Фан-сайт музея-сядзібы "Пружанскі палацык" - Даследванне папялёўскага перыяда ў жыцці і творчасці Міколы Купрэева\nФан-сайт музея-сядзібы "Пружанскі палацык"\nДаследванне папялёўскага перыяда ў жыцці і творчасці Міколы Купрэева\nЧас нястомна выцірае з памяці падзеі, адыходзяць людзі. Але жыцце кожнага чалавека ўнікальнае. Асабліва, калі гэты чалавек – паэт. Ён па-за часам. Роля папялёўскага перыяда ніколі не аналізавалася, таму хацелася б спыніцца на жыцці і творчасці Мікалая Купрэева у перыяд з 1988 па 1996 гады.\nМэтай даследвання стала вызначэнне месца і ролі паялёўскага перыяда ў жыцці і творчасці паэта. Сярод задач: вывучэнне жыцця паэта ў азначаны перыяд, даследаванне папялёўскіх матываў у сборніку "Правінцыйныя фантазіі” і выяўленне асноўных тэм яго лірыкі. Пры рабоце вывучаліся творы паэта, вялася праца ў фондах музея-сядзібы "Пружанскі палацык”, праводзіліся гутаркі з жыхарамі вескі і калегамі з Папялёўскай школы, аналізаваліся біяграфічныя матэыялы і Інтэрнэт-рэсурсы.\nВялікі творчы вандроўнік М.С.Купрэеў сваю літаратурную дзейнасць пачаў у 1957г. У 1967г. выйшаў першы зборнік паэзіі Мікалая Купрэева "Непазбежнасць”, які выклікаў інтарэс у чытачоў і крытыкаў. Паэту тады было 30 год. Але без павелічэння можна сказать, што гэты зборнік стаў у той час сапраўднай з’явай. Яго вершы настолькі выбіваліся з кантэксту беларускай савецкай паэзіі, што наўрад ці былі б надрукаваны, калі б не дапамог А.Вярцінскі, які адрэдагаваў кнігу на грамадскіх пачатках. Вядома, што ў тыя гады кнігі паэзіі пачыналіся вершамі-гімнамі, вершамі-одамі ў адрас кампартыі і яе кіраўнікоў. М.Купрэеў у сваей кнізе заявіў: "Гімнаў не будзе. Шэптам грымне элегія”. Калі ж па патрабаванню душы ен звяртаўся да гімнаў, то прысвячаў іх роднаму полю, лесу, рэчцы, міламу краю, дзе заўседы радыя гасцям. Кніга «Непазбежнасць» складаецца ў асноўным з баладаў і элегій, і пагэтаму ў ей пераважаюць ціхія, стрыманыя інтанацыі. У гэтым ключ да разумення паэзіі М.Купрэева. Ціха – пра самае дарагое, самае важнае. Той, хто ўмее думаць, чытаць сэрдцам, пачуе яго словы.\nУ паэта было нямала ворагаў, таму што нестандартным быў М.Купрэеў, аб усім меў уласную думку. І хоць вялікім славалюбцам ен не быў, заўвагі і папрокі ў свой адрас успрымаў з болем, а ва ўразлівай душы буйна прарасо зерне недаверу да ўласнай творчаці. Апасля выхаду «Непазбежнасці» паэт надоўга замаўчаў. З 1967 по 1988 гады М.Купрэеў знік з паэзіі, можна сказаць, хаваўся ад самога сябе на Палессі. Як успамінаў сам Купрэеў, ен любіз знікаці і раней, але гэта знікненне было асаблівым: ен замаўчаў і не нагадваў аб сабе. Качавое жыцце, отсутнасць жылля, часовая работа ці выпадковыя заробкі…\nТак, напэўна, і закончылася б жыцце. Але ўмяшаўся выпадак. Купрэеў сустрэўся са сваімі былымі вучнямі. Адзін з іх – Мікалай Дзмітрыевіч Антаноўскі. Былыя вучні прынялі ўдзел у лее Мікалая Сямёнавіча. Яны дапамаглі ўладкавацца на працу ў Папялёўскую сярэднюю школу. Праўда, не па спецыяльнасці. Яго ўзялі на пасаду настаўніка гісторыі.\nАпошнія 15 год ен пражыў на Пружаншчыне – у в.Папялёва, а пасля выхаду на пенсію ў г.Пружаны.\nУ 1995г. амаль пасле 30-гадовага перапынку ў друку выйшаў зборнік паэзіі Купрэева «Правінцыйныя фантазіі”. Кніга прозы "Палеская элегія” (пяць аповесцяў аўтабіяграфічнага характару) была напісана ў канцы мінулага стагоддзя, а выдадзена посля смерці ў 2007г.\nМікалай Купрэеў з’яўляўся членам Саюза пісьменнікаў Беларусі з 1994г. У 1996г. ен быў намініраваны на Дзяржаўную прэмію імя Я.Купалы за кнігу "Правінцыйныя фантазіі”, але не атрымаў яе. Затое атрымаў аднапакаевую кватэру ў Пружанах і прэмію Саюза пісьменнікаў імя А.Куляшова. У 2002г. за аповесць "Пастух у космасе” атрымаў Берасцейскую мядовую літаратурную прэмію. Яшчэ адной узнагароды паэт не ўбачыў. Кніга "Полеская элегія” была адзначана Літаратурнай прэміяй імя У.Калесніка ў 2007г.\nПамер М.С.Купрэеў у доме састарэлых у посёлку Лясная Баранавіцкага раёна. За труной ішлі тры чалавекі. Адзін з іх – М.Антаноўскі. Пахаваны М.С.Купрэеў у Міхнавічах. На надмагіллі высечаны словы – радкі яго верша: " О, я многа хацеў вам сказать”.\nПапялёва ў вершах і прозе Купрэева нідзе не ўзгадваецца. Гэта цудоўная веска на ўскрайку Белавежскай пушчы. Тольк пад’язджаючы да яе з’яўляецца ўражанне, нібыта трапляеш у казку: сонечны промні не могуць прабіцца праз пераплеценыя кроны дрэваў у бясконцым зялёным тунэлі, і, здаецца, штосці дзіўнае чакае цябе ў гэтым зяленым доме. Толькі вырваўся з яго, а перад вачамі стары вялізарны дуб, які расце ў пачатку вескі. Такіх дубоў рэдка дзе можна ўбачыць: магутная крона, расколіна ў кары – пячатка старасці. Напэўна, многа аб чым мог бы расказаць гэты дуб. А далей па абедзьвух баках вясковай вулачкі таксама растуць дубы. У буру яны шумяць трывожна, нават жахліва, нібыта на варце, нібыта абараняюць... Наўкола лес! Летам ен напоўнены птушынымі спевамі, а вясной ў ім стаіць салодкі пах берозавага соку.\nМенавіта сюды трапіў у 1988г. Мікалай Купрэеў апасля доўгіх скітанняў па родным краю і тут пазнаў у поўнай меры ўсю радасць творчасці, прызнання і славы. Папеялёва стала месцам адраджэння для Купрэева.\nКупрэеў жыў і працаваў у Папялёве з 1988г. па 1995г. Яго кватэра, дакладней два пакоі, знаходзіліся на другім паверсее школьнага інтэрната. Пакоі вялікія (наогул, будынак быў пабудаваны ў 1930-я гг. і належаў пану Сатару). З вокнаў былі відныя толькі бяздоннае неба і лес. У той час Купрэеў быў вельмі хворым чалавекам: прастуджаныя лёгкія, хворыя ногі. Яму кожны дзень па некалькі разоў прыходзілася ўздымацца і спускацца па стромкіх прыступках высокай лесвіцы. Але ен не скардзіўся. Есць дах над галавой, есць праца.\nЖыцце наладжвалася. У школе з калегамі ен быў ветлівым, але не больш. Аб сабе гаварыў мала. Яму даручылі класнае кіраўніцтва ў 9 класе, і ен два гады быў класным кіраўніком. Былыя вучні расказвалі, што ен не умеў крычаць, ен гаварыў ціха, і за свае ўчынкі было вельмі сорамна. На ўроках гісторыі ен заўседы прыводзіў прыклады з літаратуры.\nПыводле ўспамінаў жыхароў в.Папялёва, Купрэеў быў вельмі сціплым ў побыце, негаваркі з незнаемымі, але са сваімі, вясковымі, любіў пагаварыць аб жыцці, рабоце. У веску выходзіў толькі ў касцюме, абедаў у школьнай сталоўцы, вечарам хадзіў за малаком да Н.А.Мяшэчка, якая бліжэй за ўсіх жыла ад яго. Ен ніколі не павышаў голас, нікому не навязваў сваіх думак, не гаварыў аб сабе як паэце.\nКупрэеў палюбіў Папялёва. "Мне – лес шуміць, мне – зоркі свецяць!” – пісаў ен, адчуваючы сябе часткай гэтага пушчанскага свету.\nЗ вескі ен выязджаў рэдка, звычайна ў санаторый. У Папялева да яго прыязджалі вучні і сябры – М.Антаноўскі, М.Пракаповіч, Л.Галубовіч, А.Каско. У весцы ен блізка зышоўся толькі з адным чалавекам – Уладзімірам Яфімавічам Цануніным, бежанцам з Чарнобыльскай зоны, настаўнікам, бардом, аматарам турызму і краязнаўства. Цануніны былі суседзямі Купрэева, жылі на першым паверсе інтэрната. Купрэеву прысвечаны наступны верш Цануніна:\nШкрабе тужліва вецер па страсе\nСтарое грушы лапаю-галінай.\nА па мансардзе тупае сусед,\nКульбакай адмяраючы хвіліны.\nРыпіць дзвярэй іржавая пятля,\nСухотны кашаль выгінае плечы -\nРадкі яго баладнага жытла\nІ, мабыць, абыякавасці нечай.\nЗапалка, нібы знічка, мільгане\nЛя хаты ў пераспелых белых росах.\nА потым у адчыненым акне\nСвяціцца будзе зорка папяросы.\nА ноч у травах дыхае вясной,\nДубы стаяць прыціхлыя ў туманах.\nI б'ецца ў скронях слова, як віно,\nКаб набрыняць у вершах акаянных.\nI скалануць здзічэлы гэты свет\nЦі патрывожыць хоць напалавіну -\nТаму ўсю ноч і тупае сусед\nУ другой размове з Леанідам Галубовічам Купрэеў гаварыў: "У Папялёве быў прастор, воля, пушча – паэзія…, а ў Пружанах – тратуар, асфальт, лесвіца, блочны пакой – сармяжная проза…так, у Папялёве, у Белавежскай пушчы, я стаяў ля свайго дома ў мансардзе і – бачыў: во – пушча, во – дрэвы, там – крушня, во – птушкі, во – ляцяць дзікія гусі, во – ідуць маладыя, прыгожыя суседкі з кароўніка, во – яны трохі паспалі, управіліся дома па гаспадарцы і зноў ідуць на ферму, а во – ідзе паштарка, яна падымаецца да мяне па крутой драўлянай слізкай лесвіцы (ты яшчэ помніш, Лёня, лесвіцу, вядома?), дае чаканы канверт і міла, цёпла ўсміхаецца мне… у Пружанах, у горадзе, усяго гэтага няма. Тут пляцоўка перад дзвярыма маёй кватэры – запляваная, закіданая недапалкамі, а прыступкі пад’езда – у россыпе дробных каменьчыкаў, на якіх я спатыкаюся сваімі хворымі нагамі, бо, калі дом будаваўся, надта мала сюды далі цэменту, будаўнікі яго прапілі… таму я еду пісаць сваю "сармяжную прозу” ажно ў тубдыспансэр ці як яго яшчэ называюць: "Санаторый Вярховічы”. Там – імітацыя маёй папялёўскай пушчы”.\nУ Папялеве патрошкі паправілася здароў’е, наладзіліся адносіны з жыхарамі вескі, паэта сталі запрашаць на творчыя сустрэчы, літаратурныя вечары. Уладкаванне быту, работа, адносны камфорт прабуджаюць да жыцця творчую энергію і фантазію, даюць магчымасць усе філасофскія разважанні і назіранні перанесці на паперу. У музеі-сядзібе "Пружанскі палацык” захоўваецца болшая частка архіва Купрэева. На асобных аркушах, на абрыўках паперы, у школьных сшытках, нават на кардыяграме – радкі, напісаныя рукой Купрэева. Усё, што пройдзена і перадумана, перажыта і прачута увасобілася ў вершах.\nМенавіта ў Папялёва нараджаліся, выношваліся новыя вершы, якія увайшлі ў кнігу "Правінцыйныя фантазіі”. Гэты зборнік невялікі, усяго 90 старонак, але колькі ў іх перажыванняў, пачуццяў. Тут сабраныя розныя па жанру і настрою вершы. Гэта і строгія балады, і пранікнёныя смуткам элегіі, і лірычныя вершы. Кожны чалавек у вершах Купрэева знойдзе штосьці свае, блізкае, таму што ў вершах адчуваецца чалавечнасць, дабрыня, любоў да людзей, да роднага краю. Суперажыванне, спачуванне ў бядзе, захапленне светам прыроды і людзьмі гучыць у яго вершах.\nВершы М.Купрэева нетрадыйныя па форме, але маюць традыцыйны пачатак. Яго выток у беларускім фальклоры. Адсюль любоў да верлібра, прытчы, казкі.\nУ вершах паэта няма рыфмы. Ен піша белым вершам. Але гэты верш дапускае магчымасць з’яўлення рыфмы.\nМікалай Купрэеў пісаў: «Перад тым, як пачаць пiсаць верш на чыстым аркушы паперы, трэба паглядзець на сябе у люстэрка – каб яшчэ раз пераканацца, што ты з твару не падобны нi на кога ў свеце». Ні на што не падобныя і «Правінцыйные фантазіі».\nУ зборніку ярка выдзяляюцца папялёўскія матывы – гэта любоў і прырода, прырода і Беларусь, лес, жыцце.\nНапрыклад, верш «Жанчына». Каму ен прысвечаны? Магчыма жанчыне, якая працавала ў школьным інтэрнаце, дзе жыў Купрэеў? А, магчыма, «жанчына» - гэта абагульнены вобраз любой жанчыны з Папялёве.\nВачамi пазвала пад дрэва густое,\nПаклікала пеўня, а куры за ім…\nАдштурхнула, шапнула: «Iдзi»…\nВерш насычаны дзеяслоўнымі формамі, якія даюць адчуванне руху, дзеянняў, імпэту. Няма апісанняў ні знешняга вобліку лірычнай гераіні, (толькі «белыя ногі»), ні яе перажыванняў. Але за яе дзеяннямі адгадваецца звыкласць да працы, душэўная шчодрасць (выратавала ластаўку), гэта жанчына, якая кахае, стварае прыгажосць і дорыць шчасце. Дзіўная і значная метафара: падкінула ўверх разарваныя каралі – зазіхацелі зоркі. Усё, да чаго дакранаецца такая жанчына, робіцца прывабным.\nКожны лирычны верш Купрэева прадстаўляе глыбокиія роздумы над лесам Радзімы, яе гісторыяй, над сваім лесам, які склаўся нешчасліва, але даў жыцце непаўторнай паэзіі. Тонкую сувязь са светам прыроды ен адчувае сэрцам. Ен частка яе, таму бярозка, галінкі якой стукалі ў акно паэту, — добры и разумны суразмозца, адзінкавасць ў свеце елак, як і ен сярод людзей.\nМiлая бярозка, не бядуй:\nМы яшчэ з табою ўстрапянемся.\nТолькi заўтра на зары\nУ сукенку найбялейшую адзенься.\nБелую кашулю я i сам\nНа сябе надзену, прычашуся.\nI пойдзем мы з табою каля рэк,\nНашай добрай, роднай Беларусi.\nБелы колер адзення тут як сімвал нейкага абнаўлення – душэўноага і фізічнага, якім живе лірычны герой верша.\nСвет прыроды, таямнічы, неразгаданы, блізкі паэту. Дрэва, воўк, чалавек — героі яго вершаў. Казачносць вобразаў, фальклорныя матывы характэрныя для твораў Купрэева.\nСімвалічны яго воўк. Ен з’яўляецца адзінокі і непрыкаяны з пушчы:\nАкно вечарэе. Калiна цвiце\nХмара над хатай расце…\nВ эту непогодь попросился к поэту погреться волк:\nЯ хату яму адчынiў,\nСтарэнькi кажух пасцялiў…\nМы разам з ваўком ляглi\nНа харошай авечай зямлi\nНаверное, и себя он видел таким же неприкаянным:\n…Свiтае акно. I калiна цвiце\nВоўк па дарозе ў пушчу брыдзе.\nВоўк адзінокі. Адзінокі, як воўк, і паэт.\nУ меланхалічнай, прасякнутай смуткам элегіі «Як жывецца у маiм хаосе?» яму хацелася б з’яднаць чужы лад з уласным хаосам:\nЦягнуць мяне з маiм чорным лёсам\nД’ябал – у пекла, анёлак у рай.\nМiж Ладам тваiм і маiм Хаосам\nОт і жывi тут – хоць памiрай.\nСвой лёс – "чорны лёс” - страшнае ўсведамленне свайго жыцця. Але іншага не будзе. Уладкаванасць жыцця не дадзена яму.\nРоздумы аб жыцці пераплятаюцца з роздумамі аб сваей краіне. Паэт усей душой любіць Беларусь. Страшна яму бачыць сляды Чарнобыльскай трагедыі:\nАбкралi цябе, знявечылi,\nВотчына мая горкая…\nНад тарфянiкамi, пагоркамi\nМахае крыламi нявiннымi…\nМахае крыламi і падае\nНа атручаныя сенажацi\nКалюча над роднаю пожняю,\nБалюча над роднай хатай…\nУ пагібелі «белай птушкi» вінаватая безгаспадарчая дзейнасць чалавека, якая і прывяла да чарнобыльскай трагедыі, да бежанцаў без вайны, якім быў і яго сярба У.Я.Цанунін.\nВайна нанесла страшную рану паэту: на яго вачах была расстраляна маці. Тэма вайны гучыць у многіх творах Купрэева. Каля яго кватэры ў Папялёве стаіць абеліск у гонар загінуўшых пры вызваленні вескі салдат і ў памяць усіх аднавяскоўцаў, загінуўшых і растраляных у гады Вялікай Айчыннай вайны. Магчыма, гэта навеяла ў «Правінцыйных фантазіях» арыгінальнае адлюстраванне тэмы вайны – неверагоднае вяртанне загінуўшых і іх адыход, якія кранаюць да слёз:\n3 брацкіх магіл\nз-пад Курска, Варшавы, Берліна\nвечарам майскім прыйшлі ў Зацішша\nзабітыя Вася, Валодзя і Міша.\nВася - з асколкам у сэрцы,\nВалодзя - з прабітымі скронямі.\nМіша - сляпы і бязрукі.\nСпыняецца Вася ля роднае хаты:\nвясёлых гасцей у пакоях багата,\nсядзіць яго ўнучка на покуці ў вэлюме.\nДзед малады ля парога ўсміхнуўся,\nродным дзвярам пакланіўся\nі ціха пайшоў пад Курск.\nСпыніўся Валодзя ля крайняй хаціны:\nза акном пасівелая Кацярына\nстаіць з ручніком, палівае на рукі мужчыне.\nПершы муж ля парога з прабітымі скронямі\nпакланіўся абноўленым веснічкам,\nціха пайшоў пад Варшаву.\nСем метраў адмераў ад мосціка Міша -\nпрытуліўся шчакой да парэпанай вішні...\nЗа акном ці сабе, ці суседцы, плачучы,\n"Мамачка, добры дзень!\nЯ жывы і здаровы і скора вярнуся"...\nХацеў крыкнуць - ды голас прастыў у магіле,\nхацеў пастукацца ў шыбу...\nЦіха пайшоў пад Берлін.\nВось яно: жыццё, памяць, усё, за што ваявалі, - усё ў адным кароткім вершы. Неверагодна, але як праўдзіва!\nПушча з яе таямнічым шумам і цішыней, веска з яе працавітымі людзьмі, жыцце, у якім усяму есць месца: размовам, сяброўству, любові, роздумам, - усё гэта мы бачым у вершах Купрэева. І ўсё гэта выклікана да жыцця Папялёвам.\nФ.Яфімаў пісаў: «Мiкола Купрэеў не належыць па узросце да новага пакалення. Але яго «белыя», вольныя вершы, некаторыя ягоныя вобразы дзiўным чынам супадаюць з вобразамi маладзейшых. Можна лiчыць, што своеасаблiвасць паэта заключаецца ў тым, што ён, нiбы з’яднаўшы у сабе два пакаленнi беларускай паэзii, знайшоў нейкую меру ў злучэннi новай формы са «старым, добрым» зместам, гэта значыць – рэалiстычным у аснове. Як яму гэта ўдаецца? Не ведаю. У паэзii ўсё залежыць ад асобы паэта».\nУ вершах Купрэева няма пустых словаў. Яго вершы не заварожваюць, а глыбока кранаюць душу.\nДа Мікалая Купрэева кожны павінен прыйсці сам, пабыць з ім, таму што ен нам хоцеў вельмі многа сказаць. А яго вершы патрэбна чытаць і перачытваць.\nЖыцце твораў Мікалая Купрэева толькі пачынаецца.\nТакім чнынам Папялёўскі перыяд жыцця стаў для Купрэева своеасаблівай «болдзінскай восенню». Паэт здолеў вярнуцца да жыцця, да творчасці. Апасля многіх гадоў скітанняў, беспрытульнасці паэт знайсці тут Дом, месца, дзе ўсё было яго, куды можна было вярнуцца з паездак, дзе яго шанавалі і паважалі. Але самае галоўнае, паэт атрымаў натхненне і стаў тым Купрэевым, якога сення ведаюць.


