Elkarrizketa: Odei Barroso by topatu info - issuu\nA T E K Z ARRI\nODEI BARROSO bertsolaria eta raperoa Hiru urtetatik Urruñan (Lapurdi) hazia, umetatik ibili da Odei Barroso (1988) hizkuntzarekin jolasean, euskara ardatz hartuta. Hazi den inguruan, euskararen jolasa txikiagoei pasaraztea du ogibide; bertsoa eta rapa, bi zio eta bizio. Hain zuzen, rap disko bat atera berri dute 2zio taldekoek: Jok, Gorkak eta Odeik berak. Azkainen (Lapurdi) hartu gaitu, eta kantuan baino patxada gehiagorekin eta zorroztasun berarekin hitz egin digu hizkuntzaz eta bere inguruaz. “Ez dugu batere maite oilarren borroka, rapa ez da norgehiagoka, aldarrikapen mota”. Zer da zuentzat rapa? Hastapenetik dugun filosofia edo ikuspegia rapari so, da aldarrikapen mota bat dela, tresna bat. Batetik, hizkuntzarekin jolasteko. Bestetik, hizkuntzak ematen dituen baliabideak eta raparenak elkartu eta gure\n2013ko otsailaren 13a | 7. zenbakia\n“Garrantzia dago bakoitzak bere txikian egiten duen horretan”\n“Gehien entzuten den rapa kalitate txarrenekoa da. Rapik onena, kasurik gehienetan, ez dugu ezagutzen eta ez dugu entzuten ere”\naldarrikapenak edo mezuak pasatzeko. Horregatik ere, egia da guk erraten dugula: “Ez dugu maite oilarren borroka, rapa ez da norgehiagoka, aldarrikapen mota...”. Guretzat hori da, mezuak pasatzea eta zerbait erratea hitzetan. Positiboago ere jo genezake agian, baina hori baino, guk ez duguna maite 2zion da norberaren egoaren aldarrikapen hori, erratea “ni nator”, “ni heldu naiz hau egitera”, “ni naiz onena”... Gu kontu horrek aski urrun harrapatzen gaitu. Egia erran, gu ez gara heldu erratera nor den hobea, nor txarragoa, nork egiten duen zer, gu nor garen... Gure ideiak, gure mezuak pasatzera heldu gara, eta 2ziorekin hori da azkenean egiten duguna: testuak idatzi eta gure ideiak plazaratu musikak ematen dizkigun baliabideekin. Eta, hori aprobetxatuz, gure aldarriak pasarazten ditugu. Zein helbururekin komertzializatzen du rapa sistemak? Zein balore bultzatzen ditu rap komertzialak? Zein ondorio ditu horrek? Rapa bilakatu da aspaldi biziki musika komertziala;\nbai espainolez, bai ingelesez, bai frantsesez. Rap ainitz egin da komertziala, saltzera joz. Abiapuntutik ez da musika horrekin zer egin, baizik eta zer egitera. Hori da problema. Saltzera baldin bazoaz, rap mota bat egin behar duzu jendearengana iristeko. Guk, hasteko, argi dugu euskaraz egiten dugun neurrian ez garela biziki publiko zabal batengana iritsiko, eta ez dela hedatuko komertzialki edo gurea ez dela izanen merkatuan lehian aritzeko musika. Eta ez dugu nahi gainera, ez dugu batere halako helbururik. Raparen komertzializatze horrek, nire iduriz, eragin du raparen kalitatea jaustea. Ez da jautsi orokorrean, baina gehien entzuten den rapa kalitate txarrenekoa da. Rapik onena, kasurik gehienetan, ez dugu ezagutzen eta ez dugu entzuten ere. Egia da rap komertziala egiten dutenek ere rapean ongi egiten dutela: errimak biziki ongi ematen dituzte, neurrian sartu eta sekulako hitz jokoak egiten dituzte, dudarik gabe. Baina, hori baino, kontuan hartzekoa da zer erraten den, ez bakarrik nola. Eta egia da\ngu hortik biziki urrun garela, eta ez dugula rap komertziala egiteko joera hori, inondik inora. Guk gurea eginen dugu; maite duenak entzunen du, eta maite ez duenak ez. Gu ez goaz jende gehiago edo gutxiago ukitzera musika mota hau egiten dugulako. Hau egiten dugu hala sentitzen dugulako, maite dugulako. Eta ukitzen duen jendea uki dezala. Rapa bertsoa baino lehen ezagutu omen zenuen. Zerk erakartzen zintuen? Oroitzen naiz txikitan metala biziki zabaldua zegoela gure inguruan. Txiki-txikitatik jada Latzen, Su Ta Gar... ezagutzen genituen; Berri Txarrak beranduxeago. Metala bazen inguruan, baina nik rapa biziki maite nuen, baita lagun batzuek ere. Bereziki lehengusuarekin oroitzen naiz: txikitxikitatik rapa maite genuen, gure kontzertutxoa edo gure antzerkia egiten genuen etxean, rapa eginen bagenu bezala. Nik, pertsonalki, ezagutu nuen mundu hori bertsoarena baino lehen. 12-13 urterekin hasi nintzen bertso eskolan, nahiz eta eskolan lehendik lantzen genuen. Bertso eskolan hasi aitzin ere\nbadakit idatzia genuela gauzaren bat. Ez dut jakin nahi ere zer idazten genuen garaian, auskalo! Baina, hastapenetik nuen zaletasun hori. Zergatik? Ez dakit, egia erran. Maite nuelako musika hori, eta hitzak nola sartzen ziren… Ez dakit, naturalki maite duzu. Ez dakizu zergatik maite duzun, dakizuna da maite duzun ala ez. Nik biziki maite nuen hori, lehengusuak ere, eta hortik hasi ginen gure gauzak idazten. Beranduxeago, etorri zen etxera bizitzera bi urtez, eta hor testu gehiago egiten genituen. Baina, noski, ez genuen baserik, ez genuen musikarik, eta gure kartoizko kutxa batekin, kan-kan batek, bestea ahoarekin arrabotsak egiten… Eta hala egiten genuen rapa. Hizkuntzak eta hitzek duten garrantzia izango zen arrazoi bat… Hori da. Eta, bai batak, bai besteak, nola elkar elikatzen duten, ez? Nik maite nuen rapa, gero maite nuen bertsoa, eta rapa baztertua nuen azkenean. Ez genuen fitsik egiten rapean. Momentu puntual batzuk ziren, non ongi pasatzen genuen gure artean rapa eginez, gure artean irri egiteko. Hori zen rapa. Aldiz, bertsoa... Bertso eskolara joaten nintzen astero eta... Egia da gerora bertsotan aritzeak sekulako laguntzak eta baliabideak ematen dizkizula testuak idazteko euskaraz, eta bereziki errimatzeko, hitzak atxemateko… Bai bertsoak rapari, eta bai rapak bertsoari, ainitz laguntzen dio. Inkontzienteki, batak bestea laguntzen du, eta bata bestera eramaten duzu, eginez. Hitzak zenbateraino erabil litezke arma bezala, egoera aldatzeko? Hor badugu parte bat: “Kantatzen hasi orduko, hala dugu segituko, nahiz gure hitzek ez duten mundua aldatuko”. Guk badakigu hori. Gure mezuak pasako ditugu, eta seguruenik iritsiko dira, gehienbat, antzeko\niritzia duen jendearengana. Baina, neurri batean, iristen ahal da hain berdin edo hain antzeko pentsatzen ez duen jendearengana. Guk badakigu rapa eginez, eta garen talde txikiarekin, ez dugula fitsik aldatuko. Baina bai, tresna bat da gure hizkuntzan egiteko, musika hori bultzatzeko gure hizkuntzan. Tresna bat da gure aldarriak pasatzeko, eta agian beste manera batzuetan iritsiko ez ginen eremuetara iristen ahal gara raparen bidez. Ez dakigu, auskalo! Horretarako ere ez dugu egiten. Guk baliatzen dugu tresna hori gure mezuak, gure aldarriak pasatzeko. Zergatik? Bada, rapean bereziki, hitzak balio handia duelako. Rapa testu hutsa da. Musikarekin lagundua, noski, eta musikak ere ainitz egiten du. Hori ere beste mundu bat da, eta hori ere lantzen dugu. Baina bai, izugarrizko tresna da bai mezuentzat, baita hizkuntzarentzat berarentzat ere. Euskara plazara ateratzeko beste manera bat da, musikan, beste arlo batean. Eta gu ez gara berritzaileak. Gu baino lehen egon dira Selektah Kolektiboa, Norte Apatxe, 121 Crew, Goienetxe Anaiak… Rapa mugitzen da. Info7 irratiak atera berri duen konpilazioan ere ikusten da euskaraz egiten ari dela rapa. Baina, nik uste, bai guretzat eta baita beste taldeentzat ere, tresna bat dela rapa, gauzak errateko. Errimari garrantzia handia ematen diozue. Errimak ere laguntzen dio hitzari, musikak bezala, mezua pasatzeko tresna izaten? Bai. Guk garrantzia handia ematen diegu errimei, nola kokatuak diren-eta. Baina, azkenean, rapa entzuten baduzu frantsesez edo espainolez, ikusiko duzu zein ongi errimatzen duten. Ainitzetan ikaragarria da nola errimatzen duten. Guk pixka bat faltan sumatu dugu hori eus-\nkaraz egiten den rapean, orokorrean. Taldeak badira biziki ongi errimatzen dutenak. Baina hain gutxi eginda ere, guk erreferentziak hartu ditugu euskarazko rapetik, kanpoko eremuetatik edo bertsolaritzatik hartu ditugun bezala. Errimak garrantzia berezia du, eta guk antzematen ginuen rapean terreno hori sobera landu gabe zegoela. Errimak, rapean, lehertu egin behar du. Esaldi bat hobeki sartzen da errimatzen duelako. Musikak eskatzen duen lekuan errimarik ez badago, falta den zerbait da. “Errimarik gabe ez dago rapeatzerik”, esaten dugu kantu batean. Guretzat hala da. Rapak eskatzen du errimatzea leku batzuetan, momentu batzuetan: itzulia edo buklea bukatzen den lekuetan errimatu behar da, edo beste bati lotu. Joko horri garrantzia eman diogu, uste dugulako mezuak hobeki pasatzen direla horrela. Joko horiek gelditzen zaizkizu buruan. Guk erraten\n“Garrantzia du egiten denak, ez nork egiten duen, nongoa den, zein izenekin, zer egin duen aurretik...” duguna errana izan da jadanik; denok entzun ditugu krisi ekonomikoari buruzko mila iritzi, presoen egoerari buruzko mila analisi... Guk, alde horretatik, deus berria ez dugu ekartzen, baizik hitzekin erraten duguna modu batean erratea. Eta bietan dago lana: zer erran, eta nola erran. Eta guk pisua ezarri dugu nola erran horretan. Asko aldentzen al da bertsotan bilatzen duzuna rapean bilatzen duzunetik? Eginaz ohartzen zara zein helburu ematen ahal dizkiozun\nzure buruari. Rapak ematen du terreno askoz libreago bat eta askoz zabalago bat, eta bertsoak hertsiagoa. Bertsotan beti da zailagoa zure nortasuna ateratzea, edo zinez noiz ari zaren zu, zure-\n“Ez dakizu zergatik maite duzun, dakizuna da maite duzun ala ez” tik, eta noiz ez. Noiz ari zaren paper bat jokatzen, eta noiz ez. Hori bertsotan landu beharreko zerbait da, eta lan ainitz galdegiten duena. Ni, pertsonalki, ari naiz lanean bereziki horretan, eta ohartzen naiz, gero eta gehiago, zenbat falta zaidan oraindik lortzeko. Bederen, hurbiltzeko zuk egin nahi duzun hori lortzera, edo erakutsi edo pasarazi nahi duzun hori nola pasa jakitera. Bertsotan, azkenean, ematen diren egiturak eta eskemak hain hertsiak dira, non zailagoa den. Egia da rapak ematen duela eremu bat askoz libreagoa. Biek dute hizkuntzaren eta errimaren jolas hori, baina rapa idatzi egiten duzu, edo guk bederen idatziz egiten ditugu testuak, eta idaztea beste gauza bat da. Nik bertsotan bat-batean egiten dut, eta rapean idatziz. Idatziz egiten duzularik, dena hautatzen duzu: gaia, musika, zer erranen duzun, nola erran nahi duzun... Eta askoz denbora gehiago duzu pentsatzeko, tolesketarako. Aldiz, bertsotan, gutxiago. Eta askoz gehiago landu behar den zerbait da antzeko zerbait lortzeko bietan. Horregatik du bertsotan beste dizdira bat norbaitek bere nortasunaren zerbait ematen duelarik. Nortasunak pisu handia du bertsotan. Rapean pixkat errazagoa dela erranen nuke, libreagoa baita terrenoa. Bizio bat al da jendaurrekoa? Egia erranen dizut: jendaurreak, hastapenetik, sekulako beldurra\nKE Z I R AR\nâ€œMuga bat atxematen duzu, eta lortu behar duzu gainditzea. Eta, behin gainditu duzularik, ez pentsa bukatu denik; beste bat etorriko da segidanâ€? eman dit beti, txikitan sufritzen nuen ainitz jende aurrekoarekin. Herabea nintzen eta nahiko gaizki pasatzen nuen. Eta, pixkanaka, gainditzen da; eginaz, ohitzen zara. Baina, bertsotan ohitu naizen bezala, gero etorri da jende aurreko rapa, eta jende aurreko rapa ere beste kontu bat da. Egia erran, oroitzen naiz hastapenean pila bat sufritzen nuela. Bertsotan saldu behar da ahotsarekin, jarrerarekin, hitzekin... Baina, rapean, gestuak ere sartzen dira. Eta, nik, hasieran, sekulako amildegia ikusten nuen hor. Kantatzen baduzu bertsoan kantatzen duzun bezala rapean, ez du fitsik balio. Saltzeko modua oso ezberdina da: bertsotan mikro baten aurrean zurrun eta geldi saltzen dena, rapean musikarekin eta beste modu batean saldu eta eman behar diozu publikoari. Saldu diodanean da eman, publikoari eskaini. Eskaintzen duzun momentu horretan, oholtza gainean gestuak egiten, buruz dakizun testu bat kantatzen duzunean, beste zerbaitetan pentsatzen zaude: gestuak, zer egin...\nAldiz, bertsotan ari zarenean, ez duzu pentsatzen eskuak non dituzun. Hasieran, rapean ari nintzenean, hori gertatzen zitzaidan: ez nekiela zer egin behar nuen. Gero, naturalki heldu da, eta orain ez dut pentsatu ere egiten. Baina, oso ezberdina da nola ematen diozun jendeari. Rapean niri lotsa ematen zidan; lotsa, igotzea oholtza gainera eta hor hastea gestuak egiten, edo publikoari harremana eskatzen, bi hitz erran publikoak erantzuteko... Kostatzen zitzaidan hasieran, lotsa ematen zidan, baina pixkanaka ere ari gara horretan. Gazteagotan herabeago edo lotsatiago zinela diozu. Jendaurreko horrek laguntzen al du beste eremu batzuetan ere mugak gainditzen? Bai. Halakoetan gertatzen dena da muga bat atxematen duzula, eta lortu behar duzula gainditzea. Eta, muga hori gainditu duzularik, ez pentsa bukatu denik; beste bat etorriko da segidan. Jendearekin tratuan egoteak asko laguntzen du, hitz egiteak, jende ezberdina ezagutzeak... Horrek guztiak es-\nkatzen du jende aurreko jarrera bat, eta ez bakarrik oholtzakoa. Oholtzatik jautsita beste mila harreman ere hor daude, parez pareko harremanak. Erranen nuke horretarako oso-oso aberasgarria dela, zenbat jende ezagutzen duzun... Azkenean, lortu behar dena da naturala izatea, konplexuak eta gauza horiek gainditzen; bereziki jende aitzinean ematen zaren momentuan. Ainitzetan zure konplexuak ateratzen zaizkizu hor, inkontzienteki, eta zaude pentsatzen: â€œJendeak zer pentsatuko du, begira aurreko horrek nola begiratzen nauenâ€?... Eta, horrela hasten zarenean, galtzen zara. Gauza horiek gainditu egin behar dira, eta beste gauza batzuetarako ere laguntzen du, bai. Euskal Herriko taldea zaretela esaten duzue: bi lapurtarrak, beste bat bizkaitarra. Nola eramaten duzue muga administratibo-mental horren kontua? Lehen traba, mugak baino, distantzia da: elkartzeko, gauzak egiteko, kontzertuak edo dena delakoa egiteko... Baina guk ez dugu mugarik ikusten. Guk\nerraten dugu Euskal Herriko talde bat garela, eta Gorka, Jo eta Odei garela. Ez gara ez lehengo MAKeko musikari bat, edo bertsolari baten taldea, edo Iparraldeko batzuen taldea, edo bizkaitar bat... Ez. Gu gara 2zio: hiru lagun, musika egiten dugu, Euskal Herrian bizi gara, eta erraten dugu Euskal Herrikoak garela. Ez gara hasiko erraten Urruña, Ziburu, Algorta... Ez. Ez du garrantziarik horrek. Garrantzia du egiten denak, eta ez hainbeste nork egiten duen, nongoa den, zein izenekin, edo zer egiten duen lehenagotik... Mugarik gabe, ez Hegoalde, ez Iparralde. Gu termino horietan ez gara biziki eroso sentitzen eta, orduan, mugen kontua gibelean dugu. Argi da ainitzentzat buruan muga ainitz daudela; fisikoak baino, buruan dauden mugak dira. Erraten duzularik lapurtarra zarela, eta “uu... han, Iparraldean!?”. Edo bes-\n“Atxiki behar duguna errotik da gure hizkuntza eta gure ingurua; gure eremuak landuz” te batek erraten duelarik dela Amurriokoa-edo, “oo… han…!?”. Ez, bakoitza den lekukoa da, eta guk muga horiek ez ditugu ikusi nahi, eta paso egiten dugu horietaz, ahal dela. Kontrola dagoenean, pasa beharko da, baina beste guztia ez. Galdetu al dizute inoiz rapa euskaraz egin litekeen? Sentitu duzu zalantza hori inguruan? “Euskaraz rapak ez du sonatzen”, “euskarazko rapa ez da sartzen belarrian”, “ez da ongi geratzen euskara estilo horretan”… Nik halakoak entzun ditut, eta gu saiatzen gara esaten: zergatik ez? Euskaraz rapa ere egiten da. Egiten ahal da euska-\nraz ere, zergatik ezingo da egin? Hori da nire galdera. “Ez du sonatzen?”.Bada, agian, batzuei ez zaie ongi sartuko; guri bai. Noski, azentuaren kontua eta hori guztia ere zaindu behar da. Batzuetan ohartzen zara paperean errimatzen duten hitzek ahoz ez dutela hainbeste errimatzen, eta egia da horretan euskaraz lana falta zela. A-rekin bakarrik edo O-rekin bakarrik ezin da errimatu, eta orduan O horretan azentua ematen baldin baduzu ez duelarik, iduri du bortxatua dela. Eta, orduan, bai ez dela biziki ongi gelditzen. Baina, ez euskara delako; da ez delako egoki egin. Nire ustez aurreiritzi ainitz badira hor. Guk ez dugu hori uste, guk uste dugu euskaraz rapa egiten ahal dela, dudarik gabe. Mugimendu bat, joera bat indartzen ari dela dirudi. Kanpotik ikusita arreta pizten du, euskararen eremua kontuan hartuta, ertzetan ari dela sortzen. Ez dakit kasualitatea den edo zerbaiten ondorio. Izan liteke amorru gehiago dagoela ertz horietan edo… Ez dakit nola erran, jende horrek badituela gauza gehiago errateko; baina, ertzetako jendea ez denak ere badu erratekoa… Orduan, ez dut azalpen garbirik ikusten errateko “hori hala da honegatik edo besteagatik”. Egia da, Barakaldon adibidez, badela 121Crew, eta erraten duzu “ostras, Barakaldon? Eta, euskaraz egiten dute rapa?”. Halere, egia da halako lekuetan gehiago entzuten dela rapa euskal guneetan baino. Erran nahi dut, ohituagoak gara euskaldunok beste musika bat entzuten. Beste musika baterako joera dutenetan, hor garatu da rapa, nire ustez. Hemen rap ainitz entzuten da adibidez. Lapurdin, Nafarroa Beherean eta Zuberoan, orokorrean, erranen nuke jende ainitzek maite duela rapa. Ez da kasualitatea hemendik MAK atera izana lehenago.\n“Jende aitzinean ematen zaren momentuan konplexuak ateratzen zaizkizu inkontzienteki” Rapa entzuten baduzu, eta euskalduna bazara bultzatzen zaitu erratera: “Bada, euskaraz ere eginen dut, ez?”. Ez dakit zeren ondorio den. Aritz Sound Systemek esana: “Lehen ez zegoen oso ondo ikusita rapa, euskararentzat arriskutzat hartzen zelako”. Tostibarre taldeko Txominek esana: “Rapa izanen da aurrerantzean euskal rockak izanen duen onena”. Zer eman diezaioke rapak euskarari eta Euskal Herriari? Egokitu eta eguneratu behar dugu, alor denetan egiten dugun bezala; izan politikoki, kulturalki… egokitzen goaz. Bertsoa bera egokitzen doa, garaiz garai, garaiari. Eta musikak ere behar du egokitu garaiari. Ez dut uste rapa arrisku bat denik euskararentzat. Hala ikus lezakeela jende batek? Bai. Baina, momentu honetan, arrisku baino, mesede izan liteke. Ez sekulako mesedea, baina bai beste arlo bat lantzen segitzen delako, lehenago landu zen bezala. Bidean egon da zulo bat; Selektah Kolektiboa atera zenetik, momentu batean egon da aski itzalia rapa. Egin dira taldeak tartean, baina ez dute ukan hainbeste oihartzun. Nik uste arriskua baino laguntza dela, edo euskara erabiltzeko beste eremu bat, azken finean. Eta, Txomin Cantalognek dioenarekin loturik, eukal rockak izanen duen onena dela rapa… Bada, bai. Hemen ere landu beharko da rapa, ez? Metala eta punka landu dira, eta rapa zergatik ez dugu landuko, denon\nartean? Taldeak bagara, eta hori segitu behar dugu, eta pusa. Euskaraz egiten den guztia ez da sekula kalte edo arrisku izanen. Euskaraz egiten deno laguntza besterik ez da izanen.\nGuk salatzen dugu da kantu baten izenburua. Sistemari kritika egiten diozue, eta arlo askotan gainera: hezkuntza sistema, patriarkatua, euskara, etorkinen egoera, errepresioa... Nola ikusten duzue ingurua? Hemen ez dezala nehork pentsa guk plazerez kantatzen dugula gai bati edo besteari buruz. Guk horri buruz idazten dugu, problema bat dugulako horrekin, zerbait gertatzen delako hor eramaten gaituena horren kontra edo horren alde idaztera. Orduan, denean bezala, egoerari loturik egiten dira adierazpen horiek, kulturalak bereziki. Guk\nâ€œGuk erraten dugularik ametsak galdu dituen jendartean ezin garela bizi, erran nahi dugu bizi behar dugula ametsak eginezâ€? salatzen ditugu gure inguruan ditugun problemak, edo guk ezagutzen ditugunak; izan gazte bezala, euskaldun bezala, edo herritar edo izaki bezala. Guk salatzen dugu gure inguruan ikusten duguna eta ados ez garena. Hala, inkontzienteki, salatzen eta salatzen eta salatzen... ari gara. Eta, hori ere, agian, beste diskoren bat ateratzen badugu, orekatu beharko da. Salaketa bai, eta festa ere bai, ez? Musika ere aski iluna da, eta base ilunetan ez da erraza denak pozik eta denak alai idaztea.\nJok egiten dituen baseak aski ilunak dira, pausatuak, giro bat sortzen dutenak askotan. Inguruak lotura du, baina basetik bertatik abiatuta egiten ditugunez hitzak, lotura dute hitzek musikak guri galdegiten digunarekin, edo guri pizten digun inspirazio horrekin. Orduan, dena lotua da. Baina, bai, azkenean guk gure inguruko problematikak aipatzen ditugu, bizi eta sentitzen ditugun bezala. Arazoren bat azpimarratuko zenuke, adibidez, gazte bezala? Hemen, adibidez, guk atxiki behar duguna errotik da gure hizkuntza, eta gure ingurua. Gure eremuak landu behar ditugu. Politikoki zehazki ezertan sartu gabe, orokorrean, nik uste bultzada eman behar diogula segurtatzeari hemen herri bat euskaraz bizi dela eta biziko dela gerora ere. Hasi txikietatik eta aitatxi-amatxietara; hori da guk landu behar dugun terrenoa hemen. Bestela janen gaituzte, e! Heldu dira, heldu dira gainera, heldu dira beste kultura batzuk, eta inkontzienteki sartzen edo txertatzen goaz gure inguruan. Horiek hartzea ongi dago, baina gurea mantendu behar dugu. Nik uste hizkuntzarekin sekulako arazoa dugula, eta horri aurre egin behar diogula hemen; bereziki, Lapurdi kostaldean. Eta Nafarroa Beherean eta Zuberoan ere egoera ez da munduko onena. Izan turismoa, eta politikoki ere zertan garen... bada lan. Ez naiz sartuko gai batean edo bestean, baina bada lan handia egiteko. Eta nik uste interesgarria dela bakoitza bere arloan lanean aritzea. Batzuei hobeki emanen zaie hitzaldiak ematea, beste batzuei musikan aritzea, beste batzuei dantza edo bertsoak... Bakoitza bere arloan, baina egin dezagun aitzina herri honentzat, eta arlo guztietan. Zeren bat galtzen bada, besteak ez du segiko. Dena bat da, eta\ngarrantzia dago bakoitzak bere txikian, bere militantziatik, egiten duen horretan. Guk uste baino askoz gehiago egiten dugu gure txikian. Besteekin elkartuz ohartzen zara zer lan den, ez? Segitzea, bakoitzak bere arloan eta maite duen horretan, baina segitzea; bai herriarentzat, eta bai norberarentzat. Hizkuntza aipatu duzu. Bertso irakasle ari zara, eta harremana duzu haur askorekin. Esperantzarik ematen dizute? Bertsolaritza ematen nabil bertso eskoletan eta ikastoletan ere bai, ordu arautuetan. Seaskako ikastoletan ikusten da, bertsora bideratuz, gero eta haur gehiago direla. 180-200 haurretara iristen gara antxu bertso eskoletan, eta arautuan askoz gehiago. Lehen erraten nuena da, eremuak landu behar ditugula haurrekin ere. Haurrek behar dituzte eremuak euskaraz mintzatzeko. Haurrek badute ikastola, baina hemen, ikastolaz gaindi, zer dute euskaraz? Hemen haur batek futbola egiten duelarik, frantsesez eginen du ziur aski. Egiten duelarik, agian, dantza ere, edo euskal pilota, esku-huska edo pala, frantsesez egiten du. Gurea ari gara beste hizkuntza batean ematen, eta uff... Eremuak landu behar dira. Eskaini behar zaizkie haurrei eremuak euskaraz egiteko, eremu egokiak eta berriak. Ez eremu zaharkituak, eremu berriak. Gauza berriak proposatu, non euskaraz eginen duten eta ongi pasako duten. Gero eta gehiago baldin badira bertso eskoletan, ez da kasualitatea ere. Erran nahi du haurrei eskaintzen bazaie euskaraz eremu bat, eurek ongi pasatzen dutena, haiek erantzuten dutela, eta lotzen direla. Ikusiz bertso eskoletan ari diren haurrak, niri esperantza ematen dit, baina ez bakarrik bertsoari lotuta, biharko bertsolari bat edo beste\n“Mundu berria ez digute emanen, guk egin beharko dugu; egite hutsak emaitzak eta fruituak ematen ditu”\nizanen delako. Agian ez da bat ere aterako. Ez da hori, baizik eta haur horiek, momentu batez, ongi pasa dutela euskararekin, ainitz ikasi dutela, eta euskaraz egin dutela lagunekin. Eta dibertigarria izan dela euskaraz egitea; ez euskaraz egitea, baizik hor egotea. Bestela, ainitzetan euskara eskolarekin lotzen dute, eta hori bai dela arriskutsua. Haur batek euskara bakar-bakarrik lotzen badu eskolarekin, eskolaz kanpo ez du euskaraz eginen, zeren euskaraz egitea da eskolako zerbait. Eta, horregatik, eskolaz gaindiko eremuak landu behar ditugu. “Euskara erabiltzen da folklorerako bakarrik”, diozue kantu batean. Guk erraten dugu: “Nahiz eta zure herriko plazan ez den giro txarrik, euskara erabiltzen da folklorerako bakarrik”. Hori auzapez edo alkate bati errana bezala gelditzen da kantuan, eta da auzapezek edo herriko erakunde publikoek-eta egiten dutena, euskararen mesederako baino, beste gauza batzuetarako egiten dutela ainitzetan. Eta hor dago problema. Erran nahi dut, zure herrian antolatzen baditu\nherriko etxeak dantzak, herri kirolak... eta bakarrik turistentzat irekirik... Beno, edonor joan liteke hara. Ni joana naiz, lagun bat herri kiroletan ari baita. Joan bera ikustera herri kiroletan, eta topatu hango gizona mintzatzen mikroarekin, eta hitz bat ez euskaraz, dena frantsesez. Hori ez da posible, hori txiste bat da. Turistek zer pentsatuko dute? “Oh! les basques! Begira euskaldun hauek harriak altxatzen, artoak biltzen...”. Ez. Hori gara, baina ez horrela. Herri kirolak gure nortasunaren parte dira, baina ez dizkiegu horrela eskaini behar, plaza batean, zirko bat balitz bezala. Ari da ikusten eszenifikazio bat bere inguruan, momentu horretan. Hori da folklorea, hori da folklorearekin egiten dutena. Orduan, hori da arriskua pixka bat, nola ematen diogun jende horri gure berri. “Aspaldi ametsak galdu dituen gizartean, ezin gara bizi”. Zerk ematen dizue bizirauteko indarra? Ametsek eta nahiek, justuki. Hori da erran nahi duguna. Ez dugu erran nahi ezin garela bizi, baizik eta bizi gintezkeela ametsekin. Guk erraten dugula-\nrik ametsak galdu dituen gizartean ezin garela bizi, erran nahi dugu bizi behar dugula ametsak eginez. Orduan, esaldi hori ezkorra izan liteke, baina positiboa ere. Erran nahi duena da gu bizitzera eta egiten duguna egitera bultzatzen gaituena dela guk dugun ilusioa, gure artean. Guk egiten duguna egiten dugu maite dugulako, ongi pasatzen dugulako hori egiten eta, azkenean, hala egiten dugu hala sentitzen dugulako. Gu gauza horiek egitera bultzatzen gaituena da gure barne gogoa eta, batzuetan, amorru puntu hori ere. “Altxa, martxa, mundu berrirantza”. Bagoaz? Ba ote goaz, ba ote goaz... Bakoitzarengandik abiatzen da hori, dudarik gabe. Mundu berria ez digute emanen, guk egin beharko dugu mundu berria, egunez-egun eta pausoz-pauso. Guk ez 2ziok, bakoitzak, norberak egin beharko du mundu berria. Egin ditzagun gauzak, mila aldiz pentsatu gabe, kanpora begira... Egin, sentitzen dena egin, eta emaitzak eta fruituak ematen ditu egite hutsak. Gauzak egin behar dira, hori da gure filosofia.\nElkarrizketa: Odei Barroso\nElkarrizketatzailea: Hodei Iruretagoiena / Elkarrizketatua: Hiru urtetatik Urruñan (Lapurdi) hazia, umetatik ibili da Odei Barroso (1988) hi...


