NYI LYNN SECK 18+ DEN: October 2009\nကျယ်ပြန့်သော မြက်ရိုင်းကွင်းပြင်ကြီး။ နားထဲတွင် လေတိုက်သံ တိုးတိုးလေးကို ကြားနေရသည်။ ခါးလယ်လောက်အထိ ရောက်နေသော မြက်ရိုင်းပင်များသည် တိုက်ခတ်နေသော လေသွားရာ လမ်းကြောင်းကို ဆီးခံရင်း ယိမ်းနွဲ့နေကြသည်။ နေရောင်သည် ခပ်နွေးနွေး ဖြာကျနေ၏။ဆောင်းဦးပေါက်မှာ ကျတဲ့ နေရောင်ဆိုတော့ ရွှေအိုရောင် ခပ်နွေးနွေးလို့ပဲ စိတ်ထဲမှာ သူထင်နေမိသည်။ မှိုင်းမှိုင်းဝေဝေနှင့် လင်းနေတာမျိုး ဖြစ်သည်။ သူ အဲဒီမြက်ရိုင်းတောကြီးကို အပှေါစီးမှ မြင်နေရသည်။ အဆုံးမရှိလို့ ထင်ရလောက်အောင် တပြန့်တပြောကြီး ဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ ဒီမြက်ရိုင်းတောကြီး၏ အနားသတ်တွင် မတ်စောက်သော မြစ်ကမ်းပါးကြီး ရှိနေလေသည်။\nသူ့အကြည့်များကို ဘယ်မှညာ၊ ညာမှဘယ်သို့ ရွှေ့ပြောင်း စူးစိုက်လိုက်ချိန်တွင် မြက်ရိုင်းတောထဲမှ တစ်စုံတစ်ရာကို သတိပြုမိလိုက်မိလေသည်။ ကလေးငယ်တစ်ယောက်။ နေရောင်သည် မိုးထားသော မြက်ရိုင်းပင်များကြောင့် သူ့ကို အနှောက်အယှက် ဖြစ်စေပုံ မပှေါပေ။ အပှေါမှ ဖြတ်တိုက်နေသော လေနုအေးနှင့် မြက်ပင်များကြားက တိုးဝှေ့ဝင်လာသော လေအေးများကလည်း သူ့ကို ထိုအပူဒဏ်မှ ကာကွယ်ပေးနေပုံ ရသည်။ သူအိပ်ပျှောနေသည်ဟု ထင်မိသည်။ သဲကြိုးပြတ်ကို သံချိတ်နှင့် ပြန်ဆက်ထားသော သူ၏ တာရာဖိနပ်လေးသည် သူ့ခြေရင်းမှာ အစီအစဉ်မကျနစွာ ပြန့်ကျဲနေသည်။ အရောင်ပြယ် နေပြီဖြစ်သော ကချင်လွယ်အိတ် အနွမ်းလေးထဲက လောက်စာလုံး တစ်ချို့က ဘေးကို ထွက်ကျလို့ နေသည်။ ကလေးငယ်၏ မျက်နှာမှာ အိပ်နေရင်း ပြုံးနေသည်။ သူအိပ်မက်တွေထဲမှာ ပျှောစရာ တွေ့နေပြီ ထင်ပါရဲ့။\nအားမာန်ပါလှသော လှံချက် ရင်ဝကို တိုက်ရိုက် စူးနစ်သွားချိန်တွင် ဟစ်အှောလိုက်သော အသံနှစ်ခုက ဆက်တိုက် ထွက်ပှေါလို့လာသည်။ တစ်သံက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ကြုံးဝါးလိုက်သော အသံဖြစ်ပြီး နောက်တစ်သံက ထွက်သက်နှင့် ဝင်သက်ကို နောက်ဆုံး ပိုင်းဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် နာကျင် စူးရှစွာ မြည်တမ်းလိုက်သော ရင်ခေါင်းသံ ဖြစ်သည်။ လေသည် တဟူးဟူးနှင့် တိုက်နေသည်။ နွေလေပူများ ဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အသံဟူသမျှ တိတ်ဆိတ်နေ၏။ အဆိုပါ အသံနှစ်ခုကြောင့် တိတ်ဆိတ်သွားတာပဲလား၊ ဒါမှမဟုတ် အဆိုပါ အသံနှစ်ခုကို ထင်ရှားစေချင်လို့ အရာအားလုံးက အသံတွေ တိတ်နေခဲ့တာလား ဆိုတာကိုတော့ မည်သူမှ တိတိကျကျ ပြောနိုင်မည် မထင်ပေ။ လဲကျနေသူ၏ ရင်ဝမှ သွေးများက မြင်မကောင်းအောင် စီးကျနေသည်။ မြင်းပှေါမှလူသည် ထိုသူ၏ ရင်ဝမှ လှံကို ဆွဲနှုတ်ယူလိုက်သည်။ သွေးများက ပွက်ခနဲ ထွက်ကျလာပြန်သည်။ မြေပြင်မှလူမှာ အသက်ဝိညာဉ် ကင်းမဲ့လို့နေပြီ ဖြစ်သည်။ မြင်းပှေါမှလူသည် လှံကို အားမာန်အပြည့်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ရင်း မြစ်ကမ်းပါးထိပ်သို့ မြင်းကို အသော့နှင် သွားလိုက်သည်။ ကမ်းပါးထိပ်သို့ ရောက်သောအခါ မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းမှ တောင်တန်းကြီးများကို ကြည့်လိုက်ပြီး စူးစူးနစ်နစ် ကြုံးဝါးအှောဟစ် လိုက်ပြန်သည်။ မြစ်ရေသည် စီးဆင်းမြဲ စီးဆင်းလျက်၊ လေပူများကလည်း တိုက်ခတ်မြဲ တိုက်ခတ်လျက်၊ သို့သှော ဘာမှ မပြောင်းလဲသော ထိုကာလတွင် အရင်က လူနှစ်ယောက် ရှိခဲ့ရာမှ အခုတော့ လူတစ်ယောက် သေဆုံးပြီး လူတစ်ယောက်သာ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထိုသူသည် ကမ်းပါးထိပ်မှ မြင်းကို မြစ်ဆီသို တဟုန်ထိုး ဆင်းချသွားပြီး ကမ်းစပ်သို့ ရောက်သောအခါမှ မြင်းပှေါက ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ယာလက်ဖြင့် မြစ်ကမ်းစပ်မှ သဲပွင့်များကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး မြစ်ထဲသို့ ဖြန့်ကျဲ ချလိုက်သည်။ ပြီးလျှင် ထုံးထားသော ဆံထုံးကို ဖြေချလိုက်ပြီး ခေါင်းကို ရေထဲသို့ နှစ်ပစ်လိုက်သည်။ သူ့လှံတွင် စွန်းထင်းနေသော ရန်သူ၏ သွေးစေးများသည်လည်း မြစ်ရေနှင့်အတူ မျောပါသွားလေသည်။ သူ့တွင် ဘဝအသစ် စလေပြီ။\nမြစ်သည် ဘာမှမသိသလို ငြိမ်သက်စွာ စီးဆင်းလို့နေ၏။ သူကြားလိုက်ရသော စူးစူးနစ်နစ် အသံများ၊ ရဲရဲနီသော သွေးစေးများ၊ လူတစ်ယောက်၏ ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက် ကြုံးဝါးသံများကိုတော့ သူ့ရင်ထဲမှာပဲ သိမ်းထားလိုက်ပုံ ရသည်။ ဒီအဖြစ်အပျက် တစ်ခုတည်းမှမဟုတ်။ သူသိရှိ သိမ်းဆည်းထားခဲ့သော အကြောင်းအရာ အဖြစ်အပျက် မျိုးစုံ ရှိသည်။ ခေတ်အဆက်ဆက် သူကြားခဲ့ရသော အသံများစွာ ရှိသည်။ ဒါပေမယ့် သူဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြပါ။ ပြောဖို့လည်း မလိုအပ်ပါ။ သူ့တာဝန်က စောင့်ကြည့်သိမ်းဆည်း သွားဖို့ပဲ ဖြစ်သည်။ ဒါပေမယ့်လည်း သူတစ်ယောက်တည်း ရှိနေချိန်များ၊ တိတ်ဆိတ်ချိန်များ ဆိုလျှင်တော့ ထိုအဖြစ်အပျက်များကို တိုးတိုးတိတ်တိတ် သူရေရွတ်တတ်သည်။ အကျိုးအကြောင်းကို ဆန်းစစ်တတ်သည်။ တိတ်ဆိတ်သော ညများတွင် မြစ်ဆီမှ ထူးဆန်းသော အသံတို့ကို ကြားရတတ်သည် ဟူသော အဖြစ်အပျက်မျိုးကို ကိုယ်တိုင် သှောလည်းကောင်း၊ တဆင့်စကားဖြင့် သှောလည်းကောင်း ကြားဖူးကြ ပေလိမ့်မည်။ သူပြောနေသော ဘာသာစကားကို နားလည်အောင် ကြိုးစားဖူးသူများ ရှိခဲ့ပါရဲ့လား။ သူတစ်ခုခု ပြောနေတယ်လို့ရော ခံစားမိကြပါရဲ့လား။ ဒါမှမဟုတ် သင်တို့မသိသော အဖြစ်အပျက် ရာဇဝင်များ သူ့ထံမှ သိမ်းဆည်းထားတယ်လို့ရော စဉ်းစားကြည့်မိ ပါရဲ့လား။\nသူ့နားထဲသို့ ဂီတသံ တိုးတိုးလေးက လေစီးကြောင်းအတိုင်း ဝင်ရောက်လို့လာသည်။ ဂီတသံသည် နီးသွားလိုက် ဝေးသွားလိုက်နှင့် ဖြစ်နေရာမှ တစတစ ပီပြင်လို့ လာလေပြီ။ ဂီတသံနှင့်အတူ မြက်ရိုင်းလွင်ပြင်၏ အစွန်းက မြစ်ဆီမှ ရေစီးသံတို့က ပိုမိုကျယ်လောင် လာသလို ခံစားရသည်။ သူသည် လေတိုးသံနှင့် ဂီတသံတို့ကို အလိုက်သင့် ခံစားရင်း မြစ်ပြင်ကျယ်ကြီးကို ငေးမောကြည့်နေမိသည်။ နေသည် အနောက်ဘက် မိုးကုပ်စက်ဝန်းမှာ မေးတင်လို့ နေချေပြီ။ ရွှေအိုရောင် အလင်းတန်းများက ပိုပြီးပိုပြီး မှိုင်းညို့တောက်ပလာသည်။ အိပ်တန်းသို့ ပြန်လာသော ငှက်များက မြက်ရိုင်းကွင်းပြင်ကို ဖြတ်ပြီး ပျံသန်းသွားကြသည်။ အိပ်ပျှောနေသော ကလေးငယ်သည် နိုးထလို့လာသည်။ ထို့နောက် မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ကမ်းပါးဆီသို့ မြက်ပင်များကို ဖြတ်သန်းကာ ပြေးသည်။ ကမ်းပါးစွန်းကို ရောက်တော့ သူ့ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် ဝင်လုဆဲ နေမင်းကြီးကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်ရှုရင်း လက်အုပ် ချီလိုက်သည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းဖျားမှ မောရသုတ်တှောကို ရွတ်ဖတ်သံက ရေစီးသံများကြားမှာ ညင်ညင်သာသာ ထွက်ပှေါလို့ လာလေသည်။ ထိုနေ့အဖို့ နေဝင်သွားခဲ့ပြီ။\n(ရေးထားတာ ကြာလှပြီ။ မေ့နေတာ။ ဒီနေ့မှ ကွန်ပျူတာ ရှင်းရင်း