Магчымы ўкраінскі сьлед у справе затрыманага Ўладзімера Япрынцава\n20 жнівень 2015, 17:55\nЭкс-партнэр холдынгу «Трайпл» гатовы судзіцца ў Лёндане — піша інтэрнэт-партал TUT.BY\nУкраінская інвэстыцыйна-банкаўская кампанія Jaspen Capital Partners разглядае магчымасьць падаць пазоў у Лёнданскі суд на беларускі шматпрофільны холдынг «Трайпл». Нядаўні канфлікт Jaspen Capital Partners вакол зьдзелкі, у якой фігуравалі бацька і сын Япрынцавы, можа разгарэцца з новай сілай.\n«Наколькі мы ведаем, абодва Япрынцавы затрыманыя і, паводле нашай інфармацыі, часткова гэта можа быць зьвязана і з нашай справай», — сказаў у камэнтары Tut.by адзін з заснавальнікаў Jaspen Capital Partners Пётр Спатар.\n«На гэты момант канфлікт паміж намі ня вырашаны. Больш за тое, узгоднены графік плацяжоў парушаны. А кампанія „Трайпл“ у асобе Юрыя Аляксандравіча (Юрыя Чыжа, асноўнага ўладальніка шматпрофільнага холдынгу „Трайпл“) адмаўляецца ад сваіх абавязацельстваў па тых дамовах, якія былі падпісаныя Уладзімерам Япрынцавым» — адзначыў ён.\nПрадстаўнік Jaspen Capital Partners паведаміў, што ў найбліжэйшы месяц кампанія падасьць на «Трайпл» пазоў у Лёнданскі суд.\n«Трайпл» не прызнае, але насамрэч паводле ангельскага права абавязаньні перад намі яны маюць», — кажа Спатар.\n«Трайпл» не прызнае, але насамрэч паводле ангельскага права абавязаньні перад намі яны маюць»\nПаводле яго, сутнасьць канфліктнай сытуацыі палягае ў наступным. У лютым 2014 году Jaspen Capital Partners сумесна з зарэгістраванай у Шатляндыі кампаніяй Maratoni падпісала кантракт з Edena Investments (месца дысьлякацыі — Брытанскія Віргінскія выспы) на пастаўку 2 тыс. тонаў дызэльнага паліва на агульную суму больш за 1,6 млн. даляраў. Зьдзелка была гарантаваная групай кампаніяў «Трайпл» шляхам падпісаньня дакумэнтаў ад імя намесьніка гендырэктара Ўладзімера Япрынцава, сын якога Казьбек зьяўляецца адным з уласнікаў Edena Investments. «Да гэтага мы ніколі не працавалі з «Трайплам» ці іншымі беларускімі кампаніямі, але наш партнэр з Maratoni працаваў, ён нас і пазнаёміў з Казьбекам Япрынцавым, Аляксандрам Арабіянам і Ісаакам Пападопуласам, якія прадстаўлялі інтарэсы «Трайпла» — тлумачыў Спатар.\nПаводле яго слоў, «мы ўступілі ў гэтую зьдзелку, бо яна была гарантаваная кампаніяй „Трайпл“, якая належыць Юрыю Чыжу, бо яго статус у Беларусі як бізнэсоўца і кіраўніка кампаніі па гандлі палівам выклікаў наш давер».\nЗаснавальнікам шатляндзкай кампаніі Maratoni называецца ўкраінскі бізнэсовец Васіль Галаваніч, які займаецца, у прыватнасьці, аптовымі пастаўкамі дызэльнага паліва і іншых сьветлых нафтапрадуктаў. «Беларускае паліва мы плянавалі прадаваць ва Ўкраіне сярод аптовых кліентаў (буйных сельскагаспадарчых і іншых кампаній, зь якімі ў нас ёсьць дзелавыя адносіны). Цана, якую для Maratoni і нас прапанавала Edena/Трайпл на ўмовах перадаплаты, была цікавая, а рызыкі выглядалі невысокімі з-за гарантыяў кампаніі „Трайпл“. Таму мы прынялі ўдзел у дадзенай трансакцыі» — сказаў Спатар.\nНіякіх істотных крокаў з боку сям’і Япрынцава, іх бізнэс-партнэраў або ТАА „Трайпл“ па вяртаньні больш чым 1,6 млн. даляраў не было прынята.\nАднак за час, які мінуў, аплачаная салярка так і не даехала да Ўкраіны.\nАле Edena Investments не вярнула Jaspen і Maratoni атрыманыя грошы. Больш за тое, па словах Спатара, «ніякіх істотных крокаў з боку сям’і Япрынцава, іх бізнэс-партнэраў або ТАА „Трайпл“ па вяртаньні больш чым 1,6 млн. даляраў не было прынята».\nУ выніку Jaspen Capital пачаў рыхтаваць дакумэнты для звароту ў суд.\nПасьля таго як гэта гісторыя была абнародаваная, абодва бакі заявілі аб жаданьні вырашыць канфлікт мірным шляхам. У чэрвені Казьбек Япрынцаў. напісаў tut.by пра тое, што графік пагашэньня запазычанасьці ўзгоднены.\nУладзімер Япрынцаў, саўладальнік холдынгу «Трайпл», займае 19-е месца ў топе самых уплывовых беларускіх бізнэсоўцаў паводле вэрсіі інтэрнэт-выданьня «Ежедневник». У мінулым ён вядомы спартовец, заслужаны майстар спорту СССР па самба, заслужаны трэнэр Беларусі, 4-кратны чэмпіён сьвету па самба, 3-разовы чэмпіён Эўропы па самба, уладальнік Кубка сьвету.


