Ахоўная адзенне, ахоўная тканіна, ахоўная рабочая адзенне - FCE\nСтаранна падабраныя колеры, асаблівасці, пасадка, трываласць і памер.\nВыкарыстанне антыстатычнай тканіны, добра падыходзіць для нафтахімічнай прамысловасці.\nАбараніцеся ад небяспекі.\nЗ нашымі асартыментамі сумесяў і графікам мікралотаў, які заўсёды мяняецца, мы вас ахапілі.\nМаючы дасканалую СМК і механізм працы, звязаны з бяспекай, Hebei FCE з'яўляецца сертыфікаванай кампаніяй, якая мае спецыяльны ахоўны сертыфікат LA, зацверджаны Дзяржаўнай адміністрацыяй па ахове працы.\nКАМПАНІЯ СПЕЦЫЯЛЬНАЙ АХОТЫ І АКСЭСУАРЫ HEBEI FCE створана ў 2009 годзе пад назвай Hebei FCE Intertrade Corporation. У 2014 годзе мы перайшлі на цяперашнюю назву. Наш офіс знаходзіцца ў раёне Чан'ань горада Шыцзячжуан правінцыі Хэбэй, Кітай.\nНавіны | студзеня-14-2021\nХочаце даведацца больш пра нас? Тады падпішыцеся на нашу рассылку.


Культура - Рэтраканверсія, вартая Кнігі рэкордаў Гінеса\nКаментарый дае загадчык аддзела Аляксей БУРАЎКІН:\n— Наш аддзел займаецца рэтраспектыўнай канверсіяй інфармацыйных рэсурсаў. Гэта — перавод інфармацыі з традыцыйных у тэхналагічна новыя формы. Адным з увасабленняў працэсу рэтраканверсіі з’яўляецца алічбоўка — ператварэнне дакументаў у графічныя і тэкставыя файлы. Для гэтых мэтаў у аддзеле ўстаноўлены сучасныя высакаякасныя сканеры. Сярод іх — паточныя хуткасныя сканеры для расшытых матэрыялаў. Мы выкарыстоўвалі іх і для рэтраканверсіі карткавых каталогаў нашай Нацыянальнай бібліятэкі. Гэты досвед — унікальны для бібліятэчнай супольнасці: за паўгода намаганнямі работнікаў аддзела, большасць якіх — маладыя спецыялісты, былі адсканіраваны амаль 4 мільёны картак… Цяпер іх электронныя вобразы прадстаўлены ў імідж-каталогу Нацыянальнай бібліятэкі, з якім можа азнаёміцца праз Інтэрнет (на сайце нашай бібліятэкі www.nlb.by) жыхар любога геаграфічнага пункта Зямлі.\nУ электронную форму пераведзены ўсе асноўныя каталогі Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі. Гэта і каталог дакументаў на беларускай мове, і самы вялікі па колькасці — рускамоўных выданняў, і ўкраінскі і польскі каталогі, і каталог нотных выданняў...\nКанешне, карыстацца побытавым сканерам цяпер можа навучыцца нават школьнік. Але ў нашым аддзеле сканіраванне — вытворчы працэс. Дзеля яго ажыццяўлення ўстаноўлена унікальная прафесійная тэхніка і распрацавана адмысловая паэтапная тэхналогія. У аддзеле функцыянуюць 4 сектары, якія адпавядаюць тэхналагічным этапам. Першы — сектар электроннай апрацоўкі аўдыёвізуальнай інфармацыі — займаецца непасрэдна сканіраваннем. Тут жа адбываецца і першасная апрацоўка: напрыклад, ачыстка гуказапісаў ад шумоў. Другі сектар — інфармацыйна-бібліяграфічнай апрацоўкі электронных рэсурсаў. На другім этапе паўстае і вырашаецца вельмі важнае пытанне: як улічваць і ў якім парадку архівіраваць шматлікія электронныя рэсурсы. Так, толькі на наступны год запланавана адсканіраваць прыкладна мільён умоўных старонак.\nТрэці — сектар тэхналогій захавання электронных інфармацыйных рэсурсаў.\nЭлектронныя копіі дакументаў захоўваюццана спецыяльных серверах. Вядзецца база даных адсканіраваных матэрыялаў.\nІ, нарэшце, сектар дызайну мультымедыйных рэсурсаў. Яго работнікі займаюцца графічнай апрацоўкай, а таксама рыхтуюць макеты Web-старонак і тэматычных дыскаў, што выдаюцца Нацыянальнай бібліятэкай.\nЛетам завяршыўся перыяд вопытнай эксплуатацыі абсталявання, і аддзел перайшоў да рэальнай вытворчасці паводле самастойна распрацаваных методык. Ствараюцца электронныя копіі разнастайных дакументаў: кніг, запісаў на вінілавых дысках, асобных артыкулаў, карт, мастацкіх выяў. Сумесна з іншымі аддзеламі Нацыянальнай бібліятэкі фарміруем “Электронную Беларусіку”.\nАдным з першачарговых нашых заданняў было стварэнне электроннага архіва беларускіх газет. Цяпер газетныя падшыўкі чытач можа праглядаць на маніторы камп’ютэра.У лічбавую форму неадкладна пераводзяцца найбольш каштоўныя кнігі, якім пагражае разбурэнне. Для іх прызначаны адмысловы кніжны сканер з самаперагортваннем старонак. На гэты момант зроблены электронныя копіі больш за 250 рэдкіх выданняў. Сярод іх — “Граматыка музыкі “ Напалеона Орды, выдадзеная ў 1873 г. у Варшаве, “Акты Литовско-Русского государства XIV — XVI вв.”, “Грамоты, касающиеся сношений Северо-Западной России с Ригою и Ганзейскими городами в XII, XIII и XIV вв.”, “Белорусские древности: сведения о памятниках старины” (Санкт-Петербург, 1890 г.).\nЯшчэ адзін важнейшы накірунак дзейнасці аддзела — выкананне платных чытацкіх замоў. У асобную катэгорыю выдзелена такая паслуга, як сканіраванне высокай якасці для прафесійных патрэб.\nЗанатавала Святлана ІШЧАНКА\nФота Аляксандра ЖАРНАСЕКА,\nзагадчыка сектара дызайнумультымедыйных рэсурсаў


Пяшчотная і гладкая скура гэта частка прыгажосці для любой жанчыны. Тым жанчынам, у якіх ад прыроды на целе мала валасоў, пашанцавала, а што трэба рабіць тым, каму не пашанцавала з генамі. Як пазбавіцца ад валасоў на целе ў хатніх умовах, ёсць шмат спосабаў, як можна змагацца з лішнімі валасамі на твары або целе. Прычына з'яўлення валасоў на целе, гэта наяўнасць у арганізме жанчыны вялікай колькасці мужчынскіх палавых гармонаў, прычынай бывае спадчыннасць.\nПросты спосаб выдалення валасоў - эпіляцыя, яе даводзіцца рабіць хаця б адзін раз у тыдзень, так як вы згольваць валасінкі, а бо самі карані застаюцца, і яны працягваюць расці.\nЯк пазбавіцца ад валасоў на целе.\nЯк пазбавіцца ад валасоў на руках і нагах.\nСпатрэбіцца 200 грам цукру і цытрынавая кіслата. Насып цытрынавай кіслаты ў цукар і дадамо 3 арт. л. вады. Паставім на агонь і варым, пакуль не атрымаем пастообразную масу. Атрыманую масу тонкім пластом вырабім на праблемныя месцы. Калі пласты высахнуць, рэзка здымем.\nВозьмем шклянку неачышчаных кедравых арэшкаў і зальем ½ л гарэлкі. Пераліць у цёмную бутэльку і настойваем месяц. Гэтай настойкай пасля выдалення валасоў пратрыце скуру.\nЯк пазбавіцца на твары ад валасоў.\nШмат хто ведае, што валасы, якія растуць на твары нельга выдаляць, іх стане больш. Каб ад іх пазбавіцца, возьмем раствор «риванола» у прапорцыі 1: 1000, вырабім яго на ватку, і кожны дзень праціраем ім валасы. Праз нейкі час вы забудзецеся пра тое, што яны раслі на твары.\nКаштан пазбавіць ад валасоў на грудзях.\nНепажадана выдаляць валасы на грудзях, паспрабуйце гэты рэцэпт. Здымем лупіну з конскага каштана, каб атрымаўся па аб'ёме адзін шклянку, усыплем іх у рондаль і зальем 2 шклянкамі кіпячай вады і паставім на агонь, часам памешваць. Калі вады не стане, астудзілі атрыманую масу і вырабім яе на валасы.\nЭфектыўны спосаб, як пазбавіцца ад валасоў на целе.\nВозьмем 2 грама ёду, 5 грам нашатырнага спірту, 30 грам спірту, 5 грам касторового алею. Старанна змяшаем ўсе інгрэдыенты і вырабім на скуру. Працэдуру праводзім 2 разы на суткі.\nГрэцкі арэх пазбавіць ад лішніх валасоў на целе.\n1) закіпяціць 2 шклянкі вады і ў гэтую ваду засыплем 2 арт. лыжкі расцёртай шкарлупіны ад грэцкага арэха і варым на слабым агні 15 хвілін. Астудзілі адвар і смажем праблемныя ўчасткі на целе тройчы ў дзень і ўжываем, як кампрэсы.\n2) Зробім настойку з тонкіх перагародак у грэцкіх арэхах, для гэтага возьмем перагародкі з 3 кілаграм арэхаў і зальем іх паўлітраў гарэлкі. Настойваем тры тыдні, працадзіць і адцісніце. Настойку п'ем па сталовай лыжцы, раз у дзень цэлы месяц.\nДурман ад валасоў на целе.\nВозьмем усё расліна дурману - 150 г каранёў, скрыначак, лісця, сцеблаў і зальем іх літрам вады. Кіпяцім 10 хвілін. Потым астудзіце, працадзіце. Захоўваем гэты адвар у халадзільніку. Смажем ўчасткі цела, на якіх знаходзіцца непажаданая расліннасць, адзін раз у дзень. І паступова валасы выпадуць. Калі з'явяцца новыя валасы, смажем іх дурманам. Раствор захоўваем у халадзільніку.\nМалако ад валасоў на целе.\nГэты старадаўні рэцэпт дапаможа пазбавіцца ад валасоў на целе, з дапамогай малака сабакі, якая нядаўна ощенилась, ім трэба рэгулярна змазваць валасяныя ўчасткі на целе.\nСумесь ад лішніх валасоў.\nАд непатрэбных валасоў на целе дапаможа пазбавіцца гэты рэцэпт, для гэтага зьмяшаем 5 грам касторового алею, 1,5 грам ёду, 5 грам нашатырнага спірту .35 грам спірту і змазваем гэтай сумессю 2 разы на суткі «праблемныя» месцы. Дастаткова зрабіць некалькі працэдур і валасы выпадуць.\nЦукар ад вусікаў.\nУ металічную кубак насыплем чайную лыжку цукровага пяску без верху, намочым ½ ч. Лыжкі і паставім на малы агонь, да знікнення крышталяў. Потым адцісніце сок аднаго цытрыны і выльем 1 ч. Л. соку цытрыны ў цёплую сумесь. Варым да цёмнага карычневага колеру. На талерку збярэм адну чайную лыжку гэтай масы, яна тут жа зробіцца цвёрдай. На патэльню выльем 3 гарбатных лыжкі вады, збяром яе ў маленькую клізму або ў шпрыц і гэтай вадой завільгатнець цвёрдую масу на талерцы. Паказальным пальцам уцерці гэтую масу ў волосістой месца. Намажам раніцай і ўвечары непатрэбныя валасы на 2 гадзіны, затым змыем. Робім гэта пастаянна. Валасы стануць тоненькімі, Светленькага і будуць павольна расці.\nПеракіс вадароду ад валасоў.\nВозьмем 5 кропелек нашатырнага спірту, 1 ч. Лыжку вадкага мыла, 1 ч. Лыжку 6% перакісу вадароду. Гэтую сумесь вырабім на 10 хвілін на волосістую частка скуры. Змыем настойкай рамонкі. Працэдуру робім ўвечары раз на тыдзень. Валасы стануць павольна расці, истончатся, пасвятлеюць. Пры сталым ужыванні перакіс з нашатырным спіртам грымне валасы.\nЧай з мяты можа паменшыць мужчынскія гармоны, і тады валасы стануць павольна расці, і лішнія валасы будуць не такія жорсткія. Мята лічыцца жаночым раслінай, таму што мята ў мужчын зніжае іх палавое лібіда. Возьмем ½ л кіпеню 2 ст. л. мяты, настойваем 40 хвілін. П'ём на працягу 3 месяцаў па 1/3 шклянкі тройчы ў дзень. Супрацьпаказанні да ўжывання - артэрыяльная гіпатэнзія.\nСамым праблемным месцам, дзе растуць непажаданыя валасы, гэта твар. Гэты рэцэпт дазваляе пазбавіцца ад валасоў на твары. Збярэм ня ураджай зялёны вінаград, выцісніце з яго сок, і працярыце тыя месцы на твары, дзе растуць валасы.\nВозьмем 50 грам насення крапівы, растолчем іх і дадамо 120 грам аліўкавага або расліннага алею. Атрыманы раствор змесцім у цёмнае месца на 2 месяцы. На прыгатаванне гэтага сродкі не спатрэбіцца шмат часу, але ўжо праз тыдзень, на целе пачнуць выпадаць лішнія валасы, і пра іх вы забудзецеся на адзін год.\nУ заключэнне, дадамо, што ў хатніх умовах можна пазбавіцца ад валасоў на целе. Выконвайце гэтым рэкамендацыям, але толькі пасля кансультацыі з лекарам. Калі ў вас на целе шмат лішніх валасоў, схадзіце да эндакрынолага, можа гэтая ваша падвышаная валасатасць, першы званок сур'ёзнай хваробы.\nСалата з пекінскай капусты з агурком і яйкамі\nКісель з абляпіхі\nХаладнік з шчаўя\nЯк пазбавіцца ад молі ў крупах\nЯк падштурхнуць мужчыну на куннилингус?


