Галоўная ➠ Навіны ➠ Таму у Савок Адзіная Расія возьме у новай Думе 100\nАпублікавана 27.01.2016 18:09\nІА "РУСНОРД" публікуе поўны тэкст каментара мэра Архангельска Аляксандра Данскога з нагоды бягучай сітуацыі ў краіне:\n"У абмен на каханне да Пуціна і" правільнае "паводзіны апазіцыя атрымлівае доступ у ТБ-скрыню і, адпаведна, надзею на працяг сваёй палітычнай жыцця.\nНа жаль, такая ўстаноўка зараз кранула амаль усіх. На нашых вачах адбываецца працэс, падобны на любімую бандыцкую забаву - калі ахвяра сама капае сабе магілу. Жырыноўскі і Міронаў шмат распавядалі, як яны любяць Пуціна і ўсё, што робіць Пуцін.\nЦяпер аказалася, што Пуцін - гэта "Адзіная Расія". За каго прагаласуе электарат Жырыноўскага і Міронава? У масе сваёй - за "Едро".\nІншая роля адведзена КПРФ. Зюганаў павінен працягваць лаяць ўрад, невыразна і расплывіста выкрываючы "няправільны курс" - за гэта Генадзя Андрэевіча будуць паказваць па ТБ. Паказальная нядаўняя сустрэча Зюганава з Пуціным.\nКалі ты супраць курсу, навошта ж ідзеш на паклон да галоўнага яго правадыру? Такое адчуванне, што Зюганаў трапіў пад агульны гіпноз і вырашыў на ўсялякі выпадак атрымаць благаславенне - як хто ня верыць, хто бяжыць у царкву ставіць свечкі.\nАсаблівасць цяперашняй сітуацыі заключаецца ў тым, што Крамлю патрэбна апазіцыя, каб, з аднаго боку, раздрабніць галасы нязгодных, а з другога - кансалідаваць і прывесці на выбары свой электарат.\nУ выніку рэйтынг Пуціна да моманту выбараў складзе 80-90%. Рэйтынг "Адзінай Расеі" апынецца не ніжэй за 70%. Астатнія 30% Крэмль дазволіць падзяліць такім чынам: па 6% КПРФ, ЛДПР і "Справядлівай Расіі", 8% - на так званых "дэмакратаў" (усім прыблізна пароўну), а тыя, што засталіся 4% сыдзе на сапсаваныя бюлетэні і астатнія партыі.\nЦі ёсць у каго-небудзь з палітыкаў шанец выйсці за гэтую схему? Вельмі маленькі, але ўсё ж такі шанец існуе. Каб ім скарыстацца, трэба не пабаяцца сур'ёзнай барацьбы з лідэрам, якія карыстаюцца падтрымкай большасці насельніцтва, і кансалідаваць меншасць. Іншай альтэрнатывы проста няма. Зразумела, лёгка выказаць здагадку, што той жа Зюганаў асцерагаецца - "калі я выступлю супраць Пуціна, то страчу частку свайго электарату".\nАднак без барацьбы ён страціць усё.\nАле мяркуючы па ўсім, Зюганаў ня баец. Вяртаючыся да яго сустрэчы з Пуціным - Зюганаў прыйшоў па першым жа клічы прэзідэнта. Вядома, сустрэчу паказалі па ТБ, але выйграў ад гэтага працэсу Пуцін.\nСёння ён - бацька народа, які ўзначальвае спіс "самай патрэбнай партыі" і адначасова з гэтым даваць справаздачу кіраўнікоў астатніх партый.\nЗараз пра тых, хто ў меншасці. Мне ўдалося паглядзець праграму з удзелам лідэраў партый, якія ўдзельнічаюць у думскіх выбарах. Карціна, прама скажам, невясёлая.\nХарактэрны прыклад - прадстаўнік "зялёных". Спачатку ён дзяліўся з тэлегледачамі планамі, і рабіў гэта вельмі блытана і няўпэўнена. Затым сказаў: "А яшчэ мы выступаем за правы ўсіх меншасцяў".\nВось калі б гэты "зялёны" парваў на сабе кашулю і пракрычаў нешта тыпу "Я блакітны і ганаруся гэтым!" Зялёныя "будуць абараняць усіх геяў і лесьбіянак", то гэта была б ужо выразная пазіцыя, падтрымка самага вялікага меншасці, бясплатная рэклама ў СМІ і гарантаванае пераадоленне сяміадсоткавы бар'ер думскіх выбараў. Але гэтага не адбываецца. Усе сумна і прадказальна, згодна сцэнарыя, напісанага ў Крамлі.\nУ мяне застаецца цвёрдая ўпэўненасць, што "Адзіная Расія" возьме ў новай Думе 100%, так як з пункту гледжання паліттэхналогій Пуцін ўсё робіць правільна ".


Цэлесцін III — Вікіпедыя\n175-ы Папа Рымскі (1191—1198)\n(Пасля перасылкі з Цэлесцін III, Папа Рымскі)\nЦэлесцін III (лац.: Caelestinus PP. III), свецкае імя Джачынта Бабонэ Арсіні (італ.: Giacinto Bobone Orsini); каля 1106, Рым — 8 студзеня 1198, Рым) — Папа Рымскі з 30 сакавіка 1191 года па 8 студзеня 1198 года. Папа паходзіў са знатнага роду Арсіні.\nлац.: Caelestinus PP. III\n28 сакавіка 1191 — 8 студзеня 1198\n8 студзеня 1198\nНарадзіўся ў Рыме, быў усяго толькі кардынальным дыяканам (кардыналам-дыяканам?), перш чым стаць папам. Пасля свайго абрання адразу каранаваў імператарам Генрыха VI, у падпарадкаванні якога знаходзіўся. У 1198 годзе за два дні да смерці, сумесна з Генрыхам VI каранаваў кіраўніка Кілікійскага княства Лявона II, як цара Арменіі. Быў пахаваны ў Латэране.\n↑ 1,0 1,1 Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #11955562X // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 11 снежня 2014.\n↑ 3,0 3,1 Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #11955562X // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 30 снежня 2014.\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Цэлесцін III\nЦэлесцін III на Catholic Encyclopedia\nЦэлесцін III(англ.) . Encyclopædia Britannica. Архівавана з першакрыніцы 24 мая 2012. Праверана 23 лютага 2012.\nЦэлесцін III(англ.) . Catholic Encyclopedia. Архівавана з першакрыніцы 24 мая 2012. Праверана 23 лютага 2012.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Цэлесцін_III&oldid=4100610"\nАпошнія змены 8 красавіка 2022 а 21:45\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 21:45, 8 красавіка 2022.


Вынікі першага дня Еўрапейскіх гульняў – 14 медалёў для Беларусі\nБеларусь мае першае золата на Еўрапейскіх гульнях – спартовай імпрэзе розных дысцыплінаў, што праходзіць у Менску да канца чэрвеня. Акрабаткі Вераніка Набокіна, Юлія Івончык і Карына Сандовіч занялі першае месца ў балансавых практыкаваннях. Таксама трыа дзяўчат заваявала бронзу ў дынамічных практыкаваннях.\nБронзу ў дынамічных практыкаваннях змяшаных параў атрымалі і беларусы Артур Белякоў і Вольга Мельнік. А беларускія лучніцы Карына Дзямінская, Карына Казлоўская і Ганна Марусава заваявалі срэбра. Бокс, баскетбол, барацьба і тэніс – Менск прымае атлетаў з розных краінаў, але з пустымі трыбунамі.\nІ нават цырымонію адкрыцця па тэлевізары глядзеў толькі 1 з 6 апытаных намі жыхароў Берасця:\n«Стрытбол, баскетбол 3 на 3, гляджу стральбу з лука. Барацьбу не вельмі».\n«Усё спадабалася, і як запальвалі агонь, усё».\n«Вельмі спадабалася, масавасць, яркія касцюмы, шмат выдатных спартоўцаў».\nА паглядзець было што – пад залатой Папараць-кветкай у музычна-тэатральнай частцы цырымоніі арганізатары скарысталі сапраўды народныя і гістарычныя сімвалы Беларусі: і распісныя куфры, і купальскія вянкі, і вышыванкі, узгадалі нават Вялікае Княства Літоўскае. Традыцыйныя народныя песні ў сучаснай апрацоўцы і класіку беларускай музыкі ў эпізодзе «Купалле» гледачам прадставілі Пётр Ялфімаў і Алёна Ланская.\nНа гэтым фоне камп‘ютарныя буслы выглядалі слабей за жывую частку імпрэзы. Паказалі і галоўнага гледача адкрыцця.\nНа адкрыццё Еўрапейскіх гульняў не прыехалі ні прэзідэнт Украіны, ні кіраўнік Азербайджану. Былі лідары Малдовы – Ігар Дадон, і Сербіі. Праўда, Аляксандр Вучыч не прыйшоў на цырымонію адкрыцця, бо там быў сцяг Косава. На пачэсных месцах побач з Лукашэнкам сядзелі кіраўнік Чачэніі Рамзан Кадыраў і расейскі прэм‘ер Дзмітрый Мядзведзеў. Прыняць у госці Пуціна Лукашэнка спадзяецца на закрыцці Еўрапейскіх гульняў.\nУ гонар прыезду Мядзведзева ў фан-зоне Еўрапейскіх гульняў адбыўся пікет: актывісты выйшлі з плакатамі «Адчапіцеся ад нас са сваёй інтэграцыяй».\n«Цяпер ідуць так званыя інтэграцыйныя працэсы, а насамрэч гэта здача нацыянальных інтарэсаў Беларусі. Мы не хочам аб‘яднання з Расеяй», – патлумачыў «Белсату» удзельнік акцыі пратэсту Валянцін\nУсіх траіх жорстка затрымалі і вывезлі за горад людзі ў цывільным – нібыта працаўнікі Еўрапейскіх гульняў, але насамрэч міліцыянты.\n«Калі яны перамаўляліся па рацыі з нейкім генералам, то была фраза: вывезіце далей і выкіньце», – узгадвае Трокскі.\nМіліцыі ды людзей у цывільным цяпер у Менску шмат, а магчымасцяў праехаць – менш. А ў панядзелак і аўторак перакрыюць шмат вуліцаў у цэнтры, каб правесці роварныя гонкі.\nНе ўсе менчукі гэтым задаволеныя:\n«Сёння мы спазніліся на заняткі ў басейн з малым дзіцём, я заўтра спазнюся на працу, ніхто мне гэта не кампенсуе, ніхто не спытаў народ, ці трэба гэтае свята для ўрада».\n«На метро ездзім, так што ўсё нармальна».\n«Перакрыта, трэба праехаць, а не магу, аб‘язджаю кіламетрамі».\n«Няма магчымасці пад’ехаць, сёння трэба было да Ратушы разарваць дамову. Але нічога страшнага, прагуляліся пешкі».\nАдмыслова да Еўрапейскіх гульняў Беларусь увяла бязвізавы рэжым для грамадзянаў 98 краінаў.\nТэгі: Аляксандр Лукашэнка Еўрапейскія гульні 2019 Менск спорт


Як правільна маляваць стрэлкі - Прыгажосць 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Прыгажосць 2017 ⇒ Як правільна маляваць стрэлкі\nЯк правільна маляваць стрэлкі павінна ведаць кожная дзяўчына, бо з дапамогай прыгожа намаляваныя стрэлак можна выгадна падкрэсліць і вылучыць вочы. Правільна нанесеныя стрэлкі робяць погляд больш выразным, пачуццёвым, а твар маладжавы. Калі ж нанесеныя стрэлкі без ведання правілаў, то погляд атрымліваецца плаксівым, нават трагічным, а вочы візуальна мяняюць форму не ў лепшы бок. Як правільна маляваць стрэлкі вам сёння раскажа ваш любімы сайт карысных саветаў Sovets.net.\nКаб ваш погляд заўсёды быў адкрытым і сэксуальным, вучымся наносіць стрэлкі. Сучасныя кнігі і часопісы па касметалогіі прапануюць некалькі варыянтаў нанясення стрэлак. Спачатку вызначымся з выбарам падводкі. Стрэлкі можна маляваць контурныя алоўкам, вадкай, гелевай або кремообразная подводкой. Яшчэ стрэлкі наносяць подводкой - фламастарам, ценямі або кампактнай подводкой. Але калі вы хочаце, каб стрэлкі былі правільнымі і акуратнымі, скарыстайцеся традыцыйнымі падводкамі ў выглядзе алоўка ці вадкай падводкі.\nДля правільных стрэлак вам спатрэбіцца цвёрды аловак, мяккі спатрэбіцца для прамалёўкі ўнутранага стагоддзя. З дапамогай алоўкаў рознай цвёрдасці можна стварыць стрэлкі насычанага або злёгку прыкметнага адцення. Алоўкі для стрэлак лепш за ўсё выкарыстоўваць пачаткоўцам, якія толькі набываюць навыкі ў маляванні стрэлак. Карэктаваць няроўнасці стрэлак, намаляваныя алоўкам, дастаткова проста. Перш чым прыступіць да малявання стрэлак, навастрыў аловак, каб у далейшым стрэлкі атрымаліся роўнымі і прыгожымі. Але сочыце за тым, каб аловак не быў занадта вострым, інакш вы можаце параніць скуру, якая вакол вачэй вельмі пяшчотная.\nВадкая падводка заўсёды дае насычаны колер, і яны больш устойлівыя, асабліва - водатрывалыя. У падводцы аднаго колеру можа прысутнічаць бляск іншага адцення. Напрыклад, купляючы вадкую падводку блакітнага колеру, вы можаце атрымаць зялёны бляск, а карычневая падводка можа бліскацець залацістым колерам. Для аптычнага павелічэння вачэй выкарыстоўвайце па верхнім веку падводку аднаго колеру, а ніжняга - на некалькі тонаў святлей. Для глыбока пасаджаных вачэй трэба выкарыстоўваць падводкі светлых тонаў, а ад чорных і карычневых варта адмовіцца. Памятаеце, што спачатку наносяць цені, а потым малююць стрэлкі. Калі вы пачатковец у макияжном справе, і толькі вучыцеся маляваць стрэлкі, то пачынаць эксперыментаваць з вадкай падводкі ўсё ж не варта. Справа ў тым, каб намаляваць тонкія прыгожыя стрэлкі патрэбна некаторая спрыт. Калі ж вы памыліцеся, і стрэлка пойдзе не ў той бок або будзе не прыдатнай таўшчыні, то выправіць гэты недахоп будзе досыць праблематычна, паколькі вадкія падводкі для вачэй хутка сохнуць, і ліквідаваць дэфект у макіяж вачэй вы зможаце толькі з дапамогай сродкі для зняцця макіяжу. Таму, напэўна, патрэніравацца ў маляванні стрэлак ўсё ж варта спачатку алоўкам, а ўжо потым пераходзіць на вадкія падводкі.\nАкрамя таго існуюць кампактныя падводкі для вачэй, якія па дызайне і структуры вельмі падобныя з пудрай. Маляваць стрэлкі на вачах кампактнай подводкой варта з дапамогай вільготнай пэндзлікі. Справа ў тым, што намаляваць сапраўды добрыя тонкія стрэлкі кампактнай подводкой досыць складана, таму дадзенае сродак у асноўным выкарыстоўваецца прафесіяналамі.\nГелевыя або кремовиднымы падводкамі для вачэй маляваць стрэлкі значна прасцей, чым вадкімі падводкамі. Структура дадзеных сродкаў дазваляе намаляваць узроўні ідэальныя стрэлкі.\nПравілы нанясення стрэлак\nПа контуры верхняга стагоддзя подводкой расстаўце некалькі кропак, якія трэба аб’яднаць у адну акуратную лінію. Ад унутранага кутка вочы да знешняга лінія паступова патаўшчаецца, а кончык стрэлкі павінен быць накіраваны ўверх і трохі выходзіў за край стагоддзя.\nМалюйце стрэлку па лініі росту павек, каб паміж стрэлкай і краем вока не ўтварыўся прасвет, інакш вам не ўдасца стварыць эфект густых павек.\nПасля таго, як вы прорысы увесь шлях, трэба па лініі стрэлкі з вонкавага боку вочы выканаць яшчэ некалькі рысак, каб утолстить стрэлку. На ўнутраным боку контур павінен заставацца тонкім.\nКалі ў некаторых месцах стрэлка атрымалася не зусім дакладная, то падпраўце яе ватовай палачкай, змочанай у складзе для выдалення макіяжу. Паверх занадта тоўстай стрэлкі трэба нанесці цёмныя цені і растушевать да знешняга куце вочы.\nЯк правільна маляваць стрэлкі: нюансы і рэкамендацыі\nНаносячы стрэлкі, вы павінны памятаць, што яны могуць, як упрыгожыць ваш макіяж і падкрэсліць вочы, так і сапсаваць яго, зрабіўшы погляд празмерна цяжкім. Таму варта кіравацца некаторымі рэкамендацыямі, паколькі для пэўнага разрэзу вачэй варта наносіць стрэлкі пэўным сэнсе, таксама пэўнай таўшчыні.\nКалі вашы вочы вельмі блізка пасаджаныя, то стрэлкі павінны па шырыні быць не менш за траціну ўсяго стагоддзя, такі макіяж дазволіць візуальна пашырыць вочы і зрабіць погляд больш выразным.\nПры наяўнасці шырока пасаджаных вачэй, стрэлку варта чарціць інтэнсіўнай таўшчыні і колеру па кірунку ад унутранага кутка вочы да знешняга.\nПры нанясенні макіяжу для круглых вачэй рэкамендуецца выкарыстоўваць аловак цёмнага колеру, якім варта прамаляваць контур, як у верхнім, так і па ніжнім стагоддзя. Пасля гэтага растушуйте пэндзлікам контуры.\nКаб з дапамогай стрэлак візуальна павялічыць маленькія вочы, рэкамендуецца выкарыстоўваць падводку светлых адценняў, лінію якой трэба маляваць толькі па верхнім веку. А калі да таго ж контур ніжняга стагоддзя вылучыць алоўкам цялеснага ці белага колеру, то вашы вочы глядзельна стануць нашмат больш.\nМалюйце стрэлкі і ня бойцеся дапусціць памылкі. Вядома, лепш патрэніравацца і так бы мовіць «набіць руку», але затое потым вы зможаце майстэрску маляваць сабе ідэальныя узроўні стрэлкі, якія падкрэсліваюць вашы вочы.\nМаша Вей: как правильно рисовать стрелки Відэа.\nПапярэдні Тэкст Вугры на галаве ў валасах


