11 люты 2008, 22:04\nЛіст з гарвыканкаму падпісаў намесьнік старшыні Павел Лосіч, які забараніў праводзіць пікеты на падставе дзейнага закону “Аб масавых мерапрыемствах у Рэспубліцы Беларусь”.\nПаводле Кастуся Смолікава, грамадзкія акцыі меркавалася праводзіць з 15 лютага да 1 сакавіка, каб прадэманстраваць салідарнасьць з Партыяй камуністаў беларускай (ПКБ), якой пэўны час пагражала прыпыненьне дзейнасьці. Таксама празь пікеты актывісты хацелі зьвярнуць увагу грамадзкасьці на цяжкасьці існаваньня апазыцыйных партыяў ва ўмовах палітыкі, якую праводзіць адносна іх дзяржава.\nКастусь Смолікаў адзначаў у сваёй заяве, што просіць дазволу на пікеты ў самым цэнтры Віцебску – на плошчы Свабоды. Гарадзкія ўлады дазваляюць праводзіць акцыі ў гэтым месцы адно тады, калі там нешта ладзіць БРСМ або вэтэранская арганізацыя. Кіраўніку ж абласной структуры Партыі БНФ, які паведаміў у гарвыканкам, што зьбіраецца выкарыстоўваць на пікетах бел-чырвона-белыя сьцягі, дазволу на іх правядзеньне не далі.


ГалоўнаяАпостальская СталіцаКасцёл у БеларусіКанферэнцыя БіскупаўЛітургіяБібліятэкаДля СМІМультымедыяСэрвіс.БеларусьВатыканЗамежжаАнонсыПубліцыстычны раздзелІнтэрв'юСпецпраектыАрхіўСтруктураСвяты АйцецРымская курыяНунцыятураСтатыстыка Каталіцкага КасцёлаДзейнасць Каталіцкага КасцёлаДыяцэзііНавучальныя ўстановыМанаскія супольнасціРухі і супольнасці свецкіхМас-медыяГісторыяСвятыяСанктуарыіСтруктура КанферэнцыіБіскупыДакументыБібліятэка ККББCredoЛітургічны годАбавязковыя святыЛітургічны каляндарЛекцыянарыйРазважанні над Божым словамСвятыяМалітвыСвятое ПісаннеКнігіДакументыІнтэрв'юГамілііВыступленніСлоўнікКантактыПадпіскаФотаматэрыялыФотаАўдыёВідэаВідэа-onlineСферычныя панарамыПаштоўкіСпасылкіПошукRSS-стужкіСкарбонкаДапаможам патрабуючымМапа сайтаДашлі навінуЦэтлікіКантакты\tЖывы Ружанец\tСярод многіх груп і рухаў, якія існуюць у Касцёле, найбольш вядомым у нашым рэгіёне, напэўна, з’яўляецца Жывы Ружанец. Жывы Ружанец — гэта супольнасць людзей, у склад якой уваходзіць не менш за 20 чалавек, якія штодзённа на працягу месяца моляцца Ружанец: кожная асоба чытае адну таямніцу. Гэтыя супольнасці часта называюць «Ружамі». Хто ж не бачыў у нашых парафіях людзей, якія аб’яднаны ў Жывы Ружанец і якія моляцца ружанцовай малітвай з вялікай адданасцю і шчырасцю? Таварыства Жывога Ружанца было заснаванае Палінай Жарыко ў Францыі ў 1826 годзе. «Самая складаная і самая цяжкая справа — зрабіць Ружанец малітваю ўсіх, — пісала яна тады, — аднак кожны чалавек можа знайсці на працягу дня некалькі хвілін, каб прачытаць дзесятку Ружанца, гэта значыць адну таямніцу». Паліна Жарыко пачала арганізоўваць групы па пятнаццаць чалавек, якія пазней былі названыя «Жывымі Ружамі». Кожны з членаў групы павінен быў адмаўляць адну таямніцу, такім чынам, усе разам штодзённа маліліся ўвесь Ружанец. Непрачытаная таямніца — гэта не грэх, а страта заслугі. Мэта Таварыства Жывога Ружанца, паводле заснавальніцы, — падтрымка праз малітву, духоўную і матэрыяльную ахвяру місійнай дзейнасці Касцёла. Справу Паліны Жарыко падтрымалі многія біскупы, а генерал закону дамініканаў далучыў Таварыства Жывога Ружанца да вялікай Дамініканскай ружанцовай сям’і, у якую ўваходзілі Ружанцовае брацтва і Вечны Ружанец. Папа Грыгорый ХVІ адобрыў Таварыства Жывога Ружанца, якое ў хуткім часе распаўсюдзілася ва ўсёй Францыі, а потым ва ўсім свеце. Праз пяць гадоў Паліна Жарыко пісала: «Колькасць людзей, якія моляцца дзесятку Ружанца, расце з неверагоднай хуткасцю ў Італіі, Швейцарыі, Бельгіі, Англіі і многіх рэгіёнах Амерыкі... Усюды, дзе ствараюцца Таварыствы Жывога Ружанца, можна заўважыць незафіксаванае раней умацаванне дабра. Паступова мы становімся з’яднанымі ў малітве з усімі людзьмі свету». Распачынаючы 25-ы год свайго пантыфікату, Слуга Божы Ян Павел ІІ у апостальскім лісце «Ружанец Панны Марыі» абвясціў Год Ружанца. Вялікі Папа, верны прыхільнік ружанцовай малітвы, увёў новую частку Ружанца — таямніцы святла, — якая ахоплівае гады публічнай дзейнасці Езуса, «каб Ружанец больш абгрунтавана можна было назваць пераказам Евангелля». З таго часу Ружанец налічвае 20 таямніцаў, таму «Жывыя Ружы» складаюцца цяпер з дваццаці чалавек. «Ружанцовая малітва — гэта малітва чалавека за чалавека; гэта малітва людской салідарнасці, супольная малітва адкупленых, у якой адлюстраваны дух і інтэнцыя Той, якая займае першае месца сярод адкупленых — Марыі, Маці і Вобразу Касцёла; гэта малітва за ўсіх людзей свету, усіх гістарычных часоў, жывых і памерлых, якія пакліканыя ствараць разам з намі Цела Хрыста і станавіцца разам з Ім спадкаемцамі хвалы Айца», — пісаў Ян Павел ІІ. Ружанец — гэта евангельская малітва, бо ён складаецца не толькі з Малітвы Панскай і Анёльскага прывітання, але пабудаваны на разважаннях над евангельскімі таямніцамі нашага адкуплення. Па гэтай прычыне Ружанец называецца пераказам найважнейшых праўдаў Евангелля. «У пабожнасці, таксама як і ў любові, не надакучыць часты паўтор адных і тых жа слоў, бо агонь любові, які нас распальвае, чыніць так, што яны заўсёды ўтрымліваюць штосьці новае», — пісаў Папа Пій ХІ. Сяброўства з Богам нельга дасягнуць адразу, але разважанне над таямніцамі жыцця Марыі і Езуса дапамагае перажыць блізкасць Бога. Ружанцовая малітва патрабуе ведання асноўных праўдаў веры і адначасова «ўтрымлівае» нашу памяць, нашу ўвагу на найважнейшых падзеях, якія паўплывалі на наш лёс тут на зямлі і ў вечнасці, на збаўчых падзеях з жыцця Езуса і Найсвяцейшай Маці. Ружанец, які мы молімся, пераходзячы ад таямніцы да таямніцы, паглыбляе нашу веру і вучыць нас, што і мы павінны перажываць падзеі нашага жыцця такім жа чынам, каб гэта хоць крыху было падобна да таямніцаў нашага збаўлення, над якімі мы разважаем. Жывы Ружанец «дыхае праўдамі веры», яго члены стараюцца не толькі маліцца за іншых ва ўсіх інтэнцыях Касцёла і асабістых інтэнцыях, але вучацца перажываць сваё жыццё, захоўваючы вернасць Богу. Яны таксама далучаюцца да апостальскай дзейнасці мясцовага Касцёла. У многіх парафіях Таварыства Жывога Ружанца ўяўляе сабой групу людзей, заўсёды гатовых прыйсці на дапамогу, людзей, якія маюць духоўны вопыт, якія могуць прысвячаць свой час, сваё здароўе і свае сілы для дабра супольнасці веруючых, не чакаючы за гэта ніякай грашовай узнагароды. Супольнасці Жывога Ружанца з’яўляюцца не толькі супольнасцямі малітвы, але і супольнасцямі ўчынкаў, часта вельмі ахвярных. У марыйнай ружанцовай школе мы вучымся ў Маці Божай ні ў чым не адмаўляць Пану Богу і радасна несці свой штодзённы крыж працы, стомленасці, розных праблемаў разам з Хрыстом аж да хвалебных таямніцаў святога Ружанца. Кожная апостальская група ў Касцёле, каб захаваць свой дынамізм і духоўна развівацца, патрабуе таго, хто б яе ажыўляў, патрабуе кіраўніцтва. Жывым Ружанцам звычайна апякуецца святар, часцей за ўсё пробашч, з дапамогаю адказных асобаў. Супольнасць Жывога Ружанца сустракаецца раз на месяц на супольнай малітве, на змене ружанцовых таямніцаў, і звычайна падчас гэтай сустрэчы выслухоўвае хаця б кароценькія духоўныя і апостальскія настаўленні душпастыра. Такая рытмічнасць сустрэчаў гарантуе і забяспечвае добры стан духоўнага жыцця ўсяго Таварыства Жывога Ружанца. Жывы Ружанец — гэта вялікі скарб у жыцці Касцёла. Мы дзякуем Богу за тое, што супольнасць Жывога Ружанца прысутнічае ў супольнасці Касцёла і молімся аб яе пастаянным развіцці і трыванні. Гэтыя просьбы мы стараемся як найчасцей узносіць такім дарагім і знаёмым нам заклікам: Каралева святога Ружанца, маліся за нас!Паводле кнігі «Рухі і супольнасці»© «Pro Christo» 2006. для друку


Валейбол па-машэраўску — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nВторник, 25 фев., 2014 73 admin\nУ спартыўнай зале Машканскай дзіцячага сада-сярэдняй школы прайшоў раённы турнір па валейболе памяці Героя Савецкага Саюза, ураджэнца Сенненшчыны Пятра Міронавіча Машэрава.\nАдкрыў спаборніцтва намеснік начальніка аддзела адукацыі, спорту і турызму райвыканкама Аляксандр Гардзецкі. Прывітальныя словы ў адрас спартсменаў выказаў і дырэктар навучальнай установы Аляксандр Бяляцкі.\nШтогод у турніры прымаюць удзел не толькі раённыя аматары валейболу. Пазмагацца з сенненцамі прыязджаюць студэнты Віцебскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя П.М.Машэрава.\nГульні праходзілі па кругавой сістэме. Выявіць мацнейшую з чатырох каманд было складана. Барацьба над сеткай была ўпартай. У выніку перамаглі валейбалісты з Сянна. Другое месца заваявала каманда з аграгарадка Белая Ліпа, трэцяе — студэнты ВДУ імя П.М.Машэрава. Гаспадары турніру занялі апошняе месца.\n← На пасяджэнні раённай выбарчай камісіі зарэгістраваны кандыдаты ў дэпутаты Сенненскага раённага Савета дэпутатаў 27 склікання па 29 выбарчых акругах у колькасці 29 асоб\nЧетверг, 10 июнь, 2010 admin Комментарии к записи Зорны паход отключены