Час схоплівання бетону: хімічная і фізічная мадэлі. час - Блог пра рамонт\nЗа які час схопліваецца бетон? Якія працэсы працякаюць у ім падчас ператварэння напаўвадкую раствора ў цвёрды матэрыял? Як на гэтыя працэсы ўплывае тэмпература атмасфернага паветра? Давайце разбірацца.\nСхопліванне: хімія і фізіка\nУдакладнім: усе працэсы ў бетоне, строга кажучы, больш правільна называць гідратацыі цэменту. Па зразумелых прычынах куды больш ўстойлівыя хімічна кварцавы пясок і друз у рэакцыю ня залучаюцца.\nУ выпадку кантакту портландцемента з вадой адначасова запускаецца некалькі хімічных працэсаў, што зводныя да ператварэння вокісаў і соляў алюмінія і кальцыя ў, адпаведна, гидроалюминаты і гидросиликаты.\nАсноўныя рэакцыі маюць наступны выгляд:\nУсе тры рэакцыі працякаюць з вылучэннем малаважнай колькасці цяпла. Поўная гідратацыя цэменту патрабуе яго змешвання з вадой у прапорцыі 1: 0,4; пры гэтым ва ўласна хімічныя працэсы залучаецца прыкладна 60% ад агульнай колькасці вады. Астатняя вадкасць застаецца зачыненай у вочках будучага бетону, фарміруючы яго кіпрую структуру; яна будзе выпарацца на працягу некалькіх тыдняў ці нават месяцаў.\nПаралельна з гідратацыі складнікаў цэмент мінералаў у масе бетону працякае некалькі больш павольных рэакцый, якія паступова прыводзяць да набору бетонам марачнай трываласці:\nГашаная вапна Ca (OH) 2 у саюзе з вуглекіслатой паступова ператвараецца ў трывалы і слаборастворимый карбанат кальцыя CaCO3.\nДалучэнне да гэтай рэакцыі двухвокісу крэмнію спараджае не менш трывалыя і стабільныя сілікаты кальцыя.\nЯк працэс выглядае з пункту гледжання адбываюцца ў масе бетону фізічных працэсаў?\nЧас ад пачатку гідратацыі працякалыя працэсы\n5 хвілін Паверхню зерняў цэменту пакрываецца иглообразными крышталямі алюмінату кальцыя 3CaO * Al2O3.\n6-й гадзіне Крышталі разрастаюцца настолькі, што пачынаюць ўтвараць агульную крышталічную рашотку. Паміж цэментнымі зернямі ўзнікаюць першыя прасторавыя сувязі.\n8-10 гадзін Лавинообразно ускоряющийся рост кристаллической структуры создает между зернами сплошную решетку. Прочность бетона стремительно растет. Одновременно внутри кристаллической структуры начинается рост более мелких кристаллов - своеобразного «ворса» из силикатов кальция.\n24 гадзіны Сілікаты кальцыя пачынаюць выцясняць краты алюмінату, утвараючы ўласную трывалую сетку паміж цвёрдымі напаўняльнікамі.\n28 сутак Цэментны камень цалкам складаецца з крышталяў сілікатаў кальцыя. Алюмінатам выцесненыя.\nЧас працякання рэакцый\nУвогуле-то, колькі часу схопліваецца бетон - зразумела з папярэдняй табліцы. Праз 6 гадзін яго маса перастае быць рухомы; праз суткі яна губляе пластычнасць, але застаецца крохкім. Поўная марачнай трываласці набіраецца матэрыялам прыкладна за месяц.\nДаведка: марачнай трываласці адпавядае максімальнаму высілку на сціск, якое бетон здольны вытрымаць без разбурэння. Высілак вымяраецца ў кілаграмах на квадратны сантыметр. Так, бетон маркі М200 абавязаны вытрымліваць 200 кгс / см2, М300 - 300 кгс / см2, М400 - 400 кгс / см2 і гэтак далей.\nАднак прыведзеная вышэй табліца дакладная для так званых нармальных умоваў: + 18-22С пры адноснай вільготнасці каля 60%. Што адбудзецца пры адхіленнях у той ці іншы бок?\nадхіленне які аказваецца ўплыў\nпаніжэнне тэмпературы Пры нізкіх тэмпературах (ад 0 да +18) хуткасць працякання рэакцый запавольваецца; схопліванне можа заняць да 5-7 сутак. Пры падзенні тэмпературы бетону ніжэй 0 градусаў вада крышталізуецца, і гідратацыя портландцемента цалкам спыняецца.\nпавышэнне тэмпературы Да пэўнага мяжы рэакцыі паскараюцца; аднак пры 90С і вышэй вада пачынае выпарацца іх расце крышталічнай структуры хутчэй, чым ўступае ў рэакцыю з ёй. У выніку набор трываласці зноў-такі спыняецца.\nпаніжэнне вільготнасці У сухім паветры вада хутка выпараецца з павярхоўнага пласта бетону, што прыводзіць да падзення яго трываласці і з'яўленню расколін.\nпавышэнне вільготнасці Пры нармальнай тэмпературы яно прыводзіць толькі да павелічэння выніковай трываласці бетону пры адсутнасці расколін. Пры падвышанай да + 80С тэмпературы ў насычанай вадзяным парай атмасферы набор 60-70% трываласці займае ўсяго 16 гадзін.\nЯк нівеліраваць адхіленні ад нармальнага рэжыму?\nУ спякоту і сухое надвор'е канструкцыю ў апалубцы хаваюць мокрай мешкавінай, вільготнымі пілавіннем або паліваюць вадой два-тры разы на суткі.\nПры тэмпературах да -5 З досыць атуліць і па магчымасці цеплаізаляваных малады бетон. Вылучаюцца пры гідратацыі цяпло не дасць вадзе замерзнуць.\nПры больш нізкіх тэмпературах патрабуецца яго падагрэў. Альтэрнатыва - выкарыстанне зімовых марак бетону, здольных дзякуючы адмысловым дадаткам схоплівацца пры адмоўных тэмпературах.\nКарысна: дзякуючы противоморозным дадаткам цана кубаметру павялічваецца ўсяго толькі на 100-300 рублёў за куб. Уласна, зімовы бетон нескладана прыгатаваць і сваімі рукамі: інструкцыя зводзіцца да дадатку ў яго адмысловых антиморозных прысадак (напрыклад, Антыфрыз ДС) у колькасці 1% ад масы цэменту.\nВыніковая трываласць можа перавышаць марачнае. У нармальных умовах трываласць бетоннай канструкцыі за 3 месяцы да 120%.\nЗдымаць апалубку і хадзіць па маналіту можна праз 3-4 дзёня. Апрацоўка, узвядзенне сцен на бетонным падмурку і г.д. магчыма праз 10-14 дзён.\nДа набору поўнай трываласці непажадана выкарыстоўваць ударныя інструменты. Калі апрацоўка неабходная, пераважная рэзка жалезабетону алмазнымі коламі і алмазнай свідраванне адтулін у бетоне: у гэтым выпадку можна не баяцца расколін і сколаў.\nЯк звычайна, відэа ў гэтым артыкуле ёсць дадатковыя матэрыялы. Поспехаў!


Юбілей альма-матэр: Акадэмія МУС адзначыла 60-агоддзе з дня заснавання - AMIA.by\nЮбілей альма-матэр: Акадэмія МУС адзначыла 60-агоддзе з дня заснавання\nМіжнародная онлайн-канферэнцыя па пытаннях прафесійнага навучання\nАкадэмія МУС - лаўрэат Прэміі Урада Рэспублікі Беларусь за дасягненні ў галіне якасці\nПадзеяй міжнароднага маштабу сталі святочныя мерапрыемствы, галоўнае з якіх - адкрыццё мемарыяла «Алея Памяці, Гонару, Славы».\nРаніцай 16 траўня супрацоўнікаў і гасцей акадэміі сустракаў духавы склад аркестра ГУУС Мінгарвыканкама. Папуры на тэму міліцэйскія песень задалі тон святочнага дня. Асаблівую ўрачыстасць абстаноўцы надало прысутнасць ваеннаслужачых роты ганаровай варты.\nНа страявым пляцы сабраліся шматлікія госці, супрацоўнікі і курсанты міліцэйскай ВНУ. Удзельнікаў свята павіншаваў намеснік міністра ўнутраных спраў генерал-маёр міліцыі Аляксандр Барсукоў, які адзначыў заслугі прафесарска-выкладчыцкага складу і прафесіяналізм выпускнікоў ВНУ. Асаблівыя словы падзякі кіраўнік выказаў ветэранам - за стаўшы прыкладам іх жыццёвы і службовы шлях, неацэнны ўклад у развіццё адукацыйнай установы, працу па выхаванню і навучанню асабістага складу.\n- За мінулыя гады мяняліся назвы і статус навучальнай установы, аднак нязменным заставалася яго галоўнае прызначэнне - падрыхтоўка высокакваліфікаваных кадраў для савецкай і беларускай міліцыі. У цяперашні час акадэмія па праву лічыцца вядучай ВНУ краіны ў праваахоўнай сферы, - сказаў Аляксандр Барсукоў. - Кадравае будучыня беларускай міліцыі ствараецца тут і цяпер. Менавіта цяперашнім курсантам акадэміі ў хуткім часе трэба будзе сваёй працай, стаўленнем да службы і абавязку забяспечваць спакой і бяспеку ў беларускім грамадстве.\nНачальнік міліцэйскай ВНУ генерал-маёр міліцыі Уладзімір Бачыла правёў кароткі экскурс у гісторыю акадэміі, якая прайшла шлях станаўлення ад аддзялення факультэта завочнага навучання да профільнага універсітэта. Кіраўнік спыніўся на самых значных дасягненнях ВНУ, у ліку якіх акрэдытацыя ў якасці навуковай арганізацыі, сяброўства ў Міжнароднай асацыяцыі акадэмій паліцыі (INTERPA), дзейнасць Міжнароднага вучэбнага цэнтра, адкрытага ў 2007 годзе з удзелам Прэзідэнта Аляксандра Лукашэнкі, атрыманне ўжо другой па ліку прэміі Урада Рэспублікі беларусь за дасягненні ў галіне якасці. Уладзімір Бачыла распавёў аб вядучых навукоўцаў ВНУ, падкрэсліўшы заслугі кожнага з іх перад краінай і значнасць іх асабістага ўкладу ў станаўленне высокага статусу акадэміі.\n- Навукоўцы нашай ВНУ актыўна прымаюць удзел у даследаванні праблем барацьбы з злачыннасцю ў рамках дзяржаўных і міждзяржаўных праграм. Бралі ўдзел у падрыхтоўцы праектаў Канстытуцыі, кодэксаў, дзясяткаў законаў, шматлікіх падзаконных нарматыўных прававых актаў Рэспублікі Беларусь, - адзначыў Уладзімір Бачыла.\nПа словах начальніка акадэміі, гонарам для ўстановы заўсёды былі і застаюцца выпускнікі, сярод іх пяць міністраў унутраных спраў Беларусі, у тым ліку і цяпер дзеючы міністр генерал-лейтэнант міліцыі Ігар Шуневіч. Міністрам унутраных спраў Рэспублікі Дагестан стаў таксама выпускнік міліцэйскай ВНУ, якому пасмяротна прысвоена званне Героя Расеі.\nУ дзень юбілею альма-матэр увага усіх увага прысутных была прыкавана да мемарыяла "Алея Памяці, Гонару, Славы». Мемарыял прысвечаны выпускнікам і супрацоўнікам акадэміі - усім прадстаўнікам галоўнай міліцэйскай ВНУ Беларусі. Начальнік акадэміі выказаў падзяку за стварэнне мемарыяла заслужанаму мастаку Дагестана, скульптару, паэту Хізры Асадулаеву. У скульптурную кампазіцыю ўвайшлі чатыры памятныя знакі, сярод якіх вылучаецца вобраз курсанта - малады супрацоўнік трымае ў руках дыплом аб заканчэнні ВНУ і лейтэнанцкія пагоны.\nПершы памятны знак прысвечаны ветэранам Вялікай Айчыннай вайны, сярод якіх нямала работнікаў органаў унутраных спраў, якия з годнасцю і гонарам прайшлі ваенныя вёрсты. На цырымонію адкрыцця запрасілі ветэрана Вялікай Айчыннай вайны, у мінулым начальніка спецыяльнай бібліятэкі Мінскай вышэйшай школы МУС СССР (цяпер - Акадэмія МУС) старэйшага лейтэнанта ў адстаўцы Тамару Аляксееўну Заўгародняю.\nДругі памятны знак прысвечаны выпускнікам альма-матэр і ўсім супрацоўнікам, якія загінулі пры выкананні службовага абавязку. Сімвалічна, што ў цырымоніі адкрыцця прынялі ўдзел жонка і дачка маёра ўнутранай службы Аляксандра Зазулі - выкладчыка кафедры аператыўна-вышуковай дзейнасці органаў унутраных спраў Мінскай вышэйшай школы МУС СССР, які загінуў ў 1988 годзе пры выкананні службовага абавязку.\nТрэці памятны знак у гонар супрацоўнікаў і выпускнікоў, якія выконвалі інтэрнацыянальны абавязак у гарачых кропках, адкрыў генерал-маёр міліцыі ў адстаўцы Віктар Міхайлавіч Лазебник, у мінулым намеснік начальніка Акадэміі МУС - начальнік следча-экспертнага факультэта.\nНазаўжды ўвайшоў у гісторыю і подзвіг супрацоўнікаў, слухачоў і курсантаў, якія ў 1986 годзе ў складзе зводных атрадаў самааддана выконвалі службовы абавязак па ахове грамадскага парадку на тэрыторыях, падвергнутых радыяцыйнаму забруджванню. Удзельнікам ліквідацыі наступстваў аварыі на Чарнобыльскай АЭС прысвечаны чацвёрты памятны знак, у адкрыцці якога прыняў удзел генерал-лейтэнант міліцыі ў адстаўцы Уладзімір Мікалаевіч Савічаў - у мінулым першы намеснік міністра ўнутраных спраў і начальнік акадэміі.\nПасля адкрыцця мемарыяла для калектыву Акадэміі МУС і запрошаных гасцей адбыўся ўрачысты сход, падчас якога прайшло ўзнагароджанне супрацоўнікаў ВНУ. Ад асобы кіраўніка міліцэйскага ведамства халодная зброя - корцікі ўручаны Уладзіміру Бачыле і прафесарам кафедры кіравання органамі ўнутраных спраў генерал-лейтэнантам у адстаўцы Валянціну Агальцу і Сівакову Юрыю. Нагруднага знака "Ганаровы супрацоўнік МУС" ўдастоены начальнік кафедры прафесійна-прыкладной фізічнай падрыхтоўкі палкоўнік міліцыі Уладзімір Лявонаў, начальнік следча-экспертнага факультэта палкоўнік міліцыі Алег Ражко, начальнік аддзялення аддзела адукацыйных інфармацыйных тэхналогій падпалкоўнік міліцыі Аляксей Андрэеў. Нагрудны знак «За Выдатную службу» атрымалі намеснік начальніка факультэта міліцыі палкоўнік міліцыі Алег Дуванов, начальнік аддзела ідэалагічнай работы падпалкоўнік міліцыі Дзмітрый Вераценнікаў, намеснік начальніка аддзела кадраў падпалкоўнік міліцыі Жанна Слюсар, начальнік аддзела вучэбна-метадычнага ўпраўлення падпалкоўнік міліцыі Таццяна Шчэрба. Шмат каму ўручаны граматы Міністэрства ўнутраных спраў, а таксама ўзнагароды Генеральнай пракуратуры, Камітэта дзяржаўнага кантролю, Следчага камітэта, Міністэрства адукацыі.\nГледачовая зала з шчырай цікавасцю сустрэла фільм аб Акадэміі МУС «Першае званне - па прызначэнні!», падрыхтаваны згуртаванай творчай камандай АНТ спецыяльна да юбілею. Гэты фільм супрацоўнікі і госці ВНУ ўбачылі на экране першымі ў Беларусі.\nЗапамінальным дадаткам стаў паказ творчых прац курсантаў, якія перамаглі ў вузаўскім конкурсе таймлапс-ролікаў. На экране, дынамічна змяняючы адзін аднаго, прамільгнулі змястоўныя сюжэты з жыцця факультэтаў. Як курсант становіцца афіцэрам-прафесіяналам, лепш за ўсіх паказаў аўтарскі калектыў 3 курса факультэта міліцыі - Максім Дядюк, Мікіта Іванцоў, Глеб Краснабаеў і Дзяніс Пяшко былі узнагароджаны начальнікам акадэміі за першае месца ў конкурсе. «Сярэбранымі» прызёрамі сталі другакурснікі гэтага ж факультэта - Вячаслаў Бачынскі, Мікіта Дзям'янаў, Ягор Ластоўскі і Мікіта Саха. На трэцім ганаровым - рэжысёры, якія прадстаўлялі розныя курсы следча-экспертнага факультэта: Ксенія Багданава, Кацярына Місева, Сяргей Падкапаеў і Віталь Руцкі.\nАсаблівае месца ў святочных мерапрыемствах заняў агляд-конкурс «Гонар Акадэміі», які праводзіцца раз у пяць гадоў. У васьмі намінацыях названы імёны людзей, без якіх нельга ўявіць жыццё міліцэйскай альма-матэр.\n«Імя ў гісторыі Акадэміі МУС»: старшыня Рэспубліканскага савета беларускай грамадскай арганізацыі ветэранаў органаў унутраных спраў і ўнутраных войскаў МУС заслужаны юрыст Рэспублікі Беларусь кандыдат юрыдычных навук генерал-лейтэнант унутранай службы ў адстаўцы Віктар Аляксеевіч Піскароў.\n«Залаты фонд Акадэміі МУС»: прарэктар ВНУ па навуковай рабоце кандыдат юрыдычных навук, дацэнт палкоўнік міліцыі ў запасе Аляксандр Васільевіч Яскевіч.\n«Твары, думай, мацуйся»: дацэнт кафедры крыміналістыкі кандыдат юрыдычных навук, дацэнт падпалкоўнік міліцыі Марына Уладзіміраўна Савіч.\n«Паспяховы старт»: дацэнт кафедры канстытуцыйнага і міжнароднага права кандыдат юрыдычных навук, дацэнт падпалкоўнік міліцыі Канстанцін Дзмітрыевіч Сазон.\n«Вернасць абавязку і прысязе»: прафесар кафедры канстытуцыйнага і міжнароднага права кандыдат юрыдычных навук, дацэнт палкоўнік міліцыі ў запасе Аляксандр Аляксеевіч Подупейко.\n«Гонар ў службе»: узнагароджаная нагрудным знакам "За Выдатны службу» Жанна Юр'еўна Слюсар.\n«Служэнне спорту»: адзначаны нагрудным знакам "Ганаровы супрацоўнка МУС» Уладзімір Уладзіміравіч Лявонаў.\n«Надзея Акадэміі»: дацэнт кафедры грамадзянскага і працоўнага права кандыдат юрыдычных навук маёр міліцыі Аляксандр Віктаравіч Войцюль.\nДля прысутных запамінальным падарункам стаў канцэрт з удзелам прадстаўнікоў цэнтраў культурна-выхаваўчай працы МУС і УУС Мінаблвыканкама, салістаў аркестра сталічнай міліцыі, зоркі беларускай эстрады Сашы Нема, выхаванцаў нацыянальнага цэнтра музычнага творчасці імя Уладзіміра Мулявіна (мастацкі кіраўнік - заслужаны дзеяч культуры Рэспублікі Беларусь, член грамадскага ПРЫ савета МУС Святлана Стацэнка). Юныя таленты гімназіі № 15 Мінска выступілі з прэм'ерай песні "Прысвячэнне Акадэміі МУС». Свой музычны падарунак, вядома ж, паднеслі курсанты міліцэйскай ВНУ - прагучала песня-гімн «Віват! Акадэмія! Слава! », Якая зарадзілася некалькі гадоў таму ў альма-матэр. Канцэрт у актавай залі ВНУ быў не адзіным у гэты дзень - вечарам свята перамясцілася ў прасторны зала Вялікага тэатра оперы і балета.\nЦяпло віншуючы сваіх супрацоўнікаў, ветэранаў і курсантаў, Акадэмія МУС не забылася пра замежных гасцей, для якіх таксама падрыхтавала насычаную праграму. У гэтым святочных дні ВНУ прымае 22 дэлегацыя з Азербайджана, Казахстана, Кітая, Латвіі, Малдовы, Расіі, Сербіі, Узбекістанва, Украіны. У свой юбілей акадэмія стала пляцоўкай для афіцыйных сустрэч і нефармальны' зносін. Так, 15 траўня быў падпісаны дагавор аб супрацоўніцтве з Акадэміяй МУС Рэспублікі Узбекістан. Адбыўся міжнародны семінар кіраўнікоў ВНУ па падрыхтоўцы, перападрыхтоўцы і павышэнню кваліфікацыі кіруючага складу праваахоўных органаў. Удзельнікі абмеркавалі традыцыі і інавацыі ў сістэме падрыхтоўкі кадраў.\nУ гасцей з'явілася выдатная магчымасць пазнаёміцца бліжэй з Акадэміяй МУС - экскурсію па ВНУ правёў Уладзімір Бачыла. Дэлегацыям прадстаўлена матэрыяльна-тэхнічная база, вучэбна-метадычнае забеспячэнне адукацыйнага працэсу, інавацыйныя распрацоўкі супрацоўнікаў акадэміі. Па добрай традыцыі замежныя госці былі запрошаны на экскурсію ў музей гісторыі Вялікай Айчыннай вайны і Нацыянальную бібліятэку. Аднак на гэтым культурная праграма не завяршылася - 17 мая гасцей чакае паездка ў гісторыка-культурны музей-запаведнік "Нясвіж".\nСвяточныя мерапрыемствы Акадэміі МУС набыў міжнародны маштаб. Сёння на вядучы міліцэйскі ВНУ нашай краіны звярнуты погляды шматлікіх калег з міністэрстваў, устаноў, арганізацый Беларусі і замежных дзяржаў. Юбілей установы стаў не толькі яркай, урачыстай падзеяй, але і пацвярджэннем таго, што альма-матэр упэўнена глядзіць у будучыню і адкрыта для супрацоўніцтва.\nФота аўтара, Альберта Ермакова, Вячаслава Цуранава,\nАнжалікі Выджак-Таргоні, Сяргея Казакова, Сяргея Адынца\nтворчыя конкурсы\tсвяточныя і памятныя даты\tміжнароднае супрацоўніцтва


