کارآفرینی سازمانی چیست؛ راهنمای جامع و کامل - گروه صنعتی پاکشو\nکارآفرینی سازمانی چیست؛ راهنمای جامع و کامل\nدیجیتال‌سازی صنعت، مشاغل مختلف، از هر شکل و اندازه‌ای، را وادار کرده است که سریع‌تر عمل کنند، هوشمندتر کار کنند و از تغییرات استقبال کنند. در عصری که کارآفرینان را می‌توان در هر گوشه و کناری پیدا کرد، اهمیت کارآفرینان سازمانی در چیست و چرا کارآفرینی سازمانی در دنیای پسا کرونا از اهمیتی مضاعف برخوردار است؟\nکارآفرینی سازمانی چگونه تعریف می‌شود؟\nوقتی افراد را قادر می‌سازید تا در شغل یا سازمان خود به‌صورت کارآفرینانه فکر و عمل کنند، این کار "کارآفرینی سازمانی" یا "کارآفرینی درون‌سازمانی" نامیده می‌شود. کارآفرینی سازمانی در کل به معنای تشویق کارمندان به فکر کردن، رویاپردازی، عمل کردن و خلق کردن است، گویی که هر یک از کارمندان یک کارآفرین هستند. در پروسه کارآفرینی سازمانی ممکن است با کارمندی مواجه شوید که ایده بسیار خوبی در ذهن دارد، یا کارمندی را کشف کنید که راهی جدید و قدرتمند برای پیشبرد اهداف شرکت پیشنهاد می‌کند. در هر صورت، کارآفرینی سازمانی، به معنای سرمایه‌گذاری داخلی روی پتانسیل‌های داخلی شرکت است.\nچگونه می‌توانید این کار را انجام دهید؟ چگونه می‌توان افراد را وادار کرد که کارآفرینانه فکر و عمل کنند؟ کارآفرینی سازمانی مستلزم انجام کارهای زیادی است، از جمله:\nایجاد فرهنگ کارآفرینی\nپاداش دادن، مجازات نکردن و خطرپذیری\n"کارآفرین داخلی به کارمندی گفته می‌شود که برای ایجاد محصولات، خدمات و سیستم‌های جدید از آزادی و پشتیبانی مالی برخوردار می‌شود و نیازی به رعایت روال معمول یا پروتکل‌های شرکت ندارد." سر ریچارد برانسون\nآخرین نکته از اهمیت بالایی برخوردار است. اگر از کارمندان خود انتظار نوآوری نداشته باشید، آنان نیز انگیزه‌ای برای نوآوری نخواهند داشت و متعاقب آن، پاداشی نیز برای نوآوری‌های خود دریافت نمی‌کنند؛ در چنین وضعیتی نخواهید توانست فرهنگ کارآفرینی سازمانی را در شرکت خود ایجاد کنید. برای داشتن فرهنگ کارآفرینی، کسب و کار شما نه تنها باید از نوآوری استقبال کند، بلکه باید به خطر‌پذیری‌های موفق پاداش بدهد.\nآیا کارآفرینی سازمانی فقط در سازمان‌های بزرگ تعریف می‌شود؟\nکارآفرینی سازمانی برای کسب و کارهای کوچک نیز اهمیت بسیاری داشته و تنها در سازمان‌های بزرگ تعریف نمی‌شود. در اینجا به 5 دلیل اشاره می‌کنیم که نشان می‌دهند چرا کارآفرینی سازمانی برای هر شرکتی، فارغ از اندازه آن، از اهمیت بالایی برخوردار است.\nهدف کارآفرینی سازمانی ایجاد ذهنیت و زیرساخت‌های کارآفرینانه مورد نیاز برای حمایت از رشد پایدار سازمان است. کارآفرینی سازمانی نگاهی سیستمی به رشد دارد و در واقع، چارچوبی برای مدیریت تحول محسوب می‌شود.\nکارآفرینی سازمانی به شرکت‌های مختلف، فارغ از اندازه آن‌ها، کمک می‌کند تا مشاغل جدیدی را در راستای رشد کلی شرکت ایجاد کنند.\nنوآوری اصلی‌ترین عنصر در ایجاد یک روند رشد تصاعدی است. اما انجام یک یا دو طرح ابتکاری در سال، نوآوری را پایدار نکرده و از آن پشتیبانی نمی‌کند. سازمان‌ها باید همیشه نوآوری داشته باشند. نرخ شکست نوآوری‌های درون سازمانی به‌طور کلی چیزی بین 50 تا 90 درصد است که نرخ بالایی محسوب می‌شود.\nنوآوری به تنهایی کافی نیست. سازمان‌ها باید زمینه مناسب را نیز برای نوآوری فراهم کنند. افراد مناسب، فرآیندهای درست و محیط مناسب سه ضلع مثلث نوآوری موفق را تشکیل می‌دهند. نوآوری با سرمایه‌گذاری داخلی نیز پیوند خورده است و برای موفقیت به هر دوی آن‌ها نیاز خواهید داشت.\nکارآفرینی سازمانی محیطی مناسب برای پایداری نوآوری و پشتیبانی از آن در طول زمان فراهم می‌کند.\nبراساس تحقیقات صورت‌گرفته، رهبری تعیین‌کننده‌ترین عامل در موفقیت نوآوری‌های درون‌سازمانی است. با این حال، اکثر مدیر عامل‌ها احساس می‌کنند سازمان آن‌ها توانایی‌های موردنیاز برای دستیابی به رشد مطلوب را ندارد. مهارت‌ها و توانایی‌هایی که در گذشته بیشتر مدیران را به سمت موفقیت سوق می‌دادند، مهارت‌هایی نبودند که منجر به ایجاد روندهای رشد جدید شوند. تنها 4 درصد از رهبران دارای توانایی کارآفرینی سازمانی هستند.\nکارآفرینی سازمانی یکی از بهترین روش‌ها برای جذب و حفظ رهبران کارآفرین است.\nتغییر، یکی از شاخه‌های توسعه نیافته مدیریت است که به‌طور وسیعی نادیده گرفته می‌شود. بیشتر مطالعات نشان می‌دهند که نرخ شکست در کنترل ابتکارهای جدید، چیزی بین 60 تا 70 درصد است. فرهنگ‌های گریزان از ریسک و مقاوم در برابر تغییر، توانایی رشد سازمان‌ها را به‌طور چشمگیری کاهش می‌دهند.\nرهبران کارآفرین، به عنوان نیروی تغییردهنده عمل می‌کنند. آنان مسیرهای جدید را مشخص می‌کنند و تبدیل به همان تغییری می‌شوند که آرزوی دیدنش را دارند. علاوه بر تغییر شیوه حرکت، مدل‌سازی کلی نیز تغییر می‌کند تا دیگران نیز تغییر کنند.\nکارآفرینی سازمانی شرکت‌ها را قادر می‌سازد تا تغییرات را سرعت بخشیده و مدیریت کنند.\nکارآفرینی سازمانی بستری مناسب برای کارمندان فراهم می‌کند تا در کارهای چالش برانگیز و معنادار مشارکت کنند. کارآفرینان سازمانی عمیقا درگیر کار خود هستند و همین اشتیاق و عزم و اراده آنان باعث می‌شود تا کارمندان دیگر نیز درگیر شده و چیزهای جدید را امتحان کنند. به موازات رشد کارمندان، سازمان نیز رشد می‌کند.\nکارآفرینی سازمانی ضمن حفظ مشارکت کارمندان، به رشد حرفه‌ای آن‌ها نیز کمک می‌کند.\nمقاله مرتبط: «چگونه کارآفرین شویم؟ گام به گام کارآفرینی»\nملزومات کارآفرینی درون‌سازمانی چیست؟\nهنگامی که شرکت‌ها از ایجاد محیطی مبتنی بر کارآفرینی درون‌سازمانی حمایت می‌کنند، و محیطی را ایجاد می‌کنند که ریسک‌پذیری و نوآوری را تشویق می‌کند، از راه‌های بسیار ملموسی از این نوآوری‌ها سود می‌برند. در ابتدا، آن‌ها شاهد افزایش ثبات، خوشحالی، تلاش و بهره‌وری در کارمندان خود خواهند بود. در صورتی که کارمندان بتوانند روی پروژه‌هایی کار کنند که ویژگی‌های زیر را داشته باشند، اشتیاق بیشتری برای کار پیدا خواهند کرد:\nباعث ایجاد خشنودی فردی شود\nپاداش مالی داشته باشد\nتوانایی ایجاد تغییر داشته باشد\nاین اشتیاق به‌طور کلی به کیفیت نهایی کار نیز تسری می‌دهد. شرکت‌ها همچنین دریافته‌اند که حمایت از کارآفرینی درون‌سازمانی، یک تاکتیک موفق و موثر برای جذب و حفظ بهترین استعدادها است. وقتی کارمندان بتوانند با خلاقیت عمل کنند، ایده‌های خود را مطرح کنند و فرصتی برای موفقیت و پیشرفت داشته باشند، سطح بالاتری از رضایت شغلی را تجربه می‌کنند.\nدر نهایت، کارآفرینی درون‌سازمانی میزان ماندگاری کارمندان موفق را افزایش می‌دهد، نرخ بهره‌وری را بالا می‌برد و فرهنگی استثنایی در محیط کار ایجاد می‌کند. در اینجا به 8 روش دیگر برای ایجاد کارآفرینی درون‌سازمانی و حمایت از آن اشاره می‌کنیم.\nبه دنبال آن بگردید\nایجاد فرهنگ کارآفرینی سازمانی به معنای "ایجاد" افراد کارآفرین نیست. بدون شک آن‌ها از قبل در سازمان شما حضور دارند و تنها باید کشف شده، پرورش یافته و حمایت شوند.\nفراگیر عمل کنید\nفرهنگ کارآفرینی سازمانی در بین نیروی کار ارزش ایجاد می‌کند و به کارمندان اجازه می‌دهد تا خود را در فعالیت‌های شرکت دخیل کنند.\nبه افراد مالکیت بدهید\nبرای ایجاد فرهنگ کارآفرینی سازمانی، کارمندان باید بتوانند تصمیم بگیرند و دارای قدرت مالکیت باشند. از این نظر، کارمندان باید تشویق شوند تا راه‌حل‌هایی مستقل از زنجیره فرماندهی ایجاد کنند.\nاز خطرپذیری استقبال کنید\nکارآفرینان سازمانی باید در هنگام تصمیم‌گیری، آماده پذیرش ریسک‌های هوشمندانه باشند و در عین تعهد کامل به پاسخگویی در قبال تصمیمات خویش، از عدم موفقیت و آزار و تمسخر دیگران نهراسند.\nکلیه کارمندان را در بر بگیرید\nکمپانی دریم ورکس، یک تجارت کاملا فراگیر و بین‌المللی است که خلاقیت را در بین تمام سطوح کارمندان خود تشویق می‌کند، حتی کارمندانی همچون حسابداران و وکلا. آنان فعالانه از کارمندان خود ایده می‌گیرند و به‌طور منظم صدها طرح تجاری از کارمندان خود در سراسر دنیا دریافت می‌کنند. این الگو می‌تواند برای سازمان شما نیز نتایج بسیار خوبی داشته باشد.\nبه خلاقیت زمان بدهید\nیکی از روش‌های ارتقای کارآفرینی سازمانی این است که، برای تشویق فرآیندهای خلاقانه، قسمتی از ساعات کاری روزانه به کار کردن کارمندان روی پروژه‌های شخصی اختصاص پیدا کند.\nرفتارهای مبتنی بر کارآفرینی سازمانی را تشویق کنید\nموفقیت‌های ناشی از کارآفرینی سازمانی را جشن گرفته و افراد دخیل در آن را تشویق کنید. به‌رسمیت شناختن توانایی افراد و اعطای پاداش می‌تواند تاثیر قابل‌توجهی روی افزایش فرهنگ کارآفرینی سازمانی داشته باشد.\nیک تصور غلط از کارآفرینی سازمانی این است که آن را به عنوان نوعی ورزش فردی ببینیم. برای موفقیت در هر نوعی از کارآفرینی سازمانی، همکاری لازم است.\nمقاله مرتبط: «کارآفرینی چیست و به چه کسی کارآفرین می‌گویند؟»\nکارآفرینی سازمانی یکی از ارزشمندترین اجزای داخلی سازمان‌ها، فارغ از اندازه آن‌ها، محسوب می‌شود. صرف وجود کارآفرینی سازمانی باعث بهتر و کارآمدتر شدن یک تجارت می‌شود. بنابراین، هیچ دلیلی وجود ندارد که شما نیز یک کارآفرین سازمانی نباشید. تمام مهارت‌های مرتبط با کارآفرینی سازمانی قابل یادگیری و اندازه‌گیری هستند. دشوارترین بخش کارآفرینی سازمانی این است که تصمیم بگیرید که از شغل فعلی خود چه می‌خواهید. اگر پاسخ با وضعیت فعلی شما تفاوت دارد، تبدیل شدن به یک کارآفرین سازمانی می‌تواند همان چیزی باشید که به دنبال آن هستید.


