» Ogólnopolska Karta Seniora Ogólnopolska Karta Seniora – Gmina Lubin\nOd września 2019 roku nowy wzór formularza dla seniora.\nOgólnopolska Karta Seniora umożliwia korzystanie ze zniżek w rozmaitych punktach i instytucjach na terenie całego kraju. Z każdym dniem liczba partnerów rośnie. Ogólnopolska Karta Seniora jest wydawana bezpłatnie już w 120 gminach/miastach.\nSeniorzy Gminy Lubin już od 2018 roku mogą aplikować o wydanie karty. Stosowne druki można pobrać w pokoju nr 120 I piętro Urzędu Gminy w Lubinie, Ośrodku Kultury Gminy Lubin, także na stronie: Głos Seniora w zakładce Ogólnopolska Karta Seniora\nSeniorze! Pamiętaj, że to Ty współtworzysz Program Ogólnopolskiej Karty Seniora – możesz zapraszać przedsiębiorców do oferowania zniżek. Firmy, które zdecydują się być partnerami Programu OKS stają się rozpoznawalne wśród seniorów, a dodatkowo mogą oferować im dowolne rabaty, zniżki oraz oferty specjalne. Wystarczy, że przedstawiciel firmy wypełni formularz zgłoszeniowy – znajdujący się na stronie: Głos Seniora w zakładce Ogólnopolska Karta Seniora dla przedsiębiorców i przyniesie do pokoju nr 120 I piętro Urzędu Gminy w Lubinie lub prześle skan zgłoszenia na adres polniak@archiwum.ug.lubin.pl.\nJuż ponad 250 000 seniorów z całej Polski dołączyło do Programu Ogólnopolskiej Karty Seniora. Na terenie Gminy Lubin wydaliśmy przeszło 200 kart seniora.\nZapraszamy również firmy do współtworzenia Programu. W całej Polsce jest ponad 1700 przedsiębiorców proponujących rożne upusty dla seniorów.\nFormularz dla partnera:


Najlepsze smartfony według Antutu, lipiec 2018 - Mobilny Ranking\nNajlepsze smartfony według Antutu, lipiec 2018\nJeśli zastanawiacie się, który smartfon na rynku zasługuje na miano najlepszego, a przynajmniej zasługiwał w lipcu, to podpowiedzią mogą być wyniki zaprezentowane przez Antutu. Różne modele były testowane od 1 do ostatniego dnia lipca. Przedstawiamy Wam zatem wyniki tych testów, czyli najlepsze smartfony wg. Antutu (lipiec 2018).\nNajlepsze smartfony – kto na podium?\nPierwsze miejsce na podium zajął gameingowy Black Shark od Xiaomi. Osiągnął w testach średnio 292 977 punktów. I zaznaczamy tu, że przy każdym z modeli wzięto pod uwagę taką samą ilość wyników testów, czyli dokładnie 1000. Tak, żeby było wiadomo, że jest uczciwie i sprawiedliwie. A wracając do zwycięzcy, Back Shark napędzany jest przez Snapdragona 845 ma 8 GB RAM-u i 256 GB pamięci wewnętrznej, a do tego wieloetapowy system chłodzenia cieszą. Dzięki temu ostatniemu nie przegrzewa się nawet pędząc jak szalony i nie traci wydajności 😉 I zupełnie na marginesie dodajemy, że nie jest to jego pierwszy miesiąc na pierwszym miejscu w zestawieniach Antutu. Przypadek…?\nDrugie miejsce zajął Oppo Find X. I co ciekawe, to jego pierwsze wystąpienie w zestawieniu Antutu. Mimo to z rozmachem jak widać, bo od razu wpasował się na podium i to jako drugi. Średnia jego wyników to 286 589 pkt. Jeśli chodzi o konfigurację, ma prawie identyczną jak Xiaomi. Jest jednak wzbogacony o różne dodatkowe nowinki, na przykład wysuwany aparat.\nOstatnie miejsce na podium zajął Vivo NEX S ze średnią 283 877 pkt. Jak pokazują wyniki, mniejszy dystans dzieli Vivo i Oppo niż Oppo i Black Shark’a.\nNajlepsze smartfony – reszta topowej 10\nPierwsze miejsca już odsłonięte, a kto znalazł się dalej w zestawieniu Antutu? Czwarte miejsce zajął OnePlus 6 z wynikiem 282 644 pkt., piąte Smartisan Nut R1 (274 729 pkt.), szóste Xiaomi Mi 8 ( 272 55 pkt.), siódme Mi MIX 2S (262 751 pkt.), ósme Samsung Galaxy S9+ (262 579 pkt.), dziewiąte Galaxy S9 (261 787 pkt.) i ostatnie, dziesiąte Sony Xperia XZ2 (250 293 pkt.).\nInternet stacjonarny – najtańsze oferty\nI znowu w najlepszej dziesiątce smartfonów najwięcej jest Xiaomi! Znalazły się na pierwszym, szóstym i siódmym miejscu, czyli przed flagowcami Samsunga. Huawei natomiast zajął dopiero miejsca od 12 do 14 z modelami kolejno: Huawei Mate 10, Huawei Mate 10 Pro, Huawei P20 Pro, Huawei Mate RS Porsche Design. Co tu dużo mówić, póki co, Xiaomi mimo niskich cen jest liderem w jeśli chodzi o prędkość.\nA Wy wolelibyście kupić flagowego Samsunga, czy Xiaomi?


Serum przeciwzmarszczkowe ☀ C-flush Serum 30ml ☀ Sklep Dottore\nSerum to precyzyjnie ukierunkowany kosmetyk, który szybko poprawia stan cery. Działa jak niewidzialna maska wyłapująca zanieczyszczenia, neutralizuje wolne rodniki, hamuje wywołany promieniowaniem UV stres oksydacyjny skóry. Zastosowana w C-flush serum cząsteczka wit. C jest stabilna, nie podrażnia skóry, chroni dłużej niż jej naturalna postać, która szybko traci swoje cenne właściwości. Proces uwalniania witaminy C z serum zachodzi stopniowo, dzięki czemu zapewnione jest stałe stężenie witaminy i skuteczna ochrona antyoksydacyjna skóry przez cały dzień!\nSekret C-flush serum to 15% składników aktywnych: 6% witaminy C (w postaci glukozydu askorbylu), arginina, xylitol, likopen, olej Sacha Inchi, gliceryna i olej jojoba.\npotrzeba antyoksydacyjnej ochrony skóry,\nDla uzyskania lepszych efektów zaleca się stosować wraz z C-flush cream RICH.\n6% witamina C – w stabilnej postaci glukozydu askorbylu - przeciwdziała procesom starzenia się skóry;\n4% arginina – łagodzi i koi skórę, pobudza syntezę kolagenu;\n4% olei roślinnych – wspomagają redukcję zmarszczek, zwiększają elastyczność naskórka, przyspieszają regenerację skóry i spowalniają procesy starzenia.


DZIECKO - Strona 33 z 34 - MWF\n5 sposobów na nudę, czyli zabawy z dziećmi bez użycia elektroniki. O tym jak zaangażować dzieci w zabawę bez użycia elektroniki aby budować z...\nJak walczyć z infekcją u małych (i nie tylko) dzieci. Podzielę się z wami moimi sprawdzonymi i skutecznymi sposobami na pozbywanie się infekcji od...\n7 wskazówek jak kąpać noworodka. Rodzice są zawsze nadopiekuńczy i za bardzo martwią się o swoje nowo narodzone dziecko. Jednym z bardziej stresujących momentów...\nByło to w weekend, stałam w rogu basenu, kołysząc w ramionach moje dziecko. Chowałam jego delikatną skórę w cieniu rzucanym przez szerokie rondo mojego,...\nJak myć zęby dziecku? To czego nie wiesz a powinnaś…\nHigienna jamy ustnej, każdy z nas wie, że jest to czynność, którą należy wykonywać codziennie. Oglądając telewizję w bloku reklamowym leci z pięć reklam...\nTop 10 ubranka dziecięce – mamy oko na modę, czyli subiektywny ranking Mamy w Formie! Top 10 ubranka dziecięce – mamy oko na modę! Mam...\nPonieważ mój brzuch dość długo się nie pojawiał, mój syn nie zdawał sobie sprawy, że czekają go nie lada zmiany. Problem pojawił się wraz...\nMetoda 5 s czyli Jak uśpić i uspokoić dziecko w 5 prostych krokach\nPrzeczytałaś tytuł, jak uśpić i uspokoić dziecko..., i sarkastycznie uśmiechnęłaś się pod nosem, przyznaj to sama albo pomyślałaś, że być może istnieje cudowny sposób...\nCiężarna i pies? Dziecko i pies? Jesteś w ciąży i masz w domu ukochanego pupila. Duży, mały, średni? Wiemy…najukochańszy. Może zastanawiasz się jak to...\n» 1 … 32 33 34 »


Nieudana aktualizacja Ultimate 1mb - Forum Atarum\n8. Sprzęt / Hardware » Nieudana aktualizacja Ultimate 1mb\nNiestety mam wielki problem. Próbowałem zaktualizować świeżo zakupiony Ultimate 1mb . Gdyż posiadał stary firmware. Niestety w połowie aktualizacji przerwało mi proces i się zresetowało. Obecnie po włączeniu Atari mam tylko ciemno czerwony ekran. Jest jakaś na to pomoc?\nWciśnięcie klawisza HELP też nic nie daje? Raczej to grubsza sprawa. Chyba to tylko programatorem można naprawić.\nTo zarysowuje szerszy problem, czyli gdy coś aktualizujemy musimy się upewnić, że zabezpieczyliśmy ten proces tak aby nie został niczym przerwany. Bo efekty mogą być właśnie takie jak opisał bandolier (choć nie sugeruję że coś sknocił).\nOdnośnie niezwykłej twórczości Microsoftu - cieszmy się że po aktualizacji firmware w Ultimate, DOSy na Atari nie będą mówiły, że to nowy sprzęt i się nie uruchomi - z powodu aktualizacji :P\nByć może problem z przerwaniem aktualizacji to tylko skutek tego, że komputer był uszkodzony wcześniej, np. padły pamięci RAM.\nJa miałem podobny problem, gdzie program flashujący się zawiesił już na początku zaraz po zrobieniu Erase.. efekt podobny... niestety kostka była do zaprogramowania ..\nPrawdopodobną przyczyną było to, że soft do programowania odpaliłem z mojego skonfigurowanego środowiska sparty.. kolejne flashe robię jedynie z czystego systemu odpalonego z SIDE, a plik rom wczytuję po SIO..\nJa aktualizuje spod SDX, ROMy mam na HDD SIDE i nigdy nie było problemów. Co więcej, aktualizowałem SDX z U1M a uFlash był odpalony właśnie spod SDX z U1M!!\nPrzykra sprawa... Ja właśnie z tego powodu w przypadku Atari wyznaję zasadę "dopóki działa to nie ruszaj" :)\na ja fleszuje wszystko w dowolnym konfigu, ze Sparty i najczęściej na dopale Rapidusem. Nigdy nie miałem problemów. Fleszowałem U1MB, IDE+, Side 1/2, czy rom rapidusa ;)\nA fleszowanie po SIO w obliczu posiadania jakiegokolwiek szybszego urządzenia I/O to głupota. Wydłuża nieraz kilkunastokrotnie proces fleszowania co zwiększa szanse na błąd w przypadku np. nieoczekiwanego braku zasilania ;)\nNo nie tak do końca, ja wrzucałem całą paczkę do U1M czyli 512kb to najpierw ROM szedł do RAMu a potem z RAMu flashował, także źródło i jego prędkość nic tu nie mają do rzeczy. Inna sprawa że kopiowałem ROM na HDD z SIO2BT (bo tak najwygodniej, nie lubię przekładać CFki) i te 512kb po SIO przy 57600 kopiowało się jakieś 3 minuty.\n.. no na fleszowanie z ramdysku nie wpadłem bo wydaje mi się to bez sensu. No nic, każdy ma na to jakiś swój mniej lub bardziej wygodny sposób. Powodzenia tak czy inaczej! ;)\nuflash flashjazza laduej do ramu cala zawartosc romu i pozniej flashuje.\nmimo szczerych checi nIGDY nie udalo mi sie uwalic ultimate\nIf UFLASH hangs during the flash or the flash fails, it's because there's something wrong with the hardware. Take note of that and proceed accordingly. ;)\nflashjazzcat - well pointed :D


Przerwa Świąteczna CSI\nKorzystając z aury zbilżających się Świąt Bożego Narodzenia oraz nadchodzącego Nowego Roku, chcielibyśmy serdecznie podziękować za dotychczasową współpracę wszystkim naszym Klientom i Kontrahentom. Pragniemy jednocześnie poinformować, że od dnia 21.12.2017 r. do 1.01.2018 r. nie będzie możliwa realizacja zamówień. Mając na uwadze rozpoczęty proces wdrażania nowego systemu operacyjnego CSI, który będzie miał na celu usprawnienie m.in. procesów sprzedaży do dnia 2.01.2018 r. nie będzie możliwości generowania i wysyłania faktur. Prosimy o cierpliwość i wyrozumiałość. Oczywiście w nagłych przypadkach nasz dział wsparcia technicznego w dniach 21 – 22.12.2017 i 27 – 29.12.2017 będzie do Państwa dyspozycji. Natomiast przedstawiciele działu handlowego, wypoczęci i pełni energii powrócą do Państwa już wkrótce, bo 2 stycznia 2018 r.\nDyżur telefoniczny w pilnych sprawach:


