Бягучы час у Індэпэндэнс:\nНадвор'е і метэаўмовы ўСубота22Верасеньу Індэпэндэнс\nНадвор'е і метэаўмовы ўНядзеля23Верасеньу Індэпэндэнс\nНадвор'е і метэаўмовы ўПанядзелак24Верасеньу Індэпэндэнс\nНадвор'е і метэаўмовы ўАўторак25Верасеньу Індэпэндэнс\nНадвор'е і метэаўмовы ўСерада26Верасеньу Індэпэндэнс\nНадвор'е і метэаўмовы ўЧацвер27Верасеньу Індэпэндэнс\nНадвор'е і метэаўмовы ўПятніца28Верасеньу Індэпэндэнс\nНадвор'е і метэаўмовы ўСубота29Верасеньу Індэпэндэнс\nНадвор'е і метэаўмовы ўНядзеля30Верасеньу Індэпэндэнс\nНадвор'е і метэаўмовы ўПанядзелак01Кастрычніку Індэпэндэнс\nСонца: Узыход Сонца 07:05, Заход Сонца 19:14.\nМесяц: Узыход Месяца 18:24, Час заходу Месяца 04:31, Фаза месяца: Якая расце\nУ суботу, 22 Верасня 2018 ў Індэпэндэнс характар надвор'я будзе такой :\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +15...+21°C, кропка расы: +12,19°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з усходу з хуткасцю 1-3 м/сек, неба чыстае\nСонца: Узыход Сонца 07:06, Заход Сонца 19:13.\nМесяц: Узыход Месяца 18:55, Час заходу Месяца 05:29, Фаза месяца: Якая расце\nУ нядзелю, 23 Верасня 2018 ў Індэпэндэнс надвор'е будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +13...+15°C, кропка расы: +11,58°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з усходу з хуткасцю 1-3 м/сек, неба чыстае\nраніцай паветра прагрэецца да +12...+20°C, кропка расы: +11,84°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з усходу з хуткасцю 1-3 м/сек, неба чыстае\nднём паветра прагрэецца да +22...+24°C, кропка расы: +12,58°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з усходу з хуткасцю 2-3 м/сек, неба чыстае\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +18...+23°C, кропка расы: +14,13°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з усходу з хуткасцю 2-3 м/сек, неба чыстае\nСонца: Узыход Сонца 07:07, Заход Сонца 19:11.\nМесяц: Узыход Месяца 19:24, Час заходу Месяца 06:29, Фаза месяца: Поўня\nУ панядзелак, 24 Верасня 2018 ў Індэпэндэнс характар надвор'я будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +16...+18°C, кропка расы: +14,71°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-усходу з хуткасцю 2-3 м/сек, неба чыстае\nраніцай паветра прагрэецца да +15...+23°C, кропка расы: +16,4°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр ціхі, што дзьме з паўднёва-усходу з хуткасцю 1-2 м/сек, неба чыстае\nднём паветра прагрэецца да +25...+27°C, кропка расы: +17,49°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з поўдня з хуткасцю 2-3 м/сек, неба чыстае\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +20...+26°C, кропка расы: +17,44°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-усходу з хуткасцю 2-3 м/сек, неба чыстае\nСонца: Узыход Сонца 07:08, Заход Сонца 19:10.\nМесяц: Узыход Месяца 19:53, Час заходу Месяца 07:28, Фаза месяца: Змяншальнай Месяц\nУ аўторак, 25 Верасня 2018 ў Індэпэндэнс надвор'е будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +20...+21°C, кропка расы: +17,3°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з поўдня з хуткасцю 2-3 м/сек, неба чыстае\nраніцай паветра прагрэецца да +20...+22°C, кропка расы: +19,29°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна для большасці, але адчуваецца верхні мяжа вільготнасці ; месцамі пройдзе невялікі дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 2-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nднём паветра прагрэецца да +19...+24°C, кропка расы: +17,79°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; чакаецца дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр слабы, што дзьме з паўночнага захаду з хуткасцю 3-4 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +16...+18°C, кропка расы: +13,59°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі камфортна ; чакаецца дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр слабы, што дзьме з поўначы з хуткасцю 3-4 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nСонца: Узыход Сонца 07:09, Заход Сонца 19:08.\nМесяц: Узыход Месяца 20:24, Час заходу Месяца 08:30, Фаза месяца: Змяншальнай Месяц\nУ сераду, 26 Верасня 2018 ў Індэпэндэнс характар надвор'я будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +12...