Παξοί: Ο Βενιαμίν των Επτανήσων - Ecozen\nΑρχική Ειδήσεις Παξοί: Ο Βενιαμίν των Επτανήσων\nΠαξοί: Ο Βενιαμίν των Επτανήσων\n8 Ιουλίου 2013 - 10:06\nΕίναι το πιο μικρό νησί των Επτανήσων, ανάμεσα στην Κέρκυρα, τις Ηπειρωτικές ακτές και 12 μίλια από την Πάργα. Οι Παξοί, ωστόσο, δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τα μεγαλύτερα νησιά του συμπλέγματος.\nΠρωτεύουσα των Παξών είναι ο γραφικός Γάιος ο οποίος προστατεύεται φυσικά από δύο νησάκια, την Παναγιά και τον Άγιο Νικόλαο. Στους Παξούς κυριαρχούν οι ελαιώνες και στους Αντίπαξους οι αμπελώνες οι οποίοι παράγουν το περίφημο μαύρο κρασί, ενώ οι Αντίπαξοι είναι επίσης γνωστοί για τις εξωτικές παραλίες Βρίκα και Βουτούμι.\nΣύμφωνα με τη μυθολογία, οι Παξοί σχηματίστηκαν όταν ο Ποσειδώνας πέταξε την τρίαινά του με δύναμη στην Κέρκυρα προκειμένου να αποκολλήσει ένα κομμάτι της για να γίνει το ερωτικό του καταφύγιο με την νηρηίδα Αμφιτρίτη.\nΣτα μέσα του 15ου αιώνα εθελοντές Παξινοί πολέμησαν εναντίων των Οθωμανών οι οποίοι πολιορκούσαν τις απέναντι ηπειρωτικές πόλεις Βουθρωτό και Πάργα. Σε αντίποινα οι Οθωμανοί λεηλάτησαν το νησί χωρίς όμως να εντοπίσουν τους κατοίκους οι οποίοι είχαν καταφύγει σε σπηλιές όπου ανασυντάχθηκαν και από όπου ξεκίνησαν ανταρτοπόλεμο, ο οποίος ανάγκασε τελικά τους Οθωμανούς να αποσυρθούν από το νησί. Το 1797 οι Γάλλοι αντικατέστησαν τους Βενετούς, τους οποίους αντικατέστησαν με τη σειρά τους διαδοχικά Ρώσοι και Οθωμανοί μέχρι το 1801 που ιδρύθηκε η αυτόνομος πολιτεία των Επτά Ηνωμένων Νήσων, η οποία αποτέλεσε και την πρώτη μορφή αμιγούς Ελληνικού κράτους από την αρχαιότητα. Οι Παξοί μαζί με τους Αντίπαξους είχαν αυτοτελή συμμετοχή στην κοινοπολιτεία και δικό τους έμβλημα.\nΤο 1807 η Πολιτεία καταλύεται από τον Ναπολέοντα, η κυριαρχία των Γάλλων όμως δεν θα κρατήσει για πολύ αφού το 1814 αγγλικές δυνάμεις με επικεφαλής τον Έλληνα ταγματάρχη Θεόδωρο Κολοκοτρώνη κατέλαβαν το νησί προσαρτώντας το στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ένας από τους επαναστάτες ήρωες του νησιού ήταν και ο μπουρλοτιέρης και πυρπολητής Γεώργιος Ανεμογιάννης ο οποίος έχασε τη ζωή του σε ηλικία 23 χρόνων στη Ναύπακτο. Τέλος, μετά την ίδρυση του Ελληνικού κράτους οι Παξινοί υποστήριξαν μαζί με τους υπόλοιπους επτανήσιους την ένωση η οποία ήρθε τελικά το 1864.\nΣύμφωνα με το Στράβωνα η ονομασία προέρχεται από τη Φοινικική λέξη “πακς”, που σημαίνει γεωμετρικό “τραπέζιο”, δηλαδή νησί με τραπεζοειδές σχήμα, όπως φαίνεται από τη θάλασσα.\nΣύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, εκπατρισμένοι κάτοικοι της Σικελικής Παξούντας, εγκαταστάθηκαν και έδωσαν το όνομα στους Παξούς.\nΤέλος μια άλλη εκδοχή είναι να προήλθε από τη φράση “πακσώσας θύρας” (κεκλεισμένες), γιατί το λιμάνι του Γάη είναι κλειστό.\nΠαραλίες Παξός – Αντίπαξος\nΟ καλύτερος τρόπος για να δείτε όλες τις παραλίες του νησιού από το να κάνετε το γύρο του με βάρκα. Οι περισσότερες από τις παραλίες είναι μικρές και οι καλύτερες από αυτές είναι οι εξής:\nτου Γιαννά, της Σουλάνενας, του Μπάλου, της Αγίας Μαρίνας, στο Μογγονήσι, του Κλωνί Γουλί, το Καμίνι, η Κακή Λαγκάδα, το Αλάτι, το Κηπιάδι, τα Μαρμάρια, το Λεβρεχιό, η Γλυφάδα, το Μονοδέντρι, το Αρκουδάκι, ο Ορκός, το Κανόνι, το Χαραμί, ο Πλάνος, το Αχάι, το Αυλάκι, και το Γαλάζιο και στους Αντίπαξους οι μαγευτικές παραλίες με τα διάφανα νερά Βρίκα και Βουτούμι, καθώς και οι πιο ερημικές Ροδοβάνι και Σαρακήνικο.\nΠρώτη στάση μας στους Παξούς είναι ο γραφικός Γάης, η πρωτεύουσα και το κεντρικό λιμάνι του νησιού, ο οποίος χωρίζεται με ένα στενό κανάλι από το φυσικό κυματοθραύστη του, τον Άγιο Νικόλαο, στον οποίο είναι χτισμένο Βυζαντινό κάστρο, φρούριο της εποχής. Στο Γάη αξίζει να επισκεφτείτε το αγγλικό κυβερνείο στην αποβάθρα του παλιού λιμανιού, την εκκλησία της Αναλήψεως και το Μουσείο των Παξών. Σε αυτό, μεταξύ άλλων, μπορείτε να δείτε ευρήματα από την προϊστορική εποχή και τα κλασικά χρόνια μέχρι και το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο καθώς επίσης και το Ψήφισμα της Ιονίου Βουλής για την προσάρτηση των Επτανήσων στο Ελληνικό κράτος το 1864.\nΠροχωρώντας νότια και διασχίζοντας τους απέραντους ελαιώνες του νησιού μπορείτε να κατευθυνθείτε προς τον Οζιά, τον παλαιότερο οικισμό του νησιού και δείτε τα ερείπια της παλαιοχριστιανικής βασιλικής του Αγίου Στεφάνου. Στη συνέχεια βγαίνοντας στον παραλιακό δρόμο θα συναντήσετε, σε καλύτερη κατάσταση, την παλαιοχριστιανική βασιλική της Αγίας Μαρίνας ενώ στο νοτιότερο άκρο των Παξών βρίσκεται μια από τις ομορφότερες τοποθεσίες των Παξών, το θαλάσσιο στενό Μογγονησίου – Καλτσονησίου. Στο Καλτσονήσι θα δείτε το εκκλησάκι του Άγιου Σπιρύδωνα που χρονολογείται από το 1686.\nΣε απόσταση πέντε χιλιομέτρων από το Γάη ο Λογγός είναι ένα μικρό γραφικό χωριό χτισμένο ανάμεσα σε πεύκα και ελιές, το οποίο αξίζει να επισκεφτείτε για την εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής αλλά και για τις ψαροταβέρνες και τα μπαράκια του.\nΗ Λάκκα βρίσκεται στο βορειότερο ακρωτήρι του νησιού και οφείλει το όνομά της στους Σουλιώτικης καταγωγής κατοίκους της, οι οποίοι κυνηγημένοι από τον Αλή Πασά των Ιωαννίνων κατέφυγαν στους Παξούς και τους Αντίπαξους. Στη Λάκκα θα βρείτε το πέτρινο φάρο ο οποίος χτίστηκε το 1832, έχει ύψος 36 μέτρα και υψώνεται 108 μέτρα από τη στάθμη της θάλασσας.\nΗ δυτική πλευρά του νησιού\nΈνα από τα χαρακτηριστικά του νησιού είναι και η μορφολογία του εδάφους του. Ενώ οι ανατολικές ακτές είναι σχετικά ομαλές, οι δυτικές είναι εξαιρετικά απότομες, σχηματίζοντας κατακόρυφους γκρεμούς, σπήλαια και θαλάσσιες αψίδες. Χαρακτηριστική είναι η σπηλιά που βρίσκεται κάτω από τον οικισμό Βασιλάτικα μέσα στην οποία κρύφτηκε το υποβρύχιο Παπανικολής κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου. Είτε προσβάσιμες από το νησί, είτε προσβάσιμες με βάρκα, στη δυτική πλευρά του νησιού σας περιμένουν πολλές πανέμορφες παραλίες για να τις ανακαλύψετε.\nΠαρόλο που οι βροχές είναι πολλές στους Παξούς, η σύσταση του εδάφους δεν επιτρέπει την κατακράτηση του νερού. Γι’ αυτό το λόγο οι Παξινοί σμίλεψαν το βράχο και έφτιαξαν πελεκητές στέρνες από τις οποίες τροφοδοτούσαν πηγάδια, που κατασκεύαζαν οι ίδιοι για να αποθηκεύουν το νερό. Τις σπουδαιότερες από αυτές τις στέρνες θα τις βρείτε πάνω από την Αγία Ελεούσα στη Μεγάλη Βίγλα και στη θέση Μποϊκάτικα ενώ τη μεγαλύτερη στέρνα των Παξών την Ελληνικιά θα τη βρείτε αν πάρετε το μονοπάτι πέρα από τα Φαναριωτάτικα.\nΣτους Παξούς, οι ιαματικές πηγές είναι γνωστές από τα αρχαία χρόνια, πηγάζουν από το υπέδαφος και χύνονται στη θάλασσα. Οι περισσότερες από αυτές είναι θειούχες και έχουν αξιοποιηθεί με πισίνες όπου χρησιμοποιούνται για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες, ιδιαίτερα σε παθήσεις ρευματικές και δερματικές.\nΟι σπουδαιότερες ιαματικές πηγές είναι: του Οζιά, του Γιαννά και της Γλυφάδας.\nΓια το τέλος αφήσαμε τους Αντίπαξους. Με ελάχιστους κατοίκους, αλλά πλούσια βλάστηση και τους μεγάλης έκτασης αμπελώνες που παράγουν το περίφημο μαύρο αντιπαξιώτικο κρασί, στους Αντίπαξους, εκτός από την Εκκλησία του Αγίου Αιμιλιανού και μια αγγλική δεξαμενή του 1833, θα βρείτε και μια από τις ομορφότερες παραλίες, όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και του κόσμου, το Βουτούμι.\nCAPASA, Το εστιατόριο “Capasa” βρίσκεται μεσα στην ενεργή ξενοδοχειακή εγκατάσταση του Paxos Club Resort και σας περιμένει να απολαύσετε μεσογειακή και ευρωπαϊκή κουζίνα.\nΤΑΚΑΤΑΚΑ, εστιατόριο, αξίζει να δοκιμάσετε τα φρέσκα ψάρια, τους αστακούς, το σοφριτό και τη πανσέτα στη σούβλα.\nΚαρκαλέτζος, αξίζει για τα μαγειρευτά του, το σέρβις και τις χαμηλές τιμές του.\nΠειρατής, πολύ νόστιμα μακαρόνια στο τηγάνι, άψογη πίτσα και παγωτό.\nΟ ΛΙΛΑΣ, παραδοσιακή ταβέρνα.\nΟ Βασόλης, ψαροταβέρνα, πολύ καλά φρέσκα ψάρια.\nΝάσος, ψαροταβέρνα, με πολύ καλούς ψαρομεζέδες και αστακομακαρονάδα.\nΛογγός, εδώ μπορείτε να δοκιμάσετε μπουρδέτο σκορπίνας, φρέσκο χταπόδι με ρύζι και την τοπική τσιλιγουρδόπιτα.\nΠουνέντες, ταβέρνα στην κεντρική πλατεία της Λάκκας με παραδοσιακή Ελληνική κουζίνα και στοιχεία Ιταλικής.\nRosa Di Paxos, μεσογειακή κουζίνα.\nΣγαρίλος, παραδοσιακή ταβέρνα, σπεσιαλιτέ μοσχαράκι σοφρίτο, κοκκινόψαρο μπουρδέτο και κόκορας με χοντρό μακαρόνι.\nΒΡΙΚΑ, για ποικιλίες και μπύρα δίπλα στη θάλασσα.\nBella Vista, φρέσκιες σαλάτες, κρεατικά της ώρας και ωραία θέα.\nΥπάρχουν πολλοί τρόποι για να φτάσετε στους Παξούς.\nFerry Boat από Ηγουμενίτσα: 26650-24090\nFerry Boat απόΚέρκυρα: 26613-65200\nFerry Boat από Παξούς για Ηγουμενίτσα: 26620 32269\nPaxos Flying Dolphin, 266220-32269, 266220-32441\nPetrakis Lines, 26610-31649, 26610-38690\nΔυο δρομολόγια το χειμώνα, τρία το καλοκαίρι την εβδομάδα, από και προς την Αθήνα μέσω Ηγουμενίτσας. ΚΤΕΛ Παξών, 26620-32245\nΠροηγούμενο άρθροΤα μάτια του αστερία\nΕπόμενο άρθροΓίνεσαι ό,τι τρως..


