КРЫЖОВЫ ШЛЯХ БЯЗВІННАГА ЦЯРПЕННЯ КС. ТВАРДОЎСКАГА | Навіны | Парафія св. Андрэя Апостала ў в. Нарач\nКРЫЖОВЫ ШЛЯХ БЯЗВІННАГА ЦЯРПЕННЯ КС. ТВАРДОЎСКАГА\nЧаму на свеце ёсць бязвіннае цярпенне? Столькі яго вакол нас: невылечна хвроыя дзеці, калекі, сіроты, бяздомныя, пакінутыя бацькамі. Як гэта растлумачыць і зразумець?\nБязвіннае цярпенне – гэта Божая таямніца, недаказ. Так як у мастацтве ёсць недаказ, і менавіта ён сведчыць пра веліч твора мастацтва. Штосьці да канца не сказанае, пачатае і незакончанае.\nЗдаецца, што цярпенне ўвогуле не трэба тлумачыць. Усе тлумачэнні будуць невычарпальнымі, калі, напрыклад, будзем тлумачыць бязвіннае цярпенне дзіцяці.\nАднак сам Езус, які прыняў таямніцу бязвіннага цярпення, асвяціў яго.\nБо праз крыж і муку сваю Ты свет адкупіў!\nМалітва ў бязвінным цярпенні, або “Няхай станецца не так, як Я хачу, але як хочаш таго Ты”\nДумаецца, што мы замала кажам пра малітву Езуса ў Аліўным садзе. Хтосьці са святых сказаў, што кожная ноч з чацвярга на пятніцу павінна нам гэту малітву прыпамінаць.\nПан Езус пакінуў сваіх вучняў Пятра, Якуба і Яна ля брамы Аліўнага саду, а сам увайшоў у яго, каб там маліцца.\nНайбольшая спакуса не тая, што вядзе да граху, але тая, што ашуквае нас, кажучы, што Бог не з’яўляецца нашым Нябесным Айцом ці, увогуле, – што Яго няма.\nМалітва Езуса ў Аліўным садзе, калі Ён ужо ўсведамляе прыбліжэнне крыжовай смерці, пачынаецца са слоў: “Abba, Ойча. Для Цябе ўсё магчыма. Калі хочаш, можаш аддаліць той келіх ад Мяне, але няхай станецца не так, як Я хачу, але як хочаш таго Ты”.\nЁсць такая прымаўка: “Як трывога, тады да Бога”. Ці з’яўляецца такое меркаванне слушным? Найчасцей, калі трывога, уцякаем да бажка, не да Бога. Уцякаем да такога “бога”, які абавязкова павінен выслухаць нашы прагненні, павінен хацець таго, чаго хочам мы.\nУ той жа час Езус, усведамляючы цярпенне, якое надыходзіць, кажа Богу: “Ойча”. Такая малітва ў цяжкіх сітуацыях перамяняе чалавека і робіць яго гатовым да прыняцця ўсяго.\nЯкі за нас цярпеў ад ранаў!\nПрыняцце бязвіннага цярпення, або Святая хвіліна болю за Езуса\nЧаму церпім? Церпім або таму, што хварэем і думаем пра свае хваробы, боль галавы, розныя недамаганні, або таму, што нас прыніжаюць, крыўдзяць, не разумеюць. Гэта галоўныя прычыны нашага болю.\nПараўнаем сябе з Божай Маці.\nЯна мела толькі адзін боль: хвалявалася за Езуса, трывожылася за Яго.\nНаш боль, нашы цярпенні пераважна бываюць эгаістычнымі. Найчасцей думаем пра сябе, пра беднае спакутаванае цела. Апавядаем цэлую літанію нашых няшчасцяў: што нам балела, што баліць, што можа балець. Лічым клопаты. Наракаем, калі не разумеюць, як мы церпім і мучаемся. Скардзімся, што засталіся адны.\nАд Божай Маці можам навучыцца толькі аднаму болю: цярпець за Езуса, забытага, нелюбімага ў свеце.\nЦі маем у сабе такі боль? Каб на працягу дня хоць адну святую хвіліну паклапаціцца пра Езуса. Ці маем хвіліну, якая праб’е сэрца мячом?\nПадзенні ў бязвінным цярпенні, або Магчымасць спаткацца з сапраўдным Богам\nЕзус некалькі разоў адрываўся ад малітвы і прыходзіў да вучняў,каб прасіць дапамогі. Дакладней прыходзіў да толькі што пасвячоных святароў, бо і Пётр, і Якуб , і Ян у Вялікі чацвер удзельнічалі ў Апошняй вячэры. Прыходзіў да прыміцыянтаў, якія спалі, калі Ён маліўся і цярпеў.\nНе прасіў іх, каб знайшлі мячы, прыгатавалі палкі, бо набліжаецца барацьба (ёсць такія, каторыя гатовы пабіць кожнага, хто кажа супраць Бога! Хуткія да біцця адразу). Прасіў, каб чувалі з Ім хоць гадзіну, што значыла, каб усвядомілі сабе, што Ён церпіць, а яны павінны падтрымліваць Яго ў цярпенні.\nПакліканне тых, хто любіць Езуса з Вялікай пятніцы, – свядомасць, што Ён церпіць і хоча, каб мы раздзялялі з ім цярпенне.\nЦярпенне, якое да нас прыходзіць, дае магчымасць злучыцца з Езусам, спаткацца з сапраўдным Богам. А мы не раз на цярпенне наракаем!\nБезнадзейнасць бязвіннага цярпення, або “Калі Бог замыкае дзверы – расчыняе акно”\nЗараз пра Божую Маці.\nУ натоўпе Яна была ў самай безнадзейнай сітуацыі. Яе вера сапраўды магла пахіснуцца. Сын, пра якога анёл сказаў, што Ён назавецца Сынам Усявышняга і Яго валадарству не будзе канца, даў сябе біць па шчоках, распрануць, укрыжаваць. Свет веры Маці Божай мог пахіснуцца!\nМаці Божая была слабай, каб дапамагаць несці крыж. Вельмі моцна цярпела, каб плакаць. Не мела хусткі, як Вераніка, была бяднейшай за яе.\nНе раз Бог пасылае такія сітуацыі, калі мы можам апынуцца на самым дне. Поўная роспач. Такая сітуацыя – повад для чагосьці найвышэйшага. Для таго, каб цярпець разам з Езусам. “Калі Бог замыкае дзверы – расчыняе акно”.\nМенавіта тое, што з’яўляецца самым складаным у жыцці, калі адчуваем сябе на самым дне, з’яўляецца пакліканнем, каб быць толькі з Езусам і прыняць Яго ахвяру.\nДапамога ў бязвінным цярпенні, або Прылада ў руках Пана Бога\nШто мы ведаем пра Сымона?\nКажуць, што яго прымусілі несці крыж Езуса. Хто прымусіў? Салдаты, язычнікі. Язычнікі прымусілі Сымона служыць Езусу.\nАдзін палітычны вязень расказваў, што кінулі яго ў адну камеру са злачынцамі, злодзеямі. Абураўся, бо нельга такое рабіць у краіне дэмакратычнай. Асобна павінны сядзець вязні палітычныя, асобна – крымінальныя. Але як той прымушаны там быў патрэбны. Наблізіў ён да Бога аднаго са злачынцаў.\nЗдараецца, што мы вымушаны быць побач з чараўніцай-суседкай, якая іграе нам на нервах, працаваць у адным офісе з кімсьці невыносным. Але гэтыя прымушаныя таксама часта бываюць прыладай у руках Пана Бога.\nВа ўсім ёсць нябачная рука Бога.\nСпачуванне ў бязвінным цярпенні, або “Чым я магу Вам дапамагчы?”\nШто мы ведаем пра Вераніку?\nМожна нічога не мець і можна дужа дапамагчы. Яна не мела нічога, а да гэтага часу дапамагае Езусу і нам.\nАдна жанчына расказвала, што, калі даведалася пра невылечную хваробу, пайшла ў пусты касцёл і плакала. Да яе падышла незнаёмая жанчына і запыталася:” Чым я магу Вам дапамагчы?” Уласна кажучы, і не дапамагла, і дапамагла, бо хворая, паміраючы, успамілала менавіта тую жанчыну адразу пасля ўспаміну сваіх бацькоў.\nТак запомнілася памкненне сэрца той, якая нічога не мела.\nСтрата сэнсу жыцця ў бязвінным цярпенні, або Ты жывеш, а значыць яшчэ патрэбны Пану Богу\nНе раз хтосьці скардзіцца, што яго жыццё змарнаванае, што ён сам і не мудры, і не добры, і не здаровы, і па-людску не шчаслівы. Здаецца, што яго жыццё не мае ніякага сэнсу. Што, уласна кажучы, яно значыць сярод мільёнаў іншых існаванняў?\nАле нават адно, здавалася, прайгранае і змарнаванае жыццё можа значыць многа. Можна ахвяраваць яго за іншых.\nХворыя, старэйшыя, усе, каму здаецца, што іх жыццё змарнаванае, павінны ўсвядоміць: яны жывуць – і гэта значыць, што яны вельмі важныя. Кожны, хто жыве, мае сваё месца ў Божым плане. Жыве, а значыць яшчэ патрэбны Пану Богу.\nСумненні ў бязвінным цярпенні, або “Я не веру больш у Бога”\nЯшчэ сёння многія глядзяць на Езуса, як Каяфа ці Юда. Хацелі, каб на зямлі быў магутным па-людску.\n“Я не веру больш у Бога, бо Езус для Бога заслабы. Дазваляе, каб было столькі няверуючых у свеце. У дадатак веруючых часта сустракаюць цярпенні, а няверуючыя жывуць добра”.\nХто так думае, не разумее ні Евангелля, ні Езуса. Езус кажа пра валадарства не бачнае на зямлі. Нябачнае – непрыкметнае для людзей. Кажа пра валадарства найвялікшых каштоўнасцей, не раз патаптаных, пра валадарства бедных, зняважаных, але ў цярпенні з’яднаных з Езусам.\nХто гэта разумее, той разумее і Езуса, і ў цяжкія хвіліны знойдзе ў Ім свайго найлепшага сябра і Айца.\nУзмацненне ў бязвінным цярпенні, або Абдымкі анёла ўзмацнення\nКалі Езус маліўся і казаў, што не вытрымае цярпення, баяўся па-людску і закончыў малітву: “Ойча, калі хочаш, забяры ад Мяне гэты келіх! Але не Мая, а Твая няхай стане воля!” Далей Евангелле кажа:”Тады з’явіўся Яму анёл з неба і ўзмацўяў Яго”.\nАнёл з Аліўнага саду быў анёлам не суцяшэння, а ўзмацненння. З’явіўся, толькі калі Езус прыняў волю Айца.\nКалі не раз валяцца на нас няшчасці, цярпенне, прыніжэнне, думаем, што нічога не будзе, але прымаем гэта з любові да Бога, – становімся мацнейшымі, непераможнымі.\nСтаіць пры нас у той час анёл узмацнення. Гэта вельмі важны анёл. Трэба ведаць яго адрас, каб да гэтага анёла маліцца.\nНе раз баімся Божай волі і думаем, што павалімся без сіл, калі прыйдзе тое, чаго хоча Пан Бог. Менавіта тады анёл узмацнення бярэ нас у свае абдымкі.\nЗаклік, адрасаваны нам, або Таямніца Бога, які ўсё растлумачыць\nЦярпенне – менавіта тое бязвіннае – гэта заклік Бога, адрасаваны нам. Ці ўмеем яго заўважыць? Ці ўмеем дапамагаць людзям, якія церпяць? Ці ўмеем ва ўсім прыкмеціць таямніцу Бога, штосьці, што толькі Бог растлумачыць?\nУ бязвінным цярпенні ўмеем праклінаць ці маліцца? Зможам кахаць ці ненавідзець?\nЦярпенне – проба для хрысціяніна, або Сведчанне веры, надзеі і любові\nЦярпенне – гэта зло. Бог не хацеў, каб людзі цярпелі. Стварыў людзей для таго, каб цешыліся жыццём самога Бога. Стварыў для людзей неба, рай. А людзі прыгатавалі сабе пекла.\nЗ цярпеннем і духоўным, і фізічным трэба змагацца. Але для хрысціяніна цярпенне – гэта проба. У цярпенні ён можа сведчыць пра веру, надзею і любоў.\nЕзус як чалавек прыняў самае вялікае цярпенне – смерць на крыжы. Як чалавек у гэтым страшным цярпенні засведчыў пра любоў да Айца. Не страціў веры ў Айца, надзеі і любові да людзей.\nПроба для нас: як пераносім цярпенні, клопаты, турботы?\nДля чаго церпім? Не для таго, каб цярпець, але для таго, каб засведчыць пра веру, надзею і любоў.\nСмерць у бязвінным цярпенні, або Экзамен цярпення, які вучыць веры\nКолькі людзей у цярпенні траціць веру. Выскокваюць праз вокны, забіваюць сябе, трацяць надзею, пачынаюць ненавідзець. Менавіта тады трэба здаць экзамен. У святой хвіліне цярпення.\nУ цярпенні можна быць анучай, а можна быць святым.\nМаці Божая годна перажывала цярпенні. Уцякала ў Егіпет – не сумнявалася. Было Ёй сказана, што будзе Маці Сына Спрадвечнага Айца, а бачыла Езуса, які паміраў, – не пахіснулася ў веры, не сумнявалася. Да канца любіла людзей. Гэта быў менавіта экзамен цярпення, які вучыць веры.\nЕзус збавіў свет праз цярпенне, цярпенне, у якое паверыў, у якім меў надзею і любоў.\nКаб у найгоршыя хвіліны не засумнявацца ў Божым Провідзе, не страціць надзеі, не стаць непрыяцелем для людзей.\nСмутак у бязвінным цярпенні, або Прагненне неба і жыцця без граху\nХтосьці сказаў, што ў жыцці чалавека ёсць колькі смутку, столькі і радасці. Толькі мы памятаем смутак, а пра радасць забываем. Калі хтосьці назаве нас “анёлам”, памятаем цэлы тыдзень, а калі назаве “аслом”, баранам” – памятаем цэлае жыццё і яшчэ даўжэй.\nЧасцей памятаем не радасці, а толькі смуткі.\nНе памятаем незаслужаныя радасці. Не ўмеем дзякаваць.\nАднак смутак таксама патрэбны.\nСмутак – сведка вечнага жыцця.\nСмутак сведчыць, што ў гэтым жыцці нам не зусім добра, мы не адчуваем сябе дома.\nСмутак – гэта прагненне неба, жыцця без граху.\nСэнс бязвіннага цярпення, або Спакой Апостала Яна\nЕзус праз сваю муку надаў сэнс цярпенню.\nУ цярпеннях ёсць штосьці патрэбнае для нас, тое, што вызваляе ў нас вялікія сілы, дае ачышчэнне, чыніць так, што мы перарастаем сябе.\nПастаянна ёсць столькі самотных людзей, людзей, якія непакояцца пра будучыню, баяцца, думаюць пра вайну, уцякаюць ад пусткі ўласнай душы. Людзі, якія не разумеюць, што такое сапраўдная радасць і чым можа быць сапраўднае цярпенне.\nЧалавек, які разумее, што ў цярпенні можна любіць, што праз уласнае цярпенне можна збаўляць, – заўсёды спакойны.\nНезалежна ад таго, што адбываецца, спакойна кладзе галаву на Сэрца Езуса, як Ян падчас Апошняй вячэры, хаця за ім была цёмная ноч.\nПадборка і пераклад І.Ш.


