Dla tolerancji » 2015 » Kwiecień\nJeszcze o zagładzie Ormian\n27 kwietnia 2015 – 23:49\n24 kwietnia w wielu państwach na świecie czci się pamięć Ormian-pierwszego na tak wielką skalę ludobójstwa Ormian. Miało to miejsce w roku 1915,kiedy Turcy mordując w pierwszej kolejności ormiańską elitę intelektualną, rozpoczęli rzezie Ormian na terytorium ich historycznej ojczyzny.Termin ,,ludobójstwo” a dokładnie ,,genocide” wprowadził Rafał Lemkin swojej pracy „Axis Rule in Occupied Europe” („Rządy Osi czytaj dalej »\nWybory Miss Uniwersytetu\n26 kwietnia 2015 – 22:23\nParę miesięcy temu, kiedy pojawiła się w kwestia organizacji Wyborów Miss Uniwersytetu Opolskiego, rozgorzała dyskusja czy uczelnia wyższa jest dobrym miejscem na tego typu imprezy. Przeciwnicy wyborów argumentowali, że konkursy, w których kryterium oceny stanowi wygląd są nie do zaakceptowania na uniwersytecie, bo ten ostatni autoryzuje w ten sposób niebezpieczny przekaz, jaki owe wydarzenia niosą: czytaj dalej »\nCo wspólnego ma masakra Ormian w Turcji i polskie Jedwabne?\n26 kwietnia 2015 – 19:13\nNiestety okazuje się, że bardzo wiele. A mianowicie do obydwóch zbrodni nie chętnie przyznają się potomkowie osób, które się ich dopuściły. W mediach międzynarodowych masakra Ormian w Turcji, z 1915 r. jest nazywana ludobójstwem. Jednak po dzień dzisiejszy rząd turecki nie chce jej uznać. Tłumaczy, że Ormianie umierali z głodu i wycieńczenia podczas przesiedleń. Nie czytaj dalej »\nTagi: historia, tolerancja | Komentarzy (3)\n„W klasach integracyjnych dzieci niepełnosprawne zarażają zdrowe niepełnosprawnością…”\n26 kwietnia 2015 – 19:07\nWedług kilku portali informacyjnych takie newsy głosi kandydat na prezydenta RP, pan Janusz Korwin-Mikke. Szokuje zresztą nie po raz pierwszy. Jego poglądy na temat miejsca kobiet, na temat mniejszości narodowych czy uchodźców już od dawna zaskakują opinię publiczną. A mnie z każdą nową wypowiedzią coraz bardziej się włos na głowie jeży. Jednak wypowiedź na temat czytaj dalej »\nLampedusa i nie tylko…\n20 kwietnia 2015 – 12:19\nJeszcze do końca nie wybrzmiała tragedia na Lampedusie z października 2013 r. a coraz częściej świat obiegają kolejne wiadomości o utonięciach nielegalnych emigrantów u wybrzeży Włoch i Grecji. Już w 2013 r. było wiadomo, że proceder przerzutu uchodźców jest nagminny, a przemytnicy się nim zajmujący – nieuczciwi. Ówczesna Lampedusa to jedna z setek tragedii. Amnesty czytaj dalej »\nTagi: tolerancja, uchodźcy | Komentarzy (4)\nA może zapytać „Murzynka Bambo”?\n16 kwietnia 2015 – 17:15\nPodczas niedawnych warsztatów dotyczących m.in. treści dyskryminacyjnych w szkolnych podręcznikach zawiązała się dyskusja o stereotypowym przekazie wielu z nich, np. w kwestiach związanych z pochodzeniem rasowym czy etnicznym. W jakimś momencie pojawił się przykład znanego, a wymienionego w tytule tego wpisu wierszyka. Jeden z uczestników stwierdził, że nie ma w nim nic złego, on się czytaj dalej »\n7 kwietnia 2015 – 11:32\nUczestniczyłam ostatnio w konferencji, która zgromadziła kadry szkół, kuratoriów, ośrodków doskonalenia nauczycieli, organizacji pozarządowych i uczelni wyższych. Tematem konferencji było zapewnienie jakości pracy szkoły w kontekście ewaluacji. Ewaluacja to temat wśród pedagogów nieszczególnie popularny, tym bardziej, że z trudem przebija się do naszej świadomości przekonanie o tym, że proces ewaluacji ma oznaczać bardziej wsparcie i czytaj dalej »\n1 kwietnia 2015 – 01:09\nDyskusyjny Klub Książki tworzy grupa osób, która spotyka się regularnie, aby porozmawiać o książkach. Wcześniej myślałam, że to przeżytek, zanim nie pojechałam do Zambrowa, aby porozmawiać o twórczości Irit Amiel, autorki żydowskiego pochodzenia urodzonej w Częstochowie. W filii Biblioteki Publicznej w Zambrowie zgromadziła się grupka osób, która znała zarówno poezję jak i prozę tej czytaj dalej »


Naukowcy testują nowy materiał do budowy zbiorników paliwa rakietowego | CHIP\nZespół badawczy z MT Aerospace opracował innowacyjny sposób konstrukcji zbiorników paliw rakietowych.\nSam materiał nie jest nowy. Tworzywo sztuczne wzmocnione włóknem węglowym istnieje od dziesięcioleci i jest stosowana w przemyśle motoryzacyjnym, lotniczym i cywilnym. Jednak do tej pory nikomu nie udało się stworzyć z niego zbiornika paliwa rakietowego.\nBudowa była dosyć wymagająca – zbiornik musiał być szczelny, a następnie powinien wytrzymać ciśnienie, które towarzyszy w trakcie przechowywania paliwa rakietowego. Wodór i tlen, które są składnikami paliwa, są mieszanką dosyć „problematyczną”. Istniejące już zbiorniki polowe musiały posiadać wewnątrz metalową osłonę, aby zapewnić, że gaz nie wydostanie się poza zbiornik.\nCzytaj też: Polskie ogniwa paliwowe. Jakie mamy plany z wodorem?\nMetal ma jednak pewną wadę – jest ciężki i wymaga znacznie większej liczby części i dłuższego procesu produkcji niż w przypadku zbiornika wykonanego z tworzywa sztucznego. Ponieważ koszta startu są jednym z głównych czynników wpływających na koszt eksploracji kosmosu, a waga jest bezpośrednio związana z kosztami startu, zmniejszenie zarówno wagi jak i liczby komponentów byłoby atrakcyjnym rozwiązaniem dla producentów rakiet.\nZewnętrzna próba zbiornika kompozytowego/ fot. MT Aerospace\nMiędzy innymi dlatego Europejska Agencja Kosmiczna wydała część pieniędzy na badania mające na celu opracowanie nowych, lekkich zbiorników paliwa. Nowa technologia opracowana przez MT Aerospace była jednym z rezultatów tych badań.\nEAK nie jest jednak pionierem – NASA i Boeing wpadły na ten sam pomysł parę lat wcześniej\nNie był to jednak jedyny wynik – inne nowości także zostały wsparte przez Europejską Agencję Kosmiczną. Technologie te zostaną zostaną zademonstrowane w projekcie o nazwie Phoebus w 2023 roku. Zbiorniki opracowane przez MT Aerospace zostaną zastosowane zarówno w zbiornikach paliwa Phoebusa, jak i w infrastrukturze pomocniczej pomiędzy zbiornikami tlenu i wodoru.\nJeśli technologia tworzywa sztucznego wzmacnianego włóknem węglowym okaże się efektywna zarówno przy większych misjach jak i mniejszych, może potencjalnie zdjąć nawet 2 tony z ciężaru rakiety w czasie startu. To z kolei dodałoby mocy nośnej bardziej zaawansowanym technologicznie rakietom służącym do eksploracji kosmosu.


Serwis VOD od Apple nadchodzi. Nie będzie taki, jak myślisz\nStrona główna > Artykuły > Serwis VOD od Apple nadchodzi. Nie będzie taki, jak myślisz\nTen tydzień upływa pod znakiem premier nowych sprzętów Apple. Nie mówimy jednak w większości o niesamowitych nowościach. Większość to aktualizacje obecnych na rynku produktów, albo ich nowe wersje. Zaczęliśmy od nowych iPadów.\nZobacz także: Cena Huawei P30 Pro nie będzie powodem, dla którego warto czekać na ten model\nTydzień nowości Apple\nAmerykanie wprowadzili na rynek nowe urządzenie pod znaną nazwą czyli iPada Air. Jednak ten tablet w obudowie znanej z 10,5-calowego modelu Pro skrywa nowy procesor A12 Bionic. Żeby zbytnio nie konkurował z droższymi wersjami ekran zubożono o technologię ProMotion, a zamiast czterech głośników otrzymaliśmy dwa. Doczekaliśmy się też nowego iPada mini. Kolejnego dnia Apple zaserwowało nam drugą generację słuchawek AirPods. Wyczekiwane akcesorium otrzymało nowy procesor H1. Podobno możemy też oczekiwać lepszej jakości dźwięku. Dostępne są dwie wersje. Pierwsza ma standardowe etui ładujące, drugą możemy ładować za pomocą zgodnej ładowarki Qi. Zadebiutowały też nowe komputery iMac. W ich przypadku zmiany są kosmetyczne. Design i ekran pozostał bez zmian. Tych doczekały się nowe procesory oraz karty graficzne. Oprócz urządzeń, Apple standardowo na wiosnę odświeżyło etui do iPhone’ów, iPadów oraz paski do Apple Watch. To jednak nie koniec.\nKonferencja Apple już 25 marca\nKluczowe nowości firma Tima Cooka pokaże nam oczywiście wtedy. Nie spodziewajmy się jednak żadnych, nowych produktów. Wiemy, że Apple planuje wprowadzenie na rynek serwisu VOD, usługi informacyjnej opartej na modelu subskrypcji, a być może też wyczekiwanej od kilkunastu miesięcy ładowarki AirPower. Na jej temat krążą już legendy, pojawia się w różnych wersjach beta systemu iOS, ale kiedy zadebiutuje i czy w ogóle? Nie wiadomo. Na temat konkurenta Netflixa wiemy jednak coraz więcej. Według najnowszych informacji Amerykanie cały czas negocjują partnerstwa z HBO, Showtime i Starz. Podczas premiery mamy jednak nie otrzymać żadnych oryginalnych programów. Wygląda na to, że spółka Tima Cooka w rzeczywistości nie będzie oferowała usługi telewizyjnej opartej na subskrypcji. Model ma bardziej przypominać centrum, z którego inne firmy mają sprzedawać swoją ofertę.\nSerwis VOD Apple nie będzie oparty na subskrypcji\nGigant z Cupertino nie zamierza konkurować z dostawcami usług telewizyjnych, takimi jak Disney, Hulu czy Netflix. Ma jednak zrobić wszystko, aby pomóc im w strumieniowaniu wideo i sprzedaży, biorąc prowizję od każdego z nich. Raporty wspominają, że Apple może ostatecznie oferować swoje produkcje za pośrednictwem serwisu. Oryginalne treści nie mają być jednak najważniejszym jego elementem. Firma chce zgrupować większość usług w jednym miejscu. Oznacza to, że zbuduje nowy sklep, który zaoferuje treści dla użytkowników korzystających z urządzeń Apple. Aby zgromadzić jak największą liczbę klientów, Amerykanie mogą zaoferować pakiety, na przykład HBO, Showtime i Starz, po cenach niższych niż gdyby były kupowane osobno.\nKonkurent Netflixa ma być źródłem dochodów, nie innowacją\nWszystkie źródła mówią jedno – serwis nie będzie niczym nowym. Co nie znaczy, że będzie zły. Usługa ma być bardziej dopracowaną wersją czegoś co mamy już na rynku. Przeznaczona będzie dla użytkowników, którzy korzystają ze sprzętu firmy., ale w taki sposób, który pozwoli Apple uzyskać dodatkowe dochody. Z bazą 1,4 miliarda klientów jest mało prawdopodobne, że usługa nie będzie sukcesem – przynajmniej finansowym. Odnośnie uruchomienia mamy różne terminy. Spekuluje się o jesieni, ale dokładne informacje poznamy 25 marca.


Idzie ciężki rok dla mniejszości narodowych - plus.poranny.pl\nZaczęło się jednak najpierw od tego, co może już niebawem stać się po drugiej stronie granicy z Białorusią. Czarne chmury zebrały się nad telewizją Biełsat. Szef polskiej dyplomacji Witold Waszczykowski stwierdził, że jest nudna i dociera do zbyt wąskiego grona odbiorców. Poinformował też, że dotacja z resortu zostanie zmniejszona z 17 do... 5 mln zł. Według dyrektorki stacji w praktyce oznacza to jej zamknięcie. Za taką kwotę telewizja nie da rady funkcjonować.\n- Jedną z ważniejszych cech tej stacji jest to, że jest ona jedyną profesjonalną stacją nadającą w języku białoruskim. A także jest jednym z ważniejszych ośrodków niezależnego życia białoruskiego - powiedziała Agnieszka Romaszewska-Guzy, szefowa telewizji Biełsat. - Tego nie zastąpi kolejny portal internetowy. Druga rzecz - jesteśmy jedynym medium, które dociera do małych miast i miejscowości. Tam wystarczy, że mieszkańcy postawią sobie antenę i już mają Biełsat.\nStacja nadaje od dziewięciu lat. Dyrektorkę Biełsatu nie przekonuje koncepcja MSZ. Zakłada ona włączenie stacji do TV Polonia.\n- Tego nie da się połączyć - uważa. - Telewizja Polonia jest skierowana do Polaków, ale nie tylko na Wschodzie, a szerzej. Przytłaczająca większość Białorusinów nie mówi po polsku. Oczywiście powinna istnieć TV Polonia, bo ona daje styczność z językiem polskim, budzi zainteresowanie polskością. Ale rola telewizji Biełsat jest zupełnie inna. Jest to telewizja, z pomocą której Polska podaje pomocną dłoń ludziom aktywnym i zainteresowanych zmianami w ich kraju - Białorusi.\nBiełsat współpracuje z ponad setką osób. Zmniejszona dotacja oznacza, że w przyszłym roku z większością z nich trzeba będzie rozwiązać współpracę. Agnieszka Romaszewska-Guzy ma jednak nadzieję, że do tego nie dojdzie.\n- Liczę, że ta decyzja zostanie zmieniona - mówi. - Wierzyć mi się w nią nie chce. Jestem osobą, która wyznaje zasadę, że nadzieja umiera ostatnia.\nObcięcie dotacji dla Biełsatu ma związek z ociepleniem relacji z Białorusią. A także z dramatycznym poszukiwaniem pieniędzy na nowe wydatki. Zapytany o powody decyzji minister Witold Waszczykowski odpowiedział słowami klasyka: „Nie chcę, ale muszę”. Przed polską dyplomacją stawiane są nowe wymogi. Chodzi m.in. o tworzenie dodatkowych konsulatów, czy też zwiększenie pomocy dla uchodźców z Syrii na Bliskim Wschodzie.\nZałamani są również przedstawiciele mniejszości narodowych w Polsce. Niedawno Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji opublikowało listę dotacji przeznaczonych na zachowanie, ochronę i rozwój tożsamości kulturowej oraz rozwój języka regionalnego. Były projekty, na które resort nie przyznał ani złotówki, a były takie, które otrzymały dofinansowanie. Na przykład Rada Programowa Tygodnika „Niwa” nie otrzymała pieniędzy na wydanie książki Mirosławy Łukszy „Śpiew drzew” po białorusku, ale resort przyznał 12 tys. zł na organizację XX Konkursu Poezji i Prozy „Debiut”. Funduszy na zakup wyposażenia nie dostanie Związek na rzecz Edukacji i Promocji Kultury Białoruskiej SZCZYTY, ale otrzyma 15 tys. zł na bieżącą działalność. Z kolei Litewskie Towarzystwo św. Kazimierza w Sejnach nie otrzymało pieniędzy na organizację uroczystego koncertu z okazji święta Św. Kazimierza - patrona Litwy. Otrzyma jednak 3 tys. zł na konkurs o patronie czy też 5 tys. zł na „Przegląd litewskich chórów kościelnych” w Żegarach koło Sejn. Wspomniane cięcia z pewnością zawężą planowaną działalność, z drugiej strony pieniędzy zawsze było za mało w stosunku do potrzeb. Tym, co wzbudziło niepokój organizacji było przyznanie znacznie mniejszych sum na działalność bieżącą.\n- Dotacja podmiotowa, związana z utrzymaniem naszej instytucji została zmniejszona o 19 tys. zł w porównaniu do ubiegłego roku - ubolewa Tomasz Tichoniuk, dyrektor Stowarzyszenia Muzeum i Ośrodek Kultury Białoruskiej w Hajnówce. - W przeszłości zdarzało się już, że kwota była mniejsza, ale różnica wynosiła najwyżej kilkaset złotych.\nTymczasem dla stowarzyszenia, które i tak funkcjonuje w skromnych warunkach liczą się każde pieniądze\n- Te, które otrzymaliśmy na nasze sztandarowe imprezy wystarczy, by je zorganizować na dotychczasowym poziomie - mówi dyrektor Tichoniuk. - Jak będziemy funkcjonować w przyszłości, nie wiem.\nPodobne obawy mają również przedstawiciele mniejszości litewskiej.\n- Nasze projekty przeszły, ale kwota dotacji celowej jest bardzo niska - o kilka tysięcy mniejsza od ubiegłorocznej - mówi Dalicja Ostrowska, kierownik działu kultury w Fundacji im. bpa. Antanasa Baranauskasa DOM LITEWSKI w Sejnach. - To świeża informacja, więc musimy zastanowić się co dalej.\nPrzyznaje też, że w poprzednich latach nie było aż tak dużych cięć. Powodów do zadowolenia nie mają też podlascy Tatarzy.\nZwiązek Tatarów Rzeczpospolitej Polskiej dostał na bieżącą działalność 10,5 tys. zł. MSWiA przyznało też 16 tys. zł na organizacje dorocznego Festiwalu Tatarów.\n- Jest biednie, na pewno nie tak jak zakładaliśmy - nie kryje Jan Adamowicz, prezes rady centralnej. - Ale co mamy zrobić? Ile nam dadzą, tyle musi być. Na pewno nie zorganizujemy wszystkich imprez, ale przynajmniej te sztandarowe. Są to wydarzenia głównie edukacyjne. Na bieżącą działalność dostaliśmy trochę za mało, zwłaszcza, że jesteśmy jedyną organizacją tatarską w Polsce.\nRóżnica w porównaniu do ubiegłego roku wynosi 4 tys. zł.\n- Tak źle nie było nigdy - mówi prezes Adamowicz. - Może ktoś nas wesprze? Inaczej będzie o nas mniej głośno niż wcześniej, bo będziemy musieli mocno ograniczyć działalność promocyjną.\n- To są radykalne cięcia - trzeba to nazwać po imieniu - komentuje poseł Robert Tyszkiewicz, szef PO w woj. podlaskim i członek sejmowej komisji ds. mniejszości narodowych i etnicznych. - Rozmawiałem w tej sprawie z przewodniczącą sejmowej komisji i punkt dotyczący dotacji pojawi się na najbliższym posiedzeniu. Przygotowuję też interpelację do rządu z zapytaniem o przyczyny cięć oraz o wskazanie innych źródeł finansowania. W Podlaskiem występuje najwięcej mniejszości narodowych i jest to naszą wizytówka. Dlatego sprawa jest bardzo poważna. Uważam, że dotacje powinny pozostać przynajmniej na takim poziomie, jak w ubiegłym roku.


Najlepsze tłumaczenia | Przyrodniczy blog krajoznawczy\nStrona główna Edukacja Najlepsze tłumaczenia\nCoraz więcej osób wyjeżdża za granicę w celu szukania nowej i do tego lepiej płatnej pracy lub po prostu, aby cieszyć się większym komfortem życia. Nowa organizacja wymaga bardzo często specjalistycznego tłumaczenia dokumentów, które będziemy mogli okazywać w urzędach, czy też u lekarzy, którzy będą kontynuować opiekę medyczną nad nami i naszymi rodzinami.\nTo właśnie dlatego jest tak duże zapotrzebowanie na każde tłumaczenie specjalistyczne, ponieważ muszą być one robione przez fachowców, którzy są doświadczeni i posiadają stosowne wykształcenie. Każde tłumaczenie specjalistyczne powinno być wykonywane przez tłumacza przysięgłego, który potwierdza specjalnym stemplem zgodność tłumaczenia z oryginałem, ponieważ jest to wymagane przez urzędy oraz inne instytucje państwowe, gdyż wielu emigrantów stara się oszukiwać i wyłudzać świadczenia. Każde biuro tłumaczeń powinno współpracować z ekspertami oraz tłumaczami przysięgłymi z różnych języków, ponieważ jest ogromne zapotrzebowanie na takie usługi. Także, dużym powodzeniem cieszy się tłumaczenie techniczne, które często jest zamawiane przez pracowników naukowych lub studentów, którzy swoją pracę muszą zaprezentować na konferencjach, sympozjach lub zjazdach.\nTakie tłumaczenie techniczne jest bardzo trudnym zleceniem, które wymaga koncentracji i specjalistycznej wiedzy, aby było przeprowadzone we właściwy sposób. Najwięcej zagranicznych klientów jest w stolicy, dlatego takim zainteresowaniem cieszy się każde tłumaczenie Warszawa. To właśnie w stolicy jest najwięcej zleceń, które są ciekawe oraz skomplikowane, dzięki czemu tłumacze zawsze maja pełne ręce roboty. Ceny za tłumaczenie specjalistyczne lub tłumaczenie techniczne są różne i zależą od długości tekstu i jego skomplikowania. Warto oddawać dokumenty do tłumaczenia tylko i wyłącznie do specjalistów, ponieważ takie dokumenty muszą być zawsze przetłumaczone na najwyższym poziomie, bez względu na cenę, którą zawsze można ustalić indywidualnie z tłumaczem.\nPoprzedni artykułBezpieczeństwo pożarowe definicja – zkling\nNastępny artykułPrawko, a wybór OSK


Klejnot Korony - Paul Scott (73596) - Lubimyczytać.pl\nliteratura piękna 414 str.\nliteratura angielska Indie\nPierwsza z kilkunastu wydanych przez niego powieści, "Johnnie Sahib", ukazała się w roku 1952, po niej przyszły dalsze, niemal wszystkie osnute na tle wydarzeń w Indiach w czasie trwania i po zakończeniu drugiej wojny światowej, czyli u schyłku panowania brytyjskiego na subkontynencie. Autor podejmuje ten wątek indyjski tak często, gdyż - jak sam twierdzi - uważa opisywany przez siebie okres za szczególnie żywy i dramatyczny, a poza tym dostrzega w nim metaforę współczesnego świata.\nRajskie ptaki Paul Scott\nCi, co pozostali Paul Scott\nWieże milczenia Paul Scott\nDzień skorpiona Paul Scott\nOblężenie Kris... J. G. Farrell\nPożegnanie z G... Katy Gardner\nDroga do Indii Edward Morgan Forster\nMam świadomość, że przez tę powieść przebrnie niewielu czytelników, bo chociaż mamy tu dramatyczne wydarzenia - gwałt, napady bandyckie, krwawo tłumione zamieszki społeczne, itp. - to jednak brak tu wartkiej akcji. Wydarzenia, ludzkie emocje, postawy, myśli rozbierane są do pojedynczego atomu. Otrzymujemy liczne rozważania natury filozoficznej czy psychologicznej a wszystko to przetykane częstymi i rozbudowanymi retrospekcjami/dygresjami tworzącymi głębokie tło historyczne, społeczne.\nZasadnicze wydarzenia mają miejsce w Indiach roku 1942, wciąż będących pod angielskim panowaniem. Jednak poprzez szereg wspomnień i retrospekcji obserwujemy okres od połowy XIX w. do lat sześćdziesiątyc wieku XX. Otrzymujemy szeroką, z dużą głębią, panoramę historyczno-polityczno-społeczną sytuacji półwyspu indyjskiego w tym okresie. I choć osią powieści jest gwałt dokonany...\n"Bóg wie, o ile stuleci trzeba się cofnąć, żeby wyśledzić źródło wyraźnego lęku ciemnoskórych przed ludźmi o skórze jaśniejszej. Boże, dopomóż nam, jeśli kiedyś oni przestaną się lękać".\nTo jedna z tych powieści, na których dziś zbiera się kurz w naszych publicznych bibliotekach. Od 30 lat w Polsce nie wznawiana - mam w ręku ostatnie wydanie z 1986 roku - dziś jest u nas książką niemal zupełnie, niesłusznie i niezasłużenie zapomnianą.\n"Klejnot Korony" to szeroko ujęta panorama społeczna Indii Brytyjskich w burzliwych latach 40-tych XX wieku, gdy imperium chyliło się ku upadkowi. To historia miłości i nienawiści między dwoma narodami, żyjącymi obok siebie przez ponad dwieście lat, a zarazem opowieść o zniszczonej, niespełnionej miłości między dwojgiem młodych ludzi, wywodzących się z tych dwóch różnych, połączonych, a jednak starannie przesegregowanych nacji. Stąd wybitnie antyrasistowski, wciąż, jak myślę, aktualny charakter tego dzieła.\nPowieść Paula Scotta ma właściwie formę śledztwa po latach, przeprowadzanego przez nieznanego narratora, który próbuje ustalić przyczyny i bieg dramatycznych wydarzeń, do jakich doszło w sierpniu 1942 roku w indyjskim garnizonowym mieście Majapur. Osią fabuły jest brutalny gwałt w tak zwanym Ogrodzie Bibighar. Ze skrzętnie zbieranych relacji świadków tamtych zdarzeń, nakładających się na siebie, widzianych z różnych perspektyw i w różnym, coraz szerszym wymiarze, wyłania się powoli historia tragicznych losów niejakiego Hari Kumara vel Harry Coomera.\nLatem 1942 roku, jak się dowiadujemy, Hari ma 22 lata i pracuje w redakcji lokalnej gazety. Wychowany od dziecka w Anglii, wykształcony w szacownej prywatnej szkole, po nagłym bankructwie i śmierci ojca zmuszony był wrócić do Indii pod opiekę jedynych krewnych, którzy zechcieli go przygarnąć. Z trudem przyszło mu przystosować się do nieznanej mu dotąd i zupełnie mu obcej hinduskiej rzeczywistości i życia w domu ubogiej ciotki. Okazało się, że jego brytyjski sposób bycia, idealny brytyjski akcent i humanistyczne wykształcenie w Indiach nic nie znaczą - ponieważ ma ciemny kolor skóry. Traktowany przez Brytyjczyków jak zwykły Hindus, czyli ktoś gorszej kategorii, a przez Hindusów z kolei jak zeuropeizowany paniczyk, mający się za kogoś lepszego, w efekcie robi się zgorzkniały i nieufny, nie czując się już ani Anglikiem, ani Hindusem - czując się nikim.\nW tej beznadziei znajduje jednak pokrewną duszę. Jak na ironię jest nią młoda Angielka Daphne Manners, bratanica byłego gubernatora jednej z hinduskich prowincji. Nie uchodzi za zbyt atrakcyjną, nie ma wianuszka adoratorów z garnizonu. Sama o sobie mówi z autoironią "pospolite toporne dziewuszysko o białej skórze". Pracuje jako wolontariuszka w szpitalu. Wydaje się być całkiem zwyczajna. Cechuje ją jednak i różni od koleżanek niezwykła bezpretensjonalność i odwaga, by zmierzać się w życiu z każdą napotkaną trudnością, podejmować życiowe wyzwania, zamiast ich wygodnie unikać. Jej kontakty z młodym Kumarem również stają się tego rodzaju wyzwaniem - wyzwaniem rzuconym światu utartych konwenansów i podziałów rasowych. Jest jedyną białą kobietą, która nie wstydzi się i nie wzdraga patrzeć na Hariego jak na mężczyznę. Ignoruje zaczątki ostracyzmu, z jakim ona i Kumar spotykają się zarówno ze strony Brytyjczyków jak i Hindusów; biała angielska dziewczyna chodząca z co prawda noszącym się po europejsku, ale ciemnoskórym hinduskim chłopakiem - ten niecodzienny widok budzi powszechny niepokój, dezaprobatę, a nawet wzgardę.\nNa domiar złego ich znajomość, wzajemna sympatia, która przeradza się potem w coś głębszego, rozwija się w atmosferze rosnącego politycznego napięcia i szerzących się w kraju antybrytyjskich nastrojów, aż w końcu pociąga za sobą serię fatalnych następstw.\nPewnego wieczoru panna Manners zostaje brutalnie zgwałcona w Ogrodzie Bibighar, a oskarżony o tę napaść wraz z pięcioma innymi chłopcami zostaje młody Kumar. Tak zaczyna się jego gehenna, w której główną rolę odegra gorliwy nadispektor policji Merrick, człowiek fatum, który znając ich oboje, od dawna obserwował znajomość między Kumarem a panną Manners - bynajmniej nie w trosce o dobre imię tej ostatniej, jakby się mogło wydawać. Osamotnionej Daphne przyjdzie zmierzyć się z trudnymi decyzjami. Jej fałszywe zeznania i milczenie samego Kumara budzą wiele sprzecznych emocji. Zdaje się, że w obliczu pułapki zastawionej przez przeznaczenie w postaci Merricka nic nie mogło powstrzymać lawiny katastrofalnych wydarzeń...\nPaul Scott w młodości służył w Indiach w wojsku. Poznał je i, jak wielu jego rodaków, dał się uwieść ich tajemniczemu pięknu. Pięknu złudnemu, bo kryjącemu w sobie ogrom ludzkiego cierpienia i nędzy. Indie Brytyjskie, ów Klejnot Korony, jak górnolotnie określił je swego czasu Disraeli, to kraj podzielony: jedna ich część, pełna uroku, to Indie dla uprzywilejowanych - eleganckie bungalowy, gra w krykieta i polo, festiwale kwiatów, parady wojskowe i malownicze przestrzenie; druga - brudna i potwornie biedna - należy do Hindusów. Nad tym wszystkim zaś unosi się duch zawziętego rasizmu. Jest on wszechobecny; można go doświadczyć na ulicy, w aptekach, sklepach, w kinie, restauracjach, że nie wspomnieć o klubach, do których niekiedy i poważani Hindusi, tacy, którzy w tym wymieszanym środowisku coś znaczą, nie są wpuszczani. Nawet na oficjalnych imprezach obecni na nich dzielą się na białych i "resztę". Przepaść ta, czasem nawet skrywana pod pozorami łaskawej uprzejmości, jest głęboka i przypomina rwącą rzekę. Raz po raz ktoś o mniej lub bardziej liberalnych poglądach usiłuje przerzucić przez nią most, ale jest to raczej kładka, grożąca zawaleniem przy byle okazji. Rzeczywistość to bezsporna wyższość białej rasy i jest to rzeczywistość oparta na sile i przemocy.\nTaki też obraz Indii wyłania się z kart powieści Paula Scotta, który nie oszczędza swych rodaków, demaskując ich kołtuństwo, zakłamanie, snobizm i uprzedzenia. Sprawa gwałtu w Bibighar, która daje początek burzliwym zamieszkom, staje się symbolem antagonizmów między Hindusami a Brytyjczykami, tak jak Hari Kumar staje się swoistym symbolem porażki kolonializmu; porażki w równym stopniu hinduskiej -ze strony oszukanego Kumara - jak i brytyjskiej, nie uznającej jego nabytej angielskości, idącej w parze z ciemną barwą skóry.\n"Klejnot Korony" to powieść o silnej wymowie i wielkim przesłaniu; powieść z gatunku tych, które głęboko zapadają w pamięć i do których po pewnym czasie czuje się przemożną chęć powrócić. Dzięki takim nieszablonowym postaciom jak Siostra Ludmiła, prowadząca przytułek dla umierających, lady Chatterjee, pan Sriniwasan dowiadujemy się, co spotkało młodego Kumara i pannę Manners, a emocjonalna głębia ich relacji sprawia, że cała ta historia nabiera wstrząsającego autentycznego wymiaru.\nNależy się tu kilka słów o parze głównych bohaterów. Daphne jest dość nieporadna, prostolinijna, ale ma w sobie coś ogromnie sympatycznego. Myślę, że wiele dziewczyn, zwłaszcza po przeczytaniu jej pamiętnika, byłoby w stanie się z nią zidentyfikować. Młody Kumar to ujmujące połączenie wyjątkowej egzotycznej urody i zachodnioeuropejskiego intelektu; zawsze taktowny, delikatny, świadomy poczucia własnej godności, lecz brutalnie z niej odarty. Ta para, gdy się ją już pozna, długo nie da Wam o sobie zapomnieć.\nWarto sięgnąć po tę książkę. Nie jest to łatwa lektura, komuś nie zainteresowanemu historią brytyjsko-hinduskich relacji może wydać się wręcz nie do przebrnięcia. Tym, których to nie zraża, mogę zdradzić, że czeka ich wiele emocji i duża dawka wzruszeń.\n"Klejnot Korony" to pierwszy tom z cyklu "Raj Quartet" ("Kwartet Angloindyjski"). W kolejnych tomach, choć mają już innych bohaterów, autor raz po raz wraca do historii Kumara. W tomie drugim pt. "Dzień Skorpiona" po raz pierwszy dopuszczony do głosu zostaje sam Hari Kumar.\nTo jedna z tych powieści, na których dziś zbiera się kurz w naszych publicznych bibliotekach. Od 30 lat w Polsce nie wznawiana - mam w ręku ostatnie wydanie z 1986 roku - dziś jest u...\nBardzo dobra powieść, szkoda, że trochę zapomniana (na jej podstawie nakręcono również serial).\nAkcja toczy się w roku 1942 i osiemnaście lat później, choć czasem cofa się aż o XVIII wieku, ukazując historię opisywanych miejsc i postaci. Rok 1942 jest zresztą kluczowy, to w nim rozgrywają się wydarzenia, których dotyczy: „opowieść będzie o gwałcie, o wydarzeniach, które doprowadziły do gwałtu i które nastąpiły potem, i o miejscu, gdzie to się stało. Są osoby, akcja, miejsce akcji - pełny kontekst. Jednakże opowiedzieć tego nie da się w oderwaniu od ciągłości ludzkich losów”.\nNajważniejszym elementem tego kontekstu są Indie. Brytyjskie panowanie niby trzyma się mocno, ale już trzeszczy w posadach. Ale kolonializm to oczywiście znacznie więcej niż narzucone prawo i policja czy wojsko, które stoją na jego straży. Dobrze widać to we wstawkach z 1960 roku - Brytyjczycy są tu wciąż bardziej u siebie niż miejscowi.\nZa pierwszym razem, dawno temu, czytałam tę książkę trochę jak kryminał, chciałam poznać odpowiedź na pytanie, co tak naprawdę się stało. Zresztą, jedna z postaci to właśnie robi, prowadzi coś w rodzaju prywatnego śledztwa po latach.\nAle nawet kiedy się już wie, nie przeszkadza to w lekturze, bo w tej książce jest wiele innych rzeczy, na które warto zwrócić uwagę. Są Indie, jest szeroka perspektywa społeczna, są pełnowymiarowe postaci, tak wiarygodnie oddane, że kiedy autor oddaje im głos, od pierwszego zdania ma się przed oczami konkretnego człowieka, z jego społecznym i mentalnym zapleczem. No i jest kolonializm - ten elegancki, brytyjski, produkujący subtelne, ale żelazne reguły rasowej segregacji (trzeba przyznać, że w kastowym społeczeństwie trafia na podatny grunt).\nJest jedna rzecz, która mnie rozczarowała i na którą wcześniej nie zwróciłam uwagi. Autor nadaje jednej z głównych postaci nieco zbyt infantylny rys. Pewnie chodziło o to, aby tę postać uczynić zwyczajną, przeciętną, i to się udało. Ale jednak przesadził, w jakimś stopniu odbierając całej historii tragiczny wymiar.\nMimo tego zastrzeżenia - polecam.\nAkcja toczy się w roku 1942 i osiemnaście lat później, choć czasem cofa się aż o XVIII wieku, ukazując historię opisywanych miejsc i postaci. Rok 1942 jest zresztą kluczowy, to w nim rozgrywają się wydarzenia, których dotyczy: „opowieść będzie o gwałcie, o wydarzeniach, które...\nTo nie była łatwa książka. Przede wszystkim z powodu beznadziejnego wydania. 400 stron ściśle zadrukowanych małymi literkami...I pewnie dlatego dłużej niż zwykle zajęło mi wciągnięcie się w historię. Skończyłam. I nie wiem co mam robić. Czuję się tak jakbym wróciła z Indii, ze smutnych Indii z okresu schyłku panowania brytyjskiego i stwierdziła, że klimat europejski mi nie odpowiada.\nTo nie była łatwa książka. Przede wszystkim z powodu beznadziejnego wydania. 400 stron ściśle zadrukowanych małymi literkami...I pewnie dlatego dłużej niż zwykle zajęło mi wciągnięcie się w historię. Skończyłam. I nie wiem co mam robić. Czuję się tak jakbym wróciła z Indii, ze smutnych Indii z okresu schyłku panowania brytyjskiego i stwierdziła, że klimat europejski mi nie...\nPaul Scott Klejnot Korony


Pracowałam w 1 agencji 1,5 roku. Niestety firma nie chce mnie przyjąć do siebie. więc zaproponowali mi pracę z kolejna agencją. Mam pytanie czy urlop mi przebadanie czy można niewykorzystane dni urlopowe przenieść do kolejnej ...\nPracowałam w 1 agencji 1,5 roku. Niestety firma nie chce mnie przyjąć do siebie. więc zaproponowali mi pracę z kolejna agencją.\nMam pytanie czy urlop mi przebadanie czy można niewykorzystane dni urlopowe przenieść do kolejnej agencji. Dodam ze umowa będzie ciągiem szła. Bez dnia wolnego.


Aleksander Fredro - życiorys - klp.pl\nJesteś w: klp.pl -> Lektury -> Śluby panieńskie\nŚluby panieńskie / Aleksander Fredro - życiorys\nPoleca: 91 % użytkowników, Liczba głosów: 46 © Serwis chroniony prawem autorskim # Matura 2019\nAleksander Fredro urodził się w 1793 roku w Surochowie, był jednym z dziewięciorga dzieci Jacka i Marianny Fredrów. Całe swe dzieciństwo spędził w Beńkowej Wiszni. Po śmierci matki przeniósł się do Lwowa.\nGdy Fredro miał 16 lat, zaciągnął się do wojska i wziął udział w kampanii moskiewskiej wraz z wojskiem Napoleona, za co później otrzymał order Virtuti Militari. Potem wziął również udział w kampanii pruskiej i francuskiej. Oznaczono go Legią Honorową.\nW 1822 roku Fredro otrzymał tytuł hrabiowski. W 1828 roku umarł jego ojciec, zaś Aleksander wziął ślub z Zofią hrabiną Skarbkową. Ich syn był również komediopisarzem.\nW czasie powstania listopadowego, uciekając przed epidemią cholery, państwo Fredrowie wyjechali do Wiednia. W latach 1832 – 1835 wydał najbardziej znane komedie: Zemstę, Pana Jowialskiego, Dożywocie i Śluby panieńskie. Również w 1835 roku ukazał się w prasie artykuł napisany przez Goszczyńskiego, który krytykował Fredrę i sprawił, iż ten na jakiś czas zniknął z życia towarzyskiego i literackiego. Fredrze zarzucano m.in. „nienarodowość” jego komedii, brak w nich patosu i wyniosłości, która winna – zdaniem adwersarzy – charakteryzować twórczość doby romantycznej.\nW 1837 roku Fredrom urodziła się córka – Zofia, późniejsza malarka i literatka. Dwa lata później Fredro zapisał w swych notatkach, iż kończy tworzyć. W tym samym czasie ataki na jego osobę zaczęły się nasilać.\nW 1848 roku brał udział we Wiośnie Ludów we Lwowie. W 1849 roku do Francji wyemigrował syn Fredry, a Aleksander dołączył do niego wraz z żoną rok później. W 1851 roku twórca wyjechał z Francji do Brukseli, jednak już w następnym roku powrócił do Paryża. Tam też zaczął ponownie pisać. W 1857 roku osiadł we Lwowie. W 1861 roku został posłem do pierwszego w Galicji autonomicznego sejmu. W 1865 roku ogłoszony został honorowym obywatelem miasta Lwowa.\nDwa lata później napisał swoja ostatnią komedię – Ostatnią wolę. Zmarł 15 lipca 1876 roku we Lwowie, pochowano go w rodzinnym grobie w Rudkach.\nW jego twórczości można zauważyć dwa okresy – pierwszy ograniczony jest datami 1818 – 1835, drugi zaś – zaczyna się od 1855 roku.\n2 Kompozycja „Ślubów panieńskich”\n3 Tytuł i motto „Ślubów panieńskich”\nKomentarze: Aleksander Fredro - życiorys\njest tu naparwde napisane to co powinien wiedziec kazdy Polak krótko i zwiezle no i do rzeczy !\nCiekawa stronka...krótko a konkretnie ;D\nPowinno się znależć więcej ciekawych informacji!!\nw jakiejs fachowej literaturze przeczytałem ze jakby artykuły pisane były czarną czcionką na zielonym tle mielibysmy duzo wieksza szanse zapamietania wiekszej ilosci informacji.....dobra stronka KROTKO TEMATYCZNIE to co bryki lubią najbardziej;p\n• ŚLuby panieńskie - treść


Okrągła wanna akrylowa w projektowaniu wnętrz łazienkowych, modeli wbudowanych i narożnych - Dom i styl - 2020\nOkrągła wanna kosztem niezwykłego kształtu tworzy specjalne otoczenie, a ponadto często staje się powodem używania dodatkowych narzędzi w standardowych codziennych ablucjach. Aby poruszać się wśród różnorodnych produktów prezentowanych na rynku podstawowym, należy przede wszystkim zwrócić szczególną uwagę na materiał, z którego wykonana jest instalacja wodociągowa.\nOkrągła wanna z kamienia naturalnego z hydromasażem to elitarny dodatek, który może ozdobić zarówno minimalistyczne, jak i modernistyczne wnętrza. Duże misy z marmurowymi frytkami wyglądają luksusowo, ale ci, którzy są zainteresowani praktyczną stroną problemu, powinni pamiętać, że mają dużą wagę i wysokie koszty, a także potrzebują szczególnej opieki.\nŚwietną alternatywą jest czcionka wykonana z lanego marmuru; takie okrągłe wanny są wielokrotnie tańsze niż naturalne, ale na pozór nie różnią się od prototypów.\nTeraz rzadko można zobaczyć małe miski wykonane z żeliwa, ale są one pożądane przez koneserów. Ten materiał doskonale utrzymuje temperaturę, umożliwiając dłuższe wygrzewanie w wodzie. Nowoczesne modele pokryte są odporną emalią, która nie boi się zmian między zimnem a ciepłem, podczas gdy okrągłe wanny, nawet o małej średnicy, mają imponującą wagę, co nie zawsze jest wygodne.\nStosunkowo lekkie odmiany stali nie zatrzymują również ciepła, ani nie mają dobrej izolacji akustycznej. Tutaj żywotność i koszt produkcji zależą bezpośrednio od grubości i gatunku zastosowanej stali.\nMateriały premium: drewno i szkło\nTakie odmiany są bardzo popularne wśród kupujących, którzy chcą wyposażyć egzotyczny projekt pomieszczenia przeznaczonego do zabiegów wodnych. Szklane wanny i drewniane modele nie są wbudowane, ponieważ jest to esencja produktu, który powinien być wyświetlany, aby zadowolić oko.\nOkrągłe wanny akrylowe są znacznie bardziej powszechne w kształcie prostokąta lub zwykłego owalu - wynika to z konkretnego materiału. Produkty mają następujące zalety:\nniewielka masa, która umożliwia podnoszenie produktów na dowolne podłogi przez osoby przemieszczające się bez udziału specjalnego sprzętu;\nlojalny zakres cen;\nMiski Quarille również odsuwają konkurencję - łączą w sobie odporność na zużycie, niezawodność naturalnego kwarcu i elastyczność akrylu. Kąpiel kwarcowa o różnych średnicach, wbudowana okrągła wanna doskonale uzupełnia wystrój wnętrza - ma gładką i błyszczącą strukturę. Duża masa produktów tłumaczona jest grubymi ściankami, ale dzięki nim zwiększa się izolacyjność akustyczna materiału - w sąsiednich pomieszczeniach nie słychać dźwięku pobieranej wody.\nKryteria wyboru okrągłej wanny\nJeśli aranżacja pomieszczenia odbywa się od zera, warto zastanowić się nad wprowadzeniem wbudowanej kanalizacji - w tym przypadku można uzyskać wygodny i funkcjonalny obszar higieny przy minimalnej utracie wolnej przestrzeni. Modele wolnostojące wymagają nie tylko przestrzeni, ale także bardziej przemyślanego wnętrza - nie powinny zaśmiecać przestrzeni, utrudniać dostępu do innych stref.\nWarianty stojące osobno realizowane są w komplecie z ozdobnymi nogami i ramą, są dodatkowo osłonięte panelami, dekorując według własnego uznania. Wbudowane wanny są zwykle poszukiwane w domach prywatnych, ponieważ instalacji towarzyszy układanie rur wewnątrz podpór, pogłębianie komunikacji z podłogą.\nMałe kopie można umieścić na środku pokoju, podkreślając tym samym ich ogromne znaczenie we wnętrzu. Duże modele nieznacznie się przesuwają, aby pomieszczenie wyglądało bardziej przestronnie. Opcje z podium są dopuszczalne tylko w obecności wysokich sufitów.\nŚrednica zewnętrznego obwodu, co do zasady, waha się w zakresie 150-180 cm, maksymalna głębokość okrągłej kąpieli sięga 70 cm, standard - 40 cm.\nOkrągła wanna może być kulista, zwężająca się lub cylindryczna. W pierwszym przypadku jego zewnętrzne ściany mają lekko wypukły kształt. W przypadku modeli zwężających się dolny obszar jest mniejszy niż ich górna część, aw przypadku modeli cylindrycznych oba te wskaźniki są takie same.\nDo codziennej kąpieli wskazana byłaby półokrągła instalacja wodociągowa, lekko zwężająca się od dołu - w tym przypadku widoczne są znaczne oszczędności wody. Eksperci zauważają, że okrągła wanna narożna, która zajmie oddzielne miejsce, umożliwi również pozostawienie miejsca na inne urządzenia sanitarne.\nBez względu na to, który model zostanie wybrany, stosowaniu takiego sprzętu hydraulicznego towarzyszyć będzie duża ilość ciepłej wody - średnio jedna sesja pozostawia 700 litrów, co jest nieporównywalne ze zużyciem wody podczas prysznica. Użytkownik będzie musiał zapłacić okrągłą sumę za sprzęt, jego instalację i późniejszą eksploatację, więc okrągłe wanny należą do elitarnej kategorii produktów.\nOkrągła wanna z hydromasażem nie jest najwyższym marzeniem wyrafinowanych konsumentów! Producenci opracowali szeroką gamę opcji wsparcia zaprojektowanych w celu zwiększenia komfortu kąpieli i stworzenia relaksującego otoczenia. Nawet jeśli podobał ci się model bez hydromasażu, to na pewno jest w nim przyjemna poprawa:\nuchwyty ułatwiające wyjście z wody;\nOkrągła wanna we wnętrzu to nie tylko dogodne warunki do codziennych ablucji, ale także możliwość relaksu w środowisku, które nie ustępuje możliwościom drogich spa.\nSpecjalna forma pozwala nam zanurzyć się w wodzie lub pływać z dzieckiem. Aby zorganizować sobie wieczór samotności, relaksu i pacyfikacji, wystarczy zapalić świece, podnieść zmiękczające sole i pachnącą pianę!\nObejrzyj film: Jak szybko zabudować wannę narożną? montaż i obudowa (Sierpień 2020).\nRękodzieło z szyszek: piękno lasu (23 zdjęcia)\nCopyright 2020 \_ Magazyn internetowy o domu i stylu \_ Okrągła wanna: wspaniałe wakacje spa we własnym domu (25 zdjęć)


Pufa Mie Ø60x34 cm antracytowa zamebluj.pl promocja rabat\n» Pufa Mie Ø60x34 cm antracytowa\nPufa Mie Ø60x34 cm antracytowa\nCena: 377,34 zł 377.34\nKod produktu: 0000086693\nTa nowoczesna pufa ma wymiary 60 x 34 (wymiary podawane w kolejności: średnica x wysokość). Dzięki temu jest to siedzisko idealne do stolika kawowego. Ta żółta pufa to rozwiązanie, które przyda się w niemalże każdym domu. Wygląda elegancko oraz zapewnia miejsce dla nas lub gości, kiedy przychodzą z wizytą. Przy tym wszystkim nie zajmuje wiele miejsca, dzięki czemu sprawdzi się nawet w niewielkich kawalerkach.\nTkanina: VIC fabric antracite 96


MEDBeauty Enzymatic Peeling - Piling enzymatyczny - 30g KAMILANET dystrybucja kosmetyków profesjonalnych i sprzętu\n» MEDBeauty Enzymatic Peeling - Piling enzymatyczny - 30g\nPiling enzymatyczny zawiera naturalne enzymy: papainę i bromelainę, które hydrolizują (rozkładają) białka martwych komórek warstwy rogowej naskórka. Występuje w postaci sproszkowanej, bowiem w takiej formie jest najbardziej skuteczny. Enzymy w środowisku wodnym zachowują swoją aktywność (ulegają rozłożeniu), dlatego forma proszku gwarantuje efektywność. Łagodnie złuszczają i oczyszczają skórę. Przygotowują do przyjęcia substancji aktywnych. Bromelaina – enzym występujący w owocach ananasa. Bogaty w witaminy i składniki mineralne. Złuszcza martwe komórki naskórka oraz działa łagodząco, pomagając w regeneracji podrażnionej skóry. Działa przeciwzapalnie i zmniejsza obrzęki. Papaina – enzym znajdujący się w liściach i owocach melonowca właściwego (czyli papai).\nZmiękcza i usuwa obumarłe komórki naskórka, oczyszcza i rozjaśnia. Działa odżywczo i nawilżająco dzięki działaniu cukrów, witamin i minerałów w nim zawartych.\nAfrodita Ryżowy peeling do twarzy i ciała 350 ml


Zjednoczenie Włoch, notatka z lekcji - Zadanie Notatka z lekcji: Śladami przeszłości 3 - strona 64\n2018-05-20 23:43:01 +0200\nZjednoczenie Włoch, notatka z lekcji 4.55 gwiazdek na podstawie 29 opinii\nZjednoczenie Włoch, notatka z lekcji\nWiosna Ludów i wojna krymska osłabiły Święte Przymierze i dały Włochom nadzieję na zjednoczenie. Walkom o połączenie państw włoskich przewodził Piemont. Jego władcą był Wiktor Emanuel II, a premierem - Camillo Cavour. Dążył on do zjednoczenia tylko północnej części Włoch i to nie na drodze rewolucji, a z inicjatywy polityków. Natomiast Giuseppe Garibaldi uważał, że zjednoczenie powinno nastąpić w wyniku działań całego narodu. W 1859 roku wybuchła wojna między Piemontem, popieranym przez Francję, a Austrią. Wojska austriackie poniosły klęski w bitwach pod Magentą oraz Solferino, dzięki czemu Włosi odzyskali Lombardię. W 1860 r. do Królestwa Sardynii przyłączyły się Parma, Toskania oraz Modena. W tym samym roku na Sycylię ruszyła wyprawa "tysiąca czerwonych koszul" Garibaldiego. Opanował on Królestwo Obojga Sycylii i przekazał je władcy Piemontu. Proces jednoczenia państw włoskich zakończył się odzyskaniem w 1870 roku Państwa Kościelnego.


prośba- poszukiwanie przodka- Stopnica- woj. świętokrzyskie\nTemat postu: prośba- poszukiwanie przodka- Stopnica- woj. świętokrzyskie Wysłany: 01-12-2021 - 20:20\nWitajcie, próbuję tworzyć swoje drzewo genealogiczne i utknąłem na pradziadku urodzonym w Stopnicy. Uzyskałem z USC akt małżeństwa oraz zgonu tegoż przodka, wynika z niego, że nazywał się Jan Smaga- syn Michała oraz Agnieszki. Urodził się w Stopnicy 20.05.1910 roku. Przeszukuję księgi ze Stopnicy, ale nie mogę go znaleźć, dużym problemem jest to, że nie potrafię czytać spisu na końcu każdego rocznika..... Czy byłby ktoś w stanie pomóc mi w tym temacie: )\nTemat postu: prośba- poszukiwanie przodka- Stopnica- woj. świętokrzyskie Wysłany: 01-12-2021 - 21:47\nJest Pan pewny, że w Stopnicy? Indeksowałem ten rocznik i cała Stopnica jest w genetece. Przeglądam teraz metryki urodzenia z 1910 roku ale na takowego nie natrafiłem.\nTemat postu: prośba- poszukiwanie przodka- Stopnica- woj. świętokrzyskie Wysłany: 01-12-2021 - 23:08\nNo właśnie sprawdzałem w genetyce i nie znalazłem nic odpowiadającego… na akcie zgonu oraz ślubu podana jest miejscowość stopnica 20.05.1910 rodzice Michał i Agnieszka. Nie mam tego jak zweryfikować, jakieś pomysły?\nTemat postu: prośba- poszukiwanie przodka- Stopnica- woj. świętokrzyskie Wysłany: 01-12-2021 - 23:20\nCzyli możliwe, że akt został sporządzony później. W ogóle mało osób o tym nazwisku w Świętokrzyskiem...\nTemat postu: prośba- poszukiwanie przodka- Stopnica- woj. świętokrzyskie Wysłany: 02-12-2021 - 00:45\nPodlinkuj tę akty. Może coś Ci umyka\nTemat postu: prośba- poszukiwanie przodka- Stopnica- woj. świętokrzyskie Wysłany: 02-12-2021 - 08:15\nMoże być literówka, Stobnica?\nTemat postu: prośba- poszukiwanie przodka- Stopnica- woj. świętokrzyskie Wysłany: 02-12-2021 - 08:56\nStobnica to też dawna nazwa Stopnicy. Ale to było wieki temu. Aczkolwiek literówka mogła się zdażyć. Jeden mój krewny w akcie zgonu ma wpisane jako miejsce urodzenia Czyżowo zamiast Czyżów.\nTemat postu: Wysłany: 02-12-2021 - 09:25\nCo do literówki to nie wiem, mam współczesne odpisy aktów z USC, oryginałów nie widziałem, ale w usc zarzekają się, że w oryginalnych dokumentach też tak jest. Właśnie nazwiska mało w świętokrzyskim. Jan Smaga, Miał urodzić się w Stopnicy-wg odpisów. Ożenił się w Paleśnicy-małopolska, a zmarł w Jasieniu/Brzesku-również małopolska. Nie mam żadnego pomysłu gdzie szukać tego urodzenia. W odpisach nie ma nazwiska panieńskiego matki. Ojciec niby Michał Smaga tez nic podobnego nie znalazłem w genetyce w tej okolicy\nTemat postu: Wysłany: 02-12-2021 - 09:30\nZałączniki do aktu małżeństwa - wśród nich powinien być akt chrztu\nTemat postu: Wysłany: 02-12-2021 - 09:32\nO taki załącznik należy się starać w USC czy w parafii w której był ślub?\nTemat postu: Wysłany: 02-12-2021 - 09:58\nCzy to coś ci pomoże;\n1886\t5\tAntoni\tSmaga\tTomasz, Elżbieta Czernicka\tStanisława\tCzubińska\tPiotr, Julia Mączyńska\tCzyżów Szlachecki\nTemat postu: Wysłany: 02-12-2021 - 10:08\nByć może chodzi o Słopnice w małopolskim, tam w 1910 rodzi się Jan Smaga syn Michała Smaga i Agnieszki Lisek\nTemat postu: Wysłany: 02-12-2021 - 10:51\nA o aneksy do małżeństwa pytaj w USC a jak nie będzie to w parafii\nStrona wygenerowana w czasie 0.317783 sekund(y)


Convair Liner CV-240. 1957r. - Polot\nConvair Liner CV-240 to samolot pasażerski, transportowy, dwusilnikowy, także eksploatowany w PLL LOT w Polsce, na trasach europejskich. Samoloty Convair Liner CV-240, w liczbie 5 egzemplarzy, były użytkowane przez PLL LOT w okresie 1957 - 1965.\nHistoria konstrukcji Convair Liner CV-240.\nConvair CV-240-12 rejestracja SP-LPA 1958 rok. Lotnisko Okęcie. Zdjęcie PLL LOT\nTa ostatnia, Convair, początkowo nosiła nazwę Consolidated-Vultee. Firma powstała w 1923 roku, z połączenia fabryk Dayton Wright Company i Gallaudet Aircraft Corporation, jako Consolidated. Założycielem był pan R. H. Fieet. W 1943 roku, zakład Consolidated połączył się z zakładami Vultee Aircraft Corporation tworząc wielką firmę pod nazwa Consolidated Vultee Aircraft Incorporated. Wybiegając na przód wspomnimy, że w 1954 roku, firma Consolidated Vultee Aircraft Incorporated połączyła się z koncernem General Dynamics Corporation, a połączone giganty otrzymały nazwę Convair Division of General Dynamics Corporation. Przy czym, często używano skróconej nazwy Convair. Do najważniejszych konstrukcji firmy zalicza się; B-24 Liberator (1939 rok), Convair B-36 (1947 rok), Convair B-58 Hustler (1956 rok), Convair F-102 (1954 rok) oraz bohater tego rozdziału CV-240 (1947 rok).\nFirma zajmowała się głównie konstruowaniem i budową samolotów wojskowych, choć po zakończeniu II wojny światowej powróciła także do budowy samolotów cywilnych. Na podstawie zdobytego doświadczenia, grupa młodych konstruktorów przystąpiła do podrzędnego zadania, jakim było opracowanie samolotu komercyjnego oznaczonego roboczo CV-110 (CV, czyli Consolidated-Vultee). Samolot miał zabierać na pokład 28 pasażerów (2x2 w 7 rzędach) i był napędzany przez dwa silniki gwiazdowe (promieniowe) 9-cylindrowe. Samolot został zbudowany i oblatany w jednym egzemplarzu noszącym rejestracje NX90653. Oblot wykonano w dniu 9.07.1946 roku. Samolotem jednak nie zainteresowała się żadna linia lotnicza. Zadanie było podrzędne, bo głównym zadaniem firmy, w tym czasie, były prace nad gigantycznym bombowcem B-36 (1947 rok). Mimo to, firma przystąpiła do budowy podobnego, ale większego samolotu, który otrzymał nowe oznaczenie CV-240.\nZ początkiem 1946 roku, projektem zainteresowały się linie lotnicze American Airlines. Wsparły one finansowo projekt i uczestniczyły w dopracowywaniu konstrukcji. To na ich sugestie, samolot został wyposażony we własny trap, składany automatycznie do wnętrza samolotu i będący integralną częścią głównych drzwi wejściowych. To rozwiązanie było spowodowane planami korzystania z mniejszych lotnisk, o ograniczonym zapleczu. Również kwestia zasięgu była konsultowana z przyszłym użytkownikiem.\nPierwszy lot odbył się w dniu 16.03.1947 roku, z macierzystego lotniska firmy Convair w San Diego w Kalifornii. Samolot był napędzany silnikami Pratt & Whitney R-2800. Samolot pomyślnie przeszedł testy i ruszyła produkcja seryjna. Pierwszy egzemplarz dostarczono liniom American Airlines w dniu 28.02.1948 roku. Pierwszym użytkownikiem w Europie stały się linie Swissair.\nConvair CV-240 prototyp. 16.03.1947 rok. Zdjęcie Convair\nProdukcja CV-240. 1950 rok. Zdjęcie Convair\nSamolot był dużym sukcesem. Wkrótce, na zamówienie linii United Airlines, powstała wersja o przedłużonym o 1,37 m kadłubie, poprzez wstawienie dwóch dodatkowych segmentów, przed i za skrzydłami. Pozwoliło to standardowo zabierać na pokład 44 pasażerów. Zwiększono także rozpiętość skrzydeł. Zastosowano mocniejsze silniki Pratt & Whitney R-2800-CB16. Pierwszy lot odbył się 5.10.1951 roku. Wersję oznaczono CV-340.\nW dniu 6.10.1955 roku, pierwszy lot wykonała wersja CV-440 Metropolitan. Nowością była możliwość zamontowania w wydłużonym nosie radaru pogodowego. Oprócz tego samolot mógł zabrać na pokład 52 pasażerów. Miał wyciszoną kabinę, unowocześnioną awionikę, poprawioną klimatyzację i wiele innych modyfikacji.\nŁącznie zbudowano 1 181 egzemplarzy, w tym dla lotnictwa komercyjnego 652 sztuki i dla lotnictwa wojskowego 529 sztuk. Produkcja trwała do 1956 roku.\nConvair CV-240 w odmianie wojskowej C-131 USAF. 1950 rok. Zdjęcie USAF\nConvair CV-240 w wojskowej wersji T-29, przeznaczony do treningu nawigatorów. 1954 rok. Zdjęcie USAF\nSukcesy konstruktorów w UK z napędem turbośmigłowym skłoniły amerykanów do podobnych prac. Do napędu samolotu CV-240 postanowiono wykorzystać silniki turbośmigłowe Allison T-38. Silnik ten testowano na samolocie myśliwskim Mc Donnell XF-88, (który standardowo był wyposażony w dwa silniki turboodrzutowe). Samolot Convair Liner z nowymi silnikami został oznaczony CV-240-21 i pierwszy lot wykonał 29.12.1950 roku. Silnik Allison T-38 okazał się jednak nieudany, podobnie jak i kolejny turbośmigłowy Allison XT-40. Sukces odniósł dopiero silnik Allison T-56 użyty do napędu C-130 Herkules. Ostatecznie samolot CV-240-21 na powrót wyposażono w silniki tłokowe.\nJednak prace nad napędem turbośmigłowym nie ustawały. W 1954 roku, program konwersji napędu tłokowego na turbośmigłowy opracowała firma Canadair. W dniu 8.02.1955 roku, w pierwszy lot wystartował samolot CV-540 z silnikami turbośmigłowymi Napier Eland NE 1.1.\nW 1970 roku, linie lotnicze eksploatowały jeszcze ponad 150 maszyn Convair. Wszystkie z napędem turbośmigłowym. W 1980 roku, oficjalnie było zarejestrowanych jeszcze 18 maszyn.\nConvair Liner CV-240 w PLL LOT.\nPonieważ państwa Europy Zachodniej nie chciały przyjmować u siebie samolotów produkcji CCCP, Polski przewoźnik PLL LOT był zmuszony dokonać zakupu samolotów zza żelaznej kurtyny. Był to okres PRL po Powstaniu Poznańskim i pojawiały się nieliczne symptomy odwilży. W jesieni 1957 roku, zakupiono pierwsze trzy samoloty Convair CV-240-12 od linii lotniczej Sabena. Samoloty posiadły silniki Pratt-Whitney R-2800-CB16. Otrzymały one rejestracje; SP-LPA, SP-LPB, SP-LPC. Sabena (Societe Anonyme Belge d’Exploitation de la Navigation Aerienne) była państwowymi liniami lotniczymi w Belgii. Założone w 1923 roku, a upadło w 2001 roku. Siedziba firmy była w Brukseli. Samoloty wylądowały na Lotnisku Okęcie w październiku 1957 roku (15.10.1957 roku). Już od dnia 1.04.1958 roku, samoloty weszły do siatki połączeń PLL LOT. Samoloty wykorzystywano na liniach Warszawa-Wiedeń, Warszawa-Paryż, Warszawa-Londyn. Samoloty Convair CV-240 były pierwszymi maszynami w PLL LOT z hermetyczną kabiną i jednocześnie największymi we flocie. (Ił-14 zabierał na pokład maksymalnie 32 pasażerów).\nW czasie przeszkalania załóg w dniu 12.04.1958 roku, na Lotnisku Okęcie doszło do wypadku samolotu Convair CV-240 rejestracja SP-LPB. Podczas startu, na wznoszeniu, samolot przepadł i uderzył o ziemię. Został poważnie uszkodzony i podjęto decyzję o jego skasowaniu. Oficjalny komunikat mówił o błędzie pilotażowym załogi. Łatwo zrzucić winę na załogę. Jakie to typowe i proste. Na marginesie wspomnę, że rejestrację SP-LPB po latach otrzymał samolot Boeing 767-300 ER (35D ER) rejestracja SP-LPB nr 27902/577. Maszyna otrzymała imię własne Gdańsk. Samolot dostarczono do Polski w maju 1995 roku, jako czwarty samolot typu Boeing 767.\nPonieważ samoloty spisywały się bardzo dobrze i były ekonomiczne, z początkiem 1959 roku, podjęto decyzję o zakupieniu kolejnych dwóch używanych maszyn. Na rynku wtórnym znaleziono; (linia KLM) Convair CV-240-2, który otrzymał rejestracje SP-LPD oraz (linia Iran Air) Convair CV-240-4, który otrzymał rejestrację SP-LPE. Oba miały silniki Pratt & Whitney R-2800-CA18. Cztery samoloty (SP-LPA, SP-LPC, SP-LPD i SP-LPE) intensywnie eksploatowano do 1964 roku. W 1965 roku, pojawiły się trudności. Oficjalnie mówiono o problemach z pozyskaniem części zamiennych. W rzeczywistości, komuniści chcieli pozbyć się imperialistycznych samolotów. W 1965r. Polska odebrała ostatni nowy samolot Ił-18, produkcji CCCP. Łącznie w Polsce było już 10 maszyn typu Ił-18, używanych w Wojsku Polskim i PLL LOT. Ostatecznie samolot Ił-18 użytkowane w Polsce zabierały na pokład 105 pasażerów. Te samoloty całkowicie pokrywały zapotrzebowanie na obsługę siatki połączeń PLL LOT. Dlatego w 1966 roku, cztery samoloty Convair CV-240 i ostatni Vickers Viscount (rejestracja SP-LVC) zostały wystawione na sprzedaż. Samoloty Convair CV-240 powróciły do USA.\nConvair Liner 240 to samolot wojskowy i cywilny, zbudowany w układzie klasycznym, dwusilnikowy dolnopłat, całkowicie metalowy. Posiadał dobre parametry T-T. Powstał w wielu odmianach. Należy do tej samej grupy samolotów komercyjnych co; Douglas DC-4 i Lockheed Constellation.\nSkrzydła CV-240 proste, o obrysie trapezowym. Konstrukcja kesonowa. Dwa główne dźwigary, żebra, podłużnice i poszycie. Keson skrzydła przeznaczono na zbiorniki paliwa. Mechanizacja płata składa się z lotek i zaskrzydłowych klap krokodylowych. Przednia krawędź natarcia jest odladzana.\nKadłub o przekroju kołowym, cylindryczny, ciśnieniowy. Konstrukcja półskorupowa. Kadłub rozpoczyna (w niektórych wersjach) nos kryjacy pod osłoną dielektryczną pogodową stację radiolokacyjną. Ma ona zasięg 150 NM. Kabina załogi mieści trzech lotników; dwóch pilotów i radiotelegrafistę. W wersji pasażerskiej, personel pokładowy składa się z 1-2 stewardes. Kabina pasażerska wersji CV-240 mieści 40 pasażerów w układzie foteli 2x2 w 10 rzędach. Wersja CV-340 ma wydłużony kadłub o 1,37 m i może pomieścić do 52 pasażerów. Kabina jest ciśnieniowa, wentylowana i wyposażona w pełną klimatyzację (utrzymuje stałą temperaturę, ciśnienie i wilgotność). W burtach zamontowano duże panoramiczne okna, o wymiarach 18 cali x 16 cali. Kadłub wyposażony jest w dwa lub trzy wejścia. Jedno lub dwa w przedzie i jedno w tyle. Wszystko zależało od wersji i preferencji zamawiającego. Główne wejście wyposażone jest we własny trap, składany automatycznie do wnętrza samolotu i będący integralną częścią głównych drzwi wejściowych. Pozostałe wejścia mają drzwi otwierane na zewnątrz. Wersje towarowe otrzymały w tylnej lewej burcie duże drzwi załadunkowe otwierane poprzez uniesienie ich w górę, na górnym zawiasie.\nConvair CV-240. Wejście do samolotu. 1950 rok. Zdjęcie Convair\nConvair CV-240 kabina załogi. 1954 rok. Zdjęcie Convair\nUsterzenie klasyczne, z podziałem na stery i statecznikKonstrukcja metalowa. Usterzenie pionowe o zakrzywionej krawędzi natarcia i płetwą napływową. Usterzenie poziome o obrysie trapezowym, z zaokrąglonymi końcami.\nPodwozie trójpunktowe, z kołem przednim, chowane. Wszystkie koła zdwojone. Podwozie przednie podparte w kadłubie i chowane do przodu do kadłuba. Jest sterowane. Podwozie główne podparte w skrzydłach w gondolach za silnikowych i chowane w przód.\nZespół napędowy początkowo tłokowy następnie turbośmigłowy.\nSilniki tłokowe to rodzina silników Pratt & Whitney R-2800. Są to silniki 18-cylindrowe, w układzie podwójnej gwiazdy, chłodzone powietrzem. Silniki te, rozwijane od 30-tych lat XX wieku, okazały się bardzo udane i ekonomiczne. Przez wiele lat stanowiły podstawową jedenastkę napędową samolotów produkowanych w USA i innych krajach. Najczęściej stosowano silniki typu Pratt & Whitney R-2800-422-CB16A lub R-2800-400-CA18 mocy startowej 2 x 1 765 kW (2 x 2 400 KM) i mocy nominalnej 2 x 1 360 kW (2 x 1 850 KM). Silniki te napędzają 3-łopatowe śmigło ciągnące, o zmiennym kacie zaklinowania, aż do ustawienia je w chorągiewkę.\nSilniki turbośmigłowe; patrz w historii. Silniki te napędzają 4-łopatowe śmigło ciągnące, o zmiennym kacie zaklinowania, aż do ustawienia je w chorągiewkę.\nZbiorniki paliwa umieszczono w kesonach skrzydeł. Standardowo maja pojemność 1 000 galanów, czyli 3 790 litrów.\nWyposażenie. Radar pogodowy o zasięgu 150 NM (w niektórych wersjach).\nDane T-T Convair Liner CV-240 1947r./1957r.:\nRozpiętość 27,98 m. Długość 22,77 m. Wysokość 8,22 m. Powierzchnia nośna 75,9 m2. Masa własna 12 470 – 13 168 kg. Masa całkowita 18 960 - 19 780. Masa maksymalna 20 000 kg. Masa ładunku 5 800 – 6 120 kg. Paliwo 3 790 litrów. Prędkość maksymalna 538 km/h. Prędkość wznoszenia 7,0 - 7,2 m/s. Prędkość przelotowa 435 - 460 km/h. Prędkość lądowania 142 km/h. Zasięg maksymalny 2 560 km. Zasięg z ładunkiem 800 - 2 000 km. Pułap 9 150 m. Rozbieg do 1 500 m. Dobieg do 1 500m. Dwa silniki R-2800 o mocy 2 x 2 500 KM. Załoga 3 osoby.\nW Polsce w PLL LOT użytkowano 5 samolotów Convair Liner CV-240.\nCV-240-12 / 153, rejestracja SP-LPA. Data Październik 1957r. Odkupiony od Sabena. Koniec użytkowania w styczniu 1966r. Sprzedany i powrócił do USA.\nCV-240-12 / 155, rejestracja SP-LPB. Data Październik 1957r. Odkupiony od Sabena. Uległ wypadkowi 12.04.1958r.\nCV-240-12 / 156, rejestracja SP-LPC. Data Październik 1957r. Odkupiony od Sabena. Koniec użytkowania w styczniu 1966r. Sprzedany i powrócił do USA.\nCV-240-2 / 9, rejestracja SP-LPD. Data Maj 1959r. Odkupiony od KLM. Koniec użytkowania w styczniu 1966r. Sprzedany i powrócił do USA.\nCV-240-4 / 143, rejestracja SP-LPE. Data Maj 1959r. Odkupiony od Iran Air. Koniec użytkowania w styczniu 1966r. Sprzedany i powrócił do USA.


Kiehl Carp Acryl 10L Szampon do dywanów « Maxczysto.pl « Maxczysto.pl\nKiehl Carp Acryl 10L Szampon do dywanów\nKiehl Carp Acryl 10L Szampon do dywanów. Podczas szamponowania powstaje aktywnie czyszcząca i przyjazna dla czyszczonego włosa piana, która tworzy podczas wysychania aglomeraty z polimerów i brudu. Aglomeraty te nie przylepiają się do włosa i dlatego też można je odkurzyć (Efekt Anti- Soil). Carp- Acryl nie stosować w urządzeniu spieniającym wstępnie. W przypadku nadmiernego powstawania piany (np. z powodu resztek związków powierzchniowo- czynnych pozostałych w dywanie z poprzedniego czyszczenia) odessać pianę odkurzaczem wodnym lub zlikwidować ją przy zastosowaniu urządzenia do ekstrakcji i ciepłej wody. Związki powierzchniowo- czynne zawarte w produkcie są biodegradalne w ponad 90 %.\nKup 2 za 324,30 zł (szt.) zaoszczędzisz 6%\nAnionowe związki powierzchniowo-czynne, dyspersje polimerowe, substancje zapachowe.\npH w koncentracie = ok.8 pH w 1% roztworze wodnym = ok.8\nDo wszystkich dywanów o trwałych barwach, odpornych na wilgoć\nZależnie od zabrudzenia 1-1,5 L na 8 L wody. Roztwór wlać do maszyny. Maszynę włączyć na powierzchni gumowej lub z PCV, odczekać do momentu wytworzenia piany przez szczotki, następnie szamponować okrężnymi ruchami. Włos dywanu postawić i pozostawić do całkowitego wyschnięcia. Wysuszony dywan odkurzyć w ramach bieżącego sprzątania.\nSzamponowanie: 50 ml


Event cyfrowy | Projektowanie, wynajem i obsługa oświetlenia scenicznego oraz instalacji audiowizualnych – Laruss.pl\nDystrybucja obrazu pomiędzy źródłem, a odbiornikiem należy do standardu naszej obsługi w czasie trwania eventu. Jednak ze względu na ciągły postęp technologiczny coraz częściej powstaje nowa potrzeba podczas realizacji – digitalizowanie wydarzeń.\nFilmy wizerunkowe, reklamowe, korporacyjne…\nTo właśnie dzięki postępowi technologicznemu oraz naszemu doświadczeniu możemy przesłać obraz oraz dźwięk do sieci internet. Przeprowadzimy dla Ciebie transmisję w wysokiej jakości praktycznie z każdego miejsca, dystrybuując sygnał do dowolnej liczby oglądających. Zarejestrujemy materiał wideo full HD zgodnie z opracowanym scenariuszem, wykorzystując dedykowaną grafikę, podkład lektorski lub muzyczny. Zaaranżujemy studio dziennikarskie lub skomunikujemy ze sobą mówców w dwóch różnych miastach.\nSpotkanie sprzedażowe, konferencja, seminarium – już podczas określenia budżetu eventu dobrze jest pamiętać o zapisie przekazywanych treści. Dzięki temu będziesz mógł stworzyć hybrydowe wydarzenie on-line, które wykorzystasz gdzie tylko zechcesz, przy zachowaniu optymalnych kosztów.\nPrzenieś swój event do wirtualnej rzeczywistości, którą wypełnisz odpowiednio przygotowaną treścią, przydatną zarówno dla Twojej Firmy, jak i Klientów!


Wojsko oddaje Cytadelę - Fortyfikacje rejonu Warszawa - Modlin - Zegrze\nWojsko oddaje Cytadelę\nAndrzej Antosik 02.10.2007.\nMiasto uporządkuje tereny wokół Cytadeli. W planach są: tramwaj konny, chodniki z cegły klinkierowej, parki. Przy okazji tych prac we wszystkich domach na żoliborzu będzie w końcu... ciepła woda i centralne ogrzewanie.\nA to wszystko dzięki planom budowy na terenach Cytadeli Muzeum Wojska Polskiego. Są one już na tyle konkretne, że od przyszłego roku na miejscu budowy zaczną się wykopaliska archeologiczne. Mogą potrwać nawet dwa lata, ponieważ naukowcy spodziewają się cennych znalezisk. Nie tylko militariów z czasów carskich czy drugiej wojny światowej, ale też śladów starej Warszawy.\nNa terenach Cytadeli nad samą Wisłą jest wysoka góra, zwana kiedyś szubieniczną. Stała też tam, już poza miastem, szubienica, gdzie wykonywano wyroki. Obok był cmentarzyk i kaplica. Około 1700 roku na tym wzniesieniu powstał plac Gwardii Koronnej połączony z Nowym Miastem reprezentacyjną aleją Gwardii. Na południowe stoki góry pijarzy przenieśli z ul. Miodowej Collegium Nobilium. Białe zabudowania szkoły z pięknymi ogrodami przyniosły nazwę dzielnicy – joli bord, czyli piękny brzeg. Archeolodzy już zacierają ręce. A Ministerstwo Obrony Narodowej przygotowuje się do budowy muzeum. Wiadomo, że wojsko zrezygnuje z prawie dwóch trzecich terenów Cytadeli. – - Służące celom militarnym od czasów carskich zostaną wreszcie włączone do miasta, oddane cywilom – mówi Dariusz Matlak, pełnomocnik MON ds. budowy muzeum.\nW żoliborskim Ratuszu powstał natomiast plan zagospodarowania okolicznych terenów między ulicami Słomińskiego, Mickiewicza, Krasińskiego i Wybrzeżem Gdyńskim. Znajduje się tam zabytkowy zespół architektury obronnej z XIX wieku: Cytadela Aleksandrowska (Warszawska), Fort Sokolnickiego w Parku żeromskiego oraz dwie tzw. działobitnie, wybudowane tuż przy fosie Cytadeli. Między nimi stoją pełne uroku przedwojenne wille – żoliborz Oficerski.\n– Część prac zaplanowaliśmy już na przyszły rok – mówi Witold Sielewicz, wiceburmistrz żoliborza. Koszty obliczono wstępnie na ponad 50 mln zł. Stołeczny konserwator zabytków przyklaskuje. – żoliborz odzyska swój przedwojenny blask – mówi Ewa Nekanda-Trepka.


Moja Grecja - Wycieczki - Kos 2009 - Podsumowanie\nKolejne wakacje ze Scan Holiday spędziliśmy jak zwykle zadowoleni z usług tego biura. Choć nie do końca byliśmy zdecydowani, że chcemy je spędzić na Kos, to myślę, że na ten rok, był to akurat dobry pomysł. Tym razem musieliśmy bowiem wyjechać w czasie wakacji szkolnych, a więc w najgorętszej części sezonu. Wysokie temperatury sierpnia okazały się całkiem znośne za sprawą silnego wiatru, który towarzyszył nam przez prawie cały pobyt. Praktycznie chyba tylko 2 dni były bezwietrzne. I choć czasem wiatr ten bywał uciążliwy, np. porywając nad basenem karty do gry, czy materac, to bez niego było by ciężko wytrzymać w takich temperaturach. A np. na Korfu, Krecie czy w innych rejonach Grecji tak silnego wiatru zwykle nie ma. Jeśli chodzi o samą wyspę, to trzeba przyznać, że jest bardzo mała. Oczywiście ułatwia to poruszanie się po niej. I choć wydawałoby się, że nie wiele można mieszkając na tak małej wyspie zobaczyć, to rozdziały Nisyros, Miasto Kos i Zwiedzanie wyspy świadczą o czymś zupełnie przeciwnym. I okazało się, że do zwiedzania wyspy wcale nie potrzeba wynajmować auta. Wycieczki oferowane przez rezydentów (Scana ale też i innych firm), przez lokalne agencje turystyczne, czy też korzystanie z transportu publicznego (autobusy KTEL), pozwalało na bezproblemowe zwiedzenie wyspy. Na Kos łatwiej jest wynająć skuter, rower, czy quada niż auto, na które trzeba było czekać nawet do tygodnia.\nJeśli chodzi o hotel Akti Beach, to był to dobry wybór. Może nie tak ładnie położony jak Attika Beach na Korfu, albo nie tak dogodnie jak Rethymno Bay na Krecie, to spokojnie zasługiwał na ****. Aż trzy baseny i wyraźne dwie części hotelu - spokojna i rozrywkowa, pozwolą każdemu na znalezienie miejsca, które mu najbardziej pasuje. A jedzenie było wręcz wyśmienite. Zarówno to podstawowe, jak i tematyczne - włoskie i chińskie oraz udogodnienia związane z all inclusive. Dodatkowym atutem hotelu jest polskojęzyczna obsługa w recepcji - w każdej z dwóch, na przemian dyżurowały dwie panie polskiego pochodzenia. Niezależnie od stopnia znajomości języka obcego, możliwość wyjaśnienia różnych problemów w ojczystym języku była wygodna. Zwłaszcza kontakt z panią Kasią (Katherina) - Polką od 8 lat mieszkającą w Grecji, urzędującą w głównej recepcji, był niezwykle miły i pomocny w wielu sprawach. Jedyny minus należy się hotelowi za plażę - choć woda była krystalicznie czysta, to zejście do wody było bardzo nieprzyjemne. Do zabaw w morzu, przy których chodzi się po dnie, plaża zupełnie się nie nadaje. Ale do pływania (bardzo ciepła woda - około 25ºC) i nurkowania warunki były znakomite. Podobnie do uprawiania sportów wodnych, które organizowała na hotelowej plaży firma z Kardameny (jazda za motorówką na różnych pontonach, bananach czy nurkowanie z butlą).\nMyślę, że spokojnie mogę polecić wakacje na Kos, w hotelu Akti Beach lub innym. Ale nie jest to wyspa, na którą można by powracać i za każdym razem odkrywać coś nowego, jak np. na Krecie. Poza wulkanem na Nisyros nie ma aż tak wielu atrakcji aby warto było przyjechać tu ponownie. Nie ma też niestety zbyt wielu piaszczystych plaż. A roślinność jest bardzo uboga, zwłaszcza latem co daje uczucie przebywania na pustyni czy w stepie.


Dom Rąty, bez pośrednika - 140 m2 - 730 000\nSprzedam JEDNORODZINNY DOM WOLNOSTOJĄCY zlokalizowany w Rąty (10 km od kartuz)\nCicha okolica, osiedle domów jednorodzinnych, widok na lasy kaszubskie, przystanek komunikacji miejskiej blisko do szkoły,kościoła,placu zabaw,sklepu,gminy itp.\nPowierzchnia użytkowa domu to 140m2 , garaż i kotłownia. Dom oddany do użytku w 2016r. jest w pełni umeblowany i wyposażony gotowy do zamieszkani . Działka ogrodzona z trzech stron siatką , a z przodu przygotowane do wymurowania. Jeden garaż znajduje się w piwnicy a drugi przylega do budynku z wiatą(widać na zdjęciach)jest ocieplony posiada strych . Ogrzewanie na ekogroszek oraz pomieszczenia ciepła na wodę. dom będzie wolny pod koniec lipca . Dom bez żadnych obciążeń finasowych. Cena do negocjacji.\n-łazienka z wanną bidet i wc\nW środku wyposażony w nowoczesnym stylu wszelkie informacje udziele telefonicznie\nRąty, gmina Somonino, powiat kartuski\nDom wolnostojący o powierzchni 140 m², 3 pokoje, wybudowany w 2015 roku\nRąty Poland - lokalizacja przybliżona\nz miasta Rąty


Jak uprawiać mniszek lekarski? - Zioła - herbcio.pl\nJak uprawiać mniszek lekarski?\nOpublikowano 30 sierpnia 2021 1 września 2021\nJak uprawiać mniszek lekarski? Mniszek lekarski jest nie tylko dobrym źródłem pożywienia dla ptaków i pszczół, ale również większość roślin jest jadalna dla ludzi. Są zdrowe, łatwe w uprawie i jak się przekonasz poniżej, nie potrzebujesz nawet podwórka czy ogrodu, aby mieć pod ręką świeży mniszek lekarski.\nJak siać mniszek lekarski?\nObecnie jest to znienawidzony chwast, ale ten pochodzący z Azji Środkowej mniszek lekarski był początkowo importowany do Ameryki jako roślina spożywcza.\nI oczywiście, bardzo dobrze sobie radził. T. officinale, należący do rodziny astrowatych (Asteraceae), można znaleźć w Europie, Ameryce Północnej, południowej Afryce, Ameryce Południowej, Nowej Zelandii, Australii, Indiach…\nNie tylko każda roślina produkuje średnio 5,000 nasion przenoszonych przez wiatr, ale są to byliny, które są odporne w strefach 3-10, przetrwają od nizin do ponad 8,000 stóp wysokości, tolerują mokre i zwarte gleby, ubogie i suche gleby, i są ogólnie wolne od szkodników i chorób. Ich największymi wrogami są króliki i ludzie.\nZielenina zawiera dużo wapnia, żelaza, witaminy C i potasu, a przy tym jest niskokaloryczna. Z wyjątkiem pędów kwiatowych, reszta rośliny jest całkowicie jadalna.\nMniszek lekarski może być również korzystny w uprawie obok innych roślin. Ich jasne, pełne pyłku kwiaty przyciągają wiele pożytecznych owadów, takich jak szerszenie, biedronki, trzmiele i inne zapylacze.\nDługi, mocny korzeń palowy pomaga także w spulchnianiu gleby. Wrastając głęboko w ziemię, roślina udostępnia składniki odżywcze, do których inne rośliny mogą nie mieć dostępu.\nNasiona mniszka lekarskiego można zbierać w stanie “dzikim” lub kupić, aby zasiać je w swoim ogrodzie.\nJeśli szukasz nasion mniszka lekarskiego i zieleni, możesz natknąć się na mniszek włoski (Cichorium intybus). Chociaż ta roślina również może być uprawiana jako roślina zielona, a jej liście wyglądają bardzo podobnie do liści prawdziwego mniszka lekarskiego, w rzeczywistości jest to rodzaj cykorii.\nNasiona można wysiewać w pomieszczeniach zamkniętych na cztery do sześciu tygodni przed upływem terminu ostatnich przymrozków w danym regionie.\nWypełnij głęboką tacę lub kilka doniczek z co najmniej 20 cm wilgotnej ziemi doniczkowej i wysiej nasiona w odległości 3-4 cm od siebie. Przykryj lekko podłożem, ale nie zakopuj ich, ponieważ nasiona potrzebują światła, aby wykiełkować.\nUmieść doniczki lub tacę w ciepłym, słonecznym miejscu i utrzymuj je w stanie wilgotnym, ale nie podmokłym. Nasiona powinny wykiełkować w ciągu siedmiu do 21 dni.\nGdy rośliny osiągną wysokość 8-10 cm, a temperatura gleby na zewnątrz wyniesie co najmniej 10°C, można przesadzić sadzonki do ogrodu. Jeśli nie masz ogrodu lub podwórka, możesz przesadzić je do głębokich doniczek i trzymać na balkonie.\nJeśli wolisz wysiać nasiona na zewnątrz, możesz je zasadzić w dowolnym momencie po ostatnich silnych mrozach, o ile temperatura gleby wynosi co najmniej 10°C. Rozstaw nasiona w odstępach od 15-25 cm lub wysyp nasiona na powierzchnię gleby, a następnie przerzedź siewki. Jeśli chcesz zbierać młodą zieleninę (młode, delikatne listki), wysiej ją lub przerzedź na trzy cale.\nPatrząc na to, jak rosną radośnie bez żadnej pomocy, mniszek lekarski nie jest trudnym typem zioła do uprawy. Ale jak wszystkie rośliny, mają swoje preferencje.\nMlecze preferują miejsca w pełnym słońcu, ale zazwyczaj najlepsze okazy pochodzą z roślin uprawianych w półcieniu. Jeśli uprawiasz je w pełnym słońcu, możesz zacieniać liście ciemną tkaniną lub przykryć rośliny pudełkiem na kilka dni przed zbiorem.\nTe rośliny o korzeniach palowych uwielbiają trawniki i preferują glebę lekko kwaśną, o optymalnym pH 6,2-6,8. W razie potrzeby mogą jednak przetrwać w zakresie pH 6,0-8,5.\nMniszki lubią żyzną glebę, ale jeśli sadzisz je w ubogiej glebie, możesz dodać do niej kompostu. Mniszek rośnie na glebach ubogich w potas lub fosfor, ale najsmaczniejsza zielenina pochodzi z roślin uprawianych na bardziej żyznych glebach.\nW przypadku uprawy na glebie żyznej lub wzbogaconej kompostem stosowanie dodatkowych nawozów nie jest konieczne.\nChoć mniszek toleruje krótkotrwałe susze, smak i soczystość liści jest najlepsza, jeśli są one regularnie podlewane. W przypadku uprawy w pojemnikach należy utrzymywać glebę równomiernie wilgotną, ale nie podmokłą.\nMniszek rośnie dobrze bez większej uwagi, ale jeśli nie chcesz, aby rozprzestrzenił się po całym ogrodzie i trawniku, zbierz wszystkie kwiaty, zanim wytworzą nasiona.\nUsunięcie kwiatów, zanim rośliny włożą dużo energii w produkcję nasion, zaowocuje większymi korzeniami, jeśli planujesz je również zebrać!\nMniszek lekarski jest zazwyczaj wolny od szkodników i chorób, więc może to być najłatwiejsza jadalna roślina zielona, jaką można uprawiać! Ale nie tylko my uważamy, że liście są smaczne, więc mniszek lekarski od czasu do czasu przyciąga głodnych gości.\nKróliki mogą stanowić poważny problem, gdy odkryją Twój ogród. Jeśli masz rodzinę królików przegryzających zieleninę, możesz spróbować zabezpieczyć rośliny za pomocą siatki drucianej.\nInnymi gośćmi mogą być ślimaki, które można wyłapywać ręcznie.\nNajlepsze są młode, jasne liście, które są znacznie delikatniejsze i łagodniejsze w smaku niż starsze.\nNajlepszym okresem na zbiór młodych liści jest wiosna, ale liście i kwiaty można zbierać w dowolnym momencie sezonu wegetacyjnego.\nLiście należy ścinać jak najbliżej korzeni. Zerwij kwiaty, a łodygi wyrzuć na kompost. Świeże liście i kwiaty przechowuj w szufladzie na warzywa w lodówce z dala od światła, aby nie zżółkły. Najlepiej zjeść je zaraz po zebraniu, ponieważ w lodówce wytrzymają tylko do trzech dni. Przed użyciem dokładnie umyj liście i wysusz je w salaterce. Aby wysuszyć liście do późniejszego użycia, zwiń je w pęczek i powieś do góry nogami w przewiewnym, zacienionym miejscu.\nNajlepszym sposobem na suszenie kwiatów jest suszenie ich bez łodyg, więc włóż kwiaty (i liście, jeśli wolisz) do suszarki w temperaturze 30-40°C, aż staną się chrupiące. Przechowuj wysuszone części roślin w szczelnie zamkniętym słoiku lub torbie w chłodnym, ciemnym miejscu.\nZbierz korzenie, gdy roślina ma dwa lata, jesienią lub wczesną wiosną. Dobrze umyć i używać korzenie świeże w kuchni lub nalewki. Aby przechowywać je przez dłuższy czas, posiekaj oczyszczone korzenie na jedno- lub dwucalowe kawałki i albo wysusz na powietrzu lub użyj dehydratora w temperaturze 35°C, aż staną się kruche. Następnie można je prażyć w piekarniku w temperaturze 90°C przez cztery godziny, zmielić i używać jako substytutu kawy.\n4 komentarze do “Jak uprawiać mniszek lekarski?”\nPingback: 9 ziół i przypraw wspomagających odchudzanie - Zioła\nPingback: 5 ziół i przypraw do naturalnej detoksykacji organizmu - Zioła\nPingback: Mniszek lekarski: 10 korzyści zdrowotnych - Zioła\nPingback: 5 ziół na wzmocnienie kości - Zioła - herbcio.pl


Polonus wypuszcza kolejną pulę promocyjnych biletów z Warszawy do Torunia już od 14 zł! - Lubię podróże - blog turystyczny | Hotele, restauracje, linie lotnicze\nHome / Aktualności / Polonus wypuszcza kolejną pulę promocyjnych biletów z Warszawy do Torunia już od 14 zł!\nNiesamowita niespodzianka od narodowego przewoźnika autokarowego Polonus, który przygotował dla swoich pasażerów kolejną pulę promocyjnych biletów na kursy z Warszawy do Torunia. Podróżni mają niepowtarzalną okazję zobaczyć magiczny i urzekający Rynek Starego Miasta w Toruniu! Aby skorzystać z atrakcyjnej oferty i zakupić bilety w cenach promocyjnych, warto zaplanować letni wyjazd do Torunia już dziś.\nSpokrewnionepks polonuspodróże autobusempodróże autokaremPolonuspromocjatorunwarszawa\n← Poprzedni Artykuł Adagio – marka nr 1 aparthoteli w Europie przybywa do Krakowa!\nNastępny Artykuł → #SzaloneCeny w AccorHotels – do 40% zniżki na noclegi. Dotyczy również pobytów ze śniadaniem!


Drużyna Gaiwana, czyli podróżny komplet naczyń do gongfu cha | Morze Herbaty\nW trakcie tych gliniarskich poszukiwań trafiłam na masę ceramiczną o mało wdzięcznej nazwie kurodoro 黒泥, czyli w dosłownym tłumaczeniu „czarne błoto”. Kurodoro jest barwiona tlenkami tak, aby po wypale dawać ciemny, szarobrązowy, prawie czarny kolor – stąd nazwa. Okazała się idealna do projektu, który dojrzewał od zeszłego roku, czyli podróżnego kompletu naczyń herbacianych. I oto w końcu, po wielu próbach, mam przyjemność przedstawić czarny gaiwan i jego drużynę, czyli morze herbaty i pięć czarek, wszystko wykonane z „czarnego błotka”.\nNaczynia w komplecie\nBył to dla mnie już najwyższy czas, żeby postarać się o nowy komplet naczyń podróżnych. Naczynia w moim starym, chińskim zestawie były coraz mocniej obtłuczone i spękane, ze stale rosnącą liczbą brakujących części. Poza tym choć porcelanowe, były średniej jakości, wykonane mechanicznie, trochę bezduszne. Potrzebowałam czegoś z charakterem, estetycznego, a zarazem praktycznego.\nGaiwan i morze herbaty\nKomplet naczyń miał być „podróżny”, a zatem z gaiwanem, a nie czajnikiem w roli głównej– nie tylko dlatego, że z czajnikami nadal mam trochę na pieńku (tzn. z ich robieniem, nie używaniem), ale przede wszystkim dlatego, że gaiwan jest bardziej uniwersalny i – dla obeznanego użytkownika –nieco łatwiejszy w obsłudze, co w warunkach polowych jest wielką zaletą. Naczynia musiały być solidne i kompaktowe, co zapewnia po pierwsze dość cienka, ale dobrze spieczona i dzięki temu trwała kamionka, a po drugie kształty bez nadmiernie wystających elementów – wyodrębnionych podstaw, czy wywiniętych krawędzi czarek, które jak wiem z doświadczenia obtłukują się w pierwszej kolejności. Dlatego też uchwyt wieczka jest mało wystający (choć wystarczająco, żeby go wygodnie chwycić), a gaiwan i morze herbaty są tak dopasowane wielkością i kształtem, aby idealnie pasowały włożone jedno w drugie.\nTak wygląda gaiwan włożony w morze herbaty\nGaiwan umieszczony w morzu herbaty – widok z góry\nZewnętrzna część naczyń to nieszkliwiona kamionka, natomiast wnętrze jest pokryte matowym białym szkliwem, dzięki czemu kolor herbaty podczas parzenia i picia jest widoczny. Szkliwo jest kraklujące, czyli – mówiąc w skrócie – podczas stygnięcia po wypale i jeszcze jakiś czas później pokrywa się stopniowo siatką spękań. W miarę używania naczyń wchodzi w nie herbata, zabarwiając je i tworząc pojawiający się z czasem ozdobny deseń, unikalny dla każdego naczynia.\nCzarka – jeszcze nieużywana\nCzarka po dłuższym używaniu z kraklami zabarwionymi herbatą\nSpód czarki z moją pieczęcią\nAby naczynia naprawdę nabrały podróżnego charakteru, potrzebne było dla nich odpowiednie „ubranko”. Po wielu próbach i przymiarkach powstał woreczek uszyty z jedwabiu pochodzącego z recyklingu (stare kimono z jednego z nieocenionych japońskich sklepów z używaną odzieżą). Dzięki niemu można bezpiecznie, bez zbytniego zachodu z pakowaniem zabrać gawian i jego drużynę w plener. Pikowane przegródki we wnętrzu woreczka zabezpieczają naczynia przed stłuczeniem. Oczywiście należy pamiętać, że jedwab, choć wzmocniony fizeliną, to tkanina dość delikatna i nie wodoodporna, więc naczynia w takim woreczku nadają się raczej do parzenia w parku czy podczas krótkich wycieczek, a nie na wyprawy w bardziej ekstremalnych warunkach.\nNaczynia w woreczku\nNaczynia w woreczku. Gaiwan, przykrywka i morze są rozdzielone dodatkowymi przekładkami. Podczas parzenia jedna z nich może być wykorzystana jako podkładka pod morze herbaty\nDotychczas powstały cztery takie komplety z kurodoro – dwa z nich znalazły już właścicieli, jeden zostanie ze mną na stałe, a ostatni, ten na zdjęciach, nadal jest do wzięcia, w komplecie z woreczkiem. Zainteresowanych nabyciem zapraszam do kontaktu mailowego (herbata@morzeherbaty.pl). Jestem też ogromnie ciekawa Waszych opinii – będę wdzięczna za wszelkie konstruktywne komentarze.\nParzenie gongfu cha – mały przewodnik\nAgnieszka | 10 lipca 2017, 12:33\nKomplet ceramiczny i myśl mu towarzyszącą uważam za fantastyczny. Osobiście w przyszłości znalazł by zastosowanie w moim świecie, gdyby zamiast tylu malutkich czarek miał ze dwie tylko większe 🙂\nAnna Włodarczyk | 10 lipca 2017, 23:33\nHmm, ciekawa myśl… Tym bardziej, że w pracowni czeka na wypał zupełnie inny gaiwan, morze i pasujące do nich DWIE czarki (choć pewnie jeszcze zbyt małe). Od jakiegoś czasu widuję w chińskich sklepach takie komplety podróżne z jedną lub dwiema większymi czarkami. Będę to miała w pamięci. Dziękuję!\nŁukasz | 26 sierpnia 2017, 1:03\nPani Anno, zawsze mnie intrygowało, czy gaiwan z glinki pozwala uzyskać taką samą jakość naparu i ilość parzeń, co gliniany czajniczek? Większość gawianów dostępnych na rynku jest z porcelany i takich właśnie używam na co dzień. Ostatnio jednak rozważam zakup glinianego naczynia, niestety czajniczki jak dla mnie są mniej wygodne w użytkowaniu od gaiwanów. Czy myśli Pani, że szkliwiony gaiwan gliniany może służyć lepiej od porcelanowego? Nie będzie np. pochłaniać za dużo temperatury wody?\nAnna Włodarczyk | 12 września 2017, 19:37\nGaiwan działa nieco inaczej niż czajnik, przede wszystkim nie utrzymuje tak dobrze temperatury wody jak ten ostatni, dlatego w przypadku herbat lubiących wyższe temperatury (np. mocno oksydowane i palone wulongi) efekt parzenia w gaiwanie może być nieco gorszy niż w czajniku, choć bardzo wiele zależy tu od indywidualnych upodobań. Gaiwan kamionkowy (czyli gliniany, wypalony na kamionkę) będzie z pewnością trzymał temperaturę lepiej niż porcelanowy, choć jeśli chodzi o równomierne rozprowadzenie ciepła, na pewno będzie ustępował nieco czajnikowi. Jeśli zamierza Pan parzyć w nim różne gatunki herbaty, dobrze jest przed zakupem sprawdzić, czy jest dobrze spieczony – łatwo to ustalić stukając lekko w naczynie. Jeśli odgłos będzie dźwięczny, dość wysoki, mamy do czynienia z dobrze spieczoną kamionką. Jeśli głuchy, niski – czerep jest lekko porowaty, a to oznacza, że będzie wchłaniał nieco herbaty podczas parzenia i to w większości przypadków niezależnie od tego, czy jest szkliwiony, czy nie. W takim wypadku aromaty i smaki herbat mogą się mieszać, choć z drugiej strony będzie mniej parzył w ręce. Nie sądzę, żeby taki gaiwan pochłaniał za dużo temperatury wody, za to lepiej będzie ją utrzymywał, co ma znaczenie przy późniejszych parzeniach (np. czwartym, piątym), których czas jest dłuższy. Moim zdaniem ilość parzeń możliwych do uzyskania zależy bardziej od charakteru herbaty niż od tego, czy gaiwan jest wykonany z porcelany, czy z kamionki.\n« Strój dla czajnika\nZ herbatą w podróży »


Kurtka Przeciwdeszczowa Męska Salewa PUEZ 2 GTX 2L - black out, Kolor Czarny • Salewa24.pl\nKurtka Przeciwdeszczowa Męska Salewa PUEZ 2 GTX 2L - black out\nMęska trwale wodoszczelna, wiatroszczelna i oddychającą techniczna kurtka wykonana z 2-warstwowego materiału GORE-TEX®. Świetny kompan trekkingów i wycieczek w terenie górskim.\nOszczędzasz 26% (298,97 zł).\nKurtka Salewa PUEZ 2 GTX 2L M JKT\nPuez 2 Gore-Tex® 2L Shell Jacket stworzona została, by zapewnić trwałą ochronę przed deszczem i wiatrem, a jednocześnie podnieść komfort poprzez umożliwienie optymalnej cyrkulacji powietrza. Sercem zastosowanego 2-warstwowego materiału GORE-TEX® jest ultracienka membrana spojona tylko z materiałem zewnętrznym. Pozwoliło to zastosować osobną podszewkę dla podniesienia komfortu użytkowania i uniwersalności kurtki. Mikroskopijne pory membrany są 20 000 razy mniejsze niż kropla wody, co oznacza niezawodną blokadę dla deszczu i śniegu. Jednocześnie pory są też 700 razy większe niż cząsteczka pary wodnej, co z kolei umożliwia swobodne odparowywanie potu i sprawia, że membrana doskonale oddycha. Materiał GORE-TEX® to gwarancja niskiej wagi i wysokiej odporności na uszkodzenia, dzięki czemu kurtka znakomicie sprawdzi się w surowym terenie górskim. Wygodny krój, wyprofilowany, ocieplany kaptur z tylną regulacją, zintegrowany wysoki kołnierz oraz mankiety regulowane na velcro skutecznie ochronią twoje ciało w warunkach załamania pogody. W licznych wewnętrznych i zewnętrznych kieszeniach z łatwością schowasz wszystkie najważniejsze drobiazgi, które zawsze chcesz mieć pod ręką, a zredukowana liczba szwów nadaje kurtce stylowy, estetyczny wygląd. Model kompatybilny jest z bluzami polarowymi SALEWA typu zip-in z kolekcji Alpine Trekking, które bez problemu wepniesz w kurtkę dla uzyskania jeszcze wyższego komfortu termicznego.\nFewer stichings for clean finished look\nGORE-TEX® PFC FREE DWR 2L 97 BS (100%PL)\nOpinie o Kurtka Przeciwdeszczowa Męska Salewa PUEZ 2 GTX 2L - black out\nKupiłem kurtkę firmy Salewa ponieważ widziałem wcześniejsze model tej marki i wydawało mi się logiczne że kolejne produkty mogą być lepsze lub przynajmniej podobnej jakości a tu jednak spotkałem się z produktem słabym to tak na wstępie a teraz rozwiniecie: Wady 1.\tSuwak i jego rozwiązanie jest to porażka na każdej linii praktycznie za każdym razem suwak zacina się tzn wciąga wewnętrzną podszewkę, problem najczęściej dotyczy kieszeń jak również głównego suwaka. Bardzo uciążliwa rzecz w codziennym użytkowaniu ( wcześniejsze modele nie miały tego problemu) 2.\tBrak wieszaka ( pętelki) czyli brak możliwości powieszenia kurtki kolejna porażka bo kurtę trzeba wieszać nie wiem za co? Bardzo uciążliwa rzecz w codziennym użytkowaniu( wcześniejsze modele nie miały tego problemu bo porostu miały ten wieszak) 3.\tKieszenie wewnętrzne? W opisie „W licznych wewnętrznych i zewnętrznych kieszeniach z łatwością schowasz wszystkie najważniejsze drobiazgi” brak kieszeni wewnętrznych kolejny minus ( wcześniejsze modele nie miały tego problemu ponieważ posiadały te kieszenie) 4.\t„Model kompatybilny jest z bluzami polarowymi SALEWA typu zip-in z kolekcji Alpine Trekking, które bez problemu wepniesz w kurtkę dla uzyskania jeszcze wyższego komfortu termicznego” taki opis to proszę o informacje jakie bluzy pasują te tego produktu bo nigdzie ich nie znalazłem. Kolejny minus co wprowadza klienta w błąd Teraz pozytywy 1.\tKaptur i jego rozwiązanie durzy plus 2.\tWykonanie i wygląd plus Reasumując gdyby wiedział że firma wprowadzi takie rozwiązania ( wady ) w tym produkcje to na pewno bym go nie kupił. Jestem bardzo rozczarowany tą kurtką Pozdrawiam Tomasz


Apartament, Rewal, Morska 14/11 - fajnewczasy.pl\n72-344 Rewal, Morska 14/11\nApartament jest położony w spokojnej okolicy na ulicy Morskiej 14/11 w Rewalu. Nowe budownictwo. Do dyspozycji gości w apartamencie przygotowano 1 sypialnię, salon z rozkładaną sofą, telewizorem oraz z wyposażonym aneksem kuchennym, łazienkę z prysznicem oraz pralką. Na terenie obiektu znajduje się basen, jacuzzi, siłownia oraz bawialnia dla dzieci. Zapewnione jest wifi, balkon, bezpłatny parking podziemny. Miejsca parkingowe przydzielone są do konkretnego apartamentu. Plaża znajduje się 50 m od obiektu.\nCena za dobę w maju to 500zł. Pierwsza połowa czerwca 690zł/doba. Od drugiej połowy czerwca do końca sierpnia cena za dobę wynosi 780zł. W cenie wliczone jest sprzątanie po gościach. Nie wynajmujemy apartamentu na okres krótszy niż 2 doby. W dniu przyjazdu wymagana kaucja 500zł.\nOferta znajduje się w serwisie od: 2022-02-15.\nWyświetlenia oferty: 915.\nZadzwoń 516 039 xxx\nRewal Białej Mewy\napartament Lędzin ~ 4km


Gazeta Giełdowa: Ciekawie w INSTALU\nDziś pojawił się bardzo ciekawy raport (link) Raimondo Eggink z grupą inwestorów żąda zwołania NWZ i podjęcia uchwały o wypłacie dywidendy aż 3 zł na akcję (Kurs 17 zł)!\nCo ciekawe jak patrzy się na strukturę akcjonariatu to można liczyć, że ta uchwała przejdzie:\nWystarczy poparcie funduszy, a one na pewno chętnie taką dywidendę przygarną.\nPrzypomnę, że analizę przekrojową INSTAL KRAKÓW opublikowałem na Portalu Analiz 4 stycznia zwracając uwagę na wejście do akcjonariatu Egginka.\nAnaliza jest bezpłatna: LINK - ANALIZA GRUPY INSTAL KRAKÓW\nLudzie, kto ma abonament Portalu Analiz ten zyskuje! Szczególnie teraz, gdy zaczyna się hossa na małych i średnich spółkach :)\nZobacz inne bezpłatne analizy przekrojowe i przekonaj się o ich wartości: ANALIZY BEZPŁATNE.\nA potem zastanów się, czy nie warto zajrzeć do płatnych analiz, pogadać i poczytać o spółkach na Czacie i Forum, sprawdzić na jakie spółki postawili inwestorzy Portalu Analiz i kupić taniutki abonament: PRZEJDŹ NA PORTAL ANALIZ\nJa 15 lutego wybrałem do konkursu spółki: APR, MVP, RPC. Zakładając ich wzrost do końca marca. Ale inni na razie postawili lepiej - na razie mam 7 miejsce po 2 tygodniach.\nKategoria: INSTAL Kraków\nL. 6 marca 2019 15:13\nPiotr Juszczyk ma prawie 30% głosów WZA.\nporozumienie akcjonariuszy czy to jest Egginnk ?\nOBS 6 marca 2019 15:55\nTak, porozumienie to Eggink.\nMasz rację. Tam są uprzywilejowane akcje, więc faktycznie Juszczyk ma sporo i wcale nie jest pewne, że Eggink z funduszami będzie miał przewagę.\nAnonimowy 6 marca 2019 20:13\nNiech w końcu zaczną wypłacać godziwą dywidendę. Przecież te 20 gr,to śmiech na sali:) Krakowskie grosiki...\nCHF Watch 7 marca 2019 09:12\nTrochę późno to info. Kurs rośnie już piąty dzień, więc pociąg odjechał... ktoś coś wiedział jak zwykle wcześniej\nUnknown 7 marca 2019 15:25\nCiekawie to jest dziś na bahu


PUPPET COMPANY pacynka na rękę pan królik » Zabawki » pacynki - Morelkowe\nStrona główna › Zabawki › pacynki › PUPPET COMPANY pacynka na rękę pan królik\nPacynka na rękę Pan Królik The Puppet Company\nPacynka Pan Królik marki Puppet Company należy do serii Dressed Animal Puppets co znaczy ubrane lalki zwierzątka. Jest to klasyczny przykład postaci popularnej w różnego rodzaju bajkach dla dzieci, więc będzie idealną zabawką do odgrywania ról podczas zabawy w teatrzyk.\nKrólik uszyty jest z dbałością o każdy szczegół. Ma brązowy garnitur w kratkę i czarne buciki. Królik może pełnić również funkcję maskotki a żeby użyć go jako pacynkę wystarczy nałożyć na dłoń. Piękna lalka, która jest idealna do opowiadania historii i przedstawienia kukiełkowego. Kilka wspaniałych wzorów, które pozwalają dzieciom w każdym wieku, aby opowiadać historie. Każde zwierzę jest pięknie zaprojektowane i ma uroczy kostium, ten asortyment będzie bestsellerem!\nPUPPET COMPANY pacynka na rękę królik czarno-biały


Komoda z trzema szufladami - UCHWYTY - Pinewood - meble dla dzieci i młodzieży.\n> Meble>Pozostałe>Komody>Komoda z trzema szufladami - UCHWYTY\nOferujemy Państwu niepowtarzalną komodę z trzema szufladami z kolekcji UCHWYTY (GAŁKI LUB GWIAZDKI). Komoda wykonana z wysokiej jakości płyty meblowej (gatunek I) i surowców zgodnych z wymaganymi normami. Jej zaokrąglone kształty i jakość tworzywa zapewnia niepodważalne bezpieczeństwo dla małego użytkowania. Komoda stoi na czterech nogach dzięki czemu jest bardzo stabilna a jednocześnie pozwoli na utrzymanie czystości nawet w tak trudnych miejscach. Szuflady montowane na prowadnicach rolkowych, umożliwiające łatwe przechowywanie garderoby dziecka. Zostały tak zaprojektowane by ich pojemne wnętrze usatysfakcjonowało każdego rodzica.\nDo KOMODY mogą Państwo dokupić również inne meble znajdujące się w naszej ofercie, tworząc pasującą do siebie kolekcję mebli dziecięcych.\nInstrukcja KOMODA PINEWOOD


Dodano: 19.05.2022 Świdnik\nPolicjant w czasie wolnym od służby jadąc drogą krajową zauważył kierowcę pojazdu, który jadąc czołowo na niego zmusił go do zjechania na pobocze. Zawrócił i pojechał za nim. Okazało się, że kierowca był nietrzeźwy. To nie jedyny przypadek nietrzeźwego kierującego podczas weekendu. Dzięki prawidłowej obywatelskiej postawie wpadł kolejny nieodpowiedzialny kierowca.\nDodano: 16.05.2022 Świdnik\nNamierzony za przekroczenie prędkości okazał się być nietrzeźwy i z zakazem prowadzenia pojazdów\nPolicjanci świdnickiej drogówki zatrzymali do kontroli kierowcę opla, który przekroczył dopuszczalną prędkość. Jednak zamiast możliwego w takiej sytuacji mandatu, poniesie znacznie surowsze konsekwencje. Badanie stanu trzeźwości wykazało 1,5 promila alkoholu w jego organizmie. Na dodatek posiadał zakaz prowadzenia pojazdów.\nDodano: 13.05.2022 Świdnik\nŚwidniccy policjanci będą wyjaśniać dokładne okoliczności wypadku drogowego, do którego doszło dzisiaj w miejscowości Brzeziczk. Tam bus zjechał z drogi i uderzył w przepust. Jedna osoba z obrażeniami ciała została przetransportowana do szpitala. Kierowca pojazdu był trzeźwy.\nDodano: 10.05.2022 Świdnik\nDzięki czujności personelu jednej z placówek opiekuńczych nie doszło do tragedii. Opiekunki zauważyły dym wydobywający się z ich placówki z poddasza. Natychmiast wyprowadziły osoby znajdujące się wewnątrz budynku i wezwały na miejsce służby. Dzisiaj policjanci przeprowadzają na miejscu oględziny. Będzie wyjaśniana przyczyna pożaru.\nDodano: 06.05.2022 Świdnik\nOszustwa na "zaległość z PGE"\nOstrzegamy przed fałszywymi wiadomościami tekstowymi informującymi o rzekomych zaległościach w płatności za energię elektryczną. Oszuści podszywający się pod firmę PGE rozsyłają SMSy i za pomocą zamieszczonego w wiadomości linku próbują wyłudzić dane wrażliwe odbiorcy. Wczoraj zgłosiła się mieszkanka Piask, która straciła w ten sposób 4 tysiące złotych.\nNieletni podpalacze traw w rękach policji\nCzterech 13-latków trafi przed sąd rodzinny, gdzie odpowiedzą za podpalenie traw. Do zdarzenia doszło w miejscowości Giełczew. Ogień i podpalaczy zauważył świadek, który na miejsce wezwał służby. Policja przypomina, że wypalanie traw jest zabronione i niesie za sobą wysokie ryzyko niebezpieczeństwa zarówno dla środowiska naturalnego, zwierząt, a także dla ludzi.\nDodano: 03.05.2022 Świdnik


Dieta pudełkowa – uratuj się przed dodatkowymi kilogramami - Nowe Info\nStrona główna INFORMATOR Dieta pudełkowa – uratuj się przed dodatkowymi kilogramami\nW zrzucaniu wagi jedną z najtrudniejszych rzeczy, jakich trzeba dokonać, jest codzienne walczenie z pokusami w postaci dodatkowych, niezdrowych przekąsek, dodatkowych porcji, alkoholu, który ma w sobie tak wiele kalorii, a także unikania ćwiczeń. Dieta potrafi być naprawdę obciążająca dla organizmu, który bardzo często uzależniony jest na przykład od cukru. Fit catering, przynajmniej w teorii, rozwiązuje kłopoty związane z trzymaniem diety. W teorii, bo przecież nikt nie będzie pilnował naszej sumienności w codziennym zdrowym odżywianiu. Prostych sposobów na oszukanie jest wiele, a jednym z nich, i prawdopodobnie najprostszym, jest zwykłe podjadanie. Mając dietę pudełkową, zyskujemy gwarancję, że pod nasze drzwi każdego dnia trafiać będą pyszne potrawy przygotowane idealnie pod nasze potrzeby. Mamy też pewność, że każdego dnia będziemy w stanie wypełnić swoje kaloryczne zapotrzebowanie wyłącznie zdrowymi daniami, za które twój organizm Ci podziękuje.\nOdchudzający fit catering – jak dobrać kaloryczność\nNajprostsza zasada odchudzania mówi, że będziemy tracić wagę, jeśli tylko zaczniemy być na deficycie kalorycznym. Deficyt ten oznacza, że w trakcie dnia powinniśmy przyswoić mniej kalorii, niż spalamy. Nasz organizm w przypadku braków będzie posiłkować się tym, co mamy w „banku rezerw”, a więc również i tkance tłuszczowej, która nas pokrywa.\nDlatego też warto skontaktować się z dietetykiem, zanim podejmiemy decyzję odnośnie fit cateringu. Specjalista np. z https://bedietcatering.pl/lodz/ pomoże nam dobrać odpowiednie proporcje składników odżywczych, a także powie nam, ile kalorii dziennie powinniśmy przyswajać.\nOdchudzanie – fit catering połącz z ćwiczeniami\nJeśli jesteśmy łasuchami, dla których jedzenie jest zwyczajnie przyjemnością, warto rozważyć zwiększoną aktywność fizyczną. Ma ona wiele zalet, które omówimy sobie za chwilę.\nPrzede wszystkim ćwiczenia rozwijają nas samych. W trakcie ich wykonywania wzrośnie nasza kondycja, siła lub elastyczność naszego ciała. Wszystko zależy od ćwiczeń, jakie wykonujemy. Ćwiczenia pomagają też ujędrnić ciało, które właśnie wyszczupliliśmy.\nAktywność fizyczna świetnie wpływa też na umysł, bo od wielu codziennych kłopotów pozwala się odciąć, lub daje nam chwilę na przemyślenie czegoś dokładnie. Przede wszystkim jednak ruch daje nam zastrzyk hormonów szczęścia, które świetnie nastrajają do kolejnych wyzwań, na przykład diety.\nOstatnim z atutów, jakie omówimy, jest najzwyklejsze w świecie spalanie kalorii. W szczególności na uznanie zasługują tu ćwiczenia cardio, które pozwalają nam spalić ich całkiem sporo w stosunkowo niedługim czasie.\nPrzecież im więcej kalorii spalimy w trakcie dnia, tym więcej będziemy mogli ich przyswoić i nadal znajdować się na kalorycznym deficycie – nie powinniśmy jednak przesadzać, ani z ćwiczeniami, ani z dodawaniem sobie w ten sposób posiłków.\nNajważniejsze to znaleźć balans we wszystkim, co robimy i nie katować się ogromnymi deficytami, bo może mieć to zły wpływ na nasze zdrowie. Dlatego na każdym kroku chudnięcia potrzebna jest kontrola kogoś, kto sprawdzi, jak nasze działania wpływają na nasz organizm. W idealnym scenariuszu będą to dietetycy i trenerzy pomagający nam w ćwiczeniach.


OLAF: nieprawidłowości w projektach na Węgrzech\nAutor: PAP/rs | 12-01-2018 21:39\nŚledztwo Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) wykazało „poważne nieprawidłowości” w projektach na Węgrzech współfinansowanych przez UE. Były one realizowane przez firmę należącą dawniej do zięcia premiera Viktora Orbana.\nOLAF nie podał konkretnie, o jakie projekty chodzi, ale dziennik "Wall Street Journal" napisał w piątek, że współwłaścicielem węgierskiej firmy Elios Innovativ, która realizowała w latach 2011-2015 większość tych projektów, był w tym czasie zięć premiera Viktora Orbana, Istvan Tiborcz.\nTo kolejny przypadek nieprawidłowości podejrzewanych na Węgrzech przez OLAF. W grudniu 2016 r. Urząd ujawnił, że ma podejrzenia, iż podczas budowy czwartej linii metra w Budapeszcie doszło do "poważnych nieprawidłowości", i zalecił Komisji Europejskiej odzyskanie 228 mln euro funduszy unijnych.\nŚledztwo OLAF wykazało „poważne nieprawidłowości” w projektach na Węgrzech współfinansowanych przez UE.\n- Śledztwo OLAF wykazało nie tylko poważne nieprawidłowości w większości projektów, ale także konflikt interesów - powiadomiło biuro prasowe Urzędu, nie podając dalszych szczegółów.\nWęgierska Prokuratura Generalna poinformowała, że otrzymała raport OLAF z zaleceniami. Rzecznik rządu Zoltan Kovacs oznajmił zaś: - To śledztwo, tak samo jak poprzednie, popieramy. To słuszne, by władze węgierskie zbadały wszystkie uwagi OLAF.\nTiborcz, który poślubił córkę Orbana Rahel w 2013 r., był członkiem zarządu Eliosa od 2009 do 2014 r. i sprzedał swój pakiet akcji spółki w 2015 r. W wywiadzie dla portalu Origo z października 2017 Tiborcz powiedział, że sprzedał te akcje z powodu "ciągłych, wynikających z uprzedzeń ataków na mnie - i poprzez mnie na moją rodzinę".