Культура - Гармонія Вашчанкі\nБольш за дваццаць работ народнага мастака Беларусі Гаўрылы Вашчанкі прадставіць Гарадская мастацкая галерэя твораў Леаніда Шчамялёва, працягваючы праграму “Беларуская акварэль”.\nУ яе рамках штогод праводзіцца не менш за дзве - тры выстаўкі, якія знаёмяць гледача з гэтай тонкай і складанай, пры знешняй празрыстай лёгкасці, тэхнікай у выкананні розных майстроў- і вядомых, і зусім не знаёмых публіцы.\nВыстаўка Гаўрылы Вашчанкі атрымала назву паводле аднаго з твораў, прадстаўленых у экспазіцыі. Для вызначэння стану сталасці чалавека і мастака гэтая работа ўяўляецца сімвалічнай і з'яўляецца праграмнай для экспазіцыі. "Вячэрняя гармонія" - першая персанальная выстаўка ў багатай творчай біяграфіі мастака, якая прадстаўляе самастойна "акварэльную" грань яго таленту.\nУ дадзеным выпадку экспазіцыя "Вячэрняя гармонія" - частка прыгожай і лагічнай камбінацыі: два мэтры, два народныя мастакі- Гаўрыла Вашчанка і Леанід Шчамялёў - "гасцююць" адзін у аднаго ў імянных галерэях менавіта сёлета. Неўзабаве пасля адкрыцця ў Мінску выстаўкі "Вячэрняя гармонія" частка калекцыі Галерэі Шчамялёва выправіцца ў Гомель, у Мастацкую галерэю Вашчанкі, дзе будзе разгорнута "зваротная" экспазіцыя.\nТаццяна БЕМБЕЛЬ, дырэктар галерэі


Школьнікі абмяркоўваюць сур’ёзныя пытанні — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района\n02.03.2021 02.03.2021 administrator128\nУ рамках інфармацыйна-адукацыйнага праекта “Школа актыўнага грамадзяніна” ва ўстановах агульнай сярэдняй адукацыі раёна прайшоў Адзіны дзень інфармавання па тэме: “У адзінстве народа – сіла незалежнай дзяржавы”.\nНа мерапрыемства ў сярэднюю школу № 1 г. Валожына завіталі намеснік начальніка РАУС па ідэалагічнай рабоце і кадравым забеспячэнні Аляксандр Вітальевіч Акушка і начальнік інспекцыі па справах непаўналетніх Аляксандр Аляксандравіч Чаховіч.\nУвазе вучняў 10-11 класаў установы былі прадстаўлены тры інфармацыйныя блокі. У першым, пад назвай “Народнае адзінства – залог шчаслівага будучага Беларусі”, размова ішла пра згуртаванасць, салідарнасць і ўзаемаразуменне беларусаў. Вышэйпералічаныя якасці заўсёды былі і павінны быць галоўнымі. Наш народ аб’яднаны гісторыяй, традыцыямі, культурай і агульным духам павагі і роўнасці. Важна заставацца адзінай нацыяй, жыць у суверэннай і незалежнай краіне. Усё гэта паслужыла падставай аб’явіць бягучы год у рэспубліцы Годам народнага адзінства, што павінна садзейнічаць росквіту і дасягненню самых прывабных мэт.\nЦікава было паслухаць меркаванні школьнікаў па пытанні: у які гістарычны перыяд асабліва ярка праявілася адзінства народа нашай краіны. Педагогі звярнулі ўвагу на значнасць для сучаснай Беларусі новага дзяржаўнага свята – Дня народнага адзінства, якое прапаноўваецца ўстанавіць.\nУ другім інфармацыйным блоку “Усебеларускі народны сход – падводзім вынікі, плануем будучае” абмеркавалі такую форму народаўладдзя, якая дазваляе грамадзянам больш шырока ўдзельнічаць у справах дзяржавы. Рабяты выдатна ведалі, хто можа стаць дэлегатам Усебеларускага народнага сходу, якія важныя рашэнні былі прыняты на апошнім, паразважалі пра ролю дыялогавых пляцовак у іх выпрацоўцы.\nТрэці блок “Узброенныя сілы Рэспублікі Беларусь на варце бяспекі і суверэнітэту” даў падставу задумацца, што хоць сёння Дзень абаронцаў Айчыны і Узброеных сіл Рэспублікі Беларусь успрымаецца як свята ўсіх мужчын, у першую чаргу віншаванняў заслугоўваюць тыя, хто ў розныя гады абараняў Радзіму і зараз аберагае спакойны сон беларусаў. Аляксандр Вітальевіч Акушка і Аляксандр Аляксандравіч Чаховіч падзяліліся ўспамінамі пра сваю службу ў арміі і запэўнілі рабят, што гэты час карысны для кожнага юнака. Паколькі беларуская армія адпавядае самым сучасным патрабаванням, працэс яе ўдасканалення, будаўніцтва і развіцця працягваецца пастаянна, маладым людзям у армейскім жыцці спатрэбяцца добрыя, трывалыя веды і выдатная фізічная падрыхтоўка.\nПадчас мерапрыемства адбыўся канструктыўны дыялог паміж прадстаўнікамі Валожынскага РАУС і вучнямі школы. У апошніх была магчымасць задаць гасцям хвалюючыя пытанні і падзяліцца ўласнымі думкамі па тэме мерапрыемства.\nУвазе юнакоў і дзяўчат была прадстаўлена мультымедыйная прэзентацыя, падрыхтаваная Нацыянальным інстытутам адукацыі.


Рымдзюнская “Вясёлка”\nГлавная→Новости→Социальная политика→Рымдзюнская “Вясёлка”\n16:54 / 14.07.2010\nКожны год самыя актыўныя дзеці з усіх школ раёна збіраюцца менавіта тут – у летніку піянерскага актыву “Вясёлка”. Жадаючых адпачыць у Рымдзюнах вельмі шмат, таму і сёлета работа летніка арганізавана ў дзве змены. Першая ўжо завяршылася, а другая – пачалася.\nЗа васемнаццаць дзён, якія дзеці правялі падчас першай змены ў “Вясёлцы”, яны не толькі добра адпачылі, аздаравіліся, пападарожнічалі па роднай краіне, але і сталі сапраўднымі сябрамі. У гэтым годзе большасць мерапрыемстваў была прысвечана 65-годдзю Вялікай Перамогі, хаця дырэктар і важатыя не забываліся пра спорт і здароўе, забавы і гульні.\nУпершыню за чатыры гады ў летніку сабраўся новы калектыў. Маладыя спецыялісты, якія на працягу вучэбнага года працавалі ў школах нашага раёна, прыехалі ў летнік, каб бліжэй пазнаёміцца з дзецьмі і разнастаіць адпачынак. Іх маладосць і ініцыятыўнасць, канешне, унесла новы дух у работу летніка. Аляксандра Лукіна, Валерый Кулеш і Павел Букель сталі для дзяцей добрымі памочнікамі ва ўсіх справах і пачынаннях.\nКожны дзень праводзіліся сустрэчы і конкурсы, мерапрыемствы і спаборніцтвы. Акрамя традыцыйных “Містэр-2010” і “Міс-2010”, гульнёва-пошукавай гульні “Па слядах Кукарамбы”, якія штогод праводзяцца ў “Вясёлцы”, дырэктар і важатыя арганізавалі і правялі шэраг новых гульняў. Так, аддзел фізкультуры і спорту райвыканкама дапамог у правядзенні гульні “Гарады”. Сёлета дзеці ўпершыню не паехалі ў Гудагай ў аддзяленне пагранічнай службы, а Віталій Субаткевіч і Дзяніс Кетаў з пагранічнікамі прыехалі ў Рымдзюны і правялі ваенна-патрыятычную гульню “Зарніца” на тэрыторыі, якая прылягае да летніка.\n– На працягу двух дзён дзеці праходзілі розныя выпрабаванні, шукалі дыверсанта, стралялі з пнеўматычнай вінтоўкі, кідалі гранату, збіралі і разбіралі аўтаматы і пісталеты. А закончылася ўсё частаваннем салдацкай кашай, – расказвае дырэктар летніка Наталля Уладзіміраўна Сянюць.\nУ гэтым годзе ў “Вясёлцы” дзякуючы намаганням Паўла Букеля атрымалася правесці папулярную псіхалагічную гульню “Мафія”. А яшчэ дзеці пабывалі ў Гродна, зрабілі аглядную экскурсію па гораду, наведалі заапарк і аквапарк. Выхаванцы летніка сустракаліся з праваслаўным святаром – айцом Георгіем, начальнікам па справах непаўналетніх Р.І. Гайдулём, у летніку праводзіўся Дзень МЧС і, канешне, штодзённыя дыскатэкі. І кожнае мерапрыемства заканчвалася ўручэннем падарункаў пераможцам, хаця не толькі дзеля падарункаў едуць у “Вясёлку” дзеці.\n– У лепшым летніку ўсё павінна быць лепшым, – лічыць дырэктар “Вясёлкі”. – Таму вялікую ўвагу мы надавалі харчаванню і вітамінізацыі дзяцей, для чаго выкарыстоўвалі вітаміны “VITUS”. А самае цудоўнае тое, што дзеці ў гэтым годзе сабраліся самыя актыўныя – кожны хацеў быць першым і лепшым. І ў канцы змены, запаўняючы анкеты, выхаванцы пісалі: “Гэта лепшы летнік у свеце”.\nПадчас апошняй урачыстай лінейкі ўсе былі ўзнагароджаны граматамі за актыўны ўдзел у праведзеных мерапрыемствах, і кожны атрымаў у падарунак дыск з фотаздымкамі, якія рабіліся на працягу ўсёй лагернай змены.\nДзеці раз’язджаліся з надзеяй зноў сустрэцца ў будучым годзе.\n«Калядны вечар» вяртаецца\nО защите детей рассуждает директор социально-педагогического центра Татьяна Колтан\nДень правовой помощи провели специалисты социально-педагогического центра\nО торговле, жилье и вакцинации говорили депутаты района