09 сьнежань 2019, 17:31\nМіністар унутраных спраў Расеі Ўладзімір Калакольцаў паведаміў, што з красавіка 2019 году расейскія пашпарты атрымалі каля 125 тысяч чалавек, якія пражываюць на тэрыторыі так званых Данецкай і Луганскай «народных рэспублік».\nПаводле Калакольцава, агулам у пункты прыёму дакумэнтаў у Растоўскай вобласьці паступіла больш за 160 тысяч заяў на атрыманьне расейскага грамадзянства.\nУказ аб спрошчаным парадку выдачы расейскага грамадзянства жыхарам тэрыторый, якія кантралююцца сэпаратыстамі «ДНР» і «ЛНР», падпісаў сёлета ў красавіку прэзыдэнт Расеі Ўладзімір Пуцін. У ліпені ён распаўсюдзіў дзеяньне ўказу на ўсіх жыхароў Данецкай і Луганскай абласьцей Украіны.\nУ адказ прэзыдэнт Украіны Ўладзімір Зяленскі спрасьціў працэдуру атрыманьня ўкраінскіх пашпартоў грамадзянамі Расеі, калі тыя падвяргаліся «перасьледу паводле палітычных перакананьняў» ці падтрымлівалі «нацыянальную бясьпеку і абарону Ўкраіны».


Лукашэнка можа змяніць „Дэкрэт аб дармаедах” | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЛукашэнка можа змяніць „Дэкрэт аб дармаедах” (абноўлена)\nАляксандр Лукашэнка не выключыў зменаў у Дэкрэт аб дармаедах. Падчас свайго штогадовага паслання кіраўнік Беларусі адзначыў, што дэкрэт у цэлым слушны, але варта прыслухацца і да крытыкі, якая гучыць у беларускім грамадстве:\n– Шмат крытыкі, баюся нешта мы там не дапрацавалі. Я прашу перш за ўсё распрацоўшчыкаў – прааналізуйце кожную заўвагу, нават калі нашы бандыты ад палітыкі выказваюць нейкія заўвагі, усё адно вы іх вывучайце, каб мы не пакрыўдзілі нармальнага чалавека.\nКіраўнік аналітычнага цэнтру «Стратэгія» Леанід Заіка лічыць, што дэкрэт з самага пачатку – неабгрунтаваны, а словы пра магчымыя змены – звязаныя з шырокім розгаласам не толькі ў СМІ:\n– Лукашэнка ў спрэчках з бабулямі нешта адчуў… Яму сказалі: Што ж Вы хлопцы творыце ў Менску? Што людзей цяпер адносяць да першага гатунку, другога гатунку – тыя, хто працуе і хто не працуе. Гэта яшчэ такі ход – цяпер можна абвінаваціць урад, што яны крыху дурнаватыя.\nДэкрэт аб супрацьдзеянні сацыяльнаму ўтрыманству, які ў СМІ называюць “дэкрэтам аб дармаедах” быў прыняты некалькі тыдняў таму.\nПаводле яго кожны беспрацоўны, хто не плаціць падаткі, за выключэннем пенсіянераў, маці, якія гадуюць дзіця да сямі гадоў, ды беларусаў, што працуюць за мяжой, мае заплаціць 20 базавых велічыняў у год.\n“У Беларусі ёсць шмат людзей, якія не з’яўляюцца сацыяльнымі ўтрыманцамі, і ў той жа час не працуюць. Дзяржава не прызнае права чалавека на капітал”, – эканамічны эксперт Леанід Злотнікаў цалкам не згодны з дэкрэтам Лукашэнкі, які абавязвае грамадзянаў плаціць 20 базавых велічынь, калі яны не працуюць і не плацяць падаткі на працягу паўгода:\n– Чалавек, які мае дэпазіты і атрымлівае дастатковыя працэнты, нічога не робіць, але мае даход. Я ўжо не кажу пра выпадак, калі жонка можа быць пры мужу, не хадзіць на працу, нават калі дзіця мае 7 гадоў. Заробка мужа, напрыклад, ім дастаткова. Дык на падставе чаго іх трэба пакараць? Гэтыя зборы – гэта самае звычайнае пакаранне, адмаўленне асноў жыццядзейнасці грамадства.\nДэкрэтам Лукашэнкі вызначаны пералік катэгорый грамадзян, якія вызваляюцца ад выплаты так званага падатку на дармаедаў. Гэта недзеяздольныя грамадзяне, інваліды; асобы, маладзейшыя за 18 гадоў; жанчыны, старэйшыя за 55 гадоў, мужчыны, старэйшыя за 60 гадоў. Ёсць таксама іншыя выняткі. Падатковы збор трэба выплаціць не пазней за 15-га лістапада года, наступнага за мінулым падактовым перыядам.\n“Атрыманыя сродкі дакладна будуць меньшымі, чым затраты на выяўленне гэтых дармаедаў. Ніякай неабходнасці ў дэкрэце не было. Увядзенне страхавой медыцыны магло вырашыць праблему карыстання медыцынай непрацоўнымі грамадзянамі», – так каментуе падпісанне Аляксандрам Лукашэнкам дэкрэту №3 «Аб папярэджанні сацыяльнага ўтрыманства» кіраўнік аналітычнага цэнтру «Стратэгія» Леанід Заіка:\n– Ніякія 200 ці 300 даляраў людзей, якія працуюць за мяжой альбо не працуюць, крызіс не спыняць. Беларусі патрэбныя прыкладна 5-6 млрд. Нават калі беларусы прададуць сябе ў сэксуальнае рабства, мы не атрымаем і паловы ад гэтай сумы. Наглядаецца рэцыдыў вясковай псіхалогіі. Гэта было прапанавана Міхаілам Мясніковічам. Цалкам беларуска-савецкая стылістыка – чаму хтосьці не працуе, а я працую, плачу падаткі?!\n“Любы беларус, аплочваючы ў крамах тавары ці паслугі, плоціць падатак на дададзеную вартасць. Што тычыцца медыцыны, то маладым людзям, якія працуюць за мяжой і могуць трапіць у катэгорыю «дармаедаў», беларуская медыцына і так непатрэбная. У паліклініках сядзяць у большасці людзі сталага ўзросту”, – адзначае Леанід Заіка. Паводле яго, сацыяльных ільгот не засталося і ў сферы адукацыі – бацькі аплочваюць рамонты ў школах, школьнае харчаванне сёлета ўжо падаражэла на 25 працэнтаў.


Гульня Пячорны скачок. Гуляць онлайн бясплатна\nГульня Пячорны скачок анлайн\nАпісанне гульні: У гэтай гульні вам неабходна дапамагчы пячорнага чалавеку прабегчы як мага далей па пячоры, пры гэтым сабраўшы максімальную колькасць садавіны.І, Естесственно, па магчымасці пажадана не сутыкацца дрэвамі.\nУ гэтай гульні вам неабходна дапамагчы пячорнага чалавеку прабегчы як мага далей па пячоры, пры гэтым сабраўшы максімальную колькасць садавіны.\n© playgame24.com - бясплатная онлайн гульня Пячорны скачок ().\nЗгуляйце ў онлайн флэш гульню Пячорны скачок бясплатна. Не забудзьцеся ацаніць гульню Пячорны скачок і падзяліцца гэтай гульнёй са сваімі лепшымі сябрамі.


Швейцарскія спецслужбы сарвалі магчымую шпіёнскую аперацыю расейскіх агентаў, якія назвалі сябе сантэхнікамі ў Давосе, дзе праходзіць Сусветны эканамічны форум. Як паведамляе «Еўрапейская праўда», у аўторак пра здарэнне пісала швейцарская газета Tages-Anzeiger.\nПа дадзеных выдання, у жніўні мінулага года паліцыя Швейцарыі правяла праверку дваіх расіян на гарналыжным курорце. Па дадзеных газеты, «сантэхнікі» паказалі дыпламатычныя пашпарты, а потым пакінулі краіну.\nПаліцыя кантона Грысан на ўсходзе Швейцарыі заяўляе, што паміж візітам расейцаў у Давос і Сусветным эканамічным форумам не даказана сувязь.\n«Гэта праўда, што мы праверылі дваіх грамадзян Расіі ў Давосе, і яны паказалі нам дыпламатычныя пашпарты, але мы не змаглі знайсці прычыну для іх затрымання. Таму ім дазволілі выехаць», — сказала прэс-сакратар. Яна дадала, што паліцыя ніколі не называла іх «сантэхнікамі».\nГенеральны дырэктар Hermitage Capital Біл Браўдэр, які вёў кампанію па пакаранні расійскіх чыноўнікаў па справе смерці адваката Сяргея Магніцкага, заявіў, што выяўленыя расійскія агенты планавалі аперацыю супраць яго. Па яго словах, яму пра гэта паведаміла служба бяспекі Швейцарыі.\n«Расейцы нацэльваюцца на ўсіх сваіх ворагаў у розных краінах. У іх велізарныя рэсурсы, а Давос — важнае месца. І гэта месца, куды я магу асабіста прыйсці, каб кінуць выклік расійскім чыноўнікам з нагоды забойства юрыста Сяргея Магніцкага», — заявіў Браўдэр у інтэрв'ю Reuters.\nВядома, што гэтымі днямі ў швейцарскім Давосе праводзіцца штогадовы Сусветны эканамічны форум.


Лукашэнка выступіў супраць ЦТ: Мяне хвалюе, што абітурыент не здае іспыты тварам у твар з экзаменатарам\nЛукашэнка выступіў супраць ЦТ: Мяне хвалюе, што абітурыент не здае іспыты тварам у твар з экзаменатарам 28\n«Скажу шчыра, што я ў апошні час, пасля таго як выслухаў многіх бацькоў (ды і ў мяне хапае вучняў у маёй вялікай сям'і, я гэтым цікаўлюся), ужо пачынаю задумвацца, атрымліваючы вялікі аб'ём інфармацыі, што нам, магчыма, давядзецца дзесьці ўдасканальваць, мякка кажучы, сістэму паступлення ў ВНУ.\nБольш за ўсё мяне хвалюе тое, што абітурыент, які марыць заўтра стаць студэнтам, не здае экзамены тварам у твар з экзаменатарам, з выкладчыкам ВНУ або іншых навучальных устаноў», — заявіў Аляксандр Лукашэнка.\nПры гэтым ён сам і іншыя студэнты з сельскай мясцовасці за гады вучобы змаглі значна прыбавіць і перасягнуць па ўзроўні ведаў многіх гараджан. «Мы даганялі ўсіх гарадскіх, упарта працавалі і працавалі. І на выпуску я з адзнакай здаваў усе іспыты, са мной не маглі гараджане канкураваць, як з многімі такімі ж студэнтамі», — распавёў беларускі кіраўнік.\n«Але я баюся прымаць рашэнне, каб не памыліцца. Да гэтага трэба ўважліва ставіцца. Бо паступаюць найлепшыя дзеці з найлепшых сем'яў (у пераважнай большасці). Я не баюся гэта сказаць. Там, дзе бацькі турбаваліся ўсю школу — 11 гадоў, каб дзіця паступіла ў ВНУ. Яны ўсяляк падтрымлівалі яго. Я гэта бачу на сабе, аналізуючы і працу ў нядрэннай школе, супастаўляючы ўзровень навучэнцаў. Мы можам пры паступленні ў ВНУ пакрыўдзіць вось гэтую частку сем'яў, якія нясуць асноўную нагрузку ў грамадстве, з'яўляюцца вельмі ўплывовымі людзьмі і вызначаюць атмасферу нашага грамадства і цяпер, і ў будучыні. Таму мяне вельмі насцярожвае тое, што адбываецца сёння ў сістэме адукацыі пры паступленні дзяцей у ВНУ», — сказаў ён.\n«Яшчэ раз падкрэсліваю: я не прымаю цяпер ніякіх рашэнняў, бо ў мяне недастаткова інфармацыі», — адзначыў Аляксандр Лукашэнка.\nКіраўнік дзяржавы дадаў, што гэта і іншыя пытанні плануюць комплексна абмеркаваць і прыняць рашэнне на нарадзе па развіцці сферы адукацыі. «Мы павінны сур'ёзна вярнуцца да пытанняў адукацыі. І на гэтай нарадзе мы павінны перш за ўсё заслухаць ваша бачанне, справаздачу Міністэрства адукацыі і іншых, хто займаецца адукацыяй, пра тое, якая сітуацыя складваецца: школы, ВНУ, падручнікі, арганізацыя сістэмы адукацыі, фінансаванне. Усе пытанні мы павінны на ўзроўні прэзідэнта разгледзець.\nІ пажадана, калі неабходна, прыняць рашэнне, аж да цэнтралiзаванага тэсцiравання, як удасканальваць яго», — сказаў кіраўнік дзяржавы.\nЁн дадаў, што ведаў і вопыту прымянення ЦТ ужо хапае, бачныя наяўныя недахопы. «Не трэба іх замоўчваць. Трэба прымаць рашэнне», — упэўнены ён.\nАляксандр Лукашэнка пазначыў прыкладныя тэрміны правядзення нарады ў лістападзе-снежні бягучага года, па меры гатоўнасці абмеркаваць адпаведныя пытанні. «Трэба гэтую размову пачынаць знізу. Мы збяром у прэзідэнта людзей, якія вызначаюць твар нашай адукацыі. Хутчэй за ўсё, не з падачы Мінадукацыі. Нейкую частку на нараду запросіце вы, але большая частка будзе запрошана па іншай форме, каб ішла дыскусія. Павінна быць альтэрнатыва, каб былі розныя пункты гледжання. Мы іх павінны супаставіць і прыняць адпаведныя рашэнні. Гэта не павінна быць для галачкі нейкая паказушная нарада», — сказаў кіраўнік краіны.\n«Можа быць, лепш яе правесці пасля парламенцкіх выбараў, каб нас зноў не абвінавацілі ў тым, што пад парламенцкія выбары мы праводзім гэту вельмі важную нараду, якая вызначыць твар нашага грамадства ў будучыні», — рэзюмаваў Аляксандр Лукашэнка.\nПартыя БНФ выставіла на выбары 50 кандыдатаў 1\nМікалаю прыспеў час паступаць? Відавочна, што трэба тэрмінова мяняць сістэму паступлення. Хто ж экзаменатараў наважыцца заваліць на экзамене сам-насам сына яснавяльможнага?\nУсё панятна што за змены і дзеля чаго, калі Коля станет "тварам да твару" то атрымае 200 балаў па 100 бальнай шкале.\nАдно з другім узаемазвязана. Ен сваімі "рэформамі" увогуле ўсе грамадства будучага тупым зробіць


