W Bydgoszczy powrót do tradycji. Nowi gracze w Chemiku – Czas Siatkówki\n11 czerwca 2018 olgakrol\nW Bydgoszczy powrót do tradycji. Nowi gracze w Chemiku\nDrużyna z Bydgoszczy, by utrzymać się w PlusLidze po sezonie 2017/2018, musiała rozgrywać mecze barażowe z AZS-em Częstochowa. Drużyna trenera Jakuba Bednaruka po wygranych spotkaniach zapewniła sobie miejsce w PlusLidze, ale wystąpi w niej już pod nową nazwą – Chemik Bydgoszcz i w znacząco odmienionym składzie.\nKlub z Bydgoszczy w ostatnich latach nie notował dobrych wyników, a po zakończeniu minionych rozgrywek był już o krok od spadku z ekstraklasy. Podopieczni trenera Jakuba Bednaruka uratowali jednak los siatkówki w Bydgoszczy, pokonując w meczach barażowych AZS Częstochowę. Od nadchodzącego sezonu drużyna będzie występować pod nową-starą nazwą, Chemik Bydgoszcz, co ma nawiązywać do siedemdziesięcioletniej tradycji klubu. W zespole zajdzie również wiele zmian kadrowych, by zapewnić sobie bezpieczne utrzymanie w PlusLidze. Bydgoszczanie maja już skompletowaną większość składu, w którym znajdzie się sporo nowych twarzy.\nDo zespołu dołączy były gracz Jastrzębskiego Węgla, Raphael „Vinhedo” Margarido, doświadczony rozgrywający, który na swoim koncie ma grę w wielu klubach. Siatkarz występował w najlepszych drużynach ligi brazylijskiej, m.in w Sadzie Cruzeiro i Sesi Sao Paulo. Vinhedo jest wielokrotnym medalistą Mistrzostw Brazylii oraz Portugalii, zdobył również złoto i srebro Klubowych Mistrzostw Świata. W 2011 roku został wybrany najlepszym rozgrywającym Pucharu Panamerykańskkiego. Vinhedo reprezentował Brazylię we wielu rozgrywkach młodzieżowych, a ostatnie dwa lata grał dla Benfica Lizbona.\nNa zmianę klubu zdecydował się białoruski środkowy Maksim Marozau, który ostatni rok spędził w Dafi Społem Kielce. Siatkarz w latach 2007-2014 występował w rosyjskiej Superlidze, gdzie grał dla Szachtara Soligorsk, zdobywając z nim dwa złote i dwa srebrne medale. Teraz siatkarz postanowił spróbować swoich sił w Bydgoszczy.\nDo Polski po rocznym pobycie we Włoszech wraca Bartłomiej Lipiński, który w minionym sezonie reprezentował barwy Pallavolo Azzurra Alessano występującego w Serie A2. Siatkarz grał w Metrze Warszawa, skąd przeniósł się do SMS-u Spała. Następnie spędził dwa sezony w plusligowych zespołach (AZS Częstochowa i BBTS Bielsko Biała). Ma na swoim koncie medale Mistrzostw Polski Juniorów i Kadetów oraz te wywalczone w Młodej Lidze (m.in. złoto w 2014r.).\nSwoich sił na plusligowych parkietach będzie próbował Mateusz Witek, który do tej pory występował w Młodej Lidze w barwach Politechniki Warszawskiej. Atakujący ma już na swoim koncie srebrny medal Mistrzostw Polski Juniorów z Metrem Warszawa oraz nagrodę indywidualną dla najlepszego atakującego turnieju.\nSkład Chemika Bydgoszcz na sezon 2018/2019:\nRzym Major Series\nPrevious Jan Fornal przyjmującym MKS-u Będzin\nNext Ryley Barnes przenosi się z Rosji do Włoch


Claudia Schiffer - piękno po czterdziestce - Dziennik.pl\n26 sierpnia 2011, 11:42 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nJej twarz pojawiła się na ponad 700 okładkach najważniejszych magazynów o modzie. Uznawana jest - obok Lindy Evangelisty i Naomi Campbell - za jedną z trzech największych modelek wszech czasów. W latach 90. były one określane mianem "wielkiego tercetu". Schiffer była też natchnieniem Karla Lagerfelda i dumą Niemców, dla których przez długi czas nie istniała żadna inna modelka na świecie.\nClaudia Schiffer i Karl Lagerfeld poznali się jeszcze w latach 80. Oboje pochodzą z Niemiec i zdaniem projektanta "żadna inna modelka z tego kraju nie zasługuje na sukces". A zaczął się on w 1987 roku, kiedy 17-letnia blondynka zadebiutowała na wybiegu. Ostatni raz wystąpiła na nim podczas tygodnia mody w Mediolanie w 2009 roku. Nasza bohaterka miała 39 lat.\nMiędzy tymi dwoma datami Claudia Schiffer wystąpiła w trudnej do policzenia liczbie kampanii, pokazów i wydarzeń modowych. Reklamowała m.in. takie domy mody, jak: Chanel (uznawana za najważniejszą modelkę w historii tego domu mody, reklamowała perfumy Allure), Versace, Ebel oraz produkty L'Oreala, Revlonu (razem z Heleną Christensen) czy Pepsi. W reklamach domu mody Versace wystąpiła razem z Christy Turlington, Cindy Crawford, Stephanie Seymour i Nadją Auermann. Ponadto brała udział w pokazach m.in.: Chanel, Dolce & Gabbana, Versace, Ralph Lauren i Dior.\nPoza tym wystąpiła także w kilku filmach, m.in: "To właśnie miłość" i "Pret-a-Porter", gdzie grała samą siebie. W 2000 roku została ambasadorem dobrej woli ONZ, a od jakiegoś czasu z powodzeniem zajmuje się projektowaniem mody.\nSchiffer długo była partnerką znanego iluzjonisty Davida Copperfielda. W połowie lat 90. zaręczona była z księciem Albertem z Monako, synem amerykańskiej aktorki Grace Kelly i księcia Rainiera. Byli najczęściej fotografowaną parą tamtego okresu. Rozstali się jednak przed planowanym ślubem. Podobno powodem tego było zbytnie podobieństwo Claudii do matki Alberta, Grace, z którym nie mógł się pogodzić książę Rainier. Modelka zbytnio przypominała mu zmarłą tragicznie żonę. Od 25 maja 2002 roku jest żoną Matthew Vaughna, z którym ma syna Caspara Matthew i dwie córki : Clementine i Cosimę.\n"Nigdy nie zdecyduję się na operację plastyczną, obawiałabym się skutków ubocznych, jakie mogłyby ujawnić się po jakimś czasie. Starzenie się jest częścią życia i każdy powinien pogodzić się z faktem, że w tym czasie wygląd się zmienia" - deklaruje modelka.\nRalph Lauren książę Albert David Copperfield operacje plastyczne tydzień mody Dior Dolce & Gabbana Claudia Schiffer Cindy Crawford Karl Lagerfeld Grace Kelly Chanel Linda Evangelista Naomi Campbell wygląd Versace Fashion Week\nPiekna,madra,ambitna kobieta ma meza,dzieci i normalny,rodzinny dom.Wystarczy popularnosci i pieniedzy.Czego wiecej potrzeba do szczescia???


Szamba betonowe - Producent szamb betonowych Słomniki.\nProducent szamb betonowych i zbiorników betonowych na szambo, gnojowice i deszczówkę Słomniki. Solidne zbiorniki betonowe na szambo, gnojowice i deszczówkę z atestem, aprobatą techniczną i gwarancją. Zapytaj o cennik na szamba betonowe, zbiorniki betonowe na gnojowice lub deszczówkę z montażem i transportem do miasta Słomniki i okolic\nUprzejmie zapraszamy do zapoznania się z opisującą nas ofertą szamb betonowych, które są należyte, wysokiej klasy, a co najważniejsze - bezpieczne. Ich wysoka jakość jest potwierdzona atestami i certyfikatami - to naturalnie dzięki czemu każdy nasz konsument może posiadać pełne przekonanie, że dostaje do użytku towar perfekcyjne z możliwych, na którym może polegać oraz z jakiego będzie korzystać przez wiele lat.\nCo znacznie więcej, zadbaliśmy o naprawdę gigantyczny wybór wymiarów i pojemności - aby każdy mógł odszukać perfekcyjne szambo betonowe z atestem w opisującej nas ofercie. Wolno w nich swobodnie przechowywać od ścieków komunalnych, przez deszczówkę - po gnojownicę.\nCo więcej przykładamy ogromną wagę do tego, z jakich materiałów korzystamy tworząc nasze poprawne pojemniki. Niezmiennie jest to wysokiego gatunku żelbeton klasy B-25. Ażeby jego moc i solidność były na jeszcze wyższym poziomie każdorazowo jest hartowany dodatkiem chemii budowniczej, w efekcie czego powstaje produkt, który zawsze staje na wysokości zadania. By dojść do perfekcji w tworzeniu żelbetonowych szamb niezmiennie też wykonujemy dla nich należyte oraz niezawodne zbrojenia, a wzbogacenie ich dodatkową masą izolbet asfaltowo-kauczkową to dodatkowe zabezpieczenia, a poza tym zapewnienie iż produkty te będą się cechować jeszcze większą odpornością na działanie czynników zewnętrznych.\nWolno uwierzyć nam oraz stworzonym przez nas towarom, bowiem posiadamy kilkanaście lat w tej niszy, a fakt że do tej pory nie odnotowaliśmy żadnych reklamacji naszych szamb betonowych jest pewno najlepszą możliwą reklamą. Gorąco zapraszamy do skorzystania z należącej do nas usługi Klientów indywidualnych, jak oraz firmowych z całej Polski!


Historia: Kalendarium Legii (13 listopada): Ostatni mecz „Ino” w barwach Legii - Legia Warszawa\n2020-11-13 | 09:00:00\nHistoria: Kalendarium Legii (13 listopada): Ostatni mecz „Ino” w barwach Legii\nCodziennie na Legia.com - w Kalendarium Legii - przypominać Wam będziemy istotne wydarzenia ze 104-letniej historii klubu z Łazienkowskiej przypadające na dany dzień. W listopadowym spotkaniu Legii z Wisłą Kraków w sezonie 1999/2000, Piotr Mosór po raz ostatni założył koszulkę z „eLką” na piersi. Obrońca ten grał przy Łazienkowskiej przez pięć sezonów, w 153 spotkaniach 12 razy wpisując się na listę strzelców. Jak to z góralami bywa, był niezwykle ambitnym, ale lubiącym chodzić swoimi drogami zawodnikiem.\nFot. Włodzimierz Sierakowski, Eugeniusz Warmiński/Archiwum Legii\nPiotr Mosór urodził się 28 marca 1974 roku w Makowie Podhalańskim. Piłkarską karierę rozpoczynał w klubie Garbarz Zembrzyce, następnie bronił barw takich klubów jak: GKS Katowice, Ruch Chorzów, Legia Warszawa, Lechia/Olimpia Gdańsk, ponownie Legia, Widzew Łódź, Pogoń Szczecin, Amica Wronki, Wisła Płock, Widzew, Ruch, Świt Nowy Dwór Mazowiecki i Mazur Karczew.\nSwój debiut w najwyższej klasie rozgrywkowej zaliczył 2 maja 1992 roku jako zawodnik Niebieskich – w meczu z Zawiszą Bydgoszcz. Na Łazienkowską trafił latem 1994 roku, tuż po zdobyciu przez Legię dubletu w sezonie 1993/1994. W drużynie Pawła Janasa zadebiutował 24 lipca 1994 roku – w spotkaniu z ŁKS przy Łazienkowskiej (o Superpuchar Polski). Ogółem w Legii przez pięć sezonów rozegrał 153 spotkania i strzelił 12 goli. W swoim pierwszym sezonie zdobył z drużyną mistrzostwo i krajowy puchar (później jeszcze był zdobywcą Pucharu Polski w 1997 roku).\n„Ino” - bp taki pseudonim Piotr Mosór nosił w Legii - był także uczestnikiem Ligi Mistrzów UEFA w sezonie 1995/1996, chociaż rozegrał jedynie 25 minut w wyjazdowym meczu z mistrzem Anglii Blackburn Rovers. Był piłkarzem walecznym, ambitnym i niezwykle zadziornym. Jego prawdziwie góralski charakter powodował, że był też niezwykle uparty i miał swoje zdanie, co nie zawsze podobało się trenerom i kolegom z drużyny. Ale cenili go za to kibice. Po rozpadzie ekipy z Ligi Mistrzów Mosór pozostał w Warszawie i ponownie był w drużynie jedną z wiodących postaci. Ostatnie spotkanie rozegrał 7 listopada 1999 roku (z Wisłą Kraków).\nKarierę zakończył w roku 2007 jako piłkarz Mazura Karczew, po czym rozpoczął pracę szkoleniowca. W sezonie 2007/2008 był trenerem Hutnika Warszawa, w sezonie 2009/2010 Świtu Nowy Dwór Mazowiecki oraz juniorskiej drużyny Unia Warszawa. W reprezentacji Polski zagrał jedynie w drużynach młodzieżowych oraz Kadrze B.\n13 listopada 1960 roku piłkarz Legii Lucjan Brychczy rozegrał pierwszy mecz w roli kapitana reprezentacji Polski – w przegranym 1:4 spotkaniu z Węgrami w Budapeszcie. Z kolei 13 listopada 1966 roku – w bezbramkowym meczu z Zawiszą Bydgoszcz – debiut w barwach Legii zaliczył Robert Gadocha.


