Варыкознае пашырэнне вен - Varius\nВарыкознае пашырэнне вен (варыкоз) уяўляе сабой такое хранічнае захворванне, пры якім вены падлягаюць пашырэнню вузлоў, што адбываецца адначасова з парушэннем у працэсе адтоку крыві і з яе застоем у рамках вянознай сістэмы. Варыкознае пашырэнне вен, сімптомы якога развіваюцца ў адпаведнасці з уздзеяннем шэрагу схіляе прычын, выяўляецца ў выглядзе развіцця характэрнага выпінання буйных, звілістых і тоўстых вен, дзівіць ніжнія канечнасці, таму менавіта аб дадзенай вобласці паразы і пойдзе гаворка ў нашай сённяшняй артыкуле.\nВарыкознае пашырэнне вен – з'ява дастаткова распаўсюджанае. Так, у адпаведнасці з рознымі дадзенымі, можна вылучыць сярэдняе суадносіны па частаце ўзнікнення гэтага захворвання ў адпаведнасці з палавой прыналежнасцю. Так, прыкладна ў 89% з варыкозным пашырэннем вен ног сутыкаюцца жанчыны і прыкладна ў 66% - мужчыны, дадзеныя паказчыкі, у прыватнасці, актуальныя для развітых краін. У рамках маштабнага даследавання, праведзенага ў горадзе Эдынбург ў 1999 годзе, было выяўлена, што варыкознае пашырэнне вен актуальна для жанчыны ў 40% і 32% - для мужчын. На падставе правядзення даследавання па Маскве ў 2004 годзе, высветлена, што хранічныя захворванні з паразай вен вобласці ніжніх канечнасцяў актуальна для 50% мужчын і 67% жанчын. Прыкладна аналагічная карціна была атрымана па даследаваннях на Камчатцы некалькімі гадамі пазней. Што характэрна, у апошнія гады ўсё часцей разгляданая намі паталогія дыягнастуецца сярод дзяцей школьнага ўзросту.\nАкрамя ўжо заўважанай чытачом схільнасці жанчын да развіцця варыкозу вен ніжніх канечнасцяў, можна таксама дадаць і тое, што ўзрост таксама выступае ў якасці адмысловага фактару. Так, пасля 45 гадоў захварэць варыкозным пашырэннем вен значна больш шанцаў, хоць, зноў жа, у больш малодшым узросце гэта захворванне выключаць, на жаль, таксама не даводзіцца.\nВарыкознае пашырэнне вен ног: як развіваецца гэта захворванне\nУ прыватнасці ў дадзеным пункце мы азнаёмім вас з асаблівасцямі таго механізму, які вызначае сабой аснову для развіцця варыкознага пашырэння вен. У якасці пускавога механізму разглядаецца парушэнне адэкватнай працы з боку вянозных клапанаў пры з'яўленні зваротнага крывянага току, ён вызначаецца як рэфлюкс. У рамках клеткавага ўзроўню абумоўліваецца такое парушэнне фізіялагічным дысбалансам, якія ўзніклі паміж калагенам, эластычнымі валокнамі ў вянознай сценкі і цягліцавымі клеткамі.\nПачатковы этап пры ўмове наяўнасці фактараў рызыкі на генетычным узроўні, а таксама пры ўздзеянні правакацыйных фактараў (у якасці аднаго з іх, напрыклад, можна пазначыць доўгі знаходжанне ў становішчы стоячы і г. д.) характарызуецца тым, што запавольваецца ток вянознай крыві. Гэтаму спадарожнічае і змяненне такога параметру, як shear-stress, які мае на ўвазе пад сабой сукупнасць шэрагу паказчыкаў, актуальных для руху па сасудзе крыві, на гэты параметр, у сваю чаргу, рэагуе эндатэлю. Нагадаем, што ў агульным вызначэнні эндатэлю – гэта аднаслаёвы пласт на аснове плоскага тыпу клетак мезенхимного паходжання, за кошт якога забяспечваецца выстилание ўнутранай паверхні лімфатычных і крывяносных сасудаў, а таксама сардэчных паражнін. Рэакцыя клетак эндатэлю ўзнікае на ўсе пералічаныя змены, у выніку чаго запускаецца адпаведны механізм гэтай рэакцыі, ён называецца «лейкоцитарный ролінг».\nНа дадзены момант канчаткова не вывучаны асаблівасці ўзаемадзеяння лейкацытаў, накіраваных да эндатэлю, аднак вядома, што яны як бы «катаюцца» ўздоўж яго паверхні. Пры працяглым дзеянні правакацыйнага фактару адбываецца досыць трывалая іх фіксацыя да клетак эндатэлю, што з'яўляецца асновай для актывацыі запаленчага працэсу. Працэс гэты распаўсюджваецца праз вянознае рэчышча ніжніх канечнасцяў, правакуючы, тым самым, дысфункцыю клетак эндатэлю, паступова вянозная сценка падвяргаецца паразы ўжо па ўсёй сваёй таўшчыні. У асаблівасці імкліва дадзены працэс развіваецца ва ўмовах вянозных клапанаў, яны ж характарызуюцца асаблівай схільнасцю ўздзеяння на іх механічных нагрузак.\nПершапачаткова паразы падлягаюць менавіта тыя з клапанаў, якія падвяргаюцца самай большай механічнай нагрузцы. Паталагічны выкід крыві ў дадзеным выпадку ажыццяўляецца праз вусця малой і вялікі падскурных вен, у некаторых варыянтах паталагічнага працэсу ён ажыццяўляецца праз крупноразмерные вены. З-за які з'яўляецца ў галіне паверхневых вен залішняга аб'ёму крыві вянозная сценка пачынае паступова падвяргацца перерастяжению. У выніку кроў, якая змяшчаецца ў рамках асяроддзя павярхоўнага вянознага рэчышча, у агульным аб'ёме пачынае назапашвацца, пасля чаго, у ужо узрослым сваім аб'ёме, працягваецца дрэнажавання крыві праз буйныя вены ў глыбокай сістэме з развіццём на фоне такога ўздзеяння перерастяжения. Гэта, у сваю чаргу, правакуе развіцце дилатации ў буйных венах (то есць пашырэння ў іх) разам з затамкавай недастатковасці.\nПасля гэтага праца вянознай мышачнай помпы суправаджаецца скіданне часткі крыві ў падскурную сетку, што адбываецца праз якія страцілі адпаведную заможнасць буйныя вены. Гэта прыводзіць да з'яўлення так званага «гарызантальнага рэфлюксу», за кошт адукацыі якога, у сваю чаргу, зніжаецца фракцыя выкіду ў момант сістолы вянознай мышачнай помпы (які спалучаецца з працэсам выкіду ў пэўны момант крыві ў аорту пры адпаведным стане сардэчнай мышцы пры сэрцабіцці). У павярхоўным рэчышчы пры гэтым з'яўляецца дадатковы аб'ём крыві. На фоне пералічаных працэсаў эфектыўнасць вянознай мышачнай помпы страчваецца.\nУ далейшым развіваецца дынамічная форма вянознай гіпертэнзіі, пры якой хада суправаджаецца зніжэннем ціску да такіх лічбаў, якія дазваляюць забяспечыць адэкватны ўзровень перфузии (тут гэта - праходжанне) крыві праз тканіны. Гэтая карціна з'яўляецца ў плыні захворвання паталагічнай, таму як з-за гэтага развіваецца вянозная недастатковасць ў хранічнай форме яе праявы. Суправаджаецца яна першапачаткова з'яўленнем ацекаў, затым у падскурную абалоніну пачынаюць трапляць элементы крыві, такія як лейкацыты і эрытрацыты, што ўжо прыводзіць да гіперпігментацыі. Далейшае захаванне актуальных парушэнняў, якія тычацца стаза крыві і яе мікрацыркуляцыі, а таксама іх пагаршэнне прыводзіць да гібелі скуры з наступным фарміраваннем трафічнай язвы.\nВарыкознае пашырэнне вен: прычыны\nЛюбы з захворванняў традыцыйна ў іх разглядзе суправаджаецца вылучэннем прычын і фактараў, якія выступаюць у якасці правакацыйных, і варыкознае пашырэнне вен, безумоўна, выключэннем з такога пункта не з'яўляецца. Спадчыннасць, роўна як і той ўклад, які яна ўносіць у развіццё дадзенага захворвання, на дадзены момант адназначна спецыялістамі не вылучаецца. Вядома, што некаторыя сем'і па шэрагу пакаленняў могуць сутыкацца з гэтым захворваннем, аднак на дадзены момант прынята ўсё ж лічыць, што ў якасці пераважных фактараў у развіцці хваробы разглядаюцца асаблівасці харчавання, гарманальнага фону і ладу жыцця пацыентаў.\nУ якасці аднаго з галоўных фактараў, напрыклад, разглядаецца атлусценне.Больш таго, павелічэнне частоты развіцця такога захворвання, як варыкознае пашырэнне вен, прапарцыйна ўзрастае з павелічэннем ў пацыента ступені цяжару названага фактару, гэта значыць пры павелічэнні ступені атлусцення. Досыць часта ў якасці спадарожных фактараў атлусцення разглядаецца маларухомы лад жыцця, які спалучаецца з няправільным харчаваннем (або разгляданы без сувязі з ім). Акрамя таго, індустрыяльна развітыя краіны цяпер характарызуюцца перавагай у рацыёне насельніцтва прадуктаў з высокай ступенню перапрацоўкі, што, аднак, не заўсёды спалучаецца з дастатковым спажываннем раслінных валокнаў. Менавіта раслінныя валокны, якія ўваходзяць у склад садавіны і сырой гародніны забяспечваюць дастатковую ступень ўмацавання сасудзістых сценак. Адначасова з гэтым з іх жа дапамогай забяспечваецца выключэнне на ўзроўні адпаведных працэсаў такой праблемы, як развіццё хранічнага завалы, у той час як менавіта завала з'яўляецца адной з асноўных прычын павышэння ўнутрыбрушнага ціску і развіцця варыкознай хваробы на гэтым фоне.\nАсаблівасці арганізацыі працоўнага працэсу таксама гуляюць немалаважную ролю ў развіцці варыкознага пашырэння вен. Улічваючы тое, што асноўная частка нашага часу праходзіць у занятку пэўнага становішча (стоячы або седзячы, што абумоўліваецца па частцы прафесійнай дзейнасці, да прыкладу), ёсць сэнс вылучаць актуальнасць негатыўнага ўздзеяння, якое робіцца за кошт гэтага на затамкавы апарат вен. Не менш неспрыяльным фонам для развіцця разгляданага захворвання з'яўляецца цяжкая працоўная дзейнасць, у рамках якой нагрузка ажыццяўляецца рыўкамі (напрыклад, дзейнасць, звязаная з уздымам цяжараў), што таксама шкодна для ніжніх канечнасцяў. Таксама варта адзначыць, што не меншая роля адводзіцца ўздзеяння на затамкавы апарат вен і пры частых пераездах і пералётах, таму як яны таксама спалучаныя з развіццём застою ў венах ног крыві, з-за чаго, адпаведна, павышаецца рызыка з'яўлення вянозных паталогій.\nДалей варта вылучыць ролю элементаў гардэроба ў развіцці варыкознага пашырэння вен. Так, напрыклад, у адпаведнасці з моднымі тэндэнцыямі мала каму даводзіцца задумвацца пра тое, якую шкоду можа нанесці ніжняе бялізну. Не зусім, праўда, звычайнае, а цеснае, і роля яго заключаецца у прыватнасці ва ўплыве на вены ў вобласці пахвінных зморшчын. Нашэнне гарсэтаў правакуе павышэнне ўнутрыбрушнага ціску, што, адпаведна, вызначае актуальнасць рэкамендацый па частцы недапушчальнасці іх пастаяннага нашэння. І, нарэшце, абутак. У кантэксце разгляду варыкознага пашырэння вен важна ўлічваць, што абутак на высокім абцасе шкодная з-за адпаведных нагрузак, як шкодная і абутак, якая выклікае прыхільнасць нязручнымі супинаторами.\nЦяжарнасць, як і паўторная цяжарнасць, разглядаецца таксама ў якасці ўжо даказанага фактару рызыкі для наступнага развіцця вянозных паталогій. З-за павелічэння маткі павышэнню падлягае ўнутрыбрушны ціск, а з-за ўплыву гармону прогестерона аказваецца негатыўнае ўздзеянне на вобласць сценкі вены, у сувязі з чым адбываецца разбурэнне эластычных і коллагеновых валокнаў у ёй.\nНа фоне пэўных захворванняў (рэўматоідны артрыт, астэапароз і інш.), аналагічна цяжарнасці можа змяняцца гарманальны статус пацыента, з-за чаго рызыка развіцця ў яго варыкознай хваробы таксама павялічваецца. У дадатак да гэтага застаецца дадаць, што наяўнасць хранічных захворванняў печані таксама разглядаецца ў якасці фактару, предрасполагающего да развіцця варыкозу вен. Да такіх захворванняў ставіцца цыроз печані, гепатыт і інш\nПры разглядзе прычын, якія правакуюць варыкознае пашырэнне вен, не лішнім будзе зноў вылучыць асаблівасці будовы вен у вобласці ніжніх канечнасцяў, хоць у некалькі іншым варыянце мы ўжо разглядалі, як дзейнічае механізм, якія абумоўлівае развіццё гэтага захворвання.\nТакім чынам, існуе некалькі сістэм вен, гэта сістэма паверхневых вен з малой і вялікі падскурнай венай у гэтай групе, сістэма глыбокіх вен з якія ўваходзяць у яе глыбокімі венамі сцягна і галёнкі, а таксама буйныя вены, якія забяспечваюць сувязь глыбокіх і паверхневых вен. У адэкватных умовах функцыянавання крывяной адток ў галіне ног забяспечваецца праз сістэму глыбокіх вен (на 90%) і праз сістэму паверхневых вен (адпаведна, на 10%). Забеспячэнне руху крыві ў кірунку сэрца, а не ў кірунку, зваротным такім курсе, адбываецца за кошт дзеяння клапанаў, засяроджаных у сценках вен. Немалая роля адводзіцца і асаблівасцям скарачэння цягліц, за кошт якіх таксама забяспечваецца адэкватны ток крыві. Горш за ўсё прасоўванне крыві адбываецца пры стаялым становішчы з спадарожным недастатковым або зусім выключаным рухам цягліц і іх скарачэннем. У такім выпадку адбываецца застой крыві, ціск у венах павышаецца, з-за чаго адбываецца іх пашырэнне. Усё гэта прыводзіць да недастатковасці затамкавага апарата, а таксама да няпоўным змыкання створак клапана, з-за чаго кроў няправільным чынам рухаецца, пачынаючы ад самага сэрца.\nУ асаблівасці хутка паразы падлягаюць клапаны ў рамках сістэмы глыбокіх вен, таму як менавіта на іх прыпадае асноўная маса нагрузкі. З-за анамальнага працэсу току крыві глыбокія вены перагружаюцца за кошт дадатковых аб'емаў крыві. Для дасягнення зніжэння празмернага ціску адбываецца скід крыві ў паверхневыя вены, што забяспечваецца з дапамогай прыцягнення да працэсу коммуникантных вен. Паверхневыя вены ў дадзенай схеме не прызначаныя для таго, каб праз іх праходзілі істотныя аб'ёмы крыві. Па гэтай прычыне іх сценкі дасягаюць стану перерастяжения, што адбываецца з адукацыяй варыкозных вузлоў. Між тым, з-за таго, што большы аб'ём крыві ўсё таксама працягвае рухацца ў напрамку глыбокіх вен, развіваецца затамкавая недастатковасць коммуникантных вен, пры якой адбываецца гарызантальны ток крыві як да глыбокіх, так і да павярхоўным пасудзінах. У канчатковым выніку на фоне пералічаных працэсаў вянозная недастатковасць становіцца ўжо хранічнай, суправаджаючыся таксама раней адзначанымі ацёкамі, хваравітасцю і трофическими язвамі.