Potrawka z kurczakiem i warzywami z rosołu + film - Smakowite Dania\nHome » Dania Główne » Potrawka z kurczakiem i warzywami z rosołu + film\nPotrawka z kurczakiem i warzywami z rosołu + film\n3 lutego 2022 magda111 0 Dania Główne,\nPotrawka z kurczakiem i warzywami z rosołu z dodatkiem zielonego groszku czyli tanie, proste w przygotowaniu, sycące i smaczne danie to ciekawy pomysł na wykorzystanie resztek z rosołu z poprzedniego dnia. Taka potrawka będzie świetną propozycją na obiad dla całej rodziny, znakomicie smakuje podana z ziemniakami i surówką.\n3 ugotowane udka z kurczaka\nwłoszczyzna z rosołu ( 3 średnie marchewki, pietruszka, kawałek selera )\nmała puszka groszku konserwowego ( 200 g )\n300 ml zimnego rosołu\nObraną cebulą drobno siekamy. Ugotowane i ddzielone od kości mięso z kurczaka kroimy na mniejsze części. Włoszczyznę z rosołu czyli pietruszkę, marchew i seler kroimy w niewielką kostkę.\nNa patelni z rozpuszczonym masłem delikatnie szklimy posiekaną cebulkę, często mieszamy. Do cebuli dodajemy mąkę i całość energicznie mieszamy do połączenia się składników, na jednolitą masę bez grudek. Następnie wlewamy zimny rosół i wszystko ponownie mieszamy, doprowadzamy do wrzenia, zmiejszamy płomień i gotujemy około 5 minut, do momentu aż sos zgęstnieje.\nSos doprawiamy do smaku odrobiną soli oraz czarnym pieprzem i mieszamy. Na końcu do sosu dodajemy pokrojone mięso, warzywa oraz odsączony z zalewy groszek, wszystko razem łączymy i podgrzewamy aż zawartość patelni będzie gorąca, po czym zdejmujemy z ognia. Tak przygotowaną potrawkę podajemy z ziemniakami, ulubioną surówką i posiekaną natką.\nTagi: Potrawka z kurczakiem i warzywami z rosołu\nNext: Żeberka BBQ z piekarnika + film


pracownicy transgraniczni » Radio 90 FM\n25 lutego 2021 / 06:01\nSzczepionka, test albo kwarantanna. Co z pracownikami transgranicznymi?\n"Zdecydowaliśmy się wprowadzić obowiązek kwarantanny dla osób powracających z Czech i Słowacji" - poinformował podczas środowej (24.02.) konferencji prasowej minister zdrowia Adam Niedzielski. Czy zmiany obejmą pracowników transgranicznych?\n23 października 2020 / 06:21\nMieczysław Kieca pisze list do Jarosława Gowina w sprawie pracowników transgranicznych\nMieszkańcy naszego regionu pracujący w czeskich firmach znów boją się o swoją przyszłość. W ich sprawie już teraz interweniuje prezydent Wodzisławia Śląskiego, Mieczysław Kieca, który pisze list do wicepremiera Jarosława Gowina. To reakcja na pojawiające się w mediach doniesienia, że Czesi planują lockdown, ograniczenie w ruchu i zamknięcie granic.\n15 września 2020 / 06:00\nWracają kontrole na granicy. Słowacy kontrolują Czechów\nCzy powrócą problemy pracowników transgranicznych? Na razie się na to nie zanosi, ale każda taka informacja elektryzuje Polaków pracujących na pograniczu. jak informuje „Zwrot” gazeta Polaków w Republice Czeskiej, od najbliższego piątku 18 września, obywatele Republiki Czeskiej, którzy będą chcieli wjechać na Słowację, będą musieli mieć negatywny test na koronawirusa, albo odbyć kwarantannę.\n14 sierpnia 2020 / 11:49\nCzekali na to od miesięcy. Nie będą już musieli przeprowadzać testów\nPracownicy transgraniczni od piątku (14.08.) od godz. 12.00 nie będą musieli przedstawiać czeskiemu pracodawcy testów na koronawirusa. To bardzo dobra wiadomość dla tysięcy pracowników, którzy musieli co dwa tygodnie nierzadko na swój koszt przeprowadzać badania.\n19 lipca 2020 / 10:24\nKoronawirus w Czechach. Rośnie fala zakażeń, wróciły ograniczenia\nCoraz więcej przypadków koronawirusa u naszych południowych sąsiadów. Nowe ogniska zakażeń odnotowywane są głównie w kraju morawsko-śląskim. Teraz poza powiatami karwińskim i frydecko- misteckim, gdzie zakażenia stwierdzono wśród górników, to także Ostrawa, Nowy Jiczin i Bruntal.\n2 lipca 2020 / 11:39\nTesty co 10 dni a nie co miesiąc, czyli o problemach pracowników transgranicznych\nPracujesz w Czechach? Musisz co 10 dni, a nie jak do tej pory co miesiąc wykonać testy na obecność koronawirusa. Jest gorzej, niż było przed zamknięciem granicy - mówią ci, którzy pracują w Czechach w województwie morawsko śląskim. To tysiące osób zatrudnionych między innymi w górnictwie czy przemyśle motoryzacyjnym.\n30 czerwca 2020 / 07:51\nW Cieszynie „wygaszono” granicę\nZdemontowano budki policyjne, nikt nie sprawdza na granicznych mostach. O północy granica została otwarta. Jak już wiecie z wiadomości Radia 90, bez przeszkód można wjechać do Republiki Czeskiej.


NOW Foods - CurcuFRESH Kurkumina, 60 vkaps - Shaman.pl\nNOW Foods - CurcuFRESH Kurkumina, 60 vkaps SUPLEMENT DIETY\nStandaryzowany sok z kurkumy w proszku (otrzymany ze świeżego soku z kłącza kurkumy) (Curcuma longa) (CurcuFRESH) (20 mg całkowitych kurkuminoidów) 1000 mg\nSkładniki: Kapsułka celulozowa: hydroksypropylometyloceluloza; mąka ryżowa, nośnik: kwasy tłuszczowe (źródło roślinne), substancje przeciwzbrylające: dwutlenek krzemu i sole magnezowe kwasów tłuszczowych (źródło roślinne). Nie zawiera alergenów: drożdży, pszenicy, glutenu, soi, kukurydzy, mleka, jaj, ryb, skorupiaków ani orzechów drzewnych. Wyprodukowano w obiekcie GMP, który przetwarza inne składniki zawierające te alergeny.\nPrzeciwwskazania: Tylko dla dorosłych. Zachowaj ostrożność chcąc stosować ten produkt w przypadku ciąży / karmienia piersią, przyjmowania leków lub choroby (w tym zaburzeń czynności wątroby, pęcherzyka żółciowego lub problemów żołądkowo-jelitowych).\nCzy wiesz, że w Indiach produkuje się nawet 500000 ton kurkumy? Kłącze tej rośliny cieszy się tak dużą popularnością nie tylko dzisiaj – właściwości kryjące się w kurkumie doceniane są od setek lat. Głównym jej związkiem jest kurkumina, wyróżniająca się różnorodną aktywnością biologiczną. Kurkuma znajduje zastosowanie w przemyśle spożywczym i w kosmetyce, a pozyskiwane z jej kłącza ekstrakty i soki – również w suplementacji.\nSuplement diety ze standaryzowanym sokiem z kurkumy w proszku\nSzukając wysokiej jakości suplementu diety z tej kategorii, warto zatrzymać się na dłużej przy propozycji firmy NOW Foods. CurcuFRESH Curcumin to suplement w formie kapsułek do połknięcia. Zawiera standaryzowany sok z kurkumy w proszku, który otrzymano ze świeżego soku z kłącza kurkumy (Curcuma longa, CurcuFRESH, 20 mg całkowitych kurkuminoidów). Zapraszamy do zapoznania się z pozostałymi suplementami NOW Foods z roślinnymi ekstraktami.\n95,00 zł 83,99 zł\n84,50 zł 74,99 zł


Żabka w nowej odsłonie z kolejnym sklepem w Al. Jerozolimskich - Detal\nŻabka w nowej odsłonie z kolejnym sklepem w Al. Jerozolimskich\nAutor: dlahandlu.pl 2 stycznia 2017 10:57\nSklep sieci Żabka w nowym koncepcie został otwarty w Al. Jerozolimskich 44 w Warszawie. To jedna z 5. Żabek, które działają w centrum Warszawy, przy Al. Jerozolimskich.\nDo początku 2015 roku w pobliżu tej lokalizacji działał Carrefour Express. Obecnie sklep tej sieci działa po przeciwnej stronie ulicy obok sklepu 1Minute.\nŻabka Polska, do której należą szyldy Żabka i Freshmarket dysponuje obecnie siecią ponad 4350 sklepów formatu convenience. Od początku 2016 roku obu sieciom przybyło ponad 200 placówek.\nEmek 2017-01-03 14:25:46\nGdzie zgubiliście profesjonalizm? Piszecie jakieś uproszczone bzdury.\nW miejscu, w którym działa żabka działał broker Gerda. Sklep carrefour działał kilkanaście metrów dalej. Sklep carrefour po drugiej stronie Jerozolimskich działał zanim uruchomiono nieistniejącego carrefoura przy jerozomilskich 42.\nKLIK 2017-01-02 15:25:00\nCzy portal Dla Handlu to jeszcze polski portal? Tylko Biedra,Żaba i Cerrefour!! A gdzie o naszym handlu.Straszycie wolnymi niedzielami/vide Renata Juszkiewicz/, zwolnieniami w handlu. A może tak więcej obiektywizmu w Nowym Roku,czego Wam życzę!


Leczenie atopowego zapalenia skóry – Wysokie Szpilki\nHektor 11 marca, 2022 Zdrowie\nAtopowe zapalenie skóry (AZS), nazywane również egzemą jest przewlekłą chorobą zapalną skóry, której źródło leży między innymi w genach pacjenta. Atopia uważana jest za chorobę cywilizacyjną, ponieważ obecnie cierpi na nią prawdopodobnie aż 1/3 populacji. Charakterystyczną cechą choroby są: silny świąd skóry oraz wysypka. W jaki sposób radzić sobie z AZS i jak go leczyć? Zachęcamy do przeczytania artykułu.\nSkóra człowieka stanowi barierę, która chroni organizm ludzki przed niekorzystnym oddziaływaniem zarazków, alergenów i innych związków. Warto wiedzieć, że u niektórych, nadwrażliwych osób w momencie kontaktu z alergenami dochodzi do stanu zapalnego skóry. Stan ten nazywa się wypryskiem atopowym, czyli inaczej atopowym zapaleniem skóry. AZS jest typową chorobą alergiczną, zaczyna się zwykle we wczesnym dzieciństwie, niekiedy dotyka również osoby dorosłe.\nW przypadku występowania AZS w organizmie człowieka podwyższa się poziom immunoglobuliny E.\nPrzyczyny tego schorzenia nie zostały w pełni poznane. Uważa się, że kilka genów może być zaangażowanych w rozwój tej choroby. Na atopowe zapalenie skóry mogą mieć również wpływ czynniki środowiskowe, immunologiczne czy współistniejące defekty bariery skórnej. Osoby zmagające się z AZS bardzo często są alergikami uczulonymi na pyłki lub pokarmy.\nObjawy AZS są charakterystyczne, bardzo często widoczne oraz nieprzyjemne. Na ciele pojawia się zwykle wysypka w postaci grudek z sączącą się ropą i rumień. Skóra bardzo mocno się przesusza oraz swędzi. Warto wiedzieć również, że nie magazynuje ona wody, dlatego osoby cierpiące na AZS powinny stale się nawadniać. Niestety, czynnik ten wpływa również na walkę z tą chorobą, jest ona przez to dosyć długotrwała i często trudna.\nDo symptomów AZS można również zaliczyć:\nuczucie swędzenia podczas pocenia się,\nzwiększoną podatność na zakażenia gronkowcem,\nobjawy alergii, nietolerancja pokarmowa.\nAZS diagnozuje się na podstawie obrazu klinicznego. Spore grono dermatologów decyduje się także na zlecenie badań poziomu ogólnego i specyficznego IgE oraz testów skórnych i płatkowych.\nLeczenie atopowego zapalenia skóry jest długotrwałe. Wymaga cierpliwości oraz dyscypliny od chorego. Przede wszystkim należy pamiętać o przywróceniu szczelności skórze oraz zwalczaniu jej nadmiernej suchości. W tym celu warto używać specjalnych preparatów przeznaczonych dla skóry atopowej. Są to balsamy i kremy natłuszczające. Kosmetyki te należy delikatnie wklepywać w skórę i unikać intensywnego wsmarowywania.\nPonadto, należy także powstrzymywać się przed drapaniem skóry, które powoduje dalsze jej uszkodzenie. W przypadku dużych zmian skórnych, które są mocno swędzące, pomagają bardzo często okłady z wilgotnej gazy.\nAtopowe zapalenie skóry leczy się różnorodnymi maściami, kremami, żelami stosowanymi miejscowo na skórę, a także niekiedy antybiotykami, lekami grzybobójczymi, czy antyhistaminowymi.\nGdzie kupić leki na AZS?\nJeśli szukasz sprawdzonej apteki, w której nabędziesz wszystkie potrzebne leki na AZS, warto zdecydować się na zakupy w aptece WAWA. W ofercie znajdziesz leki glikokortykosteroidowe, powszechnie stosowane przy AZS, maści, żele antybakteryjne i antygrzybicze, tabletki przeciwwirusowe, przeciwalergiczne i wiele innych. Ponadto, w aptece WAWA dostępne są również różnorodne preparaty natłuszczające polecane przy AZS.\nAtopowe zapalenie skóry jest bardzo często chorobą przewlekłą, której przyczyny nie są w pełni znane. Dolegliwość ta wiąże się jednak z między innymi zaburzeniami immunologicznymi oraz genetycznymi. Osoby chorujące na AZS zmagają się, np. z uporczywym świądem oraz egzemą. AZS leczy się poprzez stosowanie środków podawanych miejscowo na skórę. W niektórych wypadkach można używać też leków przeciwgrzybiczych, przeciwwirusowych, antyhistaminowych. Należy również odpowiednio natłuszczać skórę polecanymi kosmetykami. Wszystkie produkty, które pomogą Ci walczyć z AZS, znajdziesz w szerokiej ofercie apteki WAWA.


Astar Sonaris S aparat z głowicą GS4 1/3,5 MHz 4 cm² do klasycznych ultradźwięków i fonoforezy\nAstar Sonaris S jest nowoczesnym aparatem służącym do wykonywania zabiegów sonoterapii. W połączeniu z elektrostymulatorem możliwe jest również przeprowadzanie zabiegów terapii skojarzonej. Aparat współpracuje z typami głowic ultradźwiękowych (GS1 oraz GS4) generującymi falę ultradźwiękową o częstotliwości 1 MHz lub 3,5 MHz. Urządzenie wyróżnia się wyrafinowanym wzornictwem, funkcjonalnością i ergonomią oraz jakością wykonania. Niewielkie rozmiary i masa pozwalają na łatwe przenoszenie i pracę poza dedykowanym stanowiskiem, np. w terapii środowiskowej. Aparat posiada wbudowaną bazę gotowych procedur terapeutycznych (52), istnieje także możliwość tworzenia przez użytkownika własnych programów zabiegowych. Oferuje także tryb manualny dla zaawansowanych użytkowników z pełną kontrolą nad parametrami zabiegowymi. Aparat wyposażony jest między innymi w kolorowy wyświetlacz, na którym można pracować w trybie graficznym. Produkt zaprojektowany do celów medycznych, posiada wszelkie wymagane dopuszczenia i certyfikaty.\nmożliwość współpracy z aparatem do elektroterapii\ngłowica ultradźwiękowa GS4 1/3,5 MHz 4 cm²\ngłowica GS 1/3,5 MHz 1 cm²\nprzewód połączeniowy do terapii skojarzonej z aparatem Aries lub Duoter Plus do elektroterapii\n- tryby pracy: ciągły\n- częstotliwość pulsowania: 16 Hz\n- wypełnienie przebiegu pulsującego: 10%\nGłowica GS 1/3,5 MHz 1 cm²:\n- powierzchnia promieniowania: 1 cm²\n- częstotliwość pracy: 1 MHz\n- moc maksymalna: 2,5 W\n- maksymalna gęstość mocy: 2,5 W/cm²\nGłowica GS4 1/3,5 MHz 4 cm²:\n- powierzchnia promieniowania: 4 cm²\n2 lata na głowice\nBTL-4710 Smart 1-kanałowy aparat do terapii ultradźwiękowej z kolorowym ekranem dotykowym\nKupując teraz oszczędzisz na każdej sztuce kwotę 1460.00 PLN\nAstar Sonaris S aparat z głowicą GS 1/3,5 MHz 1 cm² do klasycznych ultradźwięków i fonoforezy\nKupując teraz oszczędzisz na każdej sztuce kwotę 1300.00 PLN\nKupując teraz oszczędzisz na każdej sztuce kwotę 649.00 PLN\nKupując teraz oszczędzisz na każdej sztuce kwotę 849.00 PLN\nKupując teraz oszczędzisz na każdej sztuce kwotę 590.00 PLN


