szukała nieboga...\nRzadko ponoć po tych liściach ludzka stąpa noga.\nCzasem kamień rzucą skały, zabrzmią w dali strzały\nI znów cisza, a ty nie wiesz, w którą stronę droga.\nCzegoś wątpisz, w sercu czując mimowolne drżenie,\nDrzewa milczą, ich „wierzchołki wokół kładą cienie...\nNagle wołasz: — „Czyje ręce pod obrazem, czyje,\nUłożyły świeże kwiaty: bławatki, lilije!“\nRadość wraca ci do duszy, boś nie jeden w głuszy,\nKtoś tu blizko ciebie kocha, czyjeś serce bije.\nPrzez las kroczę. Las wciąż szumi. Słychać jakieś mowy,\nPoufale nachylają drzewa do się głowy.\nSosna tuli się do dębu, buk do młodej jodły,\nJakby z sobą jakieś sejmy tajemnicze wiodły.\nW nowe szaty przystrojony las się wokół słania;\nCo tu szumu, co tu ruchu, co opowiadania...\nZgniłe liście pod drzewami moja noga depce,\nA za każdym moim krokiem, zda się coś tam szepce,\nNiby jakiś głos brzmi echem z samych głębin ziemi:\n„I ty wkrótce, szumny liściu, zgnijesz wraz z innemi!“\nGdyby duch ludzki zmieniać się miał\nWówczas, gdy po nas zaginie ślad,\nChciałbym być wichrem, jak on bym chciał\nPrzelecieć góry, przelecieć świat.\nWesoło szumiąc, pędziłbym w dal;\nZajrzał do wiosek, zajrzał do miast,\nZwiałbym liść suchy, tylko mi żal\nByłoby tknąć się samotnych gniazd.\nWciążbym próbował wzlotu i sił\nI coraz nowych szukałbym dróg,\nW podniebne strefy wnetbym się wzbił\nA ziemi służył, czem tylko mógł:\nZ wiosną gorącym, ożywczym tchem\nWionąłbym w miejsca, gdzie mróz, mgła, cień,\nAch! ileż ciepła ja skrzydłem swem\nDodałbym ziemi w ten chłodny dzień.\nI w lata znoju spieszyłbym doń,\nGdy się wyzłaca kłosami zbóż,\nJabym jej spiekła owiewał skroń,\nAż do zachodnich, wieczornych zórz.\nA gdybym spostrzegł wśród kwiecia drzew\nUśpione dziewczę, mych marzeń świat,\nZ gałęzi, nucąc miłosny śpiew,\nBiały bym na nią otrząsał kwiat.\nA gdybym zechciał w ten błogi czas,\nBujnej fantazyi mej wodze dać,\nTo jużbym śpieszył w ten ciemny las\nBy hymn jak harfa eolska grać.\nLos serca — los skowronka,\nCo przybył do nas wprzód\nNim śniegi znikły z pola,\nNim spłynął z rzeki lód;\nCo wzbił się pod niebiosa,\nPiosenką budził nas,\nSkostniały spadł na ziemię,\nNim wiosny nadszedł czas.\nWychylają dzwonki z trawy\nModre oczy swe do słońca,\nPieśniom ptasząt, snom miłości\nNiema końca, niema końca.\nZlekka drży tu każda gałąź;\nCzujesz wokół leśne wonie,\nChcesz, czy nie chcesz, a tę błogość\nMusisz odczuć w twojem łonie.\nGdyś już mniemał, że na zawsze\nLodem w tobie miłość wszelka,\nW sercu coś ci tajeć zacznie,\nW oku błyśnie łzy kropelka.\nWy, co ciernie zamiast kwiatów\nSpotykacie w życia dobie,\nNie przychodźcie tu, by miłość\nW zapomnienia złożyć grobie.\nBoć stąd każdy, wzniósłszy czoło,\nWesół wraca do swej pracy,\nJako rankiem, gdy się tłumnie\nRozlatują z lasu ptacy.\nWięc sny błogie snuj tu bracie,\nNowe pieśni twórz, marzenia,\nW księdze twoich wspomnień czytaj,\nLecz nie szukaj zapomnienia.\nCO SŁYSZĘ W DOMU U SIEBIE\nMgła szarawa, śnieżek pada;\nWróble, pusząc się, świerkają;\nCzuć już zimę. U sąsiada\nMłotkiem trumnę zabijają.\nNa ulicach ruch wre, kipi;\nSnują się bez przerwy tłumy.\nCoś w warsztatach syczy, skrzypi,\nSłychać gwizdy, słychać szumy.\nNa poddaszu dziewczę nuci\nPrzy maszynie od poranku,\nCzy weseli się, czy smuci,\nPłyną piosnki bezustanku.\nStoję w myślach zatopiony,\nW uszy dźwięków bezmiar wpada:\nStuk i zgrzyty, pieśni tony,\nSzum i świergot ptaków stada.\nZ tym chaosem radość, smutki,\nW dziwnej jakiejś są harmonii:\nJako fragment, passage krótki\nNadpowietrznych sfer symfonii.\nSnując z wątka marzeń siecie\nDuch o trosce zapomina; —\nCóż, gdy przędza, drogie dziecię,\nJest jak wiotka pajęczyna.\nSieć zarzucam, gdy dokoła\nTonie w słońcu świat ten cały, —\nCóż, gdy ona złowić zdoła\nPromyk słońca taki mały!\nLecz choć nieraz wiatr ją zmota,\nLub po świecie hen rozwieje,\nU mnie idzie wciąż robota,\nNie dbam, co i jak się dzieje.\nI tej nici snuć z głębiny\nSerca mego nie przestanę,\nWszakże nieco pajęczyny\nNieraz wielką goi ranę.\nŻYCIA NIE ZAZNAŁ.\nŻycia nie zaznał ten uroku,\nKto nie miał nigdy gorzkich dni\nI chwil radości, gdy łza w oku,\nJako na kwiatach rosa lśni.\nAch! tylko ten, kto w długiej nocy\nCzuwając, snuje się jak cień,\nWie co to wykrzyk pełen mocy,\nWyrwany z piersi: „Dzień już, dzień!“\nKto przetrwał burze, wir cyklonów,\nKiedy w zwątpieniu gnie się duch,\nTemu wieczorne echa dzwonów\nLubą melodyą pieszczą słuch.\nZa dniem minionym ócz nie łzawi,\nLecz zapatrzony w mroków toń,\nZgasłemu światłu błogosławi\nI do spoczynku kłoni skroń.\nDUSZA TO MOTYL.\nDusza to motyl, który raju progi\nRzuciwszy, wpada naraz w ziemskie sidła,\nW nich się trzepocąc, o ciernie i głogi\nZłotego pyłku choć drobinkę małą,\nKażda na ziemię z niebios wziąć pamięta;\nJa go dostrzegam skroń twą pieszcząc białą,\nPatrząc w oczęta.\nCzasem, gdy oczy moje w twych zatoną,\nCzy się mam smucić, czy weselić, nie wiem,\nTak jakiem-ś dziwnem, obcem dla mnie płoną\nI mimowolna przejmuje mnie trwoga,\nGdy odpowiedzi w oczach twych nie czytam:\nCzy ty mnie bliższą, czy też bliższą Boga?\nW zwątpieniu pytam.\nO litość dotąd nigdy nie żebrałem,\nZnosiłem mężnie, co mi życie dato.\nGdy Los zawistny na drodze spotkałem,\nObaj my w oczy swe patrzali śmiało.\nObaj my na się patrzali tak dumnie,\nJak dwaj rycerze w szrankach różnych znamion,\nA męski Upór, co był w służbach u mnie,\nZawsze mi pomógł zrzucić ciężar z ramion.\nKiedy upadasz znów pod nowym ciosem,\nTy, któraś w życiu tyle już cierpiała,\nGdy szepcąc skargę przytłumionym głosem,\nW bezdennem żalu pogrążasz się cała.\nMoc mego ducha wnet się staje niczem,\nJakbym już dumę wszelką miał postradać.\nPrzed Losu gotów stanąć ja obliczem,\nI bałwochwalczo korny ręce składać.\nO powiedz, skąd się na tym świecie biorą\nPodobne do cię dusze — siostry twoje,\nZ których jak światło gwiezdne nocną porą,\nWszelkiego dobra płyną ku nam zdroje?\nJak na pożółkłem drzewie świeży listek,\nSnać z lepszych czasów zostały na świecie,\nZ czasów, gdy kajdan nie znał świat ten wszystek\nA ludzkość śniła błogo — niby dziecię.\nMoże zwiastuny to wiosen bez końca,\nТё co są przyszłych istot pierwowzorem,\nCo głoszą, wziąwszy na się postać gońca,\nŻe odtąd przemoc — tylko snów upiorem?\nNie wiem — lecz wiara napełnia mi łono.\nGdy się wpatruję w twoich ócz błękity,\nZe niedalekie one czasy pono,\nW których promienne ujrzy ludzkość świty.\nZE ZBIORKU: „NOCNE FIJOŁKI“.\nZnijdź na nędzy ludzkiej padół,\nMożesz wielkim wynijść stąd,\nTylko na dół schodź, wciąż na dół,\nW najtajniejszy duszy kąt.\nKażda dusza warta tego,\nBy jej myśli posiąść rdzeń,\nZbadać, czemu z dna swojego\nSzerzy na świat mrok i cień.\nW duszy, co ci zda się lodem\nWulkaniczny znajdziesz żar,\nCo jesieni wieje chłodem,\nŚwieżej wiosny błogi czar...\nW tej wędrówce duch się strudzi,\nPrzebyć musisz wiele burz...\nLecz z miłością twą do ludzi\nPoznasz głębie wszystkich dusz.\nChoć drgnie serce nieraz w męce,\nŁza ci gorzka przyćmi wzrok,\nTy z kagańcem twoim w ręce\nSpiesz rozjaśniać wieczny mrok.\nGdyś w te ślady szedł przez życie,\nZgłębiał wiecznej prawdy zdrój.\nUjrzysz w górze, na zenicie\nNieśmiertelnych ognisk rój.\n— Gdybyś miała zostać ptakiem,\nKtórym zostać byś żądała?\n— Tym puszczykiem, co wśród nocy\nWywołuje dusze z ciała.\n— Gdyby w kamień cię zaklęto,\n— Ach! diamentem, bo miliony\nŚwiateł w noc bym rozniecała.\n— Gdybyś miała zostać drzewem,\nKtórem zostać byś żądała?\n— Tą osiką, co drży wiecznie,\nBym z rozkoszy wiecznie drżała.\nJak zmierzyć miłość? Duch twój naraz woła.\nBrzmi to jak zwrotka w rymie. Zmierzyć miłość?\nMyśl nad tem zmarszczkę wyryć w czole zdoła:\nTaka zagadki onej jest zawiłość.\nDuch twój to ptaszę, które w sidła wpada\nTo złota rybka, gdy ją złowią w siecie...\nWierz mi, na wszystko jedna tylko rada:\nŚlepo wszystkiemu wierzyć, drogie dziecię.\nMiłość, jak morze. Płonne twe życzenie.\nNikt takich głębin zmierzyć nie był śmiały.\nDziś na to starczy jedno ócz spojrzenie,\nA jutro żywot nie wystarczy cały.\nJam pracował, świat ten badał,\nWiciem kochał, więcej biadał,\nZnosić musiał ludzką złość.\nJam za cudze cierpiał grzechy,\nObce były mi uśmiechy,\nRozpalałem gromnic dość.\nJam wytykał palcem gady,\nZ waszych ran wysysał jady\nI wskazywał nędzy stek;\nWszystko-m włożył w pieśń tę moją,\nAby była wam ostoją,\nNa ból wszelki niosła lek.\nZ młodu wszystko się przecenia,\nCzułem, że mi opromienia\nSława blaskiem śniadość lic;\nDziś hart ducha, żywiąc w sobie,\nW tej pół-drogi mojej dobie,\nNie pożądam, nie chcę nic!\nAle jednak za te męki,\nZa te trudy, serca jęki,\nGdy je zranił mnogi strzał,\nZa ofiarę moją krwawą,\nZa tę dolę moją łzawą,\nJabym jedno wiedzieć chciał:\nCzy siew ręką mą rzucony,\nGdzie i jakie wydał plony,\nCzy-m z ócz łzę choć jedną zwiał?\nStłumił jedno choć westchnienie,\nJeden ból i serca wrzenie?\nAch! jakbym to wiedzieć chciał!\nUrodzony w dniu 9 lipca 1834 roku, zmarły 22 sierpnia 1891 r. należy do plejady najznakomitszych przedstawicieli piśmiennictwa czeskiego. Studya gimnazjalne i uniwersyteckie odbył w Pradze. Na arenie piśmienniczej wystąpił po raz pierwszy jako poeta w roku 1854 pod pseudonimem „Janka Howory“. „Kwiaty cmentarne“, „Książka wierszy“, „Proste motywy“, „Ballady“ i t. p. zbiorki zapisały odrazu złotem pismem imię Nerudy w panteonie poetów narodowych czeskich, a pełne dowcipu, lekkości stylu i bystrości obserwacyi felietony, postawiły go w rzędzie pierwszorzędnych felietonistów całego świata.\nNeruda niemniej zasługuje na wzmiankę, jako pisarz dramatyczny i reformator prozy piśmiennictwa czeskiego, on bowiem pierwszy wprowadził do literatury czeskiej, nowoczesną nowelę; z tych ostatnich „Arabeski“ i „Powiastki z Małej Strony“ są prawdziwemi arcydziełami.\nZ utworów Nerudy, oprócz znajdujących się w niniejszym zbiorku, przetłomaczono na nasz język: „Pieśni kosmiczne“ (całość), „Ballady i romanse“ (siedm).\nZ CYKLU: „KWIATY CMENTARNE.“\nCisza, jak przed świętem w polu,\nTylko wóz po grudzie dzwoni.\nTu, wśród mogił stary grabarz\nKopiąc, głowę na dół kłoni,\n— Pójdź no, starcze, powiedz, w którym\nMój przyjaciel leży grobie?\n— Czem był? — Czemże? — Był człowiekiem.\n— A po jakiej zmarł chorobie?\n— Pękło serce zawiedzione\nZ bólu... Żal go zmógł w rozłące...\n— Próżno szukać, boć tych u nas\nLiczym, panie, na tysiące.\nZ TEGOŻ ZBIORKU.\nZbudziła rosa w pączku kwiatek mały,\nCo drzemiąc, pragnął ujrzeć promień słońca;\nDuch twój młodzieńczy zbudził ideały\nCzyste, świetlane, pełne żądz bez końca.\nGdy rankiem słońce ogrzewało kwiaty,\nÓw mały kwiatek słabą główkę kłonił,\nGdy ideałów burzono ci światy,\nNad ich utratą tyś łzy gorzkie ronił.\nO czem kwiat marzył, to się wkrótce stało,\nZwiądł, pocałunkiem słońca upojony;\nTy, gdy ci życie trud w udziale dało,\nGdy sny twe pierzchły, padłeś uznojony.\nRaz pośród grobów zeszły się dwa czerwie.\n— Skąd wracasz?\n— Toczę świeży mózg poety.\n— To musisz, bracie, być w nielada werwie.\n— Gdzie tam! Mózg zwykły, nic w nim gienialnego.\n— Ty skąd?\n— Mózg mędrca miałem dziś na wety.\n— E — i tutaj nie masz nic nowego...\n— Ja myślę, bracie, iż gieniusze owi\nTo jak te świece: w każdej nocy dobie\nRozjaśniać mroki zawsze są gotowi,\nAż się przepalą w końcu sami w sobie.\nGdy ci przed zwątpień rojem czoło zbladło,\nPrzestań wyrzekać, przestań oczy łzawić.\nJedz, pij, do syta wciąż pchaj w siebie jadło,\nW grobie dość czasu, aby wszystko strawić.\nGdy już się staniesz prochem, pyłem — niczem,\nW długim gdy legniesz nieboszczyków rzędzie,\nWierz mi, co było w życiu tajemniczem\nDla cię i w grobie też zagadką będzie.\nLecz myśl twa każda, to jak echo pieśni,\nWszech-zwątpień pełna i bólów i zgrzytów,\nOcknie się kiedyś w tej mogilnej cieśni,\nZawsze jednaka, tam wśród innych bytów.\nŁza — to jak dyament, jak karbunkuł czysty,\nPosiada w sobie tajemniczą moc,\nBy jako słońca promień wiekuisty\nTęczowe blaski siać w pogodną noc.\nŁzie owej bywa stokroć często danem\nGorzkość piołunnych w sobie miewać ros,\nŁza taka zdolna wstrząsnąć oceanem,\nOfiarny zdolna zgasić nieraz stos.\nŁza lśni, jak w górze srebrna droga mleczna,\nCo przez lazury ma w bezkresy wieść.\nGorzkość łzy owej, to zagadka wieczna,\nJak gwiazd tej drogi cel i bytu treść.\nSmutek myśl naszą mroczy, z niej wyplenia\nZłudne miraże, urojone światy,\nRozkoszne wonie i barw świetność\nNa lśniące szrony i lodowe kwiaty.\nŁza w smutku — deszczyk ciepły to wiosenny,\nCo w skrzepłej glebie nowe życie nieci;\nNie daje myśli zapaść w letarg senny\nI wypleniony znowu łan jej kwieci.\nW dal potok spieszy, wyjąć jak wichrzyca,\nRozwarta przed nim droga nieskończona.\nTa piasku wydma — praca rąk zburzona,\nTen namuł — zgasłych ludów to kostnica;\nFal migot — resztki słońc to ocalałe,\nCo światło niosły w pra-istnienia czasy,\nBudziły życie pełne czaru, krasy,\nPromieni resztki, resztki barw spłowiałe.\nCzas, potok wartki nosi na przezwisko,\nZatorów mocy nie zna jego fala.\nJedną wszak wyspę mija i okala,\nA nią jest: myśli ludzkich cmentarzysko.\nCzy ojcem mym Apollo był,\nNic mnie to nie rozczula,\nI z racyi, ponoć, nigdy tej,\nNie miałem w głowie móla.\nWszak liczne fakta z młodych lat\nNiezbity dowód czynią,\nZe mi Poezya była wciąż\nPiastunką i mistrzynią.\nPoezya, miła pani ta —\nJak wszystkie jest dziewczyny:\nWierną ci była, czy też nie,\nNie przyzna się do winy.\n„Wierzysz dziewczynie,“ głosi pieśń,\n„Uwierzyć tez potrzeba,\n„Ze pajęczyny wiotka nić\n„Zawiedzie cię do nieba.“\nZnam ludek, który, jak anatom stale\nZ lancetem w ręku kęs zdobywa chleba.\nOn zwykł pieśń moją kłaść na własną szalę,\nBy wiedzieć, co w niej zganić mi potrzeba.\nZ motylich pyłków tłum ten wapno pali,\nGdy piasek bierze, źródła mąci glebie,\nKamień gdy łomie — dom sąsiada wali,\nBelek zaś szukać w cudzej zwykł porębie.\nMgły dokoła... Płaszcz szarawy\nNiebo na się zwolna wkłada\nI jak pątnik przed kościołem\nSwe memento wypowiada.\nSłychać łkania... Może stracił\nKtoś na wieki żonę młodą?\nMoże matkę niemowlęcia\nKsiądz oświęca w trumnie wodą?...\nGdzie tam, gdzie tam! Nikt tu dzisiaj\nŁez nie roni — tylko niebo\nSieje ciepły deszczyk ranny,\nByś odżyła, święta glebo!\n— Czy mnie kocha, jest mi wierną\nNawał myśli w głowie miewam.\nRaz jej wierzę, znów naprzemian\nO wierności powątpiewam.\nSkąd się ta wątpliwość wkrada,\nWprost mi zdanie swoje krop.\n— E... przyjaciel odpowiada,\nNie dziw, boś szkaradny chłop.\nW zapasach z nędzą, podczas wizyi sennych\nNieraz ci złoto sieją szczodre nieba,\nLecz za to złoto, które zbierasz we śnie,\nŚwiat ci i kromki nie da swego chleba.\nGdyś upośledzon od przyrody, bracie,\nMiłości szukać, co ci za ochota,\nAlbowiem łacno ktoś pochwycić może\nNajwiększą stawkę z twoich szal żywota.\nNad obłąkanych domem, snać pomocy\nWzywając, w niebo szczyt się wspina wieży.\nJako ta ręka nad mogiły darnią,\nŚwiadcząca, że tu matkobójca leży.\n— Kto ci, co tutaj pogrzebani żywcem,\nCzy matkobójcy są pomiędzy nimi?\n— Być może, bowiem od przyrody — matki\nChcieli w swych czynach stać się mądrzejszymi.\nGdym z matką niegdyś śpiewał gorzkie żale\nO Twem męczeństwie, Nazareński Chryste,\nBól serce dziecka targał nieustannie,\nA z ócz wyciskał często łzy rzęsiste.\nDo łona matka tuliła swe dziecię\nI moją tkliwość głośno wychwalała,\nA szepcąc do mnie pocieszenia słowa,\nSama łzą gorzką oczy swe zraszała.\nGdy duch mój przejrzał, odtąd przed oczyma\nStawałeś, Panie, na Twej chwały szczycie,\nA symbol wieczny Twego odkupienia\nRadosne wzniecał serca mego bicie.\nJuż nigdy, nigdy, korząc się przed Tobą,\nJam łez nie ronił, na myśl o Twej męce\nWszak przez nią mroki Tyś rozproszył Panie,\nPochodnie dając człowieczeństwu w ręce.\nSąd ostateczny. Pękaj ziemska glebo\nPod surm tych hukiem, co mierzy aż w niebo,\nKtórego brama z mroków się wynurza.\nWnet ludzkość bieży z wszystkich krańców świata,\nJak tuman śnieżny, gdy go żenie burza\nI na dolinie staje Józefata.\nBóg zasiadł. Ludzkość wnet przejęły dreszcze.\nCisza. — Gdzie Adam? Czy nie powstał jeszcze?\nNa rozkaz Urjel z Adamem na przedzie\nWśród niemej rzeszy szybkim zmierza krokiem\nI do stóp tronu Zmartwychwstańca wiedzie.\nDrży cały, blednie Adam przed wyrokiem.\n— Mąż ten, rzekł Urjel, gdym go zbudził, z trwogi\nTulił się do mnie, obejmował nogi...\nTu, nagle Adam pada na kolana\nI woła głośno przed obliczem Pana:\n— O Ty, co pomnisz z Ewą życie moje\nPanie Wszechwładny! nie pragnij mej zguby!\nDrżę cały, blednę, nie dziw, gdyż się boję,\nByś mi nie kazał z nią ponowić śluby!...\nWszystko nam z góry dano, czego trzeba,\nDość mamy w Czechach piwa, mięsa, chleba.\nPije się pięknie, mając czem zagryzać,\nLecz zapomniano nas opatrzyć w sól.\nJednak szkodniki wciąż z sąsiednich pól\nKu naszym żłobom pełzną, by ją lizać.\nWszedł cudzy człowiek. — Hej, stołek z kąta!\nSiądźcie, bo spać nam nie będą dzieci.\nSiadł. Z nim rozmowa ledwo się kleci.\nBudzim się, patrzym, słonko już świeci,\nA nasz podróżny w izbie się krząta.\nZ dniem każdym więcej gość się zuchwali.\nWszystko nam wyjadł już ze składzika.\nWziął połeć sadła, kurę z kurnika,\nŚpi w naszych betach, tytoń nasz smali\nI dumnie patrzy z pogardą w duszy,\nGdy stoim przy drzwiach, stuliwszy uszy.\n— „Gość w twym domu, Bóg w twym domu“.\n— Gadaj zdrów, nie nam, lecz komu.\nMy już mamy wśród swych progów\nNadmiar gości tych i bogów.\nZ PYTAŃ I ODPOWIEDZI.\n— Jak woda płynie młodość\nZ najlepszych dni mych szkodą.\n— Więc chciałbyś, żeby była\nStojącą dla cię wodą?\nNie martw się, kiedy z całej wielkiej księgi,\nUtkwi ci w duszy jedno ledwie słowo,\nCo się w wiosenny przeistacza kwiat.\nWszak na początku było tylko słowo,\nA z niego stał się przecież cały świat.\nNie smuć się, kiedy chcesz światło nieść,\nZe marną jest twej pracy treść.\nNie pierwszyś ty, a o tem sądź,\nZ tego co prawią dzieje.\nW dzień pierwszy Pan rzekł światłu: „Bądź“.\nA ono... nie jaśnieje.\nMAŁO — WIELE.\nGdy dajesz wiele, a odbierasz mało,\nZ zapałem rzucaj się w objęcia świata,\nLecz jeśli walor dla cię ma zapłata,\nZginać kark nizko, wielceby się zdało.\n— Czy czytałeś „Pieśni duszy,“\nKtórem wydał, przyjacielu?\n— Cóż powiesz?