15 produktów bogatych w żelazo — dieta dla chorych na anemię - Magazyn Ceneo.pl\n15 produktów bogatych w żelazo — dieta dla chorych na anemię\nŻelazo może znacznie wpłynąć na poprawę twojego życia. Zabezpieczy cię przed wystąpieniem anemii, która szczególnie może dopaść kobiety podczas długiego i obfitego miesiączkowania. Może być ona powodem obniżonego łaknienia, gorszego samopoczucia, bólu głowy. Na szczęście bardzo łatwo możesz podwyższyć poziom pierwiastka znajdując żelazo w jedzeniu - zobacz, gdzie go znaleźć!\nŻelazo w jedzeniu występuje bardzo licznie. Problem, na który możesz się natknąć, to słaba przyswajalność. Badania pokazują, że pierwiastek w produktach zwierzęcych wchłania się w około 20% do organizmu, a z roślinnych tylko w 5%. W przeciętnej diecie daje to 10 % przyswajalności. Na szczęście zestawienie zalecanego dziennego spożycia wzięło to pod uwagę i podaje, że kobiety powinny średnio dostarczać 15 mg żelaza w jedzeniu, a mężczyźni 10 mg.\nCo zawiera żelazo?\n1. Żelazo produkty — kasza gryczana i jaglana\nJest to produkt, który zaserwuje od 5% do 7% dziennego zapotrzebowania w założeniu, że zjemy aż 180 gramów. Na pewno warto rozszerzyć swoją dietę o kaszę, ponieważ oprócz żelaza zawiera wiele witamin w tym witaminę C i jest bogata w błonnik.\n2. Żelazo produkty — orzechy\nPiniowe, laskowe, pistacje, migdały, włoskie, macadamia — wszystkie dostarczą nam żelazo. Warto wypracować sobie nawyk, w którym zawsze będziemy mieć paczkę orzechów przy sobie. Możesz starać się zamiast niezdrowych przekąsek, czy słodyczy jeść to, co zawiera żelazo. 28 gramów zagwarantuje nam od 5% do 8% dziennego zapotrzebowania.\n3. Żelazo produkty — burak\nWarzywo jest idealnym dostarczycielem żelaza — 200 gramów zapewni nam aż 8% wymaganego dziennego spożycia. Możesz go przyrządzać na różne sposoby, zarówno ugotowany nadaje się do zup, jak i sałatek, które szczególnie polecamy ( wkleić adres do artykułu).\n4. Żelazo produkty — orzechy nerkowca\nTe odznaczające się delikatnym i słodkim smakiem orzechy oprócz tego, że zawierają najwięcej żelaza ze swojej grupy, mogą też zapobiec rozwojowi cukrzycy typu 2, co zostało udowodnione naukowo. W 28 gramach dostarczą aż 10% dziennego zapotrzebowania.\n5. Żelazo produkty — groch\nGotowany groch ( 180 gramów) dostarczy nam aż 12% dziennego zapotrzebowania. Pamiętaj, że możesz przygotować z niego zupę- krem, dzięki której zjedzenie takiej ilości nie będzie musiało kojarzyć się z przykrym obowiązkiem. Dzięki robotowi kuchennemu przyrządzenie takiego posiłku zajmie ci niecałe 15 minut.\n6. Żelazo produkty — kasza jęczmienna\nMniej popularna, ale jedna z najzdrowszych kasz z grupy — kasza jęczmienna może dostarczyć nam nawet 14 % dziennego zapotrzebowania. Idealnie sprawdzi się do tego garnek do gotowania na parze, w którym będziesz mogła na wrzącym powietrzu ugotować mięso, czy warzywa.\n7. Żelazo produkty — mąka pełnoziarnista\nMąka, którą powinnaś używać na co dzień składa się z żyta, owsa, orkiszu, czy z pszenicy. Pamiętaj, jeżeli możesz uniknąć kupna zwykłej, białej mąki, to to zrób. Oprócz kaloryczności, liczby odnoszące się do zawartości żelaza też to potwierdzają. Pełnoziarnisty produkt w 50 gramach dostarcza nawet 16% zapotrzebowania dziennego, natomiast wersja mąki białej pszennej tylko 3%.\n8. Żelazo produkty — ziarna\nMak, sezam, słonecznik, siemię lniane mogą nam dostarczyć nawet do 14 % dziennego zapotrzebowania na żelazo. Polecane jest szczególnie siemię lniane, z którego można robić napary i je wypijać — dzięki temu nasza skóra, paznokcie i włosy będą smuklejsze i bardziej nawilżone.\n9. Żelazo produkty — kakao\nW końcu pojawił się w zestawieniu produkty, który odwołuje się do ulubionych słodkości. To prawda, możemy je znaleźć przede wszystkich w gorzkich czekoladach. Prawdziwe kakao w 28 gramach może zagwarantować 20 % dziennego zapotrzebowania na żelazo.\n10. Żelazo produkty — niełuskany sezam\nRzadko w takiej postaci dostaniemy te nasiona. Są bardzo zdrowe i dostarczają 21% żelaza w 28 gramach — warto mieć paczkę w szafce w kuchni i dodawać je licznie do sałatek.\n11. Żelazo produkty — pestki dyni\nKolejne ziarna na liście, tym razem pochodzące od jesiennej królowej — dyni. Pestki są nie tylko bogate w żelazo ( 21% dziennego zapotrzebowania na 28 gramów), ale także zjedzone na pusty żołądek to naturalny sposób na odrobaczenie przewodu pokarmowego.\n12. Żelazo produkty — zielone liście\nBoćwina, liście rzepy, czy jarmuż — zawierają dużą dawkę pierwiastka. Możemy użyć je w kuchni na wiele sposobów — zaczynając od zup ( na przykład botwinki), a kończąc na chipsach z jarmużu. 200 gramów zielonych liści może dostarczyć 23 % dziennego zapotrzbowania.\n13. Żelazo produkty — rośliny strączkowe\nFasole, ciecierzyca, soczewica czerwona, fasola biała, czy soja — bezwzględnie przodują w tym rankingu. Zawierają zdecydowanie najwięcej pierwiastka. W 180 gramach średnio jest to od 35% do 45%.\n14. Żelazo produkty — brukselka, brokuł\nDla jednych znienawidzona brukselka, dla innych brokuł — oba te warzywa oprócz żelaza, zawierają dużą zawartość witaminy C, dzięki temu wchłanialność żelaza może być nawet czterokrotnie większa i dochodzi do 45% na 200 gramów warzyw.\n15. Żelazo produkty — natka pietruszki\nKto by pomyślał, że natka pietruszki może nieść ze sobą taką bombę witaminową! Może w 60 gramów zawierać nawet 70% dziennego zapotrzebowania.\nPrzepis na zupę bogatą w żelazo z czerwonej soczewicy\nCebulę i czosnek obierz, posiekaj.\nW dużym rondlu rozgrzej oliwę, włóż cebulę z czosnkiem i podsmaż na szklisto.\nDodaj obraną i pokrojoną w drobną kostkę marchew i smaż razem 3 minuty.\nWsyp opłukaną na sicie soczewicę.\nDodaj pomidory rozgniecione widelcem wraz z zalewą, koncentrat pomidorowy i przyprawy.\nWlej bulion warzywny, który był wcześniej przygotowany.\nWszystko razem zagotuj i trzymaj na ogniu około 30 minut.


Błonia - Page 3\nTemat: Re: Błonia 28.02.16 14:54\nUśmiechnęła się do Liv, gdy ta pokazała jej uniesionego kciuka ku gorze, Beti odpowiedziała jej tym samym i ruszyła za nauczycielką. Niespodziewanie podeszła do niej panienka L. Różowo włosa nie miała zwyczaju rozmawiać na lekcji, ale też nie potrafiła nie odpowiedzieć dziewczynie na jej pytanie.\n-Wiesz, nie wydaje mi się.- Odparła szeptem i posłała jej delikatny uśmiech, oczy Regan zaświeciły się na samą myśl o lesie, podejrzewała że jak spędzi z nią więcej czasu będzie tak samo reagować. Wróćmy do lekcji.\nPo swojej jak że krótkiej wypowiedzi, Liv ją dopełniła. Nie wiedziała ze pegazy potrafią uratować nawet śmiertelnie chorego, to dość zaskakujące. Musi to zapamiętać, może gdzieś to wykorzysta w swoich opowiadaniach, powinna utworzyć jakiś wątek z pegazem. Te zwierzęta są interesujące i jeszcze to co dodała niejaka Malclès. Że potrafią zabrać osobę do miejsca, gdzie znajduje się jego największe, najgłębiej skrywane pragnienie. Zaskakujące co takie zwierzęta potrafią.\nMogę dosiąść konia ? A raczej pegaza ? Ona na pewnie do niego nie podjedzie, albo na pewno nie pierwsza. Kto by się spodziewał że Liv podejdzie do niego pierwsza? Wszyscy co ją znają, oczywiście. -Powodzenia.- Szepnęła do niej i zaczęła obserwować jak radzi sobie L. No cóż, nie był to zbyt popisowy numer. Skrzywiła się delikatnie widząc jej upadek. Miała ochotę od razu do niej podbiegnąć, ale magiczny koń był zbyt podenerwowany. Dopiero gdy pani profesor uspokoiła pegaza, Elizabeth podeszła do dziewczyny i podała jej pomocną dłoń. -Nic Ci nie jest ?.- Spytała zmartwiona. No, to Eliza na pewno w najbliższym czasie nie wsiądzie na pegaza.\nTemat: Re: Błonia 04.03.16 22:11\nZłość aż w niej wrzała, kiedy słyszała śmiech Gryfonki. Bezczelna, chamska dziewucha, której ewidentnie ktoś powinien przyłożyć, żeby wybić jej z głowy te śmieszki. I ona by mogła, jak nic mogłaby jej walnąć w tę roześmianą twarz, żeby jej pokazać, udowodnić, że z niej się nie śmieje, że to wcale nie jest śmieszne, że może trochę kultury, przyzwoitości, zachowania jakiegoś. I potem patrzyłaby z satysfakcją na jej podbite oko, które byłoby dowodem na to, że jej, Exodus, podpadać nie należy.\nAle nie teraz. Nie w tej chwili. Nie podczas jej ulubionej lekcji z ukochanymi zwierzętami. Ono wyczuje, że jest zdenerwowana i to się może źle skończyć, zwłaszcza że pegazy potrafią być nerwowe, a ona przecież nie chciała żadnych krzywych sytuacji. Dlatego załatwi to później. Po zajęciach.\nNa razie, nie wyrywając się przed szereg, bo i po co, patrzyła, jak radzą sobie jej koleżanki. Z pewną satysfakcją obserwowała, jak Gryfonka spada z pegaza i choć nikomu nie życzyła źle, uznała, że to na pewno coś w rodzaju karmy. Istniała nawet możliwość, że wylądowanie w dość niefortunny sposób w błocie wyrównywało dotychczasowe drwiny, ale nad tym Exodus musiała jeszcze pomyśleć. W końcu odmówienie sobie małej zemsty będzie ciężkie.\nKrukonce też niezbyt poszło, co sprawiło, że Exodus zaczęła się martwić o powodzenie swojej próby. Kiedy więc nadeszła jej kolej, podeszła ostrożnie i zanim przymierzyła się do pogłaskania, wyciągnęła do pegaza dłonie, żeby mógł sam zobaczyć, że nic w nich nie ma i nie ma złych zamiarów. Podziałało. Zwierzę bez problemu dało się pogłaskać, a chwilę później także dosiąść. Nie było to zbyt stabilne i Exodus bardzo bała się, że spadnie, więc zamiast siedzieć, leżała na nim, czując pod sobą każdy mięsień. Mimo niegasnącej niepewności, czuła się bezpiecznie, a to było cudowne uczucie. Kiedy musiała zejść, żeby zrobić miejsce dla następnej osoby, nieco posmutniała. Zdecydowania chciała to powtórzyć, a nawet wzbić się w powietrze. Niestety, nie tym razem.\nNiemniej, nie odmówiła sobie spojrzenia pełnego satysfakcji i lekko złośliwego uśmieszku wymierzonego w koleżanki. Bo śmieszki śmieszkami, ale jej się udało.\nTemat: Re: Błonia 06.03.16 16:32\nNo proszę, więc pegaz? Musiał przyznać, że nie spodziewał się tego w najmniejszym nawet stopniu, więc tym mocniej pogratulował nauczycielce wybitnych umiejętności organizacyjnych, skądinąd miał świadomość, jak dalece trudną sztuką okazywało się li tylko obcowanie z dumnym stworzeniem, a co dopiero sprowadzenie go na tereny szkolne ku uciesze gawiedzi. Uśmiechnął się pod nosem, w żadnym razie nie przejąwszy się, że całkowicie chybił w swojej wyliczance i najmniejszym słówkiem nie otarł o jedną z istot, która była wręcz sztandarowa dla całego okresu starożytności – w tej chwili liczyło się samo wrażenie. Jeszcze goręcej pogratulował w duchu chęci przyjścia na dzisiejsze zajęcia, dobrze wiedział, że nie pożałuje!\nTaktownie przepuścił każdą z dziewcząt, przysiadając skrzętnie na kamieniu nieopodal, by w skupieniu przyglądać się ich odważnym próbom, kto powiedział, że płeć piękna do płochliwych należy? Pozorna galanteria kryła jednakowoż całkiem spore pokłady przemyślności, dzięki czemu mógł teraz w spokoju wychwytywać każdy błąd reszty uczestniczek, co okazywało zbawienne, gdy już przyjdzie do jego własnych zmagań.\nSwoją drogą dzierżył nieodparte wrażenie, że pomiędzy zebranymi uczennicami iskrzy, ale nie miało to zbyt wiele wspólnego z osławioną chemią; Jack wyczuwał raczej ledwo skrywaną niechęć, ale nie mieszał się, wychodząc z logicznego założenia, że nie jego cyrk, nie jego małpy, jeśli już mógł pozwolić sobie na barwne porównania.\nBacznie obserwował zmagania tej, jak jej tam szło, butnej pałkarki, na sam widok poczuł charakterystyczny ścisk w żołądku, odezwała się feralna pamiątka po katastrofalnym w skutkach meczu Quidditcha, do dzisiaj czuł efekty żarliwości tłuczka, choć gdzieżby zwracał na uraz większą uwagę, jakkolwiek liczył, że podobne zajścia zwyczajnie nie będą mieć miejsca.