+16°C, кропка расы: +11,04°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з паўночнага захаду з хуткасцю 2-4 м/сек, неба чыстае\nраніцай тэмпература паветра складзе +11...+17°C, кропка расы: +9,3°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі камфортна ; магчымы слабыя ападкі, ветeр лёгкі, што дзьме з паўночнага захаду з хуткасцю 1-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nднём паветра прагрэецца да +18...+20°C, кропка расы: +8,43°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр ціхі, што дзьме з паўночна-усходу з хуткасцю 1-2 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +13...+17°C, кропка расы: +8,07°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: трохі суха, але ў цэлым камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з усходу з хуткасцю 1-3 м/сек, неба чыстае\nСонца: Узыход Сонца 07:10, Заход Сонца 19:06.\nМесяц: Узыход Месяца 20:56, Час заходу Месяца 09:32, Фаза месяца: Змяншальнай Месяц\nУ чацвер, 27 Верасня 2018 ў Індэпэндэнс надвор'е будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +12...+13°C, кропка расы: +7,85°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: трохі суха, але ў цэлым камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-усходу з хуткасцю 2-3 м/сек, неба чыстае\nраніцай паветра прагрэецца да +12...+20°C, кропка расы: +9,49°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі камфортна ; магчымы слабыя ападкі, ветeр лёгкі, што дзьме з поўдня з хуткасцю 2-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nднём паветра прагрэецца да +21...+23°C, кропка расы: +15,33°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; магчымы слабыя ападкі, ветeр лёгкі, што дзьме з захаду з хуткасцю 2-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +17...+21°C, кропка расы: +14,23°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; магчымы слабыя ападкі, ветeр лёгкі, што дзьме з поўначы з хуткасцю 1-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nСонца: Узыход Сонца 07:11, Заход Сонца 19:05.\nМесяц: Узыход Месяца 21:31, Час заходу Месяца 10:36, Фаза месяца: Змяншальнай Месяц\nУ пятніцу, 28 Верасня 2018 ў Індэпэндэнс характар надвор'я будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +14...+17°C, кропка расы: +7,46°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: трохі суха, але ў цэлым камфортна ; магчымы слабыя ападкі, ветeр лёгкі, што дзьме з поўначы з хуткасцю 2-4 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nраніцай тэмпература паветра апусціцца да +13...+15°C, кропка расы: +6,17°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: трохі суха, але ў цэлым камфортна ; магчымы слабыя ападкі, ветeр лёгкі, што дзьме з паўночна-усходу з хуткасцю 2-4 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nднём паветра прагрэецца да +14...+16°C, кропка расы: +6,48°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: трохі суха, але ў цэлым камфортна ; месцамі пройдзе невялікі дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр слабы, што дзьме з паўночна-усходу з хуткасцю 3-4 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +14...+15°C, кропка расы: +7,71°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: трохі суха, але ў цэлым камфортна ; месцамі пройдзе невялікі дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр слабы, што дзьме з усходу з хуткасцю 3-4 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nСонца: Узыход Сонца 07:12, Заход Сонца 19:03.\nМесяц: Узыход Месяца 22:11, Час заходу Месяца 11:40, Фаза месяца: Змяншальнай Месяц\nУ суботу, 29 Верасня 2018 ў Індэпэндэнс надвор'е будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +13...+15°C, кропка расы: +9,7°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі камфортна ; магчымы слабыя ападкі, ветeр слабы, што дзьме з усходу з хуткасцю 3-4 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nраніцай паветра прагрэецца да +14...+20°C, кропка расы: +14,35°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі камфортна ; магчымы слабыя ападкі, ветeр слабы, што дзьме з усходу з хуткасцю 3-5 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nднём паветра прагрэецца да +21...+24°C, кропка расы: +18,66°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; магчымы слабыя ападкі, ветeр слабы, што дзьме з поўдня з хуткасцю 4-5 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nвечарам паветра прагрэецца да +23...