Licznik odwiedzin: 479105\nUwaga: Już po 30 dniach zwłoki z płatnością trafisz do rejestru dłużników\nNowe przepisy obowiązują od 13 listopada.\nZamiast 60 dni opóźnienia wystarczy 30 dni zwłoki w spłacie rachunku czy faktury, aby trafić do rejestru dłużników. Jeśli jednak wpis będzie nieprawidłowy, dłużnik może zgłosić sprzeciw zarówno do wierzyciela jak i BIG-u. Nowe przepisy ograniczają możliwości wpisywania do rejestrów długów starszych niż 10 lat – to trzy z wielu ważnych zmian, które zaczną obowiązywać od 13 listopada 2017r. w Biurach Informacji Gospodarczej.\nDłużnika można zgłosić do BIG po 30 dniach\nWprowadzone w ramach „Pakietu wierzycielskiego” modyfikacje działania Biur Informacji Gospodarczej zajmujących się zbieraniem i udostępnianiem danych o niepłacących konsumentach i firmach wchodzą w życie 13 listopada.\n„Najbardziej kluczową zmianą dla wierzycieli jak i dłużników wydawałoby się skrócenie okresu po jakim można zgłosić dłużnika do BIG. Od 13 listopada wierzyciel może to bowiem zrobić już po 30 dniach od terminu zapłaty zamiast po 60. Ale wśród firm, które już korzystają ze sprawdzania konsumentów i kontrahentów w BIG InfoMonitor, a także wpisują tu swoich dłużników, najwięcej pozytywnych opinii usłyszeliśmy na temat możliwości uzyskania szerszego zakresu informacji w raportach BIG o sprawdzanym przedsiębiorstwie m.in. ze względu na dostęp do nowych źródeł informacji, jaki dzięki nowelizacji ustawy dostały BIG-i” – zauważa Sławomir Grzelczak, prezes BIG InfoMonitor.\nNowelizacja spowoduje poprawę bezpieczeństwa obrotu gospodarczego i uszczelnianie rynku wymiany informacji gospodarczych. Nie ma też wątpliwości, że przyczyni się do wzrostu zainteresowania usługami BIG-ów i przełoży się na zwiększenie liczby ujawnianych dłużników.\nKonsekwencje bycia na liście BIG\nW rejestrze BIG widnieje obecnie ponad 2,2 mln dłużników. Kwota zaległości, na tej swoistej tablicy ogłoszeń, przekroczyła właśnie 37 mld zł. Dłużnicy którzy tu trafią powinni wiedzieć, że obecność w bazie BIG ma swoje konsekwencje:\npowoduje ograniczony dostęp do kredytów,\nmoże stanąć na przeszkodzie w podpisaniu umowy z kontrahentem\nmoże uniemożliwić podpisanie innych umów długoterminowych z odroczonym terminem płatności jak choćby abonament na telefon, internet czy telewizję.


Carrer Sant Roc, 19, 46770 Xeraco, Valencia - Pod Słońcem Hiszpanii\nHomeNowe mieszkania w miejscowości Xeraco niedaleko uroczej plaży\nXeraco, Valencia 46770 , Hiszpania\nMiejscowość Xeraco znajduje się zaledwie 3 km\nod morza i pięknych piaszczystych plaż.\nPosiada wszystkie potrzebne wygody: sklepy, bary, restauracje, centrum zdrowia, centrum sportowe\nz basenem. W miejscowości jest stacja pociągu, dzięki temu można się wybrać na wycieczkę do Walencji. Podróż trwa godzinę i kosztuje około 9 euro w dwie strony.\nA mieszkanie znajduje się w drugiej linii głównej alei miasteczka. Jest nowe i gotowe do zamieszkania! Składa się z salonu z jadalnią, niezależnej kuchni, 3 sypialni, 2 łazienek oraz tarasu.


Hertz, wieloletni lider na rynku wypożyczalni samochodów w Stanach Zjednoczonych, wprowadza możliwość wypożyczenia samochodu na godziny. Jest to odpowiedź na dynamicznie rozwijającą się ofertę Zipcar, firmy skupionej na wynajmie godzinowym w dużych aglomeracjach.\nZipcar nie jest wypożyczalnią samochodów w tradycyjnym rozumieniu. Na stronie internetowej firmy ich podstawowa działalność jest przedstawiana jako współdzielenie samochodów, a przedstawiciele przedsiębiorstwa podkreślają, że misją Zipcar jest zmiana sposobu myślenia ludzi o transporcie oraz zmniejszenie liczby aut w użytku na drogach. Wypożyczanie samochodu na godziny ma pozwolić na oszczędności związane z kosztami posiadania auta oraz lepsze wykorzystanie ograniczonej w dużych miastach przestrzeni parkingowej.\nI właśnie na dużych miastach oraz młodych odbiorcach przez 12 lat swojej działalności Zipcar skupiło swoją uwagę. Duży nacisk na dotarcie z ofertą do studentów, budowa bazy wygodnych lokalizacji w największych aglomeracjach Ameryki oraz system rezerwacji za pośrednictwem internetu, który umożliwia pominięcie standardowego wypełniania kilkustronnicowej umowy, to główne elementy konsekwentnie prowadzonej strategii. W ostatnich latach zaczęła ona przynosić pozytywne efekty. W 2011 r. liczba członków społeczności Zipcar, która regularnie korzysta z oferty i płaci roczny abonament urosła do 500 000 kierowców.\nNic dziwnego, że dynamicznie rozwijającą niszą mocniej zainteresował się lider rynku wynajmu samochodowego, czyli Hertz. Po wcześniejszych próbach unowocześnienia systemu rezerwacji, Hertz uruchamia usługę Hertz On Demand, która ma być skierowana do osób zainteresowanych kilkugodzinnym wypożyczeniem samochodu. Dzięki przeniesieniu dużej części procesu do internetu i wykorzystaniu aplikacji na smartphone’y, wypożyczenie ma być dużo prostsze. Dodatkowym atutem giganta jest bardzo rozbudowana flota, która systematycznie będzie włączana do nowej oferty.\nCzy Goliat rynku wynajmu będzie umiał przeciągnąć na swoją stronę użytkowników, którzy doceniają prostotę oferty Zipcara? Czy w ślady Hertza pójdą też inni gracze rynku? Te pytania na razie pozostają nierozstrzygnięte, ale coraz mocniej zyskują na znaczeniu. Według analityków rynek wynajmu godzinowego jest już warto ponad 1,5 mld dolarów i będzie rósł w najbliższych latach bardzo dynamicznie.


baseny stelażowe - idealne dla twojego ogrodu - Baseny ogrodowe\nDom > Baseny stelażowe\nZnaleziono 187 szt. produktów\n478x124cm Intex 26382...\n366x76cm Bestway 56416...\nIdealny basen dla całej rodziny - wspierany przez silne,trwałe ramy stalowe, które są malowane proszkowo dlauzyskania odporności na rdzę i pięknego wyglądu.SUPER-TOUGH ™ - potrójnie laminowane boczne ściany sąwzmocnione dookoła taśmą, aby solidnie utrzymać nogistelażu na miejscu. Łatwy w montażu i zaprojektowany do długoletniej rodzinnej rozrywki!\nBasen Bestway o wymiarach 549x274x122 cm stelażowy, prostokątny Power Steel Rectangular\nIdealny basen dla całej rodziny - wspierany przez silne,trwałe ramy stalowe, które są malowane proszkowo dla uzyskania odporności na rdzę i pięknego wyglądu.Super-tough ™ - potrójnie laminowane boczne ściany są wzmocnione dookoła taśmą, aby solidnie utrzymać nogi stelażu na miejscu . Łatwy w montażu i zaprojektowany do długoletniej rodzinnej rozrywki!\nNowy basen stelażowy firmy Bestawy model 56466\nBasen prostokątny Bestway model 56471 stelażowy wymiar 671x366x132cm\nBasen Bestway model 56475 rozmiar 732x366x132cm stelażowy, prostokąt\n427x84cm Bestway 56598...\nOgrodowy basen stelażowy Bestway model 56457\nBasen stelażowy, prostokątny firmy Bestway model 56411 wymiar basenu 300x201x66 cm\nPokazuje 37 - 54 z 187 pozycji