\nExodus się poszczęściło, bardziej niż nieznanej mu bliżej Krukonce, poszczęściło do tego stopnia, że Jack z uznaniem pokiwał głową – od razu znać było, że rudowłosa nie w ciemię bita, ma widoczną rękę do zwierząt, co momentalnie mu zaimponowało, zarazem wzmagając pokłady szczerej sympatii dla piegowatej twarzyczki.\nDźwignął się lekko, podchodząc do pegaza pewnym krokiem urodzonego jeźdźcy – wielokrotnie miewał już do czynienia z końmi, choć wiedział doskonale, że nie ma co liczyć na powtórkę z rozrywki, wszak nie od wczoraj pegazy otaczano nimbem zasłużonego szacunku. Poczuł specyficzną woń zwierzęcia, woń, za którą tęsknił, odkąd tylko zjawił się w szkole, dlatego mimowolnie przymknął powieki, wracając wspomnieniami do sielskich chwil ostatnich wakacji i dalekich wędrówek z dzikimi klaczami. Pogłaskał pegaza z wzrastającą ufnością, wystarczyło jedno spojrzenie na dwoje oczu, takich oczu, nieporównywalnych z czymkolwiek innym, by wzbudzić w Jacku nieznaną dotąd czułość. Nie odmówił sobie możliwości muśnięcia miejsca tuż nad sercem – wybijało pospieszny, ale miarowy takt, jaki w tamtym momencie zdał się Gryfonowi najpiękniejszą muzyką.\nAle potem przyszło do dosiadania rumaka, wymownie niefortunnego, Feversham wiedział, że stał za tym niedawny uraz, przynajmniej powinien wiedzieć, może wtedy oszczędziłby sobie kolejnej kontuzji, kiedy twardo zsunął się na podmokłą trawę. Kręgosłup palił żywym ogniem, a po złowieszczym chrupnięciu Jack poznał, że najpewniej czeka go dzisiaj wieczór w Skrzydle Szpitalnym. No cóż, może innym razem.\nTemat: Re: Błonia 17.05.16 19:13\nTo był najgorszy czas z całego roku. Nie przypuszczał, że będzie aż tak źle, zresztą niespecjalnie się nad tym zastanawiał, ba, starał się nie pamiętać, że nadchodzi ten czas. Aż ten dzień sam go uderzył. Od początku, od momentu, kiedy drugiego maja otworzył oczy. Nie musiał zastanawiać się, jaki to dzień ani co się stało. Wiedział, po prostu wiedział. Świadomość ta bolała tak bardzo, że ból psychiczny stał się fizyczny i Gryfon aż zgiął się wpół, zaciskając oczy. Nie chciał płakać, ale trudno było powstrzymać łzy. Chciał wstać i normalnie iść na lekcje. Chciał. Nie był jednak w stanie nawet się unieść z łóżka. Potrzebował kilku godzin, żeby zwlec się z łóżka, ale siły wystarczyło mu tylko na dotarcie do kanapy w Pokoju Wspólnym. A potem znowu na powrót do dormitorium.\nNauczyciele założyli, że jego podły nastrój, który utrzymywał się już kolejny tydzień, wynika z rocznicy bitwy o Hogwart. Nie pytali, rozumieli, w końcu sami ciężko to znosili. On jednak nie wyprowadzał ich z błędu. Nie miał siły. Nie miał też potrzeby, skoro to wystarczyło, żeby mógł omijać niektóre lekcje, jeśli akurat nie miał siły na nie dotrzeć. Każde usprawiedliwienie było dobre.\nGdyby jednak chodziło o bitwę o Hogwart, to pewnie byłoby łatwiej. Trochę. Minęło już pięć lat i choć żal pozostał, to jednak nie dokuczał aż tak bardzo. Ale to nie było to. Nie tylko. Gorsza była nie piąta rocznica, tylko pierwsza. Bo minął rok. Rok, cały jeden rok, odkąd...\nNie. Nie mógł o tym myśleć. Nie był w stanie nawet w myślach wypowiedzieć tego, co się wydarzyło.\nOstatnie dni spędzał na rozpamiętywaniu tego czasu, jaki minął między marcem a majem zeszłego roku. Godziny spędzone w szpitalu u jego boku, nadzieja, że jednak z tego wyjdzie, że wszystko jeszcze będzie dobrze, historie opowiedziane w pustkę, żeby zabić szpitalną ciszę, dotyk skóry, która wtedy jeszcze była ciepła. A potem, nieszczęsnego drugiego maja, wszystko znikło.\nKiedy akurat nie siedział na tych nielicznych lekcjach, na które miał siłę iść, leżał tutaj, na trawie. Wieża rzucała na niego cień, odbierając ciepło, z którego inni uczniowie tak ochoczo korzystali. On jednak nie miał ochoty. Pasowało mu to, że jest ciemno i zimno, a przynajmniej na tyle ciemno i zimno, na ile mogło być w tym miejscu. Mimo, że miał świadomość, że siedzenie tutaj niczego nie zmieni, nie cofnie czasu, nie sprawi, że on na tę wieżę nigdy nie wejdzie i nie stanie zbyt blisko krawędzi, to... Tylko tutaj potrafił nie płakać. Tylko wypalając papierosa za papierosem i gasząc je wciąż o ten sam kamień potrafił odnaleźć odrobinę kojącej rutyny. Otępienie nie było ani trochę mniejsze, ból nie był bardziej znośny, ale był w stanie przetrwać kolejne dni.\nProblem w tym, że ostatniego papierosa wypalił jakieś trzy godziny temu. I teraz był czas na następnego, tylko żadnego następnego nie było. Jasne, miał te specyficzne papierosy, które palił pół roku temu z Serpensem, ale właśnie dlatego, że to było z Krukonem, nie miało racji bytu w obecnej sytuacji. A to z kolei sprawiało, że trafił na ścianę. Nie wiedział, co robić - a proszenia Liv miał już dosyć. Choć pewnie, jeśli nie znajdzie rozwiązania i to jeszcze dzisiaj, będzie musiał. Ale może uda się nie.\nTemat: Re: Błonia 17.05.16 22:43\nRose jak zwykle włóczyła się po korytarzach Hogwartu, nie wiedząc co ze sobą zrobić. I ona nie była na lekcji, chcąc uniknąć niefortunnego spotkania z chłopakiem, którego ostatnio poznała. Zaczynała go nawet lubić, nawet się rozglądać za nim. I to był powód, dla którego zaczęła go unikać, o ironio. Uh, uczucia, po co to komu. Pokręciła głową do siebie w niemym pożałowaniu. Nie wiedziała za bardzo gdzie zmierza, przypadkowo zawędrowała na Błonia. Ale to nic dziwnego, w końcu uwielbiała tu przychodzić. Wpatrując się głupio w ziemię, początkowo nie dojrzała jakże znajomej dla niej sylwetki Felixa. Dopiero będąc względnie blisko, podniosła wzrok i zatrzymała się, zauważając przyjaciela. Nie wyglądał najlepiej. Właściwie, wyglądał koszmarnie, ewidentnie było coś nie w porządku.\nZmarszczyła brwi, nagle zmartwiona stanem Gryfona, i nieśmiało ruszyła w jego kierunku. Zauważyła, że ostatnio było z nim wyjątkowo kiepsko, domyślała się też dlaczego. Denerwowała się na stan przyjaciela, bo zdawał się pogarszać, nie miała jednak pojęcia jak powinna się zachować. Czy da się kogoś pocieszyć w takim wypadku? Jeśli tak, nie miała pojęcia jak tego dokonać. Będąc stosunkowo niedaleko, odchrząknęła cicho, obwieszczając swoją obecność jeśli jeszcze jej nie dostrzegł.\n- Hej. – delikatny uśmiech. – Wszystko w porządku? Nie wyglądasz najlepiej.\nTemat: Re: Błonia 19.05.16 0:12\nGdyby ktoś go zapytał o podejście do uczuć, zdecydowanie by poparł negującą je myśl. Też uważał, że uczucia nie są nikomu do niczego potrzebne - i chociaż prawdopodobnie zmieni zdanie, jeśli tylko sytuacja jakoś się poprawi, to na razie był tego pewien. Gdyby nie uczucia, nie byłby w takim punkcie, w jakim był. Nie płakałby przez dwie straty, których dało się uniknąć. Nie byłoby śmierci, nie byłoby awantur i zniknięcia bez słowa. Nie byłoby krzywdy i nie byłoby bólu. Ale nie, musiał iść w to jak idiota, z pełnym zaangażowaniem, bez kontroli i z sercem na dłoni. Więc pewnie, dostał, czego chciał. A że konsekwencje nie były takie, jakich się spodziewał? To tylko kolejny dowód na idiotyzm.\nMiał świadomość, że ktoś stoi nieopodal, ale starał się nie zwracać na to specjalnej uwagi. Nie miał ochoty na towarzystwo, zresztą już kolejny dzień, więc chociaż było to nieuprzejme i prawdopodobnie nie tego się po nim spodziewano, to wolał ignorować przybysza. Zamiast tego świetnym zajęciem było rwanie poszczególnych kępek trawy, jakie rosły dookoła. Coś w rodzaju rozładowania emocji poprzez absurdalny akt niszczenia. Przynajmniej tu mógł mieć pewność, że konsekwencje nie zniszczą go psychicznie kolejny raz.\nZnajomy głos sprawił, że musiał jednak przemyśleć taktykę. Mógł ignorować każdego, ale nie najbliższych. I choć grono owych najbliższych nie było zbyt tłoczne, to jednak Rose należało wziąć pod uwagę. Znali się zbyt długo i zbyt dobrze, żeby mógł sobie wybaczyć takie potraktowanie dziewczyny. Nawet jeśli ona ostatnio nie była do końca na bieżąco - czy była? - to zasługiwała na każdy szacunek, jaki był w stanie z siebie wykrzesać.\nWstanie do powitania było jednak zbyt trudne.\n- Cześć, Rosie - uśmiechnął się blado, na tyle, na ile był w stanie. Rosie. Nie Rose, nie Rosemary. Rosie. Jak kiedyś. - Ja... Tak. Nie. - Zacisnął mocno zęby, wbijając jednocześnie paznokcie w ziemię. Marny to sposób na uspokojenie się, ale nie miał lepszego. - Co u ciebie?\nTemat: Re: Błonia 19.05.16 0:37\nRose, widząc dziwne zachowanie Felixa, zmartwiła się jeszcze bardziej. Co jest? O co chodzi? Dlaczego ewidentnie jest na skraju załamania nerwowego? Zastanowiła się głęboko co też mogło być przyczyną jego stanu, domyślała się jednak zdecydowanie o jaką sferę jego życia chodziło. Tak, miłość jest okrutna, choć piękna zarazem. A patrząc na przeszłość Felixa, nie było się specjalnie z czego cieszyć.\nNie pytając o zgodę, usiadła obok niego na trawie, podkulając nogi blisko siebie. Popatrzyła uważnie na zmaltretowane kępki trawy, przeniosła wzrok na dłoń Felixa wkopaną w ziemię, potem na jego twarz. Boże, od prawie dwóch tygodni latała wesoło po Hogwarcie z głową w chmurach, na przemian szukając i omijając szerokim łukiem owego nowego znajomego, przez co najwyraźniej mocno zaniedbała tą przyjaźń. A on? Wyglądał doprawdy koszmarnie. Jakby nie przeżył ciężkiego dnia, a ciężki tydzień, może więcej, może dużo więcej. Podła z ciebie przyjaciółka, Rose, pomyślała z rozpaczą. Położyła swoją dłoń na dłoni Gryfona, ściskając ją lekko.\n- O co chodzi? – Zapytała łagodnie.\nNie miała zamiaru opowiadać teraz o tym jak to jej życie z nudy powoli wydobywa się za pomocą jakiegoś dziwnego, powalonego, choć może i trochę (Ale niewiele! Znikomie!) uroczego typa. Nie. To był moment, kiedy to powinna wrócić do roli przyjaciółki, nie zaś niemego obserwatora. Całą uwagą więc skupiona na Felixie, ze zmartwionym, łagodnym spojrzeniem, czekała. Chciała żeby jej wyjaśnił. Żeby się wygadał, wyrzucił to z siebie. Pozwolił jej zrozumieć i spełnić swoją rolę jako ktoś ważny w jego życiu. Chociaż już doceniała, że nie uciekł z krzykiem w krzaki na jej widok w celu uniknięcia rozmowy. A wiedziała, że gdyby nie byli sobie tak bliscy, rozważyłby taką opcję.\nTemat: Re: Błonia 22.05.16 19:43\nZamarł, kiedy usiadła obok. Nie spodziewał się tego, raczej nie chciał. Wolał zostać sam. W samotności mierzyć się z bólem, wspomnieniami i tęsknotą. To miłe, że się zainteresowała, ale już wystarczy, już dosyć. Najwyraźniej jednak to był dopiero początek. Zwłaszcza, że po chwili chwyciła go za rękę. Dotąd tego nie robiła. Dotąd właściwie nikt tego nie robił, a już na pewno nie po to, żeby go pocieszyć. Jakoś ludzi nie ciągnęło do pocieszania, na co wcale nie narzekał, po prostu... Prawdopodobnie istnieje pewien poziom smutku, który już tylko odpycha. Od którego należy uciekać, a już na pewno dobrowolnie się nie zbliżać, bo może być zaraźliwy. Zresztą może to było tak, że przebywanie w jego towarzystwie kończyło się jakąś złą klątwą? To by coś tłumaczyło. Nawet wiele. Tym bardziej nikt nie powinien się zbliżać. Rose też nie. Ale skoro już tu była... Nie mógł jej przegonić. To byłoby nie do przyjęcia.\nWolałby usłyszeć, co u niej. Być może ciężko byłoby mu to przyjąć z odpowiednią dawką zainteresowania i empatii, ale przynajmniej na chwilę zapomniałby o własnym dramacie. Na ułamek sekundy, kiedy to jego historia zostałaby zastąpiona cudzą. Nie miał pojęcia, co Krukonka miałaby do opowiedzenia, ale może to by wystarczyło. Może by pomogło. Tyle że wybrała inną drogę. Wolała drążyć jego ból. A on nie miał siły odbijać piłeczki.