+25°C, кропка расы: +19,71°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна для большасці, але адчуваецца верхні мяжа вільготнасці ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з поўдня з хуткасцю 2-4 м/сек, неба чыстае\nСонца: Узыход Сонца 07:13, Заход Сонца 19:02.\nМесяц: Узыход Месяца 22:57, Час заходу Месяца 12:45, Фаза месяца: Змяншальнай Месяц\nУ нядзелю, 30 Верасня 2018 ў Індэпэндэнс характар надвор'я будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +20...+22°C, кропка расы: +18,83°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна для большасці, але адчуваецца верхні мяжа вільготнасці ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з поўдня з хуткасцю 3-4 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nраніцай паветра прагрэецца да +19...+24°C, кропка расы: +19,42°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна для большасці, але адчуваецца верхні мяжа вільготнасці ; месцамі пройдзе невялікі дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр лёгкі, што дзьме з поўдня з хуткасцю 2-4 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nднём паветра прагрэецца да +25...+27°C, кропка расы: +21,65°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; месцамі пройдзе невялікі дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр слабы, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 3-5 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +19...+24°C, кропка расы: +19,23°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна для большасці, але адчуваецца верхні мяжа вільготнасці ; чакаецца дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр лёгкі, што дзьме з поўначы з хуткасцю 2-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nСонца: Узыход Сонца 07:14, Заход Сонца 19:00.\nМесяц: Узыход Месяца 23:49, Час заходу Месяца 13:48, Фаза месяца: Змяншальнай Месяц\nУ панядзелак, 1 Кастрычніка 2018 ў Індэпэндэнс надвор'е будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +17...+18°C, кропка расы: +16,35°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; месцамі пройдзе невялікі дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр лёгкі, што дзьме з паўночна-усходу з хуткасцю 2-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nраніцай паветра прагрэецца да +17...+22°C, кропка расы: +17,89°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна для большасці, але адчуваецца верхні мяжа вільготнасці ; месцамі пройдзе невялікі дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр лёгкі, што дзьме з усходу з хуткасцю 2-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nднём паветра прагрэецца да +23...+25°C, кропка расы: +21,69°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; чакаецца дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр ціхі, што дзьме з захаду з хуткасцю 1-2 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +21...+23°C, кропка расы: +21,24°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; месцамі пройдзе невялікі дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр лёгкі, што дзьме з поўначы з хуткасцю 1-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nІндэпэндэнсРэйтаунКанзасБлу СпрынгсЛібэрціГладстонЛіс СамітГрэйн ВэлліПрэйрі ВілліджМішэнЛівудГрандв'юМерріамОверленд ПаркОк ГровШоніКарніЛенэхаЭксэльсіор СпрінгсРэйморБэлтонСмітвіллПлезант ХіллБоннэр СпрінгсОлэтДжонсанЛенсінгХаррісонвіллЛівэнвортГарднэрУоррэнсбэргПаолаЛоуренсКамеронАтчысонСэнт-ДжозэфАтаваКлінтонМаршаллЧыллікоціТопікаСэдаліяНэвадаФорт СкоттМерівільБунвіллГазВерсальКедрЭмпоріяМобэрліКалумбіяЧанатБоліварМанхэтэнПіттсбургКайзерКірксвіллДжэферсанФорт РіліПарсонсДжанкшэн СіціКартажКарл ДжанкшэнНэбраска СіціФултанУэбб СіціМексікоКрэстонЛебанонБарнсДжоплінТабарСпрынгфілдДаўнінгРэпаблікІндэпендэнсБіатрісОрораМонэттНэошоНіксаМайаміФорт Леонард ВудКоффівіллОзаркЭль-ДорадоБеллевуеАтланцікІндіанолаРоллаПапіліонЛа-ВістаКаунсіл-БлафсГаннібалЛінкальнНоксвіллНоруолкОгастаАмаха\nпрагноз надвор'я ў горадзе Індэпэндэнс (v4), прагноз надвор'я ў краіне США (v4), прагноз надвор'я ў горадзе Індэпэндэнс (v1), прагноз надвор'я ў краіне США (v1)\nІншыя назвы (На іншых мовах): Bahasa Indonesia: IndependenceDeutsch: IndependenceEnglish: IndependenceFrançaise: IndependenceItaliano: IndependenceNederlands: IndependenceNorsk bokmål: IndependencePolski: IndependencePortuguês: IndependenceRomână: IndependenceSlovenčina: IndependenceSuomi: IndependenceSvenska: IndependenceTürkçe: IndependenceΕλληνικά: ΙνδεπενδεγκεБеларуская: ІндэпэндэнсБългарски: ИндипендънсЕspañol: IndependenceРусский: ИндепенденсУкраїнська: Індепенденсالعربية: اندبندنسفارسی: ایندیپندنسहिन्दी: इनडिपेंडेन्स中國: 独立城日本語: インディペンデンス한국어: 인데펜던스


