Połykacz – Quentin\nOskar “Fenran” Usarek\nWielki szacun dla Autora: jego tekst uznałem za najlepszy w tegorocznej edycji, mimo że nie przemawia do mnie pomysł na horror osadzony w realiach współczesnych, w scenerii blokowiska. Gdybym zaledwie usłyszał ideę Połykacza, najzwyczajniej w świecie nie miałbym ochoty zagrać w przygodę. Po lekturze nie tylko zmieniłem zdanie, ale również nabrałem chęci, by rzecz poprowadzić. W scenariuszu jest wszystko co trzeba: wprowadzenie w stylu filmowych horrorów, ciekawi bohaterowie i zależności między nimi, świetne miejsce, w którym rozgrywa się akcja, opisane zresztą zgodnie ze złotymi zasadami dreszczowców. Jest wreszcie to co najważniejsze: odpowiednio stopniowane napięcie i autentyczna groza, pod postacią Przeciwnika, którego bohaterowie nie spotkają.\nW tegorocznej edycji Quentina wyróżniały się adaptacje literackie. Połykacz powstał dzięki opowiadaniu Łukasza Orbitowskiego, nie jest więc pracą całkowicie oryginalną. I to właściwie jedyna pozycja, którą można zapisać w rubryce przeciwwstawnej do kolumny “zalety”. Nie ma jednak mowy o zatytułowaniu tej kolumny “wady”. Gorąco zachęcam do zapoznania się z tym tekstem.\nTłem ktulowych przygód prowadzonych we współczesności (w przeciwieństwie do innych okresów) są często środowiska patologiczne, funkcjonujące na marginesie społeczeństwa. Klimat ten dobrze wyczuwa autor “Połykacza”, miksując Lovecrafta ze współczesnymi tematami.\nWłaśnie miejsce akcji tej przygody urzekło mnie najbardziej. Stary, zniszczony blok, zamieszkany przez wyrzutków jest wprost wymarzonym miejscem dla rozegrania mrocznego horroru. Autor umiejętnie portetuje mieszkańców squatu oraz relacje między nimi, dzięki czemu dramat ludzi osaczonych przez siły z Mitów staje się bardzo realistyczny. Spirala narastającego strachu i paranoi została oddane bardzo umiejętnie i bardzo wiarygodnie – daje to duże pole do popisu graczom. Właśnie spora elastyczność scenariusza, nacisk na działania graczy jest także jego wielką zaletą.\nUwielbiam wprost stare, dobre Cthulhu podane w nowej, ożywczej formie – i dlatego tak przygoda tak idealnie trafia w moje gusta. Nie wymagajmy jednak od niej zbyt dużej oryginalności. Głównym tematem jest to, że Wielkie Zło zostało przyzwane Bluźnierczym Rytuałem i Rytuałem równie Bluźnierczym musi zostać odesłane (fakt, że ta scena została opisana bardzo fajnie). Mi ten stary schemat nie przeszkadza, wręcz przeciwnie. Ciekawy jest Przedwieczny, którego wrzucił do przygody autor – nigdy go wcześniej nie wykorzystałem, nie spotkałem się z nim także jako gracz. Jakież było moje zdziwienie gdy gdy odkryłem go w podstawce. Jak widać z bestiariusza da się wycisnąć jeszcze coś ciekawego. Na podkreślenie zasługuje fakt, iż potworek nie służy do kiepskiego straszenia – bardzo dobra jest rada by go w ogóle nie pokazywać bohaterom. Ładna jest też mechanika, choć ja bym nie umieszczał jej w przypisach – jakoś mi to do przygody nie pasuje.\nTrochę mało wiarygodny wydał mi się sposób uwięzienia wszystkich w bloku – wydaje mi się, że drzwi od klatki schodowej czy piwnicy powinny przepuszczać wodę. No, ale przyjmijmy, że peerelowscy budowniczy postanowili zamontować tam coś na kształt wrót bunkra – nie takie rzeczy w socjalistycznym budownictwie się zdarzały. Ja jednak tą sprawę załatwiłbym inaczej – albo dając bohaterom silną motywację, która zmusi ich do pozostania we wnętrzu Połykacza, nawet gdy sprawy przybiorą zły obrót, albo załatwił to z graczami na meta-poziomie (hmm, może tak: gracie w horror; jesteście głupimi nastolatkami).\nScenariusz został zainspirowany opowiadaniem Orbitowskiego, które nawiasem mówiąc bardzo lubię, więc być może odkryłbym nawiązanie, nawet jakby autor się nie przyznał. Rodzi to pewien problem: czy tekst jest oryginalnym dziełem autora? Moim zdaniem – tak. Owszem sam motyw zniszczonego bloku jest wzięty z opowiadania, można się też dopatrzyć podobieństwa niektórych BN (Izydor). Sens i fabuła “Połykacza” jest jednak różna od tekstu Orbitowskiego – najlepszym dowodem, niech będzie to, że w tę przygodę można zagrać nawet po przeczytaniu wzmiankowanego utworu.\nMimo wszystko jednak podczas lektury ciągle mnie męczyło to, że najfajniejszy motyw przygody – stary blok w którym straszy – nie jest samodzielnym tworem autora. Ponadto czytając tę przygodę miałem wrażenie, że większość wątków, choć spójnie i elegancko połączona, została niejako “logicznie” wyprowadzona z założeń przygody (Zew Cthulhu+squat) i ich oryginalność nie jest powalająca. Z tego powodu czuję się zmuszony zaniżyć trochę ocenę temu scenariuszowi. Ale i tak znajduje się on wysoko na mojej liście.\nNo jak dla mnie bomba. Chyba pierwszy dobry scenariusz do horroru, który czytałem. Nie do pulpowej opowieści grozy, nie do surwiwalowej strzelaniny do zombiaków, nie do gotykpunkowego kryminału, ale do prawdziwego horroru. Takiego w którym stajesz oko w oko z nieznanym, boisz się i wychodzisz z tego zmieniony. Albo nie wychodzisz wcale.\nScenariusz oprócz emocji i klimatu daje duże pole do manewru i realny wpływ na przebieg rozgrywki. Dostajemy solidnie przygotowaną, zamkniętą, konsekwentną całość, wsparcie mechaniczne, opisane prawdopodobne warianty przebiegu zdarzeń i reakcji graczy, porady dla MG. No i ten klimat.\nZalety: Doskonały klimat, napisane z myślą o grywalności, z szacunkiem dla graczy i prowadzącego a przy tym czytelne i zrozumiałe. Odświeżenie Cthulhu jednak bez przełamania gatunku. Horror w całym tego słowa znaczeniu. W pełni w konwencji.\nWady: Nic naprawdę wartego tej nazwy.\nJednym zdaniem: Doskonały scenariusz horroru.\nInspirowany “Kacprem Kłapaczem” scenariusz, nie powiela wzorów z opowiadania, ale jest twórczą interpretacją i udanym rozwinięciem wątków dzieła Łukasza Orbitowskiego. Tekst Połykacza jest bardzo klarowny i logicznie spisany, dzięki czemu od razu nadaje się do poprowadzenia. Autor przygotował dla graczy ciekawe postaci i wprowadził je w zaskakującą dla starego, poczciwego Zewu Cthulhu scenerię. Umieszczenie akcji scenariusza w opuszczonym gierkowskim bloku i odświeżenie konwencji opowieści grozy jest niczym rześki wiatr, który zdmuchnął kurz z zapomnianego strychu.\nNa pochwałę zasługuje mistrzowskie zbudowanie narastającego napięcia i poczucia odizolowania bohaterów, którzy zostali uwięzieni w znajdującym się na krawędzi rzeczywistości budynku. Zawieszony pomiędzy teraźniejszością z przeszłością blok, z zalanymi wodą piwnicami, gdzie grasuje banda skejtów-zombie, zamieszkany przez wyrzutków społeczeństwa i starożytne bóstwo, to coś, czego nawet gracze, którzy zjedli zęby na mitach Cthulhu, się nie spodziewają.\nKiedy emocje opadną, a pradawne istoty zostaną odesłane w niebyt, orientujemy się, iż zasygnalizowane na początku scenariusza osobiste wątki postaci graczy nie odgrywają w scenariuszu znaczącej roli. W trakcie śledztwa wiele wydarzeń rozgrywa się bez udziału grających, którzy dopiero w finale zaczynają skreczować pierwsze skrzypce. Problematyczna młodzież, która ukrywa się przed policją, przybywa do tytułowego Połykacza i ganiając po piętrach rozwiązuje problemy Bohaterów Niezależnych. Brakuje osobistego zaangażowania postaci w dramatyczne wydarzenia, przez co pod koniec przygoda zamienia się w rozkoszną rzeź napierających na drużynę zombie. Oczywiście krwawa jatka z umarlakami ma swój specyficzny urok, jednak recenzowany scenariusz było stać na znacznie bardziej emocjonujące zakończenie z uwzględnieniem indywidualnych wątków każdego z bohaterów.\nPrzyznam się uczciwie, żem “Kacpra Kłapacza” nie czytał – a przynajmniej nie przed lekturą scenariusza. Dlatego początkowo się nim zachłysnąłem i trwałem w niemym osłupieniu (przerywanym tylko raz przez paroksyzm nieudanego motywu, na szczęście drobnego) aż do ostatniej strony, kiedy to autor tekstu zaanonsował, skąd czerpał inspirację. To natychmiast obudziło we mnie rewolucyjną czujność i na wszelki wypadek przestałem “Połykacza” lubić – relacje osób, które opowiadanie Orbitowskiego znały budziły niepokój co do charakteru i stopnia jego wpływu na scenariusz.\nA potem, by uczciwie oddać głos, zapoznałem się z “Kacprem” i zrozumiałem, że moje uprzedzenia były bezpodstawne. Tak, “Połykacz” czerpie garściami z Orbitowskiego. I tak, pozostaje bardzo dobrym scenariuszem.\nWyjściowa sytuacja jest właściwie analogiczna: jest sugestywny, porzucony blok gdzieś za Bieżanowem podpisany przez bezimiennego mistrza graffiti i zamieszkany przez wyrzutków społeczeństwa. Jest bytujący w nim obłąkany fanatyk oraz grupa złotej młodzieży. Są podobni bohaterowie, czyli troje drobnych przestępców na dorobku. I wreszcie – jest tajemnica sprzed lat i zabite na głucho drzwi do jednego z mieszkań.\nMożna by zatem powiedzieć, że “Połykacz” bierze sytuację z “Kacpra Kłapacza” – rozlicza się z nią jednak zupełnie po swojemu, przewartościowując wszystkie właściwie obecne w opowiadaniu wątki i obficie dosypując swoich. W ten sposób powstaje utwór mocno wprawdzie inspirowany, ale bez żadnych wątpliwości autorski, przesycony zupełnie inną atmosferą – i o zupełnie innym sensie, nie ma w nim bowiem ani słowa o karze i odkupieniu, wiele mówi się za to o igraniu z mocami, których się nie rozumie.\nJeśli bowiem w “Kacprze” popełniono zbrodnię w afekcie, w “Połykaczu” będzie ona wyrachowana. Jeżeli tam samozwańczy kapłan ma rację, tu myli się straszliwie (i wcale nie jest samozwańczy). Pogodni ziomale z opowiadania zastąpieni zostali przez śmiertelnie niebezpiecznych młodocianych przestępców, wśród których rozgrywa się brutalna walka o władzę. Narkotyki, które u Orbitowskiego pełnią wyłącznie rolę kolorytu tu stają się integralną częścią fabuły. Tego rodzaju katalog można by jeszcze poszerzyć, więcej jest bowiem w “Połykaczu” różnic, niż faktycznych podobieństw do “Kacpra Kłapacza”.\n“Połykacz” nie jest opowieścią o duchach, które zza grobu mszczą się na nieprawych. Jest od początku do końca osadzony w lovecraftowskich realiach “Zewu Cthulhu”, nie ma tu zatem miejsca na romantyczne wątki grzechu i życia po śmierci – i choć to ostatnie się pojawia, to w wynaturzonej i pokracznej postaci. Jest tu więc wszystko, co w przygodzie do “ZC” znaleźć się powinno: Wielki Przedwieczny (osobiście, ale incognito – scenariusz proponuje bardzo przytomnie, by go graczom nie pokazywać, ani nie nazywać. Prawdopodobnie nigdy nie dowiedzą się, z kim mieli do czynienia. I bardzo dobrze – Mistrz, pardon, Strażnik ma komfort wykorzystywania wątku kanonicznego, a Badacze – tajemnicę.), zagadki z przeszłości, bluźniercze rytuały oraz księgi mitów (pod postacią dzienników gotyckich lolit oraz wspomnień narkomanów – bardzo ożywcze wykorzystanie motywu dziennika uczonego, powszechnego w przygodach do “ZC”). Wszystko to zamaskowano bardzo błyskotliwie elementami opowieści blokerskiej oraz doprawiono bardzo smakowitymi bohaterami niezależnymi, znakomicie do tej konwencji pasującymi. Ożywia to skamieniałą z dawna konwencję lovecraftowskiego horroru i nadaje jej nowego ducha, za co chwała niech będzie “Połykaczowi” i cześć.\nPrzy tym wszystkim przygoda jest bardzo grywana – choć wymaga od prowadzącego niebagatelnych umiejętności, by płynnie dostosowywał percepcję postaci do ich stanu odurzenia lub narkotycznego głodu. Korzysta jednak z doskonałego schematu, opisując zamierzenia bohaterów niezależnych oraz ślady, które postaci graczy mogą badać wedle własnego upodobania, w kolejności, która przyjdzie im do głowy. Nie zapomina przy tym o popychaniu akcji naprzód i proponuje różne sposoby rozwiązania przygody oraz sugeruje alternatywne zakończenia: szczęśliwe i tragiczne. Na dodatek rzecz przedstawiona jest bardzo komunikatywnie – tekst przytomnie rozpoczyna się od prezentacji pełnego obrazu sytuacji i nie usiłuje zaskakiwać czytelnika: pada w nim nawet przytomne stwierdzenie, że to gracze, nie prowadzący, mają odkrywać prawdę powoli. Rzecz zamykają zupełnie dorzeczne uwagi dotyczące rozgrywania przygody oraz charakterystyki, uzupełnione o charakterystyczne dla “ZC”, na pół humorystyczne umiejętności. Zresztą, mechanika obecna jest w całym tekście, bardzo czytelnie podana w postaci przypisów.\nCóż zatem z tego, że “Połykacz” inspirowany jest opowiadaniem? Jest świeży, twórczy, oryginalny, a przy tym solidny konstrukcyjnie i wierny przyjętym realiom. Jeśli macie zamiar przeczytać tylko jeden scenariusz niniejszej edycji, zdecyduje się na ten właśnie. Nie pożałujecie.\nDwa scenariusze, które zwyciężyły w tegorocznej edycji są najlepszym przykładem na to, że nie ma uniwersalnego przepisu na dobry scenariusz. “Połykacz” i “Bitwa na Mokradle Roasz” różnią się niemal wszystkim. W dużym stopniu zalety jednego odpowiadają słabościom drugiego, dlatego tez postanowiłam zrecenzować je po części wspólnie.\nNajmocniejszą stroną “Połykacza” jest mistrzowskie odświeżenie atmosfery horroru w najmniej oczekiwanej scenerii i umiejętne wymieszanie go z bardziej przyziemną grozą umysłu pogrążonego w narkotycznym głodzie. Swój cel tekst osiąga bardzo precyzyjnymi metodami – każdy bohater niezależny swoją historią i zachowaniem dokłada mały kamyczek do ogólnej atmosfery, każdy opis spełnia podobny cel a żadne wydarzenie nie jest zbędne. Prostota fabuły wzmaga sile jej działania a przejrzysta narracja pozwala MG poprowadzić tę przygodę niemal od razu. Jeśli do czegoś można się przyczepić, to do dość pobieżnego potraktowania postaci graczy – ich osobiste historie, poza narkotycznym aspektem, nie odgrywają w scenariuszu większej roli, a choć to od nich zależy ostateczny rozwój wydarzeń, są uzależnieni od kaprysów bohaterów niezależnych w stopniu, który może ich przyprawić o kompletne poczucie bezsilności (choć w horrorze może się to liczyć za dodatkowy plus).\nAutor “Bitwy” podchodzi do swojego zadania zupełnie inaczej. O sile tego scenariusza stanowi ogromna swoboda pozostawiona graczom i ich bohaterom, którzy mogą je na dodatek podejmować aż na dwóch różnych płaszczyznach, oraz naprawdę ciekawe, mocno zarysowane charaktery tych ostatnich,. Niestety, w połączeniu z i tak skomplikowana siecią intryg snutych przez bohaterów niezależnych, ilość możliwych w scenariuszu zmiennych zaczyna przerastać możliwości intelektualne przeciętnego MG, szczególnie, ze tekst spisany jest gęsto i niejasno do tego stopnia, ze nawet plany i motywacje BG zrozumiałam do końca dopiero podczas powtórnej lektury. Choć wielowątkowość i bogactwo fabuły są niewątpliwą zaletą, kilka motywów można by bez szkody dla scenariusza wyciąć a inne watki uprościć bez szkody, a może i z zyskiem dla ogólnego efektu. Jak widać, obydwaj autorzy mogą się od siebie sporo nauczyć.\nZazwyczaj nie przepadam za umieszczaniem akcji gier RPG w realiach “tu i teraz”, ale Połykacz” przekonał mnie, ze nie miałam racji. Niezwykle subtelnie opisana istota z Mitów Cthulhu w takim otoczeniu wydaje się być jeszcze straszliwsza, a rozpadający się blok przywołał koszmary z dzieciństwa z wielkiej płyty o piwnicach prowadzących w nieznane. Z drugiej strony zaś, ale to już moja dość subiektywna opinia, jak na historie osadzona w środowisku społecznych degeneratów, banda z trzeciego piętra jest zbyt pokojowa, a narkotyki, którymi upaja się bohaterowie zbyt miękkie by prowadzić do przestępstwa, przez co miałam wrażenie, ze po tekście przeszła się cenzura obyczajowa. Niemniej jednak, i mimo wspomnianych przez mnie słabości, to najbardziej przerażająca historia, jaka miałam okazję czytać od dawna, a przy tym jedna z najoryginalniejszych.\nCiekawostki:Bardzo fajne ksywy, zarówno BG jak i BN.\nWpadki: Żadnych nie znalazłam. Może poza optymistycznym wyobrażeniem o rozmiarze gierkowskiego m2.\nW każdej edycji Quentina pojawiają się scenariusze po prostu godne przeczytania oraz, jeśli przypadną do gustu, poprowadzenia. Przewrotna natura perfekcji sprawia również, iż to w takich tekstach dostrzega się najwięcej wad, które zgrzytają i proszą o komentarz. Z takim tekstem mamy do czynienia w przypadku “Połykacza”.\nNa wstępie dwie uwagi. Po pierwsze, szacunek dla autora za podanie źródła inspiracji. Po drugie, w tym wypadku Lilith (trzecia w tegorocznym Quentinie) znalazła się w znacznie lepszym scenariuszu i na dodatek wyraźnie zastosowana żartobliwie. Trafione, zatopione.\nRecenzja tego scenariusza nie będzie długa, bo to tekst stosunkowo krótki i spójny, w którym nie ma wielu rzeczy, do których można mieć zastrzeżenia, a znacznie więcej jest wartościowych, dobrych koncepcji. Jedyne, czego we wstępie mi zabrakło, to uwagi autora o tym, jak ten scenariusz może zdryfować w realizacji. Mamy tu bowiem niewątpliwie do czynienia z horrorem, który – w zależności do rozłożenia akcentów – może przerodzić się w głupawą komedyjkę lub w naprawdę głęboką opowieść grozy. Osobiście lubię, gdy autor potrafi taki wybór zasygnalizować. Tutaj groteska może zarówno wypalić wspaniale, jak i pogrzebać przygodę – warto, by prowadzący był ostrożny. A przynajmniej świadomy zagrożenia.\n“Połykacz” opiera się na niecodziennie doskonałym pomyśle, którzy tworzy atmosferę grozy w gierkowskim wieżowcu, trafiając w idealnie w ponury klimat polskich blokowisk. Do tego dochodzi wybór bohaterów, z którymi łatwo się zżyć i “zaprzyjaźnić”, poczuć ich problemy jak własne. Podobnie prezentują się postaci niezależne, wśród których można by co najwyżej pokusić się o większe zróżnicowanie subkulturowe lub społeczne. Gdyby do tego doszło, MG na sesji miałby szersze pole do popisu, mógłby bawić się rzeczywistością naszego kraju.\n“Połykacz” urzeka przede wszystkim klimatem i doborem motywów, które mają wywołać grozę. Rozpadający się budynek, odcięcie od świata, ciekawi NPCe, zalana piwnica i zombie. Całość chwilami, szczególnie gdy ginie cieć, przypomina kultowe “Delikatesy”. Co prawda obarczenie postaci graczy obowiązkiem rozwiązania zagadki jest zdecydowanie umowne, ale trzyma się konwencji horroru.\nTrochę gorzej jest z samym śledztwem i wątkami osobistymi bohaterów. Przede wszystkim brakuje możliwości zdemaskowania Szpika (ten sam się ujawnia), więcej zaś jest ganiania po piętrach i wchodzenia w interakcję z różnymi NPCami. Dużo dzieje się przez to poza graczami, a dopiero finał stanowi dla nich wyzwanie i okazję do wykazania się.\nCo do bohaterów – calkowicie chybiony i nierozegrany jest wątek miłosny w obrębie drużyny (lepiej sprawdziłaby się przyjaźń, a sam autor zauważa, że na romantyzm nie ma tu miejsca – więc jest niekonsekwentny), a już zupełnie niepotrzebne uzależnienie od narkotyków. To temat poważny, a tu nie został w ogóle uwypuklony i lepiej, by tak zostało. Sam fakt wyrzucenia poza nawias społeczeństwa jest wystarczająco silny, by połączyć bohaterów w grupę (choć przydałoby się rozegranie sceny kradzieży lub jakiejkolwiek innej scalającej ich w całość).\nNie jestem wielkim fanem horrorów. Ten mnie urzekł, w paru momentach trafił w sedno i, nawet pomimo pomniejszych błędów, przekonał do siebie.\nNa koniec jeszcze jeden cytat roku: “Nazywa się Jaro, bo jara”.\n“Połykacz” jest wprawdzie przygodą bazującą bardziej na pomysłach Orbitowskiego niż samego autora, ale autor tak umiejętnie je przetworzył i z taką maestrią wprowadził w nie graczy, że bezsprzecznie zasłużył na nagrodę. Doskonale budowana jest w tej przygodzie upiorna atmosfera, z biegiem czasu nabierająca opresyjnego charakteru. Co więcej, jest to atmosfera, jaką przyzwyczailiśmy się kojarzyć raczej z wiktoriańskimi dworzyszczami niż z… odrapanym gierkowskim blokiem. Do zwrócenia uwagi na ten tekst zachęcam szczególnie wszystkich wielbicieli Mrocznych Sekretów, którzy kiedykolwiek mają zamiar wziąć udział w tym konkursie. Przeczytajcie i uwierzcie, że tajemnica, nawet najmroczniejsza i najbardziej bluźniercza, nie musi wcale być nielogiczna i wewnętrznie niespójna! Autor “Połykacza” udowodnił, że stworzenie na sesji atmosfery tajemniczości jest możliwe nawet wtedy, gdy Mistrz Gry orientuje się, o co chodzi w jego własnej przygodzie (i za ten przekaz jestem mu wdzięczna, po tym jak od kilku lat mam okazję czytać “mroczne” teksty na bardzo zróżnicowanym poziomie).\nOne thought on “Połykacz”\nStrasznie chciałbym po latach podziękować za napisanie tego inspirującego scenariusza.


LMP w Szczyrku: Joanna Szwab mistrzynią Polski w skokach | Sportsinwinter.pl\nLMP w Szczyrku: Joanna Szwab mistrzynią Polski w skokach\nNa normalnej skoczni w Szczyrku rozegrały się dzisiaj letnie mistrzostwa Polski w skokach narciarskich. Po złoty medal sięgnęła Joanna Szwab, dla której to pierwsze zwycięstwo letniego krajowego czempionatu. Wicemistrzynią została Kinga Rajda, a brąz zdobyła Anna Twardosz.\nDo dość dużego zaskoczenia doszło dzisiaj podczas mistrzostw Polski w skokach narciarskich kobiet. Startująca w roli faworytki Kinga Rajda, nie obroniła tytułu. W Szczyrku po swój pierwszy złoty medal poleciała Joanna Szwab. 23-letnia zawodniczka skoczyła 90,5 oraz 97 m. Rajda w pierwszej turze uzyskała 89 m, a w drugiej dołożyła o 6 metrów. To dało jej srebro, ale też stratę do Szwab w postaci 5,5 punktu.\nBrązowy krążek wpadł na konto powracającej po kontuzji Anny Twardosz. Jej sędziowie zmierzyli dzisiaj 85,5 oraz 94 metry. W czołowej szóstce znalazły się jeszcze kolejno: Nicole Konderla (88 m; 93 m), Kamila Karpiel (88 m; 93 m) oraz Pola Bełtowska (79,5 m, 83,5 m). Dziś w Szczyrku jeszcze rywalizacja kombinatorów norweskich (bieg o godzinie 15:00) oraz konkurs indywidualny skoczków (o 20:15).\nTags: Joanna Szwab, Joanna Szwab mistrzyni, Kinga Rajda, LMP w Szczyrku, LMP w Szczyrku 2020, MP w skokach, MP w skokach 2020, MP w skokach kobiet, MP w skokach kobiet 2020, MP w skokach kobiet wyniki, MP w skokach Szczyrk 2020\nPrevious MŚ w Oberstdorfie: Niemcy mają nadzieję na zawody z kibicami\nNext Alpejski PŚ w Sölden: Marta Bassino triumfuje w pierwszym gigancie sezonu


Rama po japońsku czyli palone deski - POZYTYWNIA.pl\nTechnika zabezpieczenia i barwienia drewna poprzez wypalanie pochodzi z Japonii. Metoda nazywa się Shou Sugi Ban czyli „spalona deska cedru”. Nie zraził mnie fakt, że cedru nie posiadam. Wykorzystałam naszą, rodzimą sosnę do wykonania ramy z wypalanych deseczek. Stali czytelnicy już się domyślają, że to oczywiście kolejny odcinek recyklingu drewna z palet.\nDo opalania użyłam zwykłego palnika gazowego z niewielką butlą gazową. Koneserzy crème brûlée zapewne posiadają odpowiedni palnik w swojej kuchni.\nPonieważ z ogniem nie ma żartów, deski umieściłam na metalowej ramie w sporej odległości od wyposażenia obejścia, a pod ręką był kubeł wody. Co prawda nie zamierzałam palić moich deseczek jakoś intensywnie, ale ostrożności nigdy nie za wiele.\nPraca z palnikiem poszła bardzo szybko. Drewno pięknie się wybarwiło.\nDeski po wypaleniu.\nWydawało mi się, że nieźle sfajczyłam moje deseczki. Jak się później okazało, nie do końca. Zauważcie, że sęki w zasadzie nie zmieniły koloru.\nPo wychłodzeniu wodą przyszła pora na szczotkowanie. Użyłam szczotki stalowej nałożonej na wkrętarkę.\nSzczotka sprawnie usunęła zwęgloną warstewkę. Niestety drewno zostało wypalone zbyt płytko i miejscami odsłoniło się białawe drewno.\nDeski po pierwszym wypaleniu i szczotkowaniu.\nWypalenie oraz szczotkowanie powtórzyłam. Tym razem byłam bardziej stanowcza w swoich poczynaniach i efekt okazał się zadowalający. Sęki podczas wypalania puściły nawet nieco żywicy. Powtórzenie tych dwóch zabiegów nie tylko poprawiło kolorystykę, ale dało lepszą fakturę – więcej drewna wczesnego (jasne słoje) wypaliłam i wyczesałam. Głębsze wyżłobienia dodały deskom charakteru.\nWykończenie miał stanowić wosk bezbarwny. Myślałam, że podbije czekoladowy kolor drewna. Szybko się jednak okazało, że wydobył prawdziwą naturę sosny – czerwonawe tony. Widać to na zdjęciu poniżej.\nNiektórzy kochają taką kolorystykę, ja wolę chłodniejsze odcienie. Dlatego zmieszałam wosk bezbarwny z białym w proporcji 2:1.\nTaką mieszankę naniosłam na drewno. Ponieważ na deski był już nałożony wosk bezbarwny, krycie kolejnej warstwy mogłam swobodnie regulować. A chciałam go niewiele, tylko tyle żeby przytrzeć nosa tej czerwieni. Nadmiar wosków starłam ściereczką.\nNakładanie mieszanki wosku bezbarwnego i białego.\nNa zdjęciu poniżej widać, że trzy deski, które woskowałam mieszanką, mają wyraźnie chłodniejszy odcień.\nRama powstała przez skręcenie desek kątownikami. Zwykle te elementy są ukrywane od spodu, ale ja chciałam je wyeksponować. Dlatego po odtłuszczeniu pomalowałam je farbą w sprayu w kolorze miedzi. Takie kątowniki dostaniecie w sklepie budowlanym za ok. 3 zł/ szt.\nJako wypełnienie tablicy zaplanowałam metalową siatkę heksagonalną. Jej koszt jest również niewielki ok. 8 zł/ m2. Siatkę przycięłam do wymiaru ramy.\nNastępnie przymocowałam ją za pomocą zszywacza tapicerskiego tzw. takera. Rozpięcie siatki wzmocniło i ustabilizowało całą konstrukcję.\nRóżnego typu duperele miały być mocowane do siatki za pomocą haczyków i spinaczy. Dlatego potrzebny był niewielki dystans między siatką a ścianą. W tym celu przykręciłam z tyłu ramy listewki. Dodatkowo wzmocniły one łączenie desek.\nMój zbiór skarbów zawisł na nowej tablicy. Pewnie z czasem będzie tam przybywać bardziej praktycznych przedmiotów i notatek. W końcu tablica jest częścią mojego stanowiska do ZPT.\nmiedź rama recykling palet Shou Sugi Ban siatka heksagonalna szczotkowanie drewna tablica wosk woskowanie wypalanie drewna\n8 Replies to “Rama po japońsku czyli palone deski”\nPrzepiękna, stylowa i bardzo pomysłowa rama! Na pewno Przydałaby się w większości domów 😉\n17 lipca 2017 at 09:49\nPodziwiam jak zwykle.\n17 lipca 2017 at 22:59\nA ja myślałam, że są bejcowane. Genialnie wygląda ta rama.\n18 lipca 2017 at 07:36\nPrzyznam że mnie również zaskoczył efekt kolorystyczny. Nie sądziłam że kolor bazie tak intensywny.\n17 lipca 2017 at 23:10\nO kurcze, ale świetne! Na jednym zdjęciu doskonale widzę to jako stół – byłby równie świetny. 😀\n18 lipca 2017 at 07:42\nZgadzam się. Myślę ze blat z tak przygotowanego dębu wyglądałby zjawiskowo.


Archiwa: alergia - Fitmed - Artykuły o dietetyce\nOstatnimi czasy diety bezglutenowe stały się niezwykle popularne. Co takiego ten gluten ma w sobie, że rezygnuje z niego tak liczne grono populacji?\nW tym artykule przedstawiamy przegląd badań o szkodliwym wpływie glutenu na organizm.\nCzytaj dalej Czy gluten jest zły? Poznaj jego drugie oblicze\nOpublikowano 12 lutego 2021 12 lutego 2021 Autor Wiktoria MarkiewiczKategorie ArtykułyTagi alergia, celiakia, dieta bezglutenowa, gluten, pszenica, zboża glutenowe


Bal maskowy, Verdi, La Scala 22.07.2013 | opera.info.pl\nPamiętamy Sondrę Radvanovski w roli Amelii w MET (z Álvarezem) i w Wiedniu (a Alagną) i za każdym razem potrafiła bez wysiłku prześpiewać orkiestrę, ba, podejrzewamy, że słychać ją i w foyer i przed operą. A tu?! Na szczęście nadeszła przerwa. Po przerwie przenieśliśmy się na miejskie przedmieścia, pełne złodziei i prostytutek; otoczenie znów mało romantyczne, ale faktycznie złowrogie. Z drżeniem serca czekaliśmy na śpiew Radvanovski - i jakaż ulga, zaczął brzmieć mocniej i barwniej, z każdą chwilą było coraz lepiej, aż do ostatniej sceny, gdzie znów bez wysiłku pokonał i chór i orkiestrę. Oczywiście, zapewne wolelibyśmy subtelniejsze wykonanie - ale tak byliśmy szczęśliwi, że primadonna odzyskała głos, że nie będziemy narzekać.\nPóźniej pomyśleliśmy, że może ten efekt był zamierzony, może Amelia miała przed wizytą u uzdrowicielki śpiewać starym, schorowanym głosem? Jeśli tak, to wyszło za bardzo przekonywująco! Już po przedstawieniu, przed wyjściem dla artystów, Sondra zapytana skąd u niej taka siła głosu, odpowiedziała żartobliwie, że jej głos startuje tu (wskazując na stopy) rozpędza się przez całe ciało i dlatego wychodzi z taką siłą. A tak na poważnie, to zastanawiamy się, jak długo śpiewaczka będzie mogła pozwolić sobie na taką eksploatację głosu.\nMarcello Álvarez w roli Riccarda był, naszym zdaniem, lepszy niż w przedstawieniu transmitowanym z MET, może po prostu był mniej zdenerwowany. Jego głos nie ma dla nas takiej słonecznej barwy jak głos Roberta Alagni (oj, jesteśmy nieobiektywni, wiemy!), ale słuchało się go z przyjemnością. Željko Lučićia też słuchało się z przyjemnością, chociaż to akurat szkodziło roli Renata; Lučić ma tak uroczy baryton, taki kochany głos, że nie da się uwierzyć, że mógłby chcieć z zazdrości zabić żonę. Nie, ktoś z takim ciepłym głosem przytuliłby ją i pocieszał raczej! A żona nawet jego wyrzutów słuchałaby z przyjemnością (jeśli pamiętają Państwo felieton Boya o kompromitowaniu literatury, to ten głos właśnie...). Ulrikę śpiewała, poprawnie, ale nie rzucając nas na kolana Marianne Cornetti. W samą scenę balu maskowego reżyser włożył najwięcej swojej "inwencji" - dlatego Renato krąży na balu wśród stojących wkoło tekturowych postaci Riccarda, takich używanych w kampanii wyborczej. Pomysł raczej średni, choć z wywiadu z reżyserem wynika, że ta scena niesie wiele głębokich przesłań… Tak, zwykle reżyserzy tak sądzą... Ciekawe jest natomiast rozwiązanie sceny śmierci Riccarda - pada strzał, tłum gromadzi się nad umierającym, rozstępuje - i oto na podłodze leży ciało gubernatora, a jego dusza śpiewa i krąży wśród obecnych. Klaskaliśmy po przedstawieniu z zapałem, Leszek najmocniej Sondrze, Halszka Lučićowi - ale jak Państwo sądzą kto dostał największe (grubo przesadzone) oklaski (zwłaszcza od lewej strony galerii)? Otóż całkiem niezła, ale wcale nie rewelacyjna Serena Gamberoni (Oscar). Pan siedzący przed nami skomentował krótko: „La claque”. Cóż, La Scala ma swoją specyfikę.\nWspół-wielbicielom Ciofi za wpis dziękuję tym bardziej :-)\nDziękujemy za Państwa wspomnienia Nam bardzo długo wydawało się, że klakier, podobnie jak zdun, to zawód raczej wymierający. O tym, że byliśmy naiwni, przekonały nas doświadczenia naszych "operowych" podróży, z których wynika, że "Oni" są wszędzie. Czasami, rzecz to oczywista, w ich rolę spontanicznie i bez nadziei na wynagrodzenie, wcielają się obecni na salach teatrów operowych członkowie rodzin śpiewaków występujących na scenie. Jednak czasami są to nadal zawodowcy, szczególnie łatwi do zauważenia we Włoszech. Nie zapomnimy, skądinąd przesympatycznego człeka, którego obserwowaliśmy swego czasu w Weronie. Otóż był w swej pracy równie gorliwy, co nieuważny, bo zdarzyło mu się wrzeszczeć "Bravo Maestro Conduttore" (czy jakoś podobnie...), w sytuacji gdy dyrygent jeszcze nie ukazał się w polu widzenia widowni. Ale był swojej pracy oddany bez reszty, bo po spektaklu szedł na czele grupy śpiewaków i wydzierając się wniebogłosy, zachęcał publiczność zasiadającą w ulicznych kawiarniach i restauracjach do głośnych braw na rzecz artystów. Musimy mu oddać honor, bo był nadzwyczaj skuteczny. Artyści na uliczkach Werony odebrali tego wieczoru dodatkowe owacje na stojąco\nBardzo ciekawa relacja z Mediolanu, dziękuję. Miałam okazję śledzić liczne wpisy w internecie na temat tego 'Balu Maskowego' - niestety nie udało mi się tam dotrzeć osobiście. Produkcja była w zamierzeniu kontrowersyjna i premiera odbyła się podobno w atmosferze lekkiego skandalu, wśród gwizdów publiczności i lecących z balkonów ulotek skierowanych przeciwko reżyserowi. Z relacji osób, które były tam obecne, wiem, że podobno stali bywalcy operowi zmówili się na takie właśnie oprotestowanie premiery. Potem już było spokojnie, a wykonawców nagrodzono oklaskami. Znajomym osobom, które widziały przedstawienie, ten 'Bal Maskowy' podobał się.\nCo do wykonawców, to mogę jedynie napisać, że fani Marcelo Alvareza, do których i ja należę, bardzo go chwalili za ten występ (16 lipca M.Alvarez musiał wycofać się z przedstawienia z powodu choroby). Wygląda na to, że Państwo macie innych faworytów wsród tenorów , dla mnie jednak głos tego tenora to coś wspaniałego, podobnie jak jego pełna pasji gra na scenie oraz ogrom uroku osobistego poza sceną. Sondra Radvanovsky jest dość często jego sceniczną partnerką i pomimo jej ostrego 'vibrato', dobrze się słucha obojga - czuje się tzw. 'chemię' między nimi.


X360 kupno - parę pytań | XboxForum.pl - Największe Polskie forum o konsolach Xbox One, Xbox 360 i Xbox.\nX360 kupno - parę pytań\nTemat na forum 'Kosz' rozpoczęty przez GoodSkills, Styczeń 14, 2010.\nWitam. Jestem kompletnie zielony jeżeli chodzi o xboxy i mam parę pytań. Prawdopodobnie kupię sobie wersję tą z najmniejszym dyskiem.\n1. Czy opłaca się jeszcze kupić X360 ? Jak to jest z tą niby "ukrytą" mocą PS3, nie obchodzą mnie jakieś "natale" tylko chodzi o samą grę. Słyszałem że X360 na już problemy z avatarem i red faction jeżeli chodzi o FPS. No i nie wiem czy kupić PS3 czy X360 czy też może poczekać na 4 gen. konsol.\n2. Jak już bym kupił xboxa, to jak to jest z tymi banami, np: mam przerobioną konsolę, gram "kopiach" ale konsola nie jest podłączona do neta, a po jakimś czasie kupuje oryginał CoD MW 2 i chce pograć przez neta z ziomkami to dostanę bana za to że wcześniej grałem na piracie, ale bez neta ? (mam nadzieję że mnie zrozumieliście)\n3. Jak to jest z końcu z tym przegrzewaniem, będę grał dzienne minimum min. 4h a max. 10-11h, kupić od razu jakiś cooler na x'a ?\n4. Najbardzej zniechęca mnie to, że trzeba płacić za multi, PODOBNO szybko się grzeją, PODOBNO się psują i wykorzystano 100% z X360, a z PS3 PODOBNO tyko 60% czy jakoś tak. No właśnie tylko podobno ... potrzebuje pewnej i profesjonalnej opinii.\nGoodSkills, Styczeń 14, 2010\n1.Ściemy udowodniono że Xbox lepiej współpracuje z grami. Ja ci polecam x360.\n2.Dostajesz bana za przerobiony napęd nie za gry jakie w niej siedzą.\n3.Wystarczy najnowszy model Jasper i dobre ustawienie konsoli żeby miała trochę przestrzeni i raczej się nie przegrzeje.\n4.Jak chcesz przerabiać to tak i tak przez neta nie pograsz. A w ps3 nie ma piratów jeżeli o to ci chodzi i trzeba kupować gry za 200 zł.\n1. sam sobie odpowiedz ;D dla mnie xbox w zupełności wystarcza\n2. Tak dostaniesz bana bo przeróbka jest zapisana w konsoli\n3. Podobno to nic nie daje, ale musisz mieć przestrzeń dla swojego X' aby pobierał powietrze.\n4. Grzeją się, psują się jak każdy sprzęt elektroniczny nie zawsze bedzie wieczny.\nbatman17, Styczeń 14, 2010\n1 Gadanie.... podobno xbox wykorzystuje obecnie tylko 40% mocy....\nOsobiscie nie gralem w avatara ani w red faction - lecz w innych grach nie zauważyłem zadnych ciec itp\n2 bana dostaje za przerobiony naped, nie za pirackie płyty - tak wiec jezeli masz przerobke to nie ma roznicy czy grasz na oryginalach czy na piratach\n3 nie kupuj zadnego coolera - moze tylko wiecej zaszkodzic niz pomoc - obecne płyty głowne Jasper praktycznie sie w ogole nie przegrzewaja\n4 Podobno... ;] to sa tylko oficialne dane, ale jaka jest prawda.... nie wiadomo\nnuby sie wciely ;d\nHarakiri, Styczeń 14, 2010\n1. Opłaca sie ;]\n2. Jak przerobisz konsole - flash napedu to dostajesz bana za same podlaczenie sie do xbl nie wazne czy grasz aktualnie na oryginale czy na piracie ;P\n3. Nie jest źle ;]\n4. Czy 100% to szczerze wątpie ;] A ps3 to tez mocarzem nie jest .\nEdit: Jak co to 8 generacje konsol ;P xbox 360 jak i ps3 i wii to konsole 7generacji ;P\nEdit2: PS3 to kał . - gry na xbox'a po prostu bardziej mi podchodzą ;] Miałem do wyboru PS3 a Xbox'a 360 i wybralem to drugie ;] Wspomne jeszcze że gram na oryginałach ;]\nmaxan, Styczeń 14, 2010\n1- zadając takie pytanie na forum xboxa 99 % odpowiadających będzie namawiać na zakup X360 , argumentując że PS3 nadaje się tylko do oglądania filmów na BR ale to oczywiście bzdura , ale moim zdaniem ( choć gram głównie na X360 i nieco mniej , bo u kumpla obecnie na PS3 , bo swoje PS3 sprzedałem jakiś czas temu ) to PS3 jest o wiele lepszym sprzętem , za X360 przemawia głównie możliwość przeróbki i grania na piratach no i gier jest nieco więcej . Nie czekaj na 4 generację konsol bo wyjdzie ona najwcześniej za 3-4 lata .\n2- co do przeróbki to bana i tak dostaniesz wcześniej czy póżniej grając online czy pobierając aktualizacje , to tylko kwestia czasu . W ostateczności możesz grać przez Xlink , zajrzyj tu : http://xboxforum.pl/siec-xbl-f16/masz-bana-chcesz-pograc-przez-internet-xlink-kai-31613.html\n3- w najnowszych modelach ten problem właściwie nie występuje ( ale nie ma 100 % pewności )\n4- tak jak napisałem PS3 jest o wiele lepszym sprzętem od X360 A co do płatnego LIVE na X360 to moim zdaniem typowy użytkownik nie skorzysta z właściwie proponowanych tam usług czy dodatków , poza graniem . W PS3 granie i korzystanie z dodatków jest bezpłatne . Poza płatnymi dodatkami do gier czy innymi .\nAd.1 Tak. Xbox będzie jeszcze długo na rynku (potwierdzają to opinie znawców rynku). Co do PS3 to jest to raczej sprzęt do oglądania filmów i tym podobnych. Poza tym Xbox ma większą i lepszą bibliotekę gier niż jego konkurent ze stajni Sony.\nAd.2 Nie przerabiałem konsoli, ale wiem, że banują za samą przeróbkę. Równie dobrze przerobić konsolę i w ogóle nie grać na piratach, ale i tak prędzej czy później cie zbanują.\nAd.3 Jeżeli ustawisz konsolę w odpowiedniej pozycji (poziomo i żeby miała sporo przestrzeni z tyłu) to raczej nie powinieneś mieć problemów. Jeśli jednak naprawdę masz zamiar grać tyle ile napisałeś to kupno coolera byłoby sensownym posunięciem.\nAd.4 Dzięki temu, że trzeba płacić za multi nie ma z nim większych problemów; Sprzęt się psuje i grzeje, to prawda, ale nie zapominaj o kilkuletniej gwarancji; Wszystko zależy od tego czy chcesz grać czy oglądać filmy na konsoli.\nMorlun55, Styczeń 14, 2010\nDodam tylko że żadnych spadków FPS na moim klocku w Red Faction nie ma i nie było Więc ktoś ci bzdurę pocisnął z tymi FPS'ami. A co do wykorzystania 100% mocy xboxa jakoś mi sie nie chce wierzyć bo niby Red Faction miało wyciskać wszystko z X'a a nowy Assasin wygląda 1000 razy lepiej niż Red Faction więc X ma jeszcze sporo zapasu mocy bo gry wychodzą coraz ładniejsze ;p No i w tym roku sporo ciekawych premier na klocka się szykuje. Podobno ma powstawać jakaś odpowiedź na Uncharted które jest na PS3.\nIngvar, Styczeń 14, 2010\nJa jedynie w Vikingu podczas bitew myślałem że konsola się tnie gdyż spowalniało mi akcje potem poszperałem w necie i okazało się że to specjalnie aby nie zagubić się podczas bitwy w tym co się dzieje i podjąć jak najlepszą reakcje poza tym PS3 niby jest lepszy technicznie ale za parę lat jak na mój gust 3 max 4 powstanie nowa konsola kolejny problem to to że jak przerobisz x'a to nie pograsz na necie ale i tak opłaca się płacić za Live niż grać za darmo na ps3 bo xbox ma lepszy system MP więc czy przerobisz czy nie to i tak polecam ci xboxa\nMichciollek, Styczeń 14, 2010\nStyczeń 15, 2010 #10\nTeż miałem jak ty dylemat jaką konsole kupić (zawsze kupowałem konsole Sony) a tym razem postanowiłem zaryzykować i skusiłem się na xboxa 360 nie dlatego że można go przerobić bo i tak gram na oryginałach. I nie żałuje tej decyzji.\n1) OPŁACA SIĘ\n2) Bana dostaniesz za przerobiony napęd\n3) Zależy jaka będzie płyta główna w xboxie 360, jak JASPER to są nikłe szanse przegrzania\n4) Trzeba płacić za grę online ale xbox live jest dużo lepszy od PSN Sony, najnowsze modele (Jasper) rzadko się psują (playstation 3 też się psuje ) co do wykorzystania 100% mocy xbox 360 to tylko plotki\nPrzed zakupem zadaj sobie pytanie w jakie gry będę grał i zobacz na jaką konsole wyjdzie dana gra i odpowiesz sobie na swoje pytanie\nnovy66, Styczeń 15, 2010\nStyczeń 15, 2010 #11\nXboxa opłaca się kupić napewno. Ja mam teraz Jasper, a wcześniej falcon i żadna się nie popsuła. Wyjątkiem był mój pierwszy xbox z początku produkcji. Zanim miałem ps3 slim, miałem też fata, który dostał ylod.Co do xbox live vs. psn. To moim zdaniem live wygrywa. Czasami zdarzają się duże lagi na psn i serwery czasami się rozłączają, więc mimo tego że live jest płatny to wygrywa, gdyż tam nie ma takich problemów jak na psn.\nTouch!, Styczeń 15, 2010\nGalaxy, Kwiecień 27, 2016, na forum: Co kupić?\nSamodzielna przeróbka konsoli X360 PHAT -kupno glitchera\ntrolek24, Czerwiec 7, 2015, na forum: JTAG/RGH\nmatiglokk, Luty 27, 2015, na forum: Kosz\nXBOX360 początek przygodu - kupnoo\nAdamus12195, Grudzień 5, 2014, na forum: Dla świeżaków


Rekordowa książka Tomasza Lisa\nKolejne rekordy sprzedaży bije najnowsza książka Tomasza Lisa\nCoraz lepiej sprzedaje się najnowsza książka Tomasz Lisa "Co z tą Polską", która na rynku pojawiła się 25 października 2003 roku.\nJak powiedział nam Tomasz Lis, do tej pory kupiono ponad 100 tys. egzemplarzy, a według prognoz wydawcy niebawem powinna zostać przekroczona kolejna granica 130 tys.\n- Książka jest o tym, dlaczego tak niewiele zostało z entuzjazmu 89-go roku, dlaczego Polacy uważają, że nie żyją w normalnym kraju, dlaczego w istocie nie sprawia on wrażenia, jakby był zupełnie normalny i dlaczego mimo wszystko normalny być może - mówi Tomasz Lis.\n"Co z tą Polską?" to już szósta książka w dorobku Tomasza Lisa. Do tej pory ukazały się: "Jak to się robi w Ameryce", "Zawód korespondent", "Wielki finał. Kulisy wejścia Polski do NATO" , "List z Ameryki", "ABC dziennikarstwa" (wspólnie K.Skowrońskim i M.Ziomeckim).\nNa II połowę 2004 roku Tomasz Lis zapowiada premierę kolejnej książki, poświęconej 15-letniej pracy w telewizji.\nDołącz do dyskusji: Rekordowa książka Tomasza Lisa


PKN ORLEN z nową platformą marketingową i ogólnopolską kampanią - NowyMarketing\nAutor: Artykuł sponsorowany 22.01.2018\nPKN ORLEN uruchomił nową platformę marketingową, mającą na celu zarówno uspójnienie komunikacji marek koncernu, jak i wsparcie w zakresie dotarcia do klienta czy promocji produktów i usług.\nNowa platforma marketingowa zaprojektowana została z myślą o komunikacji „human to human” (H2H), aby angażować klienta w sposób oparty o aspekty emocjonalne. Jej długofalowym, strategicznym celem jest przekształcenie marki ORLEN w markę pożądaną przez klientów, a także promocja produktów i usług, które dostępne są w sieci PKN ORLEN.\nJak podkreśla Rafał Pasieka – Dyrektor Wykonawczy ds. Marketingu – Koncepcja nowego modelu komunikacji wynika z obserwacji, że w dzisiejszych czasach konsumenci najbardziej cenią sobie czas i wygodę. PKN ORLEN wychodząc naprzeciw tym potrzebom, wdraża szereg pomysłów i innowacyjnych rozwiązań w zakresie funkcjonowania stacji paliw, aby zapewnić klientom możliwie kompleksową obsługę. Już teraz na stacjach można nie tylko zatankować samochód, ale zjeść zdrowy, przygotowany na miejscu posiłek, czy wypożyczyć auto. To wymaga nowoczesnego podejścia do komunikacji i nasza platforma doskonale wpisuje się w bieżące trendy.\nPierwszy etap wdrożenia platformy otwiera kampania reklamowa „Kierunek ORLEN”. Narracja spotu zbudowana została wokół historii kilku bohaterów, u których zaistniały potrzeby pozornie niezwiązane ze stacją paliw, jednakże mogące zostać na niej spełnione. Koncepcja artystyczna reklamy opiera się na kontrastach, zestawiając powagę i majestat z nieco zdystansowaną, a w efekcie humorystyczną narracją. W spocie wykorzystano utwór Cold Little Heart, autorstwa Michaela Kiwanuka, mający na celu wzbudzenie pozytywnych emocji, co może przełożyć się na postrzeganie poszczególnych marek.\nW ramach kolejnych etapów ogólnopolskiej kampanii 360 zaplanowano spoty w TV (30 i 45 sek.), przekaz w radio, reklamę w prasie, Internecie oraz w outdoorze, a nawet w kinach. Kampania obejmować będzie także działania w mediach własnych, social media oraz eventy organizowane przez PKN ORLEN.\nZa przygotowanie kampanii odpowiedzialny był Obszar Marketingu PKN ORLEN, agencja Publicis oraz dom mediowy MullenLowe MediaHub. Spot wyreżyserowany przez Sebastiana Pańczyka wyprodukował dom produkcyjny Dobro.\nWięcej informacji na temat kampanii dostępnych jest na stronie.\nArtykuł powstał przy współpracy z PKN ORLEN.


Kodeks: Przygody Czarnego Lisa | Dragon Age Polska Wiki | FANDOM powered by Wikia\nKodeks: Wiedza\tOrlais\tKodeks: Przygody Czarnego Lisa\nKsięga w rezydencji Fenrisa (akt I)\nJego pierwsze dokonania wiązały się z ośmieszaniem potężnego despoty, lorda Val Chevin. Zamaskowany Czarny Lis pojawiał się w miejscach publicznych i psuł plany lorda do tego stopnia, że ten zaoferował w końcu wysoką nagrodę za życie „tego przebiegłego lisa” (stąd przezwisko, które bardzo szybko się przyjęło). Jedną z najpopularniejszych historii opowiadanych dziś w karczmach jest ta o pierwszym łowcy nagród, który spróbował sięgnąć po obiecaną przez lorda nagrodę. Na imię mu było Karolis i został w końcu długoletnim wspólnikiem Remiego (lecz dopiero po tym, gdy kilkakrotnie o mało co go nie zabił). W opowieści tej wydarzenia są często przesadzone w taki sposób, że Remi wydaje się z początku trochę pajacowaty, do czasu aż bezsilnego Karolisa ogarnia taka wściekłość, że przebiegłemu Remiemu udaje się zdobyć nad nim przewagę. Wywiera to na Karolisie tak wielkie wrażenie, że się do niego przyłącza.\nWszystkie wersje jego historii zgodne są co do tego, że w pewnym momencie Czarny Lis po prostu zniknął. Udał się z towarzyszami w samo serce Lasu Arlathan, by szukać zatopionego miasta elfów i nigdy już stamtąd nie wrócił. Wiele jest opowieści opisujących to, co mogło go tam spotkać, i co należałoby zrobić, aby go uratować.\n— Fragment Przygód Czarnego Lisa autorstwa Gastona Gerrault, 9:11 Smoka.


Lekarz Agata Walczak - specjalista medycyny rodzinnej - Mój profil - Umów wizytę Lekarz Agata Walczak - specjalista medycyny rodzinnej - Mój profil\nLekarz Agata Walczak\nPani dr to naprawdę lekarz z powołania. Jest niesamowita, bardzo empatyczne, przejmuje się pacjentem, szuka przyczyny dolegliwości, wyjaśnia co się dzieje. Bardzo żałuje ze już nie pracuje w mojej przychodni, bo to najlepszy lekarz na jakiego trafiłam w życiu.\nMarek wdzięczny pacjent\nTa Pani Doktor przywraca wiarę w służbę zdrowia Bardzo uprzejma i empatyczna pełna troski o los pacjenta Profesjonalne podejście do problemu chorego budzi uzasadnione zaufanie Polecam\nPani Doktor ma bardzo dobry wpływ na mojego męża, który dotychczas trafiał do mało kompetentnych lekarzy i nie chciał się leczyć. Dzięki Pani doktor regularnie przyjmuje leki i chodzi na wskazane badania. Dotychczas nie spotkaliśmy tak profesjonalnego lekarza, jakim jest Pani Doktor, która wszystko dokładnie tłumaczy, przepisuje niedrogie leki. Jest bardzo empatyczna, serdeczna i umiejętnie doradza. Czujemy się bezpieczni pod opieką Pani Doktor. Bardzo polecamy!!!\nBardzo miła i sympatyczna Pani Doktor. Interesuje sie problemami pacjenta i chce pomóc nie jak większość ludzi w tym fachu. Ma bardzo dobre podejście do pacjenta. Jednym słowem Polecam :)\nCudowna, empatyczna pani doktor, jeden z nielicznych lekarzy, do którego nie boje sie pójść.\nProfesjonalne podejście do pacjenta ,bardzo uprzejma i miła pani doktor .Takich lekarzy nam potrzeba .


Teraz jest 5 lipca 2022, o 22:24\nNapisane: 29 września 2017, o 06:29\nDołączył(a): 26 września 2017, o 13:54\nKupiłam samochód w leasing aut używanych Ta firma zajmuję się również skupem samochodów używanych na terenie Warszawy i okolic. Odkupując samochód od klienta, zawsze płacą gotówką i bardzo szybko załatwiają wszelkie formalności! Polecam\nNapisane: 10 października 2017, o 18:01\nDołączył(a): 22 września 2017, o 18:49\nW temacie zakupu aut używanych najlepiej korzystać ze sprawdzonych sprzedawców. Idealnym rozwiązaniem według mnie wydaje się zakup używanego samochodu u dealera. Można znaleźć na przykład takie perełki http://nordauto-olsztyn.volvocars-partn ... y-uzywane/ i mieć auto na lata. W końcu w serwis dealerski zna się najlepiej na plusach i minusach danej marki.\nNapisane: 18 października 2017, o 09:41\nDołączył(a): 12 października 2017, o 08:15\nJa mam samochód używany 5letni i jestem mega zadowolony.\nNapisane: 26 października 2017, o 18:57\nUżywane auta mają swoje plusy i minusy. Największy, to oczywiście cena i fakt, że takiego auta po prostu nie szkoda zniszczyć. Nowe prosto z salonu z reguły każdy pieści, a takim można pojeździć kilka, lat potem demontaż i złomowanie. Ostatnio w ten sposób zarobiłem na zakupie starego Volvo. Najbardziej opłacalnym biznesem była sprzedaż katalizatora. Namierzyłem firmę http://katalizatory.pro/ która wycenia katalizator online, a potem przyjeżdża po jego odbiór. Sprawnie i wygodnie.\nNapisane: 30 października 2017, o 14:10\nDołączył(a): 11 sierpnia 2017, o 21:57\nZ tymi używanymi to trzeba w sumie uważać. Ja kupiłem niedawno używanego Citroena i okazało się, że sprzedający nie powiedział mi że jest problem z tylną belką. Na szczęście znalazłem już serwis https://tylnabelkapolska.pl/ceny-belek/ ... -berlingo/ z dobrymi opiniami w okolicy i będę niedługo oddawał tam samochód do naprawy. Mam nadzieję, że szybko się uporają z usterką.\nNapisane: 3 listopada 2017, o 11:26\nPo ostatnim sprawdzeniu auta okazało się, że mam zużyty katalizator. Przeszukałam nieco internet i trafiłam na profesjonalną firmę zajmującą się skupem http://katalizatory.pro . Może słyszeliście? Tak myślę, że skorzystam z ich usług, ponieważ mają spore doświadczenie w tej dziedzinie i oferują najlepsze ceny.\nNapisane: 27 listopada 2017, o 11:22\nDołączył(a): 27 czerwca 2017, o 17:16\nZbliża się okres wymiany opon jeżeli macie samochód Marki Ford to polecam doradztwo, fachową obsługę i wymianę tutaj https://m.exactag.com/cl.aspx?tc=2ae7f0 ... ponyzimowe . Serwis przyjazny, konkretny, ludzie tam pracujący mają dużą wiedzę i naprawdę wiedzą co robią i co doradzają.\nNapisane: 15 stycznia 2018, o 17:34\nDołączył(a): 20 grudnia 2017, o 20:13\nMało kogo stac na nowy samochód. To, że sie kupuje używany, nie znaczy że jest gorszy. Są sposoby na to, aby auto wyglało jak z salonu. Ja kupuję profesjonalne kosmetyki firmy CleanTech https://cleantechco.pl do pielęgnacji auta, dzięki którym wygląda jak nowe Wiadomo, że trzeba włożyć sporo pracy np w woskowanie lakieru ale dla pięknego efektu warto się wysilić.\nNapisane: 6 lutego 2018, o 09:57\nja jakoś nie umiem zaufać używanym, wolę kupić nowe z salonu i dołozyć tak jak teraz jak kupowałem suva od peugeota. Po prostu mam pewne auto i wiem że i tak mi wiele lat posłuży\nNapisane: 29 marca 2018, o 14:50\nSamochody używane to bardzo dobry pomysł ;) Tylko musisz najpierw przed zakupem sprawdzić auto u mechanika - http://frosttruckserwis.pl/. Znam sytuacje, gdzie ktoś kupił auto i w przeciągu dwóch tygodni się ono popsuło...


ś na ulicy, czy atak jakiejś choroby, pożar, powódź i wiele innych przypadków. Czasem obija nam się o uszy termin pierwsza pomoc, ale rzadko zastanawiamy się, czy umielibyśmy jej udzielić. A przecież może chodzić o zdrowie lub naw\nDodane: 01-09-2020 11:18\nNa co dzień nie myślimy o tym, jak byśmy zareagowali w kryzysowej sytuacji. A i te mogą mieć różny charakter: wypadek, zasłabnięcie kogoś na ulicy, czy atak jakiejś choroby, pożar, powódź i wiele innych przypadków. Czasem obija nam się o uszy termin pierwsza pomoc, ale rzadko zastanawiamy się, czy umielibyśmy jej udzielić. A przecież może chodzić o zdrowie lub nawet życie ko\nCo i jak z tymi weterynarzamiTanie pozycjonowanieDentysta ZabrzeCzy można transportować ponadgabaryty po godzinach?Artykuł o ogrzewaniuSolary - modne czy opłacalne?Dobra kawa w praktyceKilka faktów o prawie Nous allons chez le dentiste Electricians in the age of World Wide WebO dedykowanych aplikacjach i programach na zamówienieGeodeci i ich usługiKilka porad dla pacjentów stomatologicznychAltum EPRJaki zegarek kupić?O psychologicznej pomocy w trudnych chwilachCzy ktoś może mi pomóc zamontować klimatyzację?BHP w aucie Can you buy an oil filter in your apartment? Krótko i an temat: O prawie i adwokatachSkuteczne pozycjonowanieCzy ktoś też potrzebuje naprawić elektronikę?Ogrzewanie namiotów eventowychZrób to wreszcie! Zacznij wybrać ekspres do kawy już w 10 dni!Coś dla elektryków - o transformatorachKilka słów o "solarach" - fakty, zastosowanie i kosztySkomplikowane sprawy nieruchomościoweKancelaria adwokacka w KatowicachPrzeczytaj ten wpis a dowiesz się jak uczyć bhpCzy ubezpieczalnie płacą za mało


Pantomogram Wawer - Praga Południe | Cse Dental Group\ntel. 519 114 472 (0-22) 812-73-93\nLeczenie stawów – stawy skroniowo-żuchwowe\nRadiologia stomatologiczna, inaczej diagnostyka RTG to podstawa do postawienia prawidłowej diagnozy oraz przeprowadzenia skutecznego leczenia. Pracowania rentgenowska kliniki Cse Dental Progress wyposażona jest w sprzęt do wykonywania zdjęć zębów techniką radiografii cyfrowej. Dzięki takiemu rozwiązaniu obraz na ekranie monitora jest widoczny już po kilku sekundach od momentu wykonania zdjęcia. Co więcej, takie aparaty rentgenowskie są o wiele bezpieczniejsze dla pacjentów ze względu na dawkę promieniowania, która jest kilkukrotnie mniejsza w porównaniu do tradycyjnych, analogowych aparatów. W niektórych przypadkach radiologia jest niewskazana. Ma to miejsce najczęściej w przypadku kobiet w ciąży, bowiem promieniowanie rentgenowskie nawet o tak niskiej dawce może mieć bardzo niekorzystny wpływ na rozwój płodu. W związku z tym pacjentki przed badaniem powinny powiadomić stomatologa o ciąży.\nRodzaje wykonywanych zdjęć – pantomogram i RTG\nAktualnie istnieją dwa rodzaje diagnostyki RTG. Pierwszą z nich jest zdjęcie punktowe zęba. Jest ono niewielkie i obejmuje swoim zasięgiem maksymalnie 2-3 zęby. Jest to najczęściej wykonywane zdjęcie, głównie ze względu na najmniejszą możliwą dawkę promieniowania. Tego typu diagnostyka wykonywana jest rutynowo przed każdą ekstrakcją (usunięciem) zęba, jak również przed oraz po leczeniu kanałowym, a w niektórych przypadkach również w celu wykrycia próchnicy, obrzęków lub stanów zapalnych niewidocznych przy standardowym badaniu stomatologicznym.\nDrugim rodzajem jest zdjęcie pantomograficzne. Jest ono, w przeciwieństwie do zdjęcia punktowego znacznie większe, a jego obraz obejmuje wszystkie zęby, żuchwę i szczękę. Co więcej taka diagnostyka RTG jest w stanie wykryć zęby niewidoczne (zatrzymane), czyli te, które nie wyszły z naszego dziąsła ale mogą mieć wpływ na nasze zdrowie, a także tkankę kostną, zatoki szczękowe czy stawy skroniowo-żuchwowe. Dzięki tak szczegółowemu obrazowi jakim dysponuje stomatolog możliwe jest wczesne wykrycie zmian patologicznych. Taki obraz najczęściej zlecany jest przed każdym leczeniem kompleksowym. Informacje zawarte na zdjęciu pantomograficznym są aktualne przez około 1,5 roku, dzięki czemu nie ma potrzeby częstego wykonywania tego rodzaju diagnostyki. Czas może jednak zostać skrócony w przypadku istotnych zmian w obrębie jamy ustnej. Wówczas lekarz może zlecić powtórne badanie.\nCo ważne, w przeciwieństwie do zdjęcia punktowego, które to często jest wykonywane na życzenie pacjenta, do wykonania zdjęcia pantomograficznego konieczne jest imienne skierowanie wystawione przez lekarza.\nW klinice stomatologicznej CSE Denatl Progress mamy nowoczesny sprzęt do wykonywania tomografii komputerowej w trójwymiarze. W CSE wynik badania tomograficznego jest od razu omawiany z pacjentem. Tomografia 3D to badanie, które pokazuje obraz umożliwiający sprawdzenie struktur kostnych oraz tanki miękkiej. Obraz 3D pozwala na diagnozowanie między innymi takich procesów jak stany zapalny, nowotworowe, rozrosty.\nWawer - Warszawa\ntelefon (22) 812-73-93\nadres e-mail: csedentalprogress@gmail.com\nul. Ostrobramska 83b lokal 1,\ntel. (22) 893-35-00\ntel. 519 114 472\nKopia dokumentacji medycznej jest wydawana bezpłatnie w ciągu 7 dni od prośby Pacjenta\nsobota: czynne po wcześniejszym umówieniu się z lekarzem\nCse Dental Group


Alicja z (pływackiej ) Krainy Czarów - SwimPortal\nAlicja Tchórz, jedna z najlepszych polskich pływaczek. Jedna z tych, które naprawdę lubią pływać, o czym świadczy niejednokrotnie ilość jej startów podczas jednych zawodów.\nAnna Czarnacka: Alicja, rekord Polski na 100 grzbietem, najlepszy wynik w karierze w stroju tekstylnym na 200 grzbietem, rekord Polski w sztafecie 4x100m stylem zmiennym, rekord Polski oraz kwalifikacja olimpijska w sztafecie 4x100m stylem dowolnym. To Twoje najlepsze Mistrzostwa Świata?\nAlicja Tchórz: Zdecydowanie tak. Po kilku latach udało mi się wrócić do pierwszej 16-tki na Świecie na basenie 50m. Jeszcze bardziej cieszy fakt, że stało się to w roku przedolimpijskim.\nTwoje poranne starty w Kazaniu były znacznie lepsze od popołudniowych, szukałaś wyjaśnienia tej tajemnicy?\nNa tego typu zawodach nie mogłam pozwolić sobie na to żeby prowadzić jakieś kalkulacje. Moje czasy zgłoszeń klasyfikowały mnie między 20-25 miejscem. Więc aby myśleć o pływaniu w półfinałach musiałam już w eliminacjach płynąć na 200% możliwości. Być może dlatego w wyścigach popołudniowych brakowało sił, do tego dochodził również stres.\nA może trenerzy zafundowali Ci zbyt mało startów 😉 Przyzwyczaiłaś nas do tego, że lubisz startować często. Biegając z wyścigu na wyścig nie ma czasu na stres? To recepta na jego wyeliminowanie?\nNa zawodach rangi Mistrzostw Świata trzeba skupiać się na swoich najlepszych startach. Ilość emocji jaka towarzyszy każdego dnia powoduje ogromne zmęczenie nawet pojedynczym startem.\nJak wspominasz MŚ w Kazaniu, ich organizację i atmosferę panującą na pływalni podczas zawodów?\nOrganizacja naprawdę na światowym poziomie. Aby wejść na obiekt byliśmy sprawdzani jak na lotnisku, tak że nikt niepożądany nie miał wstępu. Niecka basenowa na stadionie robiła wrażenie. Całe zawody rozgrywane z dokładnością co do minuty (może oprócz małych problemów ze sztafetami pierwszego dnia). Mieszkaliśmy w wiosce olimpijskiej z Uniwersjady w 2013 roku więc znałam obiekty. Wioska schludna, jedzenia pod dostatkiem, wolontariusze pomocni- nie ma na co narzekać.\nA jeśli chodzi o atmosferę na basenie wspaniały doping podnosił adrenalinę tak wysoko, że podczas zmiany sztafetowej na 4*100 dowolnym myślałam, że spadnę z słupka:)\nBędziesz starała się jedynie o kwalifikację indywidualną do Rio czy kraulistki powinny wziąć pod uwagę, że jedno miejsce w sztafecie jest już zarezerwowane dla Ciebie?;)\nOczywiście, że będę starała się uzyskać kwalifikację indywidualną. Skupię się na 100 i 200 grzbietem. My w Kazaniu uzyskałyśmy kwalifikację sztafety narodowej, aby w niej popłynąć trzeba być w pierwszej 4 na Głównych Mistrzostwach Polski.\nWasze 12 miejsce na dystansie 4x100m st. Dowolnym i kwalifikacja olimpijska sprawia, że kilka dziewczyn w Polsce może realnie zacząć marzyć o występie w Rio. Do sztafety może dostać się ktoś, kto nie miałby szans na indywidualną kwalifikację. Myślałaś o tym, że przyczyniłaś się do tego, aby spełnić czyjeś (jeszcze nie wiemy czyje) wielkie sportowe marzenie jakim jest start w Igrzyskach?\nBardzo się z tego powodu cieszę. Może coś w końcu się ruszy w tym kobiecym pływaniu. Wzrośnie motywacja i rywalizacja-na to czekam. Mam nadzieję również, że Polski Związek pozwoli nam „skleić” jeszcze raz sztafetę na 4*100 zmiennym, i że uda nam się ją zakwalifikować na Igrzyska.\nMyślisz, że świadomość zawodniczek, że mają szansę zakwalifikować się do sztafety podniesie poziom polskiego pływania na 100 kraulem?\nOgromnie na to liczę. Wiem, że to nie będzie proste i nie nastąpi natychmiast, ale uważam, że to może być świetny bodziec dla zawodniczek.\nSzkoda, że nie ma takiej kwalifikacji, która umożliwiałaby miejsce w samolocie do Rio Waszym kibicom…\nNo niestetyL Polscy kibice byliby bezkonkurencyjni, a my dzięki nim potrafimy się wznieść na wyżyny swoich możliwości. Pamiętam Mistrzostw Europy w Szczecinie. Myślę, że to właśnie przez doping były one tak udane.\nMyśląc o Igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro widzę oczami wyobraźni: a) Najważniejszą sportową imprezę czterolecia b) Rio- Brazylię, Amerykę Południową, piękne plaże… marzenie turystyczne. To nie to samo co Londyn, do którego polecieć może właściwie każdy, w każdej chwili. Jak Ty do tego podchodzisz? Liczy się tylko sport?\nCopacabana jest na pewno piękna:) Teraz tak na poważnie sport jest najważniejszy. Podporządkowuje całe swoje życie pod mordercze treningi. Przez co prawie nie mam czasu na przyjemności jak wyjście ze znajomymi do kina. Ale właśnie przez to, że pływam mogę zobaczyć takie zakątki świata, do których nigdy w życiu bym nie trafiła. Z tego się ogromnie cieszę.\nP.S. Jeszcze nie mam biletu;p. Polskie kwalifikacje odbywają się na Głównych Mistrzostwach Polski poprzedzających imprezę docelową.\nWiesz już jak będą przebiegały Twoje przygotowania przed-olimpijskie?\nZ tego co słyszałam są już planowane obozy kadrowe, podobne do tych przed Mistrzostwami Świata w Kazaniu. Niestety szczegóły nie są mi jeszcze znane.\nPrzed Tobą zasłużone wakacje. Nareszcie czas na relaks…\nTak! Właśnie wczoraj dotarłam do rodzinnego Kalisza. Może uda mi się choć trochę nadrobić zaległości z najbliższymi i spotkać się z paczką przyjaciół (których serdecznie pozdrawiam i dziękuję za wsparcie). Niestety sielanka nie potrwa długo bo już 28 sierpnia startujemy z przygotowaniami do kolejnego sezonu.\nW imieniu swimportal.pl życzę Ci udanych wakacji i dużo siły w nowym roku startowym! A Twoim kibicom wielu radości z każdego Twojego startu!\nHasła: Alicja Tchórzpływanie


życie – Maciej Rynarzewski\n22 lutego 2009ozi84Zapiski\nBohaterem dzisiejszego wykładu będzie „mediewita”. Mediewita jest to specjalny gatunek człowieka, żyjący dziś. Tu i teraz, w tym kraju. Produkt kapitalizmu z ludzką twarzą, wiekowych tradycji środkowoeuropejskich, 50 lat bolszewizacji oraz 123 lat niewoli. Mediewita to nie mediewista. Nie należy mylić z badaczem czasów średniowiecznych. Medium Vitae Średnie Życie ergo mediewita = żyjący średnio. Średniożyjący, ...\n14 grudnia 2008ozi84Zapiski\nGdybym miał kominek, albo piec kaflowy to natychmiast bym w nim rozpalił. Najlepiej gdyby spadł jeszcze śnieg, albo zaczęła się ulewa targająca za oknem łysymi drzewami. Siadłbym w fotelu i zanurzył się w nostalgię.. Bo kiedyś było inaczej. Z wypiekami na twarzy odkrywałem świat, czasem poczułem się na szczycie, choć nawet nie wiedziałem że to...\n26 października 2008ozi84Zapiski\nPrzeczytałem wczoraj tekst z Wysokich Obcasów, który dotknął mnie bardzo bardzo głęboko i jednocześnie pozwolił spojrzeć z dystansu na pewne sprawy związane ze śmiercią i życiem. Gazeta rozpoczęła niedawno akcję "Umierać po ludzku" – <TUTAJ> możecie przeczytać więcej na jej temat a <tutaj> dowiedzieć się "dlaczego". Uważam wywołaną dyskusję za jedno z najważniejszych wydarzeń społecznych...


VIII Forum Kobiet SGH już 16 maja\nPodczas drugiego w ramach cyklu „Po zdrowie” spotkania pt. „Moc ruchu” będziemy rozmawiali o tym, jak dzięki właściwej diecie i odpowiedniemu rodzajowi aktywności fizycznej zapobiegać schorzeniom układu sercowo-naczyniowego, a także jak je diagnozować i leczyć.\nZapraszamy do udziału w akcji "Uwolnij książkę"\nOdbywający się podczas Święta SGH trzeci już finał akcji „Uwolnij książkę” to doskonała okazja do wymiany, podarowania bądź pozyskania ciekawej publikacji o tematyce ekonomicznej. Zapraszamy studentów, absolwentów i pracowników do wiosennego przeglądu półek z książkami. Być może są na nich pozycje o tematyce ekonomicznej bądź finansowej, których Państwo już nie potrzebujecie, a które mogą przydać się innym członkom społeczności akademickiej?\nTydzień z doradcami kariery - Partnerzy SGH doradzają!\nOd 8 do 12 kwietnia studenci oraz absolwenci SGH mogą wziąć udział w piątej edycji wydarzenia "Tydzień z doradcami kariery - Partnerzy SGH doradzają".


Meble biurowe - Stoły konferencyjne :: Cezas\nJesteś tu : Katalog » Meble biurowe » Stoły konferencyjne\nProfesjonalne i solidne stoły konferencyjne dostępne w ofercie naszego sklepu internetowego to wysoka jakość i trwałość, połączone z estetycznym designem i funkcjonalnością. Zapewniamy, że wybierając nasze produkty będą Państwo mogli wyposażyć każdą salę konferencyjną, czy też biuro w meble trwałe i eleganckie. To na pewno idealne rozwiązanie dla firm szkoleniowych, ale również dla biurowców, czy hoteli. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się ze szczegółowymi parametrami i właściwościami, którymi wyróżniają się nasze stoły.\nStół konferencyjny Nr 6 ; 120 x80\nStół konferencyjny Nr 6 ; 180 x80\n293,38 zł z VAT\nStół konferencyjny Nr 6 ; 180 x100\n299,44 zł z VAT\nStół konferencjny 1200x600 NOWOŚĆ!\nStół Konferencyjny o wymiarach 1200x600x725 z 18mm blatem w kolorze buk, wenge, inny po uzgodnieniu ze sprzedawcą. Blat wykończony 2mm obrzeżem PCV. Rama o profilu 35x20mm z solidną nogą o profilu 30x30mm z regulowaną stopką.\nStół konferencjny 1400x700 NOWOŚĆ!\nStół Konferencyjny o wymiarach 1400x700x725 z 18mm blatem w kolorze buk, wenge, inny po uzgodnieniu ze sprzedawcą. Blat wykończony 2mm obrzeżem PCV. Rama o profilu 35x20mm z solidną nogą o profilu 30x30mm z regulowaną stopką.\nStół konferencjny 1600x800 NOWOŚĆ!\nStół Konferencyjny o wymiarach 1600x800x725 z 18mm blatem w kolorze buk, wenge, inny po uzgodnieniu ze sprzedawcą. Blat wykończony 2mm obrzeżem PCV. Rama o profilu 35x20mm z solidną nogą o profilu 30x30mm z regulowaną stopką.\nStół Konferencyjny o wymiarach 1200x600x725 z 18mm blatem w kolorze buk,wenge, inny po uzgodnieniu ze sprzedawcą. Blat wykończony 2mm obrzeżem PCV. Rama o profilu 35x20mm z solidną nogą o profilu 30x30mm z regulowaną stopką.\nStół konferencjny 1200x800 NOWOŚĆ!\nStół Konferencyjny o wymiarach 1200x800x725 z 18mm blatem w kolorze buk, wenge, inny po uzgodnieniu ze sprzedawcą. Blat wykończony 2mm obrzeżem PCV. Rama o profilu 35x20mm z solidną nogą o profilu 30x30mm z regulowaną stopką.\nStół konferencjny DOMINO Prostokątny 80x 120 cm NOWOŚĆ!\nStół DOMINO bardzo solidny, funkcjonalny i elegancki. Doskonale nadaje się do sali konferencyjnej, biura i innych pomieszczeń. Podstawa składana chromowana z profilu stalowego o przekroju rurowym.\nStół konferencjny DOMINO Prostokątny 67,5 x 135 cm NOWOŚĆ!\nStół konferencyjny składany 1600x800\nStół konferencjny DOMINO Prostokątny 80x 160 cm NOWOŚĆ!\nkarta akcesyjna miesięcznika PU-B-114 (karton)\nAktualna Data: 2021-11-29 18:56


Rekordowy wzrost płac w ochronie zdrowia – mzdrowie.pl\nWzrost przeciętnego wynagrodzenia o 10,2 proc. oraz przyrost zatrudnienia o 3,3 proc. Sektor ochrony zdrowia jest jednym z liderów polskiej gospodarki pod względem wzrostu zatrudnienia i zwiększenia się zarobków – wynika z danych Głównego Urzędu Statystycznego. Przeciętne zarobki w ochronie zdrowia i pomocy społecznej są jednak wciąż poniżej średniej krajowej.\nGUS opublikował dane ostateczne za 2018 rok, dotyczące polskiego rynku pracy, z podziałem na branże. Z danych tych wynika, że rynek pracy dla zawodów związanych z ochroną zdrowia należy do najszybciej rozwijających się w Polsce. „Na koniec 2018 r. liczba osób pracujących w gospodarce narodowej ukształtowała się na poziomie 15,9 mln osób. W stosunku do poprzedniego roku oznacza to wzrost o 1,5 proc. Najwięcej pracowników przybyło w sekcjach „Budownictwo” (5,8 proc.), „Informacja i komunikacja” i „Pozostała działalność usługowa” (4,1 proc.), „Działalność profesjonalna, naukowa i techniczna” (4,0 proc.), „Opieka zdrowia i pomoc społeczna” (3,3 proc.)” – czytamy w komunikacie GUS.\nOchrona zdrowia jest więc piątą spośród branż najszybciej zwiększających zatrudnienie oraz drugą spośród branż, w których najszybciej rosną zarobki. „Przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto w gospodarce narodowej wyniosło 4589,91 zł, co oznacza wzrost w stosunku do 2017 r. o 7,1 proc. Największy wzrost przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto zanotowano w sekcjach „Górnictwo i wydobywanie” (10,7 proc.) i „Opieka zdrowotna i pomoc społeczna” (10,2 proc.)” – czytamy w komunikacie GUS.\nMimo tak szybkiego wzrostu płace w sektorze zdrowia i pomocy społecznej nie osiągnęły jeszcze poziomu średniej krajowej, choć istotnie się do tego pułapu zbliżyły. Według danych GUS w 2018 roku średnie płace miesięczne w sektorze zdrowia i pomocy społecznej wyniosły 4414,12 zł, podczas gdy w całej gospodarce narodowej wynosiły 4589,91 zł.\nGrzegorz Ziemniak, partner w Instytucie Zdrowia i Demokracji:\n„To naprawdę dobra wiadomość. W sektorze ochrony zdrowia zarobki (czyli tzw. próg startowy) były niskie i to dobrze, że zaczęły rosnąć, dobiegać średniej krajowej. Zwróciłbym uwagę na to, że po części był to efekt protestów lekarzy i pielęgniarek. W mojej ocenie ceną za ich zakończenie satysfakcjonującymi obie grupy zawodowe kompromisami były przesunięcia środków finansowych z pul o innym przeznaczeniu, np. na refundację leków. I to jest zła wiadomość, bo skutkiem jest spora lista leków, które dopiero oczekują w Polsce na refundację.\nPrzewiduję, że tendencja wzrostowa będzie się nadal utrzymywać. Nie tylko dlatego, że wzrastać będą zarobki najlepiej uposażonych zawodów medycznych. Proszę pamiętać, że ochrona zdrowia to także miejsca pracy dla najgorzej zarabiających, np. ochroniarzy, sprzątaczek. Te ostatnie grupy obejmie w najbliższym czasie zapowiadana w kampanii wyborczej podwyżka płacy minimalnej. Tym dobrym wiadomościom towarzyszy jednak obawa o stan finansów placówek leczniczych. Czy rzeczywiście stać je było na takie tempo zwiększania i zatrudnienia, i płac – czy jest to wzrost „na kredyt”?\n„Zwrócę uwagę na to, że wzrost płac w ochronie zdrowia jest nierównomierny. Dotyczy przede wszystkim pracowników najbardziej wykwalifikowanych, czyli lekarzy i pielęgniarek. Braki na rynku pracy zmusiły świadczeniodawców do konkurowania między sobą o tych specjalistów, także płacami. Spotykam się z różnych okazji z dyrektorami szpitali. A oni coraz częściej skarżą się na to, że nawet bardzo wysokie stawki, oferowane np. za dodatkowe dyżury – nie są już skutecznym motywatorem.\nAle tym wysokim zarobkom specjalistów towarzyszy duże niezadowolenie innych grup zawodów medycznych, np. fizjoterapeutów, diagnostów laboratoryjnych. W ochronie zdrowia powiększają się różnice zarobkowe, rośnie niezadowolenie tych, którzy na mocny wzrost płacowy liczyć nie mogli. I to jest złe zjawisko.\nKomentując dziesięcioprocentowy wzrost zarobków w ochronie zdrowia nie sposób nie zauważyć, że nie towarzyszy mu odpowiedni wzrost przychodów z kontraktów (obliczany na 3-4 proc.). Taka dysproporcja na dłuższą metę nie wróży nic dobrego, a perspektywie krótkoterminowej oznacza jedno – długi.”\nRoman Kolek, odpowiedzialny za ochronę zdrowia wicemarszałek województwa opolskiego\n„Uśredniony rachunek wzrostu płac zawsze jest trudno przeprowadzić, a ostateczny rezultat często obciążony jest brakami. Podejrzewam, że tak jest również w wypadku danych ogłoszonych przez GUS. Sądzę, że gdyby na przykład możliwe było prześledzenie objętych klauzulą poufności danych z umów cywilno – prawnych, wzrost zarobków w sektorze medycznym okazałby się jeszcze wyższy.\nZ perspektywy pracowników dane ogłoszone przez GUS – to dobra wiadomość. Po pierwsze dlatego, że przez długie lata zarobki w ochronie zdrowia były niskie. Po drugie dlatego, że pracownicy zdrowia wreszcie uzyskali premię za to, że są wysokiej klasy specjalistami, stale powiększającymi zakres swych umiejętności. Postęp i zmiany w branży medycznej przebiegają znacznie szybciej niż w innych obszarach. Od specjalistów wymaga to zdwojonego wysiłku, związanego z nieustannym wdrażaniem nowych technologii. To „pracownicy wiedzy” i trzeba to doceniać, także finansowo.\nMartwi tylko jedno: skąd brać na to pieniądze. Wydatki na zdrowie rosną przecież wolniej niż płace.