18 лістапад 2021, 14:31\nАрхіўнае фота. Міністры замежных спраў G7 4 траўня 2021 году\n«Мы, міністры замежных спраў Вялікай сямёркі — Канады, Францыі, Нямеччыны, Італіі, Японіі, Злучанага Каралеўства і Злучаных Штатаў Амэрыкі, а таксама Высокі прадстаўнік Эўрапейскага Зьвязу — асуджаем арганізацыю беларускім рэжымам незаконнай міграцыі праз свае межы. Гэтыя бяздушныя дзеяньні ставяць пад пагрозу жыцьці людзей. Мы адзіныя ў нашай салідарнасьці з Польшчай, а таксама зь Літвой і Латвіяй, якія сталі мішэньню гэтага правакацыйнага выкарыстаньня нелегальнай міграцыі ў якасьці гібрыднай тактыкі», — гаворыцца ў заяве, разьмешчанай на сайце ўраду Вялікай Брытаніі.\n«Мы заклікаем рэжым, — пішуць міністры, — неадкладна спыніць сваю агрэсіўную і эксплюататарскую кампанію, каб прадухіліць далейшыя сьмерці і пакуты. Неабходна даць міжнародным арганізацыям неадкладны і бесьперашкодны доступ для дастаўкі гуманітарнай дапамогі. Дзеяньні беларускага рэжыму — гэта спроба адцягнуць увагу ад пагарджаньня міжнародным правам, асноўнымі свабодамі і правамі чалавека, уключаючы правы ўласнага народу».\nТаксама міністры замежных справаў G7 пішуць, што яны вітаюць высілкі Эўрапейскага Зьвязу, які цесна супрацоўнічае з краінамі паходжаньня і транзыту, каб пакласьці канец дзеяньням рэжыму Лукашэнкі.\n«Мы працягнем працаваць разам, каб прыцягнуць да адказнасьці вінаватых і падтрымліваць грамадзянскую супольнасьць і правы чалавека ў Беларусі», — гаворыцца ў заяве.


Глыбоцкі дэндралагічны сад — Вікіпедыя\nШыльда ля ўваходу ў Глыбоцкі дэндрасад\nГлыбоцкі дэндралагічны сад — парк, помнік прыроды рэспубліканскага значэння у горадзе Глыбокае, Віцебская вобласць.\nПершапачатковая назва дэндрарыя — «Дэндралагічны парк Глыбоцкага лясгаса» была зменена з красавіка 1985 года на «Дэндралагічны сад Глыбоцкага лясгаса» — Дэндрасад.\nІдэя стварэння дэндралагічнага сада («дэндра» з грэчаскай мовы перакладаецца як «дрэва») узнікла ў спецыялістаў лясгаса ў 50-х гадах 20-га стагоддзя; заснавальнікам стаў Віктар Антонавіч Ламака. Дэндралагічны сад Глыбоцкага лясгаса ўваходзіць у лік помнікаў прыроды рэспубліканскага значэння.\nПраектаванне дэндралагічнага сада пачалося ў 1960 годзе аддзелам драўляных раслін Інстытута біялогіі АН БССР. Планавалася на гэтай плошчы размясціць 158 відаў драўляных і куставых парод.\nДэндрасад знаходзіцца ў 2,5 км ад Глыбокага, каля вёскі Арэхаўна, на тэрыторыі 8,2 гектара. У Дэндрасадзе няма пладовых дрэваў: 28 % калекцыі складаюць «перасяленцы» з Далёкага Усходу і Азіі, таксама ёсць культуры з Паўночнай Амерыкі, Крыма, Каўказа, паўднёва-усходняй часткі Заходняй Еўропы.\nАсноўныя мэты дэндрасада:\nвывучэнне роста і развіцця ў Беларусі тэхнічна каштоўных і дэкаратыўных дрэў і кустарнікаў,\nадбор перспектыўных відаў і форм для ўкараннення ў лясныя культуры,\nазеляненне суседніх населеных пунктаў,\nстварэнне дэндралагічнай калекцыі.\nЗараз у калекцыі дэндрасада налічваецца 550 відаў дрэў, якія адносяцца да 102 родаў і 36 сямействаў. Паводле рашэння Дзяржаўнага камітэта Рэспублікі Беларусь па экалогіі з 1991 года дэндралагічны сад з'яўляецца Дзяржаўным помнікам прыроды рэспубліканскага значэння.\nЖывая калекцыя дрэў — галоўнае дасягненне дэндрасада. Расліны аднаго віда высаджаны як правіла біягрупамі, колькасць дрэў у ёй 5 — 10, кустарнікаў 10 -20. Каля 15 % складалі хвойныя пароды, астатнія ліставыя.\nАлея вербаў шарападобных, лотасы\nПамятны камень: парк закладзены з нагоды 50-годдзя Вялікага Кастрычніка (1967 год)\nХвоя звычайная ў Глыбоцкім дэндрасадзе\nГосударственное опытное лесохозяйственное учреждение «Глубокский опытный лесхоз», брошюра.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Глыбоцкі_дэндралагічны_сад&oldid=4055477"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 18:50, 9 лютага 2022.


бамбукавы халат - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ бамбукавы халат\nДля любой жанчыны паняцце хатняй выгоды досыць значная, напэўна, менавіта таму, прыйшоўшы дадому пасля цяжкага працоўнага дня так хочацца скінуць з сябе ўсё непатрэбнае і надзець зручную вопратку. Вядома ж, лепш за ўсё з гэтай задачай справяцца хатнія халаты. Аднак, выбіраючы гэты ўбор, аддавайце перавагу натуральным вырабам, якія будуць дарыць вам толькі прыемныя адчуванні.\nНягледзячы на вялікі выбар матэрыялаў, вялікай папулярнасцю карыстаюцца бамбукавыя халаты, так як яны добра трымаюць цяпло, і лічацца гіпоаллергенные і экалагічна чыстым прадуктам, не выклікае раздражнення. Вялікая колькасць фасонаў і кветак задаволіць густы нават самых модніц.\nМадэлі жаночых бамбукавых халатаў\nВыбіраць хатнi выгляд трэба зыходзячы з смакавых пераваг. Да прыкладу, калі вам падабаецца хупавыя і кароткія мадэлі, то варта спыніць свой выбар на тонкіх велюравых халатах з бамбукавым валакном. Гэта можа быць класічны і спакуслівы варыянт з пахам, упрыгожаны атласнай акантоўкай і карункамі. Ці ж можна выбраць больш зручны выраб на маланкі.\nХалоднымі зімовымі вечарамі нішто так не будзе радаваць, як цёплы і мяккі махровый бамбукавы халат. Дарэчы, гэта досыць універсальная рэч, у якой можна не толькі хадзіць па хаце і грэцца, але і карыстацца ім адразу пасля прыняцця водных працэдур замест ручнікі. Асабліва зручны ў нашэнні жаночы доўгі лазневы бамбукавы халат з капюшонам. Цёплыя і ўнікальныя ўласцівасці валакна падораць далікатныя і прыемныя адчуванні сваёй уладальніцы. Варта адзначыць, што бамбукавыя тканіна не толькі добра ўбірае ваду і пахі, але і забівае бактэрыі і мікробы.\nНекаторыя мадэлі халатаў выглядаюць вельмі прывабна і па вонкавым выглядзе нагадваюць вячэрні ўбор. Да прыкладу, надзеўшы доўгі халат велюравы з бамбукавым валакном бэзавага колеру, і упрыгожыўшы вобраз прыгожай прычоскай і туфлямі на высокім абцасе вы, несумненна, парадуеце свайго выбранніка гэтак пікантным ансамблем.\nХалат махровый мужской Nusa 2745 темно синий бамбуковый, темно синий Відэа.\nПапярэдні Тэкст Сукенка на выпускны вечар\nНаступная Артыкул чаравікі Тимберленд\nДыета Аткінса - рэцэпты страў і меню на кожны дзень\nТыпы танальных крэмаў. Якія бываюць танальнік для асобы?\nДля чаго патрэбныя асвяжальныя спрэі\nІндывідуальная карэкцыйная праграма\nАбо Модна мелірованіе ў 2015 годзе?\nЖаночыя спартыўныя курткі\nЯк захаваць сям'ю ад разводу\nЯк уладкавацца на працу без спецыяльнасці\nСырная дыета для хуткага пахудання\nЯк прыгожа завязаць шнуркі?\nАўсяная дыета: некалькі рэцэптаў\nЯк зразумець па жэстах, што чалавек хлусіць


Жанчыны з ракам грудзей, маюць больш шанцаў выжыць пры частковай мастэктомии\nГалоўная ➠ Розны ➠ Жанчыны з ракам грудзей, маюць больш шанцаў выжыць пры частковай мастэктомии\nАпублікавана 09.04.2014 12:42\nХірургічнае выдаленне малочных залоз пры раку грудзей часцяком з'яўляецца адзіным метадам лячэння або прадухілення рака. Новае даследаванне навукоўцаў з Нідэрландаў паказала, што жанчыны з на рак малочнай залозы на ранняй стадыі маюць больш шанцаў выжыць, калі яны прайшлі органосохраняющую хірургію, чым поўную мастэктомию.\nВывучэнне 130000 пацыентаў – самае буйное з калі-небудзь праводзіліся – паказала, што некаторыя жанчыны мелі да траціны больш шанцаў выжыць, калі ў іх была выдаленая толькі пухліна, а не ўся грудзі. Гаворка ідзе аб працэдуры пад назвай лампэктомия, або частковай мастэктомии, пры якой выдаляецца толькі частка грудзей, у якой знаходзіцца пухліна, а таксама нязначнае колькасць нармальнай тканіны. Тым не менш, некаторыя медыкі лічаць, што гэта не самы лепшы варыянт лячэння. Нягледзячы на тое, што ён з'яўляецца менш інвазівным, хірургі занепакоеныя тым, што выдаленне адной толькі пухліны можа пакінуць ракавыя клеткі, выклікаючы ў далейшым адукацыю другасных пухлін.\nТым не менш, новае даследаванне мяркуе, што дадзеная стратэгія можа быць больш эфектыўнай, – магчыма, дзякуючы наступнай за аперацыяй прамянёвай тэрапіі, якая забівае ўсе, што засталіся ракавыя клеткі. Галандскія даследнікі выявілі, што жанчыны старэйшыя за 50 гадоў маглі атрымаць карысць ад лампэктомии, павысіўшы шанцы на выжыванне ад 9% да 17%, чым пры поўнай мастэктомии.\nКамфорт падчас сну залежыць ад якасці коўдры\n25 Прадстаўніц слабага полу, якія пражываюць у зша, рыхтуюць сябе да пластыцы\nВірусолагі бактэрыі ўзаемадзейнічаюць адзін з адным пры дапамозе нанотрубок\nУ еўпаторыі можна не толькі добра адпачыць, але і аздаравіцца


а. Аляксандар Шыбека\n30 кастрычніка 2011 году Апостальскі Візітатар БГКЦ Архімандрыт Сяргей (Гаек) афіцыйна прадставіў вернікам сталічнай парафіі праведнага Язэпа новага адміністратара парафіі – айца Аляксандра Шыбеку, які быў рукапакладзены ў 2007 годзе. Да гэтага часу ён служыў вікарным сьвятаром у Віцебску, дзе разам з сужонкай актыўна займаўся працай з валанцёрамі і непаўнаспраўнымі асобамі. На пасадзе адміністратара парафіі праведнага Язэпа ў Менску ён замяніў а. Аляксандра Аўдзеюка.\nа. Андрэй Буйніч\nНовы душпастыр цяпер і ў вернікаў Івацэвіцкай грэка-каталіцкай парафіі Маці Божай Жыровіцкай. Адміністратарам гэтай парафіі прызначаны а. Андрэй Буйніч (высьвячаны на сьвятара ў сьнежні 2006 году). Раней адміністратарам гэтай парафіі зьяўляўся а. Яўген Маліноўскі з Баранавічаў. 13 лістапада 2011 году новы адміністратар парафіі Маці Божай Жыровіцкай разам з сваім папярэднікам адслужыў нядзельную сьв. Літургію ў гонар сьвятамучаніка Язафата. Айцец Андрэй Буйніч будзе даязджаць у Івацэвічы з Ліды, дзе ён жыве і служыць у парафіі сьв. Язафата.\nДушпастрыскія перастаноўкі ў Менску і Івацэвічах адбыліся пасьля таго, як а. Аляксандар Аўдзяюк, які ў апошні час таксама дапамагаў у душпастырскай апецы івацэвіцкіх вернікаў, адмовіўся ад служэньня ў Беларускай Грэка-Каталіцкай Царкве і пакінуў Каталіцкую Царкву з мэтай пераходу ў Расейскую Праваслаўную Царкву Маскоўскага Патрыярхату.