У Андыжане затрыманы правабаронца зь Беларусі (абноўлены)\n16 чэрвень 2005, 15:00\nСьвятлана Курс, Менск Уначы з 15 на 16 чэрвеня ў Андыжанскай вобласьці ўзбэцкая міліцыя затрымала групу экспэртаў Міжнароднай Хэльсынскай фэдэрацыі ў складзе супрацоўніка Беларускага Хэльсынскага камітэту Зьмітра Маркушэўскага, кансультанткі МХФ Эліны Мусаевай ды праваабаронцы з Азэрбайджану Эльдара Зэйналава. Праваабаронцы дасьледавалі вынікі падзеяў 13 траўня, калі ўрадавыя войскі Ўзбэкістану расстралялі каля 1000 чалавек.\nЗатрыманых пад канвоем адвезьлі ў Ташкент і адпусьцілі. Экспэрты МХФ сьцьвярджаюць, што “амаль усе” ўзбэцкія праваабаронцы, якія складалі сьпіс ахвяраў 13 траўня, знаходзяцца пад арыштам. Супраць іх узбуджаная крымінальная справа за “спробу зьмены канстытуцыйнага ладу”. МХФ заклікае міжнародную супольнасьць умяшацца ў сытуацыю ва Ўзбэкістане.\n(Маркушэўскі: ) “Пасьля сустрэчы зь сям’ёй аднаго з дысыдэнтаў блякавалі, пад канвоем адвезьлі ў бліжэйшы пастарунак, там патрымалі гадзіну, а потым пад канвоем адвезьлі за мяжу Андыжанскай вобласьці, у Ташкент. У нас місія — дасьледаваць наступствы падзеяў 13 траўня, калі ў Андыжане, паводле розных зьвестак, былі забітыя войскамі каля тысячы чалавек. Тыя праваабаронцы ва Ўзбэкістане, якія дасьледавалі колькасьць ахвяраў 13 траўня, спрабавалі скласьці сьпісы, амаль усе арыштаваныя і абвінавачаныя ў спробе гвалтоўнай зьмены рэжыму. Гэта досыць цяжкі артыкул Крымінальнага кодэксу”.\nЭліза Мусаева ў інтэрвію Беларускай “Свабодзе” заявіла:\n(Мусаева: ) “Мы мелі магчымасьць на сабе праверыць тыя зьвесткі, якія паступаюць ад родных рэпрэсаваных — праваабаронцаў і сяброў апазыцыйных партыяў. Улады жорстка кантралююць усіх, хто прыяжджае і выяжджае з краіны, жорстка кантралююць інфармацыю. Мы лічым, што міжнародная супольнасьць мусіць штосьці зрабіць”.\nУ Андыжанскай дзяржаўтаінспэкцыі патлумачылі, што аўтамабіль экспэртаў МХФ “падобны да невядомага аўто, якое зьдзейсьніла аварыю некалькі дзён таму”, таму ён і быў затрыманы. У затрыманьні, паводле некаторых зьвестак, браў удзел начальнік крымінальнага вышуку Андыжанскага раёну.\nМіжнародная Хэльсынская фэдэрацыя мае статус дарадцы ААН па правах чалавека. Адна зь яе даччыных арганізацыяў “Human Rights Watch” днямі прэзэнтавала даклад аб падзеях 13 траўня, у якім на падставе сабраных зьвестак вінаваціць узбэцкі ўрад у расстрэле каля 1000 чалавек і ўтойваньні целаў. На мінулым тыдні прэзыдэнт Узбэкістану Іслам Карымаў адкінуў прапанову Генэральнага сакратара ААН аб правядзеньні незалежнага міжнароднага расьсьледаваньня падзеяў 13 траўня.


У Салігорску спаганяюць грошы на добраўпарадкаваньне\n09 красавік 2007, 06:26\nАльгерд Невяроўскі, Менск Салігорскі райвыканкам прыняў рашэньне, паводле 20% аднадзённага заробку працаўнікоў арганізацыяў павінны пералічацца на рахунак выканкаму. Гэтыя грошы мусяць пайсьці на добраўпарадкаваньне гораду і раёну. Многія працаўнікі пагаджаюцца плаціць каб не псаваць адносіны з начальствам. Але ёсьць і такія, хто плаціць адмаўляецца.\nТакім чынам гарадзкія ўлады хочуць добраўпарадкаваць Салігорск да яго 50-гадовага юбілею, які будзе адзначацца ў 2008 годзе. Я спрабаваў высьветліць у райвыканкаме, якім чынам, добраахвотна ці прымусова людзі павінны аддаваць свае грошы ў раённы бюджэт. Але намесьнік старшыні ў пытаньнях сацыяльнай сфэры й ідэалёгіі Анатоль Казакевіч адказваць на пытаньні адмовіўся:\nКарэспандэнт: “Якім чынам дзейнічае гэтае рашэньне? Ці яно абавязковае для ўсіх працаўнікоў прадпрыемстваў вашага гораду?”\nКазакевіч: “Адкуль я ведаю, што вы прадстаўляеце менавіта гэтае СМІ? Такія пытаньні не па тэлефоне. Да пабачэньня”.\nПраўда намесьніца начальніка аддзелу эканомікі Салігорскага райвыканкама Валянціна Серык сказала, што збор мае, нібыта добраахвотны характар.\nЯк зьбіраюць грошы з людзей у Салігорску раскаўзаў прэсавы сакратар Незалежнага прафсаюзу гарнякоў Дзяніс Таўпека:\n“Як гэта адбываецца на прадпрыемствах... Проста ходзіць начальнік па сваіх падначаленых са сьпісам, у якім напісана колькі людзі павінны заплаціць у залежнасьці ад заробку. Некаторыя рэагуюць адмоўна, некаторыя кажуць, што можа і сапраўды пойдзе на горад. Трэба і дарогі новыя. Іншыя ж гавораць, што плацяць падаткі, але куды гэтыя грошы зьнікаюць невядома, бо нічога ў горадзе не мяняецца. Нехта з салідарнасьці з начальнікам, зь якім нармальныя адносіны, каб начальніку нічога кепскага не зрабілі піша, што кожны месяц будзе плаціць тры тысячы. Але некаторыя адмаўляюцца”.\nПаводле Дзяніса Таўпекі, адміністрацыя некаторых прадпрыемстваў Салігорску цісьне на кіраўнікоў сярэдняга зьвяна, а тыя просяць працаўнікоў даць выканкаму хоць пару тысяч. Наколькі законным ёсьць такі “добраахвотна-прымусовы” збор сродкаў? Вось меркаваньне юрыста, прадстаўніка Беларускага хэльсынскага камітэту Алега Гулака:\n“Фармулёўка, так як яна напісана, зь яе вынікае абавязковы характар. І кожны кіраўнік разумее, што расказваць можна як хочаш, але яму пастаўленая задача гэтыя грошы спагнаць. А гэта ёсьць прамое парушэньне закону і добраахвотнасьці ахвяраваньняў. Быццам бы фармальна нікога не прымушаюць, але ў краіне створаная такая сыстэма. Што людзі будуць вымушаныя нешта даваць”.


БДУ: усе публікацыі па тэме | Новы Час\nБДУ: усе публікацыі па тэме\nАгулам знойдзена 130 публікацый з тэгам «БДУ»\nСілавікі затрымалі выкладчыка БДУ Максіма Мароза\nЗатрыманы старшага выкладчыка інстытута бізнесу БДУ Максіма Мароза.\nМалодшы Лукашэнка будзе навучацца на біяфаку БДУ?\nПра гэта паведамляе журналіст Матолька.\nУчора перастаў выходзіць на сувязь адвакат Аляксандр Данілевіч. Блізкія мяркуюць, што ён затрыманы.\nНавіны дня. «Справа артапедаў», статыстыка СК і працяг рэпрэсій\nУ традыцыйным вячэрнім аглядзе расказваем пра галоўнае, што адбылося ў Беларусі сёння, 18 сакавіка.\nЗ БДУ звальняюць дацэнта за пазіцыю наконт вайны ва Украіне\nУ БДУ працягваюцца «чысткі». На гэты раз «адзначыўся» факультэт міжнародных адносін.\nБылой выкладчыцы БДУ Таццяне Сініцы прысудзілі 15 сутак\nНібыта за «дробнае хуліганства».\nЛіцэй БДУ пазбавілі «прывілеяў» пры правядзенні ўступнай кампаніі\nЭкзамены ва ўсе ліцэі цяпер будуць праходзіць у адны і тыя ж тэрміны — з 16 чэрвеня па 1 ліпеня. Раней іх праводзілі з 16 да 21 чэрвеня, а Ліцэй БДУ мог праводзіць іспыты раней, з 10 да 31 траўня, піша «Еўрарадыё».\nУ прафесаркі БДУ Наталлі Абрашынай-Жадаевай прайшоў ператрус\nУ прафесаркі кафедры вышэйшай матэматыкі і матэматычнай фізікі БДУ, доктаркі фізіка-матэматычных навук Наталлі Абрашынай-Жадаевай прайшоў ператрус. 17 снежня імя Абрашынай-Жадаевай было ў спісах затрыманых, піша reform.by.\n«Спісы спускае КДБ». З усёй краіны прыходзяць паведамленні пра новыя «палітычныя» звальненні\nБылы рэктар Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта распавёў «Народнай Волі», чаму ён не быў запрошаны на святкаванне 100-годдзя БДУ.\nЗвольніўся выкладчык журфака БДУ. Ён выступаў супраць гвалту і беззаконня


Titlis, самы высокі і фантастычны падвесны мост у Еўропе | Навіны пра падарожжы\nTitlis, самы высокі і фантастычны падвесны мост у Еўропе\nМарыела Карыль | | Што паглядзець, Швейцарыя\nШвейцарыя - гэта краіна, якую мы можам наведваць на працягу года. Яго азёрныя ландшафты выдатна падыдуць для зімовых відаў спорту ці шакаладаў, але лета таксама выдатны час для турызму.\nГоры, ледавікі, азёры, лясы, вёскі і казачныя гарады. Усё, што спалучаецца, каб зрабіць гэта адзін з лепшых кірункаў у Еўропе. Ёсць тыя, хто скардзіцца на свае кошты, але мы ўжо ведаем, што заядлага падарожніка з невялікай колькасцю блох нічога не спыняе, таму заўсёды ёсць спосаб патаннець. Усё для галавакружнага паходу па Titlis, самы высокі падвесны мост у Еўропе!\n2 Прагулка па скале Тытліс\nГэта імя а Уры-Альпы гара які знаходзіцца прама на мяжы паміж кантонамі Берн і Абвалальдэн і мае вакол 3200 метраў вышыні. Даступны з Энгельберга, на баку кантона Обвальдэн, надзвычай папулярнага зімовага і летняга курорта з часоў буму турызму ў XNUMX стагоддзі.\nЭнгельберг - вельмі папулярная альпійская вёска ў цэнтральнай Швейцарыі, і яе шматвяковая слава абумоўлена бенедыктынскім абацтвам. Калі вы знаходзіцеся ў Люцэрне, вы не можаце прапусціць яго, бо ён недалёка і вельмі даступны. Гара Тытліс знаходзіцца ў сваю чаргу на поўдзень ад вёскі і да вяршыні дасягаецца канатная дарога, якая з'яўляецца часткай Titlis Bergahnen.\nГэтая канатная дарога носіць тытул быцця першая ў свеце верціцца канатная дарога злучае Энгельберг з вяршыняй і спыняецца на трох прыпынках на рознай вышыні: на 1262 метра, на 1796 і на вышыню 2428 метраў.\nВіды, прадстаўленыя ў апошнім раздзеле, фантастычныя, бо канатная дарога праляцець над ледавіком і на самай справе, прагуляўшыся, адной з прагулак вы можаце наведаць ледавіковую лядовую пячору, якая знаходзіцца побач з вакзалам з яго крамамі і рэстаранамі. На вяршыні гары вечны снег Таму заўсёды холадна, а снег заўсёды Яшчэ летам.\nПрагулка па скале Тытліс\nЯк гаворыцца ў загалоўку паведамлення, гэта самы высокі падвесны мост у свеце. Ён быў пабудаваны ў 2012 годзе на вышыні каля трох тысяч метраў і перасякае адлегласць амаль сто метраў. Яго шырыня? Ён не дасягае метра ў шырыню так што робіць паездку больш уражлівай.\nАфіцыйнае адкрыццё адбылося ў снежні 2012 г., у дзень снежнай буры, таму запрошаныя чыноўнікі з некалькіх еўрапейскіх краін памерлі ад холаду і мала бачылі на гэтым мерапрыемстве. Толькі на наступны дзень да моста дабраліся самыя авантурныя турысты. Цяпер, калі адтуль ідзе вясна, ясны і ясны дзень, вы можаце ўбачыць ледавік прыблізна на 460 метраў ніжэй і навостраючы вока, Італія наводдаль.\nІнжынеры распрацавалі яго, каб вытрымліваць моцны вецер і некалькі тон назапашанага снегу. Мост быў пабудаваны за пяць месяцаў з дакладнай мэтай стаць галоўнай турыстычнай славутасцю. Адсюль і бамбастычныя назвы «Самы высокі падвесны мост у свеце» альбо «Паездка з самым адрэналінам». Перасячэнне яго прадугледжвае праходжанне 150 крокаў.\nПрагулка далучаецца да Пад'ёмнік Ice Flyer са станцыяй. Гэтыя фантастычныя пад'ёмнікі - гэта што яны транспартуюць вас да ледавіка і яго дзесяціметровых расколін. Калі вы едзеце летам, вы можаце з імі дабрацца да саннай трасы ў парку Леднікоў, а калі едзеце зімой, то не забудзьцеся пра лыжы.\nЯкія цэны тут перамяшчацца? Паездка па канатнай дарозе паміж Энгельбергам і Цітлісам каштуе 92 швейцарскія франкі, а крэсельныя пад'ёмнікі Ice Flyer - 12 швейцарскіх франкаў.. Вы атрымліваеце больш нізкія цэны, калі ў вас у руках карта госця Энгельберга і Eurail або Interrail Pass. Са свайго боку, ёсць таксама паваротная гандола Titlis або Titlis Rotair, яна круціцца на 360 градусаў падчас пяціхвіліннай паездкі, забяспечваючы панарамны від на скалы, каньёны і заснежаныя і далёкія вяршыні.\nLa ледавіковая пячора Гэта глазура на торце, таму што гэта сэрца гары Цітліс. Яго лёд вельмі і вельмі стары, і на думку экспертаў, ён папярэднічае гістарычнаму моманту, калі людзі выявілі агонь. Даўжыня - 150 метраў і ёсць дарожкі для перамяшчэння ў розных напрамках, нават на 20 метраў. Яно цёмна-сіняе, з-за адлюстравання святла, і, як мы ўжо казалі ў пачатку, холадна, таму чакаем тэмпературы ніжэй за 0º. Як вы туды трапляеце? Уніз па калідоры ад станцыі Titlis Rotair, і лепш за ўсё гэта Уваход у пячору абсалютна бясплатны.\nЛедніковы парк Цітліс працуе ўвесь год і вы нават можаце слізгаць па яго слядах з ладам, убудаваным у маляўнічую шыну. Той паварот, які дадзены! Варта памятаць пра гэта уваход таксама бясплатны. Што не бясплатна, але многія людзі з задавальненнем плацяць фотасесія з тыповымі швейцарскімі касцюмамі які прапануецца тут жа (не хапае каўбойскіх, старадаўніх і лыжных касцюмаў).\nАдзенне распрацавана для таго, каб апранаць яе на вопратку, якую мы апранаем, і фотаздымак - гэта пацешная паштоўка, якую вы не можаце прапусціць: вашы сябры, гара Цітліс і вы з той тыповай усмешкай шчаслівага падарожніка. Фота-паштоўка гатовая праз тры хвіліны, і вы можаце замовіць яе ў чатырох памерах: 13 х 18 см, 20 х 30 см, 30 х 45 см і 40 х 60 см. Кошты? 35, 59, 89 і 118 CHF адпаведна.\nВы таксама можаце аплаціць фотаздымак на Ice Flyer альбо фотаздымак на Titlis Cliff Walk. Як цікавая дзейнасць і памяць пра наш праход праз Цітліс і яго падвесны мост, гэта не дрэнная ідэя.\nПоўны шлях да артыкула: Навіны пра падарожжы » Уцёкі з Еўропы » Швейцарыя » Titlis, самы высокі і фантастычны падвесны мост у Еўропе\n11 месцаў, якія вы павінны ўбачыць у Астурыі\nСкарбы Іспанамоўнага грамадства Амерыкі ў музеі Прадо


