Recenzja: Aniołowie o brudnych twarzach - www.historiasportu.info\nTomek Sowa\tOpublikowane w 14 listopada 2018\nOd premiery książki „Aniołowie o brudnych twarzach” Jonathana Wilsona – autora chociażby „Bramkarz czyli outsider” – minęło już trochę czasu. Dzięki temu, zdążyłem przemyśleć wiele spraw i nie opisywać tej pozycji na świeżo.\nAutor, znany ze świetnego języka, opowiada o Argentynie. Nie jest to tylko historia tamtejszej piłki nożnej. Sporo dowiadujemy się także o samym kraju, ludziach, kulturze czy polityce. Czego by tutaj nie napisać – dzisiaj jest to naród wielkich, niespełnionych nadziei. Wydawnictwo „SQN” wykonało świetny ruch, decydując się na publikację tej pozycji. Książka jest swoistą “cegłą” w atrakcyjnej oprawie graficznej. Nie czyta się jednak jednym tchem. Spowodowane jest to w dużej mierze ogromem informacji. Ale czego moglibyśmy się spodziewać po ponad 600-stronicowej „biblii” argentyńskiego futbolu? Według mnie, najlepiej czyta się ją etapami, aby wszystko sobie na spokojnie poukładać. Wertując ją, odnosiłem podobne wrażenie do tego, gdy przewracałem ostatnią kartkę „Futebol” Alexa Bellosa: wiele ciekawych informacji, ale ciężkich do zapamiętania. Ciągle dryfujemy pomiędzy wątkami piłkarskimi, politycznymi, społecznymi i kulturalnymi, co przy kilkugodzinnym czytaniu zwyczajnie może się pomieszać lub wypaść z pamięci.\nW zbiorze anegdot, niesamowitych opowieści, znajdziemy też nieco nudniejsze fragmenty. Przykład? Opisy niektórych spotkań piłkarskich. Jednak nie jest to dużą wadą, patrząc na objętość i zbiór innych – zajmujących historii. Z książki dowiemy się m.in. dlaczego kibice Albicelestes przeklinają rok 1958? Albo jak to możliwe, że w czasach terroru zdołali odnieść jeden z największych sportowych sukcesów? Wyjątkowe i wciągające są również fragmenty dotyczące Diego Maradony. Nie tylko z boiskowego punktu widzenia. O tym, że „Boski Diego” wiódł ciekawe życie pozasportowe wiedzą wszyscy. Ale co takiego dokładnie robił? Tu już pole do popisu mają nieliczni. W książce Wilson opisał kilka sytuacji, w których piłkarska paranoja argentyńskiego geniusza miesza się z poczuciem krzywdy. Wszystko to doprawione jest narkotykami i gwarnymi imprezami. Autor nie pomija jednak tego co najistotniejsze – ogromnego, niespotykanego talentu Maradony.\nDiego Maradona, Pele i Platini\nCzy warto kupić książkę „Aniołowie o brudnych twarzach”? Zdecydowanie tak. Będzie ona zajmować szczególnie miejsce na biblioteczce każdego pasjonata futbolu, ale nie tylko. Jest to bowiem historia Argentyny widziana z perspektywy piłkarskiego kibica. Do tego napisana świetnym językiem. Widać to z resztą od pierwszych akapitów. Dodatkowo, polskie tłumaczenie – autorstwa Michała Okońskiego – jest wyśmienite! Gdyby, każda nacja, posiadała takiego pisarza jak Wilson, historia futbolu byłaby nie tylko obszerniejsza i wieloaspektowa. Byłaby po prostu jeszcze piękniejsza.\nLiczba stron: 608 i 2×8( zdjęcia )\n[su_button url=”https://www.labotiga.pl/aniolowie-o-brudnych-twarzach/7728-aniolowie-o-brudnych-twarzach.html” target=”blank” style=”soft” size=”5″ center=”yes” radius=”round” icon=”icon: hand-o-right”]Kup z rabatem[/su_button]\nPoprzedni wpisRecenzja książki: Bayern: globalny superklub\nNastępny wpisRecenzja książki: “Jak to było naprawdę”\nTomek Sowa 15 marca 2019\nTomek Sowa 11 maja 2021


Wysadzili wejście do banku i bankomat. Złodzieje zniknęli z gotówką - Polsat News\n07.09.2017, 13:31 Polska\nPolicja szuka sprawców nocnego włamania do Banku Spółdzielczego w Bielicach w powiecie pyrzyckim (Zachodniopomorskie). Wejście do budynku oraz bankomat, który był w ścianie złodzieje wysadzili w powietrze. Zniszczenia są bardzo poważne. Na razie nie wiadomo, ile pieniędzy skradziono.\nWysadzili bankomat. Ukradli kilkadziesiąt tysięcy złotych\nDo włamania doszło w czwartek około godziny 3:00. Przestępcy musieli użyć ładunku o dużej sile, bo fragmenty ściany i bankomatu były rozrzucone w promieniu kilkunastu metrów.\nOkoliczni mieszkańcy mówili, że w nocy usłyszeli potężny huk, a potem wycie policyjnych syren. Widzieli także odjeżdżający samochód typu pick-up.\n- Na miejscu cały czas pracują policjanci. Trwają czynności operacyjne. Więcej informacji w tym momencie nie możemy udzielić - powiedziała polsatnews.pl sierż. szt. Marcelina Pałaszewska, oficer prasowy policji w Pyrzycach.\nNie wiadomo jak dużo pieniędzy skradziono z banku.\npolsatnews.pl, fot i wideo: Radio Szczecin


Pod platanem - Sklep internetowy AptusShop - wersja demonstracyjna\nLiteracki opis upadku jednostki i społeczeństwa. Uniwersalny charakter powieści skłania do głębokich refleksji. Każda epoka tworzy własne dekoracje - symbole iluzorycznej rzeczywistości. Człowiek gubi się wśród sztucznych rekwizytów, imitujących prawdziwe wartości i uczucia. Czy opłaca się podejmować trud poszukiwania autentyczności i prawdy? Czy jest ona potrzebna do istnienia?\nPublikacja wydana z okazji 25-lecia pracy twórczej Autora.\nAutor Mieczysław Ślesicki\n„Zło bierze się chyba z tego – z tego zapomnienia, że nic nie jest trwałe, wieczne, a najbardziej nasz los, nasze życie. Dlatego stała z boku. I bliżej jej było do tych pogardzanych, poniżanych – bo poniżenie, pogarda jest jedna, dla wszystkich – łączy we wspólnym cierpieniu. A ona umiała cierpieć i rozumiała ból innych.”


Kostaryka 2016 # 4 Do Tortuguero , czyli łódką na kajmany | bigmarkk. Do przodu i na boki .\n02/12/2016 03/12/2016 bigmarkk\nTrochę głupio się przyznać, ale kładziemy się spać wcześnie. Ciemno się robi tu około 18 , potem nie za bardzo jest co robić, więc trochę popijamy, pogadamy i idziemy spać. Za to rano 5-6 jesteśmy gotowi do działania. Taki system się sprawdza , tym bardziej , że przed południem pogoda jest niezła , pogarsza się w miarę upływu dnia.\nJesteśmy umówieni na odbiór z hotelu o 6:30 rano, musimy wstać o 5:30. Dorota ustawia budzik w komórce.Jeszcze czyta coś przed snem , ja zalegam.\nBudzę się wcześnie, rzucam okiem na swoją komórkę, jest piąta rano.Jestem wyspany i świeży jak skowronek.Gdzieś w pobliżu jeszcze trwa impreza, mają zdrowie , no ale to w końcu weekend.Wstaję , zapalam światło, w końcu te kilka minut do pobudki mojej Żony nie zbawi. Mimo , że myję się dokładnie i dość głośno Dorota śpi głębokim snem. Zostało kilka minut do 5:30 , ale nie wygląda na to , żeby budzik był w stanie ją wyrwać ze snu.\nZawsze powtarzam , że lektura w czasie wakacji nic dobrego nie przynosi.Zabieram się za przeglądanie Facebooka, wciągnęło mnie, ocykam się po dobrej chwili , patrzę na komórkę: za piętnaście szósta… Dlaczego nie dzwoni komórka mojej Żony ? Powoli dociera do mnie straszna prawda , sprawdzam czas na świecie…no tak , 5:45 jest w Polsce , tutaj jest dopiero 22:45. Moja komórka się nie przestawiła a ja w tym jej nie pomogłem.Na palcach gaszę światło i wsuwam się pod koc. A imprezka na dole trwa, w końcu do północy jeszcze sporo czasu.\nI zmarnowało się takie fajne mycie zębów, trzeba będzie powtórzyć.\nRano szybka bułeczka na śniadanie i czekamy na podwózkę. Przyjeżdża spory busik, pełny ludzi , wszyscy jadą nad morze.\nRej wodzi niewysoki , żwawy przewodnik, z wieku około 70.Mówi jednocześnie w dwóch językach – zdanie po hiszpańsku i zaraz to samo po angielsku.Zaraz na początku wypytał wszystkich o narodowość,tutaj jest taki zwyczaj, ale on to zrobił w ściśle określonym celu.Głośno powitał Francuzów i gromko rozpoczął „Marsyliankę” . Panią z Izraela zaskoczył piosenką Tewje Mleczarza ze „Skrzypka na dachu” , Amerykanom zaśpiewał ich hymn z obowiązkowo zdjętą czapką i ręką na sercu.\nByliśmy zbudowani jego talentem , śpiewał naprawdę ładnie. Kiedy zaanonsował nas rozległy się oklaski i wiwaty. Do dziś nie wiem , czy gdyby nas przedstawił jako Poland a nie Holland to aplauz byłby taki sam.. Piosenka , którą zaśpiewał nie była nam szczególnie znana , ale bawiliśmy się dobrze. Mimo , że jest to dopiero 7 rano…\nKostaryka jest małym krajem,drugim najmniejszym w Amerykach,51 000 km2 to jedna szósta powierzchni Polski , takie półtora Wielkopolski. Byłbym zdziwiony, gdyby ktoś mi powiedział, że na zwiedzanie Wielkopolski i Dolnego Śląska przeznacza trzy tygodnie i będzie miał co w tym czasie robić. W Kostaryce nie można się nudzić. Nasza trasa prowadzi z San Jose na północny wschód do Parku Narodowego Tortuguero ,nad Morze Karaibskie , potem jedziemy na zachód , do La Fortuna pod wulkanem Arenal. Kolejny krok to 80 km na południe , przeprawiając się przez jezioro , do Monteverde . Stamtąd pojedziemy na południe , do Parrita, w okolice Parku Narodowego Manuel Antonio a na koniec przewidujemy dwie miejscówki na Półwyspie Osa, na samym południu kraju.To sporo miejsc , ale i tak nie zaliczymy wszystkich atrakcji. Lot powrotny do domu mamy z Panama City.\nMimo ,że Kostaryka zajmuje tylko 0,3 % powierzchni Ziemi to jednak zawiera 5 procent wszystkich znanych gatunków roślin i zwierząt (ponad 14.000 z nich to są owady) .Do 2021 r. Kostaryka ma stać się krajem z zerową emisją dwutlenku węgla.Już teraz około 91% energii pochodzi ze źródeł odnawialnych, takich jak elektrownie wodne (73%), źródła geotermalne (13%) i turbiny wiatrowe (4%).Kostaryka od 1948 r. nie ma armii,w tym też czasie rozpoczęła się walka z nikotynizmem.\nDziś właściwie nie spotka się Kostarykańczyka palącego papierosy , wszędzie są tabliczki z zakazami, palą tylko turyści a do tej pory naliczyliśmy ich może dwóch czy trzech. Co dziwne – wyłącznie panie. W sklepach papierosów nie widać, trzeba o nie specjalnie poprosić.Na szczęście rzuciłem chwilowo ten nałóg , ale gdyby ktoś miał z tym problem zachęcam do odwiedzenia Kostaryki. Szybko mu go wybiją z głowy. Marihuana jest oczywiście nielegalna , ale wszyscy skądinąd znają jej zapach, więc tak do końca nie wiem czy państwo nie reaguje stanowczo czy też społeczeństwo nie czuje potrzeby się rozrywania w ten sposób.Alkohol w sklepach jest obecny w sporej gamie, mnóstwo jest gatunków piwa, najpopularniejszy jest Imperial , w cenie od 1000 colonów,oraz win.Moim faworytem jest panamski rum „Cortez”. Miły , łagodny (35%) smak w cenach 4000-8000 colonów/litr, w zależności od lokalizacji. Najdrożej jest właśnie w Tortuguero, tu wszystko dostarcza się łodziami z lądu, co mocno wpływa na cenę.\nTortuguero to laguna , poprzecinana rzekami.Jest znane przede wszystkim jako miejsce lęgowe zielonego żółwia morskiego.Żółwie tu urodzone pływają po całym Morzu Karaibskim. Okres lęgowy to październik, więc już ich nie zobaczymy, ale samo miejsce jest ciekawe i warte odwiedzin.\nNa razie jednak jedziemy busikiem z wesołym przewodnikiem , w połowie drogi zatrzymujemy się na kawę. Od tej chwili asfaltowa droga ustępuje szutrowej, jedziemy dużo wolniej, strzelając kamieniami na boki.Mijamy spore plantacje ananasów, guawy a przede wszystkim bananów. Te plantacje są naprawdę olbrzymie, ścięte kiście transportuje się z odległych części plantacji do magazynów skomplikowanym systemem taśmociągów.\nKażda olbrzymia kiść dojrzewa i jest składowana w sporych , niebieskich ,plastikowych workach , które są perforowane , aby umożliwić wymianę wody.Są całkiem spore, często są większe od naszych worków na kartofle.\nPo trzech godzinach jazdy jesteśmy wreszcie w Pavonie nad brzegiem morza. Sprawnie zmieniamy środek transportu na łódź.\nPogoda jest przyzwoita, choć wygląda na to , że czeka nas deszcz, mam nadzieję , że zdążymy uciec przed nim do hotelu.\nPrzewodnik w napięciu wpatruje się w brzegi rzeki , szukając aligatorów. Na razie jednak obserwujemy tylko ptaki. Wreszcie jest – wszyscy podskakują ze szczęścia i pokazują palcami brzeg tuż nad wodą . Nawet facet z tyłu łodzi, w ciemnych okularach się podniecił i wymachuje białą laską. Tylko ja nic nie widzę , mimo założenia ciemnych okularów Tak jak wszyscy inni pokrzykuję i macham rękami , ale wygląda na to ,że obserwacja zwierząt w naturze to nie jest moja mocna strona. Trochę zazdroszczę współtowarzyszom podróży tych wrażeń i mam mściwą satysfakcję, kiedy zaczyna lać deszcz i obsługa spuszcza plastikowe osłony.\n← Kostaryka 2016 # 3 San Jose , czyli gołębie lubią po francusku\nKostaryka # 5 Tortuguero , czyli w te i wewte →\n2 thoughts on “Kostaryka 2016 # 4 Do Tortuguero , czyli łódką na kajmany”\n02/04/2017 o 06:46\nFantastyczna przygoda. Czytam sobie raz na jakiś czas kolejną relację, dawkuję i myślami też tam jestem i podziwiam:)\n02/04/2017 o 07:06\nDzięki, przyznaję , że też czytam swoje wpisy ,żeby sprawdzić czy nadal są w stanie kogoś zainteresować . Twoja opinia jest dla mnie ważna ! Dzięki , pozdr