Канвертаваць Фунты стэрлінгаў (GBP) і Самоа Tala (WST) : Калькулятар абменнага курсу\nФунт стэрлінгаў (GBP) і Самоа Tala (WST) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Фунт стэрлінгаў і Самоа Tala пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 15 чэрвень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Фунт стэрлінгаў. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Самоа Tala валюты па змаўчанні. Націсніце на Самоа Tala або Фунты стэрлінгаў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nФунт стэрлінгаў гэта валюта, у Нармандскія астравы (Aldernay, Ваўняная фуфайка, Джэрсі, Sark), Востраў Мэн, і Вялікабрытанія (Англія, Вялікабрытанія, Паўночнай Ірландыі, Шатландыя, Уэльс, Вялікабрытанія, ГБ, GBR). Самоа Tala гэта валюта, у Самоа (WS, WSM). Фунт стэрлінгаў таксама вядомы як Брытанскі фунт стэрлінгаў, Фунт Вялікабрытаніі, УКП, СТГ, англійская фунт, Англійская фунт стэрлінгаў, BPS, і Стэрлінгаў. Сімвал WST можа быць запісаная WS$. Фунт стэрлінгаў дзеліцца на 100 pence. Самоа Tala дзеліцца на 100 sene. Абменнага курсу Фунт стэрлінгаў Апошняе абнаўленне 14 чэрвень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу Самоа Tala Апошняе абнаўленне 15 чэрвень 2019 ад Yahoo Finance. GBP каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. WST каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


У Ізраілі затрымалі 35 чалавек, якіх падазраюць у падпалах\nЛясныя пажары ў Ізраілі. Фота wikipedia.org\nУ Ізраілі з пачатку ўзнікнення моцных пажараў па ўсёй краіне затрымалі 35 чалавек, якіх падазраюць у наўмысных падпалах.\nБольшасць з іх – жыхары Палестынскай аўтаноміі, паведаміла ў нядзелю, 27 лістапада, ізраільскае радыё. Міністр унутранай бяспекі Ізраілю Гілад Эрдан, заявіўшы аб новай форме тэрору, выказаўся за тое, каб разбурыць дамы падпальнікаў.\nПрадстаўнікі ізраільскіх арабаў, якія складаюць 17,5 % насельніцтва краіны, адпрэчваюць абвінавачванні, даказваючы, што дамы арабаў знаходзяцца ў небяспецы ад агню гэтак жа, як і дамы іхных габрэйскіх суседзяў.\nРаніцай 27 лістапада супрацьпажарная служба Ізраілю паведаміла, што ўсе асяродкі ўзгарання ўзятыя пад кантроль. У найбольш пацярпелым партовым горадзе Хайфе пашкоджаныя каля 1800 кватэр, больш за 500 сталі непрыдатнымі для пражывання. Толькі прыватным асобам нанесеная страта ў 500 млн шэкеляў (каля 120 млн еўраў). За пяць дзён пацярпелі больш за 120 чалавек. Распаўсюджванню агню спрыялі працяглая засуха і моцныя вятры.\nПрэмʼер-міністр Ізраілю Бэньямін Нэтаньягу напярэдадні падзякаваў у тэлефоннай размове кіраўніку палестынскай адміністрацыі Махмуду Абасу за дапамогу, аказаную пры тушэнні пажараў. У Ізраіль былі накіраваныя 40 палестынскіх пажарнікаў і 8 пажарных машын. У барацьбе з пажарамі быў задзейнічаны самы вялікі пажарны самалёт у свеце – амерыканскі супертанкер «Evergreen-747». Самалёты для тушэння далі таксама Расея, Турцыя, Грэцыя, Францыя, Іспанія і Канада.\nТэгі: Израиль, пажары


Першы ў Беларусі блышыны кірмаш праходзіць у Горадні\nАдна з мэтаў «Кірмашу», паводле арганізатараў, – прышчапіць беражлівае стаўленне да матэрыяльнай культуры.\nКаля 100 калекцыянераў з усёй краіны з’ехаліся ў Горадню на «Кірмаш даўніны», які адчыніўся ў суботу 29 красавіка.\nНішто так не перадае атмасферу мінулага, як старыя рэчы, якія, як і людзі, маюць свае гісторыі – часам нават больш цікавыя і захапляльныя. Блышыныя рынкі – рай для калекцыянераў, аматараў антыкварыяту дый проста ўсіх цікаўных. Ніколі не вядома якая рэч прымусіць спыніцца, узяць яе ў рукі і задумацца, кім быў яе былы гаспадар. На жаль, калекцыянерам у Беларусі на падобныя кірмашы трэба ехаць у бліжэйшыя Польшчу, Украіну або Расею.\nПершы блышыны кірмаш у Горадні будзе працаваць усе выходныя.\nГарадзенскія калекцыянеры вырашылі зладзіць свой блышыны кірмаш. На першы двухдзённы «Кірмаш даўніны», які праходзіць у будынку былога Палацу тэкстыльшчыкаў на Савецкай плошчы, прыехалі калекцыянеры з усёй краіны.\n«Справа ў тым, што традыцыя збірання калекцыйнага матэрыялу ў нас вельмі даўняя. Але акрамя калекцыйнага матэрыялу ёсць прадметы побыту, рэчы якіх у людзей вельмі шмат, але яны не ведаюць куды іх падзець, – кажа арганізатар кірмашу, гарадзенскі калекцыянер Віктар Какарэка. – У Еўропе гэта робіцца вельмі проста: там існуе блышыны рынак, які дзее стала, куды прыносяць старыя рэчы. Хтосьці купляе, хтосьці прадае. У Польшчы падобныя біржы існуюць у больш чым сарака гарадах».\n«Праз мяжу пусцяць – не перажывайце»\nСпадар Віктар сцвярджае, што першасная мэта выставы – папулярызаваць збіранне старых прадметаў, прышчэпліваць беражлівае да іх стаўленне і, па-магчымасці, зацікавіць імі турыстаў.\n«Напрыклад камусьці захочацца мець нейкі сувенір. А ёсць у нас не толькі гарадзенцы, але і тыя хто прыязджаюць з іншых краінаў. Вось толькі што група палякаў і літоўцаў прайшла, яны таксама могуць паглядзець ці нешта купіць. А ці праз мяжу пусцяць? Пусцяць – не перажывайце. У часы працы кірмашу побач у Гісторыка-археалагічным музеі дзяжурыць мастацтвазнаўца, які выпісвае дазвол на вываз старых прадметаў, калі яны не з’яўляюцца вельмі каштоўнымі. Такіх у нас у прынцыпе няма».\nШто тычацца замежных турыстаў, то двое літоўцаў парадавалі аднаго з калекцыянераў пакупкай двух тамоў псалтыра Мікалая ІІ.\nГандляваць савецкімі медалямі (у тым ліку медалямі БССР) у Беларусі забаронена – фалерыстам даводзіцца разглядаць збольшага польскія ўзнагароды.\nМінаючы столікі са старымі артэфактамі можна наткнуцца на даўнія манеты, альбомы са старымі банкнотамі, паштоўкі часоў Другой сусветнай, модныя ў савецкі час фарфоравыя фігуркі, значкі, і гадзіннікі.\nНа «Кірмаш» прыехалі калекцыянеры з Берасця, Барановіч, Бабруйску, Гомля, Віцебску, Магілёва, Ліды ды іншых беларускіх гарадоў. Замежных калекцыянераў на першым кірмашы не было, аднак арганізатары спадзяюцца, што ў будучыні імпрэза стане міжнароднай.\nАрганізатары «Кірмашу» кажуць, што блышыны кірмаш – месца, дзе можна набыць і прадаць не толькі калекцыйны матэрыял, але і звычайныя рэчы побыту, «якія людзі не ведаюць куды падзець».\nБлышыны кірмаш у Горадні будзе працаваць да вечара 30 красавіка.\nПаўліна Валіш; фота: Аляксандр Бурачок\nТэгі: гісторыя, Горадня, замежнікі, калекцыянеры, кірмашы, хобі


