11 biennale sztuki w Stambule\nStambuł tydzień temu melancholijny, bardzo Pamukowski, huzun. Miasto pokazało się od innej strony. Będę o tym pisał w zremixowanej wersji "Oka Świata", jeśli tylko będzie szansa na nowe, poprawione wydanie. Kiedy przyleciałem trwały właśnie powodzie, brak planowania urbanistycznego, nielegalne budowanie całych dzielnic gecekondu dało o sobie znać - woda wylewała się na autostrady, do biednych kwartałów, nie miała gdzie spływać. Poza tym trwał Ramadan, w centrum nie odczuwalny, ale tam gdzie mieszkałem, daleko od Istiklal, od Taksim, zycie zaczynalo sie po Iftarze i trwalo do pozna w nocy. Widoki z mojego okna ujawnialy rytm ludzi wierzacych i poszczacych oraz tkanke chaosu miejskiego. Rzeczywistosc ciagle okazywala sie silniejsza od sztuki, tym bardziej, ze na biennale bardzo duzo prac dziennikarskich, publicystycznych. Wiec co chwila wygladalem za okna, gdzie bylo ciekawiej.\nA tymczasem panie z kolektywu WHW ( What? How? For Whom?) mówiły: "Język polityki zostal dzis efektywnie zdepolityzowany. Wojny sa nazywane humanitarnymi interwencjami, ludobojstwo okreslane jest jako etniczne "czystki", wszystkie sily polityczne rozwijaja sie uzywajac retoryki "pokoju, demokracji i praw czlowieka" a partyzanci ktorzy nie maja innego sposobu na walke sa okreslani mianem terrorystow. Kulturalizacja polityki, promowana przez neoliberalna "roznorodnosc" ktora promuje euforyczna celebracje dobrze sie sprzedajacych roznic ( zwykle okreslanych jako pluralizm ) musi byc zastapiona przez polityzacje kultury. Dzis, gdy wybor miedzy "barbarzynstwem a socjalizmem" jest bardziej realny niz kiedykolwiek i przyszloscia swiata wydaje sie podzial na ubogie strefy wojny i stabilne faszystowskie strefy bogactwa, polityzacja kultury jest naszym celem."\nNa takich rysunkach Yuksela Arslana ta polityzacja jest aż nazbyt dobrze widoczna. Ten artysta to zresztą wielki emigrant turecki, wyjechał w latach 70, przyjechal pierwszy raz do kraju wlasnie teraz. Oprocz paru prac pokazywanych na biennale jego duza retrospektywe prezentuje Santralistanbul. Nie byłem na otwarciu tam, jadlem iftar z moim tlumaczem Bajramem, rzeczywistosc wygrala ze sztuka.\ncdn as soon as possible\nRaqs Media Collective - ciąg dalszy wywiadu.\nMax: Dlaczego działacie jako kolektyw, jak to się zaczęło?\nJeebesh Bagchi: To pokazuje nasze podejście do świata. Ludzie wyobrażają sobie, że myślenie i proces tworzy to samotność, coś co dzieje się w głowie. A my uważamy, że myślenie ma miejsce też podczas rozmowy. Dla nas to sprawa fundamentalna.\nMonica Narula: Dawno, dawno temu…zaskakująco wiele lat temu spotkaliśmy się wszyscy w szkole filmowej, pomagaliśmy sobie przy projektach albo działaliśmy solo. Po skończeniu studiów połączyliśmy siły. Nie ogłosiliśmy manifestu, nie było powodu dla którego zaczęliśmy pracować razem, żadnej wspólnej ideologii, czy odwrotnie - sporu. W kolektywie praca daje wieksza przyjemność, robimy ciekawsze prace, wolimy razem niż osobno, to był dobry punkt wyjścia w młodości i wciąż to łączy naszą trójkę. Razem osiągamy to coś co nie udaje się nam osobno.\n( O pracy kolektywnej w czasach post - sztuki czy też nie - artyzmu ciekawie opowiadał też Payam z grupy "Slavs and tatars", o tym już wkrótce ) A poniżej prace Raqs w galerii w Indiach przed laty:\nMax: Wracając do projektu "Promised city": w Polsce miasta sa obietnica dla ludzi z prowincji, a w Indiach?\nJeebesh Bagchi: Imigracja do miast ma zawsze te 2 strony. Ludzie chca jakos zyc, chca zarobic, wysłać cos do rodziny. Ale miasta to tez niepewność przyszłości, jedziesz tam żeby cos uzyskac, nie tylko zycie, ale pewien sposób zycia. Szczególnie widac to w Berlinie, ludzie tam jada bo mogą tam zyc w pewnym, berlińskim stylu, którego nie ma gdzie indziej. XX wiek spowodowal, ze miasta zaczely być tym marzeniem, „obietnicą”. To nas interesuje, jak miasto zaczęło przyciągać ludzi. Na przykład, poszliśmy tutaj do studia Edwarda Krasińskiego i okazalo się ze tam nie ma kuchni. Pomysl na zycie w miescie socjalistycznym był taki, ze idziesz do miasta i jesz, tam spotykasz ludzi. Dom jest do spania a studio do pracy, knajpa na ulicy do jedzenia. Miasto ma ci zapewnic przestrzen do roznych rzeczy. Teraz jedzenie na zewnatrz jest czyms zupełnie innym. Te drobne rzeczy, będziemy te mikro historie analizowac dla zbudowania jakiegos „miasta obietnic”.\n( Swoją drogą to ciekawe, że z wizyty w gęstym od znaczeń studiu Krasińskiego Raqs zapamiętali akurat brak kuchni. Trochę przesadzają ze swoją interpretacją. Pracownia była miejscem do pracy, dlatego nie było tam kuchni. Stażewski a po jego śmierci sam Krasiński mieszkali tam bo nie mieli innego miejsca. Nie gotowali, szczegolnie Krasinski dostawal gotowe obiady od dobrych ludzi. Sprawa nie jest taka prosta, to troche problem szybkich riserczow goszczacych gdzies artystow )\nMonica Narula: Jedną z ciekawych postaci w naszym riserczu do "Promised city" jest Róża Luksemburg. Łączy Berlin i Warszawę, różne historie z jej życia są ważne dla całej naszej trójki. To co było zdumiewające to, że tuż przed przyjazdem dowiedzieliśmy się, że jest doktor w Berlinie, który uważa, że odkrył jej ciało. To szokujące bo jej ciało zniknęło, w grobie był pochowany ktoś zupełnie inny. A jej prawdziwe ciało leżało w kostnicy szpitala berlińskiego przez wiele lat. Ale tu nie chodzi o kwestię tożsamości, prawdziwości ciała, nie o fizyczność. To raczej problem tego co zanika, jakie idee zostają zagubione w świecie. Miasta, co dzieje się z ludźmi w miastach. Teraz w Berlinie spotkamy się z tym lekarzem. Ale najdziwniejszym zbiegiem okoliczności jest to, że poznaliśmy właśnie w Warszawie dziewczynę, artystkę, której Luksemburg była przodkiem. (Chodzi o Agnieszke Kurant ) Znała naszą pracę, ale nie wiedziała oczywiście, że pracujemy nad tym tematem. Czasem takie zbiegi okoliczności kreuja sztuke.\nMax: Czy jest jakiś związek między Różą Luksemburg a Indiami?\nJeebesh Bagchi: Bezpośredniego związku nie ma. Ale jej pisma o kapitale swiatowym tworza ten zwiazek. Czym może być radykalizm teraz na początku XXI wieku? Roza Luksemburg byla dziwną postacią, sprzeciwiała się nacjonalizmowi z powodu komunistycznych ideałów. Zawsze robiła zamieszanie. Dla nas najbardziej interesujące jest ze w swojej książce „Akumulacja kapitału” daje inny obraz globalizacji, rozważa nie tylko definicje kapitalizmu, ale tez opisuje jak rozwijał się w historii, jak został wpisany w społeczne procesy. Obraz świata jaki dala na początku xx wieku jest dla nas wazny i wart przemyślenia. I to będzie bardzo krytyczna czesc naszej historii o miastach, historii o destrukcji i kreacji. To nie będzie bezpośredni dialog miedzy miastami, raczej pewna optyka pozwalajaca zobaczyc co zmienia kapitał\nRóża Luksemburg podczas przemówienia. Na wszelki wypadek przypominam, że w Warszawie chodziła do gimnazjum, tutaj wstąpiła do partii Proletariat. W 1919 roku aresztowana po nieudanym powstaniu robotniczym w Berlinie została bestialsko zamordowana.\nNowoczesność w Turcji i Iranie\nPo powrocie z urlopu zastałem info o ciekawym spotkaniu w Muzeum Sztuki Nowoczesnej i recenzję Justyny Chmielewskiej w "Nowych Książkach". Zacznijmy od recenzji, Justyna zna się na Stambule lepiej odemnie, pracując nad książką odbyłem z nią długą rozmowę, która wiele mi dała, o czym wspominam w podziękowaniach. Nie zmienia to faktu, że pisze ciekawe rzeczy o "Oku świata", tu fragment:\n" Oko świata wpisuje się w szeroki nurt dekonstrukcji i rewizji stereotypowych obrazów Orientu. Gdyby autor zatrzymał się na tej krytyce, książka nie wniosłaby wiele (może poza paroma „odnalezionymi”, smakowitymi cytatami z dzienników polskich wędrowców) do około-orientalnej debaty. Owe historyczne dygresje i erudycyjne popisy stanowią jednak tylko tło dla właściwej treści tekstu Cegielskiego – czułego na szczegół reportażu.(...) Książka Cegielskiego zawiera potężny ładunek krytyki kulturowej – wymierzonej na pierwszy rzut oka w tureckie elity modernizatorów, których przedstawiciele doprowadzili do powstania głębokich podziałów i wykluczenia milionów ludzi z pełnoprawnego udziału w życiu publicznym. Oko świata możemy jednak czytać i na innym, bardziej abstrakcyjnym poziomie – wówczas ostrze krytyki zwróci się przeciwko Europie jako źródłu totalizującego, opresyjnego projektu nowoczesności. W utyskiwaniach tureckich rozmówców Cegielskiego usłyszymy wówczas echa nostalgii za tym, co utracili w procesie europeizacji – za kulturową autentycznością, za wielokulturowością Konstantynopola, wypartą następnie przez agresywny, republikański nacjonalizm." Całość polecam w 7 numerze "Nowych książek" z roku 2009.\nA to już obrazek zapowiadający spotkanie z Payamem Sharifi z grupy "Slavs and Tatars" o projekcie “79/89/09”, które odbędzie się 18 lipca (sobota), godz. 19.00 w tymczasowej siedzibie Muzeum Sztuki Nowoczesnej na Pańskiej 3 ( Warszawa ). Projekt dotyczy Teheranu i rewolucji 1979. Postaram się tam być, tym bardziej, że krótka notka muzeum zdenerwowała mnie: "Irańska rewolucja, interpretowana jest czasami jako drugie najważniejsze zdarzenie XX wieku po Rewolucji Październikowej 1917 roku - w niezwykle silny sposób wpłynęła na globalny kontekst ideologiczny (konfrontacja islamu z nowoczesnością), jak i na sytuację regionalną (Bliski Wschód)." Pisałem już tu na blogu, że była to próba wypracowania muzułmańskiej nowoczesności. Islam vs nowoczesność oznaczałoby, że tylko Zachód ma prawo definiować modernizacje, a tak nie jest. O tym jest poniekąd "Oko świata. Od Konstantynopola do Stambułu" na przykładzie Turcji. W Iranie badał i przeczuwał to między innymi Foucault, o czym pisałem tu. Nigdy wcześniej nie słyszałem o Payamie Sharifi, mam nadzieję, że nie należy do tych typowych irańczyków urodzonych w USA, którzy mają uraz do islamu. Zobaczymy, spotkanie po wykładzie prowadzi artystka Agnieszka Kurant więc pewnie będzie bardziej dyskurs art niż oriental.\nRaqs Media Collective - wywiad, wykład\nRaqs Media Collective zagościło w Warszawie. Co tutaj robili?\nShuddhabrata Sengupta: "Jesteśmy tu pracując nad częścią większego projektu który nosi nazwe „Promised city„ Projekt dotyczy trzech miast, trzech typow przestrzeni: w Warszawie, Berlinie i w miastach w Indiach, w Mumbaju, może w stolicy - Delhi. Próbujemy patrzeć na świat jako rodzaj połączeń miedzy tymi miastami. Zostaliśmy zaproszeni do stworzenia pracy, której ostatecznego kształtu jeszcze nie znamy, jesteśmy w trakcie badan, pracujemy nad polaczeniem narracji o rzeczywistości, marzeniach, fantazjach, historiach tych miast. Pierwszy raz jesteśmy w Polsce, dopiero rozeznajemy - się w sytuacji."\nMax: Jakie są podobieństwa między Warszawą, Berlinem i Mumbajem?\nShuddha: "Miasta przechodzą wielką transformację, rezonują ze sobą, nie są koniecznie podobne. Przechodzą wstrząsy, są niszczone. Na przykład co potrzeba żeby stworzyć miasto? Co było potrzebne żeby odbudować na nowo warszawe po 2 wojnie swiatowej? Co stworzyło obraz, wyobrażenie o Warszawie? Istnieją związki między tym jak myśli się o przestrzeniach miejskich, jest relacja miedzy wizją którą tworzy miasto, miedzy tym jak je sobie wyobrażają planiści a jak jest naprawde tworzone przez ludzi. Ciekawym przykładem jest stadion X lecia w Warszawie. Sposób w jaki powstalo wokół niego alternatywne miasto straganow: Wietnamczyków innych mniejszości, którzy stworzyli wlasną siec zycia, handlu i kultury. Ruiny stadionu i nowa forma jaka tam powstaje znajduje się obok swiata wykreowanego przez wietnamczykow, obok niewidzialnego swiata. Jest wiele rezonansu miedzy tym a miastami które dobrze znamy jak Mumbaj. To oczywiście ogromny bląd, myśleć o miastach, ze sa specyficznie europejskie czy azjatyckie. Bardziej produktywne jest myślenie o tym jak współgrają ze soba."\nwięcej 13 lipca od 12 do 13 w mojej audycji na falach http://www.roxy.fm a potem także tutaj. Raqs mieli też wykład w Muzeum Sztuki Nowoczesnej zatytułowany "Transhuman". Nie był to wstęp do projektu "Promised city" tylko autonomiczny pokaz. Obrazki, filmiki, narracja mieszająca opowiadanie historii z teoretycznymi rozważaniami. Wykorzystywali elementy ze swoich wcześniejszych prac, między innymi tekst i archiwalne obrazy z katalogu wystawy, której byli kuratorami w Bolzano w ramach Manifesta. "Wykład" zaczynał sie od rozważań nad wędrowaniem, ruchem, podróżą. Tutaj moje luźne tłumaczenie.\nMonica Narula: "Parę miesięcy temu znaleźliśmy się na szczycie Jebel Qasiyun, wzgórza nad rzeka Barada na przedmieściach miasta Damaszek. Dotarliśmy do Syrii żeby spotkac się z koalicja wędrownych artystow, którzy przyjeli nazwe „Reloading images”. Zaprszaja okazjonalnie zaprzyjaźnionych podróżników takich jak my aby dolaczyli do ich różnorodnej karawany i przez pare dni podtrzymywali dialog, uczestniczyli w rozmowie.. Nasza wyprawa na Jebel Qasiyun była podsumowaniem wieczornego wspolnego myslenia o znaczeniu pojęć „zgromadzenie, zebranie”\nKsiążka wydana przez "Reloading images", projekt artystyczny z udziałem Raqs i innych z całego świata.\nShudha: „Co dzieje się kiedy ludzie się gromadzą? Twarze są oświetlone przez ognisko. Żołądki sa napełnione jedzeniem i piciem. Wymieniane sa spojrzenia i może cos wiecej. Ktos opowiada historie. Ludzie zbieraja się żeby posłuchać. Ktos opowiada inna historie. Ktos zanosi opowiesc od jednego zgromadzenia do innego. Opowieść łączy ludzi. Zaczyna się w Damaszku wiele lat temu, jest ponownie opowiedziana teraz na szczycie wzgórza, podrózuje do Delhi, leci do Warszawy, okrąża świat, żywiąc się zainteresowaniem różnych ludzi w różnych miastach.\nW Damaszku siedząc i łapiąc oddech po wspinaczce na wzgórze kasijun spojrzeliśmy w dol na starożytne i żarzące się światłami miasto pod nami. Pomyśleliśmy o dziwnych i sprzecznych siłach tworzenia się wspólnoty i odwrotnie – rozproszenia. O pustyni i mieście, o osiedleniu i wysiedleniu, o trzymaniu się i wytrzymywaniu do końca."\nTo fragment projektu Berlin - Teheran tworzonego przez "Reloading images"\nShudha: "Peripatesis, słowo które pochodzi z greckiego peripatetikos oznacza bycie ciagle w ruchu czyli radykalną niezgodę na stabilizacje. Jest to filozofia, sposób na zycie i praktyka duchowa. Prowadzi nas od Arystotelesa do wszelkich form pielgrzymki, w hinduizmie czy w islamie. Peripatesis to kontemplacja świata w ruchu a nie w spoczynku, co wynika ze zrozumienia ze przeciez sam swiat ciagle się zmienia. Nic nie pozostaje w miejscu, nic nie jest wieczne. Nic nie każe nam wiec szukac odpowiedzi na nasze kłopoty tylko w nas samych. Tak naprawdę jedyna droga do wnętrza, do nas samych biegnie przez terytoria innych ludzi. Wszędzie stykamy się z różnymi rytmami, skalami i prędkościami ruchu."\nTo ostatnie zdjęcie przedstawia dziwne mapy-nie mapy ( o których mówili też na wykładzie ) które pokazywali jako artyści (nie kuratorzy) na ostatnim biennale w Stambule w IMC. Teraz w rozmowie ze mną Raqs zastrzegali się, że nie chodzi bynajmniej o żadną apoteozę wędrówki, nie wyznają wcale ideologii "artysty jako wędrownego derwisza". Nie chodzi o to co, tylko jak. Sami Raqs są jednak ciągle w ruchu i motyw podróży ciągle wraca w ich pracach. Jesienią będą tu znowu, projekt "Promised city" będzie pokazany latem 2010, będę śledził tę sytuację.\nWcześniej na blogu publikowałem relację z wystawy kuratorowanej przez Raqs na Manifesta\nZapraszam do Kalisza, 26 czerwca, piątek od 18.00 będę gościem Salonu Literackiego Arkadiusza Pacholskiego. Spotkanie odbędzie się w galerii BWA, ul. Św Józefa 5.\nPs. Pracuję nad przetłumaczeniem do radia i dla was wykładu i wywiadu z Raqs Media Collective, świetniego trio artystyczno-kuratorskiego z Delhi.\nPs2. Niestety jestem tak zajęty projektem o Polsce, że tak szczerze to nie potrafię nic mądrego powiedzieć o tym co dzieje się w Iranie.\nRemanentu ciąg dalszy czyli wszystko na raz. "Oko świata" nieoczekiwanie dla mnie okazało się jedną z 10 najlepiej się sprzedających książek WABu w maju. Najwyraźniej najważniejsze są nie recenzje tylko machnięcie egzemplarzem w "Pytaniu na śniadanie" podczas rozmowy "urlop razem czy osobno" :) Za to wywiad - rozmowa z młodymi antropologami z pisma "Barbarzyńca" podnosi na duchu. Więcej o tym wkrótce. Pozytywna, ale przede wszystkim kumata recenzja ukazała się na stronach konflikty.pl .Między innymi: "Wydanie książki jest niemal tak samo dobre, jak jej zawartość. Mapki, słownik, zdjęcia (przydałyby się im podpisy, których niestety brak) i reprodukcje obrazów niewątpliwie ułatwiają odbiór tekstu. Najbardziej jednak spodobał mi się projekt okładki. Niebiesko-żółto-biało-czarna kolorystyka przypomina tak zwane Oko Proroka, wywodzący się z Turcji symbol mający chronić przed zawiścią, zazdrością i nieszczęściem. Jest to (przynajmniej w mojej interpretacji) dość ciekawe nawiązanie do tytułu – „Oko świata”. Poza tym na dole okładki na charakterystyczne kontury meczetów naniesione zostały słupy elektryczne i latarnie – kontrast między tradycją a nowoczesnością. " Niestety to patroni książki, więc są nieobiektywni :(\nDziś, w nocy ze środy na czwartek, od 24 do jakiejś 1.30 będę w radiu Euro ( tak, tak, to dawny BIS ) gościnnie w audycji Maćka Szajkowskiego "Batyskaf. Nocna zmiana". Wrócimy do "Pijanych bogiem", zagramy dużo muzyki z Pakistanu i Turcji. Zapraszam tez od razu do Kalisza na spotkanie ze mną 26 czerwca, jeszcze nie wiem gdzie.\nRemanent bo długo tu milczałem. Za dużo pracy i zmęczenie czerwcowe. Dziękuję za wszystkie komentarze na blogu, dziękuję też uczestnikom spotkania w Łodzi i organizatorom a także tym, którzy wpadli na targi książki. Natomiast Roman Kurkiewicz w "Dużym formacie" pisał przy okazji Targów Książki w Warszawie: "(...)świetna, pogłębiona i odważna książka Maksa Cegielskiego "Oko świata, od Konstantynopola do Stambułu". Cegielski, od lat wędrujący w stronę Orientu, portretuje jedno z najważniejszych miast w historii świata, patrzy w przeszłe stulecia, drąży teraźniejszość, śledzi dzieje stereotypów, wiedzie bez kompleksów spór z Pamukiem, wskazując mu w jego własnym mieście obszary odrzucenia, nędzy, wykluczenia wedle klucza znanego jako trzy razy K: Kurdowie, komuniści, Kyzyłbasze (pogardliwa nazwa alewitów, mniejszości szyickiej). Ale czy Stambuł Cegielskiego jest tylko Stambułem? Czy nie staje się okazją do zadania pytań o bliższą nam, równie niepojmowalną rzeczywistość, krajobraz i politykę?\nTak jak wśród tureckich rozmówców Cegielskiego jest sporo kobiet, tak trzeba zauważyć książkę Elif Safak "Pchli pałac" o życiu mieszkańców jednej kamienicy w małym Stambule, powieść czułą, rozedrganą, śmieszną - prawdziwe zderzenie cywilizacji. "\nSpotkania autorskie ITP.\n13 maja (środa), godz. 18:00, Collegium Civitas, Plac Defilad 1, XII piętro Pałacu Kultury. To warszawskie spotkanie poprowadzi Romek Kurkiewicz (Tok FM, Przekrój, Krytyka Polityczna ) A 22 maja od 16 do 17 podpisywanie książek na Targach Książki w Pałacu Kultury, stoisko Wydawnictwa W.A.B. - nr 463, sektor D. W Łodzi natomiast będę 25 maja w Poleskim Ośrodku Sztuki. Zapraszam!\nSpecjalny pokaz "Trzech małp" Ceylana\nZapraszam na przedpremierowy pokaz nowego filmu Nuri Bilge Ceylana "Trzy małpy" 23 kwietnia w kinie Muranów w Warszawie o 20.30. Ja będę miał przyjemność go rozpocząć i wprowadzić widzów w problematykę w kontekście mojej nowej książki "Oko świata. Od Konstantynopola do Stambułu".\nŚwieżo po obejrzeniu filmu chciałbym przede wszystkim polemizować z tymi, którzy jak Tadeusz Sobolewski chcą widzieć w tym dramacie od razu metaforę Turcji lub nawet to, że "Psychologiczny dramat zazębia się u Ceylana z polityką. Dotyka także dyskretnie kwestii islamu odgrywającego coraz większą rolę w życiu laickiego państwa, jakim jest Turcja. W kameralnej historii, którą oglądamy, a właściwie podglądamy, odbija się jak w kropli wody dramat kraju, gdzie na wszystkie sfery życia pada cień korupcji i zakłamania." W jednej z ostatnich scen filmu bohater idzie do meczetu, nawet nie tyle pomodlić się co po prostu odpocząć i pomyśleć. Owszem, wydaje się, że podejmuje tam kluczową decyzję: swój grzech-tajemnicę i słabość przekazać następnemu, jeszcze słabszemu niż on, będącemu jeszcze niżej na drabinie społecznej. Trudno jednak interprteować intencje reżysera w ten sposób, że w islamie widzi on religię i siłę zmuszającą do poddaństwa, do uległości którą wykazał się bohater. Inny ślad polityczny: szef bohatera, szef kierowcy, który zmusza go do kłamstwa, przegrywa w wyborach, które wygrywa AKP - Partia Sprawiedliwości i Rozwoju, oskarżana o islamistyczne ambicje. Wszystko wskazuje jednak na to, że szef - polityk nie należał do tej partii a właśnie raczej do jakiegoś świeckiego, odwołującego się do kemalizmu ugrupowania.\n"Ten współczesny dramat mógłby się rozegrać w czasach sułtanatu: sługa musi kryć władcę, on z kolei traktuje rodzinę służącego jak swoją własność. Poniżony służący wejdzie w rolę bossa. Sytuacja powtórzy się jak na scenie tragedii. Moralną ofiarą pozostanie kobieta. " - pisał też Sobolewski i znowu nie mogę się zgodzić, kiedy świetny filmoznawca wchodzi w dziedzinę historii Turcji. W czasach osmańskich relacje nigdy tak nie wyglądały, większość sułtanów musiała ograniczać swoje decyzje zgodnie z obowiązującym prawem - "świeckim" i religijnym. Absolutyzm jest w dużej mierze projekcją Zachodu. Poza tym, w filmie "Trzy małpy" nie ma śladu nawiązania do historii dawnej Turcji więc skąd wogóle taki pomysł? Sam lubię czytanie dzieł poprzez kulturę z której się wywodzą, ale bez przesady. Cały scenariusz Ceylana mógłby się wydarzyć też w Polsce, albo gdziekolwiek indziej. Na tym polega jego siła, choć oczywiście sporo tureckości w tym jest. Tylko tak pięknych widoków Stambułu nie da się nigdzie indziej nakręcić.\n"Oko świata" recenzje\nRecenzja "Oka świata" ukazała się na stronach arabia.pl, gdzie Agnieszka Rybarczyk jak wielu innych recenzentów przede wszystkim streszcza i opisuje moją książkę. To dosyć charakterystyczne, że w wypadku literatury faktu nie wiadomo właściwie jakich narzędzi użyć, jak analizować. A że tematy poruszane przeze mnie zarówno w nowej , jak i poprzedniej książce "Pijani bogiem" są odległe geograficznie i mentalnie, w mediach wszelkich pojawiają się przede wszystkim streszczenia. Choć akurat pisząc o Konstantynopolu-Stambule miałem nadzieję, że to nie będzie tak egzotyczne jak sufizm w Pakistanie. Chyba się pomyliłem. Na portalu arabia.pl nie ma przynajmniej ( jak w "Polska The Times" ) żadnych "kobierców tkanych bakaliami"...co mnie równie rozbawiło jak zdenerwowało, gdyż bakalii w tej książce brak. A.Rybarczyk po stosownym wprowadzeniu w problematykę pisze już konkretnie, na temat konstrukcji "Książka Cegielskiego to zbiór krótkich esejów i reportaży, które w pełnym zestawieniu tworzą logiczną całość. Układ wydaje się nieco chaotyczny..." - stwierdza jednak, nagle, ale chwilę później widzi w nim pewną intencję i kończy "Dzieło prezentuje wysoki poziom merytoryczny autora" :) Tego się nie spodziewałem, ale cieszę się, że w przeciwieństwie do wielu prowadzących programy w prywatnych radiostacjach autorka recenzji przeczytała moją książkę. A najciekawsze są oczywiście komentarze po samym tekście, szczególnie na temat chust.\nps. a propo mojej pracy medialnej: audycja w Radio roxy jest w każdy poniedziałek od 10 do 13. Dokładne opisy co się dzieje na antenie są także tu . Natomiast programy w TVP Kultura są nieregularnie ( ale wciąż są :) To w związku z pytaniem w komentarzach wcześniej.\n"Oko świata" i inne\nPierwsza recenzja konkretna pojawiła się tutaj, co zabawne kończy się porównaniem "Oka świata" do "Podróży z Herodotem" Kapuścińskiego. Zważywszy mój niejednoznaczny stosunek do Mistrza bardzo jestem tym... zaskoczony. "Podróże" oczywiście czytałem, ale bardzo dawno temu i muszę przyznać, że wolę wcześniejsze książki. Pod dobrym tytułem "Przybyłem do Konstantynopola żeby odnaleźć Stambuł" ukazał się wywiad w internetowych Kontratekstach. Ja natomiast przyznaję jestem pochłonięty tym co robię w TVP Kultura ( zaraz nasze 4 urodziny ) a teraz także w radiu Roxy, czego może na stronie internetowej nie widać, ale są tam częstotliwości i możliwość odsłuchu netowego. Ja zapraszam w poniedziałki od 10 do 13 ( także w lany poniedziałek ), kiedy będę rozmawiał z Jerzym Sosnowskim o tym co ateiści jak ja mają robić w święta wielkanocne. Wracając do "Oka świata", tak jak obiecywałem poniżej fragment reportażu o biennale w Stambule, inny niż wcześniej pokazywałem w necie. Ten, który pokazywałem podczas spotkania w Krakowie.\nTo telewizyjna wersja a więc skrócona wywiadu, który otwiera książkę "Oko świata"\nMoment kiedy książka ukazuje się i zaczyna żyć niezależnie od autora jest dla mnie zawsze najtrudniejszy. Po napisaniu zaczyna się ciężka praca: negatywne recenzje, złośliwe i głupie komentarze do wywiadów, kolejne wywiady i często te same pytania. W dodatku wszystko w rękach innych a nie moich, długi ciekawy wywiad zamienia się w skrót, z którego niewiele wynika. Takie miałem ostatecznie poczucie po magazynie weekendowym Dziennika. Cieszę się, że Cezary Polak chciał rozmawiać o literaturze, bo to się rzadko zdarza. Żałuję, że redaktorzy wprowadzili lead "Podróże mi się znudziły" na pierwszej stronie, z rozmowy jasno wynika, że nie o znudzenie w tym chodzi, tylko o literaturę właśnie. Z kolei w wersji netowej lead brzmi "Jestem częśćią establiszmentu" co też nie było w rozmowie najważniejsze i nie jest właściwie wprost powiedziane, może raczej na odwrót, choć zaznaczam, że nie jestem buntownikiem. Dziwnie się stało, że w tym kontekście na bardziej pogłębiony wyszedł wywiad w piśmie kobiecym PANI, po prostu dlatego, że jest to dłuższa forma. Więcej tam co prawda o życiu niż tworzeniu, ale jakoś wrażenie lepsze, choć miejsce, medium inne, niepoważne jak "Dziennik". Książka "Oko świata" jest od 1 kwietnia do kupienia, między innymi w Merlinie, a tutaj fragmenciki wywiadu przeprowadzonego przez Cezarego Polaka, przez niego spisane, które się nie zmieściły.\nW „Masali” z podziwem piszesz o travellersach, jednocześnie z wyższością traktując zwykłych turystów. Nadal uważasz, że taki podział ma sens?\nWiększość z tych tez zweryfikowałem. W posłowiu do najnowszego wydania „Masali” powołuję się m.in. na korespondencję między Witkacym a Bronisławem Malinowskim. Ich listy pokazują gorączkę podróży, jest tam też wyznanie autora „Nienasycenia”, który oznajmia, że tylko w drodze do tropików jest się w stanie odnaleźć. Pocieszam się więc, że jeśli Witkacy miał takie przemyślenia, to moja naiwność i głupota jest bardziej usprawiedliwiona. Rozróżnienie na travellersów i turystów wydaje mi się dziś sztuczne i niesprawiedliwe. Jednak kiedy się przejrzy relacje z podróży na portalach podróżniczych, to uderza, że niezależnie od tego jakiego rejonu świata one dotyczą, są kompletnie pozbawione opowieści o ludziach. Autorzy piszą o krajobrazie, zabytkach, problemach komunikacyjnych, zaś miejscowi pojawiają się w tych narracjach nie jako ludzie, lecz anonimowymi przedstawicielami rasy, kultury albo religii. W klasycznych relacjach travellerskich nie ma prób opisu\nodmienności i wyjątkowości konkretnego człowieka.\nTrailer "Pijani Bogiem"\nW pewnym sensie żegnając się z "Pijanymi Bogiem", ponieważ nowa książka "Oko świata" schodzi na dniach z drukarni, można ją już nawet zamawiać w sklepach internetowych. Przy paru okazjach, na spotkaniach prezentowałem ten trailer filmu, zamiast którego powstała ta książka. Teraz jest już na you tube, dostępny. Specjalne podziękowania dla Kuby Czerwińskiego, który wtedy wszystko nagrywał w Pakistanie. Wkrótce tutaj materiały filmowe ze Stambułu, np. te które w klubie Lokator pokazywałem.\nPo tym jak skrytykowałem noblistę w swojej książce "Oko świata. Od Konstantynopola do Stambułu" nie mogę nie czytać jego kolejnych książek tłumaczonych na polski w Wydawnictwie Literackim. Swoją drogą ciekaw jestem jaka jest strategia kolejności wydań, sprawia wrażenie szamotaniny między przypadkiem a jakimś komercyjnym planem? "Dom ciszy" Orhan Pamuk pisał między 1980 a 1983, w 1982 ukazał się jego debiut "Cevdet Bey i synowie". Przez ponad sto stron miałem wrażenie, że odłożę "Dom" na półkę i nie skończę znudzony. Potem całkowicie zmieniłem zdanie, mniej więcej wtedy kiedy na jaw wychodzą szczegóły tajemnicy rodzinnej, kiedy babcia - Fatma opisuje w jaki sposób przyczyniła się do kalectwa swojego służącego Recepa i jego brata Ismaila. Szczegółów nie zdradzę oczywiście. To chyba najmocniejszy, przełomowy moment narracji, którego eskalacją są potem sceny w deszczu. Bardzo mocne, psychologicznie; niczego takiego nie było w świadomie teatralnym "Śniegu" czy historycznym "Czerwonym". W dodatku ta największa tajemnica rodziny właściwie nigdy nie wychodzi na jaw, przyćmiewają ją kolejne nieszczęścia finałowe. Fatma, zanurzona po uszy w osmańskim świecie jest najważniejszą dla mnie narratorką. Jej opowieści o powozach przypominają mi wspomnienia ostatnich dam z haremu sułtanskiego, które czytałem w Stambule. Jej męża, szalonego ateistę Selahattina poznajemy tylko z jej opowieści. To zestawienie ważne dla tych co interesują się kemalistowskim przewrotem w Turcji. Fatma jest symbolem "starego porządku", zarówno z jego sentymentalizmem jak i obłudą. Selahattin ironicznym, aczkolwiek właściwie nie przesadzonym symbolem obsesji Młodoturków i kemalistów na punkcie nowoczesności. Modernizacja okazuje się tylko wschodnią nędzną kopią koncepcji Zachodu. Świetny mógłby być "ciąg dalszy" dwadzieścia lat później, z konserwatyzmem AKP jako nową, świeżą i autorską wizją nowoczesności a la Turca.\nNa koniec parę uściśleń. Nie można jak Juliusz Kurkiewicz w Gazecie pisać: "Akcja powieści rozgrywa się w lecie 1980 r. w kraju stojącym w rozkroku między ZSRR i USA. Miesiąc później dojdzie do wojskowego zamachu stanu Kenana Evrena, który zapobiegł eskalacji terroryzmu (prawicowego i lewicowego) i rozlaniu się fali fundamentalizmu religijnego. ". Ten przewrót jest do dziś jedną z największych traum Turków, jego oceny bardzo różne. W "Oko świata" rozmawiam o tym z większością bohaterów. Często przyznają, że po przejęciu władzy przez wojsko "niestety odetchnęliśmy z ulgą", ale teraz wielu tego żałuje. I na pewno nie zatrzyano wtedy "fundamentalizmu religijnego", w Turcji problemem jest fundamentalizm nacjonalistyczny podszyty religią a nie islam.\nZ kolei Piotr Kofta w Dzienniku, określa wprost Pamuka mianem pisarza politycznego. Choć ja sam chętnie bym się pod tym podpisał, to siła "Domu ciszy" polega na wykraczaniu poza takie przyziemne kwestie i dlatego to dobra książka. Selahattin "Darwinoglu, pomijając już mówiące nazwisko, jest oczywiście parodią samego wielkiego reformatora Kemala Paszy Atatürka, nieudolnym kopistą, tragicznym w swojej pasji plagiatorem europejskiego oświecenia, wyważającym na siłę dawno otwarte drzwi, mędrcem bez publiczności, a trochę też postacią kasandryczną. Turcja okazuje się być tu nieudanym i pełnym kompleksów sobowtórem Zachodu, cierpiącym od nieszczęsnego daru wolności. Utraciwszy swoją historię (co pięknie pokazuje Pamuk, opisując zmagania Faruka w miejscowym archiwum), ludzie dostali w zamian chaotyczny erzac nowoczesności oraz porcję niespełnialnych marzeń o kolorowym, konsumpcyjnym dobrobycie." - z tym się zgadzam.\nNahacz w TVP Kultura\nRozmowa z Jarosławem Klejnockim i Jakubem Żulczykiem już w piątek 13 marca o 22.05. Tutaj parominutowy skrót. Szybko cięty w domu na finalcut, prosze wiec wybaczyc rozne przyciete slowa. I musze powiedziec, że jakos wciaz mnie sie trzyma ten temat, zycia, tworczosci i smierci mlodego chlopaka, ktorego nie znalem. Rozmawialem o tym w Krakowie z Mateuszem Moczulskim (http://przeholowana.blogspot.com/ ) na nocnym posiedzeniu. Ja zastanawialem sie, może głupio, jak można popełniać samobójstwo w lipcu, kiedy to każdy dół można zabić idąc w miasto, przez warszawskie parki. A Mateo na to, że pamieta tę noc, były burze, dla meteopatów i innych wrażliwców ciężki czas. W Krakowie mówiliśmy też o przypadkowej zdajsie śmierci Bolca. A na samym spotkaniu w klubie Lokator ( do którego jeszcze tu wrócę) wspominałem o "Niezwykłych przygodach Roberta Robura". Jakoś te wszystkie śmierci zmieniają patrzenie na lata `90, okres transformacji staje się jeszcze bardziej historyczny i warty w końcu podsumowania, pisania. To zresztą moja obsesja ostatnio, której daję upust nawet w imprezowych gadkach przy szkle i zamęczam...No nic, poniżej szczypta rozmowy o Nahaczu, zapraszam na program...\nPostscriptum do "Slumdoga"\nPostscriptum do spotkania w trójce o „Slumdog", a może nawet wogóle do całego problemu powinien być najciekawszy z dotychczasowych tekstów opublikowanych o tym filmie. Jarosław Pietrzak pisze na: http://www.krytykapolityczna.pl/Blog-filmowy/W-Indiach-przeglada-sie-caly-swiat/menu-id-183.html, o tym, że Boyle świadomie czerpie i nawiązuje do konwencji Bollywoodu. Kultura wschodu przefiltrowanego przez zachód pozwala temu drugiemu dokonać liftingu, odświeżyć wampirycznie nadwątlone siły. O tym trochę udało się powiedzieć podczas audycji w 3, którą tu zapowiadałem. O „Milionerach" indyjskich i światowych Pietrzak pisze między innymi:\n„Teleturniej ten jest właściwie dosłowną ilustracją dwóch książek Deborda o społeczeństwie spektaklu. Boyle pokazuje kapitał skoncentrowany w formie spektaklu jako formę sprawowania władzy nad wyzyskiwanymi. Gdy jedni pławią się w pieniądzach, a inni przedzierają się przez życie zawalone tonami śmieci (jest w filmie jedno właśnie takie zderzenie montażowe), pokrzywdzeni, zamiast się w końcu zbuntować, wpatrują się oniemiali w tafle telewizyjnych ekranów. Rozgrywa się na nich spektakl (...)W Indiach przegląda się cały świat współczesny „Świat, który już nawet przestał kłamać, że z biedy można wyjść ciężką i uczciwą pracą - pozostają trzy drogi wyjścia: teleturnieje, (...) mafia (...) atrakcyjność seksualna" czyli awans Latiki jako w gruncie rzeczy luksusowej prostytutki, dla jednego klienta - szefa mafii zresztą.„Gdy jakimś trafem jeden z pokrzywdzonych porwie się na skok przez społeczne progi, struktury władzy od razu stają się czujne, ujawniając, że tak naprawdę wcale takiej opcji nie zakładały."\nPietrzak Jarosław opublikował już kiedyś arcy ciekawy tekst o kinie indyjskim w Le Monde Diplomatique.Widać, że zna świetnie historię kina popularnego na subkontynencie. Podobnie jak ja czerpie z tekstów Mike Davisa, historyka. Publikowanych między innymi w Lewą Nogą. Perspektywa klasowa pozwala tu wyjść z wielu pułapek „orientalizmu". Ja w książce o Stambule używam jej po to aby pokonać ograniczenia, które pokazał Edward Said, Pietrzak czyni podobnie.\nWtorek 19.00 spotkanie w Krakowie\n"NOWE ŚWIATY POLSKIEJ PROZY": Cegielski, Karpowicz, Marczewski\n"10 marca odbędzie się kolejna POCZYTALNIA - saloon SPLOTU z obieżyświatami i niepodróżnikami.\nZnowu będzie się działo w krakowskim Lokatorze. Popularny klub literatek i kielonków na Kazimierzu (ul. Krakowska 27) otworzy się tym razem na autorów posługujących się formami czystymi i eklektycznymi - prozą: życia, artystyczną, podróżniczą, eseistyczną, reportażową i... w wielu innych wariacjach gatunkowych. Przybywajcie! 10 marca o godz. 19.00\nw NOWE ŚWIATY POLSKIEJ PROZY wprowadzą osobiście lub poprzez swoje teksty i prezentacje multimedialne:\n[Apokalipso, Masala, Pijani Bogiem, Oko świata. Od Konstantynopola do Stambułu]\n[Niehalo, Cud, Nowy kwiat cesarza (i pszczoły), Gesty]\nZ zaproszonymi gośćmi porozmawia - o prozie starych i nowych światów, polskich klimatach oraz wpływających na pisarzy wiatrach od Wschodu i Zachodu - Tomasz Charnas. Po raz pierwszy czytelnicy tomów uznanych autorów zetkną się z ich książkami nienapisanymi - o tych ostatnich opowiedzą sami twórcy lub zdradzą ich przygotowane wizual(izacj)e. Dla zorientowanych na nowości wydawnicze niespodzianka: przedpremiera tomu Oko świata. Od Konstantynopola do Stambułu Maksa Cegielskiego."\nNahacz i Magik\nNie masalowo, ale historia, ktora jakoś przeżyłem, podobnie zresztą jak śmierć Magika z Paktofoniki, którego troche poznalem osobiscie. Z dużym zainteresowaniem, ale i rozczarowaniem czytałem scenariusz Macieja Pisuka, wydany przez "Krytykę Polityczną". Z Mirkiem Nahaczem nie było aż tyle szumu, może nawet ma rację Kuba Żulczyk, kiedy pisał w magazynie Dziennika, że za mało. Kiedy młody pisarz, autor "84", "Bombla" i "Bociana i Loli" się zabił, właściwie przeszło to bez echa. Może to właśnie hip hop przejął po literaturze, przynajmniej na pewien czas zdolność tworzenia mitów? Historie Magika i Nahacza są gdzieś podobne: obydwaj to nadwrażliwcy, których przerasta rzeczywistość. "Poeci życia" robiący karierę, która ich wykańcza. Po samobójstwie Nahacza rozmawialiśmy o nim, w kontekście też wydanej wtedy biografii Wojaczka, we wrześniu 2007 tuż po jego śmierci.\nZa tydzień, w piątek 13 marca o 22.05 w TVP Kultura moja rozmowa z Kubą Żulczykiem http://jakubzulczyk.ownlog.com/ i Jarosławem Klejnockim http://klejnocki.wydawnictwoliterackie.pl/, którzy na swoich blogach ciekawie spierali się o "mit" Nahacza. W rozmowie bardzo dużo miejsca poświęcamy "Niezwykłym przygodom Roberta Robura", pośmiertnie wydanej ostatniej książce pisarza. Byłem pod ogromnym wrażeniem Robura, poprzednie książki wogóle mi się nie podobały. Jestem z innego pokolenia niż Nahacz, nie znałem go, nie jestem aż tak przesiąknięty popowym, medialnym systemem odwołań, tropów, tematów. A jednak zamysł książki wydał mi się jasny, co mogłoby dowodzić, że ociera się ona o... genialność. Wkrótce chociaż fragment nagrania audio-video, na razie reportaż o Mirku Nahaczu, zrealizowany w Krakowie, będzie też miał emisję u nas w TVP Kultura. I jeszcze jedno, losy chłopaka z Gładyszowa, który gra w grę komputerową Warszawa i nagle uświadamia sobie, że to rzezczywistość... i zabija sie naprawdę, są równie mocną metaforą co losy Magika. Ale może dobrze, że Nahacz nie został aż tak zideologizowany, jak Magik przez Krytykę Polityczną. Dla mnie obydwaj nadają się na nowych ludzi " z marmuru", jak pisał Marecki o Magiku.\nNahacz from Niedoczytania.pl on Vimeo.\nFilm o Stambule - piątek 6 marca 17.00, Ośrodek Studiów Wschodnich\n"Istanbul: Truth, Fear and Hope Special film screening A joint event of the European Stability Initiative (ESI) and the Centre for Eastern Studies (OSW) 6 March 2009 17:00 The Centre for Eastern Studies (OSW) ul. Koszykowa 6A 00-564 Warszawa. To register please email: Antonina.Michalowska@osw.waw.pl After the film there will be an opportunity to discuss the film with Gerald Knaus, Chairman of ESI, and a resident of Istanbul, and Adam Balcer, Specialist on South East Europe, at the Centre for Eastern Studies (OSW). The meeting will be chaired by Maksymilian Cegielski of TVP Kultura. His book on Istanbul (The eye of the world. From Constantinople to Istanbul) will be published in April. " - z oficjalnego zaproszenia, po angielsku bo spotkanie w calosci w tym języku.


