Strzembosz: Władza, maseczki, szczepionki, leki (OPINIA) - Kontrrewolucja.net\n6 grudnia 2021 6 grudnia 2021 Piotr Strzembosz\tBrak komentarzy\nSatyra na covidian/fot. ifunny.co\nWedług nich maseczki chronią przed transmisją wirusa mimo, że specjalistyczne badania temu przeczą, a leków na Covid nie ma, mimo że lekarze z powodzeniem stosują na podobną chorobę leki znane od lat. W kwestii szczepionek słyszeliśmy, że gwarantują uniknięcie zachorowania, potem, że przebieg choroby będzie łagodny, następnie, że gwarantują, że chory nie umrze, a po kilku miesiącach okazuje się, że około 30% wśród zmarłych na Covid, to osoby zaszczepione, z kolei sieć zalana jest informacjami o groźnych NOP-ach, ze zgonami włącznie, a oficjalne komunikaty o tym milczą. Co zatem mamy myśleć o skutecznych maseczkach, nieistniejących lekach i cudownych szczepionkach?\n– nie okłamywać obywateli;\n– wprowadzać nowe regulacje zgodnie z prawem (nie jest tym ogłaszanie obostrzeń poprzez konferencje prasowe czy rozporządzenia – akty prawne niższej rangi, niż obowiązujące wciąż ustawy);\n– samemu stosować się do zalecanych regulacji (Premier Morawiecki, ministrowie, w tym Minister Zdrowia Niedzielski, posłowie, lekarze, w tym członkowie Rady Medycznej przy Premierze, często przebywają w pomieszczeniach, lub w otwartej przestrzeni bez zachowania dystansu, bez maseczek zakrywających usta i nos; minister Szumowski spędził wczasy w Hiszpanii w okresie, gdy innym Polakom tego zabraniano; minister Dworczyk „będąc na kwarantannie” uczestniczył w obradach Rady Ministrów).\nJeśli tych, i nie tylko tych, prostych i oczywistych kryteriów władza nie spełni, będzie po prostu ignorowana przez znaczną część społeczeństwa (tę samodzielnie myślącą część), a wtedy nastąpi eskalacja konfliktu, anarchia i – nie można tego wykluczyć – bunt części społeczeństwa prowadzący nawet do rozlewu krwi.\n← Adwentowe rekolekcje „Warsztat Józefa” – odc. 2 „Ojciec czuły” (WIDEO)\nPrzymusowa szpryca. Lewica chce zmuszać wszystkich, a rząd na razie tylko niektórych. Maliszewski: Rząd jest blisko podjęcia decyzji →


Jesteś tutaj: Strona główna/ Dla mediów/ Aktualności/ ORLEN Paliwa Perłą Polskiej Gospodarki!\nORLEN Paliwa Perłą Polskiej Gospodarki!\nW dniu 28 października br., podczas uroczystej Gali w Sali Balowej Zamku Królewskiego w Warszawie, redakcja anglojęzycznego miesięcznika Polish Market ogłosiła wyniki czternastej edycji Rankingu Polskich Przedsiębiorstw Perły Polskiej Gospodarki. Spółka ORLEN Paliwa zajęła III miejsce w kategorii PERŁY WIELKIE. W imieniu spółki prestiżową nagrodę osobiście odebrał Jarosław Tyc - Prezes Zarządu ORLEN Paliwa.\nRanking został opracowany przez naukowców z Zakładu Wspomagania i Analizy Decyzji, Instytutu Ekonometrii Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie na podstawie szczegółowych kryteriów i metodologii.\nKryterium znalezienia się na liście rankingowej - oprócz wypełnienia ankiety - stanowiło osiąganie przez firmę minimum 100 milionów złotych przychodu. Jednak pozycja w zestawieniu uwarunkowana była nie tylko wielkością firmy mierzoną wartością przychodów ogółem, ale także jej efektywnością, dynamiką oraz płynnością finansową.\nTytuł Perły Polskiej Gospodarki przyznano spółce ORLEN Paliwa za konsekwentną realizację polityki i strategii przedsiębiorstwa oraz pozycję lidera wśród najbardziej dynamicznych i najbardziej efektywnych przedsiębiorstw w Polsce.\nFot. Łukasz Giersz, Polish Market


Uwaga kierowcy! Od wczoraj obowiązują surowsze kary – Elblag24 – Elbląg i region elbląski wiadomości\nNowe przepisy weszły w życie 1 czerwca. Uderzą przede wszystkim w nieodpowiedzialnych kierowców, którzy powodują najwięcej śmiertelnych wypadków na polskich drogach. Nowa ustawa zaostrza kary za przestępstwa w ruchu drogowym oraz wydłuża okres przedawnienia karalności wykroczeń.\nWykroczenia drogowe, w przypadku których zostało wszczęte postępowanie, będą się przedawniać dopiero po 3 latach od dnia popełnienia. Dziś takie sprawy przedawniają się po dwóch latach. Osoby, które zdecydują się prowadzić samochód, mimo że zostały im odebrane uprawnienia będą musiały liczyć się, tak jak obecnie, z karą pozbawienia wolność na okres 2 lat, jednak dodatkowo zakaz prowadzenia pojazdów zostanie obowiązkowo przedłużony na 15 lat. Za ponowne złamanie zakazu będzie groziła kara nawet 5 lat więzienia.\nSądy orzekające w sprawach o przestępstwa drogowe będą obligatoryjnie informowane przez drogówkę o dotychczasowych wykroczeniach kierowcy oraz czy np. zatrzymywano mu już prawo jazdy. W prawie o ruchu drogowym znajdzie się wyraźna podstawa prawna do poddawania kierujących pojazdami (lub innych osób, w stosunku do których zachodzi uzasadnione podejrzenie, że mogły kierować pojazdem) rutynowemu badaniu w celu ustalenia zawartości w organizmie alkoholu lub obecności środka działającego podobnie do alkoholu, np. narkotyków lub dopalaczy.


Inne hodowle - strona 1 - owce, kozy, zwierzęta egzotyczne, dziczyzna\nJakie nowe kary grożą za brak wpisu do rejestru BDO?\nŁódzkie: Zgnilec amerykański w natarciu\nJak informuje Radio Łódź, na terenie powiatu bełchatowskiego potwierdzono kilka ognisk zgnilca amerykańskiego pszczół. Od początku roku w województwie potwierdzono ich już 11.\nEksporterzy wołowiny i baraniny z Nowej Zelandii radzili sobie w sierpniu znacznie lepiej niż od dłuższego czasu.\nPszczoły augustowskie z pokaźnym wsparciem NFOŚiGW\nPGL LP Nadleśnictwo w Augustowie zrealizuje projekt pn. „Puszcza Augustowska i bartnictwo szansą na uratowanie ostatniej ostoi rodzimej pszczoły augustowskiej. LP lasy pszczołom, pszczoły lasom”. Działanie mające skutecznie chronić zapylacze otrzymało w sumie ponad 2,7 mln zł dotacji od NFOŚiGW pochodzących z funduszu MF EOG oraz budżetu państwa.\nDania chce częściowo zastąpić soję białkiem owadzim\nDzięki paszy białkowej na bazie owadów Dania chce w przyszłości uniknąć części importu soi, a tym samym wnieść wkład w ochronę środowiska i klimatu.\nWskaźnik cen żywności FAO nadal rósł we wrześniu\nWskaźnik cen żywności FAO (FFPI) wynosił średnio 130,0 punktów we wrześniu 2021 r., co oznacza wzrost o 1,5 punktu (1,2 procent) od sierpnia i 32,1 punktu (32,8 procent) od tego samego miesiąca ubiegłego roku. Ostatni wzrost wskaźnika był w dużej mierze spowodowany wyższymi cenami większości zbóż i olejów roślinnych. Wzrosły również ceny produktów mlecznych i cukru, podczas gdy ceny mięsa pozostały stabilne.\nLicho nie śpi, bądźmy czujni. Czy wykluczą zwierzęta?\nLicho nie śpi, licho czuwa…. Ci, którzy nie dają żyć rolnikom naprzykrzając się im w ich codziennej pracy znowu dali znać o sobie. Rolnicy, bądźmy czujni. Znowu upomnieli się o piątkę dla zwierząt.\nTegoroczne zbiory miodu na Podkarpaciu niższe niż w poprzednich latach\nZbiory miodu na Podkarpaciu są znacznie niższe niż w poprzednich latach, praktycznie nie ma miodu spadziowego. Przyczyną jest niesprzyjająca pogoda - poinformował prezes Wojewódzkiego Związku Pszczelarzy w Rzeszowie Tadeusz Dylon.\nProgram wzrostu dobrostanu KE obejmuje zakończenie hodowli klatkowej, mniejszą liczbę transportów zwierząt oraz rozporządzenie dla krów mlecznych.\nKIL-W: Powstało Porozumienie Warszawskie. Celem jest walka o godziwe wynagrodzenia\nPodpisane zostało porozumienie, którego celem jest walka o godziwe wynagrodzenia za pracę wykonywaną przez lekarzy weterynarii. Jak podkreśla KIL-W, rozporządzenie określające wysokość stawek jakie otrzymują lekarze wolnej praktyki wykonujący czynności zlecone przez Powiatowych Lekarzy Weterynarii nie było nowelizowane od kilkunastu lat.\nBartosik: Do pszczelarstwa w latach 2015-2021 trafiło 190 mln zł\n- 190 mln zł trafiło w latach 2015-2021 do sektora pszczelarstwa, głównie na zakup sprzętu do produkcji pszczelarskiej i walkę z warrozą, chorobą pszczół - poinformował w czwartek w Sejmie wiceminister rolnictwa Ryszard Bartosik.


MEGAROCK PLUS - Maty ze skalnej wełny mineralnej do izolacji termicznej\nRozwijamy matę , MEGAROCK PLUS i odmierzamy odcinki, pamiętając o zachowaniu naddatku. Maty MEGAROCK PLUS mogą się samodzielnie utrzymywać między krokwiami, bez dodatkowego mocowania 2. Odmierzanie i przycinanie mat 4. między krokwiami układamy pierwszą warstwę ocieplenia 2. przycinamy odcinek maty MEGAROCK PLUS 3. Układanie pierwszej warstwy ocieplenia – między krokwiami sznurkami do spodu krokwi. W tym celu docinamy odcinki mat szersze o 2 cm od rozstawu w świetle między krokwiami. Docinanie potrzebnych odcinków maty z jej długości zmniejsza ilość odpadów.\nDocięte maty MEGAROCK PLUS wkładamy między krokwie. Maty MEGAROCK PLUS o 2 cm szersze od rozstawu między krokwiami układamy oznaczoną stroną do wewnątrz pomieszczenia. Wówczas szczelnie wpasowują się i samodzielnie utrzymują między krokwiami. Zdolności mat MEGAROCK PLUS do utrzymywania się między krokwiami bez mocowania, rosną wraz z grubością materiału, a maleją, gdy rośnie rozstaw między krokwiami. Pierwszą warstwę ocieplenia układamy starannie, zwracając szczególną uwagę na szczelne przyleganie mat ocieplenia do siebie i do elementów konstrukcji poddasza (krokwie, jętki, kleszcze).\nPrzed przystąpieniem do izolacji poddasza użytkowego w pierwszej kolejności mierzymy rozstaw pomiędzy krokwiami w świetle tak, aby dociąć produkty na odpowiedni wymiar.\nPo rozpakowaniu produktu odmierzamy potrzebną długość materiału pamiętając o zachowaniu 1,5-2cm naddatku. Dodatkowe centymetry umożliwiają wykorzystanie doskonałej sprężystości i sztywności materiału, zapewniając utrzymanie się produktu pomiędzy krokwiami.\nNastępnie przystępujemy do układania pierwszej warstwy izolacji pomiędzy krokwiami układając płyty na lekki wcisk.\nPo ułożeniu pierwszej warstwy ocieplenia przystępujemy do mocowania wieszaków pod płyty gipsowo kartonowe. Wieszaki mocowane do czoła krokwi montujemy po ułożeniu wełny pomiędzy krokwiami. Natomiast wieszaki tzw. grzybkowe mocowane do boków krokwi, musimy zamontować w pierwszej kolejności, jeszcze przed ułożeniem ocieplenia pomiędzy krokwiami. Rozstaw wieszaków podają producenci płyt gipsowo kartonowych, który najczęściej wynosi 40cm.\nMając rozmieszczone wieszaki możemy przystąpić do ułożenia profili metalowych typu C. W przypadku wieszaków tzw. grzybkowych profile mocujemy na wcisk, natomiast w przypadku wieszaków typu ES profile przykręcamy za pomocą wkrętów.\nKolejnym krokiem jest montaż drugiej warstwy izolacji pod krokwiami. W pierwszej kolejności wypełniamy profile metalowe, następnie izolujemy przestrzenie pomiędzy profilami niwelując w ten sposób wpływ podłużnych mostków termicznych pochodzących od krokwi.\nOstatnim etapem jest montaż płyt gipsowo kartonowych.