Terbinafina 10 mg/g krem 15 g (Ziaja) - Apteka Internetowa Cefarm24\nTerbinafini hydrochloridum 10 mg/g\nZakażenia grzybicze skóry (np. grzybica stóp, grzybica podeszwowa stóp, grzybica fałdów skórnych, grzybica skóry gładkiej) wywołane przez dermatofity Trichophyton (np. T. rubrum, T. mentagrophytes, T. verrucosum, T. violaceum), Microsporum canis i Epidermophyton floccosum.\nZakażenia drożdżakowe skóry wywołane przez rodzaj Candida (np. C. albicans).\nŁupież pstry wywołany przez Pityrosporum orbiculare (Malassezia farfur).\npolecam. moja babcia jest zadowolona- co wiecej działa.\nSkuteczna na grzyba i już !\nKlienci, którzy kupili: Terbinafina 10 mg/g krem 15 g (Ziaja), kupili również:\nOlimp młody jęczmień premium x 30 kaps (data ważności 2020-02-20)\nProliver fix x 20 sasz (data ważności 2020-04-30)\nApo-uro plus x 30 kaps (data ważności 2020-02-28)


4-3-3 jeszcze nie jest martwe | FC Barcelona Online: Newsy La Liga, Gran Derbi, Wyjazdy na Camp Nou. Visca el Barca!\n4-3-3 jeszcze nie jest martwe\nTournee po Stanach Zjednoczonych było naznaczone nieobecnością zawodników reprezentujących swoje kraje na Mistrzostwach Świata, ale nie przeszkadza to w wyciągnięciu pewnych wniosków na temat zespołu Ernesto Valverde i czego będzie można od niego oczekiwać w nadchodzącym sezonie. Pomimo wyników (dwie porażki i jeden remis) istnieją rzeczy, które napawają optymizmem. Barça grała stosunkowo dobrze, szczególnie, gdy na boisku był pierwszy zespół, więc powinno być tylko lepiej, jeśli Ernesto Valverde będzie miał do dyspozycji wszystkich zawodników.\nDobre występy nowych piłkarzy\nLenglet, Arthur i Malcom zostawili po sobie bardzo dobre wrażenie. Francuz zagrał tak, jak tego od niego oczekiwano. Realizował swoje zadania defensywne i był świetny w wyprowadzeniu piłki. Poza tym, nie grał nerwowo i był pewny siebie. Z kolei, Arthur zaskoczył łatwością, z jaką przystosował się do stylu gry Barçy. Brazylijczyk lepiej rozumie grę niż niektórzy będący w Barcelonie od lat. Jeśli chodzi zaś o Malcoma, pochwalić z pewnością można jego odwagę na boisku. Jest nieustępliwy i może grać na obu skrzydłach. Często stara się zakończyć akcję. Pozostaje więc pytanie, czy nie będzie miał problemu, gdy będzie musiał dzielić się piłką z Messim czy Suárezem.\nMunir wygrał rywalizację z Alcácerem\nPrzed tournee zakładano, że Munir będzie musiał poszukać sobie nowego klubu. Teraz okazuje się, że ma podpisać nowy kontrakt i zostać w drużynie. Aktualnie to Munir jest pierwszym zmiennikiem Suáreza dla Valverde. W takiej sytuacji to Paco Alcácer jest na wylocie z klubu, ponieważ jasne jest, że na niego nie liczą. Jeśli jednak Sevilla będzie chciała sprowadzić Munira i złoży dobrą ofertę, to plany Valverde mogą się zmienić.\nRafinha daje do myślenia Valverde\nBrazylijczyk ma za sobą świetne występy i został pochwalony przez Ernesto Valverde, który uznał go za odkrycie tego okresu przygotowawczego. W minionym sezonie Rafinha nie mógł grać przez kontuzje, a następnie trafił na wypożyczenie. Przed tournee wydawało się, że jest następny w kolejce do odejścia. Wydaje się jednak, że jest przydatnym zawodnikiem. Udowodnił, że ma jakość i pewność siebie, a poza tym ma już więcej doświadczenia i jest bardziej ukształtowany piłkarsko. Teraz El Txingurri będzie musiał podjąć decyzję o jego przyszłości.\nMiranda puka do drzwi pierwszej drużyny\nLucas Digne jest już w Evertonie, a FC Barcelona nie zamierza sprowadzać nowego lewego obrońcy. Sprawiło to, że tournee było okazją dla rywalizacji Mirandy i Cucurelli, aby zobaczyć, który z nich jest bardziej przygotowany na awans do pierwszego zespołu. Można odnieść wrażenie, że lepiej spisał się Miranda. Nie tylko dlatego, że był w wyjściowej jedenastce w dwóch z trzech spotkań, ale ogółem jego gra była lepsza. Juan był śmiały w swoich poczynaniach i pokazał, że może być dobrą opcją dla Ernesto Valverde.\nWychowanek Blaugrany w ostatnich sezonach dojrzał piłkarsko. Podczas tego tournee, pod nieobecność największych gwiazd, występował jako kapitan i weteran. Zdał ten egzamin na ocenę celującą. Był ważny na boisku i zanotował bardzo dobre minuty jako pomocnik. Jest wzorem dla chłopaków z La Masii.\n4-3-3 nie jest martwe...\n…lub tak się tylko wydaje. Podczas tego tournee Ernesto Valverde stosował ten system, co potwierdza, że wciąż jest on dla niego opcją. Zwłaszcza poprzez zawodników, jakich miał do dyspozycji. W najbliższy weekend w Superpucharze Hiszpanii zobaczymy, czy Barça naprawdę wróci do 4-3-3, czy El Txingurri nadal będzie stawiał na klasyczne 4-4-2.\nDominowanie bez gola\nByć może to jest najbardziej niepokojące w tym okresie przygotowawczym. Katalończycy dominowali w trakcie spotkania, mieli posiadanie piłki, ale nie wynikało z tego nic pod bramką rywala. Nie byli oni w stanie odzwierciedlić tej dominacji na tablicy wyników. Brak kluczowych zawodników był odczuwalny. Kiedy wrócą Messi, Suárez i Coutinho, strzelanie goli nie powinno stanowić już problemu.\nRiqui Puig, nadzieja La Masii\nTen chłopak jest niewątpliwie odkryciem tego okresu przygotowawczego. Jego występy przyćmiły te nowych zawodników, a także tych, którzy mogą zagrać w Superpucharze Hiszpanii. Valverde woli być jednak bardziej ostrożny i pamiętać, że ma w składzie wielu zawodników i musi zarządzać ich minutami. W każdym razie, Puig to powiew świeżości w Barcelonie i przypomnienie, że La Masia nadal produkuje zawodników o profilu podobnym do Xaviego czy Iniesty. Pozostaje jedynie kwestia, czy ktoś da mu prawdziwą szansę w pierwszym zespole.\n06.08.2018 10:22, autor: lance, źródło: Marca\nRiqui Puig zostanie w Barcelonie\nKoeman: Poleciłbym Puigowi udać się na wypożyczenie\nRiqui Puig nie znajduje się w planach Koemana


Ustawianie fermentorów jeden na drugim? - Piaskownica piwowarska - Piwo.org\nBy Mołot, February 3, 2014 in Piaskownica piwowarska\nWłaśnie jestem w trakcie fermentacji burzliwej mojej pierwszej warki. Zestaw z WES. Idzie nieźle, temperaturka 20 stopni z okazjonalnymi powolnymi wachnięciami do 18, kranik nie przecieka, rurki do bulkania nie ma, więc nie panikuję że mi nie bulka i w ogóle.\nSęk w tym, że mam miejsce na jeden fermentor w poziomie. Za to w pionie to i ze 3 by weszły. Mam dwa, więc spoko. Tylko jak to zrobić z cichą pierwszej warki, i burzliwą drugiej na raz? Opcję widzę dwie:\n1) Cicka z rurką do bulkania na górę, nowa burzliwa na dół. Tylko co jak mi się pod ciężarem domknie wieko burzliwej? Jak pierdzielnie, to dwie warki dostanie sąsiadka z dołu i nie będzie szczęśliwa\n2) Cicha na dole, burzliwa na górze. Tylko co z odprowadzaniem gazu? Przytkanie dziury na rurkę czopem z bibuły filtracyjnej wystarczy, jak nad tym będzie drugie wiadro stało?\nCzy lepiej sobie odpuścić i robić jedną na raz? Wolałbym nie, wpadłem w szał neofity\nRurkę kątową musisz założyć kolego, albo może wystarczy rozczelnione wieko fermentora. Wydaje mi się jednak, że kolejny na górze tak dociśnie ten z dołu, że nie będzie opcji ujścia gazu (nie praktykowałem).\nEdited February 3, 2014 by Biniu\nkuna reacted to this\nRurkę kątową musisz założyć kolego, albo może wystarczy rozczelnione wieko fermentora.\nTo eliminuje opcję 2.\nWydaje mi się jednak, że kolejny na górze tak dociśnie ten z dołu, że nie będzie opcji ujścia gazu (nie praktykowałem).\nA to z kolei opcję 1.\nCzyli nic mi nie zostaje, chyba że zrobię sobie szafę na fermentory?\nW dolnym mątujesz rurkę kontową (na bocznej ściance fermentora za raz pod pokrywą.) i po problemie.\nEdited February 3, 2014 by Gąska\nSpokojnie można stawiać jeden na drugi jak w dolnym już fermentacja się uspokoi. Raz przez pomyłkę postawiłem pełny na rozszczelnionym i też się nic nie stało.\nOczywiście, żadnych rurków.\nWiertło "choinkę" mam, więc to w sumie nie problem i pewnie na tym się skończy.\n(...) ten myk udaje mi się przy przeźroczystych fermentorach(...)\nJa mam te białe z WESu, i na razie nie planuję zmiany, ale idea by poszukać taboretu w odpowiednim rozmiarze jest ciekawa\nOddałeś mi nadzieję\nNo niestety dla nooba takie oczywiste to to nie jest. Zwłaszcza że nawet w tym właśnie wątku padło stwierdzenie, że rurka musi być. Edited February 3, 2014 by Mołot\nJa nieraz stawiam jeden na drugim i nic się nie dzieje. Tylko ten na dole zatrzaśniety na głucho na cichej. Górny burzliwa.\nCzyli to jest aktualny plan\nI wychodzi, że ani razu mi nie zabulka\nNo niestety dla nooba takie oczywiste to to nie jest. Zwłaszcza że nawet w tym właśnie wątku padło stwierdzenie, że rurka musi być.\nNie stosuję rurek. Stawiam dwa a czasami trzy na sobie, nie zwracam uwagi etapy fermentacji i jest wszystko dobrze. Nigdy nic mi nie wybuchłoGaz zawsze znajdzie ujście.\nNo to git. Napisałem o rurce kątowej bo myślałem, że jak stoi jeden na drugim to gaz ujścia miał nie będzie. Sam bez rurki fermentuje, ale tylko 1 fermentor na raz.\nCo do tego, że gaz zawsze znajdzie ujście to prawda. Czasem wraz z efektami dźwiękowymi i wizualnymi. Wybich szczelnie zamkniętego wiadra w środku nocy to niezapomniane przeżycie zwłaszcza dla domowników.\nNajlepsza jest półka, kupiona, zrobiona, z odzysku itp zwykła metalowa lub drewniana. Temat bulgo-rurki jest podobny do dyskusji 'wyższości Świąt BN nad Świętami WN' .\nże półka najlepsza, o wiem, ale na ten moment nie mam i miał nie będę, obawiam się. fermentory pełne wody jeden na drugim stały bez kłopotu, wiec o ich wytrzymałość mechaniczną na zgniecenie nie boje się na razie.\nTemat bulgo-rurki jest podobny do dyskusji 'wyższości Świąt BN nad Świętami WN'\nMożna tu jakoś zamknąć temat? Wiem z grubsza co chciałem, czyli że opinię muszę sam sobie wyrobić, że to co chcę zrobić to nie jest jakieś zło straszne i wielu osobom się udaje, ale nie wszystkim itd - ogólnie skoro temat drażliwy, to nie ma co ciągnąć go dalej. Dzięki za pomoc, Panowie\n@Biniu, wybuchł Ci tak dekiel czy znowu coś wyczytałeś?\nSpokojnie cztery jeden na drugim stawiam bez względu na etap fermentacji. Nigdy nic się nie stało. Znów jakieś bzdury powielacie\nWybuchł mi właśnie w środku nocy Pokrywa z metr od wiadra leżała.\nJest coś takiego możliwe jak najbardziej\nTo ja faktycznie jakiś szczęściarz jestem\nPewnie to zależy od fermentora, ja jednego typu używam, z Plastboxu ze Słupska. Dekiel strzeli jak wrzątku naleję i mocno poruszam, wtedy trzymam ręką aby nie poleciał ale nigdy w czasie fermentacji.\nA o takich drożdżach to na amen zapomniałem. 3068 tak potrafią zrobić\nJa przechowuję tak wiadra zalane wodą z NaOH. Wydaje mi się, że nawet przy dociśniętej innym wiadrem pokrywie gaz znajdzie ujście, tym bardziej, że ni cholery nie powinno być tak dużego ciśnienia, żeby wystrzelić ważący ponad 25 kg fermentor na górze\nTylko gorzej będzie później jak ściągniesz ten fermentor 25 kg i dostaniesz takim pociskiem Wydaje mi się że to i tak ekstremalne przypadki, jak mieszkałem we Wrocku to stawiałem fermentory jeden na drugim pełne i nic się nie działo Teraz mam miejsce to nie mam takiej potrzeby. Trzeba uważać też jakie fermentory, bo niektóre mają bardzo słabe pokrywy np. przezroczyste pojemniki.\nDlaczego rurka-bulga to kłopot? Kraniki to też kłopot? Kiedyś nastawiałem wina w szklanych balonach. Drożdże, fermentacja, CO2, rurka obowiązkowa (bomba szklana, smród po wybuchu), zasysanie paszczą nie za każdym razem fajne ale w szkle nie dało się jak w plastiku zamocować kraniku. Rurka-bulga ma istotną zaletę- względne bezpieczeństwo. Każdy robi po swojemu. Browar GB... z.o.o.\nDlaczego rurka-bulga to kłopot?\nAno dla mnie dlatego, że chcę / potrzebuję ustawić fermentory jeden na drugim, jak w temacie pisałem. Absolutnie nic więcej.\nJa na rant pokrywy kładę dwie deseczki, posiadające przekrój kwadratu o boku ok. 2 cm. Na to stawiam dopiero fermentor. Dzięki temu nie mam problemu z pozostawieniem rozszczelnienia.\nna dole cicha, na górze burzliwa. zawsze tak robię i mam wiadra bez rurek. na dolne wiadro kładę deseczkę kwadratową\ncoś w tym stylu. tu gdzie jest "b" mam rozszczelnione wieko. burzliwa też rozszczelniona. nigdy nie miałem problemów.