Także w wakacje, nie ma mszy świętej rannej w kaplicy Domu Zakonnego. Ojcowie i bracia dołączają się do mszy świętej o 7 rano w kościele. Przed msza świętą, modlitwy poranne z brewiarza.\nWe wspólnocie Domu Misyjnego św. Kazimierza i także w naszej Parafii witamy serdecznie o. Henryka Ślusarczyka SVD. Ojciec Henryk jest nowym przełożonym Domu Zakonnego. Życzymy dużo Bożego błogosławieństwa w pracy misyjnej na Podlasiu.\nW tym tygodniu przypada I Piątek Miesiąca, okazja do spowiedzi przed mszą ranną i wieczorną.\n6 lipca w sobotę odbędzie się piesza pielgrzymka do Sanktuarium Matki Bożej Królowej Rodzin w Juchnowcu. Rozpoczęcie pielgrzymki o 8 rano w Katedrze Białostockiej, my dołączamy się przy rondzie. Zbiórka przed kościołem o 8:30 Serdecznie zapraszamy. Proszę zabrać ze sobą chusty z wizerunkiem naszej Patronki.\nEwelina Kondzior parafia w Kleosinie\nŁukasz Choiński parafia w Juchnowcu Kościelnym\nAdam Zugaj parafia Matki Kościoła, Białystok\nIzabela Zawicka parafia w Kleosinie