Беларускі Партызан : Выхадзец з СССР ахвяраваў на лонданскі музей €300 мільёнаў\nБудынак раней называўся Switch House, ён быў спраектаваны швейцарскім архітэктурным бюро Herzog & de Meuron Architekten і будаваўся ад 2009 года.\nBlavatnik Building. Фота architectsjournal.co.uk\nФонд сям'і Блаватніка зрабіў ахвяраванне Tate у 2011 годзе ў памеры £260 мільёнаў (каля €300 мільёнаў), якіх не хапала для завяршэння будаўніцтва новага будынка галерэі, піша Guardian. Урад Вялікабрытаніі і мясцовыя ўлады вылучылі на гэтыя мэты толькі £58 мільёнаў (каля €68 мільёнаў).\nБлаватнік нарадзіўся ў Адэсе ў 1957 годзе, у 1978-м эміграваў у ЗША, у 1984 годзе стаў грамадзянінам гэтай краіны, у 2010-м — падданым Злучанага Каралеўства.\nБізнэсмэн з'яўляецца заснавальнікам і старшынёй холдынгавай кампаніі Access Industries, якая кантралюе Warner Music Group і найбуйнейшага ў свеце вытворцу поліпрапілена LyondellBasell Industries NV.\nУ 2015 годзе выданне The Sunday Times назвала Блаватніка найбагацейшым чалавекам у Вялікабрытаніі, ацаніўшы яго багацце ў больш чым £17,1 млрд (каля €20 мільярдаў). Аднак у 2016 годзе, па версіі выдання, ён страціў дзве пазіцыі і толькі замкнуў топ-3 найбагацейшых жыхароў краіны.


Запазычанасць беларускіх прадпрыемстваў павялічваецца | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЗа студзень—травень запазычанасць прадпрыемстваў за электрычную і цеплавую энергію павялічылася на 3,1 трлн. рублёў і дасягнула 8 трлн. рублёў на 1 чэрвеня, паведамілі ў дзяржаўным вытворчым аб’яднанні „Белэнерга”.\nСпецыялісты вытворчага аб’яднання, адказваючы на пытанні, адзначылі, што тэндэнцыя росту неплацяжоў за энергарэсурсы стала назірацца яшчэ ў 2015 годзе.\n„Узровень аплаты спажыўцамі адпушчанай ім энергіі знізіўся да 95 працэнтаў, запазычанасць за 2015 год павялічылася ў 3,6 разу і на 1 студзеня 2016 года складала 4,92 трлн. рублёў”, — канстатавалі спецыялісты „Белэнерга”.\nХарактарызуючы бягучую сітуацыю з платай спажыўцоў за адпушчаныя энергарэсурсы, спецыялісты вытворчага аб’яднання канстатавалі, што ў 2016 годзе рост даўгоў за адпушчаную спажыўцам электрычную і цеплавую энергію прыкметна паскорыўся.\n„За студзень—травень 2016 года ўзровень платы за энергію ў цэлым па рэспубліцы склаў 91,8%. З пачатку бягучага года спажыўцы недаплацілі 3,12 трлн. рублёў, такім чынам, запазычанасць за энергію павялічылася на 63% і па стане на 1 чэрвеня 2016 года дасягнула 8 трлн. рублёў”, — паведамілі ў „Белэнерга”.\nТам адзначылі, што найбольшыя сумы запазычанасці за спажытую энергію склаліся па арганізацыях Мінпрама (2,84 трлн. рублёў), канцэрна „Беллеспаперапрам” (0,69 трлн. рублёў), Мінбудархітэктуры (0,39 трлн. рублёў) і канцэрна „Беллегпрам” (0,25 трлн. рублёў).\n„Самае буйное прадпрыемства-неплацельшчык на сённяшні дзень гэта ААТ „БМЗ” — кіруючая кампанія холдынгу „БМК”. Далей ідуць ААТ „Светлагорскі ЦКК”, ААТ „Менскі аўтамабільны завод”, ААТ „Барысаўскі завод „Аўтагідраўзмацняльнік”, ААТ „Менскі падшыпнікавы завод”, — расказалі спецыялісты „Белэнерга”.\nАкрамя таго, у ліку даўжнікоў такія прадпрыемствы, як ААТ „Гомсельмаш”, ААТ „Гомельскі ЗЛіН”, ААТ „Пінскае ВГА „Палессе”, ААТ „Камволь”, ААТ „Барысаўскі мясакамбінат”, а таксама буйныя шклозаводы краіны.\n„Працягваецца рост запазычанасці за энергію і па арганізацыях камунальнай формы ўласнасці. Узровень аплаты гэтымі арганізацыямі за пяць месяцаў бягучага года ў цэлым па рэспубліцы склаў 90,1%, недаплачана 0,99 трлн. рублёў. У параўнанні з сумай на пачатак 2016 года запазычанасць камунальных арганізацый павялічылася на 44% і па стане на 1 чэрвеня 2016 года дасягнула 3,18 трлн. рублёў”, — растлумачылі спецыялісты „Белэнерга”.\nАсноўная частка гэтай сумы, удакладнілі ў вытворчым аб’яднанні, прыходзіцца на даўгі сельскагаспадарчых арганізацый (2,43 трлн. рублёў).


