Шарык з нержавеючай сталі, шаравой кран, ліццё клапанаў - Shineway\nШарык з нержавеючага клапана\nКлапан сталёвы шарык\nНаша асноўная прадукцыя\nНаша прадукцыя мае 3 асноўныя пласціны, сферы, шаравыя краны і адліўкі. Нашы шары - гэта полыя і цвёрдыя шары. Шаравой кран - гэта ў асноўным шаравой кран з нержавеючай сталі. Адліўка - гэта працэс ліцця з крамянёвай золі.\nМы маем больш чым 20-гадовы досвед вытворчасці сферы. У нашы шары ўваходзяць плаваюць шарыкі, нерухомыя шарыкі, полыя шарыкі і цвёрдыя шарыкі. Матэрыялы: A105, F304, F316, F304L, F316L, СПЛАВАВАЯ ЧАЛА і іншыя матэрыялы\nНашы шаравыя краны выкарыстоўваюць уласныя адліўкі і шарыкі для строгага кантролю якасці прадукцыі. Нашы шаравыя краны ў асноўным з'яўляюцца фланцавымі шаравымі кранамі. Ціск складае 150 фунтаў, 300 фунтаў, 600 фунтаў, JIS 5K, JIS 10 і гэтак далей.\nНашы адліўкі выраблены з працэсу ліцця з крамянёвай золі з вытанчаным знешнім выглядам. Прадукцыя добра прадаецца дома і за мяжой, і яе можна вырабляць у адпаведнасці з чарцяжамі заказчыка.\nНаша кампанія мае больш чым 20-гадовы досвед апрацоўкі і можа наладзіць вырабы ў адпаведнасці з патрабаваннямі заказчыка.\nZhejiang Shineway Industry Limited. была заснавана ў 2000 г. Кампанія зараз знаходзіцца ў парку Лонгван Бінхай (недалёка ад аэрапорта), які карыстаецца рэпутацыяй "Кітайскі клапан-горад", агульнай плошчай 15000 квадратных метраў. Наша кампанія мае тры ўласныя фабрыкі: шаравы завод, ліцейны завод, завод шаравых кранаў. Цяпер у кампаніі ёсць цэх па выплаўцы печаў сярэдняй частаты, цэх па апрацоўцы сферы, цэх па апрацоўцы клапанаў і лабараторыя спектра. Наша кампанія працуе па прынцыпе "на аснове добрасумленнасці, перш за ўсё кліента". Высокая якасць, нізкая цана, ідэальнае пасляпродажным абслугоўванне.\nКаб даведацца пра нашу прадукцыю ці прайс-ліст, пакіньце нас, і мы будзем на сувязі на працягу 24 гадзін.\nКампанія прадастаўляе карыстальнікам якасную і кваліфікаваную прадукцыю. Асноўная прадукцыя кампаніі - сферы, адліўкі, шаравыя краны і гэтак далей.\nПаглядзець увесь каталог\nУшчыльняльная паверхня шара з нержавеючай сталі мае паралельны засаўку, а паверхня ствала клапана перакісляецца, таму яна мае выдатную каразійную стойкасць, а таксама адносна зносаўстойлівасць. Засаўка з нержавеючай сталі можа выбраць розныя трубаправоды для таго, каб задаволіць ...\nШчыльны ўшчыльняльны шарык - гэта шаравыя краны GM, якія адкрываюцца і зачыняюцца, аснашчаны рознымі шаравымі кранамі высокай тэмпературы, высокім ціскам і зносаўстойлівасцю. -Cr-W C і W наплаўляючы сплаў мае самую нізкую трываласць і з'яўляецца адным з лепшых. Ён устойлівы да халодных і цеплавых уздзеянняў, ...\nДля таго, каб забяспечыць герметычнасць шаравога крана з нержавеючай сталі пры нізкім працоўным ціску асяроддзя, паміж шарыкам і ўшчыльняючым сядзеннем павінна ўтварыцца пэўнае ціск папярэдняй зацяжкі. У цвёрдым ушчыльняльным сядзенні надзейнасць і тэрмін службы шара з нержавеючай сталі ...\nШары шаравога крана


11 чэрвень 2012, 11:44\nУ Тэатры Польскім у Варшаве адбылася прэм’ера спэктаклю «Час жанчын» пра сытуацыю ў Беларусі, паведамляе сайт charter97.org --> http://www.charter97.org/ru/news/2012/6/10/53567/ . Спэктакль прысьвечаны палітычным зьняволеным, якія працягваюць знаходзіцца ў турмах Беларусі.\n«Час жанчын» — гісторыі шасьці беларусак: сястры былога палітвязьня, кандыдата ў прэзыдэнты Андрэя Саньнікава Ірыны Багданавай, лідэра кампаніі «Мы памятаем» Ірыны Красоўскай, рэдактара сайту charter97.org Натальлі Радзінай, журналісткі «Новай газеты», жонкі Саньнікава Ірыны Халіп, дырэктара Беларускага Свабоднага тэатру Натальлі Каляды, дачкі былога палітвязьня Зьмітра Бандарэнкі Юліі. У спэктаклі ёсьць толькі адзін мужчына, правобразам якога сталі драматург Мікалай Халезін і былы палітвязень Зьміцер Бандарэнка.\nІрына Халіп і Натальля Радзіна былі арыштаваныя ў дзень прэзыдэнцкіх выбараў 19 сьнежня 2010 году, прайшлі праз турму КДБ. Натальля Каляда была затрыманая і мусіла ўцячы з краіны. Муж Ірыны Красоўскай — бізнэсовец і грамадзкі дзеяч Анатоль Красоўскі — быў выкрадзены і забіты. Ірына Багданава і Юлія Бандарэнка змагаліся за вызваленьне сваіх блізкіх з-за кратаў.\nУ выніку журналісткам, кандыдату навук, лекару-псіхатэрапэўту, выпускніцы Ягелёнскага унівэрсытэту і кіраўнікам Свабоднага тэатру давялося заняцца палітыкай, каб зьвярнуць увагу эўрапейцаў на лёсы палітвязьняў.\nСпэктакль у адным зь вядучых тэатраў Польшчы паставіў кіраўнік Беларускага Свабоднага тэатру Мікалай Халезін. На аснове п’ес «Пакаленьне Джынс» Мікалая Халезіна і «Ім сьніліся сны» Натальлі Каляды быў створаны зусім новы твор. У спэктаклі гралі вядомыя польскія акторы Эва Макомаска, Анна Чэсьляк, Марта Аляборска, Малгажата Ліпман, Лідзія Садова, Адам Бяджыцкі, Марта Кужак.\nНа прэм’еру прыехалі ўсе гераіні п’есы, акрамя Ірыны Халіп, якой судовым прысудам забаронена пакідаць тэрыторыю Беларусі, але ў Варшаву прыехаў яе муж — кандыдат у прэзыдэнты Андрэй Саньнікаў, які нядаўна выйшаў з турмы пасьля паўтара года зьняволеньня, і яе бацькі — Люцына Бяльзацкая і Уладзімер Халіп. У Варшаве Андрэй Саньнікаў упершыню пасьля вызваленьня змог нарэшце сустрэцца з сваёй сястрой — Ірынай Багданавай. Разам з дачкой спэктакль глядзеў і Зьміцер Бандарэнка, які толькі два месяцы таму выйшаў на волю.\n«Час жанчын» глядзеў таксама дарадца прэзыдэнта Польшчы Гэнрык Вуец, і дэпутат Эўрапарламенту Марэк Мігальскі, які актыўна змагаецца за вызваленьне беларускіх палітвязьняў.


БелАЭС як ядзерная зброя? - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 28 верасня 2021, aўторак, 6:54\nБелАЭС як ядзерная зброя?\nЧаму Лукашэнка загаварыў пра «ядзерныя матэрыялы».\n22 чэрвеня падчас выступу ў Берасцейскай цытадэлі Аляксандр Лукашэнка гаварыў не толькі пра наркатрафік і нелегалаў, што едуць у ЕЗ, якіх ён цяпер не хоча спыняць. Ён таксама заявіў пра просьбы Захаду затрымаць нейкія «ядзерныя матэрыялы», каб яны не трапілі ў Еўропу, піша telegraf.by.\nЭкспэрты распавялі, што за матэрыялы і чаму Аляксандр Лукашэнка загаварыў пра іх менавіта цяпер.\nЭкс-дэпутат Вярхоўнага савета Беларусі Сяргей Навумчык мяркуе, што Аляксандр Лукашэнка пачаў «ядзерны шантаж» Захаду.\n«Аж праз Атлантыку чутны сігнал: дапамажыце, як гэта было раней, затрымайце ядзерныя матэрыялы, каб яны не трапілі ў Еўропу», - гэтая фраза Лукашэнкі, які кіруе краінай з АЭС, не можа застацца па-за ўвагай як за ўзгаданай ім Атлантыкай, так і на еўрапейскім кантыненце. І тыя, хто ўбачаць у ёй намёк на ядзерны шантаж, будуць недалёкія ад ісціны. І гэта куды больш сур'ёзна, чым перахоп грамадзянскага самалёта», - пракаментаваў у сваім Telegram-канале экспэрт словы Аляксандра Лукашэнкі.\nУ сваю чаргу, экспэрт у вайсковай сферы, аглядальнік Ягор Лебядок нагадаў, што такія словы гучалі і раней.\n«Заява аб ядзерных матэрыялах у сетках імкліва выклікала, на мой погляд, празмерную рэакцыю, маўляў, гэта новае дно і ў такім духу. Справа ў тым, што ў гэтай заяве новае не ядзерныя матэрыялы і спадарожныя пагрозы, а тое, што мы бачым інтэнсіўны рост псіхалагічнага дыскамфорту і старасць інтэлектуальную, раз ён усё больш спрабуе развязваць новыя праблемы ў новых варунках тымі спосабамі, якія калісьці спрацоўвалі ў маладосці», - піша Ягор Лебядок.\n«Што б не казаў ён сам і ягоныя набліжаныя, дзейнічаюць на яго і санкцыі, і інфармацыйная праца СМІ і блогераў, і нязломная пазіцыя ЕЗ, і шмат іншых фактараў унутры Беларусі. Продаж на Захад «змагара супраць Расеі», «людзей» і г. у Макея не атрымліваецца, што выклікае яшчэ большае псіхалагічнае напружанне, бо гэтыя ранейшыя метады не працуюць, а іншых прапанаваць падначаленыя не могуць (сам такіх сабе адабраў), але дзейнічаць трэба, ізноў усплываюць ранейшыя метады і атрымліваецца пятля псіхалагічнага дыскамфорту», - упэўнены экспэрт.\n«Тым, хто толькі цяпер зацікавіўся палітыкай у Беларусі, сапраўды можа здацца новай заява з ледзь не пагрозай транзіту ядзерных матэрыялаў. Але напраўду Лукашэнка выкарыстаў ядзерныя матэрыялы ў палітычных мэтах даўно», - нагадаў Ягор Лебядок.\n«Напрыклад, характэрная ўгода з РФ і ЗША (нездарма ён цяпер згадаў Атлантыку) па вывазу з Беларусі абагачаных ядзерных матэрыялаў напярэдадні выбараў у 2010 годзе (мабыць, у надзеі на як мінімум маўчанне ЗША ў дачыненні да дэмакратычнасці выбараў). Частку матэрыялаў вывезлі, але ўгода, відавочна, цалкам не была рэалізаваная, бо ЗША не прызналі выбары пасля разгону «плошчы», - распавёў экспэрт.\nБеларусь - ядзерная дзяржава і можа зрабіць бомбу?\nРаней паведамлялася, што інжынер-фізік Андрэй Ажароўскі пракаментаваў словы Аляксандр Лукашэнка пра тое, што Беларусь стала «ядзернай дзяржавай».\n«Была ўрачыстая працэдура ўзняцця магутнасці [на БелАЭС], дзе былі гендырэктар «Расатама» Ліхачоў, Аляксандр Лукашэнка. І Лукашэнка наўпрост сказаў, што Беларусь становіцца ядзернай дзяржавай», - нагадаў экспэрт.\n«Клуб ядзерных дзяржаў - гэта клуб дзяржаў, якія валодаюць ядзернай зброяй. Я не ведаю, што на розуме ў гэтага шаноўнага спадара з вусамі. Магчыма, ён недзе прачытаў, што можна стаць уладальнікам атамнай бомбы (наўрад ці, магчыма, яго падманулі), я не выключаю магчымасці спробаў ваеннага выкарыстання гэтага аб'екта», - дадаў Андрэй Ажароўскі.\n25.09 У атачэнні Лукашэнкі шэпчуцца: «Нам што, каюк?» 130,628\n24.09 Справа банды Масандры і Баскава раскрытая 103,892\n22.09 «У палацы дыктатара з сінімі пальцамі жалоба» 98,984\n26.09 Прапагандыстам пара перастаць піць і распавесці, што здарылася ў Сочы 95,604\n22.09 «Беларуськалій» гніе з Галаватага: кіберпартызаны апублікавалі звесткі адыёзнага гендырэктара 93,940\n24.09 «Уначы, у цемры, у мяшках выносяць целы ў морг»: у Беларусі лютуе каранавірус 90,370\n22.09 Стала вядома, навошта ў Беларусь прылятаў самалёт ВПС Швайцарыі 83,486


“Магчыма, ён мае рацыю…”: Хакеісты зборнай пракаментавалі словы Лукашэнкі — Медиа-Полесье — новости и реклама Пинска, Лунинца, Столина\n20 октября 2020, вторник02:19\n“Магчыма, ён мае рацыю…”: Хакеісты зборнай пракаментавалі словы Лукашэнкі\n17 мая 2015, 11:02\nКіраўнік Беларусі назваў выступленне беларусаў на чэмпіянаце свету “ганебшчынай”. Журналісты сустрэлі хакеістаў і распыталі аб гэтым\nАляксандр Лукашэнка ацаніў выступ нацыянальнай зборнай на чэмпіянаце свету праз дзень пасля гульні са зборнай Канады: “Ганебшчына. Што мы толькі для іх ні рабілі. Выйсці і прадэманстраваць такі бяздарны хакей — гэта ганьба: 7:0, 9:0. Мы прабіліся ў плэй-оф… Ну колькі можна пра гэта казаць? Прабіліся — так трэба выйграваць! Канадцы — наймагутная каманда, цяжка ў яе некаму выйграць. Але не 9:0!” — такім чынам кіраўнік дзяржавы выказаўся пра выступленне беларусаў у Чэхіі.\nЖурналісты выдання tribuna.com сустрэлі беларускіх хакеістаў у аэрапорце і запыталіся, як ім выказванне Лукашэнкі.\nЯўген Кавыршын, нападаючы: “Ганебшчына? Раз сказалі так — значыць, так і ёсць”.\nАндрэй Стась, нападаючы: “Нуу… Я згодны, што апошнюю гульню змазалі. Што ж тут адказаць?”\nАндрэй Сцяпанаў, нападаючы: “Магчыма, недзе ён мае рацыю”.\nАляксей Калюжны, нападаючы, капітан нацыянальнай зборнай: “Ну, хто як глядзіць на гульню”.\nНа чэмпіянаце свету ў Чэхіі зборная Беларусі перамагла каманды Славеніі, Даніі, Нарвегіі і ЗША, саступіла ў авертайме Славакіі, па булітах Фінляндыі. Прайграла ў асноўны час Расіі і Канадзе, увайшоўшы ў выніку ў васьмёрку лепшых. Хакейныя трэнеры і эксперты пераважна станоўча ацанілі гульню зборнай, адзначыўшы адсутнасць некаторых вядучых хакеістаў краіны ў яе складзе.