Делегация Сенненского района посетила г. Починок Смоленской области — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nСуббота, 22 апр., 2017 344 admin\nДэлегацыя нашага раёна вярнулася з г. Пачынак Смаленскай вобласці. Галоўная мэта паездкі – наладжванне эканамічнага і культурнага супрацоўніцтва паміж рэгіёнамі. Першы крок зроблены. Старшыня Сенненскага раённага выканаўчага камітэта Васілій Чараднік і кіраўнік муніцыпальнага ўтварэння “Пачынкаўскі раён” Аляксандр Голуб у прысутнасці работнікаў дзяржанай установы падпісалі пагадненне.\nУ г. Пачынак жыве каля 8 тыс. жыхароў, у раёне – каля 30 тыс. Ёсць чыгуначная станцыя. На хутары Загор’е, цяпер Пачынкаўскага раёна, нарадзіўся Аляксандр Твардоўскі, аўтар “Васілія Цёркіна” і іншых вядомых твораў.\nАдлегласці паміж Сянном і Пачынкам складае крыху больш за 200 км.\nУ склад дэлегацыі, акрамя кіраўніка раёна, уваходзілі старшыня раённага Савета дэпутатаў Міхаіл Вілюга і намеснік старшыні райвыканкама Сяргей Галынчык.\n— Наш візіт, — расказаў Міхаіл Вілюга, — пачаўся з ускладання кветак да помніка загінуўшым у гады Вялікай Айчыннай вайны. Мы пабывалі і мелі гутаркі ў мясцовай адміністрацыі, для нас арганізавалі невялікую экскурсію па горадзе, на радзіму Аляксандра Твардоўскага.\nРазмясцілі гасцей у гасцініцы, якая ўваходзіць у спартыўна-аздараўленчы комплекс “Юность”. Акрамя некалькі залаў, дзе можна гуляць у футбол, валейбойл, баскетбол, маюцца тэнісныя корты, басейн, лазня, кавярня. Увесь комплекс узведзены на сродкі прыватных інвестараў. На яго базе трэніруюцца некалькі мясцовых спартыўных каманд, акрамя таго, ён адыгрывае важную сацыяльную функцыю ў жыцці горада і рэгіёна.\nЧлены дэлегацыі пабывалі ў мясцовым праваслаўным храме. Ён адзін з найбуйнейшых у Расіі, што пабудаваны за гады навейшай гісторыі. Як расказаў Міхаіл Вілюга, на тэрыторыі храма вядзецца пахаванне рэшткаў загінуўшых, што кожны год узнімаюцца з зямлі на месцах баёў Вялікай Айчыннай вайны. Тут зноходзяць супакой удзельнікі іншых ваенных канфліктаў, калі ў іх няма блізкіх родзічаў. Прыхаджане, святары даглядаюць за гэтымі магіламі.\n— Спартыўныя кантакты, культурны абмен наладзіць прасцей за ўсё, — лічыць мой субяседнік, — бо смаленскія расіяне вельмі блізкія ментальна нам людзі. Мы цікавыя ім.\nАле, безумоўна, найбольшая ўвага сенненцаў была звернута на вытворчыя прадпрыемствы.\n— У Пачынку працуе швейная фабрыка, дзе занята каля 600 работнікаў. Па сутнасці яна адыгрывае ролю горадаўтваральнага прадпрыемства. Больш таго, на фабрыцы працуюць дзясяткі людзей з бліжэйшых населеных пунктаў. Сярод швачак – жанчыны рознага ўзросту: ад 18 да 70 гадоў. Сярэдні заробак перавышае 600 беларускіх рублёў. Але ў кожнай работніцы ён свой, у залежнасці ад прадукцыйнасці працы, асабістага ўкладу, — падключаецца да размовы Сяргей Галынчык.\nДырэктар прадпрыемства Алена Зайцава правяла сенненскую дэлегацыю па ўсіх васьмі цахах фабрыкі, расказала не толькі пра асаблівасці вытворчасці – прадпрыемства ўваходзіць у аб’яднанне “Тэхнаавія”, што спецыялізуецца на вытворчасці спецадзення, спецабутку, сродкаў хімічнай аховы. Філіялы аб’яднання, як і магазіны працуюць па ўсёй Расіі.\n— Нам, нягледзячы на крыху іншыя ўмовы гаспадарання, ёсць чаму павучыцца ў суседзяў: у арганізацыі вытворчасці, у рабоце з персаналам, у рэалізацыі прадукцыі, — падкрэсліў Сяргей Галынчык. Пасля вяртання са Смаленшчыны ён паспеў звазіць у Пачынак дэлегацыю КУПБА “Прэстыж”. Узоры нашай прадукцыі засведчылі не горшы ўзровень вытворчай базы прадпрыемства, высокі ўзровень кваліфікацыі работнікаў.\nПопыт на спецадзенне ў Расіі ёсць. У Пачынку пашыраюць вытворчыя магутнасці, узводзяць новы цэх. А гэта аб’ектыўнае сведчанне таго, што на расійскі рынак можна выходзіць, калі не са сваёй прадукцыяй, то з рабочай сілай.\n— Нашы прапановы гатовы разглядаць. Праўда, з адной умовай – трэба павялічваць колькасць працуючых, — кажа Сяргей Галынчык.\nПрадпрыемства жалезабетонных вырабаў не параўнаць са швейнай фабрыкай. На ім працуюць усяго каля 20 рабочых. Аднак бардзюры, дарожныя пліты, фундаментныя блокі, іншая прадукцыя, што вырабляецца, не залежваецца на складах. Укладанні інвестараў акупіліся хутка нават у рэканструкцыю старога памяшкання, дзе наладжана вытворчасць.\nДругі дзень знаходжання на Смаленшчыне дэлегацыя сенненцаў прысвяціла знаёмству з работай адміністрацыі Васькаўскага сельскага пасялення, на тэрыторыі якога жывуць каля 900 жыхароў, з вытворчасцю сельгаспрадукцыі, што арганізаваны на яго тэрыторыі.\nСельскае пасяленне ў Расіі адпавядае нашаму сельсавету. У штаце адміністрацыі працуе 9 чалавек.\n— Функцыі нашых сельвыканкамаў прыкладна такія ж, як у адміністрацыі сельскіх пасяленняў – сацыяльная сфера, — параўноўвае Міхаіл Вілюга. – Бюджэт фарміруецца на тых жа прынцыпах, што і ў нас. А вось знешні выгляд населеных пунктаў у Беларусі больш прывабны, добраўпарадкаванне праводзіцца на больш высокім узроўні, — лічыць Міхаіл Вілюга, зазначыўшы пры гэтым, што ў вытворчасці беларусам варта вывучаць расійскі вопыт.\nГасцей моцна ўразіла фермерская гаспадарка, дзе займаюцца вырошчваннем буйной рагатай жывёлы мясной пароды. 