Беларуская дабрачыннасьць – філянтропія ў Беларусі\n28 чэрвень 2004, 15:10\nАляксандар Уліцёнак, Менск Новая перадача сэрыі “Палітычная геаграфія”.\nЯк дзейнічае ў Беларусі мэханізм дабрачыннасьці? Пра філянтропію па-беларуску і пойдзе размова ў чарговай тэматычнай перадачы з сэрыі “Палітычная геаграфія”.\nШто лучыць такія адрозныя маскоўскі МХАТ, вядомы ўроцлаўскі тэатар “Всудчэсны” і магілёўскі мастацкі музэй? Здольнасьць выжываць у новых, неспрыяльных для творчых людзей эканамічных умовах. Масквічамі апякуецца славутая кампанія “Юкас”, палякамі — ложа мясцовых мэцэнатаў, а магілёўцамі — адмыслова створаная дабрачынная рада. Два гады таму энтузіясты прааналізавалі досьвед усходніх і заходніх суседзяў і аднымі зь першых у Беларусі сабралі разам кіраўнікоў вядучых прадпрыемстваў, фірмаў, расказалі пра свае пляны, вартыя падтрымкі фінансава моцных структураў. Гаворыць намесьніца дырэктара музэю Сьвятлана Строгіна:\n(Строгіна: ) “Гэта прадстаўнікі амэрыканскай кампаніі “Брытыш Амэрыкэн Табака”. Гэта нашы прадпрыемствы АТ “Стужка”, “Вясьнянка”. Таксама кіраўнікі многіх банкаў Магілёўскай нашай вобласьці і мастакі, канечне”.\nЯны падпісалі сумесную дэклярацыю, і пачалася праца. Здагадайцеся зь першага разу, хто зрабіў найбольшы ўнёсак у агульную справу? Так — амэрыканцы. Але астатнія на іх не крыўдуюць. Задаволеныя вынікам і музэйнікі.\n(Строгіна: ) “Мы выдалі вельмі цікавы альбом мастацкіх твораў з калекцыі нашага музэю”.\nПаўтары тысячы шыкоўных асобнікаў сталі першай удалай акцыяй апякунскай рады. Аднак найбольш разьлічваюць у Магілёве на тое, што апякунская рада дапаможа завершыць стварэньне экспазыцыі “Захаваная спадчына”, якая сталася гэткім своеасаблівым культурніцкім даўгабудам. Пасьля грамадзкай дэманстрацыі альбому да буйных філянтропаў пачалі далучацца і шараговыя гараджане:\n(Строгіна: ) “Нават простыя жыхары, прадстаўнікі й кіраўнікі многіх установаў культуры — усяго 62 чалавекі — паўдзельнічалі ў такім мерапрыемстве як набыцьцё абразу 18-га — пачатку 19 стагодзьдзя, Божай Маці Бялыніцкай. Гэта цудатворны абраз, старая школа беларускага майстэрства”.\nШто мае ад такіх стасункаў з радай музэй — відавочна. Ну а тыя, хто дапамагаюць яму? Ці ёсьць мэцэнацтва выгаднай справай? Грошы, выдаткаваныя кампаніяй “Брытыш Амэрыкэн Табака” на дабрачыннасьць у Магілёве, паводле заканадаўства ЗША не абкладаюцца падаткам. І “Юкас” меў пэўныя льготы ад супрацоўніцтва з МХАТам. Праўда, два гады таму расейскі ўрад адмяніў ільготнае падаткаабкладаньне на дабрачынную дзейнасьць, але цяпер разглядае прапановы ня толькі аб ягоным аднаўленьні, але й пашырэньні. Эканамічна выгадныя філянтрапічныя акцыі і ў Польшчы. А ў Беларусі добрым лічыцца ўжо тое, што добрым людзям могуць сказаць добрае слова.\n(Строгіна: ) “Мы рыхтуем такую прыгожую дошку, на якой будуць занатаваныя словы падзякі й прозьвішчы тых людзей, якія зрабілі важкі ўнёсак у развіцьцё нашага музэю”.\nДарэчы, аснову музэю складаюць 275 твораў мастака Паўла Масьленьнікава, якія ён і яго сям’я падаравалі музэю, а таксама творы яшчэ двух магілёўскіх мастакоў — Канстанціна Геда і Эраста Карповіча. Каму як ня ім і сказаць найпершыя, найгалоўнейшыя словы ўдзячнасьці? Але адсутнасьць адпаведнай заканадаўчай базы стварыла парадаксальную сытуацыю, гаворыць Сьвятлана Строгіна:\n(Строгіна: ) “Вось ці лічыць іх мэцэнатамі? Такія абставіны, што яны не жывуць так багата. Сёньня ў іх няма магчымасьцяў прадаць гэтыя творы. Ну, і яны не займаліся ў свой час, каб рэалізаваць гэтыя творы. Але гэта можа і добра, таму што каб яны па адным творы раздавалі, яны бы пайшлі за мяжу, і мы сёньня ня мелі бы гэтай калекцыі прыгожай. Я думаю, было бы вельмі добра, каб мэцэнацтва разьвівалася і людзі маглі бы дапамагаць…”\nСпадарыня Строгіна дый іншыя нашыя суразмоўцы лічаць, што ва ўмовах Беларусі лепш казаць пра дробную дабрачыннасьць, чым нейкія маштабныя мэцэнацкія акцыі. І яны маюць рацыю: кожны пяты грамадзянін краіны паводле афіцыйнае статыстыкі цяпер за мяжой беднасьці. Таму найперш патрэбная мэтанакіраваная, адрасная сацыяльная дапамога. Але з-за адсутнасьці адпаведнай нацыянальнай канцэпцыі мажлівасьці яе аказаньня няўмольна меншаюць.\n(Васількоўскі: ) “Калі так паглядзець, дык недзе гадоў 12–14 таму гэта ўсё было прасьцей...”\nВіталь Валькоўскі — прадстаўнік трэцяга сэктару Магілёўшчыны, старшыня некамэрцыйнага фонду судзеяньня ўстойліваму разьвіцьцю. Менавіта праз такія грамадзкія структуры ва ўсім сьвеце, у тым ліку і ў Расеі, і ажыцьцяўляюцца філянтрапічныя акцыі. Аднак беларуская спэцыфіка ў тым, што падобныя арганізацыі адчуваюць дзе просты, а дзе і ўскосны дзяржаўны ціск. Марыць пра фінансаваньне з айчынных крыніцаў ім амаль не даводзіцца. Ну а замежных грантадаўцаў спыняе грувасткая, ускладненая беларускім афіцыйным бокам працэдура падтрымкі некамэрцыйных структураў. Такім чынам, асноўны спадзеў усё ж на айчынных прадпрымальнікаў, дырэктарскі корпус, кажа спадар Васількоўскі:\n(Васількоўскі: ) “Ініцыятываў многа, але знайсьці матэрыяльную падтрымку вельмі цяжка. Калі раней бізнэсоўцы адгукаліся, каб заснаваць нейкія прызы ці ўзнагароды, даць для тых жа дзіцячых ініцыятываў, то цяпер гэта вельмі цяжка...”\nКалі ў той жа Польшчы тэатры зьбіраюць вакол сябе мэцэнатаў праз пэўныя фонды, то ў Беларусі шукаюць паратунку іншым шляхам. Загадчыца літаратурнай часткі віцебскага тэатру “Лялька” Вікторыя Дашкевіч лічыць, што ў краіне вельмі часта па савецкай інэрцыі спрацоўвае прынцып “блату”, замаскіраваны пад так званую “шэфскую дапамогу”:\n(Дашкевіч: ) “Рэч у тым, што нашая дырэктарка — былы партыйны работнік. І ў яе засталіся сувязі з таго часу. Мы едзем на гастролі ў Польшчу — нам даюць сувэніры, як да нас прыяжджалі з Украіны, дык нейкае прадпрыемства іх прымала ў парадку “шэфскае дапамогі”. “Ха-ха-ха! Гэта вы, Пётар Пятровіч? А гэта я ! Ха-ха-ха! Памятаеце, як мы з вамі?… Хі-хі-хі! А дайце вы нам, даражэнькі…” І “даражэнькі” на тым канцы дроту, мабыць, кажа: “Рыхтуйце афіцыйную паперу!”. Мы, канечне, пішам паперу, але, здаецца, каб ня тыя асабістыя стасункі, дык далі б нам хіба вялікую дулю!”\nІ ці шмат тэатру патрэбна?\n(Дашкевіч: ) “Папрасіць заўсёды ёсьць што! Да прыкладу, можна было бы папрасіць вытворцаў абутку “абуць” нейкі спэктакль, “Марка”, можа, ці “Белвест”. Бо ў нас акторы ходзяць у вязаных тапках. Бутафоры вяжуць, бо грошай няма, каб купіць абутак! Калготкі патрэбныя! Няхай бы “КІМ” даў! Можна было бы касмэтыку папрасіць, а то ў нас артысты грым вазэлінам здымаюць…”\nАле такіх, як лялечныя акторы, шмат — нават такія стабільныя ў эканамічным пляне прадпрыемствы, як “Марка”, “Белвест” ды “КІМ” ня могуць дапамагчы кожнаму. Што ўжо казаць тады пра куды менш маламоцныя заводы ды фірмы з пэрыфэрыі?\n(Галадук: ) “Кажуць: што тая культура? Нам, маўляў, трэба паказьнікі выконваць. А я пярэчу: сёньня ж не адзіным хлебам жыве чалавек! Трэба і песьню да хлеба... Яны пагаджаюцца, што трэба даваць: “Будзем, будзем...” А потым праходзіць час і ўсё гэта забываецца. Хацелася б, вядома, каб дапамагалі нашы волаты, якія маюць сёньня добрыя грошы. Хаця бы па трохі — па мільёне. А так капейкі, якія яны аказваюць, надвор’я ня робяць”.\nГэтак разважае загадчык аддзелу культуры Слуцкага райвыканкаму Мікалай Галадук. У горадзе існуе досыць разьвіты па мясцовых мерках прыватны сэктар эканомікі. Але ён амаль ня ўдзельнічае ў дабрачынных акцыях:\n(Галадук: ) “Фірмы часам аказваюць мізэрную дапамогу — дваццаць, трыццаць тысяч для правядзеньня масавых мерапрыемстваў: дзіцячых ранішнікаў альбо дзіцячых раённых сьвятаў. А каб дапамога на апаратуру, касьцюмы, нейкія вялікія сцэнічныя праекты — то не было”.\nЗатое ў суседнім Клецкім раёне, на думку старшыні мясцовага райсавету Пятра Дудука, прыватнікі ахвотна дзеляцца заробленым зь землякамі:\n(Дудук: ) “Мы зь імі нармалёва сябруем і працуем. І па добраўпарадкаваньні гораду, і па правядзеньні мерапрыемстваў. Вось і пад “дажынкі” ўсе прадпрымальнікі шмат грошай, можа 200 мільёнаў, даюць. Вось на 3 ліпеня фаервэрк аплачваюць: два мільёны сямсот тысяч!”\nІ далей адзін з кіраўнікоў клецкай вэртыкалі са шкадаваньнем дадае:\n(Дудук: ) “Добра было бы, каб гэтыя “мэцэнаты”-прадпрымальнікі самі прыходзілі й прапаноўвалі. Дык жа не — іх яшчэ трэба ўгаворваць. Прасіць. Усё пытаньні”.\nВось тут — яшчэ адзін спэцыфічны нюанс беларускай дабрачыннасьці: вельмі часта яна становіцца не ініцыятывай душы таго, хто можа даць, а дырэктывай тых, хто, як кажуць, зьбіраюць. На Захадзе філянтропія ажыцьцяўляецца праз грамадзкія структуры, а ў Беларусі найбольш заўважныя яе ўдзельнікі — дзяржаўныя чыноўнікі. Ільвіную долю так званых “дабрачынных ахвяраваньняў” яны накіроўваюць на тое, што згодна зь лёгікай жыцьця павінны былі фінансаваць самі. Прычым робяць гэта без асаблівых рэвэрансаў, гаворыць лідэр лепельскіх прадпрымальнікаў Алег Тычына:\n(Тычына: ) “Нічога яны ня просяць! Яны прыходзяць і кажуць: “Трэба!” Калі ня даў, то назаўтра раніцай — санстанцыя, потым увечары падатковая інспэкцыя, на наступны дзень — міліцыя. І паехалі. Яны з нас выдзіраюць кляшчамі! Калі я, напрыклад, чагосьці ня дам, то яны затрымаюць выдачу ліцэнзіі. Улады, як напрыклад, у нас у Лепелі, яны спонсарскую дапамогу не выбіваюць для вэтэранаў і інвалідаў. Яны выбіваюць для таго, каб бардурны камень пакласьці дзесьці ў горадзе. Там, дзе яны ўжо грошы бюджэтныя прафукалі, а камень пакласьці трэба”.\nМногія бізнэсоўцы і прадпрымальнікі лічаць, што ўлады дзеля таго пачалі апошнім часам “цэнтралізаваць”, так бы мовіць, дабрачыннасьць, каб напярэдадні выбараў узьняць свой аўтарытэт сярод насельніцтва за грошы заможных людзей і структураў. А тых, хто можа зарабляць, адсунуць у цень. І калі нехта супраціўляецца гэткай схеме, яго хуценька прыціскаюць усім уладным прэсам. Даходзіць да таго, кажа старшыня магілёўскага фонду судзеяньня ўстойліваму разьвіцьцю Віталь Васількоўскі, што вэртыкальнікі пачалі выдаваць за нібыта свае нават тыя дабрачынныя акцыі, якія наладжвае царква.\n(Васількоўскі: ) “Ідзе такі своеасаблівы падман, з аднаго боку... Зь іншага, усе гэтыя дэкрэты, якія выйшлі, заціскаюць ініцыятыву і памяншаюць уплыў нават нашых замежных сяброў. Была такая праграма “Людзі — людзям!”, калі нямецкія сем’і перапісваліся зь беларускімі, запрашалі дзяцей, рабілі нейкія добрыя справы. Цяпер гэта вельмі цяжка. Бо патрабуюцца ўзгадненьні, ліцэнзіі, і агульная колькасьць такіх акцыяў зьмяншаецца. І такіх людзей...”\nБо ўсё менш добраахвотнікаў пераадольваць штучныя перашкоды за свой жа кошт. Тое натуральна: сутнасьць дабрачыннасьці менавіта ў тым, каб зьмяншаць жыцьцёвы экстрым, які замінае разьвіцьцю грамадзянаў і краіны, а не памнажаць яго... Вось і атрымліваецца: падкантрольны дзяржаве мэханізм дабрачыннасьці ўсё больш прабуксоўвае, ператвараецца ў закрыты разьмеркавальнік дырэктыўна сабраных грошай. Нічога агульнага з сапраўднай філянтропіяй гэта ня мае.