کمپین جدید واکسیناسیون دولت فدرال: 60 میلیون یورو – کتابخون\n26 ژانویه 2022، 3:04 ب.ظ.\nاولاف شولز، صدراعظم فدرال، روز دوشنبه از کمپین واکسیناسیون مداوم دولت فدرال، به نام واکسیناسیون کمک می کند، رونمایی کرد. هدف افزایش تعداد واکسیناسیون های تقویتی و همچنین واکسیناسیون اول و دوم است. هزینه کل 60 میلیون یورو است.\nتوسط برنهارد لوین\nروز دوشنبه، 24 ژانویه 2021، اولاف شولز، صدراعظم فدرال، اولین بخش از یک کمپین جدید را ارائه کرد که توسط آن دولت فدرال می خواهد حتی آخرین شکاکان را در مورد واکسن به موقع متقاعد کند. در این طرح آمده است: “ارتباطات در مورد واکسیناسیون باید با یک کمپین جدید واکسیناسیون تقویت شود.” با اشاره به ارائه کمپین، درخواست زیر را می توان در وب سایت دولت فدرال یافت:\n«کسانی که هنوز واکسینه نشده‌اند باید فوراً واکسینه شوند.\nکمپین واکسیناسیون کمک می کند بر اساس دو موتیف است که شعارهای خلاقانه ای را در زمینه سبز آبی پاستلی ارائه می دهد:\n“واکسیناسیون کمک می کند – حتی برای کسانی که دیگر نمی توانند آن را بشنوند” و “واکسیناسیون کمک می کند – حتی به همه کسانی که دوستشان دارید.”\nارزیابی و انتقاد فوری در رسانه های اجتماعی کاملاً مشکوک بود. این کمپین که توسط Scholz & Friends مجددا راه اندازی شد، و همچنین دو شعار قبلاً شناخته شده، غیرقابل تصور، بی جاه طلبانه، پیش پا افتاده و “بسیار آلمانی” توصیف شده اند. در یک مکانیسم روتین خطرناک، واکنش‌های فوری از طریق توییتر به اشتراک گذاشته شد. این منجر به انتقاد مربوط به حقایق یا موضوعات، به تمسخر و تمسخر ساده شد:\nاز نظر هزینه ها، وزارت بهداشت بودجه ماه های ژانویه تا مارس 2022 را پیش بینی می کند. dpa تا 60 میلیون یورو آژانس سفارش داده شده و مسئول دوباره Scholz & Friends است که این بار توسط Cosmonaut & Kings تکمیل شده است. Scholz & Friends نیز توسط دولت فدرال برای کمپین های قبلی ماموریت داده شده بود. در آغاز بحران تاج، او کمپین رسانه ای گسترده ای را طراحی و طراحی کرد: “#ما در خانه می مانیم – زیرا زندگی می تواند نجات دهد.” در آن زمان در توییتر نیز بحث های جنجالی وجود داشت:\nدر پایان سال 2020، این کمپین دنبال شد: #IchHatteCorona.\nدر تابستان 2021، شغل دیگری برای وزارت بهداشت فدرال با شعار: آلمان آستین بالا زده است. کل بودجه این کمپین 25 میلیون یورو بود.\nدر مورد موضوع “پیشنهادهای ارتباطی کرونا / کووید-19 / Sars-Cov-2” در طول بحران کرونا، دولت فدرال به یک سوال مرتبط در سال 2020 در وب سایت FragDenStaat با ارقام زیر پاسخ داد: “پشتیبانی از مفهوم و اجرای خدمات ارتباطی توسط آژانس Scholz & Friends Berlin GmbH در برلین پس از مناقصه در سراسر اروپا از 1 آوریل سال جاری ارائه می شود.\nبه نظر می رسد آثار قابل اعتماد در خدمت آژانس باشد. در نوامبر 2021، اعلام شد که Scholz & Friends قراردادی را از وزارت اقتصاد، توسعه منطقه ای و انرژی باواریا (StMWi) برای گفتگوهای باواریا در مورد ابتکار ارتباط 5G، که در ماه جولای اعلام شد، منقضی کرده است. یک سال منقضی می شود و می تواند یک بار تا پایان سال 2023 تمدید شود.\nدر ژانویه 2022، آژانس اعلام کرد که خانواده Scholz & Friends از طریق خرید آژانس مراقبت های بهداشتی تخصصی VMLY و Rx Frankfurt گسترش خواهد یافت. این اکنون Scholz & Friends Health نامیده می شود. شهروندان علاقه مند یاد می گیرند: “با گنجاندن VMLY و Rx Frankfurt در خانواده Scholz & Friends، Scholz & Friends مجموعه خدمات خود را گسترش می دهد تا شامل تخصص بسیار تخصصی و برنده جوایز در مراقبت های بهداشتی باشد. کارشناسان ثابت VMLY و Rx فرانکفورت به زمینه خاص Rx – یعنی. داروهای تجویزی صلاحیت های اصلی آژانس شامل زمینه های داروسازی و بیوتکنولوژی به ویژه، و همچنین بخش های دیگر سلامت مانند فناوری پزشکی، دامپزشکی و دندانپزشکی است.\nبه گفته دولت، کمپین فعلی واکسیناسیون «واکسیناسیون کمک می‌کند» از این هفته در شبکه‌های اجتماعی و رادیو آغاز می‌شود و هفته آینده تبلیغات روزنامه‌ها و فضای باز منتشر می‌شود.\nعلاوه بر این، از اواسط فوریه از تلویزیون پخش خواهد شد. این وزارتخانه روز سه شنبه به درخواست این وزارتخانه گفت که این کمپین علاوه بر زبان آلمانی، به زبان های عربی، انگلیسی، روسی و ترکی نیز اجرا خواهد شد. خبرگزاری آلمان اس.\nبیشتر در مورد موضوع – واکسیناسیون اجباری؟ – بحث وارد مرحله تعیین کننده می شود


ایبنا - روایتی از بی‌هویتی انسان مدرن در جامعه پسامدرن در رمانی از پیتر کری - نسخه قابل چاپ\nرمانی از برنده جایزه بوکر به فارسی ترجمه شد\nروایتی از بی‌هویتی انسان مدرن در جامعه پسامدرن در رمانی از پیتر کری\n19 خرداد 1392 ساعت 8:06\nرمان «منِ نامشروع» اثر پیتر کری، برنده جایزه ادبی بوکر، به قلم محمدصادق رئیسی به فارسی ترجمه شد. رئیسی گفت که این کتاب درباره سرگذشت انسان‌هایی مدرن است که با گرفتاری‌های جامعه پسامدرن دست‌وپنجه نرم می‌کنند.-\nبه گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، رمانی از پیتر کری با عنوان «منِ نامشروع» به قلم رئیسی به فارسی ترجمه شد. این کتاب در حالی در ماه‌های آینده از سوی نشر روزگار به چاپ خواهد رسید که تاکنون کتاب مستقلی از کری در ایران منتشر نشده است.\nمترجم این رمان، «من نامشروع» را روایت سرگذشت انسان مدرن در جامعه پسامدرن دانست و افزود: نویسنده در این اثر به زندگی انسان‌هایی می‌پردازد که در این روزگار درگیر مشکلات خاص خود هستند و می‌کوشد عدم قطعیت و بی‌هویتی انسان معاصر را به مخاطب خود نشان دهد.\nرئیسی درباره پیتر کری توضیح داد: این نویسنده تاکنون دو بار برنده جایزه بوکر شده؛ افتخاری که تاکنون تنها یک نویسنده دیگر توانسته آن را به دست آورد.\nپیتر کری متولد سال 1943 میلادی در استرالیاست و علاوه بر جایزه بوکر، توانسته جوایز متعدد دیگری را از آنِ خود کند. وی بیش از 10 رمان و تعداد زیادی داستان کوتاه منتشر کرده است و چندین اثر غیرداستانی نیز در کارنامه دارد. وی از چهره‌های مطرحی بود که سال گذشته در سالگرد تولد ملکه الیزابت از او برای خدماتش به ادبیات، تجلیل شد.\nرئیسی متولد سال 1351 است. وی تاکنون آثار مختلفی را در حوزه‌های متنوعی چون فلسفه، داستان، شعر و حتی هنر جنگ ترجمه و تالیف کرده است. «دفترچه خاطرات» اثر ژوزه ساراماگو و مجموعه شعر «جمهوری وجدان» اثر شیموس هینی برخی از آثار منتشر شده به قلم رئیسی هستند.\nمجتبی ویسی نیز در اوایل سال جاری (1392) از ترجمه کتاب «داستان عاشقانه سرقت» از پیتر کری خبر داده بود.\nکد مطلب: 170659


روایتی تازه از انحلال دو موسسه مالی\nتاریخ انتشار: ۳۳ : ۱۶ - ۰۸ فروردين ۱۳۹۵\nبرخی موسسات مالی و اعتباری بدون مجوز در سال 94 با قرار گرفتن در وضعیت بحرانی از پرداخت وجوه سپرده‌گذاران عاجز ماندند.\nعلی طهماسبی: کسب‌وکار بانکداری در زمره فعالیت‌های اقتصادی است که با اهرم مالی بالایی به فعالی تمی‌پردازند. بدین معنا که این بنگاه‌های اقتصادی با جمع‌آوری چندین برابری وجوه از سپرده‌گذاران در برابر آورده سهامداران به تجهیز منابع مشغول‌اند.\nبه گزارش اقتصادنیوز، از همین‌رو این واسطه‌گری مالی،کسب‌وکاری است که به وجوه عمومی اتکای بالایی دارد. به همین دلیل، سلامت مالی این نهادها اهمیت اجتماعی-اقتصادی دارد و از مولفه‌های اصلی ثبات بخش مالی به‌شمار می‌آید.\nدر این میان برخی موسسات مالی و اعتباری بدون مجوز در سال 94 با قرار گرفتن در وضعیت بحرانی از پرداخت وجوه سپرده‌گذاران عاجز ماندند. با گسترش شبکه‌ای این موسسات نه‌تنها در شهرستان‌ها بلکه در مراکز استان‌ها و سپرده‌گیری با نرخ‌هایی بالاتر از نرخ‌های مصوب بانک مرکزی، رقابت ناعادلانه‌ای در نظام بانکی شکل گرفت.\nموسسات مالی غیرمجاز امسال به نحوی عمل کردند که باید پرسید بانک مرکزی در سال‌های گذشته دقیقاً به چه کاری می‌پرداخت؟ شاید به‌سختی بتوان کشورهایی را در دنیا یافت که در آن با وجود بانک مرکزی، موسساتی به تجهیز منابع مشغول‌اند که از آنها با عنوان غیرمجاز نام برده شده و هیچ ابزار تنبیهی برای آنها و مشتریان‌شان درنظر گرفته نشده است.\nآنچه واضح است این است که به هر حال دولت و بانک مرکزی در زمینه نظارت بر بازار پولی کم‌کاری کرده و در اعمال اقتدار و حاکمیت خود نیز ضعف نشان داده است. تنش‌های اجتماعی ایجادشده از سوی دو موسسه میزان و ثامن‌الحجج در سال 94 که با اعتراض و تجمع سپرده‌گذاران همراه شده بود، نمونه بارزی از غفلت بانک مرکزی در سال‌های گذشته نسبت به فعالیت این موسسات بوده است.\nاین دو موسسه هردو ابتدا بر موج شایعات حرکت کرده و در ادامه با جدی شدن شایعات و هجوم سپرده‌گذاران به ورشکستگی رسیدند.\nبه گزارش اقتصادنیوز، بانک مرکزی نیز بار حل‌وفصل سپرده‌های موسسه میزان را به بانک صادرات و تادیه سپرده‌های ثامن‌الحجج را به بانک پارسیان سپرد. در نهایت سپرده‌گذارانی که در این موسسات به دلیل دریافت درصد اندکی سود بالاتر، دست به ریسک بزرگی زده بودند و بی‌محابا و برخلاف هشدارهای بانک مرکزی همچنان در یک نهاد مالی بدون مجوز سپرده‌گذاری کرده است، نه‌تنها مجازات زیادی نشده بلکه به سپرده‌گذار تحت حمایت بانک مرکزی تبدیل شدند.\nبه هر میزان که انتظارات سپرده‌گذاران موسسات اعتباری غیرمجاز و همچنین مدیران این نهادها از حمایت‌های مالی عمومی بیشتر باشد، این رفتار کژمنشانه بیشتر تقویت می‌شود. واقعاً ناباورانه است که چگونه در کشوری که دستفروشان جزء به جرم فعالیت بدون مجوز (یا حتیکنسرت‌هایمجوزدار) جمع‌آوری (و لغو) می‌شوند، شعب بزرگ این موسسات در سطح شهرها به‌صورت کاملاً عادی به فعالیت و سپرده‌گیری اقدام کرده و هنوز هم می‌کنند.\nبنابراین چون سازوکار اصلاح این موسسات هنوز بهینه نیست، موسسات بیمار و درمانده، قرنطینه و درمان نمی‌شوند و تا زمانی که آثار اپیدمی اعتباری آشکار نشود، بیماری انتشار می‌یابد. برای همه جای تعجب دارد که چرا بانک مرکزی یک بار برای همیشه با این موسسات غیرمجاز که به نوعی رقابت نامطلوبی را با بانک‌های رسمی رقم زده‌اند و همچنین با سروصداهایگاه‌وبیگاه خود بر اعتماد عمومی به شبکه نظام بانکی کشور آسیبزده‌اند، برخوردی نکرده است. اعتماد به نظام مالی یک‌شبه و به وسیله یک نهاد ایجاد نمی‌شود ولی پتانسیل آن را دارد که یکباره و از سوییک نهاد مالی آسیب جدی ببیند.\nآنچه مشخص است این است که راه جلوگیری از اپیدمی موسسات غیرمجاز، از بزرگراه حمایت‌های مالی دولتی نمی‌گذرد. بلکه وقت آن رسیده است که بانک مرکزییا به سرعت این موسسات را با سایر بانک‌ها ادغام کرده یا با وادارسازی آنها به دریافت مجوزهای لازم، زمینه رقابت سالم در نظام بانکی و تسهیل سیاستگذاری‌های مالی دولت را فراهم آورد. در غیر این صورت فعالیت و سپرده‌گذاری در موسسات اعتباری غیرمجاز، در آینده هزینه‌های سنگین‌تری خواهد داشت که دامن هر دو طرف یعنی مدیران موسسه غیرمجاز و سپرده‌گذاران را خواهد گرفت.\nبرچسب ها: موسسات مالی، موسسات غیر مجاز، موسسات مالی غیر مجاز، بانک مرکزی، موسسه میزان، موسسه ثامن الحجج


التهاب پانکراس: ۱۷ درمان خانگی پانکراتیت یا التهاب لوزالمعده + علائم - وب گردی\nشما اینجا هستید:صفحه نخست»سبک زندگی»بیاموزیم»التهاب پانکراس: ۱۷ درمان خانگی پانکراتیت یا التهاب لوزالمعده + علائم\nعلائم التهاب پانکراس یا پانکراتیت یا التهاب لوزالمعده زمانی رخ می‌دهد که لوزالمعده (پانکراس) ملتهب شده‌است. پانکراس در تولید آنزیم‌هایی که از فرایند هضم پشتیبانی می‌کنند و هورمون‌هایی که سبب تحریک پردازش قند در بدن می‌شوند، نقش مهمی دارد. فرد ممکن است به پانکراتیت حاد مبتلا شود که علائم آن به طور ناگهانی پدیدار می‌شوند و چند روز به طول می‌انجامند. یا ممکن است پانکراتیت مزمن را تجربه کند که در آن علائم آزاردهنده و درد ناگهانی در طول چندین سال ادامه خواهد داشت.\nدر موارد خفیف، پانکراتیت یا التهاب لوزالمعده می‌تواند بدون هیچ‌گونه درمانی ناپدید شود. با این حال، در موارد وخیم، اگر سریعا و به درستی بیماری را درمان نکنید، می‌تواند منجر به بروز عوارض تهدیدکننده‌ی زندگی شود. بنابراین، وقتی شک دارید که ممکن است دردتان از پانکراتیت باشد، برای انجام تشخیص و درمان مناسب، باید حتما با پزشک‌تان تماس بگیرید. سر خود داروهای بدون نسخه را مصرف نکنید.\nعلائم و نشانه‌های التهاب پانکراس چیست؟\nعلائم و نشانه‌های پانکراتیت در همه‌ی بیماران یکسان نیست. با این حال، علائم رایج پانکراتیت حاد عبارتند از درد شکم، درد ناحیه‌ی بالای شکم، ضربان قلب سریع، تب، استفراغ، تهوع و حساسیت در هنگام لمس. بیماران مبتلا به پانکراتیت مزمن ممکن است کاهش قابل توجه وزن، درد ناحیه‌ی بالای شکم و مدفوع روغنی دارای بوی بد را تجربه کنند.\nدرمان‌های خانگی برای درد و علائم پانکراتیت – درمان‌های طبیعی التهای پانکراس\nدر این‌جا نحوه‌ی استفاده از جوش شیرین را برای درمان درد و علائم ناشی از پانکراتیت می‌بینید\nعلاوه بر آب چغندر، آب آلوئه‌ورا یکی از داروهای خانگی مناسب برای درمان علائم پانکراتیت است. آلوئه‌ورا به علت خواص شفابخشی که دارد برای درمان بسیاری از مشکلات و اختلالات مورد استفاده قرار گرفته‌است. این گیاه دارویی شامل اثرات ضد التهابی و سم‌زدایی است. استفاده از آب آلوئه‌ورا می‌تواند علائم و درد پانکراتیت را درمان کند. این گیاه سیستم ایمنی بدن شما را تقویت می‌کند و خستگی و رخوت را کاهش می‌دهد. آب آلوئه‌ورا برای هضم غذا مناسب است. برای محافظت از پانکراس در برابر پانکراتیت، خیلی ساده یک فنجان آب آلوئه‌ورا را هر روز بنوشید.\nحتی اگر مبتلا به پانکراتیت نباشید، باز هم می‌توانید آب آلوئه‌ورا را به دلیل فواید متعددی که برای سلامتی و زیبایی دارد، مصرف کنید. محصولات آلوئه‌ورا در فروشگاه‌ها به فروش می‌رسند. مهم است که شما محتوای قند آن‌ها را به دقت بررسی کنید. اگر گیاه آلوئه‌ورا را در باغچه‌ی خودتان پرورش می‌دهید، خیلی خوش شانس هستید. عسل یک جایگزین عالی برای شکر است اگر دوست دارید که به نوشیدنی آلوئه‌ورای‌تان یک ماده‌ی شیرین‌کننده اضافه کنید.\nاگر به دنبال درمان موثر و طبیعی برای پانکراتیت هستید، نباید سویا را نادیده بگیرید. سویا سرشار است از پروتئین، ایزوفلاون‌ها، اسیدهای چرب امگا ۳ و اسیدهای آمینه ضروری. خوردن سویا سبب می‌شود که قند به تدریج و به آرامی آزاد شود، بنابراین مصرف منظم آن می‌تواند سطح قند خون‌تان را تنظیم کند. بیماران مبتلا به التهاب پانکراس باید از خوردن گوشت قرمز اجتناب کنند. توصیه می‌شود که این دانه‌ها را در رژیم غذایی‌تان بگنجانید زیرا پروتئین‌های ارزشمند موجود در سویا می‌توانند از طریق کنترل سطح چربی خون از افزایش وزن و دیابت جلوگیری کنند. شما می‌توانید انواع محصولات سویا مانند کورد، شیر سویا، آرد سویا و روغن سویا را مصرف کنید.\nقاصدک یک گیاه دارویی شناخته‌شده برای مشکلات مختلف سلامتی است. این گیاه حاوی تاراکساسین است که به عنوان معجونی عالی برای معده، کبد و پانکراس عمل می‌کند. این گیاه دارویی بدن را سم‌زدایی می‌کند و مواد زائد مضر را در خون و کبد از بین می‌برد. علاوه بر این، قاصدک توانایی بهبود فرایند هضم را نیز دارد. این گیاه با افزایش آزادسازی صفرا، می‌تواند پانکراس آسیب‌دیده را بهبود بخشد و درد ناشی از پانکراتیت را کاهش دهد.\nشما ممکن است در مورد مزایای فراوانی که زردچوبه برای سلامتی و زیبایی دارد، چیزهایی شنیده باشید. زردچوبه می‌تواند به صورت موضعی استفاده شود یا در آشپزی مورد استفاده قرار بگیرد. به همین دلیل است که در هر خانه و آشپزخانه‌ای می‌توانید آن را پیدا کنید. اما بسیاری از مردم نمی‌دانند که این ادویه یکی از داروهای خانگی گیاهی برای رفع درد و علائم التهاب پانکراس است.\nاین روغن پخت و پز نیز یکی از داروهای مؤثر خانگی برای درمان علائم و نشانه‌های التهاب پانکراس محسوب می‌شود. روغن زیتون حاوی فلاونوئیدها است که می‌توانند از پانکراس در برابر آسیب محافظت کنند. این روغن به علت خواص ضد درد و ضد التهابی که دارد، می‌تواند برای رفع التهاب و درد شدید ناشی از التهاب پانکراس موثر واقع شود.\n۹. درمان التهاب پانکراس با گیاه دارویی خار مریم\nریشه‌ی شیرین بیان یک گیاه دارویی قدرتمند چینی برای درمان انواع اختلالات و بیماری‌های سلامتی، از جمله التهاب پانکراس است. DGL یک ترکیب زیست‌فعال موجود در شیرین بیان، به اثربخشی ریشه‌ی شیرین بیان در درمان پانکراتیت کمک می‌کند.\nشیرین بیان به عنوان یک تونیک عالی برای معده، کبد و التهاب پانکراس محسوب می‌شود. تریترپن‌ها از جمله گلیسیرریزین و اسید گلیسیریتینیک (GA) موجود در شیرین بیان می‌توانند به کاهش درد و التهاب ناشی از التهاب پانکراس کمک کنند.\nبرای استفاده از شیرین بیان جهت درمان علائم پانکراتیت دستورالعمل زیر را دنبال کنید\nدر فهرست داروهای خانگی شگفت‌انگیز برای درمان علائم پانکراتیت، باید برگ ریحان را نیز قید کنیم. استفاده از ریحان به شما کمک می‌کند تا از علائم ناراحت‌کننده و درد ناشی از التهاب پانکراس، خلاص شوید.\nاستفاده‌ی روزانه از انگور فرنگی هندی یا آمله به تسکین علائم پانکراتیت کمک می‌کند. خواص آنتی‌اکسیدانی انگور فرنگی هندی سبب شده که این ماده‌ی خوراکی بتواند علائم پانکراتیت را کاهش دهد. شما می‌توانید ۳ تا ۶ گرم پودر انگور فرنگی هندی را برای تسکین درد و التهاب ایجاد شده توسط پانکراتیت مصرف کنید. به علاوه، مصرف منظم این ماده‌ی خوراکی نیز تا حد زیادی شما را تسکین می‌دهد.\nبیماران مبتلا به پانکراتیت باید سیر را در رژیم غذایی خود بگنجانند. سیر آلیسین دارد، ترکیبی که سرشار از خواص ضد التهابی و آنتی‌اکسیدانی است. مصرف سیر به طور منظم می‌تواند سرطان لوزالمعده را از شما دور نگه دارد. سیر غنی است از مواد مغذی مفیدی مانند آرژنین، گوگرد، فلاونوئیدها، الیگوساکارید و سلنیوم که می‌توانند علائم التهاب پانکراس را درمان کنند. مصرف منظم سیر باعث جلوگیری از دیابت می‌شود. پانکراتیت در صورت درمان نشدن، ممکن است منجر به عوارض شدید، از جمله دیابت شود. سیر حاوی خواص کاهش‌دهنده‌ی چربی و ضد دیابت است است و می‌تواند سطح قند خون شما را تنظیم کند و در عین حال تولید انسولین را نیز افزایش دهد.\nماست پروبیوتیک یکی از داروهای خانگی شگفت‌انگیز برای درمان علائم التهاب پانکراس است. این ماست باکتری‌های سالم را در روده‌ی شما افزایش می‌دهد و فرایند هضم را بهبود می‌بخشد. اگر سیستم گوارشی‌تان مشکلی داشته باشد ممکن است بر سلامت پانکراس تاثیر بگذارد. تنها کاری که باید کنید این است که سه فنجان ماست بدون چربی یا کم چرب را هر روز بخورید تا از سلامت پانکراس محافظت کنید و سالم بمانید.\nهنگامی‌که علائم پانکراتیت را تجربه می‌کنید، ماست را نادیده نگیرید. عدم درمان التهاب پانکراس ممکن است شما را در معرض خطر ابتلا به سرطان پانکراس قرار دهد. بسیاری از افراد علائم و نشانه‌های سرطان پانکراس را متوجه نمی‌شوند، تا زمانی که اوضاع سلامتی‌شان وخیم می‌شود. تمام علائم و نشانه‌هایی که در این مقاله عنوان شده‌است، صد در صد مطابق با مطالعات و پژوهش‌های فراوان، و همچنین شواهد علمی دقیق هستند، بنابراین می‌توانید به آن‌ها اعتماد کنید و ابدا آن‌ها را نادیده نگیرید. تمام کاری که باید انجام دهید این است که وقت بگذارید و این مقاله را بخوانید. مراقب این علائم باشید چون این موضوع به آن سادگی‌ها نیست که ممکن است تصور کنید!\nدر این نوشتار ۱۷ داروی شگفت‌انگیز را برای تسکین علائم و درد التهاب پانکراس قید کردیم. علاوه بر این درمان‌های مؤثر طبیعی، حفظ رژیم غذایی سالم و خوردن غذاهای مفید برای سلامتی پانکراس نیز اهمیت زیادی دارد. شما باید از مصرف غذاهای فرآوری شده و فست‌فودها اجتناب کنید یا دست کم مصرف آن‌ها را محدود کنید. اگر ایده یا تجربه‌ای در این زمینه دارید، لطفا آن را در بخش نظرات با ما در میان بگذارید.\nاختلال نعوظ : ۵۲ بهترین خوراکی برای نعوظ بهتر و قوی در مردان…\n۱۲ توصیه برای شناخت و تربیت گربه ها که باید بدانید…\n۲۴ درمان خانگی التهاب تاندون زانو، مچ و سایر قسمتهای بدن…\nدرمان کبد چرب: ۳۶ روش پیشگیری و درمان خانگی کبد چرب + علائم…\nمطلب قبلی۱۷ فایده گیاه گل مار برای سلامتی و درمان که باورتان نمی‌شود


جملات زیبای گزینش اصلح\n- ارسال کننده: بچه فهیم شهر تاریخ: ۹۲/۰۳/۲۱\nبا رسیدن به روزهای پایانی تبلیغات انتخاباتی شوراهای شهر،شاهدیم نامزدهای این دوره انتخابات شوراهای شهرمان هر یک به شیوه ای خاص تبلیغات رنگارنگ خود را بسط داده و سعی می کنند از دیگر کاندید ها عقب نمانند!!!!!!!!!\nدر این روزهای پایانی، تبلیغات انتخاباتی ، رنگ و روی شهر ما را عوض کرده است ، حتی برخی کاندیداها علیرغم منع قانونی، پوسترهای تبلیغاتی خود را در ابعاد بزرگتر از قد و قواره واقعی خود مقررکرده بر در و دیوار شهر چسبانده اند .\nسوال اساسی از همه کاندیدهای محترم شهر این است که :\nآیا شیوه های به کار گرفته و فریب تبلیغاتی با آموزه های دینی ما همخوانی دارد ؟\nاگرچه هیچ جای قانون انتخابات مجلس سخنی از اینکه چه میزان هزینه های تبلیغاتی تخلف محسوب می شود به میان نیامده است ، اما هم دبیر و هم سخنگوی شورای نگهبان ، اسراف در هزینه های تبلیغاتی را در تایید یا رد صلاحیت نامزدها موثر می دانند .\nاکنون با نزدیک شدن به روزهای پایانی شاهد ریخت و پاش های کاندیدهای محترم شورای در خیابان های شهرمان هستیم!!!!\nریخت و پاش های انتخاباتی تا چه حد امر مذمومی است و آیا در روند انتخاب مردم تاثیر دارد یا نه؟؟\nولی ای کاش با متخلفان تبلیغات انتخاباتی که نظم و نظام شهر را بر هم ریخته برخورد قانونی صورت پذیرد/\nبعضی اوقات اگر خداوند بخواهد آبروی مارا ببرد ،\nبخشی از این کار را به خود ما می سپارد.