"Wprost": Od pięciu lat toczy się wojna w Czeczenii. Kto w niej zwycięża?\nAhmad Zakajew: Na pewno nie Rosjanie. Po porażce pierwszej wojny rosyjska generalicja uważała, że została upokorzona, znieważona i oczekiwała rewanżu. Próba odwetu w celu ukarania Czeczenii, poskromienia jej i ponownego nią zawładnięcia to kompletne fiasko tej polityki i strategii, od której zaczęła się kariera polityczna prezydenta Władimira Putina.\n- Jakie działania będą teraz podejmować partyzanci? Będą zamachy w Rosji czy ofensywa na terenie republiki?\n- Jeśli wierzyć informacjom, które podaje prasa w Rosji, jest półtora tysiąca nieśmiertelnych bojowników. Ta liczba się nie zmniejszyła ani nie zwiększyła przez pięć lat, więc uważam te półtora tysiąca ludzi za nieśmiertelnych. Mówiąc serio, nie podam liczb - jest ich tylu, ilu może się przeciwstawić stutysięcznej armii, która znajduje się dziś w Czeczenii. Sprzyja im cały naród czeczeński w republice. Ludzie na różne sposoby uczestniczą w powstaniu. Ktoś wspiera tych, którzy aktywnie występują przeciw armii rosyjskiej, ktoś inny stoi na czatach. Są tacy, którzy walczą z bronią. Rosja jest w przegranej sytuacji. Mówiłem to już w czasie pierwszej wojny. Nie chcę pomniejszać wartości rosyjskiej armii, ale władze postawiły przed nią nie wojenne, ale polityczne zadania. A zagadnienia polityczne można rozwiązywać tylko przy stole obrad. Armia wykonała już swoje zadanie cztery czy pięć lat temu. Zajęła to, co się dało, i okupowała. Co dalej? Armia, która rozpełzła się po republice, kontroluje tylko miejsca swojej dyslokacji.\nGłosimy otwarcie, że walczymy i będziemy to robić, póki oni będą na naszym terytorium. Mamy zwycięstwa, choćby nieduże. Jest nadzieja, że zmusimy ich do wycofania się. Czas pracuje na naszą korzyść. Straciliśmy 250 tys. mieszkańców, czyli około 25 proc. społeczeństwa. Miasta zburzono, a infrastrukturę zniszczono, jest ponad 35 tys. dzieci inwalidów, ponad 35 tys. sierot. W tej sytuacji Czeczenom nie pozostaje nic oprócz walki. To nie zależy ani od Maschadowa, ani od Zakajewa, ani od Basajewa. Historycznie złożyło się tak, że musimy nasze prawo do życia okupić życiem własnego narodu.\nŚwiat zamknął oczy na los Czeczenii. Wielkie kraje i cywilizowany świat, rozwiązując własne strategiczne zadania, zdecydowały złożyć w ofierze Czeczenię. To wygodne dla wszystkich, którzy popierają Putina. Stroną w tym konflikcie stają się politycy popierający Putina, przyzwalający na jego politykę i uczestniczący w zabójstwie czeczeńskiego narodu.\n- Na 29 sierpnia zaplanowano wybory prezydenckie. Czy zmienią sytuację w Czeczenii?\n- Nie chcę nawet komentować tej farsy, jaką Putin od 2001 r. inscenizuje w Czeczenii. To nie będą wybory. Putin wyznaczy kolejną marionetkę i nic w republice się nie zmieni. Wojna będzie trwała tak jak dotychczas i dla tych, którzy przeciwstawiają się okupacji, farsa z wyborami nie ma znaczenia.\n- W Inguszetii zlikwidowano obozy dla uchodźców czeczeńskich. Co się stało z tymi ludźmi?\n- Jedni wyjechali do Europy, inni poszli w góry, jeszcze inni zostali na miejscu i próbują ułożyć sobie życie. Wszyscy sprzeciwiają się temu, co się tam dzieje. Europa ma na sumieniu to, że milczała w tej sprawie i że uchodźcy musieli wrócić tam, gdzie ich życiu grozi niebezpieczeństwo. To świadczy o tym, co się dzieje na świecie. Wartości, o których Europa mówiła przez dziesiątki lat - jak się okazało - nie dotyczą Czeczenów. Z Czeczenami można robić, co się chce. Prawo zabijania Czeczenów dano Putinowi na Zachodzie. Dlatego nie czuje dyskomfortu wśród prominentnych zachodnich polityków.\nPamiętajmy, że tylko wojna czeczeńska nie pozwala Rosji w pełni okupować Gruzji. Rozpoczęta przez Jelcyna w 1994 r. operacja w Czeczenii powinna się zakończyć okupacją Azerbejdżanu i Gruzji. Ponieważ Rosjanie w Czeczenii natrafili na tak silny opór, plany zajęcia Armenii, Azerbejdżanu i Gruzji się odwlekły. Póki trwa wojna w Czeczenii, inne kraje mogą być spokojne.


nepal Archives - Dziennik Związkowy | Polish Daily News\nStrona główna Tagi Nepal\nNepal. Mount Everest wyższy o 86 cm\nPAP - 8 grudnia 2020\nNepal. Guru, czyli nauczyciel, który bije\nadmin - 15 lipca 2017\nNepal. 54 ofiary powodzi i osunięć ziemi spowodowanych przez ulewy\nNepalczycy nie mogą zapomnieć trzęsienia ziem sprzed roku\nNepal. Kobieta u władzy na Dachu Świata\nNepal. Dzieci mogą podróżować tylko pod opieką uprawnionych dorosłych


WIG 20: Krajowy Plan Odbudowy w cieniu wątpliwości - Iluminata Blog\nByIluminata\t 5 czerwca 2022 5 czerwca 2022\nWitam po kolejnym ciężkim tygodniu na GPW, w którym indeksy pokazały dużą słabość. Nadzieją na wzrosty jakim była akceptacja KPO (https://www.bankier.pl/wiadomosc/Komisja-Europejska-zaakceptowala-polski-Krajowy-Plan-Odbudowy-8349335.html) została przez rynek odpowiednio zdyskontowana. A dlaczego? Zaraz podam główne powody, ponieważ między akceptacją, a pieniędzmi na koncie jest duża różnica!\nZabójczy podażowo obszar 0,382 Fibonacci (kliknij na wykres by powiększyć).\nPo powyższym wykresie widać, że mimo historycznie rekordowej serii sesji spadków pod rząd na GPW indeks nie potrafi nawet pokonać pierwszego poziomu oporu 0,382 Fibonacci i to lokalnej fali! Dla każdego patrzącego na wykres jest to ujawnienie się ogromnej słabości. Dodatkowo mały klin już został wybity dołem.\nWedług mnie to jeszcze nie czas na ładowanie się z akcjami pod korek. Sam mam większość kapitału poza giełdą, ponieważ nawet jak jakimś cudem wybije tą 0,382 Fibo to zostanie za pierwszym razem to szybko zalane podażą. Dopiero wtedy wejścia po korekcie będą. Z drugiej strony jak w przyszłym tygodniu indeks nie pokaże oznak sił to mamy już mocny rajd pod dołek covidowy. Nawet jak go nie przebije to się do niego mocno zbliży. Taki scenariusz jest możliwy patrząc na sytuację w Niemczech. To nasz główny partner gospodarczy, a skończył się u nich właśnie proces dystrybucji Wyckoffa.\nDokładnie jak Chodzik napisał: “Tu nie ma o czym gadać, wystarczy spojrzeć na wykres”. Źródło: https://chodzikksiezycowy.wordpress.com/2022/06/01/dax-miecz-damoklesa/\nZwięzłe omówienie Krajowego Planu Odbudowy i odrobina Ukrainy:\nPolaku zbieraj chrust!\nW rzeczywistości rząd PiS ugiął się pod brukselskim szantażem. W dawnych początkach PiS był partią pro niemiecką tak samo jak teraz PO, które reprezentuje tylko i wyłącznie interesy Niemiec. Dziwne to, bo teraz PiS jest nastawiony typowo pod USA, co w zasadzie dla Polski jest lepsze wiedząc, co się szykuje gospodarczo w Unii Europejskiej od końcówki 2022 roku.\nPrzypomnijmy, iż Komisja Europejska uzależniła uruchomienie środków z Funduszu Odbudowy od spełnienia przez Polskę trzech tzw. kamieni milowych: likwidacji Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego; zmiany systemu odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów na taki, który (wg Brukseli) będzie gwarantował niezależność ich oceny; stworzenie możliwości powrotu do orzekania sędziów usuniętych przez Izbę Dyscyplinarną. Wcześniej jeszcze ze strony KE i europarlamentu podbechtanych przez „totalną opozycję” padały żądania usunięcia sędziów nominowanych przez obecną KRS (w nomenklaturze „totalnych” – „neosędziów” i „neo-KRS”) – lecz tutaj nawet do zaczadzonych, brukselskich łbów dotarło, iż taka operacja wywołałaby tak potworny chaos prawny (choćby z powodu unieważnienia wszystkich wydanych przez tych sędziów wyroków), że nawet dla Unii był to krok za daleko.\nA to dalej nie wszystko. Już teraz wychodzą kolejne kwiatki typu nowy podatek od aut spalinowych za pieniążki z UE (https://www.bankier.pl/wiadomosc/Polska-wprowadzi-nowy-podatek-od-pojazdow-spalinowych-8350442.html). Domyślam się, że im bliżej terminu wypłaty tym więcej takich żądań z Brukseli zacznie wypływać. Zatem zabawa w kotka i myszkę trwa.\nDodatkowo pieniądze będą mogły być wydawane tylko na cele, które brukselscy biurokraci zaakceptują. W dodatku trzeba się będzie śpieszyć, ponieważ 70% mamy wydać w tym roku.\nWydawanie od dołu, czyli pierw Polska wykłada kasę na stół, a resztę dopłaca nam z łaską Unia… Jak widzicie wcale kolorowo nie jest.\nIle jeszcze Polska włoży kasy w Ukrainę?! Jak widzicie po powyższych warunkach od UE nie ma tam, ani słowa o pieniądzach za utrzymywanie każdego jak leci ze wschodu. Dodatkowo reżim kijowski widząc, że przegrywa walkę zaczyna wrzucać filmy z frontu 😉 by zachęcić nowych idiotów do walki jak ten:\nW dodatku komik już ustawia się na czasy po konflikcie, ale w gadzinówkach typu “Gość Niedzielny” nikt Wam nigdy o tym nie napisze, ponieważ Polacy mają być trzymani w naiwności i ciemnocie:\nW czasie kiedy klaun Zelenski wyłudza od całego świata pieniądze na kontynuowanie mordowania Słowian, kupił dla swoich dzieci i swoich rodziców domek za 8 milionów dolarów w Izraelu. Wszyscy już są z Ukrainy dawno „ewakuowani”, mają obywatelstwo i jeszcze osobny domek dla ochroniarzy, którzy kosztują pajaca 12 tysięcy dolarów miesięcznie.\nJeszcze odrobina czarnego humoru na blogu, ale w ramach przestrogi, co się stanie jak dacie się głupio zabić! Czasami znajdzie się odważny Polak, który stał się bohaterem filmików mających miliony wyświetleń jak ten:\nMieszkańcy wyzwolonego Drobyszewa opowiedzieli krótką historię polskiego najemnika. Otóż zasadził się on ze snajperką na wieży kościelnej żeby zapolować na Rosjan. Tam został zlikwidowany przez siły rosyjskie i na koniec zakopano go pod mostem. I to koniec jego historii.\nNiestety ten cały Krajowy Plan Odbudowy to kolejny atak na resztki naszej suwerenności. Teraz w praktyce, gdy Polak wejdzie w konflikt gospodarczy z Niemcem to może zapomnieć o wygranej w polińskim sądzie nawet jak racja będzie po jego stronie. To KPO służy do przyśpieszenia budowy super państwa europejskiego. Ale spokojnie, ponieważ… W tym czasie rząd wyskakuje z pomocą!\nChyba zaraz idę do lasu w niedzielny poranek pozbierać trochę patyków, które mi łaskawie pan z mafii leśników pozwoli. Potem przekażę ja na ogrzanie Ukraińców… Kończąc teraz wystarczy jedynie wyczekać i sytuacja sama się rozwiąże. Z KPO, które jest pod takimi warunkami to lepiej by nigdy nie zostało przyznane. Skorzysta na tym unia, a nie Polska. To nie jest żadna pomoc tylko kasa za poddaństwo.\nPost Tags:\t#GPW#Indeks#Polska#WIG 20\nA Polska jak zawsze z chęcią idzie na takie układy… Wystarczy wspomnieć o jakiejś większej kwocie a reszta już jest bez znaczenia.


Internet Strychowo: radiowy, światłowód • tv | RFC Internet i Telewizja\nCiesz się najwyższą szybkością transmisji dzięki internetowi światłowodowemu w Twoim domu! Internet Strychowo, który osiąga prędkość nawet do 1 Gbps, pozwala na korzystanie z usługi bez ograniczeń. Internet, dostarczony bezpośrednio do domu, gwarantuje swobodny dostęp bez zakłóceń, nawet w sytuacji, gdy z sieci w jednym momencie korzystają wszyscy domownicy. Postaw na światłowód, który pozwoli Ci na przeżywanie emocji w najwyższym standardzie!\nW RFC oferujemy Ci nieograniczoną rozrywkę, jaką jest zestaw nawet 220 programów o różnej tematyce, w tym programów ogólnych, filmowych i rozrywkowych. Telewizja, przekazywana za pomocą połączenia internetowego umożliwia oglądanie kanałów w HD bez obciążania internetu czy spowalniania transferu.\nStrychowo – Inne Usługi od RFC\nRFC proponuje rodzinny pakiet, zapewniający najwyższej jakości usługi internetowe i zestaw programów telewizyjnych. Nasi pracownicy pomogą Ci dostosować ciekawą propozycję, która odpowie Twoim potrzebom.\nOferta dla biznesu pozwala na dopasowanie internetu do narzędzi i profilu przedsiębiorstwa. Zapewniamy połączenie, które sprawdzi się w biznesach, działających na nowoczesnych technologiach.


Akcesoria dziecięce ostróda - energia odnawialna Katowice Warszawa Bydgoszcz Poznań Szczecin Łódź energia odnawialna Katowice Warszawa Bydgoszcz Poznań Szczecin Łódź\nAkcesoria dziecięce ostróda\nRodzice wielokrotnie poszukują jakieś akcesoria dzieciece. Czy to zabawki czy to ciuszki czy to jakieś inne artykuły dziennego użytku. W sieci jak także na mieście odszukamy sklepy z trafnymi produktami dziecięcymi. W zależności od tego jakie niewątpliwie pragniemy. Możliwe, że będziemy potrzebować produkty dla dzieci toszkę młodszych. z pewnością odnajdziemy sklepy stacjonarne w których znajdziemy towary dla szkrabów – niemowlaków a także noworodków. Akcesoria dziecięce znajdziemy także w sieci na jednym z najpopularniejszych serwisów sprzedażowych. Jeżeli pragniemy zaoszczędzić sobie czasu na lataniu po sklepach stacjonarnych warto zerknąć do sieci i w tym miejscu poszukać rzeczy, których poszukujemy dla naszych latorośli.