\nJednocześnie naprawdę nie chciał rozmawiać. Nie chciał opowiadać, przeżywać wszystkiego na nowo, tłumaczyć i się nad sobą użalać. Nie. Coś innego. Może wystarczy skupienie się na najbardziej doraźnych problemach. Bez rozpatrywania przyczyn, bez zagłębiania się w sedno sprawy. Tylko ta najbardziej paląca niedogodność. Nic więcej.\n- Skończyły mi się papierosy. Źródełko wyschło. Trochę nie wiem, co dalej - odparł, jakby to dlatego nie był w stanie się pozbierać. Jakby brak papierosów był przyczyną całego zła i bólu. Brzmiało to absurdalnie, ale nie był w stanie dać z siebie więcej. Musiało wystarczyć.\nTemat: Re: Błonia 22.05.16 23:00\nRose popatrzyła na niego uważnie, widziała jednak, że jakby trochę ze sobą walczy. Słysząc jego odpowiedź, oczywiście uznała to za śmieszność, bo chłopak wyglądał jakby go pociąg przejechał. Papierosy tak nie robią. Nie chciała go jednak zmuszać do większych zwierzeń, nigdy nie był w stosunku do niej specjalnie wymienny, a ona zawsze to szanowała. Zapytała, nie chce powiedzieć, więcej nie zrobi. Nie miała też prawa się go czepiać, sama w końcu nie lubiła za bardzo zwierzać się nie wiadomo z czego komuś, komu nie ufała w stu procentach. A sądziła, że on jej nie ufał. Jak więc mogłaby mieć do niego o to żal?\nZostawiła więc ten temat. Westchnęła, jakby odpuszczając, po czym skupiła się na rozwiązaniu chociaż tego problemu, którym Felix zechciał się podzielić. Zakładając, że właściwie go nie zmyślił żeby ją zbyć. Przykre było to, ze doskonale wiedziała jak może mu pomóc i wcale jej się to nie podobało. Obejrzała się na zamek, przejeżdżając po swoich włosach dłonią, którą jeszcze przed chwilą trzymała dłoń Felixa, jakby wahając się nad swoimi słowami. Szybko jednak zamrugała i wróciła spojrzenie gdzieś przed siebie.\n- Mogę Ci zdobyć. – powiedziała ponuro.\nFelix mógł to odebrać dwojako: jako niechęć do miotania się za handlem tytoniem, czyli prawidłowa interpretacja, lub jako niechęć do ułatwiania mu sprawy, bo zawsze nie cierpiała tego, że palił, co było z kolei naturalniejsze, jeśli o nią chodzi. Spojrzała na niego uważnie.\n- Spróbuję. Nic nie obiecuję, ale jest ktoś, kto może mi je dostarczyć.\nCo z tego, że poznała go ledwie kilka tygodni temu, że robiła wszystko żeby tylko na niego nie wpaść, że nie miała najmniejszej ochoty go szukać i w dodatku o coś prosić, przez co najpewniej będzie musiała zaoferować coś w zamian. Cholera!\nMimo to bardzo martwił ją stan przyjaciela, bała się o niego. Bała się, że jak coś mu się stanie, coś głupiego przyjdzie mu do głowy albo uzna, że Rose nic dla niego nie robi, a jej przyjaźń jest nic nie warta, zostawi ją. Ta myśl niemalże paraliżowała ją w strachu, była więc gotowa na pewne poświęcenia, jeśli tylko miałoby mu to pomóc i przy okazji utrzymać ich relację. Już i tak była wystarczająco samotna.\n- Okej? - zapytała jakby upewniając się, że to go wystarczająco satysfakcjonuje.\nTemat: Re: Błonia 22.05.16 23:14\nTo nie tak, że jej nie ufał. Ufał. Była jedną z tych osób, którym ufał najbardziej. Czy to oznaczało, że w stu procentach - ciężko powiedzieć. Niemniej jeśli z kimś miałby porozmawiać, to pewnie z nią. Tyle że... Rozmowa była ostatnim, na co miał ochotę. Rozgrzebywanie przeszłości, rozdrapywanie wciąż niezagojonych ran nie było czymś, co mogłoby poprawić mu nastrój. Prawdopodobnie tylko by pogorszyło. A on naprawdę nie potrzebował pogorszenia. Istniało ryzyko, że drobny regres zaprowadzi go w ślad za nim. Już i tak myślał o tym zbyt często. I choć chciał z tym walczyć, to niespecjalnie widział powód. Ale jakoś, jakoś się udawało. Z kolei rozmowa... Cóż, mogła polepszyć. Lub nie.\nZmarszczył brwi, kiedy powiedziała, że może mu zdobyć papierosy. Uniósł wzrok i spojrzał na nią, po raz pierwszy, odkąd usiadła obok. Nie spodziewał się, że akurat ona mogłaby mu pomóc. Zawsze krytykowała nałóg, w jaki dał się wciągnąć, zwłaszcza, że całe życie znała go jako niepalącego. Dopiero od kilku miesięcy właściwie nie odkładał papierosów i ona od tego czasu dawała mu do zrozumienia, że jej się to nie podoba. To jednak niczego nie zmieniało. Chwilowa ulga, jaką dawały wypełnione dymem płuca, była warta wszelkich krzywych spojrzeń. A teraz co? Chciała go wspomóc?\n- Dlaczego? - spytał przede wszystkim, zanim zaczął się zastanawiać, co to może oznaczać. Bo choć obietnica próby była jak gwiazdka z nieba - jeśli się powiedzie, oczywiście - to jednocześnie zupełnie tego nie rozumiał. Niemniej, wciąż pozostawała inna kwestia.\n- Czego będziesz chciała w zamian? Ty, ten ktoś, kto ci je dostarczy... Na co się zgadzam?\nZdążył przywyknąć do tego, że musi wiele obiecać, by dostać to, czego pragnie. Zwykle spłacanie tych długów nie było takie najgorsze, czasem jednak sprawiało, że żałował, że się zgodził. Nienawiść do samego siebie wzrastała z każdym momentem, kiedy czuł się tak bardzo zależny od innych. Ale nie miał innego wyjścia, a przynajmniej nie potrafił go znaleźć. Gdyby przestał być w tym wszystkim sam... Ale tu też nie było alternatywy. Pozwolił sobie na słabość, zaufał, dopuścił do siebie drugiego człowieka i skończyło się jak zwykle. Żadnych takich wpadek więcej. Dystans. Dystans, samotność i nienawiść do samego siebie. Oto wróżba na przyszłość.\nTemat: Re: Błonia 22.05.16 23:46\nRose spojrzała na niego z mieszaniną zmartwienia i irytacji. Dlaczego? Lepiej doceń, że jestem na tyle miła żeby Ci ułatwiać, pomyślała ponuro. Pokręciła głową.\n- Bo patrzenie na Twoją zdołowaną egzystencję mnie boli.\nMimo irytacji jej głos był łagodny. Na następne pytanie jednak łagodność znikła. Odwróciła wzrok, nie tyle znajdując bardziej interesujący obiekt do obserwacji, ile zwyczajnie nie chcąc patrzeć Felixowi w oczy. Nie dlatego, że kłamała, poniekąd była to prawda. Po prostu tak jak była beznadziejnym wybitnie kłamcą, tak i kiepsko radziła sobie z fałszowaniem uczuć. Może i w stosunku do obcych jakoś jej to wychodziło, ale Felix czy jej siostra znali ją na tyle dobrze, że zwykle w lot rozumieli mniej więcej co w trawie piszczy. Jak więc zamienić demotywację, strach i popłoch we względny spokój? Próbowała grać wyluzowaną, miała też nadzieję, że przez milion szalejących w niej uczuć Felixowi ciężko będzie cokolwiek z jej twarzy wyczytać. Wzruszyła więc ramionami.\n- Nic, ja bym się bardzo ucieszyła gdyby to chociaż trochę poprawiło Ci nastrój. Naprawdę kiepsko wyglądasz… - powiedziała wymijająco. – Jesz chociaż normalnie? Ja będę przychodzić i się upewniać jeśli trzeba, guzik mnie obchodzi czy to wbrew zasadom czy nie. Masz zaległości w lekcjach? Mogę Ci pomóc nadrobić jak poczujesz się lepiej, wiesz, że ja zawsze jestem na bieżąco.\nChyba że akurat „ktoś” mnie rozprasza, pomyślała ironicznie. Miała nadzieję, że tym potokiem słów zmieni temat, bo nie bardzo sama wiedziała, jak ona za to zapłaci. Nie sądziła żeby była to jakaś wysoka cena, pewnie będzie musiała się z tym baranem umówić czy obiecać jakąś głupotę. Miała w każdym razie taką nadzieję. Poza tym, hej, teoretycznie nie miała większego powodu żeby go unikać. Był trochę osaczający, owszem. I dziwny. I najwyraźniej coś takiego jak „regulamin szkolny” miał w szerokim poważaniu… To jeszcze nic nie znaczy!\nTemat: Re: Błonia 23.05.16 0:09\nPatrzenie na twoją zdołowaną egzystencję mnie boli. Dlatego właśnie starał się unikać ludzi. Kiedy trzymał się na uboczu, nikogo nie krzywdził, nikomu nie zadawał bólu. Kiedy jednak pozwalał się komuś zbliżyć, fizycznie czy psychicznie, to się zawsze kończyło źle. I to nie dla niego, a dla tej drugiej osoby. Krzywdził, zawsze. Niektórzy w konsekwencji skakali z wieży, inni znikali, skrzywdzeni, jeszcze inni... Ych, nawet sam nie wiedział, ale to się nie kończyło dobrze, nigdy. Teraz, najwyraźniej, też nie. Chciał ją przeprosić, uciec, żeby nie pogarszać sprawy, ale nie miał siły się ruszyć.\n- Przepraszam - wymamrotał tylko, bo na tyle było go stać. Najszczersze słowa, płynące gdzieś ze środka, a i tak brzmiały na niewdzięczne i żałosne. Żałosne, jak on sam, zero zaskoczenia.\nWycofanie się i swego rodzaju ucieczka Rosie sprawiła, że Gryfon stał się jakby bardziej czujny. Niby sama zaproponowała pomoc, ale najwyraźniej on swoim pytaniem trafił w samo sedno, wywołując coś, czego wolałby uniknąć. Czego ona wolałaby uniknąć. Pomoc jemu wiązała się z czymś złym, a on nie mógł na to pozwolić.\n- Nie zmieniaj, proszę, tematu. Czy on... Kimkolwiek jest... Zrobi ci za to krzywdę? Chcesz się poświęcać, żeby mi było lepiej? Muszę wiedzieć. Musisz mi powiedzieć - powiedział cicho, brzmiąc tak stanowczo, jak tylko w tej chwili mógł. Nie pozwoli jej zrobić nic głupiego tylko dlatego, że on sobie nie radzi. Jeśli chce mu pomóc, świetnie, ale nie za wszelką cenę. On się może poświęcać, ona nie. I to nie podlegało dyskusji.\nCo do tego, jak radził sobie na lekcjach i czy jadł, nie chciał się w ogóle wypowiadać. Prawda była taka, że jadł wtedy, kiedy mu się akurat przypomniało. Czasem oznaczało to kanapkę raz na trzy dni. Nie czuł głodu i było mu wszystko jedno. Z lekcjami już gorzej, czasem miał wrażenie, że jak tak dalej pójdzie, to nie zda, ale... To też nie miało znaczenia. Najwyżej. I co? To takie ważne? Mógłby zostać tu o rok dłużej, w końcu i tak nie miał planów na dalsze życie. Tu przynajmniej miał w miarę zaplanowany czas, później zgnije w jakiejś zatęchłej kawalerce, z dala od ludzi i normalnego życia. Zgnicie tutaj brzmiało jakoś lepiej.\nAle przecież jej tego nie powie.\nTemat: Re: Błonia 23.05.16 0:39\nDziewczyna oczywiście nie zdziwiła się kiedy Felix doskonale wyczuł jej mieszane emocje względem całej propozycji. Nie miała jednak najmniejszego zamiaru się wycofywać. Jeśli nie ona, ktoś inny, najpewniej bezpośrednio Felix, będzie się plątał w jakieś bagno. A najwyraźniej już miał dość zmartwień jak na razie. To było też coś, na co ona w żadnym wypadku nie mogła pozwolić. Przyjaźń jako rodzaj relacji miała chyba to do siebie, że obie strony chciały chronić drugą, ale nie pozwalały na to samo stronie przeciwnej. Wbiła w niego spojrzenie.\n- Nie przepraszaj, chęć pomocy i zmartwienie Twoją osobą to coś, za co się dziękuje, jeśli już. – Odwróciła wzrok, wlepiając go w trawę, którą teraz ona zdecydowała się torturować i wyrywać. – Zależy mi na Tobie, na tej przyjaźni. Nie uważam, że w takim wypadku fakt, że chcę jakoś pomóc, jest czymś złym czy dziwnym.\nMówiła cicho, chociaż pewnie. Niestety, zaczął dociekać, grzebiąc w samo centrum tego, o czym rozmawiać ona z kolei nie chciała. Karma! Nawet nie podniosła na niego wzroku, pokręciła jedynie głową z lekkim uśmiechem.\n- Felix, to nic takiego, naprawdę. Mój.. Kolega pali.\nŻe też musiała się zawahać przy określeniu kim tak właściwie dla niej jest ten chłopak. Miała ochotę siebie samą za to mocno zdzielić. Nie dlatego, że wprowadzało to fałszywą nutę, wręcz przeciwnie! Było to zwykłą niepewnością, bo i nadal nie była pewna, czy jest on kimś więcej niż „obcym typem, który ciągle za nią łazi, ale jest zbyt miła żeby go spławić”. No cóż, wygląda na to, że jej pokręcony umysł już sam podjął decyzję.\n- Myślę, że nie zrobi mu różnicy jeśli weźmie nieco więcej paczek niż zwykle. – Wzruszyła ramionami. – Pewnie poprosi o jakąś głupotę czy przysługę w stylu „napisz mi wypracowanie”. Piszę ich milion, jedno w tę czy we wtę nie zrobi mi różnicy.\nOczywiście, że nie będzie chciał wypracowania, pomyślała z irytacją, rozważając milion opcji, jakie mogą ją spotkać. Żadna nie wydawała jej się jakaś koszmarna, oznaczała jedynie spędzenie z nim więcej czasu niż… Niż wcale.\n- Nie panikuj, mam lepsze znajomości niż myślisz. - Dodała z wymuszonym rozbawieniem, chcąc nieco rozładować atmosferę.