Прыбытковыя адходы - Сацыяльны ракурсСацыяльны ракурс\nЛістапад можна, бадай, назваць, месяцам з самым эканамічным настроем, бо ў апошні асенні месяц мы адзначаем не толькі Міжнародны дзень энергазберажэння, але і Сусветны дзень другаснай перапрацоўкі. І калі раней, гаворачы пра такую перапрацоўку, мы звычайна мелі на ўвазе паперу і метал, то цяпер прывыклі, што гэта з’ява куды шырэйшая і непазбежная: чым больш збяром і перапрацуем другаснай сыравіны, тым больш заможна і цывілізавана будзем жыць.\nБеларусы, трэба сказаць, праблемай заклапочаны, і многія разумеюць, наколькі гэта важна.\n— Абыходжанне з другаснымі рэсурсамі, іх збор і перапрацоўка развіваюцца ўстойліва і актыўна, — пацвярджае начальнік упраўлення па каардынацыі дзейнасці ў сферы абыходжання з другаснымі матэрыяльнымі рэсурсамі Дзяржаўнай установы “Аператар другасных матэрыяльных рэсурсаў” Анатоль Васільевіч Шагун. — Па даных за 2018 год, у краіне выкарыстоўваецца каля 20% камунальных адходаў, а ў 2010 годзе гэтая лічба складала 8,9%. У мінулым годзе сабрана 714,3 тысячы тон розных відаў другаснай сыравіны, што ў 2,1 разу больш, чым у 2010 годзе. Лічбы за 9 месяцаў паказваюць, што і сёлета рост да адпаведнага перыяду мінулага года складае каля 10%.\nЗа названы час значна выраслі аб’ёмы збору ўсіх відаў другаснай сыравіны, а па пэўных відах работа была толькі пачата, але дасягнула ўжо нядрэнных вынікаў.\n— Па вялікім рахунку, беларускія зборшчыкі, нарыхтоўшчыкі забяспечвалі перапрацоўшчыкаў усімі відамі другасных рэсурсаў, — дадае А.В.Шагун. — Больш за тое, па выніках мінулага года на 12,5 мільёна долараў такіх рэсурсаў мы экспартавалі. Ёсць, канечне, асобныя вузкія месцы, напрыклад, у Беларусі існуе дэфіцыт макулатуры высокай якасці.\nУ мінулым навучальным годзе Дзяржаўнае прадпрыемства “Аператар другасных матэрыяльных рэсурсаў” і Міністэрства жыллёвакамунальнай гаспадаркі арганізавалі рэспубліканскую акцыю па зборы макулатуры сярод устаноў агульнай сярэдняй адукацыі “Макулатуру — у перапрацоўку. Наш клопат, а не янота”. У конкурсе ўдзельнічала 447 устаноў, пераможцамі ў розных намінацыях, якія былі вылучаны ў залежнасці ад размяшчэння школы ў горадзе або сельскай мясцовасці і па колькасці вучняў, сталі Вежнаўская базавая школа Светлагорскага раёна Гомельскай вобласці, Пашкоўскі дзіцячы сад — базавая школа Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці, сярэдняя школа № 9 Віцебска, гімназія № 1 Баранавіч. Пераможцы сабралі ад 18,5 кг да 61,5 кг макулатуры на навучэнца. Яны і лаўрэаты конкурсу атрымалі каштоўныя прызы. Усяго за час акцыі (менш, чым за 2 месяцы) было сабрана 1163 тоны макулатуры.\nА ў цэлым у параўнанні з 2010 годам паперы сабрана ў 1,6 разу больш; шкла — у 3,9 разу; палімераў — у 2,8; адходаў шын — 2,3 разу. Зразумела, што такіх вынікаў немагчыма дасягнуць без пастаяннай сістэмнай работы, пачынаючы са зборшчыкаў адходаў — ЖКГ, спажыўкааперацыі і г.д. Спецыяліст сцвярджае, што па зборы некаторых відаў адходаў Беларусь пераўзыходзіць або блізкая да паказчыкаў Еўрапейскага саюза. Напрыклад, сёння мы збіраем каля 90% адходаў паперы, па шкле, шынах — каля 80% ад аб’ёмаў стварэння іх адходаў. Да 75% збіраюцца адходы тэхнічнага масла ў насельніцтва. Пакуль адстаём па зборы адходаў палімераў — збіраем толькі 31% (па даных за мінулы год), адходаў электрычнага і электроннага абсталявання — 48% (пры гэтым рост тут значны), элементаў сілкавання (28%). Апошні з кірункаў для Беларусі — адзін з самых новых, трымаецца выключна на свядомасці насельніцтва, так што яму яшчэ развівацца і развівацца. Аднак у цэлым грамадская свядомасць у гэтым плане расце, але і займацца выхаваннем адказнасці людзей трэба яшчэ многа, як і ўдасканаленнем сістэмы збору адходаў, у прыватнасці сістэмай асобнага збору смецця.\nСёння ў краіне ўстаноўлена амаль 85 тысяч кантэйнераў для асобнага збору адходаў, якія знаходзяцца ў жыллёвым сектары, прычым лічба пастаянна расце — з 2015 года яна прырасла на 33 тысячы. Летась пачата, а сёлета актыўна працягваецца работа па пераходзе сектара індывідуальнай забудовы на кантэйнерны збор — людзям прадастаўляюць па 2 кантэйнеры на 120 або 240 літраў для збору змешаных адходаў і для другасных матэрыяльных рэсурсаў, якія потым перавозяць на сартаванне. У Беларусі, дарэчы, зараз працуюць 7 сартавальных заводаў, 80 ліній сартавання, на якіх можна адсартаваць 30% ад аб’ёму стварэння камунальных адходаў.\nНе далей, чым у кастрычніку бягучага года, беларускі ўрад прыняў пастанову, якая зацвердзіла канцэпцыю аб сартаванні і выкарыстанні камунальных адходаў, палігонах для іх захавання. Дакумент прыняты ў развіццё палажэнняў Нацыянальнай стратэгіі абыходжання з адходамі і другаснымі матэрыяльнымі рэсурсамі. Прапаноўваецца, напрыклад, падзяліць краіну на 30 рэгіёнаў, у кожным з якіх павінен быць аб’ект па сартаванні і выкарыстанні камунальных адходаў і створаны сучасны палігон для захавання тых адходаў, якія не могуць быць выкарыстаны.\nАкрамя камунальных, выкарыстоўваюцца, канечне, і вытворчыя адходы. Без уліку буйнатанажных адходаў узровень іх выкарыстання складае больш за 87%. Калі гаварыць пра традыцыйныя віды другасных матэрыяльных рэсурсаў — шкло, пластык, папера, гума, то ўзровень выкарыстання гэтых відаў складае каля 100%.\n— Гэта звязана з тым, што на заканадаўчым узроўні замацаваны абавязак юрыдычных асоб, індывідуальных прадпрымальнікаў ажыццяўляць асобны збор адходаў, — тлумачыць начальнік галоўнага ўпраўлення рэгулявання абыходжання з адходамі біялагічнай і ландшафтнай разнастайнасці Міністэрства аховы прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Вольга Уладзіміраўна Сазонава.\nАкрамя таго, Мінпрыроды інфармуе ўсе суб’екты гаспадарання аб магчымасцях перапрацоўкі адходаў, пры гэтым захаванне другасных матэрыяльных рэсурсаў заканадаўча забаронена, але факты такія прыродаахоўнікі выяўляюць — больш чым 1900 за 9 месяцаў бягучага года. Дапамагчы тут могуць не толькі праверкі, але і змены ў заканадаўстве — так, з 9 снежня ўступяць у сілу змены ў Законе аб абыходжанні з адходамі, якія, у прыватнасці, урэгулююць агульныя падыходы да арганізацыі збору адходаў, у тым ліку ў насельніцтва. Так, Мінпрыроды непакоіць практыка збору розных відаў адходаў у адзін кантэйнер, асабліва ў рэгіёнах, дзе няма сартавальных заводаў, тым больш што гэта дыскрэдытуе саму сістэму ў вачах людзей. Ды і кантэйнераў, лічаць у ведамстве, у Беларусі пры ўсіх поспехах гэтай работы пакуль не хапае — на 1 тысячу чалавек іх прыкладна ў 2 разы менш, чым у Заходняй Еўропе, збор адходаў праз такія кантэйнеры складае ў Беларусі 1,8% ад агульнай лічбы збору ДМР.\nБеларускі рэспубліканскі саюз спажывецкіх таварыстваў “Белкаапсаюз” спецыялізуецца на закупцы і зборы пэўных відаў другаснай сыравіны. Адходы арганізацыя збірае як праз прыёмнанарыхтоўчыя пункты — 750 стацыянарных і 150 перасовачных, так і праз кантэйнеры, ёмістасці для збору машынных масел. У 2018 годзе саюз набыў у насельніцтва 403 тысячы тон другасных матэрыяльных рэсурсаў, а плата за іх матывуе людзей да асобнага збору адходаў, ды і сыравіна, сабраная такім чынам, мае больш высокую якасць.\nУ “Белкаапсаюзе” працуе цэлая праграма работы са школамі, арганізацыя аб’яўляе конкурсы, супрацоўнічае ў гэтым плане з БРСМ, уручае добрыя прызы і школам, і самым актыўным удзельнікам. Макулатуры, сабранай навучэнцамі, саюз нарыхтоўвае па некалькі соцень тон у год.\nПрадпрыемствы канцэрна “Белляспаперпрам” — адны з самых зацікаўленых у зборы другаснай сыравіны, а канкрэтна паперы і кардону. Для часткі гэтых вытворцаў макулатура з’яўляецца адзіным відам сыравіны. Усяго ж у Беларусі макулатуру перапрацоўвае 11 прадпрыемстваў, 10 з іх належыць канцэрну, а 6 яго заводаў з 10ці працуюць толькі на макулатуры. Патрэба прадпрыемстваў “Белляспаперпрама” ў макулатуры — 315—320 тысяч тон у год, большую частку гэтай колькасці (274 тысяч тон у 2018 годзе, амаль на 100 тысяч больш, чым за 3 гады да гэтага) задавальняюць дзяржарганізацыі, якія займаюцца зборам другаснай сыравіны.\n— Сістэма збору макулатуры працуе, дапамагае нам выпускаць сваю прадукцыю, у тым ліку на экспарт, — гаворыць Аляксандр Аляксандравіч Пшонны, начальнік упраўлення цэлюлознапапяровай і лесахімічнай вытворчасці канцэрна “Белляспаперпрам”. — Больш за 70% прадукцыі, якая вырабляецца з макулатуры, ідзе на экспарт. Праўда, высакаякасную макулатуру так званых белых відаў даводзіцца закупляць за мяжой. А вось для работы з нізкасортнай паперай канцэрн разам з “Аператарам другасных матэрыяльных рэсурсаў” укараняе праграму па мадэрнізацыі вытворчасці, якая дазволіць якасна перапрацоўваць такую макулатуру. Так, на прадпрыемствах у Слоніме і Шклове ўстаноўлена імпартнае абсталяваннне.\nААТ “Белрэсурсы” таксама часткова працуе з другаснымі відамі сыравіны, на яго долю прыходзіцца каля 7% іх збору. А два прадпрыемствы перапрацоўваюць палімерныя адходы. Вытворчая гадавая магутнасць гэтых заводаў складае больш за 10 тысяч тон, а пасля мадэрнізацыі аднаго з прадпрыемстваў магутнасці па перапрацоўцы вырастуць на 1,5 тысячы тон. Акрамя таго, “Белрэсурсы” нарыхтоўваюць чорныя і каляровыя металы, а з 2012 года пачалі працаваць лініі па сартаванні шклабою, пры гэтым ва ўсіх абласцях краіны ААТ стварыла 7 рэгіянальных пляцовак для назапашвання шкла.\nЗараз аб’ёмы сартавання шклабою складаюць 90—95 тысяч тон у год пры максімальных магчымасцях — 120 тысяч тон. Праблема — у паступленнях няякаснай сыравіны з прымесямі. Але спецыялісты лічаць, што з увядзеннем праз пару гадоў дэпазітназалогавай сістэмы збору шкла, з агульным павелічэннем яго збору гэтага не хопіць, таму “Белрэсурсы” правялі падрыхтоўчую работу па павышэнні сваіх магутнасцей. Зараз ААТ пастаўляе на айчынныя шклоперапрацоўчыя прадпрыемствы 45% сартаванага шклабою, а 55% яго і шклабою, які ў нас не перапрацоўваецца, ідзе на знешні рынак, бо беларускія прадпрыемствы перапрацоўваюць толькі напалову белы шклабой і ў невялікай колькасці — карычневы. Аб’ём экспартнай выручкі складае да 3,5 млн долараў у год. Адходы, як відаць, могуць быць вельмі прыбытковымі.\nМіжнародны дзень энергазберажэння Сусветны дзень другаснай перапрацоўкі\nЗ тегами: Міжнародны дзень энергазберажэння Сусветны дзень другаснай перапрацоўкі\nПапярэдняя: Эфект з працягам\nНаступная: Аднаўляльная энергетыка развіваецца з акцэнтам на лічбавізацыю