Jesienne wystawki 2010 - e-rumia.pl\nJesienne wystawki 2010\n19 wrz 2010, o 12:41\nOd 1 października 2010 roku rozpocznie się w Rumi zbiórka odpadów wielkogabarytowych - jesienne wystawki. Burmistrz Miasta Rumi Elżbieta Rogala-Kończak prosi o zwrócenie uwagi na fakt, że terminy wystawek są zgodne z dniami wyznaczonymi na odbiór odpadów segregowanych przez firmę, z którą mieszkaniec ma podpisaną umowę na odbiór odpadów komunalnych. Uwaga: wyjątkiem jest firma Metalpol, która przeprowadzi zbiórkę odpadów 30 września i 7 października br.\nCo wystawiać: http://rumia.eu/files/wst_jes_wyst_2010.doc\nKiedy wstawiać: http://rumia.eu/files/harm_jes_wyst_2010.doc\n- w piątek 8 października z ulic: Prusa, Gen. Sikorskiego, Kopernika, Mackiewicza, Okrzei, Orzeszkowej, Tuwima, Tysiąclecia.\n22 paź 2010, o 15:27\nWow to my juz jak w Niemczech mamy wystawki! Moze tez do nas niedlugo beda przyjezdzac obcokrajowcy,aby tak zarabiac na zycie.Tymczasem szybszy zarobek znajdziesz na stronie złotego zysku.\n9 sie 2011, o 09:32\nNa mojej dzielnicy wystawki trwają na okrągło. Bydło wyp***a w krzaki co się da szafy, lodówki,kanapy a menele na tym wszyskim popijają bełty, a tuż przy nich bawią się dzieci.Super!!!


Niezwykły -dodatek- w BMW Tonego Blair'a - MotoGazeta (2341) - MotoNews.pl\nNiezwykły -dodatek- w BMW Tonego Blair'a\nJak donosi brytyjski dziennik Telegraph w kontenerze przewożącym specjalnie wyposażone BMW przeznaczone dla byłego premiera Wielkiej Brytanii, Tonego Blaira znaleziono czterech uchodźców. Wkradli się oni tam chcąc nielegalnie przekroczyć granicę ...\n... i nie wiedząc, że kontener zawiera przesyłkę specjalnego znaczenia.\nNielegalni emigranci trafili na policję, a BMW do Tonego Blaira. A pojazd to nie byle jaki. BMW serii 7 zostało specjalnie wzmocnione, aby zapewnić bezpieczeństwo Blairowi, który ze względu na poparcie, jakiego udziela obecności armii brytyjskiej w Iraku jest jednym z najbardziej prawdopodobnych celów ataków terrorystycznych.\nBMW wyposażono wiec w szyby kuloodporne, podwozie mogące wytrzymać wybuch bomby, podrasowany silnik i wzmocnione drzwi. Cena auta – ekwiwalent ok. 540 000 zł.\nKontrakt przewidywał także dostarczenie samochodu w bezpiecznym, nieoznakowanym kontenerze - hmm, to ostatnie chyba niezbyt się udało.


Black Falcon górą na Ringu\nnie, 15 kwietnia 2018 godz. 18:06:34 skomentuj wyścigi\nTagi: Black Falcon\nZespół Black Falcon wygrał wyścig kwalifikacyjny do 24 godzin Nürburgringu. Yelmer Buurman zaliczający ostatnią zmianę w Mercedesie z numerem 5, osiągnął metę z przewagą 2,1 sekundy nad BMW Rowe Racing, prowadzonym przez Nicky'ego Catsburga. Jako trzeci finiszował Dominik Baumann w Mercedesie HTP.\nPorsche z numerem 912 otrzymało karę 35 sekund za niebezpieczne wypuszczenie ze stanowiska w depo. Sven Müller w Porsche nr 44 przebił lewą przednią oponę. Na finiszu Buurman uciekał przed Catsburgiem. Równie ostro walczono o trzecią lokatę. 9 minut przed końcem Dominik Baumann wyprzedził zdobywcę pole position, Robina Frijnsa. Podczas ostatniego okrążenia Audi WRT spadło na P6.\n1. Yelmer Buurman/Thomas Jäger/Jan Seyffarth/Luca Stolz (NL/D/D/D) Mercedes-AMG GT3 41 okr.\n2. Martin Tomczyk/Nicky Catsburg (D/NL) BMW M6 GT3 +2,158\n3. Edoardo Mortara/Christian Hohenadel/Dominik Baumann/Daniel Juncadella (I/D/A/E) Mercedes-AMG GT3 +21,158\n4. Thomas Mutsch/Franck Mailleux/Andreas Simonsen/Jeff Westphal (D/F/S/USA) SCG 003c +24,650\n5. Maxime Martin/Marco Sørensen/Nicki Thiim/Darren Turner (B/DK/DK/GB) Aston Martin Vantage GT3 +24,977\n6. René Rast/Robin Frijns (D/NL) Audi R8 LMS +25,037\n7. Richard Lietz/Frédéric Makowiecki/Romain Dumas (A/F/F) Porsche 911 GT3 R +44,456\n8. Maro Engel/Adam Christodoulou/Manuel Metzger/Dirk Müller (D/GB/D/D) Mercedes-AMG GT3 +49,115\n9. Mike Rockenfeller/Marcel Fässler/Stefan Mücke (D/CH/D) Audi R8 LMS +1.19,245\n10. Hubert Haupt/Abdulaziz al-Faisal/Gabriele Piana/Erik Johansson (D/SA/I/S) Mercedes-AMG GT3 +2.58,376


Łupież pstry w ciąży, a bezpieczeństwo dziecka - czego unikac, jak leczyć?\nNie da się ukryć, że łupież pstry to nieprzyjemna i wzbudzająca dyskomfort choroba wywołana przez drożdżaki. Jednym z najbardziej charakterystycznych objawów tejże dolegliwości są plamy na powierzchni skóry w różnych kolorach (najczęściej żółtobrunatne u rasy białej) i nierzadko powodujące swędzenie. Dotknięta zmianami skóra może się też łuszczyć. Nierzadko łupież pstry dotyka więcej niż jednego obszaru ciała, a przede wszystkim są to miejsca takie jak klatka piersiowa, plecy, szyja, kark czy też skóra głowy. Łupież pstry może być uciążliwą dolegliwością dla każdego – jednak po prawidłowym jego rozpoznaniu i zdiagnozowaniu zwykle nie ma większych problemów z wyleczeniem tego schorzenia. Na rynku istnieje sporo maści i innych produktów skutecznie radzących sobie z tą chorobą. Sprawa komplikuje się nieco bardziej gdy na łupież pstry cierpi kobieta będąca w ciąży.\nŁupież pstry w ciąży – co zrobić?\nNajważniejsze jest nie panikować, ale zachować w ciąży zdrowy rozsądek. Ma to bym większe znaczenie, że panie spodziewające się dziecka w związku ze zmianami hormonalnymi i innymi czynnikami tak naprawdę są bardziej podatne na zakażenie drożdżakiem wywołującym łupież. Pierwszym i jedynym rozsądnym wyjściem w przypadku, gdy dojdzie to takiego zachorowania jest oczywiście skonsultowanie się z lekarzem, bo choć ta choroba sama w sobie nie stanowi zagrożenie dla rozwijającego się dziecka to już nierozważnie stosowane produkty mające za zadanie poradzić sobie z tym schorzeniem mogą już być dla maluszków niebezpieczne.\nLeki na łupież pstry dla kobiet w ciąży – czego unikać?\nSkładnik itrakonazol – czyli ten, który można znaleźć w większej części tabletek przeciwgrzybicznych do leczenia łupieżu pstrego to ten zdecydowanie odradzany do stosowania dla kobiet w ciąży. Jednym wyjątkiem stosowania takich pigułek jest sytuacja, w której pojawi się niezaprzeczalne zagrożenia życia matki lub też wtedy, gdy korzyści z użycia owych tabletek względem ciężarnej przewyższają ewentualne ryzyko dla dziecka. Warto tutaj podkreślić, że jet to zasadne nie tylko w odniesieniu do kobiet w ciąży, ale też i tych ciężarnych.\nSkładnik ketokonazol – kolejny znajdujący się w typowych lekach na łupież pstry według badań przeprowadzonych na zwierzętach ma potencjał bycia niebezpiecznym względem płodu składnikiem. Konieczne są konsultacje przed jego zastosowaniem – a już na pewno, gdy mowa o stosowanie takich leków w pierwszym trymestrze ciąży. Przy czym w przypadku tego pierwszego etapu spodziewania się dziecka trzeba nie tylko unikać leków, ale także produktów z tymi składnikami stosowanymi na zewnątrz organizmu, gdyż maluszek jest wtedy szczególnie podatny na wszelkie niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem leków.\nJak zatem ciężarna kobieta może radzić sobie z łupieżem pstrym?\nJeśli jest już w drugim bądź trzecim trymestrze ciąży może już bez troski stosować typowe maści, oczywiście unikając tabletek. Polecane są też specjalne szampony i mydła, które mają w swoim składzie kwas salicylowy, bardzo pomocną substancję jeśli chodzi o radzenie sobie z łupieżem pstrym. Najlepiej wybierać szampony naturalne jak Pityver, które ze względu na swój skład nie zaszkodzą maluchowi. Jednak przed zastosowaniem warto zwrócić się o radę do specjalisty.\nPomocne okazuje się również przykładanie do chorobowo zmienionych miejsc produktów takich jak:\nSą to nie tylko bardziej naturalne i bezpieczne sposoby, ale też naprawdę ekonomiczne.\n15 odpowiedzi na “Łupież pstry w ciąży a bezpieczeństwo dziecka”\n06.03/2018 o 18:29\nJa dopiero po porodzie kupiłam mocniejsze preparaty, ale juz myslalam ze zwariuje ;/\n13.03/2018 o 18:30\nw ciąży trzeba uważać\nmożna sobie łągodzić domowymi sposobami\nalbo jakimiś maściami punktowo jeśli lekarz pozwoli\n15.03/2018 o 17:31\nKurcze dobrze wiedziec, ze nie mozna niektorych rzeczy stosowac w ciazy. jestem w 4 miesiacu i moj maz ma lupiez pstry ktory mu sie rozprzestrzenia i kupil pityver. Mówi ze zaczal mu pomagac takze jest dobrze. Mam nadzieje ze sie nie zaraze od niego……\n18.07/2018 o 22:07\nDobrze, że jesteś w 4. miesiącu a nie w pierwszym, bo w drugim, trymestrze można stosować już niektóre preparaty\n17.03/2018 o 16:56\nO ocet jabłkowy ma wiele właściwości. Można go też pić 😀\n18.03/2018 o 16:01\nNie powinno się stosować żadnych preparatów 1 trymestrze ciąży. Lekarz mi tak zabronił. Musiałam się przemęczyć, oczywiście byłam pod stałą kontrolą lekarza i dopiero od 2 trymestru zaczęłam stosować maść\n24.03/2018 o 19:02\nNie nasiliło ci się przez ten czas? Gdybym miała czekać kilka miesięcy to nie wytrzymałabym chyba\n24.07/2018 o 15:21\nJa też musiałam czekać, na szczęście plamy bardzo wolno rozprzestrzeniały się i miałam tylko na ramionach i plecach. Piłam zioła, na które pozwolił mi lekarz, więc może dlatego łupież się nie rozprzestrzenił dalej\n27.03/2018 o 19:03\nMiałam malutkie plamki i tak szybko nie powiększyły mi się. Trochę miałam stracha przyznaję, ale jakoś szczęście mi sprzyjało chyba 😀\n30.03/2018 o 14:05\nto faktycznie miałaś farta! u mnie pojawił się łupież w drugim trymestrze, ale bardzo szybko zaczął się przenosić z głowy na ramiona i rozważaliśmy z lekarzem nawet tabletki ale na szczęście sam szampon i emulsje zadziałały\n04.04/2018 o 18:07\nA co stosujecie podczas kuracji? Tego co Wam dermatolog albo inny lekarz przepisze? Ja już niedługo rodzę ale mam nawrót i nie chcę niczego silnego używać.Czytałam, że Pityver ma dobry skład, ale można w ciąży?\n08.04/2018 o 12:07\nidź po prostu do lekarza i zapytaj kobieto…\n11.07/2018 o 19:06\nco tak agresywnie 😛 Mi lekarz nie pomógł, sama z znalazłam dobry preparat bez recepty\n06.07/2018 o 15:37\nMyślę, że nie powinno być problemów. Pityver jest szamponem na łupież pstry w 100% naturalnym 🙂 Nie ma żadnej chemii.\n02.09/2018 o 11:30\nWystarczy, że ketokonazol jest badany na zwierzętach temu składnikowi już dziękuję…


Najciekawsze materiały do The Forgotten City | GRYOnline.pl\nNajciekawsze materiały do: The Forgotten City\nThe Forgotten City, czyli projekt będący komercyjnym następcą popularnego moda do The Elder Scrolls V: Skyrim, zachwycił użytkowników Steama. To jedna z najwyżej ocenianych przez graczy gier tego roku.\nThe Forgotten City - mod do Skyrima, który wyewoluował w grę, zbiera świetne recenzje\nThe Forgotten City zadebiutuje także na konsolach nowej generacji; premiera latem 2021.04.15\nSamodzielna wersja popularnego moda do Skyrima z nowym zwiastunem 2020.06.15\nThe Forgotten City - rewelacyjny mod do Skyrima stanie się samodzielną grą 2018.06.13\nPC Switch PS4 XSX XONE PS5\nPolecaneNews 6Wideo 3Dyskusja 29Galeria 59Oceń gręKolekcja gier\nBędzie na premierę w Gamepassie.\nSzkoda ze bez wersji polskiej jednak..\nPrzeszedłem, poznałem wszystkie 4 zakończenia. Fabuła wgniata w fotel, mnogość rozwiązań jest niesamowita. W to trzeba po prostu zagrać, doświadczyć samemu!\n80 PLN na epicu / kosmiczny RPG właściwie szok że o tym tak mało się pisze !\nTeż właśnie zauważyłem tę grę... Pytanie dla osób które już ukończyły, na ile starcza rozgrywka?\nJeżeli szybko łapiesz mechanikę oraz zagadki i chcesz przejść przez wszystkie zakończenia ok 10-12 godzin.\nAbsolutnie fenomenalna, chciałoby się więcej. Pierwsze usłyszenie pewnego głosu na 'ślepym' runie było bezcenne. Zaliczone wszystkie zakończenia.\nSzukam innych, wartych grzechu tytułów osadzonych w realiach Rzymu, najlepiej starożytnego - poza strategiami. ;› Jeśli ktoś ma jakąś polecajkę, to będę więcej niż wdzięczna, bo ubóstwiam [sic] te realia.\nEkhm... No to jest niewątpliwie indyk. Jak się to rozumie, to można się nawet dobrze bawić. To przygodówka akcji, zrobiona z pasją, ale bez środków. Jest ciekawa i oryginalna fabuła, jest trochę klimatu. Są też wszędobylskie niewidzialne ściany, drewno, a sekwencje zręcznościowe po prostu wykańczają i tak drewnianą rozgrywkę. Koncept lepiej by się chyba sprawdził nie w 3d, tylko z rysowanymi tłami 2d. Bo tak, to trochę nie wiadomo jak to gryźć - niby 'się chodzi', ale w zakresie niewidzialnych ścian, niby są postacie 3d ale na ich twarzach emocji niezbyt widać, niby ładnie, ale przaśnie i prawie nic nie interaktywne. Gra ma to 'coś', ale jest trochę 'za grubo ciosana' żeby się przebić.\nTakie bardzo biedne 'Life is strange'. Ale jak się nie ma oczekiwań jak od tytułu AAA to można przejść dla zabicia czasu.\nWiadomo coś czy będzie polska wersja?\nDodałem grę do listy życzeń i po czasie byłem zaskoczony, że ukazała się już dwa miesiące temu. Brakowało mi "rzymskiej" gry z widokiem pierwszoosobowym, więc byłem ciekaw co z tego wyjdzie, ale bez nadmiernego optymizmu. Gra pozytywnie zaskoczyła mnie już w pierwszych minutach. Fabuła jest intrygująca od samego początku. Bardzo mglista. Chce się poznać ten niewielki świat, jego tajemnice, motywacje postaci. Świetnie to zostało zrobione. Muzyka tylko dodaje oliwy do tego klimatu. Animacje twarzy postaci są nieco drewniane, ale mimo wszystko oddają intencje rozmówców, a ci są całkiem różnorodni. Nie jest to gra dynamiczna pod względem walki i cutscenek, ale fabuła i klimat sprawiają, że jest to wręcz perfekcyjna interaktywna opowieść, która łączy w sobie aspekty mitologiczne, mistyczne i zmusza do refleksji.


Lampki choinkowe druciki LED białe ciepłe | Sklep olizosi.pl\n» Lampki choinkowe druciki LED białe ciepłe\nKod produktu: IKN-KX5727\nLampki Led Druciki 10m 100LED zimny-ciepły biały\nZestaw lampek LED na cienkim, elastycznym druciku o długości 10 metrów.\nLampki doskonale sprawdzą się do oświetlenia każdej choinki. Dzięki temu, że drucik jest cieniutki, łatwo ukryć go w igliwiu i sprawić, że bożonarodzeniowe drzewko będzie wyglądało magicznie.\nLampki będą piękną ozdobą, dodającą blasku wnętrzom. W zależności od aranżacji mogą być centrum dekoracji lub stanowić dyskretne jej dopełnienie.\nElastyczny srebrny drucik z diodami LED to świetna baza do wszelkiego rodzaju projektów DIY - typu "zrób to sam". Sprawdzą się np. w lampkach stworzonych z butelek. W Internecie znajdziesz mnóstwo pomysłów na wykorzystanie ich w bożonarodzeniowych dekoracjach!\nLampki na delikatnym druciku są doskonałą ozdobą samą w sobie! Mogą służyć np. do dekoracji świątecznego stołu.\nMałe, delikatne diody wprowadzą do pomieszczenia przytulną, romantyczną atmosferę. 10 metrów wystarczy by ozdobić mały pokój, łóżko, ramę okna i wiele więcej.\nBez kabla - bez problemu!\nLampek możesz użyć gdziekolwiek zechcesz! Nie ograniczają Cię gniazdka i kable. Lampki zasilane są na 3 baterie AA (brak w zestawie).\nKolor: zimny-ciepły biały\ndługość drucika z lampkami: 10m\nDługość kabla zasilającego: 15cm\nodległość między lampkami: 11 cm\nWymiary opakowania: 7cm x 4cm x 9cm


Sfinks czeka na... głowę i lepsze czasy - Oława, Jelcz-Laskowice, Domaniów, portal informacyjny - tuOlawa.pl\nSfinks czeka na... głowę i lepsze czasy\n05.07.2021, 09:49 (aktualizacja 05.07.2021, 10:54)\nPowolna śmierć. Ale wszystko wskazuje na to, że takie czasy szybko nie nadejdą. Piękny pałac w Jakubowicach od lat po prostu tylko jest - nie ma za to pieniędzy na zagospodarowanie i uratowanie zabytku. [Aktualne zdjęcia pałacu poniżej]\nRok temu w marcu Czytelniczka napisała do redakcji, bo była zaniepokojona stanem pałacu. Ale nie tylko o sam budynek chodziło, bo jedna z dwóch solidnych rzeźb, przedstawiających sfinksa, przegrała starcie z hołotą. Panowie, którzy to zrobili, pewnie nie wiedzą, że mają wspólną cechę ze sfinksem, którego zniszczyli... - kamień, a może beton, zamiast rozumu. Głowa figury została trochę pokiereszowana, do dewastacji doszło w połowie lutego 2020, a na początku marca wróciła na swoje miejsce. Henryk Kuriata, pełniący obowiązki wójta, tłumaczył wtedy, że to nie była prosta sprawa, bo potrzeba było aż 6 osób, żeby postawić głowę. Niedawno pojechaliśmy do Jakubowic i zobaczyliśmy, że sfinks znów jest bez głowy. Zaniepokojeni sytuacją, zapytaliśmy władze gminy Oława, czy doszło do kolejnego starcia typu sztuka kontra patologia? Tomasz Oleksyn, zastępca wójta, wyjaśnił, że nie było dewastacji - to pracownicy gminy zabezpieczyli głowę sfinksa do momentu bardziej sprzyjających warunków do zamontowania. O szczegóły dopytaliśmy Henryka Kuriatę. Tłumaczył, że podjęto decyzję, aby uchronić fragment rzeźby przed warunkami atmosferycznymi i ewentualną kolejną dewastacją: - Głowa już była uszkodzona i wystarczy, że jeszcze raz ją ktoś strąci, spadnie na kamień i pęknie na pół. Nie ma sensu, żeby ją w tej chwili na siłę stawiać. Głowa leży i czeka na lepsze czasy.\nKiedy nadejdą? Raczej nieprędko. Przypomnijmy, że gmina Oława kupiła pałac w 2018 roku - za rządów Jana Kownackiego. Kiedy zastąpił go Henryk Kuriata, publicznie mówił, że Kownacki podjął złą decyzję. - Nie wiem, czy tam byliście, ale mnie przeraziło to, co tam zobaczyłem. Nie wiem, po co ten pałac został zakupiony. Jeżeli cel jest słuszny, spróbujemy to wszystko pociągnąć. Już teraz musicie jednak wiedzieć, że nic nie zostało tam zrobione, a koszty wynoszą około miliona złotych... - mówił w 2019 roku.\nPomysłem na zagospodarowanie miejsca było stworzenie tam domu spokojnej starości, ale koszt takiej inwestycji to około 38 mln złotych. Kuriata wiele razy podkreślał, że gminy na to nie stać. Co teraz? Wójt mówi wprost, że na razie nic się nie zmieni. - Obecnie w temacie tego pałacu jest cisza. Jeszcze nie wiem, czy gmina będzie remontować miejsce, czy znajdzie się na to nabywca - mówi. - Nie mamy pomysłu. Jeśli dojdzie do remontu, to wtedy głowa sfinksa też zostanie odrestaurowana i wróci na miejsce. Patrząc na to, co się w tej chwili dzieje przy covidzie z cenami takich nieruchomości, musimy się wstrzymać ze sprzedażą i podobnie jak głowa sfinksa, poczekać na lepsze czasy. Pałace, które są gotowym i hotelami, ktoś sprzedaje za 2,5 miliona, a ich wartość sięga 12,5 miliona...\nCo z ochroną obiektu? W 2019 roku gmina w ramach oszczędności zrezygnowała z ochroniarza, ale po dewastacji sfinksa na łamach gazety zapewniano, że przestarzały i zawodny system alarmowy będzie zmieniony na specjalistyczny monitoring z analityką obrazu. Zapytaliśmy, czy został zamontowany? Nic z tego nie wyszło. - Konserwator nie zezwala na wiercenie w ścianach otworów i montowanie jakichkolwiek urządzeń - mówi Henryk Kuriata.\nDodaje, że pałac został zabezpieczony przed dostępem osób trzecich, ale nie można całkowicie zakazać wstępu na przypałacowy teren, bo w dawnym domu nauczyciela mieszkają ludzie i to jest jedyna droga, którą mogą się tam dostać. Tak naprawdę w tej chwili oni też pełnią rolę jedynych stróżów miejsca, które od dawna popada w ruinę. A to, że wszystkie drzwi do pałacu są zamknięte, nie znaczy, że chętni do "poczęstowania" się zabytkowymi fantami, nie dostają się do środka. Owszem, robią to, wystarczy przejść dookoła pałacu, żeby zobaczyć ślady...\nAgnieszka Herba [email protected] Fot. Jerzy Kamiński\nTomasz 05.07.2021, 23:49\nSą niby paragrafy na niegospodarność w zarządzaniu mieniem państwowym/publicznym...\nOławianin 05.07.2021, 16:06\nNa jakiej podstawie twierdzi Pani że zrobili to Panowie? Czyi wie Pani kto to zrobił ? Bo pisze Pani\n"Panowie, którzy to zrobili, pewnie nie wiedzą, że mają wspólną cechę ze sfinksem, którego zniszczyli... - kamień, a może beton, zamiast rozumu"\nPodatnik 05.07.2021, 10:36\nJak kasa na te cele leci do Rydzyka na śmieszne muzea to się nie dziwię


Procedura leczenia z zastosowaniem komórek macierzystych należy do jednych z najnowocześniejszych technik leczenia wielu schorzeń w ortopedii i traumatologii narządu ruchu, chirurgii urazowo-ortopedycznej, i medycynie sportowej.\nProcedura leczenie przykurczów ręki przy użyciu nowoczesnej techniki enzymatycznej fasciectomii XIAPEX - Collagenase.\nJest obecnie najlepszą alternatywą w stosunku do leczenia operacyjnego tej choroby. Xiapex, którego medyczna nazwa to collagenase clostridium hystiolyticum jest naturalnie syntetyzowany przez bakterię Clostridium histolyticum. Przez wiele lat prowadzono badania nad wykorzystaniem tego związku w leczeniu choroby Dupuytrena ręki. W roku 2011 FDA zarejestrowała go w Europie jako produkt o potwierdzonej skuteczności w leczeniu tego schorzenia.


Gdańska opozycja krytykuje politykę mieszkaniową Gdańskich Nieruchomości - Wybrzeze24.pl\nGdańska opozycja krytykuje politykę mieszkaniową Gdańskich Nieruchomości\nponiedziałek, 09 sierpnia 2021 16:51\nPoseł Kacper Płażyński i radni miasta Gdańska z klubu PiS Przemysław Majewski i Andrzej Skiba skrytykowali gdańską politykę mieszkaniową prowadzoną przez Gdańskie Nieruchomości. - Będziemy spotkać się z mediami co tydzień i informować o kolejnych nieprawidłowościach - powiedział Kacper Płażyński, który złożył do prezydent Dulkiewicz pytania dotyczące lokalu przy ul. Królikarnia 1/2.\n- Spotykamy się, aby pomówić o gdańskiej polityce mieszkaniowej i o samych Gdańskich Nieruchomościach, której rozwiązanie proponujemy od lat. Dlaczego spotykamy się w tym konkretnym miejscu? - pytał Kacper Płażyński podczas konferencji prasowej przy ul. Królikarnia 1/2. - Tutaj kilka lat temu mieszkała pani Maria Wucka, której historia była wstrząsająca. Była ona córką żołnierza Wojska Polskiego, uczestnika kampanii wrześniowej, który odbudowywał tak zwany Dom Sierot w Śródmieściu, w którym pani Maria mieszkała przez 50 lat. Pewnego dnia usłyszała, że musi się stamtąd wyprowadzić, trafiła do przytułku, a później otrzymała lokal, który znajduje się za naszymi plecami. Ciężko powiedzieć, że to lokal, bo widzimy za sobą zabetonowane drzwi. Lokal ma 27 metrów kwadratowych i świetnie, że go dostała. Z naszych nieoficjalnych informacji wynika, że remont ten kosztował ponad 80 tysięcy złotych. Ale kiedy odwiedzałem ten lokal, już wtedy nie nadawał się do użytkowania. Była tam pleśń i grzyb - nie z winy lokatorki, ale dlatego, że generalny remont został wykonany niewłaściwie. Wydano ciężkie pieniądze na maleńki lokal, który po krótkim czasie nie nadaje się już do użytkowania z uwagi na błędy w realizacji remontu, a władze Gdańska nie zdecydowały się zwrócić do wykonawcy ani w ramach rękojmi, ani w ramach gwarancji o ponowny remont albo zwrot środków.\nPoseł Płażyński wystąpił z oficjalnym pismem do prezydent Gdańska Aleksandry Dulkiewicz z prośbą o przekazanie informacji odnośnie lokalu przy ul. Królikarnia 1/2.\n- Będziemy spotykać się co tydzień, będziemy informować o tego typu sprawach - zapowiedział poseł Płażyński.\n- W marcu tego roku razem z radnym Andrzejem Skibą wystąpiliśmy do władz miasta Gdańska o udostępnienie pełnej wersji treści dotyczącej remontów lokali komunalnych - powiedział radny Przemysław Majewski. - Chodziło nam nie tylko o adresy, o które bardzo długo walczyliśmy, ale także o koszta oraz firmy, które wykonywały te remonty. Takiej pełnej informacji nie otrzymaliśmy. Sytuacja z lokalem przy ulicy Królikarnia to sytuacja, która z lokalami komunalnymi w Gdańsku zdarza się nie po raz pierwszy. Interweniowaliśmy w podobnych przypadkach w różnych dzielnicach Gdańska. Tak naprawdę taki spraw są setki dotyczące błędnych, fatalnych remontów.\n- Pozwoliłem sobie spojrzeć na zapisy, które są w piśmie skierowanym przez posła Płażyńskiego do prezydent Dulkiewicz - powiedział radny Andrzej Skiba. - Tam są również żądania, w pełni zrozumiałe, żeby władze Gdańska pokazały pełną listę nieruchomości, w których mieszania miały być remontowane i w których występowały problemy związane z błędami po remoncie, które należałoby z pieniędzy wykonawcy, a nie podatnika, nie z miejskich, po prostu zrobić. Po interwencji posła Płażyńskiego otrzymaliśmy odpowiedź na naszą interpelację. Dostaliśmy wykaz, ale tylko adresów bez terminów remontów i poniesionych kosztów. Gdy przyjechaliśmy na konferencję kilka osób zwróciło się do nas o pomoc w sprawach związanych z Gdańskimi Nieruchomościami. Jako radni będziemy udzielali tej pomocy. Prosimy mieszkańców Gdańska o zgłaszanie nam kolejnych nieprawidłowości. Można powiedzieć tak symbolicznie, że tą dzisiejszą konferencją prasową rozpoczynamy miesiąc wstydu dla Gdańskich Nieruchomości. Będziemy pokazywali szereg zaniedbań, których miały się dopuścić Gdańskie Nieruchomości.\n16/08/2021 08:34 - W tygodniku „Sieci”: Kasa Tuska i żony\n12/08/2021 16:42 - Prezes na plusie - lotnisko na minusie


Historia | WODOCIĄGI ZIEMI CIESZYŃSKIEJ SPÓŁKA Z O.O.\nStrona główna/O nas/Historia i współczesność/Historia\nWodociągi na ziemi cieszyńskiej liczą sobie 125 lat.\nHistoria wodociągów na Śląsku Cieszyńskim liczy sobie 125 lat i sięga 1894r. Ujęcie wody wybudowano na potoku Tyra w Tyrze na stokach Jaworowego (obecnie Republika Czeska).\nCały wodociąg zaprojektowany przez Adolfa Friedricha i zbudowany przez firmę Rempel i Miklas z Wiednia, otwarto w listopadzie 1894 roku.\nJednocześnie stworzono miejską sieć wodociągową, której jeden ciąg prowadzi ulicami: Kasztanową, Ogrodową, 3 Maja, Mostem Wolności, Strzelniczą /nazwy ulic dzisiejsze/ do dworca w Czeskim Cieszynie. Drugi ciąg wiedzie przez ulicę Stalmacha, Plac Wolności, Górny Rynek, Rynek, Głęboką, pod rzeką Olzą, ulicami Główną i Dworcową w Czeskim Cieszynie. Łączna długość sieci wynosiła 15 km, w ciągu doby płynęło nią 1600 m3 wody. Tyle bowiem zużywali w tamtych czasach mieszkańcy Cieszyna. Miasto jednak ciągle odczuwało dotkliwe braki w zaopatrzeniu w wodę. W roku 1901 przystąpiono do rozbudowy ujęcia wody w Tyrze. Prace zakończono w 1908 roku i zdolność produkcyjna wodociągu wzrosła do 2600 m3/d. Planowano więcej ale sprzeciwiali się temu mieszkańcy gminy Tyra, którzy bali się, iż utracą wodę do napędu tartaków i młynów.\nW latach dwudziestych przystąpiono do badań terenowych, by zbudować ujęcie wody dla Cieszyna po stronie polskiej.\nBadania prowadzono w Hermanicach, w Pogwizdowie, na Tule, przy ujściu Brennicy do Wisły i w Górkach Wielkich (w Pogórzu). Ostatecznie wybrano Górki Wielkie. Roboty rozpoczęto w 1934 roku. Wybudowano 3 studnie wiercone (w 1936 dobudowano czwartą). Równolegle podjęto budowę magistrali wodnej do Cieszyna. Położono 17,7 km rur o przekroju 350 mm. Obok zbiornika przy ulicy Kasztanowej wybudowano hydrofornię, która miała umożliwić zaopatrzenie w wodę tereny miasta leżące powyżej zbiornika. Prace trwały 3 lata. Ostatecznie 15 maja 1937 roku przesłano pierwszą wodę z Pogórza do Cieszyna. Rurami mogło płynąć 3.600 m3/d. W okresie międzywojennym kłopoty z wodą zaczął również odczuwać Skoczów. Rozwój miasta spowodował, że stare studnie przestały wystarczać. Dlatego w 1929 roku wybudowano ujęcie wody na Zawiślu. Dla ścisłości trzeba dodać, że zmodernizowano je dopiero w 1957 roku.\nW latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych ubiegłego wieku, prowadzono w powiecie cieszyńskim intensywne prace mające na celu zbudowanie odpowiedniej sieci wodociągowej.\nPo uruchomieniu zbiornika w Goczałkowicach, zbudowano w 1953 roku sieć wodociągową w Strumieniu, a w 1963 w Chybiu. Dla zaspokojenia potrzeb budowanego centrum wczasowego w Ustroniu Jaszowcu powstała Stacja Uzdatniania Wody w Jaszowcu. W 1967 roku zbudowano Stację Uzdatniania Wody w Wiśle Gościejowie. W 1965 roku rozpoczęto budowę nowej magistrali wodociągowej o średnicy 500 mm Pogórze - Cieszyn. Zmodernizowano halę maszyn i wykopano 5 dalszych studni w Pogórzu. Całość prac zakończono 20 lipca 1968 roku i kłopoty z wodą w Cieszynie skończyły się na około 15 lat.\nW latach 1984 - 1989 zbudowano nowy zbiornik w Cieszynie Bobrku i kolejne studnie w Pogórzu, co pozwoliło na wystarczające pokrycie zaopatrzenia miasta w wodę.\nJednocześnie otwierano ujęcia wody i sieci wodociągowe w innych gminach i miastach powiatu cieszyńskiego. W 1977 roku, po wybudowaniu zapory w Wiśle Czarnem zaczęto z niej zaopatrywać w wodę Wisłę i Ustroń, a od 1980 roku również Skoczów. W 1984 roku wybudowano ujęcie wody w Dębowcu. W 1995 roku uruchomiono Stację Uzdatniania Wody w Ustroniu Poniwcu i zaopatrującą w wodę gminę Hażlach Stację Uzdatniania Wody w Rudniku.


Bakalie bezglutenowe (6)\nPrzyprawy bezglutenowe (3)\nSłodycze bezglutenowe (87)\nCeliakia, czyli nietolerancja glutenu, to dolegliwość, która jest coraz częściej diagnozowana u dzieci i dorosłych. Najskuteczniejszym sposobem na poprawę zdrowia u osób z alergią glutenową jest odpowiednia dieta. W naszym sklepie znajdziecie Państwo produkty bezglutenowe o różnym przeznaczeniu: pieczywo, mąkę, makarony, produkty śniadaniowe, kasze, słodycze.\nCiastka brownies z czekoladą orzechami b/gBIO 170g\nCeliakia, czyli nietolerancja glutenu, to dolegliwość, która jest coraz częściej diagnozowana u dzieci i dorosłych. Najskuteczniejszym sposobem na poprawę zdrowia u osób z alergią glutenową jest odpowiednia dieta. W naszym sklepie znajdziecie Państwo produkty bezglutenowe o różnym przeznaczeniu: pieczywo, mąkę, makarony, produkty śniadaniowe, kasze, słodycze. Nasze produkty mogą być stosowane przez osoby z celiakią, ale doskonale nadają się także jako alternatywa dla tradycyjnych artykułów zbożowych, ze względu na swoje właściwości zdrowotne i certyfikaty bio.\nTa kategoria zawiera produkty bezglutenowe które są zawarte w innych działach (kategoriach) naszego sklepu. Zebraliśmy je w jednym miejscu aby było je łatwiej odszukać.


Pasje Ines: stycznia 2013\nDawno temu dostałam od Siostry nietypową "włóczkę" i posiłkując się internetowymi wskazówkami, przystąpiłam do działania. Szydełko poszło w ruch. Było trochę prucia i wracania na początek, ale koniec końców efekt jest zadowalający. Zresztą oceńcie sami :)\nSzaliczek dla Mami\nWitam Was w Nowym Roku :) Nie jest tajemnicą, że jestem wielką fanką muffinek pod każdą postacią. A moi Bliscy wiedzą jak uczynić mi wielką przyjemność :P Mami z resztek materiału uszyła mi muffinkową poduszeczkę na igły z "wisienką" na szczycie. Jedna z Przyjaciółek, która uwielbia degustować moje wypieki, podarowała mi książeczkę z babeczkowymi przepisami. Zamierzam je wypróbować jak tylko się wykuruje. Na choince też nie zabrakło dekoracji muffinkowej, dzięki Mami i drugiej Przyjaciółce, która wie, że uwielbiam domowe dekoracje. Dziękuje Wam :*\nEtykiety: bombka, książki, kuchnia, muffinki, recykling, rękodzieło, uszyte


Świetlica - Szkoła Podstawowa nr 35 im. Króla Jana III Sobieskiego\nŚwietlica\tKatarzyna Jokes\t2021-02-13T09:23:08+00:00\nW świetlicy jak w ulu\nPod koniec ubiegłego tygodnia w naszej świetlicy szkolnej zaroiło się jak w ulu, a wszystko to za sprawą uczniów świętujących „Światowy Dzień Pszczoły”, który obchodzony jest 20 maja. Dzień ten jest doskonałą okazją do podkreślenia znaczenia tych wyjątkowych owadów dla środowiska naturalnego, rolnictwa i człowieka. […]\nWarsztaty z języka angielskiego w świetlicy\nNasza szkoła słynie z wysokiego poziomu nauczania języków obcych. Doskonale wiemy zatem, że obok systematyczności, ważne jest również wczesne rozpoczęcie edukacji w tym zakresie. W naszej szkole uczą się obecnie najmłodsze, kilkuletnie dzieci, a kontakt z językami obcymi mają również w szkolnej świetlicy. Dzięki temu nasi uczniowie i uczennice mają ogromną szansę na lepsze opanowanie obcego akcentu i udział w cyklicznych zajęciach prowadzonych w atmosferze radosnej zabawy. […]\nZajęcia ekologiczne w świetlicy\nZ okazji Międzynarodowego Dnia Ziemi w świetlicy szkolnej przez cały miesiąc odbywały się zajęcia mające na celu promowanie postaw ekologicznych oraz uświadomienie dzieciom, że Ziemia to nasz dom, a dbanie o nią jest naszym wspólnym obowiązkiem. Celem zajęć było również uwrażliwienie uczniów na piękno przyrody, budzenie poczucia odpowiedzialności za jej stan oraz uświadomienie źródeł zagrożeń dla środowiska naturalnego. […]\nŚwiętowanie Frankofonii w świetlicy\nCo roku 20 marca obchodzony jest Journée International de la Francophonie(Międzynarodowy Dzień Frankofonii). Z tej okazji organizowane są różne wydarzenia językowe oraz kulturalne, które mają na celu promowanie języka francuskiego oraz kultury krajów, w których używany jest ten język. Jest to też doskonała okazja, by przypomnieć o wartościach wspólnych dla krajów należących do OIF, takich jak poszanowanie różnorodności kulturowej, obrona demokracji i praw człowieka, dostęp do edukacji i zrównoważony rozwój. […]\nWszyscy cieszymy się z nadejścia wiosny. Coraz dłuższe dni, cieplejszy wiatr, zapach kwiatów i budząca się do życia przyroda pozwalają nam z większym optymizmem patrzeć na otaczający nas świat. Wychowankowie naszej świetlicy z radością powitali Panią Wiosnę, uczestnicząc w różnorodnych zajęciach ukazujących uroki tej kolorowej, pachnącej i radosnej pory roku. Dzieci omawiały zmiany zachodzące wiosną w przyrodzie, rozwiązywały zagadki, rebusy i krzyżówki związane z tą tematyką. […]\nDinozaury to stworzenia, które od dawna niezwykle fascynują szczególnie najmłodszych. Nie tylko zaskakują swoim wyglądem i wielkością, ale też kryją wiele tajemnic. Niedawno w świetlicy szkolnej obchodziliśmy Dzień Dinozaura. Wykonywaliśmy szereg aktywności, które wzbogacają wiedzę uczniów na temat tych prehistorycznych stworzeń oraz rozbudzają zainteresowanie ową tematyką. […]


Rabiot: Wynik nie oddaje przebiegu meczu, dominowaliśmy, zdecydował epizod - JuvePoland\n2022.03.17 16:58 | 4\nRabiot: Wynik nie oddaje przebiegu meczu, dominowaliśmy, zdecydował epizod\nAdrien Rabiot również skomentował wczorajszą porażkę. Francuz opublikował swoje uwagi za pośrednictwem Instagrama.\n“Jesteśmy bardzo zawiedzeni. Niezaprzeczalnie dominowaliśmy w meczu i przez prawie 80 minut pokazywaliśmy wielką solidność. Pojedynczy epizod zmienił bieg meczu i był przyczyną wyniku, który zupełnie nie oddaje tego, co wczoraj pokazaliśmy“.\nPomocnik, który rozegrał wczoraj pełne 90 minut kontynuował: “Na nasze nieszczęście piłka nożna bywa również taka. Od teraz musimy w stu procentach skoncentrować się na innych celach, które nam zostały i spróbować zakończyć ten sezon w najlepszy możliwy sposób!“.\nKATEGORIE: DrużynaTAGI: Liga Mistrzów,Rabiot,Villarreal\nPatrice Evra: Jestem zawiedziony tym, co pokazało Juve. Allegri dokonuje cudówSeedorf krytykuje Allegriego: Nie można czekać, aż ktoś ci coś sprezentuje\nKażdy kto oglądał mecz, wie że dominowaliśmy i Ci co piszą i jakimś zdomolowaniu Juve, to chyba sam wynik oceniają.\nBoli porażka, ale nasze chłopaki walczyły i tak jak cały sezon powtarzało się, ze nie ma kto kreować akcji … No wczoraj akcje były i sytuacje i po prostu zawiedli napastnicy,, czy mieli gorszy dzień.\nSezon jeszcze nie stracony i walczmy o inne trofea .\nJuve zostało zdemolowanie. Każdy kto gada głupoty że przecież dobrze graliśmy a zadecydowały detale nic nie wie o życiu. Liczy się efekt końcowy. A tutaj był pogrom 0 3 i tyle. Gasimy światło.\n“Gdyby się nie poslizgnal gdyby nie poprzeczka byłaby rzecz wielka”. Gowno prawda. Zawsze liczy się efekt końcowy. Nikogo nie obchodzi czy grałeś pięknie i przegrałes niezależnie. Liczy się że przegrałes lub wygrałeś tak jak w życiu.\ndali nam piłke a my jak niepełnosprawni masakra\nPiłkarzom Juve wystarczy dać piłkę i zmusić do ataku pozycyjnego to sami sobie zrobią krzywdę. Strony im się pomylą i zaczną stwarzać zagrożenie pod własną bramką. My nie potrafimy grać w piłkę nożną.\nTaktyka Allegriego sprowadza się do przeszkadzania, kontratakowania, obrony, lagi, wybijania.


Matteo Spicuglia, Ziemia utracona – Podróżuj i pracuj w Delaware\nOpublikowano 5 lat temu: 25 października, 2016 17 stycznia, 2020 delaware.pl Przeczytasz w: 2 minut/y\nhttps://www.delaware.pl/ › Biblioteczka\nInformacja prasowa z dnia 25.10.2016 r. Matteo Spicuglia, Ziemia utracona, liczba stron: 206, cena: 24,90 zł, ISBN: 978-83-7516-992-8 Z powodu mego imienia… Jak podaje organizacja\nInformacja prasowa z dnia 25.10.2016 r.\nMatteo Spicuglia, Ziemia utracona, liczba stron: 206, cena: 24,90 zł, ISBN: 978-83-7516-992-8\nZ powodu mego imienia…\nJak podaje organizacja Open Doors – 100 milionów ludzi w ponad 150 krajach jest prześladowanych z powodu tego, że wierzą w Jezusa Chrystusa. Obowiązkiem każdego chrześcijanina jest zwracać uwagę świata na tę delikatną kwestię, dlatego też Wydawnictwo Świętego Wojciecha zdecydowało się na publikację książki Ziemia utracona.\nJak przekonuje – Zygmunt Kwiatkowski SJ – w przedmowie do wydania polskiego: „O tym, co znaczy prześladowanie, mówią nam w Ziemi utraconej jego ofiary. Nie dokonują analiz, nie odnoszą się do abstrakcyjnych idei i pojęć – ich wypowiedzi to żywe świadectwa ich życiowego dramatu. Dramat tych ludzi staje się dla nas wyzwaniem: zarówno intelektualnym (spróbuj zrozumieć, co się dzieje), jak i moralnym (zrób coś w tej sprawie); i wreszcie, jest to dla nas wyzwanie duchowe, abyśmy głębiej żyli Ewangelią na co dzień.”\nA to już wiesz? Frunze w meczecie\nMatteo Spicuglia, Ziemia utracona https://www.delaware.pl/matteo-spicuglia-ziemia-utracona\n← Kuchnie świata – które z nich warto poznać?\npraca na wakacje 2011, studenckie wakacje 2011, noxontown pond middletown de, tanie loty majĂłwka 2012, toplinemanagement com, wiza f1 i j1, majĂłwka samolotem, majĂłwka 2012 oferty, peg ai, 1a co nz


Nietolerancja laktozy - przyczyny, objawy i diagnostyka - Maragofit\nNietolerancja laktozy – przyczyny, objawy i diagnostyka\nCatering dietetyczny » Nietolerancja laktozy – przyczyny, objawy i diagnostyka\nutworzone przez Maragofit | gru 14, 2020 | Bez kategorii\nNietolerancja laktozy jest jedną z najczęściej występujących nietolerancji pokarmowych.\nLaktoza jest cukrem występującym w mleku większości ssaków. W jelicie cienkim, w wyniku aktywności enzymatycznej laktazy, zostaje rozłożona do glukozy i galaktozy.\nW przypadku gdy laktaza nie występuje (alaktazja) lub jej działalność jest ograniczona (hipolaktazja) cukier mleczny nie jest trawiony ani wchłaniany. Niestrawione cząsteczki zwiększają objętość i płynność treści jelitowej, a w jelicie grubym są fermentowane przez bakterię. Konsekwencjami tego mechanizmu są zaburzenia żołądkowo-jelitowe i dyskomfort ze strony jamy brzusznej po spożyciu mleka.\nTypy oraz objawy kliniczne:\nWrodzona nietolerancja laktozy -> występuje bardzo rzadko, a jej objawy pojawiają się u noworodka bezpośrednio po porodzie.\nWtórna nietolerancja laktozy -> występuje w wyniku uszkodzenia lub zaniku kosmków jelitowych, które zwiększają powierzchnie chłonną jelita cienkiego. Często schorzenie to jest konsekwencją szeregu chorób przewodu pokarmowego (np. celiakia czy choroba Leśniowskiego-Crohna). Po regeneracji jelita zdolność do trawienia laktozy zazwyczaj powraca, ale proces ten wymaga czasu, w niektórych przypadkach nawet kilka miesięcy.\nPierwotna nietolerancja laktozy -> występuje najczęściej i polega na stopniowym zaniku aktywności laktazy. Jej objawy narastają wraz z wiekiem, a ich intensywność zależy od ilości spożytej laktozy.\nWśród najczęściej występujących symptomów wyróżnia się:\nuczucie pełności i przelewania z jamie brzusznej\nNajbardziej popularną metodą pozwalającą na diagnostykę nietolerancji laktozy jest test tolerancji laktozy. Polega on na kilkukrotnym pomiarze stężenia glukozy w surowicy krwi po wcześniejszej podaży laktozy. Gdy laktoza jest prawidłowo rozkładana przez enzymy jelitowe w badaniu obserwuje się wzrost glukozy w surowicy w stosunku do wartości wyjściowej. Stała wartość glukozy i obecność objawów ze strony układu pokarmowego wskazuje na nietolerancję laktozy. Inną popularną metodą diagnostyczną jest wykonanie wodorowego testu oddechowego.\nPolega przede wszystkim na ograniczeniu lub całkowitej rezygnacji z produktów zawierających laktozę. Tolerancja niewielkich ilości laktozy jest cechą indywidualną. Należy pamiętać, że mleko oraz produkty mleczne są wartościowym m.in. źródłem białka i wapnia, a jego wyeliminowanie może doprowadzić do poważnych niedoborów. Aby temu zapobiec warto skontaktować się z wykwalifikowanym dietetykiem, w celu doboru pełnowartościowej diety.


Gujarat – Rajzefiber\nJeśli zapytacie mnie o najpiękniejsze miejsce w Indiach, bez zastanowienia odpowiem Palitana (stan Gujarat). Tak, tak, nie Waranasi, nie Agra, nie Puszkar, a właśnie pielgrzymka na świętą górę dżinizmu, to moje najpiękniejsze wspomnienie, jak do tej pory, z tego kraju. Pewnie dziwicie się dlaczego piszę o tym dopiero po 1,5 roku. Może dlatego, że chciałam jak najdłużej te chwile zostawić tylko dla siebie? 😉 W Palitanie, zwanej „Miastem Świątyń” zatrzymałam się z Milanem w domu wdowy po jego bracie, mieszkającej ze swoimi ślicznymi, dwiema córkami, Nini i Brindą w piętrowym domku z małym ogrodem. Czułam się z nimi znakomicie, może kiedyś o tym napiszę więcej. Po śmierci brata, na Milanie spoczęła opieka nad jego rodziną, w tym również finansowa. Po zwiedzeniu świątyni Hastagiri przyszedł czas na wypoczynek. Dostałam mega wielkie łoże na piętrze, ale długo nie dane mi było pospać. Pobudka była przed czwartą rano, by wschód słońca podziwiać ze szczytu góry Shatrunjaya. Dlaczego? Już Wam wyjaśniam.\nJadąc z Milanem do jego rodzinnego miasta Palitany (stan Gujarat) nie zdawałam sobie sprawy z tego, co mnie tam spotka, co zobaczę i jakie to zrobi na mnie ogromne wrażenie po dziś dzień. Z Ahmedabadu dojechaliśmy na miejsce po południu. Jeszcze tego samego dnia ponownie wsiedliśmy do czerwonego pick-up’a, by przemierzyć kolejne 50 km do Hastagiri, gdzie na wzgórzu znajduje się dżinijska świątynia Hastagiri Jain Tirth.\nOkolice te są świętymi miejscami dla wyznawców dżinizmu, celem wielu pielgrzymek. Początki tej jednej z najstarszych tradycji religijnych i filozoficznych w Indiach, starszej od buddyzmu, sięgają VII–VI w. p.n.e. Nazwa dżinizm pochodzi od słowa dżina, czyli „zwycięzca”, i odnosi się do duszy, która pokonała swoich „wewnętrznych wrogów”, osiągając stan wyzwolenia. Za twórcę tej religii uważany jest Parśwanatha. Dżiniści uznają go za dwudziestego trzeciego tirthanakara dżinizmu (sanskr.”budowniczy mostów” prowadzący do nirwany). Wardhamana Mahawira (dwudziesty czwarty z tirthankarów), żyjący w VI w. p.n.e. rozwinął nauki Parśwy i opracował tzw. pięć małych przykazań (anuvratas) obowiązujących wyznawców tej religii do dziś. M.in. takie zasady moralne jak niekrzywdzenie istot żywych, czy wegetarianizm, które tak bardzo kojarzą się z Indiami, to właśnie reguły dżinizmu.\nKolorowe pola Kutch\nKutch, kraina leżąca na skrzyżowaniu wielu kultur i społeczności dla mnie zawsze będzie kojarzyć się z kolorami i cudownymi jej mieszkańcami. Różnorodność rękodzieła i tradycji artystycznych, to efekt wędrówek przez te tereny ludzi z Afryki, Bliskiego Wschodu i północy, jak również kupców przybywający statkami z zachodu do lokalnego portu Mandvi. W poprzednim poście przybliżyłam Wam techniki tkania materiałów w Kutch, tym razem opowiem o niezwykłym sposobie tworzenia na nich wzorów przy pomocy pieczęci.


Huawei E585 - 2 - aero2 & a2mobile Forum\nTen H*****e E585 jest bardzo fajnym routerem, ale wifi ma niestety niezbyt mocarne - zasięg praktycznie tylko kilka metrów. Jak nieopatrznie skonfigurowałem stojący piętro niżej laptop do automatycznego łączenia się z tym routerem przez wifi, to komputer stacjonarny z sieciówką PCMCIA (standardu b) w pokoju obok (w stosunku do routera) miał olbrzymi problem z połączeniem się z routerem (połączenie było ciągle zrywane, transfery rzędu 5-10 kb/s, podczas gdy w przypadku podłączonego jedynie komputera stacjonarnego działało wszystko sprawnie).\nRouter jest w miarę stabilny, choć raz udało mi się go zawiesić.\nPoza tym wkurzyło mnie jeszcze gniazdo micro-usb (w telefonie mam mini-usb, przez co muszę nosić dwa oddzielne kable).\nWersja sprzedawana na allegro (najczęściej) jest brandowana - pochodzi z brytyjskiej sieci "3" i ma oszpecony firmware. Nowsze wersje znajdują się prawdopodobnie (ZTCP) tylko na stronach sieci "3" (nie ma niebrandowanych), ale nie polecam uaktualniania, bo gdzieś od kwietnia (ZTCP) trudniej/albo wcale nie da się zdjąć simlocka, a urządzenie z allegro ma już simlock ściągnięty.\nMartwi mnie jedynie, że operator zastrzega sobie możliwość wyłączania kart pracujących w urządzeniach kategorii <10 (najwyżej zamówię jeszcze jedną kartę).\nZawsze można kupić E586\nCo do zasięgu WiFi - mam E5 i nie ma tragedii - zapewnia sygnał w granicach 40-50m w otwartym terenie.\nczy zeby prawidlowo polaczyc sie z aero musi byc wpisany apn(wydaje mi sie ze zostawilem z wpisanym) ? zona dostala karte wsadzila do e585 i wygladalo to jakby na chwile sie polaczylo( ulamek sek) i od razu rozlaczylo, moze zasieg w mieszkaniu kiepski byl bo cos marnie pokazywal wyswietlacz e585 jak mi na skypie pokazywala, chociaz ona komentowala ze pojawilo sie 3g i zniklo, jutro zrobie z nia proby\nNie, sieć Aero2 nie wymaga wpisania APN - niektóre modemy i routery łączą się z tzw. dynamicznym APN (niestety nie wszystkie i nie jest to polecana metoda). Na pewno nie uda się nawiązać połączenia z podanym błędnym APN (np. domyślnym dla większości polskich sieci "internet").\nczy Huawei E585 działa dobrze również z nowymi kartami sim aero2?\nbo rozwiązanie całkiem rozsądne, jak w tel. wystarczy posiadać jedynie wifi.\nDziała dobrze z nowymi kartami.\nRozwiązanie dobre, ale minimum trzy razy droższe od zwykłego modemu USB.\nMinus - brak gniazda na zewnętrzną antenę.\n(08/01/2012, 21:11)vistamaster napisał(a): Minus - brak gniazda na zewnętrzną antenę.\nJeden minus, przez który chyba dam sobie spokój z zakupem,\nnie mam zamiaru ryzykować jak to będzie bez antenki (teoretycznie\ndo 10 dni można przez neta zrezygnować,ale nie mam doświadczenia w tym kierunku).\nNie wiem czy był to dla nich taki problem by zrobić w nim małe gniazdo\nna antenkę ;(\n(08/01/2012, 22:53)mirek napisał(a): ...Nie wiem czy był to dla nich taki problem by zrobić w nim małe gniazdo\nnie w tym rzecz, że problem... to przecież z założenia przenośny i zasilany bateryjnie sprzęt jest! więc antenka przypinana do routera noszonego np. w kieszeni to jakieś nieporozumienie jest\n(08/01/2012, 21:11)vistamaster napisał(a): Działa dobrze z nowymi kartami.\nE tam, zaraz trzy razy ?\nJa go kupilem ponizej 300zl. Ostatnio na aledrogo poszedl taki za:\ni drugi szesc zl. drozej :\nCzyli za dwiescie kilka zeta tez mozna upolowac\nMi tam brak anteny zewnetrznej nie przeszkadza, a nawet jest jedno gniazdo mniej do wylamania Ja jestem z niego zadowolony\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 09/01/2012, 8:31 przez vistamaster.)\nTo są aukcje. Z opcją 'kup teraz' raczej za 200zł nie kupisz.\nMnie też brak anteny nie przeszkadza, ale gdybym mieszkał poza terenem mocno zurbanizowanym, gdzie występuje mnogość BTS'ów, no na pewno nie kupowałbym modemu bez wyjścia na zew. antenę. Mieszkam na terenie mocno zurbanizowanym, ale i tak dla pewności nabyłem modem z gniazdem antenowym, bo nigdy nie wiadomo na co sie trafi.\nA przy okazji wejścia na alledrogo okazało się, że te modemy Huawei E173 z ruskiej sieci Megafon nie są zgodne z Aero:\nPdf z pliku http://device.megafon.ru/u/devices/Firmware.110305.zip\nmówi, że UMTS tylko na 2100 MHz\nPodejrzewam, że sporo osób niezorientowanych w temacie mogło kupić ten model z myślą o Aero, a potem będzie płacz i zgrzytanie zębami tu na forum.\nNo cóż technika dziś jest taka, że najpierw czytać, a potem kupować, nigdy odwrotnie.\nModemy niezgodne z Aero2:\nHuawei E173, E173u, E173u-1, E173s-1 wersje dostępne u innych, niż Play, operatorów bez u-2 w nazwie


WSK PZL Świdnik S.A. z umowami na części do śmigłowców WSK PZL Świdnik S.A. z umowami na części do śmigłowców - Wydawnictwo militarne ZBIAM\nStrona główna / Aktualności / WSK PZL Świdnik S.A. z umowami na części do śmigłowców\nWSK PZL Świdnik S.A. z umowami na części do śmigłowców\n31 lipca Wydział Techniki Lotniczej 3. Regionalnej Bazy Logistycznej z Kutna poinformował o podpisaniu dwóch umów z należącą do koncernu Leonardo firmą WSK PZL Świdnik S.A. w sprawie dostaw i napraw głównych technicznych środków materiałowych przeznaczonych dla śmigłowców wojskowych.\nW obu przypadkach zastosowano procedurę negocjacji z wybranym podmiotem co ma związek z faktem, że zakłady WSK PZL Świdnik S.A. są jedynym właścicielem dokumentacji technicznej elementów będących przedmiotem zamówienia, a stosowanych w śmigłowcach Mil Mi-2 oraz W-3/W-3A Sokół. Oba typy wiropłatów jeszcze przez lata będą stanowić ważny element wyposażenia Sił Zbrojnych.\nW ramach pierwszej z nich, zawartej 24 lipca i mającej wartość 780 tys. złotych bez VAT, świdnickie zakłady dostarczą nowe przewody ciśnieniowe do śmigłowców wojskowych. W ramach drugiej, zawartej także tego samego dnia i mającej wartość 5,5 mln złotych bez VAT, zlecono naprawy główne technicznych środków materiałowych przeznaczonych dla śmigłowców Mil Mi-2 oraz W-3/W-3A Sokół.\nLeonardo PZL ŚwidnikLotnictwo


Hokej.Net - Gdańszczanie kontynuują zwycięski marsz (WIDEO)\nW dzisiejszym meczu drobne urazy i choroby wykluczyły Tomasa Fucika, Petra Polodnę, Ladislava Havlika, Władisława Jełakowa i Pawieła Popowa. Ponadto Igor Smal i Michał Naróg są w kadrze młodzieżowej reprezentacji Polski.\nPomimo etykiety faworytów - GKS Tychy źle wszedł w ten mecz. Grę prowadzili gospodarze, którzy swoją przewagę nad rywalami udokumentowali golem. W 8. minucie podopieczni Marka Ziętary grali w przewadze. Szybka, koronkowa akcja otworzyła wynik spotkania, a finalizował ją Jegor Krasowskij. To nie było ich ostatnie słowo. Bowiem już cztery minuty później Jegor Rożkow przedarł się przez zasieki obronne rywali i oddał strzał w krótki róg, który kompletnie zaskoczył Johna Murraya.\nTyszanie nie zdołali odpowiedzieć na to trafienie w pierwszej tercji. Udało im się za to w drugiej. Kiedy to w 28. minucie Denis Akimoto mocnym strzałem pokonał bezradnego Mateusza Studzińskiego. Goście rozkręcali się z minuty na minutę. Jednak świetnie dysponowany był dziś Mateusz Studziński. Dopiero w trzeciej tercji trójkolorowym udało się wyrównać. Michael Cichy wykorzystał dobre podanie Alexandra Szczechury i umieścił krążek obok bezradnego bramkarza gospodarzy.\nDo końca regulaminowego czasu gry nie poznaliśmy zwycięzcy. Dogrywka również nie dała nam odpowiedzi kto zgarnie dwa punkty. Zatem o wyniku rozstrzygnąć musiały rzuty karne. W serii najazdów lepsi byli gospodarze. Tyszanie strzelili raz za sprawą Aleksieja Jefimienki. Ich rywale zdołali odpowiedzieć dwukrotnie, a ostatnim egzekutorem okazał się być Damian Szurowski.\n- Jestem dumny z tej drużyny. Graliśmy bez siedmiu kluczowych zawodników, w tym naszego bramkarza. Chłopaki oddali dużo serca i zdrowia, żeby zrobić taki wynik. Wygraliśmy czwarty mecz z rzędu mając do dyspozycji zaledwie trzy piątki - powiedział po meczu Marek Ziętara, trener Lotosu PKH Gdańsk.\nLotos PKH Gdańsk - GKS Tychy 3:2k. (2:0, 0:1, 0:1, 0:0, 2:1)\n1:0 - Jan Krasowskij - Jegor Rożkow, Jakub Stasiewicz (07:45, 5/4)\n2:0 - Jegor Rożkow - Jan Steber, Josef Vitek (11:47)\n2:1 - Denis Akimoto - Adam Bagiński, Aleksiej Jefimienko (27:22, 5/4)\n2:2 - Michael Cichy - Alexander Szczechura, Bartosz Ciura (50:12)\n3:2 - Damian Szurowski (65:00, decydujący rzuty karny)\nSędziowali: Włodzimierz Marczuk, Przemysław Gabryszak (główni) - Sławomir Szachniewicz, Wojciech Moszczyński (liniowi)\nMinuty karne: 10-4\nLotos PKH Gdańsk: Studziński - Bilčik, Szurowski; Steber(2), Mocarski, Vitek - Tieslukiewicz(2), Krasowskij; Stasiewicz(2), Rożkow, Gołowin(2) - Pastryk(2), Lehmann; Danieluk, Pesta, Marzec - Wołoszyk\nGKS Tychy: Murray - Jeronau, Novajovský; Jefimienko, Komorski, Klimienko - Kotlorz(2), Akimoto; Jeziorski, Galant(2), Witecki - Pociecha, Ciura; Mroczkowski, Cichy, Szczechura - Kolarz, Bizacki; Kogut, Bagiński, Gościński\nTagi: Lotos PKH Gdańskgks tychyrzuty karnewygrana Gdańskahokej GdańskPHL29 kolejkaPolska Hokej LigaDamian Szurowskiczwarta wygrana z rzędumarek ziętara\nMarek P (2019-12-07 00:31:50)\nAż serce rosło oglądając hokeistów LOTOS PKH Gdańsk. Pierwsza tercja piekne akcje i strzały. Druga i trzecia to już brakowało sił i trzeba było z wątroby je brać. A i kibice dzielnie wspierali dopingiem. O sędziowaniu nie będę pisał bo każdy wie, że do kitu. Karne jak to karne - loteria, tym razem szczęście uśmiechnęło się do nas.\nKarne loteria, ale trzeba przyznać, że Rożkow i Szurowski pięknie jej wykonali\npalmer (2019-12-07 10:40:32)\nFajny mecz, taki zresztą jak zawsze Tychami. Musze pogratulować chłopakom wygrać na 3 formacje bez 7 zawodników z mistrzem Polski nawet w gorszej formie to jednak sztuka. Brawa dla Mateusza dał rade, mamy dobrego drugiego bramkarza. Świetny gest Rożkowa który chciał oddać nagrodę za najlepszego zawodnika meczu Studzińskiemu, tak właśnie powstaje drużna. Dzięki za emocje taki właśnie powie być każdy mecz.\nPalmer. Przedewszystkim gratulacje dla Gdańska. Po drugie O wyniku zadecydowało szczęście i wykorzystanie sytuacji strzeleckich. Usprawiedliwianie Tychów, że słabszy mecz, że chorzy, że długa droga to błąd. To zawodowcy. Nigdzie nie jest powiedziane, że Tychy co roku będą grały o najwyższe trofea. Czas na inne drużyny. Gdańsk ma teraz parę i niech ja wykorzystuje jak najdłużej. Mam wrażenie, że w tej drużynie jest dobry klimat do bycia zespołem.\nWcale nie umniejszam sukcesu wygrana to wygrana, porostu realnie oceniam formę Tyskiej drużyny. Każda drużyna ma w sezonie kryzys i sztuką jest to dobrze wykorzystać.\ngbr22 (2019-12-07 12:51:33)\nBardzo możliwe że tym faulem w dogrywce obroniliście 2pkt, bo chyba by był gol, tym się właśnie różnią faule potrzebne i niepotrzebne.\nWitecki taki technik i 2 mecz pod rząd w taki sam sposób marnuje karniaka w ostatnim najprostszym elemencie.\nSzczęścia też nie mamy, ostatnio Cichy dobrze strzelił, ale jednak tylko słupek, wczoraj Klimenko, o reszcie nie ma co pisać. Dobrze że takie mecze przyszły, przetarcie pod presją potrzebne jest w każdym elemencie.\nSzczecie mieliście w 1 tercji, na moje oko to z tych sytuacji co mielismy to jeszcze 1 powinni wcisnąć:)\nobama (2019-12-07 18:13:51)\nZiętara zawsze się z wszystkiego tłumaczy nawet jak wygra.\ntłumaczy czy nie tłumaczy, ale trzeba przyznać że stworzył w Gdańsku bardzo mocny team


Jak zaskoczyć swoich klientów? - Paczkonado\nMaja Kowalczyk Luty 9, 2018 Artykuły reklamowe 0\nNa profesjonalny wizerunek firmy składa się wiele kwestii. Koniecznością jest między innymi dbanie o dobre relacje z kontrahentami, a także z tymi potencjalnymi klientami, którzy być może skorzystają kiedyś z naszych usług. Jaki jest najprostszy sposób na to, aby takie relacje były pozytywne? Proponowanie klientom darmowych gadżetów reklamowych.\nNajlepsze gadżety reklamowe dla klientów\nMożemy je rozdawać na przykład na targach czy imprezach branżowych. Możemy także zdecydować się na promocję na mieście, zatrudniając osobę do rozdawania ulotek i właśnie naszych gadżetów. Warto też w biurze, w którym przyjmujemy kontrahentów, mieć przygotowany koszyczek z gadżetami, po które każdy może sięgnąć. Jakie to mogą być gadżety? Z pewnością pierwszym, co przychodzi nam do głowy, są długopisy z logo firmy, jednak jest to pomysł, mówiąc wprost, oklepany. Takich długopisów każdy ma mnóstwo i zazwyczaj nie przywiązuje do nich wagi. Czy są jakieś inne drobiażdżki, które mogłyby zainteresować naszych klientów? Ciekawym pomysłem będzie z pewnością reklamowy pendrive z nadrukiem. Po pierwsze – jest on użyteczny. Obecnie mało kto korzysta z płyt CD do przenoszenia danych, gdyż o wiele szybsze od nagrywania płyty jest po prostu skopiowanie konkretnych dokumentów na pendrive.\nZ komputera korzystamy w końcu codzienne, można więc liczyć na to, że i pendrive będzie w częstym użytku. Nasze logo, które się na nim znajdzie, będzie się rzucało użytkownikami w oczy. Będzie je zauważał także w sposób podświadomy. Nawet jeżeli teraz nie potrzebuje korzystać z usług naszej firmy, za jakiś czas, gdy najdzie go taka potrzeba – automatycznie skojarzy sobie naszą firmę właśnie z usługami, których poszukuje. Oczywiście podarunkiem nie muszą być pendrive’y 64 GB, które potrafią sporo kosztować. Wystarczą pendrive’y o mniejszej pojemności – na przykład 12 GB. Nawet to zostanie docenione przez potencjalnych klientów. Takie pendrive’y możemy rozdać także naszym pracownikom. Z pewnością przydadzą im się w codziennych działaniach, gdyż czasami konieczne jest na przykład przygotowanie prezentacji biznesowej, a następnie przeniesienie jej w szybki sposób na dostępnym nośniku. Jak widać, pendrive’y są naprawdę przydatnym gadżetem reklamowym.\nOprócz nich możemy zdecydować się także na inne rozwiązania – na przykład etui na długopisy lub okulary z logo firmy, parasolki z logo czy po prostu koszulki. Warto dobrze przygotować się zwłaszcza do targów, gdyż to tam mamy szansę zaprezentować się najszerszemu gronu klientów i istnieje duża szansa, że skorzystają oni z naszych usług.\nPoprzedni: Poprzedni wpis: Reklama wielkoformatowa – czy warto?\nNastępny: Następny wpis: Frezowanie sklejki – co warto wiedzieć