30 галоў, набытыя некалькі гадоў таму на сродкі інвестара, мясцовы фермер павялічыў да 500. На сельгасугоддзях плошчай 1800 га наладжаны поўны вытворчы цыкл: узнаўленне пагалоўя, утрыманне, нарыхтоўка кармоў. Жывёла,дарэчы, круглы год знаходзіцца пад дахам лёгкіх пабудоў. Зімой, праўда, вада падаецца падагрэтай. У рацыёне – толькі травяныя кармы, якія невялікім калектывам фермерскай гаспадаркі рыхтуюцца самастойна. Летам жывёла выпасаецца на пашы з выкарыстаннем электрапастуха. У фермерскай гаспадарцы ёсць свой забойны цэх з першаснай перапрацоўкай. І хоць пакуль што ён не загружаны на поўную магутнасць (адна жывёліна прыкладна забіваецца адзін раз на тыдзень), а прадукцыя каштуе не танна і разлічана яўна не на масавага пакупніка, вытворчасць развіваецца.\nНа тэрыторыі Васькаўскага сельскага пасялення перапрацоўваецца і малако. Невялікую вытворчасць на кааператыўнай аснове арганізавалі мясцовыя фермеры, невялікія сельгасарганізацыі. Але сыравіны не хапае і перапрацоўшчыкі зацікаўлены ў пашырэнні сыравіннай базы. Таму плануецца арганізаваць збор малака ў насельніцтва, стымуляваць вяскоўцаў да павелічэння колькасці дойнага статку ў прысядзібнай гаспадарцы, — удакладніў Міхаіл Вілюга.\nУ нарошчванні перапрацоўкі на мясцовых невялікіх прадпрыемствах зацікаўлена адміністрацыя сельскіх пасяленняў – гэта дадатковыя крыніцы паступлення сродкаў у бюджэт, новыя рабочыя месцы, нарэшце, сацыяльная стабільнасць. Ды і работа мясцовых органаў улады ў значнай ступені ацэньваецца ўрадам па аб’ёме прыцягнутых у рэгіён інвестыцый.\nСенненцы запрасілі пачынкаўцаў на інвестыцыйны форум, які пройдзе ў Віцебску 11-12 мая. А значыць, кантакты будуць працягвацца. І рана ці позна яны прынясуць плён.\n← Сенненский районный комитет ОО «БРСМ» провел отчётно-выборную Конференцию (фото)\nДевушек Сенненщины приглашают принять участие в районном конкурсе «Автоледи-2017» →


12 прэм’ераў лета-2018 (аўдыё). Тузін Гітоў. Слушны музычны партал\n6850 / 0\nНа TuzinFM агляд самых цікавых новых песень гэтага лета. Рок, фольк, індзі, электроніка. І ўсё па-беларуску!\n«Цмокі» — «Іван і Бог»\nПасьля перапынку ў сем гадоў аднавіў дзейнасьць гурт, які пры канцы 90-х дзяліў сцэну з «Улісам» ды «Новым небам» ды выдаваўся на першых беларускіх CD-складанках. У другой палове 00-х яны выступалі пад назваю Band_А і зь песьняю «Рэвалюцыя» трапілі ў топ-12 гітоў сэзону на «Тузіне» ў 2007 годзе. Цяпер яны зноў завуцца «Цмокі». Свой новы трэк «Іван і Бог» музыкі называюць беларускай балядай ХХ стагодзьдзя, укладзенай у стары як чалавецтва міталягічны сюжэт. Многія пазнаюць у галоўным героі кагосьці са сваіх продкаў, кажуць «Цмокі».\nSneguole — «Плыве човен»\nЗагалоўны твор з EP экспэрымэнтальнага праекту Насты Паповай. Скрыпачка гурту Vuraj прэзэнтавала на TuzinFM cвой дэбютны трэк два гады таму і ўвесь гэты час працавала над новым матэрыялам. Кампазыцыя «Плыве човен» запісаная з Надзеяй Шылавец, адной з найстарэйшых носьбітаў сьпеўнай традыцыі Піншчыны. Наста назвае гэты сьпеў адным са сваіх наймацнейшых перажываньняў, зьвязаных з фолькам. Вакальныя партыі ў астатніх трох нумарах выканаў лідэр Vuraj Сяргей Доўгушаў. Увесь рэліз можна паслухаць і спампаваць на лэйбле «Пяршак».\n«Восьмыдзень» — «Мой край»\nПершы рэліз фольк-гурта зь Віцебску пасьля выхаду іх альбому «Жнівень» (2016). «Песьня напісаная пад уражаньнем ад беларускіх вандровак. Такім бачыцца мой край — адначасова сваім і чужым, існуючым і нібы страчаным, аднак безумоўна сьветлым і родным», — кажа з нагоды прэм’еры на TuzinFM вакаліст каманды Зьміцер Кавалёў. Над зьвядзеньнем і майстарынгам песьні працаваў Аляксандар Балаган, студыя гуказапiсу Vinyl.\nZeNoir — «Пакінь»\nНовы самотнік ад менскага рок-гурту выйшаў праз тры гады пасьля папярэдняга рэлізу «Ciemra». «Гэта песьня пра падарожжа і пошук сябе, свайго месца, пошук адказаў, пра страты і выпрабаваньні, адзіноту і каханьне, надзею і вяртаньне», — так прэзэнтуе слухачам TuzinFM свой новы твор вакаліст і басіст каманды Аляксандар Давыдоўскі.\nNürnberg — «Žorstka»\nНовы самотнік менскага пост-панкавага гурту, які са словаў музыкаў ёсьць сваеасаблівым мастом паміж ідэямі, якія былі закладзены ў дэбютным EP «U nikudy» і будучым альбомам, які цяпер рыхтуецца да выданьня.\n«Праз правакацыйны прыпеў ды натыўнае разуменьне тэксту, можа скласьціся ўражаньне пра тое, што дадзены твор мае сацыяльны пасыл. Аднак гэта можа разглядацца толькі як прычыны дадзенага ўнутранага становішча лірічнага героя», — кажа адзін з заснавальнікаў каманды Алег Саўцін пра сэнс новай песьні.\nПінхас Цынман — «Час Машыяха»\nСваёй новай пазытыўнай песьняй хасыдзкі беларус Пінхас Цынман нагадаў пра тое, што неўзабаве прыйдзе той час, калі людзі пазбавяцца крыўды ды нянавісьці адзін да аднаго, а палітыкі зразумеюць, што яны — неад’емная частка народу. А мы ўсе вып’ем разам — «Лэхаім», гэта значыць «за жыцьцё». Машыях на старагабрэйскай мове гэта збаўца, па прыходзе якога адпаведна прароцтву ва ўсім сьвеце будзе спакой.\nZanzibar — «Lieta»\nНовы самотнік ад хлопцаў у масках, якія выконваюць рэп, поп-рок ды рок, задуманы як саўндтрэк да лета. «Лета накрывае як моцны партвэйн у маладосьці, расьпіты зь сябрамі на раёне, схаваным у шэрагу стомленых шматпавярховікаў. Цела прагне драйву і эмоцыяў, а душныя кватэры болей ня могуць стрымаць гарачую кроў. Хапай заплечнік, зьбірай сяброў, цісьні на плэй ды ўрывайся ў драйвовую плынь!» — пішуць музыкі ў анатацыі да рэлізу. Болей пра гурт можна дазнацца ў афіцыйнай суполцы.\nNevrida — «Родны край»\n«Родны край» — загалоўны трэк з новага ЕР альтэрнатыўнай фэнтазі-фольк каманды, у які ўвайшлі народныя башкірскія сьпевы ў апрацоўцы гурта, запісаныя ў дзьвюх вэрсіях — на мове арыгіналу і ў перакладзе на беларускую. «Родны край» — башкірскі гіт нацыянальнага маштабу. Згоду на выкананьне гурт атрымаў асабіста ад аўтара Ўрала Рашытава. У беларускай інтэрпрэтацыі яму асабліва спадабалася сола на дудзе. Інтарэс «Неўрыды» да башкірскай культуры тлумачыцца тым, што бацька лідэра каманды Паўла Таіпава паходзіць з гэтага краю. «Захацелася спалучыць татарска-башкірскі калярыт і беларускую самабытнасьць. А па выніку атрымалася нечакана, як для беларускага, так і для башкірскага вуха», — заўважыў у камэнтары для TuzinFM Павал.