Ці можна піць, захоўваць, выліваць, падмешваць у ежу святую ваду? - Хрысціянскі сайт † katolik.life - Гомель, Пінск, Баранавічы...\nЯк і для чаго выкарыстоўваць асвячоную ваду, ці можна праводзіць з ёй якія-небудзь рытуалы - тлумачыць святар.\nЦі можна піць святую ваду? Гэтае пытанне - адно з папулярных у пошукавых сістэмах. А пошук малюнкаў па тэматычным запыце перш за ўсё выдае кроплі для вачэй са «святой вады»... На тэму асвячонай вады размаўляем з гомельскім каталіцкім святаром Андрэем Багдановічам.\n- Асвечаная вада, галоўным чынам, служыць для таго, каб акрапляць ёю памяшканні, прадметы і саміх сябе. Калі вернікі прыносяць з касцёла асвячоную ваду, то захоўваюць яе, перш за ўсё, для таго, каб змочваць пальцы і рабіць знак крыжа пры выхадзе з дому з малітвай аб тым, каб Гасподзь захаваў ад усялякага зла. Таксама асвячонай вадой мы акрапляе сваё жыллё. Калі прыйшла пара прынесці з храма новую асвячоную ваду, а ў нас яшчэ засталася старая, яе можна выліць, але не ў каналізацыю, а на зямлю - у тыя месцы, дзе ніхто не ходзіць, месцы асаблівага шанавання: напрыклад, на могілках, пад крыжам альбо ў кветнік.\nДля адказу ж на пытанне - «Ці можна піць асвячоную ваду?» - важна спытаць сябе: «А для чаго? З якой мэтай?».\n- У заходняй традыцыі няма звычаю піць асвячоную ваду. Пра гэта кажа і каталіцкая энцыклапедыя. Але ў жыцці розных святых сустракаліся абрады, звязаныя з ужываннем вады. Асвечаная вада можа стаць дапамогай для дзеяння Божай ласкі, для дапамогі ў веры і нават для лячэння. Аднак неабходнай умовай для гэтага з'яўляецца наша адкрытасць для прыняцця Божай дапамогі і правільная іерархія, якая выяўляецца ў тым, што мы ўпэўненыя ў ацаляючым дзеянні Бога ў сакрамэнтах, а асвечаная вада можа дапамагчы нам да гэтых сакрамэнтаў падрыхтавацца.\nПіць ці як-небудзь выкарыстоўваць асвячоную ваду для здзяйснення рытуалаў або якіх-небудзь іншых магічных дзеянняў нельга - робячы так, мы паступаем як язычнікі і адыходзім ад хрысціянскай веры.\nНапрыклад, некаторыя ўпотай падліваюць асвячоную ваду ў суп свайму мужу, каб той кінуў піць. Хтосьці сам п'е асвячоную ваду з мэтай ацалення ад якой-небудзь хваробы. Такім чынам выкарыстаць асвячоную ваду не трэба.\n- Можна маліцца пра аздараўленне, ужываючы пры гэтым асвячоную ваду, але думаць пра тое, што «чым больш вып'ю - тым больш падзейнічае», - памылка. Не трэба піць асвячоную ваду літрамі, досыць глытка. А вось верыць трэба як мага больш - у тое, што Гасподзь можа вылечыць, дапамагчы, здзейсніць цуд з дапамогай асвячонай вады.\nАдзначым, што важна разумець адрозненні паміж сакрамэнтамі (гэта Хрост, Канфірмацыя, Эўхарыстыя, Пакаянне, Намашчэнне хворых, Пасвячэнне, Сужэнства) і сакрамэнталіямі - да апошніх як раз адносіцца асвячэнне вады.\n- Праз сакрамэнталіі таксама дзейнічае Хрыстус, але не ў такой ступені, як праз сакрамэнты, - піша ў сваім артыкуле айцец Аляксандр Жарнасек. - Калі мы разумеем адрозненне паміж сакрамэнтамі і сакрамэнталіямі, то многае залежыць ад нашай веры. У Евангеллі чытаем, што ў Назарэце Езус не мог учыніць ніякага цуду з-за нявер'я людзей у Яго Божую сілу. Калі мы паводле вучэння Каталіцкага Касцёла верым у сем сакрамэнтаў, значыць, саўдзельнічаючы ў веры Касцёла, атрымліваем сілу і ласку, якую Езус перадаў Касцёлу.\nВядома, калі мы верым у сілу асвячонай вады, Пан дзейнічае праз яе, але гэта кропля ў моры ў параўнанні з тым, калі мы ад усяго сэрца паверым у асаблівую прысутнасць Госпада у святых сакрамэнтах.\nГаворка не пра тое, што сакрамэнталіі няважныя, але каб усталявалася належная іерархія. Гэта значыць, напрыклад, што ўдзел у Эўхарыстыі значна важнейшы, чым проста малітва з выкарыстаннем асвячонай вады.


25.11.2020 / 11:10\nПасол Расіі ў Беларусі Дзмітрый Мезенцаў перакананы, што ў беларускай апазіцыі не атрымаецца выкарыстаць «расійскую карту» для дасягнення сваіх палітычных мэтаў.\n«Спробы некаторых арганізатараў пратэстаў ці рэжысёраў, якія хочуць ставіць палітычныя спектаклі на «сцэнічнай пляцоўцы» ў Беларусі — з розыгрышам расійскай карты ў імкненні справакаваць магчымае напружанне ў адносінах Расіі да Беларусі, не маюць перспектывы», — заявіў мезенцаў журналістам у сераду ў Мінску, піша «Інтэрфакс».\n«Пазіцыя расійскага боку ў дачыненні да братэрскай Беларусі не мяняецца ў залежнасці ад тых ці іншых кан'юнктурных крокаў заходніх партнёраў Мінска. Яна нязменная. Гэта сістэма маштабных саюзніцкіх адносін, шматкроць пацверджаных сёння і накіраваных на будучыню», — сказаў пасол РФ.\n«Прэзідэнт Расіі Уладзімір Пуцін праводзіць нязменную палітыку ў падтрымку ўсяго беларускага народа, брацкай рэспублікі», — падкрэсліў ён.\nУ сувязі з гэтым «лічыць, што нехта ў той ці іншай заходняй сталіцы, абвяшчаючы тыя ці іншыя рэстрыкцыі ў дачыненні да Беларусі, зможа надламіць практыку двухбаковых адносін — гэта значыць не разумець глыбіню і маштаб нашага супрацоўніцтва».\nНа ягоную думку, «беларускія партнёры зробяць правільныя высновы з тых крокаў, якія робяцца на Захадзе і якія з'яўляюцца прыкладам найгрубейшага ўмяшання ва ўнутраныя справы суверэннай дзяржавы».\nТаксама Мезенцаў выказаў думку, што сітуацыя вакол Белгазпрамбанка не павінна быць палітызаванай, і дзяржава не павінна ўмешвацца ў дыялог з акцыянерамі.\n«Пытанне дыялогу з акцыянерамі, у які дзяржава не павінна ўмешвацца, павінен быць вырашаны па-за «палітычным парадкам». Мяркую, што менавіта ў такім ключы будуць пераадоленыя ўсе тыя складанасці, якія ўзніклі вакол гэтага банка», — сказаў Мезенцаў журналістам у сераду ў Менску.\nПа яго словах, «сітуацыю з гэтым фінансавым інстытутам важна разглядаць з пункту гледжання выканання нацыянальнага заканадаўства, і старацца не падкручваць тыя ці іншыя вынікі, нават калі яны здаюцца негатыўнымі, да парадку двухбаковых адносінаў».\n«Перакананы, што так і будзе. Тым больш, што кіраўнік беларускай дзяржавы адзначыў зацікаўленасць у захаванні і ўмацаванні Белгазпрамбанка. Для гэтага ўжо зроблена нямала», — дадаў пасол.


“У якасці сваёй прадукцыі ўпэўнены” — Поставы. Новости города Поставы. Погода в Поставах. Поставский край. Пастаўскі край. Районная газета.\n“У якасці сваёй прадукцыі ўпэўнены”\n09.12.2014 03.07.2018 postawy267Комментариев нет\n— сцвярджаюць спецыялісты ААТ “Пастаўскі малочны завод”. А звярнуцца да іх вымусіла актуальная ў апошні час у грамадстве тэма ўвядзення Расіяй абмежаванняў на пастаўкі мяса-малочнай прадукцыі для шэрага беларускіх прадпрыемстваў па той прычыне, што быццам бы яна не адпавядае патрабаванням Расійскай Федэрацыі і Мытнага саюза. На пытанні карэспандэнта “Пастаўскага краю” адказвае намеснік дырэктара прадпрыемства па вытворчасці Валянціна Мікалаеўна Лапко.\n— Валянціна Мікалаеўна, хоць завода і няма ў чорным спісе Рассельгаснагляду, тым не менш хацелася б ведаць, як у вас справы? Ці паўплывала сітуацыя на работу прадпрыемства? Пачніце, калі ласка, з сыравіны: адкуль яна паступае?\n— Сыравіна паступае з сельгаспрадпрыемстваў Пастаўскага раёна і з дзвюх гаспадарак Браслаўскага. Малака хапае для поўнай загрузкі прадпрыемства, якое сёння за суткі выпускае больш за 20 тон паўцвёрдых сыроў, у звычайным рэжыме і працуе.\n— Як наладжаны кантроль за якасцю сыравіны?\n— Кантралюе якасць лабараторыя прадпрыемства, акрэдытаваная Беларускім дзяржаўным цэнтрам акрэдытацыі Рэспублікі Беларусь. У нас распрацавана праграма кантролю, і, згодна з ёй, малако вельмі сур’ёзна правяраецца на шчыльнасць, чысціню, бялок, тлустасць, кіслотнасць, наяўнасць антыбіётыкаў, мікрабіялагічныя паказчыкі, саматычныя клеткі. Акрамя таго, яго адпраўляем у Белдзяржветцэнтр, а таксама ў Полацкі і Віцебскі цэнтры стандартызацыі (там праводзіцца даследаванне на таксічнасць, цяжкія металы, радыенукліды, утрыманне антыбактэрыяльных рэчываў),. Згодна з праграмай лабараторыі прадпрыемства, імуна-ферментным эскпрэс-метадам праводзіцца глыбокі маніторынг па вызначэнні антыбіётыкаў.\nВынікі на завод паступаюць у выглядзе пратаколаў і заключэнняў. На сённяшні дзень не было ніводнага дакумента, які б сведчыў пра тое, што сыравіна няякасная.\nУся сыравіна, якая паступае на прадпрыемства, праходзіць глыбокую перапрацоўку. Малако нармалізуем па тлустасці, робім двухступеньчатую пастэрызацыю. Старанна правяраем на ўсе неабходныя паказчыкі, бо ад гэтага залежыць якасць выпускаемай прадукцыі на ўсіх прамежкавых стадыях тэхналагічнага працэсу вытворчасці.\n— А як правяраецца прадукцыя?\n— Яе мы таксама адпраўляем у Белдзяржветцэнтр, Полацкі і Віцебскі цэнтры стандартызацыі, карыстаемся паслугамі Глыбоцкай і Віцебскай ветэрынарных лабараторый. Прадукцыя правяраецца на ўсе паказчыкі, якія патрабуюцца ў адпаведнасці з нашымі тэхнічнымі ўмовамі і стандартамі. Ні адна лабараторыя не дала заключэння, якое б сведчыла пра тое, што маюць месца якія-небудзь перавышэнні або адхіленні ад нормы. 27, 29 і 30 лістапада Глыбоцкай рэгіянальнай інспекцыяй ветэрынарнага нагляду і Пастаўскім раённым цэнтрам гігіены і эпідэміялогіі была праверана ўся прадукцыя, якая адгружаецца на экспарт. Заключаны таксама дагавор з Бранскай міжрэгіянальнай абласной ветэрынарнай лабараторыяй на маніторынг нашай прадукцыі. Нядаўна мы завезлі туды ўзоры сыроў “Расійскі”, “Галандскі”, “Сметанковы”, якія ідуць на экспарт.\nВось так актыўна працуем у гэтым кірунку, каб даказаць, што прадукцыя сапраўды якасная, адпавядае ўсім патрабаванням.\n— Раскажыце, куды рэалізуецца прадукцыя малаказавода?\n— Прадаём як на беларускі, так і на расійскі рынак. Што датычыцца Расіі, то мы актыўна і без пасрэднікаў супрацоўнічаем з федэральнымі гандлёвымі сеткамі (“Магніт”, “Халідэй”, “Манетка”). Адгружаем туды сыры і масла, штомесяц — 450—500 тон. Доля экспарту складае больш за 50 працэнтаў, і з кожным месяцам паказчык павялічваецца.\n— Пакупнік галасуе рублём. А як спажыўцы ацэньваюць якасць?\n— Рэкламацый ад расійскіх партнёраў не паступала, мы атрымліваем толькі станоўчыя водгукі. І гэта невыпадкова. Прадпрыемства ўтрымліваецца ў належным санітарным стане, што адзначаюць усе кантралюючыя органы. Мадэрнізацыя і сучасныя тэхналогіі дазволілі стварыць літаральна стэрыльныя ўмовы і для вытворчасці, і для захоўвання прадукцыі.\nУ якасці сваёй прадукцыі мы ўпэўнены, а найлепшае сведчанне яе прызнання на айчынным і замежным рынках — шматлікія ўзнагароды. Назаву толькі асноўныя, атрыманыя сёлета. За ўдзел у народным конкурсе-дэгустацыі “Чэмпіён смаку” ў намінацыі “Сыр плаўлены” — дыпломы ІІ і ІІІ ступеняў; на XXIV Міжнароднай спецыялізаванай выставе “Белагра-2014” — дыплом І ступені; у рамках Рэспубліканскага конкурсу спажывецкіх пераваг — дыпломы ІІ і ІІІ ступеняў; прадпрыемства стала лаўрэатам конкурсу “Лепшыя тавары Рэспублікі Беларусь на рынках Расійскай Федэрацыі-2014”; за ўдзел у грамадскім конкурсе “Лепшая прадукцыя года-2014” дыпломы пераможцы атрымалі за тры віды прадукцыі.


