“Бандэраўцы”. Нязручныя ўспаміны | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n…Гэта была самая сапраўдная грамадзянская вайна. Нярэдка адзін брат у сям’і змагаўся на фронце за савецкую ўладу, а другі быў у бандэраўскіх атрадах. І бандэраўцы былі вельмі жорсткія. Яны не проста забівалі, а насмерць замучвалі. Не дай бог, каб нешта такое паўтарылася, бо зноў самае цёмнае паўсплывае ў людзях. Я і цяпер бачу па некаторых, хоць яны адкрыта не гавораць, што яны падтрымліваюць урад Парашэнкі…\nГэта характарыстычнае меркаванне належыць аднаму інтэлігенту з вёскі Повіць Кобрынскага раёна (афіцыйна Павіцце, але гэтая назва непапулярная сярод мясцовых). Вёска размешчана на беларуска-ўкраінскай мяжы, і ў свой час бачыла зацятае змаганне атрадаў УПА з савецкай уладай. Як можна здагадацца, расейска-беларуская прапаганда знайшла тут добрую глебу для прарошчвання вобраза злога бандэраўца, які раней накуралесіў на Палессі, пасля ненадоўга схаваўся, каб у новым вобразе паўстаць на кіеўскім майдане і прыйсці там да ўлады.\nІ гэта з’ява паўсюдная. Як толькі прыязджаеш у вёску, дзе ў канцы 30-х пачатку 50-х гадоў мінулага стагоддзя дзейнічалі паўстанцкія атрады ўкраінскіх нацыяналістаў, там людзі, як агню, баяцца тых бандэраўцаў, што малюе ім тэлебачанне. Відавочна, яны памятаюць нешта такое, на што лёгка накладаецца тэлевізійная карцінка. Праўда, памяць далёка не заўсёды ўключае выключна тое, што бачыў застрашаны спажывец СМІ на свае вочы. Вобраз таго першага, палескага яшчэ бандэраўца, таксама ў яго свядомасці мог паўстаць не без карэкцыі савецкага ідэолага. Але ж і дыму без агню звычайна не бывае.\nПовіцкая царква – таксама сведка грамадзянскай вайны між жыхарамі вёскі\n“Памятаю ўсё вельмі добра”\nМікалай Тарасюк нарадзіўся незадоўга да вайны – у 1938 годзе. Але не быў бы то хлопец – што-што, а баі між партызанамі і “бульбашамі” (у Повіці паўстанцаў найчасцей называлі менавіта так) ён запомніў добра. Уключна з колькасцю забітых і месцам знаходжання паўстанцкага аўтамата.\nАле ўспамінае пра той час абсалютна спакойна, без эмоцый і нават ацэнак. “Так, бульбашоў было ў нас шмат”, – канстатуе адзін факт. “І менавіта повіцкіх было шмат”, – канстатуе другі. “Некаторыя выступалі супраць улады, а многія не хацелі ісці на фронт. А было і пару такіх, хто проста быў злодзеем па жыцці, і пайшоў у банду дзеля нажывы”, – па-ранейшаму спакойна тлумачыць Мікалай найбольш частыя прычыны з’яўлення повіцкіх мужчын у паўстанцкіх атрадах. Дае зразумець, што сама па сабе ідэя незалежнай Украіны палешукам была не тое што чужой, але дакладна не вызначальнай пры іх рашэнні пайсці ў лес. Прычыны былі куды больш празаічныя.\n“Кажуць, – правакую на больш дэталёвыя ўспаміны свайго субяседніка, – што “бульбашы” былі вельмі жорсткія. А вы што пра гэта чулі?”. – “Я б не сказаў. Хаця пару зверстваў тут сапраўды было. Памятаю хлопца, якому на спіне выразалі зорку. За што, дакладна не ведаю. Здаецца, падазравалі, што ён сувязны ў партызан. Знайшлі яго замучанага ў лесе. Малады хлопец зусім – не ведаю, было яму 16 ці не. А яшчэ памятаю, як усю сям’ю забілі. Сын быў у партызанах, і яго ранілі. Ён прыйшоў дадому. А “бульбашы” прыйшлі следам, яго дабілі, і маці з сястрой таксама забілі. Я сам бачыў тыя трупы, бо іх хата непадалёк стаяла”.\nНягледзячы на такія выпадкі, Мікалай Тарасюк усё роўна не схільны называць усіх паўстанцаў злачынцамі. “Сярод партызан таксама такія бандыты былі. Гэта ад чалавека залежыць, а не ад таго, у партызаны ён пайшоў, ці бандэраўцы”.\nУ 40-х гадах гэта быў канец вёскі. Тут адбылася адна з крупных сутычак партызан і паўстанцаў, у выніку якой забінула 8 партызан і адзін “бульбаш”.\n“Забівалі, у асноўным, актывістаў і камуністаў”\nУ Повіцкай сярэдняй школе я спадзявалася знайсці краязнаўцу, але замест гэтага пазнаёмілася з настаўніцай гісторыі Тамарай Кузіч. Яна старалася як мага больш бесстаронна распавесці пра грамадзянскую вайну, што ў 40-х гадах развярнулася ў гэтых тады яшчэ забалочаных мясцінах. “Па сутнасці ў тыя часы ў Повіці не было людзей, якія да канца падтрымлівалі б савецкую ўладу. Выключэнне складалі толькі засланыя работнікі і самыя-самыя беднякі. Астатнія савецкую ўладу не любілі”. Спрэчная дзейнасць партызан таксама была ацэненая не на карысць апошніх: “Мая свякруха, калі вучылася ў Маскве, яшчэ ў 50-х гадах нейкаму выкладчыку прама заявіла, што партызаны былі такія самыя, як і бандэраўцы”, – сказала Тамара.\nАле калі настаўніца ўзялася апавядаць сямейную гісторыю свайго мужа, бесстароннасць усё ж пакрысе пачала ёй здраджваць. Гэта не дзіўна, улічваючы драматычны характар даўняй падзеі, якую ў сям’і неаднаразова абмярковаўвалі і з-за якой моцна ў свой час перажывалі.\nДзед яе мужа, Арсен Кузіч, у сярэдзіне 30-х толькі ажаніўся. У 1939 годзе яго забралі ў польскую армію, і неўзабаве ён трапіў у нямецкі палон. На шчасце, аказаўся ён не ў канцлагеры, а на фермерскай гаспадарцы, з якой паспяхова праз некалькі год здолеў не толькі збегчы сам, але і арганізаваць пабег для сваіх землякоў. Летам 1944 года ён нарэшце дабраўся дадому, і тут жа быў завербаваны ў якасці сувязнога ў знішчальны батальён, адмыслова створаны дзеля ліквідацыі ўкраінскага нацыяналістычнага руху. “Ён быў камсамольцам, і ён не мог адмовіцца”, – кажа Тамара Кузіч. Бяда ў тым, што пра прызначэнне Арсена вельмі хутка даведаліся паўстанцы, і не паспеў той пажыць з сям’ёй і некалькі месяцаў, як проста з поля, на вачах жонкі, бацькоў і малых дзяцей яго назаўсёды забралі ўзброеныя людзі. “Больш сям’я яго ніколі не бачыла. Ніколі”.\nНа гэтым гісторыя не закончылася. Бацька Арсена вырашыў знайсці паўстанцкі атрад, каб хаця б выпрасіць цела сына дзеля хрысціянскага пахавання. Але ў адказ быў гэтак жорстка збіты, што ледзь здолеў прывалачыся дахаты, а пасля яшчэ некалькі месяцаў адлежваўся на печы. Калі памілаваныя паўстанцы вярнуліся са сталінскіх лагераў, на п’яную галаву нехта з іх прагаварыўся, што Арсену Кузічу перад смерцю выкалалі вочы і вырвалі язык, а пасля закапалі недзе ў лесе.\nТакіх гісторый, на жаль, хапае не толькі ў Повіці. Паўстанцы забівалі пераважна савецкіх актывістаў, партызан і іх сувязных, але забівалі з неверагоднай жорсткасцю. А калі ўлічыць, што ў абвінавачаных не было магчымасці апраўдацца, а значыць без невінаватых ахвяр не абыходзілася, то становіцца зразумелым, чаму жыхарам ахінутых паўстаннем тэрыторый ёсць што ўспомніць жахлівага.\nІ для калектыўнай памяці не важна, што асаблівай жорсткасцю вызначаліся не ўсе паўстанцы, а, як правіла, адзін-два чалавекі з атрада. Запамінаецца самае страшнае якраз.\nУкраінскія нацыяналісты ў лагеры. Здымак зроблены пасля смерці Сталіна, калі ў працоўных лагерах памякчэў рэжым. З архіва Фёдара Саўчука\nПа іроніі лёсу ў Повіці і дагэтуль яшчэ жывуць людзі, які некалі прадстаўлялі супрацьлеглыя бакі той грамадзянскай вайны. Абодва мужчыны – равеснікі, народжаныя ў 1927 годзе. Абодва апынуліся ў сваіх атрадах выпадкова. Аляксей Суботка быў сувязным партызанскага атрада. Да гэтага ў лес пайшоў яго брат, а пасля партызаны падманулі юнака Аляксея, сказаўшы яму, што брат загадаў меншаму таксама ісці ў лес. Той пайшоў, але брата нават ні разу не бачыў.\nГэта аддалена нагадвае і гісторыю Фёдара Саўчука, брат якога таксама рушыў у атрад УПА першым. Вось толькі абставіны яго сыходу склаліся зусім іншыя. У свой час ён быў вывезены ў Германію, але разам з суседам змог вярнуцца. Па вяртанні іх дваіх партызаны западозрылі ў шпіянажы на карысць Германіі. Партызанскае следства не адрознівалася гуманнасцю ад паўстанцкага, і хлопцы атрымалі свой завочны смяротны прысуд. Суседа знайшлі з прастрэленай галавой ва ўласным ложку, што стала сігналам Фёдараваму брату: трэба неадкладна ўцякаць. Разам з ім пайшоў з чыстай цікавасці і Федзя.\nПрыкладна аднолькава былыя ворагі ўспамінаюць і жыццё ў лесе – голад, вошы, часотка. Цяжка сказаць, ці захавалі яны непрыязнасць адзін да аднаго персанальна, але на маё шчырае прызнанне, што іду размаўляць з Фёдарам Саўчуком Аляксей Суботка з іранічным смехам спытаў: “І пра што вы будзеце яго пытаць? Як ён партызан забіваў?”. У сваю чаргу Фёдар Саўчук адкрыта назваў усіх партызан крахаборамі, грабежнікамі і бандытамі, зрабіўшы выключэнне толькі для аднаго атрада, які, па яго назіраннях, не быў заўважаны на рабунках сялян.\nУвогуле ўспаміны Фёдара Саўчука аказаліся больш эмацыйнымі, прыгодніцкімі і, як мне паказалася, шчырымі. Не тое што Суботка падманваў – зусім не, але і гаварыў без асаблівай ахвоты. Адной з прычын гэтага, праўда, была старэчая слабасць, але другой прычынай магло быць тое, што мінулая вайна не была яго асабістай. Ён апынуўся ў ёй па волі абставінаў і проста выконваў загады. У той час як Фёдар, таксама ідучы за абставінамі, пасля неаднойчы ўпэўніваўся ў правільнасці свайго выбару.\nЁн прызнае, што і ў яго атрадзе быў бандыт, што займеў адпаведную славу яшчэ пры Польшчы і працягваў бандытызм ужо пад сцягам украінскага нацыяналіста: “Забіваў нявінных людзей, нічога не скажу, сапраўды забіваў. Пад марку наш…”. Але ўвогуле ў паўстанцкіх фарміраваннях, як запэўнівае наш герой, панавала канспірацыя і дысцыпліна, кіраўнікі патрабавалі паважлівых адносін да мірнага насельніцтва. “Ідзем у сяло (паесці ж трэба). Камандзір размяркоўвае па два чалавекі на хату. І калі б я займаўся вымаганнем, то мне пуля адразу ў лоб была б! Адразу пуля ў лоб!” – энергічна запэўнівае дзед.\nУкраінскія нацыяналісты ў лагеры. Вышываныя кашулі ім прыслалі родныя пасля дазволу на атрыманне пасылак. Украінцы падзяліліся кашуляй і з палешуком Фёдарам Саўчуком. Здымак з архіва Фёдара.\nУся слава – партызанам\n“Бульбашы” змагаліся не толькі супраць Саветаў, але і супраць нямецкай акупацыі. Фёдар Саўчук згадвае пару выпадкаў у гэтай сувязі. У 1944 годзе трое паўстанцаў адбілі ў 9 немцаў повіцкую моладзь, якую рыхтавалі для адпраўкі ў Германію. У выніку аперацыі былі забітыя немцы і адна мясцовая дзяўчына, што разгубілася і не лягла па камандзе на зямлю. 40 чалавек вярнуліся ў вёску, але ў асвятленні тых падзей ўлады аддавалі перавагу факту забойства дзяўчыны.\nЖывапісна малюе дзед Фёдар і гісторыю, калі іх атрад падарваў нямецкі эшалон з тэхнікай і салдатамі. “То што вы думаеце: то ж не сказалі, што гэта мы. Сказалі, што гэта партызаны зрабілі. Але ж я сам асабіста міны падкладваў!” – смяецца, як над добрым анекдотам, былы паўстанец. Несумненна, што падобныя маніпуляцыі з грамадскім меркаваннем адбывалася паўсюдна.\nЯк толькі СССР атрымаў перавагу ў вайне супраць Германіі, ён змог больш сіл сканцэнтраваць на барацьбу з “бандытамі”. У апошніх не было шансаў на перамогу, хоць самыя ўпартыя здавацца не збіраліся, і іх адлоўлівалі яшчэ ў пачатку 50-х гадоў. Але Фёдар трапіў у аблаву ў 1945, і пасля катаванняў 17-гадовы хлопец прызнаўся ва ўсім, што трэба было следчаму для вынясення смяротнага прысуду. Два месяцы ён знаходзіўся ў камеры смяротнікаў, але аднойчы днём яго вывелі. Ён падазраваў, што вядуць зноў да следчага, бо на расстрэл з яго камеры забіралі звычайна ноччу.\nЁн і праўда аказаўся перад двума следчымі, якія перад сабой мелі памілаванне на яго імя. Аднак так проста паведаміць пра гэта не хацелі, вырашылі яшчэ раз паздзекавацца – загаварылі пра расстрэл. Але непаўнагадовы хлопец ужо так стаміўся баяцца і цярпець боль, што толькі з палёгкай уздыхнуў: “Ну і добра. Колькі я ўжо буду мучыцца?”. Тады яму аб’явілі, што смяротны прысуд заменены на 20 год лагеру.\nУ лагеры Фёдар выжыў толькі таму, што працаваў шахцёрам, і меў крыху больш хлеба, чым прадугледжана звычайным пайком. “Нічога не хацелася, толькі есці. Я ўжо думаў хлеба нідзе ў свеце няма”. Становішча палонных змянілася пасля смерці Сталіна. Тады ў сталоўцы з’явіўся хлеб у неабмежаванай колькасці і добрай якасці – без дадавання апілак, як было раней. А неўзабаве, пасля 10 год зняволення, Фёдара амніставалі і рэабілітавалі.\nЯ спытала ў сімпатычнага дзеда, ці не сумняваўся ён, калі вырашаў вяртацца дахаты. Усё ж слава засталася нядобрая… Але Фёдар не сумняваўся, бо злачынцам сябе не адчуваў і не адчувае. А што дражнілі “бульбашом”, то гэта так, але выключна “тыя крахаборы-партызаны, што ў канторы заселі”.\nДзед Фёдар прызнаецца, што часам да яго прыязджаюць карэспандэнты з Украіны, а вось свае людзі не вельмі цікавяцца яго мінулым. У нейкі момант, калі я фатаграфую яго лагерныя здымкі, былога паўстанца адолелі сумненні, і ён пачаў распытваць, як я іх выкарыстаю. “Бо пачнуць мне казаць, што я тут зноў пачынаю муціць ваду”, – патлумачыў ён.\nХоць тлумачыць нічога не трэба было. Мы ўсе разумеем статус меншасці сярод перамоглай аднойчы большасці. Але ўсё ж пакінуць “бандэраўца” ў спакоі не маем права, бо гісторыя так і заснецца рванай коўдрай, якую хтосьці аднойчы здолеў гвалтам на сябе перацягнуць.\nФёдак Саўчук удзельнічаў у з’ездзе ветэранаў АУН-УПА, дзе і атрымаў такое пасведчанне.\nІна Хоміч, здымкі аўтаркі\nПра лёс габрэяў Беларусі распавялі ў антыкавярні “Жывы час”\nІлля Копыл: “Свае” партызаны былі жахлівей, чым немцы!\n„Калектывізацыя ў Заходняй Беларусі паводле вуснай гісторыі”: прэзентацыя праекту