Якія самыя забруджаныя горада свету?\nЯкія гарады заслугоўваюць звання самых экалагічна небяспечных у свеце? У якіх месцах прысутнічае рэальная пагроза здароўю і жыццю насельніцтва? Давайце вылучым топ-10 самых забруджаных гарадоў свету.\nАзербайджанская горад Сумгаіт заснаваны ў 40-х гадах мінулага стагоддзя. Першапачаткова тут назіраўся вельмі імклівы рост насельніцтва. Ужо да сярэдзіны стагоддзя колькасць жыхароў горада перавысіла паказчык у чвэрць мільёна. Неўзабаве тут стала востра адчувацца недахоп жылля. Таму значнай часткі насельніцтва папросту даводзілася туліцца ў цесных пакоях шматлікіх інтэрнатаў.\nЗрэшты, дэфіцыт жылля апынуўся для жыхароў Сумгаіта не самай галоўнай праблемай. У прадстаўленым рэгіёне сканцэнтравалася цэлая маса хімічных прадпрыемстваў, дзейнасць якіх на працягу некалькіх дзесяцігоддзяў ператварыла некалі пахучая прыроду ў выпаленую пустэльню.\nУ цяперашні час у Сумгаіце, які знаходзіцца на адлегласці ў 30 км ад сталіцы Азербайджана Баку, пражывае каля 260 тысяч чалавек. За савецкім часам у акрузе горада размяшчалася каля 40 фабрык, якія займаліся вырабам самых розных хімікатаў. Найбуйнейшыя прадпрыемствы, такія як «Химпром», «Алюмініевы завод», «Арганічны сінтэз», па-ранейшаму функцыянуюць на поўную магутнасць.\nНа працягу кожнага года ў атмасферу над горадам выкідваецца ад 70 да 120 тон шкодных для здароўя выхлапаў, якія ўтвараюцца ў выніку перапрацоўкі хлорсодержащих злучэнняў, каўчук, цяжкіх металаў, а таксама вырабу пестыцыдаў, бытавых якія чысцяць сродкаў. Сёння, дзякуючы экалагічнай кантролі, забруджванне навакольнага асяроддзя ў рэгіёне скарацілася. Аднак нават тых рэчываў, якія трапляюць у паветра, дастаткова, каб мясцовыя вады і глеба станавіліся непрыдатнымі для выкарыстання.\nНеспрыяльная экалагічная сітуацыя не магла не адбіцца на здароўе насельніцтва. Так, узровень небяспечных для жыцця захворванняў тут вышэй больш чым на 50% у параўнанні з іншымі населенымі пунктамі краіны. Таму нядзіўна, што Сумгаіт штогод трапляе ў рэйтынг самых забруджаных гарадоў свету.\nПрацягваючы аглядаць 10 самых забруджаных гарадоў свету, нельга абыйсці бокам адзін з найбуйнейшых прамысловых цэнтраў Кітая пад назвай Линьфынь. Размяшчаецца ён у галоўным вуглездабывальным рэгіёне краіны. Навакольныя населены пункт натуральныя ўзвышша, проста-такі ўсеяныя шахтамі па здабычы мінералаў. Прычым асноўную масу руднікоў складаюць нелегальныя выпрацоўкі. Адходы іх дзейнасці кругласутачна забруджваюць глебу і залежы грунтовых вод.\nАднак шматлікія шахты ўяўляюць сабой адносна малую бяду. Акрамя руднікоў, у акрузе горада функцыянуюць дзясяткі перапрацоўчых вугаль заводаў. Разам з ростам насельніцтва, якое папаўняецца новапрыбылых работнікамі, павышаецца і колькасць аўтамабіляў. Іх выхлапы ў спалучэнні з выкідамі атрутных рэчываў у атмасферу ад мясцовых прадпрыемстваў прывялі да катастрафічнага зместу мыш'яку ў атмасферы.\nЖыхарам горада прыходзіцца выходзіць на вуліцу ў ахоўных масках, якія фільтруюць небяспечныя таксіны і часткова пазбаўляюць ад з'едлівага паху вугалю. Забруджванне атмасферы ў Линьфыне настолькі істотна, што бялізна пасля мыцця, вывешаны за акно, ужо праз некалькі хвілін становіцца абсалютна чорным. Шматлікія жыхары горада пакутуюць ад бранхітаў, пнеўманіі, іншых захворванняў лёгкіх.\nПрацягваем разглядаць самыя забруджаныя горада свету. Наступны ў нашым рэйтынгу - горад Кабве, размешчаны ў 150 км ад сталіцы афрыканскага дзяржавы Замбія. Вядомы гэты населены пункт найбуйнейшымі на планеце пакладамі абагачаных свінцу парод. На працягу стагоддзя тут прамысловымі тэмпамі здабываюць атрутны метал. Адсутнасць кантролю над экалагічнай сітуацыяй у рэгіёне прыводзіць да істотнага забруджвання паветра, падземных вод і глебы. На адлегласці ў дзясяткі кіламетраў ад горада небяспечна не тое, што піць з калодзежаў, але і проста дыхаць паветрам. Нядзіўна, што працэнт свінцовых злучэнняў у складзе крыві насельніцтва горада перавышае больш чым у 10 разоў дапушчальныя нормы.\nУ спіс самых забруджаных гарадоў свету трапляе і расійскі Дзяржынск. Савецкай спадчынай гэтага населенага пункта з'яўляюцца велізарныя прамысловыя комплексы па перапрацоўцы хімічнага сыравіны. Толькі ў перыяд з 1930 гады мясцовую глебу «ўзбагацілі» больш чым 300 тысяч тон атрутных злучэнняў.\nЗгодна з вынікамі найноўшых даследаванняў, сёння колькасць небяспечных для жыцця фенолов і канцэрагенных дыяксінаў ў мясцовых вадаёмах перавышае нарматыўныя паказчыкі ў некалькі тысяч разоў. Сярэдняя працягласць жыцця мужчын тут складае каля 42 гадоў, а жанчын - 47 гадоў. Улічваючы вышэйсказанае, не варта здзіўляцца, што Дзяржынск ўваходзіць у спіс, у якім знаходзяцца самыя забруджаныя горада свету па экалогіі.\nУжо з першых гадоў свайго існавання, расійскі Нарыльск папоўніў спіс, у якім знаходзяцца самыя забруджаныя горада свету па паветры. З 50-х гадоў мінулага стагоддзя гэты населены пункт мае славу аднаго з лідэраў цяжкай прамысловасці на ўсёй планеце.\nПаводле апошніх дадзеных арганізацый па кантролі над экалагічнай сітуацыяй у краіне, штогод у мясцовую атмасферу выкідваецца больш за 1000 тон таксічных прадуктаў распаду нікеля і медзі. Паветра ў горадзе насычаны крытычным утрыманнем аксіду серы. У выніку сярэдняя працягласць жыцця мясцовага насельніцтва скарочана на 10-15 гадоў у параўнанні з астатнімі рэгіёнамі краіны.\nПеруанскі прамысловы цэнтр Ла Оройя таксама трапляе ў рэйтынг, дзе прысутнічаюць самыя забруджаныя горада свету. Нязначны па плошчы населены пункт размяшчаецца ў перадгор'ях Анд, дзе сканцэнтраваныя паклады руд самых распаўсюджаных металаў. На працягу некалькіх дзесяцігоддзяў запар тут займаюцца здабычай свінцу, медзі, цынку, іншых выкапняў у прамысловых маштабах. Пры гэтым экалагічная сітуацыя ў рэгіёне па-ранейшаму застаецца без кантролю з боку адпаведных арганізацый. Сёння горад Ла Оройя сумна вядомы на ўсю Паўднёвую Амерыку як месца, дзе назіраецца высокая смяротнасць сярод дзяцей.\nРазглядаючы самыя забруджаныя горада свету, варта звярнуць увагу на індыйскі прамысловы цэнтр Сукинде. Тут здабываецца больш за 95% хрому ў краіне. У выніку горад на працягу некалькіх дзесяцігоддзяў ператварыўся ў сапраўдную звалку адходаў. У акрузе населенага пункта маюцца шматлікія курганы, якія маюць абсалютна тэхнагеннае паходжанне.\nУ атмасферу над Сукинде выкідваюцца тоны шасцівалентны хрому. Менавіта гэта рэчыва вядома як наймагутны каталізатар, які прыводзіць да фарміравання ракавых клетак у арганізме. У буйных колькасцях канцероген знойдзены не толькі ў мясцовым паветры, але таксама ў глебе і вадзе, якая выкарыстоўваецца жыхарамі горада для піцця.\nЯк вядома, чарнобыльская катастрофа, якая адбылася некалькі дзесяцігоддзяў таму назад, па гэты дзень застаецца самым страшным тэхнагенным здарэннем на планеце за ўсю гісторыю чалавецтва. Ужо за першыя гады пасля выбуху ядзернага рэактара электрастанцыі, колькасць пацярпелых сярод насельніцтва перавысіла паказчык у 5,5 мільёна. Маштабная аварыя зрабіла непрыдатным для жыцця не толькі бліжэйшы горад Прыпяць, але і прывяла да фарміравання зоны адчужэння радыусам у 30 км вакол населенага пункта.\nКожны год Чарнобыль нязменна ўваходзіць у спіс, дзе прысутнічаюць самыя забруджаныя горада свету. Сотні тон узбагачанага плутонію і ўрану па гэты дзень сканцэнтравана ў вобласці, у якой размяшчаецца паўразбураны рэактар. Паводле афіцыйных дадзеных, на тэрыторыі, што ўваходзіць у зону адчужэння, працягвае пражываць каля пяці мільёнаў чалавек.\nІндыйскі горад Вапи засяляе больш за 70 тысяч чалавек. Усе яны знаходзяцца ў вобласці, дзе назіраецца падвышаная небяспека для здароўя і жыцця людзей. Як паказваюць дадзеныя прыродаахоўных арганізацый, у цяперашні час не існуе тэхналогій, якія б дазволілі ачысціць мясцовы паветра, ваду і глебу ад атрутных рэчываў.\nРазмяшчаецца Вапи на тэрыторыі прамысловага пояса краіны працягласцю каля 400 кіламетраў. Мясцовыя прадпрыемствы пазбягаюць выдаткі сродкаў на перапрацоўку адходаў, якія нагрувашчваюцца ў абсалютна адвольных месцах у акрузе горада. Вапи таксама з'яўляецца своеасаблівай звалкай смецця для бліжэйшых населеных пунктаў.\nТут назіраецца масавае навала адходаў хімічных, тэкстыльных, нафтаперапрацоўчых прадпрыемстваў. Цяжкія металы, яды, пестыцыды, якія змяшчаюць хлор і ртуць рэчывы штодня трапляюць у рэкі і падземныя воды, якія застаюцца асноўнымі крыніцамі пітва для мясцовага насельніцтва. Каб зразумець маштабы экалагічнай катастрофы, дастаткова зірнуць на раку Колак, што размяшчаецца паблізу Вапи. Па дадзеных даследчыкаў, у водах апошняй абсалютна адсутнічае біялагічная жыццё.\nВось мы і разгледзелі, якія самыя забруджаныя горада свету сапраўды заслугоўваюць свой статус. На самай справе ў спіс небяспечных для жыцця населеных пунктаў уваходзяць сотні гарадоў па ўсёй планеце. У нашым рэйтынгу прадстаўленыя толькі самыя яркія прыклады адкрыта нядбайнага стаўлення чалавека да прыроды і ўласнай асяроддзі пражывання.\nГерб - што такое? Гісторыя і тэрміналогія\nПронскага вадасховішчы: апісанне, рыбалка, адпачынак\nБатанічны сад Крывога Рога - райскі куток\nЖылы раён Люберецкого поля. Люберецкого поля: агляд, апісанне і водгукі\nДалучэнне Балашыхі да Масквы, новыя межы сталіцы\nПомнік Кацярыне 2 у Сімферопалі: адраджэнне легендарнай скульптурнай кампазіцыі\nБаварскае вязанне кручком: схемы, рэкамендацыі, фота\nАкула ў Егіпце напала на чалавека? Выпадкі нападу акул ў Егіпце\nОднотрубная сістэма ацяплення двухпавярховага дома: схема без помпы і з помпай, водгукі, фота\nСалата і суп з рыбнай кансервы - паспрабуйце прыгатаваць!\nРэцэпт Падрыхтоўкі Судака\nКрыніцы фінансавання інвестыцыйнай дзейнасці. Паняцце лізінгу і яго роля ў інвестыцыях.


“Леаніды вяртаюцца…”. Алесь Дзянісаў з гурта “DZIECIUKI” анансаваў альбом на вершы Караткевіча\n1 мая 2021, 15:08\nАўтар: Антон Шаранкевіч\nРэліз сольнага альбома на вершы Уладзіміра Караткевіча адбудзецца 2 траўня. Пачуць новыя песні можна будзе на старонках Алеся Дзянісава ў «Вконтакте» і «YouTube». Пра гэта 30 красавіка музыка паведаміў на сваёй старонцы Facebook.\nУ альбом увайшлі 14 песен напісаных на вершы Уладзіміра Караткевіча. У адрозненні ад папярэдняга сольнага альбома на вершы Алеся Чобата, тут можна будзе пачуць шэраг інструментаў. Напрыклад, віаланчэль. — распавёў Hrodna.life Алесь Дзянісаў.\nВокладка альбома якую намалявала дачка музыкі Дар’я Дзянісава.\nНазва альбома «Леаніды вяртаюцца…» - адсылка да рамана Уладзіміра Караткевіча «Нельга забыць». Першапачаткова твор меў назву «Леаніды ня вернуцца да Зямлі».\nЛеаніды — метэорны паток, ці «зорны дождж» які можна назіраць у лістападзе.\n«Кожная праца патрабуе нейкіх псіхалагічных і фізічных высілкаў. У народа такое стаўленне, што калі ты капаеш рыдлёўкай, то ты працуеш. А тут што? Сеў, пабрынчаў на гітарке, потым штосьці там напеў у мікрафон… Няўжо ж гэта праца? Такое стаўленне з-за адсутнасці адукаванасці»\nАльбом пісаўся ў два этапы. Большасць працы музыка зрабіў ў лютым 2020 года. Усё астатняе дапісвалася ў 2021 годзе. «Быў даволі вялікі перапынак з-за шматлікіх прычынаў. Шмат з таго, што задумвалася не рэалізавана. Ізноў жа — па розных суб’ектыўных і аб’ектыўных прычынах. Але гэта у мінулым. Атрымалася па іншаму. І я гэтай працай задаволены». — распавёў Hrodna.life Алесь Дзянісаў аб працы над альбомам.\nДоўгабуд і трэці сольнік\nУ далейшых планах Алеся Дзянісава запіс міні-альбома з гуртом «DZIECIUKI» і завяршэнне «даўгабуда» — другого альбома гурта «Людзі на балоце»: «Гурта няма і шмат чаго ўжо не будзе зроблена, але нават з таго, што можна зрабіць, атрымаецца неблагі матэрыял».\n«Часам важныя не ноты». Баяніст Ягор Забелаў пра першы сольнік, ідэальнага слухача і музыку эмоцый\n«Кажуць, баян з шансонам ужо надакучыў». На Савецкай у Гродне з’явіліся новыя вулічныя музыкі\n«Я прыйшоў па перамогу». Паша BlackStar прачытаў артыкул на Hrodna.life і выступіў на кастынгу X-Factor\n« Беласток без беларусаў, новая кавярня ў Гродне і штраф $ 4800 для Hrodna.life. Галоўныя навіны тыдня, якія вы маглі прапусціць


Летась зь Нямеччыны ў вёску Занарач Мядзельскага раёну як гуманітарную дапамогу прывезьлі вятрак. Плянавалася, што ўсе сродкі ад ягонай эксплюатацыі пойдуць на будаўніцтва жыльля для чарнобыльскіх перасяленцаў.\nАле дагэтуль вятрак працуе бясплатна, таму што канцэрн "Белэнэрга" не дае ліцэнзіі на вытворчасьць электраэнэргіі.\nПраект ўсталяваньня ветрака ў вёсцы Занарач належыць нямецка-беларускай дабрачыннай арганізацыі "Дамы замест Чарнобыля". Каштаваў ён каля паўмільёна нямецкіх марак. Гэта былі цалкам прыватныя ахвяраваньні зь нямецкага боку.\nПлянавалася, што грошы ад выкарыстаньня ветрака пойдуць на будову жыльля ў вёсцы для чарнобыльскіх перасяленцаў. Вятрак выпрацаваў ужо 150 кіляват-гадзінаў электраэнэргіі для Маладэчанскіх электрасетак, але за гэта пакуль ніхто не заплаціў.\nСытуацыю тлумачыць кіраўнік Беларускага аддзяленьня Міжнароднай экалягічнай акадэміі Яўген Шырокаў:\n(Шырокаў: ) "Канцэрн "Белэнэрга" не дае ліцэнзіі няўрадавай дабрачыннай арганізацыі "Экадом", спасылаючыся на ліст Мінюста, у якім пазначана, што дабрачынная арганізацыя ня можа мець ліцэнзіі на вытворчасьць электраэнэргіі.\nАле ж усе сродкі, што можна было б зарабіць на ветраку, павінны накіроўвацца на будаўніцтва жыльля для чарнобыльскіх перасяленцаў, якое ім перадаецца бясплатна".\nПаводле Юр'я Шырокава, сытуацыя выглядае парадаксальна.\n(Шырокаў: ) "Нямецкі бок, безумоўна, ня будзе бязвыплатна спансараваць аніякую камэрцыйную структуру, як гэта прапануе канцэрн "Белэнэрга"… У сьвеце разумеюць, што нафты ды газу засталося на 50-60 гадоў, гэта на жыцьцё аднаго пакаленьня. Таму ва многіх краінах плянуюць перайсьці за гэты тэрмін на альтэрнатыўную энэргетыку.\nІ таму асноўная каштоўнасьць праекту ў Занарачы — набыць вельмі карысны досьвед дзеля выкарыстаньня альтэрнатыўных крыніцаў энэргіі".\nДарэчы, у адпаведнасьці з праграмай фэдэральнага ўраду Нямеччыны "Эльдарада", беларускі бок мог бы набыць гэтыя ветракі за 30% ад іхнага кошту (а звычайная цана ветрака — каля 900 000 нямецкіх марак).\nПаводле экспэртаў, ветракі пачынаюць акупляцца праз 4-5 гадоў. Але, як адзначыў Яўген Шырокаў, беларускія ўлады пакуль зь недаверам ставяцца да ветраэнэргетычных апаратаў.


Гапееў Валеры. Ноч цмока | Knihi.by\nГапееў Валеры. Ноч цмока\nРаман. — Мінск: Галіяфы, 2016. — 356 с.\n…Тэлефон у кішэні ўздрыгвае, непрыемна, са штучнай бадзёрасцю гучыць у ранішняй застыласці электронная мелодыя. Трэба выбраць іншую…\nТамара! Хваляванне разганяе думкі: што здарылася? Ведаю свае абавязкі, вось і выйшаў раней… Надзвычайнае нешта? Не, не можа быць… Нават калі здарылася забойства, Тамара наўрад ці пачне турбаваць за паўтары гадзіны да пачатку работы. Бо куды спяшацца? Калі недзе труп — дык пачакае, не збяжыць жа…\nТрупаў у нас год ад году па-рознаму. Калі не лічыць “недапалкаў” — аматараў пакурыць п’янымі ў ложку, абгарэлыя косткі якіх пасля знаходзяць у тых жа ложках, — такіх да дзесяці на год бывае. А па крымінальнай частцы — тры-чатыры. П’яныя бойкі… І сын бацьку, і сужыцелька мужыка, і між сабой сябры-таварышы не падзеляць чаго, калі перап’юць. Хаця, калі ўзняць справы хоць бы пяцігадовай даўніны, хапае і сапраўдных трагедый. Ды вось два гады маму жанчына мужы былога — касой і ў калодзеж. Не анекдот, так і было: якраз прынёс сусед наклёпаную касу — ёй і шмарганула па шыі мужыка, калі той прылёг у двары на лаўцы адпачыць пасля няўдалае спробы гвалтавання. Расследаваць, па сутнасці, не было чаго: калі з сухога калодзежа суседняга закінутага двара пачало смярдзець мярцвячынай, жанчына прызналася ва ўсім. Запісваў яе паказанні, старонка за старонкай паўставала перада мной яе жыццё, і не верылася, вось далібог, не верылася, каб дэградацыя чалавека (то я пра яе былога мужа кажу) магла праходзіць з такой неймавернай хуткасцю… З жанчынай, якую цікавіла цяпер толькі адно — будучыня дачкі, падоўгу размаўляла сама Тамара. Пасля выкурвала ў сваім кабінеце па дзве цыгарэты запар…\nГапееў Валеры. Праклён\nПершы беларускі раман пра сучаснасць, у якім містычнае і міфалагічнае адваёўвае сваё права на існаванне ў рэчаіснасці і робіцца неад’емнай часткай нашага жыцця. Пакутлівыя пошукі выхаду з-пад улады Праклёну прыводзяць да неабходнасці паверыць. У рамане выяўляюцца тыя сілы, якія ўпарта адносіліся да міфічных толькі таму, што адным не хапала моцы паверыць і прыняць відавочнае, а другім хапала розуму і ўлады выдаваць сапраўднае за казкі і легенды.\nСярэдняя: 4.3 (усяго галасоў 4)\nКазько Віктар. Час збіраць косці\nАўтар запрашае чытачоў далучыцца да падарожжа пакручастымі сцежкамі чалавечае памяці, дзе будзённасць перагукаецца трывожным сном, поўным прарочых і сімвалічных праяваў, заклікае прыслухацца да глыбокіх філасофскіх, месцамі містычных, а ў выніку заўсёды аптымістычных і жыццесцвярджальных думак і разваг. За гэтую кнігу аўтар атрымаў гран-пры Прэміі імя Ежы Гедройца — 2015.\nКаб купіць Гапееў Валеры. Ноч цмока, націсніце кнопку "ДАДАЦЬ У КОШЫК".\nСіўко Франц. Эдэм\nТалстоў Аляксей. Мінакі