တွေ့လို့ တင်လိုက်ဖြစ်တယ်။ ဒီစာလေးကို ကိုငှက်ရဲ့ ရာဇဝင်များရဲ့ သတို့သမီး သီချင်းကို စိတ်နှစ်ကိုယ်နှစ် ခံစားပြီး ရေးဖြစ်တာပါ။ ပုံစံကတော့ Script ပုံစံ ပိုပေါက်မယ် ထင်တယ်။ ဒီသီချင်းကို MTV ရိုက်တဲ့အခါ ဘယ်လို ရိုက်မယ်ဆိုပြီး မုဒ်သွင်းပြီး ရေးဖြစ်တာပါ။)\nPosted by NLS at 10/29/2009 09:56:00 PM 15 comments Links to this post\nLabels: Essay, Song\nOct 28 ကနေစပြီးတော့ နိုဝင်ဘာ တစ်လလုံး လုံးဝ အားတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ YFS ကကျင်းပတဲ့ Film Workshop တစ်ခုကို တက်ဖို့ ရှိနေလို့ပါ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တှောက ပေးစရာ ရှိသူများ၊ ကျွန်တှော့ကို ပေးစရာ ရှိသူများ အဲဒီရက် မတိုင်ခင် ဆက်သွယ်ကြပါ။ စာအုပ်စာတမ်း ငှားရမ်းထားသူများ အားလုံးလည်း အမြန်ဆုံး ပြန်လည် ပေးကြပါလို့ တောင်းပန်ချင်ပါတယ်။ အင်တာနက် ရခဲ့ရင်တော့ Blog ဝင်ရေးနိုင်ဖို့ ကြိုးစားပါဦးမယ်။ ကမေဿဘာဒီးယား ခရီးသွား မှတ်တမ်းလေး ရေးမယ် ရေးမယ်နဲ့ တေးထားတာတောင် ခုထိ မစနိုင်သေးဘူး။ အင်တာနက် ကွန်နက်ရှင်ကလည်း သိသိသာသာကြီး ကျနေတဲ့အပြင် မီးကလည်း မလာ၊ လာရင်လည်း မီးအားမပြည့်လို့ တှော့တှော့ကို စိတ်ပျက်နေမိတယ်။\nPosted by NLS at 10/21/2009 07:42:00 PM 1 comment Links to this post\nဘလော့ကို တန်းပလိတ် ပြင်လိုက်ပါတယ်။ အရင်က အသုံးပြုထားတဲ့ Third Party JS-Kit Comment System ကို သိပ်ပြီး သဘောမတွေ့တော့လို့ ရပ်ဆဲလိုက်ရပါတယ်။ မှတ်ချက် ပေးနိုင်ဖို့ တခြားဘာမှ ထပ်မထည့်တော့ပဲ Blogger ရဲ့ မူရင်း မှတ်ချက်ပေး စနစ်ကိုပဲ အသုံးပြုတော့မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ အရင်အဟောင်းက မှတ်ချက်တွေကို အခုထဲကို ပြန်သွင်းလို့ မရတာကိုတော့ နှမြောမိပါတယ်။ ဘလောဂ် တစ်ခုလုံးကိုလည်း ကိုစိုးမင်းရဲ့ ဇှောဂျီ၂၀၀၉ စနစ်ကို ပြောင်းလဲ ပြီးသွားပါပြီ။ ပြောင်းလဲလိုက်တဲ့ တန်းပလိတ် အသစ်က နေရာနဲနဲ ပိုကျယ်တာမို့ ပိုလွတ်လပ်သလို ခံစားရတယ်။ အားရင်အားသလိုတော့ ဟိုဖြည့်ဒီဖြည့်လေးတွေ လုပ်ရပါဦးမယ်။ လောလောဆယ်တော့ ကွန်နက်ရှင် တှောတှောလေး မကောင်းတာမို့ Blogging လုပ်ဖို့တောင် စိတ်အင်အား ကုန်ခန်းနေမိတယ်။\nPosted by NLS at 10/21/2009 07:29:00 PM5comments Links to this post\nPosted by NLS at 10/19/2009 10:58:00 PM0comments Links to this post\nThe digital agricultural atlas of the Union of Myanmar isacollection of GIS-derived maps, tabular data and related documents depicting political, physical and agricultural resources in Myanmar. Data are integrated inawarehouse framework, which is the core component of FAO's Dynamic Atlas technology. Dynamic Maps is the free GIS software that displays data warehouses.\nThe atlas derives from studies carried out by the FAO Investment Centre under the framework of the project "Myanmar Agriculture Sector Review: Analysis and Investment Strategy Formulation" (see below).\nSource: GIS Development\nMyanmar Agriculture နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ GIS မြေပုံစနစ်ပါ။ တှောတှောလေး ကောင်းပါတယ်။ FAO ကနေ လုပ်ပေးထားတာလို့ သိရပါတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံ ပြည်နယ်၊ တိုင်း တစ်ခုစီရဲ့ အချက်အလက်တွေပါ ပါဝင်ပါတယ်။ ဒီလိုမျိုး စနစ်ကို Nargis ကာလက Place Code တွေ လုပ်တုန်းက တစ်ခါ သုံးခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီကတည်းက တှောတှောလေး သဘောကျနေခဲ့တာ။ ဒီဟာကို Dymanic Maps ဆိုတဲ့ GIS စနစ်ပှေါမှာ တင်ထားပါတယ်။ ကိုယ့်မှာ တခြားပရောဂျတ်တွေ ရှိခဲ့ရင်လည်း အဲဒီအပှေါမှာ GIS Layer တွေအုပ်ပြီး အသုံးပြုလို့ ရနိုင်ပါတယ်။ အခု Download ပေးထားတာက CDRom Version Zip file အနေနဲ့ဖြစ်ပြီး 653Mb ရှိပါတယ်။ သူ့ကို ဒေါင်းလုဒ် ဆွဲချပြီးရင် Extract လုပ်။ ဖိုဒါထဲက Autorun ကို နှိပ်လိုက်တာနဲ့ သူက စက်ထဲကို Install လုပ်ဖို့ ပြောပါလိမ့်မယ်။ ပြီးသွားရင် Restart လုပ်ရမယ်။ စက်ပြန်တက်လာတဲ့အခါ အဲဒီ Application ကို ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ သူက Atlas တွေကို Import လုပ်ခိုင်းပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါ ကိုယ်ခုန ဖြေချထားတဲ့ ဖိုဒါထဲက Atlas ဖိုဒါကို ရွေးချယ် ပေးလိုက်ရုံပါပဲ။ Statistic ကို စိတ်ဝင်စားတဲ့ သူတွေ အနေနဲ့ မလွဲမသွေ ဒေါင်းလုဒ်လုပ်ထားသင့်တဲ့ Application တစ်ခုပါပဲ။ ပျှောရွှင်ပါစေ။\nDownload: [Zip | 653Mb] GIS Maps and Atlases on Agriculture in Myanmar\nPosted by NLS at 10/17/2009 01:03:00 PM3comments Links to this post\nLabels: Download, Myanmar\nPosted by NLS at 10/15/2009 05:38:00 PM3comments Links to this post\nDear Myanmar Bloggers,\nHere you haveachance to expend your experiences and to get foreign expertises of blogosphere from different people of different regions. Register there for Asia Blogger Gathering, Hongkong. Good Luck!\nSee More at: http://www.blogfest.asia\nPosted by NLS at 10/12/2009 06:57:00 PM 1 comment Links to this post


(Nature) Aircon bus တွေ ဘာကြောင့် အရမ်းအေး 10July 2011 | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » (Nature) Aircon bus တွေ ဘာကြောင့် အရမ်းအေး 10July 2011\n(Nature) Aircon bus တွေ ဘာကြောင့် အရမ်းအေး 10July 2011\nPosted by nature on Jul 10, 2011 in Creative Writing, Think Different | 8 comments\nလွန်ခဲ့သော ၁၅နှစ် ခန့်က မြန်မာပြည်က ခရီးသည်တင် ကားတွေဟာ BM Hino Car တွေကိုသာ သုံးခဲ့ကြပါတယ်။ ဒီကားတွေဟာ ခရီးဝေးသွားရင် အိပ်ရတာ အဆင်မပြေပါ။ အင်မတန် ခရီးပန်းပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကိုယ်ပိုင်ကား ရှိတဲ့သူတွေဟာ ကိုယ့်ကားနဲ့ကိုယ် ခရီးသွာကြပါတယ်။\nအခုတော့ တခေတ် ပြောင်းလာပါပြီ။ ခရီးသည်တင် ကားတွေဟာ Aircon Bus တွေကိုသာ သုံးလာကြပါတယ်။ Aircon Bus တွေဟာ ခရီးဝေးသွားရင် အိပ်ရတာ အဆင်ပြေတဲ့အတွက် ခရီးသွားရတာ ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိလာပါတယ်။ ကိုယ်ပိုင်ကားနဲ့ ခရီးသွားသလို ယာဉ်မောင်း ၁ယောက်လည်း မလိုတော့ပါ။ ဒါကြောင့် ဒီ နောက်ပိုင်းမှာ ခရီးသွားရင် Aircon Bus တွေကို တွင်တွင်ကျယ်ကျယ် သုံးစွဲလာကြတာကို တွေ့နေရပါတယ်။\nကျနော်လည်း စီးလုံးငှား Aircon bus နဲ့ ခရီးသွားတုန်းက အတွေ့အကြုံလေးတခုကို ပြောပြချင်ပါတယ်။ ကြာတော့ကြာပါပြီ။ အဲဒီတခေါက်က Aircon Bus စ စီးဘူးတာပါ။ Aircon Bus