Францішак: Эўхарыстыя ўмацоўвае любоў да Бога і братоў - Ватыканскае радыё\nФранцішак: Эўхарыстыя ўмацоўвае любоў да Бога і братоў\nФранцішак: Эўхарыстыя ўмацоўвае любоў да Бога і братоў - ANSA\nУ Эўхарыстыі Езус далучаецца да нас, пілігрымаў у гісторыі, каб сілкаваць у нас веру, надзею і міласэрнасць; каб падтрымліваць нас у выпрабаваннях і ў нашым спрыянні справядлівасці і міру, сказаў папа Францішак 18 чэрвеня 2017 г. падчас малітвы “Анёл Панскі” у Ватыкане.\n“У Італіі і ў многіх іншых краінах у гэтую нядзелю адзначаецца ўрачыстасць Найсвяцейшага Цела і Крыві Хрыста – часта выкарыстоўваецца лацінскі назоў: “Corpus Domini” ці “Corpus Christi”. Касцёльная супольнасць у кожную нядзелю збіраецца вакол Эўхарыстыі – сакрамэнту, устаноўленага Езусам падчас Апошняй Вячэры. Мы кожны год маем радасць адзначаць гэтае свята, прысвечанае гэтай цэнтральнай таямніцы веры, каб выказаць паўнату нашай адарацыі Хрысту, які ахвяроўваецца як хлеб і пітво збаўлення.\nСённяшні евангельскі ўрывак, узяты з Евангелля паводле Яна, гэта частка прамовы , у якой Езус кажа: “Я - хлеб жывы, які зышоў з неба.... Хлеб, які Я дам, гэта Цела Маё дзеля жыцця свету” (Ян 6, 51). Ён хоча сказаць, што Айцец паслаў Яго ў свет як хлеб жыцця вечнага, і з-за гэтага Ён ахвяруе самога сябе, сваё цела. Сапраўды, Езус на крыжы ахвяраваў сваё цела і праліў сваю кроў. Укрыжаваны Сын Чалавечы – гэта сапраўднае пасхальнае Агнё, якое выходзіць з няволі граху і падтрымлівае шлях да Абяцанай зямлі. Эўхарыстыя з'яўляецца сакрамэнтам яго цела, дадзенай для жыцця свету. Хто спажывае гэту ежу, застаецца ў Езусе і жыве для Яго. Быць падобным да Езуса - значыць быць у Ім, станавіцца сынамі ў Сыне.\nУ Эўхарыстыі Езус, так як зрабіў з вучнямі з Емаўс, далучаецца да нас, пілігрымаў у гісторыі, каб сілкаваць у нас веру, надзею і міласэрнасць; каб падтрымліваць нас у выпрабаваннях; у спрыянні справядлівасці і міру. Гэтая салідарная прысутнасць Божага Сына існуе ўсюды: у гарадах і ў вёсках, на поўначы і поўдні нашай планеты, у краінах хрысціянскай традыцыі і ў тых, у якіх праходзіць першая новая евангелізацыя. І ў Эўхарыстыі Ён ахвяроўвае самога сябе як духоўную сілу, каб дапамагчы нам ажыццяўляць Яго запаведзь - любіць адзін аднаго, як Ён палюбіў нас, будуючы гасцінныя супольнасці, адкрытыя на патрэбы ўсіх, асабліва найбольш слабых, бедных і патрабуючых.\nСілкавацца Езусам у Эўхарыстыі азначае таксама аддацца з даверам Яму і дазволіць, каб Ён кіраваў намі. Гэта значыць прыняць Езуса у месцы свайго “я”.Такім чынам, бескарыслівая любоў, атрыманая ад Хрыста ў Эўхарыстыі з дапамогай Святога Духа, сілкуе любоў да Бога і братоў ды сясцёр, якіх мы сустракаем у паўсядзённым жыцці. Сілкуючыяся Целам Хрыста, мы становімся ўсё больш сцісла і канкрэтна злучанымі з Містычным Целам Хрыста. Аб гэтым нам напамінае апостал Павел: “Келіх благаслаўлення, які благаслаўляем, ці не з’яўляецца ўдзелам у Крыві Хрыста? Хлеб, які ламаем, ці ж не з’яўляецца ўдзелам у Целе Хрыста? Адзін ёсць хлеб, адно цела – мы многія. Бо мы ўсе саўдзельнікі аднаго Хлеба” (1 Кар 10, 16 -17).\nНяхай Панна Марыя, якая заўсёды была аб'яднана з Езусам, хлебам жыцця, дапаможа нам адкрыць нанава прыгажосць Эўхарыстыі, насычацца яе верай, каб жыць ў еднасці з Богам і братамі”, - завяршыў Пантыфік.\nПасля марыйнай малітвы Францішак прывітаў прысутных на плошчы св. Пятра пілігрымаў і нагадаў, што сёння будзе цэлебраваць св. Імшу перад базылікай св. Яна на Латэране з нагоды ўрачыстасці Найсвяцейшага Цела і Крыві Хрыста. Пасля яе заканчэння пройдзе эўхарыстычная працэсія да базылікі Санта-Марыя-Маджорэ. “Запрашаю ўсіх прыняць у ёй удзел, таксама і духоўна. Думаю асабліва пра клаўзуровыя супольнасці, хворых і ўвязненых. У гэтым дапамагаюць таксама радыё і тэлебачанне”, - сказаў Францішак.\nПапа таксама нагадаў, што ў наступны аўторак 20 чэрвеня ён адправіцца ў пілігрымку ў італьянскія гарады Бодзала, і ў Барбіяна, каб памаліцца ля магіл кс. Прыма Мацалары і кс. Ларэнца Мілані, гэта два святары, якія ахвяроўваюць нам пасланне, у якім сёння мы маем вялікую патрэбу.“Таксама і ў гэтым выпадку дзякую ўсім, асабліва сьвятарам, якія будуць суправаджаць мяне сваімі малітвамі”, - сказаў Папа.


У Беларусь прыбылі кітайскія ваенныя для ўдзелу ў парадзе\nУпершыню на парадзе ў Дзень Незалежнасці ў беларускай сталіцы асобнай "каробкай" пройдуць ваенныя з Кітая. 26.06.2018, Sputnik Беларусь\nу беларусі, навіны , грамадства, беларусь, мінск, дзень незалежнасці рэспублікі беларусь, дзень незалежнасці - 2018: падрабязнасці аб галоўным свяце\n© Sputnik / Ольга Балашова / Перайсці ў фотабанкКалона кітайскіх ваеннаслужачых\nУпершыню на парадзе ў Дзень Незалежнасці ў беларускай сталіцы асобнай "каробкай" пройдуць ваенныя з Кітая.\nМІНСК, 26 чэр — Sputnik. У Беларусь для ўдзелу ў парадзе прыбылі вайскоўцы Народна-вызваленчай арміі Кітая, паведамілі ў прэс-службе Мінабароны.\n26 чэрвеня 2018, 14:58\n"У рамках падрыхтоўкі да параду кітайскія вайскоўцы прыступілі да сумесных трэніровак з беларускімі і расійскімі вайскоўцамі", — удакладнілі ў беларускім абаронным ведамстве.\nПлануецца, што парадам у цэнтры Мінска пройдуць 19 пешых парадных разлікаў і 23 парадных разліку ваеннай тэхнікі. У агульнай складанасці гэта каля 4 тысяч салдат і звыш 250 адзінак тэхнікі.\nАсаблівай разыначкай парада ў гэтым годзе стане ўдзел асобнай жаночай "каробкі". Ваеннаслужачых "слабага полу" адбіралі самым строгім чынам, бо яны прымуць удзел у галоўным парадзе краіны без якіх-небудзь патуранняў.\nУ Дзень Незалежнасці "жаночая каробка" пройдзе адлегласць у амаль паўтара кіламетра, апрануўшыся ў персанальна падагнаную форму — парадныя кіцель, спадніцу, белую кашулю і туфлі на абцасах.