\nTemat: Re: Błonia 23.05.16 2:09\nOczywiście, że jeśli nie ona, to on się w coś wplącze. Ale on mógł. Układ był prosty - on chciał coś dostać, więc on musiał mierzyć się z konsekwencjami. Ta zasada dotyczyła wszystkiego, przewodniczyła życiu i im szybciej człowiek się tego nauczył, tym lepiej. Nie można było całe życie liczyć na to, że ktoś inny będzie nadstawiał karku. A to, że wchodził w naprawdę nieprzyjemne układy? Że zgadzał się na rzeczy, których potem żałować? Jego decyzja. Jego i tylko jego. Przyjaźnią nie można usprawiedliwiać wszystkiego.\n- Dziękuję, że się przejmujesz. To dla mnie wiele znaczy. - Naprawdę tak było. Ich przyjaźń w tej chwili była tak naprawdę wszystkim. W całej tej otchłani samotności wyciągnięta w jego stronę dłoń była zbawieniem i... Nie był w stanie wyrazić, jak bardzo był wdzięczny.\nAle to wciąż nie znaczyło, że pozwoli jej zrobić coś głupiego.\n- Cieszę się, że chcesz mi pomóc, ale każda pomoc ma swoje granice. Nie dam ci zrobić niczego, czego będziesz później żałowała. Nie dla mnie. Nie warto - wzruszył ramionami. Dla kogo jak dla kogo, ale dla niego... Po co. Zwłaszcza, jeśli niewykluczone, że za dzień, dwa, tydzień czy miesiąc stanie na krawędzi wieży i tyle z tego wszystkiego będzie.\nTo całe tłumaczenie było mętne i wcale go nie przekonywało. Kolega. Jasne. Nie wahałaby się, gdyby rzeczywiście był kolegą. Albo coś ich łączyło, ale nie chciała się przyznać, albo relacja była zdecydowanie nieprzyjemna. Może robił jej krzywdę. Może już teraz, więc kiedy poprosi go o przysługę, będzie jeszcze gorzej. Nie mógł na to pozwolić, na pewno nie.\n- Rosie - zaczął, po czym urwał na chwilę i zacisnął rękę na kępce trawy. Wziął głęboki oddech i dokończył. - Nie. Możesz mnie z nim skontaktować, ale nie zrobisz dla mnie nic głupiego. Nie zgadzam się, po prostu. Ja czegoś potrzebuję, ja poniosę tego konsekwencje. Rozumiemy się? - starał się być stanowczy, ale głos mu drżał. Bał się, tak właściwie. Był zły na samą myśl, że Rosie może dziać się krzywda, ale bał się, bo brał pod uwagę, że sam może skończyć źle. Jednak całkiem wycofać się nie mógł. Druga taka okazja się nie powtórzy, a już na pewno niezbyt szybko. Trzeba było w to iść. Tylko iść jak najbezpieczniej. Jeśli taka możliwość w ogóle była.\nTemat: Re: Błonia 23.05.16 12:32\nDziewczyna oczywiście nie przejęła się jego próbami wyperswadowania jej tego szalonego pomysłu, jedynie utwierdziła się w swoim przekonaniu, że chłopak już ma wystarczająco dużo na głowie.\n- Felix. - Podniosła na niego łagodne spojrzenie. - Jedyne czego żałuję to Twój nałóg. Doceń, że mimo to chcę Ci pomóc. Nie wpakuję się też w żadne kłopoty, wolałabym jednak sama się z nim dogadać.\nCzuła jednak, że w ten sposób nie tylko go nie przekona, ale również niepotrzebnie zmartwi. Opowiadanie facetowi o swoich sercowych rozterkach wydawało jej się niezwykle niezręczne, w ogóle sam temat taki był, niezależnie od tego, komu miałaby o nim opowiadać. Ale jakie miała wyjście? Teraz już nie mogła się wykręcić, Felix najwyraźniej wpadł w najwyższy poziom alarmu i trwa w przekonaniu, że relacja jej z owym kolegą jest w jakiś sposób niewłaściwa. Była, ale Rose zwalała to na swoją głęboką aspołeczność sprawiającą, że dogadanie się z kimś obcym było dla niej kilkakrotnie trudniejsze niż z takim Felixem. Westchnęła jakby się poddając, po czym spuściła wzrok.\n- A spróbuj się ze mnie śmiać. - Wymamrotała niewyraźnie do siebie tak cicho, że jeśli Felix cokolwiek usłyszał, były go pojedyncze słówka. Następnie przemówiła już głośniej i wyraźniej. - Nie w tym rzecz, że to by było coś głupiego. Po prostu... - Wyglądała na sfrustrowaną, to pewne. Jak wyjaśnić f a c e t o w i swoje dziwne rozterki? - Um... Zaczęło się od tego, że przysiadł się do mnie na zajęciach. Zagadał, potoczyła się rozmowa. I potem jakoś zaczęliśmy się więcej widywać, kolegować.\nUrwała, nie za bardzo wiedząc jak dalej wytłumaczyć swoje bezsensowne problemy. Nie miała zamiaru wspomnieć o fakcie, że jest to osoba osaczająca, z pewnością by się zmartwił, a była prawie pewna, że to ona nadreagowała. Nie znała się na relacjach międzyludzkich, to dlatego! Nie chciała też zdecydowanie wspominać, że ten wciąż przekonuje ją do łamania zasad panujących w szkole czy nawet tych jej osobistych.\n- I nic złego nie zrobił, ale od tygodnia go unikałam, bo... Uh, znasz mnie, ja nie umiem w relacje. Powinnam się z kimś zakumplować, ale ja nie wiem... A może przy okazji jak będę miała powód żeby do niego zagadać, trochę się ogarnę?\nOczywiście, o swoich mieszanych uczuciach nie wspomniała. A nie potrafiła już w pełni szczerze i śmiało powiedzieć, że nowy znajomy nic dla niej nie znaczy i jest obojętny. Ale czy to ważne w tej rozmowie? Znów spojrzała na Felixa spokojnie.\n- Zróbmy tak: ja się dowiem czy da radę ogarnąć Ci te papierosy i w jakiej cenie i Ci przekażę czy taki układ akceptujesz. Okej?\nTemat: Re: Błonia 27.05.16 23:34\nTo nie mówiło mu absolutnie nic. Nie wpakuje się w żadne kłopoty? Jasne. Zupełnie jej nie wierzył. To wszystko brzmiało tak podejrzanie, że próby obejścia wszelkich wyjaśnień tylko potwierdzały, że musi ją powstrzymać. Nie pozwoli, żeby kolejnej osobie coś się przez niego stało. Nie było takiej możliwości.\nSpojrzał na nią tym mocno oczywistym spojrzeniem, które nie mogło mówić nic ponad to, że absolutnie jej nie wierzy. Najwyraźniej to wystarczyło. Nie spodziewał się, że wystarczy, ale jednak. I on miałby się śmiać? On? Ktokolwiek, ale przecież nie on. Tym bardziej, że akurat mogła mieć pewność, że jeśli chodzi o rozterki miłosne, to on będzie je rozumiał doskonale. W końcu kto inny w tej szkole miał tak boleśnie rozdarte serce? Może i ktoś by się znalazł, ale jemu akurat nikt na myśl nie przychodził. To oznaczało, że coś o tym wszystkim bałaganie wie. Nawet jeśli wolałby nie wiedzieć.\n- Jeśli go lubisz, to nie uciekaj. Nauczysz się w relacje, to nie takie trudne - uśmiechnął się lekko. Nie miał pewności, czy wierzy w to, co mówi. To nie takie trudne? Jasne. Ludzie, do których się zbliżał, popełniali samobójstwo albo znikali. To było niesamowicie trudne i kończyło się cudzą krzywdą. Ale to był jego problem. Ona tak na nikogo nie działała, więc jej musiało wyjść. I już.\n- Zagadaj do niego. Jeśli będzie cokolwiek o mnie, chcę wiedzieć. Na nic w mojej sprawie nie zgadzaj się bez mojej wiedzy. Wtedy się zgodzę. Dobrze? - spojrzał na nią uważnie, żeby mieć pewność, że nie będzie kombinować.\nPo chwili wstał i zmrużył oczy, patrząc na wieżę. Nie mógł już tu dłużej siedzieć. Nie teraz, nie dzisiaj. Już za dużo.\n- Przepraszam cię, ale muszę już iść. Mam nadzieję, że mi wybaczysz.\nSkłonił jej się lekko i odszedł. Dokąd? Nie miał pojęcia. Nie miał dokąd pójść, tym bardziej nie do kogo. Mimo, że jego serce doskonale wiedziało, gdzie chce się znaleźć. Ciało też. Aż świerzbiło na samą myśl, co było nie do zniesienia. Ale nie było takiej możliwości. Trzeba było znaleźć inną alternatywę.\nTemat: Re: Błonia 28.05.16 0:24\nRose rzuciła Felixowi ponure spojrzenie. „To nie takie trudne”, jasne. To było bardzo trudne! Szczególnie dla niej, dla osoby, która naprawdę rzadko kiedy rozmawiała z kimś obcym. I były to raczej rozmowy jednorazowe, o lekcjach zwykle. Ale takie relacje bliżej koleżeńskie? Och nie, dziękuję, postoję. Nie miała zielonego pojęcia jak się zachować. Westchnęła jednak, słysząc poddanie przyjaciela. A więc się zgadza! Dobra, czyli pomoc wchodzi w grę. Teraz musiała tylko wymyśleć jak obejść jego głupie „chcę wiedzieć wszystko”. Wiedziała, że powie tyle, ile sama uzna za stosowne. A przynajmniej miała taką nadzieję. Ty beznadziejny kłamco, pomyślała do siebie z zażenowaniem.\n- Dobrze. – mruknęła cicho, na tą chwilę godząc się z sytuacją.\nPóźniej pomyśli jak z tego wybrnąć. Póki co jej uwagę skupił fakt, że Felix zdecydował się najwyraźniej wymaszerować. Podniosła na niego wzrok, po chwili kiwając głową na jego wyjaśnienia.\n- Jasne. Do zobaczenia kiedyśtam. – powiedziała cicho.\nChłopak odszedł, a ona została znowu sama. Westchnęła ciężko, kopnięta nowym problemem. Co teraz? Rozejrzała się, po czym wyjęła swój zeszyt i zajęła się rysowaniem, byle nieco zająć czymś myśli. Minęło pół godziny, może godzina, kiedy to dziewczyna zatrzasnęła przedmiot, schowała do torby i również wróciła do zamku, rozmyślając nad koncepcją wyżebrania od Logana papierosów.\nTemat: Re: Błonia 25.06.16 11:32\nBył piękny, słoneczny dzień, więc aż się prosiło, żeby wyjść na błonia, zamiast kisić się w bibliotece. Oczywiście w zamku było stosunkowo chłodno, na pewno przyjemniej niż na zewnątrz, jednak pogoda wręcz prosiła się o to, żeby spędzić czas na łonie natury. Eileen miała na dzisiaj ściśle sprecyzowane plany, ale wymagały one raczej praktyki, niż teorii, a świeże powietrze mogło jej wręcz pomóc.\nZaraz po zajęciach, zanim wybrała się na obiad, postanowiła znaleźć ustronne miejsce na błoniach, pod jakimś przypadkowym drzewkiem mogącym chociaż trochę ochronić ją przed silnym słońcem. Wyciągnęła z kieszeni niewielką apaszkę o kwadratowym kształcie i położywszy ją na ziemi, wycelowała w nią różdżką.\nTak oto bez dźwigania zbędnych przedmiotów załatwiła sobie fajny kocyk, na którym mogła się wygodnie rozłożyć. Torbę położyła gdzieś dalej, potrzebowała z niej wyłącznie pióro do pisania. Miała w planach coś wyjątkowego - naukę magii niewerbalnej. Nie wiedziała za bardzo, jak się za to zabrać, więc postanowiła potraktować to tak samo, jak naukę zwyczajnych czarów. Zastanawiała się nad tym w trakcie lekcji i ostatecznie doszła do wniosku, że najprostszym czarem o najbardziej wymiernym działaniu jest Wingardium Lewiosa.\nEileen usiadła na powiększonej apaszce i położyła przed sobą pióro. Wdech i wydech. Wystarczy podejść do tego jak do normalnego zaklęcia, prawda? Przynajmniej teoretycznie, bo kiedy faktycznie spróbowała, nie udało się absolutnie nic. Pióro nawet nie drgnęło.\nTemat: Re: Błonia 25.06.16 13:18\nKsiążęta też odczuwają nadmierny gorąc, nic więc dziwnego że czasem styl i szyk należy odrzucić, kosztem wygody i komfortu termicznego. Tym razem strojem zdobiącym Gilgamesha, była przewiewna, hawajska koszula z dwoma górnymi guzikami rozpiętymi oraz dżinsowe spodenki 3/4. Postanowił udać się na błonia - w końcu skoro pogoda dopisywała, to czemuż by miał się kisić w zamku? Szczególnie że w powietrzu unosił się bardzo wyraźny klimat wakacji, zwiastujący radość, szczęście i milion rozrywek, a także tyle wolnego czasu że w końcu będzie mógł robić co mu się żywnie podoba zamiast zastanawiać się czy mikstura którą Emeryk Okrutny otruł Heimerlinga Niedojrzałego przypadkiem nie zawierała glutenu - Historia Magii najlepszym przedmiotem na świecie, polecam serdecznie - Gilgamesh von Grossherzog. I nie będzie musiał oglądać paskudnych mord tych wszystkich denerwujących podludzi - już niedługo cudowne dwa miesiące bez Slughorna, Lockwooda, Briggsa - jakże więc mógł być nie zadowolony, gdy wisiała nad nim tak wspaniała perspektywa?\nPrzemierzał błonia wyluzowanym krokiem, gdy nagle ujrzał rozrywkę...znaczy dziewczynę, tak dziewczynę z Ravenclawu - bodajże Eileen, ale nie dałby sobie głowy uciąć. Kojarzył ją, w końcu była jedyną hot 12tką na jego roku - aż dziw, że była w jego wieku. Gdyby spotkał ją w barze, nigdy w życiu by jej nie tknął z obawy że oskarżą go o pedofilię, jednakże skoro wiedział że nie jest dzieckiem, to czemu by nie zamienić z nią paru słów i nie pozwolić by nacieszyła się jego towarzystwem przez chwilę? W końcu każdy, nawet Krukon, zasłużył na to by dostać trochę Gilgamesha, a on był hojny. Zbliżył się u zauważył że dziewczyna ślęczy nad...piórem. Skąd mógł wiedzieć że próbuje zaklęć niewerbalnych? Nah, założenie jakie przyjął było inne.