\n— Razi uszy\nCudza nuta w pieśniach wielu.\nTreść co w pieśni tej się splata,\nPo Samecie wziąłeś w spadku,\nTę zaś z Legend, wziąłeś, Świata.\n— Wierz mi, to jest rzecz przypadku.\n— No, a jak mi wybrniesz z tego?\nWszak to żywcem z Krasińskiego.\n— Cóż chcesz... Między kolegami,\nDłużki mogą być czasami.\nMODLITWA DO ŚW. ANTONIEGO.\nPatronie wszelkich zgub, nie gniewaj się o święty,\nKrótko wyłuszczę rzecz, wszak wiem, żeś jest zajęty.\nWszak wiem, że gdyby to, com uznał za stracone\nByło mi z twoich rąk nanowo znów zwrócone.\n(Głowę traciłem wciąż, a serce ileż razy?)\nSporobyś do mnie miał za kłopot ten urazy.\nJedno mi przecie wróć, o resztę już nie stoję.\nRadości naraz dreszcz przebiega serce moje,\nGdy wspomnień przędę nić, mój smutek się rozprasza\nI duszy mojej mrok rozjaśnia światło dzienne,\nPatronie, błagam cię, o ty ucieczko nasza,\nJedno mi tylko wróć: — młodości dni wiosenne.\nUrodził się 25 września 1860 roku w Mniszku. Uczęszczał na technologię w Pradze. Jako poeta wystąpił Svoboda na arenę literacką w czasopiśmie Lumir, zjednawszy sobie odrazu przychylną ocenę krytyki. Poezye S. odznaczają się głębokim nastrojem ducha przy czystości to nów i oryginalnej formie.\nGłówniejsze z jego zbiorków poezyi są: „Promyki“, „Drobne ziarnka“, „Pieśni miłosne“, „Tony z ubiegłych lat“ i t. p. Z prozy wymieniamy niektóre: „Powiastki“, „Przebudzenie“, „Rozkwit“; z dramatów: „Marya Walkowa“, „Rozkład“ i t. p.\nJam drogi tej przechodzień,\nCo zdąża do grobu;\nNierówna, gorsza codzień.\nGdzieniegdzie krzew skarlały, zeschłe łozy,\nCzasem zabrzęczy owad, skrzypną wozy...\nSzlak cały w swej martwocie\nWciąż koła grzęzną w błocie,\nA ślady woda wyrównywa moje,\nBy w nich świeciły jaśniej gwiezdne roje.\nDroga się zdaje długą,\nA wiecznie coś omija,\nRaz wązką ciągnie smugą,\nTo znów znienacka tory swe rozszerza\nI ku pustyni nieprzebytej zmierza.\nKrew z nogi żwir mi sączy,\nPrzejmują mnie chłody\nZ grobem się droga łączy.\nAch, gdybyż mogła poza grób iść jeszcze\nChoć krok, gdy burza huczy, leją deszcze.\nBym wzbił się wichrem gnany\nNa te tajemne łany,\nMógł chociaż chwilę przelęknionym wzrokiem\nObjąć ten bezmiar powleczony mrokiem.\nBym w mych pożądań męce\nKu krańcom nieznanym\nMógł słabe podnieść ręce,\nAbym wpatrzony w bezkres mógł zawisnąć,\nI świadom bytu tajemnic — rozprysnąć!\nW WALCE Z LOSEM.\nNie drżę wobec twego czoła,\nNic przestraszyć mnie nie zdoła:\nUst twych siność, sępi wzrok,\nBędę z tobą w moich snach,\nTłumiąc w sobie wszelki strach,\nPójdę obok krokiem w krok.\nWiem, że jesteś wiecznym mrokiem,\nZwabię ciebie moim wzrokiem,\nPanem twym zostanę sam.\nBędziesz przy mnie dążyć w ślad.\nPrzez szeregi moich lat,\nGdy na kark obrożę dam.\nPójdziesz, jak pies wierny wszędzie,\nGdzie mi się podobać będzie.\nLecz ci muszę wolność dać,\nGdy wyślizgniesz się jak gad\nI u grobu mego rad\nPoczniesz się złowrogo śmiać.\nZolbrzymiejesz jak te góry,\nWzrośniesz głową ponad chmury,\nStaniesz się demonem złym.\nJa jak pies, lub w jarzmie wróg\nPełzać będę u twych nóg,\nZanim legnę w grobie tym.\nNa równe pasma niw wieczorny pada zmierzch.\nMroczeje łąka, staw, pociemniał olszyn wierzch.\nCisza zaległa świat.\nNie szumi nawet kłos.\nCzasami tylko łąka, co szerzy siana woń\nOzwie się brzękiem kos.\nGdybyż tę ciszę mieć w swej duszy choćby raz,\nChoćby na skłonie dni, gdyś walki przebył czas.\nGdy ranne świty zórz\nZbladły wśród życia fal...\nStrudzony ledz! Wśród ciszy, gdy ją przerywał dźwięk,\nDźwięk kos — co leci w dal.\nNA ŁONIE PRZYRODY.\nNa łonie matki-przyrody, tłumię\nWszelki mej jaźni bój\nI patrzę w niebo, co na się wzięło\nLśniący lazurem strój.\nW dal uleciała zawiść wszelaka,\nJak biały obłok — hen!\nWszystko, co wieki przyniosły złego,\nPierzchło wnet niby sen.\nWszystko zrównane, pieśń jako fala\nPłynie w zachwytu czas,\nLekko oddycham, jakby ktoś nagle\nZ mej piersi strącił głaz.\nW KRAINIE CIENIÓW.\nWśród mlecznych nieba dróg za cieniem sunął cień —\nNędzarzy był to tłum.\nA z nimi światło szło i Bóg i Boży dzień.\nWtem orszak mija ktoś, pełzając jako gad.\nBogacza był to duch.\n— Pielgrzymie, z nami bądź, pozostań z nami rad!\n— Nie! Nigdy! — bowiem was otacza nocy mrok.\nBóg rzekł: — Nie dla cię zórz\nI światów wieczny blask, gdyś kruszcem skaził wzrok.\nBądź wola Twoja jako na niebie\nW nocnej ciszy śmierć się sunie\nZ kosą i w całunie.\nJej cień szary,\nJak pajęcza tkanka pada\nNa mur stary.\nWy, co macie blade czoła,\nPójdźcie za mną, woła,\nTam, w zaświaty,\nKto tu tęsknisz, chwyć się rąbka\nI pomknęli dwaj w przestworza\nWśród lazurów morza.\n— Światłość płonie!\nWoła jeden, drugi lica\nUkrył w dłonie.\nUrodził się 16 lutego 1858 roku w Bystrzycy; skończył uniwersytet w Pradze, gdzie od roku 1885 jest profesorem wyższej szkoły żeńskiej. Pierwszy zbiorek jego poezyj, wydany w tymże roku, nosi na sobie nieco piętna poezyi Heinego, z pod wpływu którego poeta otrząsnął się w drugim zbiorku p. t. „Melodye“ wydanym w 1893 r. Kierunek realistyczny występuje w jego wierszowanych romansach, wydanych p. t. „Stara Komedya“.\nŚwita. Z piosnką w niebo\nSkowroneczek leci, —\nWoła: — Hej-że, dzieci!\nŚwita dzionek, świta,\nWstawajcie-że, — hola!\nWzmocnił sen wam ducha,\nZrosił chłód wam pola.\nWynijdź i ty słonko,\nWznieś się ku niebiosom,\nZamień pączki w róże,\nW ziarno róść daj kłosom!...\nI rzuciło słonko\nZłociste swe łoże —\nJakże błogo w sercu!\nBoże Ty, mój Boże!\nWieczorna gaśnie zorza,\nDoliny okrył cień,\nMiarowo dzwon wygłasza,\nŻe kończy się już dzień.\nZ wieżyczki na cmentarzu\nDo naszych woła dusz:\n— Dzień usnął, o nim pamięć\nJaśnieje w blaskach zórz.\nNiech świeci mu przy zgonie\nZłocisty odblask ten,\nWalczył on w trudach, znoju,\nNiechże ma błogi sen.\nTreść życia dnia zbiegłego,\nTo ludzki trud i znój.\nGdy umilkł dzwon, gdy w górze\nZajaśniał gwiezdny rój,\nZ głębiny mogił echem\nPowietrzna fala drży:\n— „I odpuść nasze winy,\nJak sami czynim my!“\nMnie czegoś wciąż się zdało,\nGdy głos ten z mogił wiał,\nŻe cały świat naokół,\nJak wielki grzesznik stał.\nWspaniałe dzieło, wielkie! Zachwyt czujesz w łonie\nGdy w nocy nad twą głową całe niebo płonie,\nA przecie cóżby znaczył ten nasz wszechświat cały,\nGdyby nie istniał w sercu nie mniej też wspaniały\nGdyby w nim nie płonęły również jasne światy\nI nie szumiało zboże i nie rosły kwiaty,\nKto szukasz szczęścia, pomnij, że masz serce w sobie;\nW nim rośnie, kwitnie, śpiewa, płonie w każdej dobie\nMgły lekkie płyną w górę,\nJako z kadzielnic dym,\nW brylantach lśniącej rosy\n«Dzień Pański» wieszczą kłosy,\nTajemnym szeptem swym.\nPtaszęca pieśń rozbrzmiewa\nWśród dolin, lasów, gór;\nJakby się ziemia cała\nWraz z niebem rozśpiewała,\nŁącząc się w jeden chór.\nWiecznie ten hejnał ranny\nŻycie mi wlewał w krew,\nEchem me usta drżały,\nJakby ten wszechświat cały\nW mem sercu nucił śpiew!\nSzaro wokół. Wśród wichury\nTłum demonów, zda się, leci.\nRydwanami są im chmury,\nRumakami, wir zamieci.\nGrozą jakąś wszystko zieje,\nLas się słania, chata chwieje.\nTrzeszczą krokwie pod przyciosem.\nDzwon z wieżyczki począł dzwonić,\nCzarne chmury chce rozgonić\nUroczystym swoim głosem.\nOdlecieli. Noc się skrada.\nSłychać jakby tentent koni.\nDuch w zadumę jakąś wpada,\nMyślą ślady wichrów goni;\nZda się, leci gdzieś w lazury\nI z gwiezdymi łączy chóry.\nSzczęśliw, kto te chwile miewa.\nKiedy z gędźbą sfer tych całą\nNiesie Stwórcy dań wspaniałą\n''«Magnificat» sławne śpiewa.\nSą to chwile, gdy w twem łonie\nCoś się naraz rozedźwięczy:\nJak skowronek na zagonie,\nCoś, jak pszczółka w ulu, brzęczy.\nUczuć takich człowiek strzeże,\nDałby życie zań w ofierze!\nAch, bo raj na ziemi prześni\nTen, co miewa takie chwile,\nGdy mu w sercu szemrze mile\nNieskalanej źródło pieśni.\nNim się głowa na pierś skłoni,\nNim zapadnie świat ten w ciszę,\nCoś tam jeszcze szepce; dzwoni,\nCoś się pieści i kołysze, —\nLecz, gdy przyjdzie snu godzina,\nDuch twój wszystko zapomina.\nWtem cię budzą jakieś szumy,\nSnać z powrotem burza leci,\nZ nią demonów — piekła dzieci —\nNiezliczone pędzą tłumy.\nU mych okien bieg wstrzymali,\nA ja słyszę te ich słowa:\n— Piersi nasze, jak ze stali,\nHarde czoło, dumna głowa,\nW oku wzgarda, zaród gniewu,\nW sercu ziarno czyste siewu.\nGdybyś wiedział, mógł to orzec,\nIle krwi tu się wylało,\nNim zajaśniał nasz proporzec:\nDawnoby się odezwała\nPieśń twa nutą, co nie łzawi,\nNutą, jaką ziemia cała\nZa deszcz burzę błogosławi!\nZmilkli. Lecą w dzikim pędzie\nNiosąc zgubę, zda się, wszędzie.\nDrzewem miota wiatr, jak kłosem.\nDzwon z wieżyczki począł dzwonić\nSzaro wokół. Gwiazdy bledną\nPrzed jaśniejszym blaskiem zorzy;\nWidzę ziemię moją biedną\nNad nią nimb promienny tworzy\nSłońce pół-bóg złotolicy...\nWciąż w pogodne to zaranie\nW uszach dźwięczy mi pytanie:\n— Kto wy, dziwni bojownicy.\n(Emil Frida) urodził się 16 lutego 1853 r. w Leonech, w południowych Czechach, gdzie ojciec jego był kupcem. Po ukończeniu gimnazyum, słuchał filozofii w Praskim uniwersytecie. Lata 1875 i 1876 spędził we Włoszech, odbywając przytem liczne podróże, szczególnie do Niemiec, Holandyi, Belgii i Paryża. W tem ostatniem mieście zawiązał szczery, serdeczny stosunek z naszą kolonią polską.\nJarosław Vrchlicky słusznie jest uważany za najgenialniejszego z całej plejady poetów czeskich. Zdumiewa on przytem świat swoją płodnością. Wyliczamy niektóre prace poety jako to: Zbiorki poezyi: „Poezye epiczne“, „Duch i świat“, „Symfonie“, „Myty“, „Eklogi i pieśni“, „Co życie dało“, „Dnie i noce“, „Sfinks“, „Perspektywy“, „Freski i gobeliny“, „Drogi do Eldorado“, „Jak chmury ciągnęły“, „Sonety samotnika“, „Odłamki epopei“, „Motyle“, „Dziedzictwo Tantalu“, „Gałązki astrów“, „Czarowny ogród“, „Gorzkie ziarnka“ i t. p.\nDramaty: „Drahomira“, „Śmierć Odyseusza“ i wiele innych.\nPrzekłady: z Danta, Ariosta, Wiktora Hugo, Leopardi’ego, Leconte de Lisle’a, Mickiewicza (Dziady) i t. p.\nW naszej literaturze z większych utworów Vrchlicky’ego posiadamy przekłady: „Duch i Świat“, „Victoria Colonna“, „Eloe“, „Drahomira“, „W beczce Diogenesa“, „Satanella“, „Izrael“. Wszystkie te przekłady są pióra Miriama (Zenona Przesmyckiego). Tłomaczyli także: Karya Konopnicka, Wiktor Gomulicki, Bronisław Grabowski i inni.\nJa nie wierzę, że Hesperyd rajski ogród pusty,\nŻe duch silny nie grzmi dzisiaj przez proroków usty.\nTrubadurów śpiew miłosny że się nie odzywa,\nŻe poezya dziś w podarty łachman się okrywa,\nŻe śpiew faunów, chorowody, są dziś bez znaczenia,\nJak i Pana okrzyk: «Żyję!» w hymnach Odrodzenia.\nJa nie wierzę; że zbladł krokus, woni nie ma róża,\nŻe nie grają łątki w tęczy, gdy z wód się wynurza,\nŻe są zwykłe ptasząt śpiewy, zwykłe lasów szumy,\nZwykłe szmery oceanów i od stepu dumy,\nZwykłą jutrznia słońca złota, zachodu uroki\nI te gwiazdy, gdy dokoła noc roztacza mroki.\nJa nie wierzę, że o raju nie śni małe dziecię,\nZe i dusza spowszedniała, gdy powszednie życie,\nŻe miłości pieśń jest zwykłą, zwykłe kobiet ciało,\nWszystko zwykłe, co w młodzieńczych piersiach ongi wrzało.\nŻe jest zwykłym odgłos sławy, współczucie dla brata,\nŻe już miłość nie jest dzisiaj osią tego świata.\nNigdy! nigdy! Wciąż poezya świeża, pełna woni,\nTo się śmieje, płonie, modli, goreje, łzy roni;\nWciąż ta sama, tylko człowiek nie ten młody, świeży.\nTroska czoło zrysowała, w sercu kamień leży,\nKajdanami u nóg brzęka, w ustach gorycz czuje\nI gdy winić ma sam siebie, poezyę piętnuje.\nPROLOG DO ZBIORKU\nKokosowy orzech twardy, —\nMęcz się nad nim całą siłą,\nNie rozłupiesz go inaczej,\nJak siekierą, lub też piłą.\nI tu zawód często bywa,\nZa twą pracę zyski małe:\nZdrową, zda się, jest łupina —\nW środku ziarnko masz zczerniałe.\nRzadko z pod tej grubej kory\nPełna woni kropla mleka,\nJak odżywcza niebios rosa\nNa spieczone usta ścieka.\nTak i w życiu. Ty w łupinę,\nTłuczesz, krwawisz swoje pięści,\nRzadko znajdziesz nieco strawy,\nRosę mleczną też nie częściej.\nRzekłbym, ukróć marną pracę\nMarzycieli liczny tłumie —\nTe orzechy kokosowe\nŚmierć najlepiej łuszczyć umie.\nZ CYKLU: „NA DNIE CZASZY“.\nMyśmy tem ziarnem, co depcą nogami,\nZraszamy ziemię potem swym i łzami.\nNie to, co drogie, ale czego trzeba,\nJest naszem bóstwem, chcemy tylko chleba!\nDzień po dniu kroczym przed się bez wahania,\nBicz życia, jak bicz dozorcy, pogania:\n— „No! tocz się koło, dalej ciągnij brzemię“.\nNie dla cię, człecze, wiosna budzi ziemię;\nCo tobie po tem, że są modre góry,\nPtaków śpiew, róży woń, niebo bez chmury?\nMiast w błękit wzlatać, na dół zginaj kręgi:\nWarsztat, kowadło, igła, pióro, księgi,\nWszystko twym katem, do grobu cię wciąga,\nGad, co «powinność» zwie się, wciąż urąga,\nPies, miano nosząc «dobre imię» szczeka,\nMaszyna dalej toczy się, nie zwleka,\nŻycie wre w piersiach przytłoczonych głazem,\nCo świt, co rano, pyta każdym razem\nPieśniarz, gdy gorycz serce mu przenika,\n— „Kiedyż świat zmaże miano niewolnika?“\nBrzozo ty biała!\nW snach wieszczów nieraz zjawiasz się pospołu\nZ dziewczęciem, w blasku księżycowym cała.\nJak smutny las ten! Dzięki niosę niebu,\nZe blizko płonie róża — szczęścia godło.\nBuki! W zadumie\nCzekacie, zda się, na miłosną parę,\nKtóra na korze rzeźbić znaki umie.\nKiedy odetchnę tu z drogi, zaczynam\nWierzyć w poezyi istnienie wieczyste.\nCzemuż siekiera niemca was dotyka,\nGdyśmy, przetrwali z wami wieki całe!\nRuda — wiewiórce rudej tyś ostoją;\nBalsamy płucom: naszym niesiesz z wiosną.\nWiązie ty szary!\nCo pień nad stawem gmatwasz niby sieci,\nWiem ja na jakie czyhasz tu ofiary.\nWy, polne grusze!\nNad płonną ziemią wiecznie zadumane,\nJako nad księgą wiary smętne dusze.\nGdy kochankowie przechodzić tu będą,\nWłosy im kwiatem zasypcie pośpiesznie.\nWśród ciszy trawa milczy, ptak się kryje;\nNad głową szmery, — liść twój o liść trąca.\nOch, pocałunków iluż bywasz świadkiem,\nGdy w wieczór słowa: „Ave Marya“ spłyną.\nTwój koral — ogniem podczas dni jesiennych,\nGdy świat dokoła jednako szarawy.\nZ CYKLU: „DNIE I NOCE.“\nGdy się zanurzą\nW bezdenne tonie\nBłogie dni szczęścia, zbratanych dusz,\nŻe nowa wiosna zbliża się tuż.\nGdy na sierocą\nPrzed stopy twoje\nKładą się drogą i mgła i cień, —\nGwiazd drobnych roje\nMrok będą dla cię zamieniać w dzień.\nGdy zmilknie naraz\nSerdecznych głosów z jasnych twych dni, —\nStanie się zaraz\nPrzeszłość, co błogi sen srebrzy ci.\nNie wiesz tworzenia\nJaki cel, skutek,\nJaki kres życiu naznaczył Bóg?\nLecz wiesz, że smutek,\nBoleść — to szczeble twych w niebo dróg.\nPrzepaść i cienie\nWchłoną to wszystko, czem włada ruch, —\nWieczne — jak Twórcy wieczysty duch.\nW życia rozterce\nWskazując wieczność, wiodą cię doń;\nUkój swe serce\nI wznieś ku niebu błagalną dłoń!\nBALLADA O PAJĄKU.\n(Z poematu: «Pan Twardowski.»)\nNasz pan Twardowski mądry szpak,\nWszystkiemu sprostał tak czy siak:\nGdy jęczał kto w niemocy,\nSzedł do alkierza swego z nim\nI wnet z komina buchał dym —\nA co tam czynił w nocy,\nW onу czas\nTo wiedział zacz sam Bóg i dias.\nW lecie rozliczne zioła rwał,\nPo nie na szczyty piął się skał,\nTarł wonne z tłuszczem maście,\nGdy został z chorym sam na sam,\nCiało mu krajał tu, znów tam,\nAż duszę, jak mysz, w garście\nCap co sił.\nI wnet pod klosz, a ciało szył.\nPotem we wrzącą rzucał ciecz.\nWyjął, jak niemoc pierzchła precz,\nWyrównał, jak należy,\nWreszcie z pod klosza duszę szust!\nI do chorego wpuszcza ust,\nA pacyent czerstwy, świeży,\nZbudzony, szedł, by żyć za stu.\nÓw pan Twardowski sługę miał,\nCo chętnie pańskich wiedzieć chciał\nZamiarów kręte drogi,\nAby za panem dążyć w ślad;\nLecz zań swe życie dałby rad.\nPan, zda się, tyran srogi\nChoć go lżył,\nMiał słabość dlań i ojcem był\nGdy pan w podróży trwonił czas,\nMaciej strzegł mienia. Pewien raz\nU chaty pańskiej proga\nKrólewski staje paź czy ciur,\nKról rychło mistrza zwie na dwór:\n„Straszny tam zamęt, trwoga,\nKrólewnę ból dziś zwalił z nóg.“\nWezwani naraz z różnych stron\nLekarze wróżą blizki zgon\nZ bladego chorej czoła,\nA zanim minie doby ćwierć\nKrólewnie oczy zamknie śmierć,\nPomódz już nikt nie zdoła.\nPo mistrza śle, więc bieży paź.\nMaciej doń rzecze: — „Chłopcze, zważ,\nJakiego mistrza we mnie masz:\nWnet chorej wrócę zdrowie.“\nA w duszy do się mówił sam:\n— „No, jakoś sobie radę dam,\nZnam wszystko, jak się zowie\nNa konia wsiadł i mknęli wcwał.\nSłużba honory czyniąc mu,\nDo sali wiedzie go co tchu,\nW której królewna leży.\nGdy z chorą na klucz zamknął się\nWnet kraje, sieka, maści trze,\nRzecz czyniąc, jak należy.\nZapomniał snać, że duszy brak.\nPowtarza wszystko znowu w lot\nTrze, aż mu czoło oblał pot, —\nLecz chora jak nieżywa.\nZnów kraje, praży, zszywa ją,\nZe strachu łydki pod nim drżą,\nNaraz się w głos odzywa:\n— „Gwałtu, źle!“\nI póki czas drapaka tnie.\nNie uszedł bacznej straży ócz\nI rychło wzięty był pod klucz.\nGdy stanął przed sędziami,\nKról rzecze: „Drabie, pełen win,\nTyś zbój, nikczemnik, wiedźmy syn\nI głupiec nad głupcami.“\n„Na stos! na stos! zabawim się!“\nGdy bies szczegóły sprawy zdał,\nAż do rozpuku mistrz się śmiał.\nI w drogę doń pośpiesza.\n— „Hej, z czarodziejem wprost na stos,\nNiech go okrutny spotka los!“\nWyje wciąż wściekła rzesza\nW jeden wtór,\nWtem nagle mistrz przybywa z chmur.\nI z góry Macka cap za czub,\nJak chwyta jastrząb w szpony łup.\nUmilkło naraz wrzenie\nZ miejsc, gdzie przed chwilą Maciek stał,\nKu chmurom tuman kurzu gnał,\nPo ziemi niósł płomienie\nI czułeś dym i siarki swęd.\n— „Pięknieś się, chłopcze, spisał! co?“\nI mistrz w pająka zmienia go\nSwą czarodziejską mocą.\n„Chciałeś być pono sławy syt,\n„A więc wysilaj cały spryt.\n„Tkaj przędzę dniem i nocą.\n„Idź no, idź,\n„Pajęczą snuć bez końca nić!“\nWięc pająk wnet, jak kazał pan,\nUmieścił się w kąciku ścian,\nWśród nitek pajęczyny,\nSnuł nić pajęczą w dzień czy mrok,\nA w swego pana topiąc wzrok,\nNa jego patrzał czyny,\nI choć czuł\nDo niego żal, wciąż snuł i snuł.\nOt i piosenki cała treść,\nDotychczas, jak nam głosi wieść\nWciąż pająk nić swą przędzie\nI czeka na cię, mistrzu, mój.\nAż ci ogłoszą wyrok twój; —\nLecz co i jak tam będzie\nW sądu czas,\nWie tylko Bóg, lecz nie wie dias.\nTę stronę ostatnio edytowano 7 kwi 2019, 05:44.


