Hotel San Polo Salamanca, hotel Шпанија. Ograničeno trajanje ponude!\nPogledajte više fotografija Proverite cene i raspoloživost za Hotel San Polo: Datum dolaska :\nHotel San Polo - Opis\nSan Polo pronaći ćete sve usluge koje treba da ima hotel kategorije tri zvezdice za grad Salamanka: Restoran, Room Service, Bar, Recepcija otvorena 24 sata, Sobe za nepušače, Poslovni centar, Perionica, Televizija, Klimatizovano, Satelitska televizija. Stil ovog hotela je Povoljan.Na 8 minuta hodom udaljenosti od centra, ovaj hotel u ulici Arroyo de Santo Domingo, 2-4 sa pozicijom jug za grad Salamanka, idealan je za otkrivanje svih lepota grada, bez obzira da li ostajete samo nekoliko dana ili planirate duži boravak.U blizini hotela možete posetiti sledeće spomenike: San Esteban monastery, Anaya Palace, The Cathedral, Torre de Clavero, Roman bridge, Universidad de Salamanca, San Marcos Church.Do aerodroma Matacán možete da stignete kolima za 28 minuta (aerodrom je udaljen 14 kilomet(a)ra od hotela).Ovaj hotel pruža i posebne pogodnosti, kao što je na primer: tereni za golf u blizini.Ostali putnici su ovaj hotel ocenili ocenom 3 od 5.U njemu postoji brza internet konekcija.Pripada hotelskom lancu IQ.\nHotel San Polo tip(ovi):\nHotel San Polo sadržaji i usluge\nBeÅ¾iÄni internet(Pronađite hotel sa Pristup internetu za Salamanca)\nU hotelu Hotel Casino Del Tormes pronaći ćete sve usluge koje treba da ima hotel kategorije četiri zvezdice za grad Salamanka: Restoran, Room Service, Bar, Recepcija otvorena 24 sata, Novine, Sobe za 292 m -\nU hotelu NH Puerta De La Catedral pronaći ćete sve usluge koje treba da ima hotel kategorije četiri zvezdice za grad Salamanka: Restoran, Room Service, Bar, Recepcija otvorena 24 sata, Novine, Sobe za\nStil hotela Albergue Juvenil Salamanca je Povoljan, a pruža pun komfor i usluge kao što su: n.a.. Nalazi se u ulici Escoto, 13-15, pozicija mu je jugoistok za grad Salamanka, a od centra je udaljen sa\nStil ovog hotela za grad Salamanka je Dizajn-hotel, a kategorija četiri zvezdice. U njemu ćete naći razne usluge, kao što su: Restoran, Room Service, Bar, Recepcija otvorena 24 sata, Teniski teren, No\nProverite cene i raspoloživost za Hotel San Polo: Datum dolaska :


Terroristen wagen - Page 2\nNaslov: Re: Terroristen wagen Ned 27 Dec - 20:56\n@Bugman pa kad je ivo ko hrcak....\nNaslov: Re: Terroristen wagen Ned 27 Dec - 21:25\nIzgleda da je to i na mene preneo, a vala i tebi je ovo cetvrti VW u kuci\nNaslov: Re: Terroristen wagen Ned 27 Dec - 22:53\n@ Djordje 1200j\nIvana luft(moja seka)jedini clan porodice, koji od prvog dana pomno prati sva desavanja vezana za "VW". I neizmerno se raduje svakom novom "krsu"(u sta si imao priliku i sam da se uveris). Od veceras ce i ona postati clan nase "VW"-VHS zajednice(njena zelja). Cak ce i 67-cu da mi konfiskuje . Moracu da ubrzam sa radovima, inace\nNaslov: Re: Terroristen wagen Ned 27 Dec - 22:59\n@luftiguz, ono sto rekoh onog dana u kombiju stoji, pogotovu kad je i ivana resila da nam se prikljuci...\nNaslov: Re: Terroristen wagen Ned 27 Dec - 23:01\nUbrzaj sa radovima, zavrsi i svecano joj predaj kljuceve i saobracajnu\nNaslov: Re: Terroristen wagen Pon 28 Dec - 0:33\n@ Ivan luft jel ti to mog Terroristen wagen-a nazivas krsom, more ima da te nema\nNaslov: Re: Terroristen wagen Pon 28 Dec - 0:37\n@Djordje 1200jTotalno si pobrkao, mislio sam na moje "krseve". A zar hodajucu legendu da zovem krsom\nNaslov: Re: Terroristen wagen Pon 28 Dec - 0:38\nsacuva ti glavu...\nNaslov: Re: Terroristen wagen Pon 28 Dec - 0:43\nUff .... Za malo sinko da me upucas ko goj ...\nNaslov: Re: Terroristen wagen Sre 30 Dec - 2:05\nEvo malo snimaka Terroristen wagen-a na putu od Race ka novom odredistu, snimke je napravio Ivan Luft, ja soferirao, a Dule Bugman nacinio spot, pesmu smo drpili od smaka, nadam se da nece da nas apse zbog autorskih prava\nPoslednji put izmenio djordje 1200j dana Sre 30 Dec - 10:31, izmenio ukupno 2 puta\nNaslov: Re: Terroristen wagen Sre 30 Dec - 8:42\n? gde je..\nNaslov: Re: Terroristen wagen Sre 30 Dec - 9:40\nJa tu nebi nista dir´o\nNaslov: Re: Terroristen wagen Sre 30 Dec - 10:29\nposto je snimak prilikom postavljanja postao los obrisali smo link, sad je jos losiji ali sta da se radi, mozda Dule uspe danas da ga sredi....\nPoslednji izmenio djordje 1200j dana Uto 19 Jan - 13:46, izmenjeno ukupno 1 puta\nNaslov: Re: Terroristen wagen Sre 30 Dec - 11:49\nZasto pretices na punoj liniji???\nNaslov: Re: Terroristen wagen Sre 30 Dec - 12:56\nako se drugo vozilo krece brzinom manjom od 25 na sat da li je to preticanje??????\nako uocis brzinu kojom kombi prolazi pored golfa shvatices sa ili golf ide presporo ili ja vozim 150....a pored toga ivan se nalazio na prosirenju....\nNaslov: Re: Terroristen wagen Sre 30 Dec - 13:57\nNaslov: Re: Terroristen wagen Sre 30 Dec - 14:02\nCisto da se zna zbog mladjih clanova foruma....\nNaslov: Re: Terroristen wagen Uto 19 Jan - 15:49\nMala zimska voznjica...\nTerroristen wagen & little red rooster (moja omiljena pesma od Rolling Stones)\nkakvabi to zimska voznja bila kad ne bi posetili neku njivu, cisto da proverimo gume...\nPoslednji izmenio djordje 1200j dana Uto 19 Jan - 17:13, izmenjeno ukupno 1 puta\nNaslov: Re: Terroristen wagen Uto 19 Jan - 15:57\nlepo se ti zabavljas ...\nNaslov: Re: Terroristen wagen Uto 19 Jan - 15:59\nDobro jednom je i morao da se isprlja\nNaslov: Re: Terroristen wagen Uto 19 Jan - 17:01\nDanas praznik, pa malo provesti vreme u prirodi, a sutra cu snositi posledice, mislim na hladno vreme i jos hladniju vodu....\nNaslov: Re: Terroristen wagen Sre 20 Jan - 2:45\npa kod vas ima i snega\nNaslov: Re: Terroristen wagen Sre 20 Jan - 10:39\nmesto je idealno da leti to dovedes u kombiju neku devojku\nNaslov: Re: Terroristen wagen Sre 20 Jan - 12:05\n@savics i nije neki sneg, ali dobro, jedva cekam da ga isprobam po malo vecem snegu posto mi otac stalno prica da sa njima (t1,t2) nigde nije ostao, koliko ga shvatam ranije u godinama koje ne pamtim sneg je bio dva metra na mestima gde je bio rasciscen\n@bibin ma znam ja to, isprobano, nego sad je mogao i Ivo da krene mnogo ladno, pa je bio bezbedan, ko da skida untruke na ovom minusu, vec na leto bi bilo reskirantno...\ni prosetaj malo po okolnim selima ima svasta zanimljivo da se nadje...\nNaslov: Re: Terroristen wagen Sre 20 Jan - 13:55\nreci mi na koju stranu da krenem?\nti i onako bolje od mene znas sta ima kod mene po selima


NEW YORK - Najbolji španjolski tenisač svih vremena osvojio je svoj četvrti pobjednički trofej na US Openu, svladavši u dvoboju generacija 23-godišnjeg debitanta u Grand Slam finalima, Rusa Danila Medvjedeva, sa 7-5, 6-3, 5-7, 4-6, 6-4 nakon četiri sata i 49 minuta nevjerojatne borbe.\nNEW YORK - Trostruki pobjednik US Opena i drugi tenisač svijeta, Španjolac Rafael Nadal posljednji je polufinalist ovogodišnjeg izdanja posljednjeg "grand slam" turnira sezone, on je u četvrtfinalu svladao Argentinca Diega Schwartzmana sa 6-4, 7-5, 6-2.\nĐoković predao meč, Wawrinka u četvrtfinalu\nNEW YORK - Novak Đoković je završio učešće na US Openu pošto je u osmini finala predao meč Švajcarcu Stenu Wawrinki u trećem setu pri rezultatu 4:6, 5:7, 1:2.\nNEW YORK - Borna Ćorić je drugi hrvatski tenisač na ovogodišnjem US Openu koji je morao predati meč zbog ozljede donjeg dijela leđa pa je Bugarin Grigor Dimitrov bez borbe izborio mjesto u 3. kolu posljednjeg Grand Slam turnira u ovoj sezoni.


PROGRESSIVE MAGAZIN | SLOBODA MIĆALOVIĆ NOVI AMBASADOR NIVEA HYALURON CELLULAR FILLER LINIJE PROIZODA ZA NEGU LICA\nSLOBODA MIĆALOVIĆ NOVI AMBASADOR NIVEA HYALURON CELLULAR FILLER LINIJE PROIZODA ZA NEGU LICA\n15. X 2021 | Simbol autentične i prirodne ženstvenosti, Sloboda Mićalović će biti glavno lice Nivea kampanje za novu liniju protiv starenja kože – Hyaluron Cellular Filler. Poznata glumica Sloboda Mićalović je ovoga puta pored filmske i pozorišne, preuzela i ulogu zaštitnog lica dobro poznate Nivea Cellular linije proizvoda. Kako već dugo javnost Slobodu posmatra kao sinonim lepote, sofisticiranosti i jednostavnosti, ovo partnerstvo došlo je kao prirodni sled događaja kojim Nivea želi da istakne glavne vrednosti koje krase ovaj brend.\n“Moje lice uvek je u prvom planu u poslu kojim se bavim, zato moram da ga negujem. Još kao jako mala devojčica pokazivala sam naklonost prema kozmetici, a Nivea je bila nezaobilazni proizvod u našem kupatilu, a danas predstavlja neizostavni deo moje svakodnevne beauty rutine“, rekla je Sloboda Mićalović i dodaje: ”Ponosna sam jer sam deo ovog projekta i kampanje koja treba da inspiriše žene da se osećaju mlado jer ono što nosimo unutra čini da se osećamo lepim spolja. Negovana žena je zadovoljna žena, a zadovoljna žena može da obasja čitavu planetu“.\nIdeja o lepoti koja dolazi iznutra je ono što povezuje Slobodu i Nivea Hyaluron Cellular Filler liniju. Formulacija ovih proizvoda sadrži sastojke koji aktiviraju ćelijske procese u koži i pospešuju proizvodnju hijaluronske kiseline, kolagena i elastina u samim ćelijama kože. Ima trenutni efekat, a redovnom upotrebom intenzivno smanjuje bore, poboljšava elastičnost kože i vraća joj sjaj.