Узнагароды і прэміі Рэспублікі Беларусь | Афіцыйны інтэрнэт-партал Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь\nГалоўная / Дзяржава / Узнагароды і прэміі\nУзнагароды і прэміі Рэспублікі Беларусь\nОрдэны і медалі Рэспублікі Беларусь\nЗаканадаўства аб дзяржаўных узнагародах Рэспублікі Беларусь грунтуецца на Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь і складаецца з Закона "Аб дзяржаўных узнагародах Рэспублікі Беларусь" і актаў заканадаўства Рэспублікі Беларусь, якія рэгулююць адносіны ў гэтай сферы.\nРашэнне аб узнагароджанні дзяржаўнымі ўзнагародамі Рэспублікі Беларусь прымае Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь.\nАфармляецца такое рашэнне ўказамі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.\nПрысваенне звання "Герой Беларусі", ганаровых званняў Рэспублікі Беларусь, узнагароджанне ордэнамі і медалямі Рэспублікі Беларусь ажыццяўляецца ва ўрачыстай абстаноўцы.\nДзяржаўная ўзнагарода Рэспублікі Беларусь аддаецца ўзнагароджанаму асабіста. Уручае дзяржаўныя ўзнагароды Рэспублікі Беларусь Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь або іншыя службовыя асобы па яго даручэнні.\nУ выпадку прысваення звання "Герой Беларусі", ганаровага звання Рэспублікі Беларусь, узнагароджання ордэнам, медалём Рэспублікі Беларусь адначасова з уручэннем дзяржаўнай узнагароды выдаецца пасведчанне.\nАсобам, удастоеным ганаровых званняў Рэспублікі Беларусь, уручаецца нагрудны знак.\nДзяржаўныя ўзнагароды Рэспублікі Беларусь\nУ Рэспубліцы Беларусь устаноўлены наступныя дзяржаўныя ўзнагароды:\nвышэйшая ступень адзнакi – званне "Герой Беларусі";\nордэны Рэспублікі Беларусь;\nмедалі Рэспублікі Беларусь;\nМедаль "Герой Беларусі"\nЗванне "Герой Беларусі" – вышэйшая ступень адзнакі Рэспублікі Беларусь і дзяржаўная ўзнагарода Рэспублікі Беларусь за выключныя заслугі перад дзяржавай і грамадствам, звязаныя з подзвігам, здзейсненым у імя свабоды, незалежнасці і працвітання Рэспублікі Беларусь.\nЗванне ўведзена Законам "Аб дзяржаўных узнагародах Рэспублікі Беларусь" ад 13.04.1995. Званне прысвойваецца Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь толькі адзін раз. Узнагароджанне можа быць ажыццёўлена пасмяротна. Героем Беларусі могуць стаць не толькі грамадзяне Беларусі, але і замежныя грамадзяне або асобы без грамадзянства.\nАсобам, удастоеным звання "Герой Беларусі", уручаецца знак асаблiвай адзнакі – медаль Героя Беларусі.\nМедаль Героя Беларусі носіцца на левым баку грудзей над ордэнамі і медалямі.\nЦяпер звання "Герой Беларусі" ўдастоены 11 грамадзян Рэспублікі Беларусь.\nЗнак асаблiвай адзнакі – медаль Героя Беларусі\nМедаль Героя Беларусі ўяўляе сабой пяціканцовую зорку з гладкімі шматграннымі прамянямі на вонкавым баку, упісаную ў круг дыяметрам 33 мм. Адваротны бок медаля мае гладкую паверхню, у цэнтры знаходзiцца нумар медаля.\nМедаль пры дапамозе вушка i кольца злучаецца з калодкай прамавугольнай формы. Уздоўж асновы калодкі ідуць проразі, унутраная яе частка абцягнута муаравай стужкай чырвонага колеру з падоўжнай зялёнай палоскай з правага краю.\nМедаль і калодка да яго вырабляюцца з золата 585-й пробы, вага іх 19 грамаў.\nПрэміі Рэспублікі Беларусь уручаюцца за дасягненні ў галіне навукі і тэхнікі, літаратуры, мастацтва і архітэктуры, за ўклад у развіццё краіны, сцвярджэнне духоўных каштоўнасцей і з'яўляюцца сведчаннем вышэйшага прызнання заслуг лаўрэатаў прэмій перад грамадствам і дзяржавай.\nДзяржаўная прэмія Рэспублікі Беларусь з'яўляецца вышэйшым прызнаннем заслуг дзеячаў навукі і тэхнікі, літаратуры, мастацтва і архітэктуры перад грамадствам і дзяржавай. Дзяржаўныя прэміі прадугледжваюцца ў выглядзе:\nДзяржаўнай прэміі ў галіне навукі і тэхнікі;\nДзяржаўнай прэміі ў галіне літаратуры, мастацтва і архітэктуры.\nВылучэнне работ на саісканне Дзяржаўнай прэміі і адбор кандыдатаў у саіскальнікі Дзяржаўнай прэміі павінны ажыццяўляцца публічна ў абставінах высокай патрабавальнасці да ацэнкі работы і творчага ўкладу кожнага кандыдата пры шырокім удзеле грамадскасці.\nДзяржаўная прэмія прысуджаецца аднаму саіскальніку або калектыву саіскальнікаў, які складаецца не больш як з трох чалавек. Не дапускаецца ўключэнне ў калектыў саіскальнікаў Дзяржаўнай прэміі асоб, якія ажыццяўлялі ў працэсе выканання работы толькі адміністрацыйныя, кансультацыйныя або арганізацыйныя функцыі.\nПадрыхтоўка прапаноў аб прысуджэнні дзяржаўных прэмій Рэспублікі Беларусь праводзіцца Камітэтам па Дзяржаўных прэміях Рэспублікі Беларусь з далейшым унясеннем гэтых прапаноў ва ўстаноўленым парадку на разгляд Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.\nКамітэт падпарадкоўваецца Прэзідэнту Рэспублікі Беларусь.\nУ склад Камітэта ўваходзяць Прэзідыум, падкамітэт па Дзяржаўных прэміях у галіне навукі і тэхнікі, а таксама падкамітэт па Дзяржаўных прэміях у галіне літаратуры, мастацтва і архітэктуры.\nПрэзідыум Камітэта ўзначальваюць старшыня і два намеснікі – старшыні падкамітэтаў.\nКамітэт фарміруецца з буйных кіраўнікоў, спецыялістаў-практыкаў, выдатных вучоных, майстроў літаратуры, мастацтва, архітэктуры. Склад Прэзідыума Камітэта і двух падкамітэтаў зацвярджаецца Прэзiдэнтам Рэспублiкi Беларусь.\nАсобе, якой прысуджана Дзяржаўная прэмія, прысвойваецца званне лаўрэата Дзяржаўнай прэміі і ўручаюцца Ганаровы знак лаўрэата Дзяржаўнай прэміі і Дыплом лаўрэата Дзяржаўнай прэміі.\nПрэміі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь\nПрэміі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь прысуджаюцца прадстаўнікам творчай інтэлігенцыі, дзеячам навукі, культуры і мастацтва, якія дабіліся значных вынікаў у творчай, культурна-асветнай, навуковай, педагагічнай дзейнасці, што атрымалі вялікае грамадскае прызнанне, а таксама спартсменам за значны ўклад у развіццё масавага фізкультурнага руху і спорту.\nПрэмія "За духоўнае адраджэнне"\nСпецыяльная прэмія Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь "Беларускі спартыўны Алімп"\nВылучэнне саіскальнікаў прэміі "За духоўнае адраджэнне" і спецыяльнай прэміі дзеячам культуры і мастацтва ажыццяўляецца арганізацыямі, калектывамі работнікаў на пасяджэннях калегіяльных органаў або сходах калектываў работнікаў у абставінах высокай патрабавальнасці, адкрытасці і публічнасці.\nВылучэнне кандыдатур на саісканне спецыяльнай прэміі "Беларускі спартыўны Алімп" праводзіцца ўпраўленнямі і аддзеламі фізічнай культуры, спорту і турызму мясцовых выканаўчых і распарадчых органаў, арганізацыямі фізічнай культуры і спорту (Нацыянальным алімпійскім камітэтам Рэспублікі Беларусь, рэспубліканскімі федэрацыямі (асацыяцыямі, саюзамі) па відах спорту, фізкультурна-спартыўнымі таварыствамі, клубамі па відах спорту, спецыялізаванымі вучэбна-спартыўнымі ўстановамі, спартыўнымі комплексамі і іншымі арганізацыямі фізічнай культуры і спорту).\nПрэміі прысуджаюцца Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь і ўручаюцца ва ўрачыстай абстаноўцы.


Літаратурны студзень са «Звяздой» | Созвучие\nЧетверг, 31 января 2019 10:24\nПрыйшоў час пазнаёміцца з кніжнымі навінкамі, якія “адкрываюць” год у нашым выдавецкім доме.\nЛюдміла Рублеўская. “Авантуры Пранціша Вырвіча, шкаляра і шпега”\nДобрыя навіны для ўсіх аматараў гістарычнага фэнтэзі! А дакладней для тых, хто з нецярпеннем чакае працягу “Авантур Пранціша Вырвіча” – серыі “раманаў прыгодніцкіх і фантасмагарычных” знакамітай беларускай пісьменніцы Людмілы Рублеўскай. Па-першае, у хуткім часе пабачыць свет новая, пятая кніга аўтаркі – “Авантуры Вырвіча з банды Чорнага Доктара”(як толькі гэта адбудзецца – абавязкова паведамім!). Па-другое, у нас увесь час пыталіся, ці не плануецца перавыданне першай кнігі – “Авантуры Пранціша Вырвіча, шкаляра і шпега”, бо сёння знайсці яе ў крамах амаль немагчыма. Гэта пытанне гучала так часта, што мы здаліся: шкаляр Вырвіч зноў на арэне! Ва ўсіх тых, хто раней не паспеў пазнаёміцца з захапляльнымі прыгодамі шляхціца Пранціша Вырвіча і яго вернага спадарожніка доктара Баўтрамея Лёдніка, з’явілася цудоўная магчымасць зрабіць гэта зараз. Галоўным героям давядзецца пабываць у сутарэннях Слуцка, Менска і Полацка, здабыць дзіду святога Маўрыкія, паездзіць у жалезнай чарапасе, вынайдзенай самім Леанарда да Вінчы... Падзеі рамана адбываюцца ў XVIII стагоддзі – у эпоху авантурыстаў і алхімікаў, рыцараў і чароўных дам, палацавых інтрыгаў і крывавых войнаў. Пазнаёмцеся з Вырвічам-шкаляром – і вам абавязкова захочацца дазнацца, што адбывалася далей з Вырвічам-студыёзусам, Вырвічам-драгуном і нават Вырвічам-здраднікам...\nАляксей Якімовіч. “Прыгоды Белай Мышкі”\nУ кнігу ўвайшлі дзве аповесці-казкі: “Зачараваныя Ружы і Белая Мышка” і “Зачараваны Матылёк і Белая Мышка”. Іх галоўныя героі, Белая Мышка і нядобры міфічны хлопчык Чапялейка, увасабляюць сабою вечнае супрацьстаянне дабра і зла. Хто ж пераможа ў гэтым “паядынку”: смелая і сумленная Мышка, якой дапамагаюць дабрадушны дзядуля-садоўнік і яго верны рабенькі певень Пеця, ці хітры Чапялейка, што заручыўся падтрымкай пухленькай непаваротлівай пані Молі?..\nВам абавязкова спадабаюцца не толькі казачныя гісторыі з гэтай кнігі, але і чароўныя ілюстрацыі мастачкі Дар’і Ганчарык-Чарняўскай: вытанчаныя, містычныя, загадкавыя.\nВіктар Ляскоўскі. “Антошкин щенок”\nВіктар Ляскоўскі – добра вядомы дзецям пісьменнік. Калі вы замовіце яго вершы ці казкі ў бібліятэцы, хутчэй за ўсё пачуеце ў адказ, што ўсе кнігі зараз “на руках”. Ці не гэта лепшы падарунак для аўтара? Пісаць для сучасных дзяцей вельмі няпроста, асабліва вершы: выразнага рытму, дакладнай рыфмы і цікавага зместу недастаткова, патрэбна штосьці незвычайнае, такое, што чапляе, гульня слоў і сэнсаў.\nУ творах Віктара Ляскоўскага ўсё гэта ёсць. Здаецца, што яны напісаныя самімі героямі, выдумшчыкамі і фантазёрамі. Калі ёсць аўтобусы-гармонікі, то куды схаваліся тралейбусы-раялі і трамваі-саксафоны? Куды будуць ставіць непаслухмяных дзяцей, калі праектаваць і будаваць дамы без вуглоў? Ці сапраўды так небяспечна гладзіць сабаку па хвасце: нават калі вельмі злы, не стане ж ён кусацца хвастом! Так жартуе аўтар і яго героі.\n“Акварэльны сусвет Вячаслава Паўлаўца”. Укладальнік Вячаслаў Паўлавец\nПалотны выдатнага майстра акварэлі, творчасці якога прысвечаны гэты альбом, захоўваюцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь, Нацыянальным цэнтры сучасных мастацтваў Рэспублікі Беларусь, фондах Беларускага саюза мастакоў, у Нацыянальным Полацкім гісторыка-культурным музеі-запаведніку, прыватных калекцыях Беларусі, Расіі, Вялікабрытаніі, Германіі, Ізраіля, Італіі, Літвы, Польшчы, ЗША... Кніга ўвабрала ў сябе каля 100 рэпрадукцый пейзажаў вядомага мастака, створаных на мяжы ХХ–ХХІ стагоддзяў. Прадчуванне вясны, мелодыі восені і матывы зімы, сцішваючыя ранішнія і задуменныя начныя краявіды, сілуэты Нясвіжа і Полацка, Кракава і Прагі...\nРаботы Вячаслава Паўлаўца – гэта найчыстая паэзія ў акварэлі, праекцыя чыстых эмоцый ад сузірання прыроды на аркуш паперы. “Больш за ўсё люблю пісаць зімовыя пейзажы і шэры дзень, – дзеліцца мастак. – Пазбаўлены святла, сонца, ён нібы завісае ў Сусвеце. Часу няма. І я думаю: вось выпадак пачаць жыццё з нуля, з самага пачатку. З белага аркуша – у прамым і пераносным сэнсах. Хтосьці скажа: гэта момант ісціны. Я сваімі акварэлямі кажу: гэта момант неўміручасці чалавека, неўміручасці яго душы”.\nЯна Явіч. “Утёна во Франции”\nГэта кніга – працяг гісторыі пра цікаўную качачку Уцёну. Маленькая гераіня разам з бацькамі адправілася зімаваць на Блакітны бераг. І зноўку дапытлівая птушачка задае шмат пытанняў, бо хоча даведацца пра ўсё і адразу. Гэтым разам “ахвярамі” цікаўнасці Уцёны сталі яе новыя французскія знаёмыя – качкі Катрын і Сандрын. Ім давядзецца распавесці сяброўцы, ці ёсць нейкая сувязь паміж эльфамі і Эйфелевай башняй, чаму галоўная вуліца Парыжа Елісейскія палі – гэта зусім не палі і якія цікавосткі хаваюць ў сабе Луўр, каралеўская рэзідэнцыя і Дзіснэйлэнд. І няхай наша гераіня шмат што блытае і выдумляе, галоўнае, што яна імкнецца да новых ведаў.\n“Утёна во Франции” – не сумная энцыклапедыя і не падручнік. Гэта дзесяць незвычайных гісторый, якія ў казачнай форме пазнаёмяць дзяцей з адной з самых незвычайных краін свету.\nДругие материалы в этой категории: « «Слаўная кампанія: рэANIMAцыя»: узнагароджванне\tБенгалія: нектар для слыху »


YM-2400SL Вытворцы і пастаўшчыкі стрыжных замкаў - YLI ELECTRONICï¼ˆASIAï¼‰LTD\nДадому > > Замак зруху > YM-2400SL Замак зруху\nYM-2400SL - гэта свайго роду стрыжны замак. з дапамогай прынцыпу электрамагнітнай сілы для прыцягнення арматурнай пласціны, а затым засунуў дзве фіксаваныя ножкі ў адтуліны на арматурнай пласціне. Дзякуючы спалучэнні магутнасці электрамагнітнай сілы і ўтрымліваючай сілы фіксаваных ножак, блакіроўка зруху можа стварыць вельмі вялікую сілу зруху.\nYM-2400SL - гэта свайго роду стрыжны замак. з дапамогай прынцыпу электрамагнітнай сілы для прыцягнення арматурнай пласціны, а затым засунуў дзве фіксаваныя ножкі ў адтуліны на арматурнай пласціне. Дзякуючы спалучэнні магутнасці электрамагнітнай сілы і ўтрымлівання фіксаваных ножак, блакіроўка зруху можа стварыць вельмі вялікую сілу зруху.\nЗамок 182L X 30W X 25D (мм)\nАрматурная пліта 182L X 30W X 23,6D (мм)\nАперацыя Ток 850 мА\nТрымаючы ток 400 мА\nСіла ўтрымання 2000 фунтаў (1000 кг)\nЭфектыўная адлегласць (макс.) 3 мм\nСвятлодыёдны Чырвоны паказвае заблакіраваны; Зялёнае шоу разблакіравана\nСертыфікат MA CE-EMC CE-LVD FCC RoHS\nВыкарыстоўваючы электрамагнітную сілу і канструкцыю зашчапкі, сіла ўтрымання гэтага замка можа дасягаць да 1000 кг\nГарачыя тэгі: YM-2400SL Замак зруху, вытворцы, пастаўшчыкі, фабрыка, індывідуальныя, маса, бясплатны ўзор, Кітай, зроблена ў Кітаі, зніжка, купіць зніжка, цана, прайс-ліст, прапанова, CE, ISO9001, якасць


Арандатар двух карэліцкіх вадаёмаў Максім Кучук расказаў пра асаблівасці тутэйшай рыбалкі (фота) — Кореличи. Новости Кореличского района. Газета Полымя\nЛента новостей Последние новости Развлечения Социум Человек и природа\n15.07.2019 564 Админ\nКарэліцкі раён створаны як для плённай працы, так і для выдатнага адпачынку. Пра асаблівасці рыбалкі ў нашым краі і як ператварыць хобі ў бізнес распавёў Максім Кучук, які ўжо чатыры гады арандуе вадаёмы ў нашым раёне.\nВаколіцы аграгарадка Краснае славяцца прыроднымі багаццямі і маляўнічымі краявідамі. Таму ў 2015 годзе пры выбары возера для арэнды лідчанін Максім Кучук (на здымку справа) спыніўся менавіта на гэтых мясцінах.\n– Каб займацца такой справай, трэба любіць яе і быць гатовым траціць шмат часу, сіл і сродкаў. Выпадковыя людзі тут надоўга не затрымліваюцца, – дзеліцца вопытам прадпрымальнік. – Нават жартую, што з 36 сваіх гадоў 33 я правёў на рыбалцы. І як толькі з’явілася магчымасць арандаваць вадаём, вырашыў – чаму бы не паспрабаваць. Нейкі час я працаваў у Грэцыі, і гэта мне дапамагло фінансава рэалізаваць сваю мару ў жыццё. Але тым, хто плануе пайсці маім шляхам, адразу скажу, што спатрэбяцца не толькі грашовыя сродкі. Значны час вы будзеце траціць і на розныя паперы, без бізнес-плана, справаздач і іншых дакументаў у розныя інстанцыі – нікуды. Да таго ж арэнда вадаёма пастаянна патрабуе ад цябе новых рашэнняў. Напрыклад, трэба штогод зарыбліваць возера, звычайна дзеля гэтага я купляў рыбапасадачны матэрыял, але сёлета ўзяў у арэнду сажалку паблізу вёскі Кальчычы, дзе і буду вырошчваць малькоў (а гэта, у асноўным, карп, белы амур, таўсталобік), што павінна знізіць мае затраты. Дарэчы, пэўныя грошы ідуць і на корм для рыбы, каб яна добра прыбаўляе ў вазе. Такім чынам атрымоўваецца немаленькая сума. Адна толькі платная рыбалка не кампенсуе мае выдаткі, таму я спускаю возера і займаюся таварным рыбаводствам. Як бачыце, нюансаў хапае, але гэтая справа прыносіць задавальненне мне і людзям, якія прыязджаюць сюды, што і з’яўляецца найлепшым стымулам працягваць.\nСапраўды, за апошнія гады возера каля Краснага палюбілі рыбакі не толькі з Беларусі. Мы прайшліся па беразе і пазнаёміліся з жыхарамі Карэліцкага і Навагрудскага раёнаў, Мінска і нават Калінінграда, якія пахваліліся добрым уловам і адзінадушна паставілі тутэйшай рыбалцы адзнаку “выдатна”.\nКінулася ў вочы і тое, што тэрыторыя дагледжаная, стаяць альтанкі і лаўкі, а ў планах ініцыятыўнага прадпрымальніка узяць у арэнду прылягаючую тэрыторыю і арганізаваць домікі для начоўкі.\nЗ такім падыходам ёсць і вынік. Калі ў мінулым годзе на возеры рыбачылі толькі два месяцы, то сёлета – ад пачатку сезона ўжо тры. Паклапаціўся прадпрымальнік і пра тое, каб зменшыць страты ад браканьераў, – цяпер на тэрыторыі ўстаноўлены відэапасткі. Ёсць і сімпатычны ахоўнік – чорны сабака Дзік.\nЯк паведаміла галоўны юрысконсульт упраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Карэліцкага райвыканкама Таццяна Новік, на дадзены момант у раёне арандаваны 36 водных аб’ектаў, застаюцца свабоднымі яшчэ 7. Арандатараў на Карэліччыне – 14, гэта індывідуальныя прадпрымальнікі, асабістыя вытворча-гандлёвыя ўнітарныя прадпрыемствы і адзін са “старажылаў” у гэтай справе – КСУП “Царука”. Выкарыстоўваюцца вадаёмы аднолькава як для таварнага рыбаводства, так і для рэкрэацыйных мэтаў – г. зн. для платнай рыбалкі. Мінімальны тэрмін, на які заключаецца дагавор, складае 5 год. Асноўны дакумент, які рэгулюе дадзеную дзейнасць, – “Палажэнне аб парадку прадастаўлення паверхневых водных аб’ектаў у арэнду для рыбаводства”, зацверджанае Пастанаўленнем Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь № 333 ад 25 красавіка 2015 года.\nТакім чынам, за добрай рыбалкай не патрэбна ехаць у тую ж Нарвегію. Наша Карэліччына таксама прапануе прывабныя варыянты прыемнага адпачынку з вудай. Адны рыбакі, у процівагу так званым “саламяным” – звыклым да камфорту, ідуць у самы гушчар на дзікія берагі Нёмана, а іншыя з задавальненнем праводзяць час на такіх вадаёмах, як у ваколіцах аграгарадка Краснае. У любым выпадку, улоў добрых уражанняў вам забяспечаны!\n← Диетологи рассказали, как цвет посуды влияет на аппетит\nНочью 16 июля в д. Бережное горел дом →