Канвертаваць Ангольскага Кванза (AOA) і VeriCoins (VRC) : Калькулятар абменнага курсу\nАнгольскага Кванза (AOA) і VeriCoin (VRC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Ангольскага Кванза і VeriCoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 3 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Ангольскага Кванза. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць VeriCoin валюты па змаўчанні. Націсніце на VeriCoins або Ангольскага Кванза канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nАнгольскага Кванза гэта валюта, у Ангола (АТ, НАЗАД). The VeriCoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал AOA можа быць запісаная Kz. Сімвал VRC можа быць запісаная VRC. Ангольскага Кванза дзеліцца на 100 lwei. Абменнага курсу ангольскага Кванза Апошняе абнаўленне 3 красавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the VeriCoin Апошняе абнаўленне 4 снежань 2019 ад coinmarketcap.com. AOA каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. VRC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Catholic.by - Аўстрыя\nПапа Францішак вырашыў, што і пасля дасягнення 75-гадовага ўзросту аўстрыйскі кардынал Крыстаф Шонбарн застанецца арцыбіскупам Венскім, пра што юбіляру паведамілі з Ватыкана 21 студеня, напярэдадні яго 75-а дня нараджэння.\nУ Аўстрыі святкуюць 200-годдзе калядкі «Ціхая ноч»\nАдна з найбольш вядомых калядак «Ціхая ноч» адзначае ў гэтым годзе 200-гадовы юбілей.\nПапа Рымскі прыняў на аўдыенцыі канцлера Аўстрыі\n5 сакавіка папа Францішак прыняў на аўдыенцыі канцлера Аўстрыі Себасцьяна Курца. Як паведаміла прэс-служба, увага была звернута на розныя актуальныя міжнародныя пытанні: міру, ядзернага раззбраення і міграцыі.\nЯк зрабіць пусты кляштар рэнтабельным: айцы вербісты з Аўстрыі адкрываюць гатэль і здаюць у арэнду канферэнц-залы\nСупольнасць айцоў вербістаў перабудавала частку свайго місійнага дома побач з Венай у гатэль і цэнтр для правядзення канферэнцый. Комплекс, які атрымаў назву Gabrium , мае каля 20 двухмесных пакояў, тры нумары люкс, пяць канферэнц-залаў, вялікую залу для святаў і бібліятэку.


Існуе і супрацьлеглае меркаванне: дасведчаная аўдыторыя нават сярэднюю пастаноўку падымае на вышыню мастацкага адкрыцця, а непадрыхтаваная лёгка раскідаецца нават шэдэўрам. Студэнты тэатральных спецыялізацый, калі я пытаю іхнюю думку, катэгарычна абіраюць другі варыянт, бо паспелі паспытаць «таго боку рампы». Прафесійнікі ведаюць: спектакль — гэта вынік сутворчасці аўтараў і гледачоў. Але адкуль ёй узяцца — дасведчанай публіцы?\nМеркаванне пра тое, што такую аўдыторыю можа выхаваць тэатр юнага гледача, не новае. Яго неаднаразова выказвалі рэжысёры гэтага асаблівага віду тэатра, напрыклад знаны Зіновій Карагодскі, які ачольваў Ленінградскі ТЮГ у 1970-я — час росквіту. Але чаму менавіта дзіцячаму тэатру патрэбны адмысловы педагог з асаблівымі функцыямі?\nУ масавай свядомасці тэатр па-ранейшаму ўспрымаецца дробязным, забаўляльным, даступным кожнаму і не вартым сур’ёзнага чалавека. Прэстыж тэатральнага мастацтва ў педагогаў, бацькоў, ды і саміх навучэнцаў невысокі, што ў сваю чаргу тлумачыцца спецыфікай — выкарыстаннем элементаў натуральных паводзін людзей у якасці асноўнага (і часцяком амаль недасяжнага) сродку сцэнічнай выразнасці.\nНеабходнасць адмысловай працы па выхаванні тэатральнага гледача ў сучаснай сацыякультурнай сітуацыі відавочная: патрабуецца той, хто хораша і займальна дапаможа дзіцяці ўвайсці ў свет тэатра і спазнаць усе тэатральныя радасці.\nПедагагічныя часткі ў ТЮГах паўсталі практычна адразу па стварэнні саміх тэатраў, тым больш да 1936 года яны належалі да Наркамасветы. Спачатку пад «арганізацыяй гледача» педагогі разумелі запрашэнне на спектакль пэўных груп дзяцей ды іх забаўлянне ў антракце (рухомымі гульнямі). Сярод заснавальнікаў першых савецкіх ТЮГаў, верагодна, Наталля Сац лепш за ўсіх адчувала неабходнасць эмацыйнай настройкі гледачоў-пачаткоўцаў. Яе выступленні перад пастаноўкамі ставалі актам уцягвання ў агульную творчасць і агульны роздум. Справу маці працягнула таленавітая дачка, Раксана Сац.\nПраз неабходнасць у супрацоўніцтве і паўсядзённых зносінах з лепшымі прадстаўнікамі глядацкай аўдыторыі Аляксандр Бранцаў, стваральнік піцерскага ТЮГа, зрабіў захады, каб «у 1924 годзе, праз два гады пасля адкрыцця (ТЮГа — В.Г.), паўстаў Дэлегацкі сход — своеасаблівы дзіцячы парламент, “глядацкі актыў” тэатра, які складаўся з прадстаўнікоў гарадскіх школ. Дэлегацкі сход праіснаваў больш за 70 гадоў». Сябры Дэлегацкага сходу дзяжурылі на спектаклях, вучыліся аналізаваць і абмяркоўваць убачанае, былі свайго кшталту парламенцёрамі тэатра ў школах.\nНа новы ўзровень паднялася праца педчасткі Ленінградскага ТЮГа ў тую пару, калі ёю загадвала выбітны тэатральны педагог Лада Гвідонаўна Сурына. Праца з гледачамі спатрэбілася для актуальных рэжысёрскіх канцэпцый, а таксама падтрымкі сцэнічных твораў у стане, які адпавядаў імклівым зменам аўдыторыі. Супрацоўніца педчасткі Алена Вольгуст успамінае: «Карагодскі як мантру паўтараў словы “зваротная сувязь”... Педагогі... сядзелі ў зале на кожным спектаклі і дакладалі яму пра рэакцыі дзяцей».\nШтосьці падобнае адбывалася і ў Беларускім рэспубліканскім тэатры юнага гледача ў 1980-я, калі пасаду галоўнага рэжысёра займаў Уладзімір Караткевіч. Для ўсталявання шчыльных сувязяў са школамі з ліку настаўнікаў — знаўцаў і аматараў тэатра — быў створаны педсавет. Настаўнікі прыводзілі на спектаклі сваіх вучняў, абмяркоўвалі ўбачанае, а на педсавеце дзяліліся з рэжысёрам нюансамі ўспрымання і асэнсавання ўсяго, што бачылі школьнікі. Часам (як заахвочванне) педагогаў разам з невялікімі групамі вучняў запрашалі нават на генеральныя рэпетыцыі. Па сутнасці, складалася свайго роду лабараторыя, якая вывучала адметнасці ўспрымання тэатральнага мастацтва. Супрацоўнікі педчасткі ладзілі экскурсіі па закуліссі, абмеркаванні пастановак з акцёрамі і рэжысёрамі, пісьмовыя апытанні. Не магу сцвярджаць, што гэта радыкальным чынам адбілася на якасці спектакляў, але цікавіцца тэатрам у мінскіх школах таго часу стала нават прэстыжна. З’явіліся і карысталіся ўстойлівым попытам гледачоў больш складаныя для ўспрымання творы на малой сцэне, літаратурны тэатр у фае. Былі выпрабаваны сродкі, якія дазвалялі распрацаваць канцэпцыю пастаноўкі для вызначанай узроставай катэгорыі. Так, падчас працы над спектаклем «Аперацыя “Дарагі хлопчык”» па п’есе Сяргея Міхалкова (1986 год) наладзілі чыткі ў адной з гарадскіх школ. Падлеткі піянерскага ўзросту, аднагодкі галоўных герояў, праслухаўшы п’есу, расказвалі рэжысёру пра свае ўражанні і малявалі персанажаў. Малюнкі і расповеды паўплывалі на рэжысёрскае вырашэнне і падштурхнулі мастака Ларысу Герлаван выканаць сцэнаграфію ў стылістыцы дзіцячага комікса. Спектакль зрабіўся хітом у самай складанай аўдыторыі — малодшых падлеткаў. Карціну дапаўняла музычнае афармленне тагачаснага загадчыка музычнай часткі тэатра, цяпер вядомага беларускага кампазітара Сяргея Бельцюкова. Завадную фінальную песеньку школьнікі спявалі і разам з акцёрамі, і нават у гардэробе.\nЯшчэ адной прадуктыўнай формай працы з юнымі гледачамі стала дзіцячае журы. Адміністрацыя заснавала штогадовыя прэміі для маладых працаўнікоў тэатра. Урачыстасць адбывалася пасля вясновых вакацый. Я (у тую пару навуковы супрацоўнік НДІ педагогікі) прапанавала дапоўніць працэс адбору кандыдатаў на ўзнагароджанне меркаваннем дзіцячага журы. Цягам вакацыйнага тыдня група з 15-20 школьнікаў глядзела і абмяркоўвала, аналізавала працу маладых стваральнікаў спектакля. Напрыканцы дзеці прапаноўвалі кандыдатуры для заахвочвання. У мяне захаваліся расшыфроўкі аўдыёзапісаў гэтых гутарак, дзе выразна прасочваецца імклівая эвалюцыя якасці вобразнага ўспрымання пастановак, адзнакі выразных сродкаў, фармаванне імкнення разабрацца ў тым, што мы цяпер называем аўтарскім пасланнем.\nПаглядзеўшы і абмеркаваўшы больш дзясятка спектакляў, наведаўшы некаторыя з іх па два-тры разы, з рознымі выканаўцамі і рознай публікай, школьнікі падымаліся на новы ўзровень асэнсавання самога феномену ўзаемадачыненняў чалавека з мастацтвам. Я запрасіла адну з мамаў разам з дачкой прыйсці на цырымонію ўзнагароджання, і жанчына, падзякаваўшы, сказала: «Здаецца, мая дзяўчынка за гэтыя дні пасталела на цэлы год». Дарэчы, у адным з глядацкіх журы вельмі ярка выявіў сябе тагачасны мінскі шкаляр Ігар Сукманаў, цяпер вядомы кіназнаўца.\nНельга сказаць, што ўсе працаўнікі тэатра ставіліся да падобных акцый з ухвалай. Калі (па просьбе галоўнага рэжысёра) я вывешвала ў акцёрскім фае ўрыўкі з абмеркаванняў са школьнікамі, чулася і бурчэнне — маўляў, хто тут каго вучыць. Аднак тыя, каго сапраўды можна назваць рыцарамі дзіцячага тэатра — Рыма Маленчанка, Міхаіл Пятроў, Мікалай Лявончык, Леанід Улашчанка, Ларыса Горцава — вельмі цікавіліся дзіцячымі думкамі, хоць сабе і наіўнымі. З іх яны атрымлівалі імпульс для больш дакладнага «патраплення» ў глядацкія душы.\nАднойчы выдатнай травесці Веры Кавалеравай я паказала анкету пяцікласніка, які паглядзеў тую самую «Аперацыю “Дарагі хлопчык”», дзе яна грала галоўнага героя. Адказваючы, «Хто з выканаўцаў спадабаўся табе больш за ўсіх?», падлетак, зазірнуўшы ў праграмку, напісаў: «Кавалерава». А на пытанне «Чым табе спадабалася выкананне?» адпавёў: «Ён вельмі добра граў». Памятаю, Вера Іллінічна сказала, што лепшую ўзнагароду актрысе-травесці цяжка прыдумаць.\nВялікае ўражанне на юных гледачоў робіць экскурсія па закуліснай частцы тэатра; калісьці акцёры і працаўнікі цэхаў ТЮГа ахвотна і вельмі вынаходліва бралі ўдзел у падобных мерапрыемствах. Экскурсія не для ўсіх, а для лепшых! У знакамітай «Зялёнай птушачцы» (1972) рэжысёр Мікалай Шыйко адметна падыграў глядацкай цікаўнасці, прапанаваўшы ўсім ахвочым у антракце прайсціся па сцэне і выпрабаваць старадаўнія шумавыя прыстасовы. Дарэчы, магчымасцю пабываць за кулісамі у маёй практыцы больш за каго іншага цікавіліся настаўнікі, якія прыязджалі ў Мінск на курсы падвышэння кваліфікацыі, — для іх гэта была абсалютная і выключная радасць.\nПраца пасля спектакля залежыць ад узросту гледачоў. Апроч малявання, можна ладзіць сустрэчы з выканаўцамі, пры ўмове, што тыя з’явяцца ў вобразах. Такія сустрэчы вельмі любіў выбітны майстар ТЮГаўскай сцэны Міхаіл Пятроў. Яго маленькія госці ўспрымалі гульню, атрымлівалі ад яе велізарнае задавальненне.\nСучасныя даследчыкі давялі: абмеркаванне ўбачанага выконвае шэраг найважных псіхолага-педагагічных функцый. Садзейнічае развіццю рэфлексіі, уменню назіраць за сабой, а гэта ўласцівасць высокаразвітай інтэлігентнай асобы. Дапамагае да канца ўсвядоміць усе эстэтычныя і этычныя сэнсы, якія стваральнікі імкнуліся ўвасобіць у сцэнічным творы. Сфармуляваныя і выказаныя з нагоды спектакля меркаванні становяцца часткай перакананняў і больш трывала замацоўваюцца ў скарбонцы эстэтычнага досведу, на яго глядач будзе абапірацца.\nЗ тэатраламі падлеткавага ўзросту добра ладзіць гутаркі: школьнікі з задавальненнем тлумачаць, што насамрэч убачылі на сцэне. Старэйшых, якія ўжо маюць пэўны глядацкі досвед, можна залучаць у спрэчку, абмяркоўваць з імі не толькі спектакль, але і творчы шлях тэатра. Але не варта імкнуцца ператварыць у тэатральную публіку ўсіх запар. Трэба адшукаць тых дзяцей і дарослых, што адгукаюцца на эмацыйныя сігналы са сцэны, стварыць з іх кола сяброў, аматараў, знаўцаў тэатра, і гэтыя колы будуць зацягваць у сваю арбіту ўсё новых і новых чальцоў. А рэжысёрам можна правяраць на аўдыторыі, у тым ліку «лабараторна» падабранай, свае творчыя ідэі і карэктаваць вынік.\nТакім чынам, тэатральны педагог — гэта медыятар, арганізатар, выхавацель самай разнастайнай публікі; гэта даследчык глядацкай псіхалогіі і памочнік усіх стваральнікаў спектакля.