O pucharze! – Brydż dolnośląski\n25 października 2016 6 marca 2019 autor Lech Warężak2Komentarze\nUff! Udało się trochę uporządkować stronę. Jakoś zaczyna wyglądać a ja zaczynam wierzyć, że przedsięwzięcie też się uda, zwłaszcza, że kilku kolegom pomysł pucharu się podoba. No więc do rzeczy. Jesienny Puchar Wrocławia, jak sama nazwa wskazuje dotyczy turniejów rozgrywanych na terenie Wrocławia i w okresie w przybliżeniu, jesiennym. Uwzględnia się w nim wszystkie turnieje rozgrywane na terenie Wrocławia w cyklu tygodniowym również te, które są zaliczane do KMP. Na dzień dzisiejszy, turnieje te to:\nPoniedziałkowy turniej na Kuźnikach, a pilotowany przez Darka Marczaka.\nŚrodowy turniej Kolejarza, pilotowany przez Wojtka Lubasa.\nCzwartkowy turniej w „Saloniku”, pilotowany przez Darka Marczaka.\nPiątkowy turniej na Kuźnikach, również pilotowany przez Darka Marczaka.\nNiestety, próba uruchomienia turniejów wtorkowych, pilotowanych przez Kasię Dufrat, zakończyła się niepowodzeniem. Sformułowanie „pilotowany przez” odnosi się do faktu obliczania oraz publikowania jego wyników. Teoretycznie rzecz biorąc, trzy turnieje, a mianowicie te obsługiwane przez Darka są turniejami nie do końca ogólnodostępnymi , co w pewnym sensie podważa ideę JPW, no ale frekwencja na tych turniejach jest porównywalna? z tym czwartym, niby głównym turniejem wrocławskim, więc nie widzę powodu by ich nie uwzględniać w cyklu, tym bardziej, że są uznawane przez DZBS i za uzyskane tam wyniki dostaje się również PKL-e .\nPonieważ życie brydżowe we Wrocławiu zamiera , czego jednym z przejawów jest niska frekwencja na turniejach, moim zdaniem, jednym ze sposobów „rozruszania” tego życia, jest uatrakcyjnienie turniejów (o wrocławskich turniejach w najbliższym czasie). Regulamin pucharu jest zatem tak skonstruowany by preferować również i ilość, co ma odbicie w fakcie uwzględniania liczby turniejów w końcowej klasyfikacji. Tak na marginesie już na samym początku w regulaminie pojawił się błąd. Błąd ten dotyczy liczby turniejów zaliczanych do cyklu. W regulaminie podano liczbę 46, w rzeczywistości terminów kalendarzowych jest nieco więcej, a mianowicie 53, przy czym dwa z nich przypadają na dnie świąteczne: 11 listopada i 26 grudnia. Pozostaje zatem 51 terminów i z tylu też wyników będzie się wybierało tych 30 najlepszych.\nTeraz o punktacji. Do klasyfikacji liczą się punkty zdobyte przez zawodnika w turnieju, przy czym ilość tych punktów jest równa procentowemu wynikowi uzyskanemu w turnieju. By nie było wątpliwości zawodnik nagrał w turnieju 54,76%, zalicza mu się do punktacji 54,76 punktów.\nNiektóre turnieje rozgrywane są na punkty meczowe. W takiej sytuacji wynik zawodnika przelicza się na wynik procentowy. Dla przykładu zawodnik wygrał turniej liczony na punkty meczowe z wynikiem 120 punktów. Turniej składał się z 10 rund, zatem maksymalny wynik możliwy do uzyskania to 200 punktów meczowych. Wynika zawodnika zatem to 60 procent i do punktacji pucharu zalicza mu się właśnie 60 punktów. Cały czas mówię tutaj o zawodniku, bo przecież punktacja pucharu jest indywidualna, ale taki sam wynik uzyskuje dwóch graczy.\nTeraz o turnieju finałowym. Dlaczego 12 par? Odpowiedź jest następująca: a dlaczego nie? Głównym powodem takiej ilości par jest fakt, iż turniej na 12 par jest bardzo łatwo ustawialny. Bo zamysł jest taki, by grać dwie sesje każdy z każdym po dwa rozdania co daje łącznie przyzwoity dystans 44 rozdań. To jest plan, a czy wyjdzie to zobaczymy. W każdym razie ewentualny Grand Prix Wrocławia w fazie finałowej powinien składać się z 44 rozdań. Planowany termin turnieju finałowego to 21 lub 22 stycznia 2017 roku z przewagą 22.\nDo turnieju finałowego zawodnicy przystępują z pewnym dorobkiem, najlepiej moim zdaniem byłoby gdyby ten startowy dorobek był w jakimś stopniu zależny od tego co dany zawodnik uzyskał w fazie eliminacyjnej, ale tak by dorobek ten był odzwierciedleniem miejsca zawodnika w rankingu po zakończeniu eliminacji. Jest to sprawa dość delikatna i trzeba będzie nad tym pomyśleć. Propozycje w tym zakresie są mile widziane.\nznalazłem literówki, KMP a nie KPM oraz Kasia ma na nazwisko Dufrat .\nDzięki raz jeszcze. Teraz ze strony. Faktycznie , juz poprawiłem.\n26 października 2016 at 16:14


Praca w domu / praca chałupnicza / praca zdalna - Strona 3 - Wizaz.pl\n2009-11-30, 23:45 #61\nDot.: Praca w domu\nCzas edycji: 2011-07-10 o 12:18\nWyślij prywatną wiadomość do sylwka445\nZnajdź więcej postów sylwka445\n2010-04-18, 13:21 #62\nFajnym sposobem na pracę w domu jest pisanie precli, czyli tekstów na różne tematy ze słowami kluczowymi. Czyli np. masz na przykład napisać tekst o odzieży dziecięcej, więc piszesz o tym coś (nie musisz się aż tak bardzo starać, ważne żeby było z sensem) i co jakiś czas zamieszczasz słowo odzież dziecięca w różnych przypadkach. Za 2 tyś słów- ok. 30 linijek można dostać od 2 do 10 zł, zależy na jaką ofertę się trafi i gdzie się szuka. Najlepiej wysłać swoją ofertę do firmy pozycjonującej. Dosyć ciekawa praca. i rozwijająca. Można się przy okazji dużo dowiedzieć. Ja tak pracuję\nCzas edycji: 2010-04-18 o 13:25\n2010-04-22, 09:41 #63\nPraca w domu - praca chałupnicza\nmam pytanie, czy któraś z was pracuje przy tzw.pracach chałupniczych lub przy czymś co można wykonywać w domu??\nmoja znajoma ostatnio znalazła firmę która proponuje składanie długopisów, jest zadowolona jak narazie\nczekam na jakies informacje od niej, jeśli tylko cos będę wiedziała napiszę\njeśli któraś z was także ma sprawdzoną firmę to prosze o odpowiedź\nZnajdź więcej postów Olci_a\n2010-04-22, 10:13 #64\nDot.: Praca w domu - praca chałupnicza\nja kilka dni temu dostałam pracę i wykonuję opracowania naukowe na zlecenie. mam konkretny temat i wynagrodzenie za stronę.\nfajna praca dla studentki\n2010-04-22, 10:29 #65\noooo a możesz coś więcej o tym powiedzieć??\na właśnie dostałam od koleżanki informacje dot. składani długopisów więc jeśli któraś jest zainteresowana to pisać\n2010-04-22, 10:48 #66\nja piszę głównie na tematy ekonomiczne. Tematy są bardzo różne, od problemów społecznych, bezrobocia, aż do mojego obecnego: kredytowe instrumenty pochodne.\npodpisuję umowę na konkretny temat, na ileś stron z konkretnym terminem wykonania. stawka to kilkanaście zł za stronę brutto\ndopiero zaczynam więc więcej coś będę mogła powiedzieć po kilku miesiącach\n2010-04-22, 11:08 #67\naha rozumiem a źródła dowolne ??\n2010-04-22, 11:30 #68\nNapisane przez Olci_a\n, książki, publikacje, akty prawne itp\n2010-04-22, 21:49 #69\njest juz spory watek o pracy w domu...\n2010-04-22, 21:55 #70\ntak masz racje, tylko, że oferty są przedawnione.\n2010-04-22, 22:48 #71\nzawsze mozna odswiezyc watek a nie zakladac nowy identyczny...\n2010-04-23, 07:44 #72\nW pogoni za jutrem można łatwo zgubić dzień dziesiejszy\nCzas edycji: 2010-04-23 o 10:25\nZnajdź więcej postów melodia85\n2010-04-23, 09:38 #73\nNapisane przez melodia85\nmożesz powiedzieć coś więcej ??\nCzas edycji: 2010-04-23 o 10:26\n2010-04-24, 20:51 #74\nprzestępstwo - organizacja piramidy finansowej\nCzas edycji: 2010-04-28 o 20:11\nZnajdź więcej postów lukasekkk1\n2010-04-26, 21:57 #75\nja także byłabym zainteresowana pracą w domu. Najbardziej odpowiadałaby mi praca przy komputerze przy korektach czy czymś w tym rodzaju. Może któraś z was wykonuje coś podobnego i ma sprawdzoną firmę.\nOlci_a byłabym wdzięczna za szczegóły dot. pracy przy składaniu długopisów.\nWyślij prywatną wiadomość do monia268\nZnajdź więcej postów monia268\n2010-04-26, 22:45 #76\nWitam gdybyś mogła Olci_a to prosiłabym o namiary na długopisy pozdrawiam i z góry dzięki\n2010-04-27, 22:42 #77\nTo co proponujesz to klasyczna piramidka, łańcuszek św. Antoniego, czy jak tam chcesz to zwać. Działa do momentu, aż nie rozbuduje sie za bardzo (co nastąpi szybciutko na zasadzie postępu geometrycznego). Ci, którzy wejdą w podstawę piramidy, dostaną wtedy figę z makiem.\n2010-04-28, 19:22 #78\nCzas edycji: 2010-06-06 o 10:21\nWyślij prywatną wiadomość do maa20\nZnajdź więcej postów maa20\n2010-04-28, 19:24 #79\nA ja wam polecam stronkę http://www.*****************/pages/i...?refid=lensa92\nOsobiście jeszcze nic nie zarobiłam, ale poleciła mi ja koleżanka której już przesłali pieniądze a dostaje się je za klikanie w linki, reklamy\nNo i oczywiście, żeby być szczera, to powiem za za polecanie się też dostaje\n2010-04-28, 19:50 #80\nNapisane przez maa20\nlink się nie wyświetla;/\nwięc jako możesz to napisz go jeszcze raz albo na priv wyślij\n2010-05-08, 12:47 #81\nmaa20 link się nie wyświetla;/\nwięc jeśli możesz to na priv wyślij\nViLLeMkA prosiłabym równiez o jakieś info na temat wykonywania opracowań naukowych na zlecenie jakieś info dla kogo to wykonujesz jeśli możesz\nWyślij prywatną wiadomość do aniaczek1988\nZnajdź więcej postów aniaczek1988\n2010-05-27, 14:18 #82\nCzy mogę dowiedzieć się czegoś więcej na temat składania długopisów. Byłabym tym zainteresowana. Z góry dziękuję\nWyślij prywatną wiadomość do zwj07\nZnajdź więcej postów zwj07\n2010-05-28, 09:01 #83\nDziewczynki czekam caly czas na informacje, jak tylko bede cos wiedziala dam znac\nczekam tez na informacje dot. adresowania kopert takze jak tylko coś bede wiedzieć odrazu dam znac\n2010-06-06, 10:22 #84\nNapisane przez drumla\nA ci, co są na górze popełnili przestępstwo.\n2010-06-11, 15:15 #85\nja mogę polecić mamą stronę o nianiach.. wpisać w google niania i będzie .. jest sporo ogłoszeń także dorywczych\ndziewczyny a jak jest z przepisywaniem stron do worda? orientujecie się ?\n2010-06-15, 09:34 #86\ndziewczynki niestety firma ta jest poprostu naciągaczem według mnie...\noto stronka możecie sobie zobaczyć... http://www.cleanbusiness-z.rubikon.pl/ wysłyła się najpierw koperte zwrotna ze znaczkiem.. potem jeszcze coś tam trzeba odeslac wypelnionego..potem kaucje a odsylaja materialy tzn. 1 dlugopis lub kartke ktora sie kseruje i wysyla w taki sposob jak ja czy moja znajoma otrzymalysmy... jest to przepis jak zarobic itd. czyli dlugopisy na wlasny rozrachunek... śmiechu warte:P\ntak wiec nie polecam...\nwczoraj znalazłam coś takiego: www.prowident.jasky.pl\ni tak się zastanawiam nad tym\nEdytowane przez Olci_a\nCzas edycji: 2010-06-15 o 09:35\n2010-06-16, 14:45 #87\nNiby interesujące, ale znów coś, za co trzeba zapłacić przed "pracą". Czy któraś się zdecydowała wysłać?\n11.03. - 67,5\nCel I: 62\n2010-06-16, 19:38 #88\nOlci_a mogłabyś mi także podać informacje dotyczące składnia długopisów?\nWyślij prywatną wiadomość do gelus\nZnajdź więcej postów gelus\n2010-06-17, 08:19 #89\nNapisane przez gelus\nprzeczytaj moja wypowiedz ze to oszuści... bo zamiast pracy jako pracy- skladanie dlugopisow dostajesz 1 wzor dlugopisu i kartke na której widnieje tzw"przepis" na sukces tzn. ze trzeba zalozyc zialalnosc itd.. takie ściemnianie..\nzastanawiam się cały czas nad tym...\n2010-06-27, 20:35 #90\nOd pewnego czasu również szukam pracy dorywczej w domu choćby na czas wakacji. Muszę przyznać że jest to szalenie trudne i można bardzo łatwo trafić na zwykłego oszusta a nie uczuciwego pracodawcę. Miałam już do czynienia z oprawianiem książek, adresowaniem kopert i składaniem długopisów. Gdy pytam jaką mam gwarancję na uczciwe zarobki słyszę że ich firma jest naprawdę uczciwa i można sobie trochę dorobić. Po czym wpisuję w google nazwę firmy i wyskakuje mi kilka stron z forami, na których tylko przed tą firmą ostrzegają, że to zwykli naciągacze. Zapowiada się trudna droga do znalezienia uczciwego pracodawcy..:/\nWyślij prywatną wiadomość do kingus2111\nZnajdź więcej postów kingus2111\n#makijaż, chałupnictwo, praca, praca przez internet, praca w domu, w domu\nData ostatniego posta: 2019-09-18 07:49:11


PORADNIK DLA MENEDŻERÓW | Szkoła Facylitacji\nZostałeś/aś awansowany/a na menedżera? A może masz już swoje doświadczenie w tym obszarze, ale szukasz nowych narzędzi i inspiracji? Mamy coś dla ciebie: najnowsza książka naszej facylitatorki, Doroty Kożusznik-Solarskiej, odpowiada na wiele pytań, podaje propozycje rozwiązań, prowadzi przez case study i ćwiczenia – po to, żeby przewodzić ludziom jak najbardziej naturalnie.\nDorota Kożusznik-Solarska – facylitatorka, trenerka, counselor; prowadząca sesje coachingowe, feedback 360 stopni i sesje poradnictwa psychologicznego. Od 12 lat współpracuje z Pathways.\nRozmawia: Darek Paluch\nPomyślałam, że 12 lat pracy w biznesie i dla biznesu to dobry czas na podsumowanie. W trakcie tych lat zebrałam mnóstwo wiedzy – pracując z menedżerami, ich podwładnymi i szefami; nabrałam orientacji w tym, co w zarządzaniu działa, a co nie działa na pewno. Gdybym nie uczyła się razem z klientami, ta książka nigdy by nie powstała. Jestem bardzo wdzięczna za otwartość i zaufanie, którym mnie obdarzano. Dużą rolę w moim rozwoju odegrali też moi mentorzy – trenerzy Pathways oraz John Scherer.\nCzy istnieją te same “przykazania” dla każdego przywódcy, czy może muszą być one indywidualnie dobierane w zależności od jego charakteru ?\nOba stanowiska są prawdziwe, co doprowadza osoby nietolerujące niejednoznaczności do szewskiej pasji (śmiech). Istnieje pewien zasób praktyk, które moim zdaniem są uniwersalne w naszej kulturze – jak choćby uczenie się z feedbacku czy poprawne delegowanie. Jednakże każdą z tym praktyk trzeba dopasować do konkretnej osoby. To zawsze najbardziej ceniłam w swojej pracy: rozwijanie modeli, przypadków, technik przez samych uczestników szkoleń, tak, aby „uszyć je na miarę”.\nCzy miałaś przypadki, gdy nie udało Ci się porozumieć z klientami, że kwestionowali oni przedstawiane im zasady i uważali, że ich metody wypracowane przez lata są lepsze, skuteczniejsze?\nZdarzyło mi się wielokrotnie pracować z oporującą grupą, ale z oporującym klientem – nigdy. Kiedy klient zgłasza się do firmy doradczo-szkoleniowej, jest zwykle już w momencie, w którym zdał sobie sprawę, że jego rozwiązania są niewystarczające. Stąd sięgnięcie po wsparcie na zewnątrz. Owszem, może być między nami początkowa nieufność, ostrożność, dociekliwość, ja jednak nie nazywam tego oporem, tylko dbaniem o bezpieczeństwo i efektywność.\nCzy da się oddzielić rozwój indywidualny jednostki od pracy nad sobą na drodze do menedżera doskonałego?\nTo bardzo dobre pytanie. Po pierwsze, moim zdaniem nie istnieje menedżer doskonały (śmiech). Można dążyć do doskonałości, jeśli ktoś ma taką życiową pasję. Zdarzali mi się jednak klienci, którzy chcieli być tak doskonali, że spinali się niemiłosiernie, by nie popełniać żadnych błędów ani niedociągnięć; ich praca była ciągłą walką – „byle tylko się nie potknąć”. Osobiście uważam, że popełnianie błędów jest rzeczą ludzką, i, jak piszę w książce, czasem zabiera nas w zupełnie nowe obszary niż postępowanie bezustannie w z góry wyreżyserowany sposób. Ale wracając do pytania: moim zdaniem nie da się rozwijać w roli menedżera nie rozwijając się jako człowiek, ponieważ jako menedżer jesteś w pierwszej kolejności człowiekiem; jeśli o tym zapominasz, to masz poważny problem! (śmiech)\nCzy masz informację zwrotną na temat skuteczności Twoich szkoleń i korzyści jakie przyniosło ich zastosowanie?\nPo każdym szkoleniu zbieram feedback w formie ankiet od uczestników. W całej mojej historii zdarzyły mi się może dwa, trzy szkolenia ocenione przeciętnie. Poza tym same bardzo dobre lub wybitne oceny. Myślę, że to zasługa tego, że po prostu wierzę w to, co robię, i lubię to; dzięki temu jestem wiarygodna. Mam nadzieję, że tak samo zostanie przyjęta książka.\nJakie jest Twoje zdanie na temat szkoleń dla menedżerów, czy to tylko chwilowa moda, czy odwrotnie-gwarancja poprawy funkcjonowania zespołu, firmy?\nDwudziestoletnia historia Pathways pokazuje, że to coś więcej niż chwilowa moda (śmiech). Jednakże samo jednorazowe szkolenie nie jest gwarancją trwałej zmiany. Potrzebne są dodatkowe działania – coaching, follow up, kolejne spotkania. Jestem zwolenniczką systemowego podejścia do zmian w organizacji. Jednorazowe szkolenia najczęściej wpadają, jak mawiał John Scherer, jak śliwka do owsianki. Plum – i tyle je widziano!\nOpowiedz trochę o twojej książce. Dla kogo jest przeznaczona? Co można zyskać z lektury?\nPoradnik pisałam z myślą o wszystkich tych, którzy niedawno awansowali; nie mają mentorów, wiedzy ani narzędzi, działają „w ciemno” i wypracowują nie zawsze korzystne nawyki. Książka zawiera jednak tyle know-how, że sprawdzi się także dla doświadczonych menedżerów, którzy szukają inspiracji do zmian. Różnorodność rozdziałów gwarantuje przegląd najważniejszych obszarów zarządczych – motywowania, delegowania, prowadzenia spotkań, oceny pracowniczej, rozwiązywania konfliktów, i innych. W każdym rozdziale są ćwiczenia, a na zakończenie – test. Nie jestem obiektywna, ale wydaje mi się, że to ciekawa i użyteczna lektura! (śmiech)\nWięcej o książce Doroty: http://onepress.pl/ksiazki/poradnik-dla-menedzerow-na-starcie-zachowaj-spokoj-i-pozostan-soba-dorota-kozusznik-solarska,pormen.htm\nNapisz do autorki: dorota.kozusznik@pathways.com.pl