Дасьледуйце Ласко, Францыя - World Tourism Portal\nДасьледуйце Ласко, Францыя\nАфіцыйныя турыстычныя сайты Ласко\nГлядзіце відэа пра Ласко\nДаследуйце Ласко, усталяванне комплексу пячор у раёне вёскі Мантяньяк Дэпартамент Дардонь на паўднёвым захадзе Францыя. Больш за 600 цёмных насценных карцін ахопліваюць ўнутраныя сцены і столі пячоры. Карціны ўяўляюць у першую чаргу буйных жывёл, тыповую мясцовую і сучасную фауну, якія адпавядаюць выкапням выкапняў часоў Верхняга палеаліту. Малюнкі - гэта сумеснае намаганне многіх пакаленняў, і пры працяглых дыскусіях узрост карцін ацэньваецца прыблізна ў 17,000 1979 гадоў (ранняя Магдаліна). Ласко быў унесены ў спіс аб'ектаў Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА ў XNUMX годзе як элемент Дагістарычныя мясціны і ўпрыгожаныя пячоры даліны Везера.\nУ верасні 12, 1940, уваход у пячору Ласко быў выяўлены 18-гадовы Марсэль Равідат, калі яго сабака ўпала ў нары.\nПячорны комплекс быў адкрыты для наведвальнікаў у ліпені 14, 1948, а першапачатковыя археалагічныя даследаванні пачаліся праз год, з акцэнтам на Вал. 1955, вуглякіслы газ, цяпло, вільготнасць і іншыя забруджванні, якія ў дзень ствараюць наведвальнікі 1,200, прыкметна пашкодзілі карціны. Па меры пагаршэння стану паветра грыбы і пазбаўляючы ўсё часцей заражалі сцены. Такім чынам, пячора была закрыта для наведвання ў 1963, карціны былі адноўлены ў першапачатковым стане, і штодня ўводзілася сістэма маніторынгу.\nЛаско II, дакладная копія Вялікая зала Быкаў і Галерэя жывапісу быў адлюстраваны на Вялікім Палацы ў Парыж, перш чым адлюстроўвацца з 1983 г. у ваколіцах пячоры (каля 200 м. ад першапачатковай пячоры), быў зроблены кампраміс і спроба прадставіць урадам ўражанне аб маштабе і кампазіцыі карцін без шкоды для арыгіналаў. Поўны спектр цемяннага мастацтва Ласко прадстаўлены ў некалькіх кіламетрах ад помніка Цэнтр дагістарычнага мастацтва, Le Parc du Thot, дзе таксама жывуць жывёлы, якія прадстаўляюць фауну ледавіковага перыяду. Карціны для гэтага сайта былі дубліраваны тымі ж тыпамі матэрыялаў, як аксід жалеза, драўняны вугаль і охра, якія, як мяркуюць, выкарыстоўваліся 19 тысячы гадоў таму. На працягу многіх гадоў таксама вырабляліся іншыя факсімільныя вырабы Ласко; Lascoux III - гэта качавая рэпрадукцыя, якая з часоў 2012 дазволіла падзяліцца ведамі пра Ласко ва ўсім свеце. Частка пячоры была ўзноўлена вакол унікальнага набору з пяці дакладных рэплік Нева і Вала і экспануецца ў розных музеях свету. Lascoux IV - гэта новая копія, якая з'яўляецца часткай Міжнароднага цэнтра тэатральнага мастацтва (CIAP) і інтэгруе лічбавыя тэхналогіі ў дысплей.\nУ траўні 2018 Ochroconis lascauxensisАфіцыйна апісана і названа відам грыба тыпу Ascomycota, пячорай Ласко. Гэта вынікала з адкрыцця яшчэ аднаго цесна звязанага віду Анамалія Ochroconis, упершыню назіраецца ўнутры пячоры ў 2000. У наступным годзе сярод пячорных карцін пачалі з'яўляцца чорныя плямы. Ніякага афіцыйнага паведамлення пра эфект і / або ход спроб лячэння ніколі не рабілася.\nПа стане на 2008, пячора ўтрымлівала чорную цвіль. У студзені 2008 улады зачынілі пячору на тры месяцы нават для навукоўцаў і кансерватараў. Аднаму чалавеку дазвалялася адзін раз у тыдзень уваходзіць у пячору на працягу 20 хвілін для назірання за кліматычнымі ўмовамі. Цяпер толькі некалькі навуковых экспертаў могуць працаваць у пячоры і ўсяго некалькі дзён у месяц, але намаганні па выдаленні цвілі прынялі дабро, пакідаючы цёмныя плямы і пашкоджваючы пігменты на сценах. У 2009 было абвешчана: праблема цвілі "стабільная". У 2011, здавалася, грыб адступаў пасля ўвядзення дадатковай, яшчэ больш жорсткай праграмы па захаванні.\nДзве навукова-даследчыя праграмы распачалі ў CIAP адносна таго, як лепш лячыць праблему, і пячора таксама цяпер мае магутную сістэму кліматызацыі, прызначаную для зніжэння ўкаранення бактэрый.\nМеліярацыйны басейн Везерэ па сваім ападкавым складзе займае адну чацвёртую частку аддзел Дардонь, самы паўночны рэгіён Чорнага Перыгор. Перад тым, як далучыцца да ракі Дардонь зблізку Limeuil, Везер цячэ ў паўднёвым захадзе. У яго цэнтральнай кропцы цячэнне ракі адзначана серыяй меандраў, абведзеных высокімі вапнякамі, якія вызначаюць ландшафт. Уверх па цячэнні гэтага рэзкага схілу рэльефу, побач з Мантыньякам, і ў ваколіцах Ласко, контуры зямлі значна змякчаюцца; дно даліны пашыраецца, а берагі ракі губляюць стромкасць.\nДаліна Ласко знаходзіцца на некаторай адлегласці ад асноўных канцэнтрацый упрыгожаных пячор і населеных пунктаў, большасць з якіх былі выяўлены далей па цячэнні. У ваколіцах вёскі Эйзі-дэ-Таяк-Сіруіль існуе не менш, чым упрыгожаных пячорамі і прытулкамі 37, а таксама яшчэ большая колькасць месцаў пражывання з верхняга палеаліту, размешчаных на адкрытым паветры, пад навесам навеса, альбо на ўваходзе ў адну з карстовых паражнін вобласці. Гэта самая высокая канцэнтрацыя ў Заходняй Еўропе.\nУ пячоры ёсць амаль фігуры 6,000, якія можна аб'яднаць у тры асноўныя катэгорыі: жывёлы, чалавечыя фігуры і абстрактныя знакі. Карціны не ўтрымліваюць выявы навакольнага ландшафту і расліннасці таго часу. Большасць асноўных малюнкаў былі намаляваны на сценах з выкарыстаннем чырвоных, жоўтых і чорных колераў са шматлікімі мінеральнымі пігментамі, уключаючы злучэнні жалеза, такія як аксід жалеза (охра), гематыт і гетыт, а таксама пігменты, якія змяшчаюць марганец. Вугаль таксама можа быць выкарыстаны, але, здавалася б, шкада. На некаторых сценах пячоры гэты колер можа быць нанесены ў выглядзе завісі пігмента альбо на жывёльны тлушч, альбо на багатыя кальцыем пячорныя грунтовыя воды, альбо на гліну, каб фарба была змазана альбо промакана, а не нанесена пэндзлем. У іншых раёнах колер наносілі шляхам распылення пігментаў, выдзімаючы сумесь праз трубку. Там, дзе паверхня скалы мякчэйшая, некаторыя канструкцыі былі ўрэзаны ў камень. Многія выявы занадта слабыя, каб заўважыць, а іншыя цалкам сапсаваліся.\nНа працягу 900 можна ідэнтыфікаваць жывёл, і 605 з іх былі дакладна ідэнтыфікаваны. З гэтых малюнкаў ёсць карціны коней 364, а таксама малюнкі эстафетаў 90. Таксама прадстаўлены быдла і зубры, кожны з якіх прадстаўляе 4 да 5% малюнкаў. Некаторыя малюнкі ўключаюць у сябе сем каціных птушак, птушак, мядзведзя, насарога і чалавека. Тут няма вобразаў паўночных аленяў, хаця гэта была галоўная крыніца харчавання для мастакоў. Геаметрычныя выявы таксама былі выяўлены на сценах.\nСамым вядомым участкам пячоры з'яўляецца Зала Быкоў, дзе намаляваны быкі, каня і каня. Чатыры чорныя быкі, або аўрохі, - дамінуючая фігура сярод жывёл 36, прадстаўленых тут. Адзін з быкоў даўжынёй 5.2 метраў, найбуйнейшае жывёла, выяўленае дагэтуль у пячорным мастацтве. Акрамя таго, быкі, здаецца, у руху.\nКарціна, названая "Скрыжаваны зубр", знойдзена ў камеры пад назвай "Нем", часта падаецца як прыклад майстэрства палеалітычнага пячорнага жывапісца. Скрыжаваныя заднія ногі ствараюць ілюзію, што адзін зубр бліжэй да гледача, чым другі. Гэтая візуальная глыбіня сцэны дэманструе прымітыўную форму перспектывы, якая была асабліва прасунутай для таго часу.\nІнтэрпрэтацыя палеалітычнага мастацтва вельмі рызыкоўная, і гэтак жа пад уплывам нашых уласных забабонаў і перакананняў, як і рэальныя дадзеныя. Некаторыя антраполагі і мастацтвазнаўцы лічаць, што карціны могуць быць прычынай мінулага паляўнічых поспехаў, альбо ўяўляць сабой містычны рытуал для паляпшэння будучых паляўнічых дзеянняў. Апошняя тэорыя падмацоўваецца перакрываючыміся малюнкамі адной групы жывёл у тым жа месцы пячоры, што і іншай групай жывёл, мяркуючы, што адна вобласць пячоры была больш паспяховай для прагназавання багатай паляўнічай экскурсіі.\nУжываючы іканаграфічны метад аналізу да жывапісных твораў Ласко (вывучаючы становішча, кірунак і памер фігур; арганізацыю кампазіцыі; тэхніку малявання; размеркаванне каляровых плоскасцей; даследаванне цэнтра малюнкаў), Тэрэ Гіё-Ходарт паспрабаваў спасцігнуць. сімвалічная функцыя жывёл, каб выявіць тэму кожнага малюнка і нарэшце аднавіць палатно міфа, праілюстраванага на каменных сценах.\nЖульен d'Huy і Жан-Loïc Le Quellec паказалі, што некаторыя вуглавыя або калючыя знакі Ласко можна аналізаваць як "зброю" альбо "рану". Гэтыя прыкметы ўплываюць на небяспечных жывёл - буйных кошак, зуброў і зуброў - больш, чым на іншых, і гэта можна растлумачыць страхам перад анімацыяй малюнка. Іншая знаходка пацвярджае гіпотэзу аб паўжывых малюнках. У Ласко зубры, Аўрокс і Ібекс не прадстаўлены побач. І наадварот, можна адзначыць сістэму зуброў-коней-львоў і сістэму мядзведзяў-аўрохаў-коней-аленяў, якія з гэтымі жывёламі часта асацыююцца. Такое распаўсюджванне можа паказаць сувязь паміж намаляванымі відамі і іх умовамі навакольнага асяроддзя. Аўрокс і зубр змагаюцца адзін з адным, а коні і алені вельмі зносяцца з іншымі жывёламі. Зубры і львы жывуць на адкрытых раўнінных участках; Аўрохі, алені і мядзведзі звязаны з лясамі і балотамі; Арэал ibex - гэта скалістыя раёны, і коні вельмі адаптыўныя для ўсіх гэтых абласцей. Размяшчэнне карцін Ласко можна растлумачыць верай у рэальнае жыццё намаляванага віду, у якім мастакі імкнуліся паважаць іх рэальныя ўмовы навакольнага асяроддзя.\nМенш вядомая зона выявы, званая " Устрымацца (Апсіда), круглявая, паўсферычная камера, падобная на апсіду ў раманскай базіліцы. Гэта дыяметр прыблізна 4.5 метра і пакрыты на кожнай паверхні сцен (уключаючы столь) тысячамі заблытаных, якія перасякаюцца, выгравіраванымі малюнкамі. Столь апсіды, які вагаецца ад 1.6 да 2.7 метраў у вышыню ў параўнанні з першапачатковай вышынёй падлогі, настолькі цалкам упрыгожаны такімі гравюрамі, што паказвае на тое, што дагістарычныя людзі, якія іх расстралялі, упершыню пабудавалі лясы для гэтага.\nПа словах Дэвіда Льюіса-Уільямса і Джына Клотта, якія, як мяркуецца, вучыліся падобнаму мастацтву сан-жыхароў Паўднёвай Афрыкі, гэты від мастацтва мае духоўны характар і тычыцца бачанняў, выпрабаваных падчас рытуальных танцаў у трансе. Гэтыя віды трансу з'яўляюцца функцыяй чалавечага мозгу і таму не залежаць ад геаграфічнага становішча. Найджэл Співей, прафесар класічнага мастацтва і археалогіі ў Кембрыджскім універсітэце, таксама пастулюе ў сваёй серыі, Як мастацтва стварыла свет, што кропкавыя і рашоткавыя ўзоры, якія перакрываюць рэпрэзентатыўныя вобразы жывёл, вельмі падобныя на галюцынацыі, справакаваныя адчуваннем пазбаўлення. Далей ён пастулюе, што сувязь паміж культурна важнымі жывёламі і гэтымі галюцынацыямі прывялі да вынаходніцтваў малюнкаў, альбо мастацтва малявання.\nЛерой-Гурхан вывучаў пячору з 60, яго назіранне за асацыяцыямі жывёл і распаўсюджваннем відаў у пячоры прымусіла яго распрацаваць структуралісцкую тэорыю, якая сцвярджала наяўнасць сапраўднай арганізацыі графічнай прасторы ў палеалітычных святынях. Гэтая мадэль заснавана на мужчынскай / жаночай дваістасці - што асабліва можна назіраць у пары зуброў / коней і аўрохаў / коней - ідэнтыфікуецца як у знаках, так і ў выглядзе жывёл. Ён таксама вызначыў працягваецца эвалюцыю праз чатыры стылі запар: ад Аўрыньяцкага да Позняга Магдалены. Андрэ Леруа-Гурхан не апублікаваў падрабязнага аналізу фігур пячоры. У сваім творы Préhistoire de l'art, які быў апублікаваны ў 1965, ён правёў аналіз некаторых знакаў і выкарыстаў сваю тлумачальную мадэль для разумення іншых упрыгожаных пячор.\nАдкрыццё пячоры Ласко пасля Другой сусветнай вайны змяніла абстаноўку пячоры. Выдыхі наведвальнікаў 1,200 у дзень, наяўнасць святла і змены цыркуляцыі паветра стварылі шэраг праблем. Лішайнікі і крышталі пачалі з'яўляцца на сценах у канцы 1950, што прывяло да закрыцця пячор у 1963. Гэта прывяло да абмежавання доступу да сапраўдных пячор на некалькі наведвальнікаў кожны тыдзень, а таксама да стварэння рэплікі-пячоры для наведвальнікаў Ласко. У 2001 улады, якія курыруюць Ласко, змянілі сістэму кандыцыянавання, што прывяло да рэгулявання тэмпературы і вільготнасці. Калі была створана сістэма, заражэнне заражана Fusarium solani, белая цвіль, пачала хутка распаўсюджвацца па столі і сценах пячоры. Лічыцца, што цвіль прысутнічала ў пячорнай глебе і падвяргалася працы гандляроў, што прывяло да распаўсюджвання грыба, які быў апрацаваны вапнай. У 2007 новы сапраўдны грыб, які стварыў шэрыя і чорныя плямы, пачаў распаўсюджвацца ў сапраўднай пячоры.\nАрганізавана з ініцыятывы Міністэрства культуры Францыі, у міжнародным сімпозіуме пад назвай "Праблемы Ласко і захаванне ў падземных умовах" Парыж 26 і 27 лютага 2009 г. пад старшынствам Жана Клота. Ён сабраў амаль трыста ўдзельнікаў з сямнаццаці краін з мэтай супрацьстаяць даследаванням і ўмяшанням, якія праводзяцца ў пячоры Ласко з 2001 года, і вопыту, набытага ў іншых краінах у галіне захавання ў падземных асяроддзях. Працы гэтага сімпозіума былі апублікаваны ў 2011 годзе. Семдзесят чатыры спецыялісты ў розных галінах: біялогія, біяхімія, батаніка, гідралогія, кліматалогія, геалогія, механіка вадкасцяў, археалогія, антрапалогія, рэстаўрацыя і захаванне з многіх краін (Францыя, ЗША, Партугалія, Іспанія, Японіяі іншыя) садзейнічалі гэтаму выданню.\nПраблема працягваецца, як і намаганні па кантролі за мікробнымі і грыбковымі разрастамі ў пячоры. Крызісы грыбковай інфекцыі прывялі да стварэння Міжнароднага навуковага камітэта па Ласко і для пераасэнсавання таго, як і ў якой ступені павінен быць дазволены доступ чалавека ў пячоры, якія змяшчаюць дагістарычнае мастацтва.


Прагноз надвор'я на пятніцу 14 ліпеня\nАмаль траціна месячнай нормы ападкаў выпала ў Брэсце\nПа прагнозах сіноптыкаў, да вечара па Беларусі зноў пройдуць дажджы і навальніцы. 13.07.2017, Sputnik Беларусь\n© Sputnik / Владимир Астапкович / Перайсці ў фотабанкДождж\nПа прагнозах сіноптыкаў, да вечара па Беларусі зноў пройдуць дажджы і навальніцы.\nМІНСК, 13 ліп — Sputnik. Крыху менш за месячную норму ападкаў выпала днём у чацвер у Брэсце, паведамілі Sputnik у рэспубліканскім Гідраметцэнтры.\nЗалевы абрынуліся на Беларусь у чацвер: моцныя дажджы па паўднёвым захадзе краіны, у тым ліку ў Брэсце, Гродне і Мінску.\n"У Брэсце днём выпала 24 міліметра ападкаў — крыху менш за траціну ад месячнай нормы ападкаў. У Гродне выпалі каля 13 міліметраў ападкаў, а ў Мінску — каля сямі міліметраў", — паведаміла Sputnik галоўны сіноптык Гідраметцэнтра Святлана Рыбакова.\nСа слоў сіноптыкаў, дажджы зноў пройдуць па Беларусі ўвечары ў чацвер: ужо каля 16:30 чарговы фронт наблізіўся да межаў Мінскай вобласці.\nУжо з пятніцы ў рэспубліку прыйдзе пахаладанне: так, тэмпература паветра ў пятніцу складзе ў Мінску толькі каля 17 градусаў цяпла. Пратрымаецца неспрыяльнае надвор'е некалькі дзён, чакаюцца і моцныя парывы ветру.


10 красавік 2019, 14:48\nНаземны комплекс кіраваньня спадарожнікам «Белінтэрсат-1» у Дзяржынскім раёне, архіўнае фота\nПра гэта 10 красавіка паведаміў журналістам акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі Пётра Віцязь:\n«Эскізнае праектаваньне новага спадарожніка знаходзіцца на завяршальнай стадыі. Ягоныя тэхнічныя парамэтры ўзгодненыя. Працоўнае праектаваньне мяркуецца пачаць з 2020 году. Беларускія прадпрыемствы створаць оптыка-электронную мэтавую апаратуру і сумесна з расейскімі распрацуюць наземную інфраструктуру.\nАпарат можа быць запушчаны на арбіту ў 2023 годзе. Паколькі спадарожнік сумесны, інфармацыю зь яго змогуць прымаць як расейскі, так і беларускі бакі».\nБеларусь ужо мае тры нацыянальныя спадарожнікі — дыстанцыйнага зандаваньня, сувязі і навучальны. Навукоўцы патлумачылі, навошта патрэбен чацьвёрты.\n«Галоўная адметнасьць новага апарата ў тым, што ён можа з арбіты разгледзець на зямлі прадмет памерам ад 35 сантымэтраў. Ён спатрэбіцца ў картаграфіі, будаўніцтве гарадоў, дамоў, дакладным земляробстве, лясной гаспадарцы. Можна будзе ацаніць нават стан зялёных насаджэньняў у Менску і на прылеглай тэрыторыі», — тлумачыць намесьнік дырэктара прадпрыемства «Геаінфармацыйныя сыстэмы» Нацыянальнай акадэміі навук Барыс Чарнуха.\nНавукоўцы спадзяюцца, што новы спадарожнік стане канкурэнтам на ўсясьветным рынку. У бясспрэчнага лідэра, амэрыканцаў, ужо працуюць апараты са «зрокам» 30 сантымэтраў. Так што ў найлепшым выпадку супольны расейска-беларускі спадарожнік толькі наблізяцца з апаратамі ЗША.\nБеларускі апарат «бачыць», пачынаючы ад двух мэтраў\nУ «БелКА», спадарожніка, які запусьцілі беларусы яшчэ ў 2012 годзе, галоўны парамэтар — горшы: ён дазваляе разгледзець з космасу прадметы, пачынаючы ад двух мэтраў. За гэтыя гады зьнята болей за 300 мільёнаў квадратных кілямэтраў тэрыторыі. Разьліковы тэрмін эксплюатацыі «БелКА» пяць гадоў. Але тэхнічны стан спадарожніка дазваляе працаваць і далей. Таму прагнозны тэрмін працягнулі да 2021 году.\nНавукоўцы не назвалі канкрэтнага кошту дзейнага спадарожніка. Але, паводле экспэртаў, «чыстыя» прыбыткі ад ягонага выкарыстаньня ўжо дасягнулі 18 мільёнаў даляраў. Да таго ж «БелКА» важыць 450 кіляграмаў, а першыя спадарожнікі замежных вытворцаў, якія «бачаць» на два мэтры, важылі дзьве тоны. Кожны дадатковы кіляграм у космасе — гэта вялікія дадатковыя грошы, падкрэсьліваюць навукоўцы.