تفسير 64. التغابن آية 2\nاوست آن كه شما را آفرید، پس بعضى از شما (به اختیار خود) كافر و بعضى مؤمن شدند و خداوند به آنچه انجام مىدهید بیناست.\nاگر انسان، مقدارى خاك را در خیابان ببیند، مىپرسد: چه شخصى این خاكها را ریخته است؟ اگر روى این خاكها جدول بندى و طراحى شود، سؤال مىكند كه این طرح از كیست؟ اگر خاك طراحى شده، همراه با حكمت و صنعت به صورت كاشى درآید، از ویژگىها و هنر طرّاح سؤال مىكند.\nخداوند، انسان را آفرید: «خلقكم» اما آفرینش بسیار شگفت كه به خاطر آن از خود با جمله، «تبارك اللّه احسن الخالقین» یاد كرد، زیرا همه گونه هنرنمایى و ظرافت و طرّاحى در آن به كار رفته است، چنانكه در آیهاى دیگر مىفرماید: «لقد خلقنا الانسان فى احسن تقویم»(1) ما انسان را در بهترین قالب آفریدیم.\nآرى، آفریده نشانه آفریدگار است و هر چه روى آن هنرنمایى عالمانه و حكیمانه شود، نشانه علم و حكمت و قدرت آن آفریدگار است.\nآیه پیش به تسبیح همه موجودات اشاره كرد و این آیه به كفر و كفران برخى انسانها اشاره مىكند تا كافران گمان نكنند كه خداوند، نیازمند عبادت آنهاست و یا كفر آنها به خداوند زیانى مىرساند.\nآیه قبل، به تسبیح همه موجودات اشاره داشت كه به نوعى بیانگر آن بود كه آنان از نوعى شعور برخوردارند و در این آیه، به امتیاز انسان بر دیگر موجودات اشاره مىكند كه داشتن اراده و اختیار است. انسان با این موهبت ممتاز الهى، مىتواند همان راهى را كه بقیه موجودات مىروند، بپیماید یا آنكه به راهى خلاف آن رود. شاید آیه به نوعى انتقاد از انسان باشد كه تو على رغم توجّه بیشتر خداوند و گل سرسبد موجودات بودن، بر خلاف مسیر آب شنا كرده و به كفران نعمتها و ناسپاسى خداوند روى مىآورى.\n1) تین، 4.\n1- آفرینش انسان، جلوهاى از قدرت خداوند است. «هو على كلّ شىء قدیر - هو الّذى خلقكم»\n2- انسان، موجودى مختار و انتخابگر است نه مجبور. «فمنكم كافر و منكم مؤمن»\n3- عمل انسان، بیانگر عقیده اوست. (به جاى آن كه بگوید: خداوند به كفر و ایمان شما آگاه است، مىفرماید: خداوند به عملكرد شما آگاه است.) «واللّه بما تعملون بصیر»


نقد وزیر دولت قبل بر سرمایه گذاری توتال/ قصد زمین گیر کردن صنعت ایران را داشتند / حتی کلاه های ایمنی پارس جنوبی هم از طریق واردات انجام می شد/ قرارگاه خاتم الانبیاء جای خالی توتال را پر کردچیلان آنلاین | چیلان آنلاین\nوزیر اقتصاد دولت نهم و دهم در گفت و گو با چیلان:نقد وزیر دولت قبل بر سرمایه گذاری توتال/ قصد زمین گیر کردن صنعت ایران را داشتند / حتی کلاه های ایمنی پارس جنوبی هم از طریق واردات انجام می شد/ قرارگاه خاتم الانبیاء جای خالی توتال را پر کرد\nدر دولت گذشته با سپرده شدن پروژه های پارس جنوبی به قرارگاه خاتم الانبیاء صنایع داخلی کشور تجهیز شدند و فازهای پارس جنوبی با سرعت خوبی پیشرفت کردند.\nدکتر سید شمس الدین حسینی، وزیر امور اقتصادی و دارایی دولت نهم و دهم در حاشیه همایش اقتصاد مقاومتی در گفت و گو با خبرنگار چیلان در خصوص سرمایه گذاری های اخیر شرکت توتال در حوزه پارس جنوبی اظهار داشت: در دولت قبل از ظرفیت های ملی و داخلی بیشتر استفاده می شد.\nوی اظهار داشت: ساختار سرمایه گذاری در منطقه پارس جنوبی از طریق غربی ها مثل همین توتال فرانسه صورت گرفته است. جالب است بدانید که حتی کلاه های ایمنی پارس جنوبی هم از طریق واردات انجام می شد. به خاطر همین ساختار سرمایه گذاری غربی بود که آنها وسوسه شدند ایران را به قصد زمین گیر کردن اقتصاد و صنعت ما تحریم و ترک کنند.\nوزیر اقتصاد دولت نهم و دهم تصریح کرد: ولی در دولت گذشته با سپرده شدن این پروژه ها به قرارگاه خاتم الانبیاء صنایع داخلی کشور تجهیز شدند و فازهای پارس جنوبی با سرعت خوبی پیشرفت کرد. صنایعی که آنها حس می کردند با ترک ایران دچار بحران می شود با استفاده از ظرفیت های داخلی و راهبری قرارگاه خاتم الانبیاء و بکارگیری بخش های صنعتی، تکنولوژیکی و پژوهشی رونق گرفت و نیازهای کشور در آن برهه برطرف شد.\nحسینی در خصوص گفته های بیژن زنگنه وزیر نفت که گفته بود کارهای ارزشمند شرایط تحریم هم گران و هم با تاخیر زیاد انجام شد، به خبرنگار چیلان گفت: من این حرف را قبول ندارم و باید آمار و اسناد آنرا ارائه کنند. وزیر اقتصاد دولت نهم و دهم توضیح داد: ممکن است بخش هایی گرانتر تمام شده باشد اما بخش هایی هم قطعا ارزان تر تمام شده است ولی آن چیزی که اهمیت دارد این است که سرعت پروژه ها در آن دوره بالاتر رفته بود و سرریز آن برای اقتصاد ملی بیشتر بود.\nاین گفت و گو را در شماره جدید چیلان (نشریه انجمن تولیدگنندگان فولاد ایران) بخوانید.\nتاریخ انتشار : ۲۲ تیر ماه ۱۳۹۶ ساعت ۱۱:۵۷\nشناسه مطلب : 13430


ساخت کابینت ام‌دی‌اف ؛ کاربرد کابینت ام‌دی‌اف در دکوراسیون و چیدمان مدرن | آکس چوب\nآذر ۱, ۱۴۰۰ توسط:\nآکس چوب\tدر: طراحی کابینت, آشپزخانه کوچک, دکوراسیون خانه و آشپزخانه\nساخت کابینت ام‌دی‌اف؛ ام‌دی‌اف یکی از محبوب‌ترین و پرکاربرد‌ترین متریال مورد استفاده برای تولید کابینت است. یکی از مهمترین دلایل گرایش به ساخت کابینت ام‌دی‌اف قمیت مناسب در کنار ویژگی‌های فیزیکی قابل قبول این متریال است. از جذابیت‌های ورق ام‌دی‌اف این است که تولید‌کننده می‌توانند این متریال را در ساخت کابینت‌هایی با طرح‌های مختلف استفاده کند. عموما ورق مورد استفاده در کابینت آشپزخانه‌های آپارتمان‌هایِ کلاس متوسط، به ویژه ساختمان‌هایی که به بساز و بفروش معروف هستند، ام‌دی‌اف هستند. کابینت ام‌دی‌اف در عین حال که جذابیت‌های لازم برای یک آپارتمان مدرن را دارد، از قیمت مناسبی هم برخوردار است. در این محتوا از وب‌سایت آکس چوب می‌خواهیم درباره کابینت ام‌دی‌اف بیشتر بدانیم، لطفا با ما همراه باشید.\nکابینت ام‌دی‌اف با ترکیب با کابینت‌های چوبی یا طرح چوب\nورق ام‌دی‌اف چیست؟\nام‌دی‌اف یک متریال و ماده فرآوری شده است که از ضایعات چوب و برخی افزودنی‌ها ساخته می‌شود. ضایعات دور ریختنی چوب توسط دستگاه‌های مخصوص، تا حد ممکن خرد و به صورت فیبر در می‌آید. در مرحله بعد بر روی این ورق خام، روکشی از ملامینه کشیده می‌شود که برای ساخت کابینت ام‌دی‌اف استفاده می‌شود.\nواژه ام‌دی‌اف MDF، برگرفته از کلمات density fibreboard Mediumبه معنی تخته ی فیبری با چگالی متوسط است. چگالی ورق ام‌دی‌اف در حدود ۶۵۰ تا ۸۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب است.\nذرات چوب بعد از خرد شدن با چسب رزین مخلوط شده و توسط دستگاه تحت فشار قرار می‌گیرند و متراکم می‌شوند. در مرحله بعد ورق ام‌دی‌اف با حرارت خشک شده و بر روی آن روکش کشیده می‌شود.\nنکته‌ای که بد نیست به آن اشاره کنیم، تفاوت ورق ام‌دی‌اف با برخی دیگر از مواد شبه‌چوب است. اگر ورق ام‌دی‌اف و نئوپان را برش عرضی بزنیم به سادگی تفاوت تراکم آن‌ها کاملا مشخص است. ام‌دی‌اف تراکم بسیار بیشتری از نئوپان دارد و در نتیجه استحکام بالاتری نیز دارد. در حالی که نئوپان از ذرات و تکه‌های درشت‌تری تشکیل شده است.\nورق‌های کابینت هایگلاس، پلی‌گلاس، کابینت ممبران، انزو و مانند این‌ها نیز همان ورق ام‌دی‌اف خام با روکش‌های متفاوتی هستند.\nکابینت ام‌دی‌اف مدرن مشکی و سفید در ترکیب با چیدمان چوبی\nویژگی‌های ورق ام‌دی‌اف\nاگر قصد ساخت کابینت ام‌دی‌اف را دارید بهتر است با ویژگی‌های این متریال بیشتر آشنا شوید. سطح بیرونی ام‌دی‌اف کاملا صاف و صیقلی و بافت درونی آن متراکم و فیبری است. ورق ام‌دی‌اف، استحکام نسبتا قابل قبولی دارد و در برابر نیروهای فشاری مقاومت بالایی از خود نشان می‌دهد.\nمهمترین مزیت این متریال قیمت مناسب آن است که ساخت کابینت ام‌دی‌اف را کاملا اقتصادی و به صرفه کرده است. در کنار ویژگی‌های فیزیکی خوب ام‌دی‌اف مانند دوام بالا و مقاومت در برابر حرارت، زیبایی هم یک پارامتر مهم دیگر است. تنوع رنگ بالا و زیبایی ظاهری باعث اقبال بیشتر نسبت به این متریال شده است.\nعلاوه بر همه‌ی این مزیت‌ها، کابینت ام‌دی‌اف به راحتی تمیز می‌شود که در محیط آشپزخانه یک مزیت مهم محسوب می‌شود. همچنین یکی دیگر از محاسن کابینت ام‌دی‌اف مقاومت در برابر خط و خش است. ورق ام‌دی‌اف به راحتی دچار خراشیدگی و خط و خش نمی‌شود.\nالبته مقاومت ام‌دی‌اف در برابر آب نسبت به کابینت چوبی بسیار کمتر است و باید حتما مراقب تماس کابینت‌های ام‌دی‌افی با آب باشید. کابینت ام‌دی‌اف ممکن است در معرض نور مداوم خورشید و همین طور حرارت بالا، تغییر رنگ دهد.\nمهمترین مزایای محبوبیت کابینت ام‌دی‌اف\nهمان طور که اشاره شد یکی از محبوب‌ترین و پر طرفدارترین انواع کابینت آشپزخانه کابینت‌های ام‌دی‌اف هستند. به طور خلاصه دلایل گرایش به ساخت کابینت ام‌دی‌اف عبارتند از:\nبا وجود قابلیت‌های قابل قبول ام‌دی‌اف، یک کابینت اقتصادی محسوب می شود.\nکابینت ام‌دی‌اف، ماندگاری، دوام و استحکام نسبتا خوبی دارد.\nتنوع طرح و رنگ کابینت های ام‌دی‌اف بالا ست.\nدر ساخت کابینت ام‌دی‌اف، می توان از رنگ‌های ترکیبی استفاده نمود.\nبا توجه به اینکه بسیاری از لوازم منزل مانند میزها و سرویس خواب را می‌توان از ام‌دی‌اف ساخت، این لوازم به خوبی با کابینت‌ها قابل هماهنگی هستند.\nام‌دی‌اف در برابر خط و خش مقاومت خوبی دارد.\nلکه چربی و کثیفی به راحتی از سطح کابینت ام‌دی‌اف به راحتی تمیز می‌شود. در واقع تمیزکاری کابینت ام‌دی‌اف، بسیار ساده است.\nکابینت‌های رنگ روشن به بزرگتر دیده شدن فضای آشپزخانه کمک می‌کنند.\nانتخاب رنگ کابینت ام‌دی‌اف\nبعد از تصمیم‌گیری در مورد متریال برای ساخت کابینت ام‌دی‌اف، انتخاب رنگ مورد نظر بسیار حائز اهمیت است. انتخاب رنگ کابینت ام‌دی‌اف بهتر است بر مینای اصولی باشد که در ادامه بیان می‌کنیم.\nهمان طور که می‌دانیم رنگ‌های روشن و شفاف بازتاب نور بیشتری دارند. اگر آشپزخانه شما نور طبیعی کمی دارد، بدترین انتخاب ممکن یک کابینت با رنگ مات و تیره است. ام‌دی‌اف تنوع رنگی بالایی دارد و بهتر است از رنگ‌های روشن در فضاهای کم نور استفاده کنید. این موضوع باعث می‌شود آشپزخانه روشن‌تر و زیباتر دیده شود.\nساخت کابینت ام‌دی‌افِ رنگ روشن تنها برای تامین نور در فضا نیست. بارتاب بهتر نور باعث می‌شود که فضای آشپزخانه بزرگتر هم دیده شود. پیشنهاد می‌کنیم اگر آشپزخانه و آپارتمان شما کوچک است از ام‌دی‌اف رنگ روشن و شفاف استفاده کنید. در این صورت فضا بزرگتر و دلپذیرتر دیده می‌شود.\nرنگ‌های مات کمتر از رنگ‌های روشن و شفاف اثر لکه و جای انگشت را نشان می‌دهند. اگر از ام‌دی‌اف روشن برای کابینت خود استفاده کنید، دردسر تمیز کردن دائمی کابینت‌ها را خواهید داشت. اگر حوصله و فرصت کافی برای دستمال کشیدن مدام در آشپزخانه را ندارید، بهتر است رنگ کابینت مات را انتخاب کنید.\nکابینت امروزه تنها یک فضا و محفظه برای نگهداری ظرف و ظروف آشپزخانه نیست. در آشپزخانه‌های اوپن و باز، کابینت بخشی از دکوراسیون خانه به حساب می‌آید. بهتر است در مورد سبک، مدل و رنگ کابینت‌ها به هارمونی و هماهنگی دکوراسیون منزل‌تان دقت کنید. برای مثال، شما نمی‌توانید کابینت مدرن با رنگ‌های تند را با مبلمان و دکور کلاسیک در کنار هم قرار دهید.\nچیدمان و دکوراسیون سفید، به بزرگتر دیده شدن فضا کمک بسیاری می‌کنند.\nزیبایی تا حدود زیادی بسته به سلیقه شخصی هر فرد دارد. انتخاب رنگ کابینت ام‌دی‌اف نهایتا یک موضوع سلیقه‌ای است. کابینت وسیله‌ای نیست که شما به راحتی بتوانید طرح و رنگ آن را تغییر دهید. تعویض کابینت علاوه بر دردسرهای فنی، زمان‌بر و پر هزینه است. پس بهتر است رنگ و مدلی برای کابینت خود انتخاب کنید که بیشتر با سلیقه شخصی شما هم‌خوانی داشته باشد. شما می‌توانید در انتخاب رنگ کابینت از طرح‌های ترکیبی هم استفاده کنید. در سبک مدرن استفاده از دو رنگ برای کابینت‌ها، کاملا معمول و متداول است و به زیبایی آشپزخانه‌تان می‌افزاید.\nکابینت ام‌دی‌اف و سبک مدرن\nحتما تا اینجای مقاله متوجه شده‌اید که ساخت کابینت ام‌دی‌اف تنها در سبک مدرن کاربرد دارد. اگر آشپزخانه، چیدمان یا دکوراسیون منزل شما کلاسیک یا نئوکلاسیک است، نباید از کابینت ام‌دی‌اف استفاده کنید. زیرا بر زیبایی بصری منزل تاثیر منفی می‌گذارد.\nکابینت‌های مدرنی چون ام‌دی‌اف، ظاهری ساده و بی‌آلایش دارند و در چیدمان و ظاهر آن‌ها، خبری از جزئیات و کنده‌کاری‌های پیچیده نیست. انواع کابینت مدرن باعث می‌شوند فضای آشپزخانه شما بزرگتر و دلباز‌تر به نظر برسد. به همین دلیل، این سبک برای آشپزخانه‌های کوچک و مینیمال بسیار مناسب است. همانطور که پیش‌تر نیز اشاره شد، سعی کنید حتما اصول هماهنگی و هارمونی را در چیدمان و دکوراسیون منزل‌تان رعایت کنید.\nکابینت فلزی با درب ام‌دی‌اف\nمعمولا در ساخت بدنه و درب‌های کابینت از یک نوع متریال استفاده می‌شود. یکی از روش‌های ساخت کابینت ام‌دی‌اف، استفاده از بدنه فلزی است. در این شیوه، بدنه کابینت از جنس ورق گالوانیزه و درب کابینت‌ها از جنس ام‌دی‌اف استفاده می‌شود.\nاین روش مزایای خاص خود را دارد. کابینت بدنه فلزی به مراتب ارزان تر از کابینت تمام ام‌دی‌اف تمام می‌شود. ظاهر کابینتِ تمام ام‌دی‌اف با کابینت بدنه فلزی تفاوت زیادی ندارد و تفاوت آن‌ها از نمای دور قابل تشخیص نیست.\nکابینت بدنه فلزی مقاوم‌تر و مستحکم‌تر از بدنه ام‌دی‌اف است. امکان رشد حشرات در آن وجود ندارد. همچنین در برابر رطوبت و آب مقاومت بیشتری دارد. البته طبیعی است که کابینت تمام ام‌دی‌اف زیبا‌تر و ظریف‌تر است. همچنین، وزن کمتری دارد و نصب آن راحت‌تر است. ساخت کابینت ام‌دی‌اف با بدنه فلز در ساختمان‌های انبوه‌سازی، کاربرد بیشتری دارد. چرا که این مدل، از هزینه‌ی تمام‌شده‌ی کمتری برخوردار است.\nکابینت ام‌دی‌اف یک گزینه‌ی ایده‌آل برای آشپزخانه‌های کوچک و مینیمال است.\nکابینت ام‌دی‌اف به دلیل قیمت مناسبی که دارد به کابینت اقتصادی مشهور است. به غیر از قیمت مقرون به صرفه، ام‌دی‌اف از نظر ساخت و طراحی، متریالی بسیار انعطاف‌پذیر است و دست سازندگان و طراحان را باز می‌گذارد تا انواع مدل‌های کابینت آشپزخانه را بتوان به وسیله‌ی آن طراحی کرد. حتی انواع مدل‌های کابینت‌های منحنی و هلال، با استفاده از کابینت ام‌دی‌اف، امکان ساخت دارند.\nاگر به کابینت‌های بدون دستگیره و ساده علاقه‌مند هستید، کابینت ام‌دی‌اف می‌تواند بهترین گزینه‌ی پیش رویتان براین ساخت چنین کابینت‌هایی باشد. کابینت ام‌دی‌اف در برابر خط و خش و اثر انگشت مقاومت نسبتا بالایی دارد. به همین دلیل نسبه به بسیاری از کابینت‌های براق، مانند هایگلاس، گزینه‌ی مناسب‌تری برای ساخت کابینت بدون دستگیره است.\nدر پایان از شما دعوت می‌کنیم صفحه‌ی اینستاگرام آکس چوب را دنبال کنید تا از مدل‌های به روز و جدید کابینت آشپزخانه مطلع شوید. همچنین اگر به کابینت ام‌دی‌اف یا هر نمونه کابینت مدرن دیگر علاقمند هستید، می‌توانید مدل‌های جدید ۲۰۲۱ این کابینت‌ها را در اینستاگرام ما مشاهده کنید.\nامیدواریم این محتوا برایتان مفید و سودمند واقع شده باشد.