Міжнародны дэмакратычны форум у Францыі | ОДБ Брусель\nМіжнародны дэмакратычны форум у Францыі\nчцв, 2017-10-19 12:55\nСёлета ўвага форуму будзе накіравана на такую тэму: Ролі палітычных партый і сродкаў масавай інфармацыі ў кантэксце росту папулізму. Раз'яднанне паміж грамадзянамі і палітычнымі элітамі, і драматычныя змены ў медыя-экасістэме з'яўляюцца праблемай для дэмакратыі. Дэмакратычны форум - гэта ўнікальная платформа на якой палітычныя кіраўнікі і актывісты змогуць абмеркаваць рашэнне важных пытанняў у дэмакратычных краінах усяго свету. Удзел у форуме бясплатны, але ўсе выдаткі (віза, транспартныя выдаткі, пражыванне, харчаванне) пакрываюцца ўдзельнікамі форуму. Дэдлайн: 28 кастрычніка. Форум пройдзе 8-10 лістапада ў Страсбургу (Францыя).\nЯк можна забяспечыць плюралізм, свабоду выказвання меркаванняў і справядлівыя і заснаваныя на фактычных дадзеных публічныя дэбаты ў гэтых новых умовах? Як узгадоўваць палітычную культуру, якая ахоплівае доўгатэрміновую перспектыву, і супрацьстаіць эксцэсаў папулізму.\nузрост ад 16 да 30 гадоў;\nграмадзяне адной з 50 краін, якія падпісалі Еўрапейскую культурную канвенцыю Савета Еўропы; таксама форум могуць наведаць 20 чалавек, якія пражываюць за межамі Еўропы;\nактыўны ўдзел у грамадскіх дэмакратычных арганізацыях і праектах;\nжаданне зрабіць унёсак у развіццё новых ідэй працы з моладдзю і развіццю дэмакратыі;\nёсць падтрымка моладзевых арганізацый, нефармальных дэмакратычных арганізацый;\nбыць гатовымі падзяліцца праблемамі, звязанымі з адукацыяй, з якімі яны сутыкаліся;\nцалкам залучанымі ў форум і ў падрыхтоўку да форуму.\nДля ўдзелу ў форуме неабходна запоўніць рэгістрацыйную форму і прадставіць ліст падтрымкі ад няўрадавай арганізацыі, калі магчыма. Усе пытанні наконт форуму можна адпраўляць на англійскай на WFDYouth@coe.int


Праграмнае забеспячэнне выгнана: Windows 10 ліквідуе неабходнасць калі-небудзь пераўсталёўваць Windows на новых ПК\nGeeks часта неадкладна ўсталёўваюць Windows на сваіх новых ПК, каб атрымаць цалкам чыстую сістэму. Дзякуючы змене ў Windows 10 вы можаце атрымаць свежую копію Windows на любым ПК, не загружаючы файл ISO і пераўсталёўваючы Windows.\nMicrosoft змяняе спосаб абнаўлення і скіду ў Windows 10. Вытворцы кампутараў не змогуць забруджваць выявы аднаўлення сваім праграмным забеспячэннем і мадыфікацыямі. Праграмнае забеспячэнне, прадугледжанае вытворцам, захоўваецца асобна.\nВытворцы ПК забруджаныя малюнкамі аднаўлення Windows 8\nЗвязаныя: Абнаўленне вашага ПК не дапаможа: Чаму праграмнае забеспячэнне па-ранейшаму застаецца праблемай у Windows 8\nФункцыя абнаўлення і скіду Windows 8 была прыемным паляпшэннем адносна аднаўлення раздзелаў, неабходных для папярэдніх версій Windows. Аднак гэтыя функцыі не даюць вам цалкам свежай сістэмы Windows, калі вы не ўсталявалі Windows самастойна - альбо набылі чысты кампутар у краме MIcrosoft.\nВытворцы камп'ютэраў мелі магчымасць усталёўваць карыстацкія "выявы аднаўлення". Вытворцы ПК выкарыстоўвалі гэта для стварэння выявы сістэмы Windows з усталяванымі іх драйверамі - і ўся іншая непажаданая праграма, якую яны дадалі да сваіх ПК, таксама была ўсталявана ў выяве аднаўлення. Калі ў вас ёсць ноўтбук Lenovo, які пастаўляецца з Superfish, выкарыстанне ўбудаванай функцыі абнаўлення або скіду Windows дазволіць вярнуць Superfish назад. Superfish і ўсе астатнія непажаданыя часткі ўваходзяць у гэты вобраз аднаўлення.\nДля гэтага ёсць добрая прычына - яна дазваляе вытворцам ствараць драйверы і іншыя важныя ўтыліты ў базавую сістэму, каб яны вярталіся кожны раз, калі карыстальнік абнаўляе свой ПК. Аднак гэта азначае, што няма магчымасці атрымаць чыстую сістэму Windows, не загрузіўшы Windows 8 ці 8.1 з Microsoft, не запісаўшы файл ISO альбо стварыўшы інсталятар USB і не ўсталяваўшы Windows з нуля.\nНовая сістэма аднаўлення Windows 10\nГэтая навіна з'явілася ў паведамленні блога Microsoft пад назвай "Як Windows 10 дасягае свайго кампактнага след". У Windows 10 ёсць новая сістэма аднаўлення, якая працуе зусім іншым спосабам. Большасць людзей засяродзілася на паляпшэнні захоўвання і прапусціла наступствы для ўстаноўленага вытворцам непажаданага ПО.\nУ той час як Windows 8 выкарыстоўваў вобраз аднаўлення, які вытворцы маглі наладзіць, Windows 10 выкарыстоўвае больш інтэлектуальную сістэму, якая аднаўляе Windows на месцы без неабходнасці асобнага малюнка аднаўлення. Сістэма ачышчана і захоўваюцца найноўшыя файлы - гэта азначае, што вам таксама не давядзецца ўсталёўваць абнаўленні Windows пасля абнаўлення або скіду ПК. Вось як гэта растлумачыла Microsoft:\n"Мы таксама рэканструюем функцыі" Абнавіць і скінуць "для Windows, каб больш не выкарыстоўваць асобны вобраз аднаўлення (які часта прадусталяваны вытворцамі сёння), каб вярнуць прылады Windows у першародны стан."\nВытворцы ўсё яшчэ могуць дадаць прадусталяванае праграмнае забеспячэнне, але ...\nЗамест таго, каб аднавіць Windows на папярэдні момант, выкарыстоўваючы абнаўленне выявы, функцыі абнаўлення і скіду прывядуць "да вяртання прылад Windows у некрануты стан", вярнуўшы іх у добра вядомы стан з усталяваным толькі ўбудаваным праграмным забеспячэннем Windows.\nВытворцы ПК па-ранейшаму змогуць наладзіць стан кампутара пасля абнаўлення або скіду - напрыклад, дадаўшы ўласныя драйверы абсталявання і любое іншае праграмнае забеспячэнне, якое яны хочуць, у тым ліку шкоднасныя праграмы, такія як Superfish. Для звычайнага карыстальніка кампутара, які робіць тыповае абнаўленне або скід, гэты досвед, верагодна, будзе падобны да сённяшняга.\nАднак перад тым, як усталяваць прадастаўленае вытворцам праграмнае забеспячэнне і змены ў канфігурацыі, Windows верне сістэму ў добра вядомы стан. Гэтыя змены будуць захоўвацца асобна ў іншым пакеце. Вы зможаце выдаліць прадугледжаны вытворцам пакет праграмнага забеспячэння і змен з ПК з Windows 10, а затым запусціць абнаўленне або скід. Гэта дазволіць аднавіць ваш кампутар у свежым стане, усталяваны толькі ўласнае праграмнае забеспячэнне Microsoft Microsoft і не ўстаноўлена непажаданае праграмнае забеспячэнне.\nПроста выдаліце файл і абнавіце альбо скіньце\nЗвязаныя: Дзе юрыдычна загружаць Windows 10, 8.1 і 7 ISO\nСёння для атрымання свежага малюнка патрабуецца поўная пераўсталёўка Windows. Гэта азначае загрузіць файл Windows 7, 8 або 8.1 ISO ад Microsoft, паставіць яго на інсталяцыйны носьбіт і ўсталяваць яго з нуля.\nУ Windows 10 вам трэба проста выдаліць прадугледжаны вытворцам пакет змяненняў і абнавіць альбо скінуць камп'ютэр, каб атрымаць новую сістэму Windows.\nГэта на самай справе не вырашае праблему "crapware" для ўсіх. Менш дасведчаныя карыстальнікі, хутчэй за ўсё, усё яшчэ будуць працаваць з ПК, запоўненымі праграмным забеспячэннем, пасля нармальнага абнаўлення або скіду. Але вылюдкі змогуць атрымаць свежую сістэму значна хутчэй. І сярэднія карыстальнікі змогуць знайсці гэтыя інструкцыі, хутка змяніць і абнавіць ПК, каб атрымаць свежую сістэму - гэта прасцей, чым поўная пераўсталёўка.\nУ нас няма ўсіх выніковых дэталяў - Windows 10 яшчэ не завершаны! Але змяненне спосабу абнаўлення і скіду выявы - гэта вялікі крок у правільным кірунку ад Microsoft. Калі Windows абнавіла альбо скінула яго, калі вы абнавілі альбо скінулі праграму Windows.\nЯк сінхранізаваць працоўны стол з Google Drive (і Google Photos)Як выдаліць аўтаматычныя гарызантальныя лініі ў WordЯк выдаліць элементы з новага меню ў Правадыры файлаў WindowsЯк атрымаць TurboTax або H&R Block бясплатна з бясплатным файлам IRSШто такое "SmartScreen" і чаму ён працуе на маім ПК?