"Наш жывёлавод" | ДЯТЛОВЩИНА\nПаводле гэтых рэкамендацый райкам прафсаюза работнікаў аграпрама Дзятлаўскага раёна ў рамках акцыі "Наш жывёлавод" адзначае старанных і паспяховых жывёлаводаў раёна.\nДнямі старшыня райкама аграрнага прафсаюза У. Казак уручыў Падзячныя пісьмы з падарункамі найбольш паспяховым аператарам машыннага даення КСУП "Войневічы" Лідзіі Мікалаеўне Коваль і Ганне Уладзіміраўне Мартымавай. Абедзве яны не навічкі ў малочнай жывёлагадоўлі, маюць па 17-20 гадоў працоўнага стажу. Сумленна выконваюць свае абавязкі, імкнуцца павялічыць вынікі сваёй працы. У сёлетнюю зімоўку спрыяе гэтаму і запас кармоў, назапашаны ў "Войневічах".


Сурапін прызнаўся ў каханні да Кацярыны Скурат (відэа) - Салiдарнасць\nСурапін прызнаўся ў каханні да Кацярыны Скурат (відэа)\nНажаль Антон не можа скантактавацца з Кацярынай, таму спадзяецца, што яна пабачыць ягонае прызнанне ў Інтэрнеце\nАдразу пасля вызвалення з «амерыканкі» Антон Сурапін пачаў шукаць Кацярыну Скурат. Ён хоча прызнацца ў каханні дзяўчыне, якая прыслала яму фоты з плюшавымі мядзведзікамі. Гэтыя фотаздымкі паслужылі падставаю для арышту і абвінавачання Сурапіна.\nПраз «Белсат» Антон Сурапін прызнаецца Каці ў каханні і просіць яе выйсці на сувязь. Спачатку Антон не раскрываў асобы, якая даслала яму фотаздымкі цацак, што паслужылі першым дакументальным пацверджаннем рэальнасці «плюшавага дэсанту». Цяпер гэта ўжо не мае сэнсу, мяркуе Антон.\nФотаздымкі плюшавых мядзведзяў, скінутых шведамі з самалёта, да Сурапіна трапілі ад сяброўкі Каці Скурат, якая жыве ў Івянцы. З дзяўчынаю фатограф пазнаёміўся завочна – праз сацыяльную сетку «ВКонтакте». А праз некаторы час яны пабачыліся ў «рэале», на цукеркавым фэсце ў Івянцы. Антон узгадвае, як напрыканцы таго фестывальнага дня зрабіў Каці жартаўлівую прапанову рукі і сэрца, але цяпер хоча паўтарыць свае словы ўсур’ёз.\nУвесь месяц, што Антон правёў за кратамі «амерыканкі», Кацярына была ў ягоных думках. Праз адваката ён перадаваў Каці прызнанне ў каханні, аднак не атрымліваў ніякага адказу.\n16-гадовая дзяўчына таксама прайшла праз допыт, шукала дапамогі ў незалежных журналістаў, а пасля знікла – яе тэлефон не адказвае, а старонка з сацыяльнай сеткі выдаленая.\nАнтон просіць дзяўчыну выйсці на сувязь і кажа, што праз 1,5 гады хацеў бы згуляць з ёю вяселле.


Быстрые деньги и долгие разбирательства. Продолжаем предупреждать наших читателей не быть доверчивыми! — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\n16.03.2018 16.08.2021 Автор: Katrin\nМы дзякуем нашым чытачам, якія дасылаюць свае гісторыі аб сустрэчах з рознымі махлярамі і падманшчыкамі. Па кожнай гісторыі рэдакцыя праводзіць уласнае расследаванне, каб падказаць разумнае выйсце са складанай сітуацыі і папярэдзіць іншых жыхароў раёна пра новыя спосабы выцягвання грошай з недасведчаных людзей. Як, напрыклад, адбылося гэта з нашай чытачкай з вёскі Носкі.\n— У мінулым годзе ў адной з мікрафінансавых арганізацый, што прапануюць «хуткія грошы», я аформіла крэдыт на 100 рублёў,— расказвае жанчына.— Праз 20 дзён з працэнтамі і выплатамі за абслугоўванне вярнула ўжо 147 рублёў. У абмен супрацоўніца арганізацыі надрукавала дагавор-квітанцыю, дзе было пазначана, што я поўнасцю пагасіла крэдыт.\nУ гэтай сітуацыі адразу ўзнікае некалькі пытанняў. Па-першае, сур’ёзныя фінансавыя ўстановы ні ў якім разе не прымаюць наяўныя грошы ў якасці пагашэння пазыкі, а робяць гэта толькі па пералічэнні: электронныя транзакцыі з’яўляюцца своеасаблівай рэгістрацыяй факта ўнясення сродкаў, падправіць які або схаваць ні ў якім разе не ўдасца.\nПа-другое, пры прыёмцы наяўных грошай прадугледжана выкарыстанне спецыяльных бланкаў строгай справаздачнасці з нумарацыяй і пячаткай. Афармляюцца яны адразу ў некалькіх экзэмплярах з захоўваннем у адпаведных архівах арганізацыі на працягу ўстаноўленага тэрміну.\nА па-трэцяе, у чым жа заключаецца выгада ад паслуг такіх мікрафінансавых устаноў? Толькі хуткасць афармлення дакументаў? А памеры пераплаты, што ў гэтым выпадку складаюць амаль 600% гадавых, няўжо не палохаюць?\nЯк высветлілася, ні першага, ні другога спосабу афіцыйнага пагашэння пазыкі нашай чытачцы не прапанавалі. І, як следства, гэта гісторыя не скончылася, а займела сумны працяг.\n— Праз дзесяць месяцаў,— далей расказвае наша чытачка,— прыйшло паведамленне з той арганізацыі аб тым, што я трапіла ў спіс неплацельшчыкаў крэдыту і з улікам пені і штрафных санкцый павінна цяпер унесці амаль 900 рублёў. Інакш прадстаўнікі ўстановы будуць вымушаны звярнуцца ў суд. Я напісала заяву ў праваахоўныя органы, якія праз некаторы час мне адказалі: пасля праведзенай праверкі ў бухгалтарскіх дакументах названай арганізацыі ніякіх адзнак аб унясенні мной сродкаў не знойдзена.\nАдзіным пацвярджэннем невінаватасці нашай чытачкі стаў бы той дагавор-квітанцыя, ды і толькі ў тым выпадку, калі ён утрымлівае неабходныя рэквізіты і мае подпіс адпаведнага спецыяліста з пячаткай арганізацыі. Але скажыце, хто з нас так доўга захоўвае непатрэбныя паперкі? Вось і жанчына праз пару месяцаў падчас чарговай уборкі проста выкінула той дагавор. Што рабіць у такой сітуацыі?\nКаментарый юрыста Вольгі Міхайлаўны Фядун:\n— Відавочна, што для таго, каб даць юрыдычную ацэнку гэтай сітуацыі, неабходна азнаёміцца з умовамі заключанага крэдытнага дагавора. Неабходна даведацца, на якіх умовах быў дадзены крэдыт, а таксама высветліць умовы спынення дзеяння дамовы і вяртання грашовых сродкаў даўжніком. На маю думку, паспрабаваць даказаць сваю невінаватасць варта, хаця яўных перспектыў гэтага не бачна.\nТым жа, хто ўсё-такі звяртаецца па пазыку, хачу нагадаць, што асноўным доказам у падобных справах з’яўляюцца выдадзеныя на рукі даўжніку квітанцыя або іншы пісьмовы дакумент, якія пацвярджаюць аплату грашовых сродкаў. Па агульным правіле тэрмін прад’яўлення патрабаванняў аб вяртанні грашовых сродкаў па крэдытных дамовах — 3 гады. У сувязі з гэтым даўжніку неабходна захоўваць пісьмовы дакумент на працягу вышэйназванага тэрміну.\nАкрамя таго, даўжнік пры ўзнікненні канфліктных сітуацый мае права выкарыстоўваць любыя сродкі і метады, каб даказаць, што крэдыт ён пагасіў. Варта ведаць, што для гэтага можна нават спасылацца і на паказанні сведкаў. Таму пры вяртанні грошай вартазапрасіць з сабой пабочнага чалавека, які потым будзе мець права голасу падчас судовага разгляду.\nПредыдущая записьВолейболистки из СШ №4 и волейболисты из Ружанской СШ победили в районных соревнованиях среди школ первой группы\nСледующая запись18 юных жителей района получили паспорта в День Конституции