Oferta – EKO KIMS\nEKO KIMS oferuje usługi wykonywania pomiarów oraz analiz termowizyjnych przy pomocy najwyższej jakości kamer termowizyjnych firmy FLIR E6. Badanie przeprowadzone naszą kamerą może pokazać jak wyglądają powierzchnie i przestrzenie badanych obiektów. Dzięki naszej kamerze dowiesz się gdzie są miejsca które niezwłocznie wymagają poprawy a nie raz nawet dużego remontu. Wykażemy też niesolidne wykonanie prac budowlanych deweloperów lub podwykonawców. Całe badanie jest dokumentowane zdjęciami z kamery, fotografiami, oraz raportem z przeprowadzonych prac.


Wilk przekonał Biedronia? - Korwin Mikke\nHome Ważne Wilk przekonał Biedronia?\nINFO: Jest możliwe, że poseł Jacek Wilk przekonał p. Roberta Biedronia do technologii podziemnego zgazowania węgla – donosi portal infozabrze.pl.\n6 maja w Gliwicach odbyła się „Europejska Burza Mózgów” z p. Biedroniem. Polityk przekonywał publiczność do całkowitego odejścia od węgla jako surowca energetycznego. Podczas głosowania zdecydowana większość zgromadzonej publiczności poparła ten postulat. W pewnym momencie głos zabrał p. Wilk. Jak pisze portal, publiczność i sam p. Biedroń byli na tyle zaciekawieni technologią podziemnego zgazowania węgla, że podczas ponownego głosowania publiczność nie odrzuciła już węgla jako przyszłego surowca energetycznego.\nZobacz także: Wilk ogłasza “Piątkę Wilka”\nRosja zakaże plastiku\nzynałO podziemnym zgazowaniu węgla usłyszałem w 1957 roku od inż Wiktora Pogody Miał wtedy ok. 65 lat czyli całe życie w górnictwie węglowym.Wspomniał, że w USA były prowadzone próby z podziemnym zgazowaniem węgla, ale niestety ze względu na olbrzymie problemy z ujęciem produktów zgazowania i wydostaniu ich na powierzchnię – Amerykanie prób . a zaniechali. Wprawdzie Polacy na kopalniach prób nie podjęły ale niechlujny i bandycka technologia powodowała, że węgiel zgazowywał się podczas normalnej eksploatacji i stąd nader liczne katastrofy i wypadki śmiertelne na dole- w tym od gazów pożarowych. Od wielu wielu lat istnieje w Mikołowie doświadczalna kopalnia .… Czytaj więcej »\nPan Wilk wraz z publicznością się minęli z logiką. Technologia wydobycia paliw kopalnych nie ma prawie nic do tego, czy ich użycie jest nadmierne, szkodliwe itd. Może jedynie zmniejszyć skutki uboczne (albo i przeciwnie). Faktem jest, że średnia temperatura na Ziemi wzrosła w ostatnim stuleciu BARDZO GWAŁTOWNIE. Fajny wykres jest tu: https://xkcd.com/1732/ Przyczyna chyba jest oczywista – działalność człowieka. Co to znaczy dla ludzkości, to jeszcze z przyzwoitą dokładnością nie wiemy, ale raczej wesoło nie będzie, co najmniej masowe migracje i wojny o zasoby naturalne, w szczególności o wodę, bo się klimat w poszczególnych regionach zacznie zmieniać szybciej, niż ludzie… Czytaj więcej »\nTeż mi problem. Większość ludzi po kilkanaście razy w życiu zmienia miejsce pracy, po kilka razy się przekwalifikowują. Emgrują do Niemiec, UK, czy USA. Zmieniają wieś na miasto.\nAch ty logiczny palancie!! Słyszałeś o Jurze Krakowsko Częstochowskiej? No! To nie tylko Ojców czy czy Ogrodzieniec! One pozostały po dnie morza tropikalnego a w wapieniach znajdziesz sporą kupę odcisków ślimaków czy innych malgoddów!! A w pobliżuśląskie złoża węgla? Tak było ciepło a ludzi nie było ani małpoludów czyli twoich krewniaków. a w atmosferze był taki smog że pięknie rozwijały się paprotki z których powstały złoza węgla. A nikt nie palił w piecu ani cygaretów. Jedynym prztrwalnikiem tego ciepluśkiego raju jesteś ty. Tata pantofelek a mama euglena zielona. Spylaj capie na drzewoGdy diplodok pierdnął to twoje przodki fruwały od podmuchu… Czytaj więcej »\n@antares: oczywiście, że było już na Ziemi i dużo cieplej i dużo zimniej – ale zmiany następowały POOOOOWOOOOOLIIIII – dziesiątki tysięcy lat na jakąś poważniejszą zmianę. Jest sobie skomplikowany mechanizm, który sobie działał przez miliardy lat – nie wiemy zbyt dobrze jak. Wahadło wychylało się raz jedną stronę, raz w drugą. Ciepło-zimno-ciepło-zimno. W pewnym okresie paprotki zamieniały CO2 w węgiel. A winnym okresie odwrotnie. Powolutku. A tu naraz środowisko dostało potężnego kopa: stukrotne czy jeszcze większe przyspieszenie zmian. Jak się zachowa układ przy tak dynamicznej zmianie, w długim przedziale czasu? Tego nie wiemy, ale krótkoterminowe skutki już mamy. @LIberał –… Czytaj więcej »\nPrzekonał Wilk razy kilka, przekonali i Wilka, że nadmierna emisja CO2 jest szkodliwa. Czy w związku z tym jest już lewakiem? Bo z tego, co słyszałem, znajomość podstawowych zjawisk fizycznych jest lewacka.\nJak pan Wilk dysponuje jakąś ciekawą technologią, to niech ją wdroży w życie. Utworzy odpowiednie przedsiębiorstwo, wyłoży swoje pieniądze lub znajdzie prywatnych inwestorów. Bo jeśli ją tylko “propaguje” i to jako czynny polityk, na debatach politycznych, to jest podejrzenie, że chodzi mu o to, żeby w takie przedsięwzięcie zainwestowało państwo, tak jak w samochody na bateryjki Morawieckiego, a motywacją jest walka o głosy wyborcze zagrożonych zwolnieniem górników.\nMożesz sobie podejrzewać, ale równocześnie pomyśl logicznie: skoro jest politykiem i chciałby sprawić, żeby w to przedsięwzięcie zainwestowało państwo, to nie bawiłby się w „propagowanie” na jakiejś burzy mózgów z homoseksualistą, tylko – wzorem sukinsynów – zakręciłby się gdzie trzeba, żeby wysmażyć ustawę, dzięki której to przedsięwzięcie podłączone zostałoby do państwowego cycka.


Wyprawę zaczęliśmy od pociągu do Tułowic przed 7.00. Z Tułowic dwa kroki do Niemodlina, a stamtąd ruszyliśmy okrężną drogą, czerwonym, rowerowym szlakiem. Znakowanie szlaku pod znakiem „pożal się Boże”, nikomu nie polecamy. Daliśmy radę, raz czerwonym, raz bez znaków, z kąpielami błotnymi w pakiecie. Wejścia na teren Pałacu były zaplanowane na co dwie godziny. My mieliśmy wejście o 11.30, trochę poczekaliśmy „u wrót” i jakież było nasze zdziwienie, kiedy jakaś kobieta, w kamizelce organizatora, macha do nas po tamtej stronie. A to Mariolka Nagoda. Pomagała tam jako wolontariusz. Impreza zorganizowana była na piątkę. Dyżurowała nawet karetka. Podobno przewinęło się ok. 600 gości. Posłuchaliśmy historii pałacu, obejrzeliśmy budowlę z każdej strony, znów z nadzieją, że może tym razem, że może ten inwestor to ten, na którego Kopice czekają tyle lat…. Pojechaliśmy jeszcze do odnowionego Mauzoleum, gdzie spoczywa Śląski Kopciuszek Joanna i jej mąż Hans Ulrich von Schaffgotsch. Tego dnia mieliśmy także w planie ognisko TTH przy Jeżowym Stawie z okazji rocznicy Powstania Warszawskiego. Pedałowaliśmy teraz szosą, mniej bezpiecznie, ale wygodnie. W Tułowicach odetchnęliśmy nieco w cieniu wiekowych, pięknych drzew w parku przypałacowym. Józek, tuż obok, w sąsiedztwie starego młyna, odwiedził kolegę. W Szydłowie, w lesie, spotkaliśmy Sławka, który pędził również na ognisko. Jeżowy Staw jest teraz jeżynowym stawem, pyszne, dojrzałe, słodkie, ach, jeżynki. I dużo!!! Pod wiatą kiełbaski, ciasta, powstańcze piosenki, gitara Henia, miła atmosfera świętowania. Dziękujemy organizatorom!!! W powrotnej drodze nawiał nam Siergiej, a my wypiliśmy jeszcze późną herbatkę w ogródku kolegi z ogniska, w Komprachcicach, a do domów dotarliśmy już po ciemaku. Miałam na liczniku prawie 98 km. Padłam jak Pluto.


Kombinacje nie do wybaczenia ::: Artykuły ::: Encyklopedia teatru polskiego\nStrona główna : Artykuły : Kombinacje nie do wybaczenia\nKombinacje nie do wybaczenia\n"Miłość ci wszystko wybaczy" w reż. Przemysława Wojcieszka w Teatrze Polonia w Warszawie. Pisze Jan Bończa-Szabłowski w Życiu Warszawy.\nPlakat "Miłość ci wszystko wybaczy" inkrustowany czerwonymi sercami mógłby sugerować, że Wojcieszek przygotowuje spektakl o Ordonce. Nic bardziej mylnego. Przedwojenny świat Hanki Ordonówny z całą swą elegancją jest w tej sztuce tylko wspomnieniem.\nWraca do niego główny bohater pan Kazimierz. Chory na raka żyje głównie przeszłością i mocno strzeże do niej dostępu. Ale jego życie to nie tylko wspomnienia. Częstym gościem jego niewielkiego mieszkanka jest Patrycja (Monika Frączek), dawna tancerka erotyczna. Dla niej wizyta u pana Kazimierza to rodzaj oczyszczenia, wyraz tęsknoty do świata prawdziwych wartości. Co ciekawe, oboje doskonale czują się w swym towarzystwie. I to mogłoby być osią samej sztuki.\nNiestety, Przemysław Wojcieczek zamiast skupić się na tych dwóch postaciach, postanowił dopisać kolejne trzy. Spotykamy więc jeszcze Pana Eryka (Tomasz Kot), który dla głównego bohatera jest utrapieniem. Ciągle nęka go wizytami i sprawdza, czy starszy pan prawidłowo się odżywia i nie "chomikuje" jakiegoś deseru, który na pewno zaszkodzi jego zdrowiu. Kolejnym intruzem jest młoda, naiwna, choć pełna oddania wolontariuszka (bardzo dobra rola Hanny Konarowskiej). Żadna jednak z tych postaci nie dorównuje Kubie (Piotr Borowski), szalonemu lekarzowi o temperamencie i duszy argentyńskiego tancerza. Jest jak bohater z taniego kabaretu.\nNagromadzenie postaci nie tylko nie służy przejrzystości samej sztuki, ale również jest dowodem pewnej nieporadności Wojcieszka jako dramaturga i reżysera. Uznał on zapewne, że skoro nie ma pomysłu na dramaturgiczne zamknięcie poszczególnych scen, to przerywnikami będą właśnie Eryk i Kuba, pojawiający się i znikający niepostrzeżenie niczym reklamy podczas projekcji filmu w telewizji. Atut tego przedstawienia to Stanisław Brudny w roli pana Kazimierza. W jego ujęciu bohater - człowiek z wyrokiem - stroni od taniego sentymentalizmu, potrafi walczyć o swoje racje. I prawo do życia w tym brutalnym świecie. Szkoda tylko, że ten przedstawiony świat jest taki trywialny.