Адзін дзень з жыцця прадуктовай крамы | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Адзін дзень з жыцця прадуктовай крамы\nАдзін дзень з жыцця прадуктовай крамы\nІ ўчора, і сёння, і заўтра — кожны з нас у сваім штодзённым жыцці сустракаецца з прадаўцамі. І мае пра іх асабіста, пра іх работу ўласнае меркаванне, пачэрпнутае з вопыту сустрэчы — больш-менш працяглай ці не вельмі. Адны з людзей па той бок прылаўка — прыязныя і ўсмешлівыя, іншыя ж, наадварот — маўклівыя і панурыя. Сёння і я пабуду ў ролі прадаўца, каб на сабе пастарацца зразумець, што ж адчуваюць яны падчас працы.\n...Вуліцы нашай сталіцы і іншых гарадоў сёння літаральна нашпігованы рознымі гандлёвымі кропкамі — універсамамі, універмагамі, спецыялізаванымі крамамі, невялікімі кіёскамі. Людзей там многа бывае, як і грошай, якія яны там пакідаюць. А што ж робяць і як жывуць прадаўцы ў правінцыі?\nЯ выбрала краму ў вёсцы В., якая знаходзіцца кіламетраў за сто ад Мінска, у Барысаўскім раёне. Гэта — маленькі прадуктовы павільёнчык у цэнтры сяла.\nПерад пачаткам рабочага дня спытаю пакупнікоў аб тым, ці задавальняе іх абслугоўванне.\n— Крама вельмі падабаецца. Штодзень прыходзім да Людмілы (так завуць гаспадыню крамы). Заўсёды ў яе тут усё свежанькае, усё акуратненька расстаўлена, вялікі выбар. Радуе тое, што ў адным месцы можна купіць самыя разнастайныя тавары — і прадуктовыя, і гаспадарчыя. Гэта вельмі зручна. З недахопаў — хіба што вялікія чэргі бываюць, а памяшканне тут маленькае.\n— Што датычыцца асартыменту, то заўсёды ўсё ёсць, добры выбар. Прыемна і тое, што абслугоўвае заўсёды ветлівы і жыццярадасны прадавец, да якога хочацца вяртацца зноў.\n...Хоць вёска і прачынаецца рана, крама пачынае сваю работу толькі а дзясятай гадзіне. Але яшчэ хвілін за дзесяць да адкрыцця першыя наведвальнікі ўжо перамінаюцца з нагі на нагу, чакаюць прадаўца.\nЗамок нарэшце звонка пстрыкнуў — дзверы адчыніліся. З памяшкання даносіцца прыемны водар свежага хлеба і булак.\nМая новая кіраўніца Людміла Сяргееўна правяла невялікі інструктаж і выдала мне новую ўніформу: шапачку, халат і поліэтыленавыя пальчаткі: і далёка ад сталіцы захоўваюцца ўсе санітарныя патрабаванні і нормы.\nУключаем касу, рабочы дзень пачынаецца.\nПакуль Людміла абслугоўвае пакупнікаў, пагляджу асартымент. Тут ёсць усё, што патрэбна для паўсядзённага жыцця, пачынаючы ад корму для хатніх жывёл і заканчваючы сродкамі асабістай гігіены. Такі маленькі міні-маркет на трыццаці квадратных метрах.\n— У рабоце прадаўца галоўнае — гэта вялікае цярпенне і сапраўдная, непадробная ўсмешка. Ёсць людзі, якія, як мне здаецца, ужо загадзя скіраваныя на канфлікт. Толькі і чакаюць моманту, каб завесціся. Не варта звяртаць увагі на іх бурчанне, трэба выконваць сваю работу, — лічыць Людміла.\nЯк толькі з'явілася вольная хвілінка, я хуценька ўзялася фасаваць печыва: стараешся ўсё паспець, каб людзям было прыемна рабіць пакупкі, каб усе заставаліся задаволенымі.\nЗа акном паказалася машына, упрыгожаная шарыкамі і рознакаляровымі стужкамі. Мабыць, у людзей свята.\n— Добры дзень! А вы жаніхам зніжкі робіце? — яшчэ стоячы каля дзвярэй пацікавіўся высокі статны мужчына гадоў шасцідзесяці.\n— Для вас усё зробім, заходзьце! — з усмешкай адказвае Людміла.\nЯк мы зразумелі з размовы, людзі святкавалі гадавіну вяселля і вырашылі закупіць прадукты, каб справіць урачыстасць.\n— Добра ў вас: усё ёсць, і прадаўцы прыветлівыя, і зніжкі жаніхам, — пачулі мы напаследак.\nУдзячныя пакупнікі, якіх тут нямала, — гэта ўзнагарода за працу прадаўца.\nНабліжаецца час абеду: пара б і паесці. А Людміла яшчэ завіхаецца за прылаўкам. Чарга выстраілася да дзвярэй.\n— Я тут працую адна, таму не зачыняюся на абед. Перабіваюся невялічкімі перакусамі, пакуль няма пакупнікоў. Для здароўя гэта не вельмі, але іншага выхаду няма, — расказвае жанчына.\nДапіўшы сваю каву, я адчула прыліў сіл. Нібыта новае дыханне адкрылася. Цяпер, здаецца, набраўшыся крыху вопыту і смеласці, магу самастойна абслугоўваць пакупнікоў. Таму пад пільным назіраннем відэакамер і кіраўніцтвам гаспадыні іду да прылаўка.\n— А карткай у вас можна разлічыцца? — цікавіцца жанчына пенсійнага ўзросту.\n— Можна, — капіруючы усмешлівасць і добразычлівасць Людмілы, адказваю я.\n— А малако свежае? А кефір? Хто вытворца? Калі вырабілі? Які тэрмін захоўвання? А вы такая маладая, не ашукаеце? — з недаверам пасыпаліся пытанні ў мой адрас.\nЯ не разгубілася. Ды і старэйшая памочніца, назіраючы за сітуацыяй збоку, вырашыла мне дапамагчы. І ўсё адразу стала на сваё месца.\n— Пакупнікі ў мяне розныя: ёсць і капрызныя, якім трэба ўдзяляць шмат увагі; ёсць занятыя, якіх патрэбна найхутчэй адпусціць, асобная катэгорыя — дзеці. З імі нават размаўляць варта па-іншаму: слова ў слова тлумачыць і быць дасведчанай нават наконт навінак мультфільмаў. Стараешся ўсіх зразумець і нікога не пакрыўдзіць, — кажа Людміла Сяргееўна.\n— Людачка, а можна мне без чаргі? Абед заканчваецца. Дай, калі ласка, даражэнькая, палову хлеба і малака, — папрасілі з натоўпу.\n— Вось, я і кажу, да ўсіх трэба адносіцца з разуменнем, — адказвае Людміла.\nЗдаецца, сельская мясцовасць, а чэргі нібыта перад святам, хоць гэта не адзіная крама ў вёсцы.\n— А былі ў вас якія-небудзь «незвычайныя» сітуацыі? — цікаўлюся я.\n— Так, і іх дастаткова. З нядаўняга... Адна жанчына стаяла ў чарзе і знайшла на падлозе сорак рублёў, падабрала і аддала мне, сказала, што, можа, хто заўважыць згубленае і вернецца, але ніхто не прыходзіў ні на працягу дня, ні потым. А вечарам, праглядаючы камеры, убачыла, што гэта ў яе грошы з кашалька і выпалі, калі яна яго раскрывала. Пазваніла ёй і сказала, каб яна прыйшла і забрала прапажу.\nЧаста бываюць выпадкі, калі людзі проста бяруць прадукты ў доўг. Але гэта жыццё, стараешся зразумець і ўвайсці ў становішча кожнага. Мы ж аднавяскоўцы. А ў цэлым, усё ў нас добра.\nПад вечар ногі ўжо ватныя, радуе толькі тое, што час ляціць тут вельмі хутка. Я не заўважыла, як стрэлкі гадзінніка паказалі 20:00. А гэта значыць, што рабочы дзень завяршаецца. Толькі хто будзе рыхтаваць краму да закрыцця?\n— Стаўкі прыбіральшчыцы ў нас няма, таму неабходна яшчэ і прыбраць рабочае месца: прадэзынфікаваць стальніцы, памыць падлогу, заставіць пустыя месцы на вітрынах, — падказвае напарніца.\nВось і змена закрыта. Чарговы рабочы дзень прадаўца скончыўся. А разам з ім і мой цікавы вопыт.\nЗагаловак у газеце: Знайсці работу ў вёсцы


19 студзень 2020, 11:15\n«Тэхнічна мы маем усю неабходную інфраструктуру, для таго каб перапампоўваць нафту праз Латвію ў Беларусь і назад — у абодвух кірунках, — кажа Лінкайтс. — Нашы прадпрыемствы працуюць над тым, як зрабіць Беларусі прапанову самым лепшым чынам».\nПаводле яго, калі ў Беларусі ёсьць такая неабходнасьць, латвійскі бок «заўсёды рады прапанаваць свае паслугі».\nПаводле зьвестак АНТ, «ужо цяпер Рыга цалкам адкрыта кажа, што гатовая зрабіць Менску цікавыя прапановы па транзыце. І тычацца яны перагляду тарыфаў».\n16 студзеня прэм’ер-міністар Латвіі Крышʼяніс Карыньш пасьля сустрэчы з Аляксандрам Лукашэнкам у Менску заявіў, што латвійскі ўрад зацікаўлены ў арганізацыі транспартаваньня нафты праз латвійскія парты ў Беларусь.\nУ канцы сьнежня амбасадар Латвіі ў Беларусі наведаў наваполацкі «Нафтан» і абмеркаваў з кіраўніцтвам мэханізм альтэрнатыўнага імпарту нафты праз латвійскія парты.