مورینیو: تاتنهام خوش‌شانس است که من را دارد\n۰۲ آذر ۱۳۹۸ - ۲۰:۴۰\nسرمربی جدید تیم فوتبال تاتنهام، پیروزی این تیم در اولین بازی با هدایت او را حاصل تجربه فراوان او از کار در لیگ برتر انگلیس دانست.\nخبرگزاری تسنیم: تیم فوتبال تاتنهام امروز (شنبه) در اولین بازی‌اش زیر نظر ژوزه مورینیو، موفق شد در هفته سیزدهم لیگ برتر انگلیس میزبان خود وستهام را با نتیجه 3 بر 2 شکست دهد.\nژوزه مورینیو که هفته گذشته جای مائوریسیو پوچتینو را روی نیمکت سفیدپوشان لندن گرفت، پس از بازی به شبکه BT اسپورت انگلیس گفت: من تا قبل از آن که دو گل بخوریم (زمانی که تاتنهام 3 بر صفر پیش بود) واقعاً خوشحال بودم. تا آن زمان داشتیم خوب بازی می‌کردیم و بازی را در همان جهتی که در تمرینات با بازیکنان گفته بودیم، پیش می‌بردیم. باید 4 بر صفر جلو می‌افتادیم و کار حریف را یکسره می‌کردیم.\nتیم ما خوش‌شانس است که من سال‌ها تجربه مربیگری در لیگ برتر را دارم. به واسطه همین تجربه بود که بین دو نیمه به بازیکنانم گفتم حتی اگر تا دقیقه 85 ازحریف 3 بر صفر جلو بودیم، باز هم امکان دارد که نتیجه را از دست بدهیم پس نباید سهل‌انگارانه بازی کنیم.\nمورینیو افزود: عوامل زیادی در افت‌مان در دقایق پایانی نقش داشت. احساساتی که تیم به خاطر وضعیتش در زمان سرمربی قبلی داشت، بازگشت بازیکنان ملی‌پوش از اردوی تیم‌های ملی‌شان و خشتگی آنها سبب شد که در 20 دقیقه آخر دچار افت شویم. با این حال مهمترین چیز این است که بازی را بردیم و اهمیتی ندارد که چگونه. بازیکنانم خوشحال هستند و این همان چیزی بود که من واقعاً می‌خواستم.\nآقای خاص سپس به تمجید از عملکرد دله آلی 23 ساله، سازنده گل اول تاتنهام پرداخت و گفت: من از بازی‌اش راضی‌ام. در صحبت‌هایی که در تمرینات با او داشتم، گفتم که هنوز در اوج نیست و باید به شرایط ایده‌الش برگردد. او آنقدر توانایی و استعداد دارد که حیف است جزو بهترین بازیکنان دنیا و در جمع ملی‌پوشان انگلیس نباشد.\nدرباره مورینیو: تاتنهام خوش‌شانس است که من را دارد\n01:31 - 1398/09/03\nاین هنوز نیامده داره منت میزاره.واقعا خیلی مغروری .هرکس ندونه فکر میکونه قهرمان لیگ برتر شدی.


شرط کی روش برای ماندن\n» اخبار کاربران » شرط کی روش برای ماندن\nسرمربی تیم ملی برای رییس فدراسیون ایمیلی ارسال کرده و نوشته: «اگر تضمین بدهی کسی دخالت نکند و امکانات باشد، می‌مانم.»\nبه احتمال فراوان امروز علی کفاشیان و کارلوس کی روش در فدراسیون فوتبال رودرروی هم می‌نشینند تا راند آخر مذاکرات را انجام دهند. پیش از این جلسه، فضا برای ادامه همکاری آماده به نظر می‌رسد.\nکفاشیان روز پنج‌شنبه نامه‌ای مهم را تنظیم و برای کی روش ارسال کرد. این نامه در واقع چراغ سبز رئیس برای ادامه همکاری با او بود؛ آن هم درست در روزهایی که وزارت ورزش برای تمدید قرارداد کی روش راضی به نظر می‌رسد.\nرییس فدراسیون پس از اشاره به این موضوع و اینکه چرا دیگر به صورت رودررو با کی روش مذاکره نمی کنند یادآور شد: «ما حرف ها و شرایط مان را در دو جلسه ۴ تا ۵ ساعته به سرمربی تیم ملی منتقل کردیم و دیگر حرف جدیدی نداریم. به همین خاطر قرار شده کی روش با ارسال ایمیل یا تماس تلفنی پیشنهادات خود را ارائه دهد.»\nکفاشیان در این نامه برای کی روش نوشت: «آقای کی روش، شما می‌دانید چه خاطرت بسیار شیرینی با هم داشته‌ایم. ما می‌خواهیم این موفقیت و ارتباط ادامه‌دار باشد. هیأت‌رئیسه فدراسیون فوتبال هم چنین نظری دارد. علاقه‌مند هستیم که همکاری ادامه پیدا کند. ما ۴ سال قرارداد داریم و می‌خواهیم ادامه بدهی. اگر مصر هستید که راهی برای جدایی پیدا کنید، طبق مأموریتی که هیأت‌رئیسه فدراسیون فوتبال داده، با توجه به بندبند قرارداد عمل خواهیم کرد.»\nدر حالی که قرار بود نامه برای کی روش از طریق یکی از اعضای کادرفنی ارسال شود، کفاشیان ترجیح داد آن را ایمیل کند.\nسرمربی پرتغالی تیم ملی روز گذشته با ارسال ایمیلی برای کفاشیان خواهان ضمانت هایی شده تا کارش را ادامه دهد. ضمانت هایی مانند اختصاص دادن یک هواپیمای شخصی برای تیم ملی، زمین مناسب برای تمرینات و همچنین قرارداد با اسپانسرهای درجه یک موجود در ورزش برای البسه تیم ملی مانند نایک و آدیداس و فسخ قرارداد با آل اشپورت که کفاشیان زیر بار اینها نرفته و بعد از تمدید قرارداد با آل اشپورت به کی روش خبر داد دخالت در این امور در حوزه کاری او نبوده و بهتر است فقط درباره تیم ملی و آماده سازی بازیکنان دخالت کند.\nبه نظر می رسد با ورود هیئت دولت به ماجرای کی روش امیدها برای بقای سرمربی تیم ملی بیشتر شده است.\nگفته می شود وزارت ورزش در دعوای بین کی روش و کفاشیان ترجیح می‌دهد طرف کی روش باشد چون دلخوری وزیر هم بیشتر از کفاشیان و سیستم مدیریتی فدراسیون فوتبال است و حالا که قرار است کی روش بماند، شاید وزارت تلاش کند کفاشیان در مجمع اردیبهشت‌ماه از فدراسیون برود.\nاز آنجایی که چرخش وزارت به سمت کی روش شاید برای کفاشیان گران تمام خواهد شد، گویا رئیس هم در چرخشی ۱۸۰ درجه ای مواضع قبلی خود را زیر پا گذاشته و مذاکراتش را با سرمربی پرتغالی مثبت کرده است.\nگفتنی است روز گذشته اوسیانو کروز و مارکار آقاجانیان دستیاران کارلوس کی روش بازی استقلال و ذوب آهن را از نزدیک تماشا کردند تا گمانه زنی ها درباره ابقای کی روش افزایش یابد.\nحضور این دو مربی در ورزشگاه که با دستور مستقیم کی روش بوده این نوید را می دهد که سرمربی پرتغالی تیم ملی از مواضعش کوتاه آمده و تصمیم به ادامه همکاری با تیم ملی ایران را دارد.\nکلمه کلیدی: کی روش\nکی روش نفس سید مهدی رحمتی را گرفت!\nپاداش میلیونی کی روش به آبدارچی‌ها\nکی روش سرمربی تیم ملی می ماند\nکی روش ، قاتل آقای گل است


خانه / آشپزخانه دیلی / همه چیز درباره خواص و مضرات هویج و آب هویج\nدر آشپزخانه دیلی, خواص مواد غذایی مرداد ۳۱, ۱۳۹۵\t0 6,726 نمایش\nهویج سرشار از سلولز و انواع ویتامین‌های A,B,C,D,E است. هویج به دلیل داشتن آهن برای درمان کم‌خونی و عوارض آن در دوران بلوغ مفید است و از طرفی خواص خلط آور و التیام‌بخش دارد و گرفتگی صدا را برطرف می‌کند.\nهویج برای بینایی و به دلیل داشتن انسولین برای بیماران دیابتی مفید است و خوراک خوبی برای کسانی است که از افزایش وزن و چاقی مفرط رنج می‌برند. هر دانه هویج متوسط دارای ۱۰ کالری است و از آنجا که دارای فیبر زیاد است کمک زیادی به لاغری می‌کند.\nهویج در درمان و خارج کردن سنگ کیسه صفرا موثر بوده و موجب جوان شدن پوست و درمان جوش های صورت نیز می شود.\nهویج برای برطرف کردن اسهال در کودکان و تحریک کبد و روده ها موثرترین دارو است. باید توجه داشت که هیچگاه نباید پوست هویج را کند زیرا این عمل موجب می شود تا مواد مغذی و ویتامینهای خود را از دست بدهد.\nبرای استفاده از خاصیت شفاف کنندگی پوست علاوه بر مصرف خوراکی هویج می‌توان از ماسک طبیعی آن استفاده کرد. ماسک هویج باعث برطرف شدن لک‌ها و نرمی پوست نیز می‌شود. جهت تهیه ماسک هویج می‌توان هویج را رنده کرده و به روی صورت مالید یا ابتدا آن را پخته و سپس استفاده کرد.\nمادران شیرده اگر هویج بخورند، شیرشان زیاد می شود. هویج به کاهش خونریزی قاعدگی کمک می کند. مصرف ۱ عدد هویج در روز، از بروز سرطان ریه جلوگیری می کند. هویج مانند دیگر سبزی ها دارای فیبر است ، از این رو از سرطان روده بزرگ جلوگیری می کند. دریافت زیاد کاروتن، ۲۰ درصد سرطان سینه را در زنان یائسه کاهش می دهد. دریافت زیاد کاروتن، ۵۰ درصد سرطان مثانه، رحم، پروستات، کولون (روده بزرگ)، حنجره و مری را کاهش می دهد.\nافرادی که هویج مصرف می کنند، بیماری های قلبی را از خود دور می کنند. هویج از سرفه های مداوم جلوگیری می کند. در زمان های قدیم، مصریان از هویج در درمان نیش زهرآلود مارها استفاده می کردند. پزشکان، هویج را برای درمان گازکرفتگی سگ تجویز می کردند.\nیک لیوان آب هویج دارای ۲ گرم پروتئین و ۹۴ کالری انرژی است. آب هویج کاهش دهنده اسید اوریک خون است، لذا برای بیماران نقرسی مفید است. آب هویج به خاطر وجود کاروتن و کلسیم، برای کودکان در حال رشد بسیار خوب و مفید است. کلسیم هویج به راحتی هضم می گردد. مقدار کلسیم در هویج ۶ برابر مقدار آن در سیب زمینی است.\nمضرات هویج :\nدر صورت مصرف بیش از اندازه سبب رسوب مواد رنگی زردرنگ در زیر پوست شده و ایجاد زردی می کند که البته این زردی با یرقان متفاوت است\nتوجه : مصرف هویج برای گروه خونی O بلامانع و برای گروه خونی A سودمند است.\nفواید فراوان آب هویج و مربای هویج\nهویج از جمله سبزیجاتی است که برای جلوگیری از ضعیف شدن چشم ها معروف بوده است اما هویج آنچه از هویج تهیه می شود خواص فراوان دیگری هم دارد که در ادامه به آنها اشاره می کنیم.\nهویج و فواید بینظیر مصرف آن\nهویج ، مربای هویج و آب هویج خوراکی هایی هستند که به سلامتی بدن کمک فراوانی می کنند و خواص مفید بسیار زیادی دارند. هویج منبع غنی بتاکاروتن می باشد. بتاکاروتن مسئول رنگ نارنجی هویج است. هرچه بتا کاروتن زیاد تر باشد، هویج نارنجی تر می شود. بتاکاروتن پیش ساز ویتامین A است، یعنی در بدن تبدیل به ویتامین A می شود.\nویتامین A برای تقویت سیستم ایمنی، محافظت از پوست، ریه، لوله گوارشی و همچنین در رشد سلول ها و تولید مثل حائز اهمیت است. بتاکاروتن، یک آنتی اکسیدان است و بیماری های ناشی از پیری را کاهش می دهد.\nهویج به جز بتاکاروتن دارای فیتوکمیکال ( Phytochemical) نیز است. این ماده به همراه فیبر محلول و دیگر مواد مغذی موجود در هویج فواید زیادی را به ما ارزانی می دارد.\nاین فواید شامل:جلوگیری از پیر شدن، محافظت بدن در مقابل بیماری ها، جلوگیری از آب مروارید، جلوگیری از پوکی استخوان و همچنین جلوگیری از عفونت مجاری ادراری است.\nلیلا شیربیگی متخصص طب سنتی درباره برخی خواص هویج و مربای آن اظهار داشت:هویج یکی از سبزی های بسیار ارزشمندی است و خواص بی شماری دارد.\nفواید فوق العاده مصرف هویج\nمصرف ۱ عدد هویج در روز، از بروز سرطان ریه جلوگیری می کند.\nدریافت زیاد کاروتن، ۲۰ درصد سرطان سینه را در زنان یائسه کاهش می دهد.\nدریافت زیاد کاروتن، ۵۰ درصد سرطان مثانه، رحم، پروستات، کولون (روده بزرگ)، حنجره و مری را کاهش می دهد.\nخواص و مضرات هویج و آب هویج\nخواص اب هویج خواص هویج برای پوست خواص هویج برای لاغری طبیعت هویج مضرات هویج\t۱۳۹۵-۰۵-۳۱\nمنطبق با کلیدواژه: خواص اب هویج خواص هویج برای پوست خواص هویج برای لاغری طبیعت هویج مضرات هویج