„Ja jestem Ty, który mnie czynisz. Teraz!”\nWe wrześniu ubiegłego roku, podczas uroczystości Pierwszej Komunii Świętej moich dzieci, zorientowałam się, że jest nas chyba więcej w rodzinie. Kilka dni później przypuszczenie się potwierdziło. Nie „planowaliśmy” kolejnego dziecka (po doświadczeniu ostatnich miesięcy mam zgoła inne podejście do określenia „planowanie rodziny”, tak często powtarzanego na kursach przedmałżeńskich), ale ucieszyliśmy się, pomimo świadomości, że niesie to ze sobą ryzyko. Stan po trzech cięciach cesarskich skutkował tym, że moja lekarka wielokrotnie i usilnie uświadamiała mnie, iż urodzenie kolejnego dziecko wiąże się u mnie z ryzykiem śmierci. Za każdym razem słyszałam propozycję zastosowana najróżniejszych nowinek z dziedziny antykoncepcji i wynalazków wczesnoporonnych. Piątka dzieci to już dużo. Wystarczy. Zawsze grzecznie dziękowałam, a po wyjaśnieniu dlaczego otrzymywałam w odpowiedzi ironiczny uśmiech.\nW tej ciąży miało być jednak inaczej niż w poprzednich. Po kilku dniach radości pojawiło się krwawienie i ryzyko utraty dzieciątka. Wystraszona, bo nie zdarzyło mi się to nigdy wcześniej, udałam się na izbę przyjęć naszego szpitala, gdzie lekarz już na samym początku rozmowy stwierdził, że jeśli to jest ciąża, to może się nie utrzymać, bo jest na bardzo wczesnym etapie. Nie uspokoił mnie, przeciwnie, potyczkami słownymi starał się mi udowodnić, że niepotrzebnie panikuję i zabieram mu cenny czas. Dopiero gdy powiedziałam, że znam swoje ciało i że jest to moje szóste dziecko, zmierzył mnie wzrokiem i spuścił z tonu – myślał, że to moja pierwsza ciąża. Potraktowałam to jako komplement – zawsze trzeba dostrzegać coś pozytywnego! Przy badaniu stwierdził, że owszem, jest zarodek, ciałko żółte, ale jeszcze nie wiadomo, „co” z tego będzie. Cisnęła mi się brzydka odpowiedź na usta, ale się powstrzymałam. Po wyjściu z gabinetu postanowiłam modlić się za tego lekarza i położną, bo smutne wydało mi się to, że mając na co dzień możliwość zetknięcia się z cudem życia, można go w ogóle nie dostrzegać, można to życie zredukować do embrionu, zarodka i ciałka żółtego, a w konsekwencji męczyć się w swojej pracy.\nPrzez kolejne dwa tygodnie oszczędzałam się, co z piątką dzieci jest nie lada wyczynem, zażywałam lekarstwa, modliłam się i ufałam, że skoro Bóg chciał, żeby dzidziuś się pojawił, to pokieruje całą sprawą w jak najlepszy sposób. Niestety moja pani doktor, która towarzyszyła mi przez ostatnie 12 lat w każdej ciąży (raz nawet ratując mi życie), odmówiła prowadzenia mnie. Przestraszona skierowała mnie na wszystkie możliwe badania i kazała zgłosić się do poradni patologii ciąży.\nWedług zaleceń stawiłam się również w poradni genetycznej. Lekarka spóźniła się, więc niestandardowo zaczęła od badania USG, gdzie widać było, że „misiu” ma wszystko, co potrzeba i sprawnie ucieka przed badaniem. Kiedy usiadłyśmy do biurka i przeczytała wyniki badań z krwi, nie rozmawiałyśmy już o „misiu”, ale o embrionie i zarodku, który może być chory i trzeba koniecznie przeprowadzić amniopunkcję – ryzyko niepowodzenia 1/5000 – i nie trzeba zbyt długo się zastanawiać. Nie przeprowadziła ze mną nawet wywiadu – po trzech cięciach cesarskich, ryzyku poronienia, nie zdecydowałam się być tą 1 na 5000 tylko po to, żeby zaspokoić swoją ciekawość, bo w moim przypadku opcja usunięcia dziecka chorego nie była brana pod uwagę. Nalegała, żebym się zastanowiła, póki jest jeszcze czas (byłam w 11. tygodniu ciąży, a w przypadku choroby dziecka można je jeszcze usunąć do 22. tygodnia ciąży). W tym czasie przez ulice polskich miast przetaczały się demonstracje, których uczestnicy wykrzykiwali: „Aborcja jest ok!”. Obserwowałam to z bólem i przerażeniem, mając świadomość, że bezbronne maleństwo, które noszę pod sercem i staram się chronić, może wywoływać aż tak wielką agresję, która popycha ludzi do niszczenia niemalże świętych wizerunków malutkich dzieci, normalnie wywołujących ckliwość i wzruszenie. Po otrzymaniu mało optymistycznej wiadomości odczułam jeszcze wyraźniej, że nie będzie jak zawsze. Przyszedł mi na myśl Enrico i jego żona Angela, rodzice upośledzonych bliźniaków w moim wieku, zupełnie zależnych od swoich rodziców. Poznałam ich 18 lat temu, gdy mieszkałam w okolicach Varese. Byli to przyjaciele z Bractwa małżeństwa, u którego pracowałam jako babysitter. Spotkaliśmy się tylko raz, jedna kolacja, ale czułość i cierpliwość, z jaką odnosili się do swoich dzieci, wracały w moich wspomnieniach przez te wszystkie lata. Ich obraz przemknął mi przed oczami po wyjściu z gabinetu i nie było to, jak się później okazało, bez znaczenia. Skoro oni mogli podjąć taki krzyż, zachowując pogodę ducha, jest nadzieja. Mimo wszystko żyłam przekonana, że robię dobrze, bo mój Bóg jest Bogiem życia.\nTo nie był jeszcze koniec. Po względnie normalnych wizytach w poradni patologii ciąży przyszedł czas na dokładne USG, które wykazało, że blizna po cesarskim cięciu jest zbyt cienka jak na 21. tydzień ciąży (1,4 mm), co grozi jej pęknięciem jeszcze przed terminem porodu i stanowi zagrożenie dla życia mojego i dziecka. Nie przez przypadek do przychodni przywiozła mnie Ania, przyjaciółka z grupy Bractwa, która po tym, jak usłyszałam diagnozę, zaproponowała, żebyśmy się pomodliły, powierzając dzieciątko Maryi. A Ta, jak zawsze, przygarnęła nas na serio. Kolejne badania USG potwierdzały wcześniejszą diagnozę. Wypytywano mnie przy tej okazji, ile mam dzieci, czy nie byłoby mi ich szkoda, gdyby się okazało, że będą musiały żyć bez matki. Co dziwne, te pytania wzmacniały we mnie pewność. Może bardziej miały pomóc lekarzowi w znalezieniu racjonalnego uzasadnienia mojej decyzji. „Co pani robi zawodowo?” – to pytanie z jego strony utwierdziło mnie, że na pewno tak było. Wtedy zrozumiałam, że bardziej potrzebujący w tej sytuacji jest on, lekarz, który widzi tylko to, co już wie, i nie zakłada możliwości pojawienia się czegoś nieprzewidzianego, nieplanowanego, niepotwierdzonego wynikiem badania. Uderzało mnie, że w tym, co mówił, nie dawał mi żadnej nadziei. Nigdy wcześniej tak nie było… i przychodził mi na myśl ten fragment Ewangelii, w którym Jezus pyta się Piotra: „Czy ty Mnie kochasz?”. Jezus pytał się mnie podczas każdej wizyty: „Czy ty Mi ufasz?”. Nie szukałam już „pocieszenia” u lekarzy. Starałam się stosować do ich zaleceń i w miarę cierpliwie znosiłam ból, który stawał się coraz bardziej dokuczliwy, ale umiałam sobie z nim „poradzić”, a przynajmniej tak mi się wydawało. Aż przyszła Środa Popielcowa. W nocy dostałam boleści, na które nie działały żadne techniki oddychania czy próby uspokojenia się. Dzidziuś szamotał się, a ja poczułam, że to może być już koniec. Wcześniej Koronka do Bożego Miłosierdzia pomagała odwrócić uwagę, teraz nie byłam w stanie powiedzieć do końca jednego Zdrowaś Maryjo. W takiej sytuacji nie ma już niczego ani nikogo między nami: nie ma męża, dzieci, planów. Jestem tylko ja i On: „Ja niczego już nie mogę, Tatusiu, weź mnie w swoje ramiona!”. Nastał dla mnie kolejny dzień, a wołanie zostało wysłuchane w inny sposób. Przyjaciółka Diana, którą poznałam na pielgrzymce do Częstochowy, wiedząc, w jakiej jestem sytuacji, zaprosiła mnie, bym dołączyła do grupy chorych, którzy uczestniczą we mszach św. online z księdzem Eugenio Nembrinim. I tam okazało się, że dla Boga świat jest mały (a w Ruchu – jeszcze mniejszy!). Pierwszą z twarzy, które rozpoznałam wśród ikonek Zooma, był Enrico, ojciec upośledzonych bliźniaków – dzisiaj czterdziestokilkuletnich mężczyzn, zamkniętych z rodzicami w domu z powodu kwarantanny. Dla Boga nie ma przypadków. Żyłam z dnia na dzień, bez większych planów, ale z nadzieją kompletowałam wyprawkę dla małego Nikodema – bo wiedziałam już, że będzie to chłopiec – ze względu na ryzyko wcześniejszego porodu. Jak skomentował to ksiądz Eugenio: każdy robi to, co do niego należy, na tyle, na ile może, i jest posłuszny wobec rzeczywistości, tego, co zalecą lekarze i co przynosi każda kolejna godzina. W tym towarzystwie dostrzegłam, że dla niektórych życie, plany odmierza się nie tygodniami, nawet nie dniami, ale godzinami. Niektóre choroby, jak Covid-19, ale nie tylko, uświadamiają nam, że nie jesteśmy w stanie zaplanować ani podarować sobie kolejnego oddechu. Tak naprawdę we wszystkim jesteśmy zależni od Kogoś Większego. Jest to towarzystwo „nienormalnych osób”. Bo kto w „normalnym” świecie, patrząc na śmierć swojej córki czy znosząc kolejne operacje, które przedłużają życie, ale coraz bardziej przykuwają do łóżka, jest w stanie się uśmiechać, patrząc z nadzieją na kolejny dzień? Oba sposoby wyjścia z naszej grupy na Zoomie były dobre: jeden to wyzdrowienie, a drugi to odejście do Pana. Bóg dał mi łaskę patrzenia na śmierć, której sposób przeżywania jest zapowiedzią raju. Kiedy 36-letni mężczyzna w pełni sił, zaangażowany w działania Ruchu, podróżujący po świecie, dowiaduje się, że ma agresywną formę stwardnienia rozsianego i zamiast pogrążyć się w rozpaczy jest w stanie powiedzieć: „Dobrze, dzisiaj przeżyłem dzień”, to jest to coś z innego świata. Albo mój przyjaciel Carmelo – on i jego żona Lisetta z Sycylii jako pierwsi zadzwonili do mnie po tym, jak dołączyłam do grupy. Carmelo zmagał się z białaczką, był po przeszczepie szpiku. Oboje cierpieliśmy na bezsenność, więc często modliliśmy się Koronką czy na Różańcu między innymi za siebie nawzajem, co potwierdzały wiadomości na WhatsAppie o 2 czy 4 nad ranem. Carmelo jest już w Niebie, a jego pogrzeb, tak jak pogrzeb „Zatta” (Nicoli), był niczym święto, msza ślubna – żona Carmela, Lisetta, wyglądała pięknie w jasnej sukience, świętując, jak to później powiedziała, jego odejście do Raju i dziękując mu, że mogli przejść część ziemskiej drogi razem. Non nobis Domine zaśpiewane na zakończenie obydwu mszy św. brzmiało znacząco, ukazując namacalne zwycięstwo Chrystusa w życiu najbliższej rodziny, ale i uczestników pogrzebu. To było zwycięstwo Chrystusa w osobach, które w ostatnich miesiącach przeżyły nawrócenie dzięki ich świadectwu. Zatto i Carmelo zobaczyli twarz Jezusa przed odejściem, spotkali Go w cierpieniu. Niesamowite, że obydwaj opisywali to tak samo, resztkami swych sił. Na pewno nie była to projekcja ani piękne słowa, bo kiedy tracisz oddech, stoisz ogołocony ze wszystkiego, liczy się tylko On.\nJestem wdzięczna za towarzystwo z Zooma, ale także moich przyjaciół z Bractwa, z Ruchu tu na miejscu, bo dzięki ich modlitwie miałam siłę stawić czoła codzienności i żyć nadzieją, jakikolwiek miałby się okazać scenariusz. Przy tej okazji z serca wszystkim dziękuję! Poza tym Jezus przychodził do mnie, żeby wyprasować ubrania, podrzucał nam ciasto, obiady na cały tydzień czy na weekend, spędzał kreatywnie czas z moimi dziećmi, przysłał mi wózek z drugiego końca Polski, jednym słowem: przybierał postać wielu różnych kochanych twarzy. I jakże Mu nie ufać, że nawet gdyby mnie miało zabraknąć, On ma w sercu również mojego męża i dzieci. Powiedziałam najstarszym dzieciom, że Pan Jezus może zabrać mnie i Nikodema do siebie, bo są komplikacje. „Dlaczego mamusiu?! – Nie wiem dlaczego, ale wiem jedno: Pan Jezus zawsze pokazywał mi w życiu, że mnie kocha, kocha też każdego z was i w taki sam sposób kocha Nikodema. Jeśli zabierze nas do siebie, nie bójcie się, nie bądźcie źli. Wasza mama nie potrafiłaby sobie wybaczyć tego, że zabiła Nikodema tylko po to, żeby ratować swoje życie. Każdy z was jest ważny! On się wami zaopiekuje”.\nMimo wszystko mijały kolejne tygodnie, a my ciągle byliśmy „w jednym kawałku”. Nadzieja rosła, rzeczywistość uczyła jednak pokory, zwłaszcza podczas pobytu w szpitalu w 32. tygodniu ciąży. Wtedy też spotkałam pierwszych lekarzy, którzy skupili się na możliwościach, a nie przeszkodach. Wiedziałam, że gdzieś tam są tacy specjaliści (rodziłam w tym szpitalu po raz czwarty), ale skutecznie „ukrywali się” przede mną przez te miesiące. „Pamiętam panią, rodziła już pani u nas kilka lat temu” – mówi ordynator. Kto pamięta pacjentki sprzed kilku lat przy takiej rotacji osób? Ktoś, kto widzi więcej. I podejście do innych osób też to potwierdzało. Nawet mój lekarz prowadzący przy ostatniej, jak się później okazało, wizycie nabrał optymizmu. Nie przejmował się już blizną, co więcej, powiedział, że jest dobrze, bo ta wbrew logice i prawom fizyki zamiast pęknąć pod ciężarem rosnącego dzidziusia, stała się grubsza.\nTermin rozwiązania przewidziano na 13–14 maja. „A, dodajmy jeszcze jeden tydzień” – nonszalancko stwierdził lekarz prowadzący. Nie podzielałam jego „entuzjazmu”, ponieważ bóle dawały o sobie znać. Brakowało tygodnia do planowego zgłoszenia się do szpitala. Poza tym od półtora tygodnia mieliśmy w domu lazaret – czworo chorych dzieci pod moją „opieką”. Starałam się nie zarazić. Nie pamiętam nawet, jak dałam radę, bo prawie nie mogłam chodzić. Starsze dzieci ogarniały sytuację. Zaprzyjaźnione „babcie” z grupy chorych postanowiły ofiarować nowennę do Matki Bożej z Pompejów w intencji mojej i Nikodema. 7 maja okazało się, że najmłodszy synek ma pozytywny test na Covid-19. W pierwszej kolejności zapytałam Go: „Naprawdę Jezu?! Ciekawe, co teraz zrobisz?”. Z mojej strony była to bardziej ciekawość niż zarzut. Nie miałam lepszego wyjścia jak Mu zaufać. Odczuwałam bóle, ale jak dla mnie nie świadczyły one o niczym szczególnym. Przyzwyczaiłam się je znosić. Po nocnych przemyśleniach i konsultacji telefonicznej z położną i dyżurującym lekarzem udałam się do mojego szpitala, jak sądziłam, trochę na wyrost, pomimo kwarantanny. Chciałam uniknąć zarażenia się, odesłania do przypadkowego szpitala w sytuacji, gdy Nikodem mógłby potrzebować specjalistycznej opieki, jaką mogli mi zapewnić w Wałbrzychu. Miałam „szczęście”, na sobotnim dyżurze wyjątkowo był ordynator. Przyjął mnie na badanie, mimo iż przebywałam na kwarantannie i mógł z miejsca odesłać nas do Wrocławia, do szpitala dla covidowców, odległego o 60 km. Jak się okazało, poród już się rozpoczął i był to ostatni moment, żeby rozwiązać ciążę bezpiecznie. Covid okazał się błogosławieństwem. Nikodem urodził się 8 maja, kiedy w Pompejach obchodzone jest święto Królowej Różańca Świętego! Jestem pewna, że również ta data nie była przypadkowa.\nCo zyskałam dzięki doświadczeniu najdłuższego Adwentu w moim życiu? Przede wszystkim wielkie pragnienie, by słowa: „Ja jestem Ty, który mnie czynisz. Teraz!” stały się moją rzeczywistością każdego dnia. Nie chcę utracić sprzed oczu rzeczy, które widziałam i których doświadczyłam, bo za niezwykłością tych doświadczeń kryje się twarz Chrystusa. Wiem, że On jest i pozwala się spotkać tak, jak to robił 2000 lat temu. Jego Obecność zabiera strach przed „nieprzewidzianym”, daje pewność mego przeznaczenia i nadzieję w każdej sytuacji. Ja i Nikodem przeżyliśmy, ale wiem, że dzień śmierci nadejdzie nieuchronnie, dla mnie, jak i dla każdego z was. Chciałabym wtedy stanąć przed Chrystusem tak jak Giulia, Zatto, Giuseppe, Carmelo i wielu innych. Teraz mam wielkie pragnienie, by nie przegapić szansy rozpoznania Go, zwłaszcza w tym, co dla mnie niewygodne, nawet w „fochu” moich dzieci czy w moim nowym aucie uszkodzonym przez mechanika z rodziny. A kiedy upadnę – a zdarzyło się to już wiele razy od mojego powrotu ze szpitala – mogę znowu powstać, tak jak moi przyjaciele z ikonek Zooma. Bo jest nadzieja! Teraz.


