81. Parada Pułaskiego w Niedzielę, 7 października 2018 r. w Nowym Jorku EVENTS - Polish American Medical Society MEDICUS :: NEW YORK\nEveryone should wear facial coverings or masks in USA, now!\nDo wszystkich członków i sympatyków Towarzystwa Medicus. Przedstawiamy Państwu tekst przygotowany przez Dr. Michała Kulona. Gubernatorzy stanów NY, NJ wprowadzają plan stopniowego powrotu do otwarcia i funkcjonowania gospodarki. Sukcess tego planu w dużym stopniu jest uzależniony od przestrzegania zaleceń gubernatorów poszczególnych stanów. Poniższy tekst wyjaśnia szczegółowo mechanizm ochrony przed zakażeniem virusem COVID-19 wynikający z używania masek. Proszę o przekazywanie tej informacji naszym pacjentom – uświadamianie korzyści wynikających z noszenia masek, jak jest to przedstawione w tym artykule, w dużym stopniu wspomoże władze stanów NY i NJ w planie uruchamiania gospodarki. Z poważaniem, Dariusz Nowak, MD - sekretarz\nWhen and How to Wash Your Hands[read more] Medicus - Photography Contest 2020[read more] Eugene Demczuk, MD, Passed Away[read more] Merry Christmas & Happy New Year[read more] 82nd Pulaski Day Parade - October 6th, 2019[read more]\nPrzełożenie daty Walnego Zebrania\nZ uwagi na zaistniałe okoliczności wynikłe z powodu pandemii wirusa Covid-19.\nZarząd Towarzystwa - MEDICUS w składzie: Dr. Tadeusz Pyz - Prezes Dr. Michał Kulon - Wiceprezes ...\nSELECT SPECIALIST Addiction Assistance ServicesAllergologistsCardiologistsChiropractorsClinics, HospitalsDental ProstheticsDentists, StomatologistsDietitians, Weight ControlEndocrinologistsEye SpecialistsFamily PhysiciansGynecologists, ObstetriciansInternal MedicineLaryngologistsNephrologistsNeurologistsnoneOncologists, HematologistsOrthopedic SurgeonsPain ManagementPediatriciansPharmacy Herbs CosmeticsPhysical Therapies, RehabilitationPsychiatristsPulmonologistsRadiologistsSchools of Medical ProfessionsSurgeonsUrologists LOCATION , Los Angeles, CaliforniaBridgeport, ConnecticutSouthington, ConnecticutStratford, ConnecticutBayonne, New JerseyBrick, New JerseyBridgewater, New JerseyBridgewater, , New JerseyCarlstadt, New JerseyClifton, New JerseyEast Brunswick, New JerseyEnglewood, New JerseyGarfield, New JerseyHackettstown, New JerseyJersey City, New JerseyLinden, New JerseyMontvale, New JerseyMorristown , New JerseyRoselle, New JerseySouth Amboy, New JerseyTotowa, New JerseyUpper Saddle River, New JerseyWallington, New JerseyWeehawken , New JerseyWest New York, New JerseyAmityville, New YorkBayside, New YorkBronxville, New YorkBrooklyn , New YorkBrooklyn, New YorkEast Setauket, New YorkGlen Cove, New YorkHarrison, New YorkHartsdale, New YorkLIC, New YorkManhattan, New YorkMASPETH, New YorkMiddle Village, New YorkNew York, New YorkNew York , New YorkNew York City , New YorkRiverhead, New YorkSouthampton, New YorkStaten Island, New YorkValhalla , New YorkValley Stream, New YorkWest Islip, New YorkBrooklyn, NYCopiague, NYFlushing, NYNew York, NYCenter Valley, PennsylvaniaMadison, WI\n81. Parada Pułaskiego w Niedzielę, 7 października 2018 r. w Nowym Jorku\nParada Pułaskiego 2018, odbędzie się w niedzielę, 07 października 2018, od 12:00 do 18:00.\nPolonia połączy się w Paradzie na cześć generała brygady Kazimierza Pułaskiego, bohatera wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych, który zmarł w bitwie pod Savannah, Georgia w październiku 1779 roku. Parada zejdzie z Piątej Alei na 35. Ulicę o 12:30 ze Strażą Honorową Nowego Jorku i z oddziałami policji i straży pożarnej prowadzące w górę 5th alei na 56th Street (Ulice).\nHasłem 81. Parady Dnia Pułaskiego w Nowym Jorku\njest “Obchodzenie 100-lecia Odrodzenie Narodu Polskiego”.\nPolska mogła się odrodzić dzięki wysiłkom różnych osób i Polaków, którzy walczyli o wolność w czasie Pierwszej Wojny Światowej. Osoby takie jak pianista Ignacy Jan Paderewski, marszałek Józef Piłsudski, Roman Dmowski i prezydent Stanów Zjednoczonych Woodrow Wilson wraz z tysiącami wielu innych niestrudzenie pracowali nad odrodzeniem się Polski. Naród po rozbiórce carskiej Rosji, Austro-Węgier i Prusy, które okupowały polskie ziemie przez 123 lata, zostały pokonane.\nW sobotę 29 września 2018 r. odbędzie się uroczysty bankiet w hotelu Marriott Marquis położony przy 1535 Broadway, Nowy Jork, NY, zaczynając się o 18:00. W sprawie rezerwacji biletów prosimy o kontakt Heidi Jadwiga Kopala - 908-665-9672\nŚniadanie odbędzie się po Mszy Świętej o 9:00 rano w dniu 07 października 2018 roku w 3 West Club na 51st Street. Proszę skontaktować się z David M. Kopala 908-265-8165, aby uzyskać bilety i informacje.


» Renault i Nissan jako pierwsi producenci samochodów będą współpracować z firmą Waymo we... - Miejski Portal Informacyjny Bstok.pl Białystok\n» Renault i Nissan jako pierwsi producenci samochodów będą współpracować z firmą Waymo we…\nJohn Krafcik, dyrektor generalny, Waymo:\n„To idealna okazja dla Waymo, aby dzięki współpracy z innowacyjnym partnerem przejść do globalnego etapu rozwijania technologii autonomicznej jazdy. Dzięki międzynarodowemu zasięgowi oraz skali Sojuszu nasz Waymo Driver będzie mógł zaoferować przełomowe rozwiązania w zakresie mobilności, pozwalające na bezpieczną obsługę pasażerów i dostaw we Francji, w Japonii i w innych krajach”.\nThierry Bolloré, dyrektor generalny, Groupe Renault:\n„Przyszłą historię mobilności będziemy pisać razem. Współpraca Sojuszu i Waymo, liderów w swoich branżach, otwiera nowe perspektywy dla usług mobilności bez kierowcy. Jesteśmy przekonani, że przyspieszy ona realizację naszego zobowiązania do dostarczenia nowych, współdzielonych usług w zakresie mobilności i przysporzy korzyści motoryzacyjnym ekosystemom, plasując nas w czołówce nowy segmentów usług mobilności bez kierowcy na naszych największych strategicznych rynkach”.\nHiroto Saikawa, prezes i dyrektor generalny Nissan Motor Co., Ltd.:\n„Kontynuując realizację średniookresowego planu Nissan M.O.V.E. to 2022, nasza firma ewoluuje i dostosowuje się do zmieniających się zachowań konsumentów. Dlatego też Nissan chce jak najszybciej zacząć dostarczać usługi mobilności bez kierowcy. Nasze doświadczenie w globalnej branży motoryzacyjnej oraz we współpracy w ramach strategicznych partnerstw pozwoli nam wykorzystać szanse rozwoju naszego portfolio oraz stworzyć nową wartość dla klientów wspólnie z Waymo – uznanym liderem w swojej dziedzinie”.\nMisją firmy Waymo jest zapewnienie bezpieczeństwa i łatwości korzystania z technologii jazdy autonomicznej w transporcie osób i towarów. Od czasu powstania jako Google Self-Driving Car Project w 2009 r. Waymo koncentruje się na doskonaleniu transportu dla wszystkich ludzi, starając się zbudować „najbardziej doświadczonego kierowcę na świecie”. Dotychczas pojazdy Waymo przejechały w trybie autonomicznym ponad 10 milionów mil po drogach publicznych w 25 miastach USA oraz pokonały ponad 7 miliardów mil w testach symulacyjnych. Więcej informacji: www.waymo.com.


[Tucson] Światła LED w miejscu halogenów - czy ktoś montował\nStrony: Poprzednia 1 ... 8 9  Do dołu\nAutor Wątek: [Tucson] Światła LED w miejscu halogenów - czy ktoś montował (Przeczytany 91678 razy)\n« Odpowiedź #135 dnia: 24 Marzec 2018, 17:48:15 »\nRobi się ciepło, więc niebawem zamontuje nowe oświetlenie, wszystko już od dawna czeka.\nMam jeszcze jedno pytanie, od którego roku montowano kostkę pod DRL? Nie wiem czy w moim roczniku powinienem jej szukać czy nie bo i tak nie znajdę?\n« Odpowiedź #136 dnia: 29 Marzec 2018, 19:41:07 »\nZ tego co u siebie szukałem to nie ma takiej kostki.\n« Odpowiedź #137 dnia: 23 Kwiecień 2018, 22:49:11 »\nPod maską w skrzynce znalazłem bezpiecznik 15A z opisem DRL. (pierwszy rząd od przodu, jakoś trzeci bezpiecznik od lewej)\nPS: LEDy zamontowałem w miejscu gdzie Ty masz, jedyne sensowne miejsce wg mnie - okrągłe lampy 90mm, 18LED na lampę. Fajniej byłoby w kracie pod tablicą rejestracyjną, ale tam nie ma jak zachować odległości 600mm :/\nTemat wbudowanej instalacji DRL olałem mimo znalezionego bezpiecznika.\n« Odpowiedź #138 dnia: 24 Kwiecień 2018, 23:23:58 »\nFajnie że Ci się podoba. Masz chyba te same lampy co ja. Mam złą wiadomość 2 lata raczej nie wytrzymają\n« Odpowiedź #139 dnia: 25 Kwiecień 2018, 15:39:17 »\nPodejrzewam bo to chiński szajs, dałem za nie 35zł. Pierwsze przyszły już zepsute, nie działały trzy diody w jednej z lamp. Zwrot darmowy bo biorę zawsze paczkomat Allegro Inpost, ale montaż się przeciągnął w czasie, za to skwitowałem transakcję negatywem.\nWażne, że instalację już mam zrobioną, wymiana świateł w przyszłości zajmie max 30 minut (kostki, kable ukryte, do uchwytu wykorzystałem wkręty od osłony przeciwmgielnych)\nOgólnie chciałem testowo zamontować i chyba się to przyjmie.\nOdp: [Tucson] Światła LED w miejscu halogenów - czy ktoś montował\n« Odpowiedź #140 dnia: 03 Styczeń 2021, 21:56:46 »\n+ podłączony jest żółtym kabelkiem.\n« Odpowiedź #141 dnia: 03 Styczeń 2021, 22:17:57 »\nMój chiński szajs działa do dziś, więc może nie są takie złe za te 35zł\n« Odpowiedź #142 dnia: 09 Styczeń 2021, 16:13:14 »\nNo i udało się w końcu zamontować LEDy Są to diody COB, nie punktowe, tylko jednolity pasek. Długość świateł 18 cm, pasują idealnie. Plus podłączony zgodnie z sugestią kolegi bobek310, po wyłączeniu zapłonu świecą jeszcze przez 5 sekund i dopiero gasną.\n« Odpowiedź #143 dnia: 12 Styczeń 2021, 22:24:11 »\nDobrze dopasowane. Nieźle wyglądają.\n« Odpowiedź #144 dnia: 13 Styczeń 2021, 13:10:41 »\nDasz jakiegoś linka do tych świateł??\n« Odpowiedź #145 dnia: 13 Styczeń 2021, 14:39:47 »\nCytat: Piotrek79 w 13 Styczeń 2021, 13:10:41\nJasne: Swiatła dzienne\n« Odpowiedź #146 dnia: 13 Styczeń 2021, 17:02:58 »\n« Odpowiedź #147 dnia: 13 Styczeń 2021, 19:15:47 »\nJeśli chcesz sprawdzone światła dzienne, bezawaryjne, z kloszami szklanymi plus z tyłu obudową aluminiową więc z chłodzienie diód to polecam NSSC https://allegro.pl/oferta/swiatla-dzienne-drl-2-x-10-led-nssc-810-ver3-7512537882 .\nSam mam kupione i fajnie świecą plus zero problemów z przeciekaniem lamp.\n« Odpowiedź #148 dnia: 14 Styczeń 2021, 15:34:10 »\nOoo też ciekawe.\nStrony: Poprzednia 1 ... 8 9  Do góry


Pokaż kotku co masz w środku - czyli sprawy sercowe | Prestiż Szczecin\nPodroby - nadające się do zastosowań kulinarnych narządy wewnętrzne zwierząt takie jak: wątroba, nerki, płuca, serce. Określeniem tym obejmuje się również poślednie części tusz zwierzęcych, np. nogi czy ogony. (tako rzecze Wikipedia)\nOd jakiegoś czasu, obserwuję z niejakim obrzydzeniem gwałtowny wzrost poziomu różu w moim otoczeniu. Apogeum przychodzi w połowie lutego. Poczynając od strony tytułowej ulubionej gazety codziennej, przez winiety odwiedzanych stron internetowych, aż do wystroju studia i sukienki prezenterki telewizyjnej. Wszystko w tym okropnie niemęskim kolorze. I na dodatek te cholerne serduszka!\nCzy o uczuciach nie można mówić w innych kolorach? Wyobraźcie sobie taką oto (z powodu mojego peselu, hipotetyczną) sytuację: Zakochuję się, a niech tam! Zapraszam wybrankę mego rozumu na romantyczną kolację. Na stole różowy, a jakże obrus, na nim talerzyki w nieco jaśniejszym odcieniu, na talerzykach… Ha! Cóż różowego mogłoby pasować? Chyba tylko różowy prosiaczek posypany płatkami róż. Masakra! Wybranka moich oczu z pewnością pomyślała by, że jej poprzedniczka miała na imię Zbyszek.\nBrak umiaru w modach i trendach jest jaskrawym dowodem na brak dobrego smaku i wyobraźni. Jak halloween, to same dynie, jak walentynki – różowo – czerwone potworki.\nNiewiele jest piękniejszych sposobów na wyrażenie swoich uczuć, niż te związane z kuchnią. Nie darmo przysłowie powiada, że „do serca najprościej przez żołądek”. I nie przez przypadek w przysłowiu o miłości pojawiają się podroby. Zarówno serca, jak i żołądki to przesmaczne, pełne zdrowych składników mięso i to zarówno te drobiowe, jak i wieprzowe, czy wołowe. I tak dobrze, że przysłowie milczy na temat pozostałych podrobów takich jak wątroba, cynadry albo móżdżek…\nChciało by się napisać: podroby to śliski temat, ale ze względu na niezręczność tego sformułowania posłużę się sloganem: jedzmy zdrowo – podrobowo!\nW Hiszpanii, Niemczech, Francji czy we Włoszech nikogo nie dziwi obecność nerek, ozorów i grasicy w karcie dań. Dla większości Polaków to jednak ciągle „gorsze” jedzenie. A uszy, głowizna, móżdżek i ogony to już w ogóle obrzydliwość. Powszechnie traktowane jako pokarm ubogich, podroby zwykle kojarzą nam się z mało apetycznymi, wmuszanymi od dzieciństwa flaczkami czy żołądkami. Tymczasem mistrzowie kuchni na całym świecie wyczarowują z nich przysmaki za które trzeba naprawdę słono zapłacić.\nPrzyznam, że w moim domu dania z podrobów gościły nader często. Do dziś jednymi z moich ulubionych dań są ozór w sosie chrzanowym, cynaderki w winnym sosie i (zamknijcie oczy) móżdżek wieprzowy zapiekany pod tartą bułką. Dobra, już nie będę. Do farszu pierogów z mięsem przygotowywanego z mięsa wołowego, rosołowego, moja Mama zawsze dodawała ugotowane płucka, co nadawało pierogom niezwykłej lekkości i smaku niebiańskiego. A o ich smaku po odsmażeniu na skwareczkach z boczku mógłbym pieśń bohaterską napisać.\nW dzisiejszym jadłospisie polskiej Gospodyni z rzadka zagości wątróbka, no czasami flaczki. A kto jadł w tym roku cielęcą ratkę panierowaną? Acha. Nikt… No, to w takim razie dziś przepis na wątróbkę drobiową, ale i wieprzowa tak zrobiona jest również przesmaczna:\ndwie łyżki masła w patelni i dodaj cebulę. Smaż na małym ogniu przez ok. 15 minut, aż zupełnie zmięknie. Następnie przełóż cebulę do miseczki i w patelni rozpuś znów porcję masła, zwiększając ogień. Wątróbki umyj, osusz i oprósz solą i pieprzem (tak, mimo mitu, żeby wątróbek nie solić przed smażeniem). Wrzu na patelnię z gorącym masłem i smaż z obu stron przez ok. 3 minuty. Dodaj wytrawnej sherry i poczekaj, aż się zagotuje i nieco pogotuje, przez ok. 30 sekund. Dodaj usmażoną cebulę i bulion. Wymieszaj i trzymaj na ogniu przez kolejne 2 minuty, aż sos się nieco zredukuje. Tak przygotowane wątróbki są jeszcze delikatnie różowe w środku (większe kawałki, małe są całkowicie usmażone, ale nie suche). Wątróbki podaj z puree ziemniaczanym z gałką muszkatołową i cynamonem.\nA ja zrobię sobie móżdżek z jajkiem, zieloną pietruszką i zapiekę go pod tartą bułeczką….


Kapelusz damski | STOKLASA artykuły pasmanteryjne i tkaniny\ntekstylne półprodukty i kapelusze do ozdabiania\nRabaty (1)Woreczki i torebki podarunkowe\nKoraliki Biżuteria Modne dodatki Opakowania i wyposażenie Ślub\nTworzenie i aranżowanie » Tekstylne półprodukty » tekstylne półprodukty i kapelusze do ozdabiania\nKapelusz damski 720648\n19,84 PLN bez VAT\nCena za szt.: 19,84 PLN bez VAT\n49,17 PLN bez VAT\nCena za szt.: 16,39 PLN bez VAT\n- proszę wybrać opcję -1 biały2 kremowa najjaśni3 naturalny brąz4 czarny5 pudrowy6 niebieski paryskimix losowo wybranych wzorów\n19,84 PLN / 1szt.\nNa magazynie 40 opakowań\n16,39 PLN / 1szt.\n+ kolejne 60 do 7 dni\n+ kolejne 20 do 7 dni\n+ kolejne 45 do 7 dni\n+ kolejne 15 do 7 dni\nLetni lub plażowy kapelusz jest niezbędną ozdobą podczas gorącego lata lub na urlopie. Dzięki niemu można w pełni korzystać ze słońca. Świetnie ochroni przed słońcem, a jednocześnie będzie modnym dodatkiem stroju.\nKapelusz ma świetny kształt, jego brzegi można lekko formować Jest wykonany z mocnego papieru. Szerokość ronda wynosi 10 cm. Kształt jest okrągły.\nNasz pomysł: kapelusz można ozdobić kokardą, która będzie pasować kolorystycznie do ubrań. Można też nawlec na sznurek np.koraliki i muszle, które nie tylko przypomną świetny urlop, ale będą także przyjemnym ożywieniem kapelusza. Jeśli kryje się w Tobie dusza romantyczna, możesz użyć do ozdobienia broszki kwiatowej lub wianka.\nMix może różnić się w zależności od aktualnych zasobów magazynowych, zdjęcie jest tylko ilustracyjne.\naranżacje na imprezy i uroczystości\n1 szt. (19,84 PLN / szt.)3 szt. (16,39 PLN / szt.)\n16,39 PLN bez VAT\n2 kremowa najjaśni\n3 naturalny brąz\n6 niebieski paryski\n3 szt. (16,39 PLN / szt.)\nRzemyk imitacja skóry szerokość 2,5 mm\nRzemyki z eko skóry mają szerokie możliwości zastosowania. Są świetne do ozdobnego sznurowania odzieży i torebek, obok ...\nCena: 1,13 PLN / szt.\nPlastikowe koraliki woskowane / perły Glance Ø8 mm\nSprawdzone plastikowe koraliki z połyskiem, który do tej pory występował tylko w szklanych woskowanych perłach, a które ...\nCena: 0,10 PLN / g\nFajny sklep, duży wybór, polecam\nAktualnie 1618 recenzji


Ciekawa książka o PR w internecie | eredaktor.pl – dziennikarstwo internetowe\ninspirujące, książki, marketing w internecie\nReklama internetowa, Rozmaitości\nWczoraj wyjątkowo wracałem do domu pociągiem. Ponieważ skończyłem czytać raport Co działa w polskim e-commerce, sięgnąłem do plecaka i wyjąłem książkę Davida Meermana Scotta. Zaczytałem się w niej, jak w niezłej powieści – a to przecież książka dotycząca zasad marketingu i PR w internecie, czego z resztą nawet nie próbuje ukrywać jej tytuł: Nowe zasady marketingu i PR: jak korzystać z komunikatów informacyjnych, blogów, podcastingu, marketingu wirusowego oraz mediów internetowych w celu bezpośredniego dotarcia do nabywcy.\nKsiążka była na tyle dobra, że mimo zjazdu na uczelni także w niedzielę przeczytałem kilkadziesiąt stron. Wszystko za sprawą wielu trafnych spostrzeżeń Meermana Scotta przedstawionych w ciekawy (choć miejscami zbyt amerykański) sposób oraz zilustrowanych wieloma przykładami – nie tylko z USA, ale dotąd na żaden „polski ślad” nie trafiłem.\nMeerman Scott przekonuje, że dzięki internetowi przed specjalistami od PR i marketingu (granica między jedną a drugą dziedziną jego zdaniem się zatarła) otworzyły się zupełnie nowe możliwości. Ba, aby przeprowadzić skuteczną i niedrogą kampanię promocyjną w sieci, należy odrzucić obowiązujące dotąd zasady, a czasem wręcz działać całkowicie na opak.\nWracam do czytania, a kiedyś w przyszłości może poświęcę szerszy wpis na temat koncepcji autora Nowych zasad marketingu i PR.


30 września 2010 | <<< Nr 146 >>>\nPolskie Tow.Gimnastyczne- SOKOL St.Boniface.Zabawa Dożynkowa\nPolskie Tow.Gimnastyczne- SOKOL St.Boniface.Zabawa Dozynkowa\nUpadek światowego systemu monetarnego cz 20\nPolki w świecie- Agnieszka Kaźmierska\nZ pewnością czytelnicy naszego internetowego czasopisma dostrzegli że od jakiegoś już czasu prezentujemy multimedialną zawartość. Są to 10 do 15 minutowe filmiki prezentujące nasze wydarzenia.\nZa tymi filmami znajduje się "nowy nabytek" Polishwinnipeg.com Henryk Enen.\nJest on wolontariuszem współpracującym z Polishwinnipeg.com od wiosny 2010 roku, a mieszkańcem Winnipegu od 1989-go.\nPo poważnych kłopotach zdrowotnych (nie będąc już zdolnym do wykonywania pracy zawodowej) postanowił wykorzystać swoje długoletnie hobby i rozpoczął współpracę z nami.\nProdukuje, redaguje i prowadzi - w miarę swych możliwości, ograniczonych chorobą - "SPECTRUM" (już) cotygodniowy video biuletyn poświecony szerokiej gamie aspektów życia Poloni Manitoby, ale nie tylko.\nKraje, które odwiedził: Węgry, Austria, Jugosławia, Rumunia, Niemcy (RFN) Francja, Szwajcaria, Czechosłowacja, Meksyk, USA - wszystkie stany za wyjątkiem Alaski, Kanada - wszystkie prowincje i terytoria.\nMówi biegle po polsku, angielsku i węgiersku.\nRelaks to film, video, książka i muzyka.\nSzanowny Panie Bogdanie, przesyłam gazetkę "Wiadomości Polonijne" na miesiąc październik. Z góry dziękując za wstawienie jej do Pańkiego Biuletynu Informacyjnego jako Link, pozdrawiam serdecznie.\ndolaczcie do czuwania przed szpitalem kobiecym przy Notredame w obronie nienarodzonych dzieci- nasza modlitwa i obecnosc moze autentycznie odmienic oblicze ziemi! podaje ponizej link do strony na ktorej mozecie zobaczyc schedule czuwania...\n"Nad zyciem mym i nad umieraniem pochylasz sie Panie..\nNad przebudzeniem mym i nad zasypianiem czuwasz, o Panie..."\nJako "zawodowa" artystka pracuje od 15 lat, w Manitobie i Saskatchewanie, gdzie mieszkam od 12-stu lat, w Dundurn koło Saskatoon. Współpracuje z 2 galeriami w Saskatoon, Pacific i Del-Mar, z Birchwood Galeria w Winnipegu. Proszę obejrzeć moja stronę, z przyjemnością podam więcej informacji.\nPrzesyłam zdjęcie mojej pracy. Portret jest wykonany w akwarelowym papierze.\nZ Poważaniem, Elżbieta\nwww.painter-sculptor-restorer.com albo Elizabeth Yonza\nRoadshow Polska wraz z Ministerstwem Gospodarki, Krajową Izbą\nGospodarczą, Marszałkiem Województwa Pomorskiego, Prezydentem Miasta\nGdańska, Gdańską Agencją Rozwoju Gospodarczego InvestGDA oraz we\nwspółpracy z PAIiIZ zapraszają na POLISH INVESTFORUM 2010, którego\nkolejna edycja odbędzie się w dniach 4-6 listopada 2010, w Polskiej\nFilharmonii Bałtyckiej im. Fryderyka Chopina w Gdańsku.\nPolish Investforum to pierwszy w Polsce cykl konferencji prezentujących\nzagranicznym podmiotom możliwości inwestycyjne w naszym kraju oraz\nprzybliżających uczestnikom możliwości i perspektywy rozwoju polskiej\ngospodarki w najbliższych latach.\nGłównym celem Forum jest promocja wizerunku Polski oraz pokazanie jej\natrakcyjności dla lokalizacji inwestycji zagranicznych. Forum\numożliwia również promocję poszczególnych regionów kraju, w tym\nmiast, specjalnych stref ekonomicznych, parków technologicznych, agencji\nrozwoju oraz ich ofert inwestycyjnych, a także firm oferujących\nW najbliższej edycji Polish Investforum 2010 tematami sztandarowymi\nMożliwości, bariery, nowe trendy w rozwoju inwestycji w outsourcing ( BPO\ni KPO ) w Polsce. Zastanowimy się nad wpływem postrzegania Polski w\nświecie - jej wizerunkiem a napływem inwestycji zagranicznych.\nZaprezentujemy doświadczenia i referencje zagranicznych inwestorów, na\nprzykładzie Indii, nowoczesnego gracza w światowej gospodarce. Szeroko\nzaprezentujemy doświadczenia i sukcesy miast we wspieraniu inwestorów\nzagranicznych. Zastanowimy się nad kierunkami rozwoju najbardziej\nrozwijającej się gałęzi gospodarki - energetyki opartej na odnawialnych\nźródłach energii. Inwestycje infrastrukturalne, budownictwo, rynek\nnieruchomości będą również bardzo ciekawymi tematami w aspekcie\nprzygotowań do Euro 2012.\nAdresatami Forum są: firmy zagraniczne zainteresowane inwestycjami w\nPolsce (lub zwiększeniem już istniejących inwestycji), przedstawiciele\nsektora państwowego, miast zagranicznych biorących udział w Forum,\nbilateralne izby przemysłowo – handlowe, miasta polskie oraz ich\nzagraniczne miasta bliźniacze, przedstawiciele PAIiIZ, Ministerstwa\nGospodarki, Kongresu Przedsiębiorczości, Związku Miast Polskich,\nKomitetu Organizacyjnego Euro 2012, Specjalne Strefy Ekonomiczne, Parki\nTechnologiczne, przedstawiciele zagranicznych i polskich firm handlowych,\ndoradczych, prawniczych, deweloperskich, obrotu nieruchomościami, HR,\nbranży hotelarskiej, budowlanej, transportowej, energetycznej,\ninformatycznej, telekomunikacyjnej oraz przedstawiciele instytucji\nWięcej informacji : www.polishinvestforum.pl\nMagdalena.bruzdziak@roadshowpolska.pl, 22 498 92 77\nOśrodek Enterprise Europe Network przy Polskiej Agencji Rozwoju\nPrzedsiębiorczości ma przyjemność zaprosić do uczestnictwa w\nspotkaniach z firmami hiszpańskimi z regionu Kastylia-La Mancha.\nSpotkania odbędą się 26 października 2010 r. w siedzibie Polskiej\nAgencji Rozwoju Przedsiębiorczości w Warszawie (ul. Pańska 81/83).\nW spotkaniach uczestniczyć będzie 14 przedsiębiorstw:\nBAERCHI – producent obuwia męskiego\nCALZADOS FUENSALIDA – producent obuwia damskiego i męskiego\nCQF Comercial Quirurgica Farmaceutica – producent sprzętu medycznego i\nDOCAVI – producent drzwi\nLA EBANISTERIA – producent mebli\nSISTEMAS Y COMPLEMENTOS DE HERRAJES – producent akcesoriów meblowych\nCERAMICA MAZARRON – producent cegieł i dachówek\nCASTY – producent lodów i mrożonych deserów\nMORA INDUSTRIAL – producent oliwy z oliwek i wina\nLA TEJEA – producent dżemów i konfitur\nESPERANZA DEL CASTILLO – producent serów owczych i kozich\nCARNICAS 7 HERMANOS – producent tradycyjnych wędlin hiszpańskich\nEMBUTIDOS Y JAMONES ESPAÑA E HIJOS - producent tradycyjnych wędlin\nFUSHIMA – producent środków higieny jamy ustnej i akcesoriów\nSzczegółowe informacje, w tym dokładny opis firm i formularz\nrejestracyjny, znajdują się na stronie\nTermin rejestracji upływa 15 października!\nTel. 022 432 83 75\nIn celebration of Chopin’s 200th Anniversary, the Consulate General of the Republic of Poland will be hosting\na magnificent piano recital performed by Canadian virtuoso Professor Walter Buczynski,\ncomposer and pianist, one of Canada’s most esteemed musicians.\nProfessor Walter Buczynski studied at the Royal Conservatory of Music in Toronto theory with Godfrey Ridout, piano with Earl Moss and with the renowned Rosina Lhevinne in New York. He made his orchestral debut in 1955 with the Toronto Symphony under the baton of Henry Rzepus playing the Chopin F minor piano concerto.\nHe was the first Canadian to compete in the International Chopin Piano Competition in Warsaw in 1960.\nFrom 1962 to 1969 Walter Buczynski taught piano and theory at the Royal Conservatory of Music. In 1969 he joined the University Of Toronto Faculty Of Music as professor of Theory and Composition. His compositions have been performed from coast to coast and, Europe and the United States.\nIn 1977 he received the Queen Elizabeth medal for achievement and development of Canadian culture. In 1992 he received the Governor General’s 125th Commemorative medal.\nIn 2008 the Minister of Culture and National Heritage of the Republic of Poland bestowed on him the Gloria Artis medal for his musical achievement and body of work.\nThis music event will be held at our garden on Sunday - October 3rd, 2010 at 3.00 p.m.\nAll details you will find in enclosures.\nPolonia and Promotion Department\nZbigniew Izydorczyk -\nA Public Lecture on the Forgotten Gospels\nI should like to invite everyone interested in the lost or forgotten gospels and early Christianity to a free public lecture by Prof. Jean-Daniel Dubois (École pratique des hautes études, Paris) entitled\nOn Reading the Forgotten Gospels:\nApocryphal Literature and the Origins of Christianity\nThe recent discovery of the Gospel of Judas, an apocryphal gospel preserved in Coptic, has once again brought a spotlight on ancient Christian literature and aroused intense curiosity of Church historians and general readers alike. The text raised questions about the exact role of Judas in the events leading to the Passion of Jesus and about his portrayal in the canonical gospels, and it also reopened some age-old debates and controversies.\nThe Gospel of Judas is just one among many apocryphal, non-canonical texts that have survived from antiquity in various Christian languages. Some, like the Gospel of Thomas or the Acts of Pilate, transmit non-canonical words of or details about Jesus; others, like the acts of various apostles, focus on first disseminators of the new faith; still others, like the many apocalypses, concern the revelation of what is still to come. What they all have in common is that they preserve – and are ready to reveal to a discerning reader – aspects of ancient Christianity that have been largely forgotten and yet, perhaps, worth remembering. They offer glimpses of Christianity from a time before it became fully institutionalized.\nWhen: Tuesday, October 5, 2010, 7:30 PM\nWhere: Convocation Hall, University of Winnipeg\nCome and meet the scholars who study the earliest Christian writings in the original ancient languages.\nPiotr Rubik - Canto biography John Paul II\nHalloween Social - SPK\nPlanuje rząd. Obecnie zasiłek - niecałe 200 zł - dostają osoby niesamodzielne oraz wszyscy powyżej 75 roku życia. Za 2-3 lata zasiłek będzie przydzielany tylko osobom niezdolnym do samodzielnego życia (nie będzie odbierany tym, którzy już dostają) i nie w formie gotówki, tylko w formie czeku na usługi pielęgnacyjne.\nPotem, za około 10 lat, ma zostać wprowadzony podatek zwany powszechnym ubezpieczeniem\ns p o ł e c z n y m o d r y z y k a niesaomodzielności - 1-1.5% dochodów, płacone przez wszystkich (także przez rolników). A wszystko, dlatego, że społeczeństwo się starzeje i za 20 lat osób starszych i niesamodzielnych będzie o wiele więcej.\nMiejsce gdzie wypada się pokazać politykom i ludziom biznesu, znowu okazuje się terenem ciekawych zapowiedzi. Kiedyś to właśnie tam premier Tusk zapowiedział rychle euro w Polsce (no, ale to było przed kryzysem).\nTeraz minister zdrowia Ewa Kopacz przedstawiła założenia rządowego projektu reformy służby zdrowia. Główne punkty: już od 2011 możliwość wykupywania dodatkowych ubezpieczeń a jednocześnie możliwość przekazywania przynajmniej części obowiązkowej składki zdrowotnej prywatnym funduszom ubezpieczeniowym. A wiec - konkurencja z Narodowym Funduszem Zdrowia. Poza tym, jak zwykle - oddłużenie szpitali (byle przekształciły się w spółki).\nWybory samorządowe - 21\nDecyzję o tym terminie wyborów podał dziś (Tj. 15.09.10) premier Donald Tusk. Druga tura, w przypadku wyborów prezydentów miast, burmistrzów i wójtów odbędzie się 5 grudnia.\nEuropejskie Letnie Igrzyska\nOdbędą się od 18 do 23 września w Warszawie. Inauguracja na przebudowanym (na razie jeszcze nie do końca) stadionie Legii. W imprezie startują zawodnicy niepełnosprawni intelektualnie z 57 krajów.\nNie ma już krzyża pod Pałacem Prezydenckim\nPrzed Pałacem Prezydenckim nie ma już krzyża upamiętniającego czas żałoby po tragicznej katastrofie pod Smoleńskiem. Symboliczny krzyż został usunięty w czwartek 16.IX ok. godz. 8 rano.\nPrzeniósł go Jacek Michałowski Szef kancelarii prezydenta w asyście funkcjonariuszy BOR do kaplicy w Pałacu Prezydenckim (na zdjęciu).\nPrezydent w oświadczeniu powiedział, że „przedłużanie istniejącego stanu rzeczy groziłoby daleko idącymi stratami dla autorytetu państwa, dla autorytetu Kościoła”\nPrzeniesienie poparła kuria warszawska, i prymas, abp Józef Kowalczyk. Obrońcy krzyża protestują nadal i modlą się, próbują też układać krzyże z kwiatów. Protestują też politycy PiS.\nRodziny ofiar podzielone.\nZapowiedział, że będzie przewodniczącym PO tylko przez obecna kadencje (do 2014) i nie zamierza kierowania partią przedłużać.\nW sprawie kupna Banku\nPrzez hiszpański, Santander to jeszcze musi się wypowiedzieć polska Komisja Nadzoru Finansowego (na razie chce wyjaśnić czy inwestor nie miał wcześniej dostępu do poufnych informacji dotyczących polskiego banku). Przy okazji niektórzy ekonomiści piszą by `Polska przyjrzała się takim krajom jak USA czy Chiny, które bardziej bronią swego rynku'. Z niepowodzenia PKO BP w przejęciu BZ WBK ucieszą się na razie akcjonariusze - bo wobec nie kupienia BZ będzie można wypłacić dywidendę.\nZapowiada (tez w Krynicy), że wzrost gospodarczy w przyszłym roku może być wyższy niż 3.5%. A co do euro - `dopóki nie będzie wyjaśniona przyszłość niektórych znajdujących się w kłopotach gospodarek strefy euro, to pchać się tam nie ma, po co'.\n`Zbudujmy gminom orliki kultury' mówi w rozmowie z GW minister kultury Bogdan Zdrojewski. Chodzi o biblioteki; zwykle orliki, to flagowy projekt Donalda Tuska - boiska w każdej gminie.\nW Wenecji na festiwalu\nReżyser Jerzy Skolimowski dostał Nagrodę Specjalną Jury za film `Essential Killing'.\nNa aukcji majątku Stoczni\nSprzedano tzw. duży dok, który kupiła prywatna stocznia Crist z Gdańska za 175 mln zł (prawie 2 razy powyżej ceny wywoławczej). Firma zapowiada wznowienie produkcji statkowa w Gdyni\nZaciągnęły w Europejskim Banku Inwestycyjnym kredyt na 928 mln złotych, z którego sfinansują zakup 186 tramwajów (dostawy już się zaczęły) oraz\nbudowa nowych torów i modernizacje starych. A kilka dni temu zaczęła się budowa drugiej linii metra - pierwszy odcinek ma być gotowy za ponad 3 lata.\n"Na bitwę o krzyż Warszawa\nwydała milion złotych" Przez ostatni miesiąc arszawa wydała na bitwę o krzyż około miliona złotych - powiedziała w "Kontrwywiadzie\nRMF FM" prezydent stolicy Hanna\n- Sytuacja z krzyżem na Krakowskim Przedmieściu jest dość skomplikowana. Demokracja kosztuje. My zabezpieczamy różnego rodzaju manifestacje i to wszystko kosztuje - powiedziała w RMF FM Hanna Gronkiewicz-Waltz. Jej zdaniem jako prezydent stolicy nie może wziąć za sytuację pod Pałacem\nodpowiedzialności, ponieważ to nie jest jej kompetencja. - Teren należy do Kancelarii Prezydenta - zaznaczyła Gronkiewicz-Waltz.\nJak dodała, sytuacji pod Pałacem przygląda się bacznie konserwator zabytków. - Krzyż został postawiony przy okazji tragedii smoleńskiej, dlatego pani konserwator na pierwszym etapie nie egzekwowała tego, że jest to pewna samowola. Ale w liście do Kancelarii Prezydenta RP jeszcze w lipcu napisała, że ma nadzieję na to, że to jest charakter przejściowy - mówiła prezydent stolicy.\nUchwalił wolne od pracy w Święto Trzech Króli. A za to zabrał prawo od odbioru dnia wolnego wypadającego w sobotę. Podobno do roku 2020 "zarobimy" na tym jeden dzień wolny. W dłuższej skali jednak stracimy, bo dni ustawowo wolnych od pracy, które mogą wypaść w sobotę było bodaj 8 w roku, czyli średnio trochę więcej niż jeden na rok był do odbioru.\nPolskie Tow.Gimnastyczne- SOKOL St.Boniface.\nKozy na przechadzce\nUpadek światowego systemu monetarnego cz. 20\nRekordowe wzrosty ceny złota. Nowy rekord $1309 za uncję.\nWykres za ostatnie 30 dni.\nWściekłość w Europie\nReakcje w Niemczech\nByły Prezydent Islandii stanie przed sądem za fiasko ekonomiczne\nBanki podrabiają dokumenty\nBank amerykański sprzedaje złote monety $200 powyżej ceny rynkowej\nDomy w USA sprzedawane z 26% obniżką, mimo to domów przybywa\nProtesty w Europie z powdu oszczędności\nKtoś kiedyś zapytał, czy jest recepta na szczęście? Kiedy patrzę na to co dzieje się w Polsce i na świecie uważam, że jest. Trzeba wytłuc wszystkich polityków i hierarchów kościelnych bez względu na religię, wszystkich. Tylko taka droga prowadzi do szczęścia. Oczywiście nie nakłaniam nikogo do morderstwa, ale prawda jest taka, że ta chora tkanka na społeczeństwach psuje resztę. Czym byłby świat bez polityki? Byłby oazą spokoju i dobrobytu. Nie wierzycie? Dam kilka przykładów. Zacznę może od obcych podwórek, a więc, kto wpaja terrorystom samobójcom, że ich działania poprowadzą ich prosto do raju? Kto w Rosji Sowieckiej wpajał społeczeństwu, że bieda jest przez kontrrewolucjonistów? Co mówił Fidel Castro swoim rodakom, kiedy na Kubie wybuchła wojna domowa, a co mówi teraz? Co mówił prezydent USA swoim obywatelom tuz przed atakiem na Irak? Co mówił Hitler swoim rodakom przed uderzeniem na Polskę? Co mówił cesarz Japonii swoim rodakom przed uderzeniem na amerykańska flotę na Hawajach? Co mówił …..i tak dalej można pytać bez końca. Później okazywało się, że wszystko to były jedynie kłamstwa. Samobójca terrorysta raczej na raj nie może liczyć, Irak nie miał broni atomowej, nędza w Rosji nie była powodem działań kontrrewolucji. Jednym słowem polityka prawie zawsze jest oparta na kłamstwie. Czemu jest serwowane kłamstwo, a nie prawda? Wiadomo, dla osiągnięcia korzyści i to często bardzo konkretnych. I tak politycy, czy hierarchowie kościelni pchali i pchają całe narody do wojen. Pojedynczy ludzie nie liczyli się, liczył się biznes. Tak jak kiedyś kościół katolicki pchał się do Ameryki i na Bliski Wschód zalewając morzem krwi niewinnych ofiar tamte tereny, tak teraz islam szykuje się do swojej również krwawej krucjaty w Europie. Tak samo działają politycy, którzy za pomocą sprytnych intryg potrafią stworzyć wirtualnego wroga tylko po to, żeby go później unicestwić. Jednak często, tak jak w śnie bańka mydlana w kształcie potwora pęka i zostaje jedynie smród i bagno.\nTak jak wszędzie i w Polsce tworzy się takie bańki mydlane pod konkretne cele. Taka bańką mydlaną jest problem in-vitro, aborcja , czy sprawa krzyża. Przecież to są tematy pożywki do hodowli bakterii zwanych politykami. Są bakterie potrzebne do życia i są bakterie chorobotwórcze, jednak tu mamy do czynienia z tymi drugimi. Kiedyś była taka świetna polska komedia chyba pod tytułem „Poszukiwany, poszukiwana” z Wojciechem Pokorą w roli tytułowej. Zapamiętałem z tego filmu jedną świetną wypowiedź „ mój mąż jest z zawodu dyrektorem”. Tak, nasi politycy są też z zawodu politykami. Większość tych pań , czy panów prawdziwą pracą się w życiu nie zhańbiło, nie poznało życia od tej drugiej strony, a jeżeli poznali to bardzo dawno temu i nic z tego już nie pamiętają. Przeskakują z partii do partii za chlebem, dobrym chlebem. Kiedy przez przypadek wyskoczą z garnituru posła na jedną kadencję , wtedy albo stają się ministrami, albo dostają na przykład stanowisko prezesa klubu żużlowego. Przeczekają okres banicji i od nowa wskoczą do sejmu( czytaj dorwą się do żłobu). Świetnym przykładem na to jest sprawa partii Polska Plus, która nie ma szansy w przyszłorocznych wyborach. Cóż zrobili jej przywódcy? Weszli do PiS i na pewno będą na listach wyborczych tamtej partii. Prosty wybieg polityczny. Mieli szczęście, że Kaczyński rzucił im koło ratunkowe, chociaż też nie byłbym pewny, czy ich nie wykiwa. Tu nie ma sentymentów , tu siedzi się w błocie i tymże błotem obrzuca wszystkich dokoła i to ile wlezie.\nCzyż nie lepiej by nam się żyło bez nich wszystkich?\nPrzenieśliśmy się do bloku przy ulicy Wołoskiej, też na Mokotowie i co ważne blisko Madalińskiego i Rakowieckiej. Franek w odróżnieniu od Roberta wzbudził nasze zaufanie i postanowiliśmy do maksimum to wykorzystać. Pokręcił się wokół więzienia i Domu Dziecka , przyjrzał się zabezpieczeniom, oraz co ważne, zauważył kilka „ciekawych” Fordów tranzitów poustawianych w dziwnych miejscach.\n- Jak w filmach! – wykrzykiwał podekscytowany swoja misją – Nic oryginalności, wszystko jak w dobrych filmach szpiegowskich. Na Rakowieckiej stoją dwa takie samochody i tyle samo ich w tym drugim miejscu.\n- Chodź – zawołałem go do planu miasta – Pokaż dokładnie , gdzie stoją.\nPodszedł i bez wahania wskazał konkretne punkty, które zaraz zaznaczyłem czerwonym mazakiem.\n- Wynajmiemy jakieś mieszkanie niedaleko „pierdla” , byle miało okno od strony bramy – zdecydowałem – trzeba coś wymyślić, a tu na pewno nic nam nie wpadnie do głowy.\n- Dobra – Ogórnik ruszył w kierunku drzwi – Pójdę się rozejrzeć.\n- Tylko ostrożnie! – krzyknąłem za nim.\n- Masz jakiś plan? – John skierował na mnie pytające spojrzenie.\n- Nie – pokręciłem głową – Nie mam zielonego pojęcia, jak przeprowadzić porwanie.\n- Może helikopter na dziedziniec? – Dieter wtrącił się do rozmowy.\n- Nie – zaprzeczyłem – to jest nierealne , do takiej akcji potrzebujemy jej współpracy, a przecież ona nic o nas nie wie, przecież ona nie wie, że żyję.\n- Może pożar? – Niemiec nie rezygnował.\n- Nie, szyte za grubymi nićmi, musi to być coś bardzo oryginalnego.\n- To już nie wiem co. – zrezygnowany Latynos wzruszył ramionami.\n- Ja proponuje obserwacje więzienia – odparłem – i może wtedy coś mądrego przyjdzie nam do głowy?\nTak tez uczyniliśmy. Z wynajętego mieszkania dzień i noc śledziliśmy każdy ruch , każde zdarzenie w areszcie na Rakowieckiej. Gruby zeszyt zapełnił się uwagami i jakaś mała iskierka zaczęła tlić się w mojej głowie. Najpierw niewielka , aż w pewnym momencie nabrała konkretnych wymiarów, miałem pomysł.\nTymczasem w sztabie Hendersona mieszczącym się hotelu Sobieski dosłownie wrzało. Akcja nabrała wielkiego rozmachu, centrala w Langley udostępniła trzy satelity szpiegowskie, które dzień i noc penetrowały cały Mokotów. Telefony grzały się do czerwoności, a szefowie pułkownika ogródkami naprowadzali go na prawdziwe tropy. Wiedział, że kobieta przetrzymywana w areszcie jest żoną jednego z uciekinierów i że w okrążonym przez wywiadowców domu na Madalińskiego znajduje się ich syn. Wiedział też, że jeśli zbiegom uda się ich uwolnić to cała akcja bardzo się zagmatwa bowiem do tego punktu znali plany przeciwnika , ale następne jego kroki były jedną wielką niewiadomą. To właśnie uświadomili mu jego zwierzchnicy, teraz albo nigdy, emerytura , albo niełaska i bardzo niepewny los. Co dwie lub trzy godziny odbywały się narady ,wywiadowcy składali raporty, ale poszukiwani jakby zapadli się pod ziemię.\n- Ktoś im pomaga – mruczał pod nosem pułkownik i nerwowo przechadzał się po pokoju.\n- Słuchajcie – zwrócił się do swoich współpracowników – musimy ułatwić im odbicie więźnia, trzeba ogłosić w gazecie, w telewizji, że będzie przewożony do sądu na przesłuchanie, obstawimy całą trasę i wpadną w zasadzkę.\n- Ale przecież nie współpracujemy z lokalną policją – burknął nieśmiało jego zastępca. – Mogą nas potraktować jak bandziorów.\n- Spokojnie – Henderson machnął lekceważąco ręką – ja to załatwię, nie będą się wtrącać.\nJutro spotkam się z odpowiednimi władzami i uzgodnię szczegóły.\nWszystko poszło według ustalonego scenariusza, w telewizji i lokalnej prasie ukazała się informacja o planowanym przesłuchaniu w sądzie słynnej mężobójczyni w jakiejś zupełnie innej sprawie.\nNadszedł dzień prawdy, dzień , który miał być kluczem do upragnionej emerytury pułkownika i już o szóstej rano zorganizował odprawę.\nGrupa może dwudziestu ludzi zebrała się tym razem w małej sali na tyłach ambasady amerykańskiej. Wszyscy w napięciu czekali na ostatnie wskazówki i rozkazy.\n- Jak już wcześniej ustaliliśmy – zaczął dowódca – obstawiamy całą trasę z więzienia do sądu. Co jakieś sto metrów ustawimy uzbrojony posterunek, który podejmie natychmiastową akcję w momencie próby odbicia .Inni agenci zawiadomieni o zdarzeniu wesprą kolegów maksimum po trzech minutach. Nie przypuszczam, by stawiali opór i to z dwóch powodów. Po pierwsze będą zaskoczeni naszą szybką reakcją , a po drugie będą bali się o życie więźniarki. Akcję zaczynamy o dziesiątej, właśnie o tej godzinie pojazd więzienny wyjedzie poza bramę. Czy są jakieś pytania? – spojrzał po twarzach podwładnych. Nikt jednak nie miał, żadnych wątpliwości, czy uwag, plan dowódcy wydawał się idealny.\n- A zatem panowie powodzenia i pamiętajcie, nie spieprzcie tej akcji, bo naprawdę mogą polecieć głowy – Henderson zasalutował, odwrócił się na pięcie i nie patrząc na nikogo wyszedł z pomieszczenia.\nByła środa , piękny słoneczny sierpniowy dzień. Już przed ósmą rano wzdłuż trasy z Rakowieckiej na Al. Solidarności ustawiły się małe ciężaróweczki Ford z przyciemnionymi szybami. w środku których siedzieli uzbrojeni po zęby agenci CIA, oraz grupa wynajętych tzw. wolnych strzelców. Akcję przeprowadzano w zaprzyjaźnionym kraju, ale bez oficjalnej zgody i należało zrobić to bardzo delikatnie. Na polach Mokotowskich wylądowały dwa helikoptery wojskowe z maskującymi oznaczeniami Czerwonego Krzyża, które miały pośpiesznie wywieść pojmanych uciekinierów z terenu Polski. Akcja została zaplanowana profesjonalnie i bardzo precyzyjnie, Henderson wiedział, że tym razem będzie ich miał.\nMinęła dziewiąta, napięcie narastało, pułkownik chodził od okna do okna nerwowo gryząc cygaro zapominając o jego przypaleniu, raporty uspokajały, ale tez nie donosiły, że by szykowała się jakaś próba odbicia.\n- Są sprytni – mruczał pod nosem – Przecież wiedzą , że ich ścigamy, muszą jednak uderzyć, nie mają wyjścia. Sam tak bym zrobił, tylko jest kwestia, w którym momencie.\nGmach sądu roił się od jego ludzi i tylko przejazd do, lub z sądu stwarzał jakąś szansę.\nDochodziła punkt dziesiąta chwycił lornetkę i skierował ją na bramę więzienia, która wolno rozwarła się.\n- Jadą – syknął przez zęby.\n- Mały pomalowany w szare pasy mikrobus wyjechał ze środka i skierował w kierunku Al. Niepodległości.\n- Zaczęło się- spojrzał triumfująco na swojego zastępcę.\n- Oj, ale nie tak jak planowaliśmy – jęknął kapitan wskazując coś palcem.\nHenderson nerwowo ponownie przyłożył okular do oczu i to co zobaczył zmroziło go. Pot zalał mu czoło, a następnie oczy uniemożliwiając kontynuację obserwacji.\n- To niemożliwe – szepnął sam do siebie, przetarł twarz i znów spojrzał, ale niestety to było możliwe…… z bramy wyjeżdżały następne busy i kierowały się w najprzeróżniejszych kierunkach.\n- Który to ? – wydusił z siebie i usiadł zrezygnowany.\n- Szefie, ale tylko dwa jadą w kierunku sądu.\n- I co z tego? – odburknął – Przechytrzyli nas, wystrychnęli nas na dudka, daliśmy się zrobić jak żółtodzioby.\n- I co dalej? – zastępca kręcił się nerwowo nie mogąc się doczekać jakiś rozkazów.\n- Obserwować obydwa – rozkazał dowódca – miejmy nadzieję, że będzie w którymś z nich.\nSamochody wolno jeden za drugim ruszyły przez centrum Warszawy w kierunku sądu i w tym momencie były najbardziej strzeżonymi pojazdami w Polsce. Czujne oczy kilkudziesięciu uzbrojonych agentów kontrolowało ich przejazd, a za pozostałymi autami posłano jedynie po kilku wolnych strzelców. Pułkownik bał się przegrupować swoje siły, uważał , że wróg właśnie na to czeka, zagrał va bank. Nic się jednak nie działo, obydwa pojazdy dotarły do celu i po chwili wysadzono z nich więźniów……… nie było tam żadnej kobiety!\n- Zwijamy wszystkich i szybko za tamtymi – ryknął Henderson do radiotelefonu , kiedy tylko usłyszał hiobowe wieści z AL. Solidarności. Kawalkada Fordów na złamanie karku ruszyła w pościg. Wolni strzelcy na bieżąco podawali swoje pozycje, aż do pewnego momentu. Może po piętnastu minutach urwała się łączność z jednym z nich.\n- Strzelanina przy Racławickiej – meldował jeden z jego ludzi – Tam coś się dzieje!\n- Szybciej! – ryknął pułkownik na kierowcę – jak trzeba to jedź chodnikiem , musimy ich mieć, szybciej!\n- Nie mogę szybciej – krzyknął agent, karkołomnie omijając inne pojazdy.\n- Tu skręć w prawo! – ryknął inny obserwujący GPS.\n- Jest! – dowódca wskazał w oddali przewrócony samochód. Z piskiem opon zajechali tuz pod niego, ale już było po wszystkim. Dziesięć metrów dalej stał ambulans więzienny pokiereszowany od kul z automatu, z powybijanymi szybami i przestrzelonymi oponami, a w szoferce zakleszczony przez blachy leżał mężczyzna, przypuszczalnie kierowca, był ranny.\nHenderson przyjrzał mu się uważniej i nagle wielki uśmiech triumfu ukazał się na jego twarzy, poznał jednego z uciekinierów, miał pierwszą ofiarę.\n- Cholera, cholera, cholera –kląłem pod nosem przeprowadzając Magdę między blokami, klucząc żeby zgubić ewentualną pogoń. Żona szła za mną jak warzywo nie potrafiąc odnaleźć się w nowej, jakże zaskakującej dla niej sytuacji. Nie było czasu na tłumaczenia, coś poszło nie tak i w wyniku tego wszystkiego straciliśmy naszego kolegę. Nie wiedziałem, czy zginął, czy został ranny. Wiem, że ostrzelano go, że utknął w rozbitym samochodzie, a przeciwnik był bezlitosny i dlatego bardzo obawiałem się o jego życie. Wreszcie dotarliśmy do mieszkania Franka. Delikatnie zapukałem, drzwi uchyliły się natychmiast i błyskawicznie skryliśmy się w środku. Magda cały czas jak ogłupiała patrzyła na mnie i nie wierzyła temu, co widziała.\n- Przecież widziałam twoje zwłoki – szeptała sama do siebie – Wiem, ze nie żyłeś, tego nie można udawać.\n- Owszem – przytaknąłem – tylko, że to nie byłem ja, to był mój sobowtór.\n- Sobowtór? – zdziwiła się – Miał wszystkie twoje blizny, nawet tą po sparzeniu od gorącego garnka, którą miałeś może z miesiąc.\n- Tak – usiadłem koło niej – wszystko identyczne, ktoś się napracował by wszyscy uwierzyli , a tym bardziej byś uwierzyła ty.\n- Sama nie wiem – patrzyła wypłoszona , to na mnie, to na moich towarzyszy.\nNagle usłyszeliśmy jak ktoś przekręca klucz w zamku i ukazał się w drzwiach Franek wraz z podrośniętym chłopcem w wieku 7 lat.\n- Bartek! – krzyknęła Magda i rzuciła się w kierunku syna.\n- Mama ! – mały skoczył z radością w jej kierunku. Ja stałem w miejscu jak zamurowany i patrzyłem na nich. Wzruszenie nie dawało mi powiedzieć żadnego słowa, tylko patrzyłem i patrzyłem. Wtedy dopiero coś przełamało się w mojej żonie i wskazując na mnie powiedziała do chłopca – To twój tata, cały i zdrów!!!\nCzekałem na to całe trzy lata i nie ukrywam, że były momenty zwątpienia, perspektywa takiego spotkania była chwilami tak nierealna, że mimo wielkiego pragnienia odrzucałem ją od siebie żeby się dodatkowo nie dręczyć. Teraz przytulałem rodzinę i nie wierzyłem swojemu szczęściu, a jedyne co zakłócało moją radość to niepewny los Johna.\n- No i wszystko w porządku? – dopytywał się nasz gospodarz.\n- Nie bardzo – skrzywił się Dieter – Nasz kolega utknął w ciężarówce i musieliśmy go pozostawić.\n- Zostawiliście go na pastwę tych łobuzów? – patrzył na nas z dezaprobatą.\n- Nie było wyjścia – wtrąciłem się – gdybyśmy zostali, to by wszystkich ujęli, a i tak byśmy mu nie pomogli. Będąc wolni możemy coś zdziałać.\n- Ale on zna ten adres!- Franek miał bardzo przerażoną minę – Jak coś piśnie to i ja beknę za to, że wam pomogłem.\n- Nie sypnie!- lotnik poklepał go po ramieniu – Nie bój się, on jest twardy, a przede wszystkim bardzo sprytny.\n- Wszystko było super zaplanowane , kierowcy przekupieni, prokurator wzywający na przesłuchanie o tej samej godzinie razem kilku przestępców wyświadczył mi przyjacielską przysługę i tylko ten baran otwierający ogień w centrum miasta pokrzyżował nam plany – jęknąłem – Kto mógł to przewidzieć?\n- Nikt! – Marika wstała i zaczęła nerwowo przechadzać po pokoju – Nie dręcz się , John wiedział co robi i na pewno nie ma do was pretensji. Teraz skupmy się na tym , żeby go uwolnić.\n- Tak szefie, melduję, że mamy jednego z nich. Wprawdzie to tylko ten Amerykanin, ale przez niego dotrzemy do innych. Tak, rozumiem, będę meldować – Henderson zdawał relację swoim zwierzchnikom i wreszcie mógł się czymś pochwalić.\nOdłożył słuchawkę i ruszył do pokoju obok, gdzie więziono przykutego do łóżka Johna. Nie był groźnie ranny i mógł od razu zeznawać.\n- Witam! – Pułkownik usiadł na rancie tapczanu – Jestem teraz jedynym człowiekiem, który może ci pomóc, ale.. – tu zrobił długą przerwę –Ty też musisz mi pomóc.\n- Ja nie potrzebuję pomocy – Latynos zaśmiał się – Leżę sobie w łóżeczku w super apartamencie, to i czego mi jeszcze potrzeba?\n- Za chwilę nie będziesz już miał tak dobrego humoru – oficer wstał i zaczął przechadzać się po pokoju – Sprowadzimy specjalistów, którzy będą wyrywać ci każdy nerw z osobna z twojego ciała i dojdzie do tego, że będziesz błagał mnie bym cię wysłuchał.\n- Pieprzę cię! – John wycedził z nienawiścią w oczach. – Od lat prześladujecie nas i nie dajecie nam normalnie żyć. Takich jak was to powinni utylizować jesteście przekleństwem ludzkości.\n- My jesteśmy prawem .\n- Pieprzę takie prawo – Latynos zaniósł się niepohamowanym śmiechem – Dlaczego tak często kanalie stanowią prawo? A tak swoją drogą, to może mi powiesz , czemu nas ścigacie?\n- To nie moja sprawa – wojskowy stanął u wezgłowia łóżka mierząc więźnia zimnym spojrzeniem – Ja mam was ująć i dostarczyć w konkretne miejsce i na tym kończy się moja rola.\n- To nawet tego ci nie powiedzieli , Ty pachołku władzy? Wysługują się wami, nadstawiacie karku i nawet nie wiecie, za co giniecie.\n- Za pieniądze – burknął Henderson - i za chwałę kraju.\n- Kolejność zachowałeś prawidłową. – więzień zaśmiał się ponuro. – Nie pomyślałeś kiedyś, że polujesz na kompletnie niewinnych ludzi, że zamieniłeś się w zwykłego bandytę?\n- Nie mnie oceniać, czy ktoś jest niewinny.\n- Dobra, już mam dość tej dyskusji, jest kompletnie bezprzedmiotowa i tak twój mózg nie jest wstanie tego przyswoić.\nOstatnie słowa zdenerwowały pułkownika, odwrócił się na pięcie i wyszedł z pokoju.\nPodszedł do jednego z agentów i szepnął do niego – Zatkajcie mu usta i zróbcie niezły łomot, musicie go zmiękczyć, tylko go nie zabijcie.\n- Już się robi – podkomendny kiwnął głową na swojego kolegę i ruszyli do Johna najpierw jednak zamykając dokładnie drzwi za sobą.\nTymczasem oficer usiadł w fotelu i zaczął się zastanawiać nad swoją sytuacją, która wbrew pozorom nie była wcale taka klarowna. Jeden pojmany to było stanowczo za mało. Mało tego dostał poufny rozkaz żeby zlikwidować wszystkie postronne osoby mające związek z tąsprawą, czyli kobiety, a co najgorsze dzieciaka. Tym zawsze się brzydził i starał się usuwać ze swojej grupy agentów mających skłonności do przemocy wobec nieletnich. Jeśli ten szczekaty gnojek nic nie powie to mu łeb urwą, musi coś wymyślić, ale coś takieg, czym przechytrzy tego zarozumialca. Nagle zadzwonił telefon , szybko chwycił słuchawkę.\n- Tak – wydusił wkurzony, że ktoś mu przerywa jego rozmyślania, ale jak poznał głos to natychmiast zerwał się na równe nogi i stanął na baczność.\n- Tak, tak, rozkaz – szeptał – rozumiem, wedle rozkazu! – wyłączył telefon i wielkie – Uuuch!- wyrwało się z jego piersi. Dostał wyraźny rozkaz, co ma teraz zrobić, odpowiedzialność przechodziła z niego na dowódcę, teraz był kryty.\n- Dosyć! – krzyknął przez drzwi do pokoju obok, skąd dochodziły niskie przytłumione dźwięki, nachylił się do ucha swojego zastępcy i coś po cichu mu szeptał. Olbrzymie zdziwienie ukazało się na twarzy kapitana, ale nic nie powiedział i szybko wybiegł z apartamentu.\n- Co jest? – John ocknął się nie bardzo wiedząc co się z nim działo. Pamiętał tylko dwóch sadystów tłukących go na oślep po wszystkich częściach ciała, a kiedy doszli do niższych partii nagle stracił przytomność, wszystko uciekło gdzieś daleko, zniknęło.\n- Ale cisza – szepnął sam do siebie i starał się otworzyć oczy, ale nie mógł . Czuł silną opuchliznę wokół oczodołów i cierpki smak krwi w ustach.\n- Łobuzy – syknął z bólu starając się poprawić na łóżku i nagle znieruchomiał, był przywiązany sznurem, a przecież pamiętał, że skuto go kajdankami, ciekawe!\nSzarpnął lewą ręką i poczuł luz w wiązaniu, zaświtała mu iskierka nadziei, a może się uda?\nWolno, ale z uporem manipulował dłonią, aż nagle wyślizgnęła się z uwięzi. Cichutko i bez pośpiechu poluzował więzy na drugiej ręce i na nogach, był wolny. Delikatnie uniósł się w górę i zmuszając się do podnoszenia powiek rozejrzał się po pokoju. Był sam, drzwi do drugiej części apartamentu były zamknięte. Wolno zsunął się na podłogę i ostrożnie z wielkim wysiłkiem doczołgał się do wyjścia, zbliżył ucho do futryny i zamarł w bezruchu. Cisza i nic poza tym, czyżby tam tez nie było nikogo? Delikatnie nacisnął klamkę i zrobił niedużą szparkę , tak by dojrzeć wnętrze. Nie, nie było aż tak dobrze, bo na fotelu może z metr od niego spał jeden z oprawców, ciężki sen musiał go złożyć, gdyż nawet rewolwer leżący przypuszczalnie wcześniej na brzuchu zsunął się na podłogę.\n- Mam cię draniu – syknął przez zęby i unosząc się prawie na samych palcach zaczął zakradać się do swojego prześladowcy. Wolno, wpatrzony z nienawiścią w oblicze śpiącego zbliżył się na odległość może dwudziestu centymetrów, chwycił broń za lufę i bez skrupułów z całej siły uderzył nią w krok agenta. Efekt był piorunujący, napadnięty dosłownie skoczył pod sufit z bólu, a opadając na podłogę ujrzał tuz przed swoim nosem zimną lufę swojego własnego rewolweru.\n- Fajnie było? Niezły odjazd? – pokiereszowaną twarz Latynosa rozjaśnił wielki uśmiech – A teraz łobuzie odwróć się, ale powoli.\nKiedy tamten jęcząc z bólu posłusznie skierował się w przeciwnym kierunku otrzymał pozbawiający przytomności silny cios w potylicę.\n- Tfu, śmieć – John popatrzył wzgardliwie na nieprzytomnego i wolno pokuśtykał do łazienki. Zimna woda i opłukanie twarzy poprawiły w moment jego wizerunek i wsunąwszy broń za pasek ostrożnie wyjrzał na korytarz. Było jednak spokojnie i delikatnie zamykając drzwi szybko skierował się na schody przeciwpożarowe.\nMój Wiedeń czyli całkiem nowa „Polka w świecie”\nWiedeń działa na zmysły. Na początku przeraziło mnie kilkudniowe mięso,\na zaintrygował kilkumiesięczny ser i młode wino. Potem zachwyciły monumentalne budowle i przebogate wnętrza. Do śmiechu rozbawiła muzyka Mozarta w publicznej toalecie. Witajcie w Wiedniu, moim nowym domu!\nA jestem tu całkiem przypadkiem. Pewnie nie ja jedyna. Kilka dni po bajkowym ślubie przyszedł czas na moją pierwszą małżeńską decyzję. Mąż dostał pracę i propozycję studiów doktoranckich na Uniwersytecie Wiedeńskim. Jest utalentowany, a ta praca to dla niego wyjątkowa szansa. Na Zachodzie inaczej traktuje się naukowców: od statusu społecznego, przez warunki rozwoju po płacę. A ja - ambitna i świeżo upieczona pani magister powinnam sobie „jakoś” poradzić. W końcu to tylko cztery lata, w końcu Wiedeń nie leży na końcu świata, w końcu młoda jestem. Kredyt mieszkaniowy w Polsce może poczekać. Wprawdzie języka nie znam (i nie lubię), o Austrii wiem niewiele (Alpy, sznycel i jodłowanie), ale co tam – to też da się przezwyciężyć... Przecież wrócę - zapewniałam przyjaciół i rodzinę, jednocześnie pakując do kartonów książki po polsku (żeby nie zabrakło), moją ulubioną herbatę i majonez. Tak na wszelki wypadek, przecież nie mają takich smacznych.\nKilka tygodni później mój dzielny małżonek udaje się do obcej krainy, aby znaleźć nam lokum, aby załatwić góry dokumentów związanych z pracą i mieszkaniem w Wiedniu. Austria jest państwem, które otworzy rynek pracy dla Polaków dopiero 7 lat po naszym wstąpieniu do Unii Europejskiej, czyli w 2011. A poza tym Austriacy to naród ceniący porządek, więc na wszystko potrzebne są pozwolenia. Ordnung to jedno z pierwszych słów, jakich się tu nauczyłam.\nI w końcu, pomyślnie przebrnąwszy przez gąszcz formalności, niczym król Sobieski przybywam z odsieczą! Po piętnastu godzinach w trasie zakochuję się w Wiedniu, decyduję, że będę tu szczęśliwa i... zasypiam.\nMieszkamy w wielonarodowej dzielnicy, na ulicy słychać przeróżne języki, prawdziwa Wieża Babel. Tu każdy „prawie nie zna niemieckiego”, rozwijam zatem umiejętności porozumiewania się na migi. Naszą kamienicę obrasta winorośl, a wieczorem do domu wpadają świerszcze. Mieszkanko jest piękne. I nieumeblowane. Zatem zamiast podziwiać uroki Hofburgu czy rozkoszować się przepychem cesarskich ogrodów Schönbrunnu, wybieramy serdeczne podwoje Ikei. W krótkim czasie mój małżonek staje się ekspertem w skręcaniu mebli, a ja mistrzynią wnoszenia ciężarów na 2 piętro. Ze śmiechem i niemałym zaskoczeniem zauważam, że naszemu domowi nadaję charakter prawdziwie polskiego lokum: sztućce w pierwszej szufladzie, klucze na wieszaczku, kwiatki na parapecie. Przytulność najwidoczniej nie ma narodowości.\nNie jest łatwo przywyknąć do najprostszych rzeczy: chleb jest za kwaśny i jakiś twardy, nie mogę kupić porannej gazety, a telefon do przyjaciółki kosztuje majątek. Moje małe przyzwyczajenia ulegają zmianie. To wymaga wysiłku. I daje wielką satysfakcję.\nZe znalezieniem pracy też nie jest kolorowo. Trzeba znać niemiecki i spokojnie czekać, aż potencjalny pracodawca zechce dopełnić wszystkich procedur związanych z zatrudnieniem obcokrajowca (a to trwa nawet do dwóch miesięcy). Cierpliwość to cnota, jakiej się tu z pewnością nauczę.\nStopniowo udaje mi się okiełznać codzienność, przywykam do tutejszych zwyczajów. Pozostaje we mnie, jednak, niejasne acz permanentne uczucie obcości. Dlatego przedziwną wydaje mi się afirmacja, z jaką do rzeczywistości zagranicznej podchodzi wielu naszych rodaków, w ogóle mam wrażenie, że Polacy mają zwyczaj mówienia, że za granicą to wszystko lepiej. Nieprawda, nieprawda, nieprawda. Minie wiele czasu zanim to miejsce nazwę domem.\nNie chodzi wszakże, żeby zaczytywać się w „Panu Tadeuszu”, do którego nigdy nie miałam nabożeństwa, albo (o losie!) uczyć się krakowiaka. Rzecz bardziej w tym, że nie mogę wymądrzać się tak jak dawniej, z moimi sąsiadami nie znajdę wspólnych symboli, czegoś co łączy ludzi tej samej narodowości. I nie w tym rzecz, żeby nagle w mojej świadomości Polska stała się upragnionym i utopijnym El Dorado, krainą piękna i słodyczy, bo taką nie jest. Nie zamierzam również opowiadać, jak wspaniała jest rzeczywistość austriacka, a Polska to dno i ciemnogród.\nMój osobisty leksykon polskości\nTo już nie czasy, w których trzeba było zdobywać wizę, a w walizkach z zagranicy woziło się nylony i kosmetyki. Teraz świat jest na wyciągnięcie ręki, ważne jednak, aby pamiętać, skąd się pochodzi.\nOd samego początku rozpoczęliśmy intensywną naukę języka niemieckiego. Po pierwsze – to niezbędne w pracy, poza tym takiej okazji na szybką i bezbolesną edukację po prostu nie można przegapić. Na uniwersyteckim kursie niemieckiego dla obcokrajowców poznaję ludzi z całego świata. Nigeryjczyk James pracuje w hotelu, Włoch Marco konstruuje mikroskopy, a Peruwianka Juanita uczy hiszpańskiego. Na początku milczymy zażenowani. Szybko jednak zdajemy sobie sprawę, że po prostu musimy dogadać się po niemiecku, którego prawie nie znamy! Największe ożywienie w trakcie lekcji panuje wtedy, gdy trzeba coś powiedzieć o sobie, o swoim kraju, o obyczajach. Zdumiewa nieprawdopodobna energia, jaką wyzwala w nas wspomnienie domu, ojczyzny. Przecież jesteśmy dorosłymi ludźmi, a chwalimy się jak małolaty.\nTaka właśnie jest i będzie moja polskość tutaj. Dla gości zapraszanych na obiad gotuję zrazy z ogórkiem kiszonym i słoniną. A poczciwy bigos to prawdziwy hit! Nasi austriaccy przyjaciele (Austria jest wszak nazywana „kapuścianym krajem”) zachwycają się jego smakiem i delikatnością. Na koneserów czeka polska wódka oraz słodycze Wedla i Jutrzenki.\nZauważyłam, że Polacy uwielbiają popisywać się znajomością języków obcych przed rodakami. Dzielnica w dziwny sposób staje się Bezirkiem, szpital Kraknhausem a kapusta Krautem. Mnie to żenuje. Dlatego postanowiłam nie zapomnieć mówić po polsku, kiedy jadę w rodzinne strony. Po polsku piszę z „ogonkami”: „ę”, „ż” i „ó”, uczę moich nowych przyjaciół prawidłowo wymawiać moje nazwisko z jakże nietypowym „ź” w środku.\nWiedeń to stolica europejskiej kultury, a kultura polska jest jej integralną częścią. Cały tydzień wypełniony jest przeróżnymi imprezami po polsku czy o Polsce. Wiedeńczycy znają i cenią naszych kompozytorów, popisują się znajomością polskiej historii, chętnie sięgają po literaturę. Król Jan Sobieski to bohater narodowy, a polskiemu królewiczowi Wiedeń zawdzięcza Albertinę – jedną z największych galerii. Staram się śledzić festiwale teatralne, przeglądam programy kulturalne, uczestniczę w konferencjach, na które przyjeżdżają polscy politycy i naukowcy. Przecież mamy się czym chwalić! Jakże dumna byłam podczas lekcji polskiego dla obcokrajowców, gdy kursanci z zachwytem wsłuchiwali się w nasz język! Jeśli przysłowia faktycznie są mądrością narodu, to niewątpliwie powiedzenie „Cudze chwalicie...” ma sens. Dopiero tu to zrozumiałam.\nKiedy pisałam pierwszy artykuł dla „Polek w świecie” przez myśl mi nie przeszło, że sama będę jedną z nich. Teraz jestem Polką w świecie. A ten świat taki mały... ■


Pogranicze ebooki, książki i audiobooki | woblink.com\nAndreja Chadanowicza przedstawiać w Polsce, a zwłaszcza w Krakowie nie trzeba. Urodzony w 1973 roku, absolwent i pracownik naukowy Uniwersytetu Białoruskiego w Mińsku (romanista z wykształcenia), przez wiele lat nauczyciel słynnego białoruskiego Liceum, jako autor 10 własnych tomów wierszy od dawna uznawany jest za jednego z najwybitniejszych współczesnych poetów białoruskich, a zarazem – co dla nas, Polaków, istotne – tłumaczy poezji obcojęzycznych. Obok przekładów z angiels...\n"Patrik Ouředník jest czeskim pisarzem, którego książki najczęściej tłumaczy się za granicą. Ad acta, trzeci jego przekład w Polsce, to według krytyków „fałszywy kryminał i prawdziwy thriller metafizyczny”. Świetna powieść w porywającym przekładzie." Andrzej S. Jagodziński "Patrik Ouředník kolejny raz udowadnia, że jest dziś jednym z najbardziej oryginalnych i ekscentrycznych czeskich pisarzy. Pisze tak, jakby czeska rzeczywistość była tylko przyczynkiem do jego książek. I...\nCzarna matka ziemia to przejmujące studium dziecka, kruchego, naznaczonego okrucieństwem i dojmującą samotnością, obsesyjnym poczuciem winy i straty, rozpaczliwym pragnieniem przynależności i powtarzającym się wciąż na nowo odrzuceniem. Powieść Kristiana Novaka przebyła drogę od odrzuconego maszynopisu do jednej z najbardziej poczytnych i nagradzanych chorwackich powieści ostatniej dekady. Losy młodego pisarza w momencie kryzysu tożsamości i rozpadu związku z ukochaną osobą z...\nJiri Grusa, jeden z najbardziej oryginalnych czeskich prozaików, poetów i eseistów, autor legendarnego "Kwestionariusza", tym razem przedstawia się polskim czytelnikom jako mistrz małej formy. Reprezentatywny wybór opowiadań pisarza, który nikogo nie naśladował - i nikomu nie dał szansy, aby był do niego podobny\n„Podążaj za mną” – tak Birute Jonuškaite wprowadza nas do świata Maranty. Akcja powieści toczy się w przestrzeni pamięci głównej bohaterki i narratorki, młodej kobiety, pielęgniarki i malarki, wywodzącej się, podobnie jak Autorka, znad jeziora Sejwy, z litewskiej krainy na północno-wschodnim krańcu Polski. To tam powstaje bieżnik, a właściwie: kobierzec, arras fabuły, utkany z równoległych, przenikających się czasów, z rozpisanych na biograficzne krzyżyki tradycji i oby...\nW książce Kol isze – głos kobiet w poezji jidysz (od XVI w. do 1939 r.) autorka opisuje zjawisko wyodrębniania się w poezji jidysz kobiecej podmiotowości i wypracowywania różnych strategii jej ekspresji. Odwołuje się do tekstów najwcześniejszych (z XVI w.), kiedy poetki występowały w roli kaznodziejek, autorek modlitw i pieśni religijnych czy zecerek utrwalających na marginesie składanych przez siebie ksiąg swoje utwory. Sięga również do twórczości ludowej, będącej często wyr...\nGdyby książka ta była obrazem, na pierwszym planie widniałby Czesław Miłosz z groźnym i ponurym pejzażem drugiej wojny światowej w tle. Obramowanie tego obrazu byłoby jednak całkiem współczesne, może nawet z ostatniej chwili, bo wojna jest teraz w samym centrum polskiej polityki historycznej. Poglądy i czyny Miłosza wprowadzają nas w tematy codziennie dyskutowane w mediach, widoczne na miejskich graffiti i na bluzach kibiców sportowych. Inna była historia drugiej wojny świato...\nW bogatej twórczości Claudio Magrisa istnieje nurt prozy pozornie tylko pomniejszej, krótkich opowiadań-monologów (Głosy) lub niewielkich, jednowątkowych powieści (Inne morze), w których, w mistrzowskim skrócie, pojawiają się wszystkie motywy jego książek: morze, Triest, kontynentalna ucieczka przed spontanicznością w świat sztywnych reguł, pokusa nihilizmu i wielkie „tak” mówione życiu. Po latach powraca on do tego nurtu w pięciu opowiadaniach zebranych w tomie Zakrzywiony c...\nSzczęśliwe Tbilisi, które ma Słonia południowego. Powieść Arczila Kikodze ofiaruje kaukaskiej metropolii potęgę mitu. Przez jeden dzień towarzyszymy peregrynacjom gruzińskiego flâneura. Od podszewki poznajemy życie miasta, ciągnie się za nami cień Berii, zaglądamy za kulisy historii miłosnych, chodzimy po kręgach traumatycznych przeżyć z dzieciństwa, oddajemy się nostalgii, dopada nas postsowiecka chandra i kac nieodrobionych lekcji z historii, śmiejemy się przez łzy, nasze m...\n„Nie chciałam zgubić ani ludzi, ani rzeczy, ani poczucia czasu. Po prostu tak się stało. Matkę straciłam, a długo nawet o tym nie wiedziałam. Kiedy mi powiedzieli, miałam niepełne pięć lat. Myśleli, że to jest właściwy czas. Dla mnie było to całkiem OK. Wtedy kraj, w którym żyję, stracił pokój. Pewnie i moja rodzina straciła wtedy pokój. Kiedy pokój wrócił do kraju, dla mojej rodziny było za późno. Oni umarli. Z nimi moja matka umarła po raz drugi. To także było OK. Jej nie z...\nAgon historii i wieczności uwolniony przez klęskę, która od czasów średniowiecza do dziś chce być zwycięska, staje się przedmiotem przenikliwej eksploracji Ivana Čolovicia. Książka wieńcząca jego wieloletnie zmagania z kosowskim fantomem otrzymała wielce znamienny tytuł Śmierć na Kosowym Polu. Historia mitu kosowskiego. Zaglądamy w głąb psyche ludzi, środowisk i narodów naznaczonych mitem kosowskim, niezależnie od tego, czy są jego wyznawcami, czy też adwersarzami. Samo pozna...\nGrigorij Kanowicz to ostatni już pisarz, który z własnej pamięci opisuje świat żydowskich miasteczek we wschodniej Europie. Czyni to z niebywałą zmysłową plastycznością, nadając temu światu wiarygodność. To pozwala mu rzeźbić ludzkie losy w materiach przyrody i społecznych stosunków. Dzięki temu żydowski świat duchowy może być wskrzeszany w całym swoim bogactwie i niepowtarzalności. Polski czytelnik mógł poznać jego najważniejsze książki: Koziołek za dwa grosze, Łzy i modlitw...\nNiepamięć nie narzuca się nikomu, lubi przycupnąć pod kurzem, zaniemówić w szeptach głosów niepojętych albo płynąć w czółnach krwi starszej od naszych narodzin. Wystarczy jednak zahaczyć o nią, choćby drasnąć jej materię, snu nie prześnić, a coś się w niej odemknie, niby szpara z powiewem tęsknoty, coś jak wyjęte ze skrzynki na listy zaproszenie do podróży dalekiej. Rzadko kto bywa przygotowany do tej podróży tak jak Jerzy Ficowski, wtajemniczony w pierwieści, bywalec Zaocza,...\nTę książkę, pomyślaną jako wywiad-rzeka, powinien znać każdy, kto interesuje się historią Litwy ostatnich kilkudziesięciu lat. Irena Veisaite jest jednym z najświatlejszych ludzi w naszym kraju, jest uosobieniem tolerancji i zdrowego rozsądku. Najwięcej uwagi poświęca kulturze, zwłaszcza teatrowi, i opozycji kulturalnej w okresie sowieckim. Czyni to z wyjątkową roztropnością, unikając skrajności i pustosłowia, a przy tym wnikliwie rozpatruje także złożone kwestie filozoficzne...\nW świat prozy Filipa Davida czytelnik wchodzi jak w przestrzeń fantastyczną, a jednak rzeczywistą, w której krążą postacie zarówno żywych, jak umarłych. Dom pamięci i zapomnienia kontynuuje literacką tradycję spod znaku Szymona Anskiego i Izraela Joszuy Singera, w oryginalny sposób łącząc europejski romantyzm z mistyką żydowską.\nGdy zaczynałam pracę nad książką, chciałam przede wszystkim wypełnić liczne białe plamy pozostałe w wiedzy o polskich wątkach życia Józefa Rotblata, będącego wówczas w kra ju urodzenia postacią nie tyle zapomnianą, co raczej nie znaną. Wiele obrazów nie miało ostrości, poszlaki powoli zamieniły się w szlaki, pozwalały zbudować pełniejszy portret. W owej archeologii dzień po dniu ukazywał się żydowski los. Planowałam pisać historię Rotblata, zaczęłam opowiadać dzieje jego rodz...\nKsięgi przeciwko śmierci Elias Canetti nigdy nie napisał. Pod datą 15 lutego 1942 roku zanotował: „Postanowiłem dziś, że będę spisywał swoje myśli przeciwko śmierci”. Stał się człowiekiem głęboko religijnym, w sensie, jaki sam nadawał temu słowu: poczucia związku ze zmarłymi. Wierzył, że w pozostających przy życiu są dusze zmarłych, potrzebujące pokarmu. Upatrując największe zagrożenie w przyczajaniu się do śmierci, całe dorosłe życie przygotowywał się do napisania "Księgi" w...\nPozycja ta jest zbiorem wierszy wydanych w oryginale, po ukraińsku wraz z polskim tłumaczeniem.\nPierwsza część książki Ivana Čolovicia Etno. Opowieści o muzyce świata w Internecie to dziennik podróży po wirtualnym obszarze w poszukiwaniu tego, co piszą o muzyce świata jej wykonawcy i producenci. Autor zatacza szeroki krąg od Bałkanów, przez Azję, kraje skandynawskie i celtyckie, przez Afrykę z powrotem na Bałkany. Druga część zawiera wnioski z tej podróży. Dotyczą one nie tylko tego, jak powstaje dźwięk etno, czym jest ludowy melos, jak muzyka ta staje się żywą tradycją...\nEtno Opowieści o muzyce świata w Internecie\n„Żegaryszki” to, rozpisana na cztery pory roku konstelacja 78 epifanii poetyckich dialogujących z fotograficznym obrazem. Jej topografia obejmuje łąki, uroczyska, ustronia zwierząt i ostoje ludzi, ścieżki i jeziora pomiędzy wioskami Żegary, Kranogruda i Dusznica na polsko-litewskim pograniczu. Książka nawiązuje do starojapońskiej tradycji haiga, zestrajającej haiku, czyli możliwie najkrótszy wiersz, z obrazem. Łączy szarosiwiel całości z amarantową wyklejką. Papier Munken Pri...


Fenomenalne wczasy w miejscowości Ustronie Morskie | Dwory Pomorza\nUstronie Morskie, znajdujące się na Morzem Bałtyckim, to kapitalna miejscowość turystyczna, która ma multum do zaoferowania. Ustronie Morskie systematycznie ciągnie niemało osób, które potrzebują spędzić urlop czy wczasy nad ładnym Bałtykiem.\nWczasy nad morzem to coś, co winien przeżyć każdy, wobec tego jeżeli jeszcze nie posiadasz planów na tegoroczne wczasy – zastanów się nad wakacjami w Ustroniu Morskim.Turystyka w tym rejonie jest niesłychanie rozwinięta. Bez problemu odszukamy tu nocleg w hotelach, motelach lub gospodarstwach agroturystycznych, odszukamy tu mnogie bary, restauracje i puby, jakie serwują wyśmienite dania i przysmaki, także świeże ryby morskie. Jeżeli ciekawię nas naprawdę niezapomniane, idealne wakacje Ustronie Morskie naturalnie nadzwyczaj nam zaimponuje. Nasza propozycja – Ruszaj w Polskę. To jedna z bardziej słynnych miejscowości wypoczynkowych nad morzem, jaka zachwyca kąpieliskami morskimi i pięknymi plażami. Nie brak tu fascynujących miejsc do zwiedzania. W Ustroniu Morskim możemy ujrzeć najstarszy dąb w Polsce – Dąb Bolesław, który posiada już więcej niż 800 lat, oraz także schrony i umocnienia wojskowe z czasów PRL, które znajdują się w nadmorskim lesie. W Ustroniu Morskim nierzadko odbywają się również liczne ciekawe festiwale muzyczne i kabaretowe, w związku z tym na wczasach w Ustroniu Morskim niewątpliwie nie będziemy się nudzić.\nTo perfekcyjny region na perfekcyjne wakacje z całą rodziną, również z dziećmi . W Ustroniu Morskim znajduje się też wyznaczona przystań dla rybaków o całkiem sporej przestrzeni, jaka została ustanowiona w roku 1994. Pożądane byłoby już dziś zaplanować swe wakacje, w szczególności, że im wcześniej zarezerwujmy nocleg w Ustroniu Morskim, tym lepiej dla nas. Rezerwowanie noclegu na ostatnią sekundę częstokroć może być dość kłopotliwe, gdyż w sezonie miejsce to jest niezmiernie oblegane. Pożądane byłoby więc zabrać się za to znacznie wcześniej.


Żeby być fizjoterapeutą musimy mieć ukończone studia. - Moderstudio\nFizjoterapia to terapia zdrowia naszego ciała, inaczej mówiąc jest to działanie wspierające rehabilitację medyczną a także ułatwiające szybszy powrót do sił i fizycznej sprawności. By być fizjoterapeutą obowiązkowo musi mieć ukończone studia w tym zakresie. Natomiast cechy pożądane predysponujące do wykonywania tego zawodu to zaangażowanie, uczciwość, empatia, rzetelność,cierpliwość.\nZ fizjoterapii można skorzystać w ramach powszechnie świadczonych (odpłatnie lub nieodpłatnie) usług medycznych a dodatkowo w gabinetach biologicznej odnowy, sanatoriach, spa, itd. Usługi fizjoterapeutyczne to część pola funkcjonowania hoteli ,które posiadają w własnej ofercie zabiegi ,które służą poprawie zdrowia fizycznego.\nStosownie wykonywane zabiegi rehabilitacyjne potrafią przywrócić pacjentom sprawność dysfunkcjonalnie działających organów – mięśni, stawów a także pozostałych części ludzkiego ciała. Fizjoterapia potrafi także zapobiec nawrotom choroby, wyeliminować niewielkie nieprawidłowości i męczące objawy, zapewnia również brak inwazyjności metod, przez co jest bardzo dobrze tolerowana.\nFizjoterapia to ciąg różnych działów ,które składają się na kompletną wiedzę z dziedziny zdrowotnej rehabilitacji a także poprawy efektywności organizmu. Są to na przykład – hydroterapia, masaż leczniczy czy fizykoterapia.\nOpublikowano 20 października, 2017 Autor adminKategorie Medycyna\nPoprzednie Poprzedni wpis: Wieczór kawalerski szczecin\nDalej Następny wpis: Zdrowe zęby wymagają od nas właśnie takiego zaangażowania.