စီးဘူးတဲ့ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ မိတ်ဆွေတယောက်က Aircon အရမ်းအေးလို့ စောင်ယူသွာဖို့ ပြောပါတယ်။ ကျနော်က မလိုအပ်ဘူးလို့ထင်ပေမဲ့ လိုလိုမယ်မယ် ယူခဲ့ပါတယ်။ ကားစထွက်တဲ့အခါမှာတော့ သူ့စကားမှန်တယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရပါတယ်။ ရက်ရက်စက်ကိုအေးပါတယ်။ မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို ခေါင်းပေါ်တင်ပြီး စောင်ကိုပါခေါင်းဖူးခြုံ ထားမှသက်သာပါတယ်။ Aircon ကအေးလွန်းလို့ Aircon လေပေါက်ကို မှန်ဘက် လှည့် ထားလိုက်တဲ့အခါ Aircon လေဟာ မှန်ကနေ တဆင့် ခြေထောက်ကို လေကြောင်းက ရောက်လာလို့ ခြေထောက် အေးပြန်ပါတယ်။ အအေးဒဏ်ကို မခံနိုင်တဲ့ ခရီးသည်တယောက်က အအေး လျှော့ပေးဘို့ ပြောတော့ လျှောလို့မရဘူးလို့ ယာဉ်မောင်းက ပြောပါတယ်။ ကား အသစ်မို့ ထင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျနော် မကြေနပ်ပါဘူ။ Aircon ကို လူတိုင်းလိုလို တွေ့ဖူးနေကြတာပဲ။ အလျှော့အတင်း လုပ်လို့မရတဲ့ Aircon ကို တွေ့ဖူးပါသလား။ ဒီလိုနဲ့ပဲ အသွားခရီး မှာ တလမ်းလုံး အအေးဒဏ်ကို ခရီးသည်တွေ တော်တော်လေး ခံစားခဲ့ရပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ လိုရာခရီးရောက်ခဲ့ပါတယ်။\nအပြန်ခရီးမှာတော့ အသွားတုန်း အအေးဒဏ်ကို တော်တော်လေး ခံခဲ့ရတဲ့ ခရီးသည်တွေဟာ အအေးဒဏ်ကို ကာကွယ်ဘို့ လုံလောက်တဲ့အကာအကွယ် အပြည့်ယူလာကြပါတယ်။ ထူးခြားတာကတော့ အပြန်ခရီးမှာ အအေးဒဏ်ဟာ နေသာရုံလေး အနေတော်လေးဖြစ်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ အသွားတုန်းက အေးလွန်းလို့ လျှောခိုင်းတာ လျှော့မရပဲ အပြန်ကျမှ ဘာဖြစ်လို့ အနေတော် ဖြစ်နေရတာပါလဲ။\nကျနော့်အမြင်ကတော့ ယာဉ်မောင်းတွေဟာ ခရီးသည်တွေ အရမ်းအေးပြီး မခံနိုင်ရင် Aircon ပိတ်ဖို့ပြောမှာကို မျှော်လင့်နေပုံ ရပါတယ်။ ခရီးသည်တွေရဲ့ တောင်းဆိုချက်အရ Aircon ပိတ်ပြီးမောင်းရင် သူလည်းအပြစ်မဖြစ်တော့ပဲ ဆီပို(Diesel)ရပြီး ပိုတွက်ခြေကိုက်နိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် Aircon ကားများဟာ အရမ်းအေးနေရတယ်လို့ထင်မိပါတယ်။\nကျနော်ကတော့ မကြာခင်လေးတင်ကမှ ဒီအဲကွန်းကား\nကိုပေါက် post ကိုဖတ်ပြီး idea ရတာလေ။\nAircon Bus ကအမျိုးမျိုးဆိုတော့ ပိုင်ရှင်တွေကတော့ ပိုတိတိကျကျပြောနိုင်ပါလိမ့်မယ်။\nAircon Bus အများစုမှာ aircon ကို သီးသန့်အင်ဂျင်ငယ်တခုနဲ့မောင်းပါတယ်။ အဲဒီအင်ဂျင်ငယ်(2c ခန့်) ကို အနှေးအမြန် တင်/ချ ပေးတဲ့စံနစ်ဟာ ကားအားလုံးနီးပါးမှာ ပျက်နေတတ်ပါတယ်။ ကားမောင်းဘို့ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စမဟုတ်လို့ အချိန်ကုန်ခံ အလုပ်ရှုပ်ခံပြီး မပြင်ကြပါဘူး။ အဲဒါဆိုရင် အင်ဂျင်က ပုံသေနှုံးနဲ့ပဲလည်နေပြီး aircon ရဲ့ compressor ကလဲ ပုံသေနှုံးနဲ့ပဲ လည်ပတ်ပါတော့တယ်။ အဲဒီလိုအခါမှာ အအေးကို အလျှော့အတင်းလုပ်မရတော့ပဲ အင်ဂျင်ကိုပိတ်တာ ဖွင့်တာပဲလုပ်လို့ရပါတော့တယ်။ အင်ဂျင်ကို ရပ်လိုက် မောင်းလိုက်လုပ်နေရင် တချိန်ချိန်မှာ ပြန်မောင်းမရတော့မှာမျိုး ဘယ်ကားဒရိုင်ဘာမှ အဖြစ်မခံနိုင်ပါဘူး။\nဒါကြောင့် တချိန်လုံး မပိတ်ပဲ ပုံသေမောင်းနေလို့ အအေးချိန်မြင့်တက်နေတာပါ။\nရာသီဥတုလဲကောင်းပြီး ခရီးသည်လဲ လူညီရင်တော့ ကားခေါင်မိုးပေါ်က လေ၀င်ပေါက်ကို မကြာခဏ ဖွင့်လိုက်ပိတ်လိုက်လုပ်ပေးဘို့ စပယ်ယာကိုပြောရင် အအေးချိန်ကို လျှော့ချနိုင်ပါတယ်။ စပယ်ယာကိုတော့ မုန့်ဘိုးနဲနဲပေးရမှာပေါ့။\nAir conditioner (often referred to as AC or air con.) ဆိုတာက.. လေကို..အပူအအေး အလိုရှိရာထိန်းကျောင်းတာခေါ်တာမို့ … ထိန်းလို့မရရင်..air con ခေါ်စရာမလိုတော့ပါဘူး..။\nဆိုတော့.. အအေးလွန်နေရင်..conditioning လုပ်တဲ့စံနစ်ပျက်နေရင်.. မန်နျူရယ်..လူက..ခေါင်မိုးလေ၀င်ပေါက်နဲ့ ဖွင့်ပိတ်လုပ်ယုံပဲလို့ထင်ပါကြောင်း..။\nကျွန်တော်က တော့ ဘေးက လိုက်ကာ စ ဆွဲပြီး ပစ္စည်းတင်တဲ့ ကြားထဲ ထိုးထည့်ထားလိုက်တာပဲ\nအဲဒီတော့ လေးပေါက်ပိတ်သွားတော့ အအေးဒဏ်သက်သာသွားတာပေါ့…\nအိန္ဒိယ သွားတုန်းက ဆောင်းတွင်းဘက်ကြီး အေးလိုက်တာ လွန်ပါရေ.. အပြင်မှာတောင် ရေခဲမှတ်နား နီးနေတာ လေ၀င်လေထွက်ကောင်းအောင် အဲကွန်းဖွင့်ပေးရှာတယ်.. ကားမောင်းတဲ့ ကုလားက အရမ်းသဘောကောင်းတယ်။ အေးတယ် လျော့ပေးဆိုတော့ ပြန်ပြောတယ်.. ဖွင့်တာနဲ့ ပိတ်တာ ၂မျိုးပဲ ရတယ်။ ဒီက ကားက ဒီလိုပဲတဲ့.. ဒါဆိုလည်း မတတ်နိုင်ဘူး အေးတယ် ပိတ်ပါလို့ တောင်းဆိုပြီး ပိတ်မောင်းတာတောင် အပြင်ရာသီဥတု အေးလို့ ကားဘောင်နဲ့ ကပ်လျက်ထိုင်တော့ လူ တခြမ်းအေးတာမှ ခြေတွေ လက်တွေတောင် ကပ်တယ်။\nဘန်ကောက် မှာ အဝေပြေးကားစီးဘူးတယ် ၀န်ဆောင်မှု အနေနဲ့လားမသိဘူး စောင် ပေးတယ် ခလေးစောင်လောက်တော့ရှိမယ် ခပ်ထူထူပဲ ခရီးဆုံးတော့ ယူပြန်တဲ့သူရှိသလို မယူတဲ့သူလဲရှိတယ် ကျွန်တော်လဲထားခဲ့တယ် ယူရမှာရှက်လို့….:)


လမ်းညွန်ချက်များ - How to use the abortion pill\nလမ်းညွန်ချက်များ သင့်အတွက်ရွေးချယ်စရာနှစ်ခုရှိပါသည်။ အောက်ရှိသင့်တော်သောအကွက်ကိုကလစ်နှိပ်ပါ။\nOption 1: ရွေးချယ်စရာ ၁ - မီဖီကရီစတုန်း (Mifepristone) နှင့် မီဆိုပရိုစတိုလ် (Misoprostol)\nအဆင့် ၁ – မီဖီကရီစတုန်း (Mifepristone) (၂၀၀ မီလီဂရမ်)ဆေးတစ်လုံးကိုမျိုချပါ။ မီဖီကရီစတုန်း (Mifepristone)ကိုသင်သောက်ပြီးနောက်သွေးနည်းနည်းဆင်းတာကို သင်မြင်တွေ့နိုင်ပါလိမ့်မည်။ ဤပုံမှန်ဖြစ်သည်။သို့သော် သင်ကသွေးဆင်းသည်ဖြစ်စေ မဆင်းသည်ဖြစ်စေ အဆင့်များအားလုံးကိုလုပ်ဆောင်ရန်လိုအပ်သည်။\nအဆင့် ၂ – ၂၄ နာရီမှ – ၄၈ နာရီအထိ စောင့်ပါ\nမီဆိုပရိုစတိုလ် (Misoprostol)ကိုသင်မသောက်မီ ၂၄ နာရီစောင့်သင့်သည်။သို့သော် ၄၈ နာရီထက်မပိုရပါ။ သင်စောင့်ဆိုင်းစဉ်အတွင်း၊ သင့်မိသားစုကိုတာဝန်ယူခြင်းသို့မဟုတ် အလုပ်သို့သွားခြင်းသို့မဟုတ် ကျောင်းတက်ခြင်း ကဲ့သို့သောနေ့စဉ်ဓူဝပုံမှန်လုပ်ဆောင်သည့် အတိုင်းလုပ်ကိုင်ပါ။ အဆင့် ၃ – မီဆိုပရိုစတိုလ် (Misoprostol) (၂၀၀ မိုက်ခရိုဂရမ်စီပါသည့်ဆေး၎ လုံး) ကိုသုံးပါ။ မီဆိုပရိုစတိုလ် (Misoprostol)ကိုသုံးရန်နည်းလမ်းနှစ်မျိုးရှိပါသည်- ဆေးလုံးများကို သင့်မအင်္ဂါထဲသို့ထည့်ခြင်းသို့မဟုတ် သင့်ပါးစောင်းနှင့် အောက်မေးရိုးသို့မဟုတ် သွားဖုံး များကြားတွင် ထည့်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ နှစ်လမ်းနှစ်မျိုးစလုံးကအလွန်ထိရောက်ပါသည် –\nမီဆိုပရိုစတိုလ် (Misoprostol)ကိုသင်မအင်္ဂါထဲတွင်ထည့်လျှင် –\n2.\tလှဲလှောင်းနေပါ။သင့်လက်ချောင်းကိုသုံးလျက်ဆေးလုံး ၄ လုံးစလုံးကို သင့်မအင်္ဂါထဲသို့ထိုးထည့်ပါ။ဆေးကမအင်္ဂါထဲရှိအထူးနေရာတစ်ခုခုမှာရှိနေစရာမလိုပါ။ သင့်လက်ချောင်းအလွယ်တကူရောက်နိုင်သမျှရောက်သည့်အထိသာထည့်ပါ။\n3.\tမိနစ် ၃၀ လောက်လှဲလျောင်းနေပါ။\nမီဆိုပရိုစတိုလ် (Misoprostol)ကိုသင်ပါးစပ်ထဲတွင်ထည့်လျှင် –\n1.