Царква Святога Мікалая ў вёсцы Дубна, Беларусь: гісторыя, апісанне, фота\nЦарква Святога Мікалая ў вёсцы Дубна\nУ вершах і музычных творах Беларусь апяваюць як зямлю пад белымі крыламі. Менавіта дзякуючы ім, гэтым ахоўным божым крылам, на тэрыторыі краіны захавалася нямала архітэктурных помнікаў, многія з якіх уваходзяць у спіс культурнай і гістарычнай спадчыны Беларусі і з’яўляюцца сапраўдным гонарам беларускага народа.\nМногія каталіцкія і праваслаўныя храмы Беларусі – гэта не толькі каштоўныя помнікі архітэктуры, але і носьбіты гістарычнай памяці пра значныя падзеі і славутых асабаў. Безумоўна, вельмі каштоўнай у гэтым плане з’яўляецца царква Святога Мікалая ў вёсцы Дубна, што ў Гродзенскай вобласці.\nЗ гэтым праваслаўным храмам звязана адна дзіўная гісторыя. Легенда распавядае, што мясцовую царкву ў Дубне пабудавалі памылкова. Прычым архітэктарам выступіў славуты італьянскі майстар, а сам праект царквы быў адмыслова распрацаваны для аднайменнага ўкраінскага горада. Невядома, было гэта памылкай альбо промыслам Божым, але велічны мураваны будынак царквы, разлічаны на шматлікую ўкраінскую паству, з’явіўся ў 1840-х гадах у маленькай беларускай вёсцы і ўпрыгожвае яе ўжо некалькі стагоддзяў.\nЦарква Святога Мікалая пабудавана ў рэтраспектыўным рускім стылі. Будынак упрыгожваюць чатыры масіўныя слупы і пяць велічных купалоў. Але храм мае некаторыя асаблівасці, якія адрозніваюць яго ад іншых праваслаўных святынь. Напрыклад, храм абсталяваны светлавым барабанам, з дапамогай якога ствараецца насычаная паветрам і святлом урачыстая атмасфера. Тут сапраўды можна адчуць адзінства з Богам і атрымаць супакаенне душы.\nДарэчы, ва ўкраінскім горадзе Дубна ўсё ж узвялі царкву паводле першапачатковага праекта італьянскага архітэктара. Але ў адрозненні ад беларускай царквы ўкраінскую ўпрыгожваюць толькі тры купалы. Дарэчы, будынак ад гэтага не выглядае менш велічным і прыгожым.\nШто тычыцца беларускай царквы ў вёсцы Дубна, дык яна славіцца яшчэ і сваімі незвычайнымі абразамі. У галоўным алтары, прама над дыяканскімі варотамі, неведвальнікі змогуць пабачыць не іконы з выявамі святых, а старыя чорна-белыя фотаздымкі. І гэта не звычайныя фатаграфіі, а сапраўдныя выявы святых, выкананыя ў незвычайнай тэхніцы. Калісьці, у глыбокай старажытнасці, такую тэхніку выкарыстоўвалі ў паўночнай частцы Расіі іканапісцы, ствараючы на метале, напрыклад, вобраз свяціцеля Іоасафа Белгародскага.\nБудынак царквы быў рэканструяваны ў другой палове XIX стагоддзя. Пабудова – квадратная ў плане. Яе ўдала дапаўняе прамавугольная апсіда, якая прымыкае к фасаду і мае бакавыя рызніцы. Унутранае ўбранне царквы таксама захапляе, бо не саступае знешняму выгляду па прыгажосці і вытанчанасці. Інтэр’ер упрыгожваюць шыкоўныя арыгінальныя фрэскі, а самым каштоўным з’яўляецца іканастас XIX стагоддзя.


Радоўка радка на парнаскіх пашах\nНеўзабаве пабачыць сьвет анталёгія беларускай паэзіі ХХ ст. “Краса і сіла”. У яе ўлучаныя творы 358 паэтаў. Пра кнігу распавядае ўкладальнік Міхась Скобла.\nЛетась на гарышчы роднай хаты адшукаў я сваю першую анталёгію — вучнёўскі сшытак вершаў, назьбіраных па школьных падручніках ды зборніках. Былі там і “Зорка Вэнэра”, і “Мой родны кут”, і “Анчар”, і “Чорны чалавек”. У студэнцкія гады я складаў адразу некалькі тэматычных анталёгій — адна зь іх, “Сымбалі волі”, увабрала ў сябе з паўсотні вершаў пра бел-чырвона-белы сьцяг і Пагоню. Як і папярэдняя, яна засталася ў рукапісе. [skobla_mikhasj.JPG "Міхась Скобла" ]У час, калі тыя сымбалі зьнялі зь дзяржаўных флягштокаў, але іншадумства ў афіцыйных СМІ яшчэ дапускалася, я пасьпеў на радыё зрабіць з дваццаць перадачаў, прысьвечаных паэтам 20—30-х. Пасьля ў “Звяздзе” мне прапанавалі весьці паэтычную рубрыку. Штосуботы на газэтных старонках зьяўлялася па адным вершы. Вышукваючы іх, я прачытваў і зборнічкі, і зборы твораў, знаходзіў яшчэ сёе-тое, ксэракапіяваў. Са зьмесьціва трох грубых папак, патроху нацяганых з Нацыянальнай бібліятэкі, склалася анталёгія.\nНайбольш клопату было з пачаткам ХХ ст. Бо ХIХ-е завяршылася сьмерцю Ф.Багушэвіча, які, відаць, забыўся перадаць сваю дудку вартаму наступніку. Я рызыкнуў пачаць анталёгію з Старога Ўласа. Я.Купала — дэбютант 1905 г. — не пакрыўдзіцца, пабачыўшы перад сабой паэта, старэйшага на сямнаццаць гадоў. І другая паважная прычына не сердаваць ёсьць: менавіта Стары Ўлас пазнаёміў песьняра з будучай жонкай.\nУ анталёгію трапілі ня ўсе сябры Саюзу пісьменьнікаў. Няма тут паэткі, якая ў 30-я пісала то вершы, то даносы, стварыла паэму “Чэка” і аднаму Сталіну прысьвяціла дзесяць вершаў. Няма паэта зь Беласточчыны, які прысвоіў чужыя творы. Плягіят — хвароба заразная. Так, радок “едзе восень на рабым кані”, напісаны ў 1943 г. А.Астрэйкам, трапляўся мне на вочы яшчэ тройчы ў розных паэтаў. Ня трапілі ў анталёгію прадстаўнікі бурапеннай эпохі П.Шукайла і Я.Бобрык, паэты-ксяндзы Я.Быліна і В.Адважны, заходнебеларускія змагары А.Мілюць і П.Граніт… Іх творам знойдзецца месца ў іншых анталёгіях. Сваю ж я ўкладаў на свой густ, з сваім адчуваньнем красы і сілы, імкнуўся даць найпаўнейшую панараму беларускай паэзіі ХХ ст. Стагодзьдзя ня толькі “вэртыкальнага ўзьлёту паэзіі” (азначэньне А.Сідарэвіча), але і паэзіі, падбітай на ўзьлёце. Дзень 29 кастрычніка 1937 г., калі ў менскай турме былі расстраляныя дваццаць пісьменьнікаў, павінен значыцца ва ўсіх гісторыях сусьветнай літаратуры. І да таго, і пасьля паэтаў стралялі па адным, як Гумілёва ці Лёрку, а тут — масавы мэтанакіраваны адстрэл. Беларускім паэтам Парнас быў прыступкай на Гальготу, вышэйшай за якую ў сьвеце нічога няма.\n358 біяграфічных прадмовак, зьмешчаных у анталёгіі, ня варта ўспрымаць як даведачныя — там няма поўнага жыцьцярысу і бібліяграфіі, дый суб’ектыўныя яны часам. Біяграфіі паэты пішуць сабе самі — сваімі ўчынкамі ці іх адсутнасьцю, адчайным поклічам de profundis ці згодніцкім маўчаньнем… Ва ўсе часы існавала спакуса прысесьці на калятронным зэдліку, падсюсюкнуць ямбам і чакаць, калі “поўны гусьлі насыплюць дукатаў”.\nЗа час падрыхтоўкі анталёгіі на маім стале й падлозе назапасіліся цэлыя радовішчы вершаў. Нават паліглёт з Новасібірску А.Мусорын, які піша расейскай, ангельскай, кітайскай, польскай, баўгарскай, эстонскай мовамі, а таксама эспэранта і лацінай, даслаў колькі беларускіх хоку, адным зь якіх мне хочацца падзяліцца з чытачамі: “На пялёстках асеньняй позьняй ружы не растае апошні сьнег”. Няблага для чалавека, які вывучыў мову праз Інтэрнэт. Былі і кур’ёзы. Паэт-франтавік, даведаўшыся, які ягоны верш адабраны для анталёгіі, даслаў новы варыянт апошняй страфы. Я заўважыў, што не супадаюць паэтычныя памеры і… атрымаў даручэньне “падагнаць” верш пад тую, невядома зь якой курасадні зьляцелую, страфу.\nА.Сідарэвіч наракае, што беларускім паэтам у ХХ ст. давялося займацца тым, чым французы займаліся ў ХVI: услаўленьнем мовы і радзімы. Але, не пакідаючы “плачу аб старонцы”, беларусы з парады М.Багдановіча не забываліся падзівіцца, “як глядзіцца сонца ў люстэрка — месяц залаты”. На першае месца ў назьве анталёгіі пастаўленая краса.\nВаяўнічае, рэвалюцыйнае, дыктатурнае, касьмічнае, чарнобыльскае ХХ ст. адышло ў гісторыю. Заслона апусьцілася. Час зьбіраць камяні на парнаскіх пашах, дзе паэты пад наглядам Найвышэйшага Пастыра сто гадоў адбывалі радоўку радка.


Вадзім Мажэйка: Медыякрытыка супраць права блогераў на фэйкі | baj.by\n03.08.2018 Аўтарская калонка Вадзіма Мажэйкі 1483\nМедыякрытыка не працуе ў кулуарах\nАдно з першых абурэнняў Эдуарда Пальчыса — чаму я не спытаў у яго асабіста, пра што ідзе гаворка, а адразу напісаў крытычную калонку на БАЖ. Нажаль, падобна, што гэта тыповае пытанне да медыякрытыкі ў Беларусі. Калега Аляксандр Класкоўскі неяк пісаў адносна серыі сваіх публікацый на Mediakritika.by, што да яго таксама звярталіся пакрыўджаныя медыйшчыкі з пытаннямі — ну навошта ты выносіш усё гэта ў публічную сферу, напісаў бы прыватна.\nАднак тэма значна шырэйшая за непаразуменне з блогерам Пальчысам. Напрыклад, адзін з самых папулярных беларускіх відэаблогераў Nexta высмоктвае інфанагоды з пальца і выдае штучныя маніпулятыўныя загалоўкі, накшталт “Коля Лукашенко выступил ПРОТИВ БАТЬКИ! И это в Беларуси?!” (маніпуляцыя паспяховая: відэа мае больш за мільён праглядаў). Агульнавядомае вольнае абыходжанне з інфармацыяй на “Хартыі”, дзе любую дробязь могуць выставіць як цвік у труну крывавай улады (“Наталья Радина: Спецслужбы работают против Лукашенко”, “Андрей Санников: Режим Лукашенко так же опасен для региона, как и его кремлевские начальники”).\nКалі мы хочам жыць у цывілізаваным медыйным асяродку, дзе папулярныя блогеры не вешаюць локшыну на вушы аўдыторыі ў пагоні за лайкамі і праглядамі, а інфармуюць беларусаў пра рэальныя падзеі і аналізуюць іх, то як раз і варта публічна разбіраць тыповыя кейсы junk news. Гэта медыякрытыка, а не персанальныя напады. І цяжкасць з яе ўспрыманнем толькі падкрэслівае, наколькі медыякрытыка насамрэч запатрабаваная.\nЗмагары з левалібералізмам або некампетэнтны доктар і іпатэчны махляр\nНагадаю, што ж першапачаткова напісаў Пальчыс: у Брытаніі “то звальняюць за адмаўленне 79 гендэраў, то бяруць пад арышт незадаволеных дзеяннямі ісламскіх радыкалаў”. І цяпер у якасці доказаў сваіх словаў прывёў спасылкі на канкрэтныя кейсы Дэвіда Макерэта і Томі Робінсана. Праблема толькі ў тым, што гэтыя крыніцы пацвярджаюць не словы Пальчыса, а маю тэзу аб тым, што ён корміць чытачоў junk news.\nТак, у першым выпадку гаворка вядзецца пра тое, што рэлігійнага доктара не прынялі на працу ў дзяржаўную ўстанову – Дэпартамент па працы і пенсіі — бо ён адмаўляўся звяртацца да кліентаў згодна з іх актуальным полам: як баптыст, доктар Mackereth верыць, што пол вызначаецца толькі пры нараджэнні. Безадносна рэлігійных поглядаў, доктар мусіў бы ведаць, што дзеці могуць нараджацца з нявызначаным полам (гэта завецца гермафрадытызм), і ў такіх выпадках хірургі дапамагаюць немаўлятам, фактычна вызначаючы іх будучы пол. А першая аперацыя па змена пола, звязаная з ідэнтычнасцю, прайшла, верагодна, амаль паўстагоддзя таму. Як бачым, доктара звольнілі праз прафесійную непрыдатнасць, за адмову выконваць лагічнае для дзяржслужачага правіла – звяртацца да грамадзяніна адпаведна з тым, як той сябе вызначае. Бо дзяржаўная ўстанова – не царква, і чыноўнік — не святар; ягоная задача – выконваць закон, а не чытаць пропаведзь. Зрэшты, пра “адмаўленне 79 гендэраў” гаворка ў першакрыніцы наогул не вядзецца.\nПра Томі Робінсана ўсё яшчэ прасцей – ён быў арыштаваны за непавагу да суда, калі пачаў стрыміць у фэйсбук людзей, якія заходзілі ў залю – суддзя Хізэр Нортан расцаніла гэта ў тым ліку як ціск на журы. Як паведамляе Independent, Томі Робінсан на гэты момант ужо быў асуджаны ўмоўна за непавагу да суда – тады паседжанне вялося адносна групавога згвалтавання летась у Кэнтэрберы. А дагэтуль Робінсан быў арыштаваны за бойкі з футбольнымі фанатамі і нават сядзеў у турме за іпатэчнае махлярства. Менавіта гэтая гісторыя ў трактоўцы Пальчыса выглядае яе “бяруць пад арышт незадаволеных дзеяннямі ісламскіх радыкалаў”.\nЦі мае блогер права на фэйкі?\nНагадаю: нягледзячы на ўсю гэтыю крытыку, я падкрэсліваў права Пальчыса на свабоду выказвання: “гэта яго прыватны Facebook, дзе ён можа пісаць што хоча і не абавязаны займацца фактчэкінгам”. Але ж гэта не азначае, што ў аўдыторыі публічнай персоны, вядомага блогера не можа быць пытанняў да даставернасці кантэнту. Тым болей, што дзейнасць Пальчыса фінансуецца праз краўдфандынг яго чытачамі.\nЯе зазначылі хлопцы з Цэнтра новых ідэй у сваім падкасце, блогер, які прызвычаіўся смела ісці ў атаку на ўсіх навокал, мусіць разумець, што пытанні могуць аднойчы ўзнікнуць і да яго дзейнасці. Зоркам новых медыя трэба быць гатовымі да крытыкі і адэкватна да яе ставіцца, а не прымаць блізка да сэрца як асабістую крыўду. Калі ж акрамя абразаў ёсць аргументы — можна адказаць нават на пляцоўцы БАЖ, тая самая медыйная этыка безумоўна дае такую магчымаць.\nКуды вядзе слізкая сцежка junk news\nМожна адказаць і ў Facebook, але ж вось бяда — ён не любіць гіперлінкі. Менавіта гэтай акалічнасцю сацсеткі Пальчыс патлумачыў, чаму раней не дадаў спасылкі на першакрыніцы. Зрэшты, пра гэта ж я і пішу! Junk news з’яўляюцца тады, калі дзеля віральнасці на сучаснай платформе аўтары сістэмна спрашчаюць матэрыялы — адмаўляюцца не толькі ад доўгіх тэкстаў, але і ад гіперспасылак.\nНаступныя лагічныя крокі — спрашчаць сэнсы, пісаць выключна хвосткімі лозунгамі (хай сабе і не зусім дакладнымі), зводзіць усё да эмацыйнага відэа альбо карцінкі. І сапраўды, не сакрэт, што найбольшы распаўсюд у сацыяльных сетках атрымлівае кантэнт, які выклікае хуткую эмоцыю і жаданне падзяліцца гэтым з сябрамі.\nМедыйшчык мусіць умець выкарыстоўваць алгарытмы таго ж Facebook, але ж пытанне тут глыбейшае: што ўсё ж першаснае – алгарытмы сацсетак альбо медыяпісьменнасць і прынцыпы журналістскай этыкі? І для каго мы працуем: для фэйсбуку і папулярнасці там сваёй старонкі за любы кошт – альбо для беларускай аудыторыі, якая заслугоўвае медыйнага прадукту першага гатунку, а не junk news?\nГэты канфлікт яшчэ раз нагадаў, як нам бракуе культуры ўнутрымедыйнай крытычнай дыскусіі, як важна пазбягаць саскоку з агульных праблемаў на асобы. Бо галоўнае ж пытанне не ў тым (прынамсі для мяне), хто лепшы ці горшы — Пальчыс альбо Мажэйка. Выклік для ўсіх беларускіх медыйшчыкаў — распаўсюд фэйкаў і попыту на іх, чым умела карыстаюцца ў першую чаргу ўсё ж не беларускія блогеры, а калякрамлёўскія прапагандысты. Дык не варта ліць ваду на іх млын.