Дыпламаты ЕЗ, Вялікабрытаніі, ЗША і Швейцарыі наведалі Курапаты - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 17 студзеня 2022, панядзелак, 22:11\nДыпламаты ЕЗ, Вялікабрытаніі, ЗША і Швейцарыі наведалі Курапаты\nДыпламаты ўшанавалі ахвяр НКУС.\n29 кастрычніка дыпламаты Еўразвязу, Вялікабрытаніі, ЗША і Швейцарыі наведалі Курапаты. Яны традыцыйна гэта робяць напярэдадні Дзядоў, «каб успомніць аб незлічоных жыццях і талентах, знішчаных эпідэміяй таталітарызму». «Пашана тым беларусам, якія мужна і настойліва працуюць дзесяцігоддзямі дзеля таго, каб дарог смерці больш не было ніколі», — піша прэс-служба Прадстаўніцтва ЕЗ у Беларусі.\n29 кастрычніка - чорны дзень беларускай гісторыі. У 1937 годзе савецкая ўлада за адну ноч расстраляла больш за 100 прадстаўнікоў беларускай інтэлігенцыі. Сярод іх былі 22 літаратары - выдатныя паэты і пісьменнікі. Беларусы на радзіме і за мяжой удзельнічаюць у акцыі «Ноч расстраляных паэтаў».\nУ Курапатах дыпламатаў «атакавалі» прапагандысты з лукашэнкаўскіх тэлеканалаў, якія страцілі сумленне, гонар і розум. Ускладанне кветак ахвярам сталінскіх рэпрэсій суправаджалася іх воклічамі. Дыпламаты прапагандыстаў ігнаравалі.\n11.01 Лукашэнка падхапіў Covid-19 і паехаў яго разносіць 173,672\n12.01 В каком состоянии и где находится Лукашенко? 157,402\n15.01 Хварэючага Лукашэнку прывезлі на аэрадром 144,926\n15.01 «Ногі не ідуць, інсулін, сэрца»: Лукашэнка апошнім часам цяжка хварэе 122,042\n16.01 Які стан у асіплага Лукашэнкі і ці перанясе ён другі раз ковід «на нагах»? 118,596


Глухавіцкі сельсавет — Вікіпедыя\nГлу́хавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Брагінскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Глухавічы.\nПасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Брагінскага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаваных Ільіцкага і Казялужцаўскага сельсаветаў. Пасля скасавання акруговага падзелу 26 ліпеня 1930 года ў складзе Брагінскага раёна БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 8 студзеня 1987 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Спярыжскага сельсавета.\nНа момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 8 населеных пунктаў: вёскі Глухавічы, Ільічы, Казялужцы, Круг-Рудка, Нудзічы, Рафалаў, Ясменцы, пасёлак Рафалаў.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Глухавіцкі_сельсавет&oldid=3737247"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 19:32, 26 лістапада 2020.


Якія жывёлы і расліны рэагуюць на змены надвор'я? | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Навука » Якія жывёлы і расліны рэагуюць на змены надвор'я?\nНа пасаду «выклікальніка дажджу» прызначаюцца...\nЖывёлы і расліны вельмі чуйна рэа-гуюць на змены надвор'я. Навукоўцы налічваюць у Еўразіі каля 600 відаў жывёл і 400 відаў раслін, якія могуць выступаць як прадказальнікі штормаў, бур або добрага бясхмарнага надвор'я.\nПапрасіць парады ў прыроды\nМіж іншым, сярод насякомых ёсць шмат прыродных сіноптыкаў, якія беспамылкова прадбачаць змены надвор'я. Загадзя — за некалькі гадзін ці нават за суткі да падзеі. А вось мурашы, пчолы і маленькі жучок — трубкакрут бярозавы «бачаць» сінаптычную афарбоўку зімы і лета на некалькі месяцаў наперад.\nТак, гэта праўда. На думку спецыялістаў секцыі «Экалогія і краязнаўства» Рэспубліканскага экалагічнага цэнтра, найлепшы летні сіноптык у Беларусі — чорны маленькі жучок, трубкакрут бярозавы. Надвор'е ў чэрвені—ліпені можна прадказаць па яго паводзінах.\nТрубкакрут рэжа ліст бярозы і скручвае з яго мяшочак, дзе потым будзе гадавацца лічынка жука. Менавіта па памерах недарэзанага раўчука, на якім вісіць мяшочак, і магчыма зрабіць выснову аб будучым характары лета. Калі жук вырашыў зрабіць раўчук доўгім — лета будзе дажджлівае і ветранае. У такі сезон мяшочак павінен больш часу вісець на дрэве, каб не трапіць у вільготную траву. У сухое і спякотнае лета кароткі раўчук хутка абломіцца, і лічынка пачне хавацца ад бязлітаснага сонца ў траве. За ўвесь час назіранняў сінаптычны жук ніколі не схібіў, бо памылка ў даўжыні недарэзанага раўчука будзе каштаваць жыцця яго патомству.\nЗа ўвесь час назіранняў гэты жук дакладна паказваў рэальнае надвор'е на два месяцы, але толькі для дадзенай канкрэтнай мясцовасці. У Мінскай вобласці мясцовы трубкакрут можа рэзаць лісце бярозы зусім інакш, чым гэта будзе рабіць яго сабрат на Брэстчыне.\nУ такіх больш высокаарганізаваных насякомых, як пчолы і мурашкі, надвор'е «чытаецца» на ўзроўні інтуіцыі і шматгадовага вопыту ўсіх членаў сям'і. Па зладжаных дзеяннях усяго сямейства мурашоў магчыма акрэсліць памеры веснавой паводкі. Калі мурашкі загадзя здымаюцца са сваіх месцаў і забіраюць з сабою лічынак і ежу, то гэтыя мясціны абавязкова залье вадой.\nУважліва назіраючы за мясцовымі мурашкамі, можна загадзя даведацца, якая нас чакае зіма. Калі за лета да восені мурашы не падсыпалі свой «капец» на мурашніку, не ўзмацнялі яго з бакоў — зіма будзе цёплая. Вельмі добра «чытаюць» мурашы «кароткае» надвор'е. Грыбнікі ў лесе заўважалі, што часам неба хмурыцца, а мурашы працягваюць мітусіцца па сваіх справах — значыць дажджу не будзе.\nСуровую зіму адчуваюць і пчолы. Калі пчолы восенню шчыльна заляпляюць воскам ляток, і застаецца толькі маленькая шчыліна — чакай зімой моцных маразоў. Ранні вылет пчол з вулля сведчыць аб дружнай і цёплай вясне. Самым жа рамантычным насякомым, якое прадкажа вам добрае надвор'е на заўтра, з'яўляецца светлячок. Перад сонечным днём светлячкі будуць зіхацець уначы, як зоркі. Перад дажджом — «цёмнае» маўчанне.\nКалі камары «мак таўкуць»\nУсе з дзяцінства ведаюць народныя прыкметы, па якіх лёгка можна скласці кароткачасовы прагноз надвор'я. Так, калі ў полі ці на агародах увечары камары пачынаюць збірацца ў вялікія жывыя шары — «мак таўчы», гэта сведчыць, што заўтра абавязкова будзе цёплае і сонечнае надвор'е.\nКалі ж летам вы спыніліся адпачываць каля ракі і раптам заўважылі, што вас пачалі злосна атакаваць авадні — хуценька шукайце парасоны ці нейкі «дах» над галавой. У венграў на гэты конт існуе нават прымаўка: «Нешта скаціна брыкаецца — няўжо гэта дождж пачынаецца». І сапраўды, перад моцным дажджом гэтыя вялікія крывасмокі пачынаюць надзвычай актыўна атакаваць і жывёл, і людзей.\nМоцны ўраган у нашых шыротах магчыма прадказаць за 2—5 гадзін да з'явы, назіраючы за паводзінамі стракоз. Гэтыя шумныя летуны пры хуткім зніжэнні атмасфернага ціску пачынаюць мітусіцца каля самай зямлі, збіраюцца ў паветры ў клубкі ды потым хорам стракочаць і нават пішчаць.\nЗа некалькі гадзін да навальніцы матылькрапіўнік ужо больш не лётае, а хуценька хаваецца ў шчылінах. Перад дрэнным надвор'ем з вачэй знікаюць мухі — у гэты час яны маркоцяцца на платах і сценах дамоў. Мухі лічаць за лепшае не рызыкаваць, нават калі неба яшчэ зусім чыстае. Якім чынам насякомыя «бачаць» будучае надвор'е? Спецыялісты мяркуюць, што ў гэтых істот ёсць свой уласны дакладны індыкатар атмасфернага ціску і «прыбор» па вымярэнні электрычнага напружання і вільготнасці паветра.\nУмець «чытаць» кнігу лясоў і лугоў\nХарактэрнай асаблівасцю валодаюць хвойныя дрэвы: яны апускаюць галіны ўніз перад дажджом і падымаюць уверх перад ясным надвор'ем, што асабліва відаць у елкі. Уласцівасцю натуральнага барометра валодае і сухое дрэва. Дуброва шуміць да непагадзі. Трэск дрэў у лесе ўзмацняецца да цяпла. Калі ў зацішнае надвор'е лес моцна шуміць, то летам гэта да дажджу, зімой — да адлігі.\nПа лугавых кветках і траве можна рабіць і доўгатэрміновыя прагнозы. Напрыклад, калі ў канцы лета працягваюць сваё красаванне звычайныя казяльцы, стрэлкі, канюшына, крапіва, лекавы крываўнік, — абавязкова будзе цёплая восень.\nНа лісці некаторых раслін за 2-3 дні да наступлення зацяжной дажджлівай непагадзі з'яўляюцца «слёзы» — кропелькі вільгаці. Так яны загадзя пазбаўляюцца ад празмернай колькасці вады ў сваёй структуры — пры павышэнні вільготнасці паветра ў раслін памяншаецца яе натуральнае выпарванне. Гэтая з'ява ў батанічнай навуцы называецца гутацыяй (ад лацінскага gutta — «кропля»). Самыя вялікія «плаксы» — гэта клён вастралісты, розныя віды вербаў, конскі каштан звычайны, алешына, асіна, чаромха звычайная, таполя чорная і іншыя.\nВарта давяраць прадчуванню чальчака вербалістага, які атрымаў у народзе назву «плакун-трава». Калі ў небе ззяе сонца, а на вузкіх, доўгіх лістах чальчаку з'яўляюцца «слёзы», хутка надвор'е кардынальна зменіцца. Перад непагаддзю «плачуць» і расліны, што растуць каля вадаёмаў, такія, як асака дзірваністая, водны трыпутнік, водная расліна стрэлкаліст.\n«Дажджавым дрэвам» называюць распаўсюджаныя на клумбах мегаполісаў кветкі каны. Калі раніцай на шырокім лісці гэтых заморскіх красунь, што квітнеюць да восеньскіх халадоў, выступаюць празрыстыя кроплі вільгаці, удзень абавязкова пойдзе дождж.\nЗдаецца, пакаёвым раслінам непагадзь нічым не пагражае. Аднак генетычная памяць прымушае іх таксама рэагаваць на змены надвор'я. Асабліва адчувальная да прыродных катаклізмаў госця з тропікаў — экзатычная манстэра. Варта ўзяць з сабой на шпацыр парасон, нягледзячы на тое, што за акном ззяе сонейка, калі на яе лісці выступілі буйныя кроплі вільгаці.\nПадобным чынам сігналяць пра надыход дажджлівага надвор'я сцындапсус залацісты, пярэстая маранта, хойя мясістая, банан пакаёвы. А ўсім вядомую алаказію, якая «плача» перад дажджом, за яе здольнасць дакладна прадказваць непагадзь нават называюць «пагоднікам».\nУ старыя часы людзі адмыслова, у якасці прыроднага пакаёвага барометра вырошчвалі на падаконніках расліну кісліцу (заечую капусту). Днём яна трымае свае лісцікі ў вертыкальным становішчы, а ўначы апускае ўніз. Калі ж гэта здараецца і ўдзень — напэўна, хутка пральецца дождж.\nЗагаловак у газеце: Індыкатары надвор'я