Πώς να απαλλαγείτε από ένα νευρικό κώμα στο λαιμό - Νευροπόθεια 2021\nΜια νευρική σφαίρα στο λαιμό υποδηλώνει διαταραχές του νευρικού συστήματος. Άτομα που έχουν δυσκολία στην κατάποση και συχνά έχουν πονόλαιμο πρέπει σίγουρα να πάνε στο νοσοκομείο. Τέτοια συμπτώματα εμφανίζονται συχνά κατά τη διάρκεια μιας ψυχικής διαταραχής..\nΗ νευρική ένταση μπορεί να προκαλέσει ένα κομμάτι στο λαιμό.\nΟι νευρικοί σπασμοί στο λαιμό σημαίνουν μια σοβαρή νόσο εξόδου σε σχήμα χοάνης που συνδέει το στόμα και τον οισοφάγο. Η ασθένεια εκδηλώνεται με τη μορφή στέρησης της ευαισθησίας της βλεννογόνου σήραγγας, το μήκος της οποίας είναι 10-12 εκ. Ο λόγος μπορεί να καλυφθεί από ψυχική διαταραχή, άγχος και συχνό ενθουσιασμό. Οποιοσδήποτε μπορεί να αισθανθεί δυσφορία στο λαιμό, γαργάλημα, βήχα, που εμφανίζεται απότομα, απροσδόκητα και κυρίως πριν από μια σημαντική συνομιλία ή συνάντηση.\nΑυτή η εκδήλωση θεωρείται ένα από τα πρώτα συμπτώματα της νευρικής έντασης, η οποία σταδιακά εξαφανίζεται. Ένα κομμάτι στο λαιμό μπορεί να εμφανιστεί κυρίως από τα νεύρα, καθώς στον λαιμό υπάρχουν πολλές νευρικές απολήξεις και οποιαδήποτε παραβίαση θα οδηγήσει στην εμφάνιση συμπτωμάτων. Όταν μια νευρική βλάβη είναι σοβαρή, η αντίδραση προσπερνά ένα άτομο πολύ γρήγορα. Αυτή η ασθένεια προσβάλλει συχνά νέους και άτομα ώριμης ηλικίας. Για να ξεπεράσετε την ασθένεια, πρέπει να πάτε σε ψυχολόγο ή νευρολόγο.\nΑιτίες ενός νευρικού κομματιού\nΠολλοί άνθρωποι που έχουν ένα κομμάτι στο λαιμό λόγω του νευρικού συστήματος υποφέρουν από ψυχικές διαταραχές και είναι πιο πιθανό από άλλους να βιώσουν άγχος. Οι αιτίες ασφυξίας στο λαιμό λόγω νεύρων είναι διαφορετικές, αλλά κυρίως είναι:\nΟ πονόλαιμος στο νευρικό έδαφος έχει ατομικά χαρακτηριστικά. Όλα εξαρτώνται από το στάδιο της νόσου και την ευαισθησία των οργάνων. Οι γιατροί διακρίνουν 5 τύπους.\nΑναισθησία. Κατά τη διάρκεια αυτού, η ευαισθησία στο λαιμό εξαφανίζεται. Πονάει ένα άτομο να καταπιεί το σάλιο και τα τρόφιμα. Η ένταση παρατηρείται στο στήθος και την κλείδα. Μια τέτοια αντίδραση εμφανίζεται κατά τη διάρκεια ενός θυμού. Είναι επώδυνο για τον ασθενή να καταπιεί, καθώς και να αναπνέει έντονα. Η απώλεια ευαισθησίας παρατηρείται λόγω σκλήρυνσης, καρκίνου του εγκεφάλου και σύφιλης..\nΥποισθησία Τα σημάδια αυτής της ασθένειας είναι παρόμοια με τα συμπτώματα της αναισθησίας, αλλά δεν είναι τόσο έντονα. Ένα άτομο αισθάνεται δυσφορία τη στιγμή της κατάποσης. Εάν η δυσφορία διαρκεί μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να προκαλέσει ασφυξία. Η υποισθησία εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της γρίπης.\nΥπερισθησία Ένα σημάδι εμφανούς νευρολογίας, που προκαλεί σπασμό έντονης ευαισθησίας. Με αυτήν την ασθένεια, ένα άτομο αισθάνεται φαγούρα και κάψιμο στο λαιμό. Είναι αδύνατο να καταπιεί φαγητό, είναι δύσκολο να αναπνεύσει και να μιλήσει. Τέτοια συμπτώματα εμφανίζονται στο νευρικό σύστημα..\nΥπεραλγησία. Με μια τέτοια ασθένεια, ο λαιμός και ο θυρεοειδής αδένας πονάει συχνά. Ο πόνος αυξάνεται κατά τη διάρκεια των γευμάτων.\nΠαραισθησία Τα συμπτώματα αυτής της ασθένειας είναι διαφορετικά για κάθε άτομο. Εκδηλώνονται ως κνησμός και πόνος. Φαίνεται σε ένα άτομο ότι στο λαιμό είναι αντικείμενα μεγάλου μεγέθους. Τέτοια συμπτώματα εμφανίζονται συχνά στις γυναίκες κατά την εμμηνόπαυση..\nΕκτός από τα παθολογικά συμπτώματα, μπορεί να συμβεί αίσθηση ασφυξίας λόγω νευρικών προβλημάτων για άλλους λόγους..\nΞηρό λαιμό. Το σάλιο δεν παράγεται τόσο άφθονα όσο συνήθως..\nΙσχυρός ξηρός βήχας. Ένα άτομο αρχίζει να πίνει φάρμακα για το βήχα που βοηθούν, αλλά για μικρό χρονικό διάστημα..\nΣυναισθήματα κώματος στο λαιμό. Ένα άτομο δεν μπορεί να φάει κανονικά.\nΟίδημα του λαιμού. Εξόγκωμα και εξογκώματα εμφανίζονται στο λαιμό μετά από στρες..\nΣφραγίδες μπορεί να εμφανιστούν στο λαιμό μετά το στρες.\nΠονόλαιμος υπό πίεση - τι να κάνετε; Ένας πονόλαιμος αντιμετωπίζεται συνήθως από ψυχολόγο και νευρολόγο. Μπορείτε επίσης να συμβουλευτείτε έναν γιατρό και έναν θεράποντα ΩΡΛ. Εάν ένα άτομο αισθανθεί την πρώτη εμφάνιση συμπτωμάτων μετά από ενθουσιασμό, τότε η αιτία της νόσου είναι μια ψυχική κατάσταση. Πρώτον, ο θεραπευτής θα πρέπει να εξετάσει το άτομο για να αποκλείσει πιθανές παθολογίες και μόνο τότε ο νευρολόγος. Για αυτό, ο ασθενής περνά τέτοιες εξετάσεις:\nδώστε ούρα και αίμα για να βεβαιωθείτε ότι δεν υπάρχει φλεγμονή.\nΑκτινογραφία του αναπνευστικού συστήματος για τον αποκλεισμό πιθανών όγκων.\nτομογραφία του φάρυγγα και του εγκεφάλου. Πραγματοποιείται ανάλυση εάν υπάρχει υποψία σκλήρυνσης..\nΥπάρχουν διάφορες μέθοδοι για τη θεραπεία του κώματος του λαιμού στο λαιμό. Είναι απαραίτητο να προσδιοριστεί η μέθοδος θεραπείας μετά τα συμπτώματα και τη διάγνωση. Επίσης, ένα άτομο πρέπει να συμβουλευτεί έναν ψυχολόγο που θα μάθει ποια είναι η αιτία του άγχους. Με τη βοήθεια ενός ειδικού, η ψυχή καθιερώνεται σταδιακά. Διδάσκει τον άνθρωπο:\nελέγχετε τα συναισθήματά σας σε οποιεσδήποτε δυσάρεστες καταστάσεις.\nεπισημάνετε θετικά συναισθήματα και παραμελημένη παραμέληση.\nαγνοήστε τους αρνητικούς ανθρώπους και προσπαθήστε να μην ξεκινήσετε τη σύγκρουση μαζί τους.\nΤέτοιες διαδικασίες θα βοηθήσουν στην ανακούφιση του σπασμού του λαιμού στο νευρικό έδαφος:\nΗ ανάπαυση στα σανατόρια βοηθά στην ομαλοποίηση του νευρικού συστήματος και σταματήσει να τεντώνεται πολύ.\nΤο περπάτημα στον καθαρό αέρα και τα όμορφα τοπία δημιουργούν ψυχική κατάσταση και χαλαρώνουν ένα άτομο, ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα και αποτρέπουν την ανάπτυξη της νόσου.\nΟι παραδοσιακές συνταγές βοηθούν στη θεραπεία ενός νευρικού com. Αφαιρούν τα σημάδια κώματος στο λαιμό και επίσης δεν περιέχουν αντενδείξεις. Πολλοί χρησιμοποιούν ένα αφέψημα από φλοιό ιτιάς. Για να το προετοιμάσετε, πάρτε 1 κουταλάκι του γλυκού. βότανα και ρίχνουμε 200 ml βραστό νερό. Το μείγμα διατηρείται στη φωτιά μέχρι να βράσει και στη συνέχεια βράζει για 10-15 λεπτά. Φιλτράρετε το ζωμό και πιείτε 1 κουταλιά της σούπας. μεγάλο καθώς τρώω.\nΗ μέντα έχει αποδειχθεί καλά. Έχει ηρεμιστικό αποτέλεσμα, θα βοηθήσει να ξεπεραστεί μια ψυχική διαταραχή και να ανακουφιστεί ο σπασμός των νεύρων..\nΤα φύλλα του φυτού μπορούν να προστεθούν στο τσάι ή να προετοιμάσουν ένα αφέψημα. Για να απαλλαγείτε από ένα νευρικό κώμα στο λαιμό, πρέπει να παίρνετε 100 ml αρκετές φορές την ημέρα.\nΤο τσάι μέντας είναι ένα εξαιρετικό ηρεμιστικό\nΤα συμπτώματα κατά τη διάρκεια του στρες από τα νεύρα μπορούν να εξαφανιστούν μόνα τους εάν το σώμα στηρίζεται πλήρως. Τα νευρικά κύτταρα θα πρέπει να χαλαρώσουν εντελώς και να επιστρέψουν στο φυσιολογικό. Ένα άτομο πρέπει να δώσει μεγαλύτερη προσοχή στον εαυτό του, να χαλαρώσει, να πάρει αρκετό ύπνο, να κάνει χαλαρωτικές ασκήσεις και να κάνει μια βόλτα στον καθαρό αέρα. Τέτοιες διαδικασίες χαλαρώνουν καλά τα νεύρα..\nΕάν ο πόνος δεν εξαφανιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, πρέπει να πάτε στο νοσοκομείο. Πραγματοποιήστε όλες τις απαραίτητες εξετάσεις και ξεκινήστε τη θεραπεία.\nΜπορείτε επίσης να ζητήσετε βοήθεια από ψυχολόγο και να πάτε σε αρκετές συνεδρίες ανάρρωσης. Εάν αφιερώσετε περισσότερο χρόνο στη συναισθηματική σας κατάσταση, τα συμπτώματα του κώματος στο λαιμό δεν θα ενοχλήσουν. Εάν τα συμπτώματα δεν μπορούσαν να αποφευχθούν, είναι απαραίτητο να ξεκινήσετε τη θεραπεία, διότι η έγκαιρη θεραπεία θα αποτρέψει την εμφάνιση σοβαρών παθολογιών.\n- Μασάζ στη ζώνη του τραχήλου της μήτρας.\nΠαθολογικές αλλαγές στην ευαισθησία του λάρυγγα μπορούν να εμφανιστούν με μια ποικιλία ασθενειών αυτού του μέρους του σώματος. Κατά κανόνα, όλα αυτά σχετίζονται με παραβίαση της νευρικής αγωγής της βλεννογόνου μεμβράνης του λάρυγγα. Η νεύρωση του λαιμού ως διαδικασία που οδηγεί σε αλλαγή της ευαισθησίας των οργάνων μπορεί να οφείλεται σε βλάβη στα νευρικά πλέγματα του λάρυγγα ή στην παθολογία του ΚΝΣ.\nΗ νεύρωση του λαιμού μπορεί να εμφανιστεί σε τρεις μορφές:\nΥπερισθησία Αυτή η ασθένεια συνίσταται στην αύξηση της ευαισθησίας του λάρυγγα εν μέσω της επίδρασης διαφόρων αιτιολογικών παραγόντων. Είναι ένα από τα χαρακτηριστικά συστατικά πολλών νευραλγικών παθήσεων, συμπεριλαμβανομένης της νευρασθένειας και της υστερίας..\nΠαραισθησία Σε αυτήν την παθολογία, οι ειδικοί αποδίδουν όλες τις ανώμαλες αισθήσεις στον λάρυγγα που δεν σχετίζονται με την οργανική του βλάβη (εφάπαξ στο λαιμό, κνησμός, κάψιμο και άλλα συμπτώματα).\nπροηγούμενες λοιμώξεις (γρίπη, διφθερίτιδα, τυφοειδής, ιλαρά κ.λπ.)\nοξεία φλεγμονώδης διαδικασία στον λάρυγγα, την τραχεία, τον φάρυγγα.\nμακροχρόνιες κακές συνήθειες (αλκοολισμός, κάπνισμα)\nΟι παραισθησίες είναι πιο χαρακτηριστικές για ύποπτα άτομα, επιρρεπή σε ευερεθιστότητα (συχνότερα γυναίκες) και συχνά εντείνονται κατά την εμμηνόπαυση. Επίσης, η παραισθησία μπορεί να εμφανιστεί μετά από έντονο στρες, σοκ, στο ιστορικό χρόνιας αϋπνίας, VVD κ.λπ. Μόλις μια αίσθηση στο λαιμό οδηγεί στη συγκέντρωση της προσοχής από το άτομο, και ως αποτέλεσμα, στο πλαίσιο του ενθουσιασμού, του άγχους, της αναζήτησης των αιτιών ενός υπερβολικά προβληματικού προβλήματος, τα σημάδια της παραισθησίας μπορούν να ενταθούν μόνο.\nΤα συμπτώματα διαφόρων μορφών νεύρωσης του λαιμού είναι επίσης άνισα. Η υποθεσία είναι εγγενής σε ένα τέτοιο σημάδι ως παραβίαση του φαρυγγικού αντανακλαστικού προς την κατεύθυνση της μείωσής του ή της πλήρους απουσίας ενός αντανακλαστικού. Αντίθετα, με υπεραισθησία, η κλινική εικόνα βασίζεται σε αύξηση του αντανακλαστικού του φάρυγγα και περιλαμβάνει τέτοια συμπτώματα:\nαίσθημα κώμα, πονόλαιμος\nΜε παραισθησία, οι ασθενείς συχνά αισθάνονται μούδιασμα, φραγκοστάφυλο, μυρμήγκιασμα, πίεση, κνησμό και η σοβαρότητα αυτών των σημείων μπορεί να ποικίλλει καθ 'όλη τη διάρκεια της ημέρας από σχεδόν ανεπαίσθητο έως πολύ ισχυρό, ερεθιστικό. Με παρατεταμένη τρέχουσα παραισθησία, ένα άτομο μπορεί να έχει την αίσθηση της συνεχούς παρουσίας ξένου σώματος στο λαιμό. Μερικές φορές υπάρχει πονόλαιμος που μπορεί να δώσει στο αυτί, τη γλώσσα.\nΌλοι οι τύποι νευρώσεων του λαιμού σε διαφορετικά άτομα συχνά συνοδεύονται από κοινά συμπτώματα - αυξημένη εφίδρωση, ταχυκαρδία, δάκρυα, αϋπνία, ευερεθιστότητα. Συχνά υπάρχουν πονοκέφαλος, μειωμένη μνήμη, προσοχή, υπερβολική ευερεθιστότητα και διαταραχές της όρεξης. Μερικές φορές η λαρυγγική νεύρωση συνδυάζεται με ημικρανίες, καθώς και οδυνηρές αντιδράσεις στους ήχους και στο φως..\nΟι επιπλοκές της φαρυγγικής νεύρωσης εκδηλώνονται συχνότερα με τη μορφή της όπως η αναισθησία. Εάν η νεύρωση έχει έντονη μορφή, αυτό μπορεί να προκαλέσει αναρρόφηση σάλιου και τροφής, η οποία προκαλεί σοβαρές συνέπειες από τους πνεύμονες ή μπορεί να προκαλέσει ασφυξία.\nΗ εξέταση για υποψία λαρυγγικής νεύρωσης πρέπει να είναι πολύ διεξοδική. Εάν αρχικά ο ασθενής απευθυνόταν στον ωτορινολαρυγγολόγο για βοήθεια, ένας νευρολόγος θα πρέπει να συμμετέχει στη διάγνωση. Διεξάγονται μελέτες σχετικά με τις λειτουργίες του φάρυγγα, των γειτονικών οργάνων και του εγκεφάλου..\nΟι κύριοι τύποι εξετάσεων για τη νεύρωση του λαιμού:\nακτινογραφία ή CT της αυχενικής μοίρας\nΔιαχωρίστε τη νεύρωση με την οστεοχόνδρωση της σπονδυλικής στήλης, καθώς και με άλλες ασθένειες αυτού του μέρους του σώματος που σχετίζονται με ερεθισμό των ριζών του νωτιαίου μυελού ή με δυσλειτουργία του συμπαθητικού νευρικού συστήματος στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.\nΟ αλγόριθμος για τη θεραπεία μιας ασθένειας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την αιτία της. Για την εξάλειψη του αιτιολογικού παράγοντα, ενδέχεται να απαιτούνται οι ακόλουθοι τύποι θεραπείας:\nμασάζ, τέντωμα της σπονδυλικής στήλης, ρεφλεξολογία για ομαλοποίηση της κατάστασης του αυχένα με οστεοχόνδρωση.\nΓια να απαλλαγείτε εντελώς από τις διαταραχές ευαισθησίας του λάρυγγα, η θεραπεία πρέπει να είναι ολοκληρωμένη και πρέπει να περιλαμβάνει διάφορες δραστηριότητες που συνιστώνται από νευρολόγο ή ψυχοθεραπευτή. Αυτά περιλαμβάνουν:\nαποκλεισμός νοβοκαΐνης στον πλευρικό φάρυγγα ή στην περιοχή των νευρικών δεσμών.\nηλεκτροφόρηση χλωριούχου ασβεστίου ·\nύπνωση, ειδικές μέθοδοι ψυχοθεραπείας (προπονήσεις, συζητήσεις κ.λπ.).\nΗ παραδοσιακή ιατρική προσφέρει τις δικές της λύσεις στο πρόβλημα, εκτός εάν, φυσικά, σχετίζεται με οργανική παθολογία, αλλά προκαλείται από ψυχικές και νευρικές διαταραχές. Για να εξαλείψετε τις επιπτώσεις του στρες, ως ενισχυτικές, χαλαρωτικές μέθοδοι, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις ακόλουθες μεθόδους:\nΡίξτε 300 ml βραστό νερό 10 g φλοιού ιτιάς, βράστε, επιμείνετε 20 λεπτά. Πίνετε ένα κουτάλι τέσσερις φορές την ημέρα.\nΣε κάθε ζεστό τσάι, πρέπει να προσθέσετε 1-2 φύλλα μέντας, να λαμβάνετε ένα τέτοιο ποτό καθημερινά 2-3 φορές την ημέρα.\nΜε οποιαδήποτε νεύρωση, μπορείτε να λάβετε θεραπεία με θυμάρι. Για να το κάνετε αυτό, ετοιμάστε ένα βάμμα 50 g βοτάνων και 0,5 l βότκας, αφήστε το στο σκοτάδι για 14 ημέρες. Πίνετε τρεις φορές την ημέρα για 10 σταγόνες.