Strona główna CUREM .LOG – materac piankowy\nPerfekcyjne parametry materaca CUREM .LOG wynikają przede wszystkim z obecnych w strukturze produktu, innowacyjnych materiałów. Uwagę zwraca hybrydowa pianka Fusion, charakteryzująca się wysoką elastycznością oraz wytrzymałością na częstą eksploatację. Do jej zalet należy także możliwość wykonania konturowych nacięć, które pozwalają uzyskać aż 7 stref twardości podłoża. Poprzeczne linie cięcia wpływają również pozytywnie na przewiewność wkładu oraz jego właściwości termoregulacyjne. Podwyższony poziom komfortu snu zapewnia dodatkowo innowacyjna pianka Visco. Poprzez jej zastosowanie zwiększa się znacznie powierzchnia podparcia całej sylwetki, a w konsekwencji użytkownik uzyskuje wyjątkowe uczucie odprężenia mięśni. Ponadto, pianka Visco redukuje niewygodne wrażenie nadmiernego nacisku i pozwala szybko zasnąć, bez konieczności długiego poszukiwania najwygodniejszej pozycji. Jakość snu poprawia również tworząca materac CUREM .LOG pianka Serene, posiadająca system SAT (Supportive Air Technology). Sprawia ona, że ogromna liczba mikrokapsułek systematycznie wypuszcza nadmiar ciepłego powietrza na zewnątrz wkładu. Poza tym, pianka Serene zmniejsza obciążenie, znacznie redukując siłę nacisku bioder i pleców.\nKażdy model materaca CUREM .LOG został wyposażony w nowoczesny pokrowiec Zeo Case, który odznacza się wysoką wytrzymałością oraz antybakteryjnymi właściwościami. Został wykończony wielowarstwową, funkcjonalną taśmą 3D, znacznie poprawiającą cyrkulację powietrza wewnątrz wkładu.\nWkład : rdzeń z profilowanej, 7-strefowej pianki hybrydowej Fusion o wys. 16 cm, pianka Visco o wys. 4 cm, pianka Serene o wys. 3 cm\nCurem .LOG to bardzo dob ry materac, rzetelnie wykonany, widac gołym okiem jakosc. Noi przede wszystkim dobrze sie na nim śpi.\nModel zdecydowanie wart swojej ceny. szkoda, że nie produkują materacy dla dzieci, bo chętnie kupiłbym swoim, żeby też miały wygodnie\nZgadzam się z przedmówcami, materac CUREM LOG jest naprawdę wart polecenia. Jestem sportowcem i dla mnie odpowiedni wypoczynek jest bardzo ważny, na tym materacu faktycznie czuję że moje ciało się relaksuje. Polecam ;)\nMaterac bardzo wygodny, do tego ma bardzo dluga gwaranacje. wart swojej ceny\nPath:Home> CUREM .LOG – materac piankowy\n4 389,00 zł - CUREM .LOG – materac piankowy : Rozmiar: 90x200, Twardość: twardy [-] [+]\n6 499,00 zł - CUREM .LOG – materac piankowy : Rozmiar: 140x200, Twardość: twardy [-] [+]\n6 799,00 zł - CUREM .LOG – materac piankowy : Rozmiar: 160x200, Twardość: twardy [-] [+]\n7 999,00 zł - CUREM .LOG – materac piankowy : Rozmiar: 180x200, Twardość: twardy [-] [+]\n6 399,00 zł - CUREM .LOG – materac piankowy : Rozmiar: 120x200, Twardość: twardy [-] [+]\n4 079,00 zł - CUREM .LOG – materac piankowy : Rozmiar: 80x200, Twardość: twardy [-] [+]


Opublikowano w Finanse | 1 lutego, 2011\nZ najnowszych przeprowadzonych badań wynika, że firmy handlujące w sieci są oceniane coraz wyżej i przodują w zestawieniach. Serwis aukcyjny Allegro jest najlepiej ocenianą firmą, która handluje w sieci. Nie tylko w naszym kraju na szczycie znajdują się spółki internetowe, ale również w większości innych państw przodują one w zestawieniach.\nW ostatnich latach branża handlowa zmienia się w bardzo szybkim tempie. Obowiązujący kiedyś podział na różne segmenty, takie jak hipermarkety czy mniejsze sklepy dzisiaj już prawie nie istnieje. Do tego w dzisiejszych czasach, konkurencją dla sklepów działających t w tradycyjny sposób, są firmy internetowe. Wiadomo, że w e-sklepach jest większy wybór, zakupy można robić bez wychodzenia z domu a kurier sam dowiezie zrobione zakupy.\nZ badania przeprowadzonego przez firmę OC&C wynika, że w Polsce liderem jest serwis aukcyjny Allegro, a kolejnym sklepem internetowym jest dopiero na 12 miejscu Merlin. W naszym kraju jeszcze nie widać tak dużej dominacji segmentu internetowego jak w innych państwach. W USA w pierwszej dziesiątce najwyżej ocenianych sklepów internetowych znajduje się aż cztery serwisy, a w Niemczech, Francji oraz Chinach po trzy. Widać jeszcze, że Polska jest jeszcze trochę w tyle, ale można przypuszczać, że w najbliższym czasie nastąpi przełom w otwieraniu sklepów internetowych.


Dzieci psychiatryka - dalsze losy - Dalsze losy - Sara Romska — Ridero\nBezpłatny fragment - Dzieci psychiatryka - dalsze losy\nDominika jeszcze w trakcie pobytu na oddziale w Bolanowie zadeklarowała, że jest lesbijką. Nawet ordynator nie robił z tego problemu, twierdząc szyderczo, że przynajmniej dzieci z takiego związku nie będzie. Związała się blisko z Arletą. Teraz dowiemy się szczegółów na temat, jak toczyło się życie Dominiki u boku Arlety i co zniszczyło ich związek.\nPo odebraniu dziewczyny ze szpitala Arleta zawiozła ją do siebie. Zamieszkały razem, jednak po staremu nie potrafiły się porozumieć. Dominika zawsze chciała czegoś więcej, była bardzo inteligentna, Arleta zaś bardzo przeciętna, uwielbiała też alkohol i hazard. W małej mieścinie trudno o kasyno, ale automatów do gry nie brakowało. Obie pracowały w podrzędnym pubie, wyposażonym w atuty zapewniające uciechę ciału i duszy. Arleta nie bardzo przykładała się do pracy, za to nadrabiała Dominika.\nStylizacja i uroda wskazywały, że Arleta jest w tym związku facetem. Miała owalną twarz, krótkie włosy koloru pociemniałej słomy, krępą budowę ciała bez charakterystycznych kobiecych wcięć, chód i ruchy ociężałego mężczyzny. Poza tym potrafiła być wybuchowa i zaborcza, a przede wszystkim diabelnie zazdrosna. Dominika natomiast była piękną dziewczyną. Miała kruczoczarne, lekko kręcone włosy, sięgające do ramion, jasną i gładką cerę oraz szczególne oczy — czarne, świdrujące człowieka na wylot. Przy tym dysponowała zgrabną figurą, podkreślaną gustownymi, choć niekoniecznie drogimi ubraniami. Niejeden męski wzrok wędrował za Dominiką i niejeden komplement dało się słyszeć pod jej adresem. To tak wkurzało Arletę, że czasami urządzała awantury na wyrost. Na początku niewinna niczemu dziewczyna łagodziła sytuacje i uspokajała wściekłą partnerkę. Przecież to nie jej wina, że była ładna i zwracała uwagę. Lecz awantury zdarzały się coraz częściej, i to w różnych miejscach… W domu były na porządku dziennym, potem na ulicy i coraz częściej w pracy. Arleta odreagowywała swoją frustrację przy automacie do gry, trwoniąc coraz więcej pieniędzy, a Dominika zaczęła brać narkotyki. Nie mogły już razem pracować, bo było coraz gorzej. Właściciel nie był do końca zorientowany, co tak naprawdę się dzieje, i postanowił dać im ostatnią szansę. Pracowały teraz na innych zmianach, czasami się mijając i coraz bardziej się od siebie oddalając. We wspólnym gospodarstwie zaczęło dziać się bardzo źle. Było brudno, a lodówka świeciła pustkami.\nDominice coraz częściej dotrzymywał towarzystwa przystojny młodzieniec — kolega kuzyna Arlety. Był zaskoczony, że taka dziewczyna zwróciła uwagę na takiego przeciętniaka, gdyż — oprócz urody i ciężkiego dowcipu — tak naprawdę nie miał zbyt wiele do zaoferowania. Może narkotyki częściowo stępiły jej zmysły i dlatego wybór padł na niego, a może była to chęć zrobienia na złość zazdrosnej dziewczynie. Poznała jednak przyjemność seksu z mężczyzną.\nSkończyło się bardzo trywialnie. Któregoś dnia Arleta wróciła z pracy wcześniej. Mocno pijana, wściekła jak zawsze, nakryła parę w łóżku. Wywiązała się straszliwa awantura, a Dominice dodawały animuszu wciągnięte wcześniej białe kreski. W ruch poszły niebezpieczne przedmioty. Kiedyś zależało im na sobie, a teraz obrzucały się wymyślnymi i obelżywymi wyzwiskami. Na koniec kłótni Arleta została ugodzona nożem. Tak naprawdę to miała wiele szczęścia, bo rana okazała się niegroźna — została przecięta skóra na lewym boku i założono jej kilka szwów. Dominikę natomiast zabrano do znajomego szpitala psychiatrycznego w Bolanowie, ale na oddział dla dorosłych. Arleta nie miała żalu do Dominiki i nie chciała, żeby miała kłopoty. Niestety, policja wniosła sprawę z urzędu i dziewczyna otrzymała wyrok pół roku więzienia w zawieszeniu na dwa lata. Po tym zdarzeniu już do siebie nie wróciły.\nDominika trafiła do Bolanowa. W szpitalu przebywała ponad dwa miesiące. Okazało się, że jest w ciąży. Mimo skarg na ból brzucha i dolegliwości nikt nie potraktował ich poważnie, w rezultacie czuła się coraz gorzej i poroniła. W końcu stamtąd uciekła. Nie miała się gdzie podziać i zamieszkała z kuzynem Arlety. Nie miała pieniędzy i nie chciała płacić za mieszkanie ciałem, a on wkrótce ją wyrzucił — wystawił jej rzeczy przed drzwi i kazał spierdalać. Postanowiła więc poprosić o pomoc babcię. Babka wprawdzie nigdy nie interesowała się jej losem, ale w przypływie dobrego humoru zezwoliła u siebie mieszkać, zaznaczając, że na krótko. No i było „na krótko”. Babka była uzależniona od alkoholu i nie miała zamiaru utrzymywać pasożyta, zatem kazała jej się wynosić — i w taki oto sposób Dominika stała się bezdomna.\nDziewczyna żałowała, że tak prędko chciała być dorosła i nie została w domu dziecka. Nikt jej nie przygotował na bycie bezdomną. Spała na klatkach schodowych, a jak było cieplej, to w altankach ogrodów działkowych. Kradła i handlowała kradzionym towarem, żeby mieć za co kupować narkotyki. Nie miała nikogo i bardzo dokuczała jej samotność. Siadała w jakimś kącie i płakała nad swoim losem. Babcia nienawidziła Dominiki, bo była podobna do matki, chociaż sama nie świeciła przykładem, będąc alkoholiczką. Dziewczyna tęskniła za matką, mimo że wiedziała, iż miałaby ciężkie życie, gdyby tamta żyła. Znów byłaby gwałcona, bita i poniżana… ale miałaby dach nad głową i gdzie wrócić. Czuła się niechciana i bezużyteczna.\nLudzie, widząc ją na ulicy, omijali szerokim łukiem, czasami klnąc i wyzywając od ćpunek i kurw. Pewien starszy mężczyzna nawet splunął w jej kierunku. Po narkotykach choć przez chwilę czuła się pełna nadziei i nowych planów. Potem wracało zło i dążyła już tylko do samounicestwienia.\nBył środek lata. Na ulicy spotkała drugiego kolegę kuzyna Arlety. Miał on wielu kolegów, ale ten był inny. Rzadziej się spotykali. Tak, to był Marcin. Był zawodowym kierowcą, jeździł tirem po całej Europie i zabrał ją ze sobą. Można powiedzieć, że się nią zaopiekował. Pierwszy raz w życiu ktoś potraktował ją inaczej. Zabrał ją w podróż i pokazał morze. Była zachwycona i szczęśliwa. Mężczyzna był inteligentny, przystojny i opiekuńczy, ale zawsze jest jakieś „ale”… Oboje lubili narkotyki.\nPrzez całe lato podróżowała ze swoim nowym chłopakiem, kradnąc, żeby finansowo dokładać się do wydatków, ale też żeby kupować lepszy towar. To był czas jej upadku. Dobry towar i dobra zabawa kosztuje. Marcin wpadł w długi, a Dominika staczała się coraz niżej. Pewnego dnia, będąc na głodzie i odczuwając beznadziejność swojej sytuacji, pocięła sobie ręce w jego samochodzie. Zawiózł ją do szpitala, a tam, w trakcie opatrywania, dostała takiego szału, że znów trafiła do Bolanowa. W tym czasie Marcin szukał dla niej odwyku, ale bez powodzenia.\nGdy wyszła ze szpitala, chłopak dał jej trochę pieniędzy i pojechał zarabiać. Jak miała kasę, to mogła mieszkać u babci. Zatrzymała się tam na miesiąc, a w międzyczasie poprawiła swój wizerunek, by móc szukać pracy. Udało jej się znaleźć pracę w kasynie jako hostessa. Cóż, nie musiała tam szukać narkotyków, to one znalazły ją. Było wielu, którzy częstowali, a ona nie odmawiała. Przed Bożym Narodzeniem przyjechał po nią jej ukochany w towarzystwie zaprzyjaźnionej pary i wszyscy razem pojechali na wycieczkę do Niemiec. Po powrocie była spłukana, a babcia nie przygarniała golców — masz kasę, to mieszkasz, nie masz, to na ulicę. Przez jakiś czas mieszkała u nowo poznanej dziewczyny, czyli koleżanki Marcina. Wzięła nawet kredyt w lichwiarskiej firmie i całą kwotę wydała na narkotyki. Wszystko się kiedyś kończy i ponownie musiała zmienić lokum, a że po raz kolejny stała się bezdomna, chłopak zabierał ją ze sobą w trasy. Kiedy miał przestój, mieszkała w jego samochodzie pod jego domem. Rodzina Marcina wiedziała o Dominice tylko tyle, ile on sam im opowiedział. Domyślali się zapewne więcej, niż sądził, i szczerze jej nienawidzili. Nikt nigdy z nią nie porozmawiał otwarcie, ale zdarzało się, że słyszała, jak jego matka wykrzykuje z podwórka okropne rzeczy pod jej adresem, klnąc przy tym okrutnie. Dziewczyna czuła się jak śmieć, którego tylko się kopie. Nie umiała sobie pomóc. W przypływie rozgoryczenia i beznadziei brała więcej — z tą myślą, że już nikomu nie będzie przeszkadzać i zwyczajnie umrze. Utraciła całkowicie poczucie sensu życia — znikąd pomocy, tylko więcej narkotyków.\nPod koniec lata coś się zmieniło. Może Marcin poznał kogoś innego, może matka postawiła mu ultimatum, a może sam dostrzegł, że i on sięga dna? Kolejny raz usłyszała, że ma wypierdalać. Tym razem z jego życia. Oskarżał ją, że zniszczyła mu życie. Czuła, że częściowo ma rację, ale przecież nie był dzieckiem i wiedział, jakie będą konsekwencje zabawy z używkami. Nie wiedziała, co ma począć. Była nieporadna, zagubiona, zdruzgotana i tak naprawdę stale samotna. Uczuciowo była związana bardziej z narkotykami niż z ludźmi. Zbliżał się wieczór. Doszła do wniosku, że nie może dalej tak żyć. Da sobie ostatnią szansę: albo życie, albo śmierć. Zadzwoniła do Arlety, prosząc o pomoc.\nDawna przyjaciółka jej nie odtrąciła, a nawet pomogła załatwić pracę. Chwilowo zamieszkała u brata Arlety, a za kilka dni miała jechać do Niemiec, aby opiekować się kimś chorym. Niestety, ćpała jak dawniej. Nie rezygnując z nałogu, dotarła na miejsce, nie potrafiła jednak utrzymać pracy dłużej niż dwa tygodnie. Regularnie ją zwalniano, ale dzięki nowym znajomościom przeniosła się do Holandii. Tam pracowała przy produkcji warzyw. Wyniszczony i osłabiony organizm łatwo się poddał. Zachorowała na zapalenie płuc. Nie mogła pracować, lecz na szczęście miała gdzie mieszkać. Tym razem Dominiką zaopiekował się kierowca, który woził pracowników do pracy. Kupił jej lekarstwa, jedzenie i nie oczekiwał niczego w zamian. Wrócił on jednak do kraju, ona zaś zamieniła narkotyki na alkohol. Destrukcja trwała dalej, ale jakoś udawało jej się utrzymać swoją dotychczasową pracę. Ktoś jednakże wpłynął na jej życie…\nPrzemek przyjechał jako zastępstwo poprzedniego kierowcy. Nie był szczególnie przystojny, ale miał w sobie to coś, co przykuło jej uwagę. Krótkie rozmowy i spojrzenia powodowały ten niekontrolowany dreszczyk, którego tak naprawdę nigdy przedtem nie czuła. Zawsze broniła się przed prawdziwym uczuciem i wyznawanie miłości nie przychodziło jej łatwo. Czasami mówiła „kocham”, ale zwyczajnie udawała.\nObecne Dominika dzieliła lokum z wieloma mieszkańcami. W piątkowy wieczór tradycyjnie należało się wyluzować po tygodniu ciężkiej pracy i niejedna kłótnia wymykała się wtedy spod kontroli. Jak co tydzień wybuchła więc awantura. Tam, gdzie alkohol, różnica zdań i wybuchowy temperament, tam też i rękoczyny. Chciała stać się bohaterką w oczach nowo poznanego chłopaka i zażegnać konflikt między rosłymi mężczyznami. To jednak nie był najlepszy pomysł. Zanim się zorientowała, co się stało, przefrunęła przez pokój wraz z wieloma przedmiotami. Ważyła zaledwie trzydzieści dziewięć kilogramów i impet uderzenia na chwilę ją zamroczył. Przemek jednak w porę zorientował się w sytuacji i zabrał ją do siebie. Była roztrzęsiona, a z jej wargi sączyła się krew. Chłopak opatrzył ranę i mocno ją przytulił. Delikatnie pocałował skaleczenie i położył do łóżka. Rano przygotował śniadanie, a potem zaprosił na cudowny spacer. Nie mogła uwierzyć, że to dzieje się naprawdę. Byli długo poza domem i nawet nie zauważyli, jak zmieniła się pogoda. Obfity deszcz zmusił ich do powrotu. W domu Przemek pomagał jej zdejmować mokre ubranie. W pewnym momencie zaczęli się całować. Był delikatny i czuły. Pocałunki przestały Dominice wystarczać i zapragnęła zbliżenia. On również, ale nie chciał, aby poczuła się wykorzystana. To ona przejęła inicjatywę — czuła się inaczej, pragnęła go całą sobą, on jednak tonował jej zapędy. Nie chciał się spieszyć, tulił ją i całował, szeptał miłe słowa, że jest taka piękna i cudowna. Wplatał dłonie w jej włosy, opuszkami palców delikatnie gładził jej ciało, muskając wargami nagie piersi. Pragnął jej, ale odsuwał moment ich połączenia. Potem kochali się namiętnie, jakby świat przestał istnieć, a czas się zatrzymał.\nRano Dominika obudziła się, stwierdzając fakt, że to nie był tylko sen. Pierwszy raz w życiu usłyszała najpiękniejsze słowa: „Dzień dobry, księżniczko”. Może to i banalne, ale nie dla niej. Ta noc odmieniła jej życie na zawsze. Zostali parą. Dominika jeszcze kilkakrotnie traciła pracę, lecz tylko dlatego, że fizycznie nie dawała sobie rady. Przemek pomagał jej we wszystkim. Trwał przy niej, kiedy brakowało jej narkotyków, nie pozwolił, żeby znów stała się bezdomna, gdy wyrzucali ją z mieszkania (nie świadczysz pracy, to wynocha). Mogła na nim polegać w każdej sytuacji.\nLos jej dopomógł odmienić swoje życie i otrzymała nową propozycję pracy — miała opiekować się starszymi osobami. Do tej pory nie potrafiła zadbać nawet o siebie, a tu czekało ją pomaganie innym… Miała jednak prawdziwą motywację, a Przemek stał się sensem jej życia. Zaczęła sobie nieźle radzić. Wytrwała bez narkotyków i nadszedł dzień prawdziwej próby…\nZwiązek stał się na tyle poważny, że chłopak zapragnął przedstawić ją swojej rodzinie. Dziewczyna bała się kolejnej próby i kolejnego odrzucenia. Chciała zrobić jak najlepsze wrażenie. Wrócili do kraju przed świętami Bożego Narodzenia. Dominika bała się spotkania z rodzicami Przemka, ale musiała dać sobie szansę. Wiele razy próbowała zmieniać plany, szukając pretekstów do odwlekania wizyty, chłopak jednak nie dawał za wygraną, zapewniając, że wszystko jakoś się ułoży. Przytakiwała, ale wciąż nachodziły ją wątpliwości. Nadeszła oczekiwana chwila i w momencie przekraczania progu mieszkania rodziców Przemka o mało nie zemdlała. Zrobiło jej się słabo, lecz matka chłopaka stanęła na wysokości zadania: zatroszczyła się o Dominikę i niczym mistrzyni gry rozładowała sytuację, domyślając się powodu zasłabnięcia. Rodzice byli przygotowani i dobrze wiedzieli, kto będzie ich gościem. Po kilku godzinach napięcie zostało rozładowane do tego stopnia, że Dominika czuła się jak w rodzinie. Przeżyła najwspanialsze święta w życiu, a matka Przemka okazała się wyjątkową osobą. Nie była wścibska ani ciekawska. Rozmawiali na różne tematy, a dziewczyna opowiadała o sobie tylko tyle, ile sama chciała opowiedzieć. Spotkała się z wyjątkowym zrozumieniem i szacunkiem. Ojciec może potrzebował nieco więcej czasu na oswojenie się z nową sytuacją, ale zachowywał się nienagannie i taktownie. Czas spędzony w kraju minął bardzo szybko. Wrócili do pracy na obczyźnie, ale szczęśliwi i zakochani.\nDominika już nie wróciła do używek, lecz bywają dni, kiedy chętnie by coś wciągnęła… Ma jednak Przemka, który nad nią czuwa i wie, kiedy jest gorzej, nie pozwala jej pić alkoholu, a nawet mówić o używkach. Odzyskała kontakt z młodszym bratem i jest z tego powodu bardzo szczęśliwa, gdyż zawsze brakowało jej rodziny. Niedawno coś jeszcze zmieniło się w jej życiu: Przemek poprosił ją o rękę. Została najprawdziwszą narzeczoną, bo powiedziała „Tak”. Chciała podzielić się swoim szczęściem z całym światem i pokazała swój zaręczynowy pierścionek na Facebooku. Jest piękny, a Dominika promienieje szczęściem.\nRozmowa autorki z Dominiką\nSara: Dominiko, jak oceniasz swój pobyt w Bolanowie?\nDominika: W Bolanowie przebywałam ponad dwa lata. Raziła mnie niesprawiedliwość personelu. Bywało, że dla świętego spokoju personel przynosił domowe jedzenie albo słodycze i rozdawał wybranym pacjentom. Była to forma przekupstwa. Nie każdy nadawał się tam do pracy. Z całym szacunkiem — ktoś, kto większość życia przepracował w rolnictwie albo jako złota rączka, niekoniecznie nadawał się do pracy w szpitalu psychiatrycznym, a do tego z dziećmi. Zbyt często słyszałam narzekania pracowników na niskie pensje, pewnie dlatego pracowali ludzie z przypadku.\nS.: Co do tego jedzenia i słodyczy — masz na myśli czas świąt?\nD.: Święta to inna historia. Wiele osób przynosiło coś od siebie. Myślę, że intencją personelu w święta było stworzenie namiastki normalności. Mnie chodziło o zwykłe dni, o codzienność.\nS.: Czy pomagała ci terapia?\nD.: I tak, i nie. Mówiłam prawdę o swoim życiu. A czasami mówiłam to, co chcieliby usłyszeć. Nie zawsze ufałam psychologom. Nie zawsze byłam gotowa na rozmowę. Nie było możliwości rozmowy z psychologiem popołudniami, bo ich zwyczajnie nie było. W czasie dnia zdarzały się różne sytuacje i wówczas pomocna byłaby rozmowa z kimś zaufanym. Pozostały personel nie zawsze miał czas.\nS.: Co chciałabyś poradzić młodym ludziom z takimi problemami, jakie ty miałaś?\nD.: Cóż, rozum przychodzi dużo później. Najpierw są emocje. Może to zabrzmi zbyt zwyczajnie, ale żeby dzieciaki radziły sobie bez alkoholu i narkotyków. Żeby szukały pomocy w instytucjach, jak szkoła, opieka społeczna, by umiały komuś zaufać, nawet przyjaznej sąsiadce. Oby nigdy nie trafiały do takich miejsc jak Bolanowo. Tam nie wyleczy się duszy, tam się tylko pomieszka.\nS.: Czy będziesz chciała mieć dzieci?\nD.: W przyszłości pewnie tak, ale to jeszcze odległa przyszłość.\nS.: Dziękuję za szczerość i rozmowę\nA.: Chyba tego, że nie miałam prawdziwego dzieciństwa. Nie mam zdjęć, nie mam miłych wspomnień. Chyba najbardziej tego.\nPo pobycie w ośrodku wychowawczym chłopiec wrócił do rodzinnego domu, ponieważ tak naprawdę nie miał szczególnego wyboru i nie potrafił zorganizować sobie życia na wolności. Tam mówili mu, co ma robić i kiedy iść na posiłek. Miał gdzie spać, a w razie kłopotów był ktoś, kto pomagał. Bywało, że ktoś się z niego naśmiewał, ktoś inny dokuczał, a nawet go uderzył, ale to wszystko nie było groźne. Ze swoimi prawdziwymi demonami mierzył się w nocy. Lubił się zmęczyć fizycznie, biegając, ćwicząc podciąganie na drążku, robiąc pompki czy cokolwiek, żeby dzięki temu przesypiać całą noc. Jak nie był zmęczony, to nie mógł spać i myślał. Wracały wspomnienia i ból połączony ze wstydem. Czuł się jak ktoś gorszego gatunku. Nigdy nie był lubiany, co najwyżej tolerowany. Bał się ludzi i często zakrywał twarz, jakby był naznaczony szczególnym piętnem. Zasypiał z przykrytą głową, jakby koc miał go chronić przed złym światem — nie potrafił inaczej. Dużo śnił. Miewał przerażające koszmary związane z mieszkańcami ośrodka. Do powtarzających się snów należał ten z zarzuceniem mu koca na głowę. Nie mógł wtedy oddychać ani się ruszyć. Czuł ciężar leżących na nim kolegów, słyszał rozmowy i szydercze śmiechy. Błagał, żeby dali mu spokój, puścili go, bo przecież nic im nie zrobił. Próbował krzyczeć: „Ratunku!”, ale słowa więzły mu w gardle. Dokładnie słyszał natomiast, co planowali jego oprawcy. Chcieli go podpalić, wylewając na niego jakąś ciecz o zapachu benzyny. Tak wyraźnie czuł ten zapach, a strach paraliżował go tak bardzo, że bał się oddychać… To znów słyszał stukanie młotka, którym planowali rozłupać mu czaszkę… Co chwilę pojawiały się nowe pomysły na zrobienie mu krzywdy. W końcu budził się zlany potem, spłakany, szybko łapiąc powietrze, tak jakby za sekundę miało zabraknąć tlenu.\nWracały też koszmary z dalszej przeszłości. Śnił, że jest w domu i czeka na niego cały tort. Taki z bitą śmietaną, udekorowany czekoladą i owocami. Marzył o nim od momentu, kiedy wychowawca częstował takim dzieci z okazji Dnia Dziecka. Był pyszny, najpyszniejszy na świecie. Matka zachęca, żeby spróbował, przecież tak bardzo lubi słodycze, ale zanim to zrobi, musi pójść do drugiego pokoju, bo tam czeka na niego kolejna niespodzianka. Rozochocony chłopak wchodzi do ciemnego pokoju. Ktoś przytrzymuje go za ramię. Stara się wyswobodzić, ale uścisk jest za mocny. Czuje przy sobie śmierdzący oddech oraz mdły zapach potu. Wie, co się stanie za chwilę… Budzi się z krzykiem, który rozlega się po całej sali. Wrzeszczy na całe gardło: „Nie chcę, zostaw mnie, odejdź!”. Przerażony i zdezorientowany siada na łóżku, rozgląda się i słyszy niezadowolone głosy kolegów: „Zamknij się, świrze, nie drzyj tej kopary; stul dziób, debilu”. Rozgląda się wokoło i dociera do niego, że to kolejny nocny koszmar. Kładzie się z otwartymi oczami. Nie ma tortu, mamy i tego całego strachu. Nie będzie mógł zasnąć do rana.\nPewnej nocy jego krzyki usłyszał wychowawca. Pan Marek nie potrafił rozgryźć chłopaka, a o jego ciężkim życiu wiedział tylko to, co znajdowało się w dokumentach. Wszedł do sali, uciszył narzekających nastolatków i poprosił, by Grześ wyszedł z nim na korytarz. Chłopak usiadł z wychowawcą przy stoliku, ale nie patrzył mu w oczy. Miał spuszczony wzrok, który uparcie wbijał w materiał piżamy. Nerwowym ruchem skubał rękaw koszulki.\n— Opowiesz mi, co ci się śniło? — zapytał Marek.\n— Nie mogę, bo to takie straszne — odpowiedział łamiącym się głosem.\n— Jeśli będziesz chciał pogadać, to przyjdź do mnie po szkole. Gram trochę na gitarze, mógłbym cię nauczyć — zaproponował wychowawca. Szukał jakiejś zachęty, by chłopak chciał z nim porozmawiać. — A teraz idź spać, bo do rana jeszcze daleko.\n— I tak nie zasnę — wyznał tamten zrezygnowany.\nMarek zrozumiał, że problem jest o wiele głębszy, niż przypuszczał. Grześ chodził na terapię, ale przeważnie milczał. Odpowiadał zdawkowo na pytania, nawet na te, które dotyczyły ogólnych tematów. Wychowawca uznał, że musi zaczekać, aż chłopiec sam się zdecyduje, a wówczas spróbuje mu pomóc.\nMinął tydzień, a Grześ jeszcze nie przyszedł do Marka. Wychowawca sądził, że jeżeli czegoś nie wymyśli, to tamten nigdy do niego nie przyjdzie. W końcu jednak coś się przebiło, bo w następnym tygodniu chłopak się pojawił. Marek, nie okazując nadmiernego entuzjazmu, przywitał się, po męsku podając mu rękę. Pragnął wywołać wrażenie, jakby się znali od bardzo dawna, a to po prostu kolejne spotkanie. Od razu pokazał mu gitarę i zagrał parę akordów. Chłopcu błysnęły oczy na ten widok. Od tego czasu przychodził regularnie. Fascynowała go gitara i ośmielił się na tyle, że sam pisał hip-hopowe kawałki. Wymyślał słowa, które prędko zapisywał, popełniając przy tym mnóstwo błędów, ale to nie takie ważne, ponieważ była to jego indywidualna terapia, która przynosiła wymierne korzyści. Poczuł się pewnie na tyle, że zdecydował się zaśpiewać kolegom. Gratulowali mu talentu i dobrego wykonu, aby z niego zadrwić, ale gdy zobaczyli wzrok swojego wychowawcy, odechciało im się kpin. Na szczęście Grześ się nie domyślił, o co tak naprawdę chodziło, i poczuł się znacznie dowartościowany. Uwierzył, że taka muzyka pomoże i jemu, i innym. Marek nie drążył tematu snów, bo chłopak nie chciał o nich rozmawiać, lecz odtąd coraz więcej nocy przesypiał spokojniej.\nGrześ stał się pełnoletni i wrócił do domu. Zmężniał, urósł i był już na tyle duży, że nie dałby się skrzywdzić gachom matki. Matka nie miała już karty przetargowej, bo przez dłuższy czas była sama. Młodsze dzieci jej odebrano, odsyłając do domu dziecka, a „wujkowie” przestali ją odwiedzać. Musiała z czegoś żyć, bo opieka społeczna przestała ją dofinansowywać. Dzięki swojej siostrze zaczęła regularnie wyjeżdżać za granicę — do opieki nad starszymi ludźmi — więc kiedy Grześ wrócił, matki nie było w domu. Klucze odebrał od siostry, która mieszkała w pobliżu.\nChłopak skończył zaledwie gimnazjum, a mieszkanie na odległej wsi dawało niewiele możliwości. Nie bardzo wiedział, jak zagospodarować tyle wolnego czasu. Coraz częściej odwiedzał swoją siostrę, która w zamian za drobne prace domowe dawała mu jedzenie i kieszonkowe. Niechętnie nawiązywał kontakty z ludźmi, bo większość uważała go za dziwaka. Wyparł zdarzenia z przeszłości, żeby móc mieszkać w swoim domu i żyć dalej, bo teraz chciał żyć. Etap, gdy wiele razy myślał o samobójstwie, na szczęście minął.\nCzas mijał, a Grześ oswajał się z życiem. Nawiązał nawet nowe znajomości i miał z kim napić się piwa. Na jednej z imprez ktoś poczęstował go jointem. Stał się weselszy i odważniejszy. Zaśpiewał nawet jedną ze swoich hip-hopowych piosenek. Wszyscy byli skutecznie zjarani, więc bili mu brawo. Ośmielony tym wydarzeniem coraz chętniej śpiewał na festynach i domówkach. Nie robił jednak tego całkowicie na trzeźwo, gdyż brakowało mu odwagi i pewności siebie. Po alkoholu czy marihuanie pożądane cechy wyskakiwały jak królik z kapelusza. Zawarł bliższą znajomość z koleżanką, która od dawna bardzo mu się podobała. Zwykle traktowano go jednak jak głupka wioskowego i dziewczyna, znalazłszy się pod presją, stchórzyła i z nim zerwała.\nGrześ rzucił się w wir pracy. Był najemnikiem do prac domowych i ogrodniczych. Ciężko pracował od świtu do nocy. Zarabiał pieniądze i kupował ubrania, buty, a nawet nowy telefon i rower. No, rower może nie taki nowy, bo z drugiej ręki, ale za to w dobrym stanie. Zaczął być aktywny na Facebooku. Na wszystkich fotkach miał zasłoniętą twarz — tak, jakby się wstydził, a może bał, że ktoś go rozpozna. Nawiązał kontakt z pielęgniarką z Bolanowa. Na początku nie było łatwo, bo był nieufny i zdystansowany, z czasem jednak opowiadał o sobie coraz chętniej i coraz więcej, a rozmowy toczyły się przeważnie nocą. Znów nie mógł spać. Na Facebooku nie musiał nikomu patrzeć w oczy, czuł czyjąś bliskość, ale na bezpieczną odległość. Bywały dni, gdy doskwierała mu samotność i sam poszukiwał kontaktu.\nObecnie bez skrępowania odsłania twarz. Nauczył się marzyć. Chciałby mieć dziewczynę, skuter, a w przyszłości wypasiony samochód. Chciałby pomagać swoją muzyką takim jak on. Od przeszłości odciął się grubą krechą i pod żadnym pozorem nie chce do niej wracać. Pragnie iść dalej, nie oglądając się za siebie. Lubi gnać przed siebie jak szalony swoim zielonym rowerem — polnymi i leśnymi ścieżkami. Nie raz i nie dwa wywrócił się i nabawił kontuzji. Ostatnio nawet zdarł sobie skórę z twarzy i wyglądał jak pobity. Mimo to za żadne skarby nie zrezygnuje z szybkiej jazdy na rowerze. Teraz pracuje na budowie i oszczędza na skuter.\nNie zniknęły, ale nauczył się z nimi żyć.\nFranek i Anita\nPod koniec pobytu w Bolanowie, podczas rozmowy z lekarzem, chłopiec oznajmił, że jest zdeklarowanym gejem. Przypieczętował swoje słowa po powrocie z przepustki, dłuższy czas lecząc swoją nabytą przypadłość — miał tak wyeksploatowany odbyt, że jeszcze przez kilka dni sączyła się z niego krew. Rozszalałe hormony, nieprzeciętne fantazje seksualne oraz izolacja spowodowały, że chłopak podczas przepustki zerwał się jak z postronka. Bardzo szybko nawiązał internetową znajomość, bez wstępnych ceregieli dał się ponieść swoim upodobaniom.\nMatka Franka nie potrafiła się pogodzić z jego odmiennością. Bolało ją to, że chłopak współżyje z innymi mężczyznami i że nie doczeka się wnuków. Piętnowanie ze strony sąsiadów i nielicznych znajomych na co dzień dawało jej solidnie w kość, a to za sprawą jej siostry, która nie omieszkała opowiadać o Franku na prawo i lewo. Jednak w jej życiu także nastąpiły pewne zmiany. Poznała mężczyznę, który na początku ich znajomości dbał o nią. Nie był typem romantyka, raczej przydatnej złotej rączki. Kobieta nie liczyła już na górnolotne uniesienia, ale zaczęło jej się żyć wygodniej i stabilniej. Kiedy zamieszkali razem, mężczyzna poczuł się pewniej i zaczął stawiać warunki. Zmuszał ją do tolerowania swojego pijaństwa i stosował przemoc. Skutecznie osiągał to, czego pragnął. Tak zastraszył kobietę, że nikomu nawet nie pisnęła słówka, że w jej domu źle się dzieje. Zdarzało się, że bił ją w żołądek tak mocno, że aż wywoływał torsję i krótki bezdech. Uderzał skutecznie, zarazem nie zostawiając śladów. Któregoś dnia broniła się przed spożywaniem z nim alkoholu, ale on już nieźle pijany przytrzymał ją i wlał w nią jedną trzecią butelki wódki naraz. Kobieta, krztusząc się, z trudem łapała powietrze. Zastraszana, poniżana stała się więźniarką we własnym domu. Uznała, że opór nie ma sensu, i zrezygnowana tolerowała to, co jej robił. Przez czas nieobecności Franka w domu stała się już inną osobą. Głównie liczyło się zdanie obecnego partnera, a on nienawidził chłopaka bardziej niż psa.\nFranek pragnął kontaktów seksualnych jak niczego na świecie. Liczył też, że dzięki temu spotka na swojej drodze kogoś wyjątkowego, kto zaopiekuje się nim po wyjściu ze szpitala. Poznał w sieci dwudziestokilkuletniego Romka. Ten łatwo omamił Franka obiecankami i wizją wspólnej przyszłości. W czasie ferii zimowych chłopak przyjechał do domu na dłuższą przepustkę, a Romek regularnie go odwiedzał, pomagając w remoncie i wspierając finansowo rodzinę. Matce i jej konkubentowi zaczęło się to nawet podobać. W tym czasie nie mieli nic przeciwko temu, że chłopcy ze sobą sypiają. Argumenty w bardzo wymiernej postaci mają świetny dar przekonywania. Franek natomiast narobił sobie apetytu, że po powrocie wszystko się ułoży i będzie miał kogoś bliskiego. Nawet nie przypuszczał, jak bardzo się mylił.\nEksces z krwawiącym odbytem nie przełożył się na tolerancję i zrozumienie na oddziale. Sprawa ta długo nie pozostała tajemnicą. Pierwszą osobą, której Franek zaufał i o tym opowiedział, był sam ordynator. Jak rozeszło się to dalej, trudno teraz ustalić, ale do końca pobytu chłopak miał przechlapane. Kilka osób na oddziale — mimo wszystko — szanowało jego odmienność, poświęcając mu czas na rozmowy i edukację. Był im wdzięczny, może dzięki nim nie targnął się na życie, bo takie myśli chodziły mu po głowie. Dzielnie przetrwał te kilka miesięcy w Bolanowie i stał się pełnoletnim, wolnym człowiekiem.\nWrócił do domu i prędko musiał zmierzyć się z nową rzeczywistością. Kochanek go porzucił, a bez pieniędzy mógł liczyć jedynie na kąt do spania, na materacu, ale tylko przez kilka dni. Korzystanie z lodówki bez pytania nie wchodziło w rachubę. Nie spodziewał się takiej sytuacji. Sprowadzony szybko na ziemię zdał sobie sprawę, że rodzina zwyczajnie go odepchnęła. Odwróciła się od niego ciotka, która czasami dzwoniła, gdy przebywał w Bolanowie, skreśliła go babcia, wyzywając od pedałów i degeneratów. Pozostał sam — bez wsparcia, pieniędzy i nadziei.\nZałożył, że przetrwa dzięki najstarszemu zawodowi świata. Wiedział, gdzie szukać klientów, i tam szukał zarobku. Odwiedzał galerie, dworce i nocne kluby. Na wejście do tego ostatniego nie było go stać, ale półświatek musiał do niego wchodzić i z niego wychodzić. Bez problemów nawiązał nowe znajomości pod nocnym klubem. Franek był szczupły, średniego wzrostu i nosił okulary, które dodawały mu uroku osobistego i nieco powagi. Zarabiał, ale czasami był tak sponiewierany przez seksualnego dewianta, że przez kilka dni dochodził do siebie. Konkubent matki momentalnie zwietrzył u niego pieniądze i zażądał sporego haraczu. Doszło do przepychanek i rękoczynów. Mężczyzna był od niego większy i silniejszy, co skutkowało siniakami, krwawiącą wargą i limem pod okiem. Nawet interweniowała policja, ale matka trzymała stronę swojego faceta. Wyszło na to, że już wrócił taki pokiereszowany, ponieważ jest męską prostytutką. W dalszym ciągu był na przegranej pozycji. Jak miał z czego, to płacił za możliwość przenocowania, ale rano miał wypierdalać. Dzięki zarobionym pieniądzom kupił trochę ubrań, buty i całkiem zgrabny telefon. Teraz miał możliwość szukania znajomości w kręgach gejowskich bez ograniczeń.\nZaczął podróżować po Polsce i szukać nowego partnera. Liczył, że może uda mu się poznać kogoś, kto go pokocha. Nie były to jednak trafne wybory. Po kilku dniach — a nawet tygodniach — miłosnych uniesień kończyło się jak wcześniej. Był wyrzucany, oszukiwany, a czasami okradziony. Co pewien czas powracał do pseudodomu na kawałek materaca.\nKtóregoś dnia wracał do domu i spotkał w pociągu koleżankę z Bolanowa. Anita, świetna manipulantka i nieprzeciętna kłamczucha, była wychowywana przez babcię. Starsza kobieta nie dawała sobie rady z okiełznaniem temperamentu dziewczyny. Zupełnie jakby ta wszystkie najgorsze cechy odziedziczyła po rodzicach. Matka była prostytutką, a ojca nie znała. Do Bolanowa trafiła jak większość dzieci — wskutek demoralizacji. Uciekała z domu, kradła, ćpała, piła, wagarowała oraz się prostytuowała. Wiele grzechów jak na tak młodą osobę. Gdy przybyła na oddział, miała piętnaście lat. Babcia jeszcze pracowała zawodowo i trudno jej było utrzymać dziewczynę w ryzach. Poza tym Anita tak słodko oszukiwała starszą panią, że gdyby rozdawali Oscary dla juniorów, to dziewczyna posiadałaby już niezłą kolekcję statuetek. Regularnie dostawała od babci paczki z żywnością, kosmetykami, ubraniami oraz butami. Jakież było zdziwienie pracowników, kiedy okazało się, że dziewczyna w jednej paczce otrzymała pięć par obuwia. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że wszystkie miały dwunastocentymetrowe obcasy. Wiedziała, że nie będzie mogła ich założyć i wylądują w depozycie, a mimo wszystko poprosiła o nie babcię. Nie wiemy, jakich argumentów użyła, ale pani babcia już następnego dnia dzwoniła kolejno do członków personelu z pretensjami, że wnuczka jest dyskryminowana, wygrażając, że sprawa trafi bardzo wysoko, cokolwiek to znaczyło. Tak czy owak, Anita wciąż chodziła w regulaminowym obuwiu.\nDziewczyna uwielbiała pokazywać swoje wdzięki przed kamerami. Wiedziała, kiedy mężczyźni pełnią dyżur na monitoringu, i prezentowała wówczas popis tańca erotycznego. Skąpo ubrana dawała w sali — przy dźwiękach muzyki — upust własnym fantazjom. Gdy zdrowo przesadziła, była napominana, ona zaś robiła wtedy zdziwioną minę, twierdząc, że przecież nie robi nic złego. Naładowana seksualnie notorycznie łamała regulamin dotyczący abstynencji seksualnej, ponosząc konsekwencje, które miała głęboko gdzieś. I tak nie jeździła na przepustki, ponieważ lekarze i psycholożka obawiali się, że zwieje. Zawsze znajdywała okazje, żeby się z kimś „przylizać”, dotykać, a może i coś więcej, o czym nie wiedział personel. Afera z wyrwanym zębem (opisana we wcześniejszej książce) wyeksponowała charakterek dziewczyny. Było z niej niezłe ziółko, o czym pracownicy wiedzieli, a biedna babcia miała się dopiero przekonać.\nAnita akurat jechała na Śląsk — szukać nowych wrażeń. Miała mnóstwo kasy, bo okradła babkę, zaciągając przy okazji kilka kredytów na jej dokumenty. Marzyła, żeby zostać modelką. Niestety, w tej branży jest olbrzymia konkurencja, a oprócz ładnej buzi i figury trzeba mieć jeszcze inne walory. Dziewczynie brakowało wykształcenia, obycia, a jej uroda nie odbiegała od przeciętnej, miała za to niesamowity zmysł przetrwania. Zabrała Franka ze sobą dla towarzystwa i przez kilka dni imprezowali, nawiązując znajomości. Częściowo jej marzenie się ziściło i była już w drodze do Berlina, zostawiając chłopaka z grupą gejów. Miała pozować dla pornomagazynów, a za kilka dni Franek miał do niej dołączyć. Ich drogi się jednak rozeszły.\nAnita już w pociągu poznała nowego chłopaka. Bardzo poważnie zainteresowany łyknął bez problemów jej łzawą historyjkę o ojcu tyranie i matce chorej na raka. Ona, by jej pomóc, wyruszyła szukać pracy. Opowiadała, jaką to miłością darzy zacną kobietę, zostawiając u jej boku młodszą siostrę. Płynące podczas opowieści łzy wzruszyłyby skałę, nominując ją do kolejnego Oscara. Piotrek pracował już od dwóch lat w Niemczech, zatrudniony jako pracownik budowlany. Wynajmował mieszkanie wraz z kolegami. Zajmował największy pokój, który dwoje pomieści bez problemu. Dziewczyna przyjęła pomoc, w duchu kpiąc z naiwności chłopaka. Cudowne chwile nie trwały jednak zbyt długo. Po kilku tygodniach bilans uczuć wyglądał następująco: Anita robiła karierę gwiazdy porno, a dodatkowo podczas nieobecności Piotrka obsługiwała jego kolegów za niezłą kasę. Sprawa ujrzała światło dzienne, gdy panowie pokłócili się przy alkoholu, poruszając intymne tematy, by sobie wzajemnie dopiec.\nPo wszystkim Anita miała kilka godzin, żeby się wynieść i zniknąć z życia Piotra. Była jeszcze próba szantażu z jej strony, że jest w ciąży i popełni samobójstwo. Nie omieszkała o swojej tragedii poinformować jeszcze Facebooka, oświadczając, że jak chłopak jej nie wybaczy, to łyka tabletki. Nic się jednak nie wydarzyło — poza tym, że znalazła nową ofiarę. Obecnie co jakiś czas zmienia chłopaków i miejsce zamieszkania, podróżując po Europie.\nFranek mimo wszystko trafił do pornobiznesu. Chwalił się, że zarobił ponad pięć tysięcy złotych, co stanowiło dla niego wręcz niewyobrażalną sumę. W dalszym ciągu poszukiwał nowych miłości, ale zaczęło mu to wszystko ciążyć. Tak bardzo chciał mieć normalny dom i kogoś bliskiego… Wyszukiwał grupy wsparcia, odzywał się do dawnych pracowników Bolanowa przez Facebooka. Oczekiwał życzliwości i dobrych rad. Dostawał namiary na instytucje, gdzie mógł liczyć na pomoc, wsparcie i trochę otuchy, ale też reprymendy. Był już najwyższy czas, żeby przestał gonić króliczka, tylko pozbierał się i ogarnął.\nZmiany przychodziły wolno i etapami. Poskromił swój temperament i przestał zachowywać się jak zwierzę w rui. Wyjechał do dużego miasta, oczywiście w Polsce, lecz dość daleko, żeby odciąć się od przeszłości. Znalazł niedrogi pokój, pracę w markecie budowlanym i niezbędną pomoc. Obiecał sobie, że już nigdy nie będzie się sprzedawać. Pieniędzy wystarcza mu na skromne i godne życie. Jest zadowolony, ale jeszcze nie jest szczęśliwy. Może kiedyś doświadczy i szczęścia. Kiedyś marzył o wyjeździe do Holandii ze względu na inne traktowanie gejów w tamtym kraju. Jest młody i całe życie przed nim, a co z nim zrobi, to już być może holenderska bajka.\nRozmowa autorki z Frankiem\nSara: Jakie masz wspomnienia z Bolanowa?\nFranek: Mieszane. S.: Co to znaczy?\nF.: Oczekiwałem zrozumienia, tolerancji, chociażby od osób najważniejszych na oddziale, a otrzymywałem drwinę, poniżenie, szyderstwo, brak szacunku. Myślałem, że w takim miejscu nie będą mnie leczyć na gejostwo.\nS.: Nie bardzo rozumiem\nF.: Bycie gejem to nie choroba. Psychiatrze nie trzeba było tego tłumaczyć. Kiedy opuszczałem oddział, nie podałem ręki ordynatorowi. To o czymś świadczy… Psycholożka odrabiała pańszczyznę, a nastawienie pozostałego personelu pozostawiało wiele do życzenia. Poza tym obecność psychologów cztery godziny dziennie to naprawdę porażka.\nS.: A coś pozytywnego?\nF.: Niecały personel był zły. Były osoby, które nie patrzyły na mnie jak na odszczepieńca, tylko jak na dziecko, bez uprzedzeń. Szkoła, tak, w szkole byłem dobrze traktowany.\nS.: Robiłeś testy na HIV?\nF.: Tak, negatywne. S.: Miałeś dużo szczęścia. Wiesz o tym?\nF.: Chociaż w tym miałem farta. (uśmiech)\nO dziwo im bardziej zbliżały się osiemnaste urodziny chłopaka, tym bardziej rodzice o niego ze sobą walczyli. Matka chciała, żeby zamieszkał z nią, a ojciec, żeby z nim. Ojciec stworzył nową rodzinę, natomiast matka powróciła z dwójką nowych dzieci. Szarpanina trwała, a Maciek czuł się jak między młotem a kowadłem. Chyba nadal ich kochał, pomimo rzeczy, które przez nich doświadczył… Ta sytuacja bardzo źle wpływała na jego psychikę, w dodatku nie znalazł zrozumienia ani pomocy podczas terapii. Na szczęście odnalazł taką pomoc w szkole. Wychowawcy i nauczyciele rozumieli sytuację chłopca oraz jego obawy (każde z rodziców stawiało ultimatum — albo ze mną, albo wynocha), poświęcali mu mnóstwo czasu, odbywali z nim wiele rozmów, budując i wzmacniając jego postawę. No, w jednym przypadku może nawet za bardzo, biorąc pod uwagę zażyłość między Maćkiem a panią Celiną.\nMimo trudności i wewnętrznej walki chłopiec postanowił mieszkać sam. Ojciec, przeprowadzając się do swojej nowej partnerki, pozostawił Maćkowi wynajmowane mieszkanie. Czynsz był niewielki, ponieważ znajomy ojca wyjechał za granicę, i mógł w nim mieszkać praktycznie po kosztach. Chłopiec rozpoczął naukę zgodną z jego zainteresowaniami. Bardzo chciał być mechanikiem samochodowym — miał do tego smykałkę i na własną rękę poszerzał wiedzę na ten temat. Przykładał się także do angielskiego, w efekcie mógł się w tym języku swobodnie porozumieć. Uczył się i pracował, ale i tak nie wystarczało mu na życie.


Andrzej Duda do prezydenta Niemiec: dziękuję za propozycję pomocy; również Niemcy mogą liczyć na Polskę - Dziennik Związkowy | Polish Daily News\nStrona główna koronawirus Andrzej Duda do prezydenta Niemiec: dziękuję za propozycję pomocy; również Niemcy mogą...\nAndrzej Duda do prezydenta Niemiec: dziękuję za propozycję pomocy; również Niemcy mogą liczyć na Polskę\nAndrzej Duda fot. Andrzej Lange/EPA-EFE/Shutterstock\nW czasie pandemii szczególnej wartości nabierają wszelkie gesty solidarności, tym bardziej dziękuję za propozycję ewentualnej pomocy ze strony Niemiec – napisał w liście do prezydenta Niemiec Franka-Waltera Steinmeiera prezydent Andrzej Duda. Zapewnił, że “również Niemcy mogą liczyć na Polskę”.\nTo odpowiedź na list prezydenta Niemiec z końca października, w którym Steinmeier oferował pomoc Polsce w walce z pandemią COVID-19.Treść listu została udostępniona na stronie internetowej przez Kancelarię Prezydenta.\nPrezydent Duda poinformował, że właśnie zakończył walkę z wirusem, a list do prezydenta Niemiec “to pierwsza rzecz, od której zaczął swoją aktywność biurową po powrocie z kwarantanny”.\n“Niestety druga fala COVID-19 nie oszczędza naszych społeczeństw i państw, które muszą zmagać się z tym wielkim wyzwaniem. W tym trudnym czasie szczególnej wartości nabierają wszelkie gesty solidarności. Tym bardziej dziękuję za Twój list i propozycję ewentualnej pomocy ze strony Niemiec. Wiem, że nasi rządowi koledzy współpracują bardzo blisko w zakresie przeciwdziałania pandemii” – napisał prezydent do Steinmeiera.\nDziękując za ten gest, Duda zapewniał, że “również Polska, jeśli zajdzie taka potrzeba, jest gotowa ściśle współpracować z Niemcami w walce ze skutkami pandemii COVID-19”.\n“Nie ulega bowiem dla mnie wątpliwości, że obok sprawnej służby zdrowia, potencjalnej szczepionki i właściwych działań podejmowanych na poziomie krajowym, to właśnie solidarna współpraca między krajami ułatwi i przyspieszy skuteczne wychodzenie ze społeczno-gospodarczych skutków pandemii” – napisał prezydent.\nPodkreślił, że liczy na osobiste spotkanie z prezydentem Niemiec, gdy tylko sytuacja epidemiczna w obu krajach i w Europie zostanie opanowana. “Dziękuję za życzliwą ofertę pomocy. Pamiętaj proszę, że również Niemcy mogą liczyć na Polskę” – napisał Duda do Steinmeiera.\nPrezydent Niemiec wystosował list do prezydenta Polski Andrzeja Dudy, u którego wówczas potwierdzono zakażenie koronawirusem, w momencie, gdy sam przebywał na kwarantannie w związku z wykryciem koronawirusa u jednego z oficerów jego ochrony.\nSteinmeier podkreślał w liście, że pandemia wystawia na ciężką próbę “nasz system opieki zdrowotnej, naszą gospodarkę, wspólnotę i każdego z nas z osobna”. Zapewnił Dudę, że on i całe Niemcy śledzą ze współczuciem dramatyczny rozwój pandemii, nieoszczędzający także Polski. “Tam, gdzie krajowe możliwości medyczne sięgają swoich granic, powinniśmy zrobić wszystko, żeby sobie nawzajem pomagać – napisał Steinmeier do polskiego prezydenta. “Daj mi znać, jeśli są rzeczy, które możemy zrobić dla Polski w obecnej sytuacji” – dodał prezydent Niemiec. (PAP)\nPoprzedni artykułW wyborach w Dakocie Północnej zwyciężył kandydat, który zmarł na Covid-19\nNastępny artykułWybory prezydenckie – w Wisconsin trwa zacięta walka i liczenie głosów


Droga krzyżowa, bp Jan Szkodoń | kmt.pl\nW kościele katolickim nabożeństwem, które wtajemnicza w ostry finał walki między miłością i nienawiścią jest Droga Krzyżowa. Autorzy rozważań przy stacjach drogi krzyżowej odsłaniają część swego serca, które chce kochać tak, jak kocha Jezus i stara się tej Jego przebaczającej miłości uczyć. Celem tych tekstów jest pomoc innym w opanowaniu tej sztuki miłości, która w wielkiej mierze decyduje o wielkości człowieka. Na pytanie: jaki jest sens życia człowieka na ziemi? – Ewangelia odpowiada: jest nim pielęgnowanie Bożej miłości. Ksiądz Biskup Jan nie tylko słowami, ale i obrazem odsłania zmaganie Jezusa z nienawiścią. Odważnych wzywa, by weszli na tę drogę, a tych, którzy już ją wybrali, aby na niej wytrwali. Jest to zawsze przygotowanie do męczeństwa. Doróść do niego to ważne zadanie ucznia Chrystusa, który powiedział: „Kto che pójść za Mną niech weźmie swój krzyż i naśladuje mnie”.


• Altacet, tabletki, 6 szt. • Stawy, kości i mięśnie, stłuczenia i obrzęki • Apteka Internetowa Lekosfera\nTabletki Altacet są przeznaczone do sporządzania roztworu do stosowania na skórę. Zawierają substancję czynną octanowinian glinu, który po zastosowaniu miejscowym na skórę działa ściągająco i łagodzi ból w obrębie ogniska zapalnego.\nSubstancją czynną jest octanowinian glinu. Jedna tabletka zawiera 1 g octanowinianu glinu. Pozostałe składniki to: kwas borowy, krospowidon, sodu stearylofumaran.\nLek rozpulchnia naskórek, zmniejsza obrzęk tkanek, łagodzi objawy stanu zapalnego.\nAltacet stosuje się miejscowo na skórę w celu zmniejszenia obrzęku po stłuczeniach tkanek i stawów.\nTen lek należy zawsze stosować zgodnie z opisem w ulotce dla pacjenta lub według wskazań lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Lek przeznaczony jest wyłącznie do sporządzania roztworu do stosowania na skórę. Jedną tabletkę należy rozpuścić w 50 ml (około ¼ szklanki) ciepłej, przegotowanej wody. Tak sporządzony roztwór stosować do okładów, kompresów i opatrunków. Okłady, kompresy i opatrunki należy stosować w odstępach kilkugodzinnych tak, aby nie dopuścić do ich wyschnięcia. Przed każdym użyciem należy przygotować świeży roztwór. Niezużyty roztwór należy wylać.\nNie stosować u dzieci w wieku poniżej 3 lat. U dzieci w wieku od 3 do 6 lat można stosować 1 okład w ciągu doby.\nZastosowanie większej niż zalecana dawki leku Altacet\nBrak informacji na temat przedawkowania leku stosowanego zgodnie ze wskazaniami i w zalecanych ilościach.\nW razie połknięcia tabletki lub wypicia roztworu uzyskanego po jej rozpuszczeniu w wodzie W razie doustnego zażycia leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, gdyż może wystąpić zatrucie. Objawami ostrego zatrucia, które przypominają zatrucie wywołane kwasami, są: ból żołądka, nudności, wymioty śluzowe lub krwawe, biegunka. Mogą również wystąpić: senność, skurcze mięśni\ntwarzy i kończyn, drgawki, gorączka, żółtaczka, zmniejszenie ilości moczu lub zahamowanie wydalania moczu, zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, zapaść, ubytki w błonie śluzowej żołądka. W przypadku zażycia leku zaleca się wypicie dużej ilości wody z węglem aktywowanym, a następnie sprowokowanie wymiotów.\nKiedy nie stosować leku Altacet\n- jeśli pacjent ma uczulenie na octanowinian glinu lub na którykolwiek z pozostałych składników leku;\n- na rozległe lub sączące się rany;\n- na zmienioną chorobowo skórę;\n- u dzieci w wieku poniżej 3 lat;\nLeku nie wolno stosować doustnie.\nTabletki Altacet przeznaczone są wyłącznie do sporządzania roztworu do stosowania na skórę. Należy unikać kontaktu roztworu z oczami i błonami śluzowymi. Jeśli wystąpią objawy uczulenia lub zmiany na skórze, należy natychmiast przerwać stosowanie leku.\nW ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Kobiety karmiące piersią nie powinny stosować leku Altacet do okładów na piersi, gdyż może to spowodować szkodliwe działanie na organizm niemowlęcia.\nAltacet nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\nJak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Możliwe jest wystąpienie miejscowych reakcji skórnych. Podczas stosowania leku na duże powierzchnie skóry lub długotrwałego stosowania, mogą wystąpić objawy maceracji skóry. Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.\nReparil Gel N, żel, 40 g\nVoltaren Emulgel 1%, żel, 100 g\nAescin, tabletki, 30 szt.\nFortiven Activ Gel 2400 j.m/g, żel, 30 g


Opowiadania 1 - Julio Cortázar • BookLikes (ISBN:8374956518)\nDwadzieścia pięć lat temu Julio CortĂˇzar był niewątpliwym, choć niekoronowanym, królem prozy iberoamerykańskiej na polskim rynku. Cofnijmy się o te dwadzieścia pięć lat do "opowiadań", gatunku, który zawsze był mu bliski. CortĂˇzar, mistrz małych form, nie osadzał swych opowiadań w żadnym... show more\nDwadzieścia pięć lat temu Julio CortĂˇzar był niewątpliwym, choć niekoronowanym, królem prozy iberoamerykańskiej na polskim rynku. Cofnijmy się o te dwadzieścia pięć lat do "opowiadań", gatunku, który zawsze był mu bliski. CortĂˇzar, mistrz małych form, nie osadzał swych opowiadań w żadnym konkretnym czasie, wobec czego są zawsze aktualne. Oto one: niecałkowicie realne, krążące gdzieś pomiędzy rzeczywistością, snem a nawet magią, pełne niepowtarzalnej atmosfery, jakiegoś czwartego wymiaru, który sprawia, że czytamy je w napięciu, graniczącym z fascynacją. Mało jest dziś książek, które czyta się z zapartym tchem. Ta z pewnością do nich należy.\nISBN: 9788374956512 (8374956518)


Sportowa lekcja historii na Euro | Goniec Górnośląski\nData naszej imprezy nie została wybrana przypadkowo. 12 czerwca podopieczni Adama Nawałki rozegrają pierwszy mecz na EURO 2016 we Francji, o 18.00 z Irlandią Płn. Będzie więc okazja, aby powspominać poprzednie występy polskich piłkarzy na mistrzowskich imprezach. W meczu wspomnień, przy muzyce z tamtych lat, w strojach takich jak w 1986 roku, wystąpi Reprezentacja Śląska Oldbojów oraz zaproszeni goście. Na kibiców czekać będą nagrody za udział w konkursach o tematyce sportowej. Spotkanie będzie jedną z imprez Święta Miasta Chorzów.\nPoczątek meczu wspomnień o godz. 16.00! Wcześniej, od 14.30, spotkanie z Antonim Piechniczkiem i autorami książki „Piechniczek. Tego nie wie nikt.”! Wstęp wolny!\nPierwsze kopnięcie piłki na boisku treningowym Stadionu Śląskiego nastąpi oryginalną piłką z MŚ`86 Azteca Adidas (na zdjęciu w załączniku).\nMecz wspomnień jeszcze pod jednym względem będzie wyjątkowy, ponieważ będzie to mecz charytatywny. Fundacja Dzieciom „Zdążyć z Pomocą” będzie zbierała pieniądze niezbędne do rehabilitacji i terapii niespełna 3-letniego Marcela Głowackiego.\nMecz Polska – Portugalia odbył się 7 czerwca 1986 roku podczas MŚ w Meksyku na Estadio Universitario w Monterrey, a zwycięstwo dało nam awans do fazy pucharowej, po raz ostatni na wielkiej imprezie! Mimo porażki w ostatnim spotkaniu grupowym z Anglią 0:3, Polska zajęła 3 miejsce w grupie i awansowała do 1/8 finału.\nW kolejnych startach na MŚ (2002 i 2006 r.) oraz w ME (2008 i 2012 r.) nie udało się naszym reprezentantom przejść fazy grupowej.


Hazard gry online - kasyno online gry\nHazard gry online, a tradycyjne kasyna\nNa pierwszy rzut oka gra w kasynie internetowym różni się od gry w kasynie tradycyjnymi praktycznie wszystkim. Jeżeli jednak przyjrzymy się jak wygląda hazard gry online z bliska i porównamy go do kasyn tradycyjnych, okaże się, że różnice nie są już tak wielkie.\nW kasyno online gry są dokładnie takie same jak w tradycyjnych kasynach. Widoczna różnica to brak krupiera lub dilera, którego zastępuje komputer. Co raz częściej jednak kasyna online wprowadzają rozwiązanie o nazwie kasyno na żywo, gdzie gramy przy stole z prawdziwym krupierem. Kasyno gry hazardowe w internecie co raz częściej przypominają realną rozrywkę w kasynie.\nInną widoczną różnicą jest brak atmosfery kasyna oraz fakt, że gramy siedząc w domu, przed monitorem komputera. Niektóre kasyna twierdzą, że jest to ich przewaga. Jak mówią operatorzy kasyn: w internecie w gry hazardowe zagraj, a nigdy nie wrócisz do gry w realnym świecie. Trudno się z nimi nie zgodzić.\nGra online faktycznie pod względem atmosfery różni się od gry w kasynie, ale każdy przyzna, że wygodniej jest grać siedząc we własnych kapciach w ulubionym fotelu.


NA KOSZULKACH - Sport.pl - Najnowsze informacje - piłka nożna - F1- tenis - koszykówka - siatkówka\nreprezentacji Polski składały się z białych koszulek, czerwonych spodenek i białych getrów. Stroje wyjazdowe były na ogół całe czerwone, a trzeci komplet z reguły był cały biały. Portal twierdził również, że nie jest wykluczone, że koszulka wyjazdowa będzie dokładnie taka sama jak strój podstawowy, tylko\ninnych koszulkach niż pozostali koledzy. Wśród nich był m.in. Werner . Różne koszulki piłkarzy Lipska Na czym polegała różnica? Na tym, że na siedmiu koszulkach logo sponsora drużyny Red Bull było kolorowe, a na pozostałych czterech szare. Przypadek czy marketing? Dlaczego piłkarze Lipska nosili\nkompletów koszulek zespołu. Tym samym Kane wsparł nie tylko klub, ale też cele dobroczynne. Na domowej koszulce widnieją podziękowania dla medyków, którzy od kilkunastu tygodni walczą z koronawirusem. Na wyjazdowej widnieje logo dziecięcego hospicjum, a na trzeciej organizacji charytatywnej wspierającej\n- Dostaliśmy wiadomość, która chwyciła nas wszystkich za serca i chcemy się z nią z Wami podzielić oraz spełnić marzenie Maksa! - czytamy na profilu restauracji należącej do Arkadiusza Milika . Pracownicy knajpy poinformowali, że 14-letni Maksymilian Kroczek chce przekazać koszulkę Milika na\nten zaprojektował już dystrybutor oficjalnych koszulek meczowych, firma Foot Store. Sklep ten zapowiedział, że za każdą zakupioną koszulkę wpłaci 10 euro na fundusz odbudowy Notre-Dame. Paryski klub podobnie zachował się po zamachu terrorystycznym w Paryżu cztery lata temu. Paryżanie podczas\ntakich kibiców było całkiem niewielu, bo Mariusz Brzozowski, który wrzucił zdjęcie koszulki na Twittera, napisał, że jest jednym z 28 uprawnionych. Ekstraklasa. Arkadiusz Piech przeniesiony do rezerw Śląska Wrocław Hugo Lloris ukarany za jazdę pod wpływem alkoholu\nna wierzch. Koszulka wykonana jest z cienkiego, bezszwowego materiału i idealnie przylega do ciała, więc praktycznie jej nie poczujesz. Wybierz modele w klasycznych lub intensywnych barwach - w każdej wersji będziesz wyglądać dobrze! Legginsy Słyszałaś, że najwięcej ciepła ucieka przez stopy? Zadbaj\nW niedzielę, w ramach 15. kolejki Serie A, AC Milan mierzył się na wyjeździe z Bologną. Goście wygrali 3:2, jednak wydarzenia boiska zeszły na dalszy plan z powodu niezwykle groźnego incydentu, do którego doszło po ostatnim gwizdku. Serie A. Bologna - AC Milan 2:3. Gol Piątka z rzutu karnego\ncharakterystyczne biało-czarne pionowe pasy. Teraz koszulki będą podzielone na dwie części: białą i czarną, które będą połączone różowym wąskim paskiem. Juventus zmienia koszulki dla zagranicznych rynków Dlaczego Juventus zdecydował się na tak diametralną zmianę koszulek? Oczywiście, ze względów\nBednaruk. Myślicie, że ktoś wylicytowałby moją koszulkę z VNL? Ta z kreską kapitana już mi się nie przyda - napisał Kłos na Twitterze. Odpowiedział mu Sebastian Mila, a po chwili siatkarz zadeklarował, że odda koszulkę na licytację. Podobny gest uczynił trener Jakub Bednaruk, który prowadził naszą\nwypuściła specjalną koszulkę, a numer osiem przekręciła poziomo, co sprawiło, że ósemka zamieniła się w znak nieskończoności. Iniesta na zawsze będzie jednym z członków Dumy Katalonii. Znak nieskończoności tylko to potwierdza. Barcelonie został do rezegrania jeden mecz ligowy. Rywalem\n. Peleton jednak cały czas kontrolował różnicę między grupami, która utrzymywała się poniżej 3 minut. Obaj podzielili się koszulkami - Planet został liderem klasyfikacji górskiej, Kaczmarek klasyfikacji najaktywniejszych kolarzy. Obydwaj zostali jednak schwytani przez główną grupę jeszcze przed wjazdem na\nDopasowany model Jeśli zależy ci na podkreśleniu muskulatury, postaw na dopasowaną koszulkę. Pamiętaj jednak, by nie wybierać bardzo obcisłych modeli, ponieważ T-shirty zbyt mocno przylegające do ciała będą wyglądać nachalnie i nieelegancko. Koszulki, które najlepiej podkreślą twoje mięśnie, muszą\n, kulturę Poznania. A te cztery aspekty to taktyka, mental, technika i motoryka. Co do wyzwań i presji: Lech jest wyjątkowym klubem, którego koszulka na pewno nie waży 20 gramów, raczej 20 kg. Co do pozycji: chcemy by nasi piłkarze byli możliwie wszechstronni, ale wiemy też, że muszą wyróżniać ich konkretne\nnie będzie sobie mogło pozwolić na zakupienie oficjalnej mundialowej koszulki. Cena koszulek wyjazdowych jest nieco niższa, bo wynosi 349 złotych. Dla porównania cena oficjalnej koszulki meczowej z Euro 2016 wynosiła dokładnie 329 złotych. Okazuje się jednak, że PZPN nie miał\n-lecia PZPN Na koszulkach Polaków pojawi się okolicznościowe logo nawiązujące do 100-lecia PZPN. Obok godła pojawią się tradycyjnie nazwy rywalizujących krajów oraz termin rozegrania meczu. Tuż nad nimi znajdzie się logo PZPN z datami 1919 oraz 2019 i napisem "100 years". Polski Związek Piłki\nostatnich latach w Realu. Z numerem siedem w Juventusie rozstanie się posiadający go do tej pory Kolumbijczyk - Juan Cuadrado. Cristiano Ronaldo lepszy niż cały Juventus? W mediach społecznościowych na pewno Media społecznościowe obiegły zdjęcia kibiców z koszulkami Portugalczyka sprzed oficjalnego sklepu\nZawodnik obecnie gra dla Manchesteru City, ale niedawno niemieckie media informowały, że do transferu Sane przekonał się Hansi Flick , a coraz bliżej dopięcia szczegółów transakcji jest Hasan Salihamidzić. Jak informuje "Sport Bild", skrzydłowy zgodził się na obniżkę wynagrodzenia\nkontrolą, a kolejne bramki są kwestią czasu. Ale po raz kolejny na wierzch wyszły wszystkie słabości: obrońcy popełniali szkolne błędy, doprowadzili do rzutu karnego, a w drugiej połowie źle kryli w polu karnym, przez co stracili kolejną bramkę. W ofensywie natomiast, Arsenal był równie powolny i\nponownie. Już przed meczem Florenzi zapowiadał, że wymieni się koszulką z Milikiem. Do tej sceny doszło po ostatnim gwizdku. Zawodnik Romy zamieścił zdjęcie trykotu Polaka na Instagramie z podpisem "dziękuję". false false\nTaką decyzję podjął kataloński klub po czwartkowym zamachu w centrum Barcelony. Na obleganej przez turystów ulicy La Rambla rozpędzona furgonetka wjechała w tłum ludzi powodując śmierć 13 ludzi. Rannych zostało ponad 100 osób. Barcelona już wcześniej poinformowała, że w pierwszym meczu nowego\nZałożona i prowadzona przez trzech wrocławian firma będzie jednym z głównych partnerów Wolverhampton Wanderers, a logo CoinDeal pojawi się na rękawach koszulek meczowych. To tylko jeden z elementów bardzo obszernego pakietu sponsoringowego. Dodatkowo logo firmy pojawi się na froncie koszulek\ndo 23. roku życia, który ma realny wpływ na swój zespół. Pozostali? Norweg Erling Haaland (Borussia Dortmund), Anglik Jadon Sancho (Borussia Dortmund), trzej Francuzi (Christopher Nkunku z Lipska, Moussa Diaby z Leverkusen i Marcus Thuram z Borussii Moenchengladbach) i Marokańczyk Achraf Hakimi\nniezłą sumę. Nie od dziś wiadomo, że dobra koszulka wcale nie musi być droga. Spójrz na przykład na ofertę polskiej marki 4F. Dobry jakościowo T-shirt kosztuje niecałe 50 złotych. Brzmi kusząco prawda? false false Do 70 złotych Wybierając koszulkę do ćwiczeń musisz zwrócić uwagę na kilka aspektów. Po


Hill's Native Art Gallery (Vancouver, Kanada) - opinie\nHotele w pobliżu Roedde House Museum\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Hill's Native Art Gallery\nAtrakcje w pobliżu obiektu Hill's Native Art Gallery\nHill's Native Art Gallery opinie, Vancouver\nNr 85 wśród 316 atrakcji w lokalizacji Vancouver\n120 Broadway E, Vancouver, Kolumbia Brytyjska V5T 1V9, Kanada\nNajlepszy sklep First Nation w Vancouver\nTo miejsce jest fantastyczne. Świetny wybór we wszystkich przedziałach cenowych. Najlepszy personel z bogatą wiedzą. Kupił duży kawałek i potrzebował go do wysłania do USA. Przybył szybko i zapakowany z wielką starannością. Lepsze ceny i lepsze rzeczy niż jakiekolwiek inne miejsce, które znalazłem. Rozsądne koszty...wysyłki. Jeśli jesteś w tej formie sztuki, możesz spędzić tu godziny i nauczyć się jak muzeum. NIE PRZEGAP TEGO MIEJSCA.Więcej\nZrobiłem punkt odwiedzania Hills za każdym razem, gdy jestem w Vancouver od ponad 40 lat. Niosą szeroką gamę dzieł artystycznych. Zrobiłem wiele zakupów na przestrzeni lat i zawsze byłem pod wrażeniem personelu - są kompetentni, przyjaźni i pomocni. Byłem trochę zaniepokojony, gdy dowiedziałem się, że...przenieśli się z Gastown, ale nowa lokalizacja prawdopodobnie jeszcze lepiej wyświetla ekwipunek w jaśniejszym otoczeniu.Więcej\nBardziej wyglądający niż zakup\nWygląda na to, że Hill's stał się bardziej przystankiem turystycznym niż galerią sztuki. Choć ma szeroki wybór dzieł First Nation Art, ich ceny stawiają go bardziej w kategorii niedrogich upominków. Zatrzymaj się w niektórych z pobliskich galerii, aby zobaczyć, jak wyglądają najwyższej jakości elementy, ponieważ...różnice są przytłaczające. Jeśli chcesz zabrać do domu pamiątki regionalne, to Hill's może być dla ciebie odpowiednim miejscem. Po prostu kup obraz, który cię uderza, zamiast szukać okazji.Więcej\nŚwietny zasięg i serwis BRILLIANT\nNiedawno kupiłem srebrny pierścionek od firmy Hill's, odwiedzając ich sklep Gastown. . . ale udało się go zgubić, ponieważ był trochę za duży. Całkowicie moja własna wina, ale kiedy skontaktowałem się ze sklepem w sprawie otrzymania zamiennika - i wysłania go do Australii - byłem...zdumiony i pod wrażeniem ich przydatności. Tim jest legendą: znalazł pierścień z tym samym wzorem (i we właściwym rozmiarze), ułożone ubezpieczenie i śledzenie, i przyszedł kilka dni później. Odwiedziłem kilka sklepów sztuki i artefaktów First Nations w Vancouver, ale moje doświadczenie w Hill's odróżniało je od reszty: spersonalizowana i troskliwa obsługa oraz szczere zainteresowanie satysfakcją klienta. Wrócę!Więcej\nDobry sklep / dobrzy ludzie\nKupiliśmy nasze swetry Cowichan 25 lat temu i nadal są mocne. Sklep niewiele się zmienił. Wciąż noszą duży wybór swetrów, a także wiele innych rzeźb i biżuterii z Pierwszego Narodu. Asystenci sklepu są przyjaźni i profesjonalni, pomimo stałej parady turystów. Jedna rada, po wejściu do...sklepu z plecakiem, jeden zostanie poproszony o pozostawienie paczki w recepcji lub nosić z przodu, ponieważ zbyt wiele artefaktów zostało nieumyślnie zrzuconych ze ścian. Tak, tym razem kupiliśmy rdzenny srebrny pierścionek. Mam nadzieję, że przetrwa tak długo, jak swetry.Więcej\nMy Number One Go-to w Gastown - Hills Native Art and Gallery\nGastown ma pewien urok, brukowaną uliczkę, całkiem nowy (1973) zegar parowy, mnóstwo sklepów turystycznych, restauracji i kilka charakterystycznych, eklektycznych i niezapomnianych przystanków - Hills Native Art and Gallery to jeden z tych przystanków, może ten jeden. Jeśli masz tylko kilka godzin do spędzenia w Gastown...i chcesz poczuć się tak, jakbyś miał prawdziwie brytyjskie kolumbijskie przeżycia, koniecznie odwiedź ten sklep / galerię. Od momentu wejścia w grę fascynują Cię maski i rzeźby. Po drodze do galerii trzeciego piętra, zanurz się w oryginalnym rodzimym kunszcie. Pamiętaj, że na stronie może być artysta, który dodaje atmosfery i doświadczenia. Jak zwykle, zafascynowałem się kilkoma zakupami - cudownym 16-miesięcznym kalendarzem First Nations 2018 i książką dla dzieci, stworzoną przez artystkę Eagle Clan. Wspominam o tym, ponieważ jest to typowe dla tego, co można znaleźć na Wzgórzu - Native artistry autorstwa rodzimych artystów w niezliczonych formach. Zachęcam czytelników do sprawdzenia strony internetowej pod kątem szczegółów dotyczących wielu form sztuki wyświetlanych i sprzedawanych w lokalizacji Gastown - wizytówce czterech lokalizacji BC.Więcej\nDobry język ojczysty art sklep\nW głównej turystycznej ulicy handlowej w Gastown. Duży wybór wszystkich rodzajów obrazów artystów. Kupiliśmy kalendarza i kart kredytowych.\nNiesamowity wybór rzemiosła, zwłaszcza drewna napisy\nJesteśmy wielkimi fanami Rodzime sztuki i myślałam, że to jedna z najlepszych galerii jakie widziałem. Mają szczególnie wybitne wachlarz drewniane rzemiosła. Niezależnie od tego czy do kupienia lub po prostu patrząc na wygląd, jest to doskonałe miejsce.\nMieliśmy jeden dzień pobytu w Vancouver, w oczekiwaniu na wyjazdu z naszego rejsu. Zdecydowaliśmy się że na ten wyjazd na kupić rodzime art - najlepiej na Alasce. szukałem galerii zarówno w Vancouver i dalej na północ. Hill wspomniano online i w mojej opinie na temat...Frommer's Guide, więc doszedłem do wniosku, że to warto zobaczyć, zwłaszcza, że było to zaledwie kilka minut od molo. To było wspaniałe doświadczenie. Personel był zaangażowany bez arogancki. Oni cierpliwie omówione różne kawałki i artystów. Skończyło się na zakup cztery kawałki. Te nie były tanie, ale na pewno wart swojej ceny, biorąc pod uwagę piękno i Kunszt za każdą sztukę. Hill jest dogodnie zaproponował, że statek w pozycji kosztów. Wszystko przyjechaliśmy wczoraj - tylko 6 dni z British Columbia do Massachusetts. Opakowanie było znakomicie zrobione. Mógłbym powiedzieć, że z wielką starannością i wysiłku udaliśmy się do pakowania. Moja rada: nie czekaj, żeby dostać się na Alaskę. dać Hill spróbować.Więcej\nNie kupiłem, ale uwielbiałem rodzimą sztukę drewna. Czuje się dość ubogo po ponad 2 tygodniach podróży. Nie wiem, gdzie byśmy to uczynili. Warto sprawdzić! Wielka różnorodność.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Hill's Native Art Gallery.


DREVENÝ nástroj BOX WORKSHOP 39 el.\nProducent : Norimpex - import\nSymbol : NO-1002156\nKod EAN : 5902444021564\nDREWNIANY ZESTAW NARZĘDZI W SKRZYNCE\n• aż 39 elementów\n• różne możliwości złożenia\n• dziecko poznaje: kolory, kształty\n• doskonali ruchy precyzyjne rączki\n• poznaje zasady logicznego myślenia\nSkrzynka z narzędziami to zestaw dla małego majsterkowicza, który lubi śrubki, wkręty i młoteczki. Teraz dziecko może pomagać tacie lub dziadziusiowi w majsterkowaniu.\nW zestawie znajdziemy m.in: piłę do drewna, śrubokręty, klucz płaski i klucz do śrub, linijkę, kątownik, kombinerki, śrubki, zaciski i młotki. Komplet zawiera także deseczki z otworami i śrubki, które można ze sobą skręcić.\nW środkowej części skrzynki znajdują się dwie małe funkcjonalne szufladki, w których mały majsterkowicz może przechowywać drobiazgi lub śrubki. Skrzynka ma zamek zabezpieczający przypadkowe otwarcie oraz poręczną rączkę ułatwiającą jej przenoszenie.\nZabawka rozwija: inteligencję, kreatywność, zdolności manualne, wyostrza zmysł koncentracji. Doskonali ruchy precyzyjne dziecka.\nZabawka wykonana jest z najwyższej jakości drewna, przyjemnego w dotyku i odpowiedniego dla delikatnej skóry dziecka. Zabawka kryje w sobie wiele niespodzianek i jest bardzo przydatna w okresie rozwoju dziecka.\nWymiary zabawki po rozłożeniu ok.: 42 cm x 29,5 cm x 5 cm.\nWymiary opakowania: 21,5 cm x 30 cm x 8 cm.\nDetská dielňa a nástroje Boxy a vrecká na náradie


Volkswagen zaczyna wyprzedaż - znaleźliśmy modele tańsze o nawet 20 tys. zł\nRedakcja 17.08.2018 09:07\nVW każdego roku zasypuje rynek kolejnymi premierami. Regularnie odświeżane portfolio marki imponuje rozpiętością. Dopracowane, funkcjonalne i dynamiczne auta co jakiś czas obejmowane są atrakcyjnymi rabatami. Ten moment właśnie nadszedł, a maksymalne zniżki sięgają 20 tysięcy złotych. Prześwietlamy ofertę niemieckiego producenta.\nPojawił się na rynku w połowie lat 70. i rozpoczął erę klasy kompaktowej. Golf z miejsca stał się bestsellerem i pozostał nim do dzisiaj. W zeszłym roku w Europie sprzedano ponad 445 tysięcy egzemplarzy tego modelu. W Polsce również cieszy się popularnością. To zasługa między innymi wielu dostępnych wersji, szerokiej palety jednostek napędowych i komfortowego przedziału pasażerskiego.\nNiemiecki kompakt bazuje na modułowej platformie MQB. Dzięki temu, pod maską Golfa pracują najnowsze jednostki napędowe TSI i TDI. Najmocniejszy silnik benzynowy generuje 310 koni mechanicznych, został sprzężony z automatyczną przekładnią i napędem na obie osie. Przyspieszenie do setki wynosi niewiele ponad 4 sekundy, a wskazówka prędkościomierza zatrzymuje się na 250 km/h. VW kusi też przestronnym wnętrzem naszpikowanym nowoczesnymi technologiami. Auto łączy się z internetem, nawigacja analizuje w trybie rzeczywistym natężenie ruchu, a systemy wsparcia kierowcy pozwalają na częściowo autonomiczną jazdę.\nDo wyboru mamy też funkcjonalne kombi z pojemnym bagażnikiem - 605-1620 litrów. Auto można doposażyć w panoramiczne, otwierane okno dachowe rozświetlające wnętrze i elektrycznie unoszoną pokrywę kufra. Poza tym, mamy do dyspozycji wszystkie elektroniczne systemy dostępne w hatchbacku, wirtualny kokpit i zaawansowaną jednostkę multimedialną. Miłośnicy off-roadu docenią też odmianę Alltrack.\nSportsvan natomiast to kompaktowy minivan będący najbardziej funkcjonalnym z Golfów. Nieco podniesione i powiększone nadwozie gwarantuje mnóstwo przestrzeni w dwóch rzędach i bagażnik o pojemności 498-1512 litrów. Można go wzbogacić siatkami zabezpieczającymi bagaż i przydatnymi haczykami. Asymetryczną kanapę można ustawić pod wygodnym kątem i korzystać z dodatkowych stolików. Sporych rozmiarów drzwi ułatwiają zajęcie miejsca w środku. Auto można doposażyć w wydajne, aktywne reflektory LED-owe i szereg systemów elektronicznych podnoszących komfort i bezpieczeństwo codziennej eksploatacji.\nPodczas trwającej wyprzedaży, rozmaite wersje Golfa przeceniono aż o 12 tysięcy złotych. Oferta obejmuje samochody wyprodukowane w 2019 roku. Polecamy też skorzystać z atrakcyjnego programu finansowania.\nVolkswagen Tiguan Offroad fot. VW\nTiguan jest jednym z tych modeli, które upodobali sobie nie tylko Polacy. W zeszłym roku na świecie sprzedano ponad 791 tysięcy sztuk niemieckiego SUV-a. Taki wynik sprawia, że auto zajmuje piąte miejsce w rankingu bestsellerów pośród wszystkich segmentów. Skąd się bierze jego fenomen?\nRekreacyjne auto jest wszechstronne, praktyczne, dobrze wykonane i dynamiczne. W wersji z napędem na cztery koła stanowi też nie lada gratkę dla miłośników jazdy w terenie. Pomaga w tym prześwit na poziomie 200 milimetrów.\nKolejny argument przemawiający za Tiguanem stanowi praktyczne wnętrze i dobrze wyposażone wnętrze. Przednie fotele są wygodne, dobrze wyprofilowane i można je doposażyć w elektryczną regulację z pamięcią ustawień. Nie brakuje też miejsca na kanapie z regulowanym oparciem. W 5-osobowej konfiguracji bagażnik mieści 615 litrów. Po złożeniu asymetrycznej kanapy, jego pojemność rośnie do imponujących 1655 litrów.\nKompaktowy SUV ma 449 centymetrów długości, a rozstaw osi to 268 cm. Wersja 7-osobowa (Allspace) jest dłuższa o 210 mm i oferuje bagażnik o pojemności 700-1775 litrów. Tiguan pewnie zachowuje się na drodze i oferuje silniki o mocy od 130 do 240 koni mechanicznych. Można je sparować z manualną lub automatyczną, dwusprzęgłową przekładnią i napędem na cztery koła.\nPodczas trwającej wyprzedaży, rozmaite wersje Tiguana przeceniono aż o 16 tysięcy złotych. Oferta obejmuje samochody wyprodukowane w 2019 roku. Polecamy też skorzystać z atrakcyjnego programu finansowania.\nVolkswagen Touareg Volkswagen\nTrzecie wcielenie Touarega dzieli modułową platformę z Porsche, Audi i Lamborghini. Doborowe towarzystwo sprawia, że flagowy Volkswagen może pochwalić się rozwiązaniami dostępnymi w autach z cenami mocno przekraczającymi pół miliona złotych. Względem poprzednika, auto urosło i zyskało wiele atrakcyjnych detali. Można je postawić na 21-calowych obręczach ze stopów lekkich, wyposażyć w matrycowe, bardzo wydajne reflektory diodowe i system czterech kół skrętnych. Nadwozie mierzy 487,5 centymetra długości, 198,5 szerokości i 170 wysokości.\nMimo okazałych gabarytów, Touareg potrafi być bardzo zwinny na drodze. Spora w tym zasługa bezpośredniego układu kierowniczego, kilku trybów jazdy i dopracowanego, pneumatycznego zawieszenia 4-Corner. Standardowy prześwit SUV-a wynosi 19 centymetrów. Wystarczy jednak wybrać moduł off-roadowy, by zwiększyć odległość od podłoża o dodatkowe 7 cm. Wystające korzenie, głębokie koleiny wypełnione błotem, czy śnieżna zaspa, nie stanowią dla VW najmniejszego problemu. Dodatkowo, niemieckie auto potrafi pokonywać przeszkody wodne o głębokości 57 centymetrów.\nPod maską znajdziemy trzy jednostki napędowe. Pierwsza z nich to 3.0 V6 TSI o mocy 340 koni mechanicznych. W tym segmencie klienci częściej decydują się na diesle, a tych w ofercie nie brakuje. 3.0 V6 TDI występuje w dwóch odmianach - 231 i 286 KM. Ta najmocniejsza gwarantuje przyspieszenie do setki w 6,1 sekundy i średnie zużycie paliwa na poziomie 6,9 litra. Wkrótce do palety dołączy 8-cylindrowy wariant wysokoprężny.\nFlagowy model Volkswagena dostępny jest obecnie w bardzo korzystnej cenie. Maksymalny rabat na SUV-y z rocznika 2019 sięga 20 tysięcy złotych. Obok takiej oferty trudno przejść obojętnie.\nVolkswagen Passat Variant 2.0 TDI fot. Michał Dek\nPassat nie ma sobie równych w segmencie D. Przez 4 dekady sprzedano ponad 30 milionów egzemplarzy. To wynik, o którym konkurencja może jedynie pomarzyć. Fenomen Volkswagena wynika bezpośrednio z jego wszechstronności. Auto występuje jako limuzyna i kombi. Na jego bazie stworzono model CC z linią dachu poprowadzoną na wzór karoserii coupe. Drzwi bez ramek i opcjonalny napęd na obie osie stanowią wartość dodaną. Alltrack spodoba się fanom jazdy po bezdrożach. Ma zwiększony prześwit, napęd na cztery koła i paletę mocnych silników do wyboru.\nPod maską znajdziemy kilka jednostek napędowych. Dwulitrowy diesel ma 150, 190 lub 240 koni mechanicznych. Można go łączyć z manualną lub automatyczną, dwusprzęgłową przekładnią. Dwie najmocniejsze wersje występują z wydajnym napędem na cztery koła. Pośród jednostek benzynowych znajdziemy 1.5 TSI EVO z funkcją odłączania dwóch cylindrów (150 KM) oraz 2.0 TSI 4Motion z DSG. Topowy motor rozwija 272 KM, co pozwala na sprint do setki w niewiele ponad 5 sekund i zapędzenie wskazówki prędkościomierza do 250 km/h.\nPassat Variant 477 centymetrów długości, co przekłada się na bardzo wysokim poziom wygody przedziału pasażerskiego. Duży rozstaw osi (279 cm) w połączeniu z elektrycznie unoszoną pokrywą bagażnika czynią wnętrze niezwykle praktycznym. W dwóch rzędach miejsca jest pod dostatkiem dla kompletu pasażerów. Kufer w standardowej konfiguracji mieści 595 litrów. Wystarczy jednak złożyć asymetryczne oparcie, by zyskać dostęp do 1550 litrów.\nBestsellerowy model Volkswagena również został objęty promocją. Rabat na reprezentanta segmentu D wynosi aż 20 tysięcy złotych.\nVolkswagen Passat Volkswagen\nNowy VW Passat\nDebiutująca, najnowsza generacja Passata jest bardzo wszechstronna. Klienci mogą wybrać reprezentacyjną limuzyną, rodzinne kombi lub Alltracka o zwiększonym o 2 centymetry prześwicie. Uterenowiona wersja ma napęd na cztery koła, nakładki ochronne na zderzakach i progach, a także płytę chroniącą silnik. Producent przewidział też usportowiony wariant R-Line.\nPrzy okazji premiery, w katalogu znajdziemy nowe kolory nadwozia i wzory aluminiowych obręczy. Pojawiły się też nowe technologie podnoszące komfort i bezpieczeństwo. To między innymi aktywne, matrycowe reflektory LED. Dopasowują długość i szerokość snopu światła do aktualnych warunków drogowych.\nNowy Passat wprowadza nas na kolejny poziom autonomicznej jazdy. System IQ.Drive pozwala Volkswagenowi na samodzielną jazdę do prędkości 210 km/h. Sam przyspiesza, hamuje, a także dostosowuje szybkość do zakrętów. Kierowca ma za zadanie jedynie kontrolować sytuację i co jakiś czas przejąć stery. W celu efektywnego wykorzystania zestawu radarów i kamer, na kierownicy umieszczono pojemnościowe czujniki dotyku.\nSystem PreCrash chroni pasażerów w podbramkowych sytuacjach. Jeśli komputer wykryje zagrożenie w postaci kolizji lub destabilizacji auta podczas poślizgu, automatycznie domknie szyby i dach panoramiczny. Uruchomi również elektryczne napinacze pasów bezpieczeństwa, by zminimalizować ewentualne obrażenia.\nPassat potrafi też wykrywać przeszkody w postaci innych samochodów lub pieszych. Jeśli kierowca nie zareaguje na zagrożenie przed pojazdem, w trybie autonomicznym uruchomi hamulce. Auto ostrzeże również przed autami nadjeżdżającymi prostopadle przy opuszczaniu miejsca parkingowego, jak również wesprze kierowcę wykonując parkingowe manewry z przyczepą.\nNad drogowym bezpieczeństwem czuwają również mocne jednostki napędowe. W podbramkowych sytuacjach pomagają uniknąć zagrożenia dynamicznym przyspieszeniem. W gamie reprezentacyjnego auta zadebiutował 1.5 TSI o mocy 150 koni mechanicznych. Podczas spokojnej jazdy odłącza 2 cylindry, co przekłada się na niższe zużycie paliwa. Paletę benzynowych motorów uzupełnia 2.0 TSI - 190 lub 272 KM.\nPośród diesli znajdziemy 2.0 TDI o mocy 150, 190 lub 240 koni. Najmocniejszy wariant generuje 500 Nm i został sprzężony z 7-stopniowym, dwusprzęgłowym automatem oraz napędem na cztery koła. Imponujące parametry przekładają się na świetne osiągi. Auto przyspiesza do setki w 6,1 sekundy i rozpędza się do 247 km/h. Zużycie paliwa to skromne 4,7 litra na 100 kilometrów.\nNajnowsze wcielenie Passata przekonuje zaawansowanymi systemami wsparcia, przestronną i komfortową kabiną, a także nową generacją multimediów. Jest dynamiczny i wszechstronny, zwłaszcza w odmianie Alltrack. Potrafi być bardzo wygodny na asfalcie, jak i poza nim. Nowy model zyskał też rabat w maksymalnej wysokości 11 tysięcy złotych.\nNa butelkę, walizkę albo śpiocha. Tak ukradną ci auto. Przyda się laska i rygiel\nOpinie Moto.pl: Cupra Formentor VZ 1.4 e-HYBRID 245 KM DSG. Kosmiczny Seat, który jest poprawny\nIle można jechać na drodze ekspresowej? To nie jest takie łatwe pytanie, bo są wyjątki\nKara za brak przeglądu to minimum 1500 zł. Czy jak spóźnisz się o parę dni, to zapłacisz?\nMercedes SLR McLaren. To tylko pozorny mezalians, cz. 4. Edycja 722 pasuje do Dubaju\nBAW BJ212 wygląda jak połączenie Jeepa i Toyoty, ale nie śmiejcie się z legendy


Ukraina przygotowuje się do działań na wypadek zachorowań na koronawirusa - Portal polsko-ukraiński\nHome / Wiadomości / Ukraina przygotowuje się do działań na wypadek zachorowań na koronawirusa\nUkraińska Służba ds. Sytuacji Nadzwyczajnych otrzymała śmigłowiec dla celów ewakuacji ewentualnych chorych na koronawirusa.\nMaszyna to odpowiednio przystosowany do zadań śmigłowiec Mi-8, który ma służyć do transportu ewentualnych chorych. W czasie jednego lotu może przewieźć od 4 do 6 osób na odległość do 1200km. Posiada na pokładzie kapsułę izolacyjną, sprzęt ochronny, sprzęt do odkażania oraz inne wyposażenie.\nWedług ministra spraw wewnętrznych Ukrainy śmigłowiec był wcześniej używany w działaniach w Afryce, m.in. w czasie misji pokojowych ONZ. Z kolei jego załoga składa się z personelu, który był zaangażowany m.in. w działania w czasie epidemii wirusa Ebola, która nawiedziła m.in. centralną Afrykę w ostatnich latach.\nZ kolei ukraiński rząd zaplanował przeznaczenie 67 mln UAH na zakup sprzętu i preparatów medycznych, które mogą okazać się niezbędne na wypadek wystąpienia zachorowań na terytorium Ukrainy. Jak dotąd na Ukrainie nie stwierdzono ani jednego przypadku koronawirusa. W zeszłym tygodniu miała miejsce ewakuacja obywateli Ukrainy z Wuhan w Chinach: wszyscy okazali się być zdrowymi.\nDSNS koronawirus Mi-8 Ministerstwo ds. Sytuacji Nadzwyczajnych Ukraina\t2020-02-28\nTags DSNS koronawirus Mi-8 Ministerstwo ds. Sytuacji Nadzwyczajnych Ukraina\nPrevious Budowa „europejskiego” toru z Lwowa do granicy z Polską rozpocznie się jeszcze w tym roku\nNext W Niderlandach rozpoczyna się postępowanie karne w sprawie zestrzelenia MH17 – czego możemy się spodziewać po procesie?


Które ubezpieczenia rolnicze są obowiązkowe? - CUK Ubezpieczenia\nUbezpieczenie OC rolników z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego – jak się zawiera polisę?\nPrzed czym chroni ubezpieczenie w gospodarstwie rolnym?\nUbezpieczenie upraw a dopłaty bezpośrednie\nObowiązkowe ubezpieczenie rolników a brak działalności\nUbezpieczenie rolnicze a odziedziczony majątek\nKara za brak wykupienia ubezpieczenia rolniczego\nCzy ubezpieczenie rolnicze automatycznie się odnawia?\nRóżne warianty ubezpieczeń rolniczych\nCzy warto wykupić ubezpieczenie rolnicze?\nObowiązkowe i dobrowolne ubezpieczenie rolne w CUK\nWedług Ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnymi Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych rolnicy są zobowiązani do wykupienia ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej oraz do ubezpieczenia budynków na terenie gospodarstwa rolnego.\nKiedy trzeba takie ubezpieczenie wykupić? Prawnie obowiązek ten dotyczy osób fizycznych, które prowadzą działalność rolniczą i odprowadzają od niej podatek oraz są właścicielami użytków rolnych przekraczających powierzchnię 1 ha.\nZ kolei rolnicy, którzy korzystają z dopłat bezpośrednich, są zobowiązani do wykupienia ubezpieczenia na co najmniej 50% powierzchni upraw rolnych, które objęte są właśnie takim dofinansowaniem. Obliguje ich do tego Ustawa z dnia 7 lipca 2005 roku o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich.\nTak, jak każde inne ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej zawodowej. W przypadku powstania, szkody np. uszkodzenia mienia, uszczerbku na zdrowiu czy śmierci osoby trzeciej, ubezpieczyciel wypłaca świadczenie. Jeśli np. ogródek sąsiada zostanie zniszczony z powodu prowadzonych przez ubezpieczonego oprysków pól, nie będzie on musiał likwidować skutków tej szkody z własnej kieszeni.\nTaka polisa obejmuje również odpowiedzialność cywilną osób pracujących w gospodarstwie rolnym. Ubezpieczenie przyda się także, gdy w wypadku przy pracy ucierpi rolnik lub osoba pomagająca w gospodarstwie. Wtedy ubezpieczyciel wypłaci zadośćuczynienie związane z uszkodzeniem ciała lub zwróci koszty leczenia. Co ważne, taka polisa OC obejmuje również szkody, które powstały podczas prowadzenia kombajnu i innych pojazdów wolnobieżnych.\nIstnieją sytuacje, kiedy świadczenie z tytułu polisy OC rolnika nie zostanie wypłacone. Na przykład, jeżeli szkoda powstanie w związku z prywatnym działaniem na terenie gospodarstwa i nie ma bezpośredniego związku z pracą rolniczą osoby ubezpieczonej. Maksymalna granica odpowiedzialności towarzystwa ubezpieczeniowego w przypadku tego typu ubezpieczenia zawodowego to 5 mln euro, jeśli chodzi o szkody na osobie i 1 mln euro, gdy dojdzie do szkody na mieniu.\nPolisę od odpowiedzialności cywilnej, rolnik kupuje w wybranym towarzystwie ubezpieczeniowym, a umowę zawiera na 12 miesięcy. Po upływie tego czasu można skorzystać z oferty innej firmy ubezpieczeniowej, jednak trzeba pamiętać, aby wypowiedzieć polisę OC rolnika w formie pisemnej nie później niż dzień przed końcem umowy.\nPrzypada ona na dzień poprzedzający początkową datę podpisania umowy. Jeśli tego nie zrobisz, polisa od odpowiedzialności cywilnej rolnika przedłuży się automatycznie, kiedy zostanie opłacona. To, ile zapłacisz za polisę OC rolnika, zależy od firmy ubezpieczeniowej, powierzchni gospodarstwa, liczby pracowników, pojazdów, a także tego, czy rolnik hoduje zwierzęta.\nKto ma obowiązek ubezpieczenia budynków w gospodarstwie rolnym? Odpowiedź jest prosta: właściciel gospodarstwa rolnego. Jeśli się on zmieni, w wyniku dziedziczenia czy kupna, trzeba powiadomić o tym firmę ubezpieczeniową w ciągu 14. dni. Zgłoszenia dokonuje dotychczasowy właściciel, a w przypadku jego śmierci – nowy. Rolnik, który przejmuje gospodarstwo, może korzystać z polisy poprzedniego właściciela.\nCelem obowiązkowego ubezpieczenia budynków gospodarstwa rolnego jest pomoc finansowa w przypadku wystąpienia nieprzewidzianych szkód. Taka polisa przydaje się w sytuacjach, takich jak pożar budynków, ich uszkodzenie w wyniku huraganu, powodzi, podtopienia, nawalnego deszczu, gradu, opadów śniegu, uderzenia pioruna, eksplozji, osunięcia się ziemi, tąpnięcia, a nawet lawiny czy upadku statku powietrznego.\nCzego nie obejmuje obowiązkowe ubezpieczenie budynków rolniczych? Wypłaty świadczenia w ramach podstawowego ubezpieczenia nie dostaniesz w przypadku zniszczenia maszyn, urządzeń i innych przedmiotów, które znajdują się wewnątrz ubezpieczonych budynków. Taka sytuacja dotyczy również zwierząt. W przypadku pożaru budynku gospodarczego ubezpieczający w ramach obowiązkowego ubezpieczenia wypłaci więc odszkodowanie tylko z tytułu zniszczenia murów, nie zaś uszkodzonego wyposażenia. Sprawa będzie przedstawiać się inaczej, jeśli rolnik zdecyduje się na dobrowolne ubezpieczenie rolne, które zabezpiecza majątek znajdujący się również wewnątrz budynków gospodarskich.\nWięcej na temat obowiązkowego ubezpieczenia budynków rolnych przeczytasz tu: Czy ubezpieczenie budynków rolnych jest obowiązkowe?\nKażdy rolnik pobierający dopłaty bezpośrednie jest zobowiązany do wykupienia ubezpieczenia upraw od takich ryzyk, jak powódź, susza, grad, ujemne skutki przezimowania lub przymrozki wiosenne (trzeba ubezpieczyć uprawy od co najmniej jednego z wymienionych ryzyk). Odszkodowanie zostanie wypłacone, jeśli szkoda wystąpi po upływie 14 dni od podpisania umowy ubezpieczeniowej. Wyjątkiem jest jedynie ryzyko związane negatywnymi skutkami przezimowania upraw. Wtedy towarzystwo odpowiada od dnia, kiedy ubezpieczenie zostało wykupione, a trzeba to zrobić w terminie do 1 grudnia.\nObowiązkowe ubezpieczenie rolników musi być wykupione nawet w sytuacji, kiedy dana osoba nie prowadzi działalności rolniczej. Przykładem takiego zdarzenia jest fakt, że właściciel gospodarstwa przebywa przez dłuższy czas poza swoją działką. Nawet jeśli zrezygnujesz z hodowli zwierząt czy uprawy roślin, musisz zadbać o wykupienie stosownego ubezpieczenia.\nTaka sama zasada obowiązuje także w przypadku budynków rolniczych, które teoretycznie powinny być objęte polisą, choć nie są aktualnie wykorzystywane. Mowa tu o obiektach o powierzchni powyżej 20 m2, trwale związanych z gruntem i wydzielonych za pomocą specjalnych przegród. Warunkiem są też fundamenty oraz dach. Wszystkie takie budynki należy ubezpieczyć nawet w sytuacji, gdy aktualnie na ich obszarze nie jest prowadzona żadna działalność.\nCo ciekawe, ubezpieczenie rolne jest obowiązkowe nawet w sytuacji, kiedy dana osoba odziedziczyła gospodarstwo, ale nie mieszka na jego terenie. Często ma to związek z sytuacją, gdy dany teren jest przekazywany jako spadek. Dlatego, jeśli odziedziczysz gospodarstwo, musisz wykupić ubezpieczenie rolnicze. W innym przypadku grożą Ci bowiem kary finansowe o określonej wartości.\nWybrane formy ubezpieczenia rolniczego są obowiązkowe. W sytuacji, gdy ich nie wykupisz, musisz liczyć się z karami finansowymi. Wynoszą one 25% minimalnego wynagrodzenia. Dlatego ich dokładna wartość zmienia się co roku. Nakładaniem kar zajmują się jednostki samorządowe, a w razie kontroli kwota ta trafia zwykle na konto gminy.\nUbezpieczenie gospodarstwa rolnego jest obowiązkowe. Dlatego podobnie jak w przypadku OC odnawia się ono automatycznie po upłynięciu terminu obowiązywania poprzedniej polisy. Dzięki temu unikniesz sytuacji, w której zapomnisz wykupić ubezpieczenie, narażając się na kary finansowe. Oczywiście możesz zrezygnować z posiadanej polisy i zdecydować się na inną ofertę. Taki krok ma w wielu przypadkach sens. Na rynku pojawiają się bowiem nowe towarzystwa ubezpieczeniowe, które często proponują znacznie większy zakres ochrony ubezpieczeniowej na korzystnych warunkach i w atrakcyjnej cenie. Po roku można więc wypowiedzieć umowę i zmienić polisę na inną. Wówczas nie odnowi się ona automatycznie.\nWyjątkiem jest dziedziczenie ziemi rolnej. Jeśli gospodarstwo zmieni właściciela, polisa nie zostanie odnowiona automatycznie. Wówczas to osoba posiadająca ziemię rolną musi zadbać o to, by ubezpieczyć ją na czas. Taka sytuacja najczęściej ma miejsce w związku z dziedziczeniem terenu i znajdujących się na nim obiektów.\nW Polsce obowiązkowe ubezpieczenia rolnicze obejmują budynki oraz specjalne OC. W ten sposób można uzyskać pieniądze w sytuacji, gdy dojdzie do zdarzeń losowych niszczących obiekty stale związane z gruntem lub przypadkiem wyrządzisz szkodę innej osobie w związku z prowadzoną działalnością rolną. Istnieją również inne produkty, pozwalające na wypłacenie pieniędzy np. wtedy, kiedy dojdzie do kradzieży lub uszkodzenia maszyn rolniczych. Doskonałym przykładem jest m.in. ubezpieczenie ciągnika. Działa ono zarówno w przypadku zdarzeń losowych, najczęściej spowodowanych niekorzystnymi warunkami pogodowymi, jak i działalności osób trzecich.\nDokładny zakres takiej polisy zależy jednak od tego, jaki pakiet wykupisz. Czasem bowiem najtańsze ubezpieczenia rolnicze są dostępne jedynie w wersji podstawowej i mają wiele wykluczeń. Istnieje także możliwość ubezpieczenia upraw. Działa ona głównie w przypadku dużych strat spowodowanych przez naturę (powódź, susza, itp.). Każdy, kto jest rolnikiem, powinien zastanowić się nad wykupieniem odpowiedniej ochrony. W ten sposób można bowiem ustrzec się przed bardzo dużymi kosztami, które powstaną z nie Twojej winy.\nKiedy jest się rolnikiem, jest się odgórnie zobligowanym do wykupienia niektórych form ubezpieczenia. Kwestia ta rzadko jest egzekwowana, jednak dzięki odpowiednim polisom można liczyć na wypłacenie pieniędzy w razie nieoczekiwanych zdarzeń. Sam koszt takich ubezpieczeń w porównaniu z możliwymi korzyściami jest dość niewielki. Dlatego warto kupować polisy w pakiecie, co pozwala na obniżenie ich ceny, a jednocześnie zapewnienie stosownej ochrony gospodarstwu rolnemu.\nJeśli interesują Cię obowiązkowe ubezpieczenia rolnicze, warto zapoznać się z ofertą CUK Ubezpieczenia. W jej skład wchodzi m.in. polisa na budynki rolne. Pozwala na wypłacenie pieniędzy w sytuacji, gdy dojdzie do zdarzeń losowych obejmujących obiekty mieszkalne czy gospodarcze.\nW ofercie CUK znajdziesz także OC rolnika. To korzystne rozwiązanie, gdy nie chcesz płacić za szkody wyrządzone przypadkiem innej osobie, np. podczas używania maszyn rolniczych. W razie jakichkolwiek pytań dotyczących aktualnej oferty możesz skontaktować się z naszymi pracownikami. Czekamy na Ciebie pod wskazanym numerem telefonu lub w jednej z wielu placówek CUK na terenie całej Polski. Nasi doradcy pomogą Ci wybrać najkorzystniejsze ubezpieczenie zarówno to obowiązkowe, jak i dobrowolne.


Przed i po: renowacja starego apartamentu | homify | homify\nhomify magazine 09 Styczeń, 2015 08:10\nCzęsto wizja gruntownego remontu skutecznie odstrasza nas od koniecznych zmian. Wyniesienie rzeczy, przeprowadzka i ogrom prac powodują, że oszukujemy samych siebie przed nieubłaganym. Jednak nadchodzi czas, kiedy nie możemy dłużej zwlekać, a zepsuta instalacja elektryczna, odpadający tynk, czy po prostu przestarzałe i niefunkcjonalne wnętrza nie pozwalają na ignorowanie problemów. Jednak cel uświęca środki i musimy pamiętać o efekcie końcowym, dla którego warto przejść przez trudy remontu i renowacji.\nDziś na homify pragniemy dodać otuchy wszystkim, którzy planują- lub są w trakcie remontu. Przedstawiamy Wam serię zdjęć przed i po, prezentującą gruntowną renowację małego apartamentu. Nie traćcie zapału i przejdźcie z odwagą przez najtrudniejsze prace, bo efekt- jak zaraz będziecie mogli się przekonać- jest tego warty!\nPierwotnie, budynek był w bardzo złym stanie. Konieczne do przeprowadzenia prace, musiały wykraczać daleko poza aspekt czysto estetyczny. Trzeba było wymienić wszystkie instalacje, wzmocnić konstrukcję ścian i sufitów, wymienić całą stolarkę. Również preferencje estetyczne właściciela, nie szły w parze z rustykalnym i starym wyglądem tego mieszkania.\nPierwsze zdjęcie wyremontowanego domu, może już naprowadzić nas na trop w jakim kierunku szli projektanci i architekci. Minimalizm, biel, nowoczesność- ciężko było sobie wyobrazić taki efekt przed rozpoczęciu tak trudnego projektu. Drewniane stropy, zamaskowano regipsem z małymi halogenami, które dobrze oświetlają korytarz i nadają wyraźny, nowoczesny ton całemu wnętrzu.\nReorganizacja przestrzeni i nowy podział pomieszczeń, był jednym z najważniejszych punktów całego projektu. W salonie, znajduje się jedno z okien wychodzących na fasadę budynku, z małym balkonem jako punktem oświetlającym pokój. Jako że jest to punkt centralny fasady budynku, od niego rozpoczęto podział i planowanie nowej przestrzeni.\nW plan renowacji, wchodziło również (a może przede wszystkim) zmienienie struktury jego planu. Postawiono nowe ścianki działowe, tworząc tym samym nowe pomieszczenia i zmieniając stare. Jednym z najważniejszych punktów projektu, było przeprowadzenie nowej instalacji elektrycznej, którą ukryto pod podwieszonym sufitem. Wykonano również nową izolację termiczną, pozwalającą dodatkowo na dobre tłumienie dźwięków z zewnątrz. Jednak nie tylko sufity przeszły całkowitą transformację. Wykonano nowe podłogi z wbudowanym w nie systemem ogrzewania podłogowego.\nKiedy widzimy efekt końcowy, ciężko pamiętać o całej elektryce i ilości kabli ukrytych w podłodze i suficie. Jedyne na co zwracamy uwagę to minimalistyczny i nowoczesny wystrój nowego wnętrza. Salon, podobnie jak reszta mieszkania, utrzymany jest w kontraście bieli i czerni. Wyjście na balkon, otacza wnęka z pułkami na książki lub inne prywatne rzeczy właściciela. Zainstalowano również klimatyzację, którą starano się ukryć wykorzystując jak najmniej inwazyjny design.\nMinimalizm to nie sama biel\nCały apartament jest utrzymany w spójnym, minimalistycznym wystroju. Konsekwentnie zachowano kolorystykę dwóch barw. Biel i czerń toczą ze sobą równą walkę, doskonale dopełniając się nawzajem we wszystkich wnętrzach. Takie zestawienie kolorystyczne jest gwarantem elegancji- proste rozwiązania są bardzo często najlepsze.\nPrzechodzimy do kuchni, która konsekwentnie powiela myśl przewodnią renowacji. Minimalizm, funkcjonalność, prostota i nowoczesność, są widoczne w każdym pomieszczeniu. Wszystkie zbędne przedmioty ukryto pod jednolitymi szafkami. Granitowy, matowy blat, doskonale komponuje się z resztą wystroju.\nZdjęcia łazienki przed , przypomni Wam, w jak bardzo złym stanie był budynek przed pracami remontowymi. Stara instalacja, popękane ściany to zaledwie wierzchołek góry lodowej. Oprócz oczywistych i koniecznych zmian, zdecydowano o wyrównaniu poziomu podłogi aby stworzyć wrażenie jednolitej, eleganckiej i lepiej wykorzystanej przestrzeni.\nNowa łazienka w niczym nie przypomina poprzedniego zdjęcia. Dzięki zmianie pozycji toalety, znalazło się miejsce dla dodatkowych przedmiotów. Zainstalowano również mały grzejnik a całość pomieszczenia utrzymano w eleganckiej bieli z ciemnymi elementami dla konntrastu.\nW ostatnim opisywanym przez nas pomieszczeniu, nie było miejsca dla kontrastów. Zachowano tu całkowity monochromatyzm i wykorzystano biel w każdym elemencie wystroju, tej małej sypialni. Dzięki temu ma się wrażenie świeżości, przestrzeni i dużej ilości światła.\nNaszą konkluzją, jest hasło: nigdy nie porzucaj swoich remontowych planów! Pamiętaj, że nawet najtrudniejsze projekty da się przeprowadzić do końca, a efekt… . jest najlepszą nagrodą!\nJeśli macie ochotę na dodatkową inspirację, zajrzyjcie do innych artykułów, prezentujących niesamowite transformacje:\n- przed i po: kompleta renowacja domu na plaży\n- przed i po: renowacja domu jednorodzinnego\n- przed i po: renowacja domu z 1930 roku