„Historia pewnej uliczki” – Simin Daneszwar: tłumaczenie Część 1. – Szuflada.net\nJesień rozbierała drzewa z liści w biały dzień. Małe stópki w ręcznie tkanych butach szły przede mną, szeleszcząc liśćmi, a ja patrzyłam, jak ich właścicielka w popielatym płaszczyku słania się pod ciężarem wiadra z wodą. Gdzieś niedaleko terkotał wózek na śmieci, dopiero po chwili wyłonił się zza zakrętu, pchany przez śmieciarza. Z każdym ruchem pojemnika na śmieci jakaś pojedyncza skórka pomarańczy, obierek rzepy czy chusteczka zeskakiwały na ziemię i mieszały się z liśćmi. Dogoniłam dziewczynkę i wzięłam od niej wiadro. Jej drobne dłonie i czubek nosa miały kolor gotowanego buraka.\n„Proszę dać mi to wiadro, sam je zaniosę” – zaproponował z grzeczności śmieciarz. Towarzyszył nam przez resztę drogi, taszcząc kubeł z wodą, a wraz z nim towarzyszyło nam jego gadulstwo. Śmieciarz stanowił dla mnie źródło najświeższych wiadomości z okolicy. Sprowadziliśmy się na Tadżrisz niedawno, nasz niewielki dom stanął na pustawym końcu ulicy. Mężczyzna wskazał zielone drzwi i zaczął opowieść:\n– Dał żonie rozwód i sprowadził sobie jakąś Ormiankę. W piątek wprowadził się jeden taki, co był w Mekce. Nawet sobie pani nie wyobraża, co tu się wyprawiało, w tym ogrodzie. Jakie muzykowanie i śpiewy. A ile udek kurczaka i sałatki wylądowało w koszu na śmieci, nie wyobraża sobie pani. Bezbożnicy jedni, zebraliby to wszystko i dali jakimś biedakom. A i jeszcze znalazłem w ich śmieciach srebrny nóż. Soghrahe cieszyła się jak głupia, kiedy go oddałem. Człowiek i tak niczego nie zabierze do grobu.\n– A co pan zrobił z tymi udkami kurczaka? – dopytywała dziewczynka.\nMinęliśmy bramę rozległego ogrodu, którego sadzawka zawsze tryskała wodą, a szklarnia pękała w szwach od kwiatów. Maszdi Safar, śmieciarz, nie omieszkał skomentować złośliwie:\n– Ostatnio zaczęli asfaltować ulicę, „on” sam kazał. Wiadomo, pan Motlagh – właściciel ogrodu – jest przecież posłem w parlamencie.\nKryty gliną dom dziewczynki stał kawałek dalej za naszym w dół ulicy. Kiedy do niego doszliśmy, zagadnęłam ją:\n– A to u was nie ma wody?\n– Nie ma, zbiornik jest pusty.\n– Możesz przychodzić po wodę do nas. Od dawna tu mieszkacie?\n– Wprowadziliśmy się niedawno po pani.\n– A z kim mieszkasz?\n– Z mamą i z bratem.\nDziewczynka pukała do drzwi, a ja patrzyłam na osiedle, które stało się naszym domem, a teraz w półmroku zachodzącego słońca spało spokojnie na uboczu. Dawno temu pewien poeta, szukając odosobnienia, osiedlił się w tej okolicy, na północny zachód od nas. Wkrótce wokół zaczęły wyrastać szeregi tandetnych chałup kolejnych mieszkańców wsi. Sklecone z glinianej cegły, z czerwonymi poddaszami i zadaszeniami z blachy w kolorze ochry, pod którymi chowały się przed deszczem. Ściśnięte koło siebie zabudowania, oddalone od naszego domu na szerokość jednej uliczki, ciągnęły się do pustyni, a najodleglejsze dochodziły do cmentarza. Za cmentarzem rozpościerało się jałowe i suche pustkowie, sięgająca hen, po wzgórze. Nie wiem, kto pobudował domy na wzgórzu. Ich światła błyszczały nocami w dali jak iskry i można było sobie wyobrażać, że to pari, dżiny i dewy urządzają na tym mrocznym wzniesieniu nocne zloty.\nPrawie co dzień przemierzałam uliczkę, która łączyła główną drogę z pustynią, ciągnęła się koło cmentarza, by za nim znów wychodzić na pustynię. Często spotykałam dziewczynkę z sąsiedztwa. Codziennie nosiła ten sam popielaty płaszczyk, a ciasno zapleciony warkocz zawiązywała białym rzemykiem. Rano trzymała pod pachą książkę i zeszyt, popołudniami widywałam ją z koszem, a wieczorami dźwigała wiadro wody. Niezmienne było natomiast to, że zawsze szczękała zębami i kuliła się z zimna. Kiedy spotykała mnie wieczorami, przyspieszała kroku, popołudniami mówiła tylko „dzień dobry”, za to rano prowadziłyśmy długie rozmowy. Wiedziałam już, że jest w drugiej klasie podstawówki, a matka nie radzi sobie z wychowaniem jej brata.\nPierwszy śnieg tej zimy z obawy przed niewdzięcznością boskich stworzeń pojawił się w nocy. Kiedy wyjrzałam rano przez balkon na wioskę, miałam wrażenie, że wszystko zostało przykryte białą pierzyną. Kruki siedziały wysoko na latarniach, jakby nie chciały za nic skalać tej bieli. Sąsiadka, matka dziewczynki, uzbrojona w miotłę i szufelkę zrzucała śnieg z dachu domu. Po każdych kilku szuflach zepchniętych na pustynię przykładała dłoń do ust, chuchała, żeby ją ogrzać, brała głęboki wdech i zabierała się do dalszej pracy. Obok stał jej syn z łukiem i strzałami w ręku. Zły na wróble za to, że wyemigrowały, brał za cel nasze okna.\nNabrałam chęci na spacer. Na zakręcie Maszdi Safar spieszył mi donieść, że już zaczęli kłaść asfalt. Widząc moje zdziwienie, wskazał na ogród posła pogrążony w śnie zimowym pod obsypaną białym puchem latarnią i skomentował:\n– Wszystko w jego rękach. Wie pani, że wystarczył jeden telefon i burmistrz w te pędy kazał przy takim śniegu zacząć asfaltować?\nChwilę później zobaczyłam robotników, którzy z ciężkimi siekierami maszerowali w kierunku pobliskich drzew. Kiedy w południe wracałam do domu, jesion, król drzew naszej ulicy, leżał powalony na ziemię niczym pokonany wojownik. Następnego dnia po drzewach nie było śladu. Można się pożegnać z nadzieją na cień latem i z widokiem ludzi zbierających suche gałęzie na opał.\nSzłam do domu podłamana i zmęczona przedzieraniem się przez błoto. Z naprzeciwka nadjechała ciężarówka. Podskakując, kołysząc się i charcząc, torowała sobie drogę do głównej ulicy pomiędzy zaspami liści zmieszanych ze śniegiem i lodem. Kiwnęłam na kierowcę, by zatrzymał samochód. Spytałam go, czy przypadkiem nie zauważył znaku zakazu wjazdu na skręcie. Spojrzał na mnie wrogo:\n– Jak paniusia chce tu mieszkać, jeśli cegieł nie dowiozę?\n– A nie może pan ich wozić drogą koło cmentarza?\n– Żeby mnie zmarli pogonili? – zaniósł się śmiechem. Wie pani, dla kogo te cegły?\nWiedziałam i zamilkłam wobec tego niepodważalnego argumentu.\nCiężarówka, mijając mnie, zahuczała mi tak głośno do ucha, że o mało nie straciłam równowagi. Materiały budowlane barykadowały ulicę na wysokości ogrodu posła. Wdrapałam się na stertę cegieł, drąc przy tym rajstopy, i z ulgą wylądowałam w wąskim przejściu pozostawionym dla pieszych po drugiej stronie barykady. Mała sąsiadka wyrosła przede mną w swoim płaszczyku, który kiedyś popielaty, teraz w kilku miejscach poplamiony był atramentem. Chciała mnie z grzeczności przepuścić. Zatrąbił samochód, ale ani nie miał jak przejechać, ani jak się wycofać. Śnieg mieszał się z błotem i kawałkami gałęzi, buty dziewczynki tonęły w brei, ale ona sama z zaróżowionymi policzkami wyglądała na wesołą. Jej oczy błyszczały.\n– Babcia kupiła mi czerwony płaszcz od deszczu. Po południu mama jedzie po niego do miasta. Jest taki jak ten Szahli, dostanę też czapkę z długim pomponem.\nNalegałam, żeby przychodziła po wodę do nas, już otworzyła usta, żeby coś powiedzieć, ale ugryzła się w język.\nNie mogliśmy z mężem przeboleć, że poseł i urząd miasta zrobili z naszej pięknej ulicy takie pobojowisko.\n– Przynajmniej asfalt położą, będzie wygodniej.\n– Bardzo pani łatwowierna – wtrącił się nasz dozorca, zajęty rozpalaniem piecyka. – Rozpowiadają, że położą asfalt, żeby ludziom gęby zamknąć. Od sześciu lat obiecują, że to zrobią. A drzewa wycięli po to, żeby ciężarówki mogły przejechać. Co roku stosuje jakiś fortel, tym razem, żeby odnowić swój budynek i oddać go Amerykanom.\nKiedy wracaliśmy wieczorem do domu, pod naszymi drzwiami kręciło się coś ciemnego. Pies – pomyślałam. Bezdomne kundle często szukały schronienia na schodach, ale dozorca, w trosce o dusze zmarłych, przeganiał je kopniakami. Kiedy podeszliśmy bliżej, czarny kształt wstał.\nMała sąsiadka trzęsła się jak wróbel.\n– Co tu robisz, skarbie? – spytał mój mąż.\n– Mama nie wróciła z miasta. Dom jest zamknięty.\n– Czemu nie zapukałaś, żeby wejść?\n– Bałam się dozorcy – była bliska płaczu.\nMąż objął dziecko i wprowadził je do środka:\n– Ta mała jest jak wróbel wyrwany kotu z pyska.