\nΕάν ένα άτομο δεν έχει σοβαρές ασθένειες, κάτι που επιβεβαιώθηκε από ενδελεχή εξέταση και το όλο πρόβλημα είναι η επίδραση ψυχογενών παραγόντων, μόνο οι αλλαγές στον τρόπο ζωής θα βοηθήσουν στη θεραπεία της νεύρωσης του λαιμού. Ο ασθενής πρέπει να καταλάβει ότι το όλο πράγμα βρίσκεται στο νευρικό του σύστημα και ότι δεν υπάρχουν σοβαρές διαταραχές του σώματος. Ωστόσο, ορισμένες ενέργειες επιδεινώνουν μόνο το πρόβλημα. Δεν αξίζει τον κόπο για νεύρωση:\nκαπνίστε, πίνετε αλκοόλ.\nυποβάλετε τον εαυτό σας σε περιττό άγχος.\nαγνοήστε τις επιπτώσεις του στρες?\nΕάν υπάρχει νεύρωση του λαιμού, πρέπει να αφιερώσετε όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο για να ξεκουραστείτε, ήσυχο χόμπι, εάν είναι δυνατόν, να αφήσετε την αγαπημένη σας δουλειά και να κάνετε πράγματα που θα φέρουν ευχαρίστηση.\nΓια την πρόληψη της λαρυγγικής νεύρωσης, πρέπει:\nνα μην επιτρέπεται σοβαρή υπερβολική εργασία, άγχος.\nπαρουσία νευρικών σοκ - επισκεφθείτε έναν ψυχολόγο, πάρτε τα φάρμακα που του έχει συνταγογραφηθεί.\nεξαιρέστε τη δηλητηρίαση, τη δηλητηρίαση, το κάπνισμα, την κατάχρηση αλκοόλ.\nπιο συχνά στη φύση, στον αέρα?\nΝευρώσεις, κρίσεις πανικού, vsd; Σε τέτοιες καταστάσεις, συνήθως στρέφουμε στην ψυχοθεραπεία, αλλά συχνά δεν νιώθουμε πρόοδο.... Προσπαθήστε να δώσετε προσοχή στον τρόπο ζωής σας, τις αισθήσεις σας - τους βοηθούς σας, οι οποίοι θα βοηθήσουν στην εξισορρόπηση και στην προώθηση της ταχύτερης ανάκαμψης.\nΑποδεικνύεται ότι οτιδήποτε μπορεί να βλάψει τα νεύρα, συμπεριλαμβανομένου του λαιμού. Η φάρυγγα νεύρωση είναι μια παθολογική κατάσταση που σχετίζεται με παραβίαση της ενδομήτριάς της ή με μειωμένη λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος ενός ατόμου. Υπάρχουν διάφορες μορφές αυτής της νόσου (αναισθησία, υπεραισθησία και παραισθησία), καθεμία από τις οποίες έχει τα δικά της συμπτώματα. Η θεραπεία με διάγνωση της φαρυγγικής νεύρωσης μπορεί επίσης να είναι διαφορετική και εξαρτάται από τη μορφή της νόσου, καθώς και από τις αιτίες της εμφάνισής της..\nΑναισθησία του φαρυγγικού βλεννογόνου - η απουσία της ευαισθησίας του, καθώς και η απουσία ενός φαρυγγικού αντανακλαστικού. Οι λόγοι μπορεί να είναι:\nυστερία (τέτοια συμπτώματα με υστερία δεν είναι ασυνήθιστα).\nμεταφέρθηκε γρίπη ή διφθερίτιδα.\nΜε την εξάπλωση της φαρυγγικής αναισθησίας περαιτέρω στον λάρυγγα, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αναρρόφησης τροφής (ένα άτομο μπορεί να εισπνεύσει ακούσια τροφή).\nΚατ 'αρχάς, πρέπει να συμβουλευτείτε τους ακόλουθους ειδικούς: νευρολόγο και ωτορινολαρυγγολόγο για να βεβαιωθείτε ότι η ασθένεια είναι νευρογενούς φύσης και για να αποκλείσετε άλλες ασθένειες (ασθένειες του λαιμού και οργανικές διαταραχές του νευρικού συστήματος).\nΕάν οι ειδικοί αποκλείσουν άλλες παραβιάσεις, τότε ένας νευρολόγος θα συνταγογραφήσει θεραπεία. Μπορεί επίσης να χρειαστείτε τη βοήθεια ψυχοθεραπευτή - θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση της υστερίας.\nΗ υπεραισθησία είναι μια αυξημένη ευαισθησία του φάρυγγα. Μπορεί να προκληθεί από τέτοιους λόγους:\nεκδηλώνεται ως συνέπεια χρόνιων παθήσεων του λαιμού και του λάρυγγα (φαρυγγίτιδα, αμυγδαλίτιδα), που προκαλείται περαιτέρω από το κάπνισμα, την πρόσληψη αλκοόλ.\nεκδηλώνεται ως παράπλευρα συμπτώματα με υστερία και νευρασθένεια και ακόμη και μικρές τοπικές αλλαγές προκαλούν παράπονα για πόνο, σπασμό, πόνο, ξύσιμο στο λαιμό.\nΗ πρωτογενής εξέταση απαιτείται επίσης από τον ωτορινολαρυγγολόγο και τον νευρολόγο. Εάν ένας ωτορινολαρυγγολόγος αποκλείσει την παρουσία ασθενειών σύμφωνα με το προφίλ του, τότε ένας νευρολόγος θα συνταγογραφήσει θεραπεία. Κατόπιν σύστασης ενός νευρολόγου, μπορείτε επίσης να λάβετε θεραπεία για νευρασθένεια ή υστερία από ψυχοθεραπευτή.\nΗ πιο παράξενη μορφή της φαρυγγικής νεύρωσης, στην οποία οι ασθενείς παραπονιούνται για ορισμένες δυσάρεστες αισθήσεις, ενώ οι γιατροί δεν βρίσκουν αντικειμενικούς λόγους για να δικαιολογήσουν τέτοια συμπτώματα. Τα παράπονα είναι αόριστης φύσης - οι ασθενείς αισθάνονται την παρουσία ενός ξένου σώματος στο λαιμό, σπασμό του λάρυγγα, μυρμήγκιασμα, σπασμός στο κεφάλι, πόνο και αίσθημα καύσου, που δίνουν κάτω από το λαιμό - στον λάρυγγα.\nΑυτή η μορφή νευρώσεως του λαιμού είναι χαρακτηριστική των νευρωτικών διαταραχών όπως η υστερία και η νευρασθένεια. Μερικές φορές αυτός ο τύπος νεύρωσης συνοδεύει την εμμηνόπαυση.\nΣε κάθε περίπτωση, η αρχική εξέταση πραγματοποιείται από όλους τους ίδιους ειδικούς - έναν ωτορινολαρυγγολόγο και έναν νευρολόγο (νευρολόγος). Εάν αντιμετωπίζετε πραγματικά παραισθησία, ο ωτορινολαρυγγολόγος δεν θα εντοπίσει ανωμαλίες μέσα σας, αν και ο ίδιος ο ασθενής, συγκεντρώνοντας όλη την προσοχή του στην ασθένειά του, πολύ συχνά αρχίζει να εξετάζει το λαιμό του, να παρατηρεί κάποια φανταστικά συμπτώματα και να "βρίσκει" πολλά ανύπαρκτα προβλήματα (καρκινοφοβία, φθειοθειοφοβία).\nΗ θεραπεία της νεύρωσης του λαιμού, σε αυτήν την περίπτωση, προχωρά σύμφωνα με το ίδιο σχήμα με τη θεραπεία άλλων τύπων νεύρωσης - ένας νευρολόγος συνταγογραφεί θεραπεία, η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει.\nΕάν αισθανθείτε δυσφορία στο λαιμό, σπασμό του λάρυγγα, εφίδρωση ή μειωμένη ευαισθησία, ένα κομμάτι στο λαιμό, σπασμός στο λαιμό και άλλη δυσφορία στο λαιμό και στο φάρυγγα, μην προσπαθήσετε να κάνετε μόνοι σας τη διάγνωση. Η ασθένεια μπορεί να προκληθεί από σοβαρές οργανικές διαταραχές. Πρέπει να πραγματοποιείται ιατρική εξέταση.\nΕάν, ωστόσο, οι γιατροί καθορίσουν τη νευρωτική φύση της νόσου και συνταγογραφήθηκαν θεραπεία, προσπαθήστε να βοηθήσετε τους ειδικούς παρατηρώντας τους απλούς γενικούς κανόνες για τη νεύρωση: σταθερή καθημερινή ρουτίνα, επαρκής ύπνος, μειωμένο συναισθηματικό και σωματικό στρες, απόρριψη κακών συνηθειών κ.λπ. Διαβάστε περισσότερα για αυτό στην ενότητα "Ψυχοπροφύλαξη"..\nΔεν υπάρχει αμφιβολία ότι λένε ότι όλες οι ασθένειες προέρχονται από νεύρα. Η νεύρωση είναι ένα αρκετά κοινό και δυσάρεστο φαινόμενο. Αποδεικνύεται ότι επώδυνες αισθήσεις στο λαιμό μπορούν να εμφανιστούν ακριβώς στο νευρικό έδαφος. Έτσι, η λαρυγγική νεύρωση, συμβαίνει συχνότερα με βάση την ανάπτυξη παθολογιών GNI ή βλάβης στα νευρικά πλέγματα της συσκευής ενυδάτωσης..\nΟι βασικοί λόγοι για τους οποίους εμφανίζεται μια νεύρωση συχνότερα βρίσκονται σε μια μεγάλη ποικιλία περιοχών.\nΧρόνιες φλεγμονώδεις διαδικασίες του λαιμού (φαρυγγίτιδα, αμυγδαλίτιδα, οξείες αναπνευστικές ιογενείς λοιμώξεις κ.λπ.).\nΙογενείς νόσοι (αμυγδαλίτιδα)\nΜορφές νεύρωσης του λαιμού\nΑναγνωρίζονται τρεις μορφές εκδήλωσης μιας τέτοιας ασθένειας όπως η φαρυγγική νεύρωση στην ιατρική:\nΥπερθεσία, με αυτήν, η ευαισθησία του βλεννογόνου επιδεινώνεται.\nΗ παραισθησία προκαλεί μεγάλη ποικιλία αισθήσεων, όπως μούδιασμα και μυρμήγκιασμα του λαιμού.\nΚάθε μία από αυτές τις εκδηλώσεις έχει τη δική της συμπτωματική εικόνα και, κατά συνέπεια, μια ειδική θεραπεία. Και οι τρεις τύποι ασθενειών αξίζουν ξεχωριστή εξέταση..\nΌλοι γνωρίζουμε αυτήν τη λέξη, προκαλώντας συσχετισμούς με επεμβάσεις υπό αναισθησία. Πράγματι, η αναισθησία είναι η απουσία αισθήσεων. Στην περίπτωση της λαρυγγικής νεύρωσης, η ευαισθησία στο λαιμό εξαφανίζεται. Τις περισσότερες φορές, προκαλεί σοβαρό ξέσπασμα, σύφιλη, καρκίνο, λοιμώξεις από τον ιό της γρίπης ή αυτοάνοσες ασθένειες.\nΟ κίνδυνος της αναισθησίας είναι ότι με καθυστερημένη ανταπόκριση στις εκδηλώσεις της, μπορείτε, ακούσια, να φράξετε το λαιμό σας με σωματίδια τροφίμων και να μην το αισθανθείτε.\nΤο ακριβώς αντίθετο της αναισθησίας. Η ευαισθησία του λάρυγγα αυξάνεται και κάθε κίνηση δίνεται από δυσφορία ή πόνο. Προκαλεί υπερθσεσία λόγω χρόνιων παθήσεων του φάρυγγα (φαρυγγίτιδα, αμυγδαλίτιδα, οξείες αναπνευστικές λοιμώξεις του ιού), κάπνισμα, κατανάλωση αλκοόλ, νευρικές διαταραχές.\nΗ πιο ασυνήθιστη μορφή λαρυγγικής νεύρωσης που προκαλεί στους ασθενείς να αισθανθούν αισθήσεις όπως ξένο σώμα στο λαιμό, κράμπες του φάρυγγα, κάψιμο, μυρμήγκιασμα και πόνο στο λάρυγγα.\nΓενικά, η κλινική εικόνα σε όλους τους ασθενείς είναι περίεργη και ετερογενής. Αυτή η νεύρωση προκαλείται από νευρασθένεια ή υστερία, σε ορισμένες γυναίκες εμφανίζεται στην εμμηνόπαυση.\nΟ θεραπευτής, πρώτα απ 'όλα, για τη διεξαγωγή αρχικών εξετάσεων, την εξάλειψη των ταυτόχρονων ασθενειών και τη λήψη οδηγιών.\nΟτορινολαρυγγολόγος για να αποκλείσει ασθένειες που διαφοροποιούνται με τη λαρυγγική νεύρωση. Όπως αμυγδαλίτιδα, οξείες αναπνευστικές ιογενείς λοιμώξεις, φαρυγγίτιδα κ.λπ.\nΝευρολόγος για να επιβεβαιώσει τη νευρογενή αιτιολογία της νόσου και να καθορίσει σωστά την πορεία της νεύρωσης.\nΕίναι ένας νευροπαθολόγος που θα συνταγογραφήσει τη θεραπεία των νευροσυσσωμάτων, με βάση μια γενική διάγνωση, επιπλέον, μπορείτε να συμβουλευτείτε έναν ψυχοθεραπευτή για να επιτύχετε πιο γρήγορα και αποτελεσματικά αποτελέσματα.\nΌταν επιβεβαιωθεί η διάγνωση, γίνεται σαφές ότι η αιτία των πάντων είναι ένα τραυματισμένο νευρικό σύστημα και ότι οι δυσάρεστες αισθήσεις στο λαιμό είναι μόνο ένα σήμα που στέλνει το σώμα σε απάντηση σε αγχωτικούς παράγοντες που προκαλούν την ασθένεια.\nΤα φάρμακα που συνταγογραφούνται από τον γιατρό στοχεύουν στην ηρεμία και την εναρμόνιση της εργασίας του κεντρικού νευρικού συστήματος. Ωστόσο, δεν πρέπει να βασίζεστε μόνο στα φάρμακα, γιατί πρώτα απ 'όλα πρέπει να απαλλαγείτε από την κύρια αιτία - το ερεθιστικό. Εάν δεν μπορείτε να το κάνετε μόνοι σας, ο καλύτερος τρόπος είναι να επισκεφτείτε τη συμβουλή ψυχολόγου.\nΜια αλλαγή του τοπίου μπορεί επίσης να επηρεάσει ευεργετικά την επίλυση του προβλήματος και να απαλλαγεί από τη νεύρωση. Ένας υγιεινός τρόπος ζωής, ο αθλητισμός και η συμπερίληψη στη διατροφή των φυσικών αντικαταθλιπτικών - οι μπανάνες και η σοκολάτα θα σας ενθαρρύνουν και θα ενισχύσουν τη δύναμη του σώματος για την καταπολέμηση οποιασδήποτε ασθένειας.\nΝευρο-λαρυγγολογία και αιτίες νευρολογικών παθήσεων του λάρυγγα\nΗ νευρο-λαρυγγολογία ασχολείται με τη μελέτη και τη θεραπεία ασθενειών του λάρυγγα που προκαλούνται από μειωμένη νευρική ρύθμιση και έλεγχο. Οι νευρο-λαρυγγολογικές ασθένειες μπορεί να είναι και το αποτέλεσμα μίας απομονωμένης βλάβης του λάρυγγα (σπαστική δυσφωνία, πάρεση και παράλυση των φωνητικών πτυχών) και μπορεί να είναι το αποτέλεσμα πιο σφαιρικών νευρολογικών διαταραχών (εγκεφαλικό επεισόδιο, αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση, βασική νόσος των γαγγλίων).\nΗ λειτουργία του λάρυγγα εξαρτάται από τον συνολικό συντονισμό των κεντρικών και περιφερειακών οδών των νεύρων. Οι νευρολογικές ασθένειες με μειωμένη αγωγή κατά μήκος αυτών των οδών μπορεί να οδηγήσουν σε σημαντική αναπνευστική ανεπάρκεια, φωνή, κατάποση και προστασία του αναπνευστικού συστήματος. Παραβιάσεις της ευαισθησίας και της κινητικότητας του λάρυγγα και του φάρυγγα μπορούν να εκδηλωθούν από δυσφαγία, αναρρόφηση, βραχνάδα. Η βοήθεια σε αυτούς τους ασθενείς θα πρέπει να παρέχεται από μια ομάδα ειδικών, η οποία συνήθως περιλαμβάνει έναν οφθαλμολαρυγγολόγο, έναν νευρολόγο και έναν φωνοπαιδόγο..\nΣε αυτό το άρθρο θα προσπαθήσουμε να περιγράψουμε λεπτομερώς τις συγκεκριμένες τεχνικές και μεθόδους εξέτασης που πρέπει να χρησιμοποιούνται στη διάγνωση νευρολογικών παθήσεων του λάρυγγα. Επιπλέον, περιγράφονται μέθοδοι θεραπείας για διάφορες νευρολογικές ασθένειες που συνδέονται συχνότερα με βλάβη στον λάρυγγα και τον φάρυγγα. Η παράλυση της σπαστικής δυσφωνίας και η παράσταση των φωνητικών πτυχών εξετάζονται σε ξεχωριστά άρθρα στον ιστότοπο.\nα) Ταξινόμηση παθολογικών διαδικασιών. Κατά κανόνα, οι νευρολογικές ασθένειες που προκαλούν διαταραχές του λάρυγγα μπορούν να ταξινομηθούν με βάση τον τύπο της δυσλειτουργίας που προκαλούν: αποπροσανατολισμός, υπολειτουργία και υπερλειτουργία. Ο συντονισμός είναι παραβίαση της ακολουθίας και του συγχρονισμού των κινητικών ενεργειών.\nΟ αποσυγχρονισμός βασίζεται συχνά στις διαταραχές της κατάποσης, όπως για φυσιολογική λειτουργία κατάποσης, η παρουσίαση ενός ευαίσθητου ερεθίσματος (που απαιτεί φυσιολογική ευαίσθητη νευρική του στοματοφάρυγγα και του λάρυγγα και του λαιμού) απαιτεί μια σύνθετη αλυσίδα μυϊκών συσπάσεων (διαδοχική συστολή και ανύψωση του φάρυγγα και του λάρυγγα σε συντονισμό με χαλάρωση του κρυοφαρυγγικού μυός και άνοιγμα του άνω οισοφαγικού σφιγκτήρα).\nΚατά κανόνα, η δυσλειτουργία βασίζεται σε διαταραχές τόσο της αισθητηριακής όσο και της κινητικής νευρώσεως, οι οποίες συνήθως δεν περιορίζονται σε περιφερειακές διαταραχές. Ένα κλασικό παράδειγμα υπολειτουργικής λαρυγγικής διαταραχής είναι η παράλυση / παράσταση των φωνητικών πτυχών, η οποία μπορεί να είναι κινητική (βλάβη στο υποτροπιάζον λαρυγγικό νεύρο), μικτός κινητήρας και αισθητήρια (βλάβη στο άνω νευρικό νεύρο) ή εκδήλωση κεντρικών διαταραχών (εγκεφαλικό επεισόδιο, σκλήρυνση κατά πλάκας, αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση). Οι υπερλειτουργικές διαταραχές είναι συχνότερα κεντρικής φύσης. ένα κλασικό παράδειγμα είναι η σπαστική δυσφωνία, η οποία εκδηλώνεται με σπασμό των εσωτερικών μυών του λάρυγγα κατά τη διάρκεια της φωνοποίησης.