Nasza działalność, rok 2006, projekt monitorowania plaży\nProjekt monitorowania plaży na Cyplu Helskim\nOdcinek który obraliśmy za miejsce monitoringu to sama końcówka Półwyspu Helskiego.\nPlaża ta była jeszcze dwa lata temu terenem wojskowym, w związku z tym jest ona jeszcze ciągle dzika i w miarę rzadko uczęszczana przez turystów. Przynajmniej na pierwszy rzut oka tak wydawałoby się. Nie ma tam żadnych zabudowań gospodarczych ani innych obiektów poza starymi, rozwalającymi się bunkrami. Plaża jest z pozoru czysta. Po bliższym przyjrzeniu okazuje się, że jest dość często odwiedzana przez ludzi, którzy idąc zachwycają się jej dzikim pięknem i jednocześnie zostawiają po sobie śmieci. Postanowiliśmy, w miarę możliwości, liczyć w każdym miesiącu te śmieci i zbierać je. Chcemy przekonać się kiedy tych śmieci jest najwięcej.\nPlaża na której zliczane były śmieci.\nDo tego celu postanowiliśmy wprowadzić do zajęć w Błękitnej Szkole w Helu zajęcia dotyczące zanieczyszczeń w Morzu Bałtyckim podczas których śmieci z tej plaży były liczone i zbierane. Liczenie rozpoczęliśmy w miesiącu marcu i kontynuowano je do listopada 2007 roku. Ponieważ takie zajęcia nie miały miejsca w wakacje, danych z miesięcy lipca i sierpnia brakuje. W miesiącach zimowych (grudzień – styczeń) ze względu na warunki pogodowe również musieliśmy zrezygnować z liczenia śmieci.\nOto jak wyglądają uzyskane dane.\nZ wykresów wyraźnie widać, że w 2006r i 2007r na dzikiej plaży w Helu, najwięcej możemy znaleźć papieru i tworzyw sztucznych (plastikowych butelek oraz nakrętek najwięcej). Widać także, że wraz z zbliżaniem się lata, czyli sezonu turystycznego, ilość tego rodzaju śmieci rośnie. Choć w 2007 roku najwięcej tworzyw sztucznych było w kwietniu to w następnych miesiącach był już ten sam schemat co w roku 2006. Było to spowodowane zmniejszeniem się szerokości plaży, na której prowadziliśmy monitoring, w wyniku abrazji. Wniosek jaki się nasuwa to, że nas ludzi w kolejnych miesiącach jest coraz więcej, a przynajmniej tych którzy śmiecą. I takie oto obrazki można było zobaczyć bardzo często latem.\nKiedy zaczyna się jesień i robi się coraz zimniej (październik – listopad) ilość ludzi na plaży znacznie się zmniejsza. Skutkiem tego jest zmniejszenie się również ilości zanieczyszczeń. Choć widzimy, że wykres pokazuje całkiem sporą ich liczbę, dlaczego? Skąd biorą się te śmieci na plaży kiedy ludzi już tam nie ma? Odpowiedź jest prosta. Ludzie zaśmiecają nie tylko plaże ale i samo morze. Razem z falami na plaże są wyrzucane te śmieci które kiedyś wyrzuciliśmy do morza. Jak widać z wykresu jest ich całkiem sporo.\nPamiętajmy że to co widzimy na plaży to zaledwie 15% śmieci. Następne 15% unosi się w toni wodnej, a aż 70% znajduje się na dnie morza. Także nie dziwmy się, gdy po nawet małym sztormie część z tych śmieci znajdzie się na naszej plaży.\nAle czy tylko ludzie którzy są na plaży lub mieszkają nad Morzem Bałtyckim mogą być odpowiedzialni za jego zanieczyszczenie? NIE. Cała Polska jest obszarem z którego spływają rzeki do morza (inaczej zlewisko) i jeśli wrzucimy coś do Wisły w Krakowie to prędzej czy później wyląduje to w morzu.\nMikoszewo. Zaśmiecone ujście królowej polskich rzek – Wisły.\nTymczasem, po latach obserwowania wyrzucanych do morza plastikowych opakowań zauważono, że nim się one całkowicie rozłożą (za parę set lat) wcześniej przechodzą w stan rozdrobnienia. Pękają na coraz mniejsze kawałki, albo szorowane o dno i plażowy piasek wiatrem, falami i podwodnymi prądami ścierają się na mikroskopijny pył. Wśród drobin krystalicznego piasku lub kropel wody, ten bardzo czasami kolorowy „plastikowy kurz” wygląda niewinnie. Niestety, w środowisku naturalnym, dostaję się już do przewodów pokarmowych zooplanktonu, dennych skorupiaków i mięczaków oraz innych drobnych organizmów, których zwyczajem jest zjadać bardzo malutkie drobinki materii organicznej. A te plastikowe okruszki bardzo ją przypominają. Czyniąc to, zaczynają chorować. Z kolei one same, zjedzone z tym co same zjadły, dostarczają plastikowego pyłu żołądkom organizmów wyższego piętra troficznej piramidy - do ryb, ptaków i morskich ssaków. Za każdym razem jak będziemy jeść rybę będziemy też zatruwać samych siebie.\nWniosek może być tylko jeden, wyrzucajmy śmieci tylko do kosza lub na wysypiska.\nW morzu mamy ich już dość.\nWszystkim szkołom biorącym udział w zliczaniu i zbieraniu śmieci DZIĘKUJEMY.\nSP nr 5 im Wojska Polskiego w Lęborku\nZS w Wielim Podlesiu\nSP nr 2 w Błoniu\nPSP w Borzechowie\nZS w Trumiejkach\nSP im Obrońców Wybrzeża w Żukowie\nGimnazjum nr1 w Lęborku\nSp w Morzeszczynie i Nowej Cerkwi\nZSS nr 3 Rumia\nSP im A. Mickiewicza w Łebie\nGimnazjum Im Jana Pawła II w Jastarni\nSP nr 11 w Gdańsku\nSP nr 17 w Gdańsku\nGimnazjum nr 29 im Jana Kochanowskiego w Gdańsku\nLO nr 12 we Wrocławiu\nLO nr 1 z Kartuz\nZSO nr 6 w Gdańsku\nLO nr 9 w Gdańsku\nZS nr 12 w Gdyni\nSP im Kunegundy Pawłowskiej w Trąbkach Wielkich\nZS Elektronicznych i Chłodniczych w Gdyni\nSP nr 48 w Gdyni\nLO nr 5 w Gdyni\nLO nr 12 w Gdyni


Jak można kontrolować stan magazynowy opakowań zwrotnych?\nWiele hurtowni, zakładów produkcyjnych oraz magazynów wysyła towary we własnych opakowaniach, które podlegają zwrotowi. Dokładne dopilnowanie tego procesu jest niemożliwe bez odpowiednich rozwiązań z dziedziny IT. W tym zakresie warto postawić na konfigurację systemu zarządzania magazynem z narzędziem RFID, które umożliwia bieżącą kontrolę zwrotów pojemników, skrzynek lub palet, a także weryfikację terminu ich oddania.\nIstota ewidencjonowania opakowań zwrotnych\nWe wszystkich zakładach produkcyjnych lub centrach logistycznych towary wysyłane są w specjalnie przeznaczonych do tego celu opakowaniach. Najczęściej podlegają one zwrotowi do firmy wysyłającej. Niemniej jednak przy dużym dziennym obrocie, który można szacować na nawet kilka tysięcy wyrobów, nie sposób samodzielnie upilnować wszystkich pojemników. Bardzo często zdarza się tak, że odbiorcy ich nie zawracają, co generuje dodatkowe koszty dla przedsiębiorstwa, a niejednokrotnie wydłuża również czas realizacji dostawy. Równocześnie wiele firm korzysta z opakowań zbiorczych swoich klientów lub dostawców i ważne jest by panować nad ilościami opakowań pożyczonych od kontrahentów. Stąd też wprowadzenie odpowiedniego systemu do zarządzania opakowaniami zwrotnymi pozwoli nie tylko na wyeliminowanie tych problemów, ale także umożliwi bieżącą kontrolę stanu magazynowego palet, kontenerów IBC, kegów, koszy etc. Tego rodzaju rozwiązania i wsparcie w ich zakresie oferuje na przykład firma informatyczna Novacura z Krakowa.\nDziałanie i wdrożenie technologii RFID\nTo skrót od angielskiej nazwy Radio-Frequency Identification oznaczającej identyfikację przy wykorzystaniu fal radiowych. System składa się z dwóch układów: czytnika oraz etykiet. W skład pierwszego wchodzą czytnik z nadajnikiem, odbiornikiem i dekoderem oraz antena nadawczo-odbiorcza, a drugi stanowią układ scalony (elektroniczny) oraz antena. Dzięki temu możliwe jest odczytywanie zapisanych na chipie umieszczonym na opakowaniu informacji za pomocą czytnika wytwarzającego pole elektromagnetyczne. W zależności od skomplikowania systemu RFID możliwe jest dekodowanie danych z odległości kilku centymetrów do kilkunastu metrów. Powiązanie takiego rozwiązania z narzędziem WMS do zarządzania zasobami magazynowymi pozwala stworzyć kompletną bazę danych, która będzie zawierać spis wszystkich opakowań, którymi dysponuje przedsiębiorstwo, a także miejsc docelowych, do których dostarczanych jest towar.\nUżycie kodów kreskowych i innych metod weryfikacji ewidencji\nJeśli firma nie decyduje się na wdrożenie RFID (np. ze względu na fakt, że ich kontrahenci używają własnych opakowań, które nie są wyposażone w identyfikatory RFID), w alternatywie można wprowadzić oznakowanie opakowań za pomocą kodów kreskowych. Rozwiązanie firmy Novacura, integrujące się z czytnikami kodów (lub urządzaniami mobilnymi) znacząco ułatwia wówczas ewidencjonowanie dostaw opakowań (zarówno od kontrahentów jak i do nich) – spis opakowań wykonywany jest pół-automatycznie dzięki wczytaniu kodów kreskowych poszczególnych opakowań ze specjalnych przylepionych do nich etykiet.\nUzupełniającą strategią jest ważenie puli opakowań przyjmowanych od kontrahentów (np. w razie zwrotu) i zbiorcze weryfikowanie, czy masa dostarczonych opakowań zgadza się z teoretyczną wagą, którą powinny mieć opakowania wylistowane w ramach dostawy. W razie rozbieżności – system automatycznie może zgłosić problem, w wyniku którego nastąpi pełna inwentaryzacja dostarczonych opakowań.\nZalety stosowania ewidencji opakowań zwrotnych\nPoza oczywistym aspektem, jakim jest bieżąca weryfikacja stanu opakowań w magazynie, dużą zaletę stanowi fakt wygody. Rejestracja tagów może następować zdalnie, bez konieczności fizycznego kontaktu z chipem. Ponadto czytniki mogą rejestrować dane z kilkuset etykiet naraz, które znajdują się w jego zasięgu. To w znaczny sposób wpływa na sprawność procesów oraz szybkość realizacji zamówienia. Ponadto system RFID jest kompatybilny z większością rozwiązań informatycznych, stosowanych w przestrzeniach magazynowych i produkcyjnych. Narzędzie ułatwia wprowadzenie terminów zwrotów opakowań, a w razie braku jego dotrzymania łatwo i szybko można sprawdzić, który kontrahent przyczynił się do zaistniałych strat, co pozwala skoordynować dostawę opakowań znajdujących się u kontrahenta (np. poprzez automatyczne wygenerowanie zlecenia / monitu). Ponadto, systemowy nadzór pozwala firmie weryfikować także po swojej stronie stany opakowań należących do innych kontrahentów, i inicjować ich zwrot, w sytuacji przekroczenia ustalonych stanów maksymalnych.


Szarpanina o futbolowe gwiazdy - Dziennik Trybuna\nSzarpanina o futbolowe gwiazdy\nChociaż pandemia koronawirusa mocno nadwyrężyła finanse europejskich klubów sportowych, to w futbolowym światku wciąż są enklawy, w których szasta się bez opamiętania pieniędzmi. Kryzysem zdają się też nie przejmować agenci piłkarskich gwiazd i żądają w imieniu swoich podopiecznych gigantycznych apanaży.\nPo zmianie barw przez Leo Messiego i jego spektakularnych przenosinach z Barcelony do Paris Saint-Germain, najwięcej emocji budzą transferowe harce wokół dwóch najbardziej pożądanych obecnie piłkarzy – 23-letniego Francuza Kyliana Mbappe i 21-letniego Norwega Erlinga Haalanda. W hiszpańskim telewizyjnym programie piłkarskim „El Chiringuito” podano informację, że Real Madryt złożył Paris Saint-Germain oficjalną ofertę wykupu Mbappe opiewającą na kwotę 160 milionów euro oraz poprosił PSG o pozwolenie na rozpoczęcie rozmów z zawodnikiem. Ponieważ prowadzący program Josep Pedrerol jest dobrym znajomym prezydenta madryckiego klubu Florentino Pereza, informacja ta zyskała status wiarygodnej i została powielona przez media na całym świecie. To kolejna odsłona trwającej już od blisko dwóch lat transferowej sagi z udziałem francuskiego piłkarza i madryckiego klubu, ale wygląda na to, że katarscy właściciele paryskiego klubu są już nią trochę zmęczeni.\nTak przynajmniej twierdzi włoski dziennik „La Gazzetta dello Sport” i przypomina, że Mbappe wciąż odmawia przedłużenia wygasającego w czerwcu 2022 roku kontraktu z PSG, co stawia paryski klub w trudnym położeniu. Warto w tym miejscu wspomnieć, że Mbappe przeszedł do Paris Saint-Germain z AS Monaco za 180 mln euro i jest drugim po Neymarze najdroższym piłkarzem w historii futbolu. A zgodnie z przepisami FIFA i UEFA jeśli nie przedłuży umowy, po jej wygaśnięciu będzie mógł odejść za darmo. Byłaby to więc podwójnie dotkliwa strata dla katarskich szejków, bo oprócz finansowej także wizerunkowa. Takiej ujmy na swoim biznesowym honorze na rok przed mistrzostwami świata tak bardzo chcą uniknąć, że z jednej strony oferują Mbappe znaczną podwyżkę i tak już lukratywnego kontraktu, a z drugiej straszą go, że jeśli nie przedłuży umowy, to do czerwca przyszłego roku będzie mecze oglądał wyłącznie z trybun.\nKatarczycy odrzucili więc ofertę Realu Madryt opiewającą na 160 mln euro, to samo zrobili też z ofertą 180 mln euro. Dziennika „Le Parisien” donosi, że dyrektor sportowy PSG Brazylijczyk Leonardo w tych dniach otrzymał od katarskich właścicieli klubu zgodę na podjęcie rozmów z Realem Madryt, ale ma żądać za transfer Mbappe już tego lata nie mniej niż 220 mln euro.\nPrezes madryckiego klubu Florentino Perez nie chce wojny z Katarczykami, bo nie zamierza podzielić losu Barcelony, której władze weszły z nimi w konflikt przy okazji próby pozyskania z PSG obrońcy Marco Verattiego, więc w odwecie szejkowie wyrwali z zespołu „Dumy Katalonii” Neymara, a tego lata jej największą gwiazdę – Leo Messiego. Ale ewentualny transfer Mbappe już tego lata może poruszyć lawinę, bo prezydent PSG Nasser Al-Khelaifi będzie chciał od razu zapełnić lukę po francuskim napastniku, a musi z przyczyn ambicjonalnych i wizerunkowych pozyskać gracza o co najmniej równorzędnej marce. A takich na rynku wielu nie ma, stąd spekulacje, że do PSG może przejść zniechęcony grą w Juventusie Cristiano Ronaldo. Pada też w nich nazwisko Roberta Lewandowskiego, którego izraelski agent, Phini Zahavi, już wedle francuskich i niemieckich mediów odbył nawet rozmowy z przedstawicielami francuskiego potentata, o czym zapewnia m.in. portal Get French Football News. Te medialne doniesienia poruszyły nawet szefów Bayernu Monachium, którzy co prawda jak zawsze w takich przypadkach przypomnieli, że Polak ma z Bayernem ważny kontrakt jeszcze do końca czerwca 2023 roku, ale niemieckie media zauważają, że Lewandowski milczy w tej sprawie, a jeśli już ostatnio coś z siebie w tej kwestii wydusił, nie były to deklaracje lojalności wobec Bayernu. Według dziennikarzy „Bilda” Polak ma pretensje do szefów Bayernu, że po cichu prowadzą negocjacje z agentem Erlinga Haalanda i jeśli zakończą je pomyślnie, wtedy latem przyszłego roku będą chcieli wstawić Lewandowskiego na transferową karuzelę, żeby jeszcze coś na nim zarobić na rok przed wygaśnięciem obecnej umowy.\nNie można jednak wykluczyć, że szefowie Bayernu zmienią zdanie w kwestii transferu Haalanda, bo agent norweskiego piłkarza Mino Raiola oferuje swojego podopiecznego wielu klubom. Niedawno wyciekły do mediów szczegóły jego negocjacji z Chelsea Londyn. Triumfator poprzedniej edycji Ligi Mistrzów zerwa jednak pertraktacje gdy Raiola zażądał dla Haalanda zarobków w wysokości 50 mln euro rocznie, zaś dla siebie prowizję w wysokości 40 mln euro. Norweskim napastnik raczej więc zostanie w Dortmundzie jeszcze co najmniej przez jeden sezon, ale w przyszłym roku uaktywni się jego klauzula wykupu, która wynosi 75 mln euro.Ofert mu pewnie nie zabraknie, ale na zarobki na poziomie 50 mln euro chyba nie ma co liczyć. Dla porównania – Lewandowski zarabia w tej chwili rocznie około 25 milionów euro.\nFiled under: Erling Haaland., Kyliasn Mbappe, piłkarskie transfery, Robert Lewandowski\nLiga Mistrzów UEFA 2021/2022 w komplecie\nDobra zmiana w rankingu UEFA


