အရာအားလုံးပြီးပြည့်စုံခဲ့သော ဘ၀တစ်ခု၏ ရာဇ၀င်: December 2008\nPosted by ဖြိုးဇာနည် on Wednesday, December 31, 2008 in မင်္ဂလာရှိသောနေ့သစ်များ\nPosted by ဖြိုးဇာနည် on Tuesday, December 30, 2008 in ကဗျာ\nPosted by ဖြိုးဇာနည် on Monday, December 29, 2008 in ချစ်သူဖတ်ဖို့\n"ချစ်ရေ... ငါ ပြန်ဦးမယ်။"\n"မေ... နင့်ကို ငါ အရမ်းအမြင်ကတ်တာပဲ။ ကြည့်လို့ကို မရဘူး။ စကားတောင် အေးဆေး မပြောရသေးဘူး။"\n"အင်းပါ... မေပြန်ပြီနော်။ အရမ်းချစ်တယ်။"\nဒီညကိုတော့ ကျွန်တော် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားမှ ဖြစ်မယ်။\nမနက်မိုးလင်းလို့ အမှတ်တမဲ့လိုလိုနဲ့ ဖုန်းကို လှမ်းကြည့်မိတယ်။ ချော့မော့ တောင်းပန်တဲ့စာများ တွေ့လေမလားလို့ တမ်းတနေမိသား။ အလေးမထားတာ ကြာလာပြီဖြစ်တဲ့နောက် ဘာတွေကို ထပ်မျှော်လင့်နေဦးမှာလဲ။\nကျွန်တော် တစ်ယောက်ထဲ နေနိုင်အောင် ကြိုးစားရတော့မယ်လို့ နားလည်လာတဲ့ တနေ့...\nတိတ်တိတ်လေး သူ့ကို စောင့်မျှော်ကြည့်နေရင်း အချိန်တွေ ကုန်ဆုံးသွားဖို့ လိုအပ်တယ်။ သူ မမြင်၊ မသိနိုင်တဲ့ တနေရာကဖြစ်ဖြစ် စောင့်ကြည့်ချင်သေးတဲ့ စိတ်ကိုတော့ တားမရဘူး။ ဒီလိုနဲ့ အချိန် တစ်ရက်တာက ရှည်လွန်းလှတယ်။ ခုလိုမျိုး ၂၄ နာရီတောင် မကြာလိုက်တဲ့ အသံတိတ် ဆန္ဒပြပွဲတွေနဲ့အတူ ကျွန်တော် ကျရှုံးခဲ့တဲ့ အရေအတွက်လည်း မနည်းတော့ပြီ။ "အလျှော့ မပေးလိုက်ပါနဲ့ဟာ" ကျွန်တော့်ကိုယ် ကျွန်တော် အားပေးရင်း...\nဒီ ၁၀ နာရီအတွင်း ၄၊ ၅ ကြိမ်မက သူ ဆက်သွယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာကို လျစ်လျူရှုနေရတာ ကျွန်တော့် အတွက် ပင်ပန်းလှတယ်။ စိတ်ဓာတ် ခိုင်မာ ရင့်သန်သူထဲ ကျွန်တော် မပါဝင်သေးဘူးလေ။ အခါခါ ကျရှုံးရလွန်းလို့ အနိုင်နိုင် ပြန်ထနေရတာရော ဘယ်သူ အသိအမှတ်ပြုမိလို့လဲ။\nနာကျင်တဲ့စိတ်ကြီး ကျွန်တော် မလိုချင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ လွှတ်ချဖို့ မတတ်နိုင်လို့ ဆက်ဆုပ်ကိုင်နေခဲ့တာ ခုချိန်ထိ မတင်းမလျှော့ မြဲမြံစွာ ဖမ်းဆုပ်ထားတုန်း။ ပြေလျော့မယ့်နေ့ကိုများ တောင့်တနေသလား ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်လည်း ဝေခွဲမရဘူး။\n"သူ မနေတတ်လို့ စိတ်ဆိုးနေရင်လည်း စိတ်ဆိုးနေတယ်ဆိုတာလေး တစုံတခုလောက်တော့ အကြောင်းပြန်ပေးပါ"လို့ တောင်းဆိုတဲ့အခါ ကျွန်တော် စိတ်တွေ အနည်းငယ်ယိုင်နဲ့သွားခဲ့တယ်။ ဒီလိုပါပဲ အခါများစွာလို အရှုံးတွေစဖို့ ပျားသကာစကားတခု၊ ဒါမှမဟုတ် ၀တ္တရားကျေ စကားတခွန်းလည်း ဖြစ်နိုင်သေးတယ်။\nသူ ရှိနေသလား၊ ကျွန်တော် တိတ်တခိုး ကြည့်မယ်။ သူ ရှိနေရင် ကျေကျေနပ်နပ်ပြုံးပြီး သူ မလာသေးရင်တော့ အလိုမကျစွာ ဆက်စောင့်နေမယ်။ ဒီလိုနဲ့လည်း ကျွန်တော့် နေ့တွေ ပြီးပြည့်စုံနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်အနား သူ ရှိနေဖို့မှ မလိုအပ်လှဘဲ။\n"တညထဲမှာ လ နှစ်စင်း မထွက်ဘူးလို့ ဘယ်သူ ငြင်းနိုင်မလဲ??? ငါ့ညတွေမှာ လ အစင်းပေါင်း များစွာ သာနေလိမ့်မယ်... မေ။"\nPosted by ဖြိုးဇာနည် on Monday, December 29, 2008 in ကျွန်တော့်အကြောင်း\nကျွန်တော်တို့ ဘလော့ရေးနေတာဟာ များသောအားဖြင့် ကိုယ်ကျိုးအတွက် မဟုတ် ပါဘူး။ ၀င်ငွေလည်း မရပါဘူး၊ အချိန်ကုန်၊ မျက်စိညောင်းပြီး လက်တွေ ဇတ်တွေကိုက်အောင် ရေးရ၊ စာတွေရှာရ နဲ့ အလုပ်များနေသူ ဖြစ်ပါတယ်။ သို့ပေမဲ့ တစ်ခါတစ်လေလည်း ကျွန်တော်ဟာ အားနေ စာရေးနေတဲ့ လူလို့ အပြောခံရတာလည်း ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော် အားနေတဲ့ သူမဟုတ်ပါဘူး၊ အခုဆို ကျောင်းစာတဖက်၊ ပြန်လာတာနှင့် ကျောင်းစာဘေးချလို့ ကိုယ်တတ်နိုင်တဲ့ ဘက်က ပါဝင်နိုင်တာ ဘလော့လို့ ထင်လို့ ကျွန်တော် ပါဝင်နေတာပါ။ ကိုယ်ဘာလုပ်နေတယ်ဆိုတာ သိနေကြဖို့က အရေးကြီးပါတယ်။ ကျွန်တော်ဘာလုပ်နေတယ်ဆိုတာကျွန်တော်သိတယ်။ထွေထွေထူးထူးပြောမနေတော့ဘူးဗျာ။အဓိက\nPosted by ဖြိုးဇာနည် on Thursday, December 25, 2008 in ကျွန်တော်ဇာနည်ရဲ့အတွေး\nPosted by ဖြိုးဇာနည် on Tuesday, December 23, 2008 in ဇာနည်ကြိုက်တာဒါလေးတွေ\nအခြေခံ ပညာရေး အထက်တန်း စာမေးပွဲတွင် အနည်းဆုံး ဂုဏ်ထူး သုံး၊ လေးခု မှန်းထားသော ဝေခင်သည် တကယ့် တကယ်ကျတော့ သာမန် အဆင့်မျှဖြင့် အောင်လာ၏။ ဆေးနှင့် စက်မှု တစ်ခုခု သွားမည်ဟု အားခဲထားသမျှ သဲရေကျဖြစ်ရချေပြီ။ ဝေခင့်ထက် ကံဆိုးသူက ဟိုကောင် အောင်ပြည့်စုံ။ အဖေ အလယ်တန်း ကျောင်းအုပ်၊ အမေ အထက်တန်းပြ ဆရာမ။ ပညာရေး မိသားစုက ပေါက်ဖွား ကြီးပြင်းလာသူ ဖြစ်ပါလျက် ပညာရေး အကြောင်း မလှရှာ။ သူ့ခမျာ (ခ) အဆင့်ပင်မချိတ်။\nနဂိုကတော့ ချစ်ကောင်းမှာ ရည်ရွယ်ချက် မြင့်မြင့် မားမားကြီး မရှိခဲ့တာကိုတော့ ၀န်ခံရပေမည်။ ချစ်ကောင်းမှာ အဖေလည်း မရှိ၊ အမေ မုဆိုးမက အရပ် ၀မ်းဆွဲ။ ဦးလေး ဘုန်းကြီး တစ်ပါး၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် ချို့ချို့ငဲ့ငဲ့ ကျောင်းနေရသူ၊ အထက်တန်း နေသည် ဆိုသော်လည်း ချစ်ကောင်း ဘ၀က တစ်ခါတစ်ခါ ဝေခင် လှောင်တတ်သလို ထမင်းသိုးစား၊ ဟင်းသိုးစား ဘုန်းကြီး ကျောင်းသား တစ်ပိုင်းတည်း။ စီးပွားရေး အခြေခံ အမြစ် မသန်သူမို့ ဇာတိမြို့ ရွာကျောင်း ဆရာကလေး ဖြစ်ရုံလောက် မှန်းခဲ့သည်။ ခုတော့ လေးဘာသာ ဂုဏ်ထူး ချိတ်ပြီး ဆေးတက္ကသိုလ် ၀င်ခွင့်ရခဲ့ပြီ။ မုဆိုးမသား နွမ်းပါးသူကို ကူညီ ထောက်ပံ့လိုသော စေတနာရှင်များလည်း ရွာမှာ ၀ိုင်းဝိုင်းလည် လျက်ရှိပြီ။ အထူးသဖြင့် ဝေခင့် မိဘများက ဆိုလျှင် လုံးဝ တာဝန် ယူပါရစေ ဟူ၍ပင် ဆရာတော်ထံ ခွင့်ပန်လျှောက်ထား ကြသေးသည်။ ရွာ့စရိတ်ဖြင့် ပညာသင်မည့် ဆေးတက္ကသိုလ် ကျောင်းသားလောင်း ချစ်ကောင်းကို ဝေခင်သည် ထေ့လို့၊ ငေါ့လို့ မဆုံးနိုင်ဖြစ်နေ၏။ "တကယ်ပါ ဝေခင်ရာ၊ ငါ့အစား နင် ဆေးတက္ကသိုလ် ၀င်ခွင့် ရစေချင်တာ၊ နင်ဆိုရင် အစစ အရာရာ ပြည့်စုံပြီးသားမို့ သိပ်အဆင် ပြေတာပေါ့။ နင့်အဖေ၊ နင့်အမေများလည်း အားတက်လိုက်မယ့် အမျိုး။ ငါကတော့ နင်သိတဲ့ အတိုင်း အခက် အခဲ ပေါင်းစုံနဲ့ပါ ဝေခင်ရယ်၊ အလုပ်တစ်ဖက်နဲ့ လုပ်သားတက်ပြီး ဘွဲ့ယူမယ်လို့ မှန်းထားတဲ့ကောင်ပါ"တက္ကသိုလ် သွားဖို့ အ၀တ်အစား၊ အသုံးအဆောင်များ ချုပ်လုပ် ပြင်ဆင်နေသော ဝေခင်က သစ်လွင် ပြိုးပြက်သော ရောင်စုံ အ၀တ်ပုံကြီးထဲမှ ကိုယ်တစ်ဝက်ခန့် မြုပ်ရင်း ချစ်ကောင်းကို ဧည့်ခံ စကားပြောလေသည်။"ကံကြမ္မာနေရာပေးတဲ့ အတိုင်းပေါ့လေ၊ ဘယ်တတ်နိုင်မလဲ။ သူကတော့ ဆရာဝန်ဖြစ်ဖို့ သေချာသွားပြီ။ ဝေခင် ၀မ်းသာပါတယ်၊ တကယ်ပါ။ ဝေခင်က ဆရာဝန်သာဖြစ်ချင်တာ၊ မဖြစ်နိုင်မှန်း သိပါတယ်။ သူ့လောက်မှ စာမတော်ဘဲ။ ဒါပေမယ့် ဆရာဝန်ဖြစ်ဖို့ စိတ်ကူးတော့ ယဉ်မိတယ် ချစ်ကောင်းရယ်။ ကိုယ်က ခြေတစ်ဖက် မသန်သူ မဟုတ်လား။ ဘ၀တူ လူနာတွေ ဒုက္ခိတတွေကို ကုစားချင်...""အဲသလိုချည်း မပြောစမ်းနဲ့ ဝေခင်"စကားပြတ်အောင် ကြားဝင်၍ ငေါက်ပစ် လိုက်ရသည်။ ချစ်ကောင်း ရင်ထဲမှာ နင့်ခနဲ ခံစားရလေသည်။ ဘာမှမဖြစ်သလို လွင်လွင်မြမြကလေး ရယ်ပစ်လိုက်ရင်း ဝေခင်က ထိုင်ရာမှ ထလိုက်သည်။ ကျောဘက်က ဗီရိုကို ဆွဲဖွင့်ပြီး ခရီးဆောင် သားရေအိတ်ကြီး တစ်လုံးကို ဆွဲထုတ် နေလေသည်။ ဝေခင်က အတော် လှတာပဲဟု နားလည် ခံစားရသည်။ မျက်လုံး အကြည့်ကို ရုတ်ခြည်း လွှဲဖယ် မိလေသည်။ ဖနောင့် ကြွထားသော ဝေခင့် ခြေဖ၀ါးမို့မို့လေးကို မျက်လုံးတစ်စွေ့ ကြည့်သည်။ ရင်ထဲမှာ ဝေဒနာ စိမ့်ဝင်လာ၏။ ကျော်ကြားသော ဝေခင့် အလှအပများက ချစ်ကောင်း၏ ရင်ကို မလှုပ်ရှား စေနိုင်စွမ်းသော်လည်း ခြေတစ်ဖက် ဆာနေသူကလေး အနေဖြင့် မူ ကြင်နာချင်လှသည်။ ချစ်ကောင်း၏ ကျေးဇူးရှင် မိခင်မှာလည်း ဝေခင်ကဲ့သို့ပင် ခြေတစ်ဖက် မသန်သူတည်း။ ဝေခင်သည် အခြားသော မိန်းကလေးများထက် အမေ့ကို နားလည်နိုင်မည် ထင်သည်။ စာနာ တတ်မည်ဟု မျှော်လင့်သည်။ ချစ်ကောင်း၏ အတွေးပင့်ကူမျှင်တို့ ဝေခင့်ခြေဖ၀ါးမို့မို့မှာ ရက်ရှယ် တွယ်ငြိနေချိန်တွင် ဝေခင့် စိတ်အလျဉ်က ချစ်ကောင်းနှင့် အဝေးဆုံး တစ်နေရာမှာ လွင့်ပါးနေဟန်ရှိသည်။ သားရေအိတ်ထဲ ထည့်ရန် အသင့် ရွေးချယ်စုပုံထားသော ၀တ်စုံသစ် တို့ကို လက်ညှိုးနှင့် ထောက်ရင်း အပြန်အပြန် အလှန်လှန် စစ်ဆေးနေလေသည်။ "ဟိုကောင် အောင်ပြည့်စုံ တစ်ယောက်ကော ဝေခင့်ဆီ လာသေးလား။ ငါ့အိမ် ရောက်မလာဘူးဟ။ ဒီကောင် အားငယ် နေတယ်နဲ့ တူတယ်။ တွေ့အောင် လိုက်ရှာပြီး အားပေးရဦးမယ်""အင်ဒိုနီးရှားတွေ ကတော့ အရောင်စုံပြီ။ မနက်က မြင့်မြင့်အေး လာပြတဲ့ ဆင်စွယ်ရောင်လေး ယူလိုက်ဦးမှပါပဲ။ ပါတိတ် ဆင်စွယ်ရောင်က ၀မ်းဆက်ဝတ်ရင် သိပ်လှ၊ ဟာ... ဆောရီး ချစ်ကောင်းရယ်၊ သူ ခုန ဘာပြောလိုက်တယ်"ချစ်ကောင်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လေထုပါးလျားလှ စွာ၏။ အသက်ရှူ၍မ၀ချင်။ ၂။ဆရာဝန်ကတော် လုပ်ချင်လှပြီ မောင်ရဲ့ဟု ဝေခင်က နွဲ့သည်။ ဝေခင် အထက်တန်းပြ ဆရာမ လုပ်နေသော ကျောင်းမှာ လုပ်ဖော် ကိုင်ဖက် ဆရာမတွေက "၀န်ကတော်" "မှူးကတော်" တွေချည်းမို့ သင်းတို့နှင့် တန်းတူ ပခုံးချင်းယှဉ်၍ လျှောက်ပြ စမ်းချင်လှပြီ ဆိုသော တတွတ်တွတ် ပူဆာသံတွေကို နားနှင့် မဆံ့အောင် ကြားနေရ၏။ အရွယ် ကြီးပြင်း လာသော်လည်း အသိ မရင့်ကျက်သေးပါ ကလားဟု ချစ်သူ အတွက် အားမလို အားမရဖြစ်သည်။ ဂုဏ်သိက္ခာအရ အထက်တန်းပြ ဆရာမကြီး ဒေါ်ဝေေ၀ခင်သည် ဒေါက်တာချစ်ကောင်း ရှေ့မှောက်မှာတော့ မြီးကောင်ပေါက်နှင့် မခြား။ တကယ့်ကို ကပိုကရို အပျိုဖြန်း ကလေးပါကလား။ အမှန်တော့ ဝေခင်က ပို၍ ရင့်ကျက် သင့်သည်။ ဝေခင် အထက်တန်းပြ ဆရာမ လုပ်သက် ၃ နှစ်ပင်ပြည့်လုပြီ။ ချစ်ကောင်းမှာက ခုထိ ပို့စတင်မကျသေးသော လမ်းလျှောက် ဆရာဝန်။ အောင်ပြည့်စုံ တစ်ယောက်ကမူ နိုင်ငံခြားသို့ ရောက်နေလေပြီ။ ဆယ်တန်း ဆက်မဖြေတော့ဘဲ ဆိပ်ကမ်း သင်္ဘောကျင်း တွင် နေ့စားဝင်လုပ်ရာက နိုင်ငံခြား သင်္ဘောသား ဖြစ်သွားသည်။ အောင်ပြည့်စုံနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်နေခဲ့သည်မှာ ၄ နှစ်ပင် ကျော်ခဲ့ပေပြီ။ အခုဆိုလျှင် သည်ကောင် ဘယ်သောင် ဘယ်ကမ်း ဆိုက်နေပြီမသိ။ ဘယ်တိုင်းပြည်မှာ ရှိနေမည်မသိ။ သူ့မိဘများလည်း မရှိတော့ပြီဖြစ်ရာ ပင်လယ်ခရီးမှာ လွတ်လွတ် ကျွတ်ကျွတ် စိတ်ရှိတိုင်း လွှင့်နေပြီထင်၏။ ဝေခင့် မိဘများကတော့ သမီး အလုပ်ရှိရာ ရန်ကုန်သို့ ပြောင်းရွှေ့အခြေချကာ အထိုင်ကျလျက်ရှိပေပြီ။ ရွာက လုပ်ငုတ်လက်ရင်း လုပ်ငန်းအားလုံးကို ထုခွဲပြီးသကာလ ကျောက်ကုန်းမှာ ခြံဝယ်သည်။ ဘတ်စ်ကား သုံးစီးကို ပိုင်ဆိုင်သော ဝေခင့် မိဘများသည် ယခု ခေတ်စားနေသည့် သင်္ဘောသား ကားအသစ် တစ်စီး ထပ်မံဝယ်ရန် စုံစမ်းလျက် ရှိ၏။ "မောင့် ပို့စတင်က ဘယ်တော့ ကျမှာလဲ။ ဖေဖေက ပြောတယ် နည်းနည်းပါးပါး လိုက်ဖို့၊ ပြုဖို့ လိုရင်လည်း ပြောတဲ့။ နို့မို့ဆိုရင် နယ်တွေ ဘာတွေ ရောက်သွားဦးမယ်တဲ့။ ရန်ကုန်မှာ ပြန်ရမှ တစ်ဖက်က ဆေးခန်း ဖွင့်လို့ အဆင်ပြေမှာ။ ဖေဖေက ဆေးခန်းဖွင့်ဖို့ နေရာတွေ ဘာတွေတောင် ကြည့်နေပြီ သိလား၊ ပြီးတော့ ဝေခင်ကလည်း ဆရာဝန် ကတော် လုပ်ချင်လှပြီ မောင် ရဲ့"ချစ်ကောင်းက အပြုံးလျော့လျော့နှင့် ဝေခင့်ကို ငေးကြည့် နေမိလေသည်။ ဝေခင်၏ ပါးလျား တွဲအိသော ဘလောက်စ် အင်္ကျီ ရှားနုရောင်မှာ စံကားဝါရည် လဲ့နေသော ဝေခင့် အသားဝင်းဝင်းနှင့် အင်မတန် လိုက်ဖက်ညီနေသည်။ သို့သော် လည်ပင်း အဟိုက် ကျယ်လွန်းတာတော့ ကြည့်မကောင်းလှဘူး ထင်သည်။ ချစ်သူ၏ သိသာ ထင်ရှားလွန်းသော အပြင်အဆင် အခြယ်အသတွေကို မြင်ရတိုင်း ကြင်နာစဖွယ် အားနည်းချက်ကို အထူး သတိရကာ ကရုဏာပိုမိလေသည်။ အမြတ်နိုးဆုံး မိခင်နှင့် အချစ်ဆုံး ဝေခင်၏ ပုံရိပ်များသည် ချစ်ကောင်း၏ မြင်ကွင်းတွင် တစ်ထပ်တည်း ဖြစ်နေ၏။ ဝေခင့် ကိုမြင်လျှင် အမေ့ကို လွမ်းသည်။ အမေ့ကို တွေ့ပြန်တော့ ချစ်သူ ဝေခင်ကို သတိရပြန်လေသည်။ "အလုပ်အကိုင် အထိုင်ကျတော့မှပဲ ဝေခင့်ကို ထိုက်ထိုက် တန်တန် လက်ထပ် ယူနိုင်မှာမို့ပါ အချစ်ရယ်၊ ပို့စတင်မကျခင် အတွင်း..." ဝေခင်က ခိုးခိုးခစ်ခစ် သံစုံ ရယ်လေသည်။ ပို့စတင်မကျခင် အတွင်း ရွာက သမ၀ါယမ ဆေးခန်းမှာ ပြန်လုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားကြောင်း ဆက်ပြောခွင့်မရလိုက်။ "မင်္ဂလာစရိတ်အတွက် မောင် ဘာမှမပူနဲ့လို့ ပြောထားပြီးပြီပဲ မောင်ရယ်။ ဖေဖေတို့ အောက်ခြေသိမ်း တာဝန်ယူပါတယ် ဆိုထားမှ အရေး မဟုတ်တာကို အရေး မလုပ်ချင်စမ်းပါနဲ့၊ ခုတောင် ယောက္ခမကြီးတွေက ရွှေသမက်ကို အိမ်ပေါ် တက်စေချင် လှပြီရှင့်၊ သိရဲ့လား"မူနော့နော့ ဝေခင့် စကားသံတွေ နားမှ လျှံကျမတတ်ကြား နေရသည်။ မြှူချော့သယောင် အပြုံးလဲ့လဲ့က ချစ်ကောင်း တစ်ကိုယ်လုံးကို ရစ်ပတ် တုတ်နှောင်စ ပြုလေသည်။ အိမ်မှာ လူကြီးတွေ မရှိကြ။ ရိပ်သာမှာ ၀ါဆိုဦး အဓိဋ္ဌာန် ၀င်ကြမည်မို့ ဝေခင် တစ်ယောက်တည်း မနေ၀ံ့ဟု ဆိုကာ ချစ်ကောင်းကို ဖုန်းဆက် ခေါ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ မိုးတစိမ့်စိမ့် ရွာနေသော ညတစ်ညမှာ လှပသော ချစ်သူ ထံပါးဝယ် ချစ်ကောင်းသည် သက်တော်စောင့် ကျောက်ရုပ်ကြီး ဖြစ်နေလေ၏။ မိုးသက်လေကလေး ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဝှေ့လာသောအခါ ဝေခင်က အိမ်တံခါးများကို လိုက်ပြီး ပိတ်နေလေသည်။ "ချမ်းစိမ့်လာတာပဲနော် မောင်၊ ဝေခင့် ခြေထောက်တောင် ထုံသလို၊ ကျဉ်သလို ဖြစ်လာတယ်""ဟင်... ဟုတ်လား"ချစ်ကောင်းသည် ထိတ်ထိတ် ပျာပျာနှင့် ဝေခင့်ခြေဖမိုး ကို လှမ်းဆုပ်မိမည် ပြုသေး၏။ "သိပ်အရေးမကြီးပါဘူး မောင်ရဲ့။ ဒီလိုပဲ၊ မိုးအေးရင် ဝေခင့် ခြေထောက်က သွေးသိပ်မလျှောက်ဘူး ထင်ပါရဲ့။ ရပ်စ် ဘယ်ရီလေး ဘာလေး သောက်ပေးရတယ်""ဟုတ်လား ဒါဖြင့် သောက်ဖို့ ကောင်းတယ်။ ရှိရဲ့လား ရပ်စ်ဘယ်ရီ။"အသင့် ဆောင်ထားရတယ် မောင်။ မောင်ကော တစ်ခုခု သောက်ပါလားဟင် အချမ်းပြေ၊ စကော့ခ်ျဝီစကီ သောက်မလား၊ ဝေခင် စပ်ပေးမယ်လေ၊ ဘာနဲ့ စပ်ချင်သလဲ"နားလည်လှချည့်ဟု ဝေခင့်ကို တအံ့တသြကြည့်မိသည်။ ဘာကြောင့်များ ဝေခင့်ထံမှာ စကော့ခ်ျဝီစကီတွေ ဘာတွေ အဆင်သင့် ရှိနေတာပါလဲ။"မောင့်မှာ အစာအိမ် ရောဂါရှိတယ်လေ၊ ဝေခင် မေ့သွားပြီလား၊ အရက်နဲ့ တည့်ဘူးလေကွယ်"သို့ဖြင့် ဝေခင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်စ်ဘယ်ရီ သောက်ဖြစ်လေသည်။ ခြေထောက်ကို အကြောင်းပြခဲ့သော်လည်း ဝေခင်သည် ခြေထောက် သွေးလျှောက် စေရုံသာမက နှလုံးသွေးများ ပွက်ပွက်ဆူလာအောင် အထိ သောက်လေ၏။၀ိုင်ပျော့ပျော့ကို တစိမ့်စိမ့် သောက်ရင်း ဝေခင်က စကားတွေ တတွတ်တွတ် ပိုပြောလာသည်။ ခြေတစ်ဖက် မသန်သော အားနည်းချက်ကို ထပ်ခါ ထပ်ခါ ထုတ်ဖော်ရင်း ငိုမလို၊ ရယ်မလိုဖြစ်သည်။ မူးယစ်ထွေပြားနေသော အားငယ်ရှာသူ ကလေးသည် ငိုရင်းပြောရင်းနှင့် ချစ်ကောင်း ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြိုဆင်းစပြုလေ၏။ချစ်ကောင်းသည် ရေစီးသန်သော သဲချောင်းထဲတွင် လမ်းလျှောက် ရသလို ခံစားနေရသည်။ ခြေကုပ်မမြဲချင်။ရင်ခွင်ထဲက ချစ်သူ မျက်နှာကို ငုံ့မိုးကြည့်ရင်း အနီးကပ် မြင်ကွင်းသည်ေ၀၀ါးလာ၏။ ဝေခင့် မျက်နှာ နေရာမှာ နှမ၀မ်းကွဲ ခင်သီ မျက်နှာကို ရေးရေးမြင်ရသည်။အိမ်ထောင်မကျမီ စည်းကျော်ခဲ့သဖြင့် တစ်ဆွေလုံး တစ်မျိုးလုံး မျက်နှာငယ်ခဲ့ရဖူးသော ခင်သီဘ၀အကြောင်းတွေ။ခင်သီ့ချစ်သူ ပိုးထိ ကွယ်လွန်ချိန်၌ ခင်သီ့ ၀မ်းကြာတိုက်မှ သန္ဓေသားသည် သုံးလ မပြည့်တစ်ပြည့်။ချစ်ကောင်းသည် ရေနစ်အံ့ဆဲဆဲမှ ဘွားခနဲပေါ်လာသူလို အသက်ပြင်းစွာ ရှူနေမိသည်။လူ့ကုသိုလ်ကံ ဆိုသည်မှာ မရေရာ။နှမငယ် ခင်သီ၏ အဖြစ်ဆိုးမျိုး ချစ်သော ဝေခင် မကြုံတွေ့ စေချင်။၃။ဝေခင့်ထက် ရွာကို ပိုပြီး သံယောဇဉ် ကြီးနေတာကို၊ သွားပါဟု ဝေခင်က စိတ်ကောက်လေသည်။ဆယ်ပြည်ထောင်ချော့တောင် မပြုံးလေသည့် ချစ်သူထံပါးမှာ အပြေအလည် ဆွေးနွေးချိန် မရခဲ့။ခုတော့ ဒေါက်တာ ချစ်ကောင်းသည် ဇာတိကျေးရွာ သမ၀ါယမ ဆေးခန်းတွင် နှစ်တစ်ပတ်လည် ခဲ့ပေပြီ။ စိတ်ကောက် တတ်သော ချစ်သူထံမှ စာမလာ၊ သတင်းမကြားရသော်လည်း ချစ်ကောင်း မကြောင့်ကြမိ။ စိတ်ကူးယဉ် အငွေ့အသက် ကင်းစင်ပြီဖြစ်သော အရွယ်ပိုင်းတွေ ရောက်ကြပြီပဲဟု ချစ်ကောင်း ယူဆသည်။ လောက ၀န်းကျင်မှာ ချစ်ခြင်း၊ မုန်းခြင်း အလျှော့အတင်း ကိစ္စများသာမက အခြားအခြားသော အရေးတကြီး ကိစ္စများစွာ ရှိသေးသည်ကို မိမိတွေ့ကြုံနားလည် မိပြီ။ မိမိနည်းတူပင် ဝေခင်လည်း လောက အတွေ့အကြုံတွေ ဖြင့် ထုံမွှမ်းကာ ရင့်ကျက်လိမ္မာရှိရှာရော့မည်။ ရွာကိုရောက်မှ ပထမဆုံးအကြိမ် ရန်ကုန်တက်ဖို့ အခွင့် ကြုံသောနေ့တွင် ချစ်ကောင်းရင်မှာ မျှော်လင့်ချက်တွေ ပြည့်သိပ်လျက်ရှိသည်။ ဝေခင်နှင့် တွေ့ရမည်။ ဝေခင့်ကို ချော့ရမည်။ ပြီးတော့ ဝေခင့်ကို