Ці трэба саромецца прыходзіць у краму са сваім пакетам?\nЭкалагічны лад жыцця ў прэм’ерным выданні «Аўтаспынам па Беларусі».\nМаска для твару з аўсянкі, шампунь з яйка і трохі воцату, каб паласкаць валасы. Пра сакрэты прыгажосці ды не толькі распавядае Арына Мароз:\n«У касметыцы вельмі шмат шкодных і небяспечных рэчываў, але заўсёды ёсць альтэрнатыва. Вось, напрыклад, сродак для мыцця валасоў. Бяру яйка. Аддзяляю бялок ад жаўтка. Калі жаўток узбіты, дадаю жытняй мукі, усё гэта змешваю ды разводжу цёплае вадой. Калі ласка – гэта шампунь».\nМайстар Васіль Рубцоў аднаўляе шклярныя традыцыі Беларусі. Раскрывае сакрэты вытворчасці крышталю ў традыцыях Налібоцкай гуты, заснаванай Ганнаю Радзівіл. Ейныя майстры выраблялі высокамастацкае гравіраванае шкло ды крышталь для шляхетных і каралеўскіх дамоў Еўропы.\n«Фарбы на шкле не мусіць быць. Шкло мусіць быць чыстае як неба, як вада», – гаворыць Васіль Рубцоў.\nНе прапусціце праекту вядомага кінадакументаліста Андрэя Куцілы ды жарснай аматаркі падарожжаў і вядоўцы Аўгінні Манцэвіч.\nНа вакацыях кожную суботу а 20:40 «Аўтаспынам па Беларусі».


Иглтон праграме па іміграцыі і дэмакратыя - Блог\n17 сакавіка 2012 года - без каментароў. Дадаў kaizora ў Без рубрыкі .\nБясплатнае прыкладанне дапамогі грамадзянстве\n27 лютага 2012 года - без каментароў. Дадаў kaizora ў навіны .\nНаведванне мексіканскі сьвятар кажа Rutgers студэнтаў аб небяспецы з якімі сутыкаюцца маладыя мігранты\nНа фота (злева направа) з'яўляюцца Цім Шэнк (перакладчык), Амелія (валанцёр Hermanos ан El Camino), Падрэ Алехандра Solalinde (каталіцкі сьвятар і заснавальнік Hermanos ан El Camino), Джэніс Fine (дацэнт, працы і адукацыі і факультэт Дырэктар эпідэміялагічнай), і Гіяцынт Мілер (навуковы супрацоўнік, эпідэміялагічная).\nУ чацвер, 16 лютага, эпідэміялагічная і партнёры правялі Падрэ Алехандра Solalinde, каталіцкі святар, які працуе ў горадзе Сьюдад-Ixtepec Мексіцы. Падрэ Алехандра знаходзіцца з візітам у ЗША для павышэння дасведчанасці аб становішчы мігрантаў з Лацінскай Амерыкі. Па дадзеных Нацыянальнага камітэта па правах чалавека Мексікі (НКПЧ) больш 11000 мігрантаў, былі выкрадзеныя ў Мексіцы ў шасцімесячны тэрмін у 2010 годзе.\nПадрэ Алехандра Solalinde займае пытанне з залы\nПадрэ Алехандра створана Hermanos ан El Camino (Браты па шляху), адзін з сеткі некамерцыйных арганізацый, якая прадастаўляе прытулак Цэнтральнай Амерыкі мігранты, многія з Гватэмалы і Гандураса, па шляху ў ЗША. У Hermanos ан El Camino мігранты атрымліваюць вопратку, лекі і прадукты харчавання. Супрацоўнікі таксама дакумент падарожнікаў імёны і тых членаў іх сем'яў. Такім чынам, калі мігранты знікнуць, іх сем'ям можна звязацца. Падрэ Алехандра апісаў, як падлеткавая мігрантаў робіць іх падарожжа на поўнач часта становяцца ахвярамі катаванняў, згвалтаванні, прымусовая праца і выкрадання людзей. Большасць, паводле яго слоў, ніколі не прыбыць да месца прызначэння.\nУ вельмі востры момант, жанчына з Сальвадора падзяляюць асабовы рахунак, якое ўмацавала паведамленне падре аб асобе небяспекі мігрантаў. Новы рэзідэнт-Брансўік апісаны акалічнасці знікнення яе 22-гадовы брат. Звязаўся два гады таму выкрадальнікаў, якія запатрабавалі тысяч даляраў выкупу за яго паспяховае вяртанне, яна адправіла першапачатковыя $ 2000. Апошні раз яго бачылі ў штаце Ч'япас, яе брат застаецца прапаўшымі без вестак. Яна падзяляе іншыя падзякаваць падре Алехандра за сваю працу і сказала, што яна па-ранейшаму спадзяецца, што ў адзін цудоўны дзень яна ўз'ядналася са сваім братам.\nСтудэнты ў Цэнтры Адукацыі працы праслухоўвання Падрэ Алехандра Solalinde з Hermanos ан El Camino, спецыяліст па парушэннях правоў чалавека на поўдні Мексікі\nКаля 350 студэнтаў з прафесараў Джэніс Fine (працоўных даследаванняў) Піцер Guarnaccia (Інстытут па пытаннях аховы здароўя, палітыкі аховы здароўя і даследаванняў старэння), Росио Мага (антрапалогія), Дэвід Бенсман (SMLR) і Anahi Русо (WGS) прынялі ўдзел у гутарцы, якая адбылася ў Rutgers працы Цэнтра.\nКаб даведацца больш пра Падрэ Алехандра Solalinde і яго працы, гл:\nАнглійская мова: http://www.amnesty.ca/atrisk/index.php/father-alejandro-solalinde/\nПраграма Иглтон па іміграцыі і дэмакратыі праводзіць перыядычныя праграмы, як гэты.\nДля атрымання інфармацыі аб маючых адбыцца падзеях, далучыцца прытрымлівацца нашаму RSS корм .\n24 лютага 2012 - без каментароў. Дадаў kaizora ў персаналу .\nЯн Лі | Вэб-дызайнер\nЯн Лі гэта вэб-дызайнер эпідэміялагічнай сайта. Яна ў цяперашні час студэнтам у Rutgers University, New Brunswick, з інфармацыйных тэхналогій і інфарматыкі (ITI) буйных і японскі непаўналетняга. Ёй падабаецца дызайн, творчасць і тэхналогіі, і спадзяецца зрабіць будучую працу ў дызайн карыстацкага інтэрфейсу, UX-дызайн, графічны дызайн, вэб-дызайн, асабліва для некамерцыйных арганізацый.\nЯе вэб-сайт знаходзіцца тут .\n14 лютага 2012 г. - без каментароў. Дадаў kaizora ў персаналу .\nРаян Старк Лилиенталь | супрацоўнік\nРаян Старк Лилиенталь практыкі іміграцыйнага заканадаўства ў Прынстане, Нью-Джэрсі. Ён атрымаў ступень бакалаўра ў галіне рэлігіі з Універсітэта Тафтс і JD з Брукліна, юрыдычны факультэт, дзе ён быў членам разгляду закона Брукліне. Г-н Лилиенталя ў цяперашні час старшынствуе ў іміграцыі і занятасці мэтавай групы Alley Эйнштэйна, а таксама з'яўляецца членам савета Нью-Джэрсі іміграцыйнай палітыкі сеткі (NJIPN) і кансультатыўнага савета краін Лацінскай Амерыкі прававой абароны і адукацыі Фонду (LALDEF). Ён з'яўляецца членам Амерыканскай Асацыяцыі іміграцыйных Адвакатаў (AILA), і выступае ў якасці заканадаўчага сувязі ў Нью-Джэрсі кіраўніка. Акрамя таго, г-н Лилиенталь знаходзіцца на борце амерыканскага яўрэйскага камітэта Цэнтральнага Нью-Джэрсі на чале, і гаспадары ў інтарэсах грамадства, у прамым эфіры радыё WIMG 1300AM. Г-н Лилиенталь з'яўляецца сустаршынёй будучыню Прынстан, член Аб'яднанага Кансалідацыя / Shared Services камісіі Прынстанскага раёна і пасёлка, членам Прынстанскага раёна занавання Савета налады і былы член савета гарадка Прынстан.\n20 Студзень 2012 года - без каментароў. Дадаў kaizora ў навіны .\n13 сьнежня 2011 г\nСтыль кнігі Нью-Ёрк Таймс Кроплі выкарыстанне тэрміна "нелегалаў", каб апісаць імігрантаў без прававога статусу.\nOp-Ed аглядальнік Біл Келлер адказаў на заўвагі, звязаныя з выкарыстаннем выкарыстанне Нью-Ёрк Таймс ў тэрмін "нелегалаў". Келлер абвясціла аб змене пасля ў лістах ад пакрыўджаных чытачоў. Абмен з Філам Б. Корбетт які курыруе пытанні мовы для навін было.\nЧытачы па ўсёй краіне, пярэчыў супраць выкарыстання гэтага тэрміна. Па словах прафесара Майкла А. Оливас з Х'юстана юрыдычны цэнтр, адзін з вядучых экспертаў краіны па іміграцыйнага заканадаўства, якія падзяліліся сваімі поглядамі з Келлер, "мова, які выкарыстоўваецца ў гэтым дыскурсе мае значэнне, і людзі не могуць быць незаконнымі. Іх дзеянні могуць быць, або дзеянням іх бацькоў, можа быць, але яны не могуць быць незаконнымі. ["Нелегалы"] не апраўдана ні ў якім сэнсе крыміналагічнай, моўнай, культурнай або выкарыстання гэтага тэрміну. "\nСпасылка на блог Келера ў Нью-Ёрк Таймс тлумачачы прычыну змены, гэта тут .\n7 студзень 2012 - без каментароў. Дадаў kaizora ў працоўных адносінах .\nУнутраныя працоўныя Злучаных\nЗаснаваная ў 2000 годзе, хатнія работнікі Злучаных [DWU] з'яўляецца арганізацыя Карыбскага басейна, Лацінскай і афрыканскія нянь, хатняя работнiца, выхавальнікаў і пажылых ў Нью-Ёрку, арганізацыя за ўладу, павага, справядлівых працоўных стандартах, а таксама дапамагчы ў стварэнні руху да канца эксплуатацыі і прыгнёту для ўсіх.\nНацыянальны Працоўны дзень Арганізацыя сеткі\nNDLON паляпшае жыццё працоўных дня ў ЗША. З гэтай мэтай NDLON работы па уніфікацыі і ўмацоўвае з'яўляецца членам арганізацыі быць больш стратэгічным і эфектыўным ў сваіх намаганнях па развіццю лідэрства, мабілізаваць і арганізаваць падзёншчыкаў, каб абараніць і пашырыць іх грамадзянскіх, працоўных і правоў чалавека. NDLON спрыяе бяспечнай больш гуманныя ўмовы для падзёншчыкаў, і мужчынам, і жанчынам, каб зарабіць на жыццё, свой уклад у грамадства, а таксама інтэграцыі ў грамадства.\nImmigrationWorks ЗША з'яўляецца нацыянальнай арганізацыяй, прасоўванне іміграцыйнай рэформы, які працуе для ўсіх амерыканцаў - працадаўцаў, работнікаў і грамадзян. Яго двайны мэты: па інфармаванні грамадскасці аб перавагах іміграцыі і пабудаваць асноўныя акрузе нізавых за лепшы закон - уладальнікі бізнесу і іншых з усёй Амерыкі гатовыя гаварыць і патрабуюць капітальнага рамонту.\n5:00 вечара іміграцыйнай палітыцы і будучыню інтэграцыі імігрантаў


Валасы - адна з галоўных складнікаў сілы і магіі жаночай прыгажосці. Яны надзелены асаблівай энергетыкай, якую можна ўзмацніць пры дапамозе правільнай стрыжкі або кладкі. Таму пры выбары прычоскі неабходна кіравацца не толькі моднымі тэндэнцыямі, тыпам валасоў і формай асобы, але і адмысловым гараскопам прычосак, складзеным вядучымі астролагамі для ўсіх знакаў Задыяку.\nПрадстаўніцы гэтага знака - імпульсіўныя, напорыстыя і трохі эгаістычныя асобы, выразна якія ідуць да сваёй мэты, змятаючы ўсе перашкоды на шляху. Іх валасы паводзяць сябе прыкладна гэтак жа, як і гаспадыні, таму ўціхамірыць іх можа стыльная кароткая стрыжка, простая ў кладцы, або прычоска з доўгіх валасоў а-ля «конскі хвост». Але не варта забываць, што Авены - дамы экстравагантныя і што крочаць у нагу з модай, таму для іх стрыжак характэрныя асіметрычныя дэталі, рознакаляровыя пасмы і яркія акцэнты. Лепшы дзень для візіту ў цырульню - аўторак.\nЖанчыны гэтага зямнога знака любяць стабільнасць і грунтоўнасць, цвёрда стаяць на нагах і цэняць матэрыяльныя даброты. Таму іх прычоскі павінны адрознівацца старанна выверанымі формамі, натуральнымі адценнямі і ідэальным станам валасоў. Лепш за ўсё ім падыдуць стрыжкі карэ рознай даўжыні, як градуяваная з адкрытым патыліцай, так і класічныя да плячэй. Уладальніца доўгіх валасоў можна парэкамендаваць завіць валасы ў акуратныя, свабодна ляжаць валасам. Лепшы дзень для паходу да цырульніка - пятніца.\nПрадстаўніцам гэтага знака ўласцівая пераменнасць, рухомасць, любоў да свабоды і падарожжаў. Таму іх прычоскі павінны быць зручнымі, не патрабавальнымі складанай кладкі і лёгка трансфармуецца. Для густых валасоў падыдзе каскадная стрыжка, а прамым і рэдкім валасам можна надаць дадатковы аб'ём пры дапамозе лёгкай хімічнай завіўкі. У гэтых выпадках валасы лёгка закалоць, падняць у высокую прычоску, пакласці пры дапамозе адмысловых средств.Удачный дзень для візіту да цырульніка - серада.\nГэтыя жанчыны, пры ўсёй іх уяўнай далікатнасці і рамантычнасці, валодаюць сталёвым характарам і выдатнай дзелавой хваткой.Поэтому іх прычоска павінна быць адначасова строгай і жаноцкай. Ідэальна падыдзе карэ, класічнае або асіметрычныя, упрыгожанае прыгожай заколкі або модным абручом. Не рэкамендуюцца чубкі, доўгія валасы можна начесать і сабраць у высокі «хвост». Панядзелак - самы прыдатны дзень для паходу ў цырульню.\nПрадстаўніцам гэтага знака рэкамендуюцца прычоскі, якія нагадваюць ільвіную грыву. Яны прыцягнуць увагу навакольных і дададуць жыццёвай энергіі. Дадатковы аб'ём і пышнасць валасам нададуць ступеністыя стрыжкі, рассыпалася на буйныя бігудзі, начосам і шыньёны. Для стварэння такіх прычосак неабходныя спецыяльныя сродкі для кладкі ў выглядзе геляў, лакаў і мусаў для аб'ёму, не абцяжарвае і ня склейваецца валасы. Да цырульніка лепш за ўсё адпраўляцца ў нядзелю.\nГэтым скромніцай і працаўніцам падыдуць простыя прычоскі з выразнымі лініямі без складаных дэталяў. Падкрэсліць жаноцкасць і індывідуальнасць іх ўладальніц дапамогуць каляровыя акцэнты, дагледжаны выгляд і раскошны бляск. Доўгія валасы можногладко зачэсаны назад і абкласці ў акуратны сціплы пучок, упрыгожыўшы прычоску вытанчанай дарагі заколкі. Серада - самы прыдатны дзень для визитак майстру.\nПрадстаўніцы гэтага знака старанна сочаць за сваёй знешнасцю і не дапускаюць неахайнасці і нядбайнасці ў сваім вобразе. У прычосках аддаюць перавагу класіку, але адкрытыя да эксперыментаў. Таму Шалям варта ажывіць просты сілуэт стрыжкі незвычайным каляровым рашэннем (амбр, мелірованіе, каларыраванне з эфектам выгаралых на сонцы пасмаў і да таго падобнае). У салон прыгажосці лепш адпраўляцца ў пятніцу.\nАдзін з самых сэксуальных знакаў Задыяку, таму жанчыны - Скарпіёны ўсяляк імкнуцца прыцягнуць да сябе ўвагу. Ім падыдуць гладкія прычоскі ў стылі «вамп», пышныя локаны, якія струменіліся па плячах і спіне, а таксама косы, мудрагеліста выкладзеныя вакол галавы. Яркія насычаныя колеры дапамогуць яшчэ больш узмацніць магічную прыцягальнасць Скарпіёнаў. Прычоскі, зробленыя ў аўторак, будуць самымі ўдалымі.\nПрадстаўніцы гэтага знака вельмі свабодалюбныя і дэмакратычныя і не любяць «затлумляцца» са складанымі ўкладкамі. Іх стрыжкі павінны быць простымі і практычнымі, Стральцы выдатна сябе адчуваюць і з распушчанымі валасамі, і з сабранымі ў «конскі хвост» або пучок. Самае галоўнае для іх - здаровы, натуральны выгляд валасоў і старанна пастрыжаныя, дагледжаныя кончыкі. Лепшы дзень для паходу да цырульніка - чацвер.\nАстролагі раяць жанчынам - Казярогам насіць чубок. Даўжыня валасоў не мае асаблівага значэння, галоўнае, каб іх можна было лёгка і хутка паскладаць. Для гэтага можна выкарыстоўваць разнастайныя заколкі, абадкі і нават хусткі. Практычныя прадстаўніцы гэтага знака звычайна аддаюць перавагу класічным формам і натуральным колерам. Самы спрыяльны дзень для паходу ў салон - субота.\nСамы арыгінальны і нетрадыцыйны знак Задыяка, таму жанчынам - Вадалівам ўласцівая крэатыўнасць і экстравагантнасць як у прычосках, так і ў знешнасці ў цэлым. Яны апярэджваюць час і загадзя адчуваюць модныя тэндэнцыі, таму ім падыдуць арыгінальныя варыянты як з доўгіх валасоў, так і ўльтракароткія стрыжкі, дапоўненыя яркімі каляровымі акцэнтамі і незвычайнымі дэталямі. Для іх не існуе ніякіх строгіх правілаў і канонаў, а лепшы дзень для візітаў да цырульніка - субота.\nСамы рамантычны, стрыманы і гарманічны знак Задыяка. Жанчынам - Рыбам падыдуць разнастайныя косы, перапляценні і складаныя прычоскі ў стылі 60-х гадоў з высокімі начосамі і спадальнымі валасамі. На кароткіх валасах выдатна глядзіцца класічны боб-кары. Колеру Рыбы, як правіла, аддаюць перавагу натуральныя і спакойныя - залацісты блонд, мядовы, арэхавы і каштанавы. Ўдалы дзень для паходу да цырульніка - чацвер.\nСвініна тушаная ў чырвоным віне\nКурыныя крылцы ў марынадзе з грэйпфрута\nНявеста Мікіты Праснякова адзначыла 19-годдзе ў караоке-клубе\nЯк адбяліць бялізну ў хатніх умовах?\nКапуста з свежай капусты з плаўлены сырам\nЯк разблытаць доўгія валасы


Вясёлка. Часопіс для дзяцей. Детский журнал "Вясёлка" - Дуб-заступнік\nПятніца, 22.06.2018 13:02. Рубрика: Казкі\nНавальніца разышлася не на жарт. Шпачаняткі Жаўтароцік і Чарнушка сядзелі ў сваім доміку адны. Мама з татам паляцелі па смачны пачастунак і не паспелі вярнуцца. Жаўтароцік і Чарнушка баяліся, што вецер сарве домік.\n– Вось, каб дзядзька дуб абараніў нас, – прамовіў Жаўтароцік.\nМалюнак Кацярыны Маслоўскай\n– Ён жа так блізка! – згадзілася Чарнушка.\nНібы пачуўшы шпачанят, дуб лагодна зашамацеў, пасля нахіліўся да старой ліпы, на якой вісеў шпачыны домік. Ён так стараўся прыкрыць сабой шпачанят, што магутнае голле яго аж трашчала.\nУ гэты момант яркі бляск маланкі асляпіў птушанят. Вострая вогненная страла, здалося, трапіла ў шпакоўню. Страшэнны грукат грому, трэск дрэва абрынуліся на Жаўтароціка і Чарнушку. Шпачаняты аж знямелі ад страху. Яны заплюшчылі вочы і дрыжалі да таго часу, пакуль не сціхла навальніца.\nНеўзабаве яркае сонца вясёлкава заіскрылася ў дажджавых кропельках. З асцярогай выглянулі нашы героі з доміка. Яны не пазналі магутнага дзядзьку-дуба. Неверагодная сіла распалавініла яго, абсмаліла шмат галін, нібы нажом распарола кару. А калі б маланка ўдарыла ў іхні домік?\nРадаваліся шпачаняты – засталіся жывыя!\n– Не бядуй, дзядзька-дуб, – супакойваў суседа Жаўтароцік. – Як вырасцем, мы загоім твае раны.\n– Ага, – падтакнула Чарнушка. – І рассеем па лесе твае жалуды, каб болей вырасла ў бары спагадлівых дубкоў.\n« Вершы Людкі Сільновай\nБусеў слоўнічак. Літара У »


Радзівілаўская карта ў Нацыянальным мастацкім музэі\n10.05.2013 | Аўтар: Паўлюк Сіпайла-Рудніцкі\nЗ 8 траўня па 26 жніўня ў Нацыянальным мастацкім музеі праходзіць выстава “Партрэты ўладароў і магнатаў Вялікага Княства Літоўскага”. На выставе прадстаўлены мала знаёмыя ў нас старадаўнія выявы выбітных дзяржаўных дзеячоў, якія непарыўна звязаны з Беларуссю і Літвой: Ягайла, Стафан Баторый, Станіслаў Панятоўскі, прадстаўнікі каралеўскай дынастыі Вазаў, Радзівілы, Сапегі, Тышкевічы, Сангушкі і іншыя.\nВыстава складаецца з твораў, прадстаўленых Львоўскім гістарычным музеем і Львоўскай Нацыянальнай галерэяй мастацтваў, а таксама Валынскім краязнаўчым музеем. Калекцыя з поспехам экспанавалася ў 2008 годзе ў Львове, у 2012 годзе ў Вільні.\nВыставу ў Мінску наведалі князі Мацей і Мікалай Радзівілы.\nАкрамя жывапісу прадстаўлены адметны графічны матэрыял. Вылучаецца каштоўная карта "MAGNI DVCATVS LITHVANIAE...", якая вызначыла вобраз Вялікага Княства Літоўскага да пачатку 18 стагоддзя ў шматлікіх перапрацоўках і варыянтах і прызнана вялікім дасягненнем у картаграфічнай справе свайго часу. Імя фундатара, чыім "стараннем і коштам" выйшла карта, – князя Мікалая Крыштофа Радзівіла Сіроткі (1549–1616) – упісана ў загалоўным картушы.\nУпершыню Вялікае Княства Літоўскае і смежныя з ім землі былі нанесены з такой дакладнай дэталізацыяй.\nПрадстаўлены асобнік адметны адсутнасцю каляровай расфарбоўкі. Карта склеена з чатырох аркушаў, цеча Дняпра таксама склеена з двух асобных аркушаў. Экспануемы асобнік карты быў уключаны ў зборнік "Nouvel Atlas", выданы ў Амстэрдаме ў 1643 годзе на французскай мове. Прыемна, што такая знакавая карта належыць да прыватнай калекцыі ў Беларусі.\nТаксама на выставе можна пабачыць вядомыя выявы Вільні (Vilna Litvaniae Metropolis, 1572) і Гародні (Vera Designati O Urbis In Littavia Grodnae, каля 1568) з "Civitates Orbis Terrarum" Г.Брауна і Ф.Хогенберга.\nВыстава працуе па 26 жніўня 2013 года.


