Трэніруюцца як спартсмены, выступаюць як танцоры\nЗ любоўю да кожнай справы\n19.08.2021 11:40 Спартыўныя падзеі\nАмаль у кожнай установе дадатковай адукацыі дзяцей і моладзі працуюць аб’яднанні па інтарэсах па брэйк-дансе. Хоць больш правільна называць такі танцавальна-спартыўны напрамак “брэйкінгам”. Дарэчы, брэйкінг прызнаны новым відам спорту летніх Алімпійскіх гульняў — 2024, што адбудуцца ў Парыжы. Плануецца, што брэйкінг пасадзейнічае амалажэнню Алімпійскіх гульняў, бо ім пераважна займаецца моладзь. Як брэйкінг развіваецца ў нашай краіне і ці гатовы айчынныя спартсмены годна выступіць на Алімпіядзе ў гэтым відзе спорту — абмяркуем са старшынёй Беларускай федэрацыі брэйкінга Паўлам Чорным.\n— Павел, як і калі вы захапіліся брэйкінгам?\n— Я пачаў танцаваць у 2003 годзе, паглядзеўшы фільм “Ямакасі”, героі якога рабілі неверагодныя сальта. Пачаў вучыцца рабіць сальта ў сакавіку, скачучы з лавачкі ў сумёт. (Смяецца.) А ў гэты час міма праходзілі мае аднакласнікі і, даведаўшыся, чым я займаюся, параілі стаць брэйк-дансерам, як тады гаварылі. Да таго ж высветлілася, што адзін з гэтых дарадчыкаў ужо дзесьці займаўся, меў невялікі вопыт і ўмеў рабіць некаторыя элементы. Таму на наступны дзень мы пайшлі да яго нашай бандай і пачалі займацца брэйкінгам. Дарэчы, трое юнакоў з маёй першай каманды Fox Kidz былі маімі аднакласнікамі, і, пасля рэарганізацыі каманды ў Fatality, разам мы шмат дзе перамагалі. Але пазней я перайшоў у Conquistador, з якім выступаю і зараз. Гэтай камандай мы займалі і займаем прызавыя месцы на буйных міжнародных спаборніцтвах. Так, у мяне больш за 50 прызавых месцаў як рэспубліканскіх, так і міжнародных.\nЯ заўсёды любіў актыўны лад жыцця, экстрым, рухавасць, фізічныя нагрузкі, адрэналін, саперніцтва і музыку — гэта ўсё і ёсць у брэйкінгу. У іншых танцах няма такога спартыўнага складніка, як у нас. Да таго ж сёння брэйкінг стаў алімпійскім відам спорту, са сваёй структурай, іерархіяй рухаў і судзействам.\n— Брэйкінг — не проста спорт, а цэлая культура, якая аб’ядноўвае тысячы людзей з пэўным ладам жыцця і мыслення…\n— Так. На працягу паўстагоддзя брэйкінг з’яўляецца часткай хіп-хоп-культуры. Бі-боі і бі-гёрлы (B-Boy/B-Girl) заўсёды вылучаюцца тым, як яны апрануты, сваімі паводзінамі, паходкай, слэнгам і адназначна мысленнем. Канечне, зараз брэйкінг — гэта спорт, але задача ўсіх трэнераў — дадаць да яго сапраўдную культуру хіп-хопа.\nАкрамя таго, брэйкінг — танец з вялізным патэнцыялам, бо ён відовішчны і моцны. У ім ёсць усё: саперніцтва, запал, танцавальны дыялог. Мы трэніруемся на максімуме, каб стаць лепшымі, каб стаць чэмпіёнамі, і гэта мара мільёнаў бі-бояў. Патэнцыял брэйкінга яшчэ і ў тым, што ён стаў алімпійскім відам спорту. Ужо цяпер ідзе вялікае ўкладанне фінансаў у гэты кірунак па ўсім свеце, ствараюцца федэрацыі, якія падтрымліваюць дзяржорганы і алімпійскія камітэты, вядомыя сусветныя кампаніі, становячыся спонсарамі і партнёрамі спаборніцтваў і чэмпіянатаў па брэйкінгу. І хоць нашай культуры ўжо 60 гадоў, але цяпер у кардынальна вектарным напрамку мы скіроўваемся ў бок спорту.\nПавел Чорны (B—Boy Pashker) — старшыня Беларускай федэрацыі брэйкінга, прызёр больш за 50 танцавальных рэспубліканскіх і міжнародных турніраў і чэмпіянатаў. У 2010 годзе скончыў БДУІР па спецыяльнасці “Інжынер-эканаміст”, а крыху пазней — БДУКМ па спецыяльнасці “Харэограф-педагог”. Зараз вучыцца ў магістратуры па спецыяльнасці “Фізічная культура і спорт” і распрацоўвае праграму для навучання ва УВА па спецыялізацыі “трэнер па брэйкінгу” на кафедры гімнастыкі БДУФК. Танцавальны стаж 18 гадоў, выкладчыцкі — 13.\n— Пытанне, якім, напэўна, задаюцца многія: у брэйкінгу чаго больш — танца або спорту і як правільна вас называць — спартсменамі ці ўсё ж такі па-ранейшаму танцорамі?\n— Цяпер часцей нас называюць спартсменамі дысцыпліны або віду “брэйкінг”. Калі займаюся з дзецьмі, то заўсёды гавару ім: “Вы ўсе — спартсмены, таму да кожнай трэніроўкі павінны падыходзіць як прафесійныя спартсмены, прытрымліваючыся рэжыму дня. Але на танцпляцоўцы або калі выступаеце на чэмпіянаце, павінны адчуваць сябе як дзеячы мастацтва. Таму атрымліваецца, што мы рыхтуемся і трэніруемся як спартсмены, а выступаем як танцоры, раскрываючы свой унутраны стан і спрабуючы зліцца з музыкай. Але калі няма правільных структур, пераходаў і вы проста танцуеце пад музыку, то атрымаецца сучасны танец з элементамі брэйкінга”. Каб раскрыцца пры дапамозе інструментаў брэйкінга, трэба быць вельмі добра фізічна развітым, а гэта дасягаецца толькі пры дапамозе прафесійных трэніровак.\n— Давайце нагадаем, калі брэйкінг прыйшоў у Беларусь і як развіваўся.\n— Развіваўся хвалепадобна, было некалькі этапаў. Адна з першых каманд Беларусі — D.D.Crew з Наваполацка яшчэ ў 90-х гадах ездзіла ў Рыгу на міжнародныя чэмпіянаты і нават заваёўвала прызавыя месцы. Тады нашы рэгіёны былі вельмі моцнымі. Затым у 2000-х быў вялікі паток у Мінску, з якога многія ў 2005—2010 гадах сталі паважанымі танцорамі. Мяняліся пакаленні і каманды, мае выхаванцы больш актыўна пачалі ездзіць па Еўропе з 2015 года. Сёння танцоры і суддзі розных краін ведаюць, што ў Беларусі ёсць брэйкеры дастаткова высокага ўзроўню, якія займаюць прызавыя месцы. На жаль, з-за пандэміі мы менш сталі выязджаць і паказваць свае здольнасці. Але брэйкінг працягвае развівацца, з’яўляюцца новыя школы, моцныя трэнеры і таленавітыя спартсмены. Прасоўванню нашай спартыўнай дысцыпліны спрыяе і Беларуская федэрацыя брэйкінга.\n— Як даўно існуе Беларуская федэрацыя брэйкінга і чым яна займаецца?\n— РМГА “Беларуская федэрацыя брэйк-данса” было створана 19 верасня 2017 года. Падставай для з’яўлення аб’яднання стаў той факт, што брэйкінг уключылі ў праграму летніх юнацкіх Алімпійскіх гульняў 2018 года. Зараз мы перарабілі структуру і назву федэрацыі, стаўшы РГА “Беларуская федэрацыя брэйкінга”. За 4 гады намі была праведзена даволі вялікая работа і з наменклатурай, і з дакументацыяй, і з арганізацыяй сумеснай дзейнасці з Міністэрствам спорту і турызму і Нацыянальным алімпійскім камітэтам, з партнёрамі і спонсарамі рэспубліканскіх спаборніцтваў, у тым ліку адпраўка танцораў за мяжу на спаборніцтвы. Напрыклад, паездку на чэмпіянат Еўропы аплачвае наша федэрацыя.\nУ БФБ уваходзяць трэнеры ўсіх абласцей. Дакладную колькасць бі-бояў пакуль не назаву, але прыкладна больш за тысячу, ёсць актыўныя і пасіўныя. Актыўных каля 600 чалавек, і ўсе яны ўваходзяць у нашу федэрацыю.\nБФБ праводзіць штогадовы чэмпіянат рэспублікі з 14 адборачнымі турамі ў такіх гарадах, як Кобрын, Ліда, Орша, Мазыр, Бабруйск, Жодзіна, і ва ўсіх абласных цэнтрах. Адбор праходзіць на працягу паўгода, з мая па лістапад, удзел бясплатны, колькасць танцораў велізарная, а пераможцы і прызёры затым адпраўляюцца прадстаўляць нашу краіну на буйныя міжнародныя чэмпіянаты.\nДарэчы, беларуская школа брэйкінга — адна з самых моцных на планеце. На чэмпіянаце свету сярод юніёраў, які праходзіў усяго толькі 5 разоў, нашы спартсмены тройчы прабіваліся ў фінал і заўсёды займалі прызавыя месцы: адно 1-е і два 2-х. Беларусь — адзіная краіна, якая мае тры ўзнагароды ў гэтай катэгорыі. На жаль, мы не можам гаварыць пра такі ж узровень сярод прафесіяналаў з-за змены пакаленняў. Але юніёры — гэта наша аб’ектыўная патэнцыяльная надзея на алімпійскія медалі.\n— Павел, а як будуць ацэньвацца спаборніцтвы па брэйкінгу на Алімпійскіх гульнях?\n— Ёсць алімпійская сістэма trivium — аўтаматычная, даволі складаная і не для ўсіх пакуль адкрытая, яе дапрацоўваюць і перарабляюць, таму яе яшчэ не абкаталі. У trivium ляжыць мадэль судзейства, пры якой усе крытэрыі ўзаемазвязаны паміж сабой. Суддзям трэба будзе глядзець на карціну саперніцтва ў цэлым, сачыць за кожным аспектам, робячы гэта ў рэжыме рэальнага часу. Ацэньваць будуць тэхніку і разнастайнасць, выкананне і музыкальнасць, крэатыўнасць і індывідуальнасць, а таксама наколькі эфектна і экспрэсіўна выступіць удзельнік пад тую музыку, якую пачуе ўпершыню. Дзяўчаты будуць выступаць асобна ад юнакоў. Будуць сола і батлы.\n— Хто з нашых спартсменаў можа трапіць у Нацыянальную зборную Беларусі па брэйкінгу і ці ёсць у нас шансы на медалі?\n— У нас ёсць моцныя спартсмены, мы фарміруем нашу зборную ў асноўным з чэмпіёнаў краіны і Еўропы. Таксама ў яе могуць трапіць спартсмены, якія ўваходзяць у міжнародны рэйтынг і займаюць прызавыя месцы на міжнародных спаборніцтвах.\n— А як праходзяць спаборніцтвы па брэйкінгу ў нашай краіне?\n— У Беларусі не толькі наша федэрацыя праводзіць чэмпіянаты, але і праходзяць прыватныя спаборніцтвы, да якіх, праўда, федэрацыя не мае дачынення. Хочацца акцэнтаваць увагу, што БФБ праводзіць чэмпіянаты з бясплатным уваходам і ўдзелам. Мы робім усё для развіцця брэйкінга, каб у нашых спартсменаў быў стымул трэніравацца і нарошчваць свой патэнцыял, быць канкурэнтназдольнымі.\n— Калі глядзіш на брэйкераў, здаецца, што ў іх усё лёгка атрымліваецца, але ж для гэтага трэба трэніравацца гадамі…\n— Так. І хоць каардынацыя ў дзяцей развіваецца хутка, але, каб стаць прафесійным танцорам, трэба ад 15 гадоў і больш вельмі старанных трэніровак. Каб пачаць паказваць вынікі сярод юніёраў, то дастаткова 7—8 гадоў заняткаў на добрым узроўні з прафесійным трэнерам, а калі ёсць яшчэ і талент, то адназначна можна стаць адным з лідараў у краіне і нават у свеце.\nЯ пачынаю займацца з дзецьмі з 4 гадоў, каб вывесці іх на пэўны ўзровень і вывезці на спаборніцтвы. Напрыклад, мае выхаванцы сталі віцэ-чэмпіёнамі ў 2019 годзе ў катэгорыі юніёры (да 15 гадоў), прычым двое з іх былі 10-гадовага ўзросту, але спаборнічалі з хлопцамі значна старэйшымі за сябе. І вось для таго каб паказваць вынікі ў такім юным узросце і доўгі час лідзіраваць, вядома, лепш пачынаць займацца ў 4 гады. Я з’яўляюся аўтарам праграм, дзе распісана сістэма падрыхтоўкі дзяцей, дзякуючы якой у 7-гадовым узросце яны стануць моцнымі танцорамі, а ў 10 гадоў выйдуць на міжнародны ўзровень.\nБрэйкінг — не проста танец з трукамі, а неардынарны, складанакаардынацыйны і відовішчны від спорту, які патрабуе вялікай працы і неверагодна складаных трэніровак, бо мае шмат элементаў гімнастыкі і акрабатыкі плюс велізарную колькасць прыдуманых фізічна складаных рухаў.\n— Якія адметнасці мае ваша брэйкінг-школа?\n— Мая школа Fatality Dance Studio — прафесійная, у ёй пачынаюць займацца дзеці з 4 гадоў. У нас створана асобнае структурнае падраздзяленне — цэнтр падрыхтоўкі дзяцей і моладзі да рэспубліканскіх і міжнародных фестываляў і чэмпіянатаў, у тым ліку да Алімпійскіх гульняў. Намі была распрацавана новая метадычная праграма навучання і развіцця дзіцяці для павышэння яго выніковасці. План і праграма адукацыйнага працэсу адрозніваюцца па ўзроставых асаблівасцях дзіцяці і складзены аптымальна для прагрэсіўнага развіцця навучэнца. Да таго ж мы развіваем не толькі фізічныя навыкі танцора, але і працуем з акцёрскім майстэрствам, музыкальнасцю, яго індывідуальнасцю. Акрамя таго, наша праграма прадугледжвае работу з псіхолагам і асобны аналіз біяметрыі дзіцяці. Таму верагоднасць папасці ў асноўны склад цэнтра, а пасля і ў зборную краіны вельмі вялікая.\nДарэчы, нашы вучні за 2016—2021 гады заваявалі больш за 200 узнагарод на рэспубліканскіх і міжнародных фестывалях у 13 краінах. Так, у 2019 годзе нашы вучні выйгралі чэмпіянат Еўропы і занялі 2-е месца на чэмпіянаце свету Battle of the Year у Францыі. А зусім нядаўна, літаральна пару тыдняў назад, наш выхаванец Арсеній Салодкі з каманды KillJoys стаў пераможцам Кубка свету Outbreak у Славакіі ў юніёрскай катэгорыі да 16 гадоў. Да нас прыходзяць за вынікамі і атрымліваюць іх!\n— Куды ў найбліжэйшы час можна завітаць на, скажам, брэйк-батл?\n— 28 жніўня ў Мінску на Нямізе адбудзецца адборачны этап IV Чэмпіянату краіны па брэйкінгу сярод дзяцей і дарослых у сола-намінацыях. Будзе вельмі цікава і відовішчна!\n— Павел, пра што марыце?\n— Каб мае вучні заваёўвалі як мага больш медалёў! А таксама вельмі хочацца ўнесці ўклад у прафесійную адукацыю, увёўшы спецыяльнасць “Трэнер па брэйкінгу” ў БДУФК, каб у нас пачалася падрыхтоўка спецыялізаваных кадраў, бо без добрага запасу ведаў немагчыма падрыхтаваць моцных спартсменаў. Варта адзначыць, што гэтыя веды ёсць, але мы хацелі б іх развіць, каб працягваць быць лідарамі ў краіне і быць на галаву вышэй за іншых. Для нашай краіны гэта будзе вельмі нядрэнным паказчыкам, і мы да гэтага імкнёмся. Плануецца, што першы набор абітурыентаў адбудзецца ў 2022 годзе. А як федэрацыя будзем старацца арганізоўваць як мага больш спаборніцтваў, чэмпіянатаў, выездаў, каб нашы спартсмены не гублялі сваю матывацыю і працягвалі развівацца.\nB-Boy PashkerБеларуская федэрацыя брэйкінгабрэйкінгПавел Чорны