iran-emrooz.net | Mon, 28.12.2020, 21:48\nاخیراً از دانشجویانِ فوق لیسانسِ روابط بین‌الملل خود پرسیدم، نخست‌وزیر یا رئیس جمهور این کشورها را نام ببرند: کرۀ جنوبی، اندونزی، ژاپن و اتریش.\nیا نمی‌دانستند یا اشتباه گفتند. اما همه جوابِ این سوال در مورد مصر، عربستان و لیبی را می‌دانستند. این تمرینِ ساده یک نتیجۀ مهم داشت: در کشورهایی که سیستم، حزب، تشکیلات، بنگاه و شرکت‌ها کار می‌کنند، افراد دیده نمی‌شوند کما اینکه ژاپن در جهان با سونی، پاناسونیک، هوندا و تویوتا شناخته می‌شود. هرچند افراد به عنوان مدیر و تصمیم گیرنده مهم هستند ولی ظرفِ بزرگتر اندیشه‌ها که این افراد در قالبِ آن فکر و عمل می‌کنند به مراتب تعیین کننده تر است.\nدر حال و هوای انتخابات ۱۴۰۰، بعضی رسانه‌ها لیستی از افراد را مطرح می‌کنند اما به ندرت دیالوگ و مناظره‌ای پیرامونِ اندیشه‌هایی را به میان می‌آورند که قرار است به بهبودِ وضع جامعه منجر شوند. البته هزاران سال تاریخِ ما حولِ افراد شکل گرفته و خروج از این سنتِ تاریخی به سوی سیستم، تشکیلات، بنگاه و قراردادِ اجتماعی کارِ سهلی نیست. دورۀ ۱۳۶ سالۀ قاجار با هفت نفر و دورۀ ۵۷ سالۀ پهلوی با نام دو نفر آمیخته است. افکار، سلایق، منافع و تمایلات این ۹ نفر، ۱۹۳ سال از تاریخ ایران را رقم زده است. هم زمان با این ۱۹۳ سال، بخشِ مهمی از جهان به سیستم و تشکیلات روی آورد و افراد، صرفاً مجریان و گردانندگان سیستم‌ها شدند. این به معنای آن است که فقط تا چند قرنِ اخیر، حکمرانی منحصراً تابعِ افراد بوده است و ظهور سیستم و تشکیلات، پدیده‌ای نوین است.\nهرچند علل مختلفی برای ظهورِ سیستم در جهان را می‌توان مطرح کرد ولی به اعتقادِ این نویسنده، علتِ شاید ۷۰-۸۰ درصدی ضرورتِ ایجاد سیستم و تشکیلات، در تولید است. واژه‌هایی مانند شبکه، کارخانه، بنگاه، برق، نفت، تلگرام، تلفن و بالاخره کامپیوتر و اینترنت همه به خاطر تولید و کیفیت و گسترش آن به وجود آمده‌اند. فناوری، دانشگاه، شهرنشینی، حمل و نقل هوایی و عموماً «توانایی» و «سرعت» در اختیار تولید قرار گرفته‌اند. اگر تولید نباشد، کارآمدی، بهینه سازی و حکمرانی مطلوب معنایی نخواهند داشت. اگر تولید نباشد، چه ضرورتی به ثبات سیاسی، آرامش اجتماعی و توسعۀ اقتصادی وجود خواهد داشت؟ اگر تولید نباشد، فکرِ حفظِ وضع موجود و استفاده از آنچه که موجود است رایج می‌گردد. جهش و گسترش تولید از ۱۶۰۰ به بعد شروع شده ولی تولد رسمی و همه جانبۀ دموکراسی، سال ۱۹۲۴ است زیرا ثباتِ سیاسی و رقابتِ حزبی نتیجۀ افزایشِ صعودی تولیدِ ناخالص ملی، مدیریتِ جمعی و عقلانی جامعه در کشورهای غربی بوده است.\nاگر قرار باشد کشور به کارآمدی، ثبات، رشد و امنیت پایدار دست یابد، با تغییر افراد و تعدادی سمینار، مدارک تحصیلی، کارگاه‌های آموزشی و کمپین‌های انتخاباتی به دست نمی‌آید، بلکه محتاج تحولِی اندیشه‌ای است (Paradigm Shift). فرازُ و نشیب و عملکرد دولت‌های چپ و راست در دورانِ بعد از جنگ، در نهایت تابع درآمد نفت بوده به‌طوری که ریل سیاست خارجی، مسیرِ مستقلِ خود را طی کرده است. سعی و خطا از یک طرف و انطباق با شرایط و حرکت از یک ستون به ستونی دیگر، عمدتاً متدلوژی حکمرانی بسیاری از دولتها بوده است.\nبه عنوان یک نظر، حکمرانی سیستمی و تشکیلاتی مبتنی بر کارآمدی، ثبات و امنیت، تابعِ بحث، گفت‌وگو، مناظره و اندیشه‌ورزی پیرامونِ حل‌وفصلِ هشت مورد زیر است:\n۲) آیا تولید ناخالصِ ملی امنیت می‌آورد یا امنیت به رشد اقتصادی منجر می‌شود؟\n۳) آیا رویارویی با نظم جهانی ضرورتی انتزاعی است یا یک پایۀ حکمرانی؟\n۴) آیا انسجام فرهنگی به جامعه‌ای تزریق می‌شود یا نتیجۀ تولید اقتصادی و ثبات سیاسی است؟\n۵) آیا در نیم قرنِ آینده، کشور تابع درآمد‌های ناشی از فروشِ منابع فسیلی خواهد بود یا باید در فکرِ مزیت‌های تولیدی و خدماتی قابلِ عرضه در منطقه و جهان باشد؟\n۶) کدام استراتژی‌ها، کشور را به سمت مازادِ سرمایه، افزایشِ تولید و مزیت‌های نسبی سوق خواهند داد؟\n۷) آیا باید از فرآیند‌های جهانی شدن فاصله گرفت یا باید به آن‌ها پیوست؟\n۸) کدام کشورها به پیشرفت ایران علاقه‌مندند و از این پیشرفت نفع می‌برند؟\nدستیابی به پاسخ‌هایی دقیق، با جزئیات، متمرکز و با پشتوانۀ مطالعاتی، تابعِ یک کار جمعی است. در فرآیند دستیابی به این پاسخ‌ها، افراد دیده نمی‌شوند بلکه دانش، تخصص، تسلطِ علمی و آگاهی آن‌ها شرط است. صحبت‌های مبهم، کلی، چند پهلو و غیرِ دقیق به مازادِ سرمایه، ثروتِ ملی و ثباتِ اقتصادی-سیاسی منجر نمی‌شوند. اگر در پی سیستم، کارآمدی و ثبات هستیم، نیاز داریم فراتر از افراد بیاندیشیم و با فکر و اندیشه‌های ناظر به دراز مدت به صلح برسیم. سپس این اندیشه‌های دراز مدت را به قراردادِ اجتماعی تبدیل کنیم. کانون و مرکز ثقل تمامی این چالش‌ها در این است که چگونه تولید را در کشور به صورت صعودی افزایش دهیم، هم برای مصرف داخلی ولی بیشتر برای صادرات.


سال 1386، میزان صادرات خودرو ایران، حدود 500 میلیون دلار در سال بود، اما در سال بعد، سال 1387صادرات خودرو ایران به کشور‌های خارجی با دوبرابر افزایش به یک میلیارد دلار رسید؛ همچنین از سال 1391 پلتفرم‌ها و طراحی‌های داخلی برای تولید خودرو به مرحلۀ عمل رسیده است.\nامروزه حدود 1200 شرکت با نزدیک به 15 هزار کارخانه به تولید قطعات خودرو مشغول و از نظر صادرات نیز، 39 کشور خارجی خریدار قطعات خودرو از ایران هستند. هم‌چنین بنا به آمار سال 1393 ده واحد تولیدی تایردر کشور مشغول به فعالیت هستند که سالانه 240 هزار تن تایر تولید می‌کنند، رقمی که 70 درصد نیاز داخلی تایر را پوشش می‌دهد. اما به جز صنایع جانبی، دانشگاه‌ها و علوم نیز درگیر صنعت خودرو شده‌اند.\nدستاورد‌های زیادی در صنعت خودروی کشور به وقوع پیوسته، اما شاید از آن‌ها مهم‌تر استعداد‌های زیادی در این صنعت است که لازمه بهره گیری از استعداد‌های نخبگان صنعت خودرو، تلاش‌های خودروسازانبرای جذب این افراد است؛ چندی پیش اخباری مبنی بر ساخت یک


۳۴- ارکستر گلاب دره\n[17 Oct 2016] [ هرمز داورپناه]\nاقامت خانواده در خانه میدان تجریش، بر خلاف انتظار همه بخصوص بهروز و بابک که کار کشاورزی شان در باغچه های حیاط گسترش یافته بود و تازه به آن مکان علاقمند شده بودند بیش از دو ماه به طول نینجامید. علتش این بود که پدر تنها توانسته بود اجارۀ دو ماه آن محل را با استفاده از پول باقی مانده از فروش خانۀ خانی آباد بپردازد و آن ها چاره ای جز ترک کردن آن محل نداشتند.\nالبته خروج آن ها از این مکان هم چندان بدون سر و صدا صورت نگرفت و صاحب خانه بعد از این که چند بار به وسیلۀ پدر تهدید شد بالاخره به کلانتری و دادگستری رجوع کرد و با پا در میانی مقامات ذیصلاح که پدر را می شناختند، مقرر شد که آن ها چند روز وقت داشته باشند تا محلی برای زندگیشان بیابند و بعد بروند.\nکمی بعد از این ماجرا پدر شبی شاد و خندان به خانه آمد و خبر خوشی را به مادر داد. ظاهراً یکی از دوستان صمیمی دوره های شبانه اش، به نام آقای وزارتی، به او گفته بود که تا وقتی آن ها جای مناسبی پیدا نکرده اند، می توانند به باغ او بروند و بدون این که اجاره ای بپردازند در آن جا اقامت کنند.\nطبق معمول، این خبر بر سر سفرۀ شام اعلام شد. بهروز و بابک که از شنیدن کلمۀ باغ به وجد آمده بودند خوردن را رها کردند و چشم به دهان پدر دوختند تا توضیحات بیشتر او را بشنوند. گلریز هم که هنوز عادت قدیمیش را فراموش نکرده بود بعد از شنیدن کلمۀ "باغ" آن را چند بار تکرار کرد تا به صورت ترانه ای در آورد و چون ظاهراً چیزی به دهنش نرسید به خوردن شامش ادامه داد. اما مادر حرف پدر را خیلی جدی نگرفت و بعد از چند دقیقه سکوت زیر لب گفت:" کدوم باغ؟ آقای وزارتی که باغی نداره!"\nپدر همان طور که غذایش را می جوید گفت: " چرا، داره. توی گلاب دره!"\nمادر باز مدتی چیزی نگفت و بعد از این که مقداری برنج در بشقاب بابک که داشت غذایش را تمام می کرد ریخت سرش را بلند کرد و گفت:" توی گلاب دره که نیست. باغ اون... توی کوهه!"\nپدر چند لحظه ساکت ماند و بعد گفت:" خب، خونۀ اون یه خورده بالاس. به خاطر این که می خواست نزدیک چشمه باشه. ما می تونیم اون قدر بالا نریم."\nمادر بعد از چند لحظه سکوت زیر لب گفت:" ساختمون هم... داره؟"\nپدر چند لحظه ساکت ماند و بعد در حالی که چیزی را با چوب کبریت از میان دندان هایش بیرون می آورد آهسته جواب داد: " نه!"\nبهروز و بابک و مادر با حیرت به صورت پدر نگاه کردند. گلریز گفت :" نداره، نداره، باغش خونه نداره!"\nبهروز و بابک خندیدند اما مادر هنوز به دهان پدر که سرش پایین بود و غذایش را می جوید خیره شده بود. چند دقیقه کسی چیزی نگفت و بعد پدر توضیح داد: "وزارتی خودشم توی چادر زندگی می کنه. جاش خیلی خوب و با صفاس. هم درخت داره و هم آبِ روون. آب چشمه اش بسیار تمیز و خوبه. محلش هم ساکت و بی سر و صداس." لحظه ای ساکت شد و بعد اضافه کرد:" سگش به این جا می ارزه!"\nگلریز با صدای بلند گفت: "می ارزه می ارزه، سگش به این جا می ارزه!"\nمادر کمی ساکت ماند و بعد همان طور که سرش پایین بود گفت:" یعنی ... بچه ها باید... توی چادر زندگی کنن؟"\nپدر کمی ساکت ماند و بعد گفت:" عوضش مجٌانیه! دیگه مجبور نیستیم هر ماه خودمونو بچلونیم تا واسۀ صاب خونه پول جور کنیم!"\nگلریز گفت: " بچلونیم بچلونیم. واسه صاب خونه... بچلونیم!"\nمادر و پدر هر دو زدند زیر خنده. بابک گفت: "آخ جون! می ریم توی چادر زنگی می کنیم. مثه قشقاییا. من عکساشو دیدم. تو کتاب جغرافی!"\nبهروز گفت: " اونا لباساشون خیلی گشاده. من دوس ندارم!"\nبابک گفت: " سوار اسب می شیم و مثه آرتیسته می ریم تو بیابون!" بعد مثل زمان هایی که داستان فیلم ها را برای دوستاش تعریف می کرد دست هایش را با حالتِ گرفتنِ افسار اسب جلو آورد واضافه کرد:"دریگا دریگا دریگا!" آن وقت همه خندیدند و مادر دیگر فرصت نیافت که بحث دیگری را مطرح کند.\nآن شب پدر و مادر در اتاق خوابشان جرو بحث هایی داشتند که بچه ها از اتاق خودشان صدای آن را که مرتباً بلند تر و بلند تر می شد می شنیدند. اما بعد از مدتی با رؤیای کوه و رودخانه و اسب سواری در کنار سواران قشقایی در کوهستان به خواب رفتند و نتیجۀ بحث های پدر و مادر را نفهمیدند.\nدو سه روز بعد، یکی از آن کامیون های بازمانده از دوران جنگ جهانی که حالا برای اسباب کشی مورد استفاده قرارمی گرفتند به در خانۀ آن ها آمد و هر چه را که داشتند بار زد و رفت. پدر هم چند جعبه و کیسه را که "شکستنی ها"ی خانه در آن ها بود در صندوق عقب دوج 37 گذاشت و وقتی افراد خانواده سوار شدند از مسیری که برای بچه ها بسیار آشنا بود به سوی گلاب دره حرکت کرد.\nوقتی اتوموبیل آن ها از سه راه جعفر آباد می گذشت بهروز و بابک با خوشحالی ابراز احساسات کردند. اما گلریز که خاطراتی از آن جا نداشت کمی به خانۀ سه راه جعفر آباد که هنوز به همان صورت سابق مانده بود نگاه کرد و بعد رویش را برگرداند و گفت: "الاغ الاغ الاغ!"\nبابک با خوشحالی نگاهی به سوی دیگر انداخت و با هیجان گفت:" بهروز نیگا کن! این همون خرکچی س که من به الاغش تیر زدم...."\nمادر که در جلو نشسته بود و گلریز را در بغل داشت، به طرف بابک برگشت و در حالی که اخم کرده بود گفت:" چشم ما روشن! پس حتماً اون آژان بیچاره رو هم که نزدیک بود کور بشه شما زحمت کشیده و تیر زده بودین، هان!؟"\nبابک شانه هایش را بالا انداخت:" نه بابا! آژانه که کار من نبود! اونو بهروز کور کرد!"\nمادر که حالا به شدت به هیجان آمده بود ناگهان گفت:"بله!؟ یعنی شما ها واقعاً به اون سنگ زده بودین! پس اون فاطمۀ حقه باز به ما دروغ گفت که شما ها اون موقع توی کوچه پشتی بودین!"\nبهروز گفت: "چرا بابا! اون دروغ نگفت که! ما توی کوچه بودیم دیگه. آخه ما مثه شزم از پشت بوم شیرجه زدیم پایین ....بعدشم از خونۀ عباس اینا رفتیم تو کوچه و مثه آرتیسته ویراژ دادیم تو خیابون و... عباس به آژدانه سلام کرد و اون وقت ... فاطمه در رو باز کرد و... ما اومدیم تو!"\nمادر که از حرف های بهروز سر در نیاورده بود کمی سرش را تکان تکان داد و چون حالا ماشین پدر از دست اندازهای بسیار گودی عبور می کرد رویش را برگرداند و گلریز را محکم در بغل گرفت و دیگر چیزی نگفت.\nطولی نکشید که از پل رودخانۀ گلاب دره گذشتند و به طرف امامزاده قاسم که مقصد نهایی اتوموبیل بود پیچیدند. کوچه آن قدر تنگ بود که در بعضی نقاط حتی یک خودرو هم به زحمت می توانست عبور کند. بنا بر این هر بار که با افرادی الاغ سوار یا با یک خرکچی که چند الاغ داشت رو به رو می شدند مجبور بودند به کناری بکشند و راه بدهند تا الاغ ها به هر صورت که می توانند از کنارشان بگذرند و بعد... به راهشان ادامه می دادند.\nبالاخره بعد از یک ساعت یا بیشتر به میدان کوچک امامزاده قاسم که در آن تعدادی خرکچی با الاغ هایشان منتظر بار بودند رسیدند. پدر دوج 37 را در مکانی که به اتوموبیل ها اختصاص داشت گذاشت و از مغازه دارها سؤالاتی کرد. معلوم شد که بارهایشان را ابراهیم، که جوانی از قوم و خویش های "غلامرضا" ، و از اهالی روستای " اُزگل" بود سوار چهارپایان مختلفی کرده و به محل اقامت جدیدشان برده است. پدر آن وقت چند الاغ و دو خرکچی کرایه کرد که بقیه بارها و خود آن ها را به پشت گرفتند و از کوچۀ باریکی که شیبش مرتباً بیشتر و تعداد سنگ و کلوخ هایش فراوان تر می شد به سوی ارتفاعات رفتند.\nشاید یک ساعت یا بیشتر با الاغ هایشان از کوه بالا رفته بودند که بالاخره به جاده ای مال رو که به دور کوه می پیچید رسیدند. حالا حرکت آن ها نسبتاً آسان شده بود چرا که جاده آن قدرشیب نداشت که خطر پرت شدن آن ها یا وسایلشان از روی الاغ پیش بیاید. بنابراین بقیۀ راه به سرعت طی شد و آن ها نیم ساعت بعد به منزل جدیدشان وارد شدند.\nمحل سکونت جدیدشان عبارت بود از زمینی مسطح به طول حدوداً 25 متر و عرض هفت یا هشت متر که بر لبۀ تپه ای قرار گرفته بود. نهر کوچکی از کنار آن می گذشت که در جوار آن ردیفی درخت کاشته بودند. این "خانه" توسط راهی فرعی به طول تقریباً 200 متر به جادۀ اصلی، یعنی همان جادۀ مال رویی که از آن آمده بودند، وصل می شد.