Napisany 04.11.2016 04.11.2016 przez Daniel Bukowski\nNa stronach mojego bloga wspominam często film Stanisława Barei „Miś”, ponieważ zawiera on wiele głębokich przemyśleń dotyczących świata, życia, relacji międzyludzkich i… umiłowania okrągłych rocznic:\nGrubas z sali: Brygada młodzieżowa zobowiązuje się zaciągnąć wartę młodzieżową przy nowo zakupionych parówkach, dla uczczenia rocznicy powstania naszego przedsiębiorstwa.\nGłos z tłumu: Trzydziestej pierwszej rocznicy!\nGrubas z sali: Tak jest! Trzydziestej pierwszej, okrągłej rocznicy!\nW listopadzie 2016 roku przypada naprawdę okrągła, bo 100 rocznica śmierci Henryka Sienkiewicza, który wielkim pisarzem był, a ostatnie lata swojego życia spędził w Szwajcarii. W grudniu 2015 roku Senat Rzeczpospolitej Polskiej przyjął uchwałę ustanawiającą rok 2016 Rokiem Henryka Sienkiewicza. „Poprzez swoją twórczość, publicystykę i działalność społeczną budził świadomość narodową, uczył dumy z polskości, umiłowania ojczyzny i zdolności do poświęceń” – podkreślili senatorowie.\nHenryk Sienkiewicz nie wybrał Szwajcarii na miejsce swojego „pięknego więzienia” ze względu na walory turystyczno-zdrowotne, ale zmusił go do tego wybuch wojny światowej w 1914 roku. Sienkiewicz przebywał wtedy z rodziną w Oblęgorku, dworku sprezentowanym przez naród polski z wdzięczności za jego pracę i gorący patriotyzm. Wieś znalazła się w zasięgu działań wojennych i pisarz zdecydował się na natychmiastowy wyjazd do Krakowa, gdzie przebywał przez kilka tygodni. W związku ze zbliżaniem się frontu wschodniego, ludność miasta przygotowywała się do ewakuacji. Także Sienkiewicz opuścił Kraków i udał się do Wiednia. Dla przypomnienia dodam, że panika była przedwczesna i ofensywa wojsk rosyjskich została zatrzymana, a rozstrzygająca bitwa odbyła się w okolicach Bieżanowa, o czym przypomina obelisk na Górze Kaim. Przeczytacie o tym w artykule Historia kołem się toczy.\nSienkiewiczowi nie dane było pozostać długo w CK stolicy. Sławne nazwisko pisarza zostało użyte bez jego wiedzy i zgody w deklaracji politycznej przeciw państwom centralnym, czyli między innymi przeciwko Monarchii Austro-Węgierskiej. Autor „Quo vadis” znów musiał salwować się ucieczką. Tym razem wybór padł na neutralną Szwajcarię, która od dawna bywała schronieniem i miejscem pracy dla wielu wybitnych Polaków, szczególnie po klęskach powstań narodowych z lat 1830 i 1863.\nOstatnie lata życia spędził w Solurze Tadeusz Kościuszko, Adam Mickiewicz był profesorem na uniwersytecie w Lozannie, a natchnienia w szwajcarskich Alpach szukali Juliusz Słowacki i Zygmunt Krasiński.\nTablica upamiętniająca Adama Mickiewicza jako profesora Akademii Lozańskiej (obecnie budynek Gimnazjum Kantonalnego, I piętro)\nW roku 1870 z inicjatywy polskiego emigranta Władysława hr. Broël-Platera założono Muzeum Polskie na zamku w Raperswilu, które w czasach zaborów wzrosło do rangi Polskiego Muzeum Narodowego. Kolekcja powstająca dzięki darom Polonii z całego świata, powiększała się znacznie i Rapperswil stał się centrum, skupiającym świadectwa polskiej kultury i wspomagającym działania polityczne zmierzające do odzyskania niepodległości Polski. Ze Szwajcarią związani byli także przyszli prezydenci II Rzeczpospolitej. Ignacy Mościcki był asystentem na uniwersytecie we Fryburgu, w oparciu o wynalezioną przez niego technologię zaczęto produkować syntetyczny kwas azotowy na skalę przemysłową. Opracował także technologię do masowej produkcji kondensatorów i bezpieczników. Gabriel Narutowicz zaprojektował wiele do dziś działających szwajcarskich hydroelektrowni, był też profesorem słynnej Politechnice Federalnej w Zurychu, uważanej do dziś za jedną z najlepszych szkół technicznych na świecie.\nZatem w październiku 1914 roku państwo Sienkiewiczowie z dziećmi przyjechali do Lozanny, w której mieszkali przez kilka tygodni. Pod koniec roku 1914 Sienkiewicz wraz z żoną przeprowadzili się do Grand Hotelu w Vevey, syn pozostał w Lozannie, a córka wróciła do babci do Krakowa. Po raz ostatni laureat nagrody Nobla przeprowadził się w listopadzie 1915 roku, do pobliskiego Hotel du Lac. Mieszkał tam aż do śmierci…\nHotel du Lac od strony jeziora\nRównież w Szwajcarii, po zachodniej stronie Lozanny, w miejscowości Morges mieszkał od 1897 roku słynny wirtuoz fortepianu Ignacy Paderewski. Osiągnąwszy światowy sukces postanowił wykorzystać swój ogromny majątek i sławę, by wpływać na bieg historii i łagodzić cierpienia rodaków.\nDwaj wielcy Polacy spotkawszy się na ziemi szwajcarskiej, postanowili połączyć swe siły dla dobra ojczyzny i w styczniu 1915 roku wraz z Antonim Osuchowskim i Erazmem Piltzem założyli w Vevey Komitet Generalny Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce, który zajął się zbiórką pieniędzy, żywności i innych darów wśród ludzi na całym świecie. Pomoc ta była koniecznie potrzebna…\nGranice trzech walczących mocarstw przebiegały przez ziemie polskie i dlatego w czasie działań wojennych w latach 1914-1918 front przemieszczał się tamtędy kilkakrotnie. Oprócz zniszczeń wynikających z samych walk frontowych, sytuację mieszkańców pogarszała celowa polityka niszczenia przez wycofujące się armie wszystkiego, co mogło by się przydać drugiej stronie. Zniszczenia pól, łąk i pastwisk spowodowały obniżenie produkcji rolnej i gwałtowny wzrost cen. Dodatkowo wojska zaborców przeprowadzały rekwizycje i zabierały chłopom resztki zapasów. Sytuacja ludności cywilnej pogarszała się z dnia na dzień. Głód i brak odzieży powodowały wysoką śmiertelność, szerzyły się epidemie. Ta dramatyczna sytuacja wymagała skoordynowanych i systematycznych działań pomocowych.\nKomitet Generalny Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce, nazywany też Komitetem Veveyskim współpracował z lokalnymi komitetami utworzonymi na terenach zaborów i na całym świecie, między innymi z Książęco-Biskupim Komitetem w Krakowie pod przewodnictwem biskupa Sapiechy, czy Komitetem Pro Polonia w Paryżu, w którym działała Maria Skłodowska-Curie.\nW ciągu czterech lat działalności Komitetu Veveyskiego uzbierano i przekazano do Polski około 19 milionów franków szwajcarskich. Ta zawrotna suma mogła być zebrana między innymi dzięki ogromnemu zaangażowaniu Sienkiewicza i Paderewskiego. Napisana przez polskiego noblistę „Odezwa do narodów cywilizowanych” (Appel aux peuples civilisés) wywołała dużą, pozytywną reakcję na całym świecie i przyniosła wymierne rezultaty w postaci pierwszych zbiórek pieniędzy i tworzenia filii Komitetu. Działalność Komitetu wspomógł finansowo i moralnie także papież Benedykt XV. Z jego inicjatywy biskupi polscy zwrócili się z odezwą do katolików na całym świecie o pomoc dla Polski. Kolekta przyniosła nadspodziewane rezultaty, pieniądze napływały z całego świata i były przekazywane na konto Komitetu Veveyskiego.\nSienkiewicz był zaangażowany w prace Komitetu aż do samej śmierci 15 listopada 1916 roku. Pochowano go w pobliskim katolickim kościółku Notre-Dame. Wydarzenie to upamiętnia wmurowana tablica z medalionem Sienkiewicza, godłem polskim oraz herbami większych polskich miast. Na tablicy po francusku wyryty jest fragment tekstu Sienkiewicza: „ażeby dzieła ludzkie stworzone poprzez wieki nie zagubiły się w nocy zapomnienia, słusznym i sprawiedliwym jest ocalić ich pamięć i przekazać je potomności”. W roku 1924 prochy Sienkiewicza wróciły do wolnego już kraju.\nTablica pamiątkowa w kościele Notre-Dame w Vevey\nHenryk Sienkiewicz doczekał się w Vevey pomnika, dłuta profesora Gustawa Zemły, który odsłoniła jego wnuczka Maria Sienkiewicz w ogrodzie Hotel du Lac w 90-tą rocznicę śmierci pisarza.\nPomnik Henryka Sienkiewicza w ogrodzie Hotel du Lac\nO jego pobycie w tym hotelu przypomina też tablica wmurowana we wschodnią ścianę budynku.\nTablica pamiątkowa we wschodniej ścianie Hotel du Lac\nNa koniec spytam, czy wiecie z jakiej powieści Sienkiewicza zaczerpnąłem tytuł niniejszego artykułu…?\nUmieszczony w Rozważania\tOtagowany Henryk Sienkiewicz, Hotel du Lac, Ignacy Paderewski, Komitet Veveyski, Lozanna, Quo vadis, Vevey\tSkomentuj\nNa prawym brzegu Wisły… (Pasterka u Benedyktynów)\nNapisany 05.02.2015 06.02.2015 przez Daniel Bukowski\nMinął już ponad rok od wydarzenia, które zmieniło losy Wszechświata i wpłynęło na życie wielu jego mieszkańców. Nawet Kroniki marsjańskie wspominały o tym istotnym wydarzeniu. Jak już doskonale wiecie (powtarzam to przecież przy każdej okazji), po rozstaniu z moją „prawdziwą rodziną” zacząłem pisać bloga.\nJednym z pierwszych wpisów była Pasterka na Srebrnej Górze z 24 grudnia 2013.\nHistoria kołem się toczy, więc w rok później, po wieczerzy wigilijnej, zgodnie z tradycją wyruszyłem poszukać Słowa, które stało się ciałem…\n– Pytasz, dlaczego? No bo tradycją nazwać niczego nie możesz. I nie możesz uchwałą specjalną zarządzić ani jej ustanowić. Kto inaczej sądzi, świeci jak zgasła świeczka na słonecznym dworze. Tradycja to dąb, który tysiąc lat rósł w górę. Niech nikt kiełka małego z dębem nie przymierza. Tradycja naszych dziejów jest warownym murem, to jest właśnie kolęda, świąteczna wieczerza… To jest ludu śpiewanie, to jest ojców mowa, to jest nasza historia, której się nie zmieni. A to co dookoła powstaje, od nowa, to jest nasza codzienność, w której my żyjemy.\n/węglarz Tłoczyński odpowiada ojcu dziewczynki o imieniu Tradycja; „Miś”, reż. Stanisław Bareja/\nTym razem zeszłoroczni uczestnicy nie znaleźli w sobie wystarczającej ilości Mocy, więc do klasztoru Benedyktynów w Tyńcu wyruszyłem samotnie.\nWidok na Opactwo Benedyktynów z przeciwnego brzegu Wisły\nTyniec leży na zachodnim krańcu Krakowa, nad Wisłą, która w tym miejscu tworzy malowniczy przełom wśród wzgórz zbudowanych z wapienia jurajskiego, nazywany Bramą Tyniecką.\nWidok z dziedzińca opactwa w górę biegu Wisły. Po prawej stronie wapienne skałki w Piekarach\nObecnie Tyniec należy administracyjnie do Dębnik, jednej z dzielnic Krakowa. Miejsce to jest tak cenne przyrodniczo i historycznie, że jest częścią Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Obejmuje on fragment doliny Wisły na odcinku Ściejowice – Kraków wraz z trzema ważniejszymi kompleksami leśnymi: Laskiem Wolskim oraz drzewostanami w okolicach Tyńca i Czernichowa.\nDolina Wisły w okolicach Tyńca. Za rzeką Las Wolski i Klasztor Kamedułów na Srebrnej Górze na Bielanach\nNazwa parku wywodzi się od dwóch starych klasztorów położonych w jego granicach, na przeciwległych brzegach Wisły: Eremu Ojców Kamedułów na Bielanach (o którym to pisałem rok temu) oraz Opactwa Ojców Benedyktynów w Tyńcu.\nWidok na klasztor od strony Piekar\nEtymologia nazwy Tyniec wywodzi się natomiast od staropolskiego słowa „tyn”, które oznacza miejsce warowne. Można zatem wnioskować, że w Tyńcu znajdowały się umocnienia lub obwarowania, co zresztą potwierdzają badania historyczne.\nPierwsze ślady osadnictwa w rejonie Tyńca datowane są na 800-650 lat p.n.e. (V okres epoki brązu), kiedy istniało tu niewielkie grodzisko.\nDużo większe i lepiej zachowane fragmenty osadnictwa prehistorycznego można znaleźć niecały kilometr na południe od opactwa, w obrębie Góry Grodzisko (280 m n.p.m.). Zarośnięte trawą obwałowania mają kilka metrów wysokości, a w niektórych miejscach na zboczu można przy odrobinie dobrej woli rozpoznać pierwotną, kamienną konstrukcję wału. Pod tym kamiennym nasypem archeolodzy odnaleźli resztki drewnianej palisady. Na podstawie badań, oceniono, że grodzisko pochodzi z wczesnej epoki żelaza (ok. 500-400 lat przed naszą erą).\nCzasy pomiędzy prehistorią, a historią, płynnie wypełnia legenda o Walgierzu Wdałym i Helgundzie, spisana po łacinie w średniowiecznej Kronice Wielkopolskiej, na przełomie XIII i XIV wieku.\nWalgierz Wdały (czyli w języku staropolskim – mocny, rosły, dobrze zbudowany, przystojny), znany ze swej siły i urody właściciel Tyńca, podczas pobytu na francuskim dworze zakochał się w córce króla, pięknej Helgundzie, którą ojciec chciał wydać za królewicza alemańskiego (w innej wersji – wysłać do klasztoru). Chcąc skłonić jej serce ku sobie, przez trzy kolejne noce śpiewał pod jej oknem wzruszające pieśni.\nŚredniowieczną tradycję śpiewania nocą pod oknem ukochanej wykorzystywano w sztuce wielokrotnie /H.J. Chmielewski, Tytus, Romek i A’Tomek, księga XVI/\nOstatecznie Helgunda pokochała Walgierza (chyba miała już dość jego zawodzenia pod oknem) i wraz z wybrankiem serca udała się do zamku w Tyńcu. Po drodze Walgierz musiał pokonać straszliwie obrażonego królewicza niemieckiego, który z zemsty za odrzucenie zalotów przez Helgundę, zastawił pułapkę na zakochanych uciekinierów.\nPo powrocie do zamku, poddani Walgierza skarżyli mu się na krzywdy doznane od Wisława Pięknego, pana Wiślicy. Walgierz zaatakował zamek Wisława, pojmał go i wtrącił do lochu. Po jakimś czasie, jak to miał w zwyczaju, wyruszył na kolejną wyprawę awanturniczo-przygodową.\nHelgunda, nękana samotnością, wypuściła więźnia z lochu. Urzeczona jego urodą (miał w końcu przydomek Piękny) szybko zapomniała o mężu i zaprosiła Wisława do swojej alkowy. Obawiając się jednak zemsty małżonka, Helgunda z kochankiem uciekła do Wiślicy – bo to zła kobieta była.\nWkrótce potem Walgierz powrócił z wyprawy. Dowiedziawszy się o niewierności żony, zapałał straszliwym gniewem i ruszył na zamek Wisława. Tam jednak został ponownie oszukany przez żonę, która obiecując wydać mu swojego kochanka, wpuściła go do zamku, gdzie w zasadzce czekali już rycerze Wisława. Walgierza zakuto w łańcuchy i uwięziono w klatce, z której co wieczór musiał obserwować miłosne uciechy Helgundy i Wisława. Jedyną osobą, która okazała serce uwięzionemu, była siostra Wisława, która powiedzmy to łagodnie, nie grzeszyła urodą. Uzyskawszy wcześniej od Walgierza obietnicę małżeństwa potwierdzoną przysięgą (brzydka, ale nie głupia), potajemnie dostarczyła mu klucze do kajdan i miecz. Gdy znowu kochankowie cieszyli się sobą, Walgierz zrzucił łańcuchy, wyszedł z klatki i pozbawił oboje życia.\nUtwór łączy wątki rycerskiej tradycji zachodnioeuropejskiej z rodzimymi polskimi podaniami. Istniało kilka wersji eposu o Walterze (Walgierzu). Pierwotnie utwór opisywał ucieczkę Waltera i Helgundy z kraju Hunów i walkę o wiezione przez zbiegów skarby króla Attyli. Opowieść zawarta w Kronice Wielkopolskiej z podstawowego tworzywa eposu zachowuje imiona głównych bohaterów i motyw ich ucieczki. Jej kierunek zostaje jednak odwrócony: Walgierz i Helgunda uciekają na wschód, z Paryża do Polski. Z opowieści znikają Hunowie i dwór króla Attyli, pojawiają się natomiast elementy charakterystyczne dla XII i XIII wiecznej poezji dworskiej: walka o miłość i uznanie kobiety, śpiewanie pod oknem ukochanej. Zupełnie nowy jest też motyw wiarołomnej żony.\nLegendę o Walgierzu i Helgundzie przytoczył Henryk Sienkiewicz w „Krzyżakach”, a nawiązywał do niej Stefan Żeromski w poemacie prozą, pod tytułem „Powieść o Walgierzu Wdałym”.