Ruminacje („przeżuwanie” myśli) i myśli obsesyjne: jak się ich pozbyć? – Psycholog pisze\nKontrola myśli. Zaraz zakrzykniesz: „Nie możemy kontrolować naszych myśli” – i będzie to prawdziwe stwierdzenie, które… Kiedy rozmawiam z kimś, kto cierpi na depresję lub stany lękowe, często te osoby mówią mi, że nic na to nie poradzą – te myśli po prostu do niego przychodzą. Zgadzam się, że nie zawsze możemy kontrolować nasze myśli, a czasami lęki lub depresyjne myśli wydają się pojawiać znikąd.\nAle lubię myśleć o myślach jak o rzece. Wyobraź sobie, że stoisz na dnie rzeki, woda w tym przypadku reprezentuje Twoje myśli. Nie możesz kontrolować wody, która spływa z rzeki, ponieważ stoisz na jej dnie. Są to myśli, których nie możesz kontrolować, te, które po prostu do ciebie przychodzą. Ale możesz wziąć wiadro, aby zebrać trochę wody lub zbudować małe bariery, aby kontrolować, dokąd płynie woda. Celem nie jest całkowite powstrzymanie negatywnych lub ruminacyjnych myśli, ale nauczenie się ich kontrolowania i radzenia sobie z nimi po ich pojawieniu się. Jest to pierwszy krok w procesie zdrowienia, a potem w końcu ruminujące myśli znikną.\nNie wierz swojemu mózgowi. Tylko dlatego, że coś myślisz, nie czyni tego prawdą. Zapisz to. Umieść gdzieś, gdzie zobaczysz to każdego dnia. Żyjemy w rzeczywistości, która jest kształtowana głównie przez nasze umysły, a czasami to, co wydaje się nam prawdziwe, po prostu takie nie jest dla świata zewnętrznego.\nZnam kogoś, kto cierpi na lęk społeczny i lęk przed kontaktem z ludźmi. Boi się, że nie jest wystarczająco zabawny. Że nie mówi właściwych rzeczy we właściwym czasie. Bez słowa kłamstwa – mogę powiedzieć, że jest jedną z najzabawniejszych i najbardziej dowcipnych osób, jakie znam. Jego komediowe wyczucie czasu jest doskonałe. Wygląda na przyjaznego i szczerego już w ciągu pierwszych dwóch minut rozmowy z nim. Jest super. Ale nie w jego głowie. Boi się ludzi, nie lubi nawiązywać kontaktów z innymi, przez co jest przygnębiony i niespokojny. Czy rzeczywistość w jego głowie odzwierciedla rzeczywistość w realnym świecie? Nie – jest zupełnie odwrotnie.\nWidzisz, jak nasze umysły kształtują tę samą sytuację na zupełnie inne sposoby? Kiedy rozmyślasz o negatywnych aspektach swojej osobowości, nie wierz tym myślom. Wiem, że brzmi to dziwnie, ale to podstawa terapii poznawczo-behawioralnej, naukowo udowodnionego sposobu leczenia depresji czy lęków.\nChcesz zadbać o formę? Zdrowo się odżywiaj i ćwicz. Chcesz zdrowy mózg? Nie wierz swoim negatywnym myślom.\nDziałanie zatrzymuje strach. Ten punkt działa na przeżuwanie myśli związanych z przyszłością. Myśli oparte na niepokoju lub zamartwianiu o przyszłe wydarzenia. Kiedy czujemy się niespokojni, często boimy się czegoś, co może nadejść. Może to być duże wydarzenie, rozmowa kwalifikacyjna lub bardziej abstrakcyjne rzeczy, takie jak płacenie rachunków, szukanie celu w życiu itp.\nWiem, że może to być trudne, ale jeśli możesz, spróbuj wskazać strach, który kryje się za twoimi niespokojnymi myślami. Posłużmy się prostym przykładem, takim jak zbliżająca się rozmowa kwalifikacyjna. Im więcej podejmiesz działań, tym mniej będziesz się bać. Oto lista rzeczy, które możesz podjąć, aby przygotować się do rozmowy o pracę:\n-Wyszukaj często zadawane pytania podczas rozmowy kwalifikacyjnej i przećwicz swoje odpowiedzi w lustrze.\n-Zbadaj firmę i poznaj jej misję.\n-Pomyśl o kilku historiach związanych z pracą, które pokazują -Twoje mocne strony.\n-Przygotuj sobie odpowiedni strój.\nJak tylko zaczniesz robić te rzeczy, twój strach i niepokój zmniejszą się. Ruminacje również, ponieważ twój mózg jest skoncentrowany na myśleniu o rozwiązaniach, a nie na rozmyślaniu nad problemem.\nPlan kontroli. Świetnym sposobem na powstrzymanie ruminacji jest sporządzenie planu kontroli. Plan kontroli to lista rzeczy, które możesz lub nie możesz kontrolować. To świetny sposób, aby uzyskać pewną perspektywę na myśli, których możesz doświadczać. Powiedzmy, że masz ruminujące myśli o swoim ciele. Nie uważasz, że dobrze wyglądasz i chciałbyś być ładniejszy.\nMOGĘ KONTROLOWAĆ: Fryzura Makijaż Ubrania Akcesoria (m.in. buty, biżuteria, tatuaże, kolczyki) Dieta i ćwiczenia\nNIE MOGĘ KONTROLOWAĆ: Struktura twarzy Trądzik Wzrost Waga\nGdy to zrobisz, będziesz mieć listę rzeczy w kategorii mogę kontrolować – skup się na nich! To są rzeczy, które przyniosą ci rezultaty. Możesz nad nimi popracować i podjąć działania. Pamiętaj, działanie powstrzymuje strach.\nZwróć uwagę, jak dodałem wagę do kategorii „nie mogę kontrolować”? To dlatego, że w rzeczywistości nie możesz kontrolować swojej wagi. Możesz kontrolować swoją dietę, ilość ćwiczeń itp., ale twoja waga zależy od komórek w twoim ciele i twoich genów. Kategoria kontrolna musi składać się z elementów, którymi możesz bezpośrednio sterować. Oznacza to, że możesz zobaczyć wyniki, gdy tylko zaczniesz na nich działać.\nAby użyć innego przykładu z listy, trądzik nie jest czymś, co można kontrolować. Jest to spowodowane przez hormony i komórki skóry. Możesz jednak kontrolować swoją dietę, udać się do dermatologa, dostosować rutynę pielęgnacji skóry itp. Skupienie się na rzeczach, które jutro możesz zmienić, to sposób, w jaki tworzysz skuteczny plan kontroli i jak przestać rozmyślać o rzeczach, których nie możesz kontrolować.\nPrzenieś się do teraźniejszości. Jest to pomocne w przeżuwaniu myśli, które dotyczą rozpamiętywania przeszłości. Ludzie, którzy rozmyślają i obsesyjnie myślą o różnych zeczach, często na nowo przeżywają przeszłe sytuacje w swoich głowach. Na przykład „Powiedziałem coś głupiego” lub „Nie mogę uwierzyć, że popełniłem ten błąd na oczach wszystkich”. Użyjmy odrobiny logiki, aby nam w tym pomóc. Jeśli wstydziłeś się czegoś, co zrobiłeś na spotkaniu w biurze, ponowne myślenie o tym nie zmienia tego, co się stało. To tylko sprawia, że znów czujesz się zawstydzony… i znowu i znowu. Teraz (zakładając, że wstydliwa rzecz nie została uchwycona na wideo) wydarzenie, które się wydarzyło, już nie istnieje, istnieje tylko w twoim umyśle, gdy o nim myślisz, i w umyśle kogoś innego, jeśli o tym myśli. Wyrwij się z ponownego przeżywania chwili, używając uważności.\nPrzenieś się do teraźniejszości. Zamknij oczy i pomyśl o swoim otoczeniu. Słuchaj ruchu. Słuchaj deszczu. Poczuj krzesło, na którym siedzisz. Skoncentruj się na oddychaniu. Kiedy przenosisz się do teraźniejszości, odchodzisz od przeszłości.\nĆwiczenie. Jednym z najprostszych sposobów na powstrzymanie ruminacji są regularne ćwiczenia. Tak naprawdę nie lubię chodzić na siłownię ani „ćwiczyć”, więc uważam, że aktywność fizyczna jest o wiele przyjemniejsza i zapewnia mi zajęcie. Robię to, spacerując z psem i jeżdżąc na rowerze. To tylko jedna rzecz, która działa na przykład na mnie, ale wykonywanie takich rzeczy jak joga lub słuchanie muzyki podczas ćwiczeń może być również pomocne.\nKluczem jest tutaj wprawienie swojego ciała w ruch, abyś mógł czerpać korzyści z hormonów szczęścia, które uwalniają się podczas treningu. Wykorzystaj te endorfiny na swoją korzyść!\nSamodbanie. Jak zawsze, solidna rutyna samodbania zdziała cuda na zdrowie psychiczne. Pamiętaj, że dbanie o siebie może obejmować jogę, uważność, medytację, relaksujące kąpiele i inne „utarte” czynności, ale dbanie o siebie nie kończy się na tym. Dbanie o siebie to wszystko, co sprawia, że czujesz się zrelaksowany i odwracasz uwagę od niefajnych rzeczy. Może to być uprawianie sportu, wyjście z przyjaciółmi, zorganizowanie przyjęcia, układanie puzzli, nie ma ograniczeń!


Przepis pochodzi z książki Po prostu gotuj Pascala Brodnickiego. Była to jedna z pierwszych książek kucharskich, które kupiłem, gdy zacząłem interesować się gotowaniem. Polecam jej wznowienie - trzeba jedynie przepuścić każdy z przepisów przez filtr anty-knorrowy. Pascal podpisał z tą firmą niefortunny kontrakt, w imię którego poleca na przykład coś tak pozbawionego sensu jak gotowanie makaronu w bulionie z kostki. Nie mam nic przeciwko współpracy kucharzy i biznesu, ale o ile łatwiej pogodzić dobre gotowanie z promowaniem na przykład producenta przypraw...\nTak czy inaczej - sam ten przepis wystarczyłby, abym docenił kuchnię Pascala. Danie jest równoczesnie proste i wykwintne - idealne na "pokazową" kolację... Wprowadziłem jedynie drobne modyfikacje rezygnując z masła i kostki bulionowej sponsora (żeby nie było - nie mam nic do tej firmy, wręcz przeciwnie - ich linię odchodzenia od glutaminianu sodu bardzo popieram).\nAutor: Mat Mastalerz o 21:26\nEtykiety: cebula, czerwony pieprz, czosnek, jadalne/czytalne, książki, kurczak, makaron, mięsne, mięso, rozmaryn, szybkie, wino\ngoh. 18 czerwca 2011 22:21\nteż lubię przepisy Pascala i też przepuszczam je przez filtr knorrowy:) super danie, świeży rozmaryn jest świetny do kurczaka! :)\njadalnepijalne 18 czerwca 2011 22:24\nA przy tym ten kupny w doniczkach wytrzymuje chyba najdłużej ze wszystkich ziół. Bazylia więdnie po paru dniach...\njust-great-food 19 czerwca 2011 07:29\nRzadko jadamy drób w połączeniu z makaronem, ale takiego byśmy spróbowali! :) A co do ziół, to ten kupny rozmaryn jest w stanie przetrwać nawet chłodniejsze czasy (jest niezniszczalny). Zaś hipermarketową bazylię oraz szałwię udało nam się parę tygodni przesadzić do większej doniczki i o dziwo nadal mają się dobrze, a co więcej rozrastają się :) Pzdr!\nMaggie 19 czerwca 2011 08:34\nOstatnio przegladalam jakas ksiazke Pascala i bylam zdumiona nachalna promocja Knorra, ale kontrakt to kontrakt, co zrobisz... Makaron swietny, a czerwonego pieprzu chyba jeszcze nie probowalam.\nMałgosia 19 czerwca 2011 13:22\nwspaniale wyglada! zjadlabym natychmiast i pewnie poprosilabym o dokladke :)\nasieja 19 czerwca 2011 15:10\npysznie kuszący obiad!\nale babka 19 czerwca 2011 15:38\nale pyszny obiad! mój mąż czasami robi podobne danie w woku i dodaje pod koniec ziarna sezamu! polecam dają bardzo fajny smak:)\njadalnepijalne 19 czerwca 2011 15:40\nTeż akurat robiłem w woku :) Spisał się :)\nGrace 19 czerwca 2011 19:32\nFajna propozycja, prosta i pyszna. A do tego bardzo ładne zdjęcie!\nBernadeta 19 czerwca 2011 22:07\npiękna elegacka i smaczna prostota.\nkatie 19 czerwca 2011 22:44\nz nieba mi spadasz... kupilam wczoraj pieczarki, obsmazylam zeby mi czasem nie zakwitly i nie mialam pojecia co z nimi zrobic. Tagliatelle i kurczak jest. Z rozmarynem bedzie ciezko, ale moze sobie poradze. Najwyzej nie dodam :P\njadalnepijalne 19 czerwca 2011 22:51\nPat 20 czerwca 2011 10:03\nSmacznie i prosto. Takie przepisy są najlepsze:)\nAnia vel Vespertine 24 czerwca 2011 12:19\nHa, mam identycznie z ksiązką Pascala - to moja pierwsza ksiązka od czasu, kiedy 'weszlam' w gotowanie, bardzo ją cenię i przepuściłabym ją przez filtr antyknorrowy :)\nPrzepis znam, ale jeszczen nie robiłam tego kurczaka.\nNina 27 czerwca 2011 00:00\nmnie kontrakt Knorra i Pascala skutecznie zniechęcił do tego kucharza; poza tym na samym początku moich eksperymentów kulinarnych robiłam coś 2 razy z jego przepisów i było takie sobie, więc przestałam mu ufać


332 Shares 8494 views\nW dobie technologii informacyjnych popularność sieci społecznościowych osiąga maksimum. Zarejestrowali ogromną liczbę użytkowników, z których większość to młodzi ludzie. Ludzie poznają i komunikują się, budują relacje i rodziny poprzez sieć. Coraz więcej aplikacji i społeczności dla nich rośnie, kanały informacyjne i blogi rosną jak liście na wiosenny dzień. To wszystko wymaga dużo czasu i wypełnia 50% wolnego czasu, jeśli nie więcej. Oczywiście ten popularny rodzaj komunikacji i rozrywki ma nie tylko fani, ale i gwiazdy. Ci "królowie" sieci społecznych są traktowani z zainteresowaniem i szacunkiem, ich życie jest stale monitorowane. Skręcona ocena daje im nie tylko sławę, ale także zarobki.\nNajbardziej popularnymi gwiazdami są "VKontakte"\nSotsset "VKontakte" od dawna uznawany jest za najpopularniejszy w Rosji. Jej sława jest porównywalna do Facebooka w Ameryce. Stała promocja zrobiła coś. Miała okazję nie tylko spędzić tutaj czas, ale także stać się sławnym. Podobnie jak niektórzy użytkownicy. Niektórzy specjalnie, przez przypadek, odnoszą sukcesy w "VKontakte".\nChristina Shemetova stała się popularna kilka lat temu. Wtedy dziewczynka miała zaledwie 13 lat. Co zaszło takie dziecko w jego osobowości? Powodem jest związek dziewczyny z chłopcem o imieniu Danil. Dzieci spotkały się w szkole i zakochały się w sobie. Ich prosta i czysta historia stała się powodem popularyzacji pary.\nBiografia Christiny Shemetova\nChristina, która często nazywa się Christy, urodziła się w Moskwie w 1997 roku. Nigdy nie wykazała szczególnych talentów i zainteresowań czymś szczególnym, ale miała radosną skłonność i radość. Jej otwarcie na świat zawsze było wzajemne. Wiadomo, że rodzina Christie jest całkiem sprytna i pozwala dziewczynie zrealizować wszystkie jej marzenia z dzieciństwa. Dlatego mała dziewczynka angażowała się w tańce, poszła do szkoły artystycznej i podróżowała od wczesnego dzieciństwa. Preferuje ciepłe kraje.\nSpotkanie z Dantą\nKristina Shemetova i Danil Shemetov spotkali się w szkole. Mówią, że wcześniej Danil studiował w innej klasie, a gdy miał 13 lat, został przeniesiony do klasy Christie. Dzieci natychmiast zaczęły aktywnie komunikować się. Ładna dziewczyna i stylowy chłopiec najwyraźniej lubili się od samego początku. Nikt i nic nie mógłby ich uniemożliwić. Wkrótce ogłosili początek ich relacji. Wprowadzając status małżeństwa w sieci społecznej, przyjęli wspólne imię. Od tamtej pory para była wszędzie razem.\nO prawdziwej miłości, powiedziała prawie natychmiast Christina Shemetova i Danya. Coś prawdziwego i szczerego zaczęło się zdarzyć między facetami. To było zauważalne dookoła. Ich związek nie spowodował potępienia, ponieważ w ich oczach nie było nic wulgarnego. Szybko ktoś przyszedł do głowy pomysł, aby prowadzić coś takiego jak pamiętnik wideo. Nikt nie podejrzewał, że stanie się tak popularna. Wszystkie dzieci w ich wieku oglądały z zachwytem swoje spacery i obchody dat. Wielką popularność zyskał film, w którym dzieci gratulują sobie nawzajem w Walentynki. Tam życzą wszystkich prawdziwych i ciepłych wzajemnych uczuć i żarliwie się śmieją przez pół filmu.\nNiedawno Christie i Danya przygotowali własny film. W nim mówią o małych problemach, które powstały w ich relacjach związanych z podróżą i separacją. Jednak miłość jest znacznie silniejsza od jakiejkolwiek przeszkody. Dlatego dzieci nadal są razem. Nie możemy powiedzieć, że mają dobre dane wokalne, ale miło jest oglądać śliczną dziewczynę w sukience i chłopca zabierając ją na lustrzankę. To zauważyły wszyscy użytkownicy "VKontakte" podczas wielu wyświetleń.\nOprócz miłych filmów z spacerów i wspólnych wycieczek do wypoczynku, są też plotki o Christie i Dana. Na przykład, że Christina Shemetova jest w ciąży. Te informacje zaczęły ostatnio poruszać się po zasięgach Internetu. Źródło jej pozostało nierozwiązane. Ale Christina zaprzecza wszystkim, a oznaki wczesnego dodania nie są widoczne.\nKolejna znana plotka mówi, że Kristina Shemetova i Danil to w rzeczywistości brat i siostra. Podobno ich rodzice po prostu postanowili uczynić swoje dzieci sławnymi i zarobić na ich przyszłość, więc przyczynili się do tej sprawy, uruchamiając historię w internecie. Dzieci nie komentują tego wyniku. A co mogą powiedzieć, jeśli jest to takie obraźliwe oświadczenie? Nie, faceci interesują się tylko ich relacjami, resztą, z którą wciąż się ignorują.\nWarto zauważyć, że Christina ma tylko 15 przyjaciół w VKontakte. W rezultacie nie chce, aby fani nie lubią ingerować w jej życie.\nKristina Shemetova i Danya głosić obraz czystej miłości, która tak brakuje w naszych czasach. Ich szczerość bez przyczyny powodowała tak dużą popularność. Miejmy nadzieję, że nie zmienią się w zwykłych ludzi PR, a one przyniesie światło w ciemnej sferze nierealistycznych uczuć.\n560 shares 7314 views\n774 shares 5029 views\n202 shares 8350 views\n351 shares 5341 views\n386 shares 7569 views\n597 shares 8745 views\n845 shares 2441 views\n147 shares 3332 views


Polacy chcą #ZakopanegoBezSmogu! Zobacz spot - Polski Alarm Smogowy - Razem o czyste powietrze\nStrona główna Aktualności Polacy chcą #ZakopanegoBezSmogu! Zobacz spot\n– Lubię żyć zdrowym nałogiem, dlatego chcę Zakopanego z czystym powietrzem, a nie ze smogiem – mówi przewrotnie w spocie Podhalańskiego Alarmu Smogowego aktorka Magdalena Schejbal. Oprócz niej w akcji #ZakopaneBezSmogu wzięli udział m. in. aktor Krzysztof Materna, sportowcy Rafał Sonik i Andrzej Bargiel, dziennikarze Beata Sadowska, Adam Wajrak i Bartek Jędrzejak oraz wokaliści Staszek Karpiel-Bułecka oraz Ania Rusowicz. Akcja polegała na nagraniu filmików zachęcających stolicę polskich Tatr do przygotowania uchwały antysmogowej. Swoje nagrania przesłali również liczni mieszkańcy i miłośnicy Zakopanego. W sumie zebrano ponad 100 nagrań. Efekt kampanii w postaci spotu aktywiści zaprezentowali w trakcie spotkania „Czyste powietrze w Zakopanem w 2020 roku”, które odbyło się w zakopiańskim Dworcu Tatrzańskim w piątek 22 kwietnia 2016 roku.\nW trakcie spotkania poruszono temat wpływu zanieczyszczenia powietrza na zdrowie oraz zagrożenia, jakie smog niesie dla zakopiańskiej turystyki. Tymoteusz Mróz z Lokalnej Organizacji Turystycznej Made in Zakopane wskazywał, że do Zakopanego przylgnęła już łatka miejsca, które ma problem z jakością powietrza. – Najlepsze co możemy teraz zrobić, to powiedzieć „wiemy, że mamy problem i zamierzamy z nim energicznie walczyć” – podkreślał. Działania urzędu miasta przedstawił z-ca burmistrza Wiktor Łukaszczyk.\nBurmistrz mówił m. in. o planach rozwoju geotermii i sieci gazowniczej oraz udziale miasta w programie Dratewka, w ramach którego w Zakopanem mają powstać niskoemisyjne kotły na biomasę. Marek Józefiak z Polskiej Zielonej Sieci przedstawił wizję walki ze smogiem koalicji „Zakopane bez smogu”, skupiającej organizacje pozarządowe oraz organizacje eksperckie. Zakłada ona wyznaczenie konkretnej strategii dotyczącej polityki ekologicznej Zakopanego, która będzie obowiązywać w mieście za kilka lat. – Plan powinien się składać z czterech elementów. Powinien być „kij” w postaci uchwały antysmogowej określającej standardy emisji dla instalacji grzewczych, jakie będą dopuszczalne w mieście np. w 2020 roku. Oprócz tego powinniśmy dać mieszkańcom też trzy „marchewki” w postaci dopłat do wymiany pieców, dofinansowania do termomodernizacji oraz dopłaty do rachunków za ogrzewanie dla osób gorzej usytuowanych. Tylko takie kompleksowe działanie zapewni odpowiedni, długotrwały efekt – przekonywał przedstawiciel Polskiej Zielonej Sieci. Patronat medialny nad wydarzeniem objął Tygodnik Podhalański.\nPoprzedni artykułMieszkanka Zakopanego zaskarżyła małopolski Program ochrony powietrza\nNastępny artykułJak przyspieszyć wyjście smoga, czyli dostępne sposoby ograniczenia niskiej emisji


Szkolenie z rachunków bankowych w praktyce - Adept.pl\nCelem szkolenia jest zapoznanie uczestników z uregulowaniami prawnymi dot. rachunków bankowych, rodzajami rachunków bankowych, ich zakładaniem i likwidacją (w tym m.in. formą i elementami umowy rachunku bankowego), wzajemnymi relacjami na płaszczyźnie bank-posiadacz rachunku (w tym obowiązkami i uprawnieniami stron stosunku rachunku bankowego), a ponadto omówienie zagadnienia egzekucji z rachunku bankowego.\nAdresaci: pracownicy banków, podmiotów za pośrednictwem których bank wykonuje czynności bankowe, osoby zainteresowane zakładaniem, funkcjonowaniem rachunków bankowych.\nUmowa rachunku bankowego (regulacja prawna, pojęcie rachunku bankowego, podmioty stosunku rachunku bankowego, forma i zawarcie umowy, charakter oraz elementy umowy rachunku bankowego);\nObowiązek w zakresie posiadania rachunku bankowego ( fakultatywność i obligatoryjność zawarcia umowy);\nRodzaje rachunków bankowych (rachunki rozliczeniowe, w tym bieżące i pomocnicze; rachunki lokat terminowych; rachunki oszczędnościowe, rachunki oszczędnościowo-rozliczeniowe, rachunki terminowych lokat oszczędnościowych; rachunki powiernicze i inne- otwarty katalog rachunków bankowych, inne rachunki nie będące rachunkami bankowymi;\nObowiązek banku zachowania szczególnej staranności, w celu zapewnienia bezpieczeństwa depozytów;\nUprawnienia posiadacza rachunku bankowego-zakres swobody dysponowania środkami, pełnomocnictwo do dysponowania środkami pieniężnymi na rachunku;\nRachunek bankowy dla małoletniego;\nuprawnienie banku do wydania posiadaczowi rachunku oszczędnościowego potwierdzenia zawarcia umowy w postaci imiennej książeczki oszczędnościowej lub innego imiennego dokumentu, umorzenie utraconych dokumentów;\nŚmierć posiadacza rachunku bankowego:\nRozwiązanie, wygaśnięcie umowy rachunku bankowego;\nEgzekucja z rachunków bankowych, środki zwolnione od zajęcia;\nSzkolenie poprowadzi ekspert firmy Adept z wieloletnim doświadczeniem z zakresu rachunków bankowych.\nCzas szkolenia: 4-5 godzin dydaktycznych.


... krzywa. Lewą mam bardziej niż prawą i nie mówię tu o nodze! I na dodatek... Jedno ucho mam wyżej niż drugie, w związku z czym okulary zawsze krzywo tkwią mi na nosie. Zero symetryczności. I tak jest w porządku, bo człowiek symetryczny nie jest. Lewa połowa twarzy ma zupełnie inny wyraz niż prawa. Oglądałam kiedyś takie montaże... diwe lewe połówki i dwie prawe. "Lewa" twarz miała surowy wyraz, była szczupła i odpychająca. "Prawa" wręcz przeciwnie. Nie przejmuję się więc moją "krzywizną". Ludzie mają gorsze problemy, prawda? Pa, pa.Podziel się\nkomentarze (9) | dodaj komentarzAleż zrobiłam sobie...\n... frajdę. I to całkiem niespodziewanie. Wybierałam się do Bielska, do Syna, niestety okazało się, że ma dyżur. Cóż mi więc pozostawało? Rowerek i kolejne kółka kręcone wokół dobrze znanych jezior, po dobrze znanych ścieżkach? I nagle, w sobotni poranek wpadła mi do głowy pewna myśl. Pszczyna. Tyle razy przejeżdżałam tamtędy pociągiem, zarówno do Ustronia i Wisły, jak i do Bielska. I, podobnie jak w Skoczowie, nigdy mi nie przyszło do głowy, by wysiąść. Tym razem postanowiłam zrobić sobie wycieczkę do Pszczyny. Dużo mam do opowiedzenia. Urokliwe, stare kamienice, wąskie uliczki, ładny rynek otwierający się z jednej strony na Zamek Książąt Pszczyńskich. Kupiłam bilet do muzeum zamkowego, wykupiłam zgodę na fotografowanie i... spędziłam we wnętrzach zamkowych kilka godzin. Niesamowite. Komnaty, pokoje gościnne, gabinety myśliwskie, prywatne pokoje Księcia Pana, buduary i sypialnie Księżnej Daisy, pokoje kąpielowe, przecudnej urody sala balowa, w której odbywają się różnego rodzaju spektakle i imprezy, kręte schody i wąskie korytarze pełne luster, rzeźb i poroży, nastrojowo oświetlone kryształowymi żyrandolami i kandelabrami, wysokie okna i tajemne przejścia zamaskowane w boazerii, stylowe kominki i brzuchate piece z przepięknych kafli, zbrojownia pełna oręża. A wszędzie portrety rodowe zu Anhaltów i Hochbergów, miniatury i fotografie. Niezwykłe jest to, że zachowano każdy szczegół wystroju, charakter i przeznaczenie poszczególnych pomieszczeń. Są tu pokoje błękitne, fiołkowe, zielone czy żółte. Stosownie do koloru ścian doskonale dobrano dodatki, zasłony, plafony na sufitach, stiuki i meble, a wszystko to pieczołowicie odrestaurowane, z dbałością a każdy detal. Można chodzić tak bez końca po piętrach, po korytarzach, oglądając bibeloty, przedmioty zarówno zbytku jak i użytku codziennego. Jestem zachwycona.. Zamek jest niezwykły. Równie niezwykły jest park pełen urokliwych zakątków, świątyń dumania, łukowych mostków nad rzeczką, jakżeby inaczej, Pszczynką i kanałami przecinającymi pofałdowany teren. Jakby tego było mało, w parku znajdują się groby członków rodów, które wcześniej wymieniłam. Park jest tak ogromny (156 ha), że duża ilość spacerowiczów i rowerzystów zupełnie w nim znika, nie sprawiając wrażenia zatłoczenia. Gdzieniegdzie na trawnikach, pod starymi drzewami i nad stawami rozłożyli się młodzi ludzie płci obojga z blokami papieru i ołówkami, szkicując i przenosząc na papier panoramę parku z Zamkiem w odległej perspektywie, czy detale rzeźb albo budowli. Później powędrowałam do zagrody żubrów. Jest ich tylko trójka. Żubr, żubrzyca oraz maluch urodzony tydzień temu, z którego opiekunowie są niezwykle dumni. Jeden z opiekunów zlitował się nade mną, jako że miałam problem ze zrobieniem sensownego zdjęcia przez solidne ogrodzenie zbudowane ze stalowych rur i zaproponował, że wejdzie do środka aby zrobić mi fajne zdjęcia. Dałam mu Minoltę, nie wiem jeszcze jak to się udało, muszę dać film do wywołania. Później zaprosił mnie na obchód zagród podczas karmienia. Obejrzałam sobie z bliska sarny, jelenie i daniele. Ładne, zadbane zwierzęta i, w przeciwieństwie do ogrodów zoologicznych, umieszczone na ogrodzonych terenach dość dużych, aby mogły sobie biegać. Chociaż ja jestem jednak przeciwna zamykaniu i ograniczaniu natury. A jeszcze na zakończenie relacji z Pszczyny powiem, że zakochałam się. Jest starszy, elegancki, ma klasyczny wygląd i z nim, w nim mogłabym się zestarzeć. Spytacie, któż to taki? Otóż na swej drodze napotkałam zupełnie niezwykły dom, a właściwie dworek. Jego zdjęcia umieściłam w galerii „Moje podróże". Czyż nie jest wyjątkowy? Cóż, marzenia... marzenia... Pa, pa. PS. M, Księżna Daisy mieszkała również w Książu, wiedziałeś?PS2. Sąsiedzie zza... gratulacje! Faktycznie, są to pąki malwy. Niezwykłe, prawda? Proszę o kontakt mailowy w celu ustalenia sposobu przekazania nagrody! Podziel się\nkomentarze (4) | dodaj komentarzNo i wreszcie...\n... się udało. Zdjęcia są w galerii kwiatowej-ogródkowej. Jako pierwsze w galerii umieściłam fotografię konkursową. Przewiduję nagrodę dla spostrzegawczej osoby, która jako pierwsza rozpozna roślinkę na zdjęciu. Miłej zabawy. A wróbelki znalazły się w galerii graficznej, jako że... zresztą oceńcie sami, dlaczego. Ponieważ jestem teraz koszmarnie zmęczona, więc i mój wpis będzie króciutki. Piszę z kafejkina dworcu w Katowicach. Waśnie wracam z Pszczyny. "Zdjęciowałam" tam przez cały dzień pszczyński Zamek, park, wnętrza, żubry i takie fajne widoczki. Przy okazji pokażę. Za chwilę mam pociąg (no no!) do domu mam pociąg! Więc pa, pa. PS. Smuteczku, Donwinko, Sąsiedzie zza, Kapitanie, Malwisiu, Zapisany na.... Mój Ulubiony Maszynisto... aj waj nie wymienię nawet wszystkich ale serdecznie dziękuję i pozdrawiam, pa pa. PS2. Gkinusia, podaj adres bloga, bo nie udało mi się wejść :( PS3. Jak mam wstawiać zdjęcia w tekst a nie tylko do galerii??? Nie udaje mi się, nic mi się nie udaje, a tak w ogóle to ja cała jestem taka bardziej nieudana. Pa chlip pa Podziel się\nkomentarze (2) | dodaj komentarzZnów upalny dzień...\n... równie upalny wieczór i gorąca noc. Diesel leży na balkonie, od czasu do czasu zagląda do pokoju, sprawdza czy jestem, czy może gdzieś sobie poszłam, po czym, uspokojony, znów wraca na chłodny beton. Ponieważ jest ciekawskim Kocurkiem-wędrowniczkiem, ma założone tęczowe szeleczki i równie tęczową smyczkę. Ale i tak co jakiś czas sprawdzam dyskretnie jego zachowanie, ponieważ nauczył się uwalniać z szelek. Nie wiem jak to robi, niemniej udaje mu się ta sztuczka. Czyżby kolejne wcielenie Houdiniego? Nie wiem, ale w tym coś może być. Uff, ależ gorąco. Siedzę rozebrana „do rosołu" przed komputerem, przed chwilą skończyłam przeglądać ostatnie zdjęcia. Kilka jest niezłych. Szczególnie podoba mi się grupka kilku wróbelków siedzących na antenie. Na szaro-granatowym niebie czarny zarys anteny i sylwetki ptaków. Udało mi się w ostatniej chwili to ujęcie, moment później ptaki odfrunęły. Rano, w drodze do pracy, zaibserwowaqłam kapitalny widoczek. Na starym pluszowym zdezelowanym fotelu, który ktoś porzucił w pobliżu śmietników, rozsiadł się duży gawron z kawałkiem bułki czy chleba. Wyglądał przekomicznie, zupełnie jakby był właścicielem tego mebla, jakby jego na nim obecność była najnaturalniejszą rzeczą pod słońcem. Już, już przymierzyłam się do zrobienia zdjęcia, gdy ptaszydło zaniepokojone moim, być może nieostrożnym czy gwałtownym ruchem, nagle odleciało z oburzonym krakaniem. I tu właśnie zabrakło mi w moim, skądinąd ulubionym aparatku po pierwsze, zoomu, po drugie szybkości. No bo co ze mnie za fotograf, jeśli nie mogę robić zdjęć z pewnej odległości, muszę prawie „wejść" na obiekt by zrobić w miarę sensowne zdjęcie. Oj, marzy mi się Sony Alfa 350. Już nawet przyczepiłam sobie na lodówce zdjęcie tej lustrzanki i chociaż sobie popatrzę. Ha ha ha! A teraz spać, spać, chodź Kocie, dość tego wylegiwania się na balkonie. Pa, pa. PS. Obiecany konkurs ukaże się jeszcze w ten weekend. Obiecuję, GosiekPodziel się\nkomentarze (5) | dodaj komentarzWracając na moment do...\n...wrzeszczącego na parapecie kota, czy pamięta ktoś jeszcze rewelacyjną kreskówkową postać złośliwego Gustava? Była cała seria, chyba węgierska (?) a jeden filmik opowiadał o Gustawie, któremu w spaniu przeszkadzał kot wrzeszczący miłosne serenady na dachu. Świetne! I jeszcze jeden złośliwiec rysunkowy, seria nazywała się La Linea, nie pamiętam nazwiska rysownika, ale historyjki były rewelacyjne. W przaśnej rzeczywistości telewizyjnej lat siedemdziesiątych takie filmiki były prawdziwymi perełkami barum-barum... nawet melodyjka brzmi w mojej głowie. Przez otwarte szeroko okno wpada wilgotne powietrze, deszcz bębni w blaszany parapet, co jakiś czas czerń nocy rozświetla nagła błyskawica. Pięknie, tyle że powinnam wyłączyć z sieci komputer. Jeszcze chwila, dobrze? Nie na darmo cały dzień byłam śpiąca i rozdrażniona. Przeczucie burzy, mój organizm jest doskonałym miernikiem zmian cienienia. Ponownie próbuję umieścić zdjęcia w galeriach. Zależy mi, ponieważ jedno z nich chcę potraktować jako konkurs. „Co to jest?" Nagroda do uzgodnienia. No cóż, zobaczymy. Niestety, dzisiaj się nie udało... muszę to przemyśleć! Pa, pa.... Podziel się\nśroda, 28 czerwca 2017Licznik odwiedzin: 554 666 Kalendarz


Polacy wygrali Christmas Cup - Polsat News\n29.12.2015, 22:09 Sport\nPoza początkiem spotkania, kiedy to Czesi pierwsi zdobyli gola i gdy udało im się doprowadzić do wyniku 2:2, cały czas prowadzili Polacy. Biało-czerwoni imponowali tym, czym w pierwszym spotkaniu turnieju z Ukrainą, czyli bardzo solidną obroną. Zdobywanie goli Czechom przychodziło z wielkim trudem, nawet kiedy grali w przewadze.\nPolacy w przewadze zdobyli trzy gole. Czesi już nie odrabiali tej straty\nPolacy jada na obóz do Hiszpanii


Sto smaków Aliny: Ryba na szybki obiad – Express. The Australian-Polish Magazine\n"Lecz nade wszystko – słowom naszym, zmienionym chytrze przez krętaczy, jedyność przywróć i prawdziwość: niech prawo zawsze prawo znaczy, a sprawiedliwość – sprawiedliwość." Julian Tuwim, Kwiaty polskie Friday, July 3, 2020\nSto smaków Aliny: Ryba na szybki obiad\nKupiłam pstrąga łososiowego. Jego filety są sprzedawane już po oczyszczeniu, ale zawsze warto zbadać, czy nie tkwią w nich pojedyncze ości. Wyjmujemy je pincetą lub po prostu palcami. Warto to zrobić, a gdy podajemy dzieciom lub osobom mocno starszym, jest to konieczne. Co dalej zrobić z taką rybą? Upiec! To najzdrowszy i bardzo szybki sposób przyrządzenia każdej ryby. Zdecydowanie lepszy niż smażenie. Rzecz tylko w przyprawieniu.\nSposób jaki podam, pozwoli zachować soczystość ryby. Będzie też miała tak lubiany chrupki wierzch. I efektowny wygląd. A jak smakuje… poezja.\nPstrąg łososiowy w chrupiącej skórce po mojemu\nfilet pstrąga łososiowego\n2–3 łyżki majonezu\nbułka tarta, najlepiej gruba, tzw. japońska\nFilet oczyścić, obmyć, osuszyć, posolić oszczędnie lub z tego zrezygnować. Czosnek obrać, posiekać. Majonez wymieszać z czosnkiem i łyżeczką soku z cytryny (do smaku, jednak aby majonez nie była zbyt rzadki). Posmarować filet.\nRybę ułożyć w naczyniu do zapiekania wysmarowanym oliwą. Bułkę tartą wymieszać z posiekaną natką i skórką startą z umytej cytryny. Filet posypać płatkami chili i bułką tartą.\nObłożyć kawałeczkami masła.\nWstawić do nagrzanego piekarnika. Piec w 180 st. C przez 15–20 minut. Polewać stopionym masłem. Wyjąc, gdy skórka się zazłoci i stanie się chrupka. Przed podaniem posypać posiekaną natką i obłożyć ćwiartkami lub plasterkami cytryny (nie zapominać o usunięciu pestek).\nPrzygotowanie tej ryby nie jest skomplikowane, a piecze się sama. Podajmy ją z frytkami lub ziemniakami z wody. ładnie wyglądają, gdy i je posypie się przyrumienioną bułką tartą, no i natką.\nZamiast ostrej chili można dać słodką paprykę, ale urok jednak tkwi w podkręceniu delikatnego pstrąga ostrymi papryczkami. Cytryna odświeży smak. Połóżmy ją obok ryby, aby każdy wycisnął sobie sam, bez rozmiękczenia chrupkiej „pierzynki” na rybie. Sałata, surówka z marchewki lub z selera nie zabiją smaku całego obiadu. A lampka białego zimnego wina tylko go podkreśli.\nDo jedzenia ryb morskich namawiamy dzisiaj, a to namawianie zaczęło się jeszcze przed wojną. W wieku XIX jeszcze nie. Ryby morskie nie były powszechne w całym kraju, bo trudno je było transportować. Były drogie i dlatego w środku kraju rzadko jedzone.\nPrzed wojną transport się poprawił, a w dodatku Polska uzyskała dostęp do morza. Zaczęto jeść nie tylko śledzie, ale i różne odmiany dorsza, i łososie, i makrele, i flądry. Niektórzy jednak uważali, że mają zbyt wyrazisty, „morski” smak. Polecane były więc rozmaite ich uzdatniania do jedzenia. Na szczęście dzisiaj już takich cudów nie wyprawiamy.\nPrzykładem tekst zachęcający do jedzenia ryb morskich pochodzący z krakowskiego „Nowego Dziennika”, wydawanej po polsku codziennej gazety żydowskiej. Prowadzili ją syjoniści. Wiele pisali o Palestynie, ale żyli w Polsce i byli związani z jej kulturą oraz z życiem codziennym. Także kulinarnym!\nO kuchni pisały panie związane z „Ogniskiem Pracy”, podając konkretne przepisy zapewne wypróbowane podczas Kursu Gospodarstwa Domowego.\nPoradę opisującą jak kupować i jak wstępnie przygotowywać ryby morskie podano w roku 1933.\nDalej podano konkretne przepisy. Przytoczę dwa. Do wykorzystania jak najbardziej i dzisiaj.\nDorsz w sosie chrzanowym wydaje się bardzo smacznym daniem na zimę. Ale po co go obgotowywać, zwłaszcza gdy chcemy przygotować szybki obiad. Surowego ułóżmy na warstwie podgotowanych ziemniaków, polejmy sosem chrzanowym i zapieczmy przez 20–40 minut (czas będzie zależał od wielkości i tego, czy to cała ryba ze skórą, czy filet). Jeżeli chcemy mieć chrupiący wierzch, sos można potraktować tartą bułką (może być tak przygotowana, jak w moim przepisie), a na niej rozłożyć kilka kawałeczków masła. Tak zresztą można przyrządzić każdą rybę, zwłaszcza morską.\nJedzmy ryby i podawajmy je dzieciom. Ryby nie tuczą. Są wartościowe. Dają się zwykle szybko przyrządzać. A czy są smaczne? Dobrze przyrządzone – na pewno. Powinno się je podawać choć raz na tydzień. Ale lepiej częściej.\nTags: Alina Kwapisz-Kulińska, Ryba\nUSD\t 3.9528 PLN\nAUD\t 2.7401 PLN\nEUR\t 4.4659 PLN\nGBP\t 4.95 PLN


Wakacyjne spotkania policjantów z milusińskimi\nPszczyńscy policjanci w okresie wakacji bardzo często zapraszani są na różnego rodzaju spotkania z dziećmi i młodzieżą, aby przybliżyć im i przypomnieć czyhające na nich niebezpieczeństwa podczas letniego wypoczynku. Tak też się stało dzisiaj. Dzielnicowy, asp.szt. Sławomir Zięba odwiedził swoich najmłodszych podopiecznych w Pszczyńskiej Świetlicy Profilaktyczno- Wychowawczej.\nCała wizyta przebiegała w bardzo miłej atmosferze. Dzieci ochoczo słuchały rad policjanta i chętnie odpowiadały na zadawane pytania. Dzielnicowy przypomniał podstawowe zasady bezpieczeństwa na drodze. Omówił również obowiązujące dzieci zasady podczas wycieczek rowerowych i w drodze do dużych miast. Całość pogadanki została podsumowana przez Sznupka, czyli maskotkę śląskiej policji, podczas wyświetlonego milusińskim filmu.\nMiłym akcentem spotkania były życzenia pomyślności w życiu zawodowym i prywatnym oraz gratulacje z okazji Święta Policji i mianowania na wyższy stopień służbowy złożone dzielnicowemu przez dzieci i pracowników świetlicy. (KPP Pszczyna)


TURYSTYCZNE MISTRZOSTWA BLOGERÓW | TURYSTYCZNE MISTRZOSTWA BLOGERÓW | Podkarpackie Travel – regionalny portal turystyczny\nReprezentant Podkarpacia znalazł się wśród ośmiu najlepszych blogerów wyłonionych w organizowanych przez Polską Organizację Turystyczną Pierwszych Turystycznych Mistrzostwach Blogerów!\nDzięki również Waszym glosom internetowym przedstawiciel Podkarpacia – Bartek Szaro z paragonzpodrozy.pl znalazł się wśród finałowej ósemki turystycznych blogerów. Nasz przedstawiciel przeszedł do trzeciego etapu Mistrzostw, a tym samym nakręci film z podróży po Podkarpaciu! Relacje oraz wojaże podróżnika, jak również jego konkurentów śledzić można na stronie Mistrzostw. Dziękujemy za Wasze głosy!\nPierwsze Turystyczne Mistrzostwa Blogerów to akcja promująca najpiękniejsze regiony Polski, w której uczestniczą blogerzy z obszaru turystyki, kulinariów, sportu, czy lifestyle. W drugim etapie z 16 przedstawicieli regionów została wyłoniona ósemka finalistów. W finale akcji natomiast pozostanie już tylko trójka laureatów – najlepszych z najlepszych! W zakończonym etapie blogerzy mieli za zadanie zaplanowanie trasy podróży w reprezentowanym przez siebie województwie, jej zrealizowanie oraz opublikowanie relacji na swoim blogu.\nBartek w ramach Mistrzostw zrelacjonował 150 km – owy spływ najpiękniejszą rzeką Podkarpacia – Sanem oraz podróż szlakiem architektury drewnianej. Swoje wrażenia z podróży zawarł w dwóch wpisach na blogu.\nJeśli jesteście ciekawi jak wygląda spływ Sanem na odcinku Lesko – Przemyśl na blogu Paragon z Podróży znajdziecie świeżutki artykuł pt. „Zrób to San! 13 rarytasów najpiękniejszej rzeki Podkarpacia”. Ruszając na Szlak Architektury Drewnianej i poszukując inspiracji koniecznie musicie przeczytać tekst pt. „Drewno to podkarpackie złoto. 15 miejsc doskonałych na początek przygody z architekturą drewnianą”.\nWernisaż TRANS_FORMACJE RSA RZ


Sterownik pieca na paliwo stałe Euroster E11W - Tanie-grzanie.net\nSterownik pieca na paliwo stałe E11W marki Euroster stosowany do sterowania kotłem na paliwo stałe z dmuchawą i pompą c.o. Steruje płynnie procesem spalania. Zapewnia optymalną pracę kotła. Sterownik programowalny. System Anty-Stop. Zabezpieczenie termiczne.\nKod producenta: E11W\nPolecenie produktu: Sterownik pieca na paliwo stałe Euroster E11W\nZnalazłem interesujący produkt Sterownik pieca na paliwo stałe Euroster E11W w sklepie tanie-grzanie.net


GROWN ALCHEMIST Intensive Hand Cream Persian Rose & Argan Extract 65ml- intensywnie odżywczy krem do rąk | Sklep z kosmetykami PELL.PL\nKod produktu: 93-GRA0050\nGROWN Intensive Hand Cream to bogaty w składniki odżywcze, bardzo intensywnie regenerujący i nawilżający skórę dłoni krem do rąk. Szybko się wchłania, nie pozostawiając nieprzyjemnej, tłustej warstwy. Jednocześnie dociera do najbardziej przesuszonych\nGROWN ALCHEMIST Intensive Hand Cream Persian Rose & Argan Extract 65ml- intensywnie odżywczy krem do rąk\nWłaściwości: Nawilżanie, Regeneracja\nGROWN Intensive Hand Cream to bogaty w składniki odżywcze, bardzo intensywnie regenerujący i nawilżający skórę dłoni krem do rąk. Szybko się wchłania, nie pozostawiając nieprzyjemnej, tłustej warstwy. Jednocześnie dociera do najbardziej przesuszonych miejsc na dłoniach i mocno je odżywia oraz odnawia, zaopatrując w utracone składniki. W składzie występują naturalne wyciągi z róży perskiej oraz oleju arganowego.\nWyciąg z róży perskiej ma właściwości zmiękczające skórę, intensywnie ją odżywiając, zapewniając jej gładkość oraz przywracając odpowiedni poziom utraconego przez nią nawilżenia i elastyczności. Wyciąg działa również lekko rozjaśniająco, wspomagając walkę z depigmentacją skóry. Olej z tamanu silnie stymuluje procesy gojenia się i regeneracji skóry. Ma bardzo efektywne działanie przeciwbakteryjne, antywirusowe i antybiotyczne. Odpowiedni dla nawet najbardziej wysuszonej skóry z problemami łuszczycowymi – niezwykle skutecznie radzi sobie z każdym problemem skórnym. Działa odkażająco i regenerująco nawet na bardzo zniszczoną skórę dłoni. Olej arganowy zawiera bogactwo nienasyconych kwasów tłuszczowych omega - 3, - 6 i - 7. Ma działanie głęboko odżywcze, nawilżające i wzmacniające skórę. Olej radzi sobie również z nawet najbardziej przesuszonymi skórkami. Dzięki niemu dłonie przechodzą transformację, stają się wygładzone oraz dużo bardziej miękkie. Wnikający do głębokich warstw skóry kwas hialuronowy zapewnia utrzymanie nawilżenia, natomiast pochodzące z witaminy E tokoferole oraz polifenole pozyskiwane z owocu granatu i oleju z pestek winogron mają silne działanie antyoksydacyjne, zwalczające działalność wolnych rodników. Dzięki nim skóra staje się delikatniejsza, głęboko odżywiona, wizualnie odmłodzona i bardziej napięta.\nNakładaj na czystą skórę i delikatnie masuj, aż się wchłonie. Doskonały dla skóry suchej, która wymaga intensywnego nawilżenia.


Asli Erdoğan: urodziłam się wygnańcem - Dwójka - polskieradio.pl\nAsli Erdoğan: urodziłam się wygnańcem\nOstatnia aktualizacja: 24.10.2015 16:12\n- Swoje korzenie noszę w sobie. Każdy pisarz powinien się tego nauczyć - mówiła w Dwójce znakomita turecka pisarka i dziennikarka goszczącą na Festiwalu Conrada w Krakowie.\nZ pisarką Asli Erdoğan rozmawia Katarzyna Hagmajer-Kwiatek (Poranek Dwójki)\nAsli Erdoğan jest działaczką praw człowieka, a przy tym pisarką-uchodźczynią. Jej dzieła są w dużej mierze ignorowane w jej własnym kraju. Aktualnie pisze dla kurdyjskiej gazety "Özgür Gündem", nieustannie spotykającej się z represjami ze strony tureckich władzFoto: mat. promocyjne Festiwalu Conrada\nJako 25-latka napisała (w Genewie, gdzie pracowała jako badaczka wysokich energii w Europejskiej Organizacji Badań Jądrowych CERN) książkę, której bohaterką jest jednooka kobieta. - Już wtedy miałam poczucie wygnania. Już wówczas byłam w stanie zrozumieć to dojmujące uczucie, które na początku było w moim życiu metaforą, później stało się rzeczywistością - wspominała.\nW rozmowie także: o niewierze w przynależność do miejsca swojego urodzenia, o ucieczkach w literaturę i o tym, dlaczego – jaka mówi Asli Erdoğan – w każdym z nas jest trochę z ofiary i trochę z prześladowcy.\nGość: Asli Erdoğan (pisarka, dziennikarka)\nZobacz więcej na temat: festiwal conrada Katarzyna Hagmajer-Kwiatek Kraków KULTURA literatura Turcja\nBoris Akunin. Żywot literackiego "łotra"\nOstatnia aktualizacja: 27.01.2015 15:11\n– Tym, czego się najbardziej obawiam w życiu, jest nuda, rutyna i perspektywa robienia ciągle tego samego – mówił pisarz Boris Akunin, gość Festiwalu Conrada.\nBorys Akunin to - obok Pielewina, Sorokina i Szyszkina - jeden z najwybitniejszych prozaików rosyjskichFoto: Pavel Samokhvalov/Wikimedia/CC\n116'53 Boris Akunin. Żywot literackiego "łotra" (Dwójka)\nRosyjski pisarz i eseista pochodzenia gruzińskiego jest także tłumaczem z języka japońskiego, zawód ten jednak szybko porzucił, jak sam mówi, "zrażony perspektywą 30 lat robienia tego samego". To samo dotyczy dziś jego pisarstwa. Boris Akunin zrezygnował niedawno z pisania kolejnych tomów "Przygód Erasta Fandorina", choć był to cykl, który przyniósł mu najwięcej literackiej sławy.\n– Każdą powieść tego cyklu starałem się uczynić inną – powiedział pisarz podczas spotkania z festiwalową publicznością. – W pewnej chwili poczułem jednak, że mam już tego dość, że trzeba zrobić coś innego. Poczułem, że muszę pisać inaczej. A żeby to zrobić, trzeba się inaczej nazywać. To coś w rodzaju rytuału. Przedmiot jest tym, czym zostaje nazwany. Dotyczy to także ludzi – dodał.\nPisarz, który naprawdę nazywa się Grigorij Szałwowicz Czchartiszwili, opowiadał o dawnym japońskim zwyczaju, zgodnie z którym człowiek przybierał inne imię, gdy poczuł, że zmienił się wraz z wiekiem. – Nie mam wprawdzie takiej potrzeby w moim prywatnym życiu, lecz w życiu literackim owszem – mówił twórca. Jego pseudonim literacki to nie tylko aluzja do Michała Bakunina - "akunin" po japońsku oznacza "łotra".\n"Rosja bez końca. Spotkanie z Borisem Akuninem". 23.10.2014, ICE Kraków Centrum Kongresowe. Prowadzenie: Wacław Radziwinowicz\nmateriały Festiwalu Conrada/mc\nDwójka i Festiwal Conrada idą pod prąd\nOstatnia aktualizacja: 19.10.2015 12:00\nGościem krakowskiego święta literatury jest m.in. tegoroczna zdobywczyni literackiego Nobla - reportażystka Swietłana Aleksijewicz. Spotkamy się z nią także w Dwójce!\nSwietłana Aleksijewicz będzie z pewnością jedną z największych gwiazd goszczących w KrakowieFoto: Margarita Kabakova/mat. prasowe Festiwalu Conrada\n05'46 Grzegorz Jankowicz o tegorocznej odsłonie Festiwalu Conrada (Poranek Dwójki)\nOd 19 do 25 października Kraków gości blisko stu pięćdziesięciu gości z zagranicy i z Polski, z którymi będzie można spotkać się podczas około stu wydarzeń i wielu pasm towarzyszących. Obok noblistki na festiwalu wystąpią m.in. Jonathan Franzen, Hooman Majd, Hanna Krall, Wiesław Myśliwski, Weronika Murek, Kristina Sabaliauskaitė, György Spiró, Ziemowit Szczerek, Mariusz Szczygieł, Wojciech Tochman i Tomas Venclova. Gościem honorowym siódmego Festiwalu Conrada jest Litwa, a impreza odbywa się pod hasłem "pod prąd", które organizatorzy rozumieją na kilka sposobów.\n– Wydaje się, że dziś samo zajmowanie się literaturą i wiara w to, że literatura jest jednym z najlepszych języków do mówienia o rzeczywistości, to sposób myślenia, który idzie pod prąd – tłumaczył w "Poranku Dwójki" dyrektor programowy festiwalu Grzegorz Jankowicz. – Zazwyczaj literatura i kultura są ignorowane. Całkowicie niesłusznie. Jesteśmy przekonani, że literatura może nam pomóc w zrozumieniu tego, co dzisiejszy świat nam oferuje, co robi z nami i co sami możemy z nim zrobić – dodał.\nKolejnym pójściem pod prąd jest zajęcie się trudnymi tematami, takimi jak literatura w kontekście przemocy czy narodu. Grzegorz Jankowicz zauważył, że organizatorzy rozumieją te kwestie w inny sposób niż ten, do którego przywykliśmy.\nJak co roku Dwójka przygotowuje audycje związane z Festiwalem Conrada. Od poniedziałku do czwartku (19-22.10) w audycji "Wybieram Dwójkę" oraz w piątkowej audycji "Pop-południe" (23.10) przedstawiamy bieżące relacje z festiwalowych spotkań i wydarzeń.\nW środę (21.10) Aldona Łaniewska-Wołłk spotkała się w audycji "O wszystkim z kulturą" z najważniejszym gościem festiwalu - białoruską pisarką i dziennikarką Swietłaną Aleksijewicz, nagrodzoną niedawno literackim Noblem.\nW sobotę (24.10) Hanna Maria Giza zajęła się w "Klubie Ludzi Ciekawych Wszystkiego" dziedzictwem hrabiego Jana Potockiego, autora słynnego "Rękopisu znalezionego w Saragossie", którego nowy przekład (pióra Anny Wasilewskiej) ukaże się niebawem nakładem Wydawnictwa Literackiego.\nW niedzielę (25.10) w godz. 21.30-22.30 w programie "Strefa literatury" Magdalena Miecznicka porozmawia z amerykańskim pisarzem i eseistą Jonathanem Franzenem.\nW poniedziałek (26.10) w audycjach "Poranek Dwójki" i "Wybieram Dwójkę" Katarzyna Hagmajer-Kwiatek podsumuje krakowskie Targi Książki i Festiwal Conrada, a także opowie o przyznawanych podczas imprezy nagrodach.\nZobacz więcej na temat: festiwal conrada KULTURA literatura Swietłana Aleksijewicz\nAleksijewicz: nie pytaj skąd czerpię siłę, spytaj...\nOstatnia aktualizacja: 21.10.2015 22:00\n- Ważne jest, żeby wysłuchać każdego: i kata, i ofiarę, i tego, który się miota między nimi. Stąd wybór tej formy literackiej - mówił w Dwójce o polifoniczności swoich reportaży tegoroczna noblistka Swietłana Aleksijewicz.\nSwietłana Aleksijewicz podczas berlińskiej konferencji prasowej po przyznaniu jej literackiej nagrody NoblaFoto: PAP/DPA/KAY NIETFELD\n13'17 Swietłana Aleksijewicz o swoich reportażach i wrażaniach po odebraniu literackiej nagrody Nobla (O wszystkim z kulturą/Dwójka)\n16'15 Wacław Radziwonowicz o Swietłanie Aleksijewicz (O wszystkim z kulturą/Dwójka)\nW swoich książkach białoruska pisarka opisuje traumę czasów sowieckich i postsowieckich. Wielu czytelników przyznaje, że lektura jej reportaży jest dużym szokiem emocjonalnym. Sama Aleksijewicz nie lubi pytania o to, skąd czerpie siłę, by wysłuchiwać bolesnych historii: - Lepiej spytaj onkologa dziecięcego, skąd on czerpie siłę, żeby wykonywać swój zawód. Ja po prostu uczciwie opowiadam o świecie - mówiła w rozmowie z Aldoną Łaniewską-Wołłk.\nPisarka zwracała uwagę, że jej bohaterowie oddali duszę państwu i nie zadają sobie sobie moralnych pytań. - To społeczeństwo jest, jak mało które, powiązane łańcuchem zgody na pewne rzeczy. Zatraciło rozróżnienia pomiędzy dobrem i złem - wyjaśniała. Jednocześnie zdaniem Aleksijewicz rewolucja jako droga do wolności w byłych krajach Związku Radzieckiego jest niebezpieczna i może obudzić straszne siły. Jej zdaniem lepiej skorzystać z doświadczeń indyjskich przemian.\nRelacje, spotkania, podsumowania\nFestiwal Conrada w Dwójce\nDziałalność literacką Swietłana Aleksijewicz rozpoczęła w latach 70. jako prozaiczka i dokumentalistka. Pierwszą książkę "Wojna nie ma w sobie nic z kobiety", ostro krytykowaną przez środowiska komunistyczne, napisała w 1983 r. Kolejne utwory to m.in. "Ostatni świadkowie", przedstawiający spojrzenie dzieci na II wojnę światową i okupację niemiecką, "Ołowiane żołnierzyki", książka poświęcona radzieckiej interwencji w Afganistanie, oraz "Krzyk Czarnobyla".\nJest również autorką ponad 20 filmów dokumentalnych i 3 dramatów. Jej utwory ukazywały się w 20 krajach świata, m.in. w Bułgarii, Indiach, Japonii, Francji, USA, Szwecji, Wietniamie i Polsce.\nW 2015 r. pisarka została ponadto laureatką Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za "Czasy secondhand. Koniec czerwonego człowieka", zbiór reportaży o homo sovieticus. Natomiast w 2011 r. jej "Wojna nie ma w sobie nic z kobiety" dostała m.in. Literacką Nagrodę Europy Środkowej "Angelus".\nGoście: Swietłana Aleksijewicz (pisarka) Wacław Radziwinowicz (korespondent z Rosji)\nZobacz więcej na temat: Aldona Łaniewska-Wołłk Aleksander Łukaszenka Białoruś KULTURA literatura nagroda Nobla Nagrody Nobla 2015 reportaż Rosja Swietłana Aleksijewicz


Liczba pozycji: 10594\nPąk szkarłatnej róży – książka\n„Pąk szkarłatnej róży” autorstwa Tadeusza Sałka, to historia młodej, dziewiętnastoletniej dziewczyny Ewy, która po bezskutecznych próbach poszukiwania pracy w Polsce, jako opiekunka do dzieci decyduje się na podjęcie pracy w Niemczech. Dziewczyna zaaferowana propozycją pracy nie dostrzega subtelnych sygnałów dawanych przez pośredniczkę, które mogłyby świadczyć o tym, że pojedzie do pracy, ale w zupełnie...\nSpotkanie w Bagdadzie – książka\nVictoria nudzi się na swojej posadzie niewykwalifikowanej maszynistki, marząc tylko o podróżach i przygodach. Jednak kiedy los nieoczekiwanie rozdziela ją z niezwykle przystojnym Edwardem, a zdumiewający talent do parodiowania żony szefa pozbawia ją źródła zarobków, dziewczyna podąża za ukochanym do Bagdadu. Nie spodziewa się, że – ryzykując życiem – wraz z nim odegra główną rolę w likwidacji międzynarodowej...\nPodzielone królestwo 6 Pełny krąg – książka\nJones Allan Frewin Gary Chalk\nDrepcik i Esmeralda tym razem stają przed niewykonalnym zadaniem. Bo jak znaleźć wyspę, o której nikt nic nie wie? A tam właśnie kryje się ostatnia z sześciu koron pradawnych borsuczych mędrców. Parze dzielnych jeżyków po długich i pełnych niebezpieczeństw poszukiwaniach udało się odszukać pięć koron. Ale los najwyraźniej przestał im sprzyjać. Ciotka Esmeraldy wytrwale psuje im szyki, a piraci depczą...\nPodzielone królestwo 5 Sargassowe niebo – książka\nStraszliwe Sargassowe Niebo… Ileż wiatrostatków przepadło bez wieści w jego zdradliwych odmętach! Czy „Bezszelestny Złodziej” podzieli ich nieszczęsny los? Drepcik, Esmeralda i Cezary nie ustają w poszukiwaniach zaginionych koron borsuczych mędrców. Odważnie ruszają po piątą z nich do Przekopowa – posępnej ojczyzny kretów parowych położonej na najdalszych rubieżach Podzielonego Królestwa. Tyle że nie...\nAnglicy na pokładzie – książka\nNiezwykła powieść o wyprawie morskiej z Anglii na Tasmanię – opowiedziana przez 21 narratorów, przełożona przez 21 tłumaczy! Rok 1857. Natchniony pastor Geoffrey Wilson postanawia udowodnić, że biblijny ogród Eden znajduje się na Tasmanii. Kaznodzieja staje na czele ekspedycji, w której towarzyszy mu botanik Timothy Renshaw – młody utracjusz, wysłany przez rodziców na wyprawę, aby „poznał życie” –...\nMiasto 44 – książka\nOpowieść o młodych, pełnych życia i namiętności warszawiakach. Żyją tak, jakby każdy ich dzień miał się okazać tym ostatnim. Przed wojną snują plany na przyszłość. Podczas wojny działają w konspiracji. Dla nich to nie tylko patriotyczny obowiązek, lecz także młodzieńcza przygoda, okazja do zabłyśnięcia przed rówieśnikami, zaimponowania dziewczynom. Na podziemnych szkoleniach romansują, popisują się,...\nPierwszy ogrodnik – książka\nJeremiasz Williams od ponad dwudziestu pięciu lat pielęgnuje ogrody w posiadłości gubernatora stanu Tennessee. A obecni jej mieszkańcy, gubernator z żoną, podobnie jak ich poprzednicy, skradli Jeremiaszowi serce. Mackenzie i Gray przeżywają teraz bardzo dobry czas – spodziewają się reelekcji Graya na stanowisko gubernatora, posyłają swoją najukochańszą córkę, Maddie, do przedszkola, starają się też...\nZaginiony manuskrypt – książka\nKsiążka autora Chrisa Browna pt: Zaginiony manuskrypt. IV Tajemnica Fatimska, to ciąg niesamowitych zdarzeń, w które wikłany jest bohater, detektyw-Michael. Od ponad dziewięćdziesięciu lat ludzi na całym świecie intryguje treść przepowiedni fatimskich. To, że ich zawartość nie została w pełni ujawniona, to pewne. Na trop tajemniczego manuskryptu fatimskiego, będącego prawdopodobnie dokumentem IV, a...\n1.Jądro ciemności/Heart of Darkness - Joseph Conrad. Adaptacja klasyki z ćwiczeniami\n6.Krecik i sanki\n8.Niesamowita Dokręcana Głowa i inne kurioza\n9.Krecik i motyle\n10.Śladami Przeznaczenia Czego nie wiesz o Aniołach


Nici metalux - efektownie błyszczące rękodzieło - Niteczka\nMETALIZOWANE nici METALUX 312 ZŁOTE 60m.\nMETALIZOWANE nici METALUX 301 jasne SREBRNE 60m.\nMETALIZOWANE nici KORDONEK No 50 czewono - zlote.\nOdkryj nici metalux – maksymalnie błyszczące i efektowne\nBłyszczące, efektowne i wielozadaniowe – nici metalux, bo o nich mowa, to propozycja dedykowana najbardziej wymagającym dziewiarkom. Nie można się dziwić – są wytrzymałe i sprawdzają się w wielu projektach. Poznaj bliżej ofertę przygotowaną w tej kategorii i miej pewność – już jedna szpulka wystarczy, żeby Twoja robótka nabrała pożądanego charakteru.\nNici metalux jako doskonałe uzupełnienie Twoich projektów\nChcesz efektownie wykończyć serwetę albo obrus? A może – szukasz pomysłu na zachwycający haft? Zamierzone rezultaty osiągniesz, decydując się na nici metalux, czyli nici metalizowane. Dostępne w ponadczasowej gamie kolorystycznej, obejmującej brudną czerwień, jasne złoto i srebro, doskonale sprawdzą się zarówno w projektach okolicznościowych, jak i całorocznych – na przykład w biżuterii albo brelokach do kluczy. Już teraz wybierz swoje ulubione odcienie i bądź gotowa na kolejne wyzwania.\nUzupełnij swój warsztat dziewiarski – sięgnij po nici metalizowane\nChętnie podejmujesz nowe wyzwania? Zadbaj, by żadne z nich Cię nie zaskoczyło i odpowiednio wcześnie sięgnij po nici metalux. Metalizowane, maksymalnie błyszczące i efektowne, doskonale wyglądają zarówno w towarzystwie grubych włóczek i kordonka, jak również denimu i bawełny. Mając je w zasięgu ręki, możesz nie tylko haftować. Doskonale nadają się do przerabiania z włóczką, nadając Twoim robótkom opalizującej poświaty. A ta pięknie podkreśla opaleniznę, a w chłodniejsze pory roku – skrzy się w promieniach zimowego słońca.


Kurza stopka | Sekret Mumio\n12 kw., 2021 | Sekret Zdrowia\nSpośród pierwszych wschodzących traw wyglądają już pierwsze młode listki kolejnego niesamowitego ziela – podagrycznika. Ma charakterystyczne listki, ale o tej porze roku można je pomylić z listkami pięciornika. To jednak zupełnie inna roślina o leczniczych właściwościach.\nZnane – nieznane ziele\nPodagrycznik stosowany jest od wieków we wszystkich częściach Europy, ale też w zachodniej Azji i Ameryce Północnej. Klimat oceaniczny jest dla podagrycznika bardzo korzystny. Klasztorne ogrody pełne były tej rośliny, która była zarówno przyprawą, jak i pożywieniem. Faktycznie, podagrycznik każdy z Was może zjeść w postaci sałatki, zasmażki (przygotowanej dokładnie tak, jak liście szpinaku na patelni), dodatek do klusek i każdej zdrowej potrawy. Największą popularnością cieszył się w XIX i XX wieku za sprawą wybitnego zielarza szwajcarskiego Johanna Kunzle, który leczył tym zielem dolegliwości na tle stawowym, podagrę i żylaki.\nPodagrycznik zebrany z naturalnych, leśnych stanowisk to prawdziwy rarytas, ale pamiętajcie, ze zawsze przed spożyciem należy go dokładnie umyć!\nNa co podagrycznik?\nJak wiele ziół ma naprawdę wszechstronne działanie lecznicze, ale najprościej jest powiedzieć, że to doskonałe panaceum na dnę moczanową, i artretyzm. Wiadomo, że schorzenie tego typu spowodowane są nieprawidłowym, zaburzonym mechanizmem przemiany materii, których wynikiem jest odkładanie się kwasu moczowego w tkankach. Działanie przeciwzapalne i przeciwreumatyczne podagrycznika jest już udowodnione nie tylko długoletnią praktyką, ale i naukowo.\nKurza stopka to inna, potoczna, nazwa podagrycznika i zapewne powstała poprzez skojarzenie kurzej nóżki i rozłożystych, wąskich listków tej roślinki. Poza schorzeniami, o jakich jest mowa powyżej i poprzez które podagrycznik zasłynął w ziołolecznictwie pomaga ona na:\nchoroby układu pokarmowego (biegunki, zaparcia, poprawia trawienie, ułatwia odchudzanie),\nschorzenia układu moczowego (stany zapalne pęcherza, kamica nerkowe),\noczyszczanie wątroby (oczyszcza, odtruwa, działa moczopędnie),\nzahamowanie wzrostu gronkowca złocistego, pałeczki zapalenia płuc i niektórych patogennych grzybów,\nuspokojenie i wyciszenie w stanach pobudzenia emocjonalnego,\ntrądzik (w tym celu warto sporządzić maseczkę ze świeżych liści).\nJak smakuje podagrycznik?\nSmak ma korzenny, a zapach świeży, przyjemny, lekko marchewkowy. Pędy najlepiej zbierać już wiosną, bo podobnie jak pokrzywa właśnie te najmłodsze mają w sobie najwięcej cennych składników. Z liści można zrobić odświeżającą wiosenna sałatkę, zaś z kwiatów zupę. Z pędów można też pozyskać sok o właściwościach odkwaszających.\nCo zawiera podagrycznik?\nZawiera substancje takie jak olejki eteryczne, witaminę C, karoten, flawonoidy, saponiny, cholinę, glikozydy flawonowe, minerały (miedź, cynk, żelazo, mangan, bor, wapń, magnez i potas).\nZiele osiąga wysokość – cm, ma nagą lub skąpo owłosioną łodygę pustą w środku i rozgałęziającą się do góry. Listki zaś są zupełnie nagie, bez włosków, ząbków i przyrastają do łodygi w trójlistnych pakietach. Kwiatki są maleńkie, białe, zbierają się w duże baldachy. Kwitnie od maja do września, ale już teraz szukajcie go na łąkach! Z ogródków też nie warto go usuwać, bo każdy kto pozna jego moc doceni to zioło. Ziele można jeść na surowo, al też suszyć jak każde inne w przewiewnym miejscu do 35 stopni. Suszymy oczywiście zarówno liście, jak i białe baldachy. Kwiaty jednak najlepiej zebrać w suchy dzień na przełomie lipca i sierpnia. Suszone ziele można trzymać w słoikach lub papierowych torebkach nawet do trzech lat. Zmielone na proszek wzbogaci też każdy koktajl owocowy, zupę i każde inne zdrowe danie.\nJak zastosować podagryczni pospolity?\nMożna zaparzyć świeże listki wrzątkiem i wypić po dwudziestu minutach ciepły napar. Działa moczopędnie i uspokajająco a najlepiej sięgać po taką herbatkę między posiłkami.\nZmiażdżone liście pomagają na bolące stawy w postaci okładów i łagodzą miejsca po ukąszeniach owadów.\nOcet z podagrycznika rozpuszcza sole kwasu moczowego, działa przeciwzapalnie i przeciwreumatycznie. Żeby go przygotować wystarczy pokroić listki, zalać osłodzoną wodą (4 łyżki ziela na każdy litr), przykryć gazą i szklanym talerzykiem. Najlepiej przygotować go w słoiku i pamiętać o tym, aby codziennie zamieszać drewnianą łyżką (nie metalową) aby sprawdzić, czy nie rozwija się pleśń. Ocet gotowy będzie po około tygodniach.\nA w kuchni? Duście podagrycznik jak szpinak, dodawajcie do omletów na śniadanko, do farszu nie tylko na pierogi, sosów i zup, sałatek, młodych ziemniaczków, jajecznicy, kanapek. Bardzo smaczne jest także masełko z podagrycznikiem. Wystarczy na 100 gramów masła około dodać trzy łyżki drobniutko pokrojonych listków młodego ziela i doprawić solą do smaku. Masło ucieramy na jednolitą masę i jemy na zdrowie!


GDATA Endpoint Security w Chmurze-oprogramowanie antywirusowe - Elk.dlawas.info - portal informacyjno - rozrywkowy\nID firmy: 18225\nOferujesz bezpieczeństwo w IT jako usługę? Oferuj rozwiązania G DATA Endpoint Security w Chmurze. Za pomocą naszej świetnej ochronie przeciwko atakom hackerów, proaktywnej technologii oraz usługom sterowania, w łatwy sposób chronisz sieć swoich kontrahentów przed zagrożeniami i szpiegowaniem. Spraw, aby Twoja praca była spokojna oraz skuteczna: Konserwacja sprzętu i oprogramowania pochłania dużo czasu i wydatków – w każdym dniu. Obniż ilość czasu i wysiłku powiązanego z zarządzaniem oraz outsourcuj własną infrastrukturę. Nasze rozwiązanie oparte na chmurze świadczy wiele zalet i jednocześnie redukuje wydatki.


Chłopcy przestańcie, bo źle się bawicie(1) – komedyjka interwencyjna ku opamiętaniu urzędników napisana.\nMiejsce akcji: gabinet prezydenta miasta. Przy stole siedzą Prezydent miasta i jego rzecznik prasowy. Przygotowują odpowiedzi na interwencje mediów.\nPrezydent: no, jakie tam masz jeszcze sprawy, tylko streszczaj się bo nie mam dzisiaj czasu, będę następny kredyt z bankiem negocjował za godzinę... Już mi się te banki mylą, tyle już tych kredytów nabrałem, że już mam mętlik w głowie. Dobrze, że księgowy rachuby nie stracił...\nRzecznik: ludzie listy do gazet piszą, że ten budynek na Wojska Polskiego lada dzień się zawali i kogoś zabije\nPrezydent: a od jakiego czasu już takie listy piszą i o który im budynek konkretni chodzi? Ruin ci u nas dostatek i każda z nich grozi zawaleniem.\nRzecznik: już tak ze trzy lata piszą o tym budynku przy Strawie\nPrezydent: a my przez ten cały czas cośmy zrobili w tej sprawie?\nRzecznik: tak w zasadzie to nic\nPrezydent: i tak trzymamy. Chociaż nie do końca masz rację, piętnaście pism żeśmy wysłali i jak mnie pamięć nie myli to otrzymaliśmy chyba czternaście odpowiedzi. Czyli sprawa jest w toku, gruszek w popiele nie zasypujemy! A zresztą kamienica jeszcze nie runęła i nikogo nie zabiła! Dziesięć lat już w ruinie stoi to i następne dziesięć lat postoi.\nRzecznik: no tak, tylko budynek jak się walił tak i nadal się wali, strach przechodzić i przejeżdżać. Ostatnio cegła się urwała i pierdyknęła tuż przed jakąś niewiastą która z pieskiem chodnikiem przechodziła. Pies odłamkiem cegły w ogon dostał. Wrzasku oboje narobili, kobiecina do redakcji poszła, naubliżała nam. Trzeba by jej jakąś sprawę o zniesławienie założyć, dać zlecenie papudze? Może ona z jakieś partii opozycyjnej?\nPrezydent: na razie nie dawaj, jak się będzie dalej awanturować to dasz.... A tak się z nas naśmiewali w bezbożnych mediach gdyśmy miasto Matce Boskiej zawierzyli. Ciekawe co teraz powiedzą? Piotrkowianka cudem z życiem uszła, a nawet i pies tylko niegroźnie kontuzjowany w ogon został? Czy to nie dzięki opiece Przenajświętszej Panienki? (Prezydent żegna się i wznosi oczy ku niebu) Trzeba by jeszcze akt zawierzenia uzupełnić i wpisać do niego zwierzęta domowe, to i piotrkowskie burki i mruczki będą wtedy bezpieczne. Poproś przewodniczącego Rady niech się tym zajmie, jego częściej spotkasz w kościele niż w urzędzie, to szybciej to załatwi niż ja.\nRzecznik: a może by jednak coś w tej sprawie zrobić, co tam Matce Boskiej będziemy taką drobną sprawą głowę zwracać? Ostatnio jak tam przejeżdżałem to sam się przestraszyłem. Ściana szczytowa tak się już przechyliła, że lada moment runie na chodnik i jezdnię. Żeby z tego jakiegoś nieszczęścia nie było. Jak ta ruina się zawali, ludzi przygniecie, pozabija, media z całego kraju zrobią nam koło pióra, że całymi latami temat żeśmy olewali.\nPrezydent: ty nie bądź taki w gorącej wodzie kompany! Akt zawierzenia podpisałem, to niech i Matka Boska popracuje na rzecz naszego miasta, nie ma nic za darmo! Wiesz ile ja księżom za to zawierzenie musiałem dać kasy? ...A zresztą po co ci to wiedzieć?...A tak po prawdzie to nic nie dałem.... Czekamy! Czyj jest budynek?\nRzecznik: jakiegoś Kowalczyka, czy może Bralczyka, już zapomniałem. Tyle tych ruin w Piotrkowie straszy, że już się pogubiłem, czyja jest kogo.\nPrezydent: no,... czyli budynek nie nasz. Jak kamienica pierdyknie i ludzi pozabija to beknie za to właściciel posesji, my jesteśmy kryci, piętnaście pism żeśmy wysłali i czternaście odpowiedzi nam udzielono. Po katastrofie media z całej Polski się nazjeżdżają, przy okazji mediatekę im pokażemy, trakt wielu kultur, synagogę, plany rozwoju miasta do roku 2080. I znów się zrobi głośno o naszym mieście! Pamiętasz sprawę Morusia albo i Trynkiewicza? Dzięki nim na całym świecie o Piotrkowie pisali, miasto nam rozsławili!!\nRzecznik: pan Prezydent to zawsze ma rację, budynek runie, ludzi pozabija, to beknie za to właściciel posesji, my jesteśmy kryci, piętnaście pism żeśmy wysłali a czternaście otrzymali! Telewizje nawet z Warszawy się nazjeżdżają, będzie darmowa reklama miasta.\nPrezydent: no widzę, że zaskoczyłeś, tylko omijaj to miejsce żeby na ciebie kamienica się nie zawaliła! Do kościoła nie chodzisz to na ochronę Matki Boskiej Trybunalskiej nie licz. Jak byś to Ty był na miejscu tej pani z pieskiem, to na pewno byś cegłą w łeb dostał. Musiałbym jakiegoś innego licencjata na rzecznika prasowego szkolić. ( wybucha śmiechem, rzecznik uśmiecha się krzywo, tego „licencjata” zapamięta) . No, nie dąsaj się, (klepie go przyjacielsko po ramieniu) z tym licencjatem to żartowałem...pracujemy, pisz: (zaczyna dyktować treść pisma w jakiejś innej sprawie)...w odpowiedzi na Wasze pismo wysyłamy Wam nasze pismo....(Pracują zawzięcie, my już opuszczamy gabinet prezydenta żeby nie przeszkadzać. Przezornie omijamy ulicę Wojska Polskiego szerokim łukiem, bo podobnie jak i rzecznik prasowy miasta na ochronę Matki Boskiej Trybunalskiej nie mamy co liczyć)\n(1)„...Chłopcy przestańcie, bo źle się bawicie! Dla was to jest igraszką, nam chodzi o życie” (J. Krasicki „Dzieci i żaby”)\nRozmowę Prezydenta i rzecznika prasowego podsłuchał i zapisał 29 stycznia 2019r. Anthony Ivanowitz. Pośpiesznie „zawiesił” on komedyjkę na swojej witrynie www.pospoliteruszenie.org aby czytelnicy mogli zapoznać się z utworem jeszcze przed zawaleniem się budynku. Gdy budynek runie, niejeden z podziwem skomentuje: „skąd ta chuja wiedzieć, że ja na wykłady nie chodzić?” Bardzo to podniesie literacki prestiż autora nie tylko w jego rodzinnym mieście ale może nawet i w całym powiecie, o co zabiega on od lat, dotychczas niestety bezskutecznie!\nPS. A z tymi wykładami było tak. W czasach gdy Ivanowitz pilnie studiował na komuszej uczelni, razem z nim nauki pobierał murzyn z Nigerii. Był on jedynym murzynem na roku. Gdy po oblanym egzaminie wyszedł z gabinetu egzaminatora na korytarz, cały czas mamrotał: „skąd ta chuja wiedzieć, że ja na wykłady nie chodzić”. „...Gdybym choć raz widział pana na wykładach, to bym panu egzamin zaliczył...” – miał mu powiedzieć profesor.


• Zobacz temat - Z czym/kim zdradzilibyscie Er 5 ?\nZ czym/kim zdradzilibyscie Er 5 ?\nprzez JanuszMOTO » 12 Lut 2016, 00:01\nPanowie jak bym chcial kiedys posiadac w garazu ze dwa motrki a nawet i trzy ale nie wiem czy bym finasowo wydolil\nz tego co by mi sie widzialo to ZZR1400 jakis poczciwy KLE 500 bo silnik ma taki sam jak ER no i zamienil bym er na Z800 a jak by mi tak milion z nieba spadł to jeszcze bym staral sie o jakas ninje powiem wam ze mylosc bym kierowal tylko w litere K jak Kawasaki zakochalem sie w tej marce jak sie popatrzy na nowe yamahy to dziwaczne sa hondy wygladaja zbyt okragło a na suzuki hmm a moze bym i zdradzil kawe a jak bedzie bida czekac w portwelu to KLE 500 zamiast ER silnik z mojej bym sobie zostawił bo jest w super kondycji na KLE mozna posmiagach po lasach a lubie jezdzic nie tylko po aswaltach:) bardziej uniwersalna maszyna...\npozdrowka nadchodzi sezon !!!\n-- 11 Lut 2016, 23:01 --\nDe Fi ducati piekne motocykle ale opinie jest taka ze jak posiadasz dukata to z mechanikiem jestes na ty\nRejestracja: 07 Gru 2015, 22:36\nprzez DeFi » 12 Lut 2016, 13:42\nJanuszMOTO napisał(a): jak posiadasz dukata to z mechanikiem jestes na ty\nprzez JanuszMOTO » 13 Lut 2016, 15:15\n"Chyba że sam jesteś mechanikiem, albo osobą ze zdolnościami techniczno-manualnymi i wszystko zrobisz sam."\ntak tak ale wiesz części musisz jednak kupić... a opina o dukatach nie jest moim własnym doświadczeniem... spotkałem się w necie i w czasopismach ze dukaty mechanicznie są słabsze od konkurencji. ale wygląd maja super:) jak ferrari wśród masówki zwykłych aut...


Wariant modernizacji kolei z Bytowa do Lipusza wybrany | Głos Pomorza\nAndrzej Gurba 04.06.2014 Zaktualizowano 03.06.2014\nWariant modernizacji kolei z Bytowa do Lipusza wybrany. Archiwum\nFirma WYG International z Warszawy przygotowała cztery warianty modernizacji, a w zasadzie budowy 25-kilometrowego odcinka linii kolejowej między Bytowem a Lipuszem. Zarekomendowano wariant drugi, a więc ten, który zakłada odtworzenie infrastruktury kolejowej bez korekt co do jej przebiegu. Wyjątkiem jest ominięcie obecnego dworca kolejowego w Lipuszu i stworzenie w zamian przystanku osobowego dla tej linii. Bez takiego nowego przystanku w Lipuszu byłby przymusowy postój, co najmniej 10--minutowy, w związku ze zmianą kierunku jazdy. To czas na przestawienie składów.\nBytowski ratusz ostatecznie wybrał zarekomendowany wariant, choć poważnie zastanawiano się też nad tym, który zakładał zmniejszenie liczby przystanków. Dwa pozostałe, których wcześniej nie akceptowano, to: wjazd na obecny dworzec do Lipusza oraz zmiana przebiegu linii. Pierwszy nie był akceptowany z powodu wspomnianego wydłużenia czasu przejazdu, a ostatni z powodu zbyt dużych kosztów.\nW wybranym wariancie zakłada się postoje pociągów między Bytowem a Lipuszem w miejscowościach: Róg, Osława Dąbrowa, Studzienice, Ugoszcz, nowy przystanek Lipusz oraz bocznice: Ugoszcz (Naftobaza), Osława Dąbrowa (Prefabet) i Bytów. Koszt modernizacji 25-kilometrowego odcinka szacuje się na 65 milionów złotych.\n- Myślę, że są to maksymalne koszty przy wariancie drugim. Pewnie będzie można z nich trochę zejść, ale i tak są to ogromne pieniądze - ocenia Ryszard Sylka, burmistrz Bytowa.\nZ wcześniej przyjętego harmonogramu wynika, że w ciągu najbliższego roku ma powstać projekt techniczny linii, a więc już bardzo szczegółowe rozwiązania. Gmina Bytów nie będzie jej budowała. Ratusz zabiega, aby inwestorem były Polskie Linie Kolejowe albo Pomorska Kolej Metropolitalna.\nGmina Bytów liczy, że inwestycja dostanie unijne wsparcie (około 75 procent). Według planów modernizacja odcinka Bytów -Lipusz, która umożliwi szybką kolejową podróż do Trójmiasta, ma nastąpić do 2020 roku.\nMateriał oryginalny: Wariant modernizacji kolei z Bytowa do Lipusza wybrany - Głos Pomorza\nstudent 03.10.2015 11:05:03\nA co ma powiedzieć student dojeżdżjący na uczelnię?\nTu chciałbym podziękować Wybitnemu Znawcy Komunikacji Samochodowej Lesiowi Pekaesiowi ( a na czym to on się nie zna?), że w okresie kierowania bytowskm PKS-em znakomicie przyczynił się do degrengolady tej firmy i zniechęcił podróżnych do korzystania z usług PKS-u\nJurek 30.09.2015 14:10:43\nmam nadzieje ze nie znajdziemy sie w srodkowopomorskim,to dopiero bylby dramat.\nw 11.06.2014 10:35:45\nW dniu 04.06.2014 o 09:54, aa55 napisał:\nZa te pieniądze lepiej byłoby położyć drugi tor do Sławna a w perspektywie do Koszalina.\nNikogo nie interesuje połączenie z Koszalinem.\nIntercity 09.06.2014 11:15:17\nI tak większość tych co potrzebują dostać się do Gdańska jeździ własnymi samochodami, bo to szybciej, wygodniej a we dwoje na pewno taniej.\nSąsiad Jula 08.06.2014 12:58:14\nA co z tym odcinkiem torowiska, które Jul Błaszkowski w Madrzechowie przesunął o 2 metry.\nGość 04.06.2014 20:26:23\nCzy Ty nie rozumiesz, że zaczyna się czas na różnego rodzaju deklaracje. Przecież na jesieni będą wybory do samorządów regionalnych. Każda menda może teraz wygłaszać deklaracje bez pokrycia. Najlepiej jakby jakiś palant kupił sobie kolejkę PIKO i poustawiał różne warianty torów, stacji, rozjazdów i bóg wie jeszcze czego. Ot to takie gadanie przedszkolaka.\nKolej z Bytowa do Lipusza. A może do stacji Pic Na Wodę?\nBytowiak 04.06.2014 17:09:21\na może ktoś zapyta co o tym mysli starostwo ( które w tym wypadku decyduje ) a nie ten krzykacz Sy.... akurat on w tej sprawie ma gówno do gadania\naa55 04.06.2014 11:54:02\nwolf 04.06.2014 11:46:58\n25 lat temu wybraliśmy wolność a raczej XIX wieczny kapitalizm z likwidacją z pobudek ideologicznych PGR-ów, większości zakładów nie wypominając żłobków, przedszkoli, zakładowych domów wczasowych i sanatoriów oraz połączeń kolejowych których infrastrukturę zdewastowano oraz rozkradziono.\nChichot historii związanej z burzeniem i likwidacją tego co PRL-owskie odbija się czkawką i nieudolnymi próbami odbudowania tego co zniszczono czego przykładem jest bytowska linia kolejowa.


Inżynier produktu (ochrona przed upadkami) | Gorinchem, Nederland\nInżynier produktu (ochrona przed upadkami)\nXSPlatforms jest szybko rozwijającą się międzynarodową firmą z innowacyjnymi pomysłami, ambitnymi planami i wysokim potencjałem. Jesteśmy firmą produkującą systemy ułatwiające dostęp do fasad budynków w celach konserwacji, systemy ochrony przed upadkami, platformy podwieszane oraz rusztowania.\nXSPlatforms pracuje nad tym, aby praca na wysokościach była bezpieczniejsza i łatwiejsza. Ludzie pracujący na wysokościach muszą polegać na naszych produktach. Dlatego właśnie stawiamy sobie poprzeczkę bardzo wysoko.\nDo naszego działu rozwoju produktu szukamy kandydatów na stanowisko:\nNa tym stanowisku będziesz odpowiedzialny za projektowanie, obliczenia, przygotowanie rysunków wykonawczych i kontrolę jakości produktów wykonanych na specjalne zamówienie dla projektów niestandardowych. Poza tym Inżynier produktu będzie odpowiedzialny za wsparcie techniczne dla klientów odnośnie istniejących już produktów standardowych w zakresie ochrony przed upadkami.\nDO GŁÓWNYCH ZADAŃ INŻYNIERA PRODUKTU BĘDZIE NALEŻAŁO:\nProjektowanie produktów na zamówienie, bądź zmiany w istniejących standardowych produktach w taki sposób, aby spełniały wymagania stawiane w projekcie. Obliczenia, rysunki wykonawcze oraz kontrola jakości są częścią tego procesu.\nCzytanie rysunków architektonicznych i znajdowanie jak najlepszych rozwiązań na umieszczenie i zainstalowanie bezpiecznego systemu ochrony przed upadkami.\nPrzygotowywanie planów rozmieszczenia systemów ochrony przed upadkiem (w programie AutoCAD).\nPrzygotowywanie obliczeń dla poziomych linowych systemów asekuracyjnych w programie ODIN (oprogramowanie firmy XSPlatforms specjalnie opracowane do takich obliczeń).\nZnajomość standardów i umiejętność zastosowania ich do produktów i systemów ochrony przed upadkami.\nWspółpraca i wsparcie techniczne dla innych działów, takich jak sprzedaż lub marketing.\nOrganizowanie i utrzymywanie istniejącej dokumentacji technicznej.\nPodstawowa wiedza w zakresie mechaniki.\nDoświadczenie w programie AutoCAD jest mile widziane.\nDoświadczenie w oprogramowaniu 3D takim jak Solid Edge bądź Solidworks jest preferowane.\nZnajomość pakietu Office (głównie Word i Excel).\nPrecyzja oraz dobra organizacja pracy.\nUmiejętność radzenia sobie z kilkoma projektami równocześnie.\nJeżeli chciałbyś pracować z młodymi, ambitnymi ludźmi w środowisku międzynarodowym oraz w firmie rozwijającej się, ponadto masz doświadczenie na podobnym stanowisku i chciałbyś dołączyć do naszego zespołu to prosimy o przesłanie Twojego CV w języku angielskim.\nContact Annemiek Holkamp, HR Manager at +31 (0)183 569111. If you’d like to apply, please send your resume and application letter to recruitment@xsplatforms.com.


obrazowy terroryzm: August 2011\nTrochę pamiątek z Opola. Zoo i Muzeum Śląska Opolskiego, w którym w październiku "zawisnę" w ramach Opolskiego Festiwalu Fotografii, razem z innymi twórcami. Szykujemy z Lukaszem Biedermanem wspólną rzecz, będzie dziwnie. Ale prosto i z jajem. Opole na mapie Polski jest tak inne od pozostałych miast, że dziw bierze, że nie sprawdza się paszportów na wjeździe do miasta.\nW Zoo jest miło. Bilety tanie jak barszcz, sam ogród znacznie bardziej kompaktowy, ale i dobór zwierząt dopasowany do wybiegów. Syn był zawiedziony, że nie było słoni. Słonie zapewne się cieszą, że mają większe wybiegi, choć pewnie najbardziej cieszą się te, które nie wiedzą, co to jest zoo, lub co to jest człowiek. A człowiek w zoo to najbardziej różnorodna forma. Czasem, szczególnie ostatnio, zaczynam zastanawiać się, co w zoo jest bardziej dzikie - zbiór czy widz. I nie tylko w zoo.\nDzisiaj nie biegałem.\ntydzień zleciał na czekaniu\nZnowu. Były chrzciny w niedzielę, świetlica wiejska i byli Goście. Ci sami, co w połowie czerwca.\nKażdy dzień, wtorek, środa i wciąż i wciąż to czekanie. Z tego czekania mam nowy dowcip: co to jest termin płatności faktury? to termin niemający nic wspólnego z rzeczywistością.\nMoja wysłużona już Merida. Dzisiaj do reszty rozsypał się wkład supportu. W zimie przybędzie - mam nadzieję - kolejny rower, mniej asfaltowy, ale może dużo szybszy. Meridę czeka remont.\nDzisiaj jak jechałem rowerem to zastanawiałem się, czym zapisać to, co się dzieje w głowie, gdy jadę. Generalnie rower / jazda rowerem daje niezwykłe poczucie absolutnej wolności. Ważne słowo to "poczucie", nie wolno go zastąpić słowem "pewność". Gdy już po kilkudziesięciu kilometrach zaczynają doskwierać niewygody, brak siły, wiatr - mobilizuje mnie to, że to tylko mięśnie stawiają granice (wobec innych granic, których wtedy nie widzę) owemu poczuciu wolności. A że wolność jest wartością samą w sobie - to staję się jej niewolnikiem i dalej - uruchamiam rezerwy i jadę. I te zapachy. Dzisiaj gdzieś między Lipkami a Szydłowicami, w lesie, zaraz po tym, jak widziałem lisa - poczułem zapach koszonej trawy. W dzieciństwie ten zapach oznaczał chwilę zabawy, a potem noc na pogotowiu z podawanym dożylnie hydrokortyzonem. Teraz jest nowoczesność, nowe leki i czuję już tylko zapach, ale wspomnienia są. Nie straszne, bo to kiedyś było normalną koleją rzeczy. Wszystko, każdy widok, każdy bodziec to - na tym się przyłapuję - odwołanie do czasu dzieciństwa To jakaś dziwna gra między wyobrażeniem dawnej rzeczywistości, a próbami jej odtworzenia we współczesności. Np muzyka - teraz, wybierając świadomie mogę zakodować pewne stany w sobie i kiedyś, po dowolnym czasie słuchając ponownie jakiegoś utworu - mogę przywołać wszystko to, co zakodowałem. Oczywiście to tylko iluzja, jakiś fragment, ale nic więcej nie mam.\npowrót do Hali Stulecie - wsześniej Hali Ludowej - jeszcze wcześniej Jahrhunderthalle\nfot. Łukasz Biederman x4\nDzisiaj od rana powrót na stare śmieci. Hala zmienia się i widać, że te zmiany dobrze jej wyjdą (mając na uwadze to, co się działo z obiektem po 1945 roku). Kilku rozwiązań "nie łapiemy" (w sensie ja i Łukasz), ale to nie jest jeszcze finał, więc nie czas jeszcze na komentarze.\nWpadły nam do głowy nowe lokalizacje, więc załatwiania pozwoleń i dyskusji może być wiele.\npowrót do Kina Lwów - dawniej Kino Przodownik - jeszcze dawniej Roxy Filmpalast - jeszcze jeszcze dawniej Odd Fellows Lodge\nDzisiaj z Łukaszem Biedermanem wróciliśmy na chwilę do Kina Lwów. Ja miałem jeden cel i cel ten znajdował się na pustym pomieszczeniu gdzieś na górze. Czułem się trochę jakbym na własne oczy zobaczył Kosmitę, ale nie z ukrycia, ale tak - jak stał. Nie chodzi o czary, nie o aurę, ale po prostu o kawał historii, której ślad znikał przez lata, niszczony przez kolejne ustroje. Ile się udało, tyle starałem się uratować na negatywie 4x5.\nPisałem już o pochodzeniu i przeznaczeniu budynku, dokładne informacje już są, więc nie będę wywarzać otwartych drzwi. Wszystko jest tu. A tu link do Hydralu - a tak musiała wyglądać ta sala wcześniej:\nTaki był projekt, ale tak wyszło finalnie: http://www.bikemap.net/route/1170200 - wiele pięknych widoków, wiele ciekawych miejsc. Dystans głowy nie urywa, ale różnorodność widoków, miejsc, tras - powala. Od teraz dobre ścieżki zaczynam w Strzelinie.\nWiadukt nieistniejącej linii kolejowej w Przewornie. Warto zwiedzić to miejsce, w całej okolicy, aż do Henrykowa, bardzo charakterystyczne są mury właśnie tej konstrukcji.\nZbiornik retencyjny w Przewornie niestety był pusty. Ale widoki i tak ładne.\nApogeum męczącego, rozciągniętego podjazdu niemal pod szczytem Gromnika.\nW Białym Kościele pięknemu budynkowi odpicowano fasadę. Tynkiem strukturalnym do pierwszego piętra.\nGdzieś między Białym Kościołem a Dębnikami. Cicha szosa, dużo zakrętów. I kamieniołomy.\nPonoć w okolicy jest trochę czeskiej ludności. Czyżby od XV wieku?\nW Strzelinie nie ma budynku ratusza. Jest wieża i od roku przynajmniej trwają prace nad przywróceniem jej kopuły.\nTo bez wątpienia jedna z najfajniejszych tras, jakie do tej pory przejechałem. Wiele razy jeździłem tędy autem, ale jakoś rower daje więcej swobody i bardziej pozwala cieszyć się drogą. Dobrym pomysłem było odjechanie w bok z zaplanowanej wcześniej drogi (w Jegłowej). Jak ktoś tam kiedyś będzie jechać, to w samej Jegłwoej warto zapuścić się w pola do miejscowości Żeleźnik. Były piękne, wielkie sady niczym w te, które widziałem w Turyngii, były skały jak w poważnych górach, jeziora, kamieniołomy.\nI na dzień dobry, gdy tylko z Tomkiem wysiedliśmy z auta - podeszło do nas dwóch wczorajszych typów, jeden do drugiego mówił:\n- No chodź, no chodź, teraz załatwimy.\nPo czym już do nas:\n- Panowie, dzień dobry, my tu nie ściemniamy - uściskał nam dłonie - mamy pasek dizla na sprzedaż.\n- My tam paska nie chcemy, ale jak zbieracie na piwo to mogę dać dwa złote.\n- Dobra, może być.\n- Super, masz i smacznego.\nMiałem dużo lepszy tekst, ale jestem tak zmęczony, że go nie mam siły pisać.


Szyjemy sport na miarę - sportowa rodzina (1 opinia)\n18 sierpnia 2018 o godzinie 10.00 w ERGO ARENIE startuje pierwszy z serii campów "Szyjemy sport na miarę - sportowa rodzina". W rolę trenerów dzieci i ich rodziców wcielą się jedni z najwybitniejszych przedstawicieli swoich dyscyplin. Siatkówkę reprezentować będzie mistrz świata Krzysztof Ignaczak, koszykówkę - pierwszy Polski zawodnik w NBA - Cezary Trybański, natomiast za piłkę ręczną odpowiadać będzie wicemistrz świata, a obecne trener drużyny Wybrzeże Gdańsk - Marcin Lijewski.\nPodczas campu 130 uczestników - 65 dzieci w wieku 9-13 lat wraz ze swoimi rodzicami/opiekunami - będzie miało okazję ćwiczyć najważniejsze elementy z każdej dyscypliny pod czujnym okiem naszych mistrzów. Po zakończonym treningu każdy uczestnik, zarówno dziecko jak i rodzic będą mieli okazję sprawdzić swoje umiejętności w jedynym w swoim rodzaju skills challenge. Camp Szyjemy sport na miarę - sportowa rodzina będzie również doskonałą okazja do poznania wielkich mistrzów sportu. Każdy uczestnik będzie miał możliwość porozmawiania z wszystkimi trenerami, zdobyć autograf, zrobić zdjęcie i zadać wszystkie nurtujące pytania dotyczące siatkówki, koszykówki i piłki ręcznej. Poza ogromem sportowych emocji i nowych umiejętności, jakie wyniosą ze sobą z treningu ich uczestnicy, wszyscy dostaną piłkę do jednej z trzech dyscyplin, specjalną campową koszulkę oraz mnóstwo sportowych gadżetów.\nGościem specjalnym sobotniej imprezy będzie światowa gwiazda mieszanych sztuk walki Joanna Jędrzejczyk. Ikona światowego MMA zapowiada, że nie tylko pojawi się w ERGO ARENIE - chce sprawdzić się we wszystkich trzech dyscyplinach.\nAktywny weekend na plaży, stadionie czy w hali? (3 opinie)\nRodzinny trening z gwiazdami sportu. Gościem specjalnym Joanna Jędrzejczyk (8 opinii)\nŻeby wziąć udział w campie Szyjemy sport na miarę – sportowa rodzina wystarczy wypełnić formularz rejestracyjny na stronie www.szyjemysportnamiare.pl Pierwsze zgłoszone 65 par rodzic/dziecko weźmie udział w treningu z mistrzami.\nAbsolutnie genialnie spędzona sobota. Bardzo profesjonalnie przygotowana impreza. Super zabawa. Brawa dla prowadzących zawodników i organizatorów !!!


Po prostu Kasia: Krem mocznikowy\nmarca 21, 2015 21 beauty\nJak tak kochani mija wam weekend ? Ja odpoczywam, bo czekam mnie ciężki tydzień.\nDziś przychodzę do Was z CERKODERM30 krem mocznikowy z AHA.\nWskazania: szorstka, zrogowaciała skóra pięt, łokci, kolan oraz innych okolic ciała, gdzie występuje skłonność naskórka do nadmiernego złuszczania, rogowacenia lub pękania. Działanie: zmiękcza zrogowaciały i nadmiernie złuszczający się naskórek. Intensywnie nawilża i wygładza w miejscu aplikacji. W czasie dłuższego stosowania normalizuje proces zrogowacenia i złuszczania naskórka likwidując nieprzyjemną szorstkość. Stosowanie: pielęgnacja skóry pięt, łokci, kolan lub innych okolic ciała z nadmiernym rogowaceniem i pękaniem. Składniki aktywne: aktywny kompleks mocznik-kwas glikolowy, mleczan sodu, kompleks witaminy F.\nOd dłuższego czasu borykam się z problemem zrogowaciałej skóry na stopach, a dokładnie na śródstopiu. Pomimo codziennego ścierania i pielęgnacji, problem nadal pozostawał. Walczyłam z nim wieloma produktami, dopiero ten produkt pomógł mi się z nim rozprawić. Krem zmiękczył twardą skórę, którą dzięki ścinaczowi do zrogowaceń naskórka, z łatwością i bez żadnego bólu, usunęłam. Skóra stała się w tym miejscu delikatna i miękka. Nie jest już sucha, twarda ani szorstka. Krem stał się moim wybawcą i nowym przyjacielem. Produkt bardzo dobrze działa też na suche i podrażnione kolona i łokcie. Aplikuje go tylko na noc, ponieważ pozostawia lepiącą warstwę na skórze, jeszcze rano stopki są lepkie. Dość długo się wchłania, ale za to bardzo dobrze nawilża skórę. Zapach jest dość nie przyjemny, chemiczny. Co do wydajności starczył mi na trzy tygodnie. Jestem bardzo zadowolona z produktu i polecam.\nMagdalena M 21 marca 2015 20:53\nSzczególnie na pięty :)\nsetfiretotherain 21 marca 2015 23:11\nMiałam i również polecam, także używałam go do pielęgnacji stóp :)\nAnna ANTJE 22 marca 2015 00:11\nMam ten sam problem dlatego chętnie go wypróbuje :)\nAgata Wójcik 22 marca 2015 10:21\nCoś dla mnie, muszę w koncu o stopy zadbać..\nSandra P. 22 marca 2015 11:40\nSama sobie zakupię, wydaje się świetny :)\nOnAlwaysTogether 22 marca 2015 13:46\nPodoba mi się, że bardzo dobrze nawilża :)\nrudy włos 22 marca 2015 14:47\nSzkoda, że nie starcza na dłużej\nCatherine Black 26 marca 2015 15:36\nNo niestety, jest bardzo mało wydajny przy codziennym stosowaniu.\nKejt 22 marca 2015 17:26\nJa też mam ten problem ze stopami i chyba będę musiała się zaopatrzyć w ten kremik, dopisuję do listy.\nblueberry's fashion 22 marca 2015 17:35\nBardzo fajny kremik, szkoda ze ma chemiczny zapach jak napisałaś :)\nCatherine Black 26 marca 2015 15:38\nNa stopach jakoś da się przeżyć ten zapach, a tym bardziej przy dobrym działaniu.\nandzelikaw 23 marca 2015 16:46\nTeż mam z tym problem, przydałby mi się taki :)\nDzięki za pomocny post :)\nPanna Katherina 23 marca 2015 18:24\nświetny blog bardzo mi się podoba! :)\nDiane 23 marca 2015 19:30\nMam, mam! :) Właściwie to stoi biedny w łazience na półce, raz użyłam bo nie lubię tego uczucia lepkości! >.< Ale zacznę, trzeba przygotować skórę na wiosnę, trzeba! :D\nswiaturody 23 marca 2015 20:33\nJa właśnie poszukuję coś takiego, w końcu lato nadchodzi :D\nProjekt INK 23 marca 2015 23:00\nMega ładny i estetyczny blog\nKamila Arczyńska 24 marca 2015 16:03\nNie stosowałam tego kremu, ale to pewnie dlatego, że oprócz balsamu nawilżającego i kremu do rąk nic innego nie stosuję :D\nMariska93 25 marca 2015 09:52\nmuszę kiedyś spróbować!!\nEwa 25 marca 2015 23:32


K2 Auron Brush szczotka do czyszczenia skóry - Edystanse.eu\n» K2 Auron Brush szczotka do czyszczenia skóry\nDo czyszczenia skór stosować z\nCzyszczenie skór: Nałożyć piankę na szczoteczkę i kolistymi ruchami wyczyścić powierzchnię. Po aplikacji środka umyć szczoteczkę pod bieżącą wodą i pozostawić do samoczynnego wyschnięcia. Stosować razem z produktem K2 Auron Cleaner, w przypadku mocnych zabrudzeń z produktem K2 Auron Cleaner Strong.\nCzyszczenie tapicerki materiałowej: Rozpylić na szczoteczkę lub na czyszczoną powierzchnię i kolistymi ruchami wyczyścić tapicerkę. Stosować z produktem K2 Tapis


Jezus wyzwala do miłości [słowo na niedzielę] | NaszGarbow.pl\nHome / Nasza wiara - Duchowość / Jezus wyzwala do miłości [słowo na niedzielę]\nJezus wyzwala do miłości [słowo na niedzielę]\nDodany 23 czerwca 2018 przez Dorota in Nasza wiara - Duchowość, Słowo na niedzielę with 0 Comments\nKażdy z nas ma doświadczenie straszliwego „kręcenia się wokół siebie”: w centrum jestem ja, moje pragnienia, oczekiwania, zachcianki, aspiracje, lęki. Wszystko to przemawia w nas tak głośno, że zagłuszone zostają potrzeby i pragnienia innych. Mieszka w nas pospołu raper wykrzykujący swoje deklaracje i żądania, „daje czadu” haevy metal buntu i techno płytkich namiętności. Wszystko to oznacza hałaśliwy egocentryzm, którym jesteśmy spętani jak niewolnicy. Nie potrafimy kochać, zwrócić swojej uwagi na ludzi, którzy nas otaczają, zaangażować się nie tylko przez chwilę, ale z wytrwałością aż do końca. W takim doświadczeniu możemy odkryć Jezusa nie tylko jako szlachetnego człowieka, który żył w zamierzchłej przeszłości, ale jako Wyzwoliciela z naszej niedoli. Boga, który jest Miłością, oswobadzającą uwikłanego w siebie grzesznika. Zobaczmy tę tajemnicę w świetle Ewangelii.\nMilcz, ucisz się!\nJest w Ewangelii scena, kiedy Jezus podczas rozszalałej burzy na jeziorze rozkazuje: Milcz, ucisz się! Uspokojone zostają wówczas nie tylko żywioły natury, ale przede wszystkim spanikowane i wzburzone serca uczniów. Milknie ich strach. Zostali wtedy uwolnieni z więzienia skoncentrowania na samych sobie i wyprowadzeni na wolność wiary w Jezusa, widzenia świata Jego oczyma i przeżywania Jego sercem.\nKiedy zżera cię panika, paraliżuje strach przed klęską, do tego stopnia, że rezygnujesz z jakiegoś dobra nie chcąc ryzykować (wzięcie odpowiedzialności za wspólne dzieło, decyzję odnośnie szkoły) – potrzebujesz uwalniającej łaski Pana.. Gdy łapiesz się na nieumiejętności odmowy wobec jakiegoś zła (pierwszy narkotyk, kradzież, alkohol, sex) z obawy żeby nie wyjść na mięczaka, prawiczka, wołaj do Zbawiciela, żeby cię wsparł. Kiedy tak bardzo czegoś się boisz, że poza tym uczuciem nie liczy się nic i nikt (na przykład z tchórzostwa kłamię, wystawiając na szwank dobro przyjaźni, relacji z rodzicami) wezwij Go na pomoc. Inaczej utoniesz w egoizmie. Będziesz umierał w osamotnieniu człowieka, który nie umie kochać nikogo prócz siebie.\nOto inna sytuacja z Ewangelii – nadzieja dla nas ludzi niezdolnych do miłości, zajętych sobą, ogłuszonych egocentryzmem. Zacheusz stał się więźniem własnej chciwości – pokusy łatwego zysku kosztem innych. Sprzedał się okupantom swego narodu i pobierał dla Rzymian podatki od Izraelitów. Umiał się tak cwanie ustawić, żeby wykorzystać „zły czas” dla siebie. Ściągnęło to na niego nienawiść i pogardę, co spowodowało, że zamknął się w podobnej postawie wobec swych oskarżycieli: „prymitywy, nieżyciowi, zazdroszczą, ponieważ sami nie umieją zadbać o własne interesy”.\nJezus robi rzecz niesłychaną: wchodzi do jego domu zbudowanego z chciwości, pogardy, cwaniactwa, cynizmu, zgorzknienia; wchodzi, żeby zburzyć go od środka. On pierwszy wkracza do twierdzy Zacheusza nie w interesach, i nie z pogardą, ale jako Miłość. Zlodowaciałe serce celnika jest postawione w świetle najgorętszego słońca w kosmosie. To, co w nim obumarło, pogrążone w wiecznym chłodzie czynionej krzywdy, chciwości, cwaniactwa, nieczułości na innych zaczyna topnieć. Spod śniegu zaczyna przebijać się nowe życie, zdolność do miłości. Lewi doznaje uwolnienia, otwierają mu się oczy na ludzi, których krzywdził, cynicznie sprzedany żądzy szybkiego zysku. Zaczyna widzieć potrzebujących, pieniądze spadają jak łuski z jego oczu: „Panie oto połowę mojego majątku rozdaję ubogim, a jeśli kogoś skrzywdziłem, zwracam poczwórnie”.\nJeśli cenisz wyżej forsę, niż ludzi, nawet za cenę ich podeptania, potrzebujesz zbawienia – uwolnienia do miłości. Jeśli widzisz swą wartość w najbardziej szpanowatych ciuchach i przez nie porównujesz się z innymi, patrząc z politowaniem na „wieśniaków, prostaków i biedaków, znaczy to, że nie umiesz kochać (nawet siebie samego, ponieważ upatrujesz swe znaczenie w sprawach dziesięciorzędnych). Jezus powinien wejść do „twojego domu”, aby tam wnieść prawdziwe światło.\nGdy wykorzystujesz innych dla własnych zysków, korzyści (zdobyć dziewczynę, chłopaka, aby się móc pochwalić przed kumplami; zaspokoić swoją emocjonalną próżnie zabierając komuś czas, odwalić rękami naiwnych swoje obowiązki) niezbędne jest dla ciebie spotkanie z Panem. Inaczej umrzesz w egoizmie.\nWszelka nasza „wsobność” jest jak bagno, w które się zapadamy. Pan przychodzi nam na ratunek jako Mistrz Miłości, Przewodnik po ścieżkach wiodących poza nas samych – do innych. Tylko wtedy życie jest piękne. Jedynie wówczas staje się sensowne na wieczność.\nStaraj się o to, by smutne widowisko ludzkiej niesprawiedliwości nie siało niepokoju w twej duszy…\nBóg jest jedynym, który JEST. [słowo na niedzielę]\nCi, na których spoczywa odpowiedzialność za życie publiczne państw i narodów, będą musieli zrozumieć…


Ostatni Horyzont - sztukater.pl\nOstatni Horyzont | Autor: Jarek Tomszak\nKsiążka „Ostatni horyzont” napisana została przez Jarka Tomszaka, a wydana przez Wydawnictwo AlterNatywne. To zbiór opowiadań, które łączy tradycja literatury science fiction. Według recenzji na okładce utworu, pozycja ta miała zabrać mnie w „…zaskakującą, momentami poruszającą, a chwilami oniryczną, podróż po światach mniej lub bardziej rozpoznawalnych”. Chciałbym, żeby tak było! Niestety rzeczywistość jest bardziej szara niż się mogło na pierwszy rzut oka wydawać.\nWydaje mi się, że opowiadania posegregowane są od najlepszych opowieści do najgorszych. Po pierwszym z nich pt. „Przypadek Schulzera” pomyślałem, że to będzie bardzo ciekawy zbiór. Konwencja tej historii nie jest co prawda oryginalna, natomiast kusi swoim nieprzewidywalnym scenariuszem. To historia o zmianie osobowości. Tu zgodzę się z opisem na końcu książki. Następne opowiadanie „Skrzydła pod ziemią” zafascynowało mnie od samego początku. Gra słów i dobór imion zgodnie z charakterem postaci zostały przemyślane.\nKażdy artysta, malarz, rysownik, muzyk, czy ogólnie osoba mająca coś wspólnego ze sztuką odnajdzie się w tej historii. W tym momencie wiedziałem już, że będzie to moje ulubione opowiadanie zw zbioru. Rozmowa pomiędzy malarzem a panią Kirkmayer może skłonić czytelnika do refleksji na temat sensu uprawiania sztuki. Również dialog pomiędzy bohaterem a doktorem Stefanem Diabłem jest ciekawy. Jakby rozmowa pomiędzy Bogiem, a człowiekiem. Szkoda tylko, że świetne opowiadanie zakończyło się banalnym podsumowaniem. Mimo wszystko na tym etapie oceniałem „Ostatni horyzont” bardzo wysoko.\nZmieniłem zdanie po przeczytaniu następnego opowiadania. „Xibalba i Marsjanie” przenosi czytelnika do Afryki Północnej dziesięć tysięcy lat przed wybudowaniem piramidy Cheopsa. Historia przedstawiana jest w formie dzienników jednego z przodków bohatera. Walka pomiędzy Tubylcami, a Nomadami zmusza go do zmiany nazwiska. Opowiadanie porusza problem tożsamości i zmiany zachowania pod wpływem presji społecznej. „Xibalba i Marsjanie” jest dla mnie po dziś dzień niezrozumiałe i nie wiem dlaczego autor zamieścił tę historię w zbiorze.\n„Anioł stróż” to opowiadanie enigma. Czytałem je kilka razy i dalej nie rozumiem sensu tej historyjki. Natomiast „Nowy Genesis” wzbudził we mnie negatywne emocje. Niezrozumiałość przekazania przez autora swoich myśli aż krzyczy z tej kilkunastozdaniowej wypowiedzi. Wiem, „Nowy Genesis” miał pokazać coś nowego czytelnikowi i zobrazować zepsucie świata, a człowieka przedstawić jako nic niewartą istotę, Jako humanistę, osobiście, uraził mnie punkt widzenia autora.\nW „Ostatnim horyzoncie” spotkamy się jeszcze z wieloma innymi, bardziej lub mniej zrozumiałymi opowieściami. W „Radio Wolna Europa” doświadczymy przedmiotowego traktowania kobiet jak i nowych wynalazków. Są tu jeszcze poruszające opowiadania takie jak: „3 x P”, „Sekta zaginionych”, „Fluk” oraz „Ostatni horyzont”.\nMoim zdaniem „Ostatni horyzont”, jak na debiut autora, nie jest złą pozycją. Mimo, że przez część recenzji narzekałem na historie przedstawione w zbiorze, to wiem, że każdy kiedyś zaczynał i każdy ma prawo do rozpoczęcia swojej drogi artystycznej. Wydaje mi się, że Jarek Tomszak ma jeszcze wiele do pokazania. Język jest ciekawy, historie mocno oderwane od rzeczywistości, mimo recenzji na okładce. Nie oceniam surowo debiutantów, bo sam kiedyś wydałem pierwszą książkę i zdaję sobie sprawę, że nie była ona idealna. Nie jestem fanem science fiction, ale mimo wszystko czytałem niektóre opowiadania z zapartym tchem. Życzę autorowi, by nie zaprzestawał pisać! Moja ocena to 3/6.\nWszechświat jest niezmierzony, pełny tajemnic a także niebezpieczeństw. Można by rzecz, iż jest to piękno które zabija, lecz nie do końca tak jest ponieważ gdyby nie on nas by tu przecież nie było. Mimo, że dla codziennego życia wszechświat jest kolejną rzeczą nie do okiełznania (jak czas czy śmierć), to mimo wszystko patrząc w gwiazdy myślimy o jego ogromie.\nTajemnice wszechświata zdołały w człowieku rozpalić tak silny płomień, że dzięki nim ten sam człowiek stworzył cały gatunek literatury powszechnie zwany fantastyką naukową. To właśnie do tego gatunku należy zbiór opowiadań Jarka Tomszaka zatytułowany „Ostatni horyzont”. W jego skład wchodzi dziesięć różnorakich opowiadań, które mimo że się różnią powodują refleksje. Mimo tak kosmicznego miejsca akcji mówią wiele o człowieku, o jego zachowaniu a nawet sposobie bycia.\nMimo, że osobiście rzadko kiedy sięgam po literaturę stricte science fiction, a już tym bardziej po zbiory opowiadań z tego gatunku, to ten wybór był trafiony. Pełen akcji, rozważań a nawet snów o wszechświecie, który bądź co bądź rządzi się swoimi prawami.\nMoże zacznę od tego, że jak już wcześniej podkreśliłem, nie lubię opowiadań. Nim się na dobre rozkręcą, już się kończą. Nie przepadam za nimi bo nie mogą ani zżyć się z bohaterem ani z wykreowanym przez autora światem. Tutaj natomiast przynajmniej pod tym drugim względem jest inaczej. Miejscem akcji jest banalnie powiedziane... wszechświat. Wszystko się z nim łączy, wszystko obraca się wokół niego co moim zdaniem zasługuje na uznanie dla autora. Mimo, że akcja dzieje się w różnych zakątkach\nMoimi ulubionymi opowiadaniami są „Radio Wolna Europa” i „Sekta zaginionych”. Pierwsze z nich w genialny sposób nawiązuje do historii naszego kraju. Prawdopodobnie sam autor mógł słyszeć różne opowieści o tej rozgłośni i wpleść ten wątek w sprawy wszechświata. Drugie opowiadanie ukazuje natomiast prawdę o człowieku. Przedstawiony dziennikarz Adam, który jest głównym bohaterem opowiadania obnaża prawdę na temat samej istoty człowieka. Jego czyny myśli i funkcjonowanie w społeczeństwie. Ot kolejny dzień spostrzegawczego dziennikarza.\nSpoglądając na całość nie jest niestety tak kolorowo. Kilka rzeczy nie za bardzo mi się podobało. Mianowicie nierównomierność w opowiadaniach. Spiesząc z wytłumaczeniem, miałem wrażenie, że do kilku opowiadań autor naprawdę się przyłożył i odwalił kawał dobrej roboty, natomiast kilka z nich są po prostu nudne, niemiłosiernie się ciągnące i nic nie wnoszące do życia oprócz świadomości, że straciło się trochę czasu. Jedne są fascynujące, drugie przydługie jak na opowiadania, ze zbyt szczegółowymi opisami psującymi klimat. Mimo to, uważam, że autor spisał się na medal, gdyż potrafił sprowadzić czytelnika do poważnych refleksji nad swoją egzystencją.\nPodsumowując, lektura „Ostatniego Horyzontu” jest na pewno ciekawym rozwiązaniem na weekendowe nudy. Sam zbiór opowiadań nie jest długi, ma niecałe dwieście stron, przez co można go przeczytać wręcz w jeden dzień. Pasjonująca wciągająca, w pewnym sensie psychologiczna podróż nie tylko przez człowieka i samą Ziemię zapewni nieodparte wrażenia bycia częścią czegoś większego.