» Bransoletka Angelit\nBransoletka zrobiona z kamieni naturalnych -Angelit- oraz pereł naturalnych hodowlanych z dodatkiem srebra lub srebra pozłacanego 24k złotem. Jest robiona na żyłce jubilerskiej z zapięciem na indywidualny wymiar klienta, który trzeba wpisać w uwagach do zamówienia, bądź z regulacja. Bransoletka może być również wykonana na gumce jubilerskiej.\nAngelit jest to kamień wibracji Anielskich. Uspokaja, usuwa lęki. Podtrzymuje wiarę, miłość i spokój. W jego towarzystwie kontakt z przewodnikami Anielskimi jest ułatwiony. Czekaj na ich znak, albo wycisz się w medytacji aby poczuć ich wspierającą energię.\nAngelit jest zalecany znakom zodiaku takim jak: Rak, Wodnik, Strzelec


Typy na dziś: Dubel na piątek 9.02. |\nDubla na piątek zagramy w holenderskiej Eerste Divisie oraz rumuńskiej ekstraklasie. Łączny kurs kuponu na podwojenie na dziś wynosi 2.18. Zapraszamy i życzymy powodzenia!\nStawiamy, że w meczu Oss z Almere padną więcej niż dwa gole. W czterech z pięciu ostatnich spotkań na tym terenie linia 2.5 była pokrywana. Liczymy, że dziś obie ekipy wezmą się do roboty i kibice zobaczą przynajmniej trzy gole.\nW drugim meczu Dubla stawiamy, że Astra pokona Gaz Metan. Goście są już pewni gry w strefie spadkowej, natomiast gospodarze muszą jeszcze walczyć o to, aby grać w grupie mistrzowskiej. Zwykle w takich meczach wygrywa drużyna z większa motywacją, a tej nie powinno zabraknąć gospodarzom.\nTypy na rzuty rożne: Millwall – Cardiff


6 najlepszych aplikacji do samorozwoju - gry-fabularne.pl\nStworzyliśmy zestawienie 6 aplikacji na iOS i Android, które określą Twój poziom potencjału intelektualnego, nauczą Cię jak go wykorzystać, zmotywują Cię i dadzą Ci możliwość nauki i samodoskonalenia.\n1) NEURONIZACJA. Ładowanie mózgu.\nAplikacja do motywacji i rozwoju zdolności umysłowych - NeuroNation. Jest to unikalny zbiór prostych i skutecznych zadań mających na celu utrwalenie Twoich umiejętności, ich rozwój i uwolnienie potencjału. Ponad 10 milionów ludzi na całym świecie korzysta z NeuroNation, aby pompować swój mózg. Ty też powinieneś spróbować!\nAplikacja została opracowana we współpracy z wiodącymi organizacjami badawczymi i jest oparta na najnowszych osiągnięciach psychologii poznawczej i neuronauki. Treningi są dyskretne, interaktywne i dają Ci możliwość sprawdzenia siebie, stania się jeszcze bardziej inteligentnym lub po prostu pozostania w formie. Możesz sprawdzić i rozwinąć swoją pamięć, umiejętności koncentracji i logicznego myślenia.\nDUOLINGO. Ucz się języków za darmo.\nAby nauczyć się języków obcych, nie trzeba już zatrudniać korepetytora i wydawać ogromnych sum pieniędzy, wystarczy pobrać Duolingo. Nauka opiera się na krótkich lekcjach, które zawierają elementy gry. W menu aplikacji możesz wybrać intensywność kursu. Wszystko zależy od tego, ile czasu dziennie jesteś w stanie na to poświęcić. Wystarczy pięć, 10, 15 lub 20 minut dziennie, aby osiągnąć swój cel.\nKażda lekcja w Duolingo jest kompletną serią ćwiczeń, aby poprawić swoje umiejętności mówienia, słuchania i tłumaczenia. Rezultaty będą widoczne w miarę jak będziesz odpowiadać na swoje pytania. Jeśli popełnisz błąd, nasz osobisty asystent Duolingo pokaże Ci i pomoże Ci go poprawić.\nAplikacja pozwoli Ci utrzymać motywację poprzez śledzenie czasu nauki. Sprawdzi, czy trzymasz się swojego harmonogramu. Jeśli odpowiesz niepoprawnie, tracisz "życie". Jeśli zabraknie Ci żyć, musisz zacząć lekcję od nowa.\n3. AKADEMIA KHAN. Nauka poprzez wideo.\nNauczyłeś się angielskiego? Następnie możesz rozpocząć samodoskonalenie z aplikacją Khan Academy.\nNauka odbywa się poprzez lekcje wideo w języku angielskim. Dostaniesz wiele lekcji na zupełnie różne tematy: matematyka, fizyka, biologia, a nawet ekonomia, finanse, muzyka i historia. Jeśli Twój angielski nie jest wystarczająco dobry lub masz trudności z jego wysłuchaniem, pod każdym filmem znajdziesz tekst. Ucz się dalej, próbuj dalej i nie przestawaj!\n4. TED TALKS. Patrz i ucz się.\nKolejna aplikacja, w której nauka odbywa się również poprzez lekcje wideo i to również w języku angielskim. TED Talks to biblioteka wideo zawierająca przemyślenia niesamowitych ludzi na tematy od psychologii po nowoczesne technologie. Masz możliwość tworzenia własnych list odtwarzania, pobierania rozmów, oglądania ich w trybie offline i tworzenia zakładek.\n5. LAS. Pozostań skupiony.\nForest to aplikacja, której brakowało Ci od dawna. Pomaga Ci skończyć to, co zaczynasz i utrzymać koncentrację. Aplikacja Motivation App rozpoczyna nowe zadanie od zasadzenia nowego drzewa. Bez rozpraszania się, możesz ją uprawiać. Jeśli otworzysz Instagram lub Facebook, drzewo umiera. Można w ten sposób wyhodować cały las, oczywiście jeśli ma się cierpliwość. Rzuć sobie wyzwanie!\n6. LISTA HABITÓW. Uczyń siebie lepszym.\nŚwietna aplikacja do samoorganizacji i wyrabiania zdrowych nawyków. W Habit List możesz stworzyć listę rzeczy, które musisz robić regularnie. Lista rzeczy do zrobienia na dany dzień jest generowana automatycznie. Aplikacja powiadomi Cię, gdy zadanie będzie musiało zostać wykonane. Jeśli systematycznie opuszczasz pewne zadania, aplikacja zasugeruje Ci, jak zoptymalizować codzienną rutynę, np. przełożyć sprawy na inną porę lub dzień tygodnia.\nJeśli prowadzisz aktywny tryb życia, chętnie uczysz się czegoś nowego, rozwijasz się i doskonalisz, spróbuj skorzystać przynajmniej z jednej z tych aplikacji, a na efekty nie trzeba będzie długo czekać.


Sukienki ślubne dla kobiet puszystych - Sposoby na siebie\nWybór sukienki ślubnej\nWiele kobiet boryka się ze swoją nieidealną figurą. Chcąc wciąż pięknie prezentować się na swoim ślubie, kobiety wybierają suknie ślubne dla puszystych, które zostały zaprojektowane tak, aby sylwetka nie była zbyt podkreślona. Mądrość i umiejętność doświadczonych szwaczek przekształcają drobne tkaniny w materiał, który będzie nadawał się do stworzenia fantastycznej sukni ślubnej w rozmiarze XXL. Większe kreacje również mogą wpisywać się w najnowsze trendy ślubne. Panny młode bardzo często mają wizję jak powinna wyglądać ich wymarzona kreacja. Sukienki ślubne dla puszystych także mogą prezentować się seksownie, kobieco i romantycznie. Kobiety często wybierają na ślub kreacje koronkowe, które prezentują się naprawdę bardzo uroczo.\nZ roku na rok można zauważyć w salonach ślubnych, że moda bardzo się zmienia. Wybierając swoją kreację na ślub, kobieta powinna zwrócić uwagę na elementy, które jej się podobają. Tylko dzięki temu będzie się czuła naprawdę komfortowo. Sukienki ślubne dla puszystych cechują się doskonałym wykończeniem, które z całą pewnością spodoba się każdej kobiecie. Bardzo modne jest to, aby sukienka zawierała różne błyszczące elementy, takie jak na przykład – modne kryształy. Takie ozdobienie sukienki sprawi, że goście będą zwracać uwagę na piękny, lśniący efekt, a nie na figurę kobiety. Suknie ślubne dla puszystych mogą być również obcisłe – tylko wtedy, kiedy kobieta faktycznie dobrze się czuła w takim kroju i lubi podkreślać swoją figurę. Chociaż najnowsze trendy wskazują na to, że sukienki ekstrawaganckie są na czasie, to jednak suknia ślubna z rękawami oraz paskami stała się w ostatnich latach bardziej popularna. Piękne, zdobione rękawy mogą wyglądać naprawdę uroczo.\nSuknie ślubne xxl są coraz łatwiej dostępne, dzięki czemu panna młoda z łatwością odnajdzie swoją wymarzoną kreację, w której zaprezentuje się na swoim ślubie.\n← Jakie skórzane botki warto mieć w swojej szafie?\nGdzie szukać ogłoszeń myśliwskich? →


Akwarium Peugeota | Dziennik Polski\nFrancuski Peugeot modelem 307 SW proponuje coś więcej niż tylko możliwości ładunkowe. Główną cechą tego kombi jest szklany pełnowymiarowy, panoramiczny dach, będący przedłużeniem przedniej szyby. Dzięki niemu wnętrze pojazdu wypełnia światło i uczucie nieograniczonej wolności.\nLubicie samochody kombi? Ich największą zaletą są możliwości ładunkowe i dostępność przestrzeni bagażowej, ale nie służą już "jak kiedyś" do przewożenia cementu czy malarskiej drabiny.\nTo ostatnie wzmaga dodatkowo przesuwane i dzielone na trzy tylne siedzenie, które możemy dowolnie dopasować do naszych potrzeb. Każdy fotel może być też łatwo usunięty w celu zwiększenia przestrzeni ładunkowej.\nSwoją drogą, całe wnętrze pojazdu jest bardzo przestronne za sprawą dokonanych modyfikacji. Rozstaw osi zwiększono o 10 cm, nadwozie wydłużono o 11 cm i podniesiono o 2 cm w stosunku do 307 w wersji hatchback, co musiało wpłynąć korzystnie na komfort.\nSześć szyb bocznych i szyba tylna zostały przyciemnione w celu zapewnienia podróżującym odrobiny intymności. We wnętrzu znajdziemy spokojne, jasne kolory i dobrej klasy materiały wykończeniowe. Oparcia siedzeń mogą zostać złożone do przodu i wykorzystane jako praktyczne stoliki.\nW ofercie peugeota 307 SW dostępna jest gama sześciu silników - trzech benzynowych (1,4 55 kW/75 KM, 1,6 80 kW/110 KM i 2,0 100 kW/138 KM) oraz trzech wysokoprężnych HDi z bezpośrednim wtryskiem paliwa (1,4 50 kW/70 KM, 2,0 66 kW/90 KM i 2,0 79 kW/110 KM).\nNOWE PLUS Kwadratura kuli. Kowalski chcieć mamuta\nNOWE Horoskop na dziś (27.11). Sprawdź swój horoskop dzienny na piątek


Burlington – Pobyty wakacyjne i domy - Dakota Północna, Stany Zjednoczone | Airbnb\n“To miejsce działało dobrze na pobyt, który jest nieco tańszy niż hotele. Miałem problem z uruchomieniem skrytki, ale kiedy zadzwoniłem do Tammy, natychmiast mi pomogła. Pobłogosław jej duszę za odebranie telefonu o północy. Szafka wymaga obrócenia klamki w kierunku, który nie jest naturalny. To miejsce było czyste i bardzo przestronne. Dodatkowy pokój miał miły akcent z krzesłem wypoczynkowym i kilkoma udogodnieniami do przygotowania podstawowego jedzenia / napojów. Łóżko jest wygodne. W całym tym miejscu jest dużo okien. W sypialni nie ma dywanu. Łazienka ma świetną podłogę przypominającą dywan i jest bardzo wygodna i dobrze oświetlona. Znalezienie ręcznika kąpielowego zajęło mi trochę czasu, mimo że były one w doskonale umieszczonej szafce w łazience. Ogólnie rzecz biorąc, miejsce wydawało się trochę głośniejsze niż przyzwyczaiłem się do ruchu ulicznego, ale nic nie do zniesienia. Gdy przychodziłem wieczorem, trudno było znaleźć kilka rzeczy. Na przykład nie spodziewałem się oldschoolowego górnego oświetlenia z rozwijanym łańcuchem. Jestem tak uwarunkowana, aby szukać włączników światła na ścianie, że znalezienie światła zajęło mi trochę czasu. Oczywiście łatwo byłoby to znaleźć, jeśli odprawa odbywa się o zwykłej porze, w przeciwieństwie do mnie.”