\nبا رسیدن آن ها ابراهیم که جوانی کوتاه قد و سیه چرده با سبیلی تازه روئیده بر پشت لب ها و جای سالکی بر روی بینی اش بود در حالی که لبخند پیروزمندانه ای بر لب داشت جلو آمد و سلام کرد. پشت سرش تعدادی تشک و لحاف و بالش، چند میز و صندلی کوچک، تخت هایی چوبی، تعدادی قالیچه، و مقادیری ظرف های مسی و "روحی" آشپزخانه که در"چادرشب" هایی پیچیده شده بودند به چشم می خورد. در سویی دیگر هم تعدادی کتاب و چند "ابزار طرب" مانند تار و سه تار و تنبک و سنتور و ویولون، یک رادیو لامپی بزرگ و رادیو ترانزیستوری کوچکی که پدر به قیمت 500 تومان، یعنی حقوق دو ماه خودش، به تازگی خریده بود، چند مخده، و بعضی چیز های دیگر در امتداد هم چیده شده بودند..در سویی دیگر تلی از پارچه های قطوری که بعداً معلوم شد چادر هایی است که پدر به کمک دوستش "آقای وزارتی" تهیه کرده بوده، به روی هم تلمبار شده بودند.\nپدر جلو رفت و در حالی که با دست ابراهیم را از سر راه خود کنار می زد زیر لب گفت:"چطوری ابراهیم؟ مشکلی که پیش نیومد؟"\nابراهیم گفت: " نه جناب سرهنگ!! فقط خرکچیا یه خورده بی انصاف بودن و بیشتر از پولی که داده بودین گرفتن!"\nپدر گفت:" چه قدر؟"\nابراهیم گفت: " دو تومن."\nپدر با تعجب گفت:" دو تومن!؟ یعنی تو دو تومن بهشون اضافه دادی؟ غلط کردی!"\nمادر گفت:"من که بهت گفتم! حالا دیگه سر به سرش نذار. پولشو بده بره!" و زیر لب اضافه کرد:" پسره دزد سر گردنه س!"\nابراهیم پول را گرفت و تشکر کرد و بعد پرسید:" فردا بیام؟"\nپدر گفت: " بعله! تا ما این جا هستیم هر روز میای!فهمیدی؟"\nابراهیم گفت:"چشم جناب سرهنگ!" و خداحافظی کرد. اما به محض این که به راه افتاد پدر قدمی جلو گذاشت و گوشش را گرفت: " کجا با این عجله؟ روز که تموم نشده! .... تازه شروع شده!" و بعد به او فرمان داد که بدود و دو "عمله" با بیل و کلنگ بیاورد. خودش هم آستین هایش را بالا بزند که" کار داریم!"\nکاری که پدر داشت، کندن چاهی برای "مبال" یا "خلا" بود. علاوه بر این ، آن ها به گودال کوچکی برای فاضلاب آشپزخانه و نهر کوتاهی که بتواند این فاضلاب را تا فاصله ای از تپه پایین ببرد و در آن جا جاری کند احتیاج داشتند. خوشبختانه آب شُرب مورد نیاز آن ها از همان ابتدا در جوی کنار زمین مسطح جاری بود و آن ها نیازی به حوض، آب انبار و تلمبه و از این قبیل چیزها نداشتند.\nآن شب گرچه آن ها هنوز دارای آشپزخانه و توالت تمام ساخته ای نبودند، اما در عوض در تخت هایی خوابیدند که در فضای آزاد با هوایی بسیار تمیز و خنک قرار گرفته بودند و به جای طاق اتاق هم پهنه ای از آسمان پر از ستاره های برٌاق و چشمک زن بالای سرشان بود به طوری که حتی مادر که از نقل مکان به آن جا بسیار ناراضی بود نفس هایی بلند کشید و از زیبایی آن تعریف کرد. تنها اشکال خواب آن شب آن ها هجوم ناگهانی گروهی پشه بود که نیمه شب از راه رسیدند و چون ظاهراً هیچ کدام شام نخورده بودندتصمیم گرفتند شب را در همان جا سپری کنند و دلی از عزای خون های تازه واردین در بیاورند.آن ها آن قدر در این زمینه زیاده روی کردند که بالاخره پدر از رو رفت و نیمه شب از تختش پایین آمد و به کمک مادر و بابک پشه بند ها را "علم کردند" تا بتوانندبقیۀ شب را بخوابند.\nروز بعد، از اول وقت ابراهیم همراه با دو "عمله"(کارگر) با مقادیری گچ و آهک و تعدادی آجر که بار قاطری بود از راه رسیدند ودر ظرف چند ساعت کار دیوار توالت و آشپزخانه را به پایان رساندند . این دو اتاقک دارای چند ردیف آجر و طاق هایی چوبی بودند که از تنۀ درختان جنگلی موجود در پایین تپه ،که رودخانه ای هم در آن جاری بود ، ساخته شده بودند. آشپز خانه دارای اجاقی آجری بود که با هیزم یا ذغال کار می کرد و دیوارش تنها آن قدر بلند بود که طاق چوبیش دچار آتش سوزی نشود. یک سکوی کوتاه و تو خالی هم برایش ساختند که بتوانند ظرف ها ی آشپزخانه را در رو و زیر آن قرار دهند.\n" مبال" در واقع یک چهار دیواری یک متر در یک متر با دیواری آجری به ارتفاع یک متر و نیم بود که بقیه دیوار دو متریش را از چوب های جنگلی ساخته بودند .خود توالت هم گودال نسبتاً عمیقی بود که روی آن را با تیرهای چوبی و تخته پوشانده و سوراخی در وسط تیرها تعبیه کرده بودند.\n"اتاق های خواب خانه" از دو چادر تشکیل می شد که یکی متعلق به پدر و مادر و گلریز بود و دیگری که کوچکتر بود اتاق خواب بهروز و بابک را تشکیل می داد.\nصبح دومین روز اقامت در اقامتگاه جدید، بهروز و بابک با صدای پرندگانی که بی توجه به خواب بودن آن ها بر سر درختان مجاور نشسته و مشغول غارغار کردن و در آوردن انواع صداهای دیگر بودند از خواب پریدند و با به یاد آوردن این که بالای کوه هستند با هیجان از جا بلند شدند و از "اتاق خوابشان" بیرون دویدند. مادر ، پدر، و گلریز هنوز در خواب بودند و این امر فرصتی طلائی برای سیاحت دور و بر خانه در اختیار آن ها می گذاشت.\nکمی که اطراف محل زندگیشان و تپه مجاور آن را بررسی کردند به پیشنهاد بابک برای دیدن رودخانه ای که در پایین تپه قرار داشت لیز خوردند و به آن جا رفتند. در این مکان جزانواع پرندگان که بر روی درخت ها و در حاشیه رودخانه پلاس بودند هیچ موجود زندۀ دیگری به چشم نمی خورد. آن بخش از رودخانه که حالا جلو پای آن ها بود ظاهراً عمق چندانی نداشت . اما کمی بالاتر آبشاری دیده می شد که با سر و صدا به پایین می ریخت و در زیرش حوضچه ای به وجود می آورد.\nبادیدن آبشار بابک فریاد زد: "آخ جون!" و به سوی آن دوید و بهروز هم به دنبالش رفت. هنوز به کنار حوضچه نرسیده بودند که بابک پیراهنش را بیرون آورد و به کناری انداخت و خیز برداشت که به درون آب بپرد اما با شنیدن فریاد بهروز متوقف شد. بهروزگفت:" خواستم بگم که باید مواظب باشی! چون به نظرم عمقش کمه!"\nبابک با تعجب گفت: "خب باشه! مگه چی می شه!"\nبهروز گفت: " اگه شیرجه بزنی ممکنه سرت بره توی گل و خفه بشی!"\nبابک شانه هایش را بالا انداخت: " خب خفه بشم! به جهنم! بهتر از اینه که ...شنو نکنم!" و چند قدم در آب جلو رفت.آب تنها تا بالای زانویش بود.کمی در آن قدم زد و بعد در حالی که سرش را تکان تکان می داد برگشت: " باید بریم چند تا بیل بیاریم.... دو سه تام عمله بگیریم و تهشو بکنیم! یه استخر حسابی می شه."\nبهروز گفت: " باید استخر ساختن رو بذاریم و اسه یه وقت دیگه. الان نه بیل داریم و نه عمله و نه اجازه از مامان اینا. اگه پاشن و ببینن ما نیستم ممکنه وحشت کنن!"\nبابک شانه هایش را بالا انداخت:" نه بابا وحشت واسۀ چی بکنن؟ ما که دیگه بچه نیستیم! مگه ما نبودیم که ....انگلیسا رو انداختیم بیرون و نفت رو ملی کردیم؟"\nبهروز کمی در حوضچه راه رفت و بعد گفت:" اینگلیسیا که نیش نداشتن. مامان به پدر می گفت این جا پُر مار و افعیه. ممکنه ... نیشمون بزنن.بمیریم. اگه این پایین بمیریم آب نعشمونو می بره به دریا و هیچکس هم هیچ وقت خبردار نمی شه!"\nبابک جلو حوضچه کم عمق رودخانه ایستاد و سرش را تکان داد:" خیلی حیف می شه اگه این جا استخر درست نکنیم. اون آبشاره انگار داره ساز می زنه. گنجیشکا و جیرجیرکام باهاش می خونن. مثه یک دسته ارکسترن!"\nکمی کج و کوله راه رفت و سرش را تکان داد و بعد چوب کوتاهی از کناری پیدا کرد و به دست گرفت و مشغول بالا رفتن از تپه شد.\nبهروز نگاهی به اطراف انداخت. به جز صدای شرشر آب و جیک جیک پرنده ها صدایی به گوشش نمی رسید. ناگهان به یاد حرف های خودش دربارۀ مارها و افعی ها افتاد و وحشت کرد. پاشنه کفشش را ور کشید و به دنبال بابک دوید.\nبالا رفتن از آن تپه کار چندان آسانی نبود و کمی که رفتند نفسشان برید و بعد سُر خوردند و آمدند پایین. بهروز گفت:" انگار باید صبر کنیم تا ابراهیم بیاد... کولمون کنه ببره بالا."\nبابک گفت: " خیال می کنی این ابراهیم ریغو هم مثه اون یداللهِ گردن کلفتِ که تو رو می زاش روی دوشش می برد مدرسه؟ .این پسره تا تو رو کول کنه ریغش در میاد و کله پا می شه و با مغز می افته وسط رودخونه!"\nبعد کمی در اطراف گشت و دو قطعه چوب بلندتر پیدا کرد و یکی راخودش برداشت و دومی را به بهروز داد و گفت:" زود باش بریم.اگه این جا گیر بیفتیم آبروی ده دوازده سالۀ هردومون می ره!"\nحالا از پائین آمدن آن ها بیش از یک ساعت گذشته بود و صداهایی از بالا به گوششان می رسید. ظاهراً پدر و مادر بیدار شده و به دنبال آن ها می گشتند. هر طور که بود خود را تا نیمه های راه رساندند .گلریز که زودتر از همه آن ها را دیده بود فریاد زد: " اونا این جان ...دارن... جون می کنن... بیان بالا!"\nبابک با عصبانیت داد زد: " خودت جون می کنیبچه! ما که اون نوک تپه ایم!"و دست بهروز را گرفت و کشید و چنان تند دویدند که قبل از سر رسیدن پدرو مادر، بالای تپه بودند. پدر که خیلی نگران شده بود به محض دیدن آن ها یک پس گردنی به بابک زد. بابک هم که انتظار این حرکت پدر را داشت فقط کمی جا خالی داد که دردش نیاید و بعد فریادی کشید و پا به فرار گذاشت. پدر نگاهی هم به بهروز انداخت چند قدم به سویش آمد و چشم غرٌه ای هم به او که سر جایش ایستاده بود رفت و بعد عقب گردی نظامی کرد و از آن جا دور شد.\nپدر به "شیطان بودن" بابک اعتقاد راسخ داشت و از آن جا که هر وقت خلافی صورت می گرفت او بود که پا به فرار می گذاشت او را مجرم اصلی می دانست و معتقد بود که هر اتفاقی می افتد زیر سر او است، و بهروز را که هم "بچه بود" و هم هیچ وقت فرار نمی کرد خطاکار نمی دانست و باور داشت که تنبیه کردن بابک برای "متنبه کردن" هردو آن ها کافی است!\nآن روز پدر و مادربرنامه ای برای زندگی در خانۀ جدید تهیه کردند. قرار بر این شد که ابراهیم را به طور دایم استخدام کنند تا وظیفۀ خرید مواد غذایی که می باید از امامزاده قاسم تهیه می شد را بر عهده بگیرد. بعد از خرید روزانه هم تصمیم گرفتند که ابراهیم به عنوان کمک آشپز، دستیار مادر در آشپزخانه شود و پس از ناهار ظرف ها را در کنار جوی بشوید و محوطه را آب پاشی کند و اگر کار دیگری نبود قبل از غروب آفتاب به خانه اش باز گردد.\nقرار شد که شب ها در بیرون چادر ها یک چراغ بادی تا صبح روشن بماند و برای کسانی که در طول شب نیاز به رفتن به مبال ( توالت) پیدا می کردند هم قطعه چوب کلفتی را در کنار آفتابه بگذارند تا در صورتی که آن ها با مار، عقرب یا جانور دیگری رو به رو شدند بتوانند آن را بکشند.\nروز سوم که جمعه بود برایشان مهمان آمد. تعدادی از برادر زاده ها و خواهر زاده های پدرکه آخر هفته به کوه نوردی می رفتند از موقعیت کم نظیری که حالا برایشان فراهم شده بود استفاده کردند و در میان راه به " قلٌه"، سری هم به عمو جان یا دایی جان خود زدند و چای، و بعضی ها نهار، را مهمان آن ها بودند.\nشب آن روز بعضی از کسانی که به کوه رفته بودند در هنگام مراجعت از کوه باز سری به آن ها زدند و از پدر خواهش کردند که در زیر مهتاب کوهستان برایشان ساز بزند و آوازبخواند، و تا دیر وقت در آن جا ماندند .\nآن شب وقتی مهمانان رفتند پدر مدتی در کنار نهر قدم زد و بعد به بابک و بهروز که در گوشه ای نشسته و به او نگاه می کردند چشم غرٌه ای رفت و گفت:" شما وروجکا واسۀ چی نرفتین بخوابین؟"\nبابک شانه هایش را بالا انداخت . بهروز گفت: " ما نوبت گرفتیم. مامان گلریز رو برده که جیش کنه!"\nپدر لبخندی زد و گفت:" خب باشه. اما زود برین بخوابین که فردا خیلی کار داریم!"\nبابک که هنوز از پدر دلخور بود زیر لب گفت: " خب دارین که دارین.به ما چه!؟"\nدر همین موقع مادر همراه با گلریز از " مبال " بیرون آمد و بابک با عجله به طرف آن دوید.\nوقتی مادر ار جلو آن ها رد می شد پدر گفت: "شنیدی مهر اقدس چی گفت؟"\nمادر همان طور که گلریز را به طرف چادر خودشان می برد زیر لب گفت:" نه! چی گفت؟"\nپدر به دنبال مادر به راه افتاد:" گفت که خیال دارن جمعۀ دیگه با همۀ برادر زاده ها همشیرزاده هام بیان این جا....پیش ما!"\nمادر که حالا به کنار چادرشان رسیده بود بر گشت و بی اختیار گفت:" وا! مگه ما جا داریم ....که از اونا پذیرایی کنیم؟ کجا می خوان بشینن؟ روی سر من!؟"\nپدر کمی به این طرف و آن طرف رفت و بعد ایستاد:"من هم اینو بهشون گفتم! اما اونا می خوان حتماً بیان...فکر می کنم واسۀ..." و ساکت شد.\nمادر که حالا گلریز را روی یک چهارپایه چوبی نشانده بود و داشت با حوله ای دست و پای او را خشک می کرد به آرامی گفت:" واسۀ چی؟"\nپدر گفت: " فکر می کنم... واسۀ آشتی کنون!"\nمادر به طرف او چرخید: " آشتی کنونِ کی؟ تو و ممدلی خان؟"\nپدر سرش را فرود آورد.\nمادر گفت: " خب، اون یه حرفی! شما ها از اولش هم بیخودی با هم دعوا کردین. اصلاً این که شاه خوبه یا مصدق یا شمسی کوره به ما چه ربطی داره!؟ ما خیلی زرنگ باشیم باید تومبون خودمونو محکم بگیریم که صاب خونه ها از پامون در نیارن و سرگردون کوه و بیابونمون نکنن!"\nپدر به جای جواب دادن باز کمی قدم زد و بعد ایستاد:"من یه فکری دارم. فردا اونو به وزارتی می گم. اگه موافقت کنه یه جای خوب واسه اون شب درست می کنم."\nمادر زیر لب گفت: " باشه.هر کاری دلت خواست بکن." و زیر بغل گلریز را گرفت و وارد چادر شد.\nچند دقیقه بعد بابک از " مبال" بیرون آمد و پدر به آن جا رفت، و بابک و بهروز هم در حالی که سرشان را تکان می دادند و می خندیدند وارد چادر خودشان شدند.\nروز بعد پدر از ابراهیم خواست که به خانۀ آقای وزارتی برود و ببیند که او منزل هست یا نه. اما وقتی ابراهیم بازگشت آقای وزارتی هم همراه او بود. مادر که از ظهور نا گهانی این مهمان ناخوانده غافلگیر شده بود به ابراهیم دستور داد که بدود و اجاق را روشن کند و آب بگذارد تا برایش چایی درست کنند ، و به او تعارف کرد که بنشیند.\nوزارتی گفت: " پذیرایی لازم نیست خانوم سرهنگ. مُصدًع اوقات شما نمی شم. فقط چون جناب سرهنگ احضار فرموده بودند... اومدم."\nپدر گفت:" اختیار دارین شازده! قدم رنجه فرمودین. صفا آوردین. من فقط یه عرض کوچیک داشتم که می خواستم باهاتون در میون بذارم."\nآقای وزارتی که حالا روی یکی از صندلی های کنار چادر بزرگتر نشسته بود گفت: "من سراپا گوشم. بفرمایین!"\nپدر گفت:" عرض کنم خدمتتون که چند وقت پیش بین من و یکی از همشیر زاده ها که آشنایی مختصری با اون نخست وزیر مقتول داشته سر قضیۀ نفت و دخالت انگلیس ها جرٌ و بحثی پیش اومد که به خاطر اون بینمون شکرآب شد."\nآقای وزارتی سری تکان داد و فیلسوفانه گفت:"عجب!"\nپدر گفت: " بله . اون شب هر دو ما هم یه خورده کله مون گرم بود و از شما چه پنهون نزدیک بود با هم دست به یقه بشیم. برای همین هم ما خیلی زود مجلس رو ترک کردیم و به خانه رفتیم. اما ... کدورت بین ما باقی ماند."\nبهروز که کمی دور تر نزدیک بابک ایستاده بود رو به بابک گفت:" کدورت!؟"\nبابک زیر لب گفت:"کوفت! ساکت! بذار ببینم چه آشی واسمون پخته!"\nپدر سینه اش را صاف کرد و بعد گفت: " وقتتونو نمی گیرم شازده. خلاصه این که حالا همشیرزاده ها خیال دارن یه... مهمونی خانوادگی ترتیب بدن... و ما رو با هم آشتی بدن. و اون رو هم... می خوان این جا ...توی خونۀ ما باشه!"\nآقای وزارتی گفت: " به به ! چه خبر دلپذیری! از این بهتر چی؟"\nپدر گفت:" بعله .فقط اشکالش در اینه که ما این جا برای اون همه آدم ....جای پذیرایی نداریم."\nآقای وزارتی گفت: "خب این که نگرانی نداره جناب سرهنگ. تشریف بیارین به چادر حقیر. قدمشون روی چشم!"\nپدر گفت:" خیلی ممنون شازده . اما چون یه مجلس خصوصی خانوادگیه...فکر نمی کنم اونا خوششون بیاد . به جاش .... فکر کردم...اگه شما اجازه بدین من نوک اون تپۀ بلند که زیاد هم از این جا فاصله نداره ...یه جایی واسۀ پذیرایی درست کنم."\nوزارتی در حالی که ابروهایش را بالا برده بود گفت: "نوک تپه!! آخه اون جا که ...خیلی از شما دوره!"\nپدر سرفه ای کرد و گفت:" اشکالی نداره. واسش... جاده درست می کنیم.هزینه ش پای من. فقط اگه شما اجازه بفرمائین ما همین امروز دست به کار می شیم."\nآقای وزارتی گفت: " اختیار دارین جناب سرهنگ! اختیار مام دست شما س. هر کاری دلتون خواست با هر کدوم از تپه ها و کوه ها که خواستین انجام بدین. خیلی هم خوشحال می شیم." و لبخند زد.\nپدر که حالا چهره اش کاملاً از هم باز شده بود با خوشحالی گفت: " خیلی ممنون. من دیگه عرضی ندارم. حالا بفرمایید یه خورده باقلوا میل کنین تا چایی حاضر شه!"\nآقای وزارتی گفت:"خیلی ممنون، جناب سرهنگ. من هم البته یه عرض کوچکی خدتتون داشتم."\nپدر با خوشحالی گفت:" خواهش می کنم. بفرمائین!"\nآقای وزارتی گفت:" می خواستم خواهش کنم که برای جاده کشی....به جای این که عمله از بیرون بگیرین، از باغبونای من استفاده کنین. هر دوشون قوی و کاری هستن. خیلی هم محتاجن. جای دوری نمی ره . زن و بچه دارن."\nپدر با خوشحالی گفت: "چشم ! حتماً! چرا که نه!"\nآقای وزارتی گفت:"می دونین جناب سرهنگ. این دو تا همونایین که این مکان رو برای شما درست کردن. زمینشو صاف کردند و نهر رو گشاد و تمیز کردن، درختا رو هرس کردند و خلاصه خیلی کارای دیگه. منم با اجازه تون ... از طرف شما قول دادم که نفری دویست تومن بهشون می دین!"\nپدر حالا با دهان باز به صورت آقای وزارتی چشم دوخته بود اما چیزی نمی گفت .\nمادر با تردید گفت: " منظورتون... دویست ریال بود یا..."\nآقای وزارتی بدون این که به مادر جواب دهد گفت: " این بیچاره ها درآمد دیگه ای که ندارن! گاهی برای من کارای اضافی می کنن و من هم به جاش دویست سیصد تومنی بهشون می دم. این بار البته ...کارش برای من نبود. برای جناب سرهنگ و خانواده بود که....تاج سرِ ما هستن!"\nبابک در گوش بهروز گفت:" تاج سرش چقده گنده س! حالا این پولو... از کجا گیر بیاریم!؟"\nبهروز گفت:" ریق پدر در اومد!"\nحالا نوبت مادر بود که با دهان باز به آقای وزارتی نگاه کند.\nآقای وزارتی که ظاهرا حرفی را که برای گفتنش آمده بود زده و دیگر کاری نداشت، از جایش بلند شد:" خب من دیگه مزاحم اوقاتتون نمی شم. می دونم خیلی کار دارین. اینشاءالله واسۀ چایی یه وقت دیگه خدمتتون می رسم."\nبابک زیر لب گفت:" خدمتشون که حسابی رسیدی! دیگه بیشتر از این چی می خوای؟"\nآقای وزارتی قبل از رفتن باز رو به طرف پدر کرد:" هرچی زودتر کمکشون بفرمایید بهتره . جای دوری نمی ره." و در حالی که پدر و مادر هردو با دهان باز به او خیره شده بودند از محوطه خارج شد.\nآن شب بار دیگر تا دیر وقت از چادر پدر و مادر صدای جرٌ و بحث بلند بود و وقتی مباحثات آن ها به داد و فریاد تبدیل شد ، گلریز که وحشت کرده بود خود را به چادر بابک و بهروز رساند و به بغل بهروز پرید.\nبابک چپ چپ نگاهی به گلریز انداخت و زیر لب گفت: "چی شده؟ واسۀ چی در رفتی!"\nگلریز نگاهی به او انداخت و زیر لب گفت: "در نرفتم که! جیش داشتم ...خواستم برم خلا!"\nبابک گفت: " پس چرا اومدی چادر ما؟ مگه این جا مباله!؟"\nگلریزبه جای جواب سرش را به سینۀ بهروز فشار داد.\nبابک چپ چپ نگاهی به بهروز و بعد به گلریز انداخت و قبل از این که بهروز چیز دیگری بگوید گفت : "واسه چی جیشت گرفت؟ اونا که با تو دعوا نمی کردن!"\nگلریز گفت: "دزد اومده ... از دزده ترسیدم!"\nبهروز زیر لب گفت: "دزد کیه...؟ ابراهیم؟"\nاو چند بار شنیده بود که مادر به پدر گفته بود ابراهیم قابل اعتماد نیست و "دزد" است.\nگلریز نگاهی به چشمان بهروز انداخت و رویش را برگرداند.\nبابک گفت: " خب معلومه دیگه! ما که این جا غیراز ابراهیم دزد نداریم!"\nگلریز گفت: " اون مرتیکۀ پیره خره دزده. حقوق بابارو... دزدیده!"\nبابک گفت: " اون که زیاد پیر نیست دختر! اون هیفده هیجده سالشه!"\nبهروز گفت: " تازه! اون که حقوق بابا رو ندزدیده. حقوق بابا دویست و پنجاه تومنه! اون فقط دو تومن ازش گرفت."\nبابک به طرف تخت بهروز که گلریز حالا بر روی آن دراز کشیده بود آمد و بر لبۀ آن نشست. گفت: " خب... بگو اون... چی دزدیده؟"\nگلریز گفت: " اون چار صد تومن دزدیده. دو برابرش پدر!"\nبابک خندید و بعد از لحظه ای گفت: " دو برابر چهارصد تومن... چقده می شه!"\nبهروز بادی به غبعب انداخت و گفت: " هشتصد!"\nبابک شانه هایش را بالا انداخت و از روی تختش بلند شد. گفت: " پس پدر... هشتصد تومن دزدیده، هان!؟"\nگلریز گفت: "اون خیلی پیره! کچلم هس!"\nبهروز کمی به او نگاه کرد و بعد گفت: " پدر موهاش ریخته ... اما کچل نیس که! هنوز دویست سیصد تا مو داره!"\nبابک چپ چپ نگاهی به طرف گلریز انداخت و بعد گفت: "فکر می کنم...منظورش پدر نیست. اون پیرمرده رو می گه! آقای وزارتی که صبحی این جا بود. اون... کچله."\nگلریز گفت: " وزارتی وزارتی ....اون کچله... اون کچله!"\nدر همین موقع دریچۀ چادر به کناری رفت و سر مادر از وسط آن به درون آمد. اخم هایش در هم بود اما وقتی آن ها را در کنار هم دید چهره اش باز شد. گفت: " شما سه تا دارین چی به هم می گین که دل دادین و قلوه گرفتین ....!؟"\nبابک که نمی خواست چیزی به مادر بگوید سعی کرد رد گم کند: " پدر می گه ... اون پایین، تویِ امامزاده قاسم... یه جیگرکی هس که... دل و قلوه ش خیلی خوش مزه اس!"\nمادر از شنیدن نام پدر اخم هایش در هم رفت و بعد در حالی که دست گلریز را می گرفت و او را از تخت پایین می آورد زیر لب گفت: "پدر حرفای بیخودی زیاد می زنه!"\nبهروز گفت:" گلریز می گه پدر هشتصد تومن دزدیده!"\nمادر ایستاد رویش را برگرداند و زیر لب گفت: " به حق چیزای نشنیده!"\nو بعد از لحظه ای اضافه کرد:" باباتون هر عیبی داره... دزد نیست! کی همچین مزخرفی گفته!؟\nهیچ کس حرفی نزد.مادر برگشت و وقتی داشت از چادر بیرون می رفت زیر لب گفت: " اگه اون دزد بود که این حال و روز خونه زندگیش نبود!"\nبابک گفت:" مگه خونه زندگیش چشه؟"\nبهروز گفت: " خب رودخونه ش که کم عمقه ... تپه ش هم که خیلی شیب داره، نمیشه ازش اومد بالا!"\nبابک نگاهی به دور و برش اند اخت و گفت: " خب رودخونه و تپه ش خرابه . به خونه ش چه ربطی داره؟!"\nبهروز گفت: "خونه شم...مستراحش بو گند می ده... شباش پر پشه اس! مار و افعی داره....مهمون هم زیاد میاد!"\nبابک شانه هایش را بالا انداخت: " پس می خواستی مستراحش بوی گلاب بده و به جای پشه هم توش نقل و نبات خیر کنن؟ خب همه جا پشه داره.! مستراحم باید بوی گند بده دیگه!مهمون هم می خواد بیاد...بیاد! به جهنم!" ساکت شد و صورت بهروز نگاه کرد.\nمدتی هر دو ساکت بودند و بعد بابک ناگهان گفت:" اصلاً می دونی؟ یه چیزی!"\nبهروز با کنجکاوی پرسید:" چی؟"\nبابک گفت: " اصلاً این پدر اینا دیگه به درد نمی خورن. همه ش بی پول و گدان! معلوم نیس زمستون که بیاد ما باید بالای این کوه چیکار کنیم!"\nبهروز گفت: " خب ... تا اون وقت که... این جا نمی مونیم. اگه بمونیم که ...زیر برف دفن می شیم!"\nبابک گفت: " خب بعله. منم همینو می گم دیگه!"\nبهروز گفت: " آره!"\nبابک گفت: "اگه دفن بشیم هم که ... می میریم!"\nبهروز گفت: " نه! مامان نمی ذاره بمیریم. اون.... یه کاری می کنه!"\nبابک گفت:" خب... اون می خواد یه کاری بکنه ... اما اون یه زنه دیگه. زنا که کاری از دستشون بر نمیاد. ما مردا ...باید کمکشون بکنیم.... باید دست به کار بشیم و ....قبل از این که برف بیاد فلنگو ببندیم!"\nبهروز گفت: " چه جور... فلنگی ببندیم؟"\nبابک گفت: " یعنی که... یه جوری از این جا...بریم. مثلاً اگه ... یه دسته ارکستر درست کنیم ...مثه اون که... اون دختره...مرضیه... درست کرده... می تونیم کلٌی پول درآریم! اون وقت یه خونۀ خوب سر سه راه جعفر آباد می خریم و .... می ریم توش!"\nبهروز گفت :" حالا ما ... مرضیه از کجا گیر بیاریم؟"\nبابک اخم هایش را در هم کرد و شانه هایش را بالا انداخت و مشغول جویدن لب هایش شد.\nدر طول چند روز بعد سر خانواده بسیار شلوغ بود. در این روزها پدر به کمک ابراهیم و دو باغبان آقای وزارتی جاده ای به عرض دو متر به دور تپۀ بلند مجاور کشید به طوری که سه نفر به راحتی می توانستند در کنار هم در آن قدم بزنند و بدون این که با سنگ یا بوتۀ خاری برخورد کنند تا نوک تپه که بلند ترین نقطه در منطقه بود بروند. قلۀ تپه را هم به صورت دایره ای به شعاع چند متر تسطیح کردند به طوری که عده ای می توانستند در آن جا بر روی قالیچه یا پتو بنشینند. وقتی محل پذیرائی حاضر شد پدر ابراهیم را فرستاد تا از مکانی در امامزاده قاسم که یک خط تلفن داشت به چند نفر از دوستانِ دوره هایش زنگ بزند و آن ها را هم برای شرکت در این "مجلس خودمانی" دعوت کند.\nقبل از این که ابراهیم به راه بیفتد بابک خود را به او رساند و جلویش را گرفت. ابراهیم که جا خورده بود کمی خود را عقب کشید:" چیه آقا بابک؟ نمی خواین من برم؟"\nبابک با صدای آهسته گفت:" نه! برو! فقط می خواستم یه چیزی بهت بگم!"\nابراهیم گفت: " باشه . بفرمائین. به گوشم!"\nبابک گفت:" تو ... حتماً سه راه جعفرآباد رو بلدی دیگه، نیس؟"\nابراهیم گفت: "اختیار دارین آقا بابک. من بچۀ شمرونم. همه جاشو فوت آبم!"\nبابک گفت:" می شه اگه راهت افتاد... یه سری به کوچۀ محبیان بزنی و به هر کدوم از بچه های محل که دیدی بگی که ما این جا هستیم؟ دوستای ما همه شون اون جان . مام این جا تنهائیم. دلمون واسشون تنگ شده!"\nابراهیم لبخندی زد و بعد گفت:"اگه برم...جناب سرهنگ منو می کشه!"\nبابک بی اختیار گفت:" اگه کشتت... با من!" و بعد انگار که متوجه شده حرف بدی زده اضافه کرد: " منظورم اینه که ...من ... نمی ذارم بکشتت!"\nابراهیم خندید و سری تکان داد و رفت.\nآن روز تلفن کردن ابراهیم تا بعد از ظهر به درازا کشید. به محض این که سر و کله اش پیدا شد پدر کتک مفصلی به او زد و بعد از او خواست که علت دیر آمدنش را توضیح دهد. ابراهیم ابراز داشت که تلفن امامزاده قاسم خراب بوده و او مجبور شده است برای تماس با دوستان پدر به سه راه جعفر آباد برود.\nشب جمعه، بیست و چند نفر از قوم و خویش ها و دوستان پدر همراه با چند کودک هم سن و سال بهروز و بابک به "خانۀ" آن ها آمدند و در بالای تپه اجتماع کردند عموجان تقی" که ویولون نواختن را بلد بود، ویولون مادر را به عاریه گرفت و "عمه جان مهری" هم تنبک پدر را برداشت و بابک را هم با سنتورش به جمع اضافه کردند و همراه با تار و آواز پدر دسته موسیقی کاملی تشکیل شد.\nساز و آواز تازه شروع شده بود که ابراهیم که سینی بزرگی پر از لیوان های چای با خود آورد و مشغول توضیع آن ها بین مهمان ها بود با صدای آهسته به بابک گفت: " اون پایین چند نفر منتظرتونن!" در فاصله کمی پشت سر آن ها عباس، منصور، نصرت، فرهاد، فریدون و بهمن صف کشیده بودند.\nبهروز اشاره ای به بابک که در حال سنتور زدن زیر چشمی او را می پایید کرد که یعنی :" بریم"\nاما بابک که حالا با عده ای "آدم بزرگ" محشور شده بود و به شدت احساس بزرگی می کرد ضمناً با دیدن دوستان قدیم دلش پر می زد که برای بازی به بچه ها بپیوندد سری تکان داد و اشاره کرد که همان جا بنشیند و از جایش تکان نخورد! اما بهروز که حوصلۀ ماندن در آن جا را نداشت شانه هایش را بالا انداخت و به بچه ها فرمان حرکت داد. چند لحظه بعد پنج نفر از کودکان فامیل همراه با بچه های سه راه جعفر آباد تحت رهبری بهروز در اطراف تپه به دویدن و قایم موشک بازی مشغول بودند. و بابک در حالی که سعی داشت به بزرگتر ها لبخند بزند و خود را خوشحال نشان دهد هر بار که یکی از بچه ها از نزدیکش عبور می کرد چشم غرٌه ای به او می رفت و اشاره می کرد که دست از بازی بردارند و به مهمانان ملحق شوند!\nاین وضعیت یک ساعت ادامه یافت تا این که ابراهیم به سراغ بهروز آمد و اعلام کرد که مادر می خواهد آن ها بیایند و پهلوی "آدم بزرگ ها" بنشینند. بچه ها به ناچار دست از بازی کشیدند و به بقیه ملحق شدند.\n. مادر که مشغول صحبت کردن با یکی از "عمه" ها بود تا بهروز را دید به طرفش رفت و با صدایی آهسته گفت:" به بچه ها بگو که دیگه جایی نرن و سر و صدام نکنن. ما یه مراسم کوچیک داریم که چند دقیقه دیگه شروع می شه."\nبهروز با انگشت به بقیه علامت داد که ساکت باشند و پشت سر مادر نشست.\nحالا یکی از مردان مسن تر که برادر زادۀ پدر اما ده سال از او بزرگتر یود مشغول نصیحت کردن جوانان شده بود که نباید به خاطر مسایل سیاسی قوم وخویشی و دوستی را فراموش کنند و اجازه بدهند که بین آن ها کدورت ایجاد شود.\nبهروز که این کلمه را قبلاً هم یک بار شنیده و معنیش را درست متوجه نشده بود ضمناً دلش نمی خواست کسی به نادانی او پی ببرد با دست به شانۀ بابک که در مقابل او روی زمین نشسته بود زد و دهانش را کنار گوش اوگذاشت و گفت: " کی... کدورت کرده؟"\nبابک سرش را به طرف او چرخاند و تقریباً داد زد: " پدر با عمو ممدلی خان کدورت کرده!"\nبهروز گفت : " یعنی... چیکارش کرده؟"\nبابک مکثی کرد و با تردید گفت: " خب، کدورت کرده دیگه!" و بعد که متوجه شد بهروز معنی کلمه را نمی داند، بادی به غبغب انداخت و گفت: "یعنی که... با اون... یه کارِ بد بد کرده!"\nفریدون که پهلوی بهروز نشسته و حرف بابک را شنیده بود با تعجب گفت: "دوتا مرد گنده! مگه می شه!؟"\nحالا چند نفر زیر بغل پدر را گرفته و از جا بلندش کرده بودند و عده ای هم "عمو ممدلی خان" را با خود می کشیدند. نصرت که پشت سر بهروز نشسته بود دهانش را کنار گوش او گذاشت: " چی شده ؟ دعوا کردن؟"\nبهروز با تردید گفت: " نه! یه خورده کدورت کردن!"\nنصرت با تعجب گفت:" چی چی کردن!؟"\nبهروز که نمی دانست چه باید بگوید تظاهر کرد که حرف او را نشنیده است.\nحالا جارو جنجالی از سوی بزرگسال ها بلند شده بود همه سر پا ایستاده بودند و پدر و عموممدلی خان داشتند همدیگر را می بوسیدند و عده ای هم دست می زدند و ابراز احساسات می کردند. در میان هیاهوی آن ها ناگهان کسی داد زد "زنده باد مصدق!" و لحظه ای بعد فرد دیگری فریاد کشید: "زنده باد بقایی!"\nبهروز که نام مصدق را زیاد شنیده بود اما بقایی را نمی شناخت خواست از نصرت بپرسد اما او حالا سر پا ایستاده بود. از منصور که پشت سرش نشسته بود پرسید. منصور شانه هایش را بالا انداخت: "درست نمی دونم. اما فکر نمی کنم... توی مدرسۀ ما باشه."\nحالا سرو صدا ها کمی فروکش کرده بود و بابک که سؤال بهروز را شنیده بود دولا شد و گفت: " اون مصدق چند وقته نخست وزیر شده. اون یکی هم .... باید معاونش باشه."\nنصرت که حالا به سرجایش برگشته و حرف او را شنیده بود گفت: " نه بابا، اون یکی رهبر حزب زحمتکشانه که چند وقته درست کردن. چند هفته پیش آدماش با توده ای ها دعوا کردن، نظامیام همه شونو به گلوله بستن. خیلی ها کشته شدن! " بعد دور و برش را نگاه کرد و چون هیچ کس متوجه آن ها نبود داد زد:"مرگ بر مصدق!"\nبابک گفت: " هی نصرت! تو خیلی خائنی ها! مگه مصدق همون نیس که نفتو ملی کرده!"\nفرهاد گفت:" چاخان می کنن بابا! اون خودش هم نوکر انگلیساس!"\nفریدون گفت: " بابام می گه به دستور شاه مردمو کشتن. مصدق فرمانده نظامیا رو اخراج کرده! خودشم خیلی وطن پرسته!"\nعباس گفت: "این بحثا رو ول کنین بابا. آشتی کنون تموم شده، بیاین بریم سر بازیمون. حوصله مون سر رفت! "\nکمی بعد مهمان ها مشغول دست زدن شدند و یکی از آن ها به خواندن ترانه ای از مرضیه پرداخت . بقیه هم دسته جمعی همراهیش کردند و بعضی از بچه ها هم با آن ها هم صدا شدند. اما بهروز و نصرت و بقیه بچه ها به تدریج عقب عقب رفتند و بابک هم سنتورش را به یکی از جوانان خانواده که نواختن آن را بلد بود سپرد و به آن ها ملحق شد و تا وقتی برای شام صدایشان کردند در اطراف تپه به بازی های مختلف مشغول بودند...\nصبح روز بعد که جمعه بود وقتی بهروز از خواب بیدار شد، بابک در کنار چادر روی شاخه درختی نشسته و مشغول سنگ پرانی به پایین تپه بود. تا بهروز را دید از شاخه آویزان شد و با جستی به زمین فرود آمد . کمی ساق و زانویش را مالید و بعد گفت: " تا لنگ ظهر خوابیدی که! همۀ جمعه مون به هدر رفت!"\nبهروز شانه هایش را بالا اند اخت و خواست به دستشویی برود اما بابک رهایش نکرد و به دنبالش آمد.\n- " می خوای بری مستراح؟"\nبهروز زیر لب گفت: " آره . ماری... چیزی... توشه؟"\nبابک گفت: "نه!" و بعد از لحظه ای اضافه کرد: " زودتر برگرد می خوام باهات حرف بزنم! مامان اینا رفتَن بیرون. تا برنگشتن باید کارامونو بکنیم!"\nبهروزچپ چپ نگاهی به او انداخت و در حالی که به فکر فرو رفته بود به داخل رفت.این که بابک می خواست با او " حرف بزند" به این معنی بود که باز نقشه ای در سر داشت. بهروز که حدس هایی در مورد برنامۀ بابک می زد خیلی زود از توالت بیرون آمد و ابروهایش را به علامت سؤال بالا برد و سرش را تکان داد.\nبابک بی مقدمه گفت: "می دونی، من یه نقشه ای... به فکرم رسیده!"\nبهروز گفت: " فکر می کنم می دونم نقشه ات چیه! فقط بگو چطوری می خوای درستش کنی؟"\nبابک چپ چپ نگاهی به طرف او انداخت و گفت:" چی رو؟ من که هنوز چیزی بهت نگفتم؟" و چون سکوت بهروز را دید شانه هایش را بالا انداخت و زیر لب گفت: "خب شایدم حدس زده باشی دیگه!"\nبهروز گفت: "آره، حدس زدم می خوای چی درست کنی!"\nبابک با خوشحالی گفت: " راستی!؟ چه خوب!" و بعد از مکثی اضافه کرد: "فقط...فقط ما یه نفر کم داریم!"\nبهروز گفت: " واسۀ چی؟"\nبابک گفت: " واسۀ ویولن!"\nبهروز با تعجب گفت: " ویولن!؟.... مگه می خوای توی استخر ویولن بزنی!؟"\nبابک نگاهی طولانی به او انداخت و با تعجب گفت:" توی استخر....؟ کدوم استخر...؟ مگه ما این جا...." و بعد انگار که چیزی را به یاد آورده باشد سری تکان داد و ساکت شد.\nحالا در مقابل هم ایستاده وبه هم زل زده بودند! بهروز با گیجی گفت: " مگه ....مگه نمی خوای استخر درست کنی!؟"\nبابک کمی ساکت بود و بعد به کندی گفت:" خب....آره، اما....."\nبهروز با کنجکاوی گفت: " خب، پس با ویولن می خوای توی استخر چیکار کنی؟"\nبابک گفت: " من نگفتم که می خوام توی استخر ویولن بزنم که.... گفتم من سنتور می زنم، یکی هم باید ویولن بزنه!"\nبهروز گفت: "چطوری می خوای توی استخر سنتور بزنی؟ اون که می ره ته آب و می پوسه!"\nبابک گفت: " سنتور نمی زنم که!.....یعنی که می زنم،اما نه توی استخر!.... توی دستۀ ارکستر."\nبهروز گفت: " کدوم ارکستر؟ مگه تو...."\nبابک گفت: " همون که قبلاً بهت گفتم دیگه! می خوام یه دستۀ ارکستر درست کنم و واسۀ مردم موزیک بزنم." و چون سکوت بهروز را دید توضیح داد:" می دونی، اون پل که روی رودخونه هست که یادته. بهش می گن پل گلاب دره. از این جام زیاد دور نیست. روزای پنج شنبه و جمعه... اون جا پر آدم می شه. می خوام دسته ارکسترم رو ببرم اون جا و براشون آهنگ بزنم! ازش کلًی پول در میاد! اسم دستۀ ارکسترم رو هم می ذارم ... ارکستر گلاب دره".\nبهروز با تردید نگاهی به او انداخت و گفت:" مامان و پدر هم... توی دسته ارکسترت هستن؟"\nبابک گفت: "نه بابا! اونا سنشون زیاده ...به درد این کارا نمی خورن!"\nبهروز گفت:" خب ... پس ... نوازنده هاش کی ین؟"\nبابک گفت: " فکر همه چیزشو کردَم.... من سنتور می زنم، منصور ستار می زنه، عباس دایره زنگی، تو هم تنبک. فقط ... یه ویولونیست کم داریم!"\nبهروز با تعجب گفت:" من که... تنبک زدن بلد ....نیستم!"\nبابک شانه هایش را بالا انداخت:"اون که کاری نداره! همین امروز یادت می دم. نگران نباش." و بعد از لحظه ای اضافه کرد:" نگران ویولونیست هم نباش ...با بچه ها صحبت می کنیم ...یکی پیدا می شه."\nبهروز کمی فکر کرد و بعد گفت:"خب اون کار رو... می تونیم به نصرت بدیم. اون کلٌه ش خیلی خوب کار می کنه. حتماً فوری یاد می گیره!"\nبابک شانه هایش را بالا انداخت:"نه! اون پدر سوخته توده ایه. دیروز گفت مرگ بر مصدق!"\nبهروز گفت: " خب توده ای باشه. مگه توده ایا نمی تونن ویولن بزنن!؟"\nبابک گفت: " نه! فریدون بهتره. اون بهائیه . بهائیا خوب ویولون می زنن!"\nبهروز چپ چپ نگاهی به او انداخت و گفت:" پس نصرت چیکاره باشه؟"\nبابک فکری کرد و بعد گفت: " خب اون می تونه صورتشو سیاه کنه و بشه حاجی فیروز و .... مشتریا رو بخند ونه!"\nبهروز با تعجب گفت:" مگه دستۀ ارکستر هم... حاجی فیروز داره؟"\nبابک شانه هایش را بالا انداخت: " خب نداشته باشه! عوضش ارکستر ما... بیشتر پول در می آره!"\nبهروز سری تکان داد و گفت: " خیال نمی کنم ... نصرت قبول کنه." و بعد انگار که تازه چیزی به یادش آمده باشد گفت:"اما از همه مهمتر... خواننده است. ما که ....توی دسته مون خواننده نداریم .... بی خواننده که پول در نمیاد!"\nبابک سری فیلسوفانه تکان داد و به آرامی گفت: " چرا! اونم داریم!"\n- داریم!؟.... کی!؟\nبابک باز سرش را تکان داد: "گلریز!" و بعد از لحظه ای اضافه کرد:" ما که. دیروز .. روی تپه... ارکستر اجرا می کردیم گلریز دایم میومد پهلوی ما و آواز می خوند. دیدم صدای خیلی خوبی داره. جون می ده واسۀ ارکستر گلاب دره!"\nبهروز با حیرت گفت: "آخه... گلریز که خیلی کوچیکه! اون فقط پنج سالشه!"\nبابک گفت: " نه! چن ماه دیگه میره تو شیش سال. تازه، ابراهیم میگه اون سه سال دیگه بالغ می شه. وقتی اون بالغ می شه، تو هنوز نشدی!"\nبهروز با عصبانیت گفت: "خیلی هم شدم!" و با اوقات تلخی به داخل چادرشان رفت.\nچند دقیقه بعد بابک در حالی که سرش را پایین انداخته بود به آرامی داخل شد.و زیر لب گفت: " خب معلوم نیس که....شایدم تو زودتر بالغ بشی. من فردا از ابراهیم می پرسم. حالا بیا یه خورده ...تمرین کنیم!"\nبهروز سری تکان داد و به همراه او رفت.\nدر حدود دو ساعت، و تا وقتی که منصور و عباس همراه با بهمن و نصرت و فرهاد و فریدون از راه رسیدند، بابک به بهروز درس تنبک زدن داد. گلریز را هم آورده بودند که با آن ها یکی از ترانه های مرضیه را تمرین کند.\nوقتی بچه ها از راه رسیدند بابک همۀ ساز ها را که با اجازۀ مادر به چادرخودشان برده بود به وسط محوطه آورد و کنار هم چید. عباس گفت:" من یه دایره زنگی هم آوردم که تمرین کنیم. مال ننۀ زنم سروره."\nبابک با تعجب گفت:" از کی تا حالا تو .... زن دار شدی!؟"\nعباس گفت: "خیلی وقت نیست. اون تازه نُه سالش شده."\nمنصور که حالا جلو صف ساز ها ایستاده بود رو به بابک پرسید:" اینا... کدومش سه تاره؟"\nبابک با تعجب گفت: " مگه تو... تا به حال سه تار ندیدی!؟"\nمنصور گفت:" معلومه که ...دیدم! . خیلی هم دیدم. اما ...خب... یادم رفته."\nبهروز گفت: "چیچی شو...یادت رفته؟ و بعد پرسید:"تو هیچ وقت... دست به ستار زدی؟"\nمنصور گفت:" دست زدن نمی خواد که بابا! من هر سازی رو که بگی بلدم. حتی نی لبک هم می زنم. چند بار واسٍۀ گوسفندای عموم زَدَم.... سه تار که سهله!"\nبابک رو به فریدون با تردید پرسید: " تو که...ویولون... دیدی؟.... نه؟"\nفریدون خندید: " دیدَم!؟ من ...پدر بزرگم...ویولونیست مشهوری بوده. توی اتریش."\nبابک با تردید گفت:" می تونی...بزنی؟"\nفریدون با تعجب گفت:" ویولون بزنم؟ مگه من... پدربزرگمم!؟ من توی عمرم دست به ویولون نزدم!"\nنصرت گفت: " من یه خورده ویولن بلدم. دائیم استادش بود. به من هم یه چیزایی یاد داد. خدا رحمتش کنه . پیرار سال اعدامش کردن!"\nفرهاد گفت: " اگه بخواین من می تونم براتون سه تار بزنم. فقط باید... یادم بدین!"\nبهمن گفت: " منم اگه یادم بدین می تونم ....شیپور بزنم!"\nنصرت گفت:" اگه هیچ کس بلد نیست سازشو بزنه.... چطوری می خوایم ارکستر درست کنیم؟"\nعباس گفت: " اصلاً این همه ساز واسۀ چی می خوایم؟ یه دنبک و یه دایره زنگی کافیه، که من و بهروز می زنیم. بابک هم می شه حاجی فیروز. توی دربند می چرخیم و کلٌی پول در میاریم!"\nمنصور نگاهی به عباس انداخت وزیر لب گفت:" پس ما این جا... چوق سفیدیم!؟" و بعد در حالی که به سمت بیرون نگاه می کرد گفت:" امروز هوا خیلی خوبه! اون پائین هم.... یه رودخونه هست با کلی درخت و... تخته سنگ و یه عالمه کوه و کمر! جو...ن می ده واسۀ آرتیست بازی! من می گم... به جای ارکستر زدن چطوره بریم اون پایین کنار رودخونه یه کم آرتیست بازی کنیم و کیفشو ببریم.ارکستر مُرکستر هم بمونه واسۀ یه وقت دیگه که ... حال وحوصله شو داریم!"\nبعد از این حرف به لبۀ سرازیری کنار محوطه رفت و به طرف پایین سُر خورد. .چند لحظه بعد عباس هم شانه هایش را بالا انداخت و در حالی که دایره زنگیش را به کناری پرت می کرد به دنبال او رفت.ولحظاتی بعد فرهاد و فریدون و بهمن هم از تپه سرازیر شدند.\n.نصرت که هنوز سر جایش ایستاده و از اتفاقی که افتاده بود مات و مبهوت مانده بود نگاهی به بهروز انداخت و زیر لب پرسید:"مام... بریم؟"\nبهروز شانه هایش را بالا انداخت:" اگه نریم... چیکار کنیم؟" و به بابک نگاه کرد.\nبابک از جایش بلند شد، لگد محکمی به جعبه سنتورش که روی زمین بود زد و با صدای بلند گفت: " گور پدر هرچی ارکستر گلاب دره س!!" ، به طرف لبۀ سرازیری دوید و سُر خورد و پایین رفت...