Самая любімая дзейнасць дзяцей — гульня. У ёй яны ствараюць уласны свет, які жыве па іх правілах. Да гульні дзеці адносяцца вельмі сур’ёзна і шчодра ўкладваюць у яе свае эмоцыі. Першае месца, куды ма...\n“Чытаючы дзецям казкі, мудрыя бацькі і педагогі ствараюць у іх пэўны запас псіхалагічнай трываласці, сімвалічны банк жыццёвых сітуацый. Галоўнае, каб сэнсы і ўрокі казак былі імі ўсвядомлены і засвое...\n“Псіхалогія прыйшла ў маё жыццё ў далёкім дзяцінстве, калі я гасцявала ў вёсцы ў бабулі (што было даволі часта). Па вечарах я любіла адпачываць і грэцца ў яе на печы, адкуль уважліва назірала за тым,...\nПалачка-выручалачка, сябар, старэйшы таварыш, здаровы прыклад і яшчэ шмат іншых іпастасей хавае ў сабе педагог-псіхолаг. Але добры педагог-псіхолаг не павінен хавацца. Рассакрэцім асобу аднаго з іх —...\nРабота педагога-псіхолага ў школе даволі вялікая і патрабуе прымянення разнастайных і эфектыўных форм работы. Навучэнцы — асноўны кантынгент, з якім узаемадзейнічае педагог-псіхолаг. Малодшыя навучэн...\nКабінет педагога-псіхолага як частка жыццядзейнага асяроддзя навучэнцаў школы-інтэрната 17-гадовы вопыт маёй работы паказвае, што эфектыўнасць дзейнасці педагога-псіхолага шмат у чым вызначаецца прав...\nКаб кіраваць эмоцыямі, трэба перш за ўсё іх зразумець і прыняць. А для дзяцей гэта можа быць няпростай задачай, бо з-за свайго ўзросту яны не заўсёды могуць растлумачыць словамі, што адчуваюць і пера...\nНядаўна на базе ясляў-сада № 112 Мiнска адбыўся першы фестываль майстэрства педагогаў-псiхолагаў устаноў дашкольнай адукацыi пры падтрымцы ўпраўлення па адукацыi адмiнiстрацыi Фрунзенскага раёна Мiнс...


Страўнікавы паразіт - Bactefort\nПаразіты здольныя жыць у любым з органаў чалавека. Глісты ў страўніку з'яўляюцца найбольш распаўсюджанай сярод насельніцтва инвазией. Каб ведаць, як лячыцца, важна разумець, якія паразіты атакуюць чалавечы страўнік, якія бываюць іх віды, якія прычыны захворвання і магчымыя наступствы могуць быць пры іх працяглай жыццядзейнасці ў арганізме.\nВіды паразітаў у страўніку чалавека\nУ страўніку чалавека могуць жыць розныя паразіты. Глісты лічацца самай распаўсюджанай паразітычнай формай. Іншыя віды паразітаў (глістныя інвазія): вастрыцы, аскарыды, кішачная anguilla, trichinella, лямблии, чарвяк саліцёр, опарыш. Такія арганізмы наносяць вялікую шкоду здароўю чалавека і яго унутраным органам, у прыватнасці, страўніку. Бываюць выпадкі, калі чалавек і не падазрае, што ў яго ўнутры знаходзяцца паразіты, настолькі ўтоена яны развіваюцца. Пры іх размнажэнні пачынаюць праяўляцца розныя сімптомы, якія часта лекары расцэньваюць няправільна, пачынаючы лячэнне зусім іншага органа.\nПарушэнне правілаў асабістай гігіены лічыцца самай распаўсюджанай прычынай захворвання. Рэкамендуецца пасля наведвання вуліцы, пасля кантактавання з хатнімі жывёламі, старанна мыць рукі гаспадарчым мылам, так як жывёлы, якія з'яўляюцца пераносчыкамі паразітаў, а на іх воўны адкладзеныя лічынкі глістоў. Заразіцца можна праз брудныя і нямытыя прадукты харчавання, неабчышчаную ваду, глебу, ад лятучых казурак, пры ўжыванні ў ежу дрэнна frixum рыбы і мяса. У гэтых выпадках страўнік паразітуюць чарвяк саліцёр і опарыш.\nПры заражэнні людзей паразітамі, з'яўляюцца характэрныя непрыемныя сімптомы і прыкметы, якія тычацца вонкавага выгляду:\nстрата ў вазе, звязаная з поўнай адсутнасцю апетыту, але магчымы, наадварот, несуцішны апетыт;\nз'яўленне залішняй нервовасці і турботы, парушэнне сну, што адразу адбіваецца на твары — з'яўляюцца сінякі пад вачыма, чырвоныя вочы, бледнасць скуры;\nз'яўленне алергіі і рознага роду высыпанняў на скуры асобы і цела;\nвыпадзенне валасоў і з'яўленне перхаці.\nсверб у раёне анальнага адтуліны;\nгалаўны боль і ліхаманка;\nзавала або, наадварот, дыярэя;\nнепрыемны пах з рота і з'яўленне гніласнага паху мачы;\nз'яўленне беспадстаўнай стомленасці;\nпарушэнне менструальнага цыклу, з'яўленне запаленчых працэсаў у органах малога таза і яечнікаў (у жанчын);\nпагаршэнне патэнцыі, абвастрэнне прастатыту (у мужчын).\nКаб своечасова выявіць непрыемнае захворванне, выявіць іншародныя цела ў страўніку, дарэчы правесці дыягностыку і абследаванне, здаць аналізы на выяўленне глістоў і іншых паразітаў. У першую чаргу бяруць кал і мазкі з анальнага адтуліны на аналіз, па якім ужо можна вызначыць, прысутнічаюць ці лічынкі паразітаў у страўніку або іншых органах.\nСучасная медыцына можа прапанаваць спецыяльныя immunoassay аналізы (ІФА), якія здольныя выявіць нават раннюю стадыю захворвання і прасачыць дынаміку працэсу развіцця.\nГэты аналіз адрозніваецца прастатой, выгодай у выкарыстанні, дакладнасцю паказанняў і адноснай таннасцю дыягностыкі. Лячэнне паразітаў праводзіцца па вызначанай схеме, згодна з вынікамі дыягностыкі. Практычна заўсёды зыход тэрапіі бывае ўдалым.\nЗмагацца з паразітамі трэба адразу пасля выяўлення, інакш страшныя наступствы не прымусяць сябе чакаць. Тэрапію страўнікава-кішачных інвазій праводзяць пры дапамозе лекавых сродкаў, балазе, у цяперашні час, іх з'явілася мноства відаў, разлічаных і на дзяцей, і на дарослых. Прызначаць лячэнне можа толькі лекар, не трэба займацца самалячэннем.\nКалі захворванне знаходзіцца ў ранняй стадыі, то прымаецца адзін выгляд лекі, адным разам. У выпадку, калі гельмінты ўжо доўгі час знаходзяцца ў страўніку ці ж іх там некалькі відаў, прызначаецца складаная тэрапія, з ужываннем не аднаго віду моцнадзейнага лекі. Не варта перажываць, калі глістныя інвазія адрозніваецца складанасцю плыні і краявіднай разнастайнасцю патагенных арганізмаў. Практычна ўсе хваробы паддаюцца лячэнню сучаснымі прэпаратамі, і паразіты, у тым ліку.\nДля лячэння аскарыды і трыхінелы выкарыстоўваюцца anthelmintic прэпараты. Для эфектыўнасці выніку, піць некаторыя таблеткі варта раніцай, а ўвечары прыняць слабільнае сродак. Праз два тыдні рэкамендуецца праходжанне праверачных тэстаў, правядзенне лекавай прафілактыкі.\nНародныя метады выкарыстоўваюць як дадатак да асноўнага лячэння і служаць выдатнай прафілактыкай з'яўлення солитеров і ім падобных паразітаў. У народным лячэнні выкарыстоўваюцца такія расліны і вострыя прыправы, як лён, гваздзік, імбір, часнык. Іх аб'ядноўвае галоўнае якасць — наяўнасць характэрнай горычы густу, якую паразіты вельмі не любяць. Выдатным варыянтам для вывядзення паразітаў з арганізма і кішачніка лічацца ачышчальныя клізмы. Папулярнымі рэцэптамі народнай барацьбы з'яўляюцца:\nЛён і гваздзік. Неабходна ўзяць 100 г насення лёну і 10 г гваздзіковае, усе змяшаць і перацерці да парашкападобнага стану. Ўжываць такую сумесь трэба 5 раз у дзень, па 25 г павінна быць у кожнай порцыі. Калі чалавек мае масу цела больш за 70 кг, то колькасць парашковай сумесі трэба павялічыць. Лекі прымаць па графіку — 3 праз 3. Курс лячэння складзе 30 дзён.\nІмбір. Здробнены імбір з'яўляецца не толькі добрай прыправай да ежы, але і найкаштоўнейшым лекамі ад паразітаў, у асаблівасці лечыць аскарыды і лямблии. Ўзяць 50 мл вады і 1 ч. л. парашка імбіра, змяшаць два кампанента і піць штодня па раніцах нашча. Дазваляецца ўжываць у барацьбе з глістамі імбір у марынаваным выглядзе, у свежым, у выглядзе спіртавы настойкі і лячэбнага напою (рыхтаваць рэзкі імбірны чай ці чай у кампаненце з травой).\nЧаснык. Ён вядомы ў якасці выдатнага прафілактычнага сродкі ад глістоў Прадукт здольны і знішчаць ўсе віды шкоднікаў страўніка і іх лічынкі. Опарыш, саліцёр, лямблии і іншыя віды паразітаў могуць загінуць, калі ўжываць для лячэння такое лекі: узяць 2 галоўкі часныку, 1 цытрына, 2 ч. л. мёду, 1 л кіпячонай астуджанай вады. Зрабіць з кампанентаў сумесь і прымаць яе 3-4 р. у дзень, каля 3-х дзен. Можна прымаць лекі і даўжэй, але рабіць невялікія перапынкі. Гэта акажа станоўчы ўплыў не толькі на лячэнне, але і наступную прафілактыку захворвання.\nАчышчальная клізма. З'яўляецца выдатным хатнім варыянтам. Праводзяць ачышчэнне такім чынам: рыхтуюць солевы раствор (на 1 л вады — 15 г солі), падаграваюць яго да цёплага стану, у гэты раствор дадаюць яшчэ 15 г соды і ставяць клізму. Вадкасць трэба ўтрымліваць у кішачніку каля паўгадзіны, потым ставіць яшчэ адну клізму. Калі падчас правядзення такіх мерапрыемстваў выходзіць дастатковую колькасць слізі, то дзеянні правільныя і працэдура ўдалася.\nУ пазбяганне праблем з страўнікам і здароўя ў цэлым варта выконваць выразныя правілы. Важна пазбягаць кантактаў з чужымі жывёламі (сабакамі, коткамі, грызунамі), так як на іх воўны утрымліваюцца лічынкі паразітаў, а яны з'яўляюцца прамымі пераносчыкамі хваробы. Калі так выйшла, што было patted вулічнае або чужое хатняе жывёліна, адразу старанна вымываюцца далоні гаспадарчым мылам, каб забіць усіх бактэрый, паразітаў і іх лічынкі, якія трапілі на скуру. Не ўжывайце ў ежу нямытыя садавіна і гародніна, дрэнна прожаренное мяса або рыбу (страўнік падвяргаецца рызыцы паразітавання tapeworm), ваду з адкрытых крыніц.\nНекаторыя якія лётаюць казуркі здольныя быць пераносчыкамі паразітаў і заражаць чалавека непасрэдна пры ўкусе. Каб пазбегнуць ўкусу, неабходна як варта закрываць адкрытыя ўчасткі цела шчыльнай адзеннем, з гумкамі на руках і нагах. Насіць закрытую абутак пры паходзе ў plantation. Калі маецца ў планах адпачынак за мяжой у экзатычнай краіне, то перад паездкай пажадана правесці вакцынацыю супраць «замежных» захворванняў. У якасці прафілактыкі варта два разы ў год прымаць лекі ад глістоў. Усе гэтыя практычныя рэкамендацыі накіраваны на пазбяганне непрыемных наступстваў, дапамогуць абараніцца ад шкоднасных паразітаў і захаваць здароўе.