prawnik : Powolny Blog\nKancelaria Prawna Częstochowa Problemy z prawem są w stanie przydarzyć się każdemu z nas. Nieważne jest to, czy ich źródłem są nasze czyny, czy także stały się one udziałem bez wyraźnej winy – rzeczą absolutnie najważniejszą w takich wypadkach z całą pewnością jest wynajęcie poprawnego prawnika. To naturalnie od doświadczenia, umiejętności oraz znajomości prawa, jaką będzie mieć wynajęty przez nas Kancelaria w najogromniejszej mierze będzie zależeć to, jak kwestia z [ Read More ]\nKancelaria adwokacka O tym, że prawo, a konkretnie – jego przepisy – umieją przysporzyć niemałych kłopotów, przekonało się już wiele osób. Mowa w tym czasie jest nie jedynie o zatargach z prawem, inaczej wejściu z nim w konflikt przez złamanie któregoś paragrafu nakazu karnego, jednakowoż również o wielu innych sprawach, o gruntownie innym podłożu. Jednym z przykładów takiej sytuacji może być z całą pewnością sprawa rozwodowa – w znacznej większości [ Read More ]


Mieszkanie Sprzedaż, Tarnów, 69.00 m2, 410000 zł\n410 000 zł 5 942,03 zł/m2 Oblicz ratę kredytu\ncena za m2 5 942,03 zł/m²\nOferujemy do sprzedaży przestronne mieszkanie o pow. 69 m2 położone w Tarnowie, na ulicy P. Skargi w dzielnicy Piaskówka. Lokal znajduje się na parterze trzypiętrowego bloku z cegły i składa się z czterech pokoi, kuchni, łazienki, wc, przedpokoju oraz piwnicy. Mieszkanie jasne i przestronne, na trzy strony świata: wschód, zachód oraz południe. Dwa balkony od strony zachodniej i południowej. W pokojach na podłogach parkiet dębowy, łazienka z kabiną prysznicową terakotą na podłodze i flizami na ścianach oraz osobne wc. W mieszkaniu centralna ciepła woda, drzwi antywłamaniowe, stolarka wewnętrzna (okna i drzwi), nowa - drewniana. Mieszkanie nie wymaga nakładu finansowego ! Blok z 1999 roku położony w przyjaznej i spokojnej dzielnicy z niską zabudową, blisko Parku Strzeleckiego, kortu tenisowego i basenu. Mieszkanie bardzo przytulne, wykończone w bardzo dobrym standardzie, gotowe do zamieszkania.\nNr oferty: MS 12023\nZadzwoń do mnie: Janicka Małgorzata tel.: +48500130454 tel.: +48146888070 e-mail: mjanicka@bestate.com.pl BESTATE Tarnów www.bestate.com.pl\nSymbol oferty BEST-MS-12023