\tသင့်ခံတွင်းကိုစိုစွတ်စေရန်ရေတစ်ငုံလောက်မျိုချပါ။သင့်ပါးစောင်းနှင့်အောက်ပိုင်း သွားများသို့မဟုတ်သွားဖုံးများကြားတွင်ဆေး ၄ လုံးကိုထားပါ (တစ်ဘက်စီလျှင်ဆေး ၂လုံးစီ)။\n2.\tသင့်ပါးစောင်းတွင်ဆေးလုံးများကို မိနစ် ၃၀ လောက်ကြာအောင်ငုံထားပါ။၎င်းတို့က ခံတွင်းထဲတွင်ပျော်ဝင်သွားသည့်အခါ သင့်ပါးစပ်ကိုခြောက်စေနိုင်သလိုမြေဖြူချောင်း စားနေရသလိုလည်းဖြစ်စေနိုင်သည်။ ထို မိနစ်၃၀ အတွင်းအစားအသောက်မစားရန် မသောက်ရန်။\n3.\tမိနစ်၃၀ ကြာပြီးနောက်ရေဖြင့်သင့်ခံတွင်းကိုအသန့်ဆေးလိုက်ပြီးဆေးအကျန်များကို ရေနှင့်သောက်ချပါ။\nပုံမှန်အားဖြင့် ၁ နာရီမှ ၂ နာရီအတွင်း၊သင့်အနေဖြင့် ဗိုက်အောင့်မှုကိုစတင်ခံစားရပြီး သွေးစဆင်းမည်။သင်ကြိုက်သလောက်စားနိုင်သောက်နိုင်သည်။သို့သော်သင်နေထိုင်ပို ကောင်းလာသည်အထိသက်တောင့်သက်သာရှိ၍ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျအနားယူနိုင်သည့် နေရာတွင်နေရန်စီမံထားသင့်သည်။ အမျိုးသမီးအများစုက ၂၄ နာရီအတွင်းမှာနေထိုင် ပြန်လာကြပါသည်။ကိုက်ခဲမှုသက်သာစေရန်အိုင်ဗျူပရိုဖန်ကိုသင်သောက်နိုင်သည်။\nနောက်ထပ်အချက်အလက်များရယူရန် “ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ” စာမျက်နှာတွင်ကြည့်ပါ။\nအဆင့် ၄ –\nကိုယ်ဝန်ဖျက်ကျဆေး မီဖီကရီစတုန်း (Mifepristone) နှင့် မီဆိုပရိုစတိုလ်(Misoprostol) ဆေးလုံးများကိုသင်သုံးလျှင်၊နောက်ဆက်တွဲပြသမှုအတွက် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုပေးသူ ထံသွားပြစရာလိုချင်မှလိုလိမ့်မည်။ကိုယ်ဝန်ဆောင်သည့်လက္ခဏာများသင်မခံစားရသည်ကို သေချာစစ်ကာကျန်းမာရေးကောင်းမွန်၍သွေးအမြောက်အများမဆင်းသည်ကိုသေချာဂရု စိုက်ပါ။အောက်ပါတို့ဖြစ်လာလျှင်သာနောက်ဆက်တွဲကုသမှုခံယူရန်လိုအပ်သည်ဟုကမ္ဘာ့ ကျန်းမာရေးအဖွဲ့အစည်းကြီးမှအကြံပြုရလောက်ကို၎င်းဆေးဝါးများကအစွမ်းထက်ပါသည်- •\tနှစ်ရက်သုံးရက်ကြာပြီးနောက်တွင် သင်နေထိုင်မကောင်းသည်သို့မဟုတ်ကိုက်ခဲမှု သက်သာခြင်းမရှိလျှင်။ဤသို့ဖြစ်လျှင်ဆေးဘက်ဆိုင်ရာစောင့်ရှောက်မှုကိုချက်ချင်း ရယူပါ။\n•\tကိုယ်ဝန်ဖျက်ကျဆေးလုံးများကိုသောက်၍နှစ်ပတ်ကြာပြီးနောက်ကိုယ်ဝန်ရှိသည့် လက္ခဏာများကို သင်ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။\nသတိပြုရန် – သင်ကိုယ်ဝန်ဖျက်ကျပြီးနှစ်ပတ်အကြာတွင်သင့်ကိုယ်ခန္ဓာထဲရှိ စွဲကျန်နေသည့် ဟော်မုန်းများကြောင့်ကိုယ်ဝန်ရှိကြောင်းစစ်ဆေးတွေ့ရှိသည်။ဆေးလုံးသုံးပြီးနောက်ကိုယ်ဝန် ရှိသည့်လက္ခဏာများကို သင်ဆက်လက်ဆံစားနေလျှင်(ရင်သားနူးညံ့မှု၊အော့အန်လိုခြင်း၊ မောပန်းခြင်း၊စသည်ဖြင့်)၊ ဆရာဝန်နှင့်သွားပြပါ။\n•\tရွေးချယ်စရာ ၂ -မီဆိုပရိုစတိုလ် (Misoprostol) တစ်မျိုးတည်း\nသင်က ဆေးလုံးတစ်လုံးစီတွင်၂၀၀ မိုက်ခရိုဂရမ်ပါသည့် မီဆိုပရိုစတိုလ် (Misoprostol) ၁၂ လုံးကိုသင်သုံးသည်ဟု ဤညွန်ကြားချက်များကယူဆထားသည်။ မီဆိုပရိုစတိုလ် (Misoprostol) ကိုသုံးရန်နည်းလမ်းနှစ်မျိုးရှိပါသည်- ဆေးလုံးများကိုသင့်မအင်္ဂါထဲသို့ ထည့်ခြင်းသို့မဟုတ်သင့်ပါးစောင်းနှင့် အောက်မေးရိုးသို့မဟုတ်သွားဖုံးများကြားတွင် ထည့်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။နှစ်လမ်းနှစ်မျိုးစလုံးကအလွန်ထိရောက်ပါသည်။\nအဆင့် ၁ (က) – ပထမဆေးလုံး ၄ လုံးကိုသုံးပါ။\nအဆိုပါဆေးလုံးများကို သင့်မအင်္ဂါထဲသို့ထည့်သွင်းရန် သင်ရွေးချယ်ပါက၊ဦးဆုံးဆီးသွားပြီး သင်လက်များကိုဆေးပြာနှင့်ရေဖြင့်ဆေးဖြစ်သည်ကိုသေချာလုပ်ဆောင်ပါ။လှဲလျောင်လိုက်ပြီး သင့်မအင်္ဂါထဲသို့ ဆေးလုံး ၄ လုံးထိုးထည့်ရန်လက်ချောင်းကိုသုံးပါ။ဆေးကမအင်္ဂါထဲရှိအထူး နေရာတစ်ခုခုမှာရှိနေစရာမလိုပါ။ သင့်လက်ချောင်းအလွယ်တကူရောက်နိုင်သမျှရောက်သည် အထိသာထည့်ပါ။နောက်ထပ် မိနစ်၃၀ တိုင်တိုင်လှဲနေပါ။\nဆေးလုံးကိုသင့်ပါးစပ်ထဲတွင်ငုံထားရန်သင်ရွေးချယ်ပါက၊သင့်ပါးစောင်းနှင့်အောက်မေးရိုး သို့မဟုတ် သွားဖုံးများကြားတွင်ဆေးလုံးများကိုထည့်၍ (တစ်ဘက်လျှင် ၂ လုံးစီ) မိနစ် ၃၀ လောက်ကြာအောင် ငုံထားပါ။ဆေးလုံးကခံတွင်းထဲတွင်ပျော်ဝင်သွားသည့်အခါသင့်ပါးစပ် ကိုခြောက်စေနိုင်သလိုမြေဖြူချောင်းစားနေရသလိုလည်းဖြစ်စေနိုင်သည်။ထို မိနစ် ၃၀ အတွင်း အစားအသောက်မစားရန်မသောက်ရန်။ အချိန်ပြည့်သွားလျှင်သင့်ခံတွင်းကိုဆေးပြီးဆေးကြွင်း ဆေးကျန်များကို ရေတချိုက်ဖြင့်သောက်ချပါ။\n၁ (ခ) – အဆင့် ၂ ကိုမလုပ်ဆောင်မီ ၃- ၄နာရီလောက်စောင့်ပါ။\nအဆင့် ၂ (က)- ဆေးလုံး ၄လုံးသုံးလျက် အဆင့် ၁ကိုပြန်ထပ်လုပ်ပါ။ဆေးလုံးများကို သင့်မအင်္ဂါထဲသို့ထည့်သွင်းရန်သင်ရွေးချယ်ပါက၊မိနစ် ၃၀ လောက်လှဲလျောင်းနေပါသို့မဟုတ် ဆေးလုံးကိုသင့်ပါးစပ်ထဲတွင်ငုံထားရန်သင်ရွေးချယ်ပါက၊သင့်ပါးစောင်းနှင့် အောက်မေးရိုး သို့မဟုတ် သွားဖုံးများကြားတွင်ဆေးလုံးများကိုထည့်၍ ရေနှင့်မျောမချမီ မိနစ် ၃၀ လောက်ကြာအောင် ငုံထားပါ။ ၂ (ခ) – အဆင့် ၃ ကိုမလုပ်ဆောင်မီ ၃- ၄ နာရီလောက်စောင့်ပါ။\nအဆင့် ၃ – နောက်ဆုံးအသုတ်ဆေး ၄ လုံးကိုသုံးပါ။အဆင့် ၁ ကိုပြန်ထပ်လုပ်ပါ။ ဆေးလုံးများ ကိုသင့်မအင်္ဂါထဲသို့ထည့်သွင်းရန်သင်ရွေးချယ်ပါက၊မိနစ် ၃၀ လောက် လှဲလျောင်းနေပါ။ ဆေးလုံးကိုသင့်ပါးစပ်ထဲတွင်ငုံထားရန်သင်ရွေးချယ်ပါက၊သင့်ပါးစောင်းနှင့်အောက်မေးရိုး သို့မဟုတ် သွားဖုံးများကြားတွင်ဆေးလုံးများကိုထည့်၍ရေနှင့်မျောမချမီ မိနစ် ၃၀ လောက်ကြာအောင်ငုံထားပါ။ နောက်ထပ်ဘာတွေဖြစ်မည်လဲ။\nပုံမှန်အားဖြင့် ၁ နာရီမှ ၂ နာရီအတွင်းတွင်ပထမအသုတ်ဆေးလုံးများကိုသင့်ကိုယ်ခန္ဓာမှ စုပ်ယူပြီးနောက်သင်ကဗိုက်နာမှုနှင့်သွေးဆင်းမှုတို့ကိုစတင်ခံစားရမည်။ ပုံမှန်ရာသီလာချိန် ထက်ပို၍ ဤဗိုက်အောင့်မှုများက ပိုဆိုးနိုင်သည်။သင်ကြိုက်သလောက်စားနိုင်သောက်နိုင် သည်။ သို့သော်သင်နေထိုင်ပိုကောင်းလာသည်အထိသက်တောင့်သက်သာရှိ၍ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျအနားယူနိုင်သည့်နေရာတွင်နေရန်စီမံထားသင့်သည်။အမျိုးသမီးအများစုက ၂၄ နာရီအတွင်းမှာ နေထိုင်ပြန်လာကြပါသည်။ကိုက်ခဲမှုသက်သာစေရန်အိုင်ဗျူပရိုဖန်ကိုဖြစ်စေ ဆေးဆိုင်မှဝယ်ယူသည့်အကိုက်အခဲပျောက်ဆေးကိုဖြစ်စေသင်သောက်နိုင်သည်။\nနောက်ထပ်အချက်အလက်များရယူရန် “ href=”http://howtouseabortionpill.org/side-effects/” target=”_blank”>ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ” စာမျက်နှာတွင်ကြည့်ပါ။\nအဆင့် ၄- သင့်ဆရာဝန်ထံသို့သွားပြပါ။\nသင်က မီဆိုပရိုစတိုလ် (Misoprostol)တစ်မျိုးတည်းကိုသာသုံးလျှင် ဆေးသုံးပြီးနောက်ပိုင်း ၂- ၃ ပတ် အကြာလောက်တွင် သားဖွားဆရာမ၊သူနာပြုသို့မဟုတ်ဆရာဝန်ကသင့်ကို စစ်ဆေးနိုင်လျှင်အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။မွေးလမ်းကြောင်းစစ်ဆေးခြင်းဖြင့်သင်ကိုယ်ဝန် ဆောင်နေဆဲရှိမရှိကိုသူတို့ကပြောပြနိုင်ပါလိမ့်မည်။သင်ကမွေးလမ်းကြောင်းမစစ်ဆေးလိုပါက