Метадычная праца: Сустрэча настаўнікаў у малых прадметных групах онлайн | Інфармацыйна-метадычны партал для настаўнікаў\nМетадычная праца: Сустрэча настаўнікаў у малых прадметных групах онлайн\nПраца настаўніка і ментара метадычна складаная і вельмі эмацыянальная. На жаль, мы ў асноўным працуем у адзіночку са сваімі вучнямі ці студэнтамі.\nМы прывыклі так працаваць. Прызнацца, ёсць прадметныя аб'яднанні, часам і калектыўныя задачы, але больш за ўсё ў сваёй працы мы - адзіночкі. Працуючы паасобку, мы не можам атрымаць карысць ад узаемадапамогі і натхніць адзін аднаго.\nПытанне ў тым, як змяніць гэту традыцыю так, каб не перагружаць настаўніка?\nУ Цэнтры грамадзянскай адукацыі (Польшча) па праграме «Школа, якая вучыцца» мы маем добры досвед з такім відам працы ў настаўніцкіх і дырэктарскіх групах.\nУ гэтым артыкуле мы коратка прадставім арганізацыю работы груп настаўнікаў на анлайн-курсах, напрыклад, у курсе «АА-сшытак» і груп кіраўнікоў школ у постдыпломных курсах лідэраў адукацыі (na Studiach Podyplomowych Liderów Oświaty).\nМэта сустрэч - удасканаленне выкладання і кіравання школай.\nМы даказалі, што групы па 5-8 чалавек працуюць эфектыўна, калі яны рэгулярна сустракаюцца некаторы час, напрыклад кожны месяц па 1-1,5 гадзіны.\nПры стварэнні груп мы прынялі наступныя правілы:\n• аб’яднанне роляў і вопыту,\n• пастаянны склад групы,\n• адсутнасць фармальнага падыходу і іерархіі.\nПадчас сустрэч мы сочым за тым, каб:\n• кожны ўдзельнік меў роўны ўдзел у сустрэчы і мог разлічваць на ўвагу іншых удзельнікаў,\n• групу ўзначальваў спакойны і недамінантны фасілітатар,\n• удзельнікі часта размаўлялі ў парах.\nЧаму невялікая група?\nНавучанне – гэта сацыяльны працэс. Срлухаючы і суперажываючы вопыту і праблемам іншых, удзельнікі вучацца значна больш, чым проста аналізуючы ўласны вопыт, і маюць доступ да розных пунктаў гледжання, спосабаў мыслення і адчувальнасці. Мэтай працы ў малых групах з'яўляецца, перш за ўсё, стварэнне невялікай і бяспечнай групы падтрымкі для настаўнікаў або дырэктраў школ. Невялікая група і яе пастаянны склад забяспечваюць бяспеку.\nЧалавек, які вядзе групу, спагадліва ставіцца да дзеянняў членаў групы, дапамагае і заахвочвае дзяліцца як поспехамі, так і цяжкасцямі ў педагагічнай працы. Правіла заключаецца ў тым, што перш за ўсё маюць голас удзельнікі, лідар з'яўляецца роўным удзельнікам у групе, але выступае ў канцы.\nВядучы сочыць за тым, каб кожны мог выказацца, і каб ніхто не занадта не дамінаваў. Варта дакладна вызначыць з удзельнікамі мэту сустрэчы і правілы ўдзелу.\nШто падчас сустрэчы?\nМэта сустрэчы не ў тым, каб праверыць, ці выканалі ўдзельнікі дамашняе заданне! Абмеркаванне задач, якія стаяць перад удзельнікамі, з'яўляецца толькі падставай для размовы пра навучанне.\nАбмен вопытам і праслухоўванне іншых узбагачаюць удзельнікаў і такім чынам прыносяць ім бачную карысць. Атмасфера даверу дапамагае ў сумленнасці і ў вырашэнні праблем удзельнікаў.\nВядучы павінен вырашыць, ці жадаюць удзельнікі ўдзельнічаць у сустрэчах. Таму ён павінен ствараць такую атмасферу падчас сустрэч, каб удзельнікі адчувалі карысць ад удзелу ў іх. Такім чынам, каб яны былі натхнёныя ідэямі іншых, адчулі прыналежнасць і сяброўства ў групе, магчымасць падзяліцца праблемамі і атрымаць парады, як з імі змагацца, і атрымаць прызнанне ад іншых членаў групы і лідара. Важна, каб лідар быў у кантакце з кожным удзельнікам, і калі хто не прысутнічаў на сустрэчы, каб ён звязваўся з ім і заклапочана пытаўся, ці нічога не адбылося.\nЛідар не эксперт, ён таксама ўваходзіць у групу і дзеліцца сваімі поспехамі і цяжкасцямі. Гэта стымулюе членаў групы да супрацоўніцтва і дапамогі.\nРазмовы ў парах\nЧасткай пабудовы адчування прыналежнасці з'яўляюцца размовы ў парах (у анлайн варыянце гэта праца ў пакоях), паколькі яны выбудоўваюць індывідуальную сувязь паміж удзельнікамі, што спрыяе адчуванню прыналежнасці да групы. Размовы ў парах важныя нават у вельмі невялікіх групах, паколькі яны дазваляюць удзельнікам усё абдумаць, перш чым гаварыць з групай.\nМеркаванні настаўнікаў, трэнераў і ментараў аб працы ў малых групах\n• Ганна Доер, каардынатар праграмы “Studia Polypylonych лідэраў асветы” пры Цэнтры грамадзянскай адукацыі\nУдзел у невялікай групе, дзе ваш голас важны, вас слухаюць і чакаюць, вельмі матывуе своечасова і надзейна прымаць выклікі. Размова дазваляе абменьвацца вопытам і аналізаваць яго значна глыбей, чым абмен пісьмовымі паведамленнямі. У такім зносінах дадаюцца эмоцыі, можна задаваць глыбокія пытанні і сачыць за новымі нюансамі, якія адкрываюцца.\n• Ёланта Ласоўская, намеснік дырэктара Пачатковай школы № 2 г. Хойна\nСустрэчы ў невялікіх групах для мяне зручныя, таму што: я магу лёгка падзяліцца сваімі думкамі і ўпэўнена, што мяне пачуюць. Пры гэтым уважліва слухаю іншых, у мяне няма перагружанасці інфармацыяй. Важна, каб для кожнага ўдзельніка быў час.\n• Моніка Сарока, настаўніца польскай мовы пачатковай школы No 78 г. Познані і настаўніца ў курсе АА-сшытак.\nЧаму варта працаваць у малой групе? Адзначу некалькі пераваг, якія я заўважаю сярод дарослых, але таксама і сярод дзяцей: невялікая група дае адчуванне бяспекі, удзельнікі больш ахвотныя выказваюцца, кожны ўдзельнік мае час выказацца, сарамлівыя і няўпэўненыя людзі маюць магчымасць выказацца.\n• Дарота Падорска, настаўніца польскай мовы пачатковай школы ў Ходчы і ментар курса АА-сшытак\nУ невялікіх групах вы можаце лепш пазнаёміцца адзін з адным, што ўплывае на інтэграцыю ў камандзе, і ёсць прастора для кожнага, каб кожны мог выказацца. Такая праца больш эфектыўная і таму, што лягчэй выпрацаваць сумесныя дзеянні. У невялікай камандзе лягчэй пабудаваць сувязь, якая ўплывае на матывацыю да выканання задачы.\n• Ёланта Гэнца, настаўніца фізкультуры пачатковай школы № 40 у Любліне і ментар у курсе АА-сшытак\nСустрэча ў малой групе дае больш свабоды, дае магчымасць часцей рэагаваць на тое, што кажуць іншыя, і выказвацца, стварае ўмовы для лепшага разумення праблемы. Я выявіла, што невялікія групы даюць мне магчымасць лепш выкарыстоўваць свой час.\nТакая форма сустрэчы таксама карысная для мяне, як вядучай сустрэчы, у малой групе, я маю час для асабістага кантакту з кожным удзельнікам і адчуванне задаволенасці ходам сустрэчы ўзрастае.\n• Бэата Вільмановіч, настаўніца рэлігіі пачатковай школы No 27 у Торуні і трэнер Цэнтра грамадзянскай адукацыі.\nПраца ў групе дае адчуванне бяспекі ўсім удзельнікам сустрэчы, галоўным чынам праз магчымасць пракансультавацца, абмяняцца думкамі і меркаваннямі перад тым, як яны выкажуцца на форуме (праца ў парах). У невялікай групе ніхто не ананімны, кожны мае магчымасць каментаваць. Невялікая група абавязвае ўсіх членаў прыняць удзел у вырашэнні паднятага пытання. Кожны член аднолькава важны і адказны.\n• Ёанна Вальчак, дырэктар комплексу агульнаадукацыйных і тэхнічных школ у Люблінцы і адна з кіраўнікоў праграмы Studia Podyplomowe Liderów Oświaty (SPLO)\nПраца ў невялікіх групах у SPLO пераканала мяне, што я не адна. Я цаню пастаянны кантакт, магу спыніцца і прааналізаваць, што было і што будзе. Чэрпаю шмат натхнення ад іншых дырэктароў, і я маю магчымасць падзяліцца сваім вопытам з іншымі.\nЦэнтр грамадзянскай адукацыі.\nШто рабіць, калі… вучні спазняюцца, не хочуць вучыцца, вам як настаўніку не падабаюцца падручнікі ці праца? Парады Таццяны Размысловіч\nУступная рэгістрацыя на курсы ВБЎ\nНямецкі ўніверсітэт спыніў супрацоўніцтва з БДУІР\n«Прыхлопнуць прыватную адукацыю». Педагог Яўгеній Лівянт выказаўся пра становішча беларускай адукацыі\nКласныя кіраўнікі атрымаюць надбаўку ў 207 рублёў\nВБУ запрашае выкладчыкаў на курсы / 31.01.2022 - 23:48


Андрэй Суздальцаў у «Гарачым каментары»\nУ жывой трансляцыі галоўных тэлеканалаў і радыёстанцыяў былы прэзідэнт і кандыдат на прэзідэнта Расеі Уладзімір Пуцін пацвердзіў, што стварэнне Еўразійскага саюзу і выхад на адзіную валюту з постсавецкімі краінамі, якія маюць увайсці ў новы саюз, – не проста перадвыбарчыя абяцанні расейцам, а рэальны план. І Беларусь у гэтым плане – першая фігурантка.\n“Спачатку – старт адзінай эканамічнай прасторы. На чарзе – стварэнне Еўразійскага саюзу і выхад на адзіную валюту”. Калі Уладзімір Пуцін – найбольш уплывовы палітык усходняй суседкі – распавядаў журналістам пра планы, датычныя ў тым ліку і Беларусі, на Захадзе – у Страсбуры, Беларусь абмяркоўвалі не ў кантэксце Расеі – а як асобную краіну, якая, на меркаванне ўдзельнікаў паседжання палітычнага камітэту Парламенцкай асамблеі Рады Еўропы, “свядома паварочваецца спінаю да Еўропы і яе каштоўнасцяў”.\nПаводле палітолага, трэба не забывацца пра набліжэнне прэзідэнцкіх выбараў у Расеі. Уладзімір Пуцін уваходзіць у перадвыбарчую гонку з моцна паніжаным рэйтынгам.\n“Таму ён намагаецца ў сваім стылі адказваць на ўсе актуальныя і цяжкія пытанні. Гэтак ён хоча паказаць расейцам, што ён эфектыўны палітык, бачыць праблемы, якія стаяць перад краінаю і гатовы іх вырашаць. Расея мае свае геапалітычныя задачы, зыходзячы з якіх яна і фармуе свой інтэграцыйны блок”, – кажа палітолаг Андрэй Суздальцаў.\nЯк мяркуе эксперт, Беларусь з уваходам у новы саюз развязвае свае кароткатэрміновыя праблемы. Доўгатэрміновага ж плану дзеянняў у Лукашэнкі няма, таму ён пагаджаецца на тое, што выгадна ў сённяшняй сітуацыі.\n“Таму атрымліваецца такая Чэчня – якая ўсім карыстаецца і нічога не плаціць. Лукашэнка ўсё разумее, бо калі насамрэч выконваць усе абавязкі адзінай эканамічнай прасторы, то адзін не пратрымаецца – давядзецца праводзіць рэформы, а ў выніку будзе мяняцца і палітычная сістэма ўлады”, – кажа палітолаг.


Прадстаўнікі таленавітай моладзі заахвочаны рашэннем спецфонду\n06.01.2016 10:09 Інфармацыйная гадзіна\nКіраўнікі павінны заняць байцоўскую пазіцыю ў адстойванні інтарэсаў прадпрыемстваў. Аб гэтым заявіў кіраўнік Адміністрацыі Прэзідэнта Беларусі Аляксандр Косінец.\n“У цэлым у нас добра падрыхтаваныя кадры, ім проста неабходна адаптавацца да сучасных умоў, бачыць, што адбываецца ў эканоміцы, свеце, і ў канчатковым выніку заняць больш актыўную, байцоўскую пазіцыю для адстойвання інтарэсаў свайго прадпрыемства або ўстановы”, — сказаў Аляксандр Косінец.\nКіраўнік Адміністрацыі Прэзідэнта дадаў, што добра падрыхтаваныя кадры — вырашэнне многіх праблем. “У нас няма карысных выкапняў і тых багаццяў, якія ёсць у свеце. У нас самае галоўнае багацце — чалавек. Так, не ўсюды атрымліваецца і з рэзервам кадраў, і з ростам. Гэта складаны працэс — выгадаваць сапраўднага кіраўніка”, — заўважыў ён.\nАляксандр Косінец таксама звярнуў увагу, што беларускае грамадства падтрымлівае ўладу. “Мы практычна штомесяц праводзім сацыялагічныя апытанні, таму ведаем усе недахопы, якія часам узнікаюць па віне кіраўнікоў. Мы не падарожнічаем, сузіраючы, што адбываецца, а робім усё неабходнае, каб устараніць іх. Але гэта не імгненная работа, а цяжкая праца, паколькі трэба памяняць менталітэт і псіхалогію людзей і выхаваць асобу”, — падкрэсліў кіраўнік Адміністрацыі.\nАдміністрацыя Прэзідэнта БеларусіАляксандр Косінецпадрыхтаваныя кадры


Vinsent прэзэнтуе свой дэбютны кліп » Музыкальное сообщество Беларуси\nМузыкальные новости / Vinsent прэзэнтуе свой дэбютны кліп (22 сентября 2009)\nВідэа было зьнятае на песьню «Працягваю жыць» з альбому «Пачатак», што выйшаў у 2009 годзе.\nАльбом Vinsent'а стаў сапраўднай падзеяй у беларускай рэп-музыцы. Яго шмат абмяркоўвалі, крытыкавалі й хвалілі. Цяпер альбом Vinsent'а «Пачатак» можна спампаваць бясплатна на афіцыйным сайце выканаўцы.\nVinsent: «Альбом цяпер дасяжны для бясплатнага спампоўваньня. Час дыктуе свае ўмовы. У маіх далейшых плянах запіс мікстэйпу. Той матэрыял я выкладу адразу ў Інтэрнэт».\nПаглядзець кліп і спампаваць альбом можна на афіцыйным сайце выканаўцы http://vinsent.org.\nVinsent прэзэнтуе свой дэбютны кліп


Островчанину вручили награду брата\nГлавная→Новости→Новости→Островчанину вручили награду брата\nОстровчанину вручили награду брата\n08:39 / 27.07.2018\nНа мінулым тыдні Астравецкі раён наведаў консул Генеральнага консульства Расійскай Федэрацыі ў Рэспубліцы Беларусь Раман Папоў. Ён прыехаў, каб уручыць Расціславу Герту пасведчанне аб узнагароджанні медалём «За баявыя заслугі» яго загінуўшага брата Івана.\nМінула 73 гады пасля заканчэння Вялікай Айчыннай вайны, але і сёння засталося шмат пытанняў, якія хвалююць дзяцей, унукаў і праўнукаў салдат, якія загінулі ці прапалі без вестак на франтах той вайны. Часта тыя, хто шукаюць сваіх бацькоў і дзядоў на запыты атрымліваюць несуцяшальны адказ «Звесткі адсутнічаюць». Але, здараецца, што настойлівыя пошукі даюць вынік. Так і атрымалася ў Расцілава Арсенцьевіча Герта, які шмат гадоў шукаў інфармацыю пра свайго брата Івана.\nНекалькі гадоў таму з дапамогай пошукавіка з Копыльскага раёна старшыня раённага Савета ветэранаў Расціслаў Герт даведаўся, што 7 кастрычніка 1944 года камандзір 1345 стралковага палка Іван Герт быў узнагароджаны медалём «За баявыя заслугі» за тое, што вынес з поля бою двух параненых байцоў. Для таго, каб уручыць брату пасведчанне на ўзнагароду за подпісам Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі Уладзіміра Пуціна, у Астравец прыехаў консул Генеральнага консульства Раман Папоў.\n– На жаль, чым больш гадоў мінае з таго часу, тым радзей нам даводзіцца сустракацца з такой нагоды з тымі, хто шукае звесткі пра сваіх родзічаў. Сёлета гэта другі такі выезд, – расказаў консул. – Першы быў у Навагрудскі раён. Добра, што праз столькі дзесяцігоддзяў пошукі не заканчваюцца. Так і павінна быць: маладыя людзі ў Расіі і ў Беларусі павіны ведаць і памятаць пра подзвігі, якія здзяйснялі іх дзяды і бабулі ў імя свабоды і міру, шанаваць ветэранаў, якія пакуль яшчэ жывуць побач з намі.\nНа жаль, далейшая гісторыя жыцця камандзіра 1345 стралковага палка Івана Герта вядома дрэнна. Яго брат Расцілаў Арсенцьевіч змог толькі высветліць, что магчымае месца пахавання Івана Арсенцьевіча знаходзіцца ў Мазавецкім павеце ў Польшчы.


26 люты 2013, 16:52\nУвечары 26 лютага — прэзэнтацыя кнігі «Жыцьцё пасьля кратаў», у якой яе аўтар Аляксандар Тамковіч дасьледуе праблему вяртаньня былых палітвязьняў да жыцьця на волі. Якія праблемы ў герояў кнігі падаюцца аўтару найбольш значнымі?\nРазмовы з героямі сваёй кнігі Аляксандар Тамковіч будуе вакол Плошчы і наступных дзён, тыдняў і месяцаў, праведзеных у турме. Але нагодай да ўспамінаў магла быць самая нечаканая рэч. Прыкладам, былы палітвязень Сяргей Казакоў прыйшоў на размову з аўтарам, маючы ў руках ружанец. Аказалася, той ружанец Казакоў зрабіў сам у калёніі — зь мякішу турэмнага хлеба. Кожная хлебная «ружа» на нітцы — як новы дзень у няволі, новы ўспамін пра чарговае выпрабаваньне і надзею.\nУ абаронцы Курапатаў і ўдзельніка Плошчы Васіля Парфянкова такіх успамінаў таксама набралася шмат. У тым ліку пра тое, як у аршанскай калёніі пабіўся з ахоўнікам, які пачаў рваць лісты, што назьбіраліся ў палітвязьня за некалькі месяцаў няволі. За гэта Парфянкоў трапіў у карцэр, але мог трапіць і на новы тэрмін. Тады пашанцавала, але ўсё роўна новы тэрмін быў не за гарамі. Сваю гісторыю Парфянкоў распавядаў Тамковічу за два дні, як мусіў паехаць на новую «пасадку» — на паўгода ў Баранавіцкі арыштны дом. За тое, што парушыў правілы прафіляктычнага нагляду пасьля адбыцьця папярэдняга тэрміну. Цяпер з арыштнага дому ён выйшаў, але на працу пакуль не ўладкаваўся. На ўліку ў міліцыі яму яшчэ стаяць 4,5 месяца.\nДык ці былыя палітвязьні няздольныя вярнуцца да нармальнага жыцьця на волі, ці ім гэтага не даюць?\nАляксандар Тамковіч: «Каго ні вазьмі, ім вельмі цяжка. Прыкладам, цяжка знайсьці нейкую працу. Вось той жа Казакоў — ён працаваў нейкім швэйцарам у бары, але як толькі даведаліся, што ён сядзеў — адразу звольнілі. Нібыта з-за скарачэньня. А самі праз два дні на гэтае месца ўзялі іншага. Ведаеце, улада ўсё робіць, каб гэтых людзей выключыць з нармальнага жыцьця. Сама робіць зь іх ворагаў, настройвае іх супраць сябе».\nБольш за 20 гісторыяў удзельнікаў падзеяў 19 сьнежня 2010 году выслухаў і запісаў Аляксандар Тамковіч. Да некаторых вязьняў Плошчы, як ён кажа, проста ня змог дабрацца, бо яны зьехалі за мяжу. Зь некаторымі размовы сталі нецікавымі, бо людзі банальна захапіліся алькаголем. Аўтар шкадуе, што не пасьпеў пагутарыць з Арцёмам Грыбковым, які ў сьнежні мінулага году трагічна загінуў. Але большасьцю ўдзельнікаў Плошчы-2010 можна захапляцца, мяркуе Аляксандар Тамковіч:\n«Што мяне ўразіла — гэта тое, што тут людзі працягваюць змагацца. Узяць таго ж Казакова. Навошта ён ходзіць на тыя акцыі зь бел-чырвона-белым сьцягам? І гэтаксама Дрозд. Я не кажу пра тытульных апазыцыянэраў, а пра звычайных людзей. Такога, каб нехта адмовіўся ад сваіх ідэалаў, стаў, як кажуць, „на шлях выпраўленьня“, я не сустракаў».\nУ кнізе Аляксандра Тамковіча ёсьць і гісторыі, якія прыцягваюць скандальную ўвагу. Прыкладам, неадназначна ўспрымаюцца тлумачэньні актывіста «Гавары праўду» Андрэя Дзьмітрыева наконт прычын, якія прымусілі яго неўзабаве пасьля Плошчы выступіць з пакаяньнем па Беларускім тэлебачаньні. Ці ня варта было гэтую складаную тэму ўвогуле абмінуць увагай?\n«Не лічу, што справа журналіста — расстаўляць кропкі над „і“, рабіць высновы. Наша справа — пісаць, размаўляць зь людзьмі, слухаць. І кожны чалавек мае права на тое, каб выказацца».\nЧас і месца: Управа БНФ (Чарнышэўскага, 3-39), 18:00.


У чым розніца паміж крыптаграфіяй і стэганаграфіяй? 2020\nУ чым розніца паміж крыптаграфіяй і стэганаграфіяй?\nКрыптаграфія Крыптаграфія, або крыпталогія, - гэта практыка і вывучэнне бяспечных метадаў зносін у прысутнасці трэціх асоб, вядомых як праціўнікі. У большай ступені крыптаграфія - гэта стварэнне і аналіз пратаколаў, якія перашкаджаюць трэцім асобам альбо грамадскасці чытаць прыватныя паведамленні\nСтэганаграфія Стэганаграфія - гэта схаванне файла, паведамлення, выявы ці відэа ў іншым файле, паведамленні, выяве ці відэа. Стэганаграфія патрабуе двух файлаў: адзін - гэта паведамленне, якое трэба схаваць, другое - тытульны файл, які выкарыстоўваецца для ўтойвання даты / паведамлення.\nПрасцей кажучы, стэганаграфія спасылаецца на тое, каб схаваць грошы пад мыйкай ці ў матрацы, у той час як Cryptography захоўвае дадзеныя ў сховішчы са слаістай бяспекай.\nСтэганаграфія хавае сакрэтныя дадзеныя ў файле нявіннага выгляду носьбіта. Гэты файл носьбіта можа быць тэкставым файлам, HTML-файлам, файлам малюнкаў, напрыклад .bmp, MP3-файлам ці нават відэафайлам. Важнейшы момант заключаецца ў тым, што ўстаўка сакрэтных дадзеных не павінна ўплываць на якасць файла носьбіта. Такім чынам, наяўнасць дадзеных не з'яўляецца праціўнікам. У адрозненне ад крыптаграфіі, тут займаецца не так шмат матэматыкі. Такім чынам, крыптаграфія мяркуе выкарыстанне матэматыкі і тэорыі лікаў, каб схаваць дадзеныя. Але сакрэтны код бачны праціўніку.\nУ чым розніца паміж SQL і CQL?Ці можаце вы растлумачыць розніцу паміж гомінінам, гамінідам і гаміноідам простымі словамі?У чым розніца паміж фарысеем і садукеем?У чым розніца паміж гульнявымі навушнікамі і навушнікамі, як Beats, Bose або JBL?У чым самая вялікая розніца паміж Кітаем і Амерыкай?У чым розніца паміж трансцэндэнтным і звышнатуральным?У чым розніца паміж MATLAB і Java?


Паверка прыбораў уліку цяпла\nЛабараторыя па паверцы сродкаў вымярэнняў і прыбораў уліку прапануе паслугі:\nпадрыхтоўка да паверкі і дзяржаўная паверка прыбораў уліку цеплавой энергіі, расходомера класа дакладнасці да 0,5 айчыннага і замежнага вытворчасці;\nправядзенне горячеводных поверок і выпрабаванняў расходомера і прыбораў уліку цеплавой энергіі;\nтэхнічнае абслугоўванне і рамонт прыбораў уліку і рэгулявання цеплавой энергіі.\nШматгадовы досвед працы ў сферы паслуг па паверцы прыбораў уліку расходу цеплавой энергіі дазваляе гарантаваць высокі ўзровень аказваюцца паслуг. Лабараторыя абсталявана ўсім неабходным ўзорным абсталяваннем.\nСтэнд для паверкі лічыльнікаў гарачай і халоднай вады тыпу STEP - 200 / 400-70 валодае наступнымі асноўнымі характарыстыкамі:\nдыяметр ўмоўнага праходу давяралі прыбораў ад 15 да 200 мм;\nклас дакладнасці 0,15 для дыяпазону расходаў ад 0,02 да 360 мз / ч;\nклас дакладнасці 0,5 для дыяпазону расходаў ад 0,02 да 480 мз / ч;\nтэмпература рабочай вадкасці 20 ÷ 90˚С.\nВысокакваліфікаваны персанал і тэхнічнае абсталяванне лабараторыі дазваляюць аказваць паслугі па рамонце сродкаў вымярэнняў.\nДля заключэння дагавора неабходна падаць:\n1. гарантыйны ліст, якое змяшчае\nпоўнае найменне арганізацыі\nюрыдычны адрас арганізацыі\nбанкаўскія рэквізіты арганізацыі\nпоўнае найменне прыбораў, іх камплектнасць і завадскія нумары ўсіх складовых частак\nмесца ўстаноўкі прыбораў (жылыя або адміністрацыйна - вытворчыя будынкі)\nпры неабходнасці паказаць на правядзенне паверкі ў скарочаныя тэрміны\n2. копію ўстаноўчага дакумента (выпіску з яго) з дакладным найменнем арганізацыі і указаннем паўнамоцтваў органаў яго кіравання\n3. копію даверанасьці асобы, якое падпісвае дагавор\nтэрмін паверкі теплосчётчиков складае да 30 рабочых дзён;\nмагчыма правядзенне паверкі теплосчётчиков ў скарочаныя тэрміны (да 5 рабочых дзён);\nпрыборы прымаюцца толькі ў камплекце (вымяральны блок, усе неабходныя датчыкі расходу і тэмпературы, пашпарт на прыбор);\nпрыборы прымаюцца ў чыстым выглядзе - усе складовыя часткі прыбора павінны быць вычышчаныя ад забруджванняў; ўнутраны канал датчыкаў расходу павінен быць ачышчаны ад забруджванняў і адкладаў, якія ўтвараюцца ў працэсе эксплуатацыі.\nпанядзелак-пятніца 8:00 - 17:00\nабед 00:30 - 13:30\nБланк дагавора на аказанне паслуг (для бюджэтных арганізацый, фармат doc)\nБланк дагавора на аказанне паслуг (для небюджэтнай арганізацый, фармат doc)\nПрыборы прымаюцца па адрасе: г.Віцебск, ул.Терешковой, 23а.\nНачальнік лабараторыі па паверцы сродкаў вымярэнняў і прыбораў уліку Антоненка Сяргей Мікалаевіч .\nТэлефон : 8 (0212) 677-061\nЕ-mail : uc_ps@vitebsk.energo.by


У “Доме літаратара” Д.Бічэль, С.Панізьнік, А.Сідарэвіч\n17 красавік 2009, 17:20\nЭфір 11 красавіка.\nСЯРГЕЙ ПАНІЗЬНІК: “Я НЕ БАЯЎСЯ КДБ, КАЛІ ЗАПІСВАЎ ЛАРЫСУ ГЕНІЮШ”\nУ менскай кнігарні “Акадэмкніга” адбылася прэзэнтацыя аўдыёкнігі “Галасы”, дзе запісаныя творы траіх беларускіх паэтаў – Ларысы Геніюш, Уладзімера Караткевіча і Рыгора Барадуліна. Запісы вершаў у аўтарскім выкананьні зробленыя ў 1968 годзе паэтам Сяргеем Панізьнікам. Ягоны багаты гукавы архіў праз сорак гадоў стаў даступны шырокай публіцы пры тэхнічнай падтрымцы блогера www.labadzenka.by. Пасьля прэзэнтацыі аўдыёкнігі зь Сяргеем Панізьнікам пагутарыла Валянціна Аксак.\nВалянціна Аксак: “Спадар Сяргей, мне б хацелася пачаць гаворку з пытаньня пра ваш запіс у 1968 годзе ў Зэльве Ларысы Геніюш. Там паэтка жыла пасьля вызваленьня са сталінскіх гулагаў. Вы тады былі афіцэрам савецкага войска. А вы не баяліся наведваць апальную паэтку, за якой быў усталяваны пільны нагляд КДБ?”\nСяргей Панізьнік: “Мы не зважалі на тое, што нейкія там пільныя вочы глядзяць на нас аднекуль, і таму атрымаўся харошы запіс. Голас Ларысы Геніюш гучыць цяпер з далёкага выраю. Мы тады зь Міколам Прашковічам былі ў доме Геніюшаў у гасьцях і адчувалі гэты нагляд, але я не баяўся. Мне самае галоўнае было – убачыць Ларысу Антонаўну. І пашчасьціла, што яна разгарнула свой сшытачак і па маёй просьбе пачала чытаць на мікрафон. Я меў з сабой магнітафон “Рамантык” – гэта такое аграмаднае прыстасаваньне, але добра атрымалася. Мы ўсе былі ў добрым настроі. Быў тады сын Ларысы Антонаўны, і ўнукі прыехалі. Ларыса Геніюш нібы перадала сваю энэргію мне, і я быў усьцешаны ўсе гэтыя доўгія гады, не зважаючы на тое, што перажыць з-за гэтых сустрэч давялося многае”.\nАксак: “А колькі тады вершаў Ларыса Геніюш прачытала? Колькі захавалася і колькі на дыску з таго запісу?”\nПанізьнік: “Восем вершаў. Харошая экспрэсія чытаньня, бо гэта і для яе было сьвята, а для мяне – тым больш. І тады, і сёньня”.\nАксак: “Голас Уладзімера Караткевіча з вашага архіву ўжо аднойчы трапіў на дыск. Дзяржаўнае выдавецтва “Мастацкая літаратура”, выдаючы том успамінаў пра Караткевіча, зрабіла дадаткам да яго дыск. Скажыце, а вашы запісы Ларысы Геніюш дзе-небудзь да гэтага зьяўляліся?”\nПанізьнік: “Не, толькі калісьці са сцэны прагучалі чатыры ці восем радкоў. Запісы Караткевіча хоць і выдала “Мастацкая літаратура”, але ж дыск толькі мільгануў, бо ён жа не прадаваўся”.\nАксак: “Дзякуй Богу, трэці аўтар гэтага дыску – Рыгор Барадулін – сярод нас і мы можам чуць ягоны жывы голас. А скажыце, што яшчэ захоўвае ваш багаты архіў?”\nПанізьнік: “Гэты дыск прысьвечаны важным датам аўтараў, якія наперадзе. 75 неўзабаве будзе Рыгору Барадуліну, Караткевічу – 80, Ларысе Антонаўне – 100. А што яшчэ? Калі я служыў у Празе, то наведваў там славутага сьпевака Міхала Забэйду-Суміцкага. Аднойчы я папрасіў яго падарыць мне кружэлку сваіх песьняў і пры гэтым нешта сказаць на магнітафон. І ён распавёў сваю біяграфію. Так што і гэта ёсьць. І многа іншых рэдкіх ужо запісаў галасоў вядомых людзей. Гэта паступова апрацоўваецца. Цяжка з бабінаў перапісваць, якія сорак гадоў чакалі свайго часу. Але дапамога Глеба Лабадзенкі гэта ўсё паскарае. Мы будзем зь ім супрацоўнічаць і штосьці яшчэ пакажам публіцы. Пакуль не скажу, што канкрэтна”.\nАксак: “Прэзэнтацыя дыску “Галасы” ўжо адбылася ў сталічнай кнігарні “Акадэмніга”. А скажыце, калі ласка, дзе яшчэ гэты дыск могуць чытачы і слухачы знайсьці?”\nПанізьнік: “Можа, нам удасца зрабіць прэзэнтацыю на маёй вялікай, як я заўсёды кажу, радзіме – на Прыдзьвіншчыне. Я там запісваў некалькі кружэлак аўтэнтычнага фальклёру, пачынаючы з голасу маёй мамы. Я маю свой аўдыёрадавод і сьвятое яго акружэньне – галасы нашых будзіцеляў. Будзем іх даносіць да ўсіх, да каго зможам, і цешыцца гэтымі галасамі з выраю. А ўсім, хто захоча мець дыск “Галасы”, раю зьвярнуцца на электронны адрас www.labadzenka.by”.\nДАНУТА БІЧЭЛЬ: “СЬВЕТ НАБЛІЗІЎСЯ ДА НАС ПРАЗ КАСЬЦЁЛ”\n“На белых аблоках сноў”, “Ойча наш”, “Стакроткі ў вяночак Будслаўскай Божай Маці” – гэтыя ды іншыя кнігі паэткі Дануты Бічэль пабачылі сьвет у каталіцкім выдавецтве “Про-Хрысто”. Часта яе імя можна сустрэць і на старонках часопісу “Наша вера”. Пра сваё супрацоўніцтва з каталіцкімі пэрыёдыкамі паэтка расказала ў гутарцы з Міхасём Скоблам.\nМіхась Скобла: “Спадарыня Данута, выдавацца ў “Про-Хрысто” для вас – справа прынцыповая, ці проста так склалася ў жыцьці?”\nДанута Бічэль: “Проста так склалася. А дзе ж мне яшчэ выдавацца? Каталіцкае выдавецтва для таго і стваралася, каб мы пісалі духоўную літаратуру, падымалі наш беларускі касьцёл да Боскіх вышыняў. Я ня ведаю, як гэта ў мяне атрымалася. Можа, узрост такі прыйшоў, можа, я ўсё напісала ў сьвецкай паэзіі, усё перажыла. Як казаў Езус, “вінаград дасьпеў” менавіта ў гэты час, калі зьявілася “Наша вера”, калі я стала касьцельнай бабуляй і калі я думаю толькі пра Боскае. І так яно ідзе адно за адным”.\nСкобла: “А з чаго пачалася ваша супраца з “Про-Хрысто”?\nБічэль: “Усё пачалося з кніжачкі “На белых аблоках сноў”, якая выйшла ў 2002 годзе. Тады кардынал Казімер Сьвёнтак даў на выданьне арыгінальнай літаратуры ў выдавецтве “Про Хрысто” пэўныя сродкі. Мне патэлефанавала рэдактарка “Нашай веры” Хрысьціна Лялько і прапанавала выдаць мае вершы. Толькі было надта мала часу, каб падрыхтаваць кнігу, – адзін месяц. І я за гэты месяц са сваіх старых вершаў выбрала дзевяць, а ўсе астатнія напісала”.\nСкобла: “Дарэчы, чытачы заўважылі, што ў гэтай кнізе вы перапісалі наноў некаторыя свае даўнія вершы. І што яшчэ кідаецца ў вочы – адмовіліся ад знакаў прыпынку. Чаму вы пайшлі шляхам Гіёма Апалінэра і прыбралі са сваіх твораў кропкі ды коскі?”\nБічэль: “Не адзін Апалінэр, многія паэты Эўропы і Амэрыкі пішуць такім чынам. Проста паэзія – гэта не лягічная літаратура, і знакі прыпынку там не шмат чаго дадаюць. Па-першае, я хацела, каб мае чытачы (а чытачоў мала, бо невялікі наклад) думалі над кожным радочкам, над кожным вобразам. Я складала такую маленечкую кніжачку для выбраных і падумала: а чаму мне не папрактыкавацца ў такім пісаньні? Я вельмі люблю Віславу Шымборску, люблю Чэслава Мілаша, яны – дзе ставяць знакі прыпынку, дзе ня ставяць, для іх гэта асаблівага значэньня ня мае. Я люблю паэтаў-лаціносаў, я іх чытаю ўсё жыцьцё. Мне заўсёды хацелася пісаць так, як яны. Але калі я выдала гэтую кніжку, пачалі крыўдзіцца мае сяброўкі, кажучы: а чаму ты косак не паставіла, цяпер трэба думаць, дзе паўзы рабіць... І я падумала, што зарана выскачыла з гэтым у нашай культуры”.\nСкобла: “Якраз не зарана, моладзь цяпер акурат так і піша, так што вы ідзяце адной дарогай з маладымі. Адзін з вашых апошніх твораў – гэта паэтычны расповед пра крыжовы шлях Ісуса Хрыста. Каб напісаць такую рэч, ці карысталіся вы нейкай спэцыяльнай літаратурай?”\nБічэль: “Ніякай спэцыяльнай літаратуры ня трэба, дастаткова Бібліі і касьцёлу. У касьцёле практычна на кожнай імшы гаворыцца пра тыя падзеі, якія адбываліся, калі нарадзіўся Езус, калі Ён памёр і зь мёртвых паўстаў. Таму неабавязкова чытаць тэалягічную літаратуру, каб напісаць “Крыжовы шлях”. Трэба проста хадзіць у касьцёл і слухаць добрага ксяндза, такога, як наш Мікола Ціхановіч, кожнае казаньне якога можна друкаваць як эсэ. Яго казаньні завершаныя і лягічныя. Ён тлумачыць тыя падзеі менавіта з гледжаньня нашага жыцьця, пераносіць іх у наша жыцьцё. Бо кожная падзея з Эвангельля ўнівэрсальная на ўсе часы”.\nСкобла: “Колькі гадоў таму ў вас выйшаў незвычайны твор пад назвай “Ойча наш” – там кожны радок малітвы разгорнуты ў асобны верш. Гэта нешта новае, прынамсі, я падобнага не сустракаў”.\nБічэль: “Я б не сказала, што гэта новае. Гэта – кантэмпляцыя, мая малітва, мае разважаньні з Богам. Нядаўна выйшла кніга Ірыны Жарнасек іншага трошкі характару – вэрсэты. Яна размаўляе зь Езусам, яна расказвае людзям, як яна моліцца. Малітва – гэта паглыбленьне чалавека ў сваю душу. Гэта такі стан, калі ты глыбока думаеш пра сябе і пра ўвесь сусьвет і выбіраеш суразмоўцу, зь якім табе добра размаўляецца. Па-першае, ты супакойваесься, вяртаесься да нейкай кропкі, ад якой пачынаеш жыцьцё спачатку. Калі ты зайшоў не туды, зрабіў нейкую памылку і ўпаў у адчай, заўсёды можна вярнуцца ў малітву і з малітвай гэтай сабраць сябе, як кажуць, “па костачках”.\nСкобла: “Сустрэцца з варштатам Скарыны вашым кнігам дапамагае ксёндз Ігар Лашук, які мае парафію ў Менску. Ксёндз-мэцэнат літаратуры – зьява не такая ўжо і частая. Хутчэй прыгадваюцца заходнебеларускія ксяндзы-паэты: Янка Быліна, Андрэй Зязюля, Казімер Сваяк, Вінцук Адважны… Як вы лічыце, ці адродзіцца клерыкальная плынь у нашай паэзіі?”\nБічэль: “А яна ўжо адраджаецца. Калі вы чытаеце “Нашу веру”, то бачыце, што цяпер там сьвецкім аўтарам, такім, як я, старонкі адводзяцца недзе ў канцы, а ўсё болей і болей займаюць месца ксяндзы. Проста яны больш глыбокія, больш сур’ёзныя, яны пачынаюць з гісторыі, з вяртаньня да старажытнага, да пачаткаў, да карэньня. Ёсьць сярод ксяндзоў і паэты. У Беларусі іх мала, але яны ўжо ёсьць. Яны пішуць, скажам, песьні. Мы жывем у харошы час, сьвет наблізіўся да нас праз касьцёл. Я вельмі зайздрошчу моладзі. Маладыя так шмат езьдзяць па сьвеце, і гэта вельмі прыгожыя падарожжы, бо яны езьдзяць сваімі супольнасьцямі, сваімі сем’ямі. Нават у Аўстралію езьдзілі зь Беларусі на сустрэчу з папам. Нам, беларускім каталіцкім дзеячам, трэба ствараць духоўную літаратуру, перакладаць патрэбныя тэксты на беларускую мову. Што ж мы будзем чакаць, каб нехта прывёз нам усё гатовае з Польшчы ці адкуль? Мы можам цяпер рабіць усё самі, беручы з прыклад з нашых заходніх суседзяў”.\nДАНУТА БІЧЭЛЬ. КРЫЖОВЫ ШЛЯХ ЗБАЎЦЫ НАШАГА ЕЗУСА ХРЫСТА\nЕзусу, добраму Цесьлю,\nкрыж з кіпарысу прынесьлі,\nне абчэсаны, не габляваны...\nБудзе потам Яго паліваны\nі Ягонай Крывёй маляваны.\nКленчыць перад крыжам на калені,\nперад таямніцай адкупленьня,\nперад шляхам з болю і з маленьня,\nса зьняважаньня і... з вызваленьня.\nЯк прыліў, накацілася ціша\nхваляй чыстай цішы ад крыжа.\nАле дзіка ўзрываецца тлум –\nна зьнявагі ў іх шмат задум.\nНе глядзелі б на іх Яго вочы!\nСэрцам новую праўду прарочыць.\nАбяцае любоў за здраду.\nТопча тлум Яго новую праўду.\nНе прымае тлум Божых спраў,\nбо закон зьвярыны прыняў...\nЕзус Хрыстус узьнятай рукою\nпадае дабрадзейства спакою.\nВыйшла насустрач Маці Марыя,\nСына чакае – самотная збоку,\nсьціснута брылай сардэчнага болю...\nМаці трымае толькі малітва.\nЗбоку ад тлуму сустрэў Яе вочы,\nнібы ў крыніцу гаючую ўскочыў.\nНібы нанова змог нарадзіцца,\nвочы абмыўшы ў гаючай крыніцы.\nКаб апраўдацца, ледзь вымавіць здолеў:\n– Вольны я – выбраў Айца Майго волю,\nна скрыжаваньнях Старых Запаветаў\nузмоцніць Сакраманты Новага Сьвету.\nХлопчык, адзіны Сынок Яе мілы, –\nМаці ня можа абмыць зь Яго пылу...\nКрыж Яго цяжкі ўсю Яе зраніў.\nДабраславіла на Зьмёртвыхпаўстаньне.\nБожа наш, Ты прыходзіш у апраўданьне прарокаў!\nСлугаў убогіх грэе рана прабітага боку!\nУ садзе Зьмёртвыхпаўстаньня заўсёды сьветла сьвітае.\nМагіла Твая пустая быльнікам не зарастае...\nАднаві, добры Божа, нас у сьвятыя ранкі!\nНе вырывай з карэньнем з Твайго жыцьця, як паганкі...\nПрышчапі чаранком вінаграду зь нябеснага саду.\nНе прысылай страшных сноў, пашлі, Божа, спагаду.\nНе кармі нас горам, не паі гаркаты сьлязамі.\nЦіхай надзеяй сьвятлей над убогімі намі!\nНе разбурай вакол нас свайго збаўленчага плоту.\nЗагортвай моцна ў малітву, як у пяшчоту.\nАсьвяці нашы вочы – распадзецца няволі турма.\nКалі Ты будзеш тут, будзем ведаць, што іх тут няма.\nДа Цябе прытуляцца, як да мурожнага стога.\nСправядлівасьць, спакой і радасьць – ад Духа Сьвятога...\nУкрыжаваны Сын Божы\nдзеля нас на крыж узышоў,\nкаб мы не блукалі ў зямным падарожжы,\nпрыслаў нам сьвятых сьвятароў.\nПраклаў нам сьцяжынкі да шчасьця,\nстварыў шчасьлівымі нас,\nкаб мы пасьпелі малітвы скласьці,\nпакуль ня спыніцца час...\nУ посьце Вялікім найбліжай\nспатканьня нябеснага міг.\nПрабітыя рукі з драўлянага крыжа\nпрытуляць усіх, як малых...\nЕзус з дамоўкі свае\nу Вялікі Дзень паўстае.\nБожая дамоўка пустая...\nА на скрыжалях вятроў\nусіх вяртае ў любоў...\nДушы дадому вяртае.\nАЛЬБОМНАЯ ПРОЗА ПРА ДАВЫД-ГАРАДОК\nЛеанід Дранько-Майсюк. Горад Боны і Давыда: Альбомная проза. Дзеяслоў. 2009. №1(38).\nПачну мо здалёк. Летась у адным з нумароў “Звязды” на першай паласе зьявіўся здымак Анатоля Клешчука, а на тым здымку – група хлопчыкаў каля старога чаўна. І ўсе яны, як помніцца, сьветлагаловыя, і ўсе – ад самага меншага да самага большага – Давыды, і ўсе з Давыд-Гарадка. А потым адзін гісторык сказаў: Леанід Дранько-Майсюк сядзіць у архіве, чытае давыд-гарадоцкія царкоўныя кнігі – значыць, нешта напіша. І праўда, неўзабаве ў “Звязьдзе” я прачытаў два тэксты пра Давыд-Гарадок і здагадаўся, што гэта – фрагмэнты большага твору Леаніда Дранько-Майсюка. І вось нядаўна гэты твор зьявіўся ў першай кніжцы часопісу “Дзеяслоў” за 2009 год.\nПісьменьнік іранізуе: свайму твору аб родным гарадку ён даў падзагаловак “Альбомная проза”. Адразу ў памяці ўсплывае тэрмін “альбомная паэзія”. Гэтым тэрмінам, наколькі памятаю, абазначалі вершы, запісаныя ў альбомах сваякоў, сяброў, каханых, творы не заўсёды ўдалыя і часьцей за ўсё сэнтымэнтальныя. У наш час дзяўчаты такіх альбомаў не заводзяць, а іхнія сваякі, сяброўкі і ўхажоры вершыкаў не складаюць і ў альбомы не запісваюць. Наколькі я здагадаўся, пісьменьнік Леанід Дранько-Майсюк, даючы свайму твору падзагаловак “альбомная проза”, намякае чытачам: гэта сэнтымэнтальная проза, народжаная сантымэнтам да родных мясьцінаў, таму прабачце, калі яе ўзровень не дацягвае да “сапраўднае прозы” – з фабуламі, сюжэтамі, героямі і антыгероямі.\nАдразу скажу, што эсэ, нарыс ці, калі хочаце, паэму Леаніда Дранько-Майсюка пра Давыд-Гарадок я, можна сказаць, праглынуў. Гэта добрая проза, і таго сэнтымэнталізму, які ў нас асацыюецца са сьлязлівасьцю, у новым творы пісьменьніка няма. Ёсьць – любоў, цёплыя пачуцьці да родных мясьцін і землякоў.\nМне ж, таксама палешуку, які ніколі ў тым Давыд-Гарадку ня быў, але нямала пра яго чуў, было цікава: а што за людзі там жывуць, а якія ў іх завядзёнкі? Са зьдзіўленьнем даведаўся, што гарадчукі, у мове якіх назіраецца гіпэроканьне (адно “коб” чаго вартае!), яшчэ і дзэкаюць і цэкаюць: “дзэ ходзыш?”, “холера на цабэ!” Ну рыхтык як у Малкавічах, Люсіне і Макаве, што ў Ганцавіцкім раёне: “Цотачко, скажыцэ мне, а дзэ дзадзко Мікалай? Вось дзе сапраўды стараславянскія “д” і “т” пераходзяць у беларускія “дз” і “ц”. Ад нашых палешукоў гарадчукі адрозьніваюцца тым, што ў іх свая дэманалёгія. У нас, як і на Случчыне, ёсьць Кадук, Карачун і Мара, а ў Давыд-Гарадку – ня чутыя мною Ціх, Дох і Рэзьля. Замест “каб яе карачун узяў” кажуць “коб Дох яе ўзяў”. Калі ў іншых беларускіх мясьцінах на Шчадрэц водзяць Казу, дык у Гарадку гэтае сьвята называецца Конікі. І яго зь дзіцячым захапленьнем апісвае Леанід-Дарнько-Майсюк. У нас, на поўначы Піншчыны, ня рэкі, а рэчкі, таму й робяць у нас пласкадонкі. У гарадчукоў жа – Гарынь, Прыпяць. Зь цікавасьцю чытаў, як яны робяць свае чаўны, або дубы, і са зьдзіўленьнем даведаўся, што беларускае прозьвішча Дубовік найбольш імаверна азначае майстра, які вырабляе чаўны-дубы.\nУ Давыд-Гарадка багатая гарадзкая гісторыя, гісторыя археалягічная і летапісная, удакумэнтаваная. Пра Давыд-Гарадок пісалі пісары Жыгімонта Старога і каралевы Боны. І самі фрагмэнты каралеўскіх актаў, працытаваныя Леанідам Дранько-Майсюком, чытаюцца як добрая старабеларуская проза. З Давыд-Гарадком і гарадчукамі правіліся Пінск і пінчукі. І усё ж Пінск стаў вялікім горадам, а не Давыд-Гарадок. “Заштатнасьць, – піша Леанід Дранько-Майсюк, – біч гораду”. Усяго нейкі год Давыд-Гарадок пабыў павятовым цэнтрам, дваццаць год, уключна з вайною, – раённым, і вось ужо амаль пяцьдзесят гадоў ён горад раённага падпарадкаваньня. Са смуткам чытаюцца лічбы аб нараджальнасьці і сьмяротнасьці.\nНе, ня толькі заштатнасьць – біч нашых малых гарадоў і мястэчак. Усё-ткі Давыд-Гарадок ня меў сапраўднага самакіраваньня. Трапіўшы ў абшары Радзівілаў, ён стаў прыватнаўладальніцкім, а не каралеўскім горадам. А потым прыйшоў расейскі цэнтралізм, яму на зьмену – цэнтралізм бальшавіцкі. І бальшавіцкая гігантаманія, якая высмоктвала і высмоктвае зь вёсак, мястэчак і гарадкоў матэрыяльныя і людзкія рэсурсы. І нават тое, што самабытныя давыд-гарадоцкія Конікі сталі цяпер нейкай дзікай мешанінай свайго, расейскага і нават амэрыканскага, таксама тлумачыцца адсутнасьцю самакіраваньня. Там, дзе гэтае самакіраваньне мае даўнюю гісторыю, дзе кіруюць свае выбарныя людзі, амаль някранутымі засталіся і мясцовыя культурныя традыцыі.\nЧытаючы “альбомную прозу” Леаніда Дранько-Майсюка пра Давыд-Гарадок, я вышукваў інфармацыю з царкоўных мэтрычных кніг. Так, у новым творы пісьменьніка ёсьць гісторыя гарадоцкіх цэркваў, пішацца пра адносіны традыцыйна праваслаўных гарадчукоў з уніятамі, што жылі ў навакольных вёсках, але чаго я не сустрэў у гэтым творы, дык гэта радаводаў. І думаецца мне, што менавіта радаводную кнігу цяпер і піша Леанід Дранько-Майсюк.


Не зьнішчай нічыйго жыцьця. Без выразнай патрэбы, абароны або голаду не забівай жывёлаў і ня нішч расьлінаў. Ад чалавека, які табе шкодзіць, адыдзі, але не адплачвай яму помстай. Калі ён шкодзіць многім людзям, трэба яго пазбыцца, каб далей ня шкодзіў, ізаляваць ад грамадзтва, але ня нішчыць, не дакучаць і не забіваць. Часам аплачваецца пацярпець і сваёй цярплівасьцяй усьведаміць яму зло, якое спрычыняе. Пакараньне абгрунтаванае толькі абаронай перад злачынцам. Зьняволены правапарушальнік ня будзе шкодзіць, а абкладзены штрафам або кляймом пакаранага чалавека пераканаецца, што паводзіў сябе дрэнна. Сам ня шкодзь нікому, не падвяргай небясьпецы нічыйго здароўя і жыцьця для сваёй нажывы. Сам можаш прысьвяціць сябе прагрэсу або шчасьцю будучых пакаленьняў, але нельга гэтага рабіць за кошт некага, хто добраахвотна на такое самаахвярніцтва не пагаджаецца. Змагайся з такімі зьявамі, калі адны жывуць раскошна за кошт пакутаў іншых. Зло перамагай аднак дабром, а ня іншым злом. Хочучы зьмяніць іншых не ўжывай гвалту, бо гвалт спрычыняе зло. Не зьнішчай таксама прыкрым, непрыязным словам нічыйго духоўнага жыцьця, бо і словам можна п


Ева Вежнавец "Па што ідзеш, воўча" - рэцэнзія – HVALI.BY\nГлавная » Ева Вежнавец “Па што ідзеш, воўча” – рэцэнзія\nАвтор dvAndrey На чтение 2 мин Просмотров 87 Опубликовано 12.04.2022\nКалі існуе ў свеце якая магія, то дакладна кніжная, і ёй можна вытлумачыць здольнасць некаторых твораў зачароўваць. Калі ты знаходзіш сябе з кнігай у руках у куточку кватэры, а вусны прагаворваюць тэкст, нібы замову. Так і чытаецца новая кніга Евы Вежнавец: на адным дыханні, як замова. Замова ад страху, ад гістарычнага бяспамяцтва.\nСюжэт апісваецца адным сказам: алкагалічка Рына вяртаецца ў Беларусь на пахаванне бабкі, дзе яе ўжо чакаюць цені мінулага. Можна збегчы ад іх у іншую краіну, але прыйдзе час, калі яны паклічуць цябе. Тыя ж цені мінулага накрываюць і чытача, а далей пачынаецца самае сапраўднае чараўніцтва. Жанр «балотная казка» ў анатацыі пазначаны не проста так. Гэта не толькі пра сюжэт, але і пра здольнасць кнігі засмоктваць у сябе. Як вір памяці ў серыі кніг пра Гары Потэра. Зазірнуў у кнігу — і знік там з галавой.\nКолькі ў Беларусі такіх бабак, як Рыніна, унутры якіх тоіцца цэлы свет, якія хаваюць у сабе сапраўдныя метафізічныя скарбы. Шаптухі, варажбіткі, вядзьмаркі — гэта багаты культурны пласт нашай краіны, які толькі і чакае ўдзячных слухачоў і чытачоў. У новай кнізе Ева Вежнавец дае ім слова.\nІ мова. Зразумела, што ніякай магіі не адбудзецца без мовы, без удалага выбару і спалучэння слоў. Ева Вежнавец выкарыстоўвае мову роднай Любаншчыны, мясцін, дзе расла, выхоўвалася, і гэта працуе выключна на карысць твора.\nЗ маіх суб’ектыўных мінусаў — малы аб’ём кнігі. Але, магчыма, у большым памеры цяжэй вытрымаць гэты канцэнтраваны тэкст, поўны пакут. У канцы больш доўгай кнігі давядзецца вынырваць з большай глыбіні. Мяркую, што часам сапраўднае мастацтва акурат хаваецца ў тым, каб сказаць многае ў малым.\nВедаю, што многім цяпер няпроста ўвогуле чытаць, тым больш нешта не надта пазітыўнае, але гэтую кнігу варта прачытаць, калі вас хвалюе бягучы беларускі літаратурны працэс.


Мастацтва - Cкіраваны на рэтра\nСкараціліся тэрміны правядзення фестывалю: замест сямі дзён — пяць. Праўда, шмат цікавага і значнага (у тым ліку палова дзіцячага конкурсу) адбывалася, паводле традыцыі, па-за афіцыйнымі межамі. З афішы зніклі Дні Беларусі, Расіі, Украіны. Затое традыцыйны Дзень Саюзнай дзяржавы завяршаўся «Канцэртам сяброўства»: у ім удзельнічалі таксама прадстаўнікі Украіны, Казахстана, Літвы і Харватыі. Увогуле, гала-канцэртаў стала меней, сольнікаў — болей. Пад гэта была падведзена наступная канцэпцыя: маўляў, зоркі падкрэсліваюць зорнасць фестывалю.\n«Славянскі базар...» стаў яшчэ больш мэтанакіравана падавацца як фестываль фестываляў. Такое азначэнне ён атрымаў гадоў дзесяць таму. Але сёлета гэта вылучалася асабліва — і даўно задуманым, але спраўджаным толькі цяпер канцэртам «Прывітанне з Сан-Рэма» (раней праводзіліся падобныя выступленні ўдзельнікаў «Еўрабачання»), і тым, што ледзь не кожны нумар канцэрта адкрыцця быў нібы музычным прывітаннем ад якога-небудзь іншага фестывалю. Бяспройгрышны варыянт! Бо сярод выступоўцаў на віцебскім фэсце наўрад ці знойдзецца той, хто раней нідзе ні ў чым не ўдзельнічаў.\nТак што галоўная рыса новага фармату — «Славянскі базар...» стаў калі не больш танным, дык больш акупляльным. І самыя важныя лічбы фестывалю — не 60 з лішнім мерапрыемстваў (быў год, калі іх колькасць перасягнула 125) і 5 тысяч удзельнікаў, а 21 мільярд беларускіх рублёў, атрыманы за прададзеныя квіткі (пры тым, што планавалася 19,4). Фэст відавочна скіроўваецца ў бок спажыўца, які павінен выказаць уласную прыхільнасць рублём. Не застаецца па-за ўвагай і палітычна-ідэалагічны складнік. Толькі выяўляецца ён больш тонка — праз узрастанне колькасці краін-удзельніц (сёлета іх — 31) і праз новую негалосную канцэпцыю, што таксама з’явілася некалькі гадоў таму: замест яднання славян усяго свету — згуртаванне свету вакол славян. Бясплатныя выступленні, акцыі, конкурсы ды іншыя праекты ў Дзень моладзі прывабліваюць юнацкую аўдыторыю, якая падрасце і стане асноўнай публікай «Славянскага базару...».\nНа замежных турыстаў, што прыедуць на фэст (а на гэта арыентуецца большасць фестываляў у свеце), у Віцебску ўвогуле не разлічваюць. Па-першае, няма дзе размяшчаць, хоць з гатэлямі апошнім часам стала непараўнальна лепей (тых жа акрэдытаваных журналістаў ужо каторы год селяць у «Віцебск» і «Дзвіну», а не па інтэрнатах з жудаснымі ўмовамі, як гэта было калісьці). Па-другое, іншаземцам наўрад ці падасца цікавай сама праграма фэсту: максімальна размаітая, яна ўсё роўна ў сваёй большасці скіравана на рэтра. Таму разлічваць можна хіба на тых расіян, што адпачываюць у нашых санаторыях непадалёк і адгукнуцца на прапанову паехаць на які-небудзь з канцэртаў. Але гэта — дадатковы галаўны боль для адміністрацыі аздараўленчых устаноў.\nСёлета, пры ўсёй вышэйзгаданай паспяховасці продажу квіткоў, вольныя месцы часам заставаліся на самых, здавалася б, выбітных вечарах — тых, дзе можна было не толькі адпачыць, але і атрымаць эстэтычна-інтэлектуальнае задавальненне. Можа, ёсць сэнс і надалей паляпшаць рэкламу? На тым жа фестывальным сайце дэталёва асвятляецца ход «Славянскага базару...», літаральна праз пару гадзін пасля таго ці іншага мерапрыемства з’яўляецца рэпартаж пра яго. Але гэты «дзённік» карысны хіба журналістам, якія не паспелі ці паленаваліся кудысьці схадзіць. Гледачам важней папярэдняя інфармацыя — больш насычаная і ёмкая, чым прывітанні фэсту ад яго ўдзельнікаў. Дый кошт квіткоў, пэўна, патрабуе далейшай карэкцыі.\nЯшчэ дзве рысы цяперашняга фэсту пазіцыянаваліся як новафарматныя: ператварэнне конкурсаў у аснову фестывалю і арыентацыя канцэртаў у Амфітэатры на тэлеаўдыторыю, у разліку на якую і афармлялася сцэна. Трансляцыі некаторых канцэртаў (асабліва ў запісе) былі папраўдзе лепшымі за арыгінал, бо рэдактары і рэжысёры ўдасканальвалі драматургію. Што ж да ўзрастання ролі конкурсаў, дык для гэтага мала ўручаць Гран-пры на заключным канцэрце. Куды больш важны тут сам узровень выканаўцаў. Дзіцячы конкурс, дзе ў запісе трансляваўся толькі заключны канцэрт, аказаўся папраўдзе «касмічным», юныя спевакі пераўзыходзілі многіх знакамітых зорак (Гран-пры атрымала Прэсіяна Дзімітрава з Балгарыі, наша Саша Лакціёнава падзяліла другую прэмію з украінцам Арсенам Шаўлюком). А ў дарослых сапраўднае спаборніцтва разгортвалася хіба сярод пецярых-семярых з двух дзясяткаў выканаўцаў (уладальнікам Гран-пры стаў Міхал Качмарэк з Польшчы, беларус Аляксандр Салаўёў падзяліў трэцюю прэмію з румынскай спявачкай Крысці).\nЯкім жа будзе «чарговы новы» фармат? Дачакаемся ХХІІІ фэсту.


“Неспокойное хозяйство” супругов Савицких из Застенок — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nПятница, 12 дек., 2014 90 admin\nНа жаль, варта канстатаваць, колькасць асабістых падсобных гаспадарак на Сенненшчыне скарачаецца. Так, летась утрымальнікаў свойскай жывёлы налічвалася 4648. За год іх колькасць скарацілася на 406 і на 1 студзеня сёлетняга года склала 4242. Толькі за апошніх шэсць гадоў колькасць падсобных гаспадарак зменшылася на 1022.\nСёння далёка не на кожным асабістым падворку знойдзеш карову, каня або авечак. Як паказвае практыка, прасцей і танней купіць малако, мяса ў магазіне, чым яго атрымліваць. Сяляне новай фармацыі ў лепшым выпадку трымаюць птушку. Але ўсё ж ёсць на Сенненшчыне сапраўдныя дбайныя гаспадары, якія не ўяўляюць сваё вясковае жыццё без жывёлагадоўлі.\nДа прыкладу, Алег і Алена Савіцкія (на здымку) з вёскі Засценкі Багушэўскага сельсавета. Іх «неспакойную гаспадарку» складаюць чатыры дойныя каровы, пяць бычкоў на дарошчванні, свінні, конь, а дробную жыўнасць (птушку), дык і ўвогуле, не пералічыць. Акрамя таго, сужэнцы апрацоўваюць дзесяць гектараў зямлі. Клопатаў шмат, да таго ж у мужа і жонкі ёсць асноўная работа. Алег Аляксандравіч — паштальён у Багушэўскім аддзяленні паштовай сувязі, Алена Валер’еўна працуе санітаркай у адной з бальніц абласнога цэнтра.\nГаспадары прызнаюцца, магчыма, такое ім было б не па сіле, калі б не ўсебаковая падтрымка мясцовага сельгаспрадпрыемства імя Гараўца. «З якімі просьбамі не звяртаемся, ніколі не адмаўляюць, — гаворыць Алег Савіцкі. — Калі трэба, і тэхніку для апрацоўкі глебы выдзяляюць, і пашу…»\nЧастку малочнай прадукцыі (смятану, тварог) Савіцкія рэалізуюць у Віцебску. Натуральная, экалагічна чыстая «малочка» хутка раскупліваецца жыхарамі абласнога цэнтра. Акрамя таго, здаюць дзяржаве па 13 тон малака ў год, бычкоў і цёлачак прадаюць насельніцтву альбо ў мясцовае сельгаспрадпрыемства, рэалізуюць іншыя лішкі прадукцыі падсобнай вытворчасці.\n— Мы трымаем жывёлу не толькі для таго, каб палепшыць фінансавае становішча, — расказвае Алег Аляксандравіч. — Якая там матэрыяльная выгода! Гэта, перш за ўсё, цяжкая фізічная праца і вялікія затраты. Сена самі нарыхтоўваем, а вось камбікорм і фураж трэба закупляць. Але, калі не трымаць гаспадарку, чым яшчэ ў вёсцы можна займацца? Мы з дзяцінства прывучаны да сялянскай працы і атрымліваем маральнае задавальненне калі бачым вынікі сваёй работы. І на цяжкасці і будзёную аднастайнасць не звяртаем увагі. Проста ўжо не ўяўляем для сябе іншага ладу жыцця.\nАлена Валер’еўна яўчэ запэўнівае, што вялікая гаспадарка — гэта спосаб падтрымліваць добрую фізічную форму. Паглыбляешся ў работу і значна паляпшаецца самаадчуванне. Вось такая сельская працатэрапія.\nЗ даўніх часоў існавала меркаванне: калі на падворку ёсць карова, свінні, куры — значыць, у доме пануе дастатак. Зараз многія не жадаюць займацца асабістай гаспадаркай. Напрыклад, у тых жа Засценках у 2000 годзе налічвалася 97 кароў, а сёння па адной карове трымаюць толькі чатыры сям’і.\nТой, хто любіць працаваць, ніколі не адмовіцца ад хатняй гаспадаркі, упэўнены мае субяседнікі. Іх дні праходзяць у штодзённай цяжкай фізічнай працы і клопатах. Напэўна, так ужо ўладкавана сялянская душа сужэнцаў Савіцкіх.\n← Предновогодние акции, скидки и распродажи… Где? Когда? Сколько?\nКакую проверку проходят сенненские колбасы, прежде чем попасть на стол к потребителю, выясняла корреспондент «ГС» →\nВ поимке преступника помогла судебная трасологическая экспертиза\nПонедельник, 22 ноя., 2021 admin Комментарии к записи В поимке преступника помогла судебная трасологическая экспертиза отключены\nГлава “Агромагната” Дмитрий Лапехо своим примером доказал: сельское хозяйство может быть прибыльным


18 ліпень 2019, 14:54\nПад сьцягам якой краіны ішло судна, пакуль не ўдакладняецца. Паводле дадзеных Ірану, танкер перавозіў кантрабанднае паліва.\n16 ліпеня стала вядома пра зьнікненьне ў Армускай пратоцы танкера Riah пад сьцягам Панамы. Судна перастала перадаваць свае каардынаты. Прадстаўнік іранскага МЗС заявіў, што ў танкеры ўзьніклі тэхнічныя непаладкі. Іранскія вайскоўцы адбуксавалі танкер для рамонту.\n11 траўня як мінімум на чатыры судны, якія знаходзіліся каля тэрытарыяльных вод ААЭ, адбыліся напады. Пра ахвяры, як і пра разьліў нафты, не паведамлялася. Падрабязнасьці інцыдэнту застаюцца невядомыя.\n4 ліпеня марская пяхота Вялікабрытаніі затрымала іранскі нафтавы танкер Grace-1 у водах Гібралтару, які ішоў у Сырыю ў парушэньне міжнародных санкцый. Тэгеран абяцаў ужыць захады ў адказ.\n9 ліпеня іранскія караблі паспрабавалі захапіць брытанскі нафтавы танкер, які ішоў у суправаджэньні фрэгата Montrose. У Тэгеране спробу захопу брытанскага танкера адмаўляюць.\nУ траўні і чэрвені ЗША абвінавацілі Тэгеран і Корпус вартавых ісламскай рэвалюцыі ў нападах на танкеры ў Аманскай і Пэрсыдзкай затоках. Гэтыя абвінавачаньні іранскія ўлады таксама адхілілі.


Беларускі Партызан :: Протаіерэй Сяргей Лепін: Я не прыйшоў у Курапаты, бо не атрымаў дабраславення\nПротаіерэй Сяргей Лепін, старшыня Сінадальнага інфармацыйнага аддзела Беларускага экзархата Рускай праваслаўнай царквы патлумачыў, з якой прычыны ён не наведваў жалобную акцыю “Ноч расстраляных паэтаў”. Яго запрашалі арганізатары мерапрыемства, аднак Сяргея Лепіна ў ноч з 29 на 30 кастрычніка не было ні сярод выступоўцаў, ні сярод наведнікаў.\nУ інтэрв’ю Радыё Свабода ён адзначыў, што праваслаўная царква гатовая ўдзельнічаць у розных імпрэзах, незалежна ад таго, хто іх ладзіць.\n“Вы пазвалі мяне — я прыйшоў. Нас і БРСМ калі запрашае, мы прыходзім. І казакі запрашаюць. З’явяцца беларускія каўбоі — мы да каўбояў таксама будзем прыходзіць. Завіце, каўбоі. Я звычайна нікому не адмаўляю”, — сказаў святар.\nПры гэтым Лепін пацвердзіў, што яго запрашалі і на “Ноч расстраляных паэтаў”.\n“Мяне звалі на “Ноч расстраляных паэтаў”. Я не прыйшоў, бо мне не ўдалося атрымаць дабраславенне ад майго кіраўніцтва”, — сказаў Лепін.\nРазам з тым протаіерэй адзначыў, што неаднаразова бываў у Курапатах. Ён лічыць, што “ў тым ці іншым пакаленні рэпрэсаваныя сваякі ёсць у кожнага беларуса”, незалежна ад таго, ведае ён пра гэта ці не.


Выкарыстанне і знішчэнне тавараў і транспартных сродкаў, якія праходзяць мытнае афармленне » Белорусские рефераты\nВыкарыстанне і знішчэнне тавараў і транспартных сродкаў, якія праходзяць мытнае афармленне\nволжскай УНІВЕРСІТЭТ ІМ. В.М. Тацішчава\nпа прадмеце: В«экалагічных і сацыяльных ПРАБЛЕМЫ тальяцінскай агламерацыя В»\nТЭМА: В«ВЫКАРЫСТАННЕ І ЗНІШЧЭННЕ таварав і транспартных Сродкав, якія праходзяць мытнага афармлення В»\nМытныя рэжымы адмовы на карысць дзяржавы і знішчэння таварав\nВытворчасць мытнага афармлення і мытнага кантролю таварав і транспартных сродкав пад мытным рэжымам знішчэння\nУ сучасных умовах эканоміка Расеі нехаця трапляе пад залежнасць ад эканомікі іншых краін. Асобная краіна практычна не в стане вырабляць усю неабходную ёй, паглынаюць унутраным рынкам прадукцыю на высокім тэхнічным узровні, патрабаванага якасці. Менавіта па гэтым многія расейскія прадпрымальнікі імкнуцца выходзіць на знешнія рынкі, што дазваляе ім пашыраць вытворчасць і атрымліваць значна большую прыбытак. Але для паспяховага вядзення знешнеэканамічнай дзейнасці неабходна ведаць мытнае права Расіі, якое вявляе сабой сукупнасць прававых нормав, якія рэгулююць грамадскія адносіны в сферы мытнай справы.\nМытная рэгуляванне з'являецца адным з асновных рычагов дзяржавнага вздзеяння на знешнегандлёвы абарот. З яго дапамогай дзяржава, шляхам нетарыфнага рэгулявання (ліцэнзаванне, кватаванне), забяспечвае абарону інтарэсав расійскіх спажывцов таварав, што ввозяцца, абарону эканамічнай бяспекі краіны, грамадскага парадку, папавнення даходнай часткі федэральнага бюджэту з дапамогай збірання мытных плацяжов пры перамяшчэнні таварав і транспартных сродкав праз мытную мяжу Расійскай Федэрацыі.\nМытны рэжым з'являецца адным з асновных і найбольш важных інстытутав мытнага права Расіі. Гэта абумовлена тым, што в адпаведнасці з Мытным кодэксам Расійскай Федэрацыі все тавары і транспартныя сродкі перамяшчаюцца праз мытную мяжу Расійскай Федэрацыі в строгай адпаведнасці з заявленым мытным рэжымам.\nМытны рэжым з'являецца разнавіднасцю прававога рэжыму, пад якім у юрыдычнай літаратуры разумеецца сукупнасць палажэнняв , вызначаюць статус таварав і транспартных сродкав, што перамяшчаюцца праз мытную мяжу Расійскай Федэрацыі, для мытных мэтав. p> Мытны кодэкс РФ втрымлівае агульны пералік відав мытных рэжымав таварав і транспартных сродкав:\n1. Выпуск для свабоднага абарачэння;\n4. Мытны склад;\n5. Магазін бяспошліннага гандлю;\n6. Перапрацовка на мытнай тэрыторыі;\n7. Перапрацовка пад мытным кантролем;\n8. Часовы ввоз (вываз);\n9. Свабодная мытная зона;


Права на выплаты | Лепель. Лепельский край. Районная газета\n09.01.2014 417 Лепельскi край Комментариев нет\nУпраўленне па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама займаецца рэалізацыяй усіх сацыяльных праграм на тэрыторыі раёна, каардынуе дзейнасць усіх органаў дзяржаўнага ўпраўлення. Важкую працу выконвае аддзел назначэння пенсій, у якім працуюць чацвёра супрацоўнікаў. У раёне дзесяць з паловай тысяч атрымальнікаў пенсій і выплат: працоўных пенсій — 8104 чалавекі, сацыяльных — 184, 230 чалавек карыстаюцца выплатамі па доглядзе дзяцей. Выплаты па доглядзе інвалідаў першай групы і 80-гадовых грамадзян атрымліваюць 320 чалавек. Права на сацыяльныя выплаты скарыстоўваюць таксама іншыя катэгорыі насельніцтва: інваліды і ўдзельнікі Вялікай Айчыннай вайны, асобы, пацярпелыя ў выні¬ку аварыі на Чарнобыльскай АЭС і інш.\nНа ўліку па беспрацоўі ў раёне стаяць сто тры чалавекі. У той жа час на прадпрыемствах і ў арганізацыях маецца 279 вакансій. Колькасць вакансій на аднаго беспрацоўнага складае 0,4. Жанчын сярод беспрацоўных— 63, мужчын — 40. Найбольшая колькасць — ва ўзросце ад 53 да 54 гадоў (18 чалавек), значная — ва ўзросце ад 25 да 29 і 35 — 39 гадоў (адпаведна 16 і 14 чалавек). 39 беспрацоўных маюць агульную сярэднюю адукацыю, сярэднюю спецыяльную — 34 чалавекі, сямёра беспрацоўных — з вышэйшай адукацыяй. Дванаццаць чалавек закончылі базавую школу, адзінаццаць — ПТВ.\nАддзел сацыяльна-працоўных стасункаў займаецца маніторынгам, а таксама сочыць за парадкам выплаты заработнай платы на прадпрыемствах і ў арганізацыях раёна: кантралюе тэрміны выплаты і ўзровень зарплаты. За дзесяць месяцаў 2013 года сярэдняя заработная плата ў раёне склала 4468 тысяч рублёў — гэта чацвёртае месца ў вобласці. Прытым, на асобных прадпрыемствах яна дасягнула 7035 тысяч рублёў.\n← Ахова працы\nПапугаі на льду і сабакі на роліках →\n27.01.2015 Лепельскi край Комментариев нет


Ці магчымы ў Беларусі агульнанацыянальны страйк? | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЦі магчымы ў Беларусі агульнанацыянальны страйк?\nДа агульнанацыянальнай забастоўкі заклікаюць у прыватнасці «Беларускае аб’яднанне працоўных» і «Рабочы Рух».\nПалітычны аналітык Валер Карбалевіч мяркуе, што ў дадзеных варунках і масавыя пратэсты на вуліцах, і страйкі маларэальныя:\n– Для таго, каб людзі вырашылі сапраўды супраціўляцца, патрэбна зусім іншая палітычная атмасфера. Вось тая, якая была летам-восенню мінулага года, калі быў усеагульны пад’ём, калі быў спадзеў на тое, што можна нечага дасягнуць, што ўлады пойдуць на саступкі. Была вялізная колькасць людзей, якія падтрымлівалі нейкія флэшмобы, якія цяпер перыядычна адбываюцца, падпольныя такія, партызанскія.\nДадам, што ў мінулую нядзелю ў Варшаве прайшла акцыя ў падтрымку забастовачнага руху ў Беларусі. Падчас яе лідар «Беларускага аб’яднання працоўных» Сяргей Дылеўскі заявіў, што забастоўка – адзіны метад змяніць сітуацыю ў Беларусі. «Дыктатар не працягне двух тыдняў, калі мы спынім прадпрыемствы», – упэўнены Дылеўскі.\nПаводле падлікаў ініцыятывы «Рабочы Рух», для агульнанацыянальнага страйку трэба сабраць 138 тыс чалавек. Збор ладзіцца праз чат-бот «Рабочага Руху», таксама вырашана пачаць падрыхтоўку да стварэння забастовачнага фонду.\nБеларускія рабочыя ствараюць свой рух і платформу ў інтэрнэце\nЦіханоўская сустрэлася з прадстаўнікамі Рабочага руху й BYPOL


Здароўе — важны складнік прыгажосціУтульная Хатка\nСёння ў жанчын ёсць шмат магчымасцей, каб быць прыгожымі і падтрымліваць прывабны знешні выгляд. Каб жыць у гармоніі з сабой, неабходна паклапаціцца і пра сваё здароўе.\nПра тое, як важна падтрымліваць жаночае здароўе, як засцерагчы сябе ад інфекцый і навучыць падлеткаў культуры сексуальных адносін, расказвае акушэр-гінеколаг загадчыца жаночай кансультацыі № 2 Барысаўскага радзільнага дома Алена Анатольеўна Кляніцкая.\n— Алена Анатольеўна, па якой прычыне, акрамя цяжарнасці, жанчыны часцей за ўсё звяртаюцца да вас па дапамогу? Ці навучыліся беларускі сачыць за здароўем у мэтах прафілактыкі альбо большасць зваротаў адбываецца тады, калі праблема ёсць і яе трэба аператыўна вырашаць?\n— На шчасце, сёння ўсё часцей асноўнай прычынай зваротаў да акушэра-гінеколага з’яўляецца прафілактычны агляд. Дзякуючы сродкам масавай інфармацыі, якія ў вялікай колькасці падаюць інфармацыю пра распаўсюджанасць анкалагічных захворванняў, нашы жанчыны ўсё часцей задумваюцца аб сваім здароўі, аб неабходнасці рэгулярнага абследавання.\n— Якія хваробы часцей за ўсё выяўляюцца сярод жанчын рэпрадуктыўнага ўзросту? Якое месца сярод іх займаюць анкалагічныя захворванні і якую ролю ў развіцці пухлін адыгрывае спадчынны фактар?\n— Згодна з данымі статыстычных даследаванняў, да 60% жанчын рэпрадуктыўнага ўзросту пакутуюць ад гінекалагічных захворванняў, але ў рэальнасці гэты працэнт будзе большым. Да самых распаўсюджаных захворванняў гэтай групы адносяцца запаленчыя працэсы маткі і прыдаткаў, парушэнні менструальнага цыкла і эндаметрыёз. Часта сустракаюцца і інфекцыі палавых шляхоў, прычым у шэрагу выпадкаў гаворка ідзе пра запушчаныя вялацякучыя хваробы, якія былі набыты шмат гадоў назад. Рак — другая па частаце прычына смерці ў нашай краіне пасля сардэчна-сасудзiстых захворванняў. Гэта агульнасусветная тэндэнцыя. У многіх развітых еўрапейскіх краінах у структуры смяротнасці злаякасныя ўтварэнні выйшлі на першае месца. Гэта звязана з тым, што насельніцтва старэе, а анкалогія — хвароба ўзросту. Але ёсць і іншая тэндэнцыя: смяротнасць ад анкалагічных захворванняў зніжаецца за кошт паляпшэння ранняй дыягностыкі і ўдасканалення метадаў лячэння.\nКалі закранаць спадчыннасць у развіцці раку, яна адыгрывае меншую ролю, чым шкодныя звычкі і няправільнае харчаванне. У кожнага з нас ёсць клеткі раку, але для развіцця пухліны патрэбны пускавы фактар. Даказана, што рак яечнікаў і малочнай залозы толькі ў 5—8% выпадкаў узнікае з-за спадчыннасці.\n— Якія з інфекцый, што перадаюцца палавым шляхам, хаваюць у сабе найбольшую небяспеку і чаму?\n— Практычна ўсе палавыя інфекцыі ў той ці іншай ступені з’яўляюцца небяспечнымі для носьбіта. Кожнае з захворванняў, якія перадаюцца палавым шляхам, пры пэўных умовах выклікае сур’ёзныя ўскладненні і можа стаць прычынай розных цяжкіх наступстваў. Сіфіліс выклікае развіццё незваротных змен ва ўсіх органах і тканінах; ганарэя часта з’яўляецца прычынай бясплоддзя, прастатыту і г.д; ВІЧ выклікае сур’ёзныя пашкоджанні ў імуннай сістэме арганізма; гепатыты з цягам часу выклі-каюць незваротныя змены ў печані; з інфіцыраваннем вірусам папіломы чалавека звязана 98% усіх ракаў шыйкі маткі; хламідыёз — частая прычына бясплоддзя, атэрасклерозу, розных паражэнняў касцей.\n— Калі закранаць тэму кантрацэпцыі, якія метады сёння з’яўляюцца найбольш папулярнымі і ці магчыма вызначыць, які сярод іх найбольш бяспечны для арганізма?\n— Сёння існуе вялікае мноства сродкаў і метадаў кантрацэпцыі. Якому з іх аддаць перавагу, пара павінна вырашыць толькі пасля кансультацыі з урачом, які не толькі раскажа аб існуючых варыянтах, усіх “за” і “супраць”, але і пасля абследавання партнёраў вызначыць пералік магчымых да прымянення метадаў і сродкаў кантрацэпцыі. Сёння самы папулярны спосаб кантрацэпцыі — гэта перапынены палавы акт, але ён не вельмі надзейны. Згодна з рознымі даследаваннямі, эфектыўнасць гэтага метаду кантрацэпцыі складае ўсяго толькі 45—50%.\n— Да 20% клінічна ўстаноўленых выпадкаў цяжарнасці заканчваюцца выкідышамі. Ці можна прадухіліць выкідыш, мінімізаваць рызыку страты дзіцяці? Як рэабілітавацца, калі самаадвольны аборт усё ж такі здарыўся?\n— Пачну з таго, што выкідыш — гэта не прысуд. У 80% выпадкаў выкідыш — гэта вынік натуральнага адбору. Таму ён магчымы ў абсалютна здаровых жанчын. Другая па частаце прычына выкідышаў — гэта інфіцыраванне плоднага яйка. Інфіцыраванне адбываецца з-за розных хранічных захворванняў жанчыны, напрыклад, танзіліту, карыесу, бранхіту, гастрыту, палавых інфекцый. Дзіця заражаецца праз кроў ад маці, і інфекцыйны агент пачынае ўздзейнічаць на тканіны плоднага яйка. У той час калі дарослы жаночы арганізм здольны задушыць інфекцыю, у яйка імунная сістэма яшчэ не сфарміравана, справіцца з узбуджальнікам яно не ў стане.\nМінімізаваць рызыку страты цяжарнасці можна, але толькі ў тым выпадку, калі жанчына ўступіць у цяжарнасць здаровай, пройдзе поўнае абследаванне і падрыхтоўку ў акушэра-гінеколага, а таксама ўрачоў іншых спецыяльнасцей, калі гэта неабходна.\nДля аднаўлення пасля самаадвольнага аборту жанчыне неабходна, як правіла, 3—6 месяцаў. Нават для самай здаровай жанчыны выкідыш — гэта моцны гарманальны стрэс. Трэба аднавіцца, даць час свайму гарманальнаму фону нармалізавацца. Акрамя гэтага, поласці маткі таксама неабходны час, каб адпачыць. Чым большы тэрмін цяжарнасці быў на той момант, калі адбыўся выкідыш, тым больш часу неабходна чакаць, каб зацяжарыць зноў. Гэта неабходна для таго, каб наступная спроба стала ўдалай. Вельмі важна гэты час дарэмна не марнаваць: неабходна прайсці поўнае медыцынскае абследаванне разам з партнёрам (калі гэта не было зроблена перад цяжарнасцю), каб высветліць прычыну і па магчымасці ліквідаваць яе.\n— Як вы ставіцеся да забароны абортаў? Па якіх прычынах жанчыны часцей за ўсё ідуць на гэты крок і ці многа сярод іх непаўналетніх?\n— Тут трэба ўлічваць, што, акрамя перарыванняў цяжарнасці толькі па жаданні жанчыны, для гэтага ёсць пэўны пералік медыцынскіх паказанняў, калі, напрыклад, урачы вымушаны ісці на гэта дзеля выратавання жыцця самой жанчыны. Часцей за ўсё на пытанне “Навошта?” жанчыны, якія выказалі жаданне перарваць цяжарнасць, адказваюць практычна адно і тое ж: яны не гатовы. У кагосьці за гэтымі словамі стаіць непадыходзячы ўзрост, іншыя маюць жыллёвыя і фінансавыя праблемы ці не хочуць абцяжарваць сябе. Сёння ў краіне для барацьбы з абортамі ў медыцынскіх установах шырока праводзіцца перадабортнае кансультаванне. Праводзяць яго не толькі акушэры-гінеколагі, але і псіхолагі, а таксама валанцёры і іншыя спецыяльна падрыхтаваныя людзі. Паверце, можна змяніць рашэнне жанчыны, усяго толькі шчыра пагаварыўшы з ёй.\nУ апошнія гады з дзецьмі праводзіцца маштабная інфармацыйная работа, дзякуючы якой назіраецца ўстойлівая тэндэнцыя да памяншэння колькасці цяжарнасцей сярод падлеткаў. Відавочна, што і колькасць перарыванняў цяжарнасці таксама змяншаецца.\n— За апошнія некалькі гадоў у краіне здараліся выпадкі, калі жанчыны нараджалі дзяцей у хатніх умовах. Якую небяспеку хаваюць у сабе дамашнія роды?\n— Я адмоўна стаўлюся да хатніх родаў. Роды ў такіх умовах — гэта менавіта той выпадак, калі натуральны ход падзей суправаджаецца велізарнай рызыкай, пад пагрозу ставіцца не толькі жыццё і здароўе маці, але і дзіцяці. Асноўная небяспека заключаецца ў тым, што ніколі нельга на 100% спрагназаваць тое, як пойдзе працэс, як бы добра і лёгка ні працякала цяжарнасць. У радзільным доме стан жанчыны, якая нараджае, і плода пастаянна кантралююць, а гэта немагчыма ажыццявіць у хатніх умовах. Калі нешта пойдзе не так, лік ідзе літаральна на секунды. Ва ўмовах бальніцы за 1—2 хвіліны можна даставіць парадзіху ў аперацыйную, зрабіць аперацыю кесарава сячэння і выратаваць тым самым жыццё дзіцяці, а маці засцерагчы ад сур’ёзных ускладненняў. Як гэта магчыма ў хатніх умовах? Колькі часу будзе ўпушчана? Чым усё можа скончыцца? Хачу падкрэсліць, што ў жанчыны заўсёды ёсць права выбару, яна можа нараджаць нават у полі, і падобныя выпадкі ёсць. Але пры гэтым яна павінна разумець, што яе дзіця, якое яшчэ не нарадзілася, таксама мае правы, у тым ліку і права на медыцынскую дапамогу. Пасля гэтага ёсць сэнс задаць наступнае пытанне: ці мае права жанчына браць на сябе такую адказнасць і рызыкаваць здароўем і жыццём дзіцяці?\n— Ці карыстаюцца сёння папулярнасцю сярод будучых бацькоў партнёрскія роды?\n— Сёння партнёрскія роды — гэта не толькі даніна модзе. Гэта патрэба людзей, якія кахаюць і падтрымліваць адно аднаго, кожную хвіліну і ў любой сітуацыі быць разам. Асноўная функцыя памочніка ў партнёрскіх родах — стварыць спрыяльную псіхалагічную атмасферу для парадзіхі, дапамагаць ёй у аблягчэнні болю і ў некаторых выпадках падтрымліваць яе, нават у прамым сэнсе гэтага слова. Дапамагаюць партнёрам падрыхтавацца да родаў на курсах у школе “Партнёрства ў родах”, заняткі ў якой праводзяць акушэры-гінеколагі, псіхолаг і спецыяльна падрыхтаваная акушэрка. Жаданне ўдзельнічаць у партнёрскіх родах павінна быць абдуманым і ўзаемным. Толькі ў такім выпадку магчыма добрае цячэнне родаў і шчаслівае сямейнае жыццё ў будучыні.\n— Што і як расказаць дачцэ-падлетку аб метадах кантрацэпцыі? З чаго пачынаць размову? Увогуле, як навучыць непаўналетніх культуры сексуальных паводзін?\n— Пачынаць размову з дачкой-падлеткам трэба спачатку пра цнатлівасць, дзявочую чысціню і гонар, таму што гэтыя паняцці не састарэлі і ў наш час. Увогуле, гэтае пытанне не толькі маралі, але і будучага здароўя і шчасця. Сама прырода надзяліла дзяўчыну вялікай адказнасцю, пазначыўшы цнатлівасць нават анатамічна. Сучасныя падлеткі добра дасведчаны аб тым, адкуль яны ўзяліся. Але, безумоўна, важна своечасова пагаварыць з імі аб кантрацэпцыі. Галоўнае, каб бацькі самі разбіраліся ў гэтым пытанні. Толькі тады куплянне прэзерватываў для сына-падлетка і сумесны візіт мамы і дачкі да гінеколага стануць абсалютна нармальнай з’явай. Даверлівыя адносіны з бацькамі дапамогуць зберагчы падлетка не толькі ад нежаданай цяжарнасці, але і ад інфекцый, якія перадаюцца палавым шляхам.\n— Алена Анатольеўна, зразумела, што сексуальным выхаваннем дзяцей у першую чаргу павінны займацца бацькі. Як лічыце, ці павінна школа далучацца да гэтага?\n— Лагічна, каб у рамках навучання здароваму ладу жыцця ў школах заклікалі не толькі да заняткаў спортам, расказвалі пра шкоду цыгарэт, ужывання наркотыкаў і алкаголю. Навучанне элементарнай гігіене і культуры палавых адносін дзеля захавання рэпрадуктыўнага здароўя таксама павінна весціся ў рамках курса.\nАле для паспяховага выкладання прадметаў прафілактычнай накіраванасці або правядзення адпаведных факультатыўных заняткаў вельмі важнымі з’яўляюцца і прафесіяналізм педагогаў, і падтрымка з боку бацькоў.\nакушэр-гінеколаг Алена Анатольеўна Кляніцкая Барысаўскі радзільны дом\nЗ тегами: акушэр-гінеколаг Алена Анатольеўна Кляніцкая Барысаўскі радзільны дом\nПапярэдняя: Якім павінен быць летні адпачынак?\nНаступная: Экалогія і прыгажосць


MBA ў галіне інфармацыйных тэхналогій 2021 Падрабязнасці, вучэбная праграма і кар'ера: бягучыя школьныя навіны\nВы хочаце атрымаць ступень MBA ў галіне інфармацыйных тэхналогій? Інфармацыйныя тэхналогіі ляглі ў аснову пераасэнсавання таго, што значыць працаваць, працаваць добра, быць прадуктыўным і аказваць каштоўную паслугу. Ён вучыць студэнтаў, як кіраваць праектамі і кіраваць праграмнымі камандамі. Прачытайце для атрымання дадатковай інфармацыі.\nMBA ў галіне ІТ звычайна праводзіцца інжынерамі-праграмістамі, менеджэрамі сістэмнай інфармацыі і іншымі работнікамі на пасадах, якія патрабуюць лідэрскіх і кіраўніцкіх навыкаў.\nАб MBA ў галіне інфармацыйных тэхналогій\nШто такое MBA ў галіне ІТ? Якая сфера прымянення звязана з гэтым полем? Які змест курса?\nMBA ў галіне ІТ сканцэнтравана на дзелавым, арганізацыйным і фінансавым баку ІТ-індустрыі, а не на арэхах праграмавання і тэхнічным ліквідацыі непаладак. Ён вучыць студэнтаў, як кіраваць праектамі і кіраваць праграмнымі камандамі.\nMBA ў галіне ІТ звычайна праводзяць інжынеры-праграмісты, менеджэры сістэмнай інфармацыі, менеджэры праектаў, сеткавыя інжынеры і іншыя работнікі на пасадах, якія патрабуюць лідэрскіх і кіраўніцкіх навыкаў.\nУ канкурэнтных умовах інавацыі прыводзяць да бізнес-вынікаў. І хаця некалі вядучыя арганізацыі могуць пратрымацца нейкі час без інавацый, яны настроены на тое, каб хутка іх злавіць канкурэнцыя.\nУ гэтым артыкуле вам трэба будзе правесці паглыблены аналіз MBA ў галіне ІТ (інфармацыйныя тэхналогіі), напрыклад, працягласць курса, правы на навучанне, каледжы, паступленне, навучальны план, зборы, кар'ера і заробак.\nЧаму я павінен зарабіць гэтую ступень?\nШто такое MBA ў галіне ІТ?\nMBA неабходны, каб стаць ІТ-менеджарам?\nАгляд курсаў МВА ў галіне ІТ\nMBA ў галіне ІТ Працягласць\nMBA ў галіне ІТ\nMBA ў галіне ІТ каледжы\nMBA ў прыёме ІТ\nMBA ў праграме ІТ\nMBA ў ІТ-платах\nMBA ў галіне ІТ-працоўных месцаў і перспектыў кар'ернага росту\nMBA ў галіне ІТ-зарплаты\nУ аснове любой праграмы МВА ляжыць навучальная праграма па кіраванні бізнесам, стратэгіі і эканоміцы. Аднак бізнес працуе на інфармацыі, і ў сучасным свеце інфармацыя абменьваецца тэхналогіямі.\nБудзь тэхналогія ў выглядзе касы, сховішча дадзеных альбо вытворчасці робататэхнікі, веданне, як уключыць яе ў кампанію, вельмі важна для сучаснага бізнесу.\nMBA ў галіне інфармацыйных тэхналогій аб'ядноўвае кіраванне бізнесам і тэхналагічныя веды ў перадавую аспірантуру.\nУ той час як Праграмы МВА традыцыйна займаюць два гады дзённай формы навучання, некаторыя праграмы могуць займаць толькі адзін год навучання. Студэнты могуць таксама мець магчымасць прайсці курсавую дыстанцыйна праз онлайн-праграму МВА.\nЗ ростам колькасці кампаній, якія дадаюць прысутнасць у Інтэрнэце альбо забяспечваюць строга Інтэрнэт-продажу, праграма МВА ў галіне інфармацыйных тэхналогій дае прадпрымальнікам больш глыбокае разуменне кіравання людзьмі, электроннай камерцыі і бяспекі.\nПачатак новага бізнесу патрабуе навыкаў, даступных у рамках праграм МВА, і ў сучасным свеце, заснаваным на тэхналогіях, веданне, як планаваць сістэмную інфраструктуру з самага пачатку, можа прывесці да больш плыўнага росту ў будучыні.\nКіраўніцкі персанал таксама атрымлівае канкурэнтную перавагу, атрымаўшы ступень MBA ў галіне інфармацыйных тэхналогій, забяспечваючы канцэптуальнае бачанне і прасоўваючы бізнес да змен у залежнасці ад тэхналагічных тэндэнцый.\nПраграмы MBA даюць студэнтам і спецыялістам трывалую аснову ў кіраўніцкіх навыках, а канцэнтрацыя на інфармацыйных тэхналогіях дапамагае ім падтрымліваць сваю дзелавую практыку ў актуальным стане.\nMBA ў галіне ІТ прадаставіць вам навыкі, неабходныя для кіравання як ІТ-сістэмамі, так і супрацоўнікамі, спалучаючы традыцыйныя бізнес-веды MBA са спецыялізаванымі курсамі па інфармацыйнай бяспецы, тэлекамунікацыях і кіраванні ІТ-праектамі.\nУ той час як MBA не было неабходным для таго, каб у мінулым стаць паспяховым ІТ-менеджэрам, навыкі, атрыманыя MBA, становяцца ўсё больш і больш неабходна як ІТ становіцца ўсё больш укараняецца ў галіны і бізнес-функцыі.\nКалі вы ўключыце ўсе новыя тэхналагічныя стартапы і ІТ-кампаніі, якія нядаўна з'явіліся - і патэнцыйныя, якія чакаюць свайго заснавання, - MBA ў галіне ІТ пачынае выглядаць так, быццам сапраўды замацаваў сваё месца ў пантэоне MBA. спецыялізацыі.\nКампаніі патрэбны гнуткі розум, каб мець справу як з дзелавым, так і з тэхнічным бокам бізнес-манеты.\nMBA ў галіне інфармацыйных тэхналогій - гэта арыентаваны на працу курс кіравання. Гэта акадэмічная праграма паслявузаўскага ўзроўню.\nАкадэмічная праграма налічвае 2 гады. Кандыдаты, якія скончылі ступень бакалаўра ў прызнаным універсітэце / інстытуце, могуць прайсці гэты курс.\nMBA - гэта агульны курс кіравання. Таксама існуюць праграмы спецыялізацыі, якія сканцэнтраваны на пэўнай галіне / дысцыпліне.\nMBA ў галіне ІТ - адна з такіх праграм спецыялізацыі. Гэта MBA Праграма факусуюць на дысцыпліне ІТ (інфармацыйныя тэхналогіі).\nІТ азначае інфармацыйныя тэхналогіі. Калі казаць простымі словамі, ІТ - гэта захоўванне, абарона, перадача, пошук і пераўтварэнне інфармацыі.\nДля выканання вышэйзгаданых задач выкарыстоўваюцца Інфармацыйныя сістэмы. Інфармацыйныя сістэмы складаюцца з апаратнага забеспячэння, праграмнага забеспячэння, сетак і баз дадзеных.\nУплыў ІТ на бізнес-аперацыі ўзрасла за апошнія некалькі гадоў. У наш час ІТ-сістэмы гуляюць велізарную ролю ў паўсядзённай дзейнасці МНК, бізнесу, банкаў, бальніц, урадавых арганізацый і іншых галін прамысловасці.\nДля кіравання і эксплуатацыі гэтых ІТ-сістэм вышэйзгаданым установам патрэбны кваліфікаваныя ІТ-менеджэры. Тут вельмі карысны такі курс, як MBA ў галіне ІТ. Асноўнай мэтай MBA ў ІТ-курсе з'яўляецца навучанне студэнтаў па наступных напрамках -\nКарацей кажучы, курс рыхтуе студэнтаў па кіраванні ІТ і сумежных сектарах. Вядома, што акадэмічная праграма дае кваліфікаваных ІТ-менеджэраў.\nАкадэмічная праграма налічвае 2 гады. Кожны навучальны год дзеліцца на 2 семестра. Такім чынам, увесь курс складаецца з 4 семестраў.\nПатрабуецца мінімальная адукацыйная кваліфікацыя - скончаны курс бакалаўрыяту ў прызнаным універсітэце / інстытуце.\nПа ўсёй Індыі існуе мноства дзяржаўных і прыватных каледжаў, якія прапануюць гэты курс. Дзяржаўныя каледжы бяруць адносна меншыя зборы, чым іх прыватныя калегі.\nВядомыя інстытуты спадзяюцца на працэс паступлення на аснове заслуг. Такія інстытуты выкарыстоўваюць адпаведныя ўступныя выпрабаванні для адбору вартых кандыдатаў. Таксама вядома, што некаторыя інстытуты праводзяць уласныя кваліфікацыйныя выпрабаванні для адбору заслужаных кандыдатаў.\nНекаторыя іншыя інстытуты таксама ведаюць, што праводзяць як прамыя, так і прыёмныя працэсы на аснове ахвяраванняў.\nВось некаторыя важныя прадметы, якія прысутнічаюць у MBA ў праграме ІТ -\nЗаконы аб прадпрымальніцкай дзейнасці\nСУБД (сістэмы кіравання базамі дадзеных)\nКіраванне электроннай камерцыяй\nПлата за акадэмічную праграму можа вар'іравацца ў залежнасці ад інстытута. Кошт курса залежыць ад наступных фактараў -\nТып інстытута (дзяржаўны, прыватны, дапаможны і г.д.)\nСтатус і рэйтынг каледжа\nСтатус стыпендыі (студэнта, калі гэта дастасавальна)\nЯк вядома, дзяржаўныя каледжы бяруць нізкія зборы. Сярэдняя плата ў прыватных каледжах можа складаць ад 80-150 тысяч INR за семестр.\nІТ-менеджэры маюць перад сабой разнастайныя магчымасці працаўладкавання. Хоць ІТ-кампаніі з'яўляюцца галоўнымі рэкрутэрамі, іх таксама наймаюць МНК, галіны, урадавыя ведамствы і прадпрыемствы, якія залежаць ад ІТ.\nНекаторыя з галоўных рэкрутэраў -\nФірмы электроннай камерцыі\nDigital Media Фірмы\nФірмы лічбавага маркетынгу\nФірмы распрацоўкі праграмнага забеспячэння\nУ вышэйзгаданых месцах ІТ-менеджэры могуць выконваць наступныя ролі -\nДыспетчар баз дадзеных\nПрадпрымальніцтва - гэта таксама выдатная магчымасць для ІТ-менеджэраў. Выкарыстоўваючы свае веды, ІТ-менеджэры могуць пачаць уласныя ІТ-прадпрыемствы. Таксама магчыма фрыланс і праца ў якасці незалежнага ІТ-кансультанта.\nСтартавы заробак ІТ-менеджэра залежыць ад шэрагу фактараў. Некаторыя з вядомых фактараў -\nІнстытут, у якім кандыдат прайшоў курс\nУзровень адукацыі (UG, PG і г.д.)\nЯго / яе спецыялізацыя\nДамен, які ён выбраў\nУ сярэднім стартавы заробак можа складаць ад 40 да 70 тысяч індыйскіх рупій у месяц. У выпадку дзяржаўнай працы заробак будзе ў адпаведнасці са шкалай аплаты працы і класам.\nМы лічым, што вы даведаліся адну ці дзве рэчы адсюль. І што прыведзеная вышэй інфармацыя прынесла вам задавальненне, якое вам спатрэбілася ў дачыненні да MBA ў галіне ІТ?\nЧаму б не падзяліцца з сябрамі, націснуўшы кнопку "Адправіць" на гэтым сайце. Вы таксама можаце падпісацца на іншую інфармацыю і паведамленні.\nАфрыканскі цэнтр міграцыі і грамадства Пост-доктарская стыпендыя 2018 г. і як падаць заяўку\nАцэнка бяспечных практык мацярынства сярод жанчын, якія атрымліваюць апеку па родах у Nkpor Urban, штат Анамбра, Нігерыя\nФорма паступлення ў дзяржаўны політэхнічны інстытут Osun да ND 2017 | Падаць заяўку тут\nБСУМ узнаўляе прадоўжаныя прамысловыя дзеянні 2017 года\nDSTV Кіраўніцтва Інтэрнэт-плацяжоў у Нігерыі | Пакеты падпіскі і дэталі рахунку\nАцэнка бактэрый, знойдзеных у Амерыканскім універсітэце Нігерыі (Аун), і патэнцыяльны ўплыў на здароўе\nСтыпендыя FEBE на навучальную экскурсію для замежных студэнтаў у Аўстраліі 2020\nтэгі: MBA ў галіне інфармацыйных тэхналогій перспектывы кар'ернага росту, мба ў каледжах інфармацыйных тэхналогій, MBA ў галіне інфармацыйных тэхналогій, MBA ў галіне інфармацыйных тэхналогій, MBA ў галіне інфармацыйных тэхналогій, MBA ў галіне інфармацыйных тэхналогій у Інтэрнэце, MBA ў галіне інфармацыйных тэхналогій зарплата, MBA ў сферы інфармацыйных тэхналогій, MBA ў праграме інфармацыйных тэхналогій, MBA ў галіне інфармацыйных тэхналогій таго варта, MBA ў галіне ІТ 2020, што я магу зрабіць з мба ў галіне інфармацыйных тэхналогій\n« Нігерыйскія армейскія званні - Тут можна праглядзець поўны спіс ваеннаслужачых нігерыйскай арміі\nПрамая заяўка FCAI на мінулыя пытанні 2021 г. і адказы Загрузка PDF »


Беларусь у гадавым дакладзе Amnesty International: смяротнае пакаранне, дыскрымінацыя, абмежаванне асноўных свабод\nhttps://spring96.org/be/news/96577 2020 2020-04-16T17:21:59+0300 2020-04-16T17:21:59+0300 2020-04-16T17:22:43+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/zatrymanne_25.03.19_2.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nБеларусь застаецца апошняй краінай у Еўропе і на постсавецкай прасторы, дзе працягваюць пакараць смерцю людзей: у 2019 годзе там былі вынесеныя тры смяротныя прысуды і пакараныя як мінімум трое асуджаных. Новыя заканадаўчыя папраўкі дадаткова абмежавалі правы на свабоду выказвання меркаванняў і мірных сходаў, у прыватнасці працу розных інтэрнэт-рэсурсаў і права на пратэсты. З'явілася вартая даверу інфармацыя аб тым, што сотні дзяцей і маладых людзей адбывалі працяглыя тэрміны турэмнага зняволення за нязначныя негвалтоўныя правапарушэнні, звязаныя з наркотыкамі. Захоўвалася пагроза дыскрымінацыі для уразлівых груп насельніцтва, такіх як рома і ЛГБТІ. Быў зроблены шэраг пазітыўных крокаў, каб не дапусціць дэпартацыі замежных грамадзян, якім на радзіме пагражаюць катаванні і іншыя віды жорсткага абыходжання.\nЭканоміка краіны расла павольна. Беларусь па-ранейшаму знаходзілася ў моцнай эканамічнай залежнасці ад Расіі. Пры гэтым у адносінах паміж дзяржавамі захоўвалася напружанасць у сувязі з цэнамі на імпартаваную Беларуссю сыравіну і яе нежаданнем паглыбляць інтэграцыю, якая магла б паставіць пад пагрозу яе суверэнітэт. У чэрвені ў Мінску прайшлі Еўрапейскія гульні-2019. У лістападзе адбыліся парламенцкія выбары: яўка выбаршчыкаў была нізкай, і сфармаваны ў выніку парламент апынуўся цалкам лаяльным дзеючаму прэзідэнту. Многія незалежныя мясцовыя і міжнародныя выбаршчыкі крытыкавалі выбары за невыкананне дэмакратычных стандартаў. Мноства нелаяльных рэжыму кандыдатаў былі знятыя па сумнеўных тэхнічных прычынах, а ўсе заявы аб падтасоўцы вынікаў галасавання былі праігнараваныя.\nУ краіне таемна пакаралі смерцю па меншай меры трох чалавек.\nТрынаццатага чэрвеня адвакату Аляксандра Жыльнікава, якая прыбыла на сустрэчу з ім у СІЗА, паведамілі, што яе давернік "з'ехаў па прысудзе". Па стане на канец года яго сваякі так і не атрымалі афіцыйнага паведамлення аб яго пакаранні. Няма ніякай афіцыйнай інфармацыі і пра лёс яго суадказніка Вячаслава Сухаркі, аднак мяркуюць, што яго таксама пакаралі смерцю. Камітэт ААН па правах чалавека прасіў беларускія ўлады прыпыніць прывядзенне прысуду ў дачыненні да Аляксандра Жыльнікава ў выкананне, пакуль камітэт не разгледзіць яго справу. Пачынаючы з 2010 года ўлады Беларусі праігнаравалі яшчэ 13 падобных зваротаў з боку Камітэта, пакараўшы смерцю тых асуджаных, чые справы яшчэ знаходзіліся ў Камітэце на стадыі разгляду. Асуджанага да смерці 9 студзеня Аляксандра Асіповіча пакаралі смерцю 17 снежня.\nДа вышэйшай меры пакарання за забойства прысудзілі ў рамках двух розных крымінальных спраў яшчэ дваіх чалавек: Віктара Паўлава і Віктара Сергіля.\nСвабода выказвання меркаванняў па-ранейшаму сурова абмяжоўвалася заканадаўча і на практыцы. Крытыкі ўладаў і іншыя іншадумцы сутыкаліся з прыгнётам і ганеннямі з боку дзяржаўных органаў, ажно да адміністрацыйнага і крымінальнага пераследу.\nПапраўкамі да закона "Аб сродках масавай інфармацыі", якія ўступілі ў сілу ў снежні 2018 года, быў зроблены значна больш жорсткім кантроль за інтэрнэт-рэсурсамі. Закон абавязвае ўсе інтэрнэт-рэсурсы, незалежна ад таго, зарэгістраваныя яны ў якасці сродкаў масавай інфармацыі (СМІ) ці не, ідэнтыфікаваць карыстальнікаў, якія пакідаюць каментары, і раскрываць адпаведную інфармацыю па запыце уладаў. Акрамя таго, уладальнікі інтэрнэт-рэсурсаў, зарэгістраваных у якасці СМІ, цяпер нясуць адказнасць за ўтрыманне каментароў.\nНягледзячы на тое, што ўлады на нейкі час спынілі прыгнёт журналістаў, што супала з Еўрапейскімі гульнямі, якія праходзілі ў чэрвені ў Мінску, журналістам-фрылансерам, якія супрацоўнічалі з замежнымі СМІ, працягвалі выпісваць буйныя штрафы. Для прыцягнення да адказнасці журналістаў, якія рыхтавалі матэрыялы для замежных СМІ без акрэдытацыі Міністэрства замежных спраў, ужываўся артыкул 22.9 Кодэкса аб адміністрацыйных правапарушэннях (КаАП) (частка аб незаконным вырабе і (або) распаўсюдзе прадукцыі СМІ).\nПрацягвала дзейнічаць блакаванне незалежнага інфармацыйнага сайта "Хартыя ' 97", доступ да якога на тэрыторыі Беларусі быў зачынены ў студзені 2018 года.\nНе спынялася ціск на былога палітвязьня, анархіста Дзмітрыя Паліенкі. У сакавіку яго арыштавалі, і ён знаходзіўся пад вартай да кастрычніка. Першапачаткова яму прад'яўляліся абвінавачванні адразу па чатырох артыкулах Крымінальнага кодэкса. Тры з іх былі відавочна неабгрунтаванымі і былі знятыя ў ходзе суда. У выніку Паліенку ўсё ж асудзілі за хуліганства на малапераканаўчых падставах і вынеслі прысуд, не звязаны з пазбаўленнем волі. Па стане на канец года Паліенка абскардзіў рашэнне суда.\nУ законах і на практыцы захоўваліся жорсткія абмежаванні права на свабоду мірных сходаў. За спробу ажыццявіць такое права людзі маглі быць затрыманыя міліцыяй (часта з перавышэннем сілы), атрымаць буйны штраф або падвергнуцца адвольнаму арышту.\nУ студзені ўступілі ў сілу папраўкі ў закон "Аб масавых мерапрыемствах у Рэспубліцы Беларусь", якія прадугледжваюць новы парадак арганізацыі і аплаты публічных мерапрыемстваў. Згодна з імі арганізатары цяпер павінны аплачваць ахову правапарадку, медабслугоўванне і ўборку тэрыторыі пасля мерапрыемства. Патрабуецца папярэдне падаваць заяўку на правядзенне любых сходаў і атрымліваць дазвол уладаў, прычым цяпер працэдура ўзгаднення тычыцца таксама і пляцовак, аднесеных мясцовымі органамі ўлады да сталых і не патрабуючым дазволу месцам для правядзення масавых мерапрыемстваў (якія знаходзяцца як правіла ў аддаленні ад цэнтра паселішчаў). На практыцы ўзгадненне мерапрыемстваў па-за такімі пляцоўкамі альбо зацягвалася, альбо яго наогул не ўдавалася атрымаць.\nАртыкул 23.34 КаАП («Парушэнне парадку арганізацыі або правядзення масавых мерапрыемстваў») радзей выкарыстоўваўся, каб перашкодзіць людзям у ажыццяўленні іх права праводзіць мірныя сходы.\nУ сакавіку ўлады абмежавалі мерапрыемствы, прымеркаваныя да неафіцыйнага святу — Дня волі. Так, 24 сакавіка арганізатары і мірныя ўдзельнікі былі затрыманыя падчас узгодненага мерапрыемства ў Кіеўскім скверы ў Мінску, дзе сабралася больш за 1000 чалавек. А 25 сакавіка незалежным СМІ і грамадзянскім актывістам не далі правесці мірнае памятнае мерапрыемства на Кастрычніцкай плошчы Мінска, дзе ў вялікай колькасці прысутнічалі супрацоўнікі праваахоўных органаў. Прынамсі ў той дзень 15 чалавек былі затрыманыя і вывезеныя ў аўтазаках без апазнавальных знакаў. Усіх затрыманых 24 і 25 сакавіка затым адпусцілі без прад'яўлення абвінавачванняў.\nНягледзячы на заклікі Спецыяльнага дакладчыка па пытанні аб становішчы ў галіне правоў чалавека ў Беларусі выконваць асноўныя свабоды на лістападаўскіх парламенцкіх выбарах, у дачыненні да дзясяткаў чалавек, уключаючы кандыдатаў, была заведзеная адміністрацыйная вытворчасць па артыкуле 23.34 за мірны ўдзел у няўзгодненых акцыях пратэсту падчас перадвыбачнай кампаніі, а таксама ў снежаньскіх акцыях пратэсту супраць паглыблення інтэграцыі з Расіяй. Пратэстоўцаў штрафавалі, некаторых прысуджалі да адміністрацыйнага арышту на тэрмін ад пяці да 45 сутак, прычым да арыштаваных беспадстаўна не дапускалі іх адвакатаў.\nЗахоўваліся перашкоды да рэгістрацыі незалежных няўрадавых арганізацый: улады адвольна адхілялі такія заявы аб рэгістрацыі.\nЗамест скасаванага артыкула 193.1 Крымінальнага кодэкса, які крыміналізаваў удзел у дзейнасці незарэгістраванай арганізацыі, быў уведзены артыкул 23.88 КаАП, які дазваляе міліцыі без суда штрафаваць "парушальнікаў" на суму 1275 беларускіх рублёў (615 даляраў ЗША).\nСістэма правасуддзя: Ювенальная юстыцыя і справядлівасць судовых разбіральніцтваў\nЗ'явілася вартая даверу інфармацыя аб тым, што сотні дзяцей і маладых людзей адбывалі працяглыя тэрміны турэмнага зняволення за нязначныя, негвалтоўныя правапарушэнні, звязаныя з наркотыкамі. Сярод іх былі дзясяткі, а магчыма і сотні людзей, якія на момант такога правапарушэння яшчэ не дасягнулі паўналецця. Суд над многімі з іх праходзіў з парушэннямі прынцыпаў справядлівага суда, і 16-гадовым дзецям выносіліся прысуды да 11 гадоў пазбаўлення волі па артыкуле 328 Крымінальнага кодэкса за незаконны абарот наркотыкаў у складзе злачыннай "групы", пры гэтым ні адзін іншы член такой "групы" не быў устаноўлены. Пяць спецыяльных працэдур Савета па правах чалавека ААН, уключаючы Рабочую групу па адвольных затрыманнях і Спецыяльнага дакладчыка па пытанні аб катаваннях і іншых жорсткіх, бесчалавечных або прыніжаючых годнасць відах абыходжання і пакарання, у кастрычніку звярнуліся да ўладаў краіны, выказаўшы заклапочанасць з нагоды сітуацыі з затрыманнем і пазбаўленнем волі дзяцей у сувязі з правапарушэннямі, звязанымі з наркотыкамі.\nПаступалі таксама паведамленні аб тым, як у папярэднія гады праваахоўнікі ўжывалі празмерную сілу і іншым чынам парушалі правы чалавека, у тым ліку звяртаючыся да шматгадзіннага ўтрымання затрыманых за наркотыкі дзяцей пад вартай без сувязі са знешнім светам і прымянення да іх жорсткага абыходжання, а таксама фальсіфікавалі доказы з дапамогай правакацый. Так, у жніўні былога афіцэра міліцыі з Магілёва прысудзілі да 10 гадоў пазбаўлення волі за тое, што ён, як паведамлялася, шляхам правакацыі ўцягваў грамадзян у незаконны абарот наркотыкаў і такім чынам фабрыкаваў крымінальныя справы. Суд над ім праходзіў у закрытым рэжыме, а абвінаваўчае заключэнне было засакрэчана, у сувязі з чым меркаваныя пацярпелыя ад яго дзеянняў былі пазбаўленыя магчымасці абскардзіць свае прысуды.\nПаступала шмат паведамленняў аб нездавальняючых умовах утрымання і дыскрымінацыі ў дачыненні да дзяцей, якія адбываюць пакаранне за злачынствы, звязаныя з наркотыкамі.\nШэраг уразлівых меншасцяў па-ранейшаму падвяргаліся дыскрымінацыі і былі слаба абаронены законам, што спараджала атмасферу страху і самацэнзуру.\nПрадстаўнікі супольнасці рома па-ранейшаму заставаліся сацыяльна маргіналізаванай групай насельніцтва, асабліва ў тым, што тычылася працаўладкавання і адукацыі.\nУ траўні пасля меркаванага забойства супрацоўніка дарожна-паставой службы міліцыя зладзіла рэйды ў раёнах кампактнага пражывання рому ў Магілёве. Праваахоўнікі з ужываннем празмернай сілы затрымалі дзясяткі людзей, уключаючы дзяцей. Па словах мясцовых праваабаронцаў, больш за 50 мужчын неабгрунтавана ўтрымліваліся пад вартай тры дні, пасля чаго былі адпушчаныя без прад'яўлення абвінавачванняў. Пазней прычынай смерці супрацоўніка міліцыі быў названы суіцыд. Хоць улады затым прынеслі прабачэнні супольнасці рому, ніякага расследавання ў дачыненні да супрацоўнікаў праваахоўных органаў, якія ўжылі празмерную сілу, праведзена не было.\nНе спыняўся ціск на лесбіянак, геяў, бісексуальных і трансгендарных людзей і інтэрсексаў, у тым ліку працягвалі гучаць стыгматызавальныя і дыскрымінацыйныя выказванні ў іх адрас з боку дзяржаўных службовых асоб.\nУ траўні Міністэрства ўнутраных спраў апублікавала на сваім сайце артыкул, дзе адзначалася «дэструктыўнае ўздзеянне актыўна лабіруемых пэўнымі сіламі поглядаў і ідэй ЛГБТсупольнасці» і сцвярджалася, што «хоць навукай і не ўстаноўлена прамая сувязь педафіліі і аднаполых сэксуальных адносін, лічбы кажуць самі за сябе». Пасля жнівеньскага нападу на кінадакументаліста Міхаіла Купрыча, якога нападнік лічыў геем, 24 снежня суд у Мінску прызнаў нападніка вінаватым у злосным хуліганстве (частка 2 артыкула 339 Крымінальнага кодэкса) і прысудзіў яго да выплаты грашовай кампенсацыі Міхаілу Купрычу і абмежавання волі тэрмінам на 18 месяцаў. Аднак суд адхіліў хадайніцтва адваката Міхаіла Купрыча, які прасіў перакваліфікаваць першапачатковае абвінавачванне ў хуліганстве і ўлічыць матыў нянавісці.\nАбвінавачаны ў збіцці Міхаіла Купрыча Іван Гуляй у судзе\nПравы мігрантаў і просьбітаў прытулку\nБеларусь працягвала парушаць прынцып невысылкі і практыкаваць прымусовае вяртанне замежнікаў, у тым ліку просьбітаў прытулку, у краіны, дзе ім пагражалі сур'ёзныя парушэнні правоў чалавека, у прыватнасці катаванні і жорсткае абыходжанне.\nУ траўні ў аэрапорце Мінска быў затрыманы апазіцыйны актывіст і журналіст з Інгушэціі Ісмаіл Нальгіеў. Яго прымусова вярнулі ў Расію 10 траўня, нягледзячы на асцярогі, што там яму можа пагражаць палітычна матываваны крымінальны пераслед, катаванні і іншыя віды жорсткага абыходжання, і несправядлівы суд. У Расіі яго затрымалі па палітычна матываваных абвінавачваннях ва «ўжыванні гвалту ў дачыненні да прадстаўніка ўлады» падчас пратэстаў, якія праходзілі 26 і 27 сакавіка ў Інгушэціі.\nСа станоўчых момантаў варта адзначыць, што 17 чэрвеня ўлады далі гадавы від на жыхарства на гуманітарных падставах іранскаму грамадзяніну Мехрдаду Джамшыдыяну. У верасні яго від на жыхарства быў падоўжаны да пяці гадоў. Мехрдад Джамшыдыян жыве ў Беларусі з 1993 года, жанаты на грамадзянцы краіны, у шлюбе з якой у яго нарадзілася трое дзяцей. Ён правёў 11 месяцаў у ізалятары часовага ўтрымання пасля таго, як з Ірана паступіў запыт на яго дэпартацыю. У Іране Мехрдаду Джамшыдыяну пагражаюць катаванні, жорсткае абыходжанне і смяротнае пакаранне.\nЗ поўным тэкстам дакладу "Правы чалавека ва Усходняй Еўропе і Цэнтральнай Азіі ў 2019 годзе" можна азнаёміцца па спасылцы.\n16.04.2020 Тэгі: адміністратыўны перасьлед, дыскрымінацыя, свабода слова, правы чалавека, свабода асацыяцыяў, свабода мірных сходаў, ЛГБТК


Лепшыя сайты знаёмстваў - Спытаеце ў мужчын\nЛепшыя сайты знаёмстваў — Спытаеце ў мужчын\nУ цяперашні час анлайн-знаёмствы сталі зусім нармальным з’явай, нават чаканым. І гэта мае сэнс, улічваючы наш культурны камфорт з тэхналогіяй і ўсё больш інтэнсіўнай дзейнасцю. Нашы дні доўгія, і становіцца ўсё менш і менш месцаў, якія сапраўды спрыяюць знаёмству. Сёрфінг ў інтэрнэце азначае магчымасць задаволіць больш патэнцыйных партнёраў, чым гэта было б фізічна магчыма ў іншым выпадку. Тым не менш, ёсць тоны сайтаў знаёмстваў на выбар, і вельмі важна знайсці правільны. У залежнасці ад таго, што вы шукаеце, вы можаце звузіць варыянты для пэўнай катэгорыі. Існуе мноства варыянтаў, і непазбежна, што ёсць хоць бы адзін, які сапраўды падыходзіць вам. Атрымаўшы яго, вы можаце падумаць аб якасці абслугоўвання, за якую гатовыя плаціць. Напрыклад, вы павінны пераканацца ў тым, што ваша інфармацыя і канфідэнцыяльнасць з’яўляюцца бяспечнымі, а некаторыя сайты надаюць большае значэнне бяспекі, чым іншыя. А можа быць, вы аддасце перавагу зайсці на сайт, які прапануе больш прасунутыя функцыі, такія як відыачат і онлайн-форумы з ролевымі гульнямі. Можна з упэўненасцю сказаць, што тут ёсць шмат інфармацыі, якую трэба адсартаваць — вось чаму мы прасунуліся наперад і падзялілі кожны сайт на адпаведныя катэгорыі. Накіраваная на сур’ёзных адзіночак, eHarmony выкарыстоўвае алгарытм дакладнага адпаведнасці, каб дапамагчы ўдзельнікам пачаць працу.\nДзякуючы аднаму вялікім, простаму сябру і знаёмым функцый, X Match з’яўляецца надзейным рэсурсам для тых, хто хоча мець хуткае злучэнне. З вялікай колькасцю цукерак для вачэй, каб вы маглі пачаць, гэта для кніг. Jewish Friend Finder можа пахваліцца комплексным спосабам ўзаемадзеяння з іншымі членамі з дапамогай паведамленняў і электроннай пошты, чатаў і груп, і гэта толькі некаторыя з іх. Заснаваная ў, Swing Lifestyle забяспечвае бяспечную сераду для свинговых пар або адзіночак, каб звязацца з іншымі зацікаўленымі ў весялосць і выпадковыя сэксуальныя сустрэчы. Просты і зручны ў выкарыстанні, OK Cupid з’яўляецца лідэрам у індустрыі онлайн-знаёмстваў. Гэта больш, чым проста платформа знаёмстваў, яна таксама дапамагае знаходзіць супадзення, дазваляючы карыстальнікам ствараць падрабязныя профілі. Сціраць сваю жыццё — гэта ваш універсальны магазін для онлайн-знаёмстваў. Тут члены могуць фліртаваць, мець зносіны і дамаўляцца аб розных датах для вас. Не кажучы ўжо аб мабільным дадатку, якое робіць змешванне на хаду прасцей, чым калі-небудзь. Гэты сайт выкарыстоўвае экспертную каманду знаёмстваў для задавальнення устаноўленых, адзіночных стомленасці, рандомізірованный гульняў і пошуку рэальнай здзелкі. Калі вы больш зацікаўлены ў адзіночных знаёмстваў, чым адпаведнасць, як Там спантанна прыдумляе спосаб падлучэння. Падумайце пра гэта, як аб вашым асабістым меню выдатных ідэй, якія былі дадзены вам. Millionaire Match дае платформу для багатых адзіночак, мадэляў і знакамітасцяў, каб знайсці гэтак жа багатае спалучэнне з асаблівасцямі і элегантным дызайнам, у той час як Купідон больш падыходзіць для маладога пакалення. Шукайце ці вы вечар пятніцы, прыгода або працяглую любоўную сувязь — гэта добрае месца для пачатку. Знаёмства онлайн можна падзяліць на тры часткі: Подпіс, стварэнне профілю і ўзаемадзеянне з іншымі ўдзельнікамі. У залежнасці ад сайта, першыя дзве часткі могуць заняць больш ці менш часу, але важна адзначыць, што чым дакладней адказы на анкеты і чым больш увагі Вы надаеце стварэнні профілю, які адлюстроўвае Вашу асобу, тым больш шанцаў на тое, што Вам падыдзе годны чалавек. Калі гаворка заходзіць аб узаемадзеянні, гэта можа быць так жа проста, як падміргнуць каму-небудзь ці спадабацца яго фотаздымак, або вы можаце адправіць больш падрабязныя паведамленні, калі адчуваеце, што вам гэта неабходна. Кожны сайт будзе мець унікальныя функцыі, якія мы падрабязна разгледзелі для вас. Нягледзячы на тое, што большасць сайтаў патрабуюць аплаты для доступу да поўнага тарыфным планам, мы рэкамендуем вам пачаць з бясплатнага акаўнта. Такім чынам, вы зможаце паспрабаваць паслугу, не беручы на сябе абавязацельствы па штомесячнага тарыфным планам. Па меры таго, як людзі ўсё больш мабілізуюцца для вучобы, працы і прыгод, онлайн-знаёмствы становяцца зручнай практыкай. Падумай пра гэта: Дзе яшчэ можна сустрэць столькі адзінокіх людзей, якія жадаюць наладзіць кантакты? Вядома, няма нічога лепш, чым сустракацца тварам да твару і адчуваць, як ляцяць іскры, але на самой справе няма ніякай гарантыі, што хто-то сустрэнецца і пазнаёміцца ў большасці грамадскіх месцаў. Фактам застаецца тое, што сайты знаёмстваў з’яўляюцца унікальным і эфектыўным спосабам сувязі з некалькімі людзьмі, якія падзяляюць вашыя намеры, што ў адваротным выпадку было б фізічна магчыма.\nЯк вы можаце сабе ўявіць, ёсць шмат розных сайтаў на выбар\nАд традыцыйнага да больш смелага, надзвычай важна, каб вы разгледзелі свае варыянты, перш чым марнаваць час і энергію, каб усталяваць адзін. У той час як сайты ў катэгорыі»Сватаўство»(такія як»eHarmony»і»Сватаўство») прысвечаны таму, як дапамагчы людзям знайсці сапраўднае каханне, сайты для дарослых (такія як»Запал»,»Пошук сяброў для дарослых») у большай ступені накіраваны на вывучэнне тваёй сэксуальнасці і пошук неадкладнага задавальнення. Акрамя таго, нішавыя сайты знаёмстваў, такія як рэлігійныя, этнічныя, багатыя або сайты знаёмстваў для пажылых людзей, сапраўды арыентаваны на людзей, зацікаўленых у такіх галінах. Каб спытаць мужчын, наша каманда рэдактараў асабіста прагледзеў шэраг сайтаў знаёмстваў, каб пазнаёміць вас з лепшымі з іх. Мы патрацілі час на пошук і тэставанне функцый, а таксама на чытанне іншых водгукаў кліентаў, з мэтай прадастаўлення сумленных і дбайных звестак аб тым, што адрознівае выдатны сэрвіс ад таго, што ў парадку. І хоць наша меркаванне можа быць суб’ектыўным, мы стварылі аснову ўсіх рэйтынгаў па стандартызаванай шкале, каб быць справядлівымі\n← Онлайн казіно без рэгістрацыі Merkur слоты гуляць без рэгістрацыі\nУ месцах чатрулетки у Хай А →