Сярод мноства артыкулаў і іншых водгукаў міжнароднага друку на вайну ў Чачні зьвяртае на сябе ўвагу рэдакцыйны камэнтар вядомага брытанскага часопіса "Ekonomist" пад загалоўкам "Змрочная і крывавая Расея".\nНапярэдадні парляманцкіх выбараў, – піша "Ekonomist", – у Расеі склалася парадаксальная сытуацыя. Пытаньне, якое вельмі непакоіць усясьветную супольнасьць, амаль не абмяркоўваецца падчас перадвыбарчай кампаніі ў Расеі ні кандыдатамі, ні выбаршчыкамі.\nШто ж гэта за краіна такая, Расея, якая можа праводзіць усеагульныя парлямэнцкія выбары, не звяртаючы ўвагі на грамадзянскую вайну ва ўласным доме зь яе жудасьцямі і непатрэбнай жорсткасьцю.\nАдказ на гэтае пытаньне можа быць толькі адзін: Расея дзіўная краіна, магчыма, выключна дзіўная краіна. З усіх эўрапэйскіх краінаў (за выключэньнем Югаславіі), якія вызваліліся ад камунізму 10 гадоў таму, Расея зрабіла найбольш няпэўны прагрэс у бок дэмакратыі і стандартаў паводзінаў, якія асацыююцца зь ёй.\nУсе галоўныя палітычныя партыі краіны, – піша "Ekonomist", – падтрымліваюць вайну, бальшыня з іх безкрытычна. Прэм'ер-міністар краіны Ўладзімер Пуцін, які зьбіраецца ўдзельнічаць у барацьбе за прэзыдэнцкае крэсла, якое звольніцца ўлетку наступнага году, заваяваў сваю папулярнасць дзякуючы сваей выразнай прыхільнасьці да ваеннага вырашэньня канфлікту. Чачэнцы непапулярныя ў Расеі невыпадкова. Яны даволі часта заслугоўвалі сваю рэпутацыю за жорсткасьць і злачынныя дзеяньні, якія цяпер зьвязваюць з ісламскім экстэмізмам. Зразумела і тое, што расейцы хочуць абараніць сваю краіну ад тэрарызму.\nАднак у бальшыні дэмакратычных грамадзтваў адбыліся б пратэсты супроць неапраўдана жорскіх дзеяньняў расейскай арміі ў адказ на чачэнскі выклік. І асабліва ў пэрыяд выбарчай кампаніі адбылася б дыскусыя, якім жа чынам скончыць вайну. Але нічога падобнага няма ў Расеі.\nВельмі мала людзей у Расеі задумваюцца над пытаньнем: ці адзіны выхад з крызысу – крывавая заваёва Чачні і падпарадкаваньне яе народу.\nМала каго ў Расеі цікавіць і рэфармаваньне яе гаспадаркі, якая ўпала цяпер ніжэй узроўню гаспадаркі малой Галяндыі. Камуністы на левым фланзе, крайнія нацыяналісты і славянафілы – на правым, усе разам хочуць аднаўленьня нейкай формы Расейскай імпэрыі. Хаця і неясна, якім чынам можна гэта зрабіць. Пераважае цынізм, асабліва сярод новай скарумпаванай наменклятуры, якая прыйшла на зьмену старой савецкай. Усе гэта суправаджаецца ўсеагульнай дэградацыяй, у якую пагрузілася грамадзтва, хаця ўсе ведаюць (у тым ліку і камуністы), што вяртаньне да старых парадкаў немагчымае.\nПерадвыбарчае апытаньне грамадскай думкі адлюстроўвае перадусім уладу брудных грошай, беспадстаўныя абяцаньні, разьвянчаньне адных і высоўваньне на перадавыя пазыцыі іншых…\nМала хто сумняецца, што новая Дума будзе такой самай адыёзнай як і цяперашняя. Нягледзячы на тое, што бальшыня яе дэпутатаў ставіцца варожа да прэзыдэнта Барыса Ельцына, ніколі не ўдалося сабраць дастатковую колькасьць мандатаў дзеля таго, каб пачаць працэс яго імпічмэнту. Бальшыня па-просту баіцца страціць свае пасады ў выніку гэтага працэсу.\nКамуністы, магчыма, зноў атрымаюць самую вялікую колькасць галасоў (магчыма, пятую частку агульнай колькасьці). Як і раней, дрэнныя вынікі будуць у паслядоўных рэфарматараў і лібэралаў.\nПосьпех камуністаў у нядзельных выбарах можа быць паказальнікам суадносінаў сілаў у прэзыдэнцкай гонцы будучым летам. Лідэр камуністаў Генадзь Зюганаў выглядае няздольным пашырыць сваю падтрымку па-за кола людзей, хворых камуністычнай настальгіяй. Рэальнымі ж кандыдатамі на прэзыдэнта, папулярнасць якіх будзе тэставацца ў нядзелю, гэта Ўладзімер Пуцін і Яўген Прымакоў, былы прэм'ер-міністар як і першы – чалавек КГБ.\nМістар Пуцін, – піша "Ekonomist", – як бы знаходзіцца па-над думскімі партыямі, хаця ён і падтрымаў на выбарах малую партыю "Адзінства". Ельцын вызначыў яго ў якасьці свайго пераемніка. Партыя Прымакова "Уся Расея", якую патрымлівае ўплывовы мэр Масквы Юры Лужкоў, мала чым адрозьніваецца сваей палітыкай ад Ельцына ці Пуціна.\nАднак прэзыдэнцтва Пуціна, праўдападобна, будзе адрозьнівацца ад прэзыдэнцтва Прымакова. Як прэм'ер-міністар Пуцін амаль цалкам сканцэнтраваўся на жорсткім вырашэньні чачэнскага канфлікту. У яго ёсьць сувязі з шэрагам вядучых эканамічных рэфарматараў, а таксама са шматлікімі бізнэсоўцамі, якія мяркуюць, што ён задаволіць іхнія чаканьні.\nХаця некаторыя лібэралы прадказваюць яму ролю расейскага Піначэта. Члены скарумпаванага ельцынскага асяродзьдзя мяркуюць, што ён абароніць іх у выпадку перамогі.\nЛёс яго, – падкрэслівае ангельскі часопіс "Ekonomist" амаль цалкам залежыць ад выніку вайны ў Чачні. Прымакоў – чалавек слабога здароў'я, ён жорсткі і хітры. Малапраўдападобна, каб ён пасьлядоўна праводзіў рэформы. Але ён можа, і ён зрабіў гэта, калі быў на пасадзе прэм'р-міністра, паспрабаваць прыцягнуць да адказнасьці некаторых найбольш агідных алігархаў, якія зрабілі расейскую палітыку прадажнай.\nАбодвы галоўныя кандыдаты, магчыма, здолеюць лепш суіснаваць з Думай, чымся гэта рабіў Ельцын. Абодвы павысяць аўтарытэт Крамля пасля гадоў невыразнага кіраўніцтва, якое мяжуе з адсутнасьцю твара. Але абодвы яны хворыя агіднай расейскай хваробай разглядаць замежную і ўнутраную палітыку ў якасьці бескампраміснай гульні, у якой перамога аднаго боку абавязкава выклікае страту і, нават, паніжэньне другога. Абодва могуць падмануць сьвет. Яны могуць праводзіць палітыку пагрозаў сваім суседзям, падаўляць рэгіёны, якія імкнуцца да большай аўтаноміі. Але абодвы будуць аднолькава невыгодныя для Захаду.\nСёньняшняя перадвыбарчая кампанія прадэманстравала, што ў Расеі пануе маральны і палітычны вакум. Зразумела, што шматпартыйныя выбары, якімі б куцымі яны не былі, лепшыя, чымся тыранія, якая была тут раней.\nРасеі, аднак, – падсумоўвае брытанскі часопіс "Ekonomist", – яшчэ далёка да нармальнай краіны. Яе трагедыя палягае ў тым, што пасьля гадоў аўтакратыі, масавых забойстваў ды ідэалягічнага лунацізму, вельмі мала людзей там разумеюць, што дэмакратыі і рынкавая гаспадарка могуць прыносіць рэальныя вынікі толькі тады, калі ў грамадзтве запануе сумленнасьць, роўнасьць усіх перад законам, справядлівасьць. Ні сябры цяперашняй, ні сябры заўтрашняй Думы, ні Пуцін, ні Прымакоў, не гаворачы ўжо пра Ельцына, не разумеюць гэтага. І пакуль яны не зразумеюць гэта, Расея будзе жахлівай краінай, асабліва для яе ўласных грамадзянаў, і перш за ўсё для чачэнцаў.\nТакім падсумаваньнем заканчваецца артыкул ангельскага часопіса "Ekonomist".


Гіедрайчэй — Вікіпедыя\n(Пасля перасылкі з Гедройцы (мястэчка))\nГіедра́йчэй (літ.: Giedraičiai, традыцыйная беларуская назва — Гедройцы) — мястэчка ў Малетайскім раёне Уцянскага павета Літвы. Цэнтр Гіедрайчэйскай сянюніі. Размешчана на беразе возера Кіемянтас, за 21 км на паўднёвы захад ад Малетая (Малятаў). Насельніцтва на 2011 год — 684 чалавекі.\nУ цэнтры мястэчка\n55°04′40″ пн. ш. 25°15′30″ у. д.HGЯO\n684 чал. (2011)\nГіедрайчэй на карце Літвы\nГіедрайчэй на Вікісховішчы\nПершы пісьмовы ўпамін пра Гедройцы (ням.: Gedereiten) змяшчаецца ў крыжацкай хроніцы і датуецца 1338 годам. У 1373 і 1375 гадах вёску спусташалі крыжакі. У 1385 годзе яна ўвайшла ў склад Віленскага павета Віленскага ваяводства.\nУ 1445 годзе ў Гедройцах быў пабудаваны касцёл. Пад 1514 годзе яны ўпамінаюцца як мястэчка.\nУ выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай у 1795 годзе Гедройцы апынуліся ў складзе Расійскай імперыі, у Віленскім павеце Віленскай губерні.\nУ часы нацыянальна-вызваленчага паўстання 1863—1864 гадоў у ваколіцах Гедройцаў адбылася аднай з найбуйнейшых бітваў з імператарскімі войскамі.\nУ снежні 1920 года ў ваколіцах Гедройцаў адбыліся баі паміж літоўскім і польскім войскамі. Пасля мястэчка знаходзілася ў нейтральнай зоне паміж Літвой і міжваеннай Польскай Рэспублікай, але потым увайшло ў склад Літвы. У часы Другой сусветнай вайны з чэрвеня 1941 да 1944 года мястэчка знаходзілася пад акупацыяй Трэцяга Рэйха.\nXIX стагоддзе: ~1881 год — 297 чал. (148 муж. і 149 жан.)\nXXI стагоддзе: 2011 год — 684 чал.\nКасцёл Святога Барталамея (1812)\nМіхал Гедройц (каля 1420—1485) — каталіцкі манах, па смерці зваўся блаславёным.\n↑ Напісанне ў адпаведнасці з ТКП 187-2009 (03150) «Спосабы і правілы перадачы геаграфічных назваў і тэрмінаў Літоўскай Рэспублікі на беларускую мову»\n↑ Słownik geograficzny... T. II. — Warszawa, 1881. S. 546.\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Гіедрайчэй\nГіедрайчэй на сайце Radzima.org\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Гіедрайчэй&oldid=3548933"\nАпошнія змены 5 лютага 2020 а 01:38\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 01:38, 5 лютага 2020.