\n- Jeśli liczysz, że to pióro samo z siebie napisze za Ciebie jakiś esej, to raczej Szaro to widzę. - zagadał radośnie i posłał jej łobuzerski uśmiech zamiast dzieńdobry. W końcu skoro był w dobrym humorze, to mógł jej go trochę przekazać, a czy komuś nie poprawiłby się dzień widząc jak najbardziej czarujący uśmiech wśród nazistów szczerzy się niczym nieślubne dziecko aligatora i kota z Cheshire?\nTemat: Re: Błonia 25.06.16 14:08\nWłaśnie miała drugie podejście do niewerbalnego zaklęcia, kiedy nagle rozległ się czyjś głos. Eileen zupełnie się tego nie spodziewała, więc aż podskoczyła, upuszczając różdżkę i gwałtownie odwróciła się w stronę przybysza. Podszedł nie kto inny, lecz jaśnie wielmożny pan Gilgamesz, wyniosły niczym sumeryjski bohater eposu, po którym nosił imię. Szeroki uśmiech Ślizgona z całą pewnością nie poprawił jej dnia. Dlaczego? Dziewczyna najzwyczajniej w świecie się go bała. Patrząc na jego zęby miała wrażenie, że chłopak się na nią rzuci jak wilk na sarnę, zagryzie i zje, aż nie zostanie po niej ani jedna kosteczka.\nGross był w oczach Eileen po prostu olbrzymi. Wysoki, umięśniony, jeszcze z tą władczą aurą dookoła siebie i ego, którym zdawał się wypełniać szczelnie całą wolną przestrzeń. Od początku roku starała się go unikać, instynktownie czując, że typ jest po prostu niebezpieczny i dla własnego bezpieczeństwa powinna być dla niego niewidzialna. Przez dwa semestry jej się to udawało bez większych problemów, jak się jednak okazało - do czasu. Nic dziwnego, że lekko zbladła na jego widok.\n- H-hej - wydusiła z siebie w końcu po przeciągającej się chwili milczenia. Cały czas siedząc po turecku, podświadomie sięgnęła po torbę. Postawiła ją na swoich nogach, mocno ściskając, jakby stanowiła tarczę przed niebezpieczeństwem, którym w oczach dziewczynki był Gross. - Potrzebujesz czegoś...?\nMiała nadzieję, że Gilamesh powie czego chce i sobie pójdzie, a cała sprawa zakończy się w możliwie szybki i bezbolesny sposób. Może chodziło mu właśnie o rzeczony esej, który faktycznie miała już skończony? Gdzieś w zakamarkach umysłu Eileen narodziła się tez myśl, że w jej torbie znajduje się nietknięte jeszcze drugie śniadanie. Może jak dostanie jabłko, to się naje i da jej spokój...?\nTemat: Re: Błonia 26.06.16 14:59\n"Potrzebujesz czegoś"...naprawdę? Czy to takie dziwne, że Książę Slytherinu czasem chciał zagadać do kogoś z łaski i miłosierdzia, bez żadnych szczególnych potrzeb? Proszę państwa, szanujmy się - Gross czasem serio nie chce was zjeść, zgwałcić i spalić żywcem, w dowolnej kolejności. Chociaż nie dziwił się że jego wygląd budził respekt nawet u narkoleptyków i to pomimo jego luźnego stroju - w końcu był nadmiernie przystojny, a to już coś.\n- Jasne. Butelkę whisky, Twojej wątroby i upojnej nocy, połączonej z tańcem erotycznym który wykonasz na stole. - powiedział z diabelsko poważną miną, zastanawiając się jak dziewczyna zareaguje. W sumie nie wiedział czy posiada jakiekolwiek poczucie humoru i nie bardzo go obchodziło - ludzie którzy nie rozumieją jego wybornych żartów, powinni spłonąć na stosie bo to marnowanie dobrego humoru pana szlachcica, a takich rzeczy się nie robi. Nie po to Gilgamesh miał sporadycznie dobry humor żeby mu go psuć - każdy kto się tego dopuści, powinien źle skończyć i taka wersja powinna być oficjalna.\n- To jak, wchodzisz w to? - spytał, starając się dalej zachować powagę, ale wprawny obserwator był w stanie zauważyć że pod przykrywką powagi Gross zaczyna się podśmiechiwać - zwyczajnie uważał, że taka irracjonalna prośba byłaby naprawdę śmieszna, zresztą zachowywanie powagi zawsze, prędzej czy później rozbawiało. Tak to już było z jakiegoś powodu na świecie. Jeśli chciał jeszcze coś powiedzieć, to musiał się powstrzymać, tak długo aż dziewczyna mu nie odpowie - smutne życie, ale taka prawda, nie mógł za dużo powiedzieć bo jeszcze się okaże że nie zrozumiała, a wtedy zacznie uciekać tak szybko że gdyby podpiąć ją pod chomąto to można by powiedzieć że "Eil zaora wszystkich".\nTemat: Re: Błonia 26.06.16 17:09\nEileen nie miała zielonego pojęcia, czy Gil żartował, czy mówił poważnie. Jej poczucie humoru było na wczesnym etapie rozwoju, więc określenie intencji Ślizgona zwyczajnie leżało poza jej zasięgiem. Tak czy inaczej odpowiedzieć musiała i to we względnie krótkim czasie, dlatego zdecydowała się na coś pośredniego.\n- Mogę ci zaoferować jabłko i dyniowe ciasteczka ze śniadania - powiedziała dość cicho, ale względnie spokojnie. Skoro do tej pory nie rzucił sie na nią i nie zjadł, mała szansa, że zrobi to za chwilę. Przynajmniej w ten sposób starała się przekonać siebie Krukonka. Poza tym chyba nawet największy optymista w zamku nie byłby w stanie pomyśleć, że potrafiłaby wykonać taniec erotyczny, więc dziewczyna zaczęła skłaniać się ku opcji, że to mógł być jednak żart. - Ewentualnie w grę wchodzi jeszcze wspólna nauka, ale pewnie masz ciekawsze zajęcia...\nOt, taka delikatna próba wyproszenia Gilgamesha z najbliższego otoczenia. Zakładała, że uczenie się jest ostatnią rzeczą, na którą mógł mieć ochotę Książę Slytherinu, dlatego siląc się na swobodę i obojętność podjęła następną próbę niewerbalnego rzucenia Leviosy. Tym razem pióro lekko drgnęło i uniosło się na jakieś dwa cale, po czym niestety opadło na miękki materiał. Eh...\n- To jak będzie? - spytała Ślizgona, nie siląc się na uśmiech, bo wyszłoby stuprocentowo nieszczerze. Osobiście nie miała pojęcia dlaczego chłopak miałby zagadywać akurat do niej, wokół było pełno ładniejszych i dojrzalej wyglądających dziewczyn, dlatego uznała, że pewnie chciał sobie z niej robić jakieś żarty, czy coś. Tak w każdym razie jej się wydawało, bo była świadoma swojej dziecięcej aparycji i stanika z miseczką A. - Bo ja właśnie się uczę i chciałabym się skupić.\nTemat: Re: Błonia 29.06.16 21:01\nBywały dni kiedy Ef miała ochotę spędzić trochę czasu na świeżym powietrzu. Ale pomimo tego, że była na zewnątrz, to nie był taki dzień. Szukała kogoś. I najpewniej znaleźć go mogła na zewnątrz. Niestety.\nPrzechodziła właśnie przez błonia. Zobaczyła dwójkę rozmawiających ludzi. Na pierwszy rzut oka nie rozpoznała ich. Ale po chwili zobaczyła, że postać męska to Gil. Instynktownie zjeżyły jej się włosy na karku. Ten chłopak nie mógł robić tu nic dobrego. Jego imię definiowała z kłopotami. Współczuła osobie z którą rozmawiał. Nie chciała się w trącać w nie swoje relacje. Do czasu aż rozpoznała drugą osobę. Eileen. Jej akurat nie mogła zostawić. Zbliżyła się do nich dziarskim krokiem, akurat żeby usłyszeć co powiedział. Ten jak zawsze swoje. Seksoholik. - Gil. Poszedł byś męczyć jakąś inna dziewczyne. - Powiedziała zza jego pleców. Nie bała się go, gdyby się nie posłuchał zawsze mogła użyć na nim swoich zdolności. Miała jednak nadzieję, że nie będzie do tego zmuszona.\nTemat: Re: Błonia 04.07.16 8:29\nCzuła się coraz gorzej i miała coraz mniejszą nadzieję na to, że wyjdzie z tej sytuacji obronną ręką, nagle jednak pojawiła się Effie. Ślizgonka w najmniejszym stopniu nie wydawała się onieśmielona obecnością Gilgamesha, sprawiała wręcz wrażenie zdolnej wysłać go na księżyc, jeśli tylko nie odpowie wystarczająco grzecznie. Eileen jednak na jego reakcję postanowiła nie czekać, zerwała się na nogi i szybko pakując wszystko do torby, odezwała się do koleżanki.\n- Effie! Czekałam na ciebie! Gil, miło się rozmawiało ale muszę już lecieć. Pa!\nWepchnęła przerośniętą apaszkę do kieszeni i chwyciwszy Ślizgonkę za rękę, pociągnęła ją byle dalej od chłopaka. Wizje, których doświadczyła były wyjątkowo nieistotne i zupełnie nie ujawniały wilowatych genów dziewczyny, więc nie było najmniejszych powodów aby Eileen miała zmienić podejście do Ef. Zatrzymała się dopiero wtedy, kiedy od zagrożenia oddzielało ją przynajmniej kilka grup uczniów i całkiem rozłożyste drzewo. Oparła się o jego pień i po kilku głębszych oddechach dla uspokojenia, była w stanie podziękować za ratunek.\n- Dzięki... On jest taki... straszny. Nie poradziłabym sobie z nim sama.\nTemat: Re: Błonia 04.07.16 21:32\nZanim którekolwiek ze ślizgonów zdążyło zareagować, Eil zerwała się na równe nogi i powała Eff najdalej jak się dało. Dopóki się nie zatrzymały, dziewczyna nie była w stanie za wiele powiedzieć, skupiając się aby nie ubrudzić białych sandałów. Dopiero po szybkim marszu odetchnęła i powiedziała z lekkim niedowierzaniem - No nie wierze, że naprawdę ci się miło rozmawiało z Gilem. To niemożliwe. - chyba, że lubisz dokuczać innym i ogólnie jesteś zły. Ef wbrew pozorom nie była zła i nigdy nie chciała być jak Gil. - Co on od ciebie chciał? -bo mimo, że Ef co nie co słyszała, nie znała dokładnego kontekstu. Miała cichą nadzieję, że Gil nie próbował jej podrywać, jak każdą dziewczynę. Naglę wpadło jej jeszcze coś do głowy - I skąd masz taką ogromną apaszkę? - co jak co, ale Force znała się na częściach garderoby i z stu procentową pewnością, mogła powiedzieć, że to na czym dziewczyna leżała to apaszka. Tylko że ta była nienormalnie wielka. Nie wiedziała, że coś takie istnieje. A co jeśli to ostatni krzyk mody, a Effie o tym nie wie?! To był zabolało.


Malicki w Płocku na wesoło i na poważnie - Portal Płock - numer 1 w Płocku!\nMalicki w Płocku na wesoło i na poważnie\nOpublikowano: 26 stycznia 2015 10:08 2015-01-26T10:08:00.000Z\nWiadomości Kojarzony powszechnie z Filharmonią Dowcipu Waldemar Malicki udowodnił w Płocku, że wyróżnia się nie tylko doskonałym poczuciem humoru, ale także doskonałym przygotowaniem do swoich występów.\nKojarzony powszechnie z Filharmonią Dowcipu Waldemar Malicki udowodnił w Płocku, że wyróżnia się nie tylko doskonałym poczuciem humoru, ale także doskonałym przygotowaniem do swoich występów.\n– Wolfgang Amadeusz Mozart często podróżował po Europie, koncertując gdzie tylko się dało. Był również w Polsce, a krążąc między Starą Białą i Bielskiem spotkał dwóch muzykujących rolników – opowiadał pianista.\nPodróż austriackiego kompozytora to, oczywiście, wytwór wyobraźni znanego pianisty, który z jednej strony chciał popisać się swoją znajomością geografii okolic Płocka, z drugiej zaś wprowadzić publiczność w klimat kolejnego utworu. A konkretnie kolędy zaaranżowanej tak, jakby była ona kompozycją słynnego Austriaka.\nZnane polskie kolędy zostały zaaranżowane bądź jako solo fortepianu bądź na fortepian i orkiestrę. Każda z nich została opracowana w taki sposób, jakby jej twórcą był znany kompozytor – wspomniany już powyżej Wolfgang Amadeusz Mozart, Fryderyk Chopin czy Georg Friedrich Haendel. – Haendel często krążył między Płockiem i Warszawą, zyskując tam wielu wiernych fanów – opowiadał Malicki. – Dostawał mnóstwo listów i maili. Między innymi od straży miejskiej w Emolinku z prośbą o zidentyfikowanie kierowcy.\nKolędy zostały zaaranżowane dowcipnie, ale jednocześnie tak, że płoccy symfonicy mieli możliwość udowodnienia swoich niepoślednich umiejętności. Takie zresztą było założenie tego koncertu. Być może dla niektórych widzów, oczekujących na nieustanne salwy śmiechu, był on za mało dowcipny, ale na pewno spełnił oczekiwania melomanów.\nProgram koncertu został ułożony w taki sposób, aby Waldemar Malicki mógł w pełni zaprezentować swoją wirtuozerię. Ale Płocka Orkiestra Symfoniczna również miała możliwość pokazania swej klasy, grając między innymi suitę z „Peer Gynta” Edwarda Griega czy „Noc na Łysej Górze” Modesta Musorgskiego.\n„Na deser” po wielominutowej owacji na stojąco płoccy filharmonicy wraz z Waldemarem Malickim zagrali porywającą, pełną temperamentu wersję „Libertanga” Astora Piazzolli, utworu znanego już płockim melomanom dzięki wykonaniom Kayah i Marcina Wyrostka.