\nΚολπικό νεύρο και τα κλαδιά του: σημεία πιθανής βλάβης (I-VI) και η επίδρασή του στον λάρυγγα.\nΔεν υπάρχει αυστηρή κανονικότητα που καθορίζει τη θέση του παραλυμένου φωνητικού πτυχίου, αποκαλύπτεται μόνο μια τάση:\nI - βλάβη στον διπλό πυρήνα (αιμορραγία, όγκος) προκαλεί παράλυση της φωνητικής πτυχής στην ενδιάμεση και παραϊατρική θέση.\nII - ένα σπάσιμο στο επίπεδο του σφαγίτιου ανοίγματος (όγκος της βάσης του κρανίου, ανεύρυσμα της εσωτερικής καρωτιδικής αρτηρίας) πάνω από τον κάτω κόμβο προκαλεί παράλυση του άνω και υποτροπιάζοντος λαρυγγικού νεύρου.\nΟ εντοπισμός της βλάβης στο επίπεδο του σφαγίτινου ανοίγματος μπορεί επίσης να προκαλέσει παράλληλη παράλυση των γλωσοφάρυγγων, βοηθητικών και υπογλώσσιων νεύρων.\nIII - ένα σπάσιμο του νευρικού κόλπου στο επίπεδο του ανώτερου λαρυγγικού νεύρου (χειρουργική επέμβαση στην καρωτίδα αρτηρία) προκαλεί απώλεια τόνου του κρικοειδούς μυός και αδυναμία της φωνητικής πτυχής.\nIV - η ανατομή του υποτροπιάζοντος λαρυγγικού νεύρου (για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων για βρογχογόνο καρκίνο του πνεύμονα, ανεύρυσμα αορτής, ασθένειες του θυρεοειδούς) προκαλεί παράλυση της φωνητικής πτυχής με τη θέση του στην παραϊατρική θέση.\nβ) Ανατομία νευρολογικών παθήσεων του λάρυγγα. Για τη σωστή διάγνωση νευρολογικών παθήσεων του λάρυγγα και του φάρυγγα, είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε την ανατομία της ενυδάτωσής τους, η οποία παρέχεται από το υποτροπιάζον λαρυγγικό νεύρο και το άνω λαρυγγικό νεύρο. Και οι δύο είναι κλάδοι του κολπικού νεύρου (X ζευγάρι κρανιακών νεύρων). Η αισθητηριακή και κινητική ανανέωση του λάρυγγα και του λάρυγγα, η οποία πραγματοποιείται από αυτά τα νεύρα, είναι η βάση της αναπνοής, της αναπνευστικής προστασίας, της κατάποσης και του φωνητικού.\n1. Το υποτροπιάζον λαρυγγικό νεύρο. Ο πυρήνας του υποτροπιάζοντος λαρυγγικού νεύρου βρίσκεται στον διπλό πυρήνα των επιμήκων μυελών. Ως μέρος του κολπικού νεύρου, οι άξονές του εξέρχονται από την κρανιακή κοιλότητα μέσω του σφαγίτινου ανοίγματος και στη συνέχεια, μαζί με το νεύρο του κόλπου, διέρχονται μέσω του καρωτιδικού κόλπου. Το δεξί νεύρο επιστροφής κάνει έναν βρόχο γύρω από τη δεξιά υποκλείδια αρτηρία, το αριστερό νεύρο επιστροφής κάμπτει γύρω από την αορτική αψίδα. Στη συνέχεια, και τα δύο νεύρα ανεβαίνουν στον λάρυγγα στον τραχείο οισοφαγικό σάλιο, μπαίνοντας σε αυτό οπίσθια και πιο μεσαία από τις αρθρώσεις του κρυοθυρεοειδούς.\nΤα υποτροπιάζοντα λαρυγγικά νεύρα ενυδατώνουν τους εσωτερικούς μύες του λάρυγγα. Μία από τις καλά μελετημένες ανωμαλίες στη δομή του νεύρου που βρέθηκαν σε 5 στα 1.000 άτομα είναι η παρουσία ενός μη αναστρέψιμου λαρυγγικού νεύρου. Το μη αναστρέψιμο λαρυγγικό νεύρο αναχωρεί από το κολπικό νεύρο στο επίπεδο του χόνδρου του κρικοειδούς και εισέρχεται αμέσως στον λάρυγγα χωρίς να κάνει βρόχους στα δεξιά γύρω από την υποκλείδια αρτηρία. Αυτή η ανωμαλία συνδυάζεται συχνά με την παρουσία μιας μετα-οισοφαγικής δεξιάς υποκλάβης αρτηρίας. Το υποτροπιάζον λαρυγγικό νεύρο ενυδατώνει τους ακόλουθους εσωτερικούς μύες του λάρυγγα: θυρεοειδής και τραχήλου της μήτρας, πλευρικός κρικοειδής, αυχενικός και τραχηλικός. Ο οπίσθιος κρικοειδής μυς είναι ο μόνος εσωτερικός λαρυγγικός μυς που επεκτείνει τη γλωττίδα.\nΑν και οι ίνες στους απαγωγείς μύες και στους προσαγωγείς μύες του εγκεφαλικού στελέχους και στο απομακρυσμένο τμήμα του νεύρου βρίσκονται χωριστά μεταξύ τους, αναμιγνύονται και διακρίνονται στον κύριο κορμό του υποτροπιάζοντος λαρυγγικού νεύρου. Όλοι οι εσωτερικοί μύες του λάρυγγα, με εξαίρεση το ιντερκαλοειδές, νευρώνονται μόνο από το νεύρο της δικής τους πλευράς. Οι ενδοκαλοειδείς μύες δέχονται ενδομήνωση και από τα δύο υποτροπιάζοντα λαρυγγικά νεύρα. Οι νευρολογικές διαταραχές που επηρεάζουν το υποτροπιάζον νεύρο μπορούν να οδηγήσουν σε παραβίαση όλων των λειτουργιών του λάρυγγα και του φάρυγγα.\n2. Το άνω λαρυγγικό νεύρο. Το άνω λαρυγγικό νεύρο αναχωρεί από τον κύριο κορμό του κολπικού νεύρου στο επίπεδο των άνω τμημάτων του λαιμού. Τα σώματα των ευαίσθητων κυττάρων του βρίσκονται στο νεφρικό γάγγλιο, ελαφρώς υψηλότερα από τη θέση εκκένωσης των νεύρων. Στη συνέχεια κατεβαίνει, περνώντας πλευρικά από τον φάρυγγα και πιο διαμεσολαβητικά από τον καρωτιδικό κόλπο. Σε επίπεδο 2-3 cm πάνω από τον άνω πόλο του θυρεοειδούς αδένα, κοντά στο hyoid bone, χωρίζεται σε δύο κλαδιά: το εξωτερικό και το εσωτερικό. Ο εσωτερικός κλάδος εισέρχεται στον λάρυγγα μαζί με την ανώτερη λαρυγγική αρτηρία, διάτρηση της θυρεοειδούς υβριδικής μεμβράνης.\nΟ εσωτερικός κλάδος του ανώτερου λαρυγγικού νεύρου παρέχει την ευαίσθητη ενυδάτωση του υπερ-φωνητικού τμήματος του λάρυγγα. Το εξωτερικό κλαδί, κατεβαίνοντας και στη μεσαία κατεύθυνση κατά μήκος των συστολέων του φάρυγγα, πραγματοποιεί κινητική ενυδάτωση του κρυοθυρεοειδούς μυός. Τραβώντας τις φωνητικές πτυχές, ο θυρεοειδής μυς αλλάζει τη συχνότητα της φωνής.\nΗ ήττα του άνω λαρυγγικού νεύρου οδηγεί σε μείωση της ευαισθησίας των δομών του υπερκείμενου τμήματος του λάρυγγα, αυξάνοντας τον κίνδυνο αναρρόφησης. Είναι επίσης δυνατό να αλλάξετε τη συχνότητα της φωνής, η οποία μπορεί να είναι κρίσιμη για άτομα των οποίων το επάγγελμα σχετίζεται με τη χρήση της φωνής.\nγ) Αιτίες νευρολογικών παθήσεων του λάρυγγα. Η βάση των νευρολογικών ασθενειών που επηρεάζουν τον λάρυγγα μπορεί να είναι διάφοροι λόγοι. Η κλινική εικόνα εξαρτάται από το επίπεδο βλάβης στο νευρικό σύστημα.\n1. Η νόσος του Πάρκινσον Η νόσος του Πάρκινσον σχετίζεται με βλάβη στα βασικά γάγγλια. Είναι μια από τις πιο κοινές νευρολογικές ασθένειες, που συνοδεύεται από βλάβη στον λάρυγγα. Η νόσος του Πάρκινσον αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα του προοδευτικού εκφυλισμού των βασικών γαγγλίων, ειδικά των ντοπαμινεργικών νευρώνων που αναλύουν το compactia substantia nigra. Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, η ασθένεια βασίζεται σε γενετικές διαταραχές, αλλά δεν έχουν διερευνηθεί συγκεκριμένα γονίδια και συγκεκριμένες οδοί βλάβης στο νευρικό σύστημα..\n2. Εγκεφαλικό. Στην καρδιά ενός εγκεφαλικού είναι μια ξαφνική παραβίαση της παροχής αίματος σε οποιοδήποτε μέρος του εγκεφάλου. Οι νευρολογικές διαταραχές που οφείλονται σε εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να είναι εξαιρετικά διαφορετικές τόσο στη φύση όσο και στη σοβαρότητα..\n3. Σκλήρυνση κατά πλάκας. Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια αυτοάνοση φλεγμονώδης νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος που προκαλεί αξονική απομυελίνωση. Τα νευρολογικά συμπτώματα εξαρτώνται από την πληγείσα περιοχή του εγκεφάλου..\n4. Αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση. Η βάση της αμυοτροφικής πλευρικής σκλήρυνσης είναι ιδιοπαθής εκφυλισμός των άνω και κάτω κινητικών νευρώνων, οδηγώντας σε μυϊκή αδυναμία, ατροφία, σπαστικότητα.\n5. Τρόμος. Ο βασικός τρόμος είναι μια αρκετά κοινή κινητική διαταραχή. Τις περισσότερες φορές, συμβαίνει με αυθαίρετες κινήσεις (τρόμος δράσης) και λιγότερο συχνά όταν προσπαθείτε να διατηρήσετε μια συγκεκριμένη στάση. Η συχνότητα τρόμου είναι συνήθως 4-10 Hz. Τις περισσότερες φορές, τα άνω άκρα, οι μύες του λαιμού και ο φάρυγγας επηρεάζονται. Ο τρόμος της φωνητικής πτυχής πιστεύεται ότι είναι μια φωνητική εκδήλωση του βασικού τρόμου.\n6. Myasthenia gravis. Το Myasthenia gravis είναι μια αυτοάνοση ασθένεια που επηρεάζει τις νευρομυϊκές συνάψεις. Τα αυτοαντισώματα επηρεάζουν τους υποδοχείς ακετυλοχολίνης, οδηγώντας σε μείωση του αριθμού τους στις ακραίες πλάκες των κινητικών νεύρων. Αυτό οδηγεί σε αδυναμία και κόπωση των σκελετικών μυών..\nδ) Η πορεία των νευρολογικών παθήσεων του λάρυγγα. Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων της νόσου του Πάρκινσον σε διαφορετικούς ασθενείς μπορεί να ποικίλλει σημαντικά. Είναι αδύνατο να πούμε πόσο γρήγορα θα προχωρήσει η ασθένεια. Η ίδια η ασθένεια δεν είναι θανατηφόρα, αλλά ορισμένες από τις επιπλοκές της (πνευμονία, τραύμα από πτώσεις, ασφυξία) μπορεί να οδηγήσουν σε θάνατο.\nΤο εγκεφαλικό επεισόδιο είναι η τρίτη κύρια αιτία θανάτου στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περίπου το 5% του συνολικού πληθυσμού άνω των 65 ετών. Διαταραχές κατάποσης εμφανίζονται στο 27-50% των ασθενών με εγκεφαλικό. Η δυσφαγία μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο αυξάνει δραματικά τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα.\nΥπάρχουν πολλές επιλογές για την πορεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας: υποτροπιάζουσα-υποτροπιάζουσα, πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια. Η σκλήρυνση κατά πλάκας, καθώς και άλλες αυτοάνοσες ασθένειες, είναι πιο συχνή στις γυναίκες σε αναλογία 3: 2. Σύμφωνα με σκληρές εκτιμήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, 400.000 άτομα πάσχουν από σκλήρυνση κατά πλάκας, αλλά λόγω της εξαιρετικά μεταβλητής πορείας και της διαφορετικής κλινικής εικόνας, ο αριθμός αυτός μπορεί να είναι υψηλότερος.\nΗ αιτία θανάτου σε ασθενείς με αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση είναι συχνότερα βλάβη στους αναπνευστικούς μύες. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, υπάρχει ανάγκη για μηχανικό εξαερισμό. Κατά μέσο όρο, ο θάνατος εμφανίζεται τρία χρόνια μετά την ανίχνευση αυτής της ασθένειας.\nΈνας βασικός τρόμος δεν είναι απειλή για τη ζωή, αλλά μπορεί να προκαλέσει ορισμένες δυσκολίες στην κοινωνική ζωή. Με επαρκή θεραπεία, οι περισσότεροι ασθενείς με μυασθένεια είναι σε θέση να ζήσουν μια φυσιολογική ή σχεδόν φυσιολογική ζωή. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ανάπτυξη μιας μυασθενικής κρίσης μπορεί να οδηγήσει σε αναπνευστική ανεπάρκεια. Αυτή η κατάσταση απαιτεί ιατρική βοήθεια έκτακτης ανάγκης..\n- Συνιστούμε επίσης "Συμπτώματα, διάγνωση και εξέταση νευρολογικών παθήσεων του λάρυγγα"\nΗ επιλογή του χρόνου και της μεθόδου θεραπείας της μονομερούς παράθεσης της φωνητικής πτυχής\nΑιτίες, σημεία και διαγνωστικά του διμερούς περιορισμού της κινητικότητας του φωνητικού κορμού\nΘεραπεία σπαστικής δυσφονίας\nΗ κατάθλιψη και οι καρδιαγγειακές παθήσεις σχετίζονται στενά. Τα τελευταία χρόνια, έχουν αποδειχθεί ότι η κατάθλιψη είναι ένας ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για στεφανιαία νόσο (CHD).


Σουδάν: 50 οι νεκροί από τις φυλετικές συγκρούσεις στο Δυτικό Νταρφούρ – i-news24\n“Η Επιτροπή καταμέτρησε 32 νέα θύματα και 78 τραυματίες, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των νεκρών σε 50 και των τραυματιών σε 132”, επεσήμανε σε ανακοίνωσή του το τοπικό παράρτημα της Επιτροπής αυτής που ιδρύθηκε το 2016 για να εκπροσωπεί τους Σουδανούς γιατρούς.\n“Παρά τη σχετική ηρεμία, οι ιατρικές ομάδες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες στις μετακινήσεις τους”, πρόσθεσε.\nΣύμφωνα με το γραφείο Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων του ΟΗΕ (Ocha), ο απολογισμός των “συγκρούσεων μεταξύ της φυλής αλ Μασαλίτ και αραβικών φυλών” ανερχόταν χθες Δευτέρα το βράδυ σε 40 νεκρούς και 58 τραυματίες.\n“Η νύκτα ήταν ήρεμη όμως σήμερα το πρωί ακούσαμε πυροβολισμούς που διήρκησαν περίπου μία ώρα στη συνοικία Χάι αλ Τζάμπαλ”, διηγήθηκε σήμερα ο Μοχάμεντ Άμπντελ Ράχμαν, κάτοικος της Ελ Τζενέινα.\n“Οι ανθρωπιστικές επιχειρήσεις και οι πτήσεις έχουν ανασταλεί” στην Ελ Τζενέινα, επηρεάζοντας “περισσότερους από 700.000 ανθρώπους”, επεσήμανε ο ΟΗΕ.\nΤότε ο ελ Μπεσίρ είχε αναπτύξει στο Νταρφούρ ένοπλες πολιτοφυλακές που αποτελούνταν κυρίως από Άραβες νομάδες, οι οποίες κατηγορήθηκαν για “εθνοκάθαρση”.\nTo άρθρο Σουδάν: 50 οι νεκροί από τις φυλετικές συγκρούσεις στο Δυτικό Νταρφούρ δημοσιεύτηκε στο NewsIT .\n«Ότι κάνει ο Τριαντάφυλλος έχει από πίσω συγκεκριμένη σκέψη και στρατηγική», λέει ο Γιώργος Κοψιδάς. Ο Γιώργος Κοψιδάς έδωσε συνέντευξη στη Φωλιά των Κου Κου και τον Αρτ, όπου μίλησε για τον Τριαντάφυλλο, τονίζοντας μάλιστα πως δεν πρόκειται να κάνει παρέα με τον γνωστό τραγουδιστή. «Το τριαντάφυλλο είναι ένα υπέροχο […]


Εκκλησία, η μόνη ΔΕΚΟ για την οποία δεν ακούγονται περικοπές | αγριμολογος\nΕκκλησία, η μόνη ΔΕΚΟ για την οποία δεν ακούγονται περικοπές\n06/02/2013 § Σχολιάστε\nΗ Εκκλησία είναι ΔΕΚO\nΤο αν η Εκκλησία επιτρέπει να υπάρχει στους κόλπους της σε υψηλό αξίωμα ο υμνητής ενός στυγερού δολοφόνου δεν θα έπρεπε να αφορά μόνο αυτήν. ΄Ενας μητροπολίτης είναι εκ των πραγμάτων πνευματικός ηγέτης μιας μεγάλης μερίδας συμπολιτών μας – δεν είναι μόνο η προσωπικότητα που εμπνέει, είναι και το αξίωμα που παρασύρει. Το ίδιο ισχύει και για πολλούς άλλους μητροπολίτες και παπάδες. Τα άμφια υποβάλλουν τους πιστούς και τα λόγια που βγαίνουν μέσα από τα πυκνά γένια για κάποιους γίνονται δόγμα. Και όταν το δόγμα περιέχει μηνύματα εθνικιστικά, ρατσιστικά, φασιστικά ή και παρανοϊκά ακόμα, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του Αγίου Αιγιαλείας αλλά και σε άλλες, η πολλαπλασιαστική ισχύς του ράσου γίνεται επικίνδυνη.\nΕν αρχή ην ο… »\nYou are currently reading Εκκλησία, η μόνη ΔΕΚΟ για την οποία δεν ακούγονται περικοπές at αγριμολογος.\nΚατηγορίες: faidrotites, πολιτική, σκέψεις, αγριμολόγος


