Martwy Nieśmiertelny - Gildia RPG\nGildia RPG Papierowe RPG Opowiadania Martwy Nieśmiertelny\n- Biegnij! Biegnij tato! I biegł. Lato. Pole skąpane w słońcu. Biegł ile miał sił w nogach. Anton był młodszy. Anton był szybszy. Ale nie miał prawa z nim wygrać. Bo Jeremien był jego ojcem. Jeremien musiał być lepszy. Biegł. Przez pole. Przez las. I znów przez pole. Znów las. Kolejne okrążenie. Biegł! - Dogoń mnie Ojcze! Krzyczał Anton. A Jeremie biegł. Przez pole. Przez las. A wokół przeszkody. Kamień. Płot. Drzewa. Chaszcze. Biegł! Musiał go dogonić! - Już biegnę synu! Krzyknął tym ostatnim zapasem powietrza. Nie sapał. Oddychał miarowo. Jak te drzewa o zielonych liściach. Szumiały miękkim oddechem. Nie zwalniał tak jak nie zwalnia czas. Czas! Czas, czas, czas! Uciekał mu. Anton i czas. Jeszcze jedno okrążenie. Zobaczył go! Wybiegł zza zakrętu. Pomylił drogę. Spojrzeli sobie w oczy. Na chwile. Sekundę. Ułamek czasu. Anton uśmiechnął się i pomknął jak strzała. Biegł! Musiał być lepszy. Szybszy. Ale nie potrafił. Skupił się. Zebrał w sobie. Biegł! Już widział dom. Upragniony koniec. Biegł! Był za Antonem. Biegł! Obok niego. Biegł! Centymetr przed nim. Biegł! Dwa. Biegł! Trzy. Biegł! Koniec! Wygrał! Nawet nie spostrzegł jak padł na ziemię. Wyczerpany. Zmęczony do granic możliwości. Ale musiał wstać... Anton na niego patrzył. Nie mógł być słaby. Musiał być silny. Dla syna. Dla Eleny. Dla rodziny... Ale w tej chwili nie musiał. Anton właśnie oddawał miłościwie krzakom całe swoje śniadanie. Jakie zjadł dziś rano... Jeremien wstał i podszedł do syna. Poklepał go po plecach. - Nic ci nie jest?- zapytał. - Błłlłeheheyyy!!! Taka była odpowiedź syna przy akompaniamencie obrzydliwego chlupotu. Jeremien podszedł do studni. Kręcąc korbą wyciągnął wiadro pełne lodowatej wody. Podniósł z ziemi mały metalowy kubek i nabrał wody. Podszedł do syna. - Napij się...- powiedział.-... uspokoi twój żołądek. Anton podniósł wzrok najpierw na kubek a potem na ojca. Oczy miał czerwone i załzawione. Usta rozchylone. Wydawał z siebie dziwne odgłosy. - Miałeś szczęście tato...- wydyszał Anton. - Ale to ja stoję a ty...- tu zawiesił głos.- ... nie. Masz. Pij! Anton z grymasem na ustach uniósł kubek i wypił całość jednym haustem. - Ale już za niedługo nie będę miał z tobą żadnych szans.- przyznał Jeremien z uśmiechem. Pomógł synowi wstać.- Teraz idź do domu. Bala jest pełna wody. I użyj mydła bo nas matka do domu nie wpuści! Anton uśmiechnął się do ojca i ruszył ku domowi. Dom. Jeremien nie pragnął nigdy niczego innego. Tylko domu. Domu gdzie czekał na niego zawsze syn i Elena. Jego żona. Teraz nie marzył o niczym innym jak wejść przez próg i wziąć ją w ramiona. O niczym innym... Wydawało mu się, że poczuł jej zapach w wietrze który właśnie przywędrował do doliny. Zapach świeżego chleba i... bezpieczeństwa. Tak to był jej zapach. Już prawie widział jej twarz. Otrząsnął się. Ruszył do komórki. Otworzył jej drzwi na oścież i jego oczom ukazały się grube kawałki drzewa na opał. Trzeba je było porąbać na mniejsze oczywiście. Przez pewien czas słychać było tylko jak Jeremien szybko i miarowo rąbał drzewo. W pewnym momencie musiał ściągnąć z pleców lnianą koszulę bo poważnie się spocił na co nałożyły się trudy wyścigu z Antonem. W dłoniach mocno trzymał jeden z jego największych skarbów. Mocną żelazną siekierę z nietypowo długim trzonkiem i wielkim ostrzem. To był spadek jeszcze po jego dziadku. W końcu robota dobiegła końca. Jeremien zebrał tyle drewna ile tylko mógł udźwignąć i wszedł do domu. Wnętrze było skromne. Pierwsze co rzucało się w oczy to duży kominek na którym w wielkim kotle ważyła się strawa. Oprócz tego w sali był stół i dwie ławy po jego bokach oraz mały stolik przy kominku na którym siedziała niewysoka kobieta o długich czarnych włosach splecionych w warkocz. Odwróciła się ku niemu. Miała duże zielone oczy. Jeremien zawsze mówił, że to żywe szmaragdy. Twarz miała piękną o kilku ostrych rysach. Elena. Żona Jeremiena. Wstała tak szybko, że stołek przewrócił się i z głośnym trzaskiem opadł na ziemię. - Jeremien!- krzyknęła uradowana. Rzucił drewno w miejscu gdzie stał. Przeskoczył turlające się kłody i podbiegł do żony. Chwycił ją w pasie podnosząc do góry. Pocałował. Wirował po całym pokoju. - Nareszcie...- szeptała mu do ucha.-... tak długo cię nie było. - Zwierzyna poszła głęboko w puszcze.- tłumaczył się całując ją równocześnie .- Nie mogłem... nie mogłem nic wytropić. Ale udało mi się! Nie musisz się martwić o jedzenie... - Głupi! O ciebie się martwiłam a nie o truchło które przytaszczysz!- wydęła wargi w udawanej złości.- Głupi! - Wiem. Kocham cię. Przytulił ją jeszcze mocniej. Po chwili usiadł na ławie. Elena siedząc mu na kolanach oplotła ramionami jego szyję. Czuł się wspaniale gdy miał pod palcami jej skórę. Gdy smakował jej ust. Gdy czuł zapach jej włosów które teraz rozpuściła i wydawały się go oplatać jak sieć. Chciał być w jej centrum. By go omotała i nie puściła już nigdy. Spojrzał jej w oczy. W te wielkie szmaragdy zielone jak tysiące liści. Te rzęsy mokre od łez szczęścia... - Mamo? Tato? Mogę wejść?- usłyszeli. Elena usiadła obok męża i uśmiechnęła się do niego. Jeremien odwzajemnił uśmiech. - Wejdź synu...- powiedział. Anton nieśmiało uchylił drzwi i wystawił przez nie głowę. Rozejrzał się po pokoju, aż dojrzał rodziców. - Umyty?- powiedziała Elena. Anton zamykając drzwi przytaknął. Odwrócił się do nich. - Tak. Teraz marze o ciepłym łóżku ale najpierw... - Kolacja...- odgadł Jeremien. Anton tylko uśmiechnął się w odpowiedzi. - Czytam w twoich myślach synu... Ale w sumie moje idą podobnym torem. - Strawa już dochodzi.- odezwała się Elena i podeszła do kotła.- Gulasz. Mam nadzieje, że dobry... - Wszystko co wychodzi spod twoich rąk jest dobre.- powiedział Jeremien.- Prawda synu? - Najprawdziwsza!- odparł Anton siadając przy stole. Elena jeszcze chwile mieszała łyżką w gulaszu po czym podeszła do niskiego dębowego kredensu i wyjęła z niego trzy drewniane miski. Schyliła się jeszcze bardziej i wyciągnęła trzy łyżki. Rozłożyła je na stole po czym wróciła do kotła. Już miała w rękach dwie szmaty i zabierała się do podnoszenia kotła gdy Jeremien i Anton jednocześnie powiedzieli: - Ja to wezmę! Jeremien poklepał syna po ramieniu i powiedział: - Moja krew! Tak cię wychowałem! Choć weźmiemy to razem bo obaj jesteśmy zmęczeni. I tak też zrobili. Razem położyli ciężki kocioł na stół. Elena nałożyła wszystkim gorącego gulaszu zaczynając jak należało od Jeremiena a kończąc na sobie. Jeremien patrzył jak na swoją rodzinę jak przygląda mu się i czeka na jego słowa. Czuł się niewiarygodnie szczęśliwy. Wrócił do rodziny. Do ukochanej żony i syna z którego mógł być wyłącznie dumny. Uśmiechnął się i powiedział: - Jedzmy. Jedli w milczeniu. Za oknem słońce już zaszło. Słychać było jak powoli świat usypia. Przychodziły dźwięki nocy. Świerszcze odgrywały swą melodie. Sowy wtórowały im niskimi pohukiwaniami. Drzewa szumiały... - To było wspaniałe mamo.- powiedział Anton kończąc jeść. - Dziękuje.- powiedział Elena uśmiechając się. - Potwierdzam słowa Antona.- Jeremien także skończył.- Ale teraz synu musisz iść spać. Jutro czeka nas robota przy dziku i na polu. - Tak tato.- Anton wstał od stołu i ruszył ku swojemu pokojowi.- Dobranoc! - Dobranoc.- odpowiedzieli mu. Jeremien zakrył kocioł i zaniósł go do spiżarni. Elena posprzątała ze stołu. Jeremien gdy wrócił zebrał porozrzucane drewno z podłogi i ułożył pod kominkiem. Dorzucił trochę do paleniska. Potem wstał i spojrzał na swoją żonę. - Mamy zaległości... Elena zatrzepotała rzęsami i uśmiechnęła się zalotnie. Jeremien szybkim krokiem podszedł do niej, chwycił ją i podniósł. Elena pisnęła cicho zaskoczona i oplotła jego szyje ramionami. Jeremien prawie wbiegł z nią do sypialni...\n- Zbudź się synu.- Jeremien lekko trącił Antona ręką. Ten przewrócił się na plecy i ospale otworzył oczy. - Już wstaje...- powiedział i zamknął oczy. Jeremien zachichotał i tym razem trącił go mocniej. - Wstawaj śpiochu bo cię ściągnę z łóżka.- powiedział z uśmiechem na ustach. Anton powoli zaczął się ubierać. Spojrzał tępym wzrokiem na ojca i powiedział: - Zaraz zejdę... - Będę czekał w stodole. Tylko nie zaśnij... Anton zdołał tylko pokiwać głową. Jeremien wyszedł z pokoju. Już miał iść do stodoły gdy coś pewna myśl przemknęła mu przez głowę. Wrócił się i z rozmachem otworzył drzwi do pokoju syna. I było jak się spodziewał... Anton już całkiem ubrany leżał w poprzek na łóżku i spał głośno przy tym chrapiąc. Jeremien miał ochotę głośno się zaśmiać ale zamiast tego krzyknął głośno: - Wstawaj!! Anton jak trafiony gromem wzbił się w powietrze i z głośnym hukiem walnął głową w półkę nad łóżkiem. Trzymając się za głowę osunął się znowu na łóżko. Jeremien śmiejąc się ile sił w płucach wyszedł z pokoju. Pomyślał, że teraz już na pewno nie zaśnie. On by z takim guzem nie zasnął... I miał racje gdy wszedł do stodoły nie musiał długo czekać na Antona. Jeremien spojrzał na dzika którego upolował. Wisiał na mocnym haku. Gdyby nie nosze jakie skonstruował w lesie nigdy by go tu nie przytaszczył. A i z nimi było mu ciężko. A mimo to jak tylko wrócił z polowania powiesili z Antonem zwierza na haku i poszli się ścigać... - Zabierajmy się do roboty...- powiedział Jeremien. Wyjął ze skrzyni dwa długie noże i zaczęli. Gdy skończyli zanieśli mięso do piwnicy gdzie było chłodno nawet w największy upał. - Dobra robota synu.- pochwalił go Jeremien. Anton jednak nie był zajęty czymś innym. Nasłuchiwał czegoś. - Konni się zbliżają...- powiedział. Jeremien wyszedł przed stodołę. Widział jak w oddali grupa jeźdźców wzbija za sobą tumany kurzu. - Idź do domu Anton...- powiedział. Anton chwycił łuk w dłonie i stanął obok ojca. Spojrzał na niego z lekkim uśmiechem mówiąc: - Jestem już dorosły tato. Konni byli już na tyle blisko, że musieli dostrzec ich obu. Jeremien zacisnął palce na nożu. Jak dojdzie co do czego będę się bronił... Będę bronił swojej rodziny. Było ich sześciu. Dojrzał wśród nich jedną kobietę odzianą w czarne odzienie. Jeremien nigdy nie widział nikogo w tak wyzywającym stroju. Miała na sobie czarne obcisłe spodnie w wielu miejscach specjalnie rozdarte i buty do konnej jazdy. A oprócz tego nosiła tylko skórzany stanik i długie czarne włosy. Na srebrnym łańcuszku nosiła szafir. Dziwnie migoczący w świetle dnia. Mężczyźni którzy jej towarzyszyli wyglądali jak typowi zabijacy. Mieli szerokie ramiona i pałki. Przy pasach nosili długie noże. Jedyne co ich odróżniało od zwykłych tępych osiłków były miecze przytroczone do siodeł. Zabijaków nie było stać na miecze... Jeremien myślał gorączkowo nad wyjściem z sytuacji. Niestety jedyne co teraz mógł zrobić to mieć nadzieję, że albo szukają drogi albo wezmą tylko jakiś haracz i odjadą. - Tyś tu jest gospodarzem?- zapytała owa kobieta gdy ich konie zadreptały w miejscu. Uśmiechała się z zaciśniętymi ustami. Jeremien zszokowany stwierdził, że nie może mieć więcej jak osiemnaście wiosen. Tyle co Anton. Mówiła głosem spokojnym i jakby lekko rozbawionym. Jeremien na wszelki wypadek lekko jej się ukłonił i odpowiedział: - Tak pani.- miał nadzieje, że doza szacunku mu pomoże.- Czym mogę pomóc wędrowcom na szlaku? Kobieta uśmiechnęła się jeszcze bardziej lecz nadal przez zaciśnięte usta. Zgrabnie i płynnie zsiadła z wierzchowca. Jeremien wytrzeszczał oczy gdy ta podeszła do niego tym falistym krokiem. Nigdy nie widział by jakaś kobieta tak się poruszała. Wydawał się kusić każdym ruchem bioder. Każdym zatrzepotaniem rzęs. Jeremien zmusił się by spojrzeć na jej twarz. Dopiero teraz jej się przyjrzał. Miała duże czarne oczy i rzęsy. Również to spojrzenie sprawiało, że Jeremien czuł wzbierające w nim gorąco. A te rzęsy... Każde mrugnięcie sprawiało wrażenie zaproszenia. Jeremien zły na siebie spojrzał niżej. I wbił wzrok w szafir. Niestety szafir był na bardzo długim łańcuszku więc wpadał pomiędzy jej piersi. Więc szacując wszystko Jeremien spojrzał jej w oczy... - Mam na imię Karina...- powiedział gdy podeszła do niego. Jeremien zdecydowanie stwierdził, że podeszła za blisko. Czuł jak przy głębszym oddechu jej piersi dotykają jego koszuli.- ... i chcę tylko jednego. Jeremien patrzył w jej oczy. Z tej odległości widział, że dziwnie się szklą. Trochę jakby były to mokre diamenty. - Czego chcesz pani Karino?- powiedział zdecydowanym głosem. Wtedy ona uśmiechnęła się pokazując zęby. Jeremien z przerażeniem cofnął się do tyłu o krok. Miała bardzo długie kły które nachodziły na jej dolną wargę gdy się uśmiechnęła. - Ciebie...- wyszeptała w taki sposób, że krew wydawała się mrozić w jego żyłach. Karina podniosła rękę dając znak swoim ludziom. Ci wyciągnęli miecze i rozdzielili się. Dwóch ruszyło w stronę Antona i dwóch na Jeremiena. Ostatni wbiegł do domu. Jeremien natychmiast ochłonął z przerażenia. Musiał ratować swoją rodzinę. Lekko się zgarbił i stanął w rozkroku. Czuł się jak na polowaniu gdy wilki wyczuły jego obecność i próbowały go dopaść. Teraz ci dwaj byli wilkami. Jeremien poruszył palcami w taki sposób by chwycić nóż za ostrze. Kiedy wilki atakowały, działały powoli lecz atak zawsze następował nagle. Jeremien wiedział, że w takiej sytuacji miał jedno wyjście... Zaatakować pierwszy i ich zaskoczyć. Jeremien jak chmury burzowe błyskawicą, rzucił nożem. Z krótkiego zamachu ramion. Widział jak oczy jednego z drabów robią się wielkie. Nóż wbił się w klatkę piersiową więc przy pierwszym oddechu z ust zabijaki wydostały się bańki krwi. Jeremien wiedział, że tylko chwilę trwa zanim pozostałe wilki otrząsną się po stracie towarzysza. Więc działał tak szybko jak potrafił. Szybkim krótkim skokiem znalazł się przy zabitym. Wyszarpnął z jego dłoni miecz i zwrócił się ku drugiemu napastnikowi. Ten człowiek patrzył na niego ze zdziwieniem i wściekłością zarazem. Jeremien musiał ich zaskoczyć. I miał zamiar dalej to robić... Przerzucił ciężar ciała na prawą nogę i wybił się z niej najmocniej jak potrafił. Ciął z góry do dołu. Z prawej do lewej mając nadzieję trafić w korpus. Usłyszał brzęk metalu o metal. Sparował! Jeremien nie tracił czasu. Znów zaatakował szaloną serią ciosów. Zaskoczony patrzył jak zabijaka odpiera każdy jego atak. Nagle usłyszał krzyk Antona: - Tato!!- jego głos był bliski płaczu i pełen przerażenia.- Tato!! Jeremien zebrał się w sobie. Jego ramiona i nogi zawirowały w szalonym piruecie. Skakał i wił się wokół bandziora póki nie poczuł jak ostrze miecza weszło głęboko w ciało. Poświęcił sekundę by spojrzeć mu w oczy. Widział w nich śmierć... Błyskawicznie odwrócił się w stronę syna. Wtedy usłyszał straszliwy krzyk z wnętrza domu. - Elena!- wrzasnął w stronę domu. Jednak najpierw musiał uratować syna. Ugięły się pod nim kolana gdy zobaczył martwe ciało Antona leżące w piasku. W kałuży krwi... - Nie!- krzyknął Jeremien klęcząc na ziemi. Słyszał za sobą kroki od strony domu. Odwrócił twarz w tamtym kierunku. Wyszedł z niego owy piąty zabójca. Jego miecz był cały we krwi... - Nie!!- zawył jeszcze głośniej Jeremien.- Nie!! Zabójcy zgromadzili się wokół niego. Ich miecze były schowane. W dłoniach mieli długie noże. - Twoja rodzina...- usłyszał głos Kariny. Znów ten lekko rozbawiony głos.- ... nie żyje. Nikt nie spodziewał się po zrozpaczonym wieśniaku tego co zrobił Jeremien. Jak błyskawica zacisnął dłoń na rękojeści miecza i zawirował. Nie działał racjonalnie. Szalał w zwykłej furii i wściekłości. Pierwszy zabójca padł szybko. Praktycznie w momencie gdy Jeremien podniósł się z klęczek. Drugi najpierw parował jego ciosy ale potem przestraszył się tej nienawiści w oczach Jeremiena. Stracił rytm i to go zabiło. Jeremien wyszarpnął miecz z jego kości i mięśni. Spojrzał na ostatniego z zabójców. Był większy od poprzednich. Jego skronie nosiły nikły ślad siwizny. Nielogicznym było by gdyby Jeremien choćby zranił mieczem silnego i doświadczonego wojownika. Lecz od zrozpaczonych i pochłoniętych nienawiścią nie wolno wymagać logiki... Jeremien z wściekłym rykiem zamachnął się, rzucając mieczem. Ostrze wbiło się w brzuch zabójcy, aż po rękojeść. Jeremien patrzył chwilę na konającego we własnej krwi wojownika. Potem odwrócił się do Kariny. Uśmiechała się do niego i wydawała się nadal rozbawiona co wzmogło wściekłość Jeremiena. - Teraz twoja kolej...- powiedział do niej. Głos drżał mu z wściekłości.-... złamię ci kark! Karina uśmiechała się tylko. Przestąpiła z nogi na nogę i oparła dłonie na swoich biodrach. Zakołysała nimi. Jeremien rzucił się na nią próbując chwycić jej szyję. Chciał ją dorwać i dusić tak długo, aż posinieję. Karina nie ruszyła się z miejsca. Gdy jego ręce były już w jej pobliżu chwyciła je i z ogromną siłą rzuciła nim na ziemię. Jeremien był zdziwiony jej nadludzką siłą. Lecz nienawiść kazał mu wstać i znów się na nią rzucić. Karina pchnęła go z powrotem na piasek. Głucho uderzył plecami o ziemię. Próbował wstać ale Karina położyła stopę na jego piersiach i przyciskała go do ziemi. Jeremien wściekle szarpał się ale nie mógł się wydostać. Długo trwało zanim się poddał. A to tylko dlatego, że zabrakło mu już sił. Usłyszał perlisty śmiech Kariny: - Dobry jesteś!- śmiała się i pokazywała te swoje długie kły.- Nie sądziłam, że zabijesz jakiegokolwiek z nich. A co dopiero próbować mnie zabić! Śmiała się długo. Nagle zobaczył jak pochyla się nad nim. Widział jej wielkie oczy i długie rzęsy. - Zabij mnie...- wyszeptał wyczerpany.-... zabij mnie w końcu! Karina znowu się zaśmiała. Tym razem ciszej i krócej. Patrzyła mu w oczy nadal się uśmiechając. - Och jeszcze nie.- powiedziała spokojnie.- Najpierw... Poczuł jak jej dłonie dotykają jego ramion. Poczuł jakby coś je przywiązało do ziemi. Spojrzał zaskoczony na swoje ręce ale nie zobaczył nic. Nic co przynajmniej mógł zobaczyć. Karina z dziwnym uśmiechem dotknęła jego nóg. Znów poczuł jak coś przyciska jego stopy i kolana do ziemi. I znów nic nie zobaczył. Spróbował poruszyć nogami i rękami ale nie udało mu się. Jakby go ktoś przywiązał. Rzucił najwścieklejsze spojrzenie na jakie było go stać w twarz Kariny. - Co ty robisz!?- warknął. Ona tylko uśmiechnęła się jeszcze szerzej. Oblizała wargi. Jej wzrok był dziwny. Jakby głodny... Jeremien próbował się wyszarpać z niewidzialnych więzów. Ale nie udało mu się. I czuł, że traci te resztki sił. - Już?- zapytała.- W końcu zrozumiałeś, że nie warto? Jeremiena stać było tylko na wściekłe spojrzenie. Już nie miał sił. Mógł tylko patrzeć na nią i czekać. Nagle poczuł jak ściąga z niego nogę. Usiadła na nim tak, że miała jego biodra pomiędzy swoimi nogami. Patrzył na nią oniemiały. Poczuł jak wkłada mu dłonie pod koszulę i powolnymi ruchami gładzi jego skórę. Uśmiechała się... Jeremien zebrał w sobie ostatnie siły i włożył je w walkę z niewidzialnymi więziami. Ale one nie ustępowały. Zobaczył jak Karina przybliża swoją twarz do jego twarzy. Jak rozchyla usta... Najpierw dotknęła jego warg językiem. Wodziła nim na lewo i prawo. Czuł jak wściekłość zaczyna w nim słabnąć. Za wszelką cenę próbował ją podtrzymać. Szaleńczo próbował nie dopuszczać do siebie myśli, że tak morderczyni sprawia, że ogarnia go podniecenie. - Nie.- powiedział i poczuł jak jej język dotknął jego zębów.- Błagam... Nie... Starał się myśleć o swojej żonie. O Elenie... Ale ból który powinien nadejść nie nadszedł. Wściekłość która powinna go pochłonąć nie pochłonęła go. Jej wargi spotkały się z jego ustami. Poczuł jak Karina ściska udami jego biodra. Jak jej język zatańczył w jego ustach. Zrozpaczony czuł jak on sam zaczyna brać w tym udział. Jego język również zawirował. Jeremien już bardzo słabo naciskał na niewidzialne kajdany. Czuł, że do oczu napływają mu łzy. W myślach błagał Elenę o wybaczenie... Poczuł zapach jej włosów. Zapach jej potu i bliskość. Jej dłonie szaleńczo biegały po jego plecach. Usłyszał jej oddech. Jej bicie serca. Jej dłonie zaczęły wędrować niżej. Do paska jego spodni. Starał się o tym nie myśleć. Starał się zrobić wszystko by w końcu przestać w ten sposób myśleć o tej kobiecie. Nagle poczuł ekstazę. Karina poruszała biodrami w górę i w dół nie przestając go całować. Czuł jak rozsadza go podniecenie. Jak wszystko wiruje. Słyszał jak jego i jej serce przyspieszają. Paznokcie zaczęły wbijać się w jego skórę na ramionach. Rozdarła mu koszulę na strzępy. Słyszał jak jęczy jak oddycha urywanie. Jej jęki nasiliły się. Jego podniecenie również osiągało zenit. Karina wbiła bardzo mocno paznokcie w jego skórę ale on na to nie zważał. Ekstaza i podniecenie zajmowało jego wszystkie zmysły. Czas spowolnił bieg na uderzenie serca. Wtedy poczuł szczyt doznań. Zatrzymał oddech na chwilę... Zawirowało mu w głowie. - Tak smakuje śmierć...- wyszeptała mu do ucha.\nJeremien coś poczuł choć nic nie czuł. Podniósł się z ziemi. Usłyszał cichy odgłos. Jakby stukot. O kamień? Miał dziwne myśli. Nie mógł sobie nic przypomnieć jakby jego mózg zaczął działać inaczej. Spojrzał na swoje dłonie. Nie miał dłoni. Widział tylko kości. Stare zasuszone kości. Jeremien wiedział, że powinien być przerażony ale...nie był... nic nie czuł. Dziwił się tylko. Dziwił się, że słyszy nie mogąc przecież słyszeć. Że rusza się, choć nie powinien. Zastanowił się co trzyma jego kości w kupie. Przyjrzał się sobie. Zobaczył jak grube stalowe nity i długie pasy łączą jego kości. I to tak sprawnie, że mógł nimi poruszać prawie tak samo jakby to robiły mięśnie. Rozejrzał się po komnacie. Była cała z wilgotnego i pokrytego pleśnią kamienia. Nie widział żadnych drzwi czy okien. Znowu się zdziwił. Panowała tu całkowita ciemność a on mimo to mógł dojrzeć każdy szczegół w pomieszczeniu. Zrobił krok do przodu i usłyszał dziwny odgłos. Spojrzał pod nogi. Gdy się ruszył stanął na mieczu. Leżał pod jego stopą. Jeremien podniósł go i obejrzał dokładnie. Całe ostrze pokryła gruba warstwa rdzy. Jeremien stwierdził, że musiał tu leżeć od czasu gdy znalazło się tu jego ciało. Nie pamiętał jak tu się dostał. Ostatnie co zachował w umyśle było jak Karina coś do niego szepnęła. Pamiętał walkę z zabójcami i śmierć jego rodziny. Powinien płakać... wiedział o tym. Ale nie potrafił... Nagle usłyszał jakiś zgrzyt. Spojrzał w tym kierunku. Jedna ze ścian odsunęła się i wpuściła do środka masę światła. Jeremien rozpoznał słońce... Ruszył ku wyjściu. Gdy dotknął trawy na zewnątrz usłyszał czyjś głos w głowie: - Jesteś wolny...- to był głos Kariny. Pamiętał ten głos.-... idź! Znajdź drogę! Jeremienowi nie wydało się to trudne. Była tylko jedna droga. Kręta i znikająca w lesie. Ruszył nią słysząc klekot kości. Zaczynało go to drażnić. Klekot... klekot... klekot... klekot... klekot... - Dajcie to co macie a nic wam się nie stanie...- usłyszał czyjś głos wśród ściany drzew. Spojrzał w tamtym kierunku. Zobaczył pięcioro ludzi. Trzech z nich odzianych w zwierzęce skóry. Mieli w dłoniach noże i pałki. Otoczyli kobietę i młodego chłopaka. Ta dwójka była przerażona. Jeremien był pewien, że ci bandyci ich zabiją mimo zapewnień. Ruszył dalej. To go nie obchodziło. Nic go już nie obchodziło... Szedł dalej drogą ubitą w trawie i piasku. Czuł się dziwnie. Jakaś część jego jaźni karciła go ale on nie wiedział za co. Czuł się pusty. Jakby ktoś ożywił kamień i nadał mu jego imię. On był podobny do Antona... pomyślał. Nagle w jego głowie coś się zakołatało. Jeremien zdziwił się. Nie wiedział co to było. Po chwili przypomniał sobie co to mogło być. Uczucia... czy to... był smutek? Smutek? Że zabiją tego chłopca podobnego do... Znów coś się w nim poruszyło. Kolejne echo uczuć. Ale jakie? To był chyba... gniew? Tak! To był gniew! Zawrócił i rzucił się do biegu podnosząc w górę rdzawe ostrze. Zobaczył jak jeden z bandytów rozrywa suknię kobiety. Pozostałych dwóch szło w stronę chłopaka z nożami w rękach. Chłopak krzyczał przeraźliwie... „- Tato!!- głos jego syna był bliski płaczu i pełen przerażenia.- Tato!!” To wspomnienie nagle wybuchło w jego umyśle. Zatoczył się lekko ale nie zwolnił biegu. Nie chcę by zabili czyjegoś syna... Uczucia które go okiełznały teraz osłabły. Zaczęły zanikać... Jeremien spieszył się z ratunkiem. Wiedział, że kiedy one znikną zupełnie znów stanie się obojętny. Znów straci resztki własnego „ja”. Prawdziwy Jeremien umierał wraz z uczuciami... Zamachnął się mieczem. Ciął na odlew nie zastanawiając się nad tym. Usłyszał jak jego kości skrzypią gdy wygiął ramiona. Pierwszy bandyta padł. Znów uderzył. Czuł jak jego wola próbuje złapać uchodzące uczucia. Jak płomień świecy broniący się przed wiatrem. Uderzył z wykroku dźgając przeciwnika w brzuch. Kolejny zabójca zabity... Odwrócił się ku ostatniemu. Ale zobaczył jak ucieka. A tuż po nim do panicznej ucieczki rzucili się kobieta i chłopiec których bronił. Jeremien długo słyszał ich przerażone krzyki gdy odchodził dalej ścieżką. Nie obchodziło go to. Było mu to obojętne... Usłyszał cichy gwizd. Nie ptasie trele. To był człowiek wygrywający jakąś melodię. Jeremien ruszył na poszukiwanie źródła. Doszedł w końcu do miejsca gdzie na drzewie siedziała jakaś kobieta. Gwizdał cicho jakąś nie znaną mu melodie. Odwróciła ku niemu twarz i uśmiechnęła się. Jeremien znał tą twarz... - Karina...- sam zdziwił się gdy usłyszał swój głos. Nie to nie był jego głos. Ten był jak szept nocnego wiatru. Jak odgłos skrzydeł nietoperza. - To ja.- zeskoczyła z drzewa. Jej głos Jeremien również zapamiętał. Był melodyjny i rozbawiony.- Pamiętasz? Oczywiście, że pamiętasz... Podeszła do niego i zaczęła wokół niego krążyć. Jakby zaraz miała go zaatakować. Jeremien uniósł lekko miecz na co Karina zaśmiała się. - Nic ci nie zrobię! Nic gorszego ci nie mogę zrobić! Martwy szkielecie! Nieśmiertelny w swej śmierci! Jeremien znów poczuł jak coś się w nim kołata. To gniew... Jego już znam. Ale... To... Tak! Nienawiść! Za co ja ją nienawidzę? - Jak ci się podoba twoje wcielenie?- zapytała nie przestając wokół niego krążyć.- Może pójdziesz ze mną? Zresztą... Nie masz wyjścia! Długo się śmiała patrząc w jego puste oczodoły. Wiem za co ją nienawidzę... Elena... Anton... Upokorzenie! Poczuł coś. Poczuł jak zaciska palce na rękojeści miecza. Poczuł to! - Będziesz moim psem...- mówiła dalej Karina.-... psem bez uczuć i pamięci. Nieśmiertelnym na moje zawołanie! Mam rację? Jeremien poczuł zapach lasu. Poczuł jak uczucia wlewają się do niego. Jak go ogarniają. Jak przejmują każdy jego fragment duszy... Ja nie mam duszy... - Nie...- usłyszał swój głos.-... nie masz racji. Karina zatrzymała się. Spojrzała na niego zdziwiona wysoko unosząc brwi. - Nie?- mówiła pierwszy raz się nie uśmiechając.- A czemu to nie? Mój sługo? Jeremien odwrócił się w jej kierunku. - Zabiłaś moją rodzinę.- powiedział. Usłyszał swój głos. Jego głos! Glos Jeremiena sprzed lat.- Nienawidzę cię! Nienawidzę! Karina cofnęła się o rok. Była przestraszona. Widział to. - Zaskoczyłeś mnie...- mówiła.-... nie wiem jak zachowałeś uczucia i pamięć ale ja to zmienię! Ruszył ku niemu. Jeremien cofnął się i uniósł miecz. - Nie dotkniesz mnie! - A właśnie, że tak!- krzyczała.- Jesteś mój! Nie żyjesz! Jesteś martwym szkieletem! Jeremien przygotował się już do walki gdy usłyszał swoje wspomnienie: „-Biegnij ojcze!- krzyczał Anton.- Biegnij!” Jeremien puścił miecz i pobiegł. „- Biegnij! Biegnij tato!” I biegł. Przez las. Pomiędzy drzewami. Biegł! Biegł ile miał sił! Musiał dogonić syna! „- Dogoń mnie Ojcze!” Jeremien biegł. Wyskoczył na pole. Słyszał jak pszenica trze się o jego kości. A Jeremien biegł. Przez pole. Przez las. A wokół przeszkody. Kamień. Płot. Drzewa. Chaszcze. Biegł! Musiał go dogonić! - Biegnę synu!- krzyczał. Zobaczył go! Wybiegł zza zakrętu. Pomylił drogę. Spojrzeli sobie w oczy. Na chwile. Sekundę. Ułamek czasu. Anton uśmiechnął się i...\nKarina spojrzała w niebo i uśmiechnęła się. Stała nad martwymi kośćmi Jeremiena. On tu upadł po szaleńczym biegu. - Dobra wygrałeś.- powiedziała.- Tym razem ci się udało... Boże od siedmiu boleści. Mówiła patrząc w niebo. Spojrzał na kości. Uśmiechnęła się do nich. - A teraz kto?- zapytała.- Może Hiob?\nAutor: Gabriel [gabriel17-88 AT tlen DOT pl]