Прэм’ер-міністар Швэцыі прыняў лідэраў беларускай апазыцыі\n29 чэрвень 2006, 14:54\nРадыё Свабода Сёньня былы кандыдат на прэзыдэнта Беларусі ад аб''яднанай апазыцыі Аляксандар Мілінкевіч, а таксама лідэр партыі БНФ Вінцук Вячорка і старшыня АГП Анатоль Лябедзька сустрэліся ў Стакгольме з кіраўніком ураду Швэцыі Ёранам Пэрсанам.\nНягледзячы на пару адпачынкаў і сьпёку, сёньня падчас сустрэчы зь лідэрамі беларускай аб’яднанай апазыцыі Аляксандрам Мілінкевічам, Вінцуком Вячоркам ды Анатолем Лябедзькам у залі Стакгольмскага грамадзкага інстытуту замежных справаў не было ніводнага вольнага месца. З прамовы былога кандыдата на прэзыдэнта Беларусі й адказаў на пытаньні пачаўся візыт у Швэцыю дэлегацыі дэмакратычнай апазыцыі.\nСпадар Мілінкевіч паведаміў па тэлефоне са Швэцыі, што галоўным пунктам двухдзённай праграмы стала сустрэча з кіраўніком ураду Швэцыі Ёранам Пэрсанам:\n(Мілінкевіч: ) “Літаральна пяць хвілінаў таму выйшлі ад яго. Мы гаварылі пра тое, якая цяпер сытуацыя ў Беларусі, як мы бачым сваю далейшую працу, адзначалі, што зроблены толькі першы крок, а трэба зрабіць яшчэ некалькі. Многа гаварылі пра дачыненьні Беларусі й Расеі. Гаварылі пра супрацоўніцтва з Эўразьвязам, пра ўдзел Швэцыі ў праграме салідарнасьці з дэмакратычнай Беларусьсю. Таксама закранулі вельмі важную тэму — удзел беларускай грамадзянскай супольнасьці ў праграме разьвіцьця супрацоўніцтва ў Балтыёскім рэгіёне. У Швэцыі да іх адносяць ня толькі тыя дзяржавы, што непасрэдна знаходзяцца ля Балтыйскага мора, але і некаторыя іншыя — прынамсі й Беларусь. Яна, на жаль, у такім супрацоўніцтве ня ўдзельнічае, а яны вельмі б хацелі, асабліва ў праграме “Народ — з народам”.\n(Карэспандэнт : ) “І ёсьць нейкія пэрспэктывы?”\n(Мілінкевіч: ) “На ўзроўні прэм’ер-міністра вырашаюцца, так бы мовіць, дырэктыўныя пытаньні. Цяпер пачнуцца яшчэ сустрэчы ў парлямэнце, а парлямэнт у Швэцыі вельмі важная ўстанова, паколькі яна выбірае прэм’ера. І будзе сустрэча з Агенцыяй міжнароднага супрацоўніцтва, якая вядомая сваёй працай, у тым ліку і ў Беларусі”.\nА.Лябедзька вяртаецца на радзіму, а два астатнія сябры дэлегацыі яшчэ будуць удзельнічаць у штогадовай міжнароднай канфэрэнцыі ў Тальбарзе, на якой абмяркоўваецца сытуацыя ў Эўропе.


Агенцтва перакладаў «Нота Бене» прапануе паслугі па перакладзе з эстонскай мовы і на эстонскую мову тэкстаў разнастайнай тэматыкі і ступені складанасці.\nЭстонская мова адносіцца да фіна-угорскай галіны ўральскай моўнай сям’і. Яна з’яўляецца дзяржаўнай мовай Эстоніі і афіцыйнай мовай Еўрапейскага Саюзу. Гэта вельмі самабытная мова, якая захавала мноства традыцыйных элементаў.\nНа эстонскай мове размаўляе большасць насельніцтва Эстоніі, а таксама эстонцы, якія жывуць на прылеглых расійскіх тэрыторыях, у Швецыі, ЗША і Канадзе. Агульная колькасць гаворачых складае каля 1,1 мільёна чалавек, гэта адна з малых моў свету.\nУ эстонскай мове вылучаюць тры дыялектныя групы: паўночна-эстонскую, паўднёва-эстонскую і паўночна-ўсходні прыбярэжны дыялект. Апошні мае шмат агульных рысаў з прыбалтыйска-фінскімі мовамі. З XVI ст. існавалі дзве літаратурныя мовы на аснове паўночна-эстонскага і паўднёва-эстонскага дыялектаў. У XX ст. дыялектныя адрозненні зменшыліся, і на аснове паўночнага дыялекта склалася адзіная літаратурная мова. Эстонская мова была ўніфікаваная ў першай палове XX ст.\nЦікавыя факты аб эстонскай мове\nЭстонская не належыць да групы балтыйскіх моў (больш за тое, яна нават не індаеўрапейская), нягледзячы на тое, што Эстонію разам з Латвіяй і Літвой называюць агульным словам «Прыбалтыка».\nСлавутая запаволенасць маўлення эстонцаў, якая стала повадам для шматлікіх анекдотаў, заключаецца ў тым, што большасць галосных гукаў у эстонскай мове мае тры даўгаты (кароткі, доўгі і звышдоўгі), што і надае маўленню на эстонскай мове асаблівае гучанне.


Прыватны дзёньнік: Ева Вежнавец\n04 кастрычнік 2004, 12:46\nЕва Вежнавец, Менск Асабістыя запісы мінулага тыдня прадстаўляе пісьменьніца Ева Вежнавец – ёй 32 гады, жыве ў Менску.\nУ апошнюю верасьнёвую нядзелю я еду па справах у далёкі палескі гарадок і заходжу ў мясцовую цырульню. Люблю стрыгчыся ў выпадковых майстроў у правінцыі. Я стрыглася ў Лунінцы, Дрысе, Сьветлагорску… А ў гэтым гарадку нічога не працавала: абед. Ён як чорная пошасьць выкасіў горад. Крамы й касы, сталоўка й казённыя месты абмёрлі, нібы ў сіесту.\nПрацаваў толькі дашчаны хлевушок, над якім віўся надпіс: “Леди”. У хлевушку кабета сярэдняга веку, калматая, як бадзяжны пудэль, заклейвала вокны на зіму. На ёй быў запэцканы халат, на артрытных нагах – басаножкі. У вагончыку чамусьці стаяў пранізьлівы холад. Жанчына павіталася, даклеіла палоску й спытала: стрыгчыся ці на завіўку. “Адфіліруйце мяне”, прашу я. “Гарачай вады няма”, уздыхае цырульніца, дастае з кута люмінавы тазік і налівае ў яго ваду халодную. У цырульніцы псарыяз; ейныя галава, твар, рукі аблітыя ружовасьцю. Унутры мяне званкамі зьвініць сьмех, і я, бы пад каўпак, сядаю пад рукі цырульніцы, пад ейны пах і ейныя простыя аповеды пра п’яніцу-мужа, зімовыя ружы “вавёрка”, якія, бы вавёрка, абскакалі ўвесь дом і хлеў, пра грубасьць суседкі й посьпехі сына-школьніка. Вось у такіх салёнах “Лэдзі” я й набываю сваё хараство. Мілая, местачковая Беларусь заўсёды на маёй галаве.\nПанядзелак, шостая раніцы. Гэта час вар’ятаў, што кідаюцца на працу, бы на дзот. А шостай прачынаюся й вызіраю ў акно. Валюхаючы мэталёвымі задамі, ідуць тралейбусы. Але я ня лезу ў гэтую душытву. Вы душыцеся сёньня, а я буду заўтра. Панядзелак – мой сьвяты выходны дзень. А сёмай сьнедаю. У радыё гугніць Літошка. Ужо дзясяты год, як гэты Літошка паўсюды – прабраўся на радыё, тэлевізію, у газэты і ў гутаркі людзей. І нават у мае сны.\nСёньня я сьніла, што нейкі рудавусы дзядзька прапануе падарыць мне норку. Я прыглядаюся і пазнаю ў дзядзьку першага-лепшага прэзыдэнта Беларусі, але нейкага зрудзелага. Норка! Мне карціць прыняць яе, але што скажуць сябры? Браць норку з тых жа рончак, якія 10 год душаць Беларусь? Але зь іншага боку, я ніколі не выступала ў ролі кабеты, якой дараць дарагія падарункі. Як цікава было б адчуць гэты саладкавы смак прадажнасьці! І гэтая спакуса мяне дабіла. Я працягнула рукі да рыжавусага Літошкі й сказала: “Прымаю норку ад Вас, спадар прэзыдэнт”. Але падступны Літошка працягнуў мне замест шыкоўнага лёгкага футра жаўтазубага зьвярка, і абодва –зьвярок і прэзыдэнт – ашчэрыліся на мяне бесаватай рудавусаю ўхмылкаю. Бесаватая ўхмылка, як я падазраю, і ёсьць самая галоўная ўзнагарода за любую здраду. Дарагія сябры! У сьне адбываецца ісьцінная частка майго жыцьця, і ў ёй я здрадзіла вам і Беларусі. І цяпер я буду ўсьміхацца тупой і зьмяінай ухмылкай, як дзявулі з АТН.\nЛя майго дому пад кустамі язьміну сядзяць бабкі на скрынях, гандлююць ўласнаручна вырашчанай гароднінай. Што ж, праз сорак год мо і я буду тут сядзець са стрэмкамі ў дупе. Іду й думаю: хто ў іх зраньня набывае гародніну? Усім жа на працу. Аж бачу: хырнулі бабкі, як вераб’і. Некаторыя пабеглі разам са скрынямі. З-за рога крамы выйшлі хлопцы-міліцыянты й забралі з сабой скрыні. Каб бабкам не было на чым кірмашаваць.\nГэта, напэўна, газардная, адрэналінная гульня: сядзіш, кірмашуеш, аж тут зьяўляюцца маладыя, моцныя, уладныя ворагі, і ты ўцякаеш са скрынямі й мяхамі. Ворагі ў бясьсілай злосьці сыходзяць, а ты вяртаесься з дуляй у кішэні. Кірмашуеш. А вечарам ідзеш у краму і на заробленыя ў 80 год грошы з гонарам набываеш малако, мяса й хлеб. Не, бадай што, бабкі не такія ўжо й дурныя. А хлопцы ў плямах? І іх можна зразумець. Дапусьцім, ім сказаў начальнік: хлопцы, гэтыя бабкі псуюць сабою выгляд эўрапейскага гораду. Дый на чым вырасьцілі яны гародніну? Можа, на адных нітратах і нітрытах? І ці мыюць яны семкі перад смажкаю? Ідзіце, хлопцы, чкурніце іх, абараніце грамадзянаў. І маладзёны ідуць. Ёсьць старажытная беларуская гульня Апанас, калі хлопцы ловяць дзевак. “Апанас, Апанас, лаві дурня, а ня нас”. Ці можна міліцыянтаў раўняць з сатырамі, а бабак – зь німфамі?\nДля людзей, якія рана страцілі мару і надзею, пагадзіліся з гэтым жыць і назвалі гэта стабільнасьцю, ёсьць толькі адзін ратунак: ніколі не прасыхайце. Ах, як гучыць гэтае гарлавое арабскае слова Аль-Каголь. Аль-Каголь ібн Хатаб. Непераможны Джын, Дух пляшкі, Усяслаў Чарадзей. Гарэлка. Віскі. Палынная вада. Вас вельмі любіць Беларусь. Яна прамяняла на вас свае мары й надзеі.\nКалі чалавек ніяк не ўплывае на жыцьцё свае краіны, ён сыходзіць у прыватную сфэру так глыбока, што ніхто яго адтуль ня можа выцягнуць. Як макрыца пад камень. Аж да таго моманту калі “падзьме сьвежы вецер перамен”. Кожны дзень, выходзячы на вуліцу, я падымаю свой насаты тварык: ці ня дзьме сьвежы вецер перамен? Але не: ні подыху, нічога. Але на ўсялякі выпадак я пастаянна нашу паліто. Паліто й капялюш для мяне ёсьць сымбалямі эўрапейскага таталітарызму: чалавек хутаецца ў паліто, сутуліцца ад ветру, прытрымлівае на галаве капялюш, сьпешна прамінае абрыдлыя да асклізласьці вуліцы, перабягае з аднае прыватнае прасторы ў іншую. Праз чыста вымеценыя вуліцы таталітарнага Менску. Я больш не хаджу на акцыі пратэсту. Усё ня тое. Я больш не хачу гаварыць пра сваю краіну, не хачу ў ёй жыць. Я яе не люблю. Холад стомы запанаваў у маім сэрцы. Мне трэба было вывезьці сэрца адсюль унутры свайго цела, бы кантрабанду, каб уратаваць яго ад заўчаснай старасьці. Вывезьці за мяжу або ў іншы сьвет. Я ня вывезла, але затое пачала насіць паліто, капялюш і акуляры – уніформу стомленых і пераможаных, але мілых, бясконца мілых.\nБеларусь займае другое месца ў сьвеце па колькасьці самагубстваў. Гэта таму, што мы стабільныя, як музыка ў мэханічнай катрынцы. Нядаўна мая аднакурсьніца Галя скончыла з жыцьцём. Яна і падкінула мне гэтую мэтафару – краіна як катрынка, ад якой вар’яцееш, бо музыка катрынкі зваротная й паўтаральная. Галя жыла ў сярэднім узросьце, сама сабе астабрыдзела й часта думала скончыць з сабою. “Мець сваю асобу – здорава, як мець уласную хату, але нагэтулькі ж абрыдае”, казала яна.\nВечарамі й я адчуваю сябе так, быццам “сьвет жаваў мяне ўсімі зубамі”. Я ляжу ў ваньне, а пачатая плястыкоўка піва плавае ў цёплай вадзе й дакранаецца да мяне лычыкам. Піва цёплае. І вада цёплая, як мая кроў. Усе натуральныя вадкасьці сьвету – малако, кроў, вада, алькаголь – мусяць быць такой тэмпэратуры – каля 40 па Цэльсію, каб крыху ліхаманіла. Усё мусіць плаўна перацякаць адно ў адно – піва ў кроў, кроў у ваду… – Калі тонкім лязом перарэзаць венкі, яны не баляць – разрэз жа такі тонкі, датыкае 2-3 шэрагаў малекул, і кроў вольна плыве ў роднаснай плыні. Ты не пакідаеш сусьвет, а зьліваесься зь ім, стаміўшыся кожную хвілю, як мэгера, як сьцерва, стаяць на абароне межаў свае самасьці, якая, магчыма, ня вартая стаптанага бота.\nШлёпаючы мокрымі ластамі, я іду па сьцізор, гэтулькі разоў я шлёпала па пілку для пазногцяў, а цяпер – па сьцізор. Танная лінгвістычная здагадка на парозе вечнасьці: сьцізор – гэта абрэвіятура ад сьцінаньня зораў. “Зараз я сатну, сьпілю й сажну ўсе зоры зь неба двума рухамі ўздоўж”. Я ішла па сьцізор, але згадала, што ў мяне новая кніжка па кельцкай міталёгіі. Плочана за яе 42 тысячы. Прачытаю, тады памру. Але я не памру. Я засну ў ваньне. А побач на пралцы – пакарабачаная гісторыя кельтаў, закладзеная сьмертаносным сьцізорыкам. Уночы ўсплываю з ванны, як гадзюка Лох-Нэс. А вось некаторыя іншыя не ўсплываюць.\nБеларусь мусіць прыдумаць новую музыку.\nЯ думаю пра новую музыку для Беларусі цэлы дзень, і ўночы ў сьне я-такі яе вынайшла! Яна ачышчае і ўзвышае чалавечае сэрца да якасьці сэрца эльфа альбо анёла.\nПаслухаўшы гэтую музыку, усе людзі пакінуць паскудзіць адно аднаму і ўзвысяцца да творчасьці. А мне паставяць серабрыстыя помнікі па ўсёй зямной кулі. Нечалавечым высілкам я выдзерлася са сну, дзе гучала гэтая музыка, і запісала яе дрыготкай рукою на нейкай разгорнутай кнізе. Пасьля заснула і слухала музыку сфэраў да раньня. Нараніцу кінулася да сваіх запісаў. Там быў разоў са трыста перапісны склад “ля” – ля-ля-ля-ля-ля! Я хацела ўратаваць белы сьвет, але ня ведала нотнае граматы.\nСёньня я зноў пабачыла сьвітанак. Ён быў прыўкрасны. Але я не пайшла на яго любавацца на гаўбец і не пяяла як жаўранак. Глянула, захапілася й заснула. Бо ведала: мой жыва-ранак ня будзе вольны. Сапраўды, дзеля чаго спускаць ногі з ложка? Дзеля чаго ўставаць? Сьняданак, посуд, гімнастыка, вопратка, маршрутка, праца... Божа, Божа, штодня адно і то жа – маё невялікае, аўтаматызаванае, раздробленае жыцьцё.\nХодзіць восень шэрай кошкай, Заганяе жаб у ложкі, Хто заснуць як сьлед пасьпее, Той зімой не азалее. Спаць, спаць, жабкі, спаць, зіма яшчэ на 10 год.\nЖыцьцё не цудоўнае, яно складанейшае за любы цуд. І яго трэба пражываць.