Master of None - Τηλεοπτική Σειρά - Κωμωδία\nΗ σειρά που δημιουργήθηκε από τους Aziz Ansari & Alan Yang, ακολουθεί τη ζωή του Dev, ενός 32χρονου ηθοποιου που προσπαθεί να χαράξει το δικό του δρόμο (επαγγελματικά και προσωπικά) στην δύσκολη κοινωνία της Νέας Υόρκης.\nΟ γνωστός κωμικός (Parks and Recreation) Ινδικής καταγωγής και stand-up comedian Aziz Ansari, γράφει, πρωταγωνιστεί και σκηνοθετεί ουσιαστικά τον εαυτό του. Ακούγεται βαρετό; Πιστέψτε με δεν είναι!\nΜετά τον δρόμο που χάραξε ο Louis CK με την δική του αυτοβιογραφική (ουσιαστικά) σειρά με στοιχεία stand-up comedy, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία, έρχεται να μας δώσει κάτι αντίστοιχο αλλά σε εντελώς διαφορετικό ύφος ένας συνάδελφός του. Ξεπερνώντας τα κλισέ του αμερικάνικου sitcom, αυτό που έλειπε από την Αμερικάνικη τηλεόραση ήταν μία κωμωδία σε σκηνοθεσία και μοντάζ που θυμίζει ντοκιμαντέρ, αλλά με χαρακτήρες και καταστάσεις πέρα για πέρα ρεαλιστικές και ξεκαρδιστικές.\nΤο θέμα κάθε επεισοδίου ποικίλει, όπως και οι συμπρωταγωνιστές του Dev (ο κεντρικός ήρωας της σειράς) ενός Ινδού μετανάστη που τα βρίσκει σκούρα στην Νέα Υόρκη, έχοντας όνειρο να γίνει ηθοποιός.\nΚάτω από το πέπλο του χιούμορ, ο Aziz Ansari καταφέρνει να μας χαρίσει συναισθήματα ρομαντισμού, να αναδείξει ρατσιστικές συμπεριφορές που αγγίζουν τα όρια του κωμικοτραγικού αλλά και να μας προσφέρει ηθικά διδάγματα της σύγχρονης κοινωνίας.\nΜπορεί το Netflix να μην είναι ένα παραδοσιακό τηλεοπτικό κανάλι, αλλά είναι ίσως η καλύτερη on-demand υπηρεσία διαδικτυακού streaming που μας έχει χαρίσει σειρές όπως το Marvel’s Daredevil, House of Cards & Narcos. Αυτό σημαίνει πως η σειρά αποτελείται από 30λεπτα γεμάτα επεισόδια, χωρίς μοντάζ ειδικά για διαφημίσεις, τα οποία είναι όλα διαθέσιμα προς προβολή την ίδια ημέρα!\nΛίγο πολύ στο Master of None, o Aziz Ansari είναι ο ηθοποιός που τραβάει λογικά τα πλάνα επάνω του, χωρίς όμως να λείπουν οι καλοί δεύτεροι ρόλοι κατά τη διάρκεια της σεζόν. Στη σειρά παίζουν και οι γονείς του ηθοποιού (προφανώς τους εαυτούς τους), ενώ κάνουν πέρασμα γνωστοί τηλεοπτικοί ηθοποιοί όπως η Claire Danes (Homeland).\nΊσως να το φοβάσαι γιατί δεν γνωρίζεις τον ηθοποιό. Ίσως να το φοβάσαι γιατί δεν ξέρεις αν θα σου αρέσει το χιούμορ του. Ίσως να το φοβάσαι γιατί έχεις απογοητευτεί από τις αμερικάνικες κωμωδίες που σου πλασάρουν κάθε χρόνο με το τσουβάλι.\nΝομίζω πως ήρθε ο καιρός να ξεπεράσεις τους φόβους σου και να παρακολουθήσεις την καλύτερη κωμωδία της χρονιάς. Πρόσεξε μόνο βλέποντας το πρώτο επεισόδιο, να έχεις αρκετό χρόνο για να παρακολουθήσεις και τα 10 επεισόδια της πρώτης σεζόν στη σειρά…


pythagoras | Astrology & Science\nHome » philosophy_book » pythagoras\nSubmitted by admin_Nickos on Sat, 19/09/2015 - 17:15\n‹ hypatia up thales ›\nThu, 22/10/2015 - 23:19\nThu, 22/10/2015 - 23:23\nΗ Φιλοσοφία των Αριθμών (Αριθμοσοφία)\nΟι αντιθέσεις οι οποίες παρατηρούνται στη φύση, μεταξύ του φωτός και του σκότους, του αγαθού και του κακού, συνίστανται σε αριθμητικές σχέσεις, τις οποίες οι Πυθαγόρειοι ονόμαζαν αρμονία. Το δόγμα του Πυθαγόρα συνίστατο στο ότι, ο αριθμός είναι η ουσία των πραγμάτων και τα πάντα είναι κεκαλυμμένα στον αριθμό, κατ’ ουσία το παν είναι αριθμός.\nΠαρατηρώντας τα φυτά αυτά καθ’ αυτά, τα φύλλα που περιβάλουν τον κορμό βρίσκονται σε χαρακτηριστικούς αριθμούς, τα δε άνθη τους υπάγονται σε μία αριθμητική σχέση μεταξύ τους, η οποία συνιστά από τα στοιχεία τους την ταξινόμηση αυτών. Το αυτό παρατηρείται και στα ζώα και στον άνθρωπο, αποτελούμενο από δύο συμμετρικών ημίσεων, αριστερού και δεξιού.\nΟρθώς λοιπόν ο Γαλιλαίος είπε ότι «το μέγα βιβλίο της Φύσεως εγράφη σε μαθηματική γλώσσα». Ο Μέγας δ’ αρχιτέκτων του Σύμπαντος εμφανίζεται ως μέγας Μαθηματικός. Κατά τον Πλάτωνα δε, στη κοσμογονία του Τιμαίου, ο Δημιουργός προχωρεί στην δημιουργία των στοιχείων, ως αληθής γεωμέτρης. Για τούτο κατά την μαρτυρία του Πλουτάρχου, ο Πλάτων έλεγε: «Τον Θεόν αεί γεωμετρείν» και επι του αετώματος του μεγάλου ναού του Απόλλωνος στους Δελφούς είχε αναγραφεί «μηδείς αγεωμέτρητος εισίτω». Πανταχού λοιπόν αρμονία υπάρχει στις αριθμητικές σχέσεις.\nΟ Πυθαγόρας ως Μύστης διείδε δια της διαισθήσεως μόνο, ότι ενεργός πραγματικότης υπάρχει πέραν των φαινομένων της φύσεως και ότι με την βούληση του Δημιουργού της το Σύμπαν και το παν προήλθαν από αυτόν. Αντιθέτως οι Ίωνες φιλόσοφοι προ Πυθαγόρα, Θαλής, Αναξίμανδρος, Αναξιμένης, ήσαν αδιάφοροι ως προς την ύπαρξη του Θεού είτε προς τη πίστη είτε προς την δυνατότητα υπάρξεως μετά θάνατο.\nΟ Πυθαγόρας αποκρυστάλλωσε την πίστη του στο ότι το Σύμπαν είναι αρμονία αριθμών «Πάντα δε τα πράγματα απεικάζων τοις αριθμοίς». Σημειωτέον δε ότι ο Πλάτων κατά τα τελευταία έτη της ζωής του μετέτρεψε την περί ιδεών θεωρία του, παραδεχθείς, ότι οι αριθμοί υπάρχουν ως χαρακτηριστικά των αισθητών αντικειμένων, όχι όμως ως ξεχωριστές και αυθύπαρκτες οντότητες. Επειδή οι σχέσεις των ουρανίων σωμάτων είναι πάντοτε σταθερές, εύκολα μπορεί κάποιος να συμπεράνει ότι εκείνο το οποίο μένει αναλλοίωτο στον Κόσμο είναι ο αριθμός.\nΤο μυστικό Πυθαγόρειο δόγμα των αριθμών διατηρήθηκε από τους μοναχούς του Θιβέτ, των ιεροφαντών της Αιγύπτου και της Ελευσίνας και ιδιαίτερα περιλαμβάνεται στο πλήρες μυστηρίου βιβλίο της Αποκαλύψεως του Ιωάννου.\nΟ αριθμός ένα: Ο Πυθαγόρας δίδασκε ότι οι αριθμοί υπάρχουν στα πράγματα συμβολίζοντας αυτά. Έτσι ο αριθμός 1 συμβολίζει την πρώτη ουσία, από την οποία απορρέουν οι αριθμοί, για μεν την ηθική τάξη σημαίνει τον ενσαρκωμένο Λόγο στη θρησκεία, γα δε την φυσική τάξη το πνεύμα ενσωματωμένο στη γη ή φύση. Είναι δε ο αριθμός 1 η πρώτη έκφραση του αγαθού και του τέλειου, το «εν άρχά πάντων». Είναι η μονάς αρχή του παντός, είναι ο πατήρ των όντων, ο Δημιουργός, είναι ο Καθαρός Λόγος και η αρχή της γνώσεως, είναι η μονάς η οποία μετέχει στο εκάστοτε άρτιο και περιττό. Είναι άρρεν, διότι οι ενέργειές του δεν παράγουν μεταβολή σε αυτό αλλά εκτός αυτού.\nΟ Θεός, ο οποίος ταυτίζεται με την μονάδα, είναι προφανές ο νοητός Ήλιος και Δημιουργός και η ψυχή του Κόσμου. Κατά την Καβαλιστική δε έννοια συμβολίζει τον άνδρα και την γυναίκα το ενεργό και το παθητικό.\nΟ αριθμός δύο: Είναι ο πρώτος άρτιος, το πρώτο θήλυ είναι η δυάς η οποία με την μονάδα γεννά όλους τους άλλους αριθμούς. Συμβολίζει την ύλη, ικανή προς γέννηση μορφών. Είναι το απόλυτο θήλυ, παθητικό. Η δυάδα συμβολίζει την ύλη αποτελούμενη από γη και ύδωρ.\nΟ αριθμός 2 έχει γραφεί στο ανθρώπινο σώμα δια των δύο οφθαλμών, αυτιών, χεριών, ποδιών. Είναι δε ο αριθμός 2 ο αριθμός της ζωής είναι η Θεά Ίσις και η Φύσης, γιαυτό κατά την Αιγυπτιακή παράδοση, όταν ο Όσιρις εφονεύθει και τεμαχίστηκε σε 14 κομμάτια, η Ίσις τον αναζήτησε, τον βρίσκει και αποκαθιστά όλο του το σώμα δίνοντάς του ζωή.\nΟ αριθμός τρία: Συμβολίζει τον κόσμο πλασθέντα από την δημιουργική αρχή από την ύλη, είναι ο πρώτος περιττός, είναι τέλειος αριθμός γιατί έχει αρχή, μέση και τέλος, γέννηση, ζωή και θάνατο (1+1+1). Ως γνωστόν ο Πυθαγόρας παριστάνει τον κόσμο με το ορθογώνιο τρίγωνο και το γνωστό Πυθαγόρειο θεώρημα.\nΤο τρία συμβολίζει το παρελθόν το παρόν και το μέλλον, ως ιερός αριθμός εμφανίζεται και στον Όμηρο στις επικλήσεις των θεών (ώ Ζευ, Αθηνά, Απόλλων).\nΗ χριστιανική Τριάδα, στην οποία έχει ορισθεί το Σύμβολο της Πίστεως και συνοψίζεται ως εξής: Ο Πατήρ είναι η μοναδική αρχή, η Συνείδηση. Ο Υιός βούληση του Πατρός, γεννηθείς εκ του Πατρός και ίσος με Αυτόν, το Άγιο Πνεύμα, (Σοφία του πατρός), εκπορευομένη από Αυτόν και τα τρία δε αυτά πρόσωπα είναι ένας Θεός. Οι σχέσεις που συνιστούν διαφοροποίηση στις 3 αυτές προσωπικότητες είναι η πατρότης, η Υιική σχέση και η εκπόρευση. Ο αριθμός 3 απέκτησε επιτακτική σημασία και στην γλώσσα ως: τρισμάκαρ, τρικυμία, τρισκατάρατος, τρισευλογημένος, τρισευτυχισμένος.\nΟ αριθμός τέσσερα: Η τριάδα 1,2,3 συμπληρωμένη από το 4 είναι η βάση του Πυθαγορείου δόγματος. Παριστάνει την δημιουργία εκδηλωμένη, έτοιμη προς ανέλιξη των γενεών, συμβολίζει την οικογένεια. Ο Πυθαγόρας εφάρμοζε πάντα την αρχή της τετρακτύος στον άνθρωπο, με το γνωστό σύμβολό του της Πυραμίδας με τριγωνική βάση. Η Πυραμίδα παρουσιάζει πλήρως την οικογένεια, της οποίας :\nΟ αριθμός 1, ενεργητικός άρρην, είναι ο Πατήρ.\nΟ αριθμός 2, παθητικός θήλυ, είναι η Μητέρα.\nΟ αριθμός 3, ουδέτερος(κατά την σύλληψη του εμβρύου), είναι το παιδί.\nΠως δε τετρακτύς είναι ο Θεός; Όπως αναφέρεται στον «Ιερό Λόγο» από τους Πυθαγόρειους, 1+2+3+4=10 από αυτήν (τετράς) γεννάται κάθε άλλος αριθμός, όπως ο Θεός δημιουργός δημιουργεί άπαντα τα όντα. Είναι λοιπόν ο αριθμός των αριθμών και κλειδούχος της φύσεως (Ιεροκλής)\nΟ Πλούταρχος έλεγε ότι εκ του αριθμού 4 συνίσταται η ψυχή, διότι πνεύμα, γνώση, γνώμη και επιστήμη είναι τα 4, τα οποία πληρούν την ψυχή, από την οποία όλες οι επιστήμες, όλες οι τέχνες, όλες οι λογικές δυνάμεις προέρχονται.\nΟ αριθμός πέντε:. Συμβολίζει τα 5 στοιχεία εκ των οποίων αποτελείται ο κόσμος (γη, ύδωρ, αέρα, πυρ και αιθέρα). Είναι σύμβολο της Δικαιοσύνης, η πεμπτουσία της θρησκείας και της ύλης, σύμβολο του φωτός και του γάμου. Η Θεά Ήρα είχε ως ιερογλυφικό τον αριθμό 5.\nΟ αριθμός έξι: Συμβολίζει τα 6 είδη έμψυχων όντων (θεούς, δαίμονες, ήρωες, ανθρώπους, ζώα, φυτά), εθεωρείτο ότι εκπροσωπεί την εξέλιξη των αθανάτων ουσιών της φύσεως.\nΟ αριθμός επτά: Θεωρείται ιερός αριθμός, συμβολίζει τα επτά μυστήρια και τους επτά πλανήτες. Για τους Αιγύπτιους συμβόλιζε τη ζωή όπως τα γράμμα Ζ για μας, το αρχικό του ρήματος ζω και ο Ζευς ο πατήρ της ζωής. Η ιερότης του 7 οφείλεται στις φάσεις της σελήνης, η κάθε φάση διαρκεί 7 ημέρες. Ο αριθμός 7 συντιθέμενος από το 3 και το 4, συμβολίζει την ένωση του ανθρώπου και της θεότητας. Είναι ο αριθμός των μυημένων καθώς εκφράζει την ολοκλήρωση κάθε πράγματος σε εφτά διαδοχικούς βαθμούς, αντιπροσωπεύει το νόμο της εξέλιξης. Είναι αφιερωμένος στην Θεά Αθηνά. Η φύσης δια 7 ετών ή μηνών ή ημερών τελειοποιεί ή μεταβάλλει όλα τα πράγματα.\nΗ ιερότητα του αρθ. 7 και η συμβολική του σημασία διατηρείται και στην Καινή Διαθήκη. Αλλά και στη κοινή γλώσσα όπως επτάφωτος λυχνία, επτακέφαλος, επτάθυμος, επτάψυχος, επτάπατος (ο πολύ εχέμυθος).\nΟ αριθμός οκτώ: σύμβολο της φιλίας, της σύνεση, της συμβουλής. Παριστάνει τις 8 ουράνιες σφαίρες και τους 8 φθόγγους της μουσικής κλίμακας.\nΟ αριθμός εννέα: Συμβολίζει την αρμονία της φύσεως, χαίρει ιδιαίτερης σημασίας στους ύμνους των 9 Μουσών, παριστά την Ιατρική και τους κοσμικούς χώρους του Σύμπαντος.\nΟ αριθμός δέκα: Σημαίνει τας 10 εντολές, συμβολίζει το Σύμπαν και θεωρείται ως ιερός αριθμός, εκπροσωπεί την πληρότητα και την τελειότητα των ανωτέρω αριθμών. Η μονάς στον αριθμό 10 σημαίνει τον Θεό δημιουργούντα και εμψυχούντα την ύλη (εκφραζόμενη από το 0) η οποία μόνη δεν έχει αξία (τα μηδενικά 0 από μόνα τους δεν έχουν καμία αξία εάν δεν προηγείται κάποιος αριθμός πριν από αυτά).\nΗ δεκάς, κατά τον Φιλόλαον, είναι μεγάλη, παντοδύναμος και πηγή του παντός, αρχή και πρότυπο θείων πραγμάτων και επουρανίων, στις γήινες υπάρξεις είναι ο αριθμός του Σύμπαντος.\n Η λέξη αριθμός παράγεται από το ρήμα άρω, το οποίο σημαίνει αρμόζω, ταιριάζω, από αυτή τη ρίζα παράγονται οι λέξεις άρθρον, αρμός, αρμονία, άρτιος, άριστος και πιθανώς η λέξη αρετή, υπό την έννοια της τελειότητας\n Καβάλλα (ή Καβάλα) είναι μυστική επιστήμη η οποία πραγματεύεται κατά αινιγματικό τρόπο θείας, επουράνιας, θεολογικές και μεταφυσικές έννοιες, οι οποίες διδάσκονται με συμβολικώς και αλληγορικώς.\n Στο κατά Ματθ. Ο Πέτρος λέει : «Κύριε, ποσάκις αμαρτήσει εις εμέ ο αδελφός μου και αφήσω αυτώ; Έως επτάκις;» και ο Ιησούς απεκκρίθει «ού λέγω επτάκις αλλά έως εβδομηνκοντάκις επτά».\nFri, 13/11/2015 - 16:30\nΠΕΡΙ ΑΡΙΘΜΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΑΣ\n_Τίς σοφότερος μεταξύ των όντων;\n_ Αριθμός εστί!