Дапамагаюць праектныя ініцыятывы — Житковичи. Новае Палессе. Районная газета\nДапамагаюць праектныя ініцыятывы\n16.11.2010 53 admin 0 Comment\nУ Ленінскім сельскім Савеце сёлета рэалізавана тры праекты міжнароднай тэхнічнай дапамогі “Тэрытарыяльна-арыентаванае развіццё рэгіёнаў, пацярпелых у выніку катастрофы на ЧАЭС”, якія фінансуюцца праз Еўрапейскую камісію і праграму развіцця ААН (ПРААН).\nНа выдзеленыя гэтай арганізацыяй сродкі былі закуплены будаўнічыя матэрыялы для рамонту Ленінскага вучэбна-педагагічнага комплексу дзіцячы сад-сярэдняя школа, які нядаўна правялі.\nЯшчэ адзін праект дазволіў палепшыць гандлёвае абслугоўванне жыхароў маланаселеных і аддаленых вёсак Савета – дзякуючы міжнароднай дапамозе ў іх з’явіўся сучасны аўтамагазін з халадзільным абсталяваннем.\nПашанцавала выйграць у конкурсе праектных ініцыятыў і Ленінскаму маладзёжнаму цэнтру культуры, для якога быў набыты ацяпляльны энергазберагаючы кацёл.\nА гэтымі днямі стала вядома яшчэ пра адзін праект, які зацвердзіла для выканання ЕС (ПРААН). У Ленінскім Савеце хутка з’явіцца вучэбна-метадычны цэнтр па прафілактыцы надзвычайных сітуацый, у якім мясцовае насельніцтва будзе спасцігаць правілы бяспечнай жыццядзейнасці. Гэта дапаможа папярэджваць пажары на тарфяніках, якія займаюць тут значную плошчу. Праект мае назву “Вучымся жыць бяспечна”.\n← “Льецца песня на прасторы”\nЖыллё для медыкаў →


Вырашыў нарваць багавіння: СК паведаміў падрабязнасці гібелі рыбака ў Свіслачы - 05.07.2021, Sputnik Беларусь\nУсяго за мінулы тыдзень у рэках і азёрах Беларусі патанулі больш за 20 чалавек, 12 удалося выратаваць супрацоўнікам ТВВОД. 05.07.2021, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 5 ліп - Sputnik. Следчыя Цэнтральнага раёна Мінска праводзяць праверку па факце гібелі мужчыны ў рацэ Свіслач, паведамілі ў СК.Трагедыя здарылася ўвечары 4 ліпеня, калі 64-гадовы мужчына разам са сваімі знаёмымі на беразе ракі Свіслач лавіў рыбу."Паводле папярэдняй інфармацыі, мінчанін вырашыў нарваць багавіння, каб у наступным выкарыстоўваць яго ў якасці прынады, і адышоў у бок. Пасля гэтага відавочцы заўважылі яго ўжо амаль у цэнтры ракі", - распавялі Sputnik ў панядзелак у УСК па Мінску.Відавочцы паведамлялі, што праз нейкі час мужчына пайшоў пад ваду і больш не выплываў, а яго цела з вады дасталі супрацоўнікі ТВВОД з глыбіні больш за два метры, адзначылі ў ведамстве.На месца здарэння прыбылі следчыя і эксперты, была прызначана судова-медыцынская экспертыза, апытаны знаёмыя загінулага, а таксама сведкі таго, што здарылася.Статыстыка ТВВОДЯк паведамілі ў МНС, паводле аператыўных даных ТВВОД за мінулы тыдзень у Беларусі патанулі 20 чалавек, 12 выратаваны.Ратавальнікі адзначаюць, што вялікая колькасць смерцяў на вадаёмах адбылася з-за таго, што людзі знаходзіліся ў стане алкагольнага ап'янення. Таксама да трагедый прыводзяць заплывы на далёкія дыстанцыі, мышачныя сутаргі.Правілы бяспекі на вадзеРатавальнікі нагадваюць, што нельга купацца на неабсталяваных пляжах. Акрамя таго, не варта ныраць з разбегу, трэба заходзіць у ваду паступова, каб даць целу прывыкнуць да змены тэмператур.У МНС таксама заклікаюць людзей, якія не ўмеюць плаваць, не заплываць на глыбіню на матрацах і колах. "Здзяйсняючы далёкія заплывы, трэба эканомна расходаваць сілы", - папярэдзілі ратавальнікі.Акрамя таго, нельга заплываць за знакі агароджы і папераджальныя знакі, купацца ў стане алкагольнага ап'янення.Таксама не варта скакаць у ваду з дамбаў, прыстаняў, катэраў, лодак, плытоў - адной з самых распаўсюджаных траўмаў купальшчыкаў з'яўляецца пералом шыйнага аддзела хрыбетніка пры ныранні.Калі нагу звялоУ МНС таксама нагадалі, што дастаткова распаўсюджанае "здарэнне" з купальшчыкамі - гэта сутарга падчас заплыву."Калі вы адчулі, што звяло нагу (часцей за ўсё ікраножную мышцу) - не панікуйце і не губляйцеся. Зрабіце глыбокі ўдых і акуніцеся пад ваду з галавой. Моцна ўхапіце рукой вялікі палец і моцна цягніце ступню на сябе, пакуль нага не выпрастаецца цалкам", - параілі ратавальнікі і дадалі, што неабходна адразу ж плыць да берага.\nбеларусь, таварыства выратавання на водах (тввод), ск рб, возера, рыбалоў, рака\n© Photo : Telegram / Следственный комитет БеларусиВырашыў нарваць багавіння: СК паведаміў падрабязнасці гібелі рыбака ў Свіслачы\nУсяго за мінулы тыдзень у рэках і азёрах Беларусі патанулі больш за 20 чалавек, 12 удалося выратаваць супрацоўнікам ТВВОД.\nМІНСК, 5 ліп - Sputnik. Следчыя Цэнтральнага раёна Мінска праводзяць праверку па факце гібелі мужчыны ў рацэ Свіслач, паведамілі ў СК.\nТрагедыя здарылася ўвечары 4 ліпеня, калі 64-гадовы мужчына разам са сваімі знаёмымі на беразе ракі Свіслач лавіў рыбу.\n"Паводле папярэдняй інфармацыі, мінчанін вырашыў нарваць багавіння, каб у наступным выкарыстоўваць яго ў якасці прынады, і адышоў у бок. Пасля гэтага відавочцы заўважылі яго ўжо амаль у цэнтры ракі", - распавялі Sputnik ў панядзелак у УСК па Мінску.\nВідавочцы паведамлялі, што праз нейкі час мужчына пайшоў пад ваду і больш не выплываў, а яго цела з вады дасталі супрацоўнікі ТВВОД з глыбіні больш за два метры, адзначылі ў ведамстве.\nНа месца здарэння прыбылі следчыя і эксперты, была прызначана судова-медыцынская экспертыза, апытаны знаёмыя загінулага, а таксама сведкі таго, што здарылася.\nЯк паведамілі ў МНС, паводле аператыўных даных ТВВОД за мінулы тыдзень у Беларусі патанулі 20 чалавек, 12 выратаваны.\nРатавальнікі адзначаюць, што вялікая колькасць смерцяў на вадаёмах адбылася з-за таго, што людзі знаходзіліся ў стане алкагольнага ап'янення. Таксама да трагедый прыводзяць заплывы на далёкія дыстанцыі, мышачныя сутаргі.\nРатавальнікі нагадваюць, што нельга купацца на неабсталяваных пляжах. Акрамя таго, не варта ныраць з разбегу, трэба заходзіць у ваду паступова, каб даць целу прывыкнуць да змены тэмператур.\nУ МНС таксама заклікаюць людзей, якія не ўмеюць плаваць, не заплываць на глыбіню на матрацах і колах. "Здзяйсняючы далёкія заплывы, трэба эканомна расходаваць сілы", - папярэдзілі ратавальнікі.\nАкрамя таго, нельга заплываць за знакі агароджы і папераджальныя знакі, купацца ў стане алкагольнага ап'янення.\nТаксама не варта скакаць у ваду з дамбаў, прыстаняў, катэраў, лодак, плытоў - адной з самых распаўсюджаных траўмаў купальшчыкаў з'яўляецца пералом шыйнага аддзела хрыбетніка пры ныранні.\nКалі нагу звяло\nУ МНС таксама нагадалі, што дастаткова распаўсюджанае "здарэнне" з купальшчыкамі - гэта сутарга падчас заплыву.\n"Калі вы адчулі, што звяло нагу (часцей за ўсё ікраножную мышцу) - не панікуйце і не губляйцеся. Зрабіце глыбокі ўдых і акуніцеся пад ваду з галавой. Моцна ўхапіце рукой вялікі палец і моцна цягніце ступню на сябе, пакуль нага не выпрастаецца цалкам", - параілі ратавальнікі і дадалі, што неабходна адразу ж плыць да берага.


«Час стаць прыкметным!» - ДАІ нагадае пра важнасць флікераў - Крупскі раённы выканаўчы камітэт\nПадчас мерапрыемстваў супрацоўнікі ДАІ будуць тлумачыць важнасць і эфектыўнасць выкарыстання святлоадбівальных элементаў для павышэння бачнасці на дарозе ў цёмны час сутак транспарту і людзей. Раскажуць аб спосабах абазначэння ўдзельнікаў дарожнага руху: выкарыстанні святлоадбівальнай контурнай маркіроўкі для грузавых аўтамабіляў, сельскагаспадарчай тэхнікі, аўтобусаў, у тым ліку школьных; выкарыстанні святлоадбівальных камізэлек і флікераў для веласіпедыстаў, пешаходаў і возчыкаў; выкарыстанні святлоадбівальных налепак на роварах, гужавых павозках і іншых сродках перамяшчэння.\nАкрамя таго, правядуць кантрольныя праверкі работы вонкавага асвятлення на вулічна-дарожнай сеткі.\nУ бягучым годзе на тэрыторыі краіны здзейснена 2 750 дарожна-транспартных здарэнняў з пацярпелымі, у якіх 395 чалавек загінулі і 2 939 атрымалі траўмы. Пры гэтым у цёмны час сутак адбылося 870 ДТЗ, у якіх 202 чалавекі загінула і 833 - паранена.\nАд агульнай колькасці загінуўшых у ДТЗ у цёмны час сутак 68,3% (138 чал.) - уразлівыя ўдзельнікі дарожнага руху: пешаходы, веласіпедысты, возчыкі.\nУ Мінскай вобласці ў кастрычніку па віне пешаходаў, не пазначаных флікерамі, адбылося 10 аварый.\nЧытаць 119 разоў


14 люты 2008, 16:01\nПасьля абраньня новага прэзыдэнта Расеі, беларуска-расейскія дачыненьні, перадусім, у эканоміцы будуць перагледжаныя\nЗа кандыдатуру Б.Гызлова аднагалосна прагаласавалі удзельнікі чарговай сэсіі Парлямэнцкага сходу, якая праходзіць сёньня ў Маскве.\nМіж тым, паводле неафіцыйнай інфармацыі з сталіцы Расеі, гэтая пасада магчыма хутка спадару Грызлову і не спатрэбіцца. Справа ў тым, што ў апараце кандыдата на прэзыдэнта Расеі Дзьмітрыя Мядзьведзева рыхтуецца новая канцэпцыя саюзнай дзяржавы. Сутнасьць яе скарочана выкладаюць так: максымум эканомікі і мінімум палітыкі. Зыходзячы з гэтага, прапануецца абмежаваць саюзныя органы выключна саюзным урадам, адмовіўшыся і ад саюзнага прэзыдэнта, і ад саюзнага парлямэнту.\nЗ гэтай нагоды палітоляг Уладзімер Нісьцюк адзначае:\n“Мне падаецца, ужо ніхто не сумняецца ў тым, што пасьля абраньня новага прэзыдэнта Расеі беларуска-расейскія дачыненьні, перадусім, у эканоміцы будуць перагледжаныя. Маскоўскія аналітычныя цэнтры цяпер у адзін голас заяўляюць, што руху наперад няма толькі таму, што не існуе сучаснай канцэпцыі эканамічнага супрацоўніцтва. Дарэчы, у свой час Рыгор Яўлінскі прапановаў стварыць эканамічны саюз паміж Расеяй і Беларусьсю як падмурак будучых палітычных дачыненьняў.\nЯ думаю, што надышоў час перагледзіць усю канцэпцыю саюзнага будаўніцтва, пачынаючы з назвы. Саюзная дзяржава, якая мае ў сваім складзе дзьве незалежныя, сувэрэнныя дзяржавы, кожная зь якіх з’яўляецца суб’ектам міжнароднага права, юрыдычна выглядае вельмі некарэктна і ніяк не падыходзіць у канцэпцыі і досьвед, якія ўжо існуюць у сьвеце”.\n“Цана на газ – гэта цана палітычнай ляяльнасьці”\nМанёнак: “Сурыкаў пакуль не памыляўся ў прагнозах”


Владимир Некляев и Петр Мигурский «on-line»: Кто ест наше мясо? – Гавары Праўду\nСАКАВІК 1991 года “…ЗЯМЛЯ –СВЯТАЯ ІСТОТА, “маці-карміцелька”, ЁЙ пакланяліся, ЁЙ спавядаліся, каяліся. І ці далёка мы прайшлі наперад, вылучыўшы жудасныя лозунгі накшталт такога: нельга чакаць міластыні ад прыроды, узяць яё– наша задача. Нельга дапусціць, каб і далей парушалася экалогія прыроды і экалогія духу. Нельга і далей адлучаць селяніна ад зямлі. Трэба аддаць ЯЕ яму. І калі селянін адчуе, што гэта надзейна і надоўга, калі ён вернецца да ЗЯМЛІ, як дачасткі свайго”Я”, то гэта будзе ПЕРШ ЗА ЎСЁ ДУХОЎНАЕ АЧЫШЧЭННЕ і АБНАЎЛЕННЕ.”.(А. Лукашэнка)


У Магілёве бажаўцы вучыліся працаваць з відэа | baj.by\nУ Магілёве бажаўцы вучыліся працаваць з відэа\n02.03.2020 Крыніца: Служба маніторынгу ГА "Беларуская асацыяцыя журналістаў"\nМагілёўскія бажаўцы 29 лютага паўдзельнічалі ў трэнінгу “Стварэнне відэасюжэту”. Журналісты з розных рэгіёнаў Магілёўскай вобласці вучыліся таму, як можна змантаваць і захаваць якасны відэасюжэт на смартфоне.\nТрэнінг быў задуманы як навучанне для людзей з мінімальным досведам працы на смартфоне. У якасці трэнера магілёўцы запрасілі да сябе ў госці вядомага фота- і відэажурналіста, кіраўніка Барысаўскай суполкі ГА “БАЖ” Аляксандра Зянкова.\nСправа ў тым, што два з паловай гады таму Зянкоў ужо праводзіў у Магілёве трэнінг “Асновы відэа- і фотаздымкі”. Пасля папярэдняга мерапрыемства ў яго ўдзельнікаў засталіся вельмі добрыя ўражанні. Трэнінг быў разлічаны на людзей, якія толькі пачынаюць сваю працу са смартфонам, і Аляксандр Зянкоў здолеў данесці інфармацыю так, што яе змаглі зразумець нават “чайнікі”.\nНа пачатку сустрэчы трэнер коратка нагадаў змест папярэдніх заняткаў, пасля магілёўцы пачалі разбірацца з тым, як рабіць мантаж відэа. Па просьбе Аляксандра, удзельнікі трэнінгу папярэдне выканалі дамашняе заданне: кожны зняў відэа на сваім смартфоне. Ужо на месцы бажаўцы вучыліся мантаваць з дапамогай праграмы Kine Master, каб зрабіць відэа больш прыдатным для прагляду.\nАляксандр Зянкоў у простай форме дапамог кожнаму ўдзельніку трэнінгу зразумець асаблівасці працы з гэтай праграмай. Удзельнікі сустрэчы здолелі змантаваць невялікія відэасюжэты, навучыліся захоўваць іх на сваіх прыладах.\nБольш прасунутых удзельнікаў сустрэчы, па іх просьбе, Аляксандр пазнаёміў з лепшымі праграмамі для мантажу відэа на камп’ютары.\nМагілёўцы дамовіліся, што заўсёды змогуць звярнуцца да трэнера за кансультацыяй у выпадку неабходнасці. Па агульным меркаванні ўдзельнікаў, трэнінг атрымаўся вельмі цікавым і змястоўным. Акрамя ўсяго іншага, мерапрыемства паспрыяла далейшаму ўмацаванню сяброўскіх стасункаў паміж Магілёўскай і Барысаўскай суполкамі журналісцкай арганізацыі.\nТрэнінг быў арганізаваны Магілёўскай суполкай ГА “БАЖ” пры падтрымцы рэдакцыі сайта “Магілёўскі рэгіён”.