Beasain Idazlehiaketa (27. 2017. Beasain) - Aldizkakoa - BDB. Bertsolaritza Database\nBeasain Idazlehiaketa (27. 2017. Beasain)\nBeasain < Goierri < Gipuzkoa < Basque Country\nBeasaingo Udalak ikas¬le¬en euskaraz idazteko trebetasuna sustatzeko, BEASAIN idazlehiaketa sortu zuen 1990ean. Aurtengo hau, beraz, XXVII. lehiaketa da.\nA mailan: 1999 eta 2000 urteetan jaio eta Goierriko Irakaskuntza Ertainetako Ikastetxeetan (Beasainen, Ordizian edo Lazkaon) ikasten dabiltzan ikasleak edota, Bea¬sain¬en erroldatuta egonik, beste nonbait irakaskuntza ertainetan ikasten dabiltzan adin berekoak izan daitezke.\nB mailan: 2001 eta 2002 urteetan jaio eta Goierriko Derrigorrezko Bigarren Hezkuntzako Ikastetxeetan (Beasainen, Ordizian edo Lazkaon) ikasten dabiltzan ikasleak, edota Beasainen erroldatuta egonik, beste nonbait ikasten dabiltzan adin berekoak izan daitezke.\nD mailan: 2003 eta 2004 urteetan jaio eta Goierriko Derrigorrezko Bigarren Hez¬kun¬tzako Ikas¬te¬txeetan (Beasainen, Ordizian edo Lazkaon) ikasten dabiltzan ikasleak edota, Beasainen erroldatuta egonik, beste nonbait ikasten dabiltzan adin berekoak izan daitezke.\nE mailan: 2005 eta 2006 urteetan jaio eta Beasaingo Lehen Hezkuntzako Ikastetxeetan ikas¬ten dabiltzan ikasleak izan daitezke.\nAurkezten diren lanak euskaraz zuzen eta egoki idatzita egongo dira. Horretarako Euskaltzaindiak onartuta dauzkan ortografia eta gramatika arauak izango dira oinarri. Idazlanen gutxieneko zuzenketa ikastetxeak egin behar du, hau da, ortografia, ergatiboa eta aditzaren komunztadura.\nA, B, D eta E mailakoentzat bertso-atala ere eratu da. Gaia librea izango da. Bertsoak edozein neurritakoak euskaraz norberak idatziak, originalak, aurrez saritu gabeak eta argitaratu gabeak izango dira.\n- A mailan: 6 bertso edo 10 kopla\n- B mailan: 6 bertso edo 10 kopla\n- D mailan: 4 bertso edo 8 kopla\n- E mailan: 2 bertso edo 4 kopla (maila honetako lanak bakarkakoak edo taldekoak izan litezke).\nParte-hartzaileek Ikastetxeetako Ikasgeletan aurkeztu behar dituzte idazlanak eta Ikastetxe bakoitzak, lehen hautaketa egin ondoren, lanak Udaleko Kultura sailean aurkeztuko ditu. Ikastetxe bakoitzari, maila bakoitzean aurkez ditzakeen idazlanen gehieneko kopurua izendatuko zaio. Udaletxean, paperezko 4 kopia eta digitala aurkeztu behar dira.\nAipatzen den esparruz kanpoko Ikastetxeetan ikasten ari diren ikasle beasaindarrek berriz, zuzenean entregatu behar dituzte beren lanak Kultura sailean.\nAurkezten den lan bakoitzaren lehen orrialdean lanaren izenburua, egilearen izengoitia, arloa eta maila jarriko dira soil-soilik, betiere egilea nor den ager lezakeen aztarrenik gabe. Lanarekin batera gutun-azal itxi bat aurkeztuko da: azalean izengoitia bera, idazlanaren izenburua, eta Ikastetxearen izena adierazi behar dira eta barruan, berriz, ondorengo datuok:\n- Egilearen izena eta bi abizenak, ikasketa-maila, helbidea eta telefono-zenbakia.\n- Idazlanaren izenburua eta izengoitia.\n- Ikastetxearen izena.\nIdazlanak 2017ko martxoaren 3rako aurkeztu behar dira Udaletxeko Kultura sailean, aurreko atalean adierazitako moduan.\nEpaimahaiak 2017ko apirilaren hasierarako jakinaraziko ditu saritutakoen izenak eta apirilaren 23an, igandea, banatuko dira sariak Igartzako jauregian. Epaimahaiak hala erabakiz gero, sariak eman gabe gera daitezke. Epaimahaiaren erabakia atzera bota ezina izango da.\nA mailan: Bertso-atala\n1. saria: 210 € eta oroigarria\n2. saria: 150 € eta oroigarria\nEta 2 aipamen: 50 € eta diploma\nB mailan: Bertso-atala\n1. saria: 180 € eta oroigarria\n2. saria: 90 € eta oroigarria\nEta bi aipamen: 50 € eta diploma\nD mailan: Bertso-atala\n1. saria: 150 € eta oroigarria\n2. saria: 80 € eta oroigarria\nEta 2 aipamen: 50 € diploma\nE mailan: Bertso-atala\n1. saria: 120 € eta oroigarria\n2. saria: 60 € eta oroigarria\nEta 2 aipamen: 25 € eta diploma\nSaritutako lanak Beasaingo Udalaren esku geldituko dira. Beasaingo Udalarena izango da lan horiek erakutsi eta argitaratzeko eskubidea. Egileek ez dute jabetza eskubiderik jasoko. Beasaingo Udalak saritutako lanak argitaratu egin ditzake.\nSaritu gabeko lanak, hilabeteko epean jaso ahal izango dira aurkeztutako leku berean eta epe horren buruan jaso ez direnak, suntsitu egingo dira.\nLehiaketa honetan parte hartzeak, oinarri hauek eta epaimahaikoen erabakiak onartzea dakar. Aurreikusi gabeko guztia, Beasaingo Udalak eta Epaimahaiak erabakiko dute.