МІНСК ВАРТЫ BUCHMESSE (уводзіны ў параўнальную букіністыку) | Новы Час\n(НА ФОТА: Шараговыя наведнікі Мінскага і ўдзельнікі Віленскага кірмаша Андрэй Хадановіч і Ўладзімір Арлоў на фоне стэнду "Друкаваныя выданні Рэспублікі Беларусь" Вільня, LITEXPO). Арфаграфія афармляльнікаў стэнда захаваная.)\nКірмаш — гэта свята. Так павялося здавён. У Менску — дык прыкладна з 1499 года, калі паводле Магдэбургскага права горад атрымаў прывілей ладзіць кірмашы. Кніжны кірмаш — гэта, адпаведна, свята кнігі. Першыя кніжныя кірмашы пачалі ладзіцца ў нямецкім Франкфурце-на-Майне яшчэ ў XVI стагоддзі — акурат тады, калі ў Еўропе засвоілі тэхнічныя вынаходніцтвы Гутэнберга ды Скарыны. Франкфурцкі кніжны кірмаш і сёння лічыцца найбуйнейшым у свеце. Пачынаючы з 1990-х кніжныя кірмашы — добрая традыцыя фактычна ўсіх еўрапейскіх краін, дзе назіраецца хоць якое кнігавыдавецтва. У тым ліку і Беларусь ужо каторы раз не праходзіць міма еўрапейскіх традыцый духоўна-матэрыяльнай культуры. Выставачны цэнтр «БелЭКСПА», які сімвалічна размясціўся наўпоблізь скрыжавання мінскіх вуліц Янкі Купалы і Максіма Багдановіча, зноў разнасцежыў дзверы насустрач ахвочым складваць у словы літары.\nАле, як ні спрабавала я перад паходам «у кнігі» настроіць сябе пазітыўна, адчування свята пасля наведвання мінскага кірмашу ў мяне так і не з’явілася. Наадварот — вынесла з «парніка» былога ВДНХ адчуванне лёгкай дэпрэсіі. Якая, з аднаго боку, вылекавалася, а з іншага — толькі павялічылася з паездкай на адпаведны кірмаш у Вільні. На памяць прыходзілі і мае штовераснёўскія ваяжы на Форум выдаўцоў у Львове і чытаныя агляды «Фракфуртэр бухмесэ–2008». Ой, правільна той казаў: меней ведаеш — лепей спіш.\nКірмаш — гэта абмен. Таварамі, досведам, пазітывам. Міжнародны кірмаш — гэта абмен усім пералічаным паміж прадстаўнікамі розных народаў. Ведаючы гэта, арганізатары мінскага кніжнага кірмашу запрасілі да ўдзелу кнігавыдавецтвы з 25 краінаў. Ганаровай госцяй выставы «Кнігі Беларусі–2009» стала Рэспубліка Казахстан.\nРытуальныя дзеянні па ўшанаванні ганаровай госці адбыліся падчас закрыцця і адкрыцця выставаў. Рэшту часу пужаная і стомленая казахская дзяўчына самотна ахоўвала чатыры метры айчыннага стэнду і ў адказ на ўсе пытанні прасоўвала наведнікам прайс-ліст выдавецтва «Алматыкітап баспасы», дзе ўсе кошты былі пазначаныя ў тэнге. Стэнды ЗША, Нямеччыны, Швецыі, Паўднёвай Карэі, Венесуэлы, Арменіі ды іншых краін, большасць з якіх былі постсавецкія ці сацыялістычныя, стваралі трывалае ўражанне зусім не прафесійнага абмену, а жэсту добрай волі з боку пасольстваў пэўных дзяржаў.\nКнігі размяркоўваліся па стэндах не па камерцыйным прынцыпе (хто выдаў, той і прадае) — а па ідэйна-тэматычным, таму кнігі Уладзіміра Арлова можна было пабачыць на стэндах Польшчы і Славеніі, а шведы прэзентавалі свае галоўныя дасягненні ў галіне сяброўства з Беларуссю: «Карлсана-з-Даху» і «Піпі Даўгуюпанчоху». Мелі поўнае права, вядома ж — але даверу да прафесійнасці мерапрыемства гэта не дадавала. Большасць з выстаўленых кніг памацаць так і не давялося.