Беларускі Партызан : Юрась Навіцкі - Сообщения с тегом "ЮННРА"\nНе прайшло і стагодзьдзя 20.10.2015\nУчора ў лошыцкім парку афіцыйныя ўлады "островка покоя и порядка и донора региональной безопасности" (па словах аднаго з выступоўцаў - міністра замежных спраў РБ У. Мокея) нарэшце ўшанавалі памяць доўга невядомай шырокай грамадскасьці Беларусі гуманітарнай місыі UNRRA, згадкі пра якую за савецкім часам былі забароненыя.\n1-2. Чырвоная дывановая дарожка да шыльды пра UNRRA і сьмецьцевыя бакі ля магілкі яе супрацоўніцы, якая загінула, ратуючы беларусаў. Каб зрабіць агульную памятную фатаграфію, давялося адцягнуць іх падалей убок. Ну, і, натуральна, шматлікія штогодныя рэпартажы з удзелам прадстаўнікоў ААН, замежных амбасадараў альбо беларускай інтэлігенцыі сьмецьцевыя бакі не ўпрыгожваюць. Ганьба. Просіце за памяць пра дапамогу вам-жа крэдыты й прызнаньне калгаснай дыктатуры, дык хаця-б гэтую памяць прыпрыпарадчылі. А то за дзяржаву сорамна.\nФота MT&S і рупарпропа.\nАмаль праз 70 гадоў пасьля падзей тут прайшла ўрачыстая цырымонія адкрыцьця на будынку музэя "Лошыцкая сядзіба" мемарыяльнай дошкі, прысьвечанай працы ў Беларусі гуманітарнай місыі UNRRA. У 1946-47-ых менавіта тут разьмяшчаўся офіс місыі, што была створаная дзяржавамі для аказаньня дапамогі краінам, якія найбольш пацярпелі ў хадзе Другой Сусветнай вайны, у тым ліку Беларусі, падкрэсліў міністар (задачай UNRRA было аказаньне эканамічнай дапамогі краінам Эўропы, а таксама рэпатрыяцыя й падтрымка ўцекачоў у пасьляваенны час).\n5. Пані Тамара Місейчык - адна з уратаваных. Раней, калі былі сілы, яна й сама прыяжджала на магілку Рут Уолер, а ў дзяцінстве туды яе прыводзіла маці. На афіцыйнае адкрыцьцё памятнай шыльды яе ніхто не запрасіў, ды яна наўрацці прыехала-б.\nФота MT&S, Асіповічы, 2011.\nНа дошцы на беларускай і ангельскай мовах напісанае: "У гэтым доме ў 1946-1947 гадах разьмяшчалася місыя адміністрацыі дапамогі й аднаўленьня Аб'яднаных Нацый (UNRRA). Памятная дошка ўстаноўленая ў 70-ю гадавіну заканчэньня Другой Сусьветнай вайны і стварэньня ААН, адна з заснавальніц якой - Беларусь.".\n6-8. 8 траўня 2015 - 70-я ўгодкі сканчэньня Другой Сусьветнай вайны. Акцыя па ўшанаваньні памяці місыі UNRRA й яе супрацоўніцы прадстаўнікамі Руху Салідарнасьці "Разам".\n"Пастаўкі UNRRA ў першыя пасьляваенныя гады прадуктаў, насеньня, тэхнікі дапамаглі Беларусі перажыць разруху і голад, - адзначыў Часовы павераны ў справах ЗША ў Беларусі Скот Роланд. - Як амерыканец я ганаруся тым, што ў складзе місыі працавалі мае суайчыньнікі. ... Заслугоўвае памяці й жыцьцё асобнага чалавека - супрацоўніцы місыі Рут Уолер, якая памерла 4 жніўня 1946. Рут захварэла пасьля таго, як дапамагла выратавацца беларускім хлапчукам, якія тапіліся. Яна пахаваная на Вайсковых могілках у Менску".\n9. Тацяна Грачанікава, беларуская грамадская дзяячка, ускладае на магілу выратавальніцы сваёй маці сымбалічны букет - пяць белых хрызантэм і чырвоную ружу. Штогодная мэмарыяльная акцыя Руху Салідарнасьці "Разам". 4 жніўня 2015, Дзень памяці Выратавальніцы Рут. Спадзяюся, прыйдзе час, калі сюды прыйдуць прадстаўнікі афіцыйнай ўлады.\nРоланд таксама запрапанаваў назваць імём Рут Уолер адзін з карпусоў 1-й гарадской клінічнай бальніцы.\n"Я рады, што мы змаглі аказаць беларускім уладам дапамогу ў высакародным распачынаньні ўвекавечаньня агульнай гісторыі й супольных намаганьняў міжнароднай супольнасьці», - падсумаваў часовы павераны ў справах ЗША ў Беларусі.\nУ цырымоніі прынялі ўдзел таксама прадстаўнікі ААН і замежныя дыпляматы.\nПа матэрыялах MT&S, PS, RR, "Звязда" і іншых мас-мэдыя.\nТамара Місейчык Тацяна Грачанікава Руху Салідарнасьці "Разам" сьмецьцевыя бакі Рут Уолер ААН ЮННРА UNRRA Лошыца\nКіно і Немцы (Рут Уолер, Рут Уольлер, Рут Уоллер, Ruth Waller) 15.07.2014 7\nТацяна Грачанікава ля магілы Рут Уолер, Вайсковыя могілкі, 2013. Фота P.S.\nЗ Тамарай Хведараўнай Місейчык на тэму вайны й пасьляваеннай дапамогі амэрыканскай я размаўляў апошні раз летась, па тэлефоне, на ўгодкі памяці амэрыканскай місыянэркі Рут Уолер, калі яе (Тамары Хведараўны) дачка, Тацяна Грачанікава, прыходзіла перадаць ад яе паклон. Сёлета Пані Тамара сама прыехала ў Менск, бо адзін фонд, назавем яго вельмі ўмоўна "Салідарнасьць", дакляраваў дапамогу (штопраўда, нешта там раптом не заладзілася, але не аб тым гаворка пойдзе). Таму, карыстаючыся выпадком, я вырашыў працягнуць нашую цікавую размову, што называецца, ужывую.\nПані Тамара, Серабранка, 2014. Фота P.S.\nПані Тамара, аці памятаеце Вы, як Немцы напалі на Савецкі Саюз?\nНатуральна, мне ўжо было 9 гадоў, даволі дарослай дзяўчынкай была (сьмяецца). Раньнім браньскім (Браньск зараз Польшча / заў. кар.) ранком нас без рэчаў, пад гул самалётоў і выбухі зэнітак, пасадзілі на грузавік і павезьлі прасёлкамі на ўсход у калёне іншых машын, якія йшлі вельмі шчыльна, ледзь не датыкаючыся адна да днэй. З намі разом ехалі й пілёты, якія не пасьпелі ўзьляцець - ня быў гатовы СС да вайны. Укрутцы грузавік наш разбамбавалі й надалей мы дабіраліся ў рожны спосаб: на калёсах, пешкі, нат на параходзіку. Да Менску дапялі, калі ён ужо палымнеў. Казалі, што добра паддалі вагню савецкія падпальшчыкі - каб Немцом нічога не пакідаць.\nТамара Місейчык, 1941, 1946. Фота зь сямейнага архіву.\nГэна адзінае вашае даваеннае фота?\nНу так. Усё-ж пакінулі ў Браньску. Іншыя людцы нават і дакумэнты не пасьпелі схапіць. А гэнае фота захавалася, бо было дасланае ў лісьце сваяком як раз перад нападом.\nЯшчэ траплялі пад бамбаваньне па дарозе?\nАсабіста нашая сям'я - не. Быў выпадак, калі здавалася - усё, сьмерць, але пілёт спусьціўся ніска-ніска, паглядзеў, што жанкі й дзеці - і адляцеў.\nА баяліся Немцоў? Дарэчы, падчас акупацыі сёнешняй Серабранкі не было, а Немцы жылі тут побач, празь Сьвіслач, у Лошыцкай сядзібе, дзе пасьля вайны месьцілася Вашае ЮННРА. Гэныя фота я адкапаў у архівох, калі шукаў матэрыялы пра Лошыцкую аўтарыю Панны Марыі:\nНямецкая акупацыя, 1941-1944. Фота архіўныя.\nНеяк ня дужа. Ведаеце, у дзяцінстве ўсё па-іншаму. Ды й стасаваліся мы зь імі ня так ужо й часта. Пасьля таго, як уся нашая сям'я (бацька тады ўжо загінуў у цяжкіх баёх пад Смаленском / заў. кар.) правяла некалькі тыдняў у паліцыі, маму й брата Лёню, як партызаноў, забралі ў канцлягер, а мяне Немец завеў у сям'ю паліцая, няшчаснага чалавека, у якога была куча-мала галодных дзяцей, і прыгразіў кулаком. Але ў іх саміх не было чаго пад'есьць, таму мы часта бегалі да цягнікоў з нямецкімі жоўнэрамі, прасіць ў іх, лазячы пад вагонамі й хаваючыся ад патруля. Немцы дзяліліся. Потым мама й брат уцяклі з канцлягеру, знайшлі й забралі мяне ў партызанскі атрад. Маці распавядала, што начальнік лягеру, калі не дасылалі вязьням ежы, езьдзіў сам на асабістыя грошы набываць для іх каровіны маслы, кроў і вантробы.\nКадры пасьляваеннай кіна-фотакронікі.\nА другое фота, пасьляваеннае, таксама адзінае?\nТак, неяк ня ладзілася ў мяне з фота) Недзе ў 46-м. Гэна якраз тады, калі мяне ўладкавалі ў санатор, які паставіў мяне на ногі. 14 мне было, вучылася ў беларускай школе. Сэрца вельмі кволае было. Галодная вайна, доўгі час без бацькоў, пасьля жылі ў напаўпадвальным памяшканьні блізу Нямігі, ды й тады ня шмат было наедкоў - вось і захварэла на сэрца. Зусім слабáя была.\nА што яшчэ яскравага запомнілася з тых часоў?\nТрахвэйнае кіно - прыгожае, цікавае, каляровае. Яшчэ - як у выходныя мы штурмавалі "Першы" (кінотэатар / заў. кар.), каб паглядзець кіно задарма, хоць стоючы. Шмат паказвалі пра Тарзана, потым - "Багдацкі злодзей", здаецца, "Зора", "Зялезная маска", музычныя стужкі.\nКадры з "трахвэйных" кінастужак.\nДык гэна-ж не "трахвэйныя", а пірацкія)))\nТак было напісана на ахвішах і ў тытрах. А ў працоўныя дні мы перапрадавалі квіткі.\nА калі-б ня здолелі перапрадаць?\nТакога не было) Квіткоў ніколі не хапала. Бывала, кіно пускалі нават ў напаўразбураных дамох. Праробяць вакенца ў сьцяне - і прадаюць зтуль квіткі. Яшчэ любілі бегаць па руінох, па горадзе. Праўда, там, бывала, і людзей забівалі. І чорную кошку малявалі - знак такі.\nА на лячэньне Вас сама Рут Уолер уладкавала?\nАці-ж я яе ведала? Мама рупілася, а дзе вадзілі-каму паказвалі - Бог бацька! Так, каб асабіста - ня памятаю. Гэна потым ужо мама прыводзіла на яе магілу й казала, тут, маўляў, ляжыць пахаваная твая выратавальніца.\nА гісторыю пра хлопчыкоў, якія тапіліся, распавядала?\nЯк Рут палезла ў возера іх ратаваць, пасьля захварэла - запаленьне лёккіх, мэнінгіт - і памёрла? Не, пра гэнае ўжо я нашмат пазьней даведалася, тады пра тое не казалі)\nТэд і Рут. Кадры пасьляваеннай кінакронікі.\nРаскажэце, калі ласка, пра лячэньне.\nСанатор быў у Астрашыцкім Гарадку, яшчэ царскі, напэўно. Туды хворых дзяцей зьвязьлі. 5-разовае сілкаваньне, клапатлівы пэрсонал, гулялі ў лесе, у вялікай залі сьпявалі песьні. Пад канец у мяне адкрылася яшчэ й сьвінка, і ўсіх пакінулі ў карантыне. Сястра ля мяне і дзень, і ноч дзяжурыла. Усе былі радыя.)\nШто там больш за ўсё ўразіла?\nА ўсё было смачнае) Есьці ўжо ніколі болей не хацелася. Памятаю малако й рыбны тлушч, узвары з сухой садавіны, ігруш, рызынак, чарнасьліву. Самае галоўнае - штодня давалі вялікую шклянку чакаляднага напою. На гэнае забыцца ніяк не выпадае - такая смаката) І яшчэ я там упершыню пакаштавала жоўтыя й памаранчавыя фрукты. Пра тое, што гэна былі апэльсыны й мандарыны, я даведалася значна пазьней)\nЛошыцкі маёнток. Кадры пасьляваеннай кінакронікі.\nА амэрыканскую дапамогу Вы атрымлівалі?\nА хіба ГЭНАЯ была не амэрыканская?) Усе ведалі, што ў нас у крамах нічога свайго няма, апроч хлеба, карамелек ды, можа, бачкавых селядцоў, ды й наконт таго вялікі сумніў маю.\nАці было ўвогуле што ў тых крамах?\nА, ці ведаеце, былі такія крамы, "ліцерныя" называліся? - Мы туды бегалі "пазырыць". Там было ЎСЁ. Толькі нас задтуль выганялі. Дома ў нас такога не бывала.\nЗ амерыканскай дапамогі сям'і Тамары Хведараўне больш за ўсё запомніліся вялікія кардонныя скрынкі, хутчэй за ўсё, "рацыёны", зь невялікімі, мабыць, парцыённымі, упакоўкамі; у слойках большага памеру - мясныя кансервы, мяккія, хутчэй за ўсё, сьвіныя; гароднінныя кансервы ў высокіх банках - нешта "нязвычнае й нясмачнае" кшталту спаржы (Пані Тамара чамусьці лічыць, што гэна былі нейкія зялёныя несалодкія бананы); лярд і цёмнае масла, хутчэй за ўсё, арахісавае. Як дзіця, яна запомніла больш прысмакі: вялікую плітку чакаляды, згушчанае малако, фруктовае павідла альбо джэм у рожных невялічкіх пакункох, печыва-галеты; а таксама маркізэтавую дзявочую сукеначку й сьветлыя адкрытыя пантофлі на невысокім абцасе. Сыр, рыбныя вырабы й кансервы, бабы і гарох, садавіна-гароднінныя сокі, крупы розныя, какава- і кава-бабы, чай, фруктовы парашок, сырная паста, масла,сухое малако, цёплая вопратка - гэнае, відаць, да іхняе сям'і не даходзіла.\nДзейнасьць ЮННРА. Кадры пасьляваеннай кінакронікі.\nПартызанская даведка: Пасьля вайны Беларусь сталася адной з краінаў-заснавальніц ААН і атрымала магчымасьць дапамогі ад спэцыялізаванай установы ААН — Адміністрацыі Арганізацыі Аб'яднаных Нацыяў па аказаньні дапамогі й аднаўленьні (ЮННРА). Асноўнай задачай ЮННРА зьяўлялася пастаўка прадуктаў харчаваньня, прамысловага, сельскагаспадарчага абсталяваньня, мэдыкамэнтоў, адзеньня краінам, вызначаным ААН. У лік такіх краін трапіла й БССР.\nУлічваючы вельмі цяжкае эканамічнае становішча Беларусі пасля вайны, і было прынятае рашэньне аб аказаньні ёй дапамогі. У сьнежні 1945-га ў Вашынгтоне было падпісанае Пагадненьне паміж ЮННРА й Урадам БССР аб пастаўках неабходных Беларусі тавароў, абсталяваньня на суму 61 млн. амэрыканскіх дáлероў, якія мусілі паступаць і паступалі ў рэспубліку на працягу 1945-1946 гг. Гэтыя сродкі вылучаліся на абнаўленьне гаспадаркі, забеспячэньне насельніцтва самымі неабходнымі сродкамі існаваньня: ежай, адзеньнем, абутком, лекамі і г.д.\nГэная падтрымка беларускаму народу была надзвычай неабходная. Савет рэспублікі выказаў падзяку на адрэсу ААН. Дапамога была даволі істотнай — з улікам пасьляваеннага гаротнага становішча насельніцтва. Напрыклад, толькі прадуктаў харчаваньня было завезенае звыш 100 тыс. тон. Дзейнасьць ЮННРА адразу-ж трапіла пад кантроль Бюро ЦК КПБ, якое на сваіх паседжаньнях рэгулярна абмяркоўвала колькасьць атрыманых грузоў, разьмяркоўвала іх паміж вобласьцямі й інш. Бюро тады фактычна зьяўлялася вышэйшым ворганом улады ў БССР.\nАднак гэная гуманная дзейнасьць міжнароднай супольнасьці ў дачыненьні да беларускага народу з волі партыйных алігархоў была пахаваная на доўгія гады — яе сьцерлі з памяці беларускага народу. У студзені 1946-га Бюро прымае Пастанову, у адпаведнасьці зь якой забаранялася “Адказным партыйным і савецкім работнікам у сваіх дакладох і гутарках прыводзіць будзь-якія лічбы па пастаўках ЮННРА і спасылацца на пытаньні дапамогі з боку ЮННРА”.\nКалі Музэй Таталітарызму й Салідарнасьці рыхтаваў апошнюю публікацыю з цыклю "Невядомая Беларусь" пра місыю ААН у справе дапамогі й аднаўленьня (ЮННРА) - "Кіно і Немцы, ЮННРА, Рут і Лошыца / Успаміны жывой сьведкі" (http://salidarnasc.livejournal.com/77509.html), то мы зьвярнулі ўвагу, што на пасьляваенных фота многія беларусы, як, напрыклад, сваяк гэраіні нашага артыкулу (ён на правым фота побач зь юнай Тамарай), красуюцца ў нацыянальных строях. Аднак ня толькі беларусы. У кроніцы ЮННРА мы знайшлі, як мінімум, тры фота амэрыканцоў у вышыванках. Дакладна вядома, што такую-ж з гонаром насіў і першы кіроўнік місыі ЮННРА (месьцілася ў Лошыцкім маёнтку), вядомы ню-ёркскі юрысты Рычард Скандрэт. Ён на ніжнім левым фота.\nМісыя ў панскім паляцы. Фрагмэнт кронікі.\nУ 1946-1947, пра якія вядзецца ў нашым цыклі публікацый пра ЮННРА (бо яны больш за ўсё зьвязаныя зь дзейнасьцяй згаданай арганізацыі ў Беларусі), саветамі ва Ўкрайне быў учынены чарговы, трэйці, галадамор. Беларусы таксама галадавалі разом з украінцамі ўтрэйце, але і ў гэны раз голад на нашай тэрыторыі меў менш цяжкія наступствы. Як згадвае пані Тамара, украйнцы ехалі на дахох вагоноў, з апошніх сіл чапляліся за парэнчы. Некаторыя, маладыя ці ня вельмі, мужчыны й жанкі, гінулі проста на вачах ад голаду, траплялі пад колы, яна апісвае колькі такіх выпадкоў.\nЮННРА – ня першая амэрыканская місыя, якая аказвала дапамогу пацярпелым ад вайны й голаду беларусом. Раней ужо была АРА (Амэрыканская адміністрацыя дапамогі), сума дапамогі якой у 1920-1923 ў пераліку на кошты 2004 склала каля 80 мільёноў далероў.\nТэд і Рут Уолеры пабраліся шлюбам на вайсковай базе Макдзіл. Там і згулялі cьціплае вайсковае вясельле. Рут было тады блізу 20. Яна служыла ў жаночым корпусе Узброеных Сіл ЗША.\nУ 1948-ым на кінаэкраны выйшла мастацкая стужка «Пошук» http://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D0%BE%D0%B8%D1%81%D0%BA_(%D1%84%D0%B8%D0%BB%D1%8C%D0%BC,_1948), што распавядае гісторыю чэскага хлопчыка, якая нечым пераклікаецца зь лёсам нашай гэраіні. Яго таксама ўратавала ЮННРА (United Nations Relief and Rehabilitation Administration, UNRRA). Фільм ёсьць на торэнтох.\nКаштоўны груз. Фрагмэнт кронікі.\nамэрыканская дапамога Лошыца Рут Уолер Тамара Місейчык ЮННРА