Агонь бывае жорсткім — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\n19/10/2011 62 makavisha 0 Comment\nТой, хто хоць аднойчы бачыў пажар, ведае, якое гэта страшнае бедства. Ён не толькі нішчыць матэрыяльныя каштоўнасці, але часам забірае самае дарагое – чалавечае жыццё. Агонь жорстка распраўляецца з тымі, хто ставіцца да яго абыякава.\nУ мінулую пятніцу пажар здарыўся ў вёсцы Шчэрбава. Прыкладна ў 10.30 раніцы загарэўся дом, у якім пражываў беспрацоўны вясковец 1952 года нара-джэння. Мужчына загінуў. Прычынай чарговай трагедыі стала курэнне ў нецвярозым стане.\nДарэчы, менавіта гэтая прычына – адзін з сумных лідараў у статыстыцы пажараў. Для таго, каб папярэдзіць разгул агню, неабходна захоўваць элементарныя правілы пажарнай бяспекі: не курыць у ложку (асабліва “пад градусам”), не пакідаць без нагляду дзяцей, не выкарыстоўваць няспраўныя электрапрыборы, не эксплуатаваць няспраўнае пячное ацяпленне і самаробныя электраацяпляльныя прыборы… І не варта лічыць за лішняе паведаміць у пажарную службу ці міліцыю пра тое, што сусед рэгулярна парушае гэтыя правілы, ці пра тое, што ў пустуючым доме пасяліліся падазроныя “жыльцы”.\nПамятайце: на месцы згарэлага дома можна, у рэшце рэшт, пабудаваць новы. Можна купіць і новыя рэчы. Але нельга вярнуць да жыцця тых, хто загінуў у полымі.\n← Заўтра свята ў сувязістаў\nМалако ад прыватнай кароўкі →\nЯны – каманда. Напярэдадні прафесійнага свята выратавальнікаў, што адзначаецца 19 студзеня, карэспандэнты «ЛВ» пабывалі на адным з пажарных аварыйна-выратавальных пастоў Ляхавіцкага РАНС – Шчэрбаўскім /фота/


За выхадныя дні ў Магілёўскай вобласці на пажарах загінула 8 чалавек | Магiлёўскi аблвыканкам\nЗа выхадныя дні ў Магілёўскай вобласці на пажарах загінула 8 чалавек\nЗа выхадныя дні ў рэгіёне на пажарах загінула 8 чалавек. “Паводле папярэдніх дадзеных у трагедыях вінавата цыгарэта, якую не затушылі,” – расказала карэспандэнту сайта старшы інспектар Цэнтра бяспекі жыццядзейнасці і ўзаемадзеяння з грамадскасцю Магілёўскага абласнога ўпраўлення МНС Вольга Нехарошых.\n24 красавіка, ледзь стрэлкі гадзініка перавалілі за поўнач, як у службу МНС паступіла трывожнае паведамленне аб узгаранні прыватнага жылога дома па вул. Піянерскай ў Крычаве. Ён гарэў адкрытым полымем, дах і перакрыцце абрушыліся. Пад згарэлымі канструкцыямі былі знойдзены целы шасці чалавек. Як мяркуецца, гэта 78-гадовая гаспадыня, двое яе сыноў 1965 г.н і 1971 г.н., 46-гадовая мясцовая жыхарка, якая знаходзілася ў гасцях, а таксама два чалавекі, асобы якіх высвятляюцца.\nУ гэтую ж ноч бяда пастукалася ў прыватны жылы дом в. Камсенічы Круглянскага раёна. Мясцовыя жыхары выявілі ўзгаранне, калі хата ўжо палала. На падлозе ў адным з пакояў без прыкмет жыцця быў знойдзены 70-гадовы гаспадар. Там жа выратавальнікі знайшлі і цела яго 63-гадовага госця, жыхара Санкт-Пецярбурга, які літаральна месяц таму купіў дом у гэтай вёсцы.\nСур’ёзнай небяспецы падвергнулі сваё жыццё і жыцці суседзяў жыхары трохпакаёвай кватэры пяціпавярховага жылога дома па вул. Сацыялістычнай у Асіповічах. 25 красавіка каля 11 гадзін вечара ў службу МНС паведамілі аб узгаранні балкона на другім паверсе. У моцна задымленай кватэры на падлозе ў кухні ратавальнікі знайшлі і эвакуявалі 68-гадовую гаспадыню. Жанчына знаходзілася ў прытомнасці, але самастойна пакінуць кватэру не магла. З атручэннем прадуктамі гарэння яна шпіталізаваная. З-за пагрозы жыццю выратавальнікі эвакуявалі з вышэйшых паверхаў 10 чалавек. Па папярэдніх дадзеных, ва ўзнікненні узгарання таксама прасочваецца цыгарэтны след.\nТаксама Вольга Нехарошых паведаміла, што 25 красавіка ў 18.56 выратавальнікам Магілёўскага гарадскога аддзела па НС паступіла паведамленне аб загаранні сухой расліннасці на тэрыторыі звалкі адходаў гумы па вуліцы Чалюскінцаў у Магілёве.\nНа адкрытай пляцоўцы плошчай каля 3 га адбывалася гарэнне адходаў гумы, складзенай у штабялі вышынёй ад 1 да 2,5 м. Тэрыторыя была не абгароджана, да яе меўся свабодны доступ.\nУ ліквідацыі пажару былі задзейнічаны 16 адзінак тэхнікі і больш за 50 чалавек асабовага складу МНС. Да месца выкліку прыбыла пажарная помпавая станцыя і пажарны цягнік. Пажар быў лакалізаваны ў 20.05, ліквідаваны падраздзяленнямі МНС у 21.49.\nУ выніку ўзгарання пашкоджана 1 тыс. кв.м адходаў гумы. Як мяркуецца, прычына таго, што здарылася – неасцярожнае абыходжанне з агнём. Вінаватыя асобы высвятляюцца.\nСацыяльная падтрымка ў пандэмію – як яна працуе ў Магілёўскай вобласці\nЗа выхадныя ў Магілёўскай вобласці пры пажарах загінулі 3 чалавекі