\nTakże tyniecka gospoda Pod Lutym Turem znalazła poczesne miejsce w powieści Sienkiewicza, gdyż właśnie tam rozpoczyna się akcja „Krzyżaków”.\nW Tyńcu, w gospodzie „Pod Lutym Turem”, należącej do opactwa, siedziało kilku ludzi, słuchając opowiadania wojaka bywalca, który z dalekich stron przybywszy, prawił im o przygodach, jakich na wojnie i w czasie podróży doznał.\n/Henryk Sienkiewicz, „Krzyżacy”, tom I, rozdział I/\nHistoria tego miejsca ma swój początek dopiero w 1044 roku (taką datę podaje Jan Długosz), kiedy to w Tyńcu osadzeni zostają Ojcowie Benedyktyni. Zakon Świętego Benedykta (łac. Ordo Sancti Benedicti, skrót: OSB) to najstarszy katolicki zakon mniszy na Zachodzie, założony w 529 roku przez św. Benedykta z Nursji.\nDo dziś trwają spory wśród historyków, kto dokładnie i kiedy założył tynieckie opactwo. Jedni bronią przekazu Długosza o 1044 roku i jako fundatora wskazują księcia Kazimierza Odnowiciela, inni odnoszą sprowadzenie mnichów do czasów Bolesława Szczodrego i wiążą to wydarzenie z jego koronacją królewską (1075). Bez względu na fundatora warto pamiętać, że Tyniec jest najstarszym klasztorem w Polsce, a mnisi przybyli tutaj ze słynnego opactwa w Cluny we Francji. W 1124 kardynał Idzi z Tuskulum, legat papieski, mnich w Cluny, wystawił najstarszy zachowany dokument Tyńca (oficjalne potwierdzenie prawa do tych terenów) i zapewne to on konsekrował pierwszy kościół klasztorny. Opat klasztoru w Tyńcu nazywany był abbas centrum villarum (od stu wsi posiadanych przez klasztor) i nosił tytuł arcy-opata.\nWalory obronne Tyńca były wykorzystywane wielokrotnie na przestrzeni wieków. Klasztor był miejscem walk z Tatarami w XIII w., Czechami w XIV w. i Szwedami w XVII w. W latach 1771-72 Tyniec broniony był przez żołnierzy Konfederacji Barskiej, czyli pierwszego w dziejach Polski powstania narodowego.\nPamiątka pierwszego polskiego powstania narodowego\nPodczas ostatniej wojny wycofujący się z Krakowa Niemcy bronili się w Tyńcu przed wojskami radzieckimi.\nNa podwórzu przed klasztorem wykopana jest studnia sięgająca poziomu Wisły. Według kolejnej tynieckiej legendy, pewien krakowski rzezimieszek został przyłapany na kradzieży. Mieszkańcy miasta gonili go aż do Tyńca, gdzie przekroczył bramę klasztoru i mógł się już czuć bezpiecznie. Klasztor w Średniowieczu był bowiem swojego rodzaju azylem. Przestępca został przygarnięty przez mnichów, wyspowiadany, a jako pokutę miał własnymi rękoma wykopać studnię. Tak też się stało i studnia, choć nie używana, stoi do dzisiaj.\nKościół dzisiejszy to świątynia barokowa. Wewnątrz uwagę przykuwa ołtarz główny, będący dziełem Franciszka Placidiego z obrazem przedstawiającym świętych Piotra i Pawła. Ołtarz zdobią figury wyobrażające: św. Petronellę (według apokryfów córkę apostoła Piotra), św. Grzegorza Wielkiego, św. Barbarę oraz św. Teklę.\nAmbona i ołtarz główny\nW górnej części ołtarza widnieje łaciński napis Isti sunt viri sancti facti amici Dei (Oto są święci, którzy zostali przyjaciółmi Boga).\nNa lewym filarze świątyni znajduje się ambona w kształcie łodzi, to również dzieło Franciszka Placidiego. Tuż przed amboną został umieszczony żłóbek, do którego w uroczystej procesji i ze śpiewem kolędy „Wśród nocnej ciszy” na ustach, braciszkowie złożyli małego Jezusa. To był znak do rozpoczęcia Pasterki.\nMizerna, cicha, stajenka licha…\nMszy Świętej o północy przewodniczył O. Konrad Małys OSB, przeor Opactwa tynieckiego. Homilię wygłosił O. Andrzej Haase OSB, proboszcz tynieckiej parafii.\nW jednej z kaplic bocznych (jest ich w kościele sześć) znajduje się ołtarz z obrazem malowanym przez Andrzeja Radwańskiego i przedstawiającym św. Benedykta w otoczeniu trzech alegorii – Wstrzemięźliwości (kobieta z wędzidłem), Miłości Niebieskiej (kobieta ze skrzydłami) oraz Miłości Ziemskiej (kobieta w jasnej sukni).\nŚw. Benedykt i alegorie\nNa sklepieniu kaplicy namalowany został św. Benedykt pośród aniołów, świętych oraz króla Kazimierza Odnowiciela. Po lewej stronie anioł trzyma medalik świętego Benedykta, po środku sam św. Benedykt trzyma księgę z fragmentem reguły benedyktyńskiej: We wszystkim więc niech wszyscy idą za Regułą, jak za mistrzynią… Po prawej stronie król trzyma kartę z napisem 100 wsi przeznaczam dla Tyńca - czyli kolejny punkt dla zwolenników teorii Jana Długosza.\nSklepienie kaplicy św. Benedykta\nTyniec, podobnie jak wiele zgromadzeń krakowskich, podkreśla obecność papieża Jana Pawła II. Ojciec Święty odwiedził benedyktynów tynieckich w 2002 roku – informuje o tym tablica wmurowana przy wejściu do klasztoru.\nW pierwszą rocznicę wizyty Jana Pawła II w opactwie benedyktynów w Tyńcu, kard. Franciszek Macharski odsłonił pamiątkową tablicę, upamiętniającą tamto spotkanie\nPo mszy wyszedłem z klasztoru na dziedziniec, a następnie przez bramę i wzdłuż murów doszedłem do samochodu. Była druga w nocy, Słońce nadciągało nieubłaganie znad Pacyfiku, nie było sensu kłaść się spać. Postanowiłem pospacerować po okolicy. Wziąłem z samochodu latarkę i łyżkę do opon (tak na wszelki wypadek) i zszedłem w dół, w kierunku Wisły.\nPrzeprawa promowa przez Wisłę; pojazd na zdjęciu to Syrena 105 (jedyny całkowicie polski samochód)\nNa promie przez Wisłę\nZ miejsca gdzie jeszcze za czasów mojego dzieciństwa kursował prom (działał nieprzerwanie od XII wieku do 1989 roku), udałem się w górę rzeki. Najpierw drogą u stóp 30 metrowej wapiennej skały, na której wznosi się opactwo, potem ścieżką poniżej wałów przeciwpowodziowych, a następnie samymi wałami dotarłem do podnóża Góry Grodzisko. Ciemności uniemożliwiały robienie zdjęć, więc w kilka dni później, wróciłem do Tyńca na sesję fotograficzną.\nTymczasem ulicami Walgierza Wdałego, Helgundy i Benedyktyńską dotarłem ponownie pod klasztor. Wsiadłem do samochodu i wróciłem do domu, zastanawiając się po drodze…\n/„Nie było miejsca dla Ciebie”, polska kolęda, której autorem jest prawdopodobnie ksiądz Mateusz Jeż/\nUmieszczony w Rozważania\tOtagowany Benedyktyni, Helgunda, Henryk Sienkiewicz, Kraków, Krzyżacy, OSB, Pasterka, Pod Lutym Turem, tyn, Tyniec, Walgierz Wdały\t1 Komentarz\nNapisany 17.03.2014 19.03.2014 przez Daniel Bukowski\nZapisałem się na bieg Lausanne 20km, który odbędzie się 26 kwietna 2014.\nW czasie tego biegu, oprócz wspomnianych 20 km, trzeba pokonać również dużą różnicę wysokości, więc przygotowania muszą uwzględnić bieganie pod górę i z góry. Większość ludzi trenuje na płaskim terenie, ponieważ tak jest łatwiej, a sumienie jest spokojne, że noworoczne przyrzeczenia są dotrzymane. I dobrze, lepiej ćwiczyć trochę niż wcale. Ma to jednak swoje konsekwencje, gdy startuje się w zawodach i wtedy nawet niewielki podbieg na trasie może spowodować duży kłopot. Odczułem to na własnej skórze w trakcie maratonu z Nicei do Cannes. Na tej wyjątkowo płaskiej trasie nad brzegiem Morza Śródziemnego, jest jeden podbieg w okolicach miejscowości Antibes, który ma „aż” 34 metry, a który zmusił mnie do chwilowego przejścia do marszu.\nPrzebiegnięcie tego maratonu było dla mnie wielkim powodem do dumy. Mój pierwszy bieg maratoński chciałem po prostu… ukończyć. Myślałem o czasie powyżej 5 godzin, a udało się w 4 godziny i 27 minut. Nie miałem wtedy żadnego planu treningowego, po prostu co jakiś czas zwiększałem dystans moich treningów. Na pewno wielką pomocą było bieganie z kimś. Pojawił się element rywalizacji i udowadniania sobie nawzajem, że jeszcze można biec, chociaż nogi bolą potwornie, a płucom brakuje powietrza, ale nie można tego pokazać temu drugiemu – „co, ja nie dam rady!?”. Najbardziej jednak wspólne bieganie pozwala obronić się przed nudą. Można oczywiście słuchać muzyki, czy książki przez słuchawki, ale przy długich treningach nie jest to komfortowe i uszy trochę bolą. Poza tym trzeba reagować na dźwięki otoczenia, czy jakiś szalony rowerzysta nie wypadnie na nas zza zakrętu. Dlatego wielkie podziękowania dla Andrzeja K., z którym przygotowywałem się i ukończyłem Marathon des Alpes-Maritimes. Jestem pewien, że nasze dyskusje „polityczno – religijno – filmowo – książkowo – sportowe” przyczyniły się do zwycięskiego przebiegnięcia dystansu 42,195 km.\nBłogosławiony, kto w chwili zwątpienia\nDuchem nie spada, ale się przemienia\nW onego orła, co pioruny dzierży,\nPewny zwycięstwa, gdziekolwiek uderzy.\n/Kornel Ujejski, Maraton/\nObecnie przebiegnięcie nawet długiego dystansu nie jest dla mnie problemem. To, co w tej chwili muszę zdecydowanie poprawić to szybkość. Żeby przejść na wyższy poziom biegowy i zacząć uzyskiwać lepsze wyniki trzeba zastosować plan treningowy, w którym wśród rozmaitych ćwiczeń, zawsze występuje bieganie pod górę, które buduje siłę i wytrzymałość.\nW Lozannie nie ma problemu z bieganiem w górę (i w dół oczywiście), ale ja preferuję przemieszczać się poza głównymi ulicami, gdzie jest więcej zieleni, więcej czystego powietrza, a mniej samochodów.\nW samym centrum Lozanny polecam Park Milan i wzgórze Montriond wraz z ogrodem botanicznym, gdzie wąskie, poplątane ścieżki dają sporą ilość kombinacji trasy. Przy okazji można poznać ciekawe gatunki roślin chronionych, leczniczych i tropikalnych, a na szczycie wykonać ćwiczenia rozciągające z widokiem na Alpy.\nDo odwiedzenia Parku Milan zachęcam wszystkich, nie tylko biegających. Wiele radości będą miały dzieci grając w piłkę, bawiąc się na placu zabaw lub wspinając się po drabinie do drewnianego domku. W upalne dni duża fontanna ochłodzi nieco rozgrzane powietrze. Park Milan jest końcowym etapem corocznego pochodu młodszych klas szkół podstawowych (Cortège de la fête du Bois), które maszerują tu z Montbenon lub Place de la Riponne przez cała Lozannę. Każda klasa przebrana jest w strój własnej produkcji, nad którym pracowała od dłuższego czasu. Marsz kończy się wielką zabawą w wesołym miasteczku przygotowanym na tę okazję właśnie w Parku Milan.\nW samym ogrodzie botanicznym można też zaglądnąć do szklarni z kaktusami lub roślinami mięsożernymi albo po prostu pospacerować po alejkach, a czasami przysiąść na ławeczce i podziwiać piękno otaczającej nas roślinności.\nOgród zajmuje obszar 1,7 hektara i jest domem dla około 4000 gatunków roślin. Wstęp do ogrodu jest wolny, codziennie od 1 marca do 31 października. Zaraz po wiosennym rozruchu ekspozycja nie jest jeszcze w pełni dostępna. Nie wszystkie rośliny są zaprezentowane, a większość jeszcze nie kwitnie, ale trzeba być czujnym, ponieważ w każdej chwili przyroda może eksplodować wszystkimi kolorami tęczy:\n/Marek Grechuta, Wiosna – ach to ty/\nDrugim miejscem idealnym do biegania w górę i w dół jest Vallée de la Jeunessese w pobliżu wyjazdu z Lozanny na autostradę. Są tam trzy główne alejki prowadzące od ronda Maladiere w górę parku plus wiele poprzecznych ścieżek. Tak jak i w poprzednim miejscu jest gdzie pobiegać, a ćwiczy się pomiędzy przepięknymi klombami kwiatów wśród których królują róże (inna nazwa tego terenu to „rozarium”). Miejsce jest idealne także na spokojne spacery i wypady z dziećmi. Jest tu kilka placów zabaw z karuzelami, huśtawkami i zjeżdżalniami; niektóre prowadzą tunelami we wnętrzu wzgórza.\nGorąco polecam L’Espace des inventions czyli miejsce, w którym dzieci same lub z rodzicami mogą poznawać tajniki nauki i techniki, dzięki zabawie i interaktywnym eksponatom. W programie są też warsztaty dla dzieci i dorosłych, jak również możliwość zorganizowania imprez okolicznościowych, np. urodzin. Papcio Chmiel, ojciec Tytusa, zawsze powtarzał, że należy „bawiąc – uczyć”.\nH. J. Chmielewski, Tytus, Romek i A’Tomek, Księga V, Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, 1978\nTuż obok znajduje się cmentarz Bois de Vaud, którego ciche i puste alejki są idealnym łącznikiem z terenami sportowymi w pobliżu Komitetu Olimpijskiego. Nasuwa się jednak pytanie, czy wolno biegać po cmentarzu. Ta sama wątpliwość nurtowała chyba twórców serialu ”House of Cards”. W jednym z odcinków żona głównego bohatera, amatorka biegania, wybrała cmentarne dróżki na swoją trasę. Starsza kobieta, którą biegaczka spotkała pomiędzy grobami zdecydowanie ją skrytykowała. Trochę zawstydzona i pełna wątpliwości zauważyła po chwili obściskującą się parę, leżacą na trawie pomiędzy grobami. Pytanie, czy można biegać (lub całować się) na cmentarzu pozostało bez odpowiedzi. Z mojej strony – ja Wam radzę, jak uważacie!\nDodam tylko, że na cmentarzu Bois de Vaud można pomodlić się między innymi za dusze:\nBarona Pierre’a de Coubertin – twórcy nowożytnych igrzysk olimpijskich;\nGrób Barona Pierre’a de Coubertin\nCoco Chanel – francuskiej projektantki mody i prawdopodobnie agentki Abwehry (według dziennikarza Hala Vaughana, autora biografii “Sypiając z wrogiem, tajna wojna Coco Chanel”). Grobu pilnuje pięć kamiennych lwów; Lew był jej znakiem Zodiaku, a 5 jej szczęśliwą liczbą;\nPięć lwów pilnuje mogiły Gabrielle Bonheur Chanel, agentki F-7124\nPaula Roberta – francuskiego autora słowników i wydawcy, znanego szczególnie dzięki Dictionnaire alphabétique et analogique de la langue française, często nazywanego po prostu Le Robert i jego wersji skróconej Petit Robert;\nZygmunta Miłkowskiego (pseudonim Teodor Tomasz Jeż) – polskiego pisarza i polityka niepodległościowego, autora kilkudziesięciu powieści, w tym wielu historycznych. Podczas pogrzebu w 1915 roku, Henryk Sienkiewicz nad jego grobem powiedział:\nBrak mi dat, żałobni słuchacze, bym mógł wam skreślić dokładnie jego życie, jego walki, czyny i zasługi. Ale nie brak mi woli do wypowiedzenia kilku słów nad trumną tego patrioty-bojownika. Kilku słów, mówię, albowiem przędziwo jego żywota w dwóch niemal całe zamknąć można: żołnierz i pisarz!\nLecz w tej podwójnej służbie, jeżeli człowiek włożył w nią wszystkie siły ciała i duszy, jakiż ogrom zasługi! Jak zaś ją spełniał T. T. Jeż, wiecie najlepiej, żałobni słuchacze! Ilekroć zawrzała walka za ojczyznę, niósł jej w ofierze życie; gdy walka gasła, chwytał za pióro i tworzył dzieła znakomite, których sława przekraczała często granice Polski. Nigdy nie tracił wiary w przyszłość narodu, nigdy nie przestał miłować ziemi i ludu. I tak, w ogniu, w pracy, w ubóstwie i na tułactwie przeżywszy całe prawie stulecie, mógł mówić i zapewne mówił często Bogu i ojczyźnie: “Puśćcie waszego sługę w pokoju, bo oto utrudzon jest bardzo i spoczynek mu się należy.”\nPo wrzawie i grzmotach bitew – cisza; po pracy nad siły – wieczysty spokój; po tułaczce – mogiła, na którą padnie promień sławy i którą otoczą bluszcze i pamięć ludzka.\nŻołnierz i pisarz!\nA cisza i spokój panujące na cmentarzu dają możliwość spotkania z różnymi stworzeniami bożymi…\nDusza nasza jak ptak się wyrwała z sidła ptaszników, sidło się porwało, a my jesteśmy wolni, Ps 124, 7\nUmieszczony w Trasy\tOtagowany Coco Chanel, F-7124, Henryk Sienkiewicz, L'Espace des inventions, Lausanne, maraton, Paul Robert, Pierre de Coubertin, Teodor Tomasz Jeż, Tytus, Vallée de la Jeunessese, Zygmunt Miłkowski\t1 Komentarz