У тваіх вачох іскрынкі ;) - Poplavskaja.by\nУ тваіх вачох іскрынкі ;)\nУ яе дом весь у сонейках. І блог у яе сонечны. І ўсьмешка ў яе сонечная. І вочы прыгожыя. І сама - прыгожая, чыстая, сапраўдная. Яна прыйшла ў маё жыцьцё нечакана. Прыйшла сьветам і радасьцю. Шчырасьцю. У нас былі сумесныя фотасесіі - і атрымліваліся класныя фоткі. Мы з яе ініцыятывы пускалі бурбалкі - і быў файны настрой. Мы разам хадзілі на танцы - і ператварыліся ў вар'яцкіх сястрычак. Ладзілі блюда-паці - і былі Піпі і Нільсанкай. Пісалі адна адной папяровыя лісты - і чыталі іх "тут і зараз".\nМесяц мы ня бачыліся. Яна ў шпіталі. Ёй зрабілі некалькі аперацый, вельмі складана праходзіць рэабілітацыя. У шпіталі правяла свой ДН, ДН мужа, ДН ягонай сястры, гадавіну вясельля... Яна той шчэ баец! Мужна трымаецца. І нават усьміхаецца. Заўтра зранку паедзе ў цэнтр рэабілітацыі, што недалёка ад Менску. А мы нават пабачыцца ня можам, бо я лячуся дома, саплямі абматаная :(\nЗьнічанька, харошы мой чалавечак, ты паправісься. Мы будзем доўга шпацыраваць і есьці марозіва. Рознакаляровыя смачныя шарыкі. Мы будзем бурбалкі пускаць. Шмат-шмат. Як і тады - увесь праспект будзе ў бурбалкавых абдоймах. Будзем чытаць вершы. Воліны, твае, мае, нашыя. Пакатаемся-такі на роварах! Абяцаю, што я буду харошым спадарожнікам. Зьезьдзім у Гародню! А Юрка будзе ісьці за вар'яткамі-намі і варчаць. Хехе. Зробім смачныя шашлыкі. М-м-м-м! Прасьпяваем што-небудзь харошае. Разам. Будзе шмат-шмат усяго.\nТы толькі папраўляйся. Калі ласка. І памятай: на адлегласьці далоні. Я ганаруся табой :*\nТак расчуліла - я плачу. Шчыра. Ты даўно не пісала. І я ведала, я адчувала ўсё-усё...\nТаму я ня верыла... я не да канца... думала, што мне пачулася... Нават пасьля сустрэчы я адчула толькі крок насустрач, і падумала, што ўсё будзе добра (але менавіта ў будучым часе). Таму што мне і самой трэба было Вярнуцца. Не да пачуцьця, бо маё ЛЮблю не зьнікала ні на хвіліну. Але знайсьці нітачкі, адчуць узаемнасьць.\nА зараз ізноў - з галавою.\nШто ты са мною робіш?\n:) я рада-рада.\nнапішу дыплом, прыеду да цябе і мы што-небудзь крэатыўнае прыдумаем ;)\nЯ быццам-бы падслухаў нешта вельмі важнае. Сталася ўтульна і хораша. Будзьце здаровенькі)


Хакейная дружына Віцебшчыны на сваёй пляцоўцы сустрэнецца з камандай Міншчыны | Народные новости Витебска\nЯна Ільіна • 20/12/07 14:00 • Спорт\nПачатак гульні ў 15 гадзін. Уваход вольны. Адзначым, што віцебскія заўзятары, якія сочаць за гэтым турнірам, упершыню ўбачаць дружыну Прыдзвіння на роднай пляцоўцы.\nЯк ужо паведамлялі “ННВ”, праз тыдзень, 8 снежня, дружына Віцебскай вобласці сустрэнецца ў мінскім Палацы спорту з найсур’ёзнейшым супернікам – камандай прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнкі, якая, натуральна, з’яўляецца лідэрам гэтых спаборніцтваў.\nШто тычыцца нашага бліжэйшага суперніка – каманды Міншчыны, то яна ўжо мае ў сваім актыве адну перамогу. А вось аматарская зборная Віцебшчыны пакуль поспехамі пахваліцца не можа: у сваёй першай гульні з камандай Гродненшчыны 10 лістапада яна прайграла з лікам 2:3.\nНагадаем, што першыя рэспубліканскія спаборніцтвы сярод аматарскіх каманд на прызы “Прэзідэнцкага спартыўнага клуба” пачаліся 3 лістапада і скончацца ў красавіку 2008 года. Прызы аспрэчваюць 7 каманд – аматарскія зборныя абласцей краіны і каманда прэзідэнта.\nМеткі: прэзідэнт, хакейная дружына\nНа пост Президента Беларуси претендуют два жителя Витебска\nКаманда Віцебшчыны саступіла дружыне прэзідэнта


Каўчэг з Дарамі вешчуноў будзе знаходзіцца ў Мінску з 17 па 24 студзеня\n11 студзеня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Хрысціянская святыня – Каўчэг з Дарамі вешчуноў – будзе знаходзіцца ў Мінску з 17 па 24 студзеня, паведамілі БЕЛТА ў Беларускім Экзархаце.\nАдпаведнае рашэнне Сінод БПЦ прыняў яшчэ ў лістападзе 2013 года. Мітрапаліт Філарэт агучыў тады епіскапату інфармацыю з пісьма Кіраўніка спраў Маскоўскай Патрыярхіі мітрапаліта Саранскага і Мардоўскага Варсанофія. У пісьме гаварылася, што па благаславенню Патрыярха Маскоўскага і ўсяе Русі Кірыла з 6 па 30 студзеня 2014 года ў межы РПЦ з манастыра святога Паўла на святой Гары Афон будзе дастаўлены каўчэг з Дарамі вешчуноў.\n"Гэта святыня ўпершыню прыносіцца ў межы РПЦ", - адзначаецца ў журналах пасяджэнняў Сінода БПЦ.\nБеларускія епіскапы назначылі протаіерэя Фёдара Поўнага, настаяцеля прыхода храма-помніка ў гонар Усіх Святых (Мінск), адказным за прынясенне каўчэга з Дарамі вешчуноў у межы Беларускага Экзархата. "Месцам знаходжання святыні вызначыць храм у гонар святога Іова Шматпакутнага Дома Міласэрнасці горада Мінска", - гаворыцца ў рашэнні Сінода.\nРаней, у ноч з 6 на 7 студзеня 2014 года, у кафедральным саборным Храме Хрыста Збавіцеля ў Маскве Патрыярх Маскоўскі і ўсяе Русі Кірыл узначаліў як саму калядную службу, так і сустрэчу святыні. "Да Яго (Хрыста. - Заўвага БЕЛТА), нованароджанага, прыйшлі з дарамі вешчуны і ўдзячныя небу, удзячныя невядомаму для іх Богу паднеслі немаўляці золата, ладан і смірну: золата - як цару, ладан - як Богу, смірну - як чалавеку", - сказаў у сваёй пропаведзі прадстаяцель РПЦ.


Нямецкія хрысьціянскія дэмакраты выступілі з заявай у падтрымку беларускіх галадоўнікаў\n12 чэрвень 2004, 19:59\nRFE/RL “Падаўленьне палітычнай апазыцыі ў Беларусі набірае моц. Мы патрабуем прамых і дэмакратычных выбараў у апошняй дыктатуры Эўропы” – такую заяву сёньня зрабілі дэпутаты ад фракцыі ХДС/ХСС у нямецкім Бундэстагу. Хрысціянскія дэмакраты выказалі ў гэтым сваю поўную салідарнасьць з фракцыяй сацыял-дэмакратаў: дзень таму сябры гэтае партыі зьвярнуліся да ўсіх палітыкаў Нямеччыны з заклікам падтрымаць беларускіх галадоўнікаў.\nПрадстаўнікі фракцыі ХДС/ХСС перакананыя, што нямецкі, а таксама і эўрапейскі ўрады павінны зрабіць адпаведны ціск на афіцыйны Менск дзеля таго, каб той забясьпечыў пэўныя гарантыі для правядзеньня ў краіне справядлівай выбарчай кампаніі.\nПаводле чарговай заявы нямецкіх палітыкаў – гэтым разам яе падпісалі дэпутаты ад фракцыі ХДС/ХСС у нямецкім Бундэстагу – апошняе разьвіцьцё падзеяў у Беларусі яскрава дэманструе, што рэжым Лукашэнкі не зацікаўлены ў тым, каб роўныя правы ў выбарчай кампаніі мелі ўсе палітычныя сілы краіны і каб выбарчая барацьба вялася справядліва і празрыста – рэжым Лукашэнкі не зацікаўлены ў дэмакратычных выбарах увогуле.\nЯк адзначаюць нямецкія дэпутаты, беларускі парлямэнт апошнім часам дэманстрацыйна ізалюецца як ад прэсы, так і ад назіральнікаў. Пасьля таго як сьпікер Вадзім Папоў у часе выступу адключыў мікрафон дэпутату групы “Рэспубліка” Валерыю Фралову, стала відавочным, што ў беларускім Нацыянальным сходзе зроблены курс на абмежаваньне абмену думкамі сярод парлямэнтароў. “Тым часам”, гаворыцца ў заяве, “дэпутат Фралоў выказаў ня што іншае як слушную прапанову адносна адкрытых дэбатаў наконт зьменаў у выбарчым кодэксе, а таксама патрабаваньне адносна тэрміновага вызваленьня былога міністра Міхаіла Марыніча, які насуперак нормам міжнароднага права знаходзіцца ў зьняволеньні.”\nПаводле дэпутатаў Бундэстагу, апошняе абмежаваньне свабоды выказваньня ў беларускім парлямэнце ёсьць чарговым крокам у падаўленьні дэмакратыі ў Беларусі. Дагэтуль у краіне назіраліся магутны перасьлед апазыцыйных палітыкаў, абмежаваньне свабоды сходаў, ціск на няўрадавыя арганізацыі, цэнзура ў СМІ і забарона незалежных выданьняў.\n“Мы патрабуем прамых і празрыстых выбараў у апошняй дыктатуры Эўропы,” гавораць у сваёй заяве прадстаўнікі фракцыі ХДС/ХСС. Нямецкія парлямэнтары заклікаюць урад сваёй краіны патрымаць беларускіх галадоўнікаў. Яны патрабуюць ад кіраўніцтва Нямеччыны, каб тое разам з урадамі Эўропы і ЗША павялічыла ціск на рэжым Лукашэнкі й прысьпешыла афіцыйны Менск накіраваць незалежным міжнародным назіральнікам запрашэньне на выбары. “У часе выбарчай кампаніі ў краіне мусяць захоўвацца роўныя правы для ўсіх палітычных сілаў,” гаворыцца ў заяве.


Садам - гэта што: грэх або задавальненне?\nСадам - это что: грэх або задавальненне?\nСадам - гэта той від распусты, які забараняе як закон, так і царква. Давайце больш дэталёва разбяромся ў тым, што ж гэта такое.\nСадам - гэта?\nЯшчэ з старажытных часоў дадзеных словам пазначалі любую незаконную і перакручаныя сэксуальную сувязь. У навуковай тэрміналогіі садам - гэта сапсаванасць і скажэнне сэксуальных жаданняў чалавека. У гэты тэрмін ўваходзяць такія рэчы, як гомасексуальныя кантакты, аральны і анальны сэкс, зоофилия, мастурбацыя, парафилия, промискуитет, інцэст і іншыя перакручаныя формы. Гэта значыць усё тое, што ўяўляе зь сябе ненатуральныя формы адносін.\nТрохі рэлігіі і гісторыі\nУ Бібліі акт садам - гэта менавіта тое, што выклікала Божы гнеў на гарады Садом і Гамору. Так абвяшчае царква з мэтай зберагчы людзей ад цялесных грахоў. Але такія акты былі натуральныя яшчэ ў старажытныя часы. Напрыклад, гомасэксуалізм ў Старажытнай Грэцыі быў не толькі дазволены, але і лічыўся адным з найбольш папулярных відаў забаў. Філосафы і людзі мастацтва ў старэйшым узросце мелі цэлую «калекцыю» маладых хлапцоў, якія іх шчасьціць. У VI - XI стагоддзях словам «садаміі» пазначалася не толькі перакручаная, але і пазашлюбная сэксуальная сувязь паміж мужчынам і жанчынай. Толькі з 1215 года, пасля каталіцкага суда пад назвай «Інквізіцыя» над членамі ордэна Тампліераў, было вызначана, што «садам - гэта мужеложество, а таксама любая іншая сэксуальная сувязь, якая не можа даць патомства». Царква строга забараняе любыя палавыя зносіны дадзенага роду, абвяшчаючы іх адным з самых страшных цялесных грахоў. Такія меркаваньні перыядычна сустракаюцца і ў Кнізе Кніг. Але хіба так важны гэты забарону, калі дадзеная сувязь прыносіць задавальненне абодвум партнёрам? Заканадаўства некаторых краін свету ўжо дазволіла аднаполыя шлюбы, нягледзячы на тое што царква актыўна выступае супраць гэтага. Дык што ж такое садаміі - грэх ці ўсяго толькі адзін са спосабаў кахаць і быць каханым?\nНа сённяшні дзень садам - гэта тэрмін, які пазначае сэксуальныя анальныя кантакты (гомасэксуалізм) і зоофилию (сэкс з жывёламі). Але значэнне гэтага слова разыходзіцца ў розных краінах. Так, нямецкі слоўнік «Дуден» тлумачыць гэтае слова як сэксуальную сувязь людзей з жывёламі, то ёсць зоофилию. У ЗША ж гэты тэрмін пазначае аральны і анальны сэксуальную сувязь як гетэрасексуальнага, так і гомасексуальнага тыпу.\nШто ж тычыцца медыцыны, галоўным чынам псіхалогіі, то садам - гэта сур'ёзная псіхалагічная хвароба, над лячэннем якой працуюць лекары усяго свету. Навукоўцы сцвярджаюць, што такая хвароба не можа быць прыроджанай. Яе праява з'яўляецца сведчаннем псіхічных траўмаў у раннім узросце. Як правіла, такія траўмы бываюць вонкавага характару, што ў сваю чаргу прыводзіць да псіхічным засмучэнням. У гэтым выпадку вылечыцца практычна немагчыма. Таксама магчымы варыянт, што чалавек проста расчараваўся ў асобінах супрацьлеглага полу і шукае «выратавання». У гэтым выпадку чалавек лечыцца ад дэпрэсіі, а не ад скажонай сэксуальнай актыўнасці.\nЭлектрашокавая тэрапія ў псіхіятрыі. Паказанні, наступствы\nЯк зняць стрэс: эфектыўныя спосабы і распаўсюджаныя памылкі\nВясновая дэпрэсія - усё на барацьбу з маркотай!\nРазумовая адсталасць - гэта ... Ступені і формы разумовай адсталасці. Дзеці з разумовай адсталасцю\nОнейроидный сіндром: сімптомы, лячэнне. Лячэнне онейроидно-пазбаўленую сьвядомасьці сіндрому пры шызафрэніі\nШкоднасць ці старэчая прыдуркаватасць?\nКрысціна Базан і яе гісторыя поспеху\nХто ў Пузікаў жыве, або Як на раннім тэрміне вызначыць пол дзіцяці?\nЯк рыхтаваць прэснае цеста\nНіколь Фокс: біяграфія, асабістае жыццё, фота\nТГК - гэта ... Тетрагидроканнабинол: ўласцівасці, прымяненне ў медыцыне. Спіс № 1 - забароненыя прэпараты\nДыета пры піяланефрыце: асаблівасці харчавання хворых\nАдкуль узялася Сусвет?\nРужа майская (шыпшыннік): апісанне, фота\nСпякотнае з курыцы - страва, любімае з дзяцінства\nПрэпарат «Тауфон» (вочныя кроплі): інструкцыя