Posąg kochanki - Page 4\nTemat: Re: Posąg kochanki [odnośnik] 16.10.17 12:03\nBohaterskie, żałosne w swej naiwności błagania wcale jej nie wzruszyły, skupiała się wyłącznie na odpowiednio wypowiedzianej inkantacji, drobnym ruchu nadgarstka, rozgrzanej czarną magią różdżce. Złota, niewidoczna nić napięła się pomiędzy nią a Alanem, a Zaklęcie Niewybaczalne spętało świadomość mężczyzny z sukcesem, było bardzo mocne, czuła to w swym umyśle, czuła w drżącym od krwawej mgiełki powietrzu, czuła to nawet w sercu, uspokajającym się finalnie po nieprzewidzianych wypadkach romantycznej nocy. Przynoszenie bólu i sprawiedliwości na tych, którzy zasłużyli na karę, obmywało ją pełnią rozkoszy - zdążyła zapomnieć już innym rodzaju słodkiej przyjemności, o posiadaniu, torturze czystszej od Cruciatusa, dającej więcej długotrwałych możliwości. - Wstań - poleciła, obserwując jak jej drżąca marionetka podnosi się z kolan; żałowała, że żarzący łańcuch powoli rozmywał się w mroku, wolałaby za niego szarpnąć, lecz dyrygowanie człowiekiem bez powrozu i bata było bez wątpienia bardziej eleganckie.\nZgadzali się w tym obydwoje - pomimo różnic w postrzeganiu śmierci i miłości. Deirdre odwróciła się lekko w stronę porzuconej blondynki; krótka zamiana par, wilczy uśmiech Tristana lśniący w półmroku, dłonie wplecione w złote włosy, odchylona szyja, zdecydowany głos. Na sekundę ukłuło ją bolesne podobieństwo, złudne i prawdziwe zarazem - ile razy także i ją traktował w ten sposób, gorący oddech owiewający szyję, palce wczepione w kark, władczy chwyt za podbródek, lśniące groźbą spojrzenie - szybko jednak przebłysk rozsądku i niepokoju zgasł, przykryty krwawym zachwytem. Nad teatrem, nad wątpliwie profesjonalnymi aktorami. Nad marionetkami: doskonale przygotowane, choć mocno potłuczone, obudzone do życia, w końcu spokojne, w ciszy powstające do swojego przeznaczenia: zapewnienia im groteskowej rozrywki. - Poproś ją do tańca - poleciła miękko, powracając spojrzeniem do Bennetta - a spoglądała na nierówny krok z prawdziwym smutkiem. Przesadziła, przesadzili, ponownie dając się porwać krwawej namiętności zbyt szybko, przez co doświadczenia upojnej nocy rozmywały się w słabości ciał ofiar, coraz wyraźniej opadających z sił. Wspólny czas kurczył się z każdym strumieniem krwi, spływającym z aktorów turpistycznego przedstawienia; niedługo padną na wilgotną ziemię bez przytomności i bez życia, nudni i puści, nieprzynoszący już żadnej rozrywki. Gdyby nie czar krwawych bodźców, ciągle utrzymujący ją w dobrym nastroju, Deirdre byłaby sobą naprawdę zawiedziona - frustracja wywołana dodatkowym towarzystwem, przemieniła się w irytację własnym brakiem kontroli. Powstrzymanie się przed kolejnymi klątwami zdawało się trudniejsze: im więcej ich poznawała, im pilniej ćwiczyła, tym większą rozkosz przynosiły, uniemożliwiając chłodną ocenę żywotności swych ofiar, zamieniających się w bezwładne ciała jeszcze zanim obdarzyła je pełnią swej uwagi.\nIstniał jeszcze promyk nadziei, ostatnie światło lamp, rzucone na krwawą scenę, finalny śpiew chóru, łagodzący smutek rozstania z bohaterami. Deirdre uśmiechnęła się lekko. - Podziękuj swej partnerce za udany taniec. Pocałunkiem. A potem - dłonie na jej gardle. Uduś ją - powiedziała spokojnie, spoglądając na zatrzymującego się w pół tanecznego ruchu Alana. Krew całkiem przemoczyła jego koszulę, twarz zasklepiała się już odrażającym strupem - urocze, ckliwe danse macabre, ich prywatne przedstawienie, chylące się już ku upadkowi. Dopiero teraz ponownie zerknęła przez ramię na stojącego z tyłu Tristana - trochę jak szczenię, zerkające ku swojemu właścicielowi, by upewnić się, że nie pomknęło tym razem za daleko lub nie wykazało się rażącym nieposłuszeństwem.\nTemat: Re: Posąg kochanki [odnośnik] 16.10.17 18:30\nBłagania, choć wymagały od niego tyle wysiłku, choć były tak żałosne i godzące w resztki jego poczucia godności - nie przyniosły rezultatu. Tego mógł się spodziewać, przecież to było tak bardzo oczywiste. A jednak - łapał się wszystkiego jak tonący, który ostatkami sił chciał utrzymać się przy życiu. Był jak ten tonący, boleśnie świadomy faktu, że prawdopodobnie zaraz umrze. I choć czasem, choć nikomu by się do tego nie przyznał, gdy życie zbyt dużo zrzucało na jego barki, zaczynał powątpiewać w sens wszystkiego - teraz sam zdziwiony był faktem jak kurczowo łapał się życia. Śmierć była jedną wielką niewiadomą i chyba tego się bał najbardziej. Jak i cierpienia z nią związanego, którego właśnie doświadczał na własnej skórze. Czy potem miało być lepiej?\nNiejaką ulgę, choć głównie otępienie, przyniósł ze sobą imperius. Czuł się jak we śnie na jawie - będąc jednocześnie świadomym i jednocześnie nie mając żadnego wpływu na własne działania. Przerażenie ściskało go, a jednocześnie czuł się boleśnie obojętny na wszystko. Imperius otępiał, pozbawiał możliwości odczuwania różnych rzeczy, podejmowania decyzji, sterowania własnym, choć pozbawionym sił, ciałem. Ta cząstka świadomości, która ciągle gdzieś tam istniała - była przerażona. Wiedziała bowiem bardzo dobrze, że może spodziewać się wszystkiego, ale na pewno niczego dobrego.\nNiczym marionetka - mężczyzna podniósł się z ziemi. Nawet jeżeli się nie opierał, posłusznie wykonując rozkazy, zmęczone ciało nie miało sił, by łatwo i żwawo stanąć na nogach. Proces ten był powolny, widać było, że jest u skraju wytrzymania, że nawet imperius, który wiązał go niewidzialnymi nićmi, nie był w stanie tego zmienić. Alan wstał, bardzo powoli. Gdyby był metalową zabawką, z pewnością słychać byłoby skrzypnięcia zmęczonych, osłabionych stawów. A jednak - stał, z kamiennym wyrazem twarzy, który nie wyrażał nic. Nie sprzeciwiał się nowym rozkazom, nie odezwał się też ani słowem, a po prostu podszedł do dziewczyny tylko po to, by zawisnąć nad nią i ukłonić się nisko, podczas gdy zmęczone mięśnie drżały i odmawiały posłuszeństwa. Ona również - więziona przez przerażające, zgubne, a jednocześnie kojące zaklęcie imperiusa - nie mogła mu odmówić. W końcu obydwoje - równie zmęczeni, równie obdarci z sił i z własnej woli - tańczyli niezgrabnie na trawie, drżąc ze zmęczenia, czasem tracąc równowagę i chwiejąc się nieco. Ciemno-szara koszula, którą miał na sobie Alan zmieniała swą barwę stopniowo, aż w końcu coraz mniej pozostało w niej prawdziwego koloru. Dance macabre.\nZakończył taniec w pół kroku, a zamglone oczy zwróciły się ku tej, która miała go teraz w garści. Polecenie zostało przyjęte - więc zwrócił się ku blondynce, którą prawdopodobnie spotykał na korytarzach Munga, którą być może raz czy dwa uczył czegoś. To nie było istotne, bo już nachylał się nad nią, by pocałować ją w tym bezdusznym, pozbawionym jakiejkolwiek namiętnośći pocałunku. Chilę potem już wyciągał dłonie w jej kierunku. Drżące ze zmęczenia, a może dlatego, że jego reszta świadomości próbowała się przeciwstawić, próbowała temu zapobiec.\nTa odrobinka świadomości, która tkwiła gdzieś w jego umyśle, ukryta głęboko, przekryta przez silne czary drżała z przerażenia, mając ochotę płakać jak dziecko, krzyczeć. To, co właśnie kazano mu zrobić było najgorszą torturą jaką można było na nim wykonać. Był magomedykiem - miał ratować życia, nie je odbierać.\nAle drżące dłonie zacisnęły się na oblepionej krwią i błotem szyi. Dość zgrabnej, długiej i mimo brudu przyjemnej w dotyku. Palce zacisnęły się i choć nie miał dużo siły - nadal mogły przynieść śmierć.\nW tym momencie błagał o nią, prosząc o to, by jego organizm nie wytrzymał tego, by stracił przytomność i odszedł w pustkę, ciemność. Może i na zawsze.\nTemat: Re: Posąg kochanki [odnośnik] 17.10.17 13:23\nI znów to samo - potężny ból w skroni, Tristan zachwiał się na nogach, przestąpił z jednej na drugą i odruchowo przetarł wierzchem dłoni bok głowy, wiedział, że jego imperius zadziałał i objął swoim działaniem dziewczynę - to anomalie stroiły sobie z nich żarty, uwypuklając jej mroczną stronę i sprowadzając brutalne skutki uboczne. Nie powinien już czarować, póki ten ból nie minie, z rezygnacją opuścił różdżkę, lekko mrużąc oczy zamierzając skoncentrować się pomimo pulsującego bólu.\n- Rób, co mówi - mruknął niemrawo, usuwając się na bok, by przeboleć tę pierwszą falę bólu - nie chciał, by nieznośna migrena okazała się kolejnym dystraktorem, który przerwie przyjemność płynącą z tego wieczoru, dziewczyna nie mogła odmówić tego tańca. Przyglądał się całej tej scenie z dystansu, mniej urzeczony, niż byłby, gdyby nie rozpraszał go ból głowy, a jednak z niemym zachwytem perfekcyjnego danse macabre. Wiedział, ze tak on jak i ona potrzebowaliby nadludzkich zdolności, żeby wydrzeć się z sideł zaklęcia niewybaczalnego rzuconego tak potężnie i oglądając ten koszmarny krajobraz mógł czuć jedynie dumę z siły, jaką posiadła jego protegowana. W pewnym momencie skrzywił się z niesmakiem, wyglądało na to, że tacy jak oni nic nie potrafili.\n- Nie tak, dziewczyno - bezduszny pocałunek nie dopełniał tego obrazka, budowali przedstawienie złożone z krwi, egzaltowanej ekscytacji i patosu, namiętne i makabryczne dance macabre okraszone bukietem gwałtownych emocji. Sztywność była nudna, a jego nuda nie cieszyła. - Kochasz go - To nie miało znaczenia, czy to było prawdą, czy też nie, wystarczył rozkaz - by miłość okazała. Może naprawdę podkochiwała się w starszym uzdrowicielu na korytarzach Munga, może naprawdę jego głos wywoływał dziewczęcy rumieniec, może naprawdę szukała go wzrokiem, ilekroć pojawiła się w szpitalu. Może, to bez znaczenia, istniały tylko fasady, kurtyna, na tle której prawdą mogło być wszystko i nic. To oni pisali scenariusz tej nocy. - Powiedz mu to - zażądał, uważnie obserwując palce Bennetta zaciskające się wokół jej smukłej, bladej szyi. Lubił kobiece szyje - zawsze wybierał dziewczęta, które miały je ładne, pociągłe, długie, smukłe. Śmierć brzydkich kobiet nie sprawiała mu radości, był estetą. Nie dosłyszał cichego szeptu dziewczyny, porwał go wiosenny wiatr, nie dosłyszał wyznania miłości, jakie wydobyło się z jej ust wraz z jednym z ostatnich tchnień, podduszona nie mogła już mówić. - Popraw się, niech to zapamięta. - Był uzdrowicielem, tak wiele razy musiał mieć w rękach stygnące kobiece ciało. Uniósł wzrok ponad splecionymi ciałami na Deirdre, wychwytując jej szczenięcy wzrok; początkowo nie odpowiedział na niego żadnym grymasem, dopiero po chwili jego usta wykrzywiły się w silniejszym wilczym uśmiechu.\n- Obejmij go i całuj go namiętnie - Choć mówił do dziewczyny, patrzył w oczy Deirdre; niedbale, nonszalancko strzepnął z dłoni krew ofiary zmieszaną z mokrym błotem. - Patrz mu w oczy, jest twoim wszystkim, końcem i początkiem. Jest twoim światem, jest twoim katem i jest wybawieniem. - Jak solista chóru, który poetycką narracją miał dopiąć zakończenia aktu. - Poza nim, nie będzie już niczego. Całuj z pasją, ostatnimi skrawkami siebie, namiętnie tak, jak nie całował go jeszcze nikt nigdy. Kochaj, kochaj ogniem potężniejszym od śmierci - Dopiero teraz, na krótko, odjął spojrzenie od Deirdre, powracając nim do bezokiego uzdrowiciela i drugiej ofiary. - Śmierć i tak cię stąd zabierze - zakończył gorzko, choć bez udawanego smutku, absolutu po prostu nie dało się powstrzymać. Namiętność dziewczyny malała z każdą sekundą, oddając pocałunki jeszcze trudniej było jej wziąć oddech - przyśpieszył jej śmierć. Odeszła, w jego ramionach. Jej ciało opadło bezwładnie.\nTemat: Re: Posąg kochanki [odnośnik] 17.10.17 22:21\nReżyserskie wskazówki Tristana, dobiegające gdzieś z tyłu, za jej pleców, początkowo wywołały jedynie cichy, choć szczery, śmiech. Mściwy i perlisty, podobało się jej to przedstawienie, nieporadne, prymitywne, wręcz żenująco słabe, posiadające jednak świeżość debiutanckiego uroku. Nierówne kroki, sztywno błądzące po ciele partnera dłonie, martwe spojrzenia, drżące usta. W pewien sposób przypominało to każdą miłosną inicjację, romantyczną, ckliwą - a głównie wstydliwą; krępującą, a przez to uwznioślającą występ, składany przed ołtarzem bogini fałszywej miłości. Przebłyskujący zza chmur księżyc bez miłosierdzia odsłaniał niedoróbki spektaklu, czyniąc go jeszcze bardziej prostym, magicznym, łapczywym. Wyraźnie widziała napięte mięśnie rąk Bennetta, palce zaciskające się na delikatnej skórze szyi, lśniące zachwytem i miłością oczy dziewczyny, błękitne, wielkie, już na zawsze wpatrzone z szokiem i oddaniem w twarz tego, kogo przed chwilą pokochała. Deirdre z trudem oderwała od pary oczy, kuszona także krwią, ciągle lejącą się z ciała Alana. Ciągle jednak znajdowała się gdzieś pomiędzy zawodem z kończącej się zabawy a najsłodszym zadowoleniem z doskonałego wieczoru, pachnącego rdzą, wolnością, mięsem i ciałami ofiar. Roziskrzony, niepewny wzrok przeniosła na Tristana, dopiero teraz orientując się, że brzmiał dziwnie słabo, lecz nie zaniepokoiło ją to wcale, była zbyt skupiona na innych bodźcach, rozkołysana krwawym szałem, by móc wzbudzić w sobie czułą troskę. Rozkazy niezadowolonego z poczynań swych aktorów artysty ponownie wywołały na jej twarzy uśmiech, trochę wzruszony, bardzo drapieżny - chciała ruszyć w jego stronę, znaleźć się bliżej, spić z ust epilog tego wieczoru, ale następne słowa mężczyzny wbiły ją w ziemię, spetryfikowały, spętały, na nieznośnie długie sekundy zapierając dech w piersiach. W innej sytuacji zbyłaby je ironicznym śmiechem, wymykając się przypadkowej - czy na pewno? - prowokacji, wyślizgując się przypisywanym znaczeniom, kusząc niedostępnością i chłodem, teraz jednak była najbliżej prawdziwej siebie, wolna, zachwycona krwią, silna, z Zaklęciem Niewybaczalnym pętającym umysł uzdrowiciela: taka, jaką pragnęła być od dawna, szczera z własnymi pragnieniami, potrzebami, ambicjami - lecz nie uczuciami, werbalizowanymi tak nonszalancko przez wpatrzonego w nią Tristana. Spoglądał na nią drapieżnie, spokojnie i przeszywająco zarazem; przydługie włosy opadły mu na twarz, ozdobioną kroplami krwi, wąskie usta nieco drżały, wyraźnie zbladł; wystarczyłby ostry wzrok, wilczy i złowieszczy, lecz mówił dalej, dotykając ją mocno, głęboko, do żywego, umiejętnie wciskając mocne palce pomiędzy żebra, miażdżąc kości, chwytając trzepoczące nerwowo serce. Wyraźnie zbladła, uśmiech spłynął z jej pełnych ust i na nieznośnie długą sekundę, być może niemożliwą do wychwycenia, być może wyraźną jak krew spływająca po białej koszuli Alana - jej aura zmieniła się z gniewnej i triumfującej na przerażoną. Wiedział. Musiał wiedzieć. Trafiał przecież w sedno, zwodniczą, groźną narracją przyzywając ją do siebie, przyciągając za nadwrażliwe słabości. Skąd, dlaczego, kiedy; w jej głowie roiło się od pytań, wywołujących nieznośne drżenie. Nie potrafiła odsunąć wzroku, przymknąć oczu, patrzyła wprost na niego, bez najmniejszego drgnięcia, jak zahipnotyzowana, wiedząc, że każda chwila tego kontaktu obnaża ją coraz bardziej. Wiedział - o tym, co ona spychała na brzeg podświadomości, co dławiła, co próbowała zamordować, zmienić w bezduszną kalkulację. Zamiast pomknąć ku niemu - cofnęła się o krok, chwiejny, stopa zapadła się w wilgotnej ziemi, ale utrzymała pion, pomimo złotej bransolety, nagle dziwnie ciężkiej, utrudniającej poruszanie się. Wiedział. Inaczej nie wypowiedziałby tych słów tak swobodnie, tak drapieżnie, tak nonszalancko, z lekkim uśmiechem i zwycięskim mrokiem przeżerającym się przez rozszerzone źrenice. Ciężka, szczera noc wzmacniała wrażliwość, czyniła ją niezwykle podatną na wątpliwości - i na zagrożenie, jakie wyczuwała w Rosierze, zdystansowanym, lecz niezwykle celnym, zawłaszczającym ją nawet bez bezpośredniego kontaktu. Ponownie przywołała na twarzy lekki uśmiech, lecz czuła, że zauważył zbyt wiele, że spostrzegł tą błyskawicę przerażenia, przeszywającą ją zdradliwą blizną.\nOdwróciła się tym gwałtowniej, krocząc ku leżącemu pod ciałem kobiety Alanowi, koncentrując całą uwagę na stawianiu stóp prosto i pewnie, bez zawahania, bez rozchwiania, które wibrowało od splotu słonecznego. Co mogła teraz zrobić? Uciec, prosto w noc, rozpłynąć się w czarnej mgle, umknąć prawdzie, tak słodko zaanonsowanej przez Tristana - lecz co potem? Petryfikujące przerażenie powoli ustępowało zdrowemu rozsądkowi, nakazującemu je najpierw uporać się z najbardziej palącym, teraźniejszym problemem, materializującym się w postaci powoli tracącego przytomność uzdrowiciela. Tak, zawsze tak sobie radziła: mocne zaciśnięcie warg, choćby i do krwi, i brnięcie dalej, problem po problemie, koszmar po koszmarze, byle dalej, byle przejść ten tlący się żałosnym skowytem las, niknący w szarych płomieniach. Przyklęknęła przy leniwie uśmiechniętym Bennecie, powoli odgarniając włosy z jego zakrwawionej twarzy. Pusty oczodół z świeżo zasklepioną krwią i ropą, błyszczał odstręczająco w półmroku, odrobinę łagodząc zachwytem prymitywny strach, przeszywający ją ciągle spojrzeniem Tristana - czuła, jak dalej wbija się w jej plecy zdradzieckim ostrzem triumfującej pewności. - Będziesz udawał, że ten wieczór przebiegł normalnie, że nigdy nas nie spotkałeś, że nigdy nie stałeś się ofiarą czarnomagicznych zaklęć, że wybrałeś się po prostu na długi spacer, który został tragicznie zakończony niespodziewanym wybuchem anomalii - zaczęła mówić konkretnie, spokojnie, rzeczowo, spoglądając na Alana. Ciągle trzymała bladą dłoń przy jego czole, ledwie powstrzymując chęć wciśnięcia palca w poraniony oczodół, sprawdzenia miękkości tkanek, obdarcia skóry aż do kości. - To anomalia zadała ci te rany, nie powiesz nic więcej, udając skołowanego i przerażonego. Poza tym, będziesz zachowywał się normalnie, tak jak zawsze, nie wzbudzając niczyich podejrzeń - kontynuowała prawie urzędniczym tonem, ignorując krew spływającą z jego koszuli - barwiła teraz dół i rękaw jej sukni. - Ale...gdy pojawi się u ciebie pacjent o brudnej krwi, szlama, ktoś pochodzenia mugolskiego, udzielisz mu złej, szkodliwej diagnozy, przepiszesz podtruwające eliksiry, wykorzystasz swoją wiedzę w dowolny sposób - nie dopuścisz do tego, by ci pacjenci wyzdrowieli, wręcz przeciwnie, zaczniesz im szkodzić. Doprowadzając do ich śmierci. Zrobisz to dyskretnie i sprytnie, ukrywając swoje intencje, a w razie przyłapania - tłumacząc się niekompetencją. - Dopiero teraz oderwała palce od lodowatego czoła Alana, wykrwawiał się, cóż, być może jej instrukcje nigdy nie ujrzą światła dziennego, musiała jednak spełnić swoją ostatnią wolę. Nie wiedziała, jakie poglądy posiadał Bennett: jeśli słuszne, i tak zrobiłby to, o co go właśnie poprosiła, jeśli zaś błądził: sprowadzi go na słuszną drogę. - Zaczniesz upokarzać też wszystkie szlamy wokół ciebie, wśród znajomych, współpracowników, przyjaciół - zasłużyli na to swoim plugawym urodzeniem, to ono sprowadza na nasz świat przekleństwo. Najpierw łagodnie, potem: zdecydowanie. Nie są ludźmi, są plugawymi zwierzętami, kradnącymi magię, są szkodnikami, są zagrożeniem dla ciebie i innych czarodziejów - szepnęła miękko prawie prosto do jego ucha, zasiewając w nim jedyny słuszny pogląd, mający zakiełkować w jego przejętym Imperiusem umyśle. Powinien być jej za to wdzięczny, dawała mu możliwość prawdziwego zmartwychwstania - jeśli przetrwa tę noc, stanie się - w końcu - godnym, prawdziwym obywatelem o słusznych poglądach. W końcu wyprostowała się znad jego ciała, nie wstając jednak z kolan, z bliska przyglądając się bladej twarzy i krwi, leniwie wypływającej z otwartych ran. Tylko to mogło ją w tej chwili uspokoić.\nTemat: Re: Posąg kochanki [odnośnik] 18.10.17 2:22\nDance macabre dobiegało końca. Zostało tylko macabre. Cicha makabra, która dotyczyła tak naprawdę tylko ich dwojga, pozostała dwójka była tylko widzami, a tak naprawdę osobami, które pociągały za sznurki, dyrygowały marionetkami. Biedne, bezsilne, pozbawione woli marionetki musiały wykonywać ich rozkazy, najpierw wykonując żałosny, koślawy taniec oświetlany jedynie niebieskawymi, słabymi promieniami księżyca; potem natomiast poddając się innym rozkazom - poddając się namiętności, która tak naprawdę z namiętnością nie miała nic wspólnego. Pocałunki, dotyki, spojrzenia. Puste oczy dziewczyny nawet gdy umierała nie wyrażały kompletnie nic, nie było w nich strachu o własne życie, nie było w nich cichego błagania, nie było w nich nawet radości z faktu umierania. A potem były jeszcze bardziej puste, martwe. Oczy oprawcy równieżl, jak gdyby wcale nie odebrał przed chwilą życia. Przecież nic się nie stało, prawda?\nTa mała cząstka jego świadomości właśnie chciała zniknąć. Oddałby bardzo dużo, by odejść w nicość, by po prostu umrzeć, dać się pochłonąć ciemności. Odebrał komuś życie. I choć wiele razy ludzkie życie wymykało mu się między palcami (był magomedykiem, nieprawdaż?), zawsze dawał z siebie wszystko by je złapać i zatrzymać w swojej garści, nie zaś za pomocą tych samych rąk go odebrać. To było dla niego zbyt wiele, a dobrze zdawał sobie sprawę z tego, że to mógł być dopiero początek. Nie był już dłużej władcą czy właścicielem swojego ciała, nie był władcą nawet własnych myśli.