Полиневропатия ад алкаголю: сімптомы, дыягностыка і лячэнне\nХранічная форма хваробы\nПолиневропатия верхніх і ніжніх канечнасцяў: сімптомы\nПразмернае ўжыванне алкаголю заўсёды праяўляецца парушэннем фізічнага або псіхалагічнага стан чалавека. Полиневропатия захворванне, якое суправаджаецца адначасовым паразай вялікага ліку перыферычных нерваў. Калі абапірацца на дадзеныя статыстыкі, то можна зрабіць выснову, што полиневропатия распаўсюджанае захворванне сярод алкаголікаў. На сённяшні дзень яго дыягнастуюць у 30% пітушчых грамадзян. Прычым варта адзначыць, хвароба асабліва распаўсюджаная сярод прадстаўнікоў моцнай паловы чалавецтва. Жанчыны рэдка становяцца ахвярамі хваробы.\nАлкагольная полиневропатия можа лёгка перарасці ў хранічную форму. Што тычыцца працягласці хваробы, то тут няма пэўных рамак. Хвароба ніжніх канечнасцяў можа прайсці праз пару месяцаў, а можа мучаць няшчаснага некалькі гадоў. Часцей за ўсё ўсё залежыць ад аказання дапамогі. Важна, своечасова запрыкмеціць першыя сімптомы хваробы. Калі праігнараваць хвароба, наступствы могуць аказацца трагічнымі, аж да інваліднасці.\nАлкагольная полиневропатия паддаецца лячэнню, якое вядзе ў аддзяленні неўралогіі, сумесна са спецыялістамі наркалагічнай вобласці.\nЧасцей за ўсё полиневропатия канечнасцяў надыходзіць з-за празмернага ўжывання алкагольных напояў. Усім вядома, што спіртное аказвае таксічнае ўздзеянне, правакуючы развіцця шэрагу хвароб, парушэнні працы ўнутраных органаў. Асабліва гэта праяўляецца пры ўжыванні няякасных гарачыльных напояў.\nРэгулярнае ўжыванне правакуе працэс назапашвання таксінаў, а дакладней прадукту распаду алкаголю – ацэтальдэгід. Ён імгненна аказвае пагібельнае ўздзеянне на арганізм. Правакуе разбурэнне органаў, тканін, нервовых клетак. Таму чым часцей ужывае чалавек, тым больш верагоднасць займець несуцяшальны дыягназ.\nХвароба развіваецца паступова. А значыць, ажыццявіць раннюю дыягностыку проста немагчыма. Спецыялісты вылучаюць 4 асноўныя стадыі хваробы:\n0 – алкагольная полиневропатия цалкам адсутнічае.\n1 – бессимптомная. Наглядна выявіць хваробу немагчыма, зрабіць гэта дапаможа толькі асаблівае, дбайнае даследаванне.\n2 – клінічна значная. З'яўляюцца першыя скаргі, грунтуючыся на якія можна зрабіць адпаведныя высновы.\n3 – выяўленыя парушэнні. Пачынае паступова зніжацца працаздольнасць.\nНекаторыя людзі не задумваюцца аб тым, што сталі ахвярамі гэтай хваробы. Таму на першыя сімптомы ніхто не звяртае ўвагі, думаючы, што гэта з-за маларухомага ладу жыцця або стамляльнасці.\nПершымі трывожнымі сімптомамі звычайна з'яўляецца парушэнне адчувальнасці, лёгкая здранцвенне і паколванне канечнасцяў. Можна лёгка «адседзець» нагу, падобныя з'явы адбываюцца ўсё часцей. Калі ў здаровага чалавека, падобнае здараецца рэдка пры знаходжанні ў нязручным становішчы, то ў алкаголікаў трывожныя сігналы пачынаюць пачашчацца. Здранцвенне становіцца натуральным станам, знікае адчувальнасць.\nПрагрэсаванне сімптомаў можа, адбываецца па рознай схеме. Адны адчуваюць пагаршэнне праз пару тыдняў, а іншым патрабуюцца года. Своечасовая дыягностыка дапамагае выбудаваць дакладную карціну захворвання.\nПолиневропатия ніжніх канечнасцяў – сур'ёзны дыягназ, які патрабуе медыцынскага лячэння. Першай яго складнікам становіцца поўны адмову ад ужывання спіртных напояў. Пацыент павінен перайсці на здаровы лад жыцця, змяніць свой рацыён харчавання. Таксама важна прапіць курс вітаміна Ў, антыаксіданты. Калі сітуацыя мае сур'ёзны характар, прапісваюць анальгетыкі, антыдэпрэсанты. Важна ўмацаваць здзіўленыя цягліцы, з гэтай мэтай прызначаюць масаж.\nЛячэнне ўключае ў сябе псіхатэрапеўтычныя кансультацыі. Чалавеку важна данесці – алкаголь, страшны вораг, ад якога неабходна адмовіцца назаўжды. Калі гутаркі аказваюцца бессэнсоўнымі, спецыяліст пераконвае кліента звярнуцца за дапамогай да нарколага, які пры неабходнасці правядзе працэс кадоўкі. Самае галоўнае назапасіцца уласным жаданнем, інакш ўсе намаганні будуць марнымі.\nДзіўна, што захворванне становіцца «маладым». Людзі 40-45 гадоў часта скардзяцца на здранцвенне канечнасцяў, пры гэтым яны не звязваюць сваё стан з рэгулярным ужываннем спіртных напояў. Неабавязкова быць алкаголікам, дастаткова выпіваць кожныя выхадныя, каб справакаваць хвароба.\nСпадабаўся артыкул? Тут можна падзяліцца з сябрамі ў соц. сетках і ацаніць гэтую запіс “Алкагольная полиневропатия”:\n← З'яўляецца насмарк пасля ўжывання алкаголю: што рабіць\nАлкагольная залежнасць пажылых людзей →\nСкажы СТОП любы залежнасці ад алкаголю, цыгарэтнага тытуню або наркотыкаў — мы за жыццё чалавека без шкодных звычак! Пра гэта ўсе нашы артыкулы. Капіраванне старонкі 1 у 1 і частковае капіраванне частцы гэтай запісу: “Алкагольная полиневропатия” забаронена. Усе аўтарскія правы абаронены. © 2014 - 2019 год.


PressReader - Ostrovetskaja Pravda: 2019-06-04 - Літва паклікала на спатканне\nЛітва паклікала на спатканне\nУ Вільнюсе прайшоў першы сусветны з’езд літоўскіх паэтаў і пісьменнікаў, у якім прыняла ўдзел наша зямлячка, 95-гадовая жыхарка вёскі Петрыкі Марыя Мажэйка.\nOstrovetskaja Pravda - 2019-06-04 - Тема Недели - Рыта ДРЭМА. Фота Наталлі БЯЛЯЧЫЦ.\nРазам з Марыяй Юльянаўнай на з’езд адправіліся яе дачка Ганна Шармукшнене і загадчык аддзела культуры і адпачынку аграгарадка Гервяты Наталля Бялячыц.\nАрганізатары гэтай сустрэчы – аддзел культуры Сусветнага літоўскага таварыства, інстытут літаратуры і Саюз пісьменнікаў Літвы – прымеркавалі з’езд да Года літоўцаў, якія жывуць за мяжой.\nМарыя Юльянаўна, народны майстар Рэспублікі Беларусь, захавальніца песеннай народнай культуры беларускіх літоўцаў, удзельніца рымдзюнскага фальклорнага калектыву «Жыльвіціс», вядомая ў Літве як аўтар кнігі «Запісы Марыі».\n– Марыя піша вершы, расказы, успаміны, яна – зберагальніца народных традыцый і культуры этнічных літоўцаў у Беларусі, – расказвае загадчык аддзела культуры і адпачынку аграгарадка Гервяты Наталля Бялячыц.\nДарэчы, на запрашэнне арганізатараў сабрацца на гістарычнай Радзіме адгукнулася 33 паэты і пісьменнікі з 15 краін свету, якія не забыліся родную мову.\n– Сярод іх былі дырэктар Літоўскага цэнтра культуры, адукацыі і інфармацыі ў Мінску Віргінія Тарнаўскайце і ўраджэнка Рымдзюн, доктар гуманістычных навук, выкладчык-літуаніст Варшаўскага ўніверсітэта Ганна ВайчуліцеРаманчук, – удакладняе Наталля Бялячыц.\nМарыя Мажэйка ўдзельнічала ва ўрачыстым адкрыцці з’езда. Прачытаўшы верш пра сваю радзіму «Гервяцкі край», яна закончыла сваё выступленне такімі словамі: «Паважаныя прысутныя, мае дзеці і ўнукі! Паважайце сваю нацыю і ўсіх тых людзей, што жывуць побач з вамі!»\nВыклікала цікавасць замежных гасцей кніга «Запісы Марыі» – яе набывалі, прасілі аўтограф у аўтара.\n– У нас самыя цёплыя ўражанні ад гэтай сустрэчы: для удзельнікаў, акрамя творчых вечарын, былі арганізаваны экскурсіі па Вільнюсе; маёнтку Вілейшыса; музеі прэзідэнтуры; нацыянальнай бібліятэцы Літвы і іншых цікавых месцах, – дзеляцца ўражаннямі ад паездкі нашы зямлячкі.\nУдзельнікі з’езда вырашылі стварыць інфармацыйны клуб у сацыяльных сетках, дзе яны і іх калегі па пяру змогуць падтрымліваць стасункі, адкрываць новыя імёны.\nТворы літоўскіх паэтаў і пісьменнікаў, якія жывуць за мяжой, на працягу года будуць друкаваць у газетах і часопісах Літвы.


Мадэльныя паставы для фотасесіі - Фотасесія 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Фотасесія 2017 ⇒ Мадэльныя паставы для фотасесіі\nЗаказваючы сабе фотасесіі, кожная дзяўчына хоча, каб фатограф быў лепшым спецыялістам, а яна сама на здымках выглядала, як сапраўдная мадэль. Аднак перад пачаткам фотаздымкі ўзнікае пытанне аб найбольш удалых позах. Таму будзе карысна азнаёміцца з асноўнымі са паставамі для фотасесіі.\nМодныя паставы для фотасесіі\nЧасцей за ўсё паставы мадэляў для фотасесіі залежаць ад характару і тэматыкі самой здымкі. Вядома, фатограф дапамагае мадэлі выбраць патрэбную позу, але асноўная задача ляжыць на самой дзяўчыне. Галоўны прынцып пазіравання - натуральнасць. Нягледзячы на здымак, павінна стварацца ўражанне, што мадэль не ўстала спецыяльна, а проста толькі што зайшла. Вось асноўная частка працы мадэлі.\nКласічная мадэльная пастава для жаночай фотасесіі - разгорнутыя ад камеры клубы, і накіраваныя ў аб’ектыў плечы і грудзі. Гэтая пастава ўдала перадае вобраз у цэлым і робіць зграбней сцягна.\nТаксама ў апошні час шырока распаўсюджаныя паставы з асіметрычнай расстаноўкай рук. Фатографы прызнаюцца, што самыя модныя паставы для фотасесіі ў студыі сёння прадугледжваюць асіметрыю. Так мадэль выглядае спакойна і натуральна.\nМадэльныя паставы для фотасесіі ў становішчы седзячы прадугледжваюць вялікую асцярожнасць, каб не павялічыць візуальна сцягна. У такім становішчы выправа абавязкова павінна быць прамой, а калі трэба стварыць кропку апоры, то лепш перанесці вага на сцягно, размешчанае бліжэй да камеры.\nТаксама ў апошні час сталі моднымі паставы для фотасесіі ў становішчы лежачы. У такім становішчы фігура выглядае больш падцягнутай, што вельмі выгадна для любой дзяўчыны. Таму такую позу можна назваць удалай.\nАле ўсё ж незалежна ад становішча цела на фотасесіі, галоўная задача - не быць скаванай і максімальна хутка прыстасавацца да зададзенай абстаноўцы.\nНаступная Артыкул Фотасесія на снезе