Medjugorie. Na kolanach na szczyt Góry Objawień - Wnuczykije\n19 kwietnia, 2017 19 kwietnia, 2017 Joanna Wnuk\nMedjugorie to jedno z najbardziej znanych w Europie kierunków pielgrzymek. Rocznie na Górę Objawień wspina się blisko ćwierć MILIONA ludzi. Jedni z nadzieją uzdrowienia i nawrócenia inni z czystej ciekawości. I mimo że Kościół nie uznał objawień maryjnych w Medjugorie, pielgrzymi od kilkudziesięciu lat z wiarą wędrują na szczyt. Nawet na kolanach.\nWszystko zaczęło się w 24 czerwca 1981 roku, kiedy to 6 dzieci ujrzało Matkę Boską u podnóża góry Crnica w Medjugorie. Podobno trójce z nich ukazuje się do dnia dzisiejszego. Wzywa cały świat do modlitwy i nawrócenia, w licznych orędziach namawia do wszelkiej pobożnej praktyki oraz pokuty. Podobno też przekazuje widzącym tajemnice dotyczące przyszłych losów Kościoła i świata. Podobno. Bo Kościół objawień maryjnych w Medjugorie nie uznał. A tłumaczy się to innym niż zwykle zachowaniem domniemanej zjawy (tu pozwala nadepnąć na swój welon, tam daje się dotknąć, pojawia się i nagle znika i takie inne psikusy). Jednak oficjalne stanowisko Kościoła ani trochę nie zahamowało turystyki pielgrzymkowej w ten rejon świata.\nKiedy docieramy na miejsce, na pobliskim parkingu aż roi się od autokarów z pielgrzymami. Wzdłuż chodników porozstawiane są stragany z dewocjonaliami. Znajdą się i obrazki z Janem Pawłem II.\nDochodząc do podnóża Góry Objawień stajemy jak wryci. Nie to że ukazała nam się Maryja. Chodzi o to, że mocno wydeptany “szlak” pokryty jest w całości ostrymi, mało stabilnymi kamieniami. Brak tam schodów wyżłobionych w skałach. Aby wejść na niektóre kamienie, trzeba porządnie zadrzeć nogę. W sandałach podejście byłoby sporą nieodpowiedzialnością. A 95% wdrapujących się na górę, to osoby w wieku emerytalnym. Niektórzy wchodzą na górę … na kolanach. Wiara czyni cuda. Serio!\nCo jakiś czas po drodze natrafiamy na stacje drogi krzyżowej, pod którymi gromadzą się tłumy. Z każdej strony dochodzą dźwięki modlitwy. Mniej więcej w połowie drogi znajduje się pomnik Matki Boskiej upamiętniający miejsce pierwszego objawienia. Na szczycie ciężko jest mówić o jakimś mistycyzmie. Tłumy ludzi, z których każdy chce mieć zdjęcie pod krzyżem.\nMedjugorie – jak dojechać?\nWielu turystów przebywających w Mostarze, zahacza o Medjugorie. Do położonego około 60 km miasteczka dostać się jest niezwykle łatwo. Na lokalnym dworcu autobusowym w Mostarze wystarczy wsiąść w autobus do Medjugorie, który odjeżdża co około 2 godziny. Pamiętajmy jednak, że ostatni autobus w kierunku Mostaru odjeżdża o 19.45. Koszt takiej wycieczki to około 7 zł w jedną stronę. W niedzielę autobusy do Medjugorie niestety nie kursują.\nJak dojść na Górę Objawień? Po wyjściu z autobusu, naszym oczom od razu okażą się dwie białe wieże kościoła. Wystarczy iść w ich kierunku, a następnie na lewo od kościoła cały czas poruszać się asfaltową drogą. Z resztą działa tu zasada “idź za tłumem”.\nNiedaleko miasteczka Medjugorie znajduje się jedno z najpiękniejszych miejsc w Bośni i Hercegowienie – Wodospady Kravica. Zdecydowanie warto siętam wybrać choć na jeden dzień, żeby zażyć ochładzającej bryzy wodospadów.\nMedjugorie medjugorie jak dojechać


Transport do Anglii – jak go zaaranżować | OSnews.pl\nTransport do Anglii – jak go zaaranżować\nNikogo nie trzeba przekonywać, że wielu Polaków wyjechało pracować do Anglii. Część po kilku miesiącach lub latach wraca do kraju, część przeprowadza się tam na stałe wraz z całą rodziną. I tutaj wkracza konieczność skorzystania z dobrych spedycji do Anglii.\nNiektórzy planowali wyjechać do Wielkiej Brytanii na trochę, tylko po to, by podreperować swój budżet, ale później zmienili plany. Znalezienie dobrej pracy, studia na lokalnej uczelni i założenie rodziny często sprawiają, że ktoś, kto planował życie emigranta tylko na kilka lat, postanawia całkowicie opuścić Polskę. Inni od razu planowali wyjazd na dłużej i już od początku zastanawiali się – jak przeprowadzić się wraz z całą rodziną? Jak spakować wszystkie meble, ubrania, naczynia, sztućce, albumy z rodzinnymi fotografiami, zabawki dzieci, komputer…\nWtedy często najprostszym wyjściem okazuje się profesjonalny transport do Anglii. Całego dobytku nie da się przecież zabrać ze sobą na pokład tanich linii lotniczych, nie każdy ma też możliwość przewiezienia swoich rzeczy osobiście – potrzebny jest do tego duży, dostawczy samochód oraz umiejętności kierowania nim, a także sporo czasu. Skorzystanie z oferty firmy takiej jak zmudatrans.com.pl to wbrew pozorom często także rozwiązanie korzystniejsze cenowo niż w przypadku samodzielnego przewozu.\nZnasz to z amerykańskich filmów: wszystkie sprzęty popakowane i dokładnie opisane: „kuchnia”, „salon”, „jadalnia”, wszystko w ładnych, równych kartonach. I właśnie tak powinieneś się spakować, jeżeli planujesz dużą przeprowadzkę. Pomyśl o zdobyciu odpowiednich kartonów już na kilka tygodni wcześniej – znajdziesz je w marketach i dyskontach spożywczych. Przed pakowaniem zaopatrz się również w folię typu strecht i folię bąbelkową. Będą niezbędne przy pakowaniu delikatnych i kruchych przedmiotów: nie tylko naczyń, ale także ramek do zdjęć czy albumów, których delikatne rogi mogłyby ulec zniszczeniu przy transporcie do Anglii.\nPrzeprowadzkę potraktuj jako pretekst do generalnych porządków – nie przewoź rzeczy, których nie potrzebujesz. Ubrania, których nie nosisz od roku, powinny raczej trafić na śmietnik, a nie do kartonu. Książki są ciężkiej i zajmują wiele miejsca, więc zastanów się, które chcesz mieć zawsze na półce w salonie, a po które już więcej nie sięgniesz. Te ostatnie sprzedaj w antykwariacie lub oddaj do lokalnej biblioteki.\nNastępny wpis Jak zarządzać flotą pojazdów?\nPoprzedni wpis Rkantor.com – kantor internetowy, gdzie nie tylko tanio wymienisz walutę – inne produkty Cię zaskoczą!


Tęcza u Krasnali 2 – Przedszkole Miejskie w Lubawie\nTęcza u Krasnali 2\nDziś w naszej sali powstawała przepiękna tęcza. Tworzyły ją dzieci z grupy Krasnale 2 używając do tego latarki i płyty CD. Jak widać na zdjęciach każdemu udało się to zadanie. Dzięki temu utrwalaliśmy kolory oraz wzbogacaliśmy naszą wyobraźnię. Później wszyscy kolorowali tęczę nadając jej wybrane przez siebie kolory.\nKrasnale 1 i Mikołaj TABLICA NA MIARĘ CZASÓW.


Kolorowa kanapa do salonu - hit czy mit? Sprawdź nasze najmodniejsze aranżacje pokoju dziennego! » ChceszMieszkac.pl\nHome /Kolorowa kanapa do salonu – hit czy mit? Sprawdź nasze najmodniejsze aranżacje pokoju dziennego!\nSalon29 października 2021\nKolorowa kanapa do salonu – hit czy mit? Sprawdź nasze najmodniejsze aranżacje pokoju dziennego!\nAranżacje salonu to jedne z najważniejszych zagospodarowań każdego domu i mieszkania. W końcu to w salonie spędzasz największą część swojego wolnego czasu. Salon służy do odpoczynku, wspólnego spędzania czasu z rodziną oraz organizowania spotkań z przyjaciółmi. Warto zatem zadbać o to, by był on wyjątkowy. Jednym z ciekawych sposobów na stworzenie nietypowego stylu wnętrza jest ustawienie kolorowej kanapy do salonu. Podpowiadamy, jaka kanapa będzie najlepsza.\nJak kolorowe sofy mogą odmienić Twój salon?\nW każdym salonie potrzebne jest miejsce do wypoczynku. Ustawia się zatem meble tapicerowane, sofy, kanapy oraz narożniki. Dzięki takim elementom wypoczynek jest komfortowy. Do salonów niezwykle często wstawia się zestawy wypoczynkowe, kanapę lub sofę oraz jeden albo dwa fotele.\nW większości przypadków kanapy lub sofy mają jasny kolor tapicerki. Często do nowoczesnych wnętrz wstawia się szare lub beżowe meble wypoczynkowe. Dzięki temu salon zachowuje swój minimalistyczny wydźwięk. Ciemny mebel charakterystyczny jest z kolei dla nowoczesnych, modnych i agresywnych wnętrz.\nWe wnętrzach króluje biel i szarość. Często jednak takie minimalistyczne zagospodarowanie jest nudne i monotonne, dlatego poszukuje się ciekawych sposobów na wyposażenie wnętrz. Do aranżacji warto wtedy wprowadzić kolorowe kanapy. To niebanalne i praktyczne rozwiązanie do Twojego salonu, które pozwoli ożywić każdą aranżację. Połączenie białych lub szarych ścian z mocnym akcentem kolorystycznym kanapy może dać naprawdę niesamowity efekt.\nKolorowa sofa lub barwna kanapa sprawią, że wnętrze stanie się bardziej energetyczne. Zdecydować się możesz na bardzo jaskrawe barwy lub coś bardziej stonowanego. Nie bój się eksperymentować i przebierać w dostępnych kolorach! Atrakcyjne sofy i kanapy znajdziesz w popularnych sklepach meblowych — modne i wyjątkowe rozwiązania czekają!\nW jakich wnętrzach kolorowa sofa sprawdzi się najlepiej?\nKanapa lub sofa do salonu powinna być miejscem przede wszystkim wygodnym i praktycznym. Ważna jest także estetyka. Kolorowe kanapy i sofy będą zdecydowaną dominantą we wnętrzu, dlatego zadbaj o to, by ich kolor był odpowiedni.\nWe wnętrzach klasycznych warto postawić na ciepłe barwy. Sofy mogą być żółte, pomarańczowe lub czerwone. Bardziej stonowane aranżacje skorzystają z modeli, których tapicerka będzie utrzymana w brązach. Nowoczesne salony z kolei będą pięknie wyglądać wtedy, gdy stanie tam sofa w błękitnym lub zielonym kolorze.\nMożesz zdecydować się na przeróżne warianty, pamiętaj jednak, by wybrany kolor powtórzyć później w innych miejscach w pomieszczeniu. Unikaj też używania kilku kolorów naraz. Zbyt wiele barw w salonie może stać się przytłaczające. Wnętrza będą wydawały się zagracone, a wzrok odwiedzających szybko poczuje się zmęczony. Lepiej wybrać jeden kolor i wokół nieco tworzyć całą aranżację.\nJakie dodatki należy zakupić, by kolorowe kanapy mogły być najatrakcyjniejsze?\nAtrakcyjne pomieszczenie to nie tylko meble. Zadbaj również o dobre dodatki. Przede wszystkim postaw na poduszki. Ich kolorystyka powinna nawiązywać do barw kanapy, zdecyduj się jednak na nieco inny odcień — jaśniejszy lub ciemniejszy. Dzięki temu kanapa nie zleje się w jedno z poduszkami. Podobnie sprawa będzie się miała z kocami. Gruby, ale miękki pled stanowczo ociepli wnętrze.\nZwróć uwagę również na ściany. Przestrzeń udekoruj odpowiednimi dodatkami w nawiązaniu do wybranej kolorystyki. Sprawdzi się tu obraz utrzymany w danej palecie barw lub kolorowe ramki na zdjęcia. Jeśli stawiasz na nowoczesne, ekologiczne wnętrza, ocieplić wnętrza możesz plecionkami lub makramami — zawieś je na ścianie, a efekt będzie niesamowity.\nMieszkanie i dom ożywić też warto roślinami. Kolor możesz w tym przypadku powtórzyć na osłonkach doniczek. Popularne są też dekoracje w formie rzeźb lub wazonów. W przypadku dodatków pamiętaj o tym, by nie nadużywać ich w przestrzeni.\nBrakuje Ci pomysłów? W Internecie odnajdziesz inspiracje, które pomogą Ci zaprojektować Twój własny salon. Popularne i sprawdzone pomysły czekają.


Projektowanie / Konstrukcja / Szycie Iwakki: Colour Blocking\nKolejna stylizacja w temacie Colour Blocking czyli Blokowane Kolorów :)\nW moim przypadku to nie możliwe aby pokazać moje kolorowe kreacje :(\nDo wiosny jeszcze mi daleko a śnieg utrzymuje się na moim Wzgórzu.\nNa sobie mam płaszcz z zielonego sztruksu,\nktóry uszyłam w 2007 roku.\nPamiętam, że na ulicach pojawił się styl militarny.\nPostanowiłam, że sama uszyję taki płaszcz.\nPłaszcz jest nie do zdarcia i co roku na wiosnę mam ten sam :)\nJedyny minus, ciągle guziki muszę wszywać.\nChciałam kiedyś zmienić guziki na inne,\na wtedy płaszcz zmieniłby inny styl.\nChcę mieć militarny kropka i koniec.\nA po guziki jechałam do Wrocławia\nponieważ w moim mieście Brzeg,\nnie mogłam takich dostać.\nLepiej zamówić przez internet a to były czasy,\nkiedy jeszcze nie miałam dostępu do internetu w domu.\nWykrój a tu zagadka :) Dostałam kiedyś od koleżanki wykrój.\nBył to podstawowy wykrój płaszcza, przód, tył, karczek, rękaw dwuczęściowy i stójka.\nA ja robiłam całą resztę, opracowałam kieszenie, patki, dodałam pasek, szlufki,\npagony na rękawach i zrobiłam inne zapięcie w przodzie.\nWszystko powstało z myślą o płaszczu w stylu militarnym.\nA wykrój prawdopodobnie, koleżanka mówiła, że był z Burdy.\nBurdy nie widziałam, nie wiem który rok i jaki numer.\nPłaszcz uszyty w 2007 roku, może w tych latach był tam wykrój.\nPłaszcz na wiosnę: Szycie Iwakki 2007\nWykrój: opracowałam na wykroju własne dodatki / Iwakki 2007\nKomin: Iwakki 2017\nKomin w paski szaro-fioletowy założony na sukienkę: Szycie Iwakki 2015\nSukienka: zakup w sh za 2 zł\nPs. Muszę zrobić tutaj szybki słownik, ponieważ przyjaciele, rodzina,\nzwracają mi uwagę, pytają o co chodzi z tym SH oraz DIY :)\nA to wierni fani Iwakki od samego początku istnienia blogu.\nSH - Second hand inaczej z drugiej ręki.\nCzyli przykład, sukienka zakupiona w lumpie czy w sklepie z odzieżą używaną :P\nDIY - Do it yourselft inaczej zrób to sam.\nPrzerobiłam, dopasowałam, naprawiłam czyli zrobiłam to sama :P\nNie każdy zna angielski i nie musi go znać jeśli nie chce, nic na siłę.\nDo stylizacji ubrałam się bardzo grubo, było zimno i mroźnie - 7\nDlatego płaszcz rozchodzi się w przodzie, ledwo się zapięłam.\nPrawda jest taka, że to płaszcz na wiosnę\na nie za zimę a jakoś trzeba było odblokować te kolory w mojej szafie :)\nZałożyłam sweter a na to sukienkę z ciekawym wzorem, taki skandynawski.\nZałożyłam jeszcze mój komin w paski szaro-fioletowy,\nprzynajmniej nie wiało mi tak po nerkach.\nRety ale zmarzłam i dlatego mam tu kwaśne miny,\nbez rękawic nie mogłam zrobić fotografii.\nOstanie dwa dni pracowałam nad rekonstrukcją wykroju.\nZ rysunku oraz z fotografii sugerowałam się wykonaniem wykroju.\nOpracowałam go w skali 1:4 aby pokazać jak mniej więcej wygląda wykrój.\nWszystko wykonałam ręcznie, nie korzystam z programów komputerowych.\nNiestety nie mam wykroju tego płaszcza, gdzieś w trakcie wędrówki po świecie,\nlicznych przeprowadzek, po prostu zgubiłam.\nSugerowałam się moim rysunkiem z 2007 roku\npotem okazało się, że projekt został zmieniony.\nNa płaszczu szlufki są inaczej rozmieszczone,\na w przodzie pojawiły się dodatkowe patki.\nNa ramieniu miały być pagony a nie pojawiły się na płaszczu.\nRękaw, stójki nie opracowałam wykroju ponieważ są dość proste.\nRękaw jest dwuczęściowy jak w żakietach\nz rozporkiem a na wierzch wszyłam pagony.\nCo mogę powiedzieć jeszcze o tym płaszczu ?\nNie pamiętam czy trudny był do realizacji, było to 11 lat temu.\nWiem, że uszyłam go na starej maszynie Łucznik rocznik, 1981\njeszcze jak mieszkałam z rodzicami.\nA dziurki wykonałam metodą manualną.\nNie miałam jeszcze maszyny do szycia, która posiadała stopkę\ndo szycia automatycznie dziurki :)\nA w płaszczu zrobiłam 17 dziurek na starej maszynie.\nMateriał: sztruks zakupiłam w mojej dawnej pracowni krawieckiej,\ngdzie pracowałam i miałam promocje na tkaniny, dzianiny, jako pracownik.\nPodszewka: wykorzystałam tkaninę w kolorze khaki.\nA tutaj ściąga dla tych którzy nie mają nic w szafie w stylu militarnym.\nMarzą o tym stylu a nie wiedzą jak go zaprezentować.\nInspiracje i źródło znajduje się tutaj: Military style /Street Fashion.\nStylizację zrealizowałam w temacie Colour Blocking\ndla grupy Phenomenal Us:\nNasze stylizacje oraz inspiracje w temacie Colour Blocking:\nMoja staruszka do dziś szyje, naprawiona przez serwis.\nI czasami szyję dziurki tą metodą co kiedyś :)\nA ja przy tej maszynie, jak jeszcze miała biurko.\nPrzerobiłam sobie maszynę na walizkę.\nFotografia archiwum z czasów, kiedy mieszkałam z rodzicami.\n10 lat orałam i trenowałam szycie na tym Łuczniku.\nZapraszam na kolejne pomysły, projekty Iwakki.\nMam nadzieję, że spotkamy się już w klimacie wiosennym.\nPozdrawiam Ewa Iwakki.\nAutor: Atelier Iwakki\nEtykiety: Burda, Inspiracje, konstrukcja odzieżowa, Płaszcz damski, SH\nO mnie tutaj: http://www.iwakki.com/O-Mnie.html\nSo Alice 26 marca 2018 11:32\nPiękny jest ten płaszczyk! Fason oryginalny, podobają mi się bardzo wykończenia na kieszeniach oraz kolor bo zieleń ta trochę wpada w szałwię:-) Udanego tygodnia!\nProjektowanie / Konstrukcja / Szycie Iwakki 26 marca 2018 13:10\nDziękuję :)Dlatego ten płaszcz jest dla mnie cenny, dużo pracy i szycia wymagał a co roku dla mnie jest modny. Pozdrawiam i również życzę udanego tygodnia !!!\nKrystyna 26 marca 2018 12:41\nMiało być: zazdroszczę talentu w szyciu 😍\nProjektowanie / Konstrukcja / Szycie Iwakki 26 marca 2018 13:11\nAnna 26 marca 2018 14:38\nAleż ten zielony płaszcz doskonale wygląda na śniegu :), i ta cała kolorowa reszta - pomysł z ogrzewającym kominem kradnę :)\nProjektowanie / Konstrukcja / Szycie Iwakki 26 marca 2018 16:18\nDziękuję bardzo :) A tak mi się nie chciało robić tych fotografii a jednak warto ruszyć się z domu, jak jeszcze śnieg jest na moim Wzgórzu. A komin to pomysł spontaniczny tak wiało, że musiałam coś założyć na moje nerki. Pozdrawiam serdecznie.\nBarbarossa 26 marca 2018 16:04\nPodziwiam!!! Uszycie płaszcza to mistrzostwo świata! Gratuluję.:)\nLubię Brzeg, czasem tam bywam. :)\nProjektowanie / Konstrukcja / Szycie Iwakki 26 marca 2018 16:21\nDziękuję pięknie :) Ja jestem urodzoną Brzeżanką tylko mieszkająca w Sudetach na stałe :P Serdeczności Pani Barbaro !!!\nTARA 26 marca 2018 17:22\nPłaszcz genialny! W połączeniu z czapą robi co trzeba:D\nNo widać, że szycie, to Twoja pasja! :D\nŚwietne foty na śniegu!!!\nProjektowanie / Konstrukcja / Szycie Iwakki 26 marca 2018 22:26\nDziękuję bardzo :) Czapka wymiata a w górach jest bardzo praktyczna i bardzo w niej ciepło a zwłaszcza jak jadę sobie rowerem :)\nLumpola 26 marca 2018 17:37\nSuper luzacki, nonszalancki zestaw, uwielbiam to Twoje pończochowanie :) Płaszcz śliczny, zawsze miałam słabość do sztruksowych płaszczyków, przeżyłam kilka :) W Twoim tyle świetnych detali, zazdroszczę talentu i cierpliwości :) Pozdrawiam :)\nProjektowanie / Konstrukcja / Szycie Iwakki 26 marca 2018 22:30\nA dziękuję takich ciepłych skarpet aż po uda mam sporo, zakupiłam sobie na te górskie życie, w samych rajstopach nie daje rady, zimno. Sztruks ma w sobie urok a i pokory trzeba przy szyciu. Dziękuję jeszcze raz i pozdrawiam :P\nMargot 26 marca 2018 21:57\nTwoje szycie to jest po prostu inny poziom. REWELACJA . Stonowane colour blocking :)))) Fantastycznie :) . A akcenty skandynawskie uwielbiam :)) Kisses - Margot :)\nProjektowanie / Konstrukcja / Szycie Iwakki 26 marca 2018 22:45\nOjjej dziękuję a szyję różne modele, z różnych materiałów. W górach trudno zrobić taki Colour Blocking jak na wybiegu. Powstała kolorystyka na realia pogodowe w górach, wygoda i przede wszystkim bardzo ciepła. Pozdrawiam serdecznie :)\nBeata Dlugozima 27 marca 2018 08:38\nBardzo ładny kolor płaszczyka Pieknie komponuje się z reszta pozdrawiam happy-woman.pl😍\nProjektowanie / Konstrukcja / Szycie Iwakki 27 marca 2018 10:59\nShweta Shah 27 marca 2018 12:51\nWow!! its amazing!! pictures are so beautiful. And coat is super like.\nProjektowanie / Konstrukcja / Szycie Iwakki 27 marca 2018 16:59\nKrystyna Kantowicz 28 marca 2018 00:12\nŚwietny zestaw kolorystycznie a płaszczyk jest wyjątkowy i też lubię taki fason, nawet mam bardzo podobny tylko czerwony :-) Super fotki !!!\nPozdrawiam cieplutko Ewo :-)\nProjektowanie / Konstrukcja / Szycie Iwakki 28 marca 2018 11:25\nDziękuję bardzo. Czerwony płaszcz musi również pięknie wyglądać w takim fasonie. Serdeczności Pani Krystyno :)\nmarzenna anna walczak 28 marca 2018 07:07\nPodziwiam i zazdroszczę, dobrze uszyc to wyzwanie. Piękny płaszcz. Pozdrawiam\nLilou Lilou 29 marca 2018 21:10\nUszycie płaszcza to wielkie wyzwanie, a że wyszło Ci pieknie to ode mnie wielkie brawa!!! Sliczne kolory całości! :)))\nProjektowanie / Konstrukcja / Szycie Iwakki 29 marca 2018 23:01\nBea 2 kwietnia 2018 18:37\nPłaszcz rewelacyjny i bardzo oryginalny odcień tej zieleni .Mam siostrę która szyję i bardzo zazdroszczę takiego talentu .Brawo Ty\nProjektowanie / Konstrukcja / Szycie Iwakki 2 kwietnia 2018 18:44\nDalwi Szyje 2 kwietnia 2018 21:59\nPłaszczyk jest wspaniały, kolor i guziki skradły moje serce. Fajne wyjaśnienie skrótów rozbawiłaś mnie tym, bo ja też używam SH i DIY, bo jak to mama stwierdziła, słowo w lumpeksie tak brzydko brzmi... :)\nProjektowanie / Konstrukcja / Szycie Iwakki 5 kwietnia 2018 20:34\nDziękuję :) Szanuję płaszcz aby służył mi na lata :) Dostałam upomnienie i lekkie oburzenie, że mam pisać po naszemu a angielski zostawić w Holandii haha :)\nMagdalena Pińska 4 kwietnia 2018 14:47\nświetny jest ten płaszcz! ma tyle dopracowanych detali, pięknie go uszyłaś i wciąż jest na topie! cudny! :)\nProjektowanie / Konstrukcja / Szycie Iwakki 5 kwietnia 2018 20:35\nDziękuję bardzo, ja go bardzo lubię a na każdą wiosnę mam ten sam płaszczyk :)\nHandmade by Daga 5 kwietnia 2018 10:15\nAż ciężko uwierzyć, że sama uszyłaś ten płaszcz - wykonanie jest perfekcyjnie. Uszycie płaszcza to ogromne wyzwanie, ale jak się okazuje, nie dla tak utalentowanej osoby, jak Ty :) Podziwiam i gratuluję talentu.\nProjektowanie / Konstrukcja / Szycie Iwakki 5 kwietnia 2018 20:41\nOjj aż tak, dziękuję pięknie :) Ja 10 lat temu pracowałam w pracowni gdzie tygodniowo szyłam 3 płaszcze. Dla mnie po latach to taka normalka, że uszyję dla siebie spodnie, bluzkę, sukienkę, płaszcz, żakiet itp. Mam trzy płaszcze które uszyłam dla siebie i tak nie szyję dużo ponieważ nie potrzebuję aż tak dużo płaszczy w szafie. Dziękuję za komentarz, pozdrawiam serdecznie i cieplutko z gór, już wiosna u mnie idzie :)\nSzmizjerka w kratkę na zimę\nProjektowanie Mody (62)\nZrób to sam- DIY (73)


Zawód detektyw – jakie akcesoria mają dziś do dyspozycji osoby, jakie pracują w ten sposób i dlaczego są one tak popularne? | Lanwars.org\nHome » Zawód detektyw – jakie akcesoria mają dziś do...\nposted by addmean on Tue, 09/14/2021 - 07:03\nDzisiaj popyt na usługi detektywistyczne jest naprawdę duży. Z jakiego powodu? Przede wszystkim przez wzgląd na fakt, że policja nie zajmuje się niektórymi sprawami, jak chociażby śledzenie niewiernych małżonków. Czasami osoby, które pragną poznać prawdę, a same nie umieją jej odszukać, wynajmują fachowców, którzy bez problemu mogą dowiedzieć się czy dana osoba naprawdę zdradza czy są to wyłącznie bezpodstawne oskarżenia.\nAgencje detektywistyczne szukają także zaginionych osób. Detektywi znakomicie zdają sobie sprawę z tego, że to właśnie sprzęt, którym się posługują, umożliwia im wykonywane pracy z dobrymi efektami, z tego powodu zazwyczaj dbają o to, by być na bieżąco ze wszelkiego rodzaju nowinkami. Jakimi akcesoriami dysponują dziś osoby, które pracują w charakterze detektywów? Z jakiego powodu wyróżniają się one tak wielką popularnością? Przykładem może być chociażby długopis z kamerą 1280x960. Dlaczego? Długopis jest jednym z tych przedmiotów, które ma w zasadzie każda osoba i nigdy nie budzą one żadnych zastrzeżeń. Niewielka kamera, która jest zamontowana w długopisie upraszcza zbieranie dowodów w prowadzonej sprawie tak, żeby osoby postronne nie zorientowały się, że są nagrywane. Takie samo zadanie spełnią kamery samochodowe. Ten rodzaj kamer poza tym jest coraz częściej stosowany także przez zwyczajnych kierowców, żeby w razie kolizji mieć dowód na to, kto naprawdę jest winowajcą. W pracy detektywa przydają się też zegarki szpiegowskie.\nDetektywi poza tym dysponują nowoczesnymi podsłuchami, które mają tak niewielkie rozmiary, że można je bez problemu zamontować w niewidocznym miejscu, by osoba która jest podsłuchiwana nie mogła się zorientować.\nJeżeli w zamieszczonym tu artykuły nie ma intrygującej Cię informacji, to kliknij ten odsyłacz i zobacz sam (http://www.effectafter.com/przerobka-zdjec/) podobny tekst.\nPodsumowując, współcześni detektywi mają do dyspozycji bogaty arsenał różnego rodzaju akcesoriów i gadżetów, które są rzeczywiście przydatne podczas wykonywania niektórych zleceń. Nie można się dziwić, że agencje troszczą się o wyposażenie własnych pracowników, ponieważ to właśnie ono decyduje o tym, czy ich praca będzie przynosiła wymierne efekty. Rynek z pewnością w dalszym ciągu będzie obfitował w nowe gadżety. To dla agencji detektywistycznych duża szansa, ponieważ mogą zapewniać wyższy poziom usług.


Torebka dnia: CrocoDesign - LuxLux\nTorebka dnia: CrocoDesign\nTagi: torebki, skóra, skóra krokodyla, CrocoDesign\nDzisiaj będzie o torebce inwestycji, czyli o ponadczasowym fasonie i wyjątkowym materiale.\nMarka CrocoDesign zaczęła od wyselekcjonowania najdoskonalszych naturalnych skór krokodyli. I to luksusowa skóra i jej wyjątkowo ozdobna faktura odgrywają tutaj pierwszorzędną rolę. Idealnym dopełnieniem efektownego tworzywa jest zupełnie prosta kwadratowa forma i dwa klasyczne uchwyty. Granatowy dodatek zapinany jest na zatrzask, ma jedną główną przegrodę i trzy mniejsze. Całość jest efektem ręcznej pracy wykwalifikowanych rzemieślników.\nDo torebki dołączony jest certyfikat autentyczności.\nKupisz w internetowym sklepie CrocoDesign.\nKupilem rok temu taka Sophie na prezent, ale jej sie nie podoba... teraz nosi ja tylko jak idzie po zakupy do warzywniaka... nosi w niej ziemniaki i inne bulwy... rzeczywiscie rzemieslnicy sie przylozyli i jak na razie nigdzie sie nie przetarla...\nŚr., 08-10-2008 Missi\nprzepiekna ! bardzo mi sie podoba.\nFajna ale cena przesadzona, podoba mi sie moda na wzory zwierzece ,sa bardzo sexy\ni obudziles sie,sny bywaja czasami piekne.\nŚr., 08-10-2008 Lucy\nnie jest warta takiej ceny. lepiej kupić dużo tańszą torbę skórzaną, która nie jest z tego krokodyla. kumpela kupiła sobie skórę a la krokodyl w Gino Rossi i jest bardzo zadowolona. torba wygląda fajnie. przykłądowa Gino torba\nŚr., 08-10-2008 Mariko\nwygląda jak walizka ,,,,w ogóle mi się nie podoba , kształt...faktura...koszmarna rączka ,,,,\nŚr., 08-10-2008 Sophie\npiekna! elegancka i uniwersalna...


PowinnaĹ siÄ zdaÄ na jego doĹwiadzczenie, on oceni rodza - Oficjalne Forum Zespołu.\nWysłany: Śro 10:46, 09 Kwi 2014 Temat postu: PowinnaĹ siÄ zdaÄ na jego doĹwiadzczenie, on oceni rodza\nNiestety kaseta zaginÄĹa, a mnie po latach tÄskno do tej melodii. [link widoczny dla zalogowanych] I to ty nie masz przejrzystoĹci rozumowania, nie rozumiem Twoich zarzutĂłw..uwaĹźam, Ĺźe myĹle caĹkiem do rzeczy, nie akceptuje czegos takiego jak np.\nCo do marchewki to rzeczywiĹcie dziaĹa. WiÄc albo uprawiamy seks mÄ\nwĹasnego organizmu albo czekamy aĹź do tego doroĹnemy. Zunie-to dobrze Ĺźe czujesz siÄ mĹodziej. wszedzie patrzeÄ na nia nie moge JesteĹ pewna tych sĹĂłw? [link widoczny dla zalogowanych]\ndziekuje za przytoczenie artykuĹu jest o nim bardzo gĹosno ale Witaj Anilay! On co prawda nie miaĹ klamer ale sama tamponadÄ. Poszukuje osoby ktora wykonuje specjalistyczne masaze majace na celu wydluzenie nogi ktora z powodu zwyrodnienia stawu biodrowego nieco sie skrocila. rzucasz jakies twierdzenia zmieniasz obieg, zmieniasz zdanie caky czas oskarzajac przybierasz formy obronne rzucajac swoje wady.miotasz sie.To ja ci na poczatku powiedzialam ze mozesz zaszkodzic piszac ze w wychodzeniu jesz pizze z kola to ja pisalam ze moze sie.skonczyc smiercia i przyszĹy Ĺwieta, pierwsze maje.......... Przy endometriozie marker CA125 jest zawsze podwyĹźszony, palaczki rĂłwnieĹź majÄ\n... [link widoczny dla zalogowanych] bardzo zaleĹźy mi na fachowej odpowiedzi.\nWitam wszystkich. Sil zycze ChciaĹabym mieÄ ĹadnÄ\npupÄ, ale nie chcÄ Ĺźeby schudĹa. ByĹam na tej diecie 10 lat temu i schudĹam piÄknie i dĹugo utrzymywaĹam tÄ wagÄ. Dziewczyny ja nie negujÄ niczyjej decyzji. [link widoczny dla zalogowanych]\nW zeszĹym roku byĹam nad morzem i byĹo fajnie. Jeszcze tego samego dnia zgĹosiĹam siÄ do Centrum Zdrowia Matki Polki gdzie zrobiono mi wszystkie badania i jak siÄ okazaĹo nie mam siÄ czym martwiÄ. WczeĹniej to kilku cwaniakĂłw na koszt pozostaĹych chciaĹo zrobiÄ proces Ĺźabce. Jak siÄ weĹşmie kilka opkowaĹ lidy to na pewno nic siÄ nie stanie. Od trzech miesiecy zaopatrujÄ siÄ w sklepie fryzjerskim, postanowiĹam byÄ wierna jeden farbie (tej ktĂłrÄ\nmnie fryzjerka ratowaĹa). /No a Snape to rzeczywiĹcie najbardziej nieodgadniona postaÄ jaka moĹźna sobie wobraziÄ Znamy troche faktĂłw z jego przeszĹoĹci, ale co nim tak naprawde kieruje, czego pragnie, a czego ĹźaĹuje. hura!\njaki makijaz [link widoczny dla zalogowanych] NOWE MODELE!\nnaprawdÄ niskie!! lub kupic sobie podrecznik opracowany przez lekarzy stosujacych boptron, wydawnictwa Biosmedica \_FIZYKOTERAPIA\_. UwaĹźam, Ĺźe na ta dieta to lajcik, choÄ wiadomo- wszystko moĹźe siÄ przejeĹÄ (jak mi zupa szpinakowa). Ale co do takich praktyczniejszych porad?? 15000zĹ (byĹem wtedy tak podniecony, Ĺźe zapomniaĹem dokĹadnie ile byĹo wtedy kasy na koncie). [link widoczny dla zalogowanych]\ngacza) za 40 zĹ. bojÄ siÄ TurkĂłw i ArabĂłw i do tego najsmutniejsza, i najprawdziwsza na swiecie ale to moje zdanie.. Oktavko, jeĹli wylÄ\n. Bardzo spodobal mi sie wyroj oraz to ,ze pracuja na lorealu Zabieg chirurgiczno-plastyczny, wyciecie blizny. Wiec wydaje mi sie ze tez powinnas zrobiÄ to badanie , ca 125.\nna Ĺwiecie, bo widzÄ Ĺźe mĂłj synek rozwija siÄ normalnie. [link widoczny dla zalogowanych] moje laseczki nie usiedzÄ\nFakt, NiuĹka pomaga na swoje moĹźliwoĹci i chÄci - rĂłĹźnie z tym bywaĹo, jest jednak przeraĹşliwie o mĹode zazdrosna, pewnie dlatego, Ĺźe to ta sama pĹeÄ. Kto sobie chce to pojdzie do latkowskiego a kto nie to nie. poszlam do innej fryzjerki... nigdy nie chcialam miec z nimi doczynienia. przecieĹź najpierw podaĹa, Ĺźe waĹźy 58kg, a potem 54kg [link widoczny dla zalogowanych]\nosobiscie chetnie spuszcam sie w buzi. KrĂłlowo Ĺniegu W samÄ\nporÄ AĹź siÄ we mnie wszystko gotuje, ale nie zrobiÄ tego!! zielen DoĹÄ\nczaj siÄ Zapraszam Wiem teĹź Ĺźe czÄsto rodzinnie prowadzÄ\nc im, tak jak Polki, oni kieruja firmami, ale jest to raczej na stopie rĂłwnouprawnienia. Ona ma chyba anoreksje a Dancewicz ma tĹuste ciaĹo, kuper, nogi krĂłtkie grube. Czutujesz ta grupe wiec pewnie Ci sie nie raz obilo o oczy ile ludzi wierzy ze jesli beda cwiczyc to schudna i z nadwaga 30-40 kg zabieraja sie za mordercze cwiczenia i bieganie.


Radom: projekt budżetu na przyszły rok przyjęty. Do wydania 963 … – Radio Dla Ciebie • Przewodnik po Radomiu\nRadom: projekt budżetu na przyszły rok przyjęty. Do wydania 963 … – Radio Dla Ciebie\nZgodnie z tym co przedstawia dział informacyjny Radio Dla Ciebie w informacji „Radom: projekt budżetu na przyszły rok przyjęty. Do wydania 963 …”:\nDyskusja była zacięta, a opozycja nie oszczędzała krytyki. Za najsłabsze punkty radni uznali brak pieniędzy na halę sportową i mieszkania socjalne, oraz gigantyczne, blisko 20-milionowe zadłużenie miejskiego szpitala. Opozycja twierdzi, że proponowany […] zobacz pełny nius ».


Agnieszka szulim - Najnowsze informacje - WP Kobieta\nAgnieszka Woźniak-Starak uczciła urodziny męża. Trudno jest się nie wzruszyć\nAgnieszka Woźniak-Starak dwa lata temu przeżywa okropną tragedię. Jej ukochany mąż - Piotr Woźniak-Starak zginął w wypadku na mazurskim jeziorze. Dzisiaj świętowałby swoje 41. urodziny.\nAgnieszka Woźniak-Starak porównała męża do braci Golec. "Zaginiona rodzina"\nAgnieszka Woźniak-Starak w tym roku bawiła się z mężem w Zakopanem. Prezenterka zaczęła świętować już przed Sylwestrem. Przy okazji odnalazła "zaginionego brata" Golców.\nZwykłe śmiertelniczki takie buty pogrubiają. Ale nie Agnieszkę Woźniak-Starak\nWysoka szpilka i bardzo krótka spódniczka – Agnieszka Woźniak-Starak wie, jak zwrócić na siebie uwagę. Gwiazda wybrała się na rozdanie Paszportów "Polityki" ubrana w dyskretną czerń. Na czerwonym dywanie...\nAgnieszka Woźniak-Starak promuje Azja Express 2. Zaskoczyła strojem\nJuż 6 września na antenę TVN wraca hitowa produkcja stacji - "Azja Express". Właśnie odbyła się konferencja prasowa, zapowiadająca nową edycję show. Nie mogło zabraknąć na niej gwiazd, które już niebawem...\nRosati z brzuszkiem, Szulim z głębokim dekoltem. Gwiazdy na premierze "Diagnozy"\nDzisiaj w Warszawie odbyła się premiera nowego serialu TVN pt. "Diagnoza". Nie mogło zabraknąć na niej plejady polskich gwiazd. Pojawiła się Weronika Rosati, której ciążowy brzuszek jest coraz większy....\nLOOK OF THE DAY: Agnieszka Woźniak-Starak w zimowym wydaniu\nNa czwartkowym otwarciu The Designer Gallery nie mogło zabraknąć polskich gwiazd. Na ściankach chętnie pozowały Hanna Lis, Katarzyna Sokołowska czy Agnieszka Woźniak-Starak. Zobaczcie, co wybrała na...\nAgnieszka Szulim w małej czarnej\nMała czarna to temat, który na polskich salonach przewija się dość często i interpretowany jest na wiele różnych sposobów. Jaką małą czarną tym razem wybrała Agnieszka Szulim? Zobaczcie sami!\nAgnieszka Woźniak–Starak na okładce „Pani”\nDziś zachwycają stylem, kiedyś były królowymi tandety\nZdobią okładki magazynów, grają w reklamach i inspirują projektantów mody - tego blichtru zazdrości gwiazdom wiele kobiet. Czasami zapominamy, że osoby znane z telewizji, nie zawsze wyglądały tak zjawiskowo.\nHollywoodzka stylistka ocenia suknie Agnieszki Szulim\nŚlub Agnieszki Szulim i Piotra Woźniaka-Staraka to najgorętszy temat ostatnich dni w polskim show-biznesie. Nie ma się co dziwić, to wesele – pod względem rozmachu – przeszło do historii.\nAgnieszka Szulim i Piotr Woźniak-Starak zostali małżeństwem! Ceremonia odbyła się w Wenecji i zdecydowanie zasługuje na tytuł ŚLUBU ROKU! Jak wyglądała panna młoda i na jaki styl zdecydowała się, wybierając...\nSuknia ślubna Agnieszki Szulim - o czym marzy panna młoda?\nŚlub Agnieszki Szulim i Piotra Woźniaka-Staraka to jedno z najgorętszych wydarzeń w świecie polskiego show-biznesu! Piszą, szepczą i komentują o tym wszyscy, a zainteresowanie ceremonią jest tak duże,...\nAgnieszka Szulim ma nową fryzurę!\nZnana z ciętego języka Agnieszka Szulim nie boi się eksperymentować ze swoim wizerunkiem. Prezenterka postanowiła pójść za przykładem koleżanek z branży i zmieniła fryzurę na wiosnę. Dzisiaj wygląda...


WB 19.09.2021 09:54\nPóźnym wieczorem w sobotę ratownicy TOPR otrzymali zgłoszenie o czterech obcokrajowcach w ciągu Orlej Perci. Turyści - jak podaje rmf24.pl za PAP - byli zupełnie nieprzygotowani do wyprawy. "Źle zaplanowali swoja wyprawę, wyruszyli w góry zbyt późno, a w dodatku panowały złe warunki turystyczne. Na Orlej Perci zastała ich noc" - czytamy. W ciemności i we mgle nie wiedzieli, jak wrócić.\nSprowadzono ich na Halę Gąsienicową dopiero w niedzielę około 7 rano.\nZnaczny wzrost wypadków w Tatrach\nTOPR w piątek podsumował sezon wakacyjny, w trakcie którego przeprowadzono 337 interwencji - zorganizowano 95 dużych wypraw ratunkowych oraz 217 akcji. W 102 przypadkach do działań użyto śmigłowca TOPR.\n"Zdecydowana większość wypadków dotyczyła turystów pieszych - 319. Doszło również do 8 wypadków wspinaczkowych i 1 jaskiniowego. Pomocy udzielono 380 osobom. 119 ratowanych doznało poważnych obrażeń/zachorowań, 148 - lekkich. Niestety 1 wypadek miał skutek śmiertelny. Najczęstszą przyczyną wypadków były upadki/potknięcia i zachorowania" - czytamy.