O Akademii Czerniaka - Akademia Czerniaka\nNajważniejsze cele i obszary działań Akademii Czerniaka, to:\nPomoc osobom chorym na czerniaka\nAkademia dostarcza niezbędnych informacji merytorycznych i porad praktycznych. Dodatkowo współpracując z fundacjami pacjenckimi zapewnia chorym wsparcie psychologiczne. Bardzo ważna jest także opinia pacjentów i ich rodzin – dlatego Akademia wsłuchuje się w ich potrzeby i pozostaje otwarta na wszelkie sygnały.\nStały dialog ze środowiskiem medycznym\nAkademia Czerniaka prowadzi bieżący dialog ze środowiskiem medycznym, którego celem jest pogłębianie wiedzy z zakresu tej choroby i zapewnienie dostępu do najnowszych informacji na temat badań oraz metod leczenia.\nGłównym organem Akademii Czerniaka jest Rada Naukowa, składająca się ze znamienitych onkologów i dermatologów, a także przedstawicieli stowarzyszenia Polskie Amazonki Ruch Społeczny – organizacji zrzeszającej osoby walczące z czerniakiem i Fundacji Wygrajmy Zdrowie. Wspiera ona merytorycznie wszelkie działania realizowane w ramach Akademii.


Jedyne takie warsztaty w kraju - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal\nJedyne takie warsztaty w kraju\nKoncert finałowy z udziałem solistów, mniejszych składów instrumentalnych oraz dwóch orkiestr zakończył XI Ogólnopolskie Warsztaty Muzyczne w Państwowej Szkole Muzycznej w Łomży. – To jedyne warsztaty o takim profilu w Polsce! – podkreśla dyrektor szkoły Mirosław Korona. – Inne polegają zwykle na doskonaleniu wykonawstwa instrumentalnego, natomiast te łączą harmonijnie śpiew, taniec, orkiestrę i wykonawstwo w przyjaznej atmosferze. Ponad 50. młodych muzyków zatańczyło też poloneza i walca oraz zaprezentowało efekty pracy z góralskim zespołem „Orawianie”, wykonując orawskie pieśni i tańce ludowe.\nPrzez cały tydzień budynek szkoły muzycznej rozbrzmiewał najróżniejszą muzyką. Młodzi skrzypkowie, altowioliści, wiolonczeliści, fleciści i oboiści ćwiczyli wytrwale na zajęciach indywidualnych z akompaniamentem pianistek Tatiany Baranowskiej i Anny Kamińskiej pod okiem: Moniki Zarzyckiej, Wiktora Gribowskiego, Piotra Staniszewskiego, prof. Doroty Sroczyńskiej, prof. Błażeja Sroczyńskiego, prof. Andrzeja Zielińskiego, Anny Sosnowskiej, Magdaleny Rostworowskiej i Sylwestra Soboli, chętnie pracowali też wieczorami w bursie nr 2.\n– Jestem bardzo wdzięczna moim kolegom-wykładowcom – mówi Dorota Sroczyńska, wybitna altowiolistka, pedagog, inicjatorka i dyrektor artystyczny Ogólnopolskich Warsztatów Muzycznych, które od pięciu lat odbywają się w Łomży. – Elżbieta i Łukasz Gruzielowie wspaniale motywują dzieci do tańca, nasi dyrygenci też wykonali ogromną pracę. Wiktor Gribowskij ma osiągnięcia w Rosji, a tu każdym dzieckiem zajmował się indywidualnie, a jak ktoś nie dawał sobie rady, to pisał partię specjalnie dla niego. Piotr Staniszewski dyryguje zaś w Teatrze Wielkim Operze Narodowej, jest więc dyrygentem z najwyższej krajowej półki, a na dzisiejszy koncert przygotował z młodzieżą barokowe utwory – bardzo trudną formę na flety, oboje i instrumenty smyczkowe.\nNie tylko starsza orkiestra oczarowała publiczność i musiała zagrać bis. Również zespół złożony z młodszych dzieci został przyjęty entuzjastycznie, a żywiołowy, zagrany bez dyrygenta, ragtime też zakończył się bisem. Równie gorąco oklaskiwano solistów, duety, tria i kwartety, bowiem młodzi muzycy, szczególnie ci z dłuższym stażem, pokazali się z jak najlepszej strony.\n– Obawialiśmy się, że z racji sporej ilości małych dzieci ich poziom nie pozwoli na realizację założeń warsztatowych – mówi Mirosław Korona. – Okazało się jednak, że mamy w swoim gronie wykładowców-cudotwórców, Wiktora Gribowskiego i Piotra Staniszewskiego, którzy z tej grupy, która nigdy w życiu nie grała w orkiestrze, w ciągu tygodnia zrobili zgrane zespoły!\nNie byłoby pewnie tak dobrych efektów artystycznych, gdyby nie wspaniała atmosfera i nawiązujące się przyjaźnie – wśród uczestników są i tacy, którzy przyjeżdżają do Łomży od pięciu lat, w ubiegłorocznych warsztatach brało udział ponad 20 osób z tegorocznych uczestników, a debiutujący, w tym również ci najmłodsi, też są zachwyceni.\n– Jestem pierwszy raz na warsztatach i bardzo mi się podobają! – mówi 8-letnia Magdalena Targońska. – Najfajniejsze są dla mnie tańce i jak mam lekcje ze swojego instrumentu – gram na wiolonczeli i bardzo mi się podoba!\n– Też jestem tu pierwszy raz i jest bardzo fajnie! – dodaje grająca na flecie Natalia Pieńkowska, rówieśniczka i koleżanka Magdy. – Tańce były super – na początku trochę trudno było zapamiętać kroki, ale potem było już łatwiej!\nRównież rodzice dostrzegają korzyści wynikające z takich warsztatów, podczas których ich pociechy nie tylko poprawiają braki instrumentalne, ale też grają w orkiestrze, ćwiczą ruch sceniczny czy poznają kulturę ludową, integrując się przy tym i zawierając przyjaźnie.\n– Gdy dzieci słuchają starszych, lepiej grających ma to wpływ na podniesienie ich poziomu – mówi Edyta Jasińska, której córka, grająca na flecie Alicja, po raz kolejny uczestniczyła w warsztatach.\n– Zajęcia w orkiestrze też je integrują, tymi folklorystycznymi też na pewno będą się chwalić!\nPożegnania, rozmowy i podziękowania po finałowym koncercie nie miały końca, ale organizatorzy mieli dla uczestników dobrą wiadomość: za rok warsztaty odbędą się ponownie, z tą samą obsadą profesorską i równie urozmaiconym programem.\n– Młodzież wraca tu chętnie, dlatego za rok znowu spotkamy się w naszej szkole, jeśli dopiszą sponsorzy, bo co do młodzieży to już wiem, że przyjedzie tu chętnie! – podkreśla Mirosław Korona.\n– Warsztaty nie odbyłyby się bez naszych sponsorów i wsparcia merytorycznego Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Centrum Edukacji Artystycznej i dyrektora Zdzisława Bujanowskiego, prezydenta miasta Łomża, dyrektora Teatru Lalki i Aktora Jarosława Antoniuka oraz Deutsche Banku – dodaje Dorota Sroczyńska. – Wyjeżdżając tutaj usłyszałam: o, macie państwo sponsoring Deutsche Banku, więc to musi być dobra impreza! Mało tego, wczoraj dowiedziałam się, że dostaniemy też od nich pieniądze na następny rok! Mam też nadzieję, że w przyszłym roku będzie mi dane poznać włodarzy miasta Łomża, które też nas sponsoruje.\ncz, 25 sierpnia 2016 07:29\nData ostatniej edycji: cz, 25 sierpnia 2016 07:36:44


Mieszkanie na sprzedaż - Kamienna Góra - MNR-MS-2715 - 51.00m² - MENTOR Nieruchomości\n2 pokoje 3 piętro 51,00 m2 4 490,20 zł/m2\nNa sprzedaż 2 pokojowe mieszkanie, o powierzchni użytkowej 51m2 - do remontu.\nTrzecie piętro. Blok przy ulicy Baczyńskiego.\n2 pokoje, kuchnia, łazienka z wc, przedpokój, duży balkon z pięknym widokiem na Śnieżkę.\nMieszkanie dwustronne z przynależną piwnicą - łączna powierzchnia 55,40 m2.\nCzynsz z ogrzewaniem i funduszem remontowym wynosi ok 400 zł.\nMieszkanie z dużym potencjałem, istnieje możliwość zmiany układu pomieszczeń na 3 pokoje z aneksem kuchennym (do oferty dołączony jest aktualny układ oraz przykładowy rozkład)\nSymbol oferty MNR-MS-2715