Канвертаваць Джыбуці Франкаў (DJF) і Джэрсі фунтаў (JEP) : Калькулятар абменнага курсу\nФранк Джыбуці (DJF) і Джэрсі фунт (JEP) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Франк Джыбуці і Джэрсі фунт пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 5 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Франк Джыбуці. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Джэрсі фунт валюты па змаўчанні. Націсніце на Джэрсі фунтаў або Джыбуці Франкаў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nФранк Джыбуці гэта валюта, у Джыбуці (Дыджэй, DJI). Фунт Джэрсі гэта валюта, у Нармандскія астравы (Aldernay, Ваўняная фуфайка, Джэрсі, Sark). Сімвал DJF можа быць запісаная DF. Франк Джыбуці дзеліцца на 100 centimes. Фунт Джэрсі дзеліцца на 100 pence. Абменнага курсу Франк Джыбуці Апошняе абнаўленне 5 красавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Фунт Джэрсі Апошняе абнаўленне 5 красавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. DJF каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. JEP каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Ахоўнікі рэжыму працягваюць пераследаваць актыўных грамадзян | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПа словах медсястры-пенсіянеркі Ірыны Баравік з беларускага курортнага гарадка Браслаў, прыходзяць з вобшукамі, забіраюць тэхніку, без віны садзяць ў ізалятар часовага ўтрымання. Яна была вымушаная была спачатку ў Расею да дзяцей. Але пасля выдачы Расеяй актывістаў, рызыкаваць не стала і перабралася ў Варшаву:\n„Быў абліты зялёнкай помнік Леніну, вінавацяць мяне. Канфіскавалі тэхніку: два кампутары, мабільны тэлефон, і пакінулі без сувязі. Знайшлі бутэльку зялёнкі распачатую і ўсё, больш- ніякіх падставаў не было. Таму я склала скаргу. Што мяне неабгрунтавана затрымалі, і ўтрымлівалі ў няволи 72 гадзіны ва ўмовах карцара. Скаргу не задаволілі, і калі адпусцілі- я адразу з’ехала”.\nПа словах другой браслаўчанкі, Вольгі, яны прыехалі ў Варшаву з мужам і 8-гадовым сынам. Мужа таксама некалькі разоў затрымлівалі, судзілі. Іх з мужам папярэдзілі, што пойдуць па этапу, а сына – у дзіцячы дом.\nКіраўнік МЗС Нарвегіі заклікаў вызваліць усіх затрыманых у Беларусі


Пісьменніку Уладзіміру Ягоўдзіку – 65 | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПісьменніку Уладзіміру Ягоўдзіку – 65\n14 лютага таленавітаму беларускаму празаіку, драматургу, публіцысту, лаўрэату Літаратурнай прэміі імя Янкі Маўра (1994), прэміі Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі (1993), Нацыянальнай літаратурнай прэміі Рэспублікі Беларусь (2019) Уладзіміру Ягоўдзіку спаўняецца 65 гадоў з дня нараджэння.\nРодам пісьменнік з вёскі Кастровічы Слонімскага раёна. Вучыўся ў Дзятлаўскай, Слонімскай і Зэльвенскай школах-інтэрнатах. У 1978 годзе скончыў філфак Белдзяржуніверсітэта. Працаваў у розных рэспубліканскіх выданнях, быў рэдактарам газеты “Дзеці і мы” часопісаў “Бярозка” і “Лесавік”.\nУ 1984 годзе з друку выйшаў першы зборнік прозы Уладзіміра Ягоўдзіка “Стронга”. Калі паспрабаваць вылучыць нейкую адну, галоўную рысу першай кнігі пісьменніка, то гэта, як пісала ў той час Таіса Грамадчанка, відаць, будзе шчырасць. Шчырасць пачуцця, якім быў сагрэты кожны радок, шчырасць думкі.\nПраз тры гады пасля беларускага выдання першага зборніка Уладзіміра Ягоўдзіка, ягоная “Стронга” выходзіць у Маскве на рускай мове ў перакладзе Валянціны Шчадрыной з прадмовай Уладзіміра Калесніка. “Галоўнае для пісьменніка — тэма чалавека, пошукі сэнсу і сутнасці жыцця ў нашым складаным свеце”, — пісаў у прадмове Уладзімір Калеснік. Пісаў і зычыў маладому тады празаіку быць і заставацца сабой. І ён застаўся і застаецца сабой да сённяшніх дзён.\nУслед за “Стронгай” выходзяць дзясяткі новых кніг Уладзіміра Ягоўдзіка. Гэта кнігі аповесцяў, апавяданняў, дзіцячых казак, нарысаў, рэцэнзій, партрэтаў пісьменнікаў і мастакоў, кнігі аб прыродзе, зборнікі гістарычных твораў і дзіцячых п’ес і г.д. І ўсё, як сказаў некалі Янка Брыль, “мне прыемна засведчыць, з цікавасцю перачытваецца, хораша гаворачы гэтым пра сваю таленавітасць”.\nУладзімір Ягоўдзік — сапраўды таленавіты і вопытны літаратар. Некалькі гадоў таму ён стварыў серыю “Скарбы Беларусі” і ў гэтай серыі выдаў шмат цудоўных кніжак для юных і дарослых чытачоў. Свет пабачылі ўжо выданні, прысвечаныя нацыянальным паркам “Прыпяцкі”, “Браслаўскія азёры”, Бярэзінскаму біясфернаму запаведніку, азёрам Беларусі, матылькам, ваўкам, камяням, дзятлам, зубрам і г.д.\nЗ 1995 года выдаваў Уладзімір Ягоўдзік і свой прыватны цудоўны часопіс сяброў прыроды “Лесавік”. Але “Лесавік” закрылі, бо тыя ўмовы, якія выдаўцу прапанавалі ў міністэрстве друку, паставілі выданне проста на калені, таму выдаваць часопіс ужо не было сэнсу.\nУладзімір Ягоўдзік – добры і цікавы драматург, які хораша стварае п’есы для юных гледачоў. Берасцейскі тэатр лялек у 1983 годзе паставіў яго першую п’есу-казку “Залатое зярнятка”. А потым праз два гады сцэнічнае жыццё ў Берасці атрымала другая казка Уладзіміра Ягоўдзіка “Сонейка, свяці!”. Лёс “Сонейка…” быў даволі шчаслівы. Па гэтай п’есе купалаўцамі быў запісаны радыёспектакль на Беларускім радыё, быў пастаўлены мюзікл у Гарадзенскім абласным драматычным тэатры. І што самае неверагоднае, гэтую п’еску “Ваап-информ” выдаў у Маскве ў 1987 годзе ў перакладзе на рускую мову, а Міністэрства культуры Украіны — па-украінску. А далёка на Камчатцы (Расея) мясцовым абласным тэатрам лялек жыццё атрымала п’еса драматурга “Пякла баба калачы” (у сааўтарстве з А.Пыжыкам).\nУладзімір Ягоўдзік з берасцейскім паэтам Міколам Пракаповічам\nШчаслівай на сцэнічнае жыццё была і п’еса Уладзіміра Ягоўдзіка “Усміхніся, прынцэса!”. У 1991 годзе рэжысёр Мікалай Варвашэвіч паставіў яе на сцэне Слонімскага беларускага драматычнага тэатра пад назвай “Прынцэса і салдат”. А Беларускае радыё па гэтай п’есе падрыхтавала радыёспектакль. Дарэчы, на радыё часта ў 1990-я гады гучалі п’есы драматурга. Радыёспектаклем “Калі тупне зайка” па п’есе Уладзіміра Ягоўдзіка заслухоўваліся юныя слухачы рэспублікі ў канцы 1980-х гадоў. Спектакль па гэтай п’есе, але пад назвай “Сакрэты вогніка”, дэманстраваўся і па Беларускім тэлебачанні…\nЦяпер пісьменнік Уладзімір Ягоўдзік працуе над новымі літаратурнымі творамі. Ён піша пра родную прыроду, пра мастакоў і пра нашу гісторыю. Пажадаем яму і надалей шчаслівага літаратурнага і жыццёвага лёсу, здароўя і аптымізму.\nУладзімір Ягоўдзік сустрэўся ва Уроцлаве з дзецьмі\nВалерый Петрыкевіч: Уладзімір Караткевіч назваў мяне яцвяжска-літвінскім граком


Будзьма беларусамі! » Кнігу пра гісторыю беларускіх напояў прэзентуюць у Мінску\n“Сакатала бочачка” — гэта кніга займальных, але гістарычна праўдзівых нарысаў, прысвечаным самым знакавым алкагольным напоям нашай краіны.\nУ большасці выпадкаў — цалкам забытым, адкінутым таталітарным дваццатым стагоддзем як “чужынскія”, — кажа Алесь Белы (Кухмістр Верашчака). Ён апісаў напоі, якія стагоддзямі ўжывалі нашы продкі, і якія да нас дайшлі пераважна па кнігах. Зараз жа, дзякуючы аўтару, можна пачынаць працэс іх вяртання ў шырокі ўжытак.\nЯкія першыя алкагольныя напоі з’явіліся на тэрыторыі Беларусі? Колькі бочак на год выпіваў сярэднестатыстычны шляхціч у XV—XVII стагоддзях? Што такое “старка”, “дубняк”, “крупнік”? Пра гэта і не толькі раскажа аўтар падчас прэзентацыі.\nАлесь Белы — гісторык, публіцыст, культуролаг. Доктар гуманітарных навук(Ph.D.). Вядомы блогер — псеўданімы Кухмicтр Верашчака, Gorliwy Litwin. Даследчык кулінарных традыцый на тэрыторыі Беларусі. Аўтар кніг “Наша страва”, “Літвінская кухня”. Гаспадар аграсядзібы “Марцінова Гусь”.\n31 кастрычніка, кафэ “Грай” ( вул. Інтэрнацыянальная, 33.) Пачатак а 19.00. Уваход вольны.\nГенеральны партнёр выдання – ААТ “Завод Бульбаш”.