\nУсё, прывезенае дэлегацыямі, экспанавалася ў дэма-рэжыме, напрыканцы кнігі пампезна перадаваліся ў падарунак бібліятэкам і універсітэтам — а некаторыя стэнды «разгрузілі» ў самы разгар падзеяў. Некалькі атласаў, крыху шыкоўна выдадзеных дзіцячых кніжак, пара-тройка тамоў класікі роднай літаратуры, слоўнікі — вось стандартны асартымент замежнага прадстаўніцтва. Маё пытанне на стэндзе Украіны, чаму ўкраінскіх выдаўцоў не цікавіць Беларусь, мела кароткі адказ: «Дорага». Прывозіць да нас кнігі нерэнтабельна — бо «крызіс», на які апошнім часам самыя розныя прадпрымальнікі вешаюць усё, як мафіёзі на мёртвага падзельніка. Насамрэч жа мінчукам не пашанцавала па іншай прычыне — прэзентабельны стэнд Форуму выдаўцоў у Львове, які актыўна рэкламаваў сябе ў суседзяў, сёлета стаяў у Вільні...\nКірмаш — гэта сустрэчы. Кніжны кірмаш — гэта сустрэчы з кнігай і тымі, хто іх піша. У праграме было заяўлена 120 мерапрыемстваў, але збольшага гэта былі вузкапрафесійныя прэзентацыі. Як ні мусіруецца ў СМІ статыстыка, паводле якой у сённяшняй Беларусі практычна не чытаюць мастацкай літаратуры, натоўпы перад стэндамі сігналізавалі: галоўную ўвагу прыцягвалі зусім не падручнікі, слоўнікі ды ілюстраваныя энцыклапедыі па краіназнаўстве, а менавіта творы літаратараў і іх выступы. Так, літаратары прыходзілі і выступалі. Але такіх акцый было катастрафічна мала! Стыхійныя аўтограф-сесіі: «Я тут, я аўтар, вы купіце маю кнігу, а я вам падпішу!» — на маю думку, у лік культурных мерапрыемстваў уключаць не выпадае.\nНайбуйнейшым на кірмашы «Кнігі Беларусі–2009» было, зразумела, прадстаўніцтва Расійскай Федэрацыі — пад гэтай шыльдай сталыя наведнікі мінскіх кнігарняў і развалаў маглі ў чарговы раз пабачыць расійскія «навінкі», якія гарталі цягам усяго мінулага года. Да таго ж, далёка не ўсе «навінкі». Але было і адваротнае.\nПрыемна ўразілі стэнды выдавецтваў РГГУ (Расійскага дзяржаўнага гуманітарнага універсітэта), чые выданні па філалогіі і культуралогіі сапраўды сталіся унікальным шанцам для спецыялістаў папоўніць хатнюю бібліятэку — і «Время», якое прывезла збор твораў Васіля Быкава на беларускай мове і перавыданне папулярных кніг Святланы Алексіевіч. У астатнім… Падзагалоўкі для гэтага агляду — узятыя мной жыўцом назвы некаторых адзінак расійскай кніжнай прадукцыі, якія, па словах прадаўцоў, на мінскім кірмашы карысталіся «шалёнай папулярнасцю».\nДля параўнання. На мінскім і віленскім кірмашы сёлета можна было пагартаць шыкоўныя альбомы любімага і паважанага мной нямецкага выдавецтва «Taschen», якое спецыялізуецца на выданнях па сучасным мастацтве ў самым шырокім разуменні слова: фатаграфія, медыі, кіно, арт-рэклама… Але некалькі не надта новых «ташэнаўскіх» альбомаў у Мінску былі адно выставачнымі асобнікамі. У Вільні ж выдавецтва «Taschen» мела асобны стэнд, дзе аматары мастацтва мелі магчымасць набыць ці замовіць апошнія навінкі аднаго з флагманаў еўрапейскай візуальнай кнігі. Мінчукі, якія праявілі цікавасць да «Taschen», ласкава запрашаліся ў бібліятэку Гётэ-інстытута. Ці ў кнігарні Берліна.