Баразенка атрымаў другое папярэджаньне\nhttp://spring96.org/be/news/27796 2009 2009-03-26T17:44:00+0200 2009-03-26T17:44:00+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/barazenka.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nАляксандру Баразенку, фігуранту “Справы 14-ці, сёньня вынесенае другое папярэджаньне. 26 сакавіка яго выклікалі да начальніка крымінальна-выканаўчай інспекцыі Фрунзенскага РУУСа Мінска Натальлі Нікіценка, якая паведаміла, што папярэджаньне выносіцца за парушэньне адпаведнага рэжыму, звязанага з вынесеным яму пакараннем. Ад юнака запатрабавалі напісаць пісьмовую заяву наконт факту збіцьця яго супрацоўнікам міліцыі напярэдадні Дня волі. Адпаведную скаргу Аляксандр Баразенка накіруе таксама і ў пракуратуру.\nНагадаем, што Аляксандр Баразенка — фігурант «Справы 14-ці», крымінальнай справы, узбуджанай за ўдзел у мірнай акцыі прадпрымальнікаў год таму. Ён быў прысуджаны да аднаго году абмежаваньня волі, і можа знаходзіцца толькі дома або на працы. За тры мінімальных парушэньні супраць асуджанага ўзбуджаецца крымінальная справа па арт. 415 КК РБ, па якой можа быць прысуджаны да трох гадоў пазбаўленьня волі.\nЯшчэ адзін асуджаны за ўдзел у мітынгу прадпрымальнікаў Арцём Дубскі за парушэнне рэжыму адбыцця пакараньня нядаўна быў змешчаны ў следчы ізалятар. Супраць яго ўзбуджана карымінальная справа па арт. 415 Крымінальнага кодэксу.\n26.03.2009 Тэгі: крымінальны перасьлед, палітвязьні, умовы ўтрыманьня


Сорамна сказаць, але я раней не ведаў, хто такі Францыск Скарына. Першыя звесткі аб ім мы прачыталі ў буквары. Потым нам для школы падаравалі адзін том БІБЛІІ Скарыны. Ён стаіць у нас на пачэсным месцы. Мы гартаем яго старонкі, калі святкуем у школе Дзяды. Калі мы былі ў Мінску на экскурсіі, то даведаліся, што галоўная вуліца горада называецца праспектам Ф.Скарыны. І шмат чаго мы чуем на ўроках. Я зразумеў, што Скарына – гэта велічная фігура, вялікі чалавек, якім ганарыцца беларускі народ.\nНастаўніца расказала нам, што не толькі беларускі народ ганарыцца сваім першадрукаром, але і многія іншыя. Я даведаўся, што ёсць вядомы латышскі мастак, мой суайчыннік, шчыры прыхільнік беларускасці. Яго завуць Яніс Струпуліс. Ён зрабіў мядаль з выяваю Ф.Скарыны, чым яшчэ раз ушанаваў памяць гэтага славутага чалавека.\nЯніс Струпуліс зрабіў ужо звыш чатырохсот медалёў і ўсе яны прысвечаны знакамітым паэтам, пісьменнікам, вучоным, медыкам, дзяржаўным дзеячам. У гэтай калекцыі знаходзіцца і мядаль Ф.Скарыне.\nМне прыемна, што латышы таксама шануюць і ведаюць імя славутага ўсходнеславянскага першадрукара. Ф.Скарына хацеў, каб яго краіну і яго мову ведалі ва ўсім свеце. Мы ўжо можам сказаць, што мы ўжо ведаем шмат чаго пра яго жыццё, пра яго кнігі, пра яго ідэі. Ён жадаў асветы свайму народу і сам быў надзвычай адукаваным чалавекам. Так многа зрабіць для сваёй Радзімы, можа толькі чалавек, які шчыра яе любіць.\nЯ таксама люблю сваю Латвію, свой родны горад, ганаруся яго гісторыяй і тымі людзьмі, якія гэту гісторыю рабілі. На жаль я не ведаю, хто надрукаваў першую кнігу ў Латвіі. Але гэтыя веды яшчэ наперадзе…\nЭдгар Крыванс выхаванец беларускай нядзельнай школы 2000 год


Дубальт вярнуўся ў Польшчу пасля таго, як праляцеў 2 тысячы км на поўдзень | BirdWatch.by\nСучасныя тэхналагічныя прылады, памеры і кошты якіх змяншаюцца ўвесь час пасля з’яўлення ў 1990-я гады, дазваляюць усё больш даведацца пра асаблівасці жыцця птушак усё меншых памераў, асабліва пад час міграцый. Многія аспекты пералётаў дубальтаў (Gallinago media), якія здзіўляюць, сталі ўжо вядомыя, але яўна яшчэ не ўсе.\nДубальт мае глабальны статус амаль пагражаемага віду (NT – Near Threatened). У рамках шэрагу праектаў LIFE па вывучэнні і ахове гэтага віду кулікоў, якія рэалізоўваліся ў апошнія гады і яшчэ працягваюцца ва Усходняй Польшчы, на шэраг птушак былі змешчаныя спадарожнікавыя перадатчыкі. Гэтыя прылады не толькі дазволілі ўдакладніць цікавую стратэгію пералётаў віда на месцы зімоўкі і вяртання на месцы гнездавання, але і даведацца пра іншыя перамяшчэнні птушак.\nСамым незвычайным з іх стала вяртанне аднаго з дубальтаў з перадатчыкам, які сёлета 03.08 выляцеў з паўночнага ўсходу Польшчы і праз два дні праляцеў трошкі больш за 2000 км у Паўночную Сербію. Аднак там чамусьці вырашыў вярнуцца і 06.08 выляцеў назад у Паўночна-Усходнюю Польшчу, дзе і знаходзіцца ў мясцовасці Kurpie з 08.08..\nЦікава, што вышыня пералёту птушкі сягала 3.500 метраў над узроўнем мора, а хуткасць (з дапамогай спадарожнага ветру) дасягала нават 119 км у гадзіну! Што з гэтым дубальтам будзе далей і пра магчымую прычыну вяртання птушкі хутчэй за ўсё таксама дапаможа даведацца спадарожнікавы перадатчык.\nПаводле Natura International Polska (тэкст і мапа падарожжа) падрыхтаваў Дзьмітры Вінчэўскі


Бараніна: карысць для сасудаў і крыві 🌡 Хатні Онлайн Доктар\nГэта мяса багата жалезам і, у адрозненне ад ялавічыны, бедна халестэрынам, а значыць, вельмі карысна для тых, хто клапоціцца пра здароўе сардэчна-сасудзістай сістэмы. Як выбраць бараніну, як яе захоўваць і як прыгатаваць?\nБаранінай называецца мяса авечкі або барана. Найбольш каштоўна мяса полуторогодовалого, кастрыраваны (у пазбяганне спецыфічнага паху) баранчыкаў або авечак. Маладым мяса лічыцца, калі баранчык быў зарэзаны да трохгадовага ўзросту.\nПа змесце бялку бараніна не саступае ялавічыне.\nУ мясе ялавічыны шмат незаменных амінакіслот і мінеральных рэчываў.\nУ Барані тлушчы халестэрыну ў 4 разы менш, чым у ялавічным, і ў 2,5, чым ў свіным.\nПаколькі бараніна - мяса, у ёй змяшчаецца жалеза, якое, як вядома, павышае колькасць гемаглабіну ў крыві, неабходнага для пераносу кіслароду.\nКалі жалеза ў арганізме мала, то эрытрацыты губляюць здольнасць пераносіць кісларод да тканін, і тканіны пачынаюць паступова паміраць. Гемаглабін з дастатковай колькасцю жалеза добра «чапляе» кісларод у лёгкіх і пераносіцца да ўсіх тканак арганізма. У норме адна малекула гемаглабіну можа прычапіць да сябе 4 малекулы кіслароду, а адным эрытрацытаў пераносіцца больш за 1 мільярд малекул кіслароду.\nП'едэстал гонару па змесце жалеза ў 100 г\nЯлавічына 2,6 мг\nСвініна 1,6 мг\nКолер барановага мяса павінен быць пяшчотна-ружовым, а не цагляна-чырвоным.\nМоцна выражаны пах бывае толькі ў старой бараніны, і амаль не адчуваецца ў мясе маладых бараноў.\nРэбры павінны быць тонкімі, гэта прыкмета маладога баранчыка.\nЯкаснае мяса пругкае і хутка аднаўляе форму, калі на яго націснуць пальцам.\nМногія нядобрасумленныя прадаўцы падфарбоўваюць мяса, каб яно выглядала свежым. Для таго каб гэта вызначыць, вазьміце белую папяровую сурвэтку і прыкладзеце да кавалка мяса. Калі на ёй засталася фарба, адмоўцеся ад куплі.\nПраверце, каб на тушэ было спецыяльнае санітарны таўро. Гэта гарантыя таго, што ў мясе не будуць развівацца шкоднасныя бактэрыі.\nСвежае мяса можна захоўваць у самым халодным месцы халадзільніка ў вакуумнай упакоўцы не даўжэй за 2-3 дзён. Яго можна замарозіць ў маразільнай камеры, але перад гэтым трэба ачысціць мяса ад бачных забруджванняў, зрэзаць лішкі тлушчу і парэзаць на парцыённыя кавалкі. Так бараніна захавацца да трох месяцаў.\nБараніну можна патушыць, запекчы, прыгатаваць на пару.\nРэцэпт: «карэйка барановая запечаная»\nкарэйка барановая (рабрынку з мясам) - 500 г\nаліўкавы алей - 3-5 ст. лыжкі\nцытрынавы сок аднаго цытрыны\nтрохі солі і перцу\nМаринуем карэйку ў аліўкавым алеі з цытрынавым сокам і чаборам. Пришпариваем з двух бакоў на распаленай патэльні без тлушчу. Робім скарыначку, каб не даць выцячы соку з мяса. Адпраўляем рабрынкі ў духоўку на блясе на пергаментнай паперы для поўнага запякання. Падаем з прыпушчаныя гароднінай.\nСапраўдны баль у авечай шкуры. рыхтуем бараніну\n← Даведайся сваю будучыню\nАднавіць сілы пасля нападу віруса грыпу. Чым дапамагае Ликопид 1мг? →\nБаграт Алекян распавядае пра "бяскроўным" ўжыўленне штучнага аартальнага клапана ў Расіі\nЯк перамагчы залежнасць ад цукру


Славутасць Фальварак Ракуцёўшчына - музей сядзіба М. Багдановіча - Экскурсіі Мінск Беларусь\nФальварак «Ракуцёўшчына» - музей сядзіба М. Багдановіча\nТып: Палацы і сядзібы, Аб'екты культуры Дата падставы: 20 стагоддзе Статус: Рэспубліканскага значэння Рэспубліка Беларусь, Мінская вобласць, Маладзечанскі раён, Красненскі сельсавет, в. Ракуцёўшчына\nФіліял Літаратурнага музея Максіма Багдановіча «Фальварак Ракуцёўшчына» - музейны комплекс у вёсцы Ракуцёўшчына Маладзечанскага раёна Мінскай вобласці. Уключае ў сябе: сядзібу Лычкоўскіх, тэрыторыю вакол сядзібы, крыніцу Максіма, помнік і пісьменніцкі парк.\nУ маёнтку Лычкоўскіх улетку 1911 года гасцяваў класік беларускай літаратуры М. Багдановіч. У Ракуцёўшчыне паэт напісаў два цыклы вершаў; «Старая Беларусь» і «Места» (усяго 17 вершаў) і дзве паэмы «Вераніка» і «У вёсцы». На сённяшні момант у філіяле адноўлены дом гаспадара, дом арандатара, гумно, у двух апошніх пабудовах адкрыты экспазіцыі. раскрыць увесь тэкст\nФота - Фальварак «Ракуцёўшчына» - музей сядзіба М. Багдановіча\nРазмяшчэнне на карце - Фальварак «Ракуцёўшчына» - музей сядзіба М. Багдановіча\nАдрас Рэспубліка Беларусь, Мінская вобласць, Маладзечанскі раён, Красненскі сельсавет, в. Ракуцёўшчына GPS Google: 54.253476′ N, 27.092292′ E


Калі ласка, прачытайце ўсё апісанне. Я хачу ведаць, ці сапраўды які-небудзь з гэтых прадуктаў працуе.\nГэта спіс інгрэдыентаў. Усе гэтыя прадукты некамедогенные. У некаторых ёсць SPF, але ў большасці з іх SPF. У некаторых прадуктах ёсць інгрэдыенты, якія змагаюцца з вуграмі, але іх колькасць не такая вялікая. Некаторыя ўвільгатняюць, але некаторыя - прэпараты супраць вугроў (ўвільгатняюць вугры). Яны таксама ўтрымліваюць інгрэдыенты, якія робяць вашу скуру адчувальнай, але не выклікаюць яе ўспышкі. І некаторыя мяркуюць павялічыць гідратацыю вашай скуры, але я не ўпэўнены, як гэта працуе. Некаторыя прадукты дапамогуць вашай скуры ўбіраць алей, а некаторыя не. Некаторыя павінны быць карыснымі для скуры, але не рабіце нічога з таго, што вы хочаце, каб ваша скура рабіла. Гэтыя прадукты добрыя толькі для тых, хто схільны да вугроў і хоча спыніць вугры. Некаторыя толькі для людзей, якія хочуць трымаць свае вугры пад кантролем.\nТое, што я зрабіў, калі ўпершыню пачуў пра іх, напісаў ліст дэрматолага.\nЯ даслаў ім падрабязны ліст з маёй гісторыяй здароўя, гісторыяй вугроў, прадуктамі, якія я спрабаваў, і любымі пабочнымі эфектамі ў мяне. Я таксама папрасіў інфармацыю пра прадукт, які я збіраўся выкарыстаць.\nПавінна мы давяраць шмат вопыту , якія прыходзяць да грамадскасці ў цяперашні час, кіруе многімі эн...


Прыватны дзёньнік – Зьміцер Бартосік\n17 чэрвень 2005, 22:38\nЗьміцер Бартосік, Менск Новая перадача сэрыі “Прыватны дзёньнік”. Свае асабістыя нататкі мінулага тыдня прадстаўляе беларускі бард і журналіст, аўтар кнігі “Чорны пісталет” Зьміцер Бартосік.\nПанядзелак, 13-га чэрвеня\nНіяк не магу прызвычаіць сябе да спакойнай рэакцыі на дэманстратыўнае неразуменьне маёй цудоўнай беларускай мовы з боку карэннага насельніцтва. Прычым ня ведаеш, дзе і калі чакаць непаразуменьня. Гэтым разам на аўтакірмашы, куды мяне занесла па звычайныя электрадраты. Нізенькая, тоўсьценькая, са злымі вочкамі з-за мінусовых акуляраў няпэўнага ўзросту прадавачка грэбліва перапытала: “Эта што, провода што лі?” Гідкая зьнешнасьць у спалучэньні з грэблівасьцю да беларушчыны – рэдкае мярзоцьце. Як у дзярмо ступіў. Ох, як хочацца вымацерыцца ад усёй душы. Але ж тым самым паказаць сваю слабасьць. Гэтым разам я быў не зусім на вышыні. Параіў гарадзкой мадам на мае крэўныя не разьлічваць, а чакаць сваіх кліентаў. Што выглядала сьмешна. Бо дачакаецца яна іх хутка. А вось ці сустрэнецца ёй яшчэ калі-небудзь аматар роднага слова, пытаньне…\nА сапраўды цікава, наколькі нас тут шмат, у гэтай краіне? Можа мы, самі таго ня ведаючы, вялікая эканамічная сіла? Як гэта проста – не плаціць тым, хто цябе на разумее. Не хадзіць у іхныя рэстараны. Ня езьдзіць у іхных таксоўках. Не купляць у іх ніякіх шмотак і ніякай ежы. А тое, што яны ёсьць – лішні доказ таго, што нас ня проста мала. Нас – мізэр, які імкнецца да нуля.\nУ мэтро сустрэў старога знаёмага сьвядомага беларуса. І знаёмы сьвядомы беларус у размове рэзка перайшоў на паўшэпт. Вядома, не з-за сакрэтнасьці сваёй інфармацыі. А з-за беларускай мовы. Я магу яго зразумець. Быць белай варонай на працягу дзесяці гадоў – гэта подзьвіг, які ня сьніўся ні літоўскім саюдзістам, ні ўкраінскім унсоўцам. Бо нашаму чалавеку прыходзіцца лавіць цікаўныя, як у заапарку, позіркі з боку сваіх людзей.\nЦі не таму так шмат сьвядомых апынулася за мяжою, што там можна размаўляць па-беларуску ўголас? Варта толькі пераехаць мяжу, і гавары, як хочаш. Кайф! Псыхалягічны расслабон для любога нармальнага чалавека. Не паварочваецца язык іх асудзіць за эміграцыю. Гэта ня здрада. Гэта патрэба псыха-лінгвістычнай разгрузкі. Каб не звар’яцець сярод родных людзей.\nНібы супакаеньне, што ня так усё змрочна, сустракаю ў цэнтры тры новыя беларускамоўныя рэклямныя бігборды. Разам з “Самсунгам” і “Панасонікам” па-беларуску загаварылі “Indesit” і “Renault”. Такім чынам, беларускіх фірмаў паболела. Калі тэндэнцыя захаваецца, можа хваля дойдзе і да “Атланту” з “Коммунаркой”.\nПайшоў на ВДНГ, дзе выставілі для агляду шырокай публікі ўсе чатыры праекты па адбудове гістарычнага цэнтру Менску. Божа, за што ты так караеш гэты ня самы горшы ў сьвеце горад? Надзяліўшы ўладай людзей, якія яго ня тое, што ня любяць. Ён ім проста замінае. Замінае нават тымі аскепкамі старасьвеччыны, якія не пасьпелі дабіць за саветамі. Гэта відаць па жаданьні зьдзівіць нас нечым новым і дагэтуль нябачаным. Зрэшты, адзін праект заслугоўвае ўвагі. Праект калектыву Анатоля Шабаліна. У якім максымальна аднаўляецца забудова Замчышча і зносіцца дом з магазынам “Алеся”.\nПаслухаў спрэчку Рыгора Сітніцы з трасянкава-гальштучнымі чыноўнікамі ля макету праекта Дзьмітрыя Бубноўскага. Рыгор горача і, па-мойму, дарэмна ім усім даводзіў, што ніякім паркінгам і жалезабэтонам ня месца ў гістарычным цэнтры.\nЧыноўнікаў зразумець таксама можна. Ім хочацца, “што бы была красіва і ўдобна”. Чым не высакародны матыў? Ну не вінаватыя ж яны, што цагляная скрыня з “Алесей” і Дом мод ім бачацца прыгожымі? Можа, гэта нам трэба вочы працерці? Хоць насамрэч, як мне здаецца, трэба забараніць любыя конкурсы, праекты і будаўніцтвы на гэтай тэрыторыі да тых часоў, пакуль прыйдуць новыя людзі, з новымі мазгамі, з новымі грашыма і новымі тэхналёгіямі. І, дай Бог, з новым адчуваньнем сваёй краіны.\nЯ спытаўся ў аднаго абаронцы Белпрампраекту і “Алесі”, ці ў курсе ён, што ў Маскве зносяць гатэль “Россия”, каб адбудаваць зьнявечанае Зарядье? “Расія – эта не Беларусь”, з патасам адказаў той. Цікава, што ён меў на ўвазе?\nУвечары на Нямізе сустрэў знаёмага расейца ды падзяліўся сваімі думкамі. А той у мяне спытаўся, папіваючы піва, ці не плянавалі менскія архітэктары зносу Петрапаўлаўскага сабору? “Ды не, – кажу, – да такога, здаецца, не даходзілі.” “А дарма, – адказаў той. – Паглядзі, як ня ўпісваецца царква ў гэты мілы ансамбаль з гандлёвага дому, праектнага інстытуту і Дому мод. Дысананс і нонсэнс. На яе месца проста так і просіцца які бэтонны ўнівэрсам ці Дом быту з мазаікай. Хай бы мінчане парадаваліся. А так радасьць у іх няпоўная”.\nІ чым мне было крыць? Сапраўды, Менск будуецца, як упершыню. Людзьмі, якія пераехалі жыць на новае месца. Не адчуваючы ніякай сувязі са старым горадам. Адкуль жа ўзяцца любові да старых камяніц? У адно толькі паверыць не магу. Што калі-небудзь паркінг на Нямізе і промпраект будуць выклікаць настальгію і замілаваньне…\nСерада, 15-га чэрвеня\nЛетняе расьпіцьцё піва на галоўным праспэкце – адна з найцікавейшых менскіх забаваў. Асабліва сярод горшай паловы чалавецтва. Бо дзе ж яшчэ пабачыш столькі найярчэйшых прадстаўніц лепшай паловы. Сядзі, як у журы на конкурсе прыгажосьці, і выстаўляй балы. А калі яшчэ пашанцуе з адпаведнай кампаніяй! Гэтым разам пашанцавала. Мастак Алесь Пушкін вяртаўся з Астравеччыны і частаваў мяне байкамі тамтэйшага жыцьця.\nАд п’янкі памёр мужык. Ягоныя сваякі, сябры і калегі па цяжкай долі, не прыходзячы ў працьверазеньне, наладзілі пахаваньне. П’яныя, ледзь уставілі абразок паміж мёртвых пальцаў. Напружваючы апошнія сілы, ледзь выкапалі магілу. Насілу апусьцілі ў яму труну – адзін з жалобнікаў нават страхаваў працэс апусканьня, стоячы ў магіле. І ледзь адтуль сам выбраўся. Пасьля было фэерычнае застольле. У працэсе памінаньня было вырашана адзначыць і дзявяты дзень. А паколькі прадукту і сілаў яшчэ хапала, дык заадно і справіць саракавіны. Пад заслону памінак сын спачылага зьбіў удаву, гэта значыць, маці. А адзін з гасьцёў ледзь ня згвалціў 70-гадовую старую. Пад час гэтага прыступу страсьці ў ахвяры, значыць у старой, вылецела шкляное вока. Якое дружна ўся кампанія шукала па хаце.\nАдным словам, доля праўды ў БТ-шных рэпартажах ёсьць. Людзі на вёсцы не сумуюць. З аганьком, можна сказаць, жывуць і з фантазіяй. Напэўна, туды яшчэ не дабраліся лукашэнкаўскія бізьнесьмены. Але як гэтыя жахі дваццаць першага стагодзьдзя слухаюцца на праспэкце! Забітым дарагімі лімузынамі ды зьзяючым вітрынамі буцікаў і клюбаў. Сярод расфуфыранай публікі.\nЧацьвер, 16-га чэрвеня\nЯкое гэта ўсё ж такі шчасьце – мець дом за межамі гораду. На лета мы з сям’ёю перабіраемся ў вёску пад Менскам. Зрэшты, клясычнай вёскай гэтае паселішча ўжо назваць нельга. Бо побач са старымі зрубамі ўжо ўзьняліся двух-трохпавярховыя мураванкі. З гаражамі, спадарожнікавымі антэнамі ды іншымі выгодамі новага часу. Адных толькі саматужных аўтасэрвісаў – ажно тры на невялікую вёску. Любімыя размовы вяскоўцаў – цэны на іхныя ўчасткі, што ўжо перасягнулі дваццацітысячную адзнаку і, падобна на тое, толькі пачынаюць свой разьбег.\nКарцінкі колішняй ідыліі можна сустрэць у краме, дзе яшчэ захоўваецца непаўторны пахавы кактэйль з таннага тытуню, “чарніла” і галёшаў. Гэтым разам у краме мяне чакала даволі забаўная сцэнка. Некалькі маладых мужчынаў выстраіліся ў чаргу пасьля цяжкага працоўнага дня зь вельмі акрэсьленай на іхных тварах мэтаю. З алькаголем праблем няма. На паліцы пашыхтаваліся і гарэлкі, і малдаўскія партвэйны, і нават лікёры. Асабнячком трымаліся два напоі. Назва аднаго была “Волшебная флейта”, другі быў “Вишнёвый сад”. Адразу бачна, што назвы гэтаму пойлу прыдумляюць спэцыяльна абучаныя людзі. Адчуваецца рука прафэсіянала. “Волшебная флейта” – амброзія гідка-жоўтага колеру – карысталася большым за свайго малінавага канкурэнта попытам. Маладзёны з сур’ёзнымі тварамі, нібы пароль, вымаўлялі: “Тры “валшебныя флейты”, “Дзьве “валшебныя флейты”, “Пяць “валшебных флейтаў”. Прыхільнікаў Моцарта ў маёй вёсцы больш за аматараў Чэхава. Бо “Вишнёвый сад” каштаваў на пару соцень рублёў даражэй. Цікава, гэтыя нэктары весяляць ці наводзяць на філязофскія настроі? Як-небудзь трэба пакаштаваць…\nПерад сном колькі эсэ Севярынца зь ягонай новай кнігі. Малайчына! Даўно так ніхто не зараджаў адкрытым аптымізмам.\nТэлефонная размова з Расеяй. Бацькі ў хаце не было. Пагаварыў зь ягонай жонкай. Гэта значыць, з мачахай. Колішняй гомельскай мастацтвазнаўкай. На яе пытаньне – як там мая дачка Яня, ці гаворыць, ці шмат словаў ведае, адказваю, як ёсьць. Словаў ведае мала. “Мама”, “тата”, “”цяля”, “цікава”. “О божа!”, – вырвалася ў той, – вы что с ней по-белорускі разговаріваете? Какой кошмар! Не іздевайтесь над ребёнком”. Карацей размовы з радзімай не атрымалася. Але гэта ніяк не паўплывала на добры настрой. Трэба часьцей спрабаваць зірнуць на гэты сьвет дзіцячымі вачыма. Маленькая Яня жыве ў лепшай у сьвеце краіне. Бо іншых не існуе. Гаворыць так, як гаворыць тата. І нават не здагадваецца, што над ёю “ізьдзяваюцца”. Самае цікавае месца на зямлі – гэта фэрма, дзе жывуць “цяля” і “конікі”. А ўчора яна вывучыла слова “месяц”. Мяркуючы па ўсім, гэтая лямпа ў небе ёй спадабалася. Любімая яе кніга – стары “Буквар” 1958-га году выданьня. Зроблены яшчэ ў часы, і гэта адчуваецца па малюнках, калі беларуская мова была запатрабаванаю і натуральнаю. Наклад кніжкі 200000. Усім раю рабіць дзетак і гаварыць зь імі на мове іхных прапрадзедаў. Эфэкт – фантастычны. Ніякія акторы і дыктары не дасягнуць такой прыроднай натуральнасьці ў вымаўленьні спрадвечных словаў. Гэта лепшы сродак, каб адцягнуць увагу ад усялякай дрэні.


Азёры – адно з самых старых мястэчак у ваколіцах Гродна. Асобная парафія тут паўстала ў 1676 годзе. На плошчы мястэчка Азёры побач стаяць праваслаўная царква і каталіцкі касцёл. Гэта важны сімвал рэлігійнага міру, які пануе ў нашай краіне. Так было і больш за шэсць стагоддзяў таму, калі праваслаўныя і католікі прыйшлі ў лясны край і пачалі засвойваць пушчу, што атрымала назву Гродзенскай. Азёры – адно з самых старых мястэчак у ваколіцах Гродна. Яно згадваецца яшчэ ў канцы XIV стагоддзя ў справаздачах крыжацкіх шпіёнаў, якія планавалі напады на Вялікае Княства Літоўскае і...\nДатай заснавання мястэчка прынята лічыць 10 ліпеня 1519 года, калі кароль польскі і вялікі князь літоўскі Жыгімонт Аўгуст даў баярыну Сапотку Стэцковічу прывілей на валоданне зямлёй Раманаўшчына ў Гродзенскім павеце. А ў дакументах 1550–1560-ых гадоў ужо згадваецца дарога “з Городна до местечка Сопоткин”. У тыя часы большасць насельніцтва Сапоцкіна складалі праваслаўныя, пасля ўніяты, хаця і рымскія католікі сярод жыхароў былі вельмі заўважныя. Асобнай рымска-каталіцкай парафіі ў Сапоцкіне не было вельмі доўга, мястэчка і ваколіцы складалі заходнюю частку парафіі ў Гожы. ...\nНармальнае парафіяльнае жыццё тут наладзілася толькі ў 1990 годзе. Сярод маляўнічых узгоркаў, прыкладна пасярэдзіне паміж мястэчкам Сапоцкін і Нёманам, знаходзіцца касцёл у Селіванаўцах. Будаўніцтва святыні было скончана ў 1840-ых гадах, але пачыналася гісторыя гэтай парафіі ў маленькай мясцовасці Гожка, якая некалькі стагоддзяў выконвала функцыю занёманскага фальварка парафіі ў Гожы. Цяпер тут, каля вёскі Лінкі, толькі густы лес, у якім захаваліся парэшткі могілак, месца, дзе да сярэдзіны ХІХ стагоддзя стаяла драўляная капліца, ды некалькі старых дубоў, што паступова разбураюцца ад малана...\nПершапачаткова населены пункт існаваў як каралеўскі двор. Паводле Пісцовай кнігі Гарадзенскай эканоміі 1558 года, асноўную частку вялікакняжацкіх сялянгароднікаў у двары Лабна і навакольных вёсках складалі праваслаўныя сяляне, што можна прачыць па імёнах: Трахім, Анупрый, Харытон, Панас, Мікіта, Сенька, Хама, Дзям’ян, Палікарп, Цімафей, Панкрат, Даніла, Парфён. Аднак сустракаліся і імёны каталіцкія – Станіслаў, Барталамей, Мацей. †\n# 2 (554), 24 студзеня 2021\nКалі ехаць з Гродна ў бок Сапоцкіна і Аўгустоўcкага канала, можна ўбачыць справа ад дарогі касцёл у Адамавічах. Белая святыня вельмі прыгожа вылучаецца сярод маляўнічых зялёных пагоркаў Прынёмання. Адамавіцкая парафія ўжо амаль урасла ў Гродна. Да таго ж, мясцовасць заўжды была цесна звязана з горадам. Гэтыя землі з даўніх часоў належалі рамеснай цэхавай эліце Гродна і гарадскому патрыцыяту. Ад прозвішчаў высокапастаўленых гродзенцаў і ўзніклі паселішчы Адамавічы і Міцкевічы. †


«Не сьпяшайцеся хаваць грамадзянскую супольнасьць». Дыскусія экспэртаў\n14 ліпень 2021, 21:20\nПадчас ператрусу ў офісе Беларускай асацыяцыі журналістаў у лютым 2021.\nУ чым прычына і якая мэта сёньняшняй маштабнай атакі на арганізацыі грамадзянскай супольнасьці? У якой ступені гэта зьвязана з заходнімі санкцыямі? Ці ёсьць у гэтым пагроме «расейскі сьлед»? Што вырасьце на выпаленым полі грамадзянскай супольнасьці?\nНа гэтыя пытаньні Юрыя Дракахруста ў «Праскім акцэнце» адказваюць палітолягі Ігар Тышкевіч і Тацяна Чуліцкая.\nАўдыторыяй мясцовых СМІ, якія трапілі пад удар раней, былі ня толькі «ядро пратэсту», але і «балота».\nВа ўлады мэты: ляялістаў падтрымаць, апанэнтаў заткнуць у іх рэзэрвацыі, а «балота» пераканаць, што альтэрнатыва горшая за існую ўладу.\nІ спрабуюць адсекчы любую камунікацыю паміж «ядром пратэсту» і «абыякавымі».\nКалі паглядзець мапы самых буйных пратэстаў летась у рэгіёнах — яны супадаюць з мапай, дзе быў незалежны папяровы мясцовы друк.\nЦяпер Tut.by i НН выціскаюць у Тэлеграм. Паглядзіце сярэднюю і мэдыянную аўдыторыю Тэлеграму — гэта 500–600 тысячаў.\nГэта рэзэрвацыя пратэставых настрояў.\nРэпрэсіі не вырашаюць праблему глябальна, але яны даюць дзесьці паўгода, калі ўлада будзе дамінаваць у інфармацыйнай прасторы.\nУ найбліжэйшы час Лукашэнка прадставіць свой праект Канстытуцыі з наступным рэфэрэндумам па ёй.\nЯму важна зачысьціць грамадзкую прастору ад усіх суб’ектаў, якія могуць альбо выступіць са сваімі прапановамі ў легальным полі, альбо сэнсоўна скрытыкаваць праект.\nДзеля гэтага і грамяць грамадзкія арганізацыі.\nПалітычны крызіс у Беларусі пачаўся значна раней за 2020 год, бо зьмянілася грамадзтва і зьмяніўся бізнэс.\nУ нас крызіс пачаўся ў 2018 годзе.\nУ «мірны» час старое і новае маглі б суіснаваць.\nУ актыўнай фазе ва ўзаемаадносінах з Захадам ніводзін з бакоў ня можа адступіць. Краіны ЭЗ ня могуць вярнуцца да Realpolitik, іх не зразумеюць іх выбарнікі і іх мэдыя.\nAmnesty International: Грамадзянская супольнасьць зьнішчаецца ў самым сэрцы Эўропы\nЯны будуць узмацняць санкцыйны ціск незалежна ад таго, што будзе адбывацца ў Беларусі.\nАўтарытарная сыстэма так збудаваная, што ня можа дазволіць сабе слабіну, «Акела» ня можа «прамахнуцца».\nІ пакуль не адбудзецца нейкай значнай, вялікай падзеі, кшталту электаральнай кампаніі, зьменаў у гэтай лёгіцы ня будзе.\nПасьля рэфэрэндуму аб Канстытуцыі ўлады могуць пачаць таргавацца з ЭЗ, што ім будзе за тое, што яны кагосьці вызваляць.\nЦяпер абодва бакі ідуць шляхам эскаляцыі.\nМэдыйнае поле фізычна немагчыма зачысьціць.\nІ адносна СМІ, і адносна грамадзянскай супольнасьці я катэгарычна нязгодны з тэзай пра выпаленую зямлю.\nПрадзяржаўныя «недзяржаўныя» арганізацыі альбо доўга не жывуць, альбо на іх ідзе вельмі шмат грошай, а эфэкт вельмі нізкі.\nШто яны могуць зрабіць — дык гэта нагнаць страху.\nПрычына крызісу — у тым, што грамадзтва стала складаным, прыйшло ў супярэчнасьць з архаічнай сыстэмай улады.\nІ гэтая складанасьць занадта вялікая, каб удалося спрасьціць грамадзтва.\n«Ядро пратэсту» — гэта мільён чалавек. Немагчыма ў Беларусі зачысьціць мільён чалавек.\nМы памятаем заяву Макея, што калі санкцыі будуць узмацняцца, улада зьнішчыць грамадзянскую супольнасьць.\nЯ б разглядала гэта як помсту Захаду за палітыку санкцыяў, непрызнаньня Лукашэнкі, падтрымкі Ціханоўскай і іншых палітычных субʼектаў.\nНават тая грамадзянская супольнасьць, якая заўсёды казала, што яна па-за палітыкай, выбудоўвае дэмакратычную культуру, культуру ўдзелу.\nІ гэта ўладай разглядаецца як рэч шкодная.\nУдзельнікі гэтых арганізацыяў прызвычайваюцца да таго, што ад іх нешта залежыць.\nЛетась у камандах і Бабарыкі, і Ціханоўскай мы бачылі шмат людзей, якія былі задзейнічаныя, скажам, у культурных ці ўрбаністычных ініцыятывах.\nЗьнішчэньне грамадзянскай супольнасьці — гэта зьнішчэньне культуры ўдзелу.\nЦіск ніколі ня быў моцным бокам Эўразьвязу, Эўразьвяз заўсёды імкнуўся выкарыстоўваць «мяккую сілу».\nНа прыкладзе Беларусі ЭЗ спрабуе паказаць сябе як гульца, які можа гуляць па высокіх стаўках.\nЗахад, можа, цяпер з большым задавальненьнем змагаўся б з Расеяй.\nАле выпадак Беларусі — гэта будзе прыклад, калі ЭЗ паспрабуе згуляць «па-буйному», паглядзець, што атрымаецца з палітыкі жорсткіх санкцыяў.\nНекаму нарэшце давядзецца адступаць, але я ня ўпэўненая, што першым адступіць Захад.\nРэпрэсіі — гэта даволі дарагі занятак. Невядома, колькі часу будзе хапаць на іх рэсурсаў.\nУ Беларусі заўсёды быў ціск на грамадзянскую супольнасьць, былі пэрыяды, калі ён быў больш моцны, былі — калі менш моцны.\nІ для Пуціна, і для Лукашэнкі грамадзкія арганізацыі, неяк зьвязаныя з Захадам — яны па вызначэньні шкодныя.\nКалі глядзець на спробы стварыць ляяльную грамадзянскую супольнасьць, то варта паглядзець, колькі ўлады ўжо выдаткавалі на БРСМ, Саюз жанчын, «Белую Русь».\nЦі можам мы лічыць гэтыя праекты пасьпяховымі?\nА наконт пэрспэктываў грамадзянскай супольнасьці — не сьпяшайцеся нас хаваць.\nЯ не магу не згадаць сваіх зьняволеных калегаў Тацяну Кузіну і Валерыю Касьцюгову.\nГрамадзянскую супольнасьць цалкам ня зьнішчаць.\nРаніцай 14 ліпеня сілавікі прыйшлі зь ператрусам да праваабаронцаў і ў іншыя няўрадавыя арганізацыі. Вядома пра затрыманьне больш як дзясятка чалавек.\nАгулам ператрусы праходзілі як мінімум у 19 арганізацыях.\n«Вясна» адказала на ператрусы і затрыманьні: «Мы ня спынім сваёй праваабарончай дзейнасьці».\nУчора падчас перамоваў з Уладзімірам Пуціным Аляксандар Лукашэнка сказаў, што ворагі яго ўлады «перайшлі да індывідуальнага тэрору», маючы на ўвазе распаўсюджаныя дзяржаўнымі СМІ гісторыі пра напады на тэлевядоўцу Рыгора Азаронка і на дом палітыка Алега Гайдукевіча.\n«Мы вельмі актыўна цяпер пачалі працу па ўсіх гэтых НКА, НДА, так званых заходніх СМІ, якія тут дэмакратыю нам дарылі, — а фактычна накідалі — і не дэмакратыю, а вось гэты вось тэрор», — сказаў Лукашэнка.\n«Мы ня можам інакш, таму што гэтыя мярзотныя паўтары тысячы НКА — аж паўтары тысячы, аказваецца, розных там фондаў, яны фінансаваліся звонку, а мы ўсё думаем: ну добра, дэмакратыя, давайце будзем гаварыць, давайце будзем супрацоўнічаць, ну вось і атрымалі адпаведны вынік», — заявіў ён.


В Ляховичах районный пионерский сбор собрал школьников — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\n27/09/2014 56 redakcyja 0 Comment\nРаўненне на піянерскі сцяг.\nГрамадскае аб’яднанне “Беларуская рэспубліканская піянерская арганізацыя” пачынае сваю гісторыю з 1990 года і сёлета адзначае 24 дзень нараджэння. У Ляхавіцкім раёне налічваецца 17 піянерскіх дружын і столькі ж аб’яднанняў малодшых школьнікаў — акцябрат, а гэта 1025 піянераў і 756 іх малодшых сяброў. Але на сёння гэтыя лічбы ўжо недакладныя, бо 20 верасня больш як 200 хлопчыкаў і дзяўчынак уступілі ў рады БРПА .\nАкцябрат, піянераў, важатых, педагогаў, бацькоў і гасцей сабраў на плошчы Перамогі раённы піянерскі збор “І нам любая справа пад сілу”. Гэты дзень запомніцца рабятам надоўга: яны з гонарам і годнасцю будуць несці званне піянераў, імкнуцца быць першымі, лепшымі ва ўсіх добрых справах. Піянерыя — гэта не проста слова, гэта тысячы неабыякавых сэрцаў, аб’яднаных агульнымі інтарэсамі і мэтамі.\nУсхвалявана гучала ўрачыстае абяцанне “… любіць сваю Радзіму, быць добрым, сумленным, справядлівым, заўсёды прытрымлівацца статуту і традыцый Беларускай рэспубліканскай піянерскай арганізацыі”. Пасля чаго піянерскаму папаўненню госці і педагогі-арганізатары павязалі чырвона-зялёныя гальштукі — сімвал дачынення кожнага піянера да спраў сваёй арганізацыі, гатоўнасці падзяліць яе славу і адказнасць. На заклік старшыні раённага савета БРПА Ганны Буйко “Да спраў на карысць Радзімы, дабра і справядлівасці будзьце гатовыя!” учарашнія акцябраты аддалі піянерскі салют і дружна адгукнуліся: “Заўсёды гатовыя! ”.\nПакуль яшчэ акцябраты.\nГраматамі і падарункамі былі адзначаны лепшыя педагогі-арганізатары і піянерскія дружыны раёна — імя Мікалая Гастэлы СШ № 2 г. Ляхавічы, “Крыніца” Дараўскага ДС-СШ, “Васілёк” Конькаўскага ДС-СШ.\nЖыццё піянераў цікавае і насычанае. Яны прымаюць актыўны ўдзел у розных акцыях, мерапрыемствах, інтэлектуальных конкурсах, спартыўных спаборніцтвах. Сталі традыцыйнымі гульня-віктарына “Я маленькі беларус”, спартландыя “Нашы акцябраты — спартыўныя рабяты”, акцыі “Вахта памяці”, “Не сумуй, малыш”, “Дзякуй салдатам Перамогі за тое, што не ведаем вайны” і іншыя. Шэфства над ветэранамі вайны і працы, догляд за помнікамі і абеліскамі — таксама піянерскі клопат.\nЗавяршылася свята гульнявой праграмай: на ўяўным цягніку дзеці адправіліся ў падарожжа па краіне Піянерыя, наведалі станцыі “Мая дружына”, “Заўтра – навука, сёння — гульня” і іншыя. Нягледзячы на пахмурнае надвор’е, піянеры весяліліся, прымалі ўдзел у розных гульнях, танцавалі і падтрымлівалі апладысментамі выхаванцаў цэнтра дадатковай адукацыі дзяцей і моладзі, якія радавалі сваімі яркімі выступленнямі.\n← Ільноперапрацоўчы комплекс паўнацэннасці. Вераснёўская нарада прамыслоўцаў Ляхавіцкага раёна прайшла на ААТ “Ляхавіцкі льнозавод”\nПажаранебяспечная сумесь →\nМалыя, але алімпійскія\nhttp://www.vescos.ru/ коммунальный отвал ко 4 для тум 180.


Пабудаваць! Лукашэнку дастаў мост Жыткавічы – Тураў – belsat.eu\nПра новую пераправу жыхароў бліжэйшых раёнаў апавясцілі праз радыё і СМС-паведамленні. Цяпер яна ў раёне вёскі Боркі. Таўшчыня лёду там дазволіла ледаколу прарубіць майну, па якой пусцілі катар.\n«Цяпер месца пераправы 2 кіламетры вышэй па цячэнні ракі Прыпяць ад мосту, з боку Жыткавічаў – праз Боркі, з боку Турава – праз Чэрнічы, вёска Крэмная», – паведамілі ў Жыткавіцкім райвыканкаме.\nАднак яшчэ ўчора людзі былі гатовыя пайсці на адчайныя крокі, каб трапіць на другі бераг. «Не ведаем, што рабіць. Паплывем, распранемся і паплывем!», – каментавалі сітуацыю мінакі.\nНекаторыя смельчакі наважыліся на «штурм» аварыйнага мосту з расколінай\nНарэшце на сітуацыю адрэагаваў і кіраўнік краіны.\n«Жыткавічы-Тураў – мост. На жаль, што было пабудавана ў савецкія часы, гэтыя масты маюць праблему, дрэнна, што нечакана гэта адбылося. За гэты год мост мусіць быць пабудаваны там», – зазначыў Аляксандр Лукашэнка.\nДзясяткі жыткаўчанаў цягам амаль тыдня не маглі трапіць на працу ў Тураў. Заледзянелая рака пакінула людзей у закладніках.\nКалі напачатку снежня на рацэ збудавалі пантонную пераправу, то праз паводку яе затапіла. Тых, хто апынуўся пасярэдзіне пераправы, перавозілі ў каўшы экскаватара. Таму шмат хто, як спадар Генадзь, які возіць у горад малако, прыехаў да месца былой пераправы ў чаканні паспяховай працы ледаколу.\nУ выпадку новай паводкі і маразоў адзіны магчымы варыянт трапіць у Тураў пакуль застанецца толькі ў аб’езд праз Мазыр. Аднак ён дасяжны далёка не кожнаму. Шлях у адзін бок займае каля 300 кіламетраў, а гэта прыблізна 7 гадзінаў у дарозе.\nТэгі: абяцанні Лукашэнкі аварыйныя масты Аляксандр Лукашэнка будаўніцтва МНС мост


Калектыў Рэспубліканскага цэнтра нацыянальных культур «Majowy kwiat» заняў 2 месца ў X Міжнародным фестывалі харавой песні Дзеве Марыі – nationalcultures.by\n19-20 кастрычніка 2019 года ў польскіх гарадах Козегловы і Чэнстахова прайшоў X Міжнародны фестываль харавой песні Дзеве Марыі. Дадзенае культурнае мерапрыемства праходзіла пры садзейнічанні арцыбіскупа Чэнстахова Вацлава Дэпо і дэпутата Еўрапейскага парламента Ядвігі Вішнеўскай. У фестывалі прынялі ўдзел калектывы з Польшчы, Латвіі і Беларусі. Сваё вакальнае майстэрства таксама прадставіў хор «Majowy kwiat» Рэспубліканскага цэнтра нацыянальных культур.\nКанцэртная праграма была падзелена на два этапы. 19 кастрычніка ў касцёле Св. Марыі Магдалены ў горадзе Козегловы праходзіла само конкурснае праслухоўванне. А 20 кастрычніка адбыўся канцэрт лаўрэатаў у Яснагорскай базыліцы ў горадзе Чэнстахова.\nПа выніках фестывалю хор «Majowy kwiat» заняў другое месца. Рэспубліканскі цэнтр нацыянальных культур віншуе калектыў і яго мастацкага кіраўніка Сіманчук Лілію і дырэктара Шыманскага Аляксандра з заслужанай перамогай і жадае натхнення і далейшых творчых поспехаў!


Суд над прадпрымальнікам Парсюкевічам прызначаны на 16 красавіка\nhttp://spring96.org/be/news/21335 2008 2008-04-07T15:06:31+0300 2008-04-07T15:06:31+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be\nПра гэта БелаПАН паведаміла адвакат прадпрымальніка Вера Страмкоўская. Паводле яе слоў, суддзёй прызначаны Уладзімір Аўдзеенка. Справа актывіста прадпрымальніцкага руху была перададзена ў суд Маскоўскана раёна 31 сакавіка.\nВ.Страмкоўская расказала, што 2 красавіка С.Парсюкевічу, нарэшце, удалося перадаць лекі. Раней, паводле слоў жонкі, ёй не дазвалялі перадаваць яму неабходныя медыкаменты, да прыкладу, кроплі ў нос. Прадпрымальнік у запісцы жонцы паведаміў, што стан яго здароўя рэзка пагоршыўся. У яго абвастрылася бранхіяльная астма, ён не можа нармальна дыхаць, што стала прычынай праблем з сэрцам. У камеры вельмі душна, паколькі там знаходзяцца 13 чалавек, многія з якіх кураць.\nНагадаем, віцебскі прадпрымальнік С.Парсюкевіч быў арыштаваны 4 сакавіка пасля таго, як з’’явіўся на допыт у пракуратуру Маскоўскага раёна Мінска. Яму прад’явілі абвінавачанне ў злачынстве, прадугледжаным артыкулам 364 Крымінальнага кодэкса (насілле або пагроза насілля ў дачыненні да супрацоўніка міліцыі). С.Парсюкевіч абвінавачваецца ў тым, што падчас адбыцця пакарання за ўдзел у акцыі пратэсту прадпрымальнікаў 10 студзеня ў Мінску ў спецпрыёмніку‑размеркавальніку на вуліцы Акрэсціна напаў на міліцыянера. Абарона сцвярджае, што гэта супрацоўнікі спецпрыёмніка збілі прадпрымальніка.\nЗазначым, што 16 красавіка ў іншым судзе — Цэнтральнага раёну сталіцы — распачнецца працэс па «Справе 14». Чатырнаццаць маладых людзей абвінавачваюць паводле арт. 342‑1 Крымінальнага кодэксу: «Арганізацыя і падрыхтоўка дзеяньняў, што груба парушаюць грамадзкі парадак, або актыўны ўдзел у іх» ‑‑ г.зн. за ўдзел у мітынгу прадпрымальнікаў 10 студзеня.\n19:07, 4 красавiка 2008\n07.04.2008 Тэгі: крымінальны перасьлед, свабода мірных сходаў


Аляксею Кузьмічу пагражае крымінальны пераслед. Сведак яго «голай акцыі» масава | Новы Час\nАляксей Кузьміч падчас акцыі ў НЦСМ 3 кастрычніка. Фота Алены Ляшкевіч\nМіліцыя зацікавілася мастаком пасля заявы з Нацыянальнага цэнтра сучасных мастацтваў (НЦСМ). Там праходзіць выстава Аляксея Кузьміча «Прастора 540», на адкрыцці якой 3 кастрычніка ён і зладзіў сваю акцыю супраць цэнзуры ў мастацтве. У НЦСМ палічылі, што Аляксей Кузьміч «дапусціў дзеянні, якія абражаюць Міністэрства культуры, а таксама што пацягнулі значны ўрон дзелавой рэпутацыі Цэнтра». 10 кастрычніка мастак правёў дзве гадзіны ў апорным пункце міліцыі Савецкага раёна, куды паступіла скарга з Цэнтра. Творца распавёў НЧ, як гэта было.\nПадчас акцыі ў НЦСМ 3 кастрычніка. Фота Алены Ляшкевіч\n— Следчы патэлефанаваў, прапаноўваў нават сам да мяне пад’ехаць, абыходзіўся даволі паважліва. Калі ён са мной размаўляў, яму ўвесь час нехта тэлефанаваў і курыраваў, што яму рабіць.\nДзякуй «Новаму Часу», што першымі апублікавалі рэпартаж з акцыі! Без падтрымкі СМІ было б значна цяжэй. Хутчэй за ўсё, была б ініцыятыва хуценька пасадзіць мяне.\n— Вы маеце на ўвазе пасадзіць на 15 сутак ці даўжэй?\n— Якія 15 сутак, вы што! Для беларуса 15 сутак — гэта як на абед схадзіць. Па крымінальным артыкуле, канечне. Як злоснага парушальніка грамадскага парадку і зневажальніка дзяржаўнай сімволікі. І закрыць, проста каб іншым непавадна было. Пачынаем з хуліганкі, а потым знявага ўсяго, што прыдумаюць, і вялікія-вялікія штрафы, і, магчыма, крымінальны пераслед. Дзяржаўная сімволіка, цынічная знявага ўлады. Яны пераводзяць гэта з разраду мастацтва ў нейкі вар’яцкі выбрык. Не выключана псіхіятрычная экспертыза. Напэўна, яны лічаць, што такія людзі, як я, небяспечныя на волі, не ведаю.\nКрыніца: Facebook Аляксея Кузьміча\n— Вы чакалі менавіта такой рэакцыі з боку СМІ і НЦСМ?\n— Я не чакаў такога рэзанансу. Не, такой рэакцыі я не чакаў, але ад сваёй акцыі адмаўляцца не збіраюся, таму што, па-першае, мастацтва даражэй, а па-другое, не звыкся я прасіць прабачэння за тое, чаго не рабіў. Дзіўна адчуваць такі прэсінг ад НЦСМ.\nАлеся Іназемцава, замдырэктара НЦСМ. Фота Алены Ляшкевіч\n— Як вы мяркуеце, чаму на прэтэнзіі НЦСМ да вас — подпіс замдырэктара установы Алесі Іназемцавай, а не самога дырэктара?\n— Не ведаю. Можа быць, дырэктар баіцца падпісваць. Яны ж усе баяцца. НЦСМ — проста падкантрольная структура, ініцыятыва прэсінгу ідзе з Міністэрства культуры. Яно адхрышчваецца, што не мае дачынення і не хоча ацэньваць акцыю, пераводзіць усё на праваахоўныя органы. Але гэта мастацкае поле, і дзіўна, што праваахоўныя структуры гэтым займаюцца. Грамадскі парадак не быў парушаны, ніхто з гледачоў заяў у міліцыю не пісаў.\nУ кіраўніцтве НЦСМ няма ніводнага незалежнага чалавека, там усе — чыноўнікі, пастаўленыя зверху. Яны вырашаюць, што глядзець гледачу і што можа паказваць мастак. Калі творца малюе нешта прыгожае на халсце і вешае гэта на сценку — то гэта нармалёва. А калі займаецца сучасным мастацтвам, то ён бесталанны, як выказаўся дырэктар установы, і ўвогуле не мае права звацца мастаком.\nСваімі акцыямі я паказваю вобраз творцы. Мастак сёння — не воін, а нейкая прыбітая, забітая істота, нявызначанага полу, без вартасці і гонару.\nФота з акцыі Аляксея Кузьміча «Творец без яец». Чэрвень 2019 г. Крыніца: Facebook мастака\n— Нявызначанага полу, «творец без яец»?\n— Так, «Творец без яец», мая першая акцыя была акурат пра гэта. То-бок, без яек — гэта еўнух, гэта яшчэ са Старажытнага Кітая пайшло, калі людзей пакладалі, каб на ўсё жыццё прывязаць да гаспадара, бо такі чалавек быў непаўнавартасным чальцом грамадства. Яго жыццё па-за структурай было немагчымым.\nМая акцыя «Шчыт, ці Міністэрства фалакультуры» не абмяжоўваецца адным днём. Яна працягваецца і развіваецца. Самая цікавая асаблівасць акцыянізму — у тым, што немагчыма прадбачыць наступствы, далейшы ход твору мастацтва. Акцыянізм — гэта дзеянне. Тое, што цяпер адбываецца, раскрывае хваробы грамадства, якія былі закамуфляваныя. Цяпер яны выходзяць вонкі. Мне здаецца, гэта ёсць мэтай мастацтва — прымусіць гледача па-іншаму паглядзець на звыклую сітуацыю, пад іншым вуглом, іншым ракурсам, пабачыць тое, на што ў звычайным стане чалавек бы папросту не звярнуў увагі.\n— Як вы мяркуеце, пасля таго, як вы далі тлумачэнні праваахоўным органам, справа скончыцца ці не?\n— Акрамя мяне, каля дзесяці чалавек выклікалі ў міліцыю як сведак. Уважліва вывучалі маё відэа з акцыі, выкладзенае на Ютуб, ваша відэа таксама. Вызначаюць людзей і добра так іх апрацоўваюць. Цалкам верагодна, што яны выцягнуць нейкія паказанні, якія ім трэба. Да чаго гэта прывядзе? Мабыць, людзі стануць менш цікавіцца сучасным мастацтвам і хадзіць на выставы, каб не пабачыць там што-небудзь гэтакае (пасміхаецца).\n— Ці сутыкаліся раней вы ці вашы сябры з палітычным пераследам?


14.03.2019 / 09:52 16\nАнтон Астаповіч, пофиг на охрану, главное сорвать денеХ с Зайдеса... Освоили уже?;)\nНехта ж на гэтым паімее і ў сваю кішэню міма бюджэту краіны. Што казаць калі на могілках закусачныя будуюць і заднім лікам межы ахоўнай мясціны пераносяць.\nЙа,Якія дзеньгі, што за трызьненьне? Дзядзька Антон адную і тую ж джынсоўку носіць 15 год :)\nАстаповіч для захаваньня архітэктурнай спадчыны на Беларусі зрабіў болей за любога іншага беларуса. Сорамна нават чытаць тую брыдоту, што пра яго плявузгаюць.\nСтарадаўняя архітэктура нашых местаў зьнішчаецца, бо да беларусаў яна мае цьмянае дачыненьне. Пакуль палякі, габрэі і немцы будавалі, беларусы корпаліся ў зямлі. А калі гвалтоўна ня стала ні палякаў, ні габрэяў - засяліся ў іхнія дамы адразу са сваіх пуняў і гумнаў. Якая павага да мінуўшчыны, якое захаваньне спадчыны? Гэта нацыя селюкоў, зь сялюцкімі адносінам да ўсяго, што не падобнае да драўляных халуп іхніх дзядоў.


Розніца паміж прапановай і прапановай\nСтаўка супраць прапановы\nПрапановы і прапановы - гэта ўмовы, якія вельмі часта выкарыстоўваюцца на рынку акцый, рынку форекс і аўтасалонах. Аднак гэтыя ўмовы могуць прымяняцца да ўсіх рэчаў, якія можна прадаць і купіць на рынку. Шмат людзей, якія не гандлявалі акцыямі, валютай альбо куплялі ці прадавалі свае аўтамабілі ў аўтасалонах, блытаюцца паміж гэтымі двума ўмовамі, як і розніца паміж цэнамі і прапановай. Давайце разбярэмся ў розніцы паміж прапановай і прапановай у гэтым артыкуле.\nБудзь то на аўкцыёне ці на рынку, самая высокая цана, якую пакупнік можа заплаціць за тавар ці паслугу, называецца коштам. Калі вы пакупнік, вас называюць удзельнікам таргоў, а цана, па якой вы хочаце купіць тавар, называецца вашай заяўкай. Калі мы гаворым пра рынак акцый, прапанова заўсёды з'яўляецца самай высокай цаной, якую інвестар згаджаецца плаціць за акцыі акцый. Калі ў вас ёсць акцыі кампаніі, кошт стаўкі адбываецца ад брокера акцый, які згаджаецца плаціць вам цану стаўкі, якая з'яўляецца самай высокай, якую ён гатовы плаціць вам у абмен на вашыя акцыі.\nНа рынку акцый пакупнік - пакупнік, а вы прадавец. Такім чынам, ён з'яўляецца ўдзельнікам таргоў, калі робіць заяўку на куплю вашых акцый. У выпадку патрыманага аўтамабіля выгадная цана - гэта цана, якую брокер аўтамабіля ці прадавец патрыманых аўтамабіляў згаджаецца заплаціць вам за набыты вагон. На рынку форекс, цана заяўкі - гэта цана, па якой рынак гатовы прадаць інвестару валютную пару.\nПрапанаваная цана - гэта заўсёды цана, якую патрабуе прадавец для тавару ці паслугі. Такім чынам, калі вы кліент і зацікаўлены ў куплі валютнай пары на валютным рынку, цана, якая каціруецца на рынку, з'яўляецца цаной прапановы, і рынак становіцца прадаўцом. У выпадку з аўтадылерам, прапановай цаной з'яўляецца цана, па якой пакупніку прапануецца патрыманы аўтамабіль. Кошт прапановы заўсёды вышэйшая за цану заяўкі, і розніца залежыць ад ліквіднасці прадукту. Гэтая розніца ў валютах самая нізкая, паколькі яны вельмі ліквідныя, а ў выпадку патрыманых аўтамабіляў гэтая розніца вельмі вялікая. Калі вы вырашыце купіць некаторыя падраздзяленні фонду ў кіраўніка фонду, ён зробіць даступнымі гэтыя падраздзяленні па цане прапановы, якая, безумоўна, вышэй, чым вы будзеце каціравацца, калі вы адправіліся прадаваць уласныя падраздзяленні таго ж фонду.\nУ чым розніца паміж стаўкай і прапановай?\n• Кошт стаўкі заўсёды ніжэйшая за кошт аднаго і таго ж тавару, і розніца часта называецца спрэдам.\n• цана стаўкі - гэта цана, па якой рынак купляе ў вас пару валют, а цана прапановы - цана, па якой рынак прадае вам пару валют. Тое ж самае тычыцца і рынку акцый.\n• У выпадку з дылерам аўтамабіля, цана стаўкі - гэта цана, па якой дылер купляе ваш другі аўтамабіль, а прапанова - гэта цана, па якой вы павінны купіць той самы аўтамабіль, калі вы прыйшлі купіць яго ў дылер.\nРозніца паміж дазволіць і дазволіцьРозніца паміж чэрапам і чэрапамРозніца паміж гісторыяй і пуранаміРозніца паміж яечнай локшынай і макаронаміРозніца паміж аденомай і аденокарциномой\nзахоўвання аб'ектаў супраць захоўвання файлаўСупермэн супраць хуткасці ўспышкіgodzilla 1954 супраць 2014Джэры Мікулек супраць удару.50 кал супраць грузавіка


Пагаршаецца стан здароўя Скрабца\n20 люты 2006, 20:28\nРадыё Свабода Здароўе Сяргея Скрабца пагоршылася. Пра гэта Радыё Свабода сёньня паведаміла жонка былога дэпутата Аляксандра Скрабец. Яна перадала мужу ў сьледчы ізалятар лекі і акуляры.\nБылы дэпутат Палаты прадстаўнікоў папярэдняга скліканьня Сяргей Скрабец, які 14 лютага быў асуджаны на два з паловай гады зьняволеньня, па-ранейшаму знаходзіцца ў менскім часовым сьледчым ізалятары. Тут ён будзе ўтрымлівацца да таго часу, пакуль улады не вызначаць, дзе дакладна Скрабец будзе адбываць тэрмін зьняволеньня.\nЖонка Скрабца, Аляксандра, 21 лютага зьбіраецца падаць прашэньне, каб мужа пакінулі ў Менску. Яна, прафэсійны лекар, лічыць, што Сяргей сапсаваў сваё здароўе празь некалькі доўгатэрміновых галадовак. З гэтай прычыны сваякі былога парлямэнтара хацелі б, каб ён адбываў пакараньне ў сталіцы: тут лягчэй перадаваць лекі, калярыйныя прадукты харчаваньня. Тым больш, што апошнім часам стан здароўя экс-дэпутата пагоршыўся, – цьвердзіць Аляксандра Скрабец:\n(А.Скрабец: ) "Мы яму сёньня перадавалі лекі, вітаміны. У яго вельмі пагоршыўся зрок, і мы яму купілі акуляры".\nСпадарыня Скрабец гаворыць, што яе муж раней ніколі не карыстаўся акулярамі. Як лічыць жонка, гэта вынік галадаваньняў і нэрвовых перагрузак.\nСяргея Скрабца днямі ў ізалятары наведалі ягоныя бацькі і дачка. Паводле іх уражаньня, ён, нягледзячы на паграшэньне здароўя, па-ранейшаму духоўна ня зломлены – актыўна цікавіцца хадой выбарчай кампаніі. Аляксандра Скрабец гаворыць, што сваякі рады за Сяргея.\n(А.Скрабец: ) "Гавораць, што так – трымаецца!"\nСяргей Скрабец, калі ён зьняўся з выбарчай гонкі, заклікаў сваіх прыхільнікаў падтрымаць Аляксандра Казуліна. Сёньня я пацікавіўся ў кіраўніка ініцыятыўнай групы Скрабца Сяргея Галаганюка, ці супрацоўнічае ягоная каманда з кандыдатам на прэзыдэнта Аляксандрам Казуліным? Спадар Галаганюк заяўляе, што супрацоўніцтва існуе:\n(Галаганюк: ) "Працуем зь ім шчыра. Па праграме іхнага штабу. Агітуем. Людзей сваіх далучаем..."


Парушэння працы нервовай сістэмы самым негатыўным чынам адбіваюцца на функцыянальнасці ўсяго арганізма. Напрыклад, пры такім захворванні, як эпілепсія, чалавек атрымлівае пажыццёвую інваліднасць. Натуральна, з такой паталогіяй даводзіцца ўвесь час змагацца, каб знізіць частату або папярэдзіць праява прыступаў. Прэпарат «Топирамат», інструкцыя па ўжыванні якога будзе выкладзена далей, як раз і прызначаны для лячэння гэтай паталогіі. Акрамя таго, яго можна выкарыстоўваць і для барацьбы з іншымі захворваннямі. Гэты прэпарат прызначаны для працяглага ўжывання.\nАгульнае апісанне і склад прэпарата\n«Топирамат», інструкцыя па ўжыванні якога павінна быць абавязкова растлумачана пацыенту, з'яўляецца протівоэпілептіческій сродкам, якое выкарыстоўваецца для купіравання і прадухілення прыступаў. Часцей за ўсё прэпарат вырабляецца ў выглядзе таблетак, усярэдзіне якіх назіраецца белы парашок. Таблеткі ў блістара аранжавыя. У адной з іх можа ўтрымлівацца 25 або 10 мг дзеючага рэчыва - топирамата. Акрамя таго, у склад вырабы ўваходзіць дигидрат гидрофосфата кальцыя, стеарат магнію, крухмал, цяжкі магнію гидроксикарбонат. Рэчыва можа блакаваць дзеянне другасных імпульсаў і прадухіляць эпілептычныя прыпадкі.\nПасля таго як пацыент прыме рэчыва, яно вельмі хутка ўсмоктваецца ў страўніку і кішачніку. З вавёркамі крыві галоўнае дзеючае рэчыва звязваецца за ўсё на 13-17%. Максімальную колькасць топирамата ў крыві назіраецца ўжо праз 120 хвілін. Вывядзенне лекі і яго метабалітаў вырабляецца пераважна з мочой. Перыяд полувыведенія прэпарата складае 21 гадзіну. Хоць гэты перыяд можа павялічвацца ў выпадку праблем з печанню і ныркамі.\nКалі вам быў прызначаны прэпарат «Топирамат», інструкцыя па ўжыванні кажа пра такія паказаньнях:\nПрыпадкі, справакаваныя сіндромам Ленакса-Гасто (як які падтрымлівае прэпарат).\nПарцыяльныя або тоніка-клонические генерализированные курчы (монотерапіі).\nЭпілепсія ў дзяцей ад 3-х гадоў і дарослых (упершыню устаноўленая).\nДля прафілактыкі мігрэні ў дарослых.\nМаніякальна-дэпрэсіўныя формы псіхозу.\nЛекі здольна нармалізаваць настрой. Як бачыце, «Топирамат», інструкцыя па ўжыванні якога заўсёды знаходзіцца ў ўпакоўцы з прэпаратам, мае невялікі спектр выкарыстання. Аднак нават у гэтых выпадках неабходна быць асцярожнымі з яго прыёмам, так як гэтыя лекі лічыцца моцным.\nСупрацьпаказанні і абмежаванні да ўжывання\nНягледзячы на ўсю эфектыўнасць гэтага сродкі, у некаторых выпадках прызначаць яго не рэкамендуецца. Сярод супрацьпаказанняў можна вылучыць такія:\nДзіцячы ўзрост (да 2-х гадоў). Прэпарат з'яўляецца занадта моцным для дзіцячага арганізма.\nНепераноснасць сродкі або некаторых яго кампанентаў.\nПерыяд цяжарнасці і лактацыі. Галоўнае дзеючае рэчыва здольна праз усе бар'еры пранікаць у грудное малако.\nСхільнасць да адукацыі камянёў у нырках.\nСур'ёзныя запаленчыя працэсы ў арганізме, цяжкія хранічныя паталогіі.\nПрызначаючы лекі «Топирамат» пры мігрэні, доктару трэба быць асабліва уважлівым да тых пацыентам, у якіх існуюць праблемы з функцыянальнасцю нырак і печані. Вывядзенне сродкі з арганізма ў гэтым выпадку запавольваецца, таму могуць паўстаць нечаканыя ўскладненні.\nЯкія пабочныя эфекты могуць назірацца?\nКалі вам быў прызначаны медыкамент «Топирамат», інструкцыя прадугледжвае з'яўленне такіх непажаданых рэакцый:\nГалавакружэнне, боль у галаве, праблемы са зрокам, парушэнне прамовы, падвышаная нервовасць. Можа з'яўляцца псіхомоторные заторможенность, стомленасць, немагчымасць канцэнтрацыі ўвагі.\nДрымотнасць, эмацыйная лабільнасць, дэпрэсіўны стан.\nУ рэдкіх выпадках магчымая кароткачасовая страта памяці, спутанность свядомасці, парушэнне смакавых адчуванняў.\nЧасам можа павышацца тэмпература.\nАдсутнасць менструацыі, насавое крывацёк, зніжэнне ўзроўню лейкацытаў у крыві.\nУ вельмі рэдкіх выпадках могуць назірацца галюцынацыі.\nЗніжэнне вастрыні гледжання і парушэнне рухальнай функцыі стагоддзе (яны рухаюцца самаадвольна). Яшчэ можа назірацца запаленне кан'юнктывы.\nЗніжэнне лібіда ў мужчын і жанчын. У першых можа нават наступаць імпатэнцыя.\nПанос або завалы.\nБоль у цягліцах, слабасць.\nШум або звон у вушах, а часам і парушэнне слыху.\nПарушэнне лісты і чытання ў дзяцей.\nЗапаволенне росту ў дзяцей, паслабленне трываласці касцей.\nАлергічныя рэакцыі, якія праяўляюцца на скуры: сверб, сып, раны.\nЯк бачыце, прэпарат «Топирамат» пры мігрэні таксама трэба браць вельмі асцярожна. Асабліва цяжкім ён з'яўляецца для дзяцей. Таму трэба строга выконваць дазоўку. Пры гэтым і лекар, і бацькі павінны ўвесь час назіраць за станам малога.\nАсаблівасці дазоўкі і прымянення\nПрызначаць прадстаўлены прэпарат можа толькі лекар. Самастойна пачынаць яго прыём нельга, бо ёсць магчымасць пагаршэння стану. Акрамя таго, гэтыя лекі прадаецца па рэцэпце.\nКалі вам быў прапісана сродак «Топирамат», інструкцыя прадугледжвае пероральный яго прыём, незалежна ад формы выпуску. Піць лекі можна сумесна з ежай, тым больш што яна ніяк не ўплывае на дзеянне таблетак. Пажадана вырабляць прыём прэпарата ў адно і тое ж час. Не варта разжоўваць або раскусваць таблеткі, так як яны маюць горкі прысмак. Акрамя таго, драбненне лекі можа негатыўным чынам адбіцца на яго эфектыўнасці.\nЎжываць рэчыва трэба так:\nКалі таблеткі «Топирамат» уваходзяць у склад комплекснай супрацьсутаргавага тэрапіі, то сутачная норма прэпарата можа вагацца ў межах 200-400 мг. Гэтую норму звычайна падзяляюць на 2 прыёму. Лепш за ўсё пачынаць лячэнне з невялікіх доз (25-50 мг), якія прымаюцца на працягу 7 дзён раз у суткі. Далей, доза паступова павялічваецца на 25 або 50 мг на працягу тыдня-двух да дасягнення аптымальнага колькасці, які дае станоўчы эфект. Прымаць лекі ў гэтым выпадку варта двойчы ў дзень. Максімальная доза, якую дарослы пацыент можа прыняць у суткі, складае 1600 мг.\nКалі лекар прызначыў дзіцяці старэйшых за 2-х гадоў «Топирамат», прымяненне гэтага лекі вырабляецца па такой схеме: пачынаць піць таблеткі трэба з дозы ў 25 мг двойчы ў дзень. Агульная колькасць прэпарата ў суткі складае 5-9 мг / кг масы цела. Лепш за ўсё ўжываць лекі ў вячэрні час, перад адыходам да сну, каб знізіць рызыку праявы пабочных эфектаў. Першасны курс лячэння складае 7 дзён. Пры патрэбе дазавання на працягу аднаго-двух тыдняў павялічваецца на 1-3 мг / кг. Прыём дзеліцца на 2 разы.\nКалі прэпарат будзе выкарыстаны для монотерапіі, то лекар павінен праявіць да пацыента павышаную ўвагу. Ён павінен кантраляваць частату праявы прыступаў пасля замены супрацьсутаргавага тэрапіі іншымі лекамі. Пачынаць прыём варта з мінімальнай колькасці: 25 мг у суткі адзін раз у дзень. Далей, доза можа павышацца, але робіцца гэта паступова, на працягу 1-2-х тыдняў.\nКалі пацыент не пераносіць такой тэрапіі, яе інтэнсіўнасць можна паменшыць, ці ж расцягнуць інтэрвал павелічэння нормы прыёму.\nДля таго каб частата прыпадку не ўзрасла, неабходна праводзіць адмену лекі паступова. Штотыдзень дазоўка прэпарата памяншаецца на 100 мг.\nКалі вам прызначанае сродак «Топирамат», інструкцыя па ўжыванні (аналагі вы разгледзіце пазней) існуе для таго, каб пазбегнуць наступстваў, выкліканых празмернымі дозамі прэпарата. Аднак бываюць выпадкі, калі пацыент па нейкіх прычынах прымае таблетак больш, чым неабходна. Тады можа наступіць перадазіроўкі.\nЯна характарызуецца узмацненнем курчаў, з'яўленнем дрымотнасці, парушэннем зроку, каардынацыі і мыслення. Магчымыя пабочныя эфекты пры перадазаванні здольныя ўзмацняцца. Натуральна, у гэтым выпадку неабходна прыняць экстранныя меры, якія дапамогуць пазбегнуць траплення вялікай колькасці рэчыва ў сістэмны крывацёк.\nПерш за ўсё, варта выклікаць хуткую дапамогу. Далей, праводзіцца працэдура прамывання страўніка. Таксама хвораму неабходна прыняць абсарбавальныя прэпараты: «энтеросгель», актываваны вугаль. Калі становішча занадта цяжкае, то пацыент у тэрміновым парадку шпіталізуецца. Для вывядзення прэпарата з крыві ўжываецца працэдура гемадыялізу.\nАсаблівасці ўзаемадзеяння з іншымі прэпаратамі\nКалі вам неабходна прымаць «Топирамат», інструкцыя па ўжыванні (сінонімы могуць аказваць такое ж дзеянне на арганізм) кажа пра тое, што ён сумяшчальны не з усімі лекамі. Напрыклад, яго можна камбінаваць з вальпроевой кіслатой, «Фенобарбиталом», «Карбамазепином». Гэтыя лекі прызначаныя для тэрапіі нервовых расстройстваў. Сумесны прыём прадстаўленых сродкаў не ўплывае на канцэнтрацыю іх у плазме крыві. Аднак доза «Топирамата» можа змяншацца. У любым выпадку пры прызначэнні гэтых прэпаратаў для камбінаванага лячэння, дазоўку усіх сродкаў трэба адпаведна скарэктаваць.\nКалі доктар вырашыў прапісаць прадстаўленае лекі сумесна з «Пиоглитазоном», то неабходна сачыць за дыябетычных статусам хворага. Пры камбінаванні «Топирамата» з «Метфармін» магчыма парушэнне вугляводнага абмену ў арганізме. Сумесны прыём названага лекі з «Ацетазоламидом» і яго аналагамі павышае рызыку адукацыі нырачных камянёў.\nУлічыце таксама і той факт, што для ачышчэння арганізма ад лекі і яго метабалітаў патрабуецца некалькі дзён. У людзей з парушанай функцыяй нырак гэты час можа павялічвацца ў два разы. Гэта трэба ведаць, бо прыйдзецца адкарэктаваць дазоўку. Норму прыёму лекі лекар разлічвае ў кожным асобным выпадку.\nКалі вам прыходзіцца ўжываць «Топирамат», таблеткі (інструкцыя па ўжыванні з'яўляецца галоўным дакументам, кантралюючым прыём прэпарата) трэба піць у адпаведнасці з указаннямі лечыць лекара. Аднак ёсць некаторыя асаблівыя ўказанні, якія не варта ігнараваць:\nУ выпадку адмены лекі нельга рабіць гэта рэзка. Справа ў тым, што існуе магчымасць таго, што частата і інтэнсіўнасць прыпадку павялічыцца. Таму зніжэнне нормы прэпарата трэба рабіць паступова.\nАдным з пабочных эфектаў лекі можа стаць анарэксія, якая прыводзіць да наймоцнаму знясілення арганізма з прычыны страты вагі. Каб гэтага не здарылася, пракансультуйцеся з дыетолагам. Рэжым харчавання павінен быць скарэкціраваны так, каб у арганізм паступалі ўсе неабходныя вітаміны і мінералы для яго нармальнай працы.\nПадчас тэрапіі не варта ўжываць псіхатропныя сродкі і алкаголь.\nЛекі «Топирамат» (інструкцыя, водгукі і наяўнасць аналагаў з'яўляецца вельмі важнай інфармацыяй для пацыента) аказвае моцны ўплыў на хуткасць рэакцыі, таму вадзіць аўтамабіль або кіраваць складанымі механізмамі падчас лячэнні ня варта.\nНельга даваць таблеткі дзецям, якія не дасягнулі 2-гадовы ўзросту.\nВельмі ўважлівымі трэба быць тым пацыентам, у якіх назіраецца парушэнне функцыянальнасці нырак і печані.\nКалі вы забыліся прыняць таблеткі строга па часе, то паспрабуйце выпіць іх тады, калі ўспомніце. Аднак калі ўжо падышоў час для чарговага прыёму, то для наверстывания выпушчанага не варта прымаць падвойную дозу. Лепш працягнуць піць лекі па прызначанага плана.\nДакладных звестак аб мутагенным дзеяннем прэпарата на арганізм чалавека няма. Аднак пры даследаванні на пацуках лекі справакавала з'яўленне пухлін мачавой бурбалкі. Аднак гэта здаралася пры перавышэнні дапушчальнай нормы і ў рэдкіх выпадках.\nКалі вы прымаеце прэпарат «Топирамат», інструкцыя па ўжыванні (водгукі пра лекі даведаецеся далей) кажа аб некаторых мерах засцярогі, якія вы абавязаны выконваць у пазбяганне з'яўлення непажаданых рэакцый:\nКалі хворы знаходзіцца на гемадыялізе, то для эфектыўнага дзеяння прэпарата неабходна дадаткова прызначыць палову сутачнай дозы да пачатку працэдуры ачышчэння крыві і пасля яе.\nПадчас адмены прэпарата варта павялічыць аб'ём спажыванай вадкасці. Гэта прадухіліць адклад камянёў у нырках.\nКалі назіраецца сур'ёзная страта вагі, то можна наладзіць рацыён харчавання і дадаць у яго біялагічна актыўныя дабаўкі, якія спрыяюць засваенню карысных рэчываў.\nНепажадана сумесна з «Топираматом» прымаць рэчывы, якія правакуюць прыгнёт нервовай сістэмы.\nЯк бачыце, гэты прэпарат з'яўляецца вельмі сур'ёзным, таму займацца самалячэннем не варта, бо як можна зрабіць яшчэ горш.\nАсаблівасці захоўвання, аналагі і водгукі\nКалі вам не падыходзіць прадстаўленае сродак, вы можаце спытаць пра аналогах такога прэпарата, як «Топирамат». «Топамакс», інструкцыя па ўжыванні якога шмат у чым падобная з папярэднім апісаннем, з'яўляецца адным з іх. Ён мае тое ж дзеючае рэчыва. Існуюць і іншыя аналагі лекі: «Топсавер», «Тореал», «Макситопир». Самастойна пераходзіць на гэтыя прэпараты нельга. Магчыма, яны не дадуць станоўчага эфекту, бо іх склад можа адрознівацца. Перад пачаткам прыёму прадстаўленых лекаў неабходна пракансультавацца з лекарам. Тым больш што без рэцэпту іх наўрад ці хто-то выпіша.\nТрымаць рэчыва неабходна ў цёмным месцы, куды не пракрадзецца найменшы прамень святла, вільгаць. Не кладзіце рэчыва побач з крыніцамі цяпла. Гарантыйны тэрмін прыдатнасці складае 2 гады. Па заканчэнні гэтага часу прэпарат варта утылізаваць. Прычым зрабіць гэта трэба так, каб да яго не маглі дабрацца дзеці.\nШто тычыцца водгукаў, то яны розныя. Пацыенты адзначаюць высокую эфектыўнасць лекі пры барацьбе з курчамі. Ён добра дапамагае пры мігрэнях. Аднак сродак мае дастаткова высокі кошт. Напрыклад, кошт адной упакоўкі можа складаць 600 рублёў і больш. Калі правільна выкарыстоўваць прэпарат, то ён дапамагае дамагчыся працяглай рэмісіі. Хоць ёсць і іншыя меркаванні. Напрыклад, у некаторых выпадках у дзяцей назіраецца пагаршэнне памяці і ўвагі, затрымка развіцця, а каму-то лекі наогул не дапамагае. Адзначаецца таксама пагаршэнне стану нырак.\nТрэба адзначыць, што ў некаторых рэгіёнах краіны прадстаўленае лекі можна атрымаць па бясплатным рэцэпце, пры наяўнасці пэўных ільгот. Але перад тым як набыць сродак, неабходна пракансультавацца з лекарам, які дасць адпаведны дазвол. Запомніце, самалячэнне багата сур'ёзнымі ўскладненнямі. Намі было разгледжана дзеянне такога прэпарата як «Топирамат», інструкцыя, водгукі пры мігрэні і многае іншае. Кансультуйцеся з лекарамі і будзьце здаровыя!\nГомеапатычныя прэпараты - што гэта такое? Як прымаць гомеапатычныя сродкі?\nЛекавы прэпарат 'Фурамаг'. Інструкцыя па ўжыванні, супрацьпаказанні\n«Имодиум», інструкцыя. Паказанні, дазаванне, пабочныя дзеянні і супрацьпаказанні\nДзе ўпершыню пачалі рыхтаваць вінегрэт. Паходжанне слова "вінегрэт"\nКарціны ў інтэр'еры: што лепш абраць?\nПра тое, як здымаць чары правільна\nГэтая дзіўная кітайская шаўковая курыца


Галоўная ➠ Анатомія нырак ➠ Падваенне ныркі - дыягностыка і лячэнне\nАпублікавана 01.08.2014 21:58\nНа сёння падваенне ныркі ўяўляецца адной з найбольш часта сустракаемых формаў анамальнага развіцця мочапалавой сістэмы. Сама па сабе падобная паталогія не з'яўляецца хваробай і, у большасці выпадкаў, не мае ўласных клінічных прыкмет, але пры ўсім гэтым адзначаецца схільнасць да развіцця нейкіх нефрапатыя запаленчага характару.\nАнатамічна орган глядзіцца як дзве аб'яднаныя разам ныркі, якія маюць незалежныя адзін ад аднаго кровазабеспячэнне (дзве нырачныя артэрыі). Пры ўсім гэтым больш развітай і функцыянальна важнай з'яўляецца, звычайна, ніжняя крыха адукацыі. Пры ўсім гэтым парэнхімы і сістэма кровазабеспячэння множацца ва ўсіх выпадках, нырачная жа лаханках і мачаточнік часам падваенні не падвяргаецца. Адбываецца няпоўнае падваенне ныркі.\nТыпова, што дадатковы мачаточнік можа як злучацца з галоўным у любым месцы да ўваходу ў мачавы пузыр, так і мець самастойныя «вароты» для ўваходжання ў паражніну бурбалкі. Звужэнне, у большасці выпадкаў наяўнае ў месцы зліцця 2-ух мачаточнікаў, прыводзіць да парушэння адэкватнага адтоку ўтвараецца мачы, адваротнага рэфлюкс (закід) мачы ў дзяжу, развіццю гідранефроз.\nПерадумовы падваення ныркі\nПадваенне ныркі, як і любая іншая унутрычэраўная паталогія зародка, у большасці выпадкаў звязана з уздзеяннем тератогенным (уродообразующих) прычын, таксама з перадачай паталагічнага гена ад бацькоў.\nДа больш нярэдка сустракаюцца у сучасным свеце фактараў тератогенного ўздзеяння адносяць іянізавальнае апрамяненне мамы ў перыяд зыходнага развіцця зародка, прыём фармацэўтычных сродкаў гарманальнай прыроды, нейкія хімічныя рэчывы, недахоп вітамінаў і патрэбных мінеральных злучэнняў.\nУсё гэта можа паўплываць як на генны апарат, парушаючы будынак храмасом, так і на працэсы клеткавага дзялення, што ў канчатковым выніку прыводзіць да такога выніку, як падваенне левай ныркі альбо правай.\nКлінічная карціна і дыягностыка\nНяпоўнае падваенне без дублюючай нырачнай лаханкі нярэдка не мае сімптомаў і знаходзіцца выпадкам, пры правядзенні рэнтгенаграфіі альбо матываванай кампутарнай тамаграфіі на нырках. Поўнае падваенне з наяўнасцю дадатковага мачаточніка і месцам яго ўваходжання ў мачавая бурбалка можа быць знайсці і пры цистоскопии па факце наяўнасці трэцяга вусця. Але многія людзі, якія маюць няпоўнае падваенне левай ныркі, зрэшты, як і правай, пражываюць усё жыццё, нават не здагадваючыся аб наяўнасці ў іх дадзенай анамаліі развіцця.\nПры поўным падваенні клінічная карціна заснавана на сімптаматыцы запаленчых нырачных захворванняў, таксама рэфлюксу мачы і гідранефроз. Пры ўсім гэтым нездаровай можа адчуваць болі ў раёне паясніцы, слабасць, нейкі ўздым тэмпературы. Адзначаюць таксама абцяжаранае хваравітае мачавыпусканне, станоўчы сімптом нырачнага поколачываніе (сімптом Пастернадского). Пры гідранефроз (павелічэнні прасвету лаханак) адзначаюць нырачныя колікі, азызласць, гематурыі, азатэмія, гіпертанію.\nУсе гэтыя прыкметы не зьяўляюцца спецыфічнымі, і могуць з'яўляцца як сумесна, так і паасобку залежнасці ад формы плыні захворвання.\nДыягназ «падваенне правай ныркі» ставіцца на падставе дадзеных рэнтгеналагічнага абследавання, КТ альбо МРТ, цистоскопии альбо ультрагукавога агляду.\nВылячэнне падваення ныркі\nКанкрэтнае хірургічнае лячэнне праводзіцца выключна ў выпадку апошняй на тое неабходнасці. Часцей тэрапія бывае абмежаванай, накіраванай на прафілактыку і купіравання якія ўзнікаюць ускладненняў.\nТак, пры піяланефрыце прызначаецца звычайнае вылячэнне метадам прызначэння бактэрыцыдных фармацэўтычных рэчываў, пры вострым нефролитиазе (коліка) аказваюць звычайную ў такіх выпадках дапамогу: паглыбленне хворага ў цёплую ванну, увядзенне спазмалітыкі (але-шпа, папаверын, платіфіллін), таксама прызначэнне дыеты, якая садзейнічае разбурэння наяўных конкрементарных утварэнняў (нырачных камянёў).\nХірургічнае ўмяшанне ажыццяўляецца пры выяўленым гідранефроз і іншых станах, якія робяць немагчымай абмежаваную тэрапію. Пры ўсім гэтым прытрымліваюцца стратэгіі органосберегающих аперацый. Да нефрэктамія звяртаюцца толькі ў выпадках, калі няпоўнае падваенне правай ныркі, або любая іншая форма анамаліі прыводзіць да поўнай страты ныркай уласнай шматфункцыянальнай значнасці.


Каханне? Мем... | zviazda.by\n18 чэрвеня, аўторак\nХатняя старонка » Калейдаскоп » Каханне? Мем...\nМалодшае пакаленне, можа, і не памятае слоў гэтай песні, але старэйшае, упэўнены, адразу прыгадае. «Любовь, похожая на сон, сердец хрустальный перезвон...». Я зусім не фанат Алы Пугачовай, але чамусьці менавіта гэтыя радкі падаюцца ў пэўным сэнсе квінтэсенцыяй светлага, узнёслага пачуцця і ўсяго, што з ім можа быць звязана. Памятаеце фразу з фільма «Прывітанне, я ваша цётка?»: «Я стары салдат і не ведаю слоў кахання!» Што мы, маладыя, маглі сказаць услых пра яго? Пачуццё было, але словы падбіраліся і вымаўляліся з цяжкасцю. («— Усе гэтыя зоркі я дару табе, — сказаў хлопчык і ўдарыў дзяўчынку жалезным тазікам па галаве».) Бывала, як у сне... Таму што і час быў іншы, і выхаванне, і стаўленне да кахання. А вось цяперашняя моладзь у прамым сэнсе не ведае і не хоча ведаць гэтых слоў. Усё стала нашмат прасцей, празаічней... («— Андрэй, што такое сямейнае жыццё? — Я працую. Жонка працуе. Вечарам мы ядзім».) Чулі, што фраза «секс — гэта, канешне, добра, але...» ужо стала інтэрнэт-мемам? Яна зрабілася ўніверсальнай формулай для хлопцаў і дзяўчат, пры дапамозе якой можна апісаць невялікія дробязі, якія ў пэўны момант могуць быць лепш за секс...\n«Твоё волшебное «люблю» я тихим эхом повторю»...» Ну, вось, напрыклад, як вышэйназваны мем можна ўжываць. «Секс — гэта, канешне, добра.., але вы калі-небудзь елі часночны хлеб?» («— Каханы, ты на кухню? Захапі заадно печанюшкі. — Печанюшкі! Вы захоплены!») Прастор для фантазіі — неабсяжны. «Секс — гэта, канешне, добра.., але ці можа ён параўнацца з адчуваннем бязмежнага шчасця, калі пасля крутой гулянкі знаходзіш у цэласці і захаванасці свае тэлефон, пашпарт, кашалёк і ключы». («Экстрасэнс нападпітку тэлефануе сваім будучым».) Яшчэ лепшым за занятак каханнем можа быць знойдзеная ў старых джынсах «сотка». А можна паспрабаваць пажыць у інтэрнаце, а потым вярнуцца дадому. («— Як бы вы апісалі сваё жыццё ў двух словах? — За што?!») Ці прагуляцца па марозе, а потым з чырвонымі шчокамі паесці гарачага супу і заснуць салодкім пасляабедзенным сном. Ну, сапраўды, а чаму б і не? Мароз і сонца, як той казаў... («Вазьму адпачынак і палячу за межы цвярозага сэнсу».)\n«Любовь, похожая на сон, счастливым сделала мой дом...». Гэта, канешне, забава, гумар сучаснай моладзі. З аднаго боку. Пакуль маладыя ад слоў не пераходзяць да спраў — не пачынаюць увасабляць іх сэнс у жыццё. Напрыклад, японская моладзь больш не хоча хадзіць на спатканні, жаніцца і нават проста займацца тым самым сексам. («— Можна з табой пазнаёміцца? — У цябе што, мала расчараванняў у жыцці было?») Такі феномен быў адзначаны ў краіне даўно, і сітуацыя толькі пагаршаецца. Чым не чарговы мем? Пры гэтым маладыя японцы з задавальненнем сочаць за любоўнымі пахаджэннямі герояў аніме, але самі заводзіць раманы не жадаюць. («Калі вельмі доўга глядзець аніме, можна самому анімець».) Чаму так адбываецца?\nАдзін юнак у інтэрв'ю тэлебачанню выказаўся з гэтай нагоды наступным чынам. «Для таго, каб пабудаваць адносіны, трэба прыкладаць занадта шмат высілкаў. Зрабіць так, каб я ёй спадабаўся, а яна спадабалася мне. На выхадныя мне прыйдзецца адмовіцца ад сваіх планаў дзеля яе. Не хачу гэтага рабіць».\nВо як! («— Іншымі словамі, ты пачакаў, потым яшчэ пачакаў, але праблема не вырашылася сама? Вельмі дзіўна, бо ты зрабіў усё, што мог».) Герой Якаўлева з фільма «Іронія лёсу, або З лёгкай парай» з яго фразай «у нас прапаў дух авантурызму, мы перасталі лазіць у вокны да любімых жанчын» здзіўлена адпачывае ўбаку...(«— Люся, ты навучыла мяне галоўнаму. — Ніколі не здавацца? — Дадаваць лыжачку алею ў макарону, каб яна не зліпалася».)\nТакое стаўленне маладых людзей да ўзаемаадносін спараджае часам выключна спажывецкія стасункі. Чулі пра гісторыю, калі дзяўчына кінула хлопца з-за падробленага Porsche? Гісторыя адбылася ў Кітаі. Ён і яна пазнаёміліся на вечарынцы, пасля чаго кіроўца падвёз новую знаёмую дадому на ўласным красоверы. Дзяўчына была ўпэўнена, што едзе на сапраўдным Porsche Macan. І толькі хлопец ведаў, што гэта не так, што аўто — на 85 працэнтаў копія паркетніка.\nПрапануюць такія ў Кітаі па цане, у пяць разоў меншай за арыгінал. А каб дабіцца максімальнага падабенства, выкарыстоўваюць мноства аксесуараў з вядомым лагатыпам. Менавіта на іх дзяўчына і «павялася». Але падман неўзабаве раскрыўся. («А памятаеце, як было ў дзіцячым садку? Намалюеш маме да 8 Сакавіка «каляку-маляку» — яна так радуецца. Чаму ж тады з жонкай гэты фокус не праходзіць?»)\nАле, на шчасце, сапраўдныя рамантыкі яшчэ не перавяліся! Нядаўна ў краіне быў прызыў на ваенныя зборы. Апроч мужчын, на іх трапілі каля 50 ваеннаабавязаных жанчын-медыкаў. Павестку атрымала і фельчар хуткай дапамогі з Мінска. Дык яе муж, які сам толькі дэмабілізаваўся ў маі мінулага года і з якім згулялі вяселле ў лістападзе, пайшоў на зборы разам з ёй! Каб не расставацца! «Но вопреки законом сна пускай не кончится она...»\nГульні з драконамі\n2137 Як прачытаць «Звязду» раней за ўсіх?\n2105 Жыхарка Гродна выступае ў тэатры La MaMa на Манхэтане\n933 Не кладзіце «пластык» праязнога побач з банкаўскімі карткамі\n831 Як жывуць апошнія жыхары вёскі Вясневічы\n821 Ваенна-патрыятычны лагер арганізаваны ў 56-м палку сувязі\n730 Наталля Батракова: Чытачы пішуць, што мае героі нібыта працуюць у суседнім офісе\n691 Чэмпіянат Беларусі па веласпорце прайшоў пад Навагрудкам\n671 Андрэй Раўкоў: Любая маці заўжды хвалюецца за свайго сына\n631 У Мінску пачаўся самы экстраардынарны кінафестываль краіны\n591 «Звязда» высвятляла, як робіцца правільны мёд


Змаганьне "Сьвятой Троіцы" < Незалежны Рэспубліканскі Саюз Моладзі\nЗмаганьне "Сьвятой Троіцы"\nНа старонку 1, 2 Наст. [усе]\nЯкі альбом, на вашую думку, лепшы ў гэтым годзе?\nN.R.M., "Нуль Шэсьць"\nКрама, "Усё жыцьцё - дзіўны сон"\nNeuro dubel, "Stasi" ("Штазі")\nНі адзін не спадабаўся\nУсяго прагаласавала: 28\n# Дададзена: 12.12.2007 - 00:22\nКалі чалавек кажа аб "вяршках" беларускае музыкі, ён звычайна згадвае "Сьвятую Троіцу" - N.R.M. , Крама, Neuro Dubel. Так павялося, і не паспрачаесься. Я б у гэты сьпіс дадаў бы й Уліс, і Новае Неба, але ж тыя вылятаюць з актыўнае барацьбы - даўно ад іх не чутно новага.\nА вось ад вышэй згаданых трох у гэтым годзе мы пачулі новыя альбомы. Шмат спрэчак было, і шмат радасьці. І нават прэзэнтацыі былі, хаця з ND пазьдзекваліся. Але ж альбомы прыйшлі.\nN.R.M. выдаў самы спрэчны свой альбом "Нуль Шэсьць". Камусьці ён падаўся шэдэўрам, камусьці, паводле апытаньня Тузіна Гітоў, "хрусьць!" (і папалам...). Я б абмежаваўся "далёка ня горшы" (а горшага альбому НРМ выдаць не пасьпелі яшчэ ). У прынцыпе, з альбому зышлі гіты "Гадзючнік" і "Менск-Мінск". Ёсьць і "пэрспэктыўныя" песьні. Але, як кажуць альбанцы, "БОЯН" - гэта ўсё ад НРМ чулі й чакалі новага. Тым болей пасьля шэдэўральнага ДК\nКрама. Якасьнейшы на маю думку альбом "Усё жыцьцё - дзіўны сон". Адзіная мая прэтэньзія да яго - МАЛА! 10 трэкаў ды адзін бонус праляцелі як за хвіліну. Беларускі блюз запальвае. Але ж альбом выклікаў слабаваты рэзананс - хіба з-за таго, што блюз - даволі вузкі жанр, а мэталюгі, рокеры й панкі да яго ставяцца звычайна роўна - ні за, ні супраць.\nІ зусім нядаўна ў продажы зьявіўся альбом Дзюбэлей "Штазі". Вось тут мала чаго можна покуль сказаць. Альбом выйшаў спрэчны: дзьвюмоўны, сур'ёзна-жартаўлівы, з зусім новым для Беларусі стылем, зьлізаным з Рамштайну. Хаця я не вялікі прыхільнік Дзюбэлей, альбом прызнаю за якасны. Спадабаўся. Але ж нейкі ён нявызначыны - няма агульнае ідэі, апасьля найсур'ёзьнейшае песьні на белмове можа трапіцца шчырая папса па-расейску. Гучаньне якаснае, але ж не Дзюбэлеўскае. Ну й гэтак далей - не хапае чагосьці для поўнага кайфу. Дарэчы, прыклад - даальбомная й альбомная вэрсіі песьні "Край". Амаль аднолькавыя, але ж другая здае першай па гучаньні.\nА хто ж тут перамог? Хто ў гэтым годзе Кароль (ня ў сэньсе рок-кароны, а ў сэньсе якасьці альбому)? Прапаную выказаць свае думкі й уражаньні, а таксама прагаласаваць за адзін з альбомаў.\n# Дададзена: 12.12.2007 - 23:44\nПрагаласаваў за Нейра Дзюбель, бо:\n- "06" чакаў вельмі доўга, бо песьні сарпаўды класныя, але чагосьці ўсё роўна не стае =( ;\n- Крама як заўжды на высокім узроўні, але ў старых песьнях было больш драйву);\nА вось "Штазі" здівілі адразу ж - раней мужыкі так не гралі, адчуваецца рост нейкі, ці што. "Край" спадабалася, пра дзедушку мароза, а сапраўдны хіт "Чорные глаза" адкрыўся для мяне нанава.\n# Дададзена: 13.12.2007 - 09:03\nvital_lama, з аргумэнтамі згодны, хіба што не наконт Краю - у альбоме заглушаны вакал, задужа рыпіць гітара, рытм нейкі не такі... Карацей, пад даальбомнай вэрсіяй я меў на ўвазе гэта: http://music.fromby.net/mp3/neuro_dubel_kraj.mp3 . Мне падаецца лепей.\nНу а сам я галасаваў за Краму. Па такім прынцыпе, па якім я абіраў песьні ў плэер.\nНа плэеры 2Гб, месца трэба эканоміць. Таму ёсьць два аддзяленьні: тыя песьні, што стабільна на плэеры, й тыя, што там часова, пад пытаньнем. З новага альбому Крамы іх у першае катэгорыі апынулася болей... Хаця, як казаў пан Вольскі, "Гэта зусім не распуста, гэта розьніца ў густах"\nШто дакладна, дык то, што НРМ пакуль адстае. Таму што народ хацеў выбуху, які б зацьміў ДК, а атрымаў звычайны якасны альбом.\nЗ.Ы. vital_lama, клясная аватарка\n# Дададзена: 13.12.2007 - 15:10\nПа вернасьці традыцыям пэўна лідэр Крама. А астатняе.. самадзейнасьць нейкая, хоць і прыкольная мейсцамі.\nА увогуле ў кантэксьце накірунку форуму вынікі цікавыя)\n# Дададзена: 13.12.2007 - 15:27\nТаму што народ хацеў выбуху, які б зацьміў ДК, а атрымаў звычайны якасны альбом.\nВыбухам былі "Тры чарапахі", пасьля якога выйшаў звычайны якасны альбом "ДК" . Тут не ў НРМ справа, а ў тым, як хто гурт успрымае. Карацей, па-першае, прагаласавала менавіта за іх, бо альбом Крамы ўвогуле ніякіх эмоцыяў ня выклікаў, а прыхільніцай творчасьці НД ніколі не была. Па-другое, пераношу тэму, бо гэты разьдзел форуму прысьвечаны выключна НРМ.\n# Дададзена: 14.12.2007 - 01:41\nХоць хтосьці заступіўся за НРМ і паставіў мяне (дакладней маю тэму) на месца, бо калі задумваў тэму, думаў пісаць пра НРМ на фоне НД і Крамы, а атрымалася раўнапраўе\nА наконт таго, што выбухам былі "Чарапахі", згодны, але, на маю думку, ДК быў яшчэ болей якасны й усталяваў гэткі эталён. Ну й вядома, ад 5 год працы людзі чакалі чагосці яшчэ большага за той эталён, чарговага выбуху.\nА вось тое, што Крама ня выклікала ніякіх эмоцыяў, то дзіўна. Хутчэй Алёнка проста раўнадушная да стылю Крамы наогул. Так?\n(блін, калісь ледзь не пасварыўся са сваёй дзяўчынай з-за таго, што ёй Крама не падабалася, ну ды абыйшлося )\n...Хаця можа альбом "Усё жыцьцё" й здае па эфекце thebest'у "Будзь разам з намі"...\n# Дададзена: 14.12.2007 - 13:56\nalex_aerson, я ў свой час прыйшла да НРМ як раз цераз творчасьцю Краму, таму пра нелюбоў да іх стылю казаць не выпадае. Але калі браць альбом НРМ пасьля пяцігадовага перапынку і альбом Крамы таксама празь пяць год - гэта непараўнальна! У НРМ палова песень гітовых, у Крамы акрамя "Арла" я нічога не запомніла.\n# Дададзена: 14.12.2007 - 16:00\nХыхы, пачытайце статыстыку Тузіну за лістапад: НД наперадзе краіны ўсёй)\nТак, альбом канешне файны, і я прагаласаваў тут за яго, але без паловы трэкаў ён бы быў куды лепш)\n# Дададзена: 15.12.2007 - 13:56\nЯ за Нейра Дзюбель.\nНРМ я паслухаў мо першыя тры тыдні і больш не хочацца. Песьню "свабоды глыток" больш за 2 разы паслухаць неасіліў і назаўжды выкінуў яе з плэйліста. Зараз яшчэ калі-некалі ўрубаю "Мама,тата..." і "Сталінград".\nКРАМА асабліва нічым не ўразіла, ранейшыя альбомы сапраўды былі больш драйвовымі, але дзякуй і за гэта.\nНЕЙРА ДЗЮБЕЛЬ - лепшы рок-гурт Беларусі У альбоме спадабалася ўсё, нават тое што 2х-моўны, і песні па стылістыцы не спалучаюцца адна з адной, усё роўна кожная з іх вартая быць на дыску. Асабліва ўразілі "Трываю","Край","Пить","Можно жить"\n# Дададзена: 15.12.2007 - 16:39\nНЕЙРА ДЗЮБЕЛЬ - лепшы рок-гурт Беларусі\nКалі не ўлічваць, што Кулінковіч элементарна ня ўмее сьпяваць...\nPS: у апошніх ягоных песьнях (і, асабліва, на апошніх канцэртах) у яго зашмат мата. Канешне, такі вобраз... Але, пэўную плянку прыстойнасьці трэба трымаць.\n# Дададзена: 16.12.2007 - 23:31\nЯ доўга выбіраў паміж НД і НРМ... Усё ж такі НД. Хаця\n(далей капірую з свайго ЖЖ, бо ўпадлу паўтараць) :\n"Расейскамоўныя песьні атрымаліся крыху не ў тэму (справа не ў мове, вершыкі таксама па-расейску, але заслугоўваюць найлепшай адзнакі!), ня ведаю, можа трэба было асобным сынглам іх выдаваць ці бонус-трэкамі ў канцы альбому. Напрыклад сумесь з Лучшая Девушка, Свабода, Можно жить гучыць неяк не натуральна. Асабіста я расейскамоўныя трэкі (паўтараю: справа не ў мове) паставіў у плэйлісце пасьля усіх.\nАб кліпе на Край не магу нічога дрэннага сказаць, хоць ён і не ў Дзюбелеўскім стыле. Гузік мне больш па душы\nПа НРМ амаль згодны з krapachino. Тыя ж Свабоды глыток, бчб лодка паслухаў пару разоў і усё. А астатняе вельмі нават каціць\nМама, тата... Мінск-Менск, Не пытай, Сталінград - хіты, што тут сказаць.\nКрамаўскі альбом дрэнным не назавеш, але крыху на сон цягне. Нічога ад крамы 90-х не засталося, на вялікі жаль\n# Дададзена: 17.12.2007 - 00:44\nNRM i kropka.Uvogule n'e l'ubl'u N.D. za takuju kol'kas't' bridkih slovau.Pa-durnomu guchal'i ruskamounija p'es'n'i,prabachze,bol'sh dakladnaha slova ne znajsti\n# Дададзена: 17.12.2007 - 02:36\nБачыце, як па-рознаму ўспрымаецца альбом? Мне як раз больш падабаецца "Тое, што ёсьць паміж намі" ці тая ж "Лодка". Менавіта іх я бы залічыла ў хіты.\nДарэчы, падумалася мне тут: а дзе альбом Крамбамбулі?!\n# Дададзена: 17.12.2007 - 14:56\nШто наконт Крамбамбулі, скажу сваё імха: альбом шэры й нецікавы) Адзін "Край гарачых добрых сонцаў" варты ўсяго гэтага альбому. Ну, мо "Безь цябе" шчэ можна паслухацб, а так - не аб чым. Ну, яго пэўна й пісалі менавіта пад сьвяты, бязь сьвятаў ён вартасьці ня мае)\n# Дададзена: 17.12.2007 - 18:41\nAlonka, я пісаў тэму пра "Сьвятую Троіцу", якая мае найбольш ярых прыхільнікаў. Крамбамбуля - асаблівы праэкт, супольны і [эх, абмацюгаюць мяне Касьцюшка з Запам] амаль усенародны. Дарэчы, учора зьявілася якраз думка сказаць, што "фсех парвала Крамбамбуля"\n# Дададзена: 17.12.2007 - 18:46\nAlonka, а мне ўвогуле Крамба не каціць апошнім часам. Перыядычна слухаю толькі "Тав Маўзер" і "Каляды", астатняе абрыдла вельмі хутка. Слухаць новы альбом ні разу не цягне\n# Дададзена: 17.12.2007 - 19:03\nalex_aerson, я ня мела на ўвазе, што Крамбамбуля ўсіх парвала, проста ты напісаў, што размова ідзе пра альбомы, выдадзеныя ў гэтым годзе. Я бы ўсё роўна за НРМ галасавала .\n# Дададзена: 17.12.2007 - 23:42\nКрамбамбуля выдала напраўду нядрэнны альбом. З гэтым цяжка спрачацца. Адна-дзьве песьні мелі спадабацца кожнаму, а ў гэтым і ёсьць, на маю думку, мэта праэкту - прапаганда гэтых песень, іх "запамінаньне"; бо Крамбамбуля - поп-праэкт. Толькі не зусім звычайны - некамэрцыйны. Ён мае папулярызаваць беларускую мову праз поп-музыку, і гэта атрымліваецца!\nНу, гэта офтоп. Проста напраўду мне прыйшла зранку думка напісаць, што самы бясспрэчна якасны альбом быў менавіта ў Крамбамбулі, бо да астатніх ёсьць прэтэньзіі, а тутака якраз Алёнка аб іх узгадала.\n# Дададзена: 20.12.2007 - 01:33\nА я для сябе нядаўна адкрыў L.A. Guns ды Little Angels. Думаў, што ўжо усё класную музыку пераслухаў, але ж не..\nА хто з клюба зьбіраецца на фольк-фэст?\n# Дададзена: 20.12.2007 - 23:12\nКрамбамбуля - поп-праэкт. Толькі не зусім звычайны - некамэрцыйны.\nШто ў такім выпадку называецца камэрцыйным праектам?!\nСамы бясспрэчна якасны альбом быў менавіта ў Крамбамбулі.\nПа запісу - так, па зьместу - далёка не.


DOCX Каб XPS Канвэртар, Онлайн канвэртар - Канвертаваць відэа, аўдыё, выявы, PDF - OnlineConvert.Com\nDocx Каб XPS Канвэртар\nІнтэрнэт Канвертаваць DOCX Каб XPS Выкарыстоўвайце OnlineConvert Online. Бясплатна Хутка! Ніякая рэгістрацыя не патрабуецца.\nЯк канвертаваць DOCX Каб XPS?\nІнтэрнэт DOCX Каб XPS, вы можаце паставіць фармат DOCX Каб XPS на свой кампутар, планшэт або мабільны тэлефон, не загружаючы ніякага праграмнага забеспячэння!