“Дэкрэт імя Бармалея”\n27 кастрычнік 2010, 14:11\n19 кастрычніка гэтага году ў прэсе зьявіліся паведамленьні пра тое, што да гомельскага актывіста Канстанціна Жукоўскага прыходзілі прадстаўнікі аддзелу адукацыі, каб паглядзець, у якіх умовах гадуецца ягоная пяцігадовая дачка. Падставай для візыту было пастанаўленьне кіраўніка аддзелу адукацыі Цэнтральнага раёну гораду Гомелю, дзе ён у рамках рэалізацыі дэкрэту прэзыдэнта № 18 «просіць неадкладна правесьці агляд і падаць акт агляду жыльлёва-бытавых умоваў па адрасе, дзе пражывае Жукоўскі з жонкай і дачкой".\nКанстанцін Жукоўскі цяпер зьбірае подпісы за патэнцыйнага кандыдата ў прэзыдэнты ад беларускай хрысьціянскай дэмакратыі Віталя Рымашэўскага. Для таго, хто ўжо перажыў шматлікія адміністрацыйныя спагнаньні, шматтысячныя штрафы, вязьніцу і зьбіцьцё, візыт органаў сацыяльнай апекі стаў чарговым спосабам перасьледу:\n"Сёньняшняя ўлада сама мяне заганяе ў кут — штрафамі, суткамі, а потым прыходзіць глядзець, як я жыву". ...\n"Яны прыйшлі, агледзелі ўсё, склалі паперу. Я пазначыў, што ўмовы, вядома, горшыя, чым у Колі Лукашэнкі, але нашмат лепшыя, чым у некаторых беларускіх дзяцей. Я ёй растлумачыў, што ў Беларусі вельмі шмат дзяцей, якім проста няма чаго есьці. А сёньняшняя ўлада сама мяне заганяе ў кут — штрафамі, суткамі, а потым прыходзіць глядзець, як я жыву. Потым я выйшаў — суседка стаіць, кажа: "Ды яны тут ужо ня менш за тыдзень ходзяць і нешта выглядаюць. Прыходзіла міліцыя раней, шукала, пытала, як яны жывуць, ці сваркі ў іх дома ёсьць ці не".\nТакі выкшталцоны мэтад супакаеньня занадта актыўных грамадзянаў выкарыстоўваецца ўладамі не ўпершыню. Некалькі гадоў таму адабраць дзяцей спрабавалі ў грамадзкай актывісткі Крысьціны Шацікавай. Бацькі салігорскіх актывістаў Івана і Ільлі Шылаў таксама рызыкавалі пазбавіцца бацькоўскіх правоў. Тады мэты ўладаў былі відавочныя. Гаворыць Уладзімер Шыла:\n"Да нас прыходзілі даволі часта. Прыходзілі са школы — клясная і сацыяльны пэдагог. Ну, і таксама нас выклікалі на размову, выклікала загадчыца раённага аддзелу адукацыі. Я ня ведаю, як у іншых сем'ях, а ў нашай сытуацыі гэта выглядала, як гульня нейкая. Да нас прыходзілі і казалі: "Ну, вы ж самі ведаеце, мы ня вельмі хацелі да вас ісьці, бо мы ведаем, што ў вас усё добра, але ж нас прымушаюць, і таму мы павінны да вас прыйсьці". Нас выклікалі таксама ў пракуратуру і вынесьлі папярэджаньне як бацькам, што мы парушаем закон. Нас папярэдзілі ў тым сэнсе, што мы дазваляем нашым дзецям галадоўку, хаця насамрэч мы былі супраць".\nГэтыя без перабольшаньня антыгуманныя дзеяньні мясцовых уладаў насамрэч зьяўляюцца законнымі і грунтуюцца на падставе прэзыдэнцкага Дэкрэту № 18 ад дваццаць чацьвертага лістапада дзьве тысячы шостага году. Гэты дэкрэт дазваляе раённым камісіям па справах непаўналетніх самастойна прымаць рашэньне пра тое, каб забіраць дзіця ў бацькоў і зьмяшчаць яго пад дзяржаўную апеку. Ужо падчас прыняцца гэтага дэкрэту дэмакратычная супольнасьць уголас заяўляла, што гэтая заканадаўчая норма будзе выкарыстаная супраць нязгодных з дзяржаўным ладам. Як выявілася, нездарма.\nЦі здараюцца такія выпадкі ў суседніх краінах? З гэтым пытаньнем я зьвярнулася да Марыны Гаварухінай з Украінскага Хэльсынскага саюзу па правах чалавека:\n"У нас такога не назіраецца. Гэта вельмі радыкальны мэтад, і ў нас улада да гэтага яшчэ, дзякуй богу, не дадумалася".\nА вось што сказала Богна Хмелеўска з Польскай Хэльсынскай фундацыі правоў чалавека.\n"Трэба пачынаць вельмі гучна крычаць пра гэта. Гэта ненармальная працэдура" ...\n"Я думаю, што трэба пачынаць вельмі гучна крычаць пра гэта. Трэба пра гэта паведамляць, трэба спрабаваць праз суды адстойваць, паколькі іншага ўплыву ня можа быць. Гэта ненармальная працэдура".\nАле прыняты дэкрэт тычыцца ўсіх грамадзянаў Рэспублікі Беларусь, і найбольш пакутуюць ад яго неадпаведнага прымяненьня сем'і, якія сапраўды трапілі ў цяжкую жыцьцёвую сытуацыю.\nГэтая гісторыя адбылася ў віцебскай сям'і Андрэевых. Аднойчы пры канцы дзьве тысячы восьмага году 15-гадовага Максіма Андрэева забралі са школы міліцыянты, і адвезьлі ў паліклініку, а пасьля — у прытулак. Брат Вячаслаў патрапіў забраць яго дахаты.\n"Калі я хадзіў у школу, у мяне чамусьці была ўпэўненасьць, што менавіта ў школе са мной нічога не адбудзецца. Але такой бясьпекі, як высьветлілася, ужо няма".\nНіякіх паведамленьняў са школы ці іншых апякунскіх органаў ані маці, ані брат не атрымлівалі. Максім ніколі ня быў што называецца цяжкім падлеткам, хаця жылося Андрэевым сапраўды няпроста. Маці выхоўвала Максіма адна, грошай не хапала, запазычанасьць за камунальныя плацяжы складала каля мільёна рублёў. Таму тое, што брата ўвезла міліцыя, Вячаслаў называе не інакш як выкраданьнем.\nПразь некалькі дзён Максіма зноў забралі са школы ў прытулак.\n"Яго яшчэ раз абсьледавалі, і гэтым разам яму напісалі ў дыягназе, што ў яго вошы, і што яму нібыта іх вымылі. Гэта была няпраўда, але ніхто не дакажа адваротнага".\nГэтым разам хлопца хітрасьцю пакінулі ўдома, але Максім захварэў. Калі яны разам з маці прыйшлі ў паліклініку, каб атрымаць мэдычную даведку, іх ужо чакалі.\nАндрэеў: "Чакалі начальнік Акцябрскага РУВД, начальнік Першамайскага РУВД, і гарадзкі начмэд. Яны яго даставілі ў прытулак".\nПрытулак адмовіўся забіраць Максіма з прычыны пазначанага ў даведцы нізкага гемаглябіну. Таму яго адвезьлі ў бліжэйшы шпіталь.\nАндрэеў: "Ён застаўся ў шпіталі, мы паабяцалі, што прыедзем заўтра. Назаўтра мы прыехалі туды з самай раніцы. І ўжо на той момант каля ягонай палаты стаялі сацработнікі школьныя, стаяў загадчык прытулку. Яны ўсе былі апранутыя і нечага чакалі. У палаце быў Максім, і разам зь ім знаходзіўся, як пасьля высьветлілася, работнік псыханэўралягічнага дыспансэру. Па словах адміністрацыі шпіталя, яго выклікалі, таму што трэба было ягонае заключэньне. І мы зайшлі ў палату. Ні пра што не гаварылі, проста моўчкі сядзелі. Пасьля прыйшла адміністрацыя шпіталя, і людзі ўжо ня ў штацкім, а пры зброі, супрацоўнікі міліцыі, якім быў дадзены наказ "адбіць напор сваякоў". Хаця мы былі ня тое, што бяз зброі, мы нават не ўступалі ў любыя канфлікты, проста прыйшлі ў палату. Вось гэты работнік — ягонае прозьвішча Сырнікаў — выйшаў. І як пасьля высьветлілася, ён напісаў у сваім заключэньні, што ў дзіцяці ёсьць суіцыдальныя схільнасьці".\nТак 15-гадовы Максім Андрэеў апынуўся ў псыхіятрычнай лякарні. Пасьля яго зьмясьцілі ў інтэрнат за дзьвесьце кілямэтраў ад Віцебску, маці і брата.\nСваякі Максіма Андрэева патрапілі дабіцца праўды ў судзе.\nАндрэеў: "Я доўга думаў пра тое, чаму гэта адбылося з намі. У лістападзе 2008 году, акурат калі адбылося першае выкраданьне Максіма, Аляксандар Косінец быў прызначаны губэрнатарам, старшынём аблвыканкаму. І адным з ягоных першых указаньняў было забясьпечыць статыстыку па выкананьні Дэкрэту № 18. Магчыма, Максім трапіў пад гэтую хвалю".\nЮрыдычную дапамогу Андрэевым, як і іншым сем'ям, якія трапілі ў такую сытуацыю, аказваў праваабаронца Валер Шчукін.\n"Тое, што дзяржава спаганяе за ўтрыманьне дзяцей, у два, а то і ў тры разы перавышае тую дапамогу, якую яна на дзяцей выдзяляе. Груба кажучы, дапамога — 100 тысяч, а спаганяецца 300 тысяч. Прычым атрымліваецца так, што дзіця пратрымалі год-два-тры, а пасьля дзіця вярнулі, а мама ці тата працягваюць выплачваць за гэта, таму што выплаціць за раз такую суму яны проста ня могуць. То бок, калі б давалі нармальную дапамогу, то і бацькі змаглі б лепш утрымліваць сваё дзіця".\nТрэба зазначыць, што органы пракуратуры рэгулярна даюць справаздачы пра падвышэньне паказчыкаў спагнаньня з бацькоў расходаў на ўтрыманьне дзяцей, якія знаходзяцца на дзяржаўным забесьпячэньні. Напрыклад, па зьвестках пракурора г. Менску, у сталіцы гэты паказчык складае 58 %.\nДзеяньні беларускіх чыноўнікаў, да якой бы інстанцыі яны не належалі, вельмі падобныя. Вячаслаў, актывіст грамадзянскай кампаніі “Наш дом”, ужо трапляў у падобную сытуацыю, калі яму самому было 16 гадоў.\nАндрэеў: "Да мяне ў школу прыйшлі два чалавекі ў штацкім, якія, тым ня менш, напалохалі ўсіх. Папрасілі мяне апрануцца, і, калі мы ўрэшце некуды прыехалі, аказалася, што гэта ніякае ні РУВД і нават ніякі ня ўчастак, а Упраўленьне КДБ па Віцебскай вобласьці. У нас адбылася размова, чатырохгадзінная, ужо ў іх кабінэце. Яны гнулі на тое, што мяне мусяць забраць у войска хутка, што ў нас ёсьць запазычанасьць за кватэру, і калі я ня буду ім дапамагаць, калі я не пагаджуся ім нешта распавядаць, чаго б яны хацелі, то мяне забяруць у войска, у сям'і ў мяне будзе ўсё яшчэ горш, чым цяпер, і суд вырашыцца не на нашую карысьць. Я не пагадзіўся зь імі супрацоўнічаць".\nІя Антонаўна Кучко, дырэктарка школы № 6 г. Віцебску, у якой вучыліся браты Андрэевы, адмовілася камэнтаваць гэты выпадак.\n"Ды я не хачу нават пра гэта згадваць, вы разумееце?!"\nАле галоўны спэцыяліст аддзела адукацыі адміністрацыі Кастрычніцкага раёну гораду Віцебску Ірына Галян, якую дзяржава прызначыла абараняць інтарэсы непаўналетняга Максіма Андрэева, упэўненая ў тым, што яна дзейнічала правільна:\n"Самі Андрэевы не адмаўляюць, што яны адрамантавалі нарэшце сваё жытло, і прадукты купілі нарэшце ў халадзільнік, правільна? І мама была працаўладкаваная, я не памыляюся? На момант разгляду справы ў судзе і нашай адмовы ад пазову наконт пазбаўленьня бацькоўскіх правоў, мама была працаўладкаваная. Таму, пагадзіцеся, гэта нашая асноўная задача, каб біялягічная сям'я захавалася. І калі маці зробіць тое, што трэба, і бацькі зацікаўленыя, мы да апошняга намагаемся зрабіць так, каб захаваць і сям'ю, і пакінуць дзіця. І лічу, што нашая асноўная задача на той момант была выкананая. Калі б яны гэтага не зрабілі, паверце, я б настойвала на пазбаўленьні да канца\nПадобных гісторыяў у Беларусі не адна і ня дзьве. Гарадзенскі праваабаронца Раман Юргель цяпер займаецца справай шматдзетнай маці Тэрэсы Чачко зь вёскі Адэльск:\n"У яе чацвёра дзяцей, разьвялася, муж прызнаны недзеяздольным. Органы апекі сталі абсьледаваць яе жыльлёвыя ўмовы — ці ёсьць у лядоўні ежа, ці папраная бялізна. Сталі прыяжджаць вельмі часта, складаць акты, пратаколы. Займаўся я гэтай справай. Там уся справа ў новым доме, які пабудаваны па праграме аграгарадкоў. І гэты дом, мажліва, хацелі ўчастковаму аддаць, дзе цяпер жыве шматдзетная Тэрэса Чачко.\nА вось што распавядае сама Тэрэса:\nЯ атрымліваю 520 тысяч дапамогі на нас пяцёх. Пражыць даволі цяжка, таму што большая частка грошай сыходзіць менавіта на прадукты. А яны на гэта проста не рэагуюць\n"Я атрымліваю 520 тысяч дапамогі на нас пяцёх. Пражыць даволі цяжка, таму што большая частка грошай сыходзіць менавіта на прадукты. А яны на гэта проста не рэагуюць. У гэтым годзе мне далі ад калгасу 100 тысяч і 120 школа дала, і мне трэба было дваіх дзяцей падрыхтаваць у садок і адно дзіця падрыхтаваць да школы. Я ў гэтыя грошы ледзьве ўклалася. Яны спакойна маглі дзяцей не забіраць і пакінуць іх пры мне, маглі б гэтыя няшчасныя пару дзён пачакаць, каб дзеці паехалі дахаты, а не ў гэты чортаў прытулак. Яны проста траўмуюць дзецям псыхіку. Я разумею, калі бацькі п'юць, то там дзецям даволі небясьпечна, ці мала што. А ў мяне што?"\nУ Беларусі дзейнічае Міжнародная грамадзкая арганізацыя “Разуменьне”, якая займаецца праблемамі сацыяльнага сіроцтва, прадухіленьня гвалту над дзецьмі і стварэньнем прыязнага для дзяцей сацыяльнага асяродзьдзя. Старшыня рады арганізацыі Андрэй Маханько ня мае адназначнага меркаваньня адносна Дэкрэту № 18.\nЧасьцей за ўсё камісія піша там "вядзе амаральны лад жыцьця, злоўжывае сьпіртнымі напоямі, не аддае дастатковага часу на выхаваньне дзіцяці". Хто вырашыў, што гэта так? Гэта незразумела ...\n"Гэтым людзям трэба, па-першае, дабівацца таго, каб пры напісаньні акту, які потым стане абгрунтаваньнем для адабраньня дзяцей, каб іх потым зьмясьцілі ў сацыяльны прытулак, была напісаная праўда. Таму што часьцей за ўсё камісія піша там: "вядзе амаральны лад жыцьця, злоўжывае сьпіртнымі напоямі, не аддае дастатковага часу на выхаваньне дзіцяці". Хто вырашыў, што гэта так? Гэта незразумела. Але я хацеў бы вось пра што сказаць: ведаеце, што павальная алькагалізацыя краіны прывяла да таго, што гэтых дзецей у большасьці сваёй ратуюць. І невядома, што будзе заўтра з такім дзіцём. Бо, займаючыся пераважна праблемай гвалту над дзіцём, я магу сказаць, што сярод ахвяр рознага кшталту гвалту — і сэксуальнага, і фізычнага, і псыхалягічнага, і эканамічнага — мусіць, працэнтаў 50-60 дзяцей з так званых сямей сацыяльных рызыкі. З тых сямей, дзе адабраньне падчас зьяўляецца адзіным спосабам уратаваць гэтых дзяцей".\nВыглядае, што аўтарытарная дзяржава, нават калі прымусіць сябе паверыць у яе добрыя намеры, кожным сваім дзеяньнем здольная памнажаць гвалт, боль і духоўнае калецтва.