AEBetako funtzionarioek #Huawei-n Downing Street-en kaleratzeari buruzko dosierra # 5G sarearen inplikazioagatik kezkak nabarmenduz "- EBko erreportaria: EBko erreportaria\nAEBetako funtzionarioek #Huawei-n Downing Street-en kaleratutako dosierra # 5G sareko inplikazioarekiko kezkak nabarmenduz\nAEBetako funtzionarioek Downing Street-ek Huaweiren inguruko kezka jaso duen informazio espedientea igorri du Txinako enpresak Erresuma Batuko 5G sarean izan dezakeen inplikazioa gelditzeko asmoarekin. Bi herrialdetako funtzionarioak astelehenean elkartu ziren telekomunikazioen industriako ordezkariekin batera, gobernuak erabakia hartu zuen enpresak teknologia zabaldu nahi zuenean, Jacob Jarvis idazten du.\nAEBek Britainia Handia konbentzitzen saiatzen ari dira Huaweiren ekipamendua ez erabil dezaten Washingtonek esaten duen segurtasun arriskuak direla eta. Informazio teknikoa aurkeztu zen hitzaldietan Washingtonek segurtasun arriskuak nabarmendu zituen, biak Guardian eta Financial Times salatu.\nHuawei ekipamendua aurrez jakinarazi den sarearen zati "ez-core" batzuetan erabil daiteke, urtarrilean beranduago hartutako azken erabakiarekin. Financial Times txostenak Boris Johnson txinatar teknologiako enpresa honek horrelako inplikazioa baimentzen duela uste da. AEBetako funtzionarioek esan dute Huaweiren partaidetza "erokeria hutsa" izango dela; Guardian txostenak.\nJohnson bozeramaileak, bileraren aurretik, honako hau esan zuen: "Erresuma Batuko telekomunikazio sarearen segurtasuna eta erresilientzia oso garrantzitsuak dira. "Huawei ekipoak Erresuma Batuan nola zabaltzen diren kontrol zorrotzak ditugu. Gobernuak berrikuspen osoa egiten ari da Erresuma Batuan 5G eta zuntzen erresistentzia segurtasun eta erresistentzia bermatzeko. "\nHuawei AEBetako auzi berria da AEB eta Txinako borrokaren azken urratsa. Bilera Tory parlamentari Bob Seelyek Kanpo Arazoetarako Batzordeak deitu ondoren, berehala ikerketa zabaldu zuen Huaweiren egokitasuna Britainia Handiko 5G sarean erabiltzeko. Bob Seely-k esan du Huawei-k "asmo eta helburu guztietarako" txinako estatuaren parte dela "eta bere inplikazioak" modu eraginkorrean Txinari eta agentziei gure sarera sartzeko aukera emango luke "Atzerriko Bulegoko ministroak, Stephen Stephen, esan du azken erabakia" behar bezala hartuko dela ". ".\nErantsi zuen: "Gobernuak erabaki hau hartzerakoan arrisku sorta osoa hartuko du kontuan".\nTags: Txina, eu, ezaugarri, full-image, Huawei, UK, us\nKategoria: Frontpage, Txina, EU, Nabarmendutako artikulua, Teknologia, Telekomunikazioetako, US\n« Fancy of Flight - Farhad Azimaren iruzur web orria\n# Interpol-en neutraltasun politikoaren galdera arantzatsua »


«Etorkizunean azterketak euskaraz pasatzeko bidea irekitzen lagundu nahi dugu» | Gizartea | Berria\n«Etorkizunean azterketak euskaraz pasatzeko bidea irekitzen lagundu nahi dugu»\nDesobedientzia ekintza bat egin dute Bernat Etxepare lizeoko ikasle andanak: euskaraz erantzun dute baxoko filosofia azterketa, euskaraz ikasteko eskubidea aldarrikatzeko. Badakite horrela haien kopiak ez dituztela zuzenduko, baina etorkizuneko ikasleentzat baliagarri izanen dela espero dute.\nBernat Etxepare lizeoko ikasleak, gaur eguerdian, Baionan Bob Edme Tamaina handiagoan ikusi\nEuskaraz ikasteko eskubidearen aldeko ekintza bat egin du Bernat Etxepare lizeoko ikasle talde batek. Euskaraz erantzun diote, gaur goizean, baxoko filosofia azterketari, horrek izanen dituen ondorioak asumituta. «Badakigu, gure kopiak ez dituztela zuzenduko. Egitasmo honekin, etorkizunean azterketak euskaraz pasatzeko bidea irekitzen lagundu nahi dugu», adierazi dute prentsaurrekoan. Maiatzaren 21ean protesta egin zuten Baionako suprefetura aitzinean, eta uztailaren 1ean Donapaleun (Nafarroa Behera) mobilizatzera deitu dute.\nSeaskako ikasleen aspaldiko aldarrikapena da azterketak euskaraz pasatu ahal izatea. Ikasketa guziak euskaraz egin arren, historikoki, baxoko Historia-Geografiako proba baizik ez dute euskaraz erantzuteko parada izan. 2016an Matematikako proba ere euskaraz pasatzeko aukera eman zien Frantziako Hezkuntza ministerioak. Baina, lizeoetako erreformaren ondorioz, azterketak pasatzeko modua aldatu zuten, kontrol jarraikiari pisu handiagoa emanez. Urte bukaeran egin beharreko azterketa batzuk atxiki dituzte, hala ere; horien artean Filosofiakoa. Ikasturtean zehar euskaraz ikasi arren, frantsesez pasatu behar dute osoki.\nHorregatik, ikasle talde batek desobedientziara pasatzea erabaki du: euskaraz ikasteko nahia azaldu dute haien kopietan, frantsesez, eta euskaraz egin dute azterketa osoa. «Arazoa ez da frantsesez dugun gaitasuna, azterketako notek argiki frogatzen baitute gainerateko lizeoetako ikasleen pare ibiltzen garela. Euskaraz ikasteko eskubidean datza auzia», esplikatu dute prentsaurrekoan. «Baxoa frantsesez pasatzeko urtean zehar hainbat gai frantsesez landu behar ditugu, euskaraz ikasteko egin dugun hautua oztopatuz».\nFrantziaren jarrera salatu dute ikasleek: «Frantziako Estatu zentralistak, berak heriotzera kondenatu zituen hizkuntza gutxituen irakaskuntza oztopatu nahi du. Molac legea zentsuratu zuten gobernuaren ekimenez, euskarazko irakaskuntza antikonstituzionaltzat joz». Baxoa euskaraz pasatzeko «debekua», bide beretik doa ikasleen iritziz. «Ikastolak zuen baimenik gabe eraiki ziren, ehunka euskaltzaleren lan eta borrokari esker. Ez dugu zuen baimenik eskatuko eskubide berriak lortzeko. Azterketak euskaraz nahi ditugu, eta euskarazko irakaskuntza zabaltzea nahi dugu, bide honetan borrokan segituko dugu. Maiatzaren 29an argi ikusi zen gisan, Ipar Euskal Herriko jendartearen gehiengo baten nahia da hau».\nBernat Etxepare lizeoko ikasleen desobedientzia ekintza ez da azken asteetan euskaraz ikasteko eskubidearen alde egin den protesta bakarra. Seaskako kolegioetako guraso, irakasle eta ikasleak ere mobilizatu dira brebetaren azterketa euskaraz egiteko eskubidearen alde, eta kologioetako eta lizeoetako irakasle talde batek jakinarazi du azterketetako kopiak zuzentzeari uko eginen ziola azterketak euskaraz pasatzeko eskubidea bermatzen ez bazen.\nIdauze Mendin okupazioa\nGaur goizean Idauze Mendiko (Zuberoa) eskola okupatu du guraso talde batek, heldu den ikasturtean euskarazko irakaskuntza elebakarraren esperimentazio proiektua abiatzeko. Azken urteetan gisa bereko esperimentazio andana abiatu dituzte Ipar Euskal Herriko eskola publiko eta pribatu katolikoetan, baina horiek martxan jartzea oztopatu izan du administrazioak behin baino gehiagotan. Berriki, murgiltze eredua Frantziako Hezkuntza Kodean sartzea aurreikusten zuen hizkuntza gutxituen aldeko legea zentsuratu du Frantziako Konstituzio Kontseiluak, eta atzo zehaztu zuen hezkuntza publikoari dagokiola erabakia. Gurasoekin batera, Zuberoako hautetsi batzuk ere ari dira Idauze Mendiko okupazioan parte hartzen.


Marigné-Peuton - Wikipedia, entziklopedia askea.\nPhilippe BOUVET (2014-2020)\n47° 52′ 10″ N, 0° 48′ 47″ W / 47.8694°N,0.8131°W / 47.8694; -0.8131Koordenatuak: 47° 52′ 10″ N, 0° 48′ 47″ W / 47.8694°N,0.8131°W / 47.8694; -0.8131\nChâteau-Gontier, Laigné, Loigné-sur-Mayenne, Peuton, Simplé, Château-Gontier-sur-Mayenne (en) eta La Roche-Neuville (en)\nMarigné-Peuton Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Pays de la Loire eskualdean. 2013an 551 biztanle zituen.\n2007an Marigné-Peuton udalerrian erroldatutako biztanleak 551 ziren. Familiak 204 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 72 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 80 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.\n2007an 224 etxebizitza zeuden, 207 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 217 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 207 etxebizitza nagusietatik 128 bere jabearen bizilekua ziren, 78 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 10 etxek bi gela zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 63 etxek lau zituzten eta 111 etxek bost zituzten. 158 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 98 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 100 etxetan bat baino gehiago zituzten.\nMarigné-Peuton udalerriko biztanleria-piramidea 2009an .\n2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 350 ziren, horien artean 273 aktiboak ziren eta 77 inaktiboak ziren. 273 pertsona aktiboetatik 261 lanean zeuden (141 gizon eta 120 emakume) eta 12 langabezian zeuden (3 gizon eta 9 emakume). 77 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.\n2009an Marigné-Peuton udalerrian 211 unitate fiskal zeuden, 562 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.122,5 euro zen. \n2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.\n2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 3 zurginak eta 1 iturgina.\n2000. urtean Marigné-Peuton udalerrian 41 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.428 hektarea erabiltzen.\nPeuton (2,0 km)\nLaigné (3,0 km)\nSimplé (3,6 km)\nLoigné-sur-Mayenne (4,8 km)\nDenazé (5,9 km)\nQuelaines-Saint-Gault (6,3 km)\nAmpoigné (6,5 km)\nHoussay (7,6 km)\nCosmes (7,7 km)\nBNF: 15263938b (data)


Eserlekua mapan hautatu [Centro Kursaal Elkargunea | 07.10.2022 - 21:00 | ALEX CLAVERO] - Kursaal\n07.10.2022 - 21:00\nERAGILEA: PROMOCIONES MUSICALES GET IN S.L.\nLa nueva normalidad bakarrizketa komiko bat da, 2020ko martxotik aurrera gertatu dena laburbiltzen duena. COVID-19aren ondorioz gertatu den guztia (Ez dut 2019koa gehitzen, birusak hainbeste denbora baitarama gurekin, eta zutaz hitz egin diezaiokegu), hain izan da berria, ezen merezi baitu gogoratzea eta laburbiltzea ikuspegi sinpatiko, barregarri, kritiko, absurdu batetik… Dena oso Clavero estilokoa da, eta La nueva normalidad lortu nahi duen bakarra zera da: lehengo normaltasunarekin bezala edo gehiago barrez lehertzea.


By admindeusto26 apirila, 202110 ekaina, 2021Elkarrizketak\nIdatzi beharra era askotara bizi daiteke. Egon daiteke bizipen jakin batzuk idatziz jasotzeko beharra. Beste batzuetan, egon daiteke barru-barruko hausnarketak paperean jarri beharra. Edo batzuetan, egon daiteke istorioak sortu beharra, nire kasuan bezala. Benetako bokazioa bada, premia larri bihurtuko da, eta ezin izango dute alde batera utzi. Idatzia inork inoiz irakurtzen ez badu ere, idazten dutena burua ordenatzeko baino ez bada ere, idatzi egin beharko dute.\nEzer baino lehen, zorionak zuen bosgarren umearen jaiotzagatik.\nDuela hiru urte argitaratu zen zure lehenengo eleberria La ciudad de la lluvia eta iaz, El lenguaje oculto de los libros. Lehenengoaren prestaketak denbora gehiago eskatu zizun bigarrenarenak baino. Kontatuko zeniguke zelakoa izan zen proiektu bakoitzaren hasiera eta ondorengo garapena?\nEsan izan dute La ciudad de la lluvia liburuak denbora gehiago eskatu zidala eta egia da, urte asko eman nituen istorioarekin. Ez nuen eperik, ez nekien nire gelaren intimitatean urteetan idazten aritu nintzena inork inoiz irakurriko zuen. Gero Planeta-Destino etorri zen, izugarri gustatu zitzaien, argitaratu eta literatura arrakastaren zurrunbilo guztia sortu zen. Nobela beltza zen, 1983ko Bilbon garatzen zena. Uholdeen eta Athletic-en arrakastaren urtea izan zen. Garai gris, industriala eta terrorismoa atzealdean zuena. Ospe handiko abokatu bat eta Athleticeko futbolari bat eta enpresaburu bat gertatzen ari ziren hilketa batzuk ikertzen ari ziren -beraiek bakarrik zekiten hilketak zirela, gainerako guztiek suizidioak edo heriotza naturalak zirela uste zuten-, eta euren ikerketek heriotza horiek Berlinen 1941ean naziei iruzur egin zien pertsonaia baten istorio bitxiarekin lotzera eraman zituen. Prestakuntza handiko nobela izan zen eta jende asko zegoen atzean (garai hartako jokalariak, Vicente del Bosque, esaterako; edo garai hartako enpresaburu asko).\nArgitaratu berri dugun eleberria -animatu egiten zaituztet denok irakurtzera (barreak)- El lenguaje oculto de los libros da. Gutxi gorabehera “hiru urte baino” ez ditut behar izan idazteko. Kontua da, istorio hori idaztean, banekiela milaka irakurle izango nituela eta emateko epe batzuk nituela Destinori lana entregatzeko. Horrek presio handiagoa eransten du, baina lasaitu ere egiten zaitu: bitarteko gehiago duzu, segurtasun handiagoa idazten duzun horretan eta esperientzia handiagoa.\nUste dugu -hala esan du kritikak eta prentsak (bide batez, eskerrak eman nahi dizkiet liburuarekin dena eman dutelako)- nobela borobila atera zaigula. Abentura thrillerra da, hasieratik bertatik irakurlea harrapatzeko diseinatua. XX. mendeko 30eko hamarkadako idazle ospetsu eta enpresaburu bati buruzkoa da, Gabriel de la Sotari buruzkoa; Bilbo eta Oxford artean bizi zen. Iraganeko isileko kontu ilun bat zela eta, ezezagun batek -”Gaizkiaren Jauna” ezizena jarri ziotenak- bizitza ezinezko egiten zion. Hil aurretik, idazleak adiskiderik onenei (J.R.R. Tolkien eta C.S. Lewis-i) inoiz idatzi den lanik onena idazten laguntzeko eskatu zien. Hogeita hamar urte geroago, hil ondorengo nobela horretan idazle famatuaren altxor ezkutua aurkitzeko lorratzak egon zitezkeela jakinarazi zen. Eta mundu guztia, -Tolkien eta Lewis barne, haiek ere adiskidearen heriotzak eta azken nobelak zer enigma ezkutatzen zuen jakin nahirik- lorratzen bila hasi ziren… Eta Gaizkiaren Jauna berriro agertuko da eta tartean jartzen direnak hil egingo ditu.\nBi lanetan ikerketa lan fina, zaindua eta sakona ikusten da. Gainera, istorioak helduaroan ezagutu ez zenituen garaietan daude kokatuta. Zure ustez, zeintzuk izan dira zailtasunik handienak iraganeko bi garaiak eta eszenarioak kateatzeko?\nIragan garaietan edo lurralde ezezagunetan murgiltzea da idazle izatearen gauzarik politenetarikoa. La ciudad de la lluvia-rekin errazagoa izan zen, 80ko hamarkada zelako eta jende askok hitz egin zidalako garai hartaz. El lenguaje oculto de los libros-en kasuan, dokumentazio lana oso handia izan da. Alde batetik, sekretuak elkarri lotuta dituen bi garairi buruz hitz egiten da nobelan: 30eko eta 60ko hamarkadez. Bestetik, pertsonaia historikoak ere agertzen dira, J.R.R. Tolkien eta C.S. Lewis, eta protagonistarik garrantzizkoenetakoak dira. Haien lanak ez ezik bizitza ere aztertu behar izan nuen, ahotsa eta nortasuna baitute nobelan.\nJakina, Oxford-era joan behar izan nuen, hiri unibertsitario ederrera. Joan den mendearen hasieran zen bezalaxe ikus daiteke. Han hiriari, unibertsitateari eta Tolkien eta Lewis-i buruz dokumentatu nintzen gaian aditu zirenekin.\nNobelak Deustuko Unibertsitatearen eta Oxfordekoaren arteko konexioa egiten du eta hori gozagarri gertatu zait.\nLanen salmentarekin irabazten duzunaren zati bat gizarte proiektuetara bideratzen duzu: Cáritas-era lehenengoan eta Pequeño Deseo-ra bigarrenean. Zer uste duzu norbanakoaren gizarte erantzukizuna dela eta?\nNik beste lan bat dut. Abokatuen bulego batean egiten dut lan eta familia zabala dut. Baina bokazioz idazten dut. Horrek sakrifizio batzuk eskatzen dizkit, ez soilik indibidualak. Nire familiak ere jasaten ditu, udako oporretan antolatzen den planetara apuntatu ezin naizenean, adibidez. Egoki iruditu zitzaidan haiek ikustea, idaztean egiten dudanaren zati bat arrazoi handiago bategatik dela, beste batzuei laguntzeagatik. Egia da lehenengo liburuarekin gehiago lagundu niela Cáritasi eta beste gizarte erakunde batzuei. Baina azken nobela honekin Fundación Pequeño Deseo-ra bideratu dut gehiago, oso gaixo dauden umeen ametsak betetzen saiatzen denera. Haien pertsonaia maiteena -fikziokoa edo erreala- ezagutzea edo bidaia bat egitea edo beste gauzaren bat. Muntaketa zoragarria egiten da eta horrek lortzen du ume asko indartzea eta, batzuetan, klinikoki hobetzea. Muntaketa hori nire seme-alabek ikus dezakete, bideoetan jasotzen baita -batzuetan publikoak dira eta beste batzuetan pribatuak-, eta hala, laguntza eman diegun umeei aurpegia eta begiak jartzen dizkiegu, eta horrek mesede egiten diela uste dut.\nZer gomendatuko zenieke idatzi nahia noizbait izan duten Deustuko Unibertsitateko alumniei?\nOso erraza da. Noizbait idatz dezatela\nBukatzeko, eskerrak eman nahi dizkizugu eskaini diguzun denboragatik, baita Deustuko Unibertsitatea bi nobeletan aipatzeagatik ere, batean eztabaida batean eta bestean bi hilketaren gertaleku izanik. Esango zeniguke zer oroitzapen dituzun Unibertsitateko geletan ikasle eman zenituen urteez?\nOroitzapen asko ditut. Garrantzizkoena, zalantzarik gabe, hau: emaztea han ezagutu nuen. Gogoan dut askotan, Eraikin Nagusiko tokirik ederrenetatik nenbilela, zutabe, eskailera, pasabide haiek izaten nituen gogoan eta ez ziren ehun urte arinago izan ziren ikasleek ikusi zituztenetatik oso desberdinak. Unibertsitateak Bilbo hazten ikusi zuen eta Bilbo hazarazi egin zuen. Gure historiaren zati bat da.\nZuzenbide Ekonomikoko Liz. 03 Prom.\nZuzenbide Ekonomikoko Lizentziatura atera zuen (Prom.: 03) Deustuko Unibertsitatean. Ikasketak amaitu bezain laster, zerga ahokulari hasi zen lanean Garriguesen, 2008ra arte. Orduan, Deloittera pasatu zen eta han jarraitzen du Zerga arloko bazkide, Media arloko aditu (Ikusentzunezko produkzioak eta produkzio artistikoak), berregituratze operazio eta ondare handien arduradun, besteak beste. 2017an, “40 under 40” Iberian Lawyer aitormena jaso zuen, Penintsulako abokatu gazterik onenen artekoei emana.\nHorrekin batera, graduko eta graduondoko irakasle da Euskal Herriko Unibertsitatean eta Deustuko Unibertsitatean, eta El Correo egunkariko iritzi artikuluetako asteroko zutabegilea da. 2018an eman zuen argitara lehenengo nobela, La ciudad de la lluvia. 2020an, argitaratu zuen bigarrena, El lenguaje oculto de los libros. Biak plazaratu ditu Planeta-Destinorekin.


Kopuru nominalak eta kopuru errealak – Gizapedia\nKopuru nominalak eta kopuru errealak\nEkonomian, kopuru nominalak une bakoitzeko prezioetan jasotzen direnak dira: kopuru errealak, berriz, une jakin bateko prezio konstanteetan jasotzen direnak dira, inflaziorik gabe. Kopuru errealei kopuru deflaktatu ere deitzen zaie, eta kopuru nominalak kopuru erreal bihurtzeko operazioari deflaktazio. Aldi ezberdinetako magnitude ekonomikoak, kopuru nominalak alegia (hala nola, soldatak, salmentak, ekoizpenak, kontsumoak, ...), alderatzeko, kopuru errealetara bihurtzen dira batzuetan, magnitude ekonomiko horiek kopuru fisikoak soilik, prezioen eragina baztertuta, isla dezaten. Adibidez, urte desberdinetako produktu-multzo baten salmenta nominalek gora egiten duten arren, ezin da baieztatu kopuru fisikoz salmenta horiek gora egin dutenik; horretarako kopuru errealetara aldatu behar dira. Aljebraikoki adierazita, honela kalkulatzen dira kopuru nominalak eta kopuru errealak:\nnon eta aldi bakoitzean izandako prezio eta kopuruak diren, item edo produktu guztietarako, eta erreferentziatzat hartzen den oinarri-aldiko prezioak.\nItem edo produktu bakoitzaren oinarri-aldiko prezioak ezagutzen ez direnean, deflaktazioa kopuru nominalak zati prezio-indizearen balioa egiten da, oinarri aldiari buruz.\nNorberaren kontsumo maila kopuru nominalei erreparatuz finkatzen deneko fenomenoari, inflazioari eta kopuru errealei erreparatu gabe, ilusio monetario deitzen zaio.\nArtikulu hau honela aipatu: Sarasola, Josemari, "Kopuru nominalak eta kopuru errealak"; Gizapedian, 14 abendua, 2016, https://gizapedia.hirusta.io/kopuru-nominalak-eta-kopuru-errealak/.\nEkonomian, deflaktazioa kopuru nominalak kopuru errealetara bihurtzeko eragiketa da. Orokorrean, kopuru nominalak zati kopuru nominalean sartzen diten item edo produktuen prezioen bilakaera adierazten duen prezio-indizea eginez egiten da,…\nErosteko ahalmena (eros ahalmena)\nPartikularrek eta familiek euren errentekin ondasunak eta zerbitzuak eskuratzeko duten ahalmena, erosteko ahalmena edo eros ahalmena alegia, euren errentarekin eta prezio mailarekin dago loturik zuzenean: errenta jakin baterako…


Euskararen Etxea protagonista - Azkue Fundazioa- Euskara sustatzen\nHasiera • Azkue Fundazioa • Gure Proiektuak • Azokak • Euskararen Etxea protagonista\nEuskararen Etxea protagonista 49. Edizioan\nAbenduaren 5 eta 8aren artean ospatu zen Durangoko Azokaren 49. Edizioa eta honetan Euskararen Etxea nabarmendu nahi izan genuen plaza erraldoi honetan eta publikoaren artean honen garrantziaz sentsibilizatu.\nBaina 2014ko egitasmoa guztiz ezberdina izan zen eta gure egoitza eta lanaren arlo bat den Euskararen Etxea aurkeztu nahi izan genuen azokan. Euskararen Etxeak 10 urte bete zituen 2014ko Euskararen Nazioarteko Egunean eta horregatik ospakizun hori gizarteari zabaltzea izan zen gure helburua.\nEta gainera, eraikinean 2014ko urtearen hasieran egindako obra eta moldaketari esker, bi areto berri gehitu genizkion eta hauei esker, publiko zabalera zuzendutako jarduera kulturalak antolatzen dugu: erakusketak, hitzaldiak, ikastaroak, musika ekitaldiak…\nBeraz, 10 urte hauek ospatu eta etorkizunera begira Euskararen Etxeak badituela inoiz baino egitasmo eta gogo gehiago erakusteko, Durangoko Azokara eraman izan genuen.\nEuskararen Etxea nabarmendu nahi izan genuen eta horretarako kokapen geografikoari garrantzia eman: alde batetik, jende askok, nahiz eta euskalduna izan, ez dakielako horrelako zentro bat esistitzen denik ere; eta bestalde, Bilbon bertan dagoelako eta merezi duen garrantzia eskuratzea delako gure asmoa, kosmopolita bihurtu zaigun Bilbo honen parean egon daitekeen beste eraikin bat izan daitekeelako.\nHonetan, Euskararen Etxea Bilbo erdialdeko eraikin ezagun eta nabarmenen artean sartu genuen bista panoramiko bat proposatuz, non Iberdrola dorrea, San Mames estadioa, Begoñako basilika, Isozaki dorreak, Deustuko Unibertsitatea edo Guggenheim Bilbao Museoaren artean Euskararen Etxea kokatzen zen. Garrantzia eman eta hurbiltasuna azpimarratu nahi izan genuen.\nJende asko pasatu zen gure standetik eta lortu genuen behintzat Euskararen Etxean antolatzen ditugun ekimenen gaineko arreta eta interesa piztea.


ELAk mobilizazioen alde egingo du Bizkaiko Metalean, patronalak negoziazioa blokeatzen jarraitzen badu — ELA Sindikatua\nELAk mobilizazioen alde egingo du Bizkaiko Metalean, patronalak negoziazioa blokeatzen jarraitzen badu ELAk berriz salatu du FVEM Bizkaiko Metaleko patronalak ez duela negoziatzeko borondaterik; izan ere, gaur, apirilak 19, hitzarmena negoziatzeko egindako seigarren bileran, beste behin ere, %2ko soldata igoera eskaintzera mugatu da. Sindikatuak deitoratu duenez, 2021ean KPI %6,5ekoa izanda, eta 2022an %10 ingurukoa, langileak gero eta pobreagoak dira. Hori gutxi balitz, FVEMek baja osagarrietan eta malgutasunean atzera egitea proposatu du, eta langileen lan baldintzak hobetzeko sindikatuen aldarrikapen guztiak errefusatu ditu. Gauzak horrela, ELAk mobilizazioen alde egingo duela iragarri du. https://www.ela.eus/eu/industria-eta-eraikuntza/albisteak/elak-mobilizazioak-deituko-ditu-bizkaiko-metalean-patronalak-negoziazioa-blokeatzen-jarraitzen-badu https://www.ela.eus/eu/industria-eta-eraikuntza/albisteak/elak-mobilizazioak-deituko-ditu-bizkaiko-metalean-patronalak-negoziazioa-blokeatzen-jarraitzen-badu/@@download/image/argazkia pankartarekin m16.jpg\nSindikatuak gogorarazi du Bizkaiko Metalean lan karga dagoela eta 2021ean enpresek etekin handiak izan zituztela. Horregatik, eduki onak izango dituen sektoreko hitzarmen baten aldeko apustua egin nahi du, aberastasunaren banaketa justua bermatuko duena.


THX 1138 - Wikipedia, entziklopedia askea.\nTHX 1138 1971ko George Lucas estatubatuar zinema zuzendariak zuzendu eta Walter Murch gidoigilearekin batera idatzi zuen zientzia-fikzioko film bat da. Robert Duvall, Donald Pleasence, Don Pedro Colley, Maggie McOmie eta Ian Wolfe aktoreek antzeztu zuten.\nzientzia-fikziozko filma, film dramatikoa eta dystopian film (en)\n[[Kategoria:Walter Murch (en) idatzitako filmak]]\nBart Patton (en)\n[[Kategoria:Bart Patton (en) antzeztutako filmak]]\nMichael Haller (en)\nDavid Myers (en)\nGaur egun kultuzko filma da, garai hastan zinemagintza ikasle arrunta zen George Lucas gazteak zuzendutako lehenbiziko laburmetraia izan baitzen.\nEtorkizunean, krimenik handiena maitasuna da. THX 1138, LUH 3417 eta SEN 5241ek (Robert Duvall, Maggie McOmie eta Donald Pleasence) lurrazpian kokatua dagoen etorkizuneko gizarte batetik ihes egiten saiatuko dira, honetan sexua, debekatua dago, eta agintariek jendea drogen bidez kontropean dute.\nRobert Duvall: THX 1138\nDonald Pleasence: SEN 5241\nDon Pedro Colley: SRT holograma\nMaggie McOmie: LUH 3417\nIan Wolfe: PTO preso zaharra\nMarshall Efron: TWA presoa\nSid Haig:r NCH presoa\nJohn Pearce: DWY presoa\nJames Wheaton: OMM 0910ren ahotsa\nTHX 1138 filmaren iragarkia ikusgai. Youtube.com (Ingelesez)\nAzken aldaketa 14 abendua 2019(e)an, 13:49(e)tan


Andre Mariaren Sortze Garbia, abe. 8 Ama Birjinaren Sortze Garbia Concepcion Olazaran, José Gipuzkera Zita: Beatus venter, qui te portavit et ubera quæ suxisti. Lc. 11, 27 Incipit-a: Arrazoiarequin gozoz ta potzeez gañez eguiten dute gaur gure viotzac Virgiña Santisimaren concepcio garbiaren memoria solemnearequin. Lurreco nacio guciac celebratu bear dute atseguin aundiarequin instante zorioneco ura, ceñean Jaungoico poderosoaren escuac ipini zuan bere divina Magestadeac vici bear zuan...\nArrazoiarequin gozoz ta potzeez gañez eguiten dute gaur gure viotzac Virgiña Santisimaren concepcio garbiaren memoria solemnearequin. Lurreco nacio guciac celebratu bear dute atseguin aundiarequin instante zorioneco ura, ceñean Jaungoico poderosoaren escuac ipini zuan...\nNota: Ostekorik ez / Zirriborroak hitz edo pasarteetan / Egilea: Letratik ezagutua.\nSignatura: Arantzazu. 36/1


Gipuzkoa – Proclade Yanapay\nAbuztuko azken aste hauetan Proclade Yanapayren Gipuzkoako bulegoa lekuz aldatu dugu. Orain arte bulegoa Donostian zegoen, baina irailaren 1etik Martin Etxeberria kaleko 15. zenbakian dago, Errenterian. Telefonoa eta helbide elektronikoa…


Mace Windu - Wikipedia, entziklopedia askea.\nMace Windu Star Warseko film sagako pertsonaia bat da. Samuel L. Jacksonek egin zuen honen papera.\nStar Wars I. Atala: Mamu Mehatxua, Star Wars III. Atala: Sitharren Mendekua, Star Wars II. Atala: Klonen Erasoa, Star Wars: The Clone Wars, Star Wars: Clone Wars, Star Wars: The Clone Wars (en) eta Shatterpoint (en)\nYoda eta T'ra Saa (en)\nDepa Billaba (en) eta Echuu Shen-Jon (en)\nMace Winduk bere jatorria Haruun Kal planetan zuen. Jedi Kontseilu Goreneko kideetako bat izan zen, kargu honetara hogeitamar urterekin igo zelarik. Bere gurasoak hil ondoren Jedi Ordenara bidalia izan zen sei hilabete baino ez zituenean VII borroka eraren sortzailea eta prestatzailea da (Vaapad izenekoa), soilik era ezberdinetan adituak diren maisuak iris daitezke VII erara, borroka era oso arriskutsua baita, borroka fisikoari buruz sithek duten ideiatik gertu baitago.\nJedi xalo bat da, eta bere jantziek hala adierazten dute. Obi-Wan Kenobi, Padmé Amidala eta Anakin Skywalkerren erreskatean Geonosis planetan, Winduk Jango Fett ordainsari bilatzailearen erasoa jasaten du. Reek baten erasoak saihestu ondoren, Winduk azkenean Jango Fett akabatzea lortzen du, honi burua moztuz.\nHau hiltzeaz Anakin Skywalker eta Darth Sidious arduratzen dira (Palpatine kantzilerraren izaera hartuz) lehenak traditu egiten duelarik, sablea eusten ari den eskua mozten diona enperadoreak akabatu egiten duen bitartean. Aipatu beharra dago Anakinen parte-hartzearen aurretik Macek enperadorea jada desarmatu zuela, Yoda maisuak berak ere lortzerik izan ez zuena Lord Sithari aurre egin zionean, honi azken kolpea emateko zegoenean sartu zen erdian Anakin Skywalker, hau, Anakinek Barne Indarraren alde ilunera eman zuen lehen benetako pausoa izan zelarik. Gertaera honek, Inperio Galaktikoa sorrarazten du eta Anakin Darth Vader bihurtzen du.\nBere ekarpenik nagusienetako bat berari esker eta Star Wars Clone Wars sailean oinarrituta, Windu bera Grievous jeneralak etengabeko eztula izatearen arduraduna izatea da, ataletako batean barne indarrari esker bihotza zapaltzen baitio eta honela Star Wars III. Atala: Sithen mendekua atalean agertzen den egoeran uzten baitu.\nGeorge Lucasek Star Warsi buruz eginiko lehen jatorrizko idatziak jedi honen izenarekin hasten dira: "Hau Mace Winduren istorioa da, Opucchiko Jedi Bendu apaiz bat, Usby C.J. Thapen senidea dena, Jedi ospetsuaren padawan ikaslea".\nMultimedia: Category:Mace Windu


Musikearen zaindariaren omenez kontzertu ugari\nZemendiaren 22an ospatuten da Zezili Deuna, musikearen zaindariaren eguna eta horren harira kontzertu eta emonaldi ugari egongo dira egunean bertan eta aurreko eta osteko egunetan.\nAreatzako Bandak, abesbatzak, Musika Eskolako ikasleak eta beste hainbat musikarik eskainiko ditue estilo askotako entzunaldiak.\nArratiako Musika Eskolako ikasleak izango dira gehien ospatuko dabenak eguna. Izan be, euren jaialdia 21ean izateaz gainera, Areatzako Banda eta Luis Iruarrizaga Abesbatzaren emonaldietan be izango dira, hilaren 22 eta 23an, hurrengoz hurrengo.\nZezili Deunaren bezperan, eguraldiak lagundu ezkero, kalejirea egingo dabe Arratiako Musika Eskolako ikasleak Arteatik 18:00etan. Txarra egin ezkero, eleizan egingo dabe emonaldia.\nHurrengo egunean, zemendiak 22, 20:00etan, Paula Perez Buenoren zuzendaritzapean, Areatzako Bandak kontzertua eskainiko dau eleizan. Musikariakaz batera, Musika Eskolako txistu, flauta, klarinete, saxo eta pianoko ikasleak joko dabe.\nHilaren 23an barriz, 19:30ean, Igorreko Kultur Etxean musika koralagaz da hitzordua. Luis Iruarrizaga Abesbatza, Begoñako Garaizarko Matsorriak Abesbatza, Musika Eskolako Lemoa eta Igorreko Tailer eta Hizkuntza musikaleko ikasleak eta ludotekako umeak izango dira han. Igorreko abesbatzakoak estilo desbardinetako kantak kantauko ditue; Elberdinen Kyrie eta Ken Zazpiren Noizbait, berbarako.\nTabernetan be egongo dira kontzertuak. Artean, Azaro Musikalean, hilaren 22an Izar Zuri tabernan, 20:30ean, Rusted gitarrajolea egongo da eta hilaren 29an, Ustrukue tabernan ordu berean Los Cosmeticos punk rock taldeak joko dau.


Bizkaie!-k irabazi dau XX. Rikardo Arregi Kazetaritza sarietan 'Epaimahaiaren Sari Berezia' - bizkaie.biz\nBizkaie!-k irabazi dau XX. Rikardo Arregi Kazetaritza sarietan 'Epaimahaiaren Sari Berezia'\nBizkaie! 2008-06-30 15:46 sariak-autortzak\nEuskerazko kazetaritzearen kalidadea, bikaintasuna eta barrikuntzea bultzatzeko asmoz orain 20 urte Andoaingo Udalak Eusko Jaurlaritzako Kultura Sailaren dirulaguntzinoagaz abiarazotako sarietan, Bizkaie! agerkari digitalak eta Bizkaia Irratiak ex aequo jaso dabe 4.000 euroz eta diplomaz hornidutako ‘Epaimahaiaren Sari Berezia’.\nEuskerazko kazetaritzearen kalidadea, bikaintasuna eta barrikuntzea bultzatzeko asmoz orain 20 urte Andoaingo Udalak Eusko Jaurlaritzako Kultura Sailaren dirulaguntzinoagaz abiarazotako sarietan, Bizkaie! agerkari digitalak eta Bizkaia Irratiak ex aequo jaso dabe 4.000 euroz eta diplomaz hornidutako ‘Epaimahaiaren Sari Berezia’, hedabide handiagoek arrakasta gitxi izaten daben eremuan euskerazko esparru komunikatiboa bikain lantzeagaitik, naturaltasunez, hedabideetan euskalkiaren erabilerea duintzeagaitik, bizkaiera batuaren aldeko apustua ‘dakigunetik ez dakigunera’ eginaz, publiko heterogeneoari, saio berezituak eskaintzeagaitik, Internetera begira indar berezia eginaz eta 2.0 klabean lan egin eta bide-urratzaile izategaitik, izan be, epaimahaiak ebatzi dauenez, mendebaldeko euskerazko komunikabide biak modernidadeari begira dagoz, euskaldungoaren gehiengoaren etxea dan horri, eta ikuspegi estrategikoa da hori epaimahaiaren eretxiz.\n‘Kazetari Berria’ ataleko saria, 3.000 euroz, diplomaz eta Xabier Laka eskultorearen oroitikurraz hornidutakoa, Lander Arbelaitz Mitxelenarentzat izan da 2007ko bagiletik 2008ko maiatzera bitartean Argian argitaratutako hiru erreportajetan lekukotza eta dokumentazino lan serioa egiteagaitik, erakutsitako ofizio handiagaitik eta multimediaren ikuspegitik dakarren barrikuntzeagaitik.\n‘XX. Rikardo Arregi Kazetaritza Saria’, diplomaz, 9.000 euroz eta Xabier Laka eskultorearen oroitikurraz hornidutakoa, Xabier Usabiaga Oiarzabalek irabazi dau, 2007ko bagiletik 2008ko maiatzera Berria egunkarian, Euskadi Irratian zein Euskal Telebistan egindako lanetan komunikazino-gaitasunaren eredu izateagaitik: zorrotz, zehatz eta aberats emoten ditualako barriak. Pasinoa transmitiduten dau, ofiziora ekarri baititu praktikeak emondako erakutsiak. Eretxien aberastasuna aparta da, ideiak ondo aukeratuz eta hobeto harilkatuz. Era berean, kirol arloan egiten dauen kazetaritza moldea eredugarria da: azpimarratzekoak, gaiaren ezagutza harrigarria eta hizkuntzaz egiten dauen erabilera biribila.\nBeste alde batetik, Ohorezko Aipamena Jose Mari Iriondo Unanue jn.ak jaso dau. Ohorezko Aipamena norabide desbardinetan erabili izan dau Rikardo Arregi Kazetaritza Sariaren ibilbidean zehar garaian garaiko epaimahaiak. Batzuetan, bizi osoan euskerazko kazetaritzan egindako ibilbidea saritzeko; besteetan, oso gauza ohargarriak azpimarratzeko. Aurtengo sarituaren merezimenduak ondokoak dira: saridunaren ibilbidea zinez oparoa izan da, konpromiso handiagaz hartutako bidea.\nEuskal kulturearen inguruan erakutsi dauen jarrera bultzatzailea be sarigarria iruditu jako epaimahaiari. Saridunak zubi-lana gauzatu dau euskal kulturearen zabalkundean, izan be, beste eragile batzuek jorratutakoa gizarteratzea izan da bere jarduera nagusienetako bat. Azpimarratzekoak dira, ‘Ez dok amairu’ taldea bultzatzeko egindako upealako lana eta bertsolaritzan eta trikitixearen zabalpenean egindako ibilbidea. Saridunak lan hori beregan hartu izan dau, plazaratu eta zabaldu egin dau beste batzuek egindakoa. Ganera, medio handietan lan egiteko aukerea be izan dauenez, oihartzun handia sortu da bere ekimenen inguruan.\nBere lanak 60ko eta 70eko hamarkadetan emon eban etekin nabarmenena. Eta bultzatzaile lana aztertzailearen zereginakaz osotu dau azken urteetan; ezin aitatu barik itxi, kulturearen ganeko ikerketak egiten dabilela saritua gaur egun.\nTelebistan euskeraz entzun genduzan lehen berbak bereak izan ziran, Telenorten. Etxeko euskerea etxetik kanpo egin eitekeala eta, are gehiago, telebistan bertan be entzun eitekeala sinistarazo eutson euskaldungoari. Ganera, Herri Irratian euskeraz egiten lehenengoetakoa izan zan. Beraz, euskerazko kazetaritzeagazko konpromiso sendoa azpimarratu gura izan dau epaimahaiak.\nXX. Rikardo Arregi Kazetaritza Sariak gaur, bagilak 28, banatu ditue Andoaingo bastero kulturgunean, Andoaingo alkate Jose Antonio Perez jn.a; Miren Azkarrate Eusko Jaurlaritzako kultura sailburu and.a; Patxi Baztarrika Eusko Jaurlaritzako Kultura sailburuorde jn.a; epaimahaiko Jose Ignacio Basterretxea jn.a; Agustin Errotabehere jn.a; Aitor Zuberogoitia jn.a eta Arantxa Urretabizkaia and.a zein idazkari Nekane Goikoetxea and.a bertan zirala.


Gedeonen 300 gizonek madiandarrak garaitzen dituzte | Nire biblia-liburua\nARGITALPENAREN HIZKUNTZA Acholiera Afrikaans Aimara Albaniera Aleman Alemaniar zeinu hizkuntza Aluera Amerikar zeinu hizkuntza Amharera Angolar zeinu hizkuntza Arabiera Argentinar zeinu hizkuntza Armeniera Azerbaijanera Azerbaijanera (Zirilikoa) Baoule Bashkirera Bassa (Kamerun) Batakera (Karo) Batakera (Toba) Behe alemana Bembera Biak Bikolera Birmaniera Bislama Boulou Brasildar zeinu hizkuntza Britainiar zeinu hizkuntza Bulgariar Cabo Verdeko kriolera Cebuera Chitonga (Malawi) Chitonga (Zinbabue) Chokwe Cholera Chuabo Cinyanja Dangmeera Daniera Dayak Ngaju Edoera Efikera Ekuadortar zeinu hizkuntza Emberera (Iparraldekoa) Errumaniera Errusiar zeinu hizkuntza Errusiera Eslovakiera Esloveniera Espainiar zeinu hizkuntza Estoniera Euskara Eweera Fijiera Finlandiera Fon Frantsesa Gaera Galiziera Garifunera Gaztelania Georgiera Greziera Guaraniera Gun Haitiko kreolera Hausa Hererera Hiligaynon Hindi Hmong (Zuria) Hungariera Iban Ibinda Igboera Ijitoera (Mazedonia) Ijitoera (Mazedonia) Zirilikoa Ijitoera (Serbia) Ikera Iloko Indiar zeinu hizkuntza Indonesiar zeinu hizkuntza Indonesiera Ingelesa Irlandera Isoko Italiar zeinu hizkuntza Italiera Javera Jingpoera Jula Kabiyeera Kannadera Karenera (S'gaw) Katalan Kazakhera Kicheera Kikamba Kikaonde Kikongo Kikuyuera Kiluba Kimbundu Kinyaruanda Kirgizera Kiribatiera Kirundi Kisonge Kolonbiar zeinu hizkuntza Kongo Korear zeinu hizkuntza Koreera Kroaziera Kubako zeinu hizkuntza Kurmanji kurduera (Zirilikoa) Kwangali Kwanyama Letoniera Lhukonzo Lingalera Lituaniera Lomwe Luganda Luoera Luvaleera Madagaskarko zeinu hizkuntza Makhuwa Malayalamera Malaysiera Malgaxe Maltera Mamera Marathera Marshallera Mauriziko kreolera Maya Mazatec (Huautla) Mazedoniera Mexikar zeinu hizkuntza Miskitoera Mixeera (Ipar-erdialdekoa) Mixtekera (Guerrero) Moore Nahuatlera (Erdialdekoa) Nahuatlera (Guerrero) Nahuatlera (Huasteca) Nahuatlera (Puebla iparraldekoa) Ndauera Ndebeleera Ndebeleera (Zimbabwe) Ndonga Nederlandera Nepalera Ngabere Ngangela Nias Nigeriako Pidgina Norvegiera Nyaneka Nyungweera Nzema Okpe Oromoera Ossetiera Otetela Otomiera (Mezquital Harana) Paezera Pangasinanera Pediera Perutar zeinu hizkuntza Pidgina (kamerun) Poloniar zeinu hizkuntza Poloniera Ponapean Portugesa (Brasil) Portugesa (Portugal) Punjabera Qeqchiera Quechuera (Ancash) Quechuera (Ayacucho) Quechuera (Bolivia) Quechuera (Chimborazo) Quechuera (Cuzco) Quechuera (Imbabura) Runyankore Rutoro Samoera Sangir Sangoera Senera Serbiera (Latindar) Serbiera (Zirilikoa) Seychelleako kreolera Shonera Sidamo Sikuaniera Sinhala Sothoera (Hegoafrika) Sothoera (Lesotho) Sranantongo Suediera Suitzako Aleman Sundera Swahili Swatiera Tagalo Tahitiera Taiwandar zeinu hizkuntza Tamilera Tandroy Tankarana Tarascan Tatarera Teluguera Thailandiera Tigrinyera Tivera Tlapanec Tojolabalera Tok Pisin Tongera Tongera Totonakera Tshiluba Tshwa Tsongera Tswanera Tumbukera Turkiera Twi Txekiera Txewera Txinatar zeinu hizkuntza Txinera cantonera (sinplifikatua) Txinera cantonera (tradizionala) Txinera mandarinera (sinplifikatua) Txinera mandarinera (tradizionala) Tzeltalera Tzotzilera Ukrainera Umbundu Urhoboera Uruund Uzbekera Uzbekera (Latindar) Valentziera Vendera Venezuelar zeinu hizkuntza Vezo Vietnamera Waray-Waray Wayuunaiki Wolaita Xhosera Yaoera Yorubera Zande Zapotekera (Istmo) Zapotekera (Lachiguiri) Zimbabwetar zeinu hizkuntza Zuluera kurmanji Kurduera (Kaukasoa)\nGedeonek madiandarrak garaitu zituen\nDenborarekin, israeldarrak Jehobarengandik aldendu eta jainko faltsuak gurtzen hasi ziren. Zazpi urtez, madiandarrak israeldarren animaliak lapurtzen eta uztak suntsitzen ibili ziren. Haiengandik babesteko, israeldarrak kobazuloetan eta mendietan ezkutatu ziren. Orduan, Jehobari salbatzeko erregutu zioten. Beraz, Jehobak aingeru bat bidali zuen Gedeon izeneko gizon gaztearengana. Aingeruak esan zion: «Jehobak gudari boteretsu izateko aukeratu zaitu». Gedeonek galdetu zion: «Nola salbatuko dut Israel? Ez naiz inor eta».\nNola jakingo zuen Gedeonek Jehobak aukeratu zuela? Ardi-larru bat lurrean jarri eta Jehobari esan zion: «Goizean ardi-larrua bustita eta lurra lehorra badago, Israel salbatzeko aukeratu nauzula jakingo dut». Hurrengo egunean, ardi-larrua blai eginda zegoen eta lurra, berriz, lehor-lehorra! Baina Gedeonek hurrengo egunean ardi-larrua lehorra eta lurra bustita egotea eskatu zion Jehobari. Horrela gertatu zenean, Jehobak aukeratu zuela jakin zuen Gedeonek zalantzarik gabe. Orduan, bere soldaduak bildu zituen madiandarren aurka borrokatzeko.\nJehobak Gedeoni esan zion: «Israeldarrei garaipena emango diet. Baina soldadu asko dituzunez, garaipena zuen kabuz lortu duzuela pentsatuko duzue. Hortaz, esan beldurrez dagoen orori etxera itzultzeko». Beraz, 22.000 soldadu etxera itzuli eta 10.000 gelditu ziren. Jehobak, orduan, esan zuen: «Oraindik ere soldadu gehiegi dira. Jaitsarazi itzazu errekara eta esaiezu ura edateko. Hartu zurekin ura edaten duten bitartean erne daudenak». 300 gizon bakarrik egon ziren erne. Hortaz, Jehobak soldadu gutxi horiek 135.000 soldadu madiandar garaituko zituztela promestu zuen.\nGau hartan, Jehobak Gedeoni esan zion: «Oraintxe duzu madiandarrak erasotzeko unea!». Gedeonek adarrak eta barruan tortxak zituzten ontzi handiak eman zizkien bere gizonei. Esan zien: «Begira niri eta egin zehatz-mehatz egingo dudana». Gedeonek adarra jo, ontzia puskatu, tortxa astindu eta oihukatu zuen: «Jehoba eta Gedeonen ezpata!». Bere 300 gizonek berdina egin zuten. Madiandarrak, orduan, norabiderik gabe korrika hasi ziren ikararen ikaraz. Nahaspila horretan, elkarren aurka borrokatzen hasi ziren. Jehobak, berriz ere, etsaiak garaitzen lagundu zien israeldarrei.\n«Altxor baliotsu hau buztinezko ontzitan daramagu, garbi ager dadin honenbesteko indarra Jainkoarengandik datorrela eta ez guregandik» (2 Korintoarrei 4:7).\nGalderak: Nola erakutsi zion Jehobak Gedeoni bera aukeratu zuela? Zergatik zituen Gedeonen gudarosteak 300 soldadu soilik?\nEpaileak 6:1-16, 36-7:25; 8:28\nPartekatu Partekatu Gedeonek madiandarrak garaitu zituen


Koordinazio Zuzendaritza - Lehendakaritza Ezagutu - Euskadi.eus\nTitularra: Luis Maria Petrikorena Arbelaiz\nKoordinazio Zuzendaritzari, dekretu honen 6. artikuluan oro har ematen zaizkion egitekoez gain, egiteko hauek dagozkio:\nGobernu-jardunaren prestakuntza koordinatzea eta jarraipena egitea, bai eta informazio-prozeduren proposamena egitea eta prozeduren jarraipena egitea ere.\nSailekiko lankidetzarako mekanismoak eta koordinazio-estrategiak zehaztea, gobernu-jardun bateratu baterantz jotzeko.\nSailei aholkularitza ematea euren jardunak planifikatu, programatu eta ebaluatzeko, bereziki sailarteko eta erakundearteko eragina badute. Jardun horietan, Gobernantza Publiko eta Autogobernu Sailarekin eta Ekonomia eta Ogasun Sailarekin koordinatuta jardungo du.\nSailarteko edo erakundearteko organoetan parte hartzea, organoen jarduera gobernu-jardunerantz bideratzeko, eta koordinazioa sustatzea funtzionamendua hobetu eta ahalik eta efikazia eta efizientzia handiena izan dezaten.\n6. artikulua.- Zuzendaritzak.\nLuis Maria Petrikorena Arbelaiz


By keimaIn keimaPosted octubre 18, 2018 0 Comment(s)\nPOBREZIA: GIZA ESKUBIDEEN ARLOKO ARAZOA\nBaztertuen dauden pertsonekin elkartu behar dugu, giza eskubideak eta duintasuna benetan kontuan hartuko dituen mundu bat eraikitzeko\nBertan bildutakoek adierazi zuten pobrezia giza eskubideen urraketa bat dela eta pertsona horiekiko errespetua bermatzeko ahaleginak bildu beharra aldarrikatu zuten. Printzipio horiek egun hartan aurkitutako oroimenezko lauza batean inskribatuta daude. Mundu osoan egin dira horren kopiak. Ordutik, jatorri sozial, sinesmen eta egoera guztietako pertsonak urtero biltzen dira plaka horien aurrean, pobrezian bizi direnen aldeko konpromisoa eta elkartasuna berresteko.\nPertsona pobretuen parte-hartze osoa lehentasunezkoa izan behar da politika eta estrategien barruan, bereziki beren bizitza eta komunitateei dagozkien erabakietan, etorkizun iraunkorra izateko. Horrela izanik, bermatu dezakegu gure planetak eta gure egungo eta etorkizuneko gizarteek pertsona guztien beharrizan eta nahiei erantzungo dietela, ez soilik pribilegiatu batzuek dituztenei.\nAurten, 2018, Giza Eskubideen Adierazpen Unibertsalaren Aldarrikapenaren 70. urteurrena ospatuko dugu. Horren harira, gogoan izan behar dugu pobrezia egoeran dauden milioika pertsona direla giza eskubideen urraketa askoren biktima.\nPobrezia, gatazka eta gerren ondorioz, pertsona asko etxerik gabe geratzen dira eta ez dute beste herrialde edo leku batzuetara joatea beste erremediorik, babes bila, etorkizun hobe baten bila. Ibilbide horretan, migratzaile eta errefuxiatu askok diskriminazioa, bazterkeria eta indarkeria jasaten dituzte, beren giza eskubideen eta duintasunaren aurkako urraketa argiak. Bereziki larriak dira emakume eta haurrek jasaten dituztenak.\nNBEak berak zera adierazi du: “Inoiz ezagututako garapen ekonomiko, baliabide teknologiko eta finantzario handienak dituen mundu batean, eskandalu moral hutsa da milioika pertsona halako pobrezia egoeran bizitzea”.\n• Mundu mailan, 783 milioi pertsona inguru daude muturreko pobrezia egoeran; egunean 1,9 dolar baino gutxiagorekin bizi dira. % 70a emakumeak dira.\n• Euskadiko datuak:\no Emakumeen pobrezia-tasa % 10ekoa da; gizonena, aldiz, % 4koa.\no 104.942 pertsona (herritarren % 4,9) bizi da pobrezia egoera larrian (541,27 eurotik behera daukate hilean bizitzeko).\no 399.643 pertsona (% 18,5) bizi da nolabaiteko pobrezia egoeran (811,90 eurotik behera daukate hilean bizitzeko).\nEuskadiko egoerak sistema errebisatu eta hobetu beharra eskatzen du. Errebisio horren funtsezko elementu bat diru-sarrerak bermatzeko eta gizarteratzeko errentaren ingurukoa da; izan ere, uste dugu Eusko Jaurlaritzak ez duela oraindik ere modu egokian bideratu.\n• Pobrezia eta bazterkeria arriskuan dauden biztanleen herenak ezin du sistema baliatu.\n• Beste heren batek bai, baina ezin du pobrezia egoera gainditu.\n• Gizarteratze-prozesua ez da ondo burutu.\n• Tramitazioa konplexuegia da herritar batzuentzat.\n• Gutxieneko diru-sarrera batzuk izateko eskubidea, hau da, duintasunez bizitzeko nahikoak.\n• Gizarteratzeko eta prestazioak jasotzeko eskubidea bermatzea; pertsona guztiek duintasunez bizi eta gizartean parte hartzeko aukera izan dezaten.\n• Sistema eraginkor eta irisgarria bermatzea.\nBaina, gainera, pobrezia eta bazterkeria desagerrarazteko, ez dira nahikoak erakunde mailako politikak; sufritzen ari diren pertsonei ahotsa eta parte hartzeko aukera eman behar zaie; pertsonak ardatz hartuta pentsatutako politikak behar ditugu. Horretarako, pobrezia eta bazterkeria egoeran dauden pertsonei ere hitza eman behar diegu. Erakunde publikoek konpromisoa har dezatela, urtero, pobrezia eta bazterkeria egoeran dauden pertsonen batzorde batekin elkartzeko.\nUnirse con las personas más excluidas para construir un mundo donde los derechos humanos y la dignidad sean universalmente respetados\nComo afirma la propia ONU: “En un mundo caracterizado por un nivel sin precedentes de desarrollo económico, medios tecnológicos y recursos financieros, es un escándalo moral que millones de personas vivan en la extrema pobreza»\no La tasa de pobreza en las mujeres es del 10% y de los hombres del 4%.\no 104.942 personas (el 4,9% de la población) vive en situación de pobreza grave, (tiene menos de 541,27 euros al mes para vivir).\no 399.643 personas (el 18,5%) vive en situación de pobreza relativa, (viven con menos de 811,90 euros al mes).\no 2.000 personas no tienen hogar\nque nadie, nunca más, se olvide de preguntar a las personas en situación de vulnerabilidad”\n2018-10-17, Bilbo. Pobreziaren Mundu Eguna dela eta, manifestazio.\n17-10-2018, Bilbao. Manifestación con motivo del Día Mundial de Pobreza.


Karlos Zurutuza: "Kazetari batzuek beren burua bihurtzen dute protagonista" — Gaztezulo\nKarlos Zurutuza: "Kazetari batzuek beren burua bihurtzen dute protagonista" https://www.gaztezulo.eus/albisteak/karlos-zurutuza-quotkazetari-batzuek-beren-burua--bihurtzen-dute-protagonistaquot https://www.gaztezulo.eus/albisteak/karlos-zurutuza-quotkazetari-batzuek-beren-burua--bihurtzen-dute-protagonistaquot/@@download/image/2012538123Karlos_Zurutuza_3.jpg\nGerra erreportari batekin mintzatuko gara, baina hau ez da egunkari bateko nazioarteko orrialdeak betetzeko moduko elkarrizketa, kazetari ogibidea bera jopuntuan izango duen solasaldia baizik, "kritikarako motiboak ez dira falta eta".\nErronkari bailararekin batera bere "paradisua", herrialde gutxituak, desagertzear diren hizkuntzak eta jende isolatua dira Karlos Zurutuzaren (Donostia, 1971) benetako pasioa; eta kazetaritza du tresna. "Lehen leku eta gizarte hauek ezagutzeko bakarrik bidaiatzen nuen. Gerora bururatu zitzaidan ikusitakoa zabal nezakeela". Ez daki zergatik, baina Ekialdea izan da bere betiko filia, eta handik idatzi ditu ostera errekonozimendua jaso duten lanak. Urte hasieran Argia Saria eskuratu zuen, Siriarantz abiatu baino egun batzuk lehenago. Roberto Lozanoren Los ojos de la guerra dokumentala estreinatzekotan denean elkartu gara gu berarekin.\nZer iruditu zaizu lana?\nUrte hasiera hartan ez zenuen lortu Sirian sartzea, baina berriz saiatu nahi duzu.\nIzan ere, Irakek edo Afganistanek baino gehiago saltzen du orain Siriak. Zuk esana. Hain friboloa da...\nZe irizpide gehiagoren arabera erabakitzen duzu noranzko hegazkina hartu?\nKazetarion artean inertziak sortzen dira; dinamika berean sartzen gara, hein batean. Dena den, iazko otsailean hamaikagarren aldiz joan nintzen Irakera eta, han nengoela, albistea Libian, Egipton... zegoen, Iraken izan ezik beste edonon. Eta ni, bitartean, izugarrizko dirutza ordaintzen, Irak oso garestia baita. Segidan Libiara joan nintzen, interesa nuelako noski, baina, baita ere, banekielako hangoa saldu ahal izango nuela. Bizi behar dut!\nHemen zaudela, nola moldatzen zara hango gertakariak gertutik jarraitzeko?\nInterneten informazio pila dago, agian gehiegi. Hautatzeko gai bazara, komeni da leiho hori zabalik izatea. Baina, bestalde, jakina, kontaktu zuzena dut bertakoekin. Izan naizen herrialde ia guztietara itzuli naiz, lanera ez ezik egindako lagunak ikustera, lotura pertsonalak sortzen direlako. Hortaz, e-mailez edo aldian behin telefonoz, beraiek kontatzen didate, bertatik bertara, gertatzen ari dena.\nGurera hangoari buruz iristen denaren eta errealitateren artean alde handia dagoela diozu, baina zu ere erori al zara inoiz tranpa horretan?\nBa bai, niri ere gertatzen zait eta asko amorrarazten nau. Hemen gaudela, hangoaren irudia oso gordina izaten da beti, eta kasik saihestezina gainera. Telebista, egunkariak... aurrean dauzkagu, eta xurgatu egiten ditugu, ala gaituzte. Esate baterako, gogoan dut kazetari espainiar ezagun batek Basorari Irak hegoaldea buruzko dokumental bat egin zuela etengabe azpimarratuz zenbateraino zen arriskutsua eskualde hura, tentsioa izugarria zela, bahiketak edozein momentutan gertatzen zirela... molde espainiarrean eginiko dokumentala zen: plano motzak, bata bestearen atzetik, dena oso azkar, musika dramatikoa... protagonistak ez ziren bertakoak, kazetaria bera baizik. Iaz joan nintzen ni aurreneko aldiz hara, beldurtuta, irudi haiek barruan neramatzalako... eta, pentsa, ibilitakoa naiz e! Lehenago, Bagdaden jendeak lasai egoteko esana zidan, oso jende jatorra zela Basorakoa. Izututa joan nintzen arren, harrera bikaina izan zen. Kaleko jatetxe batean zerbait jan eta herritarrek gonbidatu, taxistek kobratu ez... Batetik, lasaitua hartu nuen, baina amorrua ere bai sustraitutako eurreiritzi horien kontura.\nOrduan, ze pelikula kontatu zuen beste hark?\nKazetari hark bere burua katapultatzeko eszenatoki gisa hartu zuen Basora, eta horretarako toki arriskutsua behar zuen izan. Jende hura demonizatzea lortu zuen; baina ez dira deabruak, biktimak baizik. Inmorala eta nazkagarria da. Batzuek beren burua protagonista bihurtu eta lana saldu ahal izateko baliatzen dute manipulazioa. Kazetaritza behar zuena espektakulu hutsa bilakatzen da.\nHalakoak entzun eta gero, zer uste dute zibilek guri buruz?\nBeraientzat, askotan, "estatubatuarrak" gara denak, baina hala ere pozarren hartzen gaituzte. Iraken garraio publikoa baliatuta ibili izan naiz. Haientzat normaltasun zantzu bat gara: "Kanpotarrak itzultzen ari dira, gure autobus eta taxietan dabiltza, eta ez daude beldurtuta!" Iraken, esaterako, oso abegitsuak dira, eta biziki eskertzen dute.\nBaina, kazetari izatea ez al da pozoitzaile moduko zerbaiten sinonimo?\nHainbat tokitan bai, batez ere Gobernuko ordezkarien begietan. Oso Gobernu ustel eta autoritarioak izaten dira, eta gertutik kontrolatu eta mugatu nahi izaten dute guztia: ze mediotatik zatozen, zertara... baina kaletarrek ez. Zu zibil gisa bazoaz, eskoltarik gabe, kaleko jantzita... ez bazoaz modu agresiboan  zentzu guztietan ulertuta haiek ondo tratatuko zaituzte. Dena dela, jakin behar izaten da noiz esan kazetaria zarela eta noiz ez. Nik behintzat, ez bada kazetari akreditazioa eskatu dudalako, baimenak tramitatzerakoan beti esaten dut beste zerbait: irakaslea, mekanikoa...\nZeintzuk dira hangoek guri buruz egiten dizkizuten galdera ohikoenak?\nAdibide batekin erantzungo dizut. Pakistango Balutxistanen nengoela, kartzelan begia galdutako gizon bat ezagutu nuen. Autobus geltokian geundela, leherketa bat entzun genuen. Hango gerraz hitz egiteko bide eman zigun eztandak, eta bere historia azaldu zidan; tortura, jazarpen eta txirotasunaren historia gordin eta triste horietako bat, beste bat. Agur esan aurretik honako hau bota zidan: "Nola ikusten dute europarrek Balutxistango gatazka?" Gezur batez erantzun behar izan nion. Ez nintzen gai izan egia esateko; Europan, Mendebaldean, ezer gutxi dakigula Balutxistani buruz. Funtsean, jakinmin handia dute gurean gertatzen denaz baina, kasu honetan, ez alderantziz. Esandakoa, editoreek istorioak erosteari uzten diotenean erabakitzen dute gatazka bat ahaztu behar dugula. Zorionez, Garak apustu sendoa egin zuen Balutxistanekin, eta babesa eman ziguten lan hura egin ahal izateko.\nNola funtzionatzen duzu? Behin helmuga aukeratuta, nondik hasi?\nHasteko, norabaitera joatea erabakitzen dut baldin eta halako hitzezko akordio bat lortu badut nire ohiko medioekin Gaztezulo, Berria, Argia, Gara, IPS agentzia eta Deustche Welle. Ikusten badut bidaia ordaintzeko lain badudala, aurrera. Gero, behar izatekotan, bisa eskuratu, eta hegaldia hartu.\nEz duzu ezer gehiago lotu behar aldez aurretik?\nBai, tira, beti behar ditugu fixer-ak; itzultzaile lana egin eta kontaktuak lortzen dizkigutenak. Jakina, ezin duzu Kabulera iritsi eta inprobisatu. Hobe da jakitea non egingo duzun lo eta nork lagunduko zaituen. Normalean, aurreko aldietatik sare bat eratuta izaten dut. Ordea, herrialde jakin batera bidaiatzen dudan aurreneko aldia bada, beste kazetariren bati eskatzen dizkiot kontaktuak.\nFakultatean bagenuen irakasle bat esaten zuena agenda edo kontaktu zerrena dela kazetari baten ondasun preziatuena. Halakoetan, pentsatzen dut, biderkatu egingo da honen balioa.\nDudarik gabe. Fixer on bat, puff... dena da. Segurtasunaz aparte, guk wifi konexioa eta fixer on bat besterik ez dugu behar eta eskatzen lanerako. Laguntzaile zintzoa izango dena. Hein handi batean, gure bizitza euren eskuetan uzten dugu, baita beraiena arriskuan jarri ere.\nBaina, nola jakin nor den egokia?\nSaiakera eta errorea. Badakit batzuengana ez dudala berriz joko, eta beste batzuekin, aldiz, ahal dudan guztietan egingo dut lan. Guk geuk gure herriko gatazka bere osotasunean eta ñabardura guztiekin ulertzea zaila bada, nola lortu zeure azalean bizi ez duzun zerbait konprenitzea? Eta gero, gainera, hirugarren bati kontatu... bereziki zaila iruditzen zait. Bai, Euskal Herrian ohituta gaude atzerritik etorri, astebete hemen pasatu eta euskal gatazkaz idazten duten kazetariak ikustera. Hainbatetan sentsazio hori nik neuk ere izaten dut...\nHori da. Baina, normalean, bisitatzen ditudan herrialdeei buruz asko ikasi eta irakurtzen dut aldez aurretik. Bestalde, ni, funtsean, bertakoa islatzen saiatzen naiz, argazki bat ateratzen hitzez. Inoiz gertatu izan zait analisi bat egiteko eskatu eta nik ezetz esatea, ez dudalako erabateko segurtasuna izan gai horrekiko. Gainera, gero, jendeak oso oinarrizko galderak izaten ditu buruan: "Han badaude hotelak? Eta dendak? Jendeak badu jateko eta edateko?". Behin "kronikalaria" nintzela esan zidan batek; hori ohorea da, eta pozgarria litzateke benetan hala balitz.\nGerra erreportariak kaskoa buruan eta txalekoa soinean imajinatzen ditugu. Beti arriskuan, ezkutuan, tiro artetik ihesean... Ea ba, hau guztia desmitifikatzeko aukera eman nahi dizut.\nBai. Hasteko, desberdintasun handia dago argazkilarien eta 'plumilloen' kazetarien artean. Argazkilariek frontean egon behar dute, irudia saltzen dutelako. Nik, aldiz, askoz istorio ederragoak lor ditzaket ospitale, eskola edo hilerri batean. Libian nengoela, makina bat aukera izan nuen matxinoekin frontera joateko, ia egunero. Bitan, hirutan joatearekin nahikoa izan nuen, errepikakorra baitzen. Aldiz, atzean gelditzen direnen artean hamaika istorio topa zitekeen. Nola sentitzen ziren frontera joatera ausartzen ez ziren gazteak? Nola egiten zuen lan herriko denda bakarra zabalik zuen gizonak? Eta matxinoen Facebook orria kudeatzen zuenak? Funtsean, ezin dut denbora galdu frontean egunero eta istorio hauek guztiak kontatu gabe utzi. Dena den, egia da zuk diozun irudi hori badagoela.\nBai. Gogoratzen naiz Tripoli erori eta astebetera normaltasun osoz ibil zintezkeela kalean, edo hondartzara joan! Aldiz, kazetariak check pointetan pilatzen ziren, kaskoa buruan, kamera aurrean, erreala ez zen irudi bat saltzen. Gogoan dut bazela tipo bat kaskoa eta txalekoa zeramatzana, baina gerri azpitik, planotik kanpo, bainujantzia! Penagarria da.\nBide batez, zer moduzkoa da zeuen arteko harremana?\nEgia da oso mundu lehiakorra dela, baina inguru hurbilean behintzat, euskaldunon artean, giro ona besterik ez da. Mikel Aiestaran, Urtzi Urrutikoetxea, Alberto Pradilla, Unai Aranzadi, Andoni Berriotxoa... elkarrekin bidaiatu eta lan egin dugu askotan. Edozer behar izanez gero, elkarri laguntzeko prest gaude beti.\nIkusi duzu inoiz heriotza gertu?\nEz naiz ni fronte-frontekoa, baina izan dira ezusteak: lekuren batean egon, handik atera eta orduan jabetzea zenbateraino zen arriskutsua. Baina normalean informazio asko maneiatzen dugu eta uste baino kontrol handiagoa dugu.\nHemen, erredakzioetan, ordenagailua dugu lanabes. Zuk?\nNiretzat koadernoa da ezinbesteko tresna. Oharrak hartzen ditut etengabe; elkarrizketatuek kontatzen didatenari buruz, paisaiei buruz... memoria oso traidorea baita. Wifia ere behar beharrezkoa dut, eta argazki kamera txiki bat.\nZer gehiago sartzen du maletan gerra erreportari batek?\nBa, lanerako ekipoaz gain, esku-dirua; normalean ez delako kutxazain automatikorik izaten.\nEta ze bide jarraitzen du biltzen duzun materialak?\nBatetik saiatzen naiz gaurkotasuna jorratzen. Adibidez, hauteskundeak edo oldarraldiak direla, eguneko kronikak bidaltzen ditut. Baina, era berean, 'hozkailua' osatuz noa kontu atenporalagoekin. Azken hauek behin etxera itzulita eta ongi dokumentatuta mugitzen ditut. Edozein kasutan, orain dena multimedia da, eta irratirako grabaketak egin behar dira, diaporamak, bideoak... ahalik eta pakete osoenak.\nZe hedabiderekin lan egin, aukeraketa horretan, zerk agintzen du?\nHasten ari zarenean, sekulako poza ematen dizu norbaitek zugan konfiatza izatea. Denborarekin, gauzak ondo badoaz, arkua zabaldu egiten da eta aukeratu dezakezu. Zorionez, egun babesten nauten hedabideak, Euskal Herrikoak nahiz atzerrikoak, nahiko independenteak dira eta ez dizkidate testuak ukitzen. Izan ere, nik idazten badut talibanak ez direla terroristak baizik eta Gorbernuaren oposizioa, ezin dut onartu egunkariak edo dena delakoak hori aldatzea. Adibidez, Iraken oso garbi ikusten dut badirela batzuk lurraldea inbaditu dutenak eta beste batzuk horren aurka altxatu direnak. Ez dut hitz egingo terroristei buruz, matxinoei buruz baizik. Libiari dagokionez, esate baterako, pentsa dezaket Gadafi diktadorea zela, baina momentu batean Gobernua zen; eta pentsa dezaket bere aurka altxa zirenak askatasunaren alde zebiltzala borrokan, baina horiek pertzepzio pertsonalak dira. Egokiago ikusten dut beti Gobernuaz eta oposizioaz hitz egitea. Horren ordez medio batek diktadore edo terrorista hitzak baliatuko baditu, akabo, ez dut haiekin lan egingo.\nZeintzuk dira freelance moduan aritzearen argi-ilunak?\nOso ofizio prekarioa da. Beti zaude editoreen kapritxoen menpe, morosoen menpe... batzuek hilabeteetako atzerapenarekin ordaintzen dute, ordaintzen badute. Urtetik urtera, gainera, baldintzek okerrera egin dute, hainbat kasutan tarifak gutxitu egin dira. Eta, horri guztiari, zama emozionala gehitu behar zaio; injustiziak eta basakeriak zure egunerokoaren parte bihurtzeak ordaina dakar eta. Dena den, badirudi hainbat kazetariri lotsa ematen diela zama hori onartzeak...\nHori bai lotsagarria! Edozein kasutan, nolakoa da zama emozional hori?\nBakoitzak bere erara bizitzen du. Lehengoan, kide batek komentatzen zidan "ozpinduta" zegoela, kosta egiten zaiola etxera itzuli eta egokitzea, hain arazo larriak dituen jendea ezagutzetik etorri eta hemen halako "txorakeriak" entzutea. Hainbatetan sutan jartzen zara, eta tristura ere amaigabea da. Hala ere, nik behintzat, gero eta gehiago baloratzen dut etxean duguna, eta kalea bera; polita delako, ez dagoelako hautsik, zuhaitzak ditugulako, lasaitasuna... Berriz ere kanpora abiatzean, ordea, ba lanerako interruptorea aktibatzen dut.\nOinazea ikusiko zenuen, baita ere, hainbaten begietan.\nJakina. Baina, halako herrialdeetan, deprimitzea luxua da. Bizitza muturrekoa da, biziraupen hutsa, jendeak ez dauka triste egoteko eskubiderik, deprimitzea hiltzea da. Bestalde, penagarria da ikustea nola bertakoak iristen diren gerra normalizatzera. Azkeneko aldiz Bagdaden gertatu zitzaidan: bonbek jotako kale batera joan eta atentzioa eman zidan nola, gutxira, dena bere onera itzuli zen; hildakoak jaso, tokia garbitu, dendetan kristal berriak jarri, arropak garbitu eta betiko martxarekin aurrera jarraitu. Tristea da.\nBaina poztasunak eta errekonozimenduak ere eman dizkizu honek, balutxeen errealitatea ezagutzera emateagatik jasotakoa, kasu.\nBai, zorionez, beti jaikitzen naiz lan egiteko gogoz. Hasteko, pila bat ikasten dudalako inguruaz eta nire buruaz. Eta aipatzen zenituen ahaztutako gatazka horien kontura, zoragarria da irakurleei Mohammed izeneko dendariari gertatu zaiona kontatu ahal izatea. Terapia modukoa ere bada gainera, hein batean jasotako tristura testuetan bolkatzen dudalako.\nTigris Elkarteak ere betetzen du funtzio hori, ezta?\nIdazteaz gain, bestela laguntzeko beharra ere sentitzen dugu maiz. Hainbat kurdu eta Euskal Herri mailako zenbait kurduzale gabiltza elkartean. Duela hiru urte bururatu zitzaigun Penjuin eskualdea garatzeko modu polita izan zitekeela eski estazio jasangarri bat tramankulu mekanikorik gabekoa martxan jartzea Irakeko Kurdistanen, eta Nafarroako Aste Zurien eredua esportatzea hara. Kurduek ere aukera izan dezaten elurretan gozatzeko eta, bide batez, eskiaren aitzakiaz barne turismoa sustatu eta lanpostuak sortzeko. Horretan gabiltza.\nTira, eta ze asmo aurrerantzerako?\nIdeia bat baino gehiago daukat buruan, eliminazioz aterako da zerbait. Baina, ziurrenik, Ipar Afrikara. Amazighak, Touaregak... iaz ireki zitzaidan mundu hori eta hara joko dut.