Беларусь прэтэндуе на перамогу ў дзвюх намінацыях рэйтынгу National Geographic Traveler | Афіцыйныя прэс-рэлізы, Беларусь\nБеларусь прэтэндуе на перамогу ў дзвюх намінацыях рэйтынгу National Geographic Traveler\n17 кастрычніка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Беларусь прэтэндуе на перамогу ў дзвюх намінацыях рэйтынгу National Geographic Traveler Awards 2016. Галасаванне праходзіць на сайце часопіса National Geographic Россия, паведамляе БЕЛТА.\nЛепшыя турыстычныя напрамкі выберуць у 23 намінацыях. Беларусь прадстаўлена ў дзвюх з іх - "Агратурызм" (у працэсе галасавання папярэдне паднялася на 2-е месца) і "Аздараўленчы адпачынак" (уваходзіць у топ-5). Зрэшты, у працэсе галасавання можна пазначаць свой варыянт адказу, так што не выключана, што Беларусь можа атрымаць галасы і ў іншых намінацыях.\nТурысты выберуць таксама лепшыя напрамкі для пляжнага, сямейнага, гарналыжнага, экскурсійнага, прыгодніцкага, экзатычнага і экаадпачынку. Будзе названа краіна, падарожжа ў якую можна лічыць лепшым гастранамічным турам, а таксама краіна, якая з'яўляецца турыстычным адкрыццём года. У час галасавання вызначацца лепшыя міжнародная і расійская авіякампаніі, аэрапорт, інтэрнэт-сэрвіс, сетка атэляў, пляжны атэль, круізы і перадача аб падарожжах. Некалькі намінацый прысвечаны выбару лепшых напрамкаў унутры Расіі.\nАнлайн-галасаванне прадоўжыцца па 6 лістапада ўключна.\nЯк паведамлялася, у 2015 годзе Беларусь заняла другое месца ў намінацыі "Агратурызм".


Новость проекта от 25.12.2017\nАдрес в Интернет: https://www.belmos.ru/news.php?id=304\n23 снежня 2017 года адбылася справаздачна-выбарная канферэнцыя Нацыянальна-культурнай аўтаноміі “Беларусы Масквы”. Дэлегаты канферэнцыі абмеркавалі вынікі двух гадоў работы Рады аўтаноміі. Старшынёй Нацыянальна-культурнай аўтаноміі "Беларусы Масквы" абрана Ала Анатольеўна Тужылкіна, начальнік аддзела Дэпартамента навукі, прамысловай палітыкі і прадпрымальніцтва горада Масквы.\nАла Анатольеўна добра вядомая маскоўцам: яна адна з ініцыятараў стварэння Нацыянальна-культурнай аўтаноміі "Беларусы Масквы", Федэральнай нацыянальна-культурнай аўтаноміі Беларусаў Расіі, Маскоўскага жаночага клуба “Беларусачка”. Тужылкіна А.А. была ў складзе Кансультатыўнага Савета па справах нацыянальна-культурных аўтаномій пры Міністэрстве рэгіянальнага развіцця Расійскай Федэрацыі, у 2004 - 2015 гадах – у складзе Прэзідыума Савета па справах нацыянальнасцяў пры ўрадзе Масквы.\nЗа работу па захаванні міжнацыянальнага міру і згоды ўзнагароджана Ганаровай граматай Міністэрства рэгіянальнага развіцця Расійскай Федэрацыі; за значны ўклад у развіццё міжнацыянальных адносін – Памятным знакам "За ўмацаванне міжнацыянальнай адзінства» Дзяржаўнай бюджэтнай установы Маскоўскі дом нацыянальнасцяў, за значны ўклад у этнакультурнае развіццё і ўмацаванне адзінства народаў Расіі – Залатым медалём Асамблеі народаў Расіі.\nЗа актыўную дзейнасць па захаванні, прапагандзе і развіццю беларускай культуры, актыўную працу па развіцці інтэграцыйных сувязей Рэспублікі Беларусь і Расійскай Федэрацыі мае Удзячнасць Надзвычайнага і Паўнамоцнага Пасла Беларусі ў Расійскай Федэрацыі, ўзнагароджана Ганаровай граматай Упаўнаважанага па справах рэлігій і нацыянальнасцей Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.