\nIntelligency — «Bachu»\n«Бачу» — новы твор з новага ЕР #SHNBTS, куды ўвайшлі трэкі на беларускай, ангельскай і расейскай мовах. Вакаліст каманды Ўсевалад Доўбня кажа, што гэта песьня пра страчанае каханьне і душэўную пустату ды сканфужананасьць ад страты арыентыраў. Музыку Intelligency напісалі на хвалі натхненьня ад творчасьці Tame Impala і Эмі Ўайнгаўс.\nRostany — «Спартанцы»\nУ сваім дэбютным аўтарскім беларускамоўным трэку праект Віктара Рудэнкі выкарыстоўвае ў якасьці хука частку беларускай народнай песьні «Параненька сонца ўсходзіць», запісаную ад жанчынаў зь вёскі Разьдзялавічы Берасьцейскай вобласьці. Гэтыя галасы прарываюцца праз тканіну футурыстычнага саўнду, нібы пачуцьці скрозь фатафільтры. «Спартанцы — гэта трэк пра сёньняшніх нас. Фастфуд-рэчаіснасьць вымушае людзей быць вокладкай часопісу, стылёвым пастом у Інстаграме — чым заўгодна, але ня тым, кім яны ёсьць насамрэч. Песьня пра сапраўдныя пачуцьці і фэйк, у які яны ператвараюцца», — так прэзэнтуе песьню лідэр Rostany.\nHandmadE feat. Alesandi — «Liacim» (Radio Mix)\nБеларускага трапікал-гаўсу стала болей. Сьледам за праектам Mikita ў гэтым кірунку сябе паспрабаваў гурт HandmadE, які апошнім часам вельмі рэдка радуе прэм’ерамі. Трэк зусім нехарактэрны для ранейшай творчасьці гурта. Лідэр каманды Яўген Валошын з нагоды прэм’еры на TuzinFM тлумачыць, што яму хацелася зрабіць нешта летняе, нечаканае і фарматнае для радыё, таму ён зьвярнуўся да варшаўскага ды-джэя Alesandi. Але ўсё адно беларускія FM-станцыі яго ў ратацыю не ўзялі. Словы да песьні напісаў Глеб Лабадзенка, а майстарынг зрабіў Фрэдэрык Сорэнсан з Капэнгагену.\nBy Cry — «Купала»\nНа Купальле па грыгарыянскім каляндары гурт BY CRY прэзэнтаваў новы самотнік, які называе кантрастам да сваёй першай купальскай песьні «Ведзьміны вочы». «Хай яна гарыць, палае, распальвае і спальвае! Дзе прачынаецца танец — там памірае адчай, калі памірае адчай — нараджаецца свабода!» — пішуць музыкі ў прадмове да кампазыцыі «Купала». Запісаны матэрыял на Cherry Records Studio ў Яўгена Валакціна, зьвядзеньне і майстарынг зрабіў Ільля Дмуха. А прыгожую фатасэсію з вакалісткай гурта Аляксандрай Грахоўскай адмыслова да прэм’еры зрабіла арт-студыя Piligrim.\nУвага музыкам! Калі пра вашую прэм’еру не згадалі ў нашых аглядах, магчыма вы забыліся паведаміць пра яе існаваньне нам на мэйл 12tuzin@gmail.com. Дасылайце свае трэкі, інфармацыю пра трэк/кліп/рэліз ды фота. Перавагу аддаем песьням на беларускай мове. Пра новыя цікавыя беларускія трэкі таксама можна паведамляць у камэнтарах да гэтага матэрыялу.\nЯшчэ прэм’еры лета: «Няміга». Глыбіня беларускага сьпеву (аўдыё/відэа)\nТоп-12, By Cry, HandMadE, Rostany, Intelligency, Nevrida, Zanzibar, Пінхас Цынман, Nürnberg, zeNoir, Восьмыдзень, Sneguole, Цмокі\n3418 / 0\nТацяна Заміроўская. Go, Hena, Go!\n2873 / 1\n«Стары Ольса»: «Калі ты ў топе, значыць камусьці патрэбны»\n32475 / 0\n32563 / 0


Не Алексіевіч адзінай. 10 лепшых беларускіх нон-фікшн кніг, якія варта прачытаць | journalby.com\n13 октября 2017 979 Лидия Михеева\nАўтар адной з найлепшых беларускіх нон-фікшн кніг Адам Мальдзіс. Фота: Віктора Талочка, Sputnik\nБольшасць твораў, якія эксперты «Журнала» ўзгадалі як найважнейшыя беларускія кнігі за апошныя 500 гадоў, падпадаюць пад шырокую і не вельмі пэўную характарыстыку «мастацкая проза». Але ж менавіта дакументальная проза Святланы Алексіевіч прынесла беларусам першага Нобеля, нагадаўшы, наколькі дэмакратычным з’яўляецца сучасны погляд на літаратуру.\nЭксперты «Журнала» падзяляюць такі падыход. Яны ўключаюць у свае спісы не толькі белетрыстыку, паэзію і драматургію, але і гістарычныя даследаванні, мемуары, зборнікі лістоў, энцыклапедыі, слоўнікі і нават зборы вакальных твораў.\nАгулам адмыслоўцы назвалі ў нашай апытанцы 175 твораў. «Журнал» распавядае пра дзесяць самых цікавых нон-фікшн кніг з нашага спісу, сярод якіх шмат гістарычных кніг, мемуараў – і нават фотаальбом.\nАркадзь Смоліч. «Географія Беларусі»\nМенавіта так, «Географія» праз «о», бо ўпершыню выдадзена кніга была ў 1919 годзе, і чытаць яе – вялікая асалода менавіта на той мове, мове натхнёнага сваёй асветніцкай справай географа і этнографа пачатку ХХ стагоддзя: «Вось-жа, калi-б тыя беларусы, што прачытаюць гэтую кнiгу, зацiкавiлiся сваей Бацькаўшчынаю, каб узялiся самi за глыбейшае навуковае пазнаньне яе, цi асобных праяваў яе жыцьця, каб заахвоцiлiся шукаць i бачыць яё арыгiнальнае хараство, дык-бы аўтар лiчыў сваю працу дайшоўшай мэты. А калi-б у iх хоць крыху пабольшала замiлаваньня да свае роднае многапакутнае стараны, такой простай i разам цудоўнай, навет у часы заняпаду свайго поўнай вялiчу i схаваных сiлаў, каб яны паверылi ў яе вялiкую будучыну i дзеля будучыны гэтай шчыра працаваць i змагацца пачалi, тады-б аўтар быў папраўдзе шчасьлiвы».\nЧытанее кнігі Смоліча – прыемная і карысная справа адразу з некалькіх пунктаў гледзішча: па-першае – вабіць багатая факталогія. Па-другое – цікавасць выклікае сама оптыка і светапогляд аўтара, надзвычай захапляльна заглыбляцца ў гісторыка-антрапалагічныя глыбіні з дапамогай такога апантанага спадарожніка.\nЛарыса Геніюш. «Споведзь»\nДраматычна і паказальна, што ў наш спіс найлепшых твораў Ларыса Геніюш увайшла не з вершамі, а з мемуарамі пра сталінскія рэпрэссіі.\n«Сучасная беларуская літаратура небагатая асабліва ні мемуарыстыкай, ні эпісталярным жанрам. Бо калі што і напісана, то з абачлівасцю на цэнзара, следчага або стукача. Успаміны выдатнай нашай паэткі Ларысы Геніюш – мужнае выключэнне. У іх споведзь душы перад Богам, сучаснікамі і нашчадкамі, слова пра час і пра сябе, пра блізкіх людзей, сяброў і ворагаў. У іх шлях самаадданага служэння Беларусі паэтычным словам, дзеяннем, непахіснасцю грамадзянскай пазіцыі і шлях па ўсіх пакутах сталінскай «Гэгэнны» – праз засценкі МДБ Менска, этапы, перасылкі, лагеры смерці на далекай Поўначы», – піша рэдактар выдання «Споведзі» Міхась Чарняўскі.\nНаш эксперт Аляксей Братачкін падкрэслівае: важна не толькі тое, што дзякуючы Геніюш мы маем дакументальную лагерную прозу, але і тое, што ў ёй вельмі яскрава паўстае менавіта жаночы вопыт выжывання ў бесчалавечных абставінах.\nФранцішак Аляхновіч. «У капцюрох ГПУ»\nПісьменнік Аляксей Талстоў лічыць, што гэты твор даўно трэба было ўключыць у школьную праграму «для паўнаты карціны». Сапраўды, сёння нашых суайчыннікаў «аберагаюць» ад праўды, якая была апублікаваная амаль стагоддзе таму.\nУладзімір Арлоў (ілюстрацыі Паўла Татарнікава). «Айчына: маляўнічая гісторыя ад Рагнеды да Касцюшкі»\nГэтае выданне мела добрыя шансы стаць кнігай года-2016, і дакладна стане настольнай кнігай для дзетак і дарослых, якія пачынаюць сваё знаёмства з гісторыяй Беларусі, ці хочуць яшчэ раз выправіцца ў захапляльнае падарожжа ў мінуўшчыну. Уладзімір Арлоў – непераўзыйдзены майстар папулярнага выкладання гісторыі, а разам з раскошнымі ілюстрацымі Паўла Татарнікава кніга і ўвогуле набывае не толькі статус must read але і must have.\nНаша экспертка Вольга Гапеева кажа пра выданне: «Кніга неабходная для суаднесенасці тэрыторый сучасных і гістарычных падзей, бо часта на замежных літаратурных фестывалях сумна чуць пра вялікую Літву і Польшчу – і адсутнасць беларускага дыскурсу ў гэтым».\nУладзімір Арлоў (ілюстрацыі Змітра Герасімовіча). «Краіна Беларусь. Вялікае Княства Літоўскае» (2012)\nАлесь Яўдаха, удзельнік нашага экспертнага апытання, кажа пра кнігу: «Гэта грунтоўнае, папулярна выкладзенае і выдатна выдадзенае апісаньне нашай гісторыі. Ці не найлепшае на сёньня, на маю думку».\nДзяніс Раманюк. «Чарнобыль», фотаальбом (2006)\nГэтая кніга – хіба што адзіны фотоальбом, які наш эксперт Сяргей Дубавец раіць уключыць у спіс найважнейшых кніг з пачатку беларускага кнігавыдання. Дзяніс Раманюк з суаўтарамі Ігарам Бышнёвым і Анатолем Кляшчуком выкрастоўваюць максімум рэсурсаў гэтага фармату, ствараючы сапраўдны шэдэўр. Эмацыйна-эстэтычнае ўдзеянне фатаграфіі падмацавана тут грунтоўна падабранымі фактамі і даследчай працай аўтараў.\nАлесь Адамовіч, Янка Брыль, Уладзімір Калеснік. «Я з вогненай вёскі»\nПа-першае, скрайні экзістанцыйны досвед пададзены тут з мінімальнай мастацкай апрацоўцы, чытач сутыкаецца з жудаснымі экстрэмумамі чалавечай нізкасці і чалавечай годнасці як яны ёсць.\nПа-другое, дакументальны метад Алеся Адамовіча і яго паплечнікаў стаў асновай падыходу да дакументальнай прозы набеліяткі Святланы Алексіевіч. Можа быць, траўматычны вопыт беларусаў найлепшым вобразам адлюстроўваецца менавіта праз такую оптыку?\nВалянцін Акудовіч кажа пра кнігу «Я з вогненай вёскі» наступным чынам: «Гэта вялікая кніга, якую палітычныя ідэолагі па сутнасці выкрэслілі з калектыўнай памяці як беларусаў, так і астатняга свету. Святлана Алексіевіч пісала: «Аднойчы патрапіла ў рукі кніга «Я з вогненнай вёскі» А. Адамовіча, Я. Брыля, У. Калесніка. Такое ўзрушэнне спазнала толькі аднойчы, калі чытала Дастаеўскага»».\nМікола Ермаловіч. «Старажытная Беларусь»\nМагчыма, пабачыўшы ў спісе нон-фікшна кнігу Міколы Ермаловіча, прафесійныя гісторыкі скептычна ўсміхнуцца. Памятаю, што падчас навучання ў гістарычным класе Ліцэя БДУ мы страшэнна захапляліся Ермаловічам, але ж як крыніца ягоная кніга была «афіцыйна» адасобленая ад іншых гістарычных кніг і падручнікаў. Шэраг цікавых гіпотэз, натхняльнае чытанне – так! Але крыху на маргіналіях.\nЭксперты «Журнала» лічаць, што такі статус Ермаловіча як гісторыка ніяк не замінае залічыць яго кнігу ў найкаштоўнейшыя творы нашай спадчыны.\nУладзімір Мацкевіч так тлумачыць сваю пазіцыю: «Кніга аматарская, з шматлікімя недакладнасцямі, паспешлівымі высновамі. Але яна зрабіла тое, што не здолелі зрабіць прафесіяналы – ані гісторыкі, ані філосафы, ані пісьменнікі. Яна абудзіла беларусаў ад няпомнасці».\nЛеанід Маракоў. «Галоўная вуліца Мінску» (у 2 тамах)\n«У гэтай кнізе спалучыліся фантастычная праца даследчыка, скрупулёзная праца рэдактара, натхненне тых, хто гэтыя двухтомнікі вярстаў і афармляў і відавочна скарыстаныя сучасныя выдавецкія магчымасці», – піша пра кнігу Ганна Севярынец. Калі вы цікавіцеся гісторыяй Мінска, кніга Маракова, безумоўна, павінна з’явіцца ў вашай хатняй бібліятэцы.\nАдам Мальдзіс. «Беларусь у люстэрку мемуарнай літаратуры 18 стагоддзя»\n«Славянская мемуарыстыка дае нам багаты матэрыял дла характарыстыкі быту і нораваў тагачаснай Беларусі – якраз тую «плоць», якую не ў стане даць іншыя крыніцы. Дзякуючы «дакументальнай прозе» мы можам прасачыць жыццёвы шлях нашых продакаў – ад калыскі да магілы. Можам рэальна гаварыць пра іх матэрыяльную культуру. Вызначыць, які быў вонкавы і ўнутраны выгляд жылля, як адзяваўся і абуваўся колішні чалавек, што ён еў і піў, як бавіў вольны час, як перамяшчаўся... Без такіх звестак раманіст не можа напісаць гістарычны раман, мастак – стварыць гістарычнае палатно, рэжысёр тэатра ці кіно – паставіць гістарычны спектакль ці кінафільм» – тлумачыць сам аўтар у прадмове да кнігі.\nСапраўды, грунтоўнае даследаванне, якое дае магчымасць уявіць сабе тыповага шляхціца, селяніна, магната ці жыхара мястэчка, яго звычкі, побыт, светапогляд. З 1982 года, калі выйшла даследаванне Мальдзіса, навукова-папулярных кніг такога кшталту з’явілася не шмат. Але тут немагчыма не згадаць бліскучую навукова-папулярную кнігу «...І цуды і жахі. Эсэ па гісторыі штодзеннасці Вялікага Княства Літоўскага 16-17 стагоддзяў» Вольгі Бабковай, заснаваную на архіўных дакументах.


