Triumf Trumpa i prognozy astrologiczne – Astrologia\nAstrologia > Triumf Trumpa i prognozy astrologiczne > Triumf Trumpa i prognozy astrologiczne\nWiktoria wyborcza Donalda Trumpa w wyborach prezydenckich w USA zaskoczyła większość osób. Większość, z wyjątkiem zwolenników tegoż polityka, nielicznych prowokatorów i buntowników dolewających oliwę do ognia, albo osób znających realia amerykańskie od kuchni. Zaskoczona jest również większość polskich i zagranicznych astrologów. Jeśli chodzi o środowisko polskie, zastosowano trzy popularne metody prezentowania swoich poglądów: nie wypowiadać się na temat wyborów prezydenckich USA wcale (niestety, całkiem spora grupa astrologów), wypowiadać się w sposób niejednoznaczny („tak, ale…”; źródła wypowiedzi: , , , ), albo skłaniać się raczej w stronę zwycięstwa Hillary Clinton (mniejszy odsetek, niż w przypadku ocen „remisujących” i zachowawczych). Zaledwie dwie osoby, Robert Antoniak [TUTAJ] i Andrzej Opejda [link TUTAJ], wyrazili opinię jednoznaczną, przy czym główna różnica polegała na tym, że pierwsza z prognoz pojawiła się w lutym 2016r., a druga ledwo kilka dni przed wyborami, co naturalnie czyni pierwszą uwagę wartościowszą.\nMi nie pozostaje nic innego, jak pogratulować celnej prognozy i oczekiwać dalszych opinii. Podobny deficyt wszelakich prognoz ezoterycznych powstaje, jeśli chodzi o stosunek do Brexitu, ostatnich prognoz parlamentarnych i prezydenckich, itd. Taki stosunek do prezentowania swojej wiedzy w praktyce martwi, ponieważ – w przeciwieństwie do zagranicznych trendów – większość „polskiego establishmentu prognostycznego” (ładne słowa?) może zostać nieopatrznie oskarżona o nadmierną zachowawczość, brak konfrontacji z rzeczywistością, albo niechęć do ponoszenia porażek. W jakimś miejscu napisałem, że nie zamierzam poprzestać na ciągłym udoskonalaniu swoich narzędzi poznawczych, nawet jeśli miałoby się to wiązać z wystawieniem się na pośmiewisko, albo ostracyzm. Jednocześnie nie zgadzam się z opiniami, że „trzeba się znać na polityce, aby robić prognozy polityczne”. Drodzy, czy astrologowie są specjalistami ds. stawiania domów (elekcje budowy domów), ds. seksu (horoskopy partnerskie), ds. ogrodnictwa czy kulinariów (astrologia księżycowa), albo ds. macierzyństwa (astrologia pytaniowa o dziecko)? Nie są, a ja nie widzę szczególnej różnicy w pytaniach typu: „kto wygra wybory?” lub „czy X jest w ciąży?„. To nadal ten sam stopień irracjonalności.\nOczywiście miło by było spojrzeć na zjawisko prognoz politycznych od innej strony, wydaje się jednak, że większość tego typu recenzentów mogłaby również doświadczyć dyskomfortu, z powodu wcześniej … nietrafionych propozycji, w szczególności zaś osoby straszące wojnami, które faktycznie nie doszły do skutku.\nUWAGI KRYTYCZNE NA TEMAT POLITYCZNEGO PROGNOZOWANIA\nSamo zjawisko polegające na zwycięstwie Donalda Trumpa nasunęło mi kilka bardzo poważnych wniosków, z którymi chciałbym się natychmiastowo podzielić. Dodam, że wiele z nich nie jest wyłącznie mojego autorstwa – część tych uwag jest kwintesencją rozmów, albo luźnej wymiany zdań z osobami zainteresowanymi, więc część poniższych opinii nie pochodzi tylko i wyłącznie ode mnie. Oto wnioski:\nZłym zwyczajem jest prognozowanie w sytuacjach, w których jest się nieobiektywnym wobec dwóch stron sporu. Ten typ błędu pojawia się w rzeczywistościach: politycznej (gdy komuś dopingujemy), sportowej, albo sądowej (jeśli jedną ze stron jest osoba nam bliska). W istocie zdarzyć się może, że „wynajdziemy” takie tranzyty, które pomogą naszym faworytom wygrać, albo będziemy usilnie szukać „astrologicznych wad”, które pogrążą strony, których nie lubimy. To miało miejsce u wielu prognostów i zadziałało częściowo na zasadzie „samosprawdzającej się przepowiedni”.\nFatalnym obyczajem jest również życzeniowe podchodzenie do rzeczywistości. Wiele osób rościło sobie powstanie Nowego Wspaniałego Świata, związanego z Erą Wodnika. Była pierwsza kobieta władzy w Niemczech – kanclerz Angela Merkel, później wygrał pierwszy nie-biały prezydent USA. To tworzyło kolejne obietnice: miał być większy liberalizm obyczajowy, zielone światło dla LGBT, marihuany, odnowa religijna w stylu New Age, medycyna alternatywna, alterglobalizm, itd. Naturalną konsekwencją tych przemian miała być pierwsza kobieta prezydent USA. Nie! Nie myślmy życzeniowo! Nasze „chciejstwo” nie przybliży nas do oczekiwanego rezultatu prognostycznego, tylko zaburzy nasz tok rozumowania. Proszę popatrzeć, jak wielu astrologów podchodzi do horoskopów ślubów, albo niektórych kosmogramów osobistych pod tym kątem. Tam się znajdują liczne „chciejstwa”, każde wesele niesie w sobie masę zalet, a każdy człowiek jest wielką mapą potencjałów. Nie! Niestety tak nie jest, musimy się zmierzyć z licznymi przeszkodami i bólami w życiu, a obowiązkiem szanującego się astrologa jest je wyłowić i ostrożnie z nimi postępować.\nNiezbyt dobrym zwyczajem jest także … racjonalne (!) podejście do rzeczywistości. Paradoksalnie, przykład Donalda Trumpa, jak i wiele innych wskazuje na to, że to, co nie mieściło się w naszej głowie, w naszym rozumieniu świata, jest w stanie kompletnie nas zaskoczyć z perspektywy czasu. Samemu mi się zdarzyło przecież (jak i znajomym „po fachu”), że mówili rzeczy „nie mieszczące się w głowie” (słynny tekst Adama Michnika, że aby Bronisław Komorowski nie został prezydentem, musiałby po pijaku przejechać ciężarną zakonnicę na pasach). Ludzie zdawali egzaminy, których mieli nie zdać, nie robili transakcji, która już dochodziła do skutku, albo kończyli „doskonałe” związki. Jeśli więc astrolog – ezoteryk – tarocista nazbyt silnie posiłkuje się w swoich konkluzjach racjonalnością, albo „podpowiedzią” w postaci doświadczenia (rynkowego, historycznego, psychologicznego, itd.), to tym gorzej dla niego! Jest to swoisty paradoks, ale jeśli zajmujemy się profesją z gruntu rzeczy irracjonalną, to podczas wyborów między racjonalnością i irracjonalnością, musimy pozostać konwekwentni i postawić na większą przewagę irracjonalności. Tego wymaga odwaga i jeśli chcemy być wewnętrznie uczciwi wobec siebie, nie możemy się bać tej irracjonalności używać.\nInną sprawą jest rozważanie na temat „wpływów indywidualnych” i „wpływów masowych”. Włodzimierz Zylbertal, w wypowiedziach prywatnych, na wykładach i – prawdopodobnie – na swoich stronach, zaskoczył złotą myślą, że większość prognoz i charakterystyk astrologicznych to de facto zjawisko akcji – reakcji na nasze wewnętrzne przeżycia. Nie zamierzam w żaden sposób usprawiedliwiać swojej prognostycznej porażki, ale tego typu myśl daje pola do dalszych analiz. Być może astrologia polityczna wymyka się kanonom wróżebnym? Być może to nie jest w ogóle dziedzina, w której można się wykazać? Nie załamywałbym dłoni, ale skłonny jestem uznać, że w obecnym kształcie astrologia jest w stanie jedynie wskazać na typ nastrojów tłumów (czyli wyborców) i ewentualnie wskazywać na kierunek zachowań (przeżyć masowych), jak i zachowania struktur (państwa, narzędzi władzy, służb), na te zachowania. W tym sensie astrologia byłaby w stanie ukazać pewne meandry psychologiczne, ale byłaby bezużyteczna, jeśli chodzi o prognozowanie kto wygra w wyborach. Chyba, że istniałby świetnie wykształcony politycznie astrolog, który by doskonale wiązał atrybuty masowych oczekiwań (czytaj: czego chcą wyborcy) do wyborczych obietnic i charakteru określonego profilu polityka (czytaj: jak jego osobowość współgra z oczekiwaniami wyborców).\nCzynnikiem dodatkowym, ale ważnym, są naturalnie nadmierne emocje. Wiele prognoz, w których pojawiają się emocje, zostaje spalonych na wstępie. Czyni to sytuację trudną, bo tzw. doradca musi w jakimś sensie być empatycznym, ale jednocześnie posiadać chłodną głowę, by wydać chłodny osąd. Niestety, brzmi to okrutnie i nieludzko, ale nadmierna obecność emocji i silny emocjonalny stosunek do omawianej sprawy sprawia, że nie jesteśmy w stanie zdystansować się do czegoś, co chcemy zbadać i opisać. Być może skłania to do refleksji, że najlepszymi prognostami byliby psychopaci pokroju Hannibala Lectera, chociaż z drugiej strony taki Anders Breivik okazał się być „profetą”. W tym znaczeniu, że w masach zalewającego nas świata imigrantów odnalazł klucz do wyborczych zwycięstw, kolejno w Polsce, Wielkiej – jeszcze – Brytanii i USA. W trzech okolicznościach piórkiem u wagi stała się niechęć do społeczeństwa otwartego i wielokulturowego, a jednocześnie sympatia wobec społeczeństwa bardziej jednorodnego i nieco wyizolowanego.\nZAGRANICZNY KRAJOBRAZ PO BITWIE\nPo porażce Hillary Clinton rozmawiałem już z kilkoma osobami. Część osób dała mi cenne informacje, opinie, część próbowała mnie pocieszać, mówiąc, że „astrologia polityczna i astrologia urodzeniowa to dwie różne rzeczywistości”. Dziękuję im za te słowa wsparcia. Przy okazji Kuba podesłał mi bardzo ciekawą statystykę dotyczącą zagranicznych prognoz dotyczących ostatnich wyborów. Jak to wyglądało?\n[LINK do forum TUTAJ]\nDo lipca 2016 roku odważyło się postawić prognozę 47 osób, z czego 72% stawiało na zwycięstwo Clinton. Wśród nich bardzo dobrzy astrologowie, wykształceni na najlepszych kursach, albo takowych udzielający. Wśród nich m.in. Bernadette Brady, Nina Gryphon, Isaac Starkman, czy Paul Saunders.\nIntrygujące, że istnieje korelacja prognostów lepiej trafiających do prognostów trafiających gorzej. Na czym ona polega? Otóż spośród 22 astrologów amerykańskich aż 18 (!!) błędnie typowało zwycięzcę, podczas gdy u pozostałych 25 osób stosunek oscylował bliżej remisu (14-11 dla Clinton). Wniosek? Patrz punkt 1. i punkt 3., które wcześniej napisałem, czyli w skrócie: możliwa nieobiektywność w sporze (zaangażowanie polityczne, charakterystyczne dla obywatela państwa, w którym odbywa się głosowanie) i silniejsze kierowanie się racjonalnością, podczas gdy prognoza nie powinna cechować się zbyt silnym wpływem czynników zewnętrznych, polegających na „kalkulowaniu”.\nNa wspomnianym forum Skyscript znajduję jeszcze uwagi typu (w luźnym i swobodnym przeze mnie tłumaczeniu):\nczęść astrologów bało się pisać, że Trump wygra (!), ponieważ bało się być posądzonym o sympatię dla osoby powszechnie nienawidzonej; czy nie przypomina to dokładnie casusu Kaczyńskiego – PiSu i Dudy w Polsce, swego czasu, gdy większość osób obstawiało zwycięstwo Bronisława Komorowskiego?\noskarżenia (jak się okazuje – słuszne), wobec wielu astrologów i prognostów, o brak bezstronności i nadmierne zaangażowanie polityczne\npo odniesionej porażce prognostycznej (czytaj: porażka Trumpa, porażka Dudy, itd), część astrologów natychmiast próbuje odwrócić uwagę, czyniąc komentarze typu „ale Clinton miała więcej głosów”, „ale Duda był faworytem przed drugą turą”, „ale nie znaliśmy godziny Dudy, lub Clinton”, etc.\npojawia się też sugestia, że spora część astrologów, która chciała zwycięstwa Trumpa, przy okazji… prognozowała zwycięstwo Trumpa (czytaj: celna prognoza wynikała z tytułu subiektywnego dopingowania osoby Trumpa, czyli w ostateczności nie umiejętności, ale przypadek sprawił, że udało im się celnie trafić)\nPODSUMOWANIA I ETOS PROGNOSTY\nOd kilku lat moje teksty są pełne prowokacji i zachęty do podejmowania rękawic, jeśli chodzi o wszelakie tematy dotyczące astrologii. Być może część osób traktuje to jako złośliwości, albo przytyki, ale zawsze wychodziłem z zasady, że:\nastrolog powinien odważnie i jednoznacznie stawiać tezy, bez względu na ich rezultat; strach przed porażką prognostyczną jest zarazem lękiem, który wiąże się z „utratą reputacji”, a co za tym idzie „utratą klientów”\nastrolog, który przyznaje się do swoich prognostycznych porażek, uczy się na błędach; astrolog, który przemilcza swoje nietrafione prognozy, wstydzi się swoich słów, albo traktuje swoich czytelników niepoważnie, albo liczy na krótką pamięć swoich czytelników\nastrolog, który boi się „utraty reputacji” wskazuje, że nie odnosi sukcesów w pracy z horoskopami, albo z osobami, z którymi rozmawia; wiem doskonale, że część „stale powracających osób” nie zrezygnuje z moich usług, rozmów, lub prognoz, z tytułu złego postawienia na Clinton, tudzież non-Brexit (sytuacja „w toku”)\nastrolog nie może szantażować, ani pozyskiwać ludzi poprzez silne oddziaływanie na ich emocje, z tego tytułu nie zamierzam już „straszyć Trumpem”, chociaż wiem, jaką sympatię otoczenia dzięki tego typu konstrukcjom bym zyskał; podobna rzecz tyczy się Kaczyńskiego i in. osób sceny politycznej\nWĄTKI ASTROLOGICZNE I POLITYCZNE\nWe wcześniej opisywanym horoskopie Donalda Trumpa (podgląd obrazka wyżej) dostrzegalne jest podobieństwo, oddające honory gwieździe Regulus. Gwiazda ta czyniła opiekuńczy patronat nad Lechem Wałęsą (ASC), czy Jarosławem Kaczyńskim (Saturn). Wydawać by się mogło, że progresywne Słońce przechodzące przez nią będzie synonimem upadku, a nie sukcesu, zważywszy, że bardzo często Mars wskazuje, na typ porażki albo możliwego zagrożenia (tutaj Mars we Lwie = ekscesy seksualne, które napędziły kandydatowi republikanów stracha). Tym razem królewskość gwiazdy przeważyła i spełniła się pozytywna twarz Regulusa, a nie negatywna (czyli: pycha kroczy przed upadkiem).\nBłędem było niedocenienie wpływu Jowisza, który do października tworzył dyrekcję (dokładniej trygon) do Marsa. Należało iść śladem Baracka Obamy, gdzie w poprzednim artykule (link TUTAJ) zaznaczyłem, że aspekty Urana i Księżyca wyniosły go w górę.\nJarosław Gronert na swoim wykładzie podczas konferencji Polskiego Towarzystwa Astrologicznego wspomniał o korelacji horoskopu Clinton z „rybowatą tożsamością USA” (m.in. progresywne Słońce kosmogramu i Neptun czynią ze sobą aspekty). Uwaga okazała się o tyle słuszna, ale zauważyłem, że Księżyc obecnego solariusza Trumpa idealnie stoi na jego Neptunie urodzeniowym. Sam Neptun uściślił aspekt do urodzeniowego Merkurego, który trzy miesiące wcześniej został rozhuśtany kwadraturą od Jowisza. Również progresywny (ale separujący) Mars jest jeszcze stosunkowo blisko urodzeniowego Neptuna Trumpa. Kto jednak na podstawie tych akurat przesłanek typował osobę Trumpa do objęcia prezydentury USA?\nWarto też nadmienić, że sam kandydat posiada kwadraturę Merkurego do Neptuna. To charakterystyczne dla wielu typów narracji astrologicznych, w których jedną jest brak przywiązania do stałej, określonej i surowej rzeczywistości (aspekt Merkury/Saturn), charakterystycznej dla pióra Tomasza Beksińskiego (koniunkcja), albo kilku osób, którymi horoskopami urodzeniowymi dysponuję. Ten aspekt predysponuje do tworzenia „żartów” i fałszowania rzeczywistości dla wielu celów: wyborczych, sprzedażowych, interpresonalnych. Nie dziwi więc typ uwodzenia wyborców, polegający na dawaniu obietnic (np budowy muru z Meksykiem), które nie będą miały przełożenia w rzeczywistości. Już dzień po wyborach chińska dyplomacja pytała zwycięzcę, czy on tak tylko „żartował dla celów kampanijnych”, czy mówił „na serio” w pewnych sprawach.\nW pewnym sensie istotną kwestią jest, żeby nie traktować rzeczywistości politycznej 100% serio. Historia wskazuje, że wiele osób, które wydawały się być doskonałym materiałem na dyktatora, niekoniecznie tak kończyła. Paradoksalnie, nikt też serio nie podchodził do tych, którzy dyktatorami zostawali, a część establishmentu politycznego ponosi wielką odpowiedzialność za „dokarmianie” przyszłych tyranów, czego przykładem są konferencje w Monachium (uznanie pretensji Hitlera), albo konferencje z „wielkim sojusznikiem” Stalinem, które na dziesięciolecia stanowiły glejt dla okrucieństw systemu komunistycznego. Tworzenie astrologicznych epopei dotyczących przyszłych tyranów mija się zatem z celem, zważywszy, że najwybitniejsi spece od tematu (czytaj: inni politycy) bardzo grubo na tego typu prognozach się przejechali.\n© Wszelkie prawa zastrzeżone. Nie wolno kopiować treści, ani przekształcać w dowolny sposób bez zgody autora\nadres grafiki: https://morguefile.com/search/morguefile/1/usa/pop


Skuteczne i proste sposoby na inwestowanie - Pożyczki Chwilówki 24\nSkuteczne i proste sposoby na inwestowanie\nOpublikowane przez padminc w dniu 13 listopada 2020 13 listopada 2020\nCzy inwestowanie zawsze musi być czymś stworzonym wyłącznie dla profesjonalnych inwestorów, którzy dysponują ogromnymi sumami pieniędzy? Okazuje się, że przy współczesnych możliwościach rynku finansowego jest to coś dostępnego dla każdego z nas. Obecnie wystarczy nawet podstawowe konto w banku, aby nasze oszczędności mogły na siebie pracować i nieustannie przynosić nam zyski. W większości przypadków nie musimy przy tym ponosić nawet żadnego ryzyka strat.\nDoskonałym przykładem narzędzia do inwestowania dostępnego dla każdego klienta banku są lokaty. Warto zainteresować się nimi nieco bliżej, szczególnie, jeśli ktoś szuka bardziej długoterminowych inwestycji.\nIdea lokaty jest bardzo prosta. Wpłacając na nią pieniądze, przekazujemy je na określony czas bankowi. Bank obraca wówczas takimi środkami, inwestując je na różnych rynkach. Po upływie ustalonego czasu zwraca nam je, wzbogacone o zysk płynący z odsetek.\nDużą zaletą lokat bankowych jest ich prostota. Sami nie musimy załatwiać to żadnych formalności ani wykonywać jakichkolwiek operacji finansowych. Wystarczy jedynie wybrać odpowiednią lokatę w ramach swojego rachunku bankowego i wpłacić na nią pieniądze. Całą resztą zajmuje się bank.\nOferty banków dotyczące lokat są bardzo zróżnicowane. Dostępne w nich lokaty różnią się wieloma szczegółami, takimi jak czas trwania czy wysokość oprocentowania. Bardzo istotne jest znalezienie tutaj takiego rozwiązania, które będzie dla nas najkorzystniejsze. Dla klientów z odmiennymi potrzebami i możliwościami finansowymi odpowiednie mogą być różne typy lokat.\nNajlepszym narzędziem do wyszukiwania odpowiednich dla siebie rozwiązań są rankingi lokat, dostępne w internecie. Zawierają one informacje dotyczące właściwie wszystkich lokat obecnych w danym momencie na rynku. Możemy tam sprawdzić, która oferta najlepiej spełnia nasze oczekiwania i która z nich zapewni nam największe zyski.\nW sieci można znaleźć również opinie klientów na temat konkretnych lokat. Warto oczywiście zapoznać się także z nimi, bowiem są one cennym źródłem informacji na temat tego, czego możemy spodziewać się po danej ofercie.\nOgromną zaletą lokat bankowych jest ich dostępność. Nie musimy wcale znać się na inwestowaniu ani posiadać wielkich środków finansowych, aby móc z tego czerpać zyski. Lokaty są dostępne zwykle dla każdego posiadacza zwykłego konta bankowego.\nOczywiście za tę wygodę i bezpieczeństwo musimy zgodzić się na pewne mankamenty. Przede wszystkim lokaty nie są raczej rozwiązaniem dla osób oczekujących szybkich zysków. Rzeczywiście duże pieniądze można tu zarobić umieszczając na nich pieniądze na okres kilku lat. Rzecz jasna, im większa inwestycja, tym większe będą potem zyski.\nLokaty bankowe to jeden z najlepszych sposób na wykorzystanie swoich oszczędności. Przy takim inwestowaniu są one całkowicie bezpieczne i nie ryzykujemy nimi w żaden sposób. Równocześnie pieniądze, które w innym wypadku leżałyby po prostu na koncie, teraz mogą nieco na siebie pracować i przynosić nam dodatkowe zyski.


Górnicy okupują siedzibę Kompanii Węglowej - RMF 24\nPiątek, 14 listopada 2014 (06:04)\nAktualizacja: Piątek, 14 listopada 2014 (09:09)\nPo fiasku wieczornych rozmów związkowców z zarządem około 100 osób zdecydowało się na nocną okupację siedziby Kompanii Węglowej w Katowicach. Mówią, że zostaną tam do skutku, czyli aż uratują Kompanię Węglową. Nie wykluczają też innej formy protestu.\nZwiązkowcy czekają na powrót prezesa Kompanii, Mirosława Tarasa z Warszawy /Andrzej Grygiel /PAP\nGórnicy zajęli siedzibę Kompanii Węglowej. Usłyszeli, że ich pensje są zagrożone\nW nocy do siedziby Kompanii z Warszawy wrócił jej prezes. Jednak protestujący mówią, że prezes Mirosław Taras przyjechał ze stolicy z niczym. Powiedział im tylko, że w najbliższy wtorek przedstawiciele rządu spotkają się z górnikami w Warszawie.\nTo jednak protestującym nie wystarcza. Chcą, żeby wcześniej ktoś do nich przyjechał. Są gotowi czekać do skutku.\nLiderzy górniczych związków zawodowych nie wykluczają też innych form protestu, jeśli okupacja siedziby Kompanii Węglowej okaże się nieskuteczna. Mówią, że nie zawieszą okupacji.\nO godzinie 6:00 rano we wszystkich kopalniach Kompanii Węglowej odbyły się masówki.\nNa tych spotkaniach górnicy dowiedzieli się, że nie będzie już rozmów zarządu kompanii, bo według związkowców konieczna jest natychmiastowa interwencja rządu.\nDotychczasowy program naprawczy Kompanii Węglowej jest już nieaktualny - wynika z informacji zarządu spółki przekazanych przez związki zawodowe. Zagrożona ma być też wypłata grudniowych pensji.\nWedług związkowców na pytanie o ewentualne alternatywne plany pozyskania środków na wynagrodzenia i ratowanie spółki zarząd miał odpowiedzieć, że jedynym sposobem jest likwidacja kilku kopalń i zwolnienie załóg tych zakładów.


Lolcia i Tolcia (145016) - koty - oddam zwierzaka do adopcji - Ogłoszenia - Zwierzaki na CafeAnimal.pl\n» ogłoszenia » oddam zwierzaka do adopcji\t» koty\t» Lolcia i Tolcia\nLolcia i Tolcia\ndata zamieszczenia:14 07 2017, 00:08\ndata ważności:13 08 2017\nzamieszczający ogłoszenie: Głogowskie Stowarzyszenie Pomocy Zwierzętom AMICUS\nurodzony: 5 2017\nSUPER KOCIAKI POLECAJĄ SIĘ DO ADOPCJI!\nLolcia (ta z białym) i Tolcia (burasek) są około dwumiesięcznymi kluskami, które szukają własnego kąta.\nKociaki jak to kociaki chętnie się ze sobą bawią, rozrabiają, wszędzie wskakują i są bardzo ciekawskie. Inne kociambry czy psiaki nie są im straszne - uwielbiają je zaczepiać do zabawy. Załatwianie potrzeb fizjologicznych do kuwety nie sprawia im problemów. Kocięta jedzą samodzielnie karmę suchą jak i mokrą. Uwielbiają pieszczoty, o które często same się dopominają.\nTolcia jest super głośno mruczącą przylepą, która uwielbia spać na człowieku. Jest trochę mniejsza od swojej siostry oraz lekko bojaźliwa. Najchętniej cały czas byłaby u boku myziającego ją człowieka.\nLolcia jest natomiast większą, dużo bardziej odważniejszą i zadziorną kotką. W porównaniu do swojej siostry jest indywidualistką - jednak to nie zmienia faktu, że uwielbia pieszczoty.\nObie kluski mają na brzuszkach przepiękne centki.\nKocięta przebywają w domu tymczasowym i mają stały kontakt z ludźmi (w tym z dziećmi), dwoma dorosłymi kotami i psem. Siostry są już zaczipowane, odrobaczone oraz mają za sobą pierwsze szczepienie. Lola i Tola przebywają pod opieką Głogowskie Stowarzyszenie Pomocy Zwierzętom AMICUS , ich przyszły opiekun będzie zobowiązany do dokończenia cyklu szczepień, podpisania umowy adopcyjnej oraz kastracji kotek. Tel: 785 205 158\ntelefonicznie pod numerem:785 205 158\noraz pod numerem:721 355 594


Amerykański ekspert: Gdańsk ma kluczowe znaczenie dla obrony krajów bałtyckich » Kresy - wiadomości, wydarzenia, aktualności, newsy\n6 stycznia 2018 /6 komentarzy/w Ameryka, bezpieczeństwo i obrona, Estonia, Europa Zachodnia, Litwa, Łotwa, polityka, Polska, Rosja, Wydarzenia /Przez Marek Trojan\nW razie rosyjskiej agresji na państwa bałtyckie Gdańsk będzie odgrywał kluczową rolę dla możliwości reakcji NATO – twierdzi amerykański ekspert ds. bezpieczeństwa Jerry Hendrix. Podkreśla, że priorytetem dla NATO musi być utrzymanie dostępu do Gdańska przy jednoczesnym zneutralizowaniu Kaliningradu. Jego zdaniem, atak Rosji to tylko kwestia czasu.\nW artykule opublikowanym w grudniu na łamach „National Review”, były oficer US Navy, historyk ekspert ds. bezpieczeństwa Jerry Hendrix podkreśla wielką rolę strategiczną Gdańska w razie rosyjskiej agresji na państwa bałtyckie. Porównuje obecną sytuację wojskowo-polityczną do wielkiej partii szachów, rozgrywanej przez Władimira Putina z NATO. Zdaniem analityka, kolejnym ruchem Rosji będzie inwazja na Litwę, Łotwę i Estonię. W tej grze, jak głosi tytuł artykułu, „polskie miasto Gdańsk jest królową” NATO. Podobnie jak Kaliningrad jest „królową” dla strony rosyjskiej.\nHendrix podkreśla, że agresja Rosji na państwa bałtyckie jest tylko kwestią czasu, ponieważ Putin dąży do odbudowy rosyjskiego imperium. – Gdy to nastąpi, USA będą musiały szybko przemieścić siły pancerne do Europy przez Polskę, żeby zapobiec zamatowaniu NATO. I będą mieć z tym wielki problem – pisze ekspert.\nW tym kontekście zaznacza, że NATO przez lata niedoinwestowywało swoich zdolności obronnych, co znacznie utrudnia teraz szybką rozbudowę czy odbudowę tego potencjału. Zaznacza, że wiele państw członkowskich ograniczało wydatki na wojsko, likwidowało całe segmenty sprzętu i uzbrojenia, ograniczało własny przemysł zbrojeniowy. Dodaje, że z kolei USA poświęciły lata na wycofywanie swoich sił, szczególnie czołgów i ciężkich brygad, z Europy. Teraz niewielka część z nich wróciła, ale nie na stałe, lecz na zasadzie rotacyjnej.\n„Bąbel” A2/AD w Kaliningradzie\n– Gdy Putin zaatakuje kraje bałtyckie, Stany Zjednoczone będą potrzebowały ściągnąć siły pancerne, a także inne oddziały lądowe do Europy przez Atlantyk. Polska byłaby idealną lokalizacją dla [ich] rozlokowania, biorąc pod uwagę duży port w Gdańsku i jego bliskość do krajów bałtyckich – podkreśla Hendrix. Dodając, że problem tkwi w tym, że USA nie są w stanie ściągnąć w ten sposób swoich wojsk do Polski, z powodu silnej obecności wojsk rosyjskich w rejonie Kaliningradu.\nEkspert podkreśla, że Rosja posiada tam kompleks uzbrojenia A2/AD (ang. anti-access and area-denial, połączenie działań ograniczających przeciwnikowi możliwości militarnego dostępu do danego obszaru z działaniami ograniczającymi mu możliwość operowania w obszarze kontrolowanym- red.). W tym zaawansowane systemy obrony powietrznej S-400 oraz systemy Iskander-M.\nCzytaj również: Rosja grozi, że wyśle więcej Iskanderów do obwodu kaliningradzkiego\n– Te rakiety mogą zneutralizować jednostki powietrzne i naziemne/nawodne NATO, uniemożliwiając siłom morskim [Sojuszu] wypływania na Bałtyk dalej, niż za Kopenhagę – pisze Hendrix. Oznacza to, że w takiej sytuacji port w Gdańsku byłby dla wsparcia NATO faktycznie nieosiągalny. To z kolei zmusiłoby Amerykanów do wyładowania się ze statków albo we Francji, albo w Belgii i przerzucenia ciężkiego sprzętu koleją przez cały kontynent europejski. To jednak opóźniłoby jakiekolwiek ruchy wojsk w obszarze działań zbrojnych „o tygodnie”, co dałoby „siłom inwazyjnym Putina” czas na umocnienie się i „ustanowienia nowego status quo w regionie”.\n– Jeśli NATO i USA zamierzają z sukcesem odeprzeć rosyjską inwazję, Sojusz musi zaplanować „przebicie bąbla” systemów A2/AD zlokalizowanych w Kaliningradzie. Utrzymanie dostępu do Bałtyku i głównych polskich portów w razie wojny z Rosją musi pozostać dla NATO wysokim priorytetem – podkreśla analityk.\nZdaniem Hendrixa, cel ten może zostać osiągnięty tylko poprzez odpowiedni potencjał własnych, „niebieskich” rakiet NATO, zdolnych do przeprowadzenia zmasowanego ataku na obwód kaliningradzki. W ten sposób, żeby Rosja musiała zużyć swoje zaawansowane „czerwone” rakiety szybciej, niż byłyby w stanie uzupełnić ich braki. Ekspert zwraca uwagę, że „niebieskie” rakiety mogą być przenoszone i wystrzeliwane z „małych, szybkich okrętów rakietowych, zdolnych do przejścia przez usianą wyspami linię brzegową Bałtyku”, a także „niewielkich okrętów podwodnych z napędem dieslowskim zdolnych do przenoszenia rakiet i bezpiecznego operowania pod powierzchnią płytkiego morza” lub z „zaawansowanych samolotów szturmowych piątej generacji”, zdolne unikać S-400 i potrafiących operować wewnątrz kaliningradzkiego „bąbla” A2/AD.\n– Gdyby Kaliningrad mógł zostać zneutralizowany, siły sojusznicze mogłyby szybko ściągnąć czołgi, żołnierzy i zapasy logistyczne do portu w Gdańsku, który będzie kluczowy dla umożliwienia sukcesu siłom NATO – twierdzi Hendrix. Zaznacza on, że rozbudowana infrastruktura gdańskiego portu sprzyja sprawnemu i szybkiemu wyładunkowi, nim Rosjanie byliby zdolni do uzupełnienia zapasów uzbrojenia.\nAmerykański analityk zwraca też uwagę na bliskość Gdańska do Litwy, Łotwy i Estonii, co umożliwiałoby siłom lądowym USA natychmiastowe działania i osiągnięcie celów strategicznych. Zaznacza, że w razie konfliktu z Rosją NATO musi mieć dostęp do Gdańska, żeby móc jak najszybciej zapobiec umocnieniu się sił rosyjskich na zajętych terytoriach.\n– Na północy Europy, Kaliningrad i Gdańsk są dwiema „królowymi” na szachownicy. NATO musi być przygotowane do obrony swojej królowej, jednocześnie eliminując tę Putina – podsumowuje Hendrix.\nJerry Hendrix jest związany z Center for a New American Security, jako dyrektor Defense Strategies and Assessments Program.\nRozmieszczenie wybranych stref A2/AD Rosji w rejonie wschodnich granic państw członkowskich NATO. Źr. oprac. IHS Jane’s. Stan na 2015 rok. Fot. missiledefenseadvocacy.org\nZasięg rosyjskich systemów A2AD z rejonu Kaliningradu. Stan na 2016 rok. Źr. nationalinterest.org\nNationalreview.com / Kresy.pl\nTagi: A2/AD, Bałtyk, Belgia, Center for a New American Security, Dania, Francja, Gdańsk, Iskander-M, Jerry Hendrix, K-300P Bastion-P, Kaliningrad, Kopenhaga, National Review, NATO, Obwód Kaliningradzki, okręty podwodne, S-400, USA\nTen Jerry H. albo nie wytrzeźwiał po ichniejszych holidaysach albo wymaga szybkiej interwencji psychiatry ale mówiąc poważnie: przerażające są te jankeskie scenariusze rozpętania wojny na terenach Polski i przyległych państw (ukraina już krwawi). Dla nich to kolejna wojenka o syberyjskie i arktyczne zasoby, dla nas to być albo nie być.\n6 stycznia 2018 12:23\n@lp To nie są jankeskie wojny tylko obrona tak Polski jak krajów bałtyckich przed narastającym zagrożeniem ze strony Rosji. Amerykanie mają w tym względzie zgodny z nami interes z resztą tu nikt nie chce ruskiego miru od Białorusi i Estonii, przez Ukrainę na zachód Europy.\n10 stycznia 2018 13:23\n@ka9q I ja nie chcę ruskiego miru,ale nie przepadam też za jankeską demokracją.Którą próbują wam zaszczepić na Ukrainie.\nJuż widzę radość mieszkańców 3City po takim komentarzu.Przecież oznacza on ,że pierwsze Iskandery tam uderzą.A to raczej nie jest powód do satysfakcji,dla mieszkańców trójmiasta.Szkoda ,że w jankeskim planowaniu wojny, nic nie wspomina się o miastach wschodniego wybrzeża USA,które są w zasięgu ruskich okrętów podwodnych?\n@jwu Po pierwsze nie 3City tylko pisz po polsku: Gdańsk a inna sprawa to tak czy inaczej Gdańsk jest celem, był i będzie tak jak każde większe miasto.\n@ka9q 8lat mieszkałem w Gdyni na Orłowie i dlatego napisałem tak , jak nazywają trójmiasto mieszkańcy. .Także nie ciskaj się.\nChiny wstrzymują wymianę handlową z Koreą Północną Premierzy Polski i Bułgarii odbyli rozmowę telefoniczną


Dziewczynka w kolejce ⋆ Pełnia\nLubiła wsłuchiwać się w stukot kół pociągu. Jednostajny hałas wprawiał ją w stan równowagi. Czuła, że wszystko jest na swoim miejscu. Ona, jedenastoletnia dziewczynka z warkoczykami, naprzeciwko niej tata. Miała go blisko, na wyciągnięcie ręki.\nZa oknami pociągu zmieniały się widoki wraz z porami roku – wiosną kwitły jaskrawym światłem żółte główki mleczy. Wróć, nie mleczy, mniszków lekarskich. Tak o nich mówił tata. A on wiedział wszystko. Nieraz zastanawiała się, co go różni od Boga – skoro jest, tak jak on, wszechwiedzący.\nLatem wskazywał jej pola maków, spływające krwistą czerwienią. Opowiadał jej historie – o bitwie pod Monte Cassino, o tym, jak działa mak, jeśli zamienić go w opium. Traktował ją poważnie, jak partnerkę, badaczkę, adeptkę w przeogromnym uniwersytecie świata.\n„Jesienią, gdy chmurki i humorki” rozweselał ją opowieściami o swoich szkolnych czasach, o psikusach, jakie kiedyś on, teraz pan doktor, robił z kolegami, gdy był tylko trochę od niej starszy. Śmiała się w głos, aż niemal się zapluła, gdy opowiadał jej o zatrzymaniu pociągu rybą. Złowili ją ze Złotym nieopodal dziurawego żelaznego mostu, tego, co za blokiem, tego zakazanego, pod którym rwąca rzeka zatopiła niejednego śmiałka. Niewiele myśląc, Złoty (jak miał na imię? Tego nikt nie pamięta) zamachnął się i rzucił rybą z impetem. Trafił przez otwarte okno lokomotywy wprost w maszynistę. Pociąg gwałtownie zahamował, uciekli obaj w kłujące chaszcze ostrokrzewu. Na dowód tego tata pokazał jej teraz trzy głębokie blizny na przedramieniu.\nZimą najczęściej czytali wspólnie „Gazetę Wyborczą”. Biały krajobraz nie oferował im wielu pretekstów do rozmów. W pociągu bywało zimno tak bardzo, że tata ją okrywał swoim kożuchem. Spod białej czapki z napisem „Puma”, kupionej w Peweksie, wystawał jej tylko czubek czerwonego nosa. Tata częstował czekoladą, często zjadali całą tabliczkę. „To będzie nasza słodka tajemnica”, mówił, bo wiedział, że mama by na to nie pozwoliła.\nJeździli tak co miesiąc, do ortodonty. W ich miasteczku nie było jeszcze gabinetu ortodontycznego, a ona miała podobno wadę zgryzu. Skoro tak, cóż począć. Pracowicie wypełniała swoje obowiązki pacjenta, nosiła aparat systematycznie, jak zawsze pilnie wsłuchana w polecenia dorosłych. Bardzo lubiła te wyprawy do oddalonego o trzysta kilometrów miasta. Miała wtedy tatę tylko dla siebie.\nZ samego rana, około szóstej, budzili się – wstawali po cichutku, żeby nie zbudzić mamy. Tata zaplatał jej warkocze – za każdym razem zbyt luźno, nie chciał ściskać włosów, żeby jej nie bolało. Robił kanapki z dżemem. Pili kakao.\nWyruszali na dworzec taksówką. Spędzali kilka świętych godzin w pociągu. Szli do szpitala na wizytę. Wielki budynek z czerwonej cegły budziłby w niej przestrach, gdyby nie to, że była z nim, z tatą, z mistrzem świata. On pewnie poruszał się po oddziałach. Czekali w kolejce pod gabinetem, mimo że tata był lekarzem i mieli pierwszeństwo. Nauczył ją wtedy, że nie ze wszystkich przywilejów wypada korzystać. Z żalem przepuszczała dzieci pielęgniarek, które z daleka krzyczały „my ze służby zdrowia”. Nie rozumiała go, lecz mu ufała. W końcu on wszystko wiedział najlepiej.\nPo powrocie na dworzec jedli fasolkę po bretońsku, zagryzając ją pszenną bułką. Zwykle na kilkanaście minut przez odjazdem pociągu udawało jej się wyprosić spojrzeniem wielkich, sarnich oczu jakiś drobiazg z dworcowego kiosku – sezamu pełnego skarbów i marzeń do spełnienia. Wracali do domu z lalką, na którą nie było taty stać, lecz w tamtym momencie nie było to dla niego istotne. Liczył się jej uśmiech.\nNastępny dzień stanowił dla niej zawsze przykry powrót do rzeczywistości, w której tata nie znalazł dla niej miejsca. Pracował od świtu do nocy, często brał dyżury całodobowe. Łapał ją w przelocie, przytulał raz na kilka dni. Zawsze pachniał pracą – lizolem, środkiem dezynfekującym, który otaczał go jak niewidzialna kapsuła, czyniąc niedostępnym dla córki. Ona to rozumiała – schodziła na bok, czekała na swój czas. Wiedziała, że tata ratuje ludzkie życie. Czymże są jej problemy wobec takiego obowiązku? Czym jej drobiazgi, nieistotności, skoro tata czyni tak wielkie rzeczy? Wstydziła się swojej tęsknoty za nim, ganiła siebie za brak empatii wobec setek ludzi, którzy potrzebują pomocy jej taty.\nPewnej nocy czytała książkę – jak zwykle przy świetle ulicznej latarni, bo dawno już było po dobranocce. Rodzice byli przekonani, że śpi. Podsłuchała ich rozmowę:\n– Małej świetnie idzie, robi postępy. Ma ponosić aparat do końca miesiąca i po leczeniu.\n– To dobrze, za każdym razem tyle pieniędzy szło na wasze wyjazdy.\n– Też mi ulżyło. Wiesz, dzień urlopu co miesiąc, to tłumaczenie się… miałem już tego po dziurki w nosie.\nDalej nie słuchała. Zakryła się kołdrą po czubek głowy. Płakała pół nocy, zanim zmęczona zasnęła.\nPodobało Ci się? Będzie mi bardzo miło, jeśli zostawisz komentarz.\nMasz ochotę na więcej? Zapraszam na fp Pełni oraz Instagram pełen moich fotografii.\nDziwne wypadki w królestwie Euforia\nTeż miałam podobne wspomnienia, no może poza fasolką, z moich wyjazdów do ortodonty.\nO, proszę :). Nie sądziłam, że ta historia mogła się komuś przytrafić naprawdę :).\nJęzykowo zręczne, treściwe, wzruszające.\nBardzo dziękuję i serdecznie zapraszam :).\nTo opowiadanie było pierwsze,które poznałam z Twej twórczości.\nDlaczego nie zostawiłam komentarza? Przyznam,czasem ciężko mi pisać.\nPamiętam,że bardzo mną poruszyło wówczas i teraz,przy powtórnym czytaniu.\nBardzo osobiste. Wspaniale pokazałaś delikatną psychikę dziecka. Wrażliwość,kruchość. Idealizowanie rodzica.\nDwa odmienne światy:dziecko-dorośli. Czas ,ktory dla dziewczynki był wyjątkowym świętem dla dorosłych był tylko obowiązkiem,koniecznością.\nCzar okrutnie prysł.\nDoskonałe.Czytałam z sercem\nBardzo dziękuję, Lillo, za ten komentarz. Fakt, że to opowiadanie trafiło prosto do Twojego serca, jest dla mnie największą satysfakcją.\nZarówno piękne, jak i smutne…\nDziękuję, to piękny komplement 💚.\nCóż mogę napisać?..byłam 30 lat dyrektorem przedszkola i mogę na przestrzeni wielu lat porównać czym była rodzina niegdyś a jaka jest teraz..wszędzie przeważa mieć niż być…A dzieci?one potrzebują tylko miłości i czasu,którego nie zabierze im praca mamy,taty…one mają kryształowe,wielkie oczy,prosząc każdego:bądż przy mnie…piękne opowiadania ,rzekłabym terapeutyczne…


77 - latka zmarła na skutek ukąszeń pszczół - Olsztyniak.pl\nPolicjanci wraz z prokuratorem pracowali na miejscu nieszczęśliwego wypadku w Targowie na terenie gminy Dźwierzuty. 77-latka została zaatakowana przez rój pszczół. W wyniku ukąszeń kobieta zmarła. Teraz policjanci wyjaśniają przyczyny i okoliczności tego nieszczęśliwego wypadku.\nWczoraj około godziny 18.30 oficer dyżurny szczycieńskich policjantów otrzymał telefoniczne zgłoszenie o wypadku w Targowie na terenie gminy Szczytno. Na miejsce zdarzenia natychmiast pojechali policjanci wraz z prokuratorem. Ze wstępnych ich ustaleń wynika, że 77-letnia kobieta wyszła z domu na łąkę, gdzie stały ule. Tam została zaatakowana przez rój pszczół i kilkanaście razy ukąszona. Pierwszej pomocy udzieliła kobiecie najbliższa rodzina. Na miejsce przyjechała również załoga karetki pogotowia, lecz kobiety nie udało się uratować. Teraz policjanci wyjaśniają przyczyny i okoliczności tego nieszczęśliwego wypadku.\nJak zachować się w sytuacji, kiedy ugryzie nas pszczoła, mówi Magdalena Zakrzewska Zastępca Dyrektora do spraw lecznictwa WSPR w Olsztynie. – Osoby uczulone, zdiagnozowane przez lekarza alergologa powinny mieć przy sobie zastrzyk z adrenaliny. Jeśli po ugryzieniu pszczoły reakcja naszego organizmu jest poważniejsza niż lekki obrzęk wokół miejsca ukąszenia, powinniśmy zgłosić się do lekarza i sprawdzić, czy nie jesteśmy uczuleni na jad tego owada.\nKiedy nie jesteśmy uczuleni i ugryzie nas pszczoła – pamiętajmy, by żądło wydrapać paznokciem, a nie ściskać palcami. Chodzi o to, aby nie naciskać na mieszek z jadem. Powinniśmy przyłożyć do miejsca ukąszenia zimny okład i skorzystać z dostępnych w aptekach leków przeciwalergicznych.\nJeśli jednak jedząc coś, do naszej jamy ustnej dostanie się pszczoła i użądli nas, wtedy natychmiast wzywamy pogotowie ratunkowe. Do czasu przyjazdu karetki warto włożyć do buzi coś zimnego, np. kostki lodu.\nPrevious Uroczyste zakończenie kariery sportowej Otylii Jędrzejczak w Aquasferze\nNext 30 - letni mieszkaniec Piecek zatrzymany za posiadanie pornografii dziecięcej\nElabląg: 47 – latek podejrzany o zabójstwo żony\nPolicjanci z Elbląga zatrzymali 47-letniego mężczyznę, który jest podejrzany o zabójstwo żony. Do tragedii doszło w jednym z mieszkań przy ulicy Poprzecznej w Elblągu. Kobieta została ugodzona nożem w okolice


Zmiany na forum 23/07/2020\nNekron - forum PBF DZIAŁ ORGANIZACYJNY Ogłoszenia Zmiany na forum 23/07/2020\nPlanujemy tu nieco zmian ułatwiających rozgrywkę, szukanie informacji oraz nagradzających graczy aktywnych. Ale od początku;\n1. Postacie niezależne\nUtworzyliśmy specjalne poddziały dla każdego ugrupowania, aby łatwiej było znaleźć konkretną postać, planowana zmiana szablonu na nieco bardziej szczegółowy oraz dodanie zaległych kart postaci niezależnych (przypominam, że są one aktualizowane w miarę gdy postać niezależna się zmienia, toteż możecie na szybko sprawdzić tam jej wygląd czy widoczny ekwipunek zamiast przeszukiwać fabułę).\nJako, że teraz odświeżanie sobie starej fabuły może być nieco utrudnione, gdyż niektórzy z nas grają już którąś postacią z kolei wprowadzona zostanie zasada nowa postać - nowe konto. Jeśli będziecie chcieli założyć kolejne konto na ten sam adres e-mail należy to zgłosić administracji, udostępnimy wtedy takową możliwość\nKochany przez wszystkich exp, czyli system nagradzania za aktywność. Do tej pory z niego nie korzystaliśmy, jednakże uważamy, że nagroda za aktywne uczestniczenie w fabule może być dla graczy dobrą motywacją. Zasada jest prosta, każdy kolejny poziom będzie wymagał większej ilości napisanych postów niż poprzedni. Co jednak dadzą wam poziomy? Dodatkowy punkt do rozdania w statystykach. Na razie jesteśmy w trakcie dopracowywania szczegółów, wkrótce więcej info w tym temacie.\nOdmeldowuję się, dobranoc!


Krystian i Piotr w urzędzie stanu cywilnego\nDodano: 5 czerwca 2011, 12:00 / Zmieniono: 5 czerwca 2011, 12:00 4\nPrzeczytaj, zanim przez Polskę przeleje się fala polityków ślubujących na ołtarzach obronę polski, do ostatniej kropli czegokolwiek, przed związkami partnerskimi. Trudniej ci będzie wtedy ich zrozumieć.\nPiotr Najsztub: Ucieszyłeś się, czytając wyniki najnowszych badań na temat akceptacji związków partnerskich, że chce ich już większość Polaków?\nKrystian Legierski: Byłem zachwycony! A pamiętam, że pięć lat temu śmiesznie mało ludzi miało świadomość, że to jest jakiś ważny temat, a nie tylko sprawa godna potępienia, ukarania lub ewentualnie leczenia. A tu jednak jest nas najwięcej!\nPrzewaga nas, nie was?\nNas, Polaków, popierających tę mniejszą część nas.\nProjekt ustawy o związkach partnerskich dotyczy nie tylko gejów i lesbijek, ale też coraz większej liczby osób heteroseksualnych, które tworzą pary nieformalne, nie wiążą się więzami małżeńskimi i też są wyjęci spod prawa cywilnego, prawa spadkowego i różnych innych. To dobrze?\nGłównie boksowałem się o takie skonstruowanie tej ustawy, żeby uwzględniała również pary heteroseksualne. I moja determinacja przeważyła, choć bardzo wielu odradzało mi to, i profesorów prawa, i ludzi zaangażowanych w sprawę.


Rodzaje zagrożeń konkurencji - Prace dyplomowe. Polskie prace dyplomowe w sieci\nRodzaje zagrożeń konkurencji\nKonkurencja jest zjawiskiem występującym we wszystkich dziedzinach działalności ludzi i społeczeństw. Termin compatiton, (w języku polskim: konkurencja), autorzy angielskojęzyczni wywodzą od łacińskiego wyrażenia cum petere, które oznaczało wspólne poszukiwanie. Jak widać sens słów angielskich jak i polskich ma takie samo znaczenie, oznacza coś, co jest wspólnie wykonywane.\nJednak merytoryczny sens analizowanych pojęć jej zupełnie inny i sprowadza się do współzawodnictwa miedzy konkurentami. I to właśnie w tym znaczeniu tego słowa konkurencja jest zjawiskiem znanym na całym świecie, zarówno w dziedzinach życia społecznego, politycznego, gospodarczego czy też sportowego.\nW literaturze istotnym podejściem do tematu konkurencji i konkurencyjności przedsiębiorstwa opisuje typologia zaproponowana przez Stankiewicza, który wskazuje, iż na owe elementy strukturalne będące niejako podsystemami konkurencyjności przedsiębiorstwa składają się :\npotencjał konkurencyjności, zbiór wszystkich zasobów organizacji\nprzewaga konkurencyjna, rozumiana jako efekt będący konsekwencją odpowiedniego wykorzystania zasobów przedsiębiorstwa\ninstrumenty konkurowania, środki organizacji nakierowane na osiągnięcie pozycji konkurencyjnej\npozycja konkurencyjna, czyli wynik organizacji jaki na tle sektora w aspekcie konkurencyjności\nPodobną typologię opisującą składowe strategii konkurencji i konkurowania Romanowska definiuje jako : „sposób zdobywania wybranej przewagi konkurencyjnej w celu osiągnięcia zamierzonej pozycji konkurencyjnej”. Podejście to w prosty i logiczny sposób ukazuje związek pomiędzy przewagą konkurencyjną przedsiębiorstwa a jego pozycją konkurencyjną.\nUstawa o ochronie konkurencji i konsumentów chroni interesy publiczne, zaś ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji – interesy prywatne.\na) zagrożenia konkurencji godzące w interesy publiczne\nWedług definicji OECD konkurencyjność oznacza zdolność firm, gałęzi przemysłu, regionów, krajów lub ponadnarodowych ugrupowań do sprostania międzynarodowej konkurencyjności jak i do trwałego zapewnienia wysokiej stopy zwrotu od zastosowanych czynników produkcji i trwałego wysokiego poziomu zatrudnienia.\nDefinicja stosowana przez Giełdę Nowojorską mówi, że „być konkurencyjnym oznacza sprzedawać produkty z zyskiem – tak w kraju jak i za granicą”. Inna, przyjęta przez ekspertów EWG stwierdza, że jest to „zdolność do sprostania konkurencyjności międzynarodowej, a miarą tej konkurencyjności, przynajmniej w pierwszej ocenie powinna być akceptacja naszych wyrobów przemysłowych na rynku”.\nWedług E. Cyrsona konkurencyjność to proces, w którym uczestnicy rynku dążąc do realizacji swych interesów, próbują przedstawić korzystniejsze od innych oferty ceny, jakości lub innych cech wpływających na decyzje zawarcia transakcji.\nW miarę procesu rozwoju gospodarek a także rynków światowych coraz większe znaczenie dla organizacji zaczyna mieć dziedzina zarządzania zajmująca się określaniem istotnych kierunków rozwoju strategicznego. W dobie globalizacji, łatwiejszego dostępu do wielu wcześniej nie osiągalnych rynków pojawia obok lokalnej, również globalna konkurencja. Zmiany otoczenia w jakim działa organizacja postępują w coraz większym tempie. W niektórych branżach zmiany zachodzą skokowo, w innych płynnie. Niemniej na świecie obserwuje się coraz to nowsze modele biznesowe organizacji konkurujących ze sobą.\nDoktryna prawa nie definiuje wyraźnie, w sposób jednolity pojęcia konkurencji. Najogólniej rzecz pojmując konkurencja jest to rywalizacja, współzawodnictwo, dążenie do uzyskania dominującej pozycji. W sferze gospodarki rywalizacja dotyczyć będzie przedsiębiorców działających na rynku, realizujących podobne cele gospodarcze – osiągnięcie korzyści ekonomicznych kosztem innych przedsiębiorców. Celem gospodarczym może być osiągnięcie zysków ze sprzedaży towarów lub usług, opanowanie rynku zaopatrzenia bądź zbytu\nKonkurencja powoduje wyeliminowanie z rynku jego najsłabszych uczestników i umocnienie roli najlepszych. Może to mieć również skutki negatywne. Rywalizujący ze sobą przedsiębiorcy będą dążyli do wyeliminowania z rynku innych przedsiębiorców działających w tym samym obszarze gospodarki. Prowadzić to może do zawężenia pola konkurencji lub jej całkowitego zaniku, a zatem do osiągnięcia przez jednego przedsiębiorcę pozycji monopolisty na rynku. Powstaje tutaj zjawisko tzw. władzy rynkowej.\nProwadzenie konkurencji pomiędzy szeroko rozumianymi przedsiębiorcami lub podmiotami uczestniczącymi w obrocie gospodarczym wymaga respektowania szerokiego katalogu swobód. Od nich zależy bowiem kształt wolnego rynku, na którym realizowane będą działania konkurencyjne.\nPrzedmiotem ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji jest zapobieganie i zwalczanie nieuczciwej konkurencji w działalności gospodarczej, w szczególności produkcji przemysłowej i rolnej, budownictwie, handlu i usługach – w interesie publicznym, interesie przedsiębiorców oraz klientów. Poza zakresem ustawy jest działalność inna niż gospodarcza określona w art. 1 ustawy, taka jak działalność naukowa czy działalność polityczna.\nWypada jednak wspomnieć jeszcze, że art. 1 posługuje się pojęciem „konkurencja”, chociaż w ustawie brak jest definicji tego pojęcia. W celu wyjaśnienia pojęcia można przytoczyć definicję konkurencji wywodzącą się z orzecznictwa, według której – stosunek konkurencji zachodzi wtedy, gdy na tym samym terytorium przedsiębiorcy oferują takie same bądź substytucyjne dobra lub usługi, dążąc do zawarcia jak największej liczby umów na korzystnych dla siebie warunkach.\nUstawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji ma zastosowanie zarówno do konkurujących ze sobą przedsiębiorców jak również do przedsiębiorców, pomiędzy którymi stosunek konkurencji jako taki nie występuje. Oczywiście niektóre czyny nieuczciwej konkurencji wymienione w części szczegółowej Ustawy, takie jak naśladownictwo produktów czy nieuczciwa reklama porównawcza, zostaną popełnione wyłącznie przez pozostające w stosunku konkurencji podmioty.\nEfektywna konkurencja to podstawa wolnego rynku – dlatego też we wszystkich krajach istnieją regulacje dotyczące jej ochrony. W Polsce zadanie ochrony konkurencji realizuje, w szczególności, Ustawa z dnia 16 lutego 2007 roku o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U Nr 50, poz. 331 ze zm.).\nPodmiot uczestniczący w działalności gospodarczej traktowany przez Ustawę w art. 3 ust. 1 jako przedsiębiorca może popełnić czyn nieuczciwej konkurencji, który zdefiniowany w Ustawie jest jako działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy lub klienta. W szczególności Ustawa w art. 3 ust. 2 wymienia przykładowo stypizowane czyny nieuczciwej konkurencji takie jak: wprowadzające w błąd oznaczenie przedsiębiorstwa, fałszywe oszukańcze oznaczenie pochodzenia geograficznego towarów albo usług, naruszenie tajemnicy przedsiębiorstwa, naśladownictwo produktów, nieuczciwa, zakazana reklama i inne.\nNaruszenie zasad konkurencji ma wpływ jednak nie tylko na konkurencję jako określony stan, ale i na konkretnych przedsiębiorców działających na rynku. Dlatego też konieczne są regulacje, które chroniłyby nie tyle konkurencję w rozumieniu ogólnym, ale partykularne interesy konkretnych przedsiębiorców. W polskim porządku prawnym taką rolę pełni, w szczególności, Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) („ZNK”).\nStrategia Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów to ogólny, wieloletni program dotyczący rozwoju Urzędu, który ma za zadanie określać nadrzędne cele i kierunki działania dla dobra Rzeczypospolitej Polskiej, czyli misję oraz wizję jako oczekiwany stan i docelowe efekty funkcjonowania Urzędu, a także sposoby realizacji celów i zadań. Przedstawia ona działania, które są niezbędne dla spełnienia misji i realizacji wizji oraz osiągnięcia podstawowych celów funkcjonowania UOKiK, z wykorzystaniem polskich oraz zagranicznych doświadczeń.\nUrzeczywistnienie przedstawionych w Strategii celów i zadań kierunkowych ma doprowadzić do unowocześnienia działalności UOKiK – przy wykorzystaniu standardów własnych oraz standardów organów ochrony konkurencji i konsumentów państw Unii Europejskiej. Powinny przyczynić się również do lepszego zaspokojenia rosnących oczekiwań społeczeństwa oraz do usprawnienia działania środowiska otoczenia biznesu w tym działania przedsiębiorców na terenie Polski, podnosząc konkurencyjność gospodarki Polski i UE.\nRealizacja Strategii następowała będzie w ramach opracowanych dla wydzielonej i określonej problematyki dotyczącej programów realizacji Strategii, standardów działania UOKiK, a także zasad postępowania w omawianym Urzędzie.\nPrezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach z zakresu ochrony konkurencji i konsumentów, wykonującym swoje zadania przy pomocy Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.\nInteres publiczny zostaje naruszony, w momencie gdy praktyka monopolistyczna wpływa na całe otoczenie konkurencyjne, mimo, że jest skierowana tylko w stosunku do jednego lub paru konkurentom. Wspomniana ustawa z 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (ustawa antymonopolowa) zalicza się do sfery prawa publicznego.\nPrzewidziane w niej środki można używać jedynie wówczas, gdy przez działania przedsiębiorców naruszony jest interes publicznoprawny. W przypadku gdy naruszony został wyłącznie interes prywatnoprawny uczestników rynku: przedsiębiorców, konsumentów i innych podmiotów, stosuje się środki przewidziane w innych ustawach, np. kodeksie cywilnym. Ochrona uczestników rynku na podstawie przepisów ustawy antymonopolowej, a tym samym uznanie sprawy za tzw. antymonopolową zależy od stwierdzenia naruszenia interesu publicznego uzależniona jest.\nW kwestiach, które dotyczą kontroli zainteresowania – tzw.: interes publicznoprawny oceniany jest za pomocą kryteriów ilościowych: ustawa wprowadza tzw. progi bagatelności (art. 12 ust. 1 i 13 pkt 1 i 2), powyżej których wszystkie sprawy podlegają jej przepisom. Nieostre okazuje się natomiast niekiedy kryterium publicznoprawnego charakteru spraw, gdy ocenia się praktyki ograniczające konkurencję.\nPraktyki te z zasady ujawniają się przez indywidualne stosunki prawne, często umowy, lub działania skierowane do oznaczonego kręgu podmiotów. Postępowania w tych sprawach wszczyna się częstokroć na wniosek podmiotów, w szczególności przedsiębiorców, dlatego może być trudno ustalić, o jaki interes chodzi: publicznoprawny czy prywatny jednego lub nawet kilku lub większej grupy przedsiębiorców.\nTymczasem wystąpienie przesłanki naruszenia interesu publicznoprawnego jest warunkiem sine qua non uznania kompetencji prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów do rozstrzygania określonych spraw.\nb)zagrożenia konkurencji godzące w interesy prywatne przedsiębiorców i klientów\nW II połowie XIX w. okazało się, że niewidzialna ręka rynku jest niewystarczająca, aby mechanizmy funkcjonowania gospodarki wolnorynkowej nie były zakłócone, stąd wypłynęła konieczność prawnej ochrony konkurencji, która utrzymuje w gospodarce równowagę, nie dopuszczając do zdominowania życia ekonomicznego przez kilka podmiotów, stymuluje rozwój, realizując jednocześnie cele społeczne. Chronione są zarówno interesy producentów przed niebezpieczeństwem eliminowania ich z rynku przez konkurentów, którzy dla wzmocnienia swojej siły zawierają różnego rodzaju porozumienia, jak i strony słabszej, czyli konsumentów, gdyż tylko niezakłócona konkurencja jest gwarancją tego, że towary będą najwyższej jakości, a ceny niezawyżone. A co najważniejsze, rozszerza się także możliwość wyboru. Konsumenci poprzez głosowanie portfelami wywierają przemożny wpływ na to, jak wygląda struktura poszczególnych sektorów rynku. Ostatecznym beneficjentem konkurencji na rynku jest więc zawsze konsument, a wielość konkurujących między sobą dostawców jest narzędziem zapewnienia i egzekwowania jego interesów.\nWolność gospodarczą należy postrzegać w trzech płaszczyznach: politycznej, ekonomicznej i prawnej. Wszystkie te płaszczyzny zależą od siebie i należy rozpatrywać je łącznie. \nO ile dwie pierwsze płaszczyzny mogą wpływać na siebie wzajemnie, bowiem od ustroju politycznego może zależeć kształt i zakres wolności gospodarczej, to decydujące znaczenie dla wolności gospodarczej mają przepisy prawa regulujące działalność gospodarczą. Od systemu aktów prawnych zależy, czy swobody w podejmowaniu i prowadzeniu działalności gospodarczej są ograniczone, czy nie. System prawa ma za zadanie określenie cech i granic możliwości prowadzenia działalności oraz sytuacji, w których można swobody te ograniczyć.\nW ustawodawstwie administracyjnym znajduje się wiele przykładów posługiwania się przez ustawodawcę pojęciem „interes publiczny” bądź „interes społeczny” czy „państwowy”. Kategoria interesu publicznego pełni wiele funkcji w procesie stosowania prawa. Interes publiczny może być więc przesłanką decyzji podejmowanych w granicach uznania administracyjnego. Jednocześnie jednak interes publiczny jest przesłanką decyzji negatywnej, to znaczy takiej, która ogranicza uprawnienia bądź nakłada obowiązki, lub decyzji, która pozbawia obywatela konkretnych uprawnień. Tak dzieje się między innymi w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów, która nie definiuje expressis verbis pojęcia „interes publiczny”. Biorąc pod uwagę fakt, że pojęcie to jest niejednolite i niestałe, w każdej sprawie powinno być ono ustalone i skonkretyzowane przez Prezesa UOKiK, który przed podjęciem działań wynikających z ustawy antymonopolowej powinien zbadać, że nastąpiło naruszenie interesu publicznego. Ustawa antymonopolowa nie ma bowiem zastosowania, kiedy doszło do naruszenia interesu prywatnego.\nZ analizy przebiegu procesu legislacyjnego wynika, że o zmianie podejścia określonego jeszcze w przywoływanym powyżej dokumencie „Polityka konkurencji na lata 2006–2007” zadecydowała opinia Rządowego Centrum Legislacji. Druga kwestia dotyczy koniecznego wdrożenia do prawa polskiego przepisów prawa wspólnotowego dotyczących współdziałania organów krajowych w zakresie ochrony konsumentów i po trzecie, projekt realizuje też postulat uproszczenia regulacji prawnej, skorygowania pewnych postanowień, przepisów ustawowych, które z uwagi na niewielką skuteczność, tak naprawdę blokują rozwój przedsiębiorczości i wprowadzają nadmierne utrudnienia”.\nGeneralnie zarówno ilość zmian, które przynosi nowa ustawa, jak i ich zakres nie wydaje się uzasadniać decyzji ustawodawcy o uchwaleniu zupełnie nowego aktu prawnego. Poprzednia była przecież nowelizowana wielokrotnie, a niektóre spośród zmian (np. nowele z 16.4.2004 r. czy z 5.7.2002 r.) miały zasięg równie szeroki, jak te, które wprowadza ustawa o ochronie i konkurencji. Analiza wprowadzonych modyfikacji skłania więc raczej do stwierdzenia, że wystarczyłoby zmodyfikowanie obowiązujących przepisów. Uchwalenie nowej ustawy może być traktowane jako otwarcie pewnego nowego etapu w rozwoju polskiego prawa konkurencji.\nWśród przepisów wprowadzających do ustawy najistotniejsze zmiany dotycz przedmiotowego zakresu ustawowej regulacji oraz centralnych pojęć prawa antymonopolowego. Zakres przedmiotowy prawa antymonopolowego należy w dalszym ciągu ustalać w oparciu o przepisy samym rozporządzeniu, jak i przepisy odrębnych ustaw, wprowadzające ograniczenia konkurencji. Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na wyraźne odesłania do takich szczególnych ustaw umieszczone w Dziale IX aktu prawnego (art. 116, 119–121). Wyłączenia te obejmują swoim zakresem niekiedy bardzo rozległe obszary działalności gospodarczej, dlatego też ich ustanowienie wymaga każdorazowo wyważenia nierzadko przeciwstawnych interesów. W odróżnieniu od poprzedniej nowa ustawa nie zawiera wyraźnego wyłączenia układów zbiorowych pracy. Pomimo tego zasadnicze stanowisko ustawodawcy wykluczające stosowanie przepisów prawa konkurencji do układów zbiorowych nie uległo zmianie. W uzasadnieniu do projektu ustawy czytamy bowiem, że wskazana powyżej zmiana brzmienia art. 3 podyktowana jest „faktem, iż zagadnienie to w żadnym stopniu nie zawiera się w aspekcie przedmiotowym ustawy, gdyż dotyczy stosunków między pracodawcą a pracownikiem”. W tej kwestii prawo polskie nie odbiega od stanowiska wyrażanego także na gruncie prawa wspólnotowego oraz porządków prawnych Państw Członkowskich.\nKonkurencyjność jest efektem rywalizacji organizacji o klienta. „Konkurencją nazywa się zjawisko, którego uczestnicy rywalizują miedzy sobą w dążeniach do analogicznych celów, co oznacza, że działania podejmowane przez jednych dla osiągania określonych celów, utrudniają (a nawet uniemożliwiają) osiąganie takich samych celów przez innych”. Organizacje podejmują wszelkie działania nie tylko skupiając wysiłki na doskonałości organizacyjnej przedsiębiorstw, ale przede wszystkim na wyznaczeniu strategii organizacji, w celu poprawy pozycji konkurencyjnej.\nGłównym celem strategii przedsiębiorstwa jest uzyskanie przewagi nad konkurencją, zwanej przewagą strategiczną lub przewagą konkurencyjną. Celem takiej przewagi, którą przedsiębiorstwo powinno stale utrzymywać, jest wytworzenie większego zysku od średniego w branży i posiadanie znaczącego udziału w rynku. Jednym ze sposobów poszukiwania przewagi konkurencyjnej przedsiębiorstwa jest analiza wartości wytwarzanej dla klienta przez poszczególne oddziały w przedsiębiorstwie, wyodrębnione w modelu Portera, zwanym „łańcuchem wartości”, np. producenci wyrobów, szczególnie opartych na najnowszych technologiach, poszukują przewagi konkurencyjnej w produkcie.\nW przypadku przedsiębiorców prywatnych za zagrożenia uznać należy nadużywanie pozycji dominującej – tutaj zaliczyć można stosowanie praktyk eksploatacyjnych przez przedsiębiorcę dominującego. Za przykład takiej praktyki jest wymaganie nieusprawiedliwionych opłat za korzystanie z praw wyłącznych np. licencji lub patentu. Należy zauważyć, że jest to przejaw nadużywania pozycji dominującej tylko wtedy, kiedy podwyższenie cen jest nieuzasadnione. pozycji dominującej tylko wtedy, kiedy podwyższenie cen jest nieuzasadnione.\nW sytuacji, gdy dominant jest w stanie uzasadnić swoje działania, powołując się na okoliczności od siebie niezależne, nie można uznać, że nadużywa pozycji dominującej. Działa więc tutaj zasada proporcjonalności, tzn. cena musi być na tyle wysoka, aby przedsiębiorca (dominujący) osiągał zysk pozwalający mu utrzymać się na rynku, a jednocześnie nie może w sposób drastyczny przewyższać kosztów, które podmiot ten poniósł.\nPrzejawem nadużywania pozycji dominującej są również praktyki ograniczające konkurencję, skierowane przez przedsiębiorcę dominującego przeciwko jego konkurentom. Przykładem takich zachowań może być sprzedaż jakiegoś produktu poniżej kosztów produkcji (dumping). Potentat w jakiejś branży, bez większych szkód finansowych, może pozwolić sobie (czasowo) na obniżanie cen swoich produktów do sprzedaży po kosztach produkcji lub nawet poniżej tych kosztów.\nW czasie, kiedy produkty dominanta rynkowego są znacznie tańsze niż konkurentów, obserwuje się zwiększony na nie popyt. Często ten krótki czas powoduje eliminację innych (mniejszych) producentów z rynku. Trzecim sposobem nadużywania pozycji dominującej są praktyki strukturalne. Polegają one na przejmowaniu przedsiębiorców konkurencyjnych przez dominanta. Tworzą się w ten sposób struktury holdingowe, złożone z wielu spółek, których „głową” i wyłącznym bądź dominującym udziałowcem (lub akcjonariuszem) jest jeden przedsiębiorca. Decyduje on o kierunkach działania i rozwoju swoich spółek zależnych, co wyklucza powstanie jakiejkolwiek skutecznej konkurencji między nimi.\nPoniżej dokonano przeglądu rodzajów porozumień ograniczających konkurencję. Pierwszym rodzajem porozumienia jest porozumienia dystrybucyjne. Przez to porozumienia można rozumieć – porozumienia zawierane pomiędzy przedsiębiorcami działającymi na różnych szczeblach obrotu, których celem jest zakup towarów dokonywany przez dystrybutora z zamiarem ich dalszej odsprzedaży jaka może być realizowana zarówno na poziomie hurtowym, jak też na poziomie detalicznym. Typem porozumień dystrybucyjnych są również umowy, na mocy których przedsiębiorca dokonuje sprzedaży towarów w imieniu dostawcy (tak np. funkcjonują agenci ubezpieczeniowi).\nDrugim typem są porozumienia bagatelne (doktryna de-minimis). Oznaczają porozumienia, które pomimo swojego antykonkurencyjnego charakteru są zgodne z prawem z uwagi na jego znikomy stopień negatywnego oddziaływania na rynek. W świetle art. 7 ust. 1 ustawy są to:\nporozumienia pomiędzy konkurentami, jeżeli ich łączny udział w rynku nie przekracza 5%, oraz\nporozumienia pomiędzy przedsiębiorcami nie będącymi konkurentami, jeżeli udział w rynku żadnego z nich nie przekracza 10%.\nPrawo konkurencji szczególnie jednak traktuje cztery rodzaje porozumień, które nigdy nie będą mogły być uznane za bagatelne. Są to: zmowy cenowe, porozumienia w sprawie podziału rynku lub ograniczenia wielkości produkcji oraz zmowy przetargowe. Porozumienia te, z natury rzeczy szkodliwe dla konkurencji, są zawsze zakazane.\nKolejnym rodzajem porozumienia jest porozumienie horyzontalne (poziome), porozumienia zawierane pomiędzy konkurentami. Mogą mieć zarówno charakter praktyk ograniczających konkurencję (przykładem jest zmowa cenowa producentów cukru), jak też służyć realizacji celów zgodnych z prawem konkurencji, np. stymulowaniu postępu technologicznego. Formą takiego dozwolonego porozumienia może być m.in. porozumienie zawarte przez dwóch producentów leków innowacyjnych mające na celu prowadzenie wspólnych badać nad wynalezieniem leku na groźną chorobę.\nW przypadku porozumień ograniczających konkurencję należy zaliczyć tu umowy zawierane między podmiotami gospodarczymi, uzgodnione praktyki, uchwały związków przedsiębiorców lub ich organów statutowych, których celem lub skutkiem jest wyeliminowanie, ograniczenie lub naruszenie w inny sposób konkurencji na rynku. Porozumienie ograniczające konkurencję może być zawierane zarówno pomiędzy konkurentami (porozumienia horyzontalne), jak też pomiędzy podmiotami działającymi na różnych szczeblach obrotu (porozumienia wertykalne).\nTakim przykładem są bezprawne praktyki banków dotyczące wspólnego ustalania opłat za transakcje kartami płatniczymi w systemie Visa i Master Card. Dwadzieścia banków działających w Polsce zawarło porozumienie, czyli kartel, o nałożeniu na każdą bezgotówkową płatność tzw. opłaty interchange w wysokości ok. 2 proc. wartości transakcji, którą ponosi sprzedawca. Jest ona całkowicie ukryta i konsument nie zdaje sobie sprawy z jej istnienia, ale de facto to on ją ponosi, bo została wkalkulowana w cenę. Obciąża więc nie tylko posiadacza karty płatniczej, ale także klienta, który płaci za towar gotówką. Jak wykazało postępowanie, wysokość opłaty interchange nie opierała się na rzeczywistych kosztach, ponoszonych przez banki na rozwój i funkcjonowanie systemu płatności, ale została odgórnie ustalona przez przedsiębiorców, którzy porozumieli się w celu utrzymania wysokich zysków z transakcji kartami Visa i Master Card. Opłata ta stanowiła swojego rodzaju podatek nałożony na handlowców, którzy na każdej transakcji tracili ok. 2 proc. jej wartości na rzecz banku-emitenta. Negatywny wpływ tej praktyki na pozycję konsumentów jest oczywisty, choć może niewidoczny na pierwszy rzut oka.\nOstatnim rodzajem porozumień ograniczania konkurencji są porozumienia wertykalne (pionowe) Jest to forma porozumień zawieranych między przedsiębiorcami działającymi na tzw. różnych szczeblach obrotu. Porozumienia te służą realizacji takich celów przedsiębiorców, jak: zakup, sprzedaż, dostawa lub odsprzedaż towarów. Przykłady porozumień wertykalnych to: umowa dostawy szkła pomiędzy hutą szkła a producentem okien, porozumienie pomiędzy mleczarnią a sklepami spożywczymi w sprawie zakupu mleka, umowa pomiędzy importerem samochodów i dealerami etc. Prawo konkurencji rozróżnia wiele rodzajów porozumień pionowych: dystrybucyjne, franczyzowe, dystrybucji selektywnej.\nCharakterystyczną cechą prawa antymonopolowego jest stworzenie reguł proceduralnych sui generis, właściwych temu tylko obszarowi prawa. W Polsce przepisy odnoszące się do postępowań prowadzonych przed Prezesem UOKiK zostały zebrane w jednej ustawie wraz z przepisami materialnoprawnymi. Artykuły 47–105, a więc blisko połowa całości ustawowej regulacji prawa antymonopolowego, to właśnie przepisy proceduralne. Oczywiście nie jest to regulacja wyczerpująca. Już sama ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów zawiera szereg odesłań do innych ustaw, które stanowią o wyjątkowości postępowania antymonopolowego. W rozporządzeniu znajdziemy bowiem zarówno odesłania do Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 83 i art. 86 ust. 4 ustawy), Kodeksu cywilnego (art. 84 ustawy), a także w kwestiach szczególnych do przepisów Kodeksu postępowania karnego (art. 64 aktu prawnego) oraz Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia (art. 114 ust. 2 ustawy). Nowa ustawa nie wprowadza w tym zakresie zmian, utrwalając tym samym model proceduralny ukształtowany już w przeszłości. Zachowany zostaje podział na poszczególne rodzaje postępowań: postępowanie wyjaśniające, postępowanie antymonopolowe (w sprawach praktyk ograniczających konkurencję oraz w sprawach koncentracji), a także postępowanie w sprawach praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów (art. 47rozporządzenia).\nW odniesieniu do zakazu porozumień ograniczających konkurencję (art. 6–8ustawy) można wskazać na dwie ustawowe zmiany. Ustawodawca konsekwentnie posługuje się pojęciem konkurenta zdefiniowanym w art. 4 pkt 11rozporządzenia, także na potrzeby regulacji porozumień wyłączonych spod ustawowego zakazu z uwagi na ich znikomy wpływ na konkurencję (tzw. porozumienia bagatelne) wyraźnie wskazuje się w art. 7 pkt 2 ustawy omawianej na porozumienia zawierane między nie-konkurentami, a jako kryterium zwolnienia przyjęto udział w rynku liczony odrębnie dla każdego z przedsiębiorców-uczestników porozumienia. Na gruncie poprzedniej ustawy mowa była natomiast o porozumieniach zawieranych „między przedsiębiorcami działającymi na różnych szczeblach obrotu”, a 10% próg udziału w rynku odnosił się łącznie do uczestników porozumienia. Wprowadzona zmiana wydaje się zapowiadać nieco liberalniejsze rozwiązanie niż regulacja ustawy o ochronie konkurencji i konsumenta, a ponadto ogranicza trudności w obliczaniu łącznego udziału w rynku, jakie powstawały pod rządami poprzedniej ustawy. Fakt, że progi dla porozumień de minimis obowiązujące na gruncie prawa polskiego pozostają wciąż wyższe od tych, które określa prawo wspólnotowe, nie powinien budzić specjalnych kontrowersji.\nOczywiście z punktu widzenia adresatów tych norm wysokość progów nie jest bez znaczenia dla oceny ryzyk prawnych zachowań rynkowych przedsiębiorców dysponujących pewną siłą rynkową. Niemniej jednak, zachowanie obu ww. na dotychczasowym poziomie wydaje się mieć ekonomiczne uzasadnienie w realiach polskiej gospodarki. Sam przepis rozstrzyga o zasadach traktowania dwóch typów porozumień (horyzontalne i wertykalne); tym samym brak wciąż konkretnej wskazówki co do postępowania w przypadkach niepoddających się tak prostej klasyfikacji. Poza tym, polskie prawo wciąż nie rozstrzyga problemu „skumulowanego efektu zamknięcia rynku” wywołanego przez zawieranie równoległych porozumień o podobnych skutkach dla rynku.\nM.J. Stankiewicz, Konkurencyjność przedsiębiorstw. Budowanie konkurencyjności przedsiębiorstwa w warunkach globalizacji., Dom Organizatora TNOiK, Toruń. 2000, s.17- 293.\n M. Romanowska, Planowanie strategiczne w przedsiębiorstwie. PWE, Warszawa 2004, s.262.\n Z. Wołodkiewicz -Donimirski, O niektórych aspektach konkurencyjności gospodarki polskiej, Informacja nr 628, Biuro Studiów i Ekspertyz 1998, http://biurose.sejm.gov.pl/teksty/i-628.htm.\n US International Competitiveness: Perceptron and Reality, 1984 s.9, cyt. za Bieńkowski W., Reaganomika i jej wpływ na konkurencyjność gospodarki amerykańskiej, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 1995, s. 24.\n E. Cyrson, Kompendium wiedzy o gospodarce, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa – Poznań 2000, s. 35.\n T. Ławicki „ Wielka Encyklopedia Prawa” (praca zbiorowa), Warszawa -Białystok 2000.\n Postanowienie SA w Poznaniu z 18.02.1993 r., I ACr 21/93, PS 1994, nr4, poz.29.\n Por. Polski sektor telekomunikacyjny w świetle działań organu antymonopolowego, zespół pracowników Departamentu Analiz Rynku UOKiK w składzie: A. Żołnowski, W. Szymczak ; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Warszawa 2003, s. 17.\n Dziennik Urzędowy 2002/C 137/02\n Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. tekst jedn. z 2003 nr 86, poz. 804 ze zm.)\n Z. Brodecki, Wolność gospodarcza, LexisNexis, Warszawa 2003, s. 23.\nA. Powałowski, S. Koroluk, L. Bering, Prawo ochrony konkurencji, Wydawnictwo Prawo i Praktyka Gospodarcza, Studium Prawa Europejskiego, Warszawa 2004, s. 26.\n Stenogram sejmowy 31 punktu porządku dziennego z 7.12.2006 r\n T. Skoczny, Opinia o projekcie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (druk sejmowy Nr 1110), Biuro Analiz Sejmowych, Warszawa, 8.12.2006 r., s. 1; M. Szydło, Nowa ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów, MoP Nr 12/2007, s. 645.\n E. Modzelewska-Wąchal, Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz, Warszawa 2002, s. 24.\n Orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (dalej jako: ETS) z 21.9.1999 r.\n M.J. Stankiewicz, Konkurencyjność przedsiębiorstw. Budowanie konkurencyjności przedsiębiorstwa w warunkach globalizacji., Dom Organizatora TNOiK, Toruń., 2002, s.18.\n C.K. Prahalad, G.Hamel, Przewaga konkurencyjna jutra. BusinessMan Press, 1999. s21\n Zaliczyć tu można np. umowy sprzedaży zawierane przez hurtownie farmaceutyczne z aptekami\n Zaliczyć tu można sprzedaż leków pacjentom realizowana przez apteki\n Warto zwrócić uwagę na wyodrębnienie w ustawie (tak poprzedniej, jak i obecnej) postępowania w sprawach nakładania kar pieniężnych. Ustawodawca nie poświęca jednak temu rodzajowi postępowania odrębnych przepisów proceduralnych w Dziale VI, poza przepisami ogólnymi (w szczególności art. 49u). Kilka istotnych przepisów w tym zakresie odnaleźć można również w Dziale VII (zob. art. 106 i nowa ustawa).\n Zob. pkt II.7 a i b obwieszczenia Komisji w sprawie porozumień o mniejszym znaczeniu, które nie ograniczają odczuwalnie konkurencji na mocy art. 81 ust. 1 TWE (de minimis), Dz.Urz. C Nr 368 z 22.12.2001 r., s. 12.\nRola szkoleń BHP w zakładzie pracy\nSystemy franchisingowe w produkcji i obrocie żywnością


Sesja Rady Powiatu Szczecineckiego. Nowa wiceprzewodnicząca Szczecinek | temat szczecinek.com\nSesja Rady Powiatu Szczecineckiego. Nowa wiceprzewodnicząca\nPartner serwisu 19/05/2017\n36. sesja Rady Powiatu. Radni zdecydowali o wyborze Wiceprzewodniczącego Rady Powiatu Szczecineckiego\nUczniowski Ludowy Klub Sportowy TAEKWONDO w Bornem Sulinowie (185 miejsce w kraju, 155,5 punkty). Nagrodę ( sprzęt sportowy - tarcze do taekwondo, ochraniacze tułowia o wartości 3.000,00 zł) odebrał prezes i trener klubu Dariusz Skiba.\nLudowy Klub Kajakowy „Hubertus” (861 miejsce w kraju, 46 punktów). Nagrodę (sprzęt sportowy o wartości 2.000 zł - dwa zegarki sportowe Polar) odebrał prezes i trener klubu Dorota Kwaśniewska.\nStowarzyszenie Turystyczno Sportowe Pomerania Szczecinek (894 miejsce w kraju, 44,00 punkty). Nagrodę ( sprzęt sportowy o wartości 1.000,00 zł – kolce lekkoatletyczne) odebrał prezes i trener stowarzyszenia Andrzej Juniewicz.\n3. Zespół Szkół Nr 1 im. Komisji Edukacji Narodowej w Szczecinku ( 23 miejsce w województwie zachodniopomorskim, 114 punktów) – Nagrodę ( sprzęt sportowy o wartości 400,00 zł - piłki do piłki ręcznej odebrała dyrektor szkoły Edyta Wojnicz).\nZanim radni wybrali Wiceprzewodniczącego powołano komisję skrutacyjną czuwającą nad prawidłowym przebiegiem tajnego głosowania. W jej skład weszli: Maciej Kazimierski, Joanna Pawłowicz oraz Mariusz Kieling.\nPodczas zgłaszania kandydatów zarekomendowano kandydaturę radnej Bożeny Kawczyńskiej. W wyniku tajnego głosowania radna stosunkiem głosów 14 radnych „za”, 2 wstrzymujących się od głosu i 0 „przeciw’ radna Bożena Kawczyńska została wybrana Wiceprzewodniczącą Rady Powiatu Szczecineckiego.\ninformacja: Starostwo Powiatowe w Szczecinku\nSesja Rady Powiatu Szczecineckiego. Nowa wiceprzewodnicząca komentarze opinie


kartka z kalendarza: Fotorelacja\nAdrianna Michalik Fotografia 24 kwietnia 2014 12:18\nBoże ale cudna fotorelacja :) Widać jak bardzo dobrze sie dogadywali, a uśmiech St - uwielbiam!!!\nEva Cava 24 kwietnia 2014 13:20\nRowniez kocham ten usmiech :)\nJa i moje Urwisy 24 kwietnia 2014 12:34\nTylko pozazdrościć kuzynostwa dla młodego, my nie mamy nikogo :(\nEva Cava 24 kwietnia 2014 13:19\nKuzynostwo fajna sprawa. Szkoda tylko, ze tak daleko i widujemy sie raz na rok :(\nSzczypta o Mnie 24 kwietnia 2014 12:36\nWidać, że wyjazd udany, uśmiech z twarzy dzieci nie schodzi, a jaką minę będzie miał Stefii jak zobaczy kuzynowstwo u siebie. A domek na drzewie świetna sprawa :)\nDomek, jak i cala reszta placu zabaw w ogrodzie, to dzielo mojego szwagra. Tez jestem ciekawa miny Stefka jak dziewczyny tu jutro wejda :)\nMiniowe Szczescie 24 kwietnia 2014 14:58\nEwa, moze czas na rodzenstwo dla Stefcia? Widac, ze byl wniebowziety swoim kuzynostwem.. slodziak!!!!\nMilena 24 kwietnia 2014 16:04\nAle będzie miał niespodziankę :) Musisz Stefkowi braciszka albo siostrzyczkę sprawić :) Zobacz jaki radosny w towarzystwie :)\nMamuszka 24 kwietnia 2014 17:54\nAż na sercu się ciepłej robi gdy widzi się tak uśmiechnięte dzieci! Moje całe dzieciństwo spędziłam z kuzynkami, siostra, sasiadkami - było nas 6. Cudownie wspominam ten czas. Szkoda, że Zosia nie ma wokół siebie takiego licznego towarzystwa.\nWiolka4444 24 kwietnia 2014 18:56\nFajnie, że tak się dogadywali i dobrze się bawili :)\nSabina T.P. 24 kwietnia 2014 19:36\nU nas też dużo kuzynów i w Polsce i na Sardynii, szkoda bardzo, że tak rzadko mała się z nimi widuje. Bardzo fajne zdjęcia i podobają mi się też okulary Stefka- są takie oryginalne (ten kolor)! Nie ma to jak wizyta w kraju:).\nmojedamskiemysli 25 kwietnia 2014 00:22\nFajnie się bawili. Okazuje sie jednak że najlepsze zabawki to te "śmieciowe". No mój syn dziś bawił se godzine kartonikiem po herbacie, a potem czekała na niego wspaniała foliowa reklamówka :)\nUnknown 25 kwietnia 2014 17:49\nZapraszam do mnie, tam też dużo fotek :)\nMama Mi 27 kwietnia 2014 14:32\nOjej, ale cudne zdjęcia! Wspaniałe dzieciaczki! Stefcio rośnie jak na drożdżach!\nSchody... uwielbienie chyba nihdy nie mija. Emilka non stop lgnie w ich stronę:-)


„Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba” – Tradycja, a wegetarianizm w Polsce | Tworzywo - gazeta studencka\n„Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba” – Tradycja, a wegetarianizm w Polsce\nPosted on 12 marca 2016 by Tworzywo Zwykły wpis\nPolska to kraj z wieloletnimi tradycjami, postrzegany przez pryzmat historii i nierozerwalnie związany z ludowością. Jak wygląda tradycyjny Polak? Wystarczy wyobrazić sobie wizerunek polskiego sarmaty, przed oczyma zjawi się zapewne człowiek opasły, z szabelką i tłustym od jedzenia wąsem. Co taki jegomość mógł spożywać na obiad? Najpewniej nie dietetyczną sałatkę, lecz niedawno upolowaną zwierzynę. Jedzenie wtedy musiało być tłuste i konkretne. Takie „wąskie” przekonanie pozostało do dziś, przeciętny Polak nie wyobraża sobie posiłku bez kotleta.\nW Polsce coraz częściej spotkać można się z terminami związanymi z kuchnią wegetariańską. Pojawiają się restauracje typowo wegetariańskie, a w tych tradycyjnych poszerza się kartę o dania bezmięsne. Również w Internecie, gazetach czy magazynach znaleźć można coraz więcej informacji nie tylko na temat diety, lecz również filozofii wegetariańskiej. Społeczeństwo polskie staje się coraz bardziej wyedukowane. Nie jeść mięsa, nie oznacza przecież na okrągło jeść kanapki z serem, czy też samą sałatę…\nLiczy się, że w Polsce jest ok. 1,2 mln osób deklarujących się jako wyznawców wegetarianizmu – co stanowi niemal 3.5% całego społeczeństwa w naszym kraju! – a to na „nasze polskie” realia warto uznać za imponujące. Przekładając statystyki na życie codzienne zastanówmy się, czy rzeczywiście wegetarianizm jest postrzegany jako sprawa zwyczajna. Restauracje i bistra, mimo znacznego rozwoju, nie grzeszą wystarczającą liczbą dań wegetariańskich. Jest to zjawisko typowe szczególnie dla mniejszych miejscowości.\nPoszerzenie horyzontów Polaków, ich tolerancji i świadomości zajmowanego miejsca we wszechświecie jest coraz większe, lecz nie ulega wątpliwości, iż rozwój ten nie powinien stanąć w miejscu. Wegetarianizm to nie tylko określona ścisłymi regułami dieta, ale też sposób postrzegania świata. Wegetarianie wierzą, że rezygnując ze spożywania mięsa ratują żywe istnienie. Głupota? Zwierzęta są przecież po to by je jeść, po co hoduje się krowy i kury? Przecież to tylko zwierzę. Spójrz w oczy konia skazanego na rzeź i umierającego człowieka, zupełnie różne, prawda?\nNieprzyjemne sytuacje zdarzają się szczególnie na imprezach zorganizowanych, typu wesela, chrzciny, kiedy dla każdego przewidziany jest ten sam posiłek. Niekiedy to gospodarze nie poinformują organizatorów, że wśród osób zaproszonych jest wegetarianin, a czasami sam gość nie raczy o tym wspomnieć. Rodzi się niezręczna sytuacja, każdy gospodarz chce jak najlepiej przyjąć gości. Co odważniejszy jarosz upomni się o danie bezmięsne, ale najczęściej zostaje to odebrane jako zachowanie ekscentryczne. Inny nielubiący sprawiać problemy, skazany będzie na zostawienie, jakże typowo polskiego kotleta i w milczeniu zje ziemniaki z surówką. Kiedy na światło dzienne wychodzą przekonania takiego delikwenta, nieodłącznie musi pojawić się magiczne pytanie: „Dlaczego nie jesz mięsa?”. Aż ciśnie się na usta: „A dlaczego Ty jesz?”. Wegetarianin nie ma zamiaru wstydzić się lub przepraszać za to, że nie je mięsa. Nie musi się tłumaczyć. Nie powinno go też interesować, co jest na Twoim talerzu. Jeżeli chcesz się zajadać zrazami, bez obaw, nie wyrwie Ci talerza i nie wyrzuci. Człowiekowi wydaje się, że jeżeli nie będzie ingerował w cudze życie, to i swoje będzie mógł wieść spokojnie. Niestety, żyjemy w czasach, gdzie każdy wie lepiej co jest lepsze dla innych. Ocenić jest zawsze łatwo, a żeby zrozumieć to już szkoda fatygi. Każdy żyje tak jak chce żyć, każdy je to co chce jeść. Wegetarianin nie liczy na pochwałę, nie oczekuje zachwytu, ani nadmiernej uwagi. Potrzebuje zwyczajnej akceptacji.\nTen wpis został opublikowany w kategorii Galimatias, Kultura i oznaczony tagami jedzenie, Polska, Wegetarianizm, Światopogląd. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


1. Forma nabycia wewnątrzwspólnotowego w procedurze zawieszonego podatku akcyzowego\nInterpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10.05.2019 r. znak: 0111-KDIB3-3.4013.65.2019.1.MK\nWnioskodawcą był podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie produkcji olejów smarowych kod CN 2710 19 81-99 (z wyłączeniem olejów białych CN 2710 19 84 – 2710 19 86) oraz preparatów smarowych kod CN 3403 19 80. Produkcja tych produktów odbywała się w składzie podatkowym, należącym do Wnioskodawcy. Wnioskodawca otrzymał propozycję dostawy oleju smarowego CN 2710 19 99 na zasadzie nabycia wewnątrzwspólnotowego na dokumencie zastępującym e-AD. Z opisu zdarzenia przyszłego wynikało, że potencjalny dostawca prowadzi działalność gospodarcza na terenie Polski i jest zarejestrowany jako podatnik VAT lecz nie jest podatnikiem podatku akcyzowego, nie posiada składu podatkowego oraz nie posiada innego statusu na gruncie ustawy o podatku akcyzowym. Przedmiotowy wyrób akcyzowy miał być przedmiotem dostawy z innego kraju członkowskiego UE, gdzie dostawca X nabył produkt i stał się jego właścicielem. W kraju członkowskim, w którym dostawca nabył olej smarowy nie jest on objęty obowiązkiem zapłaty podatku akcyzowego i jego przemieszczanie nie może odbywać się z użyciem systemu EMCS na dokumentach e-AD. W związku z tym, aby nabycie mogło odbyć się w procedurze zawieszenia poboru podatku akcyzowego, przemieszczanie musi się odbyć z zastosowaniem dokumentu handlowego, zastępującego e-AD. W tym przypadku dokumentem handlowym jest faktura VAT.\nW związku z powyższym Wnioskodawca zwrócił się do organu podatkowego z następującymi pytaniami:\nCzy opisana powyżej forma nabycia wewnątrzwspólnotowego w procedurze zawieszonego podatku akcyzowego jest prawidłowa?\nCzy otrzymane z chwilą dostawy dokumenty uprawniają Wnioskodawcę do wprowadzenia dostarczonego wyrobu na skład podatkowy z oznaczeniem dostawa w procedurze zawieszonego podatku akcyzowego?\nZdaniem organu podatkowego przedstawiona przez Wnioskodawcę forma nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych klasyfikowanych do kodu CN 2710 19 99, z wykorzystaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy na terytorium kraju przy zastosowaniu przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego dokumentów (dokumentów które pozwalają na określenie ilości, rodzaju wyrobów akcyzowych przemieszczanych bezpośrednio z kraju członkowskiego od nadawcy [podmiotu polskiego, który nabył na terytorium państwa członkowskiego oleje smarowe i stał się ich właścicielem] do Wnioskodawcy [składu podatkowego]), jest w ocenie Organu prawidłowa i tym samym Wnioskodawca na podstawie tychże ww. dokumentów będzie uprawniony do wprowadzenia przedmiotowych wyrobów akcyzowych do swojego składu podatkowego z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy.


Nowy system regulacji ogrzewania płaszczyznowego w jakości PREMIUM stanowią innowacyjne modele termostatów i modułu Roth EnergyLogic TOUCHLINE.Bezprzewodowy system regulacji ogrzewania podłogowego RothEnergyLogicTOUCHLINE pozwala zaoszczędzić do 20 % kosztów ogrzewania.\nW zależności od potrzeb termostat TOUCHLINE dostępny jest w trzech modelach…\nCzujnik podczerwieni IR reguluje temperaturę w pomieszczeniu poprzez precyzyjnąkontrolę temperatury powierzchni podłogi, chroniąc ją jednocześnie przed przegrzaniem (wbudowany ogranicznik maksymalnej temperatury podłogi).\n…i dwóch kolorach obudowy – czarnej i białej\nProsta struktura menu urządzeń zapewnia użytkownikowi możliwość konfiguracji termostatu w krótkim czasie i z każdego miejsca.\nSTEROWANIE Z KOMPUTERA lub iPhona\nPoprzez funkcję interfejsu LAN termostat TOUCHLINE zrobił kolejny krok do przodu. Wykorzystując opcję podłączenia do komputera lub do iPhona, poprzez router gwarantujemy sobie stały dostęp do urządzeń. Wszystkie parametry możemy na bieżąco odczytywać i modyfikować (z jednego stałego stanowiska komputerowego).\nCentrum komunikacji z termostatami TOUCHLINE oraz siłownikami 24 V stanowi moduł przyłączeniowy z transformatorem. Istnieje możliwość zaprogramowania współpracy max 3 sztuk modułów w jednym układzie wspólnym (moduł A MASTER nadrzędny, moduły B i C SLAVE podrzędne):\nModuł przyłączeniowy Touchline 4 kanal – ma możliwość przyłączenia max 6 siłowników w następujący sposób: 2 kanały po 2 siłowniki i 2 kanały po 1 siłowniku (1 termostat może sterować max 6 siłownikami)\nModuł przyłączeniowy Touchline 8 kanal – ma możliwość przyłączenia max 12 siłowników w następujący sposób: 4 kanały po 2 siłowniki i 4 kanały po 1 siłowniku (1 termostat może sterować max 12 siłownikami)\nModuł przyłączeniowy Touchline 12 kanal – ma możliwość przyłączenia max 18 siłowników w następujący sposób: 6 kanałów po 2 siłowniki i 6 kanałów po 1 siłowniku (1 termostat może sterować max 18 siłownikami)


7,25 (3744 ocen\ti\t438 opinii) Zobacz oceny\nMaga | 2016-02-18\nPożuj papier toaletowy na to samo ci wyjdzie...\nKsiążka słaba, nudna i bez żadnego smaku. Jeśli poprzedniczki jakoś przecierpiałam, to ta część tak mnie zmęczyła, że złamię swą regułę i po kolejny tom nie sięgnę.\nPrzez dwadzieścia lat od słynnych Eliminacji Maxona i Americi, Illea bardzo się zmieniła. Zostały zniesione klasy, historia nie jest już na cenzurze, a przyszłą królową jest kobieta. Córka pary królewskiej Eadlyn urodziła się po to, by być władcą. O siedem minut starsza od brata, nie ma zamiaru być zniewolona przez złotą obrączkę. Niestety w kraju wybuchają zamieszki. Kiedy ojciec dla uspokojenia ludu postanawia urządzić dla Eadlyn Eliminacje, ona już wie, że to nie będzie kolejne love story kończące się przed ołtarzem.\nLogika w tej części już kompletnie zaryła o dno. Król, by odwrócić uwagę ludzi, postanawia urządzić kolejne bzdetne reality show, gdzie jego córka, będzie musiała wybrać spośród 35 kandydatów przyszłego męża. Jakbym była zbuntowanym tłumem, na pewno by mnie zaciekawiła historia miłosna księżniczki, którą i tak chcę obalić z tronu. Bohaterowie dalej robią pełno rzeczy, które są tak mądre jak zupa z sałaty, a król Maxon przekracza już wszelkie granice.\nPolityka i wizja przyszłości jest beznadziejna i ani trochę nie przemawia. Już wcześniej wyśmiewałam całą tę historyjkę, ale w tej części najbardziej dawała się znać.\nBohaterowie są praktycznie przezroczyści. Tych 35 rywali o serce księżniczki nie widać, a jak już są, to zachowują się jak banda pedałów (współczuję Eadlyn). America, którą poznaliśmy w poprzednich tomach, stała się totalną kopią matki Maxona. Sam Maxon, no cóż, stał się 40-letnim starcem, który lada moment odejdzie z tego świata, bo przez te 20 lat, napracował się bardziej niż chłop w kopalni. Wydaje się, że im starszy król, tym większe doświadczenie i siła we władaniu. Nie pozwólcie zmylić się logice, gdyż w tej książce (jak już wcześniej wspominałam) to prawo nie istnieje.\nJedyną obiecującą postacią była Eadlyn, która była zdecydowaną i silną kobietą. Jej krnąbrność i zarozumiałość sprawiły, że księżniczka stała się realistyczna. Jednak i to trzeba było zmienić i zrobić z głównej bohaterki rozkapryszoną dziewczynkę, która jest bardziej niezdecydowana niż pogoda w marcu.\nPowieść przewidywalna i słodziaśna, że aż mdli. Czytając ją ma się wrażenie jakby była pisana przez dwunastolatkę, której największym marzeniem jest bycie otoczoną wianuszkiem chłopaków. Do mnie osobiście historia ani trochę nie przemówiła i na pewno na tym tomie zakończam swoją dalszą przygodę z Illeą.


System Wystawienniczy Skytruss - Ścianki reklamowe, tekstylne, systemy wystawiennicze, zabudowa targowa\nMaxsee Expo Service - Systemy wystawiennicze i promocyjne\nŚcianki reklamowe i wystawiennicze\nSystemy reklamowe roll-up\nLady degustacyjne i promocyjne\nStoiska targowe boksy\nSystem zabudowy targowej Skytruss\nSystem Skytruss jest konstrukcją szkieletową pozwalająca tworzyć różnego rodzaju kompozycje wystawiennicze z tych samych elementów. Dzięki dużej wytrzymałości idealnie nadaje się do stoisk o większych rozmiarach. Jest szczególnie przydatny do oświetleń i wielkoformatowej grafiki.\nDzięki unikalnej konstrukcji może być szybko demontowany i składany na płasko. System jest tym samym bardzo łatwy do składania i transportowania. Nadaje się do wielokrotnego użycia w kraju i za granicą.\nKwadratowe profile stalowe oraz ich precyzyjne łączenie umożliwiają budowę przeseł o znacznej rozpiętości (do 10m.) i wytrzymałości. Pozwala na tworzenie stoisk samonośnych, bez względu na warunki lokalne (także na otwartej przestrzeni).\nWiele rozmiarów stoisk, jedna wystawa\nModułowy system konstrukcji pozwala na łatwą rekonfigurację stoiska. Za pomocą tych samych elementów można stworzyć za każdym razem inne stoisko. Od dużego stoiska 36 m.kw. po małe stoiska targowe 9 m.kw.\nSystem Skytruss ma w sobie wiele różnych akcesorii, które pozwalają dodatkowo uatrakcyjnić wystrój i funkcjonalność stoiska\noświetlenie do grafiki wielkoformatowej, ścian prezentacyjnych itp.\nPółki i wieszaki różnego rodzaju, umożliwiające prezentowanie produktów, literatury, broszur, a także sprzętu audio - wideo.\nPodesty, lady, stoły i ławeczki dające możliwość budowy stoisk wedle potrzeb wystawcy.\nStylowe i funkcjonalne podesty umożliwiają przeprowadzenie demonstracji produktów i artykułów.\nŁawki pozwalają na zaoszczędzenie cennego miejsca targowego, a zarazem idealnie pasują do przeprowadzania prezentacji wideo.\nWieszaki i platformy na monitory, telewizory do prezentacji produktów, internetu, oprogramowania itp.\nAkcesoria na zamówienie takie jak lekkie sufity podwieszane, przestrzenne litery 3D, platformy, oświetlenie.\nSkyline’s Fabric Structures pozwala na zbudowanie konstrukcji pozwalającej zobaczyć stoisko z końca hali targowej


Dj Na Wesele Kraków/ SPRZĘT\nPoniżej prezentuję sprzęt na jakim będę miał przyjemność grać na Waszej imprezie.\nProcesor: Core i3 3120M 2,5\nDysk HDD: 750GB\nSamsung NP350E7C-S08PL to nowoczesny notebook o przekątnej 17,3". Wyposażony jest w dwurdzeniowy procesor Core i3 3120M o mocy 2.5 GHz, 6 GB pamięci RAM, oraz kartą graficzną Radeon HD 7670M z pamięcią własną 2048 MB. Gniazdo HDMI pozwala podłączyć notebooka do telewizora czy monitora i cieszyć się z najlepszej jakości obrazu i dźwięku. Czytnik kart pamięci pozwala na łatwy i szybki odczyt danych z kart SD, MicroSD i wielu innych. Łączność z telefonami czy innymi urządzeniami przenośnymi nie będzie już stanowić problemu dzięki wbudowanemu modułowi Bluetooth. Najlepszą jakość odtwarzanej muzyki zapewni karta muzyczna z obsługą dźwięku HD.\nZegar procesora: 2200 MHz\nTyp pamięci: DDR-2\nWejście D-SUB, WI-FI, LAN, podczerwień,\nUSB x 4, PCMCIA, port FireWire\nBehringer B212D x 2\nB212D zapewnia znacznie lepszy stosunek mocy do wagi niż konkurencyjne głośniki. Wysoce przemyślany projekt sprawi, iż głośnik ten zapewni najczystsze dźwięki spośród wszystkich kompaktowych głośników, które dotąd słyszałeś. Zintegrowany procesor zapewni 100% kontroli nad dźwiękiem. Aktywny filtr ochroni przetworniki wysoko i niskotonowe. Dodatkowo B212D posiada niskoszumne wejście mikrofonowe / liniowe z kontrolą wzmocnienia oraz dedykowany dwuzakresowy EQ.\nWysoka moc 550W, 2-drożna kolumna aktywna\nRewolucyjny wzmacniacz cyfrowy klasy D\nZintegrowany procesor DSP” przetwornik niskich częstotliwości\nCiśnieniowy przetwornik wysokich częstotliwości z membraną aluminiową 1.35”\nSzeroki kąt rozproszenia, tuba wykładniczaNisko-szumowe wejście liniowo/mikrofonowe z regulacją poziomu i wskaźnikiem przesterowania\nDedykowany 2-pasmowy korektor\nZestaw dwóch satelit plus subwoofer o mocy 1000 Watt RMS :\n1 x aktywny subwoofer 600 Watt RMS\n2 x satelita 200 Watt RMS\nMaksymalne ciśnienie akustyczne: 119 dB\nGłośniki: 10” głośnik szerokopasmowy, 1,5”\nSystem driver bass-reflex\nMaksymalne ciśnienie akustyczne: 129 dB\nGłośnik: 38,1 cm (15”) głośnik niskotonowy\nTójpoziomowa korekcja dźwięku\nRegulacja tonów niskich (50 - 250 Hz)\n4 x PAR 56 Led RGB Spot Black\n4 Reflektory do kreacji efektów kolorystycznych.\nSterowanie dowolną konsola DMX,\nSterowanie muzyką poprzez wbudowany mikrofon,\nRegulowana prędkość zmiany kolorów,\nKąt świecenia ok. 45°,\nZmieniacz kolorów w całej palecie barw,\n10-kanałowy mikser z 2 podgrupami z przedwzmacniaczami mikrofonowymi XENYX oraz klasyczną "brytyjską" korekcją\n3-pasmowa klasyczna korekcja "brytyjska" do uzyskiwania ciepłego muzycznego brzmienia\nWyjście głównego miksu i osobne wyjścia reżyserki oraz wyjścia słuchawkowe/CD/Tape\nTłumiki logarytmiczne z 60 mm suwakami i uszczelnianie potencjometry\nMixer Mark Max 6.2\nProfesjonalne kanały- 6 (2 z nich stereo) z dodatkowym procesorem efektów.\nZłącza RCA, 3-zakresowy EQ na wszystkich kanałach.\nAUX i efekty z oddzielną regulacją wzmocnienia. Faders wysokiej jakości.\nWejście MIC: elektronicznie symetryczne, dyskretna konfiguracja wejścia.\nLine Input: elektronicznie symetryczne\nPasmo przenoszenia: 10 Hz do 13 kHz\nZakres sterowania: Linia: -8 do +15 dB / mikrofonu: +13 do +60 SNR: dB Line: 96 dB / mikrofonu: 104\nProjektor Laserowy - Laser Stage Lighting\n- SOUND - generowany obraz jest czuły na dźwięk, dzięki czemu dopasowuję się do rytmu muzyki. Opcja ta jest możliwa dzięki wbudowanemu czujnikowi dźwiękowemu.\nRodzaj wyjść: Wyjście na słuchawki/głośnik przedni lewy i prawy. Wyjście na głośnik centralny/niskotonowy.Wyjście na głośnik tylny lewy i prawy.\nRodzaj wejść: Wejście mikrofonowe/wejście liniowe.\nOpis: Creative USB Sound Blaster® X-Fi® Surround 5.1 to pierwsza karta dzwiekowa ze zlaczem USB 2.0, bezprzewodowym pilotem i przelomowa technologia audio Xtreme Fidelity™ (X-Fi). Wyróznia sie stylowa, czarna obudowa. Zastepuje niskiej jakosci dzwiek z plyty gl X-Fi Crystalizer poprawia brzmienie muzyki z plików MP3/WMA, a X-Fi CMSS-3D Headphone zapewnia niewiarygodny dzwiek przestrzenny w filmach, muzyce i grach nawet poprzez zwykle sluchawki stereofoniczne.\nSłuchawki Numark PHX\nNajlepsze dźwięki Numarka, z twardym projektem, którego trzeba DJom.\nSłuchawki PHX Premium łączą w sobie izolujący ucho projekt z 50 mm głośnikami, dla profesjonalnego wysokojakościowego efektu.\nGłośniki: 50mm, magnez neodymowy\nCharakterystyka kardioidalna pasmo: 50 - 15.000Hz\nGniazdo: XLR (cannon)\nWymiary: 173,8mm x 52,6mm waga: 244,5g\nWyłącznik, wzmocniony grill\nStatyw oświetleniowy Ls-kit statyw i belka ts-120\nStalowy kompletny statyw oświetleniowy LS-4 + belka TS-100, pojedyncze mocowanie każdej nogi, maksymalna wysokość ok. 3m\nWytwornica dymu Antari F80 Z\nAntari F80 Z to najczęściej i najchętniej kupowana wytwornica dymu na świecie.\nGłówne zalety urządzenia to: małe wymiary, nowy design, stabilna, mocna konstrukcja, doskonałe opinie użytkowników.\nWytwornica posiada pilota na przewodzie, który pozwala na zdalne jej wyzwalanie oraz sygnalizuje gotowoúă do dziaůania.\nNapićcie zasilania: 230 V AC, 50 Hz ~\nMoc pieca: 700 W\nPojemnoúă zbiornika: 0,8 l\nWyrzut dymu: ok.4,5 m\nReloop-Scanic Bubble Machine II\nReloop-Scanic Bubble Machine jest wspaniałym efektem w klubie oraz podczas promocji w sklepach.\nPrędkość 24 RMP daje dużą ilość baniek mydlanych.\nKoło obrotowe 24 RMP\nPojemność zbiornika: 0,75l\nPrzeciętna ilość bubble'ów na minutę: ok. 400 baniek


Minneapolis likwiduje policję. Zamiast tego ma powstać "zupełnie nowy system bezpieczeństwa"\nMinneapolis likwiduje policję. Zamiast tego ma powstać „zupełnie nowy system bezpieczeństwa”\nKolejne manifestacje i zamieszki w USA, do tego protesty na całym świecie. To konsekwencje śmierci George’a Floyda po brutalnej interwencji policji z Minneapolis dwa tygodnie temu. Teraz rada miasta zdecydowała o… rozwiązaniu swojego wydziału policji.\nZa takim radykalnym rozwiązaniem głosowało aż 9 na 12 miejskich radnych. Zdecydowanych decyzji od władz największego miasta stanu Minnesota domagały się miliony aktywistów – zresztą nie tylko z USA, ale i z całego świata.\nPytanie, jak ponad 400-tysięczne miasto poradzi sobie bez policji. Na to póki co odpowiedzi nie ma. Są za to zapowiedzi, że powstanie „zupełnie nowy system bezpieczeństwa publicznego”, który będzie „oparty na współpracy społeczności”.\nMinneapolis zlikwiduje policję. To będzie wyjątkowy eksperyment\nMieszkańcy Minneapolis, a przynajmniej większość z nich, chcieli radykalnych rozwiązań, bo sytuacja wymyka się spod kontroli, a zamieszki w Stanach Zjednoczonych trwają. Ale czy likwidacja policji to dobre rozwiązanie? Na pewno będzie to zupełnie bezprecedensowy eksperyment – przynajmniej na skalę Stanów Zjednoczonych. W tej chwili żadne większe miasto w tym kraju nie działa bez swojego wydziału policji.\nOczywiście rozwiązanie policji w Minneapolis nie dokona się z dnia na dzień. Rada miasta musi przegłosować szczegółowy plan w tym zakresie. Nawet jeśli jednak już ostatecznie policja z Minneapolis zniknie, to nie znaczy, że nikt nie będzie siłą mógł egzekwować w tym mieście prawa. Ciągle będzie to mogła robić policja stanowa i federalna FBI. W Stanach jest też Gwardia Narodowa, czyli coś na kształt naszych terytorialsów (czy raczej – to terytorialsi są na kształt Gwardii). I Gwardia może też w razie potrzeby strzec porządku na ulicach.\nTotalnej anarchii na ulicach Minneapolis więc raczej nie będzie. Pozostaje pytanie, czy naprawdę uda się zorganizować alternatywę dla miejskiej policji. I co wyjdzie z planów zbudowania „nowego systemu bezpieczeństwa publicznego”.\nNie tylko Minneapolis ma oczywiście problem z brutalnością i rasizmem w szeregach policji. Inne miasta też cały czas zastanawiają się, jak uporać się z tym problemem. Czy więc to, że Minneapolis zlikwiduje policję – cokolwiek z tego wyniknie – będzie przykładem dla innych metropolii? Jedno jest pewne – nowy rozdział historii USA właśnie pisze się na naszych oczach.\nTagi: FBI, George Floyd, policja, protesty w USA, rasizm, Stany Zjednoczone, usa, zamieskzi w USA