\nКірмаш — гэта атракцыёны. Пра гэта выдатна ведаюць удзельнікі любых іншых прафесійных выставаў. Стэнды замаўляюць прафесійным дызайнерам, супрацоўнікі падыходзяць да іх афармлення з душой і выдумкай, ствараючы камфортную атмасферу для калег і наведнікаў, прыдумваючы перформансы, гульні, смешныя рэкламныя акцыі. І калі на Львоўскім форуме выдаўцоў, традыцыйна бітма забітым кнігамі, творчай думцы проста няма дзе разгарнуцца — сотні літаратурных акцый размяркоўваецца па ўсім горадзе, то віленскі павільён LITEXPO прадстаўляе вельмі шырокія плошчы сваім удзельнікам.\n14 лютага на адным стэндзе дзіцячай літаратуры малеча размалёўвала расфарбоўкі і стварала сваю кнігу, на другім — падлеткі ўпрыгожвалі стойку рознакаляровымі «валянцінкамі», на стэндзе японскай літаратуры складвалі журавікаў… Жывыя кветкі на сталах сярод кніг былі чымсьці, што само сабой меркавалася. Ні на хвіліну не пуставалі канферэнц-холы, дзе нон-стоп адбываліся літаратурныя выступы і прэзентацыі аўтараў Літвы і запрошаных госцей замежжа.\nГустоўным і разнастайным быў і сам падыход да экспанавання кніг. Да паліц можна было спакойна падыходзіць і гартаць — логіка супермаркету, а не вясковай крамы прамтавараў, як тое назіралася на большасці стэндаў у Мінску. Выдаўцы нібы барыкадаваліся сталамі ад наведнікаў. Самым арыгінальным па афармленні стаў стэнд выдавецтва МНС, якое адзела мужчынскі манекен у дарэвалюцыйны касцюм пажарнага. У астатнім адзіным, за што можна было зачапіцца воку ці фотаапарату, стаў сцяг Саюзу Пісьменнікаў Беларусі: як выявілася, ён вельмі нагадвае зялёны штандар Алаха.\nУсё вышэйпералічанае было хаця б «у тэму». Бо некаторыя сегменты кніжнага рынку, што раскінуўся перад наведнікамі, проста дыскрэдытавалі беларускі кнігадрук як з’яву. Замілоўвалі стэнд «Белхудожпромыслы», які гандляваў ільняной вопраткай і ручнікамі, стэнд «Алтайскі мёд», які гандляваў алтайскім мёдам, і безыменны прадпрымальнік, які прадаваў ваўняныя шкарпэткі. Гэта не кажучы пра латкі з канцтаварамі, біжутэрыяй, індыйскімі пахошчамі... І снэк-бар у неапетытнай блізкасці да папяровай прадукцыі. Некніжнай прадукцыяй была занятая амаль траціна экспазіцыйнай плошчы.\nКірмаш — гэта рынак. Тут заможны селянін можа апынуцца ў мінусе, а яго бедны сусед нагандляваць на сваю першую карову. Галоўнае — гнуткая сістэма платы за месца пад воз і роўнае стаўленне да ўсіх, хто прывёз жыта. Сістэма мінскага кірмашу была не рыначнай, а хутчэй камандна-адміністратыўнай.\nТак, сярод удзельнікаў не было заўважана самых выбітных прыватных выдаўцоў краіны: «Логвінаў», «Галіяфы», «Лімарывюс» і шэрагу іншых. Менавіта яны выпусцілі большасць кніг, якія значыліся за 2008 год у рэйтынгу «Нашай нівы» як найлепшыя беларускія выданні года. Любому незалежнаму літаратару вядома: маючы на мэце выдаць кнігу, айчынны аўтар звяртаецца адразу да іх. Так што словы афіцыйных прэс-рэлізаў пра «сустрэчу патэнцыйных аўтараў з выдаўцамі», у дачыненні «Кніг Беларусі–2009» былі бездапаможнай калькай з канцэпцый іншых міжнародных выстаў. Такія сустрэчы на мінскім кірмашы былі малаверагодныя.