5 listopada 2013 – Kulinarny Blog Samanthy\nMini kluseczki w stylu włoskim, to zaskakująco łatwy włoski obiad na polskim stole. Do wykonania Gnocchi szczególnie ważna jest własciwa odmiana ziemniaków, ponieważ od ich gatunku zależy ilość dodanej mąki i ciasto nie powinno się kleić do palców. Dlatego odpowiednie są ziemniaki mączyste czyli z dużą zawartoscią skrobi. Kluseczki podałam z opieńką miodową, własnoręcznie zbieraną, w sosie smietanowym z pietruszką. Można przygotować także z pieczarkami czy innymi leśnymi grzybami. Składniki: 1 kg mączystych ziemniaków 220 g mąki pszennej 1 żółtko /opcjonalnie/ 500 g grzybów 1 cebula 1 ząbek czosnku 50 ml białego wina 100 ml bulionu warzywnego 100 ml kwaśnej smietany 50 g startego parmezanu 2 … Czytaj Dalej Gnocchi z grzybami →\nOtagowane grzyby, mąka pszenna, przepisy, ziemniaki14 Komentarzy


Od lat zajmujemy się mechaniką. Zapewniamy skuteczny serwis zarówno dla samochodów osobowych, dostawczych jak i ciężarowych. Świadczymy również usługi związane z pomocą drogową w okolicach Dzierżążna. Jeśli jesteś w trasie i znalazłeś się w potrzebie – skontaktuj się z nami! W razie awarii postaramy się udzielić Ci błyskawicznej pomocy. Wystarczy, że poinformujesz nas telefonicznie o zaistniałej sytuacji. Zajmiemy się Twoim samochodem, a także zaoferujemy Ci wszelką pomoc w atrakcyjnej cenie.\nZatrudniamy wyłącznie specjalistów z wieloletnim doświadczeniem w dziedzinie mechaniki samochodowej i korzystamy z szeregu sprawdzonych narzędzi, w tym diagnostyki komputerowej. Niezwłocznie znajdziemy przyczynę usterki i zaproponujemy Ci skuteczne rozwiązanie. Każdy klient otrzymuje wybór, jakie części i materiały będą wykorzystane w czasie prac serwisowych. Pozwala to obniżyć koszty napraw – przy czym gwarantujemy zachowanie wysokiej jakość usług. Obsługujemy również floty w zakresie bieżących napraw oraz likwidacji szkód komunikacyjnych.\nPomoc drogowa Dzierżążno i serwis\nGwarantujemy przystępne ceny za wykonaną pracę i solidny, bardzo dobrze wyposażony warsztat. Terminy realizacji dostosujemy ściśle do Twoich potrzeb. W odróżnieniu od innych firm, nie mamy problemów z zamówieniem konkretnych części, gdyż sami zajmujemy się ich dystrybucją i sprzedażą. Korzystamy w tym zakresie wyłącznie z asortymentu renomowanych producentów. Jeśli masz dowolne pytanie, nasi pracownicy pomogą Ci w doborze oraz zamówieniu potrzebnych elementów, a także rozwieją wszelkie wątpliwości! Sprawdź sam!