ПСАЛЬМА 51 - ГЭТА МАГУТНАЯ ІЛЮСТРАЦЫЯ ПАКАЯННЯ - ХРЫСЦІЯНСТВА - 2022\nПсальма 51: карціна пакаяння\nЯк частка літаратуры пра мудрасць у Бібліі, псальмы прапануюць узровень эмацыянальнай прывабнасці і майстэрства, што адрознівае іх ад астатняга Пісання. Псальм 51 не выключэнне. Напісаны каралём Давідам у разгар сваёй сілы, Псальма 51 з'яўляецца адначасова яркім выракам пакаяння і пранікнёнай просьбай аб прабачэнні Бога.\nПерш чым паглыбіцца ў сам псальм, давайце разгледзім некаторыя асноўныя звесткі, звязаныя з неверагоднай паэмай Дэвіда.\nАўтар: Як ужо гаварылася вышэй, Давід з’яўляецца аўтарам псальма 51. У тэксце пазначаны Давід як аўтар, і гэта сцвярджэнне было адносна бясспрэчным на працягу гісторыі. Давід быў аўтарам яшчэ некалькіх псальмаў, у тым ліку шэрагу вядомых урыўкаў, такіх як Псальм 23 ("Гасподзь пастыр мой") і Псальм 145 ("Вялікі Гасподзь і найбольш варты пахвалы").\nДата: Псальма было напісана, калі Давід быў на вяршыні свайго праўлення як цар Ізраіля - дзесьці каля 1000 г. да н.э.\nАбставіны: Як і ўсе псальмы, Давід ствараў мастацкі твор, калі пісаў псальма 51 - у гэтым выпадку верш. Псальм 51 - гэта асабліва цікавая літаратура мудрасці, таму што абставіны, якія натхнілі Давіда напісаць яго, настолькі вядомыя. У прыватнасці, Давід напісаў псальма 51 пасля выпадзення са свайго пагарджанага звароту да Вірсавіі.\nУ двух словах, Дэвід (жанаты) убачыў Вірсавію, якая купалася, калі ён хадзіў па даху сваіх палацаў. Хаця Вірсавія была замужам сама, Дэвід хацеў яе. А паколькі ён быў каралём, ён узяў яе. Калі Вірсавія зацяжарыла, Дэвід пайшоў так далёка, каб арганізаваць забойства мужа, каб той мог прыняць яе за жонку. (Цэлую гісторыю можна прачытаць у 2 Самуіле 11.)\nПасля гэтых падзей Давід супрацьстаяў прароку Натану запамінальным чынам - гл. Падрабязнасці 2 Самуіла 12. На шчасце, гэта супрацьстаянне скончылася тым, што Дэвід усвядоміў і зразумеў памылку яго шляху.\nДавід напісаў псальма 51, каб пакаяцца ў сваім граху і папрасіць прабачэння Бога.\nКалі мы ўскокваем у тэкст, то дзіўна, калі Давід пачынаецца не з цемры свайго граху, а з рэальнасці Божай міласэрнасці і спагады:\n1 Памілуй мяне, Божа,\nпаводле запісу вашай нязменнай любові;\nпа вашаму вялікаму спачуванню\nачысьці беззаконьне маё.\n2 Змый усё маё беззаконне\nі ачысці мяне ад майго граху.\nПсальма 51: 1-2\nГэтыя першыя вершы ўводзяць адну з асноўных тэм псальма: імкненне Давіда да чысціні. Ён хацеў ачысціцца ад разбэшчанасці свайго граху.\nНягледзячы на непасрэдны заклік да літасці, Давід не падумаў пра грэшнасць сваіх дзеянняў з Вірсавіяй. Ён не спрабаваў апраўдвацца альбо размываць цяжар злачынстваў. Хутчэй, ён адкрыта прызнаў свае парушэнні:\n3 Бо я ведаю свае правіны,\nі мой грэх заўсёды перада мной.\n4 Супраць цябе, толькі ты, зграшыў\nі зрабілі тое, што зло ў вашых вачах;\nтак што вы маеце рацыю ў сваім прысудзе\nі апраўдваецца, калі судзіш.\n5 Напэўна, я быў пры нараджэнні грахоўны;\nsinful з таго часу, як мяне зачала мама.\n6 Ты ж хочаш вернасці яшчэ ва ўлонні маці;\nВы навучылі мяне мудрасці ў тым сакрэтным месцы.\nЗвярніце ўвагу, што Дэвід не згадаў канкрэтныя грахі, якія ён здзейсніў - згвалтаванне, пералюб, забойства і гэтак далей. Гэта была звычайная практыка ў песнях і паэмах ягонага часу. Калі б Дэвід быў канкрэтны ў адносінах да сваіх грахоў, то яго псальма быў бы дастасавальны амаль да каго-небудзь іншага. Кажучы пра свой грэх у агульных рысах, аднак, Дэвід дазволіў значна шырэйшай аўдыторыі злучыцца са сваімі словамі і падзяліцца ў сваім жаданні пакаяцца.\nЗвярніце ўвагу і на тое, што Дэвід не папрасіў прабачэння ў Вірсавіі і яе мужа. Замест гэтага ён сказаў Богу: "Супраць цябе, толькі ты, зграшыў і ўчыніў зло ў тваіх вачах". Робячы гэта, Дэвід не ігнараваў і не рабіў людзей, якім ён прычыніў шкоду. Замест гэтага ён справядліва прызнаў, што ўсякая чалавечая грэшнасць - гэта перш за ўсё паўстанне супраць Бога. Іншымі словамі, Давід хацеў вырашыць асноўныя прычыны і наступствы грэшнага паводзінаў - ягонае грэшнае сэрца і яго неабходнасць ачысціць Бог.\nДарэчы, з дадатковых урыўкаў Пісання мы ведаем, што Вірсавія пазней стала афіцыйнай жонкай цара. Яна таксама была маці наступнага спадчынніка Давіда: цара Саламона (гл. 2 Самуіла 12: 24-25). Нішто гэта не апраўдвае паводзіны Дэвіда ні ў якім разе, і гэта не азначае, што ён і Вірсавія мелі любоўныя адносіны. Але гэта азначае пэўную меру шкадавання і пакаяння з боку Давіда ў адносінах да жанчыны, якую ён пакрыўдзіў.\n7 ачысці мяне ісопам, і я буду чыстым;\nПрамый мяне, і я буду бялейшы за снег.\n8 Дай мне пачуць радасць і радасць;\nlet косці, якія ты раздушыў, радуйся.\n9 Схавай свой твар ад маіх грахоў\nІ загладзіла ўсё маё беззаконне.\nГэта згадка пра «ісоп» важна. Ісоп - невялікае кусцістае расліна, якое расце на Блізкім Усходзе - гэта частка сямейства мятных раслін. Ва ўсім Старым Запавеце ісоп з'яўляецца сімвалам ачышчэння і чысціні. Гэтая сувязь узыходзіць да цудоўнага ўцёкаў ізраільцян з Егіпта ў Кнізе Зыходу. У дзень Пасхі Бог загадаў ізраільцянам размаляваць дзвярныя рамы сваіх дамоў баранінай крывёй, выкарыстоўваючы тронак ісопу. (Гл. Выход 12, каб атрымаць поўную гісторыю.) Ісоп таксама быў важнай часткай рытуалаў чысткі ахвяр у жыдоўскай скініі і храме - гл., Напрыклад, Левіт 14: 1-7.\nПросячы ачысціць ісоп, Дэвід зноў прызнаўся ў сваім граху. Ён таксама прызнаў Божую сілу змыць сваю грэшнасць, пакінуўшы яго "бялейшым ад снегу". Дазваленне Богу зняць грэх («загладзіць усё маё беззаконне») дазволіла б Давіду зноў выпрабаваць радасць і радасць.\nЦікава, што такая старазапаветная практыка выкарыстання ахвярнай крыві для выдалення плямы граху вельмі моцна паказвае на ахвяру Ісуса Хрыста. Праліўшы Сваю кроў на крыжы, Ісус адчыніў дзверы, каб усе людзі былі ачышчаны ад граху, пакінуўшы нас «бялей снегу».\n10 Ствары ўва мне чыстае сэрца, Божа,\nі аднавіць непахісны дух унутры мяне.\n11 Не кідай мяне ад тваёй прысутнасці\nальбо забяры ў мяне Твайго Святога Духа.\n12 Вярні мне радасць збаўлення\nі падай мне дух, які падтрымлівае мяне.\nМы зноў бачым, што галоўнай тэмай псальма Давіда з'яўляецца яго імкненне да чысціні - да "чыстага сэрца". Гэта быў чалавек, які (нарэшце) зразумеў цемру і разбэшчанасць свайго граху.\nГэта самае важнае, што Дэвід не шукаў толькі прабачэння за свае нядаўнія злачынствы. Ён хацеў змяніць увесь кірунак свайго жыцця. Ён упрошваў Бога "аднавіць непахісны дух унутры мяне" і "даць мне дух, які падтрымлівае мяне". Давід прызнаў, што адышоў ад сваіх адносін з Богам. Акрамя прабачэння, ён хацеў радасці аднаўлення гэтых адносін.\n13 Тады я буду вучыць злачынцаў вашым дарогам,\nтак, што грэшнікі вернуцца да вас.\n14 Выбаві мяне ад крыві крыві, Божа,\nТы, хто Бог мой Збаўца,\nі язык мой будзе спяваць пра вашу праўду.\n15 Адкрый мне вусны, Госпадзе,\nі мае вусны абвясцяць вашу хвалу.\n16 Ты не захапляешся ахвярай, інакш я прынёс бы яе;\nВы не атрымліваеце задавальнення ад цэласпалення.\n17 Мая ахвяра, Божа, гэта зламаны дух;\nа разбітае і прыніжанае сэрца\nТы, Божа, не пагарджаеш.\nГэта важны раздзел псальма, таму што ён паказвае высокі ўзровень дасведчанасці Давіда пра характар Бога. Нягледзячы на свой грэх, Давід усё ж разумеў, што Бог шануе ў тых, хто ідзе за Ім.\nУ прыватнасці, Бог шануе сапраўднае пакаянне і пранікненне значна больш, чым рытуальныя ахвяры і законныя практыкі. Богу прыемна, калі мы адчуваем вагу нашага граху - калі мы прызнаем сваё паўстанне супраць Яго і жаданне вярнуцца да Яго. Гэтыя перакананні на ўзроўні сэрца значна важней, чым месяцы і гады "даволі часу" і рытуальнай малітвы, каб вярнуць сабе добрыя ласкі Бога.\n18 Няхай гэта спадабаецца вам, каб квітнець Сіёну,\nкаб пабудаваць сцены Ерусаліма.\n19 Тады вы будзеце радаваць ахвярамі праведнікаў,\nу цэласпаленьні, цэлыя прапановы;\nthen быкі будуць прапанаваны на вашым алтары.\nВершы 18-19 ст\nДавід завяршыў свой псальма, хадайнічаючы ад імя Іерусаліма і народа Божага, ізраільцянаў. Як цар Ізраіля, гэта была галоўная роля Давіда - клапаціцца пра народ Божы і служыць яго духоўным лідэрам. Іншымі словамі, Давід скончыў свой псальм прызнання і пакаяння, вярнуўшыся да справы, якую Бог заклікаў яго выконваць.\nШто можна даведацца з магутных слоў Давіда ў Псальме 51? Дазвольце мне вылучыць тры важныя прынцыпы.\nСповедзь і пакаянне - неабходныя элементы паследавання Бога. Для нас важна паглядзець, як сур'ёзна прасіў Давід Божага прабачэння, як толькі зразумеў свой грэх. Усё таму, што грэх сам па сабе сур'ёзны. Ён аддзяляе нас ад Бога і вядзе нас у цёмныя воды.\nЯк тыя, хто ідзе за Богам, мы павінны рэгулярна вызнаваць свае грахі Богу і шукаць Яго прабачэння.\nМы павінны адчуваць цяжар нашага граху. Частка працэсу вызнання і пакаяння - гэта крок назад, каб разгледзець сябе ў святле нашай грэшнасці. Мы павінны адчуваць праўду нашага паўстання супраць Бога на эмацыйным узроўні, як гэта зрабіў Давід. Мы не можам адказаць на гэтыя эмоцыі, напісаўшы вершы, але мы павінны адказаць.\nМы павінны радавацца нашаму прабачэнню. Як мы ўжо бачылі, імкненне Давіда да чысціні - галоўная тэма гэтага псальма, але гэта радасць. Давід быў упэўнены ў вернасці Богу, каб дараваць свой грэх, і ён паслядоўна адчуваў радасць ад магчымасці ачысціць яго ад злачынстваў.\nУ наш час мы справядліва разглядаем споведзь і пакаянне як сур'ёзныя пытанні. Зноў жа, сам грэх з'яўляецца сур'ёзным. Але тыя з нас, хто выпрабаваў выратаванне, якое даставіў Ісус Хрыстос, могуць адчуваць гэтак жа ўпэўненасць, як Давід, што Бог ужо дараваў нашы правіны. Таму мы можам радавацца.\nРэлігійныя Думкі : Псальма 51: карціна пакаяння © 2019. All Rights Reserved.


Навіны Prastora.by ад 14/11/2009 | Prastora.by - iнтэрнэт-крама кнiгаў на беларускай мове. Вялiкi выбар мастацкай i навукова-папулярнай лiтаратуры. Таксама ў продажы аўдыёкнiгi, музычныя кампакт-дыскi, вiдэа, сувэнiры ды iншае. Даступныя цэны.\nНавіны Prastora.by ад 14/11/2009\nSat, 11/14/2009 - 15:12 — Admin\nСёньня, 14 лістапада – Дзень нараджэньня выбітнай швэдзкай пісьменьніцы Астрыд Ліндгрэн, знакамітай казачніцы, чые творы ведаюць і любяць у многіх краінах сьвету.\nЗа сваё 95-гадовае, насычанае падзеямі і літаратурнымі творамі жыцьцё пісьменьніца атрымала безьліч узнагародаў і прэміяў – сярод якіх асобна можна адзначыць прэмію імя Ганса Хрысьціяна Андэрсэна (якую завуць "малой Нобэлеўскай"), прэмію імя Льюіса Кэрала, узнагароды ЮНЭСКА і Срэбнага Мядзьведзя (за фільм "Роні – дачка разбойніка"). У 1980-90-е гады Астрыд Ліндгрэн брала актыўны ўдзел у грамадзкім і палітычным жыцьці сваёй краіны, зрабіўшыся добраахвотнаю заступніцаю правоў дзяцей і жывёлаў.\nАстрыд Ліндгрэн стала першаю жанчынаю, якой пры жыцьці быў ўзьведзены помнік – ён знаходзіцца ў цэнтры Стакгольму, і спадарыня Ліндгрэн прысутнічала на ўрачыстай цырымоніі яго адкрыцьця. İмём пісьменьніцы таксама названая адна з малых плянэтаў. Ня так даўно швэды назвалі сваю суайчыньніцу "жанчынаю стагодзьдзя", і неўзабаве ў гэтай краіне быў адчынены першы музэй Астрыд Ліндгрэн.\nТаму 14 лістапада можна назваць сапраўдным сьвятам для ўсіх, хто зь дзяцінства добра памятае казачны сьвет твораў Астрыд Ліндгрэн, хто цэніць і любіць творчую спадчыну слыннай пісьменьніцы.\nУ беларускай інтэрнэт-краме Prastora.by таксама адзначаюць гэтую падзею. У продажы зьявіліся абедзьве кніжкі швэдзкай казачніцы, перакладзеныя на беларускую мову – "Піпі Доўгаяпанчоха" і "Малы і Карлсан-з-даху", а акурат да Дня нараджэньня пісьменьніцы прымеркаваная сьвяточная акцыя: той, хто набудзе абедзьве кнігі Астрыд Ліндгрэн па-беларуску, атрымае ў падарунак музычны кампакт-дыск зь беларускімі казкамі, песьнямі й калыханкамі. Акцыя трывае роўна тыдзень (14 – 21 лістапада) з Дня нараджэньня пісьменьніцы.\nПрыемнага чытаньня і казачнага ўсім жыцьця!\nWZ-Orkiestra & Вайцюшкевіч Зьміцер. Паравіны году


Камунальнікі адчыталіся перад старшынёй Сенненскага райвыканкама — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\n— Жыхарам раёна патрэбны канкрэтныя справы, якія спрыяюць павышэнню ўзроўню і якасці жыцця. А яны ў многім залежаць ад работы жыллёва-камунальнай гаспадаркі, якую нездарма называюць у народзе «службай настрою». Таму пачнём са справаздачы камунальнікаў аб тым, як выкананы папярэднія заданні. Персанальную адказнасць за работу РУП ЖКГ з сённяшняга дня нясе Віктар Комлеў, начальнік аддзела будаўніцтва, архітэктуры і жыллёва-камунальнай гаспадаркі райвыканкама, — так пачаў апошню планёрку Віктар Цапота, старшыня райвыканкама.\nКіраўніка раённай улады хвалюе, што прайшла ўжо палова лета, а запланаваны рамонт вуліц Савецкай і Пралетарскай у Сянно яшчэ не пачынаўся. Як і работы ў гарадскіх парках 40-годдзя Перамогі і Трох Герояў. У апошнім з названых будзе праведзена не толькі добраўпарадкаванне — з’явяцца вадаём, спартыўныя пляцоўкі, знойдзецца, нават, месца для размяшчэння невялікай групы жывёл.\nУ эканамічным, сацыяльным плане для РУП ЖКГ важна змяншаць спажыванне імпартных энерганосьбітаў. Летась добры эфект атрыманы ад выкарыстання шчапы. Таму ўжо сёлета з пачаткам ацяпляльнага сезона гэты від паліва будзе запатрабаваны на цэнтральнай кацельні райцэнтра.\nСур’ёзнай праблемай для камунальнікаў з’яўляецца дэбіторская запазычанасць. Яна не змяншаецца ўжо каторы год. Але ад старшыні райвыканкама камунальнікі слоў спачування не пачулі, бо адміністрацыя прадпрыемства далей размоў аб адсяленні неплацельшчыкаў у жыллё без камунальных зручнасцей не ідзе.\nМарудна вядуцца работы па рэканструкцыі хлебазавода. У выніку прагнозныя эканамічныя паказчыкі па грамадскаму харчаванню знаходзяцца пад пагрозай зрыву. Нягледзячы на шматлікія запэўніванні пра безумоўнае іх выкананне. Аматараў пустых абяцанняў Віктар Цапота папярэдзіў: «Прагнозныя паказчыкі, запланаваныя мерапрыемствы будуць выкананы з вамі ці без вас — для справы гэта не важна».\nАсабліва востра ставіў пытанні старшыня райвыканкама, калі яны зыходзілі ад людзей, жыхароў раёна, датычыліся элементарных умоў жыцця. Менавіта таму ён папрасіў галоўнага ўрача РЦГЭ пацвердзіць запэўніванні кіраўніцтва райспажыўтаварыства, што пытанні, узнятыя вяскоўцамі па рабоце аўталавак, выкананы.\nБудаўніцтва, работа дарожных арганізацый, выкананне задання па платных паслугах у сферы аграэкатурызму — таксама аказаліся ў полі зроку старшыні райвыканкама. Напружаны перыяд чакае аграрнікаў. Вось-вось пачнецца жніво.\n— Да канца тыдня ўсе зернеўборачныя камбайны трэба абкатаць хоць бы ўхаластую. Сушыльных комплексаў у раёне не хапае. Таму для сушкі зерня варта выкарыстоўваць гліфасаты, што дазволіць пачаць жніво некалькі раней, зэканоміць паліва. Выпрабоўвайце зернеўборачныя машыны ў рабочым рэжыме на ранніх злакавых травах, на азімых зерневых. Тады масавае жніво будзе ісці без збояў. Укамплектуйце такі, камбайны сродкамі пажаратушэння, не забывайце пра тэхніку бяспекі і здароўе людзей. Касавіца траў першага ўкоса завяршаецца — мець менш 15 ц к.адз. на кожную галаву жывёлы мы не маем права, — такія задачы на бліжэйшы час паставіў Віктар Цапота.\n← Как будет решаться проблема социального сиротства на Сенненщине в Программе развития образования на 2011 – 2015 гг.\nВитебск зажигал под «Дискотеку – 80»! →\nПонедельник, 25 окт., 2010 admin Комментарии к записи Г.Г.САБЫНІЧ, начальнік упраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Сенненскага райвыканкама, дэпутат раённага Савета дэпутатаў: «Сярод дэпутатаў раённага Савета толькі 10 % ад агульнай колькасці непасрэдна звязаны з сельскагаспадарчай вытворчасцю» отключены


Главная/Общество/Прывілеі маладым спецыялістам\nЗамацаванню маладых спецыялістаў у сельскай гаспадарцы надаецца вялікая ўвага. Іх правы і абавязкі рэгламентуюцца шэрагам урадавых дакументаў. У прыватнасці, Пастановай Саўміна ад 22.06.11 г. №821 “Аб некаторых пытаннях размеркавання, пераразмеркавання, накіравання на работу, наступнага накіравання на работу выпускнікоў, вяртання затрачаных дзяржавай сродкаў на іх падрыхтоўку і мэтавай падрыхтоўкі спецыялістаў, рабочых, служачых”, Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 12.08.13 г. №353 “Аб некаторых мерах па забеспячэнню арганізацый аграпрамысловага комплексу кадрамі”, а таксама Працоўным кодэксам Рэспублікі Беларусь. Менавіта на гэтыя дакументы па-вінны спасылацца на месцах пры прыёме на работу маладых спецыялістаў. Больш падрабязна на іх падчас нарады з удзелам старшынь прафкамаў і спецыялістаў па кадрах гаспадарак Лунінеччыны павяла размову юрысконсульт, галоўны спецыяліст па кадрах упраўлення райсельгасхарчу Таццяна Зіновенка.\nУлічваючы той факт, што Лунінецкі сельгаскаледж прадугледжвае двухступеньчаты ўзровень адукацыі, Таццяна Васільеўна растлумачыла, якія выпускнікі адносяцца да маладых спецыялістаў, а якія – да маладых рабочых. Ад гэтага залежаць памеры выплат. Так, пры прыёме на работу на працягу месяца з даты заключэння кантракта маладым спецыялістам з вышэйшай і сярэдняй спецыяльнай адукацыяй выплачваецца грашовая дапамога ў памеры месячнай стыпендыі, назначанай ім у апошнім семестры, а калі яе не атрымлівалі – з разліку сацыяльнай стыпендыі, існуючай на момант выпуску. А грашовая дапамога маладым рабочым выплачваецца з разліку тарыфнай стаўкі па прысвоенай кваліфікацыі (разраду, класу, катэгорыі) або адпаведнага акладу.\nПры пераездзе закончыўшага навучанне на работу ў іншую мясцовасць, а таксама членам яго сям’і, за кожны дзень знаходжання ў шляху выплачваюцца сутачныя і кошт праезду, на такіх жа ўмовах, як і пры накіраванні работніка ў службовую камандзіроўку. Аплачваюцца таксама расходы па правозу маёмасці чыгуначным, водным, аўтамабільным транспартам агульнага карыстання: да 500 кілаграмаў на маладога спецыяліста ці работніка і да 150 кілаграмаў на кожнага члена сям’і. Акрамя таго, на новым месцы работы маладому спецыялісту аказваецца аднаразовая дапамога ў памеры месячнай тарыфнай стаўкі (аклада), а членам яго сям’і – у памеры адной чацвёртай гэтай дапамогі. За дні збораў і ўладкавання на новым месцы (не больш як 6), а таксама за час знаходжання ў шляху налічваецца зарплата, зыходзячы з тарыфнай стаўкі (аклада) на новым месцы работы. Дарэчы, усе пералічаныя выплаты членам сям’і маладога спецыяліста выплачваюцца толькі ў тым выпадку, калі на новае месца жыхарства яны пераязджаюць на працягу 1 года з дня фактычнага прадастаўлення ім жылога памяшкання.\nАкрамя аднаразовых, маладым спецыялістам з вышэйшай і сярэдняй спецыяльнай адукацыяй, прынятым на работу ў арганізацыі АПК, на працягу двух год з дня заключэння працоўнага дагавора павінны выплачвацца штомесячныя надбаўкі ў двухразовым памеры тарыфнай стаўкі першага разраду. Выплаты адносяцца на затраты на вытворчасць і рэалізацыю прадукцыі. Кіраўнікам і спецыялістам з вышэйшай або сярэдняй спецыяльнай адукацыяй, якія пасля абавязковай адпрацоўкі ў АПК застаюцца ў названых арганізацыях, на працягу наступных 3 год робяцца даплаты ў трохразовым памеры тарыфнай стаўкі першага разраду за лік сродкаў рэспубліканскага бюджэту.\nДля замацавання маладых спецыялістаў на сельгаспрадпрыемствах наймальнікі могуць устанаўліваць і аказваць ім дадатковыя выплаты, выдзяляць сродкі на кампенсацыю затрат на наёмнае жыллё і іншыя даплаты, прадугледжаныя калектыўным дагаворам.\nТаццяна Зіновенка рэкамендавала прысутным пры прыёме на работу маладых спецыялістаў у загадах прапісваць асобным пунктам усе належачыя ім даплаты і своечасова іх выплачваць, а ў выпадку звальнення ў 3-дзённы тэрмін пісьмова паведамляць аб гэтым ва ўпраўленне райсельгасхарчу. Неабходна таксама трымаць на кантролі тэрміны адпрацоўкі тых, хто пайшоў у армію ці знаходзіцца ў дэкрэтным водпуску. Указала спецыяліст і на выяўленыя ў гэтым плане недапрацоўкі ў некаторых сельгас-прадпрыемствах. Асобная ўвага была ўдзелена правядзенню ідэалагічнай работы сярод школьнікаў у плане мэтавай падрыхтоўкі будучых спецыялістаў і работнікаў АПК. На гэтым засяродзіла ўвагу прысутных і прымаўшая ўдзел у мерапрыемстве старшыня райкама прафсаюза работнікаў АПК Вольга Ермалёнак. Яна таксама заклікала старшынь прафкамаў падтрымліваць маладых спецыялістаў, дапамагаць ім адаптавацца ў калектывах, у вырашэнні бытавых пытанняў і ўключаць у калектыўныя дагаворы раздзелы па абароне іх правоў і інтарэсаў.\nНа заканчэнні Таццяна Зіновенка адказала на пытанні прысутных:\n– Ці будзе лічыцца маладым спецыялістам юнак, які адпрацаваў 2 гады на сельгаспрадпрыемстве ў іншым раёне, а зараз прыйшоў да нас?\n– Толькі ў выпадку, калі на новае месца работы ён уладкаваўся на працягу 1 месяца пасля звальнення.\n– Юнак пачынаў набываць вышэйшую адукацыю на “бюджэце”, а з 4-га курса перайшоў на платнае навучанне. Ці абавязаны ён адпрацоўваць вызначаны для бюджэтнікаў тэрмін?\n– Так. Большую частку тэрміну ён навучаўся за кошт дзяржавы.\n– Малады спецыяліст пасля заканчэння ВНУ два гады працаваў у ПМК, ці будзе належыць яму даплата ў трохразовым памеры ў наступныя тры гады?\n– Уважліва чытайце статут прадпрыемства. Калі яно адносіцца да сельскагаспадарчых, то такія выплаты прадугледжаны.\n– Як вылічыць тэрмін адпрацоўкі для маладога спецыяліста, які праз месяц пасля працаўладкавання ідзе служыць у армію?\n– Адлік пачынаецца з дня ўладкавання на работу. Пасля дэмабі-лізацыі спецыяліст павінен вярнуцца ў сельгаспрадпрыемства. Прасачыце, каб ён абавязкова адпрацаваў належны час. Гэта датычыць і маладых жанчын, якія пасля заканчэння ВНУ ідуць у дэкрэтны водпуск. На практыцы бываюць выпадкі, калі выпускнікі, якім у хуткім часе пасля набыцця адукацыі трэба ў армію ці дэкрэтны водпуск, ігнаруюць накіраванні на работу, памылкова лічачы, што гэты тэрмін ім і так залічыцца ў адпрацоўку. А дарма. Калі ў працоўнай кніжцы не будзе адпаведнага запісу аб працаўладкаванні – ні водпуск па догляду за дзіцём, ні служба ў арміі залічвацца не будуць.