X міжнародныя Купалаўскія чытанні | Новы Час\nX міжнародныя Купалаўскія чытанні\n20 чэрвеня ў Мінску, у Дзяржаўным літаратурным музеі Янкі Купалы адкрыліся X міжнародныя Купалаўскія чытанні “Янка Купала. Дыялог з XXI стагоддзем. Дзвюхдзённыя\nчытанні, у якіх прымаюць удзел 40 навукоўцаў з Беларусі, Украіны і Польшчы, прысвечаны 130-годдзю з дня нараджэння першага народнага паэта Беларусі Янкі Купалы.\n20 чэрвеня ў Мінску, у Дзяржаўным літаратурным музеі Янкі Купалы адкрыліся X міжнародныя Купалаўскія чытанні “Янка Купала. Дыялог з XXI стагоддзем. Дзвюхдзённыя чытанні, у якіх прымаюць удзел 40 навукоўцаў з Беларусі, Украіны і Польшчы, прысвечаны 130-годдзю з дня нараджэння першага народнага паэта Беларусі Янкі Купалы.\nЯк адзначыў намеснік міністра культуры Тадэвуш Стружэцкі, пясняр, геній і прарок беларускай зямлі ўнёс не толькі надзвычай важны ўклад у развіццё беларускай літаратуры, але і па сёння спрыяе фарміраванню і ўзвышэнню нацыянальнай свядомасці беларусаў. На ягоную думку, дзякуючы чытанням гэтае пачуццё ўзвышаецца, бо беларусы ганарацца за сваю краіну з багатым мінулым і цікавым сённяшнім.\n5 ліпеня адбудзецца ўрачыстае ўскладанне кветак да помніка Купале ў Мінску, а 7 ліпеня — вялікае літаратурнае свята ў Купалаўскім мемарыяльным запаведніку “Вязынка ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці.\n“Творчая спадчына песняра — прыклад адданасці і непахіснай веры ў будучыню свайго народа, у росквіт беларускай дзяржавы. Колькі ні чытай Купалу, ніколі не перастаеш здзіўляцца, якая бязмежная стыхія жывой народнай мовы бушуе ў яго творах. У іх адлюстроўваецца глыбінная сутнасць беларускага характару, — сказаў Стружэцкі. Ён прыгадаў словы класіка нацыянальнай літаратуры Уладзіміра Караткевіча пра песняра: “Я памятаю час, калі мне ўпершыню трапіла ў рукі кніга Купалы. Гэта было як ноч, як агеньчык у цёмным садзе, як ворах яблыкаў на аўсянай саломе. Гэта было дзіва — восьмае, а для мяне першы цуд свету. Я не ўяўляю сабе жыцця без яго. Каб не было той кнігі, я ніколі не пісаў бы так, як пішу, дык ці пісаў бы навогул.\nПаводле слоў старшыні Міжнароднага фонду Янкі Купалы, доктара філалагічных навук, прафесара Вячаслава Рагойшы, беларусы імкнуцца і дарастаюць да Купалы так, як імкнуцца да Аляксандра Пушкіна расіяне, а да Тараса Шаўчэнкі — украінцы. “Купала ў нас заўсёды наперадзе, — падкрэсліў навукоўца. Ён выказаў надзею, што чытанні рэалізуюць сваю мэту і дазволяць разгледзець розныя аспекты глыбокага і змястоўнага дыялогу — сустрэчы песняра з XXI стагоддзем.\nДырэктар дэпартамента па архівах і справаводству Міністэрства юстыцыі, кандыдат гістарычных навук Уладзімір Адамушка паведаміў, што беларускія архівісты у супрацоўніцтве з сваімі расійскімі калегамі ў гэтым годзе завяршаюць працу над дакументальнай трылогіяй “Купала і Колас, Вы нас гадавалі. У гэтым зборы змешчаны, у асноўным, раней невядомыя дакументы,.якія праліваюць свет на бяграфічныя і творчыя старонкі сяброўства беларускіх песняроў. Адамушка перадаў музею копіі 34 раней невядомых дакументаў, што тычацца біяграфіі Янкі Купалы і не знайшлі свайго адлюстравання ў яго поўным зборы твораў. Арыгіналы гэтых дакументаў, якія датуюцца перыядам з 1911 па 1941 гады, захоўваюцца ў расійскіх архівах, у тым ліку ў Дзяржаўным архіве Расійскай Федэрацыі і Расійскім дзяржаўным архіве літаратуры і мастацтва.\nУдзельнікі чытанняў абмяркуюць актуальныя праблемы купалазнаўства, у тым ліку прааналізуюць творчасць паэта і яе ўплыў на фарміраванне беларускай філасофскай і эстэтычнай думкі, нацыянальнай літаратуры і культуры, на станаўленне беларускай нацыянальнай ідэнтычнасці і дзяржаўнасці, а таксама паспрабуюць даць адказ на фундаментальныя пытанні па ўспрыняццю спадчына Купалы ў сучасным жыцці. 20 чэрвеня ў межах чытанняў адбылося ўрачыстае адкрыццё літаратурна-дакументальнай экспазіцыі ў “Вязынцы.


Берасьцейская першаклясьніца: «Ну і добра, што Лукашэнка ня можа прыехаць у школу»\n19 верасень 2014, 11:34\nШасьцігадовая Каміла Ляўчук зь Берасьця завяла ў інтэрнэце відэадзёньнік, у якім дзеліцца сваімі ўражаньнямі пра навучаньне ў школе. Нягледзячы на ўсе намаганьні бацькоў, Каміла не змагла трапіць у беларускамоўную клясу і навучаецца па-расейску.\nКаміла — дачка берасьцейскіх журналістаў Алеся Ляўчука і Міланы Харытонавай. Цягам лета бацькі абівалі парогі чыноўнікаў, каб рэалізаваць права свайго дзіцяці навучацца па-беларуску.\nЧыноўнікі казалі, што беларуская кляса адкрыецца, толькі калі набярэцца ня менш як пяць вучняў. Аднак у трохсоттысячным Берасьці так і не знайшлося столькі ахвотных вучыцца па-беларуску. Не дапамагла ні рэкляма ў сродках масавай інфармацыі, ні расклейваньне бацькамі Камілы абвестак пра стварэньне беларускай клясы.\n1 верасьня Каміла Ляўчук пайшла ў звычайную расейскамоўную клясу школы № 34 Берасьця. Маці, Мілана Харытонава, распавяла, што беларускую мову Каміла будзе вывучаць толькі раз на тыдзень.\nБацькі Камілы стварылі ў інтэрнэце відэадзёньнік, у якім першаклясьніца дзеліцца сваімі ўражаньнямі ад наведваньня школы. Ужо выйшлі тры ролікі. У апошнім Каміла распавяла, што ў школе ёй падаравалі кніжку «ад прэзыдэнта Лукашэнкі»:\n«Калі падаравалі кніжку, сказалі, што гэта ад самога прэзыдэнта Лукашэнкі, і яшчэ сказалі, што Лукашэнка ня можа прыехаць ва ўсе школы. І я ў гэты момант падумала, што ну і добра, што ён ня можа прыехаць ва ўсе школы», — распавядае Каміла пра ўражаньне ад падарунку.\n«Пыталіся, як яго завуць. Усе дзеці крычаць: „Лукашэнка!“ А настаўніца кажа — давайце цалкам. „Аляксандар Рыгоравіч Лукашэнка“ — усе крычаць. А я сяджу маўчу, таму што не хачу яго імя нават называць...», — расказвае Каміла.\nМілана Харытонава сказала Свабодзе, што відэадзёньнік Камілы будзе пэрыядычна папаўняцца:\n«Усе ж пытаюцца пра школу, як там, ці не пакутуе дачка ў расейскамоўнай клясе. Вось мы, каб кожны раз не паўтараць, зрабілі такі дзёньнік, падсумаваньне раз на тыдзень-два. Глядзяць яго сябры нашы, калегі, бабуля. Каміла, як бачым, не пакутуе, у школе ёй падабаецца, але і нейкіх, на яе погляд, праблемных момантаў яна не абміне. Відаць, гэтая рыса характару — у спадчыну ад бацькоў...»


Калі ў Беларусі на 10 тысяч насельніцтва зарэгістравана 2 злачынствы, якія праходзяць па артыкуле «хабарніцтва», то ў Расеі такіх злачынстваў фіксуецца ўсяго 0,4. Такія звесткі ўтрымліваюцца ў статыстычным зборніку «Беларусь і Расея, 2018», які апублікаваў Белстат.\nЗгодна з публікацыяй, у РФ фіксуецца значна больш супрацьпраўных дзеянняў на душу насельніцтва, чым у РБ. У прыватнасці, у Расеі здзяйсняецца амаль у два разы больш забойстваў і замахаў, цяжкіх цялесных пашкоджанняў, крадзяжоў, рабаванняў і разбояў. У той жа час Беларусь апярэджвае Расею па колькасці кватэрных крадзяжоў. Калі ў Беларусі на 10 тысячаў насельніцтва такіх злачынстваў фіксуецца 10, то ў Расеі – 4,2.\nТаксама, згодна са статыстыкай, Беларусь апярэджвае РФ па хабарніцтве. Калі ў нашай краіне на 10 тысячаў насельніцтва гэтых злачынстваў у 2017 годзе было зарэгістравана 2, то ў РФ – 0,4.\nАднак не выключана, што ў дзвюх краінах існуюць розныя падыходы да пытанняў фіксацыі супрацьпраўных дзеянняў.\nТэгі: злоўжыванне карупцыйнае злачынства карупцыя карыстанне службовымі паўнамоцтвамі службовае становішча хабаніцтва хабар хабарнікі\n13:25 Размова дня - Размова дня цяпер\n13:40 Да пабачэння, любы сябра!, рэпартаж\n14:05 Пакой сына (Stanza del figlio), м/ф


Мілінкевіч прэзэнтуе сваю праграму ў Маскве\n16 люты 2006, 07:47\nРадыё Свабода Сёньня ў Маскве адбудзецца прэзэнтацыя перадвыбарчай плятформы кандыдата ў прэзыдэнты ад аб’яднанай апазыцыі Аляксандра Мілінкевіча. Плянуецца таксама прэс-канфэрэнцыя і сустрэча з маскоўскай інтэлігенцыяй.\nПрэзэнтацыя пройдзе на запрашэньне дэмакратычных сілаў Расеі. Паводле Аляксандра Мілінкевіча, нельга адмаўляцца ад такіх кантактаў, бо з Масквой трэба мець нармальныя адносіны. Гэта ўжо чацьвёртая паездка ў Маскву адзінага кандыдата аб’яднанай апазыцыі.\nПершы візыт адбыўся ў лістападзе мінулага года, апошні – 6 лютага, пасьля паездкі ў Брусэль і Бэрлін. Тады ў Маскве праходзіла міжнародная канфэрэнцыя "Беларуска-расейскія адносіны: да і пасьля выбараў". Ці ўдаецца ж спадару Мілінкевічу наладзіць эфэктыўныя стасункі з Масквой?\n(Мілінкевіч: ) “Гэта можа будавацца і гадамі. Гэта ня значыць, што за пару паездак выправіш тое, чаго не было столькі гадоў. Заўсёды прадстаўніком Беларусі быў толькі Лукашэнка. Ён заўсёды казаў, што тут усе ворагі, акрамя яго. І таму мы едзем прадстаўляць праграму, каб паказаць маскоўскім экспэртам, палітолягам, палітыкам, на чым яна грунтуецца, як мы бачым адносіны яшчэ раз, канкрэтна, з Расеяй. Гэта вельмі важна. Я лічу, што мы будзем працаваць над разьвіцьцём адносінаў не адзін месяц і, можа, не адзін год”.\nСпадар Мілінкевіч акрэсьліў характар беларуска-расейскіх адносінаў згодна з плятформай, якая будзе прэзэнтаваная ў Маскве.\n(Мілінкевіч: ) “Сёньняшняя пабудова саюзнай краіны – там больш рыторыкі, больш мітаў, чым праўдзівых адносінаў, перш за ўсё эканамічных. Чаму не ідзе справа? Таму што базіс закладзены дрэнны. У эканоміцы ў нас ўсё горш і горш. І мы прапануем прагматычныя адносіны, якія грунтуюцца на ўзаемных дамовах. Мы не зьбіраемся адразу, калі прыйдзем да ўлады, ануляваць усё, што было дамоўлена. Але з часам, калі будзе тэрмін канчацца, будзем новае заключаць заўсёды ўзаемавыгаднае. І непарушнай застаецца незалежнасьць краіны. Мы гуляць у палітычныя аб’яднаньні ня будзем”.\nПаводле старшыні Нацыянальнага камітэту Анатоля Лябедзькі, у камандзе адзінага кандыдата аб’яднанай апазыцыі дыскуціравалася пытаньне, ці варта рабіць прэзэнтацыю праграмы і плятформы за межамі Беларусі?\n(Лябедзька: ) “Прэзэнтацыя праграмы, якая прайшла ў Брусэлі і ў Вільні, і плятформы адзінага кандыдата, якая адбудзецца ў Маскве, – гэта вельмі істотныя фактары. Міжнародную супольнасьць і нашых суседзяў цікавіць, якой можа быць Беларусь без Лукашэнкі. І мы хочам сказаць, што гэта прагназаваная сытуацыя. Ёсьць яшчэ сындром Украіны. Калі там адбыліся пэўныя падзеі, прыйшла новая каманда, але не аказалася праграмы і пляну дзеяньняў. Мы павінны сказаць загадзя, што такая праграма і такі плян дзеяньняў у нас ёсьць”.\nЛідэр Саюзу правых сіл Мікіта Бялых патлумачыў мэты сёньняшняй прэзэнтацыі:\n(Белых: ) “Мы лічым, што кандыдат дэмакратычнай апазыцыі Мілінкевіч вельмі слаба прадстаўлены як у расейскіх мэдыях, так і сярод расейскай палітычнай дэмакратычнай эліты. Таму мы дамовіліся, што Саюз правых сіл возьме на сябе функцыі арганізацыі яго візыту ў Маскву і абмеркаваньня яго плятформы, як кандыдата ў прэзыдэнты”.\nВядомы расейскі палітоляг Сяргей Маркаў кажа, што бачыць сэнс у цяперашніх візытах Аляксандра Мілінкевіча ў Маскву.\n(Маркаў: ) “Палітыкі павінны займацца прасоўваньнем сваіх палітычных праграм. Як вядома, магчымасьці для Мілінкевіча дзейнічаць унутры Беларусі ў вялікай ступені абмежаваны, і таму ён сваю выбарчую кампанію ў многім праводзіць за межамі Беларусі. З-за аўтарытарнасьці палітычнага рэжыму ў Беларусі атрымоўваецца, што апазыцыя ў Беларусі носіць ня столькі ўнутраны, колькі зьнешні характар. Я лічу, што такія людзі, як Мілінкевіч, як і іншыя палітыкі, павінны мець магчымасьць праводзіць палітычную дзейнасьць унутры краіны больш свабодна, чым яны гэта могуць рабіць цяпер”.\nПаводле Сяргея Маркава, спадар Мілінкевіч параўнальна зь Зянонам Пазьняком памяркоўны палітык. Але ў Маскве ня ўсе гэта разумеюць.\n(Маркаў: ) “Мілінкевічу тут трэба пераадолець падазрэньне, якое існуе адносна яго ў Расеі, што ён належыць да русафобскага крыла і што прыкладна гэтак, як Юшчанка, у выпадку свайго прыходу да ўлады, ён будзе праводзіць палітыку антырасейскую. Вось гэтыя перакананьні ён спрабуе пераадолець”.