Wiciokrzew pomorski, Lonicera periclymenum, Ogrodnik-amator. Uprawa wiciokrzewu pomorskiego, opis rośliny.\nBardzo wysokie pnącze, może osiągać wysokość nawet do 17-18 m. Kwiaty są pachnące i zebrane w okazałe, zwisające grona. Kwitnie na przełomie maja i czerwca.\nGALERIA ROŚLIN - Wiciokrzew pomorski łac. Lonicera periclymenum ang. Honeysuckle\nWiciokrzew pomorski Odsłon : 92286 wstecz\nwiciokrzew ma kwiatów białoróżowy lub żółtobiały\nWysokość: Pnącze wyrasta do 5-6m. Pędy wiją się lewoskrętnie - roślina potrzebuje podpory.\nOzdoba rośliny: Trąbkowate kwiaty o długości 5-6cm zebrane w kwiatostany. Kolor kwiatów białoróżowy lub żółtobiały, pod koniec kwitnienia zmienia sie na żółty. Mają piękny choć dość mocny zapach.\nPo przekwitnięciu tworzą się czerwone, kuliste owoce, które zdobią roślinę aż do zimy.\nLiście wiciokrzewu pomorskiego są niezrośnięte, co różni go od większości wiciokrzewów. Mają kształt jajowaty i są dość grube. Długo pozostają na pędach - aż do końca października.\nWiciokrzew pomorski Graham Thomas ma jasno, beżowo-żółte kwiaty o przyjemnym zapachu. Kwitnie wyjatkowo obficie i długo.\nWiciokrzew pomorski Serotina o fioletowo-czerwonych na zewnątrz, a kremowych wewnątrz, rurkowatych kwiatach. Dorasta do 3m (1m rocznie). Pora kwitnienia: Zasadniczy okres kwitnienia przypada na maj-czerwiec ale może się przedłużyć nawet do sierpnia.\nUprawa: Roślina dość łatwa w uprawie i długowieczna ale wymaga pewnych zabiegów. Różnie bywa z wytrzymałością na mróz ale po przycięciu przemarzniętych pędów wydaje nowe. Nie przeszkadza jej zanieczyszczone powietrze. Pewnym problemem mogą być mszyce, które pojawiają się gdy korzenie rośliny mają zbyt sucho. Przenoszą one wirus, który osłabia roślinę a nawet może doprowadzić do jej zamarcia.\nGleba: Dość dobrze rośnie w każdej glebie ale najlepsza dla wiciokrzewu pomorskiego jest glaba żyzna i stale wilgotna.\nStanowisko: Najlepsze jest stanowisko słoneczne ale dobrze gdy korzenie są zacienione.\nZastosowanie: Do okrywania bramek, pergoli i trejaży. Można sadzić wiciokrzewy przy ścianach budynków ale potrzebuje wtedy podpór podtrzymujących i należy większa uwagę zwracać na wilgotność podłoża. Wiciokrzewy można też uprawiać w większych pojemnikach na balkonach i tarasach.\nDobrze rośnie w towarzystwie róż pnących i innych wiciokrzewów.\nPnącza wieloletnie i jednoroczne, rośliny do letniego ogrodu, rośliny pachnące, roslkiny na balkony i tarasy.\nPOWOJNIK KRÓLEM PNĄCZY\nPowojniki (klematisy) są bez watpienia uznawane za najefektowiejsze pnącza. Zawdzięczają swą popularność przepięknym kwiatom w niemal wszystkich kolorach. Kwiaty pojawiają się od czerwca do października, zależnie od odmiany.\nWięcej informacji o powojnikach...\nPnącze o dużych, dzwonkowatych kwiatach, które razem z kielichami przypominają filiżanki z podstawką. Kolor kwiatów fioletowy, odmiana Alba ma kwiaty białe. Kwiaty wydzielają delikatny zapach, szczególnie wieczorem.


Wyszukaj Stany Zjednoczone›Kalifornia›Półwysep Monterey›Monterey›Monterey Restauracje›Starbucks\nNr 16 wśród 17 Kawa i herbata w lokalizacji Monterey Nr 176 wśród 252 Miejsca, W Których Warto Zjeść w lokalizacji Monterey $\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Znajdź trasę 492 Del Monte Ctr, Space #4-38, Monterey, CA 93940-6160 Dzisiaj 05:00 - 22:00\n492 Del Monte Ctr, Space #4-38, Monterey, CA 93940-6160 Lokalizacja:\nWskazówki dotyczące publikacji Otrzymuj powiadomienia o nowych odpowiedziach na Twoje pytania. Zadaj pytanie Zazwyczaj zadawane pytania: Czy w ofercie są posiłki bezglutenowe? Czy w obiekcie obowiązują zasady dotyczące ubioru? Czy psy mogą przebywać na zewnętrznym patio? W pobliżu obiektu Starbucks Najlepiej oceniane atrakcje w pobliżu 53 recenzje(-i) San Carlos Cathedral\nPrzeglądaj wszystkie atrakcje Najlepiej oceniane restauracje w pobliżu 307 recenzje(-i) Lalla Grill\n136 recenzje(-i) Pizza My Heart


Drzwi do naszych mieszkań - Blog o wystroju wnętrz, porady dla domu - midnite-liteman.com\nYou are here: Home » web_cat » Jak najlepiej zaprojektować kuchnie » Drzwi do naszych mieszkań\nUpdated on 4 czerwca 2022 By admin Możliwość komentowania Drzwi do naszych mieszkań została wyłączona\nKiedy rozpoczynamy przygotowywać nasze mieszkanie do tego, żeby w nim zamieszkać bardzo istotnym elementem okazują się drzwi. Chociaż wydaje się, że wybór jest prosty, bo trzeba znaleźć po prostu drzwi o odpowiednich rozmiarach, to gdy już weźmiemy się za szukanie owych drzwi zaczynają się rozliczne kłopoty. Nagle okazuje się, że nie mamy pojęcia, czy zależy nam na tym, by drzwi wewnętrzne były z szybkami, czy bez.\nZaczynamy poszukiwać kreatywnych rozwiązań i zastanawiamy się, czy może jednak nie powinniśmy kupić drzwi https://www.kanownik.pl/852,Drzwi.html ze szkła hartowanego. Do tego zaczynamy myśleć o tym, czy nie fajniejszą opcją byłoby kupno najtańszych drzwi, bo oczywiście i takie są w miarę ładne, a przynajmniej ich zakupem nie będziemy musieli uszczuplać znacznie naszego budżetu. Najistotniejsze jednak przy wyborze drzwi jest to czy mamy większe, czy małe mieszkanie.\nJeżeli mieszkanie jest rzeczywiście duże, to możemy zaszaleć i wybrać drzwi, które są interesujące. Jednak, jeżeli mamy niewielkie mieszkanie, to na pewno z pewnych drzwi dobrze będzie zrezygnować, a gdy już któreś wybierzemy, to najlepiej by były one jasne, albo żeby były to drzwi przesuwne. Zresztą zawsze dobrze porozmawiać z kimś, kto wie, z czym je się dekoracja wnętrz. Taka osoba będzie w stanie podpowiedzieć nam, które drzwi naprawdę będą odpowiednie do wnętrza mieszkania. Otrzymamy spójny koncept na wnętrze całego mieszkania.\nDom to miejsce, gdzie chcemy żeby wszystko prezentowało się fantastycznie. Dlatego jeśli chodzi o drzwi wewnętrzne to i w tym przypadku musimy chwilę pomyśleć (warto zobaczyć). Dobór drzwi nie jest banalną sprawą. Wybór jest ogromny i należy wziąć pod uwagę sporo aspektów, pamiętając o wielkości mieszkania, a kończąc na tym, w jakim stylu jest owe mieszkanie. Często, kiedy wchodzimy do jakiegoś mieszkania to widać wyraźnie, że ktoś zapomniał o dopasowaniu drzwi.\nLudziom zdaje się, że drzwi nie są aż tak istotnym elementem, że drzwi po prostu muszą pełnić swoją funkcję, czyli pozwalać oddzielić jedno pomieszczenie od drugiego. Ale jest to nie do końca dobre założenie, drzwi powinny też pasować do klimatu danego wnętrza. Zresztą jest to ważne przy wyborze drzwi wewnętrznych nie jedynie do domu, ale też do biurowców, czy miejsc użyteczności publicznej. Drzwi powinny zapraszać i nie chodzi tylko o drzwi wejściowe, ale też o drzwi do salonu czy sypialni lub pokoju łazienkowego.\nTags: dom mieszkanie sypialnia szkło wnętrze


TelefonyUrządzeniaXiaomi Pocophone F1 w promocji – kod rabatowy\nMaciej Kulesa3 stycznia 201913 min\nAplikacjeNewsSklep Google Play – gry i aplikacje za darmo – odcinek #84\nMaciej Kulesa28 grudnia 20184 min\nPowyższa grafika może przedstawiać smartfony Google Pixel 3 Lite i Google Pixel 3XL Lite. Takie informacje pojawiły się na początku grudnia na blogu 91mobiles.com. Wczoraj jednak na stronie Android Police podano bardziej szczegółowe wiadomości na temat najnowszych smartfonów Google. Dowiedzieliśmy się, że premiera zaplanowana jest na wczesną wiosnę przyszłego roku. Są jednak smutne informacje, przynajmniej dla osób, które liczyły na pojawienie się wersji Lite w Polsce. Otóż, na początku musicie zapomnieć o takiej decyzji ze strony...\nNewsTelefonyUrządzeniaSmartfon Motorola P40 – rendery i wideo 360\nW sieci pojawiły się grafiki przedstawiające smartfona Motorola P40. Będzie to następca P30 i pojawi się dopiero w 2019 roku. Jednak już teraz możemy przyjrzeć się nowemu produktowi. Zapewne, przed premierą tego telefonu zobaczymy inne smartfony, z serii G. Jednak będzie to pierwszy model tego producenta z „dziurką” w ekranie. Ten typ ekranu zyskuje na popularności i niebawem każdy producent będzie miał w swoim portfolio model w takim wydaniu. Motorola P40 ma zostać wyposażona w 6,2...


Rakieta do squasha Wilson Blade - Internet's Best Online Offer Daily - iBOOD.com\nRakieta do squasha Wilson Blade\nOdstaw na bok niezdrowe i nielegalne sposoby radzenia sobie ze stresem! Gra w squasha to doskonała zabawa i trening w jednym.\nGra w squasha to najlepszy sposób na wyciśnięcie z ciała jeszcze większej ilości potu. Ten sport doskonale też relaksuje i przy każdym kolejnym uderzeniu będziesz zapominał o niepowodzeniach w pracy, zrzędzeniu znajomych czy innych stresach.\nWilson Blade Team to solidna rakieta o dobrych, wszechstronnych właściwościach. Jest zalecana dla początkujących graczy, którzy dopiero zaczynają grać w squasha i chcą kupić solidną rakietę, której mogą używać, aby nieco przyspieszyć postępy. Ze względu na mocną konstrukcję nie musisz się martwić, że rakieta pęknie, jeśli uderzysz w ścianę. Jest to bardzo przydatne w przypadku sportu uprawianego w zamkniętej przestrzeni.\nKompaktowe wymiary rakiety i małe otwory między strunami zapewniają dużą kontrolę nad ruchem. A ponieważ większość ciężaru znajduje się na dole ramy, Wilson Blade Team jest również bardzo zwinny i możesz szybko reagować. Amortyzator w dolnej części rakiety redukuje niepożądane wibracje i zapewnia, że ramię i nadgarstek są mniej obciążone. Rakieta jest wyposażona w ½ pokrowiec, który pokrywa tylko górną część.\nNie musisz nic wiedzieć na temat sportów rakietowych, aby wiedzieć, że Wilson to znana marka w tym sporcie. Kolekcja Blade przyniosła już wielu zwycięzców w świecie tenisa i squasha, a wkrótce staniesz się jej częścią! Wilson usunął wszystkie niepotrzebne elementy z tej kolekcji, dzięki czemu rakieta jest smukła i minimalistyczna. Istota polega na wygrywaniu i zauważasz to wielokrotnie podczas gry w squasha.\nPrzechytrz przeciwnika i osiągnij najwyższy poziom z każdym strzałem z rakietą do squasha Blade od Wilsona!\nTyp: rakieta do squasha Blade\nMniej zmęczone mięśnie\nBilans: światło czołowe (32,5 cm)\nWzór: 14 x 19\nPokrycie rakiety: pokrowiec ½ w komplecie\nRozmiar: 472 cm²


"DYLEMAT" spektakl profilaktyczny dla uczniów kl. IV - VIII\nSpektakl profilaktyczny dla uczniów klas IV – VIII\n9 marca 2020 r. w Publicznej Szkole Podstawowej im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego gościliśmy Impresariat Artystyczny „INSPIRACJA” z Krakowa. Uczniowie z klas IV – VIII obejrzeli spektakl profilaktyczny pt.: „Dylemat”. Była to opowieść o młodym człowieku, który dopuszczał się błahych i pozornie mało szkodliwych wykroczeń. Brak reakcji otoczenia powodował, że czuł się bezkarny. To popychało go do kolejnych złych czynów i chęci sprawdzenia, którą kolejną granicę może przekroczyć bez poniesienia odpowiedzialności za swoje postepowanie, czyny. Jego przyjaciel musiał odpowiedzieć sobie czy to jest jeszcze bezinteresowna przyjaźń, czy to już współuczestnictwo w winie.\nPrzedstawienie poruszyło tematykę zachowań agresywnych i przemocy rówieśniczej. Ukazało mechanizmy sprzyjające przyjmowaniu negatywnych postaw przez młodzież. Ukazało, że nie powinniśmy przechodzić obojętnie wobec zjawiska agresji, przemocy. Zachęcało do podjęcia przeciwdziałania w stosunku do osób łamiących normy społecznego funkcjonowania. Spektakl zachęcał do odpowiedzi samemu sobie, czy moja bierna postawa nie powoduje, że jestem pośrednio współsprawcą danych czynów.\nPo spektaklu odbyła się rozmowa z młodzieżą jak oni zachowaliby się w przedstawionych sytuacjach, gdzie szukaliby pomocy. Wskazano, że ważna jest rozmowa z dorosłymi (rodzice, nauczyciele, przyjaciele, policja), poszkodowanym oraz sprawcą.\nDziękujemy Gminnej Komisji Rozwiazywania Problemów Alkoholowych za dofinansowanie przedstawienia profilaktycznego, które stanowiło alternatywną formę spędzania czasu dla dzieci i młodzieży, wolną od wszelkich używek.