Першыя спробы паспрабаваць лётаць было зроблена кітайцамі на працягу прыкладна 1000 гадоў таму з дапамогай паветраных змеяў і паветраных шароў. У Еўропе, Леанарда да Вінчы накідаў першыя праекты для самалёта; міндаль харчаванне дызайн з пляскаючы крыламі, амаль як крыло птушкі. Ён таксама зрабіў першыя эскізы верталёта, як дызайн і парашутам. На жаль, гэта не была праца Леанарда не даўжэй, чым накіды на паперы, таму што вы не змаглі знайсці які-небудзь крыніцы харчавання, які можа атрымаць "самалёт" ў паветры. Пазней пачаў маляваць і эксперыментаваць на паветраных шарах. У 1700-х гадах вынайшлі вадародных паветраных шароў, якія прывялі да пачаў эксперыментаваць з штуршка. Першыя рэальныя дырыжаблі прыйшоў першым з поршневымі рухавікамі, якія былі вынайдзены каля 1900. У канцы 1800 пачаў эксперыментаваць у розных напрамках з Палётам і з прынцыпам цяжэй luft.Otto Ліліенталя быў, верагодна, першым чалавекам, лётаць на планёры плаваў свабодна. Ён зрабіў шмат эксперыментаў і вымярэнняў на розных мадэлях, а таксама выпрабаванні з Мэнінг слізгацення рэйсаў. Які пайшоў так. Перш, чым ён паспеў скончыць праверыць свае тэорыі палёту з дапамогай поршневага рухавіком шрубы, каб ён загінуў падчас эксперыменту. Спробы былі на аэрадынамічныя даследаванні і выпрабаванні ў Англіі і Францыі, але ні адзін не ўдалося, таму што ён не змог знайсці любы крыніца харчавання, які працаваў дастаткова добра. Гэта пратэставалі выкарыстанне паравых рухавікоў, але паветраныя машыны сталі занадта цяжкімі, каб падняць то.\nНекаторыя звесткі пра братоў Wilbur і Орвіл Райт Райт\nДва браты лепш вядомыя пад назвай "Браты Райт", таму што яны падзяляюць гонар, якія даследуюць аэрадынамікі. (Аэрадынаміка з'яўляецца вывучэнне патоку паветра вакол як, напрыклад, самалёта) Браты Райт пабег у краму ровараў у Дэйтане, штат Агаё, але доўга эксперыментавалі і даследавалі палёт. Пасля смерці Ліліенталя зрабіў братоў Райт эксперыментаваць са сваімі планамі. Яны глядзелі праз Ліліенталя спробы і структур, што ў выніку дазволіла ім пабудаваць першы планёр. Гэта адбылося ў 1900. Некалькі рэйсаў былі праведзены і заахвочваць вынікі зрабілі браты Райт пабудавалі вялікую план. Яны пачалі эксперыментаваць з некалькімі рознымі мадэлямі і прызначаны рухавік унутранага згарання, усталяваны ў біплан з двума прапелерамі штурхаюць. Браты Райт прывёў самалёт цікавасць па ўсім свеце. 14 снежань быў першай спробай Flyer 1, але так Уілбур быў вышэй накіроўвалай, як ён падняў свой самалёт рэзка, так што самалёт разбіўся самалёт пайшоў уніз, але быў адрамантаваны так хутка.\n17. снежні, 1903 у Кіці-Хоук быў першы палёт з рухавіком, самалёт быў пазней перайменаваны ў "Флаер". Орвіл Райт праляцеў на працягу 12 секунд, а адлегласць палёту быў 36,5 метраў.\n3 Сакавіка 1908 было падпісана пагадненне з французам Лазар Велер. Пагадненне было Уілбур Райт б зрабіць пэўныя тэсты кваліфікацыі і, калі яны скончылі б Лазар Wellers кампаній, якія прадаюць і выкарыстанне лятальных апаратаў Райта ў Еўропе. Браты вырашылі Орвіл Райт будзе пранікаць на амерыканскі рынак, у той жа час адкрыў у той час як Уілбур адправіўся ў Францыю. 8 жніўня 1908 Уілбур вылецеў першы дэманстрацыйны палёт на скачках Hunaudieres. Некалькі актыўных лётчыкі былі сярод гледачоў. Уілбур пачаў і крокі, зрабіў некалькі паваротаў і прызямліўся праз 1 хвіліну і 45 секунд. Для эканоміі месца, бізнэс быў перанесены некалькі тыдняў праз у ваенным палігоне ў Auvours. Там таксама быў пабудаваны ангар для простай яго Flyer IV. 28 Верасень 1908 года, Уілбур выйграў прыз у 5000 франкаў, праляцеўшы 24 ярдаў паміж двума пазнакамі на 1 км адзін ад аднаго. Для подзвіг ён атрымаў французскага аэраклуба залаты медаль. Французская кампанія вырашыла, што ён будзе вырабляць 50 штук аб'явы IV для еўрапейскага рынку, і што Уілбур б трэніравацца тры пілота. Ён пачаў лятаючую школу ў По.\nДля лётнай школе ў Pau будзе Уілбур братоў і сясцёр Кэтрын і Орвіл Райт, дзе Кэтрын дзейнічае як іх сакратар. Вясна 1909 Перайсці Уілбур, Орвіл Райт і яго сястра Кэтрын ў Рым, дзе ён ажыццяўляе шэраг авіяцыйных выставах і выхоўвае двух італьянскіх афіцэраў пілотаў. У траўні 1909 гады, яны падарожнічаюць назад у Дэйтане, каб пабудаваць новы самалёт, які прызначаны для войска ЗША. Пасля дагавор куплі-продажу падпісаны ў жніўні 1909 Кэтрын вандроўкі і Орвіл Райт ў Берлін, каб працягнуць маркетынг ў Еўропе, у той час як Уілбур стаміліся ад палёту, застаўся ў ЗША, каб трэніравацца некалькі афіцэраў войскаў сувязі. Пасля таго як яны пастаўленыя першыя паветраныя машыны ЗША для войска ЗША, Уілбур вырашылі адмовіцца ад палёту, і аперацый прадпрыемства. Ён памёр у 1912 годзе ад тыфу.\nАдзін англійская газета патушыць прыз 1000 фунтаў на першы сцяг над Ла-Маншам. Пераможцам стаў француз Луі Блер вылецеў маршрут у ліпені 1909 гады, які пачаўся пасля авіяцыйная прамысловасць хутка развіваецца. Вынаходніцтва братоў Райт быў поспех, чалавек можа зараз упершыню лётаць! Тысяча 931 пабудаваў першы самалёт, які быў абумоўлены чатырма рухавікамі, якія ў агульнай складанасці могуць прыняць 16 пасажыраў і маглі лётаць на 2000 метраў. Сусветныя вайны былі жудасныя, але гэта дало развіццё самалёта падштурхоўвання падчас Першай сусветнай вайны быў паспяхова распрацаваны самалёт, які можа дасягаць 200 км / г, а ў другім самалёт, які можа ляцець над 650 км / г.\nНа здымку братоў Райт на адным са сваіх рэйсаў.\nСамалёты гэтае імя з самалётаў, якія выкарыстоўваюцца для перавозкі людзей і грузаў. Кіроўца назваў пілота. Самалёт ўзлёт і пасадка, як правіла, у аэрапорце. Пасажыр паветранага судна самалёт, мэтай якога з'яўляецца перавозка пасажыраў і іх багажу. Грузавы самалёт выкарыстоўваецца для перавозкі грузаў. Самалёты таксама могуць быць ўзброеныя і выкарыстоўвалі ў якасці баявога самалёта.\nДля самалёта лётаць павінен генерыраваць пад'ёмную сілу, роўную яго вазе і расцягваецца высілак, па меншай меры такога памеру, як яго супраціў паветра. Самалёт распрацаваны спецыяльна для вышэйшага пілатажу часта маюць сіметрычную профіль крыла, каб мець добрую манеўранасць на ўсіх рэжымах палёту, нават у становішчы лежачы на спіне. Ёсць два тыпу рухавікоў, альбо шрубы рухавікі або рэактыўныя рухавікі. Рэактыўны рухавік працуе, кампрэсараў для сціску паветра да рухавіка і ўціскаюць яго ў камерах згарання пад высокім ціскам. Дзе паліва ўпырскваецца і згарае бесперапынна. Паветраныя судны, што эксплуатуюцца, уплываючы на паток паветра з руля задняй абзы крыла, стабілізатара і плаўніка, элеронов, руля і ліфт. Элероны звычайна сядзіць на кончыку крылаў і самалёт можа быць нахілены ў бакавым кірунку палягчэння павароту. Плаўнік атрымаць самалёт, каб прытрымлівацца да паступае паветра і руля па хваставога плаўніка пілота кіравання дакладнай ў гойсанняў. Незалежна рэгуляваныя ліфт на гарызантальным стабілізатары, кіраўніцтва нос самалёта уверх ці ўніз і выкарыстоўваецца, калі самалёт, каб павялічыць або паменшыць кут нападу. Падчас узлёту і пасадкі, раскладны закрылкі на задняй абзе. Гэта таксама забяспечвае больш высокую супраціў, дапамагаючы планета запаволіць для пасадкі. Вы можаце атрымаць дадатковую супраціў ветру з паветранымі тормазамі, якія, як правіла, знаходзіцца ў верхняй частцы крыла, і выкарыстоўваецца, калі самалёт запавольваецца пасля прызямлення або ў паветры.\nНа працягу многіх гадоў, самалёты сталі больш сучаснымі, больш і больш бяспечна. Тэхніка амаль тое ж самае, некаторыя маюць самалёты з больш шырокімі магчымасцямі, але вынаходак братоў Райт застаецца ў сучаснай авіяцыі. Ніхто не ведае, як самалёт будзе выглядаць у 20 гадоў. Я думаю, што гэта будзе яшчэ больш сучасны, з магчыма крамамі, рэстаранамі і г.д. на борце. Можа быць, ёсць пілоты кіраваць самалётам без іх\nкіруе робатаў з вежы палёту на зямлі. Адно можна сказаць напэўна, і гэта, што развіццё працягваецца, але, магчыма, не заўсёды да лепшага ...\nСамалёт мае пра тую ж структуры, калі браты Райт пабудавалі першы самалёт. Відавочна, што некаторыя рэчы змяніліся, але асновы застаюцца тымі ж. Адной з галоўных частак самалёта з'яўляюцца крылы. Крылы выкліча самалёт, каб адарвацца ад зямлі і трымаць сябе яшчэ ў паветры.\nСамалёты і навакольнае асяроддзе\nСамалёты сёння адначасова навакольнага асяроддзя і здароўя. Калі вы жывяце недалёка ад аэрапорта, вы можаце пачуць рухавікі самалёта як шум. Самалёт таксама выпусціць забруджвальных рэчываў. Нягледзячы на гэта, забруджванне зямель у Швецыі горш, чым эмісіі авіяцыйных рухавікоў. Можна пах газы для міль ад аэрапортаў. Газа зроблены з сырой нафты, што адбудзецца, калі нафту ў адзін цудоўны дзень скончыцца? Гэта пытанне, які многія спрабуюць пазбегнуць, але што з'яўляецца жыццёва важным. Такім чынам, мы, людзі, павінны ў тэрміновым парадку знайсці спосаб кіраваць гэтымі нефтезависимый гаджэты, якія мы выкарыстоўваем у іншых адносінах. Самалёт таксама адмоўным у тым, што паліва ўплывае на азонавы пласт Зямлі, асабліва самалёты лётаюць на самых высокіх вышынях. Гэта найвялікшая экалагічная небяспека, калі справа даходзіць да самалёта. Калі мы не прыйшлі ў іншы спосаб, каб кіраваць самалётам з таго, што азонавы пласт на працягу доўгага часу, каб стаць танчэй, чым яна ўжо ёсць. Без азонавага пласта, мы спалілі людзей на зямлі ўверх. Тое ж самае ставіцца і да аўто, тым больш мы едзем, тым больш узрастае рызыка таго, што зямля будзе адзін дзень перагрэву азонавага пласта занадта тонкі. Транспарціроўка нафты забруджвае прыроду. А як гэта выглядае, калі самалёт разбіўся? Тысячы частак самалёта раскіданыя на зямлі.\nЯк людзі сталі ўсведамляць забруджвання навакольнага асяроддзя, самалёт неаднаразова паказвалася ў якасці асноўнага забруджвальніка, асабліва пасля больш і больш аўтамабіляў з гібрыдным прывадам і каталізатараў і ўсё больш і больш аўтобусаў пачалі працаваць на этаноле замест дызельнага паліва. Прапановы, зробленыя ў тым, што больш працяглыя паездкі, калі гэта магчыма, павінна быць зроблена на лодцы або на цягніку. Колькасць рэйсаў і самолетовылетов знізіўся трохі ўніз, дзякуючы міжнароднай дыпламатыі больш шырокага выкарыстання відэаканферэнцый, а не сустрэцца асабіста на кожным пасяджэнні. У той жа час авіябудаванне, каб засяродзіцца больш на спробе распрацаваць больш экалагічна самалётаў. У цяперашні час многія авіякампаніі, аэрапорты, аэракасмічнай прамысловасці і ўрадавыя ўстановы інвеставалі значныя паляпшэнні экалагічных паказчыкаў авіяцыі, і яны зрабілі з-за гэтага палёту з'яўляецца самым вядучым транспартным і гэта акупілася. Ні адзін іншы від транспарту не аказалася настолькі паспяховым, у паляпшэнне стану навакольнага асяроддзя ў апошнія гады. Развіццё было вельмі важна для навакольнага асяроддзя. Новыя самалёты таксама прыдумаць больш спакойнай і энергаэфектыўных рухавікоў, што менш людзей павінны быць парушаных палёту. Іншая справа, што паветраным рухам зрабіў для авіякампаній турбаваць менш людзей, што яны дадалі траекторыі палёту. Ніжняя спажыванне энергіі таксама прывяло да таго, самалётаў вылучаюць менш вуглякіслага газу і аксідаў азоту. Было падлічана, што выкіды вуглякіслага газу і аксіду азоту на пасажыра таксама ўдвая за апошнія некалькі гадоў. Усё гэта галіна, якая робіць самалёт, Авіякампаніі, якія выконваюць рэйсы іх, аэрапорты і органы ўлады зрабілі, каб атрымаць больш спрыяльныя ўмовы палёту. Важнасць самалёта на навакольнае асяроддзе, такім чынам, з гадамі становяцца лепш, і мы можам мець чыстае паветра.\nНовы план зборкі з'яўляюцца больш экалагічна чыстыя, чым стары, але праблема ў тым, што ён будуе ўсё больш і больш самалётаў, але тое ж самае колькасць старых самалётаў ня злом, але замест гэтага стаў больш самалётаў у агульнай складанасці, якія мы выкарыстоўваем, каб лётаць с. Можна было б замяніць усю старую план на новы, каб атрымаць лепшыя вынікі з пункту гледжання экалогіі, але гэта, вядома, вельмі дорага. Больш авіякампаній выйсці з сваёй рэкламе цяпер, калі яны лётаюць толькі экалагічным самалётаў як, напрыклад, Нова авіякампаніі і Apollo паездак. Гэтыя самалёты, магчыма, больш прыязныя, чым некаторыя іншыя, але абсалютна бясшкодны для навакольнага асяроддзя, яны, вядома, могуць не будзе. Там, верагодна, не можа быць самалёт, пакуль вы не прыйдзеце ў любой іншай паліва, чым кіраванне самалёта з.\nЯк мы зразумелі, пасля вывучэння самалёта, ён мае вялікае значэнне ў грамадстве мы зараз жывем у. Для таго, каб хутка перамяшчацца з аднаго месца ў іншае паветранае судна з'яўляецца гнуткім інструментам. Дзякуючы самалёта, мы плаўна змаглі даследаваць часткі свету, як мы раней не падазравалі. Гэта таксама дае нам выдатную магчымасць падарожнічаць па ўсім свеце на адпачынку, у госці да сяброў на другім баку зямнога шара, каб даследаваць свет мм. Падарожжа на самалёце стала тое, што з'яўляецца агульным для ўсё больш і больш людзей, я быў за мяжой некалькі разоў, і ў большасці выпадкаў мы пралётаў да месца прызначэння. Гэта часцей для сем'яў прыняць самалёт, каб выйсці ў адпачынак.\nАвіяпералёты таксама можа быць карысным інструментам у вайне, як абараняцца і атакаваць с. Але развіццё таксама прыносіць некаторыя негатыўныя рэчы. На жаль, даследаванні зайшло так далёка наперад, што чалавек, калі мы хочам, каб, можа знішчыць вялікую частку свету з дапамогай бомбаў, чай х атамных бомбаў і паветраных удараў. Ваенная авіяцыя можна ўмоўна падзяліць на назіральны палёт, бамбавікоў, самалётаў чаканка і транспартных самалётаў. Яны маюць розныя функцыі, якія пастаянна развіваюцца, каб падмануць суперніка і ўмець лятаць хутка і спакойна напрыклад радара.\nСтаноўча самалётам ва ўмовах вайны з'яўляецца тое, што можна выкарыстоўваць самалёт для транспарціроўкі гуманітарнай дапамогі ў пацярпелых ад вайны раёнах. Ён загружаецца самалёты з коўдрамі і іншымі неабходнымі які затым упаў з паветра, таму што адзін не прыйшоў да людзей, якія сапраўды мелі патрэбу ў дапамозе звычайных аўтамабіляў на дарогах. Затым самалёты былі вельмі карысныя. Існуе таксама паветранае судна, якое была прадастаўлена як бальніцы з aktumottagningar, аперацыйнай і г.д., і вы можаце ляцець у розных месцах, дзе ўзнікаюць надзвычайныя сітуацыі, і дзе мясцовая бальніца не дастаткова.\nІншыя прыклады, калі паветранае судна выкарыстоўваецца ў пазітыўным ключы з'яўляецца лясны пажар. Гэта выкарыстоўваецца шмат у у ЗША і Аўстраліі, дзе можна зэканоміць шмат лясоў і палёў даўней быў цалкам разбураны, калі ні адзін самалёт не быў даступны і можа пагасіць пажары. Барацьба з незаконным абаротам наркотыкаў іншая справа, што авіяцыя дапамагае ВПС ЗША Геркулес самалёт, каб дапамагчы з асаблівым радарам для пошуку smugglande самалётаў і катэраў.\nНадвор'е Выведка таксама адна рэч, якая дапамагае авіяцыя грамадства, гэтыя самалёты маюць спецыяльны радар, які можа кантраляваць надвор'е і папярэдзіць грамадскасць, калі ёсць цыклоны і штармавыя ветру на ў любой сферы.\nСтварэнне самалёта аказала значны ўплыў на асобных асоб і грамадства. Мара чалавека на працягу стагоддзяў у тым, што птушкі могуць лётаць. З лепшай і больш дасканалай тэхналогіі і больш хуткіх паставак, мы можам перавозіць грузы і ўзяць нас усюды, дзе мы амаль хочаце свету на працягу кароткага часу.\nbased on 34 ratings Першыя спробы лётаць 2.1 з 5 на аснове адзнак 34\nАцаніць спачатку спрабуе лётаць\nНіжэй школьная праца, што гэта пра яго спачатку спрабуе лётаць або якім-небудзь чынам звязаных з першымі спробамі лятаць.\nКаментар Першыя спробы лётаць\n«Нарвегія | Калі піраміды»


Выхавальніцам ды іхным памочніцам у садках павысяць заробкі. Сімвалічна.\nНайбольшую падвышку атрымаюць выхавальніцы – «ажно» Br 36 тыс., памочніцы яшчэ менш – Br 24 тыс.\nАдпаведная пастанова Міністэрства адукацыі Беларусі прадугледжвае дадатковую аплату догляду выхаванцаў дашкольных установаў: для выхавальнікаў – 15 % ад тарыфнай стаўкі 1-га разраду, для іх памочнікаў – 10 %.\nУ снежні міністр адукацыі Сяргей Маскевіч заявіў пра запланаваны комплекс захадаў дзеля павышэння заробку педагагічных работнікаў. Чыноўнік паабяцаў, што падвысяць выплаты і настаўнікам – у сярэднім на 20 %.


PressReader - Belaruskaya Dumka: 2018-03-26 - СКРЫЖАЛі ЛёСУ АЛЕСЯ СЯНКЕВіЧА\nСКРЫЖАЛі ЛёСУ АЛЕСЯ СЯНКЕВіЧА\nЗ назвай вулiцы iмя Сянкевiча ў Стоўбцах у мяне звязаны цiкавы ўспамiн. У пару свайго студэнцтва мы з сябрам прывезлi на Стаўбцоўшчыну групку знаёмцаў з аддзялення беларускай фiлалогii Варшаўскага ўнiверсiтэта, якія праходзiлi тады стажыроўку ў БДУ i выказалі жаданне наведаць малую радзiму Якуба Коласа. У акiнчыцах адзiн з iх, згледзеўшы на вуглавым доме ледзьве бачную шыльдачку з назвай вулiцы, не без уласцiвага палякам гонару пахвалiў стаўбцоўскiя ўлады за тое, што тыя парупiлiся ўвекавечыць iмя сусветна вядомага польскага пiсьменнiка Генрыка Сянкевiча. Каб неяк збiць патрыятычны запал варшаўскага стажора, давялося сур’ёзным тонам яму давесцi, што гэтая вулiца названа ў гонар знакамiтага савецкага падарожнiка i вядучага папулярнай тэлеперадачы «Клуб падарожнiкаў» юрыя Сянкевiча. Маўляў, у час далучэння былой вёскі акiнчыцы да Стоўбцаў ён наведаў свае родныя мясцiны i выказаў пажаданне, каб такім вось чынам увекавечылі яго імя. І, як нi дзiўна, гэтая байка падзейнiчала, мой знаёмец шчыра ў яе паверыў. Потым усіх разам польскіх гасцей давялося пераконваць, што гэта – жарт, i расказаць ім пра чалавека, чыё iмя сапраўды ўвекавечана ў назве вуліцы, – пра вядомага беларускага палiтычнага і грамадскага дзеяча, навукоўца i пiсьменнiка алеся Сянкевiча.\nляксандр Антонавіч Сянкевiч належыць да шматлiкай кагорты беларускай iнтэлiгенцыi, чыё жыццё было абарвана сталiнскiмi рэпрэсiямi. і гэта нягледзячы на тое, што ён быў шчырым ленiнцам і даволi вядомым у партыйнай іерархіі чыноўнiкам, служыў, як гаворыцца, верай і праўдай савецкай уладзе.\nГады свайго дзяцiнства Алесь Сянкевiч правёў у вёсцы Мiкалаеўшчына сучаснага Стаўбцоўскага раёна, дзе і нарадзіўся ў 1884 годзе. Там жа ў мясцовай школе ён набыў першапачатковую грамату, якую затым падаўся ўдасканальваць у Нясвiжскую настаўнiцкую семiнарыю. Скончыўшы ў 1902 годзе гэтую навучальную ўстанову з выдатнай адзнакай, Алесь паехаў рэалізоўваць на практыцы атрыманыя веды. Яго першым працоўным месцам была школа ў Старых Дарогах, але прабыў ён там нядоўга, бо ў хуткім часе перавёўся настаўнічаць у родную вёску.\nУ пачатку ліпеня 1906 года А. Сянкевіч разам з Якубам Коласам i iншымi настаўнiкамi, якія спецыяльна прыехалі ў Мікалаеўшчыну, наладзiў на беразе Нёмана нелегальны настаўнiцкi сход, на якім зрабіў даклад пра палітычнае становішча ў краіне, ролю настаўнікаў у развіцці грамадства. Пад вечар удзельнікі сходкі «зацвердзілі» адозву «Да ўсіх настаўнікаў і настаўніц прыходскіх і іншых вучылішчаў».\nПазней, у 1923 годзе, А. Сянкевіч апісаў гэтую падзею ў апублікаваным ім у часопісе «Полымя» артыкуле «Успаміны з рэвалюцыі 1905–1906 гг.» наступным чынам: «Першы прафесіянальны саюз настаўнікаў быў арганізаваны ўлетку 1906 г. ідэя саюза зарадзілася сярод настаўнікаў вёскі Мікалаеўшчына. 9 чэрвеня (у сапраўднасці 9 ліпеня. – С.Г.) быў скліканы з’езд. На з’езд з’явіліся не больш 30 чалавек… У мэтах канспірацыі з’езд адбыўся за ляском, ва ўрочышчы Лядзінае (у сучасным маўленні мікалаеўшчынцаў назва ўрочышча гучыць як Лядзіны. – С.Г.)… Паміж дубоў на беразе Нёмана былі апрацаваны канстытуцыя (некаторыя даследчыкі, прынамсі, вядомы літаратуразнавец Міхась Мушынскі, прытрымліваюцца думкі, што гэта магла быць праграма дзейнасці настаўніцкага


Наша рэдакцыйная калега Аляксандра Дынько атрымала амэрыканскую прэмію імя Эдварда Мараў (Edward R. Murrow Award) за матэрыял пра Рэнальда Кныша, трэнэра алімпійскай чэмпіёнкі Вольгі Корбут, якога яна і іншыя гімнасткі абвінавацілі ў сэксуальных дамаганьнях.\nПрэмію, якую штогод уручае Асацыяцыя электронных навінаў радыёвяшчаньня (Radio Television Digital News Association), Аляксандра атрымала ў катэгорыі «Мультымэдыя» за ангельскамоўную вэрсію матэрыялу пра Корбут, падрыхтаваную супольна з двума іншымі журналістамі.\nПрэмія імя Эдварда Мараў уручаецца за «выдатныя дасягненьні ў электроннай журналістыцы». Агулам прэмію атрымалі адзінаццаць матэрыялаў Радыё Свабодная Эўропа/Радыё Свабода.\nДзейная прэзыдэнтка Радыё Свабодная Эўропа / Радыё Свабода Дэйзі Сіндэлар вітала ўзнагароду як сьведчаньне выдатнай якасьці працы журналістаў РСЭ/РС у адных з найбольш праблемных і цікавых краін сьвету.\n«Мы ганарымся тым, што атрымалі гэтае прызнаньне за прадастаўленьне нашым аўдыторыям моцна распаведзеных унікальных гісторый у найбольш уплывовых фарматах у рэгіёне нашай працы», — сказала Сіндэлэр.\nГэта першая такая ўзнагарода Радыё Свабодная Эўропа / Радыё Свабода. Амэрыканская Асацыяцыя радыё і тэлевізійных лічбавых навін (АРТЛН) вызначае пераможцаў з 1971 году. Выканаўчы дырэктар АРТЛН Дэн Шэлі патлумачыў: атрыманьне гэтай ўзнагароды сьведчыць, што СМІ робіць «узорную грамадзкую паслугу сваім гледачам, слухачам і чытачам».