Kruk - Wiadomości giełdowe i gospodarcze, aktualności, informacje z parkietu - StockWatch.pl - strona 6\nKruk: Jesteśmy gotowi do roli konsolidatora rynku 2018/04/04 22:50:45 Omawiane walory: Kruk\nNa środowym czacie w StockWatch.pl z prezesem Kruka stawiło się ponad 800 inwestorów. Podczas spotkania na gorąco omówiono wyniki finansowe za 2017 r., kwestię ekspansji zagranicznej oraz bieżącą sytuację na krajowym rynku wierzytelności.\nKRUK – analiza techniczna 2018/04/03 19:56:33 Omawiane walory: Kruk\nWiara w odbicie w USA trzyma GPW na powierzchni, w grze Kruk i GetBack 2018/04/03 12:32:57 Omawiane walory: getback, Kruk, mostalwar, Prairie\nRodzimi inwestorzy wrócili ze świąt i liczą na wzrostowe odbicie na Wall Street. Na warszawskiej giełdzie bowiem utrzymują się mieszane nastroje pomimo silnych podażowych sygnałów płynących z globalnych parkietów.\nKruk wygrał kolejne dwa przetargi na portfele wierzytelności w Polsce 2018/03/29 17:04:14 Omawiane walory: Kruk\nProkura NS FIZ, jednostka zależna Kruka, wygrała przetarg na zakup dwóch portfeli wierzytelności o łącznej wartości nominalnej ok. 334 mln zł. Łącznie w dwóch ostatnich przetargach w Polsce spółka pozyskała portfele wierzytelności o wartości nominalnej ponad 700 mln zł.\nKruk przejmie spółkę i rozwinie biznes inkaso we Włoszech 2018/03/28 18:35:12 Omawiane walory: Kruk\nKruk otrzymał informację o przyjęciu oferty wiążącej nabycia 51 proc. udziałów w spółce działającej na rynku inkaso we Włoszech. Zapisy oferty zakładają docelowe posiadanie 100 proc. udziałów w spółce w ciągu najbliższych kilku miesięcy.\nKruk kupi duży portfel w Polsce 2018/03/23 16:44:23 Omawiane walory: Kruk\nBranżowy gigant zwyciężył w przetargu na duży portfel wierzytelności detalicznych oraz SME od polskiego banku. Wartość nominalna portfela to prawie 400 mln zł, z czego 70 proc. to sprawy detaliczne.\nNie od razu Rzym zbudowano – omówienie sytuacji fundamentalnej Kruk SA po IV kw. 2017 r. 2018/03/21 0:02:39 Omawiane walory: Kruk\nNiepoprawny optymizm na WIG20, w grze KGHM, GetBack i PKP Cargo 2018/03/20 12:16:56 Omawiane walory: ccc, getback, kghm, Kruk, Lotos, lpp, PKNOrlen, pkobp, PKPCARGO\nWtorkowa sesja na GPW rozpoczęła się od spadków, sprowadzając indeksy WIG20 i WIG na prawie roczne minima. Niskie ceny akcji skusiły inwestorów i po pięciu dniach przeceny rozpoczęło się odbicie. W południe WIG20 zyskuje 1 proc.\nKruk z rekordowym zyskiem i dywidendą za 2017 rok 2018/03/20 11:34:43 Omawiane walory: Kruk\nBranżowy lider podsumował rekordowy pod wieloma względami rok 2017 oraz słabszy IV kwartał, gdzie na wyniku odbiły się negatywne przeszacowania na portfelu włoskim oraz wyższa stopa podatkowa. Kruk podtrzymuje założony w strategii na lata 2015-2019 plan wzrostu wskaźnika EPS o minimum 15 proc. rocznie, przy utrzymaniu minimum 20-proc. wskaźnika ROE.\nNajciekawsze raporty bieżącego tygodnia 2018/03/16 13:37:52 Omawiane walory: assecopol, Atal, benefit, bogdanka, bos, brand24, budimex, CDPROJEKT, cdrl, CPGROUP, dinopl, echo, Enea, eurocash, gtc, handlowy, Jujubee, Kruk, lccorp, maxcom, medicalg, MGAMES, nestmedic, Nextbike, oponeo.pl, pccexol, PLATIGE, QUBICGMS, rafako, sanok, UNIMOT, vistula, Wawel\nKruk jest gotowy do konsolidacji rynkowej 2018/03/12 14:25:19 Omawiane walory: Kruk\nKruk liczy, że wiosenna kampania przyniesie ‚dziesiątki tysięcy’ nowych ugód 2018/03/12 14:16:11 Omawiane walory: Kruk\nKruk rusza z dużą wiosenną kampanią reklamową, która ma przynieść „dziesiątki tysięcy" nowych ugód z klientami, poinformował prezes Piotr Krupa.\nKruk rekomenduje wypłatę 5 zł dywidendy na akcję z zysku za 2017 r. 2018/03/06 11:07:00 Omawiane walory: Kruk\nJedna z największych firm zarządzających wierzytelnościami w Europie Centralnej planuje wypłacić 94 mln zł dywidendy, czyli 5 zł na akcję. To 1/3 wstępnego, szacunkowego zysku netto osiągniętego w 2017 roku i najwyższa wypłata w historii spółki.\nAnaliza techniczna 4 gorących spółek minionego tygodnia 2018/03/05 9:08:44 Omawiane walory: ccc, eurocash, getback, Kruk\nTo nie był udany tydzień dla warszawskiej giełdy. Dla wielu spółek zakończył się on utratą ważnych wsparć i mocnymi stratami. Krzysztof Borowski specjalnie dla StockWatch.pl sprawdził scenariusze techniczne dla akcji CCC, Eurocash, GetBack i Kruka.\nRozczarowanie po wynikach Orlenu oddala giełdę od szczytów, w grze JSW i LPP 2018/01/25 10:54:09 Omawiane walory: CDPROJEKT, dinopl, jsw, Kruk, Lotos, lpp, PKNOrlen\nWyniki finansowe PKN Orlen rozczarowały, co nie tylko odsuwa indeksy od niedawnych rekordów, ale też każe postawić pytanie, czy faktycznie rozpoczynający się sezon wyników na GPW będzie impulsem do wzrostów.\nKruk: Podpisujemy kilkukrotnie więcej ugód z włoskimi klientami niż jeszcze kilka miesięcy temu 2018/01/18 16:32:33 Omawiane walory: Kruk\nMaciej Rynkiewicz, przedstawiciel Kruka na forum StockWatch.pl odniósł się od ubiegłotygodniowego raportu o nakładach, spłatach oraz do perspektyw ekspansji zagranicznej grupy. Zapewnił, że spółka nie zamierza rezygnować z rynku włoskiego, gdzie w ostatnim czasie notuje spore postępy.\nDrugi dzień korekty na GPW. Mocne spadki LPP i Kruka 2018/01/10 17:58:44 Omawiane walory: Alior, Kruk, lpp, PZU\nTrwa realizacja zysków na GPW. Stronę podażową wzmocniły dziś spadki na giełdach we Frankfurcie i w Paryżu. Korekta nie przekreśla jednak szans na udany styczeń i scenariusza nowych historycznych rekordów indeksu WIG.\nTurbulencje na kursie Kruka po publikacji wstępnych wyników finansowych 2018/01/10 11:31:27 Omawiane walory: Kruk\nŹródłem środowej przeceny akcji lidera branży windykacyjnej są wstępne wyniki za IV kwartał. Inwestorzy nerwowo zareagowali na informację o niskim wyniku netto. Jednak zejście notowań Kruka w pobliże ważnych wsparć szybko zostało wykorzystane do kupna akcji.\nByły wiceminister aktywów państwowych Tomasz Szczegielniak w zarządzie Enei dziś 18:45 (wirtualnemedia.pl)\nML SYSTEM – analiza techniczna na życzenie [aktualizacja] dziś 18:29 (stockwatch.pl)\nBrak przychodów z Wiedźmina odbił się na Platige Image. Produkcja 2. sezonu to zmieni dziś 16:52 (businessinsider.com.pl)\nCDA z rekordowymi wpływami i zyskiem w II kwartale, ma 280 tys. subskrybentów dziś 15:35 (wirtualnemedia.pl)\nSantander odpowiednio wyceniony dziś 14:25 (parkiet.com)


Święty, co świeci innym, ale przedtem adwent\nKsięga Izajasza 49,1.6\n„Wyspy, posłuchajcie mnie! Ludy najdalsze, uważajcie!(...)I rzekł mi: To zbyt mało, że jesteś mi sługą dla podźwignięcia pokoleń Jakuba i sprowadzenia ocalałych z Izraela. Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi.” (Biblia Tysiąclecia)\nTo czytanie ze Starego Testamentu wybrano na dzisiaj, bo nadeszło - po wczorajszym początku adwentu, także u luteran - święto apostoła Andrzeja. Dano do wyboru z powyższym Izajaszowym fragment Listu Pawła do Rzymian 10,9-18, w którym czytamy: Wszak mówi Pismo: «Żaden kto wierzy w Niego, nie będzie zawstydzony». Nie ma różnicy między Żydem a Grekiem. Jeden jest bowiem Pan wszystkich.” Oraz Mateuszową (4,18-22) opowieść o powołaniu dwóch rybaków, Szymona zwanego Piotrem i brata jego Andrzeja, którym powiedział Jezus, że uczyni ich rybakami ludzi.\nTakimi rybołówcami byli wszyscy Dwunastu, potem i inni apostołowie: Paweł, Barnaba, także Jakub, brat Pański. On chyba nie z Dwunastu, nie syn Alfeusza, a miał misję lokalną, przypisuje mu się zwierzchnictwo nad Jerozolimą i w ogóle ziemią żydowską, prekursorstwo tzw. judeochrześcijaństwa, które dzisiaj ma jakieś przedłużenie w państwie Izrael. Niektórzy inni wyszli misyjnie daleko w ówczesny świat. O Piotrze wiadomo z różnych źródeł, że dotarł aż do Rzymu, gdzie obaj z Pawłem tworzyli Kościół, który dzisiaj papieża ma za biskupa. Jan udał się pewnie do Azji Mniejszej, poza tym inna tradycja przypisuje mu napisanie księgi Apokalipsy na wyspie Rodos, a niektórzy bibliści sugerują jakieś jego związki z Samarytanami, na co wskazywałaby ewangelijna perykopa o niewieście z tamtego narodu. Marek poszedł do Aleksandrii, Tomasz aż do Indii? Wszystko jest możliwe. Podróżowano wtedy nieraz, choć pociągi nie chodziły, a dzisiejszy patron mógł zawędrować daleko na północ, „światło dla pogan” niosąc, od Greków zaczynając.\nSkąd jednak w ogóle przypuszczenia, że był misjonarsko wszędobylski? Co wiemy o nim z samej Biblii? Najpierw to, że – jeśli Piotr, to i on – był synem Jony (czyli Jonasza) lub też Jana, bo ze względu na podobieństwo obu tych imion (pierwsze było swoistym skrótem drugiego) Ewangelie Mateusza i Jana nieco inne przypisują im „otczestwo”. Pochodził Andrzej z Betsaidy, mieszkał w Kafarnaum, gdy został właśnie „ludziołówcą”. Był uczniem Jana Chrzciciela, poszedł za Jezusem usłyszawszy Janowe „Oto Baranek Boży”. Znalazł też wtedy Piotra i przyprowadził go do Jezusa mówiąc: „Znaleźliśmy Mesjasza”. Taki opis okoliczności powołania obu jest oczywiście różny od tego u synoptyków – ale nie jedyna to między nimi różnica. W sprawie Andrzeja nawet i synoptycy nie są całkiem zgodni: u Mateusza i Łukasza na liście apostołów Andrzej jest drugi zaraz po Piotrze, u Marka dopiero czwarty po Jakubie i Janie, tak jest też w Dziejach Apostolskich. Przypadek? Chyba tam taki szczegół nie był bez znaczenia, choć dziwne jest, że Łukasz, autor także Dziejów, ma u siebie różną kolejność. Synoptycy są natomiast zgodni w swoistym dezawansowaniu Andrzeja, gdy opisują scenę Przemienienia: występuje On tam tylko z Piotrem i tamtą parą synów Zebedeusza. Tak jest u Mateusza i Marka, Łukasz nie wymienia tych uczniów po imieniu. Może jestem nudziarzem, pedantem, ale daje przecież do myślenia fakt, że „filarami Kościoła” są według Pawła Piotr i Jan, nawet na pierwszym miejscu brat Pański Jakub spoza Dwunastu (awans neofity kolosalny), a nie Andrzej, którego nie bez racji nazywa prawosławie pierwszym powołanym.\nDość jednak hierarchizacji, wracam do Andrzejowej swoistej grecyzacji. U Jana (12,20-22) czytamy, że jacyś Grecy chcieli zobaczyć Jezusa, więc o kontakt z Nim poprosili Filipa, ten zabrał Andrzeja i dopiero z nim (jako bliższym Jezusowi?) idzie do ich Mistrza. Nieekscytująca jest to biblijna, oparta jednak na przekazach pozabiblijnych, podstawa do późniejszego przekonania, że Andrzej ruszył na północ. Taka jest hipoteza prawosławna, która go czyni założycielem kościelnej stolicy konstantynopolskiej, a arcybiskup Jeremiasz przedstawił kiedyś w „Wyborczej” (17 marca 2001) jego przypuszczalną drogę przez przyszłą Polskę aż do Szkocji nawet. Niech zatem wszyscy dzisiejsi Andrzejowie chrześcijanie staną się nosicielami Ewangelii, zawsze oczywiście z krzyżem, nigdy z żadnym mieczem, amen.\nChodzić Jego ścieżkami\nnaucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.”\nW tej nauce staram się stosować metodę - by użyć terminologii marszowej - kolejnych małych kroków w kierunku etycznego ideału, oczywiście bez nadziei, że go kiedyś życiu osiągnę. A oto myśl etyczna arcybiskupa Stanisława Gądeckiego z jego przemówienia podczas spotkania z przewodniczącym episkopatu niemieckiego kardynałem Reinhardem Marxem na Jasnej Górze:\n„Kościół współczesny nie może czynić z siebie trybunału, który osądza poprzednie pokolenia. Kościół nie może i nie powinien przyjmować dzisiaj postawy aroganckiej pewności siebie, czuć się wolnym od grzechu i wskazywać jako źródło zła jedynie grzechy innych, grzechy przeszłości. Wyznanie tych grzechów nie zwalnia z obowiązku uznania grzechów teraźniejszości. Ono ma służyć obudzeniu własnego sumienia i ma otwierać nam wszystkim drogę do nawrócenia.”\nSłowa budujące. Trzeba wiedzieć, że padły po okresie niechęci wzajemnej, jaka wynikła z zupełnie innych stanowisk biskupów obu krajów na watykańskim synodzie o rodzinie.\nCo znaczy dla agnostyka Boga błogosławienie? Radykalizm Matki Teresy\nKsięga Daniela 3,83-87.56\n„Niech lud Boży błogosławi Pana,\nchwalebny i wywyższony na wieki.”\nTak modlili się w piecu rozpalonym towarzysze proroka Daniela Ananiasz, Azariasz i Miszael (on sam trafia potem - jak napisałem w czwartek - do jaskini lwów). Zamiast wyjaśniać różne szczegóły tego biblijnego tekstu napiszę tylko, że wywyższanie Boga znaczy tutaj oczywiście uznawanie Go za Najwyższego. I zaraz pomyślę, co podobna modlitwa oznacza dla agnostyka. Ano na przykład laudację wszystkich tych, co własne „ja” umieją jakby do kieszeni schować, bliźniego swego na miejscu tamtego moralnie umiejscowić. Amen, czyli zaprawdę albo niech się tak stanie, niech dzieje się najczęściej i na wieki wieków!\nPS. Miałem na myśli na przykład oczywiście Matkę Teresę z Kalkuty. I okazało się, że mogę tę myśl rozwinąć, meldując, że ukazała się właśnie książka na jej temat: Charlotte Grossetĕte: „Pragnienie Boga. Opowieść Matce Teresie”. Przekład Agnieszka Kuryś. PROMIC, W-wa 2015. To opowieść zbeletryzowana, zdążyłem ją trochę przekartkować. Wypatrzyłem dwa epizody, z których wynika zasad tej wspaniałej Albanki superradykalizm: w potworny upał tamtejszy nie wolno siostrom używać klimatyzacji, bo mają żyć jak otaczający ich biedacy, także rękawic medycznych, gdy opatrują trędowatych, bo jak można bać się dotknięcia ciała samego Chrystusa. Słyszałem także, że w wybudowanym dla nich w Polsce budynku Matka wyrywała krany w pokoikach sypialnych, bo to przecież luksus. Czy to nie przesada, nie wiem, zależy, co, w każdym razie skrajne przeciwieństwo zakonnego wygodnictwa, które się na pewno zdarza.\nModlitwa całego stworzenia\nbłogosławcie Pana, wieloryby i morskie stworzenia,\n„Laudato si”- encyklika...\nOpowieść z cudownym zakończeniem. Opatrzność?\nKsięga Daniela 6,12-28\nPod nową władzą prorok jest dalej na szczycie, ale wzbudza to zazdrość innych urzędników, już tymczasem perskich. Znaleźli go modlącego się do Boga w sposób antypaństwowy, bo nie do samego króla Dariusza, i donieśli mu o tym, a była za to śmierć w jaskini lwów. Król chciał go uratować, ale tamci omotali go tak, że był bezsilny, mógł tylko ufać, że Bóg Daniela uratuje swojego czciciela. Ufał, ale nie całkiem. Nie spał z obawy całą noc, ale nie zawiódł się, lwy Daniela nie zjadły, natomiast donosicieli, bo oni się za karę w tej jaskini znaleźli. A Dariusz kazał, by w całym jego królestwie „odczuwano lęk i drżenie przed Bogiem Daniela”. Lubię takie opowieści, choć wiem naturalnie, że władcy państwowi rzadko tak delikatni bywają.\nTeraz o przypadkach, nie przypadkach, chociaż słowo cud nie pasuje na pewno. Wysiadł mi komputer w redakcji, zaczęła szaleć klawiatura, żeby mi założono nową, czekałem bardzo długo, albowiem takie czasy, że głowa i długopis nie starczą. Czas wolny wypełniałem zaglądaniem do książek, których mam pełne biurko. Poczytałem sobie rzecz niedużą, łatwą w lekturze, bo druk wyjątkowo duży: Paweł Krupa OP, czyli dominikanin, „Jutro ma na imię Bóg. O modlitwie bardzo osobiście” (Wydawnictwo WAM). Owszem, osobiście, bez wzniosłości, bez przynudzania. Nie żałuję czekania, opłaciło się przypadkiem. Na pewno jednak był to „czysty” przypadek?\nJest tam między innymi opowieść autora o jego wuju, którego zupełny przypadek uratował od śmiertelnego porażenia prądem. Zrobiło to na nim takie wrażenie, że uznał to za znak od Boga, zaczął chodzić na mszę regularnie co niedziela. Mój przypadek z lekturą tej książki oczywiście innej rangi, ale też jakiś zbieg okoliczności. Nie wróciłem do praktyk religijnych, bo od nich nie odszedłem, ale zadumałem się nad problemem starym jak religia albo i ludzkość nawet: kto rządzi naszym losem? Bezmyślna bogini Fortuna czy absolutnie rozumny Bóg? Mówiąc językiem dzisiejszym, naszym życiem, w ogóle wszechświatem rządzi Sens czy bezsens? Co do mnie, wybrałem optymizm. Oczywiście jednak udowodnić tej opcji jakkolwiek żadną miarą się nie da.\nLektura moja: „Czarna księga prześladowań chrześcijan w świecie”. Zebrał Samuel Lieven. Dom Wydawniczy „Rebis”. Poznań 2015. Dzieło zaprawdę potężne: blisko 900 stron formatu A4, dzieło 70 specjalistów. Naprawdę znawców tematu, niekoniecznie wyznawców Chrystusa. Podkreślam to mocno, żeby nikt nie pomyślał, iż to jest tylko głos chrześcijańskiej solidarności. To jest głos solidarności ogólnoludzkiej.\nOwszem, wstęp do wydania polskiego napisał biskup polski Krzysztof Zadarko, a do francuskiego hierarcha z tamtego kraju Jean-Michel di Falco, ale żaden z nich nie robi wrażenia takiego, co by rozczulał się nad niedolą swoich, a nie pamiętał, jacy byli nietolerancyjni dawniej, a także uważał, że to nie ma żadnego wpływu na obecną wrogość wobec byłych kolonizatorów. Jeszcze lepiej przekonuje John L. Allen JR, autor ogólnego tekstu merytorycznego, watykanista amerykański niepracujący w jakiejkolwiek instytucji katolickiej. Analizując przyczyny niedostatecznego rozgłosu podobnego łamania praw człowieka, napisał na przykład tak: „Przypomina to negatywny klimat, z jakim zetknęły się liczne ofiary pedofilii w Kościołach chrześcijańskich, kiedy zaczęły mówić: nawet ci, którzy wierzyli tym osobom, z trudem potrafili zaakceptować myśl, że problem ma rozległy zasięg”. To słowa kogoś, komu nie przychodzą do głowy apologetyczne wykręty w sprawie molestujących dzieci duchownych. W Polsce słychać poza tym, że prześladowania chrześcijan są również w Europie – otóż w tym dziele o swoim kraju napisał Henri Tincq zgoła inaczej: „Nieprawdą byłoby stwierdzenie, że Francja stała się krajem obojętnym na »fakt chrześcijański« czy też wręcz krajem »antychrześcijańskim«, jak uważają niektóre integrystyczne grupki. Można natomiast powiedzieć, że powszechna staje się percepcja chrześcijaństwa jako czynnika równowagi w świecie zagrożonym napięciami religijnymi i barbarzyństwem”.\nW sobotę (nie dzisiaj, jak napisałem dziś mylnie w „GW”) w Krakowie zaczyna się międzynarodowy kongres w tej sprawie: księga służy jej znakomicie.\nUczta Baltazara: proroka Daniela dla pogan życzliwość. O „Śmierci i dziewczynie” moje dwa grosze\nKsięga Daniela 5,1-6.13-14.16-17. 23-28\nPerykopa przesławna, w Polsce zareklamowana powieścią Tadeusza Brezy pod powyższym tytułem. A według księgi biblijnej było tak, że kolejny władca babiloński Baltazar wydał ucztę na tysiąc osób. Użył do niej naczyń srebrnych i złotych, które jego poprzednik Nabuchodonozor zabrał ze świątyni jerozolimskiej. Co gorsza, podczas imprezy wychwalano „bożków złotych i srebrnych, miedzianych i żelaznych, drewnianych i kamiennych”, czyli oczywiście posągi (antypogańska ironia). I oto na ścianie królewskiego pałacu ukazuje się ręka pisząca słowa zapowiadające katastrofę, upadek państwa, które podbije król Medów i Persów. Co znaczą te słowa, wyjaśnia Baltazarowi oczywiście prorok Daniel, mówiąc, że to kara za świętokradcze posługiwanie się sakralnymi naczyniami. Choć nie była to dobra nowina, został mianowany trzecią osobą w państwie. Według księgi nie trwa ono długo, tej nocy Baltazara zamordowano.\nMorał z opowieści jest oczywisty, Biblia Poznańska zauważa jednak rzecz ciekawą, że w żadnym z opowiadań tej księgi władcy babilońscy nie są przedstawieni jako prześladowcy Żydów, wręcz przeciwnie, choć to państwo przecież najechało królestwo judzkie i zniewoliło jego mieszkańców. Autor księgi patrzy na świat pogański wyjątkowo przychylnie. Z Biblii Paulińskiej wiem, że Baltazar nie był królem, tylko regentem swego ojca Nabonida, z Poznanianki, że wbrew księdze nie był ostatnim władcą babilońskim, nie został zamordowany. Radzę w ogóle zajrzeć do poznańskiego przekładu, kiedy ktoś go ma: w przypisie tam sporo informacji dodatkowych, imiona królów inne niż w tradycji (Baltazar to Belszazar) itp.\nSpektakl teatralny „Śmierć i dziewczyna”? Profesora Glińskiego zobaczyłem parę lat temu na Zjeździe Gnieźnieńskim, gdzie martwił się publicznie, że nie zaproszono tam Radia Maryja; dowiedziałem się potem, że zaproszono, ale nie skorzystało. Mam raczej inne zmartwienia, ten ewenement wrocławski też nie skłoniłby mnie do żadnej interwencji, swoją drogą jednak reklamowanie się pokazywaniem pornosów nie wydaje mi się najbardziej gustowne.\nDaniel tłumaczy królowi sen\nKsięga Daniela 2,31-45.\nOpowieść kolejna o Danielowych nadzwyczajnych zdolnościach, o sławnym królewskim śnie na temat posągu ze złota, srebra, miedzi, żelaza i gliny. Prorok wyjaśnia monarsze jego sen dziejami jego państwa tak przekonująco, imponuje mu do tego stopnia, że – czytamy w wersecie 46 już poza tekstem dzisiejszym – Nabuchodonozor pada przed nim na twarz i ofiarowuje mu wielkie dary. Biblia Poznańska w przypisie komentuje, że czci w ten sposób nie tyle proroka, ile Boga, który go taką mądrością obdarzył. Księga Daniela to rzecz jasna nie tyle opis wydarzeń historycznych, ile opowieści budujące, ku pokrzepieniu serc znękanych babilońską niewolą. My już wolność mamy od jakiegoś czasu, choć też szczegółową kwestię polityczną, do dzisiaj raczej czy dopiero od dzisiaj. Niech nas jednak cieszy wspólna chyba świadomość, że najgorsze polityczne minęło jak sen jakiś czarny. A Daniel jasnowidzący bardzo by się przydał, aby różne ciemnowidztwa nam z głowy wybijać. Na przykład owo przedziwne swoiście kościelne, iż Franciszek arcyfatalnym papieżem jest, jeżeli w ogóle legalnie wybrany został: czytaj w ostatnim „Plusie Minusie” i uśmiechnij się albo też zapłacz raczej.\nNiezłomność nie gubi, sukcesy przynosi\nWpis na poniedziałek 23 listopada 2015 r.\nKsięga Daniela 1.1-6.8-20\nBohaterami w podwójnym sensie są w dzisiejszym tekście starotestamentalnym obok proroka Daniela Chananiasz, Miszael i Azariasz. Młodzieńcy ci „bez jakiejkolwiek skazy, o pięknym wyglądzie, obeznani z wszelką mądrością, posiadający wiedzę i obdarzeni rozumem”, zyskali sobie łaski króla babilońskiego Nabuchodonozora. Mają otrzymywać potrawy królewskie i pite przez niego wino, ale Daniel uznał, że nie powinni się nimi kalać. Oczywiście mogli się tym władcy narazić, jednak dzieje się inaczej. Mimo dziesięciodniowej diety o jarzynach i wodzie wyglądają jeszcze zdrowiej, przedstawieni królowi nie tylko nie wzbudzają jego podejrzeń, ale oczarowują go swoją mądrością, dziesięciokrotnie większą niż tę, którą posiadają „wszyscy wykładacze snów i wróżbici w całym jego królestwie”. Niezłomność zostaje zatem przez Boga nagrodzona. Biblia Poznańska widzi tu „przekonanie, że Bóg nagradza wierność prawu religijnemu już tu na ziemi”, właściwe - jak tu pisałem nieraz - większości pism starotestamentalnych. Bywa czasem i tak, ale oczywiście nie zawsze, częstsze jest raczej za grobem zwycięstwo. Nadzieja nieśmiertelności pośmiertnej rodzi się jednak w żydowskiej myśli starożytnej powoli, choć można ją dostrzec już w tej księdze w wersecie 12,2: „wielu śpiących w prochu ziemi obudzi się: jedni do życia wiecznego, inni ku hańbie i wiekuistej zgrozie”.\nPiłat pyta Jezusa, czy jest królem żydowskim, On odpowiada, że Jego królestwo nie jest z tego świata. Co tak trudno zrozumieć niektórym Polakom: wydaje się im, że wystarczy mianować Go królem i zaraz będzie na tej ziemi niebo. To trochę tak, jak z krzyżem w sejmie: to nie amulet, w ogóle nie działa wtedy, gdy go powieszono nielegalnie. \nWładza miewa wyrzuty sumienia\n1 Księga Machabejska 6,1-13\nPrześladujący Żydów król Antioch Epifanes po paru klęskach militarnych doznał ożywczej duchowo depresji, zaczął rozumieć, że nie powinien był obrabować świątyni jerozolimskiej. Dyktatorzy doznają czasem opamiętania, niestety nie wszyscy.\nDom modlitwy, nie polityki\nWpis na piątek 20 listopada 2015\n„Napisane jest: «Mój dom będzie domem modlitwy» , a wy uczyniliście z niego jaskinię zbójców” – powiedział Chrystus wyganiając ze Świątyni sprzedawców. Jaskinia takowa naszemu duszpasterstwu nie grozi, ale propaganda partyjna – owszem. Nie tylko przed wyborami.\nChodziło o pokój, owszem. Muzułmanin musi mordować?\nZbliżając się do Jerozolimy Jezus płacze nad losem tego miasta nad miastami: „O gdybyś i ty poznało w ten dzień to, co służy pokojowi”. To jednak zostało zakryte przed jego oczami (strona bierna nie oznacza, że wina nie jego), oblegną go wrogowie i nie zostawią kamienia na kamieniu. A to dlatego, że „nie rozpoznało czasu swojego nawiedzenia”.\nJak to rozumieć? „Nawiedzenie” to oczywiście przyjście na świat Jezusa, a Jego odrzucenie spowodowało taki los. Można jednak taką egzegezę rozumieć niezbyt sympatycznie: Bóg tak boleśnie ukaże Izrael za zamordowanie Jego Syna – a przecież jest Miłosierdziem. Ale jest tu mowa także o służbie pokojowi, więc może chodzi o to, że ta tragiczna wojna została sprowokowana zbrojnym powstaniem okupowanego kraju, czyli nie tą służbą? Wyjaśnienie wyczytałem w Biblii Jerozolimskiej: „Chodzi o pokój mesjański: Izajaszowa wizja wilka mieszkającego z barankiem itd. (11,6+). Takiemu światu nie służyła żadna wojowniczość, także ta, która doprowadziła do Krzyża.\nA propos pokoju - byłem wczoraj w KIK-u warszawskim na odczycie prof. Agaty Skowron-Nalborczyk o sytuacji w Syrii w ostatnich latach. Arabistka, skądinąd współprzewodnicząca ze strony katolickiej Polskiej Rady Katolików i Muzułmanów, opowiadała ciekawie o tamtejszej historii najnowszej. O wyznaczanych przez Anglię i Francję całkiem sztucznych bliskowschodnich granicach, o syryjskich rządach prezydenta Asada, opartych o gałąź islamu alawicką, bliską szyitom, rządów tolerancyjnych wobec mozaiki religijnej, ale poza tym bezwzględnie totalitarnych. Wywołało to rewolucję, w której faktyczną siłą sprawczą są islamiści, a obie strony mordują także bronią chemiczną. Zadowoleni z z wygody pod władzą Asada chrześcijanie są wobec niego lojalni, nawet walczą po jego stronie. A należą do mieszkańców bogatszych, gdy zatem zaczęło się uchodźstwo, łatwiej im niż muzułmanom opłacić transport w ucieczce. Uciekło 11 milionów ludzi, ćwierć miliona zginęło.\nZapytałem, co Koran mówi o tolerancji: otóż obejmuje ona w zasadzie chrześcijan, ale europejscy to przecież faktycznie ateiści. Dżihad to walka obronna, ale przecież Amerykanie napadli na Irak, a nie odwrotnie. Zatem mordowanie konieczne.\n„Każdemu, kto ma, będzie dodane, a temu, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma.” (Biblia Tysiąclecia)\nTaka zasada Jezusowa wyrwana z kontekstu brzmi niemal bez sensu, bo jak można komukolwiek zabrać to, czego nie ma. A w każdym razie wydaje się sprzeczna z całym nauczaniem Chrystusa twardo broniącym ubogich. Jest to jednak tylko jedno zdanie z Łukaszowej przypowieści o minach (Mateusz mówi w tym miejscu o talentach), o człowieku, który Pański majątek zapobiegliwie pomnażał, i innym, który to samo zadanie zupełnie zlekceważył. Biblia Poznańska rzecz tłumaczy w ten sposób, że pracowity zarobi wiele, a leniwy straci nawet to, co początkowo miał, a w nowszym wydaniu interpretuje jeszcze lepiej, ponieważ odsyła do wersetu w Łk 18,8, w którym tekst Ewangelii jest jaśniejszy, bo temu innemu tylko „wydaje się, że ma”. Bywa w życiu rozmaicie, na ogół jednak praca wzbogaca.\nIlu mam naprawdę wrogów?\n„Panie, jak liczni są moi prześladowcy”.\nNie chodzi mi o prawdziwość słów podmiotu lirycznego, w ogóle jednak myślę sobie, że moralne zboczenie polega także na mnożeniu liczby swoich nieprzyjaciół. Czasem taka podejrzliwość daje skutki straszne, mordercze (przypadek Stalina), często jednak czyni z człowieka owładniętego taką manią nieszczęśnika bardzo źle znoszącego jakąkolwiek krytykę.\nNa to nigdy nie za późno. Ksiądz Boniecki o zmarłych\nUzdrowienie niewidomego. Jezus zadaje mu pytanie raczej retoryczne: „Co chcesz, abym ci uczynił?” i on odpowiada: „Panie, żebym przejrzał”. Te słowa stały się ciałem, a ja sobie pomyślałem, że niektórzy doznają takiego przejrzenia dopiero pod sam koniec życia. Światło duchowe przebija się wtedy przez przesłony potężnego egocentryzmu. Oczywiście jednak lepiej późno niż wcale.\nLektura niedawna: ks. Adam Boniecki MIC: „Abonent chwilowo nieosiągalny”. Wyd. WAM, „Tygodnik Powszechny”. Kraków 2015.\nTę wręcz reklamową informację o książce piszę ryzykując posądzenie o kumoterstwo. Mam bowiem przecież dla takiej pochwały racje pozamerytoryczne: koleżeńskie oraz – by tak rzec – ideowe. Znam się z Adamem przeszło pół wieku, łączy mnie z nim poza tym troska o kształt polskiego katolicyzmu. Obaj staramy się też swoim pisaniem trafiać do ludzi dalekich od Kościoła, pokazując niezagniewaną na nich jego twarz. Ksiądz Adam ma tutaj zasługi kolosalne, nie sposób zrozumieć, czemu zupełnie pomijane w jego mariańskim zakonie.\nAle ja zachwycam się tą jego książką już dlatego samego, że jest napisana znakomicie. Czterdziestu ośmiu ludzi, od Marka Edelmana do ks. Józefa Tischnera, zostało w niej przedstawionych pośmiertnie piórem zaprawdę świetnym. Oczywiście nie łamiąc zasady, że „de mortuis nihil nisi bene”, czyli bez skrupulatnego wypominania grzechów, jednak też bez hagiograficznego patosu. Ale to byłoby mało: te Adamowe wspomnienia to wręcz literatura. Kapitalna literatura faktu: dowiadujemy się o zmarłych bardzo dużo, oprócz tego, co można przeczytać już w odredakcyjnych notach, którymi wydawcy poprzedzili każdy tekst autora. Bywa on również mistrzowski na przykład w charakterystykach psychologicznych.\nCzterdziesty dziewiąty tekst to poruszające rozważania o tym, jak zmienia autora śmierć ludzi bliskich. A tekst pięćdziesiąty dotyczy samego Bonieckiego, napisała to redaktor książki Joanna Podsadecka. Zakończyła tak: „Boniecki zachęca, by odpowiedzi na trudne pytania szukać w Kościele, a nie poza nim. W swoim «Notesie» zapisuje: «Naprawdę z przekonaniem mogę powiedzieć tylko jedno: nie odchodźcie łatwo» ”. Bo też nie odstrasza on atakiem, przyciąga delikatnością. Duszpasterz bardzo mądry.\nUcisk, jakiego nie było...\nKsięga Daniela 12,1-3\nMamy na dzisiaj do czytania wizje apokaliptyczne z Księgi Daniela i Ewangelii Marka. W tradycji religijnej tak żydowskiej, jak i chrześcijańskiej historia nie rządzi się prawem cyklu jak w świadomości Greków starożytnych. ale jest jakimś rozwojem, dążeniem do jakiegoś końca. Końca świata tego, nadejścia sprawiedliwości, zwycięstwa ludzi dobrych. Będą jednak przedtem kosmiczne zjawiska niesamowite, słońce się zaćmi, księżyc zblednie, gwiazdy będą spadać, a jeszcze przedtem zjawiska zgoła ziemskie, ucisk spadnie na ludzi, jakiego jeszcze nie było. Czytając takie teksty biblijne trzeba pamiętać o ich gatunku literackim, rozumienie ich dosłowne nie ma zupełnie sensu. Tak jak i doszukiwanie się w nich jakiejś konkretnej daty: w dzisiejszej perykopie ewangelijnej czytamy w ostatnim zdaniu: „Lecz o owym dniu lub godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec.”. Nawet i Syn – jako człowiek, tym bardziej zwykli ludzie chcący wiedzieć za dużo. Dodam jeszcze, że w tekstach nowotestamentalnych, także w tym dzisiejszym, nakładają się na siebie opisy końca świata ogólnoludzkiego z tym, którym było dla starożytnych Żydów, także chrześcijan z tego narodu zburzenie jerozolimskiej Świątyni. Ale na sam koniec coś nie całkiem biblijnego: ucisk apokaliptyczny kojarzy się chrześcijanom z prześladowaniem ich dzisiejszym w wielu krajach. Otóż nie ulega kwestii, że jest to zjawisko masowe, a tę masowość dokumentuje szczególnie ogromne zbiorowe dzieło książkowe pt. „Czarna księga prześladowań chrześcijan w świecie”, które ukazało się ostatnio także po polsku w Domu Wydawniczym „REBIS”. Nie wszędzie są oni prześladowani, nie w Polsce ani nawet nie w laickiej Francji, czego się w tej księdze oczywiście nie twierdzi (choć w Polsce takie twierdzenia słychać), ale w wielu miejscach globu oczywiście wróciło ich niegdysiejsze męczeństwo.\nWiara i historia\nWpis na 14 listopada\nEwangelia Łukasza 18,7-8\n„A Bóg czyż nie weźmie w obronę swoich wybranych, którzy dniem i nocą wołają do Niego, i czy będzie zwlekał w ich sprawie? Powiadam wam, że prędko weźmie ich w obronę. Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?" (Biblia Tysiąclecia)\nNajpierw pytanie o sprawiedliwość Bożą: autor księgi wierzył, że powtórne przyjście, paruzja, nastąpi wnet. Stało się inaczej. A teraz kwestia stanu duchowego ludzkości w on czas: przyszłość jest przed nami zakryta, tym bardziej tamta ostateczna, na końcu naszego świata, ale dzisiejsza teologia sugeruje chyba raczej, że do tego końca jakoś dojrzewamy stale i to w ten sposób, że „nową ziemię” budujemy po trosze sami. W każdym razie mam nadzieję, że kiedy On przyjdzie, będzie to właśnie owej wiary ostateczne rozpowszechnienie. Niemniej im więcej na ten temat słów, tym więcej możliwości błędu: powtarzam do znudzenia, że wszelka nadprzyrodzoność to „totaliter aliter”, całkiem inaczej. Trzeba o tym mocno pamiętać, czytając tekst Ewangelii Marka jutrzejszy.\nLudzie głupi z natury\nKsięga Mądrości 13,1-9\n„Głupi już z natury są wszyscy ludzie, którzy nie poznali Boga: z dóbr widzialnych nie zdołali poznać Tego, który jest, patrząc na dzieła nie poznali Twórcy, lecz ogień, wiatr, powietrze chyże, gwiazdy dokoła, wodę burzliwą lub światła niebieskie uznali za bóstwa, które rządzą światem. Jeśli urzeczeni ich pięknem wzięli je za bóstwa, winni byli poznać, o ile wspanialszy jest ich Władca, stworzył je bowiem twórca piękności; a jeśli ich moc i działanie wprawiły ich w podziw, winni byli w nich poznać, o ile jest potężniejszy Ten, kto je uczynił. Bo z wielkości i piękna stworzeń poznaje się przez podobieństwo ich Stwórcę. Ci jednak na mniejszą zasługują naganę, bo wprawdzie błądzą, ale Boga szukają i pragną Go znaleźć. Obracają się wśród Jego dzieł, badają i ulegają pozorom, bo piękne to, na co patrzą. Ale i oni nie są bez winy: jeśli się bowiem zdobyli na tyle wiedzy, by móc ogarnąć wszechświat, jakże nie mogli rychlej znaleźć jego Pana?" (Biblia Tysiąclecia).\nZnowu znak mijania czasu: dwadzieścia jeden wieków temu tylko nieliczni filozofowie dopuszczali myśl, że Boga w ogóle nie ma. Mędrzec żydowski przesiąknięty kulturą helleńską mógł nie brać pod uwagę takiej możliwości. Za błędny uważał tylko kult sił przyrody, a także dzieł rąk ludzkich oraz zwierząt, o których to wierzeniach mówi się w wersecie 10, uważając je za jeszcze głupsze, ten pierwszy błąd bowiem „na mniejszą zasługuje naganę”. Dla człowieka dzisiejszej agnostycznej kultury europejskiej jakakolwiek teistyczna pewność błędna jest oczywiście, ja jednak upieram się przy poglądzie, że istnieje jakiś Władca wszechświata, „Twórca tych piękności”. Jako laik w kwestiach filozoficznych myślę sobie nieśmiało, że drogą myślową teistów powinien być jakiś teizm negatywny, analogiczny do teologii negatywnej, który pojęcie Boga oczyszcza dalej z wyobrażeń nazbyt konkretnych („totaliter aliter”), nie popadając jednak w twardy agnostycyzm czy jakiś rodzaj panteizmu. Bóg jest, jest Kimś, Osobą, choć już to drugie pojęcie pasuje do Niego tylko – jak mówią tomiści – analogicznie. No i Bóg stał się człowiekiem, przez co wiemy o Nim nieporównanie więcej, bo do Jego obrazu dochodzi Krzyż. A przedtem to, że jest Wspólnotą Trzech absolutnie doskonałą w swojej wzajemnej miłości.\nMądrość, ach mądrość cudowna\nKsięga Mądrości 7,22-18,1\n„Jest bowiem w Mądrości duch rozumny, święty, jedyny, wieloraki, subtelny, rączy, przenikliwy, nieskalany, jasny, niecierpiętliwy, miłujący dobro, bystry, niepowstrzymany, dobroczynny, ludzki, trwały, niezawodny, beztroski, wszechmogący i wszystko widzący, przenikający wszelkie duchy rozumne, czyste i najsubtelniejsze. Mądrość bowiem jest ruchliwsza od wszelkiego ruchu i przez wszystko przechodzi i przenika dzięki swej czystości. Jest bowiem tchnieniem mocy Bożej i przeczystym wypływem chwały Wszechmocnego, dlatego nic skażonego do niej nie przylgnie. Jest odblaskiem wieczystej światłości, zwierciadłem bez skazy działania Boga, obrazem Jego dobroci. Jedna jest, a wszystko może, pozostając sobą, wszystko odnawia, a przez pokolenia zstępując w dusze święte, wzbudza przyjaciół Bożych i proroków. Bóg bowiem miłuje tylko tego, kto przebywa z Mądrością. Bo ona piękniejsza niż słońce i wszelki gwiazdozbiór. Porównana ze światłością, uzyska pierwszeństwo, po tamtej bowiem nastaje noc, a Mądrości zło nie przemoże. Sięga potężnie od krańca do krańca i włada wszystkim z dobrocią." (Biblia Tysiąclecia)\nPiękny bardzo tekst, choć dziś nam stylowo daleki. Teologicznie chyba również: pewnie właśnie dlatego, że króluje dzisiaj teologia negatywna: o Bogu o wiele więcej nie wiemy, niż wiemy. Jest „totaliter aliter”, absolutnie inny. Dwa tysiące lat z hakiem zrobiło swoje. Lektura jednak tym bardziej ciekawa.\nGdzie było tamtych dziewięciu, czyli nieswój bywa najsympatyczniejszy\nEwangelia Łukasza 17,11-19\nPerykopa o uzdrowieniu dziesięciu trędowatych, z których tylko jeden Jezusowi podziękował, a był to Samarytanin. Można popsychologizować, tłumaczyć to szczególną wdzięcznością cudzoziemca, bo jako człowiek z innego narodu, do tego skonfliktowanego z żydowskim, mógł być szczególnie mile zaskoczony. Ale Łukasz nie pisał powieści psychologicznej ani historycznej, tylko ewangelię, dzieło teologiczne. Chciał powiedzieć, że swoi nie zawsze lepsi. Prowokuje to wszelkich nacjonalistów, ale w „Panu Tadeuszu” najsympatyczniejszą postacią jest właściwie – jak ktoś przenikliwie napisał – oficer carski. Co na Święto Niepodległości Czytelniczkom i Czytelnikom pozwalam sobie dosyć śmiało napisać.\nKsięga Mądrości 2,23\n„Dla nieśmiertelności Bóg stworzył człowieka, uczynił go obrazem swej własnej wieczności.” (BT)\nJak napisałem tydzień temu, to w Biblii nadzieja nowa, bo też to księga Starego Testamentu najmłodsza, z drugiej połowy I wieku przed Chrystusem. Tak, jesteśmy nieśmiertelni, choć tamten świat niewyobrażalny jest, rzec można, że tak absolutnie, jak absolutem jest Bóg. Żadnemu filozofowi nic podobnego nie śniło się i nie przyśni.\nByć Bożą świątynią\nList do Koryntian 3.16-17\n„Czyż nie wiecie, żeście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was? Jeżeli ktoś zniszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg. Świątynia Boga jest święta, a wy nią jesteście.” (Biblia Tysiąclecia)\nDziś w Kościele rzymskokatolickim rocznica poświęcenia starożytnej Bazylika Laterańskiej, najczcigodniejszej jego świątyni. Ciekawe, że wbrew plotce ta pod wezwaniem Jana Chrzciciela, nie tamta św. Piotra, jest formalnie najważniejszą; nie jest tak, że jedna jest papieża jako biskupa Rzymu, druga jako papieża, czyli „biskupa powszechnego”. Co najwyżej, ta Piotrowa jako już nowożytna kojarzy się o wiele bardziej z władzą pozarzymską papieża, bo już wtedy Kościół katolicki był scentralizowany o wiele bardziej. W każdym razie dlatego dzisiaj mamy do czytania teksty „sanktuariologiczne” (u adwentystów jest taka dziedzina teologii). A stwierdzenie, że człowiek jest Bożą świątynią, awansuje go oczywiście ogromnie, mniej więcej tak jak tamto, że jest Jego obrazem. Z czego wniosek, że musimy dorastać do tej roli, ale i ten właśnie, że zamach na ludzkie życie czy godność jest niemal bogobójstwem. Człowiek to naprawdę brzmi dumnie, Maksym Gorki się nie pomylił.\nŚwięta cnota hojności\nEwangelia Marka 12,43\n„Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony.” (Tysiąclatka) Bardzo wiele rzeczy jest względnych, hojność na przykład. Miliarder nieczęsto wygrywa w te klocki ze skromnym, ale wrażliwym na cudze emerytem.\nMamona mami, oj, mami\nEwangelia Łukasza 16,13\n„Nie możecie służyć Bogu i mamonie.” (BT)\nBłysnąć choćby zegarkiem za trzydzieści tysięcy. Infantylne to, komiczny jest taki dorosły ze srebrną zabawką na rączce, ale równie niemądry jest każdy człowiek, który buduje swoje szczęście na towarach przecież przelotnych.\nPawłowe językowe skrupuły. Język duszpasterzy naszych\nBiblia Tysiąclecia tłumaczy ten werset: „A może niekiedy w tym liście zbyt śmiało się wyraziłem”, podobnie przekłada Biblia Poznańska, gdy natomiast moi bibliści z EPP złagodzili: „trochę odważniej”. Przekład Ekumeniczny 11 Kościołów zachowuje się również ostrożnie: „nieco odważnie”. Mnie laikowi wydaje się jednak, że Paweł zdolny był tutaj do samokrytycyzmu. I to w sprawie bardzo ważnej: Ewangelia każe uważać z każdym językiem, także tym duszpasterskim. Raczej marchewka niż kij.\nCzym sobie zjednuje Franciszek ludzi zewsząd niemal? Odpowiedź jest oczywista: swoim językiem. Nie o wszystkich mówi łagodnie: tych, co są na różnych szczytach, osobliwie na szczytach kościelnych, traktuje chłodno, karci nieraz ostro, ale zwyczajnych zjadaczy chleba przekonuje marchewką, nie kijem.\nW „Znaku” październikowym naczelna miesięcznika Dominika Kozłowska traktuje ten temat analizując strategię niektórych naszych biskupów. Powiada tak: „Jeśli, jak podkreśla papież, miłosierdzie ma pierwszeństwo przed karą, to również język miłosierdzia powinien brać górę nad językiem kary i uprzedmiotawiającej dyscypliny. Chrześcijaństwo uczy, że podejmowanie wewnętrznej pracy, duchowy rygor mogą prowadzić do głębszego upodmiotowienia i poszerzenia pola wolności. Taka samodyscyplina nie ma jednak wiele wspólnego z karcącym tonem oficjalnych wypowiedzi niektórych hierarchów. W reakcji na nie coraz częściej podnoszą się głosy, że być może u podstaw tych wypowiedzi nie leży duszpasterska troska, ale chęć oczyszczenia Kościoła z katolików nieposłusznych, wątpiących, stawiających pytania.” Przykład: nieśmiertelna sprawa in vitro. Niektórzy księża, a pewnie i biskupi rozumieją, że trzeba o niej mówić z ewangeliczną delikatnością. Gdy jednak - przypomina Kozłowska - ks. Andrzej Draguła tłumaczył w Radiu TOK FM, że nie można mówić o dziecku zaistniałym dzięki stosowaniu tej metody w sposób uwłaczający jego godności, używając na przykład terminu „produkt”, musiał potem się z tego tłumaczyć.