Autor Wątek: Wisport Whistler 35 (Przeczytany 46322 razy)\n« Odpowiedz #30 : 18-12-2010, 15:43:46 »\nNo to coś mi w końcu wyjaśniono .\nMogę kupić tego Whistlera ( starego wzoru) w cenie 300 zł-co wy na to ?\nPytanie nieaktualne, plecak zakupiony\nOczywiście w jedynym słusznym kamuflażu DPM\n« Ostatnia zmiana: 21-12-2010, 23:01:42 wysłane przez robertgl17. » Zapisane\n« Odpowiedz #31 : 15-09-2011, 23:03:01 »\nNie polecam tego plecaka. moja sugerowana cena za ten koszyk 190zł. nie pisać że pancerne mocne wykonanie. podstawowe błędy w szyciu.... . żałowali 2,5zł na klamry do zbiornika na wode. trzeba uważać przy kompresji plecaczka bo można wyrwać. 'mole' bez jakiegokolwiek standardu - butelka 1,5 pokonała szfy. To, że ładnie wygląda nie znaczy że się trzyma. Jest wygodny. teraz zabiore na spacer reindera.\n« Ostatnia zmiana: 15-09-2011, 23:11:21 wysłane przez publicinvasion » Zapisane\n« Odpowiedz #32 : 15-09-2011, 23:27:57 »\nDziwne, mój zrobiony na zamówienie jest bardzo wytrzymały. Wytrzymał tydzień w górach gdzie normą było wypchanie do granic możliwości i pościskanie taśmami. Parę upadków pod moim ciężarem, noszenie za jeden trok przy ładunku parunastu podręczników też przeżył bez rysy. Jeśli miałoby coś się urwać, już dawno by się urwało. Owszem nie jest idealny, poprawiłbym co nieco ale i tak uważam, że Wisport dobrze szyje plecaki ale przyznam, że mnie trochę zaniepokoiłeś. Zwróć się z tym do producenta, nie sądzę, żeby się wypięli i pozostawili sprawę bez odzewu.\n« Ostatnia zmiana: 15-09-2011, 23:29:50 wysłane przez MacDermot » Zapisane\n« Odpowiedz #33 : 15-09-2011, 23:36:45 »\nDo producenta z tym proponuję. Tam powinna być taka wszywka mała o treści "KT...", także będę wiedzieli kto szył.\nA przy okazji, kiedy zamawiałeś i co to za kolor?\n« Ostatnia zmiana: 15-09-2011, 23:39:03 wysłane przez Patek » Zapisane\n« Odpowiedz #34 : 16-09-2011, 16:42:59 »\nKupiony tu: http://allegro.pl/show_user.php?uid=275700 [07.06.11]\nKolor: pasy typowa oliwka, reszta mateiału\ncoś takiego ala brązowo-oliwkowy.\n« Odpowiedz #35 : 16-09-2011, 21:35:12 »\nCytuj z: publicinvasion 16-09-2011, 16:42:59\nChodziło mi o nazwę koloru, zdjęcia i opis nie są miarodajne. Z danymi ze wszywki to nie do mnie tylko do producenta, nie jestem związany z firmą i nic mi to nie mówi.\n« Odpowiedz #36 : 03-04-2012, 16:17:35 »\nPytanie - Wisport wszędzie daje suwaki 8mm (tam, gdzie np. Janyst 10)? Jak to się trzyma? Ktoś przetyrał to dłużej?\n« Ostatnia zmiana: 03-04-2012, 16:23:28 wysłane przez Kłobuch » Zapisane\n« Odpowiedz #37 : 03-04-2012, 16:58:26 »\nNiedlugo zacznie sie trzeci sezon jak mam whistlera 35 w chyba starej wersji (tej z ladnymi molle na przedniej kieszeni, bez pionowej drabinki). Uzywany w kazdy weekend, kazde wolne od majowki do okolo, polowy- konca wrzesnia. oprocz tego caly rok jak trzeba cos wiekszego ciezkiego przeniesc. Wyprulem z niego wszystkie wewnetrzne kieszenie, boczna kieszonke i molle z calego jednego boku. Plecak nigdy nie oszczedzany, katowany jak sie da. Nie raz zamki zapinane na sile. Ogolnie plecak moze nie najladniej uszyty, ale wytrzymaly jak nie wiem co. Zamki dzis dzialaja jak trzy lata temu. YKK 10 pewnie bardziej by pasowal wygladem, ale to co jest wystarcza w zupelnosci. Do tega sa troki, ktore pomagaja zamkowi.\n« Odpowiedz #38 : 14-07-2012, 13:37:26 »\nedit: takt eraz zauważyłem, że jest już wątek o przeróbkach Whistlera, adminów proszę o przerzucenie postu do odpowiedniego wątku\nPotwierdzam dobre opinie o tym plecaku. Na jego bazie zrobiłem sobie powiększonego do ponad 50 (55 ?) l customa z zakładkami, kalpą otwieraną do końca i lepszym systemem nośnym i powiedzieć, że daje radę to za mało. Jest parę elementów, które bym zmienił ale ciorałem go trochę po górach (również w zimie łącznie z turami) i krzaczorach służbowo i prywatnie i szczerze powiem, że zdziwiony jestem bo tak naprawdę to znaku nie ma i nic nie puściło, pękło i tak dalej. Może za słabo cioram . Co do cienkich zamków to też miałem obawy ale okazały się bezpodstawne - jedyne co mogę zarzucić, że te grube lżej pracują (mam doświadczenia z innym plecakiem) ale nie jest to jakiś wielki problem a są na pewno lżejsze. Kolor to Nato Drab bo zależało mi na maskowaniu w podczerwieni a ten materiał ma certyfikację i pomimo moich obaw jak to wyjdzie muszę przyznać, że prezentuje się zaj... - dużo lepiej niż na zdjęciach.\nTrochę info i fotek, które zapodałem na innym forum kiedyś.\nPlecak został wyposażony w dodatkowy, 10 cm kołnierz wokół kieszeni głównej, który ma za zadanie powiększyć jego pojemność. Jet on zrolowany do wewnątrz plecaka i zabezpieczony zamkiem dookoła plecaka (coś jak w walizkach). Jak istniej potrzeba powiększenia plecaka wystarczy zamkiem objechać dookoła i mamy dodatkowe litry pojemności. Fajny patent podpatrzony u konkurencji. Ponadto otwierana jest cała klapa, a w środku są przelotki na 2 dodatkowe troki, które mają za zadanie dodatkową stabilizację zawartości (nic tak wk… człowieka jak plecak, kiedy nim zarzuca na boki jak musi akurat biec objuczony jeszcze paroma innymi rzeczami na sobie i w rękach:) ). Troki oczywiście można wypiąć i użyć w każdym innym celu. W środku jest kieszeń na camelbacka wraz z pętelką, kieszeń na drobiazgi oraz dwie kieszenie na klapie. Ponadto na przedniej ścianie plecaka naszyta jest kilkulitrowa kieszeń, na którą z kolei jest naszyta jeszcze jedna kieszeń płaska. Plecak jest obszyty taśmami w systemie molle umożliwiającymi zamontowanie wielu dodatkowych elementów. Mogą to być np. Wispoortowe kieszenie Raccoon, klamry do montowania kijów czy czekanów (te czarne "coś" na bokach plecaka), grimlocki czy karabińczyki i inne wszelkie dedykowane kieszenie i kieszonki na dodatkowe wyposażenie czy nawet magazynki do broni. [edit:ale na tym forum to każdy wie ]. Czyni go to dość uniwersalnym lecz nie ma co ukrywać, że ma to przełożenie na jego wagę. To plus gruba cordura daje wagę 2 kg co jak na plecak tej pojemności w wersji turystycznej byłoby dość sporo. Ale tu nie to jest priorytetem . Plecak ma generalnie 2 pojemności: około 46 i 26 litrów po zrolowaniu/zapięciu kołnierza (komora główna). Dzięki systemowi nośnemu FAS pozwala przenosić naprawdę spore obciążenia bez wielkich problemów dla pleców czy barków. Regulacja systemu jest rzeczywiście spora i pozwala dopasować plecak nie tylko do gabarytów właściciela ale i ciężaru umożliwiając nawet wyjęcie pasa biodrowego czy piersiowego, który raczej nie jest potrzebny w codziennym użytku. Plecak jest wyposażony aż w 8 troków (po 2 z każdej strony). Taka ilość miała na celu po pierwsze umożliwić troczenie różnych rzeczy ale też i odciążyć zamki (jak również oczywiście kompresję plecaka). Jednak muszę przyznać, że zarówno ja, jak i konstruktor popełnił tu błąd decydując się na takie rozwiązanie. Otóż zaletą tego typu plecaków jest szybki dostęp do zawartości dzięki otwarciu całej klapy plecaka. Jednakże w przypadku przytroczenia sprzętu na zewnątrz każdorazowe odpinanie go i zapinanie na szybko szczególnie w zimie w rękawicach jest nieco upier…. Należałby to rozwiązać w ten sposób, że troki do troczenia „sobie” a do kompresji i wzmocnienia powinny być 2 dodatkowe troki boczne. Znakomicie podniosłoby to funkcjonalność plecaka. Przy okazji nadmienię, że troki są nadzwyczaj długie pozwalając na ich funkcjonalne użycie również w przypadku używania jakichś kieszeni bocznych.\nJak już wspomniałem plecak jest z cordury i jest ona wprawdzie nieco podgumowana ale tyle przeszyć nawet w szczelnym materiale nie zabezpieczyłyby go przed deszczem dlatego też w dnie plecaka jest dodatkowa kieszeń na pokrowiec przeciwdeszczowy. Jest on ściągany sznurkiem i nie przypięty do plecaka co zmusza do ostrożności w jego używaniu przy mocnym wietrze. Na górze plecaka jest specjalny uchwyt transportowy pozwalający go nie tylko podnieść w ręce ale też i przypiąć coś do niego. Ponadto w celu ułatwienia zakładania czy również przenoszenia są dwa małe uchwyty plastikowe mocowane na boku „pleców” plecaka.\nDodatkowo FAS PLUS MILITARY z płynną regulacją i demontowalnym pasem biodrowym. System działa bardzo dobrze i nawet pod dużym obciążeniem wieeeelu browarów jest wygodny a przy tym na co dzień pozwala używać go bez zbędnych elementów.\nTekst już trochę ma. Po czasie dodam, że miałem do niego dokupić dodatkowe kieszenie boczne ale okazał się na tyle pojemny, że używając czasami (głównie w zimie dla łatwiejszego dostępu do potrzebnych rzeczy) jednego czy dwóch cargo w zupełności mi wystarcza. Jak zaznaczyłem używałem go różnie i co ciekawe z powodzeniem robił turystycznie a i parę krzaczorów służbowo też zaliczył. Nosiłem go obtroczonego na zewnątrz (mata, śpiwór, namiot a nawet narty ) jak i "gołego". Do tego otwierania zamków z trokami się przyzwyczaiłem i nie jest tak źle ale wniosek na przyszłość aby to zmodyfikować (już wiem jak!). W wersji z bambetlami na zewnątrz jest pewien problem z pokrowcem przeciwdeszczowym - mimo, że zamówiłem większego tak aby pomieścił ewentualnie kieszenie boczne no to jak jest na full objuczony z 3-4 stron jest trochę mała. Korzystałem wtedy z pokrowca z większego plecaka turystycznego. I tu też mała uwaga - przy dupówie połączonej z wiatrem kiedy używa to właśnie używa się pokrowca trzeba go przymocować do plecaka! Chyba nie muszę tłumaczyć dlaczego:). Kogoś kto lubi plecaki tego typu (tzn. z szerokim dostępem do klapy głównej poprzez zamki a nie komin) polecam go z czystym sumieniem i jedynie zmieniłbym go o parę elementów. Tak z jednej strony to się cieszę, że on taki wytrzymały a z drugiej to chodzi mi po głowie nowy projekt tylko nie ma pretekstu na nowy plecak a kolejnego w domu to już mogliby nie zdzierżyć - żadnego zrozumienia dla pasji i potrzeb .\n« Ostatnia zmiana: 14-07-2012, 14:04:27 wysłane przez EMES » Zapisane\n« Odpowiedz #39 : 08-08-2012, 21:15:45 »\nŚwietny pomysł Gratki !\n« Odpowiedz #40 : 25-09-2012, 22:19:54 »\nGentlechamy o kasie nie rozmawiają, ale ta kombinacja?\n« Odpowiedz #41 : 03-10-2012, 22:25:12 »\nCo z systemem nośnym tego plecaka, bo w wątku ze sznurka poniżej ktoś narzekał:\nDa się wypiąć pas biodrowy? Czy chodząc bez zapiętego pasa biodrowego jest co zrobić ze zwisającymi jego końcami (w plecaku apollo nie ma, więc po miesiącu rozdeptałem klamry- nie pytaj co to za sprzęt- unikaj)\n« Odpowiedz #42 : 06-04-2013, 21:29:16 »\nTrochę mi zeszło na odpowiedź ale dużo się w rodzinie zmieniło i obowiązki nie pozwalały\n« Odpowiedz #43 : 29-04-2013, 22:25:58 »\nW moim plecaku zjeba.... się zamek ! Niby YKK ale na zamku próżno szukać logo YKK. Jakie macie zamki w waszym Whistler-ze?\n« Odpowiedz #44 : 21-01-2014, 18:33:55 »\nTagi: 72676100 129759880 65058239 52109249 woodcraft 44990110 czarny 64764171 42452523\n64542518 wroclaw sparrow cordura 84607526 foto 56643336 gdzie 59930103 53760139\nGoogle odwiedził tą stronę po raz ostatni 22-12-2019, 11:25:19


ednostki wewnętrzne sprzężone są w jeden twór z całym domem, tworząc system inteligentnych systemów połączonych ze sobą jedną aplikacją zainstalowaną w niewielkim spersonalizowanym urządze\nWszystko dla wygody. W coraz większym stopniu jesteśmy hedonistami. W naszych domach coraz częściej pracuje klimatyzacja. Jednostki wewnętrzne sprzężone są w jeden twór z całym domem, tworząc system inteligentnych systemów połączonych ze sobą jedną aplikacją zainstalowaną w niewielkim spersonalizowanym urządze\nDbaj o zęby!Manicure i pedicure brzmią dla ciebie jak zaklęcia?Wiring problem - what to do?Gabinet stomatologiczny zabrzeCiekawe fakty na temat drewnaDlaczego czystość jest ważna?Kursy bhp onlineKiedy zepsuje się samochódYour car has problems with technical condition?Czy można szkolić z bhp w dzień?Jak transportować czołgi - nowości w 2020Dobrze wybrane i solidne ogrodzenia. Co i jakAltumHistorie o meblach na eventyKilka słów o "solarach" - fakty, zastosowanie i kosztyOutsourcing BHPO podróżowaniu busem do pracy za granicęKilka słów o jednorazowej odzieży medycznejOgólnie o reklamie outdoorSkąd wziąć części? Jakiego mechanika wybrać?Lepsze od basenu - sauna w ogrodzieElectricians and the future of the professionO kosmykach z Maroko - kilka ciekawostekZwierzęcy pacjentSzukam 10 Osób, Którym Przekażę Rozwiązanie Jak dostać dotację na fotowoltaikęZdrowie i medycynaNa pewno nie wiedziałeś tego o transformatorachO korzyściach z marketingu internetowegoOgrzewanie problematycznych przestrzeni, takich jak magazynyKrótki poradnik jak zatrudnić adwokata, który zmieni wszystko


Doppelherz aktiv Melatonina Duo, 40 tabletek - Bezsenność - Układ Nerwowy - Zdrowie - Apteka Internetowa Namex\nDoppelherz aktiv Melatonina Duo, suplement diety dla osób dorosłych z melatoniną w postaci dwufazowej tabletki, gdzie w pierwszej fazie melatonina jest uwalniana wkrótce po przyjęciu tabletki, pomagając w skróceniu czasu potrzebnego na zaśnięcie, a w drugiej fazie poziom melatoniny uzupełniany jest podczas snu. Składniki preparatu wspomagają przyspieszenie zasypiania i uzupełniają poziom melatoniny podczas snu.\nDla osób z trudnościami z zasypianiem i cierpiącym na objawy zespołu nagłej zmiany strefy czasowej.\n1 tabletkę przed snem popić szklanką wody.\nStosowanie u kobiet w ciąży lub karmiących piersią wyłącznie po konsultacji z lekarzem\nXylometazolin WZF 0,1%, krople do nosa, 1 mg/ml, 10 ml


Gmina Czernichów na bakier z prawem - Program7 NTI\nO kulawej czernichowskiej demokracji pisałem już w tekście z 4 października 2021 „SYSTEM MONITORINGU WIZYJNEGO RADY GMINY CZERNICHÓW”. Od tamtej pory niewiele się zmieniło. Zauważyłem jedynie, że przybyło protokołów z sesji Rady Gminy Czernichów w Biuletynie Informacji Publicznej. Obecnie ostatni zamieszczony w BIP Protokół nr XXXVII.2021 sesji Rady Gminy Czernichów z dnia 26 kwietnia 2021 r.\nUstawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w artykule 14 opisuje sposób podejmowania uchwał przez rady gminy oraz sposób podawania wyników głosowań do publicznej wiadomości. W punkcie pierwszym tego artykułu przeczytać możemy, że „Uchwały rady gminy zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu jawnym, chyba że ustawa stanowi inaczej.”. Oznacza to, że nikt nie ma prawa utajniać samych głosowań, a także ich imiennych wyników, o ile utajnienie nie wynika z ustawy. Innymi słowy, każdy ma prawo zapoznać się z imiennymi wynikami jawnych głosowań, które odbyły się na sesji rady gminy. W punkcie 4 tego samego artykułu możemy przeczytać „Imienne wykazy głosowań radnych podaje się niezwłocznie do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej i na stronie internetowej gminy oraz w inny sposób zwyczajowo przyjęty na obszarze gminy”. Tymczasem w czernichowskim samorządzie ustawa o samorządzie gminnym w tym zakresie nie działa. Imienne wykazy głosowań radnych o ile w ogóle są publikowane, to na tę publikację oczekuje się miesiącami, czasem latami.\nObowiązki dotyczące informowania społeczeństwa o tym, co się dzieje na sesjach rady gminy opisuje również Statutu Gminy Czernichów uchwalony w 2012 roku przez Radę Gminy Czernichów. W paragrafie 24, punkt 1 zapisano „Z każdej sesji sporządza się protokół, stanowiący urzędowy zapis przebiegu obrad i podejmowanych rozstrzygnięć. Do protokołu dołącza się listę obecności radnych oraz podjęte przez radę uchwały.”. W punkcie 2 opisano informacje, które powinny znajdować się w protokołach sesji. Podpunkt 8. Mówi o tym, że w protokołach powinno znajdować się wyliczenie podjętych uchwał wraz z wynikami głosowania. Punkt 5 paragrafu 24 Statutu Gminy Czernichów jest o tym, że „Protokół z przebiegu sesji wykłada się do publicznego wglądu w biurze rady, na następnej sesji rady oraz publikuje się w Biuletynie Informacji Publicznej.” Tutaj wprawdzie nie jest określone w jakim czasie taki protokół powinien być opublikowany w BIP. Należy jednak przyjąć wykładnie z ustawy, gdyż akt prawny niższej rangi, jakim jest statut nie może być sprzeczny z aktem prawnym rangi wyższej, w tym przypadku ustawą. Ustawa zaś mówi wyraźnie, że „Imienne wykazy głosowań radnych podaje się niezwłocznie do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej”. Tutaj powstaje akademickie pytanie: Ile to jest „niezwłocznie”? W praktyce terminu “niezwłocznie” nie należy utożsamiać z terminem natychmiastowym, termin “niezwłocznie” oznacza bowiem termin realny, mający na względzie okoliczności miejsca i czasu. Z drugiej jednak strony, kilkumiesięczne lub nawet roczne oczekiwanie na publikację protokołu z sesji rady gminy stanowi moim zdaniem poważne naruszenie zapisów ustawowych. Dobrym rozwiązaniem tego dylematu mógłby być zapis ze wspomnianego wcześniej Statutu Gminy Czernichów. Zapis ten brzmi „Protokół z przebiegu sesji wykłada się do publicznego wglądu w biurze rady, na następnej sesji rady…”. Można z niego wywnioskować, że ostatecznym terminem na opublikowanie protokołu z sesji jest termin rozpoczęcia następnej sesji. Wydaje się to rozsądnym rozwiązaniem dającym urzędnikom czas na dokładne i rzetelne sporządzenie protokołu.\nCo zatem stoi na przeszkodzie spełnieniu ustawowych i statutowych wymogów informacyjnych? Być może stwierdzono, że skoro jest zapis audio/wideo z sesji, to ten protokół nie jest już taki ważny. Tu jednak po raz kolejny zauważam, że zapis wideo z sesji Rady Gminy Czernichów nie spełnia wymogów ustawy, gdyż nie są w nim publikowane imienne wyniki głosowań.\nInne samorządy publikują plansze z imiennymi wynikami głosowań w trakcie przebiegu sesji. Taki obrazek można zobaczyć na przykład w Przasnyszu, Sulęczynie oraz w gminie Lyski. W ostateczności rada mogłaby głosować przez podnoszenie rąk jak głosują radni w Bolimowie.\nCzernichowski samorząd od lat cierpi na niechęć do jawności. Wydaje się, że zarówno urząd, jak i rada gminy nie są zainteresowane wprowadzeniem czytelnych zasad komunikacji ze społeczeństwem. Pani Danuta Filipowicz, chwilowa wójcini czernichowska przy okazji ogłoszenia na „fejsiku” „Polityki Antykorupcyjnej” wspomniała o przestrzeganiu norm prawnych, etycznych, moralnych na najwyższym poziomie, zasad rzetelności, obiektywizmu i uczciwości i na wspomnieniu się skończyło, a jak się wydaje jedynym efektem „Polityki Antykorupcyjnej” było namnożenie prawniczych etatów w urzędzie. W omawianym przypadku ilość prawniczych etatów w czernichowskim urzędzie nie przekłada się jednak na zgodne z prawem podstawy funkcjonowania samorządowych instytucji. Co ciekawe, w niektórych obszarach troska o przestrzeganie prawa jest nieproporcjonalnie duża do wagi problemu. Takim obszarem jest modernizacja budynku Urzędu Gminy dla niepoznaki zwanego „budynkiem wielofunkcyjnym”. Na ostatniej sesji Rady Gminy Czernichów, 31 stycznia 2022, czernichowska wójcini przekonywała radnych o konieczności dostosowania wspomnianego budynku do obowiązujących przepisów poprzez modernizację poddasza. Ostatecznie radni zatwierdzili przeznaczenie 100 tys. złotych na modernizację „budynku wielofunkcyjnego”. Kwota ta pochodziła z nagrody otrzymanej przez gminę w konkursie „Rosnąca Odporność” , którego celem było zmotywowanie gmin o niskim odsetku zaszczepionych mieszkańców do zaangażowania się w promocję szczepień przeciw COVID-19.\nJak widać na podanym przykładzie są przepisy, których przestrzegać należy i te, których przestrzegać nie warto. Może w tym chodzić o pieniądze, gdyż dostosowanie do zapisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym i Statutu Gminy Czernichów nie wiąże się z większymi nakładami finansowymi, a dostosowanie budynku pochłonie sporo pieniędzy.\nDziwi postawa mieszkańców gminy Czernichów, którzy wydają się nie widzieć problemu. Postawa radnych nie dziwi, bo może dla nich lepiej, że niektóre głosowania zobaczą światło dzienne z dużym opóźnieniem.


Jacek Dreczka 14.12.2008 12:30\nMiło jest spotkać kibiców żużla w Gorzowie, czy Poznaniu, którzy podchodzą, przedstawiają się i pytają, dzielą spostrzeżeniami i pomysłami. Zdarza się, że uwagi są krytyczne i jeśli tylko konstruktywne, to dużo wnoszą. Sam bardzo lubiłem spoglądać na oklejone busy żużlowców, spotykać na swojej kibicowskiej drodze osoby związane z klubem, których znałem ze stadionów czy mediów. W Gorzowie często słyszę pytanie "Czy Zagar, Okoniewski i Ruud są faktycznie wzmocnieniami naszej Stali?". Odpowiadam stanowczo: tak!\nProblem dzisiejszego zawodowego żużla zasadza się na niedoborze solidnych (najlepiej polskich) żużlowców. Ci, którzy pozostali wciągnęli się w nakręcającą spiralę finansowych szaleństw postępując w myśl zasady "jak dają to trza brać". Zarząd Stali głównie wysiłkami Władysława Komarnickiego przeprowadził szereg rozmów z takimi żużlowcami jak m.in. Hampel, Kasprzak, Bjerre czy Kołodziej. Żądania finansowe tychże były tak wyśrubowane, że przy obecnych już w Stali Gollobie, Holcie i Karlssonie, pozostały niemożliwe do spełnienia. Taki to już los współczesnego speedway'a. Ja, obecny stan rzeczy tłumaczę kompletnie rozstrojonymi relacjami pomiędzy prezesami ekstraligowych klubów oraz otwarciem naszego podwórka na juniorów zza granicy.\nZasada jest prosta. Klub, który chce zrobić wynik szuka sponsorów. Firma położy pieniądze, ale na określony produkt. Kibice za pośrednictwem mediów dowiadują się, że jest kasa, więc musi być wynik. By osiągnąć sukces niezbędni są solidni zawodnicy, a tych na rynku jest tyle, co kot napłakał. Co więc się dzieje? Szukamy kolejnych sponsorów, oczekiwania jeszcze wzrastają, a żużlowcy sobie licytują. Współczuję dziś szczególnie działaczom z Gdańska, którzy na tę chwilę mają w kadrze seniorskiej Zetterstroema, Gafurova i Kronera. Przypominam, że przed sezonem 2008 nasza Stal też była beniaminkiem, a sytuacja na rynku niemal identyczna.\nCzytając niedawno wywiad z Pawłem Hlibem na łamach jednego z żużlowych portali odniosłem wrażenie, że słowa, pod którymi się podpisał marnotrawny syn, inspirowane są przez kogoś zupełnie innego. Rażący brak konsekwencji wypowiadanych zdań i nad wyraz niespotykana wcześniej elokwencja. Zastanawiające jest też, że zawodnik po zakończeniu beznadziejnego sezonu w swoim wykonaniu zaczyna kwestionować swój kontrakt ze Stalą z prawnego punktu widzenia. Szkoda, że Paweł, którego ciągle szanuję i uznaję za talent, daje sobą manipulować.\nWołająca o pomstę do nieba prowokacja, obnażyła się w czwartkowym felietonie na łamach "Gazety". Mam prośbę do pana Synowca, by nie używał Pawła jako narzędzia do prowadzenia nieustannej wojny z obecnym Zarządem. Hlipkowi potrzeba menadżera, który poszuka mu klubu w pierwszej lidze i pomoże odbudować. Czy naprawdę dążymy do tego, by odgrzebywać wszelkie wybryki Pawła? Nie ma w Stali osoby, która nie chciałaby, aby ścigał się dla Gorzowa. Jeżeli wyraża on chęć jazdy przy Śląskiej, to pytam dlaczego przez cały sezon nie chciał przyjść na żadną konferencję prasową? Dlaczego Paweł unikał Roberta Gorbata i dziwnym trafem stał w korkach, gdy z pełną salą dziennikarzy czekaliśmy na niego? Musieliśmy jako Klub tłumaczyć zawodnika, że znowu nie może (nie chce) odpowiadać na pytania żurnalistów, choć nawet zapis w kontrakcie go do tego obligował. Nikt nie liczy nawet pieniędzy straconych na jazdę Hlipka w zeszłym sezonie, bo nie można tego tak przekładać. Jeżeli Paweł Hlib nie potrafi powiedzieć "dziękuję", "postaram się", czy "przepraszam", to o czym mamy rozmawiać? Choć to coraz bardziej odległa perspektywa, to życzę Pawłowi by odzyskał motywację i był konsekwentny. Trzymam kciuki!


Vandroll - flary\n:: Flary ::\nDział przygotowany przez użytkownika Kruk1.\nCzym jest flara?\nFlara jest przyrządem pirotechnicznym służącym głównie do sygnalizacji np. w sytuacji zagrożenia (używane w pistoletach sygnałowych). Flary wykorzystywane są również przez kibiców w celu dopingowania swoich drużyn, jak i podczas zwykłych pokazów pirotechnicznych w celu „ubarwienia” całej imprezy :p Czym prędzej dowiedzmy się zatem jak wykonać coś takiego własnoręcznie...\npapierowa rurka zaimpregnowana szkłem wodnym\nzatyczka (jak ją wykonać znajdziecie w dziale dysze i zatyczki)\ntrochę piasku (jeżeli chcecie trzymać flarę w ręce co odradzam może dojść do groźnych poparzeń)\nDo rurki ciasno wkładamy zatyczkę, gdy będzie już na miejscu sypiemy do środka około 5 cm piasku i naszą mieszankę oświetlającą następnie całość prasujemy lub ubijamy, dodajemy lont i gotowe :)\nTak przygotowaną flarę odpalamy w bezpiecznymi miejscu i z bezpiecznej odległości. Nie polecamy trzymania flar w rękach podczas jej działania, gdyż może dojść do poparzeń!\nPoniżej znajdziecie składy mas które nadają się do wykorzystania we flarach.\nKNO3 - 67%\nAl - 33%\nUwaga bardzo silna!!!\nNaNO3 - 60-65%\nAl - 35-40%\nFlara żółta #2\nKClO3 - 10g\nNaNO3 - 20g\nZn - 60%\nFlara zielona #2\nBa(NO3)2 - 75g\nC - 2,7g\nKClO3 - 63g\nFlara zielona #3\nBa(NO3)2 - 20g\nSrNO3 - 20g\nFlara czerwona #2\nSrNO3 - 75g\nOdważone substancje należy osobno zmielić, a następnie dokładnie i delikatnie wymieszać. Tak przygotowane mieszanki umieszczamy we wcześniej przygotowanym korpusie. Warto też zwrócić uwagę iż dosyć istotnym elementem dotyczącym flar jest spowolnienie spalania mieszanki. Dosyć prostym sposobem jest dodanie dekstryny, którą można zakupić choćby w aptece.