Asier Lopez Eiguren lekeitiarrak VI. Koldo Mitxelena Saria irabazi du - Lea-Artibai eta Mutrikuko Hitza : Lea-Artibai eta Mutrikuko Hitza\nAsier Lopez Eiguren lekeitiarrak VI. Koldo Mitxelena Saria irabazi du\n2008an sortu zuten Euskal Herriko Unibertsitateak eta Euskaltzaindiak Euskarazko Tesien Koldo Mitxelena Saria, euskarazko ikerketa bultzatzeko eta sustatzeko asmoz.\nEHUk eta Euskaltzaindiaren Iker sailak bi urterik behin antolatzen duten 2018. urteko Euskarazko tesien seigarren Koldo Mitxelena saria jasoko du Asier Lopez Eiguren lekeitiarrak. Bost jakintza-arlo nagusi kontuan hartzen ditu sariketak, eta zientzien arloko saria lortu du Lopezek. Antolatzaileek jakinarazi dutenez, sariak banatzeko ekitaldia maiatzaren 6an egingo da, eta sarituek diploma eta 2.000 euro jasoko dituzte.\n2008an sortu zuten Euskal Herriko Unibertsitateak eta Euskaltzaindiak Euskarazko Tesien Koldo Mitxelena Saria, euskarazko ikerketa bultzatzeko eta sustatzeko asmoz. Sariak bi urterik behin deitzen dira, eta bost jakintza-arlotan banatzen dira: Zientzia Esperimentalak; Ikasketa Teknikoak; Osasun Zientziak; Gizarte Zientziak eta Zientzia Juridikoak; eta Giza Zientziak. “Sari hauen bitartez, EHUk eta Euskaltzaindiak euskarazko tesien ekarpen bikoitza goraipatu nahi dute; batetik, jakintzaren arloa zabaltzen laguntzen dutelako, eta bestetik, euskararen normalizazioaren prozesuan guztiz lagungarriak direlako”, adierazi dute.\nLekeitiarragaz gain beste jakintza-arloetako sarituak Olatz Perez de Viñaspre Garralda (Ingeniaritza eta Arkitektura), Mikele Macho Aizpurua (Osasun Zientziak), Juan Mari Agirreurreta Elosegi (Gizarte eta Lege Zientziak) eta Miren Ibarluzea Santisteba (Artea eta Giza Zientziak) izan dira.


Egilea Erredakzioa|2021-10-07T12:16:48+02:007 urria, 2021|\nZinemaldia + Plus fokuan hamar film labur proiektatuko dituzte, Nest lehiaketaren 20 urteko ibilbidean parte hartu duten 300 film laburren artean hautatu dituztenak. Tabakalerako pantaila partekatuan egingo dituzte saioak, eta bosna film izango dira ikusgai urriaren 9an eta azaroaren 6an.\nNEST, Donostia Zinemaldiak mundu osoko ikasleen film laburrei eskainitako sail lehiakorrak, bi hamarkada beteko ditu 2021ean. Urteurrenaren karietara, programazio berezia antolatuko du jaialdiak: 69. edizioaren egitarauaren baitan eta, Zinemaldia+ Plus programaren bidez, urrian eta azaroan zehar egingo diren ekintza sorta.\nDonostia Zinemaldiak eta Tabakalera Kultura Garaikidearen Nazioarteko Zentroak antolatua, NEST sailaren xedea urteko zinema-ekitaldi nabarmenetako batean mundu osoko zinema-eskoletako ikasleen lanak ezagutaraztea da, oraineko eta etorkizuneko zinemagileak izaki. Film laburrak erakusteko eta sustatzeko leku bat izateaz gain, ikasleen, zinemagileen, industriako profesionalen eta ikus-entzuleen arteko topaketa bihurtzeko jomuga ere badu: zinemari buruz eztabaidatzeko ez ezik, zinema-prestakuntzaren arloaren eta profesionalen arteko topaketa errazteko ere Zinemaldiak gaitzen duen gunea.\n2002an sortu zen Zinema Eskolen Nazioarteko Topaketa gisa, eta, ondoren, Zinema Ikasleen Nazioarteko Topaketa (EIECINE) izena hartu zuen. 2008an, Tabakalera sailaren antolakuntzan sartu zen, eta film laburren eta eskolen parte-hartzeak gorakada esponentziala izan zuen. Halaber, programazioa ere nabarmen handitu zen: topaketari egunak gehitu zitzaizkion eta zinemako profesionalen klase magistralak antolatzen hasi ziren.\nBada, 20. urteurrena beteko dute aurten, eta hiru hilabetez luzatuko den ekimen sorta prestatu dute ospatzeko. Tartean, urriaren 9an eta azaroaren 6an, Zinemaldia + Plus fokuaren baitan egingo duten Sailaren berrikuspen historikoa. Hain zuzen, hamar film labur proiektatuko ditu, urte horietako guztietako ia 300 parte-hartzaileen artean hautatutakoak.\nElías Querejeta Zine Eskolako ikasle ohi Noemi Cuetos eta Marcela Hinojosa aritu dira komisario-lanetan, eta haien esku egon da ere filmen hautaketa, hainbat irizpidetan oinarriturik. Nest lehiaketaren 20 urteko historiaren lagin adierazgarri bat osatzeko, hainbat kontinentetako eskoletako proposamenak aukeratu dituzte, “betidanik sailaren ezaugarri izan direlako eklektikotasuna eta askatasuna”, baita “lengoaia zinematografikoaren zein edukiaren aldetik garrantzitsuak diren lanak” ere.\nOndorengoa duzue programazioa:\nGreenland (Oren Gerner, 2014)\nEl enemigo / The enemy (Aldemar Matias, 2015)\nPude ver un puma / Could see a Puma (Teddy Williams, 2011)\nVolando voy / I’ll fly higher (Isabel Lamberti, 2015)\nO noapte în Tokoriki / A night in Tokoriki (Roxana Stroe, 2016)\nLes Oiseaux-Tonerre / Thunderbirds (Léa Mysius, 2014)\nNueva Vida / New Life (Kiro Russo, 2015)\nFind Fix Finish (Sylvain Cruiziat eta Mila Zhluktenko, 2017)\nAtención al cliente / Customer service (Marcos Valín eta David Alonso, 2007)\nFilipiñana (Rafa Manuel, 2020)\nXehetasun gehiagorako, sakatu hemen.


Ordiziako estazio-Ataun San Gregorio-Lauztierreka-Esparru-Amoskategi-Lazkao-Ordiziako estazioa | Ruta Ordizia, País Vasco (España)- GPS track\nOrdiziako estazio-Ataun San Gregorio-Lauztierreka-Esparru-Amoskategi-Lazkao-Ordiziako estazioa\nBisitak 1242, kokapena 23\nOrdiziako tren geltokitik abiatuz, Lazkaora bide gorritik. Ondoren, Lazkaotik Ataun San Gregorio arte bide berdetik. Bertan, lauztierrekako bidegurutzea hartu eta Esparruraiono igo behar da. Waypointetan azaltzen da bidegurutze bakoitzean zein bide hartu behar den. Azkenik Esparrutik Amoskategi baserriraino jetsiko da bidea eta Lazkaotik haserako puntura itzuliko gara.\nEsparru azpiko langa\nGogoratu langak, pasa ondoren itxirik uzten.\nGogoratu langak pasa ondoren itxita uzten.\nBidegurutzean ezkerretara hartu behar da. Langa pasatu eta segidan eskuinerantz, beheruntz, doan bidea hartu.\nLazkaotik Atauneko norantzan eskuinetara hartu behar da bidegurutze honetan.\nKaixo, zure lagunak ibilbide interesgarri hau topatu du Ordiziako estazio-Ataun San Gregorio-Lauztierreka-Esparru-Amoskategi-Lazkao-Ordiziako estazioa https://eu.wikiloc.com/ibilbide-mountain-bike/ordiziako-estazio-ataun-san-gregorio-lauztierreka-esparru-amoskategi-lazkao-ordiziako-estazioa-8023072 Ondo izan, Wikiloc | Rutas del Mundo