Cena i czas - reszta to iluzja. - Forum Forex, akcje GPW i Opcje Binarne\nczwartek 12 lip 2012, 07:05\nSwego czasu odpisałem na post Klonmarcina w jego dzienniku:\nhttp://www.forex-nawigator.biz/dyskusje ... 011#485011\nA ponieważ nasz kolega Brother nie chce odpuścić tematu :-P\nZamieścił post w dyskusjach czasowych na Nawi (temat niedługo zniknie):\nhttp://www.forex-nawigator.biz/dyskusje ... hp?t=20948\nbrother pisze: Czy posługiwanie się niestandardowymi TF zmieniło coś w waszym tradingu, zauważyliście coś czego przy standardowych TF zobaczyć nie było można? Ostatnio Marchew coś zaczął pisać na ten temat, ale temat umarł śmiercią naturalną. Jakby komuś chciało się rozwinąć ten temat to piszcie.\nPostanowiłem więc założyć tutaj nowy wątek, byśmy mogli podyskutować na temat\ngfx pisze: Cena jest jedna, a TF'y tworzą iluzję.\nPrzykład. Bardzo często wiele osób zadaje pytanie "Co się stało, że ZL nie zadziałał na H1 czy H4 lub D1?"\nJak lookniesz wtedy na wyższe lub niższe TF'y (niestandardowe) będziesz miał odpowiedź. Dlatego nie wchodzi się od razu gdy tylko cena osiągnie dany LT tylko czeka się na potwierdzenia. Nie można nigdy kategorycznie stwierdzić, że ZL na H1 jest właśnie tym ZL. Przecież mamy też inne TF'y. Czemu ZL z H2 czy 90M ma być gorszym ZL?\nDo potwierdzania sygnału używam akurat swojego indyka opartego na średnich. Ktoś inny używa innych narzędzi.\nWielkiej filozofi nie ma, tylko należy przestać patrzeć na wykresy przez okulary zwane MT4.\nMaRCHeW pisze: A teraz połącz to co powiedzieli koledzy z tym co napisałem w pierwotnym wątku, nt. ceny, AT, LT, ZL itd. Smile\nCzyli nie ma tak naprawdę różnicy jaki TF stosujemy wszystko jest uznaniowe? Zadałem to pytanie bo zrozumiałem, że używanie innych TF niż standardowe może dać inny obraz tego na co patrzymy. Jednak wniosek jest taki, że nie ma różnicy biorąc pod uwagę podsumowanie chojnaka i alyjaka :\nchojnak pisze: Raczej zmian nie zauważyłem.\nalyjak pisze: W praktyce nie zauważyłem niczego nadzwyczajnego.\nJest dokładnie tak jak napisałeś w zależności kto co chce zobaczyć :)\nGeneralnie TF' są uznaniowe, jednak nie powinno sie ignorować innych TF'ów, bo one działają tak samo jak np. H1, H4, D1 itd.\nCena jest jedna, a świeczki na każdym TF'ie są takie same. Nie ma różnic.\nTo cena tworzy TF'a i świeczki - nie odwrotnie!\nKiedyś był temat o tworzeniu się świeczek. Looknij jak tworzy się świeczka na standardowych TF'ach a jak na nazwijmy je "niestandardowych TF'ach" :)\nczwartek 12 lip 2012, 07:10\nMaRCHeW pisze: Dlatego nie wchodzi się od razu gdy tylko cena osiągnie dany LT tylko czeka się na potwierdzenia\nW jakimś sensie potwierdzenie to też nasze widzi mi się, przecież nie ma "pewnego" sygnału, ale to już kolejny element układanki i trochę inny temat.\nMaRCHeW pisze: Kiedyś był temat o tworzeniu się świeczek. Looknij jak tworzy się świeczka na standardowych TF'ach a jak na nazwijmy je "niestandardowych TF'ach" Smile\nNiedawno właśnie założyłem taki temat, może kiedyś było coś więcej, ale to co jest w archiwum to raczej taka bardzo ogólna dyskusja bez konkretów.\nPóźniej przejdziemy do "pewnych" sygnałów. Przyglądaj się wpierw dokładnie jak tworzą się świeczki i jak one wyglądają na różnych TF'ach (standardowych i tych "niestandardowych").\nczwartek 12 lip 2012, 09:55\nDobra na początek wrzucam obraz świecy D1, który kiedyś już umieściłem na navi. Na początek dorzucamy zasadę budowy świecy spadkowej i wzrostowej OHLC i OLHC. Myślę, że najistotniejszym było by znalezienie filtra, który "odpowie" nam na pytanie kiedy powstają poszczególne części świecy. Liczę na to, że Marchew przenosząc temat chce napisać coś więcej niż pisało się do tej pory na temat budowy świec. Podsumowując zawsze mamy Open High Low i Close teraz trzeba nauczyć się wychwytywać momenty w których powstają czyli stałą zasadę. Po bardzo długiej obserwacji mogę powiedzieć, że reguła OHLC nie jest taka oczywista bo musimy znać czas zwrotu, który pozwoliłby na określenie, że właśnie teraz zbudowaliśmy knot i lecimy budować body itd. Przydałoby się też połączyć to z prognozą zmienności, bo wtedy znamy teoretycznie zakres ruchu w danej godzinie, a to już by pozwoliło określać punkty "krytyczne" świecy czyli nasze PZ(jak to określał Kerimb). Ważne jest też to czy przyjmujemy za bazę świecę dzienną Londynu czy naszą strefę czasową. Na navi Esco wrzucił czas powstawania górnych i dolnych knotów, ale to jego praca, więc nie mogę tu sobie tak tego wrzucić. To takie najbardziej podstawowe sprawy może w toku dyskusji pojawią się jakieś konkretne informacje.\nczwartek 12 lip 2012, 10:47\nbrother nie analizowalem doglebnie budowy swiec ale przyjrzalem sie kiedys jak wchodzi marcinklon w swoje trejdy. Zauwazylem (i o ile dobrze kojarze to nawet sam o tym pisal) ze w momencie tworzenia nowej H4 jesli zrobia knot i zaczynaja isc w druga strone to wtedy wejscie. On gra chyba w AM... zainstaluj sobie demo... wrzuc ten wskaznik m-candels ustawiony na 240min na wykresie m15 i przyjrzyj sie jego wejściom. Nie wiem dokladnie jakie ma zasady ale dla mnie to czasami wyglada "na czuja"... zrobi sie w miare "proporcjonalny" knot i zaczynaja uciekac dosc szybko w druga to entry (pomijam kwestie piramidowania)\nPodejrzewam ze ma jakies konkretniejsze zasady ale dla samej obserwacji i treningu mozna pod tym kontem popatrzec\nprzyklad ostatniej swieczki\nczwartek 12 lip 2012, 13:08\nbrother a moze poprostu traktowac to jako "iluzje"... wiadomo co brok to inne sterfy, jakies roznice itd. Poprostu grasz wg jakis zasad pod swojego broka, tak samo jak zalozyles temat o niestandartowych tf... napisali ze jest to jakas kwiestia umowna i wsio\nPodobnie z wyrysowaniem nawet na d1 lub wyzej S/R... u jednego broka bedzie s/r na takim poziomi a u innego kilka pips wyzej/nizej\nGdyby wszyscy na swiecie grali u jednego broka z jedna stefa czasowa to wtedy nie byloby problemu, a tak to niestety jest lekki burdel i rozniece w kwotowaniach\nczwartek 12 lip 2012, 13:11\nszulczas pisze: Gdyby wszyscy na swiecie grali u jednego broka z jedna stefa czasowa to wtedy nie byloby problemu, a tak to niestety jest lekki burdel i rozniece w kwotowaniach\nJeśli to jest problem to można wybrać rynki regulowane i po problemie.\nczwartek 12 lip 2012, 14:24\nbrother pisze: brother a moze poprostu traktowac to jako "iluzje"... wiadomo co brok to inne sterfy, jakies roznice itd.\nOj nie mogę, przecież to takie proste. Na Forex wszyscy pracujemy w jednej strefie czasowej na jednym rynku i Broki tylko mieszają ustawiając różnie platformy.\nJest tylko jedna poprawna strefa czasowa do analizy - tj czas GMT jeden i taki sam dla całego globu.\nJeśli nie wierzycie i pracujecie na jakimś systemie typu świece, lub cena zamknięcia i otwarcia to porównajcie wyniki jakie da system i sygnały jakie da u różnych Brokerów. Żeby było śmieszniej to dla pracy tylko na świeczkach 4H jeśli Brok ma przesuniecie o 2H wynik mogą być nawet lepsze ze względu na rozkład jaki ma świeca 4H w stosunku do GMT. Ale już D1 powinna być GMT\nDodam, że jednym z nielicznych Brokerów z łatwo dostępnym MT4 dla testów online i porównania na bierząco , który ma czas GMT na platformie jest AAAFx. (nie mylić z testerem z MT4 - gdzie czas zależy od pobranych danych historycznych)\nTo tylko moje zdanie, - sprawdźcie sami.\nczwartek 12 lip 2012, 19:15\nbrother pisze: "Wziąłeś przykład świecy D1. Sprawdź teraz jak tworzą się świece H36 oraz H16, H8, H2, H1, M40. Jak wyłapiesz różnice to napisz. Sprawdzając powyższe miej na uwadze temat tego wątku."\nMarchew chodziło ci o to , że zgodnie z tytułem tylko cena i czas są obiektywne? patrząc na różne TF można stwierdzić na 100%, że tylko cena i czas są "tu i teraz" reszta to "tylko" sposób zapisu tego odcinka czasu i ceny za pomocą świec(pomijam minimalne różnice w kwotowaniu).\nDokładnie, 100% :D Idziemy dalej :) Teraz looknij jak wyglądają świece na różnych interwałach (nie chodzi o sposób ich tworzenia), tzn. na małych, średnich i wysokich TF'ach. Mogą być sekundowe, minutowe, godzinne, dzienne.\nWiem, kur.....ce ale konkluzja będzie ciekawa :)\nDo tworzenia się świecy jeszcze wrócimy ale to już będzie bardziej szczegółowe podejście do sprawy.\nczwartek 12 lip 2012, 19:20\nbrother pisze: " można stwierdzić na 100%, że tylko cena i czas są "tu i teraz" reszta to "tylko" sposób zapisu tego odcinka czasu i ceny za pomocą świec(pomijam minimalne różnice w kwotowaniu).\nNie można niestety pominąć.// minimalnych różnic w kwotowaniu/// ponieważ widziałem nie raz jak 3...-7 pipsami ruszano trend na świecie.....\npiątek 13 lip 2012, 05:42\nbrother pisze: Teraz looknij jak wyglądają świece na różnych interwałach (nie chodzi o sposób ich tworzenia), tzn. na małych, średnich i wysokich TF'ach. Mogą być sekundowe, minutowe, godzinne, dzienne.\nWyglądają różnie , ale ogólnie mówiąc pokazują gdzie były strefy podaży i popytu oraz równowagi w określonym czasie. Jako ciekawostkę mogę napisać, że np Świece 16 H i 8H i 4 H wyglądają dokładnie tak samo w momencie tworzenia, ale nie wiem czy do końca to miałeś na myśli zadając pytanie.\nWpierw mała prośba. Jak cytujesz kogoś wypowiedź to używaj znaczników\nbo ciężko się czyta później bez tego.\nCo do Twojego przykładu to niestety, poszełeś nie tą drogą.\nLepiej wróć do przykładu, który podałeś w tym poście http://forum.rynek-forex.pl/viewtopic.php?p=2969#p2969\nI przyglądaj się jak wyglądają świece na małym i na dużym TF'ie.\npiątek 13 lip 2012, 07:11\nMoje poranne przemyślenia... :lol: Czy mniej więcej o to chodzi czy o coś całkiem innego ?? ;)\npiątek 13 lip 2012, 11:17\nbrother pisze: Marchew nie cytuję bo nie mogę znaleźć częściowego zaznaczenia tekstu(śmieszna sprawa wiem).\nKlikasz odpowiedz i w pełnym edytorze (nie uproszczonym) i na dole strony jest historia postów, gdzie można cytować tylko fragmenty wybranego postu.\npiątek 13 lip 2012, 20:03\nbrother pisze: Napisałeś mi żebym nie patrzył na zasadę budowy świec, więc dlatego poszedłem w takim kierunku. Może chodzi o to, że każda świeca bez względu na interwał wygląda tak samo, czyli Doji z D1 nie różni się "wyglądem" od doji z m1, ale ma większą zmienność i zawiera więcej informacji z większego szeregu czasowego i tu przychodzi mi na myśl analiza szeregów czasowych i badanie zmienności to ten kierunek?\nSorki, że tak późno odpowiadam ale miałem dzisiaj dużo pracy.\nCo do kierunku jaki obrałeś to nie do końca o to mi chodziło. Looknij jeszcze raz świece i na obrazek Esco, który zamieszczam poniżej.\nTylko proszę nie pisz o cyklach bo to jest jasne jak słońce :)\nsobota 14 lip 2012, 12:26\nOdpowiedź jest bardzo prosta. Niepotrzebnie komplikujesz. Przyglądaj się tylko świeczkom na różnych TF'ch z poniższych obrazków. Co widzisz na tych obrazkach i jak wyglądają świece.\nNie patrz na OHCL itp. sprawy.\nsobota 14 lip 2012, 14:55\nMi przychodzi tylko na myśl że cena jest falującym strumieniem, i obojętnie w jakie świeczki zajzymy zawsze wszędzie falowa struktura jest widoczna i mówi tyle samo.\nsobota 14 lip 2012, 15:30\nPanowie, odpowiedź na pytanie jest bardzo prosta. Założę się, że patrząc na wykresy wiele razy wymawialiście ją w głowie :)\nPS. Odpowiedzą nie jest słowo niecenzuralne\nsobota 14 lip 2012, 16:25\nChyba nie dojdziemy do konkluzji :)\nMoże inaczej, czym jest dla ciebie tzw. "szum" ?\nsobota 14 lip 2012, 17:38\nczym jest dla ciebie tzw. "szum" ?\nbadziewiem na ktorym mozna poplynac (choc sa pewnie tacy co jakos to ogarniaja) ;)\nczesto mozna przeczytac zeby wlasnie nie grac na malych TF bo to jeden ogolny szum i zawirowanie. Tylko ze to jest pojecie wzgledne... dla jednego M1 beddzie szumem a dla drugiego S10 albo tiki.... a jeszcze inny nie zejdzie ponizej H4\nNakladajac np. wskaznik m-candels widzimy np. jak jest zbudowana wewnatrz H4 ze swieczek M15.... wtedy patrzac szerzej na H4 wewnatrz wlasnie widzimy ten szum\nMarchew czy idzie Tobie o to ze kazda swieczka wlasnie sklada sie z mniejszych w srodku sobie ktore sa powiedzmy jakims szumem... ale jesli ogranie sie jakies tajne przez poufne widzenie tego kure...wa to idzie w tym odnalezc jakis lad i sklad\nA jak nie o to Ci chodzi to mow po ludzku i sie nie baw w kotka i myszke bo zaraz bana dostaniesz.... hahahah :lol:\nsobota 14 lip 2012, 18:31\nTylko ze to jest pojecie wzgledne... dla jednego M1 beddzie szumem a dla drugiego S10 albo tiki.... a jeszcze inny nie zejdzie ponizej H4\nPanowie jesteście już tak blisko :) Przyglądnij się świeczkom na różnych TF'ach (od najmniejszejgo do największejgo jaki masz u siebie). Jak one dla Ciebie wygladają? Widzisz między nimi różnicę?


Rozszerzenie pliku .XLSENX - Jak otworzyć plik XLSENX? File Extension XLSENX - FileTypes\nExtensión de archivo XLSENX\nExtension du fichier XLSENX\nRozszerzenie pliku XLSENX\nРасширение файла XLSENX\nL’estensione del file XLSENX\nExtensão do arquivo XLSENX\nJeżeli trafiłeś w to miejsce, to wysoce prawdopodobne jest, że masz problem z plikiem XLSENX. Jeżeli chcesz otworzyć plik XLSENX, bądź rozwiązać inny problem dotyczący tego typu pliku, zapoznaj się szczegółowo z informacjami na tej stronie.\nInformacje o pliku XLSENX\nEgis Encrypted Excel XLS Egis Technology Inc.\nJak otworzyć plik XLSENX?\nNajczęstszy problem, który występuje w momencie gdy nie możesz otworzyć pliku XLSENX jest kuriozalny - brak zainstalowanej opdpowiedniej aplikacji na Twoim urządzeniu. Rozwiązanie jest badzo proste, wystarczy wybrać i zainstalować jednen (bądź kilka) program do obsługi XLSENX z listy którą znajdziesz na tej stornie. Po poprawnej instalacji koputer powinien sam powiązać zainstalowane przed chwilą oprogramowanie z plikiem XLSENX którego nie możesz otworzyć.\nProgramy, które otworzą plik XLSENX\nInne problemy z plikiem XLSENX\nPobrałeś i poprawnie zainstalowałeś jeden z programów a problem z plikiem XLSENX nadal występuje? Może być kilka przyczyn takiej sytuacji - przedstawiamy kilka powodów, które tworzą najwięcej problemy z plikami XLSENX:\nplik XLSENX którego dotyczy problem jest uszkodzony\nw "Rejestrrze Windows" nie istnieje odpowiednie powiązanie pliku XLSENX z zainstalowanym programem do jego obsługi\naplikacja, która obsługuje plik XLSENX nie posiada odpowiednich zasobów komputera, albo nie zostały zainstalowane odpowiednie sterowniki które pozwolą programowi się uruchomić


HoloLens w medycynie - operacje z okularami MR | AR | VR\nEdukacja pacjenta dzięki Virtual Surgery Intelligence (VSI)\nWykorzystaj VSI Patient Education do informowania swoich pacjentów o ich schorzeniach, postępie choroby, leczeniu, a także planowanych operacjach chirurgicznych.\nObrazy tomografii komputerowej i rezonansu magnetycznego Twoich pacjentów w 3D\nObrazowo informuj swoich pacjentów z użyciem ich własnych obrazów medycznych. Prezentacja w 3D pomoże lepiej zrozumieć wyniki badań, procedury chirurgiczne i inne.\nTeraz możesz oglądać ze swoim pacjentem wirtualne obrazy w okularach Mieszanej Rzeczywistości (Microsoft HoloLens). Jako lekarz możesz równocześnie wchodzić w interakcję z hologramami i prezentować na żywo efekty pacjentowi.\nZ VSI Patient Education, możesz wykonywać wirtualne rysunki na powierzchni trójwymiarowych obrazów medycznych (w tym zmian patologicznych) aby jak najlepiej edukować swoich pacjentów.\nWykorzystaj VSI Patient Education by pokazać pacjentom postępy ich chorób i opisuj wyniki badań oraz rokowania z wykorzystaniem osi czasu.\nZwiększaj zadowolenie pacjentów\nPomagaj im zyskać lepsze zrozumienie ich stanu zdrowia\nZwiększ zaufanie pacjenta do Twoich umiejętności\nPolepszaj komunikację z zagranicznymi pacjentami\nŁatwy dostęp do zgód pacjentów w razie potrzeby\nEdukacja pacjenta z VSI Patient Education\nInformowanie pacjentów o ich chorobach właśnie osiągnęło następny poziom cyfryzacji. Z VSI PE edukacja staje się obrazowa, intuicyjna i kompleksowa. VSI wyświetla trójwymiarowe obrazy CT i MRI pacjenta, na Microsoft HoloLens: okularach mieszanej rzeczywistości łączących świat wirtualny z rzeczywistym. Załóżcie okulary wspólnie z pacjentem i zobaczcie te same hologramy wkomponowane w wasze otoczenie. Jako lekarz, możesz przecinać obrazy 3D, by odnaleźć na nich właściwe miejsca w ciele. Dodatkowo możesz dokonać oznaczeń i wskazać pacjentowi na co powinien zwrócić uwagę.\nOgromną przewagę konsultacji lekarskich z VSI PE stanowi sposób wizualizacji wyników badań. Oko pacjenta nie jest przyzwyczajone do interpretowania obrazów CT i MRI w dwóch wymiarach. Wersja 3D pozwala mu lepiej przetwarzać informacje oraz zyskać lepsze zrozumienie tego co dzieje się z jego ciałem.\nNarzędzie podnosi jakość edukacji pacjentów oraz zwiększa ich pewność co do zabiegów i doświadczenia lekarzy. . Likwiduje strach przed interwencjami chirurgicznymi i podnosi zadowolenie chorych. VSI PE zwiększa też prestiż lekarza oraz kliniki i kreuje wizerunek innowacyjności.\nVSI PE jest też szczególnie pomocne dla pacjentów obcojęzycznych. Pomaga lekarzom dopełnić swoich obowiązków informacyjnych i edukować pacjentów nie znających płynnie języka polskiego.\nVSI Patient Education może być użyte do prowadzenia edukacji pacjentów w szpitalach, centrach medycznych i przez jakichkolwiek praktykujących lekarzy.\nVSI Natural Rendering to nowa metoda wizualizacji wyświetlająca fotorealistycznie kolorowe struktury tkankowe obrazów CT i MRI. Pomaga to pacjentowi nabyć orientacji anatomicznej i zrozumieć, jak będą wyglądać dalsze działania. W razie potrzeby, funkcję tę może włączać i wyłączać lekarz prowadzący.


COŚ DLA CIAŁA… BO DLA DUCHA JUŻ BYŁO\nOpublikowany 10 lutego 2019 przez admin\nWszyscy dobrze wiemy, że po ciężkiej pracy należy się odpoczynek, aby zregenerować swoje siły i z nowym zapałem wrócić do swoich obowiązków. To samo tyczy się spraw duchowych, bo i Pan Jezus po trudzie głoszenia Dobrej Nowiny powiedział do swoich uczniów: „idźcie i odpocznijcie nieco”. Dlatego też w pierwszym tygodniu ferii grupa młodzieży udała się wraz z księdzem Grzegorzem do Wrocławia, aby po prostu dobrze się bawić i zrobić sobie odskocznie od intensywnej pracy nad wzrostem duchowym. Nie było zwiedzania, nie było żadnego muzeum. Było kino, wspólna gra w kręgle, zakupy w galerii a na koniec godzinne szaleństwo w parku trampolin. A czy był w tym Chrystus? Jak najbardziej, ponieważ głównym celem wyjazdu było przede wszystkim budowanie wspólnoty i dobrych relacji między sobą, bo czym innym jest wspólne spędzanie czasu w sali lekcyjnej dwa razy w tygodniu a czym innym wspólne przeżywanie codzienności. Ileż radości było w tych młodych ludziach, kiedy mogli zbombardować swojego księdza pluszowymi gąbkami, czy zrzucić go do basenu z chwiejącej się huśtawki! Z pewnością to był dobrze spędzony dzień, który przyniósł wiele radości i pogłębił wzajemne relacje. Teraz na nowo możemy powrócić do szkolnych ławek i obowiązków.\nMINISTRANCI PO KOLĘDZIE\nMinione dwa tygodnie dla dzieci i młodzieży w Sycowie, upłynęły pod znakiem zimowego odpoczynku. Na odpoczynek zasłużyli także ministranci naszej parafii, którzy przez ponad trzy tygodnie towarzyszyli kapłanom podczas wizyty duszpasterskiej. Dla najstarszych z nich, to już pewnie ostatni rok kolędowania; dla wielu najmłodszych ministrantów dopiero pierwszy. W samym Sycowie w kolędzie uczestniczyło 23 ministrantów; biorąc pod uwagę ministrantów z Działoszy i Ślizowa, było ich prawie 40. Ministranci wyrażają swoją wdzięczność wszystkim drogim Parafianom, którzy przyjęli ich pod swój dach. Miłe rozmowy i poczęstunki na pewno zapadną w pamięci każdego z nich. Wszystkie ofiary zebrane przez ministrantów do puszek zostały przeznaczone na ich osobiste cele. Być może dzięki nim, niejeden z ministrantów będzie mógł spełnić swoje marzenie. Pamiętajmy w naszych modlitwach o ministrantach, aby służba przy Ołtarzu Pana, pomogła im stawać się dobrymi ludźmi, chrześcijanami; a w przyszłości mężami, ojcami, a może kapłanami.\nks. Przemysław Kaczkowski\nKurs przedmałżeński dla narzeczonych odbędzie się w naszej parafii od 26 – 30 marca. Natomiast Poradnia Przedmałżeńska jest czynna w pierwsze i ostatnie czwartki miesiąca o g. 17. 00 w domu katechetycznym.


Sprzedam działkę : Rotembark ROTEMBARK , ulica ROTEMBARK, 23400 m2, 468000 PLN - Domiporta.pl\nDziałka inna na sprzedaż Rotembark, ROTEMBARK, ROTEMBARK - 23400,0m2\n468 000 zł 20 zł/m2\nDziałka 23400,0m2, Rotembark, ROTEMBARK, ROTEMBARK\nLokalizacja Rotembark, ROTEMBARK, ROTEMBARK\nRotembark do sprzedaży łąka łąka przy Jez. Okrężnym, graniczy z lasem państwowym oraz ze stawem, ok. 1 km od zabudowań, ok. 3 km od Kościerzyny;\nNumer oferty: SR0799\nRotembark, ROTEMBARK, ROTEMBARK\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Działka ROTEMBARK, ROTEMBARK Powierzchnia: 23400,0 m2 Cena: 468 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr SR0799\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Działka ROTEMBARK, ROTEMBARK Powierzchnia: 23400,0 m2 Cena: 468 000 PLN Proszę o kontakt


wtorek, 11 sierpnia, 2009r.\ndodane 25.07.2009 15:33\nJuż rano Kuba gwizdnął na mnie i wziął smycz. Nie miałem żadnych wątpliwości, że idziemy na osiedle Bajkowe, do Kingi. Dobrze, że droga jest długa i ciekawa, przez ogrody i pola. Podoba mi się, że nie trzeba tam siedzieć w domu, tylko po sygnale z komórki, Kinga zbiega do nas i idziemy na spacer. Poznajemy kolejne ścieżki, a dzisiaj przeszliśmy na drugą stronę ulicy Kozielskiej i wędrowaliśmy polami. Kuba i Kinga byli tak zagadani, że nie zorientowali się, kto w zasadzie prowadzi. Bezwiednie szli za mną. A ja, mądry pies, powoli kierowałem sie w stronę domu. Po godzinie, gdy stanęliśmy na Głowackiego, Kinga zawołała: "Jak my tu doszliśmy?!" Stuliłem uszy i pobiegłem do furtki, za którą stała bardzo zaciekawiona Paulina. Kuba przedstawił sobie dziewczyny, które stały onieśmielone. No to puściłem się w pogoń za wymyślonym kotem, by dać im temat do rozmowy. Po chwili siedzieliśmy w altanie, gdzie Paulina i Jadzia przyniosły kruche ciasteczka. Upiekły je dzisiaj według przepisu pani Ireny. Chcą je wieczorem jej zanieść. Mam tylko nadzieję, że żaden kot ich nie tknie. Bo moja wyrozumiałość ma jednak jakieś granice. Cześć. Tobi.