Крыжовы шлях ненароджаных - Часопіс «Ave Maria»\n26.03.2021|Разважанні Крыжовага шляху\n«Забойства ненароджаных дзяцей ва ўлонні маці з’яўляецца самай балючай ранай Касцёла і ўсяго чалавецтва, — падкрэслівае Святы Айцец Ян Павел ІІ. — (...) Момант, калі маці носіць зачатае чалавечае жыццё, зачатае дзіця, з’яўляецца момантам святым і недатыкальным.\nА калі гэтая святасць парушаецца, калі забойства ненароджанага дзіцяці робіцца звычаем грамадства, калі гэта становіцца агульным правілам, то такі падыход да гэтай святыні наносіць вялікую шкоду жыццю людзей і грамадства».\nПаспрабуем уявіць, як выглядае крыжовы шлях маленькіх, безабаронных чалавечых істотаў, якім бацькі не дазволілі ўбачыць гэты свет.\nЕзуса, таксама яшчэ Дзіцем, хацеў забіць Ірад: «Тады Ірад, убачыўшы, што мудрацы з яго пасмяяліся, вельмі разгневаўся і паслаў пазабіваць усіх дзяцей у Бэтлееме і ўсіх ваколіцах яго, ад двух гадоў і малодшых... Тады збылося сказанае праз прарока Ерамію, які кажа: «Голас у Раме чутны, плач і рыданне і лямант вялікі; Рахэль плача па дзецях сваіх і не хоча суцешыцца, бо іх няма» (гл. Мц 2, 16-18).\nСтацыя 1. Прысуд\nСёння мая мама даведалася, што ўжо больш за месяц я жыву ў яе пад сэрцам. На жаль, яна не ўзрадавалася мне. Сказала страшныя словы: «Не хачу гэтага дзіцяці! Няма яму месца ў нашым доме».\nСтацыя 2. Прыняцце крыжа\nСтацыя 3. Першае падзенне\nЕзу! Ты таксама быў самотны са сваім крыжам. Таксама падаў, але падымаўся і ішоў наперад. Адчуваю, што і я маю ў сабе столькі моцы і жыццёвай сілы. Паспрабую падняцца, каб ісці далей, каб жыць і расці.\nСтацыя 4. Сустрэча з маці\nМая мама... Ці ж маю я маці? Яна сустракаецца са мной, бо носіць мяне ў сваім улонні. Ува мне цячэ яе кроў, і гэта яна мяне сілкуе\nі дае сілы для жыцця. Мама, чаму ты корміш мяне цыгарэтным дымам і алкаголем? Чаму сустрэчы з табою такія балючыя?\nСтацыя 5. Дапамога ў нясенні крыжа\nМама, калі б ты ведала, як моцна дапамагла мне гэтая твая добрая, хоць і эгаістычная думка. Ты несвядома дапамагла мне\nў маім цярпенні.\nСтацыя 6. Вераніка\nМаленькая, непрыкметная, але смелая\nі міласэрная жанчына. Падбегла з чыстай хусцінкай і выцерла Твой твар, Езу. Крыху аблегчыла Твае пакуты.\nМне гэта прынесла велізарную палёгку — выцерла мой твар незнаёмая мужная Вераніка. Дзякуй табе за гэта, адважная Вераніка.\nСтацыя 7. Другое падзенне\nНа маіх маленькіх плячах застаўся толькі крыж, ён стаў яшчэ больш цяжкі. І хоць я развіваюся, расту, з кожным днём так моцна мяняюся, усё роўна не магу даць рады\nгэтаму крыжу, які расце разам са мною.\nСтацыя 8. Размова з жанчынамі\nШмат ёсць добрых жанчын, такіх, якія плачуць над маім лёсам і над лёсам маіх брацікаў і сястрычак. Яны плачуць над намі, але часцей за ўсё нічога не робяць, каб змяніць наш лёс. Грэшаць, паддаўшыся нядбайнасці, а маглі б дапамагчы, пакуль яшчэ не позна.\nЕзу, Ты вучыў ерузалемскіх жанчын, каб яны плакалі над сабою, над сваімі дзецьмі\nі над сваімі грахамі.\nСпагадлівыя жанчыны! На вашую дапамогу і на ваш пратэст спадзяюцца ненароджаныя дзеці. Узгадайце, як адважна прасіла жонка Пілата, перасцерагаючы яго ад абвяшчэння несправядлівага прысуду: «Не рабі нічога Справядліваму таму, бо я сёння ў сне многа цярпела дзеля Яго» (гл. Мц 27, 19).\nСтацыя 9. Трэцяе падзенне\nМой крыж робіцца велізарным. Ён становіцца ўсё большым з-за ўсведамлення блізкай жорсткай смерці. Гэтая думка прыводзіць у стан шоку, амаль смяротнага. Я перажываю страшэнную роспач.\nСтацыя 10. Агаленне\nСтацыя 11. Прыбіванне да крыжа\nСтацыя 12. Смерць\nМаё цярпенне і смерць могуць цябе асудзіць. Але я малюся за тых, хто забіў мяне. «Ойча, прабач ім, бо не ведаюць, што робяць» (гл. Лк 23, 34).\nСтацыя 13. Зняцце з крыжа\nЕзу, пасля зняцця з крыжа Цябе паклалі на калені да Маці. Яна глядзела на Цябе,\nна Твае раны, памірала ў сваім сэрцы і разам з Табою збаўляла свет і ўсіх нас.\nМая маці не хоча глядзець на мяне, на маё цела, парванае на кавалкі і выкінутае\nў сметніцу. Маці адчула палёгку, яна пазбавілася цяжару, але ў яе засталіся дакоры сумлення.\nСтацыя 14. Пахаванне\nСтацыя 15. Уваскрасенне\nЕзу ўваскрослы, прабач, што нагадваю Табе словы, якія Ты прамовіў каля грабніцы Лазара, калі Марта сустрэла Цябе папрокам: «Пане, калі б ты быў тут, не памёр бы брат мой» (гл. Ян 11, 21). Скажы маёй маці, як Ты тады сказаў Марце: «Уваскрэсне брат твой» (гл. Ян 11, 23).\nБацькі мае, чаму вы не паверылі словам Пана Езуса? «Спадзеючыся на Бога, што будзе ўваскрашэнне мёртвых, праведных і няправедных, чаго і самі яны чакаюць» (гл. Дз 24, 15).\nКаб атрымаць адпуст, памолімся ў інтэнцыі Святога Айца:\nПаводле: Крыжовы шлях. Разважанні для моладзі.\nВыдавецтва "Про Хрысто", Мінск, 2005 г.\nІлюстрацыі: Yongsung Kim\nЦэтлікі: Молімся разам з «Ave Maria», Абарона жыцця, Сямейнае жыццё, Разважанні, Вялікі пост


Мандалорац 2 / The Mandalorian 2 [7 з 8]\nАбяцаны Нэвэрлэнд 2 / Yakusoku no Neverland 2 [3 з 11]\nБлаславі мяне ў гэтым цудоўным свеце! 2 / Kono Subarashii Sekai ni Shukufuku wo! 2 [5 з 10]\nДзень, калі я стала Богам / Kamisama ni Natta Hi [10 з 12]\nДваранства / Noblesse [10 з 13]\nПікнік у Тагасвецці / Urasekai Picnic [4 з 12]\nСтралок з Чорнай скалы / Black Rock Shooter [4 з 8]\nКлеткі за працай: Код чорны / Hataraku Saibou Black [3 з 13]\nКлеткі за працай!! / Hataraku Saibou 2 [3 з 8]\nДададзена 16 серыя\nКалі плачуць цыкады: Карма / Higurashi no Naku Koro ni Gou [16 з 24]\nУ вёску Хінамідзава — мірную і спакойную глыбінку — з сям'ёй пераязджае новы хлопец, Кэіці Маэбара. Пераязджае якраз у час, каб патрапіць на Ватанагасі — фестываль сканчэння зімы. Хутка хлопец знаёміцца з аднакласніцамі, становіцца іх новых сябрам.... чытаць больш\nBeastars 2 / Beastars 2 [3 з 0]\nХорымія / Horimiya [3 з 13]\n1999 год. Марыё, звычайны ціхі і спакойны гарадок, які ў апошні час стаў ачагом падазронай актыўнасці. Джотаро Куджо, які да гэтага часу стаў марскім біёлагам, накіроўваецца ў таямнічы горад, каб сустрэцца з Джосукэ Хігасікатам. Хаця спачатку можа зд... чытаць больш\nМагічная бітва / Jujutsu Kaisen [14 з 24]\nПлывец з замка / Castle swimmer [6 з 120]\nТрактар, поўны кахання / Tractor full of Love [1 з 0]\nСельскагаспадарчыя гісторыі / Moyashimon [9 з 160]\nДададзена 209 глава\nІдэальны / Flawless [209 з 360]\nДададзена 143 глава\nЦудоўны коцік Кю / Fushigi Neko no Kyuu-chan [143 з 600]\nЦуды садаводства / Yuanyi [1 з 1]\nЗвышнатуральны фатограф Кано Сабура / Shinrei Shashinshi Kono Saburo [1 з 1]\nВаншот ад аўтараў мангі "Абяцаны Нэвэрлэнд"! У адной з кватэр па суседстве ад той, дзе жыве хлопчык Сота, здарылася няшчасце. Пасля гэтага ніхто не затрымліваўся ў ёй больш чым на тры дні. Але аднойчы туды засяліўся дзіўны фатограф, які вельмі зацік... чытаць больш\nДададзена 50 глава\nЖудасны коцік - Кот і маё дзіўнае жыццё / Creepy Cat [50 з 303]


Усё як на сапраўдным фуд-фэсце - сувеніры сваімі рукамі, фотазона, эка-ежа і напоі. Але толькі ўсё гэта з асаблівым прысмакам аграгарадка. 14.08.2017, Sputnik Беларусь\nтурызм, у беларусі, галоўнае, летнія фестывалі беларусі-2017, брэсцкая вобласць, іванаўскі раён, моталь, "мотальскія прысмакі"\n16:51 14.08.2017 (абноўлена: 09:54 15.08.2017)\n© Sputnik / Сергей ЛескетьГастранамічны фестываль Палесся прайшоў у гэтыя выхадныя ў Моталі.\n© Sputnik / Сергей ЛескетьВёска, якая славіцца кулінарнымі традыцыямі, прымае велізарнае мноства гасцей у дзень фестывалю.\n© Sputnik / Сергей ЛескетьМотальская медавуха льецца на свяце ракой. Па гэтым рэцэпце яе варылі яшчэ ў XIX стагоддзі.\n© Sputnik / Сергей ЛескетьЖыхары Моталя - нашчадкі палешукоў. Тут захаваўся незвычайны дыялект.\n© Sputnik / Сергей ЛескетьТут беражліва захоўваюць традыцыі ткацтва.\n© Sputnik / Сергей ЛескетьНа фестываль многія едуць за традыцыйнымі мотальскімі каўбаскамі.\n© Sputnik / Сергей ЛескетьПірагі і булкі - на любы густ. У аграгарадку ёсць пачастункі на любы густ.\n© Sputnik / Сергей ЛескетьТрадыцыйныя ручнікі Моталя вядомыя далёка за межамі Палесся.\n© Sputnik / Сергей ЛескетьСярод кошыкаў - незвычайныя сувеніры, таксама плеценыя з вярбовых дубцоў.\n© Sputnik / Сергей ЛескетьЧым не Ікея? У Моталі можна прыкупіць сабе вось такі дыванок.\n© Sputnik / Сергей ЛескетьЖаночыя вобразы Моталя - такія розныя і не без іроніі.\n© Sputnik / Сергей ЛескетьТакіх саламяных прыгажунь вы не ўбачыце нідзе за межамі Беларусі.\n© Sputnik / Сергей ЛескетьЗ саломы і снапоў, наогул, можна зрабіць шмат цікавага.\n© Sputnik / Сергей ЛескетьЧаму б не сфатаграфавацца з прыгожай дзяўчынай, хай і кардоннай - фотазона Моталя.\n© Sputnik / Сергей Лескеть"Модны шляхцюк" - Моталь здзіўляе самымі рознымі вобразамі і персанажамі.\n© Sputnik / Сергей ЛескетьДзед Мазай і зайцы на мотальскім кірмашы.\n© Sputnik / Сергей ЛескетьКола багацця - такім ураджаем можа пахваліцца Моталь.\n© Sputnik / Сергей ЛескетьМоталь - незвычайная вёска, тут жыве каля чатырох тысяч чалавек.