Duda (02.09.2015) | Polish vodka\nAndrzej Hołdys, 01.09.2015\nTajemniczy przodek. DNA wyodrębnione ze znalezionej w Rumunii żuchwy sprzed 37-42 tys. lat zawiera aż 6-9 proc. materiału genetycznego od neandertalczyka – osobnik, który przekazał obce geny, żył najwyżej 200 lat wcześniej. Żuchwa pochodzi od człowieka o ciemnej skórze i budowie… (Fot. PNAS.ORG)\nPrzez setki lat archeolodzy i antropolodzy próbowali poznać wczesne dzieje zasiedlenia Europy, grzebiąc w ziemi i wydobywając z niej ludzkie kości i artefakty. Niedawno dołączyli do nich przedstawiciele jeszcze jednej dyscypliny naukowej. Oni też grzebią, lecz nie w grobowcach i resztkach pierwszych osad, ale w kolejnej fantastycznej bazie danych o naszych przodkach – ich DNA.\nW 2002 r. speleolodzy penetrujący rumuńską jaskinię Pes´ tera cu Oase odnaleźli ludzką żuchwę, którą z miejsca zainteresowali się antropolodzy. Wiek kawałka kości z kilkoma świetnie zachowanymi zębami trzonowymi oszacowali na 37-42 tys. lat. Oznacza to, że pochodzi on z czasów, gdy w Europie pojawili się pierwsi ludzie naszego gatunku. Oględziny potwierdziły, że żuchwa, owszem, należała do przedstawiciela Homo sapiens, lecz ów osobnik, choć już bardzo do nas podobny, miał również kilka cech typowych dla neandertalczyków.\nNeandertalczycy byli odrębnym gatunkiem. Zamieszkiwali Europę od co najmniej 300 tys. lat, a zniknęli z niej około 35 tys. lat temu. Powszechnie uważa się, że to my wyparliśmy ich z kontynentu. Homo sapiens przybył do Europy około 45 tys. lat temu, kiedy klimat na Ziemi wyraźnie się ocieplił. Przez kolejne 10 tys. lat neandertalczycy i nasi przodkowie żyli obok siebie. Z pewnością ze sobą się kontaktowali, ale czy krzyżowali? Żuchwa z rumuńskiej jaskini sugeruje, że tak. Jednak czy można to jakoś potwierdzić?\nOwszem, tak. W rozwiązaniu zagadki mogła pomóc analiza DNA. Ponad dekadę temu, kiedy żuchwa została odnaleziona, byłoby to niemożliwe, ale od tego czasu genetyka odważnie wkroczyła do antropologii. Badanie wymagało jednak wysiłku i czasu. Najpierw trzeba było takie DNA odnaleźć, wydłubać z żuchwy, oczyścić, a na końcu wyłuskać z niego te fragmenty, które mówiły najwięcej o relacjach ludzi rozumnych i neandertalczyków. Zaczęto to robić pięć lat temu, a skończono… pod koniec czerwca tego roku, kiedy to w magazynie „Nature” opublikowano wyniki analiz. Okazało się, że w DNA znajduje się aż 6-9 proc. materiału genetycznego pochodzącego od neandertalczyka.\n– Uznaliśmy to za rewelację. Tak dużo nie znaleźliśmy do tej pory u żadnego przedstawiciela Homo sapiens. Neandertalczyk, który przekazał mu geny, żył najwyżej 200 lat wcześniej. Był jednym z jego praprapradziadków – opowiadał David Reich z Uniwersytetu Harvarda, jeden z dwóch liderów projektu. Drugim był Svante Paabo z Instytutu Antropologii Ewolucyjnej im. Maksa Plancka w Lipsku. Obaj są światowymi autorytetami w odczytywaniu kopalnego DNA. Mają własne laboratoria, najlepszy sprzęt oraz rzesze asystentów i doktorantów zgłaszających się do nich z całego świata. Nie pierwszy raz ci giganci połączyli siły – pięć lat temu odczytali genom neandertalczyka.\nW nauce często bywa tak, że rozwiązanie jednej zagadki daje początek kolejnej. Osobnik z rumuńskiej jaskini, choć należał do naszego gatunku, nie był wcale bezpośrednim przodkiem dzisiejszych mieszkańców kontynentu. Nie miał w sobie europejskich genów. Te przybyły z inną falą migrantów sprzed ponad 40 tys. lat. To oni skolonizowali kontynent, wypychając z niego neandertalczyków. Kim byli ci, od których się wywodzimy? Skąd w ogóle wzięli się współcześni Europejczycy? Antropolodzy i archeolodzy zadają sobie to pytanie od dawna, ale wiele wskazuje na to, że odpowiedź na nie znajdą genetycy.\nRewolucję w ich pracy przyniosły nowe narzędzia – szybkie maszyny do odczytywania (sekwencjonowania) DNA. Pamiętacie prace nad odczytaniem ludzkiego genomu? Opublikowano go w 2003 r., po ponad dziesięciu latach badań i wydaniu około 3 mld dol. Dekada w tej dziedzinie to więcej niż epoka. Dziś maszyny do odczytywania DNA (sekwenatory) mieszczą się na biurku, a odczytanie ludzkiego DNA zajmuje im półtorej doby. Większe urządzenia w ciągu trzech dni odczytują od razu 16 genomów człowieka. Lada dzień koszt wykonania takiej analizy zejdzie poniżej 1 tys. dol.\nNowe instrumenty uruchomiły lawinę badań. Dwie dekady temu publikowano rocznie 10-20 prac poświęconych kopalnemu DNA, a w tym roku może ich być ponad 300. Paabo twierdzi, że niedługo będą to tysiące publikacji rocznie.\nWśród tegorocznych publikacji znalazła się też niezwykle ważna praca Reicha i jego ludzi poświęcona naszym europejskim korzeniom. Badacze z Harvardu chcieli zbadać DNA dawnych mieszkańców Europy sprzed 3-8 tys. lat, a następnie porównać je z genami współczesnych mieszkańców kontynentu oraz z genami tych wędrowców z gatunku Homo sapiens, którzy do Europy przybyli jako pierwsi. Zebrali 69 próbek kości, które dostarczyły im zadziwiających informacji na temat naszego pochodzenia. – Odkryliśmy, że Europejczycy są potomkami trzech grup ludzi, którzy w różnym czasie przybywali na kontynent. Ostatnia z tych wielkich fal migracyjnych pojawiła się zaledwie 5 tys. lat temu – mówi Iosif Lazaridis, współpracownik Reicha, jeden z głównych autorów tych badań.\nŁowcy mamutów, rolnicy i…\nPierwsi byli oczywiście paleolityczni zbieracze i myśliwi, którzy 45 tys. lat temu zaczęli przenikać do Europy z Bliskiego Wschodu. Mieli ciemną skórę i anatomicznie byli tacy sami jak my. Stopniowo rozprzestrzeniali się na kontynencie. Łowili ryby, zbierali orzechy, korzonki i owoce leśne, a przede wszystkim polowali – na mamuty, bizony, nosorożce włochate i innych wymarłych dziś przedstawicieli megafauny zamieszkującej Europę podczas epoki lodowcowej. Neandertalczyków, których znali już z Bliskiego Wschodu, gdzie już wcześniej się z nimi krzyżowali, wypychali coraz bardziej na zachód Europy. W końcu, gdy ciepły okres przeminął i warunki do życia na kontynencie stały się bardziej surowe, zostali na nim sami. Wciąż mamy ich geny (wzbogacone domieszką genów neandertalskich).\nPrzez 30 tys. lat łowcy-zbieracze byli jedynymi mieszkańcami Europy. Aż nagle to się zmieniło. Około 9 tys. lat temu, gdy świat zaczął się szybko ocieplać po zakończeniu epoki lodowcowej, na kontynent dotarła druga wielka fala przybyszów. Oni także należeli do Homo sapiens, ale różnice między nimi a łowcami-zbieraczami były na tyle wyraźne, że naukowcy z Harvardu z łatwością wyodrębnili tę nową populację.\nImigranci tak jak ich poprzednicy przywędrowali z Bliskiego Wschodu. Byli rolnikami, hodowali zwierzęta, zajmowali się rzemiosłem, zakładali wsie z rzędami długich domów. Znali pojęcie własności. Ostatnie odkrycie w Niemczech (grób ofiar masowego mordu) dowodzi, że akty agresji wobec bliźnich nie były im obce. Badania DNA wykazały, że mieli jasną skórę, ciemne włosy i brązowe oczy. – Jeden z genów odpowiedzialnych za jasną karnację skóry błyskawicznie rozpowszechnił się w tym czasie w Europie – mówi Lazaridis.\nJednak łowcy-zbieracze żyli konsekwentnie po swojemu. – To niezwykłe, ale wygląda na to, że przez kilka tysięcy lat w Europie funkcjonowały obok siebie dwie populacje: zbieracko-łowiecka i rolnicza – mówi Reich. Obie społeczności, początkowo żyjące w izolacji, stopniowo zaczęły się jednak zbliżać. W DNA rolników sprzed 6-7 tys. lat udział genów charakterystyczny dla paleolitycznych łowców jest większy aniżeli u rolników sprzed 8-9 tys. lat. Najwyraźniej bariera kulturowa została przełamana i geny obu grup się wymieszały. My tę mieszankę odziedziczyliśmy. A także coś jeszcze…\nWszyscy jesteśmy nomadami?\nOkoło 4,5 tys. lat temu, na początku epoki brązu, Europa dostała nowy potężny zastrzyk genów. Przybyły wraz z wojowniczymi ludami pasterskimi zamieszkującymi wcześniej stepy dzisiejszej Rosji i wschodniej Ukrainy. Ci wędrowni hodowcy bydła, koni i owiec należeli do kultury grobów jamowych (swoich zmarłych układali w jamach wydrążonych w ziemi i przysypanych kurhanami). Lazaridis twierdzi, że pojawienie się pasterzy ze wschodu kompletnie odmieniło krajobraz genetyczny kontynentu, szczególnie jego środek i północ. – Zbadaliśmy DNA tych nomadów oraz DNA ludzi, którzy zamieszkiwali środkową Europę niedługo po ich inwazji. Pasowały do siebie w 75 proc. – mówi naukowiec. Jedna populacja zastąpiła drugą, i to w krótkim czasie.\nPasterze ze stepów między innymi wynaleźli wozy drabiniaste, którymi przewozili żywność i wodę, co pozwalało im podejmować długie wyprawy. Choć przez tysiąclecia sąsiadowali z rolnikami, to nie przejęli ich wieśniaczego trybu życia. Swój rodowód wywodzili z dawnych ludów łowiecko-zbierackich zamieszkujących Azję Środkową. W pewnym momencie ruszyli również na wschód, co ustalił Eske Willerslev z Uniwersytetu w Kopenhadze we współpracy m.in. z polskimi naukowcami. Geny pasterzy zespół Willersleva odnalazł w DNA ludzi, którzy 4 tys. lat temu mieszkali nad Jenisejem, a nawet u dawnych mieszkańców Kotliny Kaszgarskiej w zachodnich Chinach.\nWillerslev, który swoją pracę opublikował w czerwcu tego roku równocześnie z Reichem, zebrał do analiz aż 101 próbek kości z Europy i Azji (także z Polski). We wszystkich przypadkach udało się odczytać całe genomy prehistorycznych ludzi, co można uznać za kolejny niesamowity wyczyn genetyków. Dzięki temu wiemy między innymi, że nomadzi mieli jasną karnację skóry, ciemne włosy i prawdopodobnie brązowe oczy. Pod tym względem nie różnili się więc specjalnie od europejskich rolników, chociaż kości wskazują, że byli od nich trochę wyżsi i bardziej smukli.\nZ DNA trudno wyczytać, czy ci nowi Europejczycy zastępowali starych w sposób pokojowy. Willerslev zwraca jednak uwagę na szybkie tempo tej wymiany i jej olbrzymią skalę, co może sugerować niezbyt sielankowy przebieg zdarzeń. Nawet jeśli przybysze ze stepów nie wyrzynali wieśniaków i nielicznych już wtedy łowców-zbieraczy, to z pewnością ich dominacja nad resztą musiała być olbrzymia. Współautor badań, archeolog Kristian Kristiansen z Uniwersytetu w Göteborgu, uważa, że podbój Europy mógł przypominać kolonizację Ameryki Południowej przez Hiszpanów i Portugalczyków.\nWyjątkowo młody kontynent\nW późniejszych tysiącleciach udział tych „stepowych” genów w europejskiej mieszance nieco spada na rzecz genów rolników z drugiej fali. Wciąż jednak mamy ich sporo. – Pod względem genetycznym współcześni Europejczycy są znacznie bardziej podobni do tych ludzi, którzy pojawili się na kontynencie zaraz po migracji nomadów ze wschodu, aniżeli do tych, którzy żyli tu wcześniej – zauważa Willerslev. Najrzadziej te nowe geny występują na południowych i zachodnich krańcach Europy, dokąd jeźdźcy z eurazjatyckich równin nie dotarli.\nNasi pradziadowie ze wschodu prawdopodobnie pozostawili nam w spadku swoją mowę. Analizy odkopanego DNA milczą oczywiście na temat tego, jakim językiem porozumiewali się dawni ludzie, ale wskazują na kierunki ich migracji.\nJedna z hipotez mówi, że język protoindoeuropejski, z którego potem wykiełkowały niemal wszystkie współczesne języki europejskie, przybył z Azji Mniejszej, inna, że właśnie ze stepów. – Nasze badania nie przesądzają o tym, ale wspierają ten drugi pogląd. Przybysze mogli narzucić swoją mowę wszędzie tam, gdzie docierali. Mniej więcej w tym samym czasie język protoindoeuropejski rozprzestrzenił się też w Azji Środkowej – zauważa Willerslev.\nWszystko to oznacza, że genetyczne i językowe korzenie współczesnej Europy są bardzo młode. Liczą zaledwie kilka tysięcy lat. Z tego punktu widzenia określenie Stary Kontynent nabiera mocno wątpliwego wydźwięku.\nUczniowski poradnik. W angielskim jesteśmy elfami\nJak się NIE uczyć języków\nNauczyciele mówią, jak uczyć skutecznie\nWprowadźmy filozofię do szkół!\nJedna z prostych definicji filozofii mówi, że to „ciągłe zadawanie pytań”. A kto zadaje ich więcej niż dzieci? Brytyjscy naukowcy dostarczają dowodów, że z najmłodszymi warto filozofować.\nCzłowiek nie jest stworzony do wysokości. A jednak wciąż się wspina i pokonuje kolejne szczyty. Także własnych fizycznych ograniczeń.\nW średniowieczu rysowało się ołowianymi pręcikami. Ale kiedy w Anglii znaleziono pokłady czystego grafitu, nimi zaczęto pisać. Wciąż jednak myślano, że to forma ołowiu. Dlatego do dziś mówimy ołówek, a nie grafitówek\nJego obecność na niebie wydaje się tak pewna, że wielu zapewne zaskoczy wieść o tym, że Księżyc się od nas oddala. Co roku o mniej więcej 4 cm\nGenetycy dokopują się do naszych prehistorycznych korzeni ukrytych w DNA. Odnajdują w nich ślady kilku fal migracji oraz brutalnego wypierania dawnych ludów przez nowych przybyszów\nStarcie Lis i Pawłowicz na Facebooku. „Wiara radykalna” kontra „lewacki światopogląd”\nKrystyna Pawłowicz zaatakowała na swojej stronie na Facebooku Hannę Lis, pisząc o jej wpadkach w TVP i sugerując powrót do szkoły. Na krytykę odpowiedziała sama dziennikarka, a pod wpisem wywiązała się ostra dyskusja.\nKrystyna Pawłowicz | Hanna Lis (PRZEMEK WIERZCHOWSKI | vod.tvp.pl)\nPosłanka Pawłowicz – znana ze swojej aktywności na Facebooku – tym razem zaatakowała dziennikarkę Hannę Lis. „Kontrowersyjna pracownica mediów, p. H. Lisowa zalicza kolejne wpadki braku profesjonalizmu i niewiedzy” – napisała Pawłowicz.\n„Próbuje rozmawiać o czymś, czego nie zna i czego nie rozumie. Teraz ‚norymberski’ zamiast ‚normandzki’. A wie Pani już co to ‚jow’ i kim był niedawny Pani rozmówca?” – atakowała posłanka.\nSama Lis opowiedziała Pawłowicz pod jej wpisem na Facebooku. W komentarzach wywiązała się ostra dyskusja między posłanką a dziennikarką.\nWpadki Lis w TVP\nDo jakich wpadek Hanny Lis odnosiła się Pawłowicz w pierwszym wpisie? Chodziło m.in. o niedawną rozmowę dziennikarki z prof. Adamem Rotfeldem nas antenie TVP INFO. Gdy Lis kończy rozmowę, próbuje przedstawić swojego gościa, jednak sprawia wrażenie, jakby zapominała jego nazwiska.\n– Miałam producentkę „na słuchawce” i nie wiedziałam, czy kończyć, czy dalej prowadzić rozmowę – tłumaczyła później Lis, podaje branżowy portal Wirtualnemedia.pl\nZ kolei w rozmowie z Romanem Giertychem w programie TVP „Po przecinku” Lis dwa razy powiedziała „format norymberski” zamiast „format normandzki” w kontekście rozmów pokojowych z Rosją i Ukrainą.\nTę wpadkę tłumaczyła „zmęczeniem” i przeprosiła widzów. – Dziennikarz też człowiek, mam nadzieję, że państwo zrozumieją – stwierdziła.\nJeszcze w kwietniu, w rozmowie z Pawłem Kukizem, dziennikarka nie potrafiła rozwinąć skrótu „JOW”, a gdy próbowała – powiedziała o „jednookręgowych”, a nie „jednomandatowych” okręgach wyborczych.\n„Serdeczności, Hanna Lis”\n„Życzę więcej wyrozumiałości dla bliźnich, jak głosi Kościół, na którego nauczanie przecież nierzadko się Pani powołuje. Zapewniam Panią, że doskonale wiem, o czym rozmawiam, przejęzyczenie może zdarzyć się każdemu” – odpowiedziała Lis na oskarżenia posłanki.\nDziennikarka poruszyła też temat dyskusji o formach „wziąć” i „wziąść”, wywołanej innym wpisem Pawłowicz, a także oskarżeń „bliskiego Pawłowicz portalu” wobec Andrzeja Turskiego. „Serdeczności, Hanna Lis” – zakończyła.\nNa tym się nie skończyło – po kilku godzinach Pawłowicz odpowiedziała. „po WIELU wpadkach nieprofesjonalizmu nie ma dla Pani dobrej obrony (pisownia oryginalna)” – stwierdziła posłanka.\nPawłowicz była wyraźnie zirytowana tym, że Lis odbiega od tematu, poruszając wątki Turskiego i „wziąć”. „A co to ma do rzeczy, podobnie jak moja wiara, do której Pani, jako osoba radykalnie nie wierząca nie bardzo może się odwoływać, bo też i moja wiara NIE MA związku z PANI wpadkami” – napisała.\n„Jest TYLKO RADYKALNA wiara”\nDalej dyskusja zeszła na temat wiary. Lis określiła się jako osoba wierząca – „choć może nie tak radykalnie jak pani”. Na co Pawłowicz odpowiedziała: „Proszę Pani, jest TYLKO RADYKALNA wiara. Letniej nie ma. Jest tylko „tak, tak, nie nie”, a co reszta od ZŁEGO pochodzi”.\nLis skontrowała, że „radykalizmy do niczego dobrego nie prowadzą” . „Pamięta Pani słowa Franciszka? Kościół jako szpital polowy? Nie wykluczać, nie nienawidzić, próbować zrozumieć drugiego człowieka” – pytała dziennikarka.\n„Miesza pani sprawy ziemskie z niebieskimi” – napisała na to Pawłowicz i dodała, że „tylko w sprawach ziemskich można ‚zakopywać podziały’, co także mogłaby Pani WZIĄŚĆ pod uwagę w swych programach”.\n„Pani ocenia mnie na podstawie ‚gęby'”\n„I w programach Tv , i w życiu Pani Profesor, i w Sejmie, w którym ma Pani zaszczyt zasiadać: warto ludzi lubić. Nie nazywać ich zboczeńcami’, ‚ubekami’, nie odczłowieczać” – kontrowała Lis.\n„Pani ocenia mnie na podstawie „gęby”, którą Pani środowisko mi na co dzień przyprawia” – odpowiedziała posłanka. Pod koniec dyskusji temat zszedł na kwestię Służb Bezpieczeństwa PRL.\nLis sugerowała, że „partia Pawłowicz” ma „całkiem przyjazne kontakty” z byłymi funkcjonariuszami UB. „Nie jestem też członkiem żadnej partii”, odpowiedziała posłanka w ostatnim wpisie.\nPisała też o „antychrześcijańskim, lewicowym, a nawet lewackim” światopoglądzie dziennikarki, która wcześniej stwierdziła, że Pawłowicz „błędnie ocenia” jej poglądy.\n„Uwielbiam Pani komentarze”\nW komentarzach pojawiły się głosy przychylne posłance Pawłowicz. „Pani Krystyno uwielbiam Pani komentarze. Jakże trafne” – napisała jedna z komentujących osób.\nPomimo kilku pozytywnych głosów większość śledzących dyskusję sprzyjała raczej dziennikarce. Komentarz Lis „polubiło” więcej osób niż pierwszy wpis Pawłowicz.\n„Słowo solidarność zawłaszczone przez PiS oraz dzisiejszy związek zawodowy, który uważa się za spadkobiercę tamtych idei – oznacza nienawiść. Widocznie dla niektórych to jest właśnie piękne” – ubolewa w „Polityce” Stanisław Tym.\nStanisław Tym pisze w „Polityce” o weekendowych obchodach rocznicy Porozumień Sierpniowych, na których gościł prezydent Andrzej Duda.\n„Oprócz kilku świec i urzędników w komżach, towarzyszyli mu Piotr Duda oraz Beata Szydło” – opisuje publicysta. „W przemówieniach nie padło nazwisko Wałęsy, nie zaproszono też premier Kopacz ani marszałków” – dodaje. A wszystko z troski, by uniknęli „gniewnych okrzyków i buczenia”.\n„Słowo solidarność zawłaszczone przez PiS oraz dzisiejszy związek zawodowy, który uważa się za spadkobiercę tamtych idei – oznacza nienawiść. Widocznie dla niektórych to jest właśnie piękne” – kwituje Tym.\nOdbywające się w weekend w Gdańsku obchody 35. rocznicy Porozumień Sierpniowych wzbudziły sporo kontrowersji. Na miejscu obecna była Beata Szydło, kandydatka PiS na premiera, ale zabrakło Ewy Kopacz, Małgorzaty Kidawy-Błońskiej czy Bogdana Borusewicza. Komentatorzy wytykali prezydentowi Dudzie, że podczas krótkiego przemówienia nie wspomniał Lecha Wałęsy, choć poświęcił chwilę Janowi Pawłowi II i ks. Jerzemu Popiełuszce. Ogromne wzburzenie spowodował też incydent z końca obchodów, kiedy Andrzej Duda i Ewa Kopacz nie podali sobie ręki.\nDuda na święcie „Solidarności” o Janie Pawle II i Popiełuszce. I ani słowa o Wałęsie\n„Kto stracił? Ofiary i papież Franciszek”. Prof. Stempin zadaje cztery pytania po śmierci Józefa Wesołowskiego\nProf. Arkadiusz Stempin, Wyższa Szkoła Europejska im. ks. Józefa Tishnera, Uniwersytet we Fryburgu, 02.09.2015\nProf. Arkadiusz Stepin zadaje cztery ważne pytania po śmierci b. abpa Józefa Wesołowskiego oskarżanego o molestowanie nieletnich.\n1. Dlaczego Józef Wesołowski, skazany za czyny pedofilskie i wykluczony ze stanu kapłańskiego nie został pochowany jako osoba świecka tylko duchowna w ramach katolickiego pogrzebu?\nJózef Wesołowski został pozbawiony przez papieża Franciszka stanowiska nuncjusza apostolskiego, a po wyroku Trybunału Apostolskiego przy Kongregacji Nauki Wiary (sądu pierwszej instancji) godności biskupiej i przeniesiony do stanu świeckiego, zgodnie z Kodeksem Prawa Kanonicznego 1395a § 2.\nSkoro jednak Józef Wesołowski odwołał się od wyroku, to Najwyższy Trybunał Apostolski przy Kongregacji Nauki Wiary w drugiej instancji osądził go kanonicznie raz jeszcze i utrzymał w mocy poprzedni wyrok. Natomiast go nie upublicznił, co ujawniono dopiero po śmierci Wesołowskiego. Upublicznienie wyroku w myśl kanonu 292 Kodeksu Prawa Kanonicznego skutkowałoby utratą praw i obowiązków wynikających ze statusu osoby duchownej. Taka osoba nie może ani nosić sutanny, odprawiać mszy, ani też udzielać sakramentów.\nJednocześnie nie zostaje automatycznie zwolniona z obowiązku celibatu – chyba że takie zwolnienie nastąpiłoby na drodze dodatkowej dyspensy papieskiej. Nienaruszone jednak zostaje prawo do pogrzebu katolickiego. Ponadto do przeprowadzenia uroczystości pogrzebowej Józefa Wesołowskiego zobligowany był Watykan, gdyż były arcybiskup pomimo utraty powyższych godności i urzędów, nie stracił automatycznie obywatelstwa państwa watykańskiego.\nWarto w tym momencie przypomnieć, że w 1998 roku w Watykanie wicekapral Cédric Tornay zastrzelił pułkownika Gwardii Szwajcarskiej, Aloisego Estermanna, i jego żonę , a na końcu według raportu Watykanu popełnił samobójstwo. Wszystkie trzy trumny z ciałami zostały wystawione w kaplicy gwardii szwajcarskiej w Watykanie. Modlił się przy nich papież Jan Paweł II, a msza żałobna za całą trójkę została odprawiona przez kardynała sekretarz stanu Angelo Sodano. Doczesne szczątki Tornay’a zostały w ramach pogrzebu katolickiego, z udziałem duchowieństwa i Gwardii Szwajcarskiej złożone w rodzinnej miejscowości w Saint-Maurice.\nJózef Wesołowski w efekcie nieuprawomocnienia się wyroku miał prawo do pogrzebu katolickiego jako osoba duchowna. Czy jako (arcy)biskup? Jak zaznaczyła agencja ANSA został on pochowany „w stroju liturgicznym”, przy czym wyszczególniono dwa jego elementy: sutannę i pierścień biskupi. Wynikałoby z tego, że odebrano Józefowi Wesołowskiemu inne przywileje biskupiego pochówku: ornat, fioletową piuskę, białą albę i zdobiącą jego trumnę mitrę, kielich i stułę.\nKatolicki portal Vatican Insider, prowadzony przez wybitnego watykanistę Andrea Tornielliego, wyraźnie zaznaczył, że podczas mszy żałobnej na trumnie nie widniała biskupia mitra. Również wystawienie trumny w podrzędnej kaplicy Gubernatoratu Watykańskiego i powierzenie ceremonii abp Konradowi Krajewskiemu obniżyło splendor biskupich egzekwii w Watykanie.\nGdyby śmierć Wesołowskiego nie poprzedził skandal pedofilski i wyrok trybunału, ceremonii pogrzebowej przewodniczyłby papież, ta odbyłaby się w bazylice watykańskiej, a sam zmarły mógłby zostać pochowany w podziemiach kościoła Jana Pawła II w Krakowie. Wzniesiono tam sarkofagi polskich kardynałów pracujących w Watykanie, Andrzeja Marii Deskura i Stanisława Nagy’ego. Ceremonia pogrzebowa Wesołowskiego w Watykanie odbyła się więc myśl wykładni prawnej, by nie za bardzo kłuć w oczy zgorszonych pedofilią biskupa katolików, wybrano hybrydową formę ceremonii pogrzebowej. Cichy pogrzeb w Polsce na wiejskim cmentarzu na Podhalu był natomiast wstydliwą ucieczką przed pręgierzem oburzonej opinii publicznej.\n2. Czy antycypowano w Watykanie śmierć Wesołowskiego, który w ten sposób miał ubiec wydanie wyroku przez sąd cywilny?\nZa takim hipotetycznym, ale nie fantasmagorycznym scenariuszem przemawiałaby przede wszystkim okoliczność zatajenia upublicznienia odrzucenia rekursu (odwołania) od wyroku Trybunału Apostolskiego o wydaleniu ze stanu duchownego. W ten sposób obcujący na co dzień administracyjnie z transcendencją hierarcha, mógł spokojnie odejść do domu Pana, uspokojony gwarancją katolickiego pogrzebu. Z kolei przeciąganie ad Kalendas graecas rozpoczęcia procesu cywilnego, pierwotnie planowanego w grudniu 2014 roku, uwolniło go od kary więzienia. Trudno bowiem przypuszczać, że te same pedofilskie czyny, które skutkowały wyrokiem Trybunału Apostolskiego, przez sąd cywilny zostałyby potraktowane łagodniej.\nMożliwe że watykańscy sojusznicy Wesołowskiego, którzy go nie opuścili do końca, zdawali sobie sprawę ze złego stanu jego zdrowia i pewnie tym żarliwiej modlili się o jego śmierć. Co w końcu wymodlili, skoro jak napisał na Twitterze polski ksiądz w Watykanie, „Bóg sprawiedliwy i miłosierny wziął sprawę w swoje ręce”.\nPrasa włoska twierdziła jednak, że Wesołowski w bardziej trywialny sposób niż modlitwą zamierzał przenieść się na drugi świat: Miał cierpieć na myśli samobójcze i mieszać leki z alkoholem, czym podwyższał sobie ciśnienie. Przyrządzającego sobie mikstury duchownego i jego depresję można nawet zrozumieć. Stanął bowiem Wesołowski nad egzystencjonalną przepaścią. Ze szczytów watykańskiej władzy runął w dół, choć jako 68-latek miał przed sobą (do 75. roku życia, wieku przejścia biskupów na emeryturę) perspektywy na dalszą karierę watykańską. A i potem mógł liczyć na dostatnią emeryturę i uznanie wśród klerykalnej śmietanki w Watykanie.\n3. Kto „zyskał” na śmierci Wesołowskiego?\nTzw. lobby gejowskie w centrali Kościoła Katolickiego. Eteryczne, a jednocześnie realne. Jego istnienie za Spiżową Bramą było zdaniem większości watykanistów, oprócz skandalu związanego z Bankiem Watykańskim i walką frakcji w Kurii Rzymskiej, trzecim kluczowym powodem, jaki zmusił 86-letniego papieża Benedykta XVI do oddania steru Kościoła w młodsze ręce. Przecieki i konkluzje watykanistów nie pozostawiają wątpliwości, że w 300-stronicowym raporcie hiszpańskiego kardynała Juliana Herranza, jaki na krótko przed abdykacją trafił do papieża Benedykta XVI, jest mowa o homoseksualnej siatce, operującej na szczytach kościelnej centrali.\nIstnienie loby poświadczył papież Franciszek, a także ultrakonserwatywny naczelny egzorcysta Watykanu Gabriele Amorth. Watykańską siatkę pedofilska opisał z perspektywy insidera David Berger („Der heilige Schein. Als schwuler Theologe in der katholischen Kirche” – Święta hipokryzja. Jako gejowski teolog w Kościele katolickim, Ullstein-Verlag, Dortmund 2010).\nPedofilski network w Watykanie został poświadczony również w zeznaniach księdza Patrizio Poggi. Ten skazany za seksualne molestowanie nieletnich i suspendowany ze stanu kapłańskiego, po pięciu latach opuścił więzienie, a po odrzuceniu prośby o przywrócenie do kapłaństwa, zeznał przed policją, że w niektórych budynkach kościelnych na północy Rzymu dziewięciu wysokim urzędnikom watykańskim dostarczano rumuńskich chłopców – ich wiek przeważnie 14 lat. Siatka posługiwała się samochodem z napisem „transport krwi”, a całą akcją rekrutacyjną na ulicach Rzymu zarządzał były policjant, a sprawny sutener Giuseppe Buonviso. Nieletnim płacono od 150 do 500 euro. Watykan ustami kardynała wikariusza Rzymu Agostino Valliniego zdementował oskarżenia księdza Patrizio Poggi, który miałby się kierować zemstą. Jego zeznania potwierdziła jednak jedna z małoletnich rumuńskich ofiar.\nUporczywym wątkiem, jaki pojawiał się przy Wesołowskim, były jego powiązania nie tylko z klubem gejowskim w Watykanie, ale, jak domniemywano, przynależność do międzynarodowego gangu pedofilskiego. Tu papieski nuncjusz byłby cenny źródłem informacji, w tym o kompanach w sutannach. Te informacje jednak zabrał ze sobą do grobu.\nŚmierć Wesołowskiego jest na rękę watykańskim konserwatystom, których nie można automatycznie utożsamiać z klubem gejowskim w Watykanie. Choć ich cele są wspólne: przeczekanie nieszczęsnego papieża Franciszka i jego niebezpiecznych teologiczno-duszpasterskich pomysłów. Ostatni z nich, możliwość udzielania absolucji (rozgrzeszenia) przez szeregowych księży w konfesjonale za grzech aborcji. Zarówno konserwatystom, jak i klubowi gejowskiemu za spiżową Bramą zależy na zachowaniu watykańskiej centrali w stanie, w jakiej pozostawił ją papież Benedykt XVI i jak rozkwitła nieustannie w polorze bezkarnej władzy, w tym także na styku z polityką włoską, od czasów papieża Pawła VI (1963-1978).\n4. Kto „stracił” na śmierci Wesołowskiego?\nMoralnie – ofiary biskupa-pedofila. Trudno by satysfakcjonowała je śmierć ich oprawcy, któremu nigdy nie starczyło odwagi, by publicznie przeprosić molestowanych przez siebie nieletnich. Zamyka to też sprawę finansowych dla nich odszkodowań.\nW ramach „Realpolitik” wielkim przegranym jest papież Franciszek, który w obranym przez siebie kursie wobec pedofilów w sutannach wykazywał twardą rękę i aż trzykrotnie osobiście interweniował w sprawie b. nuncjusza. Pierwszy raz, tuż po ujawnieniu skandalu odebrał mu stanowisko swojego przedstawiciela na Dominikanie. Po raz drugi, gdy spotkał się z generalnym prokuratorem Dominikany, i po raz trzeci, gdy wsadził Józefa Wesołowskiego do aresztu domowego. Nim papież doczekał się przykładnego ukarania b. nuncjusza w ramach bezkompromisowej walki z pedofilią duchownych. Causa Wesołowski została zamieciona pod dywan. Stanowiła ona jedną z kluczowych aren zmagań papieża z konserwatywnymi oponentami jego wizji „ubogiego, miłosiernego Kościoła dla ubogich ludzi”. Im przyświeca wizja Kościoła bogatego w splendor i wymachującego z ambony kaznodziejską pałką. Porażka papieża Franciszka na polu konfrontacji „causa Wesołowski” potwierdzałaby tezę włoskiego watykanisty Marco Politiego, który zawarł ją w tytule napisanej rok temu książki: „Samotny wśród wilków” (Papa Francesco tra i lupi).\nAfera Dubienieckiego. Jarosław Kaczyński wspiera Martę\nMARTA KACZYŃSKA I JAROSŁAW KACZYŃSKIfoto:\nAreszt i prokuratorskie zarzuty dla Marcina Dubienieckiego (35 l.) pomagają scalić rodzinę Kaczyńskich. Marta Kaczyńska (35 l.) całym sercem wspiera stryja Jarosława (66 l.) w kampanii wyborczej. Prezes PiS odwdzięcza się bratanicy w trudnych dla niej dniach.\nKryminalne zarzuty dla Marcina Dubienieckiego to przykra sprawa dla Marty Kaczyńskiej. Nie tylko z powodu złej opinii żony człowieka oskarżanego o kierowanie grupa przestępczą. Marcie Kaczyńskiej jest też zapewne trudno z powodów rodzinnych. Małżonkowie nie mieszkają wprawdzie wspólnie od kilku lat, Dubieniecki był jednak mocno zaangażowany w opiekę nad córkami. Na początek i zakończenie roku byli zazwyczaj u dzieci w szkole. Tym razem ojciec dziewczynek przebywa w areszcie, więc do szkoły odprowadziła je tylko mama. Córki na pewno mocno przeżywają oskarżenia pod adresem ich ojca.\nW tych trudnych dniach Marta Kaczyńska nie jest jednak sama. Może liczyć na wsparcie stryja Jarosława, który nigdy nie darzył szczególną sympatią Marcina Dubienieckiego. – Mam cię jako zięcia w spadku po Lechu Kaczyńskim – miał mu kiedyś powiedzieć. Ale Marta to co innego. Dla Jarosława Kaczyńskiego jest przecież najbliższą rodziną. Tym bardziej teraz. Podczas uroczystości z okazji 35. rocznicy podpisania porozumień sierpniowych byli razem, obok siebie. Marta pochwaliła się wspólnymi zdjęciami na Facebooku. Być może chce nadrobić błędy sprzed lat – uważała, że za mało wspierała stryja w walce o prezydenturę. – Potem poznałam sondaże, które mówiły, że gdybym mocniej wsparła stryja, wynik byłby dużo lepszy. Żałuję, że nie było mnie więcej – przyznała córka Marii i Lecha Kaczyńskich.\nZobacz: Duda: Polska nie jest państwem sprawiedliwym\nMarcin Dubieniecki usłyszał zarzuty\nPrawnik donosi do prokuratury ws. złotego pociągu. „To jakiś absurd. Możemy mieć do czynienia z mistyfikacją”\nrozmawiała Agnieszka Dobkiewicz, 02.09.2015\nNiektórzy twierdzą, że złoty pociąg może znajdować się w Górach Sowich (KORNELIA GŁOWACKA-WOLF)\n– Generalny konserwator zabytków wywołał zupełnie niepotrzebną gorączkę złota. Jestem przekonany, że pociągu nigdy nie było. To wytwór wyobraźni poszukiwaczy i nawiedzonego urzędnika – mówi Piotr Lewandowski, prawnik, specjalizujący się w prawie ochrony zabytków i prezes zarządu Fundacji Thesaurus.\nAgnieszka Dobkiewicz: Żąda pan dymisji generalnego konserwatora zabytków Piotra Żuchowskiego. Złożył pan też w sprawie konserwatora doniesienie do prokuratury. Powodem są wypowiedzi konserwatora w sprawie „złotego pociągu”.\nPiotr Lewandowski: – Tak, to prawda. Zachował się nieodpowiedzialnie i nieprofesjonalnie. Naraził na szwank dobre imię Polski.\n– Z kolejnych wypowiedzi ministra Żuchowskiego dowiadujemy się, że o sprawie „złotego pociągu” wie od marca, że odbył w związku z tym kilka spotkań. To rodzi szereg domysłów i wątpliwości co do roli pana ministra. Nie mamy jeszcze znaleziska, nic nie jest potwierdzone, a pan minister już działa. To wykracza poza zakres jego kompetencji. Co w tym czasie zrobił dla zweryfikowania autentyczności dostarczonych mu materiałów i informacji?\n– Niewykluczone. Ze zgłoszeniem rzekomego znaleziska zwlekano od marca aż do sierpnia. Teraz obowiązuje już nowa ustawa i przepisy wykonawcze gwarantujące znalazcom nagrodę. Zastanawiający zbieg okoliczności.\n– Właśnie dlatego mówię o nieodpowiedzialności generalnego konserwatora zabytków. Wywołał zupełnie niepotrzebną „gorączkę złota”. Dlaczego państwo ma na swój koszt komuś fundować badania i jeszcze płacić znaleźne? To jakiś absurd. Indolencja urzędnicza jest ogromna. Państwo nie zdało egzaminu w sumie w prostej sprawie.\n– Na konferencji wojewody dolnośląskiego i prezydenta miasta Wałbrzycha dowiedzieliśmy się, że jedyną osobą, która widziała „zdjęcie” georadarowe, był pan minister Żuchowski. Słowa generalnego konserwatora zabytków o wysokiej jakości obrazie, o widocznych szczegółach, takich jak np. działa, budzą mój sceptycyzm. Nie znam nikogo, kto słyszałby o cudownym georadarze pokazującym takie detale. Zakładam, że możemy mieć do czynienia z mistyfikacją, fotomontażem.\n– Ten region zasługuje na wypromowanie go jako najlepszego produktu turystycznego. To piękna kraina. Jednak to, co się stało w sprawie rzekomego pociągu, odbije się fatalnie na wizerunku Polski i Polaków, a co za tym idzie, także na wizerunku Dolnego Śląska.\nZatem uważa pan, że „złoty pociąg” nie istnieje?\n– Nie. Jestem przekonany, że go nigdy nie było. To wytwór wyobraźni poszukiwaczy i nawiedzonego urzędnika.\n– Jestem przekonany, że w Polsce są miejsca skrywające cenne rzeczy, skarby. I warto ich szukać. Także na Dolnym Śląsku. Trzeba jednak to robić z głową, odpowiedzialnie i legalnie. Państwo nie powinno się bawić w poszukiwania, bo efekty będą opłakane. Od tego są organizacje pozarządowe czy instytuty naukowe. One mają ludzi, wiedzę i możliwość gromadzenia sprzętu oraz – co bardzo ważne – pieniędze. Badania nie są tanie. Kwerendy archiwalne, poszukiwania terenowe czy wreszcie wydobywanie skarbów przeszłości kosztuje.\nLegendarny złoty pociąg utknął w podziemiach na Dolnym Śląsku\nO tym, że w okolicach Wałbrzycha (Dolnośląskie), zlokalizowano historyczny pociąg z okresu II wojny światowej, media informują ponad 2 tygodni. Prawnicy reprezentujący dwie osoby prywatne zgłosili ten fakt miejscowemu samorządowi. Domagają się od skarbu państwa uznania prawa do zażądania przysługującego im – ich zdaniem – 10 proc. znaleźnego.\nEksploratorzy: Złota Wrocławia nie ma w zaginionym pociągu [WIDEO]\nArgument ad Smoleńsk. PiS chce zapewnić Dudzie nietykalność, więc każdą krytykę uznaje za wstęp do drugiego Smoleńska\nPiS próbuje załatwić Andrzejowi Dudzie nietykalność strasząc drugim Smoleńskiem. • Fot. Sławomir Kamiński / Agencja Gazeta\nPo wygranej Andrzeja Dudy politycy PiS straszą, że jakakolwiek krytyka prezydenta to powtarzanie scenariusza z 2010 r., który „wiadomo jak się skończył”. Duda jest uczestnikiem polityki jak wszyscy inni, nie przysługuje mu prawo do nietykalności. A sięganie po argument Smoleńska to po prostu intelektualna kapitulacja.\nWydawało się, że dzięki kampanii wyborczej opinia publiczna przestanie być bombardowana kolejnymi odsłonami politycznej awantury o katastrofę smoleńską. Przed wyborami to niewygodny temat dla PiS, który najczęściej był inicjatorem sporów o katastrofę. Dlatego praktycznie zanikła publiczna aktywność Antoniego Macierewicza, wiceprezesa PiS. Ale szef zespołu smoleńskiego ma godnych zastępców.\n– Rząd wchodzi na ścieżkę, która doprowadziła nas do tego, co stało się w Smoleńsku – stwierdził w TOK FM Zbigniew Kuźmiuk, poseł PiS do Parlamentu Europejskiego. Polityk posunął się do takiej analogii mówiąc o rozszerzeniu o Polskę grona państw dyskutujących o przyszłości Ukrainy. Taki postulat postawił Andrzej Duda, ale szybko wykluczył to Petro Proszenko. Zdaniem Kuźmiuka, Duda nie powiedział nic ponad to, co mówi rząd, a pomimo tego jest krytykowany przez PO.\n– To jakaś obsesja – komentował to wiceminister spraw zagranicznych Rafał Trzaskowski w rozmowie z „Super Expressem”. – Kiedy my mówimy o potrzebie koordynacji, przywołując przy tym konstytucyjne zapisy, słyszymy, że szykujemy drugi Smoleńsk. To zarzut najcięższego kalibru, kompletnie niezrozumiały i niepotrzebny w dostatecznie już gorącym okresie wyborczym.\nJeszcze ostrzej sprawę stawia o. Leon Knabit, dotychczas znany raczej z wyważonych opinii. Wprost sugeruje, że władza chce zlikwidować prezydenta, a najszybciej zrobi to wysyłając go do Smoleńska.\nJesteśmy świadkami niebywałego ataku na Prezydenta Rzeczypospolitej. To było do przewidzenia. (…) Obecnie podkopywanie autorytetu władzy jest działaniem wybitnie antypaństwowym. Może Go jeszcze do Smoleńska wysłać!!!! Czytaj więcej\nAle nawet politycy uznawani dotychczas za spokojnych i wyważonych snują analogie. Adam Bielan z Polski razem robi to jednak w lepszym tonie niż Zbigniew Kuźmiuk i ostrożniej niż o. Knabit. Jednak zakończenie ciągu wydarzeń nakreślonego przez polityka każdy może sam sobie dopisać. A zwolennicy PiS na pewno.\nMamy kampanię, w której Platforma Obywatelska uznała, że powtórzy manewr z lat 2007-2010 i będzie zbierać punkty na atakowaniu prezydenta. (…) Atmosfera była dobra do czasu, gdy PO nie uznała, że zatrzyma spadek notowań poprzez ostrą konfrontację. Czytaj więcej\nTo oczywiste, że PiS chce, by Andrzej Duda nie podlegał normalnym zasadom gry, w tym prawu do oceniania działań polityka. Aby zapewnić mu nietykalność, sięga po szantaż emocjonalny, najsilniejszy wstrząs z historii III RP. Nie wydaje mi się, żeby to było skuteczne, a tylko szkodzi pamięci o tragicznym wydarzeniu z 10 kwietnia 2010 roku.\n„Mamy jarmark z twarzą uśmiechniętego posła Andrzeja Dudy” – Władysław Frasyniuk ostro krytykuje prezydenta\nWładysław Frasyniuk w „Faktach po faktach” użył mocnych słów krytykując Andrzeja Dudę. • Fot. Mieczyslaw Michalak / Agencja Gazeta\nWładysław Frasyniuk w „Faktach po faktach” ostro ocenił prezydenta Dudę – Andrzej Duda został prezydentem, tak jakby obywatel Kowalski na chybił trafił obstawił Toto-Lotka i wygrał milion (…) moim zdaniem jest kompletnie nieprzygotowany do tej roli – mówił Frasyniuk. Były opozycjonista sugerował między innymi również to, że prezydent nie wie czego dotyczyła obchodzona dwa dni temu rocznica.\nFrasyniuk odniósł się do obchodów 35. rocznicy porozumień sierpniowych i faktu, że prezydent nie uwzględnił w swoim przemówieniu Lecha Wałęsy. – Po drugie, jeśli nie wie, czego dotyczy rocznica Sierpnia 80′, to niech zapyta albo niech nie chodzi – na pytanie Justyny Pochanke, czy myśli, że prezydent nie wie, Frasyniuk odpowiedział: „Jak wie, to byłby chamem i głupkiem, więc wierzę w to, że nie wie”.\nWięcej o przemówieniu prezydenta, z obchodów rocznicy podpisania Porozumień Sierpniowych, pisaliśmy wczoraj. Przypomnieliśmy też o wcześniejszej krytyce Andrzeja Dudy wobec Lecha Wałęsy.\nFrasyniuk nie krył również swojego zdania na temat podróży Dudy – Życzę mu, żeby naprawdę został prezydentem, a nie cudakiem jarmarcznym, który objeżdża Polskę. – dodał również: „Mam wrażenie, że nie mamy prezydenta. Mamy jarmark, w którym mamy cudowny obrazek, na którym jest akurat twarz uśmiechniętego posła Andrzeja Dudy, a nie twarz poważnego polityka, którym powinien być prezydent Polski”.\nByły opozycjonista zwrócił się też do pani premier, by nie błagała o spotkanie z prezydentem, bo jak ocenia, jest to żenujące – Rząd poradzi sobie bez prezydenta. Andrzej Duda musi zrozumieć, że prezydent bez rządu nic nie zrobi – powiedział Frasyniuk.\nJarosław Kurski, 02.09.2015\nLech Wałęsa (Fot. Tomasz Stańczak / Agencja Gazeta)\nKlasę człowieka ocenia się po tym, czy potrafi oddać honor politycznym adwersarzom.\nProszę wybaczyć osobisty ton, ale swoim przemilczeniem zmusił mnie Pan do wejścia w rolę sprzed 25 lat, w rolę rzecznika Lecha Wałęsy, którym byłem w latach 1989-90.\nPracowałem wówczas w gdańskiej centrali „Solidarności” razem z mentorem Pana Prezydenta, na którego dziedzictwo często się Pan powołuje – Lechem Kaczyńskim. Leszek, bo tak – po imieniu – wówczas wszyscy się do siebie zwracaliśmy, był wiceprzewodniczącym związku, zastępcą Lecha.\nDziś wobec Pana Prezydenta muszę się ująć za swoim byłym szefem, za Lechem. Niestety, podczas trzydniowych obchodów 35. rocznicy Porozumień Sierpniowych i powstania „Solidarności” ani razu nie wspomniał Pan nazwiska Lecha Wałęsy.\nPraktyka gumkowania Lecha Wałęsy z historii sięga czasów PRL. Leszek Kaczyński, jeden z bliskich doradców Lecha w latach 80., też się temu sprzeciwiał i podkreślał, że Lech jest dla czerwonych solą w oku, bo jako robotnik stanął na czele buntu przeciw władzy, która mieniła się robotniczą. Gumkowali komuniści, ale nawet oni wiedzieli, że Wałęsy, legendarnego przywódcy „Solidarności”, laureata Pokojowej Nagrody Nobla, nie da się wymazać. Dlatego propaganda PRL ustami Jerzego Urbana, owszem, zauważała go, ale nazywała „obywatelem Wałęsą” lub „osobą prywatną”. Było to tematem niezliczonych zjadliwych dowcipów Polaków, a Jacek Fedorowicz spuentował to powielanym w podziemnych drukarniach „Portretem nieznanego mężczyzny z wąsem (II połowa XX wieku)”. Próbowano Wałęsę zniesławić, np. podsłuchaną i zmontowaną rozmową z bratem, a do Komitetu Noblowskiego dostarczono dokumenty mające świadczyć o współpracy Wałęsy z SB.\nW roku 1980 był Pan, Panie Prezydencie, bardzo młodym człowiekiem, ale czy może Pan nie znać roli, jaką Lech Wałęsa odegrał w polskich przemianach lat 1970-89?\nNie wspomnieć Wałęsy w Gdańsku w rocznicę „S” to tak, jak pod Racławicami nie wspomnieć o Tadeuszu Kościuszce, to jak świętować zwycięską wojnę 1920 r. bez wymieniania Józefa Piłsudskiego, czcić bitwę pod Monte Cassino, nie wymieniając gen. Władysława Andersa, mówić o pielgrzymce papieża do ojczyzny w 1979 r. i zapomnieć, że był to Karol Wojtyła – Jan Paweł II.\nTak, Panie Prezydencie, po prostu się nie godzi. Wałęsa to nasz symbol znany na całym świecie.\nRecepcjonista hostelu w Tanzanii u podnóża Kilimandżaro, gdy go zapytałem, nie wiedział wprawdzie, gdzie leży Polska, ale wręczając klucze do pokoju, powtarzał jedyne znane mu polskie nazwisko: Waleza, Waleza.\nPan wie, gdzie leży Polska, nie jest recepcjonistą w Tanzanii, tylko naszym prezydentem, a mimo to nie wymienił Pan nazwiska przywódcy największego bezkrwawego zrywu Polaków w II połowie XX w. Czy to jest przejaw ignorancji, co byłoby najmniejszym przewinieniem? Małostkowości? Czy też celowym fryzowaniem historii pod PiS-owski strychulec? Tylko po co wówczas opowiadać o wspólnocie Polaków, skoro dzieli się ich na lepszych i gorszych, pisząc historię na nowo?\nPrezydent Lech Kaczyński – przynajmniej na początku prezydentury – inaczej rozumiał budowanie wspólnoty. Proszę więc wybaczyć, że zacytuję samego siebie, ale nie robię tego z narcyzmu, tylko z pragnienia unaocznienia Panu Prezydentowi, jak zachowywał się Jego Mistrz. Otóż na tej samej drugiej stronie „Gazety Wyborczej” 25 września 2009 r. napisałem komentarz „Sprawiedliwy gest prezydenta”, odnoszący się do zorganizowanych przez niego obchodów rocznicy powstania Komitetu Obrony Robotników:\nObchody 30. rocznicy KOR-u w Pałacu Prezydenckim były wyjątkowe. Nie tylko z uwagi na niezwykłą skalę imprezy i emocjonalny charakter. Wyjątkowe było wzniesienie się ponad historyczne i polityczne podziały.\nPrezydent nadał uroczystości najwyższą państwową rangę. Obecni byli: premier, marszałkowie Sejmu i Senatu, ministrowie. Pałac Prezydencki gospodarz oddał do dyspozycji ludziom, którzy okazali odwagę w czasach, gdy za świadectwo moralnego sprzeciwu płaciło się wolnością, narażaniem najbliższych, zdrowiem, czasami życiem. I choć sam Lech Kaczyński i jego brat mogli się znaleźć w gronie osób odznaczonych, prezydent ani słowem nie wspomniał o własnych zasługach.\nDziś – gdy jesteśmy świadkami ideologicznej reinterpretacji dziejów najnowszych przy udziale historyków państwowych instytucji; gdy pomniejsza się zasługi jednych, by powiększyć zasługi innych; gdy obrzuca się błotem legendarnych przywódców opozycji przeciw PRL – Lech Kaczyński zdobywa się na gest obiektywizmu i dziejowej sprawiedliwości. Gest uczyniony, co trzeba zauważyć, wbrew opinii środowisk, z których wywodzi się wielu jego zwolenników.\nKlasę człowieka ocenia się po tym, czy potrafi oddać honor politycznym adwersarzom. W tym przypadku ludziom, z których wielu wyżej niż prezydent Kaczyński ocenia dokonania III Rzeczypospolitej. Prezydent Lech Kaczyński pokazał się jako człowiek „Solidarności” w najlepszym sensie tego słowa.\nProszę wybaczyć, Panie Prezydencie, ale Pan nie pokazał się jako człowiek „Solidarności” w najlepszym sensie tego słowa.\nList do „Wyborczej”\nTak niedawno profesor Bartoszewski przestrzegał nas, że najważniejsze jest być przyzwoitym. Otóż uważam, że nieprawdopodobnym szczytem nieprzyzwoitości w życiu publicznym jest obchodzenie uroczystości podpisania Porozumień Sierpniowych bez wymienienia osoby Lecha Wałęsy.\nProf. dr med. Joanna Penson\nwięźniarka Ravensbrück, wybitny lekarz, wieloletnia współpracownica Lecha Wałęsy\nWesterplatte. Duda: Polska zawsze stała po stronie wolnego świata. Kopacz: Polacy nie byli narodem sprawców [TREŚCI PRZEMÓWIEŃ]\nUroczystości na Westerplatte. Prezydent: Polska zawsze stała po stronie wolnego świata


pełnoletni i niepełnoletni - Forum ZHP\npełnoletni i niepełnoletni\nPost autor: Jarosław Szymaniak » 27 maja 2013, 10:11\nPoszukuję informacji na temat który jest trochę kontrowersyjny i spodziewam się problemu z tego powodu w środowisku:\n2.\tOsoby do lat 16 mogą należeć do ZHP za pisemną zgodą rodziców lub opiekunów prawnych.\nczyli w myśl tego zapisu harcerz po ukończeniu 16 lat nie musi mieć tej zgody.\nAle do 18 roku życia pozostaje pod prawną opieką rodziców.\ni jeśli rodzice nie będą sobie życzyli jego przynależności do ZHP (wygórowane ambicje rodziców, harcerstwo go nie wyżywi, musi się uczyć - średnia prawie 5 nie zadawala rodziców)\nPost autor: nosil » 27 maja 2013, 22:46\nWynika to pewnie z ustawy Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. 1989 Nr 20 poz. 104), w art. 3 ust. 2.\nOgraniczona zdolność do czynności prawnych ma pewne przywileje.\nPost autor: Jarosław Szymaniak » 28 maja 2013, 05:50\nNo ok ale jakie rodzi to konsekwencje dla środowiska i zwiazku jak przyjmiemy 16 latka bez zgody rodzica a on np wparuje na zbiórkę z policją.\nPost autor: Alek » 28 maja 2013, 08:56\nto tak jak kupno bułki. W ramach ograniczonej zdolności do czynności prawnych ma prawo do takiego zakupu i tak samo ma prawo do udziału w zajęciach stowarzyszenia\nProblem raczej będzie miał rodzic że nie potrafi sprawować skutecznie opieki nad dzieckiem skoro dziecko robi coś sprzecznego z wolą rodzica (np. bez zgody wychodzi na zbiórki)\na jak bez zgody rodzica pójdzie na spacer do parku to właściciel parku odpowiada za porwanie bez zgody rodzica? a może kierowca autobusu miejskiego odpowiada za to że dziecko wsiądzie do autobusu bez zgody rodzica i wyjedzie daleko od domu? nonsens\nPost autor: Jarosław Szymaniak » 28 maja 2013, 10:20\nNasz kraj składa się w większości z nonsensu\nPost autor: sikor » 29 maja 2013, 06:34\nBez przesady. Nonsensu jest sporo ale raczej nie większość. Ten akurat przepis jest git.\nA z rodzicami w większości przypadków da się dogadać. Czasem trzeba więcej nad nimi popracować, czasem posłużyć się podstępem (np dogadać się w wychowawcą w szkole który zaleci przynależnośc do drużyny harcerskiej w celu ominięcia różnych niebezpieczeństw i utrzymania dobrej średniej z ocen... ) Skaut jest sprytny więc nie dąży do starcia lecz osiąga swoje cele w inny sposób. Oczywiście czasem się nie da zwłaszcza gdy natykamy się na głupotę w czystej formie...\nPost autor: StaryWilk » 29 maja 2013, 11:26\nJarosław Szymaniak pisze: Nasz kraj składa się w większości z nonsensu\nJarku, "dajesz się...". Mogę Ci dać namiar na stronę absurdów w USA, z podziałem na poszczególne stany. A może wolisz Zjednoczone Królestwo? O Francji i Niemczech nie wspomnę....My to jesteśmy młody raczkujący pikuś! Absurdem jest nasze święte "narzekactwo". Amerykanin, któremu właśnie powiedziano.....że zalega z podatkiem od ilości chrząszczy na kukurydzy od 150 lat, odpowie Ci zawsze... Everythig's fine, I'm perfectly OK! Bo krytykant i narzekant to NIEUDACZNIK! Kłania się BiPi "Skaut śmieje się i gwiżdże...."\nPost autor: centymetr » 02 cze 2013, 15:44\nMiałem właśnie dyskusję z niemieckim organizatorem zlotu BdP, którego uświadamiałem, że u nas dzieci nie muszą posiadać dowodu osobistego, tylko legitymację szkolną i to od 6-7 roku życia.\nI dopiero podróż zagraniczna wymaga wyrobienia sobie dowodu lub paszportu.\nA u nich dowód osobisty powinien mieć noworodek i to biometryczny! Głupota do kwadratu.\nPost autor: dominik jan domin » 02 cze 2013, 22:29\nNiekoniecznie głupota. Tak naprawdę małe dzieci są nieidentyfikowalne. Można je zmieniać, podmieniać, pokazywać cudze jako swoje i swoje jako cudze... Można wywozić z kraju dzieci na dokumentach innych dzieci...\nPost autor: centymetr » 10 cze 2013, 22:25\nJak się ma własne, to się na to patrzy z innej perspektywy. Teoretyk zawsze szuka dziury w całym.\nA jak ktoś chce zrobić szwindel, to podobnie jak z kupowaniem tytułu mgr, na rynku się załatwia każdy dokument. Nie ma zabezpieczenia, którego się nie da obejść, tylko kwestia nakładu środków.\nPost autor: nosil » 10 cze 2013, 23:17\nAle za to grozi art. 270 KK


Sekcja Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Obywatelstwa EKES, na 171 posiedzeniu, przyjęła projekt opinii SOC/550 w sprawie Rozporządzenia dotyczącego Eurofound, Cedefop i EU-OSHA. Dyskusję poprzedziła debata z udziałem Jamesa Calleja - dyrektora Cedefop, Juana Menendeza-Valdesa - dyrektora Eurofound i pana Obrien z EU-OSHA (w zastępstwie dyr. Christi Sedlatschek).\nPobierz: Przyjęty projekt opinii\nPodkreślano ogromną rolę tych instytucji w tak przełomowym okresie zmian na rynkach pracy. Potrzebne są badania, analizy, dane statystyczne, rekomendacje, by móc podejmować właściwe decyzje związane z bezpieczeństwem pracy, ze zmianą modeli zatrudnienia, z kształceniem zawodowym i ustawicznym, z godzeniem pracy z życiem prywatnym, ze stresem w pracy, z właściwym wynagradzaniem itp. Ważne, by dorobek badawczy tych instytucji popularyzować także na poziomie krajowym.\nSekcja SOC, w swojej opinii doceniła, iż w nowej wersji rozporządzenia podtrzymano dotychczasową zasadę trójstronnej reprezentacji, co zapewnia zrównoważoną pozycję rządów i partnerów społecznych. Opinia znajdzie się w porządku obrad najbliższej sesji plenarnej EKES pod koniec marca.\nKonfederację Lewiatan na posiedzeniu zespołu reprezentował Lech Pilawski.


Sid Group to firma konsultingowa, której specjalizacją jest dostarczanie kompleksowych rozwiązań informatycznych oraz usług integracyjnych i doradczych. W naszej ofercie znajdą państwo oprogramowania dla firm, aplikacje biznesowe oraz gotowe systemy dla firm. Zajmujemy się również outsourcingiem i wsparciem biznesowym, pracą w chmurze i rozwiązaniami dedykowanymi biznesowymi. Dla każdego naszego rozwiązania dostarczamy odpowiednio zoptymalizowaną pod wymogi biznesowe infrastrukturę IT. Świadczymy również usługi konsultingowe i audytorskie.\nSłowa kluczowe: SID jest wiodącą firmą konsultingową specjalizującą się w dostarczaniu kompleksowych rozwiązań informatycznych, usług integracyjnych oraz doradczych.\narchitektura, gabinet, komputery, narty, narzuty, ogłoszenia nieruchomości, płace, szkoła, zarabianie w internecie, życie


28.05.2020 - 31.12.2021 w NC+ GO i NC+ GO TV w dekoderze w ramach kolekcji PREMIERY VOD+ Premiery VOD NC + GO\nPaul i Myriam mają wszystko, by być szczęśliwym. Mają dwoje małych dzieci. Myriam nie planuje zostać gospodynią domową i chce wrócić do pracy. W tym celu postanawia zrekrutować Louise. Bardzo szybko ten ostatni jest niezbędny w domu. Ale Myriam stopniowo odczuwa dyskomfort w jego obecności.\nAntoine Reinartz, Assya Da Sylva, Karin Viard, Leila Bekhti, Noëlle Renaude, Rehab Mehal


Co męczycie na kompie - Page 7 - PC - Forum PSX Extreme\nOnly Counter Strike:)\nKończę Assassin's Creed i do tego jeszcze Bioshock bo ukończyłem ale ze złym zakończeniem i gram jeszcze raz\nNieśmiertelna Mafia - tym razem orginał\nAssasin's Creed - nawet fajne\nOdpaliłem sobie starego dobrego Railroad tycoona 2 i.... wsiąkłem. Pocieszny klasyk ;]\no kur'wa ale klimat! a filmiki instruktażowe dla skillz0rów to dla mnie falołt-mega-wspaniałośc\nC&C 3, z kumplem przez Hamachi (genialny program dla takich złodziei jak ja )\nHeroes of Might and Magic V Dzikie Hordy - jedna z niewielu serii na PC, których mi brakuje na konsoli.\nW zależności od nastroju, wybieram którąś z tych pozycji :\nWarlords Battlecry 2 - "kampania" . Nadal brakuje mi skilla, żeby pobić komputer na wysokim poziomie trudności, a zdobycie mapy z czyjąś siedzibą to jakaś masakra. Gram nieumarłymi.\nLegacy of Kain: Defiance - wczoraj ukończyłem, profilaktycznie. Bo seria ma genialną fabułę.\nVietcong - online. Gdyby nie obecnie przegrywana nieco walka z cheaterami, to by było fajnie, bo gra ma niesamowity klimat w multi, gdzie każdy krok na dużej mapie się liczy i trza mieć niezłego skilla. No i zawsze są dwie strony i dwa różne uzbrojenia.\nDelta Force Extreme - bo jest turniej Last Glory, gdzie zwycięski klan zdobywa serwer na miesiąc. Niby, że "ostatni taki turniej", ale DFX ma się dobrze, mimo wyjścia COD 4 i zbliżającego się nowego DF-a.\nDelta Force: Black Hawk Down - a to ma się chyba jeszcze lepiej od DFX, bowiem ma wielka bazę uzbrojenia, świetną możliwość bycia snajperem (wyobraźcie sobie, że zamiast iść w środek boju, biegniecie 1.5 km gdzieś po pustkowiach, a potem ściągacie ludzi z tej odległości), no i klasy postaci\nThe Suffering - bo straszy Oo'\nSid Meier's Pirates! - Live the Life - arrrrrrrrrr!\nThe Punisher - "To nie zemsta, to kara"\nDooma 3 z nudow sprawdzam, jak to wyglada w na maxa ustawionych opcjach graficznych. No i pociskam sobie powoli tego singla.\nJa gram w assassin's creed i oczywiście w counter strike 1.6 8) 85.232.234.246:27207 haslo ms ,wbijać panowie\nneverwinter nights 2 :]\nThe Elder Scrolls: Oblivion, im dłużej gram tym coraz bardziej mi się podoba.\nPenumbra Black Plague - Jak na razie mam tylko demo (pełniak przyjdzie do mnie z usa niebawem ) jest genialna! Jak połączenie mysta z silent hillem. Trochę łamigłówek, trochę więcej strachu, MASA SCHIZ. Polecam każdemu, genialna gra. Zaczynam żałować, że ją "odkryłem", przez nią nie będę się wysypiał ;D Edited May 18, 2008 by ProstyHeker\nObecnie mimo "posiadania" np. Assassins Creed'a czy Vegas 2 pykam w nieśmiertelnego Residenta evila 4(pierwszy raz na pc) oraz w .... Double dragon na emulatorze,czyli oldschool totalny(pamiętam jak się grało w to na pegazie i mówiło się na to "Żaby" :nonie: ).Czekam na Mass efect !!! aaaa zapomniał bym ofkoz ciągle multi Gow oraz Fear C(jak ktoś chce pograc nie z noobem to pisac)\nEdited May 20, 2008 by Mr.Jinx\nDrugiego Księcia Persji.\nCoD4. Serwery w trybie hardcore. Piekna gra\nSiemanko to mój pierwszy post na waszym forum. A co do tematu to męczę Archlorda(uboższy brat Wow'a,ale darmowy ) oraz Puzzle Quest.\nArchlord- zacna gierka, sam grałem w to jakiś czas Chyba mam nawet postać tam jeszcze :F\nSiemanko to mój pierwszy post na waszym forum.\nNie wiesz w co się wpakowałeś\nSkończyłem ostratnio Kane's Wrath, więc z nudów gram znowu w Warrocka (cholerni hackerzy...)\nSkąd: Inne Miejsce\nA ja gram w Castlevania Dawn of Sorrow\nQwa, jest lepszy od większości obecnych FPSów.


ravir.eu - piosenki Nowa Zelandia Ă˘ÂÂ zielone wyspy Maorysow.\nWyniki po pierwszej rundzie wyborów prezydenckich są zaskoczeniem, in minus dla Platformy Obywatelskiej. Co prawda w sztabie Bronisława Komorowskiego nie zakładano poważnie, że zdobędzie on prezydenturę w pierwszej turze, ale liczono, że przewaga będzie na tyle duża, że druga runda będzie tylko gładką dogrywką, a dalszy ciąg kampanii czymś w rodzaju objazdu nowego prezydenta po kraju. Stało się jednak inaczej - drugą rundę poprzedzi ciężka, dwutygodniowa walka bez gwarancji wygranej. Rząd rozpoczyna prace nad ustawą o lotnictwie państwowym - dowiedział się "DGP". Poprzednie próby jej stworzenia grzęzły w konflikcie interesów między cywilnym nadzorem, MSWiA i wojskiem. Teraz sygnał do ponownego rozpoczęcia prac nad specjalną ustawą o lotnictwie państwowym trafił już z kancelarii premiera do resortu spraw wewnętrznych i MON. We Francji ogłoszono w niedzielę wieczorem nowy skład rządu Francois Fillona po przeprowadzonej reorganizacji. Są liczne zmiany, m.in. nowym szefem dyplomacji będzie - po Bernardzie Kouchnerze - Michele Alliot-Marie.\nNa rynku księgarskim w USA ma się ukazać książka "O: A Presidential Novel", określana jako powieść z kluczem o prezydencie Baracku Obamie i jego administracji. Wczorajsza sesja na wykresie GBP/USD przebiegała pod znakiem delikatnego odreagowania spadkowego, Dzisiaj ten zniżkowy ruch jest kontynuowany, jednak jego skala jest niewielka, Inwestorzy wstrzymują się z nerwowymi ruchami w oczekiwaniu na ,,, Kradzieże, kataklizmy, pożary, wyłudzenia to wszystko może być przyczyną strat w środkach obrotowych. Są one nieuniknionym elementem towarzyszącym działalności gospodarczej. Jednak nie zawsze poniesione straty będą kosztem uzyskania przychodu.\nAdrian Newey to największy skarb Red Bulla. Jeśli szef McLarena Martin Whitmarsh ma rację, inżynier Czerwonych Byków zapewnił swoim bolidom wielką przewagę. Zdaniem rywali, Red Bull może regulować wysokość zawieszenia między kwalifikacjami a wyścigiem - czyli gdy jest to zabronione.\nPuchar Niemiec dla Bayernu. Obrona chciała uniewinnienia.\nUwagę inwestorów w dniu dzisiejszym będzie przykuwała rewizja danych dotyczących tempa wzrostu gospodarczego w USA w pierwszym kwartale tego roku, Oczekiwana jest rewizja w dół tych danych, Rosyjscy prokuratorzy, którzy przyjechali do Polski, by wziąć udział w przesłuchaniu świadków w śledztwie dotyczącym katastrofy smoleńskiej, zakończyli pracę - poinformowała w piątek Naczelna Prokuratura Wojskowa. We wtorek Wall Street powinna pokazać, czy poniedziałkowa korekta była tylko wypadkiem przy pracy, czy może nową tendencją, Bardziej prawdopodobne wydawało się, że to była niegroźna realizacja zysków\nPrzed nami ważny tydzień dla złotego, Decyzja RPP oraz konferencja Adama Glapińskiego, EBC również decyduje o koszcie pieniądze, Rynek czeka na słowa Mario Draghiego, Podwyżka stóp w USA praktycznie przesądzona Nie było nawet południa, kiedy wszedł na Wawel. W Krypcie Srebrnych Dzwonów, gdzie są pochowanani tragicznie zmarli Maria i Lech Kaczyńscy, zaatakował sarkofag Pierwszej Pary. Dźgał go parasolem i krzyczał. Strażnicy wyprowadzili go na zewnątrz, ale to był dopiero początek... Parlamentarzyści PiS mają każdą wypowiedź dla mediów konsultować z rzecznikiem partii - zdecydował prezes PiS Jarosław Kaczyński. Szefowi ugrupowania, oprócz występów medialnych posłów, nie podobają się propozycje list przedstawione przez struktury okręgowe.


\tOdzież, obuwie i biżuteria - Bielizna- Baza Firm od 1 do 15 - Adresy, Telefony, Godziny otwarcia- Strona 1\nTeyli Producent bielizny\nLokalizacja: , Nowy Sącz Więcej: Tel., Email, WWW, Godziny otwarcia, Oferta\nW sklepie internetowym ANA oferujemy bieliznę damską, męską i dziecięcą - Markowe produkty w atrakcyjnych cenach. Dostawa gratis od 150 zł. ...\nFirma KONI-ART jest producentem KORONEK KONIAKOWSKICH. W naszej ofercie znajdziecie Państwo nie tylko koronki zajmujemy się także projektowaniem i wytwarzaniem sukienek ślubnych oraz wieczorowych. możemy zaprojektować sukienkę w stylu gotyckim czy barokowym. Wytwarzamy także seksowną i niezwykle delikatną bieliznę koronkową. Ceny naszych wyrobów są zawsze do negocjacji gdyż jesteśmy firma produkującą polecane wyroby....\nLokalizacja: , Koniaków Więcej: Tel., Email, WWW, Godziny otwarcia, Oferta\nNasza firma zajmuje się projektowaniem i produkowaniem koronek koniakowskich oraz bielizny koronkowej. ...\nOferujemy Państwu Ekskluzywną Bieliznę damską TWIN LINGERIE. Ekskluzywna Bielizna oferowana jest w konkurencyjnych cenach. Nasze kolekcje zasadniczo odbiegają od tego co standardowe na rynku. Twin to z pewnością gwarancja niepowtarzalnego desingu uwzględniającego światowe trendy projektantów mody.Twin to doskonałe wykończenia i idealnie dobrane detale. Twin to wysoka jakoś produktów. ...\nPrzedsiębiorstwo Handlowe Zdzisław Nowosz hurtownia Cal...\nLokalizacja: , Wólka Kosowska Więcej: Tel., Email, WWW, Godziny otwarcia, Oferta


Niemiecka skrajna prawica: od Socjalistycznej Partii Rzeszy do Narodowodemokratycznej Partii Niemiec (1949–1964) | Portal historyczny Histmag.org - historia dla każdego!\nOpublikowany: 2017-12-06 14:38\nNiemiecka skrajna prawica, choć jej działanie na krótko zahamował upadek III Rzeszy, na terenach Republiki Federalnej Niemiec odrodziła się w 1949 roku. Powstało wówczas wiele organizacji, które odwoływały się do dziedzictwa III Rzeszy, a do głosu zaczęli dochodzić również ludzie chcący nadać nowy wymiar niemieckiemu nacjonalizmowi.\nNiemiecka skrajna prawica próbowała też działać przed 1949 rokiem – dowiedz się więcej na ten temat\nW latach 1945–1949 powstało wiele ugrupowań o charakterze nacjonalistycznym, a platforma wyborcza Deutsche Partei-Deutsche Konservative Partei zdobyła miejsca w Bundestagu. Mimo tego podzielona skrajna prawica nie osiągnęła jedności. Sytuacja zaczęła zmieniać się w 1949 roku. 7 września utworzono Republikę Federalną Niemiec złożoną z byłych stref okupacyjnych, które znajdowały się w rękach aliantów zachodnich. W związku z podziałem Niemiec sytuacja polityczna w kraju i na arenie międzynarodowej stała się napięta.\nWykorzystując to zamieszanie, 2 października 1949 roku w Hanowerze powołano Sozialistische Reichspartei (SRP), czyli Socjalistyczną Partię Rzeszy. Powodem jej powstania był rozłam między zwolennikami nazizmu oraz umiarkowanego nacjonalizmu. 14 stycznia 1950 roku ugrupowanie dostało zgodę na działalność wydaną przez brytyjskie władze okupacyjne. Socjalistyczna Partia Rzeszy kierowała swoje działanie na tereny zachodnioniemieckie. Dynamicznie rozwijała swoje struktury krajowe, powiatowe i miejskie. Jej pracą kierował przewodniczący, pozostałymi organami były zarząd (5 osób), rada partyjna (21 osób) oraz zjazd partii. Liczbę członków partii szacuje się w granicach 10–20 tysięcy osób.\nLiderzy SRP: Otto-Ernst Remer, Wolf von Westarp, dr Fritz Dorls, 1952 rok (fot. ze zbiorów Bundesarchiv, Bild 183-15845-0010, opublikowano na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Niemcy).\nOd początku powstania partia wykazywała bardzo wysoką aktywność propagandową. Socjalistyczna Partia Rzeszy posiadała wiele organów prasowych, które były niewspółmierne z potencjałem politycznym partii. Głównym tytułem wydawanym od marca do sierpnia 1950 roku był „Deutsche Reichszeitung fur sozialistische Politik und Reichseinheit”. Od stycznia tego samego roku wydawany był dwutygodnik „Deutsche Wacht”, który w maju 1951 roku stał się oficjalnym tygodnikiem partyjnym. Następnie zmienił tytuł na „Reichszeitung fur nationale Opposition und deutsche Selbstbehauptung”. Pismo otrzymało zakaz publikacji w czerwcu tego samego roku. Zastąpiło je „Deutsche Opposition. Folge der Deutsche Wacht” a od kwietnia 1952 roku pojawiało się pismo „Die Information”. Przy partii działały przybudówki m.in. Reichsjugend dla młodzieży oraz SRP–Frauenbund jako sekcja kobieca. Utworzono również Reichsfront dla ludzi najbardziej oddanych ideom partii. Zabezpieczali oni m.in. zebrania partyjne oraz organizowali bojówki.\nDoktryna Socjalistycznej Partii Rzeszy\nDoktryna polityczna partii została całościowo wyłożona na drugim jej zjeździe w Wesstercelle 7 czerwca 1951 roku. Przyjęto wówczas 13-punktowy „Program działania” („Aktionsprogramm der SRP”). Głównym punktem programu było przedstawienie idei Rzeszy jako historycznie i narodowo ugruntowanej formy zorganizowania Niemiec. W związku z tym SPR chciała zjednoczenia wszystkich Niemców w Rzeszy Niemieckiej. Partia podnosiła hasła rewizjonistyczne, występowała przeciwko podziałowi państwa oraz podważała powojenne status quo. Odwoływano się do historii oręża niemieckiego i obrony honoru niemieckiego żołnierza, ale nie mówiono wprost o remilitaryzacji Niemiec.\nSocjalistyczna Partia Rzeszy określała się mianem ugrupowania antykomunistycznego. Promowała tzw. „ideę trzeciej drogi” – utworzenia z Europy trzeciej światowej potęgi, niezależnej od USA i ZSRR. Partia szukała również własnej koncepcji systemu gospodarczego, będącego alternatywą dla kapitalizmu i komunizmu. Głosiła hasło niemieckiego socjalizmu – systemu, który miał wprowadzić solidaryzm narodowy zamiast internacjonalizmu i solidaryzmu klasowego. Jednostka miała podporządkować się interesom wspólnoty narodowej, każdy obywatel powinien zaś brać udział w tworzeniu dochodu narodowego.\nNajlepsze wyniki wyborcze SRP uzyskała w wyborach regionalnych 6 maja 1951 roku w Dolnej Saksonii, kiedy to jej reprezentanci zdobyli 11% ważnych głosów, co przełożyło się na 16 mandatów. 7 października 1951 roku w wyborach lokalnych w Bremie partia uzyskała 8 mandatów (7,7% ważnych głosów). Po tych sukcesach wyborczych władze RFN zaczęły bacznie przyglądać się działaniom SRP. Uznano potencjalny wpływ partii za nieszkodliwy, jednak hitlerowskie fascynacje członków, sprzeciw opinii publicznej oraz ekscesy polityczne zwróciły uwagę Federalnego Urzędu Ochrony Konstytucji. 19 listopada 1951 roku rząd wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego o delegalizację partii jako sprzecznej z prawem. 23 października 1952 roku zespół Pierwszego Senatu Federalnego Trybunału Konstytucyjnego w Karlsruhe rozwiązał Socjalistyczną Partię Rzeszy wraz z organizacjami afiliowanymi.\nPierwsza siedziba Federalnego Trybunału Konstytucyjnego RFN w Karlsruhe (fot. Rainer Lück, opublikowano na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Niemcy).\nDeutsche Reichspartei jako odpowiedź na represje ze strony państwa\nPo delegalizacji SRP nacjonaliści nie złożyli broni. 21 stycznia 1950 roku w Kassel powstała Niemiecka Partia Rzeszy (Deutsche Reichspartei, DRP). Utworzyli ją umiarkowani działacze, którzy odeszli z Niemieckiej Partii Prawicowej (radykałowie powołali SPR). Przez dwa lata od momentu powstania partia pozostawała w cieniu Socjalistycznej Partii Rzeszy, nabierając politycznego znaczenia po jej delegalizacji. Stała się w ten sposób reprezentantką niemieckiej skrajnej prawicy.\nNajwyższą władzę partyjną stanowił Dyrektoriat, w skład którego wchodził przewodniczący i dwóch wiceprzewodniczących. Dalszą władzę stanowiło dziewięcioosobowe Kierownictwo oraz Zarząd Partii (33 osoby). Partia posiadała struktury krajowe, powiatowe i miejscowe. W sierpniu 1950 roku powołano partyjną młodzieżówkę – Reichsjugend, rozwiązaną w 1957 roku. Na jej miejsce powołano w 1962 roku Junge Kameradschaft. Partia w szczytowym momencie liczyła ok. 13 000 członków.\nIdeologia i upadek Deutsche Reichspartei\nWerner Naumann, oficer SS i bliski współpracownik Josepha Goebbelsa w kierowaniu propagandą III Rzeszy (domena publiczna).\nPomimo, iż program partii został przyjęty w 1958 roku, był przez nią traktowany instrumentalnie. Postulaty Niemieckiej Partii Rzeszy odpowiadały aktualnej sytuacji politycznej. Można wyróżnić trzy charakterystyczne etapy cechujące jej politykę. Pierwszy trwał od 1950 do 1954 roku. Wtedy to partia w dość zawoalowany sposób nawiązywała do dziedzictwa NSDAP. Związane to było z dużą ilością byłych nazistów w DRP na czele z Wernerem Naumannem. W tym okresie ugrupowanie zagrożone było delegalizacją, wobec czego zmieniono sposób działania. Lata 1954–1961 to okres wysuwania postulatów narodowego neutralizmu – doktryny, która głosiła nieangażowanie się w konflikt zimnowojenny po żadnej ze stron, zbliżenie z NRD i wycofanie obcych wojsk z terenów RFN. W tym czasie partia mówiła również o rehabilitacji żołnierzy Wehrmachtu oraz uznania i szacunku dla ich walki z komunizmem. Charakterystyczna była również koncepcja „trzeciej drogi” w polityce gospodarczej.\nOstatni etap działalności Deutsche Reichspartei to czas tzw. „europejskiego nacjonalizmu”. Po tzw. kryzysie berlińskim w 1961 roku działacze partii zrozumieli, że w ówczesnej sytuacji politycznej zjednoczenie Niemiec jest niemożliwe. Postanowili głosić więc hasła europejskiej, narodowej współpracy. Zjednoczona Europa miała być kolejnym, silnym podmiotem na arenie światowych imperiów. W tym działaniu politycy DRP upatrywali szansę i drogę do zjednoczenia państwa niemieckiego i całej Europy podzielonej „żelazną kurtyną”. 4 marca 1962 roku w Wenecji spotkali się przedstawiciele Niemieckiej Partii Rzeszy oraz podobnych ugrupowań z Europy. Inicjatywa nie osiągnęła istotnego znaczenia politycznego.\nMapa Niemiec Zachodnich z zaznaczonymi landami (aut. WikiNight., opublikowano na licencji Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported).\nW odróżnieniu od SRP Deutsche Reichspartei nie odniosła poważnych sukcesów wyborczych. W wyborach do Bundestagu zdobywała około 1% głosów. Posiadała reprezentantów w Landtagach Dolnej Saksonii i w Nadrenii-Palatynacie. Przez swój skrajny antysemityzm, który od słów przeszedł w czyny, partia stopniowo traciła poparcie społeczne. Punktem, od którego można mówić o jej upadku były wydarzenia w Kolonii 25 grudnia 1959 roku, gdy dwóch członków NPR zbezcześciło synagogę. Śledztwo wykazało, iż atak przygotowywany był od dłuższego czasu, a o planach wiedziały organy powiatowe partii. Po tych wydarzeniach rozpoczęła się dyskusja nad delegalizacją partii. Ostatecznie rozwiązano tylko jej struktury w Kolonii. Wydarzenia z grudnia 1959 roku rozpoczęły serię incydentów o charakterze antysemickim (w 1959 roku miało miejsce 348 zdarzeń, w 1960 roku 1206). Doprowadziło to do spadku liczby członków partii, która ostatecznie została rozwiązana w grudniu 1965 roku. W 1964 roku powstała Narodowodemokratyczna Partia Niemiec (Nationaldemokratische Partei Deutschland, NPD) będąca spadkobierczynią tradycji SPR i DRP.\nPozostałe ugrupowania skrajnej prawicy\nSocjalistyczna Partia Rzeszy oraz Niemiecka Partia Rzeszy stanowią największe i najbardziej charakterystyczne tego typu organizacje lat 1949–1964 w RFN. Warto jednak nadmienić, że nie były to jedyne ugrupowania skrajnej prawicy, które próbowały skupiać w swych szeregach nacjonalistycznie nastawioną młodzież, byłych nazistów oraz inne osoby pozostające w kręgu oddziaływania tych idei. Pierwszą grupą organizacji, które skupiały w swych szeregach ludzi zdolnych do walki o narodowe ideały były związki kombatanckie. Od 1950 roku należy mówić o rozkwicie ruchu kombatanckiego, który wcześniej musiał działać potajemnie. Według źródeł pod koniec lat 50. XX wieku istniało ponad 1000 zrzeszeń o charakterze militarystycznym, które łącznie skupiały 500 000 członków. Związki te formalnie nie posiadały charakteru politycznego. Ich profil ideowy nie był jednolity, jednak można wyróżnić grupy o charakterze konserwatywnym, nacjonalistycznym i postnazistowskim. Najważniejszymi ugrupowaniami tego okresu były Bruderschaft, Freikorps Deutschland, Hilfsgemainschaft auf Gegenseitigkeit der Soldaten der Ehemaligen Waffen SS oraz Stahlhelm.\nKolejną grupę stanowiły organizacje młodzieżowe. Ich celem było wychowanie młodzieży w duchu narodowym i patriotycznym. Nie posiadały jednolitego profilu ideowego. Można je podzielić na ugrupowania stricte polityczne, związki nawiązujące do tradycji ludowej oraz związki żołnierskie. Przykładowymi ugrupowaniami były Jugendbund Adler, Wiking Jugend, Bund Deutscher Jugend, Bund Nationaler Studenten, czy Bunde Heimattreuer Jugend.\nOprócz SPR i NPR istniało kilka mniejszych partii politycznych, które próbowały zdobyć poparcie społeczne. Od 1946 roku działała Partia Niemiecka (Deutsche Partei) która współpracowała z CDU, stanowiąc tak naprawdę rolę organizacji pomocniczej. Jej zadaniem było pozyskanie nacjonalistycznie nastawionych wyborców Dolnej Saksonii. Interesującym ugrupowaniem była strasserowska Niemiecka Unia Społeczna (Deutsch-Soziale Union), założona w 1956 roku przez Ottona Strassera, który w 1955 roku za zgodą Niemieckiego Federalnego Sądu Administracyjnego powrócił do RFN. Partia dążyła do budowy „niemieckiego socjalizmu” zgodnie z przedwojenną wizją swojego założyciela. Głosiła postulaty zjednoczenia Niemiec oraz utworzenia federacji europejskiej jako trzeciego imperium. Zakończyła działalność 25 maja 1962 roku nie zdobywając poparcia społecznego (przez wielu nacjonalistów niemieckich Otton Strasser uznawany był za zdrajcę w związku z antyhitlerowską przeszłością). Lata 50. XX wieku to również okres, w którym zaczynały nabierać na znaczeniu organizacje zrzeszające przesiedlonych Niemców. Głównymi organizacjami w tym okresie były Block der Heimatvertriebenen und Entrechten oraz Bund der Vertriebenen – Vereinigte Landsmannschaften und Landesverbande.\nOd NPD do neonazizmu. Skrajna prawica w RFN 1964-1980\nLata 1949–1964 to okres, w którym skrajna prawica w RFN powoli zaczęła odbudowywać swoje struktury. Dwie duże partie polityczne próbowały osiągnąć znaczenie na poziomie parlamentarnym. Jednak odwołania do dziedzictwa nazizmu położyły kres ich planom. Oprócz partii politycznych powstały inne organizacje związane ze skrajną prawicą zrzeszające kombatantów, młodzież czy ludność wypędzoną. W doktrynie niemieckiego nacjonalizmu zaczął pojawiać się wątek europejski ustępujący tendencjom militarystycznym i zjednoczeniowym z NRD. Wpływ na to miała polityka RFN. Jednak najlepsze lata dla skrajnej prawicy dopiero nadchodziły. W niedługim czasie pod sztandarem powstałej w 1964 roku „narodowej demokracji” (NPD) zjednoczy się wiele ruchów i organizacji politycznych.\nBartsch Gunter, Revolution von rechts? Ideologie und Organisation der Neuen Rechten, Herder Verlag, Freiburg/Br. 1975


ch dużą skuteczność i jakość - nie posiadają konserwantów. Są również bogate w składniki, których często nie można znaleźć w wielu\nKobieca i męska uroda to wielka tajemnica, ale też wyzwanie, aby o nią dbać. Używanie wysokiej jakości kosmetyków jest coraz popularniejsze ze względu na ich dużą skuteczność i jakość - nie posiadają konserwantów. Są również bogate w składniki, których często nie można znaleźć w wielu\nSzkolenia bhp online A Very Strange But Effective Method To Buy us auto parts Prace dekarskie lub blacharskie na dachu? Sprawdź czy z podnośnikiem nie będzie łatwiejDlaczego warto korzystać z prywatnych firm przewozowychWakacje życia - jedź do HiszpaniiRóżne rodzaje suplementów sportowychKrótko w temacie prawnikówEndoskopia - czym jest, jak działa urządzenie?Jak doczyścić dywan?Dentofobia? Warto ją pokonaćCosta del Sol - wybrzeże, które może Ci wiele zaoferowaćWiedza podstawowa - pozycjonowanie WałbrzychKilka słów o domach starościPrzewozy autokarowe i autokaryPrawnicySEO - sprawdzone metody na pozycjonowanie ZabrzePrzystrój swój dom w stylu francuskimTemat na dzisiaj - ogrzewanieEleganckie kreacje i proste sukienki, czyli kilka faktów o sukienkach i tunikachBhp warszawaMontaż i opłacalność klimatyzacjiKrótki tekst o frezarkachPolskie prawo bywa skomplikowaneSamochód - zadbaj o niegoJak ogarnąć Google - skuteczne pozycjonowanie Zielona GóraZ wizytą w dentystycznym piekleO specjalnych jednorazowych artykułach stosowanych w salonach kosmetycznych i gabinetach lekarskichDo pracy za granicęOptima EPRBhp-pulsar.pl


Najpopularniejsze strony - strona - 5 - Katalog greenoer PR5\nW internecie występuje mnóstwo typów okien zewnętrznych. Okna drewniane, okna zespolone, okna pcv itp. Wyszukując odpowiednich dla domu lub mieszkania z całą pewnością przejrzałeś wiele ofert.Które jednak wybrać, jakie okna są...\nNieważne czy szukasz części, akcesoriów, opon, olejów do swojego motocykla. U nas znajdziesz wszystko to kompleksowo w najniższych cenach dostępnych na rynku. Odwiedź nasz sklep motocyklowy Gospodarz k / łódź Cegielniana 31 już dzisiaj a...\nStrefa suchego lodu realizuje sprzedaż detaliczną zamrożonego dwutlenku węgla dla odbiorców na terenie całego kraju. Dostawy suchego lodu realizowane są poprzez firmę zajmującą się transportem drobnicowym pod wskazany adres. Dysponujemy...\nJesteś miłośnikiem sportu a oprócz tego aktywnego ruchu? O ile tak to serdecznie zapraszamy do zaznajomienia się z propozycją naszych okularów a oprócz tego gogli. Nasze towary są bardzo najlepszej klasy a oprócz tego wywiązać się mogą...\nOcena: 5.0/5 (1 głos) Data dodania: 2016-08-20 Szczegóły wpisu »\nFire Company to firma mające długoletnie doświadczenie dotyczące ochrony przeciwpożarowej. Stosuje nowoczesne techniki , które spełniają wysokie normy a także standardy. Zrzesza doświadczonych specjalistów z branży czym zdobyła zaufanie...\nJesteśmy firmą, której siedziba jest w Krakowie, lecz prowadzimy też sprzedaż internetową i dajemy możliwość na zakupy każdemu kto potrzebuje naszych produktów związanymi z drukarkami i również sprzętem biurowym. Mamy w propozycji lecz...\nNiesiemy kompleksowe usługi budowlane dla firm i klientów indywidualnych. Obszar naszych usług koncentruje się wokół usług dźwigowych, wynajmie dźwigów oraz ogólnopolskiego transportu wielkogabarytowego. Do Państwa dyspozycji posiadamy:...\nOcena: 5.0/5 (1 głos) Data dodania: 2016-08-22 Szczegóły wpisu »


List pasterski metropolity krakowskiego na pierwszą niedzielę adwentu\n29 listopada 2020 00:00\nSłyszymy dzisiaj słowa Pana Jezusa, będące prawdziwym programem na Adwent Roku Pańskiego 2020: „Uważajcie, czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie” (Mk 13, 33). W pierwszej chwili można by odnieść wrażenie, że to wezwanie wpisuje się w treść tego, co przeżywamy od kilku miesięcy: obawy i lęki związane z wybuchem epidemii, stan zagrożenia zdrowia i życia. W pewnym sensie zapewne tak właśnie jest, bowiem życie ludzkie naznaczone jest niezwykłą kruchością i nikt z nas nie zna dnia ani godziny, kiedy Bóg zechce powołać nas do siebie. Jednakże wezwanie Pana Jezusa ma o wiele głębszy wymiar, ponieważ wzywa On nas do postawy czujności po to, abyśmy przez nieuwagę nie utracili dobra, które do nas przychodzi. A przychodzi ono do nas w każdym czasie, nawet pośród największych trosk. Trzeba tylko to przychodzące do nas dobro dostrzec, właściwie je przyjąć i następnie nim żyć. W przeciwnym razie, właśnie z powodu braku tej czujności, może nas spotkać nieszczęście na wzór Jerozolimy, która „nie rozpoznała czasu swojego nawiedzenia” i odrzuciła Jezusa Chrystusa, wydając Go na śmierć. Dlatego spotkała ją straszna kara: nie pozostał w niej kamień na kamieniu (por. Łk 19, 42–44). Tym bardziej dramatycznie brzmią zatem słowa Pana Jezusa z czytanego dzisiaj fragmentu Ewangelii św. Marka: „Uważajcie, czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie” (Mk 13, 33).\nOkres Adwentu przypomina nam tę historyczną prawdę, że ponad dwa tysiące lat temu nadszedł czas, w którym Pan Bóg okazał swoje nieskończone miłosierdzie poprzez przyjście na świat dwojga dzieci. Pierwszym z nich był Jan, którego pojawienie się zapowiedział kapłanowi Zachariaszowi anioł Gabriel (por. Łk 1, 5-25). Zachariasz nie miał potomka — i już się go nie spodziewał, bo zarówno on sam, jak i jego żona Elżbieta byli w podeszłym wieku. Na przekór temu Anioł ogłosił Zachariaszowi „radość i wesele”, jednak on — kierowany czysto ludzkim myśleniem — nie uwierzył, że taki radosny dzień może stać się jego udziałem. Ponieważ „nie rozpoznał czasu swojego nawiedzenia”, został przez Boga dotknięty utratą mowy — i w tym stanie się znajdował aż do narodzenia synka, któremu, zgodnie ze słowami anioła, nadał imię (por. Łk 1, 63). Zapewne jednak bardzo radowało się jego serce, kiedy patrzył na znajdującą się w stanie błogosławionym Elżbietę, która dziękowała Bogu za to, że „Pan łaskawie wejrzał na nią i zdjął z niej hańbę w oczach ludzi” (por. Łk 1, 25).\nDrugim dzieckiem, poprzez które Pan Bóg okazał swoje nieskończone miłosierdzie, był Jego Syn. Przyjście Syna Bożego obwieścił Dziewicy Maryi również anioł Gabriel (por. Łk 1, 26–37). W przeciwieństwie do Zachariasza, Ona nie zwątpiła. Pragnęła jedynie zrozumieć, jak to się stanie. Gdy usłyszała, że dokona się to mocą Ducha Świętego, wypowiedziała pełne ufności Fiat — „Niech mi się stanie”. Tę ufność pokładaną w Bogu łączyła z uwielbieniem wobec Wszechmocnego, który „uczynił Jej wielkie rzeczy” (por. Łk 1, 49). Zaistniałej sytuacji nie mógł jednak pojąć Oblubieniec Maryi, Józef. Targany wątpliwościami, chciał Ją nawet potajemnie od siebie oddalić (por. Mt 1, 19). Gdy jednak ukazał mu się we śnie anioł Pański i objawił mu dokonującą się właśnie tajemnicę obecności Boga-Emmanuela pośród ludzi, „wziął swoją Małżonkę do siebie”, a narodzonemu dziewięć miesięcy później w Betlejem Chłopcu nadał — zgodnie ze słowami anioła — „imię Jezus” (por. Mt 1, 24–25). W ten sposób zasłużył na szczególną cześć oddawaną mu w Kościele, wyrażającą się między innymi takimi oto przymiotami, które znajdują się w wezwaniach Litanii do św. Józefa: najsprawiedliwszy, najczystszy, najmężniejszy, najposłuszniejszy, najwierniejszy.\nDlatego też w tym adwentowym czasie bardzo Was proszę, Drodzy Małżonkowie i Rodzicie, abyście wyrazili swoją wdzięczność Bogu za dar potomstwa. Odnówcie także miłość zarówno względem siebie, jak i do Waszych dzieci — poprzez wzajemną modlitwę, życzliwość i wyrażaną każdego dnia dobroć. Kochane Dzieci i Droga Młodzieży, z wielką miłością starajcie się odnosić do swoich rodziców, dziękując im za dar życia.\nW tym świętym czasie, w imię najpiękniejszej solidarności, proszę Was, Umiłowani Archidiecezjanie, módlcie się również za tych małżonków, którzy z ogromnym pragnieniem serc oczekują na spełnienie się ich największych marzeń — macierzyństwa i ojcostwa. Módlcie się także za tych wszystkich, którzy swoją pełną poświęcenia postawą służą ludziom — chorym, samotnym, zapomnianym przez najbliższych. Zróbcie wszystko, Moi Drodzy, aby te wyjątkowe Święta, przeżywane w stanie łaski uświęcającej, zastały Was prawdziwie czuwających, to znaczy gotowych na to, by razem z chórami Aniołów całym sercem śpiewać jakżeż piękny i zarazem przejmujący hymn: „Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania” (Łk 2, 14).


Żelisław Żyliński po roku pracy w sieci hoteli na Zanzibarze wróci do kraju 2022-01-22\nPosiadacze kolejnych dekoderów Canal+ z nowym oprogramowaniem2022-01-12\nKanał Da Vinci usunięty z oferty platformy cyfrowej Canal+2022-01-04\nNowe kanały tematyczne w telewizji Play. Na liście Ale kino+, Canal+ Kuchnia i Planete+2021-12-21\nSieć Play rozwija swoje usługi telewizyjne na platformach Play Now oraz Play Now TV. Do oferty dołączają kanały tematyczne od Canal+. Do pakietu Extra zostały dodane Ale kino+, Planete+, Canal+ Domo HD, Canal+ Kuchnia oraz Novelas+. Z kolei pakiet Kids wzbogaci się o MiniMini+ i TeleToon+, a pakiet Sport zyska jeszcze więcej emocji dzięki kanałowi nSport+. Dodanie nowych kanałów nie powoduje zmiany cen pakietów.\nMiniserial „Wilk” od 20 grudnia w Canal+ online2021-12-16


A Pink Christmas (1978) - FDB\nA Pink Christmas 1978\nBazująca na opowiadaniu O. Henry'ego "The Cop and the Anthem" historia z Różową Panterą w roli głównej. Akcja dzieje się w Nowym Jorku w 1890. Wściekle głodna i zmarznięta Różowa Pantera desperacko i bezskutecznie przemierza Park Centralny w poszukiwaniu czegoś do zjedzenia na świąteczny obiad. Na pomoc przychodzi jej duch… zobacz więcej\nBazująca na opowiadaniu O. Henry'ego "The Cop and the Anthem" historia z Różową Panterą w roli głównej. Akcja dzieje się w Nowym Jorku w 1890. Wściekle głodna i zmarznięta Różowa Pantera desperacko i bezskutecznie przemierza Park Centralny w poszukiwaniu czegoś do zjedzenia na świąteczny obiad. Na pomoc przychodzi jej duch świąt Bożego Narodzenia. Yasha\nAnimowany, Krótkometrażowy, Familijny\nPink Panther in 'A Pink Christmas'\nŚwięta na różowo 5\nnapisana przez Yasha\nRóżową Panterę znamy w wielu wariantach: kryminalnych komedii fabularnych, cyklu filmów animowanych, reklam, komiksów, nadruków na odzieży czy też produktach spożywczych. To temat popularny, który z racji swego wrodzonego, kociego wdzięku nigdy się nie nudzi. Tym razem mamy "słodkiego kociaka" w wydaniu świątecznym, gdzie fabuła bazuje na opowiadaniu O. Henry'ego "The Cop and the Anthem".\nNowy Jork, zima 1890. Zbliża się Boże Narodzenie. Wraz z podekscytowanymi dziećmi przemierzamy udekorowane świątecznie ulice, podziwiając kolorowe choinki, ruchome szopki, dekoracje przedstawiające pokryte śniegiem, miniaturowe miasteczka. Wszystko do akompaniamentu dzieci śpiewających bożonarodzeniowe kolędy.\nI oto zbliżenie ławki w Parku Centralnym, na której pod grubą pierzyną ze śniegu kuli się, najwyraźniej bezdomna Różowa Pantera, zmarznięta i wygłodzona. Próbuje zaspokoić swój głód ostatnim ziarenkiem konserwowanego groszku, wytrzęsionym z pustej puszki, ale siedzący na gałęzi znajdującego się nieopodal drzewa mały ptaszek obserwujący jej zabiegi, porywa ziarenko zanim pantera zdąży je połknąć. W bardzo podłym humorze pantera rusza na poszukiwanie posiłku. Nie mając pieniędzy, może tylko obejść się smakiem oglądając na wystawach sklepów stoły bogato zastawione świątecznymi przysmakami lub obserwując bogatych klientów robiących świąteczne zakupy. Jeden z nich gubi paczkę, w której pantera znajduje kożuszek w sam raz nadający mu wygląd świętego Mikołaja. Wkrótce zostaje zatrudniony jako ten ulubieniec dzieci przez zdesperowanego właściciela sklepu, któremu w ostatniej chwili zachorował pracownik. Nietrudno domyślić się, co wyniknie z tego pomysłu, bo pantera jest ostatnią z osób nadających się do tej roli.\nTemat świąteczny wyraźnie odpowiada reżyserowi Billowi Perezowi, który w tym samym czasie brał udział w realizacji "A Flintstone Christmas" i "Bugs Bunny's Looney Christmas Tales". Scenariusza jak zwykle w produkcjach Friza Frelenga napisał on sam oraz John W. Dunn. Wśród animatorów artyści znani również jako reżyserzy: Arthur Davis, Art Leonardi, John Gibbs, Tom Ray i wybitni rysownicy: Warren Batchelder, Bob Matz i Eric Rogers, także kompozytor serii animowanej "Carry On...". Muzykę oraz kolędy "Yule Tide Spirit", "Jolly Holiday" i "Wonderful Wintertime" napisał Doug Goodwin, wprawiony w gwiazdkowych ścieżkach dźwiękowych ("The Bear Who Slept Through Christmas", "Fright Before Christmas", "Bugs Bunny's Christmas Carol", "Bugs Bunny's Looney Christmas Tales"). Całość zmontowana przez doświadczonego montażystę - dźwiękowca, Richarda Corwina.\nJak na gwiazdkę przystało, postaci i tło utrzymane są w pastelowych kolorach, gdzie dominuje monochromatyczny zestaw różów, błękitów i fioletów - zgodnie z tytułem mają to być "Różowe Święta", i takie są.\nObserwowanie nieszkodliwych w sumie szelmostw Różowej Pantery to rozrywka odpowiednia nie tylko dla dzieci. Można ten film polecić w świątecznym okresie każdemu dorosłemu miłośnikowi animacji, czy też głównego bohatera, jako rozrywkę łatwą, przyjemną i nietypową.


Rok, w którym prawie wyszły “Wichry zimy” – Westeros.pl – Gra o tron – Pieśń Lodu i Ognia\nStrona GłównaNewsyRok, w którym prawie wyszły “Wichry zimy”\nJuż osiem lat czekamy na premierę szóstej części Pieśni Lodu i Ognia. Okazuje się, że mogliśmy dostać Wichry zimy… początkiem 2016.\nInformację ujawnił dzisiaj chiński tłumacz, Chang Qu, na portalu społecznościowym Weibo. Miał on dostać w 2015 od wydawcy polecenie, żeby kończył wszystkie tłumaczenia i zarezerwował sobie początek 2016, bo będzie miał do przetłumaczenia Wichry zimy. Oczywiście to zlecenie zostało później anulowane.\nWedług chińskiego tłumacza Martin w 2015 pisał jak szalony. Dlaczego nie dostaliśmy książki? Tu pozostaje nam tylko spekulacja. Qu sugeruje, że być może Martinowi nie spodobało się to, co napisał, i zaczął przepisywać i zmieniać, i znowu zmieniać, a potem przepisywać, i tak do dzisiaj…\nŹródło weibo.com / twitter.comr\nDodano: 25 kwietnia 2019, 20:39\nTagi: chang qu, george martin wichry zimy, George R. R. Martin, George R.R. Martin wichry zimy, qu chang, the winds of winter, wichry zimy, wichry zimy data premiery, wichry zimy kiedy, wichry zimy premiera


Wysłanie zasilacza na gwarancję. | XboxForum.pl - Największe Polskie forum o konsolach Xbox One, Xbox 360 i Xbox.\nTemat na forum 'Dla świeżaków' rozpoczęty przez Wendka, Kwiecień 27, 2010.\nOd jakiegoś czasu mój zasilacz strasznie hałasuje i uznałem że spróbuje go zareklamować. Czy ktoś z Was już tak robił i może mi powiedzieć czy trzeba odsyłać stary, to dla mnie ważne ponieważ wyjąłem( a właściwie wydłubałem) gumowe nóżki próbując sam naprawić zasilacz i nie wiem czy nie odeślą mi go z powrotem.\nWendka, Kwiecień 27, 2010\nNapewno będą kazali Ci wysłać ten co masz. A tymi gumowymi cosiami to sie tam nie przejmój.\nTHX. A zgłaszał już ktoś taką usterkę jak ja(zasilacz hałasuje)?\nByło kilka razy o hałasujących zasilaczach ale nikt nie bawił się w wysyłanie go do M$ ze względu na to że to jest niewielki koszt a zazwyczaj jak zasilacze huczały to 203W to się równało z konsolą już po gwarze.\nMasz linka poczytaj może naprawisz sam :\nmehacz, Kwiecień 27, 2010\nmehacz - czytałem już wcześniej ten topic który mi podałeś ale u mnie nie da się rozkręcić zasilacza bo śruby są klejone. Mam konsole od pół roku i jedyne co mi pozostaje to zadzwonić do ms i zobaczyć czy mi to uznają.\nEdit: Zadzwoniłem do ms i nie uznali mi tej usterki.\nWendka, Kwiecień 28, 2010\nNajwidoczniej uznali że tak powinien huczeć.... ;/ Nie pozostaje nic innego jak allegro...\nmehacz, Kwiecień 28, 2010\nWendka napisał: ↑\nJakto nie uznali ??\npromi - normalnie, pani powiedziała że jak zgłaszam taką usterkę to mi tego nie przyjmie. Tak jak mówił mehacz, chyba uznali że tak powinno huczeć.\nJedyne co mnie dziwi to to że kupiłem konsole pół roku temu i z tego co wiem jest nowa(wprawdzie refurbished).\nJa zgłaszałem reklamacje na swój zasilacz, ale nie o to że mi "huczy", tylko mi się spalił.\nBardzo miło ze mną rozmawiała, powiedziała co i jak. Nie musiałem wysyłać swojej. Tylko prosiłem o zasilacz dla mojej konsoli 175W, a przysłali mi 203W.\nPawlq, Kwiecień 28, 2010\nPawlq - mi nawet pani dyskretnie proponowała żebym zełgał i powiedział że spalony. Na razie sam spróbuje coś naprawić a jak nie to kupie sobie nowy.\nPewnie masz w środku wentylator zapchany od kurzu albo cewka piszczy . Rozkręć i sprawdź\nHoFi, Kwiecień 28, 2010\nNie umiem go rozkręcić bo śruby są czymś poprzyklejane i nie da się ich ruszyć.\nZadzwoń jeszcze raz - powiedz ze w zasilaczu coś skwierczy tak jakby się coś paliło w środku (przyjmą na pewno), a że w zgłoszeniu która ta Pani wypisuje ciężko będzie jej to opisać i wpisze ze spalony i przyjmie reklamacje\nPrędzej powiem że zasilacz wogule nie działa. Posłuchałem trochę tego "bzyczenia" i najprawdopodobniej jest to wina wentylatorka. Gdzieś przeczytałem że teraz produkują zasilacze bez wentylatorów, czy to prawda?\nCzy ktoś może mi tylko powiedzieć czy są takie zasilacze(bez wiatraczka)??\nWendka, Kwiecień 29, 2010\nna pewno 150W zasilacze do jasperów mają wiatraczki\nHoFi, Kwiecień 29, 2010\nOk. Czyli na na zasilacze bez wiatraczka nie ma co liczyć. Trudno, będę zmuszony kupić z wiatraczkiem albo katować się z tym starym.\njaczuro, Sierpień 22, 2012, na forum: PC