Выклік Расіі: Бакіеў з сям'ёй у Мінску\n20.04.2010 / 16:03\nВыклік Расіі: Бакіеў з сям'ёй у Мінску абноўлена 46\nПра гэта заявіў Аляксандр Лукашэнка, адказваючы на пытанні дэпутатаў 20 красавіка. «У панядзелак Бакіеў быў у Мінску, яму прызначана медыцынскае абследаванне». Разам з Бакіевым знаходзяцца яго родныя — усяго чатыры чалавекі.\nЭкс‑прэзідэнт Кыргызстана Курманбек Бакіеў знаходзіцца ў Мінску. Пра гэта заявіў Аляксандр Лукашэнка, адказваючы на пытанні дэпутатаў 20 красавіка.\n«Ноччу ў панядзелак я даручыў адпаведным службам, каб арганізавалі перапраўку Бакіева ў Мінск. Ён пра гэта прасіў, і не аднойчы. Уначы ў панядзелак ён быў у Мінску», - сказаў прэзідэнт. Сёння, па словах Лукашэнкі, "прызначаная медыцынская камісія, праведзена першаснае абследаванне сям'і Бакіева.\n«Сям’я, разумееце, у разабраным стане: дзеці бедныя, педыятры зараз там працуюць. Працуюць усе, хто павінен там працаваць, абследаванне праводзім у прэзідэнта ўсёй яго сям’і. Карціна невясёлая», — сказаў Лукашэнка.\n«Толькі чатыры чалавекі нам удалося прыняць у Мінску, і яны цяпер знаходзяцца ў нас пад абаронай нашай дзяржавы і асабіста вашага прэзідэнта», — заявіў беларускі кіраўнік.\nКалі Курманбеку Бакіеву «патрэбна будзе не толькі рэабілітацыя, але і медыцынская дапамога, мы яе абавязкова акажам», запэўніў Лукашэнка.\n7 красавіка Бакіеў быў зрынуты з пасады кіраўніка Кыргызстана. Адразу ён з’ехаў на поўдзень краіны, дзе знаходзіцца ягоны родавы аул. Але ніхто гарантаваць бяспеку экс-кандыдату не мог. 15 красавіка Бакіеў вылецеў у Казахстан, але ўсё разумелі, што гэта часовы прыстанак.\nУ панядзелак, 19 красавіка, прадстаўнік МЗС Казахстана Аскар Абдрахманаў паведаміў, што экс-кіраўнік Кыргызстана Курманбек Бакіеў пакінуў Казахстан, дзе ён — у горадзе Тараз — перабываў ад 15 красавіка.\nЯшчэ ў нядзелю,\n18 красавіка, Аляксандр Лукашэнка заявіў, што гатовы прыняць Бакіева ў Мінску: «Гэта маё асабістае рашэнне як кіраўніка дзяржавы».\n“Я хачу звярнуцца да кіргізскага народа: не дапусціце здрадніцтва свайму прэзідэнту. Гэта будзе самай жорсткай памылкай», – зазначыў Лукашэнка.\nЛукашэнка назваў падзеі ў Кыргызстане «антыканстытуцыйным дзяржаўным пераваротам» і абвінаваціў ЗША і Расію ў спрыянні яму.\nУ суботу ў інтэрнэце з’явілася, інфармацыя са спасылкай на крыніцу ў Казахстане, што Бакіеў вылецеў з Тараза ў Беларусь, але гэтая навіна была абвергнута Дзяржаўным памежным камітэтам і авіякампаніяй «Белавія».\nРашэнне прыняць Бакіева ў Беларусі, імаверна, выкліча новае абвастрэнне адносін з Расіяй.\nУ адрозненне ад Аскара Акаева, які знайшоў сабе прытулак у Маскве, Курманбек Бакіеў не мог на такое разлічваць. Масква не магла дараваць яму падман у пытанні вываду амерыканскай вайсковай базы, за што ён ужо атрымаў шчодры куш ад Крамля.\nСітуацыя ў самой Кіргізіі застаецца напружанай. Учора ў Бішкеку ў міжэтнічных канфліктах загінулі прынамсі 5 чалавек. Міліцыянты дабіліся адстаўкі міністра ўнутраных справаў часовага ўраду. Джалалабадская вобласць жа ўвогуле захоўвае вернасць Бакіеву.\nУчора ж у Бішкеку адбыўся пікет пратэсту супраць гатоўнасці Беларусі прыняць апальнага прэзідэнта.\n20.04.2010 / 16:16\nТрыўадным, як там былы Кіргызбашы Бакіеў пачуваецца? За чые грошы ён тут уладкаваўся - за падаткі беларусаў ці скрадзеныя ад кіргізаў грошы?\nнавошта?! / Адказаць\nвось табе маеш...\n20.04.2010 / 16:51\nБеларусь...дыктатараў "прибежыще" апошняе...


"Хочацца, каб пра сацыяльныя праблемы ўспаміналі не толькі падчас крызісу" | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / "Хочацца, каб пра сацыяльныя праблемы ўспаміналі не толькі падчас крызісу"\n"Хочацца, каб пра сацыяльныя праблемы ўспаміналі не толькі падчас крызісу"\nБяздомныя атрымліваюць еду на вуліцы / Reuters\nЯк у Мінску неабыякавыя медыкі і валанцёры дапамагаюць бяздомным.\nКожную суботу на працягу многіх гадоў у Міхайлаўскі сквер у цэнтры Мінска сцякаюцца бяздомныя — тут іх кормяць і раздаюць адзенне паслядоўнікі сусветнай ініцыятывы "Ежа замест бомбаў". Пару гадоў таму да ініцыятывы падключыўся праект "Вулічная медыцына": медыкі-энтузіясты выслухоўваюць скаргі пацыентаў, мераюць ім ціск і ўзровень цукру ў крыві, апрацоўваюць раны. Падчас пандэміі COVID-19, здаецца, такая дапамога асабліва каштоўная. Але, кажуць актывісты, гэта аднолькава важна заўсёды.\nУ Міхайлаўскім скверы бліжэй да абеду шматлюдна. На парапетах стаяць бакі з гарачай кашай, чай, іншыя прадукты, посуд. Крыху воддаль — людзі ў белых ахоўных касцюмах.\n"Ежа замест бомбаў" — не дабрачыннасць, а адкрытая акцыя. Тут не пра вобразы людзей, а само дзеянне", — тлумачаць сэнс таго, што адбываецца раздатчык ежы, адмаўляючыся фатаграфавацца.\nАкцыя выглядае арганізаванай. Пажылыя людзі стаяць у чарзе, акуратна ядуць на лаўках, смецце выкідваюць у сметніцы. "Каму гарбаты? Хлеб яшчэ застаўся", — падзывалі бліжніх мужчын актывісты.\n— Стаць актывістам можа хто захоча. У нас ёсць групы ў сацыяльных сетках і "Інстаграме", там ёсць спецыяльныя формы для заяўкі, проста дастаткова яе запоўніць, і мы звяжамся, — расказвае ананімны актывіст. — Аказваць дапамогу можна якую заўгодна, але для пачатку лепш спісацца, паспрабаваць што-небудзь дробнае, паглядзець, падабаецца такое ці не падабаецца.\nУся ежа ў актывістаў набытая за ўласныя грошы на рынках. "Мы самі гатуем, самі мыем посуд, збіраем адзенне ў розных дабрачынных арганізацыях і потым усё раздаём".\nСёння тых, хто жыве ў нястачы, у парку, па нашых падліках, чалавек 30. Людзі рознага ўзросту і полу. У асноўным, як кажуць валанцёры, прыходзяць адны і тыя ж. І гэта не толькі бяздомныя, а яшчэ і тыя, каму элементарна не стае сродкаў на ежу.\nВаланцёры раздаюць дапамогу бяздомным / Reuters\n— Не сварыцеся, не пхайцеся, захоўвайце адлегласць адзін метр! — чуваць выкрыкі актывістаў.\nПадчас раздачы ежы падыходзім да трох дзяўчат у белых халатах. Яны сёння валанцёры "Вулічнай медыцыны". Праект чымсьці падобны да "Ежы замест бомбаў". Гэта такая ж ініцыятыва, але фармальны лідар там усё ж ёсць.\nКарына Радчанка — студэнтка лячэбнага факультэта медуніверсітэта, цяпер працуе медсястрой.\n— Так, мы таксама ініцыятыва. Я даўно ведала пра тое, што існуе ініцыятыва па раздачы ежы, — кажа Карына. — Перад тым як запусціць свой праект, наведвалася ў паркі, даведвалася, на што хварэюць гэтыя людзі, у чым маюць патрэбу. І вырашыла пачаць дапамагаць. У 2018 годзе я стварыла гэты праект, пачаць працаваць параллельна з "Ежа замест бомбаў", таму што гэта самы зручны спосаб дапамагчы бяздомным, якія ў гэтым маюць вялікую патрэбу.\nКарына расказвае, што цяпер у камандзе больш за 20 чалавек. У аснове сваёй гэта дактары, але ёсць і тыя, хто выступае ў ролі асістэнтаў і не звязаны з медыцынай: аглядам хворых і выдачай лекаў не займаецца, а займаецца сацыяльнымі сеткамі ці проста запаўненнем картак уліку.\n— Бяздомныя і маламаёмасныя людзі самыя ўразлівыя ў перыяд пандэміі. Яны не могуць звярнуцца ў паліклінікі. Мне хацелася, каб яны таксама маглі паклапаціцца пра сваё здароўе. Мы не можам праводзіць хірургічныя ўмяшанні або раздаваць рецептурныя лекі. Мы аказваем першую дапамогу — кроплі для носа, вачэй, вушэй, супрацьпрастудныя прэпараты. Можам заняцца апрацоўкай ран або перабінтаваць.\nНатхнілі яе на добрую справу замежныя калегі — Інстытут вулічнай медыцыны ў ЗША і Дабрачынная бальніца ў Расіі.\n"Апошнім часам на нас звярталі ўвагу ў СМІ, але гэта ўсё праз цяперашні хайп медыцыны. Мы дзейнічаем з 2018 года, а ідэя з'явілася яшчэ раней".\nУ самым пачатку мінчанка толькі давала кансультацыі. Потым сабрала спецыяльную аптэчку. Лекі купляла за ўласныя сродкі і была адна, але пазней падключыліся неабыякавыя. У 2019-м кавярня TIDEN пагадзілася размясціць у сябе невялікую каробку для збору прэпаратаў, Карына змагла дамовіцца з таварыствам ананімных алкаголікаў.\n— У нас ёсць спецыяльны адсек на аптэчцы, які называецца "магія". Вельмі часта да нас падыходзяць людзі больш не па медыцынскую падтрымку, а чалавечую — пагаварыць, атрымаць крыху ўвагі. "Магія" — гэта вітамінкі, якія выклікаюць эфект плацэба, — усміхаецца дзяўчына.\nПа словах Карыны, у бяздомных тыя ж хваробы, што і ў іншых людзей. У многіх праблемы з ціскам, страўнікам. Ёсць і хірургічныя паталогіі.\n— Калі ў чалавека раны, апёкі, мы накіроўваем у траўмапункт, патрэбна экстранная дапамога — выклікаем "хуткую", — кажа Карына. — Але апрацаваць рану, перабінтаваць мы можам.\nКарына спачатку нікому не расказвала пра свой занятак. Пра гэта многія ведаюць, але на сваю карысць гэта яна ніяк не выкарыстоўвае, да экзаменаў даводзіцца рыхтавацца і здаваць іх, як усім.\n— Далучыцца да нас можа любы ахвотны. У нас ёсць спецыяльны валанцёрскі чат, мы там размаўляем, расказваем пачаткоўцам, як працуе праект, многае тлумачым.\n— Ці праўда, што тыя людзі, якія прыходзяць сюды па дапамогу, жывуць так проста таму, што ім так зручна жыць?\n— Не зусім так. Акрамя даху над галавой, ім патрэбны сацыялізацыя і рэабілітацыя. Перапляценні лёсу ў многіх такія, што яны страцілі сацыяльныя сувязі, дакументы. Іх нават медыкі абслугоўваюць неахвотна, яны нават у паліклініку без праблем не могуць звярнуцца.\n"Дзяўчаткі, а якое абязбольвальнае ў вас ёсць? — падчас размовы да нас падыходзіць мужчына па дапамогу. У яго на назе вялікі апёк, ён перанёс перасадку скуры, рана зарубцавалася, але працягвае балець: — Ды не дапамогуць мне вашы мазі, я столькі ўсяго пераспрабаваў... Я калонію прайшоў... Дайце якое-небудзь абязбольвальнае".\nНаўрад ці нешта з арсенала Карыны дапаможа суцішыць боль, Тым не менш мінчанка з памочніцай наносяць загойвальную мазь, перавязваюць раны, укамплектоўваюць пакет бінтамі. Праз некалькі хвілін гэты ж мужчына ў знак падзякі прыносіць дажджавы плашч: "Вазьміце, каб пад дажджом не стаяць, вам спатрэбіцца".\nЗа мінулыя пяць месяцаў "Вулічная медыцына" правяла сотні кансультацый.\nВакол вулічных медыкаў збіраецца народ, жанчыны просяць памераць ціск. Хоць Карына і прыходзіць крыху раней у парк, каб паспець аказаць дапамогу да таго моманту, як пачнуць раздаваць ежу, — ахвотных хоць адбаўляй.\n"9 траўня раздавалі бясплатную кашу. Дык ведаеце, хто туды палез самым першым? Валютчыкі. Я гляджу і думаю, госпадзе, самыя бедныя! Валютчыкі", — дзеліцца назіраннем мужчына ў чарзе па ежу. Хтосьці падтрымлівае, хтосьці думае пра сваё.\n— Мы дапамагаем бяздомным і маламаёмасным чым можам, але абсалютна без пазіцыі "зверху", — кажуць на раздачы. — Нікому нічога не навязваем. Цяпер да нас прыходзіць шмат новых людзей, пытаюцца, чым дапамагчы. Гэта добра, але хацелася б, каб пра сацыяльныя праблемы ўспаміналі не толькі падчас крызісу.\nХвілін 40 на ўсё, і Міхайлаўскі сквер заціхае. Яшчэ крыху — і ўсе разыдуцца. "Ежа замест бомбаў" — мыць посуд і рыхтавацца да заўтрашняга дня, "Вулічная медыцына" — рыхтавацца да экзаменаў, маламаёмасныя — у сацыяльную сталовую або насустрач надзеям.\nДаведачна: у Мінску раздача ежы і адзення праходзіць штотыдзень у суботу (у 13:20 у Міхайлаўскім скверы, у 15:00 у скверы Сімона Балівара) і нядзелю (у 14:00 каля станцыі метро "Усход").


01 жнівень 2018, 08:46\nНатуральна, на першым месцы ў нас вада. Яна на гэтым месцы павінна быць, дарэчы, у любы сэзон.\nЗдароваму даросламу чалавеку патрэбна, у сярэднім, 1,5-2 літры вады штодзень.\nНайлепшая вада — гэта вада з прыродных крыніцаў. Яна таксама называецца «крынічная вада», або «калодзежная вада» Крынічная вада фільтруецца натуральным чынам, яна ўзбагачаецца кіслародам і мінэраламі ад прыроды. Гэтая вада не ўступае ў кантакт з нашым забруджаным асяродзьдзем. Акрамя таго, яна надзвычай багатая мінэраламі, такімі як магнiй, сера і кальцый.\nШто тычыцца мінэральнай вады, то, як вынікае зь яе назвы, яна ўтрымлівае павышаную колькасьць мінэралаў. Хоць мінэральная вада тыпу «Есентукі» і «Нарзан» і прадаецца свабодна ў крамах, яе ня варта піць бяз рады лекара-тэрапэўта. Асабліва гэта тычыцца людзей з хранічнымі захворваньнямі сэрца, нырак і страўнікавага тракту.\nБольш падрабязна пра тое, якую ваду варта піць, а якую — не, чытайце тут.\n2. Гранатавы сок\nЛета прыносіць ня толькі сьпякоту, але і вялікую колькасьць ультрафіялету, які ў лішку шкодны для скуры і агульнага здароўя. Шматлікія клінічныя дасьледаваньні з выкарыстаньнем экстракту граната паказваюць, што гранат запавольвае пігмэнтацыю скуры, выкліканую ўльтрафіялетавым апраменьваньнем. Гэта адбываецца за кошт антыаксыдантаў. Сваім моцным антыаксыдантным уласьцівасьцям гранат абавязаны ўнікальнаму паліфэнольнаму комплексу, які ўключае тлустыя кіслоты, пунікалягіны, дубільныя рэчывы, элягавую кіслату і антацыяны. Элягітаніны зьяўляюцца асноўнымі паліфэноламі пладоў граната і ягонага соку, дзякуючы ім гранат мае такое ўмацавальнае ўзьдзеяньне на здароўе.\n3. Таматны сок\nТаматны сок утрымлівае каратэноід лікапін. Пра лікапін вядома, што ён таксама эфэктыўна процістаіць ультрафіялетаваму пашкоджаньню скуры. Дарэчы, лікапін зьяўляецца ліпафільным ("любіць тлушч"). На практыцы гэта азначае, што ў таматны сок добра дадаць пару кропляў алею.\nТаматны сок таксама зьяўляецца добрай крыніцай калію. Калій адказвае за балянс вадкасьці ўнутры клетак.\n4. Абястлушчаны кефір\nКефір добра спаталяе смагу. Кефір утрымлівае карысныя бактэрыі, якія дабратворна ўплываюць на флёру кішачніка. Абястлушчаны кефір, да таго ж, утрымлівае бялок высокай якасьці, невялікую колькасьць хутказасваяемых вугляводаў (паліва для нашага мозгу), а таксама кальцый і вітамін D.\n5. Зялёная гарбата\nЗялёная гарбата — крыніца унікальных поліфэнолаў EGCG, якія таксама спрыяюць абароне скуры ад ультрафіялетавага апраменьваньня. Зялёная гарбата да таго ж вельмі багатая на мінэрал марганец і, у залежнасьці ад гатунку, утрымлівае да 50% сутачнай нормы на адзін кубак. Ахалоджаная зялёная гарбата можа стаць цудоўнай альтэрнатывай да так званага айс-ці. Проста заварыце гарбату, дайце ёй настаяцца, дадайце травы, спэцыі і садавіну паводле вашага густу (напрыклад, мяту, імбір, кавалачкі памяранца або цытрыны), і, калі хочацца, трохі мёду. Дайце астыць. Падавайце з лёдам.\nХалоднае піва ў сьпякоту можа спаталіць смагу і падараваць адчуваньне доўгачаканай прахалоды, але гэта адчуваньне працягнецца нядоўга.\nАлькаголь не пакрывае нашу патрэбу ў вадкасьці, ён якраз наадварот прыводзіць да абязводжваньня. Акрамя таго, алькаголь ап’яняе і дае дадатковую нагрузку на сэрца і сасуды.\n2. Сокі з садавіны\nСок з садавіны\nАд сокаў з садавіны я рэкамэндую адмовіцца. Па-першае, яны ўтрымліваюць шмат калёрый. У сярэднім, у адной шклянцы соку каля 150 калёрый, гэта параўнальна з двума кавалкамі хлеба, дзьвюма невялікімі бульбінамі або дзьвюма шакаляднымі цукеркамі. Па-другое, садавінавыя сокі ўтрымліваюць вялікую колькасьць (натуральнага) цукру, які неадкладна паступае ў кроў і выклікае скачок цукру ў крыві. За скокам — такі ж хуткі спад, у выніку чаго вы адчуваеце стомленасьць, недахоп канцэнтрацыі і гэтак далей. Заўсёды лепш зьесьці цэлы плод, чым выпіць выціснуты з яго сок.\nЗдаецца, усё ўжо даўно ведаюць, што газаваныя напоі тыпу «Кока-кола», «Фанта», «Спрайт» і г.д. складаюцца з выключна шкодных інгрэдыентаў, самы галоўны зь якіх — цукар. Але на ўсялякі выпадак паўтару: ад гэтых напояў варта адмовіцца цалкам.\n4. Напоі «лайт»\nГазіроўка «лайт» — ня лепей за звычайную. Я рэкамэндую ўвогуле адмовіцца ад прадуктаў з утрыманьнем сынтэтычных падсалоджвальнікаў.\nПадсалоджвальнікі дадаюцца ў прадукты харчаваньня вытворцамі, каб зрабіць прадукты салодкімі бяз цукру. Усім падсалоджвальнікам прысвоены E-нумар. Возьмем для прыкладу адзін з самых часта ўжываных падсалоджвальнікаў — цыклямат (E952). Цыклямат у 30-50 разоў саладзейшы за цукар. Цыклямат натрыю зьявіўся на рынку ЗША пасьля яго зацьвярджэньня Адміністрацыяй харчовых прадуктаў і мэдыкамэнтаў (FDA) ў 1951 годзе. У 1970-я справаздача аб росьце выпадкаў раку мачавога пухіра ў пацукоў і малпаў, якім уводзілі сумесі цыклямату і сахарыну (10: 1) прывяла да забароны на цыклямат у харчовай прамысловасьці ў ЗША і шэрагу іншых краінаў. Варта адзначыць, што цыклямат па сёньняшні дзень цалкам забаронены ў ЗША. Напрыклад, кампанія Кока-Кола, якая выкарыстоўвае цыклямат у сваёй эўрапейскай прадукцыі, замяняе яго на іншы штучны падсалоджвальнік у ЗША. FDA лічыць, што цыклямат можа быць патэнцыйным канцэрагенам, мець нэгатыўны эфэкт на сардэчна-судзінную сыстэму і быць таксычным для яечкаў. Амаль ва ўсіх іншых краінах сьвету цыклямат да гэтага часу выкарыстоўваецца, часта ў спалучэньні зь іншымі падсалоджвальнікамі. Больш падрабязна пра цыклямат чытайце тут.\n5. Кактэйлі з марозіва ці малака\nКактэйлі з малака\nМарозіва, па-першае — прадукт калярыйны. Па-другое, яно ўтрымлівае вялікую колькасьць цукру, а таксама іншых шкодных інгрэдыентаў. Па-трэцяе, марозіва багатае на насычаныя (чытай: шкодныя) тлушчы.\nШто тычыцца малака, то яно зусім не такое карыснае, як прынята лічыць. Узьнікае ўсё больш навуковых доказаў таго, што спажываньне малака спрыяе астэапарозу і заўчаснаму старэньню арганізма. Больш падрабязьней пра шкоду малака чытайце тут.


На контроле — безопасность на посевной | Лепель. Лепельский край. Районная газета\n12.04.2019 209 Лепельскi край Комментариев нет\n“Забеспячэнне здаровых і бяспечных умоваў працы пры правядзенні веснавых палявых работ” — тэма раённага навучальнага семінара, які адбыўся ў райвыканкаме.\nМерапрыемства праводзілі начальнік аддзела сацыяльна-працоўных адносінаў упраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама Сяргей Макарскі, спецыяліст па гігіене працы ДУ “Лепельскі раённы цэнтр гігіены і эпідэміялогіі” Наталля Тарасава і начальнік раённай інспекцыі энерганагляду Ігар Перхуровіч. Да ўдзелу былі запрошаны профільныя спецыялісты сельгасарганізацый: інжынеры па ахове працы, галоўныя інжынеры і загадчыкі майстэрняў.\nПершым выступіў Ігар Перхуровіч, які засяродзіў увагу на электрычнай бяспецы:\n— Як толькі вернецеся ў свае рамонтна-механічныя майстэрні, прашу вас перагледзець усю электрычную праводку, вілкі, разеткі, праверыць электрапрыборы, а таксама ўменне вашых работнікаў правільна карыстацца ўсім гэтым. Удар токам — гэта заўсёды траўма, толькі яна можа адрознівацца па цяжкасці. Нярэдкія і смяротныя зыходы, мы маем статыстыку па раёне, вобласці і рэспубліцы. На шчасце, у апошнія гады на Лепельшчыне падобныя выпадкі не фіксаваліся, але пільнасць усё роўна не зашкодзіць. Другая важная тэма — лініі электраперадач (ЛЭП), якія праходзяць па палях, фермах і ўздоўж вясковых дарог. Па тэрыторыі раёна пралягаюць паветраныя ЛЭП, па якіх бяжыць ток напружаннем 10, 35 і 110 кілавольт. Адзін кілавольт — гэта тысяча вольт. Уяўляеце сабе, які ўдар можа нанесці ток напружаннем у 110 тысяч вольт!? Таму вельмі важна навучыць механізатараў правільна паводзіць сябе ў выпадку наезду сельгастэхнікі на апору ЛЭП. Нельга спрабаваць штосьці рабіць самастойна, нават з кабіны трактара вылазіць. Самым правільным варыянтам паводзін будзе патэлефанаваць сваім кіраўнікам — кожны мае мабільны тэлефон, а яны паведамяць нам. Самае галоўнае патрабаванне ў час працы з электрапрыборамі — акуратнасць і ўважлівасць, толькі так мы зможам звесці да мінімуму пагрозу няшчасных выпадкаў.\nНаталля Тарасава звярнула ўвагу на забеспячэнне работнікаў сродкамі аховы працы. У першую чаргу гэта датычыць рабочай вопраткі і абутку, пальчатак і рукавіц. У рамонтных майстэрнях павінны быць вада і ў абавязковым парадку — мыйныя сродкі, каб пасля працы чалавек мог памыць рукі.\n— Асаблівую ўвагу звяртаю на забеспячэнне адзеннем работнікаў, якія задзейнічаны на пратручванні насеннага збожжа, — сказала Наталля Ягораўна. — Здараліся выпадкі, калі чалавек прыходзіў на склад ці іншы пункт, там адпрацоўваў змену і, не пераапрануўшыся, вяртаўся дахаты. Уявіце сабе карціну, калі мужчына зняў куртку, у якой увесь дзень працаваў з ядахімікатамі, і павесіў яе на вешалку ў калідоры. На першы погляд, нармальна. Аднак жа побач, на той жа вешалцы вісяць курткі яго жонкі і дзяцей. Сям’я падвяргаецца рызыцы атручвання. Дапускаю, што работнік ставіць сваю сям’ю пад пагрозу ненаўмысна, проста па звычцы прыйшоў дахаты і распрануўся. Аднак жа кіраўнікі арганізацый, прадпрыемстваў павінны навучыць іх, нагадаць, як правільна і, галоўнае, бяспечна працаваць. Вельмі важна таксама стварыць умовы для бяспечнай працы. А гэта значыць — забяспечыць работніка адзеннем, якое ён будзе выкарыстоўваць толькі ў працы з ядахімікатамі і пакідаць яго там, ідучы дахаты ў чыстым.\nУдзельнікі семінара ўзнялі шэраг актуальных пытанняў. Напрыклад, агучана праблема з праходжаннем медыцынскага агляду. Часта чалавеку не хапае і дня, каб абысці ўсіх унесеных у абыходны ліст спецыялістаў. Работнік замест таго, каб працаваць, вымушаны яшчэ дзень, а то і два затрачваць на паход у паліклініку — людзі наракаюць на нездавальняючую арганізацыю працэсу. Пры гэтым медыцынская ўстанова выстаўляе рахунак за свае паслугі. Напрыклад, КУВСГП “Лепельскае”, дзе медагляд патрэбна прайсці больш чым 50 работнікам, павінна заплаціць каля 2,3 тысячы рублёў.\nЯшчэ адным вострым фактарам з’яўляецца недахоп абаротных сродкаў у сельгасарганізацыях. Адзін з удзельнікаў семінара заўважыў:\n— Калі б у нас былі ў наяўнасці грошы, мы б набылі спецвопратку, мыйныя сродкі, яшчэ лепей абсталявалі б пакоі адпачынку, набылі б пральныя машыны. Нам жа пакуль толькі ледзь хапае грошай на набыццё неабходных запчастак, пакрышак, стоек культыватараў, наканечнікаў, сашнікоў падшыпнікаў, сальнікаў — без гэтага тэхніка ў поле папросту не выедзе.\nНа здымку: удзельнікі навучальнага семінара.\n← Секрет кулинарного искусства лепельчанки\nБерегите цветы →


Рэзідэнцыя Дзеда Мароза ў сафары-парку сустрэла першых наведвальнікаў - фота - 14.12.2020, Sputnik Беларусь\nНепадалёк ад аграгарадка Ляскавічы размясцілася рэзідэнцыя Дзеда Мароза. Як яна выглядае і чым забаўляюць яе гасцей - глядзіце ў фотастужцы Sputnik. 14.12.2020, Sputnik Беларусь\nновы год - 2021, дзед мароз, у беларусі, мультымедыя\n© Sputnik Виктор ДрачевДругі год запар адкрылася недалёка ад аграгарадка Ляскавічы рэзідэнцыя Дзеда Мароза.\n© Sputnik Виктор ДрачевПраграма наведвання пачынаецца з экскурсіі па капішча, месцы, дзе ў старажытныя часы размяшчалася месца пакланення багам славянамі-язычнікамі.\n© Sputnik Виктор ДрачевПавязаўшы рознакаляровыя стужачкі на дрэвах і канатах, госці па паганскім абрадзе могуць загадаць любыя свае навагоднія жаданні паганскім багам.\n© Sputnik Виктор ДрачевГасцей прывозяць да хаткі бабы Ягі, якую акрамя гаспадыні насяляюць зробленыя з дрэва скульптуры міфічных Лесавіка, Аўкі, Кікімары, Русалкі і падманшчыца Маны.\n© Sputnik Виктор ДрачевЗатым на аўтобусе запаведніка пачынаецца гадзіннае падарожжа па сафары-парку.\n© Sputnik Виктор ДрачевЧаста можна сустрэць высакародных аленяў і еўрапейскіх казуль, ласёў і дзікоў, зайцоў і лісіц, якія вольна гуляюць па лесе.\n© Sputnik Виктор ДрачевУ мінулым годзе ў святочныя дні Каляд і Новага года тут пабывала больш за 15 тысяч наведвальнікаў.\n© Sputnik Виктор ДрачевТут праходзяць конкурсы, спаборніцтвы, песні і танцы каля навагодняй прыгажуні елі.\n© Sputnik Виктор ДрачевПа звычаі Дзед Мароз запальвае святочныя агні, а баба Яга і Кікімара спрабуюць яму перашкодзіць у гэтым.\n© Sputnik Виктор ДрачевАле, як заўсёды, у казцы перамагае дабро.\n© Sputnik Виктор ДрачевУсе персанажы рэзідэнцыі ў звычайным жыцці супрацоўнікі нацпарка Прыпяцкі. Вядучы інжынер па ахове працы Мікалай Дзербень другі год паспяхова спраўляецца з галоўнай роляй Дзеда Мароза. А Снягурка - Таццяна Новікава - працуе ў запаведніку эканамістам.\n© Sputnik Виктор ДрачевЯшчэ адзін з галоўных персанажаў цяперашняга Новага года Бык - інжынер паляўнічай гаспадаркі Уладзіслаў Палуян літаральна вынес на сваіх волатаўскія руках Снягурку з рэзідэнцыі да гасцей свята.\n© Sputnik Виктор ДрачевНавуковы супрацоўнік Алеся Ільінская пераапранаецца ў Кікімару, а яе сяброўка баба Яга - Надзея Салаўян працуе бухгалтарам. Бухгалтар і Вольга Савошка, абрала ролю Ружовай Свінні.\n© Sputnik Виктор ДрачевПасля забаў каля елкі ўсіх гасцей чакае гарачая гарбата з блінамі.