Дзеля чытача і грамадзяніна сваёй краіны: вынікі працы абмеркавалі літаратары Гомельшчыны. Вызначаны творчыя задачы на год 2020-ы\nВынікі працы Гомельскага абласнога аддзялення Грамадскага аб’яднання “Саюз пісьменнікаў Беларусі” ў 2019 годзе былі разгледжаны на чарговым справаздачным сходзе ў Гомелі.\nЗ дакладам перад літаратарамі выступіў Старшыня аддзялення і Савета аддзялення, празаік Уладзімір Гаўрыловіч.\nУ прыватнасці, прамоўца прааналізаваў творчыя набыткі арганізацыі у мінулым годзе і зробленае пісьменніцкай грамадой дзеля папулярызацыі чытання і мастацкай кнігі.\nТак, рашэннем абласной пісьменніцкай арганізацыі, у межах Года малой Радзімы на Гомельшчыне 2019-2020 гады аб’яўлены Годам літаратуры для дзяцей і юнацтва. Асноўная задача, якая была пастаўлена перад літаратарамі ў сувязі з гэтым – прапаганда кнігі, мастацкага слова перад вучнямі агульнаадукацыйных, дзіцячых устаноў, ВНУ. Гэтая задача вырашалася як праз выступленні літаратараў у дзіцячых садках, агульнаадукацыйных школах, ва ўстановах дадатковай адукацыі, каледжах і ВНУ, так і праз напісанне новых твораў для адзначанай аўдыторыі. У 2019 годзе было наладжана каля паўтары тысячы выступленняў пісьменнікаў вобласці, з іх тобольшая палова была звязана з Годам літаратуры для дзяцей і юнацтва. Паэтычныя і празаічныя кніжкі для дзяцей выдалі: Валерый Вятошкін “Шчабятухі-сакатухі” (на трох мовах – рускай, беларускай, украінскай; пераклады зрабілі Вольга Сафронава (г. Таганрог) і Н.Шклярава (г. Гомель); Надзея Дзмітрыева “Выратаваны муравей”; Вера Квяткоўская “Сонейка ў ладоньках”; Яўген Калашнікаў “Ох уж этот Кузя!..”, Міхась Сліва “Чароўны веласіпед” і інш. аўтары.\nЯк падкрэсліў У.Гаўрыловіч, пісьменнікі рэгіёна вельмі плённа працавалі ва ўстановах адукацыі рэгіёна. Невыпадкова за гэтую вялікую працу абласное аддзяленне СПБ было ўзнагароджана Ганаровай граматай упраўлення адукацыі Гомельскага аблвыканкама.\nНямала было зроблена для захавання памяці пісьменнікаў-землякоў.\nНапрыклад, Савет аддзялення СПБ ініцыіраваў правядзенне мерапрыемстваў, прысвечаных памяці вядомага беларускага пісьменніка Міколы Гамолкі на радзіме пісьменніка. На працягу года праведзена шэраг літаратурных сустрэч пісьменікаў аддзялення з чытачамі, на якіх вялася размова аб творчай спадчыне паэта. А яшчэ аддзяленнем СПБ праведзены абласны літаратурны конкурс, прысвечаны памяці Міколы Гамолкі, які меў назву “ІІ абласны літаратурны конкус “Табе пяю, малая радзіма!”. У конкурсе бралі ўдзел 92 канкурсанты з Петрыкаўскага і Жыткавіцкага раёнаў – настаўнікі, вучні, навучэнцы, студэнты, спецыялісты розных сфер народнай гаспадаркі ў намінацыях “Паэзія” і “Проза”. Вызначана 46 фіналістаў конкурсу, якія былі запрошаны на падвядзенне вынікаў у Жыткавіцкі гарадскі цэнтр культуры. Для іх была праведзена творчая сустрэча ў ДУА “Сярэдняя школа №1 імя Г.Н. Тураўца”, арганізавана экскурсія ў мемарыяльны музей Міколы Гамолкі, праведзены майстар-класы, адбылося ўрачыстае ўзнагароджванне дыпломамі і кнігамі з аўтографамі гомельскіх аўтараў, а таксама выданнямі “Гомельшчына ўнікальная” з флэш-картай і электронным варыянтам кнігі пра Гомельшчыну.\n4 студзеня ў Гомельскім гісторыка-краязнаўчым музеі ў Пакалюбічах пісьменніцкая арганізацыя сумесна з кіраўніцтвам музея і грамадскасцю Гомельскага паёна арганізавалі памятную вечарыну, прысвечаную 90-годдзю таленавітага пісьменніка Івана Сяркова.\nГомельскае абласное аддзяленне СПБ сумесна з Жлобінскім райвыканкамам і землякамі адзначыла ў гарадскім цэнтры культуры Жлобіна 12 лютага ўрачыстасць «Ён зямлі гэтай часцінка…», прысвечаную 95-годдзю удзельніка Вялікай Айчыннай вайны, беларускага пісьменніка, ураджэнца і ганаровага грамадзяніна Жлобіншчыны Аляксандра Пятровіча Капусціна (1924–1996): у 20 раз прайшлі Капусцінскія чытанні і ўручана абласная літаратурная прэмія імя А.Капусціна, якая заснавана Гомельскім абласным аддзяленнем ГА “Саюз пісьменнікаў Беларусі” і Жлобінскім раённым выканаўчым камітэтам. Сёлета прэміі была ўдастоена ветэран педагагічнай працы, мясцовая паэтэса Марыя Смірнова: Марыя Сямёнаўна 42 гады аддала працы ў школе, вучыла дзяцей рускай мове і літаратуры, але ў сваёй творчасці часта выкарыстоўвае і беларускае слова. Яна – аўтар некалькіх паэтычных зборнікаў і слоў да гімна Жлобіна, доўгі час узначальвала літаратурны клуб «Ліра» пры цэнтральнай раённай бібліятэцы імя Н. К. Крупскай.\nГомельскае абласное аддзяленне СПБ хораша павіншавала з 90-годдзем паэта Міхася Мамоньку, якому споўнілася ў 2019 годзе 90 гадоў, 30 гадоў таму выйшаў першы паэтычны зборнік літаратара. У Тураве з нагоды юбілею ў мясцовай бібліятэцы адбыўся вечар-партрэт “Душой і сэрцам беларус”. Пісьменніцкая арганізацыя выдала да юбілею паэта яго кнігу “Голас Палесся”, якая і была прэзентавана на юбілеі.\nГэтаксама, улічыўшы значны творчы ўклад у развіццё літатаратуры, аддзяленне выдала ў двух фарматах кнігу члена СПБ, празаіка Анатоля Караленкі “Чарадзей”.\nШмат увагі было ў 2019 годзе і падрастаючаму пакаленню, папулярызацыі творчасці сярод дзяцей і падлеткаў. Напрыклад, абласное аддзяленне арганізавала 13 абласны конкурс чытальнікаў “Захаваем свет разам!”. Мерапрыемства ладзілася ў Гарадскім цэнтры культуры горада Гомеля, пры ўдзеле народнага клуба “Арт-кафэ на Ірынінскай”. Дарэчы, конкурс “Захаваем свет разам!” праводзіцца з мэтай стымулявання чытацкіх інтарэсаў школьнікаў, павышэння цікавасці да выразнага чытання мастацкіх твораў, а задачамі з’яўляецца прапаганда твораў пісьменнікаў Гомельшчыны, прысвечаных роднаму краю, духоўнаму багаццю рэгіёна, якія адлюстроўваюць пазітыўныя бакі нашай рэчаіснасці. Для чытання ўдзельнікі конкурсу самастойна выбіралі: а) мастацкія творы сучасных празаікаў, якія пражываюць на тэрыторыі Гомельскай вобласці і з’яўляюцца членамі Саюза пісьменнікаў Беларусі; б) мастацкія творы празаікаў – членаў Саюза пісьменнікаў Беларусі, выхадцаў з Гомельскай вобласці. У конкурсе прымалі ўдзел вучні агульнаадукацыйных школ, устаноў адукацыі іншых форм, у тым ліку прафтэхфадукацыі Гомельскай вобласці з 12 да 17 гадоў. Лаўрэаты абласнога конкурсу чытальнікаў (1,2,3 месцы і Гран-пры) восенню 2019 года прымалі самы актыўны ўдзел ў XIV Міжнародным фестывалі-свяце “Славянскія літаратурныя дажынкі-2019” і ІІІ Форуме маладых літаратараў і аматараў мастацкай творчасці “Слова”, былі адзначаны спецыяльнымі дыпломамі і каштоўнымі падарункамі ад пісьменніцкай арганізацыі, атрымалі кнігі гомельскіх аўтараў з аўтографамі.\nГомельскае абласное аддзяленне арганізавала і абласны літаратурны конкурс “Слова”. 89 маладых аўтараў і аматараў літаратурнай творчасці былі запрошаны на ІІІ Форум маладых літаратараў і аматараў мастацкай творчасці, які ладзіўся 12 верасня 2019 года. Усе фіналісты былі адзначаны дыпломамі, а лаўрэаты - падарункамі ад аддзялення СПБ.\nСумесна з Гарадскім цэнтрам культуры г. Гомеля праведзены ІІІ адкрыты шматпрофільны фестываль-конкурс “Скарбонка талентаў”, прысвечанага 75-годдзю вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў (удзельнічала звыш 200 канкурсантаў).\nПісьменнікі вобласці сэрцам і душой адгукнуліся на зварот кіраўніцтва абласнога аддзялення ГА “Саюз пісьменнікаў Беларусі” аб удзеле ў дабрачыннай акцыі “Кнігі для Клімаўскай сельскай бібліятэкі”. (У кастрычніку 2018 года ва ўстанове культуры Гомельскага раёна адбылася надзвычайная сітуацыя – у выніку пажару быў знішчаны кніжны фонд). Абласной арганізацыяй СПБ была аб’яўлена дабрачынная акцыя па зборы кніг сярод членаў абласной арганізацыі, затым межы акцыі былі пашыраны. 40 пісьменнікаў-гамяльчан перадалі для папаўнення фонду бібліятэкі звыш 1,9 тыс. цікавых выданняў з уласных бібліятэк. Шэраг літаратараў падаравалі бібліятэцы і свае аўтарскія кнігі, нават бібліятэчкі кніг (як напрыклад, пісьменнік А. Джад, і інш.) з аўтографамі. Яшчэ некалькі аўтараў аддзялення асабіста перадалі кнігі для ўстановы культуры Гомельскага раёна адразу ж пасля надзвычайнага здарэння. Разам з тым, у акцыі “Кнігі для Клімаўскай бібліятэкі” прынялі ўдзел і 7 партнёрскіх пісьменніцкіх арганізацый Гомельскага абласнога аддзялення СПБ з Расіі і Украіны, якія таксама ў 2019 годзе прывезлі ў бібліятэку каля 500 кніг.\nУ верасні 2019-га ў адноўленай Клімавіцкай бібліятэцы Гомельскае абласное аддзяленне СПБ арганізавала вялікае свята для вясковых чытачоў з удзелам вядучых літаратараў Гомельшчыны, прадстаўнікоў пісьменніцкіх арганізацый Расіі і Украіны. Усяго ў рамках акцыі ў бібліятэку было перададзена каля 3 тыс. сабраных кніг.\nУ сакавіку 2019 года Гомельскае абласное аддзяленне ГА “СПБ” і Гомельская, а таксама Мазырская пагранічнай групы Дзяржаўнага пагранічнага камітэта дасягнулі пагаднення аб творчым супрацоўніцтве на 2019 год, дзякуючы чаму ў падраздзяленнях і заставах было наладжана шэраг цікавых групавых выступленняў пісьменнікаў вобласці.\nЯк адзначыў Старшыня аддзялення СПБ, пісьменнікі Гомельшчыны ў межах Года малой радзімы прымалі актыўны ўдзел і ў іншых шматлікіх літаратурна-мастацкіх, экалагічных, патрыятычных акцыях.\nЗапамінальнымі і цікавымі, напрыклад, былі выступленні Яўгена Калашнікава, Ганны Атрошчанкі, Надзеі Дзмітрыевай, Міхася Слівы, і іншых у межах Тыдня дзіцячай кнігі ў бібліятэках горада над Сожам і вобласці, у розных аўдыторыях плённа вельмі плённа працавалі А. Каляда, У.Гаўрыловіч, М. Болсун, Н. Шклярава, М. Кавалёў, В. Раўчанка, Е. Дударга, Т.Чараухіна, В. Вятошкін, Я. Калашнікаў, Р. Дзейкун, В. Смірнова, В.Ткачоў, З. Пархамчук, Т. Маісеева, І. Спасібіна, Г. Атрошчанка, Л. Долбікава, Т. Кручэнка, А.Ананьеў, А.Бычкоў, В.Квяткоўская, А. Матвеенка, Н. Шамяткова, і іншыя літаратары аддзялення.\nУ 2019 годзе выдадзена каля двух дзясяткаў аўтарскіх кніг, пісьменнікі надрукавалі свае творы ў 6 міжнародных калектыўных зборніках. Па кожнай з выдадзеных кніг наладжаны прэзентацыі ва ўстановах адукацыі і культуры. Літаратары рэгіёна, як падкрэслівалася на сходзе, распавядаюць чытачам як у студэнцкіх, так і вучнёўскіх аўдыторыях, так і на старонках СМІ, аб сваёй малой Радзіме: якая яна была раней і якая сёння, чытаюць свае творы-прысвячэнні таму кутку беларускай зямлі, дзе нарадзіліся, узгадаваліся і будуць удзячны ўсё сваё жыццё.\nГэтаксама ў 2019 годзе абласной арганізацыяй былі выдадзены: альманах “Літаратурная Гомельшчына. Літара”, прысвечаны дзяцінству; міжнародны альманах “Літара.Литера.Ліцера.Littera”, прысвечаны 75-годдзю вызвалення Беларусі і 75-годдзю Перамогі.\nДа Года малой Радзімы ажыццёўлены праект – выпуск музычнага дыска – песні на словы члена СПБ В.Вятошкіна і музыка, выкананне В.Задарожнага.\nГомельскае абласное аддзяленне на працягу 2019 года арганізавала на тэрыторыі Гомельскай вобласці 2 літаратурныя фестывалі. Міжрэгіянальны адкрыты фестываль літаратуры, культуры, мастацтва і народных традыцый “На зямлі Кірылы Тураўскага” упершыню прайшоў 17 мая ў раённым цэнтры Жыткавічы Гомельскай вобласці. У час свята ад імя пісьменнікаў Гомельскага абласнога аддзялення ГА “Саюз пісьменнікаў Беларусі” цэнтральнай раённай бібліятэцы ўрачыста перададзена бібліятэчка з 200 кніг гомельскіх аўтараў. На свяце Кнігі выступілі лаўрэаты абласной літаратурнай прэміі імя К. Тураўскага, вядомыя гомельскія паэты і празаікі, члены Саюза пісьменнікаў Беларусі, а таксама мясцовыя аўтары, якія актыўна супрацоўнічаюць з раённай газетай “Новае Палессе”. Песеннае багацце краю прадэманстравалі як народныя калектывы, так і творчая моладзь горада і раёна. У час свята аддадзена даніна павагі вядомаму беларускаму кампазітару Уладзіміру Будніку, які нарадзіўся ў Жыткавічах, а таксама прайшлі міні-прэзентацыі кніг аўтараў, якія жывуць у Тураве і Жыткавічах. У час працы фестывалю яго ўдзельнікі і госці змаглі пазнаёміцца з выставай кніг пісьменнікаў-землякоў, сустрэцца з цікавымі для іх аўтарамі. А яшчэ ў час свята для ўдзельнікаў абласнога літаратурнага конкурсу і яго фіналістаў пісьменнікі Гомельшчыны правялі майстар-клас. Завяршыўся першы Міжрэгіянальны адкрыты фестываль літаратуры, культуры, мастацтва і народных традыцый “На зямлі Кірылы Тураўскага” наведваннем пісьменнікамі Гомельшчыны старжытнага Турава і ўскладаннем кветак да помніка першага беларускага і агульнаславянскага літаратара, святара і асветніка Кірылы Тураўскага.\nНа працягу чатырох дзён, 11-14 верасня, ў Гомелі і Гомельскім раёне ладзіўся 14-ы Міжнародны фестываль-свята "Славянскія літаратурныя дажынкі-2019”. У фестывальнай праграме было арганізавана 16 мерапрыемстваў літаратурнага характару, у якіх прынялі ўдзел звыш 200 літаратараў з Расіі, Украіны, Беларусі. Штогод геаграфія ўдзельнікаў фестываля пашыраецца: так, сёлета ў яго працы прымалі ўдзел як творчая моладзь (Іркутск, Растоўская вобласць), так і прафесіянальнымі аўтарамі была ўпершыню прадстаўлена Смаленская пісьменніцкая арганізацыя СПР.\nСярод многіх літаратурных падзей, якія былі арганізаваны пісьменніцкай супольнасцю Гомельшчыны, асобна стаіць яшчэ адзін міжнародны фэст. Упершыню ў 2019 годзе Гомельскае абласное аддзяленне ГА “СПБ” арганізавала і правяло Першы міжнародны конкурс-агляд самадзейных літаратурных аб’яднанняў СНД.\nУдзельнікамі праекта, які распрацаваў і ажыццявіў Уладзімір Гаўрыловіч, сталі 10 літаратурных аматарскіх аб’яднанняў і клубаў Беларусі, Расіі і Украіны. Усяго ў міжнародным аглядзе-конкурсе прынялі ўдзел звыш 60 удзельнікаў літаратурных аб’яднанняў і літаратурных клубаў трох краін. Гран-пры ў трох намінацыях дасталіся літаратурным аб’яднанням са Старадуба (Бранская вобласць), Няклінаўскага раёна (Растоўская вобласць, РФ), а таксама літаратурнаму аб’яднанню “Пралеска” з Гомельскага раёна.\nЯк адзначалася на сходзе пісьменнікай арганізацыі, гэта было незвычайнае свята Слова, якое кранула сэрцы многіх аматараў мастацкай творчасці. Міжнароднае журы, якое ўзначаліў старшыня Смаленскай абласной пісьменніцкай арганізацыі Саюза пісьменнікаў Расіі Алег Дарагань, акрамя адзначаных у час фестывалю літаб’яднанняў-пераможцаў, вырашыла дадаткова заахвоціць і персанальнымі ўзнагародамі 22 удзельнікаў з беларускага боку і 12 з украінскага і расійскага. Спецыяльныя дыпломы за подпісам кіраўнікоў двух рэгіянальных пісьменніцкіх арганізацый Беларусі, Расіі і Саюза пісьменнікаў Украіны, а таксама кніжныя падарункі былі ад заснавальніка конкурсу-агляду былі ўрачыста ўручаны ўсім удзельнікам агляду-конкурсу.\nНаладжана плённае супрацоўніцтва і аказвалася кансультатыўна-метадычная дапамога кіраўнікам літаб'яднанняў вобласці. У цэлым, апаратам аддзялення пастаянна аказваецца метадычная, кансультацыйная дапамога ў выданні кніг членам аддзялення, а таксама усё больш аказваецца кансультацый маладым аўтарам.\nУ 2019 годзе Гомельскае аддзяленне плённа супрацоўнічала з 7 пісьменніцкімі арганізацыямі Расіі і Украіны. Паміж Гомельскім абласным аддзяленнем СПБ і 6 пісьменніцкімі арганізацыямі Расіі і Украіны у 2019 годзе былі наноў падпісаны дараворы аб творчым супрацоўніцтве. Дзякуючы сумесным намаганням літаратараў Гомельскай і Растоўскай абласцей паміж Гомельскім раёнам і Няклінаўскім раёнам Гомельскай вобласці падпісаны ў межах фестывалю дагаворы аб супрацоўніцтве. Сумесна праведзены шэраг творчых мерапрыемстваў (Трубчэўск, Старадуб, Навазыбкаў, Растоўская вобласць, Бранск, Гомель…). Дзякуючы агульнай руплівасці ажыццёўлены ўнікальныя праекты, якія збліжаюць сучасных літаратараў трох краін.\nАсабліва плённа аддзяленне СПБ працуе з растоўскімі і краснадарскімі калегамі ў рамках міжнароднага фестываля моладзевай паэзіі і перакладаў “Берагі дружбы” – сёлета з усёй Рэспублікі Беларусь у ім прымала удзел 37 чалавек (палова з іх моладзь). (Даведка: за прайшоўшыя чатыры гады ў праекце ўдзельнічала звыш 300 маладых аўтараў і членаў Саюза пісьменнікаў Беларусі, а таксама моладзі і пісьменнікаў з Расіі, Украіны. Ад Беларусі кожны год удзельнічае каля 20 маладых аўтараў, у тым ліку 10 з Гомельскай вобласці, і каля 20 пісьменнікаў-метадыстаў з ліку літаратараў абласных аддзяленняў СПБ). Выніковы і 2019-ы: гамяльчане занялі 7 прызавых месцаў. Па выніках праекта, які з беларускага боку ўзначальвае Уладзімір Гаўрыловіч, выдадзена 6 кніг перакладаў, у тым ліку адна кніга на беларускай мове “Срэбная крыніца”. У межах міжнароднага праекта выйшла аўтарская кніга члена СПБ, паэткі Ніны Шкляравай – вершы яе пераклаў Уладзімір Сарочкін, старшыня Бранскай пісьменніцкай арганізацыі СПР. Упершыню сёлета ў межах фестывалю “Берагі дружбы” адбыўся семінар перакладчыкаў. Ад юных гамяльчан ў ім удзельнічалі маладыя аўтары Сяргей Прывалаў і Дзмітрый Нілаў. А сам міжнародны праект у 2019 годзе атрымаў Грант Прэзідэнта Расійскай Федерацыі – своеасаблівую “пуцёўку” на далейшае развіццё.\nПа ініцыятыве Старшыні Гомельскага абласнога аддзялення СПБ У.Гаўрыловіча імя святара і асветніка К.Тураўскага ў 2019 годзе прысвоена бібліятэцы і Дому культуры ў Белакалітвінскім раёне Растоўскай вобласці.\nТворчасць і актыўная грамадская дзейнасць гомельскіх літаратараў пастаянна адзначаецца творчымі арганізацыямі Расіі і Украіны. Так, Валерый Ветошкін адзначаны Міжнароднай літаратурнай прэміяй Баяна за прадвіжэнне творчасці расійскіх літаратараў у Беларусі, па захаванню культурнай спадчыны братэрскіх славянскіх народаў. Звання лаўрэата Усеукраінскай літаратурнай прэміі імя В.Нарбута ўдастоена паэтэса Тамара Кручэнка. Анатоль Мохараў на працягу года атрымаў 3 медалі – “220 гадоў А.С. Пушкіна” і “125 гадоў У. Маякоўскага”, “Героі Вялікай Перамогі” (Расійскі Саюз пісьменнікаў). Таксама медалямі за творчую працу адзначаны: “В.Шукшын” – У.Гаўрыловіч (Саюз пісьменнікаў Расіі), Міхаіл Дзедавец - “За актыўную работу па патрыятычнаму выхаванню” (Расійскі Савет ветэранаў). Парадавалі вынікі міжнароднага конкурсу “Нацыянальная літаратурная прэмія “Залатое пяро Русі-2019”. Так, “Залатое пяро Русі” сёлета атрымалі 3 аўтары (Н. Шэметкова, Я. Калашнікаў (перамог адразу ў трох міжнародных конкурсах) і Н.Сляднева)…\nПісьменнікі Гомельшчыны на працягу года прымалі актыўны ўдзел ва ўсіх значных падзеях літаратурнага жыцця краіны (у Дні беларускага пісьменства і Міжнароднай кніжнай выставе), Гомеля і вобласці (у тым ліку ў юбілейных урачыстасцях (напрыклад, з нагоды 100-годдзя бібліятэкі імя Герцэна, у святкаванні 50-гадовага юбілею бібліятэкі імя К.Тураўскага ў Гомелі, 15-годдзі народнага аматарскага клуба “Арт-кафэ на Ірынінскай і інш.).\nНа сходзе ў спрэчках выступілі пісьменнікі Васіль Ткачоў, Міхась Болсун, Міхась Кавалёў, Вольга Раўчанка, Аляксандр Каляда і іншыя літаратары, якія станоўча ацанілі працу аддзялення СПБ і выказалі прапановы па ажыццяўленню новых літаратурных падзей на карысць літаратуры, чытача і грамадства.\nЯк адзначыў, падводзячы вынікі ўсіх выступленняў, Уладзімір Гаўрыловіч, у 2020 годзе пісьменніцкая арганізацыя Гомельшчыны працягне актыўную працу па ўсіх напрамках дзейнасці.\nНапрыклад, літаратары Гомельшчыны ўжо праініцыявалі правядзенне шэрагу мерапрыемстваў, прысвечаных 75-годдзю Перамогі, да 100-годдзя народнага пісьменніка Беларусі А.Я. Макаёнка, працягнуць працаваць у межах Года малой Радзімы Год літаратуры для дзяцей і юнацтва. Будзе праведзена шэраг літаратурных конкурсаў, ужо вядзецца падрыхтоўка да двух фестываляў – “На Зямлі К.Тураўскага” з удзелам пісьменнікаў Брэсцкага рэгіёну і 15 Міжнароднага фестывалю-свята “Славянскія літаратурныя дажынкі-2020”. Распрацаваны і план мерапрыемстваў, прысвечаных 15-годдзю абласной пісьменніцкай арганізацыі і 85-годдзю Саюза пісьменнікаў Беларусі…\nСход прызнаў працу аддзялення СПБ у 2019 годзе здавальняючай. Гэтаксама быў зацверджаны План работы па папалярызацыі літаратуры і мастацкай кнігі на Гомельшчыне на 2020 год.\nПа завяршэнні справаздачнага сходу кіраўнік абласной пісьменніцкай арганізацыі Уладзімір Гаўрыловіч узнагародзіў самых актыўных літаратараў за іх асабісты грамадскі і творчы ўнёсак у агульную справу па папулярызацыі чытання і мастацкай кнігі ва ўстановах адукацыі і культуры рэгіёна, на прадыпрыемствах і арганізацыях Гомельшчыны.