J.A. Olędzki: Azjatyckie zbrojenia | Centrum Studiów Polska-Azja\nJ.A. Olędzki: Azjatyckie zbrojenia\n23 kwietnia 2015 17:34 / przez CSPA\nRosnący poziom zamożności kluczowych graczy kontynentu azjatyckiego przejawia się nie tylko we wzroście inwestycji, zamożności społeczeństw czy PKB, ale również we wzroście zaawansowania technologicznego i potencjału narodowych sił zbrojnych. Jak wskazują dane statystyczne Banku Światowego i Sztokholmskiego Międzynarodowego Instytutu Badań nad Pokojem (Stockholm International Peace Research Institute, SIPRI), zjawisko to jest szczególnie wyraźnie obserwowalne w Azji. Wśród czołowej piętnastki państw wydających największe kwoty na zbrojenia znalazło się sześć państw z Azji – Chiny (2.), Arabia Saudyjska (4.), Japonia (8.), Indie (9.), Korea Południowa (10.) i Zjednoczone Emiraty Arabskie (15.). Jeśli do tej grupy zaliczyć też dwa państwa „euroazjatyckie”, Rosję (3.) i Turcję (14.), kontynent azjatycki definitywnie staje się liderem w dziedzinie wydatków na zbrojenia.\nNależy tu nadmienić, że obok poziomu wydatków na zbrojenia bardzo istotnym wskaźnikiem jest wielkość importu i eksportu narodowego w tym sektorze. Zdecydowanym liderem w wydatkach i eksporcie są Stany Zjednoczone, które planują przeznaczyć na sektor militarny 585 mld USD w 2015 r., a ich udział w eksporcie w latach 2009-2013 kształtował się na poziomie 29% całkowitego obrotu produktami militarnymi na świecie. Nieznacznie mniejszy, bo 27%, udział ma Rosja (2.), dla której sektor zbrojeniowy obok energetycznego generuje lwią część dochodów budżetowych. Z kolei Chiny (4.), które z roku na rok zwiększają wydatki na zbrojenia i obecnie są na drugim miejscu w tej kategorii (141,45 mld USD), mają tylko 6% udział w obrocie bronią. Spośród pozostałych azjatyckich państw, które znalazły się na liście „piętnastki” tylko Korea Południowa (13.) jest wartym odnotowania eksporterem, z udziałem około 1%.\nStruktura eksporterów w zestawieniu z państwami wydającymi najwięcej na zbrojenia pozwala na łatwą identyfikacje największych importerów, wśród których niekwestionowanym liderem są Indie z udziałem 14%. Drugie miejsce zajmują Chiny (5%), a następnie Pakistan (5%), ZEA (4%) i Arabia Saudyjska (4%). W pierwszej dziesiątce importerów znalazły się jeszcze dwa azjatyckie państwa – Korea Południowa (8.) i Singapur (9.) z udziałami odpowiednio 4% i 3%.\nRosnące wydatki na zbrojenia w Azji są efektem dwóch czynników. Pierwszym jest zwiększająca się (lub już wysoka) zamożność państw, a drugim wzrost napięć na tle etnicznym, religijnym i politycznym. Azja kontynentalna od dziesięcioleci pozostaje jednym z najbardziej zapalnych punktów na globie, przy czym regionalne konflikty znajdują swoje odbicie w kondycji całej gospodarki światowej. Oprócz tradycyjnego już konfliktu izraelsko-palestyńskiego, coraz większy niepokój budzi agresywny rozwój samozwańczego Państwa Islamskiego (PI) – kalifatu utworzonego na znacznych obszarach Syrii i części Iraku. Wobec osłabionej wojną domową Syrii i zdestabilizowanego przez amerykańską interwencję Iraku, plany kalifatu stają się realnym zagrożeniem agresją dla innych państw islamskich w regionie. Trudno się więc dziwić, że zamożne kraje arabskie, jak Arabia Saudyjska czy Zjednoczone Emiraty Arabskie, zaczęły realizację intensywnego programu zbrojeń. W dodatku nie bardzo mogą one już liczyć na aktywną pomoc ze strony Stanów Zjednoczonych na skutek znaczącego spadku zdolności finansowej Waszyngtonu do projekcji siły (koszty wojen w latach 2001-2014 w Afganistanie i w Iraku są szacowane a 3,374 bln USD), ale też i zapewne po części w wyniku realizowania polityki niskich cen na surowce energetyczne, co miało uderzyć w opłacalność amerykańskich inwestycji w gaz łupkowy. Azja nie może również liczyć na wsparcie militarne Unii Europejskiej, która nie tylko nie jest zdolna do projekcji siły, ale nawet do podjęcia decyzji w kwestii przyjęcia wspólnej strategii postępowania wobec konfliktów w Europie.\nNieco inne są przyczyny zbrojeń realizowanych przez Chiny i Indie. Przez lata rosnącej potędze gospodarczej Państwa Środka towarzyszył proporcjonalny udział wydatków w sektorze militarnym, który kształtował się na średniorocznym poziomi 2,1% (najwyższy był w latach 1989-90 i w roku 1992 – 2,5%, najniższy w roku 1997 – 1,6%). Polityka Chin wobec konfliktów, które nie dotyczą ich bezpośrednio, jest neutralna i stanowi realizację jednego z elementów „strategii 28 chińskich znaków” Deng Xiapinga – trzymania się poza awangardą polityczną świata (pozostawania w ukryciu). Pekin nie angażuje się więc po żadnej ze stron, ograniczając zaangażowanie do udzielania pomocy humanitarnej lub inwestycji wspierających rozwój gospodarczy. Chiny zresztą oficjalnie potwierdzają, że nie mają zamiaru podejmowania rywalizacji ze Stanami Zjednoczonymi o prymat na arenie militarnej. Postawa chińskich władz wynika z pragmatyzmu, zdają sobie bowiem sprawę, że zniwelowanie przepaści technologicznej i w potencjałach obu armii wymagałoby dziesiątek lat inwestycji, co najmniej kilkakrotnie przekraczających nakłady amerykańskie. Pekin nie ma zresztą takich ambicji ani potrzeby, bowiem w przeciwieństwie do Waszyngtonu nie zamierza pełnić roli światowego „żandarma”. Niemniej, każde państwo stające się mocarstwem musi zadbać o odpowiedni poziom „siły odstraszającej” i to jest właśnie główny cel chińskich inwestycji w zbrojenia. Należy też zwrócić uwagę, że Chiny są również eksporterem broni, przy czym coraz częściej występują w roli dostawców broni wysoko zaawansowanej technologicznie. Przykładem jest choćby wygrany przetarg na dostawę rakiet ziemia-powietrze dalekiego zasięgu HQ-9 do Turcji, spodziewany kontrakt na dostawę dronów Rainbow No. 4 do Pakistanu i potwierdzona przez rząd Pakistanu dostawa 8 łodzi podwodnych Typ 041, a także rozwijana współpraca z tym państwem w zakresie konstrukcji samolotów myśliwskich JF-17.\nZbroją się również Indie, których wydatki na sektor militarny wyniosą w roku budżetowym 2015-16 40 mld USD, co oznacza wzrost o 11% rok do roku. Indyjskie inwestycje są odpowiedzią na zbrojenia chińskie, ale też wynikają z potrzeby wzmocnienia „siły odstraszającej” i realizacji strategii uczynienia z Oceanu Indyjskiego odpowiednika rzymskiego Mare Nostrum. Podobnie jak w przypadku Chin w inwestycjach indyjskich widoczna jest zmiana jakościowa – coraz większą uwagę przywiązuje się do rozwijania wojskowych technologii high-tech. Przez cały okres zimnej wojny i w latach 90. głównym dostawcą zaawansowanego uzbrojenia i nowoczesnych technologii pozostawała Rosja. Jednak sytuacja zdaje się coraz szybciej zmieniać, bowiem Indie są obiektem coraz silniejszego zainteresowania ze strony Francji, Stanów Zjednoczonych czy Izraela. Nie oznacza to jednak, że Rosja przestała być głównym partnerem w dziedzinie realizacji wspólnych projektów zbrojeniowych, które mają dla indyjskiej armii znaczenie priorytetowe. Jednym z elementów tej współpracy ma być kooperacja przy produkcji lekkich helikopterów wielozadaniowych Kamow 226, wspólne prace nad myśliwcem piątej generacji oraz samolotem transportowym o maksymalnym udźwigu 65 ton, który ma zastąpić wysłużone Bae 748 i An-26. Owocami tej kooperacji jest też Bhishma – indyjska wersja rosyjskiego czołgu ciężkiego T-90 i BrahMos – najszybsza na świcie naddźwiękowa rakieta krótkiego zasięgu, osiągająca prędkość do 3 Macha. Ważnym elementem współpracy jest też myśliwiec Su-30 MKI (Flanker-H), który powstał w kooperacji biur projektowych rosyjskiego Suchoja i indyjskiego Hindustana.\nWe współpracy z Rosją Indie realizują Zintegrowany Program Rozwoju Rakiet Kierowanych, w ramach którego powstało 5 modeli pocisków, w tym Prithvi-II zdolnego do przenoszenia 500-kilogramowych głowic nuklearnych i jego morska wersja Dhanush. Rosja nie jest jednak wyłącznym kooperantem w dziedzinie zaawansowanych technologii rakietowych, bowiem w lutym 2015 r. indyjska Kalyani Group i izraelaska Rafael Advanced Defence Systems utworzyły spółkę joint-venture, w której strona indyjska ma 51% udziałów. Celem działania firmy jest rozwijanie technologii rakietowych, zdalnych systemów bojowych i zaawansowanych rozwiązań w dziedzinie uzbrojenia.\nDynamikę indyjskich inwestycji w sektorze zbrojeniowym potwierdza wart 20 mld USD (początkowo było to 12 mld USD) kontrakt, jaki zawarł rząd tego kraju z francuską firmą Dassault Aviation Company na dostawę 126 nowoczesnych myśliwców Rafale. Faktem jest, że ta gigantyczna transakcja wciąż nie jest zatwierdzona do realizacji, pomimo zwycięstwa francuskiej firmy w przetargu. Ciągnący się od 2010 r. proces dopinania kontraktu opóźnia się głównie z winy wahających się władz Indii, które dążą do zawarcia w kontrakcie klauzuli o przeniesieniu części produkcji wraz z technologiami na teren Indii, na co z kolei nie chce przystać strona francuska. Warto dodać, że zwycięstwo Rafale mocno dotknęło Kreml, który uważał swoje wystawione do przetargu Su-30s za tańsze i „odpowiednie”. Indie tradycyjnie są mocno powiązane z francuskim przemysłem zbrojeniowym, który stanowi największą konkurencję dla rosyjskiego. Przykładem francusko-indyjskiej współpracy jest program budowy 75 okrętów podwodnych klasy Skorpena, trudnych do wykrycia dla sonarów, z których pierwszy został wodowany w kwietniu 2015 r., a jego wejście do służby jest planowane na rok 2016. Pięć kolejnych jednostek ma być oddanych do służby do 2020 r., a wartość kontraktu, który realizuje francuska firma DCNS jest szacowana na 4,6 mld USD.\nRosnąca potęga militarna Indii jest sygnałem do podjęcia podobnych działań przez Pakistan. Permanentny spór o Kaszmir uniemożliwia każdemu z państw bezkonfliktową koegzystencję, i to pomimo wspólnego zaangażowania w Szanghajskiej Organizacji Współpracy czy obecnie w Azjatyckim Banku Inwestycji Infrastrukturalnych. Dysproporcje w rozwoju gospodarczym nie pozwalają Pakistanowi na dotrzymanie Indiom kroku w dynamice zbrojeń, ale dzięki chińskiej pomocy Islamabad przyspieszył modernizację swojej armii. Oprócz wspomnianego wartego 5 mld USD kontraktu z Chinami na dostawę 8 okrętów podwodnych, do gry o pakistańskie zbrojenia włączyły się też Stany Zjednoczone, których relacje z Islamabadem w ostatnich latach bardzo się ochłodziły. Amerykański Departament Stanu zatwierdził sprzedaż broni do tego państwa na łączna kwotę 962 mln USD. Głównymi przedmiotami transakcji jest 15 helikopterów szturmowych AH-1Z Viper i 1000 rakiet Hellfire II, które mają być użyte w celu wzmacniania operacji antyterrorystycznych na terytorium Pakistanu. Dodatkową motywacją do inwestycji w sferę militarną jest dla Pakistanu bezpośrednie zagrożenie z sąsiedniego niestabilnego Afganistanu oraz rosnące wpływy fundamentalistów islamskich, w tym napływających z Państwa Islamskiego.\nChiny stały się ważnym dostawcą broni do Pakistanu od 1992 r., gdy dostarczyły 34 rakiety balistyczne średniego zasięgu M-11. Obecnie Państwo Środka pozostaje głównym kooperantem pakistańskiego przemysłu zbrojeniowego, a owocami tej współpracy są lekki myśliwiec JF-17, oparty na chińskim FC-1, oraz kosztujące po 750 mln USD cztery 2500-tonowe fregaty F-22P Zulfiquar.\nŹródło: flickr.com, DVIDSHUB\nDo grona kluczowych rynków uzbrojenia dołączyła Korea Południowa, która (podobnie jak Japonia) korzysta z amerykańskiego parasola ochronnego. Bez wątpienia główną przyczyną koreańskich zbrojeń jest kłopotliwe sąsiedztwo Korei Północnej, której kolejni przywódcy cechują się chimerycznymi i nieprzewidywalnymi zachowaniami. Program zbrojeń pogrążonej w kryzysie i głodzie Korei Północnej wydaje się nie tracić na dynamice, co wymusza na Seulu wzmocnienie sił obronnych. Głównym dostawcą są oczywiście Stany Zjednoczone, które też bez wątpienia odpowiednio podgrzewają atmosferę zagrożenia w związku z chińskim programem zbrojeniowym i sporami terytorialnymi o Wyspy Paracelskie, Spratly i Płyciznę Scarborough. W pierwszej kolejności Korea Płd. zdecydowała się na modernizacji systemu Patriot, który stanowi podstawę jej systemu obrony powietrznej, przeznaczając na ten cel 769 mln USD. Realizację modernizacji powierzono oczywiście amerykańskiemu dostawcy Raytheon Integrated Defense Systems.\nNa zakończenie tego krótkiego przeglądu zbrojeń azjatyckich wypada wspomnieć o sytuacji militarnej Tajwanu. Republika Chińska, obok Japonii i Korei Południowej, stanowiła główny obszar amerykańskich dostaw broni w ramach tzw. Taiwan’s Relations Act, co notorycznie spotykało się z ostrym potępieniem i ostrzeżeniami dla Waszyngtonu ze strony Pekinu. Szczególnie silne emocje ze strony Chin wzbudziła amerykańsko-tajwańska umowa, w myśl której Waszyngton zobowiązywał się do przekazania Tajwanowi broni za ponad 6 mld USD. Przedmiotem umowy było m.in. 114 pocisków antyrakietowych PAC-3, 60 helikopterów UH-60M Black Hawk, 60 systemów informacyjnych MIDS, 2 trałowce klasy Osprey i 12 pocisków przeciwokrętowych Harpoon (w wersji ćwiczebnej).\nZmiany polityczne na Tajwanie (przejęcie władzy przez Demokratyczna Partię Postępu i prezydentura jej przywódcy Ma Ying-jeou) i zbliżenie gospodarcze obu państw chińskich w postaci Ramowej Umowy o Współpracy Ekonomicznej (Economic Cooperation Frame Agreement – ECFA) zmniejszyło napięcie między obu krajami, co przełożyło się na zahamowanie amerykańskich dostaw uzbrojenia. Nie oznacza to, że Tajwan zrezygnował z programu dozbrajania swojej armii, o czym świadczy ogłoszony przez jeszcze przez prezydenta Ma program zwiększenia wydatków na ten cel do 3% PKB (obecnie wynosi 2,2%, czyli ok. 10,5 mld USD). 23-milionowy Tajwan rozwija też własny przemysł zbrojeniowy, czego najświeższym przejawem jest przekazanie marynarce wojennej dwóch okrętów w całości zbudowanych na wyspie. Pierwszym z nich jest 500-tonowa korweta Tuo Jiang, która kosztowała tajwański rząd ponad 66 mln USD. Warto podkreślić, że korweta została wyposażona w systemy rakiet do zwalczania okrętów Hsiung Feng II i III, które również są produkowane na Tajwanie. Drugą jednostką jest statek zaopatrzeniowy Pan Shi o wyporności 20 tys. ton, na który Tajwan wydał 130 mln USD.\nRosnące wydatki na zbrojenia można odczytywać z jednej strony jako wzrost ambicji mocarstwowych (Chiny, Indie), ale też jako dążenie do wzmocnienia własnej obronności wobec eskalacji zagrożeń agresją ze strony muzułmańskich fundamentalistów, jak i mających swoje źródło we wspomnianych przykładowo sporach terytorialnych i różnicach światopoglądowych (Korea Północna i Południowa). Bez wątpienia Azja stanie się na najbliższe lata, a wiele wskazuje, że nawet na dziesięciolecia, wiodącym rynkiem importu broni. Wynika to z rosnącej rywalizacji Chin i Indii, jak również efektu wpływów czołowych państw-eksporterów broni, zwłaszcza zaawansowanej technologicznie (Rosja, Stany Zjednoczone, Niemcy, Francja, Wielka Brytania). Wzrastające mocarstwa, jak Chiny czy Indie, będą dążyć do ograniczenia importu gotowych produktów na rzecz rozwijania własnych technologii, czy to samodzielnie, czy to w kooperacji. Warto zwrócić uwagę na Chiny, które choć militarnie ustępują i zapewne w przewidywalnej przyszłości będą ustępować Stanom Zjednoczonym, to jednak stają się coraz poważniejszym konkurentem dla amerykańskiego przemysłu zbrojeniowego. Przykładem są choćby wspomniane rakiety typu HQ, ale też drony serii Rainbow czy samoloty bojowe JF-17. Poziom zaawansowania technologicznego chińskiego przemysłu zbrojeniowego jest coraz wyższy, co przy niższych kosztach produkcji sprawia, że produkty Państwa Środka coraz skuteczniej konkurują z amerykańskimi, francuskimi czy brytyjskimi.\nNie należy jednak zapominać, że eskalacja zbrojeń, zwłaszcza motywowanych sporami terytorialnymi, może mieć fatalne konsekwencje w postaci wybuchu konfliktu, niekoniecznie zamierzonego przez którąkolwiek ze stron. Takie zagrożenie dotyczy zwłaszcza relacji indyjsko-pakistańskich w kwestii Kaszmiru czy obu Korei. Jednocześnie zbrojenia są też techniką zapobiegania konfliktom. Warto w tej kwestii odwołać się do pracy naukowej z zakresu wykorzystania teorii gier w strategii konfliktu Thomasa C. Schellinga, za którą w 2005 r. otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie ekonomii. Według Schellinga istotą zapobiegania konfliktów jest bowiem skuteczne odstraszanie, polegające na przekonaniu przeciwnika o nieopłacalności aktu agresji. Rozładowanie konfliktu może się odbyć na drodze negocjacji (poszukiwania punktów wspólnych korzyści), ale warunkiem ich skuteczności jest istnienie wspólnego interesu obu stron. Dlatego tak istotne jest, by procesowi zbrojeń towarzyszyło rozwijanie wielostronnych relacji gospodarczych, a także społecznych między skonfliktowanymi stronami.\ntagi:Chiny,chiny zbrojenia,Indie,Jerzy A. Olędzki,Korea Południowa,koreańskie zbrojenia,Rosja,wyścig zbrojeń w Azji\nJ.A. Olędzki: Azjatyckie zbrojenia Reviewed by CSPA on 23 kwietnia 2015 .\nRosnący poziom zamożności kluczowych graczy kontynentu azjatyckiego przejawia się nie tylko we wzroście inwestycji, zamożności społeczeństw czy PKB, ale również we wzroście zaawansowania technologicznego i potencjału narodowych sił zbrojnych. Jak wskazują dane statystyczne Banku Światowego i Sztokholmskiego Międzynarodowego Instytutu Badań nad Pokojem (Stockholm International Peace Research Institute, SIPRI), zjawisko to jest szczególnie wyraźnie obserwowalne w


Zestaw Upominkowy MR. Bokoho\n» Zestaw Upominkowy MR.\nZestaw Upominkowy MR.\nWybierając prezent dla mężczyzny stajesz przed nie lada wyzwaniem! Jeżeli nie chcesz więc żeby to były jakieś bezużyteczne przedmioty ,którą zostaną rzucone w kąt, ten zestaw jest dla Ciebie..., a w zasadzie dla Niego:-) Połączyliśmy klasyczną prostotę, i okrasiliśmy ją odrobiną poczucia humoru:-)Nasz zestaw to idealny prezent dla mężczyzny o współczesnym podejściu do życia!\nProsty kubek , skarpetki z napisem pokazującym, że czasem i mąż/chłopak/kolega może mieć coś do powiedzenia, gadżeciarski hamak do ładowania telefonu oraz gąbka o zabawnym kształcie wąsów.\nJeśli nie wiesz co podarować w tym roku na urodziny, imieniny,zdania egzaminu czy też każdą inna okazję - ten zestaw gadżetów na pewno trafi w jego gusta.\n1.Klasyczny Kubek Ceramiczny Nakrapiany\nUniwersalny i ponadczasowy kubek ceramiczny .Piękny w swojej prostocie może posłużyć do parzenia kawy i herbaty, czy picia innych napojów. Sprawdzi się również na wyjazdach i może wspólnych biwakach?:-)\n- pojemność 320-330 ml\n2.Skarpetki z Napisem The Boss\nSkarpetki szefa, które doskonale pokazują kto (czasami) rządzi (myśli , że rządzi) :D\n-wykonanie: 70%bawełny, 20%elastyny, 10%nylonu\n3.Hamak do Ładowania Telefonu\nKażdy facet kocha gadżety, a ten pokocha za jego prostotę i funkcjonalność. Jak wiadomo nie zawsze w pobliżu gniazdka znajdzie się miejsce, by bezproblemowo umieścić w nim telefon. Dzięki hamakowi do ładowania smartfonów i innych małych urządzeń mobilnych, robi się to w sekundę, a dodatkowo unika się całej tej plątaniny kabli czy niebezpiecznych "potykaczy".\n4.Gąbka Wąsy z Napisem Mr.\nPragniemy żebyś był/a zadowolony/a z naszych zestawów. Dlatego jeżeli chcesz zamienić jakiś produkty na inny, po prostu prześlij nam taką informację na e-maila , a my zrobimy wszystko , aby zestaw dopasować do Twoich potrzeb.\nZestaw Upominkowy REAL MAN\nTen zestaw to kwintesencja męskości z małą dawką humoru:-) Świetnie się sprawdzi zarówno na początku znajomości - (jako prezent niezobowiązujący, ale pomysłowy i z jajem); jak również w długoletnich związkach, kiedy pluszowe serduszka i bokserki nie robią już wrażenia.\nZestaw Upominowy I LOVE US\nSuper zestaw dla zakochanych na różnym etapie związku.\nZarówno dla par , które dopiero poznają się lepiej i są na początku swojej drogi miłosnej, jak również dla partnerów w związkach wieloletnich.\nWychodzimy z założenia, że im więcej okazji do wspólnie spędzanych chwil, tym lepsza relacje międzyludzkie..\nDla świeżo zakochanych to wspaniałe akcesoria, które w zabawny sposób umilą wam wspólnie spędzony czas , a dla par które niejedno już razem przeszły i powoli popadły w rutynę pozwoli na na umocnienie ich relacji i dostarczy nowych, niezapomnianych wrażeń!