Stanisław Skalski legendą stał się za życia - Wiadomości - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 12.11.2017 06:07\n- Jak i kiedy otworzyłem spadochron nie wiem. Ja się cały paliłem, uderzyłem jeszcze w ogon samolotu. Spadłem gdzieś blisko brzegu nad Kanałem La Manche – wspominał najlepszy polski as myśliwski okresu II wojny światowej, Stanisław Skalski.\nPłk. Stanisław Skalski wspomina: konkursowy egzamin do Szkoły Lotniczej w Dęblinie w 1935 r., wybuch wojny i pierwszy niemiecki samolot strącony podczas walki powietrznej nad Toruniem. (PR, 20.08.1971)\n"Poznajmy się - portret pilota Stanisława Skalskiego - wspomnienia polskiego asa myśliwskiego z czasów II wojny światowej. (PR, 6.10.1985)\n12 listopada 2004 zmarł generał Stanisław Skalski. Był dowódcą Dywizjonu 317. Miał kilka przydomków. Polacy nazywali go "ptasi instynkt", Niemcy mówili o nim "latająca śmierć".\nBył absolwentem Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. O swoim egzaminie do słynnej Szkoły Lotniczej Stanisław Skalski opowiadał w wywiadzie, jakiego udzielił Bogusławowi Czajkowskiemu w sierpniu 1971 roku. – Szkoła była luksusowa, piękna, jeśli chodzi o budynek - mówił. – Zrobiła wrażenie na nas wszystkich, którzy przyjechaliśmy tam na egzaminy konkursowe. Dopuszczonych wtedy do konkursu było ponad 6 tys. kandydatów, a miejsc było zaledwie 100.\n– To jest sprawa opisana w mojej książce ”Czarne krzyże nad Polską” – powiedział. – Mniej więcej ok. godz. 5.00 zostaliśmy przez dowódcę dywizjonu, kpt. Laskowskiego, który zginął następnego dnia, poinformowani, że jesteśmy w stanie wojny z Niemcami. W kilka minut później już wystartowałem i skierowałem się na Toruń. Nabrałem wysokości, w górze była jeszcze taka poranna mgiełka i w pewnym momencie dojrzałem samolot nieprzyjacielski, lecący dużo poniżej mnie. Oddałem dwie serie i go zestrzeliłem.\n– Pierwszy raz byłem zestrzelony przypadkiem – powiedział. – Wracałem znad Kanału La Manche na lotnisko Gravesent w ujścia Tamizy, a Niemiec z Anglii też wracał do domu i spotkaliśmy się łeb w łeb. Z tym, że ja już nie miałem amunicji, a on otworzył ogień. W pewnym momencie usłyszałem trzask, silnik mi stanął. Musiałem jakoś lądować. Widziałem przed sobą mur jakiegoś domu. Samolot zatrzymał się parę metrów przed tym murem, a ja wpadłem do ogródka u jakiś Anglików.\nPowrócił do Polski w 1947 roku. Wstąpił do polskiego lotnictwa, gdzie objął stanowisko inspektora do spraw techniki pilotażu. 4 czerwca 1948 został aresztowany pod fałszywym zarzutem szpiegostwa i po brutalnym śledztwie, w trakcie którego był torturowany przez ubeków, m.in. Józefa Różańskiego i Adama Humera.\n7 kwietnia 1950 Stanisław Skalski został skazany przez sędziego Mieczysława Widaja na karę śmierci w tzw. procesie kiblowym. Nazwa procesu wzięła się z charakterystycznego sposobu przesłuchania, które nie było prowadzone na sali sądowej a w celi więziennej. Oskarżonemu przypadało zwykle miejsce siedzące na sedesie. Rok później wyrok zamieniono w drodze łaski na dożywocie. 11 kwietnia 1956 pilot został uwolniony i zrehabilitowany. Zmarł 12 listopada 2004.\nOstatnia aktualizacja: 15.09.2012 07:00\n- Każdy kto brał udział z Polaków w bitwie o Wielką Brytanię poczytuje sobie to za wielki zaszczyt – mówił kpt. Stanisław Skalski. – Położyliśmy małą cegiełkę do tej wielkiej budowli, którą nazywamy dziś wolnością.\nKpt. Stanisław SkalskiFoto: Wikipedia CC\n32'44 Bitwa o Wielką Brytanię - aud. Bogusława Czajkowskiego, nadana w Polskim Radiu w październiku 1956 roku.\nTak mówił Stanisław Skalski, as wśród pilotów myśliwskich biorących udział w Bitwie o Anglię, w audycji nadanej w Polskim Radiu 30 października 1956 roku, w której udział wzięli dwaj inni piloci, uczestnicy II wojny światowej: ppłk Tadeusz Nogierski i kpt Bohdan Arct, dowódca jednej z eskadr słynnego Dywizjonu 303.\n15 września 1988 r. władze Polski Ludowej awansowały Stanisława Skalskiego do stopnia generała brygady .\nJednak wcześniej, w czasach stalinowskich, ten wojenny bohater, przeżył piekło. Wrócił do Polski z Wielkiej Brytanii w 1947 r., a w rok później został aresztowany. Okrutnie torturowany przez bezpiekę został zmuszony do podpisania samooskarżenia na rzecz wywiadu anglo-amerykańskiego. Skazany na karę śmierci, przesiedział w więzieniu do 1956 r. Został ułaskawiony na fali tzw. odwilży, po dojściu do władzy Władysława Gomułki.\nZobacz więcej na temat: Anglia Bitwa o Anglię II wojna światowa pieczeń POLSKA Wielka Brytania\nNa III Rzeszę spadło ponad 1,5 mln ton bomb\nOstatnia aktualizacja: 29.03.2013 09:00\nNaloty alianckie na Niemcy kojarzą się przede wszystkim ze zniszczeniem Drezna w lutym 1945 roku. Tymczasem był to jeden z ostatnich akordów wojny powietrznej jaką alianci zaczęli intensywnie prowadzić od marca 1942 roku.\n31'34 Bartosz Wieliński i Mirosław Maciorowski o nalotach alianckich na Niemcy i życiu prywatnym Stalina (Naukowy zawrót głowy/Jedynka)\nWcześniejsze próby bombardowania III Rzeszy przez brytyjskie siły powietrzne były nieudane. Przez moment rozważano nawet rozwiązanie dowództwa bombowego RAF-u i przydzielenie bombowców bezpośrednio na fronty. Za zmianą taktyki stał główny doradca naukowy premiera Winstona Churchilla, Frederick Lindemann.\n- On wymyślił, że jeżeli będzie się bombardować niemieckie cywilne osiedla mieszkaniowe, co wcześniej było zabronione w doktrynie RAF-u, to morale Niemców załamie się i w ten sposób wygra się wojnę. W ten sposób narodziła się taktyka nalotów dywanowych. Z dzisiejszej perspektywy powiedzielibyśmy, że była to taktyka mordercza - mówił w "Naukowym zawrocie głowy" Bartosz Wieliński z tygodnika "Ale Historia".\nW maju 1942 roku alianci przeprowadzili naloty na Lubekę, Rostock i Kolonię. - Szok wśród Niemców był tak ogromny, że nawet dowódcy wojskowi nie chcieli wierzyć w to, co się stało. Efekt zniszczeń był piorunujący. To co Niemcy zrobili Londynowi podczas Bitwy o Anglię dwa lata wcześniej, wróciło do nich ze zdwojoną siłą - wyjaśnił Bartosz Wieliński.\nW czasie II wojny światowej na III Rzeszę w sumie spadło ponad 1,5 mln ton bomb, zrujnowano 161 miast i zginęło 600 tysięcy ludzi.\nW drugiej części audycji o życiu prywatnym Stalina opowiadał Mirosław Maciorowski, redaktor naczelny tygodnika "Ale Historia".\nZobacz więcej na temat: HISTORIA II wojna światowa III Rzesza\nOstatnia aktualizacja: 03.01.2018 06:42\n3 stycznia 1986 zmarł Jan Zumbach ps. Kaczor Donald i Johan. Pochodził z rodziny szwajcarskich emigrantów. Dzieciństwo spędził w majątku ojca w Bobrowie koło Brodnicy.\nPo zakończeniu II wojny Zumbach wiódł niespokojne życie. W październiku 1946 roku, opuścił szeregi armii i osiedlił się w Szwajcarii. Było to możliwe dzięki temu, że – z racji urodzenia – mógł wykazać się podwójnym obywatelstwem. W 1947 roku założył firmę lotniczo - taksówkarską "Flyaway", która stała się przykrywką dla działalności przemytniczej. Do Anglii przewoził, np., zegarki szwajcarskie. Do Palestyny złoto, a do Włoch papierosy. Firma nie przyniosła oczekiwanych zysków, a Zumbach został oszukany przez wspólników.


Wyniki przedostatniej rundy AMA Supercrossu. Eli Tomac mistrzem klasy SX450 [VIDEO] - MotoX.com.pl\nOpublikowane przez Dominika 4 maja 2022\nW minioną sobotę Eli Tomac i Christian Craig mieli szansę na przypieczętowanie swoich tytułów w klasach SX450 i SX250 West. Wystarczyło aby Tomac ukończył na czternastym lub lepszym miejscu, Craig natomiast musiał wygrać.\nWyniki przedostatniej rundy AMA Supercrossu\nW klasie SX450 nie wydarzyła się katastrofa i Tomac zdobył swój drugi w karierze tytuł. Na początku wyścigu Tomac jechał drugi za Chasem Sextonem, do momentu aż Sexton popełnił błąd, wpadł w kostki wygradzające i upadł. Tomac znalazł się na prowadzeniu, ale po kilku okrążeniach wyprzedził go Jason Anderson. Później to samo zrobili jeszcze Malcom Stewart, Marvin Musquin i Chase Sexton, ale to nie miało znaczenia – piąte miejsce zupełnie wystarczyło, aby zdobyć mistrzostwo.\nZwycięstwo Andersona w Denver było jego trzecim z rzędu. Zawodnik Kawasaki odnalazł się po problemach, które prześladowały go w połowie sezonu. Drugie miejsce zajął Malcolm Stewart, a podium uzupełnił Marvin Musquin, który w ostatnim czasie notuje świetną serię wyników.\nWyniki przedostatniej rundy AMA Supercrossu – klasa SX450\nChase Sexton 269\nCooper Webb 261\nBrandon Hartranft 163\nJustin Brayton 160\nJustin Bogle 103\nKyle Chisholm 97\nAlex Martin 96\nRyan Breece 90\nJustin Starling 89\nW klasie SX250 West na początku byliśmy świadkami wyjątkowego pojedynku pomiędzy prowadzącym Hunterem Lawrencem, Christianem Craigiem. Przez kilka chwil wydawało się, że to tylko kwestia czasu, zanim Craig przejmie prowadzenie, jednak tak się nie stało. Lawrence pozostał na prowadzeniu w chwili, gdy Craig popełnił błąd i upadł. Od tego momentu Craig rozpoczął szaloną pogoń, aby uratować ile punktów się da.\nHunter Lawrence wygrał wyścig w Denver i była to jego trzecia wygrana z rzędu. Tym wynikiem sprawił, że mistrza klasy SX250 West poznamy dopiero podczas rundy finałowej.\nDrugie miejsce zajął Michael Mosiman, a trzecie po zaciętej walce Christian Craig. Jo Shimoda przez większą część wyścigu jechał trzeci, ale wyprzedził go odrabiający straty Craig i Japończyk musiał się zadowolić czwartym miejscem.\nFinałowa runda odbędzie się już 7 maja w Salt Lake City, gdzie w walce o ostatni w tym sezonie tytuł zmierzą się Lawrence i Craig. Zawodników dzieli obecnie 18 punktów.\nWyniki przedostatniej rundy AMA Supercrossu – klasa SX250 West\nKlasyfikacja generalna klasy SX250 West (po 9 rundach)\nNate Thrasher 125\nChris Blose 106\nJalek Swoll 92


