Niepubliczne przedszkole w Wałbrzychu w tarapatach? - Radio Wrocław\nNiepubliczne przedszkole w Wałbrzychu w tarapatach?\nBartosz Szarafin, d\t| Utworzono: 2019-11-26 13:50\t| Zmodyfikowano: 2019-11-26 13:52\nGmina Wałbrzych wypowiedziała umowę najmu placówce z 20-letnią tradycją. Do końca sierpnia przyszłego roku rodzice blisko 170 dzieci muszą znaleźć miejsca w innych placówkach.\nCecylia Pałka, dyrektor placówki, jest zaskoczona decyzją miasta.\nZdaniem dyrekcji placówki, przez blisko 20 lat przedszkole było stale remontowane i odświeżane. Ma własną kuchnię i ekologiczną kotłownię. Wymieniono stolarkę okienną, a wszystkie remonty konsultowano z właścicielem budynku. Dyrekcja wiedziała o planach rewitalizacji, jednak miały one dotyczyć jedynie termomodernizacji.\nPrezydent Roman Szełemej ma odmienne zdanie: - Obiekt jest w kiepskiej kondycji\nRodzice zapowiadają walkę o przedszkole.\nNa czas remontu przedszkole, które prowadzi obecnie 7 grup, musi opuścić budynek. Inwestycja potrwa co najmniej 2 lata. W Wałbrzychu nie ma obiektu, do którego można by przenieść działalność.\nPo zakończeniu remontu niewykluczone, że przedszkole powróci. Nie ma jednak gwarancji, że będzie to "SIÓDEMKA", do której rodzice chętnie oddawali swoje dzieci.\nSzalamej niech się Pan zastanowi bo itak nie ucieknie Pan pszed odpowiedzialnością w sądzie wczoraj trafił wniosek do sądu by Pana pszesłuchsc pszed sądem jak Pan pomiatasz ludźmi niepełnosprawnymi i rozdajesz mieszkania uchodźców a 7 osobowa rodzinę wysyłasz na ogrodowa nawet nie odpisujesz na pisma a niszczysz Wałbrzych doszczętnie ile ma Pan w ręku mienia kturego na papierze są ruzni ludzie niech pan się poda do dymisji i ustompi z urzędu my wałbrzyska ie niechcemy oszustów w mieście by nim zadziło gdzie pieniądze na stadiony podwórka i mieszkania obiecane w wyborach niech pan da ludziom samowolnie zajęte lokale niech remontuje ludzie sami to ruder nie będzie dzięki Panu wałbrzyszan niestać na opłaty bo 3 razy większy czynsz mamy niż stołeczna Warszawa 600 zł 550 zł to czynsz za 50 złoty ma człowiek pszezyc niepełnosprawny\nCo za bzdury Pani wypisuje, nauczycielka która jest najbardziej oddana dzieciom. Moje dwie córki wychowała. Dzieci ją kochają. Kalumnie na kogoś łatwo rzucić , opinię zszargać można szybko. Wstydzić się Pani powinna.\nBardzo dobrze się stało może w końcu zmienia nauczycieli jeśli powrócą .No i odejdzie na emeryturę bodajże pani Iwonka która już straciła wenę do zabawy i nauki maluszków a wręcz działa przeciwnie moje dziecko tylko jak słyszało jej głos to bało się pójść do sali nie wiem czym dokładnie uraziła do siebie bo dziecko było zbyt małe zeby powiedzieć co dokładnie się działo -zmienione przedszkole i całkiem inne dziecko z chęcią chodzi nie ucieka a najważniejsze nie wpada w histerie także będzie to ochrona dla innych maluszków i nieświadomych rodziców\nZawsze mogła Pani przenieś dziecko gdzie indziej jak wiadomo przedszkoli w Wałbrzychu nie brakuje , nie ladnie korzystać z uslug tej pani i jeszcze opluwać, bardzo nieladnie .\nJak tak można? Super. Przedszkole z własną kuchnią ,super personelem i mega lokalizacją! Co dalej z uczeszczajacymi tam dzieci? Mają iść do przedszkola obok ? W którym na dzień dobry czuć woń wilgoci i grzyba na ścianach? A może na Limanowskiego gdzie walka z wszawicą to już normalka? Dlaczego zamyka się najlepsze przedszkole w Wałbrzychu do którego dzieci chętnie chodzą i czują się jak w domu. Słabo\nA kiedy była niby plaga wszawicy na limanowskiego moj syn chodzi tam od 2 lat i jeszcze nigdy tam nie było wiec proszę nie oczerniać tego przedszkola i się zastanowić po co takie głupoty pisac\nPeo macz w tym paluchy\nTo jest przedszkole z tradycjami. To jest przedszkole nie tylko z 20 letnią tradycją. Tam było przedszkole od zawsze. Cała moja trzypokoleniowa rodzina tam uczęszczała, począwszy od mojego ojca a skończywszy na moich dzieciach. Trzyma wysoki standard, poziom, dzieciaki są świetnie przygotowane do szkoły. To przedszkole stanowi ogromną konkurencję dla pozostałych i dlatego jest pewnie solą w oku, bo Pan prezydent nie zarabia, ponieważ jest to przedszkole prywatne. Jestem zniesmaczona i jako rodzic, który jest wdzięczny za bardzo dobrą opiekę, przyłącze się do protestu. Razem z moim ojcem, ciotkami, kuzynostwem.\nA może warto zorganizować spotkanie rodziców, dyrekcji i Pana prezydenta? Warto rozmawiać. Zostało 8 miesięcy na znalezienie rozwiązania. Mediacja jest u nas mocno niedocenianym narzędziem rozwiązywania konfliktów. Do przedszkola mam sentyment bo jestem jego absolwentką:-) widzę, że obecnie- co poświadcza tablica przedszkole na medal - jest to świetne przedszkole. Tym bardzie warto rozmawiać dysponując takim argumentem! Trzymam kciuki za utrzymanie tej placówki.\nPrezydent był kilkukrotnie zapraszany na rozmowę przez rodziców i dyrekcję, nie pojawił się. Jego decyzja jest ostateczna i wątpię, żeby się z niej wycofał mając środki na remont. 9 miesięcy to nie jest realny czas na przystosowanie jakiegokolwiek lokalu (nawet w idealnym stanie technicznym) na potrzeby przedszkola. Niestety, dyrekcja zagrała na przeczekanie, a teraz zostanie z ręką w nocniku... a dzieci? Brak słów...\nszkoda tylko, że dyrektorka nadal zapisywała dzieci, wiedząc jaka jest sytuacja i jak nikłe szanse na znalezienie innego lokalu... Rodzice nic nie wiedzieli! Tak nie powinno się postępować z dziećmi.\nChodzili tam moi bracia, ja i moja córka. Chciałam zapisać syna nawet z dyrekcja już rozmawiałam, że nie widzę innego przedszkola dla mojej pociechy oprócz naszej siódemki. Jak prezydent może spać spokojnie zamykając przedszkole z świetna lokalizacja na przeciwko szkoły podstawowej gdzie często dzieci przechodzą nie ma dla nich większych drastycznych zmian otoczenia. Jak prezdynet może spać spokojnie wiedząc, że jets problem z prz3dszkolami, a mimo to zamyka najlepsze przedszkole w mieście. Nie będę głosować na tego człowieka ani na osoby, które będzie polecał. To już jest przegięcie wszelkich granic moralności. Jest mnóstwo rozwiązań nawet jak już chce remontować to może robić to stopniowa. Przedszkole w środku jest w doskonałej kondycji dyrektorka dba o bezpieczeństwo i jeżeli coś by ją niepokoiło z pewnością zostało by to szybko rozwiązane.\nPewnie chca zrobic miejsce na nową żabkę lub biedronke. Co tam dzieci. Przez ostatni czas tylko czytam ogloszenia zdezorientowanych mam, gdzie dziecko do przedszkola? Nikt juz nie bierze pod uwage że przedszkola powinny byc zlokalizowane przy najbliższym otoczeniu dzieci. Mam wrażenie że jedni podejmują takie decyzje nie patrząc w ogóle na drugiego czlowieka. Moim zdaniem skoro miasto chce zamknąć placowke, to powinno (wypadałoby) zaproponować cos zastepczego. Szkoda w cokolwiek inwestowac teraz bo wszystko z łatwością miasto odbiera. To jest smutne.\nSzkoda przedszkola ja da niego chodzi) a. W latach 70 miło wspominam. Najlepiej wszystko pozamykać nie myśleć o dzieciach. Co komu ono przeszkadza. Nie rozumiem tej polityki. Moje dzieci też chodziły do takiego przedszkola w Górach też zamki i były problemy. Tak nie powinno być na tym wszystkim dzieci cierpią.\npolityka prorodzinna panstwa\nPajac likwiduje wszystkie prywatne przedszkola żeby miejskie mialy ,obłożenie 100%.\nJakie to prywatne p-kole, jak trzy czwarte utrzymania placówki jest w gestii miasta. Prywatnie to zarobek dyrekcji i ciężka praca wszystkich pracowników z dużymi grupami dzieci.\nBardzo dobrze, mam nadzieję, że prezydent zostanie przy swoim. Dał właścicielce czas, mogła poszukać innego obiektu a nie płakać bez sensu i liczyć na to, że coś wymusi jak tupnie nóżka...\nWskaż budynek z taką idealna lokalizacja, które będzie w stanie pomieścić około 280 dzieci :) bez krempacji dyrektorka z pewnością z twojego wskazania skorzysta aby dzieci miały swoje miejsce\nWskaż budynek w Wałbrzychu, który nadaje się dla 170 dzieci i spełnia wszystkie normy przedszkola.\nPanie Prezydencie dzieci są najważniejsze, są naszą przyszłością, musimy o nie dbać. A Pan co? Kopa i róbcie co chcecie? Dlaczego niszczy Pan najlepsze przedszkole w tym biednym mieście? Jakie pobudki Panem kierują, bo nie wierzę w remont wewnątrz. Jak było by tak źle, to nasze dzieci nie mogłyby tam przebywać. Ale my rodzice na codzień widzimy jak przszkole wygląda. Jest wyremontowane, wyposażone, więc o co chodzi? Jak nie wiadomo o co chodzi to chodzi o kasę. Będziemy pamiętać przy następnych wyborach.\nMam 30 lat i chodziłam tam juz W WIEKU 5 LAT. Jak oni mogą to zrobić najlepsze przedszkole i najlepsza P. Cecylia.. nie róbcie tego dzieciom. Zawsze rujnuje to co dobre a gówna zostawią!!!????????????????????????????????\nJak pani może mówić o innych przedszkolach że gówna zostawiaja? Moje dziecko w 7 nie chciało jeść , płakało straszliwie a tylko przeniosłam do innego i mała w sobotę pyta kiedy będzie mogła iść do przedszkola. Więc może jednak siódemka jest tym złym?\nMam 25 lat. A chodziłam tam do popołudniowej grupy. Nie wyobrażam sobie żeby tam miało nie być przedszkola....\nDla kilkulatka przedszkole jest prawie o całym światem. Tu nawiązuje swoje pierwsze przyjaźnie, przeżywa pierwsze sukcesy i porażki. Czy Władze Wałbrzycha naprawdę chcą pozbawić nasze dzieci bezpieczeństwa? W tym przedszkolu dzieci otoczone są opieką i przede wszystkim są szczęśliwe. Będziemy pamiętać przy okazji najbliższych wyborów.\nLudzie to my glosowalismy na tego drgania, który robi wszystko dla siebie żeby znowu zabłysnąć, ludzie to tylko kolejne głosy a później się z nami nie liczy, taki jest Prezydent Miasta Wałbrzycha kawał hmm\nKto za długo władzę ma, przestaje czuć ryzyko. Władza staje sie czyms naturalnym. To przykre! Bo mam wrażenie że w pierwszych latach kadencji naszego prezydenta malo kto narzekał, a po którejś tam kadencji( i to jak bardzo popartej) zrobił się zbyt pewny siebie.. I stąd te decyzje.\nPorażka !!! Zamiast pomóc rodzicom w wychowywaniu i kształceniu dzieci to lepiej utrudniać im życie. ..\nCzy ktoś zastanowił się nad dobrem dzieci..czy w tym kraju liczy się tylko kasa co mają zrobić mamy chcące pracować i jak odbiorą zmiany otoczenia małe dzieci . Może weźmie górę dobro dziecka Panie Prezydencie będziemy walczyć o nasze dzieci w tym dobrym przedszkolu\nPorażka.Pezedszkole które działa od wielu lat ma opuścic budynek I co ?gdzie ci rodzice 170 dzieci maja znaleść dla nich miejsce???\nJak można zamykać jedno z najlepszych przedszkoli w Wałbrzychu!!!!! Paranoja!!!!\nNie wyobrażam sobie remontu przy otwartej placówce\nPo trupach do celu. Nie liczy się nawet z dziećmi.\nTo jego ostatnia kadencja więc na poparciu już mu nie zależy więc ciśnie z każdej strony (np. podwyżka wywozu śmieci o ponad 100%). Żałuję, że na niego głosowałam. Niech się przyzna, że w miejscu przedszkola zrobi luksusowe mieszkania na sprzedaż


Str. głównaAktualnościPodstępna mukowiscydoza\nPodstępna mukowiscydoza Tag: leki na kaszel mukowiscydoza mukowiscydoza leczenie mukowiscydoza objawy zwłóknienie torbielowate\nJuż po raz dwunasty jest obchodzony w Polsce Ogólnopolski Tydzień Mukowiscydozy w dniach 25.02.-03.03.2013 roku. Jego naczelne motto brzmi: „Boisz się starości? My o niej marzymy! Mukowiscydoza uczy doceniać każdy rok życia”. Pod tajemniczą nazwą „mukowiscydoza” kryje się nieuleczalne schorzenie, na które jak dotąd nie wymyślono żadnego skutecznego lekarstwa, likwidującego nie tylko jej objawy, ale również i przyczyny, co doprowadziłoby do całkowitego wyleczenia chorego. Ponadto osoby cierpiące na tego rodzaju rzadką chorobę sporadycznie kiedy dożywają sędziwej starości. W naszym kraju długość życia chorych na mukowiscydozę wynosi średnio 25 lat.\nMukowiscydoza, zwana również zwłóknieniem torbielowatym, może obejmować kilka różnych organów ciała. Jest ona przeważnie uwarunkowana genetycznie jak większość schorzeń, które w medycynie zalicza się do chorób rzadkich. Występowanie mukowiscydozy u danego człowieka jest zdeterminowane mutacją jednego z genów określanego CFTR, która prowadzi do wytwarzania białka o nieprawidłowej budowie. Jego podstawową funkcją jest regulacja przepływów jonów chlorkowych przez komórki nabłonka. Narządy, w których powstaje wadliwe białko wytwarzają bardzo lepki, gęsty i odwodniony śluz, który np. w płucach nadmiernie utrudnia swobodne oddychanie. Jednak mimo znajomości mechanizmu powstawania mukowiscydozy, to w dalszym ciągu rozpoznanie jej i postawienie właściwej diagnozy jest skomplikowane.\nZwłóknienie torbielowate jest zdradliwą chorobą, która niepostrzeżenie czyni szkody w organizmie ludzkim. Istotne w mukowiscydozie jest jak najszybsze zdiagnozowanie jej, najlepiej już we wczesnym dzieciństwie, które umożliwi podjęcie skutecznego leczenia, pozwalającego na złagodzenie negatywnych skutków, a w konsekwencji – ulepszenia jakości życia chorego i jego przedłużenia nawet o kilka lat. Jednak rozpoznanie choroby jest na tyle trudne, że osoba cierpiąca na nią może mylnie zostać zakwalifikowana dla przykładu jako przewlekłe zapalenie oskrzeli czy astma oskrzelowa. I co najważniejsze, pierwsze objawy mukowiscydozy nie zawsze ujawniają się w dzieciństwie, ale mogą pojawić się w późniejszym wieku. Przeważnie odnoszą się do układu oddechowego oraz pokarmowego.\nTo jasny sygnał ostrzegawczy ze strony układu oddechowego, który na ogół przyczynia się do zdiagnozowania mukowiscydozy. Kaszel jest naturalną reakcją organizmu na zalegający w płucach lepką i gęstą wydzielinę, którą i tak trudno usunąć podczas tej czynności. Najpierw występuje rzadko i jest suchy, natomiast później codziennie męczy chorego, a w zaawansowanym stadium mukowiscydozy pojawia się krwioplucie i duszności, prowadzące do sinicy, czyli niedotlenienia organizmu. Ponadto odkładający się śluz jest świetną pożywką dla bakterii, które doprowadzają do zniszczenia tkanki płucnej. Dlatego w terapii mukowiscydozy, która obejmuje układ oddechowy podejmuje się głównie leczenie niefarmakologiczne, polegające na stosowanie metod fizjoterapii tkanki piersiowej ułatwiających usuwanie zalegającego odwodnionego śluzu. Pozwala to na ochronę przed tworzeniem się zakażeń bakteryjnych. Co więcej, niemalże każdy chory na mukowiscydozę jest zmuszony przyjmować tzw. leki mukolityczne, które upłynniają wydzielinę znajdującą się w drogach oddechowych.\nPreparaty lecznicze, które pomogą złagodzić uciążliwe objawy mukowiscydozy:\nEnvil kaszel (Entus Max) 30 mg, 20 tabletek – przeznaczone są do stosowania w przewlekłych i ostrych schorzeniach dróg oddechowych, w których występuje utrudniane odkrztuszania lepkiej wydzieliny oskrzelowej, w tym mukowiscydozy. Posiada działanie rozrzedzające śluz, dzięki czemu ułatwia swobodne oddychanie.\nNutridrink, płyn odżywczy o smaku neutralnym, 200 ml – napój mleczny stworzony do leczenia żywieniowego drogą przewodu pokarmowego. Uzupełnia hiperkaloryczną dietę w przypadkach niedożywienia spowodowanych również mukowiscydozą. Klinicznie wolny od laktozy i bez glutenu.\nNeo-Pancreatinum Forte (Pancreatin 1000), 50 kapsułek – produkt leczniczy należący do grupy leków określanych mianem terapii zastępczej enzymami trzustkowymi. Mukowiscydoza jest jedną z chorób, które przyczyniają się do niedoborów enzymów trzustkowych. Zawiera trzy leki: proteazę, amylazę i lipazę. Natomiast białka pomagają przetwarzać jedzenie.\nŹrodło zdjęć: mowimyjak.pl\nel macho vélemények sliminazer eco slim opiniones [Głosów:0 Średnia:0/5] Ryzyko zakażenia pasożytnicze czai się wszędzie. Brudne ręce, kontakt ze zwierzętami, pieniądze i przedmioty użytku publicznego, źle umyte owoce, warzywa, niskiej jakości obróbki cieplnej produktów [...]\nel macho vélemények sliminazer eco slim opiniones Ponadto, należy również zmienić dietę, jak pigułki same nie może zrobić cudów.Nie należy [...]\nel macho vélemények sliminazer eco slim opiniones [Głosów:0 Średnia:0/5] Nie od dzisiaj wiadomo, że najlepsze na wszelkie dolegliwości są [...]\nel macho vélemények sliminazer eco slim opinionesUtrata wagi nie jest tak łatwa jak głód czy praca na siłowni. To wymaga [...]\nel macho vélemények sliminazer eco slim opiniones [Głosów:0 Średnia:0/5] Wśród niezliczonych dodatków diety na odchudzanie, ostatnimi czasy szczególnie dużym [...]\nel macho vélemények sliminazer eco slim opiniones [Głosów:0 Średnia:0/5] Lawenda kojarzy Ci się tylko z wkładką na mole, którą [...]\nel macho vélemények sliminazer eco slim opiniones [Głosów:0 Średnia:0/5] Dr Oz przedstawił w swoim programie telewizyjnym zieloną kawę jako [...]\nel macho vélemények sliminazer eco slim opiniones [Głosów:0 Średnia:0/5] Przygotuj włosy na lato Tag: pielęgnacja włosów w lecie polecane kosmetyki [...]\nel macho vélemények sliminazer eco slim opiniones [Głosów:0 Średnia:0/5] Ryzyko zakażenia pasożytnicze czai się wszędzie. Brudne ręce, kontakt ze zwierzętami, pieniądze i przedmioty użytku publicznego, źle umyte owoce, warzywa, niskiej jakości obróbki cieplnej produktów […]


Trasy rowerowe Karkonoszy i Kotliny Jeleniogórskiej\nSerwis oferujący możliwość porównania i oceny ośrodków wypoczynkowych, hoteli, noclegów i ofert turystycznych. Jeśli jesteś właścicielem obiektu turystycznego dodaj go bezpłatnie do rankingu, jeśli spędziłeś gdzieś fantastyczne wakacje oceń hotel, motel c\nAgroturystyka "Leszczynowy Dworek" położona jest w pięknej okolicy, skąd blisko do Czarnej Góry, Zieleńca i uzdrowisk Ziemi Kłodzkiej. Piękne widoki na Góry - Masyw Śnieżnika i Góry Bystrzyckie. Wspaniała lokalizacja gwarantuje wypoczynek w ciszy i spokoj\nAgroturystka Przylesie - Świeradów Zdrój, Wolimierz\nStrona agroturystki położonej w okolicy miejscowości Świeradów Zdrój. W pobliżu kolej gondolowa i trasa narciarska\nPołchowo - miejscowość znajdująca się w województwie pomorskim w powiecie Puckim, blisko przelotowej drogi nr. 216 Gdynia-Hel. Szybki dojazd do Redy, Wejherowa 11 km , Gdyni 15 km. Piękne i malownicze okolice pradoliny rzeki Redy oraz zatoki Puckiej zachę\nMazury Pojezierze Brodnickie Brodnica Zwierzęta Jeziora Lasy\nW okolicy jest mnóstwo kilkusetletnich pomników przyrody, a także muzea, skanseny maszyn rolniczych, zabytki. Ekologia Agroturystyka Kwatery Pokoje Gośćinne w Brodnickim Parku Krajobrazowym Pojezierze Brodnickie Tor von Masuren na skraju : warmińsko-maz\nAgroturystyka Pojezierze Brodnickie Zwierzęta\nOferujemy pokoje 2,3,4,5, osobowe z łazienkami i TV. Posiadamy dwa pokóje przystosowany dla osób nie pełno sprawnych. Do dyspozycji gości jest aneks kuchenny i duży ogród z placem zabaw dla dzieci\nGospodarstwo Agroturystyczne Chutor Deniszczuki zlokalizowane jest na terenie Polsia Lubelskiego. Oferujemy przyjemny wypoczynek w otoczeniu pięknej przyrody.\nAgroturystyka "Pajda" to drewniany dom ulokowany w wyższej części Sokolca, tuż nad głównymi zabudowaniami miejscowości. Takie położenie zapewnia pełny komfort obcowania z naturą w ciszy, oraz przy czarującym widoku na górską panoramę, z Kotliną Kłodzką i\nAgroturystyka Pod Nutkami w Potworowie - Noclegi Kotlina Kłodzka\nAgroturystyka "Pod Nutkami" w Potworowie. Tanie noclegi w Kotlinie Kłodzkiej. Wysoki standard, bilard, sauna. Pokój z łazienką, TV SAT - 30zł/os. Agroturystyka "Pod Nutkami" zaprasza na wypoczynek.\nSerdecznie zapraszamy do wspaniale położonego w otulinie Puszczy Kampinoskiej, gospodarstwa agroturystycznego. Odpoczynek u nas nie jest zależny od pogody. Ogrody zimowe zajmują powierzchnię prawie 450 m kw., są ogrzewane, tak jak znajdujący się w nim ba\nZapraszamy Państwa do uroczego gospodarstwa agroturystycznego na północy Mazur. Masa atrakcji czeka na was od maja do września.\nPojezierze Brodnickie Agroturystyka Zwierzea\nGospodarstwo położone jest w centrum Brodnickiego Parku Krajobrazowego:" Kraina 101 Jezior " - rynnowych - polodowcowych. Ciche to mała miejscowość otoczona lasami i polodowcowymi jeziorami. Jest to gospodarstwo Ekologiczne-Agroturystyczne z własną biolog\nBieszczady agroturystyka, noclegi. Gospodarstwo agroturystyczne "U Alki" Bachlawa.


Wyprzedzaj konkurencję pod względem oferowanych usług | Exact\nWielkie projekty czy odpowiednie marże?\nTwoi pracownicy dokładają wszelkich starań, aby sprostać oczekiwaniom klientów i zapewniać doskonałe rezultaty. W przypadku firmy konsultingowej świetnie zrealizowane projekty to jednak zbyt mało. Do osiągnięcia sukcesu i nieustannego rozwoju potrzebne też są odpowiednia liczba możliwych do rozliczenia godzin oraz projekty zapewniające atrakcyjne marże.\nWyprzedzaj konkurencję o dwa kroki\nWzrost gospodarczy i cyfryzacja przyczyniły się do wzrostu obrotów firm w ciągu kilku ostatnich lat. Niestety, ciągły niedobór pracowników i coraz większa konkurencja na rynku hamują dalszy rozwój. W związku z tym pozyskiwanie i utrzymywanie klientów jest dość trudne. Sam rozwój firmy nie wystarczy - powinny się z nim wiązać wymierne zyski.\nJak uzyskać wyższy zwrot gdy firma się rozwija?\nKlienci są krytycznie nastawieni, oczekują coraz większej wartości dodanej oraz coraz bardziej konkurencyjnych stawek godzinowych za usługi. W praktyce osiągnięcie tego uniemożliwia nieoptymalna organizacja funkcjonowania firmy. Ilu arkuszy kalkulacyjnych i narzędzi potrzebujesz w swojej codziennej pracy? Ręczne uzupełnianie zestawień godzin pracy, wykazów projektów itd. jest czasochłonne i sprzyja popełnianiu błędów, zwłaszcza w dynamicznym środowisku. Często te niezwiązane z pracą zawodową czynności są też niepotrzebnie wykonywane kilkukrotnie przez różne osoby.\nW jaki sposób możesz uniknąć obniżania marż przez brak odpowiedniej wiedzy? W jaki sposób możesz rozwijać swoją działalność bez marnowania czasu na awaryjne działania i poprawianie błędów wynikających z nieefektywnej organizacji pracy?\nSkuteczne i łatwe w obsłudze\nRozwiązanie Exact zostało opracowane z myślą o ułatwieniu firmom konsultingowym funkcjonowania m.in. poprzez uproszczenie rejestracji czasu pracy i sporządzanie przejrzystych raportów z projektów. Wystarczy, że Twoi pracownicy każdego dnia wprowadzą przez internet swoje godziny pracy. Zauważysz, że ten sposób rejestracji czasu pracy jest szybszy i skuteczniejszy. Efekt: bezpośrednia kontrola dzięki przejrzystym i wiarygodnym raportom o postępach zamiast zbyt późno zauważonych błędów.\nSkuteczniejsze monitorowanie projektów i większa liczba godzin do rozliczenia\nRozwój firmy wiąże się ze wzrostem zarówno liczby pracowników, jak i projektów. W jaki sposób zapobiegasz zbyt wysokim wydatkom na realizację projektów? Jak zarządzasz potrzebnym personelem? Rozwiązanie Exact nie tylko daje Ci pełną kontrolę nad kosztami i marżami, umożliwiając skuteczniejsze monitorowanie projektów, ale też pomaga skuteczniej wykorzystać czas pracowników, a tym samym zwiększyć obroty.\nW jaki sposób możesz zwiększać skalę działalności opartej na projektach firmy w możliwy do skontrolowania sposób? Zadbaj o to, aby zarządzanie Twoją złożoną organizacją było proste. Możesz centralnie zarządzać projektami, pracownikami i relacjami. Funkcje do obsługi wewnętrznej działalności pozwalają z łatwością rozliczać transakcje pomiędzy poszczególnymi oddziałami. Tworzenie zestawień liczb jest bardzo proste i nie wymaga korzystania z rozmaitych arkuszy kalkulacyjnych ani czasochłonnych cykli zamknięcia.\nPoznaj rozwiązanie Exact do zarządzania projektami\nPełna integracja, wszystko pod kontrolą\nZmaksymalizuj wydajność pracy, uzyskaj wgląd w funkcjonowanie firmy i zwiększ liczbę możliwych do rozliczenia godzin dzięki płynnej integracji narzędzi do zarządzania relacjami z klientami, rejestracji czasu pracy, monitorowania projektów, planowania wykorzystania zasobów, zaopatrzenia, rozliczeń i obsługi księgowości.\nNiezależnie od tego, czy szukasz systemu do rozliczeń i rejestracji czasu pracy, czy bardziej kompleksowego rozwiązania umożliwiającego konsolidację projektów i rezultatów finansowych z kilku międzynarodowych oddziałów, w naszej ofercie znajdziesz dopasowany do potrzeb Twojej firmy produkt, który będzie rozwijać się wraz z nią.\nSprawdź nasz materiał jak wybrać najlepszy system ERP dla usług profesjonalnych.


„Przedśmiertne” spazmy Obamy – wydalenie rosyjskich dyplomatów - 3obieg.pl - Serwis informacyjny dziennikarstwa obywatelskiego.\nPrezydent Stanów Zjednoczonych, Barak Obama podjął decyzję o wydaleniu z kraju 35 rosyjskich dyplomatów. Akcja ta jest odpowiedzią na domniemane działania Rosjan wykraczające poza przyjętą praktykę dyplomatyczną, czyli najzwyklejsze szpiegostwo. Piszę domniemane, ponieważ żadnych dowodów nie przedstawiono. Z tego co wiem, dowody ujawnione mają być na dniach, czyli nie wiadomo kiedy. Według administracji urzędującego jeszcze prezydenta, rosyjscy hakerzy odpowiadają za wykradanie e-maili polityków Partii Demokratycznej w okresie wyborów i przekazywanie ich portalowi Wikileaks. Miało to w znaczący sposób przyczynić się do porażki Hillary Clinton i zwycięstwa Donalda Trumpa. Zrozumiałym jest, że Obamie i jego mocodawcom nieszczególnie się to spodobało. Już w trakcie kampanii pojawiały się z ich strony zarzuty o ciągoty prorosyjskie Trumpa oraz wsparcie, jakie miało płynąć dla niego z Moskwy. Wydalenie dyplomatów jest odwetem za “rosyjskie knowania”, w których wspomniani ludzie mieli maczać palce.\nTrudno się do tego jednoznacznie ustosunkować, ponieważ bardzo mało wiemy. Pozostaje nam wiara w CIA i Obamę, których „autorytet” jest na dzień dzisiejszy główną podstawą, na jakiej mogą się oprzeć zwolennicy teorii o rosyjskiej ingerencji w amerykańskie wybory. Twardych dowodów brak lub też nie są nam przedstawiane, zaś to, co dociera do nas za pośrednictwem rodzimych mediów pozostawia wiele do życzenia.\nJak by nie było naprawdę cała sytuacja daje do myślenia. Po pierwsze, jak to jest, że amerykański system wyborczy jest tak podatny na manipulacje? Z obrazu sytuacji rysowanego przez liberalne media wynika, że wybory zostały najnormalniej sfałszowane. Jak mógł wygrać Trump? Dla większości amerykańskich „elit” jest to nie do pojęcia. Pamiętam rozdzierające serce apele gwiazd i celebrytów, błagających wręcz o niegłosowanie na Trumpa. Pamiętam nagonkę, również w Polskich mediach, na tego „populistę”, straszenie kontaktami z Rosją, zarzucanie prymitywizmu i seksizmu, homofobii i rasizmu. Nikt człowieka nie traktował poważnie, przeciwko sobie miał potężną machinę medialną ostrzeliwującą go nieustannie niczym karabin. A jednak wygrał. To z pewnością sprawka rosyjskich hakerów.\nPo drugie bawi mnie niezmiernie jednostronna narracja proamerykańskich mediów i polityków. Imperium zła wpycha swoje macki wszędzie gdzie się da, wszystko co złe to sprawka Rosjan, wszędzie siedzą ukryci ich agenci, czekający tylko by szkodzić i knuć. Nie mówię, że to wszystko nieprawda, jednak sposób przedstawiania całej sprawy zakrawa na robienie z ludzi idiotów. Nikt mi nie wmówi, że tylko Rosjanie posiadają agenturę w innych krajach i starają się za jej pomocą kreować obcą politykę dla własnych korzyści. Oglądając telewizję odnoszę wrażenie, że to właśnie próbuje nam się wcisnąć. Amerykanie są jak zwykle bez winy, szczególnie tu, w kraju nad Wisłą, w którym hollywoodzkie realia przesiąknęły najwyraźniej do głów polityków i dziennikarzy, dostrzegających w USA rzeczywistych obrońców świata, gotowych w każdej chwili stanąć do walki o słuszną sprawę. Nieważne z kim przyjdzie toczyć bój, czy będą to naziści, komuniści czy kosmici, USA zawsze stoją po stronie dobra. Efekty ich działań odczuło już w historii wiele krajów, odczujemy i my, gdy tylko zalew muzułmańskich imigrantów stanie się nie do powstrzymania i rozleje na nasz biedny, unikany przez nich dotychczas, kraj. Destabilizacja Bliskiego Wschodu, ISIS, wojna w Syrii, to wszystko ich sprawka. To i dużo więcej, normalnie szkoda gadać.\nTrzecia kwestia to spazmy, jakich dostał „obóz liberalny” w Stanach po przegranej Clinton. Manifestacje, demonstracje, zarzuty o sfałszowanie wyborów, czy nie przypomina to trochę sytuacji u nas? Czy nie nasuwa na myśl obrazu dawnej nomenklatury odsuwanej od koryta, nie będącej pewną jutra ani tego co przyniesie nowa władza? Gdyby wszystko poszło gładko można by powiedzieć, że Trump został kupiony i sprawy pozostają po staremu. Jednak aż tak gładko nie idzie, być może więc rzeczywiście wygrana Donalda wniesie coś nowego? Zobaczymy, przyszłość może przynieść wiele ciekawych rozwiązań.\nWiąże się to z kwestią czwartą, czyli rzeczywistą polityką, którą będzie prowadził Trump. Czy zbliży się do Rosji? Putin zdaje się w to wierzyć, jako że wobec wydalenia rosyjskich dyplomatów z USA nie zostały podjęte środki odwetowe. Nikogo z Rosji nie wydalają. Są już tak pewni swego, że rozsiedli się w fotelach obserwując agonię dawnego porządku? Tak to na pierwszy rzut oka wygląda. Czekam z niecierpliwością na dalszy rozwój wypadków.\n35 dyplomatów obama putin rosyjscy dyplomaci USA\nPOPRZEDNI ARTYKUŁDość tych pisowskich bredni o “roztropności” w obronie ludobójstwa\nNASTĘPNY ARTYKUŁSpuścizna PRL – bis


Dziewczyny wyklęte - Szymon Nowak - ebook + książka - Legimi online\nZdjęcie na okładceMarco Marzilli (zdjęcie pochodzi ze zbiorów Grupy Rekonstrukcji Historycznej Borujsko)\nCopyright © by Szymon NowakCopyright © by Fronda PL, Sp. z o.o. All rights reserved.\nAsi, Marysi i Ani\nKobiety w obliczu II wojny światowej i Dziewczyny Wyklęte bezpardonowo zmagające się z sowieckim imperializmem i reżimem komunistycznym to dzielne, niezłomne Polki, które oddały Ojczyźnie swoje najpiękniejsze lata, swoją młodość i swoje życie. Zapatrzone w najjaśniejszy cel przyświecający ich działaniom – walkę o Wolność i Niepodległość – zdały próbę najszczerszego patriotyzmu, dotarły do ostatecznego kresu drogi, do więziennej kraty lub kuli wystrzelonej przez agentów bezpieki albo pluton egzekucyjny. W tych okrutnych czasach ramię w ramię z mężczyznami żyły, walczyły, kochały i… umierały zbyt młodo.\nWojenne historie Dziewczyn Wyklętych rozpoczęły się, zanim jeszcze pojawili się w naszym kraju pierwsi Sowieci i ich polscy komunistyczni poplecznicy. Większość z tych, których dzieje przedstawiam w niniejszej książce, miała swój udział w konspiracji antyniemieckiej, pod szyldami Armii Krajowej lub wojskowych organizacji narodowych – Narodowej Organizacji Wojskowej (NOW) i Narodowych Sił Zbrojnych (NSZ). A kiedy ze wschodu przyszło tzw. wyzwolenie, wszystkie te kobiety zrozumiały, że wolna Polska nadal żyje tylko i wyłącznie w ich wyobrażeniach i marzeniach, nadal istnieje tylko w ich sercach. Widziały, że kraj, który Sowieci i komuniści stworzyli nad Wisłą oraz rozreklamowali jako niepodległy i ludowy, tylko z nazwy jest demokratyczny i polski. Dlatego wróciły do podziemia, wspomagając chłopców z konspiracji. Swoją postawą dawały wyraz swej dezaprobaty wobec tego „czerwonego”, dzikiego państwa, chyba tylko dla zmylenia nazywanego wówczas Polską. Walczyły z narażeniem życia, zdrowia i własnej wolności.\nMoje bohaterki inaczej od mężczyzn odczuwają i przeżywają walkę oraz konspiracyjną służbę. Ich wrażliwość sprawia, że w czasie działań wojennych w większym stopniu skupiają się na ocaleniu, ratowaniu, na leczeniu i otaczaniu troską rannych, chorych, głodnych oraz sierot niż na samych bojowych czynnościach. Ich zadaniem jest budować i tworzyć, a nie niszczyć i zabijać. Wojenne historie kobiet to nie opowieści o walce zbrojnej, ale o życiu, uczuciach i emocjach. One wciąż pamiętają, kto i w którym miejscu został ranny, jakiego użyły środka dezynfekcyjnego i czy wystarczyło im wtedy bandaży. Wspominają, który ranny mógł iść o własnych siłach, a kogo musiały nieść, jaki partyzant w bólu wzywał matkę lub żonę, a kto na ratunek przywoływał samego Boga.\nKsiążka, którą oddaję do rąk Czytelnikom, jest przede wszystkim hołdem złożonym tym polskim bohaterkom, często anonimowym i bezimiennym, które nie złożyły broni i przypominały bolszewickiemu okupantowi, co znaczą słowa: Ojczyzna, Wolność i Niepodległość. To wołanie w imieniu ich własnym oraz ich rodzin – o pamięć. W tych kilkunastu opowiadaniach odkrywamy ich historie. Pamiętajmy o ich odwadze i poświęceniu, by o Dziewczętach Wyklętych mogli usłyszeć również ci, którzy przyjdą po nas.\nPrawdziwe dzieje Dziewczyn Wyklętych zostały przedstawione w formie zbeletryzowanej, wraz z dialogami. Dlatego także wszystkie biblijne cytaty zamieszczone w książce zaczerpnięto z Biblii Tysiąclecia, wydanej po raz pierwszy w 1965 roku, a więc nieznanej Wyklętym. Takie spopularyzowanie historii to celowy zabieg. Nie odbiera nic z autentyczności bohaterkom i opisywanym wydarzeniom, a dodaje lekturze lekkości. Odbiorca, zainteresowany losami walczących kobiet, w przyszłości będzie mógł sięgnąć także po bardziej naukowe, historyczne opracowania.\nNa zakończenie składam wyrazy wdzięczności osobom, bez których pomocy ta praca w ogóle by nie powstała. Za możliwość spotkań, rozmów, korespondencji, za fotografie z rodzinnych archiwów dziękuję Kobietom Wyklętym oraz ich dzieciom: Jadwidze Krzysztanowicz z d. Bojarskiej ps. Wanda, Lidii Lwow-Eberle ps. Lala, Danucie Szyksznian-Ossowskiej z d. Janiczak ps. Sarenka, Krystynie Winiarz z d. Świątoniowskiej, Barbarze Kozak (córce Zofii Gągały), Zbigniewowi Kurasiowi (synowi Czesławy Kuraś), Januszowi Niemcowi (synowi Janiny Żubryd) i Andrzejowi Pityńskiemu (synowi Stefanii Pityńskiej).\nPonadto za wkład w usystematyzowanie wiedzy oraz za przekazanie zdjęć ilustrujących niniejszą książkę dziękuję: Danucie Ciesielskiej, Ewie i Bogumiłowi Liszewskim, Annie Ordyczyńskiej, Dionizemu Garbaczowi, Sebastianowi Gatnerowi, Mirosławowi Łapie, Krystianowi Pielasze, Tadeuszowi M. Płużańskiemu, Tomaszowi Sawickiemu, Bogdanowi Siejce i Stanisławowi Szymuli; jak również: Zgromadzeniu Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo z Krakowa, Instytutowi Pamięci Narodowej, Komisji Historii Kobiet w Walce o Niepodległość oraz Narodowemu Archiwum Cyfrowemu.\nLongin Wojciechowski „Ronin” i dwie nieznane z nazwiska kobiety. „Ronin” to jeden z bliskich współpracowników „Łupaszki” z czasów działalności antyniemieckiej i dowódca 4 Brygady Wileńskiej. Po wojnie poszedł na współpracę z bezpieką (Instytut Pamięci Narodowej)\nDwudziestoletnia Stefania Krupa została trafiona pod koniec bitwy. To prawdziwy pech – była sanitariuszką i biegła z pomocą rannemu koledze, ale po drodze coś podcięło jej nogi. Próbowała się jeszcze podnieść, by dopaść do potrzebującego, lecz już nie zdołała. Lewa noga stawała się coraz bardziej bezwładna, a z dziur po postrzale tryskała krew. Czy czuła strach? Rany wyglądały przerażająco. Spróbujcie wbić sobie w nogę z całych sił ostrza wideł, a potem gwałtownie je wyszarpnijcie. Właśnie tak to wyglądało – małe dziurki w równych odstępach. No i strużki krwi, miarowo wypływające z otworów po sowieckich nabojach. Potem okazało się także, że jedna z kul (a była to cała seria z wrogiej pepeszy) uszkodziła kość. Stefania nie straciła przytomności, w pobitewnym i pourazowym szoku obserwowała wszystko, co się wokół niej działo. Ci, którzy znosili ją z drogi, próbowali być bardzo delikatni, ale „Perełka” czuła się jak bezwładna kłoda drzewa targana po wertepach, a potem jeszcze chybocząca się w takt nierównych kroków noszowych. Noszowych? Jakich znowu noszowych? Żadnych noszy nie było – partyzanci nieśli ją na jakiejś starej wyblakłej kapie znalezionej w jednej z najbliższych chat. Przy kościele na plebanii koleżanki sanitariuszki zaraz zajęły się jej ranami. Spod lekko przymkniętych powiek obserwowała świat, jej twarz stawała się nawet nie blada, lecz szara, a rysy w grymasie bólu wyostrzały się. Zagryzła wargi, kiedy bezpośrednio na ranę lali jej roztwór kalihipermanganikum, stary, ale sprawdzony środek odkażający. A potem sprawne ręce obandażowały ranę.\n– Trzymaj się, mała – rzuciły jej na odchodne sanitariuszki i musiały biec dalej do kolejnego rannego.\n– Moje dziecko, nie minie rok, a będziesz miała swego wymarzonego wspaniałego męża, od zaraz będę się o to modlił. Obiecuję.\nPocałował ją w czoło i odszedł ciąć prześcieradła na bandaże. W tej samej chwili „Perełka” zauważyła, że cichną odgłosy bitwy. Coraz rzadsze strzały zwiastowały koniec walki. Ale czy to był kres obrony naszych, czy też koniec natarcia wroga? Obok przegalopowało kilku konnych jeźdźców. Nasi uciekają? I co teraz? Wejdą Ruskie i wybiją wszystkich rannych, jak to było w Surkontach? Nie słyszeliście? Po tamtej walce Sowieci z NKWD (Narodnyj Komissariat Wnutriennych Dieł – Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych) dobijali rannych Polaków. Żeby oszczędzić amunicję, uśmiercali ich wprawnymi dźgnięciami swych długich stożkowych bagnetów. Raz za razem, każdego z osobna, wszystkich, do samego końca…\nStefania Pityńska z d. Krupa „Perełka” (zbiory Andrzeja Pityńskiego)\nChciał pogładzić siostrę po głowie, ale wyszło mu niezgrabne pacnięcie, więc tylko potarmosił jej włosy. Michał ps. Wierzba pobiegł dalej, a Stefania została sama. No, nie całkiem, wokół leżeli inni ranni, niektórzy jęczeli, niektórzy wzdychali, inni szeptali bezgłośnie słowa modlitwy.\nZniechęcał, ale równocześnie dawał czas do namysłu. Był wtedy rok 1943 i wiele zmieniło się od wybuchu wojny. Po pierwsze, Niemcy dostawali solidnego łupnia na wschodzie i przegrywali bitwę za bitwą. Po drugie, polscy partyzanci coraz śmielej sobie poczynali w terenie. Bardzo wielu znajomych gdzieś należało, coś robiło w wielkiej tajemnicy, znikało co pewien czas na kilka dni. Stefania też tego chciała i nie ustąpiła, więc brat koniec końców wciągnął ją do organizacji. Była to Narodowa Organizacja Wojskowa, scalona z Armią Krajową. Przysięgę złożyła z kilkorgiem innych osób w jakiejś tajnej konspiracyjnej kwaterze. Był krzyż, płomień świecy i jakaś nienaturalna wręcz powaga w szeregach tych młodych ludzi. Jako pseudonim Stefania wybrała sobie określenie „Perełka” – tak w dzieciństwie, kiedy miała kilka lat, mawiał do niej ojciec: jesteś moją perełką. Wreszcie mogła konspirować. Jej zadaniem było początkowo utrzymywanie konspiracyjnej placówki w Kuryłówce. To wtedy poznała bliżej Jankę Oleśkiewicz ps. „Jaga”, z którą dzieliła tę podziemną misję. Dziewczęta szybko się zaprzyjaźniły.\nPo pechowej i przegranej przez Polaków partyzanckiej bitwie w Grabie (grudzień 1943 roku) spaleni u niemieckiego okupanta konspiratorzy musieli się ukryć w lesie. Tak również postąpiła Stefania, dołączając do oddziału Józefa Zadzierskiego „Wołyniaka”, gdzie zaufanym człowiekiem był jej brat – Michał Krupa. To wtedy jej zadania stały się trudniejsze i wymagające. Była łączniczką, sanitariuszką, zajmowała się zdobywaniem informacji i ochroną osób. Okazało się, że mimo obiekcji brata nadawała się do partyzantki – świetnie jeździła konno i (to raczej rzadkość wśród kobiet) rzucała celnie nożem. Uzbrojona była najczęściej w niezawodny rewolwer Nagant, bagnet oraz dwa granaty, a ubierała się po męsku – nosiła spodnie i wysokie buty z cholewami oraz ostrogami. Często wysyłano ją na stację kolejową do Leżajska, gdzie jako łączniczka i przewodniczka doprowadzała do oddziału przybywających w ten rejon oficerów i kurierów podziemnej armii, gdyż świetnie znała okoliczne lasy. Kilkakrotnie w ten sposób eskortowała np. siostrę „Wołyniaka” – Alinę Glińską.\n– Spokojnie, jeszcze sobie potańczysz – pocieszał ją ktoś na odchodne, kiedy zbierali się z plebanii, ale „Perełka” nie była tego taka pewna, no bo jak będzie tańczyć na jednej nodze? Przecież to niemożliwe, a przynajmniej wyglądałoby to nieszczególnie.\nPartyzanci zorganizowali podwody, na które zabrali rannych towarzyszy. Ładowano po dwie osoby na wóz. Stefania jechała z ciężko rannym młodym chłopakiem. Już wieczorem kilka wozów wraz z eskortującymi kolumnę uzbrojonymi partyzantami odjechało w stronę Jarosławia. To w tamtejszym szpitalu miano zostawić najciężej rannych.\nChłodna majowa noc nie sprzyjała spaniu. Skulona na wozie „Perełka” nie miała się czym przykryć i do czego przytulić. Garść słomy rzucona na podłogę wozu pod rannymi wiele nie pomogła. Jej, na razie bezimienny, towarzysz cicho pojękiwał i ciężko oddychał. Bandaże na jego karku i nogach wskazywały, gdzie otrzymał rany. Ich biel powoli ciemniała od przesiąkającej krwi. Stefania mimochodem, szukając choć odrobiny ciepła, przesunęła się w stronę rannego. I jeszcze raz, coraz bliżej.\n– Och tam – myślała – majaczy, więc pewnie i tak nic nie zauważy. A zawsze lepiej się przytulić i ogrzać, niż marznąć bez potrzeby.\nKiedy jej ciało przylgnęło do ciała bezimiennego rannego, poczuła wreszcie ciepło i zrobiło się jej jakoś lżej. Znowu próbowała się modlić, ale tym razem jej myśli uleciały daleko, w inny, lepszy i bezpieczniejszy wymiar. Tuż przed zaśnięciem znów była w domu, tym najprawdziwszym, rodzinnym. Było ciepło, na kuchni palił się ogień, a za stołem siedzieli młodzi mama i tata. Biegła do nich, by się przytulić, ucałować, siąść im na kolanach. Chciała powiedzieć rodzicom, jak bardzo ich kocha, jak za nimi tęskni. Pragnęła wykrzyczeć, że nie chce już okropności wojny. Nie zdążyła dobiec – twardo usnęła.\n– A, rana. No tak, jasne, że boli. Trochę boli. – Dopiero teraz w świetle dnia mogła przyjrzeć się lepiej twarzy współtowarzysza niedoli i podróży. Znała go, choć słabo. W oddziale wołano na niego „Kula”, a u „Wołyniaka” zajmował się bronią i amunicją. Chociaż był młody, pełnił tam bardzo ważną funkcję zbrojmistrza. Wcześniej nawet jakiś czas kwaterował wraz z innymi chłopcami w rodzinnym domu Krupów. „Perełka” dopiero teraz się dobudziła i w pełni otrzeźwiała. Spojrzała pielęgniarskim okiem na „Kulę” i zaczęła wypytywać o jego rany.\nW ostatniej bitwie pod Kuryłówką „Kula” dowodził drużyną partyzantów i własnoręcznie obsługiwał erkaem. A trzeba przyznać, że w partyzanckich bojach ta broń była najskuteczniejszym wsparciem polskich żołnierzy. Bo przecież nie mieli oni czołgów, samolotów i armat, a ciężkie, nieporęczne cekaemy nie nadawały się do szybkich przemarszów, ucieczek przed obławami i dalekich odskoków. „Kula” chwalił się, że już wielu Sowietów posłał „do diabła Stalina” tą swoją niezawodną bronią. Tak było i w Kuryłówce, gdzie na lewym skrzydle powstrzymywał natarcia NKWD. Było gorąco, ale w porę przybył Józek Zadzierski z odsieczą i praktycznie wygrał dla nas tę bitwę. Kiedy Polacy rzucili się do kontrataku i gonili uciekających Sowietów, natrafili na ich drugą linię i okopane cekaemy. Natarcie nie załamało się, ale kilku chłopców padło w ogniu. Jednym z nich był właśnie „Kula”, któremu kule rozorały kark i poharatały nogi. Faktycznie, nawet jego długi płaszcz był poniżej kolan przestrzelony jak sito. I tak ciężko ranny „Kula” znalazł się na wozie zdążającym do szpitala, obok rannej „Perełki”.\n– Panie woźnico – zapytali kierującego wozem rolnika z Tarnawca – czy wie pan, jak daleko jest do Jarosławia i jak długo będziemy jeszcze jechać?\nNiestety nie wiedział, ale jechali już całą noc i ranek, więc może niedługo wreszcie ktoś zarządzi postój.\n– Mam prośbę – powiedziała cichutko Stefania do „Kuli”, kiedy rana zaczęła jej od nowa dokuczać – może byś położył rękę na mojej ranie? Rodzice zawsze mówili, że dobry dotyk leczy.\nNie musiała dwa razy powtarzać. Męska dłoń delikatnie spoczęła na jej obandażowanej nodze.\n– Nadal nie lubicie się z Michałem? – zapytała Stefania, przypominając sobie niedawne niesnaski pomiędzy partyzantami.\n– Nie. Wszystko już jest dobrze – odpowiedział „Kula”, ale zaśmiał się w głos, przypominając sobie, o co im właściwie poszło. Zdrowy, szczery śmiech podrażnił rany i skończył się szybko sykiem bólu. – Lubię Michała i lubię ciebie. Zawsze lubiłem. Bardzo – powiedział, a jego dłoń bezwiednie powędrowała w górę, ponad zabandażowane rany dziewczyny. „Perełka” zdecydowanie przytrzymała jego rękę i opuściła z powrotem na ranę. Jej kojące ciepło choć trochę łagodziło ból.\nRekonstrukcja historyczna „Zemsta «Żelaznego»” (zbiory Tomasza Sawickiego, Grupa Rekonstrukcji Historycznej „Borujsko”)\nMistrz Andrzej Pityński obok swoich Partyzantów nr II z Hamilton (zbiory Andrzeja Pityńskiego)\nWanda Krzysztanowicz z d. Bojarska (pierwsza z prawej) ze swoim rodzeństwem: siostrą Stefanią i bratem Antonim (zbiory Wandy Krzysztanowicz)


Objawy jak przy Covid-19, ale to całkiem inna choroba! - Aktualności - Zdrowie - choroby, leczenie, poradnik, zdrowie i uroda, profilaktyka - Dziennik.pl - Dziennik.pl\n15 września 2020, 15:14 Ten tekst przeczytasz w 2 minuty\n- Przyczyna IPF nie jest znana i jak dotąd, nie potrafimy wyleczyć tej choroby. Mamy natomiast możliwość spowolnienia jej rozwoju, a także poprawienia komfortu życia pacjentów – zapewnia dr n. med. Katarzyna Lewandowska, wiceprezes Towarzystwa Wspierania Chorych na IPF, ekspert kampanii Płuca Polski.\n- Aby wdrożyć odpowiednią terapię, kluczowa jest szybka diagnoza, niestety jej postawienie często sprawia trudność. W efekcie okres od wystąpienia pierwszych objawów do rozpoznania choroby wynosi średnio 1-2 lata. Tymczasem idiopatyczne włóknienie płuc jest bardzo agresywnym przeciwnikiem – zniszczone płuco już nigdy nie wróci do stanu sprzed choroby, dlatego im wcześniej rozpoznamy IPF i włączymy leczenie, tym dłuższe i bardziej komfortowe życie czeka naszego pacjenta – przekonuje dr Lewandowska.\n- Do potwierdzenia idiopatycznego włóknienia płuc konieczne są specjalistyczne badania, przede wszystkim tomografia komputerowa klatki piersiowej o wysokiej rozdzielczości. Przydatna jest też spirometria (badająca pojemność płuc), testy wysiłkowe, a w niektórych przypadkach konieczna jest biopsja płuca – twierdzi dr Lewandowska.\nidiopatyczne włóknienie płuc kaszel zapalenie płuc objawy koronawirus płuca zdrowie kraj


Maryja a Trójca Święta w aspekcie ponadkulturowym\nKs. Prof. Rene Laurentin\nNie da się na kilku stronicach podać syntezy tak wielu bardzo bogatych treściowo, a zarazem tak bardzo zróżnicowanych ujęć tematu: Maryja a Trójca Święta, jakie słyszeliśmy w trakcie tego Międzynarodowego Kongresu Mariologiczno-Maryjnego . Lepiej więc będzie pozostawić podsumowanie tych treści długoterminowej refleksji teologicznej, która może się okazać wielce przydatna i owocna. Niech mi wolno będzie natomiast podsumować te nasze wspólne rozważania, koncentrując się na jednej kwestii nie dającej się ściśle określić, a mianowicie: jak ustrzec, zachować obecność absolutnego charakteru Objawienia i jego transcendencji w różnorodności kultur, a więc ponad wszelką inkulturacją, oczywiście w zakresie omawianego tutaj tematu: Maryja a Trójca Święta.\nNad tym właśnie zagadnieniem pracowałem przez ostatnich pięć lat. Otrzymałem w końcu, na starość, pewne światło co do całej teologii i mojej wiedzy teologicznej. Będzie to zatem mój swego rodzaju testament życiowy. Czuję zresztą wewnętrzną potrzebę podzielenia się nim z innymi. Pragnę to uczynić na tym właśnie Kongresie, ostatnim zapewne w moim życiu; a przecież uczestniczyłem czynnie we wszystkich Kongresach Mariologicznych, poczynając od pierwszego, odbytego także w Rzymie w 1950 roku, a więc przez pięćdziesiąt lat!\nUjmując krótko ten mój testament, sprowadzę go do trzech aforyzmów, zespolonych ściśle ze sobą:\na) Bóg jest Miłością; wszystko od Niego (Niej) pochodzi i do Niego (Niej) powraca;\nb) Bóg jest Relacją i tylko On (Ona) jest absolutem;\nc) Maryja jest „Bożą relacją": odniesieniem Matki, relacją miłości.\nPragnąłbym przybliżyć nieco bardziej sens, w jakim to wszystko, nie wymykając się bynajmniej spod wymiaru kulturowego, jest ponadkulturowe i transcendentne, zgodnie z adagium św. Tomasza z Akwinu: Akt wiary nie zatrzymuje się na pojęciu (kulturowym), lecz zmierza do Rzeczywistości (Boga, źródła całej rzeczywistości i ostatecznego celu wszelkiego poznania): Non terminatur ad enuntiabile sed ad Rem1.\nWszystko wywodzi się z Objawienia na Synaju. Bóg tam się objawia poprzez słowo „być".\n-Na płaszczyźnie egzystencjalnej, albowiem mówi: „Ja" (Wj 3,14), a to Jego „Ja" kieruje się do określonego „ty" (Mojżesza) i do konkretnego „wy" (Jego lud), ze względu na to bilateralne przymierze, które prorocy określą jako małżeństwo miłości (Oz 2; Ez 16).\n-Na płaszczyźnie ontologicznej, albowiem już od II wieku przed Chrystusem grecki przekład Biblii (Septuaginta), dysponując odpowiednim słownictwem greckim, nie znanym w języku hebrajskim, nie zawahał się oddać formuły egzystencjalnej: JESTEM TYM, KTÓRY JEST, w pojęciach ontologicznych: JESTEM Bytem, co faktycznie się zawiera w tym określeniu.\nOd bytu do Miłości\nCzym jednak jest byt? Nie da się go określić, zdefiniować - twierdził jego wielki odkrywca Artystoteles, albowiem to powszechne pojęcie nie może być określone przez żaden rodzaj bliższy; nie jest więc to pojęcie lecz przedmiot intuicji, którą da się jedynie opisać. Byt jest ponad-pojęciowy. I czy nie jest on także w pewnym sensie ponadkulturowy? Jest to bowiem najgłębsza i najbardziej powszechna intuicja, jaką posiadamy.\nWszystko się wyjaśnia w ostatniej księdze Nowego Testamentu: liście św. Jana Ewangelisty (ok. 90 roku), który określa Byt najwyższy za pomocą niezwykle prostej i bogatej zarazem formuły: BÓG JEST MIŁOŚCIĄ.\nPo przejściu długich tuneli dostrzegłem właśnie tutaj promień jakiegoś światła odnośnie do Boga i wszystkiego innego:\n-Odnośnie do Boga: On jest Miłością. Szczytem bytu jest Miłość.\n-Co do wszystkiego innego, które jest Bożym stworzeniem, uczynionym z miłości i dla miłości.\nCałą teologię powinno się przemyśleć syntetycznie na nowo, wychodząc z tego punktu istotnego: Boga, który jest samą Miłością, w swoim bycie i w swoich działaniach, albo raczej w swoim Akcie, który jest samą tylko miłością, łącznie z tą „największą miłością" Jezusa Chrystusa, wydanego aż na śmierć krzyżową (J 15, 13). Moja najnowsza książka o Trójcy Świętej2 ukazuje to bardzo szczegółowo.\nAle miłość, jako byt, jest także pojęciem nie dającym się określić, zdefiniować, chociaż z innych względów niż sam byt, albowiem miłość jest darmowa, paradoksalna, irracjonalna, i właśnie dlatego przekracza wszelki język. Miłość jest komunią; słowa miłości mogą więc być jedynie cieniem, zarysem, planem, albo i paplaniną, pianą. W tym także znaczeniu miłość jest ponadkulturowa. Wszystkie kultury coś o niej wiedzą. Przekracza je jednak zawsze i przerasta coś niewypowiedzianego i niewypowiadalnego, a więc trudno wyjaśnialnego, niewytłumaczalnego, chociaż podległego ludzkim doświadczeniom. I to jest bardzo istotne, zasadnicze. Kultury dosięgają bowiem tutaj pewnej granicy ponad-rozumowej, która się im wymyka, gdyż miłość jest Jednością ponad słowami (por. J 10, 30; 17, 21n).\nBóg jest Miłością. Nie jest to rozumowa i logiczna zasada, z której można by wszystko wyprowadzić, lecz powszechne światło oświecające wszystko: nie na płaszczyźnie „jak" różnych mechanizmów, ale na płaszczyźnie „dlaczego" racji ostatecznych.\nTo podstawowe stwierdzenie pozwala dojść do organicznej refleksji nad miłością, tak bardzo niezgłębioną i nieprzeniknioną samą w sobie: właśnie ten paradoks znajduje się w samym centrum i w głębi Objawienia. Teologia nazbyt go lekceważy; natomiast mistycy dobrze go postrzegają. Mógłbym tu zacytować wielu z nich. Teresa z Lisieux, doktor Kościoła, jako mała dziewczynka mawiała: „Wybrałam wszystko", i aby nie ograniczać tego wyboru stwierdzała odważnie: „Będę miłością w sercu Kościoła" - na wzór Boga, który jest Miłością. Jej intuicja posuwa się teologicznie jeszcze dalej. Bóg jest jeden ze względu na swą miłość (a więc nie pomimo Trójcy Osób, ale przez tę właśnie Trójcę), a Jezus zaprasza nas do tego, byśmy byli „jedno" tą samą miłością: „jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie" (J 17, 21-22; por. 10, 30).\nPrzedmiotem, treścią i samą istotą Objawienia jest Miłość; i na tym właśnie polega jego paradoks. Jezus wyraził go, ustawiając się niejako pod prąd, za pomocą całej serii paradoksów, z których najważniejszymi są następujące: Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je (Mt 10, 39; 16,25; Mk 8, 35; Łk 9, 24; 17, 33; J 12, 25).\nJest to bardzo ważne adagium, gdyż powtarzają je wszystkie Ewangelie: w sumie aż sześć razy (dwukrotnie przytaczają te słowa Łukasz i Mateusz). To: „kto traci, znajduje" jest wyraźnym przeciwieństwem ludzkiego pragnienia; tymczasem Jezus potwierdza to jeszcze prostym stwierdzeniem: Więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu (Dz 20, 35).\nCały Nowy Testament skupia się wokół tego podstawowego objawienia. Nie posługuje się ani razu najbardziej obiegowym słowem greckim, określającym miłość: eros. Wybiera natomiast słowo rzadkie, nieużywane: Agape, aby określić miłość prawdziwą, Bożą. Miłość ta (do której sam Bóg nas zaprasza, abyśmy ją dzielili z Nim na wieki) jest obca wszelkiemu pragnieniu, stanowi bowiem wszystko i ma wszystko; i właśnie dlatego znajduje się ponad pragnieniem, ponad erosem, stanowiąc jeden z sekretów Jego Szczęścia. Jesteśmy wciąż zapraszani do nawrócenia się na tę właśnie miłość, która jest czystym darem. Albowiem autentyczna Miłość jest Darem. Ewangelia zaprasza nas do wnikania w tajniki tego istotnego paradoksu:\na) Miłość tworzy równość pomiędzy tymi, którzy się miłują. Pewien zacny Anglik mawiał:\n- Przyjaźń jest tym, co sprawia, że jakiś lord może preferować towarzystwo swojego ogrodnika i bardziej je sobie cenić od towarzystwa osób sobie równych, bo uważa je za bardzo nudne i konwencjonalne. W Trójcy Świętej Ojciec oddaje wszystko Synowi i dlatego jest On całkowicie Mu równy, co wyjaśniają nam dobrze dwie wypowiedzi Chrystusa: Ja i Ojciec jedno jesteśmy (T 10, 30); Bądźcie jedno, jak i My jedno jesteśmy (J 17, 21-22).\nb) Co więcej: zgodnie z objawieniem ewangelicznym, miłość nie tworzy samej tylko równości, ale skłania największego do służenia najmniejszemu. Sprawia, że król pochyla się aż do stóp pasterza.\nSam Pan okazał to już w stworzeniu, kiedy uczynił człowieka na swój obraz: skłonił rodziców do spontanicznego służenia swoim dzieciom i to o wiele lepszego od służby wykonywanej przez służących wobec swego pana.\nNa płaszczyźnie nadprzyrodzonej, Bóg stając się człowiekiem czyni się równocześnie sługą, „niewolnikiem" - jak mówi Apostoł Paweł (Flp 2, 7). Oddał On swoje życie za nas, udowodnił w swoim ciele, że nie ma większej miłości od tej, która oddaje swoje życie za nas (por. J 15, 13). Prowadzi On też świętych do całkowitego daru z siebie - za Jego wzorem.\nCo więcej, w jednej ze swych przypowieści Jezus wyznaje, że nawet w niebie będzie Sługą tych dobrych sług, których znajdzie czuwających i gotowych do usługiwania: Przepasze się i każe im zasiąść do stołu, a obchodząc będzie im usługiwał (Łk 12, 37).\nMiłość jest zatem największą wartością w Bogu, w człowieku: jest to światło pozwalające zrozumieć wszystko inne, jak można to wykazać w teologii, traktat po traktacie, zagadnienie po zagadnieniu. Miłość jest zasadą ich jedności, będącej utożsamieniem się – przez Miłość (por. J 10, 30 i 17, 21-22).\n2. Wszystko jest relacją i tylko ona jest Absolutem\nPrzejdźmy do drugiej oczywistości: do ogólnej syntezy całej teologii i wiedzy, uciekając się do abstrakcyjnej zasady, która przekracza wymiar kulturowy.\nStwierdzenie, według Biblii, że wszystko jest miłością, stanowi istotną intuicję Objawienia.\nFunkcją teologii jest jednak spójność pojęciowa. Jej specyficzne zadanie polega na znajdowaniu pojęcia pozwalającego przemyśleć w sposób bardziej rozumowy prawdę ponad-rozumową i paradoksalną: Bóg jest Miłością, zasadą i prototypem wszystkiego innego.\nPojęcie kluczowe: relacja, zawiera się już w słowie miłość, i to bez rozumowania czy dedukcji jako takiej, ale drogą indukcji: miłość JEST relacją. Nie ma miłości w samotnej, odizolowanej od innych jednostce. Był to mur, na którym się rozbijało autentyczne odkrywanie Boga przez filozofów greckich. Ich racjonalna filozofia utożsamiła - poprawnie - Boga transcendentnego, czyli absolutnie jednego. Czyi nie był to jednak ten Bóg („żyjący" - według Arystotelesa), który nie mógł być miłowany sam z siebie i w sobie, będąc jedynym absolutnym Dobrem? Św. Augustyn był spadkobiercą tego indywidualizmu aż do momentu, w którym odkrył inne światło, pozwalające mu zgłębić tajemnicę Trójcy Świętej, i to w osobie ludzkiej, na podstawie trzech jej zdolności (indywidualnych: pamięci, rozumu i woli).\nWłaśnie w miarę, jak zgłębiano Trójcę Świętą jako relację, rozumiano lepiej Jej sens i spójność: od Ojców kapadockich po św. Augustyna, św. Anzelma, Tomasza z Akwinu i personalizm, tworzących razem pięć wielkich etapów.\n- Bóg jest relacją. Odkrył to św. Tomasz po św. Anzelmie. Oso by są jedynie relacjami, relacjami transcendentalnymi i samo-istniejącymi, a ich korelacja stanowi byt Boski. Byt Boga jest więc relacją, Jego jedność jest relacyjna. Zrozumiano w ten sposób spoistość Trójcy. „1 = 3" wydawało się szczytem nonsensu. Tymczasem w relacji byt się nie zwielokrotnia, lecz tylko odnosi. Zwłaszcza w relacji Miłości, będącej samym szczytem i zwieńczeniem Jedności.\nTak więc liczba dzieci danej matki w rodzinie bynajmniej jej nie zwielokrotnia, lecz czyni ją jedną i tą samą matką, która je wszystkie jednoczy; dla niej każde dziecko jest jedyne - jak mawiała jedna spośród nich.\n- Również stworzenie, czyli wszystko inne, co Bóg urzeczywistnia przez miłość i nadmiar, jest jedynie relacją, gdyż istnieje tylko w Bogu i dzięki Jego woli. Odniesienie do Boga jest przeto konstytutywne dla bytu stworzeń, podobnie jak relacja w Bogu konstytuuje byt Boga, chociaż na zupełnie innej płaszczyźnie. Miłość, będąc samą istotą Objawienia, ta relacja rozciągająca się na innych, jest kluczowym pojęciem służącym do ukazania jedności - poprzez wniknięcie w sam sens miłości. Wspomniana wyżej moja książka omawia to dokładnie.\n1° - Relacja, która określa Boga i stworzenie, zmusiła filozofię chrześcijańską do odkrycia, ponad predykamentalną relacją Arystotelesa, która stanowiła jedynie trzeci orzecznik (predykat, czyli przymiot, atrybut) substancji, relacji transcendentalnej, konstytuującej stworzenia, na płaszczyźnie najbardziej radykalnej metafizyki, kiedy to relacja przewyższa i deklasuje substancję, tak istotną dla Arystotelesa. Albowiem tak określona Relacja jest tożsama z Bytem.\n2° - Również współczesne nauki przezwyciężyły stopniowo pojęcie substancji, skądinąd zasadnicze, i myślą już tylko o relacji (komunikacja, interakqa, przekaz itd.).\nByt najwyższy (Jahwe) jest najwyższą Miłością, czyli najwyższą Relacją. Relacja ta jest Absolutem. Jest ona twórcza: stwarza wszystko inne. Bóg mówi faktycznie swojemu stworzeniu (według słów Katarzyny ze Sieny): „Jestem Tym, który jest, ty jesteś tym, kto nie jest", ale Ja ciebie stworzyłem, albowiem cię miłuję, a miłuję ciebie dlatego, że cię stworzyłem. Byt absolutny - to miłość absolutna: absolutna relacja konstytuująca Boga uniwersalnego, od którego wszystko pochodzi, a więc określająca i nadająca miarę wszystkiemu innemu.\nGdy się dochodzi do kresu tego stwierdzenia: tak dla teologii, jak i dla nauki, wszystko jest relacją, chociaż na dwóch komplementarnych płaszczyznach, co z kolei prowadzi do harmonijnego zespolenia teologii z nauką: tych dwóch wrogich sobie sióstr, które zwalczały się nawzajem od czterech stuleci.\n- Teologii, która potępiała Galileusza w imię złudnego absolutyzmu.\n- Nauki, która dyskwalifikowała teologię w imię racjonalizmu, którego złudny charakter wykazały, chociaż ze znacznym opóźnieniem, odkrycia Einsteina.\nŚwiatło tej oczywistości olśniło mnie w trakcie rozmowy ze znanym naukowcem: Olivierem Costa de Beauregard. Powiedział on do mnie, wychodząc z naukowego punktu widzenia:\n- Wszystko jest relacją i tylko ona jest absolutem (mówił zaś o absolucie w sensie niezmienników relacyjności). Przypisywał to powiedzenie (którego ostrość sam jeszcze powiększył) Henri'emu Poincare, prekursorowi naukowych ujęć relacyjności. Odpowiedziałem mu:\n- Ale jest to najlepsze teologiczne wyrażenie Trójcy Świętej: Tak, Bóg jest Relacją, jest On samą tylko relacją miłości, a jedynie miłość jest absolutna. Teologia ratuje w ten sposób dzisiejszą naukę, wybawiając ją z więzienia agnostycznego relatywizmu, albo też chroniąc ją przed nim, przez skierowanie jej ku ponadświatowemu Absolutowi, który jest jednak z nią jednorodny właśnie jako relacja. Jeżeli bowiem Boska Miłość jest szczytem, podstawą, źródłem i kresem wszelkiego bytu, jest ona także, jako relacja, zwornikiem wszelkich relacji, stworzonych, mniej lub bardziej, na jej obraz i podobieństwo, zgodnie ze wszelkimi sposobami przenoszenia, na jakie podzieliłem moją książkę.\nNie mogę precyzować dalej tych struktur trylogicznych, potrójnych czy trynitarnych, jakie się spotyka na wszystkich płaszczyznach, bez konkordyzmu:\n- W rodzinie: ojciec, matka, dzieci.\n- W atomie: jądro, elektron, energia, które tworzą ścisłą jedność, podobnie jak Duch Święty, Miłość w Bogu, jest sam z siebie jednością Ojca i Syna. Również na płaszczyźnie biologicznej życie (ta wielka tajemnica) stanowi wewnętrzną jedność zarodka (jądra, rdzenia) i protoplazmy.\nPrzytoczmy, tytułem przykładu, jedną z konsekwencji tego wyjaśnienia relacji w odniesieniu do wielkiego problemu osoby w człowieku i w Bogu. Pojęcie osoby jest, pod wieloma względami, pojęciem ponadkulturowym (tak jak samo życie). I dlatego używa się go jakby na ślepo, mówiąc zwłaszcza o prawach człowieka, kiedy to pomieszanie staje się tak bardzo mocne i radykalne.\nTeologia Trójcy Świętej została skrępowana klasyczną i niepodważalną (a przynajmniej nie poddawaną dyskusji) definicją Boecjusza (VI wiek): Osoba jest JEDNOSTKĄ (individuum) obdarzoną rozumem - Rationalis naturae INDIVIDUA substantia (rozumnej natury jednostkowa substancja).\nTo indywidualistyczne i substancjalistyczne określenie zaciemniło rozumienie Trójcy Świętej.\nTomasz z Akwinu doszedł do stwierdzenia, że w Bogu Osoby są jedynie relacją. Wielu teologów, łącznie z K. Barthem i K. Rahnerem, wnioskuje jednak z tego, że Boskie Osoby, nie będąc „jednostkami", nie są prawdziwymi osobami, lecz „raczej sposobami''' jedności. Starają się oni ocalić w ten sposób Jedność Boga, popadają jednak jednostronnie w neo-modalizm, pomimo dawnego już potępienia tej doktryny, której powinni za wszelką cenę unikać jako wielkiego zła i niebezpieczeństwa.\nZrodzony w XIX wieku personalizm pojął, drogą analizy bardziej wewnętrznej i egzystencjalnej, że osoba jest z samej swej istoty interpersonalna i że się ją dlatego właśnie określa nie za pośrednictwem indywidualizmu lecz altruizmu. Dzięki temu rozumie się lepiej Boga w Trzech Osobach jako autentyczne źródło i podstawę, princeps analogans, oraz wzór wszelkich osób. Osoby w Bogu, będące tylko i wyłącznie relacjami, nie są jakimiś „mniejszymi" osobami, nazywanymi tak jedynie w sposób metaforyczny. Wprost przeciwnie, są One najczystszym prototypem osoby, którą się ostatecznie określa nie przez indywidualizm lecz altruizm, natomiast nasz indywidualizm jest tym, co ogranicza i degraduje naszą jakość osoby. Dlatego też Objawienie zaprasza nas do przeobrażania indywidualnego erosu w prawdziwą Agape: to chrześcijańskie Objawienie, które przecież znali, stało się - formalnie i dosłownie – natchnieniem dla L. Feurbacha, a także i K. Marksa. Jeżeli więc dążyli oni do usunięcia własności, to tylko dlatego, by wyciszyć lub wygasić indywidualizm na rzecz komunizmu, skąd też płynęła główna dewiza ich wspólnego śpiewu:\n- Międzynarodowość (międzynarodówka) stanie się specyfiką rodzaju ludzkiego.\nI to właśnie przesłanie stało się czynnikiem atrakcyjnym, przy ciągającym do komunizmu, którego materializm przeobrażał bardzo nieszczęśliwie komunię w kolektywizm, chociaż działo się to na pozór całkowicie zgodnie ze słowami Dziejów Apostolskich: Każdemu według jego potrzeb (por. Dz 2, 35 i 4, 34).\nRównież dlatego Ewangelia zaprasza człowieka do przechodzenia od miłości własnej (siebie samego) do miłowania innego, od pragnienia do daru, na dwóch etapach, które streszczają te dwa zalecenia Chrystusa: Miłujcie bliźniego swego, jak siebie samych (Mt 19, 19; 22, 39); Miłujcie się wzajemnie, jak Ja was umiłowałem (tzn. całkowicie, aż do całkowitego daru z siebie, śmierci nawet najboleśniejszej: fizycznie, moralnie, w całkowitym ogołoceniu i opuszczeniu przez wszystkich).\nWszystko to jest niezwykle jasne, olśniewające. Jest to światło oświetlające Boga, człowieka i jego przeznaczenie, w najgłębszej spójności, ponad wszelkim racjonalizmem, na płaszczyźnie przekraczającej wszelką kulturę i dochodzącej do tego, co jest ponad kulturą. Jest to godność prawdziwej kultury mającej swe źródło w Transcendencji i Powszechności.\n3. Maryja a Trójca Święta\nNie mogąc się powołać na powszechną teologię relacji, postaram się umieścić Maryję w miejscach najbardziej kluczowych, w samym nexus tejże teologii będącej zarazem teologią relacji, miłości, komunikacji. Została Ona bowiem wybrana do tego, by usytuować w relacji, przez Wcielenie Słowa, Boga i ludzi. Była tym jedynym stworzeniem, które zakładało „po ludzku" tę „przedziwną wymianę", w której Bóg staje się człowiekiem, aby nas przebóstwić: Nazywacie się bogami - mówi Jezus u Jana (10, 34-35).\nMaryja urzeczywistniła, zawiązując je czynnie przez swą dobro wolną zgodę (Łk 1, 38), swoje odniesienie jako Matki do Syna Bożego; stąd też ta Jej relacja różni się od Jej odniesienia do dwóch innych Osób: nie jest odniesieniem małżonki czy oblubienicy, albowiem ani Ojciec ani Duch Święty nie jest rodzicielem ani dawcą życia w ludzkich narodzinach Chrystusa: Ich relacja jest o wiele bardziej radykalna i metafizyczna. Nie mam tutaj miejsca ani czasu, aby dokładniej ją określić3. Jej specyficzna więź z Trójcą Świętą wyraża się w Jej macierzyństwie wobec Syna. Macierzyństwo zaś z samej swej natury odnosi się wewnętrznie do osoby dziecka.\nMacierzyństwo Maryi jest z istoty swej relacją miłości: tym najwyższym odniesieniem na płaszczyźnie stworzenia. Jako arcydzieło macierzyństwa (pełnia daru na płaszczyźnie cielesnej, psychicznej i duchowej) jest Ona arcydziełem wszelkich arcydzieł, albowiem Jej relacja miłości wypływa z Boga samego: Jej Syn, a w Nim trzy Oso-by Boskie, zajmuje całą moją książkę. Jest to bowiem relacja macierzyńska - na wzór Trójcy Świętej, w której Syn pozostaje (przebywa) „na łonie Ojca" (J 1, 18). Jest Ona także najbliższym obrazem odwiecznego daru Ojca dla Syna, czyli Jego miłości, a także daru Syna dla Ojca, poprzez to całkowite uznanie, jakie wyraża w Magnificat (Łk 1, 46-56).\nUzasadnia to w pełni formułę kard. de Berulle'a (+1629), dla którego Maryja jest jakby „odniesieniem do Boga": W Trójcy Świętej, której obrazem jest łaska, relacje [...] konstytuują Boskie Osoby; tak więc Maryja była jedynie odniesieniem do Ojca Przedwiecznego, który uczynił Ją Matką swego Syna, odniesieniem do Syna jedynego - jako Jego Matki, z tym, że cały byt i stan Najsw. Dziewicy zdają się opierać na tej Jej dyspozycji do relacji4.\nA św. Ludwik Maria Grignion de Montfort wyraża to samo w sposób bardziej zwarty, choć mniej dynamiczny: Maryja cala odnosi się do Boga. Nazwałbym Ją chętnie: Bożą relacją5.\nTtum. ks. Lucjan Balter SAC\n1STh II-II, q. 1, a. 2 ad 2 i I-II, q. 13, a. 1.\n2R. LAURENTIN, La Trinité, mystère et lumière, Fayard, Paris 1999.\n3Omówiłem ją zresztą we wzmiankowanym wyżej dziele, na s. 529-550. Chodzi zaś o to, że Ojciec Przedwieczny nie jest ludzkim Ojcem Jezusa. Nie zrodził Go bowiem po raz drugi. Objawił jedynie to Jedyne Odwieczne Zrodzenie poprzez narodziny dokonane w czasie, przez Maryję (por. J 1, 1-18). 4Fragment 249, w: Oeuvres complètes, Paris 1996, 198.\n5Vraie Dévotion, nr 225, TAMŻE, 639. Por. R. LAURENTIN, La Trinité..., 554-561.\nSalvatoris Mater 2000 nr 4


2204 - Radość tworzenia dla każdego – warsztaty interdyscyplinarne w Kulturotece w Radości - budżet obywatelski w Warszawie\nRadość tworzenia dla każdego – warsztaty interdyscyplinarne w Kulturotece w Radości\nZauważam duże zapotrzebowanie na warsztaty interdyscyplinarne wśród seniorów i młodzieży. Dopytują się o nie często także rodzice podczas wizyt czytelniczych.\nCelem projektu jest kulturalna aktywizacja uczestników, dawanie alternatywy twórczego działania wobec wszechobecnej technologizacji życia.\nZałożeniem projektu jest także przeciwdziałanie depresjom w każdym wieku, uzależnieniom wśród młodzieży, poczuciu zagubienia i osamotnieniu.\nBiblioteka Publiczna w Dzielnicy Wawer m.st. Warszawy, Wypożyczalnia 47, ul. Powojowa 2\nWypożyczalnia dla Dorosłych i Młodzieży nr 47 ul. Powojowa 2, 04- 860 Warszawa Radość\nProjekt przewiduje 10 twórczych spotkań w Kulturotece w Radości – plastyczne warsztaty kreatywne inspirowane muzyką klasyczną oraz fragmentami literatury poświęconej muzyce, muzykowi lub jego kompozycji. Celem projektu jest aktywizowanie uczestników, poprzez rozbudzenie zainteresowań artystycznych, rozpowszechnienie muzyki klasycznej oraz poznanie różnych technik plastycznych.\nProjekt będzie polegał na organizacji nieodpłatnych warsztatów artystycznych, prowadzonych przez plastyka, aktywizujących młodzież, dorosłych i seniorów oraz rozbudzających ich zainteresowanie kulturą.\nForma: cykl 10 warsztatów literacko-muzyczno-plastycznych, każdy w innej technice artystycznej: ołówek-węgiel, sepia, tusz, pastel sucha, pastel tłusta, akwarela, akryl, collage, glinka. Na poszczególnych zajęciach, prowadzący odtwarza wybraną muzykę i odczytuje fragment literatury (powieść, poezja) korespondujący z wybraną kompozycją. Uczestnicy zaś stworzą w zadanej technice pracę plastyczną, inspirowaną muzyką i literaturą. Każde spotkanie będzie poświęcone innemu kompozytorowi i pisarzowi/poecie oraz innej technice artystycznego wyrazu.\nDwa razy w roku organizowany będzie wyjazd do Filharmonii Narodowej dla stałych uczestników projektu, w celu osobistego spotkania z muzyką klasyczną i otwarcia się na jej inspiracje.\nPodsumowaniem całości będzie wystawa stworzonych prac pokazane na wieńczącej cykl wystawie, co dla uczestników będzie oznaczało pokazanie swojej twórczości szerszej publiczności.\nWarsztaty będą bezpłatne i dostępne dla wszystkich chętnych uczestników, podzielonych na 2 grupy wiekowe, odbywać się będą 1 raz w miesiącu po 2 godziny w Kulturotece w Radości. Czas trwania projektu: 10 miesięcy x 2 grupy po 2 godziny, razem 40 godzin zajęć.\nWszystkie zapisy na zajęcia będą się odbywać za pośrednictwem pracowników biblioteki lub jego jednostek organizacyjnych.\nWarsztaty mają na celu rozpowszechnienie kultury muzycznej i literatury, poznanie różnych technik plastycznych, oraz uświadomienie, że wszyscy jesteśmy artystami, a sam akt twórczy daje ogromną radość. Wspólne twórcze działanie również działanie antydepresyjne, tak ważne dla współczesnej, pochłoniętej technologią młodzieży i osób starszych.\nZajęcia będą otwierały i inspirowały wyobraźnię, kreatywność, wolność twórczą, a także zapewniały ciekawy kontakt ze sztuką i innym człowiekiem.\n1. Warsztaty literacko-muzyczne (10) - 5000,00\n2. Materiały plastyczne, muzyczne - 4500,00\n3. Bilety do filharmonii - 6000,00\n4. Promocja: plakaty, ulotki, promowane na stronach Biblioteki wawerskiej, Urzędu Dzielnicy Wawer, przy pomocy mediów społecznościowych z wykorzystaniem logo Budżetu Obywatelskiego - 500,00


😂 W pracy - strona 3 | Filmiki.tv\nFilmiki z kategorii "W pracy" - strona 3\nCiężkie życie rybaków.\nWyrzygałbym duszę tam.\nStatek złamany przez fale na morzu\nJak widać natura jest niesamowicie potężna.\nNajazd Rosyjskiej policji na nielegalne studio pornograficzne… dziewczyny zaskoczone\nRosyjskie siły specjalne wstrzymały działalność podziemnego studia porno w Krasnojarsku. Zabezpieczono około 13 milionów rubli (176 000 dolarów). Czy ktoś zauważyły, że niektóre dziewczyny nagle zniknęły z kamerek?\nWyjątkowo efektywne korzystanie ze sprzętu\nGdyby każdy tak zasuwał, mielibyśmy drugi Dubaj\nMatka najlepsza, Ci się zaczynają napierdalać, a ona w centrum z dzieciakami wchodzi...\nHmmm, ciekawe ilu marynarzy z tego okrętu zmieniało po tym spodnie.\nHmmm, ciekawe ilu marynarzy z tego okrętu zmieniało po tym spodnie. Próbne uruchomienie wyrzutni pocisków manewrujących kompleksu Kalibr-NK z fregaty marszałek Szaposznikow.\nNawet jeśli ci coś nie wyjdzie, to udawaj, że tak miało być od początku :)\nAle się chłop zabarwił. Piękna cegła:-)\nProfesjonalny drwa tnie drzewo...\nI pyk, spodnie do prania.\nPolicja która nie zna prawa, popełnia wykroczenie łamiąc je.\nFilmik z 2020 ale pokazuje sytuację dokładnie\nTłum miażdży milicję w UK Londyn.\nCytrynaX igorsochacki Raven1988\nRozwścieczony tłum pokazuje milicji gdzie ich miejsce.\nKiedy po imprezie zabraknie ci pieniędzy na kebaba.\n10. Mycie samochodu przy pomocy myjki 3000 barów


WINDA XP - Problemy Kłopot z inicjacją systemu\n10 luty 2009 - 09:24\nYo! Ostatnio przykopałem mojemu kompusiowi prosto w elektroniczna mordkę. Teraz jest mały problem - system startuje, pasek postępu przesuwa się 3 razy a następnie bez żadnego "ale" system startuje od nowa. I tak w kółeczko. Czy to dysio strzelił czy może jest to jakaś kwestia programowa?  :blink:\n10 luty 2009 - 11:31\n1. Gratuluję pomysłu naprawy komputera kopniakiem  -_-\n2. Spróbuj wejść w tryb awaryjny, jeżeli to możliwe... (podczas ładowania systemu wciskaj F8), zobacz czy wtedy system wstanie.\n3. Najlepiej jakbyś miał możliwość podłączenia dysku do innego komputera, mógłbyś wykonać test SMART i wiedzielibyśmy czy to uszkodzenie mechaniczne dysku.\n4. Jeżeli to nie dysk to zawsze można użyć konsoli odzyskiwania, ale do tego potrzebna jest płytka XP  ;)\n10 luty 2009 - 14:40\nDysia podłączę dzisiaj do drugiego kompa!\nA ta płytka nawiasem mówiąc powinna być oryginalna raczej?!\n10 luty 2009 - 15:53\nNie ma to znaczenia, ważna jest konsola odzyskiwania systemu. Ta jest na każdej płytce.\n11 luty 2009 - 14:15\nkonsola odzyskiwania dała radę! Polecenie CHKDSK rządzi! Dzięki za radę!\n11 luty 2009 - 16:55\nWłaściwie to nie ja poleciłem chkdsk, bo byłem najpierw ciekaw czy dysk od kopniaka nie jest uszkodzony mechanicznie, ale ok http://komputery.katalogi.pl/buziaki/7.gif\n12 luty 2009 - 09:17\nWażne, że prądzi! Ale pietra miałem jak postęp na pół godziny zatrzymał się na 25%. No ale potem biegusiem doleciał do setki i nadal działa!  :P\n02 kwiecień 2009 - 02:35\nNa przyszłość jeśli po kopniaku zacznie się resetować zacząłbym od otworzenia kompa i poprawy montażu pamięci RAM ( wyjąć, włożyć). Po prostu jeśli resetuje się po kopniaku to na 80 proc coś wyskoczyło ze swojego miejsca.\n02 kwiecień 2009 - 12:05\nKurcze ale nic nie montowałem od nowa. Czyżby samowskakujący moduł RAM?\n22 kwiecień 2009 - 14:29\nprzy kopniaku w kompa mozesz nie miec tyle szczescia i ograniczyc straty tylko w oprogramowaniu, mozesz spowodowac powazne uszkodzenia plyty glownej, zerwanie polaczenia, urwanie stykow i nie wiadomo czego jeszcze\nJesli chcesz sie wyzywac to rob to na klawiaturze i myszce jak angry german kid. Bedzie ci weselej\nJak teraz ci wszystko dziala to nic nie rozkrecaj bo bez odpowiedniej wiedzy mozesz jeszcze bardziej nasmordzic i wtedy w ogole kompa nie uruchomisz.\nJak sie nic nie dzieje to nie reaguj pochopnie bo pogorszysz sprawe.\n27 kwiecień 2009 - 11:37\nNie ma to jak rada od pro - hardware'owca. Dzięki chłopie. Od dzisiaj zdecydowanie walę z główki w monitor!\n27 kwiecień 2009 - 14:07\nnooooo... o klawiaturke to latwiej sie postarac niz o calego kompa. W PC-cie nigdy nie wiadomo co sie moze oderwac czy rozmaslic a w klawiaturce to najwyzej rozleca ci sie buttony\nA w monitor nie radze, moze cie walnac prad.\nAle z drugiej strony natychmiastowy efekt, bzzzzyt i odechciewa sie walki z kompem w realu  ^_^\n27 kwiecień 2009 - 18:08\nJa bym radził ani nie kopać z buta kompa, ani nie walić w niego z główki ;)\nWszakże to jest przyrząd niezbędny do wielu czynności, objęty szczególną ochroną. Co Ci po tym, że rozwalisz monitor, jak będziesz go musiał recykliknować\nApeluję: Prosze nie bić komputerów ;)\n12 maj 2009 - 16:57\nKiedyś też tak zrobiłem i potem po pierwsze nie dało się otworzyć obudowy a po drugie jak już po ciężkim boju ją otworzyłem okazało się że urwały się gniazda PS-2 i USB. Jedyne pocieszenie, że komp był już dość stary i przyspieszyło to wymianę sprzętu na nowy  :D\n[Windows XP] problem z przywracaniem systemu\n[Windows XP] Problem z uruchamianiem systemu\n[Windows XP] problem z uruchomieniem systemu\n[Windows XP] problem z wyłączeniem systemu\n[Windows XP] problem z zegarem systemowym


Przyczep mięśni naramiennych - Forum SFD\nPrzyczep mięśni naramiennych\nsłowa kluczowe: przyczep , mięśni , naramiennych\nIlość wyświetleń tematu: 3138\nNapisał(a) 30 October 2010 9:21 PM\nSzacuny 0 Napisanych postów 117 Na forum 11 lat Przeczytanych tematów 5927\nMam takie pytanie. Czy przyczep mięśnia naramiennego (środkowego) może poprzez odpowiednie ćwiczenia zmienić swój przyczep?. Chodzi mi o to, że rozwija mi się przedni i tylny akton naramiennych a środkowy nie za bardzo. Jak odchylę rękę o 45 stopni od tułowia (ręka na wysokości barków) to organoleptyczne czuję, że przyczep aktonu środkowego mam przed obojczykiem :(. Czy ćwicząc tą partię istnieje szansa, że środkowy akton będzie zakrywał obojczyk?.\nLerosett - lek na całe zło???\nKREM WYBIELAJĄCY DOBRY NA PIEGI??\ngrypa + antybiotyk\nJOGURTO-SOK ...za 10 zł...na wszystko\nCzy moge juz cwiczyc ??\nNapisał(a) 30 October 2010 11:00 PM\nSzacuny 6 Napisanych postów 90 Wiek 36 lat Na forum 11 lat Przeczytanych tematów 380\nprzyczepy mięśni się nie da przesunąć. mogą być bardziej rozwinięte lub mniej, w zależności od rozbudowania muskulatury.. mięsień naramienny przyczepia się w czterech miejscach, i nie bardzo rozumiem jak ma Ci ten mięsień zakrywać obojczyk, skoro przyczepia się do jego końca dalszego, "od dołu"?\nNapisał(a) 31 October 2010 5:31 PM\nZielony kolor to przednia cześć aktonu i widać, że zaczyna okrywać obojczyk a czerwony to środkowy akton i widać, jak jest ułożony :(.\nNie wiem czy z takim przyczepem będę mógł zbudować np. takie barki\nZmieniony przez - Mik99 w dniu 2010-10-31 22:24:00\nNapisał(a) 31 October 2010 11:24 PM\nnie działa za bardzo ten pierwszy obrazek ;)\nNapisał(a) 1 November 2010 8:55 AM\nNapisał(a) 1 November 2010 9:33 AM\nokej, już wiem o co Ci chodzi :) mięśnie naramienne nie okrywają obojczyka. Ich przyczep biegnie bo jego przednim brzegu, i jeżeli są silnie rozbudowane może się "wydawać" , że okrywają one obojczyk, ale tak nigdy się nie stanie- to jest Twoja zielona strzałka. następny przyczep to wyrostek barkowy, czerwona strzałka u Ciebie, ale to nie jest część obojczyka, tylko łopatki. Połączony wprawdzie dość mocnym więzadłem barkowo-obojczykowym, przez które wydaje się jakby to była jedna kosć.\nNapisał(a) 1 November 2010 10:43 AM\nWodzil dziękuję za odpowiedź, powiedz mi czy z takimi przyczepami mam szansę zbudować dobrze rozwinięte i duże barki?. Jakimi ćwiczeniami zabudować obojczyk?.\nNapisał(a) 1 November 2010 11:16 AM\nale takie przyczepy to nic nadzwyczajnego ;) rób normalne ćwiczenia na barki, a obojczyk jeżeli chcesz zabudować to ćwicz mięśnie mostkowo-obojczykowo- sutkowe ( ćwiczenia podobne jak na kapturowe), mięsień nadgrzebieniowy łopatki ( chociaż nie mam pojęcia jakie są na to cwiczenia) a ćwicząc barki i kaptury do tego będzie dużo mniej ten nieszczęsny obojczyk widoczny ;) jeżeli chcesz konkretnych cwiczeń to polecam inny dział na tym forum, o budowaniu tych mięśni, tam się dokładnie dowiesz jak, kiedy i ile czego wykonywać, pozdrawiam :)\nNapisał(a) 1 November 2010 12:03 PM\nDziękuję za pomoc i podniesienie mnie na duchu :) tak więc teraz wezmę się za kaptury :). Jeszcze raz dziękuję Ci za pomoc.\nból łydki - pomocy!\nJak wraz z wiekiem zmienia się elestyczność\nSiła mięśniowa to nie jedyna rzecz, jaką tracimy z wiekiem. Nasze mięśnie z biegiem lat zmniejszają też swoją elastyczno...\nSzczepionka domięśniowa a trening mięśni naramiennych\nSposoby wzmożonego nacisku na rozwój bocznych aktonów mięśni naramiennych\nśrodkowe aktony mięśni naramiennych a osłabione więzadła i (ścięgna?)\ntylne aktony naramiennych\nStan zapalny a rozpad mięśni u sportowca – jak się bronić?


wypożyczalnia samochodów Warszawa » Blog Archive » Ogrzewanie przy użyciu grzejników powietrza krążącego wewnątrz nadwozia\nNajprostsze rozwiązanie stanowi ogrzewanie przy użyciu grzejników powietrza krążącego wewnątrz nadwozia, stosowane np. w autobusach SCANIA VABIS lub FIAT 642. Z uwagi na liczne wady, jak: brak wymuszonego obiegu powietrza, brak możliwości nawiewu na przednie szyby, mała wydajność cieplna, niehigieniczność (osadzanie się pyłu i zanieczyszczeń na użebrowaniu grzejników), nierownomierny rozkład temperatur w nadwoziu i inne, urządzenia tego rodzaju wychodzą jednak szybko z użycia. Bardzo prosty sposób ogrzewania niewielkiego wnętrza nadwozia, stosowany w małych samochodach osobowych, polega na wykorzystywaniu powietrza nagrzewającego się podczas przepływania przez chłodnicę silnika. Układ taki może być stosowany również w przypadku samoczynnego krążenia cieczy w układzie chłodzenia silnika (obieg termosyfonowy). Ponadto w niektórych samochodach chłodnica umieszczona za silnikiem dodatkowo ogrzewa wnętrze przez promieniowanie (np. FSO Syrena). Najczęściej spotyka się jednak układy ogrzewcze wyposażone w odrębne nagrzewnice, zainstalowane wewnątrz nadwozi (przeważnie pod deską rozdzielczą) i włączone w układy chłodzenia silników równolegle z chłodnicami. Jeżeli silnik ma układ Chłodzenia 0 wymuszonym krążeniu cieczy, odpowiednią intensywność przepływu cieczy przez rdzeń nagrzewnicy zapewnia zwykle pompa wody silnika. Samoczynne krążenie wody w układzie chłodzenia silnika (obieg termosyfonowy) na ogół nie zabezpiecza wymaganej intensywności przepływu wody przez rdzeń nagrzewnicy, czyli i należytego ogrzewania nadwozia. W takich przypadkach z reguły nagrzewnicę w nadwoziu wyposaza się w specjalną pompę wody, przeważnie o regulowanej wydajności. W celu zwiększenia intensywności oddawania ciepła przez nagrzewnicę zwykle stosuje się wentylator do przetłaczania powietrza przez jej rdzeń. Aby poprawić równomierność ogrzewania wnętrza nadwozia, w dużych samochodach osobowych oraz w autobusach stosuje się odpowiednie przewody rozprowadzające. Urządzenie ogrzewcze poza ogrzewaniem wnętrza zabezpiecza przednia szybę przed zamarzaniem, dzięki kierowaniu na nią strumieni ciepłego powietrza. [podobne: renault wektor bielsko biała, moto gratka poznań, auto idea otomoto ]


Mistrzostwa Europy w piłce ręcznej – Polacy pod koniec stawki - Legalny Bukmacher\nGdzie się podziała reprezentacja z tamtych lat? W czwartek rozpoczną się czternaste mistrzostwa Europy mężczyzn w piłce ręcznej. Według notowań bukmacherów, Polacy są jedną z najsłabszych drużyn w stawce. Kurs na to, że zdobędziemy tytuł, wynosi aż 800.00! Co jeszcze kryje się w ofercie legalnego bukmachera TOTALbet? Zapraszamy na analizę kursów.\nZa czasów Bogdana Wenty, Michaela Bieglera lub Tałanta Dujszebajewa, Polacy jeździli na mistrzowskie imprezy, by walczyć o medale. Niestety te czasy się skończyły i dziś reprezentujemy poziom najwyżej średni. Na szczęście naszym zawodnikom z pewnością nie można odmówić woli walki, więc trzeba trzymać kciuki!\nMistrzostwa rozpoczną się dla nas w piątek. W pierwszym meczy rundy wstępnej zagramy w Gothenburgu ze Słowenią (godz. 18:15). Faworytem są Słoweńcy – kurs na ich wygraną wynosi 1.08. Klienci TOTALbet chętnie kierują się jednak sercem i stawiają na Polskę z handicapem, czyli dodając jej gole przed pierwszym gwizdkiem. Na przykład Polska wygra handicap + 6,5 gola (kurs 1.95).\nDodajmy, że Słowenia jest ósma na liście najwyżej notowanych reprezentacji – kurs na to, że zdobędzie mistrzostwo, wynosi 39.00. Faworytem jest Dania (3.15) przed Francją (4.70) i Hiszpanią (5.60). W gronie 24 reprezentacji Polska (kurs 800.00) wyprzedza tylko Łotwę, Bośnię i Hercegowinę oraz Ukrainę. Co ciekawe, kilka zakładów postawiono na to, że zakwalifikujemy się do półfinału (kurs 80.00), więc wiara w kibicach jest!\nDo xx stycznia potrwa runda wstępna. Drużyny stoczą walkę w sześciu grupach o awans do rundy zasadniczej. Polacy rywalizują ze Słowenią, Szwajcarią i Szwecją. Z grupy wyjdą dwa najlepsze zespoły.\nCałe mistrzostwa Europy w piłce ręcznej można obstawiać na TOTALbet\nPrevious Mr BET osiemnastym bukmacherem online z zezwoleniem Ministerstwa Finansów


PLACUSZKI JOGURTOWE | Kulinarne zapiski\nWitajcie. Wygląda na to, że ostatnio jem tylko placki ;D Wszystko dlatego, że postanowiłam poszerzyć trochę listę tych ulubionych. Dziś zapraszam na lekkie, szybkie w przygotowaniu placuszki jogurtowe. Lubicie takie?\n90 - 100 g mąki\njogurt naturalny, dżem, konfitura do podawania\nJajko roztrzepać ze szczyptą soli i wymieszać z pozostałymi składnikami. Nabierać łyżką porcje ciasta na jeden placuszek i smażyć na średnim ogniu po 2 minuty z każdej strony. Podawać z dodadkową porcją jogurtu, konfitury lub dżemu.\njacki placki , jogurt\nMarcelina 2 listopada 2017 16:48\nNie dziwię się, też bym takie non stop jadła, smaka narobiłaś :)\nDawno nie serwowałam sobie tak pięknych placuszków.\nAnna S. 2 listopada 2017 21:08\nPrzepysznie się prezentują :) Zjadłabym kilka :)\nAgnieszka Wieczorek 3 listopada 2017 17:38\nU mnie tego typu placki też dość często się pojawiają :) Uwielbiam z różnymi dodatkami :)\nWoman's Space 4 listopada 2017 17:58\nRenata Czelny-Kawa 5 listopada 2017 14:41\nOlu, oczarował mnie talerz!\nAnia S 6 listopada 2017 12:23\nProste i na pewno pyszne. Takich typowo jogurtowych placków chyba nigdy nie jadłam, ale kiedyś często dodawałam do nich trochę jogurtu - fajnie wpływa na strukturę :)\npiegusek 6 listopada 2017 16:49\na ja już tak dawno placków nie jadłam:( apetycznie:)\nAngelika i Monika Candy Pandas 6 listopada 2017 19:08\nTakie delikatne z dżemikiem to jest to! <3\nMarzena Szkodzińska 6 listopada 2017 19:55\nKochana cudowne placuszki, a ten talerzyk podoba mi się najbardziej :-)\nEwa W 7 listopada 2017 11:02\nnie lubię, uwielbiam :D\nŁukasz Majchrowski 7 listopada 2017 12:29\nTakim placuszkom mówię: stanowcze tak :D\nClassy Girl 13 listopada 2017 19:56\nSama robię bardzo podobne tylko dodaję jeszcze otręby! Są przepyszne - aż muszę je jutro na śniadanie zrobić :D <3