Святкаванне Новага году ледзь не скончылася смерцю для цэлай сям’і з Гомельскай вобласці.\nЯк стала вядома «Моцным навінам», у гэты дзень, у пасёлку Ветка, непадалёк ад Буда-Кашалёва Гомельскай вобласці, 40-гадовы пʼяны мужчына спрабаваў забіць сваю сямʼю і знаёмага, які знаходзіўся ў іх у гасцях.\nЗнаходзячыся ў нецвярозым стане, ён зачыніў звонку дзверы свайго дома, пасля чаго абліў сцены і вокны будынка бензінам і падпаліў. У доме знаходзілася яго 33-гадовая жонка, 11-гадовы сын і знаёмы. Матывы ўчынку следству пакуль не вядомыя.\nТрагедыі не здарылася – людзі, што знаходзіліся ўнутры, патушылі вогнішча самастойна, да прыбыцця ратавальнікаў. Падпальшчык арыштаваны і цяпер знаходзіцца ў СІЗА.\nТэгі: Гомельшчына, здарэнні, пажар


Някляеў: я, новы прэзідэнт, адмяню страх у беларускім грамадстве - Telegraf.by\nНякляеў: я, новы прэзідэнт, адмяню страх у беларускім грамадстве\nВыступаючы раніцай 23 лістапада ў эфіры Беларускага радыё, кандыдат у прэзідэнты Уладзімір Някляеў заявіў, што мае намер выкараніць страх, што пануе ў Беларусі. "Я, новы прэзідэнт Уладзімір Някляеў, адмяню гэты страх. Кожны будзе вольны казаць тое, у чым перакананы, і так, як лічыць патрэбным, дзейнічаць", - сказаў лідар грамадзянскай кампаніі "Гавары праўду!".\nПаводле слоў кандыдата, у выпадку абрання прэзідэнтам ён гарантуе захаванне правоў чалавека, якія будуць «захоўвацца законам непарушна». У планах палітыка ўнясенне змяненняў у палітычную сістэму Беларусі, сутнасць якіх заключаецца ў выразным падзеле ўладаў, што ў далейшым «нават тэарэтычна не дазволіць вярнуцца да дыктатуры — ніколі і нікому».\nНякляеў: галасуйце за Някляева, гэта значыць — за развіццё\n«У нас усё падпарадкоўваецца палітыцы, дакладней, таму, што прыдумае кіраўнік беларускай дзяржавы. А ён прыдумаў стабільнасць, якая насамрэч — застой», — лічыць Уладзімір Някляеў. Кандыдат прагназуе, што ў наступным годзе «абваліцца: спачатку эканоміка, потым палітыка, ідэалогія, а потым і сама дзяржава. Калі вы гэтага не хочаце, галасуйце за Някляева, а гэта значыць — за развіццё».\nЛідар кампаніі «Гавары праўду!» падверг крытыцы дзейнага прэзідэнта Беларусі за адмену льгот для пенсіянераў, студэнтаў, пацярпелых ад аварыі на ЧАЭС. Па словах кандыдата, з дзеянняў Аляксандра Лукашэнкі вынікае, што «любіць ён не пенсіянераў і не студэнтаў, а толькі самога сябе, прэзідэнта», перадаюць «Беларускія навіны».\nКандыдат у прэзідэнты падкрэсліў, што «не трэба баяцца пераменаў» і што дзейны прэзідэнт не здольны памяняць сваю свядомасць, якая «застаецца савецкай», і таму «трэба мяняць яго (Аляксандра Лукашэнку — Тэлеграф) самога, ён стаў перашкодай на нашым шляху». Пры гэтым Уладзімір Някляеў лічыць, што варта захаваць усё лепшае, што было зроблена за час прэзідэнцтва Аляксандра Лукашэнкі.\nЗакранаючы пытанні знешняй палітыкі, Уладзімір Някляеў адзначыў, што не з’яўляецца прыхільнікам рэзкага павароту ад Расіі.\nНякляеў: я ўжо даўно займаюся не песнямі, не паэзіяй, а палітыкай\n«Я той самы Уладзімір Някляеў, і іншага Уладзіміра Някляева ў Беларусі няма. Але я ўжо даўно займаюся не песнямі, не паэзіяй, а палітыкай, таму што паэзія наша жыццё можа ўпрыгожыць, але не змяніць. А я хачу яго змяніць, палепшыць і ведаю — як. І калі хтосьці вам будзе казаць, што паэт Уладзімір Някляеў мала што разумее ў палітыцы і не можа быць прэзідэнтам — не верце, бо я ўжо даказаў, што я на самой справе палітык», — растлумачыў кандыдат на прэзідэнцкі пост.\nУладзімір Някляеў нагадаў слухачам, што ён з’яўляецца кіраўніком грамадзянскай кампаніі «Гавары праўду!» і запэўніў, што, паколькі яго рэйтынг «нашмат большы, чым рэйтынг любога іншага суперніка Лукашэнкі», то ён мае «найбольшы шанец не перамогу».\nНякляеў: першым будзе закон аб малым і сярэднім бізнэсе\n«Першым законам, які распрацуе парламент і падпіша прэзідэнт, будзе закон аб малым і сярэднім бізнэсе. Менавіта ён быў рухавіком эканомікі ва ўсіх краінах, якія выходзяць з савецкай сістэмы, і прывёў да поспеху», — сказаў Уладзімір Някляеў.\nТаксама лідар кампаніі «Гавары праўду!» паабяцаў у выпадку абрання на пасаду прэзідэнта надаць асаблівую ўвагу развіццю сістэмы аховы здароўя, вярнуць, «калі не ўсе адразу, то часткова», насельніцтву ўклады, зробленыя ў савецкі час і вылучаць маці пры нараджэнні дзіцяці 25 тыс. даляраў.\n«Гэта не значыць, што гэтыя грошы будуць выдадзены ўсе адразу, каб шчаслівы бацька аднойчы ўзяў іх і прапіў. Яны будуць выдаткоўвацца паступова і менавіта на патрэбы дзіцяці», — падкрэсліў кандыдат.


Будзьма беларусамі! » Беларусы Канады ўспомнілі пра Курапаты ля Беларускага крыжа ў Мідлэндзе\n18.06.2018 | Беларусы свету\nБеларусы Канады ўспомнілі пра Курапаты ля Беларускага крыжа ў Мідлэндзе\nНа выходныя беларусы Канады ажыцьцявілі традыцыйную пілігрымку да Беларускага памятнага крыжа, што ў Прошчы пакутнікаў у Мідлэндзе ля возера Гурон – паведамляе Свабода.\nНа малебен за Беларусь, які адслужыў архіяпіскап Наваградзкі і Паўночна-Амэрыканскі Сьвятаслаў, сабралася каля 40 чалавек. Сустрэча праходзіла побач зь яшчэ адным мэмарыяльным крыжам. Ён быў пастаўлены ў 1995 годзе беларусамі Канады на сёмыя ўгодкі адкрыцьця сьвету праўды пра Курапаты.\n— Тады, больш за дваццаць год таму, мы ня ведалі шмат якое праўды і пра чалавечыя страты ў Беларусі падчас панаваньня сталіншчыны, і пра рэальныя страты падчас Другой сусьветнай вайны. Цяпер вядома, як маніпулявалі статыстыкаю загінулых у мірны і ваенны пэрыяды часу з 1917-га па 1953 год, калі статыстыку закатаваных, расстраляных НКВД пераводзілі ў статыстыку ахвяраў тае страшэннае вайны, каб схаваць маштабы злачынстваў савецкага рэжыму, сьпіхнуўшы бальшыню рэпрэсаваных на гітлераўцаў, — кажа канадзкі беларус Аляксандар Кот.\nНа гранітным пастамэнце шасьціканцовы крыж, а на камені прымацаваная мэмарыяльная шыльда з надпісам на ангельскай, беларускай (лацінкаю) і францускай:\n«Памяці ахвяраў камуністычнага тэрору.\nСотні тысяч нявінных ахвяраў, расстраляных у Курапатах, сотні тысяч беларускіх навукоўцаў, настаўнікаў, пісьменьнікаў, паэтаў, сялян, работнікаў, замучаных у савецкіх астрогах, ссыльных лягерах Варкуты, Калымы й Салаўкоў — мы вас не забудзем!\n“Курапаты — дарога сьмерці” — сталіся сымбалем генацыду беларускага народу, учыненага над ім палітыкай савецкага рэжыму».\nСёлета Крыж адзначае свой 30-гадовы юбілей. Ён знаходзіцца ў мясцовасьці Мідлэнд, каля 100 км на поўнач ад Таронта, над возерам Гурон на маляўнічым лясістым узгорку. На самай гары стаіць касьцёл, а навакол яго разьмешчаныя крыжы альбо алтары розных нацыянальнасьцяў: італьянцаў, партугальцаў, славакаў, харватаў, палякаў, літоўцаў, славенцаў, філіпінцаў.


Туск адмяніў саміт Еўразвязу па Грэцыі\nМіністры фінансаў краін еўразоны вядуць «цяжкія перамовы» наконт таго, ці распачынаць новую праграму дапамогі для Грэцыі.\nСтаршыня Еўрапейскай рады Дональд Туск адмяніў саміт Еўразвязу, які мусіў распачацца сёння. Пры гэтым, як паведаміў Дональд Туск у Twitter, адбудзецца сустрэча лідараў 19 краін еўразоны і працягнецца да часу, «пакуль мы не скончым перамовы па Грэцыі».\nМіністры фінансаў краін еўразоны павінны вырашыць, ці даць старт новай праграме новай фінансавай дапамогі Грэцыі ці санкцыянаваць выйсце краіны з еўразоны.\nУ той жа час еўракамісар Валдыс Дамброўскіс па справах еўра і сацыяльнага дыялогу адзначыў, што наўрадці сёння Еўракамісія атрымае мандат на перамовы наконт трэцяга пакету дапамогі для Грэцыі. Пра гэта паведамляе France24.\nУ нас на суботу грэцкі парламент зацвердзіў план эканамічных рэформаў, прапанаваны прэм’ер-міністрам Алексісам Цыпрасам. Але паводле неафіцыйных паведамленняў, у суботу частка краін еўразоны палічыла прапановы Афінаў не дастатковыя. Ад Грэцыі патрабуюць гарантыі таго, што рэформы дакладна будуць праведзеныя.


У МЗС Францыі распавялі пра патрабаванні Расіі на перамовах у Мінску\n15.02.2015 / 17:35\nМіністр замежных спраў Францыі Ларан Фабіус распавёў журналістам некаторыя падрабязнасці перамоў у Мінску, паведаміўшы, што найбольшыя спрэчкі былі па двух пунктах.\nЛаран Фабіус і Франсуа Алянд у мінскім аэрапорце, Reuters.com\nПра гэта дыпламат, які ўдзельнічаў у мінскіх перамовах разам з прэзідэнтам Франсуа Аляндам, распавёў у эфіры тэлеканала iTele.\n«Дыялог з Расіяй быў дастаткова жорсткі», — падкрэсліў міністр. Пасля ён вынес гэтую фразу ў якасці рэзюмэ перамоваў, напісаўшы ў «Твітэры» на французскай: «З самага пачатку наша стаўленне было такім: дыялог і цвёрдасць».\n«Былі дзве ключавыя праблемы на перамовах — агульны кантроль за ўкраінскай-расійскай мяжой і спецыяльны статус Данбаса», — заявіў ён.\nУ прыватнасці, ён распавёў, што менавіта было каменем сытыкнення ў другім пытанні. «Словы (фармулёўка) былі асабліва важныя. Калі ты слухаеш ўкраінцаў, яны настойваюць, што павінен быць толькі тэрмін «дэцэнтралізацыя» (Данбаса)… Бярэ слова Расія — і настойвае, што павінна быць аўтаномія», — пераказаў Ларан Фабіус падрабязнасці дыялогу.\n«І Украіна, і Расія настойвалі, што гэта — гістарычна, культурна — адпаведна ўкраінскі або расійскі рэгіён», дадаў дыпламат.\nЯк вядома, у выніку, пры падтрымцы еўрапейскіх перамоўшчыкаў, ва ўзгодненым тэксце не аказалася згадак пра федэралізацыю або пра аўтаномію тэрыторый, непадкантрольных Украіне.


