VI тыдзень посту - панядзелак - увечары » Часасловец\nЧасасловец » Трыёдзь » Посная трыёдзь » Шосты тыдзень Посту » VI тыдзень посту - панядзелак - увечары\nVI тыдзень посту - панядзелак - увечары\n(Тон 6): Шматлікімі правінамі і асалодамі жыцьцёвымі я, няшчасны, параніў хворую душу маю, Уладару; цяпер ляжу на пасьцелі ленасьці і клічу: "Прыйдзі, наведай мяне, Міласэрны, даруй мне здароўе і міласьць; не пакінь мяне, каб мне не заснуць сьмяротным сном і каб вораг, які ўсё стараецца зьвесьці мяне ў глыбіню апраметную, ня цешыўся з гібелі маёй".\nБяздумна пазайздросьціўшы, Госпадзе, неміласэрнаму багачу, весялюся і таплюся ў асалодах і пажадлівасьцях і, бачачы мой згаладалы і паранены пажаданьнямі розум, што, быццам Лазар, ляжыць перад дзьвярамі каяньня, абыякава праходжу міма. За гэта ўсё я заслужыў на агонь пякельны, але Ты, шматміласэрны Ўладару, выбаў мяне ад яго.\n(Тон 5): Ходзячы па тым баку Ярдану, Ты, Госпадзе, прадказаў, што хвароба Лазара не будзе яму на сьмерць, але на славу Табе, Богу нашаму, і на доказ велічы і магутнасьці ўчынкаў Тваіх: бо Ты, Чалавекалюбча, перамог сьмерць у вялікай міласэрнасьці Тваёй.\nПракімен (Пс. 106): Слаўце Госпада, бо Ён добры, бо міласэрнасьць яго вечна трывае.\nВерш: Хай скажуць збаўленыя Госпадам, што Ён добры, што міласэрнасьць Яго вечна трывае.\nКалі Ісаак састарэўся і зрок ягоны прытупіўся так, што ня мог бачыць, ён паклікаў Ісава, свайго старэйшага сына і сказаў: "Сыне мой!" А калі той адгукнуўся: "Я тут!", Ісаак сказаў: "Я ўжо стары і ў кожную хвіліну магу памерці. Вазьмі свае паляўнічыя снасьці, твой калчан і лук, ідзі ў поле, упалюй мне дзічыну, звары для мяне смачную страву так, як я люблю, і прынясі яе мне: няхай зьем яе, каб блаславіла цябе душа мая перад сьмерцю". Рабэка чула, што гаварыў Ісаак Ісаву, сыну свайму. І калі Ісаў пайшоў у поле, каб упаляваць дзічыну для бацькі, Рабэка сказала Якубу, любаму сыну свайму: "Я чула, як твой бацька казаў Ісаву, брату твайму: Прынясі дзічыну і звары мне смачную страву, каб я зьеў і блаславіў цябе ў імя Госпада перад тым, чым памерці. Цяпер, сыне мой, паслухай, што я табе скажу. Ідзі, вазьмі з чарады двое казьлятаў добрых, а я звару з іх смачную страву для твайго бацькі так, як ён любіць. Тады занясеш яе твайму бацьку, каб ён зьеў і блаславіў цябе перад сьмерцю". Але Якуб адказаў Рабэцы: "Ісаў, брат мой, валасаты, а я гладзенькі. Калі бацька захоча дакрануцца да мяне, будзе выглядаць, быццам я жарты строю з яго, і таму магу навесьці на сябе праклён, а не блаславенства". Тады кажа яму ягоная маці: "На мне будзе твой праклён, сыне мой! Ты толькі слухай мяне і ідзі прынясі мне (казьлят)". Ён пайшоў і прынёс іх сваёй маці; а яна зварыла смачную страву, як любіў ягоны бацька. І ўзяла Рабэка найлепшую вопратку Ісава, што была ў хаце, і апранула ў яе Якуба, свайго малодшага сына, а казьлінымі шкурамі абклала ягоныя рукі і гладкую шыю. Тады дала яна Якубу, сыну свайму, смачную страву, якую зварыла, і хлеб. І ён пайшоў да свайго бацькі і кажа: "Ойча мой!" А той адгукнуўся: "Я тут. Хто ты, сыне мой?" Тады Якуб кажа бацьку: "Я Ісаў, твой першародны. Я зрабіў так, як ты мне загадаў. Падыміся, сядзь і зьеш упаляваную мною дзічыну, каб блаславіла мяне душа твая". А Ісаак кажа сыну: "Нешта хутка ты, сыне, знайшоў яе". А той адказаў: "Госпад Бог твой так зрабіў мне". Тады Ісаак сказаў Якубу: "Падыдзі бліжэй да мяне, каб мне дакрануцца і ўпэўніцца, што ты сапраўды Ісаў, сын мой". Якуб падышоў да Ісаака, а той дакрануўся да яго і сказаў: "Голас Якуба, а рукі Ісава". І так не пазнаў ён Якуба, бо рукі яго былі валасатыя, як рукі Ісава. І блаславіў яго. Потым спытаўся: "Ці сапраўды ты мой сын Ісаў?" А той адказаў: "Так, гэта я". Тады сказаў (Ісаак): "Дай, хай зьем дзічыны сына майго, каб мая душа блаславіла цябе". І той даў яму, і ён еў; прынёс яму віна, і ён выпіў. Тады кажа яму Ісаак, бацька ягоны: "Падыдзі бліжэй і пацалуй мяне, сыне мой". І ён падышоў і пацалаваў яго. І пачуў Ісаак запах вопраткі ягонай і блаславіў яго, кажучы: "Гэта запах сына майго, як запах поля, якое блаславіў Госпад. Няхай Бог дасьць табе расу з неба і зямлю ўрадлівую, удосталь пшаніцы і віна. Няхай народы служаць табе і пакаленьні пакланяюцца перад табою. Будзеш валадарыць над братамі тваімі, і сыны маці тваёй паклоняцца табе. Пракляты хай будзе той, хто цябе праклінае, і блаславёны, хто цябе бласлаўляе".\nТолькі Ісаак скончыў бласлаўляць Якуба, і Якуб адышоў ад Ісаака, бацькі свайго, як вярнуўся з паляваньня Ісаў, брат ягоны. Ён таксама зварыў смачную страву, прынёс бацьку свайму і кажа: "Хай бацька падымецца і зьесьць дзічыны сына свайго, каб душа яго блаславіла мяне". Тады Ісаак, ягоны бацька, спытаў: "Хто ты?" Ён адказаў: "Я сын твой першародны Ісаў". Жахнуўся Ісаак і, устрывожаны, пытае: "Хто ж тады быў той, што ўпаляваў дзічыну, прынёс мне, і я зьеў перад тым, чым ты прыйшоў, і блаславіў яго, так што маё блаславенства пры ім застаецца?" Калі Ісаў пачуў словы бацькі свайго, ён усклікнуў моцна жаласным голасам і сказаў свайму бацьку: "Блаславі і мяне, ойча мой!" А той сказаў: "Прыйшоў твой брат і подступам забраў тваё блаславенства". Тады Ісаў сказаў: "Недарма далі імя яму Якуб. Два разы ён ашукаў мяне: пазбавіў мяне майго першародства, а цяпер забраў маё блаславенства!" На гэтыя словы Ісаак адказаў Ісаву: "Я паставіў яго тваім уладаром, і даў яму ўсіх братоў яго за слугаў; хлебам і віном забясьпечыў яго. Што магу зрабіць для цябе, мой сыне?" Тады Ісаў кажа бацьку свайму: "Няўжо ж у цябе, бацька, толькі адно блаславенства? Блаславі і мяне, бацька мой!" І заплакаў Ісаў голасна. Тады бацька ягоны Ісаак даў яму такі адказ: "Ня будзе ўрадлівай краіна, у якой будзеш жыць, бо ня будзе там расы з неба. Жыць будзеш з мяча твайго і будзеш слугою брата твайго. Але прыйдзе час, калі станеш свабодны і скінеш ярмо з шыі тваёй". І Ісаў узьненавідзеў Якуба за блаславенства, якое яму даў ягоны бацька. (27:1-41)\nПракімен (Пс. 107): Узьнясіся на нябёсы, Божа, і хай па ўсёй зямлі разыдзецца слава Твая.\nВерш: Гатовае сэрца маё, Божа, гатовае сэрца маё.\nХто захоўвае прыказаньні, зьберагае жыцьцё; хто ня дбае аб дарогах сваіх, памрэ. Хто чыніць дабро беднаму, дае пазыку Госпаду, і Той яго ўзнагародзіць за ягонае дабрадзейства. Карай сына твайго, пакуль ёсьць надзея, але ня бі яго да сьмерці. Гняўлівы будзе пакараны: калі яго пашкадуеш, павялічыш няшчасьце. Слухай рады і прымай навучаньне, каб быць мудрым у будучыні. Шмат намераў у сэрцы людзкім, але воля Гасподняя зьдзейсьніцца. Прывабнасьць чалавека – ягоная дабрыня; лепш бедны, як хлус. Страх Гасподні вядзе да жыцьця: напоўнены ім кладзецца спакойны (і зло не сустрэне яго): Лянівы руку сваю апускае ў міску, але цяжка яму яе да роту данесьці. Калі ўдарыш насьмешніка, то і прастадушны стане разумнейшым; калі напомніш разумнага – яму веды прыбудзе. (19:16-25)\n(Тон 4): Ад ліхвярства, што абкрадае душу, вызваль нас, Збавіцелю, і пасялі нас разам з убогім Лазарам ва ўлоньні Абрагама: бо Ты, Божа, багаты на міласэрнасьць, дзеля нас дабравольна стаўся бедным, і ад тленнасьці да нятленнасьці перавёў нас у міласэрнасьці і чалавекалюбстве Тваім. (Двойчы)\nТы, што прымаеш цярпеньні мучанікаў сьвятых, і ад нас прымі, Чалавекалюбча, песьню хвалы, і малітвамі іх даруй нам веліч зьмілаваньня Твайго.\nБагародзічны: Выбаў нас ад бед нашых, Маці Хрыста Бога, што нарадзіла Творцу ўсіх, каб нам усім клікаць:"Радуйся, адзіная Заступніца душ нашых!"


http://spring96.org/be/news/82273 2016 2016-02-13T16:04:59+0300 2016-02-13T16:04:59+0300 2016-02-13T16:04:59+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/zukouski-kastus-gomel.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nПозвы ў суд Кастусь Жукоўскі пакуль не атрымліваў. Таксама на ім зараз «вісіць» аналагічны пратакол па артыкуле 22.9 КаАП, складзены Веткаўскім РАУС за відэаздымкі пра эканамічныя праблемы на ткацкай фабрыцы і масласырзаводзе.\nУ лютым фрылансер ужо атрымліваў спагнанне за прафесійную дзейнасць: суд Буда-Кашалёўскага раёну пакараў яго штрафам у 40 базавых велічынь - 8 млн. 400 тыс. рублёў. У райцэнтры па просьбе мясцовых жыхароў журналіст здымаў відэа пра праблемы на масласырзаводзе, працаўнікоў якога адправілі ў адпачынак за свой кошт. А пасля міліцыя склала пратакол за журналісцкую дзейнасць.\n14 студзеня Калінкавіцкі раённы суд аштрафаваў Кастуся Жукоўскага на 35 базавых велічыняў (7 мільёнаў 350 тысяч рублёў) за парушэнне артыкулу 22.9 КаАП.\n20 студзеня суд Кармянскага раёна таксама пакараў фрылансера штрафам на 30 базавых велічынь (6 мільёнаў 300 тысяч рублёў).\nНагадаем, 4 лютага ў судзе Савецкага раёна Гомеля разглядалася чарговая адміністрацыйная справа ў дачыненні журналісткі-фрылансера Ларысы Шчыраковай. Міліцыя склала на журналістку пратакол па артыкулу 22.9 КаАП – незаконны выраб прадукцыі СМІ. Суддзя Алена Шайн прыняла пастанову: спыніць адміністрацыйны працэс у дачыненні Ларысы Шчыраковай «у сувязі з адсутнасцю 7 снежня падзеі адміністрацыйнага правапарушэння, прадугледжанага артыкулам 22.9 КаАП». Вусна суддзя патлумачыла, што ў міліцэйскіх паперах і рапартах немагчыма разабрацца дакладна, пра які менавіта дзень ідзе гаворка – ці пра 7 снежня, ці пра 9, лічбы закрэслены, выпраўлены, таму працэс спынены.\nА 5 лютага суд Светлагорскага раёна спыніў справу ў дачыненні Ларысы Шчыраковай на той падставе, што скончыўся тэрмін прыцягнення да адміністрацыйнай адказнасці. Грамадская супольнасць Гомеля ўздыхнула з палёгкай: здаецца, рэпрэсіўны канвеер у дачыненні да журналістаў спыніўся. Але пратаколы са Жлобінскага РАУС на Кастуся Жукоўскага прымушаюць задумацца, што ціск на незалежных журналістаў працягваецца.\n13.02.2016 Тэгі: адміністратыўны перасьлед, свабода слова


03.09.2007 / 19:30\nМала сыру 11\nПопыт на беларускі сыр перавышае прапанову ў 50 разоў.\nАпошнія паўгоду назіраецца выгадная кан’юктура на рынках малочных прадуктаў. Гэта дазваляе айчынным малаказаводам трымацца прыбытковасьці.\nНа таргах, што ладзіліся Беларускай унівэрсальнай гандлёвай біржай (БУГБ) у апошні дзень жніўня, попыт на беларускі сыр перавысіў прапанову ў 50 разоў, паведамляе «Белорусы и рынок». Прычынай такой істотнай разьбежкі стала тое, што свой тавар агульным аб’ёмам 30 т прапанавалі толькі два прадаўцы, у той час як пакупнікі, якіх было 19, падалі заяўкі на 1710 т сыру. Сярэдняя цана продажу склала 4,5‑2,62 $/кг.\nТыднем раней БУГБ таксама ладзіла таргі сырам. У іх прымалі ўдзел 15 замежных пакупнікоў і 7 беларускіх прадаўцоў. Тады попыт перавысіў прапанову ў 6 разоў — 1310 т паводле заявак пакупнікоў супраць прапанаваных беларусамі 189 т сыру. Відавочна, што папулярнасьць беларускага сыру расьце, аднак беларускія вытворцы, пра што сьведчаць апошнія таргі, не сьпяшаюцца па сёньняшнім кошце прадаваць сваю прадукцыю. Ахвотна набываюць замежнікі і беларускі казеін, а таксама сухое абястлушчанае малако ды масла. У параўнаньні з аналягічным пэрыядам мінулага году сярэднія цэны на сухое малако ўзрасьлі больш чым у 2 разы, на тэхнічны казеін — удвая. За чатыры месяцы таргоў беларусы прадалі 2140 т масла, а цэны на яго за гэты час вырасьлі на 72%.\nГоршыя справы зь мясам. На сёньня на складах захоўваецца каля 12000 т прадукцыі. Беларускае мяса ня хочуць набываць праз высокія кошты.\n03.09.2007 / 19:55\nДык якая была сярэдняя цана продажу?\n03.09.2007 / 21:16\nМожа, хтосьці й можа есці такую дрэнь, як "беларускі сыр" (неверагоднае словазлучэнне нават для пачынаючага гурмана), але я не ем мясцовага сыру і не раю нікому. Гэты прадукт нават "сырам" назваць нельга.\n03.09.2007 / 21:27\nЗабыўся пра мяса. Нездарма ў Беларусь (здаецца, з 11.08) забаронены ўвоз усялякіх мясных прадуктаў. Дарэчы, выраб кілаграма ялавічыны абыходзіцца ў Беларусі ў 6 разоў (!!!) даражэй, чым у Галандыі. Дык ці не танней закупляць, а нашых прапойцаў-калгаснікаў пакінуць на волю лёсу? Га, таварышч празідзент? Ці шкада электарату?


Падатковая пачала паляванне на дармаедаў\nГалоўная Праграмы Аб'ектыў 22.09.2016\nАб'ектыў\t22.09.2016 Падатковая пачала паляванне на дармаедаў\n«Ну і няхай, адсядзім 15 сутак, адпрацуем і ўсё» – гэтак рэагуюць жыхары Краснапольскага раёну на Магілёўшчыне на перспектыву атрымаць содні за тое, што не сплацяць гэтак званага падатку на дармаедства.\nГазу няма, святла няма, ёсць толькі бульба, яблыкі ды сыраежкі\nБеспрацоўныя вяскоўцы атрымалі папярэджанні пра неабходнасць з’явіцца ў падатковую, каб патлумачыць, чаму яны не плацілі падаткаў у 2015-ым.\n«За што я павінен плаціць Br 360, я не ведаю. Калгасы разваленыя, працы няма. На біржы таксама сказалі што працы няма. На біржы дапамогу не даюць за тое што беспрацоўны», – кажа жыхар вёскі Раманькі.\nМікалай жыве адзін, даўно не працуе, бо працы не можа знайсці не толькі ў сваёй вёсцы, але і ўва ўсім раёне.\n«За святло не было чым плаціць – адключылі, газу няма на што купіць. На вуліцы печка стаіць, там бульбу гатую. Цяпер добра яшчэ яблыкі ёсць. Часам можна сыраежку знайсці», – дзеліцца яшчэ адзін беспрацоўны з Раманькі Мікалай Канаплянікаў.\nКраснапольскі раён лічыўся пацярпелым ад Чарнобылю, цяпер ільготы знялі. Сельскую гаспадарку знішчылі аб’яднаннем калгасаў – увесь раён гэта адно адкрытае акцыянернае таварыства «Краснапольскі». Якое не можа забяспечыць працай нават тых нешматлікіх вяскоўцаў, што не ўцяклі ў горад.\n«Хоць пехатою буду ісці, дайце хоць нейкую працу – кажуць няма, чакайце», – зазначае Мікалай.\nПлаціць пакуль не трэба, але ніхто і не збіраецца\nПрацы няма, а вось падатак – заплаці. Што праўда, у падатковай інспекцыі супакойваюць: паперкі без подпісу і пячаткі, якія атрымалі беспрацоўныя вяскоўцы – гэта яшчэ не абавязак плаціць.\n«Гэта проста паведамленне што ў вас ёсць шанец прыйсці ў інспекцыю і патлумачыць што вы магчыма працавалі па дамове ці можа афіцыйна працавалі ў Расеі, ці хварэлі ці ў вас інваліднасць», – супакойваюць у падатковай інспекцыі.\nТыя, хто ўжо атрымаў такія паведамленні, плаціць пераважна і не збіраюцца. Бо папросту не маюць грошай.\n«Няма ў мяне чым плаціць, у мяне дзеці ёсць, мне трэба дзяцей карміць а не дзяржаве плаціць Br 360»,\n«Няхай садзяць. Няма грошай плаціць – няхай садзяць. У турме не страшна!»,\n– прызнаюцца мужчыны.\nПраваабаронцы ж нагадваюць, што дэкрэт пра дармаедства супярэчыць Канстытуцыі ды прапаноўваюць не звяртаць увагі на паперкі без пячаткі.\n«Трэба адстойваць свае правы і патрабаваць каб выконвалася канстытуцыя, і казаць пра тое, што я маю права не працаваць. І гэта не мой абавязак. Паведамленні якія не ўтрымліваюць ні даты ні подпісу, можна прыраўніваць да спаму і выкідаць у смецце », – тлумачыць праваабаронца Леанід Судаленка.\nСпачатку ты дармаед, потым апазіцыянер, а пасля – касінер\nТолькі праблема ад гэтага не знікне, праца ды грошы не з’явяцца, а патрабаванне заплаціць падатак, ужо з пячаткай і подпісам, усё ж прыйдзе да беспрацоўных.\n«Ня ведаю што рабіць. Напэўна трэба браць косы ў рукі і на нейкую дэманстрацыю. Нічога больш не застаецца», – падсумоўвае Мікалай Канаплянікаў.\nBr Br 360 беларусы, якія не працавалі больш за 183 дні летась, мусяць заплаціць да 15-га лістапада.\nІрына Дарафейчук, «Белсат», фота – TUT.BY\n22.09.2016\tГлядзі выданне цалкам\nПоўнае выданне навінаў за 22.09.2016\nЖыхары Віцебску супраць Сафійскага сабору\nДжэкі Чан патрабуе сустрэчы з Лукашэнкам\nХто разбамбаваў гуманітарны канвой ААН у Сірыі?\nВыбары скончыліся, суды – распачаліся\nУ шпіталі менскага СІЗА памёр хворы на дыябет\nРассяльгаснагляд дазволіў пастаўкі менскіх яек\nАд выбуху ў Ліёне пацярпелі 13 чалавек. Апублікаванае фота тэрарыста\nРэйтынг даверу Пуціну ўпаў да мінімуму за 13 гадоў\nГарачы каментар Беларускі рэжысёр зняў фільм пра тое, што ў Беларусі «заўсёды так чыста!»\nГарачы каментар Лукашэнка: «У мяне ў лесе адкідаў няма, а калі ў вас адкіды атрымліваюцца – сумна»\nГарачы каментар Лябедзька: Моцнае жаданне беларусаў змагацца за незалежнасць можа стрымаць Крэмль\nСуб'ектыў Рабочыя паказалі палату Лукашэнкі плошчай 100 кв. м. NEXTA на Белсаце


Лукашэнка рыхтуе беларусаў да горшага\n11.10.2011 / 15:55\n«Баюся, што гэты глабальны крызіс можа прыйсці і да нас».\n«Мяркую, што калі мы з Расіяй будзем разам, мы з мінімальнымі стратамі пераадолеем гэты крызіс», — заявіў А. Лукашэнка на сустрэчы з губернатарам Наўгародскай вобласці Расіі Сяргеем Міціным.\n«У нас ёсць, што прапанаваць Расіі, у нас вялікая патрэба ў расійскіх рэсурсах. І калі мы сапраўды створым роўныя ўмовы, як гэта піша прэм’ер-міністр Расіі ў сваім артыкуле аб інтэграцыі,\nвы можаце лічыць беларусаў навечна сваімі людзьмі»,\nЛукашэнка заявіў аб адсутнасці праблем ва ўзаемаадносінах з кіраўніцтвам Расіі.\n«У нас сапраўды цяпер добры дыялог, і няпраўда, што гэта напярэдадні прэзідэнцкіх выбараў у Расіі і парламенцкіх выбараў у Беларусі, якія адбудуцца ў наступным годзе. Тут няма ніякай палітычнай кан’юнктуры», — сказаў Лукашэнка.\n«Мы даўно разумеем і ведаем, што такое Расія для Беларусі. Напэўна, і расіяне сёння пераканаліся наверсе, што такое Беларусь для Расіі.\nПавінен быў прайсці пэўны перыяд для таго, каб Расія ўбачыла сапраўдных сяброў, сапраўдных прыліпалаў і сапраўдных ворагаў», — заявіў Лукашэнка.\n«Для нас вельмі важна быць разам. Мы гатовыя прапанаваць Расіі ўсё што заўгодна ў плане сельскагаспадарчай прадукцыі. Мы гатовыя калі не на 100%, то вялікую долю яшчэ дадаць на расійскім рынку», — прапаноўваў ён.\nСтаніслаў Шушкевіч — малодшы пра свае 10 сутак: Адвёз у ізалятар тры скрыні кніг


1000 аўстралійскі долар у CAD\n1000 AUD у CAD - аўстралійскі долар у канадскі долар канвэртар валют\nНашы аўстралійскі долар да канадскі долар канвертара з'яўляецца ўдакладненых з абменнымі курсамі ад 10.07.2020. Увядзіце любую зададзеную суму, якая будзе канвертаваць ў полі злева ад аўстралійскі долар. Выкарыстоўвайце «своп валюты» -Кнопка зрабіць канадскі долар валюту па змаўчанні. Націсніце на канадскі долар або аўстралійскі долар, каб канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКурсы валют Абноўлена: 10.07.2020 14:09\n945,00300 CAD ($)\n1 AUD = 0,945003 CAD\n1,058198 AUD = 1 CAD\nаўстралійскі долар курс у канадскі долар = 0,95\nВы выбралі зыходную валюту AUD і мэтавую валюту канадскі долар з сумай 1000 AUD. Вы можаце выбраць абменныя курсы ў двух спісах для больш чым 160 міжнародных валют. Абменныя курсы абнаўляюцца з рэгулярнымі інтэрваламі і ў звычайнай колькасці прадстаўлены ў таблічнай форме. Вы таксама можаце ўбачыць гістарычныя курсы іншых наведвальнікаў.\nаўстралійскі долар валюта ў Аўстралія, Кірыбаці, Науру, Тувалу. канадскі долар валюта ў Канада. Сімвал AUD з'яўляецца $. Сімвал CAD з'яўляецца $. Абменны курс для аўстралійскі долар быў актуалізаваны Juli 10, 2020. Абменны курс валюты для канадскі долар быў актуалізаваны Juli 10, 2020. Каэфіцыент AUD мае 5 ўважаецца лічбаў. Каэфіцыент CAD мае 5 ўважаецца лічбаў.\nабменны курс аўстралійскі долар у канадскі долар = 0,95.\n$ 10 $ 9.45\n$ 50 $ 47.25\n$ 100 $ 94.50\n$ 250 $ 236.25\n$ 500 $ 472.50\n$ 1000 $ 945.00\n$ 10 $ 10.58\n$ 50 $ 52.91\n$ 100 $ 105.82\n$ 250 $ 264.55\n$ 500 $ 529.10\n$ 1000 $ 1,058.20\nAUD у BRLAUD у EURAUD у IDRAUD у INRAUD у KRWAUD у MXNAUD у NOKAUD у NZDAUD у RUBAUD у SGD


Сведкі-міліцыянты на судзе ў Пінску не разумелі беларускай мовы | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНа 20 базавых велічынь аштрафаваў суд у Пінску актывіста Руху «За Свабоду» Алеся Аўсеенку за ўдзел у акцыі 26 сакавіка.\nГэта ўжо другое аналагічнае рашэнне па гэтай справе.27 красавіка суддзя суда Пінскага раёна і горада Пінска Свіцін Д.В аштрафаваў спадара Аўсеенку за ўдзел у акцыі пратэсту на плошчы Леніна 26 сакавіка. Праз працэдурныя парушэнні Брэсцкі абласны суд адмяніў гэтае рашэнне і вярнуў справу ў Пінскі суд.\n«Мне прысудзілі штраф у 20 базавых велічыняў», – сказаў сайту Pyx.by Алесь Аўсеенка.\n«Я ілюзій не меў. Сістэма працуе, не можа абмінуць, тады іншыя будуць на вуліцу выходзіць», – дадаў актывіст Руху «За Свабоду».\nЁн падкрэсліў, што найбольш яго ўразіла, што міліцыянты, якія сведчылі на судзе, не разумеюць беларускай мовы.\nАўсеенка на сёння яшчэ не вырашыў, ці будзе абскарджваць рашэнне суда. «Хочацца, але кожнае абскарджанне – гэта дзве базавых велічыні і перапіска. Думаю», – дадаў ён.\n«Рашэнне суда было прадказальным. Гэтыя рашэнні па справам вясновых пратэстаў у Пінску, амаль што ва ўсіх аднолькавыя. Калі чалавек прысутнічаў на судзе, то атрымліваў штраф у 10 базавых велічынь. Калі суд адбываўся без асобы, якая прыцягваецца да адміністрацыйнай адказнасці, як, напрыклад, Руслан Гусейнаў – то 20 базавых велічынь. Нам вядома што былі нейкія спісы і вызначаная колькасць людзей, якіх патрэбна было пакараць», – распавёў сайту Pyx.by гарадскі каардынатар у Пінску Алесь Рамановіч.\nЁн таксама пацвердзіў, што міліцыянты не разумелі беларускай мовы. «Працэс вёўся на беларускай мове, але сведкі давалі сведчанні на расейскай. Бывала, што судзі прыходзілася перакладаць пытанне, што задаваў сведкам спадар Аўсеенка», – заключыў Рамановіч.


Міністр ЖКГ расказаў, што будзе з цэнамі на камунальныя паслугі - 16.05.2022, Sputnik Беларусь\nМіністр ЖКГ расказаў, што будзе з цэнамі на камунальныя паслугі\nУ Беларусі даволі выгадныя цэны на энергарэсурсы, а гэта станоўча ўплывае на тарыфы на жыллёва-камунальныя паслугі. 16.05.2022, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 16 мая – Sputnik. Рэзкіх скачкоў тарыфаў на жыллёва-камунальныя паслугі ў Беларусі не будзе, заявіў міністра жыллёва-камунальнай гаспадаркі Андрэй Хмель.Кіраўнік профільнага ведамства адзначыў, што, дзякуючы пісьменным падыходам і палітыцы беларускага лідара, у Беларусі сёння дастаткова даступныя ў параўнанні з краінамі ЕС цэны на энергарэсурсы. А гэта, у сваю чаргу, станоўча ўплывае на тарыфы на камунальныя паслугі.Міністр гарантуе, што рэзкіх скачкоў цэн на жыллёва-камунальныя паслугі ў краіне не будзе, прычым ні ў гэтым годзе, ні ў наступным.Нагадаем, у пачатку красавіка кіраўнік ведамства заяўляў, што павелічэнне камуналкі непазбежна, аднак і тады падкрэсліваў: цэны будуць расці ў пэўных межах, павышэнне будзе планавым - "як было апошнія тры-чатыры гады".Як будзем плаціць за відэаназіранне?На мінулым тыдні ў Мінсувязі падзяліліся інфармацыяй, што відэаназіранне можа быць уключана ў жыллёва-камунальныя паслугі. Міністр ЖКГ пракаменціраваў і гэты момант.Ён нагадаў, што ёсць асноўныя і дадатковыя жыллёва-камунальныя паслугі. Да дадатковых як раз і адносіцца ўстаноўка і тэхнічнае абслугоўванне сістэм відэаназірання."Гэтая паслуга сёння аказваецца. Паўтаруся, яна з’яўляецца дадатковай", - падкрэсліў кіраўнік ведамства.Андрэй Хмель растлумачыў, як гэтая паслуга павінна прадастаўляцца і як за яе плаціць. Так, спачатку трэба апавясціць упаўнаважаную асобу па кіраванні агульнай маёмасцю, што вы хацелі б гэтую паслугу атрымаць. Затым гэтая ўпаўнаважаная асоба правядзе працэдуру закупкі, вызначыць тую арганізацыю, якая гэтую паслугу будзе прадастаўляць. А далей тыя, у каго ёсць жаданне і неабходнасць у відэаназіранні, заключаць дамову.Кошт гэтай паслугі, паводле слоў міністра, вызначаецца толькі выканаўцам і атрымальнікам паслугі ў рамках заключанага дагавора. Міністэрства яго не рэгулюе.Пры жаданні ад гэтай паслугі можна будзе і адмовіцца. І ў жыроўку гэтая дадатковая паслуга можа быць уключана толькі пры наяўнасці адпаведнай дамовы, растлумачыў кіраўнік профільнага ведамства.>>> Хочаце яшчэ больш актуальных і цікавых навін – падпісвайцеся на Telegram-канал Sputnik БеларусьЧытайце таксама:\nміністр, жкг, тарыфы жкг, камунальныя паслугі, грамадства, беларусь\n10:13 16.05.2022 (абноўлена: 10:15 16.05.2022)\nУ Беларусі даволі выгадныя цэны на энергарэсурсы, а гэта станоўча ўплывае на тарыфы на жыллёва-камунальныя паслугі.\nМІНСК, 16 мая – Sputnik. Рэзкіх скачкоў тарыфаў на жыллёва-камунальныя паслугі ў Беларусі не будзе, заявіў міністра жыллёва-камунальнай гаспадаркі Андрэй Хмель.\nКіраўнік профільнага ведамства адзначыў, што, дзякуючы пісьменным падыходам і палітыцы беларускага лідара, у Беларусі сёння дастаткова даступныя ў параўнанні з краінамі ЕС цэны на энергарэсурсы. А гэта, у сваю чаргу, станоўча ўплывае на тарыфы на камунальныя паслугі.\nМіністр гарантуе, што рэзкіх скачкоў цэн на жыллёва-камунальныя паслугі ў краіне не будзе, прычым ні ў гэтым годзе, ні ў наступным.\n"Мы як працавалі ўсе папярэднія гады, так і будзем працаваць планава ў гэтым напрамку", - падкрэсліў Андрэй Хмель, выступаючы ў эфіры тэлеканала СТБ.\nНагадаем, у пачатку красавіка кіраўнік ведамства заяўляў, што павелічэнне камуналкі непазбежна, аднак і тады падкрэсліваў: цэны будуць расці ў пэўных межах, павышэнне будзе планавым - "як было апошнія тры-чатыры гады".\nЯк будзем плаціць за відэаназіранне?\nНа мінулым тыдні ў Мінсувязі падзяліліся інфармацыяй, што відэаназіранне можа быць уключана ў жыллёва-камунальныя паслугі. Міністр ЖКГ пракаменціраваў і гэты момант.\nЁн нагадаў, што ёсць асноўныя і дадатковыя жыллёва-камунальныя паслугі. Да дадатковых як раз і адносіцца ўстаноўка і тэхнічнае абслугоўванне сістэм відэаназірання.\n"Гэтая паслуга сёння аказваецца. Паўтаруся, яна з’яўляецца дадатковай", - падкрэсліў кіраўнік ведамства.\nАндрэй Хмель растлумачыў, як гэтая паслуга павінна прадастаўляцца і як за яе плаціць. Так, спачатку трэба апавясціць упаўнаважаную асобу па кіраванні агульнай маёмасцю, што вы хацелі б гэтую паслугу атрымаць. Затым гэтая ўпаўнаважаная асоба правядзе працэдуру закупкі, вызначыць тую арганізацыю, якая гэтую паслугу будзе прадастаўляць. А далей тыя, у каго ёсць жаданне і неабходнасць у відэаназіранні, заключаць дамову.\nКошт гэтай паслугі, паводле слоў міністра, вызначаецца толькі выканаўцам і атрымальнікам паслугі ў рамках заключанага дагавора. Міністэрства яго не рэгулюе.\nПры жаданні ад гэтай паслугі можна будзе і адмовіцца. І ў жыроўку гэтая дадатковая паслуга можа быць уключана толькі пры наяўнасці адпаведнай дамовы, растлумачыў кіраўнік профільнага ведамства.