Тэатралізаваная прэзентацыя дэтэктыву Зыгмунта Мілашэўскага ... - Польскі інстытут\nТэатралізаваная прэзентацыя дэтэктыву Зыгмунта Мілашэўскага “Доля праўды”\n18 лiстапада 2015Лiтаратура\nМесца: Мінск, Ў-бар, пр. Незалежнасці, 37а\n“Забойства па-польску”. Тэатралізаваная прэзентацыя рамана аднаго з самых вядомых польскіх аўтараў дэтэктыву Зыгмунта Мілашэўскага “Доля праўды”. З удзелам актораў і перакладчыцы Марыны Казлоўскай. Вядучы – Андрэй Хадановіч.\n“Доля праўды” – гэта не толькі інтрыгоўны сюжэт, які кружляе сярод маляўнічых дэкарацыяў галіцыйскага гарадка і трымае мёртвым ухопам да апошняй старонкі. Гэты раман - адлюставанне жыцця сучаснай еўрапейскай краіны, грамадзяне якой спрабуюць весці балючы, але патрэбны дыялог наконт свайго не заўжды гладкага і ціхамірнага мінулага. Дыялог, тэмамі якога робяцца фашысцкая акупацыя, камуністычны рэжым, а таксама нацыяналістычная прапаганда.\nПачатак а 19-ай\nУваход - вольны\nРасклад наступных імпрэзаў "Месяца":\n26 лістапада (чацвер) – адкрыццё выставы “Маладая польская ілюстрацыя”. Экспазіцыя паказвае творчасць трох маладых польскіх мастакоў, нядаўніх выпускнікоў факультэта графікі Варшаўскай Акадэміі мастацтваў - Агаты Дудэк, Монікі Хануляк і Малгажаты Новак. На выставе будуць прадстаўлены ілюстрацыі, праекты кніг і кнігі, якія ўжо можна набыць у польскіх кнігарнях. Выстава будзе доўжыцца да 13 снежня. Галерэя “Акадэмія” Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў (вул. Сурганава, 14) Пачатак а 17-00. Уваход вольны\nТаксама запрашаем у кнігарню “логвінаЎ”, дзе на сталай аснове працуе “Польская шафа” – вялікая паліца з кнігамі на польскай і беларускай мовах. Сучасныя і класічныя, дарослыя і дзіцячыя, дэтэктывы і фантастыка, – падыходзь і набывай, ці проста чытай.


Сцэнарыст Уладзімір Мароз распавёў аб новым фільме “Першадрук” і біяграфічных лакунах Францыска Скарыны\nДва крыжы з аднаго кораня\nОпубликовано: 11.05.2017 00:04:00\nУ фільме «Першадрук» Уладзімір Мароз выказвае свой погляд на спрэчныя пытанні\n“Я ХАДЖУ праайчынай сваёй, дзе бруіць хрысціянства крыніца. Незнаёма-знаёмай зямлёй аніяк не магу наталіцца”. Менавіта гэтыя вершаваныя радкі Уладзіміра МАРОЗА, пісьменніка і галоўнага рэдактара кінастудыі “Летапіс”, яскрава адлюстроўваюць адзін з лейтматываў новага фільма “Першадрук”, які ў лепшых традыцыях беларускага дакументальнага кіно распавядае пра спадчыну Францыска Скарыны. Стужка, прымеркаваная да 500-годдзя кнігадрукавання, аўтарам сцэнарыя якой і стаў Уладзімір Вікенцьевіч, выходзіць у пракат у маі. Ідэя сказаць новае кінематаграфічнае слова пра першадрукара наспявала шмат гадоў, і падмацавалася яна… находкай аднаго цікавага храма ў вёсцы Бярозаўка Докшыцкага раёна.\n— Уладзімір Вікенцьевіч, у 1989-м выйшла стужка “Беларусьфільма” “Францыск, сын Скарынін”. Сённяшняя карціна з цікавай назвай “Першадрук”, якую адным словам нават на рускую мову не перакласці, — нешта прынцыпова новае?\n— Фільм “Францыск, сын Скарынін”, аўтарам сцэнарыя якога быў Алесь Петрашкевіч, рэжысёрам Станіслаў Гайдук, я — рэдактарам, — гэта першае маштабнае дакрананне да постаці Францыска Скарыны. Карціна атрымалася вялікай, 60 хвілін, бо, зразумела, тады хацелася больш поўна распавесці пра яго біяграфію. Здымачная група пабывала ва ўсіх мясцінах, звязаных з жыццём і дзейнасцю Францыска Скарыны.\nЧаму “Першадрук”? Справа ў тым, што да таго моманту, як Скарына выдаў “Псалтыр” у Празе 6 жніўня 1517 года, кнігі ўжо друкаваліся ў Еўропе, і тут бы ўзнікалі асацыяцыі, што ён першадрукар увогуле ў свеце. Ну а паколькі ішла размова пра такую значную дату, як 500-годдзе кнігадрукавання, акцэнт больш зроблены на гэтай справе і першай беларускай кнізе.\nУ адрозненне ад першага фільма тут мы не ішлі біяграфічнай канвою. Хаця ў любым выпадку нельга было не сказаць, што Скарына нарадзіўся ў Полацку, вучыўся ў Кракаве і гэтак далей. Галоўнае, хацелася падкрэсліць, што Беларусь у тыя часы ішла ў рэчышчы еўрапейскага развіцця, на перадавых пазіцыях, бо пераклад Бібліі на беларускую мову – гэта ўвогуле чацвёрты пасля чэшскага, нямецкага і італьянскага. Па колькасці кніг, выдадзеных кі- рыліцай, Скарына пераўзышоў іншых кірылічных друкароў другой паловы XV – першай паловы XVI стагоддзяў разам узятых.\nДругая думка, якую неяк асэнсавана хацеў правесці, звязана з тым, што нідзе ў сваіх прадмовах Скарына не падкрэслівае, што адрасаваў кнігі людзям пэўнага веравызнання. Ён пісаў для “люду паспалітага”. Яго біблейскія выданні па свайму характару праваслаўныя, бо Скарыну спачатку пахрысцілі ў царкве. Калі паехаў у Кракаў, канешне, ён перайшоў у каталіцтва, таму што патрэбна было вучыцца, наладжваць у Еўропе тыя ж кантакты. Не мог Скарына быць і пратэстантам. Па некаторых звестках, Марцін Лютар палічыў яго за агента каталіцызму, і сустрэчы ў іх не атрымалася. І мне ў гэтым бачыцца глыбокі сэнс, таму што ўвогуле Беларусь – гэта прыклад яднання, адносна мірнага суіснавання галоўных галін хрысціянства, праваслаўя і каталіцтва, у параўнанні з тым, што адбывалася ў Еўропе (гусіцкія войны, Варфаламееўская ноч).\n— І гэта думка ў фільме падмацавана цікавай праекцыяй на сённяшні час…\n— Неяк я напісаў эсэ “Беларускі храм”, дзе гучала думка пабудаваць царкву для хрысціянскіх канфесій, куды мог бы зайсці і католік, і праваслаўны, і пратэстант. І калі я ўсвядоміў, што Францыск Скарына таксама не рабіў розніцы паміж людзьмі розных канфесій, мне захацелася аб гэтым сказаць. Тым больш аказалася, што пад Докшыцамі ёсць касцёл, у які ходзяць і праваслаўныя, і католікі. У алтарнай частцы вісіць вобраз Маці Божай Вастрабрамскай, якая аднолькава шануецца ў Беларусі і аднымі, і другімі. Злева пад каталіцкім крыжам вісіць абраз Францыска Асізскага і справа пад праваслаўным — Серафіма Сароўскага. І мала таго, каля гэтага касцёла стаіць знак яднання – з аднаго кораня вырастаюць адразу два крыжы, пасля разыходзяцца і зноў злучаюцца гарызантальнай перакладзінай. Фінальны эпізод пра гэты храм у вёсцы Бярозаўка выводзіць на тэму аб лёсе Беларусі і яе прызначэнні ў гэтым сэнсе.\nДарэчы, мы нават неяк спецыяльна не задумвалі паказваць рэканструкцыю кнігадрукавання, але раптам выйшлі на гісторыка, фалькларыста Міхаіла Ліхадзедава, які зрабіў такі станок, на якім 500 гадоў таму пачалі адціскацца кнігі. Гэты чалавек купіў стары будынак у Вілейцы, і там будзе створаны музей кнігадрукавання. Вобразны лейтматыў старога кнігадрукавання праходзіць праз увесь фільм і не драматургічна, але візуальна аб’ядноўвае ўсе эпізоды. Атрымаўся нават такі вобраз, калі бярэцца чысты аркуш, друкуецца на станку і з’яўляецца адціснуты, які дае магчымасць сказаць пра тое, што пра Скарыну хацелася б ведаць больш. Ёсць шматлікія разважанні наконт таго, сам ён друкаваў ці не. Калі бачыш, як у той час друкаваўся кожны аркуш паперы, разумееш, што Скарына наймаў работнікаў, арганізоўваў і кіраваў усім працэсам.\nУ запісах Падуанскага ўніверсітэта аб дапушчэнні Францыска Скарыны да выпрабаванняў на ступень доктара медыцынскіх навук было напісана: “бедны юнак, доктар мастацтваў…” Але гэты пераклад патрэбна ўдакладняць. Не мог ён быць бедным, бо, каб абараніцца, Скарына павінен быў заплаціць прафесарам, якіх было больш за дзясятак, і наладзіць прыём. Тым больш што бацька Скарыны – купец. З выдавецкай справай фундатары дапамагалі, але каб выдаваць кнігі ў Празе, не на радзіме, патрэбна было мець і свае грошы.\n— Падчас працы, відаць, вы праявілі сябе і ў якасці даследчыка?\n— Аўтар сцэнарыя і перш за ўсё папулярызатар, але ён таксама мае свой погляд на нейкія спрэчныя пытанні. Напрыклад, ці было імя Георгій у Францыска Скарыны? На мой погляд, праваслаўнае імя ў яго павінна быць, бо калі ён нарадзіўся ў Полацку, ніводнага католіка не было. Бернардзінцы прыйшлі туды толькі ў 1498 годзе. У грамаце караля Сігізмунда I сустракалася імя Георгій, некаторыя даследчыкі кірылічную вязь літар пад партрэтам у знакамітай гравюры расшыфроўваюць як Георгій Францыск Скарына, іншыя — як доктар Францыск Скарына. Таму кораценька ў фільме “Першадрук” мы сказалі, што пры перахрышчэнні ў каталіцтва з’явілася імя Францішак, бо якраз у айцоў-бернардзінцаў ахоўнік святы Францішак Асізскі.\nУ пэўнай ступені спрачаюцца, ці на беларускую мову перакладаў Скарына Біблію. Сыходзяцца на тым, што гэта беларускі варыянт царкоўнаславянскай мовы. Можна і так сказаць, але я б гэта назваў беларускай мовай. Дзеканне і цеканне існавала да Скарыны, але яно не перадавалася на пісьме. Я ўсё ж такі адаптаваў тэкст для дыктара па-беларуску, калі чытаеш не “дают” а “даюць”, не “імают”, а “імаюць”, адразу чуеш нашу мову. Пакідаеш гукі цвёрдымі, і можна спрачацца.\nПа меркаванні некаторых даследчыкаў, Скарына раней за Мікалая Каперніка прапанаваў геліацэнтрычную сістэму светабудовы, проста Капернік напісаў, а Скарына не паспеў, у сімвалах гравюры гэта бачыцца. Увогуле патрэбна глыбей вывучаць яго гравюру, прадмовы і пасляслоўі з філасофскага боку. Трэба не спрачацца, а ўзвышаць гэта імя. Уявіце, вычытаў, што ва Украіне існуе каля 600 помнікаў Тарасу Шаўчэнку. Так і фільмаў пра Скарыну, як і помнікаў, можа быць больш.\n— А Спаса-Праабражэнская царква Полацкага Спаса- Еўфрасіннеўскага манастыра, дзе захаваліся старажытныя фрэскі, таксама неяк звязана з Францыскам Скарынам? Чаму менавіта з яе пачынаецца трэйлер фільма?\n— Скарына атрымліваў адукацыю пры адным з манастыроў. Але тут Полацк паўстае як месца, якое дало беларускай зямлі шмат гістарычных постацей. Рагнеда, Усяслаў Чарадзей, Сімяон Полацкі. Маўляў, тое, што Францыск Скарына нарадзіўся ў Полацку, — гістарычная наканаванасць. Таму што горад быў першай калыскай беларускай дзяржаўнасці, фарміравання беларускай нацыі, сюды прыйшло хрысціянства. І, канешне, сёння, гледзячы на Полацк, усвядоміць духоўны цэнтр таго часу мы можам праз гэту царкву з тымі фрэскамі.\n— Замежныя крытыкі адзначаюць добры ўзровень беларускага дакументальнага кіно. У чым сакрэт?\n— Майстэрства заключаецца ва ўважлівым стаўленні да героя. У кіно галоўнае — мантаж, можна зрабіць так, што чалавек на экране будзе зусім іншы, чым у жыцці. Трэба казаць праўду. Беларускае дакументальнае кіно вылучаецца і вобразным асэнсаваннем жыцця, а не проста яго адлюстраваннем. На літаратурны лад яно – гэта эсэ, дзе павінны быць эмоцыі, асэнсаванне, вобразы. І, канешне, сакрэт у выдатнай аператарскай школе. Дарэчы, рэжысёр фільма — малады і таленавіты супрацоўнік Ігар Чышчэня, які апошні час працаваў над фільмамі “Андрэй Такінданг. Спынюся ў сярэдзіне”, “Страчаная песня” і “Нясвіжскі палац” з калегам-аператарам Аляксандрам Акавіцкім. Разам яны здымалі і “Першадрук”. Добрую аператарскую работу Аляксандра заўважылі крытыкі. Фільм быў прыняты без адзінай заўвагі на ўсіх узроўнях, у тым ліку і Міністэрствам культуры.\n— Уладзімір Вікенцьевіч, вы рэжысёр пяці фільмаў, аўтар больш чым 70 сцэнарыяў, па якіх знята кіно, 19 кніг прозы, паэзіі і эсэ. А што далей?\n— Перш за ўсё мне больш даспадобы пісаць сцэнарыі, чым займацца рэжысурай. Як сцэнарыст я б хацеў зрабіць фільм пра аб’яднанне “УНОВИС”, створанае Казімірам Малевічам у Віцебску ў пачатку 1920-х гадоў. Аказалася, яго супрэматызм і чорны квадрат нарадзіліся менавіта ў нас. Ён быў на фронце ў гады Першай сусветнай вайны ў Беларусі, і гэтыя супрэмы пачаў маляваць тут. Потым яго запрасіў у Віцебск Марк Шагал. Па першай адукацыі я архітэктар, і тэма мастацтва мне блізкая. Усё тое, што адбывалася на нашай зямлі, – гэта факт нашай гісторыі, і я хачу гэта адлюстроўваць.\nФота з асабістага архіва Уладзіміра МАРОЗА