100 індыйская рупія у SGD\n100 INR у SGD - індыйская рупія у сінгапурскі даляр канвэртар валют\nНашы індыйская рупія да сінгапурскі даляр канвертара з'яўляецца ўдакладненых з абменнымі курсамі ад 09.07.2020. Увядзіце любую зададзеную суму, якая будзе канвертаваць ў полі злева ад індыйская рупія. Выкарыстоўвайце «своп валюты» -Кнопка зрабіць сінгапурскі даляр валюту па змаўчанні. Націсніце на сінгапурскі даляр або індыйская рупія, каб канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКурсы валют Абноўлена: 09.07.2020 15:22\n1,85217 SGD ($)\n1 INR = 0,018522 SGD\n53,990724 INR = 1 SGD\nВы выбралі зыходную валюту INR і мэтавую валюту сінгапурскі даляр з сумай 100 INR. Вы можаце выбраць абменныя курсы ў двух спісах для больш чым 160 міжнародных валют. Абменныя курсы абнаўляюцца з рэгулярнымі інтэрваламі і ў звычайнай колькасці прадстаўлены ў таблічнай форме. Вы таксама можаце ўбачыць гістарычныя курсы іншых наведвальнікаў.\nUSD 1 1.13401 1.25861 0.73918 0.00932 0.01335 0.71823\nEUR 0.88183 1 1.10987 0.65183 0.00822 0.01177 0.63335\nGBP 0.79453 0.90101 1 0.58730 0.00740 0.01060 0.57065\nCAD 1.35285 1.53415 1.70270 1 0.01261 0.01805 0.97165\nJPY 107.30896 121.68963 135.05967 79.32072 1 1.43210 77.07233\nINR 74.93145 84.97315 94.30915 55.38789 0.69828 1 53.81789\nSGD 1.39232 1.57890 1.75238 1.02917 0.01297 0.01858 1\nіндыйская рупія валюта ў Індыя. сінгапурскі даляр валюта ў Сінгапур. Сімвал INR з'яўляецца ₹. Сімвал SGD з'яўляецца $. Абменны курс для індыйская рупія быў актуалізаваны Juli 09, 2020. Абменны курс валюты для сінгапурскі даляр быў актуалізаваны Juli 09, 2020. Каэфіцыент INR мае 5 ўважаецца лічбаў. Каэфіцыент SGD мае 5 ўважаецца лічбаў.\n₹ 1000 $ 18.52\n$ 1 ₹ 53.99\n$ 5 ₹ 269.95\n$ 10 ₹ 539.91\n$ 50 ₹ 2,699.54\n$ 100 ₹ 5,399.07\n$ 250 ₹ 13,497.68\n$ 500 ₹ 26,995.36\n$ 1000 ₹ 53,990.72\nINR у AUDINR у BRLINR у CADINR у CNYINR у EURINR у HKDINR у MXNINR у RUBINR у UAHINR у VND


Навiны по тэме Гісторыя\n12:56 04 ліпеня 2020\nНацыянальны гістарычны музей Беларусі прадставіў наведвальнікам унікальны арнат - частку царкоўнага ўбору канца XVIII стагоддзя, дэкараваную ўстаўкамі слуцкіх паясоў, гэты рэдкі экспанат рэстаўратары аднаўлялі больш за год.\nПараднае ўбранне каталіцкага святара, якое складаецца з фрагментаў слуцкіх паясоў, было падорана музею ў такім сумным стане, што спецыялісты ставілі пад сумнеў саму магчымасць яго аднаўлення.\nНапрыканцы студзеня археолагі разам з дайверамі даследвалі ўмацаванні замку Жабер у Брэсцкай вобласці.\nПрэзідэнт пра Ціхановіча: чалавек вялізнага таленту і шчодрай душы\nАляксандр Лукашэнка выказаў спачуванні ў сувязі са смерцю народнага артыста Беларусі Аляксандра Ціхановіча.\nНароднага артыста Беларусі Аляксандра Ціхановіча, які памёр у ноч на суботу, успамінаюць яго блізкія сябры і калегі - удзельнікі легендарных ансамбляў "Верасы", "Песняры" і "Сябры".\nАпошняе інтэрв'ю Аляксандра Ціхановіча на радыё Sputnik Беларусь\nНародны артыст Беларусі Аляксандр Ціхановіч памёр у ноч на суботу ў 10-й гарадской клінічнай бальніцы Мінска ва ўзросце 64 гадоў, пра смерць свайго бацькі ў сацсетках паведаміла дачка артыста Анастасія Ціхановіч.\nКінарэжысёру Міхаілу Пташуку сёння споўнілася б 74 гады\nПакаленні беларусаў ведаюць фільмы Пташука "Чорны замак Альшанскі", "У жніўні 44-га..." і "Знак бяды".\nУ большасці сваёй эстонцы мала ведаюць пра Беларусь, у асноўным чэрпаючы інфармацыю з інтэрнэту. Глядзіце на відэа, што кажуць жыхары Эстоніі пра Беларусь.\nУ дзень памяці народнага артыста СССР Уладзіміра Мулявіна вядучы радыё Sputnik Беларусь Вячаслаў Шарапаў пагутарыў са старэйшай дачкой легендарнага музыкі Марынай Мулявінай і музыказнаўцам Вольгай Брылон.\nВысоцкі казаў, што беларуская мова прыгожая, як італьянская\nСваячка Высоцкага па бацькоўскай лініі мастацтвазнаўца Надзея Высоцкая распавяла, як праходзіў "кватэрнік" легендарнага барда на вуліцы Інтэрнацыянальнай і за што паэту так падабалася наша мова.\nУдзельнікі прэзентацыі змогуць не толькі ўбачыць рарытэт, але і з дапамогай фотаздымкаў прасачыць асноўныя этапы яго аднаўлення.\nДа мерапрыемства падрыхтавана выстава цікавых архіўных дакументаў, звязаных з тэматыкай даведніка.\nАрлоў: Вялікакняскую канцылярыю ВКЛ ахоўвала некалькі дзесяткаў катоў\nБеларускія дзеці гулялі не ў "вайнушку", а ў "Хадкевіча". Новыя гістарычныя цікавосткі чакаюць чытачоў кнігі "Айчына".\nПомнік-бюст беларускаму першадрукару можа з'явіцца ўжо ў 2017 годзе.\nУ архіўным відэа на Sputnik мінчанка знайшла свайго дзеда\nДзядуля жыхаркі Мінска быў другім сакратаром ЦК Кампартыі БССР, ён прымаў удзел у сустрэчы прэзідэнта ЗША Рычарда Ніксана ў ходзе яго візіту ў Мінск.\nМемарыяльная дошка першым беларускім дыпламатам з'явіцца ў Мінску\nНа вуліцы Рэвалюцыйнай на месцы размяшчэння Камісарыята па замежных справах Сацыялістычнай Савецкай Рэспублікі Беларусь з’явіцца мемарыяльная дошка.\nРолік "20 фактаў пра Беларусь" выйшаў на беларускай мове\nРолік, які раней распавядаў пра Беларусь на польскай мове, выйшаў ужо і на беларускай з рускімі субтытрамі.\nРэдкія долары можна ўбачыць на выставе ў Мінску\nДолары бываюць не толькі зялёнымі і не толькі з партрэтамі амерыканскіх прэзідэнтаў. Гэтая валюта дагэтуль ужываецца ў 26 краінах свету.\nКанстанцыя Буйло - знакамітая аўтарка верша "Люблю наш край", які стаў амаль народнай песняй.\nЗамежныя мовы даюць новыя магчымасці для пашырэння беларускага навуковага погляда на ўласную гісторыю.\nБеларускія навукоўцы не першы год вядуць плённую працу па выданні грунтоўнага атласа з мапамі па ўсіх перыядах гісторыі Беларусі.\nЯк святкавалі Новы год нашыя продкі\nВядучы радые Sputnik Беларусь Аляксандр Крывашэеў і карэспандэнт Юлія Хвошч распавядаюць пра гісторыю галоўнага зімовага свята.\nНясвіж запрашае адзначыць святы ў стыле Радзівілаў\nПалац Радзівілаў запрашае гасцей акунуцца ў атмасферу святаў і вясёлых забаваў часоў знакамітага магнацкага роду.\nХутка на экраны выйде прыгодніцкі фільм "Вікінг", дзе актрыса, якая родам з Светлагорску, сыграла знакавую для айчыннай гісторыі ролю полацкай князёўны Рагнеды.\nАлена Турава: прозвішча бацькі не было для мяне "ліфтам"\nДачка вядомага рэжысёра Віктара Турава прызналася ў інтэрв'ю Sputnik, што бацька адгаворваў яе ісці ў кіно і страшна ганарыўся, калі ў яго аднойчы спыталі, ці не ён бацька "той самай Туравай".


Мужчынскі трэнажорны зал & # 39; s цягліца без рукавоў з майкай без рукавоў Топ Бодзібілдынг Спорт Фітнес-камізэлька Бясплатная дастаўка - Планета Гейтс\nGym Men & # 39; s Мышцы Футболкі без рукавоў Футболка для бодзібілдынгу Спорт Фітнес-камізэлька\nSku: 16fb5348-0-колер-чорна-белы памер-м\nЧорны і белы / М - € 10.00 EURЧорны і белы / л - € 10.00 EURЧорны і белы / XXL - € 12.00 EURЧорны і жоўты / М - € 10.00 EURЧорны і жоўты / L - € 10.00 EURЧорны і жоўты / XL - € 12.00 EURЧырвоны і чорны / м - € 10.00 EURЧырвоны і чорны / л - € 10.00 EURЧырвоны і чорны / XL - € 12.00 EURЧырвоны і чорны / XXL - € 12.00 EURБелы і чорны / М - € 6.00 EURБелы і чорны / л - € 10.00 EURБелы і чорны / XL - € 12.00 EURБелы і чорны / XXL - € 12.00 EURЖоўты і чорны / М - € 10.00 EURЖоўты і чорны / л - € 10.00 EURЖоўты і чорны / XL - € 12.00 EURЖоўты і чорны / XXL - € 12.00 EURЧорны і белы / XL - € 12.00 EUR\nДобры дзень! Сардэчна запрашаем у наш магазін!\nЯкасць першае з самым лепшым абслугоўваннем. кліенты ўсе нашы сябры.\nДызайн адзення, 100% Brand New, высокая якасць!\nСтыль: Мода, Casual\nІснуе розніца 2-3% у адпаведнасці з інструкцыяй вымярэння.\nКалі ласка, праверце дыяграму вымярэння старанна, перш чым купіць тавар.\n1 цаля = 2.54 см\nЗвярніце ўвагу, што невялікая розніца ў колеры павінна быць прымальныя запазычанцамі да святла і экрану.\n1 x Модны мужчынскі трэнажорная зала


На сядзібе Агінскага ў Залессі працуе фотавыстава «Эпоха Агінскага: аднаўленне памяці» - Новости - Туризм и Отдых\nВыстава з’яўляецца творчым фотапраектам, які прысвечаны 250-годдзю з дня нараджэння славутага кампазітара Міхала Клеафаса Агінскага. Яна адлюстроўвае помнік гісторыка-культурнай спадчыны “Ансамбль былога палаца Агінскіх пачатку XIX стагоддзя” ў вёсцы Залессе Смаргонскага раёна. На фатаграфіях можна ўбачыць не толькі хараство беларускай прыроды, але і таленавітых, шчырых людзей гэтага краю, якія вызначаюцца адметнымі характарамі і адвечнымі думкамі пра будучыню сваёй краіны, людзей, далучаных да адраджэння ўнікальнай культурнай спадчыны, створанай родам Агінскіх.\nУ экспазіцыі Міхаіла Крыжаноўскага прадстаўлены работы ў наступных кірунках: фотарэпартаж, мастацкае фота, камп’ютарная графіка, фота, арт-аб’екты, інсталяцыі, жывапіс.\nЛюбімыя тэмы яго фатаграфій: краявіды, старадаўняя і сучасная архітэктура, флора, жанчына і прырода, фатаграфаванне карцін і другіх аб’ектаў мастацтва.\nМіхаіл Крыжаноўскі – удзельнік міжнародных і гарадскіх фотавыстаў і конкурсаў. Ён праводзіць персанальныя выставы і творчыя вечары ў бібліятэках і вучылішчах. Аўтарскія фотаработы знаходзяцца ў прыватных калекцыях Беларусі, Расіі, Украіны, Літвы, Польшчы, Германіі і Швецыі.\nАўтар фотавыставы ўдзельнічае ў дабрачынных праектах, арганізуе іх пры абласным і гарадскім таварыствах інвалідаў Мінска.\nУ аснову серыі фатаграфій пакладзены фотаматэрыялы, знятыя ў розныя гады. Натуральна, што ў прадстаўленым цыкле прысутнічаюць сюжэты, прысвечаныя актуальным пытанням захавання культурнага асяродку, паказаны стан палацавага ансамбля “Паўночныя Афіны”, яго мінулае і сучаснасць. У цыкле ёсць работы, прысвечаныя мясцінам Агінскіх на тэрыторыі Літвы (Вільнюс, Рэтавас, Тракай, Плунге і інш.)\nЯк адзначаецца ў рэцэнзіі да фотапраекта, тэхніка фатаграфіі спалучае ў сабе жывапісныя і графічныя магчымасці: лёгкасць і імправізацыйнасць малюнка з каларыстычным багаццем, якое не саступае магчымасці традыцыйных тэхнік выяўленчага мастацтва. Выставу плануюць паказаць у Беларусі, Літве, Польшчы, у сталіцах і мясцінах, дзе жыў і тварыў Міхал Агінскі і яго родныя.\nФатаграфіі Міхаіла Крыжаноўскага не пакідаюць гледача раўнадушным. На здымках можна ўбачыць досвітак і захад сонца, усмешку чалавека і шмат чаго іншага, што прымушае кожнага з нас узірацца ў фатаграфіі і задумвацца над сэнсам жыцця, што і робіць заўжды фотамастак. Неабходна адчуваць пульс жыцця вакол сябе, тады і будзе давер да фота як да мастацкага твора.\nУпершыню Міхаіл Крыжаноўскі ўзяў фотакамеру ў рукі ў сем гадоў. І вось так пастаянна яны, чалавек і фотакамера, разам ідуць па жыцці, асэнсоўваюць яго і натхняюцца самі мастацтвам! Як сцвярджаюць спецыялісты, сёння непрафесійная фатаграфія і кіно сталі ва ўсім свеце самастойнай галіной сучаснай мастацкай культуры. З усіх самадзейных відаў мастацтва кінематограф і фатаграфія займаюць асобае месца не толькі ў сілу масавасці: людзі з кінакамерай і фотаапаратам знаходзяцца ў гушчы падзей. Ім удаецца адлюстраваць імгненні і падзеі, якія далёка не заўсёды даступныя прафесіяналам.\nСімвалічны той факт, што выстава “Эпоха Агінскага: Аднаўленне памяці” ладзіцца ў 2015 годзе, калі міжнародная супольнасць адзначае 250-годдзе з дня нараджэння Міхала Клеафаса Агінскага. Шэраг работ Міхаіла Крыжаноўскага прысвечаны нашаму знакамітаму кампазітару, які ў свой час жыў у Залессі і Рэтавасе на тэрыторыі сучаснай Літвы. Звышзадачай фотамастака з’яўляецца стварэнне фоталетапісу для адлюстравання найважнейшых момантаў грамадскай і культурнай дзейнасці Міхала Клеафаса Агінскага, а таксама яго зямлякоў. Нездарма сам аўтар фотапраекта з’яўляецца сябрам дабрачыннага фонду “Спадчына Міхала Клеафаса Агінскага”.\nРаботы, прадстаўленыя ў экспазіцыі\nДэвізам фотамастака з’яўляецца фраза: “Фатаграфія існуе для нас і тых, хто будзе жыць пасля нас”.\nМіхаіл Крыжаноўскі падарыў музею адну са сваіх карцін. Хацелася б думаць, што такім чынам ён паказаў прыклад іншым мастакам, якія мяркуюць выстаўляцца ў залах музея-сядзібы М.-К. Агінскага.\nКраязнаўца, выкладчык і перакладчык германскіх моў Васіль ЕРМАЛОВІЧ для Край.бай\nФота прадастаўленыя Край.бай Васілём ЕРМАЛОВІЧАМ