Таксаплазмоз і цяжарнасць - заражэнне, сімптомы, лячэнне - Здароўе 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nТаксаплазмоз і цяжарнасць - заражэнне, сімптомы, лячэнне\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Здароўе 2017 ⇒ Таксаплазмоз і цяжарнасць - заражэнне, сімптомы, лячэнне\nАдным з найбольш распаўсюджаных паразітарных хвароб лічыцца таксаплазмоз. Дадзенае захворванне выклікаецца мікраарганізмам Toxoplasma gondii, які не ўяўляе сур’ёзнай небяспекі для людзей у іх паўсядзённым жыцці. Але вось будучым маці трэба быць асцярожней: у сарака працэнтах усіх выпадкаў захворвання следствам таксаплазмозу можа стаць перадача інфекцыі будучаму дзіцяці і вельмі істотныя паразы ўнутраных сістэм і органаў плёну.\nТаксаплазмоз. крыніцы заражэння\nСімптомы таксаплазмозу ў цяжарных\nМагчымыя наступствы таксаплазмозу для цяжарных\nАсноўныя шляхі перадачы токсоплазмы\nЧым небяспечны таксаплазмоз для будучых мам?\nДыягностыка таксаплазмозу ў цяжарных\nЭфектыўнае лячэнне таксаплазмозу ў цяжарных\nМеры прафілактыкі таксаплазмозу для будучых мам\nАсаблівасці таксаплазмозу. крыніцы заражэння\nБольш дзевяноста адсоткаў людзей нават не ведаюць, што заражаныя таксаплазмоз - захворванне працякае бессімптомна. Рэдка - недамаганне і ліхаманка (пры актыўным развіцці працэсу). Такія сімптомы звычайна праходзяць самі. Што тычыцца інкубацыйнага перыяду - ён складае каля тыдня. Пры ўмове фарміравання імунітэту, размнажэння ўзбуджальніка ў клетках спыняецца - ён знікае з крыві чалавека і ажыццяўляе капсулирования ў тканінах. Гэта называецца носітельство таксаплазмозу - у дадзеным неактыўным стане інфекцыя можа «спаць» не адзін дзясятак гадоў.\nГалоўныя крыніцы інфекцыі, што ўяўляюць небяспеку для цяжарных жанчын - гэта мясапрадукты, па якіх праводзілася няякасная тэрмічная апрацоўка: цыстыт токсоплазм, па статыстыцы, заражаныя свініна (каля 25 адсоткаў), бараніна (у тым жа колькасці) і каля аднаго працэнта ялавічыны. Таксама варта адзначыць такія крыніцы, як:\nГародніна і садавіна, якія не падвяргаліся стараннаму мыццю. Глядзіце, садавіна пры цяжарнасці шкодныя.\nПрымяненне брудных нажоў (асабліва гэта тычыцца крамных каўбасных і сырных нарэзак).\nНерэгулярнае мыццё рук з мылам.\nХатнія коткі. У выніку паглынання грызуна або заражанага сырога мяса котка становіцца разносчыкам інфекцыі, якая паспяхова развіваецца ў яе арганізме і вылучаецца вонкі разам з кацінымі фекаліямі.\nПатрапіўшы далей у ЖКТ чалавека, інфекцыя асядае ў эпітэліі тонкай кішкі. Пасля размнажэння яна распаўсюджваецца праз лімфавузлы па ўсім арганізму разам з крывёю. Такім чынам, таксаплазмоз прыжываецца ўнутры, як запаволеная хранічная інфекцыя.\nЗгодна з даследаваннямі, уплыў токсоплазмы можа выяўляцца агрэсіўным, дэпрэсіўным і незвычайна раскаваным паводзінамі. Напрыклад, пацукі, заражаныя гэтай інфекцыяй, губляюць страх перад коткамі. Што тычыцца людзей - для іх характэрныя прыкметы дэпрэсіі, шызафрэніі і трывожнасці.\nЗвычайна захворванне працякае без ярка выяўленых сімптомаў. Эпізадычна таксаплазмоз можа нагадваць монануклеёз па сваім клінічнаму працэсу, але да пнеўманіі або смяротнага энцэфаламіэліт прыводзіць даволі рэдка.\nМагчымыя наступствы таксаплазмозу для цяжарных жанчын\nПаражэнне вачэй (хориоретинит).\nАбсцэсы галаўнога мозгу (пры імунадэфіцыце).\nЗапаленчыя працэсы з некрозам (пры размнажэнні ўзбуджальніка).\nРэшткавыя з’явы для нованароджанага дзіцяці - дэфармацыя органаў і парушэнні функцый.\nУ працэсе пералівання заражанай крыві (перасадкі заражаных органаў) - парэнтэральны шлях.\nТрапленне ўзбуджальніка ў арганізм праз фекаліі заражаных жывёл - кантактны шлях.\nПры перадачы хваробы дзіцяці ад маці - трансплацентарно шлях.\nПры незахаванні асабістай гігіены і ўжыванні неапрацаванага заражанага мяса - харчовай шлях.\nКалі цяжарнай жанчыне раней не даводзілася сустракацца з таксаплазмоз, то пры паніжаным імунітэце яна рызыкуе «зачапіць» дадзенае захворванне. У чым заключаецца асноўная небяспека?\nПранікае праз плацэнту ўзбуджальнік здольны выклікаць заражэнне плёну. Следствам такога пранікнення можа стаць развіццё паталогій. Прычым тэрмін цяжарнасці значэння не мае.\nПершы і другі трыместр - самы ўразлівы перыяд. Калі інфікаванне адбылося ў апошнім трыместры, то працягу захворвання ў які нарадзіўся маляняці, як правіла, адбываецца без сімптомаў. Прыкметы могуць з’явіцца, праз месяцы, а то і гады.\nМяркуючы па даследаваннях, больш за шэсцьдзесят адсоткаў будучых мам, якія перанеслі таксаплазмоз ў працэсе выношвання дзіцяці, вырабілі на святло абсалютна здаровых дзяцей.\nЗалежнасць тэрміну цяжарнасці і магчымых наступстваў для дзіцяці\nАд 0 да 8 тыдняў: выкідак, анофтальмия і іншыя анамаліі.\nАд 8 да 18 тыдняў: паражэнне печані і мозгу, курчы.\nАд 18 да 24 тыдняў: розныя парушэнні функцый ўнутраных сістэм і органаў.\nАд 24 да 40 тыдняў: глухата, запаленне абалонкі вочы, ачковы таксаплазмоз (праз некалькі гадоў пасля нараджэння).\nДля навакольных захворванне будучай мамы небяспечным ня лічыцца - іх цалкам спакойна можна лячыць у стацыянарах і амбулаторных умовах. Калі таксаплазмоз жанчына перахварэла раней, чым за шэсць месяцаў да цяжарнасці, лячэнне і назіранне не патрабуецца.\nАгульнаклінічныя метады даследавання.\nИммунофлюоресценция і імунаферментны аналіз.\nАмниоцентез і кордоцентез.\nІнфікавання першым трыместры: перапыненне цяжарнасці.\nІнфікавання на другім і трэцім трыместры: лячэнне.\nАбследаванне дзіцяці пасля родаў, прызначэнне адпаведнай тэрапіі, назіранне на працягу пяці гадоў.\nШто тычыцца прэпаратаў для лячэння таксаплазмозу - звычайна прымяняюцца:\nСродкі з групы пириметамина (тры цыклу, перапынак паўтара месяца).\nМакролиды. Сродкі для тармажэння сінтэзу бялку ў клетках дадзенага ўзбуджальніка (рулид, спиромицин).\nАнтыбіётыкі (пры непераноснасці вышэйапісаных сродкаў).\nІмунамадулятары (галава, Полиоксидоний).\nУсім вядомы той факт, што любая хвароба значна лягчэй папярэдзіць, чым пасля змагацца з яго сур’ёзнымі наступствамі. Таму будучым мамам, у арганізмах якіх антыцелаў IgG да токсоплазм не з’яўляецца, варта выконваць наступныя правілы:\nПроціпаказаныя кантакты з пяском, зямлёй (і іншымі прадметамі), калі ёсць рызыка наяўнасці ў іх каціных фекаліяў.\nКалі кантактаў з сумніўнымі прадметамі не пазбегнуць, варта працаваць выключна ў гумовых пальчатках, пасля чаго старанна мыць рукі з антыбактэрыйным мылам.\nЛюбое мяса варта падвяргаць доўгай тэрмічнай апрацоўцы (варэнні і жарке). Вулічныя піражкі, шаурма, бяляшы і іншыя "радасці хуткага перакусу» - выключаныя.\nУсе свежыя ягады, зеляніна і зялёны салата старанна прамываць. У садавіны і агародніны пасля мыцця лепш здымаць лупіну.\nПасля падрыхтоўкі ежы варта старанна мыць, як рукі, так і кухонныя прыналежнасці.\nХатніх кошак не варта ў гэты перыяд выпускаць на вуліцу, а таксама карміць сырым мясам.\nПаказана таксама праходжанне рэгулярных абследаванняў на наяўнасць антыцелаў да токсоплазм.\nЗахаванне гэтых простых правіл забяспечвае практычна выключэння рызык заразіцца таксаплазмоз падчас цяжарнасці. Захаванне гігіены, уважлівыя адносіны да сябе і сваёй хаты дазволяць пазбегнуць дадзенага захворвання.\nСайт папярэджвае: самалячэнне можа нашкодзіць Вашаму здароўю! Усе рады прадастаўлены толькі для азнаямлення, ўжываць іх варта толькі па прызначэнні лекара, пасля абследавання ў медыцынскай установе!\nАлена Малышава. сімптомы таксаплазмозу Відэа.\nПапярэдні Тэкст Горны мёд, карысныя ўласцівасці і склад, спосабы прымянення, захоўвання парады\nНаступная Артыкул Чаму баліць хвасцец пры цяжарнасці\nЯк правільна круціць абруч\nЗаняткі ёгай дома: нескладаныя асаны\nФітнес: «праверана Галівудам»\nСэкс і лішні вага: пазбаўляемся ад комплексаў у ложку\nЯк разлічыць заробак за перапрацоўку\nЯк упрыгожыць і абнавіць старую сукенку\nЗ чым насіць шэрае паліто?