Specjalne Mikrofony Radia Kielce wręczone\nData publikacji: 13.02.2016 09:30 / Data aktualizacji: 13.02.2016 18:57\n13.02.2016 Kielce. Specjalne Mikrofony Made in Kielce. Płyta Roku "The Rising" - FOLYA.\nW sobotę wręczone zostały "Specjalne Mikrofony Made in Kielce". Nagrody muzyczne Radia Kielce przyznano wokalistce i wokaliście, przebojowi, zespołowi i płycie 2015 roku. W każdej z kategorii były po 3 nominacje. Dodatkowo wręczone zostały dwie nagrody specjalne. Statuetki rozdane zostały podczas koncertu galowego, który odbył się w radiowym studiu "Gram". Gwiazdą tegorocznej gali był Janusz Radek.\nWokalista wystąpił wspólnie z zespołem The Ants. Artysta wykonał utwory, między innymi z jego ostatniej, przebojowej płyty, zatytułowanej "Popołudniowe przejażdżki”, którą promuje Radio Kielce.\n"Muzyczne Mikrofony” otrzymali artyści związani z województwem świętokrzyskim, których można posłuchać przede wszystkim w programie „Made in Kielce”. W tym roku oddano ponad 23 tysiące ważnych głosów.\nWokalistką minionego roku, zdaniem słuchaczy Radia Kielce, została Aga Dyk. Piosenkarka pochodząca z Bielin występująca z zespołem Brathanki wydaje pierwszą solową płytę.\nWokalistą został Janusz Radek, a w kategorii Zespół Roku wręczyliśmy dwie statuetki dla grup "Wolni Ludzie" i "Big Queens”.\nAlbum zespołu Folya zatytułowany "The Rising” zdobył najwięcej głosów w kategorii Płyta Roku, a piosenkę duetu Face2Face "I’ll Be Fine” wybrano Przebojem 2015 roku.\nW kategorii Artysta Roku uhonorowano Romana Cieślaka, gitarzystę, kompozytora, instruktora muzyki, współzałożyciela między innymi zespołu Sweet Combo.\nStatuetki Grand Prix otrzymali świętujący 35–lecie zespół U Ojca oraz autor tekstów, kompozytor i wokalista Tomasz Kordeusz. W tegorocznej edycji muzycznych nagród Radia Kielce oddano ponad 23 tysiące ważnych głosów. Statuetki Mikrofonów Made in Kielce wręczyliśmy po raz czwarty.\nZespół Roku Big Queens\nZespół Roku Wolni Ludzie\nPłyta Roku "The Rising" - FOLYA\nPrzebój Roku "I'll Be Fine" FACE2FACE\nWokalistka Roku Aga Dyk\nArtysta Roku Roman Cieślak\nNagroda Grand Prix zespół U Ojca\nNagroda Grand Prix Tomasz Kordeusz\nWokalista Roku Janusz Radek\nMuzyczne Mikrofony Made in Kielce