Długi weekend majówkowy to zazwyczaj tysiące pomysłów na spędzenie wolnego czasu. W końcu nadchodzi każdego pierwsze „dłuższe wolne” z całkiem przyjemną pogodą. Opcji jest co niemiara. Jednak nie każdy jest w stanie wybrać, czy zaplanować coś pod siebie i wówczas pojawiamy się my: 12ft. Dla miłośników bilarda, którzy ugrzęzli w miejskiej rzeczywistości rozgrywamy szybki, jednodniowy turniej w 9 bil, zwanym Turniejem o Puchar Ligi Pool Bilarda 12ft. Zawody te rozgrywaliśmy po raz piąty w historii. Do rekordowej frekwencji sprzed pięciu lat, gdy na linii startowej stanęło 22. zawodników sporo nam brakowało. Jednak połowa tej stawki, którą gościliśmy minionej środy to i tak lepszy wynik z notowanych w ostatnich latach.\nNa liście startowej znalazło się kilku solidnych ligowców oraz znane nazwiska z bilardowego Cyklu SummerTime. Koktajl umiejętności, który zapowiadał ciekawe pojedynki w środowe popołudnie. Po rozlosowaniu czterech grup przez „sierotkę” Cyrusa Sidora wszyscy zainteresowani w miarę jednogłośnie zaczęli się zastanawiać, czy będziemy mieć powtórkę z Finału SummerTime, w którym zmierzyli się w zaciętym pojedynku Łukasz Bartkowiak i Remigiusz Wyrzykiewicz. Życie jednak napisało inny scenariusz. Na etapie gier grupowych nic na to jednak nie wskazywało.\nZaczęło się od nieoczekiwanego obrotu wydarzeń jakim był brak obecności na zawodach Macieja Górnego z grupy A. To oznaczało dla Tomasza Sobczaka i Mikołaja Łukaszkiewicza będzie spotkaniem o to kto wyjdzie do fazy pucharowej z pierwszego a kto z drugiego miejsca. Być może fakt zapewnionego awansu i w miarę sporego przez to komfortu psychicznego panowie zażarcie się pojedynkowali. Sprawa zakończyła się po dziesięciu partiach, w których ostatecznie 6:4 lepszym okazał się być Sobczak.\nW grupie B padła pierwsza partia zakończona w jednym podejściu. Jej autorem był Remigiusz Wyrzykiewicz w wygranym 6:3 spotkaniu z Marcinem Jamroziakiem. Najbardziej zacięty mecz tej grupy odbył się jednak między Bolesławem Krzeszkiewiczem a wspomnianym Jamroziakiem. Najwyższy odnotowany remis w tym meczu to 4:4. Od tego momentu Bolek złapał zadyszkę i nie dogonił przeciwnika, oddając mu kolejne dwie partie.\nW grupie C najpewniej zaprezentował się Piotr Ptaszyński wygrywając oba spotkania. Układ tej tabeli mógłby być nieco inny, gdyby Adam Wrzecian nie przespał pierwszego pojedynku ze wspomnianym właśnie Ptaszyńskim. Co prawda uległ mu 0:6, ale kolejne spotkanie przegrane w ostatniej partii 5:6 z Michałem Bartkowiakiem podpowiada, że mógł on we wcześniejszym spotkaniu wykrzesać z siebie więcej umiejętności. Po wspomnianym zaciekłym meczu z Adamem, Michał Bartkowiak rzutem na taśmę zapewnił sobie awans z grupy z miejsca drugiego.\nGrupa D, była grupą tylko w teorii, gdyż była ona okrojona jedynie do dwóch zawodników. Para Remigiusz Augustyniak – Łukasz Bartkowiak rozegrała ze sobą dość jednostronne spotkanie (1:6) o to kto z którego miejsca w „grupie” gdzie wyląduje w drabince fazy pucharowej.\nA ta nam przyniosła praktycznie same zacięte mecze. Co ciekawe – im dalej w turniej tym były one mniej zażarte. Pierwsza runda energetyzowała wyłącznie wynikami 7:5 i 7:6. Tomasz Sobczak, mimo że pożegnał się z turniejem przez porażkę 5:7 z Remigiuszem Augustyniakiem, to na osłodę wpisał się na listę partii z kija. W drugim ćwierćfinale pachniało sensacją, gdy Michał Bartkowiak wygrywał z Remikiem Wyrzykiewiczem 5:4. Niestety dla tego pierwszego – ten drugi wziął się do roboty i ostatecznie wygrał kolejne trzy partie, zwyciężając w całym spotkaniu 7:5. Spotkanie Marcina Jamroziaka z Piotrem Ptaszyńskim wydawać by się mogło, że będzie teatrem jednego zawodnika, gdyż Jamroziak objął prowadzenie 4:1. Ptaszyński tanio skóry sprzedać nie zamierzał, skoncentrował się i nawiązał walkę. Od remisu 4:4 zawodnicy wygrywali naprzemiennie doprowadzając do stanu 6:6. Decider jednak wziął Jamroziak. Równie dramatyczny przebieg spotkania odnotowali Łukasz Bartkowiak i Mikołaj Łukaszkiewicz. Bratkowiak był o krok od zwycięstwa przy stanie 6:4 dla niego. Jednak przeciwnik zdołał doprowadzić do rezultatu 6:6. Decydująca partia jednak padła łupem bardziej doświadczonego z zawodników i Bartkowiak awansował do półfinału.\nPółfinały przyniosły nam zgoła dwa odmienne mecze. W pojedynku Remigiuszy lepszym od Augustyniaka okazał się Wyrzykiewicz. Panowie walczyli do ostatniego możliwego końca, czyli do stanu 7:6. Drugi mecz tej fazy zakończył się najbardziej zdecydowanym zwycięstwem fazy pucharowej. Nikt w tej części turnieju nie zdobył tak mało partii jak Łukasz Bartkowiak. Urzędujący Mistrz Ligi Pool Bilarda 12ft kompletnie się zaciął w pierwszej fazie pojedynku przez co przeciwnik Marcin Jamroziak mu „odjechał” i spokojnie kontrolował mecz obserwując spiętego Bartkowiaka. Mecz zakończył się rezultatem 7:3. Na pocieszenie w tym pojedynku Łukasz wpisał się po raz trzeci na listę partii z kija, przez co ostatecznie zajął na niej pozycję lidera.\nFinał splótł losy Remigiusza Wyrzykiewicza i Marcina Jamroziaka po raz drugi w turnieju. Na etapie gier grupowych Remik wygrał 6:3. Bardzo podobnie wyglądała rozgrywka finałowa. Ponownie Wyrzykiewicz wygrał dwa razy więcej partii niż przeciwnik. Ponownie uzyskaną początkowo przewagę pielęgnował i mimo popełnianych błędów nie pozwalał przeciwnikowi się do niego zbliżyć. Efekt końcowy to 8:4 dla Remigiusza. Wyrzykiewicz wciąż potwierdza, że w 12ft jest nie do pobicia.


PETAN - RODO\nW związku z wejściem w życie 25 maja 2018r. Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej 2016/679 o ochronie danych osobowych z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (dalej: „Ogólne Rozporządzenie” lub „RODO”), opinią polskiego Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych oraz polskimi przepisami regulującymi ochronę danych osobowych przekazujemy ważne informacje dotyczące ochrony Państwa danych osobowych informując, iż Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest:\nPETAN siedzibą w Katowicach, ul. Gałczyńskiego 10, 40-587 Katowice, wpisana do Ewidencji Działalności Gospodarczej, NIP: PL 6341023459, REGON 277608818\nw celu stworzenia statystyk i analiz na potrzeby własne i wówczas dane osobowe są przechowywane przez okres 3 lat od ostatniej czynności na danych osobowych.\nPodanie przez Państwa danych jest dobrowolne, jednak ich nie podanie uniemożliwi realizację umowy lub zlecenia.\nW przypadku przedstawicieli dostawców, ich dane zostały pozyskane bezpośrednio od dostawców, których reprezentują, lub z publicznie dostępnych źródeł.\nPaństwa dane przekazujemy podmiotom, z którymi współpracujemy na potrzeby korzystania\nz Państwa produktów i usług lub na potrzeby korzystania z produktów i usług dostawców, których jesteście Państwo przedstawicielami, np. podmiotom wykonującym usługi pocztowe, kurierskie, księgowe, bankowe, prawne, informatyczne.\nKażdy z Państwa, lub z Państwa przedstawicieli ma prawo żądania do:\nzgodnie ze wszystkimi obowiązującymi\nNiniejsze pismo nie zmienia warunków umowy łączącej strony i ma charakter czysto informacyjny z datą wejścia w zycie tj.od dnia 25 maja 2018 r.


Gwoździarka gazowa Impulse IM...\nNowy i opatentowany system wtrysku paliwa gwarantuje niezawodną pracę w temperaturach pomiędzy -15°C i +49°C. Wbija gwoździe gładkie i pierścieniowe od 63 do 100mm. Dzięki możliwości osadzania gwoździ max. 3,4x100mm - IM100i jest zalecana wszędzie tam gdzie gwoździarka IM90i i gwoździe 3,1 x 90mm pierścieniowe nie wystarczają Np. łaty powyżej 40mm grubości; dachy skośne czy mansardowe, kiedy nachylenie przekracza 45˚; renowacja starych dachów. Gwoździe łączone papierem z pełną, okrągłą główką RounDrive®:szeroka skala gwoździ o długości od 63 do 100 mm, gładkich lub pierścieniowych, do kupienia w 4 rodzajach nierdzewnych wykończeń i spełniających wymagania normy EUROKOD 5. Łatwa regulacja mocy wbijania gwoździa. Bezprzewodowa, szybka, wygodna i niezawodna w każdych warunkach atmosferycznych. Wskaźniki diodowe LED. Widoczne z obu stron narzędzia diody LED wskazują:- Ładowanie akumulatora – zielona – ładowanie dodatnie, czerwona – niski poziom naładowania,- Wskaźnik czyszczenia narzędzia – miga na pomarańczowo po 30,000 strzałach, wskazując czas na czyszczenie narzędzia, zgodnie z Instrukcją Obsługi.\nMoc 105 J\nPojemność magazynka 21 gwoździ\nPojemność naboju z paliwem 1250 strzałów przy –5°C\nAkumulator NiMH 1,5Ah 6V 4000 strzałów przy –5°C\nWibracja dla EN ISO 8662-11 4,6 m/s²


Wyglądaj dobrze bez makijażu - Moda - najnowsze kolekcje, najtańsze sklepy\nWyglądaj dobrze bez makijażu\nWiele kobiet nie wyobraża sobie życia bez makijażu. Jednak bywają takie dni, że mamy dosyć długotrwałego nakładania kosmetyków oraz ich wieczornego zmywania. Co zrobić, aby właśnie w te dni wyglądać dobrze? Oto kilka cennych porad, jak wyglądać dobrze bez makijażu.\n1. Wysypiaj się! Sen to na prawdę ważna część naszej doby. Oczywiście, najlepiej byłoby, gdybyśmy spały przynajmniej osiem godzin, jednak nie zawsze jest to możliwe. Dlatego kiedy tylko możesz pozwalaj sobie na spokojny i długi sen – podczas niego piękniejesz! Obudzisz się wypoczęta i bez podkrążonych oczu.\n2. Korzystaj z naturalnej siły wody. Poranne opłukanie twarzy zimną wodą zapewni skórze odpowiednie naprężenie oraz zmniejszy siniaki pod oczami. Również picie niegazowanej wody ma zbawienny wpływ na wygląd naszej cery, jak również na cały nasz organizm. Wodzie mówimy TAK!\n3. Dbaj o zęby. Piękne i białe zęby są ozdobą każdej twarzy. Nawet jeśli pojawią się na niej jakieś niedoskonałości, białe zęby przyćmią je wszystkie. Pamiętaj więc o odpowiedniej higienie jamy ustnej.\n4. Używaj dziennie nawilżającego kremu odpowiedniego dla Twojej cery. Stosuj go zarówno pod makijaż, jak i w dni, kiedy Twoja twarz od niego odpoczywa. Najlepiej używaj oddzielnego kremu na dzień i na noc.\n5. Dbaj o brwi. Ich odpowiedni kształt oraz połysk nadają twarzy ładnego wyglądu. Nawet bez makijażu dobrze wyskubane brwi będą dodawać twarzy wyrazistości i podkreślać piękno oczu.\n6. Dbaj o włosy. Są one najlepszą ozdobą twarzy kobiety. Jak o nie zadbać przeczytacie w dziale Fryzury.\n7. Dużo się uśmiechaj! Uśmiech jest najpiękniejszym elementem każdej twarzy i sprawia, że jesteśmy wyjątkowe i piękne. Dlatego rozświetlajcie twarz uśmiechem kiedy tylko możecie!


Szczegółowe informacje na temat otwierania SVG - Wiadomości technologiczne i zaawansowane technologie flipperworld.org\nTechnika i technologia » Szczegółowe informacje na temat otwierania SVG\nW tym materiale omówimy format SVG. Jak otworzyć pliki tego samego typu, co z nimi pracować, zostaną opisane poniżej. Często użytkownicy usuwają te materiały, nie zastanawiając się nad ich znaczeniem.\nPrzejdź bezpośrednio do rozwiązania problemu, jak otworzyć plik SVG. Przede wszystkim jednak należy zauważyć, że materiały tego typu są używane do przetwarzania grafiki i wymagają zmiany trybu między rastrem a wektorem. Istnieje wiele aplikacji, które wchodzą w interakcję z tym rozszerzeniem.\nTeoretycznie odpowiedź na pytanie o to, jak otworzyć SVG, powinna nadać sam system operacyjny. Wystarczy dwukrotnie kliknąć wybraną pozycję za pomocą myszy. Należy zauważyć, że SVG jest w istocie zbiorem uniwersalnym. Może uruchomić dowolną aplikację obsługującą standardową skalowalną grafikę wektorową. To jest jego imię i ukrywa nazwę tego formatu. Pliki tego typu mogą obsługiwać rozwiązania takie jak Adobe Illustrator lub Corel Draw. Jeśli te programy są zainstalowane, prawdopodobnie nie pojawi się pytanie, co otworzyć SVG. Teoretycznie typy plików, które są zainteresowane, mogą pracować z programem Paint lub programami wchodzącymi w skład pakietu Microsoft Office. Jednak za pomocą tych narzędzi można pomyśleć o tym, co otworzyć SVG. Narzędzia do edycji w tych aplikacjach nie są bardzo zróżnicowane. Wczesne wersje takiego oprogramowania mogą lub nie mogą rozpoznać nam pliku, który nas interesuje. Często takie rozwiązania pozwalają ci przejrzećobraz, ustaw nasycenie i pomaluj, zmień pozycję na arkuszu.\nPorozmawiajmy teraz o tym, jak otworzyć SVG do edycji na dużą skalę. Mamy więc skalowalny format graficzny. Tylko kilka rozwiązań Adobe może obsłużyć to zadanie. Omówmy nieco więcej o wspomnianym już programie Illustrator. To jest edytor grafiki wektorowej. Narzędzie zostało zaprojektowane do wprowadzania zmian w obrazach wektorowych. W tym przypadku projektanci używają aplikacji do różnych celów: do gazet, czasopism, storyboardów, książek, plakatów, ulotek, reklam. Program posiada zestaw narzędzi do wygodnego rysowania, a także zapewnia kontrolę tekstu i kolorów. Zwracamy uwagę, że interesujące nas materiały mogą zawierać znaczniki XML lub znaczniki HTML.\nDo rozwiązania tego problemu można użyć wielu klientów uniwersalnych, na przykład aplikacji ACDSee. Jest to program do przeglądania, a także do zarządzania kolekcjami obrazów. Zawiera narzędzia zapewniające przetwarzanie grafiki, w tym zadania wsadowego. Dostępne są dwa tryby wyświetlania: szybki i pełny. Pierwsza opcja obejmuje narzędzia do obracania obrazu, a także zmiany jego skali. Drugi otwiera dostęp do wszystkich narzędzi do przetwarzania. Dostępne jest przyspieszone wyszukiwanie różnych obrazów. Wizualne oznaczenie pozwala szybko wybrać i posortować pliki. Edycja zestawów kilku tysięcy materiałów przy jednoczesnym użyciu wielu funkcji. Aplikacja obsługuje stosowanie znaków wodnych.\nSzczegółowe informacje na temat zmiany języka w COP GO Szczegółowe informacje na temat otwierania ACCDB Szczegółowe informacje na temat usuwania prezentu "One Around" Szczegółowe informacje na temat sprzedaży samochodów w GTA 5 Szczegółowe informacje na temat otwierania pliku SIG Szczegółowe informacje na temat tworzenia broni w "KS: GO"\nProcesory "Risen": charakterystyka, recenzje. AMD Ryzen


Weronika Kurasiak - wszystko na temat Weronika Kurasiak | CKM.PL\nArtykuły dla frazy : Weronika Kurasiak\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia Weronika Kurasiak. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku Weronika Kurasiak) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem Weronika Kurasiak posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania Weronika Kurasiak jesteśmy w stanie zaprezentować Ci 3 materiały. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Piątek 10.11.2017 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Piątek 02.09.2016. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania Weronika Kurasiak ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu Weronika Kurasiak.


Magazyn Familia - Jak zapobiegać starzeniu -->\nOsłabienie funkcji intelektualnych, nadciśnienie, osteoporoza, choroby serca, to najczęstsze dolegliwości u osób starszych. Oto niektóre, dostępne wszystkim sposoby zapobiegania starzeniu.\nW starszym wieku większość ludzi odczuwa osłabienie pamięci tzw. krótkiej, a także utrudnienia w koncentracji. Zakłócenia te niekoniecznie są oznakami choroby Alzheimera. Jedną z przyczyn jest słabszy dopływ krwi do mózgu, spowodowany zmianami naczyń krwionośnych. Na sprawność umysłową wpływają też: długotrwały stres, brak pracy umysłowej, niedobory składników pokarmowych.\nOsłabienie funkcji intelektualnych, w tym pogorszenie pamięci może wynikać z niedostatecznego poziomu witaminy B1. Należy zadbać, aby w pokarmach znalazły się m.in. drożdże piwne, pełne ziarna zbóż, ryby, nasiona słonecznika, orzeszki ziemne, mięso.\nZachowaniu dobrej pamięci pomaga także utrzymanie odpowiedniego poziomu kwasu foliowego. Kwas foliowy znajduje się w zielonych warzywach liściastych, kiełkach pszenicy, wątrobie.\nDo prawidłowej pracy mózgu niezbędna jest też odpowiednia ilość choliny – związku organicznego, usprawniającego pracę organizmu. Cholinę dostarczamy, jedząc m.in. jaja, soję, białą kapustę, kalafiory.\nTa dolegliwość spotykana u osób starszych, często wiąże się z nadwagą. Najlepiej więc zadbać o utrzymanie prawidłowej wagi. W tym celu należy ograniczyć białka, tłuszcze i węglowodany. Jarska, monotonna dieta z przewagą potraw mącznych także nie jest dobra. Codzienne menu musi być urozmaicone, zawierać dużą ilość warzyw i owoców. Wskazane jest jadanie kilka razy dziennie małych porcji. Utrzymaniu odpowiedniej wagi ciała służy ruch – praca na działce, spacery i wszelka aktywność fizyczna.\nDo obniżenia ciśnienia przyczyniają się w diecie: zsiadłe mleko, aronia, pokarmy bogate w magnez (np. pieczywo pełnoziarniste, zielone warzywa, rośliny strączkowe) i potas (zielone warzywa cytrusy, banany, jogurt). Właściwości obniżające ciśnienie tętnicze posiada także seler. Do roślin zielarskich regulujących ciśnienie należą: czosnek, głóg, serdecznik, grzyby reishi.\nMocne kości i serce\nBrak wapnia prowadzi do osteoporozy. Zalecana dawka wapnia dla dorosłych wynosi 1000 mg dziennie. Naturalnym jego źródłem jest jogurt naturalny, także tofu, sardynki, brokuły, pomarańcze (całe).\nWitamina D zwiększa wchłanianie wapnia w przewodzie pokarmowym. Tę witaminę dostarcza tłuszcz rybi (tran). Organizm wytwarza witaminę D pod wpływem światła słonecznego. Konieczne są więc spacery na świeżym powietrzu, niekoniecznie w letnie słoneczne dni.\nWarto pamiętać, że osteoporozie skutecznie zapobiega ruch. W połączeniu z lekkostrawną dietą stanowi też profilaktykę chorób serca. Do osłabienia kości i układu krążenia przyczyniają się: palenie papierosów, nadużywanie kawy i alkoholu.\nNa co dzień czosnek i cebula\nW 1994 r. francuscy naukowcy udowodnili, że sok z czosnku opóźnia proces degeneracji mózgu (chorobę Alzheimera), jednocześnie stabilizuje funkcje receptorów serotoniny, wpływających na powstawanie depresji. Czosnek zapobiega chorobom serca, miażdżycy, obniża poziom złego cholesterolu. Systematyczne spożywanie czosnku i cebuli nie dopuszcza do tworzenia się zakrzepów krwi będących częstymi przyczynami zawałów serca i udarów mózgu. Bakteriobójcze działanie czosnku chroni przed infekcjami. Jest on też skutecznym środkiem przeciwgrzybicznym, nie dopuszcza do szkodliwego rozwoju grzyba Candida albicans.


Amerykańskie linie Delta Air Lines nie zdecydowały się na uruchomienie w przyszłym roku połączeń do Warszawy.\nDelta Air Lines ogłosiły właśnie listę nowych tras transatlantyckich jakie zamierzają otworzyć w 2007 roku. Warszawskiego lotniska pomimo licznych spekulacji próżno na niej szukać. Nie wiadomo także dlaczego port lotniczy im. Chopina został pominięty przez tego przewoźnika. Można liczyć tylko na to, że lotniskiem na Okęciu, Amerykanie zainteresują się przy okazji planowania nowych kierunków lotów.\nLista nowych połączeń Delta Air Lines na rok 2007:\n- Atlanta - Praga (od 2 maja 2007),\n- Atlanta - Wiedeń (od 21 maja 2007),\n- Atlanta - Dubaj (od 31 maja 2007),\n- Atlanta - Seul/Incheon (od 4 czerwca 2007),\n- Atlanta - São Paulo (zwiększenie do 2 x dziennie od 15 czerwca 2007),\n- Nowy Jork JFK - Londyn/Gatwick (zwiększenie do 2 x dziennie od 1 kwietnia 2007),\n- Nowy Jork JFK - Piza (od 31 maja 2007),\n- Nowy Jork JFK - Shannon (rejs bezpośredni zamiast via Dublin od 2 czerwca 2007),\n- Nowy Jork JFK - Bukareszt (od 5 czerwca 2007).\nDelta Air Lines amerykańskie linie amerykański przewoźnik Amerykanie Warszawa do Warszawy warszawskie lotnisko Okęcie na Okęciu połączenia połaczeń lista nowych tras transatlantyckich rok 2007 port lotniczy im. Chopina nowe kierunki lotów Nowy Jork JFK Londyn/Gatwick Atlanta - Praga Atlanta - Wiedeń Atlanta - Dubaj Atlanta - Seul/Incheon Atlanta - Sã o Paulo Nowy Jork JFK - Piza Nowy Jork JFK - Shannon Nowy Jork JFK - Bukareszt ekspress z czerwca w pkp lotnicze okecie rozkład seul\nBędzie więcej turystów z zagranicy w Polsce\nRob&Go - najlepsza firma turystyczna w Krakowie!\nReisebüro Zwiehoff GmbH & Co KG\nWarszawa: 20% zniżki w hotelach Sheraton i Westin\nMark Przedsiębiorstwo Wielobranżowe Sklep Marek Jackowski\nKorzystanie z serwisu oznacza bezwarunkową akceptację polityki prywatności, regulaminu i polityki cookies. Wygenerowano:2020-02-22 23:32:42


– To absurd, bo zdarza się, że woda w kranie jest tak samo chlorowana jak w basenie, a mimo tego w niektórych miejscach niemowlęta nie mogą korzystać z pływalni w ramach zajęć grupowych – mówi w rozmowie z MarketNews24 Magdalena Dąbrowska, wiceprezes Polskiego Stowarzyszenia Pływania Niemowląt.\nW całym tym basenowym zamieszaniu nie chodzi jednak tylko o poziom chloru i bakteriologię. - Nowe rozporządzenie narzuciło pierwszy raz w historii Polski również badanie związków rakotwórczych chloroformu i sumy THM. Mogą się one pojawiać w wodzie i tuż nad jej powierzchnią jako produkt uboczny reakcji chloru z zanieczyszczeniami organicznymi, które znajdują się w wodzie świeżej lub są wnoszone do basenu przez użytkowników - wyjaśnia w rozmowie z MarketNews24 Piotr Gąszcz z Integracyjnego Centrum Sportu i Rekreacji w Józefowie. Gąszcz jest również członkiem zespołu badawczego w projekcie inteligentnego sterownika OHT, który będzie badał potencjał powstawania THM i w powiązaniu z wentylacją obniżał ich ilość. Urządzenie pozwoli dodatkowo oszczędzać energię elektryczną i zużycie środków chemicznych i wody w obiektach sportowych.\nZa projektem OHT stoi startup Virtual Power Plant wyróżniony kilka miesięcy temu przez prezydenta Andrzeja Dudę podczas gali Starupy w Pałacu. VPP zajmuje się innowacyjnymi rozwiązaniami, pozwalającymi oszczędzać energię. W ich nowy projekt basenowy uwierzyło również Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, które współfinansuje projekt


Vega zajmie się sprawą Magdaleny Żuk. Apel do internautów\nSprawa Magdaleny Żuk powraca. Zajmie się nią Patryk Vega [WIDEO]\nSprawa śmierci Magdaleny Żuk już niemal cztery lata temu zainteresowała całą Polskę. 27-latka wyjechała do Egiptu, gdzie zginęła w okolicznościach, które do dziś nie zostały ostatecznie wyjaśnione. Jej sprawą zamierza zająć się Patryk Vega.\nSprawą śmierci Magdaleny Żuk żył cały kraj. 27-latka cztery lata temu wyjechała na wakacje do Egiptu. Początkowo miał z nią jechać chłopak, jednak okazało się, że jego paszport nie był ważny wystarczająco długo. Kobieta po tym, jak dotarła do Marsa Alam, zaczęła dziwnie się zachowywać. Jej stan się pogarszał i ostatecznie trafiła do szpitala, gdzie wyskoczyła z drugiego piętra. Zmarła 30 kwietnia 2017 roku.\nJej sprawa nie została do końca wyjaśniona. Teraz zamierza zająć się nią Patryk Vega. Reżyser w ostatnim czasie poświęcił się filmom dokumentalnym, jego produkcja pt. „Oczy diabła” opowiadająca o handlu dziećmi, została udostępniona na YouTube, gdzie zyskała miliony wyświetleń. Twórca dociera w nim między innymi do handlarza dziećmi oraz matki, która po urodzeniu zamierza swoje dziecko sprzedać.\nPatryk Vega zajmie się sprawą Magdaleny Żuk\nTeraz Patryk Vega zaapelował do internautów o zbiórkę materiałów do filmu na temat Magdaleny Żuk. „Rozwikłajmy razem tajemnicę jej śmierci. Stwórzmy największe śledztwo internautów w historii naszego kraju. Przeprowadźmy dochodzenie na dwóch kontynentach. Poskładajmy w całość dowody dotyczące jej śmierci, które zbierzemy w Egipcie i w Polsce. Jeśli masz jakąś informację, która może pomóc w rozwikłaniu śmierci Magdy, napisz do mnie” – mówił reżyser.\nCzytaj także: Zwłoki na plaży w Ustroniu Morskim. Makabryczne odkrycie!\nŹr.: Facebook/Patryk Vega\nTagi Magdalena ŻukPatryk Vegareżyser


Reaktywować Izbę gospodarczą | suwalki24.pl - Suwalski Dziennik Internetowy (Suwałki, Augustów, Sejny, Suwalszczyzna)\nPodczas wizyty w Puńsku ministra rolnictwa republiki Litewskiej , Virgilijusa Jukna, wójt gminy Puńsk, Witold Liszkowski, rzucił, przy okazji, pomysł reaktywowania Polsko – Litewskiej Izby Gospodarczej, ale w nieco skromniejszym kształcie, miałaby objąć tereny przygraniczne Polski Litwy i pomagać rozwijać szeroko pojętą przedsiębiorczość, współprace gospodarczą, kulturalną, oświatową, zdobywać unijne środki, itp.\nPrzypomnijmy, ze pierwszy pomysł powołania do życia Izby też zrodził się w Puńsku na początku lat 90. ub. wieku. Był wynikiem zorganizowanych tu pierwszych polsko -litewskich targów gospodarczych. Izba odegrała potem ogromną rolę w rozwijaniu nie tylko polsko – litewskiej współpracy gospodarczej ale i wspólnej, polsko- litewskiej penetracji rynków wschodnich.\nPrzypomnijmy też, że w 2011 roku, ówczesny premier Litwy, Andrius Kubilius, skierował do polskiego premiera list, w którym zaproponował utworzenie polsko-litewskiego zespołu ds. rozwoju Wileńszczyzny i Suwalszczyzny. W liście litewski premier wystąpił z propozycją utworzenia specjalnego zespołu do spraw społecznych i gospodarczych, który przygotowałby propozycje wsparcia rozwoju społecznego i gospodarczego południowo-wschodniej Litwy i regionu suwalskiego.\nDonald Tusk w swym z kolei liście do szefa litewskiego rządu Andriusa Kubiliusa bez entuzjazmu odniósł się do propozycji utworzenia zespołu ds. rozwoju Wileńszczyzny i Suwalszczyzny. Dziękując Kubiliusowi za propozycję powołania kolejnych grup roboczych, zwrócił uwagę, że faktycznie „wiele problemów rozwiązać można przez dialog, choć czasem wystarczające są działania jednostronne”. Ocenił, że jest zbyt wcześnie na powoływanie kolejnych grup roboczych.\nSzkoda, bo takie wspólne polsko - litewskie programy mogłyby liczyć na wsparcie Unii Europejskiej, lubiącej duże programy. Ostatnio, np. gmina Puńsk, jak i współpracujące z nią samorządy z pogranicza polsko - litewskiego, odpadły z unijnych programów pomocowych. Puńsk nie otrzymał m.in. funduszy na remont Zespołu Szkół, wciąż czeka na fundusze na urządzenie w centrum miasteczka parku rekreacyjno - kulturalnego. Trudno tu także drobnym przedsiębiorcom, że o bezrobotnych nie wspomnimy.\nPrzygraniczne samorządy, za unijne pieniądze, opracowały przed paroma raport o sytuacji społeczno - gospodarczej i strategię rozwoju, z których wyraźnie wynika, że bez pomocy państwa, nasze polsko - litewskie pogranicze skazane jest na marazm.\n„Analiza głównych czynników decydujących o rozwoju obszaru objętego strategią - czytamy w raporcie - wskazuje jednoznacznie na możliwość rozwoju kreatywnej przedsiębiorczości na tym obszarze i uprawiania różnych form turystyki. Walory te należy wykorzystać w rozwoju i promocji obszaru objętego strategią. Wraz z mało zmienionym działalnością człowieka i czystym środowiskiem naturalnym oraz rosnącym zapotrzebowaniem na naturalną żywność, jest to idealne miejsce na inwestowanie w wytwarzanie zdrowej i ekologicznie czystej żywności. Rolnictwo i leśnictwo, obok turystyki, są znaczącymi gałęziami w rozwoju obszaru. Jest to możliwe dzięki dużemu udziałowi obszarów leśnych, wysokiemu areałowi użytków rolnych w przeliczeniu na jednego mieszkańca oraz dużemu udziałowi trwałych użytków zielonych, stanowiących bazę paszową dla rozwoju hodowli bydła. Największym problemem, jest słabość ekonomiczna i niski potencjał inwestycyjny obszaru. Są to problemy dotyczące nie tylko obszaru objętego strategią, lecz całego Regionu. Szansą na poprawę sytuacji w tym zakresie jest wsparcie finansowe działań zarówno na szczeblu krajowym, jak i lokalnym ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Najpoważniejszym zagrożeniem w rozwoju obszaru SRKP jest brak środków finansowych do przygotowania i realizacji inwestycji, w tym głównie inwestycji infrastrukturalnych i turystycznych. Jeżeli w tym zakresie nie nastąpią radykalne zmiany, opisywany obszar pozostanie obszarem peryferyjnym, którym nie zainteresuje się ani inwestor, ani turysta, a młodzi i wykształceni mieszkańcy będą, jak dotąd, poszukiwali swego miejsca w centrum kraju bądź poza jego granicami” - konkludują autorzy raportu.


PREZENT DLA MŁODEJ NASTOLATKI\nBIRTHDAY BOXYBOXY DLA MĘŻCZYZNEDYCJE LIMITOWANEAKCESORIA\nStrona główna / SKLEP>EDYCJE LIMITOWANE>BOX DLA MŁODSZEJ NASTOLATKI\nPrzed dodaniem do koszyka spersonalizuj prezent\nPlanujesz dostarczenie na sobotę?\nSPRAWDŹ LISTĘ MIAST DLA DOSTAWY W SOBOTĘ\nBirthday Box dla młodej nastolatki to świetny pomysł na gotowy prezent. Nie znasz się na trendach wśród nastolatek? Nie wiesz za czym szaleje młodzież? Zostaw selekcję produktów specjalistom śledzącym trendy i nowości na rynku i podaruj prezent marzeń. Wystarczy kilka kliknięć! Ty nie zawracasz sobie głowy, oszczędzasz czas i pieniądze.\n<- <- <- PAMIĘTAJ O SPERSONALIZOWANIU SWOJEGO BOXA!\nWartość rynkowa Birthday Boxa dla młodej nastolatki, jak w przypadku każdego Birthday Boxa, jest wyższa niż jego cena!! A do tego to wspaniała niespodzianka, która zostanie zapamiętana na długie lata:)\nAż 7 lub 8 wyjątkowych prezentów + urocze pudełko Birthday Box + spersonalizowana kartka z życzeniami/wiadomością od Ciebie (lub dla Ciebie od nas, jeśli robisz sobie niespodziankę :) + lista produktów znajdujących się w pudełku z opisem każdego z nich + mnóstwo konfetti :-D\nJakie dokładnie prezenty możesz znaleźć w środku?\nPięknie pachnąca zapachowa świeca sojowa wysokiej jakości z naturalnymi olejkami eterycznymi, piękna szczotka do włosów rose gold z kolekcji Christiny Aguilery, trendy gumka do włosów scrunchie, zestaw szklanych eko-słomek do napojów w kolorze pudrowego różu, olbrzymi balon w kształcie szampana, uchwyt do telefonu rose gold, bajecznie różowy produkt do kąpieli z ekobrokatem, i inne praktyczne produkty podążające za młodzieżowymi trendami! Więcej nie zdradzimy, bo to niespodzianka :-)\nPAMIĘTAJ O PERSONALIZACJI PREZENTU WPISUJĄC: IMIĘ OSOBY DLA KTÓREJ ROBISZ PREZENT, WIADOMOŚĆ, KTÓRA ZNAJDZIE SIĘ W BOXIE ORAZ WYBIERAJĄC PREFEROWANĄ DATĘ DOSTARCZENIA PRZESYŁKI.\nW komplecie z tym Boxem, wszystkie AKCESORIA 40% taniej! (rabat zostanie naliczony w koszyku)\nImię osoby otrzymującej prezent\nŻyczenia/wiadomość, które umieścimy w Boxie\n(maksymalnie 255 znaków)\nMarlena Koszewnik 03-03-2020\nŚwietny pomysł! I ja i córka jesteśmy zachwycone\nPrezent dla córki. Każda maleńka rzecz cieszyła ją niesamowicie, a jeszcze bardziej w takim zestawieniu i pięknie zapakowanym pudełku. Cudownie było patrzeć jak takie pudełko daje tyle radości córce.\nJanina Głaz 26-09-2019\nPrzemiła niespodzianka dla córki\nNa początek podchodziłam sceptycznie do pudełek, których zawartości nie znam w całości, jednak już wiem, że Birthday Box można zaufać. Prezenty wysokiej jakości, w punkt trafione w nastoletni gust, a śmiech i radość córki były bezcenne. Dziękuję całej ekipie za przyspieszoną wysyłkę i ekspresowy kontakt!\nJulita Czarnecka 10-09-2019\nNa urodziny koleżanki z klasy\nUrządziliśmy z klasą zbiórkę na prezent dla koleżanki. To fajny sposób, by wydać po 10zł, a sprawić bardzo fajny prezent. Kasia zachwycona, przy otwieraniu mnóstwo śmiechu. Wysyłka została przyspieszona zgodnie z prośbą.\nAgata Murowicz 07-09-2019\nSuper prezenty moim zdaniem w sumie w cenie ok. 220zł a cena boxa to 135zł. A więc opłacalnie. Córka koleżanki bardzo zadowolona. Wspominała już kilkakrotnie prezent :-)\nTamara Jankowicz 08-05-2019\nCieszę się, że Birthday Box wreszcie wymyślił Box dla dzieci. Niespodzianka bardzo mi się podoba. Dziękuję :-)\nJulia Holtz 02-05-2019\nObsługa klienta na medal\nPrezent dla przyjaciółki z okazji jej przeprowadzki. Super pomysł, na który można się złożyć i zrobić wspólnie niespodziankę, dodając swoją wiadomość do środka. Pomocna obsługa klienta, która pomogła i natychmiastowo załatwiła ekspresową wysyłkę.\nMałgorzata Strzałkowska 26-04-2019\nCórka bardzo zadowolona. Bardzo ciekawy prezent. Polecam wszystkim rodzicom na prezent dla dziecka., tym bardziej, jeśli rodzice nie za bardzo znają się co jest modna i na topie wśród nastolatków, a chcą zaskoczyć swoje pociechy.\nMałgorzata Tarasiuk 25-04-2019\nWszystko przemyślane i przydatne. Chrześnica szczęśliwa :-)\nWyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych podanych w formularzu przez BIRTHDAY BOX. *\nBox dla par - POWER COUPLE BOX\nE-SURPRISE BOOK by Birthday Box + 10% kod rabatowy!\nNEWSLETTER BIRTHDAY BOXA JEST GENIALNY!\nZapisz się do naszego newslettera i uzyskaj dostęp do STREFY PROMOCJI, kody rabatowe, newsy, masę pozytywnej energii i kreatywnych pomysłów totalnie za darmo! Obiecujemy, zero spamu.\nUsuń swój e-mail z newslettera\nStrona internetowa korzysta z plików cookies. Zobacz więcej informacji.


« Czym są Jowy? Jowy co to. ...\nJak zarabiać pieniądze. ... »\nGwiżdzę na wszystko, śmieję się w słońce,\nWódka jest zimna, usta gorące,\nNiebo błękitne, oczy czarne,\nDni posrebrzane noce czarne...\nWiele osób truje mi tyłek, że czemu tu jest wesoło, śmiesznie, czemu nie poważnie.\nWiele osób zarzuca mi wręcz, że nie podejmując poważnej tematyki jestem gorszym człowiekiem!\nŻe oni zamartwiając siebie i innych, dołując siebie i innych, są w jakimkolwiek stopniu lepszymi ludźmi, są w jakimkolwiek stopniu ludźmi poważniejszymi...\nŚmiech i satyra to znaczy wyższy stopień powagi i rozumienia świata.\nRzekłbym nawet, że to zrozumienie świata w stopniu ostatecznym.\nKtoś kto nie śmieje się z wszystkiego dookoła, ktoś kto nie widzi, że wszystko nie jest godne by nazwać je snem wariata, tak naprawdę nic nie zrozumiał ze świata!\nTo jest najpoważniejszy blog w Polsce!\nWszystkie te blogi szarpiące Ojczyznę deklinacją i koniugacją są całkowitym cyrkiem. Są całkowicie niepoważne.\nGłównym celem człowieka zadręczającego się, jest doprowadzenie do takiej sytuacji, byś ty też zaczął się zadręczać. Ty, a potem on, ona, ono.\nŻeby wszyscy zaczęli się zadręczać.\nWtedy nazywa się to religia.\nMówią, że religia powstała gdy pierwszy oszust spotkał pierwszego głupka.\nAle nie cała prawda. Cała prawda jest taka, że religia powstała wtedy, gdy ktoś kto nic nie zrozumiał ze świata, ktoś kto nie doszedł do stanu, że wszystko go śmieszy i śmieje się ze wszystkiego w sposób najosteteczniejszy ontologicznie, znalazł drugiego frajera.\nPotem kolejnego, kolejnego. Mijały tysiące lat, religia urosła do czegoś, do takich drzwi, które otwiera się słowem wytrychem-do tradycji.\nTak, kurwa. Ktoś słyszy tradycja i same te 8 liter powoduje, że już pochyla głowę czy też nawet przyklęka.\nJa mam tradycję bicia kobiet!\nDla mnie to tradycyjne, wyniesione z domu, uświęcone ojcowską krwią, zajęcie.\nBije kobiety już 30 lat więc to już godna uszanowania, zacna tradycja.\nGdy widzisz mnie na ulicy-przyklęknij przede mną w imię szacunku do tradycji!\nŻartowałem.Nie mam żony i nigdy nie uderzyłem kobiety. To taka egzemplifikacja słowa wytrychu-tradycja.\nW dupie mam tradycję!\nZłe tradycje trzeba tępić.\nTrzeba tępić palenie żon na stosie w Indiach, obrzezanie małych dziewczynek, gwałty rytualne, lanie wiadrami z okien w prima aprilis i tradycje obijanie ryja każdemu turyście na warszawskiej Pradze!\nJeżeli jest jakaś fajna, że użyję tu tego do cna zgranego jidiszizmu, tradycja to tak, pielęgnujmy ją.\nAle jak jest tradycja tak gówniana, że nawet samo gówno, nie jest tak mocno i zawzięcie gównianie jak dana tradycja, to tępmy ją!\nDobra, bo odszedłem od tematu...\nAle wcale nie czuję się winny-życie jest nie na temat!\nŻycie jest dygresją, więc jak dopadnie mnie jakaś dygresja i w tekście o ontycznych funkcjach imperetywu kategorycznego będę pisał o zrywaniu stokrotek to fajnie, super-wiem co to życie, dziwko!\nO czym to mówiłem...A!\nO tradycji i religii!\nWyznajesz jakąś religię? Oki, twoja sprawa.\nMi to w ogóle nie przeszkadza masz do tego święte prawo.\nAle nie wpieprzaj mi się ze swoją religią w moje\nI nie mówi mi, że jesteś przez to głębszy!\nBo nie jesteś! Wierząc w jakieś religie, mity, wiary, Bogów, duchy, zaświaty, jesteś dokładnie tak samo płytki jak ja.\nA nawet płytszy, bo ja wiem, że nic do niczego nie prowadzi i wszystko jest bezcelowe a ty jeszcze tego nie wiesz i masturbujesz się mitami, zamiast stanąć twarzą w twarz z czystym istnieniem...\nAle masz do tego prawo, a ja mam prawo mieć do gdzieś...\nI mam prawo śmiać się z wszystkiego, gwizdać na wszystko...\nMam prawo i obowiązek gwizdać na wszystko!\nBo gdy tak będę gwizdał, zawsze ktoś może usłyszeć mój gwizd i dołączyć się do mnie...\nJuż będzie nas dwóch...\nA potem dołączy się ktoś trzeci.\nTrójeczka. A jak wiadomo omne trinum perfectum est..\nA potem będzie nas cała masa!\nWyjdziemy na ulice i będziemy burzyć budowle zbudowane na smutku i zadręczaniu siebie i innych...\nBędziemy uwalniać z kazamatów samoudręki i niezadowolenie z siebie i świata...\nIle sił w gardle!\nPóki co-jestem sam.\nJak ten śpiewak, w tym wypadku -gwizdacz.\nLecz wierzę, że pewnego dnia będzie nas miliony i...\nTego gwizdu już nie powstrzymacie!\nGwiżdzę na wszystko, śmieje się w słońce,\nNiebo błękitne, oczy czarne.\nDni posrebrzane(nie pytajcie mnie co to znaczy, pytajcie Mietka Fogga), noce parne...\nGwiżdzę na wszytko i uwierz mi, jest mi bliżej do transcendencji i mistycyzmu niż tobie, pieprzony zadręczaczu...\nponiedziałek, 08 czerwca 2015, bragiel\nGość: Boberus, *.dynamic.gprs.plus.pl\nI zgadzam się w 100%. A propos tradycji:\nGość: misiek666, *.neoplus.adsl.tpnet.pl\nGratulacje. Stałeś się pośmiewiskiem internetu. Raczej nigdy nie zaruchasz.\nDzięki! Cieszę się, że budzę emocję i nie można przejść obojętnie.\nA co do ruchania, jak powiedział świety Tomasz w dziele Ruchanie to dzieło Szatana-tylko nieruchający jest warty by na jego bloga wchodzić, zaprawdę powiadam wam, albowiem!\nPomieszanie z poplątaniem,\nczy to aby nie opętanie?\nHerezje, anarchizmy i wulgaryzmy!\nfajne..gwiżdż i śmiej się..\nGość: krisssssss, *.play-internet.pl\nBrawo, Brągielu! Tak trzymać i gwizdać, ile wlezie! Pozdrowienia :-)\nGość: tradycyjny, *.dynamic.chello.pl\nniby gwiżdżesz na wszystko, a robisz dokładnie to samo co dzieje się w religiach:\nwyznajesz "pewną ideologię", głosisz ją by znaleźć "wyznawców" , od których chcesz zbierać "datki" , by móc "nauczać" i wygłaszać "jedynie prawdziwe i słuszne poglądy" szerszym rzeszom ludzi aby ich "nawracać"\nTradycyjny-nie. Na to też gwiżdzę i jest mi najzupełniej obojętne co wyznajesz. Masz prawo wyznawać wszystko, dopóki nie mieszasz się w moje życie.\nA datki nie dotycz w żaden sposób tego wpisu tylko ogólnie-to takie dziwne, że ktoś chciałby pare groszy zarobić na pisaniu...\nJakoś nikogo nie dziwi fakt, iż pracując na budowie chcesz zarobić -a dziwi, że ktoś chce trochę zarobić na pisaniu.\nGość: wieczna opiekunka, *.neoplus.adsl.tpnet.pl\nGenialny blog !! Dodaje do polecanych i pozdrawiam słonecznie.\nPrzede wszystkim podpisuje sie pod powyzszym wpisem :)\nA u mnie dla kontrastu jest bardzo ponuro...