\nΤα λόγια αυτά προέρχονται από την αδελφότητα των Πυθαγορείων. Το τι ακριβώς θέλουν να πουν δεν είναι εύκολο να το καταλάβουμε… Ωστόσο, είτε συμφωνήσει κανείς, είτε διαφωνήσει, είτε περιγελάσει μια δήλωση σαν κι' αυτή, ένα πράγμα γίνεται σαφές: ότι απ' τους αρχαίους καιρούς η έννοια του αριθμού κατείχε εξέχουσα θέση στη σκέψη και τη φιλοσοφία των ανθρώπων και ιδιαίτερα των μυημένων. Φαίνεται πως με τους αριθμούς, μπορούμε να εκφράσουμε συνοπτικά και συμβολικά πολύ βαθιές έννοιες. Ο κάθε αριθμός έχει τη δική του δύναμη και περικλείει, σαν ολοκληρωμένο σύμβολο, το δικό του ιδιαίτερο νόημα. Κυρίως δε, οι αριθμοί από το ένα έως το δέκα κατέχουν εξέχουσα θέση στις δοξασίες όλων των λαών. Οι Πυθαγόρειοι θεωρούσαν τους αριθμούς από το 1 ως το 10 τις αρχέγονες δυνάμεις οι οποίες αποτελούσαν τη βάση όλων των πιθανών αριθμών. Στη συνέχεια του παρόντος πίνακα, θα προσπαθήσω να αναλύσω τα αντικείμενα που συνθέτουν το διάκοσμο της Στοάς, σε σχέση με τους αριθμούς που αυτά εκφράζουν… Επίσης θα δούμε τη σχέση που έχουν οι αριθμοί με τα γράμματα…\nΑς ξεκινήσουμε λοιπόν από το αλφάβητο. Τα γράμματα έχουν πολύ στενή σχέση με τους αριθμούς. Ας θυμηθούμε άλλωστε ότι στην αρχαιότητα αριθμούσαν όχι με ψηφία αλλά με τα είκοσι επτά γράμματα που είχε το αλφάβητο. Έτσι, αφού κάθε γράμμα είχε και μια αντίστοιχη αριθμητική αξία, η κάθε λέξη μπορούσε να αναχθεί τελικά σε έναν αριθμό. Το γεγονός αυτός αποτελούσε τη βάση της Αριθμοσοφίας, μιας πολύπλοκης μυστικής επιστήμης που έχαιρε πολύ μεγάλης εκτίμησης στους μύστες όλων των λαών. Σήμερα δεν θα επεκταθώ σε αυτό το θέμα, αλλά επιγραμματικά μόνον θα αναφέρω τους τρόπους, με τους οποίους γινόταν από τους αριθμόσοφους η αντιστοίχηση λέξης – αριθμού. Οι βασικές τεχνικές που χρησιμοποιούσαν ήταν τέσσερις:\nΟ πιο απλός τρόπος αριθμητικής ανάλυσης μιας λέξης είναι με το μέτρημα των γραμμάτων της. Η προσέγγιση αυτή εμφανίζεται συχνά στους ελληνικούς μαγικούς παπύρους, όπου μαγικά ονόματα ή λέξεις θεωρούνται για παράδειγμα όσα έχουν επτά γράμματα, τον αριθμό των πλανητών (παλιά χρησιμοποιούσαν μόνον τους 7 πλανήτες)…\nΈνας άλλος τρόπος αριθμητικής ανάλυσης είναι η ισοψηφία ή Γκεμάτρια: η πρόσθεση δηλαδή της αριθμητικής τιμής των γραμμάτων σε μια λέξη (ή και σε μια φράση πολλές φορές) για να προκύψει μια τελική αριθμητική τιμή. Ο αριθμός αποτελεί τη σφραγίδα της λέξης και μας αποκαλύπτει τις πραγματικές της ιδιότητες.\nΗ Αριθμολογία, έπειτα είναι η ερμηνεία των αριθμών με βάση την πρωταρχική δεκάδα. Οι λέξεις και τα γράμματα με διάφορες μεθόδους ανάγονται σε αριθμούς της πρωταρχικής δεκάδας και μετά ακολουθούν φιλοσοφικοί συσχετισμοί κι αντιστοιχίες. Η Αριθμολογία ήταν πολύ αγαπητή στους Πυθαγόρειους.\nΜια τέταρτη τέλος δημοφιλής μέθοδος ανάλυσης ήταν η «Νοτάρικον», λέξη που υποδηλώνει συντόμευση ή ακροστιχίδα. Σύμφωνα με τη «Νοτάρικον» η αριθμητική αξία μιας λέξης προερχόταν από το πρώτο μόνο γράμμα της, ή απ’ το πρώτο και το τελευταίο μαζί.\nΑκολούθως θα εξετάσουμε συνοπτικά τους βασικούς αριθμούς. Η μονάδα είναι ο πρώτος από αυτούς. Είναι ο αριθμός που έχει συνδεθεί με το Δημιουργό. Το ένα είναι ο πιο απλός αριθμός και ταυτόχρονα ο πιο πολύπλοκος. Ανέκαθεν οι μύστες δίδασκαν: όλα είναι Ένα. Η ερμηνεία ωστόσο αυτής της ρήσης είναι ένα δύσκολο Κοάν που περιμένει τον καθένα από εμάς να το ανακαλύψει από μόνος του. Μέσα στη Στοά τα περισσότερα σύμβολα εμφανίζονται σε πολλαπλότητες: σε ζεύγη, σε τριάδες κ.λπ. Υπάρχει όμως μόνο ένας Πανεπότης Οφθαλμός. Επίσης εάν διαβάσουμε προσεκτικά το τυπικό του βαθμού του Μαθητού θα ανακαλύψουμε ότι υπάρχει σε αυτό μια και μοναδική ερώτηση που παραμένει δίχως απάντηση! Ποια είναι αυτή; Όταν ο Σεβ ερωτά: «Αδ:. Β’ Επ:., πως δυνάμεθα να εύρωμεν το Φως αυτό, περί του οποίου ωμίλησεν ο Αδ:. Α’ Επ:., και ποία η ωφέλειά του;» Ο δεύτερος επόπτης δεν δίδει πουθενά απάντηση περί της ωφελείας αυτού…\nΑς έρθουμε τώρα στον αριθμό 2 που είναι πολύ σημαντικός. Είναι ο αριθμός που παράγει ουσιαστικά κι όλους τους άλλους. Όσο η μονάδα είναι μόνη της, αδιαίρετη, φαινομενικά δεν γίνεται τίποτα. Δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης. Όλα εμπεριέχονται σε τέλεια αρμονία μέσα σ' αυτή τη μονάδα. Όταν όμως αυτή η μονάδα κατοπτρισθεί έχουμε την εμφάνιση της δυάδας. Όλα πλέον γίνονται δυαδικά... κι όπως ξέρουμε το μυαλό μας αυτή τη στιγμή λειτουργεί καθαρά δυαδικά - παγιδευμένο ανάμεσα στα ζεύγη των αντιθέτων. Κι εδώ εισέρχεται μια φοβερά σημαντική έννοια που κυβερνά τη ζωή μας: Ο ΧΡΟΝΟΣ! Όσο υπάρχει μόνον η αδιαίρετη μονάς δεν υπάρχει χρόνος. Όταν όμως εμφανισθεί και ο αριθμός 2... τότε αυτόματα προκύπτει ένα καλά ορισμένο μέτρο διαφοροποίησης: είναι η διαφορά ανάμεσα στο 1 και το 2! Αυτή η διαφορά αποτελεί (ανάμεσα στα άλλα) και τη στοιχειώδη χρονική μονάδα. Η εισβολή της οντότητας του χρόνου στο σύστημά μας έχει πολλές συνέπειες που πάνω τους πρέπει να διαλογιστούμε.\nΜέσα στις στοές μας ο αριθμός 2 εμφανίζεται συνεχώς. Ο ναός ξεκινά απ’ το σημείο όπου βρίσκονται οι δύο στήλες B και J. Οι δύο αυτές στήλες χρησιμοποιούνταν σε πάρα πολλές παραδόσεις. Στα Αιγυπτιακά μυστήρια ήταν βαμμένες η μία λευκή κι άλλη μαύρη. Το αντιθετικό ζεύγος άσπρο – μαύρο αποτελεί πανάρχαιο σύμβολο και μέσα στη στοά αναπαρίσταται με το μωσαϊκό δάπεδο. Ισοδύναμα της ιδέας του μωσαϊκού δαπέδου, συναντάμε στις παραδόσεις όλου του κόσμου. Στην Κινέζικη παράδοση έχουν το Γιν και το Γιανγ, όπου το Γιν είναι το μαύρο, το θηλυκό, το παθητικό κ.λπ. και το Γιανγ είναι το λευκό, το αρσενικό το ενεργητικό κ.ο.κ. Και πάντα θα υπάρχει και λίγο Γιν μέσα στο Γιανγ, καθώς και λίγο Γιανκ μέσα στο Γιν. Στην Ινδική παράδοση αναφέρεται ότι ο νεομυημένος έπρεπε να καθίσει σε προβιά που είχε μαύρο και άσπρο τρίχωμα, συμβολίζοντας αντίστοιχα το ανεκδήλωτο και το εκδηλωμένο. Ο ίδιος συμβολισμός απαντάται και στους δύο Δαδοφόρους των Ιρανικών Μυστηρίων κ.λπ.\nΟ αδ:. J. Boucher στο βιβλίο του "La symbolique Masonique" γράφει: "Το μωσαϊκό δάπεδο αποτελεί συγχρόνως την εικόνα του σώματος και του πνεύματος ενωμένων, αλλά όχι συγχεομένων. Σκοτάδι και φως είναι συνδεδεμένα στο μωσαϊκό δάπεδο. Συμπλέκονται αν λάβει κανείς υπόψη του τις γραμμές των πλακών. Οι γραμμές όμως που χωρίζουν τη μια σειρά από την άλλη σχηματίζουν μια ευθεία οδό που έχει το λευκό και το μαύρο, πότε δεξιά και πότε αριστερά. Οι γραμμές αυτές είναι η οδός του μυημένου που δεν πρέπει να απορρίπτει τη συνηθισμένη ηθική αλλά να υψώνεται πάνω απ' αυτήν. Ο δρόμος αυτός, οι γραμμές, δεν διακρίνεται από τους βέβηλους. Αυτοί διακρίνουν μόνο τις μαύρες και τις λευκές πλάκες και ακολουθούν την πλατειά οδό, την εξωτερική, διερχόμενοι διαδοχικά από το άσπρο στο μαύρο κι από το μαύρο στο άσπρο. Ο μυημένος αντίθετα, ακολουθεί τη στενή εσωτερική οδό - την ως κόψη ξυραφιού - και διέρχεται μεταξύ των άσπρων και μαύρων πλακών που εμποδίζουν την πορεία του".\nΟ νους είναι δυαδικός και όλα τα διαδικάζει με αυτόν τον τρόπο. Έτσι όταν αναφερόμαστε σε κάτι όμορφο εννοούμε ότι δεν είναι άσχημο, όταν λέμε ότι κάτι είναι καλό εννοούμε ότι δεν είναι κακό. Σε κάθε περίπτωση δηλαδή είμαστε είτε στη μια πλευρά είτε στην άλλη -μαύρα ή άσπρα τετράγωνα- και αυτή είναι η ζωή του συνηθισμένου ανθρώπου. Γι’ αυτό άλλωστε, κάποιοι αναφέρουν πως το 2 είναι ο αριθμός του Διαβόλου, του άρχοντα της πλάνης. Αν δούμε όμως τις δύο θέσεις από μια Τρίτη, που σημαίνει ότι δεν ταυτιζόμαστε με καμιά απ' τις δύο, τότε ερχόμαστε στην κατανόηση χωρίς να εγκλωβιζόμαστε σε κάποια από τις δύο θέσεις. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το καθετί είναι όπως ένα νόμισμα με δύο όψεις. Κάποιοι περπατούν στο ένα επίπεδο του νομίσματος… κάποιοι περπατούν στο άλλο… και κάποιοι λίγοι βαδίζουν στην κόψη του… Μόνο όταν βλέπουμε και τις δυο όψεις χωρίς να στεκόμαστε σε καμιά απ' αυτές καταλαβαίνουμε τι είναι αυτό που εξετάζουμε και γνωρίζουμε την αλήθεια. Αυτό ακριβώς σημαίνει η ευθεία κίνηση των Τεκτόνων στο μωσαϊκό δάπεδο, πάνω στη γραμμή που σχηματίζεται ανάμεσα στα λευκά και στα μαύρα τετράγωνα, που είναι η οδός του μυημένου ανάμεσα στα ζεύγη των αντιθέσεων.\nΔεν αρκεί όμως απλά να βαδίζουμε σε αυτό το στενό μονοπάτι, πρέπει να το περπατάμε και με την ορθή φορά. Καθώς βαδίζουμε οφείλουμε να φροντίζουμε ώστε ο Ιερός Τάπητας να ρίχνει το λαμπερό φως του στη δεξιά μας πάντα πλευρά. Και μιας και ανέφερα τούτο το φοβερό σύμβολο με την πανίσχυρη ακτινοβολία, ας πούμε δύο ιστορικά σχόλια γι’ αυτό. Η ανάπτυξη του Ιερού τάπητα κατά το επίσημο άνοιγμα των εργασιών, ανέκαθεν αποτελούσε ιεροτελεστία και μια καθαρά μυητική πράξη. Στις αγγλικές στοές του 18ου αιώνα μάλιστα, δεν υπήρχε ο τάπητας αλλά ο Πίνακας Χαράξεως όπως παλιότερα λεγόταν, ο οποίος σχεδιαζόταν από τους μαθητές με κιμωλία στο έδαφος πριν από κάθε συνεδρία και σβηνόταν μετά το κλείσιμο των εργασιών. Αργότερα κατέληξαν στην απόφαση να ζωγραφίζουν τον εν λόγω πίνακα μόνιμα σε ύφασμα και απλά να τον αναπτύσσουν κατά το άνοιγμα των εργασιών και να τον διπλώνουν με το κλείσιμο. Αυτό που έχει πολύ μεγάλη σημασία είναι η θέση στην οποία τοποθετούμε τον Ιερό Τάπητα. Αν προσέξουμε θα δούμε ότι βρίσκεται ακριβώς στη μέση του ναού! Στο σημείο εκείνο δηλαδή όπου τέμνονται ο οριζόντιος και ο κάθετος άξονας της στοάς. Αναλογικά ας θυμηθούμε εδώ το σημείο όπου τοποθετείται κανονικά στις εκκλησίες η κολυμπήθρα κατά τις βαπτίσεις. Οι ιερείς που προσέχουν το τυπικό, τοποθετούν πάντα την κολυμπήθρα ακριβώς κάτω από τον κεντρικό θόλο, που είναι κι εκεί το σημείο τομής των δύο κάθετων αξόνων της εκκλησίας.\nΣυνεχίζοντας την αναζήτησή μας φτάνουμε στον αριθμό τρία. Δε θέλω να επεκταθώ επάνω σε αυτόν τον αριθμό γιατί είναι τόσο πολυσυζητημένος, ώστε θα γίνω κουραστικός. Τον συναντάμε παντού, μέσα και έξω από τη στοά. Καλύτερα να κάνει ο καθένας τους δικούς του αποσυμβολισμούς και σίγουρα θα προκύψει πληθώρα σκέψεων.\nΑς δούμε τώρα τις προεκτάσεις ενός κατ’ εξοχήν συμβολικού αριθμού, ο οποίος κατέχει περίοπτη θέση στην Αριθμοσοφία. Πρόκειται για τον αριθμό τέσσερα. Ο ρόλος του αριθμού αυτού, είναι φανερός στη φύση και είχε επισημανθεί από την αρχαιότητα. Το έτος διαιρείται σε 4 εποχές, 4 είναι τα σημεία του ορίζοντα, 4 είναι οι φάσεις της Σελήνης, ενώ 4 ήταν και τα στοιχεία της φύσης όπως τα έβλεπαν οι αρχαίοι Έλληνες (και όχι μόνο): Γη, νερό, αέρας και φωτιά.\nΟ αριθμός τέσσερα είναι τόσο σημαντικός που αν προσέξουμε λίγο θα δούμε πως η λέξη "Θεός" σε όλες σχεδόν τις γλώσσες, γράφεται με 4 γράμματα: Θεός στα Ελληνικά, Dieu στα γαλλικά, Dios στα Ισπανικά, Gott στα Γερμανικά (το Αγγλικό God προήλθε από σύντμηση της Γερμανικής λέξης), και ο κατάλογος συνεχίζεται. Ενδιαφέρον είναι ότι και στα Εβραϊκά συναντάμε το περίφημο τετραγράμματον: τα 4 γράμματα που συνιστούν το απρόφερτο όνομα του Θεού. Η λέξη "Ιεχωβάς" αποτελεί μια εσφαλμένη προσπάθεια μετάφρασης του τετραγράμματον. Σύμφωνα με την παράδοση κανείς δεν μπορεί κι ούτε ξέρει να προφέρει αυτή τη λέξη, αφού κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με τη θέωση.\nΣτο σημείο αυτό να σχολιάσουμε πως τα τελευταία χρόνια, η σύγχρονη επιστήμη, μέσω της παρατήρησης της φύσης, έχει αναπτύξει μοντέρνες θεωρίες όπως η Θεωρία του Χάους ή αυτή των Fractals (που τόσο αρμονικά συνδυάζονται μεταξύ τους), προσπαθώντας να κατανοήσει το «ακατανόητο». Μια τέτοια μελέτη δείχνει ότι οι βιολογικοί οργανισμοί και η ανάπτυξή τους βασίζεται κατά πολύ στον αριθμό 4.\nΌπως είδαμε τώρα, τέσσερα είναι και τα στοιχεία που αποτελούν τον κόσμο μας: Γη, νερό φωτιά και αέρας. Ο αριθμός τέσσερα όμως συνδέεται στενά με τον αριθμό πέντε. Γιατί τα τέσσερα στοιχεία χρειάζονται ένα πέμπτο, ισχυρότερο, για να τα διευθύνει και να τα κυβερνήσει! Ποίο είναι λοιπόν το πέμπτο στοιχείο; Ας ανατρέξουμε λίγο στον Πλάτωνα: Στη φύση υπάρχουν μόνο πέντε "κανονικά" στερεά. Με τη λέξη κανονικά χαρακτηρίζουμε στην Ευκλείδειο γεωμετρία εκείνα τα στερεά σχήματα, στα οποία όλες οι επιφάνειές τους είναι πολύγωνα με ίσες πλευρές, ίσες γωνίες και ίσο εμβαδόν. Τέτοια λοιπόν κανονικά στερεά είναι μόνον η Πυραμίδα (4-άεδρο), ο κύβος (6-άεδρο), το οκτάεδρο, το δωδεκάεδρο και το εικοσάεδρο. Αυτά είναι λοιπόν τα 5 πλατωνικά στερεά. Από την αρχαία εποχή σε καθένα από αυτά είχαν αντιστοιχίσει ένα στοιχείο κι ένα αντίστοιχο χρώμα: Στην πυραμίδα, τη φωτιά και το κόκκινο. Στον κύβο τη γη και το μαύρο. Στο οκτάεδρο, τον αέρα και το κίτρινο. Στο εικοσάεδρο, το νερό και το μπλε... και στο δωδεκάεδρο; Στο δωδεκάεδρο (που παρεμπιπτόντως αποτελείται από 12 πεντάγωνα) είχαν αντιστοιχήσει το πέμπτο στοιχείο: το Πνεύμα, και χρώμα του ήταν το γλαυκό!\nΚι εδώ αδερφοί μου, ας θυμηθούμε την τάξη του μαθητού: Τα τέσσερα δάχτυλα ενωμένα - τα 4 στοιχεία! Κι ο αντίχειρας κάθετος σε αυτά στρέφεται προς τα άνω! Είναι το πνεύμα, ο κυβερνήτης των υπολοίπων που αντλεί δύναμη από ψηλά και τα καθοδηγεί υπό ορθή γωνία! Και μιας και αναφέραμε ξανά την ορθή γωνία, πόσες ορθές γωνίες μας κάνουν έναν πλήρη κύκλο; Τέσσερες! Και τί θέλει ένας πλήρης κύκλος για να γίνει τέλειος; Μια τελεία στο κέντρο του!\nΟ Πυθαγόρας έδινε τόσο μεγάλη σημασία στον αριθμό 4, ώστε στη σχολή του, όταν ορκίζονταν επικαλούνταν πάντα το όνομα της ιερής τετρακτύος (π.χ. Ναι! Μα τον εμφυτεύσαντα εις την ψυχήν ημών την Τετρακτύν, την πηγήν της αιωνίας φύσεως). Η τετρακτύς είναι το ανάπτυγμα από τέσσερες τελείες σε σχηματισμό τριγώνου (όπως φαίνεται στο σχέδιο). Το τρίγωνο αυτό είναι ισόπλευρο και η κάθε πλευρά του αποτελείται από τέσσερις τελείες. Με αυτό τον τρόπο αριθμεί συνολικά δέκα τελείες. Για τους Πυθαγόρειους το δέκα ήταν ένας τέλειος αριθμός όπως ακριβώς κι η μονάδα. Άλλωστε το άθροισμα των ψηφίων του μας δίδει ένα. Θα μπορούσαμε να πούμε πως κατά μια έννοια, η μονάδα εκφράζει το Παν στην ανεκδήλωτη μορφή του, ενώ η δεκάδα στην εκδηλωμένη. Η δεκάδα είναι αυτό καθ’ εαυτό το Σύμπαν.