Poradnik aplikacji fototapet i naklejek ściennych - Naklejamy.com\nFototapety > Poradnik> Poradnik aplikacji fototapet i naklejek ściennych\nściana świeża - pokryta gładzią gipsową, płytą kartonowo-gipsową lub innymi chłonnymi materiałami budowlanymi musi być zagruntowana specjalnym środkiem gruntującym (lub rozwodnionym klejem do tapet) min. na 2 godziny przed aplikacją. Należy zwrócić uwagę, aby środek gruntujący wsiąk w podłoże, a nie zostawił warstwy na powierzchni, która może spowodować osłabienie kleju,\nściana pokryta farbą - należy ją umyć mydłem malarskim, a w przypadku grubej warstwy farby (np. silikonowej, zmywalnej) przetrzeć papierem ściernym (aby zwiększyć przyczepność kleju do podłoża) oraz odtłuścić.\nściana pokryta tapetą - usunąć wszystkie warstwy starej tapety. Jeżeli po zdjęciu tapety są zauważalne jakieś uszkodzenia ściany należy je naprawić, a następnie całą ścianę zagruntować.\nMateriały samoprzylepne (folie, flizelina)\nPowierzchnia, na która naklejany jest produkt musi być oczyszczona z kurzu, tłuszczu oraz innych zanieczyszczeń, które mogłyby wpłynąć niekorzystnie na przyklejenie się produktu. Ściany, na których były prowadzone roboty budowlane powinny być pozostawione do wyschnięcia przez minimum 4 tygodnie (tzw. sezonowanie ściany na skutek gazowania materiałów budowlanych). Ze względu na fakt stosowania różnorakich farb na ścianach, przed aplikacją naklejki należy bezwzględnie przeprowadzić test, przed ostatecznym naklejeniem folii, który stwierdzi czy folia się sprawdzi. Przed naklejeniem folii należy również sprawdzić, czy pomiędzy folią, a podłożem nie zachodzą reakcje chemiczne. Nieumiejętnie przygotowana powierzchnia może spowodować niemożność poprawienia umiejscowienia naklejki (dotyczy produktów z klejem łatwousuwalnym), np. pył i inne zabrudzenia na ścianie osłabiają klej na folii lub klej może oderwać źle nałożoną farbę. Należy pamiętać, że w przypadku korzystania z produktów samoprzylepnych z mocnym klejem, praktycznie zanika możliwość dokonania poprawy naklejonego materiału. Jeżeli ściana jest brudna (kurz/sadza) i umyjemy ją przy pomocy ciepłej wodny z środkiem odłuszczającym, folię należy aplikować po całkowitym wyschnięciu powierzchni.\nUwagi ogólne dotyczące fototapet:\nKolejne bryty przyklejamy w ten sam sposób, precyzyjnie przyklejając je obok siebie na styk lub zakładkę (folie)\nNiektóre rodzaje tapet należy kleić na przemian (bryty), tapeta posiada odpowiednie oznaczenie na rolce.\nBrzegi to ta część tapety, która w czasie naklejenia jest najbardziej narażona na naprężenia materiału, uszkodzenie wydruku na skutek nadmiernego tarcia i najszybciej schnie ze względu, że jest najbliżej krawędzi.\nZaleca się, aby na nowo postawionej ścianie przez miesiąc nic nie naklejać, tzw. sezonowanie ściany. Upewnijmy się, że farba, którą pomalowana jest ściana nie zmniejsza siły klejenia (szczególnie farby lateksowe, teflonowe itp.).\nNależy przemyśleć łączeń brytów na danych grafikach, czyli planować wystąpienia połączeń w konkretnych miejscach, aby były mniej widoczne - rozwiązanie to wiąże się z stratami materiału;\nBryty można docinać na dwa sposoby:\n- zostają docięte w drukarni, a klient w czasie aplikacji łączy je na styk lub zakładkę;\n- bryty mają zakładkę, a aplikujący docina je na ścianie podczas klejenia (ostrym nożykiem do tapet nacinamy powstałą zakładkę przez obie warstwy (jednym cięciem) i usuwamy niepotrzebne ścinki, zarówno z wierzchu jak i z spodu. Po ponownym dociśnięciu połączenia, obie części fototapety będą pasowały do siebie idealnie, mimo docinania „od ręki”;\nJeżeli kleimy na zakładkę, która zostaje, łączenie będzie zawsze widoczne, ale należy pamiętać, aby zawsze bryty zaczynać kleić od źródła światła słonecznego (czyli okna, drzwi) - łączenie jest wtedy mniej widoczne; pozostawienie zakładki zabezpiecza nas przed powstaniem szczelin między brytami;\nAby miejsce połączenia brytów było mniej niewidoczne, należy docisnąć je gumowym wałkiem;\nW trakcie tapetowania oraz do czasu wyschnięcia tapet (kilka dni) należy bezwzględnie unikać przewiewów i intensywnego wietrzenia pomieszczenia. Nie należy tapetować w trakcie letnich upałów, a zimą intensywnie ogrzewać tapetowane pomieszczenie. Nie należy używać żadnych dodatkowych urządzeń (grzewczych, nawiewowych itp.) przyspieszających wysychanie tapet. Powodują (podobnie jak zbyt niska wilgotność powietrza w pomieszczeniu), zbyt szybkie wysychanie tapet na ścianie, a w konsekwencji powstawanie szczelin pomiędzy pasami.\nW przypadku produktów samoprzylepnych należy bezwzględnie pamiętać, że każda ściana, na której aplikujemy produkty wymaga indywidualnego podejścia. Oznacza to, że produkt który dobrze sprawdził się w jednym miejscu, w innym może się nadawać. Każda ściana jest inna (ze względu na różnorodność wykorzystywanych materiałów i technik budowlanych) i bezwzględnie należy wykonać test materiału na danej powierzchni.


Glossy Box kwiecień 2013 – recenzja | Bless The Mess | Kosmetyki, styl, zakupy\nPoprzednie pudełko Glossy testowałyśmy długo i dogłębnie Tym razem, jak się okazało, kosmetyki były tak dobrane, że na efekty nie trzeba długo czekać. Dlatego już teraz zapraszamy na wyniki testów Glossy Box kwietniowego, który – nie ukrywamy – bardzo przypadł nam do gustu.\nKwiecień w różowym pudełku stoi pod znakiem zdrowia, ruchu i aktywności. Stąd tylko jeden rodzaj zawartości pudełka (każdy dostał to samo), w którym znalazły się produkty do higieny i pielęgnacji oraz… kilka kolorowych gumek do włosów jako zabawny dodatek. Tym razem w Glossy mamy aż dwa pełnowymiarowe produkty: serum do twarzy i nawilżający dezodorant w kulce. Ponadto w pudełku znajdziecie: balsam do ciała, peeling cukrowy i krem do stóp. I to, co dla nas najlepsze – w tym pudełku nie ma słabych punktów – wszystkie kosmetyki warto poznać.\nCo w Glossy kwietniowym lubimy?\nPeeling cytrusowy Yasumi (miniatura 50 ml) – to jest właśnie to, co tygrysy lubią najbardziej. Naturalny skład, gęsta konsystencja, duża moc, piękny pobudzający zapach i uczucie zdrowej, nawilżonej skóry po aplikacji. To peeling świetny do automasażu i idealny dla osób o suchej skórze (zawiera masło shea i olej słonecznikowy). Zapach świetnie pobudza o poranku.\nJest świetny i to na pewno numer jeden z całego pudełeczka. Świetnie nawilża i przy okazji doskonale ściera martwy naskórek. Po kąpieli nie trzeba używać balsamów, bo ciało jest miękkie i gładkie. Olejki sprawdzają się na suchej skórze. Mistrzostwo świata, choć jak dla mnie zapach jest odrobinkę sztuczny.\n2. Balsam do ciała Love me green (miniatura 30 ml) – on pachnie jak guma balonowa! A jak nawilża! Bardzo, bardzo jesteśmy ciekawe długofalowego działania i ostrzymy pazurki na pełnowartościowy produkt (który niestety jest dość drogi). Ale nie ma się co dziwić – aloes, shea i karite to odżywcza bomba energetyczna dla skóry.\nJeśli coś pachnie jak guma Donald, to mus być świetne! Otworzyłam w zeszłym tygodniu i niestety już niemal skończyłam uroczą tubkę. Love me green było dla mnie nowością, ale już wiem, że warto zwrócić uwagę na produkty tej firmy. Świetnie się wchłania, skóra jest nawilżona. Gorąco polecam!\n3. Emulsja do stóp Charmine Rose (50 ml) – niby połowa standardowej wielkości, a mamy wrażenie, że wystarczy na naprawdę długo. Mimo rzadkiej konsystencji jest wspaniale odżywczy, dość mocno tłusty (to plus!), o slicznym perfumowanym zapachu. Ma odżywiać, wygładzać i zmiękczać. I to właśnie robi 🙂\nBardzo wodnista konsystencja o słodkim zapachu. Nie tylko do stópek, ale do wszelkich miejsc, które jeszcze nie wydobrzały po zimie. Łokcie, kolana – w sam raz dla nich! Trzeba uważać podczas aplikacji, by nie przesadzić z produktem. Dobrze się wchłania. Na plus.\n4. Nawilżający dezodorant w kulce Dermorasul (pełny produkt – 75 ml) – duży, z bardzo wygodnym aplikatorem, delikatnie perfumowany i wydajny. Po kilku dniach testów potwierdzamy – działa. Wzrostu nawilżenia skóry nie zauważyłyśmy, za to uczucie świeżości jest wyraźne, więc i tak lubimy.\nLubię antyperspiranty o delikatnym, pudrowym zapachu, który w żaden sposób nie konkuruje z moimi perfumami. Tutaj tak jest. Do tego sprawdza się i podczas wysiłku i w sytuacjach stresowych. Co ważne – nadaje się pod ciemne ubrania. To dla mnie niezwykle ważne.\n5. Serum rewitalizujące Bioliq (pełny produkt 30 ml) – ostatnie na liście, ale nie najsłabsze. Po prostu uważamy, że z tego pudełka to jedyny produkt, któremu należy się więcej czasu na ocenę. To dermokosmetyk, który ma działać odżywczo, rewitalizująco, poprawiać wygląd i kondycję skóry. Pierwsze wrażenia są pozytywne – serum ma piękne opakowanie, profesjonalny aplikator, dobrze nawilża skórę i ładnie ją wygładza. Ponieważ kosmetyków typu serum ostatnio testujemy sporo, chyba Bioliq i pozostałym poświęcimy oddzielny post, by pokazać jak różne, w zależności od składu i konsystencji, może być ich działanie.\nA ja dodam tylko, że po nałożeniu na twarz widać delikatny połysk. Choć serum wymaga czasu i pewnie jeszcze doń wrócimy. Plus za design i funkcjonalną pompkę.\nTymczasem ciekawe jesteśmy, jakie są Wasze typy z kwietniowego Glossy. Czy któryś z kosmetyków zdobył Wasze serducha?\nantyperspirantbalsam do ciałabioliquecharmine roseGlossyboxkosmetyki do cialalove me greenpudeleczko glossyboxserum do twarzy