\nПрычыны няўдзелу прыватных прадпрымальнікаў былі заканамерныя. Ігару Логвінаву, па яго словах, проста надакучыла дачыняцца з дзяржаўным манапалістам, які то заключае з ім кантракт, то забараняе распаўсюд яго кніг праз кнігарні. Мяркую, калі б ён здарыўся на мінскай выставе як шараговы наведнік, наўрад ці б ён вынес з сабой жоўты шарык з надпісам «Я люблю «Белкнігу».\n«Галіяф» Міхал Башура паведаміў, што на дарагую арэнду месца на кірмашы (дзень — каля 100 еўра за «латок») у яго маладога бізнесу папросту не было грошай. Прыватны выдавец Віктар Хурсік, які адважыўся на ўдзел у выставе ўсяго з парай кніжных пазіцый у прайсе, спрабаваў кампенсаваць памер арэнды проста нечалавечым коштам культавай сярод аматараў беларушчыны кнігі Сергіюша Пясэцкага «Каханак Вялікай Мядзьведзіцы» ў беларускім перакладзе. «27 тысячаў? Ды тут сабекошт не больш за восем! — прафесійна гарталі Пясэцкага тыя самыя «патэнцыйныя аўтары». — Вы што, звар’яцелі?» — «Хочаш чытаць — купляй!» — быў годны і катэгарычны адказ.\nВось жа, «Кніга Беларусі–2009» здалося мне мерапрыемствам шмат у чым паказушным, якое, нібы тая карціна з мульціка, проста «дзірку ў сцяне закрывае». мінскі кніжны кірмаш, вонкава з’яўляючыся адпаведнікам падобных мерапрыемстваў у іншых краінах, на жаль, не выконвае асноўных функцый, якія мусіць выконваць міжнародная прафесійная выстава, і ў цэлым адлюстроўвае катастрафічнае становішча з кнігай у Беларусі. Галоўным чынам, ён дэманструе: кніга Беларусі — гэта далёка не тое ж, што беларуская кніга. Калі ж сучасныя друкары і чыноўнікі ад кнігі мараць «адпавядаць», варта істотна мадэрнізаваць як прынцыпы айчыннага кнігадруку, так і саму ідэю мінскіх «святаў кнігі».\nНа фоне таго, што ў Франкфурце ў 2008 годзе працэнтаў 30 прадстаўленай кніжнай прадукцыі было не на папяровых, а на мультымедыйных носьбітах, у Львове ў верасні 2008 года ў кніжных чытаннях узяло ўдзел 150 пісьменнікаў з 15 краінаў, а ў маленькай Літве, каб пазбегнуць кіламетровых чэргаў перад выставай, білеты прадавалі ў цэнтральных касах гораду, — рэч зусім не ў жывых кветках на выставачным стэндзе, хоць, «па прыколе», варта пачаць хаця б з гэтага.\nПА АБОДВА БАКІ ПРЫЛАЎКА\n«Гэта нармальная выстава»\nСпадар Уладзіслаў Сімяонаў, выдавец, дырэктар Міжнароднага кніжнага кірмашу ў Сафіі, дзяжурны па стэндзе «Кніга Балгарыі» ў БелЭКСПА, так адгукнуўся пра беларускі кірмаш:\n— Я па сабе ведаю, якая гэта пякельная праца — арганізаваць мерапрыемства падобнага ўзроўню. Гэта — нармальная выстава. Нас, балгар, вельмі зычліва сустрэлі ў Мінску. Адбываецца супраца, адбываюцца знаёмствы. Кніг мы, на жаль, не прадаем, але многія чытачы выказалі шчырую цікавасць да дзіцячай, шыкоўна ілюстраванай кнігі «Калі дзядуля Бог па зямлі хадзіў» — дарэчы, другі прыз кірмашу ў Сафіі. Пасля заканчэння выставы мы падорым усе прывезеныя выданні Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі і Белдзяржуніверсітэту.\n«Бракавала жывых аўтараў»\nМінчук Сяргей Казлоў — малады спецыяліст па ўзросце і праграміст па спецыяльнасці. Каму, як не яму, быць спажыўцом тых самых тэхнічных даведнікаў, попыт на якія зашкальвае ў беларускіх кнігарнях? Але ў яго асобе я пабