W 1971 roku marynarka wojenna Stanów Zjednoczonych zleciła rozpoczęcie prac badawczych nad wystrzeliwanymi z okrętów podwodnych strategicznymi pociskami manewrującymi. Rozważano wówczas dwie możliwości. Pierwszą było opracowanie większej konstrukcji, odpalanej z silosów rakiet balistycznych serii UGM-27 Polaris. Druga opcja zakładała stworzenie mniejszego pocisku, który mógłby być wystrzeliwany z okrętowych wyrzutni torpedowych. W międzyczasie w maju 1972 roku Związek Radziecki i Stany Zjednoczone podpisały pierwszy układ o ograniczeniu zbrojeń strategicznych SALT I (Strategic Arms Limitation Talks), nakładający na oba mocarstwa ograniczenia w zakresie rozwoju obronnych systemów anty rakietowych oraz strategicznej broni ofensywnej. Miesiąc później, w czerwcu 1972 roku, amerykańska flota zdecydowała się na opracowanie pocisków wystrzeliwanych z wyrzutni torpedowych. Jednocześnie, z uwagi na układ SALT I, sprecyzowany został nowy wymóg, dotyczący takiego opracowania pocisków, aby te nie łamały postanowień porozumienia. W listopadzie 1972 roku marynarka wojenna oficjalnie zaprosiła firmy do wzięcia udziału w procesie składania propozycji nowych pocisków, które ówcześnie określano jako SLCM (Submarine-Launched Cruise Missile). W styczniu 1974 roku wyłonione zostały dwa najbardziej obiecujące projekty. Pierwszy z nich, oznaczony jako ZBGM-109A, opracowany został przez firmę General Dynamics, a konkretnie przez jej oddział Pomona Division (obecnie Raytheon Missile Systems). Drugi projekt pocisku model ZBGM-110A przedstawiony został przez firmę LTV (Ling-Temco-Vought). W lutym 1976 roku odbyło się kilka testów obu konstrukcji, oznaczonych jako YBGM-109A oraz YBGM-110A. W czasie ich trwania szczególną uwagę poświęcono na aspekt podwodnego wystrzelenia z wyrzutni i wynurzenia pocisku z wody, które było krytycznym momentem w całym locie. W wyniku podjętych prób zwycięzcą ogłoszony został pocisk model YBGM-109A. W tym czasie przedstawiciele marynarki wojennej podjęli już decyzję, że nowa konstrukcja powinna być wystrzeliwana nie tylko z okrętów podwodnych, ale także nawodnych. Z tego względu skrót SLCM zmienił swoje znaczenie na Sea-Launched Cruise Missile.\nW styczniu 1977 roku zainicjowany został program JCMP (Joint Cruise Missile Project), w ramach którego lotnictwo i marynarka wojenna prowadziły prace nad wspólnymi komponentami do nowych pocisków manewrujących. W tym czasie siły powietrzne rozwijały projekt budowy pocisków model AGM-86 ALCM (Air-Launched Cruise Missile). Efektem programu JCMP było stworzenie wspólnego systemu napędowego w postaci silnika turbowentylatorowego oraz systemu naprowadzania TERCOM (Terrain Contour Matching). Dodatkowo amerykańskie lotnictwo zainicjowało testy porównawcze rakiet model AGM-86B oraz lotniczej odmiany pocisków AGM-109, wywodzącej się bezpośrednio z konstrukcji YBGM-109A. Wszystkie loty próbne odbyły się między lipcem 1979 roku a lutym 1980 roku. Ich wynik przemawiał za kontynuowaniem projektu AGM-86B, co było równoznaczne z zastopowaniem prac nad pociskami model AGM-109.\nJednocześnie kontynuowano program rozwojowy rakiet serii BGM-109 SLCM. W marcu 1980 roku dokonano pierwszego testu morskiego. Przedprodukcyjna wersja pocisku model BGM-109A wystrzelona została z pokładu niszczyciela typu Spruance o nazwie USS Merrill (DD 976). W czerwcu 1980 roku dokonano pierwszego odpalenia z pokładu okrętu podwodnego. Platformą testową była jednostka USS Guitarro (SSN 665), należąca do typu Sturgeon. W następnych latach marynarka wojenna Stanów Zjednoczonych prowadziła kolejne testy, które miały wykazać operacyjną efektywność nowych pocisków. W styczniu 1981 roku rozpoczęły się próby, które obejmowały odpalanie pocisków dwóch różnych odmian z okrętów podwodnych. Pierwszą z nich była odmiana BGM-109A TLAM-N (Tomahawk Land Attack Missile - Nuclear), wyposażona w głowicę termojądrową i przeznaczona do niszczenia celów lądowych, a drugą BGM-109B TASM (Tomahawk Anti Ship Missile), wyposażona w głowicę konwencjonalną i przeznaczona do niszczenia okrętów nawodnych. Testy tych pocisków dobiegły końca w październiku 1983 roku. Kolejne próby trwały od grudnia 1983 roku do marca 1985 roku. Wówczas pociski tych samych dwóch odmian wystrzeliwane były z okrętów nawodnych. Wszystkie przeprowadzone próby rakiet serii BGM-109 Tomahawk wypadły pomyślnie. Z tego powodu Agencja Testów Operacyjnych i Oceny OPTEVFOR (OPerational TEst and EValuation FORce) wydała opinię o pełnej efektywności operacyjnej rakiet, zalecając ich wprowadzenie do służby.\nPozytywna opinia Agencji Testów Operacyjnych i Oceny OPTEVFOR zaowocowała rozpoczęciem seryjnego wytwarzania produkcyjnej wersji rakiet. Sprzyjało temu również wygaśnięcie układu SALT I, który stracił ważność w grudniu 1981 roku. Co prawda w czerwcu 1979 roku podpisany został kolejny układ o ograniczeniu zbrojeń strategicznych SALT II, jednak nie ratyfikował go Senat Stanów Zjednoczonych. Mimo to amerykańscy prezydenci Jimmy Carter i Ronald Reagan oraz przywódca Związku Radzieckiego Leonid Breżniew zadeklarowali przestrzeganie ustalonych postanowień, co nie przeszkodziło we wprowadzeniu do służby pocisków SLCM. Był to jeden z elementów odpowiedzi na radziecką inwazję na Afganistan, która nastąpiła w grudniu 1979 roku.\nW marcu 1983 roku ogłoszona została gotowość operacyjna pierwszych wersji pocisków, określanych czasem jako Tomahawk Block I. Należały do nich odmiany BGM-109A TLAM-N oraz BGM-109B TASM. Początkowo warianty wystrzeliwane z okrętów nawodnych i podwodnych rozróżniane były poprzez dodanie do litery jednej cyfry. W ten sposób wersja BGM-109A-1 TLAM-N odpalana była z jednostek nawodnych, a BGM-109A-2 TLAM-N z okrętów podwodnych. Analogicznie oznaczano inne wersje pocisków. W 1986 roku nastąpiła zmiana nomenklatury. Według nowych oznaczeń odmiana przeznaczona dla okrętów nawodnych znana była jako RGM-109A TLAM-N, a dla okrętów podwodnych UGM-109A TLAM-N. Takiej samej zmianie uległy oznaczenia pozostałych wersji rakiet.\nNa samym przedzie pocisków model xGM-109A TLAM-N umieszczony został inercyjny (bezwładnościowy) system nawigacyjny TAINS (TERCOM Assisted Inertial Navigation System) oraz pokładowy komputer przetwarzania danych. Przed startem pocisku programowane były w nim dane o celu oraz trajektoria lotu, realizowana za pomocą układu inercyjnego. Pociski model xGM-109A TLAM-N mogły razić cele w odległości do około 1390 mil morskich, czyli 2500 kilometrów, co było wynikiem znacznie lepszym niż w przypadku pocisków model xGM-109B TASM. Było to spowodowane tym, że głowica termojądrowa zajmowała mniej miejsca niż ładunek konwencjonalny, a wolna przestrzeń zagospodarowana została przez dodatkowy zbiornik na paliwo do silnika turbowentylatorowego. Bardzo duży zasięg oznaczał, że zastosowanie samego układu inercyjnego do naprowadzania byłoby niewystarczalne, gdyż im większa odległość do pokonania tym spada jego dokładność. Z tego względu pociski wyposażono układ naprowadzania firmy McDonnell Douglas (obecnie Boeing) model AN/DPW-23 TERCOM. Uruchamiał się on w momencie, gdy rakieta osiągnęła linię brzegową. Zadaniem systemu TERCOM było tworzenie cyfrowej, trójwymiarowej mapy terenu, nad którym pocisk aktualnie przelatywał. Dane wysyłane były do komputera pokładowego, który porównywał otrzymany obraz z cyfrową mapą zapisaną przed wystrzeleniem. Na tej podstawie mogły być skorygowane informacje na temat bieżącego kursu, pochodzące z układu inercyjnego. Dokładność systemu model AN/DPW-23 TERCOM wynosiła około 80 metrów, co było w pełni wystarczalne dla pocisku wyposażonego w termojądrową głowicę bojową model W-80 o mocy od 5 do 200 kiloton, umieszczoną zaraz za pokładowym komputerem przetwarzania danych.\nPrzednia część pocisków z systemem naprowadzania, komputerem pokładowym i głowicą bojową była nieco inna w przypadku odmiany xGM-109B TASM, także należącej do wersji Tomahawk Block I. Przeznaczona ona była do atakowania okrętów nawodnych i leciała do celu nad płaską taflą wody. W tych warunkach inercyjny system nawigacyjny z układem model AN/DPW-23 TERCOM był nieprzydatny. Z tego względu w pociskach model xGM-109B TASM zastosowano system naprowadzania bardzo podobny do tego zainstalowanego w rakietach przeciwokrętowych serii xGM-84 Harpoon. Przed startem w pokładowym komputerze przetwarzania danych programowane były dane o celu i profil lotu, realizowany za pomocą trójosiowego, inercyjnego systemu ARA (Attitude Reference Assembly). W ostatniej fazie lotu uruchamiał się aktywny radarowy system naprowadzania firmy Texas Instruments model AN/DSQ-28, który lokalizował cel do zniszczenia i przesyłał odpowiednie informacje do pokładowego komputera przetwarzania danych. Termojądrowa głowica model W-80 zastąpiona została konwencjonalnym ładunkiem burzącym model WDU-25/B o wadze 450 kilogramów z zapalnikiem kontaktowym. Duże gabaryty głowicy spowodowały likwidację dodatkowego zbiornika na paliwo, a co za tym idzie nastąpił spadek zasięgu rażenia do około 250 mil morskich, czyli 450 kilometrów.\nSekcja z systemem naprowadzania, komputerem pokładowym i ładunkiem bojowym była różna w obu wersjach serii Tomahawk Block I, jednakże pozostałe elementy konstrukcji były identyczne. W środkowej części pocisków znajdowała się sekcja ze składanymi skrzydłami o rozpiętości 2,62 metra. Rozkładały się one zaraz po opuszczeniu wyrzutni jednostki nawodnej lub (w przypadku gdy odpalenie nastąpiło z okrętu podwodnego) po wynurzeniu się z wody. Skrzydła pełniły funkcję stabilizującą całą konstrukcję. W tej samej części umieszczony został zbiornik na paliwo gazowe dla silnika turbowentylatorowego firmy Williams International model F107-WR-400, znajdującego się w tylnej części pocisków. Wykorzystywał on paliwo gazowe RJ-4, będące mieszanką izometrycznie nasyconych węglowodorów, uzyskanych z uwodorowienia dimeru metylocyklopentadienu. Zapewniał on prędkość przelotową rzędu 880 kilometrów na godzinę. Tuż za nim umieszczono autopilota, który wysyłał impulsy do systemu pneumatycznego, poruszającego czterema składanymi powierzchniami sterowymi, rozkładanymi w tym samym czasie co skrzydła. Autopilot otrzymywał odpowiednie impulsy od pokładowego komputera przetwarzania danych. Ostatnim elementem pocisków był silnik startowy na paliwo stałe firmy Atlantic Research Corporation model Mk 106.\nW 1986 roku do służby w marynarce wojennej Stanów Zjednoczonych weszły pociski model xGM-109C TLAM-C (Tomahawk Land Attack Missile - Conventional), znane także jako Tomahawk Block II. Jest to odmiana, której zadaniem było niszczenie celów lądowych za pomocą konwencjonalnego ładunku bojowego. Przenosiły one tą samą głowicę model WDU-25/B co pociski serii xGM-109B TASM. Komputer pokładowy naprowadzał rakietę na cel przy pomocy inercyjnego systemu nawigacyjnego TAINS z układem TERCOM. Jego dokładność dochodziła do 80 metrów, co w przypadku użycia konwencjonalnej głowicy było wynikiem zdecydowanie za słabym. Z tego względu zamontowano dodatkowy cyfrowy układ kontroli terenu model AN/DXQ-1 DSMAC (Digital Scene Matching Area Correlation). Był to elektrooptyczny system skanujący teren, nad którym pocisk aktualnie się znajdował. Kształty obiektów na przekazywanym komputerowi pokładowemu obrazie porównywane były do kształtu zaprogramowanego jako cel do zniszczenia. Dokładność tego systemu dochodziła do 10 metrów, co było wystarczające dla ładunku konwencjonalnego. Początkowo pociski serii xGM-109C TLAM-C uderzały w cel lecąc po linii prostej, jednak jeszcze we wczesnym stadium rozwoju tej konstrukcji wprowadzono modyfikację Block IIA. Przed wystrzeleniem rakiety można było wybrać profil ataku. Pierwszym był tak zwany manewr "pop-up", w którym tuż przed osiągnięciem celu pocisk wznosił się ku górze i uderzał pod ostrym kątem. Drugą możliwością była funkcja PWD (Programmed Warhead Detonation). W tym przypadku detonacja ładunku bojowego następowała dokładnie nad celem, co było szczególnie skuteczne przeciwko osłoniętym obiektom.\nKolejna odmiana pocisków xGM-109D TLAM-D (Tomahawk Land Attack Missile - Dispenser) weszła do służby w amerykańskiej flocie w 1988 roku. Była ona znana także jako Tomahawk Block IIB. Jej konstrukcja była identyczna z odmianą xGM-109C TLAM-C, a jedyną różnicą było zastosowanie kasetowej głowicy bojowej ze 166 ładunkami CEB (Combined Effects Bomblet) model BLU-97/B w 24 kontenerach. Mogły być one uwalniane partiami, dzięki czemu jeden pocisk serii xGM-109D TLAM-D mógł zaatakować kilka różnych obiektów. Ładunek kasetowy był na tyle duży, że podobnie jak w przypadku serii xGM-109C TLAM-C w przedniej części pocisków nie było dodatkowego zbiornika na paliwo dla silnika turbowentylatorowego.\nObie odmiany pocisków serii Tomahawk, przeznaczone do niszczenia celów nawodnych (TASM) i lądowych (TLAM), mogą być wystrzeliwane z okrętów podwodnych i nawodnych. W przypadku odmiany UGM-109 wykorzystywane są do tego celu standardowe wyrzutnie torpedowe kalibru 533 mm. Rozwiązanie to wiąże się jednak z tym, że ilość przenoszonych przez jednostkę torped musi być mniejsza o liczbę sztuk pocisków manewrujących. Z tego względu zdecydowano się, że część myśliwskich okrętów podwodnych typu Los Angeles wyposażonych zostanie w 12 pionowych wyrzutni VLS (Vertical Launching System), przeznaczonych specjalnie dla pocisków serii Tomahawk. Dzięki temu nie było konieczności ograniczania liczby przenoszonych torped, przy jednoczesnym wykorzystaniu pocisków manewrujących. Rakiety w odmianie RGM-109 początkowo wystrzeliwane były jedynie z czterokotenerowych wyrzutni model Mk 143, które instalowano na okrętach nawodnych, nie posiadających pionowych wyrzutni VLS model Mk 41. W późniejszym czasie jednostki takie jak typ Ticonderoga wyposażono w tego rodzaju wyrzutnie i z nich odpalane były pociski serii Tomahawk.\nProcedura odpalenia pocisków przeznaczonych do niszczenia celów lądowych z okrętów nawodnych i podwodnych jest różna. W obu przypadkach przed samym startem system kierowania ogniem wysyła do komputera pokładowego dane o celu oraz plan lotu. Następnie w wyrzutniach znajdujących się na jednostkach nawodnych uruchamiany jest silnik startowy, który wynosi pocisk do atmosfery. Zaraz po opuszczeniu wyrzutni rozkładają się stery i skrzydła. W przypadku okrętów podwodnych wystrzelenie odbywa się inaczej. Z wyrzutni torpedowej lub VLS pocisk wypychany jest za pomocą układu hydraulicznego. Znajduje się on w specjalnej kapsule, która odłączana jest zaraz po opuszczeniu wyrzutni. Wówczas pracę rozpoczyna silnik startowy, który wynosi konstrukcję ponad powierzchnię wody. Tam odrzucane są osłony ochronne silnika i rozkładają się tylne stery oraz skrzydła. Dalej profil lotu jest identyczny. Mniej więcej pod kątem 50 stopni silnik startowy wynosi pocisk do atmosfery na wysokość 100 metrów, co trwa 12 sekund. Następnie jest on odłączany, uruchamia się silnik turbowentylatorowy i osiągany jest 15-to metrowy pułap przelotu. Pocisk kierowany jest na cel przez komputer pokładowy, w którym wcześniej, przed wystrzeleniem zaprogramowano trajektorię lotu. Realizowana jest ona za pomocą inercyjnego systemu nawigacyjnego. Komputer wysyła odpowiednie impulsy do autopilota, sterującego powierzchniami sterowymi. Po osiągnięciu linii brzegowej pułap przelotu zmniejsza się do 2 - 5 metrów i uruchamiany jest system naprowadzania TERCOM, który nie pracuje w sposób nieprzerwany. Uruchamia się tylko w wyznaczonych wcześniej punktach, korygując dane przekazywane przez inercyjny system naprowadzania. W ostatniej fazie lotu w pociskach wykorzystujących głowice konwencjonalne uruchamia się system DSMAC, który zapewnia większą precyzję trafienia. Tuż przed osiągnięciem celu pocisk wznosi się na wysokość od 20 do 40 metrów i uderza w obiekt pod ostrym kątem. Jest także możliwość zaprogramowania innego profilu lotu, w którym pocisk nie wznosi się ku górze, a eksplozja ładunku inicjowana jest nad celem. tą możliwość wykorzystuje rakieta z głowicą kasetową.\nPrzebieg lotu pocisków przeciwokrętowych model xGM-109B TASM różnił się od tego w odmianach przeznaczonych do niszczenia obiektów lądowych (TLAM). Procedura odpalenia wyglądała identycznie. Przed startem do komputera pokładowego wysyłane były informacje o celu i plan lotu. Następnie pocisk wystrzeliwany był z okrętu nawodnego lub podwodnego i silnik startowy wynosił konstrukcję na wysokość około 100 metrów, po czym odłączał się i pracę rozpoczynał silnik przelotowy, zniżając pułap do około 10 metrów. W tej fazie trajektoria lotu utrzymywana była za pomocą trójosiowego, inercyjnego systemu ARA. Pociski model xGM-109 TASM odpalane były w generalnym kierunku celu BOL (Bearing-Only Launch). W danej odległości od spodziewanej pozycji obiektu uruchamiał się aktywny radarowy system naprowadzania model AN/DSQ-28, który wyszukiwał cel. W tym czasie trajektoria lotu pocisku przypominała serpentynę. Gdy okręt został namierzony odpowiednie dane wysyłane były do komputera pokładowego. Pułap zmniejszał się do 2 - 5 metrów, nieustannie zmieniając w tym zakresie wysokość lotu oraz kurs. W tym momencie pocisk mógł wykonać dwa manewry, w zależności od tego jaki został zapisany przed wystrzeleniem. Pierwszym był tak zwany "pop-up", w którym tuż przed uderzeniem w cel pocisk wznosił się wysoko ku górze i atakował lotem nurkowym. Drugim rozwiązaniem było pozostanie na wysokości 2 - 5 metrów i uderzenie w bok okrętu.\nOperacyjne wykorzystanie pocisków serii xGM-109C/D TLAM-C/D, przeznaczonych do niszczenia celów lądowych, zmieniało się w czasie. Początkowo zakładano, że rakiety uzbrojone w głowice konwencjonalne i przeznaczone do niszczenia obiektów lądowych stanowić będą doskonałą broń na globalnej arenie działań wojennych, zwalczając nieumocnione obiekty. Założenie to wynikało z ówczesnych uwarunkowań geopolitycznych i możliwości wojny z państwami Układu Warszawskiego. Upadek Związku Radzieckiego na początku lat 90-tych XX wieku i spadek napięcia międzynarodowego zweryfikował pierwotne założenia wykorzystania pocisków serii xGM-109C/D TLAM-C/D. Nacisk położony został na konflikty lokalne, w których rakiety te miały służyć obronie amerykańskich interesów w danym regionie. Mogły zapewnić szybką i skuteczną reakcję w wypadku nagłego kryzysu lub wymusić realizację polityki zgodnej z oczekiwaniami Stanów Zjednoczonych. Wystrzeliwanie pocisków z okrętów operujących na wodach przybrzeżnych ma ogromne znaczenie w początkowej fazie konfliktów regionalnych. W połączeniu z działaniami lotnictwa taktycznego i lądowej artylerii uniemożliwia lub w znacznym stopniu ogranicza możliwość przeprowadzenia przez wroga skutecznych operacji lotniczych i podjęcia obrony przeciwlotniczej, niszcząc kluczowe elementy całego systemu. Poza tym pociski serii Tomahawk mogą niszczyć inną istotną infrastrukturę, taką jak elektrownie, punkty dowodzenia, magazyny amunicji.\nZ kolei przeznaczenie serii xGM-109A TLAM-N jako taktycznej broni jądrowej w zasadzie pozostawało bez zmian przez cały okres służby, aż do ich wycofania na początku lat 90-tych XX wieku, co było pokłosiem upadku Związku Radzieckiego. Zakładano, że rakiety z głowicami termojądrowymi będą niszczyć umocnione obiekty, takie jak instalacje interkontynentalnych pocisków balistycznych ICBM (InterContinental Ballistic Missile). Dzięki temu systemowi nawodne okręty marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych mogły być częścią systemu strategii odstraszania atomowego, zwiększając jego elastyczność i mobilność. Spowodowane to było faktem, że rozmieszczenie wielu okrętów w różnych częściach świata pozwalało na niszczenie strategicznych instalacji wroga ze stosunkowo bliskiej odległości, co dawało mało czasu na podjęcie skutecznych środków obronnych.\nPociski model xGM-109B TASM, przeznaczone do niszczenia okrętów nawodnych, w zasadzie dublowały się z rakietami przeciwokrętowymi serii xGM-84 Harpoon. Miały one takie same przeznaczenie i wykorzystywały ten sam system naprowadzania. Z tego względu na początku lat 90-tych XX wieku zdecydowano się na wycofanie tych pocisków ze służby. W połowie lat 80-tych XX wieku istniała koncepcja produkcji udoskonalonych rakiet w odmianie xGM-109E TASM. Równolegle planowano wprowadzić do służby wersję xGM-109F TLAM, przeznaczoną specjalnie do niszczenia lotnisk. Oba projekty zostały jednak skasowane, a oznaczenie xGM-109E w późniejszym czasie użyte zostało do oznaczenia czwartej generacji pocisków Tomahawk Block IV.\nZmiana strategii wykorzystania pocisków serii xGM-109 Tomahawk z głowicami konwencjonalnymi w pełni zaprezentowana została podczas wojny przeciwko Irakowi w Zatoce Perskiej w latach 1990 - 1991. Wówczas pierwszy raz bojowo użyte zostały pociski przeznaczone do zwalczania obiektów lądowych xGM-109C/D TLAM-C/D. Łącznie wystrzelono 288 rakiet, a pierwsze odpalenie miało miejsce w styczniu 1991 roku z pokładu krążownika USS San Jacinto (CG 56). W czasie całej wojny celność tych pocisków dochodziła od 80 do 85 procent, jednakże niektóre źródła podawały, że wynik ten jest zawyżony i mniej niż jedna czwarta rakiet osiągnęła cel. Niezależnie od tego wykorzystanie serii Tomahawk Block II w czasie wojny przeciwko Irakowi uwidoczniło pewne słabości konstrukcji. Raz zaprogramowany obiekt do zniszczenia nie mógł być później zmieniony na inny, co w połączeniu z długim czasem przelotu, wynoszącym nawet trzy godziny, powodowało trzy komplikacje. Po pierwsze, w czasie przelotu mogła zmienić się sytuacja na polu walki i inne cele mogły zyskać większy priorytet. Po drugie, nie można było użyć pocisków przeciwko obiektom mobilnym. Po trzecie, jeżeli rakieta za bardzo zboczy z kursu przed uruchomieniem systemu obrazowania terenu, nie odnajdzie obiektu do zniszczenia.\nPod koniec lat 80-tych XX wieku z firmą McDonnell Douglas podpisany został kontrakt na modernizację pocisków xGM-109C/D TLAM-C/D do standardu trzeciej generacji Tomahawk Block III. W styczniu 1991 roku dokonano pierwszego wystrzelenia nowego pocisku, a gotowość operacyjna osiągnięta została w maju 1993 roku. Wprowadzone innowacje po części były odpowiedzią na problemy, które uwidoczniły się podczas wojny przeciwko Irakowi w Zatoce Perskiej w latach 1990 - 1991. Pociski model xGM-109C/D TLAM-C/D w standardzie Tomahawk Block III były konstrukcją zdecydowanie bardziej elastyczną w użyciu, miały większy zasięg i poprawioną celność.\nPolepszenie osiągów spowodowane było dodaniem nowych elemntów wyposażenia. Zamiast układu TERCOM w inercyjnym systemie nawigacyjnym TAINS umieszczono odbiornik i procesor przetwarzający sygnały otrzymywane z satelitarnego systemu nawigacyjnego GPS-NAVSTAR (Global Positioning System – NAVigation Signal Timing And Ranging). Dzięki tym danym możliwe jest skorygowanie mniej dokładnych wskazań systemu bezwładnościowego. Co więcej, planowanie trasy przelotu nie jest zależne od zaprogramowanych przed startem w komputerze pokładowym map terenu. W przypadku większego zboczenia z kursu, aż do fazy ataku, w której uruchamiany jest unowocześniony system model AN/DXQ-1 DSMAC 2A, możliwe jest skorygowanie kursu i pocisk nie gubi się. System model AN/DXQ-1 DSMAC 2A skanuje większą przestrzeń niż oryginalny układ DSMAC i używa większej liczby, dokładniejszych obrazów porównawczych celu do zniszczenia. Polepszenie osiągów rakiet poddanych modernizacji Block III osiągnięte zostało także dzięki zastosowaniu unowocześnionej głowicy burzącej model WDU-36/B (tylko na wersji xGM-109C TLAM-C). Ważąc 340 kilogramów jest lżejsza i mniejsza, zapewniając jednocześnie taką samą skuteczność. Uzyskana w ten sposób dodatkowa przestrzeń zagospodarowana została przez zbiorniki na paliwo gazowe, co spowodowało zwiększenie zasięgu. Wpływ na to miało również zastosowania mniej paliwożernego silnika turpowentylatorowego firmy Williams International model F107-WR-402, który zapewniał także większą moc. Pociski model xGM-109C TLAM-C w standardzie Tomahawk Block III mogły razić cele w odległości do około 890 mil morskich, czyli 1600 kilometrów (w standardzie Tomahawk Block IIA było to 695 mil morskich - 1250 kilometrów). Zasięg odmiany xGM-109D TLAM-D niezależnie od standardu wynosił około 485 mil morskich, czyli 870 kilometrów.\nPociski model xGM-109C/D TLAM-C/D w standardzie Tomahawk Block III pierwszy raz użyte zostały w drugiej połowie 1995 roku w Bośni w operacji o kryptonimie Deliberate Force (Rozważna Siła). W czasie jej trwania bombardowane były serbskie obiekty wojskowe, co było skutkiem rozpoczęcia przez Serbów czystek etnicznych muzułmańskiej ludności w Bośni. Kolejne wykorzystanie bojowe tych rakiet miało miejsce we wrześniu 1996 roku w ramach operacji o kryptonimie Desert Strike (Pustynne Uderzenie), wymierzonej przeciwko Irakowi. Między innymi odpalane one były z okrętów USS Laboon (DDG 58) oraz USS Shiloh (CG 67). Skuteczność ataków w tych dwóch operacjach sięgnęła 90 procent. Obecnie w służbie w marynarce wojennej Stanów Zjednoczonych znajdują się pociski model xGM-109C/D TLAM-C/D w standardzie Tomahawk Block III oraz rakiety Tactical Tomahawk, będące czwartą generacją Block IV. W 1995 roku Stany Zjednoczone zgodziły się na sprzedaż marynarce wojennej Wielkiej Brytanii pocisków serii xGM-109 Tomahawk w wersji Tomahawk Block III. Były one instalowane na okrętach podwodnych typu Swiftsure oraz typu Trafalgar. Pierwsze testowe wystrzelenie z pokładu brytyjskiego okrętu podwodnego nastąpiło w 1998 roku i już w 1999 roku podczas wojny w Kosowie użyto tych pocisków bojowo, odpalając je z pokładu HMS Splendid (S 106). Pociski serii Tomahawk używane były przez floty amerykańską i brytyjską także podczas inwazji na Afganistan w latach 2001 - 2002 (operacja Enduring Freedom - Trwała Wolność) oraz w wojnie z Irakiem w 2003 roku (opoeracja Iraqi Freedom - Iracka Wolność).\nPociski serii xGM-109 Tomahawk stanowią cenne uzupełnienie arsenału okrętów nawodnych i podwodnych, pozwalające na precyzyjne atakowanie obiektów lądowych głęboko wewnątrz terytorium wroga. Mogą to być różnego rodzaju cele, zarówno ściśle militarne jak i inne ważne z wojskowego punktu widzenia instalacje. Dużą zaletą jest to, że ich ewentualne zestrzelenie nie pociąga za sobą strat w ludziach i drogich samolotach, a uderzając głęboko w terytorium wroga zawsze należy spodziewać się silnego oporu. Neutralizacja zagrożenia ze strony pocisków Tomahawk jest jednak dość trudna, gdyż lecąc w kierunku celu znajdują się one nisko nad ziemią, co utrudnia ich wykrycie przez stacje radarowe. Podobnie jest w przypadku lokalizacji termicznej, gdyż silnik turbowentylatorowy wytwarza małą ilość ciepła. Wszystko to, wraz z dużą precyzją sprawia, że rakiety serii xGM-109 Tomahawk są skutecznym systemem ofensywnym, wielokrotnie i szeroko wykorzystywanym bojowo.


Ocet balsamiczny - właściwości, działanie i zalety stosowania octu\nStrona główna » Naturalne środki lecznicze » Ocet balsamiczny – właściwości, działanie i zalety stosowania octu\n1 Ocet balsamiczny – wyrafinowany smak\n2 Ocet balsamiczny – na trawienie\n3 Jak kupować ocet balsamiczny?\n4 Działanie octu balsamicznego\n5 Ocet balsamiczny w kuchni\nOcet balsamiczny jest zbyt mało doceniany pod kątem leczniczym. O wiele bardziej doceniają go kucharze jako dodatek do potraw nadający charakterystycznego smaku/ jest to najsłynniejszy wśród octów. Wywodzi się z Włoch i przez Włochów jest najbardziej ceniony. Tradycyjnym octem balsamicznym jest ocet z Modeny, którego zaledwie kilka kropel potrafi przeobrazić potrawę w wykwintne danie.\nOcet balsamiczny – wyrafinowany smak\nOcet balsamiczny uzyskuje się za zagęszczonego moszczu winogronowego, jaki poddaje się długotrwałej fermentacji w beczkach. Moszcz gotuje się redukując swą objętość do 1/3. proces ten powoduje brązowienie cieczy. Produkcja octu jest niezwykle złożona i wymaga czasu. Tradycyjny ocet balsamiczny to produkt co najmniej dwunastoletni, a może mieć i 25 lat.\nOryginalny ocet balsamiczny produkowany jest wedle zastrzeżonych receptur, w których kluczowe są unikalne szczepy grzybów jak też lokalne włoskie składniki. Bazą do wyrobu jest moszcz z białej odmiany winogron Trebbiano lub czerwonej Lamrusco. Tylko te winogrona umożliwiają etykietowanie octu jako Aceto balsamico. Podróbką octu balsamicznego jest ocet azjatycki uzyskiwany z ryżu i sake.\nOcet balsamiczny – na trawienie\nJeśli zastanawiasz się na co Ci potrzebny ocet balsamiczny i w czym Ci może pomóc, to właściwość polegająca na usprawnieniu trawienia powinna być wystarczająco przekonująca. Od wieków ocet balsamiczny stosowano na dolegliwości żołądkowe oraz jako forma odtrutki podczas epidemii dżumy. Prócz trawienia ocet pomaga także w walce z bakteriami. Działa antyseptycznie i antybakteryjnie, stad też często wykorzystywany jest jako środek dezynfekcji i detergent. Na ciało stosowany w leczeniu grzybicy, wszy i brodawek oraz infekcji uszu. Doskonale odkaża rany.\nJak kupować ocet balsamiczny?\nNa rynku dostępnych jest wiele marek octu balsamicznego w różnych cenach. Który zatem wybrać? Tańszy nie musi oznaczać gorszy, jednak na pewno im starszy tym lepszy, a co za tym idzie i droższy. Litr octu balsamicznego może kosztować kilka tysięcy dolarów, wydaje się niewiarygodne a jednak. Nie bez powodu więc ocet balsamiczny nazywa się „czarnym złotem” (oro nero). Prawdziwy ocet balsamiczny nie powinien zawierać barwników, konserwantów i dodatków.\nDziałanie octu balsamicznego\nPoza układem trawiennym ocet ma wpływ na układ krwionośny. Zapobiega on zmianom miażdżycowym, obniża cholesterol jak również normalizuje kurczliwość naczyń krwionośnych. Wciąż niewiele jest badań na temat właściwości octu balsamicznego w kontekście leczniczym, jednak medycyna naturalna i tradycje wskazują na wysoką wartość i skuteczność octu. Podkreśla się, iż ocet zmniejsza stężenie glukozy we krwi i zwiększa wrażliwość komórek na insulinę.\nStad znajduje się on w menu diabetyków. Z uwagi na zawartości kwasu octowego poleca się go w diecie celem regulacji gospodarki węglowodanowej. To zaś wiąże się z efektem odchudzającym, bowiem ocet przyspiesza przemianę materii oraz wspomaga rozkładanie tłuszczu i aktywność pektyn. Posiada również właściwości odtruwające i oczyszczające organizm z toksyn. Mimo tak wielu zalet octu balsamicznego nie można spożywać zbyt wiele. Zwłaszcza gdy chorujemy na wrzody żołądka.\nOcet to rewelacyjny dodatek do świeżych owoców takich jak gruszka, ananasa, ale również składnik wielu sałatek. Ma on niepowtarzalny smak i aromat. Charakteryzuje się 6% kwasowością. Komponuje się doskonale z mięsem drobiowym i czerwonym, a także rybami oraz lodami, serami. Rodowici Włosi chętnie polewają nim truskawki lub owoce leśne.\nZespół Rubinsteina-Taybiego – objawy, dziedziczenie i diagnostyka


Peleman Industries | SPERSONALIZOWANE OKŁADKI\nBądź zauważony i zapamiętany\nNasze kreatywne indywidualizowane rozwiązania zagwarantują, że Twój biznes wyróżni się na tle konkurencji i zostanie zapamiętany przez obecnych i potencjalnych klientów. Ponieważ Twój komunikat ma znaczenie!\nPONIEWAŻ TWOJA MARKA OPOWIADA O TOBIE\nDopilnuj tego, aby opowiadała tak, jak Ty tego chcesz. Wysokiej jakości okładki PELEMAN do prezentacji gwarantują, że Twoje komunikaty zostaną odpowiednio zauważone. Od eleganckich nadruków foliowych po pełnokolorowe projekty i przyciągające wzrok tłoczone dodatki, te spersonalizowane okładki sprawią, że Twoja organizacja będzie preferowana, a nie tylko zauważona.\nUsługi zapewniające pełne dostosowanie do potrzeb klienta\n1 - 340 kartek\nZgodność z dowolną maszyną\nWzmocnij pozycję swojej marki\nWzmocnij swoją tożsamość korporacyjną i przekaż poczucie wyrafinowania i profesjonalizmu dzięki personalizacji folią. Bądź wyrazisty i spraw, aby Twoje prezentacje miały osobisty charakter i wyświetlały Twoje logo i komunikat w pięknych metalicznych kolorach. Po prostu wybierz ulubioną standardową lub pełnokolorową okładkę i preferowaną opcję folii, wyślij nam swoje logo lub komunikat i obserwuj reakcje klientów.\nDostępne kolory: złoty - srebrny - niebieski - czerwony - biały - czarny ... i wiele innych.\nZnakomite narzędzie do brandingu. Okładki na zamówienie, które opowiadają Twoją historię i doskonale reprezentują Twoją organizację i jej podstawowe wartości. Pozostaw trwałe wrażenie na swoich obecnych i przyszłych klientach dzięki prezentacjom, z których emanuje profesjonalizm i wiarygodność. Zainspiruj się i prześlij nam swój własny projekt, który odzwierciedla Twoją markę i tożsamość korporacyjną lub pozostaw to naszemu utalentowanemu zespołowi kreatywnemu, który utworzy dla Ciebie zindywidualizowane okładki współgrające z Twoimi odbiorcami. Od minimalistycznego i eleganckiego do wyszukanego i żywego, jeśli możesz to sobie wyobrazić, my możemy to zrobić..\nWybieraj spośród błyszczących, miękkich w dotyku lub matowych wykończeń odpornych na zarysowania.\nWskazówka dla profesjonalistów: Piękne w środku i na zewnątrz!\nAby uzyskać dodatkowy efekt, dodaj swoją markę lub komunikat na wewnętrzną stronę okładki. Spersonalizuj zarówno stronę zewnętrzną, jak i wewnętrzną okładki Full-Colour Soft lub Thermal Hard Covers i spraw, aby Twoi odbiorcy byli zdumieni kreatywnością i profesjonalizmem.\nPersonalizacja 3D, która zachwyci Twoich odbiorców. Uzyskaj prawdziwą przewagę względem konkurencji dzięki okładkom, które dostarczają prawdziwie namacalnych wrażeń. Dodaj tę unikalną opcję indywidualizacji okładek, aby ożywić swoją markę i projekt lub wybierz olśniewające metaliczne kolory albo błyszczące brokaty, aby zaangażować wszystkie zmysły Twoich klientów. Podnieś poziom gry, ulepszając swój projekt dzięki naszemu zachwycającemu drukowi tłoczonemu, który pozwali Ci się wyraźnie wyróżnić.\nDostępny w: wszystkie okładki standardowe i Full-Colour Covers (Thermal Hard Cover, Soft i Clamp Hard Covers).\nChętnie dodasz wartość do swoich prezentacji, ale nie wiesz, jaki tytuł i komunikat zastosować? Nasze rozwiązania obejmujące wycięte okienka umożliwiają natychmiastowe dostosowanie dokumentów do Twoich indywidualnych potrzeb. Maksymalna elastyczność, minimalne ryzyko. Wystarczy zamówić swoją ulubioną okładkę z eleganckim wyciętym okienkiem i wykorzystać pierwszą stronę dokumentu do przedstawienia tytułu lub komunikatu. Pojedyncze najbardziej wygodne i wydajne rozwiązanie do personalizacji w firmie.\nDostępne dla okładek Thermal Hard Cover i Soft Cover.\nTe okładki dosłownie przemawiają do odbiorcy. Sposób, w jaki komunikujemy się i angażujemy naszych odbiorców, zmienił się i jesteśmy dumni z tego, że podążamy z duchem czasu i ciągle jesteśmy w czołówce. Nasze wideoksiążki łączą w sobie wysokiej jakości rozwiązania w zakresie prezentacji drukowanych, z których znana jest firma PELEMAN, a które obejmują najnowsze technologie cyfrowe zapewniające prawdziwie wyjątkowe wrażenia.\nZaangażuj swoich klientów dzięki komunikatom wideo lub krótkiemu filmowi i dostarczaj naprawdę niezapomnianych wrażeń.\nZdobądź większy udział w rynku, oferując\nPELEMAN ONE swoim klientom.\nDowiedz się więcej o tym, jak dzięki najnowszym innowacjom PELEMAN możesz przenieść swoją firmę na wyższy poziom.\nDołącz do naszej ogólnoświatowej sieci i stań się częścią historii sukcesu PELEMAN trwającego od czterdziestu lat.\nTak, chcę się przyłączyć


Słupy ogłoszeniowe Nysa wynajem plakatowanie – blackstar signs\nSłupy ogłoszeniowe Nysa wynajem plakatowanie\nDysponujemy 13 słupami ogłoszeniowymi do wynajęcia na terenie Nysy.\nNysa to trzecie pod względem liczby ludności miasto w województwie opolskim. Największą atrakcją turystyczną stanowi piękne Jezioro Nyskie które przyciąga turystów z całego województwa. W sezonie letnim organizowanych jest wiele wydarzeń kulturowych oraz koncertów. Miasto pochwalić się może również trasami rowerowymi które prowadzą przez najpiękniejsze okoliczne zabytki takie jak Kościół Św. Piotra i Pawła, Twierdza Nyska, Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Panny Marii. Nysa położona na skrzyżowaniu dróg zapewnia dogodne połączenie z Dolnym Śląskiem oraz Czechami.\nUrodziliśmy się tutaj, na Opolszczyźnie! – dlatego możemy Państwu zagwarantować najlepsze lokalizacje oraz wysoką skuteczność akcji marketingowych.\nTwoje plakaty są monitorowane i wszelkie próby zaklejania przez innych skutkują natychmiastowym oczyszczeniem Twojej reklamy!\nProjektujemy, drukujemy, plakatujemy. Pełna fotodokumentacja to u nas standard.\nWspieramy organizacje non profit oraz różne inicjatywy społeczne!\nSkontaktuj się z nami koniecznie tel. 720 127 127!\n• liczba ludności 44 500\n• gęstość 1 600 os./km²\nNaszym zasięgiem obejmujemy 15 Opolskich miast oraz 300 000 ludzi!\nPlanujesz coś większego? Posiadamy słupy na terenie następujących miast:\nKrapkowice (28), Strzelce Opolskie (30), Kędzierzyn Koźle (86), Zawadzkie (4), Dobrodzień (2), Olesno (3), Kluczbork (21), Namysłów (6), Brzeg (30), Lewin Brzeski (7), Grodków (6), Niemodlin (4), Prudnik (12)\nMapka lokalizacji słupów w Nysie:


"edukacja i sport" | trybunalscy.pl\nStrona główna » Blogi » Blog użytkownika Michał83\n"edukacja i sport"\nMichał83, wto, 2010-12-28 13:30\nChciałbym się przedstawić i opowiedzieć swoją historię.\nMichał Kula, bramkarz klubu Concordia Piotrków Trybunalski. Praca w klubie układała się poprawnie przez dwa miesiące; sytuacja moja zmieniła się bardzo po tragedii Smoleńskiej. Po ogłoszeniu żałoby narodowej i odwołaniu wszystkich imprez prezes klubu Dariusz Dzwonnik zorganizował imprezę alkoholową dla zawodników było piwo i kiełbasa. Chcę nadmienić, że w drużynie grają też zawodnicy niepełnoletni, którzy również uczestniczyli w tej imprezie.\nW czasie spożywania alkoholu prezes wygłaszał opinie na temat nieżyjącego już prezydenta twierdząc, że był to najgorszy prezydent w historii Polski, co bardzo mnie oburzyło, dlatego zdecydowanie zaprotestowałem i opuściłem to spotkanie. Kilka dni później zostałem wezwany na zarząd gdzie był prezes i jego zastępcy, decyzją zarządu zostałem przesunięty do rezerw drużyny Concordi. Od tego czasu też nie wypłacane były mi pobory. Ta sytuacja nie zmieniła się dotychczas pomimo wielu już próśb i nalegań, interwencji w PZPN i innych instytucjach.\nObecnie jestem w tragicznej sytuacji finansowej, grozi mi eksmisja z mieszkania. Z goryczą patrzę na wielkie bilbordy, na których widnieje Pan Dariusz Dzwonnik i zastanawiam się czy mieszkańców Piotrkowa nie czeka podobny los jak mój.\nwitold k, czw, 2010-11-11 14:14\nOczekiwana byłaby reakcja Dariusza D. To dobry czas na wyjaśnienie wielu spraw. Myślę, że przypadek bramkarza (przywrócenie praw i pozycji) jest dobrą ku temu okazją.\nwitold k, wto, 2010-12-28 18:36\nbędę musiał, ponownie, wypowiedzieć się na temat tzw. wyrodnych dzieci III RP. Ten problem niestety nie ustępuje. Ma kolejne nowe etapy.\nMonika B, pon, 2010-11-15 12:46\nTo ci dopiero kandydat na radnego - mówię o p. Dzwonnik. Jeśli chce w tak niecny sposób pracować w Radzie Miasta, to współczuję mieszkańcom Piotrkowa.Ale jest jeszcze czas na refleksje. Takich nauczycieli młodzieży zaangażowanej w sporcie naprawdę nie potrzeba w tym mieście. A dochodzi jeszcze stosunek p. Dzwonnika do poległych w katastrofie smoleńskiej. To jest dopiero skandal! Brawo panie Michale, jest pan odważnym człowiekiem. Jedynym ratunkiem na draństwo jest pozwanie tego pana do sądu. Mieszkańcy zaś winni się mocno zastanowić nad człowiekiem, który owszem ma pieniądze, bo to widać (patrz bilbordy), ale nie ma sumienia.


Skały Lómagnúpur | Znajkraj!\n... przewodników - łatwą trasą, przejezdną nawet samochodem osobowym. W praktyce okazało się, że dwadzieścia pięć kilometrów było dla nas naprawdę żmudną przeprawą. Na naszych wąskich kołach - 1.4 i 1.6 - walczyliśmy prawie siedem godzin. Najpierw kilometrami pchaliśmy rowery przez piach uniemożliwiający jazdę, potem trudno było o płynną jazdę z powodu ostrych kamieni zalegających na drodze. Na szczęście niesamowite, księżycowe krajobrazy perły interioru, jak nazywa się te niewysokie góry Islandii, odwracały uwagę od rosnącego zmęczenia. Tego dnia wieczorem padliśmy wykończeni gdzieś nad rzeką, gdześ pośrodku islandzkiego niczego, kilkadziesiąt kilometrów przed zakładanym celem dnia. Na przykry dodatek w towarzystwie hord wściekłych much, wcis...\n... iść pod wiatr jedząc. Pięć takich rundek wystarczyło by zjeść owsiankę i w ekspresowym trybie zwijać majdan w dalszą trasę. Zdjęcie rowerowego towarzystwa z kempingu w Laugarvatn próbowałem kilkukrotnie zrobić bez much w kadrze - nie dało się! Skuteczna ochrona przed muchami Polak potrafi na Islandii Islandia była naszą pierwszą wyprawą, podczas której mieliśmy wrażenie, że polska flaga na przyczepce niespecjalnie pomaga. A może przeszkadza? Że w oczach lokalsów nie byliśmy jednymi z wielu turystów ze świata, rozjeżdżającymi się po atrakcjach ich wyspy, a kolejnymi Polakami, przybywającymi tutaj do pracy. A gdy jeszcze na koniec podróży kilkukrotnie spotkaliśmy na ulicach Reykjaviku Polaków, za których stan zewnętrzny i zachowanie mo...\n... o przyjemnymi wrażeniami wylatywaliśmy z Islandii, choć... czy nie spodziewaliśmy się więcej? Może to przez zaledwie dwa tygodnie naszego pobytu, przez tak krótki czas nie zdążyliśmy zachwycić się Islandią bez umiaru? Może południowa Islandia nie daje wyobrażenia, jaka rzeczywiście jest Islandia? Choć na pewno zdążyliśmy polubić ten kraj, liznąć odrobinę islandzkiego klimatu i może zacząć dostrzegać naturę samych Islandczyków. Na pewno za to zaczęliśmy się zastanawiać, jak Islandia wygląda zimą. W końcu wśród popularnych zimowych sportów na Islandii są także narty biegowe. Może uda się szybko wrócić, tym razem z biegówkami? Z serdecznymi pozdrowieniami dla wszystkich spotkanych Polaków - tych mieszkających na Islandii i dla turystów z ...


Relacja z pierwszego obozu treningowego enduro dla kobiet\nW dniach 14 -16 lipca 2015 r. Motocyklowa Komisja Kobiet Międzynarodowej Federacji Motocyklowej (FIM) przy wsparciu Federacji Motocyklowej Belgii (FMB) oraz Komisji do spraw kobiet i PZM zorganizowała obóz treningowy dla zawodniczek enduro.\nWydarzenie odbyło się w miejscowości Bilstain w Belgii i przeprowadzono je bezpośrednio po rundzie Mistrzostw Świata Enduro w Belgii. Program treningu był przeznaczony dla kobiet chcących rozpocząć rywalizację w Mistrzostwach Europy i Świata. Dla zawodniczek z Polski trening miał raczej na celu uświadomienie, jak wiele przed nami pracy, aby w ogóle marzyć o startach w zawodach rangi międzynarodowej. Obóz był prowadzony przez Maurizio Micheluza, inspektora enduro w FIM (wielokrotnego Mistrza Włoch i Europy w enduro) oraz belgijskiego trenera sportowego Thierrego Klutza, zawodnika MX i enduro extreme. Obóz składał się z części praktycznych i teoretycznych. Obowiązkowa była rozgrzewka, potem wyjazd na odcinki specjalne. W południe przerwa obiadowa i o 14 powrót na ścieżki enduro. Trenerzy byli bardzo skoncentrowani na swoich obowiązkach, a ich wiedza była przekuwana przez nas w praktykę na motocyklach. Wielokrotne powtarzanie tego samego elementu czy ćwiczenie do upadłego tego samego zakrętu dawało super efekty. Dziewczyny poprawiały swoją technikę jazdy z godziny na godzinę. Byłyśmy tak mocno zaangażowane w trening, że czas leciał bardzo szybko, a zmęczenie było nie odczuwalne. Bardzo nas motywował fakt trenowania w tak doborowym towarzystwie. Zawodniczka z Francji - Audrey Rossat - imponowała niesamowitą dynamiką i agresywną jazdą, Szwedka - Hanna Berzelius - była przygotowana bardzo wszechstronnie i mimo młodego wieku robiła wrażenie bardzo doświadczonej, zaś zawodniczki ze Słowacji - Karin Hostinska i Katarina Jurickova - doskonale radziły sobie na sekcjach trialowych. Nasza czwórka: Aleksandra Kowalik, Agnieszka Smolińska, Patrycja Komko i Joanna Modrzewska, starała się dotrzymać kroku. Myślę, że dzielnie sobie radziłyśmy, a były też momenty, kiedy trenerzy wskazywali nasze przejazdy jako wzorcowe. To dawało nam super satysfakcję i motywację do dalszych prób w pokonywaniu elementów, których normalnie nie spróbowałybyśmy.\n- Trening był niesamowitym przeżyciem i nowym doświadczeniem, bardzo fajne było to że trenerzy na bieżąco korygowali popełnianie przez nas błędy i od razu tłumaczyli co zmienić aby było lepiej. Mam nadzieję, że nadarzy się jeszcze okazja na wzięcie udziału w podobnym przedsięwzięciu i choć na chwilę znajdę się w tak magicznej endurowej rzeczywistości – podsumowuje Patrycja Komko.\n- Cieszę się bardzo, że miałam możliwość stawiania swoich pierwszych kroków w enduro pod okiem najlepszych z najlepszych trenerów. Dzięki uczestnictwie w obozie, nasza wiedza nie tylko wzbogaciła się o część praktyczną, ale także teoretyczna. Każda wskazówka jest dla nas cenne, ponieważ będzie miało to duży wpływ na naszą jazdę. Na zgrupowaniu również otrzymaliśmy ogromną dawkę dobrego humoru, dlatego, że każda osoba wnosiła pozytywną energie. Co więcej, liczę, a nawet oczekuje na kolejny tak profesjonalny obóz w takim gronie – relacjonuje Ola Kowalik.\n- Jeśli chodzi o trening to choć dla mnie skończył się mocno niefortunnie to uważam, że była to super inicjatywa i mam nadzieję, że będzie kontynuowana w przyszłości. Możliwość jazdy pod okiem takich trenerów jak Maurizio Micheluz (European Champion Enduro 2014) i Thierry Klutz było bardzo rozwijające i ich uwagi na długo zostaną w mojej pamięci. Choć Panowie byli bardzo wymagający i zwracali uwagę na każdy najmniejszy szczegół w naszej sylwetce i technice to niezmiernie przyjemnie było patrzeć jak z każdym następnym okrążeniem robimy postępy. Spotkanie innych dziewczyn z Europy, możliwość sprawdzenia się i wymiany doświadczeń miedzy nami bezcenna. W związku z tym, ze był to pierwszy raz to mogła bym się nieco przyczepić do programu i jego prowadzenia, ale na usprawiedliwienie dodam, że FIM nie bardzo wiedział czego się może spodziewać i na pewno w przyszłym roku wszystko będzie przygotowane na 100%.\nAutor: Patrycja Komko\nCoraz częściej zakazujemy pijanemu zasiąść za kierownicą - czy to mżonki czy realia?\nCzy rzeczywiście Polacy zatrzymują pijanego chcącego kierować autem pod wpływem alkoholu? Czy reagują na choćby zasiadanie za kierownicą? Co Polacy sądzą o prowadzeniu na tzw. podwójnym gazie?\nTylko dziś gra F1 2018 do ściągnięcia za darmo! To prawdziwa okazja dla graczy!\nMoto GP: Brad Binder wygrywa w Czechach\nSezon kobiecego enduro zakończony!\nKalendarz FIM zawodów motocyklowych kobiet 2014


Prana: Srebrna Biżuteria z Opalem – Sklep jubilerski online\nDamska Srebrna Biżuteria z Opalem w Prana, sklepie jubilerskim online\nSrebrna biżuteria z opalem to nasza absolutna perełka. Ten przepięknie mieniący się kamień naturalny należy do naszych ulubieńców z różnych względów, ale najważniejszym z nich jest jego gra kolorów. W ofercie naszego sklepu internetowego z biżuterią znajdziecie zjawiskowe pierścionki z opalem oraz oryginalne kolczyki z opalem. Niektóre z nich mają naprawdę bardzo ciekawe połączenia kamieni. Przykładowo opal etiopski z szafirem czy też różowy opal z kryształami górskimi. Sprawdźcie sami. Nasze srebrne zawieszki z opalem stanowią jakby uzupełnienie tych oryginalnych kompletów biżuterii. Na koniec warto obejrzeć nasze bransoletki z opalem. Wszystkie są obłędne, a niektóre z nich są w całkiem przystępnej cenie.\nTo co powoduje, że nie można oderwać oczu od biżuterii z opalem to jego kolor. Efekt mienienia wszystkimi kolorami tęczy, który daje opal, jest jednym z najpiękniejszych efektów stworzonych przez naturę. To od niego właśnie pochodzi nazwa opalescencja, czyli “gra kolorów”.\nNie dość, że opal jest z wyglądu niesamowitym kamieniem naturalnym, to jeszcze ma niezwykłe właściwości. Opal nazywany jest „Kamień inspiracji” i „kamień prawdy”. Wzmacnia wyobraźnię i kreatywność, pomaga pozbyć się wewnętrznych blokad i wspomaga obiektywne spojrzenie na wydarzenia z przeszłości, zrozumienie ich znaczenia i akceptację. Nosząc srebrną biżuterię z opalem jesteś w stanie łatwiej zrozumieć, że wszystko na świecie jest z sobą powiązane i to co się wydarzyło - dobre czy złe - miało sens i było nam potrzebne, żeby się rozwinąć.\nBiżuteria z opalem w naszym sklepie online\nNasza oferta biżuterii srebrnej z opalami obejmuje bransoletki, kolczyki, pierścionki i wisiorki. Niestety nie jest tak bogata jak np. oferta biżuterii z tanzanitami, ale wychodzimy tu z założenia, że w przypadku opalu liczy się jakość i oryginalność wzoru a nie ilość. Opal podobnie jak akwamaryn czy morganit należy do kamieni rzadszych - 97% zasobów tego kamienia pochodzi z Australii - co bardzo rzutuje na ceny tego kamienia naturalnego. Pomimo wspomnianych ograniczeń staramy się, żeby nasza oferta biżuterii srebrnej z opalem była przynajmniej bardzo zróżnicowana. Stąd znajdziecie w niej Państwo przepiękne, choć stosunkowo drogie bransoletki z opalami opalizującymi, jak i proste, klasyczne srebrne kolczyki z opalami mlecznymi. Mamy też w ofercie rzadkość na rynku polskim, tj. srebrne kolczyki i wisiorki z opalem różowym. Do tego parę modeli, w których opal został przepięknie połączony z innymi kamieniami szlachetnymi - szafirami, tanzanitami i granatami rodolit.\nJak dbać o biżuterię z opalem?\nW tym miejscu chcielibyśmy zwrócić Państwa uwagę na fakt, że biżuteria z opalami jest nie tylko niepowtarzalna i nadzwyczaj urodziwa, ale niestety bardzo delikatna. Wymaga z naszej strony dużo więcej dbałości niż inna biżuteria. Pierścionki, kolczyki czy wisiorki z opalem nie powinny być wystawiane na wysokie temperatury czy silne promienie słońca. Powinny też być odpowiednio przechowywane - najlepiej zawinięte w wilgotną chusteczkę a następnie w folię. Odpowiednio pielęgnowany odwdzięczy nam się jednak po stokroć, czarując nas swoim niepowtarzalnym efektem opalescencji.


Waszym zdaniem warto skorzystac z tego typu uslug? Z czym to sie wlasciwie "je"?\nProwadzac jakikolwiek biznes w dzisiejszych czasach to bez zainwestowania w marketing internetowy zbytnio sie nie rozwiniemy. Wiele osob ma jeszcze w sobie troche bledne przekonanie, ze nawet strona internetowa nie jest im potrzebna .. nie mowiac juz nawet o mediach spolecznosciowych. W ten sposob traca oni ogromne mozliwosci pozyskania klientow z wczesniej niedostepnych zrodel. Zawsze warto rozejrzec sie za jakimis specjalistami badz tez sprobowac swoich sil na wlasna reke jesli znamy sie troche na informatyce. Warto zwrocic uwage na jedna podstawowa zasade jaka trzeba sie kierowac - jest to korzystnie z najnowszych narzędzia marketingu internetowego . Z tych najpopularniejszych to wyzej wspomniana strona www, profile na portalach spolecznosciowych, e-mail marketing czy marketing mobilny. Szerzej jest to opisane chociazby w tym artykule - https://marketinglink.pl/jakie-narzedzia...jczesciej/ Mozna oczywiscie pojsc krok dalej by zautomatyzowac niektore z tych procesow. Sa na rynku dostepne takie narzedzia jak planery postow na naszych stronach/grupach oraz zarzadzanie kampaniami e-mail. Wszystko zalezy od ilosci pieniedzy jakie chcemy zainwestowac w promocje.\nMoim zdaniem najwazniejszym narzędziem w marketingu internetowym jest facebook i telefon komórkowy\nJa kompletnie się na tym wszystkim nie znam, dlatego bardzo chętnie decyduję się na pomoc odpowiednich specjalistów. Wiem, że mogę szukać ich w agencji - https://virtualpeople.pl/ Tam praca nie tylko jest ich obowiązkiem, ale i przyjemnością, więc tworzone kampanie są zawsze odpowiednio przemyślane.\nMedia społecznościowe to nie wszystko, internetowy marketing jest mocno rozwinięty i istnieje mnóstwo narzędzi za pomocą których można się skutecznie reklamować. Słowo 'skutecznie' jest słowem kluczem, bowiem nie zawsze jest tak, że wszystko idzie po naszej myśli. W przypadku kiedy wyniki nie sa zadowalające skutecznym rozwiązaniem naprawczym jest audyt marketingowy, opisany jest na http://ammf.pl/ . Umożliwia on optymalizację kampanii i zwiększenie jej skuteczności.\nDużo jest takich. Zerknij tutaj https://pl.merce.com/realizacje wydaje mi się, że ta hybrydowa platforma e-commerce powinna zainteresować wszystkich, którzy prowadzą biznes internetowy.\nAby mieć lepszą sprzedaż możecie zainwestować w oprogramowanie team booster, tutaj https://www.gamfi.com/efektywny-zespol/ na nie ofertę macie. Stworzy wam ono zespół obsługi i sprzedaży który będzie wydajny i da lepsze rezultaty.\nAktualny czas: 27-09-2021, 01:59 Polskie tłumaczenie © 2007-2021 Polski Support MyBB


Gra Klasyczne szachy . Gra za darmo\nGry Online Gry dla Chłopców Gry dla Dzieci Gry dla Dziewczyn Gry Logiczne Łamigłówki Gry planszowe Szachy Gry dotykowe HTML5 Gry na Androida\nOddajmy hołd klasycznym elementom gry Chess Classic. Przedstawiamy grę z wiekiem historii - szachy. Ten, kto opanował tę zabawę, ma ostry analityczny umysł i doskonałą pamięć. Przesuwając liczby na czarno-białej planszy, musisz zaplanować swoje ruchy z dużym wyprzedzeniem. Znani gracze szachowi znają wszystkie gry na pamięć i określają strategię od pierwszego ruchu. Ale nawet jeśli jesteś początkującym, drzwi do nauki i nauki są otwarte, a nasza zabawka jest najlepszym sposobem, aby poznać legendarną grę planszową i kochać na zawsze.


Koronawirus w Polsce: liczba zakażeń przekroczyła 1000 - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 25-03-2020, 17:45\nOd poranka przybyły 74 przypadki, głównie w woj. mazowieckim i łódzkim.\nJest też 14 ofiara śmiertelna - to 80-letni mężczyzna, który zmarł w szpitalu w Skarżysku-Kamiennej. Miał choroby współistniejące.\nInne / Koronawirus w Polsce: liczba zakażeń przekroczyła 1000


W Gnieźnie ruszyły prace torowe. Pierwszy trening coraz bliżej (wideo) - WP SportoweFakty\nW Gnieźnie ruszyły prace torowe. Pierwszy trening coraz bliżej (wideo)\nW Gnieźnie przygotowują się do pierwszych treningów. Na murawie trwa demontaż lodowiska, z kolei przedstawiciele Startu zamontowali bandy i wykonali szereg innych prac. W czwartek zaczęto kosmetykę nawierzchni.\nMateusz Domański 07 Marca 2019, 20:26\nSprzyjające warunki pozwalają na intensywne prace. Gnieźnieński tor ma się coraz lepiej i niebawem będzie w pełni gotowy do pierwszych treningów. Kolejne działania mają pozwolić wyjechać zawodnikom Car Gwarant Startu Gniezno na swój tor już w najbliższy wtorek, 12 marca. Wszystko uzależnione jest jednak od warunków atmosferycznych.\nCzytaj także: Szwedzcy żużlowcy potrenują w Polsce. Nie zabraknie największych gwiazd\nstartgniezno.com / YouTube\nXing Zao Chan 09-03 01:00 0 0\nPrawdę mówisz. Saniami dziś po chleb jechałem a konie i naroawiste taki jakio bez śniegi jadą.\nNightmare Jak zwyke STart jako 1 w POlsce ma tor ktory po zimie na daje sie do jazdy to wszystko zasluga naszym sternikom oraz firmie Gsir ktore wspaniae dba o najswietszy zuzowy obiekt w Polsce a na wschodzie blizej ukrainy dopiero za miecha moze wyjada jak snieg stopnieje buhaha\nDon Diego SKS START 08-03 19:47 0 0\nTaak B20 wjeżdża i do tego walec hamm ;-)\nAndrzejWyścigówka Na obiekt co chwile wjeżdżają samochody ciężarowe typu betoniarka które dowożą nowej nawierzchni :P\nDon Diego SKS START 08-03 19:44 0 0\nNo i co w związku z tym?? he he.\nszprot hehe a my już po treningach


Apple zabezpieczy iPhone'a po śmierci właściciela – APYnews - Portal Ludzi Internetu\nApple zabezpieczy iPhone'a po śmierci właściciela\nApple ma dużego bzika na punkcie prywatności i może to dobrze, patrząc na aferę związaną z Facebookiem i Cambridge Analytica. Prawdopodobnie w najnowszym iOS 11.4 pojawi się funkcja, po której włączeniu nikt nie będzie w stanie włamać się do naszego iPhone'a.\nNa rynku znajdują się nawet specjalne firmy, które trudnią się w łamaniu smartfonów spod szyldu Apple. Jednak najnowsza aktualizacja systemu może uprzykrzyć im życie w znacznym stopniu. Najprawdopodobniej bowiem pojawi się w niej funkcja, dzięki której będzie można całkowicie wyłączyć złącze Lightning w smartfonie po 7 dniach bezczynności.\nPo tygodniu od momentu, w którym przestajemy korzystać ze smartfona zablokowane zostaje przesyłanie danych z urządzenia, a jedyne co będzie działało, to ładowanie go. System ten powstał z myślą o ochronie danych zmarłych użytkowników iPhone'a oraz o tych, którzy mogą mieć problem przez znajdujące się w ich telefonie wrażliwe dane.\nTaki tryb ograniczonego dostępu nie pozwala na odzyskanie w żaden sposób danych. O skopiowaniu partycji iOS na komputer oczywiście także nie ma mowy. Urządzenie nie będzie także widoczne w serwisie iTunes, chyba że zostanie poprawnie odblokowane.\nTa funkcja najprawdopodobniej trafi do najnowszej aktualizacji systemu iOS. Apple chce dbać o naszą prywatność i trzeba to docenić, bo w dzisiejszym świecie nie zdarza się to zbyt często.\nApple blokada lightning


Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowy ramowe o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języków bułgarskiego, czeskiego, duńskiego, niemieckiego, greckiego, angielskiego, hiszpańskiego, estońskiego, fińskiego, francuskiego, chorwackiego, węgierskiego, włoskiego, litewskiego, łotewskiego, maltańskiego, niderlandzkiego, portugalskiego, rumuńskiego, polskiego, słowackiego i szwedzkiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka bułgarskiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka bułgarskiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka czeskiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka czeskiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka duńskiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka duńskiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka niemieckiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka niemieckiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka greckiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka greckiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka angielskiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka angielskiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka hiszpańskiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka hiszpańskiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka estońskiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka estońskiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka fińskiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka fińskiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka francuskiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka francuskiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka chorwackiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka chorwackiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka węgierskiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka węgierskiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka włoskiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka włoskiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka litewskiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka litewskiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka łotewskiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka łotewskiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka maltańskiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka maltańskiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka niderlandzkiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka niderlandzkiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka polskiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka polskiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka portugalskiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka portugalskiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka rumuńskiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka rumuńskiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka słowackiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka słowackiego na język słoweński.\nTłumaczenie pisemne z języka szwedzkiego na język słoweński\nCentrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej planuje zawrzeć umowę ramową o tłumaczenie pisemne znormalizowanych tekstów technicznych z dziedziny praw własności intelektualnej z języka szwedzkiego na język słoweński.


W najnowszym (44/2017) numerze Przeglądu polecamy | Przegląd\nAutor: Przegląd\t| Październik 29, 2017\nW poniedziałek, 30 października, w kioskach 44. numer tygodnika PRZEGLĄD. Polecamy w nim:\nOd miesięcy toczy się walka szefów tajnych służb – Mariusza Kamińskiego, Mariusza Błaszczaka i Antoniego Macierewicza. Dziś, w cieniu zapowiedzi o rekonstrukcji rządu, walczą o poszerzenie zakresu swojej władzy, o dodatkowe przywileje i kompetencje podległych im służb. Choć na tym polu nastąpiło już wiele zmian. Ustawa antyterrorystyczna ułatwiła służbom inwigilację obywateli poprzez podsłuchiwanie rozmów czy wejście do komputerów. Prawdziwą bombą Kamińskiego jest pomysł scalenia wszystkich służb specjalnych w jedną instytucję, nazwaną roboczo Agencją Bezpieczeństwa Narodowego. Jeżeliby do niej włączono wywiad i kontrwywiad wojskowy, Antoni Macierewicz straciłby ważny aparat kontroli i nacisku. Chytrym ruchem Błaszczaka jest powołanie do życia nowej komórki w MSWiA – Biura Nadzoru Wewnętrznego. Chce on także stworzyć w miejsce BOR nową służbę specjalną. Nadzorcy i szefowie służb zwiększają nad nimi kontrolę, poszerzają ich uprawnienia, a jednocześnie bezpardonowo walczą między sobą. Jarosław Kaczyński tym wojnom się przygląda. Najwyraźniej nie mając siły, by położyć im kres. Mamy więc wzajemne blokowanie projektów ustaw w Sejmie, ich modyfikowanie. Mamy też wojnę na teczki i haki, a ona schodzi coraz niżej. Lustrują się wzajemnie pisowscy dziennikarze, dyrektorzy biur. I wszystko wskazuje, że to dopiero początek.\nPo łacinie hospitium to schronisko, gospoda, stancja. Od świtu czas pacjentów jest wypełniony: śniadanie, zabiegi higieniczne, ćwiczenia, spacery po korytarzu czy po ogrodzie. Po obiedzie czas wolny, co nie oznacza, że każdy robi, co chce. Bo większość pensjonariuszy nie wstaje samodzielnie z łóżka. W hospicjum jest 38 miejsc i wszystkie przez cały rok są zajęte. Kiedy któreś się zwalnia, natychmiast zjawia się następna osoba z długiej kolejki oczekujących. – Przeżyłam odejście kilku pacjentów – mówi jedna z wolontariuszek. – Byłam przy nich do ostatniego oddechu. Odchodzili cicho, bez słowa. Skąd wiedziałam, że odchodzą? Jak się obserwuje kogoś przez jakiś czas, zauważa się, że jego stan zdrowia znacząco się pogarsza, że ten ktoś słabnie, zmieniają się rysy twarzy, zmienia się oddech, funkcjonowanie, kontakt… W takich chwilach, kiedy ktoś odchodzi, ma się świadomość przemijania wszystkiego.\nProces wytoczony przez dr. Waldemara Kulikowskiego, wówczas lekarza oddziału hematologii olsztyńskiego szpitala MSWiA, trwał od marca tego roku. Pokrzywdzony zarzucał swojej przełożonej, ordynator oddziału dr Wandzie K.-P., m.in. nękanie go w pracy i w czasie wolnym oraz to, że w obecności jego koleżanek wytykała mu nieudolność i brak wiedzy, wskutek czego doznał rozstroju zdrowia i musiał się leczyć psychiatrycznie. Sąd nie miał wątpliwości, że na oddziale istniał konflikt na linii przełożona-podwładny, a z zeznań koleżanek dr. Kulikowskiego wynikało, że pani ordynator była apodyktyczna i narzucała swoje zdanie. Jednocześnie inni świadkowie nie potwierdzili zdarzeń, do jakich miało dochodzić między trójką lekarzy a dr Wandą K.-P. Rozmawiała z nimi szpitalna psycholog i to ona pierwsza ustaliła „występowanie konfliktu na tle różnicy charakteru i postrzegania kwestii rozdzielenia pracy zawodowej i życia prywatnego”, jak stwierdził sąd w uzasadnieniu pisemnym orzeczenia. Dr Kulikowski zapowiada odwołanie do wyższej instancji.\nW ochronie zdrowia nie ma spraw mniej pilnych\n– Wzrost wydatków na lecznictwo, który Unia Pracy postuluje już od bardzo dawna, można zapewnić w dwojaki sposób – tłumaczy dr Ewa Kralkowska, internistka i toksykolożka, działaczka Unii Pracy. – Po pierwsze, rzeczywiście przez wzrost składki ubezpieczeniowej. W momencie wprowadzania kas chorych ekonomiści precyzyjnie wyliczyli, że aby cały system mógł dobrze funkcjonować, musi ona wynosić 11%, jednak nigdy nie osiągnęliśmy tego poziomu. Należałoby zatem podnieść składkę, ale pod warunkiem, że odpisywałoby się ją od podatku. Po drugie, można przeznaczać na ochronę zdrowia większe środki z budżetu, czyli pieniądze z naszych podatków. Wymaga to jednak określenia, co dla społeczeństwa jest najważniejsze. W programie Unii Pracy określiliśmy trzy dziedziny: szeroko rozumiane bezpieczeństwo zdrowotne, edukacja i praca. Jeżeli społeczeństwo będzie zdrowe i wykształcone, to ludzie będą wydajnie pracować, a kraj będzie się rozwijał. Niestety, ochrona zdrowia nie należy do priorytetów obecnego rządu. Gdyby było inaczej, nie byłoby protestu rezydentów.\nNieznane kulisy Października ‘56 przedstawia prof. Krzysztof Gawlikowski, badacz klasycznej i nowożytnej myśli chińskiej. Jesienią 1956 r. Rosjanie zgodzili się na rozmowy z Chińczykami w sprawie Polski. Uzgodniono, że Chińczycy poprą interwencję w Budapeszcie, co oficjalnie zrobili 6 listopada, natomiast absolutnie nie zgadzają się na interwencję w Warszawie, ponieważ to gwarantowali Warszawie, a ponadto tłumaczyli Rosjanom, że w Warszawie nie dzieje się nic niebezpiecznego, trwają „reformy systemu socjalistycznego”. Natomiast na Węgrzech była „kontrrewolucja”, próba wystąpienia z Układu Warszawskiego. To było groźne dla całego obozu, o który oni także chcieli dbać. Natomiast to, co działo się w Warszawie, Chińczykom odpowiadało. Dyskusje o potrzebie innej niż radziecka drogi rozwoju gospodarczego w kraju agrarnym i zacofanym zaczęły się w Chinach dużo wcześniej. Przećwiczenie przez Polaków „polskiej drogi do socjalizmu” spadło im jak z nieba! Popierali zatem Polaków, a Polacy przecierali drogę narodowym budowom socjalizmu. I potem Chinom łatwiej było wejść na podobną ścieżkę.\nDokładnie 500 lat temu, 31 października 1517 r., Marcin Luter na drzwiach kościoła w Wittenberdze przybił tezy przeciwko odpustom, dając tym początek ruchowi protestanckiemu. Złamany został monopol ideologiczny Rzymu, osłabły wpływy polityczne katolicyzmu w całym ówczesnym świecie. Podział ten stworzył nową kulturę europejską, wolną od dominacji jednej konfesji. Rodził się prawdziwie nowy świat. Upór Lutra, trwanie przy swoim, zmienił świat. Luter nauczał, że każdy ma własny rozum i powinien nim się kierować. Przetłumaczył Biblię na niemiecki, co było początkiem świetności nowożytnej kultury niemieckiej. Dał każdemu do ręki Pismo Święte i powiedział: czytaj, słuchaj tego słowa, sam zrozumiesz. Nie potrzebujesz papieża, teologów, biskupów. Ale musisz nauczyć się czytać. Odrzucenie władzy Rzymu przyczyniło się do rozpadu hierarchii feudalnego społeczeństwa w Europie. Ludzie w zborze byli równi. Wszyscy! Biskupi, proboszczowie wybierani przez parafian, a nie przywożeni w teczce z Watykanu. To była rewolucja, połowa ówczesnego świata religijnego Zachodu zaczęła wybierać spośród siebie swoich przywódców. Chciałoby się powiedzieć, że upór Lutra odmienił oblicze tej ziemi!\nW trwającym od kilku tygodni kryzysie wywołanym nieudaną oddolną próbą odłączenia się Katalonii od Hiszpanii jakikolwiek dialog wydaje się już niemożliwy. Stronę rządu centralnego reprezentuje premier Mariano Rajoy, człowiek nieprzemakalny. Krajem rządzi nieprzerwanie od 2011 r. Usunął on ze stanowiska szefa regionalnych władz Katalonii Carlesa Puigdemonta i zapowiedział reformę mającą na celu ograniczenie całkiem sporej autonomii Barcelony. Liderami strony katalońskiej są Puigdemont, jego poprzednik na stanowisku premiera Artur Mas i Ada Colau, burmistrz Barcelony. Posługują się jednak różnymi argumentami na rzecz samodzielności. Mas swoje argumenty opierał głównie na ekonomii, doktryna Puigdemonta to niepodległość wywalczona krwią i poświęceniami. Colau i jej współpracownicy popierają katalońskie prawo do samostanowienia, jednak sprzeciwiają się metodom Puigdemonta.\nZa rządów prezydenta Poroszenki na Ukrainie zginęło już 12 dziennikarzy. Nieznany pozostaje zabójca Pawła Szeremeta, znanego rosyjskiego i białoruskiego dziennikarza, który 20 czerwca 2016 r. zginął na skutek wybuchu bomby podłożonej w samochodzie w centrum Kijowa. Nie odnaleziono również sprawców morderstwa Ołesia Buzyny – ukraińskiego pisarza i publicysty, redaktora naczelnego dziennika „Siegodnia”. 16 kwietnia 2015 r. został on zastrzelony w Kijowie przed swoim domem. Krótko przed śmiercią w rosyjskim programie telewizyjnym Buzyna krytykował prezydenta Poroszenkę za nieudolne rozwiązywanie konfliktu na wschodzie Ukrainy. Mimo to w maju Poroszenko na konferencji prasowej mówił, że nigdy w historii państwa nie było w nim tyle wolności co teraz, w tym przede wszystkim dla dziennikarzy i działaczy społecznych. Jest dokładnie odwrotnie. O tym, że na Ukrainie powszechna cenzura i prześladowania pracowników mediów stały się normą, mówił na konferencji prasowej w Press Club Europe Brussels dziennikarz z Iwano-Frankowska Rusłan Kotsaba, były uczestnik rewolucji na Majdanie. Sprawcami ataków na tych, którzy manifestują potrzebę prawdy i nie godzą się na obecną sytuację kraju, są członkowie radykalnego nacjonalistycznego ugrupowania C14, ściśle współpracującego ze Służbą Bezpieczeństwa Ukrainy, co w praktyce uniemożliwia podejmowanie jakichkolwiek kroków prawnych przeciwko bojówkarzom. Celem akcji C14 jest zastraszenie nie tylko dziennikarzy, ale i zniechęcenie zwykłych ludzi do przeciwstawienia się obecnej władzy. Akcjom ugrupowania C14 nieodłącznie towarzyszy publikacja szczegółowych danych osobowych „wroga Ukrainy” na portalu Myrotworec (rozjemca) związanym z doradcą szefa MSW Ukrainy Antonem Heraszczenką.\nRewolucja nie była dziełem przypadku\n– Rewolucja rosyjska, podobnie jak francuska, była wielka pod względem oddziaływania, wpłynęła na losy Europy i świata – podkreśla prof. Jewgienij Siergiejew, historyk z Instytutu Historii Powszechnej Rosyjskiej Akademii Nauk. – Badacze rosyjskiej historii dowodzą, że rewolucja była nie dziełem przypadku, lecz wynikiem narastających sprzeczności i konfliktów, które pomnożyła I wojna światowa. Wielką Rewolucję Rosyjską, bo tak się dzisiaj ją określa – opisuje kilka dat historycznych. Pierwsza to 15 marca – abdykacja cara Mikołaja II, a potem zajęcie przez bolszewików 7 listopada Pałacu Zimowego, bo legendę o szturmie na niego wymyślono. Z pewnością symboliczne znaczenie ma noc z 7 na 8 listopada, gdy powołano Radę Komisarzy Ludowych i wydano dekrety o ziemi i pokoju.\n– Dla mnie starszy to mądry – człowiek, który przeżył i wie, nosi w sobie historię życia – mówi Radka Franczak, reżyserka filmów dokumentalnych, autorka powieści „Serce” nominowanej do Literackiej Nagrody Nike 2017. – Niedługo po wydaniu „Serca” miałam spotkanie autorskie w Słupsku z uczestnikami uniwersytetu trzeciego wieku. Przyszło ponad sto osób, była bardzo ciekawa dyskusja i ja, debiutantka, dostałam od tych ludzi wielkie wsparcie. Mówili, czym jest dla nich ta książka, ale przede wszystkim rozmawialiśmy właśnie o braku kontaktu między młodymi a starszymi – nie tylko w domach, ale też w przestrzeni publicznej. O ich tęsknocie za tym. Pisząc, skupiłam się na pokazaniu prawdy. Tego, jak trudna jest sytuacja, gdy opiekujemy się chorymi rodzicami, którzy zamieniają się w dzieci. Jak duża jest samotność rodziny poddanej takiej próbie. Na Zachodzie został wypracowany jakiś rodzaj pomocy – np. przeszkolone psychologicznie pielęgniarki. U nas tego nie ma. Jest natomiast, jak chyba w całym współczesnym świecie, ogromny lęk przed chorobą i przed śmiercią.\nHistoria Wrocławskich Spotkań Teatrów Jednego Aktora zaczęła się od Tadeusza Różewicza i na Różewiczu się kończy. 51. WROSTJA przechodzą do kronik festiwalowych jako ostatnie. Twórca WROSTJA Wiesław Geras, pozostawiony sam sobie, bez wyraźnego wsparcia ze strony samorządu województwa dolnośląskiego, zbywany przez urzędy, postanowił swoją przeszło półwieczną przygodę z tym festiwalem zakończyć. Koniec nastąpił w wielkim stylu, Geras nadał bowiem imprezie charakter szczególny. Poświęcił ją jednemu autorowi, jednemu reżyserowi i jednej aktorce. Autorem był Tadeusz Różewicz, reżyserem Stanisław Miedziewski (spektakle Marcina Bortkiewicza, Alberta Osika i Caryl Swift), aktorką zaś mistrzyni teatru jednoosobowego Irena Jun (przedpremierowy pokaz „Matki Makryny”). Wybór tekstów Różewicza jako osi festiwalu narzucał się sam. Musiały się pojawić na afiszu utwory artysty tak silnie związanego z Wrocławiem i WROSTJA.\nOpowiedz, że, no cóż, że byłem\nMichał Jagiełło mógł być szczęśliwy tylko jako człowiek wolny, choć narzucał sobie różne „zniewolenia” w imię spraw, które uznawał za ważne. Tatry fascynowały go jako góry i jako fragment przyrody tak gęsto obrośnięty kulturą, zachwycała poezja górskich nazw; Michał kochał Tatry wielką miłością – ale nie chciał bezwzględnego uwarunkowania nimi swojej osoby i twórczości. Cała jego twórczość jest głęboko egzystencjalna, Tatry to w większości wierszy, i w prozie, tło i gotowe metafory zmagań człowieka z wyzwaniami, jakie stawia przed nim życie, a zwłaszcza współżycie z innymi. Michał miał w sobie wielką wrażliwość na drugiego człowieka. Na planie prywatnym i społecznym. Jego eseistyka poświęcona mniejszościom i sprawom narodowościowym to cały osobny rozdział w jego twórczości, niezwykle dla niego ważny. Tu pełnił swoją misję, zasypywał rowy, uczył otwartości i tolerancji. I wbrew opiniom swoich antagonistów, pisał tak samo krytycznie o nacjonalizmie polskim, jak o litewskim czy ukraińskim.\nFragmenty wspomnienia Bogusławy Sochańskiej opublikowanego w książce „Sztambuch Michała Jagiełły”.\nRozpoczyna się sezon grzewczy. A z nim wraca problem zanieczyszczenia powietrza trującymi pyłami i wywoływanych nim śmierci. W styczniu 2017 r., kiedy prawie w całym kraju zanieczyszczenie powietrza było dramatycznie duże, a w niektórych miejscach, np. w Katowicach, niemal 10-krotnie przekraczało dopuszczalną normę, zanotowano o 11 tys. zgonów więcej niż rok wcześniej. Problem zanieczyszczenia środowiska dotyczy wszystkich państw cywilizowanych, ale Polska należy do krajów o największym stężeniu pyłów w powietrzu. – Jeśli chodzi o zanieczyszczenia pyłami zawierającymi cząstki stałe (PM), zajmujemy drugą pozycję w Europie, natomiast jesteśmy na pierwszym miejscu pod względem stężenia benzopirenu w powietrzu – rakotwórczego pyłu aromatycznego. W sprawie ograniczenia emisji pyłów spowodowanych ogrzewaniem domów wprowadza się nowe prawo, ale wciąż mało intensywnie.\nAkademiccy historycy często przedstawiają walkę Bolesława o „państwo gnieźnieńskie” jako kolejny rozdział w odwiecznych walkach Polaków z Niemcami. Tymczasem była to mroczna historia, której akcja rozgrywała się w wielkopolskich grodziskach – łaknący władzy książę wypędził swoich braci i wydłubał oczy zdrajcom, ot tyle. Bolesław zdobycie „państwa gnieźnieńskiego” musiał zakończyć mocnym akcentem. Dobrym zwieńczeniem byłaby intronizacja Mieszkowego syna w Gnieźnie, zgodnie z pogańskimi zwyczajami połączona z ceremonią posadzenia go na kamiennym tronie. Jeżeli nawet zorganizowano taką imprezę, nowy władca nie poprzestał na niej. Kazał urządzić mennicę, prawdopodobnie w Gnieźnie albo w Poznaniu, gdzie zaczęto wybijać denary z napisem GNEZDVN CIVITAS, „Państwo Gnieźnieńskie”. Wcześniej nikt z rodu Piastów nie emitował monet, więc nawet na peryferiach Bolesławowego władztwa rozumiano, że rodzi się coś nowego. To była Polska.\nFragmenty książki Michaela Morysa-Twarowskiego „Narodziny potęgi. Wszystkie podboje Bolesława Chrobrego”.\nGóral przepija napoleonem\nPannie młodej uszyto piękny biały gorset, haftowaną białą bluzkę i spódnicę góralską, też białą. Na nogi przygotowano białe wełniane skarpetki i skórzane kierpce. Na włosy z dopiętą cubą, czyli splecionym w warkocz kokiem, welon, ale góralski – długie, haftowane, białe wstęgi z naszytymi gałązkami mirtu. Na drugi dzień wesela założy białą suknię ślubną, ale już bez folkloru, tylko według miejskiej mody. Na Antka czekała haftowana na biało piękna koszula, bo jak nakazuje obyczaj, gdy pan młody przyjeżdża pod dom wybranki, to ona ubiera oblubieńca do ślubu w nową koszulę. Obyczaj każe, by mamy nowożeńców czekały u wejścia na młodą parę z chlebem i solą. A potem Gosia i Antek muszą każdego gościa z osobna przywitać i uściskać. Przed remizą ustawia się długa kolejka, bo na wesele przyjechało kilka setek ludzi. Prawie wszyscy w strojach góralskich. Kogo nie było stać na pełny kostium, ma chociaż czarny pas nabijany ćwiekami i koszulę z haftowaną parzenicą. Na weselu będzie pysznie i wesoło, muzykanci i goście na każdą okazję mają przyśpiewki. A na jednej nocy zabawa się nie skończy.\nJerzy Domański: Sprzątanie po POPiS-ie\nJan Widacki: Historia\nRoman Kurkiewicz: Głos w płomieniach\nLudwik Stomma: Sekta\nTomasz Jastrun: Pokój przechodni\nWakacje dla wybranych\nAnonim 31 października, 2017, 15:13\nZabójcze pyły. Wszystko ładnie i pięknie i jak zwykle zwalamy wszystko na biedniejszą część społeczeństwa. Więc przypomnę że najniższa płaca wynosi jakieś 1500 zł netto w związku z tym mam jedno pytanie za co ma ktoś kto tyle zarabia kupić nowoczesny piec który kosztuje pewnie z 10 tyś. Za ci ma kupić opał jeśli zakażemy sprzedaży miału który i tak jest dla takiego człowieka bardzo drogi. Czy ma przestać ogrzewać swój dom. Za co ma taka osoba kupić nowoczesny samochód który kosztuje koło 60 tyś. Powiem tak jeśli chcemy się pozbyć smogu i złomu z dróg trzeba najniższą krajową płacę podnieść do co najmniej 4 tyś inaczej przestańmy się łudzić że ograniczymy emisję pyłów i spalin. Biedni ludzie też mają prawo do ciepłego mieszkania w zimie i do pracy do której czymś muszą dojechać. Jak jesteście lewicowym tygodnikiem to wypadałoby by wiedzieć dlaczego używa się w Polsce starych pieców i jeździ starymi samochodami


Wybory prezydenckie 2020. PiS prezentuje nowy spot z inwestycjami. To Plan Dudy - Super Express - wiadomości, polityka, sport\n2020-06-06 15:35 ABR\nAutor: PiS.org / Twitter\nPrawo i Sprawiedliwość od kilku dni podkreśla w kampanii, że ubiegający się o reelekcję prezydent Andrzej Duda jest współautorem wielu inwestycji: prowadzonych, planowanych i nawet tych, o których jeszcze nikt nie słyszał. Taka też jest treść nowego spotu wyborczego.\nNowy spot zamieszczają w Internecie politycy PiS, m.in. szef gabinetu prezydenta Dudy – Krzysztof Szczerski.\n#PlanDudy pic.twitter.com/zzPk1sNpWc— Krzysztof Szczerski (@KSzczerski) June 6, 2020\nBosak wypłynął w rejs. "Nie możemy żyć odwróceni plecami do wody"\n– W trudnych czasach trzeba podejmować trudne wyzwania, gospodarcze i społeczne. Bo ambitne państwo musi realizować inwestycje, jednocześnie dbając o swoich obywateli – takimi słowami lektora zaczyna się spot. Później prezentowane są cztery filary Planu Dudy.\nCzytaj Super Express bez wychodzenia z domu. Kup gazetę online\nKukiz chciał zagłosować na Dudę i na Trzaskowskiego. Dlaczego zmienił zdanie? Wybo...\nWybory 2020. Duda w Olkuszu, Trzaskowski w Raciążu. Co się działo? [RELACJA]\nDodatkowe 200 zł dla emerytów i 12 tys. zł jednorazowej wypłaty! Prezydent podpisa...\nTrzaskowski w euforii. Poparł go syn rotmistrza Pileckiego. A córka bohatera… Wybo...\nJasnowidz Jackowski na 3 dni przed wyborami ujawnia, kto wygra! Podał konkretne wy...\nByły mąż Kaczyńskiej przerywa milczenie. Zrobił to akurat teraz: " To jest jakiś z...\nM jak miłość. Fani znają wynik 2 tury wyborów! Będziecie w szoku. Kto prezydentem?\nM jak miłość po wakacjach 2020. Pierwsze spotkanie Joasi w ciązy i ocalałego Leszk...\n"Ponad obecny poziom finansowy nie podskoczymy"\nZaatakował ekspedientkę w sklepie na Błoniu i ukradł alkohol. 40-latek trafił do a...\nMelania Trump PODPALONA! Zrobili to jej rodacy\nCzy kierowcy i motorniczy w Krakowie przechodzą narkotesty? Rzecznik MPK komentuje\nNie żyje aktorka popularnego serialu dla młodzieży? Naya Rivera prawdopodobnie uto...\nW F1 kryzys, a na Fernando Alonso znaleźli miliony. Wiemy ile zarobi hiszpański mi...\nNaya Rivera, gwiazda "Glee", wypadła z łódki. Wcześniej miała problemy z prawem\nTYLKO U NAS. SZOKUJĄCE FAKTY. Kierowca PRZYZNAŁ SIĘ do zażywania narkotyków! Jego ...\nBełchatów wolny od smrodu? W oczyszczalni gotowe są już ZKF-y! Mają pomóc w walce ...


Pierwsza dotyczy zasadniczo lekarzy pediatrów i lekarzy medycyny rodzinnej. W sytuacji, gdy nie są pewni własnego rozpoznania lub boją się o pacjenta – często w przypadku małych dzieci i mocno obciążonych dorosłych – zapisują antybiotyki na tak zwany wszelki wypadek. Druga postawa dotyczy części rodziców, którzy z obawy o zdrowie dziecka wymuszają na lekarzu zapisanie antybiotyku. Oba te stanowiska powodują, że zużycie leków przeciwbakteryjnych w Polsce, (ale i na świecie) znacznie przekracza faktyczne zapotrzebowanie. Często stosuje się je w infekcjach wirusowych, gdy są nie tylko nieskuteczne, ale wręcz szkodliwe. Niszczą własną florę bakteryjna chorego tym samym obniżając odporność. Dodatkowo tworzymy w ten sposób szczepy bakterii oporne na działanie klasycznych antybiotyków i utrudniamy leczenie w przypadku prawdziwej infekcji bakteryjnej. Dlatego warto zastanowić się, kiedy są one nam i naszym dzieciom faktycznie potrzebne i jak możemy to zweryfikować.\nMam troje adoptowanych dzieci. Jesteśmy razem od 4 lat. W momencie adopcji miały 1,5, 3 i 5,5 roku. Moje dzieci w tym czasie nie dostawały antybiotyku ani razu. Z informacji z rodzinnego domu dziecka wiem, że jedynie najstarsza otrzymywała raz antybiotyk z powodu zapalenia nerwu twarzowego. Pozostałe dzieci nie dostawały antybiotyku nigdy. Nie był potrzebny.\nWiększość infekcji górnych dróg oddechowych objawiających się np. katarem, gorączką, kaszlem itp. to infekcje wirusowe. Należą do nich też wszelkie trzydniówki, bostonki itp. Zapalenie gardła tez najczęściej ma pochodzenie wirusowe, rzadziej jest to angina wywołana przez bakterie. Zapalenie oskrzeli też w często jest wirusowe. W przypadku tych chorób stosowanie antybiotyków jest bezcelowe.\nJak stwierdzić, czy to faktycznie wirus? W większości przypadków wystarczy obserwacja chorego. I tu jest duża rola rodziców, oraz badanie przeprowadzone przez lekarza. Katar „bakteryjny” jest gęsty, zielonkawo-brunatny, ciągnący. Kaszel jest mokry – odkrztusza się zielonkawą lub brunatną wydzielinę. W anginie lekarz stwierdzi nabrzmiałe migdałki z widoczną treścią, a nie jedynie zaczerwienie gardła. W zapaleniu oskrzeli wysłucha charakterystyczne trzeszczenia/furczenia. Infekcje dróg moczowych zawsze są bakteryjne. Wymioty mogą być objawem zakażenia wirusem, biegunka natomiast wynika częściej z zatrucia toksynami bakteryjnymi lub infekcji bakteryjnej.\nJak widzicie dość często można postawić dobre rozpoznanie na podstawie samych objawów i badania. Lekarze pediatrzy obcujący z chorobami dzieci na co dzień zwykle doskonale potrafią wychwycić te różnice. Jednak faktycznie nie zawsze jest to takie proste. I tu pojawia się pytanie, czy i jakie badania warto wykonać, by poznać odpowiedź.\nBardzo popularne w mediach jest stwierdzenie, że wystarczy zrobić badanie CRP i wszystko będzie jasne. Otóż to nie prawda. CRP jest badaniem niespecyficznym. Jego wysoki poziom świadczy o obecności stanu zapalnego w organizmie niezależnie od jego przyczyny. Będzie wysokie zarówno w zakażeniu wirusowym, jak i bakteryjnym. Jego wartości rosną przy każdym urazie, dziurze w zębie, miesiączce, a nawet stresie. Owszem przy ciężkich infekcjach bakteryjnych jest bardzo wysokie, ale przy „standardowym” zapaleniu gardła, czy oskrzeli jest najczęściej dwucyfrowe zarówno w infekcji wirusowej, jak i bakteryjnej.\nWspominana jest też w niektórych artykułach prokalcytonina (PCT). To badania faktycznie jest bardzo specyficzne dla zakażeń bakteryjnych, ale ma za to niską czułość. Oznacza to tyle, że będzie podwyższone dopiero przy bardzo ciężkiej infekcji np. nasilonym zapaleniu płuc, ropniu wewnątrzbrzusznym, czy posocznicy (sepsie). W przypadku mniejszych infekcji jej poziom nawet nie drgnie.\nPomocna za to może być „zwykła” morfologia krwi. W badaniu tym można obserwować liczbę białych krwinek poszczególnych typów. Dla zakażeń bakteryjnych charakterystyczny jest widoczny wzrost liczby granulocytów obojętnochłonnych (neutrofili) w stosunku do limfocytów. W infekcjach wirusowych najczęściej nie ma takiej przewagi lub wzrasta poziom limfocytów.\nJednak nie sądzę, by warto było pobierać krew dzieciom przy każdej infekcji. Osobiście, jeśli nie widzę od razu cech zakażenia bakteryjnego to zachowuję spokój i obserwuję chore dziecko przez pierwsze 3 dni. W tym czasie otrzymuje ono w razie potrzeby leki przeciwgorączkowe, pilnuję właściwego nawodnienia i pozwalam na taką aktywność, na jaką czuje ochotę. Dzieci same wiedzą świetnie, kiedy trzeba poleżeć, a kiedy można „poszaleć”. Jeżeli w ciągu trzech dni objawy nie narastają, a zmniejszają się (nawet powoli) to nie włączam antybiotyków. Gdyby natomiast nastąpiło pogorszenie lub wystąpiły objawy typowe dla infekcji bateryjnej to oczywiście, bym je podała. Dlatego polecam, choć wiem, że to nie łatwe, zachowanie cierpliwości i uważności zamiast podawania antybiotyku „na zapas”. Jeśli w trakcie obserwacji dziecka cokolwiek, by was zaniepokoiło to oczywiście należy się natychmiast zgłosić do lekarza i podjąć konieczne działanie. Jednak w wielu przypadkach okaże się po tych kilku dniach, że był to wirus i antybiotyk był zbędny.\nPodczas przyjmowania antybiotyków wskazane jest stosowanie probiotyków. Polecam uważnie czytać ich skład i wybierać to o jak największej ilości „dobrych bakterii”. Warto zwrócić też uwagę, czy mogą być podawane razem z antybiotykiem (w kapsułce, która chroni bakterie), czy należy zachować odstęp 2–3 h, by nie uległy zniszczeniu przez lek. Jeśli dziecko je lubi i ma apetyt, warto podawać kiszonki, które stanowią fantastyczne wsparcie naszej flory jelitowej.\nAntybiotyki to błogosławieństwo medycyny. Przed ich odkryciem śmiertelność zwłaszcza wśród małych dzieci była wielokrotnie większa niż obecnie. Żebyśmy mogli korzystać z ich dobrodziejstw jak najdłużej, musimy stosować je rozsądnie. Zarówno my lekarze, jak i my rodzice!\nFakty i mity na temat edukacji w Finlandii\nSzkolnictwo fińskie od dawna budzi wiele emocji poza Finlandią. W polskich mediach również co jakiś czas robi się o nim głośno. Nie zawsze jednak wszystkie podawane fakty pokrywają się z rzeczywistością. Dlatego i ja postanowiłam się na ten temat wypowiedzieć. Z pozycji matki Polki, której półfińskie dziecko chodzi do fińskiej podstawówki.


Nie będzie kar dla Hiszpanii i Portugalii za złamanie dyscypliny budżetowej. Kraje UE poparły decyzję KE - Polsat News\n09.08.2016, 10:01 Świat\nW tym roku Hiszpania będzie musiała zredukować swój deficyt wynoszący 5,1 proc. PKB do 4,6 proc., w 2017 roku - do 3,1 proc., a w 2018 roku - do 2,2 proc. Portugalia ma zmniejszyć nadmierny deficyt do końca roku z 4,4 proc. PKB do 2,5 proc.\nPowiększająca się dziura budżetowa


Zrób miejsce na siebie – O psychologii\nElwira Wawrzyniak 20 kwietnia 2022 202 odsłony\nAktualnościArtykułyBez kategoriio cieleO emocjachO uważnościo współczuciuJeden komentarz202 odsłony 2\nMiejsce na półce, na książki. Miejsce w zamrażarce, na lody. Miejsce na dysku, na kolejne zdjęcia. Miejsce w szafie, na nowe ciuchy. Nie jestem (jeszcze) minimalistką, wciąż jestem w trakcie przeprogramowywania siebie na tryb: jakość, zamiast: ilość. Mam wrażenie, że wciąż potrzebuję wszędzie więcej miejsca. Więcej godzin w dobie, więcej dni w tygodniu, więcej miejsca w kalendarzu, na nowe projekty, na spotkania, na coraz to nowe osoby.\nPrzywykłam do tego, że moje serce może dużo POMIEŚCIĆ. Wyobrażam sobie, że ma w sobie nieskończony korytarz pełen POMIESZCZEŃ, w każdym miejsce na kolejną osobę, relacje osobiste, terapeutyczne, na kolejną emocjonalną sytuację. To całkiem ładna metafora, ale nie do końca trafna. Moje zasoby są wyczerpywalne. Miejsce w moim życiu jest określone i skończone. Kiedy je nadszarpuję, poświęcam kolejne kawałki już nie z przestrzeni, ale z siebie.\nTa, co się poświęca. Męczennica. To chlubne, cnotliwe. Ale nie tylko ona. Jest też on, wojownik, nie pokaże słabości (i/lub wrażliwości), ma siłę na wszystko, wszystko ogarnie i jeszcze wyrzuci sobie, że jest potem zmęczony. Lepiej wyrzucić to niż nadprogramowe zadanie.\nTakie przekonania niosą za sobą inklinacje, że nasza przestrzeń życiowa i zasoby nie mają końca, WYSTARCZY ich na wszystko i wszystkich, WYSTARCZY się postarać.\nTylko potem przychodzi WYCZERPANIE. Właśnie teraz, pisząc ten artykuł, zdaję sobie sprawę jak wiele to słowo niesie ze sobą znaczenia. Zwróciliście na to uwagę? Jesteśmy wyczerpani. Ale nie tylko, intensywność tego słowa nie wyczerpuje tematu konsekwencji. Wyczerpani możemy być po jednym, paru dniach nadwyrężania swoich życiowych zasobów. A po roku, latach, dziesiątkach lat? Gorzki koktajl poczucia winy wymieszanego ze wstydem. Wciąż niewystarczająco. Wybory dyktowane lękiem, żeby nie musieć znów przełykać tej goryczy. Dużo lęku. Ogród wartości przypomina bardziej pustynię. Trudno więc dziwić się poczuciu braku satysfakcji, bezsensu, bezsilności.\nMam wrażenie, że w tej konstrukcji świata brakuje jednego istotnego elementu i dlatego się sypie. Brakuje w niej Ciebie. W tym schemacie nie ma miejsca na Ciebie. Łatwo zapomnieć o sobie, że tu jesteśmy, kiedy widzimy swoje ręce, tułów, nogi, ale nie widzimy twarzy. Spójrz w lustro. Nie nastawiając się na detekcję niedoskonałości albo monitorowanie stanu Twoich włosów. Popatrz sobie w oczy, co one mówią? Co mówi Twój wyraz twarzy? Co byś powiedział, zrobił w stosunku do ukochanej osoby, gdybyś zobaczył, że mówi to jej twarz i jej oczy? Pobądź ze sobą chwilę. Pozwól oczom mówić. Pozwól puszczać sztucznym uśmiechom i napięciom „Jeszcze muszę…”. Teraz nic nie musisz. Nie patrz w telefon, kiedy naprzeciwko Ciebie jest ktoś Ci tak bliski, z kim spędzasz 100% swojego życia.\nOd tego się zaczyna. Zauważenia siebie. To już jest zrobienie przestrzeni, nawet tych kilku sekund. W natłoku wydarzeń dnia możesz się chociaż zorientować, jak się czujesz, chociaż i aż. Robienie miejsca na siebie to także robienie miejsca na emocje, na wybrzmienie ich fal. Zrobienie tej przestrzeni i pozwolenie im być i stopniowo cichnąć. Zrobienie miejsca w swoim ciele na odczucia z nich płynące, pozwolenie ciału czuć.\nKiedy zatrzymamy się przy sobie, dowiemy od siebie, jak się mamy, co czujemy, możemy dalej zapytać się, czego w tym momencie potrzebujemy. O wiele za rzadko kierujemy się w działaniu naszymi potrzebami, a zbyt często powinnościami. Język potrzeb potrzeba poznać, żeby go rozumieć, a żeby poznać trzeba się z nim osłuchać. Jednak jego komunikaty są jasne, w język powinności jest o wiele bardziej niejednoznaczny. Wiele tam się mówi o niewystarczającości. Jego wymagania są wciąż rosnące, nie są określone.\nKiedy robimy miejsce na siebie, siłą rzeczy nie będzie to miejsce na coś innego. Mówiąc sobie TAK, musimy powiedzieć też NIE na coś innego, co nie jest nami. Stawianie granic jest wyznaczaniem przestrzeni na siebie. Choć tak właściwie to nie wyznaczamy granic, one już tam są, czy chcemy czy nie. Chodzi zatem raczej o egzekwowanie naszych granic. I utrzymywanie naszej przestrzeni, bezpośrednio powiązanej z granicami. Tam możemy swobodnie oddychać. Nie tylko w przenośni, ale i dosłownie. Kiedy pozwalamy przekraczać nasze granice, nasze ciało napina się, a oddech spłyca, czasem nawet go wstrzymujemy. Odetchnijcie tą przestrzenią, którą zrobiliście.\nWreszcie – robiąc miejsce na siebie, robimy miejsce na to, co naprawdę się dla nas liczy. Podobnie jak z potrzebami – trudno rozeznać język wartości, kiedy myślimy wyłącznie lub głównie językiem powinności. Kiedy organizujemy czemuś przestrzeń, samo przez się oznacza to, że jest to dla nas istotne. Jeżeli poświęcamy miejsce na to coś sprzecznego z naszymi potrzebami i co nie jest naszą wartością – następuje wewnętrzne zamieszanie. W środku słyszymy, że nie jest ważne, ale nasze zachowanie mówi co innego. Co jest prawdą? A może jednak to jest ważne? W ten sposób często inkorporujemy wartości z otoczenia. Taki wewnętrzny bałagan często niesie to ze sobą także trudności z podejmowaniem decyzji. Działanie zgodne z naszymi faktycznymi potrzebami i wartościami prowadzi do poczucia spójności z samym sobą. Spójności, pełni i sensu, pewności co do samego siebie i swoich decyzji. Robi się przestrzenniej, światło ma którędy się dostać.\nKiedy robisz na siebie miejsce to znaczy, że jesteś dla siebie ważny. Cały, razem z emocjami, ciałem, potrzebami, wartościami.\nElwira Wawrzyniakmęczennicaodpoczynekopsychologiiopsychologii.plpoświęcanie sięprofilaktyka wypaleniaregeneracjawartościwyczerpaniewypalenieprofilaktyka wyczerpania\nPoprzedni wpiskilka wierszy, zamiast książki roku.\nNastępny wpis„Łowcy myśli” młodych pacjentów\nPrzeczytaj „Grę o czas” Iwony Majewskiej-Opiełko i wygraj… czas!\nJak chłodzić emocje? Recenzja „Przyrodniego brata” Penelope Ward\nO psychologii 9 listopada 2017\nJaka jest Twoja pozycja życiowa?\nO psychologii 15 stycznia 2018\nKarolina Buszkiewicz 18 stycznia 2021\n20 kwietnia 2022 Aneta Boritzka Odpowiedz\nZdecydowanie zgadzam się z tym. Wcześniej cały czas moim priorytetem było zadowalanie innych ludzi. Mojej rodziny mojego męża mojego dziecka — nie pozwalałam sobie na to, by dać sobie przestrzeń, by złapać chwilę oddechu, bym ja miała jakąś przyjemność. Teraz coraz bardziej staram się, znaleźć czas dla siebie. Na to co sprawia mi radość, zauważyłam jak zmieniło się moje samopoczucie – a przez to relacje z bliskimi. Ładowałem swoją energię na nowo. Musimy ładować swoje baterie, nie da się inaczej.