00:06 19 снежня 2018\n10:03 23.05.2016 (абноўлена 14:00 02.06.2016) Атрымаць кароткую спасылку\nМІНСК, 23 мая — Sputnik. Подзвігу першага героя Беларусі, лётчыка Уладзіміра Карвата, спаўняецца роўна 20 гадоў, коштам уласнага жыцця ён прадухіліў катастрофу, якая магла б пацягнуць за сабой вялікія чалавечыя ахвяры.\nУвечары 23 мая 1996 года начальнік паветрана-агнявой і тактычнай падрыхтоўкі 61-й авіябазы, размешчанай у Баранавічах, падпалкоўнік Уладзімір Карват здзяйсняў вучэбна-трэніровачны палёт. Перад ім стаяла задача — адпрацаваць тактычныя прыёмы паветранага бою на малых вышынях у складаных метэаўмовах і ўначы.\nУ музеі Уладзіміра Карвата ў Брэсце\nСамалёт Су-27, якім кіраваў Карват, пачаў разбег ў 22 гадзіны 44 хвіліны, праз восем хвілін ужо ляцеў на вышыні 900 метраў з хуткасцю 540 км/г. Але ў гэты момант на табло ў кабіне пілота загарэлася папярэджанне, што ў першай гідрасістэме ўпаў ціск. Следам сталі адмаўляць і іншыя сістэмы, у тым ліку і сістэма кіравання. Карвату загадалі катапультавацца. Знішчальнік у гэты час пралятаў над вёскамі Арабаўшчына і Вялікае Гацішча.\nМузей Уладзіміра Карвата ў сярэдняй школе №8 г. Брэста\nАпошнія 14 секунд палёту, як пазней было паказана ў ўзнагародным лістку, "падпалкоўнік Карват Уладзімір Мікалаевіч, выкарыстоўваючы мінімальныя магчымасці ўздзеяння на самалёт, працягваў адводзіць яго ў бок ад вёскі". У выніку яго Су-27 зваліўся ў кіламетры ад Арабаўшчына.\nПажарны разлік прыбыў да месца падзення даволі хутка, полымя ўдалося збіць да таго, як яно перакінулася на кабіну, але лётчык ужо быў мёртвы — загінуў пры падзенні. Пры гэтым яго рукі ляжалі на ручцы кіравання, а не на катапульце. Дадзеныя "чорнай скрыні" пазней таксама пацвердзілі: афіцэр Карват да апошняга спрабаваў стабілізаваць траекторыю, адвесці самалёт ад населеных пунктаў.\nПомнік Уладзіміру Карвату ў Брэсце\nЭкспертыза ўстанавіла, што прычынай катастрофы стаў пажар у левым абцякальніку хваставой часткі Су-27. Пачалася цеч у гідрасістэме, электрычныя кабелі перагарэлі — і самалёт страціў кіраванне. Падпалкоўніку авіяцыі Уладзіміру Карвату было 37 гадоў.\nЗагадам міністра абароны Карват быў навечна залічаны ў спісы асабовага складу 1-й авіяцыйнай эскадрыллі авіябазы. Яго прозвішча кожны раз гучыць падчас агульнавайсковы праверкі. Акрамя гэтага, у частцы, дзе служыў Карват, і ў брэсцкай школе № 8, дзе ён вучыўся, створаны музеі. Школа, да таго ж, носіць яго імя. У гонар афіцэра названы вуліцы ў Мінску, Брэсце і вёсцы Арабаўшчына, імя Карвата носяць сквер і бульвар ў Баранавічах.\nУ музеі Уладз\nПамятныя мерапрыемствы, прысвечаныя першаму Герою Беларусі, пройдуць у панядзелак на тэрыторыі 61-й знішчальнай авіябазы і ў вёсцы Арабаўшчына, жыхароў якой 20 гадоў таму коштам уласнага жыцця выратаваў падпалкоўнік.\nЗдарэнні на паветраным транспарце, Ваенная тэхніка, Гісторыя, Уладзімір Карват, Брэст, Беларусь


На Сакаўшчынскім вадасховішчы адкрылася пляцоўка для бёрдвотчынгу | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » На Сакаўшчынскім вадасховішчы адкрылася пляцоўка для бёрдвотчынгу\nНа Сакаўшчынскім вадасховішчы адкрылася пляцоўка для бёрдвотчынгу\nУ нашай краіне з’явілася новая цікавая турыстычная паслуга. Гэта бёрдвотчынг – ад англійскага "назіранне за птушкамі". Цяпер на беразе Сакаўшчынскага вадасховішча, што ў Валожынскім раёне, можна ў прафесійных умовах паназіраць за рознымі відамі птушак. Для гэтага прыстасавана адпаведная пляцоўка на беразе, маецца спецыяльнае абсталяванне.\nГлядзельная пляцоўка набірае папулярнасць як сярод аматараў, так і сярод прафесійных арнітолагаў. Пры дапамозе бінокляў і падзорных труб яны могуць паназіраць за вадаплаваючымі і каляводнымі відамі птушак у іх натуральным асяроддзі пражывання на беразе Сакаўшчынскага вадасховішча. Пры неабходнасці можна атрымаць абсталяванне для фатаграфавання птушак.\nПляцоўка размяшчаецца на зялёным турыстычным маршруце "Валожынскія гасцінцы". Яго інфраструктура дае вандроўнікам магчымасць прайсціся па экалагічных сцежках, праехацца па некалькіх роварных маршрутах, сплавіцца па рацэ, спыніцца на начоўку ў навакольных аграсядзібах.\nМясцовы бёрдвотчынг ужо запатрабаваны сярод удзельнікаў клубу па вывучэнні птушак "Крылаты дазор", які дзейнічае на базе школы вёскі Сакаўшчына. Мяркуецца, што з часам самі вучні змогуць прымяніць на практыцы атрыманыя веды і праводзіць экскурсіі, распавядаючы пра розныя віды птушак.\nГлядзельная пляцоўка з’яўляецца безбар’ернай, таму свабодна палюбавацца птушкамі могуць і людзі з абмежаванымі магчымасцямі.\nПраект "Птушка ў аб’ектыве" рэалізаваны Валожынскім сельскім выканаўчым камітэтам у межах праекта "Садзейнічанне развіццю на мясцовым узроўні ў Беларусі", які фінансаваўся Еўрапейскім Саюзам і рэалізоўваўся Праграмай развіцця ААН. Ініцыятыва накіравана на павышэнне турыстычнага патэнцыялу Валожынскага раёна шляхам развіцця інфраструктуры экалагічнага турызму.\nСакаўшчынскае вадасховішча размешчана на рацэ Бярэзіна ў 11 км ад горада Валожына. Плошча вадасховішча складае каля 1.1 км², глыбіня можа дасягаць 3 м. Гэты вадаём здаўна прыцягвае ўвагу арнітолагаў і аматараў фотапалявання. Тут можна сустрэць і зрабіць фотаздымкі і лебедзя-клікуна і шызай чайкі, якія рэдка сустракаюцца на тэрыторыі Беларусі і знаходзяцца пад аховай.


БАЖ патрабуе адмяніць вынесенае журналісту недзяржаўнай газеты папярэджанне - Салiдарнасць\nУ артыкуле, які быў апублікаваны ў нумары “Ганцавіцкага часу” ад 8 снежня і стаў нагодай для папярэджання, П. Гузалеўскі распавядае, як складана, а часам немагчыма было атрымаць ад адказных асоб — у тым ліку старшыні раённай выбарчай камісіі — інфармацыю пра ход выбарчай кампаніі і, у прыватнасці, кандыдатаў у дэпутаты. Аўтар звяртае ўвагу, што гэта парушэнне выбарчага заканадаўства, і адзначае асаблівасць выбараў у раёне — “на кожную акругу прэтэндуе па аднаму чалавеку”.\n“Супастаўленне тэксту артыкула і зместу афіцыйнага папярэджання выклікае пачуццё неўразумення, — паведамляецца пазіцыя БАЖ у лісце, накіраваным С.Замара. — Тэкст напісаны ў інфармацыйным ключы, сэнс яго назвы раскрываецца тут жа… , ніякіх чутак… не прыводзіцца, а апісваюцца няўдалыя спробы журналіста атрымаць інфармацыю”.\nПры гэтым у папярэджанні не указана, у чым канкрэтна выразілася парушэнне, і якая менавіта інфармацыя з’яўляецца несапраўднай і неправеранай, — падкрэсліваецца ў патрабаванні БАЖу.\nУказанне ў папярэджанні на магчымасць прыпынення дзейнасці газеты “Ганцавіцкі час” супярэчыць беларускаму заканадаўству, — лічыць Праўленне ГА “Беларуская асацыяцыя журналістаў”. — у прыватнасці, нормам артыкула 3 Закона аб друку, які гарантуе грамадзянам свабоду друку і замацоўвае іх права свабодна выказвацца праз СМІ.\nІнфармацыя, выкладзеная ў артыкуле “Выбары ў раённы Савет будуць без выбару”, сведчыць аб парушэнні артыкула 13 Выбарчага кодэксу, што, аднак, засталося без вашай увагі, — зазначае БАЖ.


Рыгор Мурашка — Вікіпэдыя\nГэтая назва мае некалькі сэнсаў. Калі вас цікавяць іншыя сэнсы, глядзіце таксама Мурашка (неадназначнасьць).\nРыго́р Дані́лавіч Мура́шка (16 лютага 1902, в. Бязьверхавічы, цяпер Слуцкі раён — красавік 1944) — беларускі пісьменьнік.\n2.2 У літаратуры\nНарадзіўся ў сялянскай сям’і. Вучыўся ў народнай школе. Скончыў 2-клясную валасную школу ў 1916 годзе, у 1917—1918 гадах вучыўся ў Нясьвіскай настаўніцкай сэмінарыі. Удзельнічаў польска-савецкай вайне на Случчыне ў 1919—1920 гадах, быў паранены ўдарам шаблі. З 1920 году чалец РКП(б). У 1920—1921 і 1924—1926 г. служыў у Чырвонай Арміі. У 1921—1924 — на савецкай і партыйнай рабоце. Член «Маладняка». Адказны сакратар часопісу «Бальшавік Беларусі» (1926—1929), загадчык аддзелу мастацкай літаратуры Дзяржаўнага выдавецтва БССР (1930—1933). Сябра Саюза пісьменьнікаў СССР з 1934 году. Падчас рэпрэсій 1930-х не пацярпеў, але быў сьведкам раскулачваньня сваякоў-аднасяльчанаў.\nПадчас Вялікай Айчыннай вайны застаўся ў Менску. У «Беларускай газэце» быў апублікаваны ягоны нарыс пра здачу Менску Чырвонай Арміяй, уцёкі партыйнага кіраўніцтва, у гэтай жа газэце Мурашка пачаў публікаваць і новую аповесьць, але ня скончыў яе. З 1943 году ў менскім падпольлі, потым — у партызанскім атрадзе на Лагойшчыне. Загінуў у красавіку 1944 годзе ў час прарыву блякады.\nДэбютаваў празаічны творам у 1924 году (допіс селькору ў газэце «Савецкая Беларусь»).\n1926 — «Стрэл начны ў лесе», зборнік апавяданьняў\n1930 — «Прыгранічны манастыр», зборнік апавяданьняў\n1931 — «Званкі», зборнік апавяданьняў\n1932 — «Рузікі», зборнік апавяданьняў\n1934 — «Мюдаўская ноч», зборнік апавяданьняў\n1929 — «У іхнім доме», аповесьці\n1929 — «Сын», раман\n1940 — «Салаўі святога Палікара» раман (1940, часопіс «Полымя»; 1967).\nУ суаўтарстве з вайскоўцам і супрацоўнікам НКУС Мікалаем Гарнічам напісаў кнігу «Бацька Бажэнка: Запіскі Тарашчанца» (1935).\nВядомасьць да Мурашкі прыйшла пасьля раману «Сын» (1929), дзе пісьменьнік апісвае падзеі напярэдадні рэвалюцыі 1905 году. Галоўны герой — вясковы хлопец, які трапіў у горад, ператвараецца ў пралетара-рэвалюцыянэра, вядома, у цэнтры ўвагі выключная роля бальшавікоў. Раман з сакавітай народнай мовай і цікавымі гістарычнымі эпізодамі стаў адным з папулярных і заняў адно з значных месцаў у беларускай савецкай літаратуры. Творы Мурашкі пачалі часта зьяўляцца ў пэрыядычным друку.\nУ аповесьці Барыса Мікуліча «Цяжкая гадзіна» Мурашка прадстаўлены ў вобразе пісьменьніка Рыгора Цярэшкі.\n^ а б в г д Крушына Р. Праўдзіва і бяз…\nтворы Рыгора Мурашкі на Беларускай Палічцы\nWorldCat Identities: viaf-1293154260812824480006\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Рыгор_Мурашка&oldid=2193331»