N.R.M. перавыдалі культавы альбом 1999 году\nНа лічбавых музычных пляцоўках 20 траўня ўпершыню афіцыйна з’явіўся дыск N.R.M. – «Акустычныя канцэрты канца ХХ ст».\nУ 1999 годзе гэты дыск стаў першым афіцыйна выдадзеным беларускім unplugged-альбомам. Рэліз складаецца з 29 кампазіцый, запісаных падчас адмысловых канцэртаў у клубе імя Дзяржынскага і Палацы прафсаюзаў у Менску. Сярод іх песні з трох першых альбомаў N.R.M. у акустычных аранжыроўках, творы з «Народнага альбома» і рэпертуару «Мроі», а таксама шэраг эксклюзіваў, якія больш нідзе не выдаваліся: «13», «Медны купарос», «Халодны блюз», «Са шчытом ці на шчыце».\nНагадаем, што ў сакавіку 2020 на стрымінгавых пляцоўках упершыню з’явіліся ўсе студыйныя альбомы N.R.M., запісаныя ў 1995-2007 гадах у класічным складзе: Лявон Вольскі, Піт Паўлаў, Юрась Ляўкоў, Алезіс Дземідовіч. У 2010 годзе шляхі Лявона Вольскага з іншымі ўдзельнікамі гурта разышліся.\nТэгі: N.R.M беларуская музыка беларускі рок Лявон Вольскі


Прыдарожныя кафэ, паркінгі і запраўкі ў Yssingeaux Truckfly by Michelin\nУсе спецыялісты ў Yssingeaux\nЗнаходзьце ўсе аб'екты прыдарожнай інфраструктуры ў Yssingeaux, у рэгіёне Haute Loire. Truckfly збірае звесткі пра лепшыя рэстараны і паркінгі горада Yssingeaux, якія абслугоўваюць кіроўцаў падчас іх паездкі праз Haute Loire. Вы таксама знойдзеце ўсе запраўкі ў Yssingeaux, мыйні, транспартныя кампаніі, а таксама кропкі дастаўкі.\nНезалежна ад таго, шукаеце вы, дзе падсілкавацца, заправіць поўны бык ці адпачыць, праграма для кіроўцаў Truckfly будзе вашым спадарожнікам у Yssingeaux і дапаможа вам знайсці лепшыя прадпрыемствы!\nМоцна згаладаліся ці проста вырашылі пачаставацца смачнай ежай? Яшчэ ніколі не было так проста знайсці прыдарожны рэстаран у Yssingeaux у рэгіёне Haute Loire, які адпавядае вашым патрабаванням, як кіроўцы. Truckfly.com мае звесткі пра 1 рэстаранаў, якія абслугоўваюць кіроўцаў у Yssingeaux, а таксама ўсю неабходную кантактную інфармацыю: час працы, нумар тэлефона, цэны, наяўнасць паркінга, даступныя паслугі і адрас.\nТут вы знойдзеце ўсе прыдарожныя рэстараны, закусачныя, фуд-тракі, кропкі продажу страў, прыгатаваных у фрыцюры, і звычайныя рэстараны, якія знаходзяцца ў Yssingeaux, дзе можна пасядзець ці купіць стравы навынас.\nШукаеце, дзе адпачыць ці прыпаркаваць ваш грузавік у Yssingeaux? Truckfly мае звесткі пра ўсе паркінгі для велікагрузных аўтамабіляў у Yssingeaux у рэгіёне Haute Loire, што дазваляе палегчыць працу кіроўцаў. На картках разных паркінгаў для велікагрузных аўтамабіляў вы знойдзеце ўсе звесткі, неабходныя, каб туды патрапіць: час працы, адрас, нумар тэлефона і адрас электроннай пошты.\nПаглядзіце адзнакі і каментарыі, што пакінулі карыстальнікі Truckfly, якія раней наведвалі 2 паркінгаў для велікагрузных аўтамабіляў у Yssingeaux.\nParking Zone La Lavée\nВам трэба заправіць поўны бак у Yssingeaux у рэгіёне Haute Loire? Truckfly.com мае звесткі пра 1 паліўных станцый, прыстасаваных для абслугоўвання велікагрузных аўтамабіляў і кіроўцаў у Yssingeaux, а таксама звесткі, дзякуючы якім вы даведаецеся, як туды патрапіць: адрас, нумар тэлефона, адрас электроннай пошты і час працы.\nБез цяжкасцей знаходзьце лепшыя паліўныя станцыя кампаній Total, Eni, BP, Shell і іншых кампаній у Yssingeaux, глядзіце адзнакі і каментарыі, пакінутыя членамі супольнасці Truckfly, і атрымлівайце асалоду ад спакойнай паездкі.


ВЯЗЬНІ ГУЛАГУ ІВАН І ТЭАФІЛІЯ ДУДКІ З БАРАНАВІЧАЎ ДАГЭТУЛЬ НЕ РЭАБІЛІТАВАНЫЯ\nГісторыя жыцьця Івана й Тэафіліі Дудкоў з Баранавічаў падобная да лёсаў многіх беларусаў, якія ў часе другой усясьветнай вайны імкнуліся да адбудовы сваёй незалежнай беларускай дзяржавы. Узгадвае Іван Дудко:\n(Іван Дудко: ) “Гэта было ў 1944 годзе. Нас бралі ў Беларускую Краёвую Абарону. Беларуская Цэнтральная Рада абвесьціла мабілізацыю ўсіх, хто нарадзіўся з 1918 па 1922 год — яны павінны былі зьявіцца ў ваенкамат. Калі толькі ня пойдзеш у армію, значыць, зьнішчаць усіх нашчадкаў і спаляць маёмасьць.\nІ мы прыбылі ў Нясьвіж, у беларускі батальён Краёвай Абароны. Там мы хадзілі ў сваім адзеньні, толькі займаліся падрыхтоўкай. Езьдзілі ў Застралечча, там якраз Каўпак наступаў, мы там ахоўвалі школу... І за гэта потым ужо ў 1946 годзе забрала нас МГБ, сьледзтва вялі й далі 10 гадоў”.\nІван Дудко кажа, што ў той час ён быў яшчэ “савецкім патрыётам”. Пайшоў у Беларускую Краёвую Абарону, таму што была мабілізацыя й трэба было падпарадкоўвацца. Усьведамленьне таго, што насамрэч адбывалася ў краіне, прыйшло пазьней, ужо за кратамі. Іван Дудко быў адным з тых “ворагаў народу”, якія будавалі Менскі трактарны завод.\n(Іван Дудко: ) “Баракаў не было. Жылі ў цэху, ён быў накрыты ня шклом, а аполкамі. Дождж пойдзе — залівала падлогу, вады было па костачку, а ўзімку, як пурга, дык замятала нас сьнегам, што толькі пара ішла з-пад коўдры. Ні печы не было, нічога. Раніцай пайку хлеба давалі й суп, нейкую баланду, турнэпс з гнілой траской. А на абед прывозілі жывую пшаніцу, неразмолатую. Я заліў там фундамэнт пад кавальны й ліцейны цэхі. А ўжо ў 1948 годзе нас завезьлі на Поўнач, у Інту. На трактарным была самая сапраўдная душагубка, там шмат загінула нашых хлопцаў”.\n(Карэспандэнтка: ) “Нават горш за Поўнач?”\n(Іван Дудко: ) “На Поўначы было ўдвая лепш. Там было абжыта, баракі былі”.\nУ Інце Іван Дудко й пазнаёміўся са сваёй будучай жонкай Тэафіліяй. Яна была асуджаная за тое, што ў часе другой усясьветнай вайны стала сябрам Саюзу Беларускай Моладзі. Некалькі гадоў Іван й Тэафілія перапісваліся ў лягеры, пабачыцца маглі, калі, накіроўваючыся на працу, сустракаліся жаночы й мужчынскі атрады. Узялі шлюб, толькі вярнуўшыся на радзіму ўжо пасьля амністыі. У Інце ў Івана Дудка пачалася перапіска й зь беларускай паэткай Ларысай Геніюш.\n(Іван Дудко: ) “Геніюш разам з намі была ў лягеры. Ларыса Антонаўна і мне пісала, дасылала нам і вершы, падтрымлівала нас маральна. Пасьля вызваленьня Ларыса Антонаўна пераехала ў Зэльву. Мы з Тэафіліяй езьдзілі да яе”.\nСям’я Дудкоў захавала блізкія дачыненьні з Ларысай Геніюш. Спадар Іван рамантаваў ёй дом, сама паэтка неяк даглядала захварэлага сына Дудкоў.\nІван і Тэафілія Дудкі дагэтуль не рэабілітаваныя. Калі спадар Іван зьвярнуўся да ўладаў па рэабілітацыю, то атрымаў адказ, што пакараньне, маўляў, было справядлівае. Як і тады, так і цяпер Іван Дудко ня лічыць сябе вінаватым і мяркуе, што ўлады ня могуць дараваць яму й жонцы ўдзелу ў вызвольным руху дзеля незалежнай Беларусі.


“Расатам” заменіць корпус рэактара для Астравецкай АЭС, калі Беларусь гэтага запатрабуе – Твой стыль\nЗ-за інцыдэнту на БелАЭС Літва ўручыла ноту і папрасіла дапамогі ў Бруселя\nАляксандр Лакшын распавёў падрабязнасці інцыдэнту на БелАЭС. Паводле яго слоў, у ноч з 9 на 10 ліпеня адна з субпадрадных арганізацый, занятых на будаўніцтве БелАЭС, перамяшчала корпус рэактара з аднаго лажамента на іншы (работы праходзілі за межамі рэактарнага аддзялення). Корпус планавалася перамясціць прыкладна на 10 метраў, не змяняючы яго гарызантальнага становішча. Аднак субпадрадчык парушыў інструкцыю па страпоўцы грузаў, таму корпус перакасіўся пры ўздыме.\nНа вышыні каля 4 метраў паўстала няспраўнасць пад’ёмнага крана. З-за гэтага корпус заставаўся ў падвешаным стане больш за паўгадзіны. Увесь гэты час перакос паступова павялічваўся. У выніку канструкцыя праслізнула па кроквах і павісла дыяганальна, сутыкнуўшыся з зямлёй.\nХуткасць руху корпуса па кірунку да зямлі не перавышала хуткасці пешахода. Таму нельга казаць, што канструкцыя ўпала або стукнулася, лічыць Аляксандр Лакшын.\n– На працягу працэсу вялася няспынная відэаздымка і забяспечвалася рэгістрацыя сілаў на гаку крана. Нават у момант дотыку зямлі асноўная вага вырабу – больш за дзве траціны – утрымлівалася кранам.\nПа словах топ-мэнэджара, пра інцыдэнт не расказвалі, таму што ён не стаў прычынай ніякага шкоды.\n– У атамнай галіне ёсць выразныя рэгламенты і правілы, якія вызначаюць, што з’яўляецца падзеямі, пра якія трэба інфармаваць наглядныя органы і грамадскасць. Яны апісваюць памер шкоды або ўздзеяння на персанал, абсталяванне і навакольнае асяроддзе. У дадзеным выпадку ніякага падзеі, што прывяла да якой-небудзь шкоды, не адбылося. Максімум, пра што можна казаць – што сцерлася фарба на корпусе, – сказаў Лакшын.\nМаксімальная нагрузка на корпус [падчас інцыдэнту] была значна ніжэй за дапушчальную. Больш за тое, яна была ў 1,5 разы ніжэй нават той нагрузкі, якую корпус здольны вытрымаць ў рэжыме нармальнай эксплуатацыі на працягу 60 гадоў. Гэта даказваюць паказанні прыбораў і разлікі, заявіў Лакшын.\n– Тым не менш, каб зняць любыя магчымыя сумневы заказчыка, мы вырашылі правесці дадатковыя даследаванні. Спецыялісты галоўнага канструктара рэактарнай устаноўкі ОКБ «Гідрапрэс» і вытворцы корпуса завода «Атоммаш» выканалі кантрольныя вымярэння, уключаючы ўльтрагукавы кантроль металу і дэфектаскапію зварных злучэнняў. Яны пацвердзілі, што ніякіх зменаў стану корпуса не адбылося.\nВынікі даследаванняў перададзены заказчыку – РУП «Беларуская АЭС». У «Расатаме» перакананыя, што тэхнічных перашкод для выкарыстання корпуса няма.\n– Але мы разумеем, што разам з прыярытэтам бяспекі і надзейнасці яшчэ адным найважнейшым умовай развіцця атамнай энергетыкі з’яўляецца грамадская прымальнасць. Дапускаем, што заказчык можа прыняць рашэнне не ўжываць гэты корпус, каб пагасіць хвалю чутак і ажыятаж сярод часткі насельніцтва, – сказаў Лакшын. – Калі такое рашэнне будзе прынята, мы гатовыя яго ўлічыць.\nКалі беларускі бок вырашыць замяніць корпус, то на першым блоку будзе ўсталяваны корпус рэактара, які прызначаўся для другога блока. Яго выраб цяпер завяршаецца.\n– Але гэта рашэнне заказчыка, вядома, прывядзе да некаторага зруху графіка будаўніцтва энергаблока, – дадаў топ-менеджар «Расатама».\nСубпадрадная арганізацыя, якая парушыла інструкцыю і дапусціла перакос корпуса, пакараная. Работнікі, вінаватыя ў парушэнні, адхілены ад выканання абавязкаў і больш ніколі не будуць дапушчаныя да работ на атамных аб’ектах «Расатама».\n– Але, падкрэсліваю, не таму, што адбылося нешта з корпусам. Іх памылка па факце прывяла да спынення мантажу абсталявання. Больш за тое, у інфармацыйным полі паўсталі сумневы ў мэтазгоднасці выкарыстання гэтага корпуса, што як мінімум з’яўляецца рэпутацыйнага уронам. Вось у чым віна гэтых людзей і ў цэлым субпадраднай арганізацыі, – патлумачыў Аляксандр Лакшын.\nНагадаем, 25 ліпеня ў інтэрнэце сталі распаўсюджвацца чуткі, што падчас выпрабавальнай устаноўкі 334-тонны корпус рэактара для астравецкай АЭС паваліўся на зямлю з вышыні 2-4 метраў. Адбылося гэта яшчэ 10 ліпеня, аднак Міністэрства энергетыкі Беларусі пракаментавала сітуацыю толькі праз 2 тыдні.\nУ ведамстве паведамілі, што мела месца «няштатная сітуацыя», не патлумачыўшы, у чым яна заключалася. Мінэнерга запэўніла, што заказчык праекта, РУП «Беларуская АЭС», неадкладна запатрабаваў у генпадрадчыка, расійскага АТ «Атамбудэкспарт», усе дакументы і звесткі па інцыдэнце і аналізуе сітуацыю.\nДа гэтага часу чуткі пра інцыдэнт дайшлі да Літвы, і на іх адрэагавала прэзідэнт Даля Грыбаўскайтэ. Яна заявіла, што «Беларусь сыходзіць ад адказаў на пытанні пра бяспеку, не жадае пусціць назіральнікаў».\n28 ліпеня літоўскі ўрад уручыў беларускаму дыпламату ноту ў сувязі з няштатнай сітуацыяй. З пачатку года гэта ўжо трэцяя нота ад Літвы з нагоды БелАЭС.


«Ня ведаю таго, хто б сказаў: Больш не магу, сыходжу» | Сяргей Сыс\n«Ня ведаю таго, хто б сказаў: Больш не магу, сыходжу»\n26 студзеня паэту, журналісту і праваабаронцу «Вясны» Сяргею Сысу споўнілася 60 год. Аднак свой юбілей ён адзначае не на Радзіме, бо празь перасьлед летась вымушана зьехаў зь Беларусі. У эміграцыі цяпер і іншыя «вясноўцы», аднак праваабарончая дзейнасьць працягваецца.\nСяржук Сыс. Чарнігаў, 2022 г.\nПра цяперашнюю працу праваабарончага цэнтру «Вясна» ва ўмовах, калі частка сябраў арганізацыі ў турме, а частка за мяжой, Сяргей Сыс расказаў Свабодзе.\n«Працуем яшчэ больш, таму што трэба»\n«Яшчэ да пачатку масавых рэпрэсій у дачыненьні да грамадзкага сэктара і праваабаронцаў мы з прычыны эпідэміі ковіду вырашылі перайсьці на аўтаномны дыстанцыйны рэжым працы, у онлайн-фармаце. Таму нейкі досьвед мы ўжо мелі і да яго прызвычаіліся», — расказвае праваабаронца Сяргей Сыс.\nПаводле яго слоў, у сярэдзіне лютага 2020 году, калі адбылася хваля ператрусаў у праваабаронцаў і іх першыя затрыманьні, «вясноўцы» пачалі абдумваць далейшы фармат сваёй дзейнасьці.\n«Мы зразумелі, што рэпрэсіі ня спыняцца, а толькі набіраюць абароты. Урэшце прыйшоў такі „дзявяты вал“, калі пад татальную раздачу трапіла ня толькі „Вясна“, але цалкам увесь грамадзкі сэктар. Маю на ўвазе падзеі ў ліпені 2021 году, калі ўсё наша кіраўніцтва вывелі са строю — затрымалі Алеся Бяляцкага, Валянціна Стэфановіча, Уладзя Лабковіча, некалькі чалавек вымушана сталі выгнаньнікамі…», — успамінае Сяргей Сыс, падкрэсьліваючы, што слова «ўцякач» ён не ўжывае адмыслова:\n«Яно мае нейкі нэгатыўны сэнс, — удакладняе праваабаронца. — А выгнаньнікі — таму што ў нас быў толькі такі выбар: альбо сесьці, альбо зьехаць зь Беларусі, бо мы застаёмся падазраванымі па крымінальнай справе».\nПры гэтым Сяргей Сыс зазначае, што ў новых умовах працы «вясноўцы» ня страцілі ніводнага кірунку сваёй дзейнасьці:\n«Працуем яшчэ больш, таму што трэба, бо хто акрамя нас?» — кажа суразмоўца.\n«Важна даваць інфармацыю пра тое, што адбываецца ў Беларусі, усяму сьвету»\nСяргей Сыс расказаў, што вялікай праблемай да гэтага моманту застаецца перасьлед усёй валянтэрскай каманды «Вясны».\n«Яна была створана не за адзін год. І калі раней валянтэры займаліся такімі рэчамі, як арганізацыя навучаньняў, конкурсаў, рабілі каворкінгі, абмяркоўвалі падзеі, дзяліліся сваімі ўражаньнямі ад праваабарончай дзейнасьці, да якой яны далучаліся ў якасьці валянтэраў, то з часам уся гэтая дзейнасьць стала рызыкоўная. Назіраньне за працягам адкрытых судовых паседжаньняў мэтанакіравана пачало вынішчацца. Менавіта на валянтэраў зьвярталі ўвагу, іх затрымлівалі, некаторыя трапілі пад адміністрацыйны перасьлед, зь іх таксама бралі расьпіскі, што яны ніколі ня будуць супрацоўнічаць зь „Вясной“…»\nНягледзячы на складаныя і небясьпечныя ўмовы, Сяргей кажа, што валянтэры па-ранейшаму стараюцца выконваць сваю працу «на месцах».\n«Мы вельмі шануем і беражом людзей, якія засталіся ў Беларусі і добраахвотна працягваюць сваю дзейнасьць. Паколькі цяпер для нас вельмі важна валодаць апэратыўнай і дакладнай інфармацыяй пра тое, што адбываецца ў судах — даведвацца, якія выносяцца тэрміны, і ўвогуле сачыць за тым, як крыва працуе правасудзьдзе».\nСяргей тлумачыць, што валянтэрская каманда «Вясны» сёньня ў нейкім сэнсе трансфармавалася:\n«Валянтэрамі можна зараз таксама назваць сваякоў палітвязьняў альбо людзей, якія самі сталі ахвярамі палітычных рэпрэсій. Яшчэ адзін пласт — гэта тыя, хто ня зьехаў з краіны ў сілу нейкіх сваіх прычын — гэта, у тым ліку, старыя актывісты, сябры грамадзкіх рухаў, партый, якія ўжо, вядома, былі, бо сёньня ўсё гэта раструшчана. Дык вось гэтыя людзі дзеляцца з намі інфармацыяй, па старой загартаванай праверанай звычцы, бо ведаюць, што „Вясна“ горш ня зробіць».\nСыс падкрэсьлівае, што інфармацыя, якую дасылаюць, праваабаронцам вельмі патрэбная.\n«Яна зьяўляецца ў нас на сайце і ў сацсетках, таксама публікуецца ў незалежных СМІ. І ў выніку даходзіць і да беларускай грамадзкасьці, і да міжнароднай супольнасьці. Важна ж даваць інфармацыю ня толькі беларусам пра тое, што робіцца ўнутры нашай краіны, але і ўсяму сьвету», — кажа Сяргей Сыс.\n«Людзкі боль — гэта наш боль»\nНа пытаньне, як праваабаронцы захоўваюць сваё мэнтальнае здароўе, калі на працягу апошніх гадоў кожны дзень маюць дачыненьне зь дзясяткамі гісторый пра катаваньні, біцьцё, затрыманьні, арышты і ператрусы, Сыс адказвае:\n«Мы ня сталі такімі цынікамі, якія як бы прызвычаіліся да такіх падзей і якім усё роўна, што робіцца. Людзкі боль — гэта наш боль. Стрэс, які раней нас закранаў і, як цяпер кажуць, выгараньне прафэсійнае прысутнічае практычна ва ўсіх, — кажа Сяргей Сыс. — У нас ёсьць шмат варыянтаў псыхалягічнай дапамогі кожнаму сябру „Вясны“. Дапамагаюць нам і проста бескарысьліва многія спэцыялісты, псыхолягі і псыхатэрапэўты».\n«Я доўга пакідаў краіну, і мой шлях быў вельмі складаны»\nПраваабаронца падкрэсьлівае, што чалавеку самому цяжка справіцца з гэтай масавай хваляй нэгатыву, якая абрынулася за апошні час, а нават практычна немагчыма.\n«І ў мяне была такая сытуацыя безвыходнасьці. Я доўга пакідаў краіну, і мой шлях быў вельмі складаны. Пры затрыманьні ў мяне забралі ўсе дакумэнты, карткі, пашпарт, і я проста безь нічога пакідаў краіну. І калі трапіў у бясьпечнае месца, мне падавалася — вось усё, я шчасьлівы. Цяпер я ў бясьпецы, і ўсё будзе добра. Аднак усё гэта назьбіралася і пайшло такімі нэрвовымі зрывамі. І менавіта дзякуючы псыхолягам удалося з гэтым справіцца».\nТаксама Сяргей Сыс расказаў пра свой досьвед барацьбы са штодзённым стрэсам, зьвязаным з напружанай працай.\n«Сёньня праваабарончая дзейнасьць займае вельмі шмат часу, больш, чым у Беларусі. Гэта зьвязана і з камунікацыяй, і з тым, што цяжэй інфармацыю здабываць. Таму шукаю некія магчымасьці, каб адцягнуцца, — і вось хаджу ў качалку. Займаюся 3 разы на тыдзень, цягаю штангі, жалеза. Я нават ніколі ня думаў, што менавіта спорт можа зьмяніць думкі і нейкі лад жыцьця, і вось. Хаця б гэтыя паўтары гадзіны ў дзень дапамагаюць адпачыць і перамяніць нагрузкі. Потым прыходзіш з новымі сіламі, сядаеш за працу і робіш тое, што трэба на гэты час».\n«Адчуваем, што павінны працаваць далей»\nСяргей кажа, што выпадкаў, каб хто за апошні час адышоў ад праваабарончай дзейнасьці з прычыны цяжкіх умоваў працы, ён ня ведае.\nПа яго словах, сябрам «Вясны», якія адчулі, напрыклад, недахоп маральных ці фізычных сілаў у сваёй штодзённай працы, прапануюць зьмяніць напрамак дзейнасьці.\n«Можна займацца сувязямі з палітвязьнямі, пісаньнем паштовак, наладжваньнем кантактаў, — больш нэўтральнай, так скажам, працай, якая ня б’е па псыхіцы. Мне здаецца, я нікога ня ведаю таго, хто б сказаў: „Больш не магу, сыходжу“. Думаю, што наадварот, праз увесь гэты перасьлед грамадзкага сэктару, праваабаронцаў і сябраў „Вясны“, мы адчуваем, што павінны працаваць далей, і ведаем, што наша праца вельмі патрэбная. І вось гэтая вера таксама надае моцы!»\n«Радыё Свабода», 26.01.2022 г.


Шэсць Армагедонаў ад Бундэсвера | Новы Час\nШэсць Армагедонаў ад Бундэсвера\nЭкспертную супольнасць накаўтаваў прагноз Мінбароны Германіі, што дапускае развал Еўрасаюза, з’яўленне еўрапейскага Пуціна і нават удзел некаторых краін Еўропы ў еўразійскай інтэграцыі.\n«Стратэгічная перспектыва 2040» — так называецца гэты скандальны рапарт. Увогуле, тэкст падрыхтавалі яшчэ ў лютым, аднак толькі зараз нямецкія журналісты з часопіса «Der Spiegel» здолелі зазірнуць у сакрэтны 110-старонкавы дакумент, каб падзяліцца з чытачамі ўбачаным.\nРаспрацавалі «Стратэгічную перспектыву» па замове кіраўніцтва дэпартаменту. Урсула фон дэр Ляен — кіраўніца Мінабароны Германіі, — вырашыла даведацца, якія грамадскія тэндэнцыі і міжнародныя канфлікты могуць паўплываць на палітыку бяспекі краіны ў бліжэйшыя дзесяцігоддзі. Аднак тое, якім чынам будзе дзейнічаць Бундэсвер, мала каго цікавіць. У фокусе ўвагі апынуліся сцэнары на будучыню.\nУсяго сцэнараў, якія разлічаныя на бліжэйшыя 25 гадоў, шэсць. І кожны з іх адзін горшы за другі. У лепшым выпадку, трэба чакаць, што ЕС замарозіць праект еўрапейскай інтэграцыі і пашырэння на Усход праз праблемы адаптацыі нядаўна прынятых сяброў. Пры такім варыянце падзей Брусэль чакае выклік у выглядзе з’яўлення на Усходзе агрэсіўнага блоку Расіі і Кітая, які спрабуе (і, дарэчы, паспяхова) перацягнуць на свой бок некаторыя краіны ЕС. Праўда, да адкрытай канфрантацыі з Пекінам і Масквой справа ўсё ж не дойдзе.\nШто тычыцца самага брутальнага сцэнару, то нас чакае разбурэнне ЕС і шматлікія ўнутраныя канфлікты на яго тэрыторыі. Дадатковым антуражам апакаліпсісу выступіць эканамічны крах ЗША — уверцюра да катастрофы сусветнай эканомікі і заканчэння глабалізацыі. Цікава, што да найгоршага сцэнару, на думку прэсы, аўтары даследавання чамусьці не дайшлі. Па меркаванні журналістаў таго ж «Der Spiegel», такі варыянт павінен быў уключаць магчымасць спынення дзейнасці NАТО і Бундэсвера.\nСярод іншых сцэнараў, напэўна, будзе цікавы прагноз, паводле якога Еўропа для вырашэння праблемаў пачне імпартаваць расійскую дзяржаўна-капіталістычную мадэль. У выпадку з’яўлення еўрапейскага Пуціна аўтары рапарту не выключаюць канец еўрапейскай дэмакратыі.\nХаця стваральнікі дакумента асобна падкрэсліваюць, што прапанавалі не стоадсоткавыя прагнозы, а толькі мадэлявалі развіццё падзей, футуралогія ад Бундэсвера шакавала публіку. Так ці інакш, вайсковы дэпартамент Германіі — гэта сур’ёзная кантора. Праўда, хапае і тых, хто не верыць у прафесіяналізм нямецкіх аналітыкаў. Адзін з крытыкаў «Перспектывы» напісаў, што аўтары тэксу яўна начыталіся коміксаў, адкуль і ўзялі сюжэты для дакумента.\nА вось у амерыканскім выданні «Politico» мяркуюць, што немцы занадта аптымістычна ацанілі шанцы Расіі захавацца ў бліжэйшы час, і тым больш — пагражаць Захаду. На думку аўтара тэзісу, сучасная расійская мадэль — дастаткова слабая. Не бачыць ён і перспектыў для малых краін Усходняй Еўропы, якія эканамічна вельмі слабыя. На месцы перыферыйных краін ЕС прагназуюць паўстанне шэрай зоны, нейкі пояс бяспекі, які працягнецца ад Балканаў да Іспаніі і будзе абараняць багатую Поўнач ад мігрантаў з Поўдня і ісламістаў Блізкага Усходу.\nКрытыкуюць аўтараў дакумента і за тое, што яны цалкам праігнаравалі ўплыў палітычнага працэсу ў ЗША на сітуацыю ў Старым свеце. Напрыклад, канфлікт паміж Трампам і яго апанентамі на пэўным этапе, як пішуць некаторыя, можа выклікаць юрыдычны казус, які паступова паралізуе нармальную сістэму адміністрацыі і заканадаўчых органаў. Такая версія падзей адразу скароціць прысутнасць і вагу ЗША ў Еўропе, даючы магчымасць Маскве ўзмацніць свой ціск на Брусэль і дамагчыся нейкіх бонусаў.\nПольская праўрадавая прэса пабачыла ў фрагменце пра магчымы пераход некаторых краін Усходняй Еўропы пад дах Масквы наўпроставае жаданне немцаў аддаць Польшчу пад дыктат Масквы — як вынік нейкай здзелкі. Праўда, тут спадзяюцца, што аўтары дакладу не ўлічылі важны фактар: больш за мільён мігрантаў з Усходу, якія Германія прыняла падчас крызісу ўцекачоў. Праблема мігрантаў, маўляў, аслабіць радзіму Меркель і не дазволіць Германіі гандляваць больш слабымі партнёрамі па ЕС.\nБрытанская публіка, наадварот, вітала дакумент, паколькі большасць апісаных сцэнараў прагназуюць хуткі крызіс Еўрасаюза. Маўляў, выхад Вялікабрытаніі са складу ўдзельнікаў еўраінтэграцыі быў слушным крокам.\nНельга не заўважыць, што дакумент стаў вядомы грамадскасці на фоне імклівай актывізацыі знешняй палітыкі Парыжу. Прагнозы «Der Spiegel» былі апублікаваныя ў той час, калі Эмануэль Макрон агучыў свой план рэфармавання ЕС, які павінен ператварыцца ў больш цэнтралізаваную структуру. Напрыклад, французскі гарант прапануе ўвесці агульнаеўрапейскі пашпарт, стварыць адзіны вайсковы бюджэт і, адпаведна, — агульную еўрапейскую армію. Энтузіязм Макрона адразу надаў яму імідж новага лідара Еўропы, які ідзе на змену Ангеле Меркель, што наўрад ці падабаецца апошняй. Магчыма, за кошт публікацыі «Перспектывы», якую наўмысна злілі журналістам, Берлін астудзіў амбіцыі Макрона.\nБольшасць аналітыкаў сапраўды бачыць у «Стратэгічнай перспектыве» пэўны элемент прапагандысцкай вайны Берліну. Інакш наўрад ці да дакументу з грыфам «сакрэтна» дапусцілі б журналістаў. Тым не менш, застаецца шмат пытанняў, на грунце якіх крыніц і паводле якой метадалогіі аналітыкі Бундэсвера зрабілі свае апакаліптычныя прагнозы.\nСтратэгічная перспектыва 2040


Перад актывацыяй офісных прадуктаў MS Office, пераканайцеся, што аперацыйная сістэма актываваная. Для праверкі актывацыі АС адкрыйце меню "Пуск" , націсніце на кнопку "Параметры" (прадстаўлена ў выглядзе шасцярэнькі), выберыце параметр "Абнаўленне і бяспека" , у слупку злева "Актывацыя" . У выпадку, калі Вы набылі электронную OEM ліцэнзію, сістэма будзе актываваная з дапамогай лічбавай ліцэнзіі. Актывацыя АС адбываецца аўтаматычна пры падключэнні ПК да сеткі інтэрнэт.\nПрыступаем да актывацыі офісных прадуктаў MS Office 2016 / MS Office 365 з электроннай ліцэнзіяй.\nПры першым запуску прадуктаў MS Office на кампутары з прадусталяванай АС Windows 8.1 / 10 Вы ўбачыце паведамленне аб прапанове актываваць прадукт. Націсніце кнопку "Актываваць", каб запусціць працэс актывацыі. (Гл. Мал. 1)\nКалі ўваход у АС Windows на кампутары ня быў выкананы з уліковай запісам Microsoft (MSA), Вам будзе прапанавана ўвайсці ў свой уліковы запіс Microsoft (MSA) (Гл. Мал. 2) Пасля ўводу дадзеных ўліковага запісу Microsoft ліцэнзія Office прывязваецца да яе, пасля чаго адбываецца актывацыя прадукту Office. Калі уліковы запіс MSA адсутнічае неабходна яе зарэгістраваць і прытрымлівацца далейшыя інструкцыі.\nКалі ўваход у Windows на кампутары выкананы з уліковай запісам Microsoft (MSA), Вам будзе прапанавана пацвердзіць свой уліковы запіс Microsoft (MSA) (гл. Мал. 3)\nЗатым трэба будзе выбраць краіну і мову падчас актывацыі MS Office, (гл. Мал. 4)\nКалі з вашым уліковым запісам MSA звязана некалькі ключоў прадукту Office, абярыце верхні ключ, каб актываваць прадукт MS Office. (Гл. Мал. 5)\nПераканайцеся, што прадукт MS Office паспяхова актываваны. Для гэтага абярыце меню Файл - Настройкі ўліковага запісу ў дакуменце Word.На гэтым этапе не націскайце кнопку «Актываваць прадукт» . Замест гэтага націсніце кнопку Параметры абнаўлення побач са спісам Абнаўленні Office і абярыце Абнавіць зараз (Гл. Мал. 8)\nЧытай яшчэ: пераносім цэтлікам на WINDOWS 10\nДачакайцеся завяршэння пошуку аднаўленьняў Office (час залежыць ад хуткасці інтэрнэт-злучэння і набытай версіі Office). Вярніцеся ў той жа падзел і пераканайцеся, што прадукт паспяхова актываваны (Гл. Мал. 9)\nЧаста задаюць пытанні (FAQ):\nДзе мой ключ прадукту ад MS Office? Я пераўсталяваў АС, дзе мне ўзяць дыстрыбутыў MS Office? Навошта патрэбна уліковы запіс Microsoft (MSA)


Лепшыя работніцы па праве — у ААТ «Мурава» — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\nЛепшыя работніцы па праве — у ААТ «Мурава»\n07.03.2022 05.03.2022 Автор: Владислав\nКалектыў МТФ «Мурава» — жывёлавод Галіна Бегаль, аператар машыннага даення Алена Сівачэнка, аператар машыннага даення Людміла Бернікава, галоўны ветурач гаспадаркі Аліна Баян, аператар машыннага даення Наталля Міхалевіч, загадчыца фермы Людміла Чарняк, памочнік загадчыцы Людміла Канявега, ветурач фермы Дар’я Лявоцкая.\nШчыра мы заўжды працуем,\n«Муравы» дабрабыт мацуем.\nНам кароўкі як радня,\nБез нас не могуць жыць ні дня.\nАператары машыннага даення МТК «Мурава» Галіна Рудчык, Таццяна Сідарчук, Эвеліна Фядотава.\nПра каровак усё мы знаем,\nНадоі ўвесь час падымаем.\nПрацуем мы старанна і з душою,\nКаб малако цякло не ручаём — ракою.\nРаботнікі МТК «Ізбіцы» – асемянатар Марыя Еўтуховіч, аператар машыннага даення Надзея Анташок.\nМы цялятак вельмі любім,\nДаглядаем іх, галубім.\nІ яны нас прызнаюць,\nПрывагі добрыя даюць.\nБухгалтар па зарплаце Алена Данілюк, эканаміст Наталля Маркечка, касір Святлана Купракова, бухгалтар Антаніна Казлоўская, галоўны бухгалтар Антаніна Таразевіч, інспектар па кадрах Вольга Усік, бухгалтары Ірына Жукоўская і Наталля Таразевіч.\nГрошы мы лічыць умеем,\nУ эканоміцы ўсё разумеем.\nСтаранна кадры падбіраем,\nПрэстыж гаспадаркі падымаем.\nДырэктар ААТ «Мурава» Пётр Білецкі:\n— Кожны год падносіць нам дні, якіх мы з задавальненнем чакаем, якія прыносяць радасць, з якімі ў кожнага звязаны асабістыя надзеі. Гэта і дзяржаўныя святы, і рэлігійныя, і тыя ж дні нараджэння. Яны даюць нам магчымасць выказаць свае пачуцці, недзе стаць лепшымі. І вось калі гаварыць пра пачуцці, то для гэтага як мага лепш падыходзіць 8 Сакавіка – дзень самых жаданых, чароўных і абаяльных жанчын.\nСвята, сапраўды, шчырае і светлае. Менавіта ў гэты дзень мы выказваем сваю любоў да тых, хто дорыць жыццё, прыносіць утульнасць у кожны дом, з’яўляецца памочніцай і дарадчыцай ва ўсіх справах і дае магчымасць нам, мужчынам, праяўляць ініцыятыву, паказваць сябе толькі з лепшага боку, дасягаць высокіх вяршынь ва ўсіх сферах дзейнасці.\nА як нашаму сельгаставарыству абысціся без жанчын? Яны ў нас незаменныя працаўніцы, якія паказваюць прыклад стараннай работы на ўсіх участках дзейнасці нашага таварыства. Узяць жывёлагадоўлю. Ці змог бы мужчына з такой пяшчотай адносіцца да сваіх падапечных каровак, цялятак?\nДумаю, толькі жанчына здольна так чуйна адносіцца да ўсяго жывога, бо ў ёй ад прыроды закладзена вялікае пачуццё адказнасці і адданасці той справе, якой яна займаецца. Адсюль і аддача, і прыбытак. А гэта ўжо немалаважны складнік для нашай гаспадаркі. Ды і з іншай работай жанчыны спраўляюцца на «выдатна», таму і давяраем ім складаныя і адказныя ўчасткі, у тым ліку і бухгалтэрыю, і падбор кадраў, і аналіз фінансава-гаспадарчай дзейнасці.\nА яшчэ жанчына – гэта жонка, маці, бабуля. Як прыемна, калі цябе чакаюць дома, за цябе хвалююцца, калі ты ўпэўнены ў тым, што камусьці патрэбны. Шчасце – калі вяртаешся дадому, а там парадак, утульнасць і шчырая ўсмешка любімай жанчыны. А дзеці, іх выхаванне? Толькі падумаць, колькі сіл гэта адымае!\nНа жаль, не кожны дзень мы аддаём даніну павагі жанчыне за штодзённую руцінную працу, а часам яе наогул не заўважаем. Шкада. Вельмі хочацца, каб кожны мужчына стаў сапраўднай падтрымкай і апорай сваёй «палавінцы» і не толькі ў святочны дзень дарыў ласку, любоў, надзею, пяшчоту і, несумненна, кветкі.\nНашы самыя лепшыя, пяшчотныя, непаўторныя, мілыя жанчыны!\nСа святам віншуем!\nВас вельмі шануем!\nДля вас — усё, што маем!\nУ шчасці жывіце\nІ гора не знайце.\nІ ружы вам сёння\nАд нас, ад мужчын.\nАд шчырага сэрца:\nМужчынская палова дружнага калектыву ААТ «Мурава»\nВадзім Раўнейка. Фота Кацярыны Масік і з архіву рэдакцыі\nПредыдущая записьНемалаважную ролю ў развіцці малочнага камбіната адыгрываюць усмешлівыя, старанныя і вельмі працавітыя жанчыны!\nСледующая записьСалодкія мары ўвасабляе ў жыццё кандытар-самавучка Наталля Ануфрыенка


"Нити дружбы". В Гродно готовят патронатных воспитателей для подростков из детского дома\nПерайначыць лёс дапамогуць «Ніткі сяброўства». У Гродне рыхтуюць патранатных выхавальнікаў для падлеткаў з дзіцячага дома\n23 красавіка 2021, 11:38\nАўтар: Крысціна Нікановіч, Ірына Новік\nКаманда праекта "Ніткі сяброўства"\nАрцёму Галавій было 4 гады, калі з сям'і сышоў бацька, і 13, калі памерла маці. Ён жыў з бабуляй і дзядулем. Дапамагала сям'і маміна сяброўка. Яна стала для падлетка прыкладам і падтрымкай.\nКалі Арцём стаў дарослым, ён адкрыў арганізацыю «Настаўніцтва для падлеткаў-сірот», якая сёння называецца «Ніткі сяброўства». Удзельнікі праекта распавялі Hrodna.life, як дарослыя могуць дапамагчы падлеткам з дзіцячых дамоў.\n«Яшчэ на пахаванні маці яна прапаноўвала мне дапамогу і запрашала ў госці, — распавядае Арцём. — На мяне моцна ўплывала яе дабрыня. Было важна бачыць, як яна жыве, якія ў яе дачыненні з мужам і дзецьмі. У маёй свядомасці гэта была рэвалюцыя. Раней у мяне не было прыкладу нармальных адносін паміж бацькамі. Тады і зарадзілася мара пабудаваць сям’ю, перайначыць сваю гісторыю».\nЗ 2020 года праект «Ніткі сяброўства» стартаваў у Гродне і стаў першым рэгіянальным прадстаўніком такога фармату. Ініцыятарам выступіла IT-кампанія «ЭтикетСервис». Праз некалькі месяцаў дадаўся і другі партнёр — ScienceSoft. «Ніткі сяброўства» шукаюць і рыхтуюць патранатных выхавальнікаў, якіх звязваюць моцным сяброўствам з падлеткамі з Панямуньскага дзіцячага дома.\nУ 2021 годзе з дапамогай гэтага праекта для дваіх дзяцей з дзіцячага дома знайшлі патранатных выхавальнікаў. Яшчэ 12 падлеткаў - у спісе чакання.\nКаб стаць патранатным выхавальнікам, трэба запоўніць анкету па спасылцы, прайсці апытанне, псіхалагічнае тэставанне і навучанне.\nАрцём Галавій, арганізатар і кіраўнік праекта «Ніткі сяброўства». Фота з асабістага архіва\n«Гэтым дзецям прыйдзецца рэзка памяняць сваё жыццё. Перад імі будучыня, якая пужае: пошук працы, распараджэнне грашыма, стварэнне ўласнай сям'і. А як усё пабудаваць, калі ў цябе не было прыкладу?», — тлумачыць неабходнасць ў дарослай дапамозе Арцём Галавій.\nУ Беларусі каля 17 000 дзяцей-сірот і дзяцей, якія засталіся без апекі бацькоў. З іх амаль 14 000 жывуць у прыёмных сем’ях або ў дзіцячых дамах сямейнага тыпу, 2800 застаюцца ў інтэрнатах. У дарослым жыцці ім даводзіцца быць самастойнымі: камунікаваць з суседзямі, гатаваць ежу, плаціць камуналку і адказваць за сябе. Асвоіцца з жыццём за брамай дзіцячага дома дапамогуць, у тым ліку, патранатныя выхавальнікі. Пошукам і навучаннем такіх людзей ужо шэсць гадоў займаецца праект «Ніткі сяброўства». З 2014 года ён працуе ў Мінску. З 2020, пры падтрымцы IT-кампаній «ЭтикетСервис» і ScienceSoft, дзейнічае і ў Гродне.\nЁн стаў шукаць спосабы падтрымкі падлеткаў і даведаўся пра сістэму патранатнага выхавання. Першы ўласны досвед ён атрымаў ва ўкраінскай школе настаўніцтва «Адна надзея». Вярнуўшыся, вырашыў арганізаваць такі праект і ў Беларусі.\nТрэба, але «не прадугледжана заканадаўствам»\n«Да патранатных выхавальнікаў мы прыйшлі пасля двух гадоў вывучэння пытання. Доўга не маглі знайсці сваё месца ў сістэме абароны дзяцінства, — успамінае кіраўнік праекта. — Справа ў тым, што настаўніцтва не прадугледжана заканадаўствам. У выніку мы дамовіліся, што будзем займацца пошукам, навучаннем і суправаджэннем патранатных выхавальнікаў (значных дарослых) для дзяцей-сірот 10−15 гадоў з дзіцячых інтэрнатных установах. У Міністэрстве адукацыі нас падтрымалі. Адзначылі, што такой працы ніхто яшчэ не праводзіў».\nПатранатнае выхаванне — форма ўдзелу грамадзян у выхаванні дзяцей-сірот з інтэрнатных устаноў і аказанні ім дапамогі ў сацыялізацыі, адаптацыі да самастойнага жыцця.\nУ 2019 годзе спецыялісты «Ніткі сяброўства» распрацавалі праграму адукацыйных курсаў па падрыхтоўцы патранатных выхавальнікаў. На запыт Міністэрства адукацыі яна прайшла экспертызу ў Нацыянальным інстытуце адукацыі. Зараз рэалізацыя праекта адбываецца ў адпаведнасці з Пастановай Савета міністраў Рэспублікі Беларусь № 596 «Аб зацвярджэнні Палажэння аб патранатным выхаванні» ад 28.06.2012.\nЧым дапаможа патранатны выхавальнік\nЗараз у праекце «Ніткі сяброўства» працуе 32 патранатныя выхавальнікі. З іх дапамогай дзеці з дзіцячага дома могуць стаць выдатнымі асобамі, упэўнены Арцём.\n«Гэтыя дзеці перажылі ў сваім жыцці тое, што не павінна выпадаць на долю дзіцяці. За гады стасункаў з дзецьмі разумееш, што інтэлектам і талентамі гэтыя хлопцы не адрозніваюцца ад тых, хто жыве з бацькамі. Розніца толькі ў абмежаваных сценамі дзіцячага дома магчымасцях. Супрацоўнікі устаноў не могуць надаць столькі ўвагі кожнаму, як гэта робяць бацькі».\nГродна — першы пасля Мінска\nНаталля Рачак, кіраўнічка групы кампаній «ЭтикетСервис», даведалася пра «Ніткі сяброўства» з праекта #Безконфет, апублікаванага на платформе «Імёны». У ім распавядалі, якая дапамога патрэбна выхаванцам дзіцячых дамоў - не тоны цукерак або матэрыяльных падарункаў, а рэальная прысутнасць і ўцягванне ў жыццё. Яе цікавасць да праекта стала адпраўной кропкай для рэалізацыі «Нітак сяброўства» ў Гродне.\nНаталля Рачак, кіраўнічка групы кампаній «ЭтикетСервис». Фота з асабістага архіва\n«Праект падштурхнуў да галоўнай думкі, што дзецям патрэбны адказны дарослы, які быў бы арыенцірам і прыкладам для пераймання. Большасць такіх дзяцей жывуць з крыўдай у сэрцы і з пачуццём, што ім проста павінны. Але яны растуць без разумення, што такое сапраўдны дом, сямейныя святы, бабуліны пірагі. Мы хочам, каб гэтая праблема не замоўчвалася. Таму „ЭтикетСервис“ падтрымлівае праект у Гродне», — кажа Наталля Рачак.\nПра «Ніткі сяброўства» кампанія распавяла сваім кліентам. Напярэдадні 8 сакавіка 2020 года ад іх імя «ЭтикетСервис» унёс грашовы ўнёсак у праект. Сімвалічныя падарункі з гісторыямі дзяцей, у якіх з’явіліся патранатныя выхавальнікі, адправілі партнёрам кампаніі - у спадзёве, што праект не застанецца незаўважаным.\nНэлі Стралкоўская, дырэктарка Панямуньскага дзіцячага дома, таксама падтрымала праект. Па яе словах, супрацоўнікі дзіцячага дома актыўна шукаюць патранатных выхавальнікаў. Каля паловы дзяцей маюць такіх адказных дарослых:\n«Нашы супрацоўнікі распавядаюць пра гэтую форму ўкладу на днях інфармавання ў розных арганізацыях. Мы пішам пра гэта на нашым сайце, звяртаемся ў аддзелы адукацыі з хадайніцтвамі пра пошук патранатных выхавальнікаў. Для некалькіх выхаванцаў патранатнымі выхавальнікамі сталі супрацоўнікі дзіцячага дома. Нягледзячы на тое, што наш дзіцячы дом добра працуе ў кірунку патранатнага выхавання, дапамога не перашкодзіць».\nНэлі Стралкоўская, дырэктарка Панямуньскага дзіцячага дома. Фота: belnovosti.by\nБывае, што падлеткі не жадаюць жыць у замяшчальных сем’ях. «Некаторыя дзеці маюць зносіны са сваімі бацькамі, якія або пазбаўлены правоў, або адбываюць пакаранне. І для іх жыццё ў іншай сям'і расцэньваецца як здрада. Некаторыя знаходзяцца ў дзіцячым доме разам з братамі і сёстрамі. Не заўсёды замяшчальныя сем'і гатовыя прыняць на выхаванне дзіця з ускладненымі паводзінамі».\nКолькі патранатных выхавальнікаў трэба ў Гродне\n«Часам, каб знайсці патранатнага выхавальніка для аднаго дзіцяці, трэба папрацаваць з сотняй кандыдатаў, — кажа Арцём Галавій. — Але за ўсю гісторыю працы не было выпадку, каб выхавальнік сыходзіў ад дзіцяці».\nУдзельнікі праекта «Ніткі сяброўства» — першыя патранатныя выхавальнікі ў Беларусі. Фота з асабістага архіва Арцёма Галавія\nЦяпер мець патранатных выхавальнікаў хацелі б 12 дзяцей з Панямуньскага дзіцячага дома. Каб знайсці і падрыхтаваць для іх адказных дарослых, патрэбна праца псіхолага, сацыяльнага педагога, SMM-спецыяліста.\nНа першую інфармацыйную сустрэчу звычайна прыходзіць шмат людзей. Тут групе распавядаюць пра спецыфіку працы з сіротамі. Другі этап — гутарка з псіхолагам. З прычыны пандэміі яна праходзіць анлайн. Наступны этап — навучальны трэнінг. Часам псіхолагі рэкамендуюць пакінуць праект — тлумачаць, што будзе цяжка справіцца з выхаванцам.\nПасля навучання ідзе ўзаемападбор дзяцей і выхавальнікаў. Дапамагаюць у гэтым супрацоўнікі дзіцячага дома. Яны ацэньваюць магчымасці кандыдата і патрэбы выхаванца.\nСтаць патранатным выхавальнікам можна і самастойна. Тады трэба падрыхтаваць неабходныя дакументы і накіраваць іх у аддзел адукацыі мясцовага выканкама. Пасля праверкі дакументаў заключаецца дамова з дзіцячым домам і пачынаецца праца з дзіцяцем.\nКаб стаць патранатным выхавальнікам, прайдзіце па спасылцы і запоўніце анкету. З вамі звяжацца каманда праекта і зарыентуе наконт далейшых дзеянняў.\nУ Гродне навучаць, як стаць бальнічным клоўнам\n« «Кватэра як аглядная пляцоўка». Арэндадаўца — пра жыллё на набярэжнай у Гродне


Віцебскі дзяржаўны тэхналагічны ўніверсітэт — стопрацэнтнае працаўладкаванне і дыплом двайнога стандарту - Учреждение образования "Витебский государственный технологический университет"\nВіцебскі дзяржаўны тэхналагічны ўніверсітэт — стопрацэнтнае працаўладкаванне і дыплом двайнога стандарту\nАвтор: Аляксандр Ппушканскi. Фота Алега Клiмовiча\nВіцебскі дзяржаўны тэхналагічны ўніверсітэт — унікальная навучальная ўстанова Беларусі, бо адзіная, якая рыхтуе кадры з вышэйшай адукацыяй для лёгкай прамысловасці. Спецыялісты, якіх тут выпускаюць, заўсёды былі і будуць запатрабаванымі. Дызайнеры абутку і адзення, інжынеры, таваразнаўцы, эканамісты, тэхнолагі, праграмісты з гэтай ВНУ на вагу золата. Высокія заробкі яны могуць атрымліваць ужо на старце сваёй прафесійнай дзейнасці. З вопытам іх чакае зайздросны кар’ерны рост. Дарэчы, амерыканскі «касмічны» прадпрымальнік Ілон Рыў Маск — інжынер.\nЧаму магчымасць вучыцца ў Віцебску цікавіць і мінчан, і замежнікаў? Што высока цэняць эксперты, калі размова ідзе пра ВДТУ? На гэтыя і іншыя пытанні карэспандэнту «Звязды» адказаў першы прарэктар Віцебскага дзяржаўнага тэхналагічнага універсітэта Валерый Жызнеўскі, кандыдат фізіка-матэматычных навук.\n— Валерый Анатольевіч, калі ласка, трохі пра гісторыю ВДТУ.\n— Раней ён меў назву «Віцебскі тэхналагічны інстытут лёгкай прамысловасці». Быў адкрыты 25 чэрвеня 1965 года і праз трыццаць гадоў ператвораны ў Віцебскі дзяржаўны тэхналагічны ўніверсітэт.\nПа даных рэйтынгу Webometrics Ranking of World Universities ВДТУ вось ужо некалькі гадоў уваходзіць у дзясятку лепшых універсітэтаў краіны. Тым, хто тут працуе, удаецца паспяхова сумяшчаюць захоўванне багатых традыцый і імкненне да інавацыйных тэндэнцый развіцця навучальнага працэсу.\n— Колькі ў вас навучаецца студэнтаў?\n— На дзённай і завочнай формах — больш за пяць тысяч. У нас сем факультэтаў: інфармацыйных тэхналогій; дызайну; вытворчых тэхналогій; эканомікі і бізнес-кіравання; завочны; падрыхтоўкі да вышэйшай адукацыі і прафарыентацыі; павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кадраў. У іх складзе шаснаццаць кафедраў, дзесяць з якіх з’яўляюцца выпускаючымі.\nКіруюць вучэбна-выхаваўчым працэсам больш за 220 чалавек прафесарска-выкладчыцкага складу, сярод якіх пятнаццаць дактароў навук, прафесараў, а таксама сто кандыдатаў навук і дацэнтаў.\n— Удакладніце, калі ласка, па якіх спецыяльнасцях рыхтуюць студэнтаў?\n— Абітурыентам даецца магчымасць навучання па дваццаці спецыяльнасцях у дзённай форме атрымання адукацыі, а таксама навучанне па трынаццаці — у завочнай поўнай, завочнай скарочанай і дыстанцыйнай формах. Акрамя таго, на факультэце павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кадраў студэнты могуць набыць другую спецыяльнасць, а таксама працягнуць навучанне ў магістратуры, аспірантуры і дактарантуры.\nШтогод наш універсітэт адкрывае новыя запатрабаваныя спецыяльнасці. Напрыклад: «Дызайн віртуальнага асяроддзя», «Эканоміка электроннага бізнесу». Сёлета ўпершыню адкрыты набор на спецыяльнасць «Інфармацыйныя сістэмы і тэхналогіі ў бізнес-менеджменце».\nПры гэтым наш універсітэт захоўвае такія ўнікальныя спецыяльнасці як: «Вытворчасць тэкстыльных матэрыялаў (тэхналогія і менеджмент)» і «Вытворчасць адзення, абутку і скургалантарэйных вырабаў». Яны ўваходзяць у пералік вельмі запатрабавальных эканомікай Беларусі.\n— Кажуць, што выпускнікі ВДТУ нават без вопыту вельмі цэняцца на рынку працы.\n— Гэта праўда! Тым больш што Віцебскім дзяржаўным тэхналагічным універсітэтам наладжана цеснае супрацоўніцтва з вядучымі прамысловымі прадпрыемствамі і арганізацыямі краіны.\nВядомыя кампаніі сталі сузаснавальнікамі «інкубатара» на тэрыторыі ўніверсітэта: адкрыты лабараторыі, дзе ўжо падчас навучання адбываецца адбор лепшых студэнтаў для каманд фірмаў. Хлопцы і дзяўчаты запрашаюцца на стажыроўкі ўжо з другога курса. Потым самыя паспяховыя ідуць туды працаваць, бо ўжо маюць вопыт у гэтай сферы. Зручна працадаўцу, перспектыўна для студэнтаў.\n— Многія выпускнікі школ мараць вучыцца ў Мінску або за мяжой. Ці ведаюць яны, што ВДТУ можа даць фору многім сталічным і замежным ВНУ? Хто да вас спрабуе паступіць?\n— Прэстыж ВДТУ пацвярджаецца высокімі вынікамі абітурыентаў пры паступленні на шэраг спецыяльнасцяў. На гэта працуюць і перамогі на навуковых канферэнцыях і конкурсах, і паспяховае стопрацэнтнае працаўладкаванне выпускнікоў. Многія з іх хутка займаюць кіруючыя пасады ў кампаніях, становяцца супрацоўнікамі міністэрстваў.\nДарэчы, у нашых студэнтаў ёсць магчымасць адначасова атрымаць адукацыю і за мяжой, бо мы заключылі дамовы аб супрацоўніцтве з вучэбнымі ўстановамі Грэцыі, Балгарыі і Польшчы. Прамое супрацоўніцтва ажыццяўляецца з амаль шасцю дзесяткамі замежных навучальных, навуковых арганізацый, установаў. Універсітэт з’яўляецца членам трох міжнародных асацыяцый і арганізацый.\nНаша моладзь удзельнічае ў праграмах акадэмічнай мабільнасці: выязджае на стажыроўку ў вышэйназваныя краіны, навучаецца там цягам паўгода, пражывае ў інтэрнатах. Нават атрымлівае стыпендыю, а пасля — дыпломы двайнога стандарту.\n— Вядомы ўклад ВДТУ ў сусветную навуку. У прыватнасці, у сферы выкарыстання льняных тканін — аднаго з брэндаў Беларусі.\n— Так. Міжнароднае значэнне маюць даследаванні: «Новыя спосабы фарміравання пражы», «Трыкатажныя вырабы медыцынскага прызначэння», «Тэхналогіі і абсталяванне для перапрацоўкі прамысловых адходаў», «Тэхналогія вырабу льняных і ўтрымліваючых лён тканін складаных структур».\nЗ’яўляючыся прызнаным цэнтрам адукацыі, навукі і культуры, універсітэт забяспечвае надзейную ў прафесійным плане аснову для рэалізацыі здольнасцяў і інтэлектуальна-творчага патэнцыялу вучоных, супрацоўнікаў і студэнтаў універсітэта.\nВіцебскі дзяржаўны тэхналагічны ўніверсітэт — вучэбна-навукова — вытворчы комплекс па падрыхтоўцы і перападрыхтоўцы спецыялістаў з вышэйшай адукацыяй для лёгкай прамысловасці і іншых галін нацыянальнай эканомікі. ВНУ выконвае фундаментальныя і прыкладныя навуковыя даследаванні, якія вядуцца ў рамках васьмі навукова-педагагічных школ.\nВДТУ з’яўляецца заснавальнікам рэспубліканскага інавацыйнага ўнітарнага прадпрыемства «Навукова-тэхналагічны парк Віцебскага дзяржаўнага тэхналагічнага ўніверсітэта».\nУ склад ВНУ ўваходзяць цэнтры: выпрабаванняў і сертыфікацыі, калектыўнага карыстання навуковым абсталяваннем, ёсць «Цэнтр адытыўных тэхналогій» (папластовага нарошчвання і сінтэзу аб’ектаў).\n— Працягніце фразу: «Быць студэнтам ВДТУ — гэта значыць...»\n— Знаходзіцца ва ўнікальным навуковым асяроддзі, якое адкрывае табе бязмежныя магчымасці для самаразвіцця, дасягнення, здавалася б, немагчымых мэтаў і перамог. Студэнты нашага ўніверсітэта, у прыватнасці, — неаднаразовыя ўдзельнікі і пераможцы ў конкурсе WorldSkills Belarus. Яны лепшыя з лепшых у кампетэнцыях: «Мабільная робататэхніка», «Камп’ютарная мехатроніка» і «Інжынерны дызайн CAD».\n— Студэнцкае жыццё ў ВДТУ па-за вучобы, безумоўна, разнастайнае і насычанае. Пра што тут трэба расказаць абавязкова?\n— Цяжка адразу адказаць на гэтае пытанне. На базе студэнцкага клуба функцыянуюць творчыя калектывы мастацкай самадзейнасці рознай жанравай накіраванасці. Яны былі пераможцамі многіх абласных, рэспубліканскіх і міжнародных конкурсаў.Наш народны ансамбль танца «Віцяблянка», гісторыя якога пачалася ў 1966 годзе, — вельмі пажаданы калектыў для выступленняў не толькі ў Віцебску, гонар ВНУ.\nВельмі добра раскручваецца арт-гурт «DVORы» — унікальны мужчынскі калектыў street-напрамку. Хлопцы — чатырохразовыя пераможцы рэспубліканскага фестывалю «Арт-вакацыі».\nАдным з «брыльянтаў» студэнцкага клуба і ўніверсітэта з’яўляецца Дом моды, удзельніцы якога маюць магчымасць наблізіцца да свету fashion-індустрыі, вывучыць асновы мадэлінгу і ўдзельнічаць у творчых паказах у якасці дэманстратара або з аўтарскімі калекцыямі. Удзельніцы калектыву не раз станавіліся ўладальніцамі карон на конкурсах: «Міс Віцебск», «Каралева Вясна», міжнародных конкурсаў прыгажосці: «Міс Садружнасць», «Міс Інтэрнэшнл».\nТворчыя калектывы студэнцкага клуба з’яўляюцца пастаяннымі ўдзельнікамі мерапрыемстваў Міжнароднага фестывалю мастацтваў «Славянскі базар у Віцебску».\n— Ці шмат спартсменаў сярод студэнтаў?\n— Нямала. Тым больш што ёсць усе магчымасці для правядзення фізкультурна-аздараўленчай, спартыўна-масавай работы i падрыхтоўкі спартсменаў высокага ўзроўню. У прыватнасці, спартыўны комплекс з дзвюма заламі, двума басейнамі, аднаўленчым цэнтрам, трэнажорнай залай, тры спартыўныя залы ў навучальных карпусах і новы сучасны стадыён.\nУсяго ў ВДТУ функцыянуюць групы спартыўнага ўдасканалення па дваццаці пяці відах спорту, дзе займаюцца прыблізна трыста студэнтаў. Сярод іх і майстры спорту. Нашы студэнты прадстаўлялі краіну на Алімпійскіх гульнях і Сусветнай універсіядзе: у 2008, 2012, 2015 і 2016 гадах.\nНашы хлопцы і дзяўчаты — традыцыйна — чэмпіёны і прызёры па лёгкай атлетыцы, настольным тэнісе, баскетболе, валейболе, плаванні, шматбор’і «Здароўе», лыжных гонках, міні-футболе ў рамках правядзення круглагадовай спартакіяды сярод студэнтаў горада Віцебска.\nВялікая ўвага надаецца ўмацаванню здароўя студэнтаў. Паспяхова функцыянуе студэнцкі санаторый-прафілакторый. Пагадзіцеся, гэта рэдкасць у цяперашні час для ВНУ — такая ўстанова. Там ёсць сучасная медыцынская тэхніка, працуюць вопытныя медыкі. Нашы студэнты актыўна выкарыстоўваюць магчымасць аздаравіцца і атрымаць талоны на харчаванне ў сталовай універсітэта.\n— У студэнтаў няма праблем, дзе жыць?\n— Усе першакурснікі атрымліваюць ключы ад пакояў у адным з двух камфартабельных інтэрнатаў блочнага тыпу.\n— Хутка ўступная кампанія. Складана стаць студэнтам?\n— ВДТУ адзін з нямногіх ВНУ краіны, які ажыццяўляе набор на групу спецыяльнасцяў: інжынерная група (дзесяць спецыяльнасцяў), эканамічная група (шэсць), група дызайну (чатыры). Гэта значыць, што абітурыент мае права пазначыць у заяве пры паступленні ўсю групу спецыяльнасцяў, а не адну, і ўдзельнічаць у конкурсе на ўсе названыя. Гэта павялічвае шанцы паступіць на бюджэт.\nЁсць магчымасць перапаступлення, бо сертыфікат цэнтралізаванага тэсціравання два гады сапраўдны. Можна і перавесціся на іншую спецыяльнасць не толькі ў рамках факультэта. Для студэнтаў, магістрантаў і аспірантаў у нас даступная сістэма зніжак і растэрміноўка па аплаце навучання, а таксама мноства розных відаў матэрыяльнага стымулявання. Можна атрымліваць ўзнагароджанне за выдатную вучобу, навуковую, спартыўную, творчую і грамадскую дзейнасць.


Bielarus.net › Беларуская Салідарнасьць » Зянон ПАЗЬНЯК: ДЭМАНСТРАТЫЎНЫ ЗЬДЗЕК ЗЬ БЕЛАРУСКАГА НАРОДА\nЗянон ПАЗЬНЯК: ДЭМАНСТРАТЫЎНЫ ЗЬДЗЕК ЗЬ БЕЛАРУСКАГА НАРОДА\nТое, што акупацыйны рэжым і ўзурпатар улады загадвае хапаць беларусаў, біць іх, калечыць і катаваць, прыдумваць абвінавачваньні, штрафаваць, судзіць не па закону, кідаць у камэры, ствараць нечалавечыя ўмовы ў турме, — усё гэта ёсьць татальная тэрарыстычная вайна супраць беларускай нацыі, праявы тэрарыстычнага генацыду. Усё робіцца дэманстратыўна, зь нянавісьцю і зьдзекам.\nДля ворага, які праводзіць тэрор супарць народа, статус асобы ня мае значэньня. Часта бавае, што нянавісьць тым большая да людзей інтэлігентных і знакамітых. Нізкі дух ня любіць лепшых за сябе.\nЗа 26 гадоў акупацыйнай антынацыянальнай палітыкі былі забітыя вядомыя беларускія палітычныя дзеячы. Банды гэбістаў, закамуфляваныя пад розныя крымінальныя групы, нападалі і зьбівалі вялікіх і знакамітых беларусаў. Гэтым узурпатар — выхадзец зь нізоў, з галечы, з русіфікатарскай школы, з савецкай прапаганды КПСС і КГБ, вырадак з народа — гэтым ён падкрэсьліваў, што перад ім, перад Масквой, якой ён служыць, усе “вы”, “сьвядомыя”, усе вы “беларусы” нішто — ці вы там геніяльны, ці вялікі вучоны, ці бадзяга, ці студэнт. Усе вы павінны стаць рускімі, такімі, як я, вы са сваёй мовай не павінны быць.\nЗьбілі і адмыслова зьняважылі дзясяткі знакамітых людзей Беларусі. Адна газэта зьмясьціла нават фотаздымак пабітага распухлага да непазнаньня аблічча акадэміка Радзіма Гарэцкага — сьветача беларускай навукі, прадстаўніка слаўнага знакамітага ў Беларусі роду Гарэцкіх. Мне здалося нават, што і фота зьмясьцілі, каб яшчэ раз прынізіць нацыю. Вось, маўляў, вы тут усе для нас нішто. Усіх вашых “бугров” можна пабіць і вы нічога ня зробіце\n26 гадоў гэта рабілася схавана. Цяпер барбары раскрыліся, ня сталі хавацца — катуюць тых, каго трапяць. З хамствам і зьдзекам — зьневажаюць усіх, у тым ліку і вялікіх людзей, тых, хто вядомы, разумны, культурны, адукаваны. Ня буду пералічваць, каб нават пералікам не прынізіць іх веліч. Кожны зьняважаны бандытамі мусіць быць адпомшчаны.\nАпошні прыклад зьневажэньня — Алена Леўчанка. Прыгожую жанчыну, знакамітую на ўвесь сьвет баскетбалістку, якая робіць гонар Беларусі, адмыслова схапілі, кінулі ў камеру ў знарок створаныя нечалавечыя ўмовы: вошы, холад і бруд. Схапілі за тое, што хадзіла з кветкамі на дэмантсрацыю. А чалавека, які дарыў кветкі жанчынам у ланцужку салідарнасьці, — схапілі, зьбілі, скалечылі, зрабілі інвалідам і ледзь ні забілі.\nНекаторыя кажуць, што гэта ўсё робяць запрошаныя Лукашэнкам расейцы, схаваўшыся пад маскамі ў чорным камуфляжы. Можа, ёсьць там дзе і расейцы (напэўна ёсьць), але ў асноўным — гэта беларусы, пераробленыя, перакручаныя шляхам чужой расейскай прапаганды і выхаваныя палітрукамі на бандытаў і вырадкаў народа, на забойцаў сваіх людзей.\nВось вам і “зачэм этат беларускій язык”, вось вам і “какая разьніца”, вось вам і “двуязычые”, вось вам і “не нада выпячываць”. Пачалося з гэтага — са зьнявагі і адмаўленьня ад роднай мовы, бо мова — гэта галоўнае, тое, што стварае і трымае нацыю. З гэтага (з адмаўленьня ад мовы) пачынаецца першародны грэх перад Айчынай, усялякі манкуртызм, мамэлюцтва, рэнегатцтва і здрада.\nУсю нацыю акупанты паставілі ў такія ўмовы, што беларусы вымушаны карыстацца чужой мовай. Стварылі аб’ектыўныя ўмовы русіфікацыі. Але ніколі нельга забываць, што наша мова беларуская і пры першай магчымасьці мусім яе адрадзіць.\nНіколі ня будзе шчасьця. Ніколі не дасягнем Вечнасьці і спакою, ніколі не адродзімся, ня станем вольнай нацыяй, не застанемся нават народам, пакуль ня вернем у сэрцы, у розум, у жыцьцё і дзяржаўны быт нашу магутную, пакутную і сьвятую вялікую Беларускую Мову.\n16 кастрычнік 2020 г.\tЗянон ПАЗЬНЯК\n19/10/2020 › Навіны, Зянон Пазьняк


У Нью-Ёрку памёр пляменнік Якуба Коласа - Салiдарнасць\nУ Нью-Ёрку памёр пляменнік Якуба Коласа\nЗ-за акіяну прыйшла тужлівая вестка. 28 красавіка на 96-м годзе жыцця ў Нью-Ёрку спынілася сэрца Аляксандра Міцкевіча — аднаго з арганізатараў жыцця беларускай дыяспары ў Амерыцы, пляменніка Якуба Коласа.\nЯгонае няпростае жыццё — нібы люстэрка пакручастага лёсу Беларусі ў 20 стагоддзі.\nАляксандар Іванавіч Міцкевіч нарадзіўся 15 лістапада 1919 года ў славутай вёсцы Мікалаеўшчына. Скончыў польскую пачатковую школу яшчэ ў Заходняй Беларусі, а настаўніцкія курсы — ужо ў савецкіх Стоўбцах. Паводле сямейнай традыцыі, за саветамі і падчас нямецкай акупацыі працаваў настаўнікам у вясковых школках на Стаўпеччыне, прычапляючы малым беларусам любоў да роднай мовы і гісторыі. За гэта мусіў заплаціць выгнаннем: у 1944-м Міцкевіч разам з сотнямі тысяч беларусаў падаўся на Захад.\n“Мы лічылі, што бальшавікі не дазволяць нам спакойна жыць, — распавядаў мне Алесь Міцкевіч. — Лёс склаўся так, што на эміграцыі для беларушчыны былі значна большыя магчымасці, чым на радзіме”.\nШлях Алеся Міцкевіча за акіян расцягнуўся на цэлае дзесяцігоддзе. У Францыі ён ўдзельнічаў у працы Каардынацыйнага камітэту беларускіх арганізацыяў, у Бельгіі — у дзейнасці Звязу беларусаў і Дапамогавага камітэта. Вывучаў філасофію ў славутым Лёвенскім ўніверсітэце, што даў прытулак дзясяткам свядомых беларусаў.\nУ 1955-м Алесь Міцкевіч на запрашэнне дзядзькі Міхася (брат Якуба Коласа, вядомы ў літаратуры пад псеўданімам Антось Галіна), пераехаў у Нью-Ёрк. Цяжка і старанна зарабляў на пражыццё фізічнай працай. А ўвесь вольны час прысвячаў справе ўсяго свайго жыцця ¬— беларушчыне.\nДоўгія дзесяцігоддзі пляменнік Якуба Коласа быў адным з завадатараў беларускага жыцця ў Амерыцы. Стаў адным са стваральнікаў і кіраўнікоў Беларуска-Амерыканскага дапамогавага камітэта (дабрачынная арганізацыя для дапамогі беларусам у працэсе эміграцыі і ўсталявання ў ЗША). Старшынстваваў у нью-ёркскім аддзеле найбуйнейшага грамадска-палітычнага згуртавання дыяспары Беларуска-Амерыканскага задзіночання і ў Царкоўнай радзе пры Кафедральным саборы Кірылы Тураўскага ў Брукліне. Цягам дзесяцігоддзяў адказваў за распаўсюд па ўсім свеце галоўнай эмігранцкай газеты “Беларус”. 15 гадоў выдаваў двухтыднёвік БАЗА “Весткі і паведамленьні”.\nСябар Рады БНР, ён актыўна ўдзельнічаў у зборы сродкаў на дапамогу пацярпелым ад Чарнобыльскай катастрофы ў Беларусі і падтрымку палітычных уцекачоў…\nШырокі жыццёвы кругагляд, сумленнасць і надзвычайная адказнасць дазволілі Алесю Міцкевічу ў роўнай ступені паспяхова пісаць і рэдагаваць газетныя артыкулы, выконваць функцыі скарбніка ў эмігранцкіх арганізацыях ды трымаць сувязь з беларусамі па ўсім свеце.\n“Я вёў вельмі шырокую карэспандэнцыю амаль з усімі асяродкамі ў замежжы і часткова ў Беларусі, — распавядаў мне спадар Алесь, які за сваё жыццё даслаў дзесяткі, калі не сотні тысяч лістоў. — Лічу, што лучнасць і паразуменне ёсць найважнейшым складнікам у змаганні за вольнасць. Бо гэтая лучнасць яднае беларусаў, кансалідуе і салідарызуе грамадства”.\nНе маючы ані кроплі славалюбства, пра ўласныя дасягненні Міцкевіч казаў каротка: “Мая роля ёсць сціплая”. І ўсё жыццё працягваў спакойна і метадычна рабіць “сваю беларускую справу”.\n“…жыву жыццядайнымі Беларускімі Справамі”\nУлетку 2004-га я пабываў у гасцінным доме Алеся і Тэрэсы Міцкевічаў у нью-ёркскім раёне Куінс. З таго часу мы ліставаліся. Спачатку між Менскам і Нью-Ёркам, потым — між Нью-Ёркам і Лонданам. Ад ягоных па-таварыску цёплых лістоў станавілася светла на душы, хацелася ўставаць і дзеіць. І ці не ў кожным допісе — развагі пра прынцыпы вольнага чалавека і свабоднага грамадства, без якіх, на думку спадара Алеся, Беларусь ніколі не стане незалежнай дэмакратычнай краінай.\nАпошнім часам я тэлефанаваў яму некалькі разоў на год, кожны раз чуючы ў адказ выбачэнні, што здароўе ўжо не тое і ён не можа працягваць ранейшае ліставанне.\n“Хочацца яшчэ пабачыць, што будзе на свеце і асабліва ў Беларусі і ў беларускім замежжы”, — напісаў мне ў адным з апошніх лістоў спадар Алесь, дадаючы: “Я і цяпер ў сваім старэчым веку са шматлікімі недамаганнямі жыву вось гэтымі жыццядайнымі Беларускімі Справамі”.\nНа маё віншаванне з 95-мі народзінамі ў слухаўцы з іншага боку Атлантыкі адказаў аслабелы, алё ўсё яшчэ не без энтузіязму голас: “Цяпер зусім мала рухаюся, дома ў мяне “шпіталь”. Усталявалі апаратуру, прыходзяць лекары, чэкаюць усе параметры”...\nПобач з ім заўжды была жонка Тэрэса, а таксама дочкі Яланта, Марыя ды ўнук Юзік. Апошні стаў у Штатах вядомым спартовым журналістам, і Алесь Міцкевіч ім асабліва ганарыўся: “Ён нарадзіўся ў Амерыцы, ягоны бацька італьянец, але Юзік цудоўна ведае беларускую мову. Мы ж гадавалі!”\nДжэймс Парзьяле першым і паведаміў беларускай грамадзе аб смерці дзеда.\n2 траўня Аляксандра Міцкевіча пахаваюць на беларускіх могілках у горадзе Іст-Брансуік (Нью-Джэрсі) пасля адпявання ў беларускай царкве Святой Жыровіцкай Іконы Божай Маці.\nАднойчы я запытаў, ці не жадае ён наведаць Беларусь, дзе не быў болей за паўстагоддзя. Адказ спадара Алеся мяне ўразіў: “Ёсць вядомы прыклад аднаго польскага эмігранта ў ЗША, які не хацеў вяртацца на Бацькаўшчыну, бо не мог суіснаваць з цяперашняй польскай ментальнасцяй. Гэтаксама і я. Надта ўжо многа змянілася. Незваротна многа...”\nАднак я дакладна ведаю, што ў думках ён не пакідаў радзімы ні на дзень. Тут, па-над краявідамі роднай Мікалаеўшчыны, і спачне яго душа.\nЖыццёвыя прынцыпы Аляксандра Міцкевіча\nПра наш лёс\n“Кожны народ мае свой спецыфічны лёс, гісторыю, дзеля чаго не заўсёды можна раўняць адзін з адным. Лёс хацеў, каб беларусы з двух бакоў мелі суседзяў з імперскімі памкненнямі ды наўпростых кантактаў з Захадам не мелі. Нельга забываць, што за савецкімі часамі ў 30-х наш народ перажыў ці не найвялікшую трагедыю ў гісторыі, страціўшы праз знішчэнне Крамлём амаль усю нацыянальную інтэлігенцыю. Гэта была цана за “беларусізацыю”, цана ўколу-антыбіётыку, дзякуючы якому Беларусь пратрывала да сённяшняга дня”.\nПра беларускую эміграцыю\n“Наша эмігранцкая дзейнасць мела свае дасягненні і хібы. Не дабачвалася важнасць добра арганізаванай грамадскасці, не звярталася ўвага на каардынацыю дзейнасці. Балазе больш адукаваная інтэлігенцыя старалася нечым адзначыцца, ці то выданнем кніг, ці то ўдзелам ў навуковых і палітычных канферэнцыях… Сёння адным з галоўных прыярытэтаў нашай палітыкі ёсць ўмацаванне ўласных асяродкаў”.\nЯк даць рады русіфікацыі\n“Пачынаць трэба з асветы. Усё залежыць ад таго, ці здолеем даць дзецям і моладзі сапраўды беларускую патрыятычную адукацыю. Так, у кожнай газеце найперш мусяць быць змешчаныя лекцыі па беларускай мове. Але нельга друкаваць сляпыя старонкі. Увесь час думайце, як падаць матэрыял, каб зацікавіць чытача, а не адбіць ягоную ахвоту разбірацца ў аб’ёмістых навуковых тэкстах.\nТаму і ў Беларусі, і на эміграцыі мы павінны складаць больш метадычных дапаможнікаў для настаўнікаў і выкладчыкаў па мове і гісторыі, як гэта робіцца ў амерыканскай сістэме адукацыі. Бо выцягнуць лекцыю з падручніка — няпростая справа. Як і 100 гадоў таму, настаўнік — нашая апора — нясе веды беларускім дзецям. Трэба больш займацца прыватна, заўжды ўдасканальваць уласны светапогляд. Гэта нікому не зашкодзіць”.\n“Якой я бачу Беларусь праз 50 гадоў? Цяжка сказаць. Палітычныя аглядальнікі кажуць, што для такіх краінаў як Расея, Украіна, Арменія, Азербайджан і шэрагу іншых, у тым ліку і Беларусь, патрабуецца яшчэ найменш 30 гадоў, каб іхні стан палепшыўся. Я падзяляю такую пазіцыю”.\nПра асабістае крэда\n“Я заўжды раўняўся да тых, хто безупынна і колькі можа аддаецца для сваіх людзей, беларусаў. Галоўнае для мяне — жыць сярод свайго народу і працаваць для беларускае справы з упэўненасцю, што не раблю гэтым шкоды. У “Евангеллі” напісана: “Дапамажы бліжняму свайму”. Гэта абавязак кожнага з нас. Жадаю ўсім беларусам берагчы здароўе дый імкнуцца з надзеяй і верай да шчаслівейшага жыцця ў сваёй дарагой старонцы!”


Главная/Экономика/Агропром/Запасы з дзятлавіцкіх сенажацей\nНягледзячы на складанае эканамічнае становішча, у якім апынулася дзяржаўнае прадпрыемства “Дзятлавіцкі”, забеспячэнне грамадскага пагалоўя буйной рагатай жывёлы кармамі на зімова-стойлавае ўтрыманне па-ранейшаму – задача першаступенная.\nСёлета травы першага ўкосу ім неабходна было ўбраць на плошчы 800 гектараў. Не маючы дастаткова сваёй тэхнікі, тым не менш, як і большасць гаспадарак Лунінеччыны, да работ прыступілі 25 мая, а 26-га на дапамогу прыйшоў корманарыхтоўчы атрад з ААТ “Лунінецкі райаграсервіс”, укамплектаваны касілкай, “Ягуарам”, граблямі і двума трактарамі на адвозцы зялёнай масы. Калі выключыць граблі, то ў такім складзе працавалі на працягу 10 дзён…\nКалі наведаліся ў “Дзятлавіцкі”, на сенажацях заставалася толькі корманарыхтоўчае звяно гаспадаркі. Сустрэліся з галоўным аграномам Яўгенам Грыневічам, пад кантролем якога ішла нарыхтоўка сена. Мяркуючы па настрою, справы ладзіліся: тэхніка працавала без збояў, а лёгкі ветрык і цёплае сонейка хутка падсушвалі траву, якую падварушваў граблямі механізатар Мікалай Вайтовіч:\n– Новыя граблі толькі першы сезон выкарыстоўваем, – расказаў Мікалай Уладзіміравіч, які на хвіліну прыпыніў тэхніку. – Чыста грабуць. Ва ўсякім выпадку не горш за тыя, што ў калегі Аляксандра Хлуда, які нядаўна з арміі вярнуўся.\n–Добры трактарыст, – зазначыў у адрас Аляксандра Яўген Грыневіч. – Ён і да арміі ў нас з гэтымі граблямі працаваў. Сёння ж на іншым участку заняты, а з наяўнымі аб’ёмамі Мікалай Вайтовіч спраўляецца.\nЯк стала вядома з далейшай гутаркі, да нарыхтовак сена ў гаспадарцы прыступілі нядаўна, раней усе сілы былі накіраваны на закладку сенажу, якога неабходна назапасіць 5 тысяч тон. Сена ж плануецца мець 50 тон. Частка яго ўжо запрасавана, частка згрэбваецца, частка – яшчэ толькі косіцца. І займаецца гэтым адзін з найбольш вопытных механізатараў Мікалай Чарнавокі.\nАкрамя названых механізатараў у корманарыхтоўчым звяне старанна працуюць на трамбоўцы сенажу Сяргей Касач і Яўген Вайтовіч, на падборы зялёнай масы – Аляксандр Емельяновіч, на адвозцы – Аляксандр Бабіч і Вячаслаў Зылевіч, а прасаваннем сена займаецца Аляксандр Хомка:\n– Сёння ў мяне незвычайны дзень – двое выпускнікоў, – падзяліўся сваёй радасцю Аляксандр Канстанцінавіч. – Сын Саша атрымлівае атэстат аб заканчэнні 11 класаў, дачка Іна – 9 ці. Яна, зразумела, у 10-ты пойдзе, а вось Саша, кудысьці паступаць збіраецца. Але нам з жонкай, пра гэта яшчэ канкрэтна не гаворыць. Маўляў, не вызначыўся. Хутчэй за ўсё, хітруе…\nУ гаспадарцы Аляксандр Канстанцінавіч працуе больш за 20 год. За гэты час выдатна авалодаў усімі відамі трактароў. Выдатна спраўляецца на любых сельскагаспадарчых работах – ворыве, касьбе, прасаванні і жніве.\nПажадаўшы яму ўдачы, накіраваліся на палявы стан, дзе на ноч пад аховай вартаўніка застаецца тэхніка. Тут сустрэліся з раздатчыцай абедаў Аленай Бабіч:\n–Толькі закончыла мыць посуд. Сёння 20 чалавек кармілі на рабочых месцах. Ежу гатуюць повары грамадскага харчавання. Нараканняў на якасць ад працаўнікоў не чула, – расказала жанчына.\nУ гаспадарцы Алена Бабіч працуе другі сезон. Акрамя раздачы ежы, жанчына выконвае абавязкі вагаўшчыка.\nПрыемнае ўражанне засталося не толькі ад сустрэч з корманарыхтоўшчыкамі сельгаспрадпрыемства, але і ад гутаркі з вадзіцелем Мікалаем Канапацкім, разам з якім дабіраліся на сенажаці. Мікалай Карнеевіч не шкадаваў добрых слоў у адрас сваіх калег. Бедаваў толькі пра тое, каб не трапіла гаспадарка ў банкруты.\nНа дзень выхаду “ЛН” у “Дзятлавіцкім” травы першага ўкосу скасілі на плошчы 784 гектары, падабралі з 526 га, нарыхтавалі 92 тоны сена, 1790 тон сенажу.


Будзьма беларусамі! » Спалілі пудзіла ў знак таго, што дабро прыйдзе і мір настане. Як беларусы Уроцлава вясну гукалі (фотарэпартаж)\n22.03.2022 | Беларусы свету\nСпалілі пудзіла ў знак таго, што дабро прыйдзе і мір настане. Як беларусы Уроцлава вясну гукалі (фотарэпартаж)\n20 сакавіка, у дзень вясенняга раўнадзенства, беларусы Уроцлава зладзілі Гуканне вясны. Планавалася, што гэта будзе беларуская імпрэза, а атрымалася міжнароднае мерапрыемства, на якім, апроч беларусаў, прысутнічалі і палякі, і ўкраінцы.\nЯк распавяла адна з арганізатарак імпрэзы Ганна Ліпчанская, рыхтавацца да Гукання беларусы Уроцлава пачалі даўно, яшчэ да вайны ва Укране: «Можа, за паўтара месяцы пачалі вучыць песні, рыхтаваць матэрыялы. Хацелася сабраць і паказаць адметнасці Гукання вясны з розных рэгіёнаў Беларусі, таму што ва Уроцлаў прыехалі людзі з розных гарадоў, з усяе Беларусі. Хацелася зрабіць такое ўсебеларускае мерапрыемства, а атрымалася міжнароднае. Былі і палякі, і з Украіны сем’і, і гэта вельмі прыемна».\nГанна прызнаецца, што цяпер, зразумела, настрой не вельмі святочны. Яна нават думала адмяніць мерапрыемстваа, але ў падрыхтоўцы былі задзейнічаныя дзеці, яны вельмі стараліся, таму мерапрыемтсва вырашылі ўсё ж правесці.\nДзеці дарэчы зрабілі пернікі з выявай украінскага сцяга, прадавалі іх. Сабраныя грошы пойдуць на падтрымку Украіны.\nАрганізатары мерапрыемства ўжо мелі досвед правядзення падобных святаў ў Беларусі, у тым ліку ўдзельнічалі ў мерапрыемтсвах Беларускага этнаграфічнага таварыства. Песні дапамагаў рыхтаваць Максім Трус, які мае досвед працы з хорам, адзначае Ганна.\n«Настрой агульны не вельмі вясёлы, але ўсё ж такі ўчорашняе мерапрыемства, я лічу, карысным было. Усё ж такі людзям варта трошкі развеяцца было, — кажа Ганна. — Дзеці, якія ўдзельнічалі ў мерапрыемстве, былі вельмі рады. Яны размалёўвалі птушак, вешалі гэтых птушак на дрэвы. Гучала традыцыйная музыка. Мы вадзілі карагоды, спявалі песні».\nСвята пачалося з таго, што ўдзельнікі прасілі дазвол на Гуканне вясны ў імправізаваных старых людзей, потым абуджалі тры стыхіі: паветра, зямлю і ваду. На абуджэнне стыхій спявалі адпаведныя песні, вадзілі карагоды. Пасля гэтага ўдзельнікі мерапрыемства спалілі пудзіла — марэну, якая сімвалізуе ўсё дрэннае, злое, страшнае.\n«Падчас спальвання мы адмаўляемся ад ўсяго злога і верым у тое, што дабро прыйдзе, мір настане. Чакае нас усё толькі лепшае — цяпло, ураджай, мір і шчасце», — распавядае Ганна.\nАдзін з прысутных украінцаў зрабіў вялікую прамову, распавёў пра сваю сям’ю, якая зараз знаходзіцца ва Украіне. Варта адзначыць, што многія з тых хто арганізоўваў мерапрыемства і ўдзельнічаў у ім, шмат робяць у падтрымку Украіны: валанцёрствуюць, ездзяць на мяжу, збіраюць гуманітарную дапамогу, дапамагаюць фінансава.\n«Такія мерапрыемствы як Гуканне вясны, як глыток паветра. Яны адбываюцца не дарма. Гэта, я думаю, патрэбна людзям», — падкрэслівае суразмоўца.\nФота: Vasylyna Khmil


“Начная аБЛОГа” — весткі зь беларускага Сеціва ад 9 траўня.\n09 травень 2006, 20:52\nДзьмітры Падбярэзскі, Менск Беларускі інтэрнэт у “Начную аБЛОГу” сёньня бярэ Дзьмітры Падбярэзскі\n“Начная аблога” — весткі зь беларускага Сеціва ад 9 траўня. З вамі Дзьмітры Падбярэзскі. Прывітаньне!\nЗразумела, што ў такі дзень сьвята Перамогі зрабілася ці не галоўнай тэмай Інтэрнэту.\nУ ЖЖ kurt_bielarus побач з фота ваенных часоў тлумачыць: “Саюз Беларускай Моладзі (СБМ) — беларуская нацыялістычная моладзевая арганізацыя, афіцыйна заснаваная ў чэрвені 1943 году. Дзейнічала легальна з дазволу нямецкіх акупацыйных уладаў. Займалася выхаваньнем беларускай моладзі… У 1944 годзе адзін з кіраўнікоў СБМ у Вялейскай акрузе выратаваў ад спаленьня карнікамі вёску Бароўцы, дзе жылі й жывуць мае сваякі. Ягонага фота, на жаль, у мяне няма”.\nНа форумах tut.by карыстальнік saja78 піша пра фэстываль паветраных зьмеяў у Берасьці й згадвае, што “Да ўсіх удзельнікаў ставілася патрабаваньне афармляць мадэлі ў нацыянальным і патрыятычным стылі”. У адказ на гэта ў форуме пішацца: “Не сумяшчальныя рэчы, аднак. У нас, напэўна, адзіная краіна з былога СССР, у якой нацыянальны стыль (бел-чырвона-белы сьцяг і герб Пагоня) адрозьніваюцца ад афіцыйна- “патрыятычнага” стылю (чырвона-зялёны сьцяг і геб, які незразумела як можна назваць).\nІ яшчэ на тэму сьвята. Карыстальнік пад нікам The удзельнічае ў абмеркаваньні тэмы “Біятуалеты ў цэнтры Менску на сьвяты” й выказваецца наступным чынам: “Як бы гэта не ператварылася ў велізарнейшы сьвінарнік на Нямізе... Сёньня глядзеў на гэтыя туалецікі (якія, дарэчы, у той жа Маскве таксама на кожным кроку (адно што за грошы) і, дарэчы, ніхто ня скардзіцца і ня сквапіцца), дык вось назіраў карціну, як прыгожа яны развальваюцца). Чэл пасьля таго, як выйшаў з гэтай канструкцыі, ледзь-ледзь пасьпеў адскочыць ад дзьвярэй, якія адваліліся ад туалету”.\nНа жаль, зусім іншы, не сьвяточны, настрой пануе на ўсіх сайтах, зьвязаных з ансамблем “Песьняры”. На сайце рesnyary.com карыстальнік mcedonskiy піша: “8 траўня памёр Аляксандар Дзямешка, легендарны барабаншчык ВІА "Песьняры" й нязьменны кіраўнік калектыву "Лявоны". Аляксандар Сяргеевіч пры жыцьці быў супраціўнікам пафасных прамоў і залішняй увагі да ўласнай пэрсоны. Яскраста-дасьціпны, мудры й шчыры, ён быў для ўсіх нас ня проста сябрам, а ў пэўным сэнсе бацькам, настаўнікам. Сяргеіч, мы пра цябе памятаем”.\nВось так цягам аднаго дня перапляліся ў Сеціве розныя думкі, настроі, пазыцыі. Мы яшчэ сустрэнемся сёньня ў “Начной аблозе”, недзе праз паўгадзіны.\nКарыстальнік gruz200 на форумах tut.by ня можа зразумець сутнасьці пастановы Саўміну "Аб некаторых захадах удасканаленьня дзяржаўнага рэгуляваньня аплаты працы”. Чаму нейкі Саўмін павінен вызначаць, колькі мне плаціць сваім супрацоўнікам? Я хачу прэміяваць супрацоўніка на 200%, таму што ён працуе, як ішак, а мне нехта зьверху кажа: "Даваць можна толькі 80!". Натуральна, я зьвярнуся ў фірму-памыйку (ці ствару яе), празь якую буду абнаяўліваць грошы й плаціць у канвэртах. У выніку казна недаатрымае падаткаў з зарплаты, супрацоўнік недаатрымае кавалка пэнсіі, калі яна настане.\nНавошта ўвесь гэты цырк? Бо дырэктары купляюць кватэры й джыпы зусім не на прэміі”.\nКарыстальнік Дрозд на літаратурным форуме music.fromby.net выказваецца пра надзённае: “Цяпер пішу курсавую па Караткевічы, — дакладней, па “Дзікім паляваньні...", паэтыка рамантызму. Народ, трэба чытаць, асабліва сёньня — вельмі актуальна. Я разумею, што Караткевіч — рамантык. Але ж сапраўды, магія, і вельмі моцная... Я пад чарамі... Што рабіць? Дапісаць жа трэба”. Можа, хто дапаможа чалавеку?\nА вось alternativy net падае месца ва ўласным ЖЖ маленькаму палітычнаму слоўніку, у якім можна прачытаць: “Сьмярдзючы Рэйн — сукупны назоў санаторна-курортных і турыстычных зон, недасяжных для невыязных грамадзянаў РБ. Іграць у хакей — працаваць на квітненьне краіны і рост дабрабыту народу. Канстытуцыя — 1) Вядомы выпадкі стабільнасьці цягам 300 гадоў; ня мае нічога агульнага з прастытуцыяй, апрача суфіксу й канчатку… 2) Архаізм, падстаўка для правай рукі ў выглядзе састарэлага выданьня ў бураковым пераплёце, якое выкарыстоўваецца раз на 5 гадоў у дзень інаўгурацыі. Трактар — стратэгічны тавар РБ. Ты — характэрны зварот прэзыдэнта да грамадзянаў, незалежна ад полу і ўзросту”.\nІ скончу допісам Aviator’а, які на тэлефоруме tut.by удзельнічае ў дыскусіі: “Вы мне ўжо прабачце, але на нашы “ад сахі” падаткі існуеце вы й да вас падобныя, так што ня варта пляваць у карыта. Каб у нас была магчымасьць, як ува ўсіх нармальных краінах, не купляць трансьляцый айчыннага ТБ, праз тыдзень усе працаўнікі БТ, АНТ і іншыя сталі б у чарзе на біржы працы. Але БТ і АНТ усё ж робяць адну добрую справу: сваімі рэпартажамі яны паказваюць усю нэгатыўную сутнасьць цяперашняга рэжыму, тым самым набліжаючы яго канец”.\nДасылайце нам свае ідэі для “Начной аблогі”, а таксама любыя іншыя прапановы, тэксты й гукі на электронны адрас NSvaboda@tut.by. Таксама тэлефануйце на менскі аўтаадказьнік 290-39-52 і дасылайце СМС- паведамленьні на нумар 391-22-24. “Начная аблога”, Дзьмітры Падбярэзскі, да сустрэчы…


1 жніўня 1980 — 31 ліпеня 1996\nJoseph Fourier University[d]\n15 красавіка 1930(1930-04-15) (88 гадоў)\nВігдзіс Фінбагадоцір на Вікісховішчы\nВігдзіс Фінбагадоцір (ісл.: Vigdís Finnbogadóttir, нарадзілася 15 красавіка 1930) — чацвёрты прэзідэнт Ісландыі з 1980 года. З'яўлялася першай жанчынай у свеце, абранай на пасаду канстытуцыйнага кіраўніка дзяржавы (і наогул другой жанчынай-прэзідэнтам у свеце пасля ўспадкавання мужу без выбараў аргенцінкі Ісабель Марцінес дэ Перон).\nВігдзіс Фінбагадоцір не рыхтавалася да палітычнай кар'еры. Яна вывучала французскую мову і літаратуру ва ўніверсітэце Грэнобля і Сарбоне ў Парыжы з 1943 па 1949 год, гісторыю тэатра ва Універсітэце Капенгагена.\nЗ 1972 года кіравала Нацыянальным тэатрам у Рэйк’явіку. Упершыню была абраная прэзідэнтам у 1980 годзе і заставалася на гэтай пасадзе чатыры тэрміну. Займаючы пасаду прэзідэнта, надавала вялікую ўвагу развіццю ісландскай мовы, унікальнай культуры Ісландыі і інтарэсам моладзі. Заснавальнік і кіраўнік Асацыяцыі дапамогі дзецям у Ісландыі.\nЯк прэзідэнт Ісландыі, з'яўлялася гросмайстрам ордэна Сокала.\nУ 1996 годзе, адмовіўшыся ад удзелу ў чарговых выбарах, яна ўзначаліла Сусветны савет жанчын-лідараў. Пасля сыходу з пасады прэзідэнта краіны абрана пажыццёвым ганаровым членам Асацыяцыі правоў жанчын Ісландыі. Адначасова Вігдзіс Фінбагадоцір з'яўляецца Паслом добрай волі ЮНЕСКА па пытаннях развіцця моўнай разнастайнасці і ганаровым доктарам шэрагу ўніверсітэтаў у Францыі, ЗША, Канадзе, Фінляндыі, Швецыі, Вялікабрытаніі і Японіі.\nСвейн Б’ёрнсан • Аўсгейр Аўсгейрсан • Вігдзіс Фінбагадоцір • Оўлавюр Рагнар Грымсан • Гвюдні Ёўханесан\nBIBSYS: 90325905 · 12364175b · 0000 0001 1059 5675 · 032653182 · 43170438