Лепшыя пясчаныя пляжы Абхазіі\nАбхазія - дзіўнае месца неверагоднай прыгажосці. Унікальная і прасвядная прырода, гаючы клімат, зусім асаблівая атмасфера гэтага краю робяць адпачынак тут незабыўным. Усе гэтыя якасці Краіны Душы, як называюць яе мясцовыя жыхары, выдатна падыходзяць для адпачынку з дзецьмі. У тым ліку і для першага знаёмства з морам, тым больш што яно тут значна чысцей, чым на расійскіх чарнаморскіх курортах, размешчаных не так ужо далёка. І раз ужо купанне ў Лазурнай вадзе - гэта асноўнае, для чаго людзі едуць у Абхазію, то варта падрабязней даведацца і непасрэдна пра пляжах, т. К. Гэта неаддзельны атрыбут падобнага адпачынку. І калі дарослыя людзі цалкам могуць пакачацца на гальцы ці нават камяністай паверхні, то маленькім свавольнікам абавязкова трэба пабегаць, а скакаць па камянях, пагадзіцеся, - занятак не з прыемных. Менавіта таму пясчаныя пляжы Абхазіі карыстаюцца папулярнасцю ў сем'яў з дзецьмі. У асноўным, берагавая лінія галечный альбо пяшчана-галечный, хоць калі пастарацца, можна адшукаць і чысты пясок. Разгледзім асноўныя пляжы на некаторых курортах гэтай дзіўнай краіны.\nГорад з старажытнай гісторыяй, сталіца Краіны Душы. Адпачываючых на пляжах трохі, таму можна не баяцца застацца без месца пад сонцам. У асноўным, сустракаецца буйная і дробная галька. Аднак тыя, хто шукае менавіта пяшчаны пляж у Абхазіі, таксама цалкам могуць атрымаць жаданае.\nНайбольш папулярны ў мясцовых жыхароў і гасцей горада пляж «Сіноп». Знаходзіцца ён на паўднёвым захадзе Сухума. Ад цэнтра можна дабрацца на грамадскім транспарце на працягу 5 хвілін, пешшу - прыкладна за паўгадзіны. Ёсць пад'езд для аўтатранспарту, тут жа можна пакінуць машыну. Досыць шырокі (больш за 50 метраў). Уваход у моры спадзісты - менавіта тое, што трэба для дзяцей. На тэрыторыі маюцца кафэ, закусачныя, душ, туалет, прапануюцца разнастайныя водныя забавы.\nТаксама можна адзначыць пляжы, якія належаць санаторыям «РВСН» і «МВО». Цалкам назваць іх пясчанымі нельга, т. К. Бліжэй да вады ўсё-ткі прысутнічае паласа галькі. Аднак гэта найбольш добраўпарадкаваныя месцы адпачынку з шэзлонгамі, парасонамі ад сонца, кафэ і пунктамі пракату пляжнага абсталявання. Але гэтыя пяшчаныя пляжы Абхазіі не з'яўляюцца муніцыпальнай уласнасцю. Свабодна імі карыстацца могуць толькі пастаяльцы санаторыяў. Зрэшты, гэта не азначае, што вы не можаце туды патрапіць, калі адпачываеце не ў здраўніцы краіны пад назвай Абхазія. Пяшчаны пляж - прыватны сектар, а дакладней яго госці, таксама могуць наведваць. Толькі адпачывальнікам прыйдзецца заплаціць за ўваход. Зрэшты, цана, хутчэй, чыста сімвалічная.\nГэты населены пункт як нельга лепш падыходзіць менавіта для адпачынку з дзецьмі. Тут дзіўна чыстае паветра дзякуючы гаі рэліктавай пицундской хвоі і самае чыстае мора на ўсім узбярэжжы. У асноўным, пакрыццё прыбярэжнай паласы мелкогалечный. Але тут ёсць, бадай, самы лепшы пяшчаны пляж у Абхазіі. Дакладней, размешчаны ён не ў самой Піцундзе, а ў 6 км ад яе, у курортным пасёлку рыбзаводы. Вельмі прасторны, заўсёды ёсць, куды пакласці кілімок. А калі ўстаць крыху раней і прыйсці да ранішняга сонейка, то тут можна ўбачыць, як плёскаюцца дэльфіны. Ёсць і яшчэ адзін вялікі плюс у дадзенага месцы: Пицундская бухта абараняе бераг, а таму тут не бывае моцных вятроў і высокіх хваль, моры ў асноўным спакойнае і ціхае.\nАкрамя таго, адпачываючы ў ваколіцах Піцундзе, мае сэнс звярнуць сваю ўвагу на пясчаныя пляжы Абхазіі ў сяле Агарков і пасёлку Лдзаа (Лидзава). Вядома, яны не падобныя на добраўпарадкаваныя пляжы замежных курортаў, ды і да расійскага ўзбярэжжа ім далёка ў плане камфорту і інфраструктуры. Аднак па цішыні, спакою і прыгажосці яны цалкам могуць пасупернічаць.\nГаграх можна па праве назваць маладзёжным курортам. Менавіта сюды імкнецца большасць адпачывальнікаў. І ў старой, і ў новай частках горада пляжы ў асноўным галечные. Аднак у Старой Гагры ёсць вельмі нядрэнны пляж, які належыць санаторыю «Сонечны». Строга кажучы, ён таксама не зусім пяшчаны, хутчэй, пяшчана-галечный. Уваход на яго платны. Ўдала тое, што тут, як і ў Піцундзе, мора не моцна хвалюецца. Ад высокіх хваль адпачывальнікаў абараняе Гагрскага хрыбет.\nЦіхі, спакойны курорт, адпачываючых тут трохі, таму сем'і з маленькімі дзецьмі вельмі любяць гэтае месца. Мора чыстае і цёплае, заход у ваду спадзісты. Але, праўда, фраза «пясчаныя пляжы Абхазіі» - не пра гэты курорт. Тут у асноўным галька. Зрэшты, калі выбіраць не грамадскія пляжы, а задаволіцца дзікімі, у ваколіцах Новага Афона цалкам можна адшукаць і пяшчана-галечный пакрыццё. Вядома, аб інфраструктуры марыць не даводзіцца, але затое спаўна можна атрымаць асалоду ад цудоўнай прыродай. Таксама маецца пяшчана-галечный пляж, які адносіцца да тэрыторыі пансіяната «У манастыра». Нягледзячы на тое што гэта прыватная тэрыторыя, уваход бясплатны, а адпачывальнікі досыць нешматлікія, так што месца хопіць усім.\nКалі вы думаеце, ці варта выбраць адпачынак у Абхазіі, пяшчаны пляж не павінен быць адзіным крытэрам. У любым выпадку наведаць Краіну Душы варта абавязкова. Бо гэта незабыўнае месца, у якое вельмі лёгка закахацца.\nКомсомольская плошчу ў Маскве і іншых гарадах Расіі\nСлавутасці Пафасу. дзівосныя месца\nА вы ведаеце славутасці Пальма дэ Майорка?\nЧаму Новасібірск назвалі Новасібірскам? Гісторыя і паходжанне назвы горада\nАлея Прыдарожная ў горадзе Санкт-Пецярбургу\nАўтастанцыя "Дарница" ў Кіеве: дзе знаходзіцца, як прайсці\nГайд: Мордекайзер (Mordekaiser) у League of Legends\nПалітра "Лореаль Иноа": адценні на любы густ\nПраграма для аднаўлення HDD: кароткая інструкцыя па выкарыстанні ўтыліты HDD Regenerator\nДюраля - гэта высокатрывалы сплаў на аснове алюмінію з дадаткамі медзі, магнію і марганца: ўласцівасці, вытворчасць і прымяненне\nСімвал Новага 2014 года ў кожны дом, або Як пашыць коніка сваімі рукамі\nГрамадзянскае судаводства: паняцце, віды, стадыі. Стадыі грамадзянскага судаводства і іх асаблівасці\n"Сітраен С5": тэхнічныя характарыстыкі. Citroen C5: водгукі, фота\nСупрацоўнікі (ч.1) - Эканамічная Прадпрыемствы.\nСССР: славутасці і галоўныя помнікі эпохі\nРаян Шохьюз: біяграфія, цікавыя факты, фота\nЯк зняць гелевыя пазногці ў хатніх умовах без наступстваў?\nГалаўны боль у вобласці скроні і ілба: лячэнне народнымі сродкамі


Выстаўкі арт-аб'ектаў і інсталяцый з лямцу і святла “ НаПраСьвет”. - МУЗЕЙ СУЧАСНАГА ВЫЯЎЛЕНЧАГА МАСТАЦТВА\nВыстаўкі арт-аб'ектаў і інсталяцый з лямцу і святла “ НаПраСьвет”.\n17 снежня 2012 года а 17 гадзіне ў Музеі сучаснага выяўленчага мастацтва (пр. Незалежнасці, 47) адбудзецца адкрыццё выстаўкі арт-аб'ектаў і інсталяцый з лямцу і святла “ НаПраСьвет”.\nЗірнуўшы «напрасьвет» на нятканае лямцавае палатно, аўтары прадастаўляюць нам магчымасць адчуць непаўторную індывідуальнасць аб’екта з лямцу, дзе канчатковая мэта кожнай інсталяцыі - не толькі фізічнае яе абазначэнне у матэрыяле, але і візуальны эфект гульні святла.\nУ экспазіцыі выстаўкі будуць прадстаўлены арт-аб'екты з нятканага ваўнянага палатна (свяцільнікі і інсталяцыі).


Парашэнка перапісаў на сына аграрны бізнэс - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 1 снежня 2020, aўторак, 12:20\nПарашэнка перапісаў на сына аграрны бізнэс\nРаней частка актываў Roshen таксама была перапісаная на Аляксея Парашэнку.\nПяты прэзідэнт Украіны Пятро Парашэнка выйшаў з заснавальнікаў аграпрамысловай кампаніі "Укрпрамінвест-Агра", яе канчатковым бенефіцыярам стаў ягоны старэйшы сын Аляксей, паведамляе "Украінская праўда".\nПра гэта сведчаць звесткі ў Адзіным дзяржаўным рэестры юрыдычных асоб, фізічных асоб-прадпрымальнікаў і грамадскіх фармаванняў.\nСярод заснавальнікаў "Укрпрамінвест-Агра" значацца Яўген Саенка, Аляксей Парашэнка (канчатковы бенефіцыярны ўладальнік) і ТАА "Прайм Інвестментс".\nАляксей Парашэнка атрымаў кантроль над "Укрпрамінвест-Агра" праз CEE Confectionery Investments Limited, Roshen Europe B.V. і Roshen Group S.a.r.l.\nЗмена ўласнікаў адбылася 31 кастрычніка.\nАграпрамысловая кампанія "Укрпрамінвест-Агра" спецыялізуецца на вырошчванні сельгаспрадукцыі, вытворчасці цукру і мукі і жывёлагадоўлі. Зямельны банк - 120 тысяч гектараў у шасці абласцях Украіны.\nАляксей Парашэнка таксама стаў бенефіцыярам ТАА "Група Аграпрамінвест", заснавальнікам якой з'яўляецца "Укрпрамінвест-Агра", а таксама шэрагу кампаній, якія ўваходзяць у ТАА - Чао "ПК Падоле", ТАА "ПК Зара Падоле", ТАА "Вінніцкі камбінат хлебапрадуктаў №2", аграфірма "Дніпраагралан", АФ "Іванкаўцы", ТАА "Мас-Агра", ТАА "Правабярэжная" і ТАА "Прагрэс-НТ".\nРаней уладальнікам гэтых актываў быў Пятро Парашэнка.\nРаней карпарацыя Roshen пацвердзіла інфармацыю аб тым, што былы прэзідэнт Украіны і народны дэпутат Пятро Парашэнка перарэгістраваў частку свайго кандытарскага бізнэсу Roshen на старэйшага сына Аляксея.\n28.11 Перамовы Баскава і Эйсмант: верхаводу бандытаў заняло мову 126,994\n28.11 Медыкі: У Лукашэнкі панічны страх 118,276\n24.11 Былы следчы Андрэй Астаповіч: У сілавым блоку пачаўся сабатаж 95,423\n25.11 Зянон Пазняк: Будуць арыштаваныя ўсе супрацоўнікі АМАПу 94,422\n28.11 А ці быў «хлопчык»? 86,010\n27.11 У сеціва злілі новыя сведчанні злачынстваў лукашыстаў 78,664\n27.11 Узурпатару сапраўды прыйшоў гамон 72,703


Жывы дыялог | Настаўніцкая газета\n21.03.2016 06.04.2017 - 11:19Актуальна, Апошнія запісы\nНадзвычайны і Паўнамоцны Пасол Злучанага Каралеўства Вялікабрытаніі і Паўночнай Ірландыі ў Рэспубліцы Беларусь Фіёна Гіб наведала з сяброўскім візітам Міністэрства адукацыі нашай краіны. Яе сустракалі міністр адукацыі М.А.Жураўкоў, прадстаўнікі ўпраўленняў міжнароднага супрацоўніцтва і вышэйшай адукацыі галіновага міністэрства.\nФіёна Гіб была прызначана паслом у нашу краіну зусім нядаўна і толькі 2 месяцы знаходзіцца ў Мінску. Але з першых дзён у дыпламата склалася пазітыўнае стаўленне да Беларусі як да стабільнай, спакойнай краіны. Яшчэ за год да прызначэння Фіёна Гіб старанна вывучала рускую мову, каб зрабіць наладжванне кантактаў больш дасканалым.\n— Я толькі-толькі знаёмлюся з вашай краінай, але ўжо пачала будаваць планы, як далей развіваць зносіны паміж намі, — заявіла пасол. — І тое, што я ў першую чаргу вырашыла наладзіць кантакты з сістэмай адукацыі Беларусі, пацвярджае, што для мяне адукацыя з’яўляецца тым фундаментам, на якім будзе далей будавацца наша супрацоўніцтва. Міхаіл Анатольевіч Жураўкоў расказаў, што паміж краінамі сувязі ў сферы адукацыі з кожным годам мацнеюць і выходзяць на больш высокі ўзровень. Цяпер 10 беларускіх устаноў вышэйшай адукацыі заключылі дагаворы аб узаемадзеянні ў сферы адукацыі і навукі з вядучымі ўніверсітэтамі Вялікабрытаніі. Згодна з прамым супрацоўніцтвам паміж ВНУ, адбываецца ўзаемны абмен студэнтамі, выкладчыкамі, праходзяць стажыроўкі, ажыццяўляюцца сумесныя навукова-даследчыя праекты. Кіраўнікі навучальных устаноў абедзвюх краін сустракаюцца падчас сумесных міжнародных мерапрыемстваў. Нядаўна дэлегацыя рэктараў беларускіх ВНУ наведала шэраг універсітэтаў Вялікабрытаніі, дзе кіраўнікі ўстаноў сустрэліся са сваімі калегамі. Менавіта пасля гэтага візіту пералік сумесных праектаў значна пашырыўся.\nМіхаіл Анатольевіч таксама наведваў Вялікабрытанію і мае цесныя кантакты са многімі навучальнымі ўстановамі гэтай краіны, багаты вопыт якіх у развіцці сістэмы адукацыі з’яўляецца карысным для нашай нацыянальнай сістэмы адукацыі. Павышаная ўвага да Вялікабрытаніі тлумачыцца яшчэ і тым, што гэтая краіна — носьбіт англійскай мовы, якая мае сусветны статус і з’яўляецца самай запатрабаванай замежнай мовай і ў нашай краіне.\n— Гэта мова міжнародных зносін, таму і зразумела, што 85% беларускіх школьнікаў з ахвотай і цікавасцю вывучаюць англійскую мову, — падкрэсліў міністр адукацыі. — Для практычнага засваення ведаў, стварэння англамоўнага асяроддзя праводзяцца разнастайныя сумесныя мерапрыемствы.\nНайбольшай папулярнасцю карыстаюцца лінгвістычныя лагеры, якія створаны ў розных рэгіёнах Беларусі, міжнародная змена ў Нацыянальным дзіцячым адукацыйна-аздараўленчым цэнтры “Зубраня”. З 2012/2013 навучальнага года іспыт па замежнай мове ўключаны ў пералік экзаменаў за курс сярэдняй школы. На базе МДЛУ дзейнічае Цэнтр англійскай мовы, асноўнай мэтай якога з’яўляецца папулярызацыя вывучэння англійскай мовы і культуры ў Рэспубліцы Беларусь, удасканаленне метадычнага забеспячэння выкладання англійскай мовы і павышэнне кваліфікацыі кадраў. Установы адукацыі Рэспублікі Беларусь робяць захады па паляпшэнні моўнай практыкі педагагічных і навуковых работнікаў. Для чытання лекцый на англійскай мове ва ўніверсітэты запрашаюцца лепшыя выкладчыкі, навукоўцы з замежных універсітэтаў.\nЗнамянальнай падзеяй, якая станоўча паўплывала на супрацоўніцтва паміж краінамі, стала правядзенне ў Лондане Сусветнага адукацыйнага форуму, стратэгічнай мэтай якога было вызначэнне прыярытэтаў сусветнай адукацыйнай палітыкі, у тым ліку ў развіцці Еўрапейскай прасторы вышэйшай адукацыі і ўступленні Беларусі ў Балонскі працэс.\nУ адпаведнасці з міжнароднымі нормамі Балонскага працэсу, сёння ў нашай краіне рэалізоўваецца Рабочы план па ўкараненні ў нацыянальную сістэму адукацыі інструментаў Еўрапейскай прасторы вышэйшай адукацыі на перыяд з 2015 да 2018 года. Падрыхтаваны прапановы ў праект Закона “Аб унясенні змяненняў і дапаўненняў у Закон “Аб навуковай дзейнасці” і Кодэкс аб адукацыі” па ўдасканаленні сістэмы вышэйшай адукацыі з улікам міжнародных рэкамендацый і аналізу вопыту работы ў рамках Кодэкса аб адукацыі. Асноўныя змяненні, якія мяркуецца ўнесці ў законапраект, тычацца замацавання трохступеньчатай сістэмы вышэйшай адукацыі (бакалаўрыят, магістратура, аспірантура), павелічэння гібкасці адукацыйных праграм, укаранення новых форм і метадаў навучання, а таксама памяншэння відаў устаноў вышэйшай адукацыі. Заканадаўчая база, безумоўна, паспрыяе далейшаму развіццю сістэмы вышэйшай адукацыі нашай краіны з улікам міжнародных тэндэнцый.\nПадчас сустрэчы міністр адукацыі расказаў і аб інфарматызацыі адукацыі нашай краіны. Асабліва цікавым з’яўляецца праект “Электронная школа”, асновай якога стала стварэнне адукацыйнага інфармацыйнага асяроддзя на базе так званых воблачных тэхналогій. Высокім узроўнем развіцця ІКТ-інфраструктуры вызначаюцца перш за ўсё ўстановы вышэйшай адукацыі. Нацыянальная сістэма электронных адукацыйных рэсурсаў і сеткавая інфраструктура сістэмы адукацыі ствараюць адзінае інфармацыйнае асяроддзе адукацыйнай галіны. Важным напрамкам з’яўляецца фарміраванне сучаснага электроннага адукацыйнага кантэнту.\nМіхаіл Анатольевіч Жураўкоў прапанаваў Фіёне Гіб бліжэй пазнаёміцца з сістэмай адукацыі Беларусі і наведаць адукацыйныя ўстановы сталіцы і рэгіёнаў нашай краіны, а магчыма, і выступіць з лекцыямі перад педагогамі і навучэнцамі. Безумоўна, жывы дыялог з навучэнскай моладдзю, са школьнікамі дапаможа лепш спазнаць Беларусь і паспрыяе ўмацаванню супрацоўніцтва. М.А.Жураўкоў і Фіёна Гіб намецілі планы ўзаемадзеяння ў сферы адукацыі на найбліжэйшы час. Перш-наперш гэта абмен вопытам па пытаннях рэалізацыі асноўных прынцыпаў Балонскага працэсу ў нацыянальнай сістэме адукацыі, развіццё прамых кантактаў паміж установамі адукацыі абедзвюх краін, выкананне сумесных праграм і праектаў, рэалізацыя культурных і навуковых абменаў (у рамках правядзення лагерных змен, міжнародных летніх школ).\nМіхаіл Анатольевіч выказаў спадзяванне, што адносіны паміж Беларуссю і Вялікабрытаніяй будуць развівацца імкліва і эфектыўна на аснове ўзаемаразумення, партнёрства і сяброўства.\nМоладзь па-ранейшаму недастаткова прадстаўлена ва ўладзе


Памяць пра мінулае сярод спёкі адпачынкаў | Новы Час\nПамяць пра мінулае сярод спёкі адпачынкаў\n3 жніўня ў Мінску адчынілася адразу дзьве выставы, стрыжнем якіх з'явілася памяць пра гістарычнае мінулае краіны, увасобленая ў мове дакументаў і паэзіі мастацкіх вобразаў. Адна – у Нацыянальным гістарычным музеі, другая – у Музеі сучаснага мастацтва.\nНа вул. Карла Маркса, 12 адкрыццё экспазіцыі “Памяць пра Грунвальдскую перамогу (да 600-годдзя Грунвальдскай бітвы) сабраліся, апрача прадстаўнікоў Амбасады Літоўскай рэспублікі ў РБ, арганізатара выставы, спецыялісты-гісторыкі, аматары даўніны, журналісты.\nУ спякотны дзень публікі было небагата, і 20 стэндаў, на якіх была прадстаўлена ў фотаздымках і картах гісторыя Грунвальда, глядзеліся ў зале трохі сіратліва. Насуперак удзелу ў праекце Мастацкага музея Літвы і Варшаўскага нацыянальнага музея, арыгінальных экспанатаў выстава не ўтрымлівала. Не скарыстаўся шанцам дапоўніць экскурс у мінулае помнікамі са сваіх збораў і Нацыянальны гістарычны музей. Фактычна, наведвальнікі знаёміліся з тым, як у рамках дзяржаўнай праграмы па ўшанаванні 600-годдзя бітвы, прынятай у Літоўскай Рэспубліцы, яе МЗС ажыццяўляе навучальна-асветную акцыю. Набор стэндаў, падобны да старонак добрага падручніка па гісторыі, аформлены ў рускай і англійскай версіях, ужо пабываў у Маскве. Плануецца яго паказ ва Ўкраіне, Польшчы, Чэхіі і Аўстрыі. Там, дзе прапановы літоўскіх амбасад прынялі замежныя ўстановы.\nСтэнды апавядаюць пра гісторыю крыжацкіх ордэнаў у Прыбалтыцы і іх стасункі з ВКЛ і Польшчай, сітуацыю ў Вялікай вайне Ордэна з саюзнікамі ў 1409-1410 гг., пра саму бітву 15 ліпеня 1410 г. і яе наступствы. Харугвы Вітаўта з “літоўскіх і рускіх земляў пералічваюцца пайменна, але вызначэння “беларускі не сустракаецца ніводнага разу. Зрэшты, калі карыстацца тэрміналогіяй XV ст., то ўсё выглядае карэктна, а каб мець права, і небезпадстаўна, казаць пра беларускі ўдзел у перамозе пад Грунвальдам, у арганізацыі святкавання яе юбілею варта было большы ўдзел узяць беларускай дзяржаве.\nВыканаўца абавязкаў кіраўніка пасольства Літвы Гіедрыус Граніцкас, адкрываючы экспазіцыю, казаў пра “даніну памяці нашым сябрам, калегам, братам па зброі, якія 600 гадоў таму стаялі пад аднымі сцягамі і пра тое, што Грунвальд – агульная перамога. Словы гучалі не толькі дыпламатычна, але і па-сяброўску. Беларускі бок вуснамі Аляксея Шаланды з Інстытута гісторыі АН Беларусі дадаў: сяброўства выглядала сапраўдным. Бо галоўнай мэтай вайны і бітвы, роля ў якой продкаў беларусаў, – літвінаў і русінаў, – не можа быць недаацэненай, было ввызваленне і вяртанне ВКЛ Жэмайціі, сучасных літоўскіх земляў.\nЭкспазіцыю можна наведаць па 29 жніўня.\nУ той самы дзень на пр.Незалежнасці, 47 у Музеі сучаснага мастацтва наведнікаў сустракаў вернісаж беларускага графіка Паўла Татарнікава пад назвай “Брама мінулага. Тэматыка творчасці вучня выдатных беларускіх майстроў Васіля Шаранговіча і Ігара Славука – вобразы беларускай гісторыі, ваяры і асветнікі. Ён увасабляе іх як у станковай, так і кніжнай графіцы. Апошняя вядомая па ілюстрацыях да “Аповесці мінулых гадоў, “Званоў Нямігі, кнігі гарадзенскага гісторыка Алеся Краўцэвіча “Рыцары і дойліды Гародні. І па тым, што прынесла Татарнікаву, адзінаму з беларускіх мастакоў, ужо дзьве ўзнагароды “Залаты яблык на прэстыжным конкурсе кніжнай ілюстрацыі ў Браціславе, а таксама прызы на нацыянальных конкурсах “Мастацтва кнігі.\n“Брама мінулага – серыя гістарычных вобразаў, створаная Татарнікавым у 1999-2006 гг. і вылучаная ў гэтым годзе Саюзам мастакоў Беларусі і Акадэміяй мастацтва на атрыманне Дзяржаўнай прэміі ў галіне літаратуры, мастацтва і архітэктуры. 25 яе аркушоў, на якіх паўстаюць вобразы выдатных дзеячоў даўніны ад Ефрасінні Полацкай да Льва Сапегі і Мікалая Радзівіла Сіроткі, таксама выступалі і ў якасці станковых твораў на выставах, і ў выглядзе кніжных ілюстрацый.\nЗаваяваўшы сваёй тонкай жывапіснай манерай, якая нагадвае творы рэнесанснай кніжнай мініятуры, рэпутацыю і аўтарытэт на радзіме, Татарнікаў прадстаўляе Беларусь у галіне кніжнай ілюстрацыі і ў замежных выданнях.\nНа выставе прадстаўлена серыя да кнігі “Артур – кароль Альбіёну, англійскага эпасу пра рыцараў Круглага стала, праілюстраванай Татарнікавым і выдадзенай у Вялікабрытаніі. А яшчэ Татарнікаў афармляе скандынаўскія казкі, казкі братоў Грым, творы Шэкспіра. Шлях да еўрапейскага прызнання і рэалізацыі ў еўрапейскай культуры, паказальна, вёў майстра праз любоў і спасціжэнне нацыянальнай спадчыны.\nВыстава твораў Татарнікава працягнецца да 15 жніўня.\nТое, што дзве экспазіцыі адчыніліся ў Мінску ў адзін дзень, зяўляецца знакам часу, прыкметай паступовага ўзмацнення любові да сваёй мінуўшчыны і шанавання гістарычных каранёў. Што крытычна важна для маладога народу, які працягвае шукаць сваю тоеснасць.


02 лістапад 2015, 22:12\nБеларускае тэлебачаньне назвала прозьвішча зьніклай спартоўкі, якую шукаў Сьледчы камітэт. Гэта — Юлія Балыкіна, шматразовая чэмпіёнка Беларусі па лёгкай атлетыцы, удзельніца лёнданскай алімпіяды.\nРаней управа Сьледчага камітэту Беларусі па Менску заявіла, што шукае жыхарку Менску, якая працавала трэнэрам у БФСТ «Дынама» і зьнікла 28 кастрычніка. СК паведаміў, што заведзена крымінальная справа аб забойстве.\n«У сьледзтва ёсьць аб’ектыўныя зьвесткі, які сьведчаць пра крымінальны характар зьнікненьня жанчыны. Падчас агляду месца жыхарства і аўтамабіля, які належаў жанчыне, знойдзеныя і забраныя сьляды, якія разам з сабранымі матэрыяламі паказваюць на зьдзяйсьненьне забойства», — паведамляе СК. З выкладзенага на сайце Сьледчага камітэту відэа вынікае, што на аўтамабілі сьледчыя знайшлі адбіткі пальцаў і сьляды крыві.\nПаводле паведамленьня СК, ужо затрыманы падазраваны. Гэта мужчына 1987 году нараджэньня, грамадзянін Расеі.\nЮлія Балыкіна нарадзілася ў 1984 годзе ў Манголіі, спортам пачала займацца ў 18 гадоў у Запарожжы (Украіна). У 2008 годзе пераехала ў Беларусь. Выступала на Алімпіядзе 2012 г. У Лёндане за каманду Беларусі. У 2013 годзе была дыскваліфікаваная на два гады за ўжываньне допінгу (тэрмін дыскваліфікацыі скончыўся сёлета ў ліпені). У апошні час працавала дзіцячым трэнэрам у БФСТ «Дынама».\nПа факце зьнікненьня трэнэра БФСТ «Дынама» Сьледчы камітэт завёў справу аб забойстве