Zbrodnie OUN - UPA - tomaszów.pl\nPostautor: Gość » 3 wrz 2020, o 13:51\nwww.rewizje-tomaszowskie.pl/aktualnosci ... a-Polakach\nPostautor: Gość » 3 wrz 2020, o 20:23\nJako pierwsze zlikwidowane zostały obeliski: przy jednej z leśnych dróg koło miejscowości Zatyle, przy drodze krajowej nr 17 między Potokami a Hrebennem oraz przy trakcie powiatowym przed mostem w Rudzie Żurawieckiej. Wszystkie znajdowały się na obszarze Nadleśnictwa Tomaszów Lubelski. Niejasna jest również przyszłość pomnika w Lubyczy Królewskiej, znajdującego się na obszarze dawnego Zespołu Szkół nr 6 oraz obelisku między Machnowem Nowym a Dyniskami Nowymi przy drodze powiatowej nieopodal dawnej miejscowości Nowosiółki Przednie. Te dwa ostatnie miejsca pamięci znajdują się obecnie na terenie prywatnym.\nSporna pamięć o milicjantach wywołuje wiele dyskusji zarówno wśród lokalnej społeczności, jaki i u przedstawicieli władz samorządowych gminy Lubycza Królewska. Ci ostatni stwierdzili, że nie zamierzają wjeżdżać z buldożerami na pomniki. Na jednej z konferencji prasowych wojewoda lubelski Przemysław Czarnek powiedział, że dekomunizacja tablic i pomników to zaległość, którą dziś musimy odrobić.\nA ile wrzasku gdy niszczono nielegalnie postawione pomniki UPA która mordowała Polaków\nPostautor: Gość » 6 wrz 2020, o 07:57\nSytuacja w regionie sprzyjała ich poczynaniom. Polska partyzantka była tutaj słaba, a Niemcy raczej nie wyściubiali nosa poza swoje umocnione garnizony w miasteczkach i większych wsiach. Sotnie UPA mogły więc swobodnie operować w terenie i atakować jedno skupisko polskiej mniejszości po drugim. W tych krwawych wyprawach upowców często wspierali ukraińscy chłopi, łasi na dobytek swoich sąsiadów. W czasie najazdów mordowali Polaków barbarzyńskimi metodami - przy użyciu siekier, pił, motyk lub paląc żywcem. Chcieli, by wieści o ich okrucieństwie rozniosły się i „zachęciły” Lachów do szybkiej ucieczki za Bug.\nPamiętam małe dzieci nadziane na pale na Alei Spacerowej. Całe rodziny z nożami w plecach leżące w krzakach, spalone moje koleżanki.\nPostautor: Gość » 30 wrz 2020, o 23:07\nhttps://kresywekrwi.neon24.pl/post/1579 ... -przez-ipn\nPostautor: Gość » 1 paź 2020, o 07:28\nPolska nie przekaże Rosji Ihora Mazura. Rok temu Ukraińca zatrzymano na polskiej granicy.\nIhor Mazur jest członkiem skrajnie prawicowej organizacji UNA-UNSO\nhttps://kurierlubelski.pl/polska-nie-pr ... 1-15207976\nPolska chroni neobanderowca\nPostautor: Mohort » 18 lis 2020, o 12:56\nPostautor: Gość » 18 lis 2020, o 13:20\nBo biedny polski rząd realizuje politykę amerykańską i tak to się dzieje .\nPostautor: Gość » 18 lis 2020, o 14:26\n> Bo biedny polski rząd realizuje politykę amerykańską i tak to się dzieje .\nGdyby to był faktycznie polski rząd, to realizowałby polska politykę.I wtedy może rzeczywiście byłby "biedny".\nTo rząd USraelski.\nPostautor: Gość » 18 lis 2020, o 14:28\n> > Bo biedny polski rząd realizuje politykę amerykańską i tak to się dzieje .\n> Gdyby to był faktycznie polski rząd, to realizowałby polska politykę.I wtedy może\n> rzeczywiście byłby "biedny".\n> To rząd USraelski.\nidź na marsz czubie\nPostautor: Gość » 18 lis 2020, o 14:37\n> idź na marsz czubie\nMiejscowy czosnkowy, czy pożyteczny idiota?\nPostautor: Gość » 18 lis 2020, o 14:42\n> > > Bo biedny polski rząd realizuje politykę amerykańską i tak to się dzieje .\n> > Gdyby to był faktycznie polski rząd, to realizowałby polska politykę.I wtedy\n> > rzeczywiście byłby "biedny".\n> > To rząd USraelski.\nforumowy. tobie juz odje,bało całkiem. nie dość, że czujesz się Carem i Cesarzem jeszcze usiłujesz wmówi komuś , że jest czubem:):):) Radecznica nie była tylko po to żebyś miał rentę ale po to żebyś się leczył miastowy błaźnie z Karolingów na co dowody złożone u notariusza:):):)\nprzynajmniej ten temat byś zostawił w spokoju pomyleńcu\nPostautor: Gość » 6 lut 2021, o 22:39\nPostautor: Irek » 7 lut 2021, o 06:45\n> Polska nie przekaże Rosji Ihora Mazura. Rok temu Ukraińca zatrzymano na\n> polskiej granicy.\n> Ihor Mazur jest członkiem skrajnie prawicowej organizacji UNA-UNSO\n> Polska chroni neobanderowca\nMordercę chroni ten antypolski rząd powaleńców??\nNiech do israela wywiozą I tam niech trzymaj!!!\nA od Polski wynocha\nPostautor: Jole » 10 lut 2021, o 15:14\nPostautor: Prawda » 20 lut 2021, o 07:17


Liga Mistrzów. Polacy w APOELu - krótkie kariery, małe sukcesy Piłka nożna - Sport.pl\njb 05.08.2011 13:06\nAPOEL, z którym Wisła Kraków zagra o fazę grupową Ligi Mistrzów, obok Omonii i Olympiakosu to jeden z trzech klubów z Nikozji i jeden z najbardziej utytułowanych zespołów w historii kraju. Cypryjski klub nie stronił od zatrudniania polskich zawodników i trenerów. Większość na Wyspie Afrodyty zawitała tylko na rok, a największe sukcesy z klubem świętował w roli trenera Jacek Gmoch.\nCzytaj realację z losowania na Zczuba.pl ?\nAPOEL 21-krotnie sięgał po mistrzostwo Cypru i 19-krotnie zdobywał puchar kraju. Jest aktualnym mistrzem Cypru, a w ostatniej dekadzie był nim aż pięciokrotnie.\nForma cypryjskich klubów na tle europejskim wzrosła dopiero w ostatnich latach. APOEL ma za sobą 85-letnią historię, a pierwsze "sukcesy" w Lidze Mistrzów osiągnął dopiero w sezonie 2002-03, wcześnie epizod z LM miał 10 lat wcześniej, ale szybko odpadł z rywalizacji.\nDwa lata temu z Marcinem Żewłakowem i Kamilem Kosowskim w składzie APOEL zagrał w fazie grupowej Ligi Mistrzów. Spotkał się tam z Chelsea Londyn, FC Porto i Atletico Madryt i ugrał trzy cenne prestiżowe remisy. W meczu z Chelsea Żewłakow strzelił gola.\nW historii APOELu mieli swój udział także inni Polacy, również na ławce trenerskiej. Jacek Gmoch w przerwie w prowadzeniu zespołów greckich prowadził Apoel w sezonach 1991-93 i 1996-97. W tym czasie zdobył mistrzostwo i superpuchar W 2005 roku posadę objął Jerzy Engel, ale takich sukcesów już nie świętował.\nEngel przestrzega Wisłę: nie zlekceważcie Cypryjczyków!\nZawodnikami klubu z Nikozji byli:\nBartłomiej Jamróz - 2005-2006\nWojciech Kowalczyk - 2003-2004\nAndrzej Krzyształowicz - 2005-2006\nJarosław Popiela - 2005-2006\nMarcin Żewłakow - 2008-2010\nKamil Kosowski - 2008-2010\nAdrian Sikora - 2009-2011\nNajsłabszy rywal z możliwych? APOEL? ?\nAPOEL - z nim Wisłą zagra o LM ?\nCzy Wisła pokona Apoel i zagra w fazie grupowej Ligi Mistrzów?\nTak, to wymarzone losowanie\nNie, Cypryjczycy są za mocni\nJacek Gmoch: Wrócą piękne wspomnienia\nLiga Mistrzów. Wisła już raz ograła cypryjski zespół


Z ziemi haitańskiej do polskiej – SO Magazyn - so pretty, so unique, so good - wyjątkowy magazyn w internecie\nZ ziemi haitańskiej do polskiej\nZofia Pinchinat-Witucka, pół Polka, pół Haitanka, wierzy w siłę kobiet. Sama założyła fundację pomagającą Haiti po trzęsieniu ziemi, a kilka lat później markę naturalnych kosmetyków Creamy, wykorzystujących haitański olej moringa. Jak do tego doszła? Pytamy.\nCzy pamięta Pani swoją pierwszą podróż na Haiti?\nMój ojciec jest Haitańczykiem, ale wychowywaliśmy się w Kostaryce. Byłam na Haiti w dzieciństwie, jednak niewiele pamiętam z tamtej podróży. Pierwszą świadomą podróż odbyłam na Haiti dopiero w 2008 roku.\nDlaczego tam Pani pojechała?\nMiałam pomysł, że założę własną galerię sztuki. Sztuka haitańska została odkryta dla świata w latach 60. Jest niezwykła. Gen artystyczny posiada co drugi Haitańczyk. W moim domu rodzinnym mnóstwo było malarstwa haitańskiego, które kochałam i którego bardzo brakowało mi w Polsce, zwłaszcza w latach 70., gdy do niej przyjechałam. Jednak dopiero po 2000 roku zainteresowałam się swoimi korzeniami, a do tego poczułam, że chciałabym zrobić coś swojego, zamiast pracować dla innych. Wymyśliłam, że będzie to galeria sztuki, choć wewnętrznie czułam, że to marzenie się nie ziści.\nŚciany w szkole malowane przez artystów.\nJak szukała Pani dzieł sztuki?\nMatka chrzestna skontaktowała mnie z lokalnymi artystami. Ona sama prowadziła małą galerię sztuki połączoną z antykwariatem. Haiti było niegdyś najbogatszą kolonią francuską. Mówiło się, że jeśli jakaś nowinka pojawiała się w Paryżu w poniedziałek, w sobotę była już na Haiti – przypływała pierwszym statkiem. Podczas tego wyjazdu zakochałam się w Haiti. Funkcjonowałam tam w środowisku bardzo artystycznym, moja matka chrzestna miała mnóstwo znajomych malarzy i poetów. Do tego na Haiti racjonowany jest prąd, państwo dostarcza go tylko na 2-3 godziny dziennie. Każdy dom ma własny generator. Pamiętam, że wieczorami siadałyśmy przy jednej lampie i czytałyśmy, bo moja matka chrzestna ma wielką kolekcję książek. W życiu nie przeczytałam tylu książek, co wtedy. Wróciłam do Polski oczarowana Haiti, jego intelektualnym, artystycznym, wspaniałym wymiarem.\nA jak potoczyły się losy galerii sztuki?\nNie powstała. Nie byłam w stanie rozstać się z obrazami, które przywiozłam. Dziś wiszą w moim domu, uwielbiam je!\nNiedługo potem, w 2010 roku, miało miejsce trzęsienie ziemi na Haiti, które pochłonęło 316 tysięcy ofiar, zaś milionów pozbawiło dachu nad głową.\nMówi się, że trzęsienie ziemi na Haiti było nie tyle tektoniczne, co architektoniczne. Rzeczywiście, runęło mnóstwo budynków, w gruzach zginęli ludzie. Główny wstrząs miał miejsce po południu, gdy dzieci były jeszcze w szkołach. Zginęło mnóstwo uczniów, nauczycieli, kadry profesorskiej. Przez dłuższy czas nie wiedziałam, jakie są losy mojej matki chrzestnej i innych znajomych. Pojechałam na Haiti pół roku po trzęsieniu. To była wstrząsająca podróż, nieuprzątnięte gruzy, a w nich wciąż ciała ofiar. Traumatyczne przeżycie. Gdy wraca się z takiego wyjazdu, kupienie sobie nowej pary butów czy wyjście do kina nagle wydaje się totalną aberracją. Znajomi, którzy działają w organizacjach charytatywnych, mówili mi, że taka reakcja jest naturalna i z czasem minie.\nSkąd pomysł na fundację pomagającą Haitańczykom?\nWiele osób wiedziało, że mój ojciec jest Haitańczykiem. Mówiono mi, że jeśli to ja poproszę o pomoc dla Haiti, będzie to lepiej rezonować z ludźmi. I tak powstała Fundacja Polska-Haiti. Ruszyła wielka akcja pomocy, nagłośniona w radiu i telewizji. Byłam zapraszana do programów, w pewnym sensie z imienia i nazwiska sygnowałam wszystkie interwencje. Nie wyobrażałam sobie, że mogłabym tak po prostu się wycofać, choć muszę powiedzieć, że Fundacja to jedno z trudniejszych doświadczeń w moim życiu. Ale to właśnie od niej wszystko się zaczęło. I tak jak wcześniej nie byłam w stanie otworzyć galerii sztuki, tak wtedy stworzyłam instytucję, która stała się niezależnym bytem z własnymi raportami finansowymi i która działa do dziś. Pracują w niej wyłącznie wolontariusze.\nJakie są efekty działania fundacji?\nBudujemy supernowoczesną szkołę w Jacmel. Zbiórkę pieniędzy na nią udało nam się dokończyć wspólnie z Caritas Polska. Myślę, że za kilka miesięcy będzie w końcu gotowa.\nJak powstawała ta szkoła?\nZgłosiłam się do Izby Architektów RP z nadzieją, że dostanę od nich projekt budynku. Okazało się, że nie jest to wcale takie proste i że trzeba rozpisać konkurs. Ostatniego dnia zgłaszania prac modliłam się, żeby pojawiły się, chociaż dwa projekty – w końcu był to konkurs. Przysłano 56 prac! Wszyscy byli w totalnym szoku, nigdy wcześniej nie wydarzyła się taka sytuacja.\nJaka to będzie szkoła?\nProjekt jest totalnie nowoczesny. Każda klasa to osobny budyneczek, zestawione razem tworzą harmonijną całość. Klasy są względem siebie tak poukładane, że jest w nich cały czas przeciąg, powodując naturalne wietrzenie. Dzięki systemowi specjalnych daszków w każdym miejscu szkoły zawsze jest cień. Projekt jest ekologiczny, obliczony na to, by szkoła była samowystarczalna. Zbieramy np. deszczówkę z dachu. Aktualnie szukamy inwestora, który mógłby nam zasponsorować panele słoneczne.\nCzy wszystko udało się zgodnie z planem?\nZ przygodami. Projekt miał lepsze i gorsze chwile. W którymś momencie wycofał się główny wykonawca, który postanowił zostać prezydentem Haiti. Próbowałam tłumaczyć mu, że bardziej przysłuży się społeczeństwu haitańskiemu, budując szkołę, ale władza jest jednak bardzo silnym magnesem. Niestety ten człowiek prezydentem nie został i teraz jest jakimś podrzędnym urzędnikiem. Koniec końców, mimo różnych przeciwności, prawdopodobnie uda się otworzyć szkołę w połowie tego roku.\nJuż dziś dostaję od dyrekcji szkoły wiadomości, że budynek to jedno, a działanie szkoły drugie. Chcą, żebyśmy im dalej towarzyszyli w tej drodze. Zaczynam więc powoli mówić o tym, że będziemy szukali francuskojęzycznych nauczycieli, którzy zgodzą się pro bono za pośrednictwem Skype’a wesprzeć pedagogicznie nauczycieli haitańskich.\nW Pani życiu jest nie tylko fundacja, ale też marka Creamy. To zupełnie inna działalność – naturalne kosmetyki z olejem moringa, jednym z najcenniejszych skarbów Haiti. Co sprawiło, że się Pani na nią zdecydowała?\nFundacja odblokowała coś w mojej głowie. Byłam mocno zniecierpliwiona mediami, które z lubością zapraszały mnie do komentowania wszelkich możliwych kataklizmów i dramatów. Pomyślałam, że muszę znaleźć coś pozytywnego, co pozwoli mi mówić o Haiti tym razem nie w kontekście nieszczęścia. Przy okazji kolejnej wizyty odkryłam olej moringa, który jest uznawany za największy skarb Haiti. Moja matka chrzestna, kobieta z charakterem, była zresztą bardzo obruszona, że nie miałam o nim wcześniej pojęcia. Zaczęłam, wzorem Haitanek, olejować skórę moringą. Potem spotkałam osobę, która była w stanie z oleju moringa ukręcić krem. Stosowałam go najpierw sama. Zabawne jest zresztą, że wcześniej nie używałam praktycznie żadnych kosmetyków. Gdy któregoś wieczoru po raz kolejny zachwycałam się moim kremem i żałowałam, że tylko ja go znam, usłyszałam od męża „no to otwórz firmę”. A że jestem strasznie naiwna i wierzę w każde słowo, które on powie, zrobiłam, jak kazał (śmiech). Otworzyłam Creamy.\nW zespole Creamy pracują same kobiety…\nTak i to bardzo ważne. Gdy mój najmłodszy synek zaczął chodzić do przedszkola, zrozumiałam, że jako kobieta nie jestem już szczególnie mile widziana na rynku pracy. Uważam że niestety dla wielu kobiet po czterdziestce rozwiązaniem tej sytuacji jest samozatrudnienie. To wielki temat dla kobiet, co współczesny świat z nami robi. Wysyła nam informację: "Sorry, kochana, nie było cię pięć lat na rynku pracy, to teraz jesteś już zbędna". To koszmarne, bo przecież dajemy światu największą wartość – dzieci, kapitał tego społeczeństwa. Bardzo jestem ostatnio wyczulona, jak niedocenione są te wszystkie nasze połogi, depresje poporodowe, żylaki, wstawanie w nocy. Jasne, kobiety rodzą od wieków, ale to jest naprawdę ogromny koszt dla organizmu. Bez nas świat by się nie pozbierał, a jednak nie proponuje nam żadnych sensownych rozwiązań. Dlatego w Creamy mamy tak ułożone grafiki, by uwzględnić potrzeby młodych mam. Uważam, że jeśli damy kobietom szansę spełniać się i osobiście, i zawodowo, mogą odnieść niesamowite sukcesy.\nPodoba mi się, że kosmetyki Creamy są w szklanych buteleczkach i że można je oddać do sklepu do ponownego użytku.\nZa co zresztą nasi klienci otrzymują rabat. Na początku wierzyłyśmy, że uda nam się wdrożyć w życie filozofię zero waste, życie pokazało, że jest to bardziej less waste. Misją Creamy jest ekoświadomość. Współpracujemy z małą rodzinną rafinerią oleju moringa na Haiti. Wiemy, że jej pracownicy są dobrze opłacani, że to nie jest żaden wyzysk. Jednocześnie nie chcemy opowiadać bajek, że wszystko jest różowe. Nie wszystkie klientki będą oddawać butelki do recyklingu i to też jest ok. Nie obiecujemy cudów. Krem to tylko krem. Oprócz niego ważny jest odpowiedni wypoczynek, dieta, codzienne mycie twarzy. Myślę, że holistyczne dbanie o siebie sprawia, że lepiej podchodzimy później do świata.\nJak się jest dla siebie dobrą, to łatwiej się tym później dzielić?\nAbsolutnie. Często mówię o tym w kontekście automasażu, który polecamy jako marka Creamy. To jest taki moment dnia, który naprawdę lubię. Automasaż zdejmuje z twarzy napięcia, pomaga ciału, które jak niewolnik zasuwa przez cały dzień. A przecież ciało ze swoimi procesami jest w pewnym sensie niezależnym od nas bytem. Fajnie byłoby nawiązać z nim przyjaźń. W podziękowaniu za to, że oddycha, dawać mu spacer na świeżym powietrzu. Skórze, która zabezpiecza przed słońcem, zapewniać wsparcie w postaci filtru UV. Automasaż to mała, miła rzecz dla ciała, naszego przyjaciela, nie niewolnika.\nA jak dbają o siebie Haitańczycy?\nBardzo dbają o włosy, które w tamtym klimacie są nie do okiełznania, potwornie się puszą. Smarują je olejem moringa, zawijają na wałki albo zaplatają w warkoczyki. Kobiety wzajemnie zaplatające sobie włosy to standard, który widzi się na każdej ulicy. Nikogo za bardzo nie stać na kosmetyki, wszyscy stosują oleje. W małych wioskach w sklepach można dostać co najwyżej amerykańską wazelinę. Ludzie dbają też bardzo o czystość. Myją się trzy razy dziennie i talkują ciało. Po trzęsieniu ziemi pojawiła się krytyka, że miasteczka namiotowe stoją za długo, że już czas, żeby ludzie wrócili na swoje. Przyczyna okazała się prozaiczna – warunki sanitarne w miasteczkach namiotowych były nieporównanie lepsze, stały dostęp do wody, codziennie czyszczona kanalizacja. Nawet w takich warunkach dzieci szły do szkoły w śnieżnobiałych koszulkach i skarpetkach.\nSłyszę, że mówi Pani o Haiti z miłością…\nTo jest trochę miłość, trochę nienawiść. Jest tam wiele rzeczy, które bardzo mi się nie podobają: politycy, korupcja. Prezydent tak rozpisuje przetargi, że wygrywają je wyłącznie jego firmy. Nadal podczas niektórych demonstracji można oberwać kamieniem. Otwiera mi się nóż w kieszeni, gdy słyszę, że sąsiadujące bogate kraje przysyłają na Haiti swoje śmieci albo stare ubrania. Kiedyś na Haiti kwitło krawiectwo! Dziś nikomu się ono nie opłaca, skoro można kupić spodnie za centa. Niestety uciekają też stamtąd kolejne pokolenia najzdolniejszych osób, tak jak niegdyś mój ojciec. Wierzę, że edukacja jest jedyną szansą. Mam nadzieję, że nasza szkoła będzie uczyć odpowiedzialności społecznej. Że dzięki temu uda się nie zatracić tego pięknego wymiaru Haiti: marzeń, sztuki, muzyki i radości życia. Niesamowicie jest tam być wieczorem. Mrok zapada już o szóstej, zaczyna się osobny etap dnia. Wokół ulicznych latarni gromadzą się dzieci, by odrabiać lekcje. Schodzi upał, nareszcie da się oddychać. Coraz głośniej rozbrzmiewa koncert cykad. Zaczyna się karaibskie życie nocne.