အလ်ထရာဆောင်း(ရနိုင်လျှင်)ကိုသင်တောင်းခံနိုင်ပါသည်။သင်ပြောပြနိုင်ပါကကိုယ်ဝန်ဖျက် ကျဆေးကိုသင်သုံးထားကြောင်းအား သင့်ကျန်းမာရေးပံ့ပိုးသူထံသို့တင်ပြရန်ကျွန်ုပ်တို့ အကြံပြုပါသည်။ ဤအကြောင်းကိုဝေမျှရန်ဘေးကင်းမှုမရှိဟုသင်ခံစားရသည်ဖြစ်စေ သင်နေ ထိုင်သည့်အရပ်တွင်ကိုယ်ဝန်ဖျက်ကျမှုကိုတားမြစ်ထားသည်ဖြစ်စေ၊ သင်ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထား၍ သွေးဆင်းသည်ဟုထင်မိခဲ့ကြောင်းကိုသင်ပြောပြနိုင်သလို ပုံမှန်ရာသီလာသည်ထက်ထူးခြားပုံပေါ်သည့် သွေးဆင်းခဲ့ကြောင်းကိုလည်းပြောပြနိုင်သည်။\nသင်ကအောက်ပါတို့ကိုခံစားနေရလျှင် သင့်ကျန်းမာရေးပံ့ပိုးသူထံ သင်သွားပြရမည် –\nနှစ်ရက်သုံးရက်ကြာပြီးနောက်တွင် နေထိုင်မကောင်းသည်သို့မဟုတ် သင့်ကိုက်ခဲမှု သက်သာခြင်းမရှိလျှင်။ဤသို့ဖြစ်လျှင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာစောင့်ရှောက်မှုကို ချက်ချင်းရယူပါ။\nကိုယ်ဝန်ဖျက်ကျဆေးလုံးများကိုသောက်၍ ၂ ပတ်ကြာပြီးနောက် ကိုယ်ဝန်ရှိသည့်လက္ခဏာများကို သင်ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။\nသတိပြုရန် – သင်ကိုယ်ဝန်ဖျက်ကျပြီးနှစ်ပတ်အကြာတွင် သင့်ကိုယ်ခန္ဓာထဲရှိ စွဲကျန်နေသည့် ဟော်မုန်းများကြောင့်ကိုယ်ဝန်ရှိကြောင်းစစ်ဆေးတွေ့ရှိသည်။ကိုယ်ဝန်ရှိသည့်လက္ခဏာများကို သင်ဆက်လက်ဆံစားနေလျှင် (ရင်သားနူးညံ့မှု၊အော့အန်လိုခြင်း၊မောပန်းခြင်း၊စသည်ဖြင့်) ဆရာဝန်နှင့်သွားပြပါ။


မိတေဖိုး - "အမုန်းစကားများအတွက် အသုံးချခံ မိန်းမသားများ" - MoeMaKa Media\nHome / Critics / Mi Tay Po / Variety / မိတေဖိုး - "အမုန်းစကားများအတွက် အသုံးချခံ မိန်းမသားများ"\nCritics, Mi Tay Po, Variety\n(မိုးမခ) အောက်တိုဘာ ၁၆၊ ၂၀၂၀\nချစ်ခြင်း၊ မုန်းခြင်း၊ ချီးမွမ်းခြင်း၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်း၊ လေးစားခြင်း၊ မလေးစားခြင်း၊ စတဲ့ ခံစားမှုတွေက လူ့သဘာဝမို့ ရှိကြမြဲပါ။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ခံစားမှုပေါ် လိုက်ပြီး ကိုယ်နဲ့မတူ တပါးသူကို ပြစ်တင်ပြောဆို မှု၊ သရော်လှောင်ပြောင်မှု၊ ရိုင်းပြစွာ ပြောဆိုမှုတွေကနေ အမုန်းစကားတွေ ကပေါက်ဖွားလာပါတယ်။ အဲသည် အမုန်းစကားတွေကို ပြန်ခံစားပြီး အမုန်းတွေ တုန့်ပြန်ရင်းနဲ့ အမုန်းစကားတွေက ပွားများ လာပါတော့တယ်။\nကျမတို့ ဟာ ပျူငှာတဲ့ လူမျိုးတွေ၊ အပြုံးချိုတဲ့ လူမျိုးတွေ၊ ကူညီတတ်တဲ့ လူမျိုးတွေလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်မှတ် ကျေနပ်ကြ လေတယ်။ တခါတလေ တိုင်းတပါးသားတွေကလည်း သည်လို ချီးမွမ်းထောပနာတတ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျမတို့ တွေက ဆဲရင်းနဲ့ ပျူငှာကြ၊ ဆဲရင်းနဲ့ ပြုံးပြကြ၊ ဆဲနဲ့ ကူညီတတ်ကြတဲ့ လူတွေပါ။ မြန်မာလူမျိုးတွေ တော် တော် အဆဲသန်ကြပါတယ်။ ဒါတောင် နိုင်ငံသား အများစု ကိုးကွယ်တဲ့ ဗုဒ္ဓ ဘာသာတရားမှာ ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းစွာ ပြောဆိုတာ၊ လိမ်လည်ပြောဆိုတာကို ရှောင်ကြဥ် ဖို့ အခြေခံကျင့်ဝတ်အနေနဲ့ကို သွန်သင်ထားတာပါ။\nဘာသာတရားတွေက ဘယ်လိုပဲ ဆုံးမ ဆုံးမ ကျမတို့ လူမျိုးတွေ ဆဲတတ်တာက စရိုက်ဖြစ်နေပါပြီ။ အထူးသဖြင့် ယောက်ျားလေးတွေ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်တွေ့လို့ နုတ်ဆက်ရင် အဆဲလေးနဲ့ နုတ်ဆက်တတ်တယ်။ စကားတစ်ခုခု ပြောတော့မယ် ဆိုရင် အဆဲလေး စ လိုက်ပြီးမှ ကျန်တာဆက်ပြောတယ်။ လူတိုင်းတော့ မဟုတ်ပေမဲ့ ကျမတို့ နေ့စဥ် သွားလာလှုပ်ရှားနေရတဲ့ ကားတွေ ရထားတွေ၊ စျေးတွေ စတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တွေမှာ အများစုရဲ့ ဆဲဆိုသံတွေကို သတိပြုမိ လောက်အောင်ကို ကြားရပါတယ်။ တခါတလေ မိန်းကလေး တစ်ယောက်အနေနဲ့ သွားလာရင်း ယောက်ျားလေးတွေ အချင်ချင်း ဆဲဆို ပြောဆိုနေတာကြားနေရတာ နားမုဒိမ်းကျင့် ခံနေရသလိုပါပဲ။\nနောက် လမ်းဘေးက အဆောက်အဦတွေ၊ ပြည်သူပိုင် နံရံတွေ မှာလည်း အလကားနေရင်း ဆဲတဲ့စာလုံးတွေ ရေးပြီး လက်ကမြင်း ထားကြတာလည်း လူတိုင်းမြင်ဖူမှာပါ။ အဲတော့ လူတွေက ဆဲတယ်ဆိုတာ မထူးဆန်းတော့တဲ့ အမူအကျင့်၊ လူမျိုးရဲ့ စရိုက် လို့တောင် သတ်မှတ်လို့ရတဲ့ အနေအထားဖြစ်လာတော့တာပါ။ ပိုပြီး ထင်ရှားလာစေတာကတော့ ဆိုရှယ်မီဒီယာတွေ အထူးသဖြင့် ဖေ့ဘွတ် စာမျက်နှာတွေ အသုံးပြုလာတဲ့ အချိန်မှာတော့ ကျမတို့တွေ အဆဲကမ္ဘာထဲ ရောက်တော့တာပါပဲ။ အဲသည်မှာ မိန်းမတွေ ရော ယောက်ျားတွေရော မြိုင်မြိုင်ဆိုင်ဆိုင်ကြီး အဆဲပြိုင် ကြပါတော့တယ်။\nကာတွန်းလေး တစ်ခု ဖတ်ဖူးတယ်။ ရေးတဲ့သူတော့ မမှတ်မိတော့လို့ မဖော်ပြနိုင်တာ ခွင့်လွှတ်ပါ။ လူတွေ ဘာဖြစ်လို့ စာအုပ်မဖတ်တော့ပဲ ဖေ့ဘွတ်က စာတွေပဲ ဖတ်ကြတော့တာလဲ လို့ တစ်ယောက်က မေးတော့ စာအုပ်က ဖတ်ပြီး ဆဲလို့မရဘူးလေကွာ၊ ဖေ့ဘွတ်မှာရေးတာက ဖတ်ပြီး ဆဲလို့ရတယ်တဲ့။\nကဲ…. အဲလောက် ရှိတာ ဆဲကြပါ...ဆဲကြပါ… စိတ်ရှိလက်ရှိ ဆဲကြစမ်းပါ။\nသို့သော် ဆဲသမျှ စကားလုံး အတော်များများက အမျိုးသမီးတွေကို ထိပါးစော်ကားထားတဲ့ ချိုးနှိမ် နှိမ့်ချ ထားတဲ့ အသုံးအနှုန်းတွေ က အထိရောက်ဆုံး ဆဲလုံးတွေ ဖြစ်နေတာ ကတော့ သည်လူ့ အသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ အမျိုးသမီတွေ အပေါ်ထားတဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားကို ဖော်ပြနေသလိုပါပဲ။ မင်းအမေ…. မင်းနှမ… မင်းဂျီးဒေါ် ...မအေ၊ နှမ ....အစချီတဲ့ ဆဲမှုတွေမှာ မိန်မသားတွေက ပါနေရတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ သည်လူ့ကို မုန်းတာ ဖြစ်ပေမဲ့ သည်လူ့ရဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းက မိန်းမတွေကို ဦးတည်ပြီး တိုက်ခိုက်ခံ နေရတာက ဆိုးရွားပါတယ်။\nအမုန်းစကားတွေအတွက် အမျိုးသမီးတွေကို အသုံးချနေတယ်လို့ ဆိုလို့ အမျိုးသားတွေကိုချည်း တရားခံပြေးမြင်တတ်ကြတယ်။ တကယ်တော့ အမျိုးသမီး အမျိုးသား အားလုံးပါဝင်တဲ့ လူ့အသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ အရိုးစွဲနေတဲ့ စရိုက်ပါ။ နင် မိန်းမလို မိန်းမရ မလုပ်နဲ့ ဆိုတဲ့စကားကို ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ထိခိုက်အောင် ပြောတဲ့စကားအဖြစ် မိန်းမတွေ ကိုယ်တိုင် ကရော ယောက်ျားတွေ အချင်းချင်းကရော သုံးလေ့ရှိတယ်။ ဘယ်ခေတ်က ဘယ်သူထွင်ခဲ့ပြီး ဘာအဓိပ္ပါယ်ကို ဆိုလိုခဲ့ သလဲ မသိပေမဲ့ ခုအချိန်မှာတော့ စကားကို တည်တည်ကြည်ကြည်မပြောတာမျိုး၊ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင် မဖြေရှင်းရဲတာမျိုးတွေ ကို ကိုယ်စားပြုဖို့ တွင်ကျယ် လာပါတယ်။ တခါတလေ မိန်းမလို မိန်းမရ အောက်တန်းမကျနဲ့လို့တောင် တွဲဘက် သုံးတတ် ကြပါ သေးတယ်။\nရွေးကောက်ပွဲနားနီးလာတော့ ရွေးကောက်ပွဲမှာ ပါဝင်ယှဥ်ပြိုင်မဲ့ ပါတီတွေရဲ့ ပရိသတ်အသီးသီးမှာ အစွန်းရောက်တွေပါကြပါတယ်။ အဲသည် အစွန်းရောက်တွေက တဖက်ပါတီတွေ အထူးသဖြင့် တဖက်ပါတီက အမျိုးသမီးဖြစ်နေသူတွေအပေါ် ပိုပြီးတော့ နံမည် ဖျက် တိုက်ခိုက်မှုတွေ လုပ်လာတာတွေ့ရပါတယ်။\nအမျိုးသမီးတွေ ဆိုရင် ဘယ်လိုနေမှ ဆိုတဲ့ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ စံနှုန်းတွေနဲ့ ချိန်ထိုးပြီး ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်း၊ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု အပိုင်းတွေကနေပြီး တိုက်ခိုက်ကြပါတယ်။ မမှန်သတင်း လုပ်ကြံပြီး ဖြန့်ဝေကြပါတယ်။ ဆိုရှယ်မီဒီယာမှာ ကြည့်ရင် လှလှပပ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် ကိုယ်စားလှယ်လောင်း အမျိုးသမီးလေးတွေ ပုံတွေမှာ မထီလေးစား အရေးအသားတွေ၊ သရော်လှောင်ပြောင်တဲ့ အရေးအသားမျိုးတွေ ရေးတတ်ကြပါတယ်။ သည်လိုရေးတာတွေက တဖက်အုပ်စုသာမက ကိုယ့်အုပ်စုချင်းကအမျိုးသားတွေကပါ ရေးတတ်တာမျိုးပါ။\nအသက်အရွယ်ကြီးတဲ့သူဆိုလည်း ကြီးတဲ့သူ အလျောက်ပဲ သည်အသက်အရွယ်နဲ့ သည်လို ဝတ်စားရလား၊ ဆိုတာမျိုးကဲ့ရဲ့တာကိုလည်း တချို့က နိုင်ငံရေးလုပ်ရပ်ကို ဝေဘန်တာတွေနဲ့ ရောထွေး ပြောဆိုတတ်ကြပြန်ပါတယ်။ နိုင်ငံရေးမှာ အရှိန်အဝါရှိတဲ့ အမျိုးသမီးဆိုရင်လည်း သူက သူ့အနားမှာ ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်တဲ့ အမျိုးသားတွေကိုပဲနေရာပေးတာ၊ အမျိုးသမီးချင်းဆိုရင် နှိမ်ထားတာ စတဲ့ စွပ်စွဲမှုမျိုးတွေနဲ့ နံမည် ဖျက်တတ် ကြပါတယ်။ နိုင်ငံရေးကို ကစားကွင်းလိုသဘောထားသူတွေရဲ့၊ နိုင်ငံရေးကစားကွင်းမှာ အမျိုးသမီတွေက နံမည် ဖျက်စရာ အထောက်အကူ ပစ္စည်းလိုပါပဲ။\nမြန်မာပြည်မှာ လူမျိုးရေးပဋိပက္ခတွေ ဘာသာရေးပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။ အများစုက မီးမွှေးခံရတာပါ။ မွှေးတဲ့ မီးမှာ မီးစာ အဖြစ် သုံးဖို့က အမျိုးသမီးတွေ ဖြစ်နေလေ့ရှိပါတယ်။ ကိုယ်ပုံဖော်ချင်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေ အတွက် အမျိုးသမီးတွေကပဲ အသုံးချခံကြရပြန်ပါတယ်။ ကမ္ဘာ့ အလယ်မှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ ကလေး ငယ် တို့လို့ တွဲလောင်း အမျိုးသမီး ဒုက္ခသည်တွေ ပုံကို ချပြကြပြီး ဖိနှိပ်ခံလူမျိုးတွေပါ လို့ ဆိုကြပါတယ်။ သည်အမျိုးသမီးတွေကို ဖိနှိပ် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စေတဲ့ အထဲမှာ လူမျိုး တူချင်းက အမျိုးသားတွေလည်း ပါနေတယ်ဆိုတာ ငြင်းလို့မရပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှိတဲ့ လူမျိုးအသီးသီးမှာ ယူစွဲထားတာကတော့ တို့ အမျိုးသမီးတွေ အပေါ်မှာ တို့ လူမျိုးတူချင်း နိုင်စားတာတွေက တရားပါတယ် ပြဿနာ မဟုတ်ပါ၊ တခြားလူမျိုးတွေကတော့ လာမနိုင်စားကြနဲ့ ဆိုတာမျိုးတွေပါ။\nကျမတို့ လိုချင်တာ လေးစားမှု၊ တန်ဖိုးထားမှု၊ တန်းတူရည်တူ ရှိမှုပါ။ လှောင်အိမ်ထဲ ထည့်ထားတဲ့ ကာကွယ် စောင့်ရှောက်မှု မျိုးမဟုတ်ပါဘူး။ အမျိုးသမီးတွေကို ကိုယ့်ဘဝ ကိုပြဌာန်းခွင့် ပေးလိုက်ပါ။ လွတ်လပ်စွာ တွေးမြင်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ။ တိုက်ခိုက်ရာမှာ အသုံးပြုစရာ(သို့) ဦးတည် တိုက်ခိုက်စရာ သားကောင်တွေ လိုသဘောမထားပဲ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် စေတမာန်တွေလို သဘောထားတဲ့ လူ့အသိုင်းအဝိုင်းကြီး ဖြစ်လာဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။\nအမုန်းပွားမှု သံသရာမှာ အသုံးချခံ မိန်းမသားတွေ အဖြစ်က ရုန်းထွက်နိုင်ဖို့ ၊အမုန်းသံသရာတွေမရှည်ဖို့ ၊အမျိုးသမီးတွေသည် ငြိမ်းချမ်းရေးရဲ့ ပြယုဂ် ဖြစ်လာစေဖို့ ကျမတို့ တစ်ဦးချင်းစီက ငြိမ်းချမ်းမှုကို လက်ဆင့်ကမ်းလို့ အပြုံးစကားတွေ ပါးကြပါစို့။\n“ လူတို့နှလုံးသား.... အမုန်းမပွားကြဖွယ်... မေတ္တာဆွတ်ဖြန်း.... ချစ်ပန်းလှိုင်ကြွယ်.... အကြင်နာတရားတွေ ထားမှ စိတ်ထားမြတ်မယ်.....အမြဲသာ တွေး......တွေးဆဖွယ်.... အသည်းမှာ အေး ..... အေးမြမယ်...စေတနာတွေ မိုးဆွေရွာ...ဖြိုးဝေကာကွယ်........နှလုံးသားဝယ်... အမုန်းတရားဖယ်...........အပြုံးများ ကြွယ်ကြစေဖွယ်.......”\nမိတေဖိုး - "အမုန်းစကားများအတွက် အသုံးချခံ မိန်းမသားများ" Reviewed by MoeMaKa on 10:14 AM Rating: 5


ကြုံခဲ့ရ နဗနဘ၀: 6.8 ဒဿလိုမိန်းမ လှလှရီ\n6.8 ဒဿလိုမိန်းမ လှလှရီ\nပွဲခင်းနဲ့ အိမ်က ကပ်နေတာမို့ အသိမိတ်ဆွေတွေ အပေါ့အပါးသွားချင်ရင် အိမ်ကိုပဲ လာကြတယ်။ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်း ညီအမနှစ်ယောက်ရှိတယ်။ သူတို့က ခရစ်စယာန်တွေ။ ပေါ်တူဂီ ငဇင်ကာရဲ့ မျိုးဆက်တွေ။ ရွာမှာ သူတို့ကို ဗရင်ဂျီတွေလို့ ခေါ်တယ်။\nအကြီးမက ကျွန်တော်နဲ့ အတန်းတူတယ်။ အတန်းထဲမှာလဲ ရှေ့နောက်ထိုင်ကြတယ်။ လှလှရီလို့ ခေါ်တယ်။ သူ့ညီမက မြင့်မြင့်ရီ။ ညီအမနှစ်ယောက်လုံး ချောတယ်။ အိမ်ရှေ့မှာ ဇာတ်စင်ဆောက်ကတည်းက သူတို့ထိုင်ဖို့ အိမ်ကတန်းလျားတစ်ခု ပွဲခင်းထဲမှာ နေရာဦးထားရတယ်။\nသူတို့နေတဲ့ ရပ်ကွက်က ကျွန်တော့်အိမ်နဲ့ အတော်ဝေးတယ်။ လှလှရီနဲ့ ကျွန်တော်က သူငယ်ချင်းမက သမီးရည်းစားမကျ ဖြစ်နေတယ်။ သူက စာညံ့တယ်။ ကျွန်တော်က သူ့ဆရာ။ လက်ကိုင်ခေါင်းပုတ်လောက်တော့ သူက မပြောတော့ဘူး။ (အဟတ်ဟတ်)\nပွဲခနနားချိန် ညီအမနှစ်ယောက်လုံး အပေါ့သွားဖို့ အိမ်ကိုလာတယ်။ တစ်ယောက်တစ်လဲ အိမ်သာတက်ကြတယ်။ မြင့်မြင်ရီအိမ်သာထဲ ၀င်တဲ့အချိန် လှလှရီကို ကျွန်တော်ရုတ်တရက်ဖက်နမ်းလိုက်တယ်။ ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲမှာ သူမ ငြိမ်နေတယ်။ အနမ်းလေးတွေက ချိုမြိန်လိုက်တာလို့ ကျွန်တော်ကပြောတော့ ချိုမှာပေါ့ ခုလေးတင် ထန်းလျှက်ရည်နဲ့ မုန့်လက်ကောက်စားထားတာလို့ သူမက ပြန်ပြောတယ်။ (ချိုမြိန်သော အနမ်းဖြစ်ချင်ရင် ချစ်သူ့နှုတ်ခမ်း ထန်းလျှက်ရည်သုတ်ပြီးနမ်းကြပေါ့ဗျာ.. ကျွန်တော်က ကိုယ်တွေ့..)\nမြင့်မြင့်ရီဝမ်းပျက်ဝမ်းလျှောဖြစ်နေပါစေလို့ ကျွန်တော်ကြိတ်ပြီးဆုတောင်းနေမိတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီမိန်းမ ၀မ်းသိပ်ကောင်းတယ်။ အီးအီးမှ သုတ်ရဲ့လားမသိဘူး။ နှစ်မိနစ်လောက်ပဲကြာတယ်။ အိမ်သာကဆင်းလာတယ်။\nနောက်ပိုင်းကျွန်တော်နဲ့ လှလှရီ တရားဝင်ချစ်သူတွေဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် သူက မိန်းမ ဒဿဂီရိပဲ။ မျက်နှာများလွန်းတယ်။ ၀င်းနိုင်ဦးနဲ့လဲ ကြိုက်တာပဲ။ မျိုးသန့်နဲ့လဲ အီစီကလီပဲ။ ကျွန်တော်တို့အချစ်က အရမ်း ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်တယ်။ နောက်တော့ ဒီလိုနဲ့ပဲ ပြီးသွားခဲ့ကြတယ်။ အခုအချိန်အထိ လှလှရီက အပျိုကြီး။ ကျွန်တော်မိန်းမမရခင် ရွာကိုပြန်တိုင်း သူမနဲ့ ကျွန်တော် "ကွယ်မေ့.. တွေ့သေအောင်လွမ်း.. " ဇာတ်ကကြတယ်။\nကျွန်တော် ရွာပြန်ရောက်တယ်ကြားရင် သူမက စက်ဘီးတစ်စီးနဲ့ အိမ်ဘေးနားပေါက်ချလာတယ်။ မိန်းမနောက်ပိုးလို့ ခေါ်ရင် ရိုင်းမယ်နဲ့တူတယ်။ ဟဲဟဲဟဲ... လျှောက်ပြန်သံပေး ပေါင်ပွန်း ခြေသလုံးကြီးပေါ့ဗျာ။ စက်ဘီးနဲ့ကိုး။ ဒါပေမယ့် သူက အိမ်ကိုတော့ မ၀င်ဘူး။ အိမ်ဘေးကပဲ အခေါက်ခေါက်အခါခါ ဖြတ်နေတယ်။\nဖြစ်ချင်တော့ တစ်ရက် အိမ်မှာ ဘယ်သူမှမရှိဘူး။ ကျွန်တော်နဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်း မောင်မျိုးသန့်ရယ်ပေါ့။ ရွာထဲသွားရအောင်ကွာ ဆိုပြီး သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက် အိမ်တံခါးနားရောက်တဲ့အချိန် လှလှရီ.. စက်ဘီးစီးလာတာ မြင်လိုက်ရတယ်။\nဟေ့ကောင်.. သွား.. သွား.. အိမ်ထဲမှာ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင် နေ.. မြန်မြန် ဆိုပြီး မျိုးသန့်က ကျွန်တော့်ကို ပြန်တွန်းလွှတ်တယ်။ ကျွန်တော်လဲ အိမ်ထဲပြန် စောင်ခြုံပြီး ကွေးနေလိုက်တယ်။ လှလှရီကို မျိုးသန့်က ကျွန်တော်အတော်နေမကောင်းဖြစ်နေတယ်... အချိန်ရရင် ၀င်ကြည့်ပါဦးလို့ စက်ဘီးတားပြီးပြောတယ်။\nစက်ဘီးဆင်းတွန်းပြီး လှလှရီအိမ်ထဲဝင်လာတယ်။ သူ့ဖိနပ်သံကို ကျွန်တော်နှလုံးခုံသံက ဟာမိုနီလိုက်နေတယ်။\nကျွန်တော်အိပ်နေတဲ့နေရာနားကို အရောက်မှာ .. "နေ မကောင်းဘူးလား ." လို့ တုန်တုန်ရီရီနဲ့မေးတယ်။ အိပ်ရာဘေးက စာကြည့်စားပွဲပေါ်မှာ သံလိုက်စက်ကွင်းများအကြောင်း စာအုပ်ထဲက စာမျက်နှာတစ်ချို့ လေအဝှေ့မှာ တဖျတ်ဖျတ်မြည်နေတယ်။ စောင်ခေါင်းမြီးခြုံကို ဖွင့်ပြီး ... " ဟုတ်.. တယ်.." လို့ တိုးတိုးလေး ကျွန်တော်ပြန်ဖြေတယ်။ သူမရဲ့ လက်ဖ၀ါးနုက ကျွန်တော့်နဖူးပြင်ဆီ မထိခလုတ်ထိခလုတ် ရောက်လာတယ်။\n" ဟယ်.. တော်တော်ပူနေတာပဲ .." လို့ သူမက မပွင့်တပွင့်ပြောတယ်။ အချစ်သည်.. အမျိုးသမီးများ၏ လက်ကို အေးစက်စေပြီး အမျိုးသားများ၏ နဖူးကို ပူလောင်စေတတ်တယ်ဆိုတာ.. သူမ မသိဘူးထင်ပါရဲ့။ အဲဒီအချိန် လေကြမ်းတစ်ချက် ဝှေ့တိုက်လိုက်တယ်။ သံလိုက်စက်ကွင်းများ စာအုပ် စားပွဲပေါ်က လွှင့်ပါသွားတယ်...။\n"အို ဘိက္ခဝေ.. ချစ်သားရဟန်း တို့.. ကိလေသာတို့သည် ပူလောင်ခြင်းသဘော ရှိကြကုန်၏ ." ဆိုတဲ့ ခပ်ဝေးဝေးက တရားသံ က လေနဲ့ အတူ လွင့်ပျံ့လာတယ်။\nကျွန်တော်တို့ရွာက တက္ကသိုလ်တက်တာ သိပ်များများစားစားမရှိပါဘူး။ လက်ချိုးရေလို့ ရတယ်။ လှလှရီတို့ ရပ်ကွက်ထဲက ထွန်းထွန်းမင်း ဆိုတဲ့ ငနဲလဲ တက္ကသိုလ်တက်နေတယ်။ ရွာမှာတုံးက ခပ်တန်းတန်းပါပဲ။ အဝေးမှာ တွေ့ကြတော့ ထုံးစံအတိုင်း ခင်ရာဆွေမျိုးပေါ့။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် မကြာခဏ တွေ့ဖြစ်ကြတယ်။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် အတူထိုင် အရက်အတူသောက်ပေါ့။\nအရက်မူးတော့ ကျွဲခိုးပေါ်တော့တာပဲ။ မူးမူးနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ လှလှရီ အကြောင်း သူ့ကို ပြောမိသွားတယ်။ အဲဒီမှာ ပြဿနာတက်တော့တာပဲ။ အဲဒီငနဲနဲ့ လှလှရီကလဲ ချိတ်တိတ်တိတ်ဖြစ်နေသတဲ့။ နောက်မှ သိရတာပါ။ အဲဒီကောင်က ကျွန်တော်နဲ့ လှလှရီ ဘာညာကွိကွဖြစ်ကြောင်းရယ် ကုန်စင်ကို မန္တလေးကနေ ရွာကို နတ်သံနှောပြီး စာလှမ်းရေးတယ်။ ဦးတိုက်တာက လှလှရီအဖေဆီပဲ။ စာအဆုံးမှာတော့ အမည်မဖော်လိုသူ တာဝန်သိပြည်သူတစ်ဦး စတိုင်မျိုးနဲ့ နာမည်ဝှက်ထားတယ်။\nဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ကတော့ သိတာပေါ့။ ကျွန်တော့်အကြောင်း ဒီကောင်နဲ့ မင်းသိန်းပဲ သိတာ။ မင်းသိန်းက ပြောမယ့်ကောင်မှ မဟုတ်တာ။ ဘာပဲပြောပြော အဲဒီအကြောင်းကို ပြန်တွေးမိတိုင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် အပြစ်မတင်ဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်ရတယ်။\nလူငယ်သဘာဝကို.. အပြစ်လို့ မယူဆပေမယ့်.. အဲဒီသဘာဝကို လူတကာ သိသွားအောင် လုပ်မိတာကို ခွင့်မလွှတ်နိုင်ဖြစ်ရတာပဲ။\nလှလှရီက မင်းသိန်းကို ပြော။ မင်းသိန်းကတဆင့် ကျွန်တော့်ဆီ အဲဒီသတင်းရောက်လာ။ နောက်ဆုံးတော့ စာရှည်ရှည် တစ်စောင်ရေးပြီး လှလှရီကို တောင်းပန်လွှာဆက်သလိုက်တယ်။\nအံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ကို သူမကခွင့်လွှတ်တယ်..။ သူမအဖေကလဲ ခပ်တန်းတန်းလေး ဖြစ်သွားတာက လွဲပြီး မေးထူးခေါ်ပြောမပျက်ခဲ့ဘူး။ နောက်ပိုင်းမှာ သူ့မောင်လေးတစ်ယောက်ကို ကျွန်တော်စာသင်ပေးရတဲ့ အထိ အခြေအနေ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာတယ်။\nဒါပေမယ့်.. ဘ၀ရဲ့ အမဲစက်တစ်စက်အဖြစ် စွန်းထင်ကျန်နေဆဲပါ...။\nသြော်.. ဘာလိုလိုနဲ့ ရွာကို ပြန်မရောက်တာ ခြောက်နှစ်ထဲ ရောက်ပါပကော။\nPosted by navana at 7:04 AM\nLabels: 06 မြသီနဲ့ ရွာဘုရားပွဲ\n7.1 ထန်းတောနဲ့ နွေတမ်းချင်း\n7.2 အဘိုးနဲ့ အဘွား\n7.4 အကို၊ Globalization နဲ့ AIDS\n6.1 ရွာတန်ဆာလေး မြသီ\n6.3 ဘိုဖင်နှိုက်ပြီး ဘီယာသောက်ခြင်း\n6.5 ဗလာဇာတ်နဲ့ မင်းသမီးချောင်း\n6.7 ဗလာဇာတ်ပွဲ ၀ုန်းဒိုင်းကြဲ


Bus ကားစီးရခြင်းရဲ့ ဒုက္ခ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Copy/Paste » Bus ကားစီးရခြင်းရဲ့ ဒုက္ခ\nBus ကားစီးရခြင်းရဲ့ ဒုက္ခ\nPosted by နီကီတာ on Nov 28, 2011 in Copy/Paste | 25 comments\nအခုတစ်လော အလုပ်တွေ မအားတာကြောင့် ဂေဇာတ်ထဲမှာ မရေးဖြစ်တာ ကြာပါပြီ…\nဒါပေမယ့် ဒီမနက် ထပ်ကြုံရတဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကြောင့် အားတဲ့ အချိန်လေးမှာ ၀င်ရေးလိုက်တာပါ..။\nBusကား၊လိုင်းကားတွေဆိုတာ ဘာအတွက်ထား ထားတာလဲ?\nပြည်သူတွေ သွားရေး၊လာရေးလွယ်ကူအောင်၊ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး အဆင်ပြေအောင် မဟုတ်လား။\nမထသဆိုတာ ကရော ဘာအတွက် ရှိနေရတာလဲ။\nအခုတော့ အချင်းချင်းလိုင်းကျော်ပြီး လုနေတာနဲ့ပဲ ပြည်သူတွေလည်း ဘုရားစာမှန်မှန်ရွတ်နေရတယ်။\nnikita တို့ရုံးက နိုင်ငံခြားသားပိုင်companyဆိုတော့ အချိန်အရမ်းလေးစားပေးရပါတယ်\nရုံးချိန်ကလည်း ၈နာရီ သူတို့ကလည်း ရုံးချိန်ထက်အနည်းဆုံး ၁၅မိနစ်လောက်စောရောက်မှာ ကြိုက်တယ်လေ\nသွားရတဲ့ နေရာကလည်း ဝေးဆိုတော့ ၆ ခွဲလောက်ထွက်မှ ရောက်နိုင်တယ်\n၆နာရီခွဲလောက် ကားထွက်စီးတယ်ဆိုတာ အရမ်းချောင်ပါတယ်\nအဲတော့ စောစောစီးစီးထွက်ပြီး ချောင်ချောင်ချိချိစီးတဲ့အလုပ်ကိုပဲ လုပ်ပါတယ်\nမနက်ကတော့ နဲနဲနောက်ကျတော့ ခွဲကျော်မှ ဂိတ်ကိုရောက်တယ်\nလမ်းကြောင်းတူ ကားတစ်စီး ပါလာလို့ နှစ်စီးလုံးပြိုင်မောင်းသွားတာ\nသူတို့ကို စောင့်စီးနေရတဲ့ ခရီးသည်တွေ၊ အချိန်နဲ့ အလုပ်လုပ်နေရတဲ့ အလုပ်သမားတွေ\nအများကြီး မှတ်တိုင်မှာ ရပ်စောင့်နေရတာပါ…။\nဘာကြောင့်လဲ ၊ ဘာကြောင့် မရပ်ပေးရတာလဲ\nသူတို့ အလုပ်က အချင်းချင်းလမ်းကြောင်း လုနေဖို့လား\nဒါအမြဲ ကြုံနေရတဲ့ ပြသနာပါ\nကားစီးနေတဲ့ အချိန်ဆိုလည်း လမ်းကြောင်းတူ လိုင်းကားတွေနဲ့ မတွေ့အောင် ဆုတောင်း\nတွေ့လို့ကတော့ ဒုံးကျည်ကတောင် အဘခေါ်ရလောက်အောင် ပြိုင်မောင်းနေကြပါတော့တယ်\nဖြစ်လိုက်ကြတဲ့ ယဉ်တိုက်မှုတွေ၊ လူသေမှုတွေ\nသြော် Bus ကားစီးရခြင်းရဲ့ ဒုက္ခတွေပါလားလို့…\nစူသီ့ ကို ကားတစ်စီးမြန်မြန်ဝယ်ဖို့ ပြောရမယ် ။\nနီကီလေး ဘုစ်ကား တိုးစီးနေရတာ ၊ မကြားလိုပါ ။\nဒါ့ကြောင့် ကရင်စီ နင့်ဆီ ကားဈေးလှမ်းလှမ်းမေးနေဒါကိုး ….