Povratak zlatnog doba - Kosovo 2.0\nPiše Hoi Mun Yee - 17.07.2017\nKako kosovski fudbalski klubovi mogu poboljšati svoj učinak na evropskim takičenjima?\nFK Priština i FK Trepča ‘89 su početkom ovoga meseca postali prvi kosovski muški klubovi koji su učestvovali u prvoj rundi za kvalifikacije za dva klupska takmičenja; Evropska liga i Liga šampiona. Svi koji su se nadali debitovanju iz snova brzo su razočarani, jer su oba tima doživela neuspeh. Trepča je izgubila 6-2 od farskih poluprofesionalaca iz Vikingur Gota, dok je Prištinu zdrobio bolje stojeći IFK Norkoping iz Švedske sa konačnim rezultatom od 6-0.\nPrve evropske igre u kojima učestvuje Priština za 33 godine i prva utakmica Trepče ‘89 protiv protivnika koji nije sa Kosova pozdravljeni su velikim slavljem, ali uprkos ovolikom oduševljenju, ovo se ispostavilo razočaravajućim za oba tima koja su, na kraju, bila mnogim miljama udaljena od ostatka Evrope.\nMeđutim, postojalo je vreme kada bi Priština, verovatno, mogla da se makar izbori sa timom Norkopingovog kalibra. Oni su većim delom osamdesetih godina obitavali na samom vrhu jugoslovenskog fudbala i redovno su igrali protiv timova poput Dinamo Zagreb, Hajduk Split i Crvena zvezda Beograd. U sezoni 1983-84. su čak ušli u finale na Centralno-evropskom kupu, ili Mitropa kupu, što je takmičenje koje je jednom osvojio AC Milan.\nJedan čovek koji se dobro seća ovog zlatnog doba je Ramiz Krasnići koji je igrao za Prištinu od 1981. do 1987, i trenutno je trener fudbalske reprezentacije Kosova za mlađe od 19 godina. Čak i da je te večeri bio na klupi, seća se euforije kada su pobedili Crvenu zvezdu na stadionu Marakana u Beogradu 1983. godine. Vazduh je bio ispunjen nostalgijom, priseća se atmosfere. “Imali smo mlade igrače, Albance, Srbe i Makedonce”, kaže Krasnići za K2.0. “Bilo je to veliko postignuće u ono vreme.”\nRamiz Krasnići je doživeo zlatno doba osamdesetih kao igrač i pokušava da pomogne kosovskom fudbalu da povrati svoje mesto, jer je sada trener reprezentacije za mlađe od 19. Fotografija: Fudbalski savez Kosova.\nTi plahoviti dani igranja i izvojevanja pobeda nad budućim evropskim šampionima izgubili su se posle raspada Jugoslavije i rata na Kosovu. FK Priština i kosovski fudbal su totalno izgubili svoje mesto. Krasnići smatra da su rezultati oba kosovska tima pravi odraz aktuelnog stanja stvari. “Izolacija je uticala na kosovski fudbal”, kaže Krasnići. “Fudbal nije stagnirao, nego je još više posrnuo.”\nKrasnići ističe problem u upravi prilikom razvijanja mladih talenata kao ključno pitanje koje utiče na fudbal širom Kosova. Kosovski klubovi sada često na svojim akademijama naplaćuju kotizacije mladima i većina klubova prima preterano velike grupe mladih kako bi imali dobit, oko 40 do 50 igrača.\nSuprotno ovome, dok je Krasnići bio mladi igrač, dobijao je stipendije za hranu i piće. “Bio je to mali iznos, ali mi se činilo kao da su milioni”, Krasnići kaže s oduševljenjem, kao da je upravo dobio stipendiju. “Tada su igrači birani na osnovu svog kvaliteta, a ne kvantiteta.”\nNe misli samo Krasnići da problemi u kosovskom fudbalu potiču sa vrha. Besnik Hurugljica podržava Prištinu još od svoje sedme godine i tvrdi da je napisao reči skandiranja koje se i danas pevaju dok je bio član grupe navijača ‘Plisat’ pre mnogo godina.\nHurugljica je izjavio za K2.0 da vlasnicima i članovima odbora u FK Priština nije toliko stalo do ovog kluba koliko je to slučaj sa igračima i navijačima, pa se ovi prvi prema klubu ponašaju kao prema šemi za pranje novca, zbog čega ekipi za treninge onda nedostaju pristojne prostorije za rad. “Ljudi koji vode naš klub nemaju herca”, kaže Hurguljica, dok mu se na licu pokazuju crte žala.\nUprkos tome, Hurguljici je i dalje drago da je Priština imala šansu da igra u Evropi i veruje da je ekipa predstavljala svoj grad najbolje što je umela, posebno u drugom poluvremenu kada je ovaj tim izgubio samo za jedan gol na utakmici u Mitrovici. “Nismo očekivali nikakav rezultat, to je treći po redu tim u Švedskoj”, priznaje on.\n"Na rezultat bi trebalo da gledamo kao na naučenu lekciju, veliki šamar."\nBivši igrač Prištine i trener reprezentacije Kosova za mlađe od 19, Ramiz Krasnići.\nStručno oko Krasnićija videlo je stanje stvari drugačije. On je oštro kritikovao igru FK Priština protiv Norkopinga, smatrajući da čak nisu obradili ni “školske osnove” na pravilan način. Krasnići je govorio o neuspehu Prištine da dobaci loptu sa unutrašnje strane stopala, posebno u poređenju sa njihovim čuvenijim protivnicima. “Na rezultat bi trebalo da gledamo kao na naučenu lekciju, veliki šamar”, kaže Krasnići.\nOn, kao trener, veruje da bi želja za negovanje talenta trebalo da nadjača onu za osvajanje trofeja, posebno u aktuelnoj situaciji Superlige na Kosovu, koju Krasnići ocenjuje kao slabu. Na kraju, on je rekao da su oni, kao treneri, “poslednja luka” kada su resursi ograničeni i objekti drugorazredni. Krasnići smatra da je potrebno znanje o fudbalu iz inostranstva kako bi se promenili “elementarni uslovi” u omladinskoj akademiji i obuci kosovskih domaćih klubova. “Moramo da pozovemo [strane] trenere koji su iskusni, to je neizbežno”, zaključio je on.\nHurugljica je, s druge strane, optimističniji kada je reč o budućim šansama njegovog tima u Evropi. Predviđa da će FK Priština, za pet godina, moći da parira jačim timovima sa kontinenta. On tvrdi da, kao navijač, uživa u tome da njegov tim raste i da ga gleda kako igra sa iskusnijim evropskim ekipama, a rezultat dolazi na drugo mesto. “Stvar je u tome da naš klub učestvuje”, kaže Hurugljica.\nOn misli da se imidž ovog kluba nije promenio kod građana Prištine u godinama posle rata. “Naš klub nosi ime za koje se vredi boriti”, kaže on. “Svi ovi [kosovski] igrači koji igraju u inostranstvu sanjaju da igraju za Prištinu. ”\nBez obzira na to ko igra za klubove koji predstavljaju Kosovo na sledećem sezonskom takmičenju, ima dosta da se radi kako bi njihovo učešće trajalo duže od prve kvalifikacione runde. Ubedljiva pobeda luksemburškog kluba Progres Niderkorn nad Glazgov rejndžersima na ovogodišnjoj Evropskoj ligi dokazuje da klubovi iz manjih država mogu da imaju veći uticaj na evropska takmičenja. Ovo predstavlja nadu za kosovske klubove koji bi mogli da sve iznenade sledeće godine. K


Tema: Etničko čišćenje Kosova !\n21.11.2007, 00:12 #1\nETNIČKO ČIŠĆENJE KOSOVA (1)\nIstorija Kosova i Metohije (1)\nKosovo i Metohija, dva centralna regiona dugogodišnje srpske države, zaista su suština srpskog duhovnog i kulturnog identiteta i državnosti od srednjeg vijeka do današnjih dana. Plodne i blage ravnice Kosova sa umjerenom klimom, bogate vodnim resursima, sa visokim planinskim vijencem koji ih okružuje graničeći se sa Albanijom, bile su bogom dano okruženje za plodan razvitak najviših dostignuća na svim poljima u srednjovjekovnoj Srbiji. Kulturna i demografska snaga Srba je najbolje ilustrovana prisustvom do sada pronađenih 1500 spomenika srpske kulture. Mnoge istaknute vlastelinske srpske porodice su tada živjele na tim prostorima, kao što su Brankovići, Hrebeljanovići, Musići, Vojinovići, a neke od njih su i začetnici srpkih dinastija.\nVeliki broj otmjenih zamkova sa bogatim aristokratskim životom unutar njihovih zidina postojalo je po cijelom Kosovu. To su takođe bila mjesta okupljanja srpskog plemstva i centri gdje su se donosile važne političke i ostale odluke, a i mjesta koja su posjećivali strani izaslanici i istaknuti gosti iz plemićkih stranih vladajućih porodica. Ovo su neki od poznatijih srednjovjekovnih zamkova: Svrčin, Pauni, Nerodimlja, Štimlje i mnogi drugi. U Svrčinu, je na primjer, slavni spski car Dušan prvi put krunisan za kralja godine 1331-ve, a Pauni, poznat po svojoj ljepoti, bio je omiljeno mjesto kralja Milutina. U Pauni je 1342-ge srpski car Dušan primio Jovana VI Kantakuzina, jednog od pretendenta na Vizantijski tron tog vremena.\nNerodimlja, sa tvrđavom Petrić oko dvorca, bila je omiljena rezidencija Stevana Dečanskog. U dvorcu Štimlje je kralj Uroš naplaćivao svoje dažbine. U Ribniku, blizu Prizrena, bili su dvorci srpskih careva Dušana i Uroša. Srpska elita i malobrojno plemstvo sagradilo je stotine malih kapela i nekoliko desetina hrišćanskih manastira-spomenika u toj oblasti. Neki od njih su sačuvani i do danas, kao što je Pećka Patrijaršija (od 1346-te sjedište Srpskog Patrijarha), Dečani, Gračanica, Bogorodica Ljeviška, Banjska, Sveti Arhanđeli kod Prizrena i drugi. Srspke crkve i manastiri su vjekovima bili vlasnici velikih kompleksa plodne zemlje. Naziv Metohije je nastao od grčke riječi metoch što znači crkvena zemlja.\nVisoko razvijeni ekonomski život bio je integralni dio civilizacije na zavidnom nivou postignute u srednjovjekovnoj Srbiji. Prizren je na primjer, bio poznati ekonomski i trgovački centar, sa razvijenom proizvodnjom svile, centar zanata i brojnih naseobina gdje su trgovci iz Kotora i Dubrovnika imali svoje kuće, a u 14-tom vijeku, Prizren je bio sjedište dubrovačkog konzula za cijelu srpsku državu. I mnogi drugi trgovački centri kao što su Priština, Peć, Hoča i Vučitrn svjedoče o snazi i visokoj razvijenosti ekonomskog života u tim regionima. Čuveni centri rudarstva bili su Trepča, Novo Brdo i Janjevo, od kojih je u 15-tom vijeku Novo Brdo postao jedan od najvažnijih rudnika na Balkanu. Srebro i zlato su se izvozili u glavne evropske centre u velikim količinama. Srpsko srednjovjekovno društvo je u svim aspektima bilo identično sa evropskim socijalnim, ekonomskim i kulturnim razvojem tog vremena, mnogo više integrisano u Evropu nego što to možda izgleda analizirano iz kasnije perspektive.\nTurska invazija je značila fatalni preokret u srpskoj istoriji u drugoj polovini petnaestog vijeka. Kao što je poznato iz istorije, napredovanje Turaka ka Evropi je bio prilično spor proces. Kneza Lazar Hrebeljanović i srpsko plemstvo su u čuvenoj Kosovskoj bitci 1389-te učinili sve što je u ljudskoj moći da zaustave tursku invaziju ka jugoistočnoj Evropi. To nije samo bio sukob dvije armije vođene njihovim vladarima - sprski knez Lazar i turski sultan Murat (koji su obojica poginuli u Kosovskoj bitci) već i sudar dvije civilizacije, jedne hrišćanske i evropske, a druge islamske i azijatske. Kasnije, Kosovska bitka je poprimila mitske dimenzije presudnog istorijskog događaja u srpskoj nacionalnoj svesti, jako utičući na potonju sudbinu cijele srpske nacije. Srpska epska poezija je veoma bogata i ciklus pjesama posvećenih Kosovu je biser u tom blagu i moralni i psihološki stub srpskom narodu tokom vijekova ropstva pod Turcima sve do 19-tog vijeka, a govoreći o Kosovu i Metohiji i do 1912, kada je konačno oslobođeno od Turaka. To je razlog zašto u srpskoj narodnoj poeziji nalazimo tako veliki broj predstavnika srpskog plemstva, zatim toliki broj dvoraca i istaknutih srpskih manastira sa Kosova i Metohije. Prizren se na primjer u našim narodnim pjesmama naziva "Srpskim Konstantinopoljem". Sve teme povezane sa Kosovom su simboli visokog civilizacionog nivoa srednjovjekovnog srpskog društva i kulture, njegovog aristokratskog bogatstva i glamura sa jedne strane i padom te civilizacije zbog nasilnog i surovog udara otomanskih osvajača, sa druge.\nTurska invazija jugoistočne Evrope i srpskih zemalja kao njenog dijela, nije samo donijela opasnost pada hrišćanske civilizacije, nego je takođe odgovorna za destrukciju svih socijalnih struktura, eliminišući srpsku elitu i uništavajući najveći dio istaknutih kulturnih dostignuća. Dio srpske vlastele je bio ubijen, dio protjeran u Aziju, dio primoran da primi islam, a dio je uspio da emigrira na sjever i preko Jadranskog mora u Italiju.\nŠiroke mase, ostavljene bez svojih vođa, nisu imale druge mogućnosti nego da se drže tradicionalnih narodnih vrijednosti. Zahvaljujući Pravoslavnoj Crkvi koja je uspjela da oživi svoj rad 1557-me (obnova Pećke Patrijaršije) spski narod je održavao živim sjećanje na srednjovjekovnu nacionalnu državu i visoka dostignuća njene civilizacije.\nMnogi srednjovjekovni zamkovi i gradovi bili su razoreni, mnoge crkve sravnjene sa zemljom a neke od njih pretvorene u džamije. Početkom 17-tog vijeka, monumentalni mauzolej cara Dušana, Sveti Arhanđeli (gdje je bio sahranjen car Dušan) bio je potpuno uništen, a vrijedni polirani kamenovi od kojih je crkva bila sagrađena bili su iskorišteni za gradnju Sinan-pašine džamije, koja i danas postoji u Prizrenu. Bogorodica Ljeviška, monumentalna zadužbina kralja Milutina je u 1756-oj pretvorena u džamiju i tek posle Prvog svjetskog rata ponovo obnovljena u hrišćansku crkvu. Turska invazija i posljedice turskog sukoba sa hrišćanskom Evropom, pogotovo posle opsade Beča 1683-će, značajno su izmijenile etničku i demografsku sliku tog dijela Srbije.\nPravoslavni Srbi bili su apsolutna većinska populacija sve do kraja 17-tog vijeka i Prve Seobe Srba 1690-te, nastale zbog poraza hrišćanske Evrope u borbi protiv Turaka i učešća Srba u toj borbi na strani hrišćanske Evrope. Turci su se smjestili po gradovima a Albanci (u to vrijeme zvani Šiptari ) dolazeći iz planina današnje sjeverne Albanije počeli su naseljavanje u manjim grupama po srpskim zemljama u graničnim dijelovima Metohije.\nDo 18-tog vijeka nije uopšte bilo Šiptara (danas zvani Albanci) na Kosovu i Metohiji u većim grupama. U stvari, oni su počeli naseljavanje ovog regiona u 18-tom i 19-tom vijeku iz današnje sjeverne Albanije. Kao dodatak tim novonaseljenim Šiptarima (danas zvani Albanci) u najvećem broju muslimanima ili preobraćenim u muslimane ubrzo poslije naseljavanja na Kosovu, nastala je islamizacija Srba koja je dovela do velikih promjena u kulturnom okruženju ovog regiona. Početkom druge polovine 19-tog vijeka, Turci su takođe naselili Čerkeze u ovoj oblasti. Uprkos svih ovih vještačkih demografskih promjena, pravoslavni Srbi su činili skoro 50% totalne populacije koja je živjela na Kosovu i Metohiji. U drugoj polovini 19-tog vijeka i početkom 20-tog vijeka srpska srednja klasa u Prizrenu, Peći, Prištini i drugim gradovima, bila je glavna pokretačka snaga urbanog i ekonomskog razvoja regiona.\nNovine "Prizren", bile su štampane i na srpkom i na turskom jeziku. 1871-ve Pravoslavna Teološka Škola osnovana je u Prizrenu. Tokom osamdesetih i devedesetih godina bio je osnovan veliki broj novih škola, kulturnih institucija i banaka. Tokom Drugog svjetskog rata desilo se da su se zbile najdrastičnije promjene u demografskoj slici Kosova. Tokom nacističke okupacije veliki broj Srba je bio ubijen i istjeran sa Kosova i Metohije, a sa druge strane nacisti su preselili skoro 100 000 Albanaca iz Albanije na Kosovo. Posle Drugog svjetskog rata, umjesto podsticanja tolerancije, međusobnog razumijevanja i multikulturnih vrijednosti, agresivni šovinizam Albanske etničke manjine bio je odgovoran za etničko čišćenje 300 000 Srba sa Kosova i Metohije. To je razlog zašto je priroda kulture u jednom od najvažnijih centara hrišćanske civilizacije bila tako drastično izmijenjena.\n21.11.2007, 00:23 #2\nOdgovor: Etničko čišćenje Kosova !\nETNIČKO ČIŠĆENJE KOSOVA (2)\nIstorija Kosova i Metohije (2)\nPrve srpske male feudalne države 10-og i 11-og vijeka težile su Kosovu. Prva moćna srpska država dinastije Nemanjića osnovana je u XIII vijeku sa centrom na području Kosova i Metohije. Ovo je nesumnjivo dokumentovano i vizantijskim izvorima i desetinama srpskih povelja i drugih pisanih dokumenata, kao i toponimima (imena mjesta). Ovo područje je uskoro postalo političko, ekonomsko i kulturno središte srpskog naroda. Srpsku pravoslavnu crkvu, kao nacionalno-vjersku organizaciju od rođenja države, proglasio je autonomnom (autokefalnom) 1219. godine sveti Sava Nemanjić, jedan od tri sina osnivača dinastije Stefana Nemanje čijeg drugog sina Stevana je krunisao papa za prvog srpskog kralja 1217. godine.\nVodeći manastiri (Gračanica, Dečani, Bogorodica Ljeviška, Banjska, itd.) sagrađeni su tamo. Kada je srpska pravoslavna crkva uzdignuta na stepen patrijaršije 1346. godine, njeno sjedište je uskoro postavljeno u gradu Peći (Pećka Patrijaršija) na Kosovu, koja je opstala do danas, zajedno sa hiljadama manastira. Zbog toga Srbi smatraju Kosovo i Metohiju za svoju "svetu zemlju".\nZapadni dio provincije Kosovo - Metohija, bila je direktno u nadležnosti srpske pravoslavne crkve u srednjem vijeku, i veći dio zemljišta tamo ostaje u vlasništvu mnogih manastira ili crkve (ime ovog posjeda je "metoh", i zato se ova oblast danas zove Metohija). Dio ove oblasti još uvijek ima isti naziv - Metohija, koji albanska propaganda uporno izbjegava da pomene. Srpska srednjovjekovna država dostigla je svoj vrhunac za vladavine cara Dušana, koji je stvorio snažnu državu i proglasio čuveni Dušanov Zakonik 1349. godine, veliki pravni kodeks na srpskom jeziku.\nSrpska država, zajedno sa vizantijskim carstvom, izgubila je svoju nezavisnost poslije invazije Otomanskih Turaka. Najvažniji simbol srpske istorije je Kosovski boj koji se odigrao 28. juna 1389. Snažan otpor koji su Srbi pružili slomljen je u vojnom pogledu, ali smrti kneza Lazara i njegovih vojnika do danas su u svijesti srpskog naroda ostali duhovna pobjeda, smrt za "carstvo nebesko", herojska žrtva za ideale hrišćanske civilizacije i spas Evrope od Turaka. Kosovska bitka je žig srpskog nacionalnog identiteta i ključ za razumijevanje njegove prošlosti i sadašnjosti.\nTurska invazija je pokrenula velike etničke mase na Balkanu. Prva srpska migracija počela je u XV vijeku, iako nije bila previše izražena. U XVI vijeku zvanični turski izvori označili su pravoslavne hrišćane kao apsolutnu većinu nad muslimanima (Turci i preobraćeni Albanci). Za vrijeme turske vladavine većina albanskih plemena preobraćena je u islam (skoro 70%), oko 20% postalo je pravoslavno, dok je oko 10% prešlo u katoličanstvo. Ova stara podjela utiče na albansku zajednicu čak i danas, pošto katolici žive u gradovima, dok su muslimani nastanjeni uglavnom u seoskim područjima. Urbani katolici teže da podrže mirna rješenja, dok ruralni muslimani čine jezgro tzv. OVK (oslobodilačka vojska Kosova).\nDvije tzv. "velike migracije" pravoslavnih Srba sa Kosova i Metohije, obje predvođene srpskim patrijarsima, odigrale su se u XVII i XVIII vijeku, zahvatajući oko 200.000 ljudi. Srbi su se pridružili zajedničkoj evropskoj borbi protiv Turaka, ali nakon što su Turci porazili Austriju, pretrpjeli su snažnu odmazdu od Turaka, tako da je mnogo njih moralo da napusti djedovinu. Migracije Srba iz oblasti Kosova i Metohije oslabile su srpski etnički element, i kasnije je to postala više-manje konstantna tendencija. Istovremeno, na početku XVIII vijeka, Albanci su počeli da prodiru u srpske zemlje. Tokom XIX vijeka prvi put se srećemo sa pomenom "Velike Albanije". Zahvaljujući dugotrajnoj turskoj okupaciji od skoro pet vjekova, Albanci koji su pretvoreni u muslimane su bili povlašteni i uspjeli su da preuzmu veliki dio srpskih istorijskih teritorija, dok su Srbi bili postepeno izgnani tokom mnogih godina terora pod turskim jarmom.\nPosebno krajem XIX vijeka, poslije Berlinskog kongresa od 1878. do 1912, sa teritorije tzv. "Stare Srbije" (istorijsko ime za region Kosova, Metohije i nekih susjednih oblasti) Srbe su fizički eliminisali Turci, koji su ih otjerali prvenstveno u novostvorenu nezavisnu srpsku državu. Za tih trideset godina oko 400.000 Srba napustilo je ovu oblast.\nPoslije Prvog svjetskog rata, prva jugoslovenska država je stvorena 1918. godine, kao nastavak srpske države, i obuhvatala je Kosovo i Metohiju. U to vrijeme albanska populacija brojila je oko 180.000. Posle Drugog svjetskog rata 1945. godine broj Albanaca se povećao, pošto su se neki od njih preselili iz Albanije u plodne doline Kosova i Metohije naseljene Srbima, uz pomoć italijanskog fašističkog okupatorskog režima i sila osovine za vrijeme rata.\nDanas albanska propaganda tvrdi da ih ima skoro 2 miliona na Kosovu i Metohiji, što je očigledno pretjerano. Bitno je naglasiti da su Albanci bojkotovali prethodna tri popisa (1971, 1981. i 1991.), tako da su svojevoljno onemogućili odgovarajuću procjenu broja Albanaca na Kosovu i Metohiji. Ali, činjenica je da je broj Albanaca mnogo veći nego prije Drugog svjetskog rata. Razlog je taj, što većina Albanaca koji danas žive na Kosovu ne potiče ni od jedne od drevnih albanskih zajednica, već su to Albanci iz Albanije, koji su ilegalno naselili Kosovo.\nTito je prisilio na hiljade Srba da napuste svoje domove da bi ostavili prostor za Albance, i bilo im je zabranjeno da zatraže natrag svoju imovinu ili da se vrate svojim kućama. Ovo je izvedeno specijalnim zakonom koji je donešen 1946.! Sa druge strane, ohrabrivao je više Albanaca iz Albanije da dođu u pokrajinu Kosovo i Metohija (procijenjeno je bar 300.000) i počeo da potpomaže ovaj narod kao etničku grupu. Zahvaljujući veoma visokom prirodnom priraštaju kao i daljim nekontrolisanim masovnim imigracijama, situacija se zaoštravala od sredine šezdesetih, pošto je albanska populacija na Kosovu i Metohiji dostigla skoro 75%. Tako je srpski narod sveden na status manjine.\nU to vrijeme, Tito je ustanovio porez na nacionalni dohodak od 1% da bi potpomogao razvoj Kosova, ali ovo se uskoro pretvorilo subvenciranje blagostanja. Srbi na Kosovu su u to vrijeme morali da uče albanski od 7-og do 12-og razreda. Prema ustavu iz 1974. godine, u Saveznoj skupštini je bila delegacija koju su uglavnom činili Albanci sa Kosova, dok naprotiv nikakvi predstavnici iz Srbije nisu bili dio skupštine pokrajine Kosovo. Ipak, pored visokog stepena autonomije i punog učešća u srpskoj državnoj i jugoslovenskoj saveznoj vladi, od ranih osamdesetih Albanci su počeli da zahtijevaju još veću autonomiju, odbijajući da govore srpski. Počeli su otvoreno da diskriminišu srpske stanovnike provincije, nadajući se da će otjerati Srbe raznim vidovima nasilja, preuzimajući njihove kuće i zemlju po najnižim cijenama.\n"Tiho etničko čišćenje" srpske populacije od Albanaca tokom proteklih dvadeset godina ima za posljedicu da danas Albanci tvrde da je 90% kosovske populacije albansko, što je takođe diskutabilno, pošto nije izveden ni jedan popis Albanaca već trideset godina zahvaljujući njihovom bojkotu. "Tiho etničko čišćenje" Kosova od strane Albanaca bio je posljednji korak pred stvaranje Velike Albanije. Niko od albanskih pregovarača na mirovnim pregovorima nije ni pokušao da sakrije da je njihov jedini cilj nezavisnost i odcjepljenje Kosova i Metohije od Srbije. Da ne spominjemo da bi to bio početak nove stranice svjetske istorije: ako bi albanska manjina u Srpskoj pokrajini Kosovo i Metohija dobila nezavisnost separatističkim ratom i formirala novu državu, bio bi to eksplicitan politički znak da destabilizacija drugih država od strane separatista ima šansu da bude uspješan.\n21.11.2007, 00:44 #3\nETNIČKO ČIŠĆENJE KOSOVA (3)\nEtničko čišćenje Kosova i Metohije od drugog svjetskog rata do danas (1)\nIz Metohije je posle aprilskih dešavanja 1941. i tokom ratnih godina proterano više od 7.700 porodica. Ubijanja, paljenja, pljačkanja postali su svakodnevna pojava. Retki su bili primeri gde su albanske porodice uzimale u zaštitu svoje doskorašnje komšije\nPočetak Drugog svetskog rata doprineo je širenju separatističkog pokreta i njegovog sve masovnijeg razvijanja na Kosovu i Metohiji. Taj pokret posebno je došao do punog intenziteta posle 1939. godine, kada je Zoguovom titulom "kralj Albanaca" usmeren ne samo na teritoriju Kraljevine Jugoslavije nego i prema Kraljevini Grčkoj, odnosno, prema njenom severnom delu, sa uverenjem da fašizam konačno obezbeđuje rešavanje albanskog pitanja na platformi Prizrenske lige 1878. godine. Albanci u Kraljevini Jugoslaviji sa neskrivenim oduševljenjem dočekali su aprilski politički i vojni poraz tadašnje Jugoslavije. Stalnim eliminisanjem srpskog i crnogorskog stanovništva sa kosovskometohijskog prostora, odmah u početku i tokom čitavih ratnih godina stvarani su osnovni preduslovi za nove granice "velike Albanije".\nPodela na okupacione zone\nKapitulacijom Kraljevine Jugoslavije, teritorija Kosova i Metohije podeljena je na tri okupacione zone. Prvu Nemačku koju čine Kosovskomitrovački, Vučitrnski i Lapski region, drugu Bugarsku koju čini Kačanički region, Vitina i Sirinićka župa, odnosno najveći deo Pomoravlja i treću Italijansku koju čini najveći deo Kosova i Metohije - metohijska i najveći deo kosovske kotline.\nTeritorija Kosova i Metohije koja je pripala italijanskoj okupacionoj zoni i iz koje je najveći broj doseljeničkih i starosedelačkih porodica proterano bila je podeljena na tri zone. Prva, Priština koja obuhvata niže instance Uroševac, Gnjilane i Prištinu, druga Peć kojoj pripada Istok, Srbica (čitav Drenički plato), Rožaje, Tutin, Plav i Peć, i treća Prizren koja obuhvata Orahovac, Gora (Dragaš), Đakovica, Suva Reka i Prizren. Područja ovih triju zona zajedno sa delovima teritorije zapadne Makedonije i severnog dela Grčke (Epir) uključuje se u protektorat "velika Albanija".\nAprilski rat pokazaće pravo i surovo lice međuljudskih i međunacionalnih odnosa na Kosovu i Metohiji. Naoružane bande, kriminalci i najveći deo albanskog stanovništva posle kapitulacije Kraljevine Jugoslavije pristupio je okupatoru. Ubijanja, silovanja, kidnapovanja, paljenja i pljačke srpskih i crnogorskih kuća i imanja, rušenja i uništavanja verskih objekata i drugi vidovi nasilja bili su svakodnevna pojava i na seoskom području i urbanim sredinama (gradovima). Nijedno doseljeničko naselje i ne samo ono već i starosedelačko nije ostalo po strani. U tom haosu i bezvlašću kidala su se stečena prijateljstva, kumstva Srba i Crnogoraca sa jedne i Albanaca sa druge strane.\nRetki su bili primeri gde su veze bile jače a prijateljstvo i kumstvo iznad mržnje, da pojedine albanske porodice uzmu u zaštitu svoje doskorašnje komšije, bar da ih izvuku iz popaljenih i opljačkanih imanja i kuća i smeste na sigurno mesto.\nU prvom talasu nasilja, kidnapovanja i ubistava doseljeničko stanovništvo beži u gradove, očekujući da će u njima naći spas i zaštitu. Te zaštite i sada u gradovima nema. Stradanja se nastavljaju i prognani su primorani da napuštaju i gradove i da nastave svoj neizvestan put. NJihov jedini spas je ka severu Srbije - Pomoravlju i Šumadiji, dok veliki deo kreće prema Crnoj Gori.\nPrvi na udaru bili su Đakovica, Peć i Istok\nNi u jednom okupacionom delu Jugoslavije tokom 1941. godine i kasnije nisu nastale takve radikalne promene u etničkom pogledu proterivanjem srpskog i crnogorskog naroda kao što je to bilo na prostoru Kosova i Metohije.\nIz Metohije je odmah posle aprilskih dešavanja 1941. i tokom ratnih godina proterano preko 7.700 domorodačkih i doseljeničkih porodica.\nNajveći broj doseljeničkih porodica između dva svetska rata nastanio se u opštini Đakovica pa je i razumljivo da su one bile prve na udaru albanskih nacionalista i separatista. Iz opštine je proterano oko 2.100 doseljeničkih porodica i oko 13.000 srpskog, a pre svega crnogorskog stanovništva. Samo iz 12 naseljenih mesta u kojima j srpsko i crnogorsko stanovništvo bilo većinsko (LJuk Bunar, Bec, Marmule, Radonjić, Ereč, Korenica, Ponoševac, Rogovo, Gornji i Donji Biteš i Piskote) proterano je 800 porodica ili 5.000 stanovnika.\nIz 16 multietničkih naselja u kojima je bila podjednaka zastupljenost srpskog, crnogorskog i albanskog stanovništva proterano je 550 porodica ili 3.000 stanovnika. Nijedno naseljeno mesto nije bilo etnički čisto nastanjeno isključivo albanskim stanovništvom jer su i ona bila nastanjena srpskim i crnogorskim stanovništvom. Iz naselja proterano je 750 porodica ili 5.000 stanovnika. Međutim, neophodno je naglasiti da je jedan broj Srba i Crnogoraca ostao u urbanoj sredini Đakovici, pre svega veoma poznatoj Srpskoj ulici, koja je tokom čitavih ratnih godina bila baza Srba, Crnogoraca i Albanaca uključenih u narodnooslobodilačku borbu.\nDruga po broju prognanih porodica i njenih žitelja iz severnog dela metohijske kotline je opština Peć. Proterano sa svojih imanja i domova 1.500 porodica ili 7.000 do 7.500 stanovnika. Samo iz 10 naseljenih mesta u kojima je srpsko i crnogorsko stanovništvo činilo većinu (Vitomirica, Kruševac, Rosulje, Kosurić, Glođane, Glavica, Svrake, Brežanik, Goraždevac i Zlopek) proterano je preko 900 porodica sa 5.000 stanovnika. Samo iz naselja Vitomirica u kome je bilo isključivo nastanjeno crnogorsko stanovništvo proterano je preko 430 porodica sa 3.000 stanovnika.\nTreća po broju proteranih i prognanih porodica i njenih žitelja je opština Istok. S područja Istoka proterano je oko 1.000 porodica sa oko 6.000 stanovnika, prvenstveno Crnogoraca. Sva naseljena mesta sa većinskim crnogorskim stanovništvom (Dobruša, Dubrava, LJubovo, Rakoš, Đurakovac i Banja) ostala su bez crnogorskog stanovništva. Iz njih je proterano oko 600 porodica sa oko 3.500 žitelja. U njihovom stradanju jedan broj je kidnapovan, a jedan broj izgubio živote. Iz ostalih multietničkih naselja proterano je 400 porodica ili 2.500 stanovnika.\nMetohijsku kotlinu napustilo je oko 43.000 srba\nMetohijsku kotlinu moralo je da napusti od 40.000 do 43.000 srpskog i crnogorskog stanovništva. Ako se u ovu procenu uključi i stanovništvo koje je bilo radno angažovano u državnoj upravi, školstvu i zdravstvu, broj proteranih i izgnanih je znatno veći.\nSamo iz severnog dela kotline kojoj pripadaju opštine Peć, Đakovica, Dečani, Klina i Istok proterano je 6.300 porodica ili 35.000 do 38.000 stanovnika i iz južnog dela kotline kojoj pripadaju opštine Prizren, Orahovac, Suva Reka i Gora (Dragaš) oko 1.000 porodica ili 4.500 do 5.200 srpskog i crnogorskog stanovništva.\n22.11.2007, 20:22 #4\nETNIČKO ČIŠĆENJE KOSOVA (4)\nEtničko čišćenje Kosova i Metohije od drugog svjetskog rata do danas (2)\nEtničko čišćenje uz blagoslov okupatora\nItalijansku okupacionu zonu pod pritiskom napustilo je 10.800 doseljeničkih porodica sa oko 65.000 članova\nOpština Dečani po broju kidnapovanih, ubijenih i proteranih stanovnika zauzima značajno mesto. S područja ove opštine proterano je i prognano više od 940 porodica, oko 6.000 stanovnika. Većinu tih porodica činilo je crnogorsko stanovništvo. Samo iz šest naseljenih mesa u kojima je crnogorsko stanovništvo činilo većinu (Pubovik, Erečke šume, Drenovac, Kalabaj, Gornje Streoce i Rastavica) prognano je oko 500 porodica, oko 3.000 žitelja. Iz ostalih multietničkih naselja proterano je 440 porodica, oko 3.000 stanovnika.\nSrpsko i crnogorsko stanovništvo stradalo je i u opštini Klina, odakle je proterano 660 porodica, oko 4.000 stanovnika. Samo iz naselja u kojima su Srbi i Crnogorci činili većinu stanovništva (Jošanica, Kpuz, Budisavci i Štupelj) prognano je oko 300 porodica, 1.200 stanovnika, dok iz svih ostalih multietničkih, u kojima je bilo nastanjeno doseljeničko stanovništvo, proterano je oko 360 porodica, oko 2.800 stanovnika.\nProgon, ubijanja i proterivanja doseljeničkih porodica sa svojih imanja i kuća vršen je i u južnom delu Metohije. Iz opština Orahovac, Prizren i Suva Reka proterano je oko 1.000 porodica ili 4.500 do 5.000 stanovnika. Najveći broj proteran je iz opštine Orahovac. Svoja imanja i domove moralo je da napusti više od 500 porodica, oko 2.000 stanovnika. Naselja Zrze, Velika Kruša, Ratkovac, Trpeza i Dobri Dol ostala su bez doseljeničkih porodica.\nOpštinu Prizren moralo je da napusti oko 270 doseljeničkih porodica ili 1.400 stanovnika. Najveći broj proteranih bio je iz Dušanova, Nove Šumadije, Hoče Zagarske i Trpeze. Suvorečku opštinu nasilno je napustilo više od 170 porodica, oko 1.000 žitelja. Sve doseljeničke porodice proterane su iz naselja Dulje, Topličane, Banja i Belance.\nNi u jednom regionu Kosova i Metohije nije bilo toliko žrtava, kidnapovanja, silovanja, pljački i uništavanja imovine kao što je to bilo na Dreničkom platou.\nDrenički plato bio je posebna meta balističkih bandi i albanskog stanovništva ovog regiona. Doseljeničke porodice su uz stalnu borbu i žrtve napuštale naselja, imanja i domove. Nijedna doseljenička porodica ni starosedeoci nisu mogli da opstanu u Drenici. Više od 1.400 porodica sa oko 7.000 članova napustilo je Drenički plato.\nNajveći broj proteran je iz opštine Srbica. Prema nekim istraživanjima, ovu opštinu napustilo je 530 porodica, odnosno 3.000 do 3.500 stanovnika. Naselja sa većinskim srpskim i crnogorskim stanovništvom (Kraljica, Poljance, Kralj Tomislav, Broćna i Gornja Klina) ostala su bez doseljeničkih porodica. Opštinu Glogovac pod terorom je napustilo 470 doseljeničkih porodica sa oko 3.000 članova. Potpuno su etnički očišćena naselja Čikatovo i Komorane.\nSa južnog dela Dreničkog platoa, koji se graniči sa opštinama Orahovac i Suva Reka, odnosno sa naseljima u kojima je bilo doseljeničkih porodica, proterano je 380 porodica sa oko 2.000 članova. Samo iz naselja Vlaški Drenovac i Lozica, u kojima su Srbi činili većinsko stanovništvo, proterano je više od 100 domaćinstava ili oko 600 žitelja.\nNajveći deo Kosovske kotline i manji broj naseljenih mesta Pomoravskog regiona (Novo Brdo i Gnjilane) pripalo je Italijanskoj okupacionoj zoni. Iz ovog dela južne srpske pokrajine proterano je 2.200 porodica, odnosno oko 12.000 do 13.000 stanovnika.\nStapanje izbegličkih kolona\nIzbegličke kolone stapale su se jedna u drugu. Pritiscima, terorom i kidnapovanjima iz Uroševca je proterano preko 620 hercegovačkih i porodica Srba starosedelaca, sa 3.800 do 4.000 članova. Naselja Staro Selo, Pojatište, Nasip, Šešlija, Miraš, Laške Bare, Jerli Prelez i Tankosić, u kojoj su Srbi činili većinsko stanovništvo, ostala su etnički čista - albanska.\nIz Kosova Polja je proterano 400 porodica, oko 2.000 stanovnika. Naseljena mesta Gornje i Donje Dobrevo, Pomazatin, Dobro Selo i Belećevac ostala su bez Srba i Crnogoraca. Prištinu je moralo da napusti više od 300 porodica, sa oko 2.000 članova. Naselja sa većinskim srpskim i crnogorskim stanovništvom Devet Jugovića, Orlović, Prapaštica, Ajvalija i Dabiševac ostala su prazna. Obilić je moralo da napusti oko 200 porodica ili 1.000 stanovnika. Naselja sa većinskim srpskim stanovništvom Breznica, Mazgit, Grabovac i Kruševac ostala su bez doseljeničkih porodica. Starosedelačko stanovništvo ostalo je na svojim imanjima i domovima.\nI doseljeničke porodice u opštini Lipljan u naseljima Suvi Do, Vrelo, Magura i Staro Gradsko ostala su na svojim imanjima i u domovima. Ova naselja postala su baze narodnooslobodilačkog pokreta. Pomenuta naselja, zajedno sa onima u kojima su živeli Srbi starosedeoci predstavljala su kompaktnu celinu u opštini Lipljan, iz koje je, ipak, proterano 240 porodica, oko 1.000 stanovnika.\nIz naselja opštine Gnjilane, koja su takođe pripala Italijanskog okupacionoj zoni, prema nekim procenama, proterano je oko 300 porodica sa 1.300 članova.\nItalijansku okupacionu zonu pod pritiskom i terorom moralo je da napusti oko 10.800 doseljeničkih porodica, odnosno oko 60.000 do 65.000 stanovnika.\nTEROR POD OKRILJEM NEMACA\nKosovsko-mitrovački, Vučitrnski i Lapski region pripao je Nemačkoj okupacionoj zoni. Iz ove okupacione zone proterano je oko 2.000 porodica ili 13.000 do 16.000 stanovnika.\nNajveći broj proteranih doseljeničkih porodica iz Nemačke okupacione zone bilo je iz Labskog regiona, pre svega iz opštine Podujevo, odakle je proterano oko 1.600 doseljeničkih porodica ili 9.000 do 10.000 stanovnika. Etnički su očišćena naselja sa većinskim srpskim i crnogorskim stanovništvom: Gornja i Donja Dubica, Banovac, Velika Reka, Komorane, Crljane, Svetlje, Merdare, Gornja i Donja Repa. Jedan broj porodica je proteran i iz opštinskog centra Podujevo.\nTeror, pritisci i ubijanja srpskog i crnogorskog stanovništva nije mogao da mimoiđe ni Vučitrnski region iz kojeg je proterano oko 700 porodica ili 4.000 stanovnika. Najveći broj, više od 200 porodica, proteran je iz Samodreže. Naselja Bukoš, Drvare i Nevoljane, koja se naslanjaju na planinu Čičavicu (Drenički plato), ostala su bez Srba i Crnogoraca.\nNaselja Šipolje, Vaganica, Malo Svinjare i Vrbnica u Kosovskomitrovačkom regionu napustilo je 170 porodica ili oko 1.000 članova.\nGlas javnosti: 08.03.2007.\n22.11.2007, 20:40 #5\nETNIČKO ČIŠĆENJE KOSOVA (5)\nEtničko čišćenje Kosova i Metohije od drugog svjetskog rata do danas (3)\nBugari aminovali nasilje i progon\nPosle oslobođenja Kosova i Metohije novembra 1944. i kapitulacije Nemačke, prognano srpsko i crnogorsko stanovništvo nije moglo da se vrati na svoja imanja, a balističke bande nastavile su napade na pojedina naselja i gradske sredine\nNajveći deo Pomoravskog regiona i naselja opštine Kačanik potpali su pod Bugarsku okupacionu zonu. Iz okupacione zone proterano je oko 600 porodica sa 3.500 do 4.000 stanovnika.\nNajveći broj proteranih doseljeničkih porodica bio je iz opštine Vitina. Svoja imanja i domove napustilo je oko 400 porodica ili 2.500 stanovnika. Naselja Gornja Slatina, Požaranje, Čerkez Sadovina, Cušica i Srbeš ostala su bez doseljeničkih porodica. Sva ova mesta naslanjala su se na naselja u opštini Uroševac u kojima je živelo doseljeničko stanovništvo, takođe proterano sa svojih imanja i domova.\nIz sve tri okupacione zone (Italijanske, Nemačke i Bugarske) nasiljem, pritiscima i terorom proterano je ili je moralo da napusti svoja imanja i domove 13.900 srpskih porodica. Time je okončana prva faza etničkog čišćenja Kosova i Metohije od srpskog i crnogorskog stanovništva, koji je karakteristična ne samo po broju proteranih porodica i njenih članova nego i po surovosti i bezakonju. U istom periodu proterano je od 85.000 do 90.000 stanovnika, a oko 10.000 ubijeno, kidnapovano i nestalo.\nPosle oslobođenja Kosova i Metohije novembra 1944. i kapitulacije Nemačke, prognano srpsko i crnogorsko stanovništvo očekivalo je da će posle četvorogodišnjeg egzodusa moći ponovo da se vrati na svoja imanja i domove. Radost i nada prognanih bila je kratkog veka. Došlo je do pogoršanja političko-bezbednosne situacije u Pokrajini, sve češći oružani napadi na pojedina naselja i gradske sredine, a zatim je došlo i do ustanka balista na Dreničkom platou (Glogovcu i Srbici), sa mogućnošću da se proširi na čitavu teritoriju Kosova i Metohije.\nKrajem 1944. godine, 2. decembra, izvršen je oružani napad na Uroševac. Posle višednevnih borbi, balističke bande su, uz velike ljudske gubitke, poražene i proterane iz južnog dela Kosovske kotline. Međutim, već krajem godine, 23. decembra, došlo je do novog organizovanog napada balističkih bandi u Pomoravskom regionu i na Gnjilane. Borbe sa balističkim bandama u gradu trajale su više dana. Uz ogromne ljudske gubitke, poražene bande povlačile su se u rasulu i počele da beže prema Dreničkom platou.\nDecenijama vođena antijugoslovenska, odnosno antisrpska politika pre i tokom samog rata imala je posebno pogodno tlo na Kosovu i Metohiji. Kao rezultat takve politike manifestuje se ustankom albanskih fašista na Dreničkom platou protiv narodne vlasti na oslobođenom Kosmetu. Krajem 1944. oko 5.000 Albanaca bilo je mobilisano, naoružano i raspoređeno po vojnim jedinicama radi odlaska na sever Jugoslavije, tačnije na Sremski front. Tom operacijom rukovodio je Fadil Hodža.\nUmesto da se uključe u borbu za oslobođenje zemlje, ova velika grupacija Albanaca, pod punom ratnom opremom, vratila se na Kosovo i Metohiju. Na povratku su napadali partizanske jedinice, koje su se zatekle kao vojne posade u pojedinim naseljima, straže i miliciju. Ta velika vojna grupacija preko Lapskog i Vučitrnskog regiona (Bajgore) došla je na Drenički plato. Toj jedinici pristupio je veliki broj Albanaca. Početkom januara 1945. na Dreničkom platou bilo je više od 10.000 naoružanih i organizovanih balista koji su ugrožavali miran život građana i ometali rad organa vlasti.\nPosle višemesečnih borbi sa snagama Narodno-oslobodilačke vojske ustanak balista je ugušen. Prilikom ovih borbi naše snage imale su oko 1.700 poginulih boraca.\nDa bi se stvorili uslovi za nesmetan rad organa vlasti i obezbedila puna bezbednost građana na Kosovu i Metohiji, marta 1945. godine uspostavljena je vojna uprava, koja je bila izvršni organ vojno-državne vlasti. Uvođenjem vojne uprave preduzete su konkretne mere za potpunu likvidaciju odmetničkih i balističkih bandi, kao i sprečavanje mogućih pokušaja oružanih napada na Kosovu i Metohiji.\nVojna uprava nije dugo trajala, ali je pokazala da na Kosovu i Metohiji uopšte i idejno-politički i praktično nije likvidiran fašistički pokret koji je uvek imao antijugoslovenski i antisrpski karakter. Ona praktično ništa nije rešila, samo je trenutno prekinula fašističke akcije širih razmera protiv Srba i Crnogoraca i organa vlasti.\nU napetoj političko-bezbednosnoj situaciji, Rešenjem Ministarstva unutrašnjih poslova Narodne Republike Srbije u prvoj polovini 1945. godine privremeno je zabranjen povratak doseljeničkih porodica. Rešenje je doneto u ime Nacionalnog komiteta oslobođenja.\n- U poslednje vreme, bez odobrenja narodnih vlasti, primećuje se vraćanje i preseljavanje proteranih porodica koje su ranije bile naseljene u Makedoniji, Kosovu i Metohiji i Vojvodini. Budući da se ovim nanosi šteta doseljenicima, jer se izlažu nepotrebnim troškovima, pošto još nisu stvoreni uslovi za njihov povratak u ranija naselja, da bi zaštitio same doseljenike od nepotrebnog puta i izlišnih troškova, privremeno im se ne dozvoljava vraćanje u njihova ranija mesta življenja - pisalo je, između ostalog, u rešenju.\nTo je predstavljao poseban vid amnestije počinjenih zločina i proterivanju Srba i Crnogoraca sa Kosova i Metohije, s jedne, a ujedno očuvanje već stvorene etničke strukture stanovništva nastale terorom i proterivanjem s druge strane. Ujedno, uskraćeno im je jedno od osnovnih građanskih i ustavnih prava, pravo slobode kretanja na čitavoj teritoriji zemlje.\nKrajem maja 1945. godine Nacionalni komitet oslobođenja Jugoslavije doneo je novo rešenje kojim se dozvoljava povratak u Vojvodinu. Zabrana povratka u Makedoniju i na Kosovo i Metohiju ostala je na snazi i ozakonjena je daljim progonom srpskog i crnogorskog stanovništva.\nRešenje o privremenom nedozvoljavanju vraćanja i preseljavanja proteranih porodica na njihova ranija mesta življenja bilo je usmereno isključivo protiv srpskog i crnogorskog naroda. Istovremeno, dato je pravo na korišćenje srpske imovine Albancima koji su uz pomoć fašističkog okupatora i proterivanjem doseljeničkih porodica prisvojili njihova imanja i kuće.\nGlas javnosti: 09.03.2007.\n24.11.2007, 20:26 #6\nETNIČKO ČIŠĆENJE KOSOVA (6)\nEtničko čišćenje Kosova i Metohije od drugog svjetskog rata do danas (4)\nEgzodus potpomognut paragrafima\nZakon o reviziji agrarne reforme i Zakon o postupanju sa zemljom u Autonomnoj kosovskometohijskoj oblasti doprineli su stvaranju etničke slike u korist Albanaca\nTek u drugoj polovini 1947. godine Narodni odbor Autonomne kosovskometohijske oblasti razmatrao je sprovođenje Zakona o reviziji agrarne reforme, konstatujući da je do tada rešeno 11.198 sporova. Priznato je pravo na svu raniju zemlju za 4.829 porodica, dok je 5.774 porodica delimično izgubilo zemlju.\nNema podataka kolika je površina ovim putem oduzeta i koliko porodica nije moglo da opstane na preostalom zemljištu. Nepobitna je činjenica da je u prvim godinama najveći broj tih porodica prodao ili otuđio ostatke imanja i odselio se iz Pokrajine. Ukupno 595 porodica potpuno je izgubilo pravo na korišćenje zemljišta.\nKomisija za sprovođenje Zakona o reviziji agrarne reforme je po završenoj reviziji u Metohiji izdala naređenje da se svi naseljenici sa teritorije srezova na Kosovu i Metohiji varte na svoja imanja, a da se posle njihovog povratka izvrši revizija spornih slučajeva. To je značilo postojanje dva apsolutno različita kriterijuma. Prvi, za Metohiju i Drenički plato gde su naseljenici čekali rešavanje sporova u izbeglištvu van Kosmeta, i drugi na kosovsku, gde se sa takvom praksom prekinulo, pa je naseljenicima dozvoljeno da se vrate na imanja i sačekaju rešavanje agrarnog spora.\nNajočitiji je primer iz Đakovačkog sreza, kome su bila pridodata neka naseljenička naselja opštine Dečani. Do kraja 1945. od 2.423 predmeta podneta revizionoj komisiji, 443 naseljeničke porodice dobile su pravo na celokupno zemljište, dok su 192 porodice izgubile to pravo. U 1.788 slučajeva naseljeničkim porodicama delimično je priznato pravo na dodeljeno zemljište. U ovom srezu u odnosu na sve ostale, najviše naseljenika je u celini ili delimično ostalo bez zemlje. U tome je i jedan od odgovora zbog čega je Đakovački srez među prvim postao skoro sasvim etnički čist.\nEtničko čišćenje Metohije i Dreničkog platoa od Srba i Crnogoraca u prvim posleratnim godinama i homogenizacija albanskog stanovništva na ovoj teritoriji bio je prvi odskočni korak napredovanju i realizaciji proterivanja srpskog i crnogorskog stanovništva iz Pokrajine.\nSkupština Narodne Republike Srbije sredinom 1947. donela je Zakon o postupanju s napuštenom zemljom naseljenika u Autonomnoj kosovskometohijskoj oblasti. Zakonom je utvrđeno da doseljenici kojima po Zakonu o reviziji agrarne reforme nije oduzeta zemlja, gube pravo na nju ako se do 30. septembra ne budu vratili na imanje i otpočnu s njenom obradom. U takvim slučajevima imanja sa zgradama i poljoprivrednim inventarom biće bez naknade uneta u zemljišni fond. Zakon je usvojen dok je na snazi bilo Rešenje o privremenoj zabrani povratka doseljenika i kada se još uvek veliki broj njih nalazio van Kosova i Metohije.\nJedan broj prognanih porodica 2.064 naselio se u Vojvodini, dok su 383 porodice otišle u druge krajeve. Na Kosovo i Metohiju nije se vratilo 4.030 porodica. Zakonom o reviziji agrarne reforme 595 porodica izgubilo je pravo na dodeljenu zemlju, tako da se na Kosovo i Metohiji nije vratilo 4.625 porodica. Ako se ima u vidu da je svaka doseljenička porodica u proseku imala četiri do pet članova, u Pokrajinu se nije vratilo između 22.000 do 25.000 Srba i Crnogoraca.\nTime je završena druga faza etničkog čišćenja Kosova i Metohije ozakonjena zakonskim aktima i drugim uredbama. Međutim, egzodus Srba i Crnogoraca ovim nije bio završen. Nastavljen je i u narednim godinama posebno na seoskom području. Srbi i Crnogorci bili su izloženi pritiscima, Albanci su pravili štete na poljima, a i seobe su se bile nečujne.\nPoslednja faza etničkog čišćenja pre NATO agresije na našu zemlju počela je posle Brionskog plenuma SK Jugoslavije 1966. I ovoga puta pod zaštitom države i državnih organa. Počela je u drugoj polovini šezdesetih i trajala je do 1991. godine prošlog veka. Ovu fazu karakterisalo je masovno iseljavanje srpskog i crnogorskog stanovništva sa ovih prostora. Nepoštovanje zakonitosti, odsustvo pravne države, nepostojanje uslova za zaštitu časti, dostojanstva i imovine, očuvanje spomenika kulture i nedostatak lične i imovinske sigurnosti doprinelo je da Srbi i Crnogorci napuštaju Kosovo i Metohiju.\nSVEGA 12 ALBANSKIH SELA\nOd ukupno 201 opštine dvanaest su bile etnički čiste, nastanjene isključivo albanskim stanovništvom. U tih dvanaest opština bilo je 33.374 Albanaca, ili svega 6,4 odsto od njihovog ukupnog broja u Pokrajini.\nAlbanci su bili jedini stanovnici u selima Obrinje i Likovac u Dreničkom srezu, u Gorskom srezu u selima Lapuški Has i Brodosavce, a u Kameničkom u Tuđevcu i Liosockoj. U Gnjilanskom srezu etnički čisto bilo je selo Mramor, Neradimskom Ivoja, Pećkom Drelje, Suvorečkom Smetište, Zvečanskom Vlahinja, a u Vučitrnskom selo Skrovna.\nGlas javnosti: 10.03.2007.\n25.11.2007, 22:35 #7\nETNIČKO ČIŠĆENJE KOSOVA (7)\nEtničko čišćenje Kosova i Metohije od drugog svjetskog rata do danas (5)\nPodsticanje mržnje uzima maha\nPopis stanovništva koji je obavljen 1953. prvi put je rađen na osnovu nacionalne pripadnosti\nAlbanski nacionalisti i separatisti su u ovom razdoblju javno ispoljavali nacionalističke i separatističke tendencije, podstičući mržnju i netrpeljivost prema Srbima, Crnogorcima i drugom nealbanskom stanovništvu, ali i prema Jugoslaviji, koju nikada nisu smatrali svojom državom. O tome jasno ukazuju separatističke demonstracije od 1968. do 1990. godine.\nSve više Albanaca\nPopis stanovništva koji je obavljen u Jugoslaviji 1953. prvi put je rađen na osnovu nacionalne pripadnosti stanovništva. Na osnovu tada važeće administrativno-teritorijalne podele u Kosovskometohijskoj oblasti realizovan je u okviru 17 srezova i u 201 opštini. Grad Priština, kao administrativni centar oblasti, bio je posebna popisna jedinica.\nRezultati ovog popisa u odnosu na prethodni, koji je obavljen 1948. godine, ukazuju na apsolutni i relativan porast pripadnika svih nacionalnosti. Registrovan je 808.141 stanovnik ili 11,1 odsto više u odnosu na prethodni popis. Albanci su činili 64,9 procenta ukupnog stanovništva, Srbi 23,5, Crnogorci 3,9, Turci 4,3, Hrvati 0,8 odsto, Romi 1,4, a "ostali" 1,2 odsto.\nOstvaren je relativan porast broja Albanaca za 11,9 odsto, Srba za 11 i Crnogoraca 11,2 procenta. U južnom delu Metohijske kotline, u Šarplaninskom, Suvorečkom i Podrimskom srezu, učešće Srba i Crnogoraca u ukupnom stanovništvu bilo je ispod 20 odsto. U Gorskom srezu učešće Srba bilo je ispod 10 odsto.\nPovoljniji odnos bio je u severnom delu Metohijske kotline, u Pećkom, Istočkom i Đakovičkom srezu. Srbi su u Istočkom srezu činili 37 odsto stanovništva, a u Đakovičkom 16. Znatno povoljniji odnos bio je u Kosovskoj kotlini i bio je od 33,1 odsto u Zvečanskom do 21,8 odsto u Lapskom srezu.\nU Gnjilanskom, Gornjemoravskom i Kameničkom srezu Srbi su činili 35 do 40 odsto stanovništva. Administrativno-teritorijalnom podelom do 1960. godine na Kosovu i Metohiji bilo je pet sreskih odbora sa 32 opštine. Novom administrativno-teritorijalnom podelom sreski odbori (Gračanički, Kosovskomitrovački, Pećki, Prizrenski i Pomoravski) ukinuti si i izvršena nova podela kojom je formirano 30 opština sa 1.430 naselja.\nNa osnovu nove administrativno-teritorijalne podele, 1961. godine obavljen je popis stanovništva. Registrovano je 963.988 stanovnika ili 11,9 odsto više u odnosu na prethodni popis. Prema ovom popisu, na Kosovu je bilo 67,1 odsto Albanaca, 23,6 Srba, 3,9 Crnogoraca, 2,7 odsto Turaka, 0,9 odsto muslimana, 0,8 odsto Hrvata i jedan procenat Roma. U strukturi stanovništva došlo je do relativnog porasta Albanaca 2,2 indeksna poena i Srba za 0,1 indeksni poen, a smanjenja kod Turaka 1,6 i Roma 0,2 indeksna poena.\nOd 1.450 naseljenih mesta 388 (27 odsto) bila su etnički čista, nastanjena albanskim, hrvatskim i muslimanskim stanovništvom. Srpska i crnogorska bila su 456 naselja (31 odsto), dok je 606 naselja (42 odsto) bilo multietničko, ali sa većinskim albanskim stanovništvom.\nU većim gradskim i industrijskim sredinama odnos srpskog i crnogorskog prema albanskom stanovništvu bio je sledeći: Gnjilane 39 odsto prema 44, Peć 56 prema 58, Prizren 22 prema 33, Priština 38 prema 49, Kosovska Mitrovica 38 prema 51, Đakovica 10 prema 88 i Uroševac 36 prema 60 odsto.\nNaredni desetogodišnji period u federaciji, republikama i autonomnim pokrajinama bio je u središtu političkih, društveno-ekonomskim i drugih promena, počev od donošenja novog ustava, privredne reforme, ustavnih promena na Ustav 1963. pa do prvih neprijateljskih demonstracija na Kosovu i Metohiji usmerenih na rušenje Jugoslavije.\nPočetkom šezdesetih godina prošlog veka počele su prve rasprave o novom ustavnom konceptu federacije. Ustavna rešenja koja su regulisana Ustavom iz 1946, a dopunjena Ustavnim zakonom iz 1953. po mnogima su bila prevaziđena. Ustavna komisija početkom 1962. godine vodila je načelnu raspravu o materijalu "Pred osnovama za Novi Ustav". Tom prilikom proistekli su zahtevi da se novim ustavom preciznije i konkretnije definiše uloga republika i autonomnih pokrajina u federalnoj zajednici.\nPosle pune tri godine, rasprava o ustavnom konceptu koja se vodila u republikama, pokrajinama i u federaciji završila se usvajanjem Ustava 1963. Novim ustavom u uvodnim odredbama članom 2. utvrđuje se da Jugoslaviju sačinjavaju republike, ali se ne "utvrđuju autonomne pokrajine". Kada je reč o republikama u članu 111 utvrđuje se opšti stav prema kome "republika može obrazovati pokrajinu" (oblasti se ne spominju) "na osnovu volje stanovništva", dok u trećem stavu istog člana kaže se u Srbiji "postoje autonomne pokrajine Kosovo i Metohija i Vojvodina".\nI pored korenitih promena koje su Ustavom iz 1963. utvrđene u socijalističkim republikama i socijalističkim autonomnim pokrajinama, nisu bili zadovoljni. Zahtevi za promenu pojedinih ustavnih rešenja naročito su došli do izražaja posle Brionskog plenuma CK SK Jugoslavije jula 1966. godine. Do tih promena došlo je sredinom naredne godine, kada je Savezna skupština SFRJ usvojila šest amandmana na Ustav iz 1963. Usvajanjem prve serije amandmana u Jugoslaviji počela je ustavna reforma, koja će trajati nepunu deceniju, sve do usvajanja novog ustava 1974.\nPrvom serijom amandmana korigovana su neka ustavna rešenja iz Ustava 1963, pojačana je uloga Veća naroda, ograničene su neke kompetencije federacije i na planu zaštite Ustavom utvrđenog poretka (državna bezbednost), ugrađeno je da i socijalističke republike budu odgovorne za ovu oblast.\nTRAŽILI VIŠE OD AUTONOMIJE\nI pored toga što je usvajanjem prve serije ustavnih amandmana došlo do određenih promena, u socijalističkim republikama i socijalističkim autonomnim pokrajinama nastavljena je rasprava na daljoj dogradnji ustavnih rešenja na Ustav iz 1963.\nTokom čitave 1968. u Pokrajini su vođene intenzivne nacionalističke i separatističke rasprave o ovoj temi u koju su bile uključene sve društvene strukture, od naučnih ustanova, univerziteta, Akademije, Ustavnog suda, društveno-političkih organizacija i zajednica.\nU raspravama je posebno naglašavano da Pokrajina treba da ima više nego do sada - da bude kategorija republike. Zahtevani su atributi državnosti i suvereniteta svake društveno-političke zajednice: teritorija, grb (ili amblem), državni praznik, zastava i drugo. Posebno je insistirano da se u članu 2 Ustava istakne da SFRJ čine osam federalnih jedinica.\nGlas javnosti: 11.03.2007.\n02.12.2007, 21:34 #8\nETNIČKO ČIŠĆENJE KOSOVA (8)\nEtničko čišćenje Kosova i Metohije od drugog svjetskog rata do danas (6)\nDemonstracije 1968. i zahtevi za republiku\nUstavnim amandmanima i Ustavom iz 1974. albanskom nacionalističkom i separatističkom pokretu otvorena su vrata za ostvarivanje programskih ciljeva iz Platforme Prizrenske lige\nI pored toga što je usvajanjem prve serije ustavnih amandmana došlo do određenih promena u federaciji, u republikama i pokrajinama nastavljene su aktivnosti i rasprave na daljoj dogradnji ustavnih rešenja na Ustav iz 1963. Tako su tokom čitave 1968. u Pokrajini vođene intenzivne rasprave na ovu temu u koju su bile uključene sve društvene strukture od naučnih ustanova, Univerziteta, Akademije, Ustavnog suda, društveno-političkih organizacija i zajednica, a posebno radni ljudi i građani. U raspravama je naglašavano da Pokrajina treba da bude republika. Zahtevani su atributi državnosti i suvereniteta svake društveno-političke zajednice, teritorija, grb (ili amblem), državni praznik, zastava i drugo. Posebno je insistirano da se u članu 2 Ustava istakne da SFRJ čini osam federalnih jedinica.\nNe odstupajući od svojih zahteva, nacionalističko-separatistički pokret na Kosovu i Metohiji mobilisao je javno mnjenje sa osnovnim ciljem i zadatkom traženja statusa republike.\nPrve nacionalističke demonstracije na kojima je iznet taj zahtev organizovane su 1968. godine - 6. oktobra u Prizrenu, 8. oktobra u Suvoj Reci i 19. u Peći. Kulminacija svih ovih događaja desila se 28. novembra, na dan državnog praznika Republike Albanije, Dan zastave. Tog dana u Prištini su izbile velike nacionalističke i separatističke demonstracije sa identičnim zahtevima u raspravama za promenu Ustava 1963.\nDogađaji iz naredne decenije jasno su pokazali da su ustavnim amandmanima i Ustavom iz 1974. albanskom nacionalističkom i separatističkom pokretu otvorena vrata da svoje programske ciljeve iz Platforme Prizrenske lige da sve do polovine devedesetih godina nesmetano ostvaruju putem zakonodavne izvršne i sudske vlasti.\nAmandmani na Ustav iz 1963.\nPre usvajanja druge serije amandmana na Ustav 1963. u Pokrajinskoj skupštini na prepad, bez diskusije ili osporavanja poslanika srpske i crnogorske nacionalnosti, iz naziva Pokrajine izbrisano je ime Metohija. Nov naziv bio je Socijalistička autonomna pokrajina Kosovo.\nOdmah nakon toga Savezna skupština SFRJ je usvojila 13 novih amandmana (od 7. do 19.) čime su učinjene dublje promene u političkom i društvenom sistemu federacije. Te promene ne ogledaju se toliko u broju od 53 zamenjena člana Ustava, koliko u sadržaju promena usvojenih novim ustavnim rešenjima. Osnovu promena činili su odnosi u federaciji, republikama i autonomnim pokrajinama.\nAmandmanom 7 u potpunosti je zamenjen član 2 Ustava iz 1963. U novom članu pri nabrajanju, dat je pun naziv svake socijalističke republike, ali uz naziv Socijalistička Republika Srbija dodaje se "sa Socijalističkom autonomnom pokrajinom Vojvodinom i Socijalističkom autonomnom pokrajinom Kosovo". Amandmanima od 8 do 14 sužena su prava i nadležnosti Federacije, dok se u amandmanu 15 reguliše način ostvarivanja samoupravnih prava radnih ljudi u radnoj organizaciji, a u 17. utvrđena su prava gradova sa više opština.\nU amandmanu 16 regulisana su prava, nadležnosti i odgovornosti socijalističkih republika "za vršenje zadataka i poslova iz oblasti ustavom utvrđenih i isključivih prava i dužnosti federacije". Amandmanima 18. i 19. utvrđeni su novi ustavni položaj socijalističkih autonomnih pokrajina i ravnopravnost naroda i narodnosti. Suštinska promena data je amandmanom 18. u kojem su pokrajine označene kao "konstitutivni element jugoslovenskog federalizma".\nNovi popis stanovništva\nUsledio je i novi popis stanovništva. Popisom stanovništva iz 1971. godine je registrovano 1.243.690 stanovnika, ili 29,1 odsto više u odnosu na prethodni popis (1961). Apsolutni porast je za novih 279.705 stanovnika. Od toga Albanaca 269.563 ili 96,4 odsto od ukupnog apsolutnog porasta.\nOvako visok apsolutni porast Albanaca između dva popisa, proizilazi iz činjenice da se veliki broj muslimanskog i romskog stanovništva i jedan deo turskog izjasnio kao Albanci.\nOčit je primer opštine Prizren. U 11 seoskih naselja ove opštine, u kojima je većinsko muslimansko stanovništvo (Gornje i Donje LJubinje, Grnčar, Jablanica, Novo Selo, Planeja, Pouska i Kačan) više od 80 odsto stanovnika se izjasnilo kao Albanci. I u većim urbanim sredinama (Đakovica, Peć, Uroševac, Gnjilane, Kosovska Mitrovica, Prizren i Priština) najveći deo muslimanske, romske i turske populacije izjasnio se kao Albanci. Time je došlo do narušavanja nacionalne strukture u korist albanskog, a na štetu srpskog, crnogorskog, muslimanskog, romskog i turskog stanovništva. Nacionalni sastav stanovništva prema ovom popisu izgledao je ovako: Albanaca 73,7 odsto, Srba 18,4, Crnogoraca 2,2, Turaka jedan procenat, Muslimana 2,1 odsto, Roma 1,2 i kategorija "ostalo" stanovništvo 1,4 odsto.\nOd ukupnog broja naselja (1.430) etnički čista nastanjena albanskim, muslimanskim i hrvatskim stanovništvom bila su 574, ili 39,8 odsto. U poređenju sa prethodnim popisom to je više za 186 naselja. Srbi i Crnogorci bili su u većini u 377 naselja, 71 manje nego deceniju pre. Procentualno, bili su većina u 26 odsto naselja. Evidentirano je i 499 naselja sa većinskim albanskim stanovništvom, što je za 107 manje nego 1961. U procentima, 54,4 odsto naselja bila su multietnička.\nRezultati popisa ukazuju na apsolutni pad broja Srba i Crnogoraca i da je iseljavanje već počelo da se dinamičnije odvija. Raznim pretnjama, pritiscima, činjenjem poljskih šteta na imanjima Srba i Crnogoraca, majorizacijom pri zapošljavanju, neadekvatnom zaštitom sudskih i drugih organa, da bi zaštitili sebe, porodicu i dostojanstvo Srbi i Crnogorci počeli su da napuštaju svoja ognjišta.\nPOČETAK MASOVNIJEG ISELJAVANJA\nU periodu od 1961. do 1971. Kosovo i Metohiju napustilo je 56.699 stanovnika, od čega je 80 odsto Srba.\nIzmeđu dva popisa, a naročito u drugoj polovini šezdesetih godina, počelo je masovnije iseljavanje. Iz Pomoravskog okruga odselilo se 5.876, Prizrenskog 2.463, Pećkog 3.268, Kosovskomitrovačkog 8.450 i Kosovskog 3.675. Srba i Crnogoraca.\nNARUŠENA ETNIČKA STRUKTURA\nU većim urbanim sredinama takođe je narušena etnička struktura stanovništva na štetu Srba i Crnogoraca.\nOdnos srpskog i crnogorskog stanovništva prema albanskom bio je sledeći: Gnjilane 28,4 odsto prema 61, Peć 27,2 prema 66,1, Prizren 17,8 prema 68,1 odsto, Priština 26,4 prema 58,7 odsto, Kosovska Mitrovica 29,1 prema 58,7 odsto, Uroševac 24,1 prema 69,5 procenta. U Đakovici taj odnos je iznosio devet prema 89,5 odsto u korist Albanaca.\nGlas javnosti: 12.03.2007.\n06.12.2007, 22:45 #9\nETNIČKO ČIŠĆENJE KOSOVA (9)\nEtničko čišćenje Kosova i Metohije od drugog svjetskog rata do danas (7)\nSrbija ulagala u privredni razvoj\nSrbija je dnevno na Kosovo i Metohiju investirala u proseku od milion do milion i dvesta hiljada dolara. U ovu sumu nisu uračunati inostrani krediti\nUsvajanjem Ustava iz 1974. godine, Pokrajina je postala konstitutivni element Federacije. Usvojen je Ustav Kosova, formiran Ustavni i Vrhovni sud Kosova, a posle prvih delegatskih izbora u Jugoslaviji konstituisani su svi izvršni i zakonodavni organi vlasti.\nZakonodavni i izvršni organi Socijalističke Republike Srbije na osnovu ustavnih rešenja nisu bili u mogućnosti da utiču na zakonske i druge akte koje je usvajala Skupština Kosova, a koji nisu bili u interesu Srbije kao celine.\nKao najizraženiji primer neravnopravnosti republičke i pokrajinske Skupštine bilo je da su u Pokrajini za sva tri veća Skupštine Srbije, veće udruženog rada, veće opština i u društveno-političko veće na delegatskim izborima birana po 33 delegata.\nRepublika Srbija pravo nije imala da bira delegate za Skupštinu Socijalističke Autonomne Pokrajine. Druga bitna stvar je da su skupštine socijalističkih autonomnih pokrajina mogle da odbiju zakonska rešenja i odluke Skupštine Srbije.\nOvaj period karakterističan je i po dinamičnom društveno-ekonomskom i privrednom razvoju. Fond za razvoj nedovoljno razvijenih republika i Pokrajine Kosovo usmerio je velika i značajna sredstva za brži i dinamičniji razvoj Kosova i Metohije. Pored ovih sredstava, i značajni inostrani krediti bili su usmereni za razvoj Pokrajine.\nPodignuti su značajni elektroprivredni kapaciteti, izgrađeni brojni privredni objekti prerađivačke, tekstilne, gumarske industrije, savremeni hidromelioracioni sistemi, plantažni voćnjaci i vinogradi, vinarski podrumi u Velikoj Krupi, Suvoj Reci i Orahovcu. Sagrađeni su savremeni magistralni putni pravci tako da je teritorija Pokrajine bila povezana i sa Republikom Makedonijom, Crnom Gorom i Srbijom.\nNe mala sredstava bila su usmerena na proširenje i modernizaciju Kombinata "Trepča", kao i na izgradnji i puštanju u proizvodnju kapaciteta "Feronikla" u Glogovcu. To su samo neki od velikog broja privrednih i drugih objekata koji su izgrađeni na Kosovu i Metohiji i koji su u velikoj meri angažovali radno sposobno stanovništvo.\nOsim novca koji se obezbeđivao putem Fonda za razvoj nedovoljno razvijenih republika i Kosova, kao i preko značajnih inostranih kredita koje je Pokrajina koristila, veoma značajna materijalna sredstva za budžet Kosova obezbeđivala je Socijalistička Republika Srbija.\nPreko budžeta finansirana su izvršna, zakonodavna i sudska vlast, Univerzitet, obrazovanje, zdravstvo, nauka i kultura. Dnevno je na Kosovo i Metohiju iz svih ovih izvora, izuzimajući inostrane kredite, dolazilo u proseku od milion do milion i dvesta hiljada dolara.\nMajorizacija je na Kosovu i Metohiji bila evidentna na svim nivoima, a posebno u zapošljavanju. U privrednim, obrazovnim, zdravstvenim, kulturnim i u društveno-političkim zajednicama, normativnim aktima predviđeno je obavezno poznavanje albanskog jezika. Na osnovu tih kriterijuma, na četiri zaposlena Albanca mogao je da se zaposli jedan Srbin, Crnogorac, ili pripadnik neke druge nacionalnosti. Nisu bili retki primeri da se i za nekvalifikovane radnike tražilo obavezno poznavanje albanskog jezika.\nGlas javnosti: 13.03.2007.\n06.12.2007, 22:59 #10\nETNIČKO ČIŠĆENJE KOSOVA (10)\nEtničko čišćenje Kosova i Metohije od drugog svjetskog rata do danas (8)\nDemonstranti tražili ,,Kosovo republiku,,\nRušilačke demonstracije 1981. godine pokazale su prave namere albanskih secesionista.\nPočetkom osamdesetih godina prošlog veka, tačnije četiri meseca uoči martovskih kontrarevolucionarnih i separatističkih demonstracija na Kosovu i Metohiji 1981. godine, najviši partijski i državni organi zemlje dobili su detaljnu informaciju o namerama Albanaca. Znalo se da će albanski nacionalisti i separatisti odmah posle fudbalske utakmice između Prištine i Partizana izazvati masovne proteste, koji će se preneti van fudbalskog stadiona na ulice Prištine. Do tih nemira i protesta nije došlo, ali su oni izbili sutra dan, tačnije između 11. i 12. marta, kada je veliki broj srednjoškolaca i studenata albanske narodnosti Prištinskog univerziteta izazvao demonstracije. Razlog navodnog protesta bila je nekvalitetna ishrana u studentskoj menzi, ali se ubrzo pokazalo da nije tako. U tim demonstracijama prvi put se čila parola "Kosovo - republika", što je jasno upućivalo na njihov karakter.\nRukovodeći deo partijskog vrha, izvršni i zakonodavni organi Pokrajine ove proteste su okarakterisali kao socijalni bunt. Međutim, tadašnji sekretar Pokrajinske konferencije SSO Azem Vlasi samo dva dana kasnije definisao je proteste kao kontrarevoluciju. Poznavaoci političkih prilika na Kosovu i Metohiji shvatili su njegovu izjavu kao politički samoubilački akt. Tok događaja spasao ga je političkog linča. Dalja njegova politička karijera i izjave koje je davao i koje sada daje sasvim su suprotne. Sadašnja njegova opcija je nezavisno Kosovo i Metohija.\nMartovski protesti bili su probni čin kako će partijski i organi vlasti na njih reagovati. Pošto je to ocenjeno kao socijalni bunt i nezadovoljstvo u svim većim gradovima i opštinama, 1. aprila su izbile masovne i rušilačke demonstracije sa pozicija separatističkog i velikoalbanskog nacionalizma. Najveće demonstracije su bile u Prištini. Sve što je bilo moguće uništiti i razbiti u centru grada je uništeno. Nedovoljno spremni, a negde i sami učesnici demonstracija pripadnici organa unutrašnjih poslova Pokrajine nisu bili u stanju da uguše nemire. Jedinicama unutrašnjih poslova Srbije i Jugoslavije koje su se nalazile na administrativnoj granici Pokrajine (Bujanovac, Raška i Kuršumlija) nije dozvoljeno da uđu na Kosovo. Tek posle dva dana, kada su demonstracije prešle u rušilačke i kada je bilo ugroženo stanovništvo, data je saglasnost jedinicama da mogu da uđu na Kosmet. Posle nekoliko dana, uz nekoliko izgubljenih života, demonstracije su ugušene.\nU takvoj političkoj, društveno-ekonomskoj i bezbednosnoj situaciji obavljen je popis stanovništva. Registrovan je 1.584.440 stanovnika ili 27,4 više u odnosu na prethodni popis (1971).\nSve je više Albanaca\nApsolutni porast je za 340.747 stanovnika. Od toga Albanaca 310.568 ili 91,1 odsto od ukupnog apsolutnog porasta. Nacionalni sastav: Albanaca 77,4, Srba 13,2, Crnogoraca 17, muslimana 37, Turaka 0,7, roma 2,2 i kategorije "ostalo" stanovništvo 1,1 odsto. Došlo je do apsolutnog i relativnog pada srpskog, crnogorskog i turskog stanovništva u svim opštinama, pa i u onim u kojima su oni činili većinu: Štrpcu, Zubinom Potoku, Zvečanu, Leposaviću, Kosovom Polju. Time je došlo do daljeg narušavanja etničke strukture stanovništva u Pokrajini na štetu srpske i crnogorske populacije.\nOd ukupnog broja naselja (1.450) etnički čista nastanjena albanskim, muslimanskim i hrvatskim stanovništvom 648 ili 44,8 odsto. NJihov broj povećan je za novih 74 i isti se približava u kojima neše biti Srba i Crnogoraca. U isto vreme smanjen je broj naselja u kojima je većinsko srpsko i crnogorsko stanovništvo. NJihov broj je manji za novih 68 naselja, tako da sada u Pokrajini istih ima 309 ili 21,2 odsto. Broj multietničkih naselja u kojima je većinsko albansko stanovništvo 493 ili 34,0 odsto.\nI u većim urbanim i industrijskim centrima došlo je do daljeg relativnog narušavanja odnosa srpskog i crnogorskog stanovništva prema albanskom: Gnjilane 16,4 prema 72,7 odsto, Peć 20,0 prema 67,3 odsto, Prizren 13,2 prema 63,8 odsto, Priština 19,5 prema 70,1 odsto, Kosovska Mitrovica 29,7 prema 61,3 odsto, Đakovica 7,8 prema 90,7 odsto i Uroševac 14,5 prema 75,3 odsto.\nPosle demonstracija svi čelnici Pokrajine podneli su ostavke, počev od predsednika predsedništva, predsednika Pokrajinskog komiteta Saveza komunista, pa do svih predsednika društveno-političkih organizacija i zajednica (SSRN Kosova, Saveza sindikata, omladine, predsednika Skupštine i Izvršnog veća). No, jezgro separatističkog pokreta ostalo je nedirnuto. Rektor i dekani fakulteta, članovi Akademije nauka i kulture, sudije Vrhovnog i Ustavnog suda, kao i najveći deo rukovodilaca u opštinama, privrednim organizacijama i drugim organizacijama i institucijama ostali su na radnim mestima. Sačuvani su kadrovi da bi i dalje nesmetano vodili svoju velikoalbansku i separatističku politiku.\nGlas javnosti: 14.03.2007.\n08.12.2007, 23:55 #11\nETNIČKO ČIŠĆENJE KOSOVA (11)\nEtničko čišćenje Kosova i Metohije od drugog svjetskog rata do danas (9)\nSrbi su se iseljavali pod pritiskom\nVeliki pritisak vršen je na visoko stručne kadrove u Elektroprivredi, Trepči, prerađivačkoj i prehrambenoj industriji, zdravstvu, sudovima, društveno-političkim zajednicama, nauci i kulturi\nPrvi put posle oslobođenja, Savezni zavod za statistiku 1981. godine obradio je međurepubličke i pokrajinske migracije po nacionalnim obeležjima.\nU desetogodišnjem periodu (1971-1981) sa Kosova i Metohije iselilo se 52.689 Srba i Crnogoraca. Najveći broj napustio je Pokrajinu pod pritiskom i terorom. Od toga su značajan broj visokostručni kadrovi - lekari, pravnici, ekonomisti, inženjeri, profesori i drugi. Naročito veliki pritisak na visoko stručne kadrove bio je u Elektroprivredi, Trepči, prerađivačkoj i prehrambenoj industriji, zdravstvu, sudovima, društveno-političkim zajednicama, nauci i kulturi. Od iseljavanja nisu bili pošteđeni ni zemljoradnici, pre svega u multietničkim sredinama, i viđeniji ljudi.\nPeriod karakterišu značajne političke, društveno-ekonomske, socijalne i druge promene u Federaciji, Srbiji, a pre svega, na Kosovu i Metohiji.\nTokom osamdesetih godina prošlog veka Pokrajina se i dalje suočavala sa složenom političkom i bezbednosnom situacijom u kojoj pritisci na Srbe i Crnogorce nisu jenjavali. Proces iseljavanja pod pritiskom i terorom albanskih nacionalista i separatista, ne samo da se nije smanjivao, već se iz godine u godinu stalno povećavao. Platforma Predsedništva CK SK Jugoslavije o Kosovu i Jugoslovenski program o sprečavanju iseljavanja i povratku iseljenih nisu se ostvarili. U takvoj političkoj i bezbednosnoj situaciji javio se organizovan i javno izražen otpor Srba i Crnogoraca putem "Peticije 2011".\nPropalo jednonacionalno trovanje, nemogućnost većih demonstracija, obustava rada separatistički pokret traži način i metod da stabilne političke i ekonomske prilike destabilizuje. Izlaz nalazi u opstrukciji rada Skupštine i Izvršnog veća Kosova. Pečat toj opstrukciji daje Izvršno veće Skupštine Kosova neradom i davanjem pojedinačnih članova veća albanske nacionalnosti. Taj nered prenosi se i na Skupštinu, njene organe i tela, pa do bojkotovanja rada pojedinih sednica veća.\nImajući u vidu sve ove činjenice i nemogućnost daljeg normalnog rada Skupštine njenih organa i tela, kao i Izvršnog veća, Skupština Republike Srbije 5. jula iste godine svojom odlukom suspenduje Skupštinu Kosova i njene izvršne organe. Od tog trenutka, pa do polovine 191. separatistički pokret i albansko stanovništvo vrše stalnu opstrukciju počev od privrednih organizacija, obrazovanja, zdravstva, kulture, sporta, pa do organa vlasti. U velikom broju radnih organizacija vrši se opstrukcija procesa rada i proizvodnje, u obrazovanju ne prihvataju se već usvojeni programi obrazovanja, koje je pre suspenzije usvojila Skupština Kosova, već se primenjuju separatistički programi, nastava na Univerzitetu Kosova na albanskom jeziku obavlja se van fakultetskih zgrada, akademici napuštaju Akademiju nauke i kulture, a sudije Vrhovnog i Ustavnog suda napuštaju svoja radna mesta. Takođe, i jedan deo zaposlenih u organima vlasti Pokrajine i opština samovoljno napušta svoja radna mesta.\nU takvoj političkoj i društvenoj klimi u drugoj polovini devedesetih godina u Srbiji su organizovani višestranački izbori za Skupštinu Srbije i za Skupštinu Autonomne Pokrajine Vojvodine, ali ne i za Skupštinu Kosova i Metohije. Građani Kosova i Metohije birali su poslanike za Skupštinu Srbije. Najveći deo albanske populacije bojkotovao je izbore.\nČesto se postavljalo pitanje da li je bila greška što nisu organizovani i izbori za Skupštinu Kosova i Metohije. Većina smatra da to nije bila greška, ali neki misle da je trebalo organizovati višestranačke izbore i za Skupštinu Kosova i Metohije, jer bi znatan deo albanske populacije izašao na izbore. Time bi se konstituisala višestranačka multietnička Skupština, a kakav bi bio dalji tok događaja na Kosovu i Metohiji, ostaje kao velika nepoznanica.\nU takvoj političkoj i društvenoj klimi u prvoj polovini 1991. u Jugoslaviji, a time i u Pokrajini obavljen je popis stanovništva. Albansko stanovništvo je skoro u potpunosti bojkotovalo popis. Svega oko dva odsto albanske populacije odazvao se popisu.\nPopisom je procenjeno da na Kosovu i Metohiji živi 1.954.747 stanovnika, ili 23,4 odsto više u odnosu na prethodni popis (1981). Nacionalni sastav: Albanaca 82,3 odsto, Srba 19,0, Crnogoraca jedan odsto, Turaka 0,6, Muslimana 2,9, Roma 2,5 i kategorije "ostalo" stanovništvo 0, 7 odsto. U ukupnoj strukturi stanovništva povećano je učešće Albanaca za 4,9 i roma za 0,3 indeksna poena, dok je kod svih ostalih kategorija stanovništva došlo do smanjenja Srba 3,2, Crnogoraca 0,7, Muslimana 0,8 i kategorije "ostalo" stanovništvo 0,4 indeksnih poena.\nOd ukupnog broja naselja (1.450) etnički čista nastanjena albanskim, muslimanskim i hrvatskim stanovništvom 756 ili 52 odsto. U odnosu na prethodni desetogodišnji period broj naselja povećan je za 108. U više od polovine naselja više nije bilo ni jednog Srbina i Crnogorca. Najveći broj ovih naselja je u Prizrenskom 179 ili 79,9 odsto, Kosovskom 233 ili 59,0, Pećkom 149 ili 48,0 odsto i Pomoravskom okrugu 83 ili 45,0 odsto. Najpovoljnija situacija bila je u Kosovsko-mitrovačkom okrugu, u kome su Zubin Potok, Zvečan i Leposavić imale većinsko srpsko stanovništvo. Broj naselja sa većinskim albanskim stanovništvom bio je 117 ili 55 odsto.\nMultietničkih naselja sa većinskim albanskim stanovništvom bilo je 398 ili 27,6 odsto. U odnosu na prethodnu deceniju broj ovih naselja smanjen je za 95. Najveći broj multietničkih naselja je u Pećkom (118) i Kosovskom (114) okrugu.\nDelegati Skupštine Kosova albanske narodnosti odlučili su da napuste pokrajinsku Skupštinu. Oni su se 2. jula 1989. godine okupili ispred zgrade Skupštine Kosova u Prištini i na ulici usvojili ustavnu deklaraciju o nezavisnosti Kosova.\nIsti delegati su 7. septembra u Kačaniku usvojili ustav Kosova i time postavili, kako tvrde, temelj nezavisnosti države Kosovo.\nGlas javnosti: 15.03.2007.\nPoslednja poruka: 15.01.2010, 16:23\nSkupština Kosova usvojila je deklaraciju o nezavisnosti\nPoslednja poruka: 23.02.2008, 13:42\n40 miliona evra za nezavisnost Kosova\nPoslednja poruka: 15.08.2007, 14:53\nčišćenje, etničko, kosova


Dajana Ros i Tame Impala zajedno pevaju “Turn Up The Sunshine”… to je znak da stiže “Minions: The Rise Of Gru” | Headliner\nHome»Film»Dajana Ros i Tame Impala zajedno pevaju “Turn Up The Sunshine”… to je znak da stiže “Minions: The Rise Of Gru”\nHeadliner.rs / 21/05/2022 /\t0\t/\t32\nTame Impala, Dajana Ros/Photo> Universal Music Serbia\nSunčani dani, toplo vreme i početak letnje atmosfere donose veliku količinu pozitivne energije u ljudima, a upravo te vibracije su osetila i omiljena mala žuta stvorenja, pa su rešila da je pravo vreme za novo “Minions” ostvarenje. Dajana Ros i Tame Impala predstavili su prvi singl sa nedavno najavljenog soundtrack izdanja za film “Minions: The Rise Of Gru”, novog nastavka trenutno najveće animirane franšize.\nNumera “Turn Up The Sunshine” predstavlja jedinstvenu saradnju koja donosi neodoljiv prizvuk sedamdesetih godina i za koju se očekuje da će oduševiti slušaoce širom sveta.\nTurn Up The Sunshine, cover\nOva akciona komedija donosi priču o počecima Grua, odnosno o tome kako se najveći svetski superzlikovac po prvi put sreo sa svojim legendarnim Minionsima i formirao nezaustavljivu vojsku. Soundtrack izdanja čini niz funk, disco i soul klasika, počevši od potpuno novih verzija najvećih hitova sedamdesetih pa sve do neprikosnovenih muzičkih talenata današnjice koji navedenim žanrovima daju nove elemente i time ponovo jačaju njihovu popularnost.\nPored zvezda kao što su St. Vincent, H.E.R, Bleachers i Fibi Bridžers, na izdanju se pojavljuju i sami Minionsi sa prepoznatljivom verzijom numere “Cecilia” koju u originalu izvode Sajmon i Garfankel.\nMinions: The Rise Of Gru, promo Unicersal\nIzvršni producent muzike iz filma je Džek Antonof, nagrađivani pevač, tekstopisac i producent. On se do sada može pohvaliti sa šest Grammy nagrada, a od prošle godine vlasnik je i BBC priznanja za osobu koja je redefinisala pop muziku. Sarađivao je sa nekim od najvećih imena pop muzike, među kojima su Tejlor Svift, Lordi, Florence + The Machine, Lana Del Rej i mnogi drugi.\nSvetska premijera filma “Minions: The Rise Of Gru” zakazana je za 1. jul, a istog dana slušaocima će biti dostupno i kompletno soundtrack izdanje.\nTags:Dajana RosDiana RossMinions: The Rise Of GruTame Impalaurn Up The Sunshine\n24 minuta koje treba slušati "od početka do kraja"... Šajzerbiterlemon predstavio moćni drugi album "Na dugačkim poljima"\nIscedili Beningtona kao suvu drenovinu... Rani Česterov bend Grey Daze objavio još jednu pesmu sa glasom pokojnog pevača


Sunce tudjeg neba-vol.5\nnapravljeno: Sreda, 20. Februar 2013 Vreme 10:41.\nizmenjeno: Četvrtak, 04. April 2013 Vreme 16:44.\nNadin je primetila da sam se prekrstio,blago se osmehnula i dodala-“nema razloga za brigu,videces…Lako ces se uklopiti i nadam se izdrzati ceo ugovor,a posle je sve na tebi…”. Dopratila me je do crew ofisa.Ispred je osim novih radnika,bilo jos mase ljudi,svi u civilu.Ja sad ne znajuci da je to koridor u kom putnici nemaju prava prisustva,pomisljam da su upravo oni.I krecem da se smeskam.Tako su nam rekli u agenciji.To je sveto pismo na brodu,a ja kao pobozan covek jel,resih odmah da se bacim na molitvu.Ne treba da vam govorim da su me svi gledali kao idiota.Cuvsi dva poveca lika kako progovarju nesto na meternjem mi jeziku,brzo sam shvatio zasto mi ovi “putnici” ne uzvracaju istom merom.Naravno,shvatio sam da je to posada,samo u civilu,a ovo je ocigledno deo broda namenjen posadi.Koliko sam bio uzbudjen,ni to sto sam video da je ekipa putnika uglavnom u generaciji sa Pantelijom Topalovicem nije mi znacilo da ovde mozda nesto nije uredu.Bio je to prvi blam na brodu.A bilo ih je,bas bas mnogo.Od necega se mora poceti,zar ne? Pomislio sam tad.Malo sam se zacrveneo i teraj dalje-ko te pita.Dok sam cekao da dodjem na red,zapoceo sam pricu sa ova dva pajzana.Posle uobicajenih pitanja-ko si,sta si,odakle si,jedan od njih me upita:“sta ces ovde”?Sok.Od zbunjenosti uspeo sam samo da odgovorim nemusto: “A”?Shvativsi da sam zbunjen,brzo je nastavio:”Brod je najvece zlo brate,ovde si samo rob,nemas zivot,nemas privatnost,svi te zaborave,svi te maltretiraju a nadoknada za sve to-nikakava”.Iako su me ove reci njegove zabrinule,trudio sam se da potisnem razmisljanje o tome sto je rekao.Kratko sam odgovorio:”Videcemo” i uhvatio se mobilnog,cisto da izbegnem dalje kukanje koje mi u ovom trenutku uopste nije prijalo.Moje ime je upravo bilo prozvano.Prilazim pultu koji je slican nekom jeftinijem underground fast fudu u Rakovici,koji ce kasnije biti mesto radosti i nestrpljenja,no o tome u nastavku.Ljubazna,zgodna i preplanula Svabica,sa odlicnim engleskim mi je zatrazila fasciklu sa svim onim papirima.Dok je pregledala sve,potrudila se da zapocne kakav takav dijalog.Uvek nasmejana i uvek raspolozena,za svakoga je imala po koju lepu rec.To je jako tesko inace,jer na brodu ima toliko teskih i bezobzirnih ljudi,koji su u stanju da vas izbace iz takta jednim pokretom,jednom recju ili pogledom.Treba je odlikovati.Posle provere svih papira dobio sam nejmtag,bedz,broj kabine i masu nekih borsura koje bi trebalo da porcitam.Procitao sam ih.Barem one manjeg obima-dok sam cekao avion na Fiumicinu 3 sata u povratku kuci.Dobio sam ilicnog pratioca,koji ce da me provede kroz brod,do kabine,sopa sa uniformom i malo upozna sa brodom.Sekretario i jos pajzano.Pomislih-blago njemu,covek na poziciji.Malo sam mu zavideo.Kasnije sam shvatio da je krpa zavidela magicnoj krpi,devojci za sve.Upitili smo se ka sopu sa unformama,kaze prvo idemo tamo,ko zna ovaj babalu (budala) moze da zatvori i od uniforme nema nista,a to ne treba ni tebi ni meni.Krecuci se kroz koridor u pravcu prednjeg dela broda,pokazivao mi je-ovo je medical,ovo je kru supervisor,tamo su kabine,ovde su frizeri nadnicari,ovo je drugi gangway,ovo je..ono je…Ja sam trckarao za njim i prebacivao glavu sa jedne na drugu stranu,cas levo cas desno.Probao sam da imam izraz face kao da sve razumem i sve pamtim.A osecao sam se kao dete u prvom razredu osnovne.Sisli smo konacno u samu utrobu broda i tu je bio prvi sok.Pokupivsi svu uniformu saznao sam da cipele placamo odmah.Ja sam naravno imao samo evre,koje na brodu ne primaju.Inace od celih 300 koje sam imao u subotu uvece,u utorak ih je ostalo taman toliko da mogu da kupim karton Dos Ecos piva u kru baru-u prevodu saka jada.Bukvalno.Kakav danak neiskustvu.Pitao sam ljubazno Filipino matorca da mi da cipele pa da mi to kasnije odbiju od plate,priznajuci da imam samo evre,na sta se covek zacenuo kao da je ispred sebe video Monti Pajtona.Sad sam se vec iznervirao.Sta mi se koji moj ovaj zaostao u evoluciji smeje u facu,pomislio sam.Pare no mani no suz,brata for ju pare… Kakve pare? Imam samo evre,moze?Pomislio sam.Sekretario je zamisljeno i filozofski posmatrao kako liftovi idu gore dole.Nisam zeleo da ga prekidam iz tog nirvana stanja.Pitao sam Filipinca kad mogu da dodjem i da pokupim te sejfti cipele,na sta mi je izdiktirao svoje radno vreme za narednih 72 kruzeva,mislim.Nikad nije bio tu,kad god sam otisao.Sa hrpom odece u rukama,prisao sam svom vodicu i dobrotvoru,obazrivo.Tiho i pazljivo sam mu se obratio,plaseci se da ga ne presecem.Lik je delovao kao da je u nekoj trecoj dimenziji. Cuknuo sam ga sad vec po ramenu,cisto da mu stavim do znanja da mozemo da nastavimo a i da izbegnemo scenu gde ja vise ne mogu da savladam napad smeha.Nastavljamo dalje.Ulazimo u lift,odrediste dek broj 8.Malo je falilo da taj broj zameni broj 13 po vaznosti u mom zivotu kasnije.Ipak prevagnulo je sto deck sa tim brojem ne postoji niti na jednom brodu.Spasio me kasnjenja nebrojeno puta.Kaze moj vodic idemo prvo da ti pokazem kru bar i ostala mesta za razonodu i razbibrigu. Najobicnija laz.To na brodu postoji samo u prici.Sad smo se vec kretali ubrzano,posto je sekretario shvatio da mora da radi ti tajm.Kretali smo se u slalomu-ovo je kru sop,ovo je bilioteka i dvd radnja,kru bar a ono tamo pusacka zona-odzvanjalo mi je u usima,pomislio sam da ovo moram da zapamtim odmah.Nastavio je dalje u istom stilu,teretana,open dek,pa spustanje na dek 4,opet koridor pa jos objasnjenja.Incinerejtor,piti menadzer,kambusa (liker store,kru sejl ! ),pa dalje ofiser mes,staf mes i konacno kru mes.Moja zlatno radno mesto.Zastao sam da malo bolje bacim pogled na mesto koje ce mi kasnije dusu izvaditi,ali me je moj vodic povukao kao sto povlacite kera u parku koji je nanjusio nesto u travi. .”Zurimo brate,sta sad razgledas,imaces vremena na pretek,neki 3,4 meseca,hahaha.Uostalom zavrsili smo,da ti pokazem gde je kabina pa ja odoh da radim a ti ionako imas jos 3,4 sata do pocetka,pa dodji ovde i razlgedaj…”.Pomislih u sebi:”jel si ti covece duv’o lepak pa si tako nenormalan,ja ne znam ni sta je napred a sta nazad a kamoli kako sam da dodjem iz kabine do kru mesa”.Cudan neki lik.\nSekretario,alfa krpa broda.\nprosečna ocena: 5 | pregleda: 21


iPhone 6s Plus | Macola Apple Solution Expert  | Prodaja Servis Obuka | Apple Macintosh Srbija\nMulti-Touch nove generacije. Ekran je sada osetljiv i na jačinu pristiska što u kombinaciji sa dobrom softverskom podrškom donosi neverovatne nove mogućnosti.\nNovi iPhone 6s dolazi sa snažnijom baterijom nego prethodnici, tako da uspeva da održi istu fenomenalnu dužinu trajanja baterije na koju smo navikli i pored većeg displeja.\niSight kamera od 12MP sa Live Photos tehnologijom i dva blica za ujednačene boje može da snima 4K video u 30fps kao i slow motion u čak 240 fps!\nU svaki iPhone 6s je ugrađen najnapredniji mobilni operativni sistem na svetu iOS 9, proširiv sa preko milion aplikacija sa App Store. Jedinstven spoj softvera i hardvera napraljenog od istog proizvodjača.\n*-Kupovina na 3 rate moguća samo karticama Banca Intesa.\nMulti-Touch nove generacije. iPhone sada oseća jačinu tvog pritiska na ekran otvarajući ti nove mogućnosti interakcije sa sadržajem, a mnoge ključne radnje postaju brže i jednostavnije.\nNovi oblik za novu veličinu\nBesprekorno gladak spoj stakla i aluminijuma čini da, iako je veći, osećaj iPhone 6 u ruci bude bolji nego ikad. Čak i pri veličini od 4,7 inča novi iPhone Multi-Touch ekran je najtanji do sada, sa neverovatnim kontrastom boja i i rezolucijom HD monitora.\n12 MP fotke. 4K video. Live Photos. Uspomene koje ne blede.\nNajpopularnija kamera na svetu nikad nije bila u boljoj formi. Napredna 12-megapikselna iSight kamera sada uključuje Live Photos, opciju koja snima trenutke neposredno pre i nakon fotografije koja se potom jednim dodirom pretvara u živu uspomenu. A tu je i nova 5-megapikselna FaceTime HD kamera, kao i Retina Flash, blic sa kojim će tvoj osmeh zablistati u pravom svetlu.\nNajnapredniji A9 čip. Sa 64-bitnom arhitekturom.\nA9 ne samo da je znatno brži od A8 procesora nego je i 50% energetski efikasniji. U kombinaciji sa većom baterijom granice su pomerene.\nM9 koprocesor pokreta\nPosebni procesor omogućava praćenje brzine i pređenog puta, a uz novitet ugrađenog barometra, čak i nadmorsku visinu na kojoj se nalazite.\nUkoliko Vas zanimaju specijalizovani dodaci za iOS uređaje, posetite jednu od sledećih kategorija:\nFutrole i zaštitne folije >\nSlušalice i Beats by Dr. Dre >\nKablovi, adapteri, punjači >\nZvučnici i audio oprema >\nOstalo, postolja, nosači >


BESPLATAN kurs NEMAČKOG jezika!\nKancelarija za mlade grada Leskovca poziva sve zainteresovane mlade leskovčane od 15 do 30 godina da se prijave na BESPLATAN kurs NEMAČKOG jezika.\nPrijavljivanje za BESPLATAN kurs NEMAČKOG jezika vršiće se u prostorijama Kancelarija za mlade, ul. Trg Revolucije 45/1, od 12.07.2019. godine popunjavanjem formulara i trajaće do prijave dovoljnog broja polaznika.


Dani otvorenih vrata- Hraniteljstvo za srećno djetinjstvo\nNikšić, Plužine i Šavnik\nObjavljeno 01 oktobar 2019 | Štampa\nPrva nedelja oktobra u Centru za socijalni rad za opštine Nikšić, Plužine i Šavnik biće u znaku hraniteljstva. Naime, u periodu od 01.10.2019. do 07.10.2019. godine svi koji su zaintresovani mogu saznati nešto više o ovom obliku zaštite i to direktno od stručnih radnika koji se bave ovom problematikom.\nZa pravilan i zdrav fizički, intelektualni i emocionalni razvoj, djeci je neophodno da odrastaju u porodici, ali u pojedinim situacijama, roditelji nisu u mogućnosti da im to omoguće. U slučaju kada je porodica nije u mogućnosti svom djetetu pružiti potrebnu brigu, država ima obavezu da obezbijedi djetetu odgovarajući alternativni vid staranja, koje podrazumijeva hraniteljstvo. Hranitelji preuzimaju neposrednu brigu o djetetu i imaju dužnost da se staraju o njegovom zdravlju, razvoju, vaspitanju i obrazovanju, a u cilju njegovog osposobljavanja za samostalan život i rad.\nDjeca su uvijek bila i moraju ostati fokus djelovanja svih nas, a glavno odredište tog djelovanja treba biti dobrobit djeteta, njegovo fizičko i psihološko zdravlje i razvoj u skladu sa biološkim potencijalima. Briga o dobrobiti djece predstavlja potencijal društva pa nam je cilj da motivišemo što više sugrađana da vrata svog doma otvore djeci bez roditeljskog staranja.\nSvi kojima su potrebe dodatne informacije mogu posjetiti Centar za socijalni rad I od stručnih radnika dobiti sve nepohodne informacije.\nVi ste ovdje: Početak Nikšić, Šavnik i Plužine Multimedija Dani otvorenih vrata- Hraniteljstvo za srećno djetinjstvo\nOvog mjeseca 9302


VIDEO: CityOS – tri mjeseca rada u tri minute - Grude Online\nCityOS Challenge – priča, koja je prije nekoliko godina zaživjela u najrazvijenijim svjetskim gradovima, na jesen 2016. godine stigla je u Hercegovinu. Proći kroz CityOS Challenge program značilo je doći na korak bliže pametnim gradovima poput San Francisca, New Yorka, Tokya, Beča, Manchestera i drugih. Kroz nekoliko mjeseci, zahvaljujući radu, trudu i znanju svojih mladih, Mostar je stao uz bok spomenutim gradovima, a zalaganjem i entuzijazmom, koje su mladi pokazali tijekom programa, čak ih i nadmašio.\nINTERA Tehnološki Park, u suradnji sa CityOS Fondacijom i uz financijsku podršku Ministarstva vanjskih poslova Kraljevine Norveške i Grada Mostara, bio je jedan od glavnih naratora ove priče, a danas se ponosi postignutim rezultatima. Značaj programa su prepoznali Agronomsko-mediteranski fakultet i Fakultet informacijskih tehnologija te poduzeća Hercegovinalijek d.o.o. i Hepok d.d. na čijim su se potrebama s terena zasnivali zadaci koje su timovi rješavali. Mjeseci napornog rada uz podršku trenera i mentora, besplatno korištenje prostorija i opreme INTERA TP-a te uz pregršt zabave i timskog rada sažeti su trominutni video.\nINTERA Tehnološki Park s posebnim zadovoljstvom ističe kako program nije završio CityOS finalnom konferencijom, koja se održala 26.01.2017. godine, nego se nastavio ulaskom oba tima u proces predinkubacije u sklopu poslovnog inkubatora INTERA Tehnološkog Parka koji im je pružio podršku prilikom uključivanja u KATANA akcelerator za ideje u poljoprivredi i IT tehnologijama kako bi imali pristup europskim financijskim sredstvima. Angažman i marljivost timova vraćaju vjeru u mlade ljude grada Mostara i stvaraju novu nadu da upravo Mostar može postati tehnološko središte regije, a INTERA Tehnološki Park će rado i u budućnosti s ponosom davati podršku ovakvim projektima.