Даўно вядома і негалосна прызнана, што самым распаўсюджаным жанрам сусветнага кінематографа застаюцца меладрамы. Часцяком яны злучаюць лепшыя рысы адразу некалькіх кірункаў - у іх прысутнічае неад'емная лінія кахання ў спалучэнні з драмай, перажываннямі, спачуваннем, а часам і трагічнасцю. Усё гэта змушае на праяўленне пачуццяў, і калі вы хочаце паплакаць, можаце смела выбіраць любы фільм з прадстаўленых ніжэй. Лепшыя замежныя меладрамы пра каханне стануць тэмай нашага артыкула.\nДружбы паміж мужчынам і жанчынай не бывае\nГэты вядомы пастулат як нельга лепш характарызуе адносіны падлог, у якіх прысутнічае дружба, але недапушчальна нешта большае. Падобным пытаннем задаваліся і нашы бацькі, і сучаснае пакаленне. Наколькі вялікая магчымасць перарастання пачуццяў з прыяцельскіх адносін у сапраўднае каханне?\nАдзін з "заснавальнікаў" дадзенай тэмы, фільм 1988 гады "Калі Гары сустрэў Салі", аднесены да катэгорыі "меладрамы пра каханне" (замежныя), распавядае пра маладую пары, можа пра гэта ведаць адзін аднаго з нараджэння. Яны разам вучыліся і заўсёды гатовыя прыйсці на дапамогу адзін аднаму. Больш за тое, нават калі дарогі разводзілі іх па розных баках, лёс зноў сутыкала іх ілбамі. Ці значыць гэта, што Гары і Салі варта лепей прыгледзецца і зрабіць пару відавочных заключэнняў?\nСябры з прывілеямі\nАналагічнае даследаванне падымаецца ў навейшай кінокартіне, 2011 года, з катэгорыі "моладзевыя меладрамы (замежныя) пра каханне" - "Секс па дружбе" Джасцін Цімберлэйк і Міла Куніс гуляюць маладых людзей, якія яшчэ нядаўна пакутавалі ад любоўных расставанняў. Праца зводзіць іх разам, прымушаючы шмат часу праводзіць адзін з адным. Але гэта ўсяго толькі дзелавыя адносіны, хоць і вельмі сяброўскія. Пікантнасці надае той факт, што Дылан і Джэймі дамаўляюцца стаць ... палюбоўнікамі без абавязацельстваў. Гэта, несумненна, падштурхне іх у абдымкі адзін аднаго і прымусіць ўсвядоміць, што адным сэксам па дружбе справа не абмяжуецца.\nЭкранізаваная класіка жанру\nНікалас Спаркс - не проста геніяльны аўтар, ён застаецца лепшым сучасным пісьменнікам-раманістам. Любая яго экранізацыя без прамаруджання трапляе ў катэгорыю "лепшыя меладрамы пра каханне" (замежныя). Спіс варта пачаць з "Дзённіка памяці", які выйшаў на экраны ў 2004 годзе. Най і Элі правялі разам толькі адно лета. Праз гады дзяўчына шукае шчасця са станісты вайскоўцам, а малады чалавек па-ранейшаму жыве ў старым адрэстаўрыраваным доме. Асаблівасцю дадзенай карціны з'яўляецца дваістае апавяданне, якое распавядае таксама пра пажылых Ною і Эллi. Як бачна, лёс у іх складзецца выдатна.\nЛепшае, што можна паглядзець\nЛэндон і Джэймі - поўныя супрацьлегласці. Як можа заўзяты школьны хуліган мець зносіны са скромніцай, якая вывучае рэлігію? Але за учынены правіну хлопец "караецца" наведваннем шэрагу прадметаў, на якіх яму давядзецца ўсё часцей сутыкацца з дзяўчынай ... Кідкая пра тое, што трэба жыць сённяшнім днём, карціна "Спяшайся кахаць" ставіцца да катэгорыі "меладрамы пра каханне" (замежныя). Спіс экранізацый Нікаласа Спаркс дапаўняецца іншымі лепшымі кінаработамі:\n"Дарагі Джон", "Апошняя песня" (2010).\n"Ціхая гавань" (2013 года).\n"Лепшае ў мне" (2014).\n"Дальняя дарога" (2015).\nГульня з працягам\nГалівуд застаецца не апошнім, хто таксама любіць цікавыя гісторыі пра адносіны. Яскравым прыкладам французскага кінематографа з'яўляецца стужка "Закахайся ў мяне, калі адважышся".\nГіём Канэ і Марыён Котийяр, якія часта гуляюць разам, ўвасобілі вобразы сяброў дзяцінства. Адзіным, што аб'ядноўвала Жульена і Сафі, была іх крыху дзіўная гульня. Яны спрачаліся на пэўныя ўчынкі; прайграваў той, хто з-за баязьлівасьці іх не здзяйсняў. З гадамі сябры па-ранейшаму "песцяцца" юначым захапленнем, толькі на гэты раз правілы больш суровы ... Фільм 2003 з упэўненасцю можна ўключыць у спіс "лепшыя меладрамы пра каханне".\nЗамежныя карціны разгляданай тэматыкі папаўняюцца іспанскім фільмам "Тры метра над узроўнем неба". У 2010 годзе ён выклікаў сапраўдны рэзананс. Многія крытыкі адзначалі, што гледачы знудзіліся па драм з моцным сюжэтам. Перад намі - гісторыя супрацьлегласцяў, ачэ і Бабі. Вулічны хуліган-мяцежнік і хатняя дзяўчына сустракаюцца, каб зрабіць сваю любоў немагчымай ... Ці застануцца ачэ і Бабі разам? Гэта можна даведацца ў працягу "Я цябе хачу", які выйшаў двума гадамі пазней. Абедзве часткі "Тры метра ..." прылічаюцца да катэгорыі "лепшыя меладрамы пра каханне" (замежныя).\nНе выпусці сваю любоў\nЭма і Декстер не падобныя адзін на аднаго. Але гэта не замінае ім пранесці праз гады сваё сяброўства. Кожны акурат 15 ліпеня яны сустракаюцца, каб адсвяткаваць выпускны дзень як сімвал заканчэння каледжа. У кожнага сваё жыццё, але паступова яны задаюцца пытаннем, што для іх гэта значыла: той самы дзень ... Аднайменная экранізацыя Дэвіда Николлса "Адзін дзень" з Джымам Стерджессом і Эн Хэтэуэй нельга не ўнесці ў спіс "лепшыя фільмы-меладрамы" (замежныя).\nПра каханне можна казаць не проста бясконца, але і ў розных формах. Драматычныя гісторыі, поўныя рамантыкі і светлых пачуццяў, далёка не заўсёды з'яўляюцца ключавым жанрам, у якім яны традыцыйна падаюцца на стол гледачу. У разгляданай ніжэй карціне немалаважную ролю заняло перанясенне на экран віктарыянскай эпохі, дзе таксама мелі месца закаханасць і адданасць. Не раз самае значнае для сусветнай літаратуры твор Шарлоты Бронте пераносілася на экран, але заўсёды нам дэманструецца каханне сіроткі, адпраўленай на месца гувернанткі ў дом багатага арыстакрата. Аднойчы Эдвард Рочэстэр вяртаецца ў маёнтак, і з гэтага моманту зараджаецца яго велізарнае пачуццё да простай прыслузе ... Адразу дзве экранізацыі "Джэйн Эйр" (1996 і 2011 года) адпраўляюцца ў замежныя гістарычныя меладрамы пра каханне.\nКаханне з першага погляду вокамгненна дзівіць нас, учащая сэрцабіцце і пагаршаючы яснасць свядомасці. Зразумела, гэта іранічная метафара, аднак ці можна палюбіць з першага слова, не бачачы адзін аднаго?\nПадобнае паспрабуюць зрабіць героі карціны "Дом ля возера". Кейт улюбляецца ў прыгожы дом і праводзіць там нейкі час. У якасці ўдзячнасці да гэтага адасобленай мястэчку яна пакідае ў паштовай скрыні пасланне для будучага жыхара. І нечакана атрымлівае адказ. Аказваецца, Алекс таксама ў ім жыве, але толькі з розніцай у два года ... Ці змогуць героі, якія паспелі прасякнуцца сімпатыяй адзін да аднаго, знайсці разнастайныя спосабы, каб калі-небудзь сустрэцца? "Дом ля возера" 2006 года з другарадным фэнтэзійнай поджанр займае ганаровае месца ў катэгорыі "лепшыя замежныя меладрамы пра каханне".\nГераіня гэтага фільма марыла аб ціхай шчаслівай жыцця. Для гэтага разам з мужам яна перабіраецца ў Амерыку, пакідаючы ззаду цяжкасці. Але Новы Свет аказвае ёй далёка не вясёлкавы прыём. Марцін застаецца без мужа, а на гарызонце з'яўляецца Кларк, нядаўна таксама пакінуты адзін. Яны могуць паправіць сваё становішча, але гэта будзе фіктыўны шлюб. Нечакана ў ім нараджаюцца шчырыя пачуцці ... Драматычная карціна "Любоў прыходзіць ціха" адпраўляецца ў спіс "лепшыя меладрамы пра каханне".\nЗамежныя фільмы папаўняюцца карцінай, якая даследуе, колькі гадоў адведзена сапраўдным пачуццям. Журналіст Марк вядзе актыўны лад жыцця, працуючы ў мясцовай газеце. Здаецца, ён кожны дзень сутыкаецца з новымі падзеямі, фактамі, людзьмі, і ад гэтага шчаслівы. Ён гатовы паспрачацца, што каханне жыве не даўжэй за тры гады, а самі закаханыя праходзяць стандартныя стадыі адносін: прыхільнасць, запал, пяшчота, сяброўства, нуда. Марк сустракае чароўную Эліс. Але ў яго жыцці і раней былі дзяўчаты не горш за яе. Галоўная бяда хаваецца ў тым, што сам герой ніколі не любіў больш адведзенага сабе тэрміну ... экранізаваць па аднайменным бэстсэлеры карціна "Каханне жыве тры гады" было цёпла прынята гледачамі і заслужана аднесена ў лепшыя замежныя меладрамы пра каханне.\nЦяпер вы маеце вялікае прадстаўленне аб самых яркіх прыкладах карцін разгляданай тэматыкі. Кожны меладраматычны фільм напоўнены рэаліямі жыцця, што максімальна размяшчае гледача. Часцяком у галоўных героях можна знайсці паралель з сабой, а ўсе іх праблемы пасля прагляду могуць здацца дробязныя. І хоць у большасці выпадкаў такія карціны выклічуць слёзы на вачах, пагадзіцеся, гэта добрая разрадка для арганізма.\nУсё гэта лішні раз пацвярджае значнасць такога жанру, як меладрамы. У заключэнне прадстаўляем вашай увазе лепшыя замежныя меладрамы пра каханне, якія ня трапілі ў дэталёвае агляд нашага артыкула.\n"Пакуль ты спаў» (1995).\n"Горад анёлаў" (1998).\n"Нотынгем Хіл" (1999).\n"Салодкі лістападзе" (2001).\n"Каханне з паведамленнем" (2002.\n"Бойфрэнд на Каляды" (2004).\n"50 першых пацалункаў" (2004).\n"Проста разам" (2007 г.).\n"Свята кахання» (2007).\n"Гэтая дурная каханне" (2011).\nЭлісан ДиЛаурентис з тэлесерыяла "Мілыя падманшчыц"\nРыкарда Скамарчио - папулярны кінаакцёр, сэкс-сімвал італьянскага кінематографа\nАдчайныя хатнія гаспадыні: Габрыэль Соліс\n«Затура: Касмічнае прыгода»: акцёры і ролі фільма\nМерлін Манро: рост, вага знакамітай актрысы\nГіпотэнзіўное сродак 'Перинева'. Інструкцыя па ўжыванні\nПарламенцкая рэспубліка: прыклады краін. Парламенцкія рэспублікі: спіс\nУзбекскія манты: рэцэпт прыгатавання\nАскетызм: што такое? прынцыпы аскетызму\nКамбінаваныя катлы ацяплення - тэмпература ў доме пад кантролем!\nДзіця (2 гады) часта псіха і капрызіць. Псіхічнае стан дзіцяці. Істэрыка ў дзіцяці\nГатэль Capo Peloro Resort 4 *, Італія, Сіцылія: агляд, апісанне, нумары і водгукі


Землякі. Ён штурмаваў Берлін — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\n18.01.2021 19.01.2021 administrator792\nКавалер шматлікіх ордэнаў Іосіф Аляксандравіч Лайло пражыў вельмі цікавае і па-сапраўднаму напружанае жыццё.\nПасля сябе ён пакінуў шмат добрага і запамінальнага. Удзячныя нашчадкі яго баявой і працоўнай Славы зберагаюць аб ім не толькі памяць. Яны працягваюць яго добрыя справы і ганарацца сваім земляком.\nІосіф Лайло нарадзіўся 16 студзеня 1919 года ў вёсцы Погіры былога Стралянскага сельсавета. З маленства дапамагаў бацькам па гаспадарцы. Гэта яны прывілі яму любоў да зямлі-карміцелькі, да працы. Шукаючы лепшай долі, бацькі шасцігадовага Іосіфа, Аляксандр і Марцэля Лайло ў 1925 годзе пераязджаюць у вёску Раклевічы. З гэтай вёскай, якая стала для яго другой радзімай, звязана юнацтва, баявы і працоўны шлях жыцця.\nІосіф Аляксандравіч Лайло сустрэў вайну ў Раклевічах. Пэўны час ён і яго брат Віктар дапамагалі бацькам па гаспадарцы. У канцы 1942 года брат Віктар уступіў у партызанскі атрад, а Іосіф застаўся ў вёсцы і падтрымліваў з імі сувязь. 9 ліпеня 1944 года Дзятлава было вызвалена ад нямецка-фашысцкай акупацыі, а 25 ліпеня Іосіфа Лайло прызвалі ў дзеючую Чырвоную Армію. Яго воінскае падраздзяленне, 218-я гвардзейская стралковая Чарнігаўская ордэна Леніна Чырвонасцяжная ордэна Суворава дывізія, уваходзіла ў склад войск 1-га Беларускага фронта. Былы земляроб стаў салдатам-кулямётчыкам. У адным з баёў быў паранены ў нагу. Затым было лячэнне ў шпіталі. Пасля шпіталя Іосіфа Лайло зноў накіравалі на фронт. У канцы красавіка 1945 года прымае актыўны ўдзел у штурме Берліна. Аб гэтым сведчыць пасведчанне аб узнагародзе яго медалём “За ўзяцце Берліна”. Толькі праз год, 16 мая 1946 года, узнагарода знайшла героя. За мужнасць і гераізм праяўленыя на франтах Вялікай Айчыннай вайны быў узнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі, ордэнам Славы ІІІ ступені, медалямі “За адвагу”, “За перамогу над Германіяй”, “Імя Жукава”. Раненні далі аб сабе знаць і пазней яму была назначана пенсія па інваліднасці, як ветэрану вайны. У 1985 годзе Іосіф Аляксандравіч Лайло быў узнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны ІІ ступені.\nДома, у Раклевічах, яго чакала сям’я. Пачалася работа па аднаўленні сельскай гаспадаркі. На агульным сходзе сяльчан вёсак Раклевічы і Заполле, які адбыўся 20 лютага 1948 года, было прынята рашэнне аб арганізацыі калгаса “Перамога”. Іосіф і яго брат Віктар былі аднымі з першых дзевятнаццаці, хто запісаўся ў калгас. Старшынёй калгаса быў выбраны Іван Фёдаравіч Лабар. Былы салдат Іосіф Лайло працаваў на розных пасадах, якія даручала яму праўленне калгаса: у жывёлагадоўлі, будаўніцтве, брыгадзірам. Затым адбываецца ўзбуйненне калгаса. Самым галоўным для калгаснікаў было павышэнне дабрабыту жыцця працаўнікоў і мясцовага насельніцтва, стварэнне належных умоваў для развіцця будучага вёскі і безумоўна – самаадданая праца на зямлі. За кошт гэтай працы, пры стварэнні магутнай матэрыяльна-тэхнічнай базы калгаса, ён быў лідарам па вытворчасці сельгаспрадукцыі не толькі ў Беларусі, але і ў былым ужо цяпер СССР.\nЗ 1960 года Іосіфа Аляксандравіча Лайло прызначаюць загадчыкам вытворчага ўчастка № 1. На гэтай пасадзе ён працаваў 30 гадоў. 6 лютага 1963 года рашэннем агульнага сходу калгас “Перамога” перайменаваны ў калгас “Расія” (цяпер – “Сельскагаспадарчы філіял “Аграмілк” РУП “Беларусьнафта” “Гроднааблнафтапрадукт” – аўтар).\nЗа працу на зямлі калгаснікі атрымалі не толькі заробак, але і добраўпарадкаванае жыллё, карысталіся сацыяльнымі выгодамі. Шматлікія перадавікі калгаснай вытворчасці былі ўзнагароджаны ордэнамі і медалямі. Да баявых узнагарод ветэрана-франтавіка, загадчыка вытворчага ўчастка № 1 Іосіфа Аляксандравіча Лайло, далучыліся ўзнагароды за мірную працу. Ён быў узнагароджаны ордэнамі Знак Пашаны (1966 г.), Працоўнага Чырвонага Сцяга (1971 г.), ордэнам Леніна (1973 г.), юбілейным медалём “За доблесную працу ў азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння У.І. Леніна”, медалём “Ветэран працы”, шматлікімі юбілейнымі медалямі, Ганаровымі граматамі. У лістападзе 1967 года за дасягнутыя поспехі па развіцці раслінаводства ВДНГ СССР узнагародзіла Іосіфа Лайло сярэбраным медалём. Асабліва ганарацца нашчадкі сям’і ветэрана вайны і працы Ганаровай граматай Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР, якою ён быў узнагароджаны ў 1969 годзе.\n18 ліпеня 1972 года ветэран вайны і працы Іосіф Аляксандравіч Лайло выходзіць на пенсію, але працягвае працаваць у родным для яго калгасе. За асаблівыя заслугі перад Рэспублікай Беларусь у 1994 годзе кабінет Міністраў Рэспублікі Беларусь прысвоіў яму Ганаровую Рэспубліканскую пенсію.\nРазам з жонкай Яўгеніяй Ільінічнай працавалі ў калгасе, пражылі шчаслівае жыццё. Памёр наш зямляк 30 ліпеня 2007 года.\nТут, у вёсцы Раклевічы, сям’я Іосіфа Лайло пусціла глыбокія карані. Пра яго працоўныя подзвігі ведаюць не толькі ў Раклевічах, але і навакольных вёсках. У мясцовым Раклевіцкім дзіцячым садзе-базавай школе захоўваюцца яго баявыя і працоўныя ўзнагароды. Рашэннем Дзятлаўскага раённага выканаўчага камітэта ад 26 чэрвеня 2018 года прозвішча Іосіфа Аляксандравіча Лайло занесена ў Кнігу Славы Дзятлаўскага раёна.\nУ роднай вёсцы Раклевічы жыве яго любімая і адзіная жонка Яўгенія Ільінічна, якой споўніўся 101 год, яго дачка Кацярына, унукі і праўнукі. Дарэчы, у сям’і Лайло чацвёра дзяцей: два сыны – Віктар і Эдуард, дзве дачкі – Кацярына і Надзея, пяць унукаў, шэсць праўнукаў, а 8 студзеня 2021 года нарадзілася прапраўнучка Вікторыя.\nПамяць пра Іосіфа Аляксандравіча свята захоўвае не толькі яго сям’я, але і ўсе тыя, хто яго ведаў.\nУ дятловчан – награды с конкурса «Музыкальные валентинки»


Беларусь - Кітай: увага навучанню ў IT-сферы - AMIA.by\nБеларусь - Кітай: увага навучанню ў IT-сферы\nАдбыўся фінал конкурсу курсанцкай творчасці «Нашы зоркі»\nУ Акадэміі МУС сёння прайшла сустрэча з дэлегацыяй Кітая. Асаблівую ўвагу бакі надалі асаблівасцям IT-адукацыі ў праваахоўнай сферы.\nДэлегацыя Кітая прыбыла ў Мінск на перамовы па пытаннях гарантавання бяспекі індустрыяльнага парка «Вялікі камень» і для ўдзелу ў цырымоніі адкрыцця Цэнтра паліцэйскага супрацоўніцтва. У фокусе ўвагі замежных калегаў значыўся і вядучы міліцэйскі унiверсiтэт Беларусі. На сустрэчы з кіраўніцтвам Акадэміі МУС дэлегацыя абмеркавала шэраг актуальных пытанняў.\nНачальнік упраўлення міжнароднага супрацоўніцтва Міністэрства грамадскай бяспекі - дырэктар Кітайскага цэнтральнага бюро Інтэрпол Дацы Дуан выказаў гатоўнасць да ўзаемадзеяння з беларускімі спецыялістамі па пытаннях, звязаных з крыміналогіяй і крымінальным працэсам. Шырокія магчымасці для абодвух бакоў адкрыты ў навукова-даследчай і адукацыйнай дзейнасці.\nНачальнік міліцэйскай УВА генерал-маёр міліцыі Сяргей Дарошка распавёў дэлегатам аб падрыхтоўцы кадраў для праваахоўнай сістэмы Беларусі, навуковых даследаваннях і развіцці міжнародных сувязяў Акадэміі МУС. Падчас размовы аб супрацоўніцтве з Кітаем, кіраўнік адзначыў эфектыўнасць стажыровак і прапанаваў далейшы абмен вопытам у адукацыйнай сферы.\nБакі сышліся ў меркаванні, што асаблівую актуальнасць сёння набыла падрыхтоўка кадраў па кірунку барацьбы з кіберзлачыннасцю. Адпаведная адукацыйная праграма з пачатку навучальнага года ўжо рэалізуецца ў Акадэміі МУС.\nДэлегаты высока ацанілi гасціннасць і адкрытасць міліцэйскай установы адукацыi i выказалі ўпэўненасць ва ўмацаванні ўжо існуючых партнёрскіх адносін.


Прыгаворанага да смерці за забойства гомельскай студэнткі наведаў адвакат | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЖыхара Гомеля Аляксандра Грунова, прыгаворанага да смяротнага пакарання за жорсткае забойства студэнткі, у камеры смяротнікаў яго наведаў адвакат Сяргей Красноў.\nПасля таго, як старшыня Вярхоўнага суда Валянцін Сукала пакінуў без задавальнення наглядную скаргу адваката, смяротны прысуд могуць прывесці ў выкананне ў любы момант.\nПаводле слоў адваката, на сустрэчы з асуджаным абмяркоўвалася магчымасць падачы яшчэ адной нагляднай скаргі на імя старшыні Вярхоўнага суда непасрэдна ад самога Грунова. Гэта апошняя магчымасць звярнуць увагу на акалічнасці, што змякчаюць віну.\nЗ удзельнікамі летняй школы па правах чалавека ў Вільні сустрэлася Тамара Чыкунова, заснавальніца арганізацыі “Маці супраць смяротнага пакарання і катаванняў”. Тамара Чыкунова распавяла, як пад катаваннямі яе адзінага сына прымусілі прызнаць сваю віну ў забойстве, як следчыя шантажавалі яго, пагражаючы забіць яе – маці:\n– Тады ён сказаў: “Дайце мне паслухаць”. Яму далі паслухаць, ён пачуў у тэлефоне, як я крычу, як мяне абражаюць, прыніжаюць і б’юць. Ён сказаў: “Я падпішу ўсе дакументы, усё што хочаце, адпусціце”. Так мой сын падпісаў сабе смяротны прысуд.\nТамара Чыкунова таксама гаварыла пра важнасць дыялогу ў грамадстве на тэму смяротнага пакарання і неабходнасць яе адмены.


14 верасень 2011, 22:15\nАлег Федаркевіч, Ільля Васілевіч, Дзьмітрый Буланаў і Аляксандар Малчанаў.\nПрыкладна а 20-й гадзіне вечара з магілёўскага вакзалу ў Менск выправіліся чацьвёра былых ужо палітзьняволеных — Алег Федаркевіч, Ільля Васілевіч, Аляксандар Малчанаў і Зьміцер Буланаў. Першыя інтэрвію на волі яны далі карэспандэнтам Радыё Свабода.\nАлег Федаркевіч — бадай, самы старэйшы па ўзросьце з усіх зьняволеных за ўдзел у падзеях 19 сьнежня. Пра сваё вызваленьне Алег Федаркевіч распавёў:\n«Прыйшоў начальнік атраду на вытворчасьць, павеў у кабінэт. Ідзем хвілін 10, ён кажа: „А чаму ты не запытваесься, куды я цябе вяду?“ Я адказваю, што чалавек паднявольны… Калі зайшлі ў кабінэт, ён кажа, што я вольны».\nКарэспандэнтка: «А ці пісалі вы прашэньне аб памілаваньні?»\n«Не, не пісаў, але ў калёніі толькі гэтым і займаліся начальнікі, што прасілі напісаць прашэньне».\nІльля Васілевіч, наадварот, самы малады вязень — 6 жніўня ў Магілёўскай калёніі № 19 сустрэў ён свае 20-годзьдзе. Ён родам з Баранавічаў, сябруе зь іншым палітвязьнем — Фёдарам Мірзаянавым. Ільля вучыўся ў Менскім політэхнічным каледжы, быў старастам групы, выдатнікам. Але па характары Ільля надзвычай упарты ў добрым сэнсе гэтага слова:\n«Прыйшоў начальнік атрада ў вытворчую зону, павёў у кабінэт і кажа: „Гэта твой сьветлы дзень, ты цяпер вольны“».\nКарэспандэнтка: «Я ведаю ад вашай маці, што шмат разоў дамагаліся ад вас прашэньня, але вы ні за што не пагаджаліся. Маці казала, што ведае свайго сына, і ён ніколі на гэта ня пойдзе».\n«Так, нічога яны ад мяне не дамагліся, хаця прапаноўвалі напісаць кшталту: „прашу разгледзець пытаньне аб маім вызваленьні згодна з заканадаўствам“. І казалі, што, маўляў, тут няма ніякай зьдзелкі з сумленьнем. Я адказваў, што гэта вырашаць мне, і ні зь якім прашэньнямі да Лукашэнкі я не зьбіраюся зьвяртацца».\nАляксандар Малчанаў родам з Барысава. Яны разам са Зьмітром Новікам былі самымі першымі асуджаныя за падзеі 19 сьнежня. У яго толькі маці сталага веку, інвалід. Але вытрымка і сіла волі ў Аляксандра таксама нязломныя:\n«Вельмі радаснае пачуцьцё — быць на волі. Я прадчуваў гэта, бо на Лукашэнку вельмі моцна ціснулі. Мяне шмат разоў прымушалі напісаць прашэньне. Апошні раз прапаноўвалі літаральна ўчора, пяць гадзін трымалі ў штабе, казалі, што нікуды не пайду, пакуль не напішу. Але яны нічога ад мяне не дамагліся».\nЯшчэ ў сераду раніцай да Зьмітра Буланава ў Магілёўскую калёнію прыяжджалі маці Клаўдзія Якаўлеўна зь нявестай Дзімы Надзеяй. Яны прывезьлі перадачу, якую ў калёніі прынялі. А пад вечар, пад’яжджаючы ўжо да Менску, жанчыны даведаліся пра радасную падзею — вызваленьне Зьмітра. Праўда, сам Зьміцер прадчуваў сваё вызваленьне:\n«Я ведаў раней аб вызваленьні, за некалькі дзён Я падпісаў прашэньне, але без прызнаньня віны. Падыходзілі да мяне разоў 10, угаворвалі. У выніку дзеля сям’і я напісаў, але віны не прызнаў».\nАлег Федаркевіч, Ільля Васілевіч, Дзьмітрый Буланаў і Аляксандар Малчанаў. Першыя фота і відэа на волі


Калі беларуская медыцына за планамі і паказчыкамі ўбачыць пацыента - Заўтра тваёй краіны\nКалі беларуская медыцына за планамі і паказчыкамі ўбачыць пацыента\nІ як нацыянальная еднасць спрыяе рэформам аховы здароўя ў Грузіі.\nПрыкладна па 300 долараў выдаткоўваюць на ахову здароўя аднаго чалавека ў Беларусі і ў Грузіі. Пытанне ў тым, на якія патрэбы яны ідуць, — пра гэта лекар анестэзіёлаг-рэаніматолаг адной з мінских клінік Андрэй Вітушка, які толькі што пабываў у Грузіі у межах праграмы «Дэцэнтралізаванае шырокае прыняцце рашэнняў, электронны ўрад, прыватызацыя», зладжанай Школай маладых менеджэраў публічнага адміністравання (SYMPA).\nАндрэй Вітушка. Фота: Сяргей Балай, Салідарнасць\n— Андрэй, калі параўноваць узровень грузінскай і беларускай медыцыны, то атрымліваецца…\n— Ёсць такі аб’ектыўны паказчык – чаканая працягласць жыцця падчас нараджэння. Ён выкарыстоўваецца для характарыстыкі стану аховы здароўя ў краіне. Дык вось па гэтаму паказчыку мы з Грузіяй знаходзімся дзесьці на адным узроўні. Праўда, там нараджальнасць лепшая, чым у нас.\nЗ іншага боку, смяротнасць дзяцей да пяці год у Грузіі нашмат вышэй, чым у Беларусі. А смяротнасць грузінскіх жанчын пра нараджэнні дзяцей — 31 выпадак на 100 тысяч родаў. Для параўнання, у Польшчы каля 5. У нас, па афіцыйнай статыстыцы, такіх выпадкаў у мінулым годзе не было.\nКалі аналізаваць прычыны смяротнасці, то і ў Грузіі, і ў нас асноўная – гэта хваробы сасудаў і сэрца. Калі глядзець па суме выдаткаў на ахову здароўя аднаго чалавека ў год, то гэта і ў нас, і ў іх прыблізна 300 долараў.\nПраўда, на дадзены момант 60 адсоткаў гэтай сумы ў Грузіі прыходзіцца на прыватныя ўкладанні, тады калі ў нас амаль усё фінансуе дзяржава.\nНа мой погляд, іх сістэма аховы здароўя падобная на амерыканскую – амаль усе шпіталі і паліклінікі прыватныя, пры гэтым дзяржава развівае сістэму агульнага медычнага страхавання (як Obamacare). Гэта значыць, каб у любым выпадку, ёсць у чалавека грошы ці не, ён атрымліваў неабходную медычную дапамогу. Прыватныя ж клінікі хочуць зарабляць, а дзяржава павінна выдаткоўваць неабходную, але дастатковую суму на ахову здароўя. Тут сутыкнуліся інтарэсы абодвух бакоў і цікава, як яны выпрастаюцца з гэтай сітуацыі.\n— Асабіста вам якая сістэма больш падабаецца?\n— Ніхто яшчэ не прыдумаў ідэальнай сістэмы аховы здароўя. Наша сістэма годна выконвае свае задачы, але гэта не значыць, што тут няма праблемаў і няма над чым працаваць. Толькі гаворыцца пра гэта менш, чым у Грузіі.\nЗа планамі пацыент часта знікае\n— І ўсё ж такі хто рухаецца ў больш правільным накірунку медычнага развіцця – Беларусь ці Грузія?\n— Вельмі добрае пытанне. Правільны кірунак, на маю думку, – гэта пабудова добрай сярэдняга еўрапейскага ўзроўню медыцыны. Прычым, гаворка ідзе не пра нейкае «светлае будучае», а пра вельмі інструментальную і зразумелую рэч. Пачынаючы з таго, што чалавек, прыходзячы ў паліклініку, не ўтыкаецца носам у чаргу з 50 чалавек на паўтары-дзве гадзіны стаяння ў ёй, а можа амаль адразу сустрэцца з доктарам, а той мае час і натхненне размаўляць са сваім пацыентам. А калі чалавек трапляе ў шпіталь, то будзе пралечаны хутка, якасна і на належным узроўні. Мне падалося, што грузіны хочуць менавіта такой медыцыны.\nІ яны цяпер хутчэй рухаюцца ў гэтым напрамку, кіруючыся прынцыпамі бізнэс-эфектыўнасці і кліентаарыентаванасці. У іх сістэма аховы здароўя «заточаная» не на забеспячэнне нейкіх паказчыкаў – ахоп дыспансэрызацыяй, усеагульнай флюараграфіяй і г.д., а на задавальненне кліента-пацыента. Прычым на ўсіх узроўнях – ад прыватнай паліклінікі да Міністэрстве працы, аховы здароўя і сацыяльнай палітыкі.\nУ нас жа за планамі і паказчыкамі пацыент часта знікае. І лечым не чалавека, а хваробу.\nЯшчэ вельмі цікава як працуюць бізнэс-падыходы ў кіраванні галіной, як прыцягваюцца сродкі з усіх магчымых крыніц. Акрамя таго – што вельмі важна – грузінскія медыкі стараюцца раўняцца на сусветныя стандарты. У гэтым, дарэчы, таксама вялікая заслуга бізнэса – калі ўся сістэма прыватная, то сучасныя стандарты – добры аргумент для дзяржавы, за што яна будзе плаціць у лячэнні грамадзян, а за што —не.\n— Як адзначыла падчас сустрэчы з беларускімі ўдзельнікамі праграмы начальнік дэпартамента аховы здароўя Марына Дарахвелідзэ, пры распрацоўцы пратаколаў працы тэрапэўтаў, хірургаў і дактароў іншых спецыяльнасцяў па аказанні медыцынскай дапамогі ўлічваецца лепшы міжнародны досвед як па лячэнню тых ці іншых захворванняў, так і па каштарысе аказання медыцынскіх паслуг…\n—Вельмі разумны падыход, я так лічу. Зрэшты і з матывацыяй у іх лепш, чым у нас. У Беларусі сярэдні лекар працуе на 1,4 стаўкі і зарабляе на ўзроўні рабочага прадпрыемства. У грузінаў жа заробак сямейнага лекара адразу пасля ВНУ ў высакагорным раёне ўдвая большы за сярэдні па краіне.\nМожа, гэта не самыя вялікія грошы ў абсалютным выражэнні, але сам факт гаворыць пра многае. У нас сярэдні заробак медыкаў ужо даўно на 30 адсоткаў менш, чым у прамысловасці. Гэта, вядома, не спрыяе папулярнасці прафесіі.\nМая жонка Крысціна неяк сказала такую прыгожую фразу: мы ўвесь час імкнемся, альбо зваліць з Беларусі, бо тут па вызначэнні багна, альбо падняцца над гэтай багнай, ператварыўшыся ў палякаў, рускіх ці «людзей Свету».\nГрузіны ж жывуць на сваей зямлі. Там нікому не прыйдзе ў галаву запісвацца, напрыклад, армянінам, калі нават Арменія валодала б велізарнымі сховішчамі нафты ці ўваходзіла ў Еўрасаюз. Грузінскае грамадства нашмат больш салідарнае. Нават нягледзячы на тое, што ёсць розныя адносіны да дзеючай улады.\nУ нас, як вядома, усё нашмат складаней.\nЗ удзельнікамі праграмы «Дэцэнтралізаванае шырокае прыняцце рашэнняў, электронны ўрад, прыватызацыя», зладжанай Школай маладых менеджэраў публічнага адміністравання (SYMPA), сустрэліся начальнік Дэпартамента аховы здароўя Марына Дарахвелідзэ, а таксама супрацоўніца Дэпартамента працы і сацыяльнай палітыкі таго ж міністэрства Эльза Егерэная.\nСалідарна зрабіць можна шмат\n— Вы лічыце, нацыянальны чыннік у правядзенні рэформаў аховы здароўя можа моцна дапамагчы? Асабліва ўлічваючы парадыгму «зверху», што нацыяналізацыя перашкаджае развіццю грамадства…\n— У Грузіі нацыянальная еднасць паспрыяла кансалідацыі грамадства. Праўда, пры гэтым можна запярэчыць, што з дапамогай празмернага нацыяналізму Грузія страціла Абхазію і Паўднёвую Асецію… Пры гэтым факт ёсць факт: на цяперашні момант грамадства кансалідавалася і пачало нешта рабіць ў імя лепшага жыцця. САЛІДАРНА. У нас жа ўлада ў чарговы раз спрабуе выдумаць ровар, які ўсё роўна не едзе і не едзе. І, на мой суб’етыўны погляд, ніколі не паедзе. Калі шмат хто з рознай вышыні «эшалонаў» думае толькі, каб урваць і збегчы …\n— Паездка ў Грузію была арганізаваная SYMPA. Як ацэньваеце ўзровень арганізацыі паездкі?\n— Як вельмі высокі. Узровень, на якім нас прымалі, проста ўражвае. Мы пабачылі і пагаварылі з вялікай колькасцю людзей такога высокага ўзроўню, што шмат простых грузінаў не змогуць убачыць за ўсё сваё жыцце. Атрыманы досвед, безумоўна, дапаможа па-новаму зірнуць на працэсы, якія адбываюцца ў нас.\nГутарыў Аляксандр Коктыш\nАлександр Филиппов: «Если нет воли, все самое современное и эффективное может рухнуть в один момент»«Это не врачи виноваты, а вся наша система работает против людей»


Чацвер, 26 ліпеня 2018 г. | Taizé, Храм Паяднання\nУ апошнія дні я сустрэўся з некаторымі з вас, каторыя прыбылі з розных кантынентаў, каб правесці тут усё лета. Мы, браты, пад уражаннем ад колькасці прадстаўленых краін, разнастайнасці старажытных Цэркваў, а таксама ад сувязі паміж вераю і моцным заангажаваннем на карысць іншых.\nСёння ўвечары мы пачулі прыгожую навіну ад Езуса, скіраванаую да Ягоных вучняў: “Дзе двое альбо трое сабраныя ў імя Маё, там Я сярод іх”.\nГэтае слова дае нам зразуменне таго, што мы дасвядчаем тут, тройчы на дзень, калі разам молімся ў гэтым храме. Сапраўды, у кожнае супольнае малітве нас яднае менавіта Хрыстус і яднае нас па-над усімі розніцамі.\nЗ тыдня на тыдзень тое асабліва падкрэслівае пэўны момант: пятнічная малітва вакол крыжа. Заўтра вечарам пад канец малітвы мы размясцім на зямлі ікону крыжа. Усе тыя, хто будуць таго прагнуць, могуць наблізіцца да крыжа, пакласці чола на ягонае дрэва, аддаючы тым жэстам Хрысту свой цяжар ды турботы іншых.\nТая пятнічная вечаровая малітва дазваляе нам захаваць у нашае малітве ўсіх, хто ў сваім жыцці праходзіць цяжкасці: тых, хто пакутуе душою ці целам, хворых, тых, хто мусіў выехаць са сваіх краін, ахвяраў несправядлівасці рознага кшталту, тых, хто дазнаў самотнасці.\nЧасам можа здавацца цяжкім сабраць малітву ў словы. У той час, калі тое складана выказаць словамі, мы можам простым, як збліжэнне да крыжа, жэстам даверыць тое Хрысту.\nУ малітве сам Бог прымае нас і ўваходзіць з намі у адносіны. Няма неабходнасці пакідаць нешта перад дзвярыма, мы насамрэч можам стаць перад Ім. Мейце адвагу давяраць усім, паверыць Хрысту, сабе ды іншым!\nУ такім дыялогу з Хрыстом праз малітву мы становімся больш свядомымі нашых абавязкаў адносна іншых. І, сапраўды, споўненае ўнутранае жыццё вядзе нас да вельмі канкрэтных абавязкаў адносна асобаў, якія былі нам павераныя. Як сказаў праваслаўны багаслоў Аліўе Клеман, вялікі сябра Тэзэ, “нішто не з’яўляецца больш адказным, чым малітва”.\nМне б хацелася заахвоціць вас, каб вы працягвалі гэты дыялог малітвы па вяртанні дадому. Уваходзячы да храма, каб памаліцца сам-насам, тое ўнутрана падбудоўвае нас праз увесь час трывання малітвы. Ці той самай рады не даў Езус Сваім вучням: “Ты ж, калі молішся, увайдзі ў пакой свой і, зачыніўшы дзверы свае, маліся да Айца твайго, які ў таемнасці”?\nПамятаючы штодзённа пра прысутнасць Хрыста, яна можа мець таксама іншыя наступствы: пазбаўлення нас ад нашых страхаў - страху іншых, боязі будучыні. Нават, калі мы не адчуваем Ягонае прысутнасці, мы можам стаць перад Ім у маўчанні і з перакананнем таго, што Ён там, як сябра, каторы нам таварышыць.\nПасля побыту тут вы надаль будзеце адчуваць сяброўства з іншымі. Некаторыя з вас рэгулярна сустракаюцца ўжо не першы раз, каб маліцца і дзяліцца.\nБыло б цудоўна, калі б вы маглі далучыцца да нядзельнае ўрачыстасці ў вашае мясцовае царкве. Трымайце ў памяці словы Хрыста: дзе двое альбо трое сабраныя ў імя Ягонае, Хрыстус там, пасярод вас!\nНа пачатку я казаў вам пра прысутнасць валанцёраў з усяго свету. Некаторыя з іх знаходзяцца тут праз усё лета, іншыя застаюцца з намі на ўвесь год. Зараз я хацеў бы перадаць голас аднаму з іх, Хасану, які прыехаў з Сірыі, краіны, што перажывае вялікія цяжкасці.\nДобры вечар, маё імя Хасан. Я хрысціянін-пратэстант з Сірыі. Мне 26 гадоў і я вывучаю тэалогію ў Ліване. Я хацеў бы распавесці некалькі слоў пра маё жыццё і дасвядчэнне малітвы.\nУ сваім жыцці я дазнаў цяжкіх выпрабаванняў, яшчэ перад вайною ў Сірыі. Мая мама памёрла, калі мне было 4, тата - калі мне было 12. Некалькі гадоў пазней на Вігілію памёр мой адзіны брат, меў тады 18 гадоў. Маё жыццё складаецца з уздымаў і падзенняў. Я перажыў моманты самотнасці і моманты сумневаў. Але заўсёды я меў звычку маліцца.\nЯк можна прачытаць у Бібліі, калі Адам і Ева адыйшлі ад Бога, прыкрылі свае целы смакоўнымі лісцінамі і схаваліся ад Бога. Калі ж мы молімся да Бога, адкрываем сябе і нашыя сэрцы перад Богам. Калі я малюся, адчуваю прысутнасць Бога і Ягоны супакой у маёй душы.\nМесяц таму я прыехаў да Тэзэ, дзе дасвядчаю абшчыннае жыццё. Мы жывем, дзелімся і молімся з людзьмі з розных асяроддзяў. Штодня молімся таксама ў інтэнцыі розных краін - на мінулым тыдні мы маліліся аб супакоі ў маім краю, у Сірыі.\nПраз два тыдні я вяртаюся дадому. У маім рэгіёне магчымыя падарожжы і наведванне маёй сям’і, аднак у іншых частках Сірыі сітуацыя надаль вельмі складаная, таму прашу вас усіх, каб памяталі пра маю краіну ў сваіх малітвах. А зараз я хацеў бы прамовіць малітву Ойча наш па-арабску з іншымі валанцёрамі з Блізкага Усходу, што прысутныя ў Тэзэ.\nШчырыя падзякі для Хасана ды іншых валанцёраў з розных дзяржаў Блізкага Усходу. У наступным годзе ў тым вялікім рэгіёне адбудзецца Міжнародная Сустрэча Моладзі. Яна пройдзе ў сакавіку 2019 г., у ліванскае сталіцы - Бейруце.\nЗараз Ёана прачытае спіс краін, моладзь з каторых на гэтым тыдні прысутнічае ў Тэзэ, і якія прадстаўляюць вялікую разнастайнасць дзяржаў, а дзеці будуць разносіць кветкі.\nГэтыя кветкі для тых, хто прыехаў з Японіі, Карэі, Кітаю, Ганконгу, Камбоджы, Інданэзіі, Усходняга Тымору ды Індыі.\nТаксама для тых, хто прыбыў з Мексікі, Гватэмалы, Сальвадору, Гаіці, Дамініканскае Рэспублікі, Нікарагуа, Панамы, Калумбіі, Эквадору, Балівіі, Бразіліі, Чылі ды Аргентыны.\nДля грэкаў, румынаў, сербаў, баснякоў, харватаў, мадзьяраў, чэхаў, аўстрыякаў, італьянцаў, швейцарцаў, французаў, гішпанаў ды партугальцаў.\nДля расейцаў, фінаў, шведаў, украінцаў, эстонцаў, латышоў, летувісаў, палякаў, датчан, немцаў, галандцаў, бельгійцаў, ангельцаў ды ірландцаў.\nДля тых, хто паходзіць з Егіпту, Лівану, Сірыі, Ярданіі, Палестынскае Аўтаноміі ды Іраку.\nДля прыбылых з Канады, Злучаных Штатаў і Аўстраліі.\nДля маладзёнаў з Сенегалу, Буркіна-Фасо, Тога, Чаду, Судану, Паўднёвага Судану, Уганды, Кеніі, Танзаніі, Зімбабве і ПАР.\nPrinted from: https://www.taize.fr/be_article24674.html - 30 November 2021


Навучанне ў ЗША: Праграма падрыхтоўкі для школьнікаў | ОДБ Брусель\nНавучанне ў ЗША: Праграма падрыхтоўкі для школьнікаў\nчцв, 2015-04-16 10:42\nЗ 1-га траўня па 30-га лістапада 2015 года ў Мінску ладзяцца інтэнсіўныя заняткі для навучэнцаў 9-10 класаў з Беларусі, якія плануюць паступаць у амерыканскія вышэйшыя навучальныя ўстановы. Праграма заняткаў "Competitive College Club" (CCC) распрацавана для паступлення ва ўніверсітэты Злучаных Штатаў з мэтай атрымання першай міжнароднай ступені вышэйшай адукацыі (бакалаўр) у 2016 ці 2017 навучальным годзе.\nНа працягу некалькіх месяцаў удзельнікі праграмы палепшаць свае веды ангельскай мовы, прасунуцца ў напісанні матывацыйных эсэ, акадэмічным пісьме і чытанні, здачы стандартызаваных тэстаў ды іншых навыках, патрэбных для паступлення. Праграма скіравана на развіццё самаадукацыі і выкарыстанне анлайн-рэсурсаў.\nНавучальная праграма не гарантуе залічэнне ў амерыканскі ўніверсітэт ці атрыманне фінансавай падтрымкі, але скіравана на набыццё карысных навыкаў для дасягнення гэтае мэты.\nКаардынатары праграмы - прадстаўнікі глабальнай сеткі "Education USA" - выступяць у якасці лектараў, кансультантаў і памочнікаў.\nжаданне вучыцца ў Злучаных Штатах,\nнавучанне ў 9-10 класе,\nвысокая паспявальнасць і вывучэнне ангельскай мовы ў школе,\nпадрыхтаванасць да рэгулярнага наведвання заняткаў і адказнага выканання анлайн-заданняў.\nНавучанне будзе складацца з сустрэч з носьбітамі ангельскай мовы, практыкі напісання матывацыйных і акадэмічных эсэ, абмеркавання кніг і фільмаў на ангельскай мове, падрыхтоўкі да здачы тэстаў TOEFL і SAT, валанцёрскай працы і камунікацый.\nВочныя сэсіі будуць ладзіцца ў Мінску 1-2 разы на месяц, але асноўныя заняткі будуць праходзіць дыстанцыйна ў выглядзе:\n1. Відэа-семінараў і канферэнцый,\n2. Удзелу ў дыскусіях,\n3. Выканання індывідуальных і групавых заданняў.\nСувязь з удзельнікамі праграмы будзе адбывацца індывідуальна да заканчэння паступлення ў амерыканскі ВНУ.\nДля удзелу ў праграме неабходна да 20 красавіка 2015 года запоўніць анлайн-заяўку (па-ангельску) разам з выпіскай адзнак за чвэрці (на рускай мове), завераную пячаткай школы (за мінулы і цяперашні навучальны год) на е-мэйл: advisingbelarus@gmail.com.\nВынікі набору будуць абвешчаны да канца красавіка. Магчыма, кандытаты будуць запрошаны на анлайн-сумоўе перад канчатковым прыняццем рашэння аб іх удзеле.


Пярэдні пакой: светла, зручна і прасторна - Дом 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Дом 2017 ⇒ Пярэдні пакой: светла, зручна і прасторна\nАсноўны недахоп практычна ўсіх пярэдніх пакояў - нязручныя планіроўкі і колькасць дзвярэй, якія ў іх выходзяць. Гэта вельмі ўскладняе іх добраўпарадкаванне і пазбаўляе магчымасці расстаноўкі неабходнай мэблі і перашкаджае стварэнню прыгожага і рацыянальнага інтэр'еру.\nАднак, нягледзячы на гэта, усе гэтыя недахопы лёгка адхільныя, сённяшнія тэхналогіі вытворчасці мэблі і найноўшыя матэрыялы дазваляюць лёгка атрымаць ўтульную і ёмістую пярэдні пакой, у рэшце рэшт, калі «тэатр пачынаецца з вешалкі», то любая пярэдні пакой з'яўляецца «асобай» і «візітнай карткай »гаспадароў кватэры.\nЁсць мноства спосабаў павялічыць візуальна памяшканне. Перш за ўсё, гэта прымяненне шпалер або любога іншага сценавага пакрыцця ў светлых танах. Плоскі шафа з люстраным фасадам па ўсёй вышыні створыць ілюзію вялікага прасторы. У вузкай і доўгай пярэднім пакоі удалым будзе і размяшчэнне на сцяне насупраць яго звычайнага люстэрка. А калі яшчэ «пагуляць» са свяцільнямі, то пярэдні пакой набудзе элегантны і сучасны выгляд.\nПрысутнасць такіх прадметаў мэблі, як тумбачка для абутку, пуфік, столік для тэлефона і іншыя, залежыць толькі ад плошчы пярэдняга пакоя. Яна павінна з аднаго боку не перашкаджаць, каб не натыкацца на яе пры вяртанні дадому. З іншага - ствараць пэўны камфорт, так як калі няма куды павесіць адзенне ці ж прысесці, то любы дызайн становіцца марным.\nВыкарыстанне дызайнерамі падвесных столяў павінна быць разумным, каб, па-першае, яны не забіралі частку прасторы, а па-другое, пад столлю па перыметры выдатна змесцяцца паліцы для захоўвання рэдка выкарыстоўваюцца рэчаў. Добра падыходзяць для пярэдніх пакояў вузкія і высокія камоды з вялікай колькасцю высоўных або адкідных секцый.\nАбутак, невялікія парасоны можна размясціць у спецыяльных неглыбокіх шафках, якія займаюць трохі месцы. Шкляны неглыбокі стэлаж для кніг з падсветкай таксама павялічвае прастору. Эксперыменты з сучаснай фурнітурай і аксэсуарамі (панэлі для мацавання свяцілень і люстэркаў, разнастайныя гаплікі) таксама прыносяць свае вынікі.\nІншымі словамі, распрацоўваючы інтэр'ер пярэднім пакоі, варта памятаць пра яе функцыянальным прызначэнні, каб вы і вашы госці, зайшоўшы ў хату, адчувалі сябе камфортна. І, не забываць правіла, у задачы «прастора + святло + зручнасць», галоўная роля адводзіцца апошняму фактару.\nПапярэдні Тэкст «Тигринки» або рускія бліны па-навагодняму\nЎпрыгажэнні з каштоўных камянёў


Улады Беларусі высылаюць з краіны яшчэ аднаго замежнага святара\nhttp://spring96.org/be/news/6856 2007 2007-05-16T10:00:00+0300 2007-05-16T10:00:00+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n8 траўня сябру Царквы хрысціян веры евангельскай, грамадзяніну Рэспублікі Польшча Яраславу Лукасіку Аддзелам унутраных спраў Мядзельскага райвыканкама быў ануляваны дазвол на пастаяннае пражыванне ў Рэспубліцы Беларусь, а таксама загадана ў месячны тэрмін пакінуць тэрыторыю Беларусі. Прычынай такога рашэння нібыта з`яўляецца “дзейнасць, накіраваная на прычыненне шкоды нацыянальнай бяспецы Рэспублікі Беларусь у сферы міжканфесійных стасункаў”.\nЯк паведамляе інфармацыйны цэнтр “Евангельская Беларусь”, Яраслаў Лукасік і яго жонка, грамадзянка Рэспублікі Беларусь Наталля Лукасік, маюць траіх дзяцей. Такія дзеянні ўлад разбіваюць шматдзетную сям`ю або змушаюць яе пакінуць нашу краіну.\nНаталля Лукасік выступіла сёння з адкрытым зваротам у Дэпартамент па грамадзянстве і міграцыі МУС Рэспублікі Беларусь і ў Адміністрацыю Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, у якім патрабуе адмяніць рашэнне аб ануляванні дазволу на пастаяннае пражыванне свайму мужу і не разбіваць сям`ю.\n“Я перакананая, што шчаслівыя моцныя сем`і – гэта падмурак грамадства. Я веру, што сям`я павінна быць асноўнай каштоўнасцю грамадства. Дзяржава павінна клапаціцца пра сям`ю, а не разбіваць яе. Я выступаю супраць беззаконня. Нічым не абгрунтаванае рашэнне або разбівае нашу сям`ю, або змушае ўсіх нас пакінуць Радзіму. Цяпер ствараецца ўражанне, што мы патрапілі ў мінулае. 70 гадоў таму на падставе інфармацыі з НКВД вырашаўся лёс людзей. Няўжо за гэтыя гады нічога не змянілася? Няўжо і цяпер, без суду і следства, могуць выносіцца лёсавызначальныя рашэнні?” – гаворыцца ў звароце.


Catholic.by - Не заглушыць зерня веры. Гамілія на 10 лістапада\nНе заглушыць зерня веры. Гамілія на 10 лістапада\nДарагія браты і сёстры! Адной з тэмаў, якія сёння закранае літургія слова, з’яўляецца тэма ўваскрасення і вечнага жыцця. Без сумніву, кожны чалавек, ці амаль кожны, раней ці пазней задумваецца аб тым, што яго чакае, і нават інтуітыўна адчувае, што існуе нейкі працяг гэтага жыцця. Што яно не заканчваецца натуральнай смерцю. Тым больш калі гэта чалавек веруючы, хрысціянін.\nХоць бываюць і такія цяжкія моманты, калі чалавек сумняваецца або мае нейкія іншыя свае спецыфічныя тлумачэнні, канцэпцыі жыцця і ўсяго таго, што адбываецца пасля яго. Не хачу зараз засяроджвацца на тым, як інтэрпрэтуюць смерць і жыццё пасля яе іншыя філасофскія напрамкі або рэлігіі. Бо пераважна большая іх частка прызнае вечнае жыццё. Сёння больш хачу не столькі паказаць непазбежнасць такой рэчаіснасці, як смерць, колькі паразважаць над надзеяй вечнага жыцця, якую дае Езус Хрыстус. Ён з’яўляецца гарантам нашага будучага ўваскрасення і жыцця.\nНа старонках Старога Запавету можна заўважыць пэўны намёк на ўваскрасенне. Напрыклад, калі нядаўна мы ўважліва слухалі чытанне з Другой кнігі Макабэяў, то там гэтая думка выразна бачная. Сведчанне братоў, якіх прымусілі пераступіць закон Майсея: або яны згодзяцца на тое, каб пакаштаваць свініну, што закон Майсея выразна забараняў, або іх чакае мучаніцкая смерць.\nВельмі ўражвае сведчанне другога брата (было іх сем, з імі была і падтрымлівала іх маці). Перад тым, як памерці, той другі брат кажа: “Ты, злачынца, забіраеш у нас цяперашняе жыццё. Аднак Валадар свету ўваскрасіць да вечнага жыцця нас, якія паміраюць за Яго Закон”. Вось гэтыя словы канкрэтна апавядаюць пра ўваскрасенне і вечнае жыццё. А паслухайце, што кажа чацвёрты брат, якога таксама чакала смерць: “Лепш памерці ад людскіх рук, а на Бога ўскладаць надзею, што зноў праз Яго будзем ажыўленыя”. Першае чытанне са Старога Запавету прыводзіць нам канкрэтны факт, што ўжо у той старажытны час была сфарміравана думка адносна ўваскрасення. Веруючыя і практыкуючыя юдаізм габрэі не баяцца аддаць сваё жыццё за вернасць закону, які даў Бог. Іншымі словамі, вернасць закону Майсея атаясамліваецца з вернасцю непасрэдна самому Богу. Ды і цяжка сказаць, каб людзі, якія не верылі або верылі не да канца, маглі аддаць сваё жыццё за вызнанне сваёй веры.\nЯк бачым, браты гэтыя не згаджаюцца на пастановы язычнікаў, на іх ліхія выхадкі і гатовыя панесці мучаніцкую смерць за праўду. Бачым, якое цудоўнае і моцнае не толькі рэлігійнае, але і маральнае выхаванне гэтых братоў. Яны паслухмяныя закону, які даў Бог праз Майсея, але таксама і верныя традыцыі сваіх продкаў. “Мы гатовыя хутчэй памерці, чым парушыць бацькоўскія законы”, – казаў адзін з братоў.\nА як зараз з нашай вернасцю маральнай і рэлігійнай? Зараз у нас час, калі можам свабодна вызнаваць сваю веру, яе практыкаваць, практыкаваць таксама традыцыі нашых бацькоў, дзядуляў, бабуль, маю на ўвазе хрысціянскія традыцыі. Зусім нядаўна сутыкнуўся з такой сітуацыяй, калі бацькі нават забараняюць сваім дзецям хадзіць у касцёл і на катэхезу. Прыязджае бабуля і ўпрошвае гэтых бацькоў, каб яны пусцілі дзяцей у касцёл або на катэхезу. Дзе падзелася вера той сям’і? Як бачым, бывае па-рознаму. Таму Езус у Божым слове нас сёння заахвочвае да таго, каб мы абуджаліся са сну ляноты і бязвер’я і пачыналі ажыўляць нашае рэлігійнае жыццё. Рэлігійнасць упісана ў натуру чалавека. Вера дадзена нам Богам. Варта над гэтым яшчэ раз задумацца.\nПаколькі вера — гэта дар, значыць мы павінны разлічыцца за яго. Як мы выкарысталі гэты дар? Ці змаглі яго развіць, або ён застаўся на тым самым узроўні, на якім і быў нам дадзены, ці мы выпадкова не змарнавалі гэтага дару? Вось у чым пытанне. Цяперашні свет, культура, дасягненні могуць у нас заглушаць прагненне веры. Або могуць нас зрабіць лянівымі на заклік Хрыста аб навяртанні. Трэба нам, дарагія браты і сёстры, быць вельмі ўважлівымі, каб справы гэтага свету не заглушалі зерня веры, якое пасадзіў Езус Хрыстус у нашых сэрцах ад моманту нашага хросту.\nКожны дар, таксама і дар веры, дадзены нам для чагосьці. А менавіта — каб мы праз веру атрымалі вечнае жыццё. Бог жадае, каб мы прымалі ўдзел у Яго радасці. Каб мы валадарылі разам з Ім. Інакш кажучы, каб мы па-сапраўднаму былі шчаслівымі. Тут, на зямлі, мы таксама можам быць шчаслівымі. Нам збольшага вядомы гэты стан — што значыць быць шчаслівым. Магчыма, мы нават неаднойчы зведвалі яго ў сваім жыцці. Гэта вельмі ўзнёслы стан, якому спадарожнічае пэўная ўнутраная гармонія, супакой і радасць. Але шчасце ў фармаце вечнага жыцця мы можам толькі злёгку ўявіць, яно бясконца перавышае любое зямное шчасце. Многія святыя, у прыватнасці містыкі, крыху пакаштавалі гэтага нябеснага шчасця, але ў поўні ім можна цешыцца толькі ў вечнасці. І Бог гэтага шчасця жадае кожнаму з нас. Як сам кажа, што не мае ўпадабання ў смерці грэшніка, але хоча, каб жыў і меў вечнае жыццё.\nТаму, дарагія браты і сёстры, маем моцную і трывалую надзею на Езуса Хрыста, які ўваскрос. Ён, як ніхто з нас, людзей, лепш спазнаў, што такое смерць, бо, па-першае, Ён сапраўдны Бог, па-другое, зведаўшы ўсе абмежаванні чалавечай натуры, быў укрыжаваны і памёр, а па-трэцяе, Ён гэтую смерць перамог уласным уваскрасеннем. Езус нам не раскрывае падрабязна, як гэтае вечнае жыццё выглядае; адзінае, пра што можам даведацца са слоў Хрыста, — што чалавек у вечнасці не будзе такім абмежаваным, як зараз. Яго натура зменіцца, магчыма, нават законы фізікі знікнуць, адзінае, што не зменіцца, — гэта нашая асоба. Яна застанецца той жа. Таму нам не трэба баяцца вечнасці, не варта баяцца смерці. Усё ў свой час. Аб чым па-сапраўднаму і трэба было б нам клапаціцца, дык гэта аб нашым да гэтай вечнасці стаўленні. Не так важна, калі будзе ўваскрасенне або ў якой форме яно адбудзецца. Важна, што яно будзе! Калі? Вырашаць не нам! Але быць падрыхтаваным да вечнасці нам заўсёды трэба. Амэн.


Вид со спутника в реальном времени бесплатно онлайн. Где можно посмотреть? | Полезная информация для всех\nВыгляд са спадарожніка ў рэальным часе бясплатна онлайн. Дзе можна паглядзець?\nВы можаце паглядзець праз камеры Міжнароднай Касмічнай Станцыі на сайце: http://space.utema.ru/earth-online/, там жа ёсць адказы на некаторыя пытанні звязаныя з трансляцыяй. Варта мець на ўвазе, што трансляцыя часам перарываецца з-за таго, што станцыя выходзіць з зоны сувязі.\nРаней пра такое можна было толькі марыць. Цяпер ужо кожны чалавек, калі ў яго ёсць доступ у сусветную павуціну, зможа паглядзець карту свету ў рэальным часе, Прычым усё гэта абсалютна бясплатна.\nНя трэба нікуды хадзіць. Можна зайсці на гэты або на гэты сайт і ўсё. Google таксама дае гэтую функцыю.\nГлядзіце і атрымлівайце асалоду ад прыгажосцямі зямлі.\nВыгляд са спадарожніка ў рэальным часе на сённяшні дзень не складае ніякіх праблем. У сусветным сеціве-інтэрнэце Вы без лішніх высілкаў знойдзеце сайты, якія з радасцю прадэманструюць Вам усё хараство і прыгажосць нашай планеты. вельмі зачаравальнае відовішча. Мне вельмі спадабаўся вось гэты сайт, Раю паглядзець.\nАнлайн можна паглядзець на гэтым сайце, Напрыклад. Як напісана, там прамая трансляцыя з МКС.\nА вось тут у мяне не атрымалася ўбачыць. Магчыма, што МКС была ў цені (там напісана, што тады чорны экран адлюструецца).\nЕщ ёсць праграма Eyes on the Earth для прагляду са спадарожніка розных аб'ектаў у космасе (не толькі Зямлі).\nСамы лепшы і максімальна рабочы, з добрай графікай адлюстравання камеры можна ўбачыць па спасылцы. Там часта можна ўбачыць вельмі добрую трансляцыю, якасную і без блікаў ад Сонца і сонечных прамянёў. Таксама там карыстальнікі выкладваюць свае фатаграфіі з трансляцыі - часам вельмі цікава. Можна там даведацца маршрут МКС над Вашым ганарлівай і краінай і паглядзець у рэальным часе на сябе з космасу.\nСправа ў тым, што Зямлю са спадарожнікаў здымаюць у рэжыме 24 у суткі, 7 дзён у тыдзень. Бо заўсёды на які то баку святла свеціць сонца, паглядзець прамую трансляцыю вы можаце на сайце http://sibirica.su/potaynaya-dver/zemlya-iz-kosmosa-pryamaya-translyatsiya-s-mkshy;s\nВідэатрансляцыю са спадарожнікаў ў рэжыме рэальнага часу можна паглядзець на многіх сайтах. Далей пералічу некаторыя з іх:\nМесцаў для прагляду онлайн карт шмат. паглядзець можна тут, тут и тут. Галоўнае, што абсалютна бясплатна. Выгляд зачароўвае, хочацца пераглядаць зноў і зноў. Галоўнае, каб спадарожнік быў у неабходнай зоне для прагляду.\nНазіраць за рухам і развіццём нашай планеты вельмі цікава, мора і рэкі, воблака, дажджы і навальніцы, змена ўмоў надвор'я і настрояў прыроды, усе мы ад гэтага залежым, такая жыццё чалавецтва. Паглядзець можна па спасылцы онлайн.\nПа арбіце нашай матухны-Зямлі лятае не толькі разнастайны смецце і спадарожнікі-шпіёны, але гэтак жа і Міжнародная касмічная станцыя, на якой акрамя ўсяго іншага абсталявання ўстаноўлена і вэбкамера, транслюецца онлайн выгляд планеты з космасу. Каб убачыць Зямлю з такога ракурсу, проста зайдзіце на дадзены сайт. Праўда, калі станцыя знаходзіцца на тмной баку, то вы нічога не ўбачыце. Да таго ж не заўсёды ёсць сувязь, таму набярыцеся цярпення.\n74 запытаў у БД, сгенерилось за 0,504 секунд.


На звалку пад Маладзечна штодзень вывозяць 100 кілаграмаў пластыку. Школьнікі змагаюцца за экалогію – RH.by\n26 сакавіка 2019 г.\nМаладзечанскія школьнікі вывучаюць, наколькі катастрафічна мы псуём экалогію. Для гэтага яны распрацоўваюць навуковы праект. У яго межах вучні сярэдняй школы №5 ўжо правялі шэраг даследаванняў.\nАдным з іх стаў майстар-клас і акцыя, якую правялі 15 сакавіка.\nВядучай майстар-класа выступіла экалагічны актывіст і журналіст, адзін з аўтараў “РГ” Аляксандра Парахня. Паводле яе словаў, дзеці нашмат больш адкрытыя новаму і гнуткія. Таму менавіта праз іх прасцей змяніць спажывецкія звычкі сям’і. Калі дзіця вяртаецца дадому і ўражана расказвае пра тое, наколькі засмечаная планета, звычайна мама і тата ўспрымаюць гэта і падтрымліваюць імкненне дзіцяці жыць больш экалагічна дружалюбна.\nЛепш пластыкавы кубак ці папяровы?\nУ дзяцей больш развіта суперажыванне. Таму калі яны бачаць здымак чарапахі, якая заблыталася ў пластыкавым пакеце і задыхнулася, гэта іх уражвае больш, чым дарослых.\nНа падобных сустрэчах трэба не толькі ўпэўніць, чаму крытычна важна клапаціцца пра прыроду. Але і расказаць, як гэта рабіць у паўсядзённым жыцці. Пасля дзеці прыносяць гэтыя веды дадаму, і сям’я можа пачаць жыць крыху больш экалагічна.\nШкольнікі ў групе былі падрыхтаваныя, і маглі адказаць на многія пытанні трэнера. Напрыклад, па якіх кантэйнерах сартыруюць смецце. Але некаторыя маманты былі навінкай. Аднаразовыя кубачкі для кавы, якія звонку папяровыя, зусім не бясшкодныя. Унутры яны пакрытыя плёнкай, таму іх нельга перапрацаваць, як паперу.\nІ пластыкавыя, і папяровыя кубачкі шкодзяць прыродзе. Самы экалагічны кубак – шматразовы з керамікі або шкла. Зусім няцяжка яго памыць.\nПластыкавы пакет раскладаецца каля 400 год.\nДзяўчат уразіла, што мікрагранулы ў многіх скрабах – гэта пластык, які пасля трапляе проста ў сусветны акіян. А чэкі нельга сартыраваць у паперу, таму што гэты прадукт не перапрацоўваюць.\nПарахня прапанавала школьнікам пагуляць у сартыроўку смецця – разабраць, што ў які кантэйнер трэба выкідаць. Вучні задавалі шмат пытанняў і актыўна далучаліся да ўсіх прапаноў.\nКалі іншыя школы хацелі б правесці такі майстар-клас для сваіх вучняў, трэнер ахвотна дапаможа дзецям вучыцца экалагічнасці.\nПакет бярэ кожны трэці\nПасля майстар-класа вучні пайшлі на плошчу Старое Места. Яны трымалі палатняныя торбачкі з пазітыўнымі надпісамі. А адзін удзельнік трымаў пластыкавы пакет з шыльдай “усе памруць, а я застануся”.\nДзеці размаўлялі з прахожымі, расказвалі ім пра тое, як шкодна бяздумна браць пластык. А калі выкарыстоўваць пластыкавы пакет, то шматразова. Многія адмахваліся і не ішлі на кантакт.\n– Мы зрабілі выснову, што жыхары мала ведаюць пра тое, як у штодзённым жыцці шкодзяць экалогіі, – расказала настаўніца нямецкай мовы школы №5 Зоя Дылеўская. – Адразу пыталіся, чым жа замяніць пакет. Можна торбай з тканіны. Калі немагчыма пазбавіцца ад пакета, то выкарыстоўвайце яго шматразова.\nКолькі смецця ад маладзечанцаў\nАкцыю і майстар-клас школьнікі праводзілі ў межах падрыхтоўкі навуковай даследчай працы па нямецкай мове. Увесь 6 «б» заняты праектам. У красавіку з вынікам даследавання выступіць вучань Іван Страх.\nКалі дзеці думалі над тэмай працы, Ваня пабачыў дакументальны фільм пра тое, як кіт памірае ад пластыку. Гэтая тэма зачапіла школьнікаў, і яны пачалі даследаваць маштаб катастрофы ў Маладзечне.\nПыталіся пра сітуацыю ў крамах на 45 вуліцах, якія замацаваныя з школай. У адным з буйных магазінаў расказалі, што пластыкавы пакет звычайна бярэ кожны трэці пакупнік. За люты толькі з гэтага аднаго магазіна пакупнікі вынеслі 6-9 тысяч пакетаў.\n“Камунальнік” распавёў, што на аднаго жыхара Маладзечна ў год прыходзіцца 172 кілаграмы смецця. І кожны дзень на звалку за горадам разам з іншым смеццем вывозяць 100 кілаграмаў пластыкавых адыходаў.\nУ межах працы над праектам дзеці наведалім і звалку. Убачылі горы смецця, птушак і бездань пластыку. Тэма даследавання паўстала перад вачыма ў поўны рост.\nСваім даследаваннем школьнікі хочуць звярнуць увагу на тое, наколькі вялізны маштаб праблемы экалогіі. Гэта не аддаленыя праблемы з кітамі ў далёкім акіяне. Гэта па сто кілаграмаў пластыку ў дзень, якія застануцца пад Маладзечнам на стагоддзі. І гэтая гара павялічваецца з кожным пакетам, які вы берыцё на касе.\nПапярэдні артыкулУ Вільні ўшанавалі памяць Кастуся Каліноўскага\nНаступны артыкул26 марта в Беларуси прогнозируется мокрый снег