Zdjęcie autorstwa Pabitry Sarkar z Pexels\nXVI wiek był prawdopodobnie najgorszym okresem we wczesnej nowożytnej historii Wielkiej Brytanii. Wiek był najeżony bezrobociem, brakiem siły roboczej, kryzysem gospodarczym, wysokimi czynszami i niskimi zarobkami. Plus, była dżuma dymienicza, która pozostała endemiczna w Anglii. Nieszczęsny stan kraju dotknął setki tysięcy rodzin.\nJednak kwestie te bagatelizowały dość istotny problem — Sudor Anglicus, tajemniczą, ale śmiertelną chorobę, której nikt nie rozumiał.\nSudor Anglicus, czyli choroba pocenia\nPrzez lata ludzie przebyli długą drogę w medycynie, społeczeństwie i technologii.\nJasne, mieliśmy sporo zagadkowych momentów w całej historii — ludzie umierający przez zasypianie , owłosieni dzicy mężczyźni , a nawet ludzie o niebieskiej skórze . Ale w większości przypadków zrozumieliśmy i rozwiązaliśmy problem. Poprawiliśmy jakość naszego życia i usunęliśmy wiele z tych medycznych tajemnic.\nNiestety Sudor Anglicus okazał się bardziej przerażający, niż sobie wyobrażaliśmy.\nZdumiewający stan sprawił, że ludzie obficie się pocili przez około 24 godziny. To było nieprzyjemne, niezwykłe i nie do zniesienia. W końcu albo umierają, albo wracają do zdrowia.\nZapisana historia twierdzi, że od 1485 roku, przez około sto lat, Anglia radziła sobie z tą tajemniczą zarazą, nazywaną „chorą pocenia się”. Jednak wielu historyków uważa, że choroba istnieje dłużej, a dżuma dymienicza prawdopodobnie ją przyćmiła.\nChociaż nie jesteśmy pewni, ile osób zmarło z powodu tej choroby, eksperci szacują, że są to setki tysięcy osób. Popularna opinia jest taka, że jeśli 60% ludzi zmarło z powodu dżumy dymieniczej, pozostałe 40% prawdopodobnie zmarło na tę straszną chorobę.\nWygraliśmy wojny z chorobą\nPod koniec XV wieku „ Wojna Róż ” toczyła się między Domem Lancasterów dowodzonym przez Henryka VII a Domem Yorków dowodzonym przez króla Ryszarda III. Pod koniec wojny Henryk VII został królem Anglii, dając władzę dynastii Tudorów.\nPoczątkowo przewagę miał król Ryszard III. Jego żołnierze byli nieugięci i nieustraszeni. Był zdolnym dowódcą, prowadził swoją armię do sukcesu. Tak było, dopóki jeden mężczyzna nie dźgnął go w plecy.\nLord Thomas Stanley był jednym z najbardziej zaufanych ludzi króla Ryszarda. Zrobił wszystko i wszystko dla triumfu króla i dobrobytu królestwa. Więc ludzie wiedzieli, że coś się dzieje, kiedy wycofał swoje wojska zamiast walczyć na wojnie.\nKilka tygodni później, tak jak ludzie podejrzewali, lord Stanley zamienił się bramkami. Ten ruch zniszczył morale i strategie króla Ryszarda, a dynastia Plantagenetów upadła.\nChociaż większość ludzi wierzyła, że zdrada lorda Stanleya pokonała króla Ryszarda, inni uważali, że w tej historii było coś więcej.\nDokumenty pokazują, że tajemnicza choroba spowodowała spustoszenie w Londynie zaledwie sześć tygodni po bitwie. Prawdopodobnie został sprowadzony do miasta przez powracających żołnierzy. W ciągu kilku tygodni zgłoszono dziesiątki tysięcy zgonów.\nWygląda więc na to, że choroba poty prawdopodobnie dotknęła armię króla Ryszarda, co doprowadziło do jego klęski.\nStoły się odwróciły\nPoczątkowo lekarze leczyli Sudor Anglicus, nie rozumiejąc tego do końca. I niewiele mogli zrobić, ponieważ większość pacjentów umierała w ciągu zaledwie kilku godzin.\nW końcu francuski lekarz, dr Thomas Le Forestier , zebrał swoje doświadczenie i sporządził listę objawów. Odkrył, że choroba powoduje obfite pocenie się, zmęczenie, zaczerwienienie twarzy i ciała, gorączkę i bóle głowy.\nPoza tym zauważył, że choroba była dziwna. Choroba nie dotyczyła osób starszych ani dzieci. Nie dotknęła też biednych.\nDziwne, prawda? Zwykle oczekuję, że choroby dotkną albo wszystkich, albo przede wszystkim niższą klasę, ponieważ nie mają dostępu do urządzeń sanitarnych i pomocy medycznej.\nAle Sudor Anglicus był inny. Wydaje się, że wpłynęło to tylko na szlachtę, klasę wyższą i zamożnych. Tylko w 1485 roku Londyn stracił dwóch burmistrzów, trzech szeryfów i sześciu członków rady. W 1502 r. podejrzewano, że książę Walii umiera na chorobę pocenia.\nW ciągu dziesięcioleci kilku szlachciców zostało zarażonych tą tajemniczą chorobą. Podczas gdy niektórzy przeżyli, wielu uległo. Dwór króla Henryka VIII był ogniskiem choroby. Prawie wszyscy zostali zarażeni, od pokojówki, przez kanclerza, po samą królową.\nNa tę chorobę najłatwiej umrzeć na świecie. — ambasador francuski, kardynał Du Bellay w czerwcu 1528 r.\nStaje się coraz bardziej zabójczy\nPandemia Covid-19 od zawsze wisi nad naszymi głowami. Nie potrafię wyrazić, jak frustrujące, przerażające i trudne jest przeżywanie takich czasów. Ciągła walka o uniknięcie infekcji i przetrwanie dnia jest męcząca.\nTeraz wyobraź sobie, że musisz przejść przez to wszystko bez najnowocześniejszej technologii, szczepień lub zaawansowanej pomocy medycznej.\nWydaje się nie do pomyślenia, prawda?\nAnglicy musieli przetrwać wybuchy dżumy nie raz, nie dwa, ale przynajmniej pięć razy . Bez innowacyjnych technologii i doskonałej wiedzy medycznej.\nZa każdym razem, gdy ludzie myśleli, że choroba zniknęła, powracała silniejsza i bardziej zabójcza. Wybuchły epidemie w 1485, 1508, 1517, 1528 i 1551. A epidemia w 1528 była bardzo śmiertelna. Sprawił nawet, że król Henryk VIII tak często zmieniał swoją rezydencję, że nawet on nie wiedział, gdzie się znajduje.\nW tym samym wybuchu choroba rozprzestrzeniła się również poza Anglię. Statek w drodze do Niemiec przewoził wirusa i zabił tysiące. Rozprzestrzenił się również na Polskę, Skandynawię i Rosję, zabijając kolejne tysiące.\nChoroba czy przekleństwo?\nLekarze szczegółowo zbadali chorobę, aby zrozumieć problem i potencjalnie znaleźć lekarstwo. Jednak stan był tak dziwaczny, że nikt go nie rozumiał.\nNiektórzy lekarze uważali, że to grypa. Niektórzy uważali, że jest to rodzaj hantawirusa, a inni uważali, że to zatrucie wąglikiem . Prawda jest prosta — ludzie nie mieli wystarczających informacji o chorobie.\nJednak byli pewni jednego — złe praktyki sanitarne i zanieczyszczenie wody spowodowały i rozprzestrzeniły chorobę.\nAle czy ktokolwiek zaakceptowałby, że ich higiena jest okropna? Nie.\nLudzie prawie zawsze wolą wskazywać na siły nadprzyrodzone, gdy dzieje się coś niewytłumaczalnego. A ponieważ pocenie się dżuma nie była czymś, czego nikt nie mógł pojąć, wielu uważało, że jest to gra złych sił.\nW 1552 roku John Caius, angielski lekarz, napisał książkę zatytułowaną „Boke or Counseill przeciwko chorobie powszechnie nazywanej poceniem lub chorobą pocenia”. Opisał chorobę jako skutek złych dusz zepsutych przez przejadanie się.\nJednak Kajusz wierzył, że dieta, ćwiczenia i umiarkowanie mogą wypchnąć te złe duchy z ciała. Zapisał nawet długą listę mięsa, owoców i ryb do spożycia w ramach planu zapobiegania i leczenia.\nChociaż współcześni lekarze mogą uznać teorię Kajusza o siłach zła i nieczystych duchach za absurdalną, była ona popularna w XVI wieku. Wielu szanowało jego badania i religijnie stosowało się do jego zaleceń. Caius został również wyznaczony na głównego lekarza królowej, aby pomóc jej zachować zdrowie.\nZróżnicowane i dziwne objawy\nPlaga pocenia miała unikalny, ale ostateczny wzór .\nZa każdym razem, gdy wybuchała epidemia, wiosną ludzie zaczynali się zarażać. Wskaźnik infekcji osiągnąłby szczyt latem, zabijając tysiące ludzi. Potem powoli zniknie. A do zimy nie będzie śladów wirusa.\nPierwszym objawem, jaki zauważy osoba zarażona, jest poczucie przeczucia. To psychologiczne uczucie, że coś jest fatalnie nie tak. Byli zimni, przygnębieni i niespokojni.\nNastępnie u pacjentów pojawił się silny ból pleców, ramion, szyi i głowy. Potem bardzo się pocą. A najgorsze było to, że wszystkie te objawy dotknęły ich w ciągu zaledwie kilku godzin. Chorzy nie mieli czasu ani sił na reakcję.\nW ciągu kilku godzin osoba zarażona jest zmęczona fizycznie i psychicznie. Pocenie je odwadniało, czuły mdłości i osłabienia. Stan podniósł ich puls, a nawet wywołał halucynacje. Inni zgłaszali zapalenie wątroby, zgagę i bóle brzucha.\nCaius zauważył, że jeśli pacjent przeżył pierwsze 24 godziny infekcji, istnieje duże prawdopodobieństwo, że przeżyje. Polecił, aby ludzie założyli ciepłe ubrania, nawet jeśli sprawiają, że się pocisz, i starają się nie ruszać przez co najmniej dwa dni.\nLekarz uważał też, że pocenie się nie jest objawem choroby. Twierdził, że gorączka trwająca od 15 do 21 godzin jest śmiertelna, a pocenie się jest sposobem walki z gorączką. Zachęcał nawet innych lekarzy, aby zmuszali swoich pacjentów do pocenia się w celu wyeliminowania choroby.\nJesteś martwy zanim mrugniesz\nW przeciwieństwie do Czarnej Śmierci, gdzie ludzie wykształcili odporność na tę chorobę i nigdy więcej nie musieli się o nią martwić, można było wielokrotnie zapadać na chorobę pocenia się.\nJednak to, co zdumiewało naukowców, to szybkość, z jaką choroba dotykała ludzi.\n„Widzieliśmy dwóch prestis stojących razem i mówiących razem, i widzieliśmy, jak oboje mocno umarli. Również w die — proximi widzimy wyf Taylora wzięty i sodenly ufarbowany. Inny młody mężczyzna idący ulicą przewrócił się gwałtownie”. — dr Thomas Le Forestier\nZ zapisów wynika, że ludzie tańczący i cieszący się życiem ginęli w ciągu dwóch godzin. Synowie księcia Suffolk, Charles i Henry Brandon, zarazili się chorobą i zmarli w ciągu godziny.\nJeszcze zanim ludzie zorientowali się, że są zarażeni, zniknęli. A dla mnie to niesamowicie niefortunne. Nie wyobrażam sobie widoku zdrowego, zdrowego 14-letniego chłopca, który pada martwy w ciągu godziny.\nCharles i Henry Brandon (źródło: Flickr — domena publiczna)\nDziwne wejście, nieznajome wyjście\nChoroba pocenia była niezwykle tajemnicza i śmiertelna. Nikt tego nie rozumiał. I zanim zebraliśmy trochę wiedzy i środków do analizy stanu, już go nie było.\nNa szczęście, chociaż zdarzały się sporadyczne epidemie, nic nie było tak śmiercionośne jak XVI-wieczne. Lekarze rzadko już to rozpoznają. Prawdopodobnie leczymy objawy i mamy nadzieję, że u pacjentów nie wystąpią dalsze komplikacje.\nNajpiękniejsze wyjaśnienie, dlaczego muzyka jest życiem\nDlaczego rytm i bas zabierają nas z powrotem do początku?\nNie znam nikogo, kto by zaprzeczył, że muzyka jest nieodłączną częścią istoty ludzkiej egzystencji. Istnieje w każdej kulturze, w każdym zakątku świata i jest wpleciona w głąb każdej architektury religijnej.\nFunkcje aktywacyjne są jednym z ważnych elementów projektowania sieci neuronowej. Aby uzyskać lepszą wydajność swojego modelu, musisz dobrze rozumieć te funkcje.\nCzy istnieje wolna wola? Krzywizna przestrzeni może odpowiedzieć.\nCześć wszystkim, jestem Ilia, jestem inżynierem oprogramowania. Zawsze interesowało mnie projektowanie naszego Wszechświata.\nDlaczego czytam to, co czytam i co to znaczy?\nDziś rano wytrzymałem burzę myśli, którą można luźno zdefiniować jako „Dlaczego czytam to, co czytam i co to znaczy?”. Stało się to, gdy czytałem biografię De Gaulle'a — Pewna idea Francji.


Hotele Ziębów - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nznaleziono 9 ofert noclegowychofert (0 w Ziębowie oraz 9 w okolicy)\nZobacz inne obiekty z okolicy miejscowości Ziębów\nHotele w Ziębowie, województwo łódzkie, powiat opoczyński\nHotele w miejscowości Ziębów. Porównaj możliwość zakwaterowania w Ziębowie w zależności od standardu oraz ceny. Ziębów, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Ziębowie:\nośrodki wypoczynkowe Ziębów\nzamki, pałace, dworki Ziębów\nkwatery prywatne Ziębów\npokoje gościnne Ziębów\ndomki letniskowe Ziębów\nmieszkania do wynajęcia Ziębów\ndomy wczasowe Ziębów\nJeżeli interesują Cie również noclegi w najbliższej okolicy miejscowości Ziębów, sprawdź naszą ofertę noclegową w okolicznych miejscowościach:


HANOI – Donutsontheroad.pl\nOpublikowany 28 kwietnia 2019 23 grudnia 2020 by Magdalena Drywa\n4 – 6 MARCA 2019\nPo przylocie pojechaliśmy do naszego hotelu i po zostawieniu bagaży ruszyliśmy w miasto. Była godzina 18, także jeszcze sporo czasu na zobaczenie miasta. W hotelu dostaliśmy mapkę, co warto zwiedzić i kilka wskazówek jak przechodzić przez ulice. Pierwszy raz spotkaliśmy się z tym, że hotel zabiera paszporty w celu bezpieczeństwa. Podobno w Wietnamie jest dużo kieszonkowców i ich głównym celem są paszporty, nam nic nikt nie ukradł dlatego ciężko jest mi się do tego odwołać.\nJedynie co to dałam się nabrać na zdjęcie z misami do przenoszenia warzyw/owoców i przymusowe kupno ananasów za 20zł. Panie robią to bardzo sprytnie, najpierw zagadują pytają się skąd jesteś, potem nakładają Ci kijek z misami i kapelusz do zdjęcia i nagle kupujesz od nich ananasa za 20zł. Wydarzyło się to bardzo szybko i do tej pory nie wiem jak dałam się na to nabrać. Był to błąd „świeżaka” – pierwszego dnia i więcej tego nie popełniłam.\nPamiętne foto z tzw. orżnięcia turysty\n2019 – ROK ŚWINI\nPierwsze co rzuciło mi się w oczy po wylądowaniu to wszechobecna świnka. Na plakatach, formowana z krzaków, w telewizji. Okazało się, że 5 lutego 2019r. rozpoczął się rok świni ziemnej !! ŚWINIA w Wietnamie symbolizuje DOBROBYT, SZCZĘŚCIE, BOGACTWO I PEŁNY BRZUCH. To ostatnie najbardziej nas zaciekawiło.\nplac ze świnkami na starym mieście w Hanoi\nHanoi jest stolicą i to drugie co do wielkości miasto Wietnamu. Najstarszą i najbardziej obleganą przez turystów dzielnicą jest Old Quarter. Jest tu najwięcej zabytków i miejsc godnych uwagi.\nJEZIORO HOAN KIEM I OKOLICE\nNasz hotel był prawie w samym starej dzielnicy, dlatego ruszyliśmy w kierunku jeziora. To idealne miejsce na spacer wzdłuż linii brzegowej oraz obserwację miejscowej ludności podczas codziennych aktywności – jogging, balet, aerobik, taniec. Spotkaliśmy się również z sesjami zdjęciowymi w tradycyjnych strojach.\nNEFRYTOWA ŚWIĄTYNIA Z CZERWONYM MOSTEM\nTa okazała i zabytkowa świątynia zbudowana została na małej wysepce, położonej na północnym krańcu jeziora Hoàn Kiếm. Świątynia zbudowana została na początku XIX wieku. Prowadzi na nią drewniany „Most wschodzącego słońca”, który jest jednym z najczęściej fotografowanych obiektów w całym Wietnamie. Na wyspę wchodzi się przez ozdobioną kaligraficznymi znakami „Bramę Pisma”.\nCzerwony Most w świetle nocy\nNajstarsza pagoda w Hanoi, która została zbudowana w VI wieku. Wznosi się na 15m i składa się z 11 kondygnacji, które przypominają płatki lotosu. Mogliśmy ją podziwiać jedynie z zewnątrz, bo brama była niestety zamknięta.\nCzęstym widokiem są uliczni fryzjerzy i barberzy. Mają wystawione krzesełka i lustra na chodniku przy ulicy. Naprawdę ciekawy i niecodzienny widok. Wietnamczycy całe swoje życie organizują poza domem. Wspólne posiłki na dworzu, wspólna aktywność fizyczna w parkach, spędzanie razem czasu wieczorem na nocnych targach. Jest to bardzo zżyta społeczność.\nNguyen Ai Quoe (1890-1969) przyjmując przydomek Ho Chi Minh – „ten, który niesie światło”. Pokazywał się jako dobry „wujek Ho”, czyli dobrotliwy i kochający dzieci. Jednak trzeba też pamiętać, że ciągłe wojny pociągnęły za sobą wiele tysięcy ofiar śmiertelnych. Mauzoleum przywódcy i komunistycznego rewolucjonisty było zbudowane pomiędzy 1973 a 1975 rokiem, a najsłynniejszy Wietnamczyk w dziejach tego kraju został tu zabalsamowany przeciwko swej woli. W testamencie nakazał spalić swoje ciało i rozsypać prochy po całym kraju, a władzę postanowiły zabalsamować jego ciało i wystawić w szklanej trumnie na widok publiczny. Od zewnątrz mauzoleum Ho Chi Minha wygląda jak typowa komunistyczna bryła, znajdująca się na wielkim placu. Choć założeniem było nawiązanie do prostej chaty lub kwiatu lotosu.\nMauzoleum Ho Ci Minha\nVAN MIEU (Świątynia Literatury) oraz QUOC TU GIAM (Uniwersytet Narodowy)\nSpośród prawie 200 świątyń w Hanoi to ona jest nazywana najpiękniejszą. Została wybudowana w 1070 roku przez króla Lý Thánh Tông ku czci chińskiego filozofa Konfucjusza. Na dziedzińcu na grzbietach żółwi znajdują się nazwiska studentów, którzy zdali egzaminy. Żółw to zwierzę, które symbolizuje mądrość i długowieczność.\nDziedziniec świątyni Van Mieu\nŚrodek miasta i przejeżdżające pociągi. Miejsce niezwykłe, jedyne w swoim rodzaju. Osobiście nie spotkaliśmy jeszcze w swoich podróżach podobnego zjawiska. Tory biegnące między budynkami i liczne knajpki ze stolikami na zewnątrz.\nRuch jak na Monte Casino w Sopocie na majówkę\nTo miejsce tętni życiem za dnia i w nocy, do tego kilka razy dziennie przejeżdża tu pociąg.\nJest to główna trasa pociągów, które jadą m.in. do stolicy. Także przejeżdżają one tu kilka razy dziennie. Dla mieszkańców i właścicieli knajp nie jest to nic niezwykłego. Stoliki się wtedy składa, a goście proszeni są o trzymanie się blisko ścian budynku.\nPod koniec XIX wieku Francuzi zajęli Hanoi i wiele budynków zostało zrównanych z ziemią, a na ich miejsce zbudowano zabudowę kolonialną. Katedra powstała na miejscu zniszczonej podczas wojny pagody. Zaprojektowana została na wzór katedry Notre Dame w Paryżu. Wpływ francuskich kolonistów na Wietnam jest widoczny do dnia dzisiejszego i z przez to jest on bardziej „europejski” niż Tajlandia czy Filipiny.\nhanoi hanoi street train ho chi minh jezioro hoan kiem katedra św. Józefa most wschodzącego słońca oldquarter taniepodrozowanie tran quoc van mieu wietnam


Prokuratura gdańska poprosiła o zabezpieczenie monitoringu Pałacu Prezydenckiego\nProkuratura gdańska poprosiła o zabezpieczenie monitoringu Pałacu Prezydenckiego\nFoto: PAP/Adam Warzawa\nPAP dowiedziała się nieoficjalnie PAP ze źródeł w Kancelarii Prezydenta, że Służba Ochrony Państwa odnotowała w grudniu trzy próby wtargnięcia na teren Pałacu Prezydenckiego. Żadna z nich nie pokrywa się datą z terminem, o którym mowa w zeznaniach Stefana W. - podkreślono.\nW piątek w rozmowie z PAP Grażyna Wawryniuk rzeczniczka prasowa Prokuratury Okręgowej w Gdańsku, która to jednostka prowadzi śledztwo w sprawie zabójstwa, poinformowała, że prokuratura wystąpiła z prośbą o zabezpieczenie i udostępnienie monitoringu Pałacu Prezydenckiego.\nWawryniuk zaznaczyła, że wniosek ten był konsekwencją ustaleń dokonanych w śledztwie. Dodała, że przegląd nagrań z okolic Pałacu jest jedną z wielu czynności, które mają pomóc prokuraturze ustalić, co Stefan W. robił po tym, jak 8 grudniu ub.r. opuścił zakład karny, w którym odsiadywał karę 5,5 roku więzienia za cztery napady na banki.\nWawryniuk zaznaczyła, że prokuratorzy sprawdzają wszelkie informacje dotyczące Stefana W. i tego co robił po opuszczeniu zakładu karnego.\nRzeczniczka prasowa Prokuratury Krajowej Ewa Bialik pytana przez PAP o ostatnie doniesienia medialne dotyczące Stefana W. powiedziała: "Będziemy się starali przekazywać wszelkie informacje z tego postępowania bardzo transparentnie, jeśli będą nam pozwalały na to przepisy. (...) Zostanie sprawdzona linia obrony podejrzanego i to co w prokuraturze wskazał, jak również zostaną sprawdzone wszelkie okoliczności jego działania, postępowania, motywów działania".\nJak przyznała "dzisiaj do mediów wyciekła informacja, że był pod Pałacem Prezydenckim". "Fakt faktem, taka okoliczność została wskazana w prokuraturze i taka okoliczność jest sprawdzana" - zaznaczyła prokurator. "Każda okoliczność dotycząca jego postępowania, jego pobytu, jego zachowania i motywacji zostanie sprawdzona" - zapewniła prok. Bialik. Dodała, że na te wszystkie czynności potrzeba czasu, zaś prokuratura prowadzi czynności bardzo sprawnie - wielu świadków zostało już przesłuchanych.\nW niedzielę wieczorem 27-letni Stefan W. podczas finału WOŚP w Gdańsku wtargnął na scenę i kilkakrotnie ugodził nożem prezydenta Adamowicza. Zamachowca zatrzymano na scenie. Jeszcze w nocy samorządowiec przeszedł pięciogodzinną operację. W poniedziałek Paweł Adamowicz zmarł. Wstępne wyniki przeprowadzonej we wtorek sekcji zwłok wskazały jako przyczynę śmierci wstrząs krwotoczny. Na ciele prezydenta Gdańska znaleziono trzy głębokie rany - jedną w okolicy serca i dwie jamy brzusznej. Na lewej dłoni stwierdzono też dwie rany na przestrzał.\nW poniedziałek prokuratura postawiła 27-letniemu Stefanowi W. zarzut zabójstwa z motywacji zasługującej na szczególne potępienie. Czyn ten zagrożony jest karą co najmniej 12 lat więzienia, 25 lat pozbawienia wolności, a nawet dożywocia. Stefan W. nie przyznał się do jego popełnienia. Gdański sąd przychylił się do wniosku prokuratury i zdecydował o tymczasowym aresztowaniu podejrzanego. Badanie krwi wykazały, iż w momencie napaści Stefan W. nie był pod wpływem alkoholu. Prokuratura wystąpiła o przeprowadzenie badania psychiatrycznego mężczyzny. (PAP, autor: Anna Kisicka, Marcin Jabłoński, Marzena Kozłowska(


Rozważania na IV Niedzielę Wielkanocną - 08.05.2022\nYou are here: Home Rozważania na IV Niedzielę Wielkanocną - 08.05.2022\nFragment książki Pierre-Marie Salingardes OCD – "Modlitwa ubogiego" - wydanej przez Wydawnictwo Karmelitów Bosych – 2010:\nKSIĄŻKA NA MODLITWIE ?\n„Jeżeli chodzi o mnie, to ponad 14 lat nie mogłam oddawać się rozmyślaniu bez pomocy jakiejś książki”.\nŚwięta Teresa z Awilii\nNasza modlitwa ma jeden cel: pomóc nam odnaleźć Boga w zjednoczeniu z Nim.\nDuch Święty – Pan Darów Bożych, może cudownie dawać siebie i uzupełniać wszystkie ludzkie środki, sprawiając, że wydają owoc. Obdarza sobą tego, kto się oddaje, kto szuka.\nDla wielu, przynajmniej w niektórych okresach, „zażyłe przyjacielskie obcowanie”, jakim jest modlitwa, nawiązuje się bez trudności – dla każdego w sposób indywidualny. Dla większości jednak nie jest to takie proste. Do tych właśnie, dla których modlitwa „jest drogą bardzo trudną i uciążliwą „ (Ż 4,40), będą skierowane te bardzo proste porady dotyczące korzystania na modlitwie z książki.\nCO O TYM SĄDZA ŚWIĘCI KARMELU ?\nPosługując się ulubionym obrazem naszej matki, świętej Teresy, możemy powiedzieć, że dopóki Bóg sam nie nawodni naszego ogrodu, lub dopóki sami nie znajdziemy łatwego i szybkiego sposobu podlewania go, dopóty musimy z ogromnym trudem ciągnąc wodę ze studni. Inaczej doświadczymy bezczynności i oschłości. Innymi słowy, dopóki Bóg w sposób nadprzyrodzony nie da się poznać i miłować, dopóty trzeba zająć naturalną aktywność naszych władz, przynosząc im pokarm.\nTo nie zawsze jest łatwe. Jeśli początkujący dają się szybko pochwycić „wielkim pragnieniom” modlitwy, często nie potrafią ich zaspokoić, ani zdecydować, jak najlepiej wykorzystać na to swój czas.\nŚwięta Teresa mówi nam:\n„O początkujących w modlitwie wewnętrznej można powiedzieć, że są podobni do ludzi ciągnących wodę ze studni, co, jak mówiłam, wiele im sprawia trudu. Muszą męczyć się ze zmysłami, aby je trzymać w skupieniu. A ponieważ zwykły błąkać się samowolnie, jest to praca niemała” (Ż 11,9).\nTa „niemała praca” początków modlitwy jest w ogóle niemożliwa bez pomocy jakiegoś narzędzia. Święta Teresa proponuje nam jedno, bez którego „zaraz się trwożyła”. Jest nim „dobra książka”.\nNasza matka, święta Teresa bardzo lituje się nad tymi, którym rozmyślanie nad jakimś tematem na modlitwie sprawia trudności. Ona sama bardzo cierpiała z powodu tej niemożności, dlatego podaje im sposób, który tak dobrze jej pomógł.:\n„Potrzeba im więc pilnie oddawać się czytaniu, skoro sami z siebie żadnej przeciwko nim (obcym myślom, niebezpieczeństwom) obrony zaczerpnąć nie zdołają... postępującym tą drogą czytanie bardzo jest pomocne do skupienia ducha, chociażby zresztą czytali niewiele... (Ż 4,8)).\nTym samym duszom, których chce nauczyć drogi skupienia w towarzystwie Pana, święta mówi jeszcze:\n„Duszom postępującym tą drogą pożyteczne jest używać książki, dla szybszego skupienia się w duchu” (Ż 9,5).\nA w Drodze doskonałości:\n„Inny, także bardzo dobry sposób, to czytanie jakiej książki o dobrej treści. Pomaga ono do skupienia się przy modlitwie ustnej, aby była taka, jaką być powinna” (D 26,10).\nZ tych kilku tekstów wyłania się jedna myśl: unikać tracenia czasu na modlitwie. O ile koniecznie trzeba uszanować działanie Boga, gdy chce On podnieść nas na wyższy stopień modlitwy, gdzie wszelkie czytanie jest już zbędne, a nawet przeciwwskazane, o tyle karygodne byłoby niewykorzystanie naszej zdolności rozmyślania i wystawianie jej na łaskę i niełaskę roztargnień i oschłości, która nie byłaby niczym nadprzyrodzonym. Dopóki Bóg sam nie zawiesi działania rozumu, „powinniśmy nie przerywać jego działania, i rozumowaniem pomagać sobie do rozmyślania. Inaczej pozostaniemy tępi i zimni...” (Ż 12,5). Bądźmy pewni, że „gdy Pan podnosi do wyższego stopnia... natychmiast się to pojmuje”.\nZ wielką serdecznością wielka Teresa zwierza się nam ze swego własnego doświadczenia. Mówi o okresie ciężkiej choroby, na którą zapadła po nowicjacie w klasztorze Wcielenia – miała więc około dwadzieścia trzy lata:\n„Nie wiedziałam, jak się zachowywać na modlitwie i jakich używać sposobów na skupienie się w duchu” (Ż 4,7).\nWłaśnie wtedy otrzymała od swojego wuja słynne Trzecie abecadło, które było dla niej prawdziwym odkryciem.\n„Zaczęłam w pewnych godzinach oddawać się samotności, spowiadać się szczegółowo i postępować we wszystkim tą drogą, biorąc sobie tę książkę za przewodnika” (Ż 4,7).\nDlaczego akurat ten „przewodnik”? Teresa odpowiada:\n„Daru rozmyślania rozumem Bóg mi nie użyczył ani przedstawiania sobie rzeczy duchowych za pomocą wyobraźni” (Ż 4,7).\nZanim Bóg oddał siebie Teresie, przez długi okres osiemnastu lat jej modlitwa była uciążliwa i mozolna.\n„Przez cały ten czas nigdy, z wyjątkiem dziękczynienia po Komunii, nie odważyłam się przystąpić do modlitwy bez książki...” (Ż 4,9).\nTo doświadczenie „Mistrzyni życia duchowego” zawiera pewne przesłanie. Zbyt często ci, którzy poświęcają się modlitwie uważają, że wspieranie się książką byłoby ujmą dla ich honoru. Tak niewiele było w ich życiu okresów, kiedy spokojnie obywali się bez książki, że powrót do niej wydaje się im upokarzający. W swoich zwierzeniach święta Teresa ukazuje więcej pokory o zdrowego rozsądku: na modlitwie pragniemy zjednoczyć się z Bogiem, jeśli On nie przychodzi ku nam, podejmijmy środki, aby iść ku Niemu.\nŚwięta Teresa od Dzieciątka Jezus ma podobne zdanie odnośnie książek. Przed wstąpieniem do Karmelu:\n„Żywiłam się czystą mąką zawartą w Naśladowaniu: była to jedyna książka, która mi przynosiła pożytek...” (A 47r).\nA później po przeczytaniu dzieła O. Arminion:\n„Wszystkie wielkie prawdy religijne, tajemnice wieczności, przepełniały moją duszę nadziemskim szczęściem” (A 47v).\nA kiedy była w Karmelu:\n„Ileż światła zawdzięczam dziełom Naszego Ojca św. Jana od Krzyża! ...W wieku lat siedemnastu i osiemnastu nie miałam innego duchowego pokarmu” (A 83r).\nDopiero później Teresa nie będzie już wcale posługiwać się książkami, ponieważ wszystkie pozostawiały ją „w oschłości”:\n„Umysł mój staje się niezdolny do rozmyślania” (A 83r).\nNawet w tym stanie, który u małej Teresy oznaczał autentyczną, choć ciemną kontemplację, nie uważała ona, by korzystanie na modlitwie z książki było czymś niegodnym. Osiągnąwszy już szczyty miłości, gdzie cieszyła się zjednoczeniem z Bogiem, nie wahała się powracać do tego ubogiego środka, do środka ubogich:\n„W tej niemożności przychodzi mi z pomocą Pismo Święte i Naśladowanie... Pomocą w modlitwie jest mi jednak przede wszystkim Ewangelia” (A 83r); por. także B1r).\nTo prawda, że książka nie była jedynym środkiem używanym przez Teresę z Lisieux.\n„Nieraz, kiedy mój umysł pogrążony jest w tak wielkiej oschłości, że niemożliwością się staje dla mnie wydobycie z niego choćby jednej myśli jednoczącej mnie z Bogiem, odmawiam powoli Ojcze nasz, a potem pozdrowienie anielskie” (C 25v).\nTo nie jest takie istotne. Wystarczy nam wiedzieć, że pod koniec „swego biegu olbrzyma” ku przekształceniu się miłością, „biedny mały ptaszek przeniknięty chłodem” właśnie w książkach szukał czasem pokarmu dla swojej duszy.\nTakże siostra Elżbieta od Trójcy Przenajświętszej, choć bardziej cechowało ją umiłowanie milczenia, poszukiwała w książkach pokarmu dla swojej modlitwy. Wiemy, jakie znaczenie miało dla niej zwłaszcza odkrycie świętego Pawła, „ojca jej duszy”. Jej notatki, listy, rekolekcje itd., wypełnione cytatami z listów świętego Pawła, ukazują, jak dobrze i głęboko go znała. O Żywym płomieniu miłości mówi także;\n„Ta książka sprawia radość mojej duszy, która znajduje w niej obfity pokarm”.\nW zapiskach Wspomnień czytamy:\n„Aż do tamtego momentu, dusza ta nie odczuwała tak mocno potrzeby sięgania do naszych Świętych Ksiąg. Na modlitwie czerpała obficie ze zdroju żywej wody. Wtedy dogłębnie pojmowała znaczenie Pisma Świętego, a szczególnie wspaniałych listów św. Pawła...”\nStarsze karmelitanki z Dijon przypominają sobie, jak często Wielebna Matka Germana od Jezusa, która była jedyną Przeoryszą Elżbiety, mówiła, że „poza świętym Pawłem czytała jedynie dzieła świętego Jaka od Krzyża, nic więcej!... W każdą niedzielę przychodziła do kaplicy, gdzie był wystawiony Najświętszy Sakrament, właśnie z tą książką, ale przez większość czasu nawet jej nie otwierała...”.\nŚwięty Jan od Krzyża nie daje, jak uważamy, wyraźnej rady odnośnie książki do modlitwy. Jednak bardzo jasno widać, co o tym sądzi. Czytamy na przykład:\n„By lepiej zrozumieć cechy właściwe początkującym, trzeba zaznaczyć, że i zadaniem ich, i ćwiczeniem jest rozmyślanie za pomocą rozumowania i wyobraźni. Trzeba więc koniecznie dać duszy przedmiot, który by rozważała i roztrząsała...” (ŻPM 3,32).\nŚwięty bardzo złościł się na kierowników duchowych, przymuszających do rozmyślania dusze, które przekroczywszy już stopień modlitwy, były do tego niezdolne. Jest on nie mniej surowy wobec tych, którzy w ogóle nie podejmują rozmyślania, uciekając przed związanym z nim wysiłkiem.\n„Zdarzają się dusze, które odznaczają się taka cierpliwością w pragnieniu postępu, iż sam Bóg nie chciałby widzieć ich takimi!” (NC 1,5).


Kredyt gotówkowy w banku przez internet - jakie dokumenty muszę posiadać? - Wnioskomat\nKredyt gotówkowy w banku przez internet - jakie dokumenty muszę posiadać?\nOpublikowano: 14 Kwi 2020 Urszula Sokół 5 min. czytania\nW dobie szybkiego rozwoju technologicznego i oszczędności czasu warto wykorzystywać wszystkie dostępne metody zdalnego kontaktu z Klientem. Od kilku lat jesteśmy świadkiem ekspansji internetu i wielu aktywności, mających miejsce „w sieci”. Nic więc dziwnego, że banki również wychodzą naprzeciw oczekiwaniom swoich Klientów i wprowadzają do oferty kredyty online.\nCo rozumiemy przez pojęcie "kredytu przez internet"? Jak zaciągnąć kredyt bez wychodzenia z domu? Musimy liczyć się z tym, że każdy bank ma swoje indywidualne zasady. Dotyczy to także wnioskowania o kredyt online. Nie zawsze będzie to dostępne dla wszystkich klientów.\nKredyt przez internet dla stałych klientów\nDokumenty wymagane do wzięcia kredytu przez internet\nNajszybsza forma kredytu - kredyt online\nAby złożyć wniosek potrzebne jest jedynie urządzenie z dostępem do internetu (telefon, laptop/ komputer). Klient nie musi wychodzić z domu. I co najważniejsze w ciszy i spokoju może przemyśleć decyzję i wybrać najlepszą dla siebie ofertę.\nCoraz więcej banków oferuje kredyt gotówkowy online dla stałych klientów. Za pomocą kilku kliknięć i wpisaniu danych, stajemy się posiadaczami wnioskowanej kwoty. Dzieje się tak dlatego, że bank ma dostęp do naszych danych oraz do historii konta i wszystkich operacji (w tym wpływów wynagrodzenia) i na podstawie tego jest w stanie szybko ocenić naszą zdolność kredytową.\nAby skorzystać z takiego rozwiązania potrzebny jest nam jedynie telefon lub laptop/ komputer.\nJeśli nie jesteśmy klientem banku, aby ubiegać się o kredyt wystarczy mieć przy sobie:\ntelefon (z aplikacją mobilną) lub laptop/ komputer,\nzaświadczenie o dochodzie i zatrudnieniu lub wyciągi z konta\nGdy do wniosku zostaną dodane wszystkie dokumenty następuje weryfikacja informacji w nich zawartych. Trwa to bardzo krótko.\nKredyt gotówkowy - kwota: 10 000 zł, okres: 12 mies\nAlior Bank Pierwsza pożyczka (zobacz) 9,40 % 9,82 % 0,00 % 10 516,44 zł 876,37 zł Złóż wniosek\nRaiffeisen Digital Bank - kredyt gotówkowy (zobacz) 9,56 % 9,99 % 0,00 % 10 525,32 zł 877,11 zł Złóż wniosek\nGetin Noble Bank kredyt gotówkowy - Kredyt dla aktywnych (zobacz) 10,99 % 11,56 % 0,00 % 10 605,24 zł 883,77 zł Złóż wniosek\nAlior Bank kredyt gotówkowy - Oferta Specjalna Pośrednik (zobacz) 13,75 % 14,65 % 0,00 % 10 760,40 zł 896,70 zł Złóż wniosek\nSantander Bank Polska kredyt gotówkowy - Oferta C (zobacz) 10,69 % 15,43 % 1,99 % 10 799,16 zł 899,93 zł Złóż wniosek\nSantander Consumer Bank - kredyt gotówkowy (zobacz) 9,99 % 17,41 % 3,29 % 10 896,48 zł 908,04 zł Złóż wniosek\nBank Pocztowy - kredyt gotówkowy (zobacz) 10,50 % 21,74 % 5,00 % 11 106,72 zł 925,56 zł Złóż wniosek\nKasa Stefczyka - kredyt gotówkowy (zobacz) 15,50 % 22,25 % 2,50 % 11 130,84 zł 927,57 zł Złóż wniosek\nGetin Noble Bank kredyt gotówkowy - Oferta Specjalna (zobacz) 12,49 % 24,18 % 4,99 % 11 222,76 zł 935,23 zł Złóż wniosek\nSantander Bank Polska kredyt gotówkowy - Oferta A (zobacz) 12,19 % 28,36 % 6,99 % 11 418,48 zł 951,54 zł Złóż wniosek\nBNP Paribas kredyt gotówkowy - Kredyt Uniwersalny (zobacz) 12,99 % 34,13 % 9,00 % 11 682,12 zł 973,51 zł Złóż wniosek\nSantander Bank Polska kredyt gotówkowy - Oferta B (zobacz) 12,19 % 35,39 % 9,99 % 11 738,76 zł 978,23 zł Złóż wniosek\nGetin Bank kredyt gotówkowy - Lekki Kredyt (zobacz) 13,49 % 49,63 % 14,99 % 12 356,40 zł 1 029,70 zł Złóż wniosek\nAlior Bank kredyt gotówkowy - Oferta Standardowa (zobacz) 14,49 % 56,19 % 16,90 % 12 627,72 zł 1 052,31 zł Złóż wniosek\nSKOK Chmielewskiego - kredyt gotówkowy (zobacz) 17,50 % 75,53 % 22,00 % 13 387,08 zł 1 115,59 zł Złóż wniosek\nCofidis - kredyt gotówkowy (zobacz) 9,99 % 75,81 % 27,00 % 13 397,64 zł 1 116,47 zł Złóż wniosek\nSmartney - kredyt gotówkowy (zobacz) 16,00 % 96,63 % 30,00 % 14 154,00 zł 1 179,50 zł Złóż wniosek\nWeryfikacja odbywa się w trzech możliwych formach:\nprzelew 1 PLN albo\nweryfikacja kontomatik/instantor albo\nweryfikacja behawioralna – tu klient zostaje poproszony o zrobienie zdjęcia dowodu osobistego oraz siebie w czasie rzeczywistym.\nJeżeli klient przejdzie pozytywnie weryfikację tożsamości, system zatwierdzi transakcję i niezbędne będzie podpisanie umowy.\nNajczęściej ten etap procesu finalizowany jest za pośrednictwem systemu transakcyjnego i maila – klient otrzymuje druk umowy i wyraża akceptację jej treści. Niektóre banki zamiast maila, wybierają drogę bardziej tradycyjną i wysyłają do klienta kuriera z umową. W takim procesie tożsamość Klienta sprawdzana i potwierdzana jest przez osobę, która przywozi umowę do klienta.\nW bardzo skrajnych przypadkach klient zostanie zaproszony do banku w celu weryfikacji tożsamości i podpisania umowy.\nKredyt online bez wychodzenia z domu to obecnie najszybsza i najwygodniejsza forma zaciągania kredytu w banku. Choć to hasło coraz częściej pojawia się w materiałach reklamowych banków, nie oznacza jednak, że proces online obejmuje pełny wachlarz oferty kredytowej danego kredytodawcy. Takie kredyty zazwyczaj oferowane są na niższe kwoty i krótsze okresy. Warto również mieć na uwadze fakt, że podczas wnioskowania online nie ma możliwości rozmowy z Doradcą i negocjowania ceny zawieranego kredytu.\nja zawsze chodzę do oddziału, tak jest najwygodniej wg mnie\nNajtańszy kredyt gotówkowy w 2021 roku. Gdzie po najtańszy kredyt gotówkowy?\n08 Maj 2021Autor: Aleksandra Jakubowska\nSzukając dodatkowej gotówki świadomy Klient szuka najtańszej oferty. Banki tak samo jak zwykłe przedsiębiorstwa handlowe mają zróżnicowane ceny, dlatego przed podjęciem decyzji o finalizacji kredytu warto zorientować się na rynku, która instytucja daje najlepsze warunki.\n6 błędów, które popełniasz, gdy bierzesz kredyt\n07 Maj 2021Autor: Anna Kopańska\nCóż może być trudnego we wzięciu kredytu zapytają niektórzy. Mam plany do sfinansowania więc biorę kredyt. W tym artykule przygotowaliśmy dla Was zestaw sześciu najczęstszych błędów, jakie popełniają kredytobiorcy, gdy decydują się na kredyt.\nZobacz nasz wideo poradnik pt.: "6 błędów, które popełniasz, gdy bierzesz kredyt"


TenPoznan.pl » Wielkopolska » Śrem: Pielęgniarka nie jest zakażona koronawirusem!\n29 marca, 2020 el\tkomentarze 2\tKoronawirus, oddział rehabilitacji neurologicznej, pielęgniarka, promoslider, promoten, Śrem, szpital, zakażenie\nŚremski szpital, a konkretnie oddział rehabilitacji neurologicznej, może normalnie wrócić do pracy. Pielęgniarka, która zasłabła w pracy i którą podejrzewano o zakażenie koronawirusem, właśnie otrzymała wyniki testu. Jest negatywny.\nOddział został zamknięty w środę wieczorem, jak informowaliśmy. Jedna z pielęgniarek zasłabła w pracy, a jej objawy wskazywały na możliwość zakażenia koronawirusem. Dyrekcja szpital powiadomiła sanepid, zamknęła i odizolowała oddział, a pielęgniarkę wysłała na kwarantannę do czasu wyjaśnienia, czy to koronawirus, czy nie.\nPo trzech dniach nerwów wyniki testów nadeszły – i na szczęście są negatywne. To nie był koronawirus. Oddział rehabilitacji neurologicznej ponownie został otwarty i normalnie przyjmuje pacjentów.


ć naszą uwagę. W dzisiejszych czasach transport maszyn jest naprawdę potrzebny, a niewiele firm zajmuje się tego typu transportem. Oczywiście jest coraz więcej przedsi\nDodane: 23-02-2021 07:57\nJeśli mamy trochę oszczędności i myślimy o ich zainwestowaniu, to z całą pewnością transport ponadgabarytowy powinien zwrócić naszą uwagę. W dzisiejszych czasach transport maszyn jest naprawdę potrzebny, a niewiele firm zajmuje się tego typu transportem. Oczywiście jest coraz więcej przedsi\nStomatologia ogółemWłoskie kawy dla kawiarniKto musi zrobić implanty?Dentysta w centrum uwagi 10 statements about how to choose a chauffeur that should never fall Na pewno nie wiesz jak lepiej drukować. Wystarczy, że przeczytasz ten wpisKancelarie radców prawnych a Twoje przedsiębiorstwoZegarki damskieKobieca odzież na zimęSkuteczne pozycjonowanieCzy są nowe przepisy jak zarobić na panelach słonecznych?TłumaczeniaDobry dentysta w ZabrzuCzy klimatyzować pomieszczenia może każdy?Profesjonaliści od wentylacjiPorady na zdrowie. O zębachŚmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę zobaczyć pokaz tańca Warszawa. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...Bramy wjazdowe- co z nimi?Temat na dzisiaj - ogrzewanieJak zrobić implanty w Skoczowie - zmiany w 2022Wykształcenie i praca w zawodzie geodety. Krótko i na tematPraca w poligrafii. Drukowanie, przygotowywanie materiałów...Czy w 2020 można szkolić z bhp w Białymstoku?Na targi We advise you on how to buy us auto parts faster Boisz się wizyty u stomatologa? Nie ma powodów do obawJak fajnie robić tanie pozycjonowanie?Zwięźle o pozycjonowaniu w CzęstochowieNa temat dentystów i leczeniu u nich zębówLeczenie poważnych problemów z uzębieniem


Recenzja "Wtyczki do WordPressa. Programowanie dla profesjonalistów"\nStart > Recenzje > Książki > WordPress > Recenzja "Wtyczki do WordPressa. Programowanie dla profesjonalistów"\nWordPress to napisany w PHP system zarządzania treścią. Głównie jest wykorzystywany do tworzenia blogów, ale przy odrobinie woli można użyć go w każdym celu, nawet do założenia sklepu internetowego. Obecnie ponad 30% stron www jest oparta o WordPressa. Z tego powodu każdy, kto chciałby zajmować się nim po prostu MUSI znać „Wtyczki do WordPressa. Prognozowanie dla profesjonalistów.”\nAutorami książki są Brad Williams, Ozh Richard i Justin Tadlock. Wszyscy trzej zajmują się WordPressem już od lat. Zajmują się wszystkim, co jest związane z tworzeniem stron opartych o ten system. Wszyscy też chętnie udzielają się w internecie, dzielą się swoją wiedzą i zachęcają do lepszego poznania WordPressa. Tym bardziej, że każdemu programiście daje on ogromne możliwości, a jego doskonałe opanowanie – to realna szansa na zarobek dla przedsiębiorczego freelancera.\n„Wtyczki do WordPressa. Programowanie dla profesjonalistów” to prawdziwa kopalnia wiedzy. Liczy sobie ponad 500 stron, więc raczej nie nadaje się na lekturę do poduszki, ale za to koniecznie powinna znaleźć się w biblioteczce każdego programisty. A raczej programisty, który chce pracować i zarabiać na swojej wiedzy. To nie podręcznik, to bardziej „Biblia WordPressa”. Książka składa się z 18 rozdziałów. Każdy z nich jest napisany niezwykle przejrzyście. Na jego początku wypunktowano, co dokładnie zostanie poruszone w danym rozdziale. Następnie, również w punktach wyjaśnione zostają podstawowe terminy oraz odrobina teorii. Później przechodzi się już do konkretów – fragmentów kodu oraz zrzutów ekranu z wyraźnie zaznaczonym, co należy kliknąć. Na koniec, autorzy wyjaśniają też „jak to działa”. Dobry programista powinien wiedzieć nie tylko JAK wygląda prawidłowy kod, ale też DLACZEGO tak wygląda. Dzięki temu łatwiej będzie mu tworzyć własne, innowacyjne rozwiązania i dostosowywać kod do indywidualnych potrzeb. W książce pojawiają się też liczne wskazówki, które mają ułatwić pracę. Na koniec rozdziałów są podsumowania, które jeszcze raz zbierają całą wiedzę. W książce można znaleźć też wygodne checklisty, które usprawniają wykonywanie zdań. Dzięki nim nie ominie się żadnego etapu pracy z wtyczkami.\nDużym atutem podręcznika „Wtyczki do WordPressa” jest to, że nie rzuca Czytelnika od razu na głęboką wodę. Autorzy zaczynają od wprowadzenia do tematu i stopniowo zwiększają trudność. Tłumaczą, czym są wtyczki, do czego służą, jakie mają zalety i przede wszystkim – jak je instalować i edytować. Następnie przechodzą do podstaw związanych z używaniem wtyczek. Omówiono jak tworzyć pliki, jak określać ścieżki dostępu, a także standardy tworzenia kodu. Co ważne, autorzy zalecają stosowanie rozsądnych praktyk. Z tego powodu podkreślają, że ważne jest stosowanie prefiksów i dbanie o organizację pliku i strukturę katalogu. Poziom wiedzy jest stopniowo podnoszony, więc Czytelnik nie jest zaskoczony żadnym tematem.\nCały rozdział został poświęcony integracji wtyczek z platformą WordPress. Autorzy tłumaczą jak tworzyć widżety, czyli elementy graficznego interfejsu użytkownika. Mogą one być w postaci okien, suwaków, przycisków i pól edycji. Są one bardzo ważne ze względu na estetykę strony. Mają też ogromne znaczenie ze względów marketingowych, bo widżety muszą być jak najbardziej zachęcające. Ważne jest też, by zachowana była zasada spójności. Widżety mają być elementem całości, a nie samodzielnymi tworami. Warto pamiętać o tym, by cała strona funkcjonowała prawidłowo i wyglądała dobrze.\nKilka rozdziałów zostało poświęconych ustawieniom i bezpieczeństwu wtyczek. Jest to wiedza już zdecydowanie bardziej zaawansowana, ale niezbędna dla każdego programisty. W tym miejscu pojawia się też pojęcie API (application programming interface), bez którego znajomości żaden programista nie mógłby pracować. Jest to temat tak szeroki, że poświęcono na niego kilka rozdziałów. Poruszono tematykę skrótów (API Shortcode), API HTTP i API Rewrite. Co ważne, przy każdym temacie zostało wyjaśnione, dlaczego zdobycie tej wiedzy jest ważne i do czego może zostać wykorzystane w życiu.\nSpecjalnie dla blogów\nJako że WordPress powstał z myślą o blogach, to wtyczki są niezwykle ważną ich częścią. Autorzy poświęcają sporo czasu rozbudowie wpisów blogowych. Warto wiedzieć, że może okazać się to niezwykle opłacalne dla programisty. W końcu, wielu z jego klientów najprawdopodobniej będzie korzystało z bloga, chociażby po to, by lepiej pozycjonować swoją stronę www. To bardzo ważny rozdział dla każdego freelancera, który chce poszerzyć swoją ofertę i wyróżnić się od konkurencji.\nNa tworzeniu wtyczek też można zarabiać. Dlatego, autorzy poświęcają jedną część książki tylko i wyłącznie działaniom marketingowym wokół wtyczki. Tłumaczą jak wybrać właściwą licencję dla wtyczki. Wyjaśniają, dlaczego posiadanie licencji jest ważne i jak realnie na niej zarabiać. Ważne są też informacje na temat tego jak zgłosić wtyczkę do oficjalnego repozytorium i jak tworzyć plik redme.txt. To podstawy dla każdego programisty, który chciałby sprzedawać swoje produkty. Istotne są też działania, które mają na celu rozsławienie wtyczek. W końcu nawet doskonała wtyczka nie sprzeda się, jeśli nikt o niej nie usłyszy.\nDla każdego – speca i przyszłego speca\n„Wtyczki do WordPressa. Programowanie dla profesjonalistów” to książka skierowana przede wszystkim dla programistów. Jednakże, osoby bez doświadczenia też mogą po nią sięgnąć. Ważne jest, tylko by nie była to ich pierwsza lektura z tej dziedziny. Osoby zafascynowane kodem i językiem PHP mogą sporo dowiedzieć się o wtyczkach i działaniu WordPressa, bo książka jest bardzo przejrzysta i napisana jasnym językiem. Największy zysk, jednak przyniesie profesjonalnym programistom. Właściwie zawiera gotową receptę na zarabianie tworzeniem własnych wtyczek. To instrukcja tego jak dobry pomysł można zmienić w pieniądze. Wystarczy odrobina wyobraźni, odwagi i trzymania się instrukcji zawartych w książce.


Strona główna1 » Smartwatch2 » NO.1 F5 Smartwatch (czerwony)3\nNO.1 F5 to sportowy smartwatch charakteryzujący się kolorowym ekranem OLED o przekątnej 0,95 cala i rozdzielczości 96 x 64 pikseli. Rama zegarka została wykonana z włókna węglowego, a jego korpus ze stopu cynku. Ekran można obsługiwać za pomocą przycisku dotykowego, a także przycisków fizycznych. Sportowego charakteru dopełnia odpinany, dwukolorowy pasek silikonowy ze sprzączką ze stali nierdzewnej. Wydajną pracę urządzenia gwarantuje procesor NRF52832, 512K pamięci wewnętrznej oraz 64K RAMu. Inteligentny zegarek NO1. F5 posiada monitor pracy serca, krokomierz oraz wbudowany GPS, który umożliwia rejestrowanie przebytej trasy, odległości i liczby spalonych kalorii. Dodatkowe funkcje zegarka obejmują pomiar wysokości, ciśnienia, temperatury otoczenia, monitor snu czy funkcję multi-sport. Zegarek wspiera wiele trybów dla różnego rodzaju aktywności fizycznej, np. chodzenie, bieganie, wspinaczkę, pływanie czy jazdę na rowerze. Smartwatch No1. F5 może być sparowany z dowolnym sprzętem działającym na bazie Androida 4.4+ czy iOS 9.0+. Po jego podłączeniu do telefonu, inteligentny zegarek będzie wyświetlać wszystkie powiadomienia na ekranie. Wydajny akumulator o pojemności 350mAh w połączeniu z procesorem o niskim poborze zasilania, zapewnia oszczędność w zużycie baterii do 80% i czas pracy nawet do 3 tygodni.\nGłówne cechy Inteligentnego Zegarka NO1. F5:\nFunkcje Inteligentnego Zegarka NO1. F5: