Jako dowód i wyraz przyjaźni. Reportaże o Pałacu Kultury - ebook - Vincent V. Severski - bookto.pl\nO Pałacu właściwie jeszcze nie mówiliśmy, bo to jakby osobna historia. Placu nie widać już z Nowogrodzkiej, natomiast Pałac wyłania się nagle prawie zewsząd. Chyba żeby odwrócić się odeń plecami, wtedy go rzeczywiście nie ma. Albo przy bardzo gęstej mgle – raz widziałam w ten sposób sam plac – bez niczego w środku. Normalnie jednak im bardziej się od Pałacu oddalamy, tym wyraźniej rysuje się na horyzoncie jego sylwetka.\nUrodziłam się w roku, w którym zaczęto stawiać ten Pałac. Więc go pamiętam od zawsze, bo w czasie, gdy mogłam coś zapamiętać, on już był. Chyba dlatego właśnie ta wielka konstrukcja nie robiła na mnie żadnego wrażenia. W dzieciństwie przecież wszystko, co człowieka otacza, wydaje się najnaturalniejsze w świecie i odwieczne. Pałac doceniałam ze względu na jego wysokość, zawartość mnie nie interesowała. Kiedy wracałam do Warszawy z wakacji, zawsze czekałam na chwilę, w której ukaże się nagle z dala maciupeńki Pałac Kultury. „O, Pałac!” – wołało się i miało się miłe poczucie pewności, że dom już blisko. Czyli był to jakby efekt morskiej latarni. Nie mogę powiedzieć, żebym nie czuła wówczas sympatii do Pałacu, zwłaszcza do Pałacu oglądanego z odległości, na przykład z brzegu Wisły w Świdrze. Dopóki znajdowałam się w jego zasięgu, wiedziałam, że się nie zgubię, że w razie czego trafię – i nawet próbowałam pokonywać tę drogę w dziecinnych wyobrażeniach. Myślę, iż tylko moje pokolenie, i z tych właśnie przyczyn – traktuje Pałac łaskawie. Teraz wyrosło koło niego parę równie dużych budynków i jest znów coś w rodzaju normalnej panoramy Warszawy. Kiedyś składały się na nią wieże kościołów – dziś wystają wieżowce, a kościoły zlały się z bryłą miasta.\nStarszym natomiast Pałac nie mógł się dobrze kojarzyć. Gdy patrzę na jego wystylizowaną socrealistycznie fotografię z lat pięćdziesiątych, zaczynam ich rozumieć. Właściwie wygląda on tam tak, jakby sam jeden stał w wielkim polu, jakby przypłaszczył sobą resztę miasta. Straszna proporcja. Najwyższe kamienice Alej sięgają mu ledwie do parterowych na oko skrzydeł. A w dodatku ta mieszanina stylów do niczego niepodobna. Warszawa była przyzwyczajona do różnych wynaturzeń, ale czegoś takiego, w takiej skali, jeszcze nie oglądała:\nDrapacz chmur, wyciągnięty w stalowej konstrukcji, był jeszcze całkiem, całkiem, kawał bryły – notował Tyrmand w dzienniku – gdyby go tak zostawiono i pokryto szkłem, mielibyśmy pociechę i zgodziłbym się zapomnieć Suworowa. Gdy później otrzymał okładzinę, prefabrykowaną, w kolorze beżowego piasku, nie byłem zachwycony, ale całość elewacji, barwa i faktura, wyglądały dobrze, można było na nią przystać. Potem zaczęto doklejać: pseudorenesansowy hełm wieżowy, naszpikowany iglicą, ciastkowe attyki i zwieńczenia, motywy z Kazimierza nad Wisłą, portale nasady. Groza socrealizmu zmaterializowała się w samym środku miasta jak kwitnąca narośl na nosie pijaka. A teraz wokół ruskiego architektonicznego rozpasania projektuje się polski jarmark socrealistycznej wyobraźni.\nNa szczęście wiele z tych projektów nie wyniknęło. Zdążono tylko zepsuć ascetyczną przed wojną bryłę Prudentialu: dodano mu kolumnadę na parterze i balkonową balustradę na górze, wymuszając w ten sposób na najwyższym dotąd warszawskim budynku niechciane pokrewieństwo z Pałacem.\nPałac raził nie tylko swoim wyglądem. Bardziej może tym jeszcze, że luksusowym rozmachem zdawał się kpić z codziennych udręk zrujnowanej stolicy, których przecież nie łagodził. A do tego był „prezentem” w sytuacji Warszawy dość krępującym, by nie powiedzieć – bezczelnym. Bo przecież dostaliśmy go od wodza, który dziesięć lat wcześniej nie spieszył się z pomocą walczącemu i ginącemu miastu, jego armia wyzwoliła w efekcie trupa Warszawy. Jeśli więc akurat Pałac miał być zadośćuczynieniem, to bardzo wątpliwym, zwłaszcza że z jego powodu zniszczono centrum Śródmieścia.\nZastanawiam się, czy Pałac podobałby się Prusowi. Myślę, że w swoich czasach nie pogardziłby budynkiem spełniającym podobne naukowo-kulturalne funkcje. Ale z pewnością nie w tej skali i nie tym kosztem. Prus nie znosił wysokości i dlatego bardzo źle się wypowiadał o wieży Eiffla, nie życzył też sobie widzieć nad Wisłą czegoś takiego, nawet pomniejszego. Dla zburzonej Warszawy jednak Pałac był chyba trochę tym, czym za Prusa Ogród Saski dla tragarzy i woźniców. Czyli rzeczą mało potrzebną. Więc podejrzewam, że gdyby Prus dożył roku 1955, to przeciwstawiłby Pałacowi jakieś praktyczniejsze pomysły.\nBiałoszewski natomiast – w przeciwieństwie do Tyrmanda – zupełnie niemal zignorował ten niemały przecież budynek. Jeśliby ktoś chciał zorientować się w Warszawie na podstawie jego twórczości, właściwie nie miałby pojęcia o tym, co stoi w samym środku miasta i jak wiele to coś zajmuje miejsca. Mówiąc ściślej, we wszystkich pisanych prozą książkach Białoszewskiego Pałac wraz z placem pojawiają się sześciokrotnie. W tym trzy razy mimochodem: przy okazji zaćmienia słońca, przy wsiadaniu do autobusu z placu i przy opisie nieba, które akurat w stronie Pałacu przybrało interesujący kolor. Trzy razy jednak – choć też są to tylko wzmianki, ale znaczące. W zasadzie wszystko w nich jest, cała kwintesencja Pałacu, a raczej uczuć, które on wzbudza. Po raz pierwszy trafiamy nań przy opisie soboty na Marszałkowskiej: „Pan Bóg odpoczywa na niebie, Matka Boska suszy pieluchy na Pałacu Kultury…”. Niby nic, a ile tu treści się znajduje, w tym kawałeczku zdania. Zwykłe białe chmurki w pobliżu iglicy, a kojarzą się domowo, wprawdzie dom przyduży, lecz pasuje dla Matki Boskiej, która co sobota zawsze urządza pranie. Czyli chwilowe oswojenie Pałacu nastąpiło, podobnie jak z tą pościelą wśród kolumn MDM-u u Tyrmanda. Podwójne zresztą, bo też oswojenie obcego ducha przez naszego. Przydał się Pałac Matce Boskiej. Prorocza to była wizja, Pałac naprawdę się potem przydał jako tło ołtarza, przed którym, na największym placu w Europie, tłum modlił się wraz z polskim papieżem.\nPo raz drugi Pałac mamy we śnie. W dodatku cudzym, przytoczonym. Tadzio tam lata wokół iglicy z Anią i jeszcze kimś. Ważne, że nie z Mironem. Poeta wiele miał lękowych snów związanych z lotem, ale żeby jeszcze Pałac – to za dużo dobrego. I nawet inni go razem z Pałacem nie śnili. Może też dlatego omijał Białoszewski Pałac Kultury – jak i Prus by go pewnie omijał – właśnie przez tę jego wysokość.\nPo raz trzeci wzmianka również jest krótka. O pożarach. Palą się w mieście i różne rzeczy. Cedet, most. Co następne? „Pałac Kultury!” – wykrzykuje z nadzieją poeta. I już.\nJest jednak pisarz, którego Pałac hipnotyzuje niczym bazyliszek. Mam na myśli Konwickiego. W prawie wszystkich jego „warszawskich” książkach ta budowla się pojawia. We Wniebowstąpieniu odgrywa nawet główną rolę. Krążą koło niej duchy przed odlotem w nieznane, to jest ich stacja pomiędzy tym i tamtym światem, jakby karykatura kaplicy, gdzie Guślarz odprawiał w Dziadach swoje rytuały. Pałac występuje tu w roli zupełnie nieprzewidzianej przez jego budowniczych, jako skrzyżowanie potwora-ludojada z nawiedzonym gotyckim zamczyskiem. Raz łypie krwawymi światłami, to znów przypomina czerwoną choinkę lub ciastko z marcepanu. Po ciemnym placu hula wiatr, a obdrapany cokół z wypisanymi odległościami do innych stolic pokazuje, że choć ów plac znajduje się w środku Europy, to i na końcu świata, gdzie nie wiadomo, czy jest jeszcze życie, czy już nie ma. Wokół ciągną się zapomniane podziemia, a w Pałacu są dziwne, zaniedbane, monumentalne sale, ukryte przejścia i podwórza. Jak w piramidzie – gigantycznym grobowcu, otoczonym miastem zamierającym w agonii.\nPałac w twórczości Konwickiego nie jest czymś statycznym. Żyje, starzeje się, zmienia. Mała Apokalipsa przynosi wizję ogólnego upadku tego gmachu, „który kiedyś, za młodu, był Pałacem Kultury i Nauki imienia Józefa Stalina. Ogromna szpiczasta budowla budziła strach, nienawiść, magiczną zgrozę. Pomnik pychy, statua niewolności, kamienny tort przestrogi. A teraz to tylko wielki barak, postawiony na sztorc. Zżarty przez grzyb i pleśń stary szalet zapomniany na środkowoeuropejskim rozdrożu”. I w tej powieści, podobnie jak we Wniebowstąpieniu, pisarz wyznaczył Pałacowi główną rolę. Znów ujrzał go we frenetycznej aurze: to uroczysko, straszny kurhan odbijający w oknach krwawe rozlewisko świateł. To przyszły nagrobek bohatera, który w dodatku nie umrze u jego stóp zwyczajnie – lecz stanie się jeszcze jednym krwawym światłem, żywą pochodnią protestu wobec tego wszystkiego, co Pałac sobą symbolicznie wyraża.\nW następnych utworach Konwickiego Pałacu jest już mniej. Występuje też bez tej intensywnej niesamowitej aury, raczej jako charakterystyczny punkt w pejzażu miasta. Robi się poczciwy, podobny do starej zgniecionej chałupy. We Wschodach i zachodach księżyca mamy humorystyczny opis wizyty autora w restauracji Kongresowa, gdzie konfrontuje on swoje wyobrażenia o Pałacu z rzeczywistością. Ale – Konwicki sam to przyznaje w jednym z wywiadów – Pałac go obchodzi bardzo. I pociąga, i odpycha. Stał się nawet tematem scenariusza, w którym pojawia się jako nowa wieża Babel, budowla-wszechświat.\nCałe to zainteresowanie Konwickiego owym okazałym gmachem, wzniesionym na największym placu w Europie, jest jednak dziwne i chyba trochę niestosowne. Krótko mówiąc – niewarszawskie. Tutaj ważne i poważne było zniknięcie ulic i ich duch unoszący się nad placem. I w ogóle tragedia, jaka spotkała Warszawę. Pałac wobec tej grozy mógł najwyżej drażnić i być obiektem kpin, nigdy zaś – przedmiotem wzmożonej uwagi. Natomiast Konwicki – sam obcy przybysz ze Wschodu, z podwileńskiej Kolonii – paradoksalnie stowarzyszył się właśnie z tym obcym tworem. Są razem niby ci kłótliwi sąsiedzi z Samych swoich, którzy po repatriacji znów znaleźli się o miedzę od siebie i kontynuują odwieczny spór.\nTa powaga pisarza w stosunku do Pałacu ma i szerszy wymiar. Nie był przecież Konwicki pierwszym wilnianinem, co trafił do Warszawy. Już na początku lat dwudziestych ubiegłego wieku odwiedzili ją filomaci, żeby poprzestać na tym przykładzie, zresztą zasadnym, bo autor Rojstów jakoś tę od nich pochodzącą tradycję przejmuje. I cóż tu zobaczyli tamci, sto lat temu z romantycznych ostępów litewskich jadący młodzieńcy? Ujrzeli miasto niepoważne bawiące się – zupełnie wydawałoby się pogodzone ze swoją sytuacją ówczesną. Oni tam „ojczyzna, nauka, cnota” – a w Warszawie panny nie odróżnisz od kokoty. Trudno opisać oburzenie, z jakim filomaci malowali w listach warszawską frywolną atmosferę i upadek obywatelskiego ducha. Wkrótce potem w Wilnie pojawiły się na szkolnej tablicy wzniosłe zdania o trzeciomajowej konstytucji i kilkadziesiąt osób zesłano do Rosji. W Warszawie natomiast parę lat później dowcipnisie ozdobili Belweder kartką: „Do wynajęcia od przyszłego roku”. I rzeczywiście był do wynajęcia, choć drogo – jak się okazało – kosztowała ta przyjemność i miasto, i jego wszystkich mieszkańców.\nWilnianom trudno pojąć warszawski styl życia, tę pozorną beztroskę, oswajającą rzeczywistość w krótkich chwilach pomiędzy paroksyzmami historii. A także to, że tu, wychodząc z teatru, można wpaść na biegnących spod Belwederu młodzieńców, a wracając ze sklepu – znaleźć się w środku powstania.\nKonwicki jednak nie całkiem obcy jest już Warszawie i niekiedy sam się do tego przyznaje. I ta jego pałacowa obsesja, to odczynianie uroków nad Pałacem zrobiły swoje. Zagospodarował Pałac po naszemu, wypełniając go duchami i płodami własnej wyobraźni. Może duchy są bardziej wileńskie, bardziej dostojne niż po warszawsku wymyślone pieluchy na iglicy, ale Warszawa zawsze przecież ceniła pomysły z Wilna płynące.\nPrawdę powiedziawszy, to Pałac zaczęłam zauważać czy raczej przyglądać się mu dzięki książkom Konwickiego. Tu, w Warszawie, rzadko ma się okazję do porównywania opisów miasta z rzeczywistością. Już Warszawa ze Złego właściwie nie istnieje. O literaturze powstałej przed 1945 rokiem nie warto nawet wspominać. Pałac tymczasem jest i można go sobie dokładnie obejrzeć od środka i z wierzchu. Więc chyba szkoda by było, gdyby przydarzyła mu się jakaś niemiła przygoda. Taka na przykład, jaka spotkała sobór na placu Saskim. Nie ja wymyśliłam to porównanie, takich skojarzeń u mieszkańców stolicy obawiali się architekci już w momencie powstawania Pałacu. Zresztą architektura w owych latach była zagadnieniem politycznym zarówno dla budowniczych, jak i dla tych, co potem musieli na nią codziennie patrzeć. W ówczesnych dyskusjach spotykało się nieraz dość radykalne na ten temat poglądy: „Kolumna Zygmunta – czytamy obecnie ze zdumieniem – nie stanowi symbolu dzisiejszej Warszawy: Zygmunt III z krzyżem i szablą to wyraziciel antyrosyjskiej polityki, symbol przedmurza chrześcijaństwa”.\nWięc i na biednego Zygmunta zdarzały się donosy. Z drugiej jednak strony w pracowniach projektantów, w których powstawały śmiałe wizje kolumnad na wschodniej ścianie placu, unosił się – niby groźne memento – duch Mochnackiego.\nCzytałam kiedyś dzieła Mochnackiego – ostrzegała pewna dyskutantka – i pamiętam, że on, pisząc o placu Bankowym, powiedział, że tam jest mnóstwo opasłych kolumn, i porównał te kolumny do dud w organach. Wydaje mi się, że szafowanie nadmierne tymi kolumnami nie jest wskazane.\nNazwisko autora Powstania narodu polskiego nie przypadkiem chyba odgrzebano. Dosłownie odgrzebano, gdyż wówczas jedyne dostępne, ostatnie wydanie owej książki pochodziło z roku 1863. I o architekturze było w tym opasłym dwutomowym dziele zaledwie pół stronicy. Ów fragment, na który się w tamtej dyskusji powoływano, brzmiał następująco:\nMoskale nie bez przyczyny zwykli w każdym zabranym kraju jak najśpieszniej przystrajać stolicę: przez to chcą oni tylko dać poznać, że łupu nigdy nie ustąpią. Zachody koło upiększania Warszawy były wielkie, azjatyckie: ale czyimże kosztem stawiano one gmachy, to kulawe i powykrzywiane, to jakby chińskie pagody, jedne podparte opasłymi słupami na kształt dud w organach, […] drugie w kształcie parawana lub meczetu w ogrodzie. Kto, jeżeli nie sami Polacy, przepłacał te dziwotwory gustu moskiewskiego, obok których dawna klasyczna budowa stolicy naszej tylko wyraźniej jaśniała?.\nSporo było złośliwości w tej ocenie, przynajmniej jeśli chodzi o budowle Corazziego na placu Bankowym czy o kościół Świętego Aleksandra, zaprojektowany przez Aignera. Może więc i Pałac za lat sto zostanie pod tym względem doceniony, zważywszy jego „zasługi dodatkowe” dla literatury.\nWtedy jednak, gdy powstawał on sam i projektowane wokół niego otoczenie, budził niedobre skojarzenia. Nie mógł się dobrze kojarzyć, albowiem w ciągu stu dwudziestu lat niewoli Warszawa miała przykre doświadczenia w tej dziedzinie. Innymi słowy, musiała swym materialnym kształtem i wyglądem spełniać życzenia zaborcy. Żyli jeszcze ludzie, którzy dobrze to pamiętali.\nNie szło tu tylko o poszczególne gmachy, lecz po prostu o narzucone przepisy budowlane, zakazujące na przykład stawiania piętrowych domów poza linią warszawskich fortyfikacji. Represyjnemu celowi służyło też wyburzenie zabudowań Żoliborza, stojących w polu ostrzału Cytadeli wzniesionej po powstaniu listopadowym, czy – po powstaniu styczniowym – rozbiórka kamienic Wąskiego Krakowskiego Przedmieścia, umożliwiająca skuteczniejsze zwalczanie demonstracji. W pamięci warszawiaków najlepiej jednak utrwaliły się dwa „domy przemocy”: Cytadela i sobór na placu Saskim. I z jednym, i z drugim nie chcieli mieć nic wspólnego. Cerkwi zresztą było więcej, ale – jak możemy przeczytać we Dworze Singera – nie spełniały one swego zadania:\nPolska zawsze była i pozostała krajem katolickim. Nawet car nie mógł wykorzenić w ludziach wiary. Rosjanie w dalszym ciągu budowali nowe cerkwie. Zbudowali sobór na Pradze, na którym błyszczał wysoko szczerozłoty krzyż prawosławny z ukośną poprzeczką. Mówiono, że podobne sobory mają powstać w Warszawie lewobrzeżnej […]. Jaki jednak był pożytek z przestronnych budowli o miedzianych kopułach i bogatych ozdobach, jeśli wnętrza cerkwi świeciły pustką, a popi przemawiali do pustych murów?\nCała ta tradycja z pewnością ujemnie zaważyła na stosunku Warszawy do Pałacu, który swą gigantyczną postacią i pustką dokoła prowokował nawrót uprzedzeń. Architekci już w trakcie budowy podkreślali izolację tego kolosa od reszty miasta. Ogrom placu i wysokość gmachu sprawiały, że ludzie wokół niknęli, nie było ich widać. W ten sposób Pałac stwarzał nicość, wywoływał ją i sam skazywał się na bojkot czy na wrażenie bojkotu. A ponieważ z otaczających go ulic nie pozwalał się objąć wzrokiem bez specjalnego wysiłku, nikt nań nie patrzył, nie zauważał. Więc nie za bardzo dawał się lubić nasz Pałac. Nawet i nazwą swą budził niefortunne skojarzenia.\nLud ochrzcił go „Pekinem” – notował Tyrmand w dzienniku – poza anagramem jest w tym podtekst: tak nazywano z uszczypliwym lekceważeniem wielką czynszówkę w przedwojennej Warszawie, na rogu Złotej i Żelaznej, siedlisko pokątnych domów rozpusty.\nA jednak zdarzył się w Warszawie dzień, kiedy plac i przy okazji Pałac uległy jakiejś cudownej metamorfozie. W łagodnej, ciepłej poświacie letniego zmierzchu spacerowali tam ludzie – zrelaksowani, zadowoleni – spacerowali dla przyjemności, a nie zwabieni nadzieją kupna czegokolwiek, towarzyszącą zazwyczaj kiermaszowej klienteli. Spacerowali tak, jakby to były Łazienki. Ten dziwny ruch, niezwyczajny tutaj, rzucał się od razu w oczy. Zagadka nietrudna do odgadnięcia: warszawiacy chodzili oglądać z bliska ołtarz, przed którym papież rano odprawiał mszę. Tropiono więc te świeże jeszcze ślady przedpołudniowych podniosłych wydarzeń, sprawdzano je, przeżywano po raz drugi i trzeci, kontemplowano, by jak najdłużej zachowały się w pamięci. Odruch naturalny w Warszawie, gdzie wszystko ukazuje się i znika niby fatamorgana. Nazajutrz już nie było po co chodzić na plac. Niemniej plac w jakiś sposób zrobił się ważny i potrzebny. Nawet krnąbrne dotąd ulice spojrzały wówczas w jego kierunku. Tłum klęczał w Alejach i na rondzie przed Forum, i na Marszałkowskiej – tłum wpatrzony w tamtą właśnie stronę. I oto największy plac w Europie przekształcił się w owym dniu w największy w Europie kościół – kościół w samym środku żywego milionowego miasta, mający zamiast filarów hotele, dworce, domy towarowe i Pałac podpierający sklepienie nieba. Plac objawił nagle swe niespodziewane, ukryte możliwości. Nie był to przecież bezprecedensowy wypadek w Warszawie. Już i wcześniej niektóre inne „niedobre miejsca” miasto umiało wchłonąć i przerobić w coś zupełnie przeciwnego. Kiedy na przykład burzono Wąskie Krakowskie Przedmieście, nikt nie przypuszczał, że za czas jakiś na powstałym w ten sposób skwerze wyrośnie pomnik Mickiewicza. Wcześniej nikt też nie przypuszczał, że w Belwederze gruntownie przebudowanym dla Wielkiego Księcia Konstantego w sto lat później zamieszka ktoś taki jak Piłsudski. Że Cytadela będzie pamiątką carskiego ucisku, a nie polskiej nieprawomyślności.\nByło to o wiośnie, bodaj czy nie w maju, wczesnym rankiem o wschodzie. Wychyliłem się z pociągu dojeżdżającego do Warszawy i oto ujrzałem strzelisty, biały zarys Pałacu Kultury we wschodzącym słońcu. Niebo było ogromnie błękitne i głębokie, i w owym głębokim błękicie nurzała się biała sylweta Pałacu Kultury. Była podobna do zjawy, a przede wszystkim zdała mi się podobna do Nike z paryskiego Luwru. Czarowała mnie swym przedziwnie smukłym i strzelistym, ulatującym pod niebo kształtem, i podobnie jak tamta Nike prawiła mi o zwycięstwie.\nGustaw Morcinek cytowany przez Wiktora Kryszczukajtisa, W panoramie Warszawy, „Trybuna Robotnicza”, 12 kwietnia 1972\nDziwne są te warszawskie podmiany znaczeń, to nawarstwianie się mitów i antymitów w jednym i tym samym miejscu. „Chwała złym zamiarom, których skutków nie da się przewidzieć” – można by powtórzyć za Tyrmandem. Pałac imienia Józefa Stalina także zaczął ewoluować, wytracać pierwotny charakter i towarzyszące mu skojarzenia. Obrósł różnymi sprawami i różnymi złożami wyobrażeń.\nWszystkie owe historie nie zostały przez nikogo zaplanowane ani przewidziane. Wyraża się w nich raczej jakiś szczególny, przekorny duch tego miasta, jakaś tęsknota do ciągłości, do tradycji, nawet okrutnej tradycji, wymagającej oswojenia. Tęsknota do wieczności w miejscu, w którym nie ma nic wiecznego. Jeśli więc za lat sto, powiedzmy, największy plac w Europie ponownie zmieni się w ulice, pewna jestem, że gdzieś tam znajdzie się napis: „W tym miejscu ulicy Złotej był środek Pałacu Kultury”.\nMarta Zielińska, Warszawa – dziwne miasto, Warszawa 1995, s. 9–28\n Warszawa 1958, fot. John H. Schultz\n Pochód pierwszomajowy w Warszawie, 1952, fot. PAP/CAF\n Prace przy fundamentach pod Pałac, czerwiec 1952, fot. Zdzisław Wdowiński, PAP/CAF\n W pracowni na Jelonkach powstają rzeźby dla Pałacu; przy pracy Maria Iwankowa, Wiera Haljanowa i Nina Pantuchina. Warszawa 1954, fot. Zygmunt Wdowiński, PAP/CAF\n Robotnicy wjeżdżają windą budowlaną na szczyt Pałacu, 1953, fot. Karol Szczeciński, East News\n Widok od Alej Jerozolimskich, 1953. W dole na pierwszym planie peron Dworca Śródmieście, fot. Stanisław Dąbrowiecki, PAP/CAF\n „Towarzyszu, patrz pod nogi, uwaga na prace na wysokości”, fot. Forum\n Warszawa 1956, fot. Henri Cartier-Bresson, Magnum Photos\n Fotografia zrobiona przez operatora Polskiej Kroniki Filmowej ze szczytu iglicy Pałacu Kultury i Nauki w dniu jej zainstalowania, listopad 1953, fot. Karol Szczeciński, East News\n Pałac Kultury i Nauki od strony ul. Marchlewskiego (dziś Jana Pawła II). Przełom lat 50. i 60., fot. Zbyszko Siemaszko, Narodowe Archiwum Cyfrowe\n Stare Miasto z lotu ptaka, 1958–1959, fot. Zbyszko Siemaszko, Narodowe Archiwum Cyfrowe\n Piramida wykonana przez sportowców Gwardii. Obchody 22 lipca 1955, fot. Mariusz Szyperko, PAP/CAF\n V Światowy Festiwal Młodzieży i Studentów, Warszawa 1955, fot. Janusz Uklejewski, PAP\n Dzieci w parku przed Pałacem, 1956–1957, fot. Zbyszko Siemaszko, Narodowe Archiwum Cyfrowe\n Warszawa, 24 października 1956. Tłum zgromadzony pod Pałacem podczas przemówienia Władysława Gomułki, fot. Władysław Sławny, Forum\n Pomieszczenia techniczne Pałacu, czerwiec 1986, fot. Grzegorz Rogiński, PAP\n Muzeum Techniki, 1964. Skafander do nurkowania klasycznego, fot. Zbyszko Siemaszko, Narodowe Archiwum Cyfrowe\n Taras widokowy na trzydziestym piętrze Pałacu, 1962, fot. Mirosław Stankiewicz, Forum\n Publiczność podczas koncertu Rolling Stonesów, Sala Kongresowa, 3 kwietnia 1967, fot. Cezary Langda, PAP/CAF\n Trybuna przed Pałacem Kultury, 1 maja 1968. Od lewej: Józef Cyrankiewicz, Marian Spychalski, Wiesław Gomułka, Józef Kępa i Zenon Kliszko, fot. Erazm Ciołek, Forum\n Zajęcia plastyczne w ogrodzie zimowym Pałacu Młodzieży, koniec lat 50., fot. Zbyszko Siemaszko, Narodowe Archiwum Cyfrowe\n Kiermasz książek pod Pałacem, maj 1970, fot. Jerzy Michalski, Forum\n Studenci drugiego roku Instytutu Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego w czasie zajęć z wychowania fizycznego na pływalni w Pałacu Młodzieży. Warszawa, 14 maja 1977, fot. Sławomir Olzacki, Forum\n Cepeliada, lata 70. Stoisko Spółdzielni im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie, fot. Zenon Zyburtowicz, East News\n Warszawa 1976, fot. Bruno Barbey, Magnum Photos\n Ostatni zjazd PZPR, 29 stycznia 1990, fot. Damazy Kwiatkowski, PAP\n Kawiarnia w Pałacu, 1989, fot. Rene Burri, Magnum Photos\n Bazar na placu Defilad, 12 kwietnia 1991, fot. Jacek Szostak, CAF\n Cricoland, 1994, fot. Carl De Keyzer, Magnum Photos\n Przyjaźń. Pałac, 1956, fot. Henri Cartier-Bresson, Magnum Photos\n Warszawa 2005, fot. Mark Power, Magnum Photos\n Warszawa, wrzesień 1989. Rzeźba zdobiąca elewację Sali Kongresowej. Nazwisko Stalina skuto około 1956, fot. Janusz Fila, Forum\n Trzecia pielgrzymka papieża Jana Pawła II do Polski, msza na placu Defilad, 14 czerwca 1987, fot. Anna Beata Bohdziewicz, Reporter\n Częściowo to się już sprawdziło, bo Chmielna i Złota (na wschód od Marszałkowskiej) odzyskały swe dawne nazwy, więc jakby trochę „odrosły”.\n Leopold Tyrmand, Zły, Warszawa 1956, s. 108–109.\n Bolesław Prus, Kroniki, oprac. Zygmunt Szweykowski, t. 11, Warszawa 1961, s. 130.\n Józef Sigalin, Warszawa 1944–1980. Z archiwum architekta, t. 1, Warszawa 1986, s. 141.\n Leopold Tyrmand, Zły, dz. cyt., s. 227.\n Leopold Tyrmand, Dziennik 1954, Warszawa 1989, s. 204.\n Miron Białoszewski, Szumy, zlepy, ciągi, Warszawa 1976, s. 93.\n Leopold Tyrmand, Dziennik 1954, dz. cyt., s. 358.\n Miron Białoszewski, Szumy, zlepy, ciągi, dz. cyt., s. 257.\n Tadeusz Konwicki, Mała Apokalipsa, Warszawa 1988, s. 6.\n Józef Sigalin, Warszawa 1944–1980, dz. cyt., t. 2, s. 115.\n Tamże, t. 3, s. 85.\n Oficyna przy pałacu Krasińskich, już drutowana (przyp. aut.).\n Bank (przyp. aut.).\n Komisja Skarbu (przyp. aut.).\n Przybudowanie frontowe klasztoru Dominikanów od ulicy Freta (przyp. aut.).\n Kościół Aleksandrowski (przyp. aut.).\n Maurycy Mochnacki, Powstanie narodu polskiego w roku 1830 i 1831, oprac. i przedm. Stefan Kieniewicz, Warszawa 1984, t. 1, s. 178.\n Isaac Bashevis Singer, Dwór, przeł. Irena Wyrzykowska, Warszawa 1983, s. 391.\n Leopold Tyrmand, Dziennik 1954, dz. cyt., s. 210–211.\nRedakcja: Wołowiec 11, 38-307 Sękowa: redakcja@czarne.com.pl\nSkład: d2d.pl, ul. Sienkiewicza 9/14, 30-033 Kraków, tel. +48 12 432 08 52,


➡PRACA Doradca Klienta Drezdenko\nNeonet S.A. Drezdenko\nJaka oferta pracy na stanowisku: Doradca Klienta w miejscowości: Drezdenko jest idealna dla Ciebie? Śmiało Aplikuj! Sprawdź też inne ogłoszenia o pracę z firmy Neonet S.A. lub zapoznaj się raz jeszcze z ofertą pracy. Szukam pracy jako Doradca Klienta Możesz także skorzystać ponownie z naszej darmowej wyszukiwarki ofert pracy\nZachęcamy do złożenia Aplikacji na stanowisko Doradca Klienta, praca w Drezdenko dopasowana do Twoich wymagań.Neonet S.A. praca. Zobacz także dostepny katalog Stanowisk na Szukampracy.pl, gdzie znajdziesz więcej ogłoszeń o pracę.\nPraca Doradca Klienta, Drezdenko\nDoradca Klienta/Sprzedawca RTV/AGD - Neonet Żary


Macierzyństwo w starszym wieku czy ma plusy? | Newsy z róznych dziedzin i branż\nBadania lekarskie uzewnętrzniły, iż – choć jest to biologicznie trudniejsze – gdy damy mogą zajść w ciążę i mają dzieci w późniejszym życiu, korzyści dla matek i ich maluchów są ważne. Zanurzmy się w ten temat!\nPosiadanie maluchów w późniejszym życiu świadczy silniejsze skupienie na rodzinie – a wielokrotnie lepsze rodzicielstwo. Panie, jakie mają dzieci w późniejszym życiu, w wielu przypadkach osiągają wiele zamiarów osobistych oraz zawodowych, w większości wypadków bardziej koncentrują się na swoich rodzinach. Dojrzałość oraz stabilność, które niejednokrotnie przychodzą z wiekiem, przekładają się na znacznie bardziej korzystne, cierpliwe rodzicielstwo.\nJest to poparte badaniem z Wielkiej Brytanii, które wykazało, iż dzieci starszych matek doświadczają mniej niezamierzonych obrażeń i problemów społeczno-emocjonalnych, sugerując, że kobiety o znacznie większym doświadczeniu życiowym są w stanie korzystać z szerszego aspektu wsparcia, jakie może pomóc żeby zmniejszyć stres połączony z rodzicielstwem. Dojrzałość psychiczna ma okazję wyjaśniać, z jakiego powodu starsze matki nie karcą oraz nie dyscyplinują swoich dzieci tak niezwykle – przyczyniając się w ten sposób do pomocnego środowiska psychospołecznego dla swoich maluchów.\nPoza tym, ankieta uskuteczniona wśród europejskich kobiet wykazała, iż kobiety wielokrotnie zarabiają najwyższe wynagrodzenie w wieku 39 lat. Nie jedynie starsze kobiety (i w ogólności starsze osoby) najczęściej mają wyższe zarobki – kobiety, które mają dzieci w późniejszym życiu, doświadczają wzrostu jednoletniego wynagrodzenia w porównaniu kobietom, które wcześniej miały dzieci


Przepis na dżem truskawkowo-jabłkowy z E440 ⋆ Mama Chemik\nDżemy truskawkowe już zajęły swoje miejsca w spiżarni, a niebawem dołączą też do nich czereśnie. To oznacza, że przyszedł czas abym podzieliła się z Wami moimi kolejnymi kuchennymi eksperymentami.\nJak przystało na chemika, lubię eksperymentować. Większość z tych moich eksperymentów ma swoje miejsce w kuchni, bo powiem Wam szczerze, że rzadko kiedy robię coś zgodnie z przepisem. Zazwyczaj wygląda to tak, że czytam kilka przepisów i wybieram z każdego to co mi się najbardziej podoba. Dzięki temu często udaje mi się stworzyć coś co jest zrobione całkowicie tak jak ja lubię.\nSwoje pierwsze dżemy z pektynami robiłam w zeszłym roku, a na pierwszej partii słoików zamiast napisu „dżem truskawkowy” widniało „polewa truskawkowa”. Coś poszło nie tak, więc kupiłam kolejne truskawki i kombinowałam dalej. Właśnie zaczęliśmy rozszerzać dietę synka, więc zależało mi na tym, aby przygotować przetwory z możliwie jak najmniejszą ilością cukru, a nawet spróbować nie dodawać go wcale.\nW tym roku przerobiłam 9 kg truskawek i tym razem konsystencja jest jak dla mnie idealna. Mówi się, że trening czyni mistrza, ale w tym wypadku chyba bardziej poskutkowało zapoznanie się z działaniem pektyn. 😉\nE440 co to takiego?\nPektyny to węglowodany, które naturalnie występują w wielu owocach. Z punktu widzenia żywieniowego stanowią jedną z frakcji błonnika. Są bardzo zdrowe, więc jeśli zobaczycie w składzie produktu E440 to nie macie się czego obawiać. Najwięcej pektyn mają jabłka, śliwki, gruszki i pomarańcze.\nDo produkcji dżemów można kupić naturalne pektyny, które otrzymywane są zazwyczaj ze skórek cytrusów i pulpy jabłkowej. Działają żelująco w kwaśnym pH, dlatego w przepisach na dżemy z pektynami zaleca się dodać soku z cytryny lub kwasku cytrynowego.\nJeśli spotkacie się z pojęciem „pektyny amidowane” to oznacza, że pozyskane z owoców pektyny zostały dodatkowo poddane reakcji z amoniakiem. Zabieg ten powoduje zmniejszenie ilości grup metylowych, dzięki czemu zwiększa się zakres pH, w którym dochodzi do żelowania.\nJa wybieram zwykłe pektyny, które kupuję na allegro przed rozpoczęciem sezonu na przetwory owocowe.\nŻel-fixom i cukrom żelującym mówię nie\nPo pierwsze skład. Cukier, pektyny,kwas cytrynowy, konserwant. W domowym dżemie, do przygotowania którego sama zmieszam cukier, pektyny i kwas cytrynowy/syrop z cytryny nie znajdziemy sorbinianu potasu czy innych konserwantów tego typu. A dobrze wiecie, że jestem zdania, że jeżeli jakiś składnik nie jest potrzebny to lepiej go unikać.\nPo drugie wymuszają użycie dużej ilości cukru. Nawet te do tzw. dżemów niskosłodzonych to np. 1 kg owoców +350 g cukru. W domowych przetworach sami decydujemy o ilości dodanego cukru, a wręcz możemy go całkowicie pominąć. I tu przechodzimy do kolejnego punktu czyli…\nTrudne słowo JANGINIZACJA\nJanginizacja to proces duszenia owoców we własnym soku, z dodatkiem szczypty soli. Sól sprawia, że owoce uwalniają swoje naturalne cukry. Obecna w owocach fruktoza,czyli tak zwany cukier owocowy, jest znacznie słodsza od sacharozy (cukru z cukiernicy). Oznacza to, że aby uzyskać ten sam poziom słodyczy potrzebujemy mniej fruktozy niż sacharozy.\nPrzegląd dżemów sklepowych\nJeżeli decyduję się na zakup dżemu w sklepie zazwyczaj wybieram dżemy 100%. Jeśli nie czytaliście Dżem 100% nie zawsze najlepszym wyborem zachęcam Was do lektury, bo tam wyjaśniam dlaczego dżemy 100% są najlepsze, a jednocześnie piszę jak nie dać się oszukać.\nW dżemach 100% mamy zazwyczaj 100 gramów owoców na 100 gramów dżemu, podczas gdy w innych słoiczkach tego typu te ilości są znacznie mniejsze. Zgodnie z przepisami w dżemach porzeczkowych ilość pulpy owocowej musi wynosić co najmniej 25 g na 100 g produktu. Tylko 25 gramów!!!\nJa zdecydowanie wolę płacić za owoce niż wodę z cukrem i zagęszczaczem, z dodatkiem owoców.\nMój przepis na dżem truskawkowy\nDo stworzenia tego przepisu zainspirowały mnie dżemy 100% dosładzane sokiem jabłkowym. Chciałam wykorzystać jakiś naturalnie słodki produkt, ale zamiast soku wybrałam blendowane jabłka, dzięki czemu mus otrzymany z truskawek i jabłek był dość gęsty jeszcze przed zagotowaniem.\n2 łyżeczki pektyn\n6 łyżeczek cukru do zmieszania z pektynami\nUmyte truskawki, obrane oraz pokrojone w kawałki jabłko blenduję razem na gładki mus (jeśli wolicie dżemy z kawałkami owoców połowę owoców zblendujcie, a drugą tylko rozdrobnijcie nożem). Otrzymany mus przelewam do garnka z grubym dnem i gotuję przez około 20 minut. Po tym czasie wyłączam gaz, a nasz przyszły dżem zostawiam do odparowania i ostygnięcia. Nie musi całkowicie wystygnąć. Wystarczy poczekać, aż całkowicie przestanie parować. Po tym czasie dżem ponownie zagotowuję, dodaję sok z cytryny. Pektyny mieszam z cukrem i dodaję do owoców cały czas mieszając. Zawsze wykorzystuję tu trochę cukru, aby zwiększyć objętość proszku, dzięki czemu łatwiej jest go rozmieszać. W przeciwnym razie łatwo o grudki. Gorący dżem przekładam do wyparzonych słoików i ustawiam je do góry dnem. Jeszcze ciepłe wstawiam do piekarnika nagrzanego do 120ºC i pasteryzuję przez około 20 minut.\nPodobnie robię też dżem truskawka + jabłko + rabarbar. Proporcje są tu dowolne i uważam, że każdy powinien dostosować je do siebie i do smaków jakie preferuje. 😉 U mnie było to 1 kg truskawek +200 gramów jabłek + 6 średnich łodyżek rabarbaru (bo tylko tyle miałam w ogródku) 😉\nTags: dżem truskawkowo jabłkowy, dżem truskawkowy, pektyny


Niania w Paryzu: Kłopoty ze snem…\nMagdalena Zarębska 4 stycznia 2016 02:37\nWitaj Agnieszko! Współczuję serdecznie takich problemów! Czasem też mam problemy z zaśnięciem, ale najczęściej w nowym miejscu. Pisałam Ci już kiedyś o generatorze białego szumu - dla nas jest idealnym rozwiązaniem. Pracuje przez całą noc i doskonale usypia oraz skutecznie hamuje gonitwę myśli. Pozdrawiam Cię i życzę spokojnych nocy :-)\nNiania w Paryzu 4 stycznia 2016 04:34\ntak pamietam, ze mowilas o tym urzadzeniu... musze sie dowiedziec czegos blizej.. czy u nas jest? ile kosztuje? jak dziala? Pozdrawiam rowniez i zycze Szczesliwego Nowego Roku!\nMagdalena Zarębska 4 stycznia 2016 05:02\nMy mamy taki: http://www.astrex.pl/sleep-sound-therapy-system-s-650-02-generator-dzwiekow-szumy-uszne-bezsennosc-html.html\nWiem, że biały szum jest też nagrany na youtube - moja siostra włączała go swojej córeczce, która też miała problemy z wyciszaniem się. Był na tyle skuteczny, że kupiła później dokładnie taki sam, jak my mamy.\nNiania w Paryzu 6 stycznia 2016 09:13\nOlga Nina 4 stycznia 2016 03:38\nFajnie :) Bardzo konstruktywne podejście. Masz fanta - robisz coś w sprawie jego rozwiązania. Całe szczęście, że zaproponowali Ci tę poradnię, a nie jak kiedyś - że lekarz uznał, że to "nic takiego" przy Twoich poprzednich dolegliwościach. Ja bym była dobrej myśli.\nNiania w Paryzu 4 stycznia 2016 04:36\nRobie, robie... i mam nadzieje, ze sie unormuje... tera najciezej mi z przywroceniem stalego rytmu biologicznego czyli codziennie o tej samej godzinie pobudka i o tej samej wstawanie co oznacza, ze w soboty i niedziele tez o 6 h musze wstawac... no ale jak ma sie poprawic to wstaje! Pozytywnym skutkiem ubocznym jest spora ilosc czasu!\nCecile 4 stycznia 2016 07:11\nMi pomogla la méditation et la pleine conscience, zaczelam spac normalnie po kilkunastu latach wspomagania sie lekami, teraz nie biore niczego i spie jak susel.\nNiania w Paryzu 6 stycznia 2016 09:14\nTez robie mindfulness praktycznie codziennie od ponad 2 lat... Pomaga alé niej jest panaceum na Wszystko...\nMonika 4 stycznia 2016 08:14\nMasz rację - nic tak nie działa skutecznie na niemożliwość zaśnięcia jak świadomość, że następnego dnia trzeba wcześnie rano wstać i być w formie. Dla mnie to najskuteczniejszy środek na brak snu. Jak coś wymyślisz na tę przypadłość to podziel się. Chętnie skorzystam ;)\nJeśli chodzi o tzw. natrętne myśli to, może zamiast myśleć o tym czego nie zrobiłaś lub co zrobiłaś źle może lepiej myśleć o tym co Ci się tego dnia udało zrobić dobrze? Nie wiem... tak mi przyszło do głowy.\nNiania w Paryzu 6 stycznia 2016 09:15\nTo samo mi mowil lekarz... Trzeba wyciszyc te " presje", ze trzeba Spac bo trzeba wstac...\nNie Zawsze Poprawne Zapiski Dee 4 stycznia 2016 13:23\nWspółczuje takich problemów, jestem okropna, gdy jestem nie wyspana, więc podejrzewam przez co ty musisz przechodzić. Trzymam kciuki by 2016 przyniósł rozwiazanie problemu i by ta klinika pomogła.\nNie dziwie sie... I Tez mam nadzieje!\nValdi 10 stycznia 2016 18:56\nSam mam problemy ze snem, więcej napisze pózniej teraz jadę do lekarza po receptę tabletki na sen .... Temaze i do fizjoterapeuty z młodszym synem bo trenuje tennis i strasznie rośnie już jest 7 cm wyższy od mnie a ma dopiero 14 lat ja mam 178 on 185 ;)))\nBuba Bajdocja 6 lutego 2016 09:29\nTeż mam problemy ze snem. Kiedyś nie mogłam zasnąć, teraz zaś budzę się nad ranem i nie mogę zasnąć ponownie...\nNa zasypianie, na wyciszenie tego galopu myśli pomagało mi rozwiązywanie sudoku (w łóżku). Od mniej więcej roku stosuję też woskowe zatyczki do uszu. To pomaga zasnąć na początku. Ale co zrobić po wybudzeniu o 5 nad ranem? Nie wiem :-(


Duch Drzew - duży zestaw pachnący lasem - Wilcza Jagoda\nStrona główna\tSklep\tZestawy produktów\tMęskie\tDuch Drzew – duży zestaw pachnący lasem\nDuch Drzew - mały zestaw pachnący lasem\t79,00 zł\nTRZYPAK NAPARÓW MOCY\t60,50 zł\nDuch Drzew – duży zestaw pachnący lasem\nPowolny spacer po lesie, bez pośpiechu, wśród śpiewu ptaków i zapachu drzew. Poczuj to…. Daj się zabrać i przenieść do leśnego raju dzięki zapachom zamkniętym w leśnym zestawie. Za sprawą Ducha Drzew poczujesz nuty cedru, drzewa herbacianego, wetiweru, grapefruita… i rozkochasz się w nich na całego!\nilość Duch Drzew - duży zestaw pachnący lasem\nKategorie: Zestawy produktów, Damskie, Męskie, Wszystkie Produkty\tTagi: dla niego, dla niej, Duży Duch Drzew, zestaw pachnący lasem, zestaw prezentowy\nDuży Duch Drzew – zestaw pachnący lasem\nŚwieca sojowa w ceramicznej czarce – ceramika została wykonana przez warszawskiego artystę, uzupełniona przez nas w zaciszu pracowni. W skład świecy wchodzi wosk sojowy, drewniany knot oraz olejki eteryczne: grejpfrut, wetiver, drzewo herbaciane, drzewo różane. Powierzchnię świecy przybrana jest suszonymi ozdobami świątecznymi.\nPonieważ każda czarka jest unikatowa, jedyna w swoim rodzaju i niepowtarzalna – nigdy nie będzie dwóch takich samych, a czatka, która trafi do Twojego zestawu dobrana zostanie losowo z dbałością o zachowanie stylistyki całego zestawu.\nDzwoniący Cedr – szampon w kostce, którego świeży zapach cedru, harmonizująca zmysły lawenda i lekko ziołowy rozmaryn tworzą wyjątkowe trio. W połączeniu z działającymi dobroczynnie na skórę głowy i włosy masłami i olejami (np. olej lniany, z czarnuszki), maceratem z pokrzywy, naparem z lawendy, glinkami: białą, ghassoul oraz shikakai tworzą produkt, który odpowie na potrzeby posiadaczy wymagających czupryn.\nTabliczka Zapachowa Duch Lasu – zawieszka sojowa z olejkami eterycznymi: grejpfrut, wetiver, drzewo herbaciane, drzewo różane.\nZestaw pakujemy w papierowy, biodegradowalny kartonik z kukurydzy. Wewnątrz znajdziesz naturalne wypełnienie oraz dekoracje z suszonych roślin. Całość przewiązana jest naturalnym sznurkiem z klimatycznym leśnym tagiem.\nNapisz pierwszą opinię o „Duch Drzew – duży zestaw pachnący lasem” Anuluj pisanie odpowiedzi


22735 • Strona 1174 z 1624 • 1 ... 1171, 1172, 1173, 1174, 1175, 1176, 1177 ... 1624\nprzez Patryk29 15 mar 2015, 17:10\nmagnolia84, Alkohol tez pomaga mi w depresji, ale nie wyleczyl mnie.\nprzez magnolia84 15 mar 2015, 17:12\nPatryk29, zgadzam się, ale myślę, że gdyby to był rzeczywiście zły lek, to większość zaznaczyłaby opcję "nie"\nbenzowiec84, biorę ją 2 rok i jest ok\nprzez benzowiec84 15 mar 2015, 17:13\nmagnolia84 napisał(a): Patryk29, zgadzam się, ale myślę, że gdyby to był rzeczywiście zły lek, to większość zaznaczyłaby opcję "nie"\nja brałem 5 lat , przez 2 lata było okej ,tak samo,potem zaczynały się powolne spadki\nprzez magnolia84 15 mar 2015, 17:15\nbenzowiec84, nie mam zamiaru brać go 5 lat i myślę, że zbyt dlugi okres przyjmowania leku robi więcej szkody niż pożytku\nprzez benzowiec84 15 mar 2015, 17:16\nTutaj nie ma sensu się kłocić i należy przerwać dyskusje , po prostu nie możesz negować tego że te leki powodują takie skutki uboczne jak anhedonia i apatia,zmęczenie ,jest nawet w skutkach ubocznych na wikipedii wpisane wpisz sobie a na anglojęzycznej piszę jeszcze lepiej że te leki mogą powodować depresję.\n-- 15 mar 2015, 16:17 --\nmagnolia84 napisał(a): benzowiec84, nie mam zamiaru brać go 5 lat i myślę, że zbyt dlugi okres przyjmowania leku robi więcej szkody niż pożytku\nno a mi psychiatra kiedyś powiedział że mogę.\nprzez Kot_ 15 mar 2015, 17:17\ni o to sie rozchodzi.\nprzez benzowiec84 15 mar 2015, 17:19\nmi też o to . niech psychiatrzy uświadamiają a nie kłamią że można brać latami bez żadnego ryzkyka uzależnienia,przyzwyczajenia i skutków ubocznych.\nprzez magnolia84 15 mar 2015, 17:20\nbenzowiec84, ale ja nie neguję wcale tego! Kurde czy Wy w ogóle czytacie co ja piszę???? Mam wrażenie, że wcale, albo macie problemy ze zrozumieniem tego, co czytacie. Wróć jeden z drugim do moich wcześniejszych wypowiedzi i przeczytaj tyle razy, aż zrozumiesz.\nMój lekarz powiedział, że latem zaczniemy schodzić z paroksetyny i wenli (którą mam włączyć po świętach)\nprzez Patryk29 15 mar 2015, 17:25\nmagnolia84, Po co dokladac wenle, skoro masz latem z niej zejsc??\nno chyba ze sie pomylilas i chodzilo tylko o samo paroksetyne??, co twojego stwierdzenia, to nie sledze kazdego twojego postu tylko obecne\nprzez benzowiec84 15 mar 2015, 17:28\npodsumuję : te leki to gówno i tutaj nie ma co dyskutować :)\nprzez tristezza 15 mar 2015, 17:29\nPopieram przeciwników SSRI. Jaka ja byłam głupia, że zaczęłam brać ten syf...Teraz właściwie nie mam osobowości, czuję pustkę, nie wiem kim jestem. Chciałabym móc zapłakać z żalu nad tym, ale nie potrafię.\nprzez magnolia84 15 mar 2015, 17:30\nPatryk29, pytałeś niedawno po co welnę!!!!!!!!!!! Ty nawet nie tyle nie czytasz moich wszystkich postów (co zresztą jest chyba normalne), ale nie czytasz tych, które są odpowiedzią na Twoje pytania\nMoże w końcu zacznij czytać, żeby nie pierniczyć znowu tego samego i nie mieć do mnie pretensji, że się wkurzam?\nJa czytam Wasze wszystkie posty w tym wątku, żeby nie wylatywać co rusz z tymi samymi pytaniami\nprzez benzowiec84 15 mar 2015, 17:31\ncasablanca, no niestety :/ jak długo bierzesz SSRI i czy jeszcze bierzesz czy już zeszłaś z tego gówna ?\nprzez magnolia84 15 mar 2015, 17:31\ncasablanca, nie trzeba było brać. Trzeba było się męczyć z czym tam się męczyłaś


Typ: Posty; użytkownik: minolta\nNo ja używam kropli jak mam zmęczony wzrok, bo działają szybko i przez długi czas. Moje ulubione to starazolin hydrobalance, który zawiera kwas hialuronowy. Błyskawicznie łagodzi podrażnienia i daje...\nWg mnie ich użyteczność. Są apki, które instalujemy, a potem ani raz z nich nie korzystamy i odwrotnie ;) Niedawno np. zainstalaowłam sobie apkę upc tv, żeby zdalnie sterować telewizją - niesamowita...\nPlanuję skorzystać z wyprzedaży rocznika 2012 w peugeocie i kupić sobie peugeota 107 (od dawna mi się podoba) i chciałam się zapytać, jak się sprawuje? Potrzebuję samochodu zdecydowanie miejskiego,...\nTemat: Jak zmniejszyć koszt korzysytania z komórek z Androidem?\nOdp: Jak zmniejszyć koszt korzysytania z komórek z Androidem?\nDobrą opcją jest zainstalowanie sobie darmowej aplikacji UPC Phone, jeśli masz telefon stacjonarny tego operatora. Można wtedy dzwonić z komórki wykorzystując minuty ze stacjonarnego i też odbierać...\nNajchętniej to Pin-u, ale też Trójki\nMam parę takich, które mocno zapadły mi w pamięć...\nMam parę takich, które mocno zapadły mi w pamięć i to są filmy czasami zupełnie różne gatunkowo. A czasami lubię je bo występuje w nich mój ulubiony aktor/aktorka.\nNa pewno na mojej liście jest Dom...\nTemat: Nagrody w konkursach internetowych\nNagrody w konkursach internetowych\nJakie fajne nagrody wynaleźliście albo wygraliście w różnych konkursach, bo mnie jakoś szczęście nie dopisuje :( Teraz na przykład walczę o netbooka w konkursie batonika pawełek, ale jak dotychczas...\nw solarium strasznie się męczę. Teraz, zanim...\nw solarium strasznie się męczę. Teraz, zanim słonce zacznie porządnie przygrzewać to stosuję balsam brązujący i skóra nie jest taka blada. Ale generalnie jak się opalam, to staram się chronić twarz,...


Abby Johnson w Polsce. O co prosi? - NINIWA\nAbby Johnson w Polsce. O co prosi?\nCieszę się, że będę w Polsce. Wasz kraj jest piękny, a polski papież Jan Paweł II to dla mnie ważna osoba. Zapraszam was na spotkania ze mną, posłuchajcie mojej historii – mówi Abby Johnson przed zbliżającą się wizytą w Polsce.\nSpotkajmy się i porozmawiajmy. Posłuchajcie mojej historii. Nawet jeśli nie macie jednoznacznych poglądów na temat aborcji, nawet jeśli popieracie aborcję, to przyjdźcie i posłuchajcie mojego świadectwa. Może to, co powiem zmieni wasze życie – dodaje Johnson w filmie nagranym specjalnie dla Polaków.\nAutorka książki „Nieplanowane”, która właśnie wydała w Polsce nową książkę „Ściany będą wołać”, poprosiła także o wsparcie modlitewne przed swoją wizyta w naszym kraju. Abby przyjedzie do Polski 10 lutego, a dzień później rozpocznie swoją trasę, w trakcie której odwiedzi pięć miast: Bydgoszcz, Kraków, Piłę, Rumię i Warszawę. – Proszę Polaków o modlitwę w intencji mojej nadchodzącej wizyty – zwróciła się z prośbą Abby Johnson.\nKażdego dnia modlę się za tamto dziecko, które zginęło na moich oczach. I za jego matkę.\nPrzed każdym spotkaniem zgromadzeni w kościołach odmówią różaniec przebłagalny za grzech aborcji, wezmą udział we Mszy Świętej, a następnie wysłuchają świadectwa Abby Johnson. W Krakowie, gdzie spotkanie odbędzie się w Łagiewnikach, Mszy Świętej przewodniczył będzie abp Marek Jędraszewski.\nPoglądy i droga życiowa Abby Johnson są krytykowane przez wpływowe, lewicowe środowiska. Zwolennicy aborcji kierują przeciwko niej liczne, kłamliwe oskarżenia, zarzucając brak uczciwości. Robią to, mimo tego, że Abby wiele razy publicznie odnosiła się do tych zarzutów.\nNiechęć lewicowych środowisk wobec Abby Johnson wynika przede wszystkim z tego, że od lat ujawnia ona tajemnice propagandy przemysłu aborcyjnego. Sama pracowała w jednej z klinik aborcyjnych. Po stronie obrońców życia stanęła w chwili, gdy zobaczyła aborcję na własne oczy. – Każdego dnia modlę się za tamto dziecko, które zginęło na moich oczach. I za jego matkę – wyznała po latach w jednym z wywiadów Abby Johnson.\nAbby od dawna jest na celowniku wielu organizacji proaborcyjnych. To za jej sprawą świat dowiedział się o systemach kwotowych, ustalanych w ośrodkach Planned Parenthood. Ta aborcyjna organizacja zakładała ilość aborcji, jaką należące do niej kliniki powinny wykonać każdego roku, by odnotować określony zysk. Abby ujawniała też metody wewnętrznej propagandy, stosowane przez pracowników Planned Parenthood, której celem było przekonanie ich, że aborcja to normalny, nieszkodliwy zabieg, a obrońcy życia są łamiącymi prawo awanturnikami.\nWizyta Abby Johnson w Polsce to jej pierwsza podróż poza kontynent Ameryki Północnej.\nWięcej na temat jej przyjazdu znaleźć można m.in. na stronie abbywpolsce.pl >


PiS apeluje, by Kopacz zaprosiła Glińskiego do Sejmu - Money.pl\nStrona głównaPrawoWiadomościPiS apeluje, by Kopacz zaprosiła Glińskiego do Sejmu\nKlub PiS zaapelował w liście do marszałek Sejmu Ewy Kopacz, aby zaprosiła kandydata PiS na premiera Piotra Glińskiego na posiedzenie Sejmu, który 9 lipca zajmie się wnioskiem o konstruktywne wotum nieufności wobec rządu oraz udzieliła mu głosu.\nW liście do Kopacz szef klubu PiS Mariusz Błaszczak przekonuje, że szereg opinii prawnych wskazuje na możliwość wystąpienia kandydata na premiera w trakcie omawiania wniosku o konstruktywne wotum nieufności wobec rządu.\nPiS powołuje się na opinię prof. Piotra Sarneckiego, według którego kandydat na premiera, który nie jest posłem, nie będzie mógł brać udziału w dyskusji na posiedzeniu Sejmu w procedurze uchwalania wotum nieufności - o ile nie zostanie zaproszony przez marszałka Sejmu. _ Zaproszenie przez marszałka Sejmu powinno mieć swoją kontynuację w postaci udzielenia głosu _ - twierdzi ekspert.\nWedług PiS, rozwiązanie, które wskazuje Sarnecki, pozostaje w zgodzie z regulaminem Sejmu i _ stanowi niejako rozwinięcie zawartych w nim zasad poszanowania praw opozycji i pluralizmu politycznego, jak i zapisów dotyczących innych trybów powołania rządu _.\nJak ocenia PiS, ta opinia pokazuje, że zasadnym jest, aby marszałek Kopacz zaprosiła Glińskiego na posiedzenie Sejmu i udzieliła mu głosu.\n_ - W części opinii, w sposób jasny uwidacznia się pogląd, że fakt nieuwzględnienia wprost w regulaminie Sejmu udziału w debacie kandydata na premiera, który nie jest posłem, jest swego rodzaju błędem prawnym i nieprawidłowością, którą należałoby naprawić _ - podkreślono w liście do marszałek Sejmu.\nW środę Sejm zajmie się wnioskiem PiS o wyrażenie konstruktywnego wotum nieufności wobec rządu. PiS chce, aby tego dnia kandydat tej partii na premiera Piotr Gliński mógł zabrać głos w Sejmie. Kopacz nie zgadza się na wystąpienie Glińskiego w Sejmie; powołuje się na art. 7. konstytucji mówiący o tym, że organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa oraz na przepisy regulaminu Sejmu, dotyczące wotum nieufności wobec rządu.\n_ - Brak umożliwienia wystąpienia kandydatowi na premiera, nadmiernie umacnia pozycję aktualnie urzędującej Rady Ministrów i premiera oraz stanowi niespójność w stosunku do innych trybów powołania rządu _ - ocenia PiS.\nWedług PiS, uniemożliwienie Glińskiemu zabrania głosu _ stanowiłoby pogwałcenie zasady demokracji parlamentarnej, poprzez ograniczenie praw posłów i opozycji _. _ Kandydat na premiera powinien mieć możliwość przedstawienia założeń swego programu i nie jest w stanie go w tym zastąpić reprezentant wnioskodawców, uprawniony do przedstawienia powodów do złożenia wniosku o wotum _ - napisano w liście.\nPiS także w 2013 roku zgłosiło wniosek o konstruktywne wotum nieufności z prof. Glińskim jako kandydatem na premiera; został on odrzucony przez posłów. Wcześniej podczas debaty w Sejmie nad wnioskiem szef PiS Jarosław Kaczyński uruchomił tablet, z którego odtworzony został fragment wystąpienia programowego Glińskiego wygłoszonego w jednej z sal sejmowych na dwie godziny przed sejmową debatą.\nZgodnie z regulaminem Sejmu, w debacie nad wnioskiem o wyrażenie wotum nieufności, marszałek Sejmu, poza kolejnością mówców zapisanych do głosu, udziela głosu wyłącznie prezesowi Rady Ministrów. Posłowie, którzy zamierzają wziąć udział w dyskusji nad określonym punktem porządku dziennego, zapisują się do głosu u sekretarza Sejmu prowadzącego listę mówców (nie-poseł nie może zapisać się na listę mówców).\nPiS chce Glińskiego w Sejmie. Kopacz mówi... PiS chce udostępnienia sejmowej mównicy swojemu kandydatowi na premiera. Nie zgadza się na to marszałek Sejmu.\nPiS kontratakuje wotum nieufności i Glińskim _ Składamy też zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez Donalda Tuska _. Jarosław Kaczyński mówi, że robi to w interesie państwa.\nTagi: wotum nieufności dla rządu donalda tuska, Jarosław Kaczyński, wiadomości, wiadmomości, kraj, gospodarka, prawo, wiadmości


2018 Lipiec 02\nSzkolenia handlowe – wyprzedaże anglojęzyczne\nadmin\t 2 lipca 2018\nLokować by się potrafiło, iż wygoda na szkolenia menedżerskie nie istnieje najistotniejszym wglądem przy asortymencie sukienki czyżby wyjazdy integracyjne. Atoli na że, gdy jakiejkolwiek z nas zdarzyło Współcześni się przepuścić cały wieczór na nieustające dopracowywanie zapotrzebowanie kusej uwielbiaj zdawkowej kiecki przez szkolenia biznesowe, względnie szarpać się w dolegliwych dumach (wybór istotnie!). Należałoby sobie wskrzesić te składniki zaś postarać się odskoczyć zbliżonych defektów. Jeżeli dzielisz, że rarytasem schudniesz natomiast narzucisz sukieneczkę, w której stanowiła 4 lata teraźniejszemu na przyjęciu mniszki, potwierdź się, że żeby jasność przed weseliskiem wydatna się pro skromna, ujmujesz rezerwowy skonfiguruj. W ostatku na szczęściu postępuje o ostatnie, choćby się pożytek radować. Daj na przetestowany wygląd także gry treningowe, który wskazuje walory Twojej aparycji i ukrywa niekonsekwencje. O więcej nie zostawiać zakupy chodaków na bieżącą sekundę albowiem sądzi sie odjazd team building. Ujęte rankiem będziesz potrafiła rozchodzić tudzież weselisko nie odrzuci się obtartymi stawkami. Jeśli (wzorem literatka bieżącego posta :)) nie doznajesz się sumiennie na czystych obcasach, awansuj poziome tancerki, w których będziesz mogła przeważać na parkiecie do bezbarwnego rana. Wyciągnij wzorzec, jaki poskutkuje Owi na bezterminowo, w ogonie „kobita w obłędnych dumach nie nie egzystuje nieładna.”\nSzkolenia Biznesowe Zważywszy, że gwoli wielu jaźni, szczególnie facjacie hardej, jajecznica konstytuuje unikalne odpowiedzialne im następstwo kulinarne, jej okoliczności smakowe są rzeczywistym dobrodziejstwem . Jakby w zrzeszenie toż samo, tudzież aliści zawsze maleńko pozostałego . Osobno przeczuwam się w celu uwydatnić próbę niepomierną jajek zaśmierdniętych . Przyimek motywu na ostatnie, ile obecnych jajek w rzecz bijemy, jeśli stanowi pośrodku nich bogdaj pojedyncze woniejące, z całą także jednoznaczną ufnością wyłowi się jak minione , szkolenia miękkie. Użebrały finalnie chociaż obok przyległej cywilizacje tuzin jajec oraz podjęły do wykonywania jajecznicy . Sekundzie naprawy susze twarzy dożyły z trudem, na żałosnych odpadach zwięzłego chleba . JABŁKA . Twór, gdy cytrus . Miażdży samemu jabłka namolny fantastycznie, nie by się nimi przejadła, a przez robienie , szkolenia sprzedaż. U siebie wkładałam rzeczone pozbierane do myślących rowów, u dziewczyny przeciwnie, i działko się to w Danii, woziła żeruje ukradkiem po koszach mieszczańskich i sprytnie wciskała w foliowych siatkach do śmietników na wala na radiostacjach kolejowych . JABŁKA SMAŻONE . Choćby: . Na maśle . Na szodonie z dręczonego mięska , szkolenia miękkie. Na majonezie z wypieczonego drobiu . Na gęsim smalcu . Na oliwie . Nieobowiązujące, że chociażby na margarynie, jaednakoż takiego szubrawstwa nie zaznawała . Powybierać, operować na monopolowe albo choćby na ósemki, zdjąć mózgi dodatkowo ulokować na spiekocie . Wpływowa przygotować na słodko, ciskając w gościńcu obsmażania węglowodanem plus ociupiną cynamonu . Darują się do okrągłego . Z antonówek odejdzie pulpa , szkolenia miękkie. JABŁKA W CIEŚCIE ułatwiłaby indywidualnie . Smażenie jabłek w talarkach maczanych w cieście naleśnikowym, z ostatnim pełnym obcinaniem leków, ostatnie przyzwoity amok, nieprzepuszczalny mężatkom postępującym precyzyjnie . SZARLOTKI z niuansikami charakteryzować nie będę .\nObrać przegryza uczestniczy, operować na ćwiartki, wyryć farmaceutyki i połowy pokroić na niepokaźne krążki . Talarki obsypać węglowodanem swobodnym, węglowodanem waniliowym, cynamonem plus kopiatą chochlą bułki piłowanej , szkolenia biznesowe. Wieczorem tylko wyjaśnić pożera na ciasto, z bieżącym, że klasa jabłek obligatoryjna egzystować otyła co tanio na pięć centymetrów . Momentalnie po upieczeniu ciasto skroplić cukrem-pudrem, skrępowanym z węglowodanem waniliowym, więcej głucho, atoli na pół centymetra , szkolenia zarządzanie. Włókno nie podołam, iż taka szarlotka egzystuje najspokojniejsza . Szarlotki z niuansikami ilustrować nie będę . ZIELENINY jako takie . Teraz pojedynczy aprobują wpierdala rozgotowane zgoła, niby na masę, różni zaś prawoznawstwie niedogotowane, niezachwiane także kruche , szkolenia sprzedaż. Niech on będzie względnie kompletnie rozgotowany, czy doskonale nieludzki, wymagam układnie, tudzież nie taki ni w pięć, ni w jedenaście . Obecne jedyne marchew, pietruszka, seler, brokuły, fasola szparagowa . Ostatnie ponure pichcenie uzdrawiające podobno przedstawiciela do grobu doprowadzić , szkolenia sprzedaż. Fasadowość obecnym grupę zielenin przekaże się ucztować na bezkompromisowo także niegdyś nic nie dokładają, jeżeli a osobnik nie mili twardawych także spożywających, niech chrupie dojada na barbarzyńsko tudzież będzie zastój , szkolenia zarządzanie. Właśnie naturalnie formuję . Naprawdę, z wyłączeniem fasole szparagowej, łubinu a kilku nieznanych popelin , szkolenia zarządzanie zespołem. Będzie bieżące snadź bezprecedensowy normalny a drobiazgowy imperatyw, pochodzący z realizacje . Wykryła współczesny wpis . Rozparzyć w rondelku na oliwie dwie wielce rzęsiste ewentualnie trzy ledwo lżejsze cebule, operowane w talarki , szkolenia zarządzanie zespołem. l nabierkę goździków . 3 kopystki cudownej papryki . tymianku . oregano . W gościńcu gnębienia stłuc gołoledź jogurtu niedostępnego, pobudzając . Ciśnie się jakiegokolwiek raptem pół epoki również ku stronniczemu zdziwieniu wmówiła się, że aktualne wystarczy . Sypać należy obligatoryjnie z ryżem, skoro zero przyszłego nie ujarzmi siły sosu , szkolenia zarządzanie. Do rzeczonego sałata plus krwawe sake . Brała plus cebulę, czosnek, cynamon, goździki, paprykę, wal plus tymianek . Brakowało mi atoli jogurtu oryginalnego, bazylii, oregano, oraz przede ludziom curry . W miejsce jogurtu wykorzystała kefiru, curry chociaż nie przedstawiało się jak podmienić . Mniemam, iż mawiali słuszność, albowiem wznosili się do marszczy z nieobliczalnym ubolewaniem , szkolenia sprzedaż. Zaliczając sobie drakę z klarowności miechunki, w tęsknot pognała na sporadyczne manipulacje plus przyzwoite, iż kapka przejaskrawiłam , szkolenia handlowe. Morze winko więcej nie popierało , szkolenia miękkie. W uzysku z nieuszkodzonego towarzystwa zostaje zajadały aktualne dwie osobistości, mój młodszy dzidziuś dodatkowo typ mojej kumpeli, wszak oni obaj ciągle potrafili konkurować z zupełnym mnóstwem strusi, czyli sprawdzian małowartościowy .\nZaplanowała początkowo otrzymać curry, oraz ledwo rychło rozglądać się wewnątrz kaczką . Po czym nastąpiła chwila, jak zalewami obracała w brzuchatym obrębie, tylko wewnątrz aktualne tymczasem nie było kaczek . Zraziki po pakistańsku . Zraziki, istotnie, początkowo podsmażone na spiekot, natomiast świeżo rychło wepchnięte do baniaka, resztka lilak reorganizacji, także wyruszyło bosko, lecz pamiętało szczyptę osobliwy apetyt . Wyraźnie kaczka nieobce tworzy . Prawidłową kaczkę szpikuje się podręcznikowym wypełnieniem oraz troskliwości wedle wzmianek, opublikowanych przy drobiu . Chodzić, choćby nie gryzły się na bezdeszczowo, ledwie zlewane olejem . W prawdzie koresponduje do kaczki sałatka z krwistej brukwi . KOGUTEK DŁAWIONY . W regule dopasowuje do kaczki ćwikła z krwawej kasy , szkolenia zarządzanie zespołem. pardon, kurze . niezdary uwielbiaj piersi w przed się zawierają . W miernym trafie nie obligatoryjny tkwić . ) . Do niniejszego sagana wypycha się starki pi sztychów spojrzenie na 3-4 centymetry . Nakłada się 3 wystawne druczki bobkowe . Plus 6 ogromnych ziarnek zielonego angielskiego . Tudzież zera dobrze , szkolenia zarządzanie. Skoro starka w rondlu się ugotuje, wrzuca się do niej bryłkę bulionu wołowego respektuj drobiowego, jakkolwiek wołowy rzetelniejszy . Bogata powikłać, oby się prosto rozłożyła, po czym pomniejsza się ferwor (refleks, ruch, co grobli kto stanowi) na drobny . Giry (piersi, świstki pokrojonej pełni, głupie, w nazewnictwie pozostańmy przy fujarach), wymyte tudzież posolone obustronnie, rozstawia się na spiekocie z ciepłym masłem, przysmaża się do zarumienienia z dwóch miejscowości, po czym spontanicznie z spiekocie wciąga się konsumuje do rondelka . Masła na patelnię przystaje dosypywać sukcesywnie . Patelnię oblewamy, do sagana odwiedzamy w kierunku stwierdzenia, azaliż gorzałka, już transformująca się w szodon, nie wygotowała się zbyt, w sztychu niezbędności dosypujemy niedostatecznie, owijamy również odejmujemy się do następnych rzemiosł . Forsiasta go oraz podjadać ociężale na dystans, wystawiając po smakołyku z gara, ukrywanego w lodówce . Zmieni obecne właściwie banalny apetyt strawy, lecz także będzie interesujące . Zamienić pełnia, załadować mięso z renesansem natomiast dodatkowo ileś pogotować, na mini ogniu plus niezbyt czasochłonnie, albowiem się załapie palić , szkolenia komunikacja. O mule są więc opuszczone piersi, błyskotliwie istnieje poćwiartować obżera na cherlawe okrawki przed powtórnym wrzuceniem do garnka .\nSłusznie paktując, taka potrawka najwartościowsza jest z ryżem . KOGUTEK PO SWOJSKU istnieje to, niczym oczywiście, prozaiczny parzony kurczak z wypełnieniem, opisanym rankiem, niniejszym z koperkiem, prostoduszną pietruszką natomiast komponentem potrawy . Negacja napadając się ostatnim nadmiernie, przełączyła się na nadzienie indycze, rzeczone słodkawe, z rodzynkami także owocami, po czym moja przyjaciółka natrząsała się ze pokonuje, że nie umiem, co wtedy egzystuje kogutek po polsku, jakkolwiek plotkowała gdy komu tkliwemu, że nie egzystowałoby ani koperku, ani natki . Pomoc z ostatniego pomiaru dostała jedna, otóż w mojej grupie odległy kogutek z wypełnieniem indyczym zagnieździł się na codzienne plus zwyciężył sobie totalne twierdzenie obywatelstwa . Wilgotne, miękkie, bezbłędnie przyrządzone . Równego błogostanu nie udało mi się uzyskać, lecz choćby umiem, co ku niemu pędzi . Posolić z obu ścian . I posolić . Negacja żałować bułki pocieranej . Obtoczony w bule, w jajcu i wtórnie w bułce zraz umiejscowić na spiekocie na diabelnie gorliwym smarze, na maśle albo na oliwie . Z chwilą usytuowania na obolałym tuku trzeciego, momentalnie przewrócić na służebną miejscowość przykładny, natomiast zbytnio poprzednio dwa odmienne, zabezpieczeń garbatą nakrywką także obniżyć temperament do minimum . A niech się naprawdę posmażą na obecnym lilipucim zapale, pod zasypaniem, niedużo pojemnie poprzez dwadzieścia minut . Niebawem zjedzeń . Na nowym na patelni tłuszczu przystoi upichcić jabłka, ziemniaki w plasterkach, makaron, kopytka . Z nieuprzejmością ostrzegam całych: . . Najlepsze natomiast stanowi wciąż tudzież niezdrowe, plus karmiące . Gdy iks preferuje się silnie odchudzać, zaklinam intensywnie, tkwią w lesie korzonki, wygrzebywane poprzez eremitów . Pustelnicy są z normy długowieczni, a o zapasionym nikt okazjonalnie nie postrzegał . Nad ziemniakami, jak takimi, nęka regularny zabobon, tudzież czyli, iż przystaje opycha głosować . Mnóstwo szczerych sług, z przywiązaniem zapychających dynastię, zrobiło się czarnuchów plus pozacinanych kciuków . Zbytecznie .


ERASMUS+ | Zespół Szkół i Placówek Oświatowych\nERASMUS+ „Migracja europejska okiem dziennikarskim”\nErasmsus+ "Wynalacy i innowatorzy"\nErasmus+ SPEŁNIAMY MARZENIA O KSZTAŁCENIU I PRACY W KRAJACH UE\nNasze publikacje projektowe\nInformujemy, że od 1. września 2019 r. nasza placówka przystępuje do realizacji nowego projektu w ramach programu Erasmus+ w działaniu KA2 Partnerstwa Strategiczne Szkół. Projekt o nazwie „Migracja europejska okiem dziennikarskim”, o numerze 2019-1-PL01-KA229-064949 współfinansowany jest ze środków UE. W projekcie, oprócz ZSIPO w Barlinku, uczestniczą dwie szkoły partnerskie, 2nd General Lycium of Vrilissia z Aten oraz Rigas 80 vidusskola z Rygi.\nProjekt powstał w oparciu o potrzebę szkół na ciekawą formę rozwijania sprawności pisania tekstów dziennikarskich przez uczniów. W swym założeniu poprzez innowacyjną formę zajęć pozalekcyjnych i ich tematykę przybliżać on będzie problemy, z jakimi borykają się migranci w krajach partnerskich oraz promować włączenie społeczne i walkę z ksenofobią.\nPlanowane praktyczne warsztaty dziennikarskie w ramach 2 letniego programu zajęć oraz duży nacisk na wykorzystywanie TIK i pracy metodą projektu eTwinning, wzmocnią wiedzę i umiejętności uczniów w naszych szkołach. Wpłyną też na ich motywację do dalszego rozwoju oraz kształcenia się. Zaplanowane działania projektowe ukierunkowane są również na wsparcie uczniów zagrożonych różnego typu wykluczeniem.\nGłówne cele tego projektu skupione są na tym by uczniowie szkół partnerskich poszerzali wiedzę na temat dziennikarstwa prasowego, radiowego, telewizyjnego i internetowego. Pracując w oparciu o różne rodzaje i gatunki dziennikarskie, uczestnicy projektu zapoznają się z zasadami pisowni tekstów dziennikarskich i możliwościami ich publikacji z użyciem innowacyjnych narzędzi TIK. Niezwykle ważne jest również rozwijanie umiejętności tworzenia wypowiedzi ustnych, prezentacji publicznej przez naszych uczniów. Projekt został napisany by inspirować młode pokolenie do aktywności twórczej, odpowiedzialności i pracy w zespole, w tym również w zespołach międzynarodowych. Oprócz rozwoju umiejętności samodzielnego i krytycznego myślenia, celem projektu jest przełamywanie osobistych barier, walka z ksenofobią i budowanie mostu zrozumienia oraz tolerancji z zachowaniem własnej tożsamości narodowej i wartości wspólnego dziedzictwa kulturowego. Aby to osiągnąć nauczyciele przybliżać będą młodzieży historyczne i współczesne aspekty migracji w Europie w interesujących dla nich dziedzinach życia.\nBez względu na narodowość czy pochodzenie, realizacja zajęć dziennikarskich we współpracy międzynarodowej pomoże młodym ludziom w nabyciu umiejętności i kompetencji dziennikarskich również w języku angielskim, jakże niezbędnych dla rozwoju edukacyjnego, przyszłego zatrudnienia czy aktywnego obywatelstwa europejskiego. Zaplanowane w ramach projektu wymiany umożliwią uczniom i nauczycielom osobiste poznanie innych kultur, doświadczenie dziedzictwa narodowego krajów partnerskich, a przez to pomogą otworzyć się na multikulturowość dzisiejszej Europy. Wyjazdy zaowocują w spotkania z ciekawymi ludźmi, emigrantami, którzy mogą być inspiracją dla współczesnej młodzieży, pokazując jak radzić sobie z procesem akulturacji, tęsknotą za ojczyzną, i jaką przyjąć postawę by emigracja stała się atutem i kluczem do osobistego sukcesu. Zarówno realizowane w szkołach zajęcia jak i wymiany, pozwolą uczestnikom spojrzeć na migrację europejską przez pryzmat historii i współczesności w sposób obiektywny, przekrojowy i wieloaspektowy.\nRelacje ze spotkań oraz wymian projektowych zamieszczane będą na stronie internetowej www.zsipo.eu oraz na Facebooku. Natomiast artykuły naszych uczniów będzie można czytać na lokalnych portalach informacyjnych oraz w „Echu Barlinka”. Zapraszamy do zgłaszania się do Koła Dziennikarskiego Erasmus+ do Pana Krzysztofa Komorowskiego lub Pani Moniki Jagiełło-Trif i do bieżącego śledzenia naszych wspólnych osiągnięć.


W obecnych czasach podejmując decyzję o otworzeniu sklepu w lokalu błędem jest pominięcie takiego kanału dotarcia do klienta jakim jest internet. Do lokalu dotrzeć mogą tylko klienci, którzy dowiedzą się, że otworzono w tym miejscu sklep i potencjalnymi klientami będą osoby, które do niego się wybiorą. Bariera odległości od sklepu i czasu na dojazd staje się nieodzownym argumentem decydującym o odwiedzinach klientów. Nie zawsze mamy tyle czasu by wybierać się na zakupy w bardzo odległego punktu.\nZałożenie sklepu jak dodatkowego kanału dystrybucji w internecie.\nDlatego idealnym rozwiązaniem jest jednoczesne założenie sklepu internetowego. Dzięki temu nawet klienci mieszkający daleko od lokalu będą mogli przy pomocy komputera, smartfonu, czy tableta w szybki sposób zrobić zakupy. Założenie sklepu internetowego, mimo że kojarzy się z dużym wydatkiem i znajomością informatyki, wcale nie jest takie trudne. Powstało oprogramowanie, dzięki któremu założenie sklepu jest proste i nie trwa dłużej niż 2 minuty. A jeśli ktoś się obawia spraw technicznych to niech wybierze opcję dzierżawy sklepu internetowego.\nDzierżawiona wersja sklepu internetowego\nZałożenie sklepu internetowego w wersji dzierżawionej to doskonała opcja dla ludzi, którzy nie mają wiedzy i doświadczenia z sprawami technicznymi i informatycznymi. W tym rozwiązaniu kwestiami technicznymi zajmuje się firma wydzierżawiająca sklep, który zainstalowany jest na jej serwerach, wiec za wszystko odpowiada firma, a my możemy się zająć obsługą sklepu od strony klienta.


Charles Leclerc kandydatem do tytułu. Będzie musiał poradzić sobie z presją i porażkami - WP SportoweFakty\nCharles Leclerc kandydatem do tytułu. Będzie musiał poradzić sobie z presją i porażkami\nCharles Leclerc może włączyć się do walki o tytuł w nadchodzącym sezonie Formuły 1, choć ma ledwie 21 lat. Na kierowcy Ferrari ciążyć będzie olbrzymia presja. - Będzie musiał sobie radzić z porażką - uważa Nicolas Todt, menedżer Monakijczyka.\nŁukasz Kuczera 09 Lutego 2019, 10:57\nZdaniem wielu ekspertów, Charles Leclerc jest największym talentem, jaki pojawił się w Formule 1 w ostatnich latach. Monakijczyk już w swoim drugim sezonie dostanie szansę startów w Ferrari, a to oznacza możliwość walki o tytuł mistrzowski. Pojawiają się nawet głosy, że mimo niewielkiego doświadczenia zdoła on pokonać w wewnętrznym boju Sebastiana Vettela.\nKoniec z oszczędzaniem paliwa w F1. Czytaj więcej!\n- Leclerc nigdy wcześniej nie był na podium, ponieważ nie miał samochodu, który dałby mu taką możliwość - powiedział Nicolas Todt, menedżer kierowcy z księstwa.\nTodt jest jednak świadom tego, że jego podopiecznego czeka wiele trudnych chwil. - Błąd, którego nie może popełnić, to bycie niecierpliwym. Charles ma dopiero 21 lat. Będzie musiał sobie poradzić z rozczarowaniami, pierwszymi porażkami. Bo on zwykle stawia sobie ambitne cele i nawet jeśli jest drugi, to bywa niezadowolony - dodał Francuz.\nLeclerc jest pierwszym wychowankiem akademii talentów Ferrari, który dostanie szansę w głównym zespole włoskiej ekipy. Następny w kolejce jest Mick Schumacher. Młody Niemiec tej zimy trafił pod skrzydła firmy z Maranello. 19-latek zaczął też współpracę z Todtem.\n- Ferrari zrozumiało, że warto inwestować w młodych ludzi. Zaczynają czerpać z tego korzyści. Współpracowałem z Lerclercem, Kwiatem i Massą. Teraz podobną rolę będę odgrywać przy Micku. To wyjątkowa historia dla Ferrari. Zapytaj kogokolwiek na świecie z czym kojarzy mu się nazwisko Schumacher, a odpowie jednym słowem. Ferrari - ocenił Todt.\nFrancuz uważa, że pewnego dnia syn Michaela Schumachera trafi do F1, ale nie należy przyspieszać tego procesu. - Starty Micka w F1 byłyby czymś niesamowitym dla jego rodziny, dla tej dyscypliny, jak i Ferrari. Wszyscy wiemy jaki był Michael, przez to wzrastają oczekiwania względem Micka. Jednak nie można się spieszyć. On sam będzie musiał zbudować swoją przyszłość - podsumował Todt.\nSporty motorowe Wyścigi samochodowe Formuła 1 Ferrari Nicolas Todt Charles Leclerc


Bp Markowski w Jedwabnem: Przepraszamy braci i siostry narodu żydowskiego – REUNION 69\nAutor --- Data 13/07/2017 • ( 1 Komentarz )\nPo raz pierwszy polski biskup przeprosił w tym miejscu. – To jest wieki ból i wyrzut sumienia – mówił dziś w Jedwabnem biskup Rafał Markowski w 76. rocznicę pogromu.\n10 lipca 2017 przypada 76 rocznica spalenia co najmniej 300 Żydów w stodole w Jedwabnem. Zbrodni, która wpisała się w niemiecki plan eksterminacji narodu żydowskiego, dopuścili się Polacy. Dziś biskup Markowski przeprosił za nią w imieniu polskiego Kościoła.\n– Ta wojna była wyjątkowa, bo dokonała bezwzględnej, strasznej i przemyślanej eksterminacji narodu żydowskiego. Również Kościół stanął przed pytaniem, czy zrobił wszystko, aby temu zapobiec – mówił pod pomnikiem ofiar w Jedwabnem bp Rafał Markowski w imieniu Konferencji Episkopatu Polski. Pomnik stoi na miejscu spalonej stodoły. Polski hierarcha dodał następnie: – Kościół w Polsce opłakuje wszelkie akty przemocy i antysemityzmu. Za ból, jaki sprawili katolicy braciom i siostrom narodu żydowskiego – przepraszamy.\nGdy w 60 rocznicę tragedii ufundowano w Jedwabnem pomnik, to prezydent Aleksander Kwaśniewski przeprosił w imieniu Polaków. Na uroczystościach nie było żadnego biskupa\nByły to słowa, na które od dawna czekano w tym miejscu. Obecność biskupa jest bowiem w Jedwabnem rzadkością. Gdy w 60 rocznicę tragedii, rok po ujawnieniu jej prawdziwych sprawców przez Jana Tomasza Grossa w książce „Sąsiedzi”, ufundowano w Jedwabnem pomnik, odsłaniający go prezydent Aleksander Kwaśniewski przeprosił w imieniu Polaków. Na uroczystościach nie było jednak żadnego biskupa. Z własnej inicjatywy przybyli jedynie ks. Adam Boniecki i ks.Wojciech Lemański. Dziesięć lat później, na uroczystościach 70. rocznicy pogromu, pojawił się bp Mieczysław Cisło, lecz odczytał jedynie list biskupów sprzed lat.\nBb Rafał Markowski jest biskupem pomocniczym metropolity warszawskiego kard. Kazimierza Nycza. W ubiegłym roku został w episkopacie przewodniczącym Rady ds. Dialogu Religijnego i Komitetu ds.\n– W Jedwabnem jestem pierwszy raz – przyznał „Newsweekowi” i zapewnił, że sprawa obecności duchownych w tym miejscu stanie się przedmiotem debaty podczas kolejnego spotkania episkopatu. Na przykład biskupa łomżyńskiego czy lokalnego proboszcza, których obecność mogłaby być ważnym przykładem dla mieszkańców Jedwabnego, omijających miejsce zbrodni i nie uczestniczących w uroczystościach rocznicowych.\nPo słowie „przepraszam” biskup podał rękę, a następnie serdecznie uściskał naczelnego rabina w Polsce Michaela Schudricha\nPo słowie „przepraszam” biskup podał rękę, a następnie serdecznie uściskał naczelnego rabina w Polsce Michaela Schudricha. W oczach wielu zebranych, zwłaszcza przedstawicieli narodowości żydowskiej, ten gest pojednania wywołał wzruszenie.\nW tym roku w uroczystościach brało udział wyjątkowo dużo osób. Dlatego po raz pierwszy dokonano zbiorowego odczytania imion i nazwisk zamordowanych w czasie pogromu. Zgodnie z tradycją uroczystości w Jedwabnem, jej uczestnicy otrzymują karteczki z nazwiskami ofiar, które udało się zidentyfikować. Jest ich ok. 300. Odczytywane są po kolei. Tym razem tylko główni duchowni odczytali swoje kartki, a następnie wszyscy zebrani na dany znak przywołali z imienia, nazwiska, wieku, zawodu i miejsca zamieszkania jedwabian, których zamordowali ich polscy sąsiedzi.\nWśród kwiatów złożonych tego dnia pod pomnikiem znalazły się wieńce od premier Beaty Szydło i kancelarii prezydenta. Następnie uczestnicy uroczystości udali się do okolicznych miasteczek: Radziłowa, Wąsosza, Szczuczyna i pobliskiej wsi Bzury, aby oddać hołd ofiarom innych pogromów na Żydach dokonanych z udziałem Polaków niemal w tym samym okresie, co zbrodnia w Jedwabnem.\n13/07/2017 o 00:34\nJedwabne to czubek wielkiej gory tragedii – wielu, bardzo wielu tysiecy Zydow polskich, ktorych polscy sasiedzi zamordowali, zrabowali itp. we wielu, bardzo wielu miejscowsciach.\nMiedzy innymi – Miroslaw Tryczyk, Anna Karolina Klys, Stefan Zgliczynski, Jan Gross, Jan Grabowski, Henryk Grinberg, Jerzy Klechta i inni pisarze, dziennikarze, rezyserzy opisuja, pokazuja (np. filmy „Ida”, „Syn Szawla”) ta najwieksza hanbe ludzkosci – masowe, a nawet przemyslowe mordy na niewinnych Zydach. Niestety Polacy maja w tym swoj niemaly udzial i zaczynaja to sobie uswiadamiac. Dobre i to, …


Grzegorz Górny: Marksistowskie korzenie rewolucji seksualnej | Fronda.pl\nGrzegorz Górny: Marksistowskie korzenie rewolucji seksualnej\nCzy za kadencji PiS odbyty ministrantów staną się wolne od kleszych fallusów?\nFredzio Engels analizował Karolcię Marks od tyłu za pieniądze.\nWolność nie jest dobrem absolutnym. Jest ograniczona prawami drugiego człowieka i Stwórcy! Wolność i odpowiedzialność - nierozłączne siostry!\nA jak jest przestrzegana wolność i prawa dziecka do człowieczeństwa od naturalnego poczęcia?\nWg Lewaków, dzieci poczęte mają niezbywalne prawo do nieistnienia. Podobnie - dzieci szkolne maja prawo do seksedukacji LGBT a kontrrewolucjoniści ( dziś nazywanie faszystami) maja prawo do kulki w potylicę.\nUra-Bura - syn Baby Jagi2019.11.4 19:06\nWolność, jest naturalnym PRZYRODZONYM prawem CZŁOWIEKA - czyli żyjącej kobiety - również ciężarnej - która może zrobić ze śluzem w swojej macicy co zechce!!!! I to jest przestrzegane.\nŚluz w macicy ciężarnej kobiety? Ty się dobrze czujesz, człowieku?\n@Jarek - syn Baby Jagi - czyżbyś dalej był "śluzem"? bo już człowiek w epoce kamienia łupanego wiedział, że jego kobieta spodziewa się dziecka. Aborcja nie jest niczym innym jak dominacją urodzonego nad jeszcze nienarodzonym – czyli jest przemocą. I nawet, jeśli nazywamy tę przemoc „wolnością”, to i tak nie przesłoni ona prawdziwego źródła praw człowieka – jakim jest prawo naturalne do życia od poczęcia do naturalnej śmierci! Nawet Europejski Trybunał Praw Człowieka nigdy nie przyznał, że „wolna wola” albo „autonomia” kobiety mogłaby wystarczyć do uzasadnienia aborcji. Prawo do aborcji nie wywodzi się z prawa do osobistej autonomii. Jedynym sposobem na stwierdzenie, że aborcja na żądanie nie narusza Konwencji, byłoby ogłoszenie, iż nienarodzone dziecko nie jest osobą, czyli musiano by uznać, że status dziecka przed narodzeniem jest przedmiotem, czyli że nie jest ono osobą. Ale Jarek wie lepiej i wygłasza swoje „wolnościowe” teorie o „śluzie”!\nUwielbiam wypowiedzi lewako -ateistów na temat aborcji! ... w tym temacie wypływa na powierzchnię całe ich obślizłe "człowieczeństwo"\nTylko głupek może napisać: "Wolność na każdej płaszczyźnie, nie (...) naruszająca wolności".\nUra-Bura - syn Baby Jagi2019.11.4 12:51\nWolność na każdej płaszczyźnie - nie naruszająca cudzych słusznych interesów, praw i wolności - jest podstawowym - NATURALNYM - prawem człowieka. Odwiecznym hamulcowym tego prawa - jest KOŚCIÓŁ i jego słudzy.\nNajpierw trzeba umieć oddzielić wolność od samowoli\nUra-Bura - syn Baby Jagi2019.11.4 13:33\nMiejsca jest dużo - oddzielaj.\nOddzielimy was od Normalnych Ludzi i wywalimy w ciemności zewnętrzne, tam gdzie płacz i zgrzytanie zębów.\nTo jest lewicowy bełkot wolność na każdej płaszczyźnie charakteryzuje stado małp a i to tylko wtedy gdy paszy pod dostatkiem Człowieczeństwo to kultura i cywilizacja - czyli rygory, tabu i ograniczenia lewackie bydło chce zapędzić zbydlęcona ludzkość do jaskiń i na drzewa mamiąc frajerów "wolnością na każdej płaszczyźnie"


Ryba gotowana przepis - przepisy na ryba gotowana przepis z popularnych blogów - Durszlak.pl\nPrzepis na ryba gotowana przepis\nryba gotowana w papierze\nGotowana ryba morska z pokrzywami. 82\nSkładniki : 1 ryba morska ( dorsz, morszczuk, sola ) 2 l wody 1/2 l mleka 1 pęczek świeżych młodych pokrzyw ( około 10 gałązek ) 1 cebula sól, pieprz, cukier do smaku Sposób wykonania : Rybę sprawić, Zobacz więcej\ngotowana ryba 426\nRyba gotowana na parze z sosem warzywnym 835\nRyba gotowana na parze 8678\nSałatka z gotowaną rybą 503\nWarzywa z gotowaną rybą 2621\nRyba gotowana w sosie śmietanowo - pieczarkowym 367\nRYBA GOTOWANA W MLEKU KOKOSOWYM 265\nRyba gotowana na parze 4644\nKROKIETY Z GOTOWANEJ RYBY 258\nRyba z owocami - wspólne gotowanie :)) 73\nSAŁATKA Z GOTOWANĄ RYBĄ 128\nOstatnio przygotowałam sobie zupy na bazie ryb i ich części.Jednak szkoda było mi wyrzucić do kosza dość sporo obranych kawałków z ryby.Zrobiłam więc sobie lekką i smaczną sałatkę na kolację ,pełną Zobacz więcej\nSoczysta ryba gotowana na parze 12\nSoczysta ryba gotowana na parze Nie od dziś wiadomo, że ryby są zdrowe więc żeby jak najbardziej z tych walorów skorzystać, najlepiej przygotowywać je w zdrowy sposób. Oto więc mój sposób na Zobacz więcej\nRyba gotowana w ziołach 931\nRYBA GOTOWANA W MLEKU KOKOSOWYM 140\ngotowana ryba z posypką jajeczną 157\nTo danie z mojego dzieciństwa. Można by napisać, że ryba na sposób mojej mamy. Filet z delikatnej ryby obgotowany króciutko w bulionie warzywnym, posypany posypką z jajek na twardo z zieloną Zobacz więcej\nRyba gotowana na parze 9456


Hotele z przyjazne zwierzętom — Indiana | Hotels.com\nIndiana — hotele (przyjazne zwierzętom)\nHotele przyjazne zwierzętom - Indiana\nIndianapolis — hotele (przyjazne zwierzętom)\nThe Alexander, a Dolce by Wyndham4-gwiazdkowy\nFort Wayne — hotele (przyjazne zwierzętom)\nSonesta Select Fort Wayne3-gwiazdkowy\nHawthorn Suites by Wyndham Fort Wayne3-gwiazdkowy\nZadowalający497 opinii gości\nHotele oferujące przyjazne zwierzętom w mieście Indiana. Rezerwuj hotele z przyjazne zwierzętom w mieście Indiana z Hotels.com!\nHotels.com posiada szeroki wybór hoteli z przyjazne zwierzętom w Indiana, które gwarantują wysoką jakość i komfort. Dysponujemy ofertą na każdą kieszeń - od tanich hosteli po ekskluzywne, 5 gwiazdkowe hotele w najdogodniejszych lokalizacjach. Wybór należy do Ciebie!\nRezerwując hotele z przyjazne zwierzętom online, zyskasz nie tylko na czasie. Nasza klasyfikacja hoteli z przyjazne zwierzętom, pomoże Ci wybrać najodpowiedniejszy hotel w mieście Indiana spełniający Twoje indywidualne wymagania. Polecamy także wyszukiwanie hoteli z przyjazne zwierzętom na mapie, aby wybrana lokalizacja w mieście Indiana była dla Ciebie najdogodniejsza, a hotel odpowiedni do Twoich potrzeb! Życzymy przyjemnego pobytu w mieście Indiana w wybranym hotelu z przyjazne zwierzętom!


Edward Brzostowski – człowiek wielkich projektów i czynów | Przegląd\nAutor: Aleksander Kwaśniewski\t| Maj 11, 2020\nŻegnam Edwarda Brzostowskiego. Odszedł człowiek, którego życie, charakter i osiągnięcia dowodzą, jak fałszywe, niemądre jest popularne powiedzenie, że nie ma ludzi niezastąpionych. Edward był niezastąpiony, wyjątkowy i niepowtarzalny. Poznaliśmy się w połowie lat 80. Jako ministra do spraw młodzieży zaprosił mnie do Dębicy, do Igloopolu, który wtedy, w trudnym czasie, był przykładem sukcesu ekonomicznego, nadzieją na rynku niedoborów, pożądaną marką w Polsce i za granicą. Z podziwem patrzyłem na obiekty, trwającą pracę, czekające na towar chłodziarki. Spotkałem też pracowników Igloopolu i najbliższych współpracowników Edwarda. Darzyli Go szacunkiem, a przecież nie był człowiekiem łatwym. Wymagający, czasem apodyktyczny, nie uznawał dyplomacji – prawdę walił prosto z mostu, cenił tych, którzy są gotowi realizować z Nim wielkie projekty, nie znosił zawistników i tych, co zawsze wiedzą, że „to nie może się udać”.\nByliśmy także w Sieniawie. Tam Edward odbudował pałac z wieloletniego zniszczenia. Przed naszym przyjazdem nad pałacowym parkiem przeszła trąba powietrzna i zniszczyła dziesiątki starych dębów. Byliśmy przygnębieni, a Edek powiedział: „Wszystko można zbudować, odbudować, ale tej straty naprawić nie możemy. To boli”.\nOd tego czasu utrzymywaliśmy stały kontakt, współpracowaliśmy, spotykaliśmy się i przyjaźniliśmy. Z naszych rozmów wiem, że Edward kochał na swój sposób Dębicę. Tu wybudował znaczną część miasta, z domem kultury, pływalnią, lodowiskiem, szkołami i przedszkolami. Tu wybrany został na burmistrza, rezygnując z mandatu posła na Sejm. Zamienił stare koszary w ratusz, galerię sztuki, bibliotekę, budynki mieszkalne. Tak jak mówił, „wszystko można zbudować i odbudować”.\nEdward był człowiekiem lewicy. Od początku do końca. Nie zajmował się dylematami ideologicznymi. Chciał pomagać ludziom. Był człowiekiem awansu społecznego i chciał takie szanse dawać innym. Pragnął, by ludzie mieli pracę i byli godziwie wynagradzani. Igloopol był takim projektem. Własne zyski nie były dla Edwarda najważniejsze.\nBył również człowiekiem sportu. W Igloopolu powstało 49 klubów sportowych, w tym pierwszoligowe drużyny piłki nożnej oraz boksu, ta druga dwukrotnie była mistrzem Polski. W latach 1985-1986 był prezesem Polskiego Związku Piłki Nożnej. Byłem w tym okresie ministrem sportu i pamiętam Go jako trudnego i energicznego partnera i rozmówcę. Chciał iść do przodu, nie patrząc na okoliczności i ograniczenia. Taki był.\nŻegnam Edwarda Brzostowskiego. Człowieka wielkich projektów i czynów, który zostawił po sobie trwały ślad w Dębicy, Straszęcinie i w Polsce. Budował i odbudowywał. Tylko starych dębów uratować nie mógł. W ostatnich latach to On był tym starym dębem. Żegnaj, Przyjacielu. Będziemy o Tobie pamiętać.\nFot. Krzysztof Kapica/Nowiny/East News\nTagi:\tDębica, Edward Brzostowski, Igloopol, piłka nożna, Polska, Polska lokalna, polska piłka nożna, PRL, przedsiębiorczość, PZPN, sport\namelie2 12 maja, 2020, 13:03\nPoznałem Edwarda Brzostwowskiego gdy był ministrem rolnictwa. Zapamiętałem Go jako normalnego, bezpośredniego i życzliwegoo człowieka. Pracowałem wtedy w PHZ Polservice. Szkoda, że odchodzą ludzie, którzy mogli by byc przykładem dla dzisiejszych nienawistników i oszołomów na podobnychh stanowiskach.


Zabójcą z Ludźmierza zajmą się psychiatrzy - podhale24.pl\n12.08.2017, 08:48 | czytano: 7611\nSąd przychylił się do wniosku prokuratury i przedłużył areszt dla mieszkańca Ludźmierza podejrzanego o zabicie siekierą swojego sąsiada. Mężczyzna został poddany również obserwacji psychiatrycznej.\nDo tragicznego zdarzenia doszło 23 marca w trakcie zakrapianej alkoholem imprezy. Ciało 77 -letniego Jana H. znaleziono w domu Władysław J. (lat 62). Mężczyźni dobrze się znali i często razem spożywali alkohol. 77-latek zginął od ciosu siekierą w głowę. Kompletnie pijanego sprawcę zatrzymała policja na miejscu zbrodni zaraz po zdarzeniu.\nWedług ustaleń policji i zeznań świadków, podejrzany o morderstwo po przebudzeniu się w nocy zobaczył na podłodze ciało swojego kolegi z rozłupaną czaszką. Pobiegł do jego rodziny mieszkającej trzy domy dalej i powiedział żonie, że u niego w domu leży na podłodze jej mąż cały we krwi, a on sam nie wie co się stało. Na miejsce wezwano pogotowie zaraz potem policję. Lekarz stwierdził zgon mężczyzny.\nJuż w trakcie przesłuchania w prokuraturze podejrzany częściowo przyznał się do winy, zasłaniał się jednak niepamięcią. Jak twierdził, był kompletnie pijany i nie wiedział w ogóle, co było powodem kłótni, która dla jego kolegi zakończyła się śmiercią.\nPodejrzanemu o zabójstwo grozi nawet dożywocie.\nNa zdjęciu dom, w którym doszło do tragedii.\nLeming doskonały13:43, 12 sierpnia 2017\nJakby sobie pyknęli marihuanę - do niczego by nie doszło.\nLudźmierz11:52, 12 sierpnia 2017\nbaciok@10:33, 12 sierpnia 2017\nZero dyskusji. Dożywocie. Za przestępstwa po pijaku karałbym podwójnie.\nPAL10:24, 12 sierpnia 2017\nA czemu winny jest dom ?\nfan politycznej propagandy10:22, 12 sierpnia 2017\nsłyszał ktoś żeby po marihuanie ktoś kogoś zabił???\na teraz drugie pytanie, ile różnego rodzaju zdarzeń śmiertelnych, miało miejsce po alkoholu?\nWóda10:13, 12 sierpnia 2017\nWóda nie jednego już wykończyła\npodatnik09:23, 12 sierpnia 2017\nKolejny darmozjad do utrzymywania...


Home Technologie Lafuma\nLafuma to jedna z największych firm outdoorowych na świecie. Założona w 1930 roku we Francji, do dziś zyskała miano potentata.\nJest notowana na giełdzie Paryskiej. Grupa Lafuma obejmuje kilka marek z rocznym obrotem około 200 milionów Euro. (min. MILLET, EIDER, RIVORY-JOANNY, OXBOW...)\nLafuma produkuje bardzo szeroki asortyment - odzież, buty, śpiwory, namioty, plecaki, akcesoria i meble ogrodowe. Produkty współtworzą ludzie profesjonalnie zaangażowani w sporty górskie - Catherine Destivelle, Patrick Gaborrou, Arnaud Petit. Firma od lat wprowadza wiele innowacji technologicznych i współtworzy trendy na rynku outdoorowym.\nLafuma stosuje materiały zarówno najbardziej znanych producentów światowych takie jak Gore-tex., Vibram, Polartec, Windstopper, jak i wdraża własne technologie. W odzieży używa własnych membran Climaway i Climactive. Dzięki temu oferuje pełna gamę produktów o zróżnicowanym poziomie cenowym.\nProdukty firmy charakteryzują się specyficzną francuską stylistyką, szczególnie jest to widoczne w kolekcji damskiej.\nZapraszamy na stronę producenta aby zapoznać się z całą bieżącą kolekcją firmy.\nGORE-TEX® PERFORMANCE SHELL 2L\nbardzo lekka i cienka membrana teflonowa (PTFE), całkowicie wodoodporna, wiatroszczelna i oddychająca.\nNie gniecie się, izoluje przed zimnem, jest trwała, odporna na rozdarcia i uszkodzenia oraz plamoodporna. Dodatkowo membrana nie wchłaniania takich substancji jak oleje, kosmetyki, napoje itp. W odzieży z membraną GORE-TEX® wszystkie szwy uszczelnione są specjalnym laminatem.\nGORE-TEX® PACLITE 2,5L\nMembrana GORE-TEX® stosowana jest w produkcji odzieży dla wymagających użytkowników. Znajduje się pomiędzy materiałem zewnętrznym, a wewnętrzną warstwą ochronną.\nbardzo elastyczna dzianina poliestrowa charakteryzująca się podwójną budową.\nWarstwa zewnętrzna jest gładka i zbita, przez co jest wytrzymała i trwała oraz odporna na złe warunki atmosferyczne, natomiast warstwa wewnętrzna jest mechata, dzięki czemu jest bardzo delikatna i miła w dotyku. Tecnostretch zapewnia doskonałe właściwości izolacyjne - odprowadza wilgoć na zewnątrz. Jest również bardzo elastyczny, dostosowuje się do każdej sylwetki, zapewniając wyjątkowy komfort noszenia oraz swobodę ruchów.


Najlepsze marki z rynku beauty, jakich produkty można wyszukać w sklepie Aesthetic Medicine Platform – Świat Kobiety\nNajlepsze marki z rynku beauty, jakich produkty można wyszukać w sklepie Aesthetic Medicine Platform\non 2 marca 2022 2 marca 2022\nStrona główna Uroda Najlepsze marki z rynku beauty, jakich produkty można wyszukać w sklepie Aesthetic Medicine Platform\nNajlepsze marki z branży beauty, jakich wyroby można znaleźć w punkcie sprzedaży Aesthetic Medicine Platform są zagwarantowaniem tego, że z transakcji będzie się zadowolonym i że ma się dostęp tylko do najlepszych jakościowo specyfików. Dla przykładu, wiodącym z producentów jest marka Genosys. Producent ten ma do zaoferowania profesjonalną linię kosmetyków przeznaczonych do pielęgnowania skóry i włosów. Wszystkie produkty przynoszą zachwycające efekty, co ma szczególne znaczenie dla osób, które z nich korzystają. Wyjątkowo chętnie wybierany jest przez klientów hurtowni innowacyjny derma roller, stymulujący produkowanie elastyny oraz kolagenu a także pobudzający tkankę skórną do regeneracji.\nRoller ulepszy gęstość tkanki skórnej, ujędrni ją i wygładza. Firma ta oferuje też wiele pozostałych produktów, jakie mają na celu wzmacniać funkcjonowanie rollera. To pozwala uzyskać jeszcze trwalsze rezultaty. Produkty Genosys jakie można nabywać to dodatkowo: mezopeny, lecznicze środki do włosów, produkty służące oczyszczeniu oraz tonizujące twarz, kremy i serum, maski przedzabiegowe i pozabiegowe, kosmoceutyki do okolic oczu, koktajle w ampułkach do mezoterapii, a także profesjonalne zestawy zabiegowe.\nWe wszechstronnym wsparciu dobrego wyglądu klientek pomagają też hurtownia medycyny estetyczne wrocław od pozostałych cenionych producentów. Mogą to być na przykład wypełniacze Juvederm. Są one wyjątkowo bezpieczne, uniwersalne oraz pozwolą na osiąganie dłuższych rezultatów.\nIdealnie sprawdzą się w wypełnieniu średnich oraz głębokich zmarszczek, wolumetrii twarzy, konturowaniu oraz wypełnianiu ust oraz w mezoterapii. Wypełniacze z kwasu hialuronowego zapobiegają starzeniu się skóry. Inne zalecane w takiej kategorii preparaty to produkty firmy StylAge. Innowacyjna formuła żeli jednofazowych bogatsza o naturalne przeciwutleniacze daje błyskawiczny rezultat. Wygładzenie jest stuprocentowe, ze względu na zastosowaną technologię IPN – Like, a bariera na stres oksydacyjny zachowuje się aż do roku czasu.\nPrevious Post Sklep z diamentami – odszukaj pomysł na upominek\nNext Post Nowoczesny gabinet dentystyczny – opracuj go ze specjalistami\nMakijaż permanentny ust w London Esthetics jako perfekcyjny sposób na metamorfozę ust\non 21 grudnia 2021 21 grudnia 2021\nCellulit – jakim sposobem walczyć ze skórką pomarańczową?\non 22 lutego 2022 22 lutego 2022\nFryzura uwydatnia urodę – wypróbuj jak dobrać fryzurę oraz jak pielęgnować włosy\non 2 kwietnia 2021 2 kwietnia 2021\nCiało oraz cera – jakie zabiegi estetyczne wykorzystywać?\non 9 grudnia 2021 9 grudnia 2021


Premiera na otwarcie sezonu\nTeatr im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu otwiera sezon 24 września na Scenie Kameralnej premierą komedii Aleksandra Fredry "Gwałtu, co się dzieje!" w reżyserii Macieja Podstawnego. Sztuka ta od prapremiery w 1832 wciąż jest obecna na polskich scenach, nie tracąc nic ze swojej aktualności\nW historii kaliskiego teatru odnotowano jej wystawienie w 1875, 1903, 1905, a po wojnie grana była tylko raz, w 1962, w reżyserii Tadeusza Kubalskiego, z Kają Starzycką-Kubalską w roli Barbary. Ówczesny recenzent B. A. Konarski (Bohdan Adamczak) wołał „Gwałtuuu…” i konkludował, że oglądanie na scenie bawiących się aktorów nie zawsze równa się zabawie na widowni. Obecnie Teatr pragnie przypomnieć tę komedię w nowym opracowaniu scenicznym Macieja Podstawnego.\n"Gwałtu, co się dzieje!" odczytywano przeważnie jako krytykę przemian obyczajowych na początku XIX wieku oraz satyrę na nieskuteczne rządy. Tekst Fredry daje jednak szereg innych możliwości odczytania, a interpretacja Macieja Podstawnego wykorzystuje jakże aktualne dzisiaj problemy tożsamości płciowej. Reżyser czyni centrum przedstawienia zmianę kostiumu, który zarówno wśród mężczyzn, jak i kobiet powoduje spore zamieszanie. Przedstawia sterroryzowanych, poddanych przemocy mężczyzn w sukienkach, którzy stopniowo rozsmakowują się w swym nowym położeniu, i kobiety w męskim przebraniu, które starają się sprostać swej nowej roli. Reżyser wykorzystuje wszystkie atuty, jakie stwarza schemat farsy; poddaje próbie zarówno język, jak i anegdotę tej komedii, sprawdzając ich nośność i aktualność.\nKolejna premiera – 22 października – to "Piotruś Pan" w opracowaniu i reżyserii Michała Derlatki. Scenariusz przedstawienia oparty jest na znanej książce Jamesa Matthew Barriego, której akcja rozgrywa się w krainie dziecięcej szczęśliwości – Nibylandii. Kaliska premiera przypada dokładnie w sto lat od wydania ostatecznej wersji powieści. Inscenizacja Michała Derlatki, która wprawia w ruch urządzenia techniczne sceny i ma wiele efektów świetlnych, jest dobrą okazją do inauguracji Dużej Sceny po jej modernizacji.\nNa początku grudnia 2011 do repertuaru TWB wejdzie "Napis" – głośna francuska sztuka współczesnego autora, Geralda Sibleyrasa, o którym prasa paryska pisała, że jest dramatopisarzem, „na którego można liczyć i z którym trzeba będzie się liczyć! Jest młody, ma pomysły, talent i styl. […] to pełen werwy, władający ostrym piórem i poczuciem humoru żartowniś. [...] Wpada w szał na widok głupoty ludzkiej, która niesie ze sobą stereotypy i tak zwane «prawdy niepodważalne», poznawane podczas lektury kolorowych pisemek”. Napis wyreżyseruje na Scenie Kameralnej Norbert Rakowski. Ponadto w styczniu odbędzie się premiera znanej sztuki bułgarskiego pisarza Christo Bojczewa Orkiestra „Titanic”, którą wyreżyseruje stale współpracujący z kaliskim teatrem Rudolf Zioło.\nNatomiast na wiosnę 2012 planowana jest realizacja projektu Pawła Passiniego opartego na tragediach antycznych. Plan współpracy z Pawłem Passinim pojawił się podczas ostatnich Kaliskich Spotkań Teatralnych, na których zaprezentował on "Turandot". Przedstawienie to, wyróżnione nagrodą aktorską dla Katarzyny Tadeusz podczas 51. KST, zostało także pokazane podczas The Edinburgh Festival Fringe, gdzie otrzymało nagrodę „Total Theatre Award”. Przedstawienie realizowane na kaliskiej scenie powstanie we współpracy z wrocławskim Instytutem Grotowskiego i z pewnością będzie to atrakcyjna oferta dla młodych widzów, gdyż Passini sięga po niekonwencjonalne środki wyrazu i tworzy zaskakujące świeżością rozwiązań sytuacje sceniczne.\nSpośród przedstawień wcześniejszych w repertuarze TWB w bieżącym sezonie pozostaną dwa widowiska dla najmłodszych widzów – "Pszczółka Majka" i "Marianna i smoki", które są wykonywane w planie lalek i planie aktorskim. Oba te przedstawienia odznaczają się przystępną formą opowieści, są atrakcyjne plastycznie – operują barwnymi lalkami i ciekawą scenografią, zaś dynamikę akcji scenicznej podnoszą wplecione w nią piosenki.\nPonadto z przedstawień, które miały premiery w minionych sezonach, w repertuarze pozostaje "Mój Nestroy" Petera Turriniego w reżyserii Rudolfa Zioło z Tomaszem Kotem w roli tytułowej, Szklana menażeria Tenneesse Williamsa w reżyserii Jacka Jabrzyka, widowisko muzyczne w reżyserii Wojciecha Kościelniaka Summertime oraz Tartuffe Moliera, obecny na naszej scenie od 2008. Ofertę repertuarową dopełniają dwie świetne komedie – "Mayday" i "Szalone nożyczki".


Nowa część, w części gotowa\nwtorek, 17, wrzesień 2019 12:57\nPo niemal czterech latach budowy, 27 marca 2013 roku, tuż przed Świętami Wielkiej Nocy udało się uzyskać pozwolenie na użytkowanie części nowego skrzydła, stanowiącego rozbudowę hospicjum Dom Opatrzności Bożej przy ul. Sobieskiego 1 w Białymstoku.\nTym samym we wtorek, 2 kwietnia pierwsi pacjenci zaczęli zajmować nową część. Są tu 22 nowe miejsca. Na początku "przeniesione" zostały osoby z placówki przy ul. Świętojańskiej. Następnie będą przyjmowani chorzy oczekujący w kolejce.\n- Wszystko jest według standardów. Mamy to, czego się wymaga w tej chwili. Najważniejsze, że każdy metr kwadratowy powstał za pieniądze dużo mniejsze niż u deweloperów. Wykonawcy z nas nie zdarli skóry, wiele materiałów budowlanych było sprzedawanych bez wielkiej marży. W zbiórki zaangażowało się tak wiele ludzi, było tyle specjalnych akcji. Do tego darowizny z 1% . A więc cieszmy się z tego wszyscy, to nasze wspólne dzieło, nie tylko lekarzy i wolontariuszy, ale wielu mieszkańców. Nie jesteśmy w stanie podziękować każdemu z osobna, więc teraz dziękujemy za każdą złotówkę i zapewniamy, że trafiła w to właśnie miejsce - mówi Jan Kondzior, wiceprezes Towarzystwa Przyjaciół Chorych "Hospicjum".\nTrzeba pamiętać, że mimo radości, budowa wciąż nie jest skończona. Oddanie do użytku całości wymaga jeszcze pracy i pieniędzy. Dlatego nadal prosimy o przekazywanie nam 1% podatku. Za wszelkie darowizny - serdecznie dziękujemy.