Wystartował Mi Fan Festival. Xiaomi świętuję 10 lat promocjami i rabatami, m.in. gratisowym TV | Technologie na Next Gazeta\nKaK 07.04.2020 19:50\nXiaomi jak co roku świętuje swoje urodziny, firma istnieje na rynku już 10 lat. Z tej okazji przygotowano duże rabaty i promocje. Do zakupu Xiaomi Mi 10 firma dorzuca telewizor.\nXiaomi w tym roku świętują okrągłą rocznicę. Firma została założona 6 kwietnia 2010 roku. Po 10 latach uzyskała bardzo silną pozycję i stała się czwartym największym producentem smartfonów na świecie. Przed nimi plasują się tylko Huawei, Apple oraz Samsung. Firma zyskała także oddane grono fanów w Polsce. Niestety z ostatnią dużą promocją w Polsce Xiaomi sobie nie poradziło i doszło do wielu nieprzyjemnych sytuacji. Taka sytuacja jednak nie powtórzy się przy nowej ofercie promocyjnej, m.in. ze względu. na izolację społeczną oraz wnioski, jaki firma wyciągnęła.\nZobacz wideo Oszalały tłum pod sklepem Xiaomi.\nMi Fan Festival już wystartował. Xiaomi zorganizowało dużą promocją\nChińska firma co roku urządza Mi Fan Festival, podczas którego pojawiają się duże rabaty i ciekawe promocje. Urządzenia Xiaomi po przecenie będzie można kupić do poniedziałku 13 kwietnia.\nRabaty objęły m.in. słuchawki, suszarkę, odkurzacze, oczyszczacze powietrza czy hulajnogi. Nie zabrakło oczywiście przecenionych smartfonów:\nRedmi 7A 2/16 GB - 349 zł (z 399 zł)\nRedmi Note 8 Pro 64 GB - 999 zł (z 1099 zł)\nRedmi Note 8 Pro 128 GB - 1099 zł (z 1199 zł)\nRedmi 8A - 499 zł (z 549 zł)\nXiaomi Mi Note 10 6/128 GB - 1999 zł (z 2499 zł).\nOferta dostępna jest nie tylko na stronie Xiaomi i tańsze smartfony można kupić w Mi Home, Mi Markt, X-kom, RTV Euro AGD, Media Expert, Media Markt oraz w Neonet. Oferta obowiązuje również u operatorów T-Mobile, Play, Plus i Orange. Do 12 kwietnia, Xiaomi za darmo oferuje półroczną gwarancję na ekran. Ponadto jeśli zdecydujecie się kupić Xiaomi Mi 10 za 1 zł + VAT otrzymacie telewizor Mi TV 4A o przekątnej 32 cale. Oferta jest jednak ograniczona do wyczerpania zapasów.\nSkanując kod QR z tej strony, uruchomi się gra Smart Space. Zdobyte w niej diamenty, można wymienić na darmową dostawę (50 diamentów) lub kupon 10 zł (100 diamentów) do wykorzystania przy zakupach powyżej 200 zł.


5 Lutego 2018, 11:00 (Poniedziałek) - 9 Lutego 2018, 16:00 (Piątek)\nRejestrujesz się na szkolenie z jachtingu, które odbędzie się w lutym 2018 w Krakowie. Poproś o regulamin szkoleń zanim podejmiesz ostateczną decyzję o uczestnictwie. Szkolenie z jachtingu, luty 2018, Kraków\nRejestrujesz się na szkolenie z jachtingu, które odbędzie się w lutym 2018 w Krakowie. Poproś o regulamin szkoleń zanim podejmiesz ostateczną decyzję o uczestnictwie.\njuż niedostępne 2 000,00 zł -1% 2 000,00 zł -\n9 Lutego 2018, 16:00 (Piątek)\nTelefon: 604 078 824\nOrganizatorem wydarzenia " PROFESSIONAL YACHT STEWARDING " jest\tJoanna Sempruch ACADEMY


Status prawny instytucji kultury - Strona 2 - Temat dnia - Infor.pl\nInstytucja kultury, jako osoba prawna jest całkowicie odrębnym w stosunku do gminy podmiotem prawa, z własnym majątkiem, środkami trwałymi, przychodami oraz kosztami, samodzielnie gospodarującą w ramach posiadanych środków (art. 27 ust. 1 i art. 28 ust. 1 ustawy).\nW obowiązującym stanie prawnym przepisy zawarte w ustawie z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (dot. art. 9, art. 27 ust. 1 i art. 28), stanowią lex specialis w stosunku do innych ustaw, w tym i do ustawy o finansach publicznych. Poza tym należy wyraźnie podkreślić, że z dniem 1 stycznia 2001 r. z mocy art. 29 pkt 2 ustawy z dnia 21 stycznia 2000 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej (Dz. U. Nr 12, poz. 136, ze zm.) zniesiona została forma finansowania przewidziana w ówczesnym art. 32 tej ustawy, w konsekwencji czego instytucja kultury przestała prowadzić gospodarkę finansową na zasadach określonych dla zakładów budżetowych.\nWiodące znaczenie dla instytucji kultury ma statut instytucji nadany przez organizatora. Statut określa: nazwę, teren działania i siedzibę instytucji, zakres działalności, organy zarządzające i doradcze oraz sposób ich powoływania, sposób uzyskiwania środków finansowych, zasady dokonywania zmian statutowych, postanowienia dotyczące prowadzenia działalności innej niż kulturalna (art. 13 ustawy).\nCzytaj także: Jakie są kompetencje kierowników instytucji kultury\nZe statutu wynika m.in., kto jest organem zarządzającym, w jakim trybie następuje powołanie organów zarządzających, mogą z niego również wynikać kompetencje do innych czynności niż powołanie organów, np. w jakim zakresie burmistrz wykonuje czynności z zakresu prawa pracy względem dyrektora.\nOczywistym jest bowiem fakt, że pracodawcą dyrektora instytucji kultury jest ta instytucja kultury, z budżetu której dyrektor jest wynagradzany i rozliczany. Zatem dyrektor jest pracownikiem instytucji kultury, a czynności z zakresu prawa pracy w zakresie powołania wykonuje statutowo umocowany organ, np. burmistrz.\nCzynności z zakresu prawa pracy względem dyrektora dotyczące powołania, odwołania, struktury wynagrodzenia czy wysokości wynagrodzenia - wynikają z przepisów ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Wątpliwą z punktu widzenia zgodności z prawem natomiast staje się praktyka sprowadzająca się do traktowania przez organizatora dyrektora instytucji kultury jako pracownika samorządowego, usytuowanego prawnie i organizacyjnie w ramach podległości służbowej określonej ustawą o pracownikach samorządowych (czy rozwiązaniami analogicznymi).


A Action Device to wyzwalacz lub środek na stronie internetowej motywujący użytkownika do interakcji. Strona Action Device służy jako katalizator do podjęcia akcji przez użytkownika. Jest wysoko ceniony w projektowaniu stron internetowych i uważany za ważne narzędzie marketingowe w dziedzinie user experience. Użytkownik powinien postrzegać stronę Action Devices jako ułatwiającą osiągnięcie jego celów.\nNa przykład, formularz kontaktowy zintegrowany ze stroną internetową powinien motywować użytkownika do przesłania zapytania i dalszych danych poprzez predefiniowane pola. Ułatwia to nadawcy złożenie zapytania, które w innym przypadku musiałby złożyć za pośrednictwem poczty elektronicznej. Dzięki predefiniowanym polom odbiorca ma większe szanse na otrzymanie od nadawcy kompletnej, pożądanej informacji.\nKategoria Action Devices obejmuje również na przykład wyświetlane kody kuponów, które oferują korzyści odwiedzającemu stronę internetową, lub klikalne numery telefonów, które nawiązują bezpośrednie połączenie po kliknięciu ze smartfonów. Odpowiednikiem tego są klikalne adresy e-mail, które uruchamiają tworzenie wiadomości e-mail na adresie e-mail użytkownikaClient i ewentualnie podają już temat. Typowe są również pola do wprowadzania danych lub wyskakujące okienka do pozostawienia adresu e-mail w celu zapisania się do newslettera. Proste przyciski call-to-action również należą do kategorii Action Devices.\nCelem strony Action Device jest maksymalne ułatwienie zainteresowanym kontaktu z firmą i zachęcenie do interakcji.


Uchwalenie Konstytucji 3 Maja, J. Matejko\nPrzy okazji rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja 1791 roku warto przypomnieć, jak w Poznaniu odebrano przyjęcie tego doniosłego aktu prawnego. Okazuje się, że stolica Wielkopolski nie tylko z entuzjazmem przyjęła uchwalenie „Ustawy Rządowej”, ale władze miasta wzięły aktywny udział w przygotowywaniu i przeprowadzeniu reform Sejmu Wielkiego.\nPoznań w drugiej połowie XVIII wieku wyraźnie odradzał się z upadku, w który wpędziły go ciągłe przemarsze wojsk, oblężenia, epidemie i pożary, jakie miały miejsce w pierwszej połowie „wieku świateł”. Druga połowa wieku, to bardziej pomyślny okres w dziejach miasta, głównie za sprawą działalności Komisji Dobrego Porządku z lat 1780-84. Gospodarka miejska została uporządkowana, powstawały nowe, reprezentacyjne budynki, liczba mieszkańców miasta i przedmieść zaczęła rosnąć, a Poznań znowu się bogacił. Co prawda, w 1773 roku po kasacie zakonu jezuitów, przestało istnieć znakomite kolegium jezuickie, a zarówno Akademia Wielkopolska, jak i późniejsza Szkoła Wydziałowa Poznańska, powstałe w miejscu kolegium, nie dorównywały mu poziomem, to jednak Poznań dalej był ważnym ośrodkiem naukowym, głównie za sprawą ks. Józefa Rogalińskiego. Mieszczaństwo poznańskie z nadzieją przyjmowało projekty reform króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, zwłaszcza tych, które miały się przyczynić do poprawy sytuacji stanu mieszczańskiego w Rzeczpospolitej.\nWkrótce po rozpoczęciu obrad Sejmu Czteroletniego (6 października 1788 roku) rada miasta Poznania zdecydowała o wysłaniu do Warszawy swoich reprezentantów. Początkowo wysłano dwóch urzędników: wójta Mateusza Wilanta oraz syndyka i sekretarza miejskiego, Piotra Sobolewskiego. Nie odegrali oni jednak większej roli w Warszawie. Z czasem, gdy przekonano się, że sejm wskutek coraz większej presji ze strony miast, zajmie się postulatami stanu mieszczańskiego, zdecydowano o wysłaniu kolejnej delegacji w celu przyłączenia się do prac ustawodawców wraz z innymi miastami. Tym samym stolica Wielkopolski znalazła się w gronie 141 miast królewskich, które wysłały do stolicy swoich przedstawicieli. Poznań reprezentowało trzech deputatów: prezydent miasta Antoni Dominik Kotecki, wójt Dionizy Szperna i sekretarz miejski Piotr Sobolewski. Ich podpisy znalazły się pod aktem zjednoczenia miast z 24 listopada 1789 roku.\nW miarę postępu prac nad reformą prawa o miastach, coraz wyraźniej stawiano sprawę udziału mieszczan w sejmach. 5 maja 1790 roku deputacja sejmowa przyznała Poznaniowi prawo wysyłania dwóch posłów na sejmy, pod warunkiem jednak urodzenia miejskiego kupcy i celniejszych rękodzieł mistrzowie posesyjności czytać i pisać umiejący. Poznaniacy wysyłali przedstawicieli na sejmiki wojewódzkie do Środy, aby namawiać szlachtę do poparcia reformy prawa miejskiego. 18 kwietnia 1791 sejm uchwalił ustawę Miasta nasze królewskie wolne w państwach Rzeczpospolitej. Ustawa regulowała zasady wyłaniania posłów mieszczańskich na sejmy, nabywania przez mieszczan dóbr ziemskich, ubiegania się ich o urzędy, zastrzeżone do tej pory dla szlachty, a co najważniejsze, likwidowała jurydyki (enklawy szlacheckie lub kościelne w miastach, wyłączone jednak spod władzy miejskiej i niepodlegające sądownictwu miejskiemu). Odtąd mieszkająca w mieście szlachta zaczęła podlegać władzy magistratu. Poznań jako jedyne miasto w Wielkopolsce, miał prawo utrzymywania sądu apelacyjnego dla mieszczan, który to sąd mógł wydawać wyroki w sprawach cywilnych i karnych, zagrożonych karą od 3 dni do 3 tygodni więzienia, natomiast wyroki dożywotniego więzienia i kary śmierci, musiał zatwierdzać sąd asesorski. Ustawa została entuzjastycznie przyjęta w Poznaniu, czego wyrazem był list dziękczynny, przesłany sejmowi 20 kwietnia.\nWieść o uchwaleniu Konstytucji 3 Maja przyjęli poznaniacy z entuzjazmem. Wiadomość dotarła do miasta w trakcie przygotowań do uczczenia imienin króla Stanisław Augusta i marszałka Sejmu Wielkiego – Stanisława Małachowskiego, które przypadały 8 maja w dzień św. Stanisława. Tego dnia więc postanowiono jednocześnie uczcić świętego Stanisława, a także króla, marszałka i konstytucję. Miasto przybrało odświętny wygląd. Bogato udekorowano ratusz i kamienice rynkowe, zawieszając lampy, potrzebne do wieczornej iluminacji.\nMieszczanie chodzili w odświętnych strojach, a część z nich przyczepiała do ubrań zielono-białe barwy na cześć saksońskiej dynastii Wettynów, którzy w myśl Konstytucji 3 Maja mieli zasiąść na tronie Rzeczpospolitej, która miała stać się monarchią dziedziczną w miejsce elekcyjnej. W kościele św. Stanisława (obecnej farze) odbywały się uroczystości religijne. Na fasadzie ratusza wystawiono chorągwie cechów i magistratu, a pośrodku, pod wielkim baldachimem, umieszczono obraz przedstawiający króla Stanisława Augusta, siedzącego na tronie i dobroczynną ręką miastom królewskim prawo podającego. Postacie stojące przy tronie wyobrażały trzy prowincje Rzeczpospolitej: Wielkopolskę, Małopolskę i Litwę. Wszystko to wieńczyły herby Polski i Litwy oraz herb Poznania.\nPomnik Stanisława Augusta Poniatowskiego z poznańskiego Ratusza\nGdy już przestano świętować, zabrano się za wprowadzenie w życie nowych praw. Poznań, podobnie jak inne miasta królewskie, został podzielony na cyrkuły, które miały wybierać wszystkich urzędników miejskich. Ponadto mieszkańcy Poznania mieli też wybrać dziewięciu deputatów na wybory sędziów apelacyjnych i jednego plenipotenta (pełnomocnika) na obrady sejmu. Miasto podzielono na trzy okręgi wyborcze. Pierwszy obejmował miasto w murach oraz Groblę (czterech deputatów). Drugi, to przedmieścia: Chwaliszewo, Śródka, Zawady i Ostrówek (trzech deputatów). Trzeci okręg obejmował pozostałe przedmieścia: św. Marcin, św. Wojciech i Rybaki (dwóch deputatów). Na plenipotenta, który miał reprezentować Poznań na sejmie, wybrano znanego już wówczas adwokata, szambelana królewskiego i patrona konsystorza poznańskiego, Józefa Wybickiego, który przeszedł do historii jako autor obecnego hymnu polskiego – Mazurka Dąbrowskiego.\nWEHIKUŁ CZASU, CZYLI POZNAŃ A.D. 1700, CZĘŚĆ II