Catholic.by - Падручнік па камунікацыі для семінарыстаў выдадзены ў Італіі\nПадручнік па камунікацыі для семінарыстаў выдадзены ў Італіі\n08.11.2017 10:46 KAI.pl\nУ Італіі ў выдавецтве паўлінаў выйшаў падручнік камунікацыі для семінарыстаў. Аўтарамі выдання пад назвай «Пра зямлю і пра неба» сталі Адрыяно Фабрыс і кс. Івано Мафеіс.\nВа ўступе да кнігі генеральны сакратар епіскапату Італіі біскуп Нанцыё Галанціна адзначае, што камунікацыя павінна «любіць праўду, што можа падацца відавочным, але гэта не так».\nПадручнік, прызначаны найперш семінарыстам, можа быць дарэчы і ў дыяцэзіях, касцёльных рухах, а таксама ў СМІ, асабліва тых, якія размаўляюць «на ты» з моладдзю. У першай частцы кнігі згадваецца гісторыя сродкаў інфармацыі, а таксама іх уплыў на грамадства і выхаванне. У другой — канкрэтныя парады, як наладзіць кампетэнтную і добрую камунікацыю.\nБіскуп Галанціна дадае: «Злоўжыванне правам выказвання, сведкамі чаго мы з’яўляемся ў грамадскіх СМІ, не ідзе ў накірунку любові да праўды і служэння ёй: хацелася б адзначыць, што ашаламляльнаму павелічэнню лічбы “праінфармаваных” людзей не адпавядае лічба тых, хто здольны да распазнавання ці да выхавання...»\nАбноўлена 08.11.2017 16:36


БАТЭ з мінімальным лікам прайграў "Чэлсі" ў Лізе Еўропы\nХатняя старонка > БАТЭ з мінімальным лікам прайграў "Чэлсі" ў Лізе Еўропы\nУ чарговым туры групавой стадыі Лігі Еўропы БАТЭ на "Барысаў-Арэне" саступіў лонданскаму "Чэлсі" 0:1.\nСустракаліся першая і другая каманда групы «L». Лонданцы атрымалі тры перамогі ў трох паядынках і аднаасобна ўзначальвалі турнірную табліцу квартэта. У выпадку перамогі над БАТЭ ў гасцях і нічыёй у другім матчы групы паміж венгерскім Відзі і грэцкім ПАОК і зусім гарантавалі б сабе датэрміновы выхад у 1/16 фіналу турніру. Для барысаўчан прынцыповае значэнне будуць мець два маючых адбыцца матчы супраць Відзі і ПАОК.\nПершы тайм гаспадары правялі вельмі годна. Прычым самі арганізавалі некалькі рэальна небяспечных момантаў. Спачатку Дзмітрый Бага адважыўся на ўдар з-за межаў штрафной пляцоўкі - штанга. Пасля гэтага здарыўся кутавы. На блізкай штанзе першым да мяча дабраўся Станіслаў Драгун, але Кепа Арысабалага адвёў пагрозу. Астатні час да перапынку гаспадары абараняліся. Балазе рабілі гэта выдатна. Брамнік БАТЭ Дзяніс Шчарбіцкі рэдка ўступаў у гульню. У гасцей запомніўся момант у канцоўцы тайма, калі пасля падачы вуглавога Аліўе Жыру небяспечна біў галавой - мяч праляцеў у небяспечнай блізкасці ад створа варот. Нічыя пасля першай 45-хвілінкі - 0:0.\nНа жаль, пачатак другога тайма знерваваў гаспадароў. Абарона БАТЭ згубіла Жыру, які нават пасля не самога зручнага паса змог пераправіць мяч у вароты Шчарбіцкага (0:1). Затым на працягу некалькіх хвілін Аляксей Бага і ўсе беларускія заўзятары двойчы хапаліся за галаву. І было ад чаго. Спачатку здалёк біў Драгун, а нагу падстаўляў Мікалай Сігневіч, пасля чаго мяч зрыкашэціў у перакладзіну. Затым барысаўчане здзейснілі перахоп на палове "Чэлсі". Аляксандр Глеб прастрэліў з левага фланга ў цэнтр штрафной, дзе без перашкод ўдар наносіў Аляксей Рыас - мяч размінуўся са створам варот. Цікава, што далей хлопцы Сары аддалі ініцыятыву супернікам. І гаспадары ўсімі сіламі спрабавалі адыграцца. І шанец быў. Ужо ў дадатковы час мяч зноў трапіў у штангу, а далей абаронцы выбілі мяч падалей. Вынік 1:0 на карысць гасцей.\n"Мы не заслужылі паразы ў гэтым матчы, - адзначыў пасля заканчэння сустрэчы А. Бага. - Каманда талкова абаранялася, стварала галявыя моманты. Хлопцы малайцы. Парадавала гульня маладога абаронцы Захара Волкава. Ён зарэкамендаваў сябе на трэніроўках і сёння выйшаў і добра адпрацаваў".\nУ іншым матчы групы «L» Відзі нанёс паражэнне ПАОК 1:0 і перабраўся на 2-ю пазіцыю ў турнірнай табліцы. Наступны тур адбудзецца 29 лістапада. БАТЭ на сваім полі будзе прымаць Відзі, а Чэлсі - ПАОК.


Размовы з удзельнікам:Wouk — Вікіпедыя\nРазмовы з удзельнікам:Wouk\nДзеля ачысткі сумлення — готыка 15 ст., над якой вы мучыліся ў be-x, называецца "палымянай" (крыніца: Беларуская Савецкая Энцыклапедыя. У 12 т. Т. 3. Веды — Графік / Рэдкал.: П. У. Броўка (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ, 1971. — 608 с.: іл., карты. С.574.). Yury Tarasievich 08:05, 28 Студзень 2008 (UTC)\nДзякуй шчыра за дапамогу, але дзеля таго мы і палічылі патрэбным ўгрунтаваць адпаведную старонку для абмеркаваньня, каб абдумваць такія рэчы калектыўна. Просьба, калі можаце пакідайце допісы на той старонкі, каб ня толькі я мог іх бачыць. --Wouk 22:01, 28 Студзень 2008 (UTC)\nДы пра гэта я і кажу — мінімум 40 гадоў існуе тэрмін, дык што вы там сабраліся "абдумваць"?? На падставе якой рэальнай патрэбы? Дапускаючы, што кніга "Тэорыя і практыка беларускай тэрміналогіі" вам знаёмая, дазволю сабе адаслаць да яе — да апісання агульнапрынятых патрабаванняў да тэрміну. Або можаце пацікавіцца канкрэтнымі фармулёўкамі такіх патрабаванняў, выпрацаванымі ў польскай лексікаграфіі (не памятаю зараз, дзе іх бачыў), калі гэта для вас большы аўтарытэт. Агульнае адно — недапушчальна "перавынаходзіць" тэрмін, якім ужо карыстаюцца, калі не існуе рэальная патрэба. НН (і наогул газета) не можа з'яўляцца крыніцай тэрміналогіі — а зразумелых прычын.\nКарацей, dixi et..., а вы як сабе хочаце. Yury Tarasievich 22:30, 28 Студзень 2008 (UTC)\nДык што тады рабіць з данжонам і бергфрыдам, бо я ў архітэктурнай тэрміналогіі поўны нуль і паспадзяваўся на веды сп. Ваўка? --MaximLitvin 22:46, 28 Студзень 2008 (UTC)\nМікола, я ў дадзеным выпадку згодны са сп. Тарасевічам. Тут жа няма фактычнага тэрміналагічнага пытаньня, трэба проста выбраць пераклад. Калі яго выбралі да нас - тым лепей, адным пытаньнем менш :) AntonBryl 23:04, 28 Студзень 2008 (UTC)\nВашыя думкі даволі ясныя, вы ўжо ня раз рабілі ласку выказваць. Крыху эмацыйна, аднак я зразумеў іх сэнс. Паспрабую прыцягнуць Вашу ўвагу да двух асьпектаў: 1) Тое самае за што Вы ганіце мяне, Вы ў выпадку Няміры ўважаеце за цалкам лягічнае дзеяньне, 2)Беларуская тэрміналёгія мае ня просты лінейны шлях разьвіцьця, як і мова яна магла трансфармавацца, скажу прасьцей: шмат у чым для мяне аўтарытэт Мікола Шчакаціхін, насамрэч выдатны мастацтвазнавец, 3) катэгорыя абмеркаваньня існуе не для эстэтычнай асалоды, ў прыватнасьці спадара Ваўка, а дзеля таго, каб разумныя людзі выкладвалі туды свае меркаваньні паводле зададзеных неразумнымі людзьмі пытаньнямі, і адпаведна неразумныя пагаджаліся з разумнейшымі, калі тыя маюць сур'ёзныя доказы.\nПакаюся ў сваіх грахах: сп. Юрый, з тымі рэчамі на якія Вы спасылаецеся не знаёмы і буду ўдзячны. калі дасьцё спасылку ці больш дакладныя рэквізыты, каб у далейшым мець магчымасьць больш кампэтэнтна весьці дыскусію з Вамі.\nДа спадара Максіма, ў калі не давяраеце маім азначэньням аглядзіце тую літаратуру, што я прапанаваў. Ці лепей я Вам параджу Кушнярэвіча артыкулы, ў прыватнасьці ў Бел гіст часопісе, ён гэтым зараз займаецца.\nЦяпер яшчэ два пытаньні да сп. Юрыя: тэрмін Бэргфрыд выключна нямецкага паходжаньня, як слова так і сама зьява. Як больш правільна тэрміналягічна мушу я рабіць: перапісваць некалькі сказаў, якія на гэты конт напісалі Макараў ці кушнярэвіч, ці адчыніць пару ням. кніг і напісаць разгорнутае тлумачэньне з адпаведным навуковым апаратам. І другое пытаньне просьба: у Вашай асобе я бачу найлепшага крытыка для сваіх "мысьлярскіх канструкцый", калі маеце час зьвярніцеся да артыкула Замак і выкажаце сваё меркаваньне наконт суадносінаў творчасьці і навуковасьці ў артыкуле. Мне гэта будзе карысна.\nP.S. Просьба, ня бачыць у вышэй напісаным іроніі, але уважаць за спробу весьці канструктыўную дыскусію, і пры мажлівасьці падтрымаць яе ў такім рэчышчы. --Wouk 23:09, 28 Студзень 2008 (UTC)\nАнтон праблема нашай з Вамі дыскусіі была ўтым, што мы ня ведалі той крыніцы, якую нам падказаў, сп. Юрый, і нас можна было абвінаваціць ў адсутнасьці ведаў, аднак не ў захапленьні творчасьцю ў пытаньні тэрміналёгіі. Зрэшты наша старонка абмеркаваньне для таго і прызначана, каб абменьвацца ведамі, якія маем, да чаго я і заклікаю як магу спадара Юрыя. --Wouk 23:12, 28 Студзень 2008 (UTC)\nТо пераходзім на "палымяную"? AntonBryl 23:15, 28 Студзень 2008 (UTC)\nНічога ня маю супраць:) тым больш калі падказалі літаратуру, дзе можна знайсьці адказ пытаньне, зараз трэ на форум кінуць спасылку і невялікае тлумачэньне, чаму прыняты такі варыянт для тых хто пазьней будзе цікавіцца. --Мікола Волкаў 23:43, 28 Студзень 2008 (UTC)\nПра Няміру, калі ласка пацярпіце, я ж не з дуба вецце назбіраў -- калісьці нешта адмысловае пра яго чытаў, дык у моск адклалася, але не ўсё :) Во сябра даў манаграфію на Няміравічах і некаторых інш. родах, як раз зараз загружаю амаль 140 Mb, дык пачытаўшы ўсё папраўлю, калі што не так -- супраць гістарыяграфічнай традыцыі не пайду ж ніяк. --MaximLitvin 23:22, 28 Студзень 2008 (UTC)\nНічога ня маю супраць, сп. Максім, пачакаць. Сваю задачу я бачыў толькі ў тым, каб прэзэнтаваць корпус вядомай мне літаратуры, дзе Няміра менавіта Ян, і калі хтосьці зможа прадставіць куды большыя фармальныя доказы, што яго варта лічыць Іванам, тады я пагаджуся. Аднак згадзіцеся, патрэбны сур'ёзныя падставы (чыста фармальная лёгіка ў пытаньні гістарычнага матэрыялу не павінна працаваць), каб пайсьці насуперак склаўшайся традыцыі. --Мікола Волкаў 23:43, 28 Студзень 2008 (UTC)\nДык я адразу быў згодны на гэта. Мы ж тут рабы лямпы :) --MaximLitvin 23:46, 28 Студзень 2008 (UTC)\nУ Насевіча ў ЭГБ — "Ян" (праўда, тамсама "Немір · вічы"), і гэта практычна закрывае пытанне Няміры. Вядома, калі ёсць арганізаваная альтэрнатыўная думка, яе варта прыгадаць у артыкуле.\nКожная "бергфрыда" і пад., калі яе няма ў фундаментальнай айчыннай гістарыяграфіі/тэрміналогіі, мусіць забяспечвацца агаворкай "у такой і такой гістарыяграфіі/навуковай школе". Задача добрай энцыклапедыі — тлумачыць існуючыя рэчы, а не ствараць новыя.\nЯк мінімум такія рэчы, як тэхніка, матэматыка, фізіка і архітэктура цалкам адэкватна (тэрміналагічна) асветленыя яшчэ ў БелСЭ. Разам з БелЭн (якая, праўда, здаецца мне трохі неахайнай) гэта складае ўжо пэўную традыцыю, прывязка да якой павінна мець прыярытэт у кожным адукацыйным праекце, які не ставіць у галаву пытання ідэалогію.\nНарэшце, Мікола, я ўпэўнены, што ваша (магчыма, і іншых вашых калегаў) "праблема" не ў тым, што вы "не ведаеце крыніцы", якую я вам "падказаў" (не ведаць БелСЭ?..), а ў тым, што яшчэ не пачаўшы глядзець, пэўны клас крыніц вы з разгляду выключаеце, "не хочаце" ведаць, і ахвотна "верыце", што там "нічога няма". У свой час я сам быў такім — і выдатна ведаю як гэта бывае, дый матывы ведаю — ідэалогія. Дык вось, гэта, як мінімум, марнатраўна і неразумна (ужо змоўчу пра ролю ідэалогіі).\nА на гэтым я ўжо скончу сваю дыятрыбу, прабачце, калі стаміў. Yury Tarasievich 07:56, 29 Студзень 2008 (UTC)\nСа свайго боку, як "адзін з калегаў", якія, магчыма, меліся тут вамі на ўвазе :) адкажу - я асабіста жыву суцэльна па-за зонаю дасягальнасці беларускіх энцыклапедый. Ну ня возяць іх у італьянскія бібліятэкі. Таму калі ў вас яны пад рукою - проста падказвайце, што можаце, вам будуць удзячныя. AntonBryl 08:08, 29 Студзень 2008 (UTC)\nНе, не пра вас — нашу колішнюю тут размову я памятаю.\nА падказваць адносна кожнай (спробы) рэвізіі — згадзіцеся, цяжкавата. Больш рацыянальна было б людзям , хто жыве тут, зняць ідэй(алагіч)ныя шоры, і папросту схадзіць у бібліятэку, узяць, напр., БелСЭ і выпісаць сабе гласарчык — развяжацца мноства пытанняў. :) Yury Tarasievich 09:05, 29 Студзень 2008 (UTC)\nАбсалютна не стамілі, больш скажу, мне цікава было пачытаць Вашы допісы, калі мы пазбавіліся іранічных выпадаў. Як я зразумеў Вы прапануеце перш за ўсё стандартаў ў галіне тэрміналёгіі прапанаваных БелСЭ, падаецца я ня ставіў пад сумнеў яе аўтарытэт, іншая справа некаторыя пытаньні пайшлі далей ў сваім разьвіцьці, чымся гэтак напісана ў БелСЭ, хаця б той данжон, у такім разе трэ карыстацца больш новымі напрацоўкамі адпаведна са спасылкамі. 1) цалкам зразумела Ваша ідэя аб асабістай творчасьці (тут я прызнаў некаторыя свае грахі), 2)сам разумею што ня варта гуляць тэрмінамі, каб зрэшты людзям было зразумела аб чым ідзе гаворка, 3) будзе час дайце, калі ласка, спасылкі на рэчы, на якія вы абапіраліся ў справе тэрміналёгіі.\nКрыху зьдзіўлены што ў мяне ў Вікі ўжо ёсьць "калегі", спадар Антон пацьвердзіць, што і ў тарашкевіцы ён бачыць мяне з нядаўняга часу. Мне падаецца, сп. Юрый, Вы улучылі мяне ў групу індывідаў з пэўныміінтарэсамі, якую Вы неяк ведаеце і да яокй маеце нейкую непрыхільнасьць. І ў гэтым рэчышчы успрымаеце мае допісы. гэта падобна на падзел грамадства на Оппаў і Лукашыстаў, пры чым і тыя і другія сябе пад такім адзіным назовам не вызнаюць. Просьба ставіцца да маіх лінгвістычных ппрыхільнасьцяў, як да маёй асабістай рэчы, у прыватнасьці ў Вікі і ў пытаньнях архітэктуры як і тэрміналёгіі я "калегаў", ці людзей з пэўнымі мне блізкімі перакананьнямі ня маю. ----Мікола Волкаў 11:05, 29 Студзень 2008 (UTC)\nВельмі шкада, але я, відаць, кепска выклаў сваю думку, і зразуметым застаўся толькі яе выніковы, вонкавы, і не самы важны, аспект. Больш разгорнута тлумачыць я проста не маю часу, ва ўсякім разе, не зараз. Можа, у лепшыя часы пагаворым яшчэ.\nМушу сказаць толькі адно — фактычна, падкрэсліць тое відавочнае, што спосаб выражэння думак ("лінгвістычных прыхільнасьцяў"), які адрасуецца іншаму чалавеку, хоць і застаецца выражэннем унутранай свабоды выбару, але не з'яўляецца (і не можа з'яўляцца) чыста "асабістай рэччу" (гл. "мова як адмысловая з'ява ў свядомасці"). Yury Tarasievich 16:50, 29 Студзень 2008 (UTC)\nЗразумела, ў такім разе буду перачытваць ранейшыя допісы. Апошні раз зьвяртаюся з сваё просьбай скіраваць мяне на працы, на якія Вы абапіраецеся ў тэрміналягічным пытаньні, калі будзе час. І з тым дзякую усім, хто выказаў слушныя думкі ў гэтай размове і лічу дыскусію завершай. Далейшае абмеркаваньне тэрміналягічных пытаньняў прапаную пры жаданьні працягнуць на канкрэтным матэрыяле, у прыватнасьці маіх артыкулаў. Так, думаю, будзе прадуктыўней. Шчэ раз дзякую, --Мікола Волкаў 21:46, 29 Студзень 2008 (UTC)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Размовы_з_удзельнікам:Wouk&oldid=120438"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 00:46, 30 студзеня 2008.