စည်းရုံးရမည်။ချစ်ကောင်းတို့ရွာမှာ မြို့နှင့် ၁၀ မိုင်ကျော်ကွာသော ရိုးမ တောင်ခြေတွင်ရှိကာ အစစအရာရာ လူနေမှုအဆင့် နိမ့်ပါး လှသည်။ တွဲဖက် အထကမှာလည်း ဆရာ မလုံလောက်၍ အခက်အခဲ ကြုံနေရသည်မှာ ကြာပြီ။ သည့်အတွက် ဝေခင့်ကို အားထားသည်။ ဝေခင်နှင့် လက်ထပ်ပြီး ဇနီးမောင်နှံ စိတ်တူ၊ ကိုယ်တူ ဇာတိမြေအကျိုး သယ်ပိုးကြမည်။ ချစ်ကောင်း၏ စိတ်ကူးထဲမှာ ကျက်သရေ ရှိလှသောအနာဂတ်ကို လင်းလင်း ပြက်ပြက်မြင်ရလေ၏။ ဖြစ်နိုင်လျှင်တော့ ရန်ကုန်ကို ခြေချမိသည်နှင့် ဝေခင့် မျက်နှာကို အရင်ဆုံး မြင်ရချင်သည်။ ရွှေဘုံသာလမ်းရှိ ဖောက်သည် ဆေးဆိုင်တွင် ကျေးရွာ ဆေးအတွက် လိုအပ်သော ဆေးဝါးများ ၀ယ်နေဆဲမှာပင် စိတ်က ဝေခင့်ဆီ ရောက်နှင့်သည်။ တာဝန်ဖိစီးခြင်းဖြင့် မွန်းကျပ်နေသော ချစ်ကောင်းအဖို့ ဆေးဆိုင်မှ အထွက်တွင် ဒီတစ်ခါလောက် စိတ်လက် ကြည်လင် ပေါ့ပါးစွာ ခံစားရတာမျိုး မရှိခဲ့ဖူးဘူး ထင်ရလေသည်။ ဝေခင်နှင့်တွေ့ရတော့မည်။ ညောင်မုတ်ဆိတ်ပင်ရိပ်မှာ ရပ်ရင်း တက္ကစီစောင့်ရသော ကာလများ ရှည်လျားလှချည့်ဟု စက္ကန့်နှင့် အမျှ ခံစားနေရသည်။ ယာဉ်ကြောအတိုင်း စီးမျောလာသော ဒတ်ဆန်း အနီတစ်စီးကိုမြင်သော် အဝေးကပင် လက်ပြတားမိသည်။ နီးလာ၍ အသေအချာကြည့်မှ ယာယီ နံပါတ်ပြားတပ် အမိုးပင် မတင်ရ သေးပါကလား။ ချစ်ကောင်း ရင်ထဲမှာ တစ်ဝက်ကျော်မျှ အားလျော့သွားလေသည်။ "ဟေ့ကောင်ကြီး ချစ်ကောင်း ဘယ်တုန်းက ရန်ကုန် ရောက်နေလဲ၊ ဘယ်လဲ ခု""အာ... ကြည့်စမ်း ခွေးကောင် အောင်ပြည့်စုံ"နှုတ်ခမ်းမွေး ရှိန်းရှိန်း၊ ပါးမြိုင်းမွေး စိမ်းစိမ်းနှင့် အသွင် အပြင်၊ အဆင်အယင်တွေ ထူးခြား ပြောင်းလဲနေသော အောင်ပြည့်စုံ၏ ငယ်ရုပ်ကို မနည်း ဖမ်းယူရသည်။ "လာ... တက်လေကွာ။ အတော်ပဲ မင်းနဲ့တွေ့တာ၊ ငါ့ ၀က်ဒင်ရီဆက်ပ်ရှင် သန်ဘက်ခါ ရှိတယ်၊ ကရ၀ိက်မှာ၊ မင်း လာရမယ်။ ငါ့ကွာ မင်း နယ်ရောက်နေတယ်လို့ ဝေခင်က ပြောလို့ ဖိတ်စာတောင် မပို့ဖြစ်ဘူး"တံခါး အသင့် ဖွင့်ပေးထားသော ကားတွင်းသို့ ရုတ်ခြည်း မ၀င်ဖြစ်။ အရာရာကို ချိန်ဆပြီးမှ လုပ်ချင်သော ချစ်ကောင်း၏ ၀သီအတိုင်း အခုလည်း ဝေခင့်အတွက် ငဲ့ကွက် စဉ်းစားနေမိသည်။ သည်ကောင် ဝေခင်နဲ့တော့ တွေ့တတ်သားပဲ။ ခု ဝေခင့်ဆီ သွားမယ် ဆိုတာ သည်ကောင့်ကို အသိပေးလို့ သင့်လျော်ပါ့မလားဟု ဝေခွဲမရ။ မိမိနှင့် ဝေခင်တို့ ဆက်ဆံရေးကို လက်မထပ်မီ ဘယ်သူ့မှ အသိမပေးလိုတာတော့ အမှန်ပင်။ ကံကြမ္မာ ဆိုသည်မှာ တွက်ဆ၍ရနိုင်ကောင်းသည်မဟုတ်။ မတွေးကောင်း၊ တွေးကောင်း နှမငယ် ခင်သီလိုအဖြစ်ဆိုးမျိုး ကြုံရမည်ဆိုလျင် မိမိအတွက် ချစ်သူ မနစ်နာစေချင်။ သို့သော် တစ်ဖက်က တွေးပြန်တော့ ကားကြုံဆိုသည်မှာ ရခဲပါဘိခြင်း။ ခဲခဲယဉ်းယဉ်း တစ်စီး တစ်လေကို စိတ်ရှည် လက်ရှည်စောင့်ဦးတော့ ကြာမည်။ ချစ်သူကို မြင်လို၊ ကြားလိုလှပြီဖြစ်သော ချစ်ကောင်းအဖို့ အချိန်တိုင်းသည် စက္ကန့်နှင့် အမျှ အဖိုးတန်လျက်ရှိ၏။ ရှဥ့်လည်းလျှောက်သာ ပျားလည်း စွဲသာသော နည်းဗျူဟာကို တတ်သလောက် မှတ်သလောက် သုံးစွဲမည်ပြင်သည်။ "မင်း ဝေခင်နဲ့တွေ့သေးတာကိုး။ အေးကွာ၊ ရောက်တုန်း ရောက်ခိုက် ဝေခင့်ဆီ ၀င်ဦးမှပဲ၊ အားတော့ နာတယ် သူငယ်ချင်းရာ သတို့သားလောင်းကြီး ကိစ္စ၀ိစ္စတွေ ရှုပ်နေတုန်းကို လမ်းကြုံရင် ကျောက်ကုန်းဘက် လှည့်ပို့ခဲ့စမ်းပါဦး"ပခုံးတစ်ဖက်တွန့်ကာ ရွှီခနဲ လေချွန်ရင်း ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်ပြနေသော အောင်ပြည့်စုံကိုကြည့်ပြီး ချစ်ကောင်း စိတ်မလုံ။ သည်ကောင် ရိပ်မိနေပြီလား။ "ကဲ... တက်ပါ ချစ်ကောင်းရာ၊ လမ်းကြုံသမှ သိပ်ကြုံပေါ့။ အခု ငါလည်း ဝေခင့်ဆီ သွားမှာ၊ ဟောဒါ သွားပို့ဖို့"ဘာလဲဟင်ဟု သိချင်ဇောဖြင့် အောင်ပြည့်စုံ နံဘေးက ကူရှင်ပေါ်တွင် ချထားသော စက္ကူဘူးကို လှမ်းကြည့်မိသည်။ အောင်ပြည့်စုံက စက္ကူဘူးကို ဖွင့်လေသည်။ "ဖိနပ်ကွာ၊ ဟောဒီ ခဲပွင့် အနီပေါ် ထိုးထားတဲ့ ရွှေကြည်မျှင်လေးတွေ တွေ့လား။ အဲဒါလေးတွေ ပြုတ်ထွက်ကုန်လို့ ဒီမှာ အသစ်ပြန်လာထိုးတာ၊ မနီလာချုပ် အင်မတန် ခိုင်တဲ့ ဖိနပ်ကွာ၊ ငါယူလာတုန်းက အကောင်း၊ ဝေခင့် လက်ထဲ ရောက်မှ ရက်ပိုင်းအတွင်း ဘယ်လိုက ဘယ်လို ထိမိခိုက်မိတယ် မဆိုနိုင်ဘူး"သြော်... ဝေခင့်နှယ် ရှာရှာဖွေဖွေ ယောက်ျားလေး သူငယ်ချင်းကိုမှ ဖိနပ် ပြင်ခိုင်းရက်ပလေဟု ကိုယ့် ရွှေမင်းသမီးကို ကိုယ်အောချ ချင်သည်။ ဝေခင့် ဖိနပ်ဆို၍ စိတ်ဝင် တစား ကောက်ကိုင်ကြည့်မိသည်။ "ဟ... ခုံက တစ်ဖက် နိမ့်မြင့်ပါလား၊ ဒါ... အရန်လိုက် ဟုတ်ရဲ့လား""ဟုတ်တယ်လေကွာ၊ မင်းကလည်း ဝေခင့် အတွက်ပါဆို မှ၊ ဒါ စပါယ်ရှယ် အော်ဒါမိတ်ဒ် မောင်"သြော်...သြော် ဟု ရုတ်ခြည်း နားလည်လိုက်ကာ အနီ အဖြူနှင့် ရွှေချည်နွယ်ခက်များ လိမ်ယှက်ဖောင်းကြွနေသော ဖိနပ်သိုင်းကြိုးများကို မထိရက် ထိရက် ကိုင်ကြည့်ရသည်။ "ဒီဖိနပ်နဲ့ဆို ဝေခင် လမ်းလျှောက်လို့ အဆင်ပြေတယ်လေ။ ခြေတစ်ဖက် နိမ့်နင်းနိမ့်နင်း မဖြစ်တော့ဘူး၊ တို့အချင်းချင်း အတွက်က အကြောင်း မဟုတ်ပေမယ့် ခြေတစ်ဖက် ဆာနေတဲ့ အဖြစ်က မင်္ဂလာပွဲ ထွက်မယ့် သတို့သမီး အနေနဲ့တော့ အောက်တာပေါ့ကွာ၊ ဒါကြောင့်..."သြော် ဟူသော အသံတိမ်တိမ်ကို ခွန်အားမဲ့စွာ အာမေဍိတ် ပြုမိလေ၏။ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ထိခိုက် လွင့်စင်သွားသော စိတ်ဝိညာဉ်ကို တစ်စစီ ကောက်ယူ စုစည်းမိဖို့ တစ်မုဟုတ်ချင်း ကြိုးစားရ၏။ အောင်ပြည့်စုံရှေ့မှာ ဣနြေ္ဒမပျက်ချင်။ "ကဲ... ဒါဆို မင်းသွားတော့ သူငယ်ချင်း၊ မင်းကိစ္စက လမ်းမှာ ကြန့်ကြာလို့ မဖြစ်ဘူး၊ အစကတော့ ဝေခင့် အိမ်သွားရင်း လမ်းမှာ ၀င်စရာ တစ်နေရာ၊ နှစ်နေရာကို မင့်ပါ ချောဆွဲသွားမလို့၊ အဲဒီ ၀င်စရာ ကလေးတွေနဲ့ ငါက ကြာဦးမှာ"တုန်ချင်သော အသံကို အနိုင်နိုင်ထိန်း၍ ပြောရသည်။ ကိုယ်တစ်ပိုင်း ငုံ့ထားသည်ကို ပြန်မတ်လိုက်ပြီး တံခါးကို ခပ်သာသာ ပြန်ပိတ်ပေးလိုက်သည်။ မင့် ရီဆက်ပ်ရှင်ကို လာခဲ့ပါ့မယ်ကွာဟု အမှတ်မထင် ကတိပေးမိပြီးမှ ကတိတော့ ပျက်မှာပဲဟု နောင်တရပြန်လေသည်။ အမှားများသော ပုထုဇဉ်ပီပီ နောင်တ၀န်ကို တနင့် တပိုး ထမ်းပိုးရတော့မည်ထင်၏။ "၈ နာရီက ၁၁ နာရီအတွင်းနော် ဟေ့ကောင်၊ ရွှေဝါခန်းမမှာ၊ မင်း လာဖြစ်အောင် လာပါကွာ"အောင်ပွဲခံသူ၏ ကြွေးကြော်သံများသည် ဒတ်ဆန်းကား ပေါ်မှ လွင့်ကျကျန်ရစ်လေ၏။ အရေးနိမ့်သူ၏ အပါးမှာ အမင်္ဂလာ အတိတ်တို့ နိမိတ်ပြတတ်လေသလား။ ညောင်မုတ်ဆိတ်ပင် အောက်မှာ ထီးတည်း ရပ်နေခိုက် ခေါင်းပေါ်မှာ ကျီးတစ်အုပ် ပြိုဆင်းလေသည်။ ချောက်ချားစွာ မော့ကြည့်မိတော့ ဘယ်ကဘယ်လို ရောက်လာသည် မသိသော ဇီးကွက်ငယ်ကလေး တစ်ကောင်ကို ကျီးတို့ ၀ိုင်းဝန်း ထိုးဆိတ် ရန်မူနေကြခြင်းပါကလား။ ချစ်ကောင်းက ညောင်မုတ်ဆိတ်ပင် အောက်မှ ရှောင်ထွက် လိုက်ရင်း ကိုယ့်အဖြစ်ကလည်း သင်းကွဲဇီးကွက်ငယ် ကလေးလိုပါပဲဟု အားလျော့ အားငယ် တွေးမိသည်။ ကျီးတို့ အလယ်မှာ မျက်စိသူငယ် လမ်းမှား ရောက်ခဲ့မိပြီပင်။သို့သော် လောကမှာ ကျီးတို့ချည်း လွှမ်းမိုးသည်မဟုတ် ဟု အားတင်းဆဲ။ ချစ်ကောင်း၏ ဦးခေါင်း အမော့တွင် မြင်ကွင်းသည် ဆူညံ မာန်ထနေသော ကျီးမည်းတို့ အရိပ်ဖြင့် ပိန်းပိတ်လျက်ရှိလေ၏။\nPosted by ဖြိုးဇာနည် on Monday, December 22, 2008 in ဇာနည်ကြိုက်တာဒါလေးတွေ\n"ဒေါက်တာ"ကျွန်တော်တို့ ငယ်ငယ်က အထင်တကြီး လေးစားခဲ့ရသော လူတန်းစားတစ်မျိုး။ သို့သော် ယခုအခါတွင်တော့ "ဒေါက်တာ"ပေါင်း မြောက်မြားစွာ ပေါ်ထွန်းလာပါသည်။ ဆေးလောကမှ "ဒေါက်တာ"လား၊ အခြားလောကမှ "ဒေါက် တာ"လားဟူ၍ပင် မခွဲခြားနိုင်တော့ပေ။ ဟိုလူ့ နာမည်ရှေ့လည်း "ဒေါက်တာ"၊ ဒီလူ့နာမည် ရှေ့လည်း "ဒေါက်တာ"၊ နို့နံ့ပင် မစင်သေးသော ငယ်ရွယ်သူတို့ရှေ့တွင်လည်း "ဒေါက်တာ"။ ယခု ကဲ့သို့ ပေါများလှသော "ဒေါက်တာ"ခေတ်တွင် ကျွန်တော်သည်လည်း "ဒေါက်တာ" တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပါသည်။ငယ်စဉ်က ကြိုးစား ခဲ့ရသလောက် ယခုတော့လည်း ဘာမှ မဟုတ်သလိုပါပဲလား။ လူ့ သဘာဝအရ ရှားပါးသော အရာများကို အမြတ်တနိုး တန်ဖိုးထား တတ်သော်လည်း ပေါများလှသည့်အရာတို့ကိုကား တန်ဖိုးမထားတတ်ကြ ပေ။ အလွယ်တကူ ရနိုင်၍ တန်ဖိုးမထားကြခြင်းမှာ အဆန်းတော့ မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော် လည်း "ဒေါက်တာ"ဖြစ်လာသောအခါ စိတ်ဓာတ် အနည်းငယ်ကျစ ပြုလာပါသည်။ အခြား အခြားသော "ဒေါက်တာ"များ၏ ကောင်းသတင်းထက် မကောင်းသတင်းများက လူ့ပတ်ဝန်းကျင် အသိုက်အ၀န်းတွင် ပျံ့နှံ့လို့နေပါသည်။ "ဘယ်သူတရားပျက်ပျက် ကိုယ်မပျက်ဖို့ပဲ လိုပါသည်"ဟု မေမေက အားပေးပါသည်။ တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း အောင်တော့ အမှတ် ကောင်း၍ ဆေးတက္ကသိုလ် တက်ရပါပြီ။ ယခင်နှစ်များက ဗိုလ်တထောင် ၅ သည် ရန်ကုန်မြို့ တွင်း ၆ မြို့နယ်တွင်ပါ၍ ဆေးတက္ကသိုလ် ၁ တွင် တက်ခွင့်ရပါသည်။ ကျွန်တော်တို့ ၂၀၀၀ ခုနှစ် ဆယ်တန်းအောင်သည့်အခါတွင်မတော့ ဗိုလ်တထောင်မြို့နယ်သည် အရှေ့ပိုင်းခရိုင်တွင်ပါ သည်ဟုဆိုကာ ဆေးတက္ကသိုလ် ၂ တွင်သာ တက်ရပါသည်။ အမေက ဘယ်ကျောင်းတက် တက် အတူတူပါပဲဆိုပြီး အားပေးပါသည်။ ဆေးကျောင်းတက်ခဲ့စဉ် သက်တမ်းတစ် လျှောက် အမေ မကြာခဏ ပြောဖူးသော စကား တစ်ခွန်းမှာ ရေများတဲ့နေရာမှာ ရွာတဲ့မိုးက အလကားပဲ ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။ ရန်ကုန်ကဲ့သို့သော မြို့ကြီးများတွင် ဆရာဝန်များ ပေါများ လှသော်လည်း တောရွာများတွင်ကား ရှားပါး လှပေသည်။ ကျွန်တော်အသက် ၂၁ ပြည့်မွေးနေ့ အထိမ်း အမှတ်ကို ကျွန်တော်ကဲ့သို့ ကျင်းပဖူးသူ တစ် ယောက်မှမရှိသေးဟု ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောရဲပါသည်။ ဤကဲ့သို့ ကျင်းပဖြစ်ခဲ့ရသည်မှာလည်း စိတ်ကူး ကောင်းသော မေမေ့အစီအစဉ်ပင် ဖြစ်ပါသည်။ ၂၀၀၈ ခုနှစ် သင်္ကြန်ကာလတွင် ဒေးစွန်ပါ တောင်ခြေရှိ တစ်ခုတည်းသော တောရကျောင်း လေး၌ ဇီဝိတဒါန ဆေးအလှူ ဒါနပြုရခြင်းပင်။ သူမတူ ထူးခြားလှသော မွေးနေ့အထိမ်းအမှတ် လေးပင်။ ဥပုသ်စောင့်ရင်း လူနာများကို နေ့စဉ် ကုသပေးပါသည်။ ညနေပိုင်းတွင်လည်း တရား စခန်းဖွင့်ထားသောကျောင်း၌ နာမကျန်းသည့် ရဟန်းတော်များကို ဆေးကုသပေးပါသည်။ဤနေရာတွင် ယခုကဲ့သို့ ဇီဝိတဒါန ဆေးပေးခန်း အသေးစားလေး ဖွင့်ပေးနိုင်သည်မှာ အလုပ်သင်ဆရာဝန်အပြီး Posting မကျခင် ကြားကာလတွင် ဇီဝိတဒါနသံဃာ့ဆေးရုံနှင့် မွတ်စလင်ကုသိုလ်ဆေးရုံတို့တွင် လုပ်အားပေး ဆရာဝန်အဖြစ် ၀င်ရောက်လုပ်ကိုင်ပေးသည့် အကျိုးကျေးဇူးများပင်။ သို့ရာတွင် မေမေ့ အားပေးမှုများကလည်း ပါဝင်နေသည်ပဲလေ။"ဆရာလေး မနေ့က ဘာဆေးထိုးပေး လိုက်တာလဲ"ဟု အမေကြီးတစ်ယောက်က မေးလာသည်။"ဘာဖြစ်လို့လဲ အမေ""သြော်... ခါးနာနေတာကို ဆေးထိုးပေး လိုက်တာ ဇက်ကြောတက်တာပါ ပျောက်သွားလို့လေ" တော်သေးတာပေါ့။ ဘာများပါလိမ့်လို့ စိတ်ပူလိုက်ရတာ။..............\nအသည်းကြွပ်ရောဂါ (Cirrhosis of Liver) တဲ့။ ဆရာဝန်များက လက်လျှော့ခိုင်းလိုက်သော လူနာတစ်ဦး။ ကုလို့လည်း မထူးတော့ပါဘူး၊ တစ်သက်လုံး သောက်လာတဲ့ အရက်ကလည်း ဖြတ်ထားတာ ၁၇ ရက်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ သေမယ့်သေ ခြံထဲမှာပဲ သေချင်တယ်ဆိုပြီး ဒေးစွန်ပါ တောင်ခြေမှာ လာနေသောလူနာ။ ယခု ကျွန်တော် ရောက်သွားတော့ ဆေးခန်းလာပြသည်။ ခက်ပြီ။ ကျွန်တော့်မှာ အသည်းရောဂါအတွက် ဆေးအပြည့် အစုံ မပါပါ။ General ကုဖို့ လောက်ပဲ ပါပါသည်။ Symptomatic Treatment ပဲ ပေးရတော့မှာပါ။ သို့သော် ကျွန်တော့်မှာ ကုမ္ပဏီက Sample ရထားသည့် အားဆေး အကောင်းစား ကဒ်လေး တွေတော့ ပါပါသည်။ အားဆေး ၂ တောင့် အပါအ၀င် ဆေး ၂ ရက်စာပဲ ပေးရသေးသည်။ ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လာပြတော့ သင်္ကြန်တွင်း ဥပုသ်ပါစောင့်မည်ဟု လူနာက ဆိုသည်။ လွန်ခဲ့ သည့် ၂ ရက်က လူနာ မဟုတ်တော့သလိုပါပဲလား။ ဆရာလေးရဲ့ ဆေးက ကောင်းလိုက်တာတဲ့။ လူတွဲပြီးလာရသည့် လူနာက ဥပုသ်တောင် စောင့်နိုင်ပြီဆိုတော့ လူတွေ စိတ်ဝင်စားသွားကြသည်။ သမားဆို အိုမှဆိုပြီး လက်ခံထားကြသည့် ......လူတွေအတွက်အပြောင်းအလဲလေးတစ်ခုရသွားပြီဆိုတော့ကျွန်တော်ကျေနပ်ရပါသည်။အမှန်တကယ်တော့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း အံ့သြနေခဲ့သည်။ ဆေးမထိုးရဘဲ သောက်ဆေးလေး ပေးလိုက်ရုံနှင့် သည်လောက်ထိ ထူထူထောင်ထောင် ဖြစ်သွားတာ၊ ဘုရားတန်ခိုးပဲ ဖြစ်ရမည်ဟု ကျွန်တော် ထင်သည်။ ဒေးစွန်ပါမှာနေပြီး ဆေးကုရသည့်ရက်တွေမှာ ကျွန်တော်က မနက်စောစော ၄း၃၀ နာရီလောက် ဘုရားပေါ်တက်သည်။ ပြန်ဆင်းလာတော့ သီလယူပြီး ဥပုသ်စောင့်သည်။ သက်သတ်လွတ်စားသည်။ ညဘက် တရားနာသည်။ ထို့ကြောင့် ဆေးချင်းတူသော်လည်း သီလတန်ခိုးကြောင့် ပိုပြီးစွမ်းသည်ဟု ကျွန်တော် အပြည့်အ၀ ယုံကြည်မိသည်။ အရပ်စကားနှင့် ပြောရလျှင် ဆေးလိုက်သည်ပေါ့။ကျွန်တော်ကိုယ် ကျွန်တော်လည်း အရင်ကထက်ပိုပြီး ယုံကြည်မှု ရှိလာသည်။ ကိုယ် ကုလိုက်သည့် လူနာများ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ပြီးတော့လည်း ပီတိဖြစ်ရသည်။ မေမေပါ ပီတိဖြစ်ရသည်လေ။ ဒါက ကျွန်တော် ၂၁ နှစ်တာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် ကာလတစ်လျှောက်မှာ ရရှိသော အဖိုးမဖြတ် နိုင်သည့် လက်ဆောင်လေ။ 'Self-confidence' ပေါ့။ မေမေ ပေးချင်သည့် မွေးနေ့ လက်ဆောင်မွန်လေ။ ကျွန်တော်၏ ရှေ့ဆက်ရမည့် ဘ၀လမ်းကြောင်း အတွက်လည်း မရှိမဖြစ် အလိုအပ်ဆုံး အရာတစ်ခုပဲလေ။\nPosted by ဖြိုးဇာနည် on Sunday, December 21, 2008 in ကျွန်တော့်အကြောင်း\nPosted by ဖြိုးဇာနည် on Thursday, December 18, 2008 in ကဗျာ\nPosted by ဖြိုးဇာနည် on Tuesday, December 16, 2008 in ဇာနည်ကြိုက်တာဒါလေးတွေ\nကျွန်တော့် အသားအရေက နောက်ဆုံးပေါ် အိုးမည်းရောင်။ တရုတ်သိုင်းသမား မဟုတ်ပေမယ့် မျက်နှာမှာ အနာရွတ်ကြီးနဲ့။ ယာဉ်တိုက်မှုတစ်ခုကြောင့် ရခဲ့တဲ့ ဒဏ်ရာကြီးပေါ့။ အဲဒီယာဉ်တိုက်မှုကြောင့်ပဲ အဖေဆုံးသွားတယ်။ ကျွန်တော့် ညာမျက်လုံးတစ်ဖက်က သာမန်ထက် ပိုကျဉ်းနေတယ်။ နှာခေါင်းပေါက်တစ်ဖက်ကတော့ ကျယ်နေတယ်။ ဒီလောက်ဆို ကျွန်တော့်ကို ရုပ်ဆိုးတယ်လို့ ပြောကြတာ မလွန်ပါဘူးလေ။ကမ္ဘာကြီးနဲ့ နှိုင်းယှဉ် တွက်ချက်ရင်တော့ ကျွန်တော့်ထက် ရုပ်ဆိုးတဲ့သူတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရပ်ကွက်ထဲမှာ၊ ကျောင်းထဲမှာ၊ အတန်းထဲမှာတော့ ကျွန်တော့်ထက် ရုပ်ဆိုးတဲ့သူ ဘယ်လိုမှရှာမရနိုင်ပါ။ အဲဒီအချက်ကို သိခဲ့တာ အဲဒီနေ့မှာပေါ့။ အဲဒီနေ့ဟာ ကျောင်းတော်ရဲ့အလှဆုံးတစ်နေ့ ဖြစ်တယ်။ ကျောင်းကထိန်နေ့ပါ။ ကျောင်းဝင်းထဲမှာ အလှူပဒေသာပင်တွေနဲ့ ထည်ဝါစည်ကားနေပါတယ်။ အတန်းတိုင်း၊ အတန်းတိုင်းမှာလည်း ကိုယ့်အစီအစဉ်နဲ့ ကိုယ်မုန့်တွေလုပ်စား၊ ကစားနည်းတွေ ကစားကြပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အတန်းမှာလည်း အုန်းနို့ခေါက်ဆွဲ လုပ်စားကြပါ တယ်။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်က ခြောက်တန်းပေါ့။ အခန်း မျက်နှာကြက်မှာလည်း ရောင်စုံဖဲကြိုး ပူစီ ဖောင်းကလေးတွေနဲ့ ကဗျာဆန်ဆန် လှပနေတယ်။ကျွန်တော်ကတော့ ထုံးစံအတိုင်း လူတောတိုးဖို့ ရှက်နေပြီး အခန်းရဲ့ နောက်ဆုံးထောင့်က ခုံကလေးမှာ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေမိတယ်။ အဲလိုနဲ့ မုန့်တွေ ဘာတွေ စားပြီးတော့ ဆရာမနဲ့ ကျောင်းသားတွေနဲ့ ပါဆယ်ဂိမ်းကစား ဖို့ တိုင်ပင်ကြပါတယ်။ ပါဆယ်ဂိမ်းဆိုတာ မဲလိပ်နှိုက်တဲ့ ကစားနည်းပါ။ နောက်ပြီး မဲလိပ်ထဲမှာ ပါတဲ့စာအတိုင်း လုပ်ပြရတာပေါ့။ ဥပမာ- မျောက်လို ကပြပါဆို ကပြရတယ်။ပျော်စရာကောင်းတဲ့ ကစားနည်းပါ။ တချို့ဆို မျက်ရည်ထွက်၊ အူတက်အောင် ရယ်ရတဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုတွေ ပါတယ်။ အဲလိုနဲ့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မဲတွေနှိုက် ကစားကြရင်း ကျွန်တော့်မဲ နှိုက်ရမယ့်အလှည့် ရောက် လာခဲ့ပါတော့တယ်။ ကျွန်တော့်အလှည့်။ ကျွန်တော့် အလှည့်ကျမှ ထူးခြားပြီး တစ်ခန်းလုံး ငြိမ် သက်အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ကျွန်တော် မဲလိပ်ဖွင့်ပြလိုက်တော့..."ဟာ" "ဟာ" "ဟင်"အားလုံးနဲ့ ယှဉ်ပြီး ကျွန်တော်လည်း အံ့သြသွားပါတယ်။ မဲလိပ်ထဲက စာ က..."