Ад Ленінграда да самых ускраін — Житковичи. Новае Палессе. Районная газета\nАд Ленінграда да самых ускраін\nАд Ленінграда да самых ускраін прайшоў з баямі салдат Валянцін Савіч. Пераможны паход для ягозакончыўся на Далёкім Усходзе.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />\nУспаміны пра вайну даволі часта прыходзяць на памяць ветэрану Валянціну Севасцьянавічу Савічу з вёскі Бялёў. З асаблівымі пачуццямі ён згадвае пра падзеі, якія адбываліся ў блакадным Ленінградзе.\nУ Ленінград Валянцін Севасцьянавіч трапіў чатырнаццацігадовым юнаком. Разам з бялёўскімі хлопцамі перад самай вайной паехаў вучыцца ў рамеснае вучылішча. Менавіта там і пачуў вестку пра напад фашысцкай Германіі на Савецкі Саюз. Разам з усімі Валянцін услухоўваўся ў кожнае слова дыктара радыё, калі той перадаваў навіны з франтоў. Як і ўсе вельмі перажываў за няўдачы нашых байцоў, што ім даводзілася адступаць. Баі імкліва набліжаліся да Ленінграда. І вось настаў той дзень, калі на горад пасыпаліся першыя запальныя бомбы і скрынкі, якія ў вялікім мностве скідвалі з варожых самалётаў.\n— Страшна было. Лажыліся спаць толькі з адной думкай, ці праснешся назаўтра жывым, — расказвае ветэран.\nАле ўсе жыхары горада былі поўныя рашучасці даць адпор агрэсарам, не дапусціць гітлераўцаў у “калыску Кастрычніцкай рэвалюцыі”, як яшчэ тады казалі пра Ленінград. Таму ў горадзе ўсе рыхтаваліся да баёў. Іх, навучэнцаў рамеснага вучылішча, вывезлі да сяла Краснае. Тут яны павінны былі капаць супрацьтанкавыя ірвы.\n— Работа даволі адказная, але і цяжкая, — расказвае Валянцін Севасцьянавіч. — Патрэбна было вырыць яміну памерам 4,5 метра ў глыбіню і 6,5 метра ў шырыню. Цяжкасць яшчэ заключалася і ў тым, што там блізка да паверхні залягаў граніт, які патрэбна было дзяўбці кіркамі і ламамі. Нялёгкая была гэтая справа, але на цяжкасці ніхто не зважаў. Штодня неабходна было выдзеўбці мятровую ячэйку.\nПрымаў удзел Савіч не толькі ў падрыхтоўцы абарончых збудаванняў, але і непасрэдна ў баях. Дзяжурыў на зенітнай батарэі, а потым ваяваў ў апалчэнні, уздымаў аэрастаты ў неба. Валянцін Севасцьянавіч цяпер нават удзячны, што яму ўдалося трапіць у шарэнгі абаронцаў Ленінграда.\nГінулі ленінградцы не толькі ад варожых куль, бомбаў і снарадаў. Яшчэ страшнейшым ворагам для жыхароў і вайскоўцаў быў голад, які «касіў» людзей яшчэ мацней, чым фашысты.\n— Кожнаму хацелася выжыць. Елі ўсё: сталярны клей, жмых і іншае. Немцы разбамбілі склады з запасамі харчавання. У адным з памяшканняў захоўваўся цукар. Ад агню ён расплавіўся і пранік у зямлю. Хаця на тэрыторыю складоў не дапускалі, але людзі прабіраліся туды. Збіралі гэтую салодкую зямлю, разводзілі яе ў вадзе і гэтым напоем харчаваліся, — расказвае пра блакаднае жыццё Валянцін Севасцьянавіч. — Ваду таксама даставалі з ракі, не зважалі нават на трупы, што ляжалі на лёдзе. Павернеш яго, праб’еш палонку і п’еш.\nВось такім цяжкім было жыццё ў блакадным Ленінградзе. Але яго жыхары жылі, змагаліся з ворагам і верылі ў перамогу над ім. Менавіта яна дапамагла прайсці ўсю вайну і Валянціну Савічу. На сваю радзіму ў Бялёў ён вярнуўся толькі праз шэсць гадоў пасля пераможнага мая 1945 года. Ваяваў на Далёкім Усходзе.\nВясну сорак пятага Валянцін Савіч сустрэў са слязамі радасці і адначасова смутку на вачах. Радасць ад таго, што перамаглі ў гэтай вайне, а смутак – аб тых незлічоных стратах, якія панесла краіна. Яшчэ ў час вайны іх, блакаднікаў з Ленінграда, так сустракалі пасля эвакуацыі ў тыле, бо яны нагадвалі чалавечыя шкілеты: косці, абцягнутыя скурай. Многія нават не маглі самастойна рухацца.\nІ гэта захавала памяць ветэрана. Таму ён стараўся надзвычай плённа працаваць на мірнай ніве. Да самага выхаду на заслужаны адпачынак сумленна расціў хлеб, каб народ не ведаў голаду і нястачы, якія яму давялося перажыць у блакадным Ленінградзе.\nА нядаўна Валянціну Севасцьянавічу ваенны камісар Мікалай Акунец уручыў узнагароду – медаль “У гонар 65-годдзя поўнага вызвалення Ленінграда ад фашысцкай блакады”. Кіраўнік Санкт-Пецярбурга Валянціна Мацвіенка, якой непасрэдна падпісана пасведчанне да ўзнагароды на прозвішча Савіча, гэтым засведчыла, што не забыты ні адзін абаронца горада, што і праз дзесяцігоддзі іх уклад у перамогу будуць памятаць цяперашнія жыхары. Таму і дайшла ўзнагарода да героя з берагоў балтыкі да вёскі ў палескай глыбінцы.\n← Форд против форда\nНа Берлин! →


Тураў: створаны амэрыканцамі рэабілітацыйны цэнтар прастойвае\n30 студзень 2007, 18:26\nРадыё Свабода Амаль два гады ў пацярпелым ад Чарнобылю Тураве не выкарыстоўваецца мэдычны рэабілітацыйны цэнтар. Ён паўстаў у гарадзкім шпіталі на сродкі Эўрапейскага камандаваньня Збройных сілаў ЗША пры падтрымцы амэрыканскай амбасады ў Беларусі. Мясцовыя жыхары доўгі час ня могуць карыстацца й апаратам ультрагукавой дыягностыкі, які прастойвае пасьля звальненьня галоўнай лекаркі шпіталю Ірыны Сяргейчык.\nУ чэрвені 2005 году падчас адкрыцьця мэдычнага рэабілітацыйнага цэнтру ў Тураве раённыя кіраўнікі публічна заяўлялі, што з адкрыцьцём цэнтру на новую ступень уздымаецца аказаньне мэдычнай дапамогі жыхарам раёну. Аднак цэнтар не працуе й да гэтага часу. Чаму?\nГаворыць галоўны лекар Жыткавіцкага раённага шпіталю Канстанцін Грамак, якому падпарадкоўваюцца мясцовыя мэдычныя ўстановы:\nГрамак: “Ён ня можа выкарыстоўвацца, таму што там няма вэнтыляцыі й каналізацыі”.\nПаколькі мэдыцына фінансуецца з разьліку на аднаго жыхара, то раённае мэдычнае аб’яднаньне ня можа на свае сродкі зрабіць вэнтыляцыю й пракласьці дзьвесьце мэтраў сьцёкавага калектару да гарадзкой лазьні — якая, дарэчы, таксама ператварылася ў даўгабуд. Да таго ж для рэабілітацыйнага цэнтру патрэбна некалькі спэцыялістаў, на што раён нібыта таксама ня мае сродкаў.\nБылая галоўная лекарка Тураўскага шпіталю Ірына Сяргейчык, высілкамі якой быў атрыманы грант ЗША на стварэньне цэнтру, кажа, што мясцовыя ўлады ня рупіліся нешта зрабіць у гэтым кірунку:\nСяргейчык: “Пасьля таго, як мы яго адкрылі, усе паабяцалі дапамогу, але ніхто нічога не рабіў. У сельскіх рэгіёнах Беларусі ўжо адкрытыя такія цэнтры пасьля нас. І працягваюць адкрывацца пакрысе для людзей, таму што даехаць да райцэнтру немагчыма, а платныя паслугі ў санаторыях робяць недаступнымі для сельскіх жыхароў рэабілітацыйную дапамогу”.\nДарэчы, спадарыню Сяргейчык пасьля адкрыцьця рэабілітацыйнага цэнтру раённае мэдычнае начальства звольніла з працы — нібыта за неадпаведнасьць пасадзе галоўнага лекара. Суд яе не аднавіў на працы.\nСа звальненьнем Ірыны Сяргейчык Тураўскі шпіталь страціў яшчэ й спэцыяліста ультрагукавой дыягностыкі. На дасьледаваньне жыхары тураўскай зоны павінны езьдзіць у райцэнтар, дзе паводле накіраваньня з гэтага рэгіёну прымаюць на ультрагукавы апарат аднаго хворага на тыдзень.\nЦяперашні кіраўнік Тураўскага шпіталю Аляксандар Ляўковіч кажа на гэта:\nЛяўковіч: “Апарат у нас ёсьць. Раней прыяжджаў сюды раз на тыдзень спэцыяліст. А цяпер сытуацыя такая, што наагул адзін спэцыяліст на раён застаўся”.\nТым часам Ірына Сяргейчык, выпускніца Ленінградзкага мэдычнага інстытуту, лекарка з дваццаццішасьцігадовым стажам, застаецца бяз працы, а мясцовыя жыхары — без кваліфікаванага дасьледаваньня на сучаснай апаратуры.\nРаспавядае тураўчанка спадарыня Зеніна:\nЗеніна: “У нас у Тураве тры тысячы жыхароў. Насельніцтва старое, ва ўсіх шмат хваробаў. Да таго ж ультрагукавой дыягностыкай карысталіся жыхары навакольных вёсак — зь Верасьніцы, Малішава бліжэй да Турава прыехаць. У Жыткавічах увесь раён, дваццаць тысяч чалавек, на адзін ультрагукавы апарат. Там запіс на ультрагук на тры месяцы наперад”.


Андрэй Пачобут не прызнаў сябе вінаватым\nАпошняе слова журналіст Андрэй Пачобут у судзе Ленінскага раёну Горадні прамаўляў менш за хвіліну. Карэспандэнт польскага выдання “Gazeta Wyborcza” заявіў, што не прызнае ні сваёй віны, ні гэтага суда. Пра падзеі на закрытым працэсе сваякам і калегам Пачобута, якія сабраліся каля будынку суда, паведамілі ягоныя адвакаты.\nЯк паведаміў калега Пачобута Анджэй Пісальнік, цяпер у слуханнях абвешчаны перапынак да 14.30. Чакаецца, што пасля перапынку суддзя Віталь Ляцко абвесціць прысуд. Пракурор Аляксандр Южык 24 чэрвеня прасіў суд прыгаварыць журналіста да пазбаўлення волі на 3 гады ў калоніі агульнага рэжыму.\nПачобут абвінавачваецца паводле двух артыкулаў Крымінальнага кодэксу Беларусі: ч. 1 арт. 368 (знявага прэзідэнта Беларусі) і ч. 1 арт. 367 (паклёп на прэзідэнта). Максімальнае пакаранне паводле першага артыкулу – 4 гады пазбаўлення волі, паводле другога – 2 гады.\nАндрэй Пачобут сцвярджае, што не дапускаў знявагаў на адрас Аляксандра Лукашэнкі: “У гэтых публікацыях утрымліваецца крытыка Лукашэнкі”. Вызвалення журналіста патрабуюць беларускія і міжнародныя праваабарончыя структуры, кіраўніцтва Польшчы, Еўразвязу і ЗША.


Білазэрскэ — Вікіпедыя\n48°32′12″ пн. ш. 37°03′31″ у. д.HGЯO\nБілазэрскэ на карце Украіны ±\nБілазэрскэ на Вікісховішчы\nБелазёрскае ці Білазэрскэ (укр.: Білозе́рське) — горад раённага значэння ў Данецкай вобласці Украіны, падпарадкаваны Дабрапільскаму гарадскому савету горада Дабрапілля. Размешчаны за 15 км ад чыгуначнай станцыі Дабрапілля. Заснаваны ў 1913 годзе як хутар Белазёрка. Паселішча атрымала развіццё ў 1950 годзе ў сувязі з будаўніцтвам каменнавугальных шахт. З 1966 года — статус горада раённага падпарадкавання.\nНаселеныя пункты Дабрапільскага гарадскога савета\nБілыцкэ · Білазэрскэ · Дабрапілля\nВадзянскэ · Новаданэцкэ\nГл. таксама Дабрапільскі раён.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Білазэрскэ&oldid=3548641"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 14:26, 4 лютага 2020.


Зміцер Дашкевіч: Улада пачынае разумець, што сімволіка можа бараніць | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБольш за месяц таму Зміцер Дашкевіч перадаў у Мінкульт Беларусі зварот за прызнанне бел-чырвона-белага сцяга гістарычнай каштоўнасцю. Колькасць подпісаў пад зваротам перавышае 10,5 тысячаў. Між тым, падобна, што дзяржаўныя мас-медыя пачалі рыхтаваць грамадскую думку да магчымага прызнання сцягу.\n– Многія зараз вельмі шкадуюць аб тым, што ў 1995 годзе яны, кіруючыся кан’юктурнай выгадай, дралі бел-чырвона-белы сцяг, ганбілі носьбітаў нацыянальнай сімволікі. 20 гадоў гэтым займаліся. Цяпер не так проста павярнуць гэтую машыну, нават каб яны і хацелі. Хаця мы, канешне, рады, няхай і з кан’юктурных зноўку нейкіх прычынаў, але дзяржава спрабуе развярнуцца. Бо Лукашэнка разумее: без патрыётаў нацыянальнай сімволікі ён не абароніць Беларусь і адпаведна сваю ўладу.\nВядома, што Міністэрства культуры накіравала зварот у Акадэмію навук для выпрацоўкі афіцыйнай пазіцыі па бел-чырвона-беламу сцягу. У бліжэйшыя дні Зміцер Дашкевіч збіраецца асабіста завітаць у міністэрства.\nЗміцер Дашкевіч сарваў адкрыццё помніка Леніну


Блогер збірае подпісы за ўстаноўку помніка Стэфану Баторыю ў Гродне - Hrodna.life\n8 снежня 2016, 08:00\nПомнік Стэфану Баторыю ў Будапешце\nЯўген не ставіць ссабе мэту сабраць вялікую колькасць подпісаў. Для яго важна данесці гараджанам пасыл пра тое, што горад мае патрэбу ў помніку каралю. Нават пры малой колькасцi подпісаў аўтар плануе даслаць яе старшыні гарвыканкама Мечыславу Гою.\nАкрамя таго, такія петыцыі могуць прыцягнуць увагу тых людзей, ад якіх залежыць: быць помніку ці не. Кожны крок да ўсталявання помніка, нават невялікі, важны", — распавёў блогер.


МАЗ: зроблена ў Ляхавічах — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\nМАЗ: зроблена ў Ляхавічах\n30/12/2013 59 redakcyja 0 Comment\nСпыніцца … азірнуцца…на год адыходзячы\nВіктар ШЧУКА, дырэктар ПСУП “Аўтацэнтр “Вікторыя”, лепшы прадпрымальнік Брэстчыны па выніках мінулых гадоў, лаўрэат абласнога і раённага конкурсаў “Чалавек года”:\n– 2013 год асабіста для мяне, як і для ўсяго калектыву “Вікторыі”, – адзін з самых шчаслівых і плённых. Збыліся многія мары, выкананы ўсе пастаўленыя задачы. Сёлета выпусцілі больш за 10 адзінак тэхнікі, якая паспяхова працуе на прадпрыемствах краіны. Нядаўна нам паставілі 25 новых шасі – аснову для будучых аўтамабіляў з маркай “Зроблена ў Ляхавічах”, заказы на якія паступаюць ужо сёння. Нават Дзень машынабудаўніка адзначылі сабраным самазвалам, які адправіўся ў Ганцавічы.\nЗборка аўтамабіляў у “Вікторыі” важная і запатрабаваная справа, але далёка не асноўная. Як і раней, мы праводзім тэхагляд транспартных сродкаў, тэхабслугоўванне і рамонт МАЗаўскай тэхнікі. Тэхналогіі вытворчасці сучасныя, мадэрнізацыя працягваецца – набылі абсталяванне для новай майстэрні.\nПланаў на 2014 год шмат. Упэўнены, што дружнаму калектыву прафесіяналаў яны па плячу. Жадаю сваім калегам, родным, землякам шчасця, здароўя, дабрабыту.\n← Аб утварэнні выбарчых акруг па выбарах дэпутатаў Ляхавіцкага раённага Савета дэпутатаў дваццаць сёмага склікання\nУ шчасця імёны Сонечка і Санечка →\n5 снежня – Міжнародны дзень валанцёра. Сярод тых, хто бескарысліва дапамагае людзям – і малады ляхавічанін


Лукашэнка пераклаў адказнасць на прэм'ера за сваё фіяска ў эканоміцы\nВіну за правал у эканоміцы Лукашэнка пераложыць на Румаса\nАляксандр Лукашэнка правёў адмысловую нараду ў эканамічных пытаннях. А напярэдадні на прэм’ер-міністра краіны Сяргея Румаса ўсклалі персанальную адказнасць за эканамічны рост. Ці дасць рады кіраўнік ураду, ды чаго чакаць у бліжэйшай будучыні? Размаўляем з эканамістам Яраславам Раманчуком.\n«Лукашэнка казаў, што ў гэтым годзе рост ВУП павінен быць 4 адсоткі, а на самой справе за 4 месяцы 1,4. Пры чым асноўны паказчык, на які ён зарыентаваў Румаса, гэта рост экспарту паслугаў, які скараціўся на 1,9 адсоткаў, і тавараў, што скараціўся ўвогуле на 3,2 адсоткі. Пры тым, што ён згодна з планам ураду, павінен вырасці на 5,5 адсоткаў. […]\nКалі ў кантэксце таго, што ў нас робіцца з нафтай, нафтапрадуктамі, канкурэнтаздольнасці тавараў, план, які давёў Лукашэнка да Румаса, – невыканальны. Нагадаю, што МВФ і Сусветны банк – усе кажуць, што ўзрост ВУП будзе не большы за 2 адсоткі. Так што па сутнасці гэта чорная метка для Румаса, якую пастаў Лукашэнка, спадзеючыся, што ўсё зваліць на яго, калі план пятай пяцігодкі, які ўжо завалены, будзе завалены…»\nМы спыталі жыхароў Віцебску, ці на іхную думку, 25-ці гадоў адзінаасобнага кіравання краінаю дастаткова, каб паставіць эканоміку на ногі? Ці трэба патрываць яшчэ?\nКалаж з фота: REUTERS, Gleb Garanich / Ilya Pitalev, TASS / Forum\nТэгі: Аляксандр Лукашэнка Віталь Бабін каментар Лукашэнка меркаванне Раманчук Румас Сяргей Румас эканаміст эканоміка эксперт экспертнае меркаванне Яраслаў Раманчук


Прыгоды мядзведзя-дэсантніка – у рэдакцыі «Белсату» (Фотарэпартаж)\nБаец-рэзервіст «плюшавага дэсанту» будзе адмысловым госцем у сённяшнім выданні «Аб’ектыву».\nШведскі пілот Томас Мазэці, які ў ліпені скінуў плюшавых «дэсантнікаў» ля Менску, павіншаваў наш тэлеканал з Новым годам. Ён даслаў нам арыгінальнага плюшавага мядзведзіка, падрыхтаванага да змагання за правы чалавека ў Беларусі.\nЯк высветлілася, ля Менску высадзіліся не ўсе «дэсантнікі», а толькі 800. Яшчэ 200 засталіся ў рэзерве. Адзін з рэзервістаў з сертыфікатам баяздольнасці апынуўся ў рэдакцыі «Белсату». Сертыфікат падпісаны аўтарам «плюшавага дэсанту», кіраўніком шведскай рэкламнай кампаніі «Studio Total» Пэрам Кромўэлам і ягоным калегам Томасам Мазэці.\nДа пасылкі з мядзведзікам Томас, Лінда, Ганна і Пэр далучылі віншавальны ліст. У ім яны яшчэ раз узгадалі, як рыхтавалі і рэалізоўвалі свой смелы праект, ды распавялі колькі цікавых падрабязнасцяў.\n“Спачатку хацелі скрасці Лукашэнку”\nПаводле аўтараў, іхныя беларускія сябры (у тэксце фігуруюць пад псеўданімамі Сяргей і Дар’я), якія настойліва прасілі зрабіць так, каб пра Беларусь загаварыў увесь свет, не мелі грошай. Таму шведам давялося арганізоўваць «плюшавы дэсант» за ўласныя грошы.\nГэтаму папярэднічалі доўгія пошукі ідэі. Як варыянт – скрасці Аляксандра Лукашэнку і навучыць яго добрым манерам. Але рэкламнае агенцтва «Studio Total» – мірная ўстанова, таму спыніліся на мядзведзіках, пастанавіўшы не ўчыняць гвалту. На дэсант шведаў натхніў сваймі «цацачнымі мітынгамі» актывіст моладзевага крыла «Гавары праўду!» Павел Вінаградаў.\n“Пад крэслы самалёта ўставілі металёвыя “талеркі”\nЗнайсці пілотаў для рызыкоўнага падарожжа ў Беларусь працаўнікам «Studio Total» не ўдалося: усе меркавалі, што супрацьпаветраная абарона ў нашай краіне – адная з самых моцных у Еўропе. Тады ім давялося атрымаць ліцэнзіі пілотаў. Шведы пішуць, што пад крэслы старога самалёта, які шведы набылі за свае грошы і перарабілі, яны ўставілі металёвыя «талеркі» – на выпадак, калі б магутная супрацьпаветраная абарона спрацавала ў выглядзе стрэлаў. І, са спадзяваннем на шведскую прымаўку пра тое, што Бог мае слабасць да шаленцаў, рушылі ў дарогу.\nНаколькі ўзрасла папулярнасць Беларусі?\nДа сённяшняга дня пра «плюшавы дэсант» у Беларусі журналісты з усяго свету напісалі болей за 5 тыс артыкулаў. Пошукавік «Ґуґл» («Google») на запыт «Teddy Bears» + «Belarus» выдае болей за 1,2 млн вынікаў. Адмысловыя рэпартажы гэтай падзеі прысвяцілі адныя з найбольш уплывовых тэлекампаніяў свету – Бі-Бі-Сі (BBC) i «Аль-Джазійра» («Al Jazeera»).


Ваенная служба па кантракце — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\n02.09.2019 03.09.2019 administrator537\nКантракт аб праходжанні ваеннай службы заключаецца грамадзянінам з Міністэрствам абароны Рэспублікі Беларусь або іншым дзяржаўным органам, у якім прадугледжана ваенная служба.\nПатрабаванні да грамадзян, якія паступаюць на ваенную службу па кантракце\nГрамадзянін павінен адпавядаць медыцынскім, прафесійна-псіхалагічным патрабаванням, вызначаным для праходжання ваеннай службы і канкрэтнай ваенна-ўліковай спецыяльнасці.\nПа выніках медыцынскага асведчання выносіцца заключэнне аб катэгорыі годнасці грамадзяніна да ваеннай службы па стане яго здароўя. На ваенную службу па кантракце можа быць прыняты толькі грамадзянін, годны да ваеннай службы або годны з нязначнымі абмежаваннямі.\nПа выніках прафесійна-псіхалагічнага адбору выносіцца рашэнне аб прыдатнасці грамадзяніна да ваеннай службы па кантракце на канкрэтнай вайсковай пасадзе.\nГрамадзянін, які паступае на службу па кантракце, павінен адпавядаць патрабаванням па ўзроўні адукацыі, прафесійнай і фізічнай падрыхтоўцы.\nКантракт аб праходжанні ваеннай службы можа заключацца з:\n— вайскоўцамі, якія праходзяць тэрміновую ваенную службу і праслужылі не менш за 6 месяцаў;\n— вайскоўцамі, прызванымі на ваенную службу афіцэраў, пасля трох месяцаў праходжання імі ваеннай службы;\n— грамадзянамі мужчынскага полу, якія дасягнулі 18-гадовага ўзросту, – на пасады матросаў, сяржантаў і старшынаў;\n— грамадзянамі жаночага полу, якія не знаходзяцца ў запасе і дасягнулі 19-гадовага ўзросту;\n— вайскоўцамі, у якіх заканчваецца тэрмін папярэдняга кантракта аб праходжанні ваеннай службы;\n— іншымі грамадзянамі на аснове ўказаў Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.\nГрамадзяне, якія адпавядаюць патрабаванням для праходжання ваеннай службы, могуць добраахвотна паступаць на службу па кантракце на пасады салдат, матросаў, сяржантаў, старшынаў, прапаршчыкаў і мічманаў:\n— упершыню – ва ўзросце да 35 гадоў;\n— салдаты і матросы, сяржанты і старшыны, прапаршчыкі і мічманы запасу – ва ўзросце да 40 гадоў, а ў асобных выпадках – старэйшыя за 40 гадоў – па рашэнні міністра абароны Рэспублікі Беларусь або іншага кіраўніка дзяржаўнага органа, у якім прадугледжана вайсковая служба.\nГрамадзяне, якія адпавядаюць патрабаванням, устаноўленым для праходжання ваеннай службы, могуць добраахвотна паступаць на ваенную службу на пасады афіцэраў:\n— афіцэры запасу – ва ўзросце да 40 гадоў, а ў асобных выпадках – старэйшыя за 40 гадоў – па рашэнні Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.\nПадставамі для адмовы грамадзяніну, які паступае на ваенную службу па кантракце, у заключэнні кантракта з’яўляюцца:\n— адсутнасць ва Узброеных сілах або іншых вайсковых фарміраваннях вакантных вайсковых пасад адпаведна спецыяльнасці і вайсковай кваліфікацыі;\n— рашэнне атэстацыйнай камісіі вайсковай часці, зацверджанае камандзірам вайсковай часці, па выніках конкурснага адбору;\n— рашэнне атэстацыйнай камісіі вайсковай часці аб неадпаведнасці грамадзяніна, які паступае на ваенную службу па кантракце, патрабаванням, устаноўленым законам.\nКантракт аб праходжанні ваеннай службы не можа быць заключаны з грамадзянамі:\n— у адносінах якіх ажыццяўляецца крымінальнае праследаванне;\n— якія адбылі пакаранне ў выглядзе пазбаўлення волі ў папраўчых установах;\n— якія маюць судзімасць;\n— у выпадку, калі яны не прайшлі тэрміновую ваенную службу без законных падставаў для гэтага.\nКамандзір вайсковай часці прымае рашэнне аб заключэнні новага кантракта аб праходжанні ваеннай службы або адмове ў яго заключэнні з вайскоўцамі, якія праходзяць ваенную службу па кантракце, не пазней, чым за два месяцы да заканчэння тэрміну дзеючага кантракта.\nАкцыя «Нашы дзеці». Навагодні цуд


БРСМ заклікае моладзь рабіць cэлфі на выбарчых участках | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Моладзь » БРСМ заклікае моладзь рабіць cэлфі на выбарчых участках\nБРСМ заклікае моладзь рабіць cэлфі на выбарчых участках\nМінская гарадская арганізацыя БРСМ прэзентавала конкурс cэлфі «Моладзь_выбірае». Яго галоўнай мэтай з'яўляецца павышэнне электаральнай актыўнасці хлопцаў і дзяўчат, прыняць удзел у ім зможа кожны малады выбаршчык. Для гэтага па 18 лютага неабходна зрабіць сэлфі на выбарчым участку і размясціць яго ў сацыяльнай сетцы «УКантакце» з хэштэгамі #Молодежь_выбирает, #Выборы2018. З 19 па 21 лютага ў афіцыйнай групе Мінскай гарадской арганізацыі саюза моладзі «УКантакце» пройдзе адкрытае галасаванне на самае лепшае фота акцыі. Пераможцы, а таксама найлепшыя 50 работ будуць адзначаны сувенірамі.\nНагадаем, што па ініцыятыве Мінскай гарадской арганізацыі БРСМ ва ўсіх рэгіёнах краіны рэалізуецца акцыя «#Моладзь вырашае!», прымеркаваная да правядзення выбараў, падчас якой кожны ахвотны выбаршчык можа напісаць патэнцыйным дэпутатам пажаданні, апусціўшы іх у спецыяльныя скрыні, устаноўленыя ў месцах правядзення пікетаў БРСМ у падтрымку кандыдатаў у дэпутаты, а таксама ў час маладзёжных акцый, прысвечаных выбарам. Акрамя таго, гэтай арганізацыі належыць ініцыятыва па стварэнні і запуску мабільнай праграмы «Галасую» ў дапамогу выбаршчыкам.\nТаксама ў дні датэрміновага галасавання і ў дзень выбараў валанцёры руху БРСМ «Добрае Сэрца» акажуць дапамогу ветэранам Вялікай Айчыннай вайны і інвалідам у іх суправаджэнні на выбарчыя ўчасткі. Усяго плануецца задзейнічаць каля тысячы добраахвотнікаў. Пры Мінскай гарадской арганізацыі саюза моладзі працуе гарачая лінія (284 85 54), куды можа звярнуцца і пакінуць заяўку той, хто мае патрэбу ў дапамозе.\nНядаўна прайшлі трэнінгі з удзелам каля ста прадстаўнікоў валанцёрскага руху БРСМ «Добрае Сэрца», на якім працягнулася навучанне добраахвотнікаў неабходным навыкам аказання дапамогі маламабільным выбаршчыкам у перыяд работы выбарчых участкаў у сталіцы падчас выбараў дэпутатаў у Мінгарсавет. У праграму практычных заняткаў былі ўключаны трэнінгі па этыцы стасункаў, майстар-класы з невідушчымі людзьмі і Беларускага таварыства інвалідаў.\nПа 18 лютага з 9.00 да 21.00 будзе працягнутая работа штаба Мінскай гарадской арганізацыі БРСМ па ўдзеле моладзі ў выбарах у Мінскі гарадскі Савет дэпутатаў 28-га склікання.\nЗагаловак у газеце: Зрабі сваё фота на выбарчым участку!\n6 верасня БРСМ спаўняецца 16 гадоў\n1643 Школа заўтрашняга дня. У трэндзе — медыянавыкі, гейміфікацыя і сторытэлінг\n770 «Конемабіль» у дзеянні\n685 Які ўрок лепшы: перакулены або традыцыйны?\n623 Даніэль Ястрэмскі: «Еўрабачанне» — мара, да якой я доўга ішоў\n540 Якія новыя культуры варта пасяліць у садзе?\n509 Ясная Раніца. Заўсёды\n467 Чаму «Звязда» піша «сярэбраны», а не «срэбраны»?\n439 Праграма, прынятая на V Усебеларускім народным сходзе, мусіць быць выканана\n424 Назіраецца новая хваля цікавасці да Першай сусветнай вайны\n419 Рэальны рост пенсій сёлета складзе каля 8 %


Чем удивляли и угощали хозяева подворий на "Жураўлях і журавінах Міёрскага краю" » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nЧым здзіўлялі і частавалі гаспадары падворкаў на "Жураўлях і журавінах Міёрскага краю"\nФішка свята жураўлёў і журавін – сельскія падворкі. Кожны год гасцінна запрашаюць, дораць пазітыў, радуюць крэатывам. Чым здзівілі сёлета? Прагуляемся, паглядзім.\nЛя ўваходу на завуццеўскі падворак – высокі казачны валун. Не трэба думаць, куды павярнуць. «Приходите сюда, чтобы в сказку поверить», – значыцца белым па чорным. А казка створана фантазіяй і ўмелымі рукамі. Вось драўляны конь вязе ў вазку кошыкі з новым ураджаем. З Папшулёў прыехаў. Далей размясцілася выстава вырабаў настаўніцы з Завуцця Алены Стаўскай. Дошчачкі ў тэхніцы дэкупаж, вышыванкі, вязаныя сурвэткі дадавалі яркіх фарбаў і эстэтыкі. Апетытныя стравы прыгатавалі цвецінскія гаспадыні Валянціна Каласёнак, Ксенія Красько, Таццяна Шчарбакова, Вікторыя Янкоўская і Анастасія Тарасёнак.\nУ перабродскіх мясцінах свае майстрыцы кулінарыі. На шчодра накрытым рознай смакатой стале вылучаецца торт з крэмам колеру азёрнага блакіту.\n– Прыгатавала Жанна Каравацкая, старэйшына вёскі Хутар Дзедзіна, – падказвае старшыня Перабродскага сельсавета Віктар Дзеравянчык. – Пастараліся гаспадары Павел і Тамара Маразы, Людміла Арцімёнак, Валянціна Фёдарава, Раіса Высоцкая. Традыцыйныя стравы ў нашым меню – сканцы, камы і гарачая поліўка.\nАдметнасць у афармленні падворка – повязь часоў. Атрыбутыка ваеннага мінулага пакрысе змяняецца сучаснымі дэталямі. На асобным стэндзе як сімвал міру прымацаваны папяровыя белыя галубкі. На іх госці пішуць пажаданні. З аднаго боку – здымкі ваеннай пары, з другога – з мірнага жыцця.\n– Фотасушка – наша сёлетняя навінка, – адзначае Віктар Мікалаевіч. – Адлюстраваць вайну і мір вырашылі невыпадкова. Сёлета адзначаем 75-ю гадавіну вызвалення Беларусі, у наступным годзе юбілей Перамогі. Не лішнім будзе нагадаць пра гэта і на экалагічным свяце.\nНа новапагосцкім падворку салодкі мёд і кіслыя журавіны. Прадукцыю з уласнага пчальніка прапаноўваў Аляксандр Крокас. Прывёз і рамку з пчолкамі-працаўніцамі, за якімі можна паназіраць праз шкло. Да вандровак прывыклі. За сезон некалькі разоў змяняюць месца дыслакацыі.\n– Васільковы мёд з Лявонпаля, лясны з Дзехцяроў, а верасовы з Дульскіх, – расказвае Аляксандр. – Дарэчы, карысць верасовага мёду англічане параўноўваюць з каштоўнасцю аўтамабіля «Ролс Ройс».\nНасупраць мядовага куточка – імправізаванае балота. Толькі журавіны рассыпаны не па імху, а па кошыках. Гаспадарыць тут дзядок-лесавічок, вобраз якога прымерыла на сябе мастацкі кіраўнік Наўгародскага СДК Святлана Паперадзень. Яркі штрых ад Новапагосцкай школы – кампазіцыі з жывых кветак. А Чапукоўская падрыхтавала тэматычную фотазону.\nРужовыя свінкі з пластыкавых бу- тэлек пасвяцца ля ўваходу на падворак Міёрскага сельсавета. Гэта «гадаванцы» Тамары Красоўскай з Чэрасаў. Упрыгожвалі тэрыторыю і яе пластыкавыя кветкі. Прыпаркаваўся тут трактар «БЕльняРУС», які змайстравалі ў СШ № 3 імя Я. Томкі. Адметнасць на стале – экалагічны посуд. У якасці талерак – гарбузы і кабачкі, дэкарыраваныя настаўніцай з Дворнасельскай школы Жаннай Пушкель. Традыцыйны пачастунак – журавіны ў цукры ад Валянціны Пальчэўскай са Старых Крукоў. Заўсёднік за гандлёвым прылаўкам – Жанна Пятроўская з Сухавержжа. Журавіны на продаж сама штогод збірае. Кажа, сёлета ўраджай не вельмі багаты.\nШпарка ішоў гандаль у садаводаў Уладзіміра і Галіны Жэндаравых на павяцкім падворку.\n– Вось навінка – сорт клубніц «Монтэрэй», дае тры – чатыры ўраджаі за сезон, – заўважае Галіна. – Попыт на ўсё ёсць. І хрызантэмы разбіраюць, і саджанцы малін ці клубніц.\nУ фітабары чаем на травах частуе бібліятэкар Таццяна Мутар. Зверабой, мяту, чабор сама нарыхтоўвае. За чаборам далёка хадзіць не трэба: прыжыўся дома ў кветніку. Уласную выпечку прапаноўвае Валянціна Нежывінская.\n– У якасці гаспадыні на свяце першы раз. Даўно хацела паўдзельнічаць, – гаворыць яна. – Па прафесіі я кандытар. Працаваць па спецыяльнасці не давялося, дома практыкуюся. Вось піражкі з капустай, з грыбамі, беляшы, начыненыя дамашнім фаршам. Калі ласка, частуйцеся!\nЮшку з петуха па традыцыі варылі на ўзмёнскім падворку. Шмат іншай смакаты. Вырашыць праблемы са здароўем дапамагала земскі доктар Святлана Шандэр. У аптэчцы лекі ад суроку, спуду і іншых напасцяў. Ёсць і прыбор для ачысткі кармы. Майстрыца з Даўгінава Таццяна Лакотка замест вырабаў з газетнай лазы сёлета прывезла алмазную вышыўку.\nАдметнасць мікалаёўскага падворка – сямейныя куточкі. На гэты раз тут Юрый і Іна Ганебныя з Акунёва. Яны пераможцы конкурсу па добраўпарадкаванні. Прычым далёка не першы раз. Прыгатавалі стравы з новага ўраджаю, у тым ліку торт з кабачкоў. Аздобілі пляцовачку сямейнымі фотаздымкамі, вязанымі цацкамі і вышыўкай дачкі Таццяны. У грыме Лесавічка не адразу пазнаеш педагога-арганізатара Сіцькоўскай школы Алену Матылёнак. Гасцей частавалі напоямі для моцнага кахання, для поспеху ў жыцці, ад злых вачэй суседа і чаем з уласнага самавара старшыні сельсавета Анатоля Кудрашова.\nТуркоўскія гаспадыні прыгатавалі багаты стол і да кожнай стравы падабралі вершаваныя радкі. Аздаблялі падворак вырабы выхаванцаў мясцовай школы, мастацкага кіраўніка Туркоўскага СДК Марыі Шчаснай. Акрамя журавін тут можна было набыць зерне, бульбу і мёд. Фота на памяць – на балотным прывале. Тут сустрэнеш і Паляўнічую за журавінамі, у ролі якой выхавацель дзіцячага сада Алена Сташкевіч.\nГалоўная гераіня дзісенскага падворка – Баба Яга. Добрая і ўважлівая. Кожнага госця старалася пачаставаць ласункамі са шчодрага стала. Вобраз мілай бабулі ўдаўся намесніку загадчыка Дзісенскага яслі-сада Алене Тамашэвіч. А яе плеценыя з газетных трубачак вырабы сталі адметным упрыгожваннем пляцоўкі. На фотастэндзе «З Ельняй разам» – здымкі балотнага свету, зробленыя фатографам-аматарам Алай Майсяёнак.\nВесела, ярка і смачна ў язненцаў. Спевамі вітае гасцей калектыў «Іставіца». Можна прысесці на крэслы-качалкі ля століка з самаварам, абаранкамі ды журавінамі і сфатаграфавацца. Гаспадыня аграсядзібы Наталля Жойдзік прапануе сметанковае масла, сыры ўласнай вытворчасці з тмінам і журавінамі. На суседнім століку – «Вітаміны ад Валянціны». Гэта старшыня Язненскага сельсавета Валянціна Фядзьковіч прывезла свае нарыхтоўкі на зіму. Упершыню давялося паспрабаваць цукаты і сок з гарбуза. На смак – супер! І карысці шмат. Пад слоічкамі – рэцэпт прыгатавання. Вывучайце і самі спрабуйце.\nВынікі конкурсу падворкаў на ўрачыстым адкрыцці фестывалю падвяла старшыня Міёрскага раённага Савета дэпутатаў Марыя Баніфатава. Кожны сельсавет адзначылі ў намінацыях. Тройка лідараў – Павяцце (3-е месца), Язна (2-е) і Пераброддзе (1-е).


Следчая Камісія пра трагедыю Ту-154М: Прычынай катастрофы стаў выбух - Беларуская Служба - polskieradio.pl\nНа борце Ту–154М адбыліся два выбухі – у раёне левага крыла і ў цэнтральным адсеку самалёта.\nУ Сейме Польшчы 30 ліпеня агучылі вынікі працы Следчай камісіі Міністэрства абароны па паўторным вывучэнні прычын Смаленскай авіякатастрофы 10 красавіка 2010 года, пішуць на польскім інтэрнэт партале niezalezna.pl. Тады ўрадавы борт Ту–154М Ваенна-паветраных сілаў Польшчы выконваў рэйс па маршруце Варшава-Смаленск, але пры заходзе на пасадку на аэрадром Смаленск–Паўночны пацярпеў крушэнне.\nЗагінулі ўсе, хто быў на борце – 96 чалавек, у тым ліку прэзідэнт Польшчы Лех Качыньскі і яго жонка Марыя Качыньская, а таксама вядомыя польскія палітыкі, амаль усё вышэйшае вайсковае камандаванне,грамадскія і рэлігійныя дзеячы. Яны ляцелі ў Расію на жалобныя ўрачыстасці з нагоды 70-й гадавіны Катыньскага расстрэлу.\nУ выніку праведзенага Камісіяй расследавання ўстаноўлена, што на борце Ту–154М адбыліся два выбухі – у раёне левага крыла і ў цэнтральным адсеку самалёта. На абломках самалёта былі выяўленыя сляды траціла, гексагену і пентрыта. Той факт, што мелі месца выбухі, пацвярджаецца, з аднаго боку, характарам пашкоджанняў самалёта і роскідам яго абломкаў, а з другога, траўмамі, якія атрымалі пасажыры ўрадавага самалёту.\nУ адрас расійскіх следчых прагучала абвінавачванне ў тым, што, расследуючы прычыны крушэння польскага самалёта, яны спрабавалі схаваць доказы гэтых выбухаў.\nСтаршыня камісіі, былы міністр абароны Польшчы Антоні Мацярэвіч апублікаваў у сацыяльнай сетцы Twitter відэа, на якім змадэляваныя апошнія хвіліны палёту польскага ўрадавага самалёту Ту-154М.\nКамісія Мацірэвіча абвінаваціла папярэдні склада следчай групы пад кіраўніцтва Ежы Мілера ў тым, што яна не займалася «рэальным расследаваннем Смаленскай трагедыі», пісалі на партале niezalezna.pl.\nПрэзідэнт Анджэй Дуда накіруецца з візітам у Італію


Праймерыз 2020: lite version | Анализ | Наше мнение\nВылучэнне супольнага кандыдата\nАдмова Паўла Севярынца ад далейшага ўдзелу ў правыбарах часткі апазіцыі узмацняе байкотнае крыло і можа прывесці да сітуацыйнай кааліцыі з “Народнай грамадой” Міколы Статкевіча ці кампаніяй “Свежы вецер” Уладзіміра Мацкевіча. Праймерыз працягваюцца, аднак цікавасць з боку грамадства да працэдуры, медыйнае суправаджэнне і вага патэнцыйнага супольнага кандыдата значна аслаблены выхадам з працэдуры двух прэтэндэнтаў і адной з пяці арганізатараў – партыі БНФ. Тым не менш, астатнія ўдзельнікі альянсу (АГП, БСДП (Грамада), “За свабоду”) маюць цвёрды намер вылучыць супольнага кандыдата. Частка актыва БХД, асабліва ў рэгіёнах, хутчэй за ўсё, падтрымае рашэнне Паўла Севярынца і будзе ігнараваць правыбары.\nАпошнія дзве прэзідэнцкія кампаніі (2010, 2015) кааліцыйныя аб’яднанні не здолелі прайсці праз выпрабаванне па вылучэнні адзінага кандыдата і звычайна развальваліся. Праймерыз апазіцыі 2020 рызыкуе паўтарыць няўдалы лёс папярэдніх спробаў выступіць шырокім альянсам супраць дзейснага прэзідэнта.\nВарта зазначыць, што правыбары-2020 па вылучэнні супольнага кандыдата шэрагам палітарганізацый прыцягнуў увагу незалежных медыя і блогераў, што засведчыла запыт на аб’яднаную апазіцыю ў грамадзянскай супольнасці і сярод дэмакратычнага актыва. У сваю чаргу неангажаваныя ў палітарганізацыі прыхільнікі перамен заўсёды чакаюць ад апазіцыі аб’яднання і выступлення супольным фронтам, які персаніфікаваны асобай адзінага кандыдата як альтэрнатывы дзейснаму прэзідэнту.\nАднак за апошні дзясятак гадоў фактычна ўсе апазіцыйныя альянсы па вылучэнні супольнага кандыдата на прэзідэнта распадаліся фармальна або фактычна яшчэ да абвяшчэння выбараў.\nУ 2010 годзе спроба вызначыць супольнага лідара ад Беларускага незалежніцкага блока (партыя БНФ, Беларуская хрысціянская дэмакратыя (БХД), рух “За свабоду” і шэраг моладзевых арганізацый) правалілася. У выніку ў прэзідэнцкай кампаніі 2010 года ўдзельнічала 9 альтэрнатыўных вылучэнцаў на пасаду прэзідэнта.\nУ 2015 годзе кааліцыя “Народны рэферэндум” (партыя БНФ, Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада), рух “За свабоду”, кампанія “Гавары праўду”) таксама скончыла сваё існаванне яшчэ да перыяду агітацыі. У выніку падчас галасавання пра-дэмакратычны лагер быў прадстаўлена адным (але не “адзіным” кандыдатам) – Таццянай Караткевіч з “Гавары праўду” – з-за няздольнасці іншых палітарганізацый сабраць самастойна 100 тысяч подпісаў.\nАдной з асноўных прычын недамоваздольнасці апазіцыйных палітыкаў з’яўляецца адсутнасць надзеі на змену беларускага кіраўніцтва. У гэтай сітуацыі кожная палітарганізацыя або лідар імкнецца ўмацаваць свае пазіцыі і захаваць за сабой напрацаваны актыў, зменшыць пагрозы магчымага перацягвання актывістаў адзіным кандыдатам. Акрамя таго лідары пратэсту звычайна не маюць досьведу працы з сацыяльнымі групамі па-за апазіцыйным ядром. Сфармаваная імі пратэсная павестка (выхад на плошчы гарадоў і агульнанацыянальная забастоўка) можа не знаходзіць водгук сярод шырокіх аўдыторый.\nВарта зазначыць, што арганізатары праймерыз-2020 адразу канцэнтравалі ўвагу галоўным чынам на прыцягненне апазіцыйнага актыва для ўдзелу ў галасаванні. Задача зацікавіць больш шырокія колы грамадства не з’яўлялася асноўнай падчас працэдуры вылучэння супольнага кандыдата кааліцыяй з пяці палітарганізацый (Аб’яднаная грамадзянская партыя (АГП), партыяй БНФ, БСДП (Грамада), “За свабоду” і БХД. Пра гэта сведчыць і нязначная колькасць галасоў, аддадзеных за хрысціянскую дэмакратку Вольгу Кавалькову на Віцебшчыне і Берасцейшчыне. Менавіта яе задачай было зацікавіць апалітычных грамадзян, якія незадаволены існуючай сацыяльна-эканамічнай палітыкай, але не гатовыя да рашучых дзеянняў і барацьбы супраць дзеючага кіраўніцтва дзяржавы.\nВольга Кавалькова выкарыстоўвала памяркоўную крытыку беларускага кіраўніцтва і дзяржапарата. Яна прапаноўвала сваім патэнцыйным сімпатызантам дзеянні ў рамках дзейснага заканадаўства, якія б не выклікалі жорсткія рэпрэсіі з боку сілавікоў. Яе біяграфія, у тым ліку праца на дзяржаўнай службе і адукацыя ў акадэміі МУС, таксама павінна была быць болей прывабнай для сярэднестатыстычнага выбарца ў адрозненне ад прафесійных апазіцыянераў.\nПры гэтым актывісты апазіцыі, ды і ўвогуле партыйцы (як і ва ўсім свеце), заўсёды маюць больш радыкальныя пазіцыі ў параўнанні з неангажаванымі ў палітарганізацыі сацыяльнымі групамі. Адпаведна жорсткая крытыка рэжыму Аляксандра Лукашэнкі і лідарства падчас снежаньскіх акцый супраць паглыбленай інтэграцыі з Расіяй, імідж барацьбіта і ахвяры выводзіў Паўла Севярынца ў безумоўныя лідары праймерыз, пакуль кола ўдзельнікаў правыбараў абмяжоўвалася апазіцыйным актывам.\nУдзел у праймерыз дазволіў сустаршыні БХД актывізаваць і рэкрутаваць у сваю каманду жорсткіх крытыкаў дзейснага рэжыму. Павал Севярынец таксама забіраў галасы прыхільнікаў нацыянал-дэмакратаў, што адпаведна паўплывала на нязначныя рэйтынгі намесніка старшыні і вылучэнца на праймерыз ад БНФ Аляксея Янукевіча.\nУ адрозненне ад хрысціянскага дэмакрата Паўла Севярынца больш ліберальная пазіцыя і менш рэзкая рыторыка кіраўніка “За свабоду” Юрася Губарэвіча ў большай ступені была скіравана на моладзевую аўдыторыю. Яго павестка ў меншай ступені была запатрабавана сярод актыва з вялікім апазіцыйным стажам, што і адлюстроўвалася ў значным адставанні ад Паўла Севярынца падтрымкі падчас першых выездаў у рэгіёны.\nВарта зазначыць, што і вылучэнец ад АГП Мікалай Казлоў не заўсёды мог разлічваць на падтрымку партыйнага актыву. У партыі ўжо даўно існуюць складаныя адносіны паміж цэнтральным офісам і рэгіянальнымі арганізацыямі, што таксама з’яўляецца натуральным не толькі для АГП. Аднак напружанне яшчэ болей абвастрылася пасля таго, як Ганна Канапацкая атрымала дэпутацкі мандат. Гэта выклікала крытыку з боку часткі рэгіянальнага актыву і патрабаванняў ад кіраўніцтва больш жорсткіх захадаў у адносінах да парламентарыя. Гэта прывяло да выключэння Ганны Канапацкай з партыі, але ўжо са сканчэннем дэпутацкіх паўнамоцтваў. Тым не менш, пасля адмовы ад удзелу ў правыбарах Паўла Севярынца партыйная дысцыпліна і рэйтынгі лідара АГП Мікалая Казлова павінны падвысіцца.\nТакім чынам, нягледзячы на выхад з праймерыз сустаршыні БХД Паўла Севярынца і намесніка старшыні БНФ Аляксея Янукевіча, арганізатары працягваюць кампанію. Аб’яўлены перапынак у рэгіянальных паездках плануецца кампенсаваць анлайн-галасаваннем. Тым не менш, праймерыз ужо згубілі першапачатковую прыцягальнасць з-за адмовы ад удзелу найбольш яскравага лідара і фаварыта гонкі Паўла Севярынца. Пасля выхаду БНФ з працэдуры існуе верагоднасць выхаду з правыбараў БХД, хаця пакуль хрысціянскія дэмакраты не адмаўляюцца ад удзелу ў вызначэнні супольнага кандыдата на пасаду прэзідэнта. Найбольш верагодным пераможцам праймерыз застаецца лідар «За свабоду» Юрась Губарэвіч.\nСеверинец Говори правду БНФ оппозиция единый кандидат праймериз выборы-2020 президентские выборы


Колькі крокаў да дарослага жыцця? Выпускны баль прайшоў у райцэнтры — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\n08.06.2019 08.06.2019 administrator2277\nУ райцэнтры на плошчы 17 Верасня адбыўся выпускны баль – сапраўднае свята для моладзі, якая развітваецца са школай.\nХутка гэтыя актыўныя і пакуль яшчэ бесклапотныя юнакі і дзяўчаты забудуць пра дзяцінства і зробяць новы крок да дарослага жыцця.\nЗ віншаваннямі да выпускнікоў 2019 года звярнуўся старшыня Дзятлаўскага райвыканкама Аляксандр Дубовік.\nЁн выказаў надзею на тое, што свае жыццёвыя перспектывы выпускнікі звяжуць з роднай Дзятлаўшчынай, дзе ўсё для іх знаёма, дзе ў іх вераць і іх чакаюць.\nДухоўны наказ і благаславенне на добры шлях выпускнікі атрымалі ад благачыннага цэркваў Дзятлаўскай акругі протаіерэя Іаана Кісяля.\nУ гэтым годзе залаты фонд Дзятлаўшчыны папоўнілі 14 медалістаў. Ва ўрачыстай абстаноўцы прайшло ўзнагароджанне маладых талентаў, чый розум і здольнасці неаднаразова прыносілі славу нашаму гораду і раёну. Таксама падзякі атрымалі бацькі і настаўнікі выпускнікоў.\nВыбраць правільны шлях і ісці па ім годна выпускнікам жадалі іх педагогі, бацькі і сябры. Выпускнікі ў адказ паабяцалі стаць добрымі і сумленнымі людзьмі.\nЗавяршылася раённая падзея выпускным вальсам. Гэта было развітанне з дзяцінствам, з самым непасрэдным адрэзкам жыцця.\nЯны ўжо не школьнікі, але яшчэ не студэнты. Колькі ж засталося крокаў да даросласці? Наперадзе выпускнікоў чакае першае дарослае выпрабаванне – паступленне ў навучальныя ўстановы, і за свой выбар прафесіі яны нясуць сур’ёзную адказнасць.


Будзьма беларусамі! » Валанцёры адкрылі бясплатную школу замежных моваў\n14.07.2020 | Адукацыя\nВаланцёрская сустрэча ў Вене (Аўстрыя)\nВаланцёрка з Італіі Дэбора д'Амато — бакалаўр лінгвістыкі. Дэбора любіць падарожнічаць і размаўляць на замежных мовах. Для ўдасканалення сваёй мовы яна жыла два месяцы ў Мінску. «У Беларусі мне пашанцавала сустрэцца з выдатнымі людзьмі, якіх я палюбіла. Я вельмі шчаслівая, што магу вучыць італьянскай мове беларускіх валанцёраў»,— кажа Дэбора.\nГанна Голікава — выкладчыца англійскай мовы ў групе паглыбленага вывучэння. У сваёй працы яна кіруецца прынцыпам з Евангелля: «Радасней даваць, чым атрымліваць». На самай справе, калі дорыш нешта і бачыш, як чалавек радуецца, атрымліваеш масу станоўчых эмоцый. «У выкладанні гэтак жа сама — калі аддаеш студэнтам часцінку сябе, наўзамен атрымліваеш моцны зарад добрага настрою і пачуццё задавальнення ад таго, што мог камусьці дапамагчы развіцца, стаць лепшым», — кажа Ганна.\nЭмілія Зелянкевіч навучае англійскай мове пачаткоўцаў. «Калі ты вучыш іншых, то ў першую чаргу вучышся сам», — лічыць яна. Ты вучышся і разумець людзей, і арганізоўваць, і камунікаваць. Гэты навык заўсёды запатрабаваны, ў любой справе.\nВаланцёрская сустрэча ў Польшчы\n«Вельмі крута тое, што мы ўжо пачалі сябраваць, не гледзячы, што паміж намі сотні кіламетраў», — распавядае Наталля Казлова з Жабінкі. Ёй вельмі падабаюцца выкладчыкі — і як яны даюць матэрыял, і хатняя практыка замацавання.\nКурс іспанскай мовы з удзелам выкладчыка з Калумбіі арганізавала Дарына Швядоўская з польскай валанцёрскай асацыяцыі YMCA. Па прафесіі Дарына лагапед. Акрамя вывучэння мовы яна яшчэ кансультуе анлайн дзяцей з беларускіх шматдзетных і прыёмных сем'яў.\nПа словах выкладчыцы італьянскай мовы Ірыны Русецкай, за тыя два месяцы, што працуе школа, ёсць бачны вынік. Пачыналіся заняткі з вывучэння алфавіта, а цяпер вучні ўжо могуць коратка сказаць пра сябе і ведаюць асновы граматыкі.\n«Цяпер мы разам вывучаем мову, а пасля разам паедзем у замежную валанцёрскую паездку. Мы вельмі чакаем, каб хутчэй адкрыліся межы», — кажа Вера С. з Мінска.\nЗаняткі арыентаваныя менавіта на засваенне гутарковай мовы. Вера лічыць, што выкладчыкі не даюць нічога лішняга, усё без «вады», толькі тыя веды, якія спатрэбяцца ў размовах з італьянскімі сябрамі.\nУ хуткім часе заняткі будуць праводзіць сябры-валанцёры з Італіі. Двое з іх — Сільвія з Цьены і Сара з Віцербо — выкладаюць музыку. Цікавы факт: падчас валанцёрскай сустрэчы ў Цьене ў мінулым годзе Сільвія спявала на беларускай мове паланез Агінскага «Развітанне з радзімай». Цяпер беларускія вучні разам з італьянскімі выкладчыкамі збіраюцца вывучыць некалькі старых італьянскіх спеваў — «Blue canary», «L'italiano» і песню італьянскіх партызанаў «Bella, ciao».\nУ школу прымаюцца ўсе жадаючыя, хто хоча быць валанцёрам і ўдзельнічаць у валанцёрскіх абменах.На дадзены момант раз на тыдзень праходзяць заняткі па англійскай, італьянскай, польскай мовах, а таксама іспанскай (сумесна з арганізацыяй YMCA з Польшы і валанцёрамі з Калумбіі). Вывучэнне італьянскай, польскай і іспанскай мовы ідзе з нуля, а для англійскай ёсць тры ўзроўні — для пачаткоўцаў, сярэдні і профі. Акрамя таго, студэнты групы профі самі вядуць заняткі для пачаткоўцаў. Дапамагаць згадзіліся валанцёры з Італіі, Польшы, Канады, Кітая. Кіруе анлайн-школай таленавітая выкладчыца Глорыя Заляціла.\nУ планах — адкрыць групы французкай і нямецкай мовы, але для іх пакуль што недастаткова выкладчыкаў.\nШкола запрашае навучэнцаў і выкладчыкаў-валанцёраў. Прыходзьце, будзе крута!\nЛеанід Скарабагаты, Новы Час