Як зациклить відэа і плэйлісты YouTube на Chromecast - techking.by\nЯк зациклить відэа і плэйлісты YouTube на Chromecast\nGoogle валодае YouTube, што азначае, што YouTube мае лепшую падтрымку Chromecast, якую вы можаце сабе ўявіць. Ні адзін іншы сэрвіс струменевага відэа або яго прыкладанне не набліжаюцца. Тым не менш, Google мае дзіўныя абмежаванні для трансляцыі відэа з YouTube на Chromecast. Вы можаце трансляваць адно відэа або цэлы спіс прайгравання. Вы нават можаце стварыць чаргу відэа для трансляцыі на Chromecast. Што вы не можаце зрабіць, так гэта закідваць відэа і плэйлісты Youtube на Chromecast. Калі відэа заканчваецца або спіс прайгравання заканчваецца, Chromecast не будзе прайграваць яго зноў з самага пачатку. На YouTube няма налад, з якімі вы можаце павазіцца, каб закідваць відэа YouTube і спісы прайгравання на Chromecast. Добрая навіна ў тым, што ёсць праца. Ён мае адно абмежаванне; ён працуе толькі з вашага працоўнага стала. Вось што вам трэба зрабіць.\nПадрыхтуйце відэа і спіс прайгравання\nАтрымаць ідэнтыфікатар плэйліста\nВыкарыстоўвайце ідэнтыфікатар плэйліста\nАдзіны спосаб зрабіць цыкл відэа – дадаць яго ў спіс прайгравання. Гэты абыход у асноўным паказвае вам, як цыкл прайгравання. Калі вы хочаце прымяніць яго да аднаго відэа, вам спатрэбіцца іншая праца.\nНаведайце відэа, якое вы хочаце перадаць у цыкл, і дадайце яго ў спіс прайгравання. Плэйліст можа мець толькі адно відэа, так што вам не трэба турбавацца аб даданні яшчэ.\nКожнае відэа на YouTube мае унікальны ідэнтыфікатар. Сапраўды гэтак жа кожны плэйліст YouTube мае унікальны ідэнтыфікатар. Каб закідваць відэа і плэйлісты YouTube на Chromecast, вам трэба атрымаць гэты ідэнтыфікатар. Ён знаходзіцца ў URL любога спісу прайгравання, які вы наведваеце. Вы проста павінны скапіяваць яго. Гэта ўсё пасля біта “list=” у URL.\nПраверце гэта: Як глядзець VR або 360-градусныя відэа на YouTube на вашым тэлефоне\nКалі вы гуляеце ў спіс прайгравання, а не на яго старонцы, вы ўсё роўна можаце атрымаць ідэнтыфікатар з URL. Зноў жа, гэта біт пасля ‘list=’. Ідэнтыфікатар – гэта ўсе лічбы і літары, таму, калі вы бачыце сімвал амперсанда (&) у URL-адрасе, вы зайшлі занадта далёка. Гэта не частка пасведчання асобы.\nСкапіруйце ідэнтыфікатар плэйліста ў URL ніжэй. Выдаліце двукоссі.\nDashcast – гэта вэб-дадатак. Сюды вы ўстаўце URL-адрас, які вы толькі што змянілі. Вы будзеце трансліраваць на Chromecast праз гэта дадатак. Наведайце Dashcast і ўстаўце URL. Уключыце опцыю Force Display і націсніце Go.\nChrome папросіць вас выбраць Chromecast. Выберыце прыладу, і яна пачне трансляцыю. Калі відэа/спіс прайгравання скончыцца, ён будзе прайгравацца з самага пачатку.\nГэта ўсё, што вам трэба. Гэты працэс трохі доўгі, калі вы проста хочаце зацыкліць адно відэа. Можна нават сказаць, што гэта стомна, а трансляцыя/прайграванне відэа ўручную можа быць прасцей. Калі ў вас ёсць некалькі вольных секунд, ён працуе бездакорна.\nЯк выкарыстоўваць “Глядзець пазней” на YouTube\nАдключыць функцыю прабела ўніз на YouTube


Іван Мележ Людзі на балоце Раман з «Палескай хронікі» - старонка 2\nРАЗДЗЕЛ ДРУГІ 1\nІншы раз языкі жанок - прыдзір ці зайздросніц - меркавалі, што грудзі ў Ганны малаватыя, як кулачкі: чым толькі дзіця карміць будзе, калі давядзецца? Але пры ўсім тым - нават прыдзіры і зайздросніцы не пярэчылі - Ганну ніяк нельга было палічыць за кволую: збоку, з аднаго позірку відаць было - крамяная ў Цімоха дзяўчына, дужая, сілаю ўся налілася! Вунь якая пругкая ў хадзе, спрытная якая ў рухах, так і відаць - маладосць, сіла ў кожнай жылачцы!\nТой, каму быў час і ахвота прыглядацца, хто лепш бачыў Ганну, заўважаў, што перамянілася яна не толькі з аблічча. Багата што інакшае было і ў тым, як яна хадзіла між людзей, - стрымана і паважней, як трымалася з хлопцамі, - стражэй і з нейкай кплівасцю. Нават смяялася цяпер яна інакш, як дасюль, - смех быў ужо не бесклапотны, не пусты па-дзіцячы, у ім таксама звычайна чулася кплівасць; і штосьці як бы таілася ў гэтым смеху. І глядзела яна інакш, - нядаўна адно дзікавата-цікаўнымі вачыма. Як і раней, не было, здавалася, такой хвіліны, каб вочы яе, вільготна-цёмныя, падобныя на спелыя вішні, былі абыякавыя, нудлівыя, увесь час блішчэла, ззяла ў іх няўціхнае хваляванне. Але сачылі яны з-пад шаўкавіста-чорных смелых броваў цяпер з падсцярожлівай, пільнай уважнасцю і, здавалася, толькі і чакалі выпадку кпліва падсмяяцца. Іншы раз маглі яны, як і раней, бліснуць весялосцю, але часта, вельмі часта гарэлі ў іх недавер'е і насмешка. У іх таксама ж нешта таілася, у цудоўных вішнёва-чорных вачах.\nАмаль усе куранёўскія цёткі і дзядзькі згодна лічылі, што, набыўшы паважнасці, Ганна разам з тым стала і больш неспакойнай і - аж залішне задзірыстай. Не аднаму ў Куранях не даспадобы была і яе ганарыстая ўпэўненасць: ледзь не кожным учынкам Ганна, здавалася, паказвала, што ў яе на ўсё свае сталыя меркаванні, свой цвёрды погляд...\nХлопцы і гарнуліся да яе і нібы пабойваліся. Акрамя таго, што стрымлівалі Ганніна задзірыстасць і ганарлівасць, ім помнілася, што не лішне асцерагацца і яе язычка. Ведалі яны і тое, што Ганну не дай Бог увесці ў гнеў: тады яна ўмомант страціць роўнасць сваю, забудзецца на ўсё, загарыцца адным. Гарачая, нястрымная, небяспечная яна, ганарліўка Ганна!..\nВасіль не прыглядаўся асабліва, не перабіраў, не вымяркоўваў. Ён быў для гэтага вельмі ж здзіўлены, зачараваны. Жылі побач, бегалі з другімі на выган, пасвілі жывёлу, колькі гадоў бачыў між іншых і не ведаў, не здагадваўся, хто такая Ганна. І нечакана пасля вечара на лузе адкрылася ўсё, і, убачыўшы, адчуўшы такое, збянтэжаны, уражаны, стаў як сам не свой. Свет як бы перайначыўся адразу.\nЁн быў цяпер поўны цудаў і радасці, незвычайны свет, - і ўсе цуды і радасць у ім тварыла Ганна. Адны яе рукі, пераплёўшыся пальцамі з Васілёвымі, маглі рабіць яго многія ночы шчаслівым. Калі яна паслухмяна тулілася, яго поўніла дзіўнае, незразумелае і невыказна харошае тамленне ў грудзях. Туман таямнічы над балотам, ціхі шэпт груш - нават яны змяніліся, сталі інакшыя, дзівосныя дзякуючы ёй. Калі яна была побач, радасць, шырокая, бязмежная, жыла ў ім, ва ўсім, што акружала іх. У гэтай радасці ночы не плылі, а ляцелі, і світальныя зоры прыходзілі заўсёды вельмі рана. Цэлымі днямі, што б ні рабіў, Васіль зачаравана ўспамінаў Ганну, думаў пра Ганну, шукаў вачыма Ганну, чакаў ночы спаткання з Ганнай.\nЧас быў не для кахання - гарачы жнівеньскі час. Людзі ўставалі раней за сонца, вярталіся ў сяло ўпоцемку. Павячэраўшы, куранёўцы адразу валіліся спаць. Кароткія яшчэ ў жніўні ночы, вечар ледзь не сустракаецца са світаннем, а трэба даць уціхнуць зморы ў руках, у нагах, учыгунелай спіне, адпачыць целу ад едкага поту. Васіль жа, ледзь толькі пачне гусцець поцемак, бачыў адно жардзяны плот каля Чарнушкавага агарода, дзе стаялі першы раз, калі яшчэ не асмельваўся ўзяць Ганну за стан, і дзе з таго вечара стаялі ўсе ночы.\nЯк заўсёды, спяшаўся і ў гэты вечар. Сербануў некалькі лыжак гурочнага расолу, схапіў гурок, каб даесці ў дарозе, ускочыў з-за стала. Маці, амаль нявідная ў душным хатнім змроку, з другога боку стала параіла:\n- Вазьмі шчэ. Ці от рэдзькі ўкусі...\n- Наеўся ўжэ...\nВасіль варухнуўся, нібы адганяючы стому, пачуў, як ные натруджаная за дзень спіна, млосна падгінаюцца ногі.\n- Не баўся вельмі... - не ўтрывала, папрасіла ўслед маці.\nЗачыняючы дзверы, чуў, як уздыхнула. Спачатку, калі ўсё толькі пачалося і не ведала яшчэ, што з сынам, пыталася, куды ідзе, раіла лепш дома астацца, адпачыць, потым па шчаслівым Васілёвым твары, па гаворках жанчын зразумела ўсё, адно ўздыхала ўслед...\nВасіль саскочыў з ганка і на момант стаў, думаючы, дзе ісці, вуліцай ці гумнамі. У іншыя дні хадзіў паўз гумны, каб не сустракаць нікога, не бавіцца марна, сёння прыпазніўся, пакуль завёў каня на ўзболатак, - можна ісці і вуліцаю. І на вуліцы цяпер нікога.\nЯна адхінулася ад плота, прамовіла:\n- Вельмі ж ты хапаўся!\n- Вельмі, - не адразу зразумеў ён.\n- Яно і відно: пеўні скора заспяваюць!\n- Гуза на ўзболатак вадзіў...\nВасіль разумее, што апраўданне гэтае ніяк не апраўдвае яго, бачыць, што вінаваты.\n- Другі раз няхай Прося гарбатая цябе столькі чакае. А я не буду...\nВасіль і не апраўдваецца, і не просіць, каб не злавала. Ён не ўмее прасіць. Так яны і стаяць спачатку, блізкія і далёкія, стаяць і маўчаць, адзін вінаваты, а другая - пакрыўджаная. Васіль няёмка корпае пальцам жэрдку, адкалупвае кару, Ганна хоць бы зварухнулася.\nНедзе на другім канцы завялі сумную песню, мусіць, сабралася купка моладзі. Песня хутка сціхла, знянацку віскнула дзяўчына, якую ўшчыкнуў ці паказытаў гарэза хлопец.\n- Алена Зайчыкава, мабуць, - першая гоніць цягучую маўклівасць Ганна.\n- Мабуць, Алена...\n- От, любіць вішчаць... Шлакоткі страх як баіцца!.. - Яна раптам упікае: - А вы ўжэ і рады!\n- Я што?.. Трэба яна мне, як леташні снег!..\n- Мабуць, трэба.\n- Ды я каля яе ніколі і блізко не сядзеў.\n- Не брэшаш?\n- От шчэ!.. Хрысціцца хіба!..\nВасіль адчувае, што Ганна ад гэтых яго слоў мякчэе. Ён, праўда, яшчэ з асцярогай, бярэ ў сваю яе цёплую руку - Ганна не адбірае. І Васілю становіцца радасна, да яго зноў вяртаецца шчасце, вялікае, неабсяжнае, - здаецца, шчасцем гэтым напоўнены не толькі Васілёвы грудзі, а і ўся ноч, уся цёмная, духмяная цішыня, што дрэмле над Куранямі.\nУсё здаецца добрым, радасным, - нават старыя, патрэсканыя, дзе-нідзе аблезлыя, без кары жэрдкі, за плотам - гарбузнік, упарты хвост якога ўзлез поблізу на кол. Далей на агародзе - сярод гарбузніку, градак з агурочнікам, пахучым кропам і кіяхамі - няпэўныя ў змроку абрысы груш, як вартавыя ў балахонах. Грушы то маўчаць, то шалясцяць, шэпчуць між сабою, як даверлівыя сяброўкі, шэпчуць, вядома, аб шчасці згоды, аб цеплыні рук дзявочых, аб гарачых юнацкіх поцісках.\n- Рукі якія ў цябе... - здзіўляецца Васіль.\n- Малыя. А дужыя...\n- Шурпатыя, - ціха гаворыць Ганна. - Як граблі...\n- Далікатныя, то ж у дзяцей...\n- У гарадскіх дзевак, кажуць, мяккія, гладзенькія. Як падушачкі.\n- Ведамо, чыстая работа... Не з віламі...\nЯны зноў маўчаць, але маўчанне гэтае радаснае, чыстае, ад яго весялосць у грудзях шырыцца. Прыціскаючы да сябе Ганніны рукі, Васіль нарэшце гаворыць:\n- Ты, мабуць, б'ешся балюча...\n- Баішся? - лагодна смяецца Ганна і дадае: - Я злая, як што не па мне! Хведзька аж дзіво як баіцца!\n- А я дак - не баюся...\n- Глядзі, які смелы стаў! Герой!\n- І цябе, і языка твайго... усё адно...\n- Уга, смелы!\nЖартам сваім Васіль хавае дзіўнае жаданне, якое даўно не дае спакою: чамусьці вельмі хочацца пацалаваць яе. І, разважыўшы, быццам нічога асаблівага, не вялікі страх, а не можа Васіль асмеліцца. Не было яшчэ ніколі такога, маці і то, як помніць, не цалаваў. Калі толькі падумае, што зараз пацалуе Ганну, ніякавата робіцца, адразу сорамна і трывожна, але неадчэпа-спакуса, ліха на яе, не адыходзіць, нават з часам мацнее. У другіх хлопцаў гэта вельмі проста. Хоня-гарэза - той і на танцах, пры людзях, бывае, пацалуе, і яму хоць бы што!\nА Васілю цяжка. У яго ўсё выходзіць няпроста.\n- Ой, не цісні так пальцаў! - просіць Ганна.\n- Я ж не вельмі...\n- Не вельмі! Аж трываць няможна!..\nВасіль адпускае яе рукі. Доўга пасля гэтага стаіць ён моўчкі, тоячы ў душы крыўду. Падумаеш, якая далікатная, трошачкі ад душы пальцы паціснуў, а яна ўжо трываць не можа! Не хоча, ну і не трэба! Ён і зусім можа за рукі не браць! І не возьме.\nІ так не ў меру для сябе пагаварыўшы перад гэтым, адасоблены ў думках, ён маўчыць доўга. Маўчанне, як і раней, яго, аднак, не бянтэжыць, Васіль яго нібы і не заўважае. Ён і то аж дзіва гаваркі з Ганнай зрабіўся, другія, бывае, з яго слова не выцягнуць. Васіль не ахвочы да пустой гаворкі.\nШумяць, шапочуць грушы. Недзе зайшоўся брэхам сабака, яму падсабіў другі. Сабакі хутка ўціхаюць, і ўжо зноў толькі грушы шумяць...\n- Гляджу я на цябе і думаю... - кажа Ганна і знарок змаўкае.\n- Кавалер з цябе вясёлы!.. Усё адно як вада ў роце!\n- Скажы што-небудзь!..\nІ ў Васіля ад гэтай яе добрай шчырасці гатовая ўзняцца крыўда ўраз ападае. Ён, падвесялелы, думае, шукае, што ёй сказаць.\n- У Карча вараны жарабец нагу на цвік насадзіў... Кульгае... Корч ездзіў у мясцечко па дохтара...\n- Аге, я яго бачыла. Ён вёз яго ўжэ пад вечар...\n- Пад вечар...\n- Ну, то бачыла. Стары сам, як грак, сядзеў з пугай... І што - будзе ён бегаць, жарабец той?\n- Кажуць, будзе. Але, мабуць, папарваў на сабе валасы стары Корч... пакуль супакоілі, - са злой радасцю дадаў Васіль.\nГанна неспадзеўкі прамовіла:\n- Ты бо зайздросціш?\n- Я? Не... - асекся Васіль. - Е чаго!\nЁн зноў змоўк, і, можа, надоўга б, але раптам успомніў важную навіну, якую пачуў днём на полі.\n- Кажуць, землю нанаво перарэзваць будуць!\n- Аге ж, і я чула. Жанкі на выгане гаварылі...\n- Добра б. А то некаторыя - расселіся, як паны. Усё лепшае пахапалі!..\n- Мабуць, праўду кажуць. Парадкі цяпер такія, што могуць перадзяліць па справядлівасці.\n- Корч які кавалак адхапіў! Каля цагельні!.. А другім - дак пясок ці балото!\n- Зямлі мало, душацца людзі...\nВасіль думаў узрушана, недаверліва.\n- Не дадуць яны перамераць! Гады такія!..\n- Багацеі! - Але не вытрываў, сказаў горача, як мару: - Штоб мне - у тым ражку, што за цагельняй! Я б паказаў!\n- Ахвотнікаў багато на тое...\n- Аге, ухопіш за імі...\nНеспадзеўкі блізка прарэзліва кукарэкае певень, і Ганна азіраецца, заўважае, што неба на ўзболатку ўжо вельмі пасвятлела, нават крыху пачало брацца чырванню. Яна адхіляецца ад Васіля, заклапочана перавязвае хустку.\n- Развідняе ўжэ. Ісці трэба...\n- Шчэ трохі...\n- Не. Мачыха хутко ўстане...\nАбдымаючы яе на развітанні, Васіль з рашучасцю, блізкай да адчаю, думае: ці цяпер, ці ніколі! Ён заплюшчвае вочы і прыкладвае губы да Ганнінага твару, пацалунак трапляе ў скронь. Учыніўшы гэта злачынства, ён апускае галаву і чакае прысуду. Ганна таксама стаіць апусціўшы галаву.\n- Васіль, - ціха кажа яна, як бы перасільваючы сябе. - Ты мяне любіш?\n- А як жа...\n- І я...\nЯна звешвае галаву яшчэ ніжэй, потым неспадзеўкі ўскідвае яе, і Васіль бачыць, што вочы яе, цёмныя, глыбозныя ў блеклым ранішнім святле, радасна блішчаць. Яна раптам абвіла Васіля моцнымі рукамі, прытулілася ўся і з нейкай урачыстасцю, сур'ёзнасцю, з выразам чалавека, які ведае ўсю глыбіню бездані, у якую кідаецца, прыпала сваімі вуснамі да яго.