မေငြိမ်းနဲ့ တွဲပြီး သီချင်းတစ်ပုဒ် ဆိုပြပါ"တဲ့။အားလုံးက သဘော မတူကြတော့ဘူး။ မေငြိမ်းဆိုတာ အတန်းထဲမှာ အလှဆုံး၊ အချမ်းသာဆုံးလို့ နာမည်ကြီး နေတဲ့ ကောင်မလေးပေါ့။ ကျွန်တော် မေငြိမ်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တော့ သူမလည်း အကြီးအကျယ် မျက်နှာပျက်နေတယ်လေ။ ကျွန်တော်နဲ့ တွဲပြီး သီချင်း ဆိုရမှာ သူ မပြောနဲ့၊ ဘယ်သူ မှ လက်ခံမှာ မဟုတ်ပါ။"အဓိပ္ပာယ် မရှိတာကွာ""သူ့ဟာသူ တစ်ယောက်တည်း ဆိုခိုင်းလိုက် ဆရာမ"ဒါ လူအုပ်ထဲက ထွက်လာတဲ့ အယဉ်ကျေးဆုံး အော်သံကလေးတွေပေါ့။ ရပါတယ်၊ ကျွန်တော် ခေါင်းငုံ့ လျက်ပါ။ ကံကြမ္မာက မျက် နှာသာပေးလို့ မဲလိပ်ကလေး က သဘောတူတဲ့ကိစ္စကို "အဓိပ္ပာယ်မရှိတာကွာ" ဆိုတဲ့ အသံက ထက်ပိုင်းကျိုးအောင် ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်တယ်။ နောက်ဆုံး ဆရာမ ကပါ ၀င်ဖျောင်းဖျတော့တယ်။ ရပါတယ်။ ကျွန်တော် အားငယ်စိတ်ကို ဟန်ဆောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ပြုံးပြီးဆိုနိုင်ခဲ့တယ်။ သီချင်းတော့ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် ဘာသီချင်းမှ ကောင်းကောင်း မရတာနဲ့ ဆရာဇော်ဂျီရဲ့ မထင်မရှား ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို ဆိုပြခဲ့ရတော့တယ်။ ကဗျာရဲ့ အမည်က "မျှော်လင့်ချက်" တဲ့။နောက်တစ်လွှားသို့ဝင်သွားလေပြီ၊ နေနီနီအားဇော်ဂျီမျှော်တ၊ ၀မ်းနည်းရလည်းအလှသစ်ဖန်၊ မနက်ဖြန်ဝယ်ရောင်လျှံရွှေခဲ၊ ညီလာပွဲနှင့်သူပဲပေါ်လာဦးမည်တကား။အဲဒီကဗျာကလေးကိုပဲ အခေါက်ခေါက် အကြိမ်ကြိမ် ရွတ်ရင်း စုတ်စုတ်ပြတ်ပြတ် မျှော်လင့်ချက်လေးကို ကိုင်ကာ အိမ်ပြန်ခဲ့ရတယ်။ ကျောင်းတော်ရဲ့ ပွဲတော်က အစောဆုံး ထွက်ခဲ့သူက ကျွန်တော်ဖြစ်မှာ သေချာပါတယ်။ လမ်းမပေါ်မှာ ကျိုးကျနေတဲ့ သစ်ကိုင်းခြောက် ကြီးကို ကျွန်တော် တွေ့လိုက်တယ်။ အဲဒီသစ်ကိုင်းခြောက်ကြီးကို ကောက်ကိုင်ပြီး အိမ်ပေါ်ကို တ၀ုန်းဝုန်း ပြေးတက် သွားခဲ့တယ်။ အခန်းထဲမှာ ချိတ်ထားတဲ့ မှန်ကြီးကို အားရအောင် ကြည့်ပြီး လက်ထဲ က သစ်ကိုင်းခြောက်ကြီးနဲ့ အားကုန် လွှဲရိုက်ပစ်လိုက်တယ်။"ခွမ်း""ခလွမ်း""ဟဲ့ သား"မှန်စတွေ ကြဲဖြာကွဲ ထွက်ကုန်တယ်။ "သားရယ်" လို့ အမေက ကြင်ကြင်နာနာ ခေါ်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ထွေးဖက်ထားလိုက်တယ်။ ကျွန်တော်လည်း အမေ့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားပြီး အားရပါးရ ငိုပစ် လိုက်တယ်။ ကျွန်တော့် အတွက်တော့ မှန်ကြည့်ခြင်းဟာ ကန္တာရထဲမှာ ထိုင်ပြီး မီးတောက်ကို စားနေရသလို ပူပြင်းလောင်မြိုက်တယ်။ အမေက ကျွန်တော့်နဖူးကို နမ်းပြီး တရှိုက်ရှိုက်ငိုတယ်။ ကျွန်တော် ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ မသိပေမယ့် အမြဲ ကြိုတင်နား လည်တတ်တဲ့ အမေပေါ့။ အဲဒီနေ့ကို ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒိုင် ယာရီစာအုပ် ပထမဆုံး စာမျက်နှာမှာ ခေါင်းစဉ်လှလှလေး တပ်ပြီး ကြေကြေ ကွဲကွဲ ရေးခဲ့တယ်။ အဲဒီ ခေါင်းစဉ်က "ကြေးမုံထဲက ကန္တာရ"တဲ့။ အဲဒီနေ့ကစပြီး ကျွန်တော့်အိမ်မှာ မှန်မထားတော့ဘူးလေ။ မုန်းတီးလွန်း လို့ပါ။အဲဒီအဖြစ်အပျက် နောက်ပိုင်း အတန်းထဲမှာ ကျွန်တော်ဟာ အများသူငါ တို့ရဲ့ လှောင်မောစရာ သတ္တ၀ါတစ်ကောင် ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ ဆရာမဆီ အိမ်စာပြရတဲ့နေ့တွေဆို ကျွန်တော် လူ အားလုံးရှင်းမှ စာသွားပြလေ့ ရှိတယ်။ ဒါတောင် ဆရာမက ကျွန်တော့်ကို ပြောပါသေး တယ်။ "လက်ရေးကျတော့ ဘယ်ဆိုးလို့လဲ"တဲ့။ဆရာမစကားကြောင့် တစ်ခန်းလုံး ကျွန်တော့်ကို ၀ိုင်းဟားပစ်လိုက်ကြတယ်။ ဒါတွေဟာ ကျွန်တော့်ဘ၀ရဲ့ အယဉ်ကျေးဆုံး ဒဏ်ရာလေး တွေပါ။ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ဟာ ဆယ်တန်းလည်း ရှောရှောရှူရှူ အောင်ခဲ့ပါတယ်။ အောင်စာရင်း ထွက်တဲ့နေ့က အကြောင်း ပြောရဦးမယ်။ ကျွန်တော်အောင်တော့ ဘယ်သူမှ မချီးကျူးတဲ့အပြင် "ဒီကောင်လည်း အောင်တာ ပဲလား"တဲ့။ သြော်... ကျွန်တော့်ဘ၀က သူတို့မျက်စိထဲမှာ အမြဲရှုံးနိမ့်နေတဲ့ ကောင်ပါလားလို့ သိခဲ့ရတယ်။ စာမေးပွဲအောင်တာတောင် အိမ်ပြန်လမ်းတွေကတော့ ရိုးရာမပျက် ခေါင်း ငိုက်စိုက်ရင်းနဲ့ပေါ့။ဒီလိုနဲ့ပဲ ကံ့ကော်တွေ အပြိုင်အဆိုင် မင်းမူကြတဲ့ တက္ကသိုလ်မြေကို ကျွန်တော် တစ်ယောက် ရောက်ခဲ့ရပြန်တယ်။ အများစုအတွက်တော့ သိပ်ကို ပျော်စရာကောင်းမယ့် နေ့သစ်တွေပေါ့။ ကျွန်တော့် အတွက်ကတော့ ငယ်ငယ်က ကျောင်းထက် အခုတက္ကသိုလ် ဆိုတဲ့ကျောင်းက ပိုပြီး ကြီးမားလွတ်လပ်တယ် ဆိုတဲ့ အသိတစ်ခုပဲ ရှိတယ်။တက္ကသိုလ်ရဲ့ ပျိုမေတို့က လှကြပါတယ်။ ခရေရိပ် ခုံတန်းလျားမှာ ခေါင်းစဉ်မရှိဘဲ ချစ်ခဲ့ကြတဲ့ သူသူငါငါ စုံတွဲတွေကလည်း တက္ကသိုလ် ဆိုတဲ့ ပန်းချီကားကို ပိုမိုခမ်း နားစေခဲ့တယ်။ အားလုံးလိုလို က ပိုင်ရှင်ရှိပြီးသားတွေပေါ့။ ကျွန်တော်ကတော့ ထုံးစံ အတိုင်း လွယ်အိတ်အထုံး ကလေးနဲ့ အကျည်းတန်စွာ အထီးကျန်ဆဲပေ့ါ။ အဲလို အတွေးတွေနဲ့ ရပ်နေတုန်း..."ဟာ ဆောရီးဗျာ""တော်စမ်းပါ။ ဇာတ်လမ်းလာမရှာပါနဲ့။ ရုပ်ကို က..."ကောင်မလေးက ကျွန်တော့်ကို အရင်ဝင်တိုက်တာပါ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်ဘက်က အမှားမဖြစ်အောင် အရင်တောင်းပန်ခဲ့ပေမယ့် ရှောင်လွှဲမရတဲ့ မှားယွင်းမှုက အဆိပ်လူးတဲ့ စကားလုံးတွေ အဖြစ် ရင်ဘတ်ကို ထွင်း ဖောက်သွားတယ်။ ကျွန်တော့် ဘ၀ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း အိမ်ပြန် လမ်းတွေဟာ ခေါင်းငိုက်စိုက် ရင်းပေါ့။ အားငယ်ဆွေးမြည့် မှုတွေကို သေတ္တာထဲ ထည့်ပြီး ထမ်းလာသလားလို့တောင် ကောင်းကင်က ကြည့်ပြီး အမြင်မှားရင် မှား လိမ့်ဖွယ်ပေါ့။ပုံပြင်ထဲက နဂါးရိုင်း တစ်ကောင်လို ကံကြမ္မာက ကျွန်တော့်ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေ ကို စားသုံးနေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့အစောင့် ထိန်းဆုံး စာရိတ္တလေးတောင် ၀ါးမျိုခံရတဲ့ တစ်နေ့ကိုလည်း ဘယ်မမေ့ပါ။ ကျွန်တော် ခြောက်တန်း ကျောင်းသား ဘ၀က အဖြစ်အပျက်ကလေး နဲ့ အလားတူပေါ့။အဲဒီနေ့ကလည်း ခါတိုင်းနေ့တွေလိုပါပဲ။ ကျောင်းဆင်းလို့ ကားဂိတ်ကို သွား၊ ကျောင်းကားစောင့်။ နည်း နည်း လူချောင်တဲ့ကား တက်စီးခဲ့တယ်။ ခရီးတစ် ၀က်လောက်ရောက်မှ..."ခါးပိုက်နှိုက်ရှင့်... ခါးပိုက်နှိုက်"အဲဒီအော်သံကြောင့် ကားထဲက လူတွေလည်း ထိတ်ထိတ်လန့်လန့် ဖြစ်ကုန်တာပေါ့။ ပိုက်ဆံအိတ် ပျောက်တဲ့ကောင်မလေးက ကားစီးလာရင်းနဲ့ ရုတ်တရက် သူ့အိတ်ကို ဆွဲယူသွားတာလို့ ပြောတယ်။ ကားဆရာ၊ စပယ်ယာနဲ့ ကျောင်းသား တချို့ တိုင်ပင်ပြီး ကားပေါ်က လူတွေဆီမှာ စစ်ဆေးပါ တော့တယ်။ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် စစ်ဆေးရင်း ကျွန်တော့်အလှည့် ရောက်လာ ပါရော။ သူတို့ စစ်ဆေးလိုက် တော့ ကျွန်တော့်လွယ်အိတ် ထဲမှာ အံ့သြဖွယ်ရာ ကောင်မလေးရဲ့ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ရှာ တွေ့သွားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် ယူတာ မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းပြဖို့ ကြိုး စားပေမယ့်..."ခွပ်" "ဖုံး""အား""ချကွာ၊ မညှာနဲ့""...စား၊ ဘယ်တုန်းက လုပ်စားနေလည်း မသိဘူး"မညှာမတာ စကားလုံး တွေအပြင် မဆင်ခြင်တတ်တဲ့ အပြုအမူ၊ ဘယ်အချိန်ကတည်းက လက်ယားနေမှန်း မသိတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် လူတွေရဲ့ ကန်ကျောက်မှုမှာ ကျွန်တော် မသေရုံတစ်မယ်သာ ရှိတော့တယ်။"ရုပ်နဲ့လည်း လိုက်ပါ ပေတယ် ထွီ" တဲ့။အဲဒီစကားသံနဲ့ တံတွေးစက်ဟာ ကျွန်တော့်အရှိုက်က သွေးထွက်သလို နာခဲ့တယ်။ ပါးပြင်ပေါ် နေခုနစ်စင်းခြံရံ တဲ့ မျက်ရည်ပူတွေ စီးမျော လာခဲ့ပေါ့။အချုပ်ထဲမှာ တစ်ည အိပ်ခဲ့ရတယ်။ နောက်တစ်နေ့ ကျမှ အမေ့ရဲ့ အာမခံနဲ့ ထွက်ခဲ့ရတယ်။ အမေက မျက်ရည်ရောနေတဲ့ အပြုံးနဲ့ ကြိုတယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ မရှင်းပြရင်နေ၊ အမေ့ကိုတော့ ကျွန်တော် ရိုးသားကြောင်း ရှင်းပြချင်တယ်။"အမေ... သားလေ"အမေက ကျွန်တော့်ကို ရှင်းပြခွင့် မပေးပါ။"သား ဘာမှမပြောပါ နဲ့။ အမေ နားလည်ပါတယ် သားလေးရယ်"စကားဆုံးတော့ အမေ့ ကို ကျွန်တော် ပွေ့ဖက်ထား လိုက်တယ်။ခံနိုင်ရည် ရှိသွားပြီပဲ ဆိုမလား။ နောက်ပိုင်း ဘာပြဿနာဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် လောကတံတားပေါ်မှာ ကုတ်ခြစ်ရပ်တည်ခဲ့တယ်။ ရတယ်။ အိမ်ပြန်ရင် ဘတ်စ်ကား လုံးဝ မစီးဘူး။ ခြေထောက်ရှိတယ်။ လမ်းလျှောက်မယ်။ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ခိုင်မာစွာနဲ့ လမ်းကူးမီး ပွိုင့်တစ်ခုကို ကျွန်တော် ရောက်ခဲ့တယ်။ မီးနီနေချိန်မို့ ခဏရပ်ရတယ်။"ဟာ..." "ဟင်""ဟို...ဟို အဘွား ကြီး""ကျွီ... ဒုန်း"အဖြစ်အပျက်က မြန်ဆန်လွန်းတယ်။ လေးလံလွန်းတဲ့ မျက်ခွံကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ဆေးရုံကြီးတစ်ခုရဲ့ ခုတင်ပေါ်မှာပါလား။ေ၀၀ါး တဲ့ မျက်လုံးကို ပွတ်သပ် ကြည့်လိုက်တော့ ကျွန်တော့် ခုတင်ဘေးမှာ အမေ၊ ပြီး တော့ အဘွားအိုတစ်ယောက်၊ ပြီးတော့ ပိုက်ဆံအိတ်ပျောက်တဲ့ ကောင်မလေး။ ကျွန်တော့်ကို ကန်ကျောက်ခဲ့ဖူးတဲ့ ကားဆရာနဲ့ စပယ်ယာ။ ပြီးတော့ ယာဉ်ထိန်းရဲသားကြီးတချို့။"အစ်ကို့ကို ကျေးဇူး တင်ပါတယ်။ ကျွန်မအဘွား မှာ အစ်ကိုပေးတဲ့ အသက်ပဲ ရှိပါတော့တယ်"ဒါ ပိုက်ဆံအိတ်ပျောက် တဲ့ ကောင်မလေးရဲ့ ကျေးဇူး စကားသံပေါ့။ ဒါဆို ဒီအဘွားအိုက ကောင်မလေးရဲ့အဘွား အိုပေါ့။ အဘွားအိုက ကျွန်တော့်မျက်နှာကို လက်နဲ့ စမ်းရင်း..."အဘွားကတော့ မျက်စိမမြင်ရဘူး လူလေးရဲ့။ ဒါပေမယ့် အဘွားမမြင်ရလည်း သိပါတယ်။ ဒီလို သူများအကျိုးအတွက် ကိုယ် ကျိုးစွန့်တဲ့ လူလေးဟာ လူချောလေးတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ် လိမ့်မယ်ကွယ်"အဘွားအိုရဲ့ စကားဆုံးတော့ ကျွန်တော့် မျက်ရည်တွေ ဝေ့၀ဲလာပါတယ်။ အမေက စီးကျလာတော့မယ့် ကျွန်တော့် မျက်ရည်ပူတွေကို လက်ကိုင်ပ၀ါလေးနဲ့ ကြိုတင် သုတ်ပေးရင်း ပြုံးနေတယ် လေ။တစ်ချိန်က မဆင်ခြင်ခဲ့တဲ့ ကားဆရာတွေ၊ စပယ်ယာတွေကလည်း ကျွန်တော့်ကို တရားမစွဲဖို့ တောင်းပန် နေကြတယ်။ သြော်... လူတွေ သူတို့အလှည့်ကို ရောက်လာတဲ့ အိပ်မက်ဆိုး ကိုတော့ မမက်ချင်ကြဘဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီနေ့အတွက်တော့ ကျွန်တော် အားလုံးကို ခွင့် လွှတ်ပြီး ပျော်ရွှင်နေမိတယ်။ အဘွားအိုနဲ့ ကောင်မလေးကလည်း ကျေးဇူးစကားတွေ မဆုံးနိုင်အောင် ပြောရင်းပေါ့။ ဆေးရုံးကဆင်း အိမ်ပြန်ခဲ့ တော့..."ဟာ..."ကျွန်တော် အံ့သြသွားတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျွန်တော်နဲ့ ဝေးကွာနေတဲ့ မှန်တစ်ချပ်။ နံရံအထက်မှာ ထည်ဝါစွာ တည်ရှိနေတယ်။ ကျွန်တော် မှန်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ကျွန်တော့်ရုပ်... ကျွန်တော့်ရုပ် မပြောင်းလဲခဲ့ပါ။ ဒါပေမယ့် ကြည့်ရတာ ပျော်ရွှင်မိတယ်။ အမေ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အမေ က မျက်ရည်ဝဲကာ ပြုံးရင်း ခေါင်းညိတ်ပြတယ်။ ကျွန်တော် ပြုံးလိုက်မိတယ်။ ဘယ်အချိန်ကြည့်ကြည့် ကန္တာရဆန်စွာ ပူလောင်နေတဲ့ ကြေးမုံ၊ ဒီနေ့ သာယာအေး မြနေသလိုပဲ။ ကြည့်ရင်း ကြည့်ရင်းနဲ့ ကြေးမုံထဲမှာ မိုးစက်တွေ သွန်းဖြိုးနေသလို မြင်မိတယ်။ ဒါပေမယ့် အပြင် လောကမှာ အဘယ်မိုးစက် တွေမှ မကျခဲ့ပါ။\nPosted by ဖြိုးဇာနည် on Wednesday, December 10, 2008 in သားသမီးတွေရဲ့မိဘ\nPosted by ဖြိုးဇာနည် on Tuesday, December 09, 2008 in လက်ရာကောင်းတဲ့ဓါတ်ပုံလေးတွေ\nအသတ်မရှိ ခွေကို ၅ ခါမြောက်နားထောင်ပြီးတဲ့ချိန်မှာတော့ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကိုအတည်ပြုလို့ရသွားတယ်။\n"ဟုတ်တယ်"ကျွန်တော့်ရဲ့ Memory Stickထဲမှာသိမ်းထားတဲ့အသက်ဝင်နေသလားလို့တောင်ထင်ရတဲ့ထူးဆန်းတဲ့\nPosted by ဖြိုးဇာနည် on Sunday, December 07, 2008 in ချစ်သူဖတ်ဖို့\n“မေရေ … မေ့အတွက် မောင် ပိုက်ဆံစုထားတာ တော်တော်ရနေပြီ ။ အားမငယ်နဲ့တော့နော် ။ မေ့မျက်လုံးတွေ မြင်ရတော့မယ်”။ မောင်က တစ်နေ့ ထိုသို့ ပြောလာသောအခါ မောင်၏ ချောမွတ်နေသော လက်ဖ၀ါးများကို အားကိုးတကြီး ကိုင်ဆုတ်ပြီး ၊ ငယ်ငယ်လေးတည်းက လောကကြီးအား မြင်ခွင့်မရခဲ့သော ကျွန်မမျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်ဝဲသွားရသည် ။ ကျွန်မလို မျက်မမြင် ဒုက္ခိတ တစ်ယောက်အပေါ် အလွန်ကြင်နာ ချစ်ခင်ခါ ယုယတတ်သော မောင့်ကို ကျွန်မ၏ မိသားစုကပင် အံ့သြခဲ့ရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ကျွန်မကိုချစ်သည့် မောင့်အချစ်သည် ထိုမျှ ကြီးမားလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ခဲ့ကြသော ကျွန်မ မိသားစုသည် အစပထမတွင်တော့ အပြင်းအထန် ကန့်ကွက်ခဲ့ကြသည် ။ သို့သော် မောင်က သူတို့ကို လက်တွေ့ သက်သေပြခဲ့လေသည် ။…………………………………“မေရေ … ဘာမှ မကြောက်နဲ့နော် ။ နာရီပိုင်းပြီးရင် မောင့်ကို မေ မြင်တွေ့ နိုင်တော့မယ် ။ မေကြိုက်တဲ့ မိုးစက်တွေကို မေ ကြည့်နိုင်တော့မယ် ။ မေ ကြိုက်တဲ့ သစ်ပင်တွေ လေမှာ ယိမ်းနေတာ မြင်ရတော့မယ် ။ အားတင်းထားနော် ။ အားလုံး အိုကေသွားမယ် ။ ဟုတ်ပြီလား ။ မောင် အမြဲ ရှိနေမယ် ။”ကျွန်မတို့ အားလုံး စောင့်စားခဲ့ရသောနေ့သို့ ရောက်လာခဲ့သည် ။ မျက်ကြည်လွှာ အစားထိုး၍ ကုသဖို့ သန်းပေါင်းများစွာသော ငွေကြေးပမာဏကို မောင်က စုဆောင်းလိုက်နိုင်လေပြီ ။ ခွဲခန်း၏ အပေါက်ဝအထိ မောင်က ကျွန်မ လက်ကို မလွှတ်ပဲ လိုက်ပါလာခဲ့သည် ။ “မေ့ကို မောင် ထာဝရ သိပ်ချစ်နေမယ်နော် ။ ဘာဖြစ်ဖြစ် မောင့်ကို ချစ်တဲ့အချစ်နဲ့ အားတွေကို မွေးပါ မောင့်ရဲ့မေ ”ဟု ကျွန်မ နားနား မောင်က ကပ်ပြောကာ ၊ ကျွန်မ၏ နဖူးလေးကို ငြင်သာစွာ နမ်းလိုက်၏ ။ ထိုအနမ်းကြောင့် ကျွန်မ တကိုယ်လုံး အားမာန်အပြည့်နှင့် နွေးထွေးသွားသယောင် ခံစားလိုက်ရသည် ။…………………………………“ပတ်တီးကို ဖြေတဲ့အခါ ချက်ချင်းကြီး မျက်စိကို မဖွင့်နဲ့ ။ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်ကြည့် ။”အော်ပရေးရှင်းအပြီး မောင်နှင့် တွေ့ရမည် မျှော်မှန်းခဲ့သော်လည်း ၊ တကယ်တော့ မောင်က မဖြစ်မနေ ခရီးတစ်ခုကို ထွက်သွားခဲ့သည် ဟု မေမေက ပြန်ပြောပြသည် ။ မောင်မရှိသော နေ့ရက်များတွင် အနားမှာ ဖေဖေ (သို့) မေမေ (သို့) ကိုကြီး အမြဲ ရှိနေခဲ့သော်လည်း အထီးကျန်ဆန်ခါ ဟာတာတာဖြစ်လွန်းလှ၏ ။ ပတ်တီးဖြည်မည့်နေ့တွင်တော့ မောင် ရောက်လာမည်ဟု အတိအကျ ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။ မောင့် မျက်နှာကို မြင်ရတော့မည် ဆိုသော အတွေးနှင့် ကျွန်မ နှလုံးသား အထိန်း အကွပ်မဲ့နေခဲ့သည် ။ ရင်ခုန်သည်ဆိုတာ ဒါပဲဖြစ်မည် ။“ဟင်” ကျွန်မရှေ့တွင် ၀ိုးတ၀ါး အရိပ်တစ်ခုကို တွေ့ရသည် ။ သူ့ဘေးဘက်တွင် နောက်ထပ် အရိပ်သုံးခု ။ “သမီးလေး”အရိပ်နှစ်ခုက ကျွန်မနား နီးကပ်လာပြီး စိုးရိမ်တကြီးခေါ်လိုက်သည် ။ ဖေဖေ နှင့် မေမေ …. ။ကျွန်မ မျက်ဝန်းတို့ကို တချက်မှိတ်ခါ ပြန်ဖွင့်လိုက်သည် ။ ဤတကြိမ်တွင်တော့ အလင်းရောင်တချို့ မျက်စိထဲ ၀င်လာသည် ။ ၀ိုးတ၀ါးအရိပ်များ တဖြည်းဖြည်း ထင်ပေါ်လာသည် ။ ဖေဖေ … မေမေ … ဆရာဝန်ကြီး … ကိုကြီး ….ဟင် … ဒါဆို … ဒါဆို … မောင် … မောင် ရော ။“မောင် ရော ဟင်” မေမေ့လက်ကို အားကိုးတကြီး လှမ်းဆွဲပြီး မေးလိုက်မိသည် ။ မေမေငိုနေသည် ။ ၀မ်းသာလွန်းတာ ဖြစ်နိုင်သည် ။ “ဖေဖေ မေမေ သားကို ညီမလေးနဲ့ ခဏ တစ်ယောက်တည်း စကားပြောခွင့်ပေးပါ”။ကိုကြီး၏ ခွင့်တောင်းသံကို ကြားလိုက်ရသည် ။ ဘာတွေဖြစ်နေသနည်း ကျွန်မ မသိပါ ။ကိုကြီးမှတပါး အားလုံး အပြင်ထွက်သွားပြီးသောအခါ - -“ညီမလေး … တိမ်ယံက ညီမလေးအတွက် စာတစ်စောင် ထားသွားခဲ့တယ် ။ ကိုကြီး ဖတ်ပြမယ်နော် ။မေ …ဒီစာကို မေဖတ်ရချိန်မှာ မောင်က အဝေး တစ်နေရာမှာ ရောက်နေပြီ ။ တကယ်တော့ မေ … မောင်တို့ဘ၀မှာ မထင်မှတ်တဲ့ ကြမ္မာဆိုးဝင်ခဲ့တယ် ။ အစိုးရက မြန်မာနိုင်ငံမှာ ၄၅ ကျပ်တန် ၊ ၉၀ ကျပ်တန်တွေ တရားမ၀င်တော့ဖူးလို့ ကြေငြာတဲ့နေ့က မေ့အတွက် ဆုထားခဲ့တဲ့ ပိုက်ဆံတွေ အားလုံးနီးပါးဟာ တန်ဖိုးမဲ့သွားခဲ့တယ် ။ အနှစ် ၂၅ ထိ လောကကြီးကို မြင်ခွင့်မရခဲ့တဲ့ မေ့ကို မြင်ခွင့်ရအောင်လုပ်ပေးဖို့ လမ်းမရှိတော့သလို ဖြစ်သွားတယ် ။ မောင်လေ … သိပ် ငိုကြွေးခဲ့ရတဲ့ ရက်ပေါင်း မနည်းပါဘူး ။ နောက်ဆုံးမှာတော့ မောင့် နှလုံးသားနဲ့ ထပ်တူ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချလိုက်မိတယ် ။ချစ်သောမေ … ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခု မေ့ဆီမှာ ရှိတဲ့ မောင့်မျက်ဝန်းတွေကို အသုံးချပြီး ဘ၀ကို သတ္တိရှိရှိ အကျိုးရှိရှိ ရင်ဆိုင်ပါ ။ မောင်တို့လို မထင်မှတ်ပဲ ကြမ္မာဆိုးဝင်မွှေတာ ခံခဲ့ရသူတွေအတွက် အတတ်နိုင်ဆုံး ကူညီပေးလိုက်ပါ ။ နောက် မောင့်အချစ်ကို အမြဲခံစားပြီး ဘ၀မှာ ပျော်ပျော်နေပါ မေ ။မောင့်ကို လိုက်ရှာဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့တော့ ။မေ့ရဲ့မောင်………………………..