\nDziewczyna leżała martwa, a on sam ledwie utrzymywał przytomność. Było to widoczne, gdy ciało przykryte drugim ciałem, tracące z każdym momentem coraz więcej krwi - nie miało siły się podnieść. Leżało jedynie bezwładnie, wykrwawiało się, lecz owładnietę silnym zaklęciem imperiusa nie miało wyboru innego niż tylko słuchać i przyjmować to, co mówiła do niego Deidre, by w przyszłości, o ile dożyje, bez słowa, bez zastanowienia wykonać nadany rozkaz. Marionetki musiały poruszać się tak, jak kazał im lalkarz. A lalkarz doskonale zdawał sobie z tego sprawę.\nSłowa rozmywały się, zlepiały się w jedno, były coraz mniej wyraźne. Nawet ta odrobina prawdziwej świadomości Bennetta miała problem ze zrozumieniem kolejnych słów. A może po prostu nie chciała? Twarz uzdrowiciela, choć oblepiona krwią i błotem, robiła się coraz bledsza, zaś oddech stawał się coraz płytszy. Zagadką było czy wola kobiety zdoła się spełnić, czy zostanie pogrzebana wraz z dwoma martwymi ciałami. Gdy się odsunęła - oczy magomedyka zamykały się coraz bardziej, by w końcu zamknąć się całkiem, gdy ten dał się porwać ciemności, niosącej za sobą błogą nieświadomość. Stracił przytomność.\nW tym czasie zza drzew, z mroku nocy wyleciała sowa. Zwykła, nie rzucająca się w oczy sowa wyraźnie trzymająca coś w dziobie. Sowa ta pokrążyła nad nimi, wydała z siebie kilka odgłosów, by nagle dość chaotycznie wykonać kilka okrążeń nad ich głowami, upuścić mysz i odelcieć w pośpiechu.\nTemat: Re: Posąg kochanki [odnośnik] 18.10.17 18:25\nNagły popłoch, niewytłumaczalne cofnięcie się, błyskawica, jaka przecięła jej twarz w ułamek sekundy; kalkulował, nie będąc pewnym podłoża tej reakcji. Bez wątpienia towarzyszył jej strach - strach przed nim? - powinien, minęła ledwie ulotna chwila, pół uderzenia serce, mniej niż jeden wdech, kiedy zakryła twarz całunem zakłamanej obojętności, drapieżnie wygiętego uśmiechu. Patrzył na nią, tylko ona była teraz interesująca. Martwa dziewczyna przestała go ciekawić, choć kusiło, to pulsujący ból głowy i tak nie pozwoliłby mu uczynić z niej godnej pośmiertnej służki, uzdrowiciel zaś nie był nawet w połowie tak interesujący jak ona. Preferował kobiety - w każdym znaczeniu tego słowa, kobiety piękne i wyjątkowe, cierpienie Alana sprawiało jednak przyjemność Deirdre, a to dla niej dzisiaj tutaj byli. Otworzyła się, wpatrując się w Tristana zahipnotyzowanym spojrzeniem, otworzyła się i zdradziła, choć nie miała z czym, bo wszystko, z czym zdradzić się mogła, uczyniła minionej nocy. Wyszeptane w chwilach uniesienia i w narkotycznym szale słowa znalazły swoje potwierdzenie, potwierdzenie, które mogło rozwiać najmniejsze wątpliwości i urealnić senną wizję perfekcyjnej nocy. Nie kłopotał się tym dłużej, w studni uczuć pływał zwinniej, niż ona, obserwował jej kocie kroki z gracją stawiane w nocnych ciemnościach, sylwetkę, która tak dumnie zjawiła się nad dogorywającym uzdrowicielem. Był z niej dumny - miał ku temu powody - choć uścisk w skroniach utrudniał bezbrzeżny zachwyt nad niszczącą żywiołową siłą protegowanej. Nie odezwał się ani słowem, wsłuchując się w wypowiadane przez nią rozkazy, z mentorską manierą nie mogąc wyzbyć cię oceny, szukać w nich słabych punktów, niedociągnięć, niedopowiedzeń, które ofiara imperiusa mogłaby wykorzystać przeciwko niej: nie znajdując ich, Deirdre nie popełniała już błędów - i wzbudzała tym jeszcze większą dumę. Kara dla obrońcy uciśnionej kokietki wydawała się odpowiednia, jeśli ruszył na ratunek jej, jako człowiek świadomy rodzącego się konfliktu, zawsze miał uzdrowicieli za mimo wszystko ludzi inteligentnych, opowiedział się jasno po stronie tego, co brudne i zepsute. Ponoć zawsze nadchodził czas na naprawę swoich błędów, dla niego ten czas nastał teraz: mógł się jeszcze naprostować, pojąć sens tego konfliktu, działać razem z nimi. Z własnej woli lub nie do końca, to nie miało już takiego dużego znaczenia - tacy jak on w mniemaniu Tristana i tak całe życie mogli być jedynie marionetkami. Krótko potem omdlał, postąpił w jego kierunku kilka kroków, obrzucając jego twarz spojrzeniem; nie, nie sądził, żeby mężczyzna udawał, stracił dużo krwi i wiele przeszedł, zastanawiał się jednak, czy pełnia rozkazu Deirdre do niego dotarła. Jeśli nie - powinni go ocucić i przekazać mu to wszystko jeszcze raz. Reakcja kochanki zapewniła mu jednak spokój myśli, zauważyłaby.\n- Ictusosio - wymruczał, kierując różdżką na jego lewą nogę; nie było już potrzeby unieruchamiania ręki, w której dzierżył broń, ten człowiek nie był już groźny, ale dodatkowe poturbowanie mężczyzny mogło sprawić, że wytłumaczenie anomalii... będzie nieco wiarygodniejsze. Nogą przesunął dłoń martwej dziewczyny na plecy Alana, niedbale pozorując miejsce zbrodni na wypadek - w tym samym czasie oplatając zimną dłonią kark Deirdre, wciąż klęczącej przy trupach. - Deirdre - szepnął krótko, w połowie czule, delektując się brzmieniem jej imienia, które po dziwnym pokazie strachu smakowało silniejszą słodyczą, w połowie tonem rozkazu. Już mógł wymówić je bezkarnie, nie było tutaj nikogo, kto mógłby je usłyszeć. Nie zauważył ptaka, sowy w nocnych ciemnościach potrafiły być naprawdę dyskretne, ale nie musiał, by wiedzieć, że im prędzej znikną z miejsca zdarzenia, tym większa szansa na dłuższą zabawę - i utrzymaniu w ryzach rozkazu wydanego w takt imperiusa. - Chodźmy. - Zacisnął dłoń na jej karku ponaglająco, wraz nią wycofując się w nocne ciemności, z dala od scenerii majowej makabry.\nTemat: Re: Posąg kochanki [odnośnik] 18.10.17 19:32\nCzuła chłód wilgotnej od wieczornej rosy trawy i gorąc krwi; obydwie ciesze przesiąkały przez materiał szaty, gęste i aromatyczne, lepkie i orzeźwiające, pozwalające skupić się wyłącznie na tym bodźcu, jeszcze intensywniejszym ze względu na otaczający ją mrok. Przed sobą miała wyłącznie śmiertelnie bladą twarz Alana, tuż obok - siną, odsłoniętą szyję blondynki. Złote kosmyki przykleiły się do kącików jej wygiętych w miłosnym zdziwieniu ust, drażniły otwarte martwo oczy, lśniły przyprószonym bogactwem, tak doskonale komponującym się z twarzą o łagodnych rysach. Oblubieniec i oblubienica; rycerz i jego wybranka, tylko jedno - o ile którekolwiek - mogło przeżyć i szansę otrzymał mężczyzna. Deirdre powinna zmienić bieg historii, wstawić się za przedstawicielką tej samej płci, ale mimowolnie powielała patriarchalne schematy: czyż większość, jeśli nie wszystkie, ich ofiar nie stanowiły kobiety? Niewinne, piękne, o jasnych włosach, oczach i skórze, tak różne od niej i tak podobne. To dlatego omijała wzrokiem twarz uzdrowicielki, wpatrzona wyłącznie w pusty oczodół Alana - nie mogła znieść myśli, że łączy je cokolwiek, ta sama słabość, zależność od mężczyzn, ślepe, zakochane posłuszeństwo, pokora kontynuowana aż do śmierci, szczenięce oddanie, silniejsze nawet od instynktu samozachowawczego, nakazującego ucieczkę. Imperius, to słowo rozbłysnęło nagle w podświadomości, ale Dei nie mogła skupić się na gasnącej szybko flarze zrozumienia - wyznanie, które padło z jej spierzchniętych ust wczorajszej nocy, pozostawało tajemnicą: przyćmiony zbyt dużą dawką narkotyku umysł nie potrafił połączyć urywków wrażeń w sensowną całość, pozostawiając ją ślepą w mroku, poruszającą się po omacku wśród koszmarów własnych skrytych pragnień. Nie powinna panikować, Tristan nie mógł wiedzieć, uciekała od niego, sprzeciwiała się mu, wymykała z mocnych ramion, patrząc w jego oczy śmiało i buntowniczo - dlaczego więc wypowiadał słowa o miłości tak pewnie i władczo, z czarcim błyskiem w ciemnym oku? Lodowaty dreszcz ponownie przeszył jej ciało, wywołując prawie normalną reakcję człowieka, klęczącego nad świeżymi zwłokami - wywołaną jednak strachem zupełnie innego rodzaju. Nie bała się odpowiedzialności, nie bała się kary za zbrodnię: nie popełniła przecież żadnej, jedynie przysługując się sprawiedliwości i nowemu porządkowi. Przerażała ją jedynie zależność od stojącego tuż za nią mężczyzny; słyszała jego kroki, spokojny, głęboki oddech - czuł się panem sytuacji, jak zawsze, nawet zepchnięcie wieczoru w niespodziewane koleiny przypadkowych bohaterów nie wytrąciło go z równowagi. W pewnych kwestiach wykazywał się większym opanowaniem od nieco autystycznej Deirdre, a nawet targany emocjami potrafił czerpać z nich siłę, karmiąc się namiętnościami, wobec których ona sama pozostawała całkowicie bezbronna, reagując na ich pojawienie się petryfikacją.\nMusiała zebrać myśli, odetchnąć głębiej, ponownie powrócić myślami do rzeczywistości, bez snucia histerycznych planów o ucieczce, buntowniczym wrogim sprostowaniu sugestii i zerwaniu łączącej ich więzi. Serce wyrywało się do tych samobójczych działań, ale potrafiła je już - chwilowo - uspokoić, ochłodzić, złagodzić zapachem krwi i satysfakcją, mimo wszystko pnącą się wzdłuż jej kręgosłupa równie mocno, co strach. Nie odrywała wzroku od na wpół martwego Alana, przyglądając się drżącym, posklejanym krwią rzęsom - z bliska prezentował się jeszcze rozkoszniej, a ohydna maź, umożliwiająca mu do niedawna widzenie, spływała leniwie wzdłuż podbródka, pozostawiając po sobie zaschniętą ścieżkę krwistych płynów. Wzięła powolny, głęboki oddech, chcąc poczuć na języku najsłodszy posmak śmierci - i drgnęła zauważalnie, gwałtownie, gdy zamiast tego na jej karku spoczęła lodowata dłoń. Skoncentrowana na histerycznych próbach opanowania instynktu samozachowawczego, nakazującego rozmycie się w czarnej mgle, nie zauważyła nawet słabego błysku zaklęcia, nie słyszała inkantacji, powracając z martwych dopiero w chwili, w której szorstkie palce zacisnęły wbiły się w tył szyi, wywołując gęsią skórkę, rozprzestrzeniającą się gwałtownie po ciele. Zacisnęła wargi, przymykając na sekundę oczy - tłumiąc ostatni poryw buntu, nakazujący gwałtowne odwrócenie głowy i wbicie zębów w męski nadgarstek. Nie zrobiła tego, pomimo nerwowości i strachu - i pomimo dziwnego gorąca, emanującego od zaciskającej się niepokojąco ściśle złotej bransolety. Obróciła powoli w palcach różdżkę, zerkając na Bennetta ostatni raz i zgodnie z wolą Tristana - a raczej nasilającym się naciskiem dłoni, szarpiącej ją do góry - wstała z kolan, przemoczonych już całkiem spływającą z ciał ofiar krwią. Zwodniczą, kuszącą, obezwładniającą: nie wyrwała się nawet spod kontrolnego, w pewien sposób czułego, dotyku, nie spoglądając też jednak w oczy Rosiera. Ciągle uśmiechała się lekko, zwycięsko, ukrywając pod maską sadystycznej sytości prawdziwe uczucia, lecz coś w jej ruchach zdradzało niecodzienną sztywność drapieżnika, złapanego w sidła, ostrożnego i nieufnego, gotowego w każdej chwili rzucić się z zębami na trzymające go imadła. - Chodźmy - powtórzyła bezgłośnie, krocząc za mężczyzną w mrok - by finalnie zniknąć w nim całkowicie, pod postacią nieuchwytnej, czarnej mgły.\n| deirdre i tristan zt <3\nTemat: Re: Posąg kochanki [odnośnik] 22.10.17 19:14\nCzęsto widywała przerażone sowy. Wzlatywały z głuchym hukiem z drzew, gdy jakiś makabrycznie głodny hipogryf szukał swojej kolacji wśród gałęzi – rzadki widok, ale w swojej istocie wyjątkowy. Szelest piór zlewał się z czernią liści pochłoniętych przez mrok późnego wieczoru wchodzącego łagodnie w noc, charakterystyczne huczenie niosło się echem po lesie. Szybko znikały, upatrując sobie inne miejsce na swoje nocne łowy, z dala od terytorium swoich wrogów.\nDzisiaj Sulla była jak jedna z tych sów, które w panice uciekały pod rozgwieżdżonym niebem. Wleciała do jej pokoju, trzepocząc skrzydłami, gubiąc pióra, piszcząc i hucząc na przemian, gardłowymi tonami zalewając jej pokój w Ruderze, w którym próbowała uzupełnić swój osobisty zielnik. Jutrzenka skuliła się na metalowej poręczy łóżka, pusząc swoje jasne pióra i obserwując uważnie towarzyszkę. Znały się. Dopiero gdy Sulla usiadła niespokojnie obok niej, Eileen udało się obejrzeć jej nóżki. Nie miała przypiętego do jednej z nich listu.\nChwyciła za płaszcz i pobiegła w stronę kominka, mając na uwadze fakt, że jak najszybciej musi znaleźć się w domu Alana, kiedy Sulla znów się rozhuczała, uderzając dziobem o okno. Chciała, żeby za nią poleciała?\n– Prowadź, mała – szepnęła tylko, natychmiast przyjmując swoją ptasią, uskrzydloną postać, by wlecieć za chwilę za nią na wieczorne powietrze.\nNiewielkie serce, zmniejszone siłą magicznej woli, biło mocno w piersi, zaniepokojone tak nagłym pojawieniem się sowy Alana w mieszkaniu. Ich kontakt był nieco ograniczony, Eileen nie miała ostatnio czasu na nic, nie miała siły na pisanie długich listów opowiadających o koszmarach, o nieprzespanych nocach, o ciągłych problemach w Zakazanym Lesie. Ale potrafiła poznać ułożoną, ale nieufną wobec obcych sówkę swojego przyjaciela, z którym przecież tak długo się znała. Może to był właśnie moment, kiedy po raz kolejny powinna żałować, że zaniedbała to, co było dla niej tak ważne.\nLeciały szybko, kumulując zimne prądy powietrza pod skrzydłami, wzlatując na taką wysokość, która pozwoliła im momentami szybować.\nSzybko, Sulla, szybciej.\nMiała ogromną nadzieję na to, że to tylko fałszywy alarm, że Alanowi nic się nie stało, ale im dalej leciały, mijając po drodze dzielnicę przyklejoną niemal do miejsca, gdzie mieszkał, tym mniej w to wierzyła. I cóż, nie poczuła rozczarowania, lądując z przerażeniem tuż obok zakończonego spektaklu, popisu czyjejś siły. W pierwszym momencie, gdy oczy przyzwyczajały się do ciemności, nie rozpoznała Alana, ale to nie trwało długo. Natychmiast do niego dopadła, nie kontrolując już emocji, które podpięły się drżeniem pod jej skórę. Czy on… nie, nie, to niemożliwe!\n– Alan, nie, błagam! Słyszysz mnie? ALAN! – syknęła do niego, łapiąc dłońmi jego policzki, szukając ruchów, choć najmniejszych, charakterystycznych dla żyjącego człowieka. Krew na jego twarzy, krew przy jednym oku, ziemia. Co tu się działo? Poklepała go po policzki, najprawdopodobniej mocniej niż chciała. – Alan!\nSpojrzała w bok, na leżącą nieco dalej kobietę. Leżała jak lalka. Oboje porzuceni. Jak wykorzystane, zepsute zabawki, którymi nikt się już nie interesował. Musiała coś zrobić, ale… ale cholera, przecież się nie rozdwoi!\nDrżący głos wypowiedział inkantację pewnie, wyobraźnia prędko odnalazła szczęśliwy wieczór przy, całej jeszcze wtedy, kwaterze Zakonu Feniksa, bitwę na śnieżki, ciepły uśmiech. Zatrzymała oddech, w oczekiwaniu wypatrując rosłej postaci niedźwiedzia, który miał zabrać pilną wiadomość prosto do Justine. Potrzebowała jej. Teraz.\nTemat: Re: Posąg kochanki [odnośnik] 22.10.17 19:18\nTemat: Re: Posąg kochanki [odnośnik] 26.10.17 23:28\n/ z kuchni Skamandera\nLecąc nad budynkami czułam chłodne, majowe powietrze. Czułam jak knykcie, którymi szczelnie obejmowałam trzonek miotły zmarzły i skostniały, ale nie miałam czasu przejmować się nimi teraz. Prawie przytuliłam się do miotły chcąc nadać sobie lepszego, bardziej opływowego kształtu, liczyła się każda sekunda - czułam to po drżącym głosie Eileen, którym przemówił jej patronus.\nPatronus. Moje myśli jak zwykle szybowały dwutorowo, co najmniej. Jeden z nich pilnował, bym nie zobaczyła z najkrótszego kursu, jednocześnie wystrzegając się spojrzeń mugoli. Drugi nadal powracał do widoku koziorożca w holu. Nie mogłam pojąć, przynajmniej początkowo, lecąc nad dachami. Dlaczego teraz. Koziorożec zdawał się jasno sygnalizować jednostkę, jednak... dlaczego dopiero teraz? Nie zaczęłam kochać go przed chwilą. Moja miłość była stała, a nawet zdawała mi się rosnąć, choć początkowo wydawało mi się to niemożliwe. Leciałam wiec głupia, nie rozumiejąc, choć próbowałam. Naprawdę i mocno. I gdy pikowałam już nad Waltham prosto w kierunku posągu kochanki, a postać Eileen powiększała się z każdą sekundą - właśnie wtedy zrozumiałam.\nNie słyszałam jeszcze chyba o tym, by patronus mógł zmieniać formę. Zdawało mi się, że jest on niczym znamię z którym człowiek się rodzi - słyszałam, że istnieją takie przypadki, ale nigdy nie miałam żadnego postawionego przed sobą. Teraz byłam sama jednym z nich.\nWylądowałam rzucając się do biegu, pokonując kilka ostatnich metrów i odrzucając miotłę w bok. Rozejrzałam się próbując opanować bicie serca - istne pobojowisko. Dziewczyna była bliżej, wyciągnęłam różdżkę, zbliżając ją do jej klatki piersiowej. Przeciągła linia, która rysowała się na moich ustach od momentu, gdy zobaczyłam ten koszmar, pozostawała niezmienna. Uniosłam się z klęczek, ruszając w stronę mężczyzny z którym kiedyś łączyło nas tak wiele.\nBicie serca, wyczułam je wyraźnie przez drewno, które przytknęłam do jego piersi. Nie rozglądałam się, na Eileen spojrzałam tylko przelotnie, zaciskając na kilka chwil dłoń na jej ramieniu zaraz o tym, jak wylądowałam. Teraz nie było na to czasu, liczyła się każda sekunda. Miałam nadzieję, że jeśli wokół nadal grasuje niebezpieczeństwo moja kuzynka zareaguje dostatecznie szybko. Liczyłam też na Samuela, który z pewnością będzie pomocny. Złamałam prawie każde wytyczne, które zalecali. Rzucanie zaklęć wykrywających klątwy, obecność innych, ujawniająca pułapki i niewidzialność i wiedziałam, że gdy obudzę się rano, albo jeśli coś jeszcze komuś się stanie będę miała moralnego kaca, zwłaszcza w drugim przypadku. Na razie starałam się o tym nie myśleć, układając dłoń przy policzku Alana. Co cię spotkało? Zastanawiałam się, spoglądając na niego. Nie zasłużył sobie, byłam tego więcej niż pewna. Odciągnęłam dłoń, mierząc spojrzeniem rany których doznał. Nie wyglądało to dobrze, najpierw jednak musiałam przywrócić mu świadomość.\n- Surgito - spróbowałam drżącą dłonią. Powinnam odciąć się od wszystkiego, każdej jednej emocji, ale zdecydowanie trudniej było, gdy sprawa tyczyła się bliskich.\nOdkąd pamiętał, wolał nocne warty aurorskie. zaczynał o północy, idealnie więc zgrywało się z wcześniejszymi planami i na szczęście skutecznej naprawie anomalii w smoczym rezerwacie Peak District. Odesłał Madeline do znajomego uzdrowiciela, a sam z tym samym chmurnym obliczem, powędrował na służbę. Nie spieszył się, miał chwilę czasu, wyciągnął papierosa, odpalając go zapalniczką i zaciągając się mocno drażniącym płuca dymem. Zanim dotarł na wyznaczone miejsce, jak z mgły wyłoniła się przed nim świetlista postać...koziorożca? Czasu na konsternację nie miał, bo chwile później Patronus odezwał się nienaturalnie spokojnym głosem Just. Przestrzeń w piersi Skamandera wywróciła się gwałtownie i chociaż było w tym jakieś okrucieństwo, odetchnął. Sytuacja wciąż nie brzmiała dobrze, ale myśl, że ratowniczka znowu mogła wpakować się w kłopoty, po prostu poruszała niezagojona zadrę. Że to znowu przez niego. Rzucił wciąż żarzący się, niedopalony pet pod ciężkiego buta, a po jego obecności postał tylko błędny, niewiadomego pochodzenia elektryczny trzask.\nNim teleportacją przeniósł się w okolice wskazane przez patronusa, powiadomił dzisiejszego partnera w pracy o zgłoszeniu, które musiał sprawdzić. To co się ostatnimi czasy działo, przechodziło czarodziejskie pojęcie. A Samuel, mimo narzuconego tryby pracoholicznego, nadal wyłapywał momenty ciemności, które zalegały w umyśle i rozlewały się w piersi, niczym trucizna. Nie sądził, by w najbliższym czasie miało się to zmienić, a wiadomość którą otrzymał utwierdzała go niezaprzeczalnie.\nZ charakterystycznym trzaskiem pojawił się niedaleko pomnika. Pamiętał go. Z tych czasów, których pamiętać nie mógł. A właściwie nie powinien.\nW ciemności uliczki, rozpraszanej jedynie kilkoma latarniami, roztaczał się obraz żywcem wyciągnięty z mugolskich horrorów. Nawet cień nie zakrył szkarłatu, który broczył dwa, karykaturalnie ułożone ciała i dwie, pochylone przy nich sylwetki. Wydawało się nawet, że niewyraźne światło podkreśla przerażające "piękno" sceny. Na twarz wpełzła maska, gdy zbliżył się do sylwetek - Jestem - zakomunikował tylko cicho, prześlizgując się spojrzeniem od jednej kobiety do drugiej. I nie musiał długo przyglądać się obrażeniom dwóch ciał, by wiedzieć z czym miał do czynienie. Ciężka, gniewna iskra przemknęła grymasem przez twarz, by zniknąć. Była w pracy i tego musiał się trzymać. Niezależnie od bliskich mu osób, które znajdowały się obok i strachu, które malowało się w kobiecym spojrzeniu - Hexa Revelio - wyinkantował w pierwszej kolejności. Plaga anomalii była najbardziej oczywistą odpowiedzią o przyczyny zdarzenia. Magia potrafiła wybuchnąć i szaleć w tak odległych i różnych miejscach, że musiał przyjrzeć się krwawemu obrazowi przez jej nieobliczalny pryzmat. Zmarszczył brwi, gdy nachylił się nad kobiecym, martwym już ciałem. Blade, okrwawione lica i sine usta, dziwnie nabrzmiałe - Czarna magia - pytaniem było jednak, czy dało radę wyciągnąć z tego cokolwiek więcej. Oparł kolano na ziemi, omijająca szkarłat, który rozlewał się wokół stygnącego? już ciała - Co z nim? - odwrócił głowę spoglądając na Justine, która z różdżką w reku pochylała się nad ciałem mężczyzny. Alan - Będę musiał zawiadomić Biuro - oczywistość, ciężka, ale koniczna. Przynajmniej na pierwsza chwilę. Podniósł się i spojrzał raz jeszcze, z góry na wszystko. Obrażenia otrzymali oboje, I kobieta i mężczyzna. Co tu robili razem? Pora była późna o świadków będzie ciężko, ale jeśli tylko Bennet przeżyje. Bez zawahania posłał patronusem wiadomość do służbowego partnera, potwierdzając działanie czarnomagiczne. Chociaż pierwsze, powierzchowne dowody sugerowały obecność anomalii. Musiał wziąć pod uwagę inne opcje. To co działo się aktualnie dawało idealną przykrywkę dla ścierw, które na coraz szersza skalę wykorzystywały wyzwolone i chaotycznie ujawniające się pokłady mrocznej mocy.