6 сакавітых і Лепшы Lamb Chop Рэцэпты\nBBQ ежы Асноўныя стравы\nТоп 6 Lamb Chop Рэцэпты\nЁсць некалькі рэчаў, якія лепш, чым барановыя адбіўныя на грылі. Гэтыя маленькія кавалачкі выдатнаму могуць узяць на сябе так шмат выдатных густаў. З комплексу вострыя прыправы руб на просты марынад, што б вы ні абралі для араматызацыі барановыя адбіўныя з, верагодна, будзе выдатна. Гэтыя рэцэпты з'яўляюцца лепшымі і найбольш папулярнымі, што я ведаю, так што даць ім паспрабаваць. Я абяцаю, што нават тыя людзі, якія, як яны не любяць бараніну будуць любіць гэтыя рэцэпты.\nПамятаеце, сакрэт вялікіх барановых адбіўных, вельмі гарачы агонь і уважлівы кухар. Lamb лепш за ўсё прыгатаваны на сярэднюю рэдкую або нават асяроддзе. Не больш рыхтаваць і яны будуць далікатнымі і смачнай.\nХерб і часнык Барань карэйка адбіўныя\nГэты рэцэпт бараніны мае вельмі грэцкі стыль да яго. Гэтыя ягня загружаюцца з пяшчотай і водарам. Будзьце ўпэўненыя, каб атрымаць карэйка адбіўныя ў параўнанні з рэгулярным барановыя chops.This хуткі рэцэпт можна прыгатаваць ўсяго за 40 хвілін. у тым ліку раз 30 хвілін марынавання.\nБальзамічны Херб ягня\nГэта хуткі спосаб зрабіць смачныя барановыя адбіўныя. Спалучэнне водараў зробіць тых, хто не любіць ягня вярнуцца яшчэ. Гэтыя барановыя адбіўныя трэба каля гадзіны марынавацца, а затым перайсці на гарачую, гарачы грыль на некалькі хвілін.\nРазмарын ягня. Sabrina S. Baksh / Што тычыцца барбекю Inc.\nГэтыя апетытны барановыя адбіўныя марынаваныя ў чырвоным вінным воцаце і размарын марынаду і грыль горача і хутка. Выдатны спосаб прыгатаваць бараніну, таму што размарын з'яўляецца выдатным дадаткам да гэтых Барань карэйка адбіўныя.\nСмажаны імбір і чырвонае віно ягня\nІмбір і чырвонае віно Барань адбіўныя. Ен Bagwel / Getty Images\nЧырвонае віно марынад не толькі дадае густ да гэтых барановыя адбіўныя, але дапамагае змякчыць мяса. Атрымлівайце асалоду ад з любімымі смажанымі бакоў.\nБарановыя адбіўныя Dijon\nБарановы адбіўной Дыжон. Juanmonino / Getty Images\nСпалучэнне гарчыцы, апельсіна і чабора сапраўды робіць гэтыя барановыя адбіўныя фантастычнымі. Пакладзеце іх на гарачы грыль і рыхтаваць, пакуль няшмат добра не зроблена. Дайце адбіўныя адпачыць на працягу хвіліны, перш чым падаваць іх.\nСмажанае інда-Стыль ягня\nСмажаны інда-Style ягня. Сабрына С. Baksh / Адносна барбекю, Inc.\nГэтыя смажаныя барановыя адбіўныя марынаваныя ў марынадзе ў індыйскім стылі і прыгатаваны гарачы і хутка. Гэта страва добра спалучаецца з рысам або гароднінай.\nSherry крэм краба соус\nБрокалі і сыр пластовае цеста Рол (малочны)\nІспанскі рэцэпт падліўкі\nАдварыць бушаль Крабы гэты крок за крокам Рэцэпт\nEasy Пракат Пяльмені для Кураня і клёцкамі\nTexas Рабро Марынад\nHennessy VS Каньяк Агляд\nЛікёр & Агляды прадукцыі\nБанан расколы на палачцы\nЦёплы Gingerbread Аўсяная\nКолькасць калорый у граме тлушчу\nДаведайцеся, як ідэальна браканьерства рыбы\nАдбельванне Гародніна Да іх сушкі\nСушка і дегидратирующая\nУ 8 Лепшыя Эспрэса машыны купіць у 2018 годзе\nСмажаная стронга з часнаком і лімонам Рэцэпт\nУявіце сябе ў Зинфандель Віно\nСалодкі і Кіслы Свініна з імбірам і ананасам\nVegan Клубнічны сорбет Рэцэпт\nРайс Каласы - Новы Арлеан Рысавыя аладкі\n7 Дзіўныя бліноў Рэцэпты


У CouchSurfing з'явілася суполка для тых, хто гаворыць па-беларуску ці вывучае беларускую | Дзедзіч - Берасце вачыма моладзі\nПершая суполка для тых, хто гаворыць па-беларуску ці вывучае беларускую мову, з’явілася ў самай папулярнай у свеце сацыяльнай сетцы для вандроўнікаў у пачатку верасня. Праз яе можна пазнаёміцца з замежнікам, што вывучае беларускую, а, можа быць, нават і пажыць у ягонай хаце.\n«Каб размаўляць па-беларуску, патрэбны высілак. Ідэя дадзенай суполкі — зрабіць такі высілак больш лёгкім. Беларусы цяпер жывуць паўсюль, у дадатак ёсьць беларускамоўныя немцы, італьянцы, японцы… Чаму б і нам самім не скарыстацца нашай гасьціннасьцю і жаданьнем гаварыць па-беларуску?!!», — гаворыцца ў апісанні суполкі «Беларуская — Belarusian — Bielaruskaja».\nЦяпер у суполцы сябры, большасць з іх нарадзіліся ў Беларусі, але зараз жывуць у самых розных крапках свету: ад Каліфорніі да Даніі. Ёсць і некалькі беларускамоўных замежнікаў.\n«Калі падарожнічаеш, можа прыдацца знайсьці чалавека, які гаворыць па-беларуску: ці то гэта Менск, ці Бангкоr, — бо так прасцей, ці мо каб скарыстацца яшчэ адной нагодай удасканаліць мову, ці каб дапамагчы іншаму гэта зрабіць», — піша блог «Беларусы ў Вялікабрытаніі».\nАкрамя супольнага вывучэння беларускай сэрвіс CouchSurfing дазваляе дапамагчы людзям, якія падарожнічаюць, знайсці месца для таго, каб спыніцца бясплатна, і заадно пазнаёміцца з мясцовым жыццём. Верагодна, беларускамоўныя ўдзельнікі суполкі значна больш ахвотна дапамогуць з пошукам такога месца.\nЦяпер CouchSurfing аб’ядноўвае некалькі мільёнаў чалавек з практычна ўсіх краінаў свету. Большасць з іх гаворыць па-ангельску. Напрыклад, у парыскай групе, як і ў групе Беларусь, амаль усе паведамленні пішуцца па-ангельску ці дублююцца на ангельскую.


33 (256) 2011\nДзяржава просіць. Высокія чыны заклікаюць беларускі народ аб’яднацца, зразумець і зняць кашулю, каб дапамагчы выбрацца з нэндзы. Але ці гатовыя грамадзяне выцягнуць і пакласці на дзяржаўны стол агучаныя кіраўніцтвам Беларусі сем мільярдаў долараў заначак? Для пачатку хацелася б прывесці вельмі паказальныя лічбы. Папулярны беларускі інтэрнэт-партал tut.by правёў апытанне на тэму «Я б з’ехаў з Беларусі...». З прапанаваных варыянтаў адказ ... Болей »\n32 (255) 2011\nДваццаць гадоў таму, адразу пасля путчу, Барыс Ельцын паведаміў паслу ЗША, што ў самыя змрочныя часы перавароту ён падтрымліваў настрой слуханнем запісаў Элвіса Прэслі. Амерыканскі рок наўрад ці слухаюць сёння ў палацах вертыкалі Беларусі, а калі б слухалі, то, напэўна, там гучаў бы запіс гурта «Дорз» «Сябар, гэта канец». Праз два тыдні, 15 верасня, у Вярхоўным судзе Беларусі пачнецца разгляд справы аб выбуху на станцыі мінскага метрапа... Болей »\n31 (254) 2011\nУсе ведаюць, дзе ў выпадку пільнай патрэбы набыць замежныя банкноты і чым замяніць свежую ялавічыну ў сваім рацыёне. Тым больш, што мясная выразка не такі і рэдкі тавар: пяцьдзесят-шэсьдзесят тысяч, экскурсія па некалькіх крамах — і жаданы дэфіцытны прадукт у вас на руках. Але сам факт таго, што традыцыйная для свядомасці і стала прадукцыя ёсць аб’ектам здабычы, а не толькі таварна-грашовых адносінаў, уносіць істотныя карэктывы ў погляд... Болей »\n30 (253) 2011\nШто стаіць за "справай Бяляцкага"? Палітычнае лета–2011 для дэмакратычных сіл Беларусі адзначана адной перамогай — акцыяй «Стоп-бензін», напалову перамогай — акцыяй «Рэвалюцыя праз сацыяльныя сеткі» і нечаканай драматычнай паразай — арыштам аднаго з выбітных праваабаронцаў, лідара незарэгістраванай грамадскай арганізацыі «Вясна» Алеся Бяляцкага. Параза не па ўласнай віне, а ўдарам у спіну, што нанеслі літоўскія і польскія сябры-дэмакрат... Болей »\n29 (252) 2011\nГенеральны пракурор Беларусі Рыгор Васілевіч прыехаў у Нацыянальны прэс-цэнтр 20 ліпеня, каб зрабіць справаздачу пра вынікі дзейнасці свайго ведамства за апошнія шэсць месяцаў. Але кіраўніку Генпракуратуры не ўдалося пазбегнуць адказаў на вострыя пытанні, якія цікавяць грамадства. Спачатку галоўны пракурор краіны, як і належыць высокапастаўленаму беларускаму чыноўніку, амаль паўгадзіны распавядаў пра дасягненні. Напрыклад, у Беларусі, п... Болей »\n28 (251) 2011\nВОСЬ БЫ СЕРАДУ ЎЗЯЦЬ І АДМЯНІЦЬ... Акцыі маўклівага пратэсту вымушаюць улады пакласці на алтар самазахавання рэшткі яшчэ хаця б у нечым станоўчага дзяржаўнага іміджу. Унутры краіны, асабліва гэта тычыцца Мінска, ад цырульнікаў і каларытных ЖЭСаўскіх сантэхнікаў да інтэлігентаў у сціпленькіх піджаках, экспрэсіўнасць праклёнаў на адрас улады адрозніваецца хіба што культурным узроўнем крыніцы вербальнага пратэсту. Звонку дзяржавы, дзякуючы... Болей »\n27 (250) 2011\nТэатр аднаго акцёра ў Дзень Незалежнасці — так празвалі інтэрнэт-карыстальнікі парад і паказальнае шоў — скончыўся збіццём, затрыманнямі соцень людзей і святочным салютам. Хаця ў Міністэрстве ўнутраных спраў і заявілі, што на парад прыйшлі ажно 150 тысяч чалавек, у рэальнасці колькасць гледачоў была ў разы меншая — вольныя месцы на трыбунах, рэдзенькія групы людзей уздоўж праспекта сведчылі хіба што пра тысяч дзесяць гледачоў. Дажджы ці... Болей »\n26 (249) 2011\nКРЭДЫТЫ І САНКЦЫІ - Менавіта гэтыя словы вызначаюць дзве асноўныя лініі палітыкі адносна Беларусі з абодвух бакоў — як з Захаду, так і з Усходу. У розных перакрыжаваннях і спалучэннях у розныя перыяды. Далёка не заўсёды ў адпаведнасці з устойлівым стэрэатыпам: санкцыі — з Захаду, крэдыты — з Расіі. Узгадаем хаця б крэдыт ад МВФ у 2008 годзе, які, па ацэнках многіх экспертаў, выратаваў рэжыму Лукашэнкі. І адначасова — шэраг расійска-бела... Болей »\n25 (49) 2011\n«Маё пакаленне стаіць па кутах, маё пакаленне не здолее пець», — спяваў Канстанцін Кінчаў. Зараз маё пакаленне не стаіць па кутах і пяе. Гэта выявілася на акцыі 22 чэрвеня. На гулянні «маўклівай рэвалюцыі» сабралася ад трох да пяці тысяч чалавек. Самай шматлікай стала акцыя ў цэнтры Мінска. Паводле розных ацэнак, у ёй узялі ўдзел некалькі тысяч чалавек. Яны планавалі сабрацца на Кастрычніцкай плошчы, аднак, як і ў мінулую сераду, за гад... Болей »\n24 (48) 2011\nПа краіне ўспыхваюць лакальныя акцыі пратэсту. Традыцыйна мёртвы ў плане палітычнай і сацыяльнай актыўнасці летні сезон гэтым разам прыносіць ці не штодня сюрпрызы ўладам. Вечарам 12 чэрвеня на памежным пераходзе «Брузгі» на беларуска-польскай мяжы беларусы выступілі з пратэстам супраць уведзеных абмежаванняў на вываз за мяжу паліва і тавараў. Справа дайшла да сутычкі з АМАП. Прыкладна 200 чалавек перакрылі ўезд аўтатранспарту на гэты... Болей »


Гісторыя прайшла міма\n14 лістапад 2014, 12:48\nНа некалькі дзён я трапіў у нечаканае месца, быццам апынуўся ў машыне часу.\nЛекавая ўстанова, камяніца часоў Мікалая ІІ. Яна даўно вымагала рамонту, але затое ацалелі бальконныя краты, адлітыя мясцовым майстрам Сіліневічам да І Сусьветнай вайны (я жыву ў суседнім зь Сіліневічавым домам). На вокнах былі яшчэ тагачасныя шпінгалеты, некаторыя шыбы праселі з вулічнага боку, зрабіўшы шчыліны на сантымэтар-два. Выдатныя разьбяныя дзьверы задыхаліся ад мноства слаёў фарбы, якая здавалася іржой. Мала таго, на доме захаваліся вулічныя знакі часоў Сталіна і Пілсудзкага… У адказ на маю беларускую мову ўсе стараліся штосьці сказаць па-беларуску, і я адчуў сябе сярод сваіх.\nНасупраць ляжаў глыбокі пэнсіянэр. На ранішнім аглядзе, распытваючы яго, прафэсар пачаў ужываць беларускія слова, прыняўшы, мабыць, за вясковага дзеда. Але ён быў гарадзкім. Ён нічога не чытаў, ня слухаў, заўсёды маўчаў, заплюшчыўшы звычайна вочы. Аказваецца, пастаянна ўслухоўваўся ў сябе. Аднойчы, калі больш нікога не было, ён загаварыў да мяне. Перш прызнаўся, што ня курыць і ня п’е, я пахваліў яго: так і трэба. Затым сказаў, што заўсёды адчувае, ноччу таксама, як уключаецца лядоўня (цераз праход ад яго), нагу быццам працінае токам. Напэўна ў вас вельмі наэлектрызаваны арганізм, зрабіў я здагадку, штосьці падобнае бывае.\nЯ ўсё жыцьцё ў органах, паведаміў стары… Я марудзіў з пытаньнем: у якіх? Хай сам скажа, раз пачаў… Спачатку салдатам ахоўваў зону. У Горкаўскай вобласьці. Калі часьць расфармавалі, перавялі ў Валагодзкую. Стаіш на вышцы: пражэктар, сабакі, сьнег і яліны, ноч. Ніхто ня ўцякаў? — удакладняю я. Не, ніхто. А навошта? Зловяць, дадуць больш. Служылі тады тры гады, але яго ператрымалі, не было замены. Юры Гагарын зьлятаў у космас, калі ён стаяў на вышцы, а неўзабаве наш дэмбель апынуўся ў горадзе над Нёманам, пайшоў у міліцыю.\nІ тут мяне чакала нібы самае цікавае. Я, гаворыць, усё жыцьцё правёў на вуліцы Савецкай, дзе сачыў за парадкам, «уся Савецкая была мая». А гэта ж самае сэрца Старога гораду, галоўная артэрыя, тысячы пешаходаў, дзе адбываліся ўсякія падзеі. Буйны сабор узарвалі, сталінскі бюст зьнялі аднойчы. Слана па вуліцы вадзілі. А ўзяць дэманстрацыю савецкіх хіпі, наперадзе певень не ланцужку! Не, ён нічога цікавага, незвычайнага ўспомніць ня можа. Ну, добра, а андропаўскія праверкі ва ўнівэрмазе, у кінатэатры? Кіно? Кіно ён любіў, і ўсё хадзіў сачыць там за парадкам: каб у натоўпе каля касаў не хуліганілі, ня кралі з кішэняў і каб падчас сэансу ўсё было спакойна, у кінатэатры ён любіў бываць.\nНу, няхай, а ці бывала, што ўсю міліцыю падымалі, калі нешта здарыцца? Не, такога ён ня памятае. Ну, а з турмы каля кінатэатру аднойчы ўцёкі былі? Ён глядзіць на мяне бяз выразу. Ну хоць бы ўзгадаў, як кілер забіў кіраўніка абласной улады, напрыклад. «ЧП» дай бог было!\nДый увогуле час быў каляровы, такое табе кіно пачалося! Над Савецкай узьвіліся бел-чырвона-белыя сьцягі, конная міліцыя паявілася, шнуравалі па вуліцы крышнаіты з тамбурынамі. Але што я кажу: на той час ён ужо быў «стралком ВОХР», дзяжурыў у дзяржбанку. Гэта выдатны, між іншым, прыклад канструктывізму польскага часу, помнік архітэктуры. Грошы мяняліся, брынялі нулямі, нулі касавалі, грашовая маса то перапаўняла банкаўскія сховішчы, то яе крыху ўтаймоўвалі. Незвычайныя часы! Але майму суседу толькі ўспамінаецца, што ў яго галава рэагавала тонка на сыгналізацыю. Калі заносілі жалезныя скрынкі з грашыма ў сховішча, ён прасіў яе адключыць часова, таму што павінен быў зайсьці і засьведчыць: што скрынкі на месцы. Усе зьдзіўляліся: мы нічога не адчуваем! А ён: там жа пакой перасякае нябачны электрапрамень (супраць рабаўнікоў), і ў яго заўсёды «ў вушах папісквае», калі не адключыць.\nІ так выйшла, што самым цікавым у доўгай міліцэйскай службе майго суседа для мяне аказаўся час, калі ён не на Савецкай служыў, а «кукурузьнікі» ў аэрапорце вартаваў за горадам. Але для яго гэта было страшна нуднай справай. Хоць самалёты прыкутыя ланцугамі (!), але ўсё роўна трэба абходзіць. Ноч, мароз пад сорак градусаў, усё замяло, а ты цягніся аглядаць тыя «кукурузьнікі». Ну, а вас лётчыкі ўзялі з сабой хоць раз? — цікаўлюся я. Не, я ніколі ў жыцьці не лятаў, адказвае, не давялося.\nНі разу не лятаў і ні разу не страляў у міліцэйскай патрэбе, нічога асаблівага не запомнілася, такі вынік службы на цікавай вуліцы і пры самых самалётах у аэрапорце. Гісторыя прайшла міма. І нічога больш тут не дадаць… Але ён зноў абазваўся. Амэрыканскія паліцыянты, гаворыць, трымалі радар пераносны ніжэй жывата, на дарогах хуткасьць кантралявалі. І сталі хварэць на рак яечак. Напраўду? — зьдзівіўся я. І тады радар паставілі на даху паліцэйскай машыны, а ў іх стаў выяўляцца рак правага вока. Выпраменьваньне, нездарова, патлумачыў ён: а кішэнны тэлефон у кожнага школьніка цяпер пры сабе. Перажывае чалавек, аказваецца, і за школьнікаў, і нават за амэрыканскіх копаў.\nУ яго самога мабілкі не было. І ня трэба. Навошта? Каб папісквала ў галаве? Чалавек засяроджаны на мінулых гадах, якія былі суцэльным начным дзяжурствам — то на вышцы, то ля прыкутых да бэтонкі самалётаў, то сярод сэйфаў, напоўненых зашмальцаванымі купюрамі. Доўгія дні, месяцы, гады, калі ты сам-насам са сваімі думкамі, у якіх кінакадры са статуяй рабочага і сялянкі перад тытрамі.\nАх, «Прыгоды Шурыка», ах «Брыльянтавая рука», якія былі часы! — уздыхае моўчкі былы міліцыянт і стралок ВОХР. З масфільмаўскімі ўрыўкамі ў галаве сёньня ўся былая савецкая краіна. Для заўзятых аматараў цяпер не пакладаючы рук майструюць рымэйкі таго «добрага савецкага кіно». Нярэдка прэсныя, нясьмешныя і даволі бяздарныя.\nАднойчы сусед склаў ложак. Адчыніў тумбачку і зьвяртаючыся да астатніх прамовіў: «Ну што: трэба браць манаткі і — дахаткі». Свой аказаўся, братка, слова лішняга ня скажа, бо не такі ж просты ён быў напэўна — усё жыцьцё «ў органах». Гісторыя прайшла міма, але ягоная гісторыя — «органы» і ВОХР.


Яркае шоу даўжынёй 3 кіламетры! Брэст святкуе тысячагоддзе\nТое, што ў Брэсце ёсць на што паглядзець, не выклікае сумненняў. Чаго толькі вартае карнавальнае шэсце з нагоды тысячагоддзя, якое прайшло сёння ў цэнтры горада! Калі так справа пойдзе далей, праз некалькі гадоў брэсцкі карнавал дасць фору знакамітаму карнавалу ў Бразіліі. Калона з удзельнікамі расцягнулася больш чым на 3 кіламетры! Паглядзець на шоу прыйшлі сама меней 50 тысяч жыхароў і гасцей горада над Бугам. Дарэчы, зараз сацыяльныя сеткі ў літаральным сэнсе разрываюцца ад хэштэгу Брэст карнавальны. Разам з удзельнікамі прайшоў увесь яркі шлях незабыўнага карнавалу і наш калега Аляксандр Лучонак.\nЗадумка карнавалам расказаць пра тысячагоддзе горада над Бугам знайшла водгук у 50 тысяч гледачоў. Кожны спрабаваў выбраць лепшы ракурс яшчэ да пачатку шэсця, каб захаваць гэты момант у сваёй асабістай гісторыі. Брэст сёння гуляў з душой, горад не пазнаць.\nШумная і вясёлая працэсія расцягнулася на тры кіламетры. Феі, нібы жывыя, лёталі ў паветры, зоркі сусветнай эстрады ад Фрэдзі Мерк’юры да Алы Пугачовай выконвалі залатыя хіты, а ахоўвалі іх рыцары і вікінгі. Не абышлося і без чараўнікоў з Хогвартса - Гары Потэр, нібы па ўзмаху палачкі, надаваў усяму дзеянню магічную сілу.\nПад барабанны дробат калоны стартавалі з трох розных пунктаў і злучыліся ў адзінае цэлае. Артысты, танцоры на перасовачных платформах - больш як 3 тысячы чалавек прымерылі розныя ролі і вобразы.\nБрэсцкі карнавал упершыню сёлета ў прамым сэнсе слова выйшаў яшчэ і на міжнародны ўзровень. Прыехалі госці з Расіі, Польшчы, Казахстана і Малдовы.\nДарэчы, у парадзе прынялі ўдзел аркестры. Гэта быў свайго роду марафон музыкі, які прадоўжыцца і заўтра.\nПешаходны марафон завяршыў тэатралізаваны паказ, падчас якога ўдзельнікі ў незвычайным фармаце расказалі гледачам пра гісторыю горада на Бугам. Горада, якому тысяча гадоў і які з кожным годам толькі маладзее.\nМіжнародны фестываль мастацтваў "Славянскі базар у Віцебску" пройдзе з 14 па 18 ліпеня\nВялікая гутарка пра адпачынак у ток-шоу Форум


14/10/2015 Сельская праўда Выбары 0\n«У выбарах удзельнічала 6 102 896 грамадзян, што складае 87,2 працэнта выбаршчыкаў, уключаных у спісы для галасавання. Пяць гадоў таму ў выбарах прыняла ўдзел крыху большая колькасць выбаршчыкаў — 90,6 працэнта», — адзначыла кіраўнік ЦВК.\nНа выбарах Прэзідэнта Беларусі Аляксандр Лукашэнка, паводле папярэдніх даных, набраў 83,49 працэнта галасоў. Супраць усіх кандыдатаў прагаласавалі 6,4 працэнта выбаршчыкаў. За Таццяну Караткевіч па краіне аддалі галасы 4,42 працэнта выбаршчыкаў. Сяргей Гайдукевіч набраў 3,32 працэнта галасоў, Мікалай Улаховіч — 1,67 працэнта.\n«Магчыма неістотнае змяненне паказчыкаў, паколькі яшчэ не атрыманы дадатковыя звесткі аб галасаванні грамадзян за мяжой», — растлумачыла Лідзія Ярмошына.\n«Ацэнка яўкі выбаршчыкаў будзе рабіцца ў час падвядзення вынікаў на кожнай тэрыторыі — дадзена такая рэкамендацыя ў выпадку паступлення скаргаў. Але мы маем інфармацыю, калі такія скаргі абвяргаюцца сведчаннямі іншых наглядальнікаў», — сказала Лідзія Ярмошына.\nКіраўнік ЦВК адзначыла, што «нельга ацэньваць выбары толькі па тым, хто гучней крыкнуў».\nАдказваючы на пытанне, чаму такі высокі працэнт галасавання дома ў падтрымку дзеючага кіраўніка дзяржавы, Лідзія Ярмошына растлумачыла, што яно праводзіцца, як правіла, сярод грамадзян састарэлага ўзросту — гэта электарат цяперашняга Прэзідэнта.\nАльтэрнатыўным кандыдатам на выбарах не хапіла палітычнай вядомасці і пазнавальнасці ў грамадстве — Ярмошына\n«На мой погляд, ім не хапіла палітычнай вядомасці, пазнавальнасці ў грамадстве. Насельніцтва, скажам так, мела праблему з выбарам — у тым плане, калі выбар рабіўся не на карысць дзеючага кіраўніка дзяржавы, а насельніцтва разглядала іншыя варыянты. Адсутнасць аўтарытэту і прывяло да таго, што ў нас пратэснае галасаванне вышэйшае, чым галасаванне на карысць каго-небудзь», — лічыць Лідзія Ярмошына.\n«Я не думала, што будзе такі вялікі працэнт пратэснага галасавання. Думала, выбаршчыкі змогуць вызначыцца са сваім выбарам», — сказала Лідзія Ярмошына.\nПаводле папярэдніх даных, Аляксандр Лукашэнка набраў 83,49 працэнта галасоў. Супраць усіх кандыдатаў прагаласавалі 6,4 працэнта выбаршчыкаў. За Таццяну Караткевіч па краіне аддалі галасы 4,42 працэнта. Сяргей Гайдукевіч набраў 3,32 працэнта галасоў, Мікалай Улаховіч — 1,67 працэнта.\nГаворачы аб тым, калі будзе вядомы дакладны расклад па выніках галасавання, Лідзія Ярмошына адзначыла: «Краіну ніколі нельга доўга трымаць у няпэўнасці. Мы збіраемся падвесці вынікі ў пяцідзённы тэрмін, плануем правесці пасяджэнне ў пятніцу, 16 кастрычніка».\nАкрамя таго, Лідзія Ярмошына паведаміла, што на гэты момант скаргаў па выніках выбараў у Цэнтральную камісію не паступала. «Але іх традыцыйна раніцай пасля дня выбараў не бывае з-за таго, што тыя, хто прайграў і іх каманды збіраюцца з сіламі. Пакуль частка скаргаў, якія ёсць у ЦВК, датычацца ўчарашняга дня галасавання», — расказала яна. Гэта, у прыватнасці, скаргі на якасць складання спісаў выбаршчыкаў — ад грамадзян, якіх у гэтыя спісы не ўключылі.\nАтмасфера на выбарчых участках у Беларусі была спакойнай і святочнай — Лебедзеў\n«Думаю, вы пагодзіцеся са мной у тым, што атмасфера на выбарчых участках была вельмі спакойнай, у адрозненне ад папярэдніх выбараў, калі я таксама быў кіраўніком місіі. Пяць гадоў таму пэўная напружанасць, на жаль, прысутнічала. Цяпер атмасфера была спакойнай і, я нават сказаў бы, святочнай», — адзначыў Сяргей Лебедзеў.\nПаводле яго слоў, учора пасля завяршэння работы прадстаўнікі краін СНД, якія назіралі за выбарамі Прэзідэнта Беларусі, абмяняліся меркаваннямі наконт кампаніі. «Усе адзначаюць святочную атмасферу, якая панавала на выбарчых участках, — гучала музыка, выступалі прадстаўнікі мастацкай самадзейнасці, прафесійныя артысты, працавалі буфеты», — растлумачыў ён.\n«Хацелася б адзначыць больш высокі ўзровень культуры вядзення кампаніі самімі кандыдатамі. Не было кампраматаў, чорнага піяру, узаемных абраз, усе кандыдаты вялі сябе даволі інтэлігентна, паважліва ў адносінах адзін да аднаго», — адзначыў Сяргей Лебедзеў. Паводле яго слоў, галоўнае для кандыдата — пераканаць выбаршчыка ў перавагах сваёй праграмы, а не засяроджваць увагу толькі на крытыцы апанентаў.\nСяргей Лебедзеў канстатаваў, што ўсе чатыры кандыдаты ў прэзідэнты даволі падрабязна і прадстаўніча прэзентавалі свае праграмы. «Я сам бачыў у цэнтральных газетах Беларусі тэксты праграм, яны мелі магчымасць выступаць на тэлебачанні, на радыё. У выбаршчыкаў, калі яны хацелі азнаёміцца з гэтымі праграмамі, праблем не было», — сказаў ён.\n«Цяпер, калі ёсць папярэднія даныя, хацеў бы звярнуць увагу на два важныя фактары, якія з аднаго боку пацвярджаюць наяўнасць у Беларусі апазіцыйных настрояў, з другога — сумленнасць праведзеных выбараў. Першае: графа «Супраць усіх» — 7 працэнтаў, гэта шмат. Другое — вынік галасавання ў Мінску, які кантрасна адрозніваецца ад галасавання ў цэлым па краіне», — адзначыў Уладзімір Чураў. Пры гэтым ён канстатаваў, што вынікі галасавання ў цэлым па краіне і ў Мінску ў прыватнасці беларускім і замежным палітолагам былі відавочныя да пачатку галасавання.\nУладзімір Чураў расказаў, што ён не назіраў за выбарамі Прэзідэнта на ўчастках у беларускай сталіцы, за выключэннем аднаго закрытага, ён працаваў у заходнім рэгіёне. «У нас не было скаргаў на разыходжанне даных па датэрміновым галасаванні ні на адным участку, не было скаргаў па галасаванні дома. На кожным участку ў сярэднім было 80-100 заяў на галасаванне дома з прыкладна 1,5 тыс. выбаршчыкаў, унесеных у спісы», — адзначыў ён.\nПаводле яго слоў, ні на адным наведаным участку заўваг з боку наглядальнікаў зафіксавана не было. «Адзінае наша пажаданне было, каб на ўсіх участках у рэспубліцы былі празрыстыя урны», — адзначыў Уладзімір Чураў.\n«Мы абышлі вялікую колькасць участкаў і агульнае ўражанне станоўчае. Па-першае, сама арганізацыя выбараў была добрая, магчымасці для волевыяўлення былі прадастаўлены поўнасцю, у тым ліку і для тых, хто не мог прагаласаваць 11 кастрычніка, хто хацеў раней гэта зрабіць або не мог зрабіць гэтага на самім участку», — сказаў Рыгор Рапота.\nПаводле яго слоў, выконвалася тайна галасавання, буйных парушэнняў не зафіксавана. «Дробныя шурпатасці былі. То два чалавекі ў кабіну заходзілі, то пытанні па запаўненні анкеты ўзнікалі. Але ўсё гэта былі дробязі тэхнічнага характару, якія абсалютна не паўплывалі на ход галасавання і вынікі выбараў», — дадаў дзяржаўны сакратар Саюзнай дзяржавы.\n«Місія наглядальнікаў ад Кітая лічыць, што выбары адпавядаюць нацыянальным выбарчым законам Беларусі і агульнапрынятым нормам міжнароднага права, з’яўляюцца легітымнымі, дэмакратычнымі, празрыстымі і справядлівымі. Права на палітычнае волевыяўленне шляхам галасавання ў грамадзян Беларусі, якія маюць выбарчае права, у поўнай ступені забяспечана», — заявіў Юй Чжэньцы.\nПаводле яго слоў, місія наглядальнікаў ад Кітая, строга выконваючы законы і прававыя нормы Беларусі, прытрымліваючыся прынцыпаў павагі суверэнітэту, аб’ектыўнасці і справядлівасці, сумленна выканала абавязак маніторынгу. У місіі склалася ўражанне, што галасаванне праводзілася паспяхова і спакойна, парушэнняў выяўлена не было. «Выбары шырока асвятляліся беларускімі сродкамі масавай інфармацыі», — падкрэсліў кіраўнік місіі.\nВыбары Прэзідэнта Беларусі адпавядаюць міжнародным стандартам — місія наглядальнікаў ад КНР\nЮй Чжэньцы адзначыў, што ў кожнай краіне склалася свая практыка забеспячэння выбарчага працэсу. «Але ёсць і міжнародныя стандарты. Пасля наведвання выбарчых участкаў у нас склалася ўражанне, што выбары адпавядаюць заканадаўству Беларусі і міжнародным нормам», — сказаў ён.\nКіраўнік місіі наглядальнікаў ад КНР згадзіўся з меркаваннем, што ў кожнай краіны ёсць свая дэмакратычная мадэль. «Кожная дзяржава, нацыя мае права распрацаваць сваю дэмакратычную мадэль, адпаведную агульнапрынятым міжнародным нормам права», — лічыць ён.\nНе трэба штучна навязваць краінам тую ці іншую мадэль дэмакратыі толькі таму, што яна прыжылася ў іншай дзяржаве, адзначыў Юй Чжэньцы. «Паважаць палітычныя прынцыпы, паважаць выбар народа — гэта адпавядае сапраўднаму дэмакратычнаму прынцыпу», — сказаў на заканчэнне ён.\nПрадстаўнікі альянсу назіралі за выбарамі ў шасці рэгіёнах краіны, наведалі каля 80 выбарчых участкаў. «Працэс галасавання датэрмінова і ў асноўны дзень быў добра арганізаваны», — сказала Раберта Банаці.\nАльянс місій наглядальнікаў — гэта група міжнародных незалежных наглядальнікаў. У яе складзе прадстаўнікі Еўрапейскага інстытута Ліберці (Германія), Еўрапейскага фонду дэмакратыі (Бельгія), Альянсу еўрапейскага інстытута дэмакратыі (Францыя).\nВыбары ў Беларусі былі праведзены адкрыта, свабодна і дэмакратычна — місія Шанхайскай арганізацыі супрацоўніцтва\n«Місія заяўляе, што выбары Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь былі праведзены адкрыта, свабодна і дэмакратычна, у адпаведнасці з Канстытуцыяй і Выбарчым кодэксам краіны, а таксама прынятымі дзяржавай міжнароднымі абавязацельствамі. Парушэнняў норм і патрабаванняў нацыянальнага выбарчага заканадаўства місія не адзначае», — сказаў Дзмітрый Мезенцаў.\nУ склад місіі Шанхайскай арганізацыі супрацоўніцтва ўвайшлі прадстаўнікі дзяржаў — членаў ШАС (Казахстан, Кітай, Кыргызстан, Расія, Таджыкістан), а таксама прадстаўнікі сакратарыята гэтай арганізацыі.\nСМІ ў поўным аб’ёме выканалі місію інфармацыйнага забеспячэння выбарчага працэсу — Ананіч\n«Вынікі галасавання таго красамоўнае пацвярджэнне. Таксама хацела б сказаць, што выбары чарговы раз пацвердзілі, што краіна развіваецца дынамічна і ёсць падтрымка курсу Прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнкі», — сказала Лілія Ананіч.\n«Але выбар народа бясспрэчны. І сёння нам усім трэба павіншаваць Прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнку з выбраннем на высокую і адказную пасаду», — падкрэсліла яна.\nЛамберта Заньер таксама падзякаваў Рэспубліцы Беларусь за прадастаўленне мінскай пляцоўкі для вырашэння пытанняў унутрыўкраінскага ўрэгулявання. У гэтым кантэксце генеральны сакратар АБСЕ назваў Беларусь «фактарам і гарантам стабільнасці».\nНа здымку: Сакратар Цэнтральнай выбарчай камісіі Мікалай Лазавік і старшыня ЦВК Беларусі Лідзія Ярмошына.


17-гадовы сын спявачкі Шынэйд О'Конар скончыў жыццё самагубствам\nПра смерць Шэйна О'Конара стала вядома праз два дні пасля таго, як ірландская спявачка паведаміла, што яе сын знік.\nЗ чацвярга Гарда (Ірландская паліцыя) вяла пошукі 17-гадовага сына Шынэйд О'Конар, у апошні раз яго бачылі ў пятніцу раніцай у раёне Талахт у Дубліне, паведамляе Бі-бі-сі.\nПадчас пошукаў Шэйна спявачка апублікавала ў сацсетках некалькі эмацыйных пастоў, у якіх прасіла сына звязацца з ёй. «Без цябе мой свет абрынецца. Ты маё сэрца. Калі ласка, не спыняй яго. Калі ласка, не нашкодзь сабе. Ідзі ў Гарду і давай адвязем цябе ў бальніцу», — заклікала яна ў адным з твітаў.\nУ суботу раніцай Шынэйд О'Конар напісала ў твітары: «Мой цудоўны сын, Невіім Неста Алі Шэйн О'Конар, святло майго жыцця, вырашыў пакончыць са сваёй зямной барацьбой і цяпер знаходзіцца з Богам. Хай ён спачывае з мірам, і хай ніхто не паследуе яго прыкладу. Маё дзіця. Я цябе вельмі люблю. Спачывай з мірам».\nУ ірландскай паліцыі пацвердзілі, што пошукі Шэйна О'Конара завершаныя пасля выяўлення цела ў пятніцу 7 студзеня.\nКалегі спявачкі выказваюць спачуванні ў сувязі са смерцю яе сына.\nІрландцы Шынэйд О'Конар 55 гадоў, акрамя Шэйна ў яе яшчэ трое дзяцей. У 2017 годзе спявачка запісала відэазварот, у якім распавяла аб шматгадовай барацьбе з дэпрэсіяй. У 2018-м яна абвясціла, што перайшла ў іслам і змяніла імя на Шухаду Давіт.


БЕЛАРУСЬ УСЁ Ж ВОЗЬМЕ ЎДЗЕЛ У ПРАСКІМ САМІЦЕ НАТА\nСёньня ж беларуская амбасада агучыла заяву міністэрства замежных справаў Беларусі, дзе крок чэскіх уладаў расцэньваецца як парушэнне дамоўленасьцяў Рады Эўраатлянтычнага Партнэрства. На думку афіцыйнага Менску, Прага пайшла на гэты крок пад ціскам НАТА.\nЧасовы павераны Мікалай Барысевіч адзначае, што дыпляматычны канфлікт не павінен закрануць звычайных грамадзянаў і, паводле яго інфармацыі, чэскія грамадзяне ў гэтыя дні па-ранейшаму едуць у Беларусь, і працэс выдачы візаў не спыняецца:\n(Барысевіч: ) “Унас працэс выдачы візаў не спыняўся, ён даволі актыўны. Агульная колькасьць застаецца такая, як было ў мінулыя дні”.\nЯкога роду захадаў можна чакаць ад афіцыйнага Менску ў дачыненьні да Чэскай Рэспублікі, ці можа абяцаная рэакцыя закрануць само існаваньне двухбаковых дыпляматычных адносінаў? На гэта пытаньне спадар Барысевіч адказаў так:\n(Барысевіч: ) “Канкрэтныя захады будуць распрацаваныя ў самы бліжэйшы час. Я ўжо казаў аб тым, што ёсьць двухбаковы патэнцыял, які, на наш погляд, ня быў выкарыстаны ў поўным аб’ёме, і тая сытуацыя, што зараз скалалася ў двухбаковых адносінах, не адпавядае тым інтарэсам, якія, я лічу, існавалі і будуць існаваць паміж дзьвюма краінамі. Але, як я падкрэсьліў, захады, якія прымае беларускі бок, вымушаныя”.\nГаварыў Мікалай Барысевіч.\nНагадаю, што ён зараз часовы павераны Беларусі ў Чэхіі. Амбасадар Уладзімер Бельскі адкліканы ў Менск для кансультацыяў. Такім чынам, форма беларускага адказу Чэхіі яшчэ ня вызначаная і, як было паведамлена, яе разглядае беларускі МЗС. Зьвяртае на сябе ўвагу, што ў заяве МЗС ужытая фармулёўка “адмова чэскага боку забясьпечыць выдачу візаў афіцыйнай дэлегацыі рэспублікі Беларусь”.\nЯк паведаміў нашаму радыё часовы павераны ў справах Чэхіі ў Беларусі Алеш Фойцік, візы ўсім сябрам беларускай дэлегацыі на саміт НАТА, акрамя Аляксандра Лукашэнкі, былі выдадзеныя яшчэ ў пятніцу 15 лістападу. Сярод сябраў дэлегацыі – міністар замежных справаў Беларусі Міхаіл Хвастоў. Пашпарты ўсіх сябраў дэлегацыі з пастаўленымі візамі, ізноў жа акрамя пашпарту Лукашэнкі, тады ж 15 лістападу былі перададзеныя ў консульскі аддзел МЗС Беларусі. Пашпарт кіраўніка дзяржавы быў вернуты бяз візы.


Ці прагаласуюць гамельчукі за таго, хто адменіць кантракты?\n21 люты 2006, 12:20\nРадыё Свабода “Як вы ставіцеся да ідэі адмены кантрактаў, і ці прагаласуеце вы за таго кандыдата на прэзыдэнты, які адменіць кантракты?” На гэтае пытаньне адказваюць жыхары Гомеля.\n(Жанчына: ) “Мы ўсе пад страхам звальненьня. Я прагаласую за Мілінкевіча, за адмену кантрактнай сыстэмы”.\n(Хлапец: ) “Нядаўна ўвялі кантрактную сыстэму. Таму яе неабходна ўдасканаліць, прывесьці ў нармалёвы стан, каб у ёй былі адлюстраваны ня толькі інтарэсы дзяржавы, але і канкрэтнага чалавека”.\n(Жанчына: ) “Часьцяком бывае суб''ектыўны падыход. Я асабіста з такім досьведам сутыкнулася. На маіх вачах гэта было. Калі прадпрыемства працуе стабільна, кантракт чалавека не стымулюе. Я гатова прагаласаваць за адмену кантрактнай сыстэмы”.\n(Мужчына: ) “Кантрактная сыстэма патрэбна, але патрэбны і адмысловы кантроль прафсаюзаў за дзейнасьцю адміністрацыі. Чаму на Захадзе так проста не звальняюць? Прафсаюз працуе! Прафсаюз павінен працаваць, а ня быць, як кажуць, праваю ці леваю, ці задняю часткаю прэзыдэнта”.\n(Жанчына: ) “Я буду галасаваць за кандыдата-рэфарматара, які дбае і пра кантрактную сыстэму, і пра роўныя адносіны нашай краіны з Усходам і Захадам. Нам не павінна быць сорамна ні ў адной галіне чалавечага жыцьця”.\n(Мужчына:) “Часьцяком выкарыстоўваюць кантрактную сыстэму, каб пазбавіцца ад непажаданай асобы. Альбо свайго чалавека трэба ўладкаваць. Ёсьць праблемы з працаўладкаваньнем, а тым больш у добрую арганізацыю. Вось чаму я супраць кантрактнай сыстэмы. Але я прагаласаваў бы толькі ў адным выпадку, калі б ведаў кандыдата. Гэта не паказьнік – адмяніць кантрактную сыстэму. Трэба ўсебакова ведаць гэтага кандыдата”.\n(Мужчына:) “Калі кантракты пакідаць, то трэба, каб была двухбаковая адказнасьць. Наша судовая ўлада абарону не забясьпечвае. Праверана! Я прагаласую за таго кандыдата, які будзе больш думаць пра людзей, чымсьці пра сябе”.\nГэта былі адказы гамельчукоў на пытаньне "Як вы ставіцеся да ідэі адмены кантрактаў, і ці прагаласуеце вы за таго кандыдата на прэзыдэнты, які адменіць кантракты?"


Інтымная пластыка ў Мінску: кошты\nСталенне, стрэсы, перанесеныя хваробы і вялікія фізічныя нагрузкі выклікаюць старэнне ды зношанасць арганізма. На жаль, вынік такога ўздзеяння адбіваецца не толькі на стане скуры твару, шыі ды рук, але й на стане інтымных зонаў, што вядзе да пагаршэння інтымнага здароўя і, як вынік, да страты паўнаты жыцця.\nІнтымная пластыка — комплекс умяшанняў і працэдур, скіраваных на скасаванне праблем і заганаў вонкавых плоцевых ворганаў. Інтымная пластыка паспяхова выконваецца ўжо шмат гадоў.\nВонкавыя дэфекты плоцевых ворганаў могуць спрычыніцца да псіхаэмацыйнага разладу, які пацягне за сабой адмову ад паўнавартаснага жыцця і сэксуальных стасункаў. Таму варта не саромецца сваёй праблемы, а звярнуцца да спецыялістаў медыцынскага цэнтра «Конфідэнс».\nСутнасць працэдуры, кошт інтымнай пластыкі\nКошт пластыкі фармуецца індывідуальна, у залежнасці ад канкрэтнай праблемы пацыента.\nНагодаў, каб звярнуцца да спецыяліста, можа быць мноства: ад памяншэння малых плоцевых вуснаў да карэкцыі памераў похвы. У некаторых выпадках да нас звяртаюцца, каб аднавіць цнатлівасць.\nЛабіяпластыка — адна з найцікавейшых працэдураў клінікі. Уяўляе сабой карэкцыю альбо аднаўленне выгляду плоцевых вуснаў пры выразнай асіметрыі альбо гіпертрафіі. Падобная загана даволі пашыраная сярод кабет рознага веку.\nСпецыялісты вылучаюць два варыянты гэтай заганы: першы праяўляецца ў прыроджанай асіметрыі альбо гіпертрафіі плоцевых вуснаў, другі варыянт паўстае пасля гарманальных парушэнняў, хранічных хваробаў альбо як вынік пашкоджанняў падчас родаў. У норме вялікія плоцевыя вусны маюць прыкрываць малыя. Такое размяшчэнне адпавядае ўсім патрабаванням фізіялагічнага развіцця жанчыны, падтрымлівае неабходны тэмпературны рэжым і перашкаджае доступу інфекцыяў унутр арганізма.\nЛабіяпластыка — гэта не толькі эстэтычная працэдура. Яна паляпшае фізіялагічны стан воргана, захоўвае ў норме мікрафлору похвы.\nВыконваецца лабіяпластыка пад лакальным (анэстэтык уводзіцца ў тканку плоцевых вуснаў) альбо агульным болепатоленнем. Аперацыя цягнецца 30–40 хвілінаў. У выніку малыя плоцевыя вусны будуць паменшаныя. Аднак магчымы і адваротны падыход, калі здзяйсняюць павелічэнне вялікіх плоцевых вуснаў, каб за імі хаваліся краі малых.\nТаксама лабіяпластыка дапаможа пазбыцца вяласці плоцевых вуснаў, што паўстае вынікам родаў альбо ўзроставых зменаў.\nРэабілітацыя цягнецца да месяца ў залежнасці ад індывідуальных асаблівасцяў пацыенткі. Ніякіх вонкавых слядоў хірургічнага ўмяшання не застаецца.\nІнтымную пластыку робяць не толькі кабетам. У клініку могуць звярнуцца і мужчыны з заганамі плоцевых ворганаў.\nПроціпадставы да здзяйснення інтымнай пластыкі\nЗапаленчыя хваробы плоцевых ворганаў рознага кшталту.\nНаконт пластычных аперацыяў похвы можна зазначыць, што іх робяць досыць часта, бо да заганы могуць спрычыніцца нават натуральныя роды. Аперацыя аднаўлення цнатлівасці не такая папулярная, але таксама ажыццяўляецца — напрыклад, калі цнатлівасць была страчаная ў выніку траўмы.\nБольш падрабязна пра інтымную пластыку і іншыя аперацыі можна даведацца ад спецыялістаў медыцынскага цэнтру «Конфідэнс».


Сацпадтрымка, медыцына і падаткі — якія прапановы паступаюць праз сайт Усебеларускага народнага сходу — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района\nСацпадтрымка, медыцына і падаткі — якія прапановы паступаюць праз сайт Усебеларускага народнага сходу\n14.01.2021 28.01.2021 administrator175\n«Рабочая група па прыёме і апрацоўцы прапаноў ужо займаецца аналізам прапаноў, якія паступаюць у электронным выглядзе на адрас VI Усебеларускага народнага сходу на сайце vsebel.by. Актыўнасць грамадзян прыемна здзіўляе, паступіла ўжо больш за 300 прапаноў», — расказаў Валерый Астравумаў.\n«Гэта пытанні дзяржаўнай сацыяльнай падтрымкі насельніцтва, паляпшэння якасці медыцынскіх паслуг, пытанні адукацыі, развіцця эканомікі, падаткаабкладання і змянення заканадаўства», — растлумачыў прадстаўнік Апарату Саўміна.\nПаводле яго слоў, з прапановамі звяртаюцца людзі розных прафесій і ўзростаў. «Гэта прадстаўнікі сацыяльнай сферы, рэальнага сектара эканомікі. Прапановы ідуць і ад ветэранаў, і ад моладзі», — адзначыў ён.\nНайбольш актыўныя жыхары Мінска — ад іх больш за палову зваротаў. Менш за ўсё прапаноў ад рэгіёнаў пакуль з Мінскай вобласці.\nПрапановы наконт грамадска-палітычнага і сацыяльна-эканамічнага развіцця краіны накіруюць у рэспубліканскі аргкамітэт па падрыхтоўцы і правядзенні VI УНС. «Пытанні, якія датычацца ЖКГ, будаўніцтва, сацыяльнай сферы, будуць накіроўвацца ў адпаведныя рэспубліканскія органы дзяржкіравання, мясцовыя органы, iншыя арганiзацыi для рэагавання і наступнага вырашэння», — удакладніў Валерый Астравумаў.\nЯк расказала начальнік упраўлення справаводства Апарату Саўміна Наталля Шасцілоўская, у рабочай групе па прыёме і апрацоўцы прапаноў — 14 чалавек. «Асноўная мэта нашай групы — каб любыя канструктыўныя прапановы былі разгледжаны і накіраваны для далейшага аналізу, — адзначыла яна. — Асабліва радуюць канкрэтныя прапановы: як нешта палепшыць, як паглядзець на праблему з іншага ракурсу».\nЛукашэнка: нельга пакідаць моладзь сам-насам з інфармацыйнай прасторай


Кошт: 35.00 BYN\n25 красавіка 2019 года а 18:30 у Нацыянальным гістарычным музеі Рэспублікі Беларусь у межах выставы «Запрашэнне на баль» адбудзецца эксклюзіўная сустрэча з кандыдатам мастацтвазнаўства і гісторыкам моды Святланай Ваньковіч.\nСучасны этап развіцця нашай культуры мае патрэбу ў неабходнасці звароту да ХХ стагоддзя. Свецкія рытуалы, законы этыкету, безумоўна, схільныя зменам ў часе, але традыцыі пышных баляў мінулага ўсё роўна застаюцца і служаць для нас сёння пэўным арыенцірам ў фарміраванні густу і стылю. Асаблівая атмасфера Вялікага выхаду, яго чаканне і рамантычныя мары, звязаныя з гэтай падзеяй, нараджаюць незабыўны каскад пачуццяў, галавакружнае пагружэнне ў стыхію музыкі і танца. Пры гэтым бальны ўбор гуляе ці ледзь не галоўную ролю.\nНайбуйнейшая ў свеце прыватная калекцыя касцюмаў з фонду Аляксандра Васільева дае нам магчымасць здзейсніць падарожжа ў часе, пазнаёміўшыся з бальнымі сукенкамі і ўборамі ўрачыстых цырымоній з 1915 па 2015 год. Больш за сотні мадэляў і эфектных аксесуараў, створаных вялікімі куцюр'е і знакамітымі Дамамі мод, раскрыюць перад наведвальнікамі гісторыю развіцця бальных і вячэрніх нарадаў літаральна па дзесяцігоддзям ва ўсёй іх стылістычным разнастайнасці.\nЭксклюзіўная сустрэча з мастацтвазнаўцам, гісторыкам моды, даўнім сябрам і калегам Маэстра Святланай Ваньковіч дапоўніць візуальнае ўспрыманне ўнікальнай прыватнай калекцыі бальных касцюмаў прафесійнымі каментарамі і будзе цікавая шырокай аўдыторыі без абмежавання па ўзросце.\nВаньковіч Святлана (Санкт-Пецярбург) — кандыдат мастацтвазнаўства. Спецыяліст у галіне гісторыі і тэорыі касцюма, прыкладнога мастацтва, замежнай і айчыннай моды. Член Міжнароднай Асацыяцыі мастацтвазнаўцаў і крытыкаў, член СПб аддзялення Саюза Мастакоў Расіі.\nАктыўна працуе ў журы на расійскіх і міжнародных конкурсах моды і стылю.\nКошт лекцыі: 35 BYN (онлайн) + квіток на выставу (на месцы)\nСпасылка на квіткі: clck.ru/FUB8Y\n25 красавіка Нацыянальны гістарычны музей Рэспублікі Беларусь\t 18:30


Foxin Wins | Top Slot Site | мабільны & Online £5 FREE | £€$800 Bonus :)\nПэндзаль на вашых манер, каб адпавядаць самым выразна лісіцу ў горадзе на слоты сайта. Бездакорна апрануты ў смокінг, Спадар. Foxin Wins гуляе гаспадара на гэтым 5 Бабіна 25 гульня лініі выплат мабільных і настольных слот. Радыяцыйны багаты і выразны паветра чалавека (??) у камандзе, ён і яго Pups будзе раздаваць вам іх шчодрасць і перамог.\nФокс Wins сімвалы\n3D багатых, ліса тэматычныя мабільных і настольных слот бярэ пірог для вынаходлівасці і творчасці. Хто б марыў пра багатую лісы і яго вывадак мышанятаў будзе аказваць вам руку дапамогі, каб выйграць павабныя і надзвычай выгадныя перамогі? Вытанчана дзеянне адбываецца ў раскошнай гасцінай з шчанюкам красціся аб і гуляць на барабанах. Паказаны прыкметы багацця з'яўляюцца аўтамабілі, залатыя фантаны, Асабнякі і золата аздоблены сімвалаў карты.\nнетры: Гаспадар асабняка прыгожай, Спадар. Фокс з'яўляецца на барабанах, каб навесці парадак на яго, шляхам замены астатніх сімвалаў. Дасягнуць гэтай задачы, і вы можаце выйграць 2,000 манеты ў якасці бонуса за дапамогу яму.\nScatters: Foxin выйграе гульню не хоча, каб вы, каб вярнуцца з пустымі рукамі. Знайсці расьсеянае гаршчок з золатам сімвала ў любым месцы на барабанах, і вы можаце выйграць да 100 разы больш стаўкі, пастаўленую.\nЗавершыце свой тур па Fox Mansion, шляхам актывацыі 10 бясплатныя гульні і двайныя выйгрышы. проста знайдзіце 3 ці больш 3 рассеянай чыгуном золата сімвала на барабанах, і вы можаце паўторна выклікаць свабодную гульню кручэнняў. Чароўныя шчанюкоў зробіць яго больш весела запоўненыя паваротам на барабанах і дадаючы дзікі сімвал.\nFox Pups проста не можа застацца яшчэ і выскачыць на барабанах, ператвараючы іх у нетры. Можна кантраляваць свае выхадкі, гуляючы Супер Bet Feature. Вы можаце захапіць адну Pup па маршруце 3й барабанамі, выплачваючы 25 манеты. плаціць 35 або 50 манеты і глядзець, як яны ператварыць 2, 3 і 4 шпулькі, ці ўсё барабаны ў нетры адпаведна.\nВы можаце павялічыць ваш асабісты фонд Фокса прыняўшы велікадушнасць Mr. Foxin Wins. Ён будзе папоўніць свой баланс у выпадковым парадку. Ці ж ён будзе перашкаджаць вам знайсці гнома і старанна падтрасіце яго і спустошыць яго кішэні з Функцыя Лепрекон Shake Down.\nІснуе яшчэ адзін спінінг грошы функцыя чакае вас. Gamble і выйграць альбо 2x або 4x множнік, правільна адгадаць колер карты ці масць карты адпаведна.\nджэкпот (£ / $ / €): 2,000 манеты (базавая гульня)\nПрымаючы першае месца для сваёй выключнай 3D графікі, анімацыі і яе вясёлага падыход да унікальнай тэме, Фокс выйграў джэк-пот трапляе. Bask у лісіным гасціннасць і прынесці дадому развітальны падарунак ўзрушаючых перамог.


Марэк Вадас (Marek Vadas). У Афрыку гадзіннік не бяру (У Афрыку гадзіннік не бяру) | Часопіс "ПрайдзіСвет"\nУ Афрыку гадзіннік не бяру\n10 траўня 2011\nЁн піша кнігі не дзеля выдання, а дзеля таго, каб сказаць штосьці важнае. Робіць гэта ўжо шэсць разоў. Атрымаў нават прэстыжную славацкую літаратурную прэмію Anasoft litera. Па сюжэты сваіх твораў ён ездзіць у экватарыяльную Афрыку. Нядаўна завітаў і ў родныя Кошыцы, каб сустрэцца ў “Артфоруме” са сваімі прыхільнікамі. Пазнаёміў іх з яшчэ ненадрукаванымі творамі, якія маюць пабачыць свет сёлета. З Марэкам Вадасам мы размаўлялі пра бег часу ў Афрыцы і пра тое, чым яго так вабіць гэты кантынент, які прымушае вяртаецца туды зноў і зноў.\nКалі апошнім разам Вы былі ў Афрыцы?\nУ сакавіку мінулага году. Цяпер яшчэ ёсць час да восені: паўтара году я меў на тое, каб сабраць у дарогу ўсе неабходныя рэчы. Асноўнае — гэта білет на самалёт, але не менш істотныя таксама падарункі, якія я вырашыў прывезці ў Камерун. Напрыклад, досыць няпроста знайсці раздрабняльнік кары, які зможа размалоць кару дрэваў без электрычнасці або бензіну і вага якога будзе не большая за 20 кг, што адпавядае патрабаванню авіякампаній у дачыненні да рэчаў. Неабходны ён каралю, які ўмее прыроднымі медыкаментамі лячыць паралюш.\nЯк і дзе Вы з ім пазнаёміліся?\nУ джунглях на камерунска-нігерыйскай мяжы. Там знаходзіцца горны ланцуг, які дзякуючы сваёй недасягальнасці захаваў тыя прыродныя ўмовы, што былі на зямлі шмат стагоддзяў таму. Калісьці тут знайшлі прытулак плямёны, якія не прынялі ісламізацыю і да сённяшняга дня кіруюцца старымі законамі. Тут мае моц не дзяржава з паліцыяй, войскам і судовымі ўстановамі, а кароль, рада старэйшын і лекараў. Яны клапоцяцца пра парадак і грамадскае жыццё. Можа стацца так, што з каралём, як са звычайным чалавекам, вы будзеце разам ехаць. Выйдзеце разам з ім з аўтобуса ў Батыбе, а людзі на прыпынку пачнуць кланяцца. Паклоніцеся і вы, а потым яшчэ некалькі дзён будзеце гасцяваць у яго сядзібе. Ён пазнаёміць вас з людзьмі, пакажа гліняныя хаты, у якіх жывуць ягоныя пацыенты, раскажа, як вырабляюцца лекі і як ён навучыўся камунікаваць з духамі.\nЧым Вас так вабіць Афрыка, што вяртаецеся туды зноў і зноў?\nПрычынаў шмат. Перш за ўсё гэта людзі, якія здзіўляюць сваім менталітэтам. Па-другое, гэта традыцыі, выключныя абрады, лекавыя практыкі, адчуванне часу, сувязь з памерлымі продкамі, ушанаванне бостваў і г. д. Мая Афрыка цалкам адрозніваецца ад Афрыкі іншага падарожніка. Кожны мае свае асацыяцыі з Афрыкай, бо кожны па-свойму бачыць і разумее яе, не кажучы ўжо нават пра шматаблічнасць гэтага кантынента, на вывучэнне якога не хопіць цэлага жыцця. Толькі ў Камеруне жыве каля 300 народаў, рэлігійна і этнічна адрозных адзін ад аднаго. Літаральна за кожнай гарой існуе свая культура і мова, не зразумелая для іншых плямёнаў.\nУ такім разе на якой мове Вы там размаўляеце?\nГэта англамоўная краіна. Моладзь, што скончыла школы, умее размаўляць па-ангельску або па-французску. Калі трапіце ў рэгіён, аддалены ад цывілізацыі, добра будзе знайсці каго-небудзь, хто мае там сваякоў і не толькі зможа перакладаць, але і адначасова будзе гарантам таго, што вы не вораг і маеце самыя добрыя намеры.\nЯк Вы трапілі туды ўпершыню?\nУ 1997 годзе як малады рэдактар я звярнуўся з такой прапановай да маіх калег, але ніхто з іх не захацеў паглядзець трапічную Афрыку. Спыняла рызыка вайны і пагроза для здароўя. Пагадзіўся толькі я. У цэнтры грамадзянскіх войнаў знаходзяцца Камерун і Габон, ды і пагроза эпідэміі малярыі, праказы, халеры, СНІДа, рачной слепаты або жоўтай ліхаманкі была занадта вялікай. У цэнтральнай Афрыцы ў ваколіцах Гвінейскага заліву я быў ужо сем разоў. Пераважна ў Камеруне, але заязджаў і ў Габон, Чад, Нігерыю або Конга.\nНаколькі гэтыя падарожжы ўплываюць на Вашую творчасць?\nАфрыканскія падарожжы істотна паўплывалі на мае апошнія апавяданні. Не магу, аднак, сказаць, якім чынам змяніўся я сам. Вядома, у іх існуе ўзаемасувязь паміж магіяй і звычайным жыццём, паміж праблемамі людзей і ідэямі духаў. У кожным апавяданні, на маю думку, найбольш істотным ёсць вобраз псіхікі апавядальніка або галоўнага героя. У культуры мясцовых народаў духі рэальна існуюць і ўплываюць на штодзённае жыццё людзей. Таму гаворка ідзе не пра фантазію, але пра рэалізм. Чорны рэалізм.\nПадчас чытання Вашых апавяданняў у маёй галаве ўзнікае і паняцце магічнага рэалізму. Чаму Вы так ахвотна звяртаецеся да сувязі свету рэальнага са светам фантазіі?\nПаназірайце за дзіцем, якое гуляецца ў пяску. Часцей за ўсё ў горцы з пяску дзіця зробіць адну-дзве дзіркі. У яго ж галаве разгортваецца драма — палацы, тунэлі, падкопы, умацаванні, бойкі. Сны і фантазія напаўняюць жыццё чалавека ў большай ступені, чым рэальнасць. На сувязі фантазіі і рэальнасці заснаваныя не толькі аб’ёмныя раманы Лацінскай Амерыкі або сюррэалістычнай паэзіі парыжскай багемы. Пад уплывам сноў і нерэальных здарэнняў знаходзіцца кожны чалавек, якому недастаткова пражыць толькі адно звычайнае жыццё. Кожны дзень мы маем тысячы магчымасцяў, каб выбраць толькі адну з іх. Усе астатнія застаюцца як нявыкарыстаныя шанцы, якія маглі б стацца штуршком да альтэрнатыўнага жыцця.\nНа Вашую думку, у чым галоўнае адрозненне паміж “нашым светам” і Афрыкай?\nАдрозненняў вельмі шмат. З погляду толькі наведніка, тут не адчуваецца час. Мясцовы жыхар тропікаў прызвычаены збіраць ураджай тройчы на год. Прыродныя ўмовы — цяпло, вільгаць, ціск — прымушаюць яго жыць павольней, чым у Цэнтральнай Еўропе. Сотні гадоў ён знаходзіўся ва ўмовах, якія дазвалялі яму не аддаваць шмат энергіі на забяспечанне заўтрашняга дня. Свой прыбытак ён пастаянна мяняў на неабходныя рэчы. Не было неабходнасці збіраць і эканоміць. Гэтым абумоўлены сённяшні характар тутэйшага сярэдняга класа і звычайных жыхароў. Афрыканец звязаны з мінулым, а будучыня — гэта невядомая велічыня, якая для яго не мае значэння. Існуе толькі сёння, якое трэба адпаведным чынам скарыстаць, атрымаць асалоду. Заробленае звычайна ў першы ж дзень абменьваецца на мяса, пальмавае віно і абутак.\nЦі не бывае потым вяртанне ў Славакію для Вас шокам?\nТак, перажываю яго некалькі тыдняў.\nНапэўна, час Вы там таксама адчуваеце інакш, чым дома?\nАдчуўшы пад нагамі афрыканскую глебу, трэба развітацца з гадзіннікам. Час тут нічога не значыць. Памятаю сваё першае падарожжа ў джунглі, куды аўтобус павінен быў адыходзіць а восьмай гадзіне. Седзячы ўжо чатыры гадзіны за шклом на заднім сядзенні ў шасцідзесяціградуснай спякоце і назіраючы за новымі падарожнікамі, якіх пасля абеду зрабілася так шмат, што іх галовы, азадкі і грудзі тырчалі з вокнаў аўтобуса, які быў ужо тройчы перагружаны, я сказаў сабе “хопіць”. Я мушу ў гэтую гульню гуляць разам з вамі! Інакш мой еўрапейскі мозг ператворыцца ў кашу, а нервы адмовяцца выконваць свае функцыі. З таго часу я спакойна чакаю на вакзале, і пры гэтым пераканаўся, што страчанага часу не існуе. Гадзіны чакання я выкарыстоўваю на размовы або на асэнсаванне мінулага дня. Перакананы, што не прапушчу важнай падзеі, не адчуваючы неабходнасці спяшацца, я паспяваю перажыць больш, чым калі б нерваваўся і імкнуўся здзейсніць запланаваную праграму.\nШто самае прыемнае або непрыемнае Вам давялося перажыць у Афрыцы?\nНайгоршай была ноч у ліхаманцы ад малярыі, досыць далёка ад горада і лякарні. А здзіўленне выклікала ўсё новае, з чым я сустракаўся падчас вандроўкі. У самым пачатку майго першага падарожжа давялося стаць сведкам абраду людзей ібога. Ібога — гэта галюцынагенны наркотык, які ўжываецца на экватары як спосаб сувязі з замагільным светам. Святар з яго дапамогай звязваецца з памерлымі продкамі і прадказвае будучыню. Усяночны абрад з людзьмі ў трансе мне, тады яшчэ недасведчанаму падарожніку, дазволіў зазірнуць у таемны свет, які схаваны ад сучаснай цывілізацыі.\nЯкі свет тады перад Вамі адкрыўся?\nДумаю, што гэта непаўторны досвед, на тлумачэнне якога не хапіла нават цэлай ночы дэбатаў з сябрамі. Вы стаіце ўначы на дварэ пасярод агнёў, каля вас мільгаюць целы, што рухаюцца з няўлоўным рытмам; вырачаныя вочы, чуюцца бубны, якія выціскаюць з вашай галавы ўсе думкі, жанчыны круцяцца з нечуванай хуткасцю... Тую атмасферу немагчыма ўзнавіць і патлумачыць. На наступны дзень вы адчуваеце толькі здзіўленне і павагу перад невядомым.\nСёлета чэмпіянат свету па футболе адбудзецца ў Афрыцы. Там, напэўна, вялікая цікаваць да футболу. Я чула, што спалілі дом футбаліста, які не забіў пенальці ў дадатковы час, а ягоная сям’я была вымушаная пераехаць.\nГэта быў П’ер Ўомэ, а Камерун тады не трапіў на чэмпіянат свету ў Германіі. Уся ягоная сям’я вымушаная была доўгі час знаходзіцца пад аховай паліцыі. Гэты выпадак ілюструе фанатызм, з якім афрыканцы ставяцца да футболу. Вечарамі яны збіраюцца ў корчмах каля тэлевізара, сочаць за еўрапейскімі лігамі і гол або добрую перадачу іх футбаліста адзначаюць цэлую ноч. Афрыканскі футбол — бясконцая тэма для размовы. Напрыклад, каманда мае не толькі трэнера і мэнэджара, але яшчэ святара і чараўніка. Калі гуляе Конга, Габон або Бенін, супернік правярае іх браму: ці не зачараваная яна часам.\nПраца над якой кнігай Вас найбольш захапіла?\nНад “Знахаром” я працаваў сем гадоў.\nЗа “Знахара” Вы атрымалі Anasoft — узнагароду за найлепшую кнігу 2007 году. Гэтая прэмія была для Вас нечаканай?\nДля мяне гэта вялікі гонар. Безумоўна, гэта была прыемная нечаканасць, бо на прэмію прэтэндавалі і мае любімыя пісьменнікі, творы якіх я з захапленнем чытаў яшчэ ў дзяцінстве: Павел Вілікоўскі і Душан Душэк.\nДзве свае кнігі Вы напісалі ў суаўтарстве з Эманам Эрдэлі. Наколькі атрымліваецца, пісаць у тандэме?\nЗ Эманам мы пісалі, калі яшчэ разам жылі ва ўніверсітэцкім інтэрнаце. Мы настолькі добра ведалі адзін аднаго, што я мог працягнуць ягоную думку. Пісанне ў тандэме не ёсць чымсьці незвычайным. А вынік цалкам адрозніваецца ад твора аднаго аўтара.\nГэта была не апошняя вашая сумесная праца. У мінулым годзе паведамілі пра выданне вашай агульнай кнігі “Славакія — перліна джунгляў”. Калі можна чакаць яе друкам?\nЯна ўжо падрыхтаваная, засталося зрабіць апошнюю карэктуру. Але не магу сказаць дакладна, ці пабачыць яна свет. У аснове кнігі шмат фотаздымкаў, што вымагае лепшай паперы і друку.\nНа сённяшні дзень ці працуеце Вы над нейкім творам?\nАпавяданняў з’яўляецца ўсё больш, але мой тэмп можна ахарактарызаваць як афрыканска-лайдацкі. На шчасце, ніхто на мяне не цісне з выданнем. Пішу сапраўды толькі тады, калі маю што сказаць.\nІнтэрв’ю Яны Агурчакавай (Jana Ogurčáková),\n“Korzar”, 18 сакавіка 2010\nпераклад са славацкай — Марына Кажарновіч\n"Я зразумела твой адчай, трывожная Эн Сэкстан": рэцэпцыя творчасці Эн Сэкстан беларускімі паэткамі 70-80-х гг. ХХ ст.\nТворчасць амерыканскай паэткі Эн Сэкстан, на жаль, у нас (і не толькі ў нас) вядомая незаслужана мала. Аднак яе вершы былі перакладзеныя на беларускую мову Таісай Бондар яшчэ ў 1983 годзе і надрукаваныя…\nЗ задавальненнем пераклала б сучасную дзіцячую кнігу\n- Кніга “Маленькія тролі і вялікая паводка” – гэта Ваш першы пераклад, які выйшаў асобнай кнігай. Падзяліцеся ўражаннямі: як гэта – трымаць у руках сваю першую кнігу? - Цудоўна! Прыемна бачыць рэальны…


Вы калі-небудзь хацелі быць Дзікі паляўнічы? Каб вярнуцца да першапачатковага стану, у якім адзіныя клопаты знаходзяць пошук наступнага прыёму ежы, забіваюць наступны прыём ежы, ядуць наступную ежу? Добра, гэта даволі дзікае пытанне, каб задаць прама з-за вароты, але вам прыйдзецца зразумець гэта, калі захочаш гуляць у Wild Hunter, відэа-слот з пяці барабанамі. Playson.\nWild Hunter адкатваюць гадзіны на цывілізацыі, вяртаючы гульцоў да адкрытай раўніне і пытацца ў іх: што ты будзеш рабіць, круты хлопец? Гэты індыйская тэматыкай 3D відэа слот ўсё аб кідку тамагаўкаў пад яркім небам у другой палове дня і жыць, як горды Wild Hunter. Думаю, у вас ёсць тое, што ён прымае? Тады чытайце далей, каб даведацца больш.\nЯк барабаны б'юць пастаянна праз гучнагаварыцелі (так, вы можаце адключыць у любы час), вы будзеце паказаны сеткі 5 × 3, на якіх ляжаць шмат знакаў, якія маюць дачыненне да тэмы гульні. Добра, не ўсе сімвалы маюць стаўленне - там гуляюць сімвалы карты таксама - але некаторыя з іх. Вы ўбачыце типи, барабан, самі Дзікі паляўнічы (без кашулі, з сякерай, твар афарбаваны племянным стылем з пер'ем прарастаюць з яго галавы, ён таксама носіць насцегнавая павязку), арол, бізон і тамагаўк.\nдзікі паляўнічы абноўлена: Студзень 20, 2019 аўтар: Аамир Berrey\n1 дзікі паляўнічы\n2.0.0.1 Mythic дзявочае\n2.0.0.2 шчаслівыя птушкі\n2.0.0.3 Падшыванец драпіна\n2.0.0.5 шчаслівыя святы


29/04/2020 Сельская праўда Медыцына, Соцыум 0\nКантактным па COVID-19 у першую чаргу трэба звяртаць увагу на магчымае павышэнне тэмпературы, паведаміў галоўны пазаштатны інфекцыяніст Міністэрства аховы здароўя, загадчык кафедры інфекцыйных хвароб БДМУ Ігар Карпаў.\n“Павышэнне тэмпературы — самы часты сімптом, які бывае пры згаданай інфекцыі, ён узнікае ў 90 працэнтаў пацыентаў — сказаў медык. — У такім выпадку не варта зацягваць працэс, а неабходна звярнуцца па медыцынскую дапамогу. Урач ацэніць цяжар захворвання, нават калі спачатку прыкметы нязначныя, і іншую сімптаматыку. Будзе ацэнены ўзрост, фон, на якім развіваецца захворванне. Па сукупнасці гэтых прыкмет прымецца рашэнне аб неабходнасці шпіталізацыі або магчымасці лячэння ў амбулаторных умовах”.\nГалоўны пазаштатны інфекцыяніст дадаў, што пры ўзнікненні прагрэсіруючага кашлю, пагаршэнні самаадчування, рэзкім павышэнні тэмпературы, развіцці задышкі варта неадкладна звярнуцца па медыцынскую дапамогу. “У такіх выпадках чай з малінай не дапаможа”, — падкрэсліў Ігар Карпаў.


Гомельская вобласць – буйнейшая па тэрыторыі вобласць Беларусі (40,4 тыс. кв. км). Вобласць мяжуе з Бранскай вобласьцю Расеі, а таксама з Кіеўскай, Чарнігаўскай, Жытомірскай і Роўненскай абласцямі Украіны. Сельскагаспадарчыя ўгоддзі займаюць 34% тэрыторыі рэгіёну.\nГомель – абласны адміністрацыйны цэнтр. Тэрыторыя вобласці падзелена на 21 раён. У склад вобласці ўваходзяць 18 гарадоў, 17 пасёлкаў гарадскога тыпу і 2470 сельскіх населеных пунктаў.


У варонежскай заапарку працуе выстава жывых трапічных матылькоу\nГалоўнаяКарта сайтаПошук Галоўная ➠ Навіны ➠ У варонежскай заапарку працуе выстава жывых трапічных матылькоу\nНавіныУ варонежскай заапарку працуе выстава жывых трапічных матылькоуАпублікавана 26.08.2016 11:14\nВаронежцы могуць патрымаць у руках рэдкіх матылькоў Афрыкі, Мадагаскара і Паўднёвай Амерыкі.\nВыстава унікальных матылькоў адкрылася ў снежні, і будзе дзейнічаць амаль год - аж да восені 2013 года. Рэдкіх матылькоў заапарк узяў у арэнду ў маскоўскіх ферм, якія займаюцца развядзеннем гэтых насякомых. У залежнасці ад пары года экспазіцыя будзе мяняцца: матылі ўпадаюць у спячку.\nПадборка калекцыйных жывых трапічных матылькоў, прадстаўленая на выставе, уключае знакамітых матылькоў Афрыкі, Мадагаскара, Паўднёвай Амерыкі, Паўднёва-Усходняй Азіі.\nНа выставе таксама можна ўбачыць лялячкі матылькоў, з якіх вось-вось будуць вылузвацца казуркі. Калі пашанцуе, наведвальнікі стануць сведкамі самага працэсу нараджэння. У варонежскай заапарку створаны ўмовы, максімальна набліжаныя да натуральных. Некаторыя матылькі не ўзлятаюць вышэй метра ад зямлі, іншыя - наадварот, пырхаюць ў вышыні. Усе гэтыя асаблівасці улічаны арганізатарамі выставы. На днях з лялячкі вылупіліся матылі, размах крылаў якіх дасягае 32 сантыметраў!\nУ наведвальнікаў ёсць магчымасць нават патрымаць у руках крохкае экзатычнае істота: варта толькі працягнуць руку ў клетку, як матылі самі садзяцца на яе. На выставе таксама прадстаўлены сухія асобнікі рэдкіх відаў насякомых: птицекрылки, Сатурнам, павлиноглазка Цэзар, бражнікі мёртвая галава, Уран мадагаскарского і многія іншыя.\tВыпадковыя матэрыялы:В.а. кірауніка Варонежа Генадзь Чернушкин атрымае на выбарах падтрымку ад Адзінай РасеіЛепшай медсястрой Варонежскай вобласці стала россошанкаХакеісты Бурана выйдуць з адпачынку 10 ліпеняУ Ліскі чатыры хлопцы сагналі 'капейку'На Ціхім акіяне з'явіцца паляунічы за падлодкамі новага пакалення


Збіраюць грошы на помнік Анатолю Сысу | Народные новости Витебска\nДайджэст • 05/10/07 14:13 • Грамадства,Культура\nПэўна, што на пачатку 21 стагодзьдзя пра яго забыліся, яго цудоўная паэзія ў музычным выкананьні гучала хіба што на бардаўскіх вечарынах, хоць была вартая куды большых пляцовак. А ў апошнія гады ён жыў ціха, зрэдку ў родным Гарошкаве яго наведвалі толькі блізкія сябры. Астатнім не было справы да паэта, імя якога ўжо называюць у шэрагу самых яркіх беларускіх літаратараў 20 стагодзьдзя.\nПайшоў з жыцьця ён гэтак жа ціха – яго знайшла сястра. У паэта здарыўся сардэчны прыступ - і ён праляжаў у сваёй кватэры некалькі дзён. Ціха і правялі - на пахаваньні не было чыноўнікаў ад культуры, грамадзкай паніхіды таксама не праводзілі.\nАнатоль Сыс пайшоў з жыцьця ў траўні 2005 году, але дагэтуль на ягонай магіле няма помніка. Яшчэ на пачатку года Саюз беларускіх пісьменьнікаў абвесьціў конкурс на надмагільле. Плянавалася прымеркаваць усталяваньне помніка да дня народзінаў паэта – 26 кастрычніка. У конкурсе перамог эскіз мастака Генадзя Лойкі, але паўстала іншая праблема – грошай на ўвасабленьне не знайшлося. Аўтар пагадзіўся працаваць бясплатна. Ён ужо замовіў камень, аднак выдаткаў не пазьбегнуць – каб апрацаваць пліту ды завезьці яе зь Менску ў Гарошкаў, трэба ля 2000 даляраў. Важыць такая пліта будзе ля тоны.\nКожны можна спрычыніцца да ўсталяваньня помніку паэту, ахвяруючы капейчыну. Як ды што можна дазнацца праз тэлефон (029) 768-56-14 (Эдуард).\nМеткі: Анатоль Сыс, паэт, помнік