Drugi medal Puławskiej na koniec mistrzostw Europy! – Radio Gorzów 95,6 fm\nNa zakończenie kajakarskich mistrzostw Europy seniorów w Płowdiw swój drugi medal wywalczyła Anna Puławska. Zawodniczka AZS AWF Gorzów po wczorajszym srebrze w czwórce, dziś zdobyła wraz z Beatą Mikołajczyk brąz w K-2 na 500 metrów. Z kolei wczorajszy medalista w C-4 na 1000 metrów dzisiaj zajął wraz z Tomaszem Barniakiem 6. miejsce w kanadyjkowej dwójce na 500 metrów. O występie swoich zawodników mówi obecny w Płowidw trener AZS AWF Gorzów, Marek Zachara:


Hirudokosmetologia – zabiegi naturalnej kosmetologii estetycznej | Modanaurode moda, zdrowie, uroda, medycyna estetyczna\nŻyjemy w epoce kultu młodości i piękna. Bywa, że przyjmują one formę obsesji, uderzając w nasze samopoczucie i pozbawiając nas jednocześnie samoakceptacji, a także komfortu życia. Na szczęście w kosmetyce wykiełkował nurt naturalnej kosmetologii estetycznej.\nTo alternatywa dla tych, którzy chcą dbać o siebie i wyglądać dobrze, ale nie chcą korzystać z inwazyjnych zabiegów z obszaru chirurgii i medycyny estetycznej. Wiedzą, że piękno i zdrowie to efekt holistycznego oddziaływania na wnętrze i zewnętrze. Jedną z terapii za zakresu kosmetologii estetycznej, która ostatnimi czasy zdobywa coraz większą popularność są zabiegi hirudokosmetologii, czyli zabiegi z wykorzystaniem pijawek lekarskich. O tym, komu będą najlepiej służyć i jak najlepiej z nich korzystać, rozmawiamy z Anną Nocoń, dyplomowaną kosmetolożką i hirudoterapeutką.\nCo to takiego jest #hirudokosmetologia?\nHirudokosmetologia jest jednym z naturalnych i bardzo skutecznych sposobów przedłużania młodości. To zabiegi z wykorzystaniem pijawek lekarskich. Regularnie stosowane pozwalają na naturalną, ale także szybką i trwałą regenerację tkanek. #Zabiegihirudokosmetologiczne są wykorzystywane do liftingu twarzy i odmłodzenia, ale i poprawienia stanu skóry w ogóle. Ci, którzy spróbowali, twierdzą, że efekt odmłodzenia jest zauważalny bardzo szybko i utrzymuje się bardzo długo.\nDla uzyskania pożądanych zmian rekomenduje się zastosowanie serii 6 zbiegów. Za spektakularne efekty tych zabiegów odpowiadają tzw. hirudozwiązki, czyli enzymy zawarte w ślinie pijawek. Pijawki podczas zabiegu aplikują nam do krwiobiegu wraz z hirudozwiązkami także substancje znieczulające, neuropeptydy oraz ważne neurotransmitery (dopamina, serotonina, acetylocholina i enkefalina).


LG 15LW10 - telewizja bez kabelków - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\nLG 15LW10 - telewizja bez kabelków\n20.11.2004, godz. 07:03\nKoreański koncern LG Electronics zaprezentował przenośny, bezprzewodowy 15-calowy telewizor LCD. Urządzenie pozwoli użytkownikowi na oglądanie programu telewizyjnego lub filmu z DVD w dowolnym miejscu domu, bez konieczności ciągnięcia za sobą przewodów.\nZestaw LG 15LW10 składa się z trzech urządzeń - telewizora LCD, stacji 'nadawczej', którą należy podłączyć do źródła sygnału (np. anteny lub odtwarzacza DVD) oraz pilota. Dane pomiędzy stacją a telewizorem przesyłane są za pośrednictwem bezprzewodowej sieci 802.11g/b.\nProducent zapewnia, że maksymalna odlegość między obydwoma modułami może wynosić do 35 metrów. Ceny urządzenia na razie nie podano.