Цыганскія замалёўкі • Слуцк • Газета «Інфа-Кур’ер»\nШмат твораў напісана пра цыганоў. Хтосьці з пісьменнікаў назваў іх «дзеці прыроды». І сапраўды, да сярэдзіны дзевятнаццатага стагоддзя цыганы жылі абшчынамі і ніколі падоўгу не затрымліваліся на адным месцы, а вандравалі ў сваіх кібітках па белым свеце. Асноўны занятак у жанчын - варажба, а мужчыны займаліся перапродажам коней. Але сярод цыганоў былі і майстры, асабліва кавалі.\nКазалі, калі цыганскі каваль зробіць падкову ды падкуе каня, то тыя коні ніколі не хварэлі. А калі хто знойдзе яе ды павесіць на ўваходзе ў двор, то гэтае падвор’е абыходзяць бяда і цёмныя сілы.\nСёння цыганы вядуць аседлы вобраз жыцця. Працуюць у розных галінах народнай гаспадаркі, але некаторыя звычаі і старажытныя абрады засталіся і да гэтага часу.\nМне давялося бачыць, як цыганы прадавалі жарабца. У Слуцку, а дакладней, па вуліцы Ясеніна, дзе шмат пражывае цыганоў, ішоў торг.\nНа двары прыгарцоўваў прывязаны да слупа жарэбчык. Такога каня я нават у кіно не бачыў. Высокі, шырокія круп і нерсі, да грывы рукой не дацягнуцца, сам белы ў шэрыя яблыкі, быццам іх хто намаляваў. Адным словам, элітны жарэбчык, і гандляваў ім сам бабруйскі барон. Пасярод двара, на вогнішчы, падвешаны катлы, у якіх гатавалася страва для гасцей, а на сталах стаяла выпіўка і закуска. Торг ішоў ужо другія суткі. Цікава было назіраць, як прадавец і купец пляскалі адзін аднаго па далонях, а потым па плячуках, затым ізноў садзіліся піць і есці і моцна гаманілі за сталом. Гэта дзея адбывалася некалькі разоў. Затым купец і прадавец станавіліся на каленцы, а малыя хлапчукі-цыганяты білі іх пугамі па спіне. У другой палове дня запрагалі жарэбчыка ў брычку і рабілі круг па вуліцы, паказваючы тавар на хаду, а затым ізноў да поўначы замочвалі торг, толькі цяпер стол накрываў купец.\nВельмі цікава праходзіць у цыган шлюбны абрад. Да сям'і, у якой маецца прыгажуня-цыганачка, прыязджаюць сваты. Часам дзяўчына нават не бачыць і не ведае суджанага. Бацькі маладой самі вырашаюць яе лёс. У назначаны дзень збіраецца шмат гасцей з аднаго і другога бакоў, і два дні п’юць за знаёмства. І што цікава, першыя два дні сталы накрываюць бацькі і радня маладога.\nПраз нейкі час на маладую адзяваюць белую сарочку, вядуць дзяўчыну ў пакой, дзе на ложку яе чакае малады. Застолле на гэты час заціхае, нават гамонка ў двары робіцца цішэй. Праз некаторы час на агульны агляд выносяць белую сарочку і прасціну, так званую чэсць маладой. Не дай бог там не будзе «чэсці», то на маці маладой у знак знявагі адзяюць хамут, а дзяўчынку і бацьку кляймяць пагардай. Родныя маладой павінны аплаціць усе затраты сям'і маладога.\nКалі ж «чэсць» на месцы, то пір ідзе гарою яшчэ два, а то і тры дні. На ўсё наваколле льюцца прыгожыя цыганскія песні, як сучасныя, так і старажытныя, якія спявалі іх продкі, седзячы каля вогнішчаў падчас сваіх вандраванняў.\nПраўда, сёння маладыя цыганскія сем'і не вельмі прытрымліваюцца сваіх старажытных абрадаў. Сучаснасць уварвалася ў іх жыццё, таму і страчваюць яны свае сем'і, часта скасоўваючы шлюб і павагу да сябе і свайго народа.\nПІШЫЦЕ. Вашы жыццёвыя гісторыі і гісторыі кахання прысылайце на адрас: 223 610, Слуцк-9, а/с 53 ці па адрасу: г. Слуцк вул. Камсамольская, 1


Адкрыты конкурс літаратурнай творчасці студэнтаў “Брама мар” — Белорусский союз журналистов\n12/10/2010 12/10/2010 admin118Комментарии on Адкрыты конкурс літаратурнай творчасці студэнтаў “Брама мар”\n2.2. I этап – Збор літаратурных прац. Літаратурныя працы навучэнцаў праходзяць адбор журы па 5-ці намінацыях:\n2.2.1 Да розгляду ў намінацыях прымаюцца тэксты аб’ёмам не болей за: “Проза” – 15 тыс. сімвалаў; “Паэзія” – 3,5 тыс. сімвалаў; “Крытыка” – 7 тыс. сімвалаў; “Драматургія” – 10 тыс. сімвалаў (дадатковая ўмова намінацыі: будуць прынятыя толькі аднаактовыя п’есы). Тэксты намінацыі “Пераклад” павінны ўтрымліваць пераклад і арыгінальны тэкст перакладзенага твора; аб’ём перакладзенага тэксту вызначаецца жанрам арыгіналу і лімітуецца прыведзенымі вышэй лічбамі. Працы прымаюцца на беларускай і рускай мовах.\n2.2.2 Працы прадстаўляюцца на Конкурс у электронным фармаце ў графічным рэдактары Wоrd. Патрабаванні да афармлення тэкстаў: гарнітура Times New Roman, кегль 14 пт, інтэрвал адзінарны, усе палі 2 см.\n2.2.3 Пры падачы працы на Конкурс навучэнцы дасылаюць асобным файлам асабістую інфармацыю: сваё імя, прозвішча, узрост, навучальную ўстанову, курс і спецыяльнасць навучання, назвы дасланых тэкстаў; фота навучэнца і жартоўная аўтабіяграфія дасылаюцца па яго жаданні.\n2.3. II этап – Літаратурная вучоба.\n2.3.1 Майстар-класы праводзяцца па кожнай намінацыі спецыялістамі ў адпаведных галінах літаратурнай творчасці. Адзін з спецыялістаў з’яўляецца выкладчыкам Інстытута журналістыкі БДУ. Арганізатары пакідаюць за сабой права мяняць колькасць спецыялістаў, зыходзячы з неабходнасцяў кожнай з намінацый.\n2.3.2 Запрошаныя спецыялісты атрымліваюць ганарар з спецыяльных сродкаў універсітэта. Памер ганарара вызначаецца арганізатарамі і зацверджаны кіраўніцтвам Інстытута журналістыкі БДУ.\n2.3.3 Майстар-класы праходзяць цягам дзвюх аўдыторных гадзін у форме лекцыйных або семінарскіх заняткаў на выбар спецыяліста, які іх праводзіць. У дзень адбываецца не болей за два майстар-класы.\n2.3.4 Арганізатары могуць замяняць майстар-клас на творчую вечарыну пры наяўнасці зацікаўленасці навучэнцаў. Падчас творчых вечарын ажыццяўляецца чытанне літаратурных тэкстаў, гутаркі з вядомымі літаратарамі, продаж іх кніг.\n2.3.5 Падчас майстар-класаў ажыццяўляецца спецвыпуск студэнцкай газеты “Перья: журфак литературный”. Газета выкарыстоўваецца як пляцоўка для выканання заданняў майстар-класаў.\n2.4. III этап – вызначэнне фіналістаў і пераможцаў. Падвядзенне вынікаў падчас вечарыны “Літаратурныя Каляды на журфаку”.\n2.5. Інфармацыйную падтрымку Конкурсу на працягу ўсіх трох этапаў ажыццяўляе холдынг “Літаратура і мастацтва”, сайт факультэта журналістыкі БДУ (старонка кафедры літаратурна-мастацкай крытыкі). Арганізатары могуць прыцягваць іншыя інфармацыйныя рэсурсы, у тым ліку рэспубліканскія выданні па літаратуры і культуры, блогі, тэматычныя сеткавыя рэсурсы\n3. Парадак розгляду прац і вызначэння пераможцаў\n3.5. Пасля выканання фіналістамі творчага задання журы праводзіцца паўторны адбор прац для вызначэння аднаго перможцы ў кожнай намінацыі. Яшчэ аднаго пераможцу вызначаюць арганізатары.\n3.5. Вынікі Конкурсу падводзяцца на супольным пасяджэнні журы і арганізатараў. Абвяшчэнне пераможцаў адбываецца падчас выніковай імпрэзы “Літаратурныя Каляды на журфаку”. Сёмага пераможцу абірае публіка падчас галасавання ў час імпрэзы.\n4. Крытэры ацэнкі прац ў Конкурсе\n– арыгінальнасць тэкстаў, навізну ўзнятых тэм і ракурсаў іх раскрыцця, выкарыстаных мастацкіх прыёмаў;\n– яркасць і самабытнасць таленту;\n– дасканаласць мовы і стылю;\n– кампазіцыйную цэласнасць тэкстаў;\n– агульны культурны ўзровень навучэнца.\n5. Прызы і дыпломы ўдзельнікаў Конкурсу\n5.2. Па выніках Конкурсу арганізатары ажыццяўляць публікацыю прац пераможцаў і іншых матэрыялаў, датычных Конкурсу (навучальныя табліцы, рэкамендацыі майстар-клясаў, памяткі маладым літаратарам і да т.п.), на старонках студэнцкай газеты «Перья: журфак литературный». Арганізатары таксама дбаюць аб распаўсюдзе выдання сярод удзельнікаў конкурсу.\nТеги: Брама мар\n«Белорусский союз журналистов» начинает конкурс «Золотое перо-2013»


Песні пераможцаў (частка 2) — Ultra-Music\nПесні пераможцаў (частка 2)\nВялікае бразільскае свята не спыняецца. У мінулым матэрыяле Ultra-Music прапанаваў альтэрнатыўныя гімны ўдзельнікаў чэмпіянату свету па футболе з груп A і B. Сёння працягваем групамі C і D.\nБясконцыя канфлікты за ўладу ўнутры краіны, магутныя злачынныя кланы, грамадзянскія войны — дзясяткі год Калумбія не бачыла светлых дзён. Каб расказаць усяму свету пра свае надзеі на лепшы лёс, музыкі з усёй Калумбіі з’ядналіся і разам выканалі песню Карласа Вівеса «La Tierra Del Olvido» («Зямля забытых»). Магчыма, і футбольная зборная краіны — зорная, яркая, як ніколі, — можа сваімі перамогамі з’яднаць Калумбію і прынесці людзям кавалак шчасця? Сіла ў еднасці — «Лос Кафетэрос» гэта дакладна ведаюць. Так, Фалькао на чэмпіянат не паехаў — але гэта не страшна. Шакіра да суайчыннікаў таксама вось не далучылася — і нічога.\nЗборная Грэцыі выглядае як каманда антычных герояў: дзесяць атлетычных, статных барадатых мужыкоў і хітры трыкстэр Тэафаніс Гекас. Лепшы час гэтай каманды дзесяць год як мінуў, але саступаць камусьці проста так грэкі дакладна не збіраюцца. «Мы маршыруем да славы, мы ніколі не будзем стаяць на каленях» — песня грэчаскага гурта з толкіенаўскай назвай Elwing суворая і ўрачыстая, як твары футбалістаў-эллінаў.\nErnesto Djédjé — яркая зорка афрыканскай музыкі 1970-х, чалавек, які з’яднаў рытмы і матывы роднага Берага Слановай Косткі з кубінскай румбай і еўрапейскім дыска. Гульню івуарыйскіх футбалістаў можна разабраць на падобныя складнікі: афрыканская гарачыня, лацінаамерыканская прыгажосць і еўрапейская паслядоўнасць. Ды і зоркі ў камандзе гараць таксама яркія: Калу, Турэ, Драгба. Здаецца, каб дасягнуць поспеху, яны павінны проста працягваць танчыць.\nУ складзе гурта Tokyo Ska Paradise Orchestra не менш людзей, чым у футбольнай камандзе, але гучаць яны неверагодна зладжана. Зборная «блакітных самураяў» таксама адрозніваецца выключнай зладжанасцю: у матчы з японцамі барацьба ідзе за кожны сантыметр поля. «Дазвольце сабе быць пад уладай лёсу / Вы не будзеце ў поўнай адзіноце» — трапныя словы для верных японскіх фанатаў, якія не пакідаюць сваю каманду без падтрымкі нават на самым далёкім краі планеты.\nДарэчы, песня «Aguarela de Brasil» з першай часткі матэрыяла таксама ёсць у рэпертуары такійскага ска-аркестра.\n64 гады таму Бразілія ўжо прымала чэмпіянат свету, і выйграла той турнір каманда Уругвая. Песня гурта Motosierra (па-нашаму «Бензапіла») пра тое, як дрэнныя хлопцы вярнуліся ў горад, каб навесці там свае парадкі. «Мы горш, чым Марадона, лепш, чым Томі Лі, мы цвёрдыя, нібы Рабакоп» — словы акурат пра зборную Уругвая, якую спісваць з рахункаў ранавата. Нават пасля матча з Коста-Рыкай.\nВядомы на сваёй радзіме костарыканскі гурт Gandhi у 2002 годзе запісаў выдатны гімн для каманды. Чым выдумляць альтэрнатыўныя, нагадаем вам колішні афіцыйны. Хлопцы спяваюць пра мары аб вялікіх чэмпіёнствах, пра тое, што Коста-Рыка — мірная краіна без футбольных войнаў, дый пра тое, што футбол тут — свята. Каманда пакуль дадае святу выдатнага градуса.\nКолькі б футбольных гімнаў не стваралі ў Англіі, адзін з іх заўсёды будзе заставацца галоўным — магчыма, не толькі ў самой Англіі, але і ўва ўсім футбольным свеце. У нашым спісе — кранальная версія ліверпульцаў Gerry & The Pacemakers.\nМногія італьянцы любяць прог-рокавы гурт Premiata Forneria Marconi не менш за сваю футбольную зборную. «È Festa» — радасны гімн з далёкага 1971 года, яркі і нешматслоўны, але сённяшняй італьянскай зборнай шмат слоў і не трэба. «Вы згубілі шмат часу ў чаканні ідэальнага ўчора / Дык напоўніце ж свае сэрцы святкаваннем». Без сумневаў, Пірла і яго каманда прыкладуць ўсе намаганні, каб свята напоўніла сэрцы ўсёй Італіі.\nДарэчы, поўная талентаў італьянская зборная і сама можа праспяваць любы гімн.\nГруппы: Gandhi, Gerry & The Pacemakers, Premiata Forneria Marconi\nMa Danko :\n19.06.2014 в 20:09\nАдзін прагляд кліпу Gerry & The Pacemakers ужо прымушае заўзець за зборную Англіі на гэтым чэмпіянаце.


Замену звольненым рэжысерам Гродзенскага драмтэатра шукаюць у Расіі\n12 лістапада 2020, 09:24\nБеларускаму рэжысёру-пастаноўшчыку Цімафею Ткачову, які зараз працуе ў Расіі і ў Казахстане, калегі прапанавалі заняць месца галоўнага рэжысёра ў Гродзенскім драматычным тэатры. Пра гэта ён напісаў на сваёй старонцы ў Facebook, піша euroradio.pl.\n— Кажуць мне тут на днях: «Ці не хочаш паехаць галоўным рэжысёрам у Гродзенскі драматычны тэатр?» Прапанова паступіла ад аднаго расійскага тэатра, да якога хтосьці звярнуўся па дапамогу. Я ў адказ патлумачыў, што з Гродзенскага тэатра выгналі 2 рэжысёраў і трэць трупы за палітычныя погляды. Я не буду падтрымліваць злачынцаў, займаючы месцы рэпрэсаваных людзей.\nСкрыншот са старонкі рэжысёра Цімафея Ткачова / «Facebook»\n27 кастрычніка з Гродзенскага драмтэатра былі звольненыя галоўны рэжысёр Генадзь Мушперт і рэжысёр-пастаноўшчык Сяргей Курыленка. За дзень да гэтага рэжысёры абвясцілі, што далучаюцца да нацыянальнай страйку.\nУслед за Мушпертам і Курыленкам сышлі акцёры — яны таксама адмовіліся прыступаць да працы з-за сваёй грамадзянскай пазіцыі. Афіцыйна іх звольнілі «за невыкананне працоўных абавязкаў».\nЕўрарадыё даведалася, што месцы галоўнага рэжысёра і рэжысёра-пастаноўшчыка Гродзенскага драмтэатра яшчэ вакантныя, хоць «на галоўнага рэжысёра ўжо чалавек прыкладна ёсць».\nНа пытанне, ці не спрабавалі шукаць замену супрацоўнікам у Расіі, намеснік дырэктара Гродзенскага драмтэатра Валерый Касач адказвае так:\n— Чаму б і не? Неяк у нас было пытанне аб галоўным рэжысёры. Мы звярталіся ў Расію і рэзюмэ атрымлівалі, але потым узялі чалавека з Мінска. Цяпер сітуацыя яшчэ не крытычная, ёсць час для разварушвання, але цалкам магчыма.\nКасач лічыць, што тэатр не паспее сабраць новую трупу да Новага года.\n— Новых людзей не відаць. Галоўны рэжысёр, які з’явіўся, павінен падбіраць сабе людзей пад свае планы. Гэта ж не так, што сабраў абы-каго — і наперад. Можна, вядома, набраць моладзь. Але за якія пернікі прыцягваць?\n« Lootbet ждет всех поклонников CS: GO


Гомель: зарэгістравана ініцыятыўная група Ігара Случака\nhttps://spring96.org/be/news/54489 2012 2012-07-18T12:17:35+0300 2012-07-18T12:17:35+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/sluchak_ihar.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n17 ліпеня акруговая камісія Гомельскай-Савецкай выбарчай акругі №34 у складзе 10 чалавек правяла паседжанне, на якім былі зарэгістраваны чатыры ініцыятыўныя групы па зборы подпісаў за вылучэнне кандыдатаў у дэпутаты Палаты прадстаўнікоў. Сярод іх - ініцыятыўная група каардынатара грамадзянскай кампаніі «Справаводства па-беларуску!» Ігара Случака.\n«Камісія ставілася да мяне прыязна, ніякіх заўваг не было, 18 ліпеня трэба забраць пасведчанні і падпісныя лісты і пачаць збор подпісаў. Упэўнены, што мы з гэтым справімся і збярэм неабходную тысячу подпісаў», - пракаментаваў Ігар Случак. Дарэчы, раней па Савецкай выбарчай акрузе была зарэгістравана яшчэ адна ініцыятыўная група, таму ўжо толькі на Савецкай акрузе ёсць пяць прэтэндэнтаў у кандыдаты ў дэпутаты.\nАсаблівасць удзелу Ігара Случака ў выбарах у тым, што малады чалавек сабраў сваю ініцыятыўную групу праз сацыяльныя сеткі, і надалей актывіст збіраецца як мага актыўней задзейнічаць сацыяльныя сеткі падчас кампаніі. Малады чалавек плануе вылучацца кандыдатам у дэпутаты як незалежны кандыдат і збіраецца ісці да канца.