Беларуска Сасновіч выйшла ў другі тур турніру ў Ліёне | zviazda.by\nБеларуска Сасновіч выйшла ў другі тур турніру ў Ліёне\nБеларуская тэнісістка Аляксандра Сасновіч (96 WTA) паспяхова стартавала ў адзіночным разрадзе на турніры ў французскім Ліёне, адолеўшы канадскую тэнісістку Эжэн Бушар (143 WTA). Інфармацыя пра гэта з’явілася на сайце WTA, паведамляе агенцтва «Мінск-Навіны».\nСустрэча беларускі і канадкі доўжылася 1 гадзіну 45 хвілін і завяршылася з лікам 7:6 (9:7), 6:2 на карысць Сасновіч.\nХто стане наступнай саперніцай беларускі, будзе вядома па выніках сустрэчы паміж французскімі тэнісісткамі Алізе Корані (59 WTA) і Кларай Бюрель (218 WTA).\nЯшчэ адна беларуска Вера Лапко (280 WTA) у першым крузе спаборніцтва згуляе з прадстаўніцай Швейцарыі Вікторыяй Галубічы (130 WTA).\nДа гэтага ў першым матчы парнага разраду ў Ліёне Сасновіч і Лапко адолелі французскі дуэт Лойс Бойссон — Джулін Фаярд — 6:1, 6:1. А беларуска-казахстанская пара Лідзія Марозава — Ганна Даніліна ў 1/8 фіналу ўзяла верх над румынскай парай Ірына Барэ — Міхаэла Бузарнэску — 6:4, 6:4.\nНагадаем, першая ракетка Беларусі Арына Сабаленка (8 WTA) і экс-першая ракетка свету Вікторыя Азаранка (14 WTA) выступяць 3 сакавіка ў 1/8 фіналу турніру ў катарскай сталіцы Доха. Арыне трэба будзе сустрэча з іспанкай Гарбін Мугурусай (16 WTA), а саперніцай Вікторыі будзе нямецкая тэнісістка Лаўра Зігемунд (56 WTA).\nНа мужчынскім турніры ў нідэрландскім Ратэрдаме беларус Ягор Герасімаў (83 APT) саступіў у 1/16 фіналу пятай ракетцы планеты грэку Стефанасу Цыцыпасу (6 APT) — 6:7 (4:7), 5:7.


14 кастрычнік 2021, 21:39\nГрупа рэспубліканцаў, нэгатыўна настроеных у адносінах да экс-прэзыдэнта Дональда Трампа, падтрымала заканадаўцаў-дэмакратаў, у якіх наперадзе жорсткая барацьба на прамежкавых выбарах у наступным годзе, у імкненьні перашкодзіць Рэспубліканскай партыі вярнуць кантроль над Кангрэсам.\nРух Renew America Movement (RAM), сфармаваны цэнтрысцкімі рэспубліканцамі пасьля нападу прыхільнікаў Трампа на Капітолій, занепакоеная тым, што большасьць абраных рэспубліканцаў не аспрэчваюць ілжывыя сьцьвярджэньні былога прэзыдэнта Дональда Трампа аб фальсыфікацыі выбараў 2020 года.\nРух таксама падтрымлівае ўразьлівых рэспубліканцаў, якія выказалі нязгоду з пазыцыяй Трампа, у тым ліку чальца Палаты прадстаўнікоў Ліз Чэйні.\nЗгодна са жнівеньскім апытаньнем Reuters/Ipsos, 30 працэнтаў дарослага насельніцтва ЗША згодныя з тым, што вынікі выбараў 2020 году былі фальсыфікаваныя, каб перашкодзіць перамозе Трампа. Сярод іх 61 працэнт рэспубліканцаў, 19 адсоткаў незалежных выбаршчыкаў і 10 адсоткаў дэмакратаў.\nТрамп, са свайго боку, падтрымаў некалькіх кандыдатаў, якія кінулі выклік дзеючым рэспубліканскім заканадаўцам, якія галасавалі за яго імпічмэнт.\nЁн таксама падтрымаў суперніка сэнатара-рэспубліканца Лізы Меркаўскі, якая была ў ліку сямі чальцоў партыі, якія прагаласавалі за вынясеньне абвінаваўчага прысуду. У канчатковым выніку Сэнат апраўдаў Трампа.\nРух RAM, у кіраўніцтва якога ўваходзяць былыя губэрнатары-рэспубліканцы Крысьцін Тод Уітман зь Нью-Джэрсі і Біл Вэл з Масачусэцу, заяўляе, што для абароны амэрыканскай дэмакратыі вельмі важна падтрымліваць умераных кандыдатаў.\n«Улічваючы ўзмацненьне пагрозаў для нашай дэмакратыі і Канстытуцыі, нам патрэбныя людзі, якія актыўна працуюць, каб адвесьці сваю партыю і краіну ад палітычных крайнасьцяў», — сказаў Reuters палітычны дырэктар арганізацыі Джоэл Сірбі.\nНа прамежкавых выбарах у Палату прадстаўнікоў і Сэнат у лістападзе 2022 года RAM падтрымае 11 умераных дэмакратаў, 9 умераных рэспубліканцаў і незалежнага кандыдата.\nУ іх ліку — чальцы Палаты прадстаўнікоў ад Дэмакратычнай партыі Эбігейл Спанбэргер зь Вірджыніі і Эліса Слоткін з Мічыгану, а таксама сэнатар-дэмакрат Марк Кэлі з Арызоны.\nАрганізацыя падтрымае таксама такіх рэспубліканцаў, як Чэйні і Адам Кінзінгер.


Канвертаваць Дамініканскі песа (DOP) і Кыргызскіх самоў (KGS) : Калькулятар абменнага курсу\nДамініканская песа (DOP) і Кыргызскіх сомах (KGS) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Дамініканская песа і Кыргызскіх сомах пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 7 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Дамініканская песа. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Кыргызскіх сомах валюты па змаўчанні. Націсніце на Кыргызскіх самоў або Дамініканскі песа канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nДамініканскі песа гэта валюта, у Дамініканская Рэспубліка (Д.О., DOM). Кыргызскіх сомах гэта валюта, у Кіргізія (KG, KGZ). Сімвал DOP можа быць запісаная RD$. Дамініканскі песа дзеліцца на 100 centavos. Кыргызскіх сомах дзеліцца на 100 tyyn. Абменнага курсу дамініканскі песа Апошняе абнаўленне 7 красавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу кыргызскіх сомах Апошняе абнаўленне 7 красавік 2020 ад Yahoo Finance. DOP каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. KGS каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


На самым вядомым фота Максіма Багдановіча — не Багдановіч? | Женский портал\nНа самым вядомым фота Максіма Багдановіча — не Багдановіч?\n15.08.2013 Искусство No Comment\nНа самым вядомым фота Максіма Багдановіча — не Багдановіч? Літаратуразнаўцы і мастакі гавораць, што насамрэч беларускі паэт выглядаў іначай.\n“Ён там на заднім плане стаіць. Дзякуючы выкадроўцы, з гэтага агульнага здымка, шматкроць павялічанага і рэтушаванага, утварыўся твар не Максіма Багдановіча”, — расказвае Еўрарадыё дырэктар музея Максіма Багдановіча ў Мінску Таццяна Шаляговіч.\nЯна дадае, што ад спецыялістаў чула гэта неаднойчы. Маўляў, калі ў сярэдзіне мінулага стагоддзя спатрэбіўся якасны і вялікі партрэт паэта — яго стварылі не з адзіночнага фота Максіма Багдановіча, а з невялікага агульнага здымка. Хутчэй за ўсё, на ім можна ўбачыць склад рэдакцыі яраслаўскай газеты “Голас”. Максім Багдановіч тады акурат супрацоўнічаў з газетай.\nТой самы агульны здымак. Фота з архіву музея Багдановіча ў Мінску.\nУ выніку атрымаўся партрэт, які моцна адрозніваецца ад рэальных здымкаў паэта. Настолькі моцна, што ў Таццяны Шаляговіч нават узніклі праблемы падчас выдання кнігі пра Багдановіча. Мастачка адмаўлялася ўключаць яго ў макет.\n“Мастачка мне горача даказвала, што мочкі вушэй не такія, скулы не такія, падбароддзе не такое… Яна працавала над маёй кнігай. Ва ўсім мы сыходзіліся акрамя гэтага фота Багдановіча. Ён стаў каменем нейкім проста”.\nЗ тым, што на самым вядомым фота Максіма Багдановіча мы бачым не зусім яго, згодны і мастацтвазнаўца Сяргей Харэўскі. Кажа, што здымак моцна адрэтушаваны, павялічаны. Але, на думку Харэўскага, усё гэта зусім не істотна.\n“Я не лічу, што гэта настолькі істотна. У кожным выпадку, фігура такога маштабу як Багдановіч для нас ужо не столькі рэальны персанаж, колькі вобраз. Моцна ідэалізаваны герой”.\nХарэўскі пералічвае іншых вядомых беларускіх постацяў, чый вобраз у нашай свядомасці замацаваўся ў выглядзе, мала падобным да рэальнага. Сярод іншых называе Кастуся Каліноўскага, Мікалая Гусоўскага, Францішка Скарыну, Сымона Буднага. Партрэты гэтых людзей можна ўбачыць у падручніках і энцыклапедыях, але ўсе яны маюць мала агульнага з рэальнымі тварамі, мяркуе эксперт. Не дайшлі да нас і выявы некаторых літаратараў, сучаснікаў Багдановіча, такіх як Сяргей Палуян. Як выглядаў гэты чалавек — невядома. Таму нават тыя некалькі фотаздымкаў з Багдановічам можна лічыць поспехам.\nФотапартрэты Максіма Багдановіча. Крайні справа — выкадраваны і павялічаны з агульнага здымку 1915 года.\nЗагадчыца аддзела фондаў музея Багдановіча ў Мінску Людміла Сасонка расказвае Еўрарадыё, што першым самы вядомы здымак паэта выкадраваў яго бацька — Адам. Верагодна, што пасля смерці сына ад сухотаў ён перадаў фотакартку у Інстытут беларускай культуры.\n“Я думаю, што гэты фотаздымак Адам Ягоравіч здаваў у Інбелкульт. Таму можна меркаваць, што менавіта бацька першым лічыў, што на фота менавіта Максім”.\nПа іроніі лёсу менавіта гэтая адрэтушаваная і павялічаная выява стала самай папулярнай. Гэты партрэт размясцілі не толькі ў падручніках па беларускай літаратуры. Ён нават паслужыў асновай для скульптараў, якія стваралі помнік Багдановічу ў Мінску і нават яго надмагільны бюст, усталяваны ў Ялце.\nБюст Максіма Багдановіча на магіле ў Ялце. Фота Сямёна Печанка.\nА вось якім бачылі Максіма Багдановіча яго сучаснікі.\n“У адзежы даволі неахайны, у яго пакоі звычайна панаваў беспарадак, асабліва на пісьмовым стале. Росту быў высокага, добра складзены, але трымаўся некалькі ссутулена. Валасы меў густыя, злёгку хвалістыя, цёмна-русыя, у барадзе і вусах каштанавыя. Вочы шэрыя”.\n“Худы, высокі, трохі сутулаваты, вечна ў расхрыстаным студэнцкім паліто, без усялякіх прэтэнзіяў у адзежы (большай часцю насіў касаваротку і зялёную студэнцкую тужурку), ён адразу звяртаў на сябе ўвагу белавасковым тварам і, асабліва, светлымі бяздоннымі вачыма, глыбока пасаджанымі пад высокім і ясным ілбом, над якім высілася капа валос. Калі ён глядзеў на вас, то здавалася, што ён вас саўсім ня бачыць, такі ў яго быў нейкі глыбокі ўнутраны пагляд… Гаварыў заўсёды ціха і мала…”\n“Яго пышная цёмна-каштанавая шавялюра зрабілася вільготнай. Рыжаватыя вусы апусціліся уніз… Яго твар азяраецца шчаслівай усмешкай, няма ў яго вачах той строгасці і замкнёнасці, якімі ён часам маскіруецца на старонніх людзях. Рысы твару становяцца мякчэйшымі, больш лагоднымі і сумнымі. Цяпер без тужуркі і манішкі вызначаюцца яго запалыя грудзі, тонкасць шыі, сутуласць. Ён высокі і стройны, пры людзях заўсёды змагаецца з ледзь прыкметнай сутуласцю, якая з’явілася ў яго ў сувязі з хваробай”.\n« Coldplay записали саундтрек к последователю «Голодных игр»\nЮрмала становится филиалом Рублевки »


З-за сабакі на пляжы ў Асіпавічах пачалася сварка. Ці «пакусаюць» гаспадара за купанне Рэкса або Шарыка? – RH.by\nЗ-за сабакі на пляжы ў Асіпавічах пачалася сварка. Ці «пакусаюць» гаспадара за купанне Рэкса або Шарыка?\nАдзін з нашых чытачоў стаў сведкам канфлікту з-за купання сабакі ў сажалцы ў Асіпавічах на Вілейшчыне і папрасіў разабрацца ў сітуацыі. Вось яго расповед:\n“У спякотны дзень 6 ліпеня на беразе вадаёма вёскі Асіпавічы на Вілейшчыне адбылася сварка паміж мясцовымі жыхарамі і маладзечанцамі. Прычынай прыкрага выпадку стаў вялікі сабака, якога гаспадар прывёў на пляж, потым кінуў у ваду кіёк і той кінуўся ў ваду нават без загаду “Апорт!”. Жанчына, якая адпачывала з дзіцем, зрабіла заўвагу: папрасіла, каб сабаку не пускалі ў вадаём, дзе купаюцца дзеці.\nУладальнік сабакі яе паслухаў, але ж за касматага любімца сям’і, чамусьці ўявіўшы, што іх абразілі, уступілася жонка гаспадара і яе сяброўкі.\nЯны пачалі на павышаных нотах сцвярджаць, што гэты штучны вадаём мае прызначэнне як пажарны і што ў ім толькі сабакам і можна купацца, а людзям нельга.\nШто не маецца шыльдаў аб тым, што гэта за вадаём, і ніякіх патрабаванняў аб забароне купання сабак у месцах рэкрэацыі, а калі яны дзе і прапісаныя, то не даведзеныя да ведама насельніцтва. Што іх Рэкс чысцейшы за іншага чалавека, бо жыве ў кватэры, мае санкніжку, прышчэпкі і мыецца штодзень у ванне.\nВяскоўцы, якія трымаюць сваіх Шарыкаў на ланцугу ў панадворку, не давалі веры: каб гэта ў сабакі ды не было сваіх блох. Маладзечанцы ўсё ж былі людзі культурныя, і каб спыніць сварку, адвялі беднага, цяжка хакаючага сабаку ад берагу. Аднак настрой быў сапсаваны з абодвух бакоў. Ды бадай прапаў і выхадны дзень”.\nНіхто не пакусаў сабаку\nІ хоць усё скончылася тым, што (як пажартаваў чытач) “нават ніхто не пакусаў сабаку”, ён папрасіў высветліць, хто мае рацыю. Паспрабавалі.\nАдразу наконт вадаёма ў Асіпавічах: статус яго вызначаны.\n– Сажалка ў вёсцы Асіпавічы з’яўляецца месцам масавага адпачынку, – развеяла сумненні вядучы спецыяліст Вілейскай раённай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Маргарыта Белановіч.\nТакім чынам, сажалка прызначаная для купання людзей. І за якасцю вады у ёй сочаць.\n– Раз у дзесяць дзён ваду ў сажалцы правяраюць на адпаведнасць гігіенічным патрабаванням, – расказала галоўны дзяржаўны санітарны доктар Вілейскага раёна Наталля Жаўняровіч. – Так, апошняя праверка была 9 ліпеня: паказчыкі адпавядаюць патрабаванням.\nКалі з прызначэннем сажалкі разабрацца было лёгка, то тэма ўзаемаадносін сабак і вадаёмаў заняла больш часу.\nМыць на пляжах бялізну таксама нельга\nУ Водным кодэксе прыгадваюць толькі сельскагаспадарчых жывёл. Напісана, што ў “водаахоўных зонах і прыбярэжных палосах забараняецца выпас сельскагаспадарчых жывёл па-за ўстаноўленых мясцовымі выканаўчымі і распарадчымі органамі месцаў”.\nАднак ёсць яшчэ адзін дакумент: пастанова Савета Міністраў Беларусі ад 11.12.2009 №1623 “Правілы аховы жыцця людзей на водах Рэспублікі Беларусь”.\nУ ім пазначана, што на пляжах, месцах масавага адпачынку ля вады натуральных і штучных вадаёмаў адпачывальнікам забараняецца “мыць на пляжах бялізну і купаць жывёл”.\n– Гэты дакумент дзейнічае, і на яго можна спасылацца, – пацвердзіў начальнік Вілейскай выратавальнай станцыі Аляксандр Роўда. – І нашы супрацоўнікі папярэджваюць уладальнікаў сабак: вадаём, дзе масава адпачываюць людзі, ні ў якім разе не месца для купання іх гадаванцаў.\nПраваахоўнікі паведамілі, што за купанне сабак у месцах масавага адпачынку штрафаваць гаспадароў не маюць права. Аднак, калі сабака будзе без намордніка ці не пастаўленая на ўлік, то гаспадар можа быць аштрафаваны на суму ад адной да 15 базавых велічынь за парушаныя правілы ўтрымання хатніх жывёл.\nУ водаахоўных зонах і прыбярэжных палосах, згодна з Водным кодэксам, забараняецца:\n— стаянка механічных транспартных сродкаў, за выключэннем спецыяльна адведзеных ва ўстаноўленым парадку месцаў, а ў выпадку іх адсутнасці – на адлегласці не менш за трыццаць метраў па гарызанталi ад уразання вады.\n— мыйка транспартных і іншых тэхнічных сродкаў па-за ўстаноўленых месцаў.\nПредыдущая статьяЖыхар Валожыншчыны бег да суседзяў з крыкам: “Ратуйце! Уварваліся ўкраінцы і захапілі жонку”\nСледующая статьяРэпертуар на 18-24 ліпеня


У Салігорску памёр лекар - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 6 чэрвеня 2020, Субота, 8:28\nУ Салігорску памёр лекар\nУ яго былі сімптомы каранавіруса.\nУ Салігорску памёр лекар цэнтральнай раённай лякарні Уладзімір Іванавіч Пісарык. Калегі называюць яго чалавекам з вялікай літары і кіраўніком ад Бога. Ад чаго менавіта памёр медык, не тлумачаць, спасылаючыся на медычную таямніцу. Паводле інфармацыі tut.by, тэст на каранавірус у яго быў адмоўны, хоць сімптомы захворвання былі.\n- Ён ніколі не пакідаў без увагі нашы просьбы, ён стараўся дапамагаць і чужым, і сваім. Мы запомнілі яго вельмі спагадным, душэўным чалавекам. У працы ён быў спецыяліст з вялікай літары: пісьменны, эрудзіраваны, старанны і разумны. Гэта была хадзячая энцыклапедыя, на кожнае пытанне - правільны адказ, - кажа загадчыца кабінета ўліку і статыстыкі Салігорскай ЦРБ Аліна Пяткевіч.\nЗ яе слоў, Уладзімір Іванавіч, доўгі час працаваў намеснікам галоўнага лекара ў працы з насельніцтвам, потым выйшаў на пенсію і цягам двух апошніх гадоў працаваў загадчыкам арганізацыйна-метадычнага кабінета. Яму было 63 гады. У аўторак, 19 траўня, яго пахавалі.\n- Гэта быў чалавек з вялікай літары, кіраўнік ад Бога. Мы ўсе плачам, - кажа суразмоўца.\nЦі быў у медыка каранавірус, у шпіталі не гавораць, спасылаючыся на медычную таямніцу. Медык ляжаў у рэанімацыі.\n8:28 Вспышка COVID-19: Медики смеются над цифрами санстанции\n30.05 Правакатарка з Гародні 130,603\n31.05 «Стоп таракан!»: белорусы удивили мир 120,368\n30.05 Блогер NEXTA раскрыл, кем работает провокаторша из Гродно 108,204\n3.06 Лекарка Уздзенскай санстанцыі: Маё жыццё ператварылі ў пекла 84,357\n30.05 Як «Саша 3 адсоткі» арганізоўваў правакацыю супраць папулярнага блогера 80,959\n1.06 Віктар Бабарыка патрабуе забараніць Лукашэнку ўдзельнічаць у выбарах 66,773\n1.06 Мікалай Статкевіч - суддзі: Я ў вашым цырку ўдзельнічаць не буду 58,636


Навучыўся сам — перадай іншаму\nАльтернативный способ решения некоторых показательных, логарифмических и иррациональных уравнений\n22.03.2018 16:33 Нам пішуць\nНа такім прынцыпе была заснавана сустрэча школьнікаў з Жодзiна, Мiнска і Чэрвеня, якія займаюцца мультыплікацыяй і днямі збіраліся ў сталіцы, каб разабрацца ў пытаннях інтэрнэт-бяспекі. Галоўная мэта, якую ставілі перад сабой вучні, — навучыцца самастойна перадаваць атрыманыя веды аднагодкам і малодшым школьнікам.\nПадчас сустрэчы ў навучэнцаў узнікла шмат пытанняў. Чаму нельга карыстацца лічбавым паролем кшталту 12345? Як алгарытм тыпу “Вясёлкавая сабака бяжыць па Мядзельскай вуліцы” дапаможа лёгка прыдумаць складаны пароль і, галоўнае, не забыць яго потым? Што рабіць, каб незнарок не спампаваць камп’ютарны вірус, і дзе ўвогуле яны водзяцца? Як не трапіць у пастку да віртуальных незнаёмцаў у сацсетках? Чаму нельга карміць сеткавых троляў і як распазнаць інтэрнэт-фэйк?\nСакрэтамі граматных паводзін у анлайне з цікаўнымі навучэнцамі дзялілася аўтар і кіраўнік сацыяльнага праекта “Інтэрнэт-бяспека дзяцей Беларусі” Вольга Корсун.\n“Вельмі лёгка і прыемна навучаць падлеткаў, калі бачыш у іх вачах шчырую зацікаўленасць, — дзеліцца эмоцыямі аўтар бяспечнага праекта Вольга Корсун. — А пазітыўна рабочая атмасфера воркшопу толькі спрыяла прадуктыўнасці. Пасля насычаных чатырохгадзінных заняткаў было асабліва прыемна пачуць ад суразмоўцаў пытанні кшталту “Як да вас дадацца ў сябры?”, “Ці будзеце ездзіць з гэтай праграмай па рэгіёнах?”. Упэўнена, што гэта вельмі эфектыўны фармат, калі школьнікі-мультыплікатары навучаюць сваіх аднагодкаў атрыманым на такіх воркшопах ведам і навыкам”.\nСустрэчу цікаўных школьнікаў з аўтарам “Інтэрнэт-бяспекі дзяцей у Беларусі” арганізавала некамерцыйная арганізацыя “Офіс прасоўвання ініцыятыў” у межах асабістага праекта “Інфармацыйная дасведчанасць для моладзі”, мэта якога — навучыць маладых людзей граматна ўзаемадзейнічаць з інфармацыйнай прасторай і навучаць гэтаму аднагодкаў.


Эканоміка - На пачатку зімы хату пэнсіянэра зь Віцебскага раёну ледзь не адключылі ад ацяпленьня - Дыялёг - Online газэта\nВы тут: Галоўная Эканоміка На пачатку зімы хату пэнсіянэра зь Віцебскага раёну ледзь не адключылі ад ацяпленьня\nНа пачатку зімы хату пэнсіянэра зь Віцебскага раёну ледзь не адключылі ад ацяпленьня\nПэнсіянэр Іван Кавальчук зь вёскі Аўтушкова Віцебскага раёну паведаміў, што яго зьбіраюцца пазбавіць цяпла, нягледзячы на набліжэньне зімы. Паводле слоў Івана Адамавіча, пры канцы кастрычніка ён атрымаў ліст за подпісам першага намесьніка Віцебскага райвыканкаму Пятра Каранковіча. У дакумэнце гаварылася: «Пры ўсталёўцы пелетнага катла ў лістападзе 2014 году ваш дом будзе адключаны ад цэнтральнага ацяпленьня».\nВядома, такая пэрспэктыва пэнсіянэра ня ўсьцешыла.\n- Уся рэч у тым, што маё жытло прыватызаванае. Тых, у каго дзяржаўныя кватэры, «Віцрайкамгас» не адключае. Але ў мяне іншага ацяпленьня няма, - распавёў ён. - На кухні стаіць старая пліта, аднак яна ўжо развальваецца, ёй карыстацца нельга. А калі б яна і грэла, - пяць пакояў хаты ёй адной ня абагрэеш. Адрамантаваць яе і паставіць свой кацёл ў мяне няма грошай. Я на пэнсію жыву, прычым частка яе выдаткоўваю на лекі. Што мне рабіць?\nУ тэлефоннай размове ўдалося высьветліць, што гісторыя з ацяпленьнем пачалася раней. Іван Адамавіч згадаў, што раней яму была дадзеная ў сувязі з маючым адбыцца адключэньнем гарачага водазабесьпячэньня матэрыяльная дапамога ў памеры 1 мільён 200 тысяч рублёў. Як патлумачыў мужчына, на гэтыя грошы ён купіў дровы для лазьні, а цяпер, маўляў, райвыканкам робіць націск на тое, што фінансы пэнсіянэр атрымаў, а печку не перарабіў.\n- Але кацёл каштуе 6 мільёнаў, а не 1 мільён 200 тысяч, - цалкам слушна заўважыў Іван Кавальчук. - І калі ўжо рэч у гэтых грошах, я магу іх вярнуць. Хай лепш ацяпленьне пакінуць!\nКаб зразумець, чаму наогул у Аўтушкова паўстала гэтая сытуацыя, трэба зазірнуць у мінулае населенага пункту. У гэтым дапамог старшыня Задуброўскага сельсавету Сяргей Макуха. Ён распавёў, што калісьці ў вёсцы жыло куды больш людзей, таму была разьвітая неабходная інфраструктура. Стацыянарная кацельня, што мелася там, гадоў дзесяць таму яшчэ падавала цяпло ў шпіталь і разьмешчаныя паблізу хаты. Аднак потым будынак мэдустановы прызналі аварыйным і перасталі эксплёатаваць. З тых часоў кацельня з двума катламі дае гарачае водазабесьпячэньне толькі падлучанаму жыльлёваму фонду, што застаўся. А такога ў Аўтушкова няшмат: 8-кватэрны шматпавярховік ды тры дамы сядзібнага тыпу на вуліцы Шмырова.\nЗразумела, што ў гэтых варунках кацельня пачала прыносіць істотныя страты. Па-першае, трэба плаціць заробкі яе работнікам - а іх чацьвёра, растлумачыў галоўны інжынэр «Віцрайкамгасу» Алег Гецман. Па-другое, з часам любое абсталяваньне адпрацоўвае свой рэсурс і патрабуе замены. Паводле падлікаў камунальнікаў, летась страты толькі з-за старых цепласетак у Аўтушкова склалі 19 мільёнаў рублёў. Дадайце да гэтага неэфэктыўнае выкарыстаньне электраэнэргіі - атрымліваецца велізарная сума.\nДарэчы, такая сытуацыя ў Віцебскім раёне не адзінкавая. Населеныя пункты пусьцеюць, паўстае пытаньне пра аптымізацыю іх абслугоўваньня і рацыянальнае выкарыстаньне сродкаў. Кіруючыся дырэктывай прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь №3 «Эканомія і ашчаднасьць - галоўныя чыньнікі эканамічнай бясьпекі дзяржавы», райвыканкам пры канцы красавіка 2014 году вырашыў, што ўнітарнаму прадпрыемству «Віцрайкамхас» варта «ажыцьцявіць адключэньне ад цэнтралізаванага гарачага водазабесьпячэньня» шэрагу «аднакватэрных і блякаваных жылых дамоў» у аграгарадку Заронава (Заронаўскай с/с), а таксама ў вёсках Аўтушкова (Задуброўскі с/с), Лукі (Летчанскі с/с) і Камары (Ноўкінскі с/с).\nКамунальнікі ў выніку пакінулі за сабой толькі ацяпленьне шматкватэрных будынкаў. У тым жа Аўтушкова дзеля гэтых мэтаў было вырашана замест двух старых цалкам замартызаваных катлоў усталяваць новы, пелетны, меншай магутнасьці. Абслугоўваць яго змогуць 1-2 чалавекі, адзначыў Алег Гецман, а іншых работнікаў кацельні «Віцрайкамгас» перавядзе на іншыя ўчасткі, дзе патрэбныя працоўныя рукі. Кацёл ўжо набылі, яго кошт - каля 40 мільёнаў рублёў. За пару гадоў новае абсталяваньне павінна акупіцца.\nКаб астатнія вяскоўцы, якія жывуць у дамох сядзібнага тыпу, у выніку не засталіся безь цяпла, яны павінны былі да восені перарабіць свае печкі, усталяваць ўласныя катлы. Рашэньне райвыканкаму ад 25 красавіка 2014 году загадвала «аказаць дапамогу грамадзянам, дамы якіх знаходзяцца на балянсе УП ЖКГ« Віцрайкамхас», у пераводзе жылых памяшканьняў на індывідуальнае ацяпленьне».\nЛюдзям даслалі апавяшчэньні пра маючыя адбыцца адключэньні. Той жа Іван Кавальчук атрымаў на рукі адпаведны дакумэнт яшчэ ў сярэдзіне траўня.\nНекаторыя грамадзяне зьмірыліся зь непазьбежным і набылі патрэбнае абсталяваньне, таму прыходу зімы чакалі спакойна. Але не ва ўсіх хапала грошай на новы кацёл. Іван Адамавіч, напрыклад, ня меў магчымасьці зьдзейсьніць куплю на некалькі мільёнаў рублёў. Таму зьвярнуўся ў Віцебскі райвыканкам, спадзеючыся, што адключэньня атрымаецца пазьбегнуць.\nАднак там пэнсіянэру прапанавалі іншы варыянт: аказаньне мэтавай матэрыяльнай дапамогі. Іван Кавальчук ў верасьні ўласнаручна напісаў заяву ў ТЦСАН Віцебскага раёну з просьбай выдаткаваць сродкі на куплю і ўсталёўку ацяпляльнага катла. Мужчына атрымаў тады 1 мільён 200 тысяч рублёў. На той момант у продажы былі катлы коштам крыху больш за 2,5 мільёну. Зразумела, што выдаткі матдапамога не пакрывала. Але ўлады паабяцалі пазьней яшчэ раз даць грошай і спадзяваліся, што пакуль вырашыць праблему пэнсіянэру дапаможа ягоны сын, які працуе.\nРазьлік аказаўся хібным. Да лістапада сродкі былі выдаткаваныя на дровы, а сыстэма ацяпленьня ў доме Івана Адамавіча не зазнала ніякіх зьменаў. Дык што паведамленьне пра маючае адбыцца адключэньне вымусіла вяскоўца шукаць праўды ў новых інстанцыях.\nЦі ёсьць выйсьце?\nЯк бы ні супраціўляўся пераменам Іван Кавальчук, яны непазьбежныя. Хоць, на шчасьце пэнсіянэра, і адбудуцца некалькі пазьней вызначанага тэрміну. Бо ў Аўтушкова патрабуецца ня толькі ўвесьці ў строй пелетны кацёл, але і перарабіць сыстэму халоднага водазабесьпячэньня. Паколькі да пачатку ацяпляльнага сэзону неабходных прац не зрабілі, райвыканкам і «Віцрайкамгас» вырашылі да вясны не адключаць адзін са старых катлоў, які працягне даваць цяпло ў тры дамы на вуліцы Шмырова. Аднак ужо да лета 2015 году цэнтральнага ацяпленьня ў жытле Івана Адамавіча ня стане. І калі ён ня хоча зьмерзнуць наступнай зімой, прыйдзецца да надыходу халадоў пра гэта падбаць.\nУлічваючы, што пажылы чалавек ня можа ўзяць крэдыту, мае абмежаваныя даходы і сур'ёзныя праблемы са здароўем, яму прапанавалі такі варыянт: прадпрыемства ЖКГ само набудзе патрэбны кацёл і дасьць яго пэнсіянэру ў растэрміноўку на год ці два. Івану Кавальчуку растлумачылі, што для гэтага трэба напісаць адпаведную заяву на імя дырэктара «Віцрайкамгасу». А матэрыяльную дапамогу, дадзеную па лініі сацыяльнай абароны, можна будзе выдаткаваць на пераробку сыстэмы ацяпленьня ў доме.\nЯк бачым, імкненьне да эканоміі і рацыянальнага выкарыстаньня сродкаў не заўжды супадае з інтарэсамі насельніцтва, спараджаючы хвалю незадаволенасьці і клубок праблемаў. Ці існуюць іншыя варыянты вырашэньня задачы?\nЗдаецца, так. Адзін зь іх, да прыкладу, прапанавалі нашы суседзі - расейцы. Экспэрымэнтальнай пляцоўкай стала Ўладзімірская вобласьць. Там таксама востра стаіць пытаньне ацяпленьня невялікіх населеных пунктаў. Старыя кацельні выпрацавалі свой рэсурс, і грошы ў простым сэнсе вылятаюць у трубу, бо цяпла губляецца больш, чымся паступае ў хаты і сацыяльныя аб'екты. Зьмяніць сытуацыю павінен створаны некалькі гадоў таму Ўладзімірскі біяэнэргетычны клястар. Ён ахапіў поўны цыкль - ад здабычы торфу да вырабу цяпла. Лініі па выпуску торфабрыкету і модульныя кацельні, якія выкарыстоўваюць такое паліва, расейскія спэцыялісты распрацоўваюць і будуюць самі.\nПеравагі гэтых кацельняў ня толькі ва ўжываньні мясцовай сыравіны і мінімізацыі цепластрат. Працэс цалкам аўтаматызаваны, таму для абслугоўваньня аб'екту не патрэбны некалькі качагараў, дастаткова аднаго апэратара, які сочыць за працэсам з дапамогай Інтэрнэту і SMS. Апроч таго, будуецца модульная кацельня пад канкрэтны аб'ект або населены пункт, гэта значыць першапачаткова можна прадугледзець любую патрэбную магутнасьць.\nВыпрабаваньні такога абсталяваньня ва Ўладзімірскай вобласьці прайшлі пасьпяхова, цяпер досьвед пераймаюць іншыя рэгіёны краіны. Зацікавіліся распрацоўкамі расейцаў і беларусы. Спачатку, як патлумачыў намесьнік генэральнага дырэктара дзяржаўнага вытворчага аб'яднаньня «Белпалівагаз» Валер Кавалёў, быў набыты і ўведзены ў эксплёатацыю завод зь дзьвюх лініяў па вытворчасьці торфабрыкету ў Лідзе. Цяпер разглядаецца магчымасьць пакупкі і ўсталёўкі да 2016 году першай модульнай кацельні. На жаль, таксама не на Віцебшчыне - у пасёлку Бальшавік Гомельскай вобласьці. Нам застаецца толькі спадзявацца, што ініцыятыва «Белпалівагазу» будзе пасьпяховай і ў найбліжэйшай будучыні атрымае распаўсюд ў іншых рэгіёнах краіны. І тады імкненьне камунальнікаў эканоміць і жаданьне насельніцтва атрымаць цяпло ў дамы перастануць супярэчыць адно аднаму і быць прычынай канфліктаў.


Апошняе абнаўленьне: 18 травень 2013, 14:30\nЧым спыніць масавы сыход людзей зь вёскі? Улады завабліваюць перадусім жыльлём у аграгарадках, але праблема ў тым, што яно мае службовы статус і ў выпадку звальненьня такога «арандатара» папросяць на вуліцу. Нягледзячы на абяцаньні ўсёабдымна спрыяць адраджэньню сельскай мясцовасьці, на справе сытуацыя выглядае зусім ня так, як падае афіцыйная прапаганда.\nКарэспандэнт Свабоды сустрэўся з жыхарамі Смаргоншчыны, якія ўжо некалькі гадоў намагаюцца пабудавацца з прыцягненьнем банкаўскіх крэдытаў, але ўмовы крэдытаваньня такія, што выплаты павінны ў разы перавышаць іхнія прыбыткі.\nАдзіны ў Гарадзенскай вобласьці жыльлёвы каапэратыў, прапісаны ў сельскай мясцовасьці, базуецца ў вёсцы Залесьсе на Смаргоншчыне. Але ад мараў пра хуткія ўлазіны «каапэратары» мусяць адрывацца на больш празаічныя рэчы — высьвятляць, чаму так хаатычна зьмяняюцца ўмовы крэдытаваньня. Калі на этапе фармаваньня суполкі тры гады таму абяцалася пазыка пад 1% гадавых на 20 гадоў, то фінансавы крызіс 2011-га лічбы адкарэктаваў: згодна з прэзыдэнцкім указам, датаваным студзенем 2012 году, калі чалавек жыве і працуе на вёсцы, адсотак па гэткай пазыцы павінен складаць 3%. Калі там толькі жыве, а езьдзіць на працу ў горад, — 6%. Цяпер жа адсылаюць да сёлетняй пастановы Савету міністраў, якая падвышае стаўкі да 14% і 16% адпаведна.\nЗабудоўшчыкі кажуць, што такія ўмовы практычна перакрэсьліваюць іхнія надзеі на ўласнае жыльлё. Толькі дзеля таго, каб адчыніць крэдытную лінію, трэба папярэдне ўнесьці ў сярэднім 50 мільёнаў рублёў — 10% ад кошту двухпакаёвай кватэры. Але з заробкамі ў 3 мільёны прэтэндаваць на крэдыт немагчыма.\nАтрымліваецца, што двухпакаёвая кватэра ў вёсцы каштуе 515 мільёнаў рублёў — 60 тысяч даляраў. На вёсцы, удумайцеся!\nУдзельніца каапэратыву Ніна Кінько кажа, што людзі трапілі ў зачараванае кола: «Справа ў тым, што ў вёсцы проста нерэальна ўнесьці 10% ад кошту жыльля — зноў жа, пры вясковых заробках. Блізка няма ня тое што 10 мільёнаў, а нават 5 мільёнаў, а трэба адразу ўносіць 50 мільёнаў! І гэта яшчэ самае меншае — дзеля таго, каб толькі адчыніць крэдытную лінію. У нас праектна-каштарысная дакумэнтацыя цалкам аплочаная — 100 мільёнаў рублёў мы ўнесьлі. Але каб мы ведалі, што будуць такія цэны, ніхто з нас не будаваўся б, не пайшоў бы ў гэты каапэратыў. Таму што плянавалася фінансаваньне зусім інакшае. А то атрымліваецца, што двухпакаёвая кватэра ў вёсцы каштуе 515 мільёнаў рублёў — 60 тысяч даляраў. На вёсцы, удумайцеся! Ды мы згодныя нават на гэта, толькі каб хоць працэнты былі адпаведныя. Каб была рэальная сума, якую можна сплаціць з заробку».\nВяскоўцы кажуць, што паводле новых умоваў, вызначаных урадам, квадратны мэтар жыльля для іх выходзіць яшчэ даражэйшы, чым у райцэнтры. А з улікам падвышэньня крэдытнай плянкі, як гаворыць мясцовы жыхар Юры Жалевіч, мабыць, ідзе некалі абяцанае «збліжэньне» вёскі са сталіцай:\n«У нас выходзіць, што за двухпакаёвую кватэру трэба плаціць дзесьці 5 мільёнаў 150 тысяч рублёў. Гэта на месяц і без „жыроўкі“. Трохпакаёвая кватэра — прыкладна 6 мільёнаў 700 тысяч рублёў, што проста нерэальна. Плюс яшчэ ўнесьці тыя 50 мільёнаў. Нават у Смаргоні квадратны мэтар каштуе 6 мільёнаў рублёў, у нас чамусьці — больш за 8 мільёнаў. У Менску можна пабудавацца за\n1200 даляраў за мэтар, а тут — 1000. Калі сярэдні заробак у Менску ўжо больш за 700 даляраў, то, відаць, і па вёсцы трэба ўзьняць заробкі мільёнаў да 7. Ладна, мы згодныя: у нас маленькі, 18-кватэрны дом, таму будзе і дарагі квадратны мэтар. То бок мы нават згодныя на 8 мільёнаў 470 тысяч за мэтар. Але нас не задавальняюць працэнты. Мы хочам падысьці не пад пастанову Савету міністраў, а пад указ прэзыдэнта».\nЗа двухпакаёвую кватэру трэба плаціць дзесьці 5 мільёнаў 150 тысяч рублёў. Гэта на месяц і без „жыроўкі“. Трохпакаёвая кватэра — прыкладна 6 мільёнаў 700 тысяч рублёў\nСтаршыня каапэратыву Натальля Сафронава кажа, што ў спробе атрымаць дапамогу людзі паэтапна прайшлі «Беларусбанк», кіраўнікоў Смаргонскага райвыканкаму і высокіх начальнікаў у Горадні, раённае ўпраўленьне капітальнага будаўніцтва, структуры дзяржкантролю, трапілі на прыём да свайго «народнага абраньніка» — дэпутата Палаты прадстаўнікоў Валерыя Кокаша. Хадакоў усюды абнадзейвалі, што пытаньне з шэрагу тых, які вырашаюцца, але воз і цяпер там:\n«Згодна з пастановай „Беларусбанку“ № 10.23, крэдытная лінія ў нас павінна была адкрывацца ў лютым, за месяц да пачатку будаўніцтва. Аднак кошты на кватэры нам далі толькі 7 сакавіка. І мы ніяк не маглі яе адкрыць, нават калі б вельмі хацелі. То бок яшчэ ў студзені быў вядомы квадратны мэтар, але нам яго не прадставілі. Мы заплацілі 14 студзеня, павінна ўжо была адбыцца экспэртыза, што на падставе разьлікаў будзе крэдытаваньне. Але мы пра рэальны кошт даведаліся толькі ў сакавіку. Цяпер ня ведаем, як тут чаго дабіцца. Дом, дарэчы, пачалі будаваць летась, у сьнежні, нават пры канцы лістапада. Першы фундамэнт пад нуль выгнаны, камунікацыі пракладзеныя, але выходзіць, што далейшы яго лёс невядомы. Няўжо так праблематычна ў чымсьці дапамагчы, каб давесьці да ладу нейкі адзін 18-кватэрны дом? Тым больш калі яны самі ўсё прафукалі. Гэта ж ня мы прыдумалі. Крыўдна, шкада. Цяпер вось глядзім, як стаяць гэтыя руіны».\nНе паразумеўшыся зь дзяржаўнымі структурамі, забудоўшчыкі зьвярнуліся да смаргонскага праваабаронцы Алеся Дзергачова. Зь яго дапамогай падрыхтаваны ліст у адміністрацыю прэзыдэнта з просьбай даць ацэнку таму, як дзяржаўныя ведамствы «падымаюць вёску».\nАлесь Дзергачоў: «У пастанове Савету міністраў напісана, што ільготны крэдыт даецца, зыходзячы з 4 мільёнаў 600 тысяч рублёў за квадратны мэтар. Але рэальна мэтар каштуе звыш 8 мільёнаў, што ледзь не ўдвая больш. На астатняе, кажуць, бярыце крэдыты пад 14–16% — то бок на суму, якая перавышае ліміт. На што людзі адказваюць: у нас заробкі 3–3,5 мільёна рублёў, і мы ня можам нават паводле банкаўскіх патрабаваньняў узяць крэдыт. Гэта значыць, банк ня можа даць крэдыт, бо ў іх заробкі маленькія. У выніку трапілі ў замкнёнае кола: вольных грошай не хапае, а крэдыт ня могуць узяць. Дый атрымліваецца такі крэдыт, што трэба больш чым па 5 мільёнаў рублёў плаціць кожны месяц. Напісалі заяву ў адміністрацыю прэзыдэнта, каб там скаардынавалі ўсе міністэрствы і вырашылі пытаньне крэдытаваньня для такіх вось сельскіх „каапэратараў“. Тым больш, у Беларусі вельмі мала каапэратываў, якія будуюцца ў сельскай мясцовасьці. На Гарадзеншчыне такі ўвогуле толькі адзін».\nТым часам 18 сем’яў залесцаў, якія хочуць, але з-за фінансавай нястачы ня могуць займець уласны кут, вымушаныя чакаць — альбо рэзкага падвышэньня заробкаў, альбо большай даступнасьці крэдытаў:\n«Няма ў нас сталых людзей, пэнсіянэраў. У асноўным да 40 гадоў, толькі два чалавекі крыху старэйшыя. Астатнія, вось паглядзіце, маладыя стаяць, каму няма дзе жыць. Літаральна ўсе на кватэрах. У горадзе даўно ўжо пабудаваліся б, а вёску заганяюць у такое становішча. У Смаргоні ўзьвялі два мікрараёны, а ў Залесьсі ня могуць адужаць адзін дом. Калі мы абурыліся непад’ёмнымі 50 мільёнамі першага ўзносу, нам параілі: як няма грошай, то можна ў банку ўзяць — пад 41% на пяць гадоў. Выходзіць яшчэ каля двух з чымсьці мільёнаў штомесяц. Гэта плюс да тых 5 мільёнаў, якія трэба плаціць за саму кватэру. То бок трэба зарабляць пад 10 мільёнаў. Але каб былі такія заробкі, то навошта мне тады браць такую вялізную суму? Навошта мне пры добрым заробку крэдыт увогуле? Але ж мы праходзілі як льготная катэгорыя, каб на чалавека не было 3 мільёны рублёў».\n800 даляраў штомесяц за трохпакаёўку\nСярэдні кошт тыпавога дома складае 100 тысяч даляраў, пры тым, што рамонту ён патрабуе практычна адразу ж пасьля ўрачыстай здачы. Але галоўнае, што прыватызаваць гэтую нерухомасьць практычна немагчыма — для дамоў, пабудаваных у аграгарадках паводле ўказу прэзыдэнта, парадак прыватызацыі іншы. Да таго ж з улікам «навізны і добраўпарадкаванасьці» іхні сабекошт параўнальны са сталічным жыльлём, таму дзешавей набыць кватэру ў райцэнтры. Па сутнасьці, аграгарадкі — прататып арэнднага жыльля, якое пачало ўзводзіцца ў Менску: не сваё і дорага.


Зянон Пазьняк: Няма і ня можа быць ніякага прымірэньня | НАРОДНАЯ ПЕРАМОГА\nЗянон Пазьняк: Няма і ня можа быць ніякага прымірэньня\nВярхоўны суд Беларусі прызнаў кнігі Зянона Пазьняка пра Курапаты і гісторыю фатаграфіі экстрэмісцкімі. Выданьні затрымалі ў 2015 годзе. Экспэртыза і суд занялі 2 гады.\nКнігі «Абарона Курапатаў: Народны мэмарыял» і «Добрая фатаграфія» беларускія мытнікі канфіскавалі 27 верасьня 2015 году ў адказнага сакратара ўправы КХП-БНФ Алеся Чахольскага ў Берасьці. Экстрэмісцкай літаратурай кнігі Пазьняка суд прызнаў яшчэ раней. Вярхоўны суд канчаткова пацьвердзіў гэтае рашэньне.\nАлесь Чахольскі: Нічога нечаканага для нас няма. Змаганьне за Курапаты — гэта змаганьне з КГБ, якое там страляла. Яны ня могуць дараваць Пазьняку, што ён знайшоў цела нябожчыка, рэчавы доказ іх злачынства. Гэтая кніга ёсьць у вольным доступе ў Інтэрнэце. Дык дзякуй за рэкляму гэтак званым экспэртам. Цяпер мы будзе зьвяртацца ў Камітэта па правах чалавека ААН, каб паказаць увесь маразм гэтай улады.\nАўтар кніг, старшыня КХП-БНФ Зянон Пазьняк, распавёў Свабодзе, што лічыць экспэртызу і судовае рашэньне спробай зьнішчыць «доказы злачынства» ў Курапатах.\n«Добрая фатаграфія» — гэта кніга-альбом, якая складаецца з фатаграфіяў і аналітычных артыкулаў пра выбраныя фатаграфіі ад сярэдзіны ХІХ стагодзьдзя і да 2012 года.\nЗянон Пазьняк Рэжым Алесь Чахольскі Лукашызм Кніга Суд\nЧарговы прысуд рэжымнага судзілішча патрыёту\nБяз тэмы Аўтар: Данута 2017-05-14\nНу як, галёкальшчыкі -- Зянон, прыязджай! -- ? Мастацка-гістарычныя кнігі Зянона пад судовым перасьледам. Баяцца народнага лідэра, як агню.\nДобрая фатаграфія Аўтар: Міхал Залескі 2017-05-15\nЧытаў гэтую кнігу па частках, як яны зьяўляліся. Кожны, неабыякавы да фатаграфіі і выяўленчага мастацтва наогул, павінен гэтую кнігу прачытаць.\nНу а Курапаты "судзьдзям" як костка ў горле, зразумела.\nБяз тэмы Аўтар: Моня з Падсвiлля 2017-05-16\nНа Беларусi акупанцкi рэжым