Nasze materiały pobrano już 199108036 razy\nUważam, że bycie uczniem Chrystusa w dzisiejszych czasach niekoniecznie znaczy to samo, co za czasów Jezusa. Wówczas Chrystus miał przy sobie dwunastu apostołów, którym to po zesłaniu Ducha Świętego nakazał iść w świat i głosić wśród pogan prawdę o miłosiernym Bogu-Ojcu. Wtedy bycie uczniem Chrystusa oznaczało tyle co propagowanie wiary katolickiej.\nJak jest dzisiaj? - z pewnością o wiele trudniej. Bóg nie nakazuje nam byśmy wszystkim dookoła rozpowiadali, kim on jest. Chce natomiast, abyśmy służyli mu poprzez dobre, zupełnie bezinteresowne uczynki i zachowanie. W dzisiejszych czasach bycie uczniem Chrystusa oznacza bycie porządnym chrześcijaninem, świadczenie o samym sobie czynami, dobrocią i wiarą.\nNie jest to zbyt łatwe w szczególności z powodu presji otoczenia. Wiadomo, że bycie uczciwym, przyzwoitym nie jest „na topie” ani „trendy” zwłaszcza wśród młodzieży. Człowiek, który nie pije, nie pali, nie chodzi na imprezy, jest wystawiony na publiczny ostracyzm z powodu braku zainteresowania „normalnymi” dla młodzieży rozrywkami. O wiele łatwiej jest przystosować się do otoczenia i zyskać w jego oczach akceptację i aprobatę, niż pokazywać prawdziwego siebie, zyskując miano dobrego człowieka, ucznia Jezusa Chrystusa.\nW byciu uczniem Chrystusa przeszkadza nam nie tylko presja otoczenia, ale także różnego rodzaju rozrywki, które mamy na wyciągnięcie ręki. Mówię tutaj na przykład o telewizji. Ktoś kiedyś powiedział, że oglądanie telewizji wyłącza myślenie. Odciąga także od rzeczywistości. Podobnie ma się sytuacja z Internetem, czy grami komputerowymi. „Internet otwiera nam oczy na świat i zamyka do niego drzwi”. Jest tyle zabawnych rzeczy, które mogą odciągnąć człowieka od rzeczywistości, że trudno się w niej w ogóle odnaleźć, a co dopiero funkcjonować w niej jako dobry człowiek, wzorcowy przykład. Bycie uczniem Chrystusa jest bardzo ciężkie, ale możliwe.\nIstnieją różnego rodzaju stowarzyszenia i organizacje charytatywne, które skupiają się na pomocy biednym i pokrzywdzonym. Dzieci mogą wstąpić do harcerstwa, starsi do wolontariatu. Świat niesie za sobą wiele niewykorzystanych możliwości. Trzeba je jedynie dostrzec. Uleganie presji otoczenia nie daje nam nic. Natomiast niesienie pomocy innym objawia w nas miłość chrystusową oraz daje osobistą satysfakcję z dobrze spełnionego uczynku.\nBycie uczniem Jezusa to znaczy tyle, co świadczenie o nim w naszych uczynkach, postępkach, w naszym niesieniu pomocy bliźniemu. To oznacza także posiadanie dostatecznej ilości odwagi i śmiałości. Aby być dobrym naprawdę trzeba mieć odwagę i siłę. Trzeba być silnym, by nie ugiąć karku pod presją otoczenia, złośliwymi komentarzami ze strony znajomych. Ostatnimi czasy utarło się powiedzonko, że „pomaganie innym stało się po prostu modne”.\nNiemniej jednak trudno nam zdecydować się na krok „pod prąd”. Wszyscy idą w tą samą stronę, nie oglądając się za siebie. A bycie uczniem Jezusa Chrystusa to rozglądanie się dookoła w poszukiwaniu kogoś, kto jest w potrzebie - kogoś, kto został pokrzywdzony przez los. Bycie uczniem Jezusa to przede wszystkim służenie innym dobrą radą, czystym sercem, pomocną dłonią, czy nawet zwykłym milczeniem lub wysłuchaniem tego, co ktoś ma do powiedzenia.\nW dzisiejszych czasach, aby być uczniem Jezusa Chrystusa, nie trzeba być kapłanem, czy zakonnicą. Wystarczy mieć odrobinę dobrej woli w sercu oraz chęć do naprawy tego, co niewłaściwe.\nTAGI: opracowanie Jezus Chrystus chrześcijaństwo


Wysłany: 2017-07-03, 23:19\na w ogóle to dziękuję wszystkim za bardzo wnikliwe komentarze - i tu na forum i na przykład w miasteczku Strzelin\noczywiście po tych dwóch tygodniach po wydaniu już bym coś tam pozmieniał , więc może pozmieniam swoją listę - na dzisiaj mam taką pierszą siódemkę:\n2. Spring In Exile\n3. Goodbye Hello\n5. Tilda Next\n6. Lady Eva\n(to jest w ogóle przykre, że po nawet takim krótkim czasie słyszę, że niektóre utwory nie spełniły tkwiącego - jak mi się zdawało - w nich potencjału w fazie po napisaniu/przed nagraniem; pocieszam się jednak dwojako - po pierwsze tym razem takich numerów jest mniej niż zwykle i może do niektórych rzeczy jeszcze się przyzwyczaję; po drugie - wykonawcy lepsi ode mnie też tak mają, że wspomnę o Lennonie (Lucy In the Sky) czy o Budzym (pamiętam jak w czasie nagrywania Luny kręcił głową, że nagranie Halo Halo nie spełniło jego oczekiwań, ale to było zanim weszłem tam z chórkami [uu żarcik]))\nOstatnio zmieniony przez Lodge 2017-07-03, 23:30, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: 2017-07-03, 23:25\nja czuję się nieco przygotowany przed-słuchami, aby posłuchać całości (na razie zrobiłem to raz, ale dość pobieżnie i już dawno). może też zrobię listę!\nWysłany: 2017-07-04, 06:06\nno, jak się nie zawyża oczekiwań porównaniami z disco polo, to zdecydowanie dobre!\nDla mnie na płycie zdecydowanie rządzi Permanence. Na początku faworytką była Lady Eva, ale z czasem jakoś lekko zjechała w dół. A Permanence mogę słuchać i słuchać. Ten niesamowity nerw, jak w niektórych numerach Byrds (8 Miles High - tak, to zdecydowanie ten kaliber!).\nPonieważ dla mnie pisanie piosnek to jednak jest jakaś tam ekstrawagancja i święto, a nie rutyna, to podobają mi się oczywiście też te, w których stworzeniu brałem udział. Tu może działać prawo rodzica - nie umiem pewnie stanąć z boku i popatrzeć na nie z dystansem, bo to w końcu jednak własne dzieci (a to być może wasza matka! ). Przy czym dzieckiem ulubionym jest nieodmiennie Goodbye Hello - taka ukochana, śliczna córeczka tatusia Z Elevenderem jest inaczej - jednak trochę słychać jego braki, choć i tak go kocham. Kawałek ostatni, w którym najmniej umoczyłem paltze podoba mi się za to coraz bardziej. Jest taki, jak napisał Crazy, choć chyba jednak do Please Please Me by nie pasował, może raczej do Beatles For Sale Daje wytchnienie i nadzieję po tej jednak ciężkiej (na sercu) podróży przez Love Love.\nNie wyczymał i napisał o swoich wrażeniach\nWysłany: 2017-07-04, 10:36\nnowa metoda postotwórcza, słucham i wypisuję best momenty!\n(tutaj: bez zaglądania w teksty)\n- give me all your ąs and your ęs\n- Lady Eva ciąg dalszy, zwłaszcza różne miejsca w chyba refrenie, choć nie rozpracowałem struktury; takie fajne o-o-o na przykład i jeszcze jakiś moment z "waiting" zwłaszcza\n- uderzenie w struny akustyka gdzieś chyba na przestrzeni drugiej zwrotki\n- i zaraz potem i przez cały czas super dźwięki z elektryka, a najlepsze na koniec, pod słowa "lady Eva"\n[uwaga - numer do ścisłej czołówki Soundrops ]\n- motyw gitarowy w Elevender\n- bas w Elevender\n- mustard seeds go deep\n- wzrost dynamiki przy "this is where I..."\n- wczesnobitelsowskie intro do Battlefield\n- refreny w Battlefield (I will fight for you... chyba?), zwłaszcza im dalej, tym lepiej bo żywiej!\n- test me, try me... - to rozumiem refren Goodbye Hello?\n- o, i drugi raz refren, ale z przeplatającym się głosem drugim\n- melodia pod słowa tytułowe\n- basowy wstęp do Permanence\n- w ogóle te szybsze fragmenty utworu bardzo (hu-hu!), ale wolniejsze już niekoniecznie, zresztą ja w ogóle nie przepadam za zmianami tempa w środku utworu\n- Gero jak mówi coś w dziwnym języku (rerum? łacina?)\n- solo gitarowe w Win-Win (nawet dwa, oba dobre!)\n- if it's love, it can't be dead...\n- "it's only three days", jakby z innego świata... w Spring in Exile\n- will you finally have woooooon, czy jak to idzie, ale bardzo wysoko idzie\n[numer chyba rzeczywiście będzie miał tendencję do polepszania się w miarę odsłuchów]\n- instrumentalna końcówka Love Over Mountains, całkiem niezły przykop!\n- wszystko, co można powiedzieć o aranżacji utworu Tilda Next: gitarowe interludia, delikatny rytm z grzechotki, ciekawie poprowadzony bas, wyglądająca gdzieś spod spodu gitara akustyczna: utwór kompozycyjnie chyba by mnie nie zainteresował, ale muzykowanie jest tu pierwszej próby\n- w Around the Lonely Hearts... trudno mi wskazać jakieś momenty, ale bardzo przyjemny to numer na zakończenie płyty.\nDobra rzecz, guys!\nWysłany: 2017-07-04, 10:55\nGero jak mówi coś w dziwnym języku (rerum? łacina?)\nRerum. Łacina. Widziałem to wytatuowane na czyjejś ręce.\nLady Eva ciąg dalszy\nW tym numerze pod słowami I can hear the song of the stars przeprowadziłem taki cytacik z piosenki właśnie Song of the Stars Dead Can Dance, na którą ktoś zwrócił moją uwagę i od razu mnie olśniło, że Litza i Budzy właściwie niemal przenieśli (OK, przesadzam, twórczo przenieśli) tę partię do utworu Psalm 51 (proszę posłuchać, link nawinięty właśnie na tę gitarę)\n"it's only three days", jakby z innego świata...\na to się rzeczywiście udao, jak zwykle przez przypadek... chciałem to jakoś odróżnić i po prostu dość mocno obciołem na tym fragmencie wysokie tony, żeby nie powiedzieć: wysokie antony de mello\nCieszymy się, man!\nNawet pedziałbym, we're ecstatic.\nhave you ever seen me ecstatic?\nWysłany: 2017-07-04, 14:34\nA to myślę bardzo dobra metoda do The Soundrops! Love Love słuchałem dwa razy uważnie, jadąc do Wrocławia i nie miałem takiej możliwości, a co rusz zwracałem uwagę na jakieś rzeczy. I dlatego napisałem, że najlepsza od dawna, bo zaskoczyło mnie ile tu udaności na wielu polach .\nWysłany: 2017-07-11, 22:40\nPermanence w Tatrax Zachodnix\nWysłany: 2017-07-12, 17:41\nnie do wiary, że zrobiłeś to tak szybko !\nCzuję, że do piosenki się też coraz bardziej przekonuję\nWysłany: 2017-07-29, 07:17\nWczoraj wieczorem posłuchałem Love Love "do pakowania". Muzyka do pakowania plecaka to jest bardzo poważna sprawa, która ma u mnie dużą tradycję, ale nie o to chodzi. Mogę natomiast powiedzieć: panowie, skoro po czterdziestce i po takich kopach wcześniej napisanych piosenek nagrywacie takie świetne rzeczy, to jest to rzecz dla mnie godna najwyższego podziwu! Nie jestem wielkim znawcą i wielu płyt nie słyszałem, ale i tak uważam, że jest to jedna z najlepszych płyt The Soundrops. Bardzo mi się to podoba i będę dużo słuchał!\nWysłany: 2017-08-03, 00:07\nkolejny teledyx z Love Love\nnic nowego - taki tam zapis śródwakacji, ale też kilka sympatycznych epizodów, więc będę lubił\nWysłany: 2017-08-03, 07:31\nWysłany: 2017-08-03, 09:04\nTy znowu najlepiej wypadueś!\nWysłany: 2017-08-05, 09:24\nzrobiłem jeden (myślę że jedyny) update na płycie Love Love\nchodzi o wstępniak - w programie Audacity do nagrywania brzmiało to całkiem mocno, a w gotowych wersjach w necie - płasko i plastikowo, ten melotron\nwięc dzisiaj dograłem jeszcze dwa melotrony i jeden wokal i wreszcie brzmi kurde masywnie! LOVE IS NOT OF ME! i dobrze zapowiada Lady Ewę... mała rzecz, a bardzo mnie ucieszyła\nEDIT - przy okazji dokonałem też małych zmian w najsłabszym dla niektórych numerze na płycie, czyli Love Over Mountains - np. już nie odstaje brzmieniowo/basowo od następnej Tildy\nwięcej zmian nie będzie\nWysłany: 2017-08-19, 10:20\nAni kejs, ani fejs...\nGer, znasz taki numer Soundrops? My znamy bardzo dobrze , Marcin wciąż śpiewa! To ta piosenka w górach


Jesteś w: > Produkty > Energia > Inne produkty związane z wykorzystywaniem energii > Elektrownia wiatrowa-SkyWind 600\nTurbiny wiatrowe SkyWind 600 posiadają piękny kształt, są bezpieczne, niezawodne i funkcjonalne tak pod względem elektrycznym jak i mechanicznym.\nOpatentowane nowatorskie pod względem konstrukcyjnym łopaty wirnika produkowane przy użyciu zaawansowanej technologii mają różnicę w wadze nie większą niż 3g. Łopaty wirnika osiągają swoją wyjątkowo zbilansowaną wydajność przy bardzo niskim poziomie hałasu. Dzięki zdolności do poprawnego funkcjonowania w ekstremalnych warunkach środowiskowych takich jak burze piaskowe, niskie temperatury i tym podobne, nasze turbiny SkyWind 600 są szeroko używane do zasilania oświetlenia, monitoringu, nawigacji i w systemach hybrydowych na całym świecie.\nSkyWind 600 to jedna z najnowocześniejszych małych turbin wiatrowych dostępnych obecnie na rynku. W odróżnieniu do innych konstrukcji nasza turbina jest przystosowana do pracy przy małych prędkościach wiatru. Właśnie ta jej cecha szczególnie predysponuje turbiny SkyWind do pracy w Polskich warunkach wietrzności. Nasza turbina posiada rozwiązania technologiczne dotychczas zarezerwowane tylko dla turbin o mocy powyżej 1 MW. Dzięki zastosowaniu technologii mikroprocesorowej SkyWind jest cichszy, wydajniejszy i bardziej niezawodny oraz posiada rewelacyjny system ładowania akumulatorów.\nWbudowany, mikroprocesorowy regulator ładowania z funkcją śledzenia wartości maksymalnej mocy bardzo efektywnie ładuje akumulatory oraz dba o ich odpowiednią kondycję.\nSkyWind 600 posiada elektroniczny system kontroli prędkości obrotowej wirnika i hamowania. Jeżeli wiatr jest zbyt silny, łopaty SkyWind są wyhamowywane. Zabezpiecza to turbinę przed uszkodzeniem. Dzięki zastosowaniu tego nowoczesnego systemu opartego na technologii mikroprocesorowej możliwe było zastosowanie supernowoczesnych, cichych łopat oraz zmaksymalizowanie produkcji energii przy niskiej wietrzności.\nSkyWind 600 jest idealnym rozwiązaniem dla ludzi potrzebujących autonomicznego niezależnego zasilania dla niewielkich odbiorników, takich jak:\n* stacje telekomunikacyjne, maszty przekaźnikowe Internetu\n* zdalnych systemów monitoringu\n* pompowanie wody\nPrzy średniej prędkości wiatru około 5.5 m/s SkyWind 600 wyprodukuje miesięcznie około 110 kWh energii co jest ponad dwukrotnie lepszym rezultatem w porównaniu do rozwiązań występujących na rynku. Wystarczy to do zasilenia odbiorników RTV, oświetlenia czy małej lodówki. Ponadto Przy odpowiednim zbilansowaniu mocy odbiorników SkyWind może zapewnić pełną niezależność od sieci elektroenergetycznej wydzielonej części naszej instalacji. Awarie i wyłączenia dla tej wydzielonej części instalacji przestaną być dla nas problemem.\nNr. identyfikacyjny produktu: 534787 | Sprzedawca Dostawca z zewnątrz


Polska pa�stwem ramowym w Wyszehradzkiej Grupie Bojowej UE2012-05-0304.05. Podczas zako�czonego w Litomierzycach spotkania szef�w resort�w obrony pa�stw Grupy Wyszehradzkiej, ministrowie zgodnie zdecydowali, �e Polska b�dzie pa�stwem ramowym w Wyszehradzkiej Grupie Bojowej UE, przewidzianej do dy�uru w pierwszej po�owie 2016 roku.O�wiadczenie, podpisane przez ministrów obrony, g�osi, �e Wyszehradzka Grupa Bojowa Unii Europejskiej b�dzie liczy�a 3000 �o�nierzy i zostanie podporz�dkowana organom Unii Europejskiej. Minister Siemoniak poinformowa� na konferencji prasowej, �e (...) na jej czele stanie polski oficer, a polski kontyngent b�dzie liczy� 1200 �o�nierzy. Obok wykonywania zada� operacyjnych, jednostka b�dzie pomaga�a ludno�ci w walce z kl�skami �ywio�owymi.\n>>> Wspólne o�wiadczenie ministrów obrony pa�stw Grupy Wyszehradzkiej\nMinistrowie opowiedzieli si� za wspólnymi zakupami sprz�tu bojowego na potrzeby nowej jednostki, a tak�e za wspó�prac� w ramach unijnej inicjatywy Pooling and Sharing i analogicznego NATO-wskiego projektu Smart Defence, które zak�adaj� uzyskiwanie zdolno�ci obronnych w ramach projektów wielonarodowych. Pozwoli to na oszcz�dno�ci bud�etowe w poszczególnych pa�stwach.\nW drugiej po�owie 2015 r. odb�d� si� �wiczenia z udzia�em wojsk, przygotowuj�ce t� Grup�. B�dzie ona równie� otwarta na pa�stwa trzecie. Rozmowy ministrów potwierdzi�y zgodno�� pogl�dów we wszystkich zasadniczych sprawach, zwi�zanych z przysz�o�ci� NATO i UE. Szczyt w Chicago powinien potwierdzi� priorytetowe znaczenie obrony kolektywnej, wraz ze zdolno�ci� do prowadzenia operacji bojowych o skali powy�ej korpusu. Projekty wielonarodowe w ramach Smart Defence, zainicjowane w Chicago, powinny uwzgl�dnia� wymogi zwi�zane z Art. 5 traktatu waszyngto�skiego. Ministrowie V4 podkre�lili, �e w kwestii Afganistanu powinny by� utrzymane decyzje ze szczytu w Lizbonie, tj zako�czenie misji ISAF w 2014 roku i wi�ksze zaanga�owanie wspólnoty mi�dzynarodowej w dzia�ania stabilizacyjne. Szefowie resortów obrony Grupy Wyszehradzkiej zadeklarowali równie�, �e b�d� poszukiwali innych projektów wspó�pracy w takich sferach, jak obrona przed broni� masowego ra�enia, wspólna logistyka czy szkolenie pilotów.\nNa zako�czenie spotkania przyj�to komunikat, który odnosi si� do powy�szych kwestii. Ministrowie zgodzili si�, �e potrzebne jest wypracowanie na forum NATO i UE wspólnego stanowiska w sprawie Ukrainy oraz kontynuowanie wspó�pracy obu tych organizacji z innymi pa�stwami naszego regionu.\n* * * - Jest to dobry moment do wymiany pogl�dów pa�stw Grupy Wyszehradzkiej przed zbli�aj�cym si� szczytem NATO w Chicago - powiedzia� podczas spotkania ministrów obrony pa�stw Grupy Wyszehradzkiej (V4) minister Tomasz Siemoniak. - Chcemy wtedy otrzyma� ze strony USA jasn� deklaracj� w sprawie przysz�o�ci tarczy przeciwrakietowej - podkre�li� minister. - Jeste�my otwarci na szukanie nowych symetrii wyszehradzkich, a dowodem dobrej wspó�pracy naszych krajów jest chocia�by oferta szkole� pilotów �mig�owcowych - zaznaczy� podczas dyskusji minister Siemoniak.\nPrzed rozpocz�ciem pi�tkowych rozmów ministrowie obrony Polski, Czech, S�owacji i W�gier z�o�yli wi�zanki kwiatów na Cmentarzu Narodowym na terenie hitlerowskiego obozu koncentracyjnego w Terezinie.\nW dniach 3-4 maja w Czechach (Litomierzyce) minister obrony narodowej Tomasz Siemoniak uczestniczy� w spotkaniu ministrów obrony pa�stw Grupy Wyszehradzkiej (V4). * * *\n- G�ównym tematem spotkania ministrów obrony pa�stw Grupy Wyszehradzkiej b�d� przygotowania do szczytu NATO w Chicago – powiedzia� w rozmowie z Polsk� Agencj� Prasow� minister obrony narodowej Tomasz Siemoniak, przed wyjazdem do Czech. Ministrowie obrony V4 przedyskutuj� ponadto perspektywy dalszej wspó�pracy polityczno-wojskowej pa�stw Grupy Wyszehradzkiej, w tym szczególnie wk�ad V4 we Wspóln� Polityk� Bezpiecze�stwa i Obrony oraz funkcjonowanie formowanej obecnie Wyszehradzkiej Grupy Bojowej, która dy�urowa� b�dzie w roku 2016. Polska zadeklarowa�a gotowo�� pe�nienia roli pa�stwa ramowego dla tej formacji. W rozmowie z PAP minister Siemoniak przypomnia�, �e w kwietniu w Brukseli ministrowie spraw zagranicznych i obrony z Polski, Czech, S�owacji i W�gier podpisali deklaracj� potwierdzaj�c� priorytety Grupy Wyszehradzkiej w sprawach bezpiecze�stwa i obronno�ci. - Zale�y nam na tym, aby NATO pozosta�o silnym sojuszem. (...) Chcemy rozmawia� o Chicago, ale i o dalszej wspó�pracy w ramach Grupy Wyszehradzkiej” – powiedzia� minister. - Deklaracja Grupy Wyszehradzkiej zosta�a bardzo dobrze przyj�ta w NATO. Dla nas jest istotne, �e w najwa�niejszych sprawach omawianych w sojuszu mamy du�o mocniejszy g�os, polskie oczekiwania maj� poparcie partnerów z Grupy Wyszehradzkiej – podkre�li� T. Siemoniak. W�ród omawianych tematów b�dzie m.in. Wyszehradzka Grupa Bojowa Unii Europejskiej, która ma by� gotowa w 2016 r., a tak�e wspó�praca w ramach unijnej inicjatywy Pooling and sharing i analogicznego natowskiego projektu Smart Defence, które zak�adaj� uzyskiwanie nowych zdolno�ci obronnych w ramach wielonarodowych projektów, co pozwala na oszcz�dno�ci bud�etowe w poszczególnych pa�stwach. Minister Siemoniak przypomnia�, �e w najbli�szy weekend na S�owacji spotkaj� si� prezydenci Grupy Wyszehradzkiej: - Chcemy przygotowa� dla nich w�tek polityki bezpiecze�stwa – powiedzia�. Szefowie resortów podejm� te� tematyk� operacji mi�dzynarodowych, koncentruj�c si� szczególnie na przysz�o�ci operacji ISAF w Afganistanie oraz misji wojskowych na Ba�kanach; ponadto omówi� postulaty wynikaj�ce ze wspólnej deklaracji, zaprezentowanej podczas kwietniowego spotkania ministrów obrony i spraw zagranicznych Polski, Czech, W�gier i S�owacji, w której zapewnili o swoim zaanga�owaniu na rzecz wzmacniania Sojuszu i jego zdolno�ci obronnych.\ninf. w�asna, PAP\nfot. Ministerstwo Obrony Republiki CzeskiejGALERIA powr�tdo g�ry 2013-06-03�o�nierze s�u�by przygotowawczej do Narodowych Si� Rezerwowych z�o�yli uroczyst� przysi�g� wojskow� w Centrum Szkolenia Wojsk L�dowych. »2013-05-31�o�nierze II-go w tym roku turnusu s�u�by przygotowawczej 29 maja z�o�yli uroczyst� przysi�g� wojskow� na sztandar toru�skiego Centrum Szkolenia Artylerii i Uzbrojenia. »


Wkrótce trzecia część przygód Jana Hardego. Komiksowy superbohater spotyka niedzwiedzia Wojtka z armii Andersa. - Niezłomni.com\nRozpoczynamy przedsprzedaż trzeciej części przygód niezłomnego bohatera – Jana Hardego. Każdy komiks zakupiony w przedsprzedaży jest oznaczony pieczęcią wydawnictwa i pieczęcią z „H”. Ponadto egzemplarze będą numerowane i podpisane przez autora. Uwaga: wysyłka komiksów od połowy lutego!\nW komiksie Jan Hardy #3 poznajemy początki najbardziej puchatego, bombowego i drapieżnego bohatera serii – Niedźwiedzia Wojtka! Dowiedz się czym był przedwojenny projekt Woj-TECH i jaki ma związek z historyczną postacią Wojtka z 22 Kompanii Zaopatrywania Artylerii w 2 Korpusie Polskim!\nProjekt jest robiony dla Was – ale też od Was zależny. Potrzeba 200 osób, żeby sfinansować przedsięwzięcie. Razem tworzymy polską popkulturę!\nTagi: Jan Hardykomikssuperbohater\nPoprzedni Poprzedni artykuł: Wywiad ze współautorem „Resortowych dzieci” dla Niezlomni.com. O stworzeniu medialnego mechanizmu, by „Polacy nie mogli myśleć samodzielnie”\nNastępny Następny artykuł: W PRL objęty cenzurą, po 89 nie wrócił do powszechnego obiegu. „To jeden z trzech największych polskich pisarzy XX wieku”


Strona Główna » Najnowsze artykuły z wiadomościami » Kliknij tutaj, jeśli to jest Twoja informacja prasowa! » Jak ocalić wioskę dzięki turystyce herbacianej?\nTarasy herbaciane przypominały gigantyczne lśniące stopnie, świecące w intensywnym jesiennym słońcu, gdy pod koniec października w mieście Liubao kiełkowały rośliny zielonej herbaty, które je zdobiły.\nTo było tuż po Zejściu Mroza, 18. z 24 słonecznych semestrów, który spadł 23 października. Miejscowi byli zajęci zbieraniem liści. To był pomyślny czas na rytuał. Zapach liści jest uważany za najostrzejszy ze względu na różnicę temperatur między dniem a nocą o tej porze roku oraz niewielką ilość wody deszczowej.\nNie tylko rolnicy krążyli wśród drzew, ale goście odkrywający wiejski urok miasta, które znajduje się w hrabstwie Cangwu, Wuzhou, autonomicznym regionie Guangxi Zhuang.\nWedług władz lokalnych odwiedzający zwykle w październiku wprowadzają do tego spokojnego miasteczka, gdzie jest zwykle coś aktywnego. Wielu z nich robi to, co robią miejscowi: nosi na ramionach bambusowy kosz i zbiera liście herbaty. Naturalnie pozują do zdjęć na tle majaczących tarasów i czystego, błękitnego nieba.\nPod koniec dnia podróżnicy mogą orzeźwić się herbatą, ucząc się smażyć i zwijać liście po staremu, a aromat rozlewa się z rozgrzanych garnków i przenika do powietrza.\nKosima Weber Liu z Niemiec odwiedził miasto w październiku i był pod wrażeniem tamtejszej herbaty, a zwłaszcza jej terapeutycznych efektów.\n„Wcześniej słyszałem tylko o procesach parzenia herbaty, ale sam doświadczyłem, jak to jest piec herbatę”, mówi Liu.\nLepiej rozumie proces i otaczający go rytuał.\n„Czułem, że byłem w wyjątkowym, mistycznym miejscu w Chinach”.\nMiasto Liubao słynie z ciemnej herbaty, która od 1,500 lat jest naparem do delektowania się. Ma idealne warunki do produkcji herbaty, z równowagą wilgotności, nasłonecznienia, gleby i wysokości około 600 m n.p.m., co jest prawie zbyt piękne, aby mogło być prawdziwe.\nHerbata Liubao jest uważana za jedną z najlepszych w kraju i była podawana w hołdzie cesarzowi Jiaqingowi za czasów dynastii Qing (1644-1911).\nBył również używany jako lek ziołowy, aby przeciwdziałać gorącym i wilgotnym warunkom, gdy Chińczycy wyemigrowali do Azji Południowo-Wschodniej pod koniec XIX wieku.\nHerbatę Liubao można produkować od wiosny do jesieni. Chociaż liście z wczesnej wiosny uważane są za najdelikatniejsze, a co za tym idzie najwyższej jakości, mają niepowtarzalny smak, gdy są zbierane późną jesienią.\nWładze lokalne od lat rozwijają zintegrowaną herbatę i turystykę.\n„Przy większej liczbie turystów rozwinęło się „agritainment”, który łączy w sobie zakwaterowanie, uprawę roli i zbieranie herbaty”, mówi Cao Zhang, sekretarz partii w mieście Liubao.\nW wiosce Dazhong, na południowy wschód od Liubao, Liang Shuiyue dosłownie zasmakował korzyści płynących z turystyki wiejskiej.\nProwadzi kwaterę rodzinną, która zapewnia jej rodzinie stały dochód.\nWspólny dochód w Dazhong osiągnął w zeszłym roku 88,300 13,810 juanów (XNUMX XNUMX dolarów), po tym, jak mieszkańcy zostali zachęceni do rozwijania ogródków herbacianych w ramach programu, który łączy biznes, spółdzielcze nadzór i wiejskie gospodarstwa domowe.\nDazhong odwiedziło 150,000 XNUMX gości podczas tegorocznego Święta Wiosny, a wioska jest częścią wiejskiego pasa rewitalizacji, który władze Liubao starają się zbudować.\n„Celem jest stworzenie charakterystycznej „ulicy herbacianej”, wiejskich gospodarstw domowych i parków zielonej herbaty do zwiedzania oraz stworzenie wyjątkowej scenerii z wioskami o różnych cechach – mówi Cao.\nMuzeum herbaty Liubao daje zwiedzającym pełny przedsmak tego, co wiąże się z wnoszeniem orzeźwiającego napoju do filiżanki.\nKhani Fariba i Ishtiaq Ahmed, para z Iranu, podczas wizyty w muzeum byli zaskoczeni romansem związanym z herbatą.\nW pierwszej połowie XX wieku mieszkańcy podarowali pannie młodej herbatę i sól Liubao, aby symbolizować długotrwałe uczucie, ponieważ herbata pochodzi z góry, a sól pochodzi z oceanu.\nW pobliskiej wiosce Tangping, spadkobierczyni niematerialnego dziedzictwa kulturowego, 63-letnia Wei Jiequn i jej 34-letnia córka Shi Rufei, trzymają się tradycyjnych technik, w tym suszenia, pieczenia i fermentacji liści.\nW wiosce prowadzą warsztaty, w których turyści mogą poznać kulturę herbaty Liubao, doświadczając tradycyjnego procesu produkcji.\nShi był liderem w pomaganiu lokalnym mieszkańcom wioski w zwiększaniu dochodów poprzez robienie herbaty. Shi nalegała na wprowadzanie innowacji w tradycyjnych technikach parzenia herbaty i dzieli się swoimi doświadczeniami z lokalnymi wiejskimi domami.\nWedług władz lokalnych w latach 2017-2020 powierzchnia plantacji herbaty Liubao w hrabstwie Cangwu wzrosła z 71,000 4,733 mu (92,500 ha) do 2,600 4,180 mu. Roczna produkcja herbaty wzrosła z 310 ton do 670 ton w tym trzyletnim okresie, przy czym wartość produkcji wzrosła ponad dwukrotnie z XNUMX milionów do XNUMX milionów juanów.\nW 2025 r. wartość produkcji herbaty Liubao z Wuzhou osiągnie ponad 50 miliardów juanów, mówi Zhong Changzi, burmistrz Wuzhou.\n„Na tej podstawie będziemy iść naprzód, aby stworzyć przemysł o wartości 100 miliardów juanów” – mówi Zhong.


Hamulce... przegląd okresowy... - Kącik Motocyklowy - Autokącik\nBy Guest krawiec,\nMarch 23, 2021 in Kącik Motocyklowy\nMojemu pierdzidełku minęły 2 lata... (no 2 lata i trochę ale olałem przegląd przed zimą stwierdzając, że jak sobie postoi w garażu to mu nic nie będzie), a że chyba pora wyciągać to trzeba by wymienić to i owo... Według instrukcji standard jak wymiana oleju (ale wkładu filtra nie... dziwne...dopiero po 12 tysiącach instrukcja mówi o wymianie.. pewnie wymienię bo dostęp łatwy a i koszt niewielki) jakieś tam smarowania nóżek i stopy centralnej , czyszczenie filtra paska napędowego i wymiana płynu hamulcowego.\nO ile sam płyn hamulcowy to sprawa oczywista o tyle zdziwił mnie taki zapis w instrukcji:\n"Co dwa lata wymieniać elementy wewnętrzne pompy hamulcowej i zaciski oraz wymienić płyn hamulcowy"\nZnaczy co tam trzeba wymienić? Jakieś elementy gumowe przy klamkach czy o zgrozo coś w pompie ABS?\nDo tego (na razie nie dotyczy) "Co cztery lata wymieniać przewody hamulcowe" - że co????? Popatrzyłem na ceny części i komplet przewodów kosztuje ponad 10% wartości nowego pierdzidełka... A pewnie robota drugie tyle...\nRobicie takie wymiany w swoich maszynach?\n5 hours ago, krawiec said:\nktóry to się zowie?\nzdziwił mnie taki zapis w instrukcji\nA ta instrukcja to jest oryginał producenta, czy ktoś u nas zrobił jakieś kopiuj/wklej?\nYamaha XMAX 125. Instrukcja oryginał, o ile gumki do zacisków to normalnie są jako cześć, o tyle pompki przy kierownicy tylko w całości ( kompletny tłoczek z uszczelniaczami, bo sam zbiornik płynu jest osobno dostępny) chyba ze chodzi o membrany które są pod pokrywka zbiornika płynu.\n17 minutes ago, krawiec said:\nNo to albo robią sobie dupochron, albo to jakaś ekoguma\nUszczelki raczej nie parcieją, nie po 2 latach. U mnie węże hamulcowe miały z 15 lat jak stwierdziłem, że za bardzo puchną\nEDIT: kontrolujesz, czy układ jest skuteczny, czy płynu nie ubywa, nie narażasz na mrozy i powinno działać\nEdited March 23, 2021 by kiziuk\nNigdy nie słyszałem o wymianie przewodów hamulcowych i uszczelnień w pompie podczas przeglądu okresowego... no chyba że doszło do uszkodzenia lub tak jak piszą koledzy cos jest nie tak z hamowaniem. Co do filtra oleju to mnie zawsze uczono ze jak olej to i filtr bo pozorne oszczędności kilku groszy w tej kwestii zemszczą sie w przyszłości na pewno. Nie doprecyzowałeś tez ale wnioskuje że olej wymieniasz co 2 lata? Z reguły jest to rok lub ileś tam kilometrów. 2 lata to według mnie za długo bo olej nawet nie jeżdżony sie starzeje.\n22 godziny temu, bolekatepl napisał:\nOlej co roku jak rozsądek nakazuje oczywiście z filtrem. Przez ta pandemie nie jeździłem w zeszłym sezonie, wiec stwierdziłem ze nie ma sensu robić przeglądu we wrześniu jak by czas nakazywał, tylko przesunąłem to na wiosnę. A ze już gwarancja sie skończyła to nie mam zamiaru płacić w ASO prawie tauzena...\nZalecenie dot. przewodów hamulcowych co 4 lata to standard widzę od 40 lat zalecany w każdej instrukcji. nikt tego nie robi (jak widać po wielu sprzętach z tymi pięknymi sparciałymi gumowymi przewodami w wieku 20+)... które BTW nadal mają się dobrze.\nAle ja np. zawsze wskakuje w stalowy oplot. Bo wtedy faktycznie wiem ze mam nowe + lepiej wyglądają i dają "twardszy" feedback, co mi odpowiada. A cenowo nie zabijają (komplet 3-4 sztuk na przód i tył zaleznie od moto, to jakies 400+ brutto).\nRegeneracja pompy i zacisków też spoko. ale bym olał temat. Jeździj. Jak znajdzie się powód do czyszczenia zacisków to będziesz miał powód do serwisu i ew. wymiany uszczelniaczy. Pompa analogicznie. Zacznie klamka zamulać, ew. poczujesz że cos sie dzieje - zregeneruj. Nie będzie tak ze nagle stracisz hamulce do 0 z tych powodów.\nOlej jak lejesz syntetyk to się nie starzeje i nie degraduje jak mineral... i po 2 latach będzie piękna nówka.


Android-Forum.pl - Najlepsze Polskie Forum o systemie Android • Zobacz wątek - kosmetyki\nprzez Tomerno » 20:15 08 gru 2018\nDzień dobry. Moja dziewczyna chciałaby sobie zamówić przez internet jakieś kosmetyki naturalne, ale niestety nie wie na jakiej stronce zamówić, a zależy jej na bardzo dobrej jakości kosmetyków i też niewygórowanej cenie. koleżanka poleciła mi najlepszy sklep https://zielarniazdrowia.pl/ znacie?\nOstatnio edytowano 16:22 13 gru 2018 przez Tomerno, łącznie edytowano 1 raz\nprzez darek4435 » 12:15 09 gru 2018\nTeraz za dobre kosmetyki płaci się bardzo duże pieniądze. Sam z tego powodu zawsze jestem wesoły.\nprzez Tokomasz » 03:04 10 gru 2018\nAle o jakie kosmetyki chodzi? Do pielęgnacji czy do makijażu? Jesli chodzi o makijaż to ciężko trafić na naturalne kosmetyki, ale możesz sobie sprawdzić tutaj https://www.ceneo.pl/Zestawy_do_makijazu pewnie coś się znajdzie. Jenak takie rzeczy warto sprawdzać na blogach, bo dużo dziewczyn takie poleca.\nprzez martyna7872 » 15:17 13 gru 2018\nJeśli chodzi o kosmetyki, to ja byłabym zainteresowana Waszym zdaniem na temat kosmetyków koreańskich. Czy korzystacie z takich? Macie jakieś dobre doświadczenia i widoczne efekty? Właśnie przeglądam sobie kosmetyki, które są dostępne na stronie http://jejustore.pl/ i przyznam szczerze, że skusiłabym się na jakieś.\nprzez Karol17 » 17:22 18 gru 2018\nMoja dziewczyna wymieniła kosmetyki typowo koreańskie na takie https://www.marual.pl/ . Mówi, że tamte były ok, ale te to w ogóle naprawdę dużo dobrej roboty robią, jeśli chodzi o jej skórę. Co prawda zauważyłem, że coś ładniej wygląda, ale nie wiedziałem, że to może o nich. Sam mam ochotę o siebie zadbać.\nprzez Android88 » 15:16 20 gru 2018\nTeraz wybór kosmetyków jest ogromny więc każdy znajdzie coś dla siebie. Coraz bardziej popularne są kosmetyki rosyjskie , które świetnie nadają się do pielęgnacji każdego rodzaju skóry. Duży wybór tego typu produktów znajdziecie w ofercie drogerii Papatka. U nich można zamówić także inne, renomowane kosmetyki.\nprzez Domina » 21:08 21 gru 2018\nJesli mowa o kosmetykach to ja wybieram tylko takie ktore w skladzie są w 100% naturalne. Zajrzyjscie na ofertę firmy essenz.Takie serum https://essenz.pl/product/1-serum-do-chorej-skory-30-ml na bazie konopii siewnej ma swietne dzialanie na skore z problemami - nawilza i nie podraznia skory.\nprzez KrystianMac » 21:52 21 gru 2018\nJa to nie używam żadnych kosmetyków\nprzez umiem4 » 16:05 30 gru 2018\nJa kosmetyki kocham szczerze! Ale pielęgnacyjne. Maluje się rzadko, a jak już to niewiele. Natomiast pielęgnacja to mój konik. Polecam przyjrzeć się ich stronie : kosmetykizdolinyroz.pl bo posiadają takie perełki, że szok. <3 gdybym mogła, to bym pewnie pół pensji u nich zostawiła\nprzez Agnes77 » 14:38 11 sty 2019\nA czy stosujecie też naturalne kosmetyki? Bo ja właśnie planuję zamówić siebie tego typu https://genactiv.eu/ . Dowiedziałam się, że korzystnie one wpływają na kondycję skóry. Kosmetyki te zawierają m.in. laktoferynę i lizozym, witaminy A, C, E, B1, B2 oraz minerały.\nprzez Util » 19:25 11 sty 2019\nUżywam takich drogeryjnych albo z drogerii internetowych\nUżytkownicy przeglądający ten dział: Skynet_pl i 25 gości


Królowa Ognioglist | Jak Wytresować Smoka Wiki | Fandom\nWersja ErielVanya (tablica • edycje) z dnia 15:00, wrz 2, 2019\nKomentarze (113) Udostępnij\nGdzie zimują Ognioglisty\nKrólowa Ognioglist (ang. Fireworm Queen) — wielki smok, przedstawicielka gatunku Ognioglista, pojawiająca się po raz pierwszy w sezonie Jeźdźcy smoków: Obrońcy Berk, w odcinku Gdzie zimują Ognioglisty.\nWedług gry DreamWorks Dragons: Rise of Berk Królowa Ognioglist jest przedstawicielką gatunku zwanego Księżniczka Ognioglist.\nJako królowa gniazda Ognioglist, samica jest największą poznaną przedstawicielką gatunku o tym statusie. Posiada pięć par nóg i wielkie skrzydła, pozwalające na szybkie latanie. Prócz drobnych zmian anatomicznych, takich jak większa ilość rogów na głowie, nie różni się za wiele od swoich mniejszych smoczych pobratymców. Świeci także tą samą, fluorescencyjną żółcią.\nMatka żyje wraz z małymi Ognioglistami wewnątrz wulkanu znajdującego się na Wyspie Ognioglist, chociaż przez większość czasu pozostaje ukryta. Jest bardzo opiekuńcza wobec swoich młodych, bardzo pilnie ich strzeże. Atakuje każdego, kto naruszy jej gniazdo, zaciekle walczy w obronie jaj oraz młodych i nie porzuci żadnego z nich.\nChociaż z natury jest agresywna, dba nie tylko o swoje młode, lecz także o inne smocze gatunki. Ukłucie jej gorącego języka jest w stanie przywrócić zdolność do samozapłonu wszystkim smokom z klasy ognistej, posiadającym ową zdolność.\nKrólowa pojawia się w odcinku Gdzie zimują Ognioglisty?. Kiedy Hakokieł jest chory, przyjaciele spieszą mu z pomocą i poddają rozpalającej terapii Ognioglistami. Ponieważ jednak na Berk smoków tych jest mało, z ich pomocą trafiają na wyspę całkowicie zamieszkaną przez ten gatunek. Sączysmark zabiera jajo z młodymi Ognioglistami i w tym momencie atakuje go matka - królowa. Goni Sączysmarka i Czkawkę przez długi czas, póki nie wracają do Hakokła. Sączysmark daje mu do zjedzenia jajo, by ten powrócił do zdrowia, Hakokieł jednak odpycha jajo i oddaje je matce. W wyrazie wdzięczności królowa żądli go językiem, co powoduje rozgrzanie Hakokła jej jadem i jego szybki powrót do zdrowia.\nW odcinku Pozory mylą Królowa Ognioglist przylatuje na wyspę jeźdźców. Okazuje się, że w jej leżu grasuje niebezpieczny Jaskiniowy Rabuś, który chce pożreć jej jaja i młode. Jeźdźcy - a w szczególności Sączysmark wraz z Hakokłem, któremu królowa uratowała kiedyś życie - pomagają smoczycy przepędzić intruza z gniazda.\nWprowadzone w grze smoki sprawiają pewne kłopoty z klasyfikacją. W grze jako gatunek zamiast Ognioglisty pojawia się bowiem Księżniczka Ognioglist, a Królowa jest konkretną, unikatową przedstawicielką tego drugiego gatunku.\nKrólowa jest do kupienia za runy. Była też dostępna podczas specjalnych okazji w dniach:\nod 5 do 7 września 2014 roku.\nThis protective Stoker Class mother is 500 times bigger than their tiny offspring. Deadly to humans, her bite can reignite any Stoker Class Dragon's failing flames.\nTa opiekuńcza matka z klasy ognistej jest 500 razy większa niż jej maleńkie młode. Zabójcza dla ludzi, jej ukąszenie może rozpalić na nowo gasnące płomienie każdego smoka z ognistej klasy.\nKrólowa Ognioglist pojawiła się wraz z aktualizacją 19 grudnia 2014 roku. Według tej gry jest pełnoprawnym gatunkiem. Jej jajo kosztuje 750 gemów i wykluwa się 12 godzin. Smoczyca posiada częściową animację Szczerbatka (latania).\nPrawdopodobnie potrafi mocno parzyć, tak jak zwykła Ognioglista.\nŚwieci w podobny fluorescencyjny sposób co Marazmor.\nKrólowa z Wyspy Ognioglist uleczyła Hakokła.\nPodobnie jak Moldruffle, w grze School of Dragons przedstawiana jest jako gatunek, zaś w grze DreamWorks Dragons: Rise of Berk - jako unikalny przedstawiciel innego gatunku.


Utworzono: czwartek, 11, kwiecień 2013 09:13\nUkazał się kwietniowy numer "Pomeranii"\nII Reklama – Radio Gdańsk, prenumerata Pomeranii, Telewizja TTM\nIII Reklama - Mùlk - Chëcz Kaszëbskô\nIV 1 Kaszubsko-Kociewsko-Powiślański Przegląd Orkiestr Dętych\nCelem tegorocznej pielgrzymki do Ziemi Świętej było podziękowanie za wszystko, czego naszej kaszubsko-pomorskiej społeczności udało się dokonać w ciągu minionych 20 lat. Patrząc tylko w przyszłość, łatwo jest zwątpić, bo widzimy jedynie kolejne zadania i wyzwania. Warto czasem się zatrzymać i pomyśleć, ile już za nami, jaką drogę przebyliśmy. Dzisiaj wydaje nam się zupełnie normalne, że mieszkańcy Pomorza sami rządzą w swoim regionie, że język kaszubski rozbrzmiewa w kościołach i szkołach, że znani artyści i politycy głośno przyznają się do swojej kaszubskości, kociewskości, pomorskości… 20 lat temu to było tylko marzenie wielu osób, które urzeczywistnianiu tego celu poświęciły swój czas, pracę, pieniądze i zdrowie.\nNie chodzi o to, żeby spocząć na laurach, ale „podładować akumulatory” i nabrać sił do pracy. A także, co może jest w tym najważniejsze, by z szacunkiem spojrzeć na dorobek naszych poprzedników. To skutecznie leczy z myślenia, że „pomorskie odrodzenie” zaczyna się ode mnie. Aleksander Majkowski porównał pracę na rzecz ojczyzny z rafą koralową, gdzie „kòżdé (…) pòkòlenié zbùdëje kawałuszk (…) i ùmiérô, a nawetk jich grobë sa cząstkami jich bùdowë, rosnącë wiedno w górã kù niebù i słuńcu”.\nTaką cząstką wielkiej pomorskiej rafy jest też zmarły 27 marca 2013 r. Dominik Sowa, wybitny dziennikarz radiowy, który przyjechał, by wznosić naszą wspólną budowę, z południa Polski. Przez całe życie fascynował się bogactwem naszej kultury, pięknem przyrody i przede wszystkim ludźmi, z którymi spotykał się podczas swojej pracy. Był też przykładem niezwykłej dziennikarskiej rzetelności i pracowitości. Żegnamy Go ze smutkiem i z pewnością nie raz jeszcze wspomnimy Jego dokonania na łamach „Pomeranii”.\nCzytaj więcej: Ukazał się kwietniowy numer "Pomeranii"\nUtworzono: środa, 27, marzec 2013 17:56\nUkazał się marcowy numer "Pomeranii" z dodatkiem "Stegna"\nIII Wińc w plac piestrzenia\nIV Życzenia świąteczne\nGłówny Urząd Statystyczny dba o to, byśmy ćwiczyli się w cnocie cierpliwości, i bardzo niespiesznie podaje kolejne wyniki Narodowego Spisu Powszechnego z 2011 r. W lutym (ponad półtora roku po zakończeniu etapu zbierania informacji) poznaliśmy bardzo interesujące dla nas dane dotyczące używania języka kaszubskiego w poszczególnych gminach. 19 gmin przekroczyło próg 20% – tylu mieszkańców deklarujących posługiwanie się kaszubszczyzną gwarantuje możliwości prawne, o których na 3. stronie tego numeru „Pomeranii” pisze prezes Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego Łukasz Grzędzicki. Do zapoznania się z jego słowami zachęcam zwłaszcza samorządowców i liderów stowarzyszeń działających na Kaszubach. W dużej mierze to od nich zależy, czy dobry wynik spisu przekujemy w rzeczywisty sukces. Na pewno jednak trzeba podziękować tym wszystkim, którzy włączyli się w „akcję spisową” i przekonali Kaszubów, że warto się przyznać do swojego języka.\nWiôldżé Bóg zapłac należy się również uczestnikom gali zorganizowanej w Filharmonii Bałtyckiej z okazji 50-lecia „Pomeranii”. Jesteśmy wdzięczni, że przyszło Was tak wielu. To znak, że nasz wspólny miesięcznik ciągle zajmuje ważne miejsce w sercach Czytelników, byłych i obecnych autorów, współpracowników oraz miłośników Pomorza.\nDziękujemy też wszystkim, którzy przyczynili się swoją pracą i obecnością do uświetnienia tej uroczystości, zwłaszcza artystom z chóru Discantus oraz zespołu Almost Jazz Group.\nJesteśmy wdzięczni za życzenia, kwiaty, listy z gratulacjami i medal Senatu RP. Postaramy się nie przynieść Wam wstydu i dbać o dobry poziom „Pomeranii” w każdym kolejnym numerze.\nCzytaj więcej: Ukazał się marcowy numer "Pomeranii" z dodatkiem "Stegna"\nUtworzono: piątek, 08, luty 2013 13:25\nUkazał się lutowy numer "Pomeranii"\nPonad 600 godzin praktycznej nauki języka kaszubskiego, częste wyjazdy w teren, poznawanie „od kuchni” pracy lokalnych mediów, regionalnych instytucji kultury, muzeów. To wszystko oferuje przyszłym studentom nowy kierunek kształcenia studiów wyższych licencjackich na Uniwersytecie Gdańskim. Etnofilologia kaszubska czeka na tegorocznych maturzystów, miłośników kaszubszczyzny chcących związać swoje życie zawodowe z naszą kulturą i językiem, na obecnych i przyszłych nauczycieli języka kaszubskiego, animatorów życia kulturalnego, dziennikarzy...\nDługo przyszło nam czekać na taki kierunek, ale zamiast na to narzekać, po prostu „trzymajmy kciuki”, żeby nie zabrakło studentów. I miejmy nadzieję, że etnofilologia przyczyni się do poprawy poziomu naszych szkólnëch. Szerzej temu tematowi przyjrzymy się w kolejnej „Pomeranii”, bo może to być kamień milowy na naszej edukacyjnej stegnie.\nDługo musieliśmy też czekać na pierwszy podręcznik do nauki języka kaszubskiego dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych. Prawie 400 uczniów (bo tylu w tym roku poznaje rodną mòwã i pisënk na tym etapie edukacji) nie miało dotąd książki zawierającej dobrane dla nich teksty i ćwiczenia. Lukę tę wypełnili Felicja Baska-Borzyszkowska i Wojciech Myszk. Jô w Kaszëbsczi, Kaszëbskô w swiece to nowo-czesny podręcznik, który pomoże nie tylko młodzieży, ale również nauczycielom, do tej pory chodzącym na lekcje kaszubskiego z siatkami pełnymi różnych pomocy dydaktycznych. W ich imieniu, ale też w imieniu wszystkich, którym leży na sercu los kaszubszczyzny, pani Felicjo i panie Wojciechu, dziękujemy.\nCzytaj więcej: Ukazał się lutowy numer "Pomeranii"\nUtworzono: poniedziałek, 07, styczeń 2013 09:01\nUkazał się styczniowy numer "Pomeranii"\nMałe ojczyzny wzbogacają ojczyznę wielką i wzbogacają też olbrzymią symfonię świata. Bylibyśmy w nim zagubieni, gdyby nie ten klucz, który zabieramy z domu.\nTak mówił w 1989 r. ks. Janusz Stanisław Pasierb, którego Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie ogłosiło patronem roku 2013. Człowiek świetnie znający różne kraje, ich kulturę, zabytki, literaturę nigdy nie zapominał o tym, że bez pomorskich korzeni nie byłby sobą. Apelował, aby to, co pomorskie i kaszubskie, widzieć w kontekście ogólnoeuropejskim. Warto w tym roku przypominać sobie jego słowa. W „Pomeranii” na pewno w najbliższych numerach Pasierbowej myśli nie zabraknie.\nDla naszego pisma ten rok będzie wyjątkowy. Mija 50 lat od czasu, kiedy ukazał się pierwszy numer „Biuletynu Zrzeszenia Kaszubskiego”, którego „Pomerania” jest kontynuatorką. Przez ten czas na naszych łamach pojawiło się wielu dziennikarzy, uczonych, literatów. Byli wśród nich m.in. Lech Bądkowski, Józef Borzyszkowski, Tadeusz Bolduan, Edward Breza, Bolesław Fac, Stanisław Janke, Wojciech Kiedrowski, Janusz Kowalski, Anna Łajming, Kazimierz Ostrowski, Maria Pająkowska, Wiktor Pepliński, Stanisław Pestka, Jan Piepka, Hanna Popowska-Taborska, Edmund Puzdrowski, Edmund Szczesiak, Jerzy Treder, Jan Trepczyk, Izabella Trojanowska i wielu innych.\nO tym, jak zamierzamy obchodzić tę rocznicę, szerzej piszemy na stronie 8, natomiast pierwszą widoczną – jubileuszową – zmianą, którą dostrzeżecie Państwo po otwarciu pisma, są kolorowe strony. Na razie jest ich zaledwie szesnaście, ale wierzymy, że z czasem ich przybędzie.\nPierwszym prezentem z okazji zbliżającego się jubileuszu było dla nas zwiększone zainteresowanie z Państwa strony. Grudniowy numer rozszedł się jak ciepłe bułeczki. Z całego nakładu zostało w redakcji tylko 50 egzemplarzy na potrzeby naszego archiwum. W porównaniu z grudniem ubiegłego roku liczba naszych Czytelników zwiększyła się o ok. 50%. Dziękujemy!\nCzytaj więcej: Styczniowy numer "Pomeranii"\nAudiobook „Ò panu Czôrlińsczim"\nÙczba w krôjnie Grifa\n30 lat od smierce ks. Zechte\nListopadowy numer „Pomeranii”\nKaszëbskô bazylika nad Missisipi\nNowi biskùp w Pelplënie\nŻëczbë dlô szkólnëch\nPaździernikowy numer „Pomeranii”\nWarning: Illegal string offset 'active' in /home/jbit/ftp/testy/kaszubi/pomerania/templates/joomlage0056-designcanvas/html/pagination.php on line 95\nWarning: Illegal string offset 'active' in /home/jbit/ftp/testy/kaszubi/pomerania/templates/joomlage0056-designcanvas/html/pagination.php on line 101


Przepisy na dania z soczewicą zieloną i czerwoną | Party.pl\nW odróżnieniu od większości strączków, soczewica nie wymaga wcześniejszego namaczania. Czerwona gotuje się o 10 minut szybciej od zielonej, czyli około kwadrans. Dania z soczewicy można przyrządzać zarówno z tej świeżej, jak i z puszki. Wszystko zależy od czasu, jaki przeznaczysz na wykonanie posiłku.\nWskazówka: pamiętaj, aby wszystkie strączkowe nasiona zawsze gotować bez przykrycia i zbierać pojawiające się na powierzchni „szumy” czyli pianę. Dzięki temu substancje odpowiedzialne za problemy trawienne ulotnią się wraz z parą i zostaną wyrzucone razem z pianą.\nEkspresowa, pikantna zupa krem z czerwonej soczewicy z puszki - przepis\n2 puszki soczewicy czerwonej,\n1 opakowanie mrożonej włoszczyzny,\n4 łyżki gęstego mleka kokosowego z puszki,\n2 łyżki oleju, np. rzepakowego,\n1-2 łyżeczki sproszkowanego chili,\nkilka listków świeżej bazylii do dekoracji.\nMleko kokosowe przed użyciem wstaw na 20 minut do zamrażalnika lub 2 godziny do lodówki. Dzięki temu będzie miało zwartą, kremową konsystencję.\nBułki lub kromki chleba możesz podpiec przez kilka sekund na suchej patelni i natrzeć ząbkiem czosnku.\n1. W garnku rozgrzej olej. Wsyp zamrożone warzywa i duś pod przykryciem, na wolnym ogniu przez około 7 minut, mieszając od czasu do czasu. Dodaj posiekany drobno lub przeciśnięty przez praskę czosnek.\n2. Wlej wodę i doprowadź do wrzenia.\n3. Z soczewicy odlej zalewę i dodaj ziarenka do gotującego się bulionu. Dodaj pomidory wraz z sokiem.\n4. Gotuj wszystko (bez przykrycia) na małym ogniu przez około 10 minut, zbierając pojawiające się na powierzchni „szumy”.\n4. Dodaj sól, chili i mleko kokosowe. Zdejmij garnek z palnika.\n5. Zblenduj wszystko na jednolitą masę.\nNa talerzach udekoruj zupę kleksem mleka kokosowego i bazylią. Podawaj z pajdą chleba lub bułką.\nKotlety z zielonej soczewicy i natki pietruszki – przepis\nPrzygotowane w ten sposób kotlety są doskonałym dodatkiem do pieczonych ziemniaków oraz warzyw gotowanych na parze. Wyśmienicie smakują również w roli warzywnych burgerów.\n3 szklanki suchej, zielonej soczewicy,\n1-2 łyżki mielonego siemienia lnianego,\n4 łyżki prażonych ziaren słonecznika,\n5 szklanek wody do gotowania soczewicy,\nolej do smażenia, wyśmienity będzie np. nierafinowany olej kokosowy,\n1. Soczewicę opłucz na sicie zimną wodą.\n2. Zagotuj w garnku 5 szklanek wody, wrzuć soczewicę i gotuj (bez przykrycia) do miękkości, może się lekko rozgotować. Pamiętaj o zbieraniu „szumów”.\n3. W międzyczasie obierz i drobno posiekaj cebulę. Zeszklij ją na oleju, dodając pod koniec sos sojowy oraz starty na tarce czosnek.\n4. Umyj i bardzo drobno posiekaj natkę.\n5. Odlej nadmiar wody z soczewicy i przełóż do dużej miski. Dodaj cebulę i natkę. Zblenduj wszystko na gładką masę.\n6. Wrzuć pozostałe składniki: słonecznik, mąkę, siemię lniane (1 łyżką), bułkę tartą, sól i pieprz. Wymieszaj dokładnie, aby się połączyło.\n7. Jeżeli masa jest zbyt rzadka, dodaj więcej bułki tartej i jeszcze jedną łyżkę siemienia lnianego.\n8. Dłońmi zwilżonymi wodą formuj małe, płaskie kotlety i smaż je z obu stron na rozgrzanym oleju.\n9. Odsącz kotlety z nadmiaru tłuszczu na papierowym ręczniku.\nKotlety z soczewicy wyśmienicie smakują zarówno na ciepło, jak i na zimno.\nPotrawy z soczewicy są bardzo sycące, pyszne i zdrowe. Pierogi i pasztet z soczewicy zielonej – przepisy.


Wystawianie faktur i paragonów fiskalnych a także rozliczanie płatności i korygowanie faktur. Proste wystawianie faktur walutowych i zaliczkowych. Pobieranie danych firm z rejestru REGON, tworzenie ofert i cenników.\nKsięgowanie w dowolnej formie - KPiR, Ryczałt, Księgi Handlowe. Automatyczne księgowanie faktur, umów, list płac czy amortyzacji. Wygodne podsumowanie podatków do zapłaty, wydruki KPiR, rejestrów VAT, wysyłanie e-deklaracji podatkowych.\nW wygodny sposób prowadź gospodarkę magazynową i kontroluj stany magazynowe, wprowadzaj produkty i usługi. Dodawaj i wydawaj produkty z magazynu dokumentami PZ/WZ, wypożyczaj produkty w prosty sposób i przeprowadzaj inwentaryzację. Pełna obsługa czytników kodów kreskowych.\nW prosty sposób zintegruj Systim ze sklepem internetowym. Odbieraj od klientów zamówienia, ustalaj produkty do sprzedaży, ich ceny detaliczne i hurtowe.\nWygodny sposób prowadzenia ksiąg rachunkowych a także rozliczania amortyzacji środków trwałych, księgowania wyposażenia. Automatyczne księgowania przyspieszają pracę. Prosta możliwość wydruku zestawień księgowych, podatkowych oraz deklaracji i e-deklaracji podatkowych.\nProwadź Książkę Przychodów i Rozchodów lub rozliczaj Ryczałtem w wygodny sposób. Automatycznie księguj faktury sprzedażowe, amortyzację środków trwałych, delegacje czy płace. Drukuj KPiR i rejestry sprzedaży i zakupu oraz deklaracje podatkowe.\nProsty w obsłudze moduł Kadry i Płace pozwoli zarówno rozliczać umowy zlecenie, o dzieło, jak i umowy o pracę, naliczać listy płac, delegacje, składać deklaracje ZUS i prowadzić kadry w firmie.\nSystim to nowoczesny program do zarządzania firmą łączący zalety programów ERP - do obsługi sprzedaży, magazynu i księgowości - oraz systemów typu Intranet i CRM, przeznaczony dla mikro, małych i średnich firm.\nDostęp do danych firmy 24 godziny na dobę\nWszystkie dane firmy w jednym programie\nMożliwość pracy wielu pracowników na raz\nAutomatyczne księgowanie faktur i kosztów\nDowolnie modyfikowalne wydruki dokumentów\npłatności, paragony fiskalne\nksięgi handlowe, amortyzacja\numowy, listy płac, delegacje\nprzyjęcia, wydania, korekty\nDostęp przez API\nz systemów zewnętrznych\nZamówienia w firmie\ndo dostawców i odbiorców\nryczałt, środki trwałe\ninternetowymi, OCR itp.\nOdkryj wszystkie możliwości Systim Testuj za darmo przez 30 dni!\nPoradnik wideo Systim\nZapoznaj się z programem Systim przy pomocy kursu wideo przez Internet.\nPrezentujemy wideo poradniki, które podpowiedzą, jak w pełni wykorzystać wszystkie funkcje w programie Systim. Krok po kroku wyjaśnią, jak w pełni używać Systim.\nCo nowego w Systim? plany na przyszłość\nUniemożliwienie wystawiania faktur do paragonu niezawierającego NIP (w przypadku firm).\nMożliwość eksportu przelewów do banku wraz z numerem NIP odbiorcy płatności, w celu zweryfikowania w systemie bankowym zgodności rachunku bankowego z białą listą podatników VAT.\nWyszukiwarka szablonów dokumentów.\nUsprawnione wyszukiwanie produktów/usług przy wprowadzaniu dokumentów (np. faktur).\nLiczne drobne usprawnienia użyteczności programu.\nLiczne usprawnienia w składaniu deklaracji ZUS.\nWyszukiwanie szablonów dokumentów po nazwie.\nDodatkowe filtry w module produkcja.\nDodanie wydruku listy obecności do programu.\nMożliwość fiskalizowania paragonów przez API.\nMożliwość księgowania list płac, rachunków i zestawień rachunków w pełnej księgowości w rozbiciu na pracowników, na ich indywidualnych kontach analitycznych.\nUsprawnienia w naliczaniu opłaty na fundusz promocji rolnictwa na fakturach dla rolnika ryczałtowego.\nUsprawnienia w naliczaniu zerowej stawki podatku PIT.\nObliczanie ekwiwalentu za urlop na liście płac.\nW ryczałcie automatyczne podliczanie składek ZUS właścicieli jako pomniejszające zaliczki.\nUsprawnienia w rozliczaniu ZUS dla właścicieli spółek z osobowością prawną.\nLiczne poprawki i usprawnienia w deklaracjach ZUS.\nUsprawnienia w szybkości tworzenia wydruków.\nSkróty klawiszowe z możliwością definiowania i zmiany.\nNowy raport RMUA/IMIR.\nNowe forum Systim.\nDodatkowy raport - lista pracowników.\nWygodniejsza edycja danych dotyczących właściela i ZUS dla jednoosobowych działalności gospodarczych niezatrudniających pracowników.\nDodatkowe usprawnienia w raportach w księgach handlowych.\nWprowadzenie rozliczania Pracowniczych Planów Kapitałowych.\nUsprawnienia w obliczaniu korekty VAT z tytułu obliczenia wartości proporcji za rok ubiegły.\nRozliczanie strat zgodnie z nowymi zmianami prawnymi.\nAPI do wprowadzenia, modyfikacji, usuwania, wyszukiwania i pobierania zapisów księgowych.\nRozliczanie płatności do faktur w PLN i/lub w walucie.\nJak ujmować w księgach rachunkowych wydanie nagród?\nObowiązek stosowania nowego JPK_VAT przez wszystkich podatników ponownie przesunięty\nOpodatkowanie transakcji wirtualnych – wskazówki i zasady\nPierwszy kompletny program do zarządzania firmą przez internet w Polsce\nze zintegrowanym w jednym programie fakturowaniem, magazynem, obsługą drukarek fiskalnych, księgowością KPiR i KH, obsługą zamówień, CRM oraz API... i dużo więcej!


Prezent dla chorej Laury, publikuję dziś specjalnie dla Cath :D – ArtEuphoria\nKilkakrotnie przewijalam strone w te i z powrotem ogladajac zdjecia. Przecudowne pudeleczko. Piekny teczowy prezent. Jestes Wielka!!!!!\nWow 🙂 Przepiękny prezent i cudowny gest! Laura na pewno bardzo się cieszyła i zrobi pożytek z Twojego prezentu 🙂 świetny pomysł i naprawdę żałuję, że nie mogłaś wziąć udziału w wyzwaniu 🙂 pozdrawiam :* dziękuję!


Maraton Zumby coraz bliżej\nPierwszy profesjonalny Maraton Zumby w Elblągu odbędzie się już wkrótce. Zapraszamy 20 stycznia w godz. 16-19 do hali sportowej Centrum Sportowo-Biznesowego w Elblągu. Myślicie, że na Maratonie będzie ciężko, że nie poradzicie sobie, bo nigdy nie uczyliście się tańczyć? Nic bardziej mylnego. Chodzi o to, żeby próbować i przy tym dobrze się bawić.\n- W ciągu trzech godzin maratonu przewidujemy dwie przerwy po 10 minut, natomiast a każdym momencie maratonu uczestnicy mogą usiąść na chwilę i odpocząć. Maraton Zumby prowadzony jest podobnie jak same zajęcia Zumby. Z tym, że instruktorzy prowadzący ćwiczą na scenie przodem do uczestników, pokazując kroki do danej muzyki. Uczestnicy ćwiczący przed sceną starają się naśladować instruktorów. Niektóre choreografie instruktorzy wykonują razem z uczestnikami przed sceną. Nie jest jednak istotne to, w jakim stopniu uda się wam wykonać ruchy, które pokazują instruktorzy – mówi Ewa Kalka.\nChodzi o to, żeby próbować i przy tym dobrze się bawić. Myślicie, że na Maratonie będzie ciężko, że nie poradzicie sobie, bo nigdy nie uczyliście się tańczyć? Nic bardziej mylnego. Podczas maratonu pojawi oczywiście wiele różnych rytmów tanecznych, takich jak: salsa, bachata, merengue, raggaeton, cumbia, calypso, afro, a nawet taniec brzucha. Choreografie do muzyki w danym rytmie zawierają tylko kroki podstawowe z danych tańców, które są bardzo łatwe do opanowania, a poza tym kombinacje kroków powtarzają się tak jak powtarza się refren w piosence. Reszta to proste kombinacje ruchów rąk, bioder oraz elementy zaczerpnięte z fitnessu.\nJak się przygotować na maraton: należy ubrać wygodne obuwie sportowe, spodnie do fitnessu lub legginsy i koszulkę – można nawet wziąć koszulkę na zmianę. Polecamy zabrać ze sobą ręcznik i wodę do picia. Słodką przekąskę oraz kawę będzie można kupić na miejscu.\nPodczas maratonu otwarte będzie również stoisko z artykułami do ćwiczeń Zumby.\nPatronat medialny nad maratonem objęła Elbląska Gazeta Internetowa portEl.pl


6,9 (128 ocen\ti\t33 opinie) Zobacz oceny\nTara | 2016-05-27\nPrzyciągnęła mnie jak zwykle okładka, cóż innego jako pierwsze mogłoby przyciągnąć mnie do danej książki jeśli nie subtelna, ociekająca tajemnicą dzięki tytułowi, okładka. Od razu zabrałam się do pobrania ebooka i co? Rewelacja! Nie spodziewałam się tak świetnej książki, po kilkunastu początkowych kartkach byłam wprost zauroczona. Pochłonęłam ją w zaledwie w kilka godzin i co mogę powiedzieć? Idealnie poprzeplatane wątki przeszłości z teraźniejszością, idealnie oddane emocje, nieco paranormalne historie i dreszczyk emocji związany z morderstwami na Mokotowie. Cóż więcej chcieć można? Dawno nie czytałam książki tak pięknie utkanej w której treść przerasta moje oczekiwania z każdą kolejną przeczytaną stronicą. Rodzinne więzi poprzeplatane tak, że nie spodziewałabym się nigdy w życiu rozwiązania, które czeka na końcu.\nPolecam, serdecznie polecam.


Ruch zakończył współpracę z Żabką. Klienci nie kupią gazet\nRuch SA nie przedłuży umowy z Żabką. Sieć kończy z dostarczaniem prasy do sieci małoformatowych sklepów. Klienci muszą liczyć się z niedostępnością gazet w części Żabek – informuje serwis "Press".\nNowość w Lidlu, market testuje sprzedaż prasy w wybranych marketach. Klienci kupią zarówno gazety codzienne, jak i czasopisma rozrywkowe.\nRosja: Gazecie grozi grzywna za publikacje o koronawirusie\nRedaktor naczelny niezależnej rosyjskiej "Nowej Gaziety" Dmitrij Muratow poinformował w poniedziałek, że gazecie grozi kara grzywny za domniemane rozpowszechnianie fałszywych informacji na temat pandemii koronawirusa w Rosji.\nJest szansa na 0 proc. VAT na prasę i książki\nMinisterstwo Finansów planuje wystąpić do Komisji Europejskiej o zgodę na obniżenie VAT na gazety, czasopisma i książki - pisze środowy "Dziennik Gazeta Prawna".\nWęgry: zwolniono redaktora naczelnego największego niezależnego portalu\nRedaktor naczelny największego węgierskiego niezależnego portalu informacyjnego Index.hu Szabolcs Dull został zwolniony – poinformował w środę prezes zarządu Laszlo Bodolai.\nBiedronka testuje nowe produkty\nLokalne tygodniki trafiły na półki w sklepach sieci Biedronka. Od 16 czerwca klienci w wybranych punkach będą mogli kupić jeden z czterech rodzajów gazety.\nSprzedaż dzienników w maju spadła rdr o 7,2 proc\nRozpowszechnianie płatne ogólnopolskich dzienników w maju 2019 roku spadło rok do roku o 7,2 proc. do 586,7 tys. sztuk. W porównaniu z kwietniem sprzedaż wzrosła o 1,8 proc. - wynika z danych Związku Kontroli Dystrybucji Prasy (ZKDP).\nIndeks rozwoju rosyjskich mediów na rok 2018 wskazuje, że obywatele największego państwa na świecie nadal najczęściej wybierają telewizję jako pierwsze źródło informacji.\n"Sueddeutsche Zeitung": Rząd w Warszawie chce "deeuropeizacji" Polski\nNiemiecki dziennik "Sueddeutsche Zeitung" we wtorek zarzucił polskiemu rządowi, że wykorzystuje spory z Komisją Europejską i Francją do "deeuropeizacji" Polski i umocnienia swojej władzy w kraju. Apeluje do KE i krajów UE,...\nBrytyjskie media wzywają do zaostrzenia działań antyterrorystycznych\nŚrodowe brytyjskie gazety opisują kolejne szczegóły z życia 22-letniego Salmana Abediego, który przeprowadził poniedziałkowy zamach bombowy w Manchesterze. Media wezwały rząd do podjęcia ostrzejszych działań w celu zwalczania...\n"Der Stern": W Polsce jest coraz więcej represji wobec dziennikarzy\nNiemiecki tygodnik Der Stern w środę, w Światowym Dniu Wolności Prasy, wymienia Polskę wśród krajów, w których nasilają się represje wobec dziennikarzy. Apeluje przy tym o poszanowanie zasady wolności prasy na świecie....\nTe gazety czyta się u premier Szydło\nKażdego ranka na biurku pani premier Beaty Szydło oraz pracowników jej kancelarii ląduje stos gazet. Dzienniki, tygodniki oraz miesięczniki, którym oddawać będą się lekturze pracownicy kancelarii pani premier, w tym roku kosztować będą ponad 250 tys. zł.\nSprzedaż dzienników mocno w dół. Najwięcej straciła "Wyborcza"\nŚrednia sprzedaż wydawanego przez Agorę dziennika wyniosła w 2016 roku 140 662 egzemplarzy, a więc była aż o 11,9% niższa niż przed rokiem. Spadkowy trend na sprzedaży "Wyborczej" jest długotrwały, ciężko więc powodów tak słabego wyniku szukać tylko w ostatnich wydarzeniach.\nKomisja Europejska zaproponowała w czwartek nowe zasady dotyczące VAT w sektorze e-handlu, które umożliwią objęcie elektronicznych wydań książek i gazet obniżoną stawką tego podatku. O zmiany w przepisach w sprawie VAT...\nRząd chce ograniczyć zagraniczny kapitał w mediach\nBędziemy pracować nad rozwiązaniami, które zapewnią większy pluralizm własnościowy w mediach w Polsce - poinformował w środę wiceminister kultury Jarosław Sellin. Pomysł skrytykowała opozycja. Sellin...\nAgora w III kw. '16 miała 14,5 mln zł straty netto, rynek oczekiwał mniejszej straty\nGrupa Agory miała w trzecim kwartale 2016 roku 14,5 mln zł straty netto przypadającej na akcjonariuszy jednostki dominującej wobec 6,6 mln zł straty rok temu. Starta okazała się wyższa od oczekiwań analityków ankietowanych przez PAP,...


Microsoft zainwestuje 1 mld dolarów w Polsce i wyszkoli 150 tys. informatyków : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów Gospodarka, Technologie i innowacje Microsoft zainwestuje 1 mld dolarów w Polsce i wyszkoli 150 tys. informatyków\n5.05.2020 14:59| Autor: Karol Jerzy Mórawski, aleBank.pl\nKonferencja prasowa Operatora Chmury Krajowej\nRok 2020 mówi nam: nie czas na półśrodki – podkreślił Dariusz Śliwowski, wiceprezes Operatora Chmury Krajowej, ogłaszając 5 maja br. zawarcie strategicznego partnerstwa z firmą Microsoft podczas zdalnej konferencji prasowej. Na mocy tej szczególnej umowy amerykański gigant technologiczny zainwestuje nad Wisłą około 1 mld dolarów, stworzy też pierwszy w tej części Europy region przetwarzania danych.\n#PawełJakubik: Już od dzisiaj rozpoczynamy program podnoszenia kwalifikacji chmurowych ponad 150 tysięcy polskich programistów, deweloperów i informatyków #OChK #PolskaDolinaCyfrowa @Microsoft @PKOBP\nPolski rynek chmurowy będzie rósł o 15% w skali roku\n– Wielu naukowców twierdzi, że świat przestaje napędzać ropa, a zaczynają dane i technologia. Już dziś największą firmą na polskiej giełdzie jest producent gier wideo – zauważył polski premier, Mateusz Morawiecki, w wystąpieniu poprzedzającym prezentację umowy pomiędzy OChK a Microsoftem.\nSzef polskiego rządu nawiązał do prognoz ekspertów, zgodnie z którymi polski rynek usług chmurowych będzie jednym z najdynamiczniej rozwijających się segmentów branży IT. Jego wzrost na przestrzeni nadchodzących lat może osiągnąć wartość nawet 15% w skali rocznej, chociaż i te szacunki można dziś uznać za ostrożne.\nPowodem jest oczywiście epidemia koronawirusa, w wyniku której wszelkie rozwiązania do pracy zdalnej i elektronicznej obsługi klientów stały się absolutnym priorytetem.\n– Sam fakt że łączę się z Państwem w ten sposób świadczy o tym, że nowoczesne technologie są dziś jednym z najważniejszych kierunków rozwoju dla firm i dla administracji – stwierdził Mateusz Morawiecki, odnosząc się do zdalnego przebiegu konferencji za pośrednictwem systemu Microsoft Teams.\nTakże i polska branża IT wydaje się być odporna nie tylko na złośliwego wirusa, ale i spowodowane jego rozprzestrzenianiem się spowolnienie ekonomiczne.\n– Kolejny globalny gracz, Microsoft, wybrał Polskę na największą taką inwestycję w naszym regionie. O czym to świadczy? Że polski rynek cyfrowy jest atrakcyjny nawet w czasach, gdy gospodarki na świecie przeżywają kryzys – dodał szef polskiego rządu.\nKapitał ludzki to klucz do clouda\nNajbardziej długofalową konsekwencją porozumienia z 5 maja będzie bez wątpienia bezprecedensowy rozwój kompetencji „zasobów ludzkich” z branży IT. – Już od dzisiaj rozpoczynamy program podnoszenia kwalifikacji chmurowych ponad 150 tysięcy polskich programistów, deweloperów i informatyków – zaznaczył Paweł Jakubik, członek kierownictwa Microsoft w Polsce.\nPrzypomniał on, iż owe działania o charakterze edukacyjnym wpisują się w misję reprezentowanej przezeń firmy, którą stanowi zwiększanie możliwości rozwoju każdego człowieka i każdej organizacji.\nDo tej kwestii nawiązał też Adam Marciniak, wiceprezes zarządu PKO Banku Polskiego nadzorujący obszar informatyki.\nWskazał on, że już dwie dekady temu Microsoft zdecydował się na nieodpłatne udostępnienie swego oprogramowania do celów edukacyjnych, dla uczniów i studentów. Działania takie wpłynęły bez wątpienia na upowszechnienie się technologii teleinformatycznych w społeczeństwie.\nWszystko wskazuje na to, że umowa pomiędzy Microsoftem a OChK i wynikające z niej inicjatywy kształcenia specjalistów IT mogą w szczególny sposób zdynamizować rozwój rynku cloud nad Wisłą.\n– Jeśli poprawimy umiejętności pracowników, to adopcja chmury w polskiej gospodarce zwiększy się znacząco w porównaniu z owymi 10-11 procentami, które mamy obecnie, co większy konkurencyjności całej polskiej gospodarki – ocenił Adam Marciniak.\nChmura krajowa wesprze transformację polskich firm\nMichał Potoczek, prezes zarządu Operatora Chmury Krajowej, podkreślił, że współczesne przedsiębiorstwa na całym świecie stoją przed podobnymi problemami, niezależnie od reprezentowanej branży i skali prowadzonej działalności. Takim wyzwaniem jest przede wszystkim konieczność nierzadko nierównej rywalizacji z globalnymi gigantami, którzy z rynku dalekowschodniego za pośrednictwem Internetu docierają na cały świat.\n-Wspieramy polski biznes, by był w stanie sprostać tym wyzwaniom. Jesteśmy gotowi, by wspólnie z naszym klientem przeprowadzić transformację cyfrową – stwierdził Michał Potoczek.\nOwa pomoc ze strony Chmury Krajowej nie polega jedynie na dostarczeniu odpowiednich narzędzi cyfrowych, ale również, a może przede wszystkim, na aktywnym zaangażowaniu przedstawicieli OChK w cały proces, również od strony konsultingowej.\n– Jesteśmy w stanie doradzać polskim przedsiębiorcom, w jaki sposób korzystać z chmury, żeby być konkurencyjnym – dodał Michał Potoczek.\nOwa deklaracja nabiera szczególnego znaczenia właśnie dziś, kiedy wskutek trwającej epidemii świat staje się zdigitalizowany jak nigdy dotąd, a kluczowe znaczenie w owym procesie cyfryzacji przejmują właśnie rozwiązania chmurowe.\n– Cyfrowy świat był w ruchu od pewnego czasu, jednak w tym roku mamy do czynienia nie tylko ze zmianami. Znaleźliśmy się w samym środku cyfrowej rewolucji. Okazuje się, że wideokonferencje, praca z domu czy zdalne nauczanie nie są jedynie uzupełnieniem zwykłej aktywności firm i obywateli, ale stają się równoprawnym, czy nawet podstawowym rozwiązaniem dla naszego życia gospodarczego i społecznego – zaznaczył Dariusz Śliwowski, wiceprezes Operatora Chmury Krajowej.\nW tak dynamicznie zmieniających się okolicznościach zarówno silny zastrzyk nowoczesnych technologii i kapitału, jak również perspektywa budowy silnej kadry informatycznej nad Wisłą to czynniki, które decydować będą o pozycji naszego kraju na mapie Europy.\nPrzeczytaj więcej na ten temat: Adam MarciniakKarol Jerzy MórawskiMateusz MorawieckiMichał PotoczekMicrosoftOperator Chmury KrajowejPaweł Jakubik