\nΕκτός από τους Πυθαγόρειους, το δέκα κατέχει εξέχουσα θέση σε όλες τις παραδόσεις. Το συναντάμε απ’ τους λαούς της Ανατολής μέχρι τη Δύση. Στην Εβραϊκή Καμπαλά το δέντρο της ζωής αποτελείται από δέκα Σεφιρώθ. Στα περισσότερα μυσταγωγικά τάγματα της Ευρώπης του προηγούμενου αιώνα, υπήρχαν δέκα βαθμοί μύησης, κ.ο.κ. Βέβαια υπάρχει πάντα και μια πιο πεζή και πρακτική άποψη. Σύμφωνα με αυτή το δέκα είναι τόσο σημαντικό για τον άνθρωπο επειδή «έτυχε» να έχει δέκα δάχτυλα. Έτσι, αφού στην αρχή μετρούσε με τα δάχτυλα ο αριθμός αυτός του έγινε απαραίτητος για να δαμάσει τη φύση. Γι’ αυτό και μέχρι σήμερα χρησιμοποιούμε το δεκαδικό σύστημα αρίθμησης.\nΑνεξάρτητα πάντως του γιατί είναι τόσο σημαντικός ο αριθμός δέκα, δεν θα μπορούσε να λείπει και μέσα απ’ τη στοά. Έψαξα λοιπόν να βρω πώς αντιπροσωπεύεται εδώ μέσα η δεκάδα. Αρχικά η σκέψη μου πήγε στο ότι ανάβουμε δέκα κεριά και προσπάθησα να κατανοήσω τις αντιστοιχίες τους… κάτι όμως δεν ταίριαζε… Έτσι μετά από πολλές ώρες έρευνας ανακάλυψα ότι παλιά δεν υπήρχαν δέκα κεριά μέσα στο Ναό αλλά εννέα. Πιο συγκεκριμένα μάλιστα, απουσίαζαν οι φλόγες του Γραμματέα και του Ρήτορα, γεγονός που μειώνει τα κεριά σε οκτώ. Ο Πρώτος Επόπτης όμως άναβε δύο φλόγες αφού μην ξεχνάτε ότι στέκεται δύο επίπεδα πιο ψηλά από το βαθμό του μαθητή. Έτσι είχαν τελικά στο σύνολο εννέα κεριά. Μετά από αυτή την ανακάλυψη, άφησα κατά μέρος τις φλόγες και επιχείρησα να αντιστοιχήσω με άλλον τρόπο την Ιερή Πυθαγόρειο Τετρακτύ μέσα στη Στοά. Το αποτέλεσμα των συλλογισμών μου το βλέπετε στο σχεδιάγραμμα. Κάποιοι βέβαια, ίσως παρατηρήσατε κι’ όλας ότι υπάρχει ένα ερωτηματικό στη θέση της δέκατης τελείας… Λίγη υπομονή και η εξήγηση ακολουθεί…\nΠρώτα απ’ όλα σκέφτηκα ότι είναι αδύνατο να αρχίσουν εργασίες χωρίς το Ιερόν Δέλτα. Θεώρησα έτσι πως το Χρυσούν τρίγωνο με τον Πανεπόπτη Οφθαλμό και συνάμα ο Ήλιος και η Σελήνη (το πρωταρχικό Ζεύγος) θα αντιστοιχούσαν με τις τρεις πρώτες τελείες της Τετρακτύος. Έπειτα, δεν θα μπορούσαν να λείπουν απ’ τη δεκάδα τα τρία Μεγάλα Φώτα του ναού: ο διαβήτης, ο γνώμονας και η βίβλος του νόμου. Το γεγονός και μόνο ότι αποκαλούμε αυτά τα σύμβολα μεγάλα φώτα, λέει κάτι από μόνο του. Τέλος δεν μπόρεσα να παραλείψω και τα τρία μικρά φώτα: τους κίονες της Σοφίας, της Ισχύος και του Κάλλους που βαστούν στους ώμους τους τα τρία μεγάλα φώτα. Μην ξεχνάμε ότι δεν είναι δυνατό να ανοίξει η βίβλος αν δεν έχουν φωτιστεί προηγουμένως οι τρεις στήλες.\nΣτο σημείο αυτό να τονίσουμε πως η Σοφία σχηματίζει μετά της Ισχύος και του Κάλλους ένα Πυθαγόρειο τρίγωνο. Ένα τρίγωνο δηλαδή που οι πλευρές του έχουν μήκος 3, 4 και 5 αντίστοιχα, όπως μπορείτε να δείτε και στο σχεδιάγραμμα. Οι αριθμοί 3, 4, 5 είναι ιεροί αριθμοί και λαμβάνονται σαν Τριάδα. Το – πασίγνωστο πλέον – πυθαγόρειο θεώρημα μας λέει ότι το άθροισμα των τετραγώνων των δύο πρώτων αριθμών δίνει το τετράγωνο του τρίτου αριθμού. Επιπλέον, το άθροισμα των τριών αυτών αριθμών υψωμένων στον κύβο δίνει τον αριθμό 216, που παριστά τον ψυχογονικό κύβο με πλευρά τον αριθμό 6. Αυτοί οι αριθμοί και πιο συγκεκριμένα ο αριθμός 216, συνδέονται με τα τρία εδάφια της Εξόδου, όπου καθένα έχει 72 γράμματα: όσα και τα ονόματα του Θεού κατά την παράδοση. Επίσης και το έξι είναι ιερός αριθμός και ονομάζεται Γάμος γιατί εκτός του ότι συνδέεται με τις μετεμψυχώσεις (είναι η πλευρά του ψυχογονικού κύβου), είναι κι’ αυτός τέλειος αριθμός, δηλαδή το άθροισμα των μερών του δίνει πάλι το 6. (6/6=1, 6/3=2, 6/2=3, 1+3+2=6). Ισούται δε και με το εμβαδόν του Πυθαγόρειου τριγώνου.\nΩστόσο, δεν τελειώσαμε ακόμη με τη δέκατη τελεία που σας υποσχέθηκα. Ας έρθουμε λοιπόν ξανά στα τρία μικρά φώτα του ναού: τις τρεις στήλες γύρω απ’ τον Ιερό Τάπητα. Αν και βρίσκονται επάνω σε ένα νοητό Πυθαγόρειο τρίγωνο, εμένα με ξενίζει λίγο το γεγονός ότι είναι μόνο τρεις. Λαμβάνοντας μάλιστα υπόψη μας τη σημασία του αριθμού 4 που είδαμε παραπάνω και δεδομένου ότι οι στήλες αυτές αντιστοιχούν στα τρία σημεία του ορίζοντα, θα περίμενα να υπάρχει και μια τέταρτη στήλη που να στηρίζει την τέταρτη πλευρά του ναού. Ποιο είναι όμως αυτό το απολεσθέν στοιχείο που συμπληρώνει τη Σοφία, την Ισχύ και το Κάλλος; Το στοιχείο αυτό δεν λείπει αδελφοί μου… Σε μια Άριστη Στοά το τέταρτο στοιχείο είναι ο Τέλειος Τέκτονας που ενώνει και συντονίζει τα τρία προηγούμενα στοιχεία! Σύμφωνα με την απόκρυφη παράδοση, ο Ναός του Σολομώντος στηριζόταν σε τέσσερις στήλες. Κατά μια αναπαράσταση οι στήλες εκείνες συμβολίζονταν από τρία ζώα: τον Αετό, τον Ταύρο και το Λέοντα και έναν Άγγελο. Να λοιπόν πως νομίζω ότι αναπαρίσταται η δεκάδα μέσα στις στοές μας…\nΕπιπρόσθετα εάν είμαστε παρατηρητικοί θα προσέξουμε ότι το μαθητή τον χωρίζουν από το Σεβάσμιο δέκα επίπεδα, τα οποία μέσα στη στοά αναπαρίστανται από δέκα σκαλοπάτια. Εάν ένας μαθητής θέλει για παράδειγμα να απευθυνθεί στο Σεβάσμιο, ας μετρήσουμε πόσα σκαλοπάτια πρέπει να ανέβει ο Λόγος του. Κατ' αρχάς οι μαθητές ομιλούν πάντα στον β' Επόπτη (1 σκαλί). Ο β' Επόπτης θα μεταφέρει το λόγο στον α' Επόπτη (+ 2 σκαλιά). Ο α' Επόπτης θα ανεβάσει το λόγο στην Ανατολή (+ 4 σκαλιά) και τελικά θα φτάσει στο Σεβάσμιο (+ 3 σκαλιά). Σύνολο: Δέκα σκαλοπάτια. Να λοιπόν κι άλλο ένα σημαντικό σημείο όπου πρωταγωνιστεί ο αριθμός δέκα.\nΠλησιάζοντας πια στο τέλος τούτου του πίνακα, ας θυμηθούμε πώς ξεκινά η Ελληνική μυθολογία. Να διευκρινίσουμε βέβαια εδώ πως η Μυθολογία μας περιλαμβάνει βασικά τρεις διηγήσεις για την αρχή των όντων. Για συναισθηματικούς λόγους θα προτιμήσω αυτή που παραδόθηκε από τα παλιά ιερά κείμενα που φύλαγαν οι οπαδοί του Ορφέως. Διαβάζουμε λοιπόν: Εν αρχή ην η Νυξ! Η Νύχτα ήταν ένα πουλί με μαύρα φτερά, μπρος στην οποία κι ο ίδιος ο Ζευς έστεκε με ιερόν δέος. Η Νυξ είναι ο αριθμός 1! Το αδιαμόρφωτο Χάος. [Χάος από το «χαίνω» όμως, δεν σήμαινε σύγχυση ή ανακάτωμα.] Μετά, η Νυξ γέννησε στον απέραντο κόλπο της σκοτεινιάς το Ασημένιο Αυγό. Ας μην ξεχνάμε εδώ πως η επικρατέστερη, επιστημονική, κοσμολογική θεωρία σήμερα είναι αυτή του κοσμικού αυγού και της μεγάλης έκρηξης. Από το Ασημένιο Αυγό βγήκε ο θεός με τα χρυσά φτερά, ο θεός της Αγάπης, ο Έρως! Έτσι έχουμε πλέον και τον αριθμό 2! Ο θεός Έρως είχε πολλά ονόματα. Αλλιώς τον αποκαλούσαν και Φάνη επειδή οδήγησε όλα τα πράγματα στο Φως και φανέρωσε ό,τι μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν κρυμμένο μέσα στο Αυγό. Από κει κι’ έπειτα οι υπόλοιποι αριθμοί προέκυψαν αβίαστα: Επάνω ήταν το κενό: ο Ουρανός και κάτω το υπόλοιπο: η Γη, κ.λπ. κ.λπ…\nΒλέπουμε λοιπόν ότι οι αριθμοί είναι παρόντες παντού. Τα κείμενα που μας έχουν παραδοθεί μιλούν τη γλώσσα τους. Ας στοχαστούμε επάνω στους αριθμούς με περισσή φροντίδα. Δεν είναι εύκολο αλλά τα οφέλη είναι πολλά υποσχόμενα. Ας ακολουθήσουμε το Φως της Ιερής Τετρακτύος κι ίσως έτσι πλησιάσουμε το έσωθεν Φως που αναζητούμε!\nMon, 16/11/2015 - 17:10\nΗ Θεολογία των Αριθμών του Πυθαγόρα\nΑπό το βιβλίο του Νίκου Καμπάνη, Πορτραίτα Φιλοσόφων και Μεταφυσικές Υποτυπώσεις, τόμ. II.\nΟ πρώτος που επιδόθηκε με ζήλο στη σπουδή των αριθμών και δημιούργησε τη μαθηματική επιστήμη και τη μεταφυσική αριθμολογία, ήταν ο Πυθαγόρας. Αλλά πως οδηγήθηκε στην αποκάλυψη της αλήθειας, ότι ο αριθμός είναι η τελική απάντηση σε όλα τα ερωτήματα του φυσικού στερεώματος και ότι παντού υπάρχει αρμονία εκφραζόμενη με αριθμητικές σχέσεις, και πως κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο αριθμός είναι η ουσία των πραγμάτων; Ποιά εν τέλει είναι η φιλοσοφία του αριθμού, η περιλάλητη αριθμολογία των πυθαγορείων και τι είναι αριθμός; Η λέξις αριθμός παράγεται από το ρήμα αραρίσκω, που σημαίνει προσαρμόζω, ταιριάζω, ενώ από την ίδια ρίζα παράγονται οι λέξεις άρθρο, αρμός, αρμονία, άρτιος, άριστος και πιθανώς και η λέξη αρετή, υπό την έννοια της τελειότητας. Αντιθέτως προς τους προ του Πυθαγόρα ακμάσαντες Ίωνες φιλοσόφους, Θαλή, Αναξιμάνδρου και Αναξιμένη, οι οποίοι ήσαν αδιάφοροι ως προς την ύπαρξη είτε θεών, είτε προς την πίστη στη δυνατότητα υπάρξεως μεταθανατίου ζωής, ο Πυθαγόρας ήταν μύστης, ο οποίος διείδε δια της διαισθήσεως ότι υπάρχει ενεργός πραγματικότητα πέραν των φαινομένων της φύσεως και ότι το σύμπαν και κάθε τι εν αυτώ προήλθε από τη βούληση του Δημιουργού.\nΑλλά γιατί οι πυθαγόρειοι μεταχειρίζονταν τους αριθμούς προς ερμηνεία του Κόσμου; Κατ’ αρχάς διότι οι σχέσεις των ουρανίων σωμάτων είναι πάντοτε σταθερές, οπότε εύκολα μπορεί να συμπεράνει κανείς ότι εκείνο το οποίο μένει αναλλοίωτο στον κόσμο είναι ο αριθμός. Άλλωστε και η αδυναμία να ερμηνεύσουν κατανοητά, με επιχειρήματα και κρίσεις, ποιές είναι οι πρώτες αρχές, τους έδωσε τη δυνατότητα της πλήρους αποδείξεως αυτών δια των αριθμών, από τη μελέτη των οποίων είναι δυνατή η ανακάλυψη της συστάσεως του Κόσμου. Εξ αυτού, λοιπόν, εξικνούμενοι οι πυθαγόρειοι, επιδόθηκαν με εμβρίθεια στη σπουδή των αριθμών και δημιούργησαν τη μαθηματική επιστήμη.\nΟ Πορφύριος, αποπειρώμενος να ερμηνεύσει τη θέση αυτή, λέγει ότι όπως οι γεωμέτρες δεν μπορούν να εκφράσουν ασώματες μορφές με λόγους και καταφεύγουν στην περιγραφή, όπως «αυτό είναι τρίγωνο» και όμως δεν εννοούν ότι οι γραμμές που βλέπουμε είναι το τρίγωνο, αλλά μόνον ό,τι παριστούν, δηλαδή τη γνώση στο νου, έτσι και οι πυθαγόρειοι χρησιμοποιούσαν την ίδια αντικειμενική μέθοδο σε σχέση με τις πρώτες αρχές και μορφές. Επειδή δε οι ασώματες αυτές μορφές και πρώτες αρχές δεν μπορούσαν να εκφρασθούν με λόγους, κατέφευγαν στις αποδείξεις δι' αριθμών. Οι αριθμοί άλλωστε θεωρούνταν ως οι καλύτεροι εκπρόσωποι του νόμου της αρμονίας η οποία διέπει το σύμπαν. Παράλληλα, οι πυθαγόρειοι χρησιμοποιούσαν τους αριθμούς ως σύμβολα προς ερμηνεία της φύσεως και ανέλυαν τις μορφές της υλικής ουσίας κατά τον ίδιο τρόπο με τον οποίο και η νεότερη χημεία σημειώνει χημικούς τύπους με γράμματα και μαθηματικά σύμβολα, η έννοια των οποίων είναι απολύτως κατανοητή από τους χημικούς.\nΠως όμως οδηγήθηκαν οι πυθαγόρειοι στην πίστη ότι οι αριθμοί είναι η ουσία του κόσμου; Η υπό αυτών εκδοχή των αριθμών ως της ουσίας των όντων, εξηγείται κατά πρώτον εκ του ότι μεγάλης τιμής απολάμβαναν οι αριθμοί στην αρχαιότητα ως εκφράσεις και σύμβολα της θείας δυνάμεως της διηκούσης δια πάντων και τα πάντα διακοσμούσης καθ’ ορισμένες έννοιες, και κατά δεύτερον εκ της μεγάλης εφέσεως και σφοδρής κλίσεως αυτών στα μαθηματικά. Παρ’ ότι, δηλαδή, οι αριθμοί δεν εκφράζουν τίποτα άλλο εκτός των ποσοτικών σχέσεων των αισθητών πραγμάτων μεταξύ τους, φαίνεται ότι μετέχουν αμφοτέρων, και του νοητού και του υλικού κόσμου. Έπειτα δε κάθε αρμονία, τάξη και ευκοσμία η οποία παρατηρείται και θαυμάζεται στον κόσμο, φαίνεται ότι προϋποθέτει αριθμητικές αναλογίες, και ως εκ τούτου είναι κατά κάποιον τρόπο απομίμηση των αριθμών. Επί πλέον, οι αριθμοί φαίνονται απαραίτητοι όροι, όχι μόνον στην τάξη και την αρμονία των ανθρωπίνων έργων στον κόσμο, αλλά και κάθε γνώσεως και αληθείας, διότι μόνον οι αριθμοί ορίζουν ακριβώς τις μεταξύ των όντων και γεγονότων σχέσεις και καθιστούν σαφή, ορισμένα και ευδιάγνωστα τα άλλως αόριστα, ασαφή και αδιάγνωστα.\nΑλλά πως είναι δυνατόν να υπάρξει επαρκής εξήγηση των κοσμικών φαινομένων κατά λογικό τρόπο προσπίπτοντα στην ανθρώπινη αντίληψη; Ο Πυθαγόρας δέχονταν το ενιαίο της ύλης και δια του αριθμού παρήγε τα πάντα, και όπως λέγει ο Αριστοτέλης «αριθµόν είναι την ουσίαν πάντων». Αλλά και την ατομική υπόσταση της ύλης ομοίως παραδέχονταν ο Πυθαγόρας, αν κρίνουμε εκ του ότι ο Δημόκριτος, ο μεγαλύτερος των θαυμαστών του, ήταν μαθητής του. Παράλληλα, ο Αριστοτέλης αναπτύσσων τη θεωρία του Λεύκιππου και Δημόκριτου λέγει: «Τρόπον γαρ τινα και ούτοι πάντα τα όντα ποιούσιν αριθμούς και εξ αριθμών• και γαρ ει μη σαφώς δηλούσιν, όμως τούτο βούλονται λέγειν». Ο Διογένης Λαέρτιος αναφέρει ότι ο Δημόκριτος την αρχική θεωρία του εμπνεύσθηκε από τον Πυθαγόρα• «πάντα δε δοκείν παρά τούτου λαβείν» . Η θεωρία, δηλαδή, του Πυθαγόρα συνοψίζεται στο ότι η σύσταση της ύλης είναι ενιαία και ότι τα έσχατα αυτής στοιχεία, όμοια πάντα, δύνανται να εικονισθούν δι’ αριθμών• ο αριθμός δε τούτων και η αρμονία των αντιθέσεων αυτών μας δίδουν όλα τα είδη στον κόσμο των μορφών της ύλης, και επομένως και τις ιδιότητες αυτών. Οι αντιθέσεις οι οποίες παρατηρούνται στη φύση, όπως για παράδειγμα μεταξύ του φωτός και του σκότους, του αγαθού και του κακού, συνίστανται σε αριθμητικές σχέσεις, τις οποίες οι πυθαγόρειοι καλούσαν αρμονία. Το δόγμα, επομένως, του Δημοκρίτου, ότι το σύμπαν συνίσταται από άτομα αγέννητα και ανώλεθρα, κατέπεσε, και αναβιώνει πάλι η διδασκαλία του Πυθαγόρα, ο οποίος φρονούσε ότι ο αριθμός είναι η ουσία των πραγμάτων και το παν είναι κεκαλυμμένο στον αριθμό, κατ’ ουσίαν το παν είναι αριθμός.