ပြီးဆုံးသွားသော စာနှင့်အတူ ဓါတ်ပုံလေးတစ်ပုံကို ကိုကြီးက လှမ်းပေးသည် ။ ကျွန်မ ပုခုံးကို တယုတယကိုင်ကာ ရပ်နေသော လူငယ်တယောက် … မောင် ။ဓါတ်ပုံလေးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုတ်ပြီး ၊ ပါးပြင်ပေါ် အတားအဆီးမဲ့ စီးကျလာသော မျက်ရည်စက်တို့ကို လက်နှင့် သုတ်ပစ်လိုက်သည် ။ နောက်ထပ် ကျလုဆဲဆဲ မျက်ရည်တို့ကိုလည်း ပုတ်ထုတ်ပစ်လိုက်သည် ။ မောင့် မျက်ဝန်းများကို စောင့်ရှောက်ပြီး ၊ မောင် မှာခဲ့သလို လုပ်ဆောင်ရန် ကျွန်မမှာ တာဝန်ရှိသည် ။\nPosted by ဖြိုးဇာနည် on Saturday, December 06, 2008 in ဗဟုသုတဟိုတုန်းက\nသားသမီးကျင့်ဝတ် ငါးပါး-ကျွေးမွေးမပျက်၊ ဆောင်ရွက်စီမံ၊ မွေခံထိုက်စေ၊ လှူမျှဝေ၍၊ စောင့်လေမျိုးနွယ်၊ ၀တ်ငါးသွယ်၊ ကျင့်ဖွယ်သားတို့တာ။\nမိဘကျင့်ဝတ် ငါးပါး-မကောင်းမြစ်တာ၊ ကောင်းရာညွှန်လတ်၊ အတတ်သင်စေ၊ ပေးဝေနှီးရင်း၊ ထိမ်းမြားခြင်းလျှင်၊ ၀တ်ငါးအင်၊ ဖခင်မယ်တို့တာ။\nတပည့်ကျင့်ဝတ် ငါးပါး-ညီညာထကြွ၊ ဆုံးမနာယူ၊ လာမူကြိုဆီး၊ ထံနီးလုပ်ကျွေး၊ သင်တွေးအံရွတ်၊ တပည့်ဝတ်၊ မချွတ်ငါးခုသာ။\nလင့်ကျင့်ဝတ် ငါးပါး-မထီမဲ့ကင်း၊ အပ်နှင်းဥစ္စာ၊ မိစ္ဆာမမှား၊ ၀တ်စားဆင်ယင်၊ မြတ်နိုးကြင်၊ ငါးအင် လင့်ကျင့်ရာ။\nမယားကျင့်ဝတ် ငါးပါး-အိမ်တွင်းမှုလုပ်၊ သိမ်းထုတ်သေချာ၊ မိစ္ဆာကြဉ်ရှောင်၊ လျော်အောင်ဖြန့်ချိ၊ ပျင်းရိမမူ၊ ၀တ်ငါးဆူ၊ အိမ်သူကျင့်အပ်စွာ။\nမိတ်ဆွေကျင့်ဝတ် ငါးပါး-ပေးကမ်းချီးမြှင့်၊ ကိုယ်နှင့်ယှဉ်ထား၊ စီးပွားဆောင်ရွယ်၊ နှုတ်မြွက်ချိုသာ၊ သစ္စာမှန်စေ၊ ၀တ်ငါးထွေ၊ ကျင့်လေ မိတ်သဟာ။\nအရှင်ကျင့်ဝတ် ငါးပါး-၀စ္စာကျွေးမွေး၊ ပြုရေးစီရင်၊ နာလျှင် ကုစေ၊ ငှဝေ ရသာ၊ အခါကိုလွှတ်၊ အရှင့်ဝတ်၊ မချွတ်ငါးခုသာ။\nလုပ်သားကျင့်ဝတ် ငါးပါး-အိပ်သော် နောက်ကျ၊ ထသော်ကား ရှေ့၊ ပေးမှယူအပ်၊ စေ့စပ်ဆောင်ရွက်၊ ကျေးဇူးမြွက်၊ ငါးချက်လုပ်သားကျင့်ဖို့ရာ။\nဒါယကာကျင့်ဝတ် ငါးပါး-မေတ္တာစိတ်သက်၊ ဆောင်ရွက်ချစ်ခင်၊ ခင်မင်နှုတ်ချို၊ လိုလျှင် ဖိတ်ထား၊ တတ်အားလှူစေ၊ ၀တ်ငါးထွေ၊ ကျင့်လေ ဒါယကာ။\nရဟန်းကျင့်ဝတ် ခြောက်ပါး-မကောင်းမြစ်တား၊ ကောင်းရာညွှန်လစ်၊ အသစ်ဟောကျူး၊ နာဖူးထပ်မံ၊ နတ်ထံတင်ရာ၊ မေတ္တာလည်းပြ\nPosted by ဖြိုးဇာနည် on Thursday, December 04, 2008 in ကျွန်တော့်အကြောင်း\nအကြောင်းကြောင်းကြောင့်blogကိုမဝင်ဖြစ်ခဲ့ဘူး။တာချီလိတ်ကိုကျွန်တော်၂ ညအိပ် ၃ ရက်နေခဲ့တယ်။အတွေ့အကြုံတွေ\nTESCO LOTUS ဆိုတဲ့ကုန်တိုက်ကြီးကိုသဘောအကျဆုံးပဲ။လုံးဝcrazyဖြစ်တယ်ဗျာ။ကျွန်တော်အဲဒီကုန်တိုက်အထဲမှာပဲအချိန်\nလရယ်၊ သောကြာဂြိုဟ် ဗီးနပ်(စ်)ရယ်၊ ကြာသပတေးဂြိုဟ် ဂျူပီတာရယ် ကမ္ဘာကနေကြည့်ရင် ပူးတဲ့နေ့လို့ ဆိုပါတယ်။ ဒီဂြိုဟ်သုံးလုံးရဲ့ အနီးကပ်ဆုံး အချိန်ကိုတော့ မြန်မာပြည်ကနေ တွေ့နိုင်မယ် မထင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် နေဝင်ချိန် ညနေ ၆နာရီကနေ ၇နာရီ အချိန်လေးမှာတော့ ဒီသုံးလုံးကို တြိဂံပုံစံ မြင်တွေ့နိုင်ပါလိမ့်မယ်။ ဒီလို အဖြစ်အပျက်မျိုးကို နောင် ၄၄နှစ်ကျော် အကြာမှသာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြုံနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီဇင်ဘာ ၁၂ရက်နေ့ လပြည့်ညမှာတော့ လဟာ ကမ္ဘာနဲ့ အနီးကပ်ဆုံး အကွာအဝေး ၂၂၁၅၅၄ မိုင် အထိ ရောက်ရှိလာပါမယ်။ ဒီလို အနီးဆုံး ရောက်ရှိတာမျိုး မြင်နိုင်ဖို့ဆိုတာ နောင် ၂၀၁၆ခုနှစ်အထိ ကြုံရဦးမှာ မဟုတ်ပါဘူးတဲ့။ ဒီထက် ပိုနီးတဲ့ အဖြစ်ကိုတော့ နောင်နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာ့ငါးဆယ်ကျော်မှသာ ကြုံနိုင်တော့မှာမို့ ဒီနေ့လို့ နေ့မျိုးဟာ ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခုလို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။\nနောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလို့ ဒါမျိုး အဖြစ်အပျက် နောက်တစ်ခါ ကြုံရချိန်ကြရင် ကျွန်တော်တို့ ဒီကမ္ဘာကြီးပေါ်မှာ ရှိချင်မှ ရှိကြတော့မှာလေ။ ဒါကြောင့် ထိုင်ခုံတစ်လုံးနဲ့ထိုင်ပြီး ဒါလေးကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် မှတ်တမ်းတင်ခဲ့တယ်။


ကြေးဝါဂိတ် Valve China Manufacturers & Suppliers & Factory\nကြေးဝါဂိတ် Valve - တရုတ်ထံမှထုတ်လုပ်သူ, စက်ရုံ, ကုန်ပစ္စည်းပေးသွင်း\n( 24 များအတွက်စုစုပေါင်း ကြေးဝါဂိတ် Valve ထုတ်ကုန်များ)\nChrome ပန်းကန် Angle Valve ကို\nချည်အရောင်နှင့်အတူ Chrome plating angle valve\nအရွယ်အစား: 1/2 လက်မ ပစ္စည်း: ကြေးဝါ အလုပ်လုပ်သည့်အပူချိန် - -20 ဒီဂရီမှ 110 ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်အထိရှိသည် အလုပ်လုပ်ဖိအား: 1000 Psi (7.0 mpa) စီးရီး...\nနီကယ် plating angle valve\nအရွယ်အစား: 1/2 လက်မ ပစ္စည်း: ကြေးဝါ အလုပ်လုပ်သည့်အပူချိန် - -20 ဒီဂရီမှ 150 ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်အထိရှိသည် အလုပ်လုပ်နေသောဖိအား: 8 bar မှ 10 bar သို့ WOG...\nTee MALE ကြေးဝါကိုစစ်ဆေး Valve\nအရွယ်အစား: 1/2 လက်မမှ2လက်မမှ ပစ္စည်း: ကြေးဝါ အလုပ်လုပ်သောအပူချိန် - -20 ဒီဂရီမှ ၁၁၀ ဒီဂရီဆဲလ်စီယူးအထိ အလုပ်လုပ်နေသောဖိအား: 16 bar မှ 25 bar...\nပစ္စည်း: ကြေးဝါ အမည်ခံဖိအား: 16 bar ကနေ 25 bar ကိုမှ အလုပ်လုပ်အလတ်စား - ရေ; အလုပ်လုပ်သောအပူချိန်: -20 မှ 110...\nအရွယ်အစား: 1/2 လက်မ ပစ္စည်း: ကြေးဝါ အမည်ခံဖိအား: 10bar; အလုပ်လုပ်အလတ်စား - ရေ; အလုပ်လုပ်သည့်အပူချိန်: -10 ° C မှ 120 °\nF * F ကြေးဝါဂိတ်အဆို့ရှင်\n1/2 မှ4အထိအရွယ်အစား ပစ္စည်း: ကြေးဝါ အင်္ဂါရပ်များ: သဲဆေးနှင့်အတူ 1.Forge ဂိတ်အဆို့ရှင်။ 16 bar ကိုကနေ 25 ဘားမှ 2. အလုပ်လုပ်ဖိအား။ 3. Thread အမျိုးသမီး - အမျိုးသမီး NPT ချည်အဆုံးသတ်ထားသည် 4. WOG (water.oil.gas) 5. Stuffing box ကို PTFE ။ ၆၀ ဒီဂရီမှ ၁၁၀ ဒီဂရီအထိအပူချိန်။ 7. ခြယ်လူမီနီယံ handwheel...\nအရွယ်အစား - ၁/၂ မှ ၃ အထိ အင်္ဂါရပ်များ: 1. ဂိတ်အဆို့ရှင်။ 2. အလုပ်လုပ်ဖိအား: 16 ဘားမှ 25 ဘားရန် 3. Thread အမျိုးသမီး - အမျိုးသမီး NPT ချည်အဆုံးသတ်ထားသည် 4. Stuffing box: PTFE ။ ရေပူ၊ ရေအေးနှင့်ဆီအမျိုးမျိုးအတွက်သင့်တော်ပါသည်။ ၆၀ ဒီဂရီမှ ၁၁၀ ဒီဂရီအထိအပူချိန်။ 7. သံမဏိခြယ် handwheel ။ 100% Air...\nကြေးဝါတံခါးအဆို့ရှင် အနုပညာ ကျပ် ၃၂၀၀ ကြေးဝါတံခါးအဆို့ရှင် F / F အရွယ်အစား: 1 / မှ2", 3/4", 1 ", 1 1/4", 1 1/2 ", 2",21/2 ", 3",4" အင်္ဂါရပ်များ: 1. ဂိတ်အဆို့ရှင်။ 2. အလုပ်လုပ်ဖိအား 16 bar, Nax.working ဖိအား 25bar ။ 3. Thread အမျိုးသမီး - အမျိုးသမီး NPT...\nကြေးဝါ Mini Ballve Valve 3/8 "X3 / 8"\nကြေးဝါ Mini ကိုအဆို့ရှင် ART.8648 ကြေးဝါ Mini ကိုဘောလုံး အဆို့ရှင် အရွယ်အစား: 3/8â€ ?? X3 / 8 အင်္ဂါရပ်များ: အပြည့်အဝထွင်းဖေါက်နှင့်အတူ 1. Ball ကိုအဆို့ရှင်။ UNE-EN 12165 chrome တွင်ဖော်ပြထားသောကြေးဝါတည်ဆောက်မှု။ 3. ANP / ASME B 1.20.1 အရ NPT သည်အမျိုးသမီးများအတွက်အဆုံးဖြစ်သည်။ 4. သံမဏိလီဗာလက်ကိုင်ဖြင့်အလုပ်လုပ်ခြင်း။...\nHose Union နှင့်အတူကြေးဝါ Bibcock Valve\nHose Union နှင့်အတူကြေးဝါဘောလုံး Bibcocks ART.8112 ကြေးဝါဘောလုံး နှင့်အတူ Bibcocks ရေပိုက် ပြည်ထောင်စု အရွယ်အစား - ၁/၂ မှ€To1âမှ ?? အင်္ဂါရပ်များ: ၁။ Bibcock ဘောလုံးကိုအပေါက်ဖောက်ရန်။ 2. ကြေးဝါဆောက်လုပ်ရေး acc / UNE-EN 12165 chrome plated ။ 3. သဘာဝဓာတ်ငွေ့ (BSP) ချည်အထီးဝင်ပေါက် acc / ISO 228/1 ။...\nHose Union နှင့်အတူ Bibcock Ball Valve\nHose Union နှင့်အတူကြေးဝါဘောလုံး Bibcocks ART.8110 ကြေးဝါဘောလုံး နှင့်အတူ Bibcocks ရေပိုက် ပြည်ထောင်စု အရွယ်အစား - ၁/၂ မှ€To1âမှ ?? အင်္ဂါရပ်များ: ဆက်သွယ်မှုကိုရေပိုက်မှ 1. Bibcock ဘောလုံးအဆို့ရှင်။ 2. ကြေးဝါဆောက်လုပ်ရေး acc / UNE-EN 12165 chrome plated ။ 3. သဘာဝဓာတ်ငွေ့ (BSP) ချည်အထီးဝင်ပေါက် acc / ISO 228/1 ။...\nကြေးဝါတံခါးအဆို့ရှင် KS-327A ကြေးဝါတံခါးအဆို့ရှင် F / F အရွယ်အစား: 1 / မှ ၂.၃ / ၄ ~ ၄ " အင်္ဂါရပ်များ: 1. ဂိတ်အဆို့ရှင်။ ၂ ။ အလုပ်လုပ်ဖိအား 20 ဘား (PN-20) ။ ၃။ NPT အမျိုးသမီး - အမျိုးသမီးလုပ်ရပ် / ANSI / ASME B သို့ ၁.၂.၁ အဆုံးသတ်သည် 4. Stuffing box: PTFE ။ ရေပူ၊ ရေအေးနှင့်ဆီအမျိုးမျိုးအတွက်သင့်တော်ပါသည်။ 0...\nကြေးဝါဂိတ် Valve ကြေးဝါရေပန်း Valve ကြေးဝါမှုတ်ချ Valve ကြေးဝါထည့် ကြေးဝါဂဟေဆော် Stop Valve ကြေးဝါကိုစစ်ဆေး Valve သပ်ဂိတ် Valve ကြေးဝါရေ Faucet


BRILLIANT CRYSTALS !!! | Home\nHome› Update› BRILLIANT CRYSTALS !!!› BRILLIANT CRYSTALS !!!\nBRILLIANT CRYSTALS !!!\nPeople Magazine ရဲ့ Crystal Anniversary မှာ လင်းလက်လှပစွာ ၀န်းရံပေးခဲ့ကြသော ငွေကြယ်ပွင့်များ၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ လှပခြင်းတို့ကို ဖန်တီးပေးခဲ့ကြသော Makeup Artist များနဲ့ ဓာတ်ပုံပညာရှင်တို့ကြောင့် ခုလို ထူးထူးခြားခြား ဆန်းသစ်တောက်ပတဲ့ မိတ်ကပ်စာမျက်နှာများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါပြီ...။\nခုလို ၁၅ နှစ်ပြည့်မှာ People နဲ့အတူ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ပါဝင်ပေးခဲ့ကြတဲ့ အနုပညာရှင်များအားလုံးနဲ့အတူ ယခု ၁၅ နှစ်ပြည့်စာအုပ်မှာ ဆက်သွယ်မှုဧရိယာပြင်ပရောက်ရှိနေသဖြင့် ပါဝင်ခြင်းမရှိနိုင်သော်လည်း လစဉ်ထုတ် People မဂ္ဂဇင်းများမှာ အစဉ်အမြဲ ပါဝင်ကူညီပေးလျက်ရှိသော အနုပညာရှင်၊ အတတ်ပညာရှင် အယောက်စီတိုင်းအား ကျေးဇူးအထူးတင်ရှိပါကြောင်း People က မှတ်တမ်းတင်အပ်ပါတယ်။\nPeople ရဲ့ချစ်ပရိသတ်များအားလုံးကိုလည်း ခရစ္စတယ်ရတု ရောက်ရှိလာချိန်အထိ ဖတ်ရှုအားပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးအထူးတင်ရှိပါကြောင်း ပြောကြားရင်း Brilliant Crystals စာမျက်နှာများ ကို နှစ်ခြိုက်အားပေးကြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်ရှင်။\nModel - Chun Chun\nPeople နဲ့ စသိခဲ့တာက ချွန်းချွန်း မော်ဒယ်အလုပ်လုပ်ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲစပြီး ဖက်ရှင် ကဏ္ဍတွေ စရိုက်ဖြစ်ခဲ့တာပါ။\nPeople မဂ္ဂဇင်း ၁၅ နှစ်ပြည့်ကနေ နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာအထိ ဒီထက်မကအောင်မြင်မှုတွေ ရရှိပြီးတော့ စာဖတ်သူတွေ ရင်ထဲမှာ People ဆိုပြီး လူတိုင်းကြည့်တဲ့ မဂ္ဂဇင်းဖြစ်ပါစေ။\nMa Cho & Ma Khaing (Hello)\nPeople နဲ့ အမတို့ အလုပ်လုပ်တာ အရမ်းလည်းကြာနေပြီ အမှတ်တရတွေကလည်း အရမ်းများခဲ့ပြီ။ ရေဗက္ကာတို့ ခင်ဘုဏ်းတို့ ခေတ်ကတည်းက ဆိုတော့လေ။ အမှတ်တရထဲမှာ အရမ်းအားနာပြီး အမှတ်တရရှိတာက People ရုံးမှာ မတင်ဇာမော်နဲ့ရိုက်ဖို့လာတာ မီးပွိုင့်မှာ ပိတ်မိနေတာ အကြာကြီး ကိုယ့်ကို Celebrity ကြီးတစ်ယောက်က ထိုင်စောင့်နေရတာကို အခုတောင်တွေးရင် အားနာမိတယ်။ မိသားစုလိုဖြစ်နေတဲ့ People နဲ့က အလုပ်တွေအများကြီးလုပ်ခဲ့တာဆိုတော့ အမှတ်တရတွေက အများကြီး။\n၁၅ နှစ်ပြည့်အတွက် Makeup Creation ကိုတော့ Crystal Theme ကိုပဲ ခရစ်တယ်တွေနဲ့ မသွားဘဲ ခရစ်တယ်အရောင် အဖြူလေးပြင်ပေး ပြီးတော့ မချိုက Hair ပိုင်းကို လိုက်တာလုပ်ဖို့ တိုင် ပင်ပြီး လုပ်ခဲ့တာပါ။ People မဂ္ဂဇင်းဆိုတာ မြန်မာ\nနိုင်ငံမှာ အောင်မြင်နေပြီးသာ မဂ္ဂဇင်းတစ်ခု People နဲ့ အလုပ်လုပ်ရတာလည်း အရမ်းအဆင်ပြေတယ်။ မိသားစုတစ်ခုလိုဖြစ်နေတာ People ရုံးကိုရောက်ရင်လည်း အရမ်းအားကျတာ အလုပ်လုပ်နေကြတာ ကိုယ့်ရဲ့ အိမ်လိုသဘောထားပြီး အလုပ်လုပ်နေကြတာ ကိုယ်ပါကြည့်ပြီး ပျော်တာ။ People ကို လာရလွန်းလို့ ရုံးမှာပဲ အခန်းတစ်ခန်းပေးဆိုပြီး တောင်နောက်ခဲ့တာ၊ People ကတိုက်တဲ့ ကော်ဖီ ကိုလည်း ကြိုက်တာ၊ People နဲ့က မိသားစုလို ဖြစ်နေတာဆိုတော့ People အတွက်ဆို အချိန်မရွေးပါ။ ဘယ်အချိန်မဆို အဆင်သင့်ပါ။ People ကိုလည်း ဒီထက် ဒီထက်အောင်မြင်တဲ့ မဂ္ဂဇင်းကြီး အချိန်အကြာကြီး အောင်မြင်တဲ့ မဂ္ဂဇင်းကြီးအဖြစ် မြင်ချင်ပါတယ်လို့ ပြောချင်ပါတယ်။\nPhoto & Retouch - Kan Su Ho(Black & White )\nMiss People 2013 မှာ ပြိုင်ပွဲဝင်ပြိုင်ရင်းနဲ့ Miss People ဆု ရခဲ့တာ People နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အမှတ်တရပါပဲ။ Miss People ဆုရပြီးနောက် ပိုင်းမှာ People Magazine Cover ရိုက်ရတာ အမှတ်တရပါ။ People Magazine ရဲ့ Jewel အထူးထုတ် Cover ရယ်၊ April လထုတ် Cover မှာ ကိုစိုင်း (စိုင်းစိုင်းခမ်းလှိုင်)ရယ်၊ ယွန်းမှီရယ်၊ မေဘရဏီသော်ရယ်၊ ဟန်လေးရယ် ၃ ယောက် ရိုက်ဖြစ်ခဲ့တာလေးက အမှတ်တရပါ။\nPeople Magazine ၁၅ နှစ်ပြည့်ကနေ နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင် ဒီထက်မက အောင်မြင်တဲ့ မဂ္ဂဇင်းတစ်ခုဖြစ်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။\nNyi Nyi Maung (Sanchaung)\nPeople Magazine မှာ ပါပြီး မိတ်ကပ်လိမ်းချင်ခဲ့တာကတော့ ကလေးဘ၀ကတည်းက အိပ်မက်ပေါ့နော်။ ဒီဘက်ခေတ်လို Facebook တွေ ဘာတွေလည်းမရှိဘူး။ မဂ္ဂဇင်းတစ်ခုမှာပါရဖို့ အခွင့်အရေးဆိုတာလည်း မလွယ်ဘူး။ ကိုယ့်ရှေ့\nမှာလည်း စီနီယာမိတ်ကပ်ဆရာ နာမည်ကြီး ပညာရှင်တွေကလည်း အများကြီး။ အရင်တုန်းကဆိုရင် ကိုယ်တွေက အတွင်းကဏ္ဍလေးတွေမှာ ပါဝင်ခွင့်ရခဲ့တယ်။ မှတ်မှတ်ရရ People မှာ မနန္ဒာလှိုင်ရဲ့ ကာဗာလေးတစ်ခုကို စလိမ်းဖြစ်တယ်။ People နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အမှတ်တရတွေကတော့ အများကြီးပါပဲ။\nMakeup Creation ကို ၂ မျိုး ပြင်ထားပါတယ်။ ပထမတစ်မျိုးကို ကျောက်အစိမ်းရောင် အကြီး၊ အသေးလေးတွေကို အသားပေးကပ်ထား ပြီး မျက်လုံးကို eye shadow အစိမ်းရောင်လေးတွေ ခြယ်တယ်၊ ဆံပင်ကို ပြောင်သိမ်းပြီး creation လေး လုပ်ထားပါတယ်။ ဒုတိယတစ်မျိုးကိုတော့ နန်း ကြိုးရွှေရောင်၊ ငွေရောင်ကြိုးလေးတွေကို အလိမ်လေးတွေခွေပြီး ပုလဲလေးတွေကပ်တယ်၊ ဆံပင်ကို မုန့်ကြိုးလိမ်ပုံစံလေးလုပ်ပြီး eye shadow ကို အနက်ခြယ်ထားပေးတယ်၊ နှုတ်ခမ်းကိုတော့ လက်ရှိ Instagram မှာ ခေတ်စားနေတဲ့ ပုံစံအတိုင်း အဖြူလိုင်းလေးတွေ ထည့်ပြီး ဆိုးထားပေးပါတယ်။\nPeople Magazine ၁၅ နှစ်မှသည် နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင် တည်တံ့ခိုင်မြဲပြီး အောင်မြင်မှု သရဖူဆောင်းနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒီထက်အများကြီးလည်း တိုးတက်ပါစေ။ မိတ်ကပ်ပညာ ရှင်တွေကိုလည်း တန်ဖိုးထားတဲ့ People Magazine ထာဝရအောင်မြင်ပါစေ။\nMakeup & Hair - Linn Linn (Artist)\nPeople Magazine က ကျင်းပပြုလုပ်တဲ့ Miss People ပွဲမှာ မေက Miss People Title လည်း ရဖူးတော့ People နဲ့က Family လိုဖြစ်နေတာပေါ့နော်။ အခုချိန်ထိ ကိုယ့်ကို People နဲ့ တွဲမြင်နေတုန်းပဲ... Miss People ပေါ့... အထူးသဖြင့် အဲလို မှတ်မှတ်ရရ ရှိပါတယ်။\nအခု People မဂ္ဂဇင်း ၁၅ နှစ်ပြည့်မှာ Makeup creation ကဏ္ဍကနေ ပါဝင်ရိုက်ကူးဖြစ်ပါတယ်။ Makeup ကတော့ လင်းလင်း အစွမ်းပြထားတာပါ။ Crystal Anni ဆိုတော့ Makeup ကိုလည်း ခရစ္စတယ်လေးတွေနဲ့ အဓိကရိုက်ရတာပေါ့။ နှုတ်ခမ်းကိုလည်း ဒီလိုငွေရောင် ပထမဆုံး ဆိုးဖူးတာပဲ။ Creation ဆိုပေမဲ့ ရုပ်ဆိုးမနေဘဲ လှတဲ့ဘက်ကို သွားတဲ့အတွက် ကြိုက်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီ ၁၅ နှစ်ပြည့်မှာ ပါဝင်ရတဲ့အတွက် အရမ်းဝမ်းသာပါတယ်။\nဒီထက်မက အောင်မြင်မှုတွေကို ထပ်ရပြီးတော့ နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်လျှောက်လှမ်းနိုင်ပါစေလို့ People ကိုလည်း ဆုတောင်းပေးပါတယ်။\nLinn Linn (Makeup Artist)\nPeople နဲ့ လင်းနဲ့ ဆုံတာ ၈ နှစ် ၉ နှစ်ရှိပါပြီ။ ဘ၀မှာ မှတ်မှတ်ရရဆိုရင် People ၇ နှစ်ပြည့်တုန်းက ဓာတ်ပုံ - ဦးမိုးမင်း စတူဒီယိုမှာ မင်းသမီး ၇ ယောက်ရိုက်ကြတယ်... အဲဒီမှာ မင်းသမီးအားလုံး ရွှေရောင်လေးတွေချည်း ၀တ်ကြတယ်။ အဲဒါဟာ ဘယ်ချိန်ပဲဖြစ်ဖြစ် မမေ့နိုင်တဲ့ အမှတ်တရဆိုလည်း မမှားပါဘူး။\nပြီးတော့ Miss People ပြိုင်ပွဲတွေမှာလ ည်း လင်း လိမ်းခဲ့တဲ့ ခြူးသက်နွယ်၊ ခိုင်သဇင်ယုဝါတို့က Winner တွေရခဲ့ကြတာ မှတ်မှတ်ရရပါပဲ။ လင်းတို့မိတ်ကပ်ပညာတွေ ဘယ်လောက်ပဲတော်တော်၊ ဘယ်လောက်ပဲ Creation တွေ လုပ်ပြချင်ချင် ဒီလို မီဒီယာတွေက ပံ့ပိုးမှုနဲ့ ပါဝင်ခွင့်မရဘူးဆိုရင်လည်း ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးတွေက တောက်ပြောင်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။\nPeople က ၁၅ နှစ်ပြည့်ပြီဆိုတော့ ခရစ္စတယ်ရတုလို့ ပြောရမှာပေါ့နော်။ အင်မတန်ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ဒီလောက်နှစ်တွေအကြာကြီး သိက္ခာရှိရှိ ရပ်တည်လာခဲ့တဲ့ People ကို ၁၅ နှစ်ကနေ နောင်နှစ်ပေါင်း ၁၅၀ တိုင်အောင် ရပ်တည်နိုင်ပါစေလို့ လင်းက ဆုတောင်းပေးတယ်။\nKan Su Ho (Photographer)\nကျွန်တော် People မဂ္ဂဇင်းနဲ့ စပြီးတော့ ဆုံတာ နည်းနည်းတော့ကြာပြီခင်ဗျ။ ဒီအတော်အတွင်းမှာ Cover တွေ ရိုက်ဖြစ်တယ်။ Makeup Creation တွေ၊ Fashion တွေ အတော်များများ ရိုက်ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ရိုက်ကူးတဲ့ ကဏ္ဍ\nတိုင်းကို People က အစ်မတွေနဲ့ သေချာစီစဉ်ပြီးတော့ရိုက်တယ်။ ပုံတွေလည်း ထူးထူးဆန်းဆန်း လေးတွေရတဲ့အတွက် အဆင်ပြေတယ်ခင်ဗျ။\nရိုက်ကွင်းတွေအားလုံးထဲကမှ အမှတ်တရ အရှိဆုံးဆိုရင်တော့ ညီမလေးစိုးပြည့်သဇင်နဲ့ ရိုက်ခဲ့တဲ့ Cover လေးပါ။ အဲဒီမှာ ညီမလေး စိုးပြည့်ရဲ့ပုံစံကို Change သွားအောင် ကျွန်တော်တို့ဘက်က စီစဉ်ပြီး ရိုက်ကူးခဲ့တယ်။\nအခု People ၁၅ နှစ်ပြည့်အတွက် Makeup ကဏ္ဍကို ရိုက်ကူးတာ Crystal Theme ကို ယူထားတာပေ့ါနော်။ မော်လ်ဒယ်တွေက ချွန်းချွန်း၊ ယွန်းမှီမှီကျော်၊ မေ။ ကျွန်တော့်အနေနဲ့က Crystal တွေနဲ့ ရိုက်ရမှာဆိုတော့ Makeup Artist တွေရဲ့ Creation တွေကိုလည်း ပေါ်အောင် မျက်နှာလေးတွေ၊ Lighting ပိုင်းကိုလည်း Shadow ချပြီး အလင်းအမှောင်ကစားပြီး ရိုက်ကူးထားပါတယ်။\nကျွန်တော် ရိုက်ကူးထားတဲ့ ကဏ္ဍလေးကို ပရိသတ်များအနေနဲ့လည်း ကြည့်ရှုပေးကြပါဦးခင်ဗျာ။\nPeople မဂ္ဂဇင်း ၁၅ နှစ်ပြည့်မှ နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင် ဒီထက်မက အောင်မြင်မှုတွေ ရရှိပါစေ။ ပရိသတ်ကြီးလည်း People မဂ္ဂဇင်းကို အမြဲတမ်း အားပေးကြပါဦးလို့...။


Narcolepsy (ရုတ်တရက်အိပ်ပျော်သွားတတ်သော ရောဂါ) - Hello Sayarwon\nNarcolepsy (ရုတ်တရက်အိပ်ပျော်သွားတတ်သော ရောဂါ)\nDr. Sandar Lin မှ ရေးသားသည်။ 27/11/2019 တွင် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။\nNarcolepsy (ရုတ်တရက်အိပ်ပျော်သွားတတ်သော ရောဂါ) ကဘာလဲ။\nရုတ်တရက် အိပ်ပျော်သွားတတ်သော ရောဂါဆိုသည်မှာ နာတာရှည် ရောဂါတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုရောဂါတွင် လူနာသည် ဘယ်လောက်ပဲ အိပ်ထားအိပ်ထား အချိန်မရွေး၊ နေရာမရွေး အထိန်းအချုပ်မရှိ အိပ်မောကျသွားနိုင်သည်။ ထိုလူနာသည် ၁၀-၁၅ မိနစ်လောက် အိပ်မောကျသွားပြီးနောက် ပြန်ကောင်းသွားသည်။\nသို့သော် ထို နေကောင်းခြင်းသည်လည်း သိပ်မကြာလိုက် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ် အိပ်မောကျသွားနိုင်ပါသည်။ ရုတ်တရက်အိပ်ပျော်သွားတတ်သောရောဂါသည် ကားမောင်းနေစဉ် ၊ အလုပ်လုပ်နေစဉ် (သို့) စကားပြောနေစဉ်များတွင်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးဖြစ်နေသည့် ရောဂါဖြစ်ပြီး ကုသနိုင်သော နည်းလမ်းမရှိပါ။ သို့သော် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ကုသမှုခံယူပြီး ကျန်းမာသော ဘဝနေထိုင်မှုပုံစံအတိုင်း နေထိုင်လျှင် ထိုအခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပါသည်။\nNarcolepsy (ရုတ်တရက်အိပ်ပျော်သွားတတ်သော ရောဂါ) က ဘယ်လောက်အဖြစ်များသလဲ\nမည်သူမဆို ဤရောဂါဖြစ်နိုင်ပါသည်။ အသက်အရွယ်အားလုံးတွင် အထင်ရှားဆုံးအရွယ်မှာ ၁၅ နှစ် နှင့် ၃၀ ကြားဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်ချေ မြင့်မားစေသော အန္တရာယ်များကို လျော့နည်းစေခြင်းအားဖြင့် ရောဂါကို ကာကွယ်နိုင်သည်။ ပိုမိုသိရှိလိုသော အကြောင်းအရာများကို သင့်ဆရာဝန်နဲ့ တိုင်ပင်ပါ။\nNarcolepsy (ရုတ်တရက်အိပ်ပျော်သွားတတ်သော ရောဂါ) ရဲ့လက္ခဏာတွေကဘာတွေလဲ\nနေ့ခင်းဖက်တွင် အိပ်ငိုက်နေခြင်း ။ ။ ထိုအခြေအနေသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မှ မိနစ်များစွာ အထိကြာနိုင်ပြီး အစာစားပြီးချိန်၊ စကားပြောနေချိန် နှင့် အခြေအနေများစွာတွင် ဖြစ်ပွားနိုင်ပါသည်။\nတစ်ပိုင်းတစ်စ (သို့) အပြည့်အ၀ ကြွက်သား အားနည်းခြင်း ။ ။ လက် နှင့် ခြေထောက် လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဖြစ်တတ်သည်။ အချို့ဆိုးရွားသော အခြေအနေများတွင် မိနစ်ပိုင်းအတွင်း လဲကျသွားနိုင်ပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်ဖြစ်တတ်သည်။\nထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်ခြင်း။ ။ အမှန်တကယ် မရှိသော အရာများကို မြင်ခြင်း ၊ ကြားခြင်း ရှိတတ်သည်။ ထိုအခြေအနေသည် အိပ်ပျော်နေစဉ် (သို့) နိုးနေစဉ်တွင် ဖြစ်နိုင်သည်။\nအထက်တွင် ဖော်ပြထားသည့်အထဲ၌ မပါဝင်သော အခြား ရောဂါလက္ခဏာများလည်း ရှိနိုင်သည်။ အကယ်၍ သင်သည် ရောဂါလက္ခါနှင့် ပတ်သက်ပြီး စိုးရိမ်စိတ်ရှိနေလျှင် သင့်ဆရာဝန်နဲ့ ဆွေးနွေးသင့်ပါသည်။\nအကယ်၍ ထိုအခြေအနေသည် သင့်နေ့စဉ် ဘ၀ နှင့် အလုပ်ကို ထိခိုက်လာလျှင် ဆရာဝန်နဲ့ ပြသပါ။ တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် ခံစားရသော အခြေအနေခြင်း ကွာခြားနိုင်သည်။ သင့်အတွက် အကောင်းဆုံး စစ်ဆေးခြင်း နှင့် ကုသခြင်းကို ခံယူနိုင်ဖို့ သင့်ဆရာဝန်နဲ့ အမြဲ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ပါ။\nNarcolepsy (ရုတ်တရက်အိပ်ပျော်သွားတတ်သော ရောဂါ) ကိုဘာတွေကဖြစ်စေသလဲ\nထိုရောဂါ ဖြစ်စေသော အကြောင်းရင်းကို သဲသဲကွဲကွဲ မသိရပါ။ သို့သော် ထိုရောဂါရှိသောသူ အများစုသည် Hypocretin ပမာဏ နည်းကြသည်။ ထို အရာသည် သင့်အား နိုးစေရန် ကူညီပေးရာ၌ အရေးကြီးသည်။ သို့သော် ဦးနှောက်တွင် Hypocretin ထုတ်လုပ်သော ဆဲလ် နည်းရခြင်းအကြောင်းရင်းကို တိတိကျကျမသိရှိပါ။ ကျွမ်းကျင်သူများကတော့ ကိုယ်ခံအားစနစ် ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုဟု သံသယရှိသည်။ ထို့ပြင် ထိုရောဂါသည် မျိုးရိုးလိုက်တတ်သည်။ သိပ္ပံပညာရှင်များက ထိုရောဂါတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသော မျိုးဗီဇ သည် နောက်မျိုးဆက်ဆီ ပေးစွမ်းနိုင်ကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိထားပါသည်။\nNarcolepsy (ရုတ်တရက်အိပ်ပျော်သွားတတ်သော ရောဂါ) ဖြစ်နိုင်ခြေကိုဘာတွေက မြင့်တက်စေသလဲ\nရုတ်တရက် အိပ်ပျော်သွားစေတတ်သော အန္တရာယ်ကို မြင့်မားစေသော အကြောင်းအရာများစွာ ရှိပါသည်။\nဥပမာ ။ ။\nအထက်ပါ အန္တရာယ်များ မရှိရုံနှင့် သင့်တွင် ထိုရောဂါ မဖြစ်နိုင်ဟု မဆိုလိုပါ။ ထိုအချက်များသည် အညွှန်းသက်သက် ဖြစ်သည်။ ပိုအသေးစိတ် သိရှိလိုပါက သင့်ဆရာဝန်နဲ့ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်သင့်ပါသည်။\nNarcolepsy (ရုတ်တရက်အိပ်ပျော်သွားတတ်သော ရောဂါ) ကို ဘယ်လိုအတည်ပြုပါသလဲ\nဆရာဝန်က စစ်ဆေးစမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ပါလိမ့်မည်။ သင့်ကို ရောဂါဖြစ်ပွားသည့် ပုံစံကိုလည်း မေးမြန်းလိမ့်မည်။\nအခြား အတည်ပြုနိုင်သော နည်းလမ်းများလည်း ရှိပါသည်။\nသွေးစစ်ဆေးခြင်း ။ ။ သင့်အိပ်စက်ခြင်းကို နှောင့်ယှက်နေသော အခြား ရောဂါ ရှိမရှိ ဆုံးဖြတ်ရန်\nနှလုံး အီးစီဂျီ ဆွဲခြင်း ၊ ဦးနှောက်လှိုင်း EEG ဆွဲခြင်း\nမျိုးဗီဇ စစ်ဆေးခြင်း ။ ။ ရောဂါ ဖြစ်ပွားစေသော မျိုးဗီဇ ရှိမရှိစစ်ဆေးသည်။\nNarcolepsy (ရုတ်တရက်အိပ်ပျော်သွားတတ်သော ရောဂါ) ကို ဘယ်လိုကုသပါသလဲ\nလက်ရှိတွင် အမြစ်ပြတ်ပျောက်ကင်းအောင် ကုသနိုင်သော နည်းလမ်း နှင့် ရောဂါကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသော ကုထုံး မရှိသေးပါ။ သင့်ဆရာဝန်က နေ့ခင်းပိုင်း အိပ်မောကျချိန်ကို လျော့နည်းစေသော ဆေးများ နှင့် ညဖက် ပို နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်စေသော ဆေးများကို ပေးလိမ့်မည်။ သင့်ဆရာဝန်သည် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်ခြင်း ကဲ့သို့သော လက္ခဏာများကို သက်သာစေဖို့ ဆေးများကိုလည်း အသုံးပြုပါလိမ့်မည်။\nထို့ပြင် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်း၊ ကဖင်းဓါတ် နှင့် အရက် ရှောင်ခြင်းတို့သည်လည်း ရောဂါအပျော့စားတွင် သက်သာစေသည်။\nလူနေမှုပုံစံပြောင်းလဲခြင်းနဲ့ အိမ်သုံးကုထုံးတွေအသုံးပြုခြင်းက ရုတ်တရက် အိပ်ပျော်သွားတတ်သော ရောဂါ ကို ကုသရာမှာ ဘယ်လိုအထောက်အကူပြုနိုင်မလဲ။\nအောက်ဖော်ပြပါ လူနေမှုပုံစံများနဲ့ အိမ်သုံးကုထုံးများက သင့်အနေဖြင့် ရုတ်တရက် အိပ်ပျော်သွားတတ်သော ရောဂါ ကိုကုသတဲ့နေရာမှာနဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်နေတဲ့နေရာတွေမှာ အကူအညီပေးနိုင်ပါတယ်။\nနေ့ခင်းပိုင်းတွင် တတ်နိုင်သလောက် ပုံမှန်အနားယူခြင်း\nအချိန်မှန် အိပ်ပြီး အချိန်မှန် ထခြင်း ။ ညတွင် အနည်းဆုံး ၈ နာရီ အိပ်နိုင်ရန် ကြိုးစားပါ။\nဆေးလိပ်၊ အရက်၊ ကဖင်း ရှောင်ပါ။\nPorter, R. S., Kaplan, J. L., Homeier, B. P., & Albert, R. K. (2009). The Merck manual home health handbook. Whitehouse Station, NJ, Merck Research Laboratories. Print edition. Page 673.\nNarcolepsy. https://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/000802.htm. Accessed Jul 14 2016\nNarcolepsy. http://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/narcolepsy/basics/definition/con-20027429. Accessed Jul 14 2016


ကိုယ်ဝန်ဆောင်ကာလ ကျန်းမာရေး (၃) – Healthy Life Journal\nဒေါက်တာစိုးလွင် (သားဖွားမီးယပ်အထူးကု ဆရာဝန်ကြီး)\nကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်မှာ ကြွက်တက်တတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှား လေ့ကျင့်ခန်းလေးတွေ လုပ်ဖို့လိုပါတယ်။ အိပ်မပျော်တာ ဖြစ်တတ်တယ်။ အိပ်မပျော်ဘူးဆိုပြီး အိပ်ဆေးတွေ သွားမသောက်ရပါဘူး။ အိပ်ဆေးက စွဲတတ်ပါတယ်။ ကလေးကို ထိခိုက်တတ်ပါတယ်။ အိပ်ခါနီးရင် သိပ်မတွေးနဲ့၊ ဟိုစဉ်းစား . .ဒီစဉ်းစား မလုပ်သင့်ပါဘူး။ အဲဒီလို စဉ်းစားတွေးတောတာများရင် အိပ်မပျော်တတ်ပါဘူး။ ညဘက် ရေသောက်တာများရင် ဆီးထသွားရလွန်းလို့ အိပ်မပျော်ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ရေကို မနက်နဲ့နေ့လယ်မှာပဲ များများသောက်ပြီး ညဘက်မှာ ရေလျှော့သောက်သင့်ပါတယ်။ ကော်ဖီ၊ လက်ဖက်ရည်ကိုလည်း ဆင်ခြင်သင့်ပါတယ်။ ညဘက်မှာလည်းအိပ်၊ နေ့ခင်းဘက်မှာလည်း တစ်ရေးအိပ်သင့်ပါတယ်။\nကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်မှာ အလကားနေရင်း မောပန်းတတ်တယ်၊ အလကားနေရင်း ဖောရောင်တတ်ပါတယ်။ ဖောရောင်ရင် မပေါ့ရပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဖောရောင်တာက ကိုယ်ဝန်ဆိပ်တက်တဲ့ လက္ခဏာဖြစ်တတ်လို့ သတိထားသင့်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဖောရောင်ရင် ဆေးစစ်ကြည့်ရမယ်။ ကိုယ်ဝန်ဆိပ်တက်ရင် ဆေးကုရပါမယ်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်မှာ အလကားနေရင်း မောနေတတ်လို့ များများအနားယူဖို့ လိုပါတယ်။ သွေးအားနည်းတတ်ပါတယ်။ အာဟာရပြည့်ပြည့်ဝ၀ စားပေးဖို့လိုပါတယ်။\nအကြာကြီးထိုင်တာ၊ အကြာကြီးရပ်တာတွေ မလုပ်ရပါဘူး။ မတ်တပ်အကြာကြီးရပ်ရင် ခြေထောက်ကို ပြောင်းပြောင်းထောက်ရပါမယ်။ အောက်မှာ ပစ္စည်းတစ်ခုခုကျသွားရင် ကုန်းမကောက်ရပါဘူး။ အဲဒီလို ကုန်းကောက်လိုက်ရင် ခါးနာတတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ပစ္စည်းတစ်ခုခုကောက်မယ်ဆိုရင် ခါးမတ်မတ်ထားပြီး ထိုင်ချလိုက်ရပါမယ်။ ပြီးရင် . . .\nကိုယ်ဝန်ဆောင်မိခင်က ခါးနာတတ်ပါတယ်။ တစ်ကြိမ်ခါးနာသွားရင် ခဏခဏ ပြန်နာတတ်ပါတယ်။ အနေအထိုင်၊ အသွားအလာ၊ လှုပ်ရှားမှုမှန်သမျှ ပုံစံမှားသွားရင် ခါးနာတတ်ပါတယ်။ အကြာကြီးထိုင်တာ၊ အကြာကြီးရပ်တာတွေ မလုပ်ရပါဘူး။ မတ်တပ်အကြာကြီးရပ်ရင် ခြေထောက်ကို ပြောင်းပြောင်းထောက်ရပါမယ်။ အောက်မှာ ပစ္စည်းတစ်ခုခုကျသွားရင် ကုန်းမကောက်ရပါဘူး။ အဲဒီလို ကုန်းကောက်လိုက်ရင် ခါးနာတတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ပစ္စည်းတစ်ခုခုကောက်မယ်ဆိုရင် ခါးမတ်မတ်ထားပြီး ထိုင်ချလိုက်ရပါမယ်။ ပြီးရင် တည့်တည့်လေးအတိုင်း ပစ္စည်းကောက်ပြီး ပြန်ထရပါမယ်။ ကုန်းတာ၊ ကွတာ၊ ခါးကော့တာတွေ မလုပ်ရပါဘူး။\nမိန်းကလေးတွေက ဒေါက်မြင့်ဖိနပ် သိပ်ကြိုက်ကြပါတယ်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိခင်ဘဝ ရောက်သွားရင်တော့ ဒေါက်မြင့်ဖိနပ် မစီးသင့်ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်မှာ ခါးကကော့နေတတ်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ဒေါက်ဖိနပ်စီးလိုက်ရင် ခါးက မခံနိုင်တော့ပါဘူး။ ခါးပိုနာတတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်မှာ ခြေညှပ်ဖိနပ်ပဲ စီးသင့်ပါတယ်။ ထိုင်တဲ့အခါ၊ မတ်တပ်ရပ်တဲ့အခါ မတ်မတ်လေးပဲ နေသင့်ပါတယ်။ အနားယူတဲ့အခါ ဘေးစောင်းပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကွေးပြီး ဖြေလျှော့တဲ့နည်းနဲ့ အနားယူသင့်ပါတယ်။\nကိုယ်ဝန်ဆောင်မိခင်တိုင်း ကိုယ်လက်လှုပ်ရှား အားကစား လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ဖို့ လိုပါတယ်။ တစ်ခုပဲ သတိထားရမှာက လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တဲ့အခါ ဉာဏ်နဲ့ယှဉ်ရပါမယ်။ သိပ်ကို ပြင်းထန်တဲ့လေ့ကျင့်ခန်း၊ ဒဏ်ရာရနိုင်တဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းကို မလုပ်သင့်ပါဘူး။ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှား လေ့ကျင့်ခန်းထဲမှာ အရိုးရှင်းဆုံးနဲ့ အကောင်းဆုံးလေ့ကျင့်ခန်းက လမ်းလျှောက်တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ငွေကုန်ကြေးကျနည်းတဲ့ လမ်းလျှောက်တာကို လုပ်သင့်ပါတယ်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိခင်တစ်ယောက် တစ်သားမွေးပြီး တစ်သွေးလှဖို့ လေ့ကျင့်ခန်းတွေက အရေးပါပါတယ်။ ကလေးမွေးရာမှာသုံးတဲ့ ကြွက်သားတွေ အားရှိအောင်၊ ကလေးမွေးပြီးချိန် ဗိုက်ပူပူကြီး မကျန်ခဲ့အောင် လေ့ကျင့်ခန်းတစ်မျိုးကို လုပ်သင့်ပါတယ်။\nRelated Items:Featured2, Pregnancy, pregnant care


Social Media မှာ Post တွေကို ထိရောက်အောင် ဘလိုတင်မလဲ?\n(2) သင့်ရဲ့ Reader\nPosted by Min Thuta/ ဇွန် 6, 2021/ Blog/0Comment\nSocial Media မှာ Cover Image တွေအသုံးဝင်နိုင်မယ့် Tips အချို့\nSocial Media ပေါ်မှာကိုယ့် သတိမထားမိတဲ့ အချက်လေးတွေက အရမ်းကို အရေးပါနေတတ်တာကို တွေ့ရပါတယ်။ မိတ်ဆွေတို့ Business လုပ်ငန်းတွေကို Social Media နဲ့တွဲပြီးလုပ်ကိုင်ထားတယ်ဆိုရင် မိတ်ဆွေတို့ Business အတွက်အသုံးပြုထားတဲ့ Cover Image က ဘယ်လောက်အရေးပါဝင်သလဲ? Cover Image ကဘာတွေအကျိုးအမြတ်ရမှာ? ဒီ Cover Image တွေဟာ Business လုပ်ငန်း\nPosted by Min Thuta/ ဇွန် 5, 2021/ Blog/0Comment\nWebsite တစ်ခုမှာ Traffic အတွက်ဆိုဘာတွေ သိထားသင့်လဲ?\nWebsite တည်ဆောက်ပြီး လုပ်ကိုင်နေတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေ၊ Website Traffic ကို အဓိက အားပြုပြီးလုပ်ကိုင်နေတဲ့ လုပ်တွေအတွက် Traffic ကောင်းကောင်းရနိုင်ဖို့နဲ့ ရရှိထားတဲ့ Traffic တွေကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဒီလို Traffic ကောင်းရဖို့အတွက် Content တွေကလည်း အများကြီး သက်ရောက်မှုရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် Website Traffic ကိုကောင်းကောင်း အထောက်အပံ့ပေးနိုင်မယ့် Content\nPosted by Min Thuta/ ဇွန် 4, 2021/ Blog/0Comment\nAds Campaign တွေတည်ဆောက်မယ်ဆိုရင်\nမိတ်ဆွေတို့ရဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေ အတွက် Creative ဖြစ်ပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ Ads Campaign တွေတည်ဆောက်ချင်တယ်ဆိုရင် မေးသင့်တဲ့မေးခွန်း ၅ ချက် ရှိပါတယ်။အဲ့ဒါတွေကတော့…..\nသင့်ရဲ့ Ads Campaign အတွက် Target Audience တွေက ဘယ်သူတွေလဲ ?\nသင့်ရဲ့ ရည်မှန်းချက် ပန်းတိုင် အထိရရှိပြီးမြောက်ဖို့ ဘယ်လို ကြော်ငြာ တွေကိုဖန်တီးချင်တာလဲ ?\nအောင်မြင်တဲ့ Creative Ad\nPosted by Min Thuta/ ဇွန် 3, 2021/ Blog/0Comment\nCalorie Counting App ကောင်းကောင်း ရှာဖွေနေပါသလား?\nဒီ App ကတော့ Calorie တွက်ချက်ရမှာ\nPosted by Min Thuta/ ဇွန် 2, 2021/ Blog/0Comment\nရေရှည်အောင်မြင်တဲ့ Website တစ်ခု ဖြစ်ဖို့ဆိုရင်…\nPosted by Min Thuta/ ဇွန် 1, 2021/ Blog/0Comment\nလုပ်ငန်းကို Social Media ပေါ်မှာ ပြန်လည်တိုင်းတာနိုင်မယ့် အချက်(၅) ချက်\nမိတ်ဆွေ သင်ဟာ Social Media နယ်ပယ်လုပ်ငန်းလုပ်ဆောင်နေတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သင့်ရဲ့ Social Media နယ်ပယ်ပေါ်ကနည်းလမ်းတွေကို ဘယ်လိုခြေရာခံမလဲ? ဘယ်လိုတိုင်းတာနိုင်မလဲ?ဆိုတာကို သိရှိဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ ဒီအချက်ကသာ သင့်ရဲ့ လုပ်ငန်းအပေါ်မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတဲ့ အတိုင်းအတာ ပမာဏတစ်ခုကို ပြသနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။\nသင့်ရဲ့ လုပ်ငန်း Social Media ပေါ်မှာ ဘယ်လောက်ထိ ထိထိရောက်ရောက် အောင်မြင်ေ\nနပြီလဲဆိုတာ ကို တိုင်းတာဖို့အတွက် နည်းလမ်း\nPosted by Min Thuta/ မေ 31, 2021/ Blog/0Comment\nEmail Marketing နဲ့ပတ်သတ်ပြီး သိထားသင့်တဲ့ အချက်များ\nလက်အချိန် Online မှာလူတိုင်းနီးပါး ပြောဆိုနေကျတဲ့ အရာတွေက Facebook စာမျက်နှာက အကြောင်းရာတွေ၊ Quick-tips Video တွေ၊ Instagram Feeds ကအကြောင်းအရာတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ လူသုံးများတဲ့ Social Platform တွေသာ အသုံးများကြတာကိုတွေ့ရပါတယ်။ Email ကိုတော့ လူတိုင်းနီးပါး ထဲထဲဝင်ဝင် သိပ်အသုံးမပြုကြပဲ Business နယ်ပယ်ကသူတွေလောက်သာ အသုံးပြုကြတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ကိုယ့်လုပ်ငန်းကို\nPosted by Min Thuta/ မေ 30, 2021/ Blog/0Comment\nPublic Post တွေမှာ Comment ပေးချင်တိုင်းပေးလို့ မရအောင်ဘလို လုပ်မလဲ?\nFacebook ပေါ်မှာ Post တင်တဲ့အခါမျိုးတွေမှာ ကိုယ်နဲ့ Friend မဟုတ်တဲ့ သူတွေ Comment လာပေးလို့ မရဘူးအောင်ဆိုရင် Privacy မှာ Friends တို့ Friends Except တို့နဲ့ တင်ကျတာများပါတယ်။ ဒီလို Post တင်တဲ့ အခါမှာတော့ ကိုယ်တင်လိုက်တဲ့ Post က ကိုယ်နဲ့ Friend ဖြစ်နေတဲ့ သူတွေပဲ\nPosted by Min Thuta/ မေ 29, 2021/ Blog/0Comment\nလုပ်ငန်းတစ်ခုမှာ Customer Rating ပိုတိုးလာအောင် ဘာလုပ်သင့်လဲ?\nစီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုခုကို လုပ်ကိုင်တော့မယ်ဆိုရင် Product/Service တွေရဲ့ ရောင်းအားအတွက် Customer Rating ကအရေးအကြီးဆုံးအချက်တစ်ချက်ဖြစ်ပါတယ်။ Review တွေနဲ့ Rating တွေဟာ Product/Service တစ်ခုခုကို သိချင်ပြီးဆိုရင် Customer အများစုအဓိက ထားပြီး ရှာဖွေကြည့်ရှုတဲ့အရာတွေပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုရင်တော့ Customer တွေဟာ သူတို့လိုတဲ့အရာကိုတော့ကောင်းတာလေးပဲလိုချင်လို့ပါ၊ အဲ့ဒီ Product/Service မှာ Negative Review တွေ Bad\nPosted by Min Thuta/ မေ 28, 2021/ Blog/0Comment


လှသွေးကြွယ်နေပြီး ချစ်စရာကောင်း တဲ့ အပြုံး ပိုင်ရှင်လေး ဆောင်းဝတ်ရည်မေ – Let Pan Daily\nလှသွေးကြွယ်နေပြီး ချစ်စရာကောင်း တဲ့ အပြုံး ပိုင်ရှင်လေး ဆောင်းဝတ်ရည်မေ\nပရိသတ်ကြီးရေဒီတစ်ခါမှာတော့ စကားပြောလေးချိုသာပြီး ချစ်စရာ ကောင်းတဲ့အပြုံးပိုင်ရှင်လေး ကတော့သရုပ်ဆောင် ဆောင်းဝတ်ရည်မေပဲဖြစ်ပါတယ်။သူမကဇာတ်လမ်းတွဲ များစွာကိုရိုက်ကူးနေ ပြီး သရုပ်ဆောင်ပိုင်းမှာ လည်းကျရာ ဇာတ်ရုပ်များကို ပီပီပြင်ပြင် နဲ့ သရုပ်ဆောင်နိုင်သူ တစ်ယောက်ဆိုလည်းမမှားပါဘူးနော်။ သူမရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွဲများကလည်းအောင်မြင်ကျော်ကြား လူကြိုက်များလာခဲ့ပါတယ်။ချစ်စရာကောင်းတဲ့မျက်နှာလေးကြောင့်လည်း ပရိသတ်တွေ အသဲစွဲ ချစ်နေရသူလေးတစ်ယောက်လည်းဖြစ်ပါတယ်။\nသူမဟာဒီနေ့မှာလည်းအဝါ ရောင်ပန်းခင်းတွေကြားထဲမှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင်လှရက်နေပြီး မြင်သူတကာငေးလောက်တဲ့ အလှတရားတွေကိုပိုင်ဆိုင်ထားသူတစ်ယောက်လည်းဖြစ်သလို အဆီပိုမရရှိပဲကျစ်လျစ်တဲ့ ကိုယ်လုံးလေးကြောင့်လည်း မိန်းကလေးပရိသတ်တွေ အားကျနေရသူလေး တစ်ယောက်လည်းဖြစ်ပါတယ်။အဝါရောင်ပန်းလေးတွေနဲ့အပြိုင်အဆိုင်လှပေနေသူလေး ကတော့ပရိသတ်တွေရဲ့ အချစ်တော်လေး ဆောင်းဝတ်ရည်မေပဲဖြစ်ပါတယ်။\nသူမရဲ့ ဖေ့ဘုတ်ကွန်ယက် စာမျက်နှာပေါ်မှာလည်း ချစ်စရာကောင်းတဲ့ အလှဓာတ်ပုံလေးတွေကို အမြဲတင်ပေးလေ့ရှိသလို ဖက်ရှင်များကိုလည်း ခေတ်ရေစီးကြောင်းနှင့်အညီလိုက်ဖက်အောင်ဝတ်စား တတ်သူလေး တစ်ယောက်လည်းဖြစ်ပါတယ်။” လွမ်းစေဖို့ရယ် တမင်တကာဖန်တီးတယ်ဒီဆောင်းနေ့တွေ … ဒီဆောင်းညတွေ ရှည်လွန်းတယ် …. Good morning ချစ်သူ ☀” ဆိုပြီးကဗျာစာတိုလေးနဲ့ရေးသားထားတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ကဲ …………ချစ်ပရိသတ်ကြီးအတွက် ဆောင်းဝတ်ရည်မေ ရဲ့ ပုံလေးတွေကို ပြန်လည်ကြည့်ရှု့လို့ရအောင်ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်နော်။\nPhoto Credit- Hsaung Wutyee May( FB Account)\nပရိသတ္ႀကီးေရဒီတစ္ခါမွာေတာ့ စကားေျပာေလးခ်ိဳသာၿပီး ခ်စ္စရာ ေကာင္းတဲ့အၿပဳံးပိုင္ရွင္ေလး ကေတာ့သ႐ုပ္ေဆာင္ ေဆာင္းဝတ္ရည္ေမပဲျဖစ္ပါတယ္။သူမကဇာတ္လမ္းတြဲ မ်ားစြာကို႐ိုက္ကူးေန ၿပီး သ႐ုပ္ေဆာင္ပိုင္းမွာ လည္းက်ရာ ဇာတ္႐ုပ္မ်ားကို ပီပီျပင္ျပင္ နဲ႔ သ႐ုပ္ေဆာင္ႏိုင္သူ တစ္ေယာက္ဆိုလည္းမမွားပါဘူးေနာ္။ သူမရဲ႕ ဇာတ္လမ္းတြဲမ်ားကလည္းေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကား လူႀကိဳက္မ်ားလာခဲ့ပါတယ္။ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့မ်က္ႏွာေလးေၾကာင့္လည္း ပရိသတ္ေတြ အသဲစြဲ ခ်စ္ေနရသူေလးတစ္ေယာက္လည္းျဖစ္ပါတယ္။\nသူမဟာဒီေန႔မွာလည္းအဝါ ေရာင္ပန္းခင္းေတြၾကားထဲမွာ အျပစ္ေျပာစရာမရွိေအာင္လွရက္ေနၿပီး ျမင္သူတကာေငးေလာက္တဲ့ အလွတရားေတြကိုပိုင္ဆိုင္ထားသူတစ္ေယာက္လည္းျဖစ္သလို အဆီပိုမရရွိပဲက်စ္လ်စ္တဲ့ ကိုယ္လုံးေလးေၾကာင့္လည္း မိန္းကေလးပရိသတ္ေတြ အားက်ေနရသူေလး တစ္ေယာက္လည္းျဖစ္ပါတယ္။အဝါေရာင္ပန္းေလးေတြနဲ႔အၿပိဳင္အဆိုင္လွေပေနသူေလး ကေတာ့ပရိသတ္ေတြရဲ႕ အခ်စ္ေတာ္ေလး ေဆာင္းဝတ္ရည္ေမပဲျဖစ္ပါတယ္။\nသူမရဲ႕ ေဖ့ဘုတ္ကြန္ယက္ စာမ်က္ႏွာေပၚမွာလည္း ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ အလွဓာတ္ပုံေလးေတြကို အၿမဲတင္ေပးေလ့ရွိသလို ဖက္ရွင္မ်ားကိုလည္း ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းႏွင့္အညီလိုက္ဖက္ေအာင္ဝတ္စား တတ္သူေလး တစ္ေယာက္လည္းျဖစ္ပါတယ္။” လြမ္းေစဖို႔ရယ္ တမင္တကာဖန္တီးတယ္ဒီေဆာင္းေန႔ေတြ … ဒီေဆာင္းညေတြ ရွည္လြန္းတယ္ …. Good morning ခ်စ္သူ ☀” ဆိုၿပီးကဗ်ာစာတိုေလးနဲ႔ေရးသားထားတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ကဲ …………ခ်စ္ပရိသတ္ႀကီးအတြက္ ေဆာင္းဝတ္ရည္ေမ ရဲ႕ ပုံေလးေတြကို ျပန္လည္ၾကည့္ရႈ႕လို႔ရေအာင္ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္ေနာ္။\nကိတ်လွန်း နေတဲ့ သူမရဲ့ ဆက်ဆီကျကျပုံ တွေတင်ပေးလိုက်တဲ့ ဂုဏ်ရှိန်ဝင့်ထည်\nCDM မှာ ပါဝင်ပူးပေါင်းပေးဖို့ ဝန်ထမ်းတွေ ကို တောင်းဆိုလိုက်တဲ့ ပုံစံကြောင့် ဝန်းရံသူ အချင်းချင်း ပင်အံံ့သြသွားရစေတဲ့ ကျော်ထက်အောင်\nကိုယ္ခႏၶာ အစိတ္အပိုင္းေတြ လႉဒါန္း ခဲ့တဲ့ ဦးဇင္း ကိတၱိသာရ။ သမီး ျဖစ္သူ မခင္ခင္ခ ရဲ႕ေျပာျပခ်က္ (႐ုပ္သံဖိုင္)


ခေါင်းဆောင်မှု - Sorrento Therapeutics\nဒေါက်တာ Royal သည် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များကို အနှစ် ၂၀ ဖြင့် ဆေးဝါးဆိုင်ရာ အမှုဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ မကြာသေးမီက၊ သူသည် Suzhou Connect Biopharmaceuticals ၏ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအရာရှိချုပ်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမတိုင်မီက Concentric Analgesics ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခင်က EVP ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့် Sorrento ၊ Clinical Development and Regulatory Affairs 20 တွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်\nသူသည် NCEs၊ 505(b)(2) နှင့် ANDA အပါအဝင် အောင်မြင်သော NDAs အများအပြားတွင် တာဝန်ရှိသည် သို့မဟုတ် ပါဝင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။\nဒေါက်တာ Royal သည် နာကျင်မှုစီမံခန့်ခွဲမှု၊ စွဲလမ်းမှုဆေးဝါးနှင့် တရားဝင်ဆေးဝါးဆိုင်ရာ အပိုအရည်အချင်းများနှင့်အတူ ပြည်တွင်းဆေးဝါး၊\nသူသည် University of Pittsburgh Medical Center ရှိ Uniformed Services University of Health Sciences မှ ဆေးပညာ လက်ထောက်ပါမောက္ခ၊ Oklahoma တက္ကသိုလ်နှင့် University of California San Diego မှ တွဲဖက်ပါမောက္ခဖြစ်ခဲ့သည်။\nသူသည် စာအုပ် အခန်းပေါင်း ၁၉၀ ကျော်၊ သက်တူရွယ်တူ သုံးသပ်ထားသော ဆောင်းပါးများ၊ နိုင်ငံတွင်းနှင့် နိုင်ငံတကာ အစည်းအဝေးများတွင် ဖိတ်ကြားထားသော ဟောပြောသူအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပါသည်။\nဒေါက်တာ Brunswick သည် US FDA တွင် 35 နှစ်ကျော်၊ ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာစင်တာ၊ Monoclonal Antibodies ဌာနခွဲအပါအဝင် Regulated Industry တွင်9နှစ်အထက်ရာထူးများရှိသည်။\nSorrento သို့မ၀င်မီ၊ ဒေါက်တာ Brunswick သည် ညင်သာပျော့ပျောင်းသော ဆီးကျိတ် hyperplasia နှင့် ဆီးကျိတ်ကင်ဆာအတွက် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်သည့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်သည့် Sophiris Bio တွင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးနှင့် အရည်အသွေးဆိုင်ရာ အကြီးအကဲဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုမတိုင်မီက သူသည် G Protein receptors များတွင် ညွှန်ကြားသည့် ကုထုံးများကို အထူးပြုသည့် Arena Pharmaceuticals ၏ စည်းမျဉ်းရေးရာ အကြီးအကဲဖြစ်ခဲ့သည်။\nDr. Brunswick သည် အယ်လ်ဇိုင်းမားရောဂါနှင့် နာကျင်မှုဒြပ်ပေါင်း၊ ziconotide ကို အာရုံစိုက်သည့် Elan Pharmaceuticals မှ ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။\nဒေါက်တာ Allen သည် ဇီဝနည်းပညာလုပ်ငန်းတွင် 15 နှစ်ကျော်ကြာ ဦးဆောင်သုတေသနပြုခြင်း၊ ဆေးဝါးကုသခြင်းဆိုင်ရာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနှင့် ဗိုင်းရပ်စ်ဆန့်ကျင်ရေးနှင့် ကင်ဆာရောဂါကုထုံးများကို အစောပိုင်းလက်တွေ့ထုတ်လုပ်ခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။\nSorrento သို့မ၀င်မီ၊ ဒေါက်တာ Allen သည် Oregon ဘာသာပြန်သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအင်စတီကျု (OTRADI) ၏ သိပ္ပံဒါရိုက်တာအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး ဆေးဝါးရှာဖွေတွေ့ရှိမှုနှင့် ကင်ဆာရောဂါများ၊ အစိုင်အခဲအကျိတ်များနှင့် ကူးစက်ရောဂါဆိုင်ရာရောဂါပိုးများကို ပစ်မှတ်ထား၍ ကူးစက်ရောဂါများကို ပစ်မှတ်ထားသည့် လှုပ်ရှားမှုများတွင် နယ်ပယ်နှင့် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။\nOTRADI မတိုင်မီတွင် ဒေါက်တာ Allen သည် bunyavirus နှင့် filovirus မိသားစုများရှိ ဗိုင်းရပ်စ်များကို ပစ်မှတ်ထားသည့် ဗိုင်းရပ်စ်များကို ပစ်မှတ်ထားသည့် SIGA Technologies တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု ပရိုဂရမ်များကို တီထွင်ခဲ့ပြီး ကျယ်ပြန့်သော spectrum of human viruses နှင့် intracellular ဘက်တီးရီးယားများကို တိုက်ဖျက်ရန် ညွှန်ကြားထားသည်။\nဒေါက်တာ Xu သည် ဇီဝနည်းပညာ လုပ်ငန်းများတွင် အမှုဆောင်အရာရှိအဖြစ် အနှစ် 20 ကျော် အတွေ့အကြုံရှိသည်။ Dr. Xu သည် ACEA Biosciences ၏ ဥက္ကဌနှင့် CEO (Agilent မှ 2018 တွင်ဝယ်ယူခဲ့သည်) နှင့် ACEA Therapeutics (ကရယူခဲ့သည်) Sorrento Therapeutics 2021)။ သူပါဝင်တယ်။ Sorrento Therapeutics ဝယ်ယူပြီးနောက်တွင် ACEA ၏ လုပ်ငန်းခွဲတစ်ခုဖြစ်သည့် ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ Sorrento Therapeutics.\nသူသည် ACEA တီထွင်ဆန်းသစ်သော ဆေးပိုက်လိုင်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၊ လက်တွေ့လေ့လာမှုများနှင့် cGMP ထုတ်လုပ်သည့် စက်ရုံအတွက် စီမံခန့်ခွဲပြီး တာဝန်ယူခဲ့သည်။\nသူသည် Roche Diagnosis နှင့် စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု၊ ACEA ၏ မူပိုင်နည်းပညာနှင့် ထုတ်ကုန်များကို ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးနှင့် ACEA Biosciences ၏ ဒေါ်လာ သန်း 250 ဖြင့် Agilent acquisition အတွက် တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ခဲ့သူဖြစ်သည်။\nသူသည် Gladstone Institutes, The Scripps Research မှ ဝန်ထမ်းစုံစမ်းရေးမှူးနှင့် သုတေသနပညာရှင်ဖြစ်သည်။\nအင်စတီကျုနှင့် အမေရိကန် ရောဂါထိန်းချုပ်ရေးနှင့် ကာကွယ်ရေးစင်တာများ။ သူသည် US မူပိုင်ခွင့် 50 ကျော်ပိုင်ဆိုင်သည်။\nမူပိုင်ခွင့်လျှောက်ထားပြီး နိုင်ငံတကာဂျာနယ်များတွင် သုတေသနဆောင်းပါး ၆၀ ကျော် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။\nသိပ္ပံ၊ PNAS၊ သဘာဝဇီဝနည်းပညာနှင့် ဓာတုဗေဒနှင့် ဇီဝဗေဒ။\nBS, MS, နှင့် MD\nဒေါက်တာ Sahebi သည် Sorrento ၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ဦးဆောင်သည်။\nSorrento သို့ စျေးကွက်ရှာဖွေရေး သိပ္ပံနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဗျူဟာ အပါအဝင် ဆေးဝါးဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံ အနှစ် 30 ကျော်ကို ယူဆောင်လာပါသည်။\nSorrento သို့မ၀င်မီ၊ သူသည် Novartis၊ Pfizer၊ နှင့် Lilly တို့နှင့်အတူ အကြီးတန်းစီမံခန့်ခွဲမှုရာထူးများကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး နှလုံးသွေးကြောဆိုင်ရာ၊ အဆစ်အမြစ်ရောင်ရမ်းမှု၊ အာရုံကြောသိပ္ပံ၊ ဆီးချိုရောဂါနှင့် ကင်ဆာရောဂါနယ်ပယ်များတွင် ထုတ်ကုန် 20 ကျော်၏ သိသာထင်ရှားသောအရောင်းအ၀ယ်တိုးတက်မှုအတွက် တာဝန်ရှိသော စီးပွားဖြစ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုနှင့် ဒေတာမောင်းနှင်သည့် စျေးကွက်ရှာဖွေရေးဗျူဟာများကို ဖော်ဆောင်ခဲ့သည်။\nပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သော ယဉ်ကျေးမှုများသည် အောင်မြင်သောအသင်းများကို ဖန်တီးပေးသည့် ခိုင်မာသောယုံကြည်သူဖြစ်သည်။\nအမေရိကား၏ ဆေးဝါးစီမံခန့်ခွဲမှု သိပ္ပံအသင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌ၊\nBA, MBA နှင့် Ph.D.\nအမှုဆောင်ဒုဥက္ကဋ္ဌ၊ ဘဏ္ဍာရေးအရာရှိချုပ်၊ စီးပွားရေးအရာရှိချုပ်\nမစ္စ Czerepak သည် ဆေးဝါးများ၊ ဇီဝနည်းပညာနှင့် အကျိုးတူအရင်းအနှီးများတစ်လျှောက် ဘဏ္ဍာရေးနှင့် လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်မှုဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှု ၃၅ နှစ်ကျော်ရှိသည်။ သူမသည် မကြာသေးမီက ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကင်ဆာရောဂါကုထုံးကုမ္ပဏီ BeyondSpring Inc. ၏ EVP နှင့် ဘဏ္ဍာရေးအရာရှိချုပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမတိုင်မီတွင်၊ သူမသည် Genevant Sciences အတွက် စီးပွားရေးအရာရှိချုပ်၊ lipid နာနိုအမှုန်များပေးပို့သည့်ကုမ္ပဏီတစ်ခုနှင့် အခြားဇီဝနည်းပညာများစွာအတွက် ဘဏ္ဍာရေးအရာရှိချုပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ မစ္စ Czerepak သည် Bear Stearns နှင့် JPMorgan ၏ မန်နေဂျင်းဒါရိုက်တာဟောင်းအဖြစ် 35 နှစ်ကြာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အတွေ့အကြုံရှိပြီး Bear Stearns Health Innovventures LP ၏ အထွေထွေပါတနာအဖြစ် မစ္စ Czerepak သည် အကြီးတန်းခေါင်းဆောင်မှုရာထူးများတွင် ဆေးဝါးကြီးကြီးများတွင် 10 နှစ်ဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းကို စတင်ခဲ့သည်။ ဘဏ္ဍာရေး၊ မဟာဗျူဟာစီမံကိန်း၊ စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနှင့် ကုန်သွယ်မှုစတင်သည့်အဖွဲ့များ။ သူမသည် BASF Pharma ၏ရောင်းချမှုတွင် Abbott ကို $18 ဘီလီယံဖြင့်အဆုံးသတ်ခဲ့သည့် D2E7 (Humira®) အတွက် ကမ္ဘာ့ပါတနာရှာဖွေမှုကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ သူမသည် Roche ၏ Syntex ကို $6.9 ဘီလီယံဖြင့် ဝယ်ယူမှုတွင် အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ နှစ်များတစ်လျှောက်၊ သူမသည် ထိပ်တန်းရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများဖြင့် CFO နှင့် ဘုတ်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအဖြစ် သူမ၏ ပံ့ပိုးကူညီမှုများဖြင့် ဇီဝနည်းပညာကုမ္ပဏီများအတွက် ဒေါ်လာသန်းရာပေါင်းများစွာ စုဆောင်းရာတွင်လည်း အရေးပါလာခဲ့သည်။ မစ္စ Czerepak သည် Marshall University မှ Marshall University မှ စပိန်နှင့် သင်္ချာပညာဘွဲ့ BA ဘွဲ့ နှင့် Rutgers University မှ MBA နှင့် Harvard Business School မှ ကော်ပိုရိတ်ဒါရိုက်တာ Certificate ရရှိထားသူဖြစ်သည်။\nအကြီးတန်းဒုတိယဥက္ကဌ၊ ကော်ပိုရိတ်ဆက်သွယ်ရေးနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူဆက်ဆံရေး\nဇီဝဆေးဝါးနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းသိပ္ပံလုပ်ငန်းတွင် နှစ် 30+ အတွေ့အကြုံ\nMr. Cooley သည် Fortune 500 ကုမ္ပဏီများတွင် အရောင်း၊ စျေးကွက်ရှာဖွေရေးနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဆိုင်ရာ ခေါင်းဆောင်ရာထူးများကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး အောင်မြင်သော ရန်ပုံငွေရှာဖွေခြင်းနှင့် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုနည်းပညာကုမ္ပဏီများအတွက် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။\nSorrento သို့မ၀င်မီ၊ Mr. Cooley သည် ဆီးချို၊ အာရုံကြောပညာ၊ ရောဂါဗေဒနှင့် ရှားပါးရောဂါများအပါအဝင် ရောဂါနယ်ပယ်များရှိ Eli Lilly နှင့် Company နှင့် Genentech နှစ်ခုလုံးတွင် P&L တာဝန်ဖြင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ စျေးကွက်ရှာဖွေရေး ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။\nထို့အပြင်၊ သူသည် နိုင်ငံတကာနှင့် US တွင် နှစ်ရပ်စလုံးအတွက် သိသာထင်ရှားသော BD၊ လိုင်စင်ထုတ်ပေးခြင်းနှင့် ပေါင်းစည်းရေးကြိုးပမ်းမှုများကို ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး ၎င်းတွင် ဥရောပ၊ အရှေ့အလယ်ပိုင်းနှင့် အာဖရိက နှင့် လိုင်စင်အတွက်၊ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန်နှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဆိုင်ရာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဆိုင်ရာ သဘောတူညီချက်များစွာ ပါဝင်ပါသည်။ ပထမဆုံး GLP-400 agonist\nမကြာသေးမီက၊ မစ္စတာ Cooley သည် Kimberly-Clark ရှိ Sofusa Business Unit အတွက် CBO ဖြစ်ခဲ့ပြီး အောင်မြင်သောရောင်းချမှုနှင့် ပေါင်းစပ်ကြိုးပမ်းမှုကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ Sorrento Therapeutics. သူသည် Sorrento တွင် Lymphatic Drug Delivery စနစ်များဌာနခွဲကို ဆက်လက်ဦးဆောင်နေပါသည်။\nစီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၊ အရောင်းနှင့် မူးယစ်ဆေးဝါးရှာဖွေတွေ့ရှိမှု၊ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများတွင် အတွေ့အကြုံ နှစ် 30+ ရှိသူ\nSorrento သို့မ၀င်မီ၊ Mr. Farley သည် HitGen၊ WuXi Apptec၊ Key Accounts တည်ဆောက်မှု၏ VP နှင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ BD အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ ChemDiv မှ BD ၏ VP သည် CNS၊ Oncology နှင့် Anti-infectives တွင် ကုထုံးကုမ္မဏီအသစ်များဖန်တီးရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများစွာကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။\nMr. Farley သည် Xencor၊ Caliper Technologies နှင့် Stratagene တို့ကဲ့သို့ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ပြီး စီးပွားဖြစ်ဖန်တီးရန်အတွက် အမှုဆောင်စီမံခန့်ခွဲမှုအဖွဲ့များနှင့် BOD အသီးသီးတွင် အတိုင်ပင်ခံအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။\nသူသည် ဆေးဝါးကုမ္ပဏီများ၊ ဇီဝနည်းပညာနှင့် Venture Capital အသိုင်းအဝိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ခိုင်မာသောကွန်ရက်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ Mr. Farley သည် များပြားလှသော ညီလာခံများတွင် ဟောပြောခဲ့ပြီး သက်တူရွယ်တူ သုံးသပ်ချက် ဂျာနယ် အမျိုးမျိုးတွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။\nNeurotherapeutics BU အကြီးတန်းဒုတိယဥက္ကဌ\nဒေါက်တာ Nahama သည် RTX လူသားနှင့် တိရိစ္ဆာန် ကျန်းမာရေး ဆေးဝါး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ပရိုဂရမ်များကို ဦးဆောင်သည်။\nအဖွဲ့ဝင်ခေါင်းဆောင်မှုအဖွဲ့အနေဖြင့် ဒေါက်တာ Nahama သည် မဟာဗျူဟာဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ပံ့ပိုးပေးကာ၊ တန်ဖိုးမြင့်စီမံကိန်းများကို ကြီးကြပ်ကာ စျေးကွက်ပြင်ဆင်မှုသို့သွားရန် လွယ်ကူချောမွေ့စေကာ ပြင်ပမဟာမိတ်ကြိုးပမ်းမှုများကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသည်။\nအိမ်မွေးတိရိစ္ဆာန်များအတွက် အခြားမရနိုင်သော နည်းပညာများကို ယူဆောင်လာစဉ် လူသားဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအစီအစဉ်များကို အရှိန်မြှင့်ရန် ဘာသာပြန်အခွင့်အရေးများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ တွန်းအားပေးသည်\nSorrento သို့မ၀င်ခင်တွင် Sanofi၊ Colgate၊ Novartis၊ Merck၊ VCA Antech နှင့် VetStem Biopharma အတွက် Life Sciences နှင့် Biotechnology တို့တွင် တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အမှုဆောင်ရာထူးများကို 25 နှစ်ကျော်ကြာ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။\nနာကျင်မှုဧရိယာရှိ R&D ကို အဓိကထားကာ အစောပိုင်းအသက်မွေးဝမ်းကြောင်းဖြင့် DVM (အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များအတွက် ဆေးခန်းစမ်းသပ်မှုများ)


“ ညဆိုး ” ( ဖြစ်ရပ်မှန် - စဆုံး ) - Real Gaming Myanmar\n“ ညဆိုး ” ( ဖြစ်ရပ်မှန် – စဆုံး )\nBy ei zon /5months ago / Uncategorized / No Comments\n ည မ ဖ တ် ရ\n( အမှန် တကယ်ကြုံခဲ့သော သူများ နေရာမှ ခံစား၍ ရေးသည်။ )\n“ မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းကို မှ မပုတ်ခတ်လိုကြောင်း ၊ စာတစ်ပုဒ်အဖြစ်သာမြင်ပေးပါရန် ဦးစွာပထမ မေတ္တာရပ်ခံအပ်ပါသည် ”\n“ ၀ါသနာအရရေးသားခြင်းဖြစ်သောကြောင့် အမှားအယွင်းရှိပါက ခွင့်လွှတ်ပေးစေလိုပါသည် ။ ဝေဖန်မှုများကို ကြိုဆိုပါသည် ။  ”\nပရလောကဆိုတာ လူတွေနဲ့ အနီးကပ်ဆုံးမှာတည်ရှိနေတယ် ဆိုတာကို ကျွန်မ အဲ့ဒီနေ့ညက ဖြစ်ရပ်ကြောင့် ယုံယုံကြည်ကြည် နဲ့ လက်ခံသွားခဲ့ပါပြီ ။\nခေတ်ပျက်ကြီး တစ်ခု ၊ သွေးသောက်သော ခုနှစ် ၁၉၈၈ ။ သေလိုက်တဲ့ လူတွေ ၊ နေရာတိုင်းမှာ ဆာလောင်နေတဲ့ ၀ိညဉ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့အချိန် အခါ ။\nကျွန်မတို့နေထိုင်ရာ တောင်ဥက္ကလာပမြို့နယ် ( …. ) ရပ်ကွက် မှာ တပ်မတော်သားတွေနဲ့ အရပ်သားအချို့ ပရိပက္ခ ဖြစ်ပွားနေချိန် ၊ ကြားနေပြည်သူတွေ သောကအရောက်ရဆုံးကာလတစ်ခု ။ ကျောင်းတွေ ၊ရုံးတွေ ၊ အလုပ်တွေ အကုန်ပိတ်ထားကြသည် ။ လူတိုင်းကိုယ်စီ အိမ်ထဲမှာပဲ ငြိမ်သက်စွာနေကြရသည် ။ ရပ်ကွက်တိုင်း ၀ါးကပ်တွေနဲ့ ခြံစည်းရိုးကာထားကြသည် ။\nလူငယ် လူရွယ်များ ကိုယ့်ရပ်ကွက်ကိုယ် တုတ် ၊ ဓား ၊ လက်နက်ကိုယ်စီ ဖြင့် အလှည့်ကျကင်းစောင့်ကြရသည် ။ ဆူပူမှုတွေက အဆက်မပြတ်ကိုဖြစ်ပေါ်နေပါတယ် ၊ ကြားရတဲ့သတင်းတွေက ဟော့ ဟိုနေရာမှာ အပစ်ခံရလို့ ဘယ်ကျောင်းက အသက်ဘယ်လောက် ကျောင်းသူလေးသေသွားပြီ ။ ဘယ်ရဲစခန်းက ဘယ်သူတွေကတော့ ခေါင်းဖြတ်ခံရပြန်ပြီ ၊ ဘယ်သူတွေကဖြင့် အရှင်လက်လက် မီးရှို့ခံနေပြီ ။\nစသဖြင့် အန္နိဌာရုံ သတင်းတွေချည်းသာ ဆက်တိုက်ကြားနေရသည် ။ တောမီးလောင် တောကြောင်လက်ခမောင်းခတ် ဆိုသလို လူဆိုးလူပေတွေ ၊ အခွင့်အရေးသမားတွေက အဖွဲ့လိုက် အိမ်ပေါ်တက် လူသတ် လုယက်မှုတွေက ဆက်တိုက်ဆိုသလိုဖြစ်နေသဖြင့် ရပ်ကွက်ကင်းသမားတွေက သူစိမ်းဆိုပါက ရပ်ကွက်အတွင်း လုံးဝပေးမ၀င် ။\nနေ့စဉ်လိုလိုပင် နံနက်ခင်း ကို ခေါင်းပျက်ကြီးများကို ၀ါးလုံးဖြင့်ထိုးကာ ရပ်ကွက်အတွင်း လှည့်လည်ပြသခြင်းများ ၊ စစ်တပ်က ပစ်သတ်လိုက်သဖြင့် သေသူများအလောင်းကို ၀ါးကပ်ဖြင့်တင်ကာ လှည့်လည်ပြသခြင်း ၊ စသော သွေးပျက်ဖွယ် မြင်ကွင်းများ ဖြင့်စတင်နေချိန် ဖြစ်သည် ။\nတစ်နေ့မှာ တပ်မတော် ကတပ်စုတစ်စုက တပ်သားတွေ နယ်မြေထိန်းသိမ်းဖို့ချီတက်လာချိန် တစ်ဖက်ကလည်း တပ်မတော်နှင့် စိတ်သဘောထားမတိုက်ဆိုင်သော လူတစ်စုထိပ်တိုက်တွေ့နေချိန် တပ်မတော်က ထိုလူအုပ်ကို ရှေ့မတိုးဖို့ပြောပြီး သေနတ်များဖြင့်ချိန်ရွယ်ထားတုန်းမှာ\nကျွန်မတို့နေထိုင်ရာ ( …. )ဈေး မှ ငါး ရောင်းသူတစ်ယောက်က အက်ရှင်ကားတွေထဲက Rambo လိုမျိုး ဓါးမြှောင်ကို ပါးစပ်ဖြင့်ကိုက် သံစည်ပိုင်းဖြင့်ကိုယ်လုံးကိုကာကွယ် စည်ပိုင်းကို တွန်းပြီး ရှေ့က စစ်သားတွေကို ခေါင်းထောင်ပြီး ကြည့်လိုက် စည်ပိုင်းကိုတွန်းလိုက် ရှေ့ဆက်သွားလိုက် ကြည့်လိုက်နဲ့ လုပ်နေတုန်း စစ်တပ်က “ သူ့ကို မပစ်ချင်လို့ ” Warning နှစ်ခါပေးတယ် ။\nဆရာသမားက မရဘူး သူ့ကို မပစ်ရဲဘူးထင်ပြီး ဆက်တက်တယ် ဟိုဘက်ကလည်း နောက်ဆုံး Warning ပေးပြီး စောင့်ကြည့်နေတာပေါ့ ။\nအဲ့အချိန်မှာ ဆရာသမားက စည်ပိုင်းကိုတွန်းပြီးဆက်တက်တာပေါ့ ပြီးတော့ စည်ပိုင်းအပေါ်ကနေ စစ်သားတွေဘက်ကို ချောင်းပြီးအကြည့် “ ဖုန်း ” ဆိုပြီးလှမ်းပစ်လိုက်တာ နှဖူးတည့်တည့်ပဲ နောက်စိပါပွင့်ထွက်သွားတယ် လမ်းပေါ်မှာ သွေးတွေ ဦးနှောက်တွေဆိုတာ မြင်မကောင်းရှုမကောင်းဘူး ။\nခုနက လူအုပ်ကြီးလည်းပြေးလိုက်တာဆိုတာ တစ်ယောက်မှကိုရှာမရတော့ဘူး ။ ခဏအကြာ စစ်သားတွေပြန်သွားတော့ လူတစ်စုရောက်လာတယ်\nဘယ်သူကမြှောက်ပေးလိုက်လဲမသိဘူး အဲ့ဒီအလောင်းကြီးကို စင်ကြီးနဲ့တင်ပြီး လမ်းတွေမှာ လှည့်ပတ်ပြီးပြနေတာ အဆိုးဝါးဆုံးမြင်ကွင်းပဲ ။\nပြီးတော့ တောင်ဥက္ကလာ နှင့် မြောက်ဒဂုံ ကြားက နေရာ ( ယခု ဘေလီတံတား ) ( အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ဘေလီတံတားမရှိပါ ချောင်းစပ်ကြီးပေါ့ )\nမှာ စင်ကြီးနဲ့ အဲ့ဒီအလောင်းကြီးကို ဒီတိုင်းပစ်ထားကြတယ် ၊ သဂြိုလ်မယ့်သူတစ်ယောက်မှမရှိဘူး ၊ အလောင်းကြီးက ဒီအတိုင်းကြီး ။\n( သေသူကို စော်ကားလိုစိတ်လုံးဝမရှိပါ စာအဖြစ်သာမြင်ပေးပါရန် ။ )\nခုနက လူအုပ်ကြီးလည်းပြေးလိုက်တာဆိုတာ တစ်ယောက်မှကိုရှာမရတော့ဘူး ။\nကျွန်မတို့အိမ်ရှေ့မှာဖြစ်သွားတာဆိုတော့ အဲ့မြင်ကွင်းကို အခုထိမမေ့သေးဘူး ။ ဒါကြောင့်လည်း သေချာပြန်ပြောနိုင်တာပေါ့ ။\nဒီလိုအကြောင်းအရာတွေဖြစ်ပြီး နှစ်ရက်လောက်ကြာတော့ မှတ်မှတ်ရရ ညဘက်ကြီး ။\nကျွန်မတို့အိမ်မှာ မိုးကုတ်ကလာပြီးငှားနေကြတဲ့ မိသားစုက အမေဖြစ်သူ အဒေါ်ကြီးက ကျွန်မတို့လမ်းထိပ်ကဆိုင်က “ ခေါက်မုန့် ” တွေဝယ်လာပြီး ကျွန်မကို လာကျွေးတယ် အဲ့တုန်းက အိမ်မှာ အမေရယ် ကျွန်မရယ်ညီမလေးရယ်ပဲရှိတာ အဖေနဲ့ မောင်လေးက လမ်းထိပ်မှာ ကင်းစောင့်ပေးနေရတယ် ။\nအချိန်က အပုပ်ချိန် ည ၁၁ နာရီကျော်လောက် ။\nကျွန်မလည်း အဒေါ်ကြီးလာပေးတဲ့ မုန့်ကိုစားရင်း အိမ်ငှားမိသားစုက ကျွန်မနဲ့ အသက်တူတဲ့ အမနဲ့ စကားထိုင်ပြောနေတာပေါ့ စကားပြောပြီး သူလည်းပြန်သွားတယ် အဲ့ဒီအချိန်မှာ ခွေးတွေကလည်း အူလိုက်တာ ၊ ခွေးတွေက ညတိုင်းလိုလိုအူနေတက်တော့ ကျွန်မတို့အတွက် အထူးအဆန်းမဟုတ်တော့ဘူးလေ ၊ ကျွန်မလဲသိပ်အရေးမစိုက်မိဘူး ။\nအချိန်ကိုကြည့်တော့ ၁၂ နာရီဝန်းကျင်ဖြစ်နေပြီ ကျန်တာကို ညီမလေးကို ကျွေးမယ်ဆိုပြီးတော့ အိမ်ပေါ်ထပ်က သူ့အခန်းဆီသွားကျွေးတာပေါ့ ။\nသူက “ အမ သမီးမစားတော့ဘူး အိပ်တော့မယ် ” လို့ပြောတော့ ကျွန်မလည်း အဲ့ဒီမုန့်ကို စားလိုတာပေါ့ ။ ပြီးတော့ အိပ်မယ်ဆိုပြီး ကုတင်ပေါ်လှဲလိုက်တယ် ။ ( အဲ့ဒီနေ့ညက ကျွန်မ ဘုရားကန်တော့အိပ်ဖို့ မေ့ခဲ့တယ် ။ )\nစပြီးအိပ်တာနဲ့ အချိန်ကိုက်ထားသလို ပုတ်စော်ကြီးကထောင်းကနည်းနံလာတယ် ။\nကျွန်မအိပ်တာက နှစ်ယောက်အိပ်ကုတင် တစ်ယောက်တည်းအိပ်တာဆိုတော့ တစ်ဖက်က လွတ်နေတာပေါ့ ။\nညှီစော်ကြီးကလဲနံ ၊ ပုပ်စော်ကလဲထောင်းခနဲ ထောင်းခနဲနံတာ ဆိုတာ ခေါင်းတွေပါမူးပြီး အော့အန်ချင်လာတယ် တစ်ခါမှ အဲ့ဒီလိုအပုပ်နံ့ မရဖူးဘူး ။\nတစ်ခုခုဆိုတာသိလိုက်တယ် လူကလည်း သေအောင်ကြောက်လာတယ် ။ အသားတွေပါတုန်တယ် ချွေးစီးတွေဆို မြင်မကောင်းဘူး ၊ လှုပ်လည်းမလှုပ်ရဲဘူး ၊ ကျွန်မက ထောင့်ဘက်ကပ်အိပ်တာဆိုတော့ ကုတင်တစ်ဖက်က ကျောပေးထားသလိုဖြစ်နေတယ် ။\nကျွန်မဘေးက ကုတင်ပေါ်မှာ တစ်ယောက်ယောက်လာအိပ်နေတယ်ဆိုတာ ကျွန်မစိတ်ကခံစားလို့ရတယ် ။ ပြီးတော့ ကုတင်ပေါ်ကနေ ပြန်ဆင်းသွားတာကိုလည်း ကျွန်မသိနေတယ် ကြောက်လိုက်တာ ဆိုတာ ပြောမနေနဲ့ ။ကျွန်မလည်းရသမျှဘုရားစာတွေကို စိတ်ထဲကနေအကုန်ရွတ်တာ ၊ သမ္ဗုဒ္ဓေ ဂါထာတော် ကို ရွတ်ဖို့သတိမရဘူး ။\nတော်တော်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာ ၊ ကျွန်မလည်းသူကုတင်ပေါ်ပြန်တက်လာမှဆိုးလို့ ကြောက်ကြောက်နဲ့ မျက်စိမဖွင့်ပဲ ကုတင်ကို ကန့်လန့်ဖြတ် အိပ်လိုက်တယ် ။\nပြီးတော့ မသိမသာ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်တဲ့အခါ မျက်လုံးက လုံးဝဖွင့်မရဘူး ၊ ဖွင့်နိုင်သလောက်ကြိုးစားပြီးဖွင့်ကြည့်တော့ ကုတင်ခြေရင်းမှာ “ မဲမဲကောင်ကြီး ”ကျွန်မကို သူ့မျက်လုံးနီနီကြီးတွေနဲ့ လှမ်းကြည့်နေတာ အမလေး အခုတောင် မျက်လုံးထဲပြန်မြင်တယ် ပြောရင်းပြောရင်းကြက်သီးထလိုက်တာ ။\nပြီးတော့ ကျွန်မအိပ်နေတဲ့ကုတင်က ကျွန်မမလှုပ်ပဲနဲ့ လူတစ်ယောက်လာထိုင်သလို အိကျသွားတယ် ။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကျွန်မကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားပြီး ကြောက်လွန်းလို့ ချွေးတွေပြန်လာပြီး ကြက်သီတွေထလာတယ် ။ စိတ်ထဲက ဘုရားပဲတနေမိတယ် အနံကြီးကလည်းဆိုးဝါးလိုက်တာ လူသေကောင်တွေကြားထဲ ရောက်နေသလိုခံစားရတယ် ။\nအဲ့ဒီအနံကြီးက ဘယ်အချိန်မှပျောက်သွားလည်းဆိုတော့ မနက် ( ၄ နာရီ ) ထိုး လမ်းထိပ်ကင်းတဲက သံချောင်းခေါက်သံကြားမှ လုံးဝ ပျောက်သွားတာ ။ နောက်ညတွေကျွန်မ တစ်ယောက်တည်းမအိပ်ရဲတော့ဘူး ။ ညဆို ပရိတ်ပဋ္ဌာန်းတွေရွတ် အမျှအတန်းတွေဝေပြီးမှ အိပ်ရဲတဲ့အကျင့်ဖြစ်သွားတယ် ။ ညီမလေးကို အခန်းထဲခေါ်သိပ်ရတယ် ။ ကျွန်မထင်တာ ညက ကျွန်မ အစားအသောက် ကို ညဘက်စားပြီးတော့ အခန်းထဲယူလာမိတာ စားချင်လို့ အပြင်ကလိုက်လာတာထင်တယ် ။\nဒါတောင် အသားမဟုတ်ဘူးနော် “ ရိုးရိုး ခေါက်မုန့်လေး ” ။ အဲ့ဒီနေ့ညမှာပဲ ကျွန်မကို မုန့်ဝယ်ကျွေးတဲ့ အန်တီကြီးက မနက်ကြတော့ ပြောပြတယ် ။\nသူလည်းသရဲခြောက်ခံရတယ်တဲ့ ။ သူကကျွန်မထက်ဆိုးတယ် သူကကြမ်းခင်းမှာအိပ်တာလေ သူအိပ်တဲ့ခြေရင်းမှာ ပြော၇ရင် သူ့ခြေထောက်နားမှာပေါ့ “ ဒေါက် …. ဒေါက် …. ဒေါက် ” နဲ့ အသံတွေကြားလို့ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တာ ……….\n“ သူ့ခြေထောက်နားမှာ ဘောလုံးလို အလုံးလေး သေးသေးလေးတဲ့ သေချာမျက်လုံးပွတ်ပြီးကြည့်တော့ လူခေါင်းကြီးတဲ့ ဆံပင်ကော မျက်နှာကောပါတဲ့\nခေါင်းသေးသေးလေး လှိမ့်နေတာ တဲ့ ”\nသူ့မှာ တစ်ညလုံး မအိပ်ရဲဘူးတဲ့ မျက်လုံးကြီးမှိတ်ပြီး ဘုရားစာတွေရွတ် ၊ အော်လည်းမအော်ရဲ ၊ အိပ်ယာထဲ (ကန်တော့ပါ) ရှူ ရှူးပါ ထွက်ကျကုန်တယ်တဲ့ ၊ ကျွန်မလိုပဲ နံနက် ( ၄ နာရီ ) လောက်မှာ အသံတိတ်သွားလို့ကြည့်လိုက်တော့ မရှိတော့ဘူးတဲ့ ။\nလူကို ဘာမျှ အန္တရယ်မပြုသွားတာ ဘုရားစာရဲ့ တန်ခိုတော်ကြောင့်ဖြစ်ပါလိမ့်မယ် ၊ ဒါကကျွန်မ ယုံကြည်ချက်ပါ ။ အဲ့နေ့ကစပြီး ညဆို ဘယ်သူကျွေးကျွေး ဘာအစားအသောက်မှ မစားတော့ဘူး ၊ အိမ်လည်း မသယ်လာရဲတော့ဘူး ။\nဒီစာကိုဖတ်နေတဲ့သူ အခုအိပ်ပြီးဖတ်နေတာဆိုရင် ခြေရင်းကိုမကြည့်ပါနဲ့ ဘေးကိုမကြည့်ပါနဲ့ စောင်ကိုသေချာခြုံအိပ် အအေးမိမှာစိုးလို့ပါ 😛\nကြောက်တက်တယ်ဆို ညစဉ် မေတ္တာပို့ ၊ ဘုရားဝတ်ပြု ၊ အမျှအတန်းပေးဝေပြီးမှအိပ်ကြပါ ။\nအချိန်ဘယ်လောက်မှမပေးရပါဘူး ကုသိုလ်လည်းရ အန္တာရယ်လည်းကင်းပါတယ် ။\nအားလုံး ကျန်းမာချမ်းသာကြပါစေ ခင်ဗျာ ။\n“ ညဆိုး ” ( ဖွဈရပျမှနျ – စဆုံး )\n ည မ ဖ တျ ရ\n( အမှနျ တကယျကွုံခဲ့သော သူမြား နရောမှ ခံစား၍ ရေးသညျ။ )\n“ မညျသညျ့အဖှဲ့အစညျးကို မှ မပုတျခတျလိုကွောငျး ၊ စာတဈပုဒျအဖွဈသာမွငျပေးပါရနျ ဦးစှာပထမ မတ်ေတာရပျခံအပျပါသညျ ”\n“ ဝါသနာအရရေးသားခွငျးဖွဈသောကွောငျ့ အမှားအယှငျးရှိပါက ခှငျ့လှတျပေးစလေိုပါသညျ ။ ဝဖေနျမှုမြားကို ကွိုဆိုပါသညျ ။  ”\nပရလောကဆိုတာ လူတှနေဲ့ အနီးကပျဆုံးမှာတညျရှိနတေယျ ဆိုတာကို ကြှနျမ အဲ့ဒီနညေ့က ဖွဈရပျကွောငျ့ ယုံယုံကွညျကွညျ နဲ့ လကျခံသှားခဲ့ပါပွီ ။\nခတျေပကျြကွီး တဈခု ၊ သှေးသောကျသော ခုနှဈ ၁၉၈၈ ။ သလေိုကျတဲ့ လူတှေ ၊ နရောတိုငျးမှာ ဆာလောငျနတေဲ့ ဝိညဉျတှနေဲ့ ပွညျ့နှကျနတေဲ့အခြိနျ အခါ ။\nကြှနျမတို့နထေိုငျရာ တောငျဥက်ကလာပမွို့နယျ ( …. ) ရပျကှကျ မှာ တပျမတျောသားတှနေဲ့ အရပျသားအခြို့ ပရိပက်ခ ဖွဈပှားနခြေိနျ ၊ ကွားနပွေညျသူတှေ သောကအရောကျရဆုံးကာလတဈခု ။ ကြောငျးတှေ ၊ရုံးတှေ ၊ အလုပျတှေ အကုနျပိတျထားကွသညျ ။ လူတိုငျးကိုယျစီ အိမျထဲမှာပဲ ငွိမျသကျစှာနကွေရသညျ ။ ရပျကှကျတိုငျး ဝါးကပျတှနေဲ့ ခွံစညျးရိုးကာထားကွသညျ ။\nလူငယျ လူရှယျမြား ကိုယျ့ရပျကှကျကိုယျ တုတျ ၊ ဓား ၊ လကျနကျကိုယျစီ ဖွငျ့ အလှညျ့ကကြငျးစောငျ့ကွရသညျ ။ ဆူပူမှုတှကေ အဆကျမပွတျကိုဖွဈပျေါနပေါတယျ ၊ ကွားရတဲ့သတငျးတှကေ ဟော့ ဟိုနရောမှာ အပဈခံရလို့ ဘယျကြောငျးက အသကျဘယျလောကျ ကြောငျးသူလေးသသှေားပွီ ။ ဘယျရဲစခနျးက ဘယျသူတှကေတော့ ခေါငျးဖွတျခံရပွနျပွီ ၊ ဘယျသူတှကေဖွငျ့ အရှငျလကျလကျ မီးရှို့ခံနပွေီ ။\nစသဖွငျ့ အန်နိဌာရုံ သတငျးတှခေညျြးသာ ဆကျတိုကျကွားနရေသညျ ။ တောမီးလောငျ တောကွောငျလကျခမောငျးခတျ ဆိုသလို လူဆိုးလူပတှေေ ၊ အခှငျ့အရေးသမားတှကေ အဖှဲ့လိုကျ အိမျပျေါတကျ လူသတျ လုယကျမှုတှကေ ဆကျတိုကျဆိုသလိုဖွဈနသေဖွငျ့ ရပျကှကျကငျးသမားတှကေ သူစိမျးဆိုပါက ရပျကှကျအတှငျး လုံးဝပေးမဝငျ ။\nနစေ့ဉျလိုလိုပငျ နံနကျခငျး ကို ခေါငျးပကျြကွီးမြားကို ဝါးလုံးဖွငျ့ထိုးကာ ရပျကှကျအတှငျး လှညျ့လညျပွသခွငျးမြား ၊ စဈတပျက ပဈသတျလိုကျသဖွငျ့ သသေူမြားအလောငျးကို ဝါးကပျဖွငျ့တငျကာ လှညျ့လညျပွသခွငျး ၊ စသော သှေးပကျြဖှယျ မွငျကှငျးမြား ဖွငျ့စတငျနခြေိနျ ဖွဈသညျ ။\nတဈနမှေ့ာ တပျမတျော ကတပျစုတဈစုက တပျသားတှေ နယျမွထေိနျးသိမျးဖို့ခြီတကျလာခြိနျ တဈဖကျကလညျး တပျမတျောနှငျ့ စိတျသဘောထားမတိုကျဆိုငျသော လူတဈစုထိပျတိုကျတှနေ့ခြေိနျ တပျမတျောက ထိုလူအုပျကို ရှမေ့တိုးဖို့ပွောပွီး သနေတျမြားဖွငျ့ခြိနျရှယျထားတုနျးမှာ\nကြှနျမတို့နထေိုငျရာ ( …. )ဈေး မှ ငါး ရောငျးသူတဈယောကျက အကျရှငျကားတှထေဲက Rambo လိုမြိုး ဓါးမွှောငျကို ပါးစပျဖွငျ့ကိုကျ သံစညျပိုငျးဖွငျ့ကိုယျလုံးကိုကာကှယျ စညျပိုငျးကို တှနျးပွီး ရှကေ့ စဈသားတှကေို ခေါငျးထောငျပွီး ကွညျ့လိုကျ စညျပိုငျးကိုတှနျးလိုကျ ရှဆေ့ကျသှားလိုကျ ကွညျ့လိုကျနဲ့ လုပျနတေုနျး စဈတပျက “ သူ့ကို မပဈခငျြလို့ ” Warning နှဈခါပေးတယျ ။\nဆရာသမားက မရဘူး သူ့ကို မပဈရဲဘူးထငျပွီး ဆကျတကျတယျ ဟိုဘကျကလညျး နောကျဆုံး Warning ပေးပွီး စောငျ့ကွညျ့နတောပေါ့ ။\nအဲ့အခြိနျမှာ ဆရာသမားက စညျပိုငျးကိုတှနျးပွီးဆကျတကျတာပေါ့ ပွီးတော့ စညျပိုငျးအပျေါကနေ စဈသားတှဘေကျကို ခြောငျးပွီးအကွညျ့ “ ဖုနျး ” ဆိုပွီးလှမျးပဈလိုကျတာ နှဖူးတညျ့တညျ့ပဲ နောကျစိပါပှငျ့ထှကျသှားတယျ လမျးပျေါမှာ သှေးတှေ ဦးနှောကျတှဆေိုတာ မွငျမကောငျးရှုမကောငျးဘူး ။\nခုနက လူအုပျကွီးလညျးပွေးလိုကျတာဆိုတာ တဈယောကျမှကိုရှာမရတော့ဘူး ။ ခဏအကွာ စဈသားတှပွေနျသှားတော့ လူတဈစုရောကျလာတယျ\nဘယျသူကမွှောကျပေးလိုကျလဲမသိဘူး အဲ့ဒီအလောငျးကွီးကို စငျကွီးနဲ့တငျပွီး လမျးတှမှော လှညျ့ပတျပွီးပွနတော အဆိုးဝါးဆုံးမွငျကှငျးပဲ ။\nပွီးတော့ တောငျဥက်ကလာ နှငျ့ မွောကျဒဂုံ ကွားက နရော ( ယခု ဘလေီတံတား ) ( အဲ့ဒီအခြိနျတုနျးက ဘလေီတံတားမရှိပါ ခြောငျးစပျကွီးပေါ့ )\nမှာ စငျကွီးနဲ့ အဲ့ဒီအလောငျးကွီးကို ဒီတိုငျးပဈထားကွတယျ ၊ သဂွိုလျမယျ့သူတဈယောကျမှမရှိဘူး ၊ အလောငျးကွီးက ဒီအတိုငျးကွီး ။\n( သသေူကို စျောကားလိုစိတျလုံးဝမရှိပါ စာအဖွဈသာမွငျပေးပါရနျ ။ )\nခုနက လူအုပျကွီးလညျးပွေးလိုကျတာဆိုတာ တဈယောကျမှကိုရှာမရတော့ဘူး ။\nကြှနျမတို့အိမျရှမှေ့ာဖွဈသှားတာဆိုတော့ အဲ့မွငျကှငျးကို အခုထိမမသေ့ေးဘူး ။ ဒါကွောငျ့လညျး သခြောပွနျပွောနိုငျတာပေါ့ ။\nဒီလိုအကွောငျးအရာတှဖွေဈပွီး နှဈရကျလောကျကွာတော့ မှတျမှတျရရ ညဘကျကွီး ။\nကြှနျမတို့အိမျမှာ မိုးကုတျကလာပွီးငှားနကွေတဲ့ မိသားစုက အမဖွေဈသူ အဒျေါကွီးက ကြှနျမတို့လမျးထိပျကဆိုငျက “ ခေါကျမုနျ့ ” တှဝေယျလာပွီး ကြှနျမကို လာကြှေးတယျ အဲ့တုနျးက အိမျမှာ အမရေယျ ကြှနျမရယျညီမလေးရယျပဲရှိတာ အဖနေဲ့ မောငျလေးက လမျးထိပျမှာ ကငျးစောငျ့ပေးနရေတယျ ။\nအခြိနျက အပုပျခြိနျ ည ၁၁ နာရီကြျောလောကျ ။\nကြှနျမလညျး အဒျေါကွီးလာပေးတဲ့ မုနျ့ကိုစားရငျး အိမျငှားမိသားစုက ကြှနျမနဲ့ အသကျတူတဲ့ အမနဲ့ စကားထိုငျပွောနတောပေါ့ စကားပွောပွီး သူလညျးပွနျသှားတယျ အဲ့ဒီအခြိနျမှာ ခှေးတှကေလညျး အူလိုကျတာ ၊ ခှေးတှကေ ညတိုငျးလိုလိုအူနတေကျတော့ ကြှနျမတို့အတှကျ အထူးအဆနျးမဟုတျတော့ဘူးလေ ၊ ကြှနျမလဲသိပျအရေးမစိုကျမိဘူး ။\nအခြိနျကိုကွညျ့တော့ ၁၂ နာရီဝနျးကငျြဖွဈနပွေီ ကနျြတာကို ညီမလေးကို ကြှေးမယျဆိုပွီးတော့ အိမျပျေါထပျက သူ့အခနျးဆီသှားကြှေးတာပေါ့ ။\nသူက “ အမ သမီးမစားတော့ဘူး အိပျတော့မယျ ” လို့ပွောတော့ ကြှနျမလညျး အဲ့ဒီမုနျ့ကို စားလိုတာပေါ့ ။ ပွီးတော့ အိပျမယျဆိုပွီး ကုတငျပျေါလှဲလိုကျတယျ ။ ( အဲ့ဒီနညေ့က ကြှနျမ ဘုရားကနျတော့အိပျဖို့ မခေဲ့တယျ ။ )\nစပွီးအိပျတာနဲ့ အခြိနျကိုကျထားသလို ပုတျစျောကွီးကထောငျးကနညျးနံလာတယျ ။\nကြှနျမအိပျတာက နှဈယောကျအိပျကုတငျ တဈယောကျတညျးအိပျတာဆိုတော့ တဈဖကျက လှတျနတောပေါ့ ။\nညှီစျောကွီးကလဲနံ ၊ ပုပျစျောကလဲထောငျးခနဲ ထောငျးခနဲနံတာ ဆိုတာ ခေါငျးတှပေါမူးပွီး အော့အနျခငျြလာတယျ တဈခါမှ အဲ့ဒီလိုအပုပျနံ့ မရဖူးဘူး ။\nတဈခုခုဆိုတာသိလိုကျတယျ လူကလညျး သအေောငျကွောကျလာတယျ ။ အသားတှပေါတုနျတယျ ခြှေးစီးတှဆေို မွငျမကောငျးဘူး ၊ လှုပျလညျးမလှုပျရဲဘူး ၊ ကြှနျမက ထောငျ့ဘကျကပျအိပျတာဆိုတော့ ကုတငျတဈဖကျက ကြောပေးထားသလိုဖွဈနတေယျ ။\nကြှနျမဘေးက ကုတငျပျေါမှာ တဈယောကျယောကျလာအိပျနတေယျဆိုတာ ကြှနျမစိတျကခံစားလို့ရတယျ ။ ပွီးတော့ ကုတငျပျေါကနေ ပွနျဆငျးသှားတာကိုလညျး ကြှနျမသိနတေယျ ကွောကျလိုကျတာ ဆိုတာ ပွောမနနေဲ့ ။ကြှနျမလညျးရသမြှဘုရားစာတှကေို စိတျထဲကနအေကုနျရှတျတာ ၊ သမ်ဗုဒ်ဓေ ဂါထာတျော ကို ရှတျဖို့သတိမရဘူး ။\nတျောတျောကို ကွောကျစရာကောငျးတာ ၊ ကြှနျမလညျးသူကုတငျပျေါပွနျတကျလာမှဆိုးလို့ ကွောကျကွောကျနဲ့ မကျြစိမဖှငျ့ပဲ ကုတငျကို ကနျ့လနျ့ဖွတျ အိပျလိုကျတယျ ။\nပွီးတော့ မသိမသာ မကျြလုံးဖှငျ့ကွညျ့တဲ့အခါ မကျြလုံးက လုံးဝဖှငျ့မရဘူး ၊ ဖှငျ့နိုငျသလောကျကွိုးစားပွီးဖှငျ့ကွညျ့တော့ ကုတငျခွရေငျးမှာ “ မဲမဲကောငျကွီး ”ကြှနျမကို သူ့မကျြလုံးနီနီကွီးတှနေဲ့ လှမျးကွညျ့နတော အမလေး အခုတောငျ မကျြလုံးထဲပွနျမွငျတယျ ပွောရငျးပွောရငျးကွကျသီးထလိုကျတာ ။\nပွီးတော့ ကြှနျမအိပျနတေဲ့ကုတငျက ကြှနျမမလှုပျပဲနဲ့ လူတဈယောကျလာထိုငျသလို အိကသြှားတယျ ။ အဲ့ဒီအခြိနျမှာ ကြှနျမကြောရိုးတဈလြှောကျ အေးစကျသှားပွီး ကွောကျလှနျးလို့ ခြှေးတှပွေနျလာပွီး ကွကျသီတှထေလာတယျ ။ စိတျထဲက ဘုရားပဲတနမေိတယျ အနံကွီးကလညျးဆိုးဝါးလိုကျတာ လူသကေောငျတှကွေားထဲ ရောကျနသေလိုခံစားရတယျ ။\nအဲ့ဒီအနံကွီးက ဘယျအခြိနျမှပြောကျသှားလညျးဆိုတော့ မနကျ ( ၄ နာရီ ) ထိုး လမျးထိပျကငျးတဲက သံခြောငျးခေါကျသံကွားမှ လုံးဝ ပြောကျသှားတာ ။ နောကျညတှကြှေနျမ တဈယောကျတညျးမအိပျရဲတော့ဘူး ။ ညဆို ပရိတျပဋ်ဌာနျးတှရှေတျ အမြှအတနျးတှဝေပွေီးမှ အိပျရဲတဲ့အကငျြ့ဖွဈသှားတယျ ။ ညီမလေးကို အခနျးထဲချေါသိပျရတယျ ။ ကြှနျမထငျတာ ညက ကြှနျမ အစားအသောကျ ကို ညဘကျစားပွီးတော့ အခနျးထဲယူလာမိတာ စားခငျြလို့ အပွငျကလိုကျလာတာထငျတယျ ။\nဒါတောငျ အသားမဟုတျဘူးနျော “ ရိုးရိုး ခေါကျမုနျ့လေး ” ။ အဲ့ဒီနညေ့မှာပဲ ကြှနျမကို မုနျ့ဝယျကြှေးတဲ့ အနျတီကွီးက မနကျကွတော့ ပွောပွတယျ ။\nသူလညျးသရဲခွောကျခံရတယျတဲ့ ။ သူကကြှနျမထကျဆိုးတယျ သူကကွမျးခငျးမှာအိပျတာလေ သူအိပျတဲ့ခွရေငျးမှာ ပွော၇ရငျ သူ့ခွထေောကျနားမှာပေါ့ “ ဒေါကျ …. ဒေါကျ …. ဒေါကျ ” နဲ့ အသံတှကွေားလို့ မကျြလုံးဖှငျ့ကွညျ့လိုကျတာ ……….\n“ သူ့ခွထေောကျနားမှာ ဘောလုံးလို အလုံးလေး သေးသေးလေးတဲ့ သခြောမကျြလုံးပှတျပွီးကွညျ့တော့ လူခေါငျးကွီးတဲ့ ဆံပငျကော မကျြနှာကောပါတဲ့\nခေါငျးသေးသေးလေး လှိမျ့နတော တဲ့ ”\nသူ့မှာ တဈညလုံး မအိပျရဲဘူးတဲ့ မကျြလုံးကွီးမှိတျပွီး ဘုရားစာတှရှေတျ ၊ အျောလညျးမအျောရဲ ၊ အိပျယာထဲ (ကနျတော့ပါ) ရှူ ရှူးပါ ထှကျကကြုနျတယျတဲ့ ၊ ကြှနျမလိုပဲ နံနကျ ( ၄ နာရီ ) လောကျမှာ အသံတိတျသှားလို့ကွညျ့လိုကျတော့ မရှိတော့ဘူးတဲ့ ။\nလူကို ဘာမြှ အန်တရယျမပွုသှားတာ ဘုရားစာရဲ့ တနျခိုတျောကွောငျ့ဖွဈပါလိမျ့မယျ ၊ ဒါကကြှနျမ ယုံကွညျခကျြပါ ။ အဲ့နကေ့စပွီး ညဆို ဘယျသူကြှေးကြှေး ဘာအစားအသောကျမှ မစားတော့ဘူး ၊ အိမျလညျး မသယျလာရဲတော့ဘူး ။\nဒီစာကိုဖတျနတေဲ့သူ အခုအိပျပွီးဖတျနတောဆိုရငျ ခွရေငျးကိုမကွညျ့ပါနဲ့ ဘေးကိုမကွညျ့ပါနဲ့ စောငျကိုသခြောခွုံအိပျ အအေးမိမှာစိုးလို့ပါ 😛\nကွောကျတကျတယျဆို ညစဉျ မတ်ေတာပို့ ၊ ဘုရားဝတျပွု ၊ အမြှအတနျးပေးဝပွေီးမှအိပျကွပါ ။\nအခြိနျဘယျလောကျမှမပေးရပါဘူး ကုသိုလျလညျးရ အန်တာရယျလညျးကငျးပါတယျ ။\nအားလုံး ကနျြးမာခမျြးသာကွပါစေ ခငျဗြာ ။\nPrevious: အစိုးရ သက်တမ်း ၂နှစ် အတွင်း အိမ်ခြံမြေ ထိန်းခဲ့၍ စီးပွားရေး စနစ်တကျ ဖွံ့ဖြိုးလာဟု ဦးဖြိုးမင်းသိန်းပြော\nNext: ပျော်ရွှင်ဖွယ် မြန်မာနှစ်သစ် သင်္ကြန် အချိန်အခါလေး ရောက်လို့ လာပါတော့မယ်နော်☺


စီးဆင်းသောမီတာဖြည့်စက်၊ ပုလင်းပိတ်တံဆိပ်၊ ရေနံစက် - BRENU\nSemi အလိုအလျောက်ပြားချပ်ချပ် Labelin ...\nSemi-automatic Capsule Filling Machine တွင်လွတ်လပ်သောဆေးတောင့်ကိုအစာကျွေးသည်\nစက်ကိုယ်ထည်နှင့်အလုပ်လုပ်သောစားပွဲသည်အက်စ်အက်စ်ပစ္စည်းများကို သုံး၍ ဆေးဆိုင်၏လိုအပ်ချက်နှင့်ကိုက်ညီသည်။\nSemi Auto Capsule ဖြည့်က M ...\nCOVID အချိန်အတွင်း၊ အထူးသဖြင့်တရုတ်နိုင်ငံသို့မည်သည့်နေရာသို့မဆိုအလွယ်တကူသွားရောက်လည်ပတ်ရန်မလွယ်ကူပါ၊ သို့သော်အင်တာနက်သည်သင်အားလုံးကိုကူညီပါမည် ၃၆၀ ဒီဂရီဗီဒီယိုပြသမှုကိုကျွန်ုပ်တို့ထောက်ပံ့ပေးပါသည်။ ဆွေးနွေးခြင်းနှင့်ဆက်သွယ်ခြင်း ကျွန်ုပ်တို့သည်အင်တာနက်ဖြင့်စာချုပ်ချုပ်နိုင်သည်။ စက်ယန္တရားများအပြီးတွင်ကျွန်ုပ်တို့ စုစည်း၍ ဗွီဒီယိုရိုက်ကူးနိုင်သည်။ နောက်ဆုံးသင်ဗွီဒီယိုရရှိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်မည်သို့စုပုံရမည်၊ မည်သို့လည်ပတ်မည်ကိုလွယ်ကူစွာသိရှိနိုင်လိမ့်မည်။\nဖြည့်သည့်စက်များသည်အစားအစာလုပ်ငန်း၊ အဖျော်ယမကာလုပ်ငန်း၊ နေ့စဉ်ဓာတုဗေဒစသည်ဖြင့်ကျယ်ပြန့်စွာအသုံးပြုကြသည်။ အနာဂတ်ဖြည့်စွက်စက်သည်စက်မှုလုပ်ငန်းအလိုအလျောက်နှင့် ပူးပေါင်း၍ ဓာတ်ငွေ့လောင်စာ၏တိုးတက်မှုကိုမြှင့်တင်ရန်ဖြစ်သည်။\nတန်ဖိုးနည်းအိမ်ထောင်စုစီးပွားရေး - အရည်ဖြည့်စက်\nအစားအစာ၊ နေ့စဉ်ဓာတုပစ္စည်းများ၊ ဆေးဝါးများထုပ်ပိုးသည့်စက်များတွင်စက်များကိုကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်အသုံးပြုကြသည်။ စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၊ စျေးကွက်အပြောင်းအလဲနှင့်ထုတ်လုပ်မှုနည်းပညာတိုးတက်မှုတို့ကြောင့်ဖြည့်စွက်သည့်စက်ပစ္စည်းများတိုးတက်မှုသည်အမျိုးမျိုးသောခေတ်ရေစီးကြောင်းကိုပြသခဲ့သည်။ စက်ပစ္စည်းဖြည့်ရန်သည်\nတရုတ်နှစ်သစ်ကူးအားလပ်ရက်အချိန်။ တရုတ်နှစ်သစ်ကူးအားလပ်ရက်နေ့ကို ၂၀၂၁ ဖေဖော်ဝါရီ ၉ မှ ၂၁ တွင်စတင်မည်။ တရုတ် BRENU မှ“ GONGXIFA CAI” သည်နှစ်သစ်ကူး OX နှစ်၌ပါသောသူငယ်ချင်းများအားလုံးကိုပျော်ရွှင်စေပြီး OX ကဲ့သို့သောသူငယ်ချင်းများအားလုံးကိုနေ့စဉ်ကံကောင်းပါစေ။ နှစ်သစ်အတွက်, ငါတို့စက်ရုံ g ...\nသင့်အတွက်အရေးအပါဆုံး Filling Machine!\n1. ဘယ်လိုဖြည့်စက်ကိုရွေးချယ်? ၀ ယ်သူတော်တော်များများသည် ၀ င်ငွေကိုအပြီးသတ်ချင်ကြသည်။ သို့သော်မှန်ကန်သောဖြည့်စက်ကိုမည်သို့ရွေးချယ်ရမည်ကိုမသိကြပါ၊ ဘယ်ထုတ်ကုန်မျိုးဖြည့်နေသလဲ။ ကြိုဆိုပါ၏, ကျွန်တော်တို့နာမကိုသိပါစေ, ကျွန်တော်တို့ကိုရုပ်ပုံနှင့်ဗီဒီယိုပြ, ဒါမှမဟုတ်ပေးပို့ ...


Pier Auge Regenerating Smoothing Treatment LE SOIN TEINTE | Buy online | SHOP.COM.MM\nPier Auge Regenerating Smoothing Treatment LE SOIN TEINTE\nBy Pier Auge\nVitamin A,E, C & B5, Hyaluronic Acid, Hyper-protein နှင့် tensor effect တို့ပါဝင်ခြင်း\nအသက် ၃၀ မှ ၅၀ အထိအသက်အရွယ်များအတွက် ရည်ရွယ်ထုတ်လုပ်ထားခြင်း\nစိတ်ဖိစီးမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အရေပြားနွမ်းနယ်မှုကို ပျောက်ကင်းစေခြင်း\nညှို့ဓာတ်ပြင်းသော အသားအရေကို ပိုင်ဆိုင်ရရှိစေနိုင်ခြင်း\nSold by Min Nwel Trading Co. Ltd\nThe Best Treatment for me.\nမျက်နှာအရေးကြောင်းတွေတော်တော်များလာလို့ ဒါလေးဝယ်သုံးကြည့်တာ။ ၂ ပတ်နေတော့ သိသိသာသာပြောင်းလဲလာလို့အဆင်ပြေပါတယ်။ Read more Hide\nLE SOIN PRODUCTS တွေက ပေးရတဲ့ဈေးနှုန်းနဲ့ ပြန်ရတဲ့ quality တန်ပါတယ်။ ကိုယ်တွေလို ၃၀ ကျော်အမျိုးသမီးတွေအသားအရည်ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် သူ့ကိုပဲအားကိုးနေရတယ်။ နေ့စဉ်လိမ်းပေးဖို့တော့ လိုတာပေါ့နော်။ Read more Hide\nThis colored day treatment brings both moisturization andahealthy-look effect. Formulated from Hyaluronic Acid, Hyper-protein and tensor complex, Vitamins A, E, C and B5, the treatment brings all the necessary elements to restore and to strengthen skin\nRegenerating Smoothing Treatment LE SOIN TEINTE\nSpecifications of Regenerating Smoothing Treatment LE SOIN TEINTE


နေပူထဲ ကြက်ဥ ကြော်ပြတဲ့သူကို ရဲကဖမ်းဆီး...! - Thadin\nHomeNEWSနေပူထဲ ကြက်ဥ ကြော်ပြတဲ့သူကို ရဲကဖမ်းဆီး…!\nApril 20, 2019 Kay Kay NEWS Comments Off on နေပူထဲ ကြက်ဥ ကြော်ပြတဲ့သူကို ရဲကဖမ်းဆီး…!\nနေပူလွန်းလို့ကြက်ဥကြော်ရကြောင်း ရုပ်သံတင်ခဲ့သူအား ထိုင်းမြောက်ပိုင်း ရဲတပ်ဖွဲ့ က စစ်ဆေး April 20 ,2019ထိုင်းမြောက်ပိုင်း လမ်းပန်းမှာ နေအရမ်းပူလာပြီး ကြက်ဥကြော်ရတယ်လို့ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း ထိုင်းဆိုရှယ် မီဒီယာတွေမှာ ပေါက်နေတဲ့ရုပ်သံ ကို တင်တဲ့ ပိုင်ရှင် က\nသူဟာ မီးဖိုပေါ်မှာ ဆီဒယ်အိုးတင်ထားပြီး ဆီပူလာမှ ဒယ်အိုးကို နေပူထဲကိုယူထုတ်လာပြီး ကြက်ဥကြော်ပြ နောက်ပြောင်ခဲ့တာပါလို့ဝန်ခံခဲ့ကြောင်းသိရပါတယ်။\nသူ့ ရုပ်သံကို နိုင်ငံတကာသတင်းတွေမှာပါဖေါ်ပြလာနေလို့ရဲတပ်ဖွဲ့ က ဒီဖြစ်ရပ်ကို အဖြစ်မှန်မမှန် စစ်ဆေးခဲ့ရပါတယ်၊ ခုလို မဟုတ်မမှန် လုပ်ကြံပြီး ပို့ စ် တင်လို့ အဖွဲ့ အစည်း နိုင်ငံ အကျိုး ထိခိုက်တယ်ဆိုရင် ကွန်ပြူတာဥပဒေအရ တရားစွဲလို့ ရပြီး ထောင်ဒဏ်ငါးနှစ်အထိ အပြစ်ပေးနိုင်ပါတယ်။\nနပေူလှနျးလို့ကွကျဥကွျောရကွောငျး ရုပျသံတငျခဲ့သူအား ထိုငျးမွောကျပိုငျး ရဲတပျဖှဲ့ က စဈဆေး April 20 ,2019ထိုငျးမွောကျပိုငျး လမျးပနျးမှာ နအေရမျးပူလာပွီး ကွကျဥကွျောရတယျလို့ယခုရကျပိုငျးအတှငျး ထိုငျးဆိုရှယျ မီဒီယာတှမှော ပေါကျနတေဲ့ရုပျသံ ကို တငျတဲ့ ပိုငျရှငျ က\nသူဟာ မီးဖိုပျေါမှာ ဆီဒယျအိုးတငျထားပွီး ဆီပူလာမှ ဒယျအိုးကို နပေူထဲကိုယူထုတျလာပွီး ကွကျဥကွျောပွ နောကျပွောငျခဲ့တာပါလို့ဝနျခံခဲ့ကွောငျးသိရပါတယျ။\nသူ့ ရုပျသံကို နိုငျငံတကာသတငျးတှမှောပါဖျေါပွလာနလေို့ရဲတပျဖှဲ့ က ဒီဖွဈရပျကို အဖွဈမှနျမမှနျ စဈဆေးခဲ့ရပါတယျ၊ ခုလို မဟုတျမမှနျ လုပျကွံပွီး ပို့ ဈ တငျလို့ အဖှဲ့ အစညျး နိုငျငံ အကြိုး ထိခိုကျတယျဆိုရငျ ကှနျပွူတာဥပဒအေရ တရားစှဲလို့ ရပွီး ထောငျဒဏျငါးနှဈအထိ အပွဈပေးနိုငျပါတယျ။\nVaseline သုံးပြီး ၁၀ နှစ်ပိုငယ်သွားအောင် အသားအရေထိန်းသိမ်းကြမယ်…!\nThis Month : 41280\nThis Year : 236678\nTotal Users : 595702\nTotal views : 2736694