\n– Hola, hola, proszę pana, przecież ona ma całe buty zabłocone, dopiero co zamiatałem. Przyłaziła tu kilka razy po wodę, to przegoniłem smarkulę – powitał nas dozorca. – Ma tonę błota na podeszwach, ile worków po cemencie rozłożyć?\nWprowadziliśmy dziewczynkę do pokoju, przyniosłam koc i rozebrałam ją z wilgotnych ubrań. Wstydziła się i próbowała zakrywać. Była chuda i wyglądała jak kurczak niedokładnie obdarty z pierza. Na jej ciele nie widać było śladów dziewczęcego pokwitania, ale brakowało mu też dziecięcej delikatności i żywotności. Nie była już dzieckiem, ale nic nie wskazywało na to, że pewnego dnia dojrzeje. Okręciliśmy ją kocem i włączyliśmy piecyk. Cały czas powtarzała: „proszę nie robić sobie problemów, proszę nie robić sobie problemów”.\n– Żeby tylko nie dostała zapalenia płuc – zamartwiałam się.\n– Mama pojechała do miasta po płaszcz dla mnie – pochwaliła się mała.\nSprawiała wrażenie niespokojnej. Jakby szukała sposobności, żeby wyzbyć się wstydu wobec nas. Tylko nie bardzo wiedziała jak.\n– Chodzisz do szkoły? – zainteresował się mój mąż.\n– A jak się nazywa twój tata?\n– Nie męcz jej, mała nie czuje się dobrze. Przestraszyła się – zareagowałam.\n– Nie, nic mi nie jest.\nMąż sięgnął po gazetę, ja gładziłam dziewczynkę po mokrych włosach. Wpatrywała się we mnie czarnymi oczami, śmiejąc się. Młodość poskąpiła jej urody, zęby powypadały jej tak brzydko, bez ładu i składu. Mała powoli nabierała śmiałości.\n– Po południu jeden pies wpadł pod ciężarówkę. Jechała koło cmentarza. Rozwałkowała go na placek. Leżał blisko waszego domu, a krew z niego tryskała. Wasz dozorca zabrał go i rzucił w śnieg. Krew mu leciała. Ciągnął go tak w zaspę, a potem rzucił na śmietnisko, jeszcze tam leży. Widziała pani?\nGodzinę później rozległo się głośne pukanie do drzwi. Otworzyłam. W drzwiach stała kobieta, opierała się ręką o ścianę, czador zsunął się jej z głowy.\n– Proszę mi pomóc, moja córka zaginęła, kazałam jej siedzieć u woźnego w szkole, aż po nią przyjdę… – odezwała się na mój widok.\nNagle zwinęła się jak sprężyna i skuliła na schodach.\n– Pani córka jest u nas.\nKobieta z impetem wpadła do środka, objęła dziewczynkę zawiniętą w koc, jak kotka chwytająca ślepego kociaka. Otarłam oczy i poszłam zaparzyć herbatę.\nMatka dziewczynki była gruba, małomówna i ciągle wzdychała. Może cierpiała na duszności albo niewydolność serca. W końcu wstała do wyjścia. Obejmowała dziecko tak, jak trzyma się delikatny porcelanowy wazon, z obawy, żeby nie wypadł i się nie potłukł.\nNazajutrz sąsiadka znowu zawitała w naszym domu, tym razem z pytaniem, czy może zatelefonować. Podała mi zatłuszczoną kartkę, żebym wybrała jej numer. Potem złożyła ją starannie i schowała do kieszeni. Rozmawiała głośno:\n– To ja, Fatima.\n– Daj go do telefonu, nie bój się, nie zjem go przecież. Mam pilną sprawę.\n– Jaki znowu problem? Przecież zeszłam wam z drogi, sama pozbawiłam siebie i dzieci dachu nad głową i przeniosłam się na to pustkowie. Dziecko mi umiera. Co takiego?\n– Bóg ci to wynagrodzi. Sama nosisz w brzuchu dziecko, miejże litość nad moim.\nNastała długa cisza. Po kilku minutach znowu dał się słyszeć jej donośny głos. Tym razem drżał:\n– To ty? To naprawdę ty?\n– Nie chciałam was o nic prosić, ale mam nóż na gardle. Kimże ja jestem… prostą kobieciną… Kiedy wczoraj byłam w mieście u matki, Badri mocno się przeziębiła. Jest rozpalona jak piec. Mieszkamy na odludziu… – chlipała.\nNie była w stanie dalej rozmawiać. Wybuchła płaczem. Podeszłam do niej. Jej twarz pokrywały bruzdy.\n– Ech, Boże opuszczonych – powiedziała głośno. Ze słuchawki upuszczonej na stół dochodził pełen złości męski głos. Podniosłam słuchawkę, gdy głos akurat mówił: „Fatima, będę niedługo, przyprowadzę lekarza”.\nZaprosiłam sąsiadkę do pokoju. Przyglądałam się jej. Na jej twarzy nie było ani śladu smutku, który dopiero co ją przecież trapił. Kiedy zdążyła wytrzeć łzy? Mimo to pocieszałam ją:\n– Niech się pani tak nie denerwuje. W dzisiejszych czasach z tyloma dostępnymi lekami przeziębienie to nic wielkiego.\n– Ma zapalenie płuc – jej twarz przybrała na powrót smutny wyraz.\n– Zapalenie płuc też nie jest groźne.\n– Kochana, ja jestem tylko kobietą, która dźwiga swoje jarzmo, kiedy ojciec moich dzieci zabawia się z młodszą ode mnie. A żeby tamta nie histeryzowała, ja musiałam zamieszkać krok od cmentarzyska. Też byłam w ciąży, też rodziłam i nikt nawet nie wiedział. Kiedy wyszłam za mąż, mój mąż nazywał się Mirza Hasan. Teraz każe się nazywać doktor Hasan Chan. Z Mirzą Hasanem mieszkaliśmy w klitce, ale mieliśmy dobre życie, moim ojcem był generał Mohammad Chan. A tej łajzie maszynistce w wielkim domu z drugą żoną za ciasno! Pani kochana, czasy się zmieniły. Jak ktoś nie ma wsparcia, to lepiej, żeby się w ogóle nie urodził.\n– Generał Mohammad Chan? – Nie znałam nikogo o takim nazwisku.\nŚnieg sypał przez kilka dni z rzędu. Ulica zrobiła się nieprzejezdna. Zwłaszcza że pan poseł wymyślił sobie, by zlikwidować strumyk, a zamiast niego zbudować betonowy podziemny kanał. Nie chciał, żeby widok tej strużki przypominał ludziom, że oni sami i małe, świeżo posadzone przez nich drzewa cierpią na brak wody. Robotnicy rozkopywali strumyk, a błoto zmieszane ze śniegiem wyrzucali łopatami na środek ulicy. Cementowe rury i inne artykuły budowlane piętrzyły się koło siebie. Znużona przechadzką, rozmyślałam. Chciałam wysłać do urzędu miasta pismo i szukałam w głowie odpowiedniego fragmentu wiersza, żeby zacytować go na wstępie. Przyszło mi do głowy, że aby przetrwać te potworności, powinniśmy się zorganizować: ktoś przyniósłby kalosze, ktoś inny laskę, latarkę, trzy metry liny, otworzylibyśmy szpitalik polowy. Obłęd.\n„La ilaha illa-llah” – wyrwało mnie z rozmyślań. Jeszcze tego brakowało. Zamarłam, nawet nie wiem czemu. Widok trumien, które noszono tędy na cmentarz, nie był niczym nowym. Poza tym pochód żałobników szedł gdzieś z początku ulicy, a domy: nasz i małej sąsiadki znajdowały się na jej końcu. Mimo to przez głowę przemknęło mi: „żeby to tylko nie była ona. Nie zdążyłaby przecież nawet przymierzyć czerwonego płaszcza”. Odwróciłam głowę. Stanęłam wśród robotników na cementowych rurach, cegłach i kamieniach pokrytych śniegiem, żeby przepuścić pochód.\nTrumna przykryta była tkanym szalem, na którym leżał turban. Liczba uczestników, turban i alam niesiony na czele pochodu, a także fakt, że żałobnicy pchali się jeden przez drugiego, żeby pomóc przy dźwiganiu, a niektórzy robotnicy przyłączyli się, by choć kilka kroków towarzyszyć zmarłemu, świadczyły o tym, że to raczej nie pogrzeb małej dziewczynki bez krewnych i rodziny. Żałobnicy szli bardzo powoli. Jeśli umrze mała, biedna dziewczynka to też wkładają ją do takiej dużej trumny? – zastanawiałam się. A może niosą ją zawiniętą tylko w materiał? Malutkie dzieci owijają z reguły prześcieradłami, jakie lekkie… Widziałam kiedyś malca złożonego do kartonu po owocach, widać mu było główkę… Ile osób przyszłoby na pogrzeb mojej małej sąsiadki? Pewnie ze dwie. No, może ojciec też by się pofatygował. I ja bym przyszła, by ponieść jej trumnę. Idą z nim, jakby nieśli komuś prezent. Prezent dla ziemi. Jeśli czyjś dom stoi prawie na cmentarzu, to pochowanie go to pestka. Boże, nie pozwól umierać małym dziewczynkom. Choćby nie wiem jak były chude… A ich zęby… Ile człowiek robi hałasu, kiedy zdechnie kurczak, który nawet nie zauważa przyjścia wiosny. Umieranie zimą jest trudne. Jaki ten świat pełen jest małych, biednych i przestraszonych dziewczynek i kurczaków, które giną z ręki dorosłych.\nCzęść druga tekstu już w przygotowaniu.\nOtagowane jako : Historia pewnej uliczkiIranSimin Daneszwartłumaczenie\nPoprzedni artykuł Poprzedni wpis: Wywiad z Danielle L. Jensen: Czy jeśli wszystko, co uważasz za słuszne, czyni cię złym, to czy rzeczywiście taki jesteś?\nNastępny artykuł Następny wpis: Smoki i lesbijski ratują świat, czyli „Zakon Drzewa Pomarańczy” Samanthy Shannon\nabsolwentka iranistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Tłumaczka języka perskiego. Interesuje się współczesną literaturą perską. Jej pasją są języki obce, których chętnie się uczy oraz podróże, do Iranu i nie tylko.


Kirby Switch : Goomba\nTag: Kirby Switch\nStyczeń 11, 2018 - Ol’ Funky Bastard\nSwitch najszybciej sprzedającą się konsolą w historii Stanów Zjednoczonych\nStyczeń 4, 2018 - Ol’ Funky Bastard\nSezon ogórkowy w pełni, jest to doskonały czas na podsumowania. Nintendo Switch w okresie od 3 marca do 31 grudnia sprzedało się w Stanach Zjednoczonych w liczbie ponad 4,8 miliona egzemplarzy. Dzięki czemu najmłodsze dziecko Nintendo zyskało miano najszybciej sprzedającej się konsoli do gier w historii. Poprzedni rekord należy do Wii i wynosi on 4 miliony.\nCzerwiec 22, 2017 - Ol’ Funky Bastard\nPrzyszły rok dla Nintendo Switch zapowiada się obiecująco. Charlie Scibetta z amerykańskiego oddziału Nintenddo potwierdza premiery Kirby, Yoshi, Pokémon RPG i Metroid Prime planowane są na przyszły rok! Jego wypowiedz w wywiadzie dla VentureBeat\nDziesiąte Leniwe poniedziałki z Mario Kart 8: Deluxe\nKartonowa rewolucja Labo zwiększyła wartość rynkową Nintendo o 1,4 miliarda dolarów\nNowe interaktywne doświadczenie skierowane do najmłodszych?\nCzy na Switcha powinno ukazywać się więcej brutalnych gier takich jak np. Doom?\nisaak o Ubisoft nie zapomina o Switchu\nisaak o 1080° Snowboarding powraca?\nMd5 o Jak kupować na eShopie gry z innych regionów?\nIwas o Jak kupować na eShopie gry z innych regionów?\nIsaak o Aktualizacja ARMS 5.0 już dostępna\namiibo ARMS E3 2015 E3 2017 Leniwe poniedziałki Mario Kart 8 Deluxe Nintendo Direct Pokémon Splatfest Splatoon Splatoon 2 StreetPass Super Mario Maker Super Mario Odyssey The Legend of Zelda: Breath of the Wild Turniej Mario Kart 8\nKategorie Wybierz kategorię 3DS Ciekawostki DS Game Boy GameCube Konkurencja Mobile NES Nintendo 64 Nintendo Entertainment System Ogłoszenie Recenzje SNES Spoilery Sprzęt Switch Unboxing Wii Wii U


2110 • Strona 96 z 151 • 1 ... 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99 ... 151\nprzez Michuj 18 gru 2012, 20:29\njak się nie sprawdzi zaproponuj lekarzowi wenlafaksynę -\nwiesz gdzie sobie wsadź te rady?\nprzez kosmita 18 gru 2012, 21:26\nDzięki za odpowiedzi. A jak jest z apetytem i libido?\nprzez amelia83 18 gru 2012, 21:39\nbiorę citabax 20 mg apetyt mam wielki, przyty.łam i tyję dalej a libido znikome\nprzez kisu 19 gru 2012, 00:49\nWitam wszystkich serdecznie. Zacznijmy od początku. Otóż moja historia zaczyna się od Wenlafaksyny, było to ponad 3 lata temu kiedy trafiłam do psychiatry już jako na wpół nie istniejąca psychicznie osoba. Gdyby nie ten lek nie byłoby mnie teraz. Mogę powiedzieć, że uratował mi życie. Po niespełna roku od pierwszej tabletki - odstawiłam, wszystko było cudownie. Niestety mój koszmar powrócił za jakiś czas i tak na początku października tego roku po raz 3 zaczęłam kurację Venlectine, zawsze było to niezmiennie 37.5 mg. 3 miesiące zażywania, wiadomo poprawa, wielkie nadzieje na przyszłość, że znów wszystko wróci do normy aż tu nagle BUM! - dostałam masakrycznej pokrzywki tydzień temu zaledwie. Pierwsze podejrzenie na Wenlę, pod kontrolą lekarza odstawiłam nagle, niby trochę lepiej - pokrzywka mniej intensywna, ale nadal się utrzymuje. Niby, ciężko mi było obiektywnie to stwierdzić ponieważ, zażywałam leki na alergie, ponieważ bąble, świąd i pieczenie były nie do zniesienia, całe ciało mnie paliło żywym ogniem! Nie mam pewności czy to rzeczywiście wina tego leku. Jako, że idą święta wspólnie z moją Panią doktor uzgodniłyśmy, że tymczasowo dostanę Citabax 10mg rano (ponieważ po nagłym odstawieniu wróciły lęki i natrętne myśli). Po świętach znów będziemy próbować z Wenlą. Mam głęboką nadzieję, że to jednak nie jest jej wina, chwalę ją sobie i nie chciałabym zmieniać jej na nic innego. W zasadzie to mam kilka pytań: W zasadzie bardzo się martwię co mojego stanu nie poprawia, bo nie wierze w inne leki niż Wenlafaksyna która uratowała mnie przez przykrym końcem. Czy ktoś z Was przechodził z Wenli na Citalopram ? no i jakie wrażenia ? Powiem szczerze, że chyba najbardziej z tego wszystkiego obawiam się dostania PSSD no i jak jest z apetytem, Wenla skutecznie mi go zmieszała co było jej wielkim plusem, cierpię też na zaburzenia odżywiania.\nprzez kosmita 19 gru 2012, 01:42\nbiorę citabax 20 mg apetyt mam wielki, przyty.łam i tyję dalej\nTo lipa, bo i tak grubas ze mnie. Trudno, jakoś przeboleję ten miesiąc i na następnej wizycie poproszę o zmianę na edronax, wenlafaksynę lub kwetiapinę.\nprzez amelia83 19 gru 2012, 20:34\nkisu, ja przeszłąm z wenli na citabax, czuję się dobrze i dobrze też przyjęłam ta zamianę, przez miesiąc brałam minimalna dawkę wenli 37,5 i citabax 10 mg by nie mieć skutków odstawiennych, miałam jedynie lekkie mdłości przez kilka dni a tak to bardzo dobtrze\nprzez slow motion 19 gru 2012, 20:40\nmi też po citabaxie zmniejszyło się libido. Biorę już drugie opakowanie i poprawa nastroju na pewno jest zauważalna. Mam więcej chęci, nie czuje ciąglego zmęczenia.\nprzez kisu 20 gru 2012, 00:58\namelia83 napisał(a): kisu, ja przeszłąm z wenli na citabax, czuję się dobrze i dobrze też przyjęłam ta zamianę, przez miesiąc brałam minimalna dawkę wenli 37,5 i citabax 10 mg by nie mieć skutków odstawiennych, miałam jedynie lekkie mdłości przez kilka dni a tak to bardzo dobtrze\npóki co nie widzę u siebie żadnych skutków ubocznych, libido w normie... w sumie sama nie wiem co o tym myśleć. pierwszego dnia tylko czułam się dziwnie (wczoraj), dziś już jest okei. jakbym brała wenlę przez miesiąc tak się czuję na drugiej tabletce citabaxu.\nprzez maskota 20 gru 2012, 12:38\nminęło już 1,5 miesiąca od kiedy zaczęłam brać Citabax, startowałam z 5mg, po 3 tygodniach wskoczyłam na 10mg, a po dwóch kolejnych na 15mg\nw sumie czuję się lepiej o tyle, że moje dolegliwości somatyczne typu drętwienie szyi, mrowienie w dłoniach itp. ustąpiły całkowicie,\njeśli chodzi o nastrój, na pewno nie jestem już taka rozdrażniona, chociaż chyba daleko mi jeszcze do stanu, który chciałabym osiągnąć,\nniestety najgorsze z tego wszystkiego jest to, że im bardziej zwiększałam dawkę, tym bardziej senna byłam przez cały dzień, obecnie dochodzi do tego, że po normalnych ośmiu godzinach snu, potrafię zasnąć w autobusie do i z pracy (a wcale nie jest to duża odległość), co nigdy wcześniej mi się nie zdarzało, nawet jak byłam na maxa niewyspana\nprzez Siding Spring 20 gru 2012, 13:28\ndla mnie citalopram to byl najbardziej sedatywny lek z grupy ssri. tylko spalem.\nprzez elfrid 20 gru 2012, 20:37\nlubudubu, ojj chyba nie bardziej sedytywny niż paroksetyna czy fluwoksamina.\nmaskota, jeśli citalopram Cię permanetnie usypia i jak skutek uboczny nie przechodzi zawsze można pomyśleć o zmianie na coś bardziej aktywizującego np. sertralinę albo fluoksetynę. Ale z tego co widzę bierzesz też Depakinę, więc może to stąd ta senność.\nprzez Siding Spring 20 gru 2012, 20:42\nParoksetyna tak nie usypiala. Na citalopramie spalem po 18 godzin na dobe. Nie mialem sil wstac nic zrobic...tylko po trittico i mianserynie mialem podobne jazdy. Co gorsza z przyjmowaniem citalopramu wiazalo sie tez uposledznie funckjii poznawczych..w takim stopniu ze nie rozumialem czytanych zdan. Oj bylo zle na nim... Przy paroksetynie tez odczuwalo sie spore zmulenie ale chyba wlasnie ten noradrenalinowy wplyw robil swoje. Citalopram jest "czystszy" serotoninowo a na mnie lek ktory dziala wybiorcza tylko na ten neuroprzekaznik powoduje totalne zmulenie\nprzez elfrid 20 gru 2012, 21:02\nlubudubu, w takim razie dobrze, że nie brałeś escitalopramu. Jeśli to zmulenie faktycznie wynikałoby z działania serotoninoego, to przy działającym najbardziej wybiórczo esci, pewnie w ogóle byś nie wstawał:-)\nprzez Siding Spring 20 gru 2012, 21:33\nciekawe no moze tak moze nie. Ale nie mam zamiaru narazie nic probowac. Moze z czasem sprobuje z sertra albo fluoksetyna. Moze byc tez ze na esci mialbym jakos hipomanie ( przez jej sile dzialania). Tak sie sklada ze podejrzenie chadu tez mialem. Ale i tak dla citalopramu nie ma raczej konkurencjii...tylko spaaaaanie aaaa ( z drugiej strony calkiem przyjemne:D)


Książki w naszym sklepie...\nW naszym sklepie uruchomiliśmy kilka tygodni temu dział z książkami , z myślą głównie o wszystkich tych, którzy poza słuchaniem muzyki lubią czasem zatopić się w ciekawej lekturze. Dział ten będziemy sukcesywnie rozwijać.... Na pierwszy ogień poszły wydawnictwa oficyny Jirafa Roja znanej m.in. z wydawnictw nawiązujących do sceny punk oraz książek Łukasza Gołębiewskiego.\nJego najnowsze dokonanie to "Złam prawo", które także można zamówić w naszym sklepowym dziale z książami... i jest to juz kolejna partia tego tytułu po tym, jak co bardziej spostrzegawczy klienci naszego sklepu zaopatrzyli sie w niego po uruchomieniu działu z lekturami do poduszki.....\nPunk And Disorderly 2010 - Program i bilety...\nTegoroczna edycja festivalu PUNK & DISORDERLY odbędzie się jak zwykle w Berlinie w dniach 02-04 kwietnia 2010 r.\nOrganizatorzy jak zwykle zadbali o to aby osada tego jednago z największych europejskich festiwali propagujących muzyke punk we wszytskich jej odmianach przedstawiała się atrakcyjnie... Zatem tradycyjnie na festiwalowych imprezach spodziewać się można plejady punkowych gwiazd wspartych wykonawcami, którzy stanowią druga linię punkowej sceny bądź grono tych, którzy dopiero budują swoja popularność wśród fanów punk rocka.\nOrganizatorzy zapewniają, że leipej niż w latach ubiegłych przygotowali się na przybycie większej ilości fanów czego najwidoczniejszym dowodem będzie zarwno większa ilość miejsc sprzedaży piwa jak i wieksza ilość... toalet...\nklub "Face 2 Face" Kraków\nklub "JazzRock" Stalowa Wola\nklub "Gwint" Białystok\nclub "Monreal" Moskwa (Rosjaa)\nSKAMPARARAS to marka znana już na polskiej scenie ska. Grupa zadebiutowała w 2000 roku, doskonale przyjętym, albumem „Jedność i zwycięstwo”, który do dzisiaj cieszy się sporym zainteresowaniem fanów muzyki ska.\nZnalazł się na nim dynamiczny materiał, w którym ska dominowało nad pojawiającymi się niekiedy rytmami punkowymi. Dwa lata później zespół\nzarejestrował kolejny materiał na płytę. Krążek o tytule „Bawcie się” wydany został w Czechach, a następnie w Polsce przez Jimmy Jazz Records. Albumem tym Skampararas potwierdzili swoje aspiracje do bycia jedną z czołowych formacji ska w kraju. Koncertując w Polsce i zagranicą, przechodząc...........\nSKAMPARARAS + OPCJI JEST WIELE\n26.02 w krakowskim klubie "Face2Face"(ul. Paulińska 28) wystąpi zespół SKAMPARARAS.\nJako support wystąpi krakowski zespół OPCJI JEST WIELE.\nzarejestrował kolejny materiał na płytę. Krążek o tytule „Bawcie się” wydany został w Czechach, a następnie w Polsce przez Jimmy Jazz Records. Albumem tym Skampararas potwierdzili swoje aspiracje do bycia jedną z czołowych formacji ska w kraju. Koncertując w Polsce i zagranicą, przechodząc po drodze kolejne zmiany składu, w końcu roku 2007 zespół wszedł do studia aby nagrać nowe kompozycje.\nEfektem sesji w studio Spaart w Boguchwale jest materiał „Street Ska” stanowiący zawartość nowego albumy grupy. Także tym razem zespół skupia\nsię na jamajskim brzmieniu porywając słuchaczy do tańca przy dynamicznych, przebojowych kompozycjach utrzymanych w stylistyce współczesnego ska, jak i bardziej stonowanych – nie mniej miłych dla ucha – utworach utrzymanych w stylu rocksteady. Niekiedy zespół przypomina sobie o bardziej ostrych rytmach, ale incydentalnie i głównie po to aby pokazać, że tworzenie przebojowych kompozycji w bardziej punkowym stylu przychodzi muzykom z równą łatwością.....\nImpreza z okazji I-szej rocznicy istnienia Radia Żory.\nŻory - Scena na Starówce,\nWjazd: 5 zeta.\nMade In, Pomau, Random Elems no i gwiazda wieczoru Sari Ska Band\nPo koncercie pokaz ogniowy grupy Capolavoro.\nTHE KOLT (Koncerty Luty-Kwiecień 2010)\nZapraszamy na koncerty pułtuskiej grupy THE KOLT, która pojawi sie na scenie w nastepujących miejscach i porze:\n06.02.2010 - 20:00 - ŁODŻ - BYCZE OKO\n13.02.2010 - 20:00 - BIAŁYSTOK - GWINT\nPremiera płyty "A Tribute To Danzig"\n14.02.2010 - 20:00 - SIEDLCE - LA MALINCHE\n09.04.2010 - 20:00 - WARSZAWA - CDQ\n- Vans Off The Wall Music Tour\n10.04.2010 - 20:00 - WROCŁAW\n11.04.2010 - 20:00 - BYDGOSZCZ\n- ESTRADA Vans Off The Wall Music Tour\nPIPES AND PINTS + BULBULATORS + PROPELERS + THE MUPPET BOYS + THE KLESZCZ\n13 MARCA 2010 - TORUN - KLUB BUNKIER\nTHE MUPPET BOYS\nGrupa BULBULATORS istnieje od końca 1989 roku, wtedy to gitarzysta Artur Burak Latosiński w momencie zawieszenia działalności grupy Ramzes & The Hooligans postanowił założyć nowy band. Od początku inspiracją dla zespołu był wczesny punk lat 70-tych oraz klasyczne zespoły street punk. Po wielu koncertach granych głównie na terenie polskiego i czeskiego Śląska i kilku roszadach personalnych, w 2000 roku zespół nagrał swój pierwszy album „Prawdziwe Życie”. Po wydaniu płyty z kapeli odszedł i wyjechał za granicę basista TiK-TaK (zmarł w Niemczech 12.04. 2007 roku) jego następcą został Gruby, znany dotąd m.in z grupy Skampararas.\nW roku 2002 ukazał się drugi album zespołu „Nie! Nie! Nie!" świetnie przyjęty przez publiczność ,zawierający m.in takie hity jak „Biało-Czerwoni” „Pakiet socjalny”czy „Nie ma kwiatków”. W tym czasie Bulbulators dołączył do krajowej czołówki sceny punk grając koncerty u boku takich sław jak The Exploited, Angelic Upstarts, The Business, U.K Subs, The Vibrators, Menace, 999 czy Guitar Gangsters. W roku 2004 zespół nagrał kolejny album „Punkophilia”, a autorskie utwory jak choćby „Ulubieńcy kobiet”, „Bieda” czy „10 powodów” uzupełnił coverem legendarnej grupy TZN Xenna w którym gościnnie zaśpiewał lider Xenny Krzysztof Chojnacki ZYGZAK....\nTIK TAK PUNK ROCK MEMORIAŁ III\nPodczas trzeciej edycji TIK TAK PUNK ROCK MEMORIAŁ, która odbędzie sie 10.04.2010 w MOK - Czerwionka Leszczyny (ul.Wolności 2) wystąpią:\n- WERWOLF 77 - punk 77 Warszawa\n- THE FIALKY - punk rock Praha (CZ)\n- CELA NR 3 -legenda punk rocka Grudziądz\nPoczątek koncertu o godz: 18.00\nWjazd: 20,- zł\nHORRORSHOW + THE FIALKY + GAME OVER\n13.02.2010 r. formacje:\n- THE FIALKY\nzagraja na wspólnym koncercie w krakowskim klubie "Face2Face" (ul. Paulińska 28).\nStart koncertu o godz. 18.00\nWjazd: 15/20 zł.\nTHE ANALOGS - Taniec cieni... Ruszają zamówienia.\nRuszamy z zamówieniami przedpremierowymi na nową płytę THE ANALOGS "Taniec Cieni". Krążek wydany będzie w formacie CD i LP. Oficjalna premiera handlowa kompaktu będzie miała miejsce 13 lutego. Płyta CD wydana została w formie klasycznego boksu z książeczką. Cena krążka to 30,- zł.\nPemiera wersji winylowej kilka dni po premierze CD, zaraz po tym jak krążek dotrze z tłoczni zagranicą.\nWersja winylowa albumu THE ANALOGS pt."Taniec cieni" wydana została w limitowanej ilości 600 egzemplarzy na dwóch kolorach winylu - czarnym i zielonym (350 kopii na winylu czarnym i 250 na zielonym). Okładka winyla ma nieco inny odcień kolorystyczny niż jej odpowiednik z CD. Każda płyta posiada swój indywidualny numer...\nTHE ANALOGS + BERI BERI + OFICYNA\nW ramach cyklu MAXIMUM PUNKROCKA w klubie "4 Róże dla Lucienne" odbędzie się koncert trzech zespołów. W niedzielę 7 lutego o godz.19.00 zagrają: THE ANALOGS, BERI BERI oraz OFICYNA. Zespół THE ANALOGS podczas koncertu promować będzie swoją najnowszą płytę "Taniec Cieni", która ukaże się nakładem wytwórni Jimmy Jazz Records na początku lutego.\nHistoria zespołu zaczęła się w Szczecinie w 1995 roku, kiedy to trzej członkowie, grupy DR.CYCOS rozpoczęli pracę nad piosenkami, które w założeniu miały być tradycyjnym punk rockiem. Po miesiącach prób zespół był gotowy do nagrania swojego debiutanckiego albumu "Oi Młodzież". ROCK'N'ROLLER, a właściwie z jej filar Zdzisław "Dzidek" Jodko, w ciemno zgodził się wydać materiał nieznanej wówczas nikomu grupy, która tyle co zdążyła nazwać się THE ANALOGS. Przez wszystkie te lata zespół pozostał wierny swoim muzycznym inspiracjom, prezentując różnie określany, ale zawsze PUNKROCK.\nIstniejąc już 14 lat, wydal 10 płyt, a piosenki THE ANALOGS znalazły się na niezliczonej ilości składanek. Odbył też dziesiątki tras po Polsce i Europie i właśnie te setki koncertów przysporzyły grupie rzesze odbiorców.\nTHE ANALOGS + BERI BERI + OFICYNA - KONCERT\n07.02.2010 (niedziela) godz..19.00\nbilety: 20/25 zł do nabycia w klubie i Muzarcie\nTRIBUTE TO DANZIG - Live\n13 lutego 2010 roku w Białymstoku będzie miała miejsce premiera pierwszego polskiego albumu poświęconego twórczości DANZIG! Płyta CD wydana przez Black Fox Records w formie digipack, w ściśle limitowanym, numerowanym nakładzie 666 sztuk, nosi tytuł "THE DARK SIDE OF THE BLUES - A TRIBUTE TO DANZIG". Podczas koncertu będzie można nabyć zarówno płyty jak i koszulki w promocyjnych cenach.\nMiejsce: GWINT, Białystok, ul. Zwierzyniecka 10\nJest juz dostępne pierwsze polskie, a może i światowe wydawnictwo poświęconego twórczości DANZIG! Płyta CD wydana została przez Black Fox Records w formie digipacku, w ściśle limitowanym, numerowanym nakładzie 666 sztuk i nosi tytuł "The Dark Side Of The Blues - A Tribute To Danzig"....\nHORRORSHOW + THE FREAKS\n20 lutego 2010, w szczecińskim klubie KONTRASTY zagra soenowiecki HORRORSHOW poprzedzony występem THE FREAKS.\nPoczątek koncertu o godz: 19.00\nInfo o HORRORSHOW ze strony zespołu na MySpace - www.myspace.com/horrorshowpunk:\n"Wiec to bylo tak: Nuda wakacji 1994 zmusila mnie. Stecyka oraz niejakiego Tarasa do wspolnego muzykowania. Obecny przy narodzinach HORRORSHOW byl rowniez Piastol - tworca wszystkich naszych okladek. Proby odbyly sie w Czeladzi, tam tez domowym sposobem nagralismy : „al capone” ,”stay rude” , ”zaglebie sosnowiec” oraz dwa covery Kortatu : „sospechosos” i „zu atrapa tuarte”. W czerwcu nastepnego roku weszlismy do studia w czeskim Cieszynie i tak powstalo "Ultra Kuku" Byl rok 1995 i swiat lezal u naszych stop. W tamtym skladzie grali: Stecyk-dr, Banan-git, Taras-bas, Binkwa-git.solo. Poniewaz wszyscy byli powiazani ze swoimi zespolami (Stecyk, Binkwa-Skankan), Taras(Agnes Blood) musialem poszukac odpowiednich ludzi. Udalo sie w listopadzie 1995. Powstal sklad gotowy do grania koncertow -dzieki Igorowi i wielu innym znajomym nie bladzilismy w ciemnosci. A byli to:Banan-git, Majka-git, Beton-bas, Specjals-dr; Janek-trabka, Lysy-puzon, Kwinto-trabkat. W roku 1997 nagralismy....\nU.K. SUBS + VIBRATORS + FARBEN LEHRE + BANG BANG + KUBA ROZPRUWACZ\n2.02.2010/Godz 18:00 Klub Gwint\nWarhead Gig, Wystąpią:\n- UK SUBS\n- KUBA ROZPRUWACZ\nBilety w przedsprzedaży w cenie 35 zł dostępne w sklepach TANGO, MUSIC FOR YOU, Klubie GWINT w Białymstoku.\nRezerwacja dla przyjezdnych: biuro@zgrzyty.art.pl\nJuż 2 lutego, w klubie Gwint, gwiazdy światowego formatu, punk rockowa petarda!!! Pionierzy gatunku z Wielkiej Brytanii: UK SUBS i THE VIBRATORS,na białostockim koncercie wspomagani przez Farben Lehre oraz dwa zespoły wybrane przez publiczność w drodze losowanie na stronie festiwalu zgrzyty: Bang Bang i Kuba Rozpruwacz.\nTen koncert to wyjątkowa okazja, która zdarza się raz na kilkanaście lat, okazja zobaczenia zespołów, które tworzyły punk rockową rewoltę w Zjednoczonym Królestwie. Impreza 2 lutego w Gwincie, to inauguracja dwunastej już edycji Festiwalu Zgrzyty.\nUK SUBS – angielska grupa punk rockowa, której przedstawiać nie trzeba, wpisująca się w historię punka od jego początków do czasów obecnych. To klasyk gatunku, czy jego współtwórca. UK Subs był pierwszym zachodnim\nzespołem punkowym, który wystąpił w Polsce. Piosenka Warhead pojawiła się na ścieżce dźwiękowej filmu To właśnie Anglia z 2006. Liczne covery subsów znaleźć można w repertuarze wielu polskich grup, jak i światowych zawodników typu Guns’n’Roses. UK SUBS wystąpił w sierpniu 2009 roku na Rebellion Festival..........\nJuż dostępny drugi album The Damrockers.\nJeden z niezbyt licznych przedstawicieli Punk Rocka 77 w naszym kraju, grupa DAMROCKERS doczekała się swojego drugiego albumu. Płyta o tytule "Nie chce mie sa" wydana została tym razem przez firmę Rude Button Records i podobnie jak poprzedni album przynosi fanom porcję punkowego grania okraszonego kaszubskimi tekstami co od początku działalności stanowi znak rozpoznawczy zespołu.\nFascynacje muzyków The Damrockers wydają się oczywiste od pierwszej chwili zetknięcia się z ich muzyką zatem wszyscy znający pierwszy album oraz fani melodyjnego punk rocka o korzeniach sięgających drugiej połowy lat 70-tych ub. wieku doskonale wiedzą czego się spodziewać.........\nThe Dark Side Of The Blues - Tribute To DANZIG!!!\nJest juz dostępne pierwsze polskie, a może i światowe wydawnictwo poświęconego twórczości DANZIG! Płyta CD wydana została przez Black Fox Records w formie digipacku, w ściśle limitowanym, numerowanym nakładzie 666 sztuk i nosi tytuł "The Dark Side Of The Blues - A Tribute To Danzig".\nNa wydawnictwie znalazło się 18 kompozycji Mistrza wykonanych przez polskie zespoły: November, 666 Aniołów, The Cuffs, The No-Mads, Dead Infection, Cochise, The Kolt, Abused Majesty, Dumbs, Hellraizer, Vulgar, Hyperial, Effect Murder, Feto In Fetus, Death Denied, Sonneillon, Hugeccm, Angerpath, a autorem grafiki artysta plastyk Rafał Drzycimski znany m.in. także z autorstwa okładek wydawnictw The Kolt i The Cuffs. Płyta zapewnia fanom 70 minut.....\nALIANS wraca do AFRYKI i nie tylko...\n"Przygotowując grunt pod nowy krążek alians, zapraszamy szanownych słuchaczy na kilka przedpremierowych przesłuchań. Zapowiadamy charakterystyczną mieszankę starych i nowych numerów, ze szczególnym uwzględnieniem elementów nowej ofensywy zwanej „Egzystencjalna rzeźnia” oraz – uwaga – specjalnego zestawu starszych numerów, których dawno już nie można było usłyszeć na koncercie grupy ALIANS.\nSzczególny charakter będzie miał występ zespołu na festiwalu Afryka w Toruniu, ulubionym zimowym festiwalu zespołu. Z powodu znanych już dramatycznych wydarzeń w zespole, ALIANS nie grał „na Afryce” od trzech lat. Pora przerwać tę tragiczną passę.."\n30 I 2010 Toruń „Od Nowa” http://www.afryka.umk.pl/\nHEADHUNTERS + WC\nMiejsce: Lubin, CK Muza ( ul. Armii Krajowej 1 ), godz. 18.00\nWhitman + Self Made Bomb + Adwent + WC\nData: 6.02., Silesia Superior Attack 12\nMiejsce: Opole, MOK ( ul. Piastowska 14a ), godz. 20.00\nSelf Made Bomb\nU.K.SUBS + VIBRATORS + SEX BOMBA\n3 lutego w warszawskiej Proximie inwazja legend punk rocka.\nZagrają brytyjskie formacje U.K.SUBS i Vibrators - pionierzy melodyjnego punk rocka w stylu określanym mianem ’77.\nBrytyjskie załogi będą tego wieczoru wspomagane przez pierwszy polski zespół nawiązujący\nsilnie do tradycji ’77 – legionowską Sexbombę.\nMiejsce akcji to warszawski klub Proxima (ul. Żwirki i Wigury 99a).\nCzas: 3 lutego 2010, godzina 18.00\nPunkowe hity WC w filmie Jacka Borcucha "Wszystko co kocham".\nOd 15 stycznia w kinach w całej Polsce wyświetlany jest film "Wszystko co kocham" w reż. Jacka Borcucha. Obraz ten jest szeroko reklamowany jako "najbardziej zbuntowany film roku", a jednym z jego najważniejszych elementów jest muzyka nawiązująca do czasów, w których przyszło żyć bohaterom opowiesći przedsawionej we "Wszystko co kocham".\nAutorzy filmu wykorzystali w ścieżce dzwiękowej 4 utwory z repertuaru WC - punkowej (i ciągle aktywnej) legendy lat 80-tych poprzedniego wieku, której nagrania od dawna znajdują się w katalogu Jimmy Jazz Records.\nW filmie kawałki WC wykonuje ekranowa formacja WCK i radzi sobie całkiem nieżle... Wszystkich, którym repertuar WC przypadł do gustu, a nie zetknęli się z nim wcześniej proponujemy sięgnięcie po oryginalne nagrania grupy WC z lat 80-tych zgromadzone na płycie "Archiwum" wydanej zarówno w formacie CD jak i w wersji płyty winylowej z dwoma dodatkowymi utworami studyjnymi......\nTHE ANLOGS - TANIEC CIENI TOUR 2010\nNowy album Analogsów juz tuż, tuż. Zespół jest juz gotowy do nowej trasy. W tym roku odwiedzi kilkadziesiat miast. Poniżej pewniaki:\n06.02 Szczecin, Kontrasty- Festiwal Tatuażu\n07.02 Zielona Góra, 4 Róże+ Beri Beri+ Oficyna\n19.02 Gdansk, Klub Medyk+ Beri Beri\n20.02 Wejherowo, Klub Fantomas+ Beri Beri\n21.02 Kołobrzeg, Latarnia+ Beri Beri\nPoczytaj o naszych kapelach...\nW najnowszym, styczniowym numerze pisma "Teraz Rock" (1/2010) znalazł się artykuł o dziewczęcej grupie Beri Beri, ktorej debiutancki album zatytułowany "100% Girls" spotkał sie także z ciepłym przyjęciem recenzenta Magazynu.\nMateriał oparty o zwięzłe informacje dotyczące zespołu uzupełniają wypowiedzi wokalistki Marty Wiśniewskiej, która reprezentuje kapelę w rozmowie z autorem tekstu.\nZainteresowanych odsyłamy do ostatniej edycji gazety, natomiast bez konieczności odbywania wycieczki do kiosku lub salonu prasowego zapoznać się można z najnowszym wywiadem jakiego udzielił Marcin Słowicki - wokalista warszawskiej grupy Nowy świat - aka Martin Solo, w związku z ukazaniem się jego debutanckiego albumu...\nPipes And Pints + 208 Prestissimo + Belfry\n2010 (Piatek) w Lubsku w Ceram Klub (ul. Przemysłowa 13) o godz.19\nPipes And Pints - folk/punk - CZ/USA\n208 Prestissimo - skate/core - PL\nBelfry - rock-PL\nDUMBS + HOMELESS ROCKERS + NASTY HABITS\n17.01. 2010 - Oldschool R'n'R Night! –\nStart 19.30, wstęp 12 zł


Sierpień, 2016 | every-thing-about-my-life blog\n16 sierpnia 2016 autor Brak komentarzy\nMam dość udawania, że ze wszystkim sobie radzę.\nMam ochotę wykrzyczeć wszystkim przyjaciołom, którzy dzwonią do mnie po dobre rady, ze mam to gdzieś!\nNie mam odpowiedzi na każde pytanie, nie chcę być ciągle mądrą, roztropną matką Teresą.\nNie czuję się szczęśliwa i mam do tego prawo.\nMam prawo powiedzieć, że mnie to boli, że czuję się samotna i to, że każdy uważa, że mój były nie jest wart moich łez nie oznacza, że ja nie chcę przez niego płakać. Bo mam złamane serce. Bo jestem wściekła. Jestem wkurwiona!\nWkurwiona na to, że wracam do siebie i nie potrafię ogarnąć tego co się dzieje.\nMam rollercoaster w mojej głowie i sercu.\nTo, ze popełniam te same błędy i wciąż wierzę w powodzenie.\nMoja utopia się rozmyła, a ja się zderzam z rzeczywistością, której nie chcę.\nNie, nie jest w porządku, że się rozstaliśmy! I wcale nie jest mi lepiej.\nNie cierpię mojego mieszkania. Nie jestem tu szczęśliwa. Chciałam, żeby on był tu ze mną.\nNie chcę dobrych rad. Chcę, żeby mnie ktoś przytulił i po prostu pobył ze mną.\nChcę, żeby mnie ktoś wywiózł do lasu i kazał krzyczeć, płakać, wściekać się!\nNie chcę telefonów i godzin gadania. Bo wiem, że to miało nie wyjść. Ja wiem, ze nie pasujemy do siebie, że życie płynie dalej, to nie koniec świata, stać mnie na lepszego, wcale nie był dobry dla mnie, może wcale nie kochał.\nAle ja kochałam. I chcę, żeby mnie też kochał ktoś kogo ja kocham. I boli mnie to! I boli mnie to, że wciąż wracam do pustego domu, gdzie wszystko jest na mojej głowie i nie chce mi się niczego.\nMam dość zaciskania zębów. Ja już nie chcę być twarda. Przynajmniej dzisiaj.\nCholernie tęsknię. Nie umiem się unieść dumą, kiedy moje serce się rwie. Nie jestem taka.\nZatracam się w tej beznadziejności. Walczę, wychodzę, śmieję się. Staram się naprawdę. Ale nie jest mi dobrze. Jest do dupy.\nChcę się przytulić. Chcę się tak mocno przytulić. I kurwa nie chcę, żeby to był mój pies.\nJestem zła, rozżalona, zmęczona, wypalona, sfrustrowana. Może i jestem gówniarą. Może i są poważniejsze problemy. Ale mam to gdzieś. Chcę taka być, bo tak się czuję i będę nieszczęśliwa, póki mi nie przejdzie. Mam do w dupie. I nie lubię kląć, ale będę bo mam teraz na to ochotę. Bo to jestem ja, moje emocje, mój rozpieprzony system przez nieszczęśliwą miłość. I drwijcie sobie z tego banału. To też mam w dupie.\nPieprzę to, ze nie powinniśmy naszego szczęścia uzależniać od innych! Ja chcę dzielić moje radości. Nie lubię być sama dla siebie. Nie bawi mnie to na dłuższą metę.\nI mam gdzie, że czas leczy rany. To niech do cholery przyspieszy! Byle tylko moje życie przy tym nie przeleciało. Póki co ucieka mi między palcami.\nI przysięgam, jeśli moja praca nie ruszy z kopyta i nie sprawi, ze mnie zaciekawi to rzucę tę całą korpo karierę i wyjadę pisać bajki kuźwa w Tajlandii! Bo tutaj nawet nie ma prawdziwego lata!!\nNiech to już minie!


Econo Lodge North (Charlottesville, Wirginia) - opinie o hotel oraz porównanie cen - TripAdvisor\nHotele w pobliżu Blue Ridge Bicycle Tours\nHotele w pobliżu Regal Stadium 14 and Imax\nHotele w pobliżu The Green Market At Stonefield\nHotele w pobliżu Smooth Sailing Ballroom\nHotele w pobliżu Modern Smoking Solutions\nHotele w pobliżu Studio Baboo\nEcono Lodge North opinie, Charlottesville\nZobacz wszystkie hotele (38) w lokalizacji Charlottesville\nNr 28 wśród 38 hoteli w lokalizacji Charlottesville\nW Econolodge jest bardzo podobny do Red Roof Inn obok jeśli chodzi o oceny i cenę, ale zdecydowaliśmy się na Econo Lodge bo Red Roof był na pokoje dla niepalących. To miejsce jest niczym szczególnym, ale był czysty i wygodny. Kontrola - w była szybka...i przyjazna. Pokój był ładny, odnowiony, i było czysto. Lodówka i kuchenka mikrofalowa, - telewizor z płaskim ekranem. Śniadanie: ciepłe bułeczki / tosty, sok pomarańczowy. Maszyna do lodu była dogodnie usytuowany przy parkingu. Jest tam chińskie jedzenie miejsce obok, byliśmy zadowoleni.Więcej\nOdpowiedź od użytkownika EconoLodgeNorth (General Manager) z obiektu Econo Lodge NorthOdpowiedź udzielona 2 sierpnia 2017\nPodstawowy pokój i śniadanie\nWybraliśmy w oparciu o cenę i szkoda, że nie starali się zaoszczędzić pieniądze. Ja bym zostawił i pójść gdzie indziej, ale przedpłata i było nie podlega zwrotowi. To nie było tak okropne, że chcemy poświęca swoją $ 900 . To było czyste, nieco zmodernizowane stare....Nasz pierwszy pokój miał zdecydowanie dipy w materac i drzwi do łazienki był zbyt ciasny. W progu drzwi zepsuł się po przylocie na północy mogliśmy zmrużyć oka zamykania drzwi. Nasz drugi pokój był lepszy. Tylko okna są na ścianie z drzwiami. Oznacza to, że musi zasłony zaciągnięte przez cały czas jeśli chcesz prywatności. Ludzie są odległości stale. Oznacza to ciemny pokój w hotelu jeśli zamierzasz być w pokoju w ciągu dnia. przygnębiające! Siłownia jest nie na miejscu. Jest to podanie do lokalnej siłowni za darmo wymaga jazdy w samochodzie.Więcej\nOdpowiedź od użytkownika EconoLodgeNorth (General Manager) z obiektu Econo Lodge NorthOdpowiedź udzielona 10 lipca 2017\nCzyste, skuteczny, uprzejmy personel\nOkazało się, że pokój czysty i schludny, personel był uprzejmy i pomocny. Zameldowanie i wymeldowanie szybki i łatwy. i w restauracji obok, Aberdeen Barn, jest doskonała! 20 stoczni spacerem od hotelu.Więcej\nOdpowiedź od użytkownika EconoLodgeNorth (General Manager) z obiektu Econo Lodge NorthOdpowiedź udzielona 1 lipca 2017\nMiejsce to jest stare i w niektórych poważnej modernizacji. pokoju dobre malowanie i naprawy. To również wymaga dobre czyszczenie dywan. Kiedy wszedłem do pokoju zapach śmierdzi marihuaną był tak mocny. Łóżka były tak tak!Więcej\nOdpowiedź od użytkownika EconoLodgeNorth (General Manager) z obiektu Econo Lodge NorthOdpowiedź udzielona 19 kwietnia 2017\nDość przeciętne motel, dostajesz to za co płacisz. Pokój był czysty, nie jest zbyt zaniedbany, lokalizacja jest ok (w ciągu 15 minut, dotrą Państwo do centrum Cville samochodem). Parking był trochę trudny, zwłaszcza późnym wieczorem, ponieważ najwyraźniej był dość popularny. Śniadanie jest bardzo proste i...nie jest naprawdę dużo miejsca (tylko dwa stoły w holu). Personel był przyjazny.Więcej\nOdpowiedź od użytkownika EconoLodgeNorth (General Manager) z obiektu Econo Lodge NorthOdpowiedź udzielona 18 kwietnia 2017\n59 USD–120 USD (na podstawie średniej ceny za pokój standardowy)\nUzyskaj szybką odpowiedź od personelu i byłych gości obiektu Econo Lodge North.


Magda Skrzypek 09.07.2012 11:08\nKamasutra to indyjska księga, najstarszy podręcznik o miłości. Gdzieś około I w.n.e. indyjski mędrzec Watsjajana postanowił napisać traktat o sztuce miłości dla wyższych sfer oraz kurtyzan. Dzieło zawiera opis pozycji seksualnych oraz sposoby pieszczot, które poprzez potęgowanie doznań mają ulepszyć życie erotyczne.\nLektura Kamasutry pobudza wyobraźnię i inspiruje do eksperymentów. Wypróbowanie nowych pozycji z pewnością wniesie powiew świeżości do waszego życia erotycznego.\nW Kamasutrze znajdziesz wyczerpujące opisy pozycji erotycznych wraz z rysunkami. Niektóre, jak misjonarska, na pieska czy na jeźdźca, należą do klasyków i nie wymagają zbytniej finezji. Watsjajana proponuje też inne, bardziej akrobatyczne, wymagające giętkości i gibkości. Jeśli masz ochotę na coś nowego, wypróbuj osławioną pozycję na kwiat lotosu. Twój partner siada ze skrzyżowanymi nogami, ty siadasz na nim i oplatasz nogami jego pas. Dzięki tej pozycji z pewnością poczujecie prawdziwą bliskość i rozkosz.\nKamasutra podkreśla rolę, jaką w związku odgrywają pocałunki. Według autora, pocałunek jest niezbędny w zharmonizowaniu uczuć. Jest to kontakt ust, czyli "wyższych bram", gdzie niższe bramy to narządy seksualne. Kamasutra podaje wiele szczegółów dotyczących techniki całowania. Natężenie, ułożenie głowy, ruchy ciała czy sposób użycia języka to tylko niektóre z wymienianych aspektów.\nKamasutra kładzie bardzo duży nacisk na pieszczoty. Według autora, mężczyzna powinien zadbać o to, aby partnerka osiągnęła rozkosz, a nie jedynie czerpać przyjemność z samego spełnienia seksualnego. Watsjajana zwraca uwagę na liczne, nie tak oczywiste strefy erogenne. Proponuje masaż czoła, nazwany "tajemnym przejściem", uszu, szczęki czy mostka.\nPierwszą fazą zbliżenia w Kamasutrze jest czuła adoracja, inaczej "erotyczny uśmiech". Jej istotą jest pozytywne nastawienie do siebie oraz świadomość, iż kontakt jest czymś przyjemnym i radosnym. Nie możesz dać przyjemności partnerowi, jeżeli najpierw nie zaakceptujesz siebie i swoich pragnień. Wspólne spełnianie marzeń i fantazji ułatwi przeżywanie erotycznej ekstazy.\nPoczucie bliskości i więzi z partnerem jest podstawą udanego życia seksualnego. Wbrew pozorom, Kamasutra to nie tylko podręcznik o seksie - Watsajana dążył do równoczesnego zespolenia ducha i ciała. Dlatego składająca się z siedmiu części Kamasutra jedynie w pierwszym rozdziale zawiera rady dotyczące pozycji erotycznych. Pozostałe sześć opisują bliskość, wierność, związki i małżeństwo.\n[18+] Kamasutra - skończ z nudą w łóżku, ale uważaj żeby nie skręcić kręgosłupa![część praktyczna]


Pieczarki pieczone – Blog kulinarny ze sprawdzonymi, domowymi przepisami.\nPieczone pieczarki to ciekawy pomysł na dodatek do dania obiadowego. Podasz je z pieczonym, smażonym lub duszonym mięsem oraz potrawami z ziemniaków (puree, pieczone, kopytka, kluski śląskie). Pieczone pieczarki w lekkim dresingu z przyprawami wychodzą miękkie i aromatyczne. Pieczarki z mojego przepisu możesz także po upieczeniu posiekać i podać np. z makaronem, ryżem lub kaszą z dodatkiem śmietany (lub jogurtu) i natki. Zapraszam po mój sprawdzony przepis na pieczone pieczarki.\nlubczyk, oregano, papryka słodka, sól, pieprz ziołowy\nPieczarki umyj, w razie potrzeby obierz, osusz na papierowym ręczniku.\nW miseczce wymieszaj sześć łyżek oliwy z łyżką soku z cytryny. Cytrynę możesz zastąpić limonką, a oliwę olejem. Pieczarki możesz także polać oliwą smakową, np. oliwą czosnkową.\nPieczarki ułóż równomiernie w naczyniu żaroodpornym. Polej je mieszanką oliwy z sokiem z cytryny, posyp niewielką ilością przypraw, delikatnie zamieszaj.\nPorada. Jeśli lubisz, możesz także posypać pieczarki suszonym czosnkiem lub świeżym, przeciśniętym przez praskę (sięgnij wtedy po dwa ząbki czosnku).\nPorada. Do pieczarek możesz dorzucić jedną pokrojoną w piórka cebulę. Doda pieczarkom dodatkowego aromatu.\nPieczarki wstaw na środkową półkę piekarnika i piecz przez 30 minut.\nPieczarki podawaj do dań z ziemniaków oraz mięs wszelakich lub jako samodzielne danie np. z makaronem lub ryżem.\nPieczarki posyp świeżo pokrojoną natką, koperkiem lub rukolą. Możesz polać je dodatkowo roztopionym masłem.\nKategoriedania bez mięsa, sałatki, surówki Tagicytryna, oliwa, pieczarki, pieczone pieczarki\nPoprzedni wpisPoprzedni Sernik jajko sadzone\nNastępny wpisNastępne Shake owocowy


Przeglądając magazyny dotyczące aranżacji wnętrz, nie sposób odnaleźć stylizację, która odpowiadałaby męskim gustom. Bo czy słodki shabby chic, romantyczny trend prowansalski, albo kolorowy folk, naprawdę mogłyby służyć za męską inspirację do tworzenia własnej przestrzeni mieszkalnej? Oto kilka propozycji na oryginalne i gustowne aranżacje kawalerki, będącej wyłącznie męskim królestwem.\nJak urządzić pokój dla nastolatka? Postaw na wielofunkcyjność...


Rap History 1981 - Rap Hip-Hop.pl\nDowiedz się więcej o: Salt'n'Pepa, LL Cool J, Grandmaster Flash, Beastie Boys, Afrika Bambaataa, The Sugarhill Gang, Rap History Warsaw.\nSzczególne powody do radości ma grupa Funky Four Plus One. Singiel "That's The Joint" odnosi ogromny sukces komercyjny, stając się z miejsca prawdziwym klasykiem muzyki rap. Utwór inspiruje kolejne pokolenia hiphopowych artystów - zarówno MC's, tworzących liczne tekstowe follow-upy - jak też didżejów, wykorzystujących kompozycję w procesie produkcji muzycznej (zarówno przy tworzeniu cutów do własnych nagrań, jak też przy samplingu zarejestrowanych prze grupę wokali i dźwięków). Funky Four Plus One zostają zaproszeni do udziału w słynnym satyrycznym programie telewizyjnym - Saturday Night Live - wyświetlanym na antenie ogólno-amerykańskiej stacji NBC. Nowojorski kolektyw przechodzi więc do historii, jako pierwsza hiphopowa grupa, dająca występ na żywo w telewizyjnym studiu.\nJuż nie w blasku kamer i fleszy, a we własnym domowym zaciszu Grandmaster Flash tworzy pierwszy, w pełni didżejski utwór hiphopowy, zarejestrowany na wosku. Co prawda Druh Sławek (w pierwszej części cyklu "Winylowa historia rapu", dostępnej na łamach nie istniejącego już dzisiaj magazynu "Ślizg") za prekursora w kategorii cut-up mix uznaje kompozycję "Death Mix Throwdown", autorstwa Afriki Bambaaty i Jazzy Jaya, to jednak właśnie utwór Flasha zdobywa sobie powszechną pionierską renomę. Stało się tak za sprawą dwóch bardzo istotnych czynników. Po pierwsze Grandmaster jako pierwszy rejestruje na płycie dźwięk skreczu, po drugie zaś odkrywa oraz inicjuje stosowanie techniki samplingu (wykorzystywanie fragmentów innych nagrań przy konstruowaniu własnych kompozycji) w procesie produkcji muzycznej. W swój autorski mix wplata m.in. kilkudziesięciosekundowy fragment disnejowskiej bajki. "The Adventures Of Grandmaster Flash On the Wheels Of Steel" do dziś imponuje tanecznym potencjałem, precyzją wykonanych cięć, przejść i skreczy, a także selekcją zmiksowanych utworów. Ta 7-minutowa kompozycja była nagrywana przez Flasha na żywo, przy jednoczesnym użyciu aż trzech gramofonów! DJ wielokrotnie powtarzał wszystkie zaplanowane sekwencje, aż do momentu, gdy był w pełni zadowolony z uzyskanego efektu i brzmienia. "The Adventures Of Grandmaster Flash On The Wheels Of Steel" jest praprzodkiem współczesnych kompozycji turntablistycznych oraz popisowych utworów didżejskich, obecnych na rapowych krążkach w dekadzie lat 80.\nHip-hop nie rozwinąłby jednak w pełni skrzydeł i nie zawładnął masową wyobraźnią słuchaczy, gdyby nie ogromne wsparcie ze strony niezależnych rozgłośni radiowych. To właśnie w 1981 roku na falach stacji WHBI-FM debiutuje legendarny John Rivas a.k.a. Mr. Magic. Ten niezwykle utalentowany prezenter i didżej radiowy był związany z rapem od początku jego istnienia. Jego autorska audycja - "Rap Attack" - była pierwszym w dziejach programem radiowym, emitowanym na falach dużej nowojorskiej rozgłośni, dedykowanym stricte muzyce i kulturze hip-hop.\nSwoje pięć minut chwały przeżywa także grupa Trouble Funk, debiutująca singlem "Pump Me Up". Pochodząca z amerykańskiej stolicy formacja, godnie reprezentuje scenę go-go, której kolebką był właśnie Waszyngton. Go-go to niezwykle energetyczne, ekspresyjne, pulsujące rytmem połączenie funku z elementami muzyki afrykańskiej i rapu. Ta "najdoskonalsza muzyka taneczna, stworzona przez człowieka" - jak określił ją wspomniany wcześniej Druh Sławek - nigdy nie zyskała sobie wielkiej popularności poza Dystryktem Columbii. W drodze na szczyt na pewno nie pomogły jej rozbudowane, nierzadko półgodzinne lub nawet dłuższe kompozycje, ani też liczące zazwyczaj nawet kilkunastu członków "big bandy", gdzie perkusiści stanowili około połowy składu osobowego. Rytm go-go był jednak inspiracją dla wielu późniejszych gwiazd rapu, takich jak: Salt'N'Pepa, Doug E Fresh, Heavy D, a nawet LL Cool J.\nRocznik 1981 warto zapamiętać jeszcze z jednego istotnego powodu. Na Manhattanie zostaje zawiązana grupa Beastie Boys. Dwójka białych nowojorczyków żydowskiego pochodzenia - Mike Diamond (Mike D) oraz Adam Youch (MCA) - zapraszają do współpracy perkusistkę Kate Schellenbach i gitarzystę Johna Berry'ego. Grupa, gustująca wówczas w ostrym punkrockowym brzmieniu, zdobywa sobie pierwszych fanów w lokalnych podziemnych klubach muzycznych Wielkiego Jabłka. Nikt jeszcze nie podejrzewa, że za parę lat, po drobnej, acz znaczącej roszadzie personalnej, formacja stanie się jedną z najbardziej wpływowych i progresywnych mega-gwiazd nie tylko hip-hopu, ale całej sceny muzyki rozrywkowej.\nNa koniec warto odnotować kilka ciekawostek. "Giggolo Rap" Disco Daddy'ego i Captain Rappa to pierwszy w historii utwór, nagrany na Zachodnim Wybrzeżu. "Disco Dream" grupy Mean Machine zyskuje status pierwszej rapowej kompozycji, zarejestrowanej przez latynoskich artystów. Hip-hop dociera także do białych klifów Dover. "Wikka Rap" The Evasions to pierwszy brytyjski hiphopowy klasyk. Klamrą spinającą najważniejsze wydarzenia 1981 roku jest ukazanie się na rynku drugiego i zarazem ostatniego autorskiego albumu Sugarhill Gang - "8th Wonder" - po którego wydaniu grupa znika na wiele lat ze sceny.\nUWAGA! 7 maja po koncercie De La Soul w parku Sowińskiego zapraszamy do "Butiklubu" na imprezę RAP HISTORY WARSAW- THE VIDEOS. Przez całą noc ekipa ClapsMasters - czyli CNE & MINI'ster - a także Dj Steez i Blekot, będą grać dla was najlepsze teledyski rapowe - zarówno te oldschoolowe, jak i najlepsze sztosy z lat 90. oraz całej pierwszej dekady XXI wieku. Teledyski będą wyświetlane na 4 projektorach i 10 ekranach LCD jednocześnie. Start imprezy o godz. 22:00, adres: ul. Przeskok 2. Do zobaczenia!\nPolecam ten artykuł, wielu ciekawych rzeczy można się dowiedzieć.\nMISTRZOWSKI ARTYKUŁ! Najlepsza seria, pomysł i jego realizacji jak dla tego portalu.\nOstatnia edycja: 2011-05-05 11:52:18\na co z pozostalymi boxami w side onie????!!!!!\nAutor: HoodMoney Link do posta\n^^^ spodnie od 1zł BCM !\nRap History ok !


Seria OPPO Reno 7 dopiero co zadebiutowała w Polsce, a na horyzoncie widać już Reno 8 Lite\n[AKTUALIZACJA] This War of Mine za darmo! Grę dostarczy Ministerstwo Edukacji\nPremiera POCO F4 5G w Polsce!\npCloud uruchamia nowy plan. Do wzięcia aż 10 TB przestrzeni dyskowej!\nGmail wprowadza długo zapowiadane zmiany… przymusowo\nFunkcja niskiego poziomu mocy znana z telefonu iPhone, pojawi się w nowym Apple Watchu\nAirbnb zakazuje na stałe organizowania imprez\nOPPO Reno 7Z 5G (fot. OPPO)\nW sieci pojawiły się właśnie informacje, które sugerują, że firma OPPO pracuje nad nowym modelem z serii Reno 8. Tego typu posunięcie może dziwić, gdyż seria Reno 7 nie tak dawno temu zadebiutowała na globalnym rynku, a coraz częściej pojawiają się nowe informacje na temat następców. Oto, co wiemy o nadchodzącym OPPO Reno 8 Lite.\nOPPO Reno 8 Lite – prawdopodobna specyfikacja techniczna\nJak sugerują plotki, smartfon prawdopodobnie zostanie wyposażony w 6,43-calowy wyświetlacz AMOLED o rozdzielczości Full HD+ (1080×2400 pikseli). Na ten moment nie znamy częstotliwości odświeżania ekranu, ale bardzo możliwe, że będzie to 90 Hz. W górnej części frontowego panelu pojawić się ma otwór, w którym ulokowana zostanie kamerka do selfie i rozmów wideo o rozdzielczości 16 Mpx (f/2.4).\nOPPO Reno 8 Lite (fot. WinFuture)\nTylny panel skrywać ma potrójny aparat, który składać się ma z obiektywu głównego 64 Mpx (f/1.7), obiektywu do zdjęć makro 2 Mpx (f/2.4) oraz obiektywu do zdjęć portretowych 2 Mpx (f/2.4). Na wyposażeniu znaleźć się ma również dwuzakresowe Wi-Fi 802.11 ac, Bluetooth 5.1, NFC, USB 2.0 typu C, czy też czytnik linii papilarnych ulokowany na bocznej krawędzi oraz złącze słuchawkowe 3.5 mm.\nZa działanie OPPO Reno 8 Lite odpowiadać ma procesor Qualcomm Snapdragon 695, który składa się z dwóch rdzeni Kryo 660 o taktowaniu 2.2 GHz, sześciu rdzeni Kryo 660 o taktowaniu 1.7 GHz oraz układu graficznego Adreno 619. Zestaw prawdopodobnie wspierany będzie przez 8 GB pamięci RAM oraz 128 GB pamięci wewnętrznej typu UFS 2.2, którą można będzie rozbudować przy pomocy karty microSD.\nOPPO Reno 8 Lite zasilany będzie przez akumulator o pojemności 4500 mAh z technologią szybkiego ładowania o mocy 33 W. Tajemnicą pozostaje wersja Androida, na którym pracować ma wspomniany model. Wszystko wskazuje na to, że będzie to Android 11 z nakładką ColorOS.\nGadżeciarz, miłośnik urządzeń mobilnych, nowych technologii, a także pasjonat fotografii mobilnej. Współpracuje z Xiaomi, dzięki czemu zdjęcia jego autorstwa pojawiają się na profilach firmy w mediach społecznościowych. Po godzinach uwielbia testować wszystkie nowości, a pisanie to jego hobby.