Нью-Ёрк, Нью-Ёрк... Навагодняя перадача.\n(эфір 31 сьнежня 2000)\nГэты грандыёзны Новы год - на зломе эпох - цяжка ў поўнай меры адчуць у нас, у Беларусі, дзе грандыёзныя хіба што задачы, якія мы яшчэ толькі будзем ставіць заўтра. Усё, так бы мовіць, наперадзе. А сёньня наш родны краявід нічым не нагадвае пра знакавую перамену лічбаў - дзьве тысячы, тры тысячы... Адно беларускаму сэрцу зразумела, якую магутную энэргію тояць у сабе гэтыя панылыя шэрыя пагоркі пад шэрым небам і пад шэрым сьнегам. Але ўсё гэта - будзе. А сёньня нашы людзі ў нашым краявідзе яшчэ не навучыліся самі рабіць сваё сьвята ў сябе дома. Яны традыцыйна аддадуцца магіі тэлеэкрану з чужымі фэерыямі, жырсьцямі і яркімі відовішчамі. Свой сьвяточны настрой і адчуваньне злому эпохаў мы будзем шукаць ня тут, ня дома, а недзе. Напрыклад, у самым грандыёзным горадзе сьвету - Нью-Ёрку. Ёсьць там такі самы грандыёзны раён - Мангэтэн, раён небасягаў і самых буйных зьдзелак, дзе абяртаецца цэлы сьвет. Зямля на Мангэтэне самая дарагая ў сьвеце, таму 50-павярховы будынак тут узводзіцца з касьмічнай хуткасьцю - за месяц. І ўсяго два месяцы ідуць на тое, каб зьнесьці папярэдні небасяг на гэтым месцы. Выходзіць, што і час на Мангэтэне - самы дарагі ў сьвеце.\nМне падумалася, што самым дарэчным госьцем навагодняе "Вострае Брамы" можа стаць будаўнік з Мангэтэну, які гэтыя самыя небасягі падымае ў нябёсы. Чаму б не зрабіць такую перадачу ў памятных традыцыях савецкіх тэлевізійных "Блакітных агеньчыкаў", толькі запрасіць туды не ардэнаносных даярак і піянэраў цаліны, а перадавіка капіталістычнае працы. Хай раскажа пра сваё жыцьцё-быцьцё, пра свае дасягненьні, пра сьвет чыстагану. Імя ягонае - Славамір Адамовіч. Беларускі паэт, радыкал і скандаліст, які ў 2000-м паўгода адпрацаваў на нью-ёрскіх новабудоўлях. Са Славамірам размаўляе сталы аўтар нашае праграмы Зьміцер Бартосік. Каб захаваць чысьціню жанру і лепшыя традыцыі ўсім вядомае тэлевізіі, наш Урмас От запрасіў свайго візаві ў рэстаран.\n(Зьміцер Бартосік: ) “Калі Славамір Адамовіч зьехаў у Амэрыку, я пашкадаваў, што не паспрачаўся з тымі, хто прадказваў яму эміграцыю. Чамусьці я быў упэўнены, што паэт вернецца яшчэ ў 2000-м. Тым больш радаснаю была сустрэча. Мне казалі, што пасьля працы на амэрыканскай будоўлі Славаміра нельга пазнаць - такі ён стаў сур'ёзны й разважлівы. Першае, што кінулася ў вочы пры сустрэчы – зьмены ў гардэробе. Легендарнае галіфэ саступіла месца амэрыканскім спартовым нагавіцам. Мы вырашылі адзначыць сустрэчу ў рэстаране Дому Літаратараў. Калісьці гэта быў утульны і дружалюбны кабак, які цяпер стаў чужым і бяздушным. Што, зрэшты, ніяк не папсавала бяседу з "амэрыканцам" Адамовічам. У выніку атрымалася запісанае на стужку сьведчаньне той мэтамарфозы, што адбылася з правым рэваншыстам, актыўным байцом вулічных акцыяў пратэсту, вязьнем сумленьня - паэтам, які гучней за ўсіх бразнуў дзярыма дваццатага стагодзьдзя.\n– Як табе наша "заведзеніе" пасьля?..\n– Пра наша "заведзеніе"... Я замаўляў паджарку, а гэта нейкая адбіўная... І пад гэтую адбіўную - прыблатнёная папса, што ў прынцыпе немагчыма там. Ну, з агаворкай. Магчыма, у так званых рускіх раёнах, якія напраўду жыдоўскія. Я маю на ўвазу Брайтан-Біч і астатнія. А так, у нармальнай амэрыканскай рэстарацыі можна пачуць што заўгодна. Ад амэрыканскай клясыкі да лацінаамэрыканскай. І наш любімы Фрэнк Сінатра з табой, я, здаецца, не памыляюся. І Бітлоў, і Пінк-Флойд. Ну, што заўгодна! Клясыку. Усё, што мы называем клясыкай музычнай. Тут жа - вось што мы бачым. Не пасьпеў прыехаць, цябе ўжо кормяць "высокадухоўнай музыкай". Вось і мяркуй, якое там, як некалі казалі Саветы, бездухоўнае грамадзтва ці духоўнае. І дзе больш духу. У нас, ці там? Кха, кха... Кха.\n– Што, кепская гарэлка?\n– Гарэлка файная. Але настолькі цёплая, што яе хочацца каму-небудзь на галаву выліць.\n– А там часта прыходзілася выпіваць?\n– Да гонару нашых беларусаў, і старэйшага пакаленьня, і маладзейшага, прыходзілася. Бадай што кожныя выходныя. Але гэта ня значыць, што мы п'янствавалі там. Гэта заўсёды былі такія сустрэчы зноў жа старога й новага пакаленьня за багатымі сталамі. Багатымі ў сэнсе закускі, добрага віна. І гарэлкі. Я табе так скажу, што за паўгода я пабыў на столькіх сяброўскіх і мілых імпрэзах, што, бадай за год я ў Менску столькі ня зьведаю. Не нагасьцюю. Цудоўны ёсьць летні дом для адпачынку ў нью-ёрскай грамады беларускай. У Андрусішыных - бацькі й маці Данчыка. Там мы цудоўна праводзілі час. І не забуду, напэўна, ніколі, як мы гулялі ў валейбол. Мы, маладыя, дваццацігадовыя, саракагадовыя. І сямідзесяцігадовыя! Мы гулялі на кліч "Жыве Беларусь!" І пад гэты кліч упусьціць мячык нельга было. І мы ўжо да ўпадзеньня на калені гулялі ў гэты мяч. І асабліва калі бачыш перад сабою сямідзесяцігадовага чалавека жаночага полу, зь якім імпэтам ён гуляе ў мячык, ну сорамна самому адступаць... Ня помню, калі я апошні раз мячык у руках трымаў. А там вось прыйшлося.\n– Якое ўражаньне ад амэрыканскіх кабет. Я ведаю, што ты любіш буйныя парамэтры. А Амэрыка славіцца менавіта буйнымі парамеэтрамі...\n– У гэтым сэнсе мне таксама было цяжка. Але ў станоўчым сэнсе. Таму што выбар тых жаданых формаў, да якіх я заўсёды імкнуся, там бясконцы. Вось, і разумееш, пасьля 10-12-ці гадзін працы, здавалася б ужо ўсё. Прыйдзеш - з ног падаеш. Ня кожны вечар пасьпяваеш павячэраць. Але потым сярод ночы прачынаешся і ўспамінаеш. І думаеш. Пра тую, беленькую. З формамі. Якая ехала з табою на работу ў сабвэі. Пра тую чорненьнкую з формамі, якая ехала з табой з работы ў сабвэі. Як вы адзін аднаму ўсьміхаліся. На нашых менскіх вуліцах не заўважныя нюансы. Там яны вырастаюць... у адносінах палоў... Самыя найменшыя дробязі, яны вельмі заўважаюцца. Усьміхнуўся... Я ня маю на ўвазе чыста амэрыканскую ўсьмешку. Але - жывую, цёплую.\n– А амэрыканская ўсьмешка, што гэта?\n– Стандартная амэрыканская ўсьмешка - гэта ня столькі знак ветлівасьці, колькі знак перасьцярогі. Перш за ўсё. Табе даюць зразумець, што адносна цябе ня маюць нечага дрэннага ў думках. І папярэджваюць таксама твае нейкія неадэкватныя адносіны. Вось што такое амэрыканская ўсьмешка. Стандартная. А ўжо жывая, цёплая, чалавечая ўсьмешка... Яна ўжо мае на ўвазе, што нейкія ўзьнікаюць кантакты. Можна рабіць нейкія крокі насустрач. Таксама праз усьмешку.\n– І што, паўгады ў Амэрыцы, і ніводнага раману?\n– Былі... Прынамсі адзін раман быў. Для таго, каб яго разьвіць,\nтрэба вярнуцца ў Амэрыку, безумоўна. Гэта сапраўды былорамантычна. Ну, найперш усьмешка ўсё гаварыла. Альбо некалькі\nфраз, якія я мог сказаць. О'кей. Вэры найс. "Добрай раніцы" сказаць, альбо "Добры вечар", як яна вярталася з работы. Яна ішла на сваю працу, а я працаваў на сваёй. І мы на адной вуліцы сутыкаліся пастаянна. Месяцы тры... Яна жыла ў суседнім доме.\n...Іншы раз выходзіш на дах. Над дахам паліцэйскія вэрталёты завісьлі. Над табой вісяць. Сонца. Статуя Свабоды недзе далёка так зелянее. І так глядзіш, кругом глядзіш на гэтыя будынкі-хмарачосы сусьветнага гандлёвага цэнтру. Я пра Мангэтэн гавару. Я на Мангэтэне працаваў. 16-я стрыт. 335-ы дом. І раптам позірк упіраецца ў суседні дом, ніжэй. І бачыш там на гэтай страсе - людзі. Невялічкія. Практычна, як мурашкі. Агульнае ўражаньне – рабочыя мурашы. І ты ведаеш, што гэтыя рабочыя мурашы – нелегалы. Што атрымліваюць яны ў лепшым выпадку 7-8 даляраў. Гэта калі ён ужо які-небудзь брыгадзір...\n– І пасьля вось такой прыгожай карціны, якую ты намаляваў, са Статуяй Свабоды й хмарачосамі - што Менск? Як выглядае? Дастойна, правінцыйна, бедна, неяк па-іншаму?\n– Слова "правінцыйна" мне нічога ня кажа. Яно не дае вызначэньня менскай сытуацыі. Проста... няма жыцьця, няма пульсу. Згадзіся, мастацтву патрэбен пульс жыцьця таксама. Акрамя таго спакойнага сузіраньня й адстроненасьці ад гэтага імклівага жыцьця, з другога боку, павінен быць пульс, як патрэбен ціск крыві. Каб арганізм жыў. Так і пульс гораду. А наш горад, ён не пульсуе. Проста бачыш людзей... Такая карціна, як у запаволеных нейкіх здымках. Людзі перамяшчаюцца. Але ты ня бачыш мэты. Куды, дзеля чаго яны перамяшчаюцца. Ці яны ідуць пасьля работы ў кавярню адпачыць. Ці яны бягуць на работу. Нічога гэтага ня бачна пасьля Амэрыкі. Павер мне. Пасьля Нью-Ёрку, пасьля Мангэтэну.\nА я назад трапіў у кастрычніку. І тут жа нашы чарговыя паходы-мітынгі. Дзяды. Устаноўка крыжоў. Гэта мяне проста злавала. Проста я сабе гаварыў – баста. Хопіць зь мяне гэтых крыжоў, хопіць зь мяне гэтых паходаў з Дзядамі. Вось. Пры тым, што Дзяды, як і ўсе вялікія сьвяты – гэта інтымнае, сямейнае сьвята. Вось. А не калектыўнае, публічнае. Крыўдна было... Хочацца нарэшце, каб нашы людзі пайшлі на працу, на работу. А з работы прынесьлі грошы. Не на мітынгі, не на змаганьні. Вось. Каб можна было ўбачыць і ўліцца ў гэтую плынь, якая раніцай бяжыць на работу. А ня тое, што невядома куды...\nТам хочацца неба. Безумоўна, у Мангэтэне хочацца неба. Таму што за гэтымі хмарачосамі яго мала. Ну... Можна гаварыць пра такую зьяву Нью-Ёрка як харбідж. Сьмецьце. Пахі Нью-Ёрку можна апісваць доўга-доўга. Я быў страшна раззлаваны, калі мне адзін з маладых людзей даводзіў, што яму абрыдла ў Менску жыць у доме з абсіканымі, мякка кажучы, пад'ездамі. На што я яму тут жа сказаў – там у цябе быў абсіканы пад'езд, а тут у цябе цэлы горад сьмярдзіць сікамі, прабач. Вялікі сусьветны цэнтар, але ён сьмярдзіць сікамі. Што ты з гэтым зробіш... Усе чулі, усе ведаюць, нават школьнікі, што ў нью-ёрскай падземцы пацукі як коні лазяць. І брудна там. Гэта сапраўды ўсё так. Але, што вавёркі там, такія ж шэрыя, дакладней попельнага колеру, як пацукі й мышы! Гэта я толькі там пабачыў. І я згадваю адзін зь первых сваіх вершаў "Не сьпяшай, мая рыжая векша". Я думаю, як бы я пісаў у Нью-Ёрку пра рыжую векшу. Калі яна там сівая. Іх там страшэнна шмат - вавёрак і пацукоў. У нас столькі ў батанічным ня ўбачыш. І гэта - на жаль. Там шмат у горадзе шпакоў, вераб'ёў. А тыя пачвары, так званыя, легендарныя! Вялікія пацукі, каторых любяць у фільмах жахаў паказваць. Я думаю, гэта рэжысэры паблыталі. Сьвядома, ці не. Зь янотам. Янотаў вельмі шмат. Яны таксама такія гарбатыя, як і пацукі.\n– А ты можаш уявіць такую сытуацыю, калі... ты эмігруеш. Ці ты не эмігруеш?\n– Усіх хвалюе гэтае пытаньне. Не, я не эмігрую. Зноў жа, з агаворкай.\nКалі сапраўды я буду дакладна бачыць... Адчую, сам адчую, што ніякага выхаду няма. Ці - усё тут пакоціцца, я ня ведаю. Але гэта сапраўды, трэба каб вельмі сур'ёзная стала тут сытуацыя, каб я гэта зрабіў. Я яшчэ траплю ў Штаты, спадзяюся. І, калі хочаш, заклікаю іншых. Хто адчувае, што ён лепш знойдзе сабе прымяненьне там, чым тут. І там можа ажыць як чалавек, як дзейная актыўная асоба. То трэба ехаць. Таму што нашая прысутнасьць там, у Амэрыцы, як нідзе на сьвеце, павінна быць засьведчана. Прысутнасьць новай эміграцыі... Каб нашы людзі там зараблялі грошы, каб памагалі нашым тут. Хоць бы кніжачку паэта маладога, які падае надзеі, выдаць на амэрыканскія грошы. Так? Вось. Трэба прысутнічаць там. І ў пляне палітычным, і ў пляне бізнэсовым. Ну вось... О'кэй?”\n(Сяргей Дубавец: ) “Зьміцер Бартосік у рэстарацыі менскага Дому літаратараў гутарыў са Славамірам Адамовічам - паэтам і перадавіком капіталістычнае працы на нью-ёрскіх новабудоўлях. Цікава, што ўсе гэтыя быццам іранічныя азначэньні - перадавік, новабудоўля - сапраўды ўсё больш іранічна выглядаюць у дачыненьні да нашага сёньняшняга жыцьця і ўсё менш іранічна - у дачыненьні да жыцьця амэрыканскага. Чым больш рэалістычна мы бачым заходняе жыцьцё, тым больш іррэальна выглядаюць нашыя колішнія савецкія ўяўленьні. Два сьветы, два лады жыцьця - сапраўдны і ўяўны - давяршаюць сваю эпахальную перамену месцамі.\nАсабіста мне давялося быць на Мангэтэне акурат у тыя травеньскія дні 98-га, калі Амэрыка разьвітвалася з Фрэнкам Сынатрам - усеагульным любімцам і народным песьняром. Паўсюль былі ягоныя партрэты, адусюль даляталі ўрыўкі ягоных песень. Сынатра і жанчыны, Сынатра - гангстэр, Сынатра - дабрачынец - паведамлялі газэтныя загалоўкі. Я тады думаў - а хто ў нашай культуры свой Фрэнк Сынатра? Зьнешне адразу прыгадаўся Янка Купала. А вось у сваім жанры, бадай, нічога й не прыпомнілася. Хіба што Віктар Вуячыч - найбольш яркае, дакладней, важкае імя. Але папулярнасьць Вуячыча рабілася ўсё ж зьверху, а не вырастала з сапраўднае шчырае народнае любові. Гэта значыць, што свайго Сынатры ў беларусаў не было і няма. Можа таму сам Сынатра, амэрыканскі, - і голасам сваім, і тварам, і манерамі - успрымаецца ў нас - паверх бар'ераў - сваім на кожную публіку і на кожны век.\nЗ новым годам!”