Nigeria nie dostarcza 150 tys. baryłek ropy dziennie - Nafta\nNigeria nie dostarcza 150 tys. baryłek ropy dziennie\nDostawy ropy z Nigerii spadły o 150 tys. baryłek dziennie. Powodem jest uszkodzenie rurociągów przez miejscową partyzantkę.\nRuch na Rzecz Wyzwolenia Delty Nigru przeprowadził dwa ataki na rurociągi. Spowodowało to spadek dostaw ropy Bonny Light, poszukiwanej przez rafinerie w USA i Europie. Shell ogłosił w związku z atakami i zakłóceniem produkcji stan „siły wyższej”, co pozwala mu uniknąć odpowiedzialności za nie wywiązywanie się z kontraktów.


Cena promocyjna od 1 249,00 zł 1 015,00 zł -15% Cena katalogowa 1 470,00 zł\nDzięki niskiemu rantowi zaledwie 18mm wanna zabudowana płytkami wygląda efektownie i delikatnie. Uzyskany minimalizm to także podniesiona użyteczność - na takim rancie można z powodzeniem instalować baterie nawannowe bez dodatkowego wzmocnienia. Rekomendujemy stosowanie obudów FLEX system. Obudowy z tworzywa IZI system nie są odpowiednie do montażu z wannami posiadającymi rant Slim. Wanny akrylowe są niezawodne i cieszą się dużą popularnością. Dzięki zastosowanym materiałom (płytom z akrylu sanitarnego) mają wysokie walory użytkowe i zachowują swoje właściwości przez długie lata.\nOceana Slim 1600 × 750\n1010 1480 630 60 330 450\n1600 580 18 435 750 255