Polacy przynoszą miliardowe zyski brytyjskiej gospodarce\nData dodania: 25.08.2015\nPolacy mieszkający w Wielkiej Brytanii zarabiają średnio 40 procent mniej niż rdzenni mieszkańcy kraju - wylicza Instytut Sobieskiego. Często wykonują prace, których nie chcą podjąć Brytyjczycy.\nZdaniem badaczy, w latach 2014-2020 praca polskich imigrantów przyniesie brytyjskiej gospodarce aż 64 mld euro. Według wyliczeń Oxford University Migration Observatory, Polacy to 13 procent ogółu obcokrajowców pracujących na Wyspach. Stanowią oni najliczniejszą grupę obcokrajowców.\nCzytaj: Wielka Brytania zaostrza politykę wobec nielegalnych imigrantów\nŚrednie wynagrodzenie Polaków, którzy pracowali w Wielkiej Brytanii w 2012 roku, wyniosło 1 300 GBP, czyli około 6 711 PLN netto. Nasi rodacy najczęściej podejmują pracę w przemyśle, hotelarstwie oraz budownictwie. Wykonują również prace, którymi nie są zainteresowani rdzenni mieszkańcy kraju a takze niejednokrotnie pracują dłużej – nawet o 20 procent.\nWedług obliczeń Instytutu Sobieskiego, wkład naszych rodaków w brytyjską gospodarkę na przestrzeni lat 2014 – 2020 może wynosić nawet 63,7 mld euro. Eksperci zaznaczają, że na tej sytuacji najbardziej ucierpi polski system emerytalny.\nData dodania: 2015-08-25\nAutor: Marta Schodzińska\nWiceprzewodnicząca KE: Nowelizacja ustawy o SN nie spełnia oczekiwań\nDiagnosta będzie musiał sprawdzić jak w aucie działa system aCall\nKorzystanie z telefonu za granicą bez dodatkowych opłat przez kolejne 10 lat\nNowy podział dziedzin i dyscyplin naukowych - na liście nauki o rodzinie\n2,6 tys. złotych średnio kosztowało leczenie jednego pacjenta w 2021 r.\nPodwyżki w ochronie zdrowia jeszcze ustalane w zespole Rady Dialogu Społecznego\npozycja: 1370, 1369, 1368, 1367, 1366, 1365, 1364, 1363, 1362, 1361, 1360, 1359, 1358, 1357, 1356, 1355,\npozycja: 635, 634, 633, 632, 631, 630, 629, 628, 627, 626, 625, 624, 623, 622, 621, 620,


URZĄDZANIE OGRODÓW\nKształcenie teoretyczne w kierunku "Budowa i konserwacja terenów zielonych" zakończyłem w 1970 roku. Wiedzę praktyczną zdobywałem w warszawskich, wtedy jeszcze państwowych, firmach ogrodniczych, a w kolejnych latach, również we Włoszech.\nPóźniej, w moim zawodzie i pasji, zaczęła wspierać mnie moja żona Hanna. W końcu lat 80-tych zaczęły powstawać pierwsze nasze ogrody. Zamiłowanie do przyrody w połączeniu z wieloletnią praktyką powoduje, że nasza firma może pochwalić się dużą znajomością sztuki ogrodniczej.\nPrzed przystąpieniem do realizacji, zawsze staramy się poznać potrzeby, preferencje i gust zleceniodawcy. Chętnie pokazujemy wykonane przez nas ogrody, co często pobudza wyobraźnię klientów a jednocześnie pozwala poznać nasze możliwości.\nWszystko to razem daje szansę stworzenia oryginalnego i niepowtarzalnego ogrodu, który będzie Państwa dumą.


Dlaczego stosujemy markizy do okien pionowych i dachowych? - FAKRO\nOchrona przed nagrzewaniem pomieszczeń\nMarkizy montowane są na zewnątrz okien dlatego skutecznie chronią wnętrza domów przed nagrzaniem. Z przeprowadzonych przez firmę FAKRO badań wynika, że są one do 8 razy skuteczniejsze niż powszechnie stosowane rolety wewnętrzne, które zwykle zasłaniają ostre światło słoneczne. Markizy absorbują promienie słoneczne już przed szybą i emitują ciepło na zewnątrz chroniąc w ten sposób przed nagrzewaniem wnętrza co w praktyce powoduje spadek temperatury wewnętrznej nawet o 10°C.\nNorma DIN 5034-1 mówi: „Pomieszczenia należy chronić przed nagrzewaniem w okresie lata w miarę możliwości za pomocą zewnętrznych osłon, umiejscowionych przed szybą, odbijających ciepło”.\nGdzie kupić? Cenniki i foldery Akcesoria w sklepie on-line\nFilmy prezetujące skuteczność osłon zewnętrznych\nHGTV - Musisz to mieć\nMurator.tv - Wybór na 5\nTVP - Pytanie na śniadanie\nMurator.tv - Montaż i programowanie markizy\nWnętrza Daniela - Markizy\nMarkizy FAKRO - Ochrona przed nagrzewaniem\nMarkizy - 8 razy skuteczniejsza ochrona przed nagrzewaniem niż osłony wewnętrzne\nMarkizy skutecznie zacieniają wnętrze, przy jednoczesnym zapewnieniu widoczności na zewnątrz w ciągu dnia. W pomieszczeniu jest wystarczająco jasno. Nie ma potrzeby włączania oświetlenia jak to może być w przypadku zaciągnięcia rolet wewnętrznych czy zewnętrznych. Co więcej markiza ma prześwit, który nie zasłania widoku na zewnątrz, a z drugiej strony zapewnia nam prywatność w ciągu dnia, chroniąc przed wzrokiem sąsiadów.\nMarkizy w wersji elektrycznej (VMZ Solar, VMZ Z-Wave, VMZ Electro) pełnią również funkcje moskitiery. Po rozsunięciu markizy, profile i siatka tworzą ochronę przed owadami i różnego typu insektami. Spokojnie możemy uchylić okno do przewietrzenia bez obawy przed kłopotliwymi skrzydlatymi gośćmi z zewnątrz.\nDzięki zastosowaniu dodatkowego zestawu montażowego VMX instalacja markiz może być wykonana przez jedną osobę. To duża oszczędność czasu i ograniczenie kosztów. Nabywając zestaw VMX przeprowadzimy samodzielnie montaż markiz ręcznych w pełnym zakresie rozmiarowym, a elektrycznych i solarnych do rozmiaru około 1,5m x 1,5m.