Папа: марыйная пабожнасць – патрэба хрысціянскага жыцця - Ватыканскае радыё\nПапа: марыйная пабожнасць – патрэба хрысціянскага жыцця\nПапа: марыйная пабожнасць – патрэба хрысціянскага жыцця - AFP\nМарыя з’яўляецца такой, якой Бог хоча бачыць усіх нас і Касцёл: Маці ласкавая, пакорная, бедная рэчамі і багатая любоўю, свабодная ад граху, паяднаная з Езусам, якая захоўвае Бога ў сэрцы і бліжняга ў жыцці, падкрэсліў Папа падчас св. Імшы ў ватыканскай базыліцы, якую цэлебраваў 1 студзеня 2018 г. з нагоды ўрачыстасці Святой Багародзіцы Марыі.\nПраз уцелаўленне Бог стаў адным з нас, нагадаў Пантыфік і заклікаў вернікаў зразумець, наколькі чалавецтва з’яўляецца дарагім і святым для Пана. “Па гэтай прычыне, служыць чалавечаму жыццю – значыць служыць Богу, а таксама прымаць, любіць і дапамагаць кожнаму жыццю: ад таго, якое знаходзіцца ва ўлонні маці да пажылога, пакутуючага, хворага, якое стварае нязручнасці ці нават выклікае агіду”, - дадаў Францішак.\nПантыфік спаслаўся на Евангелле, якое кажа, што Марыя “захоўвала” ўсё, што з ёй здаралася і разважала над гэтым у сэрцы. Ён заклікаў вернікаў таксама суцішыцца і стаўшы перад святочнымі яслямі адчуць, наколькі яны з’яўляюцца любімымі Богам. Важна дазволіць Езусу прамаўляць у нашых сэрцах, каб сваёй паставай дзіцяці Ён знішчыў нашу пыху, каб Яго беднасць прысароміла нашу любоў да раскошы, каб Яго ласкавасць ускалыхнула нашы нячулыя сэрцы.\n“Штодзённа знаходзіць хвіліну цішыні з Панам – значыць захоўваць нашу душу, значыць захоўваць нашу свабоду ад каразійнай банальнасці спажывецтва і аглушэння рэкламы, ад распаўсюджвання пустых словаў і руйнуючых хваляў плётак і нараканняў”, - падкрэсліў Святы Айцец.\nІншая пастава Маці Божай заключалася ў тым, што ўсе свае цяжкасці яна давярала Богу: не паддавалася роспачы ці страху, расчараванню ці забабонам, не закрывалася і не спрабавала забыць пра іх, але вяла дыялог з Панам. Вось таямніца Марыі: захоўвала і заносіла да Бога ўсё, што адбывалася ў яе сэрцы, падкрэсліў Францішак.\nНапрыканцы гаміліі Папа падкрэсліў, што пабожнае ўшанаванне Панны Марыі з’яўляецца патрэбай хрысціянскага жыцця. “Дар Маці, дар кожнай маці і кожнай жанчыны, вельмі дарагі Касцёлу, які сам з’яўляецца маці і жанчынай”, - сказаў Францішак і пажадаў, што Маці Божая прынесла спакой свайго Сына ў сэрцы людзей і на ўвесь свет.


«Я з'ехаў жыць у Арктыку»: Як збегчы ад мітусні і дэдлайнаў — The Village Беларусь\nАсабiсты вопыт«Я з'ехаў жыць у Арктыку»: Як збегчы ад мітусні і дэдлайнаў\nЧаму тут нельга піць больш за два літры алкаголю за раз і забаронена гуляць без зброі\nThe Village Беларусь, 4 лютага 2018\n25-гадовы Сяргей Чэрнікаў нарадзіўся і выгадаваўся у Маскве, але два гады таму пераехаў у Арктыку — на архіпелаг Шпіцберген. Ён распавёў The Village, навошта ў Арктыцы хатнія тэпці, чаму там нельга піць больш за два літры моцнага алкаголю і адкуль на нарвежскай зямлі расійскі пасёлак.\nЧаму я выбраў Арктыку\nЯ нарадзіўся ў Маскве, але не люблю гэты горад, ён занадта мітуслівы і павярхоўны. У Маскве канцэнтрацыя людзей слова, а не справы на квадратны кіламетр зямлі нашмат вышэйшая, чым у іншых гарадах. У 15 гадоў я пачаў ездзіць у лагеры актыўнага адпачынку, займаўся збольшага горным турызмам, пераважна на Каўказе. У 18 гадоў я ўжо сам стаў гідам у гэтых жа лагерах і пачаў вадзіць групы ў горы самастойна. Паралельна я атрымліваў адукацыю ў Маскве, вучыўся ў Нацыянальным інстытуце бізнесу (факультэт менеджменту, прадпрымальніцтва і стварэння ўласнай справы). Скончыўшы яго, зразумеў, што дыплом мне патрэбны быў толькі для “птушачкі”. На занятках у ВНУ мне было нудна, ужо падчас вучобы пачаў разумець, што гэта не маё. З кожным днём усё больш пераконваўся, што працаваць у горадзе не буду. Душа прагнула зусім ня офіснай працы.\nМне блізкая дзікая прырода, а яшчэ мне падабаецца халодны клімат — гэта былі мае адпраўныя пункты для пошуку працы. Выпадкова ў сацыяльных сетках я ўбачыў абвестку аб тым, што на новы турыстычны сезон на Шпіцбергене патрабуюцца гіды. Я даведаўся падрабязней аб прапанове і зразумеў, што гэта ідэальнае для мяне спалучэнне: праца ў турызме, арктычнае клімат і месца - аддалены архіпелаг — там можна націснуць на паўзу, а не лётаць стрымгалоў.\n22 снежня 2015 гады я ўпершыню прыляцеў на архіпелаг Шпіцберген. Я не ехаў сюды па нейкія ўражанні або, скажам, ыпрабаваць сябе ў неверагодна цяжкіх умовах. Да таго ж умовы усё ёсць, тут паўнавартасная цывілізацыя. Я з першага дня адчуў сябе дома. Не было чаканняў і расчараванняў. Я ехаў на працу.\nЗ таго часу я працую гідам ў Цэнтры арктычнага турызму «Грумант» і RussiaDiscovery. Гіды бываюць гарадскія і палявыя, яны адказваюць за зусім розныя турыстычныя прадукты. Першыя — водзяць экскурсіі па пасёлках. Збольшага для тых, хто прыехаў ці прыйшоў (снегаходам, караблём, лыжамі ці нагамі) літаральна на адзін дзень. Я палявы гід і адказваю за шматдзённыя праграмы, якія ўключаюць у сябе як экскурсіі ўнутры пасёлкаў, так і выхады ў тундру для знаёмства з прыродай і гісторыяй архіпелага. Групы прыязджаюць кожны тыдзень, узімку і ўлетку. Турыстычнае паміжсезонне пачынаецца ў сярэдзіне восені і доўжыцца да сярэдзіны лютага. Тады тыя, хто заняты ў турыстычнагй галіне, з'язджаюць з Арктыкі ў адпачынак — хто куды, я звычайна на некалькі месяцаў вяртаюся ў Маскву. А па вяртанні мы пачынаем займацца падрыхтоўкай да новага сезону.\nЗаканадаўча Шпіцбэрген належыць Нарвегіі. Але вялікая колькасць краін — Расія, ЗША, Вялікабрытанія, Нямеччына, Францыя, Японія, Нідэрланды, Балгарыя, Вугоршчына, Данія, Нарвегія, Польшча, Чэхія, Славаччына, Румынія, Італія, Швецыя ды іншыя — пачынаючы з 1920 года сталі падпісваць Шпіцбергенскі трактат, яны дае права весці на архіпелагу гаспадарчую дзейнасць. Па факце практычна толькі Нарвегія і Расія прысутнічаюць на архіпелагу і займаюцца там здабычай вугля, навукай і турызмам.\nСамы вялікі населены пункт Шпіцбергена — Лонгйір. Гэта нарвежская пасёлак з насельніцтвам больш за 1 800 чалавек. У Лонгйіре каго толькі не сустрэнеш: тайцы, філіпінцы, ангельцы, аўстрыйцы, італьянцы, немцы — там жывуць прадстаўнікі больш за 40 нацыянальнасцяў! Барэнцбург жа збольшага населены ўкраінцамі. Што ў савецкі час, што зараз большасць шахцёры са сваімі сем'ямі прыязджаюць менавіта з Украіны. Гэтак склалася гістарычна, бо падчас заснавання савецкай вугляздабыўнай прамысловасці на Шпіцбергене асноўная кузня кадраў гарнякоў была на Украіне.\nДругі паводле велічыні тут — расійскі Барэнцбург, з насельніцтвам каля 500 чалавек. У ім я і жыву. Барэнцбург — гэта горад-сям'я. Тут заўсёды вітаюцца на вуліцах, разам бавяць час па-за працай, апякуюцца адно адным.\nЛонгйір выглядае больш гарманічна ў архітэктурным плане, там больш крамаў і бараў, гатэляў. Але для мяне гэта проста горад на поўначы, там людзі жывуць больш адасоблена, маючы сваё, абмежаванае кола зносін. Хоць усе, вядома, як і ў Барэнцбургу, ведаюць адно аднаго, а ў выпадку вялікіх святаў або трагічных здарэнняў аб'ядноўваюцца.\nВонкава людзі тут нічым не розняцца ад сярэднестатыстычных жыхароў Расіі, носяць звычайную вопратку (тыя, хто працуе ў пасёлку, — гарадскую, хто ў поле — спартовую, турыстычную), але ўнутры яны больш шчырыя і прыязныя, чым маскоўцы.\nІснуе мноства памылак стасоўна Арктыкі. Мабыць, часцей за ўсё я чую пра тое, як у нас холадна. Насамрэч на Шпіцбергене клімат досыць лагодны, паколькі архіпелаг абмываецца цёплым цягам Гальфстрыму. Летам звычайна плюс 5-10 градусаў па Цэльсіі, а ўзімку тэмпература паветра рэдка апускаецца ніжэй за мінус 20 градусаў. Так што гэта свайго роду тропікі Арктыкі.\nЯшчэ адзін міф — дэфіцыт прадуктаў. У Лонгйір тавары, неабходныя для жыцця, прывозяцца з мацерыковай Нарвегіі, а ў Барэнцбург у асноўным з Нямеччыны, часткова з Расіі. Якасць у іх добрая, прытхлых, пратэрмінаваных прадуктаў я за ўвесь час не сустракаў. Кошты асабліва не адрозніваюцца ад маскоўскіх. Так, садавіна на прылаўках бывае нячаста, але не варта забываць, што гэта востраў, таму тут галоўная асаблівасць — велізарная колькасць свежай, толькі што злоўленай рыбы. У кавярні гэта і ёсць маёй любімая страва, паколькі самому гатаваць няма калі. Ледзь толькі з'яўляецца вольны час, мы збіраемся з сябрамі і яе запякаем.\nАўтамабільных дарог паміж пасёлкамі няма. Узімку можна даехаць да суседзяў на снегаходзе, а ўлетку дабрацца па вадзе — катарам або караблём. Ўнутры Лонгйіра нарвежцы перасоўваюцца пераважна на машынах. У Барэнцбургу, дзе ўсяго адна вуліца, можна дайсці пешкі да любога пункта. Толькі падчас палярнай ночы дзяцей у школу і дзіцячы садок возіць школьны аўтобус.\nНа вольную часіну застаецца вельмі мала, паколькі з 09:00 да 22:00 я працую з турыстычнымі групамі. Увечары абмяжоўваюся чытаннем, сустрэчамі з сябрамі або сном. Тыя, у каго больш вольнага часу, наведваюць спартовыя секцыі, тэатральную студыю. У студыі рыхтуюцца пастаноўкі для мясцовых жыхароў і песенна-танцавальныя канцэрты для турыстаў. Асаблівым падзеяй кожны год з'яўляецца культурны абмен паміж дзвюмя сталіцамі архіпелага: нарвежцы прыязджаюць у госці да нас, а мы да іх. Дзелімся культурай, знаёмімся, камунікуем.\nМясцовыя жыхары купляюць спіртное па спецыяльных картках, па якіх вядзецца ўлік, а турыстам абавязкова трэба прад'явіць пасадкавы талон пры пакупцы\nЦікава вядзецца справа з алкаголем. У барах можна піць без абмежаванняў, а вось у крамах ўстаноўленыя квоты, уведзеныя яшчэ ў ХХ стагоддзі. На архіпелаг прыязджалі шахцёры, ня падрыхтаваныя да ўмоў Арктыкі, інфраструктура толькі пачынала развівацца, вольнага часу не было, людзі пачыналі співаецца. У нейкі момант ўладальнікі шахт зразумелі, што зніжаецца працаздольнасць, і ўвялі абмежаванні.\nУ нарвежцаў ёсць абмежаванні на куплю моцнага алкаголю больш за 22%, мацаванага віна 14-22% і піва: у месяц можна набыць 24 бляшанкі піва, адзін літр мацаванага віна і два літры моцнага алкаголю. У расейцаў квоты толькі на моцны алкаголь. Мясцовыя жыхары купляюць спіртное па спецыяльных картках, па якіх вядзецца ўлік, а пакупаючы, турыстам абавязкова трэба паказаць пасадачны талон.\nКалі захочацца пакаштаваць мясцовага каларыту, то ў Барэнцбургу ёсць цэлая серыя кактэйляў і шотаў з гісторыяй. Напрыклад, «78». Паводле легенды, палярнікі за савецкім часам пілі напоі такога градуса, на якім яны знаходзіліся. Барэнцбург размешчаны на 78-м градусе паўночнай шыраты, таму і шот змяшчае ў сабе 78 градусаў, робіцца ён з рому і лікёраў.\nНавошта ехаць турыстам\nШтогод Шпіцберген наведваюць блізу 80 тысяч турыстаў, і зараз архіпелаг набірае папулярнасць. Усе едуць па магчымасць глянуць на дзікую прыроду, але пры гэтым тут не трэба спаць у чуме і намёце, ёсць гасцініцы і ўсе ўмовы для самых пераборлівых. Яшчэ тут цягне тое, што можна ўбачыць паўночнае ззянне і белых мядзведзяў пры камфортнай тэмпературы, а не ў люты мароз. І Шпіцберген больш даступны, чым іншыя кірункі ў Арктыцы. З Масквы можна злётаць туды-сюды з перасадкай у Осла.\nАле нельга выходзіць за межы пасёлка без суправаджэння ўзброенага гіда. Толькі калі ёсць ліцэнзія і шэраг суправаджальных дакументаў, тады можна ўзяць зброю ў арэнду самому. Правіла суворае: летась турыст з Украіны гуляў па архіпелагу без гіда і зброі — яго знайшлі і дэпартавалі.\nЯшчэ турыстаў прыцягвае закансерваваны ў 1998 годзе расійскі пасёлак Піраміда. У ім - манументальныя пабудовы, прасякнутыя духам часу. У мясцовай гасцініцы ёсць сучасныя нумары і старыя, у якіх спецыяльна пакінулі савецкую мэблю і атрыбутыку для турыстаў, якія жадаюць паглядзець, як было. А ў наваколлі — вялікія ледавікі, вадаспады, высокія горы з вострымі пікамі.\nШпіцбэрген больш даступны, чым іншыя кірункі ў Арктыцы.\nКалі вы захочаце прыехаць на Шпіцберген, абавязкова вазьміце з сабой хатнія тэпцікі. У нас прынята разувацца не толькі дома, але і, напрыклад, у музеях, кавярнях, рэстаранах. Гэта ўжо векавая традыцыя. Шахцёры, заходзячы ў будынкі, здымалі абутак, каб не ўносіць вугальны пыл у дом.\nДарэчы, здабыча вугля — адзін з асноўных заняткаў мясцовага насельніцтва ў Барэнцбургу - працуюць не толькі мужчыны, але і жанчыны. Хоць збольшага яны занятыя працай у офісе, сталоўцы, школе. Турызм актыўна развіваецца, у Барэнцбурге каля 70 чалавек працуюць з гасцямі архіпелага, а гэта амаль пятая частка насельніцтва. Дзяцей таксама каля 70, яны могуць тут скончыць толькі 11 класаў, пасля чаго едуць на мацярык па вышэйшую адукацыю. Неаднаразова былі выпадкі вяртання тых, хто тут нарадзіўся за саветамі або цяпер. У нас тут і цэлыя дынастыі гарнякоў ёсць.\nПаездка на Шпіцберген — гэта такі арктычнае детакс, калі можна адпачыць ад мітусні і разабрацца, што табе насамрэч трэба. Жыхары мегаполісаў часта ўскладняюць там, дзе не трэба, выдумляюць там, дзе няма чаго выдумляць. Тут такога няма, тут усё проста. Шчыра і з добрай душой. Шматлікія турысты з'язджаюць з думкай, што наагул няправільна жылі да гэтага. За гэта я люблю сваю працу, я раблю людзей крыху мудрэйшымі.


Культура - Нефарматныя\n“Нефармат” створаны ў 2009-м пры студыі кінааператара, фатографа Уміды Ахмедавай. “Касцяк” вучняў удзельніцы апошняга Маскоўскага біенале і стаў ядром згуртавання, якое сёння ўжо налічвае каля 150 чалавек. Таксама “хроснай маці” можна назваць і заснавальніцу фонду “ФотаДэпартамент” з Санкт-Пецярбурга, куратара Вольгу Карсунову: пэўныя маладыя аўтары прайшлі яе школу. Невыпадкова Уміда і Вольга з’яўляюцца куратарамі выстаўкі.\n“Наш клуб імкнецца развіваць напрамак творчай, некамерцыйнай фотаграфіі, — пракаментаваў пазіцыю сваіх калег фатограф Аляксей Тудакоў. — Той асяродак, што нас атачае, людзі, іх паўсядзённыя заняткі, жыццё — вось што з’яўляецца аб’ектам нашых даследаванняў. Мы знаходзімся пад уплывам дакументальнай прыроды фатаграфіі”.


Алег Стахаевіч сваё звальненне будзе абскарджваць у судзе\nhttps://spring96.org/be/news/50111 2012 2012-02-20T20:27:41+0300 2012-02-20T20:27:41+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/granit-vuveska.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nТолькі 20 лютага кіраўнік суполкі незалежнага прафсаюзу на «Граніце» Алег Стахаевіч азнаёміўся з загадам адміністрацыі прадпрыемства аб сваім звальненні з працы, датаваным 16 лютага. Паколькі ў той дзень А. Стахаевіч не быў азнаёмлены з загадам, то 17 лютага ён выйшаў на працу. Не дапусціць актывіста да працы дапамагала не толькі ахова заводу, але і супрацоўнікі аховы мясцовага РАУС. Алег Стахаевіч склаў акт пра недапушчэнне яго да працы без азнаямлення з загадам аб звальненні, пад якім падпісаліся 22 работнікі прадпрыемства. Дарэчы, да загаду аб звальненні гэты акт далучаны не быў.\nАлега Стахаевіча падтрымалі калегі-вадзіцелі, якія выехалі на 2 гадзіны пазней у кар’ер. Калі ім паведамілі, што ў адносінах да прафсаюзнага актывіста ўсё зроблена па інструкцыі, то яны на дзве гадзіны ў знак салідарнасці паставілі аўтамабілі на тэхагляд -- як таго таксама патрабуе інструкцыя.\nАлегу Стахаевічу было адмоўлена ў пераводзе на іншую працу на “Граніце” пасля таго, як скончыўся тэрмін дзеяння часовага вадзіцельскага пасведчання. Ён лічыць сваё звальненне незаконным і будзе яго абскарджваць у судзе Лунінецкага раёна.\n20.02.2012 Тэгі: правы працоўных


“Гродна Азот” прапануе кліп на песню “Родны “Азот”, якую напісалі і выканалі завадчане - NewGrodno.By\nNewGrodno.By/Общество/“Гродна Азот” прапануе кліп на песню “Родны “Азот”, якую напісалі і выканалі завадчане\n“Гродна Азот” прапануе кліп на песню “Родны “Азот”, якую напісалі і выканалі завадчане\nЗдаецца, зусім нядаўна азотаўцы адзначалі сваё прафесійнае свята, а ўжо мінула амаль два месяцы лета… Добра, што ўсе яскравыя моманты Дня хіміка – 2019 захованы не толькі ў прыемных успамінах завадчан, але і ў вялікай колькасці фотаздымкаў, старанна зробленых нашым нязменным фатографам Валерыем Васілевічам. Менавіта фота дазваляюць праз доўгі час яшчэ раз акунуцца ў атмасферу падзей і быццам пражыць іх зноў.\nСёння мы прапануем вашай увазе чарговы праект, рэалізованы па ініцыятыве рэдакцыі газеты “Гродзенскі хімік”, – кліп на кампазіцыю “Родны “Азот”. З песні пра нашае з вамі прадпрыемства, якую ў маі на сцэне драмтэатра выканалі слесар-рамонтнік цэха цыклагексанон-2 Генадзь Макаранкаў, інжынер па стандартызацыі і сертыфікацыі аддзела кантроля і менеджменту якасці філіяла “Завод Хімвалакно” Лізавета Мікулінская і вадзіцель ТУП “АзотСпецТранс” Сяргей Ярашэвіч, стартаваў урачысты вечар, прысвечаны Дню хіміка. Музыка і словы атрымаліся настолькі шчырымі, а сам творчы нумар заслужыў столькі апладысментаў, што пасля канцэрту ўзнікла ідэя захаваць яго ў гісторыі і зняць кліп.\nА з’явілася кампазіцыя “Родны “Азот” дзякуючы таленту нашых калег. Верш напісаў ветэран працы прадпрыемства, член Саюзу пісьменнікаў Беларусі Мікалай Іваноўскі, музыку – апаратчык гатавання хімічных раствораў цэха АКіКАС Аляксей Пасікаў.\nДзякуй усім, хто ўдзельнічаў у стварэнні і выкананні песні, а таксама работнікам тэлерадыёкампаніі “Гродна” за відэаздымку і мантаж. Нам кліп вельмі спадабаўся, спадзяёмся спадабаецца і вам. Прыемнага прагляду!\nВідэа ТРК “Гродна”\nвидео Гродно ГродноАзот