Rosja 2008 – dzień 11 i 12 – Apatyty, Kirowsk, Chibiny | Wschód jest piękny\nWyjeżdżamy do Kirowska w dobrym humorze, by po kilkudziesięciu minutach dotrzeć do miasta. Spoglądając za okno, spodziewam się, że za chwilę będziemy na miejscu. A tu zaskoczenie… autobus jedzie coraz dalej i dalej… i dalej. Zastanawiam się, czy jest jakaś droga, po której nie pojedzie nasz pojazd, bo asfalt już dawno się skończył, a dziury są coraz większe. Atmosfera, jaka panuje w autobusie jest hmmm… jakby to powiedzieć… wesoła. Kierowca rządzi! Po kilkunastominutowym PAZowym crossie (bo takiej marki jest nasz pojazd) w końcu się zatrzymujemy.\nChibiny w okolicach Kirowska\nWysiadam z autobusu i otwieram szeroko buzię. Tu jest cudownie! Może i trochę przesadzam, ale krajobraz odrobinę przypomina mi ten z „Władcy Pierścieni”. Co prawda nie ma tu wulkanów, ale to nic.\nŚwiadomość tego, że chodzimy wśród skał i po skałach, które liczą sobie ponad 1 mld lat, jest niesamowita. Czymże są jurajskie wapienie spod Krakowa liczące sobie „jedynie” 160 mln lat i inne swojskie skały w porównaniu do tych? Kolejny raz przekonuję się, że rosyjska skala wielkości nijak się ma do naszej – polskiej. Nie uważam bynajmniej, że to, co mniejsze i polskie, to gorsze, ale po prostu stwierdzam fakt.\nOkoliczne góry są odmienne od tych, które podziwiamy w Polsce. I to nie tylko ze względu na wiek. Są co prawda gołe, jak tatrzańskie szczyty, ale erozja zrobiła swoje i charakterystyczną cechą Chibin są gołoborza, po których trzeba poruszać się w specyficzny sposób. Poza tym – nie ma tu szlaków turystycznych, co raczej nie powinno dziwić. Jeżeli ulegniemy wypadkowi – możemy liczyć tylko na siebie. Szczęście w nieszczęściu jest takie, że jeżeli stanie się to w lecie, to słońce będzie świecić baaaaardzo długo i będzie większa szansa na ocalenie.\nMateusz gdzieś tam wśród… komarów\nDzisiaj jednak nie chodzimy po Chibinach. Na to przyjdzie czas pod koniec naszych praktyk. Pora na odkrywanie skarbów, jakie skrywa w sobie tutejsza ziemia. A jest ich co niemiara. Poszukując różnych skał, nie wiemy, na które się zdecydować. Większość jest piękna! Zdajemy sobie sprawę z tego, że nie będziemy mogli wziąć ich wszystkich do plecaka, bo jakoś z Rosji trzeba będzie wyjechać. A to przecież dopiero początek naszego zbieractwa…\nSjenit z różowym eudalitem\nBogactwo kolorów, jakimi zaskakują nas tutejsze okazy, naprawdę robi wrażenie. Czerwone, różowe, fioletowe, zielone, niebieskie… cała paleta barw. Do plecaka ostatecznie pakuję kilka okazów, m.in. ten, widoczny na zdjęciu obok – sjenit z eudalitem (bardzo rzadkim minerałem krzemianowym, który poza Półwyspem Kolskim występuje w niewielu miejscach na świecie).\nPoszukiwania minerałów trwają ponad godzinę. Przerywa je dopiero deszcz, który zaczyna padać coraz mocniej. Niestety moje przewidywania sprawdziły się. Nie mogę jednak narzekać na nieudane zbiory, bo kilka pięknych okazów udało mi się zebrać.\nWsiadamy do naszego niezniszczalnego autobusu, a szofer zamienia się w kierowcę WRC, choć na rajdówkę to nasz wehikuł nie wygląda :). Mamy powtórkę z rozrywki. W drodze powrotnej przez bezdroża zabawa jest jeszcze lepsza, bo pada deszcz i kałuże są większe.\nPo wyjeździe z górskiej doliny obserwujemy ciekawy widok: blokowisko na tle Chibin. Takie rzeczy to tylko w Rosji. Wygląda to nienaturalnie i okropnie (przynajmniej ja mam takie odczucia).\nCerkiew w Kirowsku\nW drodze powrotnej, korzystając z chwilowej przerwy w opadach, zatrzymujemy się przy cerkwi w Kirowsku. Do zabytków nie należy, ale nic dziwnego, bo samo miasto założono w XX w. Przynajmniej sprawia lepsze wrażenie niż wspomniane przed chwilą blokowisko…\nW drodze do akademika tradycyjnie zatrzymujemy się przy sklepie i robimy zakupy. Dochodzi godzina 16, kiedy meldujemy się na miejscu.\nMamy trochę czasu do obiadokolacji, więc postanawiamy to wykorzystać, porządkując nasze dzisiejsze trofea z Chibin. Zdajemy sobie sprawę z tego, że nie dadzą nam frykasów do jedzenia, więc korzystamy z tych, które kupiliśmy w sklepie.\nPo „posiłku” odpoczywamy, a potem prezentujemy efekty naszej kilkudniowej pracy Pani Doktor. Albo tak dobrze udaje, albo naprawdę jest zadowolona :D. Robota ostatecznie skończona i jej efekty zaaprobowane. Można spać spokojnie.\nWracamy do swoich pokoi zadowoleni z siebie. Korzystając z wolnej chwili, wyciągam pocztówki, które kupiłem kilka dni temu w sklepie w Apatytach i adresuję je do kilku wybranych osób. Co ciekawe, pocztówki są w większości z… Murmańska. Z Apatytów udało mi się zdobyć tylko dwie, ale to zawsze coś ;). W sumie… szkoda, że nie wybieramy się do tego słynnego Murmańska, ale cóż… może jeszcze kiedyś…\nPocztówka z Murmańska, chociaż w nim niestety nie byliśmy…\nDzisiaj wieczorem szykuje się nam kolejna impreza, tyle że tym razem pożegnalna. Dostaliśmy za zadanie godnie pożegnać Olgę – doktorantkę z Uniwersytetu Państwowego w Murmańsku, która pomagała nam w pracy z GPS w rosyjskiej tajdze. Wręczamy jej prezenty związane z Polską i Krakowem i… hmmm… świętujemy po słowiańsku :D.\nNie możemy jednak przesadzać, bo już jutro o poranku wyjeżdżamy… pod namioty nad Morze Białe!!! Aaaaaaaaa!!! Już się nie możemy doczekać! :).\nCategories: Rosja\t| Tagi: apatyty, Chibiny, Półwysep Kolski, Rosja, Rosja 2008 | 3 Komentarze\n3 thoughts on “Rosja 2008 – dzień 11 i 12 – Apatyty, Kirowsk, Chibiny”\nJa przepraszam, ale stwierdzenie PAZowy cross to w tym przypadku jest mało powiedziane!! Przecież ten busik dosłownie jechał rzeką!! korytem rzeki! a jak wracaliśmy kiedy rzeka wezbrała to w jednym miejscu się zakopaliśmy, w wodzie po podłogę i tylko dzięki wybitnym umiejętnościom tego kierowcy udało się obyć bez „moczenia nóg”. To taka wstawką odemnie 😉\nHahaha, no ja aż tak dobrze tego w szczegółach nie pamiętam, ale dobrze, że uzupełniasz moje luki w pamięci 😉\nŚmieszne bo akurat to baaardzo mi w pamięć zapadło, a dużo szczegółów, o których tu piszesz w ogóle nie pamiętam 😉