\n(ကျပ်ထလိုက်ပီ ဟီဟိ …ဂယ် မ၀ယ်ပေး၇င် ကွိုင်ပူတော့မယ်)\nသိနေဒယ်.. တိနေဒယ်.. အဲ့ဒါကြောင့်\nသဂျီးဆီ PM မေလ်းတွေပို့ပြီး အမေလိကားမှာ\nHummer ဂျစ်ကားတွေ ဈေးကို မေးပြီးသား…\nဂျစ်မြင့်မြင့်လေးနဲ့ နီကလေးကို ခေါ်သွားမှာ..\nတော်ကြာ ကိုရင့်ကို မောင်ဂျစ်နဲ့ပြန်လာလို့\n39 တို့ 333 တို့ဆို ပိုတောင် ဆိုးသေးတယ် … လူတစ်ယောက်မှ မပါလည်း .. ပြိုင်မောင်းမယ် လာထား ဆိုတာချည်းပဲ … ။ ပါရမီ အ၀ါကားကတော့ .. သူများ နာရီဝက်သွားတဲ့ခရီးစဉ်ကို တစ်နာရီခွဲလောက်မောင်းတယ် … ။ ခေါင်းအုံးတလုံးယူသွားလျှင် ကားပေါ်မှာ အိပ်ယုံပဲ … တစ်မှတ်တိုင်ရပ်လျှင်အကြာကြီးပဲ … အထူးသဖြင့် … နေ့ ခင်းဘက် နဲ့ မနက်စောစော … ။ သူတို့ စားခွက်လုပတဲ့ အချိန်လောက်ပဲ လုမောင်းကြတာ … ။\nမ-ထ-သ က အလုပ်မလုပ်တာကြာပါပြီ။\nသူတို့အတွက် လိုင်းကြေးကောက်တာက လွဲလို့ဘာမှဖြစ်ဖြစ်မြောက်မြောက် ပြည်သူအတွက် လုပ်မပေးပါ။\nဥပမာ-အထူးကားတွေကို ကြပ်မတ်မယ်ဆိုလဲ ဒုံရင်းပါဘဲ။မကြပ်မတ်နိုင်လဲ ရိုးရိုးကားဈေး နှူန်းပြန်ပြောင်းပေါ့၊\nအခုတော့ AIR-CON လဲမပါ၊ လူပို လဲတင်၊ မှတ်တိုင်တွေ မှာလဲ လူစောင့်တင်နဲ့။\nဒါအပြင် ရိုးရိုးဘတ်စ်တွေ ဓါတ်ဆီ နဲ့တုံးက ကားခ ၅၀၊၁၀၀၊၁၅၀ကျပ် ကို သဘာဝဂက်စ် သုံးတော့လျော့ပေးမယ်ဆိုတာလဲ မလုပ်ပေး၊\nဘာမှမလုပ်ဘဲ ဒီအဖွဲ့အစည်းရှိတာ ဘာလုပ်ဘို့လဲ???\nအခုနောက်ပိုင်း နာမည်တောင် ပြောင်းထားတယ်\nညနေပိုင်းဆို လူပြည့်တာတောင်မှ မထွက်ချင်ကြဘူး\nအထူးကားဆိုပြီး တွယ်စီးတဲ့လူအထိ လူပြည့်ကျပ်နေအောင်တင်တာ\nတတ်ပြီး ပြန်တောင် မဆင်းရဲဘူး\n(ဆင်းစရာအပေါက်ရှာ မတွေ့လို့ :))\nကရင်စီကြားလား ဒီမှာ နီလေး ချွေးဧည့်သည်ထဲညပ်ပြီးတော့ ဆင်းစရာ အပေါက်ရှာမတွေ့ တော့ဘူးတဲ့။ တောင်တရုတ်ပင်လယ်ထဲ သွားသတင်းမသုံးခင် နီလေးကို ဂရုစိုက်ပါ။\nကရင်စီ ဂရုမစိုက်ပါက ကျန်ညီနောင် ၆ဖော်အား အချိန်မရွေး တိုင်ကြားနိုင်ပါသည်။\nနီကီလေး.. ကိုရင့်နီကလေးကို အပေါက်\nဖိုက်တာ အီးတီ.. နင်ဘာလုပ်နေသတုန်း..\nနင်က အပေါက်ရှင်းတာ တော်တာ.. နာကြားထားပြီးသား.. ညှင်းညှင်း..\nချိတ်မပူနဲ့ … ဂရုကစိုက်ပြီးသား… ခုတောင် ဘေးနားမှာကပ်ထိုင်နေလို့\nဆီလွတ်မီးလွတ်ရိုက်နေရတယ်… အဟတ်.. ;) ;) ;)\nကရင်စီ ဘာကိုဆိုလိုတာလည်းဟင်။ တားတားက နီကီလေးအတွက် ဖိုက်တာလုပ်ပေးရမယ် လို့ ဆိုလိုတာလား နီကီလေးက ကျွန်တော့် ညီမလေးပဲ ဖိုက်တာလုပ်ပေးရမှာပေါ့။ ပူပါနဲ ကရင်။\nနီကီလေးရေ ကရင်စီဆက်သွယ်မှု ဧရိယာပြင်ပ ရောက်နေတဲ့ အကြောင်းကတော့ သိလောက်မယ်ထင်ပါတယ်။\nအမလေး မပြောချင်ပါဘူး.. ဟိုနေ.က လိုင်းကားစီးတာ မ.ထ.သ က လိုင်းစစ်တွေက စပယ်ယာစီကို လူမှုဖူလုံရေး အလှူငွေ 1250 တောင်းသတဲ့.. အဲဒါ စပယ်ယာက မကျေမနပ် ပွစိပွစိနဲ. ဒေါပွနေတော့ ကျွန်တော်တောင် ပြန်အမ်းရမယ့် ပိုက်ဆံ မယူရဲတော့ပဲ ဒီအတိုင်းဆင်းလာလိုက်ရတယ်ဗျာ…\nဘယ်လောက်လဲ ဟင် ၅၀ လား\nရုံးချိန်ကလည်း ၈နာရီ သူတို့ကလည်း ရုံးချိန်ထက်အနည်းဆုံး ၁၅မိနစ်လောက်စောရောက်မှာ ကြိုက်တယ်လေ)))\nဆိုတာလေး တစ်ခုကို ဘဝင်မကျချင်ဘူး..\nကိုယ်တွေလည်း နိုင်ငံခြားရော ပြည်တွင်းကုမ္ပဏီတွေမှာ လုပ်ခဲ့ဘူးတာဘဲ.. အလုပ်စချိန် ၈ နာရီဆိုရင် အတိအကျ သို့ မဟုတ် တစ်မိနစ် နှစ်မိနစ်စောပြီး ဝင်ရင်လုံလောက်နေပါပြီ.. အလုပ် ၁၅ မိနစ်စောဝင်လို့ လည်း အဲ့ဒီ ၁၅ မိနစ်စာ ပေးမယ်တော့မထင်.. ဒို့ မြန်မာတွေ အချိန်တွေ အရမ်းပိုနေတာလား??? သို့ မဟုတ် လစာကောင်းတဲ့ အလုပ်မို့သူဌေးကို မျက်နှာလို မျက်နှာရ လုပ်ချင်ကြတာလား??? အဓိက ကတော့ အလုပ်မှာ ကိုယ့်ရဲ့လုပ်ရည်ကိုင်ရည်ကို အဓိကပြဖို့ ဘဲလိုတယ်လို့ ထင်မိပါတယ်..\nပြည်တွင်း ကုမ္ပဏီတွေက ကိုယ့်လူမျိုးအချင်းချင်းကားနောက်ကျလို့\nတိုင်းတစ်ပါးသားကျတော့ ပြောရဆိုရ ခက်သား\nလူတိုင်း ကိုယ့်အလုပ်တော့ တန်ဖိုးထားရတယ်လေ\nအဲ့ဒီသဘောကိုတော့ ကျွန်မနားလည်ပါတယ် … ။\nဘာလို့လဲဆိုတော့ .. တချို့သော ဌာနပိုင်ရာအဖွဲ့စည်းရုံးတွေကတော့ … ရုံးတက်ချိန် ဘယ်အချိန်သက်မှတ်ထားသလဲတော့မသိဘူး .. ဆယ်နာရီခွဲလောက်မှ ရုံးခြင်းထောင်းလေးဆွဲပြီး အိပဲ့ အိပဲ့နဲ့ လျှောက်လာကြပါတယ် … ။ ပြီးလျှင် ရုံးဆင်းချိန် ကားကြပ်မယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ … အတော်လေးစောစောရုံးဆင်းတာတွေ့ရတယ် … ။\nနိုင်ငံခြားသားနဲ့ တွဲလုပ်ရတဲ့ ကုမ္ပဏီအများစုမှာ … အချိန်နောက်ကျတာ သည်းမခံတတ်သလို … ဆုပေး ဒဏ်ပေးစနစ်ကို အလေးထားကြတာတွေ့ရတယ် .. ဒါ့ပြင် ဘယ်သူက ဘယ်သူ့အမျိုးမို့ အလုပ်ထဲမှာ ပင့်ထားမယ် .. မထားမယ်ဆိုတာလည်း မရှိဘူး .. မကျွမ်းကျင်လျှင် မကျွမ်းကျင်သလို ၊ သုံးမရလျှင် သုံးမရသလို ..ပြောဆိုတာမျိုးရှိတယ် … ။ ပိုပြီးစည်းစနစ်ကျတယ်လို့ … မြင်မိပါတယ် .. ။\ncomment တွေကဘာများမှားလို့ ရဲရဲနီဖြစ်နေကြတာလဲ…ဘယ်သူကများ – တွေ လိုက်ပေးနေတာလဲမသိဘူး…သူတို့ပြောတာဟုတ်နေတာပဲကို….ကြည့်ရတာပေးတဲ့လူက …မ ထ သ ကထင်တယ်…\nရဲရဲတောက် တို့ဗမာတွေ ….\nဟေ့.. ဘယ်က တောက်ပုန်းတွေလဲကွ..\nနာ့ နီကီလေးကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နဲ့\nအနီတွေ ပေးသွားတာလဲ… မခံဘူး.. မခံဘူး..\nဂေါ်ဇီလာခေါ်ပြီး အဲ့ဒီလူကို တက်နင်းခိုင်းမယ်… ဟီးး\nအဲအဲ…အနီတွေပျောက်ကုန်ပါလား…ဟိဟိ…မထသ ကလို့အထင်မခံကြဘူး ဘယ်သူမှ….ကွိကွိ..\nအဘတို့လူမျိုးတွေကို အဲ့ဒါလေးတွေ မကြိုက်တာ ပေါ့ တမီးရယ်…\nပေါ်ပေါ်တင်တင် ဝေဖန်ထောက်ပြပိုင်ခွင့်ရှိပေမယ့် …\nအဲ့လို ပုဆိုးခြုံထဲက လက်သီးပုံး အဲ့လေ အနီကတ် ပြ တဲ့ စိတ်ဒတ် တွေပေါ့..\nဒါနဲ့ ကိုရင်စည်သွပ် ဘယ်ရောက်နေတုန်း\nတွေ့၇င် ပြောလိုက်ပါ … အဘ ရှာနေတယ်လို့..\nသူ့သတင်း ကို အဘလည်း တတ်နိုင်သလောက် စုံစမ်းနေဘာဒယ်ကွယ်…\n၁) ၅/၆ မှာ\n၃) သတင်းစာနောက်ကျောဖုံး အတွင်းမှာ\nအင်း ဘတ်စ်ကားစီးနေရသူချင်းကိုယ်ချင်းစာပါတယ်၊သည်ကားမောင်သူတွေက ကားပေါ်တက်ပြီး၊ဂွေကိုင်ရ\nပြီဆိုတာနဲ့ မှတ်တိုင်မှာစောင့်နေသူတွေ၊ ကားပေါ်ပါလာတဲ့သူတွေကို လူတွေလို့မမြင်တော့ပဲ၊ ပိုက်ဆံတွေလို့\nပဲမြင်တော့တာလေ — လို့ ၊ ကဗျာဆရာကြီး ဆရာဇော်ဂျီ ရှိတုန်းက ပြောဘူးတယ်ဆိုပဲ။\nဂိတ်သိမ်းချိန် ငွေဘယ်လောက်အပ်ရမယ် ဆိုတဲ့စည်းမျဉ်း၊\nအခေါက်ရေ မြန်မြန်ပြည့်ပြီး အရက်ဆိုင် ဘယ်နှစ်နာရီအရောက်ဆိုတဲ့ ရင်းထတဲ့ရောဂါ၊\nသည်နေ့ ဂိတ်ကြေး ကျေပြီး ငါ့အတွက်အပိုဘယ်လောက်ကျန်ရမယ်ဆိုတဲ့ မသမာစိတ်နဲ့ အကျင့်၊\nအချိန် မှတ်၊အချိန်ထိမ်းသမားတွေ ရဲ့လဒ်စားမှု၊\nအဲဒါတွေကိုပြန်စမ်းစစ်ပြီး၊ ပြည်သူအတွက် သည်ဝန်ပိုးကိုတော့ အစိုးရကပဲတာဝန်ယူသင့်တယ်။\nဤသည်ကား တစ်ဒုက္ခပါလား ….။ တစ်ချို့ကားတွေများ ပြောတော့ အထူးကား ပေးရတော့ ကားခက နှစ်ဆ တင်တော့ ငါးပိငါးချဉ်သိပ်သလို ကြပ်ပိတ်သိပ် … ကားပေါ်ရောက်တာနဲ့ အနောက်ထဲ အတင်းထိုးထည့် ပြန်ထွက်တော့ ထွက်လို့ကမရ အပေါက်က ပျောက်နေလို့ ထွက်မရရင် စပယ်ယာက ဟောက်ချင် … ဒီကြားထဲ အကြံသမား ခါးပိုက်နှိုက်တို့ ထောက်လှမ်းရေးတို့နဲ့ တိုးရင် မတွေးဝံ့စရာပဲ ….