Расейскія медыі пратэстуюць\nШэраг расейскіх інтэрнэт-медыяў на дзін дзень адмовіліся ад ілюстрацыяў на знак пратэсту супраць арышту фатографа Дзяніса Сінякова, які асвятляў акцыю «Грынпісу» на судне «Arctic Sunrise» ля платформы «Прыразломная». Фотакора арыштавалі на 2 месяцы.\nАпроч «Lenta.ru», да акцыі далучыліся сайты тэлеканалаў «Дождь» і « НТВ», а таксама радыёстанцыя «Эхо Москвы», часопісы «Русский репортёр», «Большой город» і «The New Times» і шэраг іншых. Выданні павесілі на сваіх старонках замест фотаздымкаў шэрыя і чорныя заглушкі.\nРасейскія журналісты таксама падпісалі адкрыты ліст з заклікам адпусціць Дзяніса Сінякова і зняць з яго ўсе абвінавачанні. «Мы звяртаемся да першых асобаў дзяржавы з просьбаю выканаць законнасць і заклікаем іх не пакінуць гэтую сітуацыю без увагі», – гаворыцца ў лісце, апублікаваным на «Lenta.ru». Далейшы збор подпісаў пад зваротам працягваецца на сайце «Эхо Москвы».\nРасейскія медыі выказалі пратэст у сувязі з тым, што суд абраў для Сінякова захаду стрымання ў выглядзе 2 месяцаў арышту, нягледзячы на тое, што той прысутнічаў на акцыі «Грынпісу» як фатограф. Сінякоў працуе пазаштатным фотакарэспандэнтам у выданні «Lenta.ru». Ягоны рэпартаж пра акцыю «Грынпісу» змясцілі на старонцы інтэрнэт-выдання 18 верасня. Паводле закону аб медыях прафесійны статус журналіста распаўсюджваецца і на пазаштатных аўтараў пры выкананні імі рэдакцыйнага задання.\nПадчас акцыі «Грынпісу» супраць нафтаздабычы ў Арктыцы, два актывісты арганізацыі паспрабавалі забрацца на платформу «Прыразломная», аднак іх спынілі працаўнікі берагавой аховы. 19 верасня спецназ ФСБ РФ захапіў судна Arctic Sunrise», на якім былі актывісты «Грынпісу», і адбуксаваў яго ў Мурманск. Усіх 30 чальцоў экіпажу, большасць з іх – замежнікі, затрымалі ды змясцілі ў СІЗА.\nІм выставілі абвінавачанні паводле артыкулу 227 КК РФ (пірацтва). 26 верасня суд арыштаваў на 2 месяцы 22 чальцоў экіпажу, уключаючы фатографа Дзяніса Сінякова, Якога следства назвала адным з «экалагічных актывістаў», а ў якасці падставы для арышту прывяло яго «шматразовыя выезды за мяжу».\nЮ.В. паводле lenta.ru


Эстонская крона — Вікіпедыя\nЭстонская крона (эст.: kroon) – валюта Эстоніі з 1928 па 1941 і з 1992 па 2010 год. Код валюты паводле ISO 4217 – EEK.\nЭстонская крона была ўведзеная ў 1992 годзе пасля распаду савецкай грашовай сістэмы. Адна крона раўнялася 100 сентам (sent). У абароце былі банкноты наміналам у 1, 2, 5, 10, 25, 50, 100 і 500 кронаў, манеты наміналам у 5, 10, 20 і 50 сентаў, а таксама 1 і 5 кронаў.\nПасля ўступлення ў ЕС, 27 чэрвеня 2004 года Эстонія разам з Літвой і Славеніяй пачалі падрыхтоўку да ўведзення пасля 2006 года еўра. Пераход на еўра, у адпаведнасці з абноўленым ў чэрвені 2009 года планам ўрада Эстоніі, адбыўся 1 студзеня 2011 года.\nДа ўвядзення еўра курс эстонскай кроны быў прывязаны да нямецкай маркі (1 нямецкая марка = 8 эстонскіх кронаў). Пасля пераходу Германіі на еўра афіцыйны курс кроны быў прывязаны да еўра (1 еўра = 15,6466 кронаў).\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Эстонская крона\nEesti Pank - нацыянальны банк Эстоніі\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Эстонская_крона&oldid=1950546"\nАпошнія змены 16 красавіка 2015 а 13:38\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 13:38, 16 красавіка 2015.


Тэндэнцыі SEO: Semalt распавядае, як прасоўваць свой сайт\nРэгулярнае абнаўленне алгарытмаў ранжыравання прад'яўляе ўсё больш жорсткія патрабаванні да сайтаў. У SEO тэндэнцыі не з'яўляюцца спантанна, а ў цэлым супадаюць з агульнымі тэндэнцыямі ў Інтэрнэт-маркетынгу.\nУ гэтым артыкуле мы паспрабуем высветліць, на што варта звярнуць увагу, каб вывесці ваш сайт у ТОП вынікаў пошуку.\nАптымізацыя для мабільных прылад\nУлетку 2019 года ўладальнікі сайтаў пачалі атрымліваць паведамленні ад Google аб тым, што іх сайты перамешчаны ў індэкс Mobile first. Гэта азначае, што Google цяпер ацэньвае якасць сайтаў і ранжыруе іх на аснове мабільнай версіі. Больш за тое, адлюстраванне вашага сайта на мабільных прыладах будзе ўплываць не толькі на мабільныя вынікі, але і на настольныя.\nДоля мабільнага трафіку на сайтах пастаянна расце, і большасць пакупак ажыццяўляецца са смартфонаў. Такім чынам, цяперашняя адаптацыя сайтаў для мабільных прылад з'яўляецца не проста тэндэнцыяй, але неабходным складнікам любога бізнесу.\nНа што звярнуць увагу:\nВэб-сайт з адаптыўным дызайнам ад SEO пункт гледжання пераважней мабільнай версіі ў асобным дамене. Дзякуючы першаму індэксу Mobile, мабільная версія сайта можа патрапіць у вынікі пошуку на працоўным стале, што прывядзе да вялікай колькасці адмоваў, пагаршэння паводніцкіх фактараў і, як следства, да зніжэння рэйтынгу сайта.\nСайт павінен не толькі "нармальна выглядаць" на мабільных прыладах, але і працаваць правільна і без памылак. Вы можаце даведацца, наколькі добра ваш сайт аптымізаваны для мабільных прылад, выкарыстоўваючы тэст дружалюбнасці да мабільных прылад у Google Search Console.\nЗабяспечце аптымальную хуткасць загрузкі вэб-сайта. Ніхто не будзе чакаць вечна загрузкі вашага сайта, асабліва мабільныя карыстальнікі. І каб вам было прасцей, мы разгледзелі лепшыя паслугі для праверкі хуткасці вашага сайта.\nЛюдзі ўсё часцей маюць зносіны са сваімі прыладамі, і такія прылады, як разумныя калонкі, для многіх сталі амаль членамі сям'і.\nЗгодна са статыстыкай Google, у 2019 годзе 20% пошукаў на мабільнай сувязі было зададзена галасавой сувяззю. Пакуль большасць галасавых запытаў носіць інфармацыйны характар, аднак доля камерцыйных запытаў пастаянна расце.\nЗа апошнія гады, паводле звестак Yandex Wordstat, колькасць запытаў з геаграфічнай спасылкай: "побач", "побач са мной" і г.д. павялічылася на 50%. Наяўнасць такіх фраз у пошукавых запытах сведчыць пра тое, што яна была зададзена голасам. У тэкставых запытах звычайна ёсць геаграфічная спасылка, звязаная з назвай горада.\nЗасяродзьце ўвагу на якасці кантэнту. Каб патрапіць у вынікі галасавога пошуку, ён павінен быць карысным для карыстальніка і добра ранжыравацца ў выніках пошуку. Часцей за ўсё Google бярэ адказы на галасавыя запыты з сайтаў, якія знаходзяцца на першых трох пазіцыях у выніках пошуку.\nТэкст павінен утрымліваць як пытанне, так і адказ, таму раздзелы часта задаваных пытанняў на сайтах лепш за ўсё падыходзяць для галасавога пошуку.\nВыкарыстоўвайце менш дакладных выпадкаў клавіш. Галасавы пошук прынцыпова адрозніваецца ад пошуку тэксту. Галасавы запыт часта нашмат даўжэйшы і больш падрабязны, чым тэкставы. Майце гэта на ўвазе пры стварэнні кантэнту, выкарыстоўвайце іншыя варыяцыі і сінонімы слоў.\nПавелічэнне колькасці пакупак у Інтэрнэце прыводзіць да таго, што карыстальнікі ўсё больш і больш увагі надаюць бяспецы сваіх асабістых дадзеных.\nАтрымаўшы папярэджанне пра тое, што злучэнне не бяспечна, карыстальнік, хутчэй за ўсё, пакіне ваш сайт і пойдзе да канкурэнтаў. У выніку ўзровень адмоў будзе расці, і пазіцыя сайта ў выніках пошуку пагоршыцца.\nПошукавыя сістэмы заўсёды на баку карыстальнікаў, таму сайты з нізкай ступенню бяспекі ніколі не будуць прапаноўвацца ў выніках пошуку.\nВыдайце сертыфікат бяспекі SSL для сайта. Ён шыфруе дадзеныя паміж карыстальнікамі і сайтам і не дазваляе трэцім асобам атрымаць доступ да іх. Асабліва важна мець сертыфікат SSL для тых сайтаў, дзе карыстальнікі ўводзяць канфідэнцыйную інфармацыю (напрыклад, пашпартную ці банкаўскую інфармацыю).\nПераканайцеся, што ваш сайт не перадае дадзеныя іншым крыніцам. Выключэннем могуць быць паслугі вэб-аналітыкі, якія збіраюць дэперсаніфікаваныя дадзеныя.\nЗачыніце тыя раздзелы сайта, якія прадугледжваюць увод асабістых дадзеных (напрыклад, асабісты рахунак альбо кошык) з задання індэксацыі пошукавых робатаў.\nВышэй мы ўжо згадвалі, што карыстальнікі мабільных прылад часта шукаюць месцы і паслугі побач з імі. Гэта прыводзіць да наступнай тэндэнцыі - аптымізацыі сайта для лакальнага пошуку.\nПаводле статыстыкі, больш за 80% карыстальнікаў, якія знайшлі інфармацыю пра кампанію праз лакальны пошук, на працягу дня звяртаюцца да афлайн-офісаў і гандлёвых кропак. І 50% клікаў у пошуку - гэта зусім не рэфералы. Карыстальнікі альбо атрымліваюць інфармацыю пра кампанію непасрэдна на старонцы вынікаў пошуку, альбо пераходзяць у сэрвісы пошукавых машын, напрыклад, на карты.\nУсталюйце вобласць сайта ў Yandex.Webmaster і Google Search Console. Зарэгіструйце сваю кампанію ў Google My Business і Yandex.Directory. Паспрабуйце як мага больш падрабязна запоўніць карткі вашай кампаніі ў гэтых спасылачных сістэмах.\nАдзін з самых вялікіх фактараў ранжыравання на картах - гэта агляды. Не саромейцеся пытацца ў кліентаў аб зваротнай сувязі наконт прадастаўленых вамі паслуг.\nНа ваш рэйтынг будзе ўплываць не толькі колькасць і частата аглядаў, але і тое, як хутка вы на іх адкажаце. Важна апрацоўваць не толькі негатыўныя, але і станоўчыя каментарыі. Кампаніі, якія адказваюць на ўсе водгукі, займаюць вышэйшае месца, чым тыя, якія яго ігнаруюць.\nПошукавыя сістэмы ўсё больш манапалізуюць вынікі пошуку. Знахары, мясцовая зграя, хуткія адказы - усё гэта накіравана на тое, каб як мага даўжэй утрымліваць карыстальнікаў у SERP.\nГэта ўжо прывяло да таго, што амаль палова пошукавых сесій Google скончылася без клікаў. І калі карыстальніку зручна неадкладна атрымаць адказ на сваё пытанне, не прымаючы дадатковых дзеянняў, то для ўладальнікаў бізнесу, якія спадзяюцца арганічны рух, узнікае шмат цяжкасцей.\nЗбярыце ключавыя запыты ў пытальнай форме і выкарыстоўвайце іх у якасці падзагалоўкаў у тэксце. Першы абзац пасля падзагалоўка павінен утрымліваць кароткі адказ на зададзенае пытанне. Гэты абзац не павінен перавышаць 370 знакаў.\nСтварыце доўгія чытанні, у якіх вы зможаце адказаць на вялікую колькасць пытанняў.\nВыкарыстоўвайце ў тэксце табліцы, спісы і відэа.\nАптымізуйце тэг Meta Description на прасоўваемай старонцы. Пакажыце на ім, на якія пытанні вы адкажаце на гэтай старонцы.\nРазуменне мэты пошукавага запыту\nНамер - гэта тое, што карыстальнік мае на ўвазе, калі ён уводзіць запыт у радок пошуку. Часта здараецца, што адны і тыя ж ключавыя фразы, уведзеныя рознымі карыстальнікамі, маюць зусім рознае значэнне.\nДля вызначэння намеру пошукавыя сістэмы выкарыстоўваюць некалькі параметраў:\nдаступная статыстыка па фразе;\nдадатковыя словы з запыту;\nпрылада, якое выкарыстоўваецца;\nкантэкст профілю пошуку ўпаўнаважанага карыстальніка;\nНапрыклад, калі вы ўводзіце запыт "Напалеон" у поле пошуку, розныя карыстальнікі ўбачаць розныя вынікі. Камусьці пакажуць рэцэпты пірожных, а камусьці - біяграфію Напалеона Банапарта.\nПрааналізуйце, якія тыпы намераў з'яўляюцца ключавымі фразамі, уключанымі ў сэнсавае ядро вашага сайта. Акрамя таго, веданне, да якой катэгорыі належыць ключавое слова, палегчыць задавальненне намераў карыстальніка.\nВызначце, што павінна вырашыць праблема карыстальніка на вашым сайце, і адфільтруйце сэнсавае ядро. Тады вы не будзеце прасоўваць камерцыйныя старонкі для інфармацыйных запытаў, і наадварот.\nСтварыце кантэнт, які дакладна адпавядае намерам карыстальніка. Вы таксама можаце перапакаваць старыя артыкулы, якія ў мінулым займалі добрыя месцы па новых мэтах пошуку.\nСтварэнне спасылак на аснове іміджу брэнда\nПрасоўванне вэб-сайта праз масавыя пакупкі спасылак засталося ў мінулым, але зваротныя спасылкі па-ранейшаму гуляюць вялікую ролю ў аптымізацыі пошукавых сістэм. Аднак у цяперашні час пабудова спасылак заснавана на рэпутацыі вашага брэнда.\nКалі ваш брэнд выклікае давер у карыстальнікаў, то яны з задавальненнем будуць дзяліцца вашым зместам, павялічваючы тым самым натуральную масу спасылак на ваш сайт.\nБудзьце экспертам у сваёй галіне. Удзельнічайце ў тэматычных мерапрыемствах і канферэнцыях.\nНе давярайце напісанне тэкстаў сайта выпадковым капірайтэрам. Але выбірайце вузкаспецыялізаваных пісьменнікаў, якія добра разбіраюцца ў тэме.\nНе грэбуйце гасцявымі публікацыямі на тэматычных парталах. Не забудзьцеся правільна ўводзіць спасылкі на свой сайт у тэкстах артыкулаў. Чым часцей вас спасылаюцца на аўтарытэтныя крыніцы, тым лепш ваш сайт будзе ранжыравацца ў пошуку.\nПапытаеце партнёраў размясціць спасылкі на ваш сайт і атрымаць зваротную сувязь ад лідэраў меркаванняў са спасылкай на вас.\nАлгарытм Google BERT\nВосенню 2019 года Google прадставіў алгарытм BERT, які распрацаваны для паляпшэння актуальнасці вынікаў пошуку шляхам аналізу не ключавых фраз, а цэлых прапаноў.\nРаней Google аналізаваў кожны запыт як набор ключавых фраз і падбіраў адпаведныя старонкі на аснове наяўнасці слоў, якія шукаліся на гэтых старонках. З дапамогай BERT пошукавыя сістэмы зразумеюць кантэкст запыту дзякуючы таму, што зараз аналізуюцца не толькі ключавыя фразы, але і дапаможныя словы ў запыце.\nСтруктураваная інфармацыя на сайце, і тады пошукавыя сістэмы зразумеюць не толькі тое, што ёсць на старонцы, але і тое, як кожны элемент старонкі суадносіцца з іншымі элементамі, а таксама з іншымі старонкамі сайта.\nПрааналізуйце пошукавыя запыты, па якіх трафік быў прыцягнуты на сайт, і дадайце адпаведныя фразы ў змест, пашырыце сэнсавае ядро, выкарыстоўваючы сінонімы.\nЗвярніце ўвагу на парады пошуку. Такім чынам, вы можаце атрымаць нізкачашчынныя фразы, якіх няма ў іншых крыніцах.\nПавышэнне каштоўнасці візуальнага пошуку\nУ 2019 годзе праз Google Lens было здзейснена больш за мільярд візуальных пошукаў. У 2020 годзе колькасць такіх запытаў будзе толькі павялічвацца.\nВізуальны пошук важны ў першую чаргу для электроннай камерцыі. Google здольны знайсці велізарную колькасць прадуктаў толькі па малюнках, таму вялікая колькасць інтэрнэт-крам не толькі аптымізуе выявы для глабальнага візуальнага пошуку, але і выкарыстоўвае аналагічныя тэхналогіі для ўнутранага пошуку на сайце.\nПравільна назавіце файлы малюнкаў. Загалоўкі павінны ўтрымліваць ключавыя словы, па якіх ён будзе ранжыравацца. Выкарыстоўвайце транслітарацыю ў назве файла, аддзяляйце словы злучкамі, а не прабеламі.\nДадайце атрыбуты alt і title да малюнкаў. Атрыбут alt змяшчае кароткае апісанне выявы і дазваляе пошукавым сістэмам індэксаваць яго, а загаловак служыць загалоўкам малюнка. Абодва гэтыя тэгі з'яўляюцца ў выніках пошуку.\nАптымізуйце памер выявы. Таксама цяжкія малюнкі запавольваюць хуткасць загрузкі вашага сайта, што таксама ўплывае на рэйтынг пошуку.\nВідэа для SEO\nПаводле прагнозаў экспертаў Cisco, да 2021 года відэа будзе атрымліваць каля 80% усяго сусветнага трафіку. І 43% карыстальнікаў кажуць, што ім не хапае відэакантэнту.\nКарыстальнікі гатовыя глядзець відэа не толькі на сайтах відэахостынгу, але і на звычайных сайтах, а пошукавыя машыны сустракаюць іх напалову, прапаноўваючы пашыраныя фрагменты відэа ў выніках пошуку.\nСтварыце і развівайце свой канал Youtube. Размясціце спасылкі на ваш сайт пад відэа і перанакіруйце трафік на яго.\nПошукавыя сістэмы выкарыстоўваюць загаловак, апісанне і тэгі, каб вызначыць, пра што ідзе відэа. Не забудзьцеся выкарыстоўваць ключавыя словы пры запаўненні гэтых параметраў.\nДадайце субтытры да свайго відэа. Гэта дапаможа пошукавым сістэмам лепш распазнаваць змест відэа.\nМы вывучылі асноўныя тэндэнцыі прасоўвання вэб-сайтаў пошукавых машын у 2020 годзе. Мы спадзяемся, што нашы рэкамендацыі дапамогуць вам выйграць бітва за ТОП пазіцый у выніках пошуку. Ці вы можаце даверыць прасоўванне вашага сайта пошукавымі сістэмамі Semalt.com.


Турбаза Плотвичкина затока, Санкт-Пецярбурга і Ленінградская вобласць Яндэкс. утешествия 2022\n/ Турбаза Плотвичкина затока, Санкт-Пецярбурга і Ленінградская вобласць Яндэкс. утешествия\nСувязіст РоссияЛенинградская областьПриозерск. Рэйтынг гатэляў і гасцініц свету TopHotels.\nУ адрозненне ад летняга адпачынку, калі перавага аддаецца натуральным вадаёмаў, у халодны сезон хочацца адпачываць там, дзе ёсць усё-такі магчымасць паплаваць або прыняць рэлаксуючым водныя працэдуры. Таму мы вырашылі зрабіць невялікі агляд.\nМы пастараліся адабраць аб'екты для адпачынку з памяркоўнымі цэнамі і якія прапануюць сваім гасцям нешта цікавае. Такім чынам, пачнем знаёмства.\nмае ўласны невялікі аквапарк, з басейнам, які абсталяваны гідрамасажам, противотоком і вадаспадам. Кошт пражывання ў стандартным нумары на дваіх 4500 рублёў. У кошт пражывання уключаны сняданак і наведванне аквапарку ў ранішнія гадзіны.\nВодна-аздараўленчы комплекс маецца на. Ён уключае ў сябе вялікі крыты басейн трапічнай формы і асобны дзіцячы міні-басейн, гідрамасаж, вадаспад і джакузі. У комплексе таксама ёсць фінскія сауны, турэцкая парная, інфрачырвоная сауна і салярый. Кошт размяшчэння ў двухмесным нумары стандарт складзе 4100 рублёў на дваіх (у яе ўваходзіць сняданак і абед, а таксама наведванне басейна ў ранішнія гадзіны з 8. 0 да 10. 0). Іншым часам наведванне водна-аздараўленчага комплексу для дарослых складзе 250 рублёў.\nпрапануе сваім адпачывальнікам крыты сучасны басейн на 4 дарожкі, даўжынёй 25 метраў. У аздараўленчым комплексе акрамя басейна ёсць сауна і турэцкая лазня, салярый і трэнажорная зала. Кошт пражывання ў стандартным двухмесным нумары ў будні складае 1900 рублёў з чалавека.\nпрапануе адны з найбольш выгадных умоў. Тут 1. гадзіннае наведванне басейна ўваходзіць у кошт пуцёўкі, якая абыйдзецца ад 1700 рублёў на чалавека ў суткі. У гэтую суму акрамя пражывання і басейна, уключана чатырохразовае харчаванне, медыцынскае абслугоўванне, карыстанне аўтастаянкай і пракат спартыўнага інвентара.\nпрадастаўляе сваім пастаяльцам невялікі крыты басейн з гідрамасажам і вадаспадам. Наведванне басейна ў любы час з 8. 0 да 22. 0 ўключана ў кошт пры арэндзе ад двух сутак. Кошт пражывання ў стандартным двухмесным нумары складае ад 1700 рублёў на чалавека. У кошт таксама уключаны сняданак.\nмае крыты круглагодны 25 м басейн з турэцкай парнай і фінскай саунай. Наведванне басейна платнае: для дарослага складае 500 рублёў, для дзяцей да 12 гадоў - 250 рублёў. Пры куплі абанемента на 10 наведванняў зніжка 10%. Кошт пражывання вар'іруецца ад 1500 да 2500 рублёў на чалавека ў будні, у залежнасці ад абранага варыянту размяшчэння.\nмае ўласны спартыўны комплекс з паўнавартасным басейнам, які падыходзіць не толькі для адпачынку гасцей, але і правядзення розных спартакіяды і спаборніцтваў. Басейн мае 6 дарожак даўжынёй 25 метраў і глыбіню ад 1. да 5 метраў. Наведванне басейна ўключана ў кошт пуцёўкі, для астатніх адпачывальнікаў адзін акадэмічная гадзіна абыдзецца ў 250 руб. для дарослых і 200 руб. для дзяцей. Мінімальны кошт ложка-дня пры размяшчэнні ў трохмесным нумары складае 1380 рублёў.\nмае басейн з мінеральнай вадой і гідромассажной бруямі, кошт наведвання якога складае 250 рублёў. Пражыванне ў санаторыі абыдзецца ад 1300 рублёў у суткі на аднаго чалавека (у гэтую суму ўваходзіць пражыванне і трохразовае харчаванне).\nмае 25 метровы басейн на 5 дарожак з галандскай сістэмай ачысткі вады. Тут вы зможаце не толькі ўдосталь наплавацца, але і наведаць заняткі аквааэробікі, пад наглядам і чулым кіраўніцтвам кваліфікаванага інструктара арганізаваць ўрокі плавання для дзяцей. тоимость пражывання ў «балтыйцамі» 2350 рублёў у суткі за двухмесны нумар, з аднаразовым харчаваннем.\nДля эканоміі часу вы можаце падбор базы з басейнам, якую аператыўна апрацавала спецыялісты партнёрскага агенцтва.\n(Выбарскі р-н, ж / ДСТ. Гвардзейская, 130 км ад СПБ) База размешчана ў выдатным сосновомлесу на беразе возера, недалёка ад горада Выбарга.\nНатэрыторыі размешчаны: Гасцініца на 40 чалавек, 3 катэджа на 30человек, два рэстараны, руская лазня, канферэнц зала на 60 чалавек, аквапарк.\nГасцініца: 7 стандартных двухмесных, 6 полулюкс і 4 двухпакаёвых (люкс) нумары. У кожным нумары халадзільнік, санвузел з душавой, спадарожнікавае TV.\nКатэджы ў лесе на беразе возера. (2шт.) Катэдж складаецца з двух аппартаменты з асобным уваходам, кожны з якіх разлічаны на сям'ю з 4-х чалавек.\nНа першым паверсе: кухня-гасцёўня з камінам (халадзільнік, пліта, чайнік, тостар, спадарожнікавае TV, два санвузла з душам.)


Онлайн гульні Moorhuhn\nСтральба па курыцы\nЗабіяцкія, вясёлыя, самабытныя онлайн гульні Moorhuhn бясплатна запрашаюць да весялосці з незвычайнымі курамі. Вам трэба будзе паляванне і стральба, а таксама палёты на хуткасць.\nМногія з Вас, хутчэй за ўсё, памятаюць старыя добрыя васьмібітнай стралялкі, дзе, узброіўшыся цацачным пісталетам трэба было цэліцца ў экран старэнькага тэлевізара і страляць па розных прадметах, бандытам, птушкам і іншай жыўнасці. Калі Вы днямі напралёт секліся ў гэтыя цацкі або калі вы хочаце папаляваць на жыўнасць - гульні Морхухн як раз для Вас! Гісторыя стварэння гэтага бэстсэлера досыць пацешная. Першапачаткова гульня Moorhuhn была выпушчаная ў 1999 годзе ў якасці рэкламы адной з шатландскіх кампаній, якая вырабляе віскі. Гульня была выкладзеная на сайце ў агульнае карыстанне, і кожны мог спампаваць яе і пастраляць у птушачак. На працягу года практычна дзевяць дзесятых насельніцтва Германіі ведала аб тым, хто такія птушачкі Moorhuhn. Ва ўпраўленні могуць разабрацца абсалютна ўсё: яно было да агіднасці прымітыўным і простым: для гульні патрэбна ўсяго толькі мышка і ў некаторых версіях адна-дзве кнопкі на клавіятуры для таго, каб перазарадзіць стрэльбу. Акрамя стралялак па птушачкам, на працягу наступных дзесяці гадоў было выпушчана велізарная колькасць аркадных цацак, сімулятараў, гонак і гульняў іншых жанраў. Ўяўляем Вам апісанне самых папулярных цацак з удзелам Moorhuhn. Moorhuhn Star Carts - аркадная гульня, у якой героі ганяюць на пацешных прынадах па мудрагелістым трасах. Акрамя таго, у цаццы можна зрабіць свой лятальны апарат. Moorhuhn Atlantis - гульня жанру платформер. Галоўны герой - курыца Moorhuhn збіраецца шукаць скарбы закінутага горада - Атлантыды. Морхухн ў Галівудзе - адна з апошніх версій стралялкі па птушкам, якая была выпушчаная ў 2008 годзе. У адрозненне ад усіх версій, у гэтай было знята абмежаванне па часе праходжання кожнага ўзроўню, аднак былі дададзеныя іншыя ўмовы: на паляванне на кожным узроўні Вам даецца пэўную колькасць боепрыпасаў. Moorhuhn Soccer - не абмінула гісторыя пра курыц і самую папулярную ў свеце спартыўную гульню - футбол. Вось толькі, як і ўсе іншыя гульні з удзелам птушак, гэта незвычайны футбол, а серыя міні-гульняў, у якіх выкарыстоўваецца адзін або некалькі футбольных мячоў, вароты і іншая футбольная атрыбутыка. Moorhuhn Mahjong - звычайны Маджонг. Вам трэба прыбіраць парамі аднолькавыя таблічкі, якія па баках не павінны датыкацца адзін з адным больш чым адной бокам. Асноўнае адрозненне ад звычайнага маджонг складаецца ў тым, што фонавыя малюнкі ўзятыя з бэстсэлера пра курыц. Moorhuhn Pinball - цацка, у якой трэба адбіваць металічных шарык двума падкладкамі. Галоўная мэта - набраць як мага большую колькасць ачкоў. Фонавае афармленне ўзята з арыгінальных гульняў пра Морхухн. Гэта ўсяго толькі некаторыя гульні, якія атрымалі найбольшую папулярнасць у многіх краінах Еўропы і ўсяго Свету. Практычна немагчыма сабраць усе версіі гэтай гульні, якія калі-небудзь былі выпушчаныя на ўсе магчымыя электронныя прылады. Наш сайт вырашыў не застацца ў баку, і на ім Вы гэтак жа зможаце пастраляць у любімых курапатак. Акрамя гэтага, гульні даступныя онлайн і цалкам бясплатна! Вам не трэба іх спампоўваць і ўсталёўваць на свой персанальны кампутар. Трэба толькі абраць упадабаную Вам версію, і яна запусціцца прама ў акне Вашага любімага браўзэра. Гульня падыдзе абсалютна ўсім: хлапчукам і дзяўчатам, а так жа іх бацькам. Не важна, ці трэба Вам праз пару хвілін выбягаць на важную сустрэчу або у Вас 02:00 вольнага часу - цацкі серыі Морхухн дапамогуць, як цікава правесці час час, так і надоўга захапіць Вас захапляльным геймплэем і сюжэтам. Такім чынам, стрэльбу ўжо зараджана, птушачкі расстаўлены на стартавыя пазіцыі - дабро запрашаем на паляванне!


Сцяг Беларусі ўзняты ў Алімпійскай вёсцы ў Пхенчхане - 07.02.2018, Sputnik Беларусь\nТрохразовая алімпійская чэмпіёнка Дар'я Домрачава адчувае падтрымку ўсёй краіны, калі бачыць, як падымаецца беларускі сцяг. 07.02.2018, Sputnik Беларусь\nалімпійскія гульні-2018, пхенчхан, паўднёвая карэя, у свеце, спорт, галоўнае, навіны\n11:56 07.02.2018 (абноўлена: 11:58 07.02.2018)\n© Photo : НОК БеларусиСцяг Беларусі ўзняты ў алімпійскай вёсцы ў Пхенчхане\nМІНСК, 7 лют — Sputnik. Урачыстая цырымонія ўзняцця дзяржаўнага сцяга Беларусі на XXIII зімовых Алімпійскіх гульнях у Алімпійскай вёсцы ў Пхенчхане прайшла ў сераду 7 лютага, распавялі Sputnik у Нацыянальным алімпійскім камітэце Беларусі.\n30 студзеня 2018, 17:59\nПравёў цырымонію мэр вёскі Рю Сеун Мін. У ёй паўдзельнічалі шэф беларускай місіі Аляксандр Барауля (які паставіў свой подпіс на сцяне алімпійскага перамір'я), пасол Беларусі ў Паўднёвай Карэі Андрэй Папкоў, а таксама спартсмены і трэнеры беларускай дэлегацыі.\n"Гэтая цырымонія азначае, што Алімпіяда ўжо зусім блізка, мы тут разам усе ў зборы, у добрым настроі, гэта ўсё ўрачыста. Бачачы, як падымаецца наш сцяг, мы адчуваем падтрымку ўсёй краіны", — распавяла трохразовая алімпійская чэмпіёнка Дар'я Домрачава.\n© Photo : НОК БеларусиБеларуская біятланістка Дар"я Домрачава ў Пхенчхане\nБеларуская біятланістка Дар"я Домрачава ў Пхенчхане\nА беларускі лыжнік Сяргей Далідовіч назваў момант узняцця сцяга ўрачыстым, ён выклікае патрыятычныя пачуцці.\nАкрамя беларускай каманды ў Алімпійскай вёсцы сустрэлі ўдзельнікаў з Аргентыны, Мексікі, Балгарыі і Манголіі.\nЦырымонія ўзняцця сцягаў краін-удзельніц у Алімпійскай вёсцы традыцыйна папярэднічае афіцыйнаму адкрыццю кожных Алімпійскіх гульняў.\n© Photo : НОК БеларусиБеларуская дэлегацыя на XXIII зімовых Алімпійскіх гульнях у Пхенчхане\nБеларуская дэлегацыя на XXIII зімовых Алімпійскіх гульнях у Пхенчхане\nНагадаем, XXIII зімовыя Алімпійскія гульні ў Пхенчхане пройдуць з 9 па 25 лютага. На Гульнях будзе разыграна 102 камплекты ўзнагарод у 7 відах спорту па 15 дысцыплінах. Беларусь будзе прадстаўлена 28 спартсменамі ў 6 відах спорту.


Спецыялісты назвалі прадукты, якія дапамагаюць падтрымліваць вага ў сярэднім узросце\nГалоўная ➠ Людзі ➠ Спецыялісты назвалі прадукты, якія дапамагаюць падтрымліваць вага ў сярэднім узросце\nАпублікавана 09.10.2015 19:54\nМы ўсе ведаем, што з узростам прыходзяць не толькі сівыя валасы, але і праклён у выглядзе лішняга вагі. Аднак амерыканскія спецыялісты з Універсітэта Тафтса ў Бостане паспяшаліся назваць лепшыя прадукты, якія трэба ўжываць, каб пазбегнуць павелічэння вагі ў сярэднім узросце.\nУ рамках даследавання навукоўцы прааналізавалі дадзеныя трох доўгатэрміновых работ, у якіх вывучалася 120000 людзей больш за 16 гадоў. Спецыялісты выявілі, што мужчыны і жанчыны, якія елі шмат ёгурта, морапрадуктаў, курыцы без скуры і арэхаў з большай верагоднасцю худнела на працягу многіх гадоў, чым тыя, хто еў чырвонае мяса, апрацаванае мяса і вугляводы, такія як белы хлеб, бульба і прысмакі. Пры гэтым ўжыванне малочных прадуктаў, у тым ліку тлустага сыру, суцэльнага малака і абястлушчанага малака, не было звязана ні з павелічэннем, ні з стратай вагі. У адрозненне ад гэтага, спажыванне вугляводаў, якія маюць высокі глікемічны індэкс і выклікаюць ўсплёск глюкозы ў крыві, спрыяе рэзкага павелічэння вагі. Пры гэтым спецыялісты адзначаюць, што ўжыванне ў ежу прадуктаў, якія выклікаюць павелічэнне вагі, такіх як чырвонае мяса, з гароднінай, дапамагае знізіць глікемічны індэкс і змякчыць наступствы. Такім чынам, падлік калорый – не самая эфектыўная стратэгія для доўгатэрміновага кіравання вагой і прафілактыкі атлусцення, кажуць даследнікі, так як некаторыя прадукты дапамагаюць прадухіліць павелічэнне вагі, а іншыя толькі пагаршаюць сітуацыю.\nЛюдзі набіраюць вагу па меры старэння, таму што іх метабалізм запавольваецца, і мышцы ператвараюцца ў тлушч. Так як многія людзі сярэдняга ўзросту менш актыўныя, чым калі яны былі маладзей, дыетолагі раяць людзям ва ўзросце 45 гадоў і старэй з'ядаць на 200 калорый у дзень менш, каб прадухіліць павелічэнне вагі.\nВада дапамагае людзям у працэсе пахудання\nБольшасць медыцынскіх работнікаў баіцца ажыццяўляць эўтаназію\nНовы спрэй прадухіліць заўчаснае семявывяржэнне\nЎздзеянне святла ўплывае на індэкс масы цела


Герой-творца: кінапартрэт як адбітак сутнасці асобы | Созвучие\nГерой-творца: кінапартрэт як адбітак сутнасці асобы\nВторник, 29 января 2019 07:42\nУ кінапартрэтнай галерэі, створанай у беларускім неігравым кіно, асаблівае месца занялі фільмы, героямі якіх сталі прадстаўнікі творчых прафесій. Напрыканцы васьмідзясятых тэма мастацтва з перыферыйных перамясцілася ў адну з асноўных. Яе развіццё адбывалася па наступных напрамках: фіксацыя аўтэнтычнага прафесійнага і самадзейнага мастацтва, на якім засяродзіўся «Белвідэацэнтр», і стварэнне шэрагу кінапартрэтаў дзеячаў мастацтва. Адыход ад стылістыкі біяграфічнага фільма да творчага партрэта з яго глыбінёй і шматбаковым асэнсаваннем тэмы творчасці і лёсу праходзіў складана.\nПры звароце да прадстаўнікоў творчых прафесій кінематаграфісты сутыкнуліся з тым, што асоба і творчая індывідуальнасць настойліва не жадалі «выяўляцца» праз экран. Стварэнню цэльнага вобраза перашкаджалі нарматыўныя драматургічныя схемы. Кінематаграфісты доўгі час ігнаравалі тую акалічнасць, што герой-стваральнік патрабуе рэзка падкрэсленага, прынцыповага выдзялення. Толькі праз індывідуальнае светаадчуванне магчыма дакрануцца да вытокаў і таямніцы творчасці. Быў створаны шэраг кінафільмаў, пабудаваных па адзінай драматургічнай схеме: паказ пісьменніка, паэта за пісьмовым сталом, раялем, мастацкім палатном, сярод родных краявідаў, на грамадскай рабоце, дома і г. д.\nСпасылаючыся на думку пісьменніка Карнея Чукоўскага, крытык Сяргей Муратаў («Дакументальны фільм», М., 1984 г. ) адзначаў: «Намнога цікавей (і намнога цяжэй!) высветліць: чым нейкі пэўны пісьменнік ні на кога не падобны, чым непаўторныя рысы яго асобы. Важна прасачыць па творах пісьменніка, па яго мастацкай манеры, па ўласцівым толькі аднаму яму творчым прыёме і навыках яго індывідуальны характар, яго своеасаблівую псіхіку: самую сутнасць яго творчай асобы». І далей: «Ці можна было ўявіць сябе больш удзячную і выразную натуру і справу больш уседаступную і зразумелую? Дастаткова было заручыцца згодай свайго героя, паставіць камеру, і здавалася, што характар выявіцца сам сабой, падобна адлюстраванню на фотапаперы, што выплывае ў ванначцы з праявіцелем. Хто можа лепш расказаць пра сябе, чым літаратар, які прафесійна працуе са словам? Хто будзе больш арганічна паводзіць сябе перад камерай, чым акцёр, чыё рабочае месца — здымачная пляцоўка?»\nАле падчас работы дакументалісты выявілі, што іх героі ў быце бываюць такія ж, калі не болей, замкнутыя, некантактныя і не больш схільныя да шчырасці, чым усе іншыя. Будні творчасці аказаліся не такія кінагенічныя, асабліва калі ўлічыць спецыфіку асобных відаў творчасці. Адносіны з мастакамі іншы раз прымалі анекдатычныя формы.\nКалі дакументалісты збіраліся ў свой час здымаць фільм пра беларускага паэта Петруся Броўку, ён прапанаваў: «Пачнём з кніжнай паліцы, на фоне якой я буду рабіць разумны і натхнёны твар… пісьмовы стол, за якім я буду сядзець з тым жа натхнёным тварам і запісваць быццам бы толькі што знойдзеныя радкі…» (Е. Бондарава «У дакументальным аб’ектыве», «Літаратура і мастацтва», 1980, № 46.) Словы паэта мелі рацыю. Кадры творцаў за рабочым сталом, за мальбертам або ў грымёрнай у спалучэнні з афіцыйным дыктарскім каментарыем станавіліся агульным штампам у фільмах гэтага напрамку.\nФармальна большасць работ была выканана ў жанры кінаматаграфіі або біяграфічнага фільма, якія не апелявалі да вобразнага спасціжэння тэмы творчасці, а дзеячы культуры і мастацтва хутчэй выступалі ў якасці выразнікаў пэўных ідэалагічных ідэй.\nПершыя спробы адыходу ад нарматыўнай стылістыкі ў паказе прадстаўнікоў творчых прафесій у айчынным дакументальным кіно былі здзейснены Адольфам Канеўскім («Актрыса — мая прафесія», 1970) і Міхаілам Жданоўскім («Каралеў я не іграла», 1983). У фільме М. Жданоўскага пра народную артыстку Галіну Макараву гераіня была прадстаўлена не толькі як актрыса адметнага таленту. Аўтары зрабілі галоўны акцэнт на ўнікальнасці, індывідуальнасці яе чалавечага аблічча, які супярэчыў агульнаму ўяўленню аб акцёрскай зорнасці. Фільм увабраў у сябе мноства назіранняў, эпізодаў з прыватнага жыцця актрысы. Камера некалькі разоў, панарамуючы, спынялася на руках Галіны Макаравай — цяжкіх, працавітых. Пазіруючы мастаку для партрэта, актрыса складвала рукі са словамі, падказваючы яму: «Не прыхарошвайце мяне. Гэта мае маршчыны, гэта мае мазалі… Яны ад пражытага жыцця». Асаблівы каларыт фільму надалі імправізацыйнасць паводзін гераіні, яе трапная вобразная мова.\nПры наяўнасці схематызму гэтая карціна перадала імкненне кінематаграфістаў весці пошук у распрацоўцы індывідуальных асобасных якасцяў. Новыя тэндэнцыі, накіраваныя на паглыбленае вывучэнне ўнутранага свету творцы, адбіліся і на стылістыцы фільма. Вобразныя акцэнты вызначаліся не толькі задачамі эстэтычнай выразнасці, але і зместам сінхроннага тэксту. Высветлілася таксама, што «цэхавая» розніца ўнутры гэтага напрамку таксама дыктуе драматургію і стылістыку карцін. У асаблівую групу ў беларускім неігравым кіно вылучыліся кінапартрэты літаратараў накшталт фільма «Акафіст Уладзіміру» Сяргея Лук’янчыкава (1996).\nФільм Віктара Дашука «Васіль Быкаў. Узыходжанне» (1986) стаў прынцыповай карцінай у айчынным кінематографе ў рэчышчы развіцця жанру кінапартрэта. Павольна, наплывам, з’яўляюцца на экране фатаграфіі пісьменніка: ад даўніх, на якіх Быкаў яшчэ малады, і да тых, што былі на момант здымкаў. Камера ўважліва ўглядаецца ў твар чалавека з характарам складаным, і складанасць гэтая, рэзкасць, як мы разумеем на працягу фільма, — ад асаблівага складу мыслення, паводзін, ад патрабавальнасці, бязлітаснасці да сябе. «Я заўсёды пісаў з намаганнем. Гэта значыць — кожны раз даводзілася прымушаць сябе… Паколькі я пішу невялікія аповесці, у мяне хапае дыхання да канца…» Гэтыя шчырыя прызнанні, таксама, як і заяўленае нежаданне здымацца ў фільме, таму што «трэба станавіцца на катурны і вяшчаць аб сваім жыцці», задалі фільму строгую, патрабавальную інтанацыю.\nУ стужцы выкарыстаны традыцыйныя кінематаграфічныя прыёмы: кінарэпартаж з юбілейнага пасяджэння, прысвечанага 60-годдзю пісьменніка, фрагменты з кінакарціны «Узыходжанне». Уключаныя ў структуру фільма, арганізаваныя логікай мастацкай думкі, яны ўтвараюць цэласную закончаную карціну. Фрагменты стужкі «Узыходжанне» служаць у фільме не ілюстрацыяй, а метафарычным увасабленнем вобраза творцы. «Маральнасць яго герояў, маральная канва яго твораў у канчатковым выніку ўбіраюць у сябе маральнае аблічча фільма» (паводле Д. Ліўнева і Ю. Завадскага «Сузор’е муз на тэлеэкране», М., 1981).\nКамера ў фільме ў асноўным нерухомая, але гэтая статычнасць, як і эстэтычны аскетызм карціны, былі поўныя сэнсу. Стваралася атмасфера, у якой выкрышталізоўваліся ўсе складаныя павароты думкі і разважанні пісьменніка: «У ранейшыя часы ў мастакоў пыталі: як жыць далей?.. Літаратура ўжо даўно перастала адказваць на кардынальныя пытанні быцця. Адказваем, як жывём…»\nАсобна выдзяляюцца буйныя планы героя. Яго твар, знешне суровы, перадаваў гаму пачуццяў, станаў, імгненняў. Да асобы Васіля Быкава неаднойчы яшчэ звернуцца беларускія кінематаграфісты. І заўсёды асобна будуць вылучацца гэтыя выразныя буйныя планы пісьменніка. У стужцы Сяргея Лук’янчыкава «Акафіст Уладзіміру. Евангелле ад маці» (1996) працяглыя кадры маўклівага пісьменніка надалі карцінам асаблівы сэнс. Відавочна, што карціна «Васіль Быкаў. Узыходжанне» зрабіла ўплыў на стылістыку і змястоўнасць стужак, звернутых да ўнутранага духоўнага свету.\nСяргей Пятроўскі ў сваім фільме «Край перакуленых нябёсаў» (1994) здымаў Быкава на Ушаччыне. Для аўтараў стужкі (сцэнарыст Рыгор Барадулін), як і для самога пісьменніка, прыроднае асяроддзе, возера, якое захавалася ў спрадвечным выглядзе, набылі метафарычны сэнс як сімвал захавання нацыі. У гэтым фільме-разважанні, створаным у аскетычнай выяўленчай стылістыцы, галоўны акцэнт зроблены на ўнутраным трагізме асобы Быкава. Гэта адбілася не толькі на маналогах пісьменніка, але і ў кадрах Васіля Уладзіміравіча, знятых у дажджлівую няўтульную пару. Калі адштурхоўвацца ад асэнсавання вады як «самай мяккай і слабай істоты ў свеце. Але ў пераадоленні цвёрдага і моцнага яна непераможная, і на свеце няма ёй роўні» (Яньпінь Л. «Сімволіка Таркоўскага і даасізм», «Киноведческие записки». № 9), відавочна, што вада і дождж у гэтай стужцы таксама адыгрываюць сімвалічную ролю.\nУ фільме Міхаіла Жданоўскага «З душою (Con anima)» (1992) творчасць галоўнага героя дырыжора Ігара Мацюхова асэнсавана таксама паэтыка-метафарычнай мовай. Рэжысёр, імкнучыся, як заўсёды, пазбегнуць трывіяльнага рашэння тэмы, пабудаваў стужку з дынамічнай шматмернай структурай. У ёй ёсць суразмернасць і рытм, прастата і яснасць.\nСвой фільм «Асобны чалавек» (2001), прысвечаны рэжысёру-кінааператару Сяргею Пятроўскаму, ён зняў у традыцыйнай жанравай мадэлі кінапартрэта. Фільм складаецца ў асноўным з расказаў калег Пятроўскага і фрагментаў знятых ім фільмаў. Незвычайнасць і асаблівую шчырую інтанацыю стужцы надало аўтарскае апавяданне — роздум Жданоўскага пра творчасць і чалавечую асобу свайго героя і пра лёс беларускага неігравога кіно наогул, а выкарыстаны ў стужцы летапісны матэрыял з жыцця кінастудыі дае фільму не столькі ілюстрацыйную, колькі сэнсавую нагрузку. Гэта стужка, у якой ёсць свая ўнутраная палемічнасць і вастрыня, пазбегла замілаванай пафаснай інтанацыі і жадання ўзняць на п’едэстал асобу чалавека таленавітага і дастойнага.\nІлюстрацыя: Кадр з фільма «Васіль Быкаў. Узыходжанне».\nДругие материалы в этой категории: « Перевод книги Лейлы Алиевой признан лучшим в Британской библиотеке\t«…Любові жывым не стае». З павагай да Алеся Пісьмянкова »


Бакун, А. Вандроўкі з земляком-картографам / Алена Бакун // Кобрынскі веснік. — 2018. — 26 верасня. — С. 5. — Людзі навукі нашага краю\nБакун, А. Вандроўкі з земляком-картографам / Алена Бакун // Кобрынскі веснік. — 2018. — 26 верасня. — С. 5.\nЛеў Раманавіч Казлоў ― вядомы гісторык, картограф, літаратар, ураджэнец в. Літвінкі Кобрынскага раёна.\nЧаму картаграфія? Чаму менавіта яна? Задаю пытанне вядомаму гісторыку, картографу і літаратару, аднаму з аўтараў «Вялікага гістарычнага атласа Беларусі» і кнігі «Памяць. Кобрынскі раён», дзясяткаў брашур і іншых выданняў па картаграфічнай тэматыцы, навуковаму кансультанту выдавецтва «Беларуская энцыклапедыя», нашаму земляку і госцю «Кобрынскага весніка» Льву Казлову.\nЛеў Казлоў або «беларускі Меркатар» (як яго любяць называць знаёмыя, параўноўваючы са знакамітым фламандскім картографам і географам XVI стагоддзя), сапраўды, большую частку свайго жыцця займаецца ўзнаўленнем рарытэтных карт, якія адшуквае ў розных архівах, на аўкцыёнах, у прыватных калекцыянераў. Менавіта дзякуючы яму музейныя архівы Беларусі папоўнілі свае калекцыі дзясяткамі невядомых раней выявамі беларускіх зямель са старажытных часоў. Нягледзячы на век камп’ютарных тэхналогій, які дае магчымасць стварыць карту ў трохмерным вымярэнні і даследаваць мясцовасць са спадарожніка, Леў Раманавіч не здраджвае звычайнаму алоўку, цыркулю, пяру, акварэлям.\n— Цяга да малявання ў мяне з дзяцінства. У пасляваенныя гады цяжка было з фарбамі, звычайных каляровых алоўкаў і тых не заўсёды была магчымасць набыць. Але ўнутранае жаданне , імкненне вобразна даверыць бумазе тое, што закранала душу за жывое, брала сваё. Я нават марыў стаць мастаком, — згадвае картограф.\nКарту Герарда Меркатара «Еўропа 1554» увогуле вучоны ўзнаўляў па фрагментах. Апошні яе арыгінал згарэў у гады Вялікай Айчыннай вайны. Копію-факсіміле картографу пашчасціла знайсці ў засеках картаграфічнага аддзела Расійскай дзяржаўнай бібліятэкі.\nЦікавым перыядам называе Леў Казлоў час, калі ён працаваў над кнігай «Памяць. Кобрынскі раён»:\n— Я люблю сустракацца і весці размову з сучаснай моладдзю. Многія крытыкуюць яе. А мне яна падабаецца. За ёю і толькі за ёю наша будучыня. Тое, што быццам маладыя эгаістычныя і не маюць жыццёвых прынцыпаў — гэта не так. Паступова сфарміруюцца новыя каштоўнасці, але на ўсё патрабуецца час, — заўважае Леў Раманавіч.\nА я вось пашкадавала, што так і не трапіла на выставу Вандроўкі па ваколіцах мінулага”, якая ладзілася летам у Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі да 80-годдзя беларускага Меркатара – чую сэрцам, штосьці страціла…


Па старонках «Вожыка». Як у БССР з зімой змагаліся | Новы Час\nЦяперашняя цёплая зіма, магчыма, папоўніла клуб тых, хто настальгуе па мінуламу, калі такога паняцця як «змена клімату» ўвогуле не існавала. Між тым, як сведчыць архіў малюнкаў «Вожыка», кожная зіма была для БССР і яе насельніцтва сур’ёзным выклікам.\nБольш за ўсіх ад зімы пакутавала вёска з яе слабай інфраструктурай. Сюжэт пра кароў, якія мёрзнуць у халодных фермах узімку, амаль на працягу 45 год (!) прысутнічаў у карыкатурах часопіса. На тых малюнках мяняўся выключна антураж, паколькі пакуль каровы мёрзлі тэхнічны прагрэс не стаяў на месцы.\nАднатыпнасць малюнкаў на тэму жыцця вёскі ўзімку лёгка тлумачыцца станам зімовых дарог рэспублікі. Праз гэта мастакам пры ўсім жаданні было цяжка трапіць на вёску. І не толькі, дарэчы, ім.\nШто тычыцца гарадоў, то яны падчас зімы больш за ўсё цярпелі праз галалёд. Цешыла мінакоў, калі верыць «Вожыку», толькі тое, што ахвярамі каварнага лёду часам былі таксама чыноўнікі.\nТэма вечнага дэфіцыту зімой іграла новымі фарбамі.\nЗіма ў часы БССР была суровым часам для аматараў мастацтва і кіно. Практычна штогод «Вожык» абураўся нізкімі тэмпературамі ў клубах. Аднак паколькі фэйсбука тады не было, культурныя аб’екты усё роўна не пуставалі.\nЗрэшты, уласцівыя часам БССР безгаспадарлівасць і разгільдзяйства мелі пазітыўныя бакі для дзяцей. У часы зімы піянеры ператваралі закінутыя будаўнічыя пляцоўкі ў сапраўдныя гульнявыя паркі.\nПраўда, доўга кайфаваць нікому не прыходзілася. Любімая партыя намагалася нон-стоп трымаць грамадства ў сваім інфармацыйна-палітычным полі, у тым ліку, за кошт рознага кшталту кампаній. Пра адну з іх — паляванне на сціляг у БССР — мы з дапамогай карыкатур «Вожыка» распавядзем наступным разам.\nПа старонках «Вожыка». Як у БССР Новы год адзначалі\nМілата дня: У Жодзіне жыве вожык, якога назвалі ў гонар Сцяпана Латыпава


12 лістапад 2008, 18:22\nАд сёньня Нацыянальны банк падвышае стаўку рэфінансаваньня на 0,25 працэнтнага пункту — з 10,75% да 11%.\nБеларускія банкі, якія ў апошнія гады актыўна забясьпечвалі фізычных асобаў спажывецкімі крэдытамі, у тым ліку на набыцьцё кватэраў і аўтамабіляў, рыхтуюцца падвысіць працэнтныя стаўкі. Фармальна гэта тычыцца ня толькі новых кліентаў, але і тых, хто ўжо выплачвае пазыку. Ці варта асьцерагацца, што працэнтная стаўка за ўжо атрыманы крэдыт будзе пералічана?\nСёлета стаўку рэфінансаваньня зьмянялі ўжо чатыры разы, апошні раз — у сярэдзіне кастрычніка. З аднаго боку, такі крок стымулюе падвышэньне прыбыткаў па банкавых укладах, зь іншага — аўтаматычна растуць выплаты па крэдытах.\nУ бальшыні банкаў запэўніваюць: перагляд працэнтнай стаўкі будзе тычыцца толькі новых кліентаў, якія не пасьпелі пракрэдытавацца да фінансавага крызісу. У крэдытным аддзеле банку “Масква-Мінск”, аднаго зь лідэраў што да колькасьці крэдытаў, выдадзеных фізычным асобам, паведамілі: умовы пагашэньня крэдыту для сталых кліентаў застануцца ранейшымі.\n“Калі ў нас падымаліся працэнтныя стаўкі па крэдытах, распаўсюджваліся яны на новаўзятыя, нанава аформленыя крэдыты. Каб павялічыць працэнтную стаўку (хоць дамовай абумоўлена, што мы маем права аднабакова яе падвысіць), трэба ў абавязковым парадку з кожным кліентам заключыць дадатковае пагадненьне. Толькі пасьля таго як падпісана пагадненьне, атрымана згода крэдытаатрымальніка, мы маем права павялічыць яму працэнтную стаўку. А як у нас вялікая колькасьць кліентаў, дык, думаю, ня вельмі рэальна нешта зьмяніць”.\nАд пачатку кастрычніка банкі свае тарыфы перагледзелі ўжо двойчы\nАд пачатку кастрычніка некаторыя банкі свае тарыфы перагледзелі ўжо двойчы. Па спажывецкіх крэдытах стаўкі ў сярэднім вырасьлі на 10%, аўтакрэдытаваньне ў валюце падвысілася на 7—9%, на жыльлё — на 5—8%. Пры гэтым карэкцыю зазналі максымальныя памеры крэдытаў. Так, “Прыорбанк” крэдыт на кватэру абмежаваў 35 тысячамі даляраў, тым часам як яшчэ нядаўна верхняя плянка складала 150 тысяч. Шэраг банкаў увогуле прыпыніў выдачу валютных крэдытаў, а рублёвыя падштурхоўваюць да пытаньня пра іх мэтазгоднасьць. Прыкладам, аўтакрэдыт у ВТБ-банку можна ўзяць пад 22—24% гадавых, на жыльлё — пад 21,5%. Павялічыліся тэрміны разгляду заявак — ад некалькіх дзён да 3—4 тыдняў.\nАналітык фінансавага парталу infobank.by Кацярына Сьмірнова лічыць, што новыя стаўкі сапраўды могуць напалохаць кліентаў, аднак ранейшым крэдытаатрымальнікам перагляд тарыфаў наўрад ці пагражае. Пакуль што:\n“Насамрэч у дамовах многіх банкаў прапісана ажно да таго, што па крэдытах захоўваецца “плаваючая стаўка”. То бок нават калі зьмяняецца сытуацыя на рынку — і гэта не зьвязана толькі са стаўкай рэфінансаваньня, а ўвогуле проста даражэе крэдыт, — нібыта банк можа падвышаць стаўку. Аднак, наколькі мне вядома, такіх прэцэдэнтаў па фізычных асобах пакуль не было. Што тычыцца юрыдычных асобаў, ведаю, што сапраўды падвышэньне працэнтаў па крэдытах заднім чыслом адбываецца. А адносна фізычных банкі так ня робяць. Увогуле гэта ідзе ўразрэз з Грамадзянскім кодэксам і будуць пэўныя праблемы для банкаў у далейшым. Калі фізычная асоба падасьць у суд, то будзе для банку ня вельмі прыемная рэч. Варта пайсьці аднаму чалавеку і выйграць суд, а шанцы выйграць, шчыра кажучы, ёсьць, за ім пацягнецца калёна ахвотных. Навошта гэта катораму з банкаў патрэбна?”\nУ Беларускай асацыяцыі банкаў кажуць, што ў кантэксьце сусьветнага фінансавага крызісу будуць і іншыя, непапулярныя з гледзішча абываталя, захады ўрадавых структураў. Аднак усе гэтыя навацыі выкліканыя аб’ектыўнымі працэсамі і накіраваныя на забесьпячэньне стабільнасьці ў дзяржаве:\n“Тое, што прынята Нацбанкам, — адзін з захадаў па ахове эканомікі ад праяваў крызысу. Гэта ня ёсьць нейкай сэнсацыяй, захады абсалютна правільныя, бо няма іншых шляхоў, каб абараніць эканоміку. Гэта робяць усе, усе дзяржавы прыкладаюць розныя намаганьні, каб абмежаваць сусьветны крызіс. Усе заклапочаныя. Хутка сусьветная “дваццатка” зьбярэцца, каб абмеркаваць праблемы абароны ад сусьветнага крызісу — ужо фактычна эканамічнага крызісу, ня толькі фінансавага. Але ў будучым, магчыма, яшчэ толькі будзе пагаршацца сусьветная сытуацыя. Прынамсі, гэта вынікае з прагнозаў МВФ. Так што трэба быць гатовымі і да гэтага”.\nЭкспэрты прагназуюць скарачэньні лішніх людзей ды зьніжэньні заробкаў\nНа тле эканамічнай неакрэсьленасьці спэцыялісты раяць не сьпяшацца пачынаць “крэдытную гісторыю”. Ня толькі з прычыны працэнтных ставак. Экспэрты прагназуюць скарачэньні лішніх людзей ды зьніжэньні заробкаў па ўсім сэктары эканомікі.


У Мінску адбылося мерапрыемства у памяць ахвяраў Галадамору 1932-1933 гадоў з нагоды яго 85-годдзя. | Посольство Украины в Республике Беларусь\nУ Мінску адбылося мерапрыемства у памяць ахвяраў Галадамору 1932-1933 гадоў з нагоды яго 85-годдзя.\n24 лістапада ў Касцёле Святога Сымона і Святой Алены ў Мінску адбылося мерапрыемства, арганізаванае Пасольствам Украіны ў Рэспубліцы Беларусь, у памяць ахвяраў Галадамору 1932-1933 гадоў з нагоды яго 85-годдзя. На мерапрыемстве прысутнічалі прадстаўнікі беларускіх уладаў і грамадскасці, украінскай дыяспары краіны, а таксама дыпламатычнага корпуса і СМІ.\nАдбыўся малебен у памяць ахвяраў Галадамору 1932-1933 гадоў. Пасля гэтага з прамовай да прысутных звярнуўся Пасол Украіны ў Рэспубліцы Беларусь Ігар Кізім. У сваім выступе Пасол Украіны падзякаваў усім, хто прыйшоў, каб ушанаваць памяць загінулых у час ці не найвялікшай трагедыі ў гісторыі ўкраінскага народа. Было адзначана, што, пакуль, агульнай задачай палітыкаў і грамадскасці з'яўляецца распаўсюджванне праўды аб здзейсненым савецкім таталітарным рэжымам злачынстве Галадамору. Падсумоўваючы, Ігар Кізім адзначыў, што, нягледзячы на ўсе намаганні, сталінскаму рэжыму не ўдалося знішчыць ўкраінскі народ, не ўдасца гэта і цяперашнім расійскім уладам.\nУ рамках мерапрыемства яго наведвальнікі мелі магчымасць азнаёміцца з падрыхтаванай Пасольствам Украіны ў Рэспубліцы Беларусь экспазіцыяй, прысвечанай Галадамору 1932-1933 гадоў, якая будзе даступная для прагляду грамадскасці ў Касцёле Святога Сымона і Святой Алены ў Мінску на працягу выходных дзён.\nРабочая сустрэча в.а. старшыні Дзяржаўнай фіскальнай службы Украіны са старшынёй Дзяржаўнага мытнага камітэта Рэспублікі Беларусь\nПамять жертв голодомора в Украине почтили в Минске


Радаван Караджыч абскардзіў прысуд Міжнароднага трыбуналу\n22 ліпень 2016, 14:18\nБылы лідэр басьнійскіх сэрбаў Радаван Караджыч, асуджаны Міжнародным трыбуналам ААН па былой Югаславіі на 40 гадоў турэмнага зьняволеньня, абскардзіў прысуд.\nКараджыч, якога прызналі вінаватым ва ўдзеле ў генацыдзе ў Срэбраніцы, а таксама ў ваенных і іншых злачынствах супраць чалавечнасьці падчас вайны на Балканах у сярэдзіне 1990-х гадоў, настойвае, што было парушана ягонае права на справядлівае судовае разьбіральніцтва. У сваёй апэляцыі ён заявіў, што суд пры вынясеньні рашэньня дапусьціў каля пяцідзесяці памылак, паведамляе AFP.\n24 сакавіка трыбунал ААН прысудзіў 70-гадовага Караджыча да 40 гадоў турмы. Былы прэзыдэнт Рэспублікі Сэрбскай абвінавачваўся па 11 пунктах, сярод якіх — парушэньне законаў і звычаяў вайны. Ён не прызнаў сябе вінаватым.\nУ ліпені 1995 году армія басьнійскіх сэрбаў пад камандаваньнем генэрала Ратка Младзіча, цяпер падсуднага Гаагскага трыбуналу, атакавала Срэбраніцу і заняла яе, нягледзячы на статус «зоны бясьпекі», кантраляванай міратворцамі ААН. Забойства ад сямі да васьмі тысяч мусульманскіх мужчын і хлопчыкаў у Срэбраніцы прызнана самай жорсткай расправай у Эўропе з часоў Другой сусьветнай вайны.


Loctek механічная рука, так што ноўтбук усталяваны ў аптымальным становішчы\nЗ кожным годам усё больш і больш часу мы праводзім перад кампутарам, не заўсёды працуе ў «здаровым становішчы.» Xiaomi імкнецца з усіх сіл, каб клапаціцца пра здароўе сваіх прыхільнікаў. Платформа Youpin атрымала новае абсталяванне, якое дазваляе падтрымліваць патрэбнае становішча падчас працы. Некалькі тыдняў таму прадставілі Xiaomi Электрічным рэгуляваннем платформыНа гэты раз кітайскі гігант ўяўляе механічную руку, якая змесціць ноўтбук.\nРука вырабляецца Lege эрганомікі Technology Co. Яны былі выраблены з алюмініевага сплаву і АБС. Платформа, на якой мы размяшчаем ноўтбук мае памеры 500 330 мм х мм. Усё працуе вельмі плаўна і стабільна, толькі адну руку. Забяспечвае абарот 360 градусаў. Дызайн прапануе максімальнае павелічэнне вышыні наўтбука 41 сантыметраў. Памер платформы дазволіць размяшчэнне наўтбука з памерам экрана 10 да 17 цаляў. Максімальная грузападымальнасць 7 рук кг. Вытворца таксама падумаў пра лініі харчавання ад ноўтбука, структура ўздоўж адкрытага інтэрвалу, у якім лінія можа быць змешчана. Парадак на стале павышае прадукцыйнасць працы.\nLoctek механічная рука была ацэненая ў Кітаі на суму 599 юаняў, $ 86.\nУ цяперашні час я шукаю сталы з электрычным рэгуляваннем вышыні. Лік вытворцаў на рынку, прапаноўваючы такое рашэнне дагэтуль нікчэмна мала. Я спадзяюся, што ў бліжэйшыя месяцы з'явяцца новыя гульцы на рынку, і будзе выбіраць.\nманіпулятар становішча за сталом Xiaomi


22 кастрычнік 2021, 14:48\nЮры Васкрасенскі на эканамічным форуме ў Польшчы, верасень 2021\nУ ноч на 22 кастрычніка ўкраінскія памежнікі спынілі Юрыя Васкрасенскага, які зьбіраўся выехаць у Кіеў, паведамляе тэлеграм-канал дзяржаўнай тэлевізіі.\nПаводле самога Васкрасенскага, гадзіну ён чакаў на мяжы, а потым у пашпарце яму паставілі забарону на ўезд ва Ўкраіну да 2024 году. На фатаздымку, разьмешчаным БТ, Васкрасенскі паказвае пашпарт з гэтай забаронай.\nУ інтэрвію тэлеканалу АНТ Васкрасенскі заявіў, што яго нібыта запрасілі ў Кіеў на перамовы аб пастаўках беларускай электраэнэргіі ва Ўкраіну.\n«Сёньня ў ноч выехаў ва Ўкраіну на запрашэньне ўкраінскіх дэпутатаў перагаварыць і абмеркаваць пытаньні, датычныя аўкцыённай пастаўкі электраэнэргіі зь Беларусі ва Ўкраіну. Я быў запрошаны ў Кіеў, туды ехаў, але, калі заехаў на памежную заставу, здарылася нешта незразумелае. Яны пачалі вывучаць мой пашпарт, кудысьці сышлі. На працягу гадзіны я сядзеў у адмысловым пакоі, і праз гадзіну мне вынесьлі пашпарт зь пячаткай, што мне забаронены ўезд ва Украіну да 2024 году», — сказаў Васкрасенскі ў інтэрвію АНТ.\nІнфармаваная крыніца Свабоды ў праваахоўных органах Украіны паведаміла, што рашэньне аб забароне на ўезд ва Ўкраіну праз пагрозу нацыянальнай бясьпецы ўхваляюць некалькі ведамстваў, у тым ліку Дзяржаўная міграцыйная служба, Дзяржаўная памежная служба, Служба бясьпекі і Рада нацыянальнай бясьпекі і абароны.\n«Наколькі мне вядома, такое рашэньне ў дачыненьні да Юрыя Васкрасенскага ўхваліла СБУ, а ўжо пры ўезьдзе ва Ўкраіну ў ноч на 21 кастрычніка памежнікі паставілі яму штамп аб забароне на ўезд і выдалі пратакол, у якім паведамлена аб прычынах такой забароны», — удакладніў суразмоўца Свабоды.\nУ СБУ і Дзяржаўнай памежнай службе Ўкраіны пакуль гэтае рашэньне не камэнтуюць.\nВаскрасенскі патлумачыў, чаму ўлады адмовіліся ад ідэі амністыі палітвязьняў\nБылы сябра каманды Віктара Бабарыкі перайшоў на бок Лукашэнкі, яго вызвалілі зь СІЗА, цяпер ён займаецца пасярэдніцтвам у справе «амністыі» палітвязьняў узамен на пісьмовыя пакаяньні. Зь першай сотні кандыдатаў на вызваленьне былі ўхваленыя 13 чалавек, а разгляд другой яшчэ не пачынаўся.


Создано 20.06.2018 08:18\nПрафесія медыцынскі работнік – адна з найгалоўнейшых прафесій у свеце, бо што можа зрабіць інжынер, якіх вяршынь дасягнуць фізік, які мастацкі шэдэўр скласці паэт, не маючы здароўя?! Дзякуючы залатым рукам людзей у белых халатах, іх чулым сэрцам, прафесіяналізму кожную хвіліну на зямлі ратуецца чыёсьці жыццё або нараджаецца новае. Гэтую думку агучыў у час святочнай імпрэзы з нагоды Дня медыцынскага работніка, якая адбылася 15 чэрвеня ў Кобрынскім Палацы культуры, намеснік старшыні Кобрынскага райвыканкама Валянцін Трубчык. Віншуючы медыкаў з прафесіянальным святам, Валянцін Васільевіч выказаў здавальненне станам развіцця Кобрынскай цэнтральнай раённай бальніцы і падкрэсліў, што яе супрацоўнікі заслугоўваюць найлепшых слоў падзякі.\nНястомная праца, павышэнне прафесіянальных навыкаў, клопат пра здароўе жыхароў Кобрыншчыны – агульная першачарговая задача каля 2 тыс. чалавек, што складаюць медыцынскую суполку Кобрыншчыны, -адзначыў галоўны ўрач Кобрынскай ЦРБ Мікалай Брашко.\nВысокія ўзнагароды, а гэта граматы і пісьмы падзякі Кобрынскага раённага выканаўчага камітэта, Кобрынскага раённага Савета дэпутатаў, адміністрацыі бальніцы, ушанаванні на Дошку гонару ўстановы, якімі адзначыліся ў гэты святочны дзень супрацоўнікі бальніцы – ад вадзіцеляў, санітарак, медыцынскіх сясцёр да ўрачоў вышэўшай катэгорыі, – і ёсць сведчанне іх самаадданай працы на карысць здароўя кабрынчан. Не абмінулі шчырыя словы падзякі і ўзнагароды медыцынскіх работнікаў, якія не толькі ратуюць чалавечыя жыцці, а, сутыкаючыся па меры сваёй работы з такой праблемай, як пераліванне крыві пацыенту, даўно папоўнілі кагорту донараў Кобрыншчыны.\nЦёплую атмасферу, сардэчную ўрачыстаць, адчуванне свята дапамаглі стварыць прысутным у зале медыцынскім работнікам творчыя калектывы Кобрыншчыны. Гучаў духавы аркестр, захапляў сваёй віртуознай гульнёй на баяне дуэт “А-2”, ліліся чароўныя галасы салістаў узорнай вакальнай студыі “Крыніца”, Арцёма Хацімкі, здзіўлялі сваім артыстызмам і пластыкай вопытныя ўдзельнікі ансамбля народнай творчасці “Бурштын” і маленькія выхаванцы ўзорнай цыркавой студыі “Сонейка”. Прыемным сюрпрызам стала выступленне фіналісткі праекта “Ты супер” – выхаванкі Дзівінскага дзіцячага дома – Веры Ярошык, якое да слёз расчуліла прысутных сваёй шчырасцю і адкрытасцю.\nЗ добрым настроем пакідалі залу віноўнікі свята, абменьваючыся прыемнымі эмоцыямі і ціха абмяркоўваючы будзённыя рабочыя пытанні — камусьці з іх ужо праз нейкую гадзіну трэба будзе заступіць на начное дзяжурства.\nВы здесь: Главная \_\_ Без категории \_\_ Свята медыцынскага работніка прайшло ў Кобрынскім Палацы культуры


“Жыве Ашдод”: помны знак Янку Купалу з’явіцца ў Ізраілі - 17.12.2015, Sputnik Беларусь\nПомнік будзе адкрыты ўжо напрыканцы гэтага года на плошчы Янку Купалу. 17.12.2015, Sputnik Беларусь\nкультура, беларусь, ізраіль, янка купала\n© Sputnik / Владимир Вяткин / Перайсці ў фотабанкИзраильский флаг\nПомнік будзе адкрыты ўжо напрыканцы гэтага года на плошчы Янку Купалу.\nМІНСК, 17 сне — Sputnik. На гарадской плошчы імя Янкі Купалы ў ізраільскім горадзе Ашдод адкрыюць помнік беларускаму паэту Янку Купалу. Не паспелі Беларусь з Ізраілем адмяніць візы, як цёплыя адносіны паміж двума краінамі пацвердзіліся.\n"У Ашдодзе 29 снежня 2015 будзе ўрачыста адкрыты помнік Янку Купалу, класіку беларускай літаратуры. Цырымонія пройдзе на гарадской плошчы, якая носіць імя пісьменніка", — піша на сваёй старонцы ў Facebook журналіст Барыс Штэрн. Адкрыццё помніка ажыццяўляецца муніцыпалітэтам, Кампаніяй па культуры і пасольствам Беларусі ў Ізраілі.\nКарыстальнікі сацсеткі абмяняліся ўдзячнымі каментарамі. "Жыве Беларусь", — пісалі прадстаўнікі Ізраіля. "Жыве Ашдод", — рабілі рэверансы беларусы. У Ізраілі забаронена ставіць на плошчах статуі, таму гаворка ідзе не пра паўнавартасны помнік паэту, а пра помны знак.\nЯшчэ ў верасні пасол Беларусі ў Ізраілі Уладзімір Скварцоў правёў рабочую сустрэчу з віцэ-мэрам г. Ашдода Барысам Гітэрманам.\n"Бакі разгледзелі шэраг сумесных праектаў у культурнай сферы. Барым Гітэрман інфармаваў аб ходзе работы па стварэнні помнага знака Янку Купалу, які будзе ўсталяваны на адной з гарадскіх плошчаў", — паведамляла пасольства Беларусі ў Ізраілі.\nГорадам-пабрацімам Ашдода ў Беларусі з'яўляецца Брэст. Тут у мінулым годзе быў усталяваны помнік ураджэнцу гэтых мясцін, сёмаму прэм'ер-міністру Ізраіля Менахем Бэгін — дагэтуль была толькі памятная дошка.


Беларускі “Оскараўскі камітэт” існуе, але “Крышталёвага лебедзя” яшчэ не вылучаў | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Беларускі “Оскараўскі камітэт” існуе, але “Крышталёвага лебедзя” яшчэ не вылучаў\nБеларускі “Оскараўскі камітэт” існуе, але “Крышталёвага лебедзя” яшчэ не вылучаў\n05/07/2018 - 18:25\nРэжысёрка фільма Дар’я Жук сама прывезла на “Беларусьфільм” дакументы, неабходныя для аднаўлення камітэта. ...\n1 ліпеня інтэрнэт узарвала навіна: Беларусь вылучае на “Оскар” фільм “Крышталёвы лебедзь” рэжысёркі Дар’і Жук. Пра гэта стала вядома на кінафестывалі ў Карлавых варах, дзе напярэдадні адбылася прэм’ера стужкі.\nХто і як вылучыў фільм на “Оскар”? Ніякай інфармацыі на гэты конт не было. Журналісты і ўся беларуская кінатусоўка пачалі тэлефанаваць у Мінкульт, на “Беларусьфільм”, у Беларускі саюз кінематаграфістаў. Але ніякай яснасці гэта не прынесла.\nЧаму так званы “Оскараўскі камітэт” створаны падпольна?\nБеларускі драматург і кінарэжысёр і сцэнарыст Андрэй Курэйчык таксама падключыўся да пошукаў таямнічага “Оскараўскага камітэта”. Але нават з яго сувязямі не атрымалася нічога даведацца.\n“Пакуль няма афіцыйнага пацвярджэння, што “Крышталёвы лебедзь” увайшоў у нейкую оскараўскую праграму замежных фільмаў, — распавядае Курэйчык. — Я так падазраю, што нейкая група сабралася, сказала, што яна — “Оскараўскі камітэт”, і вырашыла вылучыць гэтую карціну. Гэта само па сабе нядрэнна, карціна ж ёсць, яна прэзентаваная на сур'ёзным фестывалі ў Карлавых Варах, шмат краін узяло ў ёй удзел. Сам факт, што ёсць такі выдатны фільм, які можа ўвайсці ў лонг-ліст або ў шорт-ліст замежных карцін для “Оскара”, — гэта добры факт.\nНезразумела іншае: чаму так званы “Оскараўскі камітэт” створаны неяк падпольна, непразрыста і незразумела кім? Ён павінен не збірацца для аднаго фільма, а займацца адборам беларускага кіно на “Оскар” на працягу многіх гадоў. Што, гэта масонская ложа ці што?"\n7 дзён у пракаце і згода ўсіх вытворцаў\nПа словах Курэйчыка, каб вылучыць фільм на прэмію Амерыканскай кінаакадэміі, трэба ўлічыць шмат умоўнасцяў. Напрыклад, фільм павінен мінімум сем дзён ісці ў пракаце сваёй краіны. А калі стужка — сумесная праца некалькіх краін, дык “Оскараўскія камітэты” ўсіх гэтых краін павінны даць згоду на яе вылучэнне ад адной з іх.\n“Крышталёвага лебедзя” амаль цалкам здымалі ў Беларусі. Але ў вытворчасці бралі ўдзел амерыканскія, нямецкія і расійскія кінакампаніі. А гэта значыць, патрэбныя тры згоды на вылучэнне…\nШто да беларускага пракату, дык фільм у яго трапіць. Але пазней. Прэм’ера стужкі ў Беларусі адбудзецца 30 жніўня. Адпаведна, і па гэтым крытэрыі “Крышталёвы лебедзь” пакуль нельга вылучыць на “Оскар”.\n“Прадзюсары — народ нецярплівы, ім трэба было нешта сказаць”\n“У 2009 годзе ў нас хацеў стварыць “Оскараўскі камітэт” Павел Латушка [былы міністр культуры, а цяпер амбасадар Беларусі ў Францыі. — Еўрарадыё). Але, мабыць, ён тады не быў створаны. Ці існаваў у нейкім падпольным стане дзесяць гадоў. Для мяне гэта нейкі сюррэалізм”, — працягвае Андрэй Курэйчык.\nЯснасць уносіць мастацкі кіраўнік кінастудыі “Беларусьфільм” Ігар Поршнеў. Добрая навіна: “Оскараўскі камітэт” існуе. Дрэнная навіна: “Крышталёвы лебедзь” на “Оскар” пакуль не вылучаны.\n“Не вельмі дакладная інфармацыя, што фільм ужо адпраўлены. Гэта доўгі працэс, патрэбны вялікі пакет дакументаў, і цяпер дакументы яшчэ рыхтуюцца, — распавядае Еўрарадыё Поршнеў. — Прадзюсары, вы ведаеце, народ нецярплівы, ім трэба было нешта сказаць. Карціну адабралі на Карлавы Вары, і там яны заявілі, што [“Крышталёвы лебедзь”] ад Беларусі падаецца [на “Оскар”]. Члены нашага “Оскараўскага камітэта” прагледзелі карціну, і вырашылі, што гэта дастаткова добры фільм, каб прадстаўляць рэспубліку там. Дакументы рыхтуем, пачынаць некалі трэба, вы ж самі разумееце”.\nДар’я Жук сама прывезла на “Беларусьфільм” дакументы для аднаўлення “Оскараўскага камітэта”\n“Оскараўскі камітэт” у Беларусі існуе з 1990-ых гадоў. Ад Беларусі ў Амерыканскую кінаакадэмію нават адпраўлялі два фільмы: у 1994 годзе беларуска-французскі “Я — Іван, ты — Абрам” рэжысёркі Іаланды Заберман, а ў 1996-м — расійска-беларуска-нямецкі фільм Змітра Астрахана “З пекла ў пекла”.\n“Па правілах Оскара, калі краіна на працягу пяці гадоў не падае фільмы, дык “Оскараўскі камітэт” аўтаматычна перастае існаваць. Беларусь не падавала нічога на Оскар апошнія 15 гадоў. А калі я прыйшоў на пасаду, не было чаго падаваць. А потым пачала рабіць карціну “Крышталёвы лебедзь” гэтая дзяўчынка, яна вучылася ў Амерыцы. Я ў яе спытаў, якія ўмовы для аднаўлення камітэта, яна прывезла мне ўсе дакументы. Мы ўсё запоўнілі, і ў сакавіку атрымалі адказ, што можам падаць фільм ад Беларусі”.\nТак аднавіў існаванне беларускі камітэт, які адглядае фільмы для “Оскара”. Ігар Поршнеў адмовіўся называць яго склад. Але, мяркуючы па тым, што ніхто з “тусоўкі” пра “Оскараўскі камітэт” нічога не ведае, незалежныя кінакрытыкі туды не ўвайшлі.\nКіно ў свеце\n"Лета 1989" / Кадр з фільма\nЗ'явіўся трэйлер мастацкага фільма "Лета 1989", які здымаўся ў Беларусі\nСёлета цырымонія ўзнагароджання была закрытай і не трансліравалася па ТБ / twitter.com/goldenglobes\nУ ЗША раздалі "Залатыя глобусы": адзначылі Кейт Уінслет і Уіла Сміта\nТарас Тарналіцкі / Еўрарадыё\nВынікі года ў беларускім кіно ад Тараса Тарналіцкага\nДжоан Роўлінг усё ж з'явіцца ў навагоднім эпізодзе "Гары Потэра"\nФільм Палуяна пра беларускія пратэсты не трапіў у шорт-ліст "Оскара"\nУ Маскве збілі беларускую акторку Іну Каляду\nНа Netflix адбылася прэм'ера другога сезона серыяла "Вядзьмар"\nАктрыса Няфёдава: у сферы культуры застаюцца таемныя прыхільнікі дзяржперавароту\nЛатушка напісаў, з-за якога фільма на яго пачалі ў Беларусі крымінальную справу\nНа борце Airbus А-320 былі 115 пасажыраў / Ілюстрацыйнае фота gazeta.uz\nУ мінскім аэрапорце за паласу выкаціўся самалёт Uzbekistan Airways\nКрысціна Ціманоўская і Арсеній Зданевіч\nКрысціна Ціманоўская прадставіла свой брэнд адзення\nУсебеларускі народны сход / president.gov.by\nГомельскага пенсіянера затрымалі за крытыку Усебеларускага народнага сходу\nНа беларуска-польскай мяжы памежны знак закідалі металічнымі шарыкамі\nУ Віцебску ліквідуюць аб'яднанне хворых на гемафілію\nПяскоў адмаўляе правакацыю ва Украіне, а ЕС шукае, чым замяніць расійскі газ\nБеларускія футбалісты Шасцюк і Чычкан працаўладкаваліся ў Расіі\nНазваныя 28 беларускіх спартсменаў, якія паедуць на Алімпіяду ў Пекіне


Фольк і мадэрн: дуэт “Яр”\n24 кастрычнік 2005, 17:18\nЗьміцер Падбярэскі, Менск (эфір 22 кастрычніка) Новая перадача сэрыі “Па-за тактам”.\n(Зьміцер Падбярэскі: ) “Па некаторых зьвестках, музычны тэрмін “фольк-мадэрн” нарадзіўся ў асяродку ўдзельнікаў групы “Палац” з мэтай пазначыць сучаснае, актуальнае прачытаньне беларускай фальклёрнай спадчыны. “Палац” сапраўды зрабіўся першым калектывам, які сьмела, аднак пераважна з густам спалучаў моднае і спрадвечнае. За “Палацам” пайшлі многія іншыя калектывы, аж да таго, што Беларусь можна было сьмела называць буйным цэнтрам фольк-мадэрну, а самую гэтую вельмі разнастайную музыку — ці не вядучым кірункам канца мінулага — пачатку гэтага стагодзьдзяў.\nДуэт “Яр” таксама ў пэўным сэнсе паўстаў дзякуючы “Палацу”, аднак сярод выканаўцаў фольк-мадэрну ён напэўна найбольш незвычайны і арыгінальны, прадстаўляе нешта накшталт камэрнага адгалінаваньня гэтага напрамку. Марыя “Яр” Лагодзіч — голас, пэркусія ды Натальля Пятровіч — віялянчэль. Вітаю вас, дзяўчаты, у студыі Беларускай Свабоды! Вось што хачу крыху нетактоўна высьветліць на самым пачатку: вы адразу вырашылі, што для выкананьня музыкі будзе дастаткова такога вось камэрнага складу? І што паўстала раней: музычная канцэпцыя ці ваш дуэт?”\n(Натальля Пятровіч: ) “Так, мы адразу вырашылі, што нас задавальняе такі наш склад. Мы працуем толькі ўдваіх”.\n(Марыя Лагодзіч: ) “А што было раней? Раней паўстаў дуэт, а потым ужо паўстала канцэпцыя. Можа быць, “Яр” быў у першую чаргу створаны тры гады таму для задавальненьня сваіх уласных амбіцыяў”.\n(Падбярэскі: ) “Чаму, на вашу думку, фольк-мадэрн набыў у Беларусі такую папулярнасьць, якой практычна няма ў Расеі і мала ва Ўкраіне?”\n(Лагодзіч: ) “Сам фальклёр, гэтая народная крыніца — глеба была падрыхтаваная, і фальклёр такі багаты, такі разнастайны, настолькі глыбокі, што вельмі добра, што нейкім чынам гэта генэтычна праявілася ў многіх людзях, і яна зрабілі гэтую плыню — фольк-мадэрн”.\n(Падбярэскі: ) “Нават у тых людзях, якія непасрэдна з фальклёрам…”\n(Лагодзіч: ) “…так, не былі зьвязаныя”.\n(Падбярэскі: ) “Нядаўна вы далі некалькі канцэртаў у Нямеччыне. Немцы вас успрымалі як экзотыку ці як мастацкую зьяву — як вам самім падаецца?”\n(Пятровіч: ) “Я думаю, што ўсё ж як экзотыку”.\n(Лагодзіч: ) “Не, я лічу, што як мастацкую зьяву!”\n(Падбярэскі: ) “Ага! Значыць, спрэчкі ўнутры калектыву ўсё ж існуюць…”\n(Лагодзіч: ) “Канечне, яны існуюць! Проста, як мне здаецца, большасьць немцаў, якія прыходзілі на нашыя канцэрты, былі людзьмі мастацкі адукаванымі. І тое, што мы ў мастацкім сэнсе незвычайныя — і для беларускай публікі, і для нямецкай таксама, там гэта выдатна разумелі”.\n(Падбярэскі: ) “Думаю, яшчэ і з той прычыны, што сёньняшняя музыка “Яра” па сутнасьці выдатна ўпісваецца ў агульную андэграўндную плынь клюбнай музыкі Эўропы, якая вельмі-вельмі разнастайная… Я нездарма згадаў камэрцыйны аспэкт. З аднаго боку, вы сёлета выступалі разам зь Дзяржаўным канцэртным аркестрам. Хіба для кожнага музыкі гэта — мара. Як вам, спадабалася?”\n(Пятровіч: ) “Мне — спадабалася. Але я не магу сказаць, што гэта было маёй марай. Гэта была проста праца”.\n(Падбярэскі: ) “Прабачце! У вас акадэмічная музычная адукацыя. Вы — віялянчалістка. Выступіць на сцэне зь вялікім аркестрам — ну хіба ж гэта ня мара?!”\n(Пятровіч: ) “Гэта не было для мяне нечым такім узьнёслым, я ня думала аб гэтым так вось: “Ах! Канцэрт з аркестрам!” Я проста працавала — і ўсё!”\n(Лагодзіч: ) “Не, насамрэч было вельмі кайфова, таму што я разумела, што наперадзе ў мяне была вялізная заля, а ззаду — вялікая колькасьць прафэсійных музыкаў, і калі гэтыя гукі разносіліся, мне здавалася, што стваралася нешта такое агульна касьмічнае”.\n(Падбярэскі: ) “А гэтыя вашы калегі па цэху, дарэчы, не глядзелі на вас як на нейкіх такіх шэрых верабейчыкаў, якія зьявіліся невядома адкуль і выконваюць невядома якую музыку?”\n(Пятровіч: ) “Вось мне здаецца, што некаторыя менавіта так і глядзелі…”\n(Лагодзіч: ) “Маэстра Фінберг упадабаў нашу музыку, і тады ўсім астатнім проста прыйшлося мірыцца”.\n(Падбярэскі: ) “З кім, дарэчы, вы марыце выступіць разам на вялікай сцэне?”\n(Пятровіч: ) “Я б хацела сыграць разам з этна-трыё “Тройца”.\n(Лагодзіч: ) “Я б хацела сыграць з Эвай Бітовай што-небудзь. Гэта чэская артыстка. Яшчэ мне хочацца зрабіць нешта разам з Русяй. І ў нас ужо ёсьць нейкая такая задумка. Але яна недзе там высока лётае. Можа, калі-небудзь нешта такое і зробім”.\n(Падбярэскі: ) “А вось запісы з групай “Лёгіка мэтро”. Гэта што — працяг экспэрымэнту ці далейшае разьвіцьцё таго, што вы першапачаткова задумалі?”\n(Лагодзіч: ) “Не-не-не! Першапачатковае — гэта тое, што ёсьць і цяпер. Віялянчэль і голас. А сумесны праект зь “Лёгікай” — гэта была такая неабходнасьць… Віталь Супрановіч, які займаўся арганізацыяй выпуску нашага дыску, прапанаваў, каб было нястрашна выдаваць у сьвет плытку маладой беларускай групы, зрабіць нешта фарматнае, што можна было б круціць на радыё, на тэлебачаньні. Але ў выніку, акрамя Першага музычнага тэлеканалу, радыёканалу “Культура”, радыё “Сталіца” і “Аўтарадыё”, “Яр” нідзе больш не пачуеш. Не бяруць. Нефармат…”\n(Падбярэскі: ) “Фэст “Басовішча” мае лёзунг “Музыка маладой Беларусі”. А вось што “Яр” — гэта ня тая музыка, што вас на “Басовішчы” не пачуць?”\n(Пятровіч: ) “Я лічу, што на “Басовішча” езьдзяць больш нашы рок-гурты. А “Яр” — ён недзе паміж фолькам, рокам, і я лічу, што нам ня хопіць драйвы, каб выступіць на “Басовішчы”.\n(Падбярэскі: ) “А вы, Наташа, не спрабавалі, напрыклад, з пэдаляй працаваць, праз апрацоўку гуку?”\n(Пятровіч: ) “Спрабавала. Але патрэбная вельмі-вельмі добрая тэхніка. Цяпер я такой тэхнікі ня маю. Можа быць, другая нашая плытка будзе ўжо запісана з выкарыстаньнем такой тэхнікі, у такім стылі, але пакуль што гэта яшчэ пляны”.\n(Лагодзіч: ) “А ня езьдзім на “Басовішча” таму, што нам патрэбная камэрная такая абстаноўка…”\n(Падбярэскі: ) “Добра! Вось тут у нас абстаноўка дастаткова камэрная. Марыя! А ці не магла б ты зараз выканаць фрагмэнт тваёй самай-самай любімай песьні? Прабач, Натальля, але віялянчэлі ў нас тут у кустах няма…”\n(Лагодзіч, сьпявае: ) “Казалі — у Дунаі вады многа. Ой, казалі, і ў Дунаі вады многа. Як сталі выліваць — нет нічога, Ой, як сталі ды выліваць — нет нічога”.\n(Падбярэскі: ) “Дарэчы, калі паспрабаваць вось так імправізацыйна сфармуляваць ваш творчы лёзунг, як бы ён мог гучаць?”\n(Лагодзіч: ) “Мне здаецца, гэта проста палёт. Музыканты — яны заўсёды лятаюць. Калі сапраўдныя музыканты… Яны заўсёды знаходзяцца ў стане нейкага палёту. Куды іх нясе — ну, гэта нешта такое абстрактнае. Таму, мне здаецца, творчы лёзунг “Яру” — гэта ляцець”.\n(Падбярэскі: ) “Ляцець на крылах музыкі… Часта на вокладках альбомаў выканаўцы выказваюць падзякі розным людзям. А каму ж вы выказваеце падзяку за тое, што ёсьць такія вось, а ня іншыя?”\n(Пятровіч: ) “Перш за ўсё мы выказваем падзяку нашым бацькам. Нашым настаўнікам і тым, хто нас вучыў і вучыць. І музыкантам, у якіх мы вучыліся”.\n(Лагодзіч: ) “Гукарэжысэрам, людзям, якія дапамагалі нам у здымках, у запісах, якія шылі нам першыя нашы касьцюмы…”\n(Падбярэскі: ) “А беларускаму народу, які, прабачце, даў вам такую невычэрпную спадчыну?..”\n(Лагодзіч: ) “Не, на вокладцы альбому мы напісалі падзяку нашым бабулям. Бабулям, канечне ж!..”\n(Падбярэскі: ) “Дзе вы бераце матэрыял для песень?”\n(Лагодзіч: ) “Гэта бываюць і акадэмічныя зборнікі. А зусім нядаўна мы прыехалі з экспэдыцыі, мы разам з гуртом “Альтанка” былі ў Іванаўскім раёне, на маёй радзіме. Запісалі, здаецца, сем гадзінаў сьпеваў, але пры гэтым былі ўсяго ў трох вёсках. Мы вярнуліся, здаецца, на тых самых крылах! Таму што столькі інфармацыі, столькі цікавага! Гэтая годнасьць бабуль, іхныя вочы — гэта проста ўсё нейкім чынам узрушае і прыводзіць да высновы, што трэба-трэба штосьці рабіць. Бо матэрыялу сапраўды вельмі многа”.\n(Падбярэскі: ) “Значыць у вас ёсьць нейкая такая моцная ўпэўненасьць у тым, што і гэты запісаны вамі матэрыял хутка ўвасобіцца ў запісы студыйныя, будзе выдадзены і дойдзе да слухачоў. Пажадаю вам удзьвюх зрабіць тое, што часам не па сілах вялікім калектывам. Дзякуй вам і да новых сустрэч!”\nУ перадачы прагучалі фрагмэнты народных песень “Па пясочку” ў выкананьні дуэту “Яр” і “Салдацкая” — рэмікс групы “Лёгіка мэтро”.