Jak przestać planować ZA DUŻO? - Edyta Zając - Psycholog\nEdyta Zając — 10 marca 2021\nRealizacja wszystkich zadań z listy. Niemożliwe. Zwykle pod koniec pracy lub dnia patrzysz na swoje ambitne cele i widzisz jedno: brak konsekwencji. Może dojdzie do tego brak kompetencji? Całe mnóstwo negatywnych myśli (Nic nigdy nie osiągnę, nie umiem zrobić prostych rzeczy, nie mam na nic czasu, nigdy nie mogę zdążyć..). Być może karmisz siebie wszystkim tym co przykre, co podkopuje Twoją wiarę w siebie? Może dbasz codziennie o to, aby mieć usprawiedliwienie na porażkę, brak progresu? O tak, te wszystkie listy zadań mogą być najmniej motywującą rzeczą w życiu człowieka. Może lepiej przestać planować?\nWyobraź sobie inny scenariusz. Koniec dnia. Przed Tobą chwila zastanowienia nad tym, jak ma wyglądać kolejny dzień. Chcesz coś zaplanować, wiesz, jak wiele rzeczy na Ciebie czeka. Czas goni, prawda? Dla pewności zaglądasz do swojej dzisiejszej listy zadań. Wszystko wygląda doskonale – co najmniej 90% rzeczy do zrobienia jest za Tobą. To był dobry dzień – produktywność, skupienie, skuteczność – to Cię idealnie opisuje.\nMożliwe? Jeśli wydaje Ci się, ze drugi scenariusz wcale nie jest opcją realną, chcę zachęcić Cię do małego eksperymentu. Pokażę Ci, w jaki sposób zaplanować swój dzień tak, aby nie nałożyć na siebie zbyt wielu zadań. Jak zaplanować dzień tak, aby czuć satysfakcję, wzrost motywacji i pewność swoich kompetencji? Co zrobić, aby nie planować za dużo?\nMyślę, że tworzenie list zadań może wyglądać bardzo różnie. W zależności od tego, jak często robimy listy, na ile regularnie planujemy, czy dajemy sobie chwilę na refleksję, czy stawiamy priorytety, czy zapisujemy godziny czy nie, zapełniamy nasze notesy i aplikacje kolejnymi zadaniami. Oto kilka sposobów, które zwykle zauważam u moich klientów podczas kursów zarządzania czasem:\nplanowanie dnia w oparciu o kalendarz (zapisywanie w kalendarzu dokładnych godzin – czasem też minut – realizacji poszczególnych zadań, np. 10:00-10:15 nauka słówek)\nProsta droga do frustracji – tak mocno zaplanowany dzień niemal zawsze się po prostu “sypie”. Wystarczy niezapowiedziana wizyta, telefon, a nawet słabsza chwila, przedłużające się przygotowania obiadu czy dłuższe niż dotychczas – rujnuje się plan, zmniejsza motywacja i zwiększa przekonanie o swoim braku… kompetencji.\nplanowanie dnia w chwilach kryzysowych (przepełnione przerażeniem i paniką zapisywanie koniecznych do wykonania rzeczy, inaczej: gaszenie pożarów)\nKlasyka. W chwili totalnego załamania, nadmiaru rzeczy do zrobienia, problemów (np. z niedotrzymywaniem obietnic), wpadamy w popłoch i natychmiast chcemy wprowadzić w życie jakąś strukturę. Najczęściej taka lista zawiera pilne i przerażające rzeczy do zrobienia, które są również czasochłonne, wymagające (np. emocjonalnie) lub nielubiane. Efekt jest oczywisty: zniechęcenie, działanie pod presją, często brak dokładności, brak motywacji.\nplanowanie na chybił trafił (kartka, długopis, kilka luźnych pomysłów na zadania)\nTrudno uznać taką listę za pomocną. Owszem, lepszy rydz niż nic, ale… co mi realnie daje lista zadań, która nie zawiera konkretów? Skąd wiem, kiedy zadanie będzie wykonane? Czy będzie mi się chciało zajrzeć do listy? Czy po wykonaniu zadań uznam, że cokolwiek ważnego się stało? Czy może taka lista jest sposobem na stworzenie złudzenia działania (jestem taka zajęta?)\nplanowanie zbyt ambitne (milion rzeczy do zrobienia – albo w kontekście całego życia, albo w kontekście jednej sfery, np. pracy)\nLista, która z pozoru może być bardzo motywująca – tak wiele można zrobić. Niestety zbyt ambitny plan często podcina skrzydła i jest dowodem na to, że coś mi w życiu jednak nie wychodzi. No bo jak to:stworzyłam plan i nie jestem w stanie go zrealizować? Często ten sposób planowania zniechęca do wyznaczania zadań wiele osób.\nWłaśnie. Planowanie zbyt ambitne. Teoretycznie – pomysł na sukces. Stawiasz sobie wysoko poprzeczkę, pokazujesz jak wiele możesz osiągnąć, jeśli tylko trochę się postarasz. W rezultacie przestajesz wierzyć w siebie, czujesz się zdemotywowany. Może walczysz z wiatrakami? Na szczęście problem nie tkwi w Tobie, a w tym, w jaki sposób Twoja ambitna lista powstała.\nJeśli Twoja codzienna lista zadań ma mieć jakikolwiek sens, ma budować Twoje poczucie skuteczności, zapewniać Ci sukcesy i realizację drobnych planów, zwróć uwagę na nieco inny sposób jej tworzenia. Zamiast ładowania listy milionem rzeczy do zrobienia, podejdź do sprawy strategicznie, zadziałaj jak Napoleon, czemu nie? Zadbaj o to, aby Twoja lista zadań spełniała swoją funkcję. Poniżej przedstawiam Ci kilka kroków, które w moim życiu zrobiły dużo dobrego.\nTwoja lista zadań powinna nie tylko zawierać rzeczy do zrobienia. Musi być Twoim wsparciem w życiu. Dlatego nie zapomnij o realizacji kolejnych punktów przy okazji jej tworzenia.\n1. Określ konieczne elementy dnia\nJeśli masz zamiar żyć normalnie, realizować swoje cele i jednocześnie funkcjonować jak człowiek a nie robot, zadbaj o tzw. konieczne elementy dnia. To te chwile, które musisz przeznaczyć na jedzenie, sen, chwilę odpoczynku, rozmowę z bliskimi itd. Te momenty zapewniają Ci balans i spokój ducha, uniemożliwiają Ci wkręcenie się w jakąś rolę (np. pracownika czy właściciela firmy). Sprawiają, że dbasz o siebie, jesteś zrelaksowany i regularnie dbasz o swoją energię. Konieczne elementy dnia to:\nposiłki (śniadanie, II śniadanie, obiad, podwieczorek, kolacja) – każdy z nich jest ważny, musi odbywać się w regularnych godzinach.\nchwile relaksu w czasie realizacji zadań (2 króciutkie przerwy na złapanie oddechu, zrobienie kilku przysiadów, rozmowę z kimś przez telefon) – to ładuje energię i nie pozwala na wypalenie.\nsen (o jednej, stałej godzinie) – ilość snu nie może być za mała ani za duża. Warto zadbać o to, aby regularnie kłaść się do łóżka nawet jeśli zadania nie zostały skreślone z listy w 100%. Ktoś tu jest najważniejszy, prawda?\nchwile bliskości (rozmowa, moment na przytulenie, czas dla rodziny, dla najbliższych) – nawet jeśli praca, zadania, obowiązki są dla Ciebie bardzo ważne, musisz myśleć o tym, dla kogo i po co je wykonujesz. Takie myślenie najczęściej zdarza się w czasie realnych spotkań z bliskimi. Zaaranżuj je – na przykład określając je jako konieczny element dnia.\nPodczas planowania dnia zwróć uwagę na to, aby najpierw ustalić ze sobą konieczne elementy dnia. Możesz wykorzystać do tego kalendarz lub zwykłą kartkę papieru. Zastanów się nad tym, w których godzinach nastąpi ten konieczny element dnia i zapisz to.\n2. Ustal bloki czasowe\nBloki czasowe to magia. Polecam je bardzo, bo właśnie dzięki nim sama jestem w stanie z powodzeniem zajmować się kilkoma różnymi projektami w tym samym momencie. Blok czasowy to chwila w ciągu dnia, która jest poświęcona jednej sferze naszych działań. Zamiast multitaskingu wybierasz skupienie. W danym bloku czasowym unikasz dstraktorów (np. nie zajmujesz się łatwiejszym zadaniem, przyjemniejszym, nie sięgasz po rozpraszacze), ale walczysz o to, aby uporać się z zadaniami, które sobie masz przed sobą. Dany blok czasowy ma określony cel. Zastanów się zatem dodatkowo jaki cel chcesz osiągnąć w danym bloku czasowym.\nnie powinien trwać dłużej niż 1,5 h\nmusi odpowiadać Twoim aktualnym potrzebom (jakie projekty na Ciebie czekają? co jest dla Ciebie ważne? Z czym musisz się zmierzyć?\nmusi mieć cel: czego oczekuję od siebie po upływie czasu?\n3. Ustal listę zadań do każdego bloku czasowego\nTeraz, kiedy widzisz czarno na białym, jak naprawdę wygląda Twój dzień (czyli: nie trwa w nieskończoność!) możesz zastanowić się nad tym, czym będziesz się rzeczywiście zajmować. Ustal zatem listę zadań w odniesieniu do każdego bloku czasowego. Zwróć uwagę na jedno: blok trwa nie dłużej niż 1,5h – co jesteś w stanie zrobić w tym czasie?\nPrzypomnij sobie cel bloku czasowego – co chcesz zobaczyć na jego końcu? Jakie będą efekty Twoich działań?\nPomyśl o zadaniach priorytetowych – co warto zrobić najpierw, żeby zobaczyć efekty (dzisiaj lub długofalowo?)\nZastanów się nad zadaniami – powinny brzmieć tak, aby jasne było, kiedy zadanie będzie zakończone (np. zamiast pouczyć się słówek nauczyć się 15 słówek) – zadania muszą być możliwe do wykonania w wyznaczonym przez Ciebie czasie – w razie wątpliwości wykorzystaj do ich tworzenia metodę SMART.\nSpójrz na listę zadań z bloku czasowego i zastanów się nad tym, czy jest możliwe wykonanie ich w takim czasie.\nPogratuluj sobie i zrealizuj następnego dnia swoją listę.\nListy rzeczy do zrobienia to bardzo przydatna rzecz – warto jednak tworzyć je tak, aby nie wpędzać się otchłań zniechęcenia. Nawet jeśli dzisiaj Twoje listy nie są doskonałe ani nawet dobre, nie martw się. Działaj, wykreślaj zadania, a potem zastanów się, dlaczego nie zrealizowałeś wszystkich zadań z listy.\nPosłuchaj podcastu Jak przestać planować za dużo?\nZapraszam serdecznie do udziału w kursie Organizacja od A do Z, który startuje już 12 marca. Jak zwykle przygotowałam dla uczestników wypełnioną inspiracjami i interesującą wiedzą psychologiczną propozycję. Pytanie o to, jak przestać planować za dużo i jak osiągać swoje ambitne cele rozłożyłam na części pierwsze.\nPracujemy przez 10 tygodni – raz w tygodniu uczestnicy otrzymują lekcję, a ponadto pracujemy podczas webinaru, konsultacji mailowych. W tej edycji uczestnicy otrzymują też bonus – zeszyt ćwiczeń | zeszyt wiedzy “Wyznaczanie granic sobie – jak wzmacniać determinację i realizować cele?”\nPodczas 10 tygodni zorganizujemy najważniejsze sfery życia – od pracy po życie prywatne.\nPoznaj szczegóły kursu Organizacja od A do Z\nNastępny artykuł Jak radzić sobie ze stresem w pracy? Stress out!\nPoprzedni artykuł Marcowa lista przeżyć\n22 lipca 2015 at 06:24\t— Odpowiedz\nBardzo mądry artykuł 🙂 Spróbuję delikatnie zmienić moją dzisiejszą “to do” listę… Hmmm… Notorycznie napotykam problem niewykonania wszystkich zadań, zastanawiam się tylko czasem, czy to aby na pewno jest kwestia złego planowania, czy bardziej moja słabość polegająca na tym, że zbyt łatwo odpuszczam te trudniejsze.\n22 lipca 2015 at 08:33\t— Odpowiedz\nDuży problem z ilością zadań na dany dzień miałam gdy skończyłam studia i poszłam do pracy na 8h, nie umiałam się w ogóle przestawić, że nie potrafię już zrobić tyle rzeczy w ciągu dnia jak na studiach… z kalendarzem gdzie zapisywałam zadania do zrobienia tak samo, bo powstawała “luka” od 8 do 16, a logiczne, że jak wracam z pracy potrzebuję trochę wytchnienia a nie zaraz siadania do biurka i zajmowania się innymi sprawami. Nadal doskonale system, i walczę z moim lenistwem po pracy, ale po prostu czasem odpuszczam 🙂 Przeraża mnie fakt tylko taki, że nie umiem się zabrać za niektóre zaległości, ale powoli małymi kroczkami staram się je realizować, zapisałam je na kartce i czekają na swoją kolej 🙂\n22 lipca 2015 at 10:24\t— Odpowiedz\nPlanowanie zbyt ambitne – moja zmora… Spróbuję z tymi blokami czasowymi 🙂\n22 lipca 2015 at 15:17\t— Odpowiedz\nBloki czasowe i ich wczesniejsze planowanie – genialny pomysl! Wspominałaś kiedyś o nich, ale jakoś nie podłapałam. Trochę kojarzą mi się z techniką pomodoro, ale są udoskonalone i skonkretyzowane. Będe mogła jednoczesnie uczyc sie jezyka, poglebiac kwalifikacje zawodowe i znalezc czas na ksiazki i artykuly. Dzieki, Edyta. 🙂 🙂\n22 lipca 2015 at 19:27\t— Odpowiedz\nBlogi czasowe to super pomysł. Do niedawna miałam właśnie taki głupi zwyczaj upychać wszystko co do minuty – czułam się, jak robot. Trochę swobody i elastyczności bardzo poprawia atmosferę pracy i mnie osobiście brak presji czasowej pozwala szybciej skupić się na zadaniu.\n22 lipca 2015 at 22:58\t— Odpowiedz\nEdytko, a ja chciałam spytac, w jakim programie robilas ten plan dnia? Chciałabym zrobić sobie planner zawodowy, ponieważ nie znalazłam takiego, który odpowiadał by moim potrzebom, a taka szata graficzna bardzo mi się podoba:) Pozdrawiam, Aparatka\n25 lipca 2015 at 08:41\t— Odpowiedz\nSkorzystam dziś,, bo ostatnio mam problem z samozaparciem i realizowaniem zadań 😉\n2 sierpnia 2015 at 12:00\t— Odpowiedz\nJa mam duży problem z czasem po pracy. Obecna praca nie jest moją wymarzoną, nie realizuję się w niej do końca. Po powrocie do domu ok. 19.00 zajmuję się sprawami, które mają mnie przybliżyć do pracy w zawodzie: rozsyłanie cv, tworzenie projektów wnętrz dla znajomych, nauka języka obcego, blogi. W wyniku tych zajęć brak mi czasu dla bliskich osób. Jest to dla mnie frustrujące, że poświęcam 8 godzin dziennie na pracę, która nie jest związana z zawodem architekta wnętrz bezpośrednio, a z drugiej strony nie mogę sobie pozwolić na rezygnację z pracy. Po powrocie do domu staram się pracować na lepszą przyszłość jednak cierpią na tym relacje z bliskimi.\nMiesięcznik lipiec 07'15 - marilabo.pl\n4 sierpnia 2015 at 18:18\t— Odpowiedz\n[…] błędów w komunikacji nie popełniać? Jak dobrze wypaść na rozmowie rekrutacyjnej? Skończ już z tym planowaniem za dużo! Kim powinien być […]\n5 sierpnia 2015 at 20:32\t— Odpowiedz\nDo marca tego roku zastanawiałam się jak ludzie mogą nie mieć na coś czasu, ale od 21.03.2015 bezustannie jestem pochłonięta swoją pasją. Bezustannie coś piszę, edytuję, odpowiadam na maile. Brak mi czasu na spacery, przykuł mnie komputer. A głowa pełna pomysłów 🙂\n26 sierpnia 2015 at 16:29\t— Odpowiedz\nŚwietny artykuł! 🙂 Poleciłam go u siebie w najnowszym zestawieniu linków do polecenia 🙂\n#3 W Waszym rytmie | W rytmie slow\n18 października 2015 at 13:20\t— Odpowiedz\n[…] DOWN! Jak przestać planować ZA DUŻO – świetny wpis u Edyty Zając. Życie nie polega tylko na skreślaniu kolejnych pozycji z […]\n29 października 2015 at 16:07\t— Odpowiedz\nA ja mam z kolei taki problem, jako osoba ambitna i chcąca wiele w życiu zrealizować potrafię dobrze zarządzać czasem, wiem, na których zadaniach skupić się oddzielnie, a na które mogę pozwolić sobie w ramach wielozadaniowości. Jednak teraz, kiedy na świecie pojawiła się moja córeczka trudno mi pogodzić się z faktem, że mój plan dnia/zadań nie koniecznie oznacza jej…ciągle walczę i nie powiem, jestem zmęczona szczególnie tym ,że MUSZĘ pod koniec dnia pogodzić się z faktem niezrealizowania kilku punktów z planu, bo… np. drzemka córki, która miała trwać 2h, trwała 45min… jak Ty radziłaś sobie psychicznie w tej sytuacji? Godziłaś się pokornie, czy nadal wierzyłaś ,że wszystko się da…? Jak pogodzić się z taką zmianą w życiu, że nasze plany trzeba odłożyć na bok, czy to okres przejściowy czy kwestia czegoś innego? Mam wrażenie, że Ty masz na to jakiś magiczny sposób:)\n16 sierpnia 2020 at 18:53\t— Odpowiedz\nProblem jaki nasuwa mi się po przeczytaniu powyższych wskazówek jest następujący. Planowanie zadań i czasu ma nam pomóc przywrócić kontrolę nad życiem i być efektywnym. Jako osoba ambitna, pracoholiczna, nie dająca za wygraną nie jestem w stanie pogodzić się z porażką. Rozwala mnie to psychicznie w straszny sposób. A jednocześnie chce więcej. Co więc jeżeli zaczynam uczyć się czegoś nowego czego nie potrafię oszacować, a w trakcie nauki wpadam na 20-30 nowych materiałów które uważam za ważniejsze, ciekawsze, pozwalające mi szybciej osiągnąć mój cel. Wówczas pierwotny może nie spełnić Definition of Done. I załamka – bo jednak chcę go dowieźć. Plan się sypie. Wprowadza się chaos. Ostatecznie z planowania zostaje nerwica, depresja, objawy somatyczne i pracowanie jak maszyna. Z kolei jeżeli zmieniam zadanie to często “resetuję się” i ratuję.\nPaweł Zieliński Twój Wybór Twoja przyszłość\n15 marca 2021 at 10:39\t— Odpowiedz\nKiedyś mało kto planował i tworzył listę celów, dzisiaj musimy sami siebie stopować, żeby nie brać na swoje barki za dużo 🙂 Warto pracować, warto się spełniać zawodowo, ale warto pamiętać, że doba ma 24 godziny a my jedno zdrowie. Czas można zaoszczędzić a o siebie samych zadbać i to jest moim zdaniem najlepszy pomysł 🙂