Паход на роварах па Карпатам. Кастрычнік-2014. Дзень першы-пралог. | 2KOLA.BY\nАвтор: Bender · Опубликовано 21/10/2014 · Обновлено 04/02/2018\nАдпачынак падыходзіў да свайго экватара і ехаць у нейкі паход трэба было абавязкова. І тут мне раніцай 14 кастрычніка тэлефануе Ігар (Гога), кажа: «У мяне ёсць 5 дзён- паехалі у Карпаты«. Я доўга не думаў і адразу згадзіўся. Які ж лепш падарунак на дзень народзінаў можна яшчэ атрымаць? Тым больш мара- пакатацца ў Карпатах выношвалася ўжо год назад.\nДзень 1 (Пралог), Дзень 2 (Чорная Ціса). Дзень 3 (Дождж у горах). Дзень 4 (апошні перавал).\nТрэк (GPSies). Фота (альбом g+)\nДа цягніка заставалася каля 8 гадзін і хутка трэба было збірацца. На нейкі абдуманы план маршрута не было часу, па-гэтаму я знайшоў нейкі трэк, а Ігар надрукаваў мапы, каб потым ужо на месцы вырашыць як ехаць.\nВыязжалі з Баранавіч у 19-30 на цягніку «Магілёў-Івано-Франковск». Адразу вырашылі, што у час гэтага пахода будзем размаўляць на беларускай мове (хоць месцамі на трасянцы)- добрая практыка ды яшчэ і добрая ідэнтыфікацыя на чужыне, што ты не з якой-небудзь Расіі, а з самай прыгожай і маляўнічай Беларусі. =)\nІ вось мы закінулі свае ровары на паліцы плацкарта, едзем. Да Івана-Франковска было шмат часу і грэх не пагаварыць з суседкай-украінкай аб жыцці, дзе лепш жыць, каму вольней дыхаецца, і ў каго дарогі лепшыя.\nМяжа. Яшчэ крыху сна і мы ў Івана-Франковске.\nУ горадзе мы знайшлі абменнік, каб набыць грыўны. Раніцай гэта зрабіць цяжка, бо шмат было зачыненных, а на астатніх вісела паперы з надпісам «Оренда». Працоўнік банка мне паказаў банкамат- звычайны на выгляд, але у яго можна ўсунуць даляры, а атрымаць грыўны па курсу банка. Дарэчы ён быў 13.00 гр. за 1$. А яшчэ спытаў, ці не баяліся мы калі ехалі сюды з сарказмам : «А вы што тэлебачанне рассейскае не глядзіце?«.\nВось так набыўшы мясцовыя грошы мы направіліся ў краму каб набыць вось гэта-а-а-а-а-а-а.\nАдна з прычын чаму трэба прыехаць на Украіну.\nПасля таго як падсілкаваліся пітвом, мы паехалі па фарбаванных у жоўта-блакітныя і чорна-чырвоныя колеры мастах, і уздоўж палітычных білбордаў. Калі б імі можна было накрыць усе ямы на дарозе, то і дарогі не такія б страшныя былі.\nКалі крыху і далей працягнуць тэму палітыкі і гісторыі, то ў кожным населенным пункце былі помнікі як і савецкім жаўнерам 2-й сусветнай вайны, так і помнікі бандэраўцам. Але апошнія былі ў больш дагледжанным стане.\nПомнік бандэраўцам на Украіне\nТак атрымалася, выпадкова, што адзенне і сумка ў Ігара былі у палітычна-правільных колерах=)\nНаогул нацыянальны ўздым у тых месцах, дзе мы ехалі, дасягнуў высокага ўзроўню- амаль на ўсіх аутамабілях былі сцягі Украіны. Хтосьці вывешваў іх на крамах, банках, дамах.\nМалітвы чыталіся на галоўных пляцах- вось на адным з іх «Пляц т. Шаўчэнкі». Людзі аб’ядналіся.\nПляц т. Шаўчэнкі\nШто датычыцца рэлігіі ў тых мясцінах. Амаль усюды стаялі вось такія падобныя адна на адну царквушкі. выканныя у падобным архітэктурным стылі.\nРэдка, але можна было знайсьці і касцел.\nГэта усё можна было праехаць цягніком і прыехаць адразу ў горы. Але так вось у нас атрымалася- і я мяркую, што для тых хто ўпершыню едзе сюды- гэта будзе не лішнім. Тым больш можна «вкатиться» перад горамі.\nА горы ўжо былі бачнымі. На схілах узгоркаў кіпела жыццё. Пасвіліся каровы- карпацкія каровы. Яны мелі невялікую даўжыню ног і прыемны шэры колер.\nУ мястэчку Ярэмча мы заехалі на баяннае месца для турыстаў- вадаспад на р. Прут. Вось тут справа на фотаздымку можна параўнаць памеры ўсяго гэтага з чалавекам, яки стаіць.\nВадаспад р. Прут\nАсаблівую ўвагу тут заслугоўвае чыгунка. Яна пракладзена па маляўнічым мясцінам, па тунэлям, уздоўж рэк. Я б спіліў крышы, павынімаў замызганнае шкло украінскіх дызелеў, каб ехаць і атрымліваць асалоду ад паездкі.\nЧыгунка у карпатах\nВось так наш першы дзень і падышоў да свайго завяршэння. Праехалі амаль 80 км, а агульны пад’ём атрымаўся 764 м.\nМы сталі каля ракі і чыгункі. Ноччу толькі прачынаўся ад цягніка і дажду, які ішоў амаль усё ноч. Рака на раніцу ўзбуяніла ад дажджу і ужо не была такой ціхай.\nДзень 1 (Пралог), Дзень 2 (Чорная Ціса). Дзень 3 (Дожд у горах). Дзень 4.\nМетки: велопоходводопадыгорыИвано-ФранковскКарпатыосеньПрутровар 2014Украина\nАвтор: Bender · Published 07/09/2014 · Last modified 23/01/2018\nАвтор: Bender · Published 10/12/2019


Лячэбныя ўласцівасці і супрацьпаказанні да падтыннік.\nПадтыннік: лячэбныя ўласцівасці і рэцэпты\nАсаблівасці лячэння падтыннікам, народныя рэцэпты\nаверняка, кожны з нас знаёмы з раслінай, якое належыць да шматгадоваму ўвазе сямейства макавых. Сустракаецца практычна па ўсёй тэрыторыі СНД. Расце пераважна ў зацененых месцах. У народнай медыцыне, часцей за ўсё, выкарыстоўваюць лісце і сцябло расліны. Нарыхтоўка лячэбнага сыравіны вырабляецца ў перыяд цвіцення. Больш падрабязна пра тое, у якіх мэтах можна выкарыстоўваць падтыннік, якія яго лячэбныя ўласцівасці і супрацьпаказанні - чытайце далей.\nПадтыннік: лячэбныя ўласцівасці і супрацьпаказанні\nГэта расліна мае вялікую папулярнасць не толькі ў народнай, але і традыцыйнай медыцыне, таму што можа лячыць мноства захворванняў. Акрамя карысных кампанентаў, у складзе гэтай травы налічана каля 20 таксічных рэчываў, пагібельна ўплываюць на большасць хваробатворных мікраарганізмаў. Што датычыцца прымянення падтынніка важна правільна выконваць дазаванне, бо празмерная доза можа прывесці да непрыемных пабочным з'явам.\nУ цэлым, расліна мае шырокі спектр прымянення, таму як валодае супрацьзапаленчым, мочегонным, желчегонным, проціпухлінным, антысептычным, абязбольвальным і седатыўным эфектамі.\nШто характэрна, падтыннік знайшоў сваё прымяненне ў прафілактыцы і лячэнні ракавых захворванняў, так як ён значна запавольвае рост наватвораў, а таксама развіццё метастазных працэсаў.\nЎнутраны прыём падтынніка рэкамендаваны пры лёгачных захворваннях (сухоты лёгкіх, бранхіяльная астма, бранхіт), алергіі, хваробах ЖКТ (рак страўніка, паліпы, язвавыя каліты, гастрыт), пры захворваннях печані і жоўцевай бурбалкі (гепатыт, желчекаменная хвароба), а таксама пры рэўматычных працэсах.\nСвежы сок і настойка падтынніка выдатна спраўляецца з такімі праблемамі, як герпес, мазалі, бародаўкі, абмаражэння. Таксама гэтыя лекі здольныя вылечваць вочныя захворванні (трахома, бяльмо). Ванны з даданнем сушеного сыравіны паляпшаюць стан хворых псарыязам, дыятэзам, запаленчымі захворваннямі скуры.\nЛячэнне падтыннікам проціпаказана людзям, якія пакутуюць эпілепсіяй, неўралагічнымі парушэннямі, стэнакардыяй, а таксама індывідуальнай непераноснасцю. У перыяд цяжарнасці і лактацыі, перад пачаткам прыёму патрэбна кансультацыя лекара.\nПры анкалагічных захворваннях, у пазбяганне распаўсюджвання метастазаў, будзе эфектыўны адвар на аснове падтынніка з даданнем календулы і крапівы. Здробненая сыравіна (надземная частка) гэтых раслін ўзяць у роўных частках, змясціць у тэрмас і заліць вадой (на 1 ст. Л. Сыравіны 1 шклянку кіпеню). Лекі павінна настойвацца каля двух гадзін, пасля чаго яго трэба працадзіць. Прымаць раніцай і ўвечары па 100 мл за паўгадзіны да ежы.\nГэты ж адвар можна выкарыстоўваць і для лячэння ЖКТ, печані і жоўцевай бурбалкі. Для гэтага неабходна выпіваць адзін шклянку лекі раніцай нашча. Курс лячэння 1 месяц.\nДля лячэння лёгачных хваробаў цёплы адвар змешваюць з мёдам і сметанковым маслам. Піць за паўгадзіны да ежы па 100 мл.\nПадтыннік і яго лячэбныя ўласцівасці даюць надзею на выздараўленне нават пры вельмі сур'ёзных захворваннях. Пры правільным сумяшчэнні асноўны тэрапіі і ўжыванні лекаў з гэтай расліны вы зможаце дамагчыся паспяховых вынікаў у лячэнні.\nСамыя распаўсюджаныя сярод людзей захворванні вушэй\nЯк выдаліць ваду з вуха?\nЯк распазнаць рак малочнай залозы\nПрафілактыка і лячэнне варыкозу і сасудзістых зорачак\nГалаўныя болі, мігрэнь і неўралгіі\nТварожная запяканка з кукурузнымі шматкамі і журавінаў\nСэксуальны гараскоп вадаліва\nШтодзённы ачышчальны скраб для асобы\nЯк купіць танныя авіябілеты\nМікраэлементы і вітаміны і іх змест у прадуктах\nЎласцівасці і прымяненне эфірнага алею гваздзікі\nФранцузскі яблычны пірог "Татен"


Суд прыпыніў разгляд справы Матолькі супраць БТ да правядзення мастацказнаўчай экспертызы | baj.by\n09.06.2016 Крыніца: Прэс-служба ГА "Беларуская асацыяцыя журналістаў"\nСпачатку Матолька патрабаваў ад БТ, якое летась без дазволу і аўтарскага подпісу выпусціла ў эфір яго фотаздымкі, 20 мільёнаў рублёў маральнай кампенсацыі і па 10 базавых велічыняў за кожнае фота ў якасці аплаты.\nНа пачатку судовага разгляду аўтар знізіў памер маральнай кампенсацыі да 1 беларускага рубля. На нейкі момант суддзя Віктар Коўшун нават засумняваўся ў магчымасці выканаць патрабаванне з-за адсутнасці ў Беларусі такіх дробных купюраў.\nАнтон Матолька гаворыць, што патраціў шмат часу на падрыхтоўку фотаздымкаў, апрацаваў іх і размясціў на сваім асабістым сайце і на старонцы Livejournal, папярэдне забараніўшы выкарыстанне фотаздымкаў без яго дазволу.\nАсноўная прэтэнзія фатографа – БТ без дазволу выкарыстала два яго фотаздымкі, а таксама парушыла яго правы на аўтарства, не назваўшы ў выпуску навінаў крыніцу выяваў.\nФатограф кажа, што размяшчэнне кадраў на БТ у матэрыяле “Северное сияние цвета белорусского флага”, апроч парушэння аўтарскага права, нанесла яму істотную маральную шкоду. Па-першае, ён быў абражаны пагардлівым стаўленнем да сябе з боку дзяржаўнага СМІ і шмат перажываў з-за гэтага. Па-другое – з яго насміхаліся калегі з-за таго, што яго фота скарысталі для прапаганды афіцыйнай сімволікі.\nУ пацвярджэнне Антон Матолька прадэманстраваў суду раздрукоўку насмешлівага посту ў Facebook блогера Андрэя Кабанава. Да таго ж, як кажа Матолька, яму спатрэбілася шмат часу і грошай для падрыхтоўкі ўласнай юрыдычнай абароны.\nЯк патлумачыў начальнік Аддзела прававой і аналітычнай працы Юрыдычнага упраўлення Белтэлерадыёкампаніі Андрэй Жылінскі, выпускаў навінаў насамрэч было некалькі. Калі ў першых двух фотаздымкі сапраўды дэманстраваліся без указання аўтарства, то ў наступных БТ выправілася і ўсё ж назвала Матольку.\nПа словах Жылінскага, тэлебачанне мае права браць для эфіру фота з глабальнага інтэрнэту, калі аўтар ці праваўладальнік наўпрост не забараняюць гэтага. І хоць Антон Матолька прадставіў суду адпаведныя скрыншоты, БТ не бачыць у іх забароны і лічыць, што дзейнічала ў прававым полі.\nШто ж да адсутнасці згадкі імя аўтара – Жылінскі абгрунтаваў гэта аператыўнасцю працы тэлебачання:\n– Падрыхтоўка выпуску навінаў у Нацыянальнай дзяржаўнай тэлерадыёкампаніі Рэспублікі Беларусь – гэта вельмі аператыўная, сур’ёзная і адказная праца. Менавіта таму аўтара адразу ўстанавіць не ўдалося, – зазначыў сп. Жылінскі, выклікаўшы ў прысутных усмешкі.\nПрадстаўнік БТ патлумачыў, што паводле статуту тэлекампанія абавязаная аператыўна паведамляць грамадству пра істотныя падзеі ў Беларусі, у тым ліку і пра стан навакольнага асяроддзя, да якога можна аднесці паўночнае ззянне. А статут БТ зацверджаны указам Прэзідэнта Беларусі, які, ў сваю чаргу, вышэйшы за закон аб аўтарскім праве.\nВыглядала, што такая пазіцыя была нечаканай нават для суддзі, які папрасіў прадстаўніка тэлебачання агучыць яе паўторна.\nБТ пакуль не прапанавала Матольку ні міравога пагаднення, ні працэдуры медыяцыі. Па словах Жылінскага, пра гэта можна весці гаворку толькі тады, калі фотаздымкі Матолькі прызнаюць мастацкім творам.\nПакуль жа БТ прытрымліваецца меркавання, што фота Антона не адпавядаюць прыкметам творчасці і не падпадаюць пад дзеянне закона аб аўтарскім праве, бо не з’яўляюцца творамі мастацтва.\nУ справе прызначана мастацтвазнаўчая экспертыза, праводзіць якую будзе загадчык кафедры кінатэлеаператарства Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў Андрэй Чупрынскі. На гэты час разгляд справы прыпынены.