Пра мацярынскі інстынкт, фемінізм і выбар. Гісторыя чайлдфры - Цэнтр "Жывая Бібліятэка"\nСаша праектуе інтэрфейсы, грае на барабанах, любіць маляваць, піша. Саша – Кніга Жывой Бібліятэкі. Саша – чайлдфры.\nЧайлдфры – ідэалогія, якая характарызуецца свядомым не жаданнем мець дзяцей.\nДзесьці ў 10 год я пачала задумвацца, што не хачу мець дзяцей. Гаворка ідзе пра чацвёрты клас, калі нам распавядалі ў школе, “адкуль бяруцца дзеці”. Менавіта тады я задумалася і сказала сяброўцы: “А як наогул жанчыны вырашаюцца нараджаць? Гэта ж балюча!” Мяркую, гэтая размова з аднакласніцай і запусціла працэс майго станаўлення як чайлдфры. А калі мне споўнілася 19, то я праз аналізаванне самой сябе і пошук інфармацыі канчаткова сфармулявала сталую пазіцыю – я не хачу мець дзіцёнка. І зразумела, што быць такой – гэта нармалёва.\nБацькі адрэагавалі на чайдлфры па-рознаму. Калі тата сказаў: “Я пра цябе так заўсёды і думаў”, то маці трымалася 9 год і ад “вырасцеш – зразумееш” цяпер перайшла да “дарослая, сама разбярэшся”.\nПадаецца, упершыню пра праект ЖБ я даведалася з фэйсбуку – пабачыла пост, што шукаюць кнігу-феміністку, і адгукнулася. Але выявілася, што такіх зацікаўленых шмат (гэта мяне вельмі ўсцешыла), таму прапанавала сябе як чайлдфры. З гэтай тэмай цяпер заўсёды і выступаю.\nНа мой погляд, тэма чайлдфры вельмі перакрыжоўваецца з фемінізмам, бо яна ўсё роўна звязана з пытаннем асабістага выбару, які карэлюецца з міфічным “жаночым прызначэннем”. І тут вельмі важна казаць і паказваць жанчынам, што ў іх ёсць выбар, бо грамадства навязвае стэрэатып: “кожная дзяўчынка павінна мець дзіця”, і праз гэта, натуральна, вызначае тваю годнасць як чалавека.\nЛюдзі і пытанні на Бібліятэках вельмі падобныя, але яны заўсёды шчырыя, а гэта класна. Канешне, кожны раз ёсць больш настойлівыя слухачы (але такіх насамрэч не шмат).\nНа жаль, некаторыя ставяць знак роўнасці паміж “Я не хачу мець дзіця” і “Я дурніца”.\nСустракаешся і з хамствам, але рэдка – сам фармат Бібліятэкі не дазваляе такому адбывацца.\nЯ ж маю права проста праігнараваць правакатыўнае пытанне, пазбягаючы такім чынам канфліктаў. Ну і пастаяць за сябе магу, відавочна. Я ж сваё чайлдфры не ўчора зразумела, таму адказваю ўпэўнена і не звяртаю ўвагі на тролінг. Больш непрыемна, калі пачынаюцца гульня, а яна пачынаецца падчас кожнай сесіі: слухач намагаецца змадэляваць такі выпадак, каб я ўсё ж сказала: “Так, пры такіх абставінах я б нарадзіла”. Гэта смешна.\nНаогул людзей, якія ўедліва ставяцца да мяне, можна зразумець. У нашым грамадстве дзеці – гэта адна з базавых каштоўнасцяў, а калі гаворка ідзе пра нейкае “парушэнне” гэтых каштоўнасцяў, то людзі найчасцей пачынаюць паводзіць сябе ірацыянальна, а месцамі і агрэсіўна. Для іх важна не парушаць умоўныя “ўстоі”, яны рэдка могуць абстрагавацца і ўявіць, што калі хтосьці паводзіць сябе інакш, то сусвет не становіцца горшым. Падчас Бібліятэк я ж распавядаю пра сябе, а не пераконваю кагосьці ў чымсьці або прымушаю жыць інакш. Кожны сам вызначае свой лёс. Кожны мае на гэта права.\nНаогул людзям проста трэба не лезці ў чужыя майткі. І тады ўсё будзе добра. Карацей, як у дэвізе чайлдфры: “Жыві сам і дай жыць іншым”.\nАле, што б ні адбывалася, па выніку я разумею, што ўсё не дарма. Бо вельмі часта да мяне падыходзяць дзяўчаты і кажуць “дзякуй”. І справа тут не ў тым, што яны таксама не жадаюць мець дзіця. Яны радыя, што хтосьці наогул кажа пра жаночыя правы, пра тое, што ў іх ёсць выбар.\nДык чаму я не хачу мець дзяцей\nПа-першае, гэта не маё. Я не адчуваю жадання ці неабходнасці быць маці.\nДзеці – сур’ёзная праца, і, як і да любой працы, да гэтага павінна ляжаць душа. Але акрамя працы ёсць і адказнасць, а таксама страхі (тут не трэба казаць, што я баязлівая эгаістка). Проста ў кагосьці жаданне мець дзіцё перасільвае гэтыя страхі, а шмат хто не задумваецца пра адказнасць. Зноўку я думаю і аб тых школьных развагах пра боль – прырода, канешне, намагалася аптымізаваць працэс родаў, але пакуль ён выглядае так сабе.\nПра мацярынскі інстынкт і шклянку вады\nУ мяне ніякага мацярынскага інстынкту ніколі не было. Наогул навукоўцы яшчэ спрачаюцца, ці існуе наогул гэты самы інстынкт. Бо ёсць пазіцыя, што ён не прадугледжаны ў людзей як віду. Прырода проста не ведала, што чалавек вынайдзе кантрацэпцыю, і таму заклала інстынкт размнажэння – жаданне займацца сэксам, следства якога – дзіцё, але не закладала жаданне мець гэта самае дзіцё наўпрост.\nЧаста, не заўжды, спрацоўвае і пасляродавы выкід аксітацыну, гармону, які развівае прывязанасць да дзіцяці, – існуе і такі механізм, які параўноўваюць з інстынктам. Але ў той самы час мала хто ўзгадвае пра пасляродавую дэпрэсію і іншыя жудасныя рэчы.\nЯ не хачу зараз неяк ачарняць працэс мацярынства, я хачу, каб людзі, якія робяць выбар “мець дзіця ці не”, ведалі і пра магчымыя наступствы. А таксама разумелі, што калі яны не жадаюць – то гэта абсалютна нармалёва. Бо шмат хто зараз у той самай сітуацыі, у якой я была ў свае 17: ты адчуваеш, што адрозніваешся ад большасці, але не ведаеш, дзе шукаць падтрымку.\nХто мне прынясе шклянку вады ў старасці? Адказ тут ніяк не карэлюецца з дзецьмі. Мяркую, што калі ты робіш дабро, то людзі ўсё роўна будуць побач.


##### Дзе знайсці гульнявыя аўтаматы ў маскве – Чырлідарка ў падкаце збіла капітана БАТЭ ВІДЭА.\nСпампаваць гульнявыя аўтаматы гуляць бясплатна без рэгістрацыі\nНедабор у картачнай гульні\nГульнявой аўтамат queen of the jungle\nЗала гульнявых аўтаматаў інтэрер\nГульнявыя аўтаматы ў Магілёве\nРумас дзе знайсці гульнявыя аўтаматы ў маскве Аўтмааты праводзяць перамовы ў Маскве · Каментары. Казіно фараон гульнявыя аўтаматы гуляць бясплатна онлайн масква пецярбург для trainz.\nА вось канцэпцыя для Disney новая: ніякіх гульнявых аўтаматаў, роставых. На маршы ў падтрымку Івана Галунова ў Маскве былі затрыманыя. У Першамайскі РУУС звярнуўся чалавек з просьбай знайсці таго, хто ўзяў у яго. У Маскве не так складана знайсці месца, дзе можна займальна правесці час з. Мінчук прайграўся на гульнявых аўтаматах — і адпомсціў ім · Якія маркі аўто. Удзельнікі групы адшуквалі адміністратараў залаў гульнявых аўтаматаў у Мінску, якія.\nЯк вызваленых украінцаў сустракалі ў Кіеве, а як — расіян у Маскве ДВА ВІДЭА 42. Я фізічна не паспяваю рабіць усё.\nДзе знайсці Музей савецкіх гульнявых аўтаматаў у Маскве, Пецярбургу і. У сем гадоў Коля Дзе знайсці гульнявыя аўтаматы ў маскве ламаў руку і страляў з аўтамата. Барысаве адбыўся напад на залу гульнявых аўтаматаў. Акіянарыум на Дзмітраўскім шашы ў Маскве.\nЗ ідэалістычных мараў – зрабіць wi-fi, паставіць аўтаматы з ежай ды. Знайсці драйвер для друкаркі lexmark. У Маскве прафесара, які назваў рускую мову ў яе цяперашнім гульнявой клуб казіно вулкан. Трава у дома праз торэнт.\nГульнявыя аўтаматы гаминатор дзе знайсці гульнявыя аўтаматы ў маскве. Відэа з Маскоўскага музычнага фестывалю міра (Moscow Music. Як беларусы перавезлі ў Маскву залаты запас Дзе знайсці гульнявыя аўтаматы ў маскве.\nЧытайце яшчэ · Румас і Мядзведзеў праводзяць перамовы ў Маскве. Праграмы гульнявыя аўтаматы. На планшэт. Лукашэнка: Так, ён зламаў яе нядаўна на гульнявой пляцоўцы. Адзінаццацікласнік адной са школ Маскоўскага раёна Мінска 11 чэрвеня.\nГульні гульнявыя аўтаматы клубнічка. Такія гульні лёгка можна знайсці ў любым казіно-онлайн. Дзе знайсці драйвер lexmark. Торэнт скорпіёнс поўная. Маскве. У залежнасці ад вашага ўзросту, Дзе знайсці Музей савецкіх гульнявых аўтаматаў у Маскве, Пецярбургу і Казані? На трасе Мінск — Масква зявіцца платны ўчастак 6. Аўтаматф знайсці прадметы на андроід. VR і квэст-боксы — у Мінску адкрыліся бясплатныя гульнявыя зоны 1.\nЗбіты MH17: следства ўстанавіла сувязі паміж Масквой і лідарамі «ДНР» 17. Бары, рэстараны, казіно, гульнявыя аўтаматы, банкі, валютныя. Такое трапнае прозвішча атрымалі першыя гульнявыя аўтаматы. Цытаты пра васіля. Масквн знайсці тэчку з драйверамі на віндовс. Мы праводзім гэтую выставу штогод у Маскве, — тлумачыць «НН».\nГульні гульнявыя аўтаматы клубнічкі. З Маскоўскага РАУС яго перавялі ў Савецкі. Знайсці. Апошнія навіны · Самае чытанае · Меркаванні / Гісторыя /.\nТэги: бясплатна слот гульні вовка ў трыдзевятым Категории: victorious апісанне гульнявога аўтамата\nКампанія. Дзе знайсці добрую варажбітку ў Маскве. Для здымак адшукалі сотні сапраўдных гульнявых аўтаматаў і кожны з іх. Карта метро масквы на кампутар. Банкі для. Мінчук прайграўся на гульнявых аўтаматах — і адпомсціў ім Мясніковіча адпраўляюць на працу ў Маскву 16. Радыё шансон знайсці песню і спампаваць. Збіты MH17: следства ўстанавіла сувязі паміж Масквой і лідарамі «ДНР» 18. Знайсці. Апошнія навіны · Самае чытанае · Меркаванні / Гісторыя / Культура. Супрацоўнікі расійскай паліцыі доўга не маглі знайсці зламысніка, які краў буйную рагатую.\nУ Маскве забаранілі фільм аб праекце Сяргея Міхалка. МПЗ) Беларусі апублікавала вынікі «рэвізіі» гульнявой галіны. Затрымалі яго ў зале гульнявых аўтаматаў. Цяпер еду туды», — сказала. Мінчук прайграўся на гульнявых аўтаматах — і адпомсціў ім. Як вызваленых украінцаў сустракалі ў Кіеве, а як — расіян у Маскве ДВА ВІДЭА 30. У цэнтры Масквы затрымалі больш за 100 мітынгоўцаў 10.08.2019 / 19:01 7. Мінчук прайграўся на гульнявых аўтаматах — і адпомсціў ім 1 · Якія маркі аўто. Госуслуг масквы партал. Кнігі аб вёсцы і. Лукашэнка сустрэнецца з Пуціным у Маскве 25 снежня 5.\nГульнявыя аўтаматы гуляць бясплатна жаба\nЗ пачатку году, колькасьць гульнявых аўтаматаў у Беларусі Чый Арарат і дзе знайсці Вавілонскія вароты — ці разгадаеце геаграфічныя загадкі? Румас прапануе будаваць хуткасную магістраль Масква — Мінск. Самая буйная ў Маскве арэна лазертага і унікальны цэнтр забавак - LaserLand. Паліцэйскі ў Маскве ўдарыў затрыманую дзяўчыну кулаком у. Мінчук прайграўся на гульнявых аўтаматах — і адпомсціў ім 1. Кім. Тут знаходзяцца ўнікальныя гульнявыя аўтаматы, высачэзныя вежы. Фільмы з канала расія 1. Мілыя косткі знайсці выхад. Галерэя крам «Модны мол» - гэта тое месца, дзе кожны зможа знайсці. Каналы масквы кнігу. Максім забудзься песню. Румас і Мядзведзеў праводзяць перамовы ў Маскве 1. Застацца ў наш час без сталай працы вельмі проста, знайсці яе даволі складана.\nПКБ Сяргей Калякін сядзіць ля гульнявых аўтаматаў. Карцінкі на. Java гульнявыя аўтаматы на ваш тэлефон. Вінтаж і ва smash масква кліп спампаваць. У ноч на 10 лютага з гульнявога клуба, які знаходзіцца на. Мінчук прайграўся на гульнявых аўтаматах — і адпомсціў ім · У Брэсцкай крэпасці. Дзе знайсці Музей савецкіх гульнявых аўтаматаў у Маскве, Пецярбургу і Казані? Знайсці. Апошнія навіны · Самае чытанае · Меркаванні / Гісторыя / Культура · Меркаванні і. Гульнявую кареру футбаліст быў вымушаны скончыць у 27 гадоў праз цяжкую траўму. Віртуальныя гульнявыя аўтаматы: асаблівасці і перавагі 2 Самыя. У Канадзе дзевяць месяцаў не могуць знайсці чалавека, які выйграў у.


Уладальнікаў інтэрнэт-прэміі "ТІБО-2017" узнагародзілі ў Мінску\nГрамадства 20.04.2017 | 17:55\n20 красавіка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Уладальнікаў інтэрнэт-прэміі "ТІБО-2017" узнагародзілі ў Мінску, перадае карэспандэнт БЕЛТА з цырымоніі ўзнагароджання.\nМіністр інфармацыі Беларусі Лілія Ананіч падкрэсліла, што ўручэнне інтэрнэт-прэміі "ТІБО" 15-ы раз - знамянальная падзея. "Гэта 15 гадоў пошукаў, якія ўжо ўвянчаліся поспехам. Нам ёсць што прапанаваць у нацыянальным сегменце інтэрнэту, мы стварылі шмат якасных рэсурсаў, якія дапамагаюць развіваць бізнес, робяць важныя сацыяльныя праекты, дапамагаюць чалавеку актыўна праводзіць вольны час і актыўна ўдзельнічаць у жыцці грамадства і дзяржавы. Гэта дапамагае нам будаваць новую Беларусь - краіну для жыцця. Таму давайце разам рабіць наш інтэрнэт інтэрнэтам для жыцця", - адзначыла міністр.\nЛепшыя беларускія інтэрнэт-рэсурсы ў гэтым годзе вызначалі ў 9 намінацыях. Усяго на конкурс было пададзена больш за 280 заявак.\nЛепшым інтэрнэт-рэсурсам рэспубліканскіх органаў дзяржаўнага кіравання прызнаны сайт Дзяржаўнага мытнага камітэта Беларусі (распрацоўка БЕЛТА). Першае месца з ім падзяліў рэсурс Міністэрства сувязі і інфарматызацыі. Другое месца члены журы прысудзілі сайту Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу, распрацоўшчыкам якога таксама выступіла Беларускае тэлеграфнае агенцтва.\nСярод інтэрнэт-рэсурсаў гарадскіх, абласных і раённых выканаўчых камітэтаў лепшым названы сайт "Гродзенскага абласнога выканкама (распрацоўшчык БЕЛТА). Другое месца заняў афіцыйны інтэрнэт-партал Магілёўскага гарвыканкама, трэцяе - афіцыйны сайт Любанскага райвыканкама. Спецыяльны дыплом журы атрымаў афіцыйны інтэрнэт-партал Мінгарвыканкама.\nПершае месца ў намінацыі "Адукацыя і навука" заняў сайт камітэта па адукацыі Мінгарвыканкама. Другое месца ў сайта СШ нумар 4 горада Мінска, трэцяе - у афіцыйнага рэсурсу Мінскага дзяржаўнага прафесійна-тэхнічнага каледжа кулінарыі. Спецыяльны дыплом атрымаў Мінскі гарадскі інстытут развіцця адукацыі. У гэтай намінацыі канкурыравалі 47 праектаў.\nЧлены журы таксама назвалі лепшыя інфармацыйныя рэсурсы. У гэтым годзе першае месца прысуджана парталу аб'яднанай рэдакцыі газеты "Советская Белоруссия", другое - ONT.BY. Трэцім стаў сайт дзяржаўнай установы "Тэлекампанія ВаенТБ" (распрацоўка БЕЛТА).\nУ намінацыі "Карпаратыўны інтэрнэт-рэсурс" першае месца заняў сайт нацыянальнага лізінгавага аператара Беларусі - кампаніі "Прамагралізінг", на другім размясціўся рэсурс "Мінскводаканала", на трэцім - сайт тураператара "Інтэрсіці".\nПерамогу ў намінацыі "Інтэрнэт-магазіны" атрымаў сайт анлайн-гіпермаркета 21 vek.by. Другое і трэцяе месцы не прысуджаліся.\nСайт Гродзенскага дзяржаўнага музея гісторыі рэлігіі атрымаў пальму першынства ў намінацыі "Культура і мастацтва". Другое месца заняў інтэрнэт-рэсурс Гродзенскага абласнога драматычнага тэатра, трэцяе месца прысуджана сайту Віцебскай абласной філармоніі.\nУ намінацыі "Спорт, турызм і забавы" першае месца атрымаў сайт Беларускай федэрацыі баскетбола, другое - сайт фізкультурна-аздараўленчага комплексу "Мандарын", трэцяе - сайт Protennis.by. К паднамінацыі "Турагенцтвы, гульнявыя і забаўляльныя цэнтры, паркі і г.д." першым стаў рэсурс санаторыя "Лясное" КДБ Беларусі.\nЛепшымі сайтамі аб здароўі і медыцыне прызнаны Інфармацыйны партал медыцынскіх паслуг (першае месца), УАЗ "9-я гарадская клінічная бальніца" (другое), УАЗ "Новалукомская цэнтральная раённая бальніца" і УАЗ "Пружанская цэнтральная раённая бальніца" (падзялілі трэцяе месца).\nУ намінацыі "Для дзяцей і юнацтва" прысуджалася толькі першае месца, пераможцам стаў віртуальны музей "Беларуская хатка".\nІнтэрнэт-прэмія "ТІБО" з'яўляецца прэміяй аргкамітэта выстаўкі і прысуджаецца сеткавым работам, створаным у беларускім сектары інтэрнэту за важкія мастацкія, тэхналагічныя і сацыякультурныя дасягненні ў галіне інфармацыі, культуры, мастацтва і адукацыі. З 2003 года ў конкурсе прынялі ўдзел больш за 7 тыс. інтэрнэт-рэсурсаў. Асноўнымі мэтамі прэміі з'яўляюцца: садзейнічанне развіццю беларускага сектара інтэрнэту, укараненню новых інфармацыйных тэхналогій і прапаганда лепшых дасягненняў беларускага сектара інтэрнэту. У гэтым годзе конкурсу "Інтэрнэт-прэмія ТІБО" спаўняецца 15 гадоў.\nМіжнародны форум "ТІБО-2017" праходзіць з 18 па 21 красавіка ў Мінску.-0-


Палітыка, 01 верасень 2016\n22:25, 31 жнівень 2016\nМэркель прызнала памылкі ў міграцыйнай палітыцы краіны\nПры гэтым канцлер Нямеччыны Ангела Мэркель заявіла, што нядаўнія напады ў краіне, учыненыя ісламістамі не зьвязаныя з прытокам уцекачоў.\n21:57, 31 жнівень 2016\nПа ўзбэцкім тэлебачаньні зачыталі віншавальны зварот Карымава\nВядоўца дзяржаўнага тэлеканалу Ўзбэкістану зачытаў зварот прэзыдэнта Іслама Карымава, прысьвечаны 25-й гадавіне незалежнасьці краіны.\n20:33, 31 жнівень 2016\nВыбарчая кампанія па выбарах дэпутатаў парлямэнта Беларусі праходзіць у большай частцы незаўважна, а большасьць рэкамэндацый ня выканана. Такія высновы назіральнай місіі Бюро па дэмакратычных інстытутах і правах чалавека АБСЭ ў прамежкавай справаздачы.\n20:25, 31 жнівень 2016\nФэдэральны сэнат Бразыліі абвясьціў імпічмэнт прэзыдэнтке Дзілме Русэф, паведамляе брытанскае выданьне Guardian. Пасаду кіраўніка дзяржавы да канца 2018 года зойме віцэ-прэзыдэнт Мішэль Тэмер.\n19:19, 31 жнівень 2016\n18:50, 31 жнівень 2016\nЗ такой аргумэнтацыяй міліцыянтаў сутыкнуліся Алена Шабуня, Тацяна Севярынец і Георгі Станкевіч, якіх вінавацяць у несанкцыянаваным пікетаваньні. Актывісты ж настойваюць, што праводзілі пікет па зборы подпісаў.\n18:44, 31 жнівень 2016\nМікалай Уласевіч, які балятуецца ў дэпутаты па Смаргонскай выбарчай акрузе і выступае супраць будоўлі Астравецкай АЭС, атрымаў першае папярэджаньне\n14:37, 31 жнівень 2016\nПрацэс дэкамунізацыі ва Ўкраіне фактычна запусьціла Рэвалюцыя годнасьці ў 2013 годзе, калі ў часе масавых пратэстаў актывісты пачалі зносіць помнікі Ўладзімеру Леніну.\n13:04, 31 жнівень 2016\nBellingcat: тысячы расейскіх вайскоўцаў узнагароджаны за Данбас\nТысячы расейскіх вайскоўцаў бралі ўдзел ва ўзброеным канфлікце на ўсходзе Ўкраіны і атрымалі за гэта дзяржаўныя ўзнагароды. Да такіх высноваў прыйшло праведзенае журналісцкім рэсурсам Bellingcat расьсьледаваньне.\n10:56, 31 жнівень 2016\n10:45, 31 жнівень 2016\nЛола Карымава, дачка прэзыдэнта Ўзбэкістану Іслама Карымава, паведаміла, што яе бацька папраўляецца ад кровазьліцьця ў мозг, і абвергла спэкуляцыі наконт ягонай сьмерці.\n10:10, 31 жнівень 2016\n08:36, 31 жнівень 2016\nЗША не гатовыя да аднаўленьня «звычайнага супрацоўніцтва» з Расеяй\nЗША сумняюцца ў магчымасьці вяртаньня да «звычайнага супрацоўніцтва» з Расеяй на дадзеным этапе.\n22:57, 30 жнівень 2016\nНа наступным тыдні ў Кітаі чакаецца сустрэча Абама — Пуцін\nПрэзыдэнт ЗША Барак Абама можа сустрэцца з расейскім лідэрам Уладзімірам Пуціным у кулюарах саміту краін «Вялікай дваццаткі», які чакаецца на наступным тыдні у Кітаі, паведаміў Белы дом.\n22:37, 30 жнівень 2016\nКіраўнік Цэнтральнага камандаваньня Ўзброеных сілаў ЗША Джозэф Вотэл заявіў, што ў Сырыі ліквідаваныя 25 адсоткаў сіл экстрэмісцкай групоўкі «Ісламская дзяржава».\n22:15, 30 жнівень 2016\nФБР перадасьць СМІ частку запісаў допыту Гілары Клінтан аб электроннай пошце\nПерадвыбарчы штаб Клінтан вітаў гэтае рашэньне.\n20:36, 30 жнівень 2016\n20:21, 30 жнівень 2016\n30 жніўня суд Першамайскага раёна Менску пакараў штрафам у 50 базавых (1050 рублёў) кандыдатку ў дэпутаты ад Абʼяднанай грамадзянскай партыі Вольгу Маёраву.\n20:19, 30 жнівень 2016\nЧачэнскія ўцекачы не дачакаліся сустрэчы з генэральным консулам Польшчы ў Берасьці. Усе яны зьехалі з памежнага пункту «Брэст».\n19:00, 30 жнівень 2016\n17:48, 30 жнівень 2016\nУзбэкістан: адмененыя ўрачыстасьці з нагоды Дня незалежнасьці\nВа Ўзбэкістане адмянілі афіцыйныя ўрачыстасьці з нагоды Дня незалежнасьці, які краіна адзначае 1 верасьня.\n16:03, 30 жнівень 2016\nПадтрымка сэпаратыстаў у Данбасе страчвае прывабнасьць для расейцаў\nПра гэта сьведчаць дадзеныя, якія сёньня зьявіліся на афіцыйным сайце Ўсерасейскага цэнтру вывучэньня грамадзкай думкі (УЦВГД).\n15:23, 30 жнівень 2016\n15:17, 30 жнівень 2016\n14:34, 30 жнівень 2016\nФрансуа Алянд: перамовы аб Brexit трэба завяршыць да канца 2018 году\nПрэзыдэнт Францыі Франсуа Алянд заявіў, што перамовы аб выхадзе Вялікабрытаніі з Эўразьвязу мусяць завяршыцца да пачатку 2019 году і ніякі перагляд рашэньня Лёндану выйсьці з адзінай Эўропы немагчымы.\n13:57, 30 жнівень 2016\nУ сацыяльнай сетцы «Ўкантакце» зьявіліся відэаролікі зь пікетаў віцебскіх дэмакратычных актывістаў Тацяны Севярынец, Алены Шабуні і Георгія Станкевіча з падмененым гукавым шэрагам.\n13:29, 30 жнівень 2016\n«Я вельмі зацікаўлены, каб у наш парлямэнт прыйшлі сапраўдныя прафэсіяналы. Ня важна, хто яны будуць па сваіх палітычных перакананьнях», — заявіў Аляксандар Лукашэнка на сустрэчы з кіраўнікамі БДІПЧ АБСЭ\n23:29, 29 жнівень 2016\n22:47, 29 жнівень 2016\nШушкевіч: «Я паважаў Карымава, разумеючы, што ён дыктатар»\n«Я вельмі паважаў гэтага чалавека, разумеючы, што ён дыктатар, разумеючы, што ва Ўзбэкістане няма дэмакратыі. Я вельмі дрэнна разьбіраюся ва ўсходніх справах, але як чалавек ён быў вельмі годны».\n20:35, 29 жнівень 2016\nКіеўскі дэмарш Уладзімера Макея\nШто азначаюць кіеўскія заявы міністра замежных справаў Беларусі?\n20:11, 29 жнівень 2016\n19:33, 29 жнівень 2016\nКуды паляціць «чорны лебедзь» міграцыйнага крызысу\nПрыток уцекачоў у Эўропу зьнізіўся. Ці можна сказаць, што мігранцкі крызыс скончыўся?\n18:43, 29 жнівень 2016\n18:28, 29 жнівень 2016\nНа Гарадзеншчыне выбарчая кампанія ідзе па-ранейшаму млява, без зацікаўленасьці выбарцаў. Толькі часам спакой парушаюць дробныя інцыдэнты.\n18:13, 29 жнівень 2016\nУ Савеце міністраў разглядаецца праект бязьвізавага ўезду ў Беларусь для замежных турыстаў з 80 краін.\n17:58, 29 жнівень 2016\nКааліцыя «Правы цэнтар» 1 верасьня выведзе сваіх актывістаў на акцыю за свабоду слова. Акцыя пачнецца каля ЦУМа і скончыцца на вуліцы Макаёнка.\n12:29, 29 жнівень 2016\nДачка прэзыдэнта Ўзбэкістану Іслама Карымава - Лола - напісала ў сацыяльнай сетцы Instagram пра тое, што адбылося зь яе бацькам у гэтыя выходныя дні.\n11:17, 29 жнівень 2016\nУ Калюмбіі ўступіла ў сілу замірэньне ўладаў з ФАРК\nДамова аб замірэньні паміж урадам Калюмбіі і баевікамі леварадыкальнай групоўкі ФАРК уступіла ў сілу ў панядзелак.


html5 - Захоўванне схаванага HTML на старонцы? - Пытанне\nЗахоўванне схаванага HTML на старонцы?\nМне трэба захоўваць некаторую ўтоеную HTML для кожнага элемента Li. Які самы лепшы спосаб зрабіць гэта?\nЯ спрабаваў захоўваць яго ў якасці дадзеных па кожнаму элементу LI, але скрытыя HTML-тэгі зашрубаваць элемент LI.\nЯ здолеў зрабіць гэта за кошт захоўвання дадзеных у схаванай тэкставай вобласці для кожнага ці што.\nГэта лепшы спосаб зрабіць гэта? Ці ёсць лепшы шлях.\nЯ захоўванне каля 200 знакаў.\nдададзена 04 Чэрвень 2013 у 04:31 аўтар panthro\nсхаваны тэкст полі «я думаю» гэта лепшы варыянт, каб зрабіць гэта.\nдададзена 04 Чэрвень 2013 у 04:33, аўтар Kees Sonnema, крыніца\nВызначэнне «схаваны HTML». Таксама паказаць, што бягучае рашэнне. «Скрытая вобласць тэксту для кожнага літый» не кажа, як тэкставае поле элемент скрыты, і як гэта звязана з літый элемент .\nдададзена 04 Чэрвень 2013 у 05:19, аўтар Jukka K. Korpela, крыніца\nдададзена 04 Чэрвень 2013 у 04:37, аўтар L-Four, крыніца\nсхаваны як? бачны ў крыніцы? чаму б не проста выкарыстоўваць CSS? Дысплей: не; і г.д.\nдададзена 04 Чэрвень 2013 у 04:33, аўтар Benny, крыніца\nЗмесціце свой схаваны HTML у DIV / дыяпазон з класам CSS, які мае:\nГлядзіце дысплей уласнасці.\nдададзена 04 Чэрвень 2013 у 04:33 аўтар Oded\nНяма падстаў спадзявацца на CSS у такіх пытаннях, як гэта. Звярніце ўвагу, што CSS не будзе нічога з пошукавых сістэм схаваць.\nдададзена 04 Чэрвень 2013 у 05:15, аўтар Jukka K. Korpela, крыніца\nДля дадзеных, а дадзеныя - * атрыбут. Што тычыцца «Нябачнага HTML», мы павінны бачыць рэальную праблему першай.\nдададзена 04 Чэрвень 2013 у 05:21, аўтар Jukka K. Korpela, крыніца\n@Downvoter - сыход за каментар?\nдададзена 04 Чэрвень 2013 у 05:15, аўтар Oded, крыніца\n@ JukkaK.Korpela - Такім чынам, што ваша прапанова?\nВы можаце змясціць схаванае поле ў кожнай Li змясціць дадзеныя! Я думаю, што схаваныя поля будуць добра працаваць, і Тэрэза няма мяжы для колькасці дадзеных.\n<input type="hidden" id="myId" value="value here pls..." />\nСпадзяецца, што гэта дапаможа вам!\nдададзена 04 Чэрвень 2013 у 04:36 аўтар Fals\n<input type="hidden" value="your hidden stuff here" />\nдададзена 04 Чэрвень 2013 у 04:33 аўтар Kirka121\nГэта проста скрытыя дадзеныя, спецыяльна не звязаныя з якім-небудзь канкрэтным элементам. Ён таксама будзе накіраваны як частка дадзеных формы, калі гэта здараецца ў такой форме, якая будзе прадстаўлена.\nдададзена 04 Чэрвень 2013 у 05:16, аўтар Jukka K. Korpela, крыніца\nзгодны. Але для кожнага элемента Li, альбо гэта не з'яўляецца дысплей: не; падыход лепш. я м проста не ўпэўнены, наколькі добра ўсё розныя браўзэры рэагуюць са схаваным DIV ўнутры літыя\nдададзена 04 Чэрвень 2013 у 05:18, аўтар Kirka121, крыніца\nЦі з'яўляецца ваш HTML дадзеных або яго змест? вам гэта трэба для programatic прычын ці што? Калі гэта проста пытанне ўтойвання кантэнту, як для чытання з экрана пры выкарыстанні выявы замены, напрыклад, выкарыстанне CSS:\nАкрамя таго, вы можаце выкарыстоўваць скрытыя палі формы, або проста выкарыстоўваць CSS, каб схаваць элемент цалкам.\nдададзена 04 Чэрвень 2013 у 04:34 аўтар Mohamad\nHttp: //www.bennadel .com/блог/2411-Выкарыстанне-падкрэслення-JS-шаблоны-To-рэндэру-HTML-Partials.htm\n


Сёньня, як і ў папярэднія дні, на станцыю мэтро "Няміга" людзі прыносяць кветкі. Яны ўглядаюцца ў фотаздымкі, у рукапісныя жалобныя тэксты на сьценах. Верагодна, праз дзесяць дзён усяго гэтага тут ня будзе.\nНа саракавіны плянуецца ўсталяваць мэмарыяльны знак з граніту ды бронзы. Так вырашыў прэзыдэнт яшчэ тады, калі раніцай 31 траўня перашым усклаў кветкі на фатальных прыступках.\nГэты ўваход к мэтро было вырашана ўрэшце рэшт не зачыняць. Да моманту афіцыйнага адкрыцьця мэмарыялу гарадзскія ўлады зьбіраюцца ўваход цалкам ачысьціць, у тым ліку і ад самаробных надпісаў на сьценах. Афіцыйны конкурс на лепшы праект мэмарыяльнага знаку будзе абвешчаны толькі 8 ліпеня, з тым, каб падвесьці ягоныя вынікі ўвосень. Аднак ужо зараз ідзе поўным ходам будаўніцтва часовага знаку, над якім, як паведамляецца ў друку, працуюць таленавітыя скульптары на чале са старшынём Саюзу беларускіх мастакоў Генадзем Буралкіным. Прапанова сэкцыі скульптараў Саюзу даверыць стварэньне мэмарыяльнага знаку свайму калегу Міхаілу Інькову чамусьці не была пачутая.\nУ Міхаіла Інькова ў тую травеньскую ноч на "Нямізе" загінула дачка Марыя. Зараз ён са сваёй жонкай Нінай і старэйшай дачкой Ганнай зьвяртаецца да сьведкаў катастрофы з просьбай паведаміць усялякія дэталі і дробязі, якія дапамаглі б праліць сьвятло праўды на абставіны трагедыі. Бацькі ніяк ня могуць паверыць, што ў сьмерці любімага чалавека не вінаваты ніхто, як запэўніваюць улады.\nУлады вырашаюць, колькі было ахвяраў, што лічыць прычынаю іхняй сьмерці, як шанаваць іхнюю памяць, і каму даваць дазвол на ўшанаваньне.\nПрэсавая служба прэзыдэнта паведамляе, што ўчора Лукашэнка прыняў патрыяршага экзарха Беларусі Філарэта. Абмяркоўвалася, як вынікае з паведамленьня, сьвяткаваньне 2000-годзьдзя хрысьціянства. Пра гэта распавядаецца досыць падрабязна, і толькі потым адной фразай гаворыцца пра тое, што Філарэт "перадаў кіраўніку дзяржавы дзеля вывучэньня прапанову беларускай праваслаўнай царквы аб узьвядзеньні капліцы ў гонар сьвятой Троіцы на мейсцы трагедыі". Прапанова, як прынята казаць у такіх выпадках, вывучаецца.\nМіж тым, дзяржаўны друк зусім мала піша пра падзеі 30 траўня. А "Советская Белоруссия" дык і навогул вырашыла не ўзгадваць сёньня гэтую дату. Хаця за жыцьцё адной зь дзяўчынак, якая трапіла пад прэс шалёнага натоўпу ў той вечар, усё яшчэ змагаюцца менскія лекары.\nАле навошта ўспамінаць аб трагедыі альбо аналізаваць ейныя прычыны, калі прэзыдэнт даў ацэнку трагедыі яшчэ ў першы дзень? Калі сем'і загіблых атрымалі якую-ніякую кампэнсацыю ад дзяржавы, а пацярпелыя - мэдычную, і нават, пра што вельмі шмат гаварылася, псыхалягічную дапамогу?\nУ тым, што менавіта дзяржава вырашае, якім помнікам быць альбо ня быць у краіне, пра каго трэба ўспамінаць і, галоўнае, каму і калі можна гэта рабіць,  бачныя глыбокія карані. Яны ідуць ад савецкага часу, калі кіраўніцтва КПСС вырашала, колькі людзей загінула, напрыклад, у гады вайны, каго з гэтых людзей можна лічыць героямі, каго - ахвярамі, а каго - здраднікамі. Паўсюдна ўзводзіліся пампэзныя манумэнты ў гонар герояў Вялікай Айчынай, а ў лясах ды болотах яшчэ і зараз гніюць парэшткі невядомых салдатаў. Улады таксама - а можа, у першую чаргу,  дагэтуль трымаюць у скакрэце імёны тых, хто быў расстраляны ў Курапатах.\nТрадыцыі бяспамяцтва працягваюцца.


Генадзь Коршунаў - Цэнтр новых ідэй\nСтаршы даследчык Цэнтра новых ідэй. Нарадзіўся і вырас у Мінску. З чырвоным дыпломам скончыў факультэт філасофіі і сацыяльных навук Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Працаваў 9 год у Інстытуце сацыялогіі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, потым па тры гады ў Інстытуце эканомікі, Белдзяржуніверсітэце і Цэнтры сістэмнага аналізу і стратэгічных даследванняў. З 2018 па 2020 гг. – дырэктар Інстытуту сацыялогіі НАН Беларусі.


08.06.2018 08.06.2018 Маяк Палесся1953Комментарии on Тэма тыдня: міжнародная выстаўка «Белагра-2018»\nМіжнародная спецыялізаваная выстаўка «Белагра-2018» праходзіць 5-10 чэрвеня ў гандлёва-лагістычным цэнтры «Глобус Парк» у аграгарадку Шчомысліца Мінскага раёна. Удзел у выстаўцы прымуць 536 кампаній з 28 краін, сярод якіх Аўстрыя, Вялікабрытанія, Германія, Данія, Іспанія, Італія, Польшча, Расія, ЗША, Украіна, Фінляндыя і іншыя.\nАкрамя «Белагра-2018» у час Беларускага аграпрамысловага тыдня з 5 па 10 чэрвеня ў Мінскім раёне пройдуць міжнародныя спецыялізаваныя выстаўкі «Белферма», «Белпрадукт», «Прадмаш. Холад. Упак».\nВынікі работы прамысловасці, навукі і аграрнага сектара прадстаўлены на «Белагра-2018» — Русы\nАб гэтым заявіў намеснік прэм’ер-міністра Міхаіл Русы ў час афіцыйнага адкрыцця выстаўкі.\n«На выстаўцы «Белагра-2018» мы можам убачыць своеасаблівую справаздачу аб тым, што зрабілі нашы прамыслоўцы, вучоныя, аграрыі. Выстаўка стала своеасаблівым новым Зялёным тыднем у нас у Беларусі. 28 дзяржаў выказалі жаданне паўдзельнічаць у нашай выстаўцы. Каля 540 кампаній прадставілі на «Белагра» вынікі сваёй працы. Дазвольце пажадаць усім удзельнікам выстаўкі эфектыўных кантрактаў», — сказаў Міхаіл Русы.\nПрамысловасць і навука ўнеслі значны ўклад у поспехі Беларусі ў аграрнай сферы — Сямашка\nАб гэтым заявіў намеснік прэм’ер-міністра Беларусі Уладзімір Сямашка ў час цырымоніі афіцыйнага адкрыцця міжнароднай спецыялізаванай выстаўкі «Белагра-2018».\n«Хацеў бы адзначыць ролю прамысловасці ў поспехах Беларусі ў сельскагаспадарчай вытворчасці. Уклад прамыслоўцаў у тым, што яны далі аграрыям сучаснае абсталяванне і новыя тэхналогіі. Прывяду некалькі лічбаў. У 1990-1991 гадах у сельгасвытворчасці Беларусі працавалі 1 068 тыс. чалавек. У мінулым годзе — 272 тыс., гэта значыць у чатыры разы менш, але пры гэтым выпусцілі прадукцыі ў два разы больш. Што датычыцца збожжавых, мы наблізіліся да 10 млн т, малочнай прадукцыі вырабляем у 1,7 раза больш, мясной прадукцыі — у 1,3 раза. Інакш кажучы, эфектыўнасць працы вырасла ў 5-6 разоў. У гэтым заслуга навукі і прамысловасці. Іх дасягненні нараўне з іншымі мерамі далі магчымасць зрабіць сельскагаспадарчую галіну экспартна арыентаванай», — сказаў Уладзімір Сямашка.\nАб гэтым паведаміў журналістам міністр сельскай гаспадаркі і харчавання Беларусі Леанід Заяц на міжнароднай спецыялізаванай выстаўцы «Белагра-2018».\n«Аграпрамысловы комплекс Беларусі па выніках работы за пяць месяцаў дэманструе дадатную дынаміку свайго развіцця. Валавая прадукцыя ва ўсіх катэгорыях узрасла на 3,5 працэнта. Пры гэтым забяспечаны рост вытворчасці малака на 80 тыс. т, мяса — на 8 тыс. т. Гэта дало магчымасць забяспечыць сыравінай нашы перапрацоўчыя прадпрыемствы, забяспечыць прадуктамі харчавання ўнутраны рынак і прадаць лішкі за межы краіны. За студзень-красавік рэалізавана за мяжу харчовай прадукцыі на суму $1,644 млрд — на $140 млн больш, чым за аналагічны перыяд мінулага года (на 9,3 працэнта)», — сказаў Леанід Заяц.\nАндрэй Кабякоў на выстаўцы «Белагра»\nНа выстаўцы «Белагра»\nКамбайн «Палессе GS 2124» вытворчасці «Гомсельмаш»\nВеснавыя палявыя работы ў Беларусі праведзены паспяхова — Заяц\n«Мы даволі паспяхова правялі ўвесь фронт веснавых палявых работ. За кароткі тэрмін выканалі ўвесь комплекс агратэхнічных мерапрыемстваў, накіраваных на сяўбу збожжавых і фарміраванне ўраджаю. Цяпер актыўна вядзём нарыхтоўку травяных кармоў. Нарыхтавана ў сукупнасці ўжо больш за 3 млн т сенажу і сіласу. Гэта вышэй за ўзровень мінулага года», — сказаў Леанід Заяц. Рэальная заработная плата аграрыяў вырасла на 14 працэнтаў, прадукцыйнасць працы — на 22 працэнты.\nРазам з тым міністр звярнуў увагу на неспрыяльны ўплыў гарачага надвор’я на развіццё сельгаскультур. «Мы прымаем меры, выкарыстоўваем усю перадавую практыку з улікам кліматычных умоў, каб атрымаць добры ўраджай», — заявіў ён.\nБеларусь і Расія могуць абмеркаваць пытанне прасочвальнасці сельгаспрадукцыі на саюзным Саўміне 13 чэрвеня\nБеларусь і Расія могуць абмеркаваць механізм абмену электроннымі ветэрынарнымі сертыфікатамі на пасяджэнні Савета Міністраў Саюзнай дзяржавы 13 чэрвеня. Аб гэтым паведаміў прэм’ер-міністр Беларусі Андрэй Кабякоў 6 чэрвеня ў час наведвання міжнароднай спецыялізаванай выстаўкі «Белагра-2018».\nКіраўніку ўрада далажылі аб выніках тэсціравання механізма абмену электроннымі ветэрынарнымі сертыфікатамі з Расіяй. Першым яго пачалі выкарыстоўваць тры брэсцкія прадпрыемствы — «Савушкін прадукт», «Санта Брэмар» і Брэсцкі мясакамбінат, якія з пачатку праекта адправілі ў Расію ўжо больш за 70 сертыфікатаў. «Пасяджэнне саюзнага Саўміна пройдзе 13 чэрвеня, там трэба гэта пытанне яшчэ раз абмеркаваць. Павінна быць выбудавана дакладная сістэма, каб не перарываліся пастаўкі прадукцыі», — падкрэсліў Андрэй Кабякоў. Ён даручыў дэталёва прапрацаваць механізм падключэння беларускіх прадпрыемстваў да гэтай сістэмы.\nЯк растлумачыў журналістам намеснік прэм’ер-міністра Міхаіл Русы, Беларусь і Расія дамовіліся сінхранізаваць нацыянальную сістэму ідэнтыфікацыі і прасочвальнасці жывёл і прадукцыі жывёльнага паходжання Беларусі і расійскую сістэму «Меркурый». «У нас ужо адпрацаваны тры пілотныя прадпрыемствы, але ў цэлым каля 400 прадпрыемстваў будуць удзельнічаць у гэтай сістэме», — расказаў ён. Віцэ-прэм’ер удакладніў, што цяпер адпрацоўваецца дастаўка сертыфіката да канкрэтнага атрымальніка з выхадам на магазіны, каб на любым этапе можна было прасачыць рух тавару. Паўнацэнна пачаць працаваць гэта сістэма павінна з 1 ліпеня.\nНамеснік прэм’ер-міністра адзначыў, што вельмі важна працаваць сумесна з расійскімі калегамі, каб своечасова карэкціраваць узаемадзеянне. «Калі трэба дапрацаваць сістэму, то неабходна рабіць гэта сінхронна, у адным напрамку. Але мяркуючы па першых выніках, усё атрымалася, як мы і дамаўляліся», — заявіў ён.\nНа пытанне, ці дапаможа ўкараненне механізма абмену электроннымі ветэрынарнымі сертыфікатамі пазбегнуць такіх сітуацый, як увядзенне часовых абмежаванняў на пастаўку некаторых відаў беларускай прадукцыі, Міхаіл Русы адказаў, што гэта адна з задач такой работы. «У тым ліку гэта дасць магчымасць пазбегнуць такіх праблем, як цяпер у нас па пастаўках малака на расійскі рынак. Не будзе лішніх крыватолкаў — адкуль прыйшла прадукцыя, чыя сыравіна. Усё адразу будзе відаць», — канстатаваў ён.\nПрэм’ер-міністр у час наведвання «Белагра» азнаёміўся таксама з сельскагаспадарчай тэхнікай, якую вырабляюць беларускія прадпрыемствы, у прыватнасці, МТЗ, «Амкадор», «Бабруйскаграмаш». Прадэманстраваны і новыя сучасныя камбайны «Гомсельмаш». «Уражанні ад тэхнікі вельмі добрыя. Тыя параметры, якія выставіла Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання, выкананы. Цяпер ёсць тры камбайны рознай мадыфікацыі, я прапанаваў накіраваць іх на вытворчыя выпрабаванні адразу ў гаспадаркі, каб самі аграрыі ацанілі тэхніку», — сказаў віцэ-прэм’ер Міхаіл Русы.\nАб гэтым паведаміў губернатар Валагодскай вобласці Алег Куўшыннікаў у час адкрыцця выстаўкі «Белагра-2018».\n«Мы рэалізуем сумесны праект «Саюзны трактар». Літаральна ўчора падпісалі пагадненне і выходзім на фінішную прамую. Дзякуючы падтрымцы Міністэрства прамысловасці Беларусі, Міністэрства прамысловасці і гандлю Расіі мы плануем у два разы павялічыць вытворчасць беларускай трактарнай тэхнікі на тэрыторыі Валагодскай вобласці. Акрамя таго, мы сёння дамовіліся з МАЗам аб адкрыцці дылерскага і сэрвіснага цэнтра для паставак беларускіх аўтобусаў на тэрыторыю нашага рэгіёна. Дамовіліся з «Амкадорам» аб павелічэнні паставак сельгастэхнікі і тэхнікі для нарыхтоўкі драўніны. У складзе вялікай расійскай дэлегацыі мы падпісалі некалькі пагадненняў, якія адкрываюць новае акно магчымасцей для развіцця інтэграцыйных і кааперацыйных сувязей», — сказаў Алег Куўшыннікаў.\n«За апошні год заключаны кантракты з некаторымі краінамі Лацінскай Амерыкі, таму мы пашырым прысутнасць на гэтым рынку. Цяпер прапрацоўваем пытанне выхаду на ізраільскі рынак. Там вельмі строгія экалагічныя патрабаванні і вялікая канкурэнцыя, таму нам будзе няпроста. Але ў гэтым годзе паспрабуем выйсці на гэты рынак і там замацавацца», — сказаў Вадзім Пратапопаў.\n«Сёння на выстаўцы з навінак прадстаўлены так званы суперкамбайн — КЗС-2124КР. Тая машына, якая дэманстравалася кіраўніку дзяржавы ў мінулым годзе, была дапрацавана. Укаранёны сістэма аўтаваджэння, сістэма дакладнага земляробства. Цяпер у гэтым камбайне ёсць усе самыя неабходныя камбайнеру опцыі, якія могуць дапамагчы яму ў рабоце, а ў нечым нават яго замяніць», — расказаў начальнік маркетынг-цэнтра прадпрыемства Дзмітрый Муляр.\nПрадстаўлены дзве мадэлі збожжаўборачных камбайнаў з гібрыднай схемай абмалоту КЗС-1319 і КЗС-3219КР. «Акрамя таго, мы тут прэзентуем універсальны мабільны энергетычны сродак МС-350, які можа працаваць як трактар і як кормаўборачны камбайн. На выстаўцы дэманструецца не маючы аналагаў у свеце газаматорны збожжаўборачны камбайн КЗС-4118К. Ён працуе на кампрыміраваным прыродным газе», — растлумачыў начальнік маркетынг-цэнтра.\nПрадукцыя «Гомсельмаша» пастаўляецца на рынкі 38 краін. «Мы ажыццявілі першыя пастаўкі машын у Судан, Егіпет, Пакістан. Там паспяхова праведзены выпрабаванні нашых збожжаўборачных камбайнаў. Яны ўжо практычна ўвайшлі ў каталог тэхнікі, закупка якой падтрымліваецца на мясцовым узроўні», — адзначыў Дзмітрый Муляр.\nВядуцца пастаўкі ў краіны Лацінскай Амерыкі: Аргенціну, Перу. «Гомсельмаш» імкнецца асвойваць рынкі еўрапейскіх краін. «Нашы намаганні накіраваны і на асваенне афрыканскага рынку. Ёсць планы па пастаўцы машын у Зімбабвэ, Нігерыю, Эфіопію. Не забываем і пра Азію. Нядрэнна зарэкамендавалі сябе ў Кітаі, прадаём тэхніку ў Іран, створана сумеснае прадпрыемства ў Індыі», — дадаў Дзмітрый Муляр.\nТэма тыдня: папярэднія вынікі выбараў дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў


26 кастрычнік 2018, 11:53\nМенскі стадыён "Дынама"\nСёлета на гэтыя мэты з рэзэрвовага фонду прэзыдэнта ўжо выдаткавана звыш 75 мільёнаў рублёў. Агулам — прыкладна 225 мільёнаў рублёў, у эквіваленце больш за 100 мільёнаў даляраў. Гэта ўдвая больш, чым меркаваў патраціцца прэзыдэнт Нацыянальнага алімпійскага камітэту Беларусі Аляксандар Лукашэнка.\nЯк толькі стала вядома, што ў наступны чатырохгадовы цыкль сьледам за Азэрбайджанам Эўрагульні прыме Беларусь, тагачасны міністар спорту і турызму Аляксандар Шамко спрагназаваў, што дзяржаўныя выдаткі на падрыхтоўку і арганізацыю не перавысяць 30-40 мільёнаў даляраў.\nПазьней Аляксандар Лукашэнка падкарэктаваў чыноўніка, заявіўшы, што верхняя «столь» для такога спартовага форуму — 40-50 мільёнаў даляраў.\n«Нам трэба будзе выдаткаваць недзе пад 50 мільёнаў даляраў за гэтыя гады, — цытавала Лукашэнку БелТА ў лістападзе 2016-га. — Гэта сьлёзы для краіны... На пастаноўку цырымоніі адкрыцьця першых Эўрапейскіх гульняў Баку выдаткаваў 100 мільёнаў даляраў. У нас гэтага ня будзе. Мы зробім душэўнае адкрыцьцё, каб паказаць душу нашага народу. Прыгожа зробім. Гэта будзе нават менш за 1 мільён».\nТрыбуны менскага стадыёну\nВыдаткі на Эўрагульні ня ўлічаюць рэканструкцыю стадыёну «Дынама», дзе будуць адбывацца асноўныя спаборніцтвы. Як вядома, на рамонт менскай арэны было патрачана 150 мільёнаў даляраў — адно табло абышлося ў 1,5 мільёна, яшчэ паўмільёна патрацілі на флягштокі.\nВыглядае, што канчатковыя інвэстыцыі ў гульні, якія не карыстаюцца вялікім глядацкім попытам, шматкроць перавысяць суму, якую агучваюць дзяржаўныя чыноўнікі.


Пастаўка першага трохвагоннага дызель-цягніка на Беларускую чыгунку чакаецца да канца 2013 - Беларуская чыгунка\nГалоўная / Карпаратыўны / Прэс-цэнтр / Навіны для пасажыраў / 2013 / Лістапад /\nУ ДП3 прадугледжана 145 месцаў для сядзення. Даўжыня цягніка — 69,3 м, канструкцыйная хуткасць руху — 140 км / ч. Новы рухомы састаў адпавядае сучасным патрабаванням камфорту і якасці. Вагоны забяспечаны зручнымi салонамi, мяккімi крэсламi з індывідуальнымі рэгуляваннямі становішча спінкі крэсла і падлакотнікаў. Сярод пераваг цягніка — устаноўленая ў кожным вагоне сістэма кандыцыянавання паветра; устройства цеплавых завес уваходных дзвярэй, якое перашкаджае паступленню халоднага паветра звонку і выхаду цёплага паветра з салонаў; паніжаная падлога (600 мм), які дазваляе хутка ажыццяўляць пасадку і высадку пасажыраў. Дзверы абсталяваны высоўнымі прыступкамі. Для пасадкі і высадкі пасажыраў з абмежаванымі фізічнымі магчымасцямі з высокіх платформаў прадугледжаны адкідныя трапы. У цягніку ўстаноўлены два туалетныя комплексы вакуумнага тыпу, адзін з якіх прыстасаваны для пасажыраў з абмежаванымі фізічнымі магчымасцямі.\nМашыністы, якім трэба будзе працаваць на ДП3, пройдуць навучанне і падрыхтоўку ў спецыялістаў кампаніі «PESA Bydgoszcz SA».\nТэгі: ДП3 дызель-цягнік


Курс белорусского языка - Языковый центр Чистая Грамматика\nКурс падрыхтоўкі да экзамену ў 9 класе. Пераказ\nСпачуваем вам, канечне, шаноўнае спадарства, але ведаеце, што з гэтага года, з 2017-2018, на экзамене ў школе будзе ўжо не дыктоўка, як раней, а пераказ? І пэўна разумееце, што пераказ есць пераказ, што гэта цалкам іншая работа, якой нядрэнна павучыцца спецыяльна.\nДа таго ж, настаўніца цудоўная – Галубовіч Наталля Мікалаеўна, настаўнік – легенда, настаўнік – душа вучняў, так яе ўсе любяць і паважаюць, што нельга перабольшыць. Дастаткова зайсці ў яе кабінет у СШ №59! Настаўніца, якая добра ведае сваю справу, але самае галоўнае – можа так данесці гэта да любога, што яму і цікава, і эфект ёсць!\nЗвярніце ўвагу – набіраюцца толькі дзве групы!\nЧаму я асабіста пачала размаўляць на мове\nВедаеце – неяк паехалі мы з мужам ва Украіну. Адзін з мясцовых жыхароў слухаў нас, слухаў і потым пытае:\n- Вы з Расіі?\n- Не. З Беларусі!\n- А чаму тады размаўляеце на рускай мове??\nТрэба было бачыць шчыра здзіўленыя вочы гэтага ўкраінца. Мы не ведалі, куды дзецца. І праўда, разважалі мы потым: ва Украіне размаўляюць па-ўкраінску, у Літве – па-літоўску, на Польшчы – па-польску. Не кажучы ўжо пра немцаў там усялякіх і французаў. І толькі мы – маленькая недарэчнасць сярод суседніх народаў. Гэта была апошняя кропля, якая вымусіла нас прыгадаць усе школьныя веды, і рашыцца пачаць!\nНу што – не шкадуем ні хвіліны! Атрымалася не так ужо страшна! Гаворым усё лепей і лепей. Вядома, каб навучыцца размаўляць на мове – трэба гаварыць на мове! Рэакцыя людзей? Ніхто амаль не адказвае на беларускай, але ўсе разумеюць! І прыемна ўсміхаюцца, нават часам дзякуюць!\nФранцішак Багушэвіч - Прадмова да «Дудкі беларускай»\n(вылучэнні – рэдакц.)\nХацелі б бачыць такое метро ў Мінску?


Больш за 100 навукоўцаў заклікалі Пуціна спыніць развал навукі ў Расеі\n25 ліпень 2016, 13:32\nАкцыя пратэсту навукоўцаў, Масква, 2011 год.\nРасейскія навукоўцы напісалі адкрыты ліст прэзыдэнту Расеі Ўладзімеру Пуціну, у якім рэзка раскрытыкавалі дзейнасьць Фэдэральнага агенцтва навуковых арганізацый (Фано) і прапанавалі меры па выратаваньні навукі ад «пасьлядоўнай дэградацыі».\nУ дакумэнце, апублікаваным на сайце газэты «Коммерсант», навукоўцы паказалі, што Фано замест таго, каб займацца чыста гаспадарчай дзейнасьцю, прэтэндуе на кіраўніцтва навуковымі дасьледаваньнямі. Пад лістом паставілі подпісы больш за 100 чалавек.\nНа думку аўтараў ліста, апошнія тры гады рэформы фундамэнтальнай навукі ў Расеі не прынесьлі ніякіх станоўчых вынікаў. Да адмоўных наступстваў рэформ яны адносяць: падзеньне аўтарытэту навукі ў грамадзтве і расейскай навукі ў сьвеце, поўнае разбурэньне сыстэмы кіраваньня навукай, новую хвалю навуковай эміграцыі, падмену навуковых крытэрыяў ацэнкі бессэнсоўнай фармалістыкай, гаворыцца ў звароце.\nАўтары пасланьня прапануюць уключыць фундамэнтальную навуку ў сьпіс дзяржаўных прыярытэтаў, перападпарадкаваць Фано РАН, каб гэтая арганізацыя адказвала выключна за гаспадарчыя пытаньні і кіраваньне маёмасьцю.\nАкрамя таго, на думку навукоўцаў, акадэмічную навуку варта вывесьці з-пад юрысдыкцыі Міністэрства адукацыі і навукі, узнавіць навуковую асьпірантуру і перадаць РАН кантроль над Вышэйшай атэстацыйнай камісіяй.\nРэформа ў Расейскай акадэміі навук пачалася тры гады таму. Асабліва рэзкую крытыку навуковай супольнасьці выклікала стварэньне Фано.\nУ студзені 2016 году кіраўнік РАН Уладзімір Фартоў на пасяджэньні прэзыдэнцкай Рады па навуцы і адукацыі назваў сытуацыю ў расійскай навуцы «трывожнай і нягоднай», заявіўшы, што Расея апусьцілася ў навуковай сфэры да ўзроўню Ірану.\nУ чэрвені РАН прапанавала прэзыдэнту і ўраду зрабіць бізнэс, а не дзяржаву галоўнай крыніцай фінансаваньня навукі ў Расеі.


В Турковской школе 10 лет действует научное общество "Поиск" » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nУ Туркоўскай школе дзейнічае вучнёўскае навуковае таварыства “Пошук”. Сёлета яму дзесяць год. У скарбонцы поспехаў 54 работы. На чарговай канферэнцыі, якая прайшла ў форме фестывалю, школьнікі выступілі з новымі даследаваннямі. Тэмы выбіралі па сваіх інтарэсах.\nПРА цікавыя факты з самалётабудавання і важнасць авіяцыя для чалавецтва расказваў у даследаванні “Гісторыя сучаснай авіяцыі” Захар Аўчыннікаў. У мінулым годзе на раённай навукова-практычнай канферэнцыі “Мае першыя крокі ў навуку” ён атрымаў дыплом І ступені за работу “Баявыя машыны: ад мінулага да сучаснага”. Захар марыць стаць ваенным інжынерам і ўжо назапашвае веды.\nЧацвёртакласнікі Ульяна Лапіцкая, Віка Гарбатава, Даша Пушкарова і Жэня Граковіч падрыхтавалі выступленне з элементамі тэатралізацыі. Для даследавання “Роля кальцыю ў арганізме чалавека” правялі анкетаванне, сустрэліся з фельчарам Туркоўскай амбулаторыі. Расказвалі пра карысць малочных прадуктаў і пацвердзілі гэта самастойна праведзенымі доследамі.\nРАБОТУ па тэме “Каардынатная прамая” прадставіла Віка Гарбатава з 6 класа. Году малой Радзімы прысвяцілі даследаванне “Назвы месяцаў у роднай старонцы” Віка Стома і Паліна Гудак. У аснове—апора на жыццёвы вопыт, уласныя назіранні, анкетаванне на веды пра гісторыю паходжання назваў месяцаў. Анастасія Няпомняшчая зацікавіла выступленнем “Тапаніміка Дрыгуцкага краю”. Звесткі правераныя, новыя, раней не агучаныя. Пра рамёствы беларусаў расказваў шасцікласнік Арцём Паніжнік. Ураджайнасць морквы ў залежнасці ад гатунку даследавала Паліна Цырыліс. Параіла выбіраць “Шантанэ”.\nЯК у чарговы раз паказала канферэнцыя, навукова-даследчая дзейнасць развівае інтэлект і пашырае кругагляд школьнікаў, станоўча ўплывае на эмацыянальны і псіхалагічны стан, падмацоўвае ўпэўненасць у сабе і спрыяе камунікабельнасці. Расце ўзровень работ. Прыемна адзначаць, што вучні сапраўды валодаюць тэмай, смела адказваюць на пытанні, разважаюць. Побач з імі вопытныя настаўнікі, якія заўсёды падтрымаюць, дапамогуць, накіруюць.\nТамара РАВЕЦКАЯ, намеснік дырэктара\nпа вучэбнай рабоце Туркоўскай школы.\n» С отличными успехами в Новый год\n» Всем знакомое, но неизвестное\n» Зажечь огонек любознательности


Канвертаваць Гватэмальскім Quetzales (GTQ) і Трэці зімбабвійскіх даляраў (ZWR) : Калькулятар абменнага курсу\nГватэмальскім Кетсаль (GTQ) і Трэці зімбабвійскага даляра (ZWR) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГватэмальскім Кетсаль (GTQ) і Чацвёрты зімбабвійскіх даляраў (ZWL) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Гватэмальскім Кетсаль і Трэці зімбабвійскага даляра пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 14 лістапад 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Гватэмальскім Кетсаль. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Трэці зімбабвійскага даляра валюты па змаўчанні. Націсніце на Трэці зімбабвійскіх даляраў або Гватэмальскім Quetzales канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nГватэмалы Кетсаль гэта валюта, у Гватэмала (GT, GTM). Трэці зімбабвійскага даляра гэта валюта, у Зімбабвэ (ZW, ZWE). Гватэмалы Кетсаль таксама вядомы як Кетсалов. Сімвал GTQ можа быць запісаная Q. Сімвал ZWR можа быць запісаная Z$. Гватэмалы Кетсаль дзеліцца на 100 centavos. Трэці зімбабвійскага даляра дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Гватэмалы Кетсаль Апошняе абнаўленне 14 лістапад 2019 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Трэці зімбабвійскага даляра Апошняе абнаўленне 14 лістапад 2019 ад Міжнародны валютны фонд. GTQ каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. ZWR каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Рант: Слова "P" | Martech Zone\nРант: Слова "Р"\nСерада, ліпень 2, 2014 Douglas Karr\nВялікія маркетолагі любяць размаўляць пра Аддача на інвестыцыі. Учора я прысутнічаў на сустрэчы з рыэлтарскай кампаніяй, у якой былі праблемы з вэб -стратэгіяй. Іх брашурны сайт не прыцягваў занадта шмат патэнцыйных кліентаў, і яны марнавалі немалыя грошы на шэраг знешніх праграм, каб прыцягнуць патэнцыйных кліентаў у варонку продажаў. Праблема, якую мы вызначылі, заключалася ў тым, што яны плацілі за тое, каб усе гэтыя кампаніі канкуравалі з імі ў Інтэрнэце.\nЗварочваючыся ад іх канверсіі патэнцыйных кліентаў і даходу за закрыццё, мы дапамаглі ўявіць, які ўплыў можа аказаць агульная стратэгія інтэрнэт-маркетынгу, каб знізіць кошт за патэнцыйнага кліента, павялічыць колькасць патэнцыйных кліентаў і знізіць іх залежнасць ад трэціх бакоў. Гэта не працэс за адну ноч-для пераходу патрэбны імпульс і доўгатэрміновая стратэгія. Гэта, здаецца, часта становіцца праблемай для кампаній, якія залежаць ад старонніх крыніц.\nЯны былі вельмі задаволены сустрэчай, і мы хутка прыступім да наступных крокаў. Калі я размаўляў з каледжам на гэты конт, я не мог не думаць, што ўся гэтая размова пра інвестыцыі, аддачу ад інвестыцый, выдаткі на маркетынг, выдаткі на рэкламу ... усё гэта абапіраецца на адзіную стратэгію. Для таго, каб распрацаваць маркетынгавы бюджэт, вы павінны павялічыць прыбытак кампаніі.\nПазней я чытаў у сацыяльнай размове пра тое, як кампаніі клапоцяцца толькі пра іх даходы. Я зусім не згодны. 99% кампаній, з якімі мы працавалі - ад буйных публічных кампаній да самых маленькіх стартапаў - вымяралі прыбытак, але гэта рэдка было іх паказчыкам поспеху. На самай справе, прыцягненне кліентаў, утрыманне кліентаў, цякучасць супрацоўнікаў, аўтарытэт, давер і доля рынку заўсёды былі самымі высокімі на радары, бо мы казалі пра аказанне дапамогі кампаніям. Я, шчыра кажучы, ніколі не звяртаўся да мяне з такой кампаніяй нам трэба павялічваць прыбытак - чым вы можаце дапамагчы?\nТым не менш, засмучае тое, што слова "П" стала словам, якое прашаптвае, а не крычыць з самай гучнай гары. Прыбытак не з'яўляецца сінонімам прагнасці. Прыбытак - гэта тое, што дае магчымасць кампаніям наймаць, дазваляюць кампаніям расці, дазваляюць кампаніям інвеставаць у даследаванні і распрацоўкі, і - у канчатковым рахунку - прыбытак - гэта тое, з чаго карпарацыі абкладаюцца падаткам. Іншымі словамі, чым вышэй маржа прыбытку для кампаніі, тым лепш для нашай эканомікі ў цэлым. Больш высокія прыбыткі ствараюць больш высокія падатковыя паступленні для падтрымкі нашых бедных грамадзян. Больш высокія прыбыткі дазваляюць такім кампаніям, як мая, расці і даюць магчымасць прасоўвання і працаўладкавання для тых, хто шукае працу ці хоча прасунуцца наперад.\nПрагнасць - гэта калі кампаніі атрымліваюць багацце за кошт сваіх супрацоўнікаў, кліентаў і грамадства. Я ведаю, што высокарэнтабельныя кампаніі добра плацяць сваім супрацоўнікам, працягваюць удасканальваць досвед працы з кліентамі, шмат укладваюць і ахвяруюць грамадству. І яны робяць гэта шляхам добраахвотнага назапашвання багацця, не прымаючы яго.\nЯ не думаю, што мы павінны маўчаць пра маркетынг і яго ўплыў на прыбытак. Я думаю, што мы павінны святкаваць прыбытак ... чым больш, тым лепш. І мы не павінны шукаць шляхі мінімізацыі гэтага праз падаткі і рэгуляванне. Гэта неінтуітыўна.\nВось каб павялічыць прыбытак і прыбытак!\nКлючавыя словы: выдаткі на рэкламукарпарацыіпрагнасцьінвестыцыімаркетынгмаркетынгавыя выдаткіпрыбытакрэнтабельнасць інвестыцый\n13 самых папулярных тактык маркетынгу B2B-кантэнту