Аксамітавае сукенка - лепшыя мадэлі для раскошных жанчын - Confetissimo - жаночы блог\nАксамітавае сукенка - лепшыя мадэлі для раскошных жанчын\nУ гэтым сезоне знакамітыя дызайнеры здолелі здзівіць і парадаваць модніц нечаканымі рашэннямі. Аксамітавае сукенка стала адным з фаварытаў сусветных подыумаў. Раскоша і каралеўскае веліч матэрыялу пакарае сэрцы жанчын. Створана мноства мадэляў, сярод якіх кожная дзяўчына знойдзе падыходны для яе варыянт.\nАксамітныя сукенкі 2017\nЗ гэтага велічнага матэрыялу ў новых калекцыях куцюр'е прадставілі самыя разнастайныя ўборы, але сукенка з аксаміту 2017 заслугоўвае асобнай увагі. За кошт сваёй тэкстуры тканіна стварае узрушаючую гульню колеру, пераліваючыся ад светлых, зіхатлівых тонаў і да самых цёмных у залежнасці ад траплення на яе прамянёў святла. Гэты вычварны эфект прыкоўвае погляды і надае нароўні асаблівай таямнічасці.\nАксаміт заўсёды быў вельмі дарагім. У яго склад уваходзіла шаўковая нітка. Таму вопратку з яго маглі сабе дазволіць выключна заможныя людзі. Сучасныя вытворцы, з мэтай патаннення, за аснову бяруць:\nЗ выгляду гэты матэрыял можа здацца занадта шчыльным і ўборы з яго падыдуць для восені або зімы. Існуюць больш палегчаныя варыянты, з якіх шыюць вопратку для вяснова-летняга перыяду. Адным з цікавых відаў тканіны з'яўляецца вытраўленымі аксаміт. Яго асаблівасць заключаецца ў тым, што варсінкі размяшчаюцца на тонкай напаўпразрыстай аснове ў выглядзе ўзораў. Ён выглядае вельмі лёгка, пяшчотна і жаноцкі.\nМодныя сукенкі з аксаміту\nВыдатна ўсведамляючы патрэбы сучаснай жанчыны, дызайнеры змаглі дагадзіць кожнай, прадставіўшы шырокі выбар мадэляў. Фасоны сукенак з аксаміту самыя нечаканыя і разнастайныя. Гэта могуць быць не толькі шыкоўныя вячэрнія ўборы, але і непаўторныя паўсядзённыя рашэнні, якія падкрэслены арыгінальнасць і вытанчанасць ўладальніцы. У іх можна пайсці на шпацыр з сябрамі, дзелавую сустрэчу ці ў кафэ. У кожным з гэтых выпадкаў вы будзеце цэнтрам увагі.\nНе абыйшлося і без арыгінальных стылістычных рашэнняў. Аксамітавае сукенка можа быць выканана з камбінацый некалькіх тканін. Незвычайны тандэм дарагому матэрыялу складае:\nАксамітавае сукенка з пахам\nСпалучэнне нязмушанага крою і дарагой тканіны ў выніку стварае надзвычайны жаноцкі і прывабны ўбор. Сукенка з пахам з аксаміту - некалькі незвычайнае рашэнне. Такое нечаканае выкарыстанне раскошнага матэрыялу спрыяла стварэнню элегантнага ладу. Гэты фасон таксама адметны тым, што з яго дапамогай можна завуаляваць недахопы постаці, а глыбокі V-вобразны выраз падкрэсліць прыгожую зону дэкальтэ.\nРаім прачытаць: Як падабраць стыльную блузку да спадніцы або штанах\nДля смелых жанчын, якія любяць модныя навінкі, падыдзе сукенка-камбінацыя з аксаміту з карункамі. Шчыльная тканіна і паветраны ажур ствараюць загадкавы і таямнічы вобраз. Такі варыянт глядзіцца вельмі прывабна і сэксуальна, але каб не ператварыць яго ў вульгарны нарад, трэба ведаць, як правільна яго насіць. Калі вы адкрыты для эксперыментаў, абавязкова паспрабуйце спалучаць яго з футболкай або кардиганом, надзетым пад ніз. Нязменны тандэмам застаюцца кашулі, напаўпразрыстыя блузы і водолазка.\nСукенка-футляр з аксаміту\nПросты крой ў спалучэнні з раскошным матэрыялам ствараюць высакародныя рысы. Чорнае аксамітнае сукенка глядзіцца строга, але цалкам не пасрэдна. Варыянт з даўжынёй міді і рукавом ¾ цалкам дапушчальны ў якасці офіснай адзення. Па-над ім можна надзець жакет. Ён надасць большага афіцыёзу. Мадэлі з асіметрычным кроем, адкрытай спіной або панадлівым разрэзам выдатна падыдуць для свецкіх мерапрыемстваў.\nАксамітавае міні сукенка\nКароткае сукенка карыстаецца асаблівай папулярнасцю, бо ў залежнасці ад выбраных аксесуараў і абутку яго можна апранаць для самых розных выпадкаў. Вырашальнай з'яўляецца не толькі даўжыня, але і крой спадніцы, рукавы, наяўнасць разрэзаў і дэкаратыўных элементаў. Яшчэ важны колер. Чырвонае аксамітавае сукенка дапаможа вам стварыць незабыўны вобраз на любым мерапрыемстве. Улічваючы, што матэрыял і расфарбоўка самі па сабе вельмі выразныя, не варта перагружаць вобраз вялікай колькасцю біжутэрыі.\nВячэрні сукенка з аксаміту\nМяркуючы вопратку для ўрачыстага мерапрыемства, першымі на розум прыходзяць вячэрнія аксамітныя сукенкі. Іх веліч і грацыёзнасць дазваляе любой жанчыне выглядаць захапляльна. Які б фасон і расфарбоўку вы ні падабралі - эфектны вобраз гарантаваны. Можна спыніць свой выбар на кароткім кактэйльная сукенка або раскошнай мадэлі ў падлогу з панадлівым разрэзам. Актуальная застаецца асіметрыя: нарад на адно плячо або з незвычайным падолам спадніцы. Галоўнае - гэта адпаведнасць тэматыкі мерапрыемствы і адчуванне камфорту.\nРаім прачытаць: Блузкі з прынтамі: яркія трэнды\nАксамітавае сукенку з карункамі\nІдэальнае спалучэнне фактур - гэта ключык да поспеху. Сукенка з аксаміту з карункамі з'яўляецца адным з такіх прыкладаў. Ажурнымі ўстаўкамі ўпрыгожваюць зону дэкальтэ, рукавы, падол і абшэўкі, апраўляюць панадлівыя выразы на станы і спіне. Гэта надае нароўні пяшчоты і сэксуальнасці адначасова. Як правіла, абодва матэрыялу падбіраюць блізкімі па расфарбоўцы, але для жанчын шукаюць неардынарныя рашэнні існуюць варыянты з кантрасны ўстаўкамі.\nАксамітавае сукенка ў падлогу\nТуфлі на высокім абцасе і доўгае аксамітавае сукенка ствараюць надзвычайны тандэм. Такі ўбор візуальна выцягне сілуэт і зробіць вас зграбней. Раскошны велюр цалкам самадастатковы і не патрабуе асаблівых дапаўненняў у выглядзе дэкору, упрыгожванняў ў вялікай колькасці або мудрагелістага крою. Нярэдка просты фасон ў спалучэнні з дарагім матэрыялам глядзіцца гарманічна і здольны падкрэсліць вашу індывідуальнасць і жаноцкасць. Аднымі з самых папулярных сталі мадэлі з разрэзам на сцягне і з адкрытымі плячыма.\nАксамітавае сукенка з адкрытай спіной\nГлыбокія выразы на спіне сталі сімвалам сэксуальнасці і прывабнасці. Такія ўборы выбіраюць для урачыстасцяў рознага характару. Знакамітасці нярэдка апранаюць іх на чырвоную дарожку і прыцягваюць да сябе ўвагу неймавернага колькасці журналістаў і прыхільнікаў. Сіняе аксамітавае сукенка нароўні з чорным выглядае вельмі прыгожа і элегантна. Гэты высакародны колер надасць вобразу велічы. Ён насычаны і спакойны адначасова, таму падыдзе і для вечарынкі, і для афіцыйнай сустрэчы.\nАксамітныя сукенкі для поўных жанчын\nФігурысты жанчынам не варта адмаўляцца ад раскошнага велюру. Меркаванне пра тое, што плюшавы матэрыял дадае лішні аб'ём - гэта міф. Уся справа ў фасоне. Выбраўшы крой, які падыходзіць з улікам асаблівасцяў целаскладу, вы будзеце выглядаць стыльна, прыбрана і незвычайна прыгожа. Каб не памыліцца, трэба ведаць некалькі ключавых асаблівасцяў:\nАксамітавае сукенка з завышаным станам - універсальны варыянт для жанчын з любым тыпам фігуры. Такі крой схавае жывоцік, V-вобразны выраз зрушыць акцэнт на прыгожую зону дэкальтэ, а спадальны падол прыбярэ лішнія сантыметры на сцёгнах.\nАксамітавае доўгую сукенку надасць вам складнасці.\nДля таго каб схаваць жывот падыдзе мадэль з баскаў або драпіроўкай ў гэтай зоне. Велюр - вельмі мяккі і эластычны матэрыял, таму такія прыёмы глядзяцца гарманічна.\nЖанчынам з тыпам фігуры «груша» трэба зрушыць акцэнт з сцёгнаў. Для гэтага падыдзе аксамітавае сукенка з адкрытымі плячыма.\nКаб ўраўнаважыць аб'ёмны верх з больш сціплымі сцёгнамі, спыніце свой выбар на фасоне А-сілуэт, футляр або трапецыя.\nКалі вы хочаце, каб рукі былі зачыненыя, не абавязкова іх хаваць за цяжкім велюрам. Можна падабраць варыянт з карункавымі або сеткаватымі ўстаўкамі. Ён надасць вобразу лёгкасці і арыгінальнасці.\nУ колеры сябе абмяжоўваць не варта. Аксамітавае стыльнае сукенка, адценне якога падыходзіць пад ваш цветотип, стане ідэальным варыянтам для любога мерапрыемства.\nРаім прачытаць: Стыль арт-дэко ў адзенні\nЗ чым насіць аксамітавае сукенка\nФасоны аксамітных сукенак бываюць самыя разнастайныя. Існуюць варыянты для ўсіх сезонаў года, таму становіцца актуальным пытанне верхняй адзення ў спалучэнні з элегантным уборам. Для цёплага перыяду падыдуць накідкі з шоўку, карункі, атласа, шыфону і кашмір. У халодную пару можна надзець паліто або футра. Лепш за ўсё, калі яны будуць выкананы ў спакойных расфарбоўках.\nАксаміт сам па сабе з'яўляецца важкім матэрыялам, які не варта штучна абцяжарваць. Выбірайце акуратныя туфлі на высокім абцасе. Яны павінны надаваць лёгкасці вобразу за кошт фасону і не выклікалай расфарбоўкі. Стылісты катэгарычна не рэкамендуюць выкарыстоўваць абутак з таго ж матэрыялу, што і ўбор. Такі ансамбль будзе выглядаць грузна і безгустоўна. Сукенка з чорнага аксаміту часцяком спалучаюць з лодачкамі або басаножкамі такога ж колеру.\nУ тандэм да раскошнага нароўні вітаюцца ўпрыгажэнні з жэмчугу, брыльянтаў і каштоўных матэрыялаў. Танная біжутэрыя - гэта недапушчальны варыянт. У крайнім выпадку, можна абыйсціся і зусім без падобных аксесуараў. Мінімалізм толькі падкрэсліць пачуццё стылю. Асабліва гэта актуальна, калі сукенка мае дэкаратыўнае афармленне ў выглядзе вышыўкі ці пайеток.


Галоўная ➠ Даху ➠ Будаўніцтва лазні\nПерад тым, як замовіць dom-prosto.com, неабходна дакладна прадумаць усё, што вы хочаце, каб у гэтай лазні прысутнічала. Самае таннае і простае рашэнне пры гэтым з'яўляюцца блок. Аднак лазні з дрэва і цэглы з пункту гледжання на эстэтыку больш прывабныя. Калі вы хочаце збудаваць драўляную лазню, вызначыцеся, з чаго яна будзе з бервяна або бруса.\nТаксама трэба цвяроза ацэньваць свае фінансавыя магчымасці. На выніковую кошт лазні ўплывае, ці будзеце наймаць працоўную сілу, калі пакояў буде т у лазні, гэта значыць, яе камплектацыя, кошт аздобных матэрыялаў, для даху і абліцоўванні паверхняў.\nКалі вам не знаёмы тэхналогія кладкі з цэглы лепш адмовіцца ад такой задумы. Лазня звычайна складаецца з трох блокаў, парная пакой, памяшканне для мыцця і прылазнік, замест прылазніка можа быць уладкаваныя два памяшкання, тамбур і пакой для адпачынку.\nПры будаўніцтве важна выконваць правілы бяспекі, і таксама ваша будынак павінна быць дастаткова цёплым, то значыць хутка прагравацца. Першым этапам будзе ўзвядзенне падмурка, далей трэба сабраць скрынку, пасля трэба правесці працы па будоўлі даху.\nДля ўстаноўкі пекі лепш паклікаць спецыяліста печніка. Таксама трэба даверыць працы па ўсталёўцы электрапрыбораў і падлучэнне да сеткі прафесіяналаў. Пасля гэтых работ абліцоўваюць ўнутраную паверхню, мацуюць паліцы, і ўстаўляюць шкло.