\nΑλλά για να κατανοήσουμε καλύτερα την πυθαγόρειο αυτή αντίληψη, πρέπει να θεωρήσουμε την αρμονία υπό την ευρύτατη αυτής έννοια. Η αρμονία δεν είναι μόνον αυτή που παράγεται από τα μουσικά όργανα, αλλά είναι η μελωδική αρμονία του σύμπαντος το οποίο πληρούται με τις συμφωνίες της. Η μουσική καθ’ εαυτήν σχηματίζεται εξ ολοκλήρου από αριθμούς, κάθε δε ήχος είναι σειρά δονήσεων σε ορισμένη ποσότητα, και οι αρμονικές σχέσεις του ήχου δεν είναι παρά οι αριθμητικές σχέσεις. Η μουσική κλίμακα λοιπόν είναι κλίμακα αριθμών και οι συμφωνίες δεν είναι παρά αλγεβρικοί συνδυασμοί. Άρα, η μουσική χρησίμευσε ως βάση της πνευματικής σκέψεως και διδασκαλίας του Πυθαγόρα, η δε μουσική αρμονία εξαρτώμενη από αριθμητικές σχέσεις μεταξύ των μουσικών ήχων, ενέτεινε βαθύτερα το προηγούμενο ενδιαφέρον του στους αριθμούς.\nΟι παρατηρήσεις αυτές, προερχόμενες από τη μελέτη του ήχου, παρατηρούνται επίσης και στη μελέτη του φωτός. Διότι, όπως ο μουσικός τόνος προέρχεται από τον αριθμό ακουστικών δονήσεων, έτσι και τα χρώματα προέρχονται από τον αριθμό των φωτιστικών κυμάτων τους. Παντού λοιπόν η αρμονία υπάρχει σε αριθμητικές σχέσεις. Υπό τις θεωρήσεις αυτές οι πυθαγόρειοι ήχθησαν στο συμπέρασμα ότι εκτός του κόσμου των φαινομένων, υπάρχει και ένας κόσμος αΐδιος, ήτοι ο μεταφυσικός κόσμος των αριθμών, ο οποίος μόνον δια της νοήσεως και διαισθήσεως είναι δυνατόν να νοηθεί και να γνωσθεί. Οι αριθμοί πλέον θεωρούνται ως σύμβολα εκφράζοντα την ουσία των όντων και των φαινομένων.\nΚατόπιν μακρών παρατηρήσεων συνήγαγαν το συμπέρασμα ότι παρά τις αισθητές μεταβολές της ύλης, τα πάντα υπόκεινται σε μία μαθηματική ακρίβεια και μουσική αρμονία, αγόμενοι έτσι στην κοσμοθεωρία ότι τα όντα δεν είναι μόνον τα φαινόμενα, με άλλους λόγους τα υλικά σώματα τις μεταβολές των οποίων αντιλαμβανόμεθα, αλλά ότι στα σώματα υπάρχει και κάτι άλλο, άϋλο και αΐδιο, μη υποκείμενο στις αισθήσεις μας, και το οποίο συντελεί στην τάξη και αρμονία αυτών στον κόσμο. Το κάτι δε αυτό ο Πυθαγόρας ονόμασε αριθμό, άνευ του οποίου είναι αδύνατον να νοηθούν τα όντα. Όπως οι αριθμοί ανάγονται όλοι στη μονάδα από την οποία προέρχονται, έτσι και τα δια των αριθμών δηλούμενα στοιχεία ανάγονται σε μία αρχή πρωταρχική, την οποία συμβολικώς παριστά δια της μονάδας «ης ουκ έστι γένεσις», και όπως η μονάδα είναι η αιτία της τάξεως στο σύμπαν, έτσι και οι αριθμοί είναι η αιτία (το κινούν αίτιο) της τάξεως στα καθ’ έκαστον. Έτσι, η μονάδα είναι αυτός ο Θεός του Πυθαγόρα, ο οποίος αποτελεί τον πρώτο σταθμό της μεταφυσικής κοσμοθεωρίας. Δεν εύρισκε δε αριθμό μόνο στα πράγματα, αλλά και στις ιδιότητες και πανταχού, διδάσκων ότι τα πάντα έχουν σχηματισθεί κατ’ απομίμηση των αριθμών.\nΩς προς τη σχέση αυτή των μαθηματικών ερευνών και των φιλοσοφικών δοξασιών του Πυθαγόρα, ο Αριστοτέλης, στα Μετά τα Φυσικά, γράφει ότι οι πυθαγόρειοι ήταν οι πρώτοι, που ασχολήθηκαν σοβαρά με τα μαθηματικά, και συνέβαλαν στην ανάπτυξη αυτών, ώστε από την εμβριθή έρευνα που διεξήγαγαν δημιούργησαν τη θεωρία ότι οι αρχές των μαθηματικών είναι παράλληλα και αρχές του Όντος. Επειδή δε στα μαθηματικά οι αριθμοί είναι εκ φύσεως το πρώτο πράγμα το οποίο συναντά κανείς, οι πυθαγόρειοι πίστευαν ότι έβλεπαν μεγαλύτερη ομοιότητα αυτών προς το είναι και το γίγνεσθαι, από την ομοιότητα προς το πυρ, τη γη και το ύδωρ, και ονόμαζαν μία μεταβολή των αριθμών δικαιοσύνη, άλλη ψυχή και νου, η άλλη χρόνο κ.λπ. Έτσι, έβλεπαν στους αριθμούς τις ιδιότητες και τις σχέσεις της αρμονίας και επειδή, κατ’ αυτούς, όλα εκ φύσεως είναι ομοιώματα των αριθμών, οι αριθμοί δε είναι ομοίως το πρώτο πράγμα το απαντώμενο στη φύση, πρέσβευαν ότι τα στοιχεία των αριθμών είναι στοιχεία των όντων και ότι ολόκληρος ο ουρανός είναι αρμονία και αριθμός.\nΆξια λόγου είναι επίσης η γνώμη του Αριστοτέλους, προς τις θέσεις αυτές, την οποία διετύπωσε ως εξής: «Εις τους αριθμούς ενόμιζον οι πυθαγόρειοι ότι διέκρινον πολλά απεικονίσματα αντιστοιχούντα περισσότερον με τα όντα και τα γινόμενα, παρ’ όσον το πυρ, η γη και το νερό… επειδή επί πλέον έβλεπαν ότι τα πάθη και οι αναλογίες των αρμονιών ευρίσκονται εις αριθμητικές σχέσεις, μια λοιπόν και τους εφαίνοντο ότι εξ ολοκλήρου η φυσική κατασκευή όλων των πραγμάτων είναι φτιαγμένη καθ’ ομοίωσιν με τους αριθμούς, και μια από το άλλο μέρος εφαίνοντο οι αριθμοί πρώτοι απ’ όλην την φύσιν, ότι δηλαδή είναι οι πρωταρχικές πραγματικότητες του σύμπαντος, έφθασαν εις την αντίληψιν ότι οι αρχές των αριθμών είναι τα στοιχεία όλων των όντων και ότι ολόκληρος ο Ουρανός είναι αρμονία και αριθμός».\nΣτη μελέτη των αριθμών, οι πυθαγόρειοι, διαίρεσαν αυτούς σε περιττούς και άρτιους, και επειδή οι άρτιοι αριθμοί επιτρέπουν την επ’ άπειρον διαίρεσή τους, θεωρήθηκαν, εν συγκρίσει προς τους περιττούς, ως ατελέστεροι, διότι οι περιττοί εμφανίζουν πλήρη ολότητα έχοντες αρχή, μέσον και τέλος, λ.χ. ο 3=1,2,3. Ο 5 επίσης παρουσιάζει ολότητα, διότι οι δύο πρώτες μονάδες εμφανίζουν την αρχή, οι δύο τελευταίες το τέλος και η μέση μονάδα το μέσον (2+1+2).\nΕμπνεόμενοι, λοιπόν, οι πυθαγόρειοι από την πεποίθηση ότι τα όντα συνίστανται κατ’ ουσίαν από αριθμούς η αποδίδονται με αριθμούς, παρατήρησαν ότι υφίστανται αριθμητικές σχέσεις στα ακουστικά και οπτικά φαινόμενα και ανακάλυψαν ότι οι σχέσεις των μουσικών τόνων και των αρμονιών εκφράζονται μετά μεγίστης ακρίβειας με αριθμητικές σχέσεις. Έτσι, οι τρεις μουσικές αρμονίες, η τετάρτη, η πέμπτη και η διαπασών, εκφράζονται δια των αριθμητικών σχέσεων 2/1, 3/2 και 4/3. Τα διαστήματα επίσης των τόνων τέταρτο, πέμπτο, όγδοο κ.λπ. τα οποία έως τότε μπορούσε να διακρίνει ακριβώς μόνο το λεπτό και εξασκημένο μουσικό αυτί ανθρώπου, ο οποίος όμως ούτε να τα εξηγήσει στους άλλους μπορούσε, ούτε στα αίτια αυτών, απτά η νοητά, να τα αναγάγει, συνδέθηκαν με αριθμητικές, σαφείς και ακριβείς σχέσεις. Επεξέτειναν δε τις μελέτες αυτές και στα αστρονομικά φαινόμενα, και διαπίστωσαν ομοίως αριθμητικές σχέσεις στις αποστάσεις των πλανητών. Με τις παρατηρήσεις αυτές οι πυθαγόρειοι θεμελίωσαν τη μαθηματική μουσική και τη θεωρία περί αριθμητικών αναλογιών, και έτσι δικαίως αναγνωρίσθηκαν ως εισηγητές της πειραματικής μεθόδου.\nΗ πρόοδος ομοίως της φιλοσοφικής διανοήσεως στην αρχαία Ελλάδα του Πλάτωνος και του Αριστοτέλους και η πρόσφατη άνθηση του γερμανικού ιδεαλισμού κατά τον 19ο αιώνα και της νεοκαντιακής φιλοσοφίας κατά τον 20ο αιώνα, οφείλεται στην προς την αλήθεια συστοιχία του αριθμού και της αρμονίας και την εξομοίωση του απείρου προς την ύλη. Το άπειρο δε, ως ανεπίδεκτο μετρήσεως και υπολογισμού, και η ύλη, ταυτίζονται κατά τους πυθαγορείους και αντιτίθενται προς το πεπερασμένο και το πέρας. Και όπως υπάρχει αντίθεση μεταξύ απείρου (ύλης) και πεπερασμένου, έτσι υπάρχουν και άλλες αντιθέσεις, κάτω από τις οποίες εκδηλώνεται η όλη πραγματικότητα.\nΟι συστοιχίες των αντιθέσεων αυτών, όπως περιγράψαμε στο προηγούμενο άρθρο, είναι δέκα, και δηλώνουν την αντίληψη ότι στον Κόσμο υπάρχουν δύο αντιτιθέμενα στοιχεία (δυισμός). Η δημιουργία εκ του ενός αριθμού των λοιπών, συμπίπτει με τη θεωρία των πυθαγορείων περί έλξεως του απείρου (της ύλης) υπό του ενός και διαστολής αυτού, περιλαμβάνοντος τον όλο Κόσμο εις εαυτόν. Έτσι, η δημιουργία του Κόσμου και των ουρανίων σωμάτων, έγινε δια συστολής και διαστολής συνεχώς του Ενός, της Μονάδας.\nΠρέπει να διευκρινισθεί, ότι ο Πυθαγόρας δεν ισχυρίζονταν ότι τα πάντα μπορούν να δημιουργηθούν με αριθμητικά ψηφία προικισμένα με υπερκοσμικές ιδιότητες, αλλά ότι όλα μπορούν να παρασταθούν με αριθμούς, οι οποίοι είναι ομοιώματα, απεικάσματα, εικόνες των πραγματικών στοιχείων τα οποία συμβολίζουν. Ως προς τούτο ο Αριστοτέλης αναφέρει ότι «οι πυθαγόρειοι εν τοις αριθµοίς εδόκουν θεωρείν οµοιώµατα πολλά τοις ούσι και τοις γιγνοµένοις», ενώ πιο κάτω «τον γαρ όλον ουρανόν κατασκευάζουσιν εξ αριθμών, πλην ου μοναδικών, αλλά τας μονάδας υπολαμβάνουσιν έχειν μέγεθος».\nΕπομένως, οι αριθμοί δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως δημιουργικές ουσίες ένεκα των οποίων τα πάντα γίνονται, αλλά ότι η γένεση των πάντων συντελείται «κατ’ αριθµόν», δηλαδή βάσει αριθμητικών αναλογιών και αρμονικών κανόνων, πράγμα που υποστήριξε κατηγορηματικά η Θεανώ, σύζυγος και μαθήτρια του Διδασκάλου, με τη σαφή φράση: «Ουκ εξ αριθµού, κατά δε αριθµόν τα πάντα γίγνεσθαι». Ο Ιάμβλιχος, σε ένα απόσπασμα, πιθανώς του Ιερού Λόγου του Πυθαγόρα, αναφέρει ότι «αριθµώ δε τε πάντα επέοικεν», ενώ ο Αριστόξενος επαναλαμβάνει περίπου την αυτή δόξα, όπως αναφέρει ο Στοβαίος: «Πυθαγόρας, πάντα τα πράγµατα απεικάζων τοις αριθµοίς». Ο Αριστοτέλης, ταυτίζει τους αριθμούς του Πυθαγόρα με τις ιδέες του Πλάτωνος λέγων: «Ούτος, (ο Πλάτων) ουν τα μεν τοιαύτα των όντων ιδέας προσηγόρευσε, τα δ’ αισθητά παρά ταύτα και κατά ταύτα λέγεσθαι πάντα: κατά μέθεξιν γαρ είναι τα πολλά ομώνυμα τοις είδεσιν• την δε μέθεξιν τούνομα μόνον μετέβαλεν: οι μεν γαρ πυθαγόρειοι μιμήσει τα όντα φασίν είναι των αριθμών, Πλάτων δε μεθέξει, τούνομα μεταβαλών».\nΆλλωστε, είναι γνωστό ότι ο Πλάτων κατά την τελευταία περίοδο της φιλοσοφικής του εξελίξεως, εξέφρασε πυθαγόρειες αντιλήψεις περί της ερμηνείας των όντων δια των αριθμών και παρουσίασε νέα αντίληψη περί ιδεών, στηριζόμενος επί ερευνών τις οποίες είχε κάμει στην περιοχή των μαθηματικών επιστημών. Η ταύτιση της ουσίας των όντων με τους αριθμούς, υπήρξε εξαιρετικά ευφυής σύλληψη, διότι έδωσε τη δυνατότητα στον Πλάτωνα να διατυπώσει την ιδέα της μελέτης των αριθμών, δια της οποίας γίνεται απόπειρα κατανοήσεως της συστάσεως των όντων και εν γένει του Κόσμου. Οι ιδέες, υπεστήριζε, είναι αριθμοί. Χαρακτηρίζων τις ιδέες ως αριθμούς, λέγει ότι οι αριθμοί αυτοί είναι άλλης φύσεως εν συγκρίσει προς τους μαθηματικούς και δια τούτο καλούνται «ειδητικοί». Την αυτή άποψη εκφράζει και ο Συριανός, ο διδάσκαλος του Πρόκλου και διάδοχος της Πλατωνικής Ακαδημίας, χαρακτηρίζων τους αριθμούς των πυθαγορείων ως «ειδητικούς», ότι δηλαδή οι αριθμοί έχουν σημασία ενδεικτική του είδους, της «ποιότητος» και όχι μόνον της ποσότητος των όντων.\nΏστε κατά την αριθμολογική αντίληψη, παν ον υπάρχει διότι κατά κάποιον τρόπο έχει μετοχή στις ιδέες-αριθμούς. Οι ειδητικοί αριθμοί σύγκεινται από δύο στοιχεία. Αυτά είναι το «ένα» και η «αόριστος δυάς». Αντί του όρου «ένα» ο Πλάτων χρησιμοποιεί τον όρο «πέρας», και αντί της αορίστου δυάδας το «μέγα και το μικρόν» καθώς και το «άπειρον». Το υλικό στοιχείο από το οποίο συνίστανται οι ιδέες-αριθμοί, (ειδητικοί αριθμοί), είναι η αόριστος δυάς η το μέγα και το μικρό. Επ’ αυτού ενεργεί ως μορφωτικό στοιχείο το ένα και εκ του ακαθορίστου υλικού παράγει ένα ορισμένο σύμπλεγμα, το οποίο εμφανίζεται ως καθορισμένη ιδέα αριθμός. Ώστε στο σύμπαν ολόκληρο, οι ύψιστες αρχές είναι το ένα και η αόριστος δυάς (μέγα και μικρό). Από αυτά λαμβάνουν υπόσταση οι ιδέες-αριθμοί. Κατά μετοχήν δε προς αυτά υπάρχουν τα όντα. Έτσι, κάθε ον είναι απομίμημα ενός ειδητικού αριθμού. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μια τέτοια επιδίωξη εναρμονίζεται με τις βαθυτερες προθέσεις του Πλάτωνος. Αλλά δεν εξηγεί γιατί έδωσε αυτή τη μορφή στη θεωρία του. Ο Taylor λέγει ότι ο Πλάτων εισηγήθηκε την περί ιδεών-αριθμών θεωρία του, για να δηλώσει ότι το σύμπαν μπορεί να γίνει κατανοητό μόνον αν μπορέσουμε να συλλάβουμε τα αστάθμητα και ρευστά φαινόμενα του γίγνεσθαι δια μαθηματικών συμβόλων και μορφών.\nΟ Αριστοτέλης αναφέρει ότι ο Πλάτων παραδέχεται ότι υπάρχουν τα μαθηματικά πράγματα, που είναι ενδιάμεσες πραγματικότητες διαφορετικές από τα αισθητά, αφ’ ενός καθ’ όσον είναι αιώνια (αΐδια) ακίνητα, και αφ’ ετέρου από τις ιδέες, καθ’ όσον πλήθος από όμοια μαθηματικά όντα υπάρχει, ενώ οι ιδέες είναι μία καθ’ εαυτήν ενιαία πραγματικότητα, ξεχωριστή και μοναδική, «το δε είδος αυτό έν έκαστον µόνον». Επειδή ακόμη οι ιδέες είναι αίτια σε άλλα πράγματα, οδηγήθηκε στη δοξασία ότι τα στοιχεία των ιδεών είναι στοιχεία όλων των όντων. Το μέγα και το μικρό, τα θεώρησε αρχές από την άποψη της ύλης. Από την άποψη της ουσίας, αρχή θεώρησε το ένα. Γιατί από εκείνα, ύστερα από μέθεξη προς το ένα, γίνονται οι ιδεώδεις, οι ιδεατοί αριθμοί• «κατά µέθεξιν του ενός, τα είδη είναι τους αριθµούς».\nΑπό τα ανωτέρω, λοιπόν, γίνεται φανερό ότι κατά τον Αριστοτέλη οι αριθμοί των πυθαγορείων και οι ιδέες του Πλάτωνος είναι έννοιες ταυτόσημες, διότι οι φράσεις «κατά µέθεξιν είναι πολλά των συνωνύµων τοις είδεσι» και «µιµήσει τα όντα φασίν είναι των αριθµών», δεν διαφέρουν μεταξύ των, εφ’ όσον κατά τον Αριστοτέλη ο Πλάτων μόνον το όνομα μετέβαλε. Η μόνη διαφορά είναι ότι ο μεν Πλάτων χωρίζει αυστηρά τις ιδέες από τα πράγματα, ενώ ο Πυθαγόρας διδάσκει, ότι οι αριθμοί υπάρχουν στα πράγματα. Το ίδιο δίδασκε και ο Αριστοτέλης, διότι θεώρησε ότι τα είδη ευρίσκονται στα πράγματα και δεν νοούνται χωριστά από αυτά. Ο Πλάτων, στον Φίληβο, χαρακτηρίζει τις ιδέες του ως αριθμούς, διδάσκων ότι όχι μόνον τα πράγματα, αλλά και οι ενιαίες αΐδιες ουσίες συνίστανται από ένα και πολλά, έχουν δε εντός αυτών πέρας και άπειρο. Έτσι, αποφαίνονταν ότι «οι αριθμοί είναι η ανωτέρα έκφανσις της γνώσεως» και ότι «είναι αυτή αύτη η γνώσις». Έτσι, ο Πυθαγόρας με την πεποίθησή του ότι «πάντα τα πραγµατα απεικάζων τοις αριθµοίς» αποκρυστάλλωσε την πίστη του στο ότι το σύμπαν είναι αρμονία αριθμών.