Walka o cerę - jak pozbyć się pryszczy? | Zdrowa wątroba\nPorady | |przez |15\nWielu z nas zaraz po przebudzeniu swoje pierwsze kroki kieruje do łazienki. I nic nie jest w stanie tak zepsuć nam humoru, jak kolejne pryszcze na twarzy lub czole. Nie dość, że wyglądają nieestetycznie, to jeszcze mogą się przerodzić w stan zapalny skóry. Wtedy szukamy odpowiedzi na pytanie – jak pozbyć się pryszcza? Ale skąd one się właściwie biorą? Proces ich powstawania jest długotrwały, a wszystko rozpoczyna się od pryszczy podskórnych, tworzących się w głębokich warstwach skóry od ok. 2-3 tygodni, zanim efekt będzie dostrzegalny gołym okiem.\nDlaczego powstają i jak pozbyć się pryszczy?\nPowodów przez które pryszcze się rozwijają, jest naprawdę mnóstwo. Najważniejszymi z nich są:\nzatkane pory martwym naskórkiem lub nagromadzonym w zaskórnikach łojem,\nużywanie nieodpowiednich kosmetyków.\nW zależności od miejsca występowania na naszym ciele, możemy skojarzyć pryszcze z konkretnymi czynnikami. Do tego celu stworzona została mapa pryszczy. Dermatolodzy twierdzą, że miejsca powstawania pryszczy na naszej twarzy są ściśle powiązane z ogólnym stanem naszego organizmu. I tak np.: pryszcze na brodzie lub pryszcze na plecach mogą mieć związek z dysfunkcjami ze strony układu trawiennego, a z kolei pryszcze na szyi sygnalizują nam infekcję. Pryszcze na głowie występują często i to nie tylko w wieku dojrzewania.\nDobre sposoby na to, jak pozbyć się pryszczy\nI teraz najważniejsze pytanie: jak pozbyć się pryszczy? Czy istnieje jeden sprawdzony sposób na pryszcze?\nWielu z nas niesłusznie uważa, że najlepszą metodą jest wyciskanie pryszczy. Otóż nic bardziej mylnego. Przez takie praktyki możemy doprowadzić do poważnego stanu zapalnego. Pamiętajmy, że pryszcze pojawiające się w nietypowych miejscach, np. w uchu czy na głowie, mogą wymagać od nas wizyty u specjalisty. Pryszcz w uchu jest bardzo bolesny i trudny do usunięcia, dlatego powinien zająć się tym laryngolog.\nCzęsto nie zdajemy sobie sprawy, że problem leży głównie pod skórą. Dlatego tak ważne jest, aby nie skupiać się na tym, co „jest dla nas widoczne”, ale na miejscu, w którym problem się zaczyna. Bardzo istotnym jest znalezienie takiego kosmetyku, który będzie naturalny. Sztuczne dodatki w składach kremów jedynie wzmagają wydzielanie sebum, co doprowadza do pogłębiania problemów z pryszczami. Naturalnych kosmetyków jest jednak niewiele, ale spośród wszystkich z nich warto zwrócić szczególną uwagę na serum Sevolium. Jest to sprawdzony preparat, stworzony przez specjalistów, działający od zewnątrz, a co istotne – dostępny bez recepty. Polecany jest wszystkim osobom szukającym sposobu na skuteczne pozbycie się pryszczy. Wysusza, koi i redukuje zaczerwienienie. Zamiast testować, zmieniać i wciąż kupować nowe preparaty, warto od początku skupić się na tym, który jest dobry dla naszej skóry, naturalny, zwalcza problem od środka, działa jak lek i jest rekomendowany, a krem Sevolium ma te wszystkie zalety.\n3 czerwca 2018 at 13:24\nPo prostu lepiej jeść, więcej się ruszać. Trądzik może być również spowodowany niewłaściwą gospodarką hormonalną. Pamiętajmy także o tym, dlatego tak ważna jest wizyta u dobrego dermatologa.\n6 czerwca 2018 at 13:25\nLeki faktycznie potrafią wpływać tragicznie na skórę… biorę tabletki antykoncepcyjne od miesiaca i mam taką czerwoną kaszkę na czole, że aż żal patrzeć w lustro 😛\n8 czerwca 2018 at 18:27\nNa trądzik mają wpływ też inne rzeczy, jak chociażby jakość powietrza w miejscu w którym mieszkamy. Mieszkańcy Krakowa będą tutaj raczej bardziej pokrzywdzenia niż mieszkańcy takiego Sopotu 😀\n10 czerwca 2018 at 08:29\nWyciskanie pryszczy nie jest złe, tylko trzeba je umieć robić z głowa. Wielu ludzi nawet nie myje rąk do wyciskania, a co tu mówić o wyciskaniu tylko pryszczy z faktycznie widocznym rdzeniem czy przebijaniem ich zdezynfekowaną igłą.\n19 czerwca 2018 at 07:35\nDokładnie. Ja np. wyciskałam pryszcze od kiedy skończyłam 12 lat i jakoś nie widzę dzisiaj wielkich skutków robienia tego.\nSevolium rzeczywiście jest naprawdę dobrym preparatem. Stosuję go od niecałego miesiąca i różnica w porównaniu do twarzy przed jego stosowaniem jest ko-lo-sal-na. mam o wiele bardziej matową i gładką skórę, do tego infekcje wystepuja mi praktycznie już tylko na czole. I na nie przyjdzie pora 😛\n22 czerwca 2018 at 07:11\nMam trądzik, ale nigdy nie myślałam o tym, żeby wyciskać pryszcze…Nie rozumiem dlaczego ludzie to robią. Przecież wiadomo, że od tego jest ich jeszcze więcej.\n25 czerwca 2018 at 18:12\nCzasami pryszcze są tak duże, że nic innego nie da się zrobić. Sama tak czasami robię jak wyskoczy mi na twarzy taki duży pryszcz. Wiem, że nie powinnam tak robić, ale nie mogę się powstrzymać 🙁\n30 czerwca 2018 at 07:15\nNo to może jednak spróbuj, bo przez to, że je wyciskasz powstają zaskórniki. Na początku myślałam, że to przez jakieś zmiany hormonalne, bo trądzik wyskoczył mi tak nagle na twarzy a dopiero jak przeczytałam, żeby nie wyciskać to zauważyłam, że może i są na twarzy widoczne, ale jak już znikną to nie wyskoczą w tym miejscu dwa inne 🙂\n2 lipca 2018 at 20:18\nZ tym się zgodzę, ja też już nie wyciskam i twarz wygląda nieco lepiej, ale nie tylko to pomoże, ale też dobranie odpowiednich kosmetyków. Jak zmieniłam na naturalne z dobrym składem to trądzik zaczął schodzić. Nie jest idealnie ale jest o wiele lepiej 😉\nTo też zależy na jakim miejscu na ciele występuje trądzik, bo nie wszędzie oznacza on to samo. Mi np wyskoczył na plecach jak wyjechałam na wakacje i zmieniłam klimat. Nie mogłam sobie z nim poradzić za pomocą żadnych kosmetyków, dopiero z 2 miesiące po powrocie trądzik zniknął\n6 lipca 2018 at 21:30\nA wiecie, że trądzik może być też spowodowany toksynami w organizmie? Nie bez powodu powinno się przejść również na dietę. Ja zaczynałam od rezygnacji ze słodyczy i piłam do tego zioła HepaVitale, które mają dużo błonnika i dzięki temu po kilku miesiącach trądzik zszedł o wiele szybciej 🙂\n10 lipca 2018 at 18:39\nA słyszałam, że oczyszczanie ma dobry wpływ również na cerę 😉\n13 lipca 2018 at 21:41\nMnie problem z pryszczami zaczął dotyczyć 2 lata temu, a mam 25 lat, więc dla mnie to dziwne, że w takim wieku mam trądzik. W okresie dojrzewania nie miałam 🙁\n15 lipca 2018 at 06:47\nTo przez hormony, ja też tak miałam. Zrób badania na hormony 🙂\nPozostaw odpowiedź Korosa Anuluj pisanie odpowiedzi


Nowa strona 1 » Garść myśli człowieka wierzącego-411\n"Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: Pokój wam! A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam. Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane. Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: Widzieliśmy Pana! Ale on rzekł do nich: Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i nie włożę ręki mojej do boku Jego, nie uwierzę. A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz [domu] i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł mimo drzwi zamkniętych, stanął pośrodku i rzekł: Pokój wam! Następnie rzekł do Tomasza: Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż [ją] do mego boku, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym. Tomasz Mu odpowiedział: Pan mój i Bóg mój! Powiedział mu Jezus: Uwierzyłeś dlatego, ponieważ Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli".\nPo swoim zmartwychwstaniu Jezus musi ponownie zmagać się z niedowiarstwem uczniów. Modelowym przykładem niewiary jest postać Tomasza. Bywa on nazywany "niedowiarkiem", ale budzi naszą sympatię, ponieważ sami odczuwamy podobne rozterki i wątpliwości w wierze.\nTomasz ma serce wrażliwe na Jezusa i Jego najgłębsze tajemnice. Ale również jest realistą i człowiekiem praktycznym. Ufa swojemu rozsądkowi. Wobec słów Jezusa niejednokrotnie reaguje pesymizmem. Ten pesymizm i wiara w rozum, rozsądek umacnia się w nim po śmierci Jezusa. Tomasz, podobnie jak inni uczniowie wiązał z Jezusem wielkie nadzieje. Z Nim złączył całe swe życie i w Nim odnalazł sens tego życia. Po śmierci Jezusa pozostało rozczarowanie i egzystencjalna pustka. Tomasz zawiódł się na Jezusie, zawiódł się na przyjacielu i drugi raz nie chce podjąć ryzyka wiary, nawet wobec świadectwa dziesięciu mężczyzn, których znał od lat, ludzi zahartowanych w pracy i trudzie, realistów jak on.\nTomasz oczekiwał racjonalnych dowodów. Jezus pozwolił mu przez osiem dni "mieć rację". Czekał, by dojrzał do wiary. Potem objawił mu inną rzeczywistość: może zobaczyć Jego ręce i nogi, może włożyć rękę do Jego boku, może poprzez dotyk przekonać się o rzeczywistości ran Zmartwychwstałego.\nDotknięcie ciała i ran Jezusa jest znakiem osobistej relacji. Wyraża się w nim bliskość, więź, zaufanie. W Tomaszu topnieje przesadnie krytyczna postawa. Nie polega już na sobie, ale oddaje się całkowicie Jezusowi, swojemu Panu i Bogu. Jego wiara "przechodzi" z rozumu do serca, z etapu racjonalności w etap zaufania.\nWiarę Tomasza Jezus przeciwstawia tym, którzy nie widzieli, a uwierzyli (J 20, 29) i nazywa ich błogosławionymi. To błogosławieństwo dotyczy każdego z nas. W naszym życiu są takie momenty, w których nie widzimy, nie czujemy, nie doświadczamy, a jednak wierzymy, że jesteśmy w ręku Boga. Są to doświadczenia ciemności, w których nie czujemy uzdrowienia, wyzwolenia, nie znajdujemy pociechy, nie widzimy światła, nie czujemy bliskości Boga … A jednak dzięki łasce Bożej trwamy w wierze i możemy stawić czoło największym przeciwnościom. Św. Piotr pisze swoim liście: Dlatego radujcie się, choć teraz musicie doznać trochę smutku z powodu różnorodnych doświadczeń. Przez to wartość waszej wiary okaże się o wiele cenniejsza od zniszczalnego złota, które przecież próbuje się w ogniu, na sławę, chwałę i cześć przy objawieniu Jezusa Chrystusa. Wy, choć nie widzieliście, miłujecie Go; wy w Niego teraz, choć nie widzicie, przecież wierzycie, a ucieszycie się radością niewymowną i pełną chwały wtedy, gdy osiągniecie cel waszej wiary - zbawienie dusz (1P 1, 6-9).