Сіні апрамяняны берыл - цыклосілікат алюмініевага берылію - відэа\nАпрамяняецца блакітным берылам\nтэгі Берыл, Апрамяненне\nКупіце натуральны аквамарын у нашым краме\nБерыл ўяўляе сабой мінерал, які складаецца з берыліевых алюмінія cyclosilicate з хімічнай формулай Be3Al2 (SiO3) 6. Добра вядомыя разнавіднасці берылію ўключаюць смарагд і аквамарын. Прыродныя гексагональныя крышталі берылу могуць мець памер да некалькіх метраў, але крышталі, якія спыняюцца, сустракаюцца даволі рэдка. Чысты берыл бясколерны, але яго часта таніруюць прымешкі, магчымыя колеры: зялёны, сіні, жоўты, чырвоны (самы рэдкі) і белы.\nНазва "берыл" паходзіць ад грэчаскага "beryllos", які абазначаў "каштоўны камень сіня-зялёнага колеру марской вады", падобны на пракрыт верулія, велурыя. Пазней гэты тэрмін быў прыняты для мінерала берыл.\nКалі першыя ачкі былі пабудаваныя ў 13th стагоддзя ў Італіі, лінзы былі зробленыя з берылію (або горнага крышталя), як стэк не можа быць зроблена дастаткова ясна. Такім чынам, акуляры былі названыя Brillen на нямецкай мове (галілі ў галандскім і Бриллере на дацкай мове).\nАпраменены сіні берыл: працэс выкарыстання электрамагнітнага выпраменьвання для змены колеру каштоўнага каменя. Апраменьванне было з намі з пачатку 1900-х гадоў, калі такія навукоўцы, як Бордас і Крукс, выкарыстоўвалі солі радыю для змены сініх сапфіраў і брыльянтаў у зялёныя.\nУ сучасным свеце апрамяненне рэгулярна выкарыстоўваецца для афарбоўкі шэрагу каштоўных камянёў. Самае галоўнае: брыльянты, берыл, жэмчугам, тапаз, жоўты сапфір, аметыст і турмалін. Працэс, пры якім апрамяненне змяняе колер, даволі просты. Радыяцыя прымушае зрываць электроны з некаторых атамаў, пакідаючы іх свабоднымі для паглынання. Гэта стварае "каляровыя цэнтры", якія, у сваю чаргу, змяняюць святлопаглынальны малюнак каштоўнага каменя і пашыраюць яго колер.\nЯк правіла, гэта гама-прамяні ад радыеактыўных элементаў, такіх як кобальт, якія выкарыстоўваюць лабараторыю апрамяняць каштоўныя камяні. Гама-прамяні не пакідаюць рэшткавым радыеактыўнасці. Радый, наадварот, робіць і, такім чынам, небяспечным для здароўя чалавека. Радый апрамяняюць камяні вельмі рэдка бачылі ў гэтыя дні і, як правіла, звароты ад ранніх эксперыментаў. Гама-выпраменьванне, каштоўныя камяні, як правіла, змяшчаюць у свінцовы кантэйнер з радыеактыўным матэрыялам, такім як кобальт або цэзій, і пакідаюць там да таго часу, змяненне колеру не будзе дасягнута.\nБлакітны Берыл апрамяненні\nСінтэтычны неон сіні Берыл\nтэгі Берыл, Параиба, сінтэтычны


03 травень 2017, 13:46\nМатэрыял абапіраецца на дакумэнты, якія паказаў журналістам Андрэй Моўчан, былы афіцэр беларускага КДБ, які ў 2012 годзе зьехаў у Швэцыю.\n«Гэта проста карупцыя на самым высокім узроўні дзяржавы, якая шкодзіць эканоміцы краіны. Гаворка ідзе пра высокіх службовых асобаў ва ўрадзе, якія прыкрываюць тых, хто ўдзельнічае [у нелегальным вывазе нафтапрадуктаў]» — лічыць Андрэй Моўчан, які расьсьледаваў гэтую справу на пасадзе афіцэра КДБ, дзе ён працаваў у 2000-2010 гг.\nСхема бязмытнага вывазу расейскіх нафтапрадуктаў зь Беларусі, якую выявілі швэдзкія журналісты паводле дакумэнтаў, паказаных ім Моўчанам, у агульных абрысах такая:\nБеларусь закупляе бэнзін і нафту ў Расеі па льготнай цане і экспартуе іх у Эўропу. Каб пазьбегчы выплаты падатку ў Расею за экспарт расейскіх нафтапрадуктаў, яны ў Беларусі перамаркіроўваюцца і высылаюцца ў Эўропу пад фальшывым апісаньнем як беларускія прадукты.\nДакумэнты, якія раскрываюць гэтую кантрабандысцкую схему, паходзяць з расьсьледаваньня, праведзенага беларускай мытняй у 2007 годзе, калі Беларусь і Расея дамовіліся аб мытных пошлінах на экспарт нафтапрадуктаў з расейскай нафты. Лябараторыі ў Беларусі і Расеі пацьвердзілі беларускім мытнікам, што расейскія нафтапрадукты пакідалі Беларусь пад фальшывай маркіроўкай.\nРасея неаднаразова абвінавачвала Беларусь у кантрабандзе прадуктаў, вырабленых з расейскай нафтай. У 2012 годзе Расея заявіла, што Беларусь не выплаціла ёй больш за 1 мільярд даляраў у зборах за экспарт нафтапрадуктаў, вываз якіх ня быў прадугледжаны двухбаковым падатковым пагадненьнем.\nДакумэнты, паказаныя Андрэем Моўчанам швэдзкім журналістам, наводзяць на думку, што гэтую кантрабандысцкую схему мог прыкрываць віцэ-прэм’ер беларускага ўраду Ўладзімер Сямашка, які праігнараваў матэрыялы сьледзтва беларускай мытні.\nЗь перапіскі беларускай мытні зь Сямашкам вынікае, што віцэ-прэм’ер палічыў маркіроўку нафтапрадуктаў правільнай і яшчэ паўшчуваў мытнікаў за тое, што яны паслалі ўзоры нафтапрадуктаў на тэставаньне ў расейскую лябараторыю (паводле Сямашкі, хапіла б паслаць іх у беларускую вайсковую лябараторыю). Швэдзкія журналісты сьцьвярджаюць, аднак, што і заключэньне зь беларускай вайсковай лябараторыі, якое паказаў ім Моўчан, пацьвярджае расейскую выснову — беларускія мытнікі перахапілі на сваёй мяжы партыю расейскіх нафтапрадуктаў пад фальшывай беларускай маркіроўкай.\nЖурналісты Швэдзкага радыё адзначаюць, што яны папрасілі віцэ-прэм’ера Ўладзімера Сямашку і прэзыдэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнку пракамэнтаваць выкрыцьці Андрэя Моўчана, але не атрымалі адказу.


Гульня Жывёла Тота Rescue\nХутчэй за далучайцеся да займальнай, маляўнічай гульні Toto's Animal Rescueи дапамажыце Зайчанка. Тота вельмі стаміўся, ён ходзіць па вуліцах з каляскай і ловіць дзіцянятаў жывёл якіх прыносяць буслы.\nОнлайн гульня Жывёла Тота Rescue - гуляць бясплатна без рэгістрацыі.\nГуляйце ў флэш гульню Жывёла Тота Rescue на сайце zxgame9.com. Калі Вам спадабалася онлайн гульня Жывёла Тота Rescue - падзяліцеся ёй з сябрамі.\nЯк гуляць у анлайн гульню Жывёла Тота Rescue. Упраўленне ў гульні Жывёла Тота Rescue. Хутчэй за далучайцеся да займальнай, маляўнічай гульні Toto's Animal Rescueи дапамажыце Зайчанка. Тота вельмі стаміўся, ён ходзіць па вуліцах з каляскай і ловіць дзіцянятаў жывёл якіх прыносяць буслы. Дапамажыце зайчыку іх лавіць і дастаўляць бацькам. Будзьце вельмі ўважлівыя, з кожным узроўнем буслоў становіцца больш, такім чынам і дзетак таксама. Каб дапамагчы зайчыку карыстайцеся стрэлачкамі направа і налева.\nАцэніце гульню: Згулялі: 803\nЖывёла Тота Rescue ( Галасоў:11, Сярэдні адзнака: 3.27/5)


Гаспадаркі раёна фактычна завяршылі ўборачную кампанію\nПадводзячы вынікі сёлетняй бітвы за ўраджай, нельга не звярнуць увагу на асаблівасці атрыманых паказчыкаў. І магчыма, пэўным чынам, перагледзіць на бліжэйшую перспектыву структуру пасяўных плошчаў, улічваючы эфектыўнасць вытворчасці той ці іншай культуры ў кожнай асобна ўзятай гаспадарцы.\nНайвышэйшай ураджайнасці такой культуры, як трыцікале, дасягнулі ў КСУП “Урыцкае”. Тут кожны гектар ў сярэднім даў 24,8 цэнтнера. Пры гэтым хлебаробы ААТ “Саўгас-камбінат “Сож” атрымалі на круг толькі 10,5 цэнтнера. Не ўрадзіў сёлета ў гаспадарцы ячмень — толькі 10,4 цэнтнера з кожнага гектара намалацілі мясцовыя хлебаробы. Такая ураджайнасць была хіба што адразу ў пасляваенны час і складаны перыяд станаўлення народна-гаспадарчага комплексу ў няпростыя 50-я гады мінулага стагоддзя. А вось аграрыі ААТ “Агракамбінат “Паўднёвы” на жніве-2018 прадэманстравалі сапраўды рэкордныя паказчыкі. Нягледзячы на веснавую спякоту\nі гарачыню першых летніх месяцаў, ячменныя палеткі прынеслі ў бункернай вазе з кожнага гектара 37,5 цэнтнера. Увогуле, хлебаробы гэтай гаспадаркі дасягнулі на сёлетнім жніве найлепшых вынікаў амаль па ўсіх зерневых культурах. Пшаніца тут таксама ўрадзіла. 30,2 цэнтнера на круг — супраць 19,8 цэнтнера ў ААТ “Птушкафабрыка “Рассвет”. Аўсу з кожнага гектара ў ААТ “Агракамбінат “Паўднёвы” у гэтым годзе намалацілі па 39,6 цэнтнера. Такімі вынікамі не могуць пахваліцца вяскоўцы з ААТ “Сцяг Радзімы”. Нягле-дзячы на ўсе намаганні, што прыкладала агранамічная служба гаспадаркі, веснавая засуха зрабіла сваю справу. У выніку — толькі 14 цэнтнераў з кожнага гектара далі гэтыя і без таго не вельмі ўрадлівыя глебы. Зернебабовых культур намалочвалі менш за іншых у ААТ “Саўгас-камбінат “Сож”. Ураджайнасць тут склала ўсяго 13,9 цэнтнера на круг. А вось аграрыі ААТ “Агракамбінат “Паўднёвы” і тут аказаліся на вышыні — 40,2 цэнтнера з кожнага гектара атрымалі мясцовыя хлебаробы. Рэкордныя намалоты жыта адзначаны ва УСП “СлаўМол”. Кожны з 300 гектараў, што былі адведзены ў гаспадарцы пад гэтую культуру, даў ў сярэднім 48,7 цэнтнера! І гэта пры тым, што ў ААТ “Саўгас-камбінат “Сож” ураджайнасць жыта склала таксама, як і зернебабовых культур, усяго 13,9 цэнтнера з гектара.\nФота Аляксея НАРЭЭЙКІ\nДругие материалы в этой категории: « У гаспадарках раёна вядзецца нарыхтоўка кармоў з траў другога ўкосу\tОчередной районный семинар-учеба в рамках «Школы молодого руководителя» прошел в УСП «СлавМол» »


Генэрал Гайдукевіч: «Камандзіра часткі ў Пячах адназначна трэба здымаць»-Салідарнасць .\nГенэрал Гайдукевіч: «Камандзіра часткі ў Пячах адназначна трэба здымаць»\nНамесьнік старшыні пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў ў пытаньнях нацыянальнай бясьпекі генэрал-маёр Валер Гайдукевіч лічыць, што камандзіра вайсковай часткі ў Пячах трэба здымаць з пасады.\n— Хлопец, які загінуў у Пячах, скардзіўся маці і сябрам на зьбіваньне, зьдзекі. За кожны дзень знаходжаньня ў мэдсанчастцы зь яго вымагалі грошы — 15 рублёў на суткі, банкаўскую картку забраў прапаршчык і здымаў грошы, якія маці рэгулярна дасылала хлопцу. У нашай рэдакцыі ёсьць фатаздымкі цела — паўсюль гематомы. Як такое можа адбывацца ў войску? Няўжо нельга знайсьці і пакараць гэтых прапаршчыкаў і сяржантаў?\nМагіла Аляксандра Коржыча, які загінуў у Пячах\n— Афіцэр, які мае гонар і годнасьць, павінен у такім выпадку зьняць пагоны і сысьці, але камандзір часткі ў Пячах нават пасьля такога розгаласу гэтага не зрабіў. Хто павінен яго зьняць з пасады, на якім узроўні?\nАрхіўнае фота. Аляксандр Коржыч, які загінуў у вайсковай частцы ў Пячах\n— Пра «вучэбку» ў Пячах ужо дзесяцігодзьдзямі ходзіць дрэнная слава. Бацькі баяцца адпраўляць дзяцей у войска. Няўжо нельга навесьці парадак канкрэтна ў Пячах?\n— Можна і неабходна. Гэта вучэбнае падразьдзяленьне, там наагул павінен быць ідэальны, узорны парадак. Гэта ж не страявая частка, а вучэбнае падразьдзяленьне, дзе рыхтуюць спэцыялістаў. Адназначна можна навесьці парадак. Безумоўна, у гэтым падразьдзяленьні нешта ня тое. Але не ва ўсёй арміі. Што да Пячэй, трэба прымаць самыя жорсткія захады.


Артыкулы Джэфа Галеі пра Martech Zone |\nАртыкулы Джэф Галея\nДжэф Галеа заснаваў Room4 Media з місіяй дапамагчы бізнесу па ўсім свеце злучыцца і больш эфектыўна мець зносіны са сваёй аўдыторыяй праз відэамаркетынг.\n4 парады па стварэнні паспяховай стратэгіі відэамаркетынгу для вашага бізнесу\nПятніца, Кастрычнік 30, 2020 Пятніца, Кастрычнік 30, 2020 Джэф Галея\nНе сакрэт, што выкарыстанне відэа ў кантэнт-маркетынгу расце. За апошнія некалькі гадоў відэа ў Інтэрнэце апынулася найбольш прывабнай і прывабнай формай кантэнту для карыстальнікаў. Сацыяльныя сеткі сталі адной з найбольш эфектыўных платформаў для відэамаркетынгу, і гэта факт, які нельга ўспрымаць легкадумна. У нас ёсць некалькі важных парад для таго, як стварыць эфектыўныя відэа, якія прыцягваюць увагу


Суперкубак УЕФА — Вікіпедыя\nЧэлсі (2-і тытул)\n(па 5 тытулаў)\nСуперкубак УЕФА (англ.: UEFA Super Cup) — афіцыйны футбольны турнір, які адкрывае еўрапейскі сезон і складаецца з аднаго матча, у якім сустракаюцца пераможцы Лігі чэмпіёнаў УЕФА і Лігі Еўропы УЕФА папярэдняга сезона. Паколькі розыгрыш праводзіцца ў канцы жніўня, перад пачаткам футбольнага сезона, які праводзіцца па фармаце «восень-вясна», у канцы летняга трансфернага акна, у розыгрышы звычайна ўдзельнічаюць абноўленыя склады каманд-пераможцаў мінулых турніраў.\nУсяго Суперкубак выйгравалі 24 розныя каманды, найбольш тытулаванымі з якіх з’яўляюцца італьянскі «Мілан» і іспанская «Барселона», якія выйгралі ў розныя гады па 5 трафеяў.\nПершым уладальнікам Суперкубка УЕФА з’яўляецца амстэрдамскі «Аякс», цяперашні ўладальнік — «Чэлсі», які ў 2021 годзе перамог «Вільярэал» (1:1, па пенальці 6:5).\n5 Квіткі на матч\n6.1 Перамогі ў турніры паводле клубаў\n6.2 Паводле краін\nСуперкубак УЕФА заснаваны ў 1972 годзе. Заснавальнікам турніру выступіў рэпарцёр галандскай газеты «De Telegraaf» Антон Віткамп, які пазней стаў рэдактарам спартыўнага аддзела гэтага выдання. На той момант узровень галандскага футбола быў вельмі высокі, і Віткамп шукаў новы арыгінальны спосаб выпрабаваць на еўрапейскай футбольнай арэне сілы галандскіх клубаў, у прыватнасці, непераможнага «Аякса» з яго лідарам Ёханам Кройфам.\nНа той момант «Феенорд» і «Аякс» чатыры разы выходзілі ў фінал Кубка еўрапейскіх чэмпіёнаў і тройчы заваёўвалі прэстыжны трафей. Гэты перыяд лічыўся «залатой эрай» галандскага футбола, галандскія клубы лічыліся наймацнейшымі ў Еўропе.\nУ сувязі з тым, што апроч Кубка еўрапейскіх чэмпіёнаў у Еўропе пад эгідай УЕФА разыгрываўся Кубак уладальнікаў кубкаў УЕФА, лаўры наймацнейшых клубаў Еўропы былі падзелены паміж уладальнікамі гэтых двух трафеяў, і было відавочна, што супрацьстаянне зможа вырашана быць толькі калі адзін клуб зойме пастамент.\nКалі Віткамп падзяліўся сваёй ідэяй з прэзідэнтам «Аякса» Япам ван Прагам, той сустрэў прапанову з запалам, і неўзабаве пад патранажам газеты Віткампа пачалася падрыхтоўка да турніру. Міхаэль ван Праг, бацька Япа, і Віткамп адправіліся ў Цюрых на сустрэчу з дзеючым прэзідэнтам УЕФА Артэміа Франкі, але той адмовіў ім у афіцыйнай падтрымцы турніру з прычыны гадавой дыскваліфікацыі саперніка «Аякса» — «Рэйнджэрс» — у выніку непрыстойных паводзін заўзятараў клуба з Глазга. Паколькі «Рэйнджэрс» адзначаў сваё стагоддзе, было вырашана разыграць тытул наймацнейшага ў неафіцыйным супрацьстаянні.\nУ выніку першы розыгрыш Суперкубка ў 1972 годзе адбыўся, фінансавала яго De Telegraaf, і УЕФА так і не прызнала яго. Па суме двух матчаў, якія адбыліся дома і ў гасцях, «Аякс» перамог з лікам 6:3.\nПраз год УЕФА пагадзілася курыраваць Суперкубак паміж «Міланам» і «Аяксам», які зноў выйграў Кубак еўрапейскіх чэмпіёнаў. Але правядзенне матчаў на Суперкубак не было афіцыйна абвешчана; «Мілан» у першым матчы змог абгуляць «Аякс» — 1:0, саступіўшы ў другім матчы з лікам 0:6. Суперкубак 1974 года не адбыўся з-за рознагалоссяў пра тэрміны правядзення паміж заходнегерманскай «Баварыяй» і «Магдэбургам» з ГДР.\nСтабільнасць розыгрышы Суперкубка здабылі толькі пачынаючы з 1975 года. Тым не менш, у 1981 годзе «Ліверпул» не змог дамовіцца пра тэрміны правядзення матчаў з тбіліскім «Дынама», а ў 1984 годзе з-за шчыльнага календара пагадзіўся на вызначэнне пераможцы ў адным матчы, які быў праведзены на полі саперніка ў Турыне.\nУ 1985 годзе «Ліверпул» сустрэўся з «Ювентусам» у фінале Кубка еўрапейскіх чэмпіёнаў на брусельскім стадыёне «Эйзель» і зноў саступіў турынцам. Тым часам на трыбунах адбылося сутыкненне паміж фанатамі, якое прывяло да гібелі людзей, вядомай як Эйзельская трагедыя. У выніку англійскія каманды былі дыскваліфікаваны на пяць гадоў ва ўсіх турнірах УЕФА, у тым ліку быў дыскваліфікаваны і сапернік «Ювентуса» — уладальнік Кубка кубкаў «Эвертан». Суперкубак 1985 года быў адменены.\nУ наступным, 1986 годзе, фармат правядзення Суперкубка зноў прыйшлося ў спешным парадку змяняць. Кіеўскае «Дынама» і «Сцяўа» не змаглі дамовіцца пра правядзенне матчаў у СССР і Румыніі, і адзіны матч прыйшлося правесці на нейтральным полі. Так стадыён Луі II у Манака ўпершыню стаў арэнай правядзення Суперкубка.\nУ 1991 годзе зыход супрацьстаяння зноў вырашаў адзін матч — «Манчэстэр Юнайтэд» прыняў «Црвену Звезду» на хатняй арэне «Олд Трафард», таму што палітычная сітуацыя ў Бялградзе была прызнана нестабільнай, і матч у Югаславіі вырашана было адмяніць.\nУ 1993 годзе з-за карупцыйнага скандалу пераможца першай Лігі чэмпіёнаў марсельскі «Алімпік» быў дыскваліфікаваны ад удзелу ва ўсіх еўрапейскіх і міжнародных турнірах, уключаючы ўдзел у розыгрышы Суперкубка УЕФА, у выніку чаго ўладальніку Кубка кубкаў — «Парме» прыйшлося разыгрываць Суперкубак з фіналістам Лігі чэмпіёнаў — «Міланам».\nУ 1998 годзе, разгледзеўшы шматлікія цяжкасці, звязаныя з правядзеннем Суперкубка, УЕФА зноў звярнулася да вопыту аднаматчавага фармату турніру на нейтральнай арэне, і правядзенне матча з тых часоў было замацавана за стадыёнам «Луі II».\nПасля скасавання Кубка ўладальнікаў кубкаў па заканчэнні сезона 1998/1999, было вырашана праводзіць матч за Суперкубак паміж пераможцамі Лігі чэмпіёнаў і Кубка УЕФА.\nУ 2008 годзе Суперкубак упершыню атрымаў расійскі клуб. Пецярбургскі «Зеніт» перамог англійскі «Манчэстэр Юнайтэд» з лікам 2:1. Найлепшым іграком матча быў прызнаны партугалец Дані, для якога той матч быў дэбютным у складзе «Зеніта».\nУ 2009 годзе перамогу ў Суперкубку святкавала іспанская «Барселона», якая атрымала перамогу над данецкім «Шахцёрам» з лікам 1:0. 90 хвілін матча не выявілі пераможца, таму былі праведзены два дадатковыя таймы. Вырашальны гол на 115-й хвіліне матча пасля перадачы Ліянеля Месі забіў Педра. «Барселона» выйграла пяты трафей менш чым за год (чэмпіянат Іспаніі, Кубак Іспаніі, Суперкубак Іспаніі, Ліга чэмпіёнаў, Суперкубак УЕФА).\nУ 2010 годзе ўладальнікам трафея стаў мадрыдскі «Атлетыка», які перамог міланскі «Інтэр». У 2011 годзе ў матчы за Суперкубак сышліся «Барселона» і «Порту». Матч скончыўся перамогай каталонцаў 2:0. У 2012 годзе Суперкубак паўторна дастаўся «Атлетыка», які перамог лонданскі «Чэлсі» з лікам 4:1. Гэта быў апошні розыгрыш Суперкубка на стадыёне «Луі II».\nУ 2013 годзе матч Суперкубка прыняў стадыён «Эдэн» у Празе, нямецкая «Баварыя» перамагла «Чэлсі» (2:2 пасля дадатковага часу, па пенальці 5:4 на карысць немцаў).\nТрафей[правіць | правіць зыходнік]\nЦяперашні Суперкубак быў упершыню ўручаны ў 2006 годзе «Севільі». Да гэтага доўгі час Суперкубак быў самым маленькім з еўрапейскіх трафеяў. Ён важыў усяго 5 кілаграмаў пры вышыні ў 42,5 см. Для параўнання — Кубак Лігі чэмпіёнаў важыць 8 кг, а Кубак Лігі Еўропы — 15 кг.\nСучасны кубак пры вышыні ў 58 сантыметраў важыць 12,2 кг. Новы трафей захоўвае ключавыя элементы дызайну свайго папярэдніка, спраектаванага ў майстэрні Бертоні ў Мілане. Класічная чаша плаўна пераходзіць у оніксавую базу, выкананую ў форме скручанага скрутка поўсці, а дзве бакавыя ручкі дазваляюць зручна трымаць кубак.\nСуперкубак — пераходны прыз. Наўзамен пераходнага прыза назаўжды ўручаецца яго копія. У выпадку заваявання якім-небудзь клубам пераходнага прыза 3 разы запар ці 5 раз увогуле, прыз застаецца ў гэтым клубе навечна. Упершыню яго атрымаў на вечнае захоўванне «Мілан» у 2007 годзе пасля перамогі над «Севільяй» (3:1). У 2015 годзе трафей атрымала «Барселона» пасля пятай перамогі ўвогуле.\nПершапачаткова Суперкубак разыгрываўся ў спараным матчы — дома і на выездзе, хоць былі і выключэнні. Каманда, якая забіла больш мячоў па суме дзвюх гульняў, прызнавалася пераможцам. Звяртацца да падліку галоў, забітых на выездзе, прыйшлося толькі аднойчы — у 1980 годзе, калі «Валенсія» перамагла «Нотынгем Форэст». Дадатковы час спатрэбіўся ў 1982 годзе, калі «Астан Віла» перамагла «Барселону». Зыход матча за Суперкубак УЕФА ў 2013 годзе ўпершыню вызначыўся ў серыі пенальці, а ў 2000 годзе «Галатасарай» перамог «Рэал» па правіле «залатога гала».\nУ наш час у матчы за Суперкубак выступаюць клубы-пераможцы Лігі чэмпіёнаў УЕФА і Лігі Еўропы УЕФА. Зыход паядынку вырашаецца ў адным матчы.\nРэгламент матча аналагічны фармату фіналаў еўракубкаў. Калі пасля асноўнага часу лік застаецца нічыйным, дадаюцца два дадатковыя таймы па 15 хвілін. Калі і яны не выяўляюць пераможца, зыход матча вырашаецца ў серыі пенальці.\nПрызавыя[правіць | правіць зыходнік]\nКлуб, які перамагае, атрымлівае €5 млн, які прайграў — €3 млн.\nКвіткі на матч[правіць | правіць зыходнік]\n60 % квіткоў распаўсюджваецца паміж заўзятарамі каманд. Частка месцаў забраніравана для высокапастаўленых гасцей. Астатнія месцы прадаюцца УЕФА праз анлайнавы аўкцыён. У адны рукі аддаюць не больш за два квіткі, разгуляных у латарэі. Таксама спаганяецца плата за абслугоўванне ў памеры 5€.\nАсноўны артыкул: Спіс удзельнікаў Суперкубка УЕФА\nПерамогі ў турніры паводле клубаў[правіць | правіць зыходнік]\nМілан 5 2 1989, 1990, 1994, 2003, 2007 1973, 1993\nРэал Мадрыд 4 3 2002, 2014, 2016, 2017 1998, 2000, 2018\nЛіверпул 4 2 1977, 2001, 2005, 2019 1978, 1984\nАтлетыка Мадрыд 3 0 2010, 2012, 2018\nБаварыя Мюнхен 2 3 2013, 2020 1975, 1976, 2001\nЧэлсі 2 3 1998, 2021 2012, 2013, 2019\nАндэрлехт 2 0 1976, 1978\nВаленсія 2 0 1980, 2004\nСевілья 1 5 2006 2007, 2014, 2015, 2016, 2020\nМанчэстэр Юнайтэд 1 3 1991 1999, 2008, 2017\nДынама Кіеў 1 1 1975 1986\nНотынгем Форэст 1 1 1979 1980\nАстан Віла 1 0 1982\nАбердзін 1 0 1983\nСцяўа 1 0 1986\nЛацыа 1 0 1999\nЗеніт 1 0 2008\nРэйнджэрс 0 1 1972\nСампдорыя 0 1 1990\nВердэр 0 1 1992\nРэал Сарагоса 0 1 1995\nПары Сен-Жэрмен 0 1 1996\nБарусія Дортмунд 0 1 1997\nФеенорд 0 1 2002\nЦСКА Масква 0 1 2005\nШахцёр Данецк 0 1 2009\nІнтэрнацыянале Мілан 0 1 2010\nВільярэал 0 1 2021\nПаводле краін[правіць | правіць зыходнік]\nІспанія 15 14\nАнглія 9 10\nІталія 9 4\nНідэрланды 3 3\nБельгія 3 0\nГерманія 2 7\nПартугалія 1 3\nРасія 1 1\nШатландыя 1 1\nРумынія 1 0\nТурцыя 1 0\nЮгаславія 0 1\nФранцыя 0 1\nУкраіна 0 1\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Суперкубак УЕФА\nСуперкубак на сайце УЕФА\n↑ Амстэрдам прыме фінал Лігі Еўропы — 2013, а Прага — Суперкубак\n↑ Абодва разы (у 1975 і 1986) у матчы за Суперкубак удзельнічала кіеўскае «Дынама», якое прадстаўляла УССР, а пасля распаду СССР — Украіну\n↑ Бялградская «Црвена Звезда», што ўдзельнічала ў матчы за Суперкубак у 1991 годзе, пасля распаду Югаславіі прадстаўляе Сербію\nМужчынскія: Чэмпіянат Еўропы (да 21 · да 19 · да 17) · Кубак Мерыдыяна · Ліга нацый\nЖаночыя: Чэмпіянат Еўропы (да 19 · да 17)\nМужчынскія: Ліга чэмпіёнаў УЕФА · Кубак уладальнікаў кубкаў УЕФА · Ліга Еўропы УЕФА · Кубак Інтэртота · Суперкубак УЕФА · Міжкантынентальны кубак\nЖаночыя: Ліга чэмпіёнаў УЕФА\nМужчынскія: Кубак рэгіёнаў УЕФА\nМужчынскія: Чэмпіянат Еўропы (да 21)\nМужчынскія: Кубак УЕФА · Кубак уладальнікаў кубкаў\nТабліца каэфіцыентаў · Рэйтынг Fair Play УЕФА\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Суперкубак_УЕФА&oldid=3895758"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 13:54, 12 жніўня 2021.


Эйрык, сын Хакана Магутнага\nПасля ад’езду свайго бацькі ў Англію Хокан Эйрыксан у якасці дацкага васала стаў памочнікам і суправіцелем свайго дзядзькі Свена Хокансана, валодаючы некаторымі абласцямі ў якасці васала Швецыі. У 1015 годзе нарвежскія бонды, незадаволеныя кіраваннем хладзірскіх ярлаў, заклікалі да сябе марскога конунга і прадстаўніка Хорфагераў Олафа Харальдсана (будучага Олафа Святога). У тым жа годзе Олаф Святы прыбыў у Нарвегію, дзе, атрымаўшы падтрымку шэрагу ўдзельных каралёў, абвясціў сябе каралём Нарвегіі. У бітве ля Несьяра Олаф Святы разграміў войска Свейна Хокансана, які бег у Швецыю, дзе ў 1016 годзе сканаў. Яго пляменнік Хокан Эйрыксан бег у Англію, дзе быў добра прыняты каралём Кнудам Вялікім і атрымаў ад яго тытула ярла Вустэра.\nУ 1016—1030 гадах Хокан Эйрыксан згадваецца як кіраўнік Каралеўствы Астравоў, магчыма, з’яўляўся васалам караля Англіі і Даніі Кнуда Вялікага.\nХокан Эйрыксан — продкі\nISNI: 0000 0000 2807 0351 · LCCN: n85108932 · NTA: 069894744 · VIAF: 8816201 · WorldCat VIAF: 8816201\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Хокан_Эйрыксан&oldid=3758626"\nНарадзіліся ў 995 годзе\nПамерлі ў 1029 годзе\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 23:42, 19 снежня 2020.


Дабіраемся да Скапеласа на лодцы Спорад Скіатос Аланісос, СКАПЕЛОС\nаб'явы >> Турызм-падарожжы >>Спіс (Няма карты) >>Дабрацца да Скопеласа >>Паром і катэр\nСкопелас на лодцы\nДабіраемся да Скапеласа, Паўночных Спорадаў, Скіатаса, Скапеласа, Аланісоса\nСпорады Скопелас Скіатос Аланіс, Скопелас на лодцы, Паўночныя Спорады, Скопелас Турызм, Скопелас парты, расклады паромаў цэны на квіткі на паром маршрут Волас Агіос Канстанцінас Салонікі Эвія Кімі Мантудзі Афінскія астравы, Эвія Мантудзі Скопелас, Скопелас расклад паромаў, квіткі на паром Скопелас\nЯк дабрацца да Скопеласа на лодцы.\nпарты з Паўднёвай Грэцыі, Афіны: Мантудзі, Агіос Канстанцінас, Гліфа, Кімі.\nпарты з Паўночнай Грэцыі: Волас, Салонікі.\nУ гэтым раздзеле мы прадстаўляем вам асноўную інфармацыю, неабходную для таго, каб дабрацца на зялёным востраве Скапелас у Паўночных Спорадах на лодцы. Падрабязная інфармацыя па порце і канкрэтныя парады па падарожжы прыведзены ніжэй.\nНа летні перыяд 2022 года актыўныя маршруты з Воласа і Мантудзі з наступнымі суднамі EXPRESS SKIATHOS HELLENIC SEAWAYS & BLUE STAR FERRIES і PROTEAS з ANES FERRIES адпаведна.\nЗ Воласа, ЭРАТА ЛЕТАЮЧЫХ ДЭЛЬФІН з ЭГЕЙСКІ ЛЯТАЯ ДОЛФІНА пачнуць маршруты 19 красавіка.\nБольш за тое, з Воласа 14 красавіка стартуе маршрут SEAJETS SPORADES STAR.\nЗ Агіос Канстанціноса SYMI ANES FERRIES пачнецца з 01 чэрвеня па 2 кастрычніка. Пакуль ёсць новы ўваход. Кампанія MAGIC SEA FERRIES на хуткасным катэры CAT 1 стартуе з 04 чэрвеня па 2 кастрычніка.\nЗ Салонікаў SUPERRUNNER JET SEA JET стартуе з 06 чэрвеня па 11 верасня.\nАд Кім Эвіі АХІЛЕЯ ФЕРУ з СКАЙРОС ДАСТАЎКА з 21 чэрвеня па 10 верасня.\nСкопелас злучаны паромам з наступным Парты:\nЯк дабрацца да Скопеласа з Паўднёвай Грэцыі - Афіны\nАгіёс Канстанцінас Фтыятыда.\nМаршрут ажыццяўляецца паромам SYMI кампаніі ANES FERRIES, ANES LINES. Паездка працягласць з SYMI складае 4 гадзіны 20 хвілін, а кошт праезду - 36,5 € на чалавека і 75,00 € за аўтамабіль. Маршрут: Агіос Канстанцінас -Гліфа - Скіатос - Глоса.\nКампанія MAGIC SEA FERRIES з CAT 1 стартуе з 04 чэрвеня па 2 кастрычніка. Паездка працягласць каля 2 гадзін 20 хвілін, а кошт праезду складае ад 44,00 € да 51,00 € на чалавека і 76,00 € за аўтамабіль. Маршрут: Агіас Канстанцінас - Скіатас - Скопелас - Аланіссос.\nМаршрут праходзіць альбо на пароме PROTEAS / SYMI з ANES FRIES або SUPERRUNNER з SEA JETS. Працягласць паездкі вагаецца ад 1 гадзіны 15 хвілін да 2 гадзін 30 хвілін. Працягласць залежыць ад маршруту, па якім будзе ісці лодка. Звычайны маршрут ANES FERRIES - Мантудзі - Скіатас - Глоса - Скопелас - Аланіс, а маршрут SEA JETS - Мантудзі - Аланіс - Скопелас (у порце Хора) - Скіатос.\nКошт праезду пачынаецца з 25,00 € на чалавека і 62,00 € на машыну.\nАНЕС ПАРОМЫ. Працягласць паездкі ад 1 гадзіны 30 хвілін да 2 гадзін 30 хвілін. Кошт паездкі 25,00 € з чалавека і 62,00 € за машыну. Працягласць залежыць ад маршруту парома. Звычайны маршрут Мантудзі - Скіатос - Глоса - Скопелас - Аланіссос\nМАРСКІЯ БРАКІ. Працягласць паездкі ад 1 гадзіны 15 хвілін. Кошт паездкі 32,70 € (Срэбра) і 65,40 € (Плаціна); 65,70 еўра за машыну. Маршрут SUPPER RUNNER JET такі: Мантудзі - Аланіссос - Скопелас (порт Скопелас Чора) - Скіатос.\nМаршрут вырабляецца на пароме кампаніі ACHILLEAS кампаніі СКІРОС ЛІНІІ www.sne.gr. Працягласць паездкі каля 3 гадзін. Кошт праезду складае 25.00 € на чалавека і 46.00 € за аўтамабіль. Маршрут Кімі - Аланісас - Скопелас.\nЯк дабрацца да Скопеласа з Паўночнай Грэцыі\nПорт Волас прапануе вам больш варыянтаў і маршрутаў.\nМаршрут ажыццяўляецца на пароме Пратэй з FERRIES. У ліпені і жніўні маршруты будуць ажыццяўляцца на пароме АГІЁС НЕКТАРЫЁС. Паездка працягласць 4 гадзіны 30 хвілін. The кошт паездкі складае 28,50 € на чалавека і 75,00 € за аўтамабіль Скопелас і Порт Агнантас і 26,00 € на чалавека і 71,00 € за аўтамабіль Порт Лутракі, Glossa. Маршрут: Волас - Скіатос - Глоса - Скопелас - Аланіссос.\nМаршрут ажыццяўляецца на пароме EXPRESS SKIATHOS і катамаран FLYING CAT 5 оф СВЯТЫЯ ЗВЯЗКІ ФЕРЫ (ГЭЛІНСКІЯ МАРСІЯ). Працягласць паездкі з EXPRESS SKIATHOS складае 3 гадзіны 45 хвілін, а кошт праезду пачынаецца ад 38,50 € на чалавека і 111,50 € за машыну. Працягласць паездкі з FLYING CAT 5 складае 2 гадзіны 45 хвілін, а кошт паездкі пачынаецца ад 51,00 € на чалавека. Маршрут: Волас - Скіатос - Глоса - Скопелас - Аланіссос.\nМаршрут складзены СПАРАДА ЗОРКА в КАМПАНІЯ SEA JET. Кошт квіткоў ад 36,00 € да 46,00 € на чалавека і 89,50 € на машыну. Працягласць паездкі 3 гадзіны 45 хвілін.\nМаршрут складзены Лётаючы ДАЛЬФІН ЭРАТО ЭГЕЙСКІ ЛЯТАЯ ДОЛФІНА. Паездка працягласць 2 гадзіны 20 хвілін. Кошт праезду складае 32,50 € на чалавека. Маршрут - Волас - Скіатос - Скопелас - Аланіс.\nМаршрут праводзіцца кампаніяй Seajets на хуткасным катэры Super Runner Jet з 6 чэрвеня па 11 верасня. Хуткасная лодка Runner Jet прымае як пасажыраў, так і транспартныя сродкі. Працягласць паездкі 4 гадзіны 5 хвілін. Маршрут Салонікі-Скіатос-Скапелас-Алонісос-Мантудзі (Кімасі).\nКошт праезду: Пасажырскі: Срэбра: 48 €, PLATINUM: 96 €. Аўтамабіль: 105,90 € Матацыкл: 21,10 €.\nВы можаце забраніраваць квіткі:\nАд турыстычных агенцтваў, якія працуюць з суднаходнымі кампаніямі.\nАд офіса Sea Jets тэл: +30 210 7107710, +30 210 4121001, электронная пошта reservations.dpt@seajets.gr\nЗ офісаў Anes Ferries тэл .: +30 210 5237613, +30 2227023336 электронная пошта Info@anes.gr\nАд офісаў Blue Star Ferries тэл: + 30 210 8919800, + 30 18130, электронная пошта helpdesk@attica-group.com\nАд офісаў Эгейскіх лятучых дэльфінаў тэл: + 30 210 4121654, + 30 210 4221766, пошта Info@aegeanflyingdolphins.gr\nСАВЕТ 1:Браніраванне білетаў было значна спрошчана. Большасць інтэрнэт-кампаній прапануюць некалькі варыянтаў. Вы можаце атрымаць квіткі кур'ерам. Вы таксама можаце забраць квіткі з кодам браніравання з порта адпраўлення.\nСАВЕТ 2: У Скопеласа ёсць поўны сезон у ліпені і жніўні. Таму добрая ідэя браніраваць своечасова.\nСАВЕТ 3: Вы павінны ведаць, што маршруты ў Скопелас запланаваны наступным чынам:\nДля велікоднага перыяду аж да Святога Духа маршруты складаюцца непасрэдна перад Вялікаднем,\nДля летняга сезону, з мая па жнівень, маршруты завяршаюцца адразу пасля Вялікадня,\nУ верасні маршруты будуць дапрацаваны ў ліпені.


20.09.2019 / 07:19\nЭксперты прааналізавалі спадарожнікавыя здымкі верфі у паўночнакарэйскім партовым горадзе Синпхо і прыйшлі да высновы, што КНДР можа весці работы па стварэнні падводнай лодкі, здольнай несці балістычныя ракеты, перадае РБК.\nПаміж прыстанню і вадаёмам з'явілася канструкцыя каля 100 м у даўжыню, што больш чым дастаткова для будаўніцтва звычайных падлодак. Цяпер жа, на іх думку, КНДР можа займацца стварэннем падводнай лодкі, здольнай несці балістычныя ракеты.\nПаўночнакарэйскія СМІ ў канцы ліпеня паведамлялі, што Кім Чэн Ын агледзеў новую субмарыну. Аналітыкі з Вашынгтона выказалі здагадку, што Пхеньян рыхтуецца правесці тэставай запуск балістычнай ракеты з падлодкі. Першыя паспяховыя пускі цвёрдапаліўных ракет, якія можна запускаць з субмарын, КНДР правяла ў 2017 годзе.


Шанхайская міжнародная выстава абсталявання для пастаўкі электрамабіляў 2021 (25-27 жніўня)\nDie & Mold China адбудзецца ў 2021-06-29\nВыстава крапежных вырабаў у Сучжоу пройдзе ў 2021-10-27\nOpto Taiwan адбудзецца ў 2021-10-20\nКітайская міжнародная канферэнцыя і выстава па электрамагнітнай сумяшчальнасці пройдзе ў 2020-12-08\nКітайская міжнародная выстава хлебабулачных вырабаў пройдзе ў 2021-06-09\nкатэгорыі: Аўтамабільны, Будаўніцтва і будаўніцтва, Электрычнасць, Магутнасць і энергія\nEVSE ： Сусветны этап інавацыйнай тэхналогіі зарадкі\nEVSE - гэта месца збору ў свеце для тых, хто квітнее на тэхналогіі зарадкі і абсталяванне для электрамабіляў. Яна паслужыла доказнай пляцоўкай для наватараў і прарыўных тэхналогій і адыграла важную ролю ў садзейнічанні распаўсюджванню паслуг па зарадцы па ўсёй краіне ў Кітаі. Кітайская міжнародная выстава абсталявання для электрычных транспартных сродкаў (EVSE) пройдзе ў Шанхаі (у жніўні).\nNEVs набываюць папулярнасць у Кітаі, найбуйнейшым у свеце аўтасалоне. Да жніўня краіна выпусціла і прадавала новыя транспартныя сродкі 607,000 і 601,000, што на 75.4 і 88 у параўнанні з мінулым годам. Запасы НЭВ у краіне дасягнулі больш чым 2.4 млн., Што складае каля паловы сусветнага аб'ёму.\nДа канца жніўня ў Кітаі было пабудавана больш за зарадныя палі для 641,000 для электрамабіляў. Нягледзячы на тое, што ў краіне назіраецца хуткі рост новых пабудаваных палі зарадных прылад, прапанова такіх аб'ектаў па-ранейшаму адстае ад попыту.\n1: p кучу зарадкі аўтамабіля, зарадная прылада, зарадная ёмістасць, змена электраабсталявання.\n2 、 Трансфарматар, інвертар, шафы размеркавання харчавання, выключальнік нізкага напружання, абсталяванне для рэле.\n3: Фільтруе абсталяванне, трансфарматар току, выпрамнік, інвертар, абсталяванне для маніторынгу харчавання і г.д.\n4 、 Кандэнсатары, акумулятарная батарэя і сістэма кіравання акумулятарамі.\n5 technology Тэхналогія зарадкі, раздымы, кабелі і г.д.\n6: PV сістэмы, сістэма захоўвання энергіі, сістэма кіравання і г.д.\n7 system Сістэма маніторынгу зараднай станцыі, сістэма кіравання маніторынгам зараднай машыны, сістэма маніторынгу размеркавання электраэнергіі, сістэма маніторынгу кіравання камунікацыямі, сістэма бяспекі.\n8 - план і вынік інтэлектуальнай сеткі праекта зараднай станцыі.\nКлючавыя словы: Зарадка аўтамабіля, Зарадная прылада, Тэхналогія зарадкі\nКолькасць праглядаў: 13634\nМістэр Ноэль Мэй 2 месяцаў 8 дзён\nДом зарадных прылад для дома і на працоўным месцы, таксама зарадныя прылады для хуткай працы EV\nМы хацелі б прыехаць у госці, але ў сувязі з COVID у гэтым годзе гэта немагчыма. Таму нам цікава, ці існуе "віртуальная" выстава?\nВинод 1 год 3 месяцы\nЭлектрычныя транспартныя сродкі агульнай камплектацыі


Самаізаляцыя і маскі ‒ як сябе засцерагчы? — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\nГалоўны доктар Дзятлаўскага райЦГЭ Алена Шайбак адказала на пытанні правілах самаізаляцыі грамадзян, як правільна карыстацца медыцынскімі маскамі.\nПытанне: каму неабходна прытрымлівацца рэжыму самаізаляцыі?\nАдказ: гэта рэкамендавана для тых грамадзян, хто прыбыў на тэррыторыю Беларусі ў апошнія 14 дзён з эпідэміялагічна ненадзейнай краіны, на тэрыторыі якой зарэгістравана вялікая колькасць выпадкаў каранавіруснай інфекцыі. Самаізаляцыя таксама патрэбна тым, хто знаходзіўся ў магчымым кантакце з пацыентам з каранавіруснай інфекцыяй.\nПытанне: як правільна прытрымлівацца рэжыму самаізаляцыі?\nАдказ: заставайцеся дома на працягу 14 дзён. Не наведвайце месца вучобы або працы, а таксама крамы, кафэ і іншыя месцы масавага знаходжання людзей. Як мага менш кантактуйце з членамі сям’і, людзьмі пажылога ўзросту і тымі, хто мае хранічныя захворванні. Часцей мыйце рукі з мылам, праветрывайце памяшканне, праводзьце вільготную ўборку. Карыстайцеся насоўкамі або аднаразовымі сурвэткамі пры кашлі або чханні. Пры наведванні грамадскіх месцаў абавязкова надзявайце медыцынскую маску. Паклапаціцеся пра тое, каб у вас былі асобныя ручнікі, пасцельная бялізна і посуд. Старайцеся не дакранацца да паверхняў у кватэры без аднаразовай сурвэткі. Рэчы мыйце асобна ад рэчаў іншых членаў сям’і.\nПытанне: як правільна карыстацца медыцынскай маскай?\nАдказ: перад надзяваннем маскі апрацуйце рукі антысептыкам або вымыйце іх з мылам. Утрымліваючы маску за завязкі або гумкі, паднясіце да твару белым бокам унутр і зафіксуйце ў становішчы, калі нос і рот цалкам прыкрыты. Забяспечце шчыльнае прыляганне маскі да твару, надаўшы гнуткай палосцы патрэбную форму. Знімаць маску варта, утрымліваючы за завязкі ззаду. Не дакранайцеся да пярэдняй часткі. Пасля карыстання маскай вымыйце рукі з мылам або апрацуйце антысэптыкам.\nПытанне: якіх правіл трэба прытрымлівацца ў час выкарыстання маскі?\nАдказ: карыстайцеся медыцынскай маскай не больш за дзве гадзіны і неадкладна замяніце яе, калі яна стане вільготнай (нават калі прайшло менш часу). Не карыстайцеся аднаразовымі маскамі паўторна. Шматразовыя маскі мыйце асобна, а пасля абавязкова прагладзьце іх гарачым прасам з абодвух бакоў. Абавязкова мыйце рукі з мылам ці апрацоўвайце іх антысептыкам пры любым дакрананні да маскі, нават калі яна ўжо знята.


Catholic.by - Ва Украіне прызначаны першы біскуп дамініканін\n11.11.2019 17:04 Паводле: Credo.pro / Catholic.by\nПра гэта паведамляе партал Credo. Сімвалічна тое, што намінацыя была абвешчана ў дзень успаміну святога Марціна Турскага, які з’яўляецца апекуном Мукачаўскай дыяцэзіі.\nГэта будзе першы біскуп дамініканін у каталіцкім епіскапаце Украіны. Біскуп Мікола Лучок паходзіць з Закарпацця і будзе служыць у роднай дыяцэзіі. Біскупскае пасвячэнне адбудзецца 10 снежня ў Мукачаве.\nМікола Лучок нарадзіўся 26 сакавіка 1974 г. у Мукачаве ў Закарпацці. У 1994 годзе ўступіў у Ордэн прапаведнікаў (дамінікане). Манаскую фармацыю праходзіў у Кошыцах, вывучаў тэалогію і філасофію ў Варшаве і ў Папскай тэалагічнай акадэміі ў Кракаве. Атрымаў прэзбітэрскае пасвячэнне ў 2003 годзе. Служыў у Санкт-Пецярбургу, Чарткове, Ялце, Хмяльніцкім і Львове.\nВядомы з дамініканскага душпастырства моладзі, душпастырства пакліканняў, рэкалекцыяніст, кансультант па кірунку «пазітыўная псіхатэрапія», атрымлівае адукацыю псіхатэрапеўта. Валодае ўкраінскай, венгерскай, славацкай, рускай, польскай і англійскай мовамі.\nМукачаўская рыма-каталіцкая дыяцэзія ўваходзіць у Львоўскую мітраполію лацінскага абраду і ахоплівае парафіі і структуры ў Закарпацкай вобласці.\nСвяты Ян Павел II у 1993 годзе заснаваў Апостальскую адміністратуру Закарпацце, Апостальскім адміністратарам якой прызначыў тагачаснага нунцыя арцыбіскупа Антоніо Франко. Яго наступнікам у 1997 годзе стаў біскуп Антал Майнек. Пасля таго, як 27 сакавіка 2002 года Ян Павел стварыў Мукачаўскую дыяцэзію, біскуп Антал стаў яе першым ардынарыем і да гэтага часу яе ўзначальвае.\nАбноўлена 12.11.2019 07:57