Шалёная беларуская палітыка – Гавары Праўду\nБеларусь — краіна, здольная давесці да шаленства любога палітолага. Мы ўжо звыкліся з тым, што там, дзе збіраюцца тры сацыял-дэмакраты, абавязкова ствараюцца чатыры партыі з пяццю супрацьлеглымі меркаваннямі.\nАле апошняе рашэнне Цэнтральнага камітэта Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Грамада) увогуле пераварочвае ўсе ўяўленні пра класічную паліталогію.\nНагадаем, што 19 красавіка прэзідыум БСДП (Грамада) вырашыў падтрымаць кампанію па вылучэнні кандыдатам на пасаду прэзідэнта Таццяну Караткевіч. Тым больш, што сама прэтэндэнтка з’яўляецца сябрам гэтай партыі з 1999 года, прысутнічала на пасяджэнні прэзідыума і адказала на ўсе пытанні. Сама БСДП (Грамада) уваходзіць у кампанію «Народны рэферэндум», якая, апроч сацыял-дэмакратаў, аб’ядноўвае Партыю БНФ, Рух «За свабоду» і ініцыятыву «Гавары праўду». Менавіта ў межах «Народнага рэферэндуму» выспела ідэя вылучэння Караткевіч на пасаду кіраўніка дзяржавы.\nПрэзідыум тады ўпаўнаважыў старшыню партыі Ірыну Вештард правесці перамовы з партнёрамі па «Народным рэферэндуме» аб «фармаванні адзінага нацыянальнага перадвыбарчага штаба(Таццяны Караткевіч — аўт.), а таксама яго рэгіянальных структур».\nНа пасяджэнні ж 28 чэрвеня ЦК БСДП (Грамада) раптам прымае незразумелае і цалкам супрацьлеглае рашэнне. ЦК не падтрымаў кіраўніцтва партыі (то бок прэзідыум), і адмовіўся ад удзелу ў стварэнні ініцыятыўнай групы Караткевіч.\nПаводле Вештард, рашэнне аб падтрымцы кандыдата ў прэзідэнты можа прыняць толькі з’езд. З’езд, як вынікае з заявы старшыні партыі, збіраць не плануецца. Разам з тым яна адзначыла, што сябры партыі могуць «самастойна ўваходзіць у ініцыятыўныя групы», але «цэнтралізавана партыя гэтага рабіць не будзе».\nТакім чынам Караткевіч не падтрымлівае ўласная партыя. Рух «За Свабоду» таксама заяўляў, што ўстрымаецца ад вылучэння свайго кандыдата альбо падтрымкі іншых кандыдатаў падчас сёлетняй прэзідэнцкай кампаніі. Падтрымалі прэтэндэнтку «Гавары праўду» з нявызначанай палітычнай пазіцыяй і Партыя БНФ.\nГэта любому заходняму палітолагу адразу вынесе мозг. «Левага» кандыдата на пасаду прэзідэнта вылучаюць «правыя» — Партыя БНФ. А свае ж «левыя» аднапартыйцы яго пракідваюць без тлумачэння прычынаў.\nМожа быць, Таццяне партыю змяніць?\nМіж тым, ад гэтага «варушэння ў пясочніцы» самой Таццяне ні халодна, ні горача. Яна працягвае паездкі па рэгіёнах, сустрэчы з людзьмі. На афішных тумбах месцамі нават з’явіліся плакаты ў яе падтрымку. Фактычна, ініцыятыўная група Караткевіч пачала сваю працу па яе «раскрутцы».\nПартыйнае ж рашэнне дзіўнае, малазразумелае і непаслядоўнае. Як бы ні апраўдвалася Вештард, кажучы пра «тэхнічнае» рашэнне прэзідыума ад 19 красавіка, яно было расцэнена ўсімі як падтрымка вылучэння Караткевіч. «Крок наперад, два назад» хоць і ў традыцыях беларускай сацыял-дэмакратыі, але ён можа сур’ёзна паўплываць на расклад у «апазіцыйнай пясочніцы» як да выбараў, так і пасля іх.\nПа-першае, рашэнне сацыял-дэмакратаў адмовіцца ад падтрымкі Караткевіч ставіць пад пагрозу ідэю і існаванне самога «Народнага рэферэндуму». Ва ўмовах, калі дзве арганізацыі — Партыя БНФ і «Гавары праўду», — падтрымліваюць Караткевіч, а дзве — БСДП «Грамада» і Рух «За свабоду», — ухіляюцца ад гэтай падтрымкі, «Народны рэферэндум», які да гэтага выглядаў маналітным, расколвацца на дзве прыкладна роўныя часткі. Чарговы раскол у беларускай апазіцыі напярэдадні прэзідэнцкіх выбараў не дадасць папулярнасці ўсёй апазіцыі ў цэлым. Ніхто не будзе разбірацца, чым «Народны рэферэндум» адрозніваецца ад Лябедзькі ці Калякіна, размова будзе адна: «Ізноўку няздольныя аб’яднацца».\nТакім чынам, ЦК БСДП (Грамада) падстаўляе ўсіх дэмакратычных кандыдатаў агулам, без падзелу на «сваіх» і «чужых».\nРазбор палётаў унутры «Народнага рэферэндуму» пасля прэзідэнцкіх выбараў можа прывесці да развалу гэтай ініцыятывы. Што будзе прыкра, бо пакуль што НР — адзіная дзейсная кааліцыя ў апазіцыйным асяродку. Пра «Талаку», якую стваралі камуністы са «Справядлівага свету» і лібералы АГП, нідзе нават не згадваецца. Тым больш, што на гэтых выбарах як старшыня «Справядлівага свету» Сяргей Калякін, так і лідар АГП Анатоль Лябедзька таксама ідуць на прэзідэнцтва — паасобку.\nПа-другое, пасля выбараў такі ж «разбор палётаў», як у «Народнага рэферэндуму», не выключаны і ў самой БСДП (Грамада). Ужо зараз частка аднапартыйцаў можа задацца пытаннем: «А чаму гэта мы не падтрымалі свайго сябра, які ў нашай арганізацыі больш за 15 гадоў?». Гэтае пытанне пацягне за сабою яшчэ больш небяспечнае: «А ці падтрымае мяне мая партыя ў выпадку чаго? Можа, таксама адмовіцца, як ад Караткевіч?» Гэта можа прывесці да чарговага расколу ў сацыял-дэмакратаў. Але з іхнімі расколамі, як казалася вышэй, мы ўжо звыкліся.\nСяргей Пульша, “Новы час”\nТеги: БСДП (Грамада), Ирина Вештард, Президентские выборы, Татьяна Короткевич


Абмен RUB Яндэкс Грошы на Ашчадбанк KZT — Курсы абмену валют — Маніторынг абменнікаў криптовалют\nКурсы абмену Яндэкс Грошы Расійскі Рубель на Ашчадбанк Казахстанскіх тэнге\nRussian Ruble Yandex Money to Sberbank Kazakhstani tenge — YAMRUB to SBERKZT\nЯндэкс Грошы RUB на Ашчадбанк KZT\nНа гэтай старонцы наведвальнік можа даведацца, дзе можна вырабіць абмен Яндэкс Грошы Расійскі Рубель на Ашчадбанк Казахстанскіх тэнге па лепшага курсе. Пры выбары лепшага курсу звяртайце ўвагу на рэзерв валюты SBER KZT. Пры недастатковай суме рэзерву валюты Казахстанскіх тэнге выбірайце абменнік з горшым курсам, але з дастатковым для вашага абмену рэзервам. Усе курсы SBER KZT і YAM RUB атрыманы з экспартных файлаў абменных сэрвісаў. Дадзеныя ў табліцы адсартаваныя па прынцыпе - больш выгадны курс абмену Расійскі Рубель Яндэкс Грошы на Ашчадбанк Казахстанскіх тэнге у пачатку табліцы.\nКанверсія YAMRUB → SBERKZT ажыццяўляць 6 абменных пунктаў.\nПерайсці да абмену ў зацікавіў абменным пункце можна націснуўшы на кнопку са стрэлкамі. Памятаеце пра тое што не ўсе абменныя пункты мяняюць YAM RUB на SBER KZTу аўтаматычным рэжыме. Пункты абменьваюць валюту ў «ручным» рэжыме звычайна не вырабляюць аперацыі абмену ноччу, у выхадныя і святочныя дні.\nІншыя варыянты купіць Ашчадбанк KZT і прадаць Яндэкс Грошы RUB\nKZT Ашчадбанк на Яндэкс Грошы RUB\nКурс Яндэкс Грошы RUB на Ашчадбанк KZT\nАбмяняць Яндэкс Грошы Расійскі Рубель на Ашчадбанк Казахстанскіх тэнге\n24wm.kz ₽1 ₸5.70000000 ₸2\n1wm.kz ₽1 ₸5.65000000 ₸1,473,961\nfastwm.biz ₽1 ₸5.45000000 ₸391,379


Гімн маладосці. Эсэ-рэпартаж з выпускнога вечара ў Чалюшчавіцкай сярэдняй школе - Петриков | Петриковский район | Новости Петрикова | Петриковские новости | Петрыкаускiя навiны | Газета города Петриков\nГімн маладосці. Эсэ-рэпартаж з выпускнога вечара ў Чалюшчавіцкай сярэдняй школе\nПонедельник, 22.06.2015 15:51. Рубрика: Грамадства Просмотров: 1 414\nПамятаю, як сёння, выпускны нашага класа. Здаецца, тое было з іншага жыцця, светлага, усмешлівага, нейкага асабліва паветранага, салодкага з лёгенькай кіслінкай, як крыху недаспелая ягадка маліны…\nДоўгія валасы нашых прыгажунь-аднакласніц на палубе “Коршуна” лёгка расчэсваў ветрык, раз-пораз парываючыся прыгладзіць надраныя аднабокія чубы хлапцоў.\nНе было ў нашых дзяўчат шыкоўных бальных сукенак і неймаверных прычосак на тэму космасу, а хлопцы, здаецца, як адзін былі апрануты ў шэрыя з палоскай касцюмы і гальштукі-“селядцы”. Але ні смутку па былым, ні нейкай зайздрасці, гледзячы на ўзровень святочнасці сённяшніх выпускных, няма. То сапраўды быў іншы час, іншыя магчымасці. Адно толькі яднае нас праз пакаленні – радасць і рамантыка юнацтва.\nЗараз рамантыка больш маднейшая, абапіраецца на вышэйшы ўзровень заможнасці і багацце спажывецкага асартыменту. Але тым не менш яна самая сапраўдная, амаль што бязважкая. Сённяшнія юнакі і дзяўчаты таксама лётаюць, не паспяваюць есці і спяць пад зорамі хіба што не на горцы ля возера, а “ВКонтакте” смартфона. Э-э-эх.\nКалі на мяне паглядзець збоку на якіх-небудзь святочных мерапрыемствах, дзе прысутнічае моладзь, то я, напэўна, заўсёды сяджу з расчыненым ротам і бляскам у вачах. Хіба ж не можна не любавацца гэтай свежасцю, маладосцю, бесклапотнай радасцю! Яны ж сапраўдны жывуць на поўную, на ўсю амплітуду пачуццяў і нерваў.\nНядаўна выпаў гонар і, напэўна, шчасце прысутнічаць на выпускным вечары ў Чалюшчавіцкай сярэдняй школе. Ніколькі не шкадую, што з таго не выспаўся і наступным днём з такой жа амплітудай пазяхаў на нейкім пасяджэнні. Затое, здаецца, у асяродку выпускнікоў выпусціў з дзясятак гадоў, што назапашваюцца чамусьці пад вачыма і грудзьмі.\nВечар прайшоў па-дамашняму шчыра. Поруч з без сарака хвілін былымі школьнікамі, выпускнікамі адзінаццатага класа сваю амаль што генеральную рэпетыцыю выпуску правялі выпускнікі базавага звяна – дзевяцікласнікі.\nБыло шмат песень, выкананых даволі прафесійна, у тым ліку бацькамі і педагогамі, вершаваных выступленняў. Юнакі і дзяўчаты паказалі некалькі тэатральных сцэнак, чым добра-такі завялі залу.\nБылі традыцыйныя словы ў наказ бацькоў, дырэктара, класных кіраўнікоў Галіны Кармышавай і Наталлі Мазай, першай настаўніцы выпускнікоў Аксаны Баравік, ветэрана педагагічнай працы Віктара Лазарчука, старшыні Чалюшчавіцкага сельвыканкама Ігара Русака. На правах журы выпускнікі прысудзілі настаўнікам ганаровыя званні самага дэмакратычнага, добрага, галасістага, любімага настаўніка, узнагародзілі за самы цікавы ўрок і многія іншыя падзеі ў іх доўгім – даўжынёй у 11 школьных гадоў – жыцці.\nКанечне, усяго хапала ў ім – і радасці, і крыўды, і выдатных адзнак, і не надта выдатных. Але, нават атрымаўшы з рук дырэктара школы Наталлі Ваявода атэстаты, ніхто і не памкнуўся ўзгадаць пацягванні за вушы або лёгенькае стымуляванне разумовай актыўнасці ўказкай па руках. Хаця, відаць, зараз такія не надта дэмакратычныя метады выхавання наўрад ці выкарыстоўваюцца ў школьнай навуцы. А ў нас, памятаецца, былі. І гэтак жа, зацятыя хуліганы і балбесы, атрымаўшы за гарэзы “стымулам” па карку, абсалютна не ў крыўдзе на нашых настаўнікаў.\nКожнаму з нас тады і затым знайшлося месца пад сонцам і ў штаце прадпрыемстваў і арганізацый. Перараслі і сталі добрымі гаспадарамі і гаспадынямі, сумленнымі працаўнікамі, вернымі мужамі і жонкамі.\n… І гэтыя шасцёра стануць. Я проста ўпэўнены. І наступныя пакаленні.\nЧалюшчавіцкай школе ёсць кім ганарыцца. Так, выпускніца гэтага года Валянціна Глеб у мінулым навучальным годзе заняла трэцяе месца ў абласной завочнай алімпіядзе для школьнікаў па асновах псіхалогіі і педагогікі. Дзесяцікласнік Дзмітрый Жукоўскі атрымаў Дыплом за перамогу ў абласной завочнай алімпіядзе па маркетынгу і лагістыцы. Дзевяцікласніца Настасся Тарасевіч была другой у Міжнародным літаратурным конкурсе, прысвечаным памяці Канстанціна Сіманава і 70-годдзю вызвалення Беларусі.\nДзевяцікласніца Настасся Шурпач перамагла ў намінацыі завочнай алімпіяды па асновах псіхалогіі і педагогікі “Прафесійная матываванасць”. Васьмікласніцы Дзіяна Радзькова, Алена Века і пяцікласнік Аляксандр Сідарчук занялі трэцяе месца ў абласным этапе рэспубліканскай акцыі “Спажыванне і другаснае выкарыстанне матэрыялаў”.\nШмат перамог у чалюшчавіцкіх школьнікаў і на раённым узроўні. А гэта сведчыць і пра высокі прафесійны ўзровень настаўнікаў, якія ў сваю чаргу па выніках мінулага года таксама маюць узнагароды ў конкурсах.\nЯк адзначыла намеснік дырэктара школы Ала Жукоўская, трэцяе месца на раённым этапе конкурсу “Камп’ютар. Адукацыя. Інтэрнэт” заняла настаўніца інфарматыкі Наталля Шурпач. Настаўніца беларускай мовы і літаратуры Алена Ярмак была другой на раённым этапе літаратурнага конкурсу часопісаў “У дарозе няспыннай”, прымеркаванага да 100-годдзя Аркадзя Куляшова. Настаўніца пачатковых класаў Аксана Баравік адзначана Дыпломам другой ступені па выніках завочнага этапу школьнага конкурсу сцэнарных навагодніх святаў “Нагаводнія забавы”.\n… А яшчэ было шмат маленькіх і вялікіх перамог у класных кабінетах, на спартыўнай пляцоўцы, у калідорах школы, на школьным двары – усюды, што мае дачыненне да школьнага жыцця. Бо жыццё гэтае сапраўднае, багатае, поўнае на падзеі і перажыванні.\nЧарговы выпуск сказаў роднай Чалюшчавіцкай школе: “Бывай!”. Невялікі перадышак – і верасень збярэ новыя генерацыі цікаўных, наіўных хлопчыкаў і дзяўчынак, якія праз дзясятак гадоў у каляровых стужках гэтак жа ганарова, выразна і некалькі смешна будуць чытаць вершаваныя радкі на сваім выпускным вечары.\n…Жыццё працягваецца. А канікулы школьнікаў у самым разгары. Для школы ж амаль што няма вакацый. Так, на працягу чэрвеня ў Чалюшчавіцкай школе працуе летні аздараўленчы лагер, працягваецца работа гурткоў, спартыўнай пляцоўкі. У сярэдняга звяна школьнікаў – працоўны дэсант.\nЛіпень збярэ дзяцей на гульні і заняткі гурткоў, у жніўні дабавіцца працоўны маладзёжны лагер. Карацей, школа, як заўсёды, будзе адпавядаць сваёй класічнай мянушцы – другі дом. Галоўнае, каб у ім было заўсёды бяспечна, весела і здорава!\n« 24-26 чэрвеня на Петрыкаўшчыне будзе праводзіцца праверка сістэм апавяшчэння насельніцтва\nНож – жалезны аргумент. У вёсцы Капцэвічы Петрыкаўскага раёна – нецвярозая панажоўчына »


Будзьма беларусамі! » 80 акцёраў і спявачка PALINA — у ДК "МАЗ" пройдзе спектакль "Восем пачуццяў"\n80 акцёраў і спявачка PALINA — у ДК "МАЗ" пройдзе спектакль "Восем пачуццяў"\n10 лістапада ў ДК МАЗ сямейны інклюзіў-тэатр "i" пакажа сваю самую папулярную пастаноўку "Восем пачуццяў або нараджэнне чалавека". У спектаклі граюць 80 акцёраў — у шэсць разоў больш, чым у "Чайцы", у чатыры разы больш, чым у класічнай "Паўлінцы". Вялікую кампанію артыстаў 10 лістапада дапоўніць спявачка PALINA.\nГалоўныя героі спектакля "Восем пачуццяў або нараджэнне чалавека" — супярэчлівыя пачуцці, якія час ад часу ахопліваюць кожнага: злосць, сум, інтарэс, крыўда, страх, радасць, задавальненне, віна. Паліна Паланейчык, вядомая публіцы пад псеўданімамі PALINA і Паліна Рэспубліка, стане спецыяльнай госцяй імпрэзы, праспявае для гледачоў пастаноўкі і зробіць сумеснае фота з усімі ахвотнымі.\n— Спектакль "Восем пачуццяў або нараджэнне чалавека" — важная частка нашага рэпертуару, — каментуе кіраўнік сямейнага інклюзіў-тэатра "і" Ірына Пушкарова. — Гэтая пастаноўка пра пачуцці — канцэнтрацыя уласных эмоцый і перажыванняў акцёраў. У ёй удзельнічаюць 80 артыстаў ад 6 гадоў і старэйшыя, а ідэю твора прыдумаў наш 12-гадовы выхаванец Кастусь Жыбуль. Гэтым спектаклем мы адкрываем чацвёрты тэатральны сезон, вельмі ўдзячныя Паліне і ўсім, хто падтрымаў і яшчэ падтрымае праект.\n“Мы не дзелім дзяцей на “асаблівых” і звычайных”: інклюзіўная п’еса “Чыгунка”\nУ сямейным інклюзіў-тэатры "і" грае больш за 100 акцёраў, у тым ліку дзеці з аўтызмам. Квіткі на пастаноўку "Восем пачуццяў або нараджэнне чалавека" можна купіць на bycard.by або па тэлефоне +375 (29) 622-20-90.


“Тэлеканал павінен быць створаны на прынцыпах грамадскага тэлебачання” | baj.by\n“Тэлеканал павінен быць створаны на прынцыпах грамадскага тэлебачання”\nСпадарожнікавы тэлеканал “TV Беларусь” распачне вяшчанне на Беларусь меркавана ў наступным годзе. Аб гэтым пагадзіліся ўдзельнікі круглага стала на тэму перспектываў і эфектыўнасці замежнага вяшчання на Беларусь, які ладзіўся 23 верасня ў Вільні. Удзел у дыскусіі прынялі журналісты і кіраўніцтва тэле- і радыёстанцый, якія ўжо наладзілі падобную трансляцыю на Беларусь з Германіі, Польшчы і Літвы, а таксама прадстаўнікі Рады Еўропы, беларускія палітыкі, гісторыкі і культуролагі.\nПрынцыповае і важнае пытанне, якое актыўна абмяркоўваліся за круглым сталом – разуменне таго, якім павінна быць гэта вяшчанне, - адзначыў прэс-службе БАЖ Эдуард Мельнікаў, сябра Праўлення ГА “Беларуская асацыяцыя журналістаў”, удзельнік дыскусіі.\n“Некаторыя “гарачыя галовы” лічаць, што калі беларускае дзяржаўнае тэлебачанне прапануе гледачам прапагандысцкі наркотык, то мы павінны зрабіць адпаведны адказ - такое рэвалюцыйнае вострапалітычнае контрвяшчанне, якое б выводзіла людзей на вуліцы. Няма нічога больш шкоднага, чым такое ўяўленне. Большасць удзельнікаў канферэнцыі пагадзіліся, што гэты тэлеканал павінен быць створаны на прынцыпах грамадскага тэлебачання, як гэта ёсць паўсюль у Еўропе, са сваёй прававой базай і функцыямі (у нас гэта ідэя, на жаль, была адразу скампраментавана расійскім ОРТ, якое на самай справе належала алігархічнай групоўцы). Галоўнае задача такога тэлебачання інфармаваць аб’ектыўна, без перадузятасці, быць форумам, дзе ўсе прадстаўнікі нацыі могуць выказвацца і абменьвацца думкамі. Але, акрамя навін і палітычнай тэматыкі, павінны быць забаўляльныя, літаратурныя, музычныя, дзіцячыя і іншыя праграмы,”— расказаў Эдуард Мельнікаў.\nПраект новага тэлеканала падрыхтаваны на аснове і вопыце польскага грамадскага тэлебачання. Падобнае вяшчанне на Беларусь сёння магчыма толькі праз спадарожнік. Каб палепшыць эфектыўнасць радыёвяшчання з-за мяжы, прагучала прапанова пабудаваць у Літве больш магутны радыёперадатчык. У такім выпадку, на думку прадстаўніка радыё “Балтыйскія хвалі” Р. Плейкіса, можна будзе “ахапіць” на сярэдніх хвалях усю тэрыторыю Беларусі.


Ці прызнае Еўропа выбары ў Беларусі? | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nCакратар БСДП (Народная грамада) Сяргей Скрабец ацэньвае падрыхтоўку апазіцыі да прэзідэнцкіх выбараў.\nУ прыватнасці, Статкевіч піша: “Калі ўжо казаць пра тыя выбары і падрыхтоўку да іх дэмакратычных сілаў, то сітуацыя выглядае сумнай. Робіцца рэальнай перспектыва міжнароднай легітымізацыі. Для гэтага зараз дастаткова прадэманстраваць толькі “заўважны прагрэс”. Гэта значыць, паставіць меншы працэнт і праігнараваць мажлівую акцыю пратэсту. Калі яна будзе. Карацей кажучы, план, які рыхтаваўся ў 2010 годзе, але быў сарваны, цяпер мае добрыя шанцы. Супрастаяць яму ніхто з кандыдатаў і не збіраецца. Ды і “адмазка” ёсць – Расея”.\nСяргей Скрабец: Мне здаецца, што ўдзельнічаць у выбарах у любым выпадку неабходна. Гэта ўдзел у палітычным працэсе, іншых інструментаў, каб заявіць пра сябе, у нас няма, бо беларуская апазіцыя знаходзіцца ў ізаляцыі. Выбарчыя кампаніі – мачымасць данесці да людзей сваю пазіцыю, пазіцыю партыі і нашы стратэгічныя задачы. Іншая рэч, што апазіцыя і на самой справе не павінна гуляць на полі ўлады. Галоўная задача любой апазіцыі – прыход да ўлады і змена грамадства да лепшага. Тое, што зараз адбываецца ў Беларусі, ва ўзаемаадносінах улады і Захаду, я б назваў размарозкай палітычных стасункаў. Тым больш, пазіцыя Беларусі ва ўкраінскім канфлікце гэтаму спрыяе. Еўропа робіць нейкія малыя спробы вызваліць палітвязняў, але візіты еўрачыноўнікаў у Менск становяцца больш частымі, а палітзняволеныя застаюцца за кратамі. Гэта гаворыць пра тое, што той жа Мікалай Статкевіч будзе знаходзіцца ў няволі да заканчэння свайго тэрміна, а можа яму яшчэ і дададуць.\nРР: Адным словам, вы мяркуеце, што Захад, у рэшце рэшт, прызнае гэтыя выбары?\nСяргей Скрабец: Мне здаецца, што іх ужо прызналі. Пасля саміта ў Менску, калі ў сталіцу прыехалі кіраўнікі Францыі, Германіі, як кажуць, працэс пайшоў. Гэта быў пачатак гульні па прызнанні выбараў.


5 лютага — дзень памяці святой Агаты\n5 лютага ў Каталіцкім Касцёле адзначаецца ўспамін святой Агаты, панны і мучаніцы. У гэты ж дзень благаслаўляецца «хлеб святой Агаты», вада і студні. Кім была гэтая святая? Чаму з ёю звязана традыцыя благаслаўлення хлеба?\n27 студзеня, у літургічны ўспамін благаслаўлёнага арцыбіскупа Юрыя Матулевіча, Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч цэлебраваў святую Імшу ў парафіі Адведзінаў Найсвяцейшай Панны Марыі ў Вішневе. Нагодай для візіту іерарха ў гэтую парафію стала благаслаўленне абраза арцыбіскупа Матулевіча.\nЗа акном зіма, але заўсёды, калі надыходзіць 24 студзеня , успамін св. Францішака Сальскага, сваю прыгажосць, нібы каштоўны дыван, перад маімі вачыма раскрывае духмяная вясна.\nСвяты Пасад: новая інструкцыя аб рэліквіях святых\n16 снежня ў Ватыкане апублікавалі інструкцыю Кангрэгацыі па справах Кананізацыі «Рэліквіі ў Касцёле: аўтэнтычнасць і захаванне».\nІндыйская манахіня-мучаніца Рані Мары далучана да ліку благаслаўлёных\nУ індыйскім горадзе Індаўры адбыўся абрад далучэння да ліку благаслаўлёных францішканскай манахіні Рані Марыі, якая загінула ад нажа забойцы 25 лютага 1995 года. Урачыстае набажэнства ўзначаліў прэфект Кангрэгацыі па справах Кананізацыі кардынал Анджэло Амата.\nНядзеля, 29 кастрычніка 2017


Лукашэнка спадзяецца, што «прэлюдыя» не зацягнецца\n01.12.2009 / 18:54\nУ першы дзень зімы на прадпрыемстве інвалідаў Лукашэнка выказаў тое, што свярбела. Піша ў сваім блогу на НН Аляксандр Класкоўскі.\nУ першы дзень зімы на прадпрыемстве інвалідаў Лукашэнка выказаў тое, што свярбела. Ключавая фраза — наконт мытнага звязу з Расіяй ды Казахстанам: «Баяцца тут няма чаго».\nСлова «баяцца» выдае фобіі самога беларускага кіраўніцтва. Тое, што яно пераймаецца, было бачна няўзброеным вокам на нарадзе, зладжанай за дзесяць дзён да разрэкламаванага мінскага саміту. Тады Лукашэнка фактычна паставіў пытанне рубам: а ці патрэбен Беларусі той мытны звяз, у якім будзе дамінаваць Расія? Карацей, падвесіў пытанне гэтак жа, як некалі КСАР.\nНарада нарабіла такога фурору, што расійская дэлегацыя, як паведаміў дасведчаны «КоммерсантЪ», ляцела ў Мінск на саміт ЕўрАзЭС з благім прадчуваннем. Інтрыга захоўвалася да апошняга моманту.\nЯшчэ болей, калі разабрацца, то, насуперак анонсам, мытны звяз у Мінску 27 лістапада дэ-факта так і не стварылі. А падпісалі толькі пару папярэдніх дамоваў пра рамкавыя умовы яго фармавання. Усё яшчэ віламі па вадзе.\nІ пэўна не ўсе звярнулі увагу на такі нюанс:\nЛукашэнка фактычна зноў падвесіў пытанне, толькі ў новай форме.\nЁн рэфрэнам паўтарае, што галоўнае для Мінска — не мытны звяз, а адзіная эканамічная прастора з «роўнадамоўнымі» цэнамі на энергарэсурсы.\nЯ спытаўся ў некалькіх эканамістаў, што такое «роўнадамоўныя цэны» — паціскаюць плячыма. Але сэнс неалагізму зразумець няцяжка. Беларускае кіраўніцтва хоча ад Расіі таго ж, чаго хацела заўсёды, — танных газу і нафты.\nІ прынцыпова важнай выглядае фраза Лукашэнкі пра тое, што яны з Мядзведзевым і Назарбаевым збяруцца 18 снежня ў Астане, каб «прыняць канчатковае рашэнне па АЭП». Карацей, думай, Расія, расшыфроўвай рэбус пра «роўнадамоўныя цэны», калі не хочаш, каб твой праект ляснуўся.\nТым часам Лукашэнка ўжо псіхалагічна рыхтуе беларусаў да падаражэння іншамарак: ««Выбачайце, але калі мы сюды будзем завозіць менш патрыманага хламу, то, можа, нічога страшнага ў гэтым няма. Мы выйграем па іншых пазіцыях».\nБеларускі кіраўнік прышпіліў да аргументаў на карысць мытнага звязу нават нашумелы візіт сіньёра Берлусконі. Той, маўляў, убачыў магчымасці экспансіі праз Беларусь на гіганцкі рынак амаль што маштабу СССР.\nЛукашэнка аптымістычна прагназуе, што стварыць АЭП пашэнціць за паўтара года. І гэта ўжо не адпавядае расійскім прыкідкам. Паводле сакратара камісіі мытнага звязу віцэ-прэм’ера Расіі Ігара Шувалава, каб распрацаваць юрыдычную базу АЭП, спатрэбіцца 24 месяцы.\nНагадаю: на нарадзе 17 лістапада Лукашэнка матываваў сумневы ў мытным звязе тым, што «ў нас на сёння няма ніякай пэўнасці ні ў пытанні аб скасаванні экспартных мытаў на нафту, якія ўжывае Расія, ні па адзіным цэнаўтварэнні на прыродны газ ды іншыя энергарэсурсы…». На сёння пэўнасці ў гэтых пытаннях не дадалося ні на ёту.\nПаказальная сённяшняя агаворка Лукашэнкі, што вылучана аж 600 «адчувальных пазіцый», па якіх партнёры траістага мытнага звязу мусяць дамаўляцца кансэнсусам. Гэта капец. Бо ў «адчувальных пазіцыях» Мінск з Масквой нават удваіх не маглі разабрацца, і гэтыя разборкі выліваліся ў эксцэсы кшталту славутай малочнай вайны.\nТак што цяперашняя рэклама выгадаў мытнага звязу вельмі падобная на сеанс аўтатрэнінгу. І хаця Мядзведзеў паэтычна назваў гэты звяз прэлюдыяй да АЭП, беларускае кіраўніцтва адчувае, што можа трапіць як шчупак у нерат.