Marcin T.P. Łuczyński ‹O lwie zabitym przez mrówkę i nie tylko…› (recenzja: Ridley Scott „Robin Hood”) – Esensja\nBardzo wiele starych męskich zakonów wkomponowało go w swoje stroje. Czasami miał on rozmiar normalny, czasami dość mocno zredukowany, raczej symboliczny. W sumie to bez znaczenia, bo żeby nie wiem ilu mnichów naciągało go na przyozdobione tonsurami głowy, i tak określenie „człowiek w kapturze” kojarzy się jednoznacznie i wybitnie niemonastycznie. Ridley Scott wraz ze swoim ulubionym aktorem wraca w „Robin Hoodzie” do jednego z najbardziej nośnych i żywotnych mitów naszej kultury.\nBył świeżo upieczonym i bodaj najmłodszym generałem francuskiej armii, do niedawna oficerem wojsk artylerii, której użycie doprowadził do perfekcji dzięki genialnemu talentowi matematycznemu wspierającemu balistyczne zmysły, przyszłym cesarzem Francji i jednym z najbardziej niesamowitych władców w dziejach świata, kiedy powiedział: Europa to kretowisko, tylko na Wschodzie można dokonać rzeczy wielkich. Rychło po ukończonej kampanii wojennej w Italii został przez francuski parlament wysłany do Egiptu, gdzie miał podgryzać potęgę angielskiego imperium. Tam wojował z mamelukami, odkrywał dla Europy kulturę starożytną krainy piramid i marzył o wyprawie do Indii śladami Aleksandra Macedońskiego.\nNapoleon Bonaparte nie był pierwszym Europejczykiem, który uważał, że splendor i chwała drzemią gdzieś tam, na wschodzie. Stary Świat miał w swej historii trwający ponad dwa stulecia epizod wojen krzyżowych, które były napędzane tym samym w ogromnym stopniu pragnieniem i tym samym mirażem. Złudzeniem krain bogatych, bajkowych omalże, które tylko czekają na odpowiednio zdeterminowanych śmiałków, by przychylić im nieba. Ciągnącym do Lewantu Frankom, Normanom, najemnikom z Anglii i z Niemiec, a nawet Wikingom nie chodziło tylko o zniszczenie „przeklętej rasy, kompletnie oddzielonej od Boga”, Turków Seldżuckich, którzy w tym czasie zalali tereny Ziemi Świętej, docierając aż do Azji Mniejszej (walcząc nade wszystko z Arabami, ale kogo to obchodziło). Wszyscy doskonale wiedzieli, że w tym przedsięwzięciu idzie nade wszystko o bezkarne (docześnie i pośmiertnie) plądrowanie i mordowanie, zdobywanie nowych ziem i wielkiej sławy. Krainy ogromnych możliwości kusiły niczym syreny śpiewające przywiązanemu do masztu łodzi Odyseuszowi.\nPokusom ulegało wielu, królów nie wyłączając.\nRidley Scott zrobił swój interesujący film, skutecznie omijając wszystkie pułapki wtórności czyhające z oczywistych względów na tym do cna wyeksploatowanym terenie. W końcu temat doczekał się – jeśli dobrze przywołuję przeczytany gdzieś artykuł – ponad trzydziestu rozmaitych ujęć, w tym tak różnych jak kultowy angielski „Robin of Sherwood” (Michael Praed, postać Nazira, znakomity Nickolas Grace jako szeryf Nottingham, czarowna muzyka Clannadu, Herne, Władca Drzew i niesamowity mistyczny klimat zbudowany na pomieszaniu pogaństwa i chrześcijaństwa), disneyowska kreskówka ze zwierzętami w rolach głównych czy parodia Mela Brooksa „Faceci w rajtuzach” (co ważne, z udanie przetłumaczoną na język polski warstwą dialogową: „Nie weźmiesz jej w obroty bez małżeńskiej roty, bo wylecę z roboty”). Jak się to twórcy „Gladiatora” udało? Ano głównie dzięki temu, że jego „Robin Hood” nie do końca jest o Robin Hoodzie (jeśli mnie pamięć nie myli, to kultowe imię pada w filmie tylko raz, na samym końcu). Scott kompletnie zignorował to, na czym skupiała się większość klasycznych ujęć tego tematu, czyli przepychanki banity z szeryfem Nottingham, pamiętny turniej łuczniczy i tym podobne „standardy”, umieszczając Robina Longstride’a na znacznie szerszym planie niźli Las Sher. Uczynił go mianowicie łucznikiem w armii krzyżowej króla Anglii, Ryszarda Lwie Serce.\nMonarcha ów, władający Anglią Norman, który ni w ząb nie znał języka własnych poddanych, a na swoich włościach przebywał wszystkiego do kupy podobno jakieś pół roku, zajmował się głównie prowadzeniem wojen z Francuzami. Ambicja i potrzeba chwili pchnęła go do przewodzenia trzeciej z kolei wyprawie krzyżowej, która miała odbić Jerozolimę z rąk Arabów, zdobytą przez nich po klęsce, jaką zadał wojskom Królestwa Jerozolimskiego Saladyn w bitwie na Rogach Hittinu. Celu nie udało się zrealizować. Rozejm zawarty z Saladynem gwarantował chrześcijańskim pielgrzymom bezpieczny wstęp w mury miasta, ale król nigdy z tego przywileju nie skorzystał. Poprzysiągł, że jego stopa nie postanie w Jeruzalem, dopóki nie wyprze pogan z Ziemi Świętej. Potrzebował nowego wojska, potrzebował pieniędzy.\nWyruszył do Europy. W trakcie morskiej podróży okręt z Ryszardem na pokładzie rozbił się w pobliżu Akwilei. Chcąc nie chcąc, król i czterech towarzyszących mu rycerzy, podając się za ubogich pielgrzymów, wyruszyli w niebezpieczną podróż lądem, kierując się ku ziemiom szwagra Ryszarda, księcia saskiego Henryka Lwa. Po drodze mieli włości księcia austriackiego, który angielskiego monarchę serdecznie nienawidził za doznane ongiś zniewagi. Podczas wizyty w gospodzie rozpoznano ich, Lwie Serce mimo chędogiego stroju nosił na palcu bogaty pierścień, a na dokładkę, jak na arystokratę przystało, zamówił pieczonego kurczaka. Pojmali go ludzie niechętnego mu Leopolda V. Książę przekazał znamienitego jeńca cesarzowi niemieckiemu, który zażądał od angielskiego dworu 150 tysięcy marek okupu. Kosztem olbrzymiego wysiłku zebrano 2/3 tej sumy (podwyższono wszystkie podatki, od właścicieli ziemskich zebrano drakońskie ekstra daniny (czwartą część wartości wszystkich posiadłości), skonfiskowano skarby kościelne, słowem: ogołocono Anglię z gotowizny). Lwie Serce opuścił więzienie i wkrótce potem w obronie należących do rodu Andegawenów włości w północnej Francji rozpoczął wojnę z jej królem, Filipem, w której odniósł szereg zwycięstw. Traf chciał, że na początku roku 1199 wieśniacy odkryli w okolicach Chalus skarb pochodzący jeszcze z czasów rzymskich. Przejął go, wedle prawa, włodarz ziem, wszelako Ryszard, spłukany do cna, zażądał jego części dla siebie. Gdy wicehrabia Aimar V jasno powiedział, co sądzi o tym żądaniu i w którym dokładnie rejonie anatomicznym je ma, monarcha Anglii na czele najemnej armii ruszył na jego ziemie, spalił je i spustoszył, po czym obległ zamek Chalus-Chabrol.\nI tam właśnie zastajemy najjaśniejszego pana na początku filmu. Tam też widzimy, jak ginie od strzały kucharza, którzy korzysta z okazji, że wygłodniali żołnierze rzucają się na przyniesiony przezeń gar ze strawą, by sobie trochę postrzelać. Obiera na cel angielskiego monarchę szalejącego na koniu wśród swych żołnierzy i trafia go w szyję. Ktoś musi razem z koroną zawieźć do Anglii wiadomość o śmierci władcy. Tak rusza fabuła filmu.\nRidley Scott zdecydowanie odrzucił wizję Robina z Locksley jako człowieka, który po prostu ustrzelił w lesie królewskiego jelenia, zdybany przez leśniczego dał mu po gębie, a jakiś czas potem nastukał próbujących go aresztować żołnierzy szeryfa z Nottingham, kończąc jako wywołaniec. Podobnie nie spodobał się reżyserowi motyw filantropijny nieodmiennie z osobą rzezimieszka z Sherwood związany, piękny nawet, lecz do bólu naiwny. Naszego bohatera poznajemy jako łucznika służącego pod panem Coeur-de-Lion, co bardzo ładnie tłumaczy wybitną biegłość legendy angielskich lasów w precyzyjnym dziurawieniu wszystkiego strzałami. Każdy, kto słyszał o bitwie pod Azincourt, wie doskonale, jak szacowną formacją wojskową byli angielscy łucznicy przygotowywani do tej służby od małego, często na drodze kilkunastoletnich treningów. Droga Robina Longstride’a do bycia człowiekiem, o którym mówiły przybijane do pni drzew listy gończe, była dość skomplikowana i wiodła zarówno przez dworskie intrygi Jana bez Ziemi i jego zausznika Godfryda, jak i przez problemy rodziny Locksley.\nŻycie w leśnych ostępach, z dala od stanowionego i wymierzanego przez Normanów prawa zaczyna się w ostatnich kadrach filmu. Scott zdaje się mówić: wiecie dobrze, co ten facet robił na jakimś angielskim zakuprzu, wśród drzew, krzewów i śmierdzącej ściółki, po co mam to wszystko powtarzać. Zamiast tego pokażę wam, jak do tego doszło i co się w tym czasie działo w całym państwie i poza nim, na dworze królewskim, za murami fortec, na ziemiach Avalonu i za Kanałem Brytyjskim. I to właśnie zrobił, plastycznie kreśląc historyczny kontekst epoki i niewielki skrawek rządzącej nią polityki. Toteż nie ma w jego „Robin Hoodzie” pojedynków na drewniane lagi toczonych na kładce nad strumieniem, nie ma turnieju łuczniczego i rozszczepionej strzały, nie ma gomółek sera i ociekającego tłuszczem mięsiwa spożywanych pod osłoną liści przez wesołą gromadkę strojną w rajtuzy, nie ma sir Guya z Gisbourne, a szeryf Nottingham jest wyjątkowo żałosnym pajacem, którego widzimy bodaj trzy razy na krzyż. Ale jest kilka innych rzeczy.\nSą wyrzuty sumienia żołnierzy, którzy na rozkaz króla Ryszarda wyprowadzili na przedpola twierdzy w Akce prawie trzy tysiące muzułmańskich jeńców, by ich wszystkich na oczach arabskiej armii wymordować; chrześcijan często słyszących z ust kaznodziejów słowa: „God wills it!"; ludzi, u których blizny po takich czynach nigdy nie znikają.\nSą pełne rozmachu sceny batalistyczne, gdzie dzieje się wiele i szybko, jest głośno, boleśnie i krwawo. Oblężenie Chalus-Chabrol czy walka na plażach przed francuską inwazja spełniają wysoki standard, jaki Scott ustanowił wizją oblężenia Jerozolimy w „Królestwie niebieskim”. Nie ma tam, co prawda, aż takiego weryzmu, jaki znajdziemy w produkcjach Mela Gibsona („Waleczne serce”, „Apocalypto”), ale i tak widz nie ma wątpliwości, o jak burzliwych i okrutnych czasach się mu opowiada. Pojawiają się prawie wszyscy członkowie bandy Robina (prawie, bo nie ma nigdzie Saracena, którego dwa znakomite warianty – poważny, stonowany, chłodny i morderczy Nazir czy trochę pocieszny, ciepły i sympatyczny Azeem – mieliśmy w serialu „Robin of Sherwood” i filmie „Robin Hood. Książę złodziei”). John Mały i Will Scarlett również są wojakami służącymi pod Ryszardem. Braciszek Tuck świeżo obejmuje parafię w Nottingham, przyjeżdżając wraz ze swoimi ukochanymi pszczelimi ulami. Lady Marion jest twardą, waleczną żoną rycerza, który ją w tydzień po ślubie zostawił i który ma już do niej nigdy nie wrócić. Jest wreszcie Jan bez Ziemi, najmłodszy brat Ryszarda, dziedziczący po nim koronę – bodaj najbardziej krwista i wyrazista postać całego filmu, człowiek doskonale zepsuty i wiarołomny.\nNie ma urokliwego boru pełnego łownej zwierzyny ani skrzących się w słońcu szemrzących strumieni, za to są mroczne, zimne zamki z podłogami usłanymi słomą, niemożebne błoto na drogach i brudne paznokcie. Jest sporo śmierci, gniewu, zgryzoty. Niewiele nadziei, że może być lepiej. Za niezbyt szerokim kanałem wróg, z którym przyjdzie kiedyś walczyć przez cały wiek, i jego wyłaniająca się z mgielnych oparów flota (inwazja pokazana wspaniale, przyznaję, ale chyba z lekką przesadą, gdy idzie o sposób budowy łodzi desantowych, które wyglądają, jakby je wir czasowy wyssał z plaż Normandii podczas D-Day, przepuszczając po drodze przez konwerter metalu na drewno).\nJest nie najgorsze widowisko, pełne intryg, tych wielkich, dworskich, i tych małych, knutych przez próbującą przetrwać trudny czas rodzinę, z niezłymi aktorskimi kreacjami (chociaż Crowe tym razem nie wykrzesał czegoś formatu swojego Maximusa, poradził sobie nieźle), ze stosownym rozmachem, gdy idzie o pracę kamer (efektowne najazdy, przewrotki, szerokie plany), rzetelną robotą ludzi od scenografii, kostiumów i komputerów.\nA jednak czegoś brak. Mimo mocnych punktów coś w tym filmie jest „nie halo”. Nie ma mitu, bo przecież dopiero ma się narodzić, póki co przykryty przez wyjątkowo przyziemną politykę i intrygi. I tutaj chyba tkwi problem, który mam z tym filmem. Gdyby w scottowskim dziele chodziło tylko o pokazanie Robina obdartego z mitycznego woalu, jako kogoś, kto ma mroczną stronę, okrutnego, krwawego rzezimieszka względnie cwaniaczka umiejętnie korzystającego z okazji – kupiłbym ten obraz. Ale nie, nie dało się. Echa legendy są echami legendy, więc to nie mogło być tak, żeby „de-hudyd-men” po prostu sobie żył i kombinował, jak tu wyjść na swoje. Potrzebna była Sprawa, coś, co pozwoliło mu rozwinąć skrzydła i cały świat zadziwić. Robin, przebrawszy się w odzienie umarłego rycerza, stał się szlachcicem. Aż miło było popatrzeć: wciągnął cudze gacie i bum! – posiadł umiejętność dworskich tańców. Założył cudzą zbroję kolczą – bach! – i stał się płomiennym mówcą, czekającym tylko na okazję, żeby samego króla i wszystkich jego baronów przyprawić o pełne zadumy skinienia głów. A na dokładkę w odpowiednim momencie przypomniał sobie, że zmarły za dzieciństwa czasu tatuś był domorosłym filozofem, któremu po głowie chodziła rewolucja społeczna i koniec dzikiego bezprawia na angielskich ziemiach, i że pomieniony rodziciel, kamieniarz z zawodu, wziął był spisał Magna Charta Libertatum zanim się taki pomysł w ogóle pojawił w głowach możnowładców. Przesada i to gruba, chociaż są tacy, którzy się tymi przejawami ducha wolności i braterstwa dmącego, kędy chce, zachwycają. Ja się zirytowałem – żeby nie napisać dosadniej. No ale w sumie pasuje ta wizja maluczkich podnoszących głowy i sięgających po sprawy przynależne możnowładcom do czasów, w których kucharz utłukł króla.\nTak się rodzą mity i podania. Choćby to o mrówce, co zabiła lwa…\n02 VI 2010 14:40:53\nCzemu nie wspominasz o wszechobecnym idiotyzmie? Pogwałcenie wszelkich średniowiecznych zasad militarnych w tym filmie sprawia, że mam wrażenie, że przy filmie nie pracował nikt kto historię miałby miałby chociaż w liceum, o zawodowych znawcach epoki nie mówię.\nPapierowe postacie, masa bzdurnego hoollywoodu, dziurawa fabuła pełna elementów wziętych nie wiadomo skąd... o ile to można odnieść to większości amerykańskich widowisk, już "Królestwo niebieskie" stało na wyższym poziomie pod każdym względem. A jeżeli chodzi o Robin Hooda, to wersja z Costnerem miała pięć razy więcej wdzięku i klasy.\n02 VI 2010 15:11:03\nA tak z ciekawości: jakie są te "wszelkie średniowieczne zasady militarne"?\n03 VI 2010 14:08:12\nAchika, tak na szybko: zastanawiałaś się, gdzie Robin trzymał swój łuk i strzały podczas walki w morzu i jak morska woda wpłynęła na cięciwę i lotki, gdy strzelał do Godfreya? Albo (chociaż to akurat nie militarystyka) zastanawiałaś się, gdzie ojciec Robina, prosty kamieniarz, nauczył się pisać i czytać? :->\n03 VI 2010 16:31:14\nnie przypominam sobie żeby w liceum na historii roztrząsano właściwości użytkowe jakiejkolwiek broni, w tym łuku\n04 VI 2010 01:46:20\nW szkole nie. Ale z książek mam wdrukowane „cięciwa ma być sucha”. Tymczasem już w zwiastunie mamy majestatyczne ujęcie cięciwy „otrząsającej” się z wody po wypuszczeniu strzały. Najwyraźniej była całkiem solidnie skąpana…\n04 VI 2010 10:50:55\nPrzyznam, że zupełnie nie zwróciłam na to uwagi... To się nazywa magia kina!\n07 VI 2010 21:38:28\nW kwestii piśmienności pana Longstride, to moja znajoma twierdzi, że kamieniarz mógł nauczyć się liter, ponieważ wykuwał je na nagrobkach i innych tablicach.,


Państwo prawa i gwarancje rządów prawa - Sciaga.pl\nPrawo może być środkiem rządzenia społeczeństwem, regulatorem procesów społeczno-gospodarczych i sposobem rozwiązywania konfliktów interesów. Dzięki tym funkcjom może przyczyniać się do utrzymania spoistości i równowagi w stosunkach społecznych, może zatem sprzyjać integracji społecznej lub przynajmniej powstrzymywać procesy dezintegracji. Prawo, służąc kontroli ludzkich zachowań. zwiększa możliwość przewidywania wzajemnych reakcji obywateli. osób prawnych i organów państwa.\n83% Prawa człowieka- referat\nCzym jest państwo prawa? Prawa i obowiązki wynikające z konstytucji Międzynarodowe akty prawne gwarantujące prawa człowieka Od praw naturalnych do praw człowieka\npaństwo prawa gwarancje rządów prawa cechy państwa prawa funkcje państwa prawa prawo rządy prawa państwo prawne trójpodział władzy legalna opozycja


Olej z pestek wiśni 10ml\nStrona główna » Oleje » Olej z pestek wiśni 10ml\nOlej z pestek wiśni jest bogaty w witaminę E, zapobiega powstawaniu zmarszczek, nawilża skórę, odżywia przywracając jej elastyczność. Dzięki wysokiej zawartości kwasów nienasyconych, witamin i flawonoidów pozytywnie wpływa na układ krążenia, poprawia również krążenie krwi.\nOlej z pestek wiśni nadaje się do bezpośredniego stosowania na skórę, pozostawia ją nawilżoną, odżywioną i napiętą. Dzięki zawartej w nim witaminie E zapobiegamy powstawaniu zmarszczek. Zawiera witaminę B17 tzw. amigdalinę - skuteczną w walce z chorobami nowotworowymi.\nZaleca się dodawanie oleju do kosmetyków, wystarczą 2-3 krople.\nolej nierafinowany o wyczuwalnym zapachu wiśni\nOlej ze słodkich migdałów EAST END 200ml\nOlejek Abisyński 100ml\nOlejek Busajna odbudowujący skórę 100ml\nMasło kakaowe nierafinowane łupane 100g\nOlejek jaśminowy/ jaśmin arabski, czysta esencja 10ml\nOlejek z grapefruita, grapefruitowy 10ml\nOlej z nasion opuncji figowej 100% 15ml\nOlej rycynowy, castor oli 250ml


Zawieszki do auta - Gadżet-szop - sklep z upominkami i gadżetami na każdą okazję!\nZawieszki do auta to mały gadżet, który możesz podarować bliskiej Ci osobie. Drewniana zawieszka z wyjątkowym napisem świetnie prezentuje się pod lusterkiem. Bardzo dużo czasu spędzamy na dojazdach do pracy, a zawodowi kierowcy, dostawcy czy kurierzy całymi dniami przebywają w aucie. Zawieszka, to miły upominek, który zawsze jest w zasięgu wzroku i przypomni, że jest ktoś kto tęskni i czeka.\nZawieszka ADAM prezent niego gadżet urodziny #43\nZawieszka ADRIAN prezent niego gadżet urodziny #44\nZawieszka AGATA prezent niej gadżet urodziny #45\nZawieszka AGNIESZKA prezent gadżet urodziny #46\nZawieszka ALA prezent gadżet dla niej urodziny #47\nZawieszka ANDRZEJ prezent gadżet urodziny HIT #48\nZawieszka ANIA prezent gadżet urodziny NIEJ #49\nZawieszka AREK prezent gadżet urodziny NIEGO #51\nZawieszka ARTUR prezent gadżet urodziny NIEGO #52\nZawieszka ASIA prezent gadżet urodziny NIEJ #53\nZawieszka auta prezent CZTEROLISTNA KONIECZYNA #35\nZawieszka auta prezent MOC BĘDZIE Z TOBĄ gadżet#36\nZawieszka auta prezent niego gadżet urodziny #38\nZawieszka auta prezent niego gadżet urodziny #39\nZawieszka auta prezent niego gadżet urodziny #40\nZawieszka auta prezent niego gadżet urodziny #41\nZawieszka auta prezent niego gadżet urodziny #42\nZawieszka auta prezent WRZUĆ LUZ niego gadżet #37


Nastoletni internauci siedzą na Allegro | Interaktywnie.com\nNa kolejnych miejscach znalazły się sklepy internetowe Empik.pl oraz Merlin.pl. Trzeba jednak przyznać, że te dwa miejsca cieszą się znacznie mniejszym zainteresowaniem niż Allegro.pl. Wydaje w nich swoje pieniądze odpowiednio 6,3 procent i 2,3 procent nastoletnich respondentów.\nARC Rynek i Opinia, Allegro.pl, E-bay.pl, Merlin.pl, empik, zakupy w sieci\n03.11.2010 / 13:53\nTeż mi nowość:) Przecież, co to za problem założyć konto na allegro? kto to sprawdza ile mam lat? nikt. a w sieci mogę dzisiaj kupić dosłownie wszystko. Poza tym nie trzeba chodzić do apteki i osobiście kupować różne specyfiki. Do tego jeszcze odzież jest dużo tańsza niż w sklepie.\n03.11.2010 / 20:30\nNo niestety nastoletni internauci są wśród nas:) tak to już jest. Konto na Allegro to dzisiaj nie jest już żaden problem. Wystarczy spokojnie podać nieprawdziwe informacje i spokojnie można sobie kupować na co się ma tylko ochotę.\n03.11.2010 / 21:04\ni nie było by w tym nic złego, gdyby młodzi zdawali sobie sprawę z konsekwencji nie odpowiedzialnego klikania "licytuj" czy "kup teraz". a już nie mówię o sprzedaży.\nNiestety, ale to prawda. dzisiaj młodzi ludzie zupełnie nie mają pojęcia co robią. Niestety takie postępowanie działa na szkodę kupujących jak i sprzedających. Może w końcu rodzice zainteresowali by się na co ich dzieci przeznaczają swoje pieniądze.\n07.11.2010 / 13:57\ntakie życie. dzieci bawią się w dorosłych, a potem mamy pretensje do samych siebie, że Allegro schodzi na psy. Nie ma szans, żeby dzisiaj sytuacja się jakoś zmieni. Trzeba się będzie przerzucić na eBay. Może będzie lepiej za jakiś czas.


Apple przegrał z Samsungiem w USA. Zakaz sprzedaży na horyzoncie - Biznes, Finanse i Prawo\nApple przegrał z Samsungiem w USA. Zakaz sprzedaży na horyzoncie\nMarcin Maj 06-06-2013, 14:07\nZwykle to Samsung obrywał w sporach patentowych z Apple, a tu niespodzianka! Amerykańska komisja ds. handlu międzynarodowego uznała, że to Apple naruszył patenty rywala i wiąże się to z ryzykiem zakazu sprzedaży niektórych iPhone'ów i iPadów.\nAmerykańska Komisja ds. Handlu Międzynarodowego (ITC) przedwczoraj wydała orzeczenie, które stwierdza, iż niektóre urządzenia Apple naruszają patent Samsunga związany z technologią 3G. Te urządzenia to sprzedawane przez AT&T modele iPhone 4, iPhone 3GS, iPhone 3, iPad 3G oraz iPad 2 3G.\nNiektóre z wymienionych urządzeń nie są już sprzedawane w USA, ale inne i owszem. Decyzja Komisji zakazuje importu tych urządzeń, a ponieważ są one składane w Chinach, teoretycznie istnieje możliwość wstrzymania ich sprzedaży.\n60 dni na cofnięcie decyzji\nJak wyjaśnia BBC, decyzja ITC ma być w ciągu 60 dni przejrzana przez administrację Prezydenta USA i może być unieważniona. Wiadomo, że Barack Obama jest raczej przeciwny tego typu zakazom sprzedaży, poza tym ostatnio Prezydent USA zaangażował się w walkę z nadużywaniem patentów.\nW ciągu tego 60-dniowego okresu Apple może nadal normalnie sprzedawać urządzenia. W chwili obecnej firma nie widzi realnego zagrożenia dla sprzedaży urządzeń (zob. BBC, Apple loses US trade panel ruling in Samsung dispute).\nW całej tej sprawie ciekawe są dwie rzeczy. Po pierwsze, Samsung wygrał z Apple i to w kraju, z którego Apple pochodzi. Do tej pory to raczej Samsung przegrywał w wojnach patentowych, choćby wówczas, gdy sądy niemieckie zakazywały sprzedawania urządzeń Samsunga w UE. Były też zabawne momenty, gdy Samsung unikał kar, bo brytyjski sędzia uznał, że jego urządzenia "nie są tak bardzo cool" jak urządzenia Apple.\nDruga ciekawostka dotyczy samego patentu, na podstawie którego Samsung uzyskał najnowszy zakaz. Jest to patent dotyczący 3G, a więc ważnego rynkowego standardu. Zazwyczaj uznaje się, że patenty związane ze standardami nie powinny być używane do rynkowej walki i powinny być dostępne na uczciwych i niedyskryminujących warunkach (tzw. FRAND).\nCzy Samsungowi uda się doprowadzić do wstrzymania sprzedaży urządzeń Apple w USA?\nW Europie to by nie przeszło\nSamsung próbował podobnych rzeczy w UE, ale ze szkodą dla siebie. Pod koniec ubiegłego roku Komisja Europejska wysłała do Samsunga zastrzeżenia związane z nadużywaniem patentów związanych ze standardami. Również Motorola może oberwać od Brukseli za podobne nadużycia. Właśnie to pozwalało firmie Apple górować nad Samsungiem w potyczkach europejskich, ale w USA podobna ochrona nie zadziałała.\nSzczerze powiedziawszy, ta cała patentowa wojna nie służy ani Samsungowi, ani firmie Apple. Najbardziej służy ona prawnikom oraz innym ludziom zatrudnionym do obsługi sporów, które wymagają przygotowania i przerzucenia wielu dokumentów. Po co? Tylko po to, by napędzać produkcję nowych, jeszcze bardziej złożonych dokumentów.\nCzytaj także: Spór patentowy kosztuje miliony nawet bez honorariów prawników!\nInno-Tech Expo – 3 dni zaawansowanych technologii\nwojny patentowe tablety smartfony Samsung patenty ITC iPhone iPad FRAND Apple Amerykańska Komisja ds. Handlu Międzynarodowego


przedwiośnie w ogrodzie – Zacisze domowe\nBaśkowy bigosik ;-) przedwiośnie Przedwiośnie kwiecień plecień\nOpublikowano 10 marca 2017 11 marca 2017 Autor BasjaKategorie Blog, Józef, Ogród, Ogród 2017Tagi prace wiosenne, sianie, wiosna\nPoprzedni artykółsłowo pisane i modlitwa\nNastępny artykół:pierwsze wysiewy\n4 myśli na “przedwiośnie w ogrodzie”\nAgnieszka 10 marca 2017 o 11:59\nJaaaa jak fajnie. Nawet nie wiesz, jak Cię podziwiam. Mi to się wydaję, że ja i wieś to raczej nie ta sama bajka - oczywiście jeśli chodzi o mieszkanie na stałe. Podziwiam też Twoją organizacje i tak się zastanawiam, czy to mi tylko udaje się tak mało zrobić, czy po prostu może nie widzę tego, co zrobiłam i ciągle wydaje mi się, że jest tego za mało?\nbasja Autor wpisu 10 marca 2017 o 18:52\nNie kazdemu wieś pisana, więc sie nie stresuj i korzystaj z mieszkania w mieście, bo to ma dużo uroku 🙂\nA moja organizacja... Hehe... Mam to samo wrazenie co Ty w stosunku do samej siebie :-))\nPolluska 10 marca 2017 o 14:22\no kurcze ależ dzieciaki rosną ...\nBasiu ależ z Ciebie ogrodniczka no zaskoczonam wciąż i wciąż od nowa. A szczególnie ostatnim zdjęciem bo wciąż mam przed oczami zdjęcia Waszego podwórka jak kupiliście ten dom i powiem szczerze patrzę i nie dowierzam, że to ten sam dom i podwórze ... szok ! aleście uporządkowali .... wow !!\nbasja Autor wpisu 10 marca 2017 o 19:02\nPolly musisz po prostu przyjechać i xobaczyć :)))\nMam dni że nie widzę tego co zrobione i mam dół jak rów marjsnski, ale mam dni w których widzę i wtedy się podbudowuję 🙂\nOgrodniczką się staje , choć z ogrodem współdziałam "od zawsze", ale dopiero świadomie w to wchodzę i mnie pochłania.\nKocham wieś, gdybym miala teraz sie wyprowadzić to chyba załamanie gotowe 😉 tak samo jak pomyśle o powrocie do pracy teraz, wiec ide na wychowawczy :))))


Powiaty alarmują: kilkanaście tysięcy lekarzy wyłączyło się z opieki zdrowotnej | Serwis Samorządowy PAP\nPowiaty alarmują: kilkanaście tysięcy lekarzy wyłączyło się z opieki zdrowotnej\nAktualizacja: 27.04.2020, 15:19\nZwiązek Powiatów Polskich zwrócił się do ministra zdrowia z apelem dotyczącym funkcjonowania w okresie epidemii podstawowej opieki zdrowotnej oraz ambulatoryjnej opieki specjalistycznej.\nZPP zdecydował się napisać do Łukasza Szumowskiego w związku z, jak to ujęła organizacja w piśmie, "obciążeniem tych uczestników systemu, którzy są wyznaczeni do innych zadań – chodzi tu przede wszystkim o szpitalne oddziały ratunkowe". "System teleporad jest nadużywany, zwłaszcza przez lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej. Pacjenci mają również problem z uzyskaniem porad oraz wykonaniem badań w ramach ambulatoryjnej opieki specjalistycznej" - czytamy w piśmie podpisanym przez Andrzeja Płonkę, prezesa zarządu Związku Powiatów Polskich.\nJak podkreśla ZPP, w konsekwencji na szpitalne oddziały ratunkowe trafia coraz więcej pacjentów, których stan zdrowia nie wskazuje na nagłe pogorszenie, ale jednocześnie dla których uzyskanie teleporady nie jest wystarczające. Na dodatek, jak zauważają samorządowcy, w okresie epidemii wiele gabinetów prywatnych przestało przyjmować pacjentów.\n"Uważamy za niedopuszczalny stan, w którym kilkanaście tysięcy lekarzy wyłączyło się z systemu opieki zdrowotnej i zdają się dystansować od tego co dzieje się w systemie ochrony zdrowia, gdy inni medycy pracują często ponad możliwości i siły. Dodatkowo mamy wrażenie dzieje się to przy pełnej aprobacie ze strony Ministerstwa Zdrowia i Narodowego Funduszu Zdrowia" - wskazuje ZPP.\nZwiązek alarmuje, że przerzucanie ciężaru diagnozowania pacjentów na szpitalne oddziały ratunkowe jest nieefektywne oraz zwiększa ryzyko zakażenia osób z personelu medycznego, co grozi wyłączeniem całego oddziału z pracy. Utrudnia przy tym udzielenie pomocy pacjentom, którzy rzeczywiście pilnie jej potrzebują.\n"Dalsze utrzymywanie takiego stanu rzeczy spowoduje, że w okresie epidemii więcej Polaków będzie umierać na skutek braku dostępu do innych świadczeń opieki zdrowotnej, niż z powodu zakażenia SARS-CoV-2" - podsumowuje ZPP.


Co chcemy osiągnąć na kopenhaskim szczycie? - Inżynieria.com\nCo chcemy osiągnąć na kopenhaskim szczycie?\nOpublikowano: 08-12-2009 Źródło: Rzeczpospolita\nSzczyt klimatyczny w Kopenhadze jest ważny z tego powodu, że interesują nas zwłaszcza dwie sprawy, a mianowicie wysokość celu redukcyjnego jak też możliwość sprzedaży nadwyżek emisji dwutlenku węgla w czasie po roku 2012 - powiedział w rozmowie z dziennikiem Rzeczpospolita Minister Środowiska, Maciej Nowicki.\nUnia Europejska przyjęła zobowiązanie zwiększenia redukcji szkodliwych dla atmosfery gazów do 2020 r. Wartość ta ma się zwiększyć z 20 do 30% w sytuacji, kiedy inne kraje zobligują się na tego samego rodzaju ograniczenia. Polska jest zdania, że podobne zobowiązania nie zostały przedstawione przez inne państwa, dlatego zamierza przedstawić stanowisko, z którego wynika, że na razie jest zbyt wcześnie na podejmowanie decyzji o tak znacznej redukcji emisji.\nPolsce zależy również na tym, by po roku 2012 możliwe było sprzedawanie nadwyżek emisji CO2, jakie wynikają z protokołu z Kioto. Nasz kraj proponuje ograniczenie rocznej ilość uprawnień, jakie można sprzedać oraz zdefiniowanie w umowach międzynarodowych, iż fundusze ze sprzedaży zostaną przeznaczane na cel dalszego ograniczania emisji oraz fundusz adaptacyjny do zmian klimatycznych.\nOgromny zrzut ścieków do Bałtyku


Szpitale na Podkarpaciu. Jeden anestezjolog znieczulał w tym samym czasie dwóch pacjentów lub pozostawiał na oddziale pacjentów bez opieki [WIDEO] - Sanok - wiadomości, informacje, wydarzenia, noclegi\nOpublikowano: sob, 26 mar 2022 18:45 2022-03-26T17:45:49.000Z\nNiedociągnięcia w podkarpackich szpitalach | foto pixabay\nWiadomości Potrzeba więcej specjalistów, aparatury medycznej i łóżek – tak wynika z kontroli, jaką NIK przeprowadziła na oddziałach anestezjologii i intensywnej terapii oraz na blokach operacyjnych w województwie podkarpackim. To oznacza, że w badanym okresie skontrolowane szpitale wciąż nie spełniały wszystkich standardów określonych w 2017 r. przez Ministra Zdrowia. Na dostosowanie się do nich w pełni, szpitale mają czas jeszcze tylko do końca roku.\nszpital w leskunajwyższa izba kontrolinikkontrola szpitalianastezjologiaoiom\nZ ustaleń Najwyższej Izby Kontroli wynika, że wymaganą liczbę specjalistów anestezjologii i intensywnej terapii (AiIT) zatrudniano jedynie w połowie z ośmiu badanych placówek.\nW większości szpitali stwierdzono niezgodne z obowiązującymi standardami przypadki, w których jeden lekarz, w tym samym czasie znieczulał dwóch pacjentów, albo pozostawiał bez opieki chorych na oddziale anestezjologii i intensywnej terapii (OAiIT) by znieczulić pacjenta na bloku operacyjnym (BO).\nNiepokojące są także dane dotyczące lekarzy anestezjologów, którzy na OAiIT i na blokach operacyjnych pracowali nawet kilka dni bez przerwy. W skrajnym przypadku, lekarz zatrudniony na kontrakcie pracował nieprzerwanie przez 288 godzin, czyli 12 dób. Pracował i dyżurował na zmianę w szpitalnym oddziale ratunkowym (SOR), na oddziale anestezjologii i intensywnej terapii oraz w karetce reanimacyjnej. W podobnej sytuacji znaleźli się także lekarze anestezjolodzy w czterech innych szpitalach - Strzyżowie, Tarnobrzegu, Mielcu i Leżajsku. W niektórych przypadkach pracowali bez przerwy od 78 do 152 godzin, co zdaniem NIK mogło negatywnie wpływać na jakość wykonywanych przez nich zadań oraz stwarzać zagrożenie dla pacjentów i dla samych lekarzy.\nRozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie standardów dotyczących anestezjologii i intensywnej terapii (AiIT) obowiązuje od 2017 r. Jednym z jego wymogów jest zapewnienie w szpitalu odpowiedniej liczby specjalistów w tej dziedzinie, ale termin na dostosowanie się do tych norm upływa z końcem 2022 r. Kontrola NIK pokazała, że w badanym okresie tylko połowa z ośmiu skontrolowanych placówek dostosowała się do tych wytycznych. W czterech pozostałych - w Lesku, Strzyżowie, Przeworsku (od 1 października 2020 r.) oraz w Leżajsku, lekarzy było mniej niż nakazują przepisy.\nW Szpitalu w Lesku na przykład, w latach 2018-2020, na OAiIT, do spełnienia wymogów brakowało trzech specjalistów anestezjologii i intensywnej terapii, którzy powinni tam udzielać świadczeń w podstawowych godzinach pracy. Inny wymóg to odpowiednie kwalifikacje pracowników OAiIT i bloków operacyjnych. W kontrolowanych przez NIK szpitalach ponad 70% lekarzy miało specjalizację z anestezjologii i intensywnej terapii.\nKontrola przeprowadzona przez NIK pokazała także, że na osiem badanych placówek, tylko szpital w Przemyślu miał wymagane przepisami: liczbę oraz rodzaj sprzętu i aparatury medycznej stanowiących wyposażenie oddziału anestezjologii i intensywnej terapii, oraz bloków operacyjnych. W pozostałych placówkach na OAiIT blokach operacyjnych, na stanowiskach intensywnej terapii i na stanowiskach znieczulania brakowało niektórych urządzeń. W trzech szpitalach stwierdzono brak lub opóźnienia w przeprowadzaniu okresowych przeglądów technicznych sprzętu medycznego.


Kalkulator średniej ważonej - Myślenickie - wszystko o Myślenicach\nMyślenickie - wszystko o Myślenicach > Blog > Porady biznesowe > Kalkulator średniej ważonej\nPosted by Redakcja 12 kwietnia 2022\nInwestycja w Take Away Sushi\nSama nazwa średniej ważonej wskazuje, iż jest to średnia liczb, które mają różne wagi względem siebie. Średnia ważona najczęściej występuje w matematyce, a swoje zastosowanie odnajduje w czasie wystawiania ocen końcowych. Wtedy to nauczyciele, stosując odpowiednie, gotowe wzory obliczają średnią ocen zdobytych przez danego ucznia przez cały okres np. semestru. Warto podkreślić, iż wyliczenie średniej ważonej jest stosunkowo trudniejsze oraz bardziej skomplikowane aniżeli wyliczenie zwykłej średniej arytmetycznej.\nNajczęstszym zastosowaniem średniej ważonej jest wystawianie ocen semestralnych oraz końcowych. Nauczyciel ma możliwość określenia priorytetu, np. przy wystawaniu oceny końcowej może bardziej brać pod uwagę oceny z klasówek niż z kartkówek. W tym celu może sobie założyć, że ocena z klasówki ma wagę równą 2, a ocena z kartkówki – wagę równą 1. Zakładając, że uczeń w czasie danego czasu zdobył ze sprawdzianów oceny: 4 i 5, a z kartkówek: 5, 3, 4, to jego końcowa średnia ważona ocen wyniesie 4,29. W celu szybszego obliczenia tejże średniej nauczyciel może skorzystać z przystępnego narzędzia, jakim jest kalkulator średniej ważonej, bądź wykorzystać wzór do ręcznego wyliczania takiej średniej. Zgodnie z ogólnie przyjętym wzorem na średnią ważoną: n=((w1*a1)+(w2*a2)+…+(wn*an))/(w1+w2+…+wn), gdzie n to średnia ważona, a1, a2,…, an to liczby, a w1, w2,… w3 to waga tychże liczb.\nŚrednia ważona ma dużo zastosowań\nNajpopularniejszym jest stosowanie tej średniej do wyliczania ocen. Warto zauważyć, iż średnia ważona mogłaby być z powodzeniem wykorzystywana w trakcie rekrutacji na studia. Innym wykorzystaniem średniej ważonej jest ocena danego produktu, np. oceniając dany produkt można określić, jakie jego cechy są dla nas najważniejsze oraz priorytetowe, a następnie nadać im wagi, podobnie jak w przypadku ocen szkolnych. Jeszcze innych, choć równie często stosowanym miejscem do liczenia średniej ważonej, są indeksy giełdowe. Jednym z najpopularniejszych indeksów jest S&P 500, a w jego skład wchodzi blisko 500 największych spółek publicznych z Ameryki. Żeby przyspieszyć oraz ułatwić proces liczenia średniej ważonej, niezależnie od jej przeznaczenia, należałoby korzystać z bezpłatnych, ogólnodostępnych kalkulatorów średnich ważonych.\nTagi kalkulator średniej kalkulator średniej ważonej średnia ważona\nPoprzedni wpis Odpoczynek w Myślenicach\nNajnowszy wpis Obliczanie procentów\nObliczenie procentu z liczby nie musi być łatwym zadaniem. Wszyscy jesteśmy przyzwyczajeni do wykonywania obliczeń na kalkulatorze. Jednakże nie zawsze\t...


Opowiadania i fragmenty powieści: Rdzawy pył Część 1 - DuralT - Artefakty.pl - forum literackie\nArtefakty\tPublikuj Opowiadania i fragmenty powieści Rdzawy pył Część 1\nRdzawy pył Część 1\nPost#1 » 11 lis 2016, o 17:09\nNiniejsze opowiadanie zostało napisane w czasach, gdy jeszcze studiowałem na politechnice. Wydawało mi się wtedy, że zostanę inżynierem, co wtedy rozumiałem, jako poważnego człowieka, posiadającego wiedzę i umiejętności świadczące o wyższym wykształceniu. Jak życie mi pokazało, myliłem się. Dlaczego o tym piszę? Ze względu na to, że w tekście możecie znaleźć dziwne terminy i hieroglify pochodzące z języka technicznego, oraz nieudolne żarty o kablach i przewodach.\nZnajomi powiedzieli mi prawdę o tym opowiadaniu dość niedawno; dopiero, gdy rozstrzygnął się konkurs wydawnictwa GC, w którym ten tekst brał udział. Ja sam nie uważam go za wybitny, ale mam do niego sentyment oraz chciałbym się nim podzielić i usłyszeć o nim opinię. Jestem ciekaw czy wy również będziecie mieli takie odczucia jak oni.\nZastanawiałem się jak umieścić tak długi tekst by nie odstraszyć potencjalnych komentujących. Okazja nadarzyła się dziś, kiedy mam odrobinę więcej czasu i wyprosiłem przetestowanie nowych linijek BBCode'u. Łączę przyjemne z pożytecznym. Mam nadzieję, że spodoba się wam forma, w jakiej to przedstawię. Codziennie, od dziś będę wstawiał kolejne fragmenty, a wy komentujcie ile dusza zapragnie.\nZbliżaliśmy się do planety E-4-1, a przynajmniej tak wywnioskowałem po rozkazie zmniejszenia obrotów silników. Wcześniej rzęziły ciężko, pracując na pełnej możliwej mocy, a teraz przeszły w tryb pracy wytężonej, choć nie tak mocno eksploatującej. Oczywiście chodzi mi w tym momencie o silniki sterujące torem lotu, ponieważ silnik główny pracuje wyłącznie przy starcie wahadłowca.\nUsatysfakcjonowało mnie to, ponieważ wciąż próbowałem przekonać kapitana by zmniejszyć prędkość, z jaką poruszaliśmy się w przestrzeni kosmicznej. Zwłaszcza, że jesteśmy na ekspedycji w nie do końca znaną, choć pobieżnie zbadaną część galaktyki. A wiadomo, co to oznacza. Niby szlak gwiezdny znamy z wcześniej wysłanych satelit, które nawiasem mówiąc w tej przestrzeni zaginęły. Podobnie jak łaziki wysłane na powierzchnię ciała niebieskiego, wtedy jeszcze o numerze gwiezdnym GVMOF-456-E-8 a w późniejszym czasie (czyli kiedy stwierdzono możliwość życia w tym świecie) uproszczono, zostawiając literę układu słonecznego, dodano czwórkę określającą numer planety z możliwością terra formacji, oraz jedynkę pokazującą priorytet misji.\nTo, że była to ekspedycja, oznaczało dla mnie coś ważniejszego. Brak części zamiennych i ograniczony zapas paliwa. W takiej misji wszystko wylicza się w mikrogramach. Spowodowało, to także konieczność przymusowej diety syna byłego prezydenta, a obecnie pełniącego funkcję dożywotniego dyktatora Stanów Zjednoczonych Ameryki. Chłopak musiał zrzucić ponad sto kilogramów, więc nie obyło się bez liposukcji i operacji plastycznych. Obecnie pełnił funkcję dowódcy misji, ale nie mylić go z kapitanem, ponieważ skupiono się tylko na odseparowaniu go od wysoko tłuszczowej diety, zamiast nauczyć go podstaw techniki działania najnowszej generacji wahadłowców kosmicznych.\nZostałem zatrudniony ze względu na pracę naukową o silnikach SSME do wielokrotnego użycia. By przejść przez surowe testy trzeba było mieć wyższe wykształcenie. Najchętniej zatrudniliby samych doktorów i profesorów, jednak, kto teraz by dbał o tak delikatną rzecz jak główny silnik wahadłowca i pozostałe silniki służące do manewrów? Wydaje ci się, że tak wielkie silniki muszą być odporne na wszystko? Teoretycznie tak, ale w praktyce trzeba o nie dbać bardziej niż o szklane jajko.\nPracują one w najwyższych możliwych temperaturach, zdolnych według naukowców do przeprowadzenia nawet trzeciego cyklu proton-proton, choć podobno jest on bardzo niebezpieczny, ponieważ już wtedy balansujemy na granicy możliwości odprowadzania ciepła. Zastanawiam się skąd wzięli materiał odporny na tak wielką temperaturę. Parę lat temu dopiero weszły silniki potrafiące wykorzystać fuzję atomów helu, gdzie uważano, że to całkowity kres możliwości wykorzystania silników termojądrowych.\nKtoś może zapytać, ale to tylko dwa razy więcej, taki postęp to nic dziwnego, że dali radę osiągnąć kolejną granicę temperaturową. Jednak było to możliwe tylko dzięki zastosowaniu nowego pierwiastka, zwanego Ultronem, zbyt ciężkiego jak na prawa fizyki obowiązujące w okolicach naszego Układu Słonecznego. Dzięki niemu udało się osiągnąć kompozyt nie tylko odporny na działanie wysokiej temperatury, ale także posiadający wielką wytrzymałość mechaniczną a do tego bardzo plastyczny.\nNa nieszczęście kapitan również jest zbyt ambitny i próbuje zrobić wszystko by jak najszybciej zakończyć pomyślnie misję i zebrać laury na Ziemi. A moje biedne eksperymentalne silniczki na eksperymentalne paliwko mogą się przez to zepsuć. Myślicie, że przypadkowo podkreślam ich dotychczasowo niesprawdzone działanie? Rozwieję wasze wątpliwości, specjalnie. Bo kto normalny wysyła nieprzetestowany model wahadłowca, na misję intergalaktyczną? Nie rozumiem tego.\n— Bladzej, przestań gadać do swoich nutrii. Powinniśmy cię już dawno powiesić za ten numer z przemyceniem ich na pokład.\n— Mam na imię Błażej. Naucz się je wymawiać, bo coraz bardziej przypomina, w twoich ustach, rosyjskie przekleństwo.\n— Nie wiem, nigdy nie byłem w Rosji. — Joachim pochodził z RPA i był naszym koordynatorem do spraw hydrauliki resztek organicznych i nieorganicznych. Jako jedyny miał też dostęp do włazów wahadłowca.\n— Ciesz się. Najgorszemu wrogowi nie życzę wycieczki do tego cholernego kraju. Wszystko wygląda tam jak najgorszy obraz pijanego malarza. — Nie lubiłem sąsiada zza Buga.\n— Z niego pochodzą te obrzydliwe stworzonka?\n— One akurat z Ameryki Południowej.\n— To dobrze. Sandro będzie wiedział jak je przyrządzić. — Sandro był naszym kwatermistrzem i nieoficjalnie nazywaliśmy go też garkotłukiem, bo nikt inny bardziej się nie nadawał do tego tytułu, niż Argentyńczyk rozdający nam tubki z pastą odżywczą.\n— Czemu aż tak ich nie lubicie?\n— Bo są za bardzo zbliżone wyglądem do naszego dowódcy sprzed kuracji odchudzającej. Tylko czekamy aż zaczną nas podsłuchiwać i kablować przełożonemu.\nDiabli mi nadali tego murzyna, zawsze wie jak odpyskować. Przynajmniej jest się, komu wyżalić z panujących tu warunków. Jeszcze nigdy mi nie odmówił rozmowy, wydaje mi się, że on też nie ma, z kim pogadać na tym cudzie techniki. Choć czasem miałem dość jego retorycznych, przynajmniej jak na nasz stan wiedzy, pytań. Reszta nielicznej załogi trzymała się ode mnie z daleka. Uważany tutaj byłem za niecywilizowanego barbarzyńcę, pochodzącego z kraju, o którym większość nawet nie wiedziała, że istnieje i bierze udział w jakimkolwiek programie kosmicznym.\n— Jak ci się udało je przemycić na pokład tego statku? — Pochylił się nad moimi nutriami: Ludmiłą, Aliną i Wołodią.\n— Magią, pochodzę z narodu, który zawsze musiał szmuglować jakiś towar. Poza tym już ci mówiłem byś przy mnie nie nazywał naszego wahadłowca statkiem.\n— Co to za różnica? — Zdziwił się.\n— Statki, okręty i promy, po czym pływają? — Jęknąłem.\n— Po wodzie.\n— No właśnie. Widzisz gdzieś na zewnątrz jakąś wodę?\n— Tylko tą zanieczyszczoną, co ją wypuszczam. — Jedzenie w tubkach miało koszmarny efekt na nasze jelita. Nikt przed nami nie zbadał konsekwencji długiej diety pokarmami przygotowanymi dla uczestników wypraw kosmicznych.\n— Ale po niej nie pływamy, prawda?\n— No tak. Więc samolot?\n— Też nie do końca, ale już bliżej. Sam czasem używam tego określenia, ale tylko wtedy, gdy brak mi synonimów. — Męczyła mnie ta rozmowa, Joachim niby miał wiedzę porównywalną do mojej, a jednak nie mogliśmy się porozumieć nawet w sprawach technicznych. Na których nawiasem mówiąc powinien się znać lepiej niż ja.\n— Bo na zewnątrz mamy próżnię. Brak powietrza, wody czy jakichkolwiek innych płynów, w których moglibyśmy się poruszać i mogło występować tarcie.\n— Więc, dlaczego wahadłowiec?\n— Masz w ogóle tytuł inżyniera?\n— Nie jest kulturalnie odpowiadać pytaniem na pytanie. — Obraził się. Może trochę przegiąłem, ale sam się o to prosił. Kiedyś muszę go zapytać, za co dostał inżyniera.\nZapadła cisza. Spokojnie karmiłem nutrie liśćmi zerwanymi z tlenowni, pomieszczenia, w którym rosły rośliny mające zapewnić nam gaz niezbędny do życia.\n— Bo to nazwa własna, stworzona specjalnie na użytek kosmonautyki. — Postanowiłem przerwać ciszę, ponieważ te niewdzięczne istoty się najadły i odeszły do swojego kojca.\n— Dobrze się dowiedzieć. Przepraszam, że nieraz nie wiem podstawowych rzeczy, ale naprawdę miło jest mieć tu kogoś, kto ci to prosto wytłumaczy. — Uśmiechnął się do mnie swoimi śnieżnobiałymi zębami. Może tylko mi się takie wydawały na tle jego karnacji.\nPowoli zaczynały rosnąć we mnie wątpliwości, co do jego szczerości. Może tylko udawał głupiego, po to by mieć, z kim porozmawiać. Mam nadzieję, że o to chodzi i nie wbije mi on noża w plecy.\nPodchodzenie do lądowania wymagało od nas pełnego skupienia. No może nie od wszystkich. Ja latałem jak w ukropie próbując monitorować i kontrolować pracę silników targanych zmianami w pożądanej mocy. Jak zwykle moje prośby o stabilne podejście do gruntu zostały zignorowane. Za uwagę, że nie mamy hamulców zostałem wyrzucony z mostka kapitańskiego i musiałem spędzić ten czas pilnując napędu bezpośrednio przy platformie znajdującej się tuż obok głównego silnika. Pomimo zastosowania grubej warstwy izolacji cieplnej, w sterowni temperatura przekraczała 30 stopni Celsjusza.\n— Jak tam? — Joachim najwyraźniej się nudził, ponieważ jego funkcja nie przewidywała jakiejkolwiek aktywności w trakcie lądowania na planetę.\n— Dobrze jest, jeszcze nic się nie posypało. — Odkręciłem zawór ograniczający przepływ płynu chłodniczego, bo po raz kolejny młody dał do pieca.\nOczywiście były systemy sterujące, ale w takich chwilach wolałem wszystko robić osobiście. Niech będzie, nie wszystko. Gdyby to ode mnie zależało lądowalibyśmy przy obrotach optymalnych do trybu pracy silnika. Wielu ludziom się wydaje, że przy lądowaniu nie pracują żadne silniki. Nic bardziej mylnego. Pracuje ich znacznie więcej, ponieważ każdy wahadłowiec posiada mniejsze silniki manewrowe, po to by korygować kąt i kierunek wznoszenia oraz opadania. Przez co oczywiście ja mam więcej pracy. Dodatkowo pracują one na zupełnie inne paliwo, przy całkowicie różniącym się obiegu silnika.\n— A coś może się posypać? — Zainteresował się Południowoafrykańczyk.\n— Twoje zęby jak się zaraz nie zamkniesz. — wycedziłem i zakląłem szpetniej niż szewc, który nadepnął na gwóźdź. — Jeśli chcesz coś zrobić to przekręć tą wajchę o ćwierć radiana.\n— Nie możesz powiedzieć czterdzieści pięć stopni? — Westchnął przekręcając pożądaną przeze mnie rączkę. — Język inżyniera powinien być prosty.\n— Widzisz potrafisz.\n— No. — Potwierdziłem.\n— Właściwie, to za ścianą znajduje się silnik rozpalony do temperatury 23 milionów stopni Kelwina. Jak to się dzieje, że jest tu tak zimno?\n— Chyba tobie. Tęsknisz za swoją lepianką?\n— Pytam się na serio. — Spoważniał. Nie lubiłem jak poważniał. — Ta ściana musi być cholernie masywna, bo nie przepuszcza tak wielkiej temperatury.\n— Mylisz się — sprostowałem — jest wręcz bardzo lekka. To, że jest przeźroczysta i nie jesteś w stanie oszacować jej grubości zawdzięczasz warstwie hartowanego szkła od naszej strony i aerożelowi, który jest warstwą izolacyjną. Udało im się osiągnąć współczynnik lambda wielkości jeden przez sto milionów. Strumień przepływającego ciepła wynosi około ośmiu watów na sekundę.\n— Czyli jest idealna? I mamy tutaj projektową temperaturę?\n— Nie do końca, teoretycznie naukowcom udało się wyeliminować mostki cieplne, ale w praktyce zamiast projektowanego chłodku dwudziestu stopni mamy tu prawie trzydzieści.\n— A jaką to ma grubość?\n— A jak myślisz? Bo ja sam nie wiem. Metr może więcej. - Nawet mnie to za bardzo nie obchodziło.\nZnów zapadła niezręczna cisza. Po chwili ktoś mądry na mostku wyrównał tor lotu. Wreszcie spokój.\n— Udało ci się wszystko opanować na czas? — Nie wytrzymał przeciągającej się ciszy Joachim.\n— Tak, udało się. — Nie słuchałem go przejęty próbami ustabilizowania pracy silnika.\n— Właściwie to, na jakim obiegu on pracuje?\n— Na pewno nie Ottona. — Odpyskowałem, nie miałem humoru i czasu na tłumaczenie mu rzeczy, które sam wiedział.\n— Skąd w tobie tyle jadu? Masz jakieś złe przeżycia z dzieciństwa? — Stanął za mną i przypatrując mi się uważnie zaczął zadawać pytania\n— Tak. Spotkałem jednego murzyna, który nie dawał mi spokoju zadając zbędne pytania.\n— Niech zgadnę. Takie jak te? — Nie odpuszczał.\nPotwierdziłem odpowiedź ruchem głowy.\n— I pochodził z RPA? — kontynuował z wyrazem małpiej złośliwości na małpiej mordzie.\nZnów zanurkowaliśmy w stronę powierzchni.\n— Dokładnie. — Jęknąłem. Robota dosłownie paliła mi się w rękach a on nie odpuszczał. — Robiłem wszystko by drania od siebie odpędzić, ale jakoś mało skutecznie.\n— Wiesz jak wielką odczuwam radość patrząc jak inny pracuje?\n— Odwdzięczenie się za kolonialną politykę Anglików? Wiem, że chcieliście zamiany ról, ale ja to nie ten adres.\n— Wiesz, kto to powiedział? — Drążył. Baran jeden, dobrze wiedziałem, kto i w jakiej sytuacji.\nKolejne szarpnięcie, kolejna zmiana kąta i konieczność kolejnej korekty. Tym razem chyba już lądujemy.\n— Ja. — Spojrzałem na niego zmęczony. — Jak wykonywałeś swoją pracę i konserwowałeś rury kanalizacyjne na naszym wahadłowcu.\n— Dokładnie. — Zgodził się i uśmiechnął w moim kierunku. — Dokręcić ci zawór z płynem chłodniczym na silnik piąty? Bo chyba wyrównaliśmy już lot.\n— Jakbyś był tak miły. — Czasem jednak mi się do czegoś przydawał, gdyby tylko nie ukrywał swojej inteligencji i wiedzy pod prymitywnymi żartami. Z drugiej strony przygarnął kocioł garnkowi. Chyba jednak byliśmy tacy sami.\nLądować trzeba umieć, zwłaszcza takim sprzętem. Początkowo zakładano, że na powierzchnię wyruszy tylko parę wyselekcjonowanych osób, ale gdy padła propozycja wypróbowania, właśnie wypróbowania, nowego systemu lądowania i startu, to naukowcy zbytnio się napalili i teraz będę musiał znosić towarzystwo całej tej bandy bufonów próbujących pokazać, który jest prawie najważniejszy. Właśnie chodziło o to prawie, ze względu na to, że musieli walczyć o drugie miejsce. Niekwestionowanym królem buców i medialnej propagandy był synalek dyktatora, który to właśnie triumfalnie schodził na grunt planety E-4-1 z kijkiem imitującym maszt w jednej ręce oraz flagą USA w drugiej. Brakowało tylko fanfar do dopełnienia groteskowego przedstawienia dla mass mediów całego naszego świata. Czekałem tylko na wspaniałe i pompatyczne słowa, jakie wypowie po wkroczeniu przez człowieka na pierwszą zdatną do przeżycia planetę poza Ziemią. Ciekawiło mnie, co to będzie, ,,In god we trust"? ,,God bless America"? ,,Mały kroczek dla człowieka, a wielki dla supermocarstwa"?, a może z przyzwyczajenia ,,Pięć razy zestaw powiększony i dietetyczną kolę, oraz jabłko dla zdrowia"? Czekałem. Wręcz prosiłem o coś niezwykłego, co przerwie tą farsę. Jakąś tubylczą strzałę, od nieznanej nam kosmicznej cywilizacji, która trafi prosto w czoło dzieciaka i pokaże amerykanom by przestali się wtrącać w nieswoje sprawy.\nNic takiego się nie wydarzyło. Nuda, zwykła nuda. Żeby, chociaż się potknął i zaklął, a tutaj pompatyczne ,,Wysiłkiem całej ludzkości, dotarliśmy". Radziłbym rozstrzelać tego, kto napisał ten wyświechtany tekst. Cieszyłem się z jednej rzeczy, jego przemówienie nie trwało długo z powodu panującego tu gorąca. W słońcu dochodziło do 28 stopni Celsjusza, czy jak w jego przypadku 68 stopni Fahrenheita. Dla mnie była to normalna temperatura po godzinie spędzonej w piekle, a dla nich duszące gorąco, którego nie mogą znieść. Do tego większe ciśnienie powietrza, zarazem z pomniejszoną ilością procentową tlenu. Zbadaliśmy skrupulatnie atmosferę przed wyruszeniem na wyprawę. Skład procentowy powietrza wynosił około 61,015% azotu, 20,018% metanu 17,873% tlenu, 1,303% argonu, 0,045% dwutlenku węgla, najważniejszy dla mnie wodór stanowił zaledwie 0,00004%, czyli znacznie mniej niż na Ziemi. Reszta gazów mnie nie interesowała.\n— Pewnie miałeś bardzo nie miłe myśli wobec naszego pupilka? — Zażartował sobie Sandro, stojący tuż obok mnie i obserwujący bliskiego omdlenia pioniera nowych światów.\n— A, kto nie lubi naszego ulubieńca, znaczy się wielmożnego pana dowódcy, oraz jego świty darmozjadów i klakierów?\n—Wszyscy ich kochamy z całego serca. — Zaśmiał się serdecznie Argentyńczyk i podał mi maskę tlenową.\nPomimo nieznacznej różnicy pomiędzy planetami w ilościach procentowych życiodajnego gazu, musieliśmy z nich korzystać. Na dłuższą metę atmosfera ta mogła być zabójcza. Żałowałem tylko, że zamiast metanu nie jest hel, ponieważ wtedy przemowa synalka prezydenta brzmiałaby naprawdę komicznie. Tutaj każdy miał lekko piskliwy głos.\n— Oj, tak. Miłością niezmierzoną i bezinteresowną.\n— Przestańcie obaj być tak ironiczni. — Pomiędzy nas wszedł Joachim.\n— Dlaczego? — Zdziwiłem się. — Przez całą drogę byliśmy traktowani jak nic niewarte śmieci. Z powodu tego, że każdy z nas ma swoją robotę raz na parę godzin, jesteśmy traktowani jak pasożyty. Jednak teraz, kiedy wylądowaliśmy jedynie jeden z nas będzie miał jakąkolwiek pracę do wykonania. Na szczęście, czy nieszczęście, nie będę to ja tylko ten brudas.\n— Bo przyprawiacie mnie o dreszcze i powodujecie u innych pieczenie w wiadomym miejscu. Po drugie przestań udawać rasistę.\n— A ty co święty? Gdy tobie się nudziło to ja musiałem znosić twoje nieudolne gadki i odpowiadać na retoryczne pytania. Co do rasizmu to jestem zwykłym ksenofobem, nie traktujcie tego tak jakbym was nie lubił za kolor skóry. Ja po prostu wszystkich szczerze i z głębi serca nienawidzę.\n— Z tego samego serca, które dyktuje ci jak bardzo nas wszystkich lubisz? — Westchnął Sandro.\nDobrze wiedział, że wszystkich techników i ogólne każdego niskiego szczeblem szanuję za wykonywaną pracę. Przy wyprawie na odległą planetę zawiązują się przyjaźnie w załodze. Ale oficer trzyma z oficerem, a inżynier z inżynierem. Nic tego nie zmieni. Oddział ochronny, czyli pięcioro marines, oficjalnie mających osłaniać naszą wyprawę, był gwardią przyboczną synalka prezydenta i zarazem grupą, która od samego początku była zamknięta i oczywiście się wywyższała, jacy to oni nie są ważni.\n— Polak jest pełen sprzeczności i nie zmieni tego żadna misja kosmiczna, oraz życie wśród innych członków załogi.\n— Na sto procent, musisz pochodzić z tego narodu. — Zgodził się ze mną Joachim. — Przecież pojawiłeś się tu, jako ochotnik i odmówiłeś wynagrodzenia za wykonaną pracę.\n— Jak każdy tutaj. Przecież wy też jesteście tutaj dla dobra nauki i chwały ludzkości. Prawda?\n— Jasne, w żaden sposób nas nie skusiło to, że po powrocie będziemy mieli pełne konto. — Zażartował Sandro.\n— Za ile to będzie? Lecieliśmy tutaj dwadzieścia ziemskich lat. A mieliśmy prędkość średnią wynoszącą ponad pół miliarda kilometrów na godzinę. Z tym, że nam ta podróż upłynęła jak siedemnaście zwykłych lat. Odbębnimy misję, wrócimy i jeśli mieliśmy jakieś narzeczone to będą one starymi, naprawdę starymi pannami, albo poszły z jakimś innym w tango i będą już babciami.\n— Nie dramatyzuj. Miałeś narzeczoną? — Westchnął Joachim\n— Ja też nie. Sandro?\n— No to, czym my się przejmujemy? — Roześmiałem się. — Każda laska nasza panowie. Będziemy kawalerami z pełnymi portfelami.\n— Jak również starymi dziadkami.\n— Kobiety lecą na starszych.\n— Ale nie na pięćdziesięcioletnich dziadków. Chyba, że byłbyś miliarderem. A aż tyle pieniędzy mieć nie będziesz. — Zrównał mnie z ziemią Sandro.\n— W tej dyskusji brakuje jedynego kobiecego głosu w naszej załodze.\n— Nasz dowódca już się ukrył w środku. A w ogóle wydaje mi się, że on nie tego. — Jak zwykle nie mogłem sobie odpuścić żartów z naszego ulubieńca. — Ciekawe czy jakakolwiek dała mu się pocałować. Bo przy jego poprzedniej tuszy, to by takiej musiał nieźle majtki napchać zielonymi by pocałowała tak tłustego knura. A co dopiero dała mu...\n— Chodziło mi o naszą Wice kapitan. — Przerwał mi Joachim. — Ciekawe, co ona by odpowiedziała na twoje twierdzenia.\n— Pewnie chciałaby mi ukraść portfel. Ruska suka. — Zdenerwowałem się.\nNasza Wice kapitan była jedyną kobietą na wahadłowcu, co dawało jej naprawdę wielkie przywileje. Miała fanklub złożony z prawie całej załogi. Tylko ona i ja do niego nie należeliśmy. Choć nie jestem pewien tej pierwszej, ale jak na kobietę spędzała zbyt mało czasu przed lustrem by być zakochana sama w sobie. Miała długie zaplecione w warkocz blond włosy, niebieskie oczy, zadarty nosek, wąskie usta i resztę ciała rasowej bogini z aryjskich snów Adolfa Hitlera. Posiadała także charakter rasowej SS-manki, ponieważ w ciągu kilku chwil zarządziła opresyjny reżim wśród swoich wyznawców i zaczęła wykorzystywać ich do spełniania wszystkich swoich zachcianek. Miała ich prawie dosłownie na smyczy.\nJa jeden byłem wyjątkiem w jej idealnym i baśniowym świecie. Oczywiście początkowo byłem w niej zadurzony, jednak to minęło od czasu, gdy otworzyła usta i dała głos ,,хорошо?" na polecenie kapitana. Od tamtego czasu czuję do niej wyłącznie nienawiść i pogardę. Przypuszczalnie z wzajemnością.\n— Ty jak zawsze ksenofobiczny — jęknął Joachim. — Olga chyba nic ci nie zrobiła?\n— Tu masz rację. Ale tym razem nie jest to udawana ksenofobia.\nZarządzono wymarsz. Początkowo miałem nadzieję, że uda mi się zostać do pilnowania wahadłowca, ale jak się okazało wyprzedzili mnie w złożeniu kandydatur na to stanowisko paru klakierów ze świty prezydenckiej. Zostałem, więc zmuszony na karkołomną wyprawę w słońcu epsilon Eridani, w towarzystwie uśmiechniętego Joachima i wymęczonego Sandro. Oprócz standardowego wyposażenia, czyli butli z tlenem i maski, postanowiliśmy również odciążyć trochę Argentyńczyka niosącego prowiant dla całej ekipy badawczej i świty prezydenta. Oczywiście dzieciak po chwili znudził się monotonnym krajobrazem czerwonej pustyni i trzeba było czekać na dwóch marines, których wysłał po lektykę na statek. Nie było nawet gdzie się schronić przed palącym słońcem. Początkowo milczeliśmy, jednak po chwili postoju odezwałem się do Joachima.\n— Obieg Carnota. Przy takiej temperaturze wszystkie znane mi przekaźniki ciepła są w stanie gazowym.\nSpojrzał na mnie nieprzytomnie, a później się zaśmiał.\n— Inżynierem jest się na całe życie. Masz przez to spaczony mózg.\n— Leczcie się. — westchnął Sandro, który posiadał dyplom zwykłego magistra.\nW znacznie lepszych humorach oczekiwaliśmy na wznowienie marszu.\nPlaneta E-4-1 miała zdecydowanie klimat najsuchszego pustkowia. Brak kompasu uniemożliwiał nam manualne wskazanie jakiegokolwiek kierunku, na szczęście jednak pozostawiliśmy na orbicie niewielkiego satelitę nadającą nam w sygnał GPS i obrabiającą nam mapę eksplorowanego terenu. Dzięki temu wiedzieliśmy, że kierujemy się ku porośniętej prawdopodobnie roślinami podobnymi do naszej trawy, równiny, na której zaginęły nasze łaziki badające powierzchnię i warunki atmosferyczno-geologiczne planety.\nGleba była czerwona i całkowicie sucha. Na szczęście też mocno ubita, bo udusilibyśmy się w pyle. Popękana od gorąca odsłaniała swoje oblicze. Wiedziałem skąd się bierze ten czerwony kolor i dlaczego ta misja była tak priorytetowa.\nSkrzywiłem się widząc rozrytą glebę. Nie poinformowano nas o takiej aktywności na tym ciele niebieskim, co oznaczało jedno. Te łaziki, które zaginęły należały do którejś z korporacji metalurgicznych i szukały złóż pod powierzchnią pustyni. Oficjalnie na wahadłowcu odbieraliśmy meldunki wszystkich wysłanych przed nami bezzałogowych misji, które po pewnym czasie kończyły się fiaskiem. Najwyraźniej coś przed nami ukrywano, jeśli nie przed całą załogą to, chociaż tą częścią, do której należę.\n— Jak myślisz znaleźli coś? — szepnął do mnie Joachim. Domyślił się, o czym rozmyślałem i najwyraźniej doszedł do podobnych wniosków.\n— Sami nie wiedzą — stwierdziłem — pewnie miały przekazać wyniki centrali w godzinach nocnych, w trakcie warty przekupionych ochroniarzy w Houston.\n— Bo gdyby niczego nie znaleźli nie byłoby nas tutaj. W ogóle nie byłoby żadnej wyprawy. Natomiast gdyby coś znaleźli, też byśmy nie polecieli, bo nie posłaliby badaczy, tylko więcej takich osiłków jak tamci. — Spojrzałem wymownie na marines. — Nie zapominajmy, kto finansuje naszą wyprawę.\nOficjalnie działaliśmy, jako Międzynarodowa Agencja Kosmiczna, ale i tak było wiadomo, kto pociąga za sznurki. Oraz kto najwięcej zyska podczas eksploatacji planety.\nPost#2 » 11 lis 2016, o 18:34\nZadałeś sobie dużo trudu. Narracja jest dość monotonna, piszesz długimi zdaniami złożonymi, czym oczywiście spowalniasz czytanie tekstu. W zdaniach tych pojawia się trochę błędów interpunkcyjnych. Musisz popracować w tym tekście nad interpunkcją - brakuje przecinków, a kilka jest zbędnych. Dla przykładu\nPodobnie jak łaziki wysłane na powierzchnię ciała niebieskiego, wtedy jeszcze o numerze gwiezdnym GVMOF-456-E-8 a w późniejszym czasie, czyli kiedy stwierdzono możliwość życia w tym świecie(przecinek)uproszczono(przcinek) zostawiając literę układu słonecznego, dodano czwórkę określającą numer planety z możliwością terra formacji, oraz jedynkę pokazującą priorytet misji.\nNiestety jest kilka baboli ortograficznych.\n— Nie kulturalnie jest odpowiadać pytaniem na pytanie.\n— Odwdzięczenie się za kolonialną politykę anglików.\nBo gdyby niczego nie znaleźli nie było by nas tutaj.\nCzasami robisz zbyt długie odstępy w narracji. Ludmiła, Alina i Wołodia to są Nutrie?\n— Jak ci się udało je przemycić na pokład tego statku? — Pochylił się nad Ludmiłą, Aliną i Wołodią.\nMusiałem także zastanawiać się nad niektórymi wypowiedziami, na przykład:\n— Masz w ogóle inżyniera?\nW pierwszej chwili zastanawiałem się jakiego ma mieć inżyniera. Dopiero po chwili zaskoczyłem, że chodzi o wykształcenie\nRzeczywiście opisy techniczne nie są zbyt interesującym zabiegiem w tekstach s-f. Sądzę, że lokowanie ich na wstępie opowiadania zniechęca czytelnika do dalszego studiowania tekstu.\nReasumując: fragment ten nie zaciekawił mnie na tyle, abym z niecierpliwością czekał na kolejny. Pomimo tego przeczytam, mając nadzieję na przyspieszenie akcji, o czym delikatnie sugerujesz w ostatnich wierszach.\nPost#3 » 11 lis 2016, o 21:27\nDural, myślę, że jurorzy konkursu patrzyli też na błędy w tekście, a ty masz literówki, bardzo dużo błędów interpunkcyjnych, powtórzenia i co najmniej kilka ortografów. Każdemu może się parę razy omsknąć, ale u ciebie błędów jest sporo, a w konkursach konkurencja jest na tyle duża, że równie dobrze mogli z góry odrzucać teksty nie do końca doszlifowane.\n— Magią, pochodzę z narodu, który zawsze musiał szmuglować jakiś towar.\nAch, w sedno.\nFaktycznie dość monotonnie się czyta - zdecydowanie przeważają długie zdania złożone, które warto by jednak przeplatać zdaniami krótszymi.\nTo jest tekst na "Ten pierwszy raz"? Jestem ciekawa, jak ugryziesz temat pierwszego kontaktu z obcą cywilizacją.\nPost#4 » 11 lis 2016, o 22:16\nCamenne pisze: Dural, myślę, że jurorzy konkursu patrzyli też na błędy w tekście, a ty masz literówki, bardzo dużo błędów interpunkcyjnych, powtórzenia i co najmniej kilka ortografów. Każdemu może się parę razy omsknąć, ale u ciebie błędów jest sporo, a w konkursach konkurencja jest na tyle duża, że równie dobrze mogli z góry odrzucać teksty nie do końca doszlifowane.\nWiem, starałem się go poprawić, ale jak widać nie do końca wyszło\nCamenne pisze: Faktycznie dość monotonnie się czyta - zdecydowanie przeważają długie zdania złożone, które warto by jednak przeplatać zdaniami krótszymi.\nTak, to jest napisane na ten konkurs\nPost#5 » 13 maja 2019, o 23:16\nDural, bardzo Ciebie lubię.\nGdybym przeczytał wcześniej, to w żadnym razie, albo jakimkolwiek innym nie zachęcałbym Ciebie do wysyłania tekstu na konkurs.\nMniejsza z tym, że jestem fanem sci-fi.\nCzasem sci przeważa, czasem fi.\nI nie chodzi tylko o monotonię zdań i błędy w tekście. Chodzi o umiejętność uprawdopodobnienia jakiejkolwiek sytuacji.\nDopiero teraz wiem, że to stary tekst. Sprzed lat. Może nie tak wielu, ale jednak. Wierzę, że nauczyłeś się sporo od tego czasu.\nObcy bez sztampy.\nCamenne zadała Tobie to pytanie prawie trzy lata temu.\nTo najciekawszy temat, choć i tak już eksploatowany.\nInteligencja Quasi technologiczna, bo tworzy sposoby eksploatowania przestrzeni, a może czasu.\nTworzy to słowo klucz.\nMy tworzymy z kamienia, od momentu kiedy go rozłupaliśmy.\nKamienia używamy w smartfonach, komputerach. Kryształy.\nMy naginamy kamień, jego kryształy, żeby nam służyły.\nA teraz wyobraź sobie cywilizację, która wzrosła z kryształów. Co by naginała?\nAlbo cywilizację energetyczną, powiedzmy z korony gwiazd.\nMoże spróbowałaby manipulować chaosem zimniejszych cząstek na ostygłych planetach?\nOstygłych w sensie, że woda tam nie wrze, choć magma skryła się pod powierzchnią skorupy. Jak na Ziemi.\nWszystkie cywilizacje z każdego pogranicza warunków istnienia dążą do zrozumienia punktów pośrednich. Wszystkie znają uniwersalny język matematyki.\nPrzez ten język, który określa również fizykę, mogą się porozumieć i to nawet niemal bezpośrednio.\nOdpowiedz mi jak.\nJa może nie znam odpowiedzi, a jednak się jej domyślam.\nAle ja jestem współczesnym alchemikiem.\nPost#6 » 14 maja 2019, o 13:45\nNajbardziej mnie rozbawiło to, że nasze umysły mają podobne przeskoki myślowe.\nCzym manipulują kryształy? Energią, naginają jej użycie i magazynowanie w sobie, zgodnie z własną wolą.\nNastępna linijka: cywilizacja energetyczna...\nMatematyka stanie się międzygwiezdnym językiem. Tego jednego jestem pewien. Chaos w mojej wypowiedzi, jest jak ten w mojej duszy, zgodny z entropią.\nPost#7 » 14 maja 2019, o 22:59\nŻycie, jakiekolwiek, czy to biologiczne, energetyczne, czy wirtualne zawarte w nośnikach krystalicznych, to rodzaj informacji, która nie godzi się na wszechobecną entropię. Entropia to ostateczny porządek.\nDlatego życie musi być nieuporządkowane. Strzałka czasu oznacza entropię. Ale nie może być tak, żeby istniał tylko jeden kierunek. Życie, jakiekolwiek, to reakcja na uporządkowywanie. Antyentropiczne wiry w obszarach półotwartych, lub półzamkniętych. Bunt przeciwko śmierci Wszechświata.\nTwórcy to też buntownicy. Niewiele możemy, ale jednak. Wspomagamy rewolucję antyentropijną, którą jest życie jakie znamy i to , które potrafimy sobie wyobrazić.\nPost#8 » 15 maja 2019, o 00:11\nAlchemik pisze: Życie, jakiekolwiek, czy to biologiczne, energetyczne, czy wirtualne zawarte w nośnikach krystalicznych, to rodzaj informacji, która nie godzi się na wszechobecną entropię. Entropia to ostateczny porządek.\nCała ta wypowiedź dowodzi mi jednego. Nadal mam problemy z komunikacją. Jest jednak lepiej niż do tej pory. Osoba po drugiej stronie (Ty Wszechdziedzinny Alchemiku - nawiasem mówiąc jedna z najciekawszych nauk średniowiecznych fuzja materiałoznastwa i mistyki) zrozumiała co chciałem przekazać, z tym zwykle miałem problem. Znaczny sukces. Jednakże nie potraktowałeś tego jako żart - możliwym jest jednak, że stosujesz: droczenie, ironię, sarkazm i kontynuujesz żart, a ja tego nie załapałem - wszak entropia pomimo swej wspaniałości nie może rządzić człowiekiem, a tym bardziej myślą.\nPomijam tu cywilizacje informatyczne, wirtualne, czy inne ogólnie mówiąc robocie, tworzone przez jednomyślny program. Kiedyś zapytano się mnie czy człowiek ma wolną wolę, odpowiedziałem, że owszem wszak to właśnie czyni go stworzeniem świadomym. Pytanie to zostało mi zadane przez dziennikarkę, lub też studentkę dziennikarstwa, na mojej Alma Mater podczas gdy nadzorowałem wykład z psychologi. Dlaczego o tym wspominam? Obecny tam wykładowca, profesor z Hamerki, dowodził rzeczy odwrotnej, że wszystko jest podyktowane determinizmem. Jak dla mnie, o dziwo, wiara w determinizm jest bardziej mistyczna niż w wolną wolę, z jakiego powodu? Otóż dopiero po sprawdzeniu wyniku piszemy działanie, ponieważ tak miało to wyjść, niczym w przekładaniu zapałki. Wolna wola - jakże podobne to słowa - pozwala nam na eksplorację kierunków nieznanym nam samym, rozwija nas. Gdybyśmy byli oparci jedynie o jeden, słuszny jak doktryna partyjna, kierunek myślenia, gdzie doszlibyśmy jako ludzkość? Dalej bo kierowałaby nami zgoda, czy też kręcili się w kółko?\nPost#9 » 15 maja 2019, o 00:15\nNie mamy problemu z komunikacją.\nPost#10 » 15 maja 2019, o 00:19\nJa mam taki ogólny problem. Dziś mojego pytania nie zrozumiał profesor z Peczu (Pecs) i musiał mu je tłumaczyć jeden z doktorów habilitowanych. Podkreślę, że wykładowca znał język polski biegle i właśnie w nim prowadził wykład. Zbyt przeskakuję i tworzę złożone zdania, nawet w mowie codziennej


Dostaliśmy kolejne miliony na remonty dróg. Ale to za mało - Kłodzko - NaszeMiasto.pl\nKilkanaście dolnośląskich samorządów otrzyma blisko 30 mln zł na 12 zadań - przebudowę lokalnych dróg. Wczoraj wojewoda dolnośląski Paweł Hreniak przedstawił wyniki naboru do Rządowego Programu na rzecz Rozwoju oraz Konkurencyjności Regionów poprzez Wsparcie Lokalnej Infrastruktury Drogowej. Głównym jego celem jest wsparcie rozwoju mniejszych miast i terenów wiejskich.\n- Lepszy dostęp komunikacyjny i jakość dróg to szansa na dalszy rozwój naszego regionu. To także niezwykle ważne również z perspektywy mieszkańców, którzy przecież codziennie muszą dojechać do pracy czy wrócić do domu. Dbamy o to, aby te dłuższe i krótsze podróże były bezpieczne, a z pewnością do tego przyczynią się wyremontowane dolnośląskie drogi - mówił wojewoda Hreniak.\nNajwięcej pieniędzy, bo blisko 5 mln zł, otrzyma powiat oleśnicki na przebudowę drogi powiatowej w miejscowości Ligota Polska. To wewnętrzna, ale ważna trasa w gminie.\nSamorządowcy nie kryją radości, zwłaszcza że to już ich drugie podejście, by zdobyć rządowe dofinansowanie na remont tej drogi. - Nie udało się z programu dróg lokalnych, udało się teraz! - mówi wicestarosta oleśnicki Piotr Karasek. - Tę radość lekko psuje tylko fakt, że dróg w powiecie, które wymagają pilnego remontu, mamy około 200 kilometrów. Droga w Li-gocie ma około 3 kilometrów, więc to kropla w morzu potrzeb. Ale mieszkańcy z pewnością będą zadowoleni - dodaje wicestarosta Karasek.\nZ dotacji cieszą się również w Świdnicy. Tu przebudowana ma być ulica Pogodna, prowadząca m.in. do działek budowlanych.\nŹródło: Dostaliśmy kolejne miliony na remonty dróg. Ale to za mało - dolnośląskie NaszeMiasto.pl\nKolejki po rządowe pieniądze na drogi\nNawet 75 milionów złotych na remont dolnośląskich dróg. Co nas czeka? [LISTA]\nWielkopolskie drogi: 26 samorządów dostanie pieniądze na remonty [ZOBACZ KTÓRE]


Większość artykułów zamieszczonych poniżej jest do kupienia w sklepie: https://sklep.picea-archery.pl/\npromienie wzmacniane od czoła 11/32\nPromienie KOMPLET ważone, spinowane\nPromienie JM 200\nPromień profilowany - baryłka - na sztuki\nPromienie świerkowe Premium\nPromienie z zakończeniami pod osady STANDARD\nPromienie profilowane - baryłka, set\nPromienie świerkowe barwione\nPromienie strzał JM 100\nPromienie z zakończeniami pod osady PREMIUM\nPromienie świerkowe STANDARD\nPromienie do strzał Picea STANDART\nPromienie JM 300\nJest to strona producenta - nie sklep. Jeśli chcesz kupić nasze wyroby, zerknij na GDZIE KUPIĆ - tam zamieszczać będziemy sklepy, które współpracują z nami. Druga możliwość, to ALLEGRO i Ebay. Produkty mają odnośniki do aukcji i możesz kupić towar klikając np: "kup przez allegro".\nMożesz też skontaktować się z nami mailowo : poczta@picea-archery.pl\nW przypadku promieni, musisz zawsze podać długość, ilość, spine - jeśli jest taka opcja, oraz ewentualne inne potrzebne dane.\nW dziale niniejszym możesz wybrać promienie w wersji standardowej albo premium - podobnie jak w strzałach. Dodatkowo możesz wybrać promienie z wzmocnioną przednią częścią wstępnie przygotowane do produkcji strzał - jako półprodukt, czy promienie profilowane, czyli zwężąne w przedniej części lub z przodu i z tyłu; promienie zwykłe ale już barwione, czy z zeszliwowanymi końcówkami do montażu osad. Na koniec bazowy produkt, czyli polakierowany i gotowy do montaży lotek wyrób. Promienie można zakupić w zestawach oraz na sztuki.\nProdukcja promieni drewnianych to złożony proces. Jako pierwsze, należy pozyskać właściwe drewno. Picea Archery produkuje promienie ze świerka. Przez wielu drewno to uznawane jest za najlepsze lub prawie najlepsze do produkcji dobrych strzał. Więcej na ten temat znajdziecie w dziale Technologia.\nOdpowiedni kawałek drewna, jest rozłupywany, cięty na elementy, a nastepnie poddawany obróbce strugania i szlifowania. W dalszej kolejności odbywa się selekcja, po której promienie niewłaściwe zostają usunięte, a pozostałe nadające się do produkcji strzał (standard) poddawane są selekcji, w wyniku której te najbardziej idealne są odkładane osobno, jako promienie najlepsze - premium.


1 procent na rzecz różnorodnych organizacji pożytku publicznego | spamlook\nHome » 1 procent na rzecz różnorodnych organizacji pożytku publicznego\nNie trzeba udawać się do urzędu, a w urzędach prawie zawsze jesteśmy zmuszeni stać w kolejce. Ponadto do urzędu musielibyśmy iść dwa razy – za pierwszym razem po druczki, za drugim razem natomiast – by je oddać. Zasadnicze różnice w stosunku do poprzedniego roku w deklaracji PIT 2013, tyczą się reguł rozliczania kosztów uzyskania przychodów, a także ulg na dzieci i ulg internetowych. Dużą uwagę trzeba też zwrócić na typ deklaracji, która będzie oddawana w urzędzie skarbowym. Zależnie od źródła naszych dochodów rodzaj i termin składania deklaracji jest inny.\nJeśli już przegryziemy się przez wszelkie zawiłości wiążące się z wypisywaniem deklaracji należy przypilnować daty oddania, by PIT 2013 trafił w stosownym czasie do adekwatnego oddziału urzędu skarbowego. Zanim jednak pójdziemy oddać rozliczenie warto pomyśleć o ważnej sprawie. Skarb Państwa udostępnił nam pewną możliwość przekazania 1% na OPP. Jest to nietrudny sposób na udzielenie pomocy potrzebującym. Wiarygodność działań prowadzonych przez Organizacje Pożytku Publicznego można zbadać w serwisie rządowym.\nChcący przekonać się, że pomoc zostanie przekazana w odpowiednie miejsce, mogą przeanalizować w takich serwisach dokładne raporty z działań poszczególnych OPP.\nPamiętajmy tylko, by skrupulatnie wpisać numer, ponieważ w innym wypadku suma nie będzie mogła być przekazana. Przekazanie podatku będzie również niemożliwe, jeśli opóźnimy się z punktualnym złożeniem deklaracji. Mamy czas do 30 kwietnia, po tym dniu będziemy musieli płacić kary za zwłokę. Czasu mamy naprawdę dużo, zatem warto jest wcześniej zainteresować się tematem i wybrać się do biura księgowego, jeśli nie zajmujemy się tym samodzielnie.\nDzięki oddaniu jednego procentu pomagamy potrzebującym, którzy podług nas bez takiego wsparcia się nie obejdą. Dobrze jest bliżej zaciekawić się, kto z naszego środowiska może potrzebować naszej pomocy, aby wesprzeć tych najbliższych - http://naratunek.org/pomoz-teraz/1-procent-podatku-1-fundacje-lista-organizacji-2014-1-dla-opp/. Pełną listę organizacji pożytku publicznego, którym można oddawać kwotę z podatku, znajdziemy na odpowiedniej witrynie internetowej. Niejedna osoba mniema, że powyższe działanie nic nie da, ponieważ to zbyt mała suma. Jednak jest to niewłaściwy pogląd, ponieważ jeśli na konkretną organizację wpłaci kilkanaście lub kilkadziesiąt osób, suma wzrośnie i będzie już znaczyła o wiele więcej. Oprócz tego – każdy grosz się liczy, zatem dobrze jest pomóc. Co więcej znajdziemy sporo organizacji opp, które funkcjonują na rzecz osób starszych, chorych, na rzecz dzieci oraz młodzieży, możemy także wyróżnić dużo rozlicznych organizacji oświatowych, kultury i sztuki, wypoczynku i rekreacji itp. Bez wątpliwości wielu tego typu organizacjom przyda się pomoc w postaci 1 procenta podatku, więc pamiętaj, aby wypełniając doroczne zeznanie podatkowe przekazać ten 1% na opp.


Elden Ring radzi sobie bardzo dobrze na PS4 | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 11 listopada 2021, 10:41\nElden Ring działa dobrze na PlayStation 4, choć nie obyło się bez spadków płynności animacji.\nJeśli mieliście obawy, że Elden Ring na konsolach poprzedniej generacji będzie działał źle, to materiał przygotowany przez youtubera Lance’a McDonalda Was uspokoi. Najnowsza produkcja studia From Software, mimo rozległego świata, nie ma większych problemów z utrzymaniem płynnych 30 klatek na sekundę.\nPowyższy materiał pochodzi z podstawowej wersji PlayStation 4, czyli konsoli wydanej w 2013 roku. Gra, co oczywiste, działa w niższej rozdzielczości oraz oferuje gorszą grafikę, ale dzięki temu utrzymuje stałą wartość 30 fps.\nNiestety, co jest już chyba standardem w grach From Software, problemem jest tzw. frame pacing, przez co nawet, gdy gra nie gubi klatek, to i tak obraz „skacze”. Utrata płynności ma miejsce zwłaszcza przy większych zadymach, ale tego chyba każdy się spodziewał, mając na uwadze dotychczasowy dorobek studia (wystarczy popatrzeć na gry z serii Dark Souls czy Bloodborne).\nPremiera gry została ustalona na 25 lutego 2022 roku. Tytuł pojawi się na PS4, Xboksie One, PS5, Xboksie Series X|S i PC.\ngrybeta-testy From Software action RPG Bandai Namco Entertainment wydajność / płynność animacji testy wydajności soulslike PS4


Uchwyt Libox LB0177 to praktyczny i stylowy uchwyt do telefonu wyposażony w funkcję ładowania bezprzewodowego QI, dzięki czemu zaspokoi potrzeby najbardziej wymagającego użytkownika. Automatyczne dopasowanie się uchwytu do wielkości telefonu za pomocą inteligentnych sensorów. Wystarczy zbliżyć telefon do uchwytu, a sensor rozpozna urządzenie i ramiona uchwytu rozchylą się. Następnie układamy telefon na uchwycie a po chwili ramiona zamykają się zaciskając telefon w uchwycie. Zaraz po zamocowaniu telefonu na uchwycie sensor bezprzewodowego ładowania wykrywa baterię i uruchamia się bezprzewodowe ładowanie urządzenia.\nŁadowane mogą być urządzenia które posiadają funkcję bezprzewodowego ładowania baterii QI. Jeżeli takiej funkcji telefon nie ma dioda będzie migać pulsacyjnie co będzie oznaczało że ładowanie nie odbywa się. Upewnij się że twój telefon posiada taką funkcję , aby w pełni korzystać z zalet tego urządzenia. Zwolnienie telefonu z uchwytu odbywa się po naciśnięciu na dotykowy sensor uwalniania blokady.\nUchwyt jest wykonany solidnie i zabezpiecza Twój telefon na każdej trasie. Przyssawka jest mocna i dobrze trzyma się szyby samochodu. W zestawie jest też uchwyt do zamocowania zestawu do kratki wentylacyjnej w aucie. Ramię jest długie i regulowane, co pozwala na swobodną pracę z telefonem na trasie, np. korzystanie z map, wybieranie numeru telefonu, odczytywanie notyfikacji. Do ładowania służy dołączony do zestawu kabel USB micro. Automatyczne dostosowanie mocy ładowania baterii – 5W/7,5W/10W\nDodatkowe informacje: maksymalna szerokość telefonu 9,5 cm, maksymalna długość ramienia 17,5cm, minimalna długość ramienia 11,5\nprzyssawka umożliwiająca montaż na szybie lub desce rozdzielczej, uchwyt do kratki wentylacyjnej\nładowanie bezprzewodowe Qi, automatyczne dostosowanie mocy ładowania baterii\nMoc [W]: 5W/7,5W/10W\nW zestawie: kabel micro usb 1m, uchwyt do szyby, uchwyt do kratki\nFunkcje dodatkowe: automatyczny sensor podczerwieni\nUchwyt automatyczny do telefonu z funkcją ładowania LB0177 Kamera samochodowa MobiDrive Uchwyt do telefonu z funkcją ładowania bezprzewodowego Qi LB0178\nmaksymalna szerokość telefonu 9,5 cm, maksymalna długość ramienia 17,5cm, minimalna długość ramienia 11,5 Kamera jest prosta i intuicyjna w obsłudze automatyczne szczęki\nkabel micro usb 1m, uchwyt do szyby, uchwyt do kratki kamera samochodowa Tracer MobiDrive, uchwyt z przyssawką, ładowarka samochodowa, instrukcja obsługi kabel micro USB 1m, uchwyt do kratki, baza grawitacyjna z ładowaniem indukcyjnym,ramię regulowane uchwytu\nuchwyt, uchwyt samochodowy, uchwyt do auta, uchwyt automatyczny, uchwyt uniwersalny


Smog Borówiec - mapa, dziś, pomiar - jakość powietrza Borówiec\nStrona główna » Borówiec\nSmog Borówiec - mapa, dziś, pomiar\nC6H6: 0.062 µg/m3\nPM10: 18.2861 µg/m3\nNO2: 4.10857 µg/m3\nO3: 80.111 µg/m3\nJakość powietrza Borówiec - mapa, dziś, pomiar\nBorówiec to wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, leży w dolinie rzeki Głuszynki. Około 60% powierzchni wsi stanowią lasy. W Borówcu znajduje się Obserwatorium Astrogeodynamiczne Polskiej Akademii Nauk. Przez wieś przebiegają czerwony Szlak turystyczny Osowa Góra – Sulęcinek oraz szlak czarny ze stacji PKP Gądki. W Borówcu dzięki malowniczym położeniu można przede wszystkim wypoczywać na powietrzu, warto również odwiedzić Makiete Borówiec, jedną z największych makiet kolejowych w Polsce.\nMieszkasz lub wybierasz się do tego miasta? Poniżej znajdziesz niezbędne informacje o stanie powietrza i poziomie smogu w Borówcu.\nMapa jakości powietrza w Borówcu\nJakość powietrza w Borówcu z uwagi na dużą ilość terenów zielonych i lasów otaczających wieś jest całkiem dobra. Nie mniej jednak zanieczyszczenia pojawiają się w sezonie jesienno-zimowym. Do ogrzewania domów nie zawsze używany jest odpowiedni opał, co powoduje, że również w Borówcu pojawia się smog.\nPomiar smogu w Borówcu\nZe smogiem w Borówcu walczy się jak w większości polskich miast i wsi, wprowadzając programy, zakładające dofinansowania na termomodernizację i ogrzewanie. Ważne jest też uświadamianie i edukowanie mieszkańców czym nie powinni palić w piecach. Mamy nadzieję, że podejmowane działania sprawią, że smog oraz zanieczyszczenie powietrza w Borówcu nie będą problemem nawet zimą.


Bardzo mocny, zdalnie sterowany samochód: Potrafi holować ciężkiego pick-upa! - NaMasce\nWojciech Krzemiński 24 października 2020, 02:33\nZdalnie sterowane samochody to zazwyczaj zabawki dla małych chłopców. Istnieje jednak grupa zapalonych fascynatów, którzy na tej koncepcji tworzą naprawdę wyjątkowe konstrukcje.\nTak naprawdę nie mają one zbyt wiele wspólnego z przedmiotami znajdującymi się w Święta pod choinką. To zaawansowane maszyny z mocnymi układami napędowymi. Zazwyczaj posiadają silniki elektryczne, ale nie brakuje egzemplarzy z jednostkami spalinowymi.\nDo tej drugiej grupy zalicza się aut(k)o firmy Primal. Już same gabaryty zdradzają, że nie ma żartów. Raminator Monster Truck ma około 100 cm długości, 60 cm wysokości i 80 cm szerokości. Uzupełnieniem pokaźnych rozmiarów są największe opony terenowe dedykowane modelom RC.\nPojazd został zbudowany na solidnej ramie ze wzmocnieniami. Zastosowano także terenowe zawieszenie z możliwością regulacji. Kluczem do sukcesu jest jednak 2-suwowy silnik o pojemności 49 cm3. Tak, taką wartością legitymują się skutery i motorowerach. Dzięki niemu można bez problemu rozpędzić Raminatora do ponad 50 km/h.\nModel sterowany jest za pomocą specjalnego transmitera. Co istotne, wbudowano w nim funkcję awaryjnego gaszenia jednostki napędowej. Sporym udogodnieniem jest także bieg wsteczny.\nZdalnie sterowane auto holujące pick-upa\nSiła tego sprzętu jest na tyle duża, że jest w stanie wziąć na hol dużego, amerykańskiego pick-upa. Nie jest to oczywiście pełnowartościowe “ciągnięcie pojazdu”, bo różnica w masach na to nie pozwala. Możliwości tej zaawansowanej zabawki są jednak imponujące.\nJaka jest cena tego wyjątkowego autka? Startuje od 2999 dolarów, co przy obecnym kursie oznacza wydatek około 11,5 tysiąca złotych. Do tej kwoty należy doliczyć koszt dostawy. Więcej szczegółów na temat Raminator Monster Trucka znajdziecie TUTAJ.


Trefl PRACOWNIA CHEMII Eksperymenty SCIENCE 4 YOU 1800230618 - sklep internetowy ToysPlanet.pl\nTrefl PRACOWNIA CHEMII Eksperymenty SCIENCE 4 YOU\nLalki i akcesoria(295)\nZaskocz swoich bliskich pokaż im jak można bez dmuchania napompować balon. Zbadaj naturę i właściwości substancji a także przemiany zachodzące między nimi. Dowiedz się czym jest napięcie powierzchniowe, co to jest osmoza i odczyn pH substancji.\nZaskocz swoich bliskich wysyłając im kolorowe tajne wiadomości, albo pokaż im jak można bez dmuchania napompować balon. Zbadaj naturę i właściwości substancji a także przemiany zachodzące między nimi. Dowiedz się czym jest napięcie powierzchniowe, co to jest osmoza i odczyn pH substancji.\nPrzez wszystkie etapy przeprowadzi Cię ilustrowana instrukcja w języku polskim. Ona również dostarczy wielu informacji i ciekawostek. Seria Science4You od firmy Trefl ma na celu wzbudzenie w dzieciach pozytywnych reakcji, oferując im możliwość przeprowadzania eksperymentów, co zwiększa ich ciekawość świata i umacnia chęć do nauki.\n- paski testowe pH\n- małe miarki\n- duże miarki


WYDAWNICTWO BELLONA NA IV WTK – WYDAWCA. Portal Rynku Wydawniczego\nWYDAWNICTWO BELLONA NA IV WTK\nPaweł Korzeniowski będzie podpisywał książkę Flandria 1940,\nWojciech Kalwat będzie podpisywał książkę Kampania Langiewicza 1863,\nAndrzej Zieliński podpisywać będzie książkę Pierwsze stulecie polski. Państwo - władcy - sensacje\nIwona Walentynowicz i Prezydentowa Karolina Kaczorowska będą podpisywały książkę Prezydentowa Karolina Kaczorowska. Stanisławów – Sybir – Afryka - Londyn\nArmia generała Władysława Andersa w ZSRR 1941-1942,\nJan Nowicki podpisywać będzie książkę Mężczyzna i one,\nIwona Kienzler popisywać będzie książkę Mroczne karty historii Polski,\nKrzysztof Daukszewicz podpisywać będzie książkę Cwane główki i chłopaki z drogówki. Meneliki 2\nAndrzej Sowa oraz Janusz Osica podpisywać będą książkę Alternatywna historia II Wojny Światowej\nRomuald Romański podpisywać będzie książkę Wojny kozackie: od Zbaraża do ugody perejasławskiej\nMarcin Gienieczko będzie podpisywał książkę Kierunek północ,\nEugeniusz Duraczynski będzie podpisywał książkę Stalin. Twórca i dyktator supermocarstwa<


ZAPEWNIJMY PRZYSZŁYM POKOLENIOM ŻYCIE W CZYSTYM ŚRODOWISKU! | WWF Polska\nNiezwykłe smaki? Wyjątkowe zapachy? Piękne dźwięki? Spacer nad rzeką po zalanej światłem łące, wśród mocnego zapachu letnich kwiatów? Smak dzikich poziomek? Aromat świerkowej żywicy? A może śpiew słowika albo stukanie dzięcioła w pień drzewa? Wiele wspomnień wiąże się właśnie z przyrodą. To ona, jako naturalne otoczenie człowieka, daje nam radość i ukojenie. To z nią wiąże się wiele pięknych chwil.\nNie zawsze jednak jest czas, żeby zrobić wszystko to, co zostało zaplanowane. Życie jest zbyt krótkie, a ogrom spraw na głowie nie pozwala zająć się wielkimi problemami współczesnego świata, takimi jak wycinanie prastarych puszcz, topniejące w zastraszającym tempie lodowce czy dramatycznie zmniejszająca się populacja tygrysów, których mogą już nie mieć szansy oglądać kolejne pokolenia.\nNasza ostatnia wola ma siłę zmieniać świat w przyszłości. Warto pozostawić po sobie cenny ślad. Ofiarujmy przyrodzie cząstkę siebie i pomóżmy chronić środowisko naturalne dla przyszłych pokoleń pamiętając o WWF w testamentach.\nAby dowiedzieć się więcej zachęcamy do pobrania broszury testamentowej >>\nZnajdują się tam odpowiedzi na pytania:\ndlaczego warto sporządzić testament,\njak się do tego przygotować,\nco można w nim zawrzeć,\njaki rodzaj testamentu wybrać oraz co zrobić, aby po śmierci spadkobiercy mogli łatwo go odnaleźć.\nJak co roku WWF Polska włączy się w Międzynarodowy Tydzień Pisania Testamentów, który rozpocznie się 28 września, a zakończy 2 października. Zachęcamy Państwa do wzięcia udziału w darmowych webinarach na fanpagu NapiszTestament, które pomogą rozwiać wątpliwości, wzbudzą ciekawość, zachęcą do działania, a także będą miejscem, w którym można zadać każde nurtujące nas pytanie w kwestiach spadkowych.\nPoniedziałek (28 września) godz. 18:00\n- Łukasz Maryniec, prawnik i doradca sukcesyjny opowie o tym, co dzieje się z masą spadkową od momentu śmierci spadkodawcy, do momentu otrzymania spadku przez spadkobiercę.\nŚroda (30 września) godz. 18:00\n- Sędzia Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieście Grzegorz Kurdziel podzieli się ze słuchaczami swoim doświadczeniem związanym ze sprawami sądowymi i doradzi, jak przygotować się do ewentualnej rozprawy spadkowej.\n- Andrzej Hejduk opowie o przyzwyczajeniach i schematach myślowych, którymi kierują się osoby nie piszące testamentu i wyjaśni, dlaczego strach, obojętność i niewiedza są naszymi głównymi wrogami w sporządzaniu tych dokumentów.\nPrzez cały tydzień będzie działać również infolinia testamentowa\n- dostępna pod numerem 500-857-074 w poniedziałek, środę i piątek w godzinach: 10:00-12:00 oraz wtorek i czwartek w godzinach 16:00-18:00) gdzie będą dyżurować prawnicy, którzy odpowiedzą na wszystkie Państwa pytania.\nMiędzynarodowy Tydzień Pisania Testamentów organizowany jest przez koalicję "Napisz Testament” w skład której, poza WWF Polska, wchodzą również:\nFundacja DKMS, Fundacja Gajusz


Phpnuke.pl » Czapki z nadrukiem w marketingu banków Czapki z nadrukiem w marketingu banków – Phpnuke.pl\nOlaf 10 października 2017\tGadżety reklamowe\nObecnie bardzo istotnym elementem prowadzenia każdej działalności gospodarczej jest marketing. Bez prowadzenia odpowiednich działań reklamowych, dostosowanych do zakresu i charakteru firmy, trudno mówić o rynkowym sukcesie i pozyskiwaniu nowych klientów. Wśród działań reklamowych i marketingowych, które prowadzi wiele firm różnych branż, wymienić można dystrybucję gadżetów reklamowych. Są to różnorodne przedmioty, które, dzięki walorom wizualnym oraz innym pomagają przyciągać uwagę potencjalnych klientów i zainteresować ich daną firmą oraz jej ofertą. Ich popularność wśród reklamodawców jest duża właśnie ze względu na wielość możliwych zastosowań. Używają ich w marketingu różne firmy, w tym m. in. banki.\nWśród gadżetów używanych w reklamie przez banki wymienić można czapki z nadrukiem. Potencjalni klienci zatem chętnie je przyjmują, bowiem przydają się one w bardzo wielu sytuacjach życia codziennego (np. gdy jest zimno). Upominek taki to doskonała metoda na zainteresowanie człowieka danym bankiem.\nBanki bowiem najczęściej po prostu rozdają czapki z nadrukiem. Rozdawanie, aby było maksymalnie skuteczne, powinno odbywać się w miejscach ruchliwych, jak np. centra miast, główne skrzyżowania, okolice miejskich zabytków czy innych ważnych punktów, ale także miejsca, gdzie ludzie przybywają, aby odpocząć, mając czas wolny od pracy, jak parki czy centra handlowe. Rozdawanie w takich miejscach jest warte przedsiębrania.\nczapki z nadrukiem mogą być też dystrybuowane wśród uczestników imprez plenerowych, jak koncerty czy festyny. Banki często są organizatorami takich imprez, albo ewentualnie sponsorami. Natomiast gadżety, o których mowa, noszą nadruki, które reklamują banki skutecznie.\nBanki są ogromnymi firmami, które mają pieniądze na marketing. Dlatego mogą sobie pozwolić na rozdawanie gadżetów takich jak wspomniane czapki masowo. Tym bardziej, że marketing taki to opłacalna inwestycja, jak wykazano wyżej.


Niepokojący Guzek w Prawej piersi.co robic? | Forum o ciąży i dzieciach - BabyBoom\nNiepokojący Guzek w Prawej piersi.co robic?\nTemat na forum 'Potrzebuję porady' rozpoczęty przez zenona, 13 Marzec 2015.\nCześć Kobietki dlugo Mnie tu u Was nie było z pytaniem.Teraz jestem i z dosyc niepokojacym. A wiec moja sytuacja wyglada tak. 1,5 roku temu w swojej piersi(prawej piersi po stronie zewnetrznej) wyczulam lekkie zgrubienie . Nic z tym oczywiscie nie zrobilam a nawet sie nie przejelam kolezanka mowila ze tez miala takie i jej zniklo wiec machnelam na to reka. Ostatnio tzn 3 dni temu wyczulam u siebie lekki Ból w tej piersi no i wymacalam^^ dosyc spora kulke PRZY DOTYKU lekko bolaca teraz jestem przed @ wiec tez piersi sa nabrzmiale i nie wiem co o tym myslec ale tak jak juz napisalam to na pewno bylo 1,5 roku temu . Co myslicie o tym? gdzie mam sie z tym kierowac co robic? a no i tak w Mojej rodzinie nie wystepował rak Piersi mama mojego taty czy jego Babcia nie wiem dokladnie zmarla na raka szyjki macicy. Czy to ma jakies znaczenie? Bardzo prosilabym o odpowiedzi\nzenona, 13 Marzec 2015\nIdź zrób usg piersi. Lekarz będzie wiedział co dalej i nie martw się na zapas.\nLuxuorius, 13 Marzec 2015\nJak tu sie nie martwic jak na wizyte pewnie bede musiala dlugo czekac. ech tak to jest w Pl z lekarzami i wiecznym czekaniem na wizyte\nA nie możesz iść prywatnie?\nJeśli powiesz swojemu lekarzowi rodzinnemu o tym guzku, na pewno nie będziesz musiała długo czekać. Od stycznia jest utworzona specjalna "scieżka" dla pacjentów z podejrzeniami onkologicznymi. Twój lekarz rodzinny na pewno z niej skorzysta, bo to mu się zwyczajnie "opłaca" .\nZbadaj się jak najszybciej- w ogromnej większości przypadków takie guzki to nic strasznego, ale po co masz się zamartwiać?\nhappybeti, 14 Marzec 2015\nDziękuję za odpowiedzi:* w poniedziałek wybieram się do lekarza rodzinnego dam wam znac. Bo może któraś kobieta boryka się z tym samym co Ja\nzenona, 14 Marzec 2015\nKobietki mam jakieś gruczolakowlokniaki.Idę do innego lekarza i ponawiam badania bo nie wierze nawet nie wytlumaczyl mi co się z tym wiąże i skierował na kolejne badania bez sensu.\nzenona, 18 Marzec 2015\nkasik90 Fanka BB :)\nCześć. Też około 2 lat temu jesienią wyczułam w prawej piersi kulke, ale ja od razu spanikowałam, bo w tym samym roku tylko na wiosne moja babcia przeszła operacje usuwania piersi, spowodowaną rakiem. Więc od razu jak to wyczułam poleciałam do lekarza rodzinnego. Lekarka mnie przebadała i stwierdziła, że mam gruczołowate piersi i zaleciła pójść do gina albo od razu do onkologa. Pojechałam prywatnie do onkologa. Zalecił mi zrobienie usg piersi i biopsje. Badania te niczego nie wykazały. Okazało się, że były to jakieś pozostałości po okresie, które się nie wchłonęły. Kazali mi regularnie co cykl sprawdzać piersi i za rok powtórzyć usg. Na chwilę obecną niczego nie wyczuwam. A na usg jeszcze nie poszłam, chociaż rok minął w styczniu. Tak się zbieram właśnie\n"Gruczolakowłókniak (fibroadenoma) to niezłośliwy guzek piersi, który powstaje na skutek rozrostu tkanki gruczołowej i włóknistej. Występuje zwykle w górnej połowie piersi. Nie zagraża on zdrowiu, ale wymaga regularnych badań i obserwowania ewentualnych zmian."\nMoże nie warto się na zapas przejmować, tylko skorzystać z tych zaleconych badań.\nkasik90, 18 Marzec 2015


Degustacje | Niewinne Podróże\n10 stycznia, 2020 Michał KissDegustacje\nKażdy, kto choć raz trafi nad Mozelę chce do niej wrócić jak najprędzej. Meandrująca pośród wzgórz rzeka, strome, łupkowe zbocza obsadzone winną latoroślą, małe, położone wśród winnic miasteczka, pamiętające jeszcze wieki średnie – to wszystko zachęca do odwiedzenia tego malowniczego zakątka Niemiec. Dla mnie zeszłoroczna wyprawa to był powrót po roku na festiwal Mythos Mosel,…Continue reading Mythos Mosel – powrót do ojczyzny rieslinga\n21 grudnia, 2019 Michał KissDegustacje\nNie tak dawno wziąłem udział w kolejnym teście prasowym wina organizowanego przez uznaną węgierską dziennikarkę Edit Szabó oraz portal Borsmenta. Tym razem ze względu na bliskość świąt temat wydał się dość oczywisty – tokajskie słodycze, a pośród nich te najzacniejsze – czyli aszú. To powstające specyficzną metodą wino jest wynikiem moczenia osobno zebranych, zbotrytyzowanych gron…Continue reading Wielki test aszú – cóż wybrać do świątecznego stołu?\n14 grudnia, 2019 Michał KissDegustacje\nIstván Balassa jest jednym z najambitniejszych tokajskich producentów. Choć nie gospodaruje na wielkiej prowierzchni (zaledwie 10 ha), nie posiada wspaniałej sali degustacyjnej, ani nawet poważnej przetwórni, a jego wina powstają w sposób absolutnie garażowy, to warto próbować jego win, gdyż stara się w nich oddać najlepsze cechy terroir, z którego powstają. Dlatego też w lepszych…Continue reading Balassa Betsek Andezit Furmint 2015 – chwytaj chwilę, zanim minie\n1 grudnia, 2019 1 grudnia, 2019 Michał KissDegustacje\nJak pewnie zauważyliście już, w ostatnich tygodniach stosunkowo rzadko pojawiają się nowe wpisy na blogu. Czasami miewam takie przestoje, głównie ze względu na brak weny, tym razem jednak za przerwę odpowiadają liczne zobowiązania, z różnych względów nie cierpiących zwłoki. Na szczęście znalazłem chwilę, by podzielić się wrażeniami z Targów Enoexpo – podczas którego odebrałem również…Continue reading Targi Enoexpo – reminescencje\n13 listopada, 2019 13 listopada, 2019 Michał KissDegustacje\nCzy moda na dane wino sprawia, że chętniej po nie sięgacie? Villányi Franc, czyli „franek z Villány” stał się ostatnio przedmiotem potężnego hype-u, a jeden z winopisarzy nawet stwierdził, że w końcu znalazł on swój prawdziwy dom, i jest nim ten maleńki region na południowych rubieżach państwa Madziarów. Nie mi oceniać tak daleko idącą tezę,…Continue reading Vylyan Villányi Cabernet Franc 2015 – niesztampowy franek z Villány\n10 listopada, 2019 9 listopada, 2019 Michał KissDegustacje\nPannonhalma to jedno z tych miejsc na winiarskiej mapie Węgier, do których nie zaglądam zbyt często. Wiąże się to z dość słabą obecnością tutejszych win w świadomości miejscowych konsumentów, jak i dość nikłym wyborem butelek w sieciach handlowych. Największym graczem w regionie jest benedyktyńskie opactwo w Pannonhalma, które na początku XXI stulecia stworzyło winiarnię Pannonhalmi…Continue reading Wzorzec metra? – Cseri PH-Érték 2018\n7 listopada, 2019 9 listopada, 2019 Michał KissDegustacje\nDruga odsłona batali olaszrizlingów zaczęła się nietypowo, bo od niespodzianki. Z wcześniej anonsowanych 10 butelek zrobiło się 12, gdyż w międzyczasie (obie części degustacji dzieliło 2 tygodnie) producenci dosłali kolejne wina. Miejsce pozostało bez zmian, za organizację niezmiennie odpowiadała Edit Szabó (oraz jej prawa ręka Eszter Pesti) i portal Borsmenta. O ile motywem przewodnim poprzedniej…Continue reading Bitwa olaszrizlingów – część druga\n30 października, 2019 6 listopada, 2019 Michał KissDegustacje\nOlaszrizling, graševina, welschriesling, laški rizling, ryzlink vlašský, riesling italico – znana pod wieloma nazwami odmiana jest prawdziwym dzieckiem Mitteleuropy. Znajdziemy ją m.in. we Włoszech, Chorwacji, Słowenii, Serbii, Czechach, Rumunii, Słowacji, Czechach, oraz oczywiście na Węgrzech, gdzie do niedawna była najpopularniejszym białym szczepem. Uprawia się ją tam na 6000 ha, a jest obecna w niemlaże każdym…Continue reading Bitwa Olaszrizlingów – część pierwsza\n22 października, 2019 21 października, 2019 Michał KissDegustacje\nLeżący w południowym Burgenlandzie Eisenberg jest jedną z najmłodszych, ale też najdynamiczniej rozwijających się apelacji w Austii. Stworzona w 2010 roku dla win powstających w 100% z blaufränkischa, obejmuje dziś 515 ha winnic leżących w trzech dystryktach: Güssing, Jennersdorf oraz Oberwart. Najlepsze stanowiska znajdują się jednak wokół wzniesienia Eisenberg, leżącego w granicach miejscowości Deutsch Schützen.…Continue reading Kopfensteiner Blaufränkisch Eisenberg 2017 – w uścisku „żelaznej góry”\n17 października, 2019 Michał KissDegustacje\nPółnocny brzeg Balatonu, a zwłaszcza region Badacsony, to jeden z najbardziej różnorodnych obszarów winorośli na Węgrzech. Z jednej strony znajdziemy tu pokaźne, wielohektarowe kombinaty winiarskie, takie jak Varga Pincészet, z drugiej, mniejsze, butikowe rodzinne winiarnie, jak chociażby Laposa Borbirtok, Borbély Családi Birtok czy też Szászi Birtok. W ostatnich latach z dość regularną częstotliwością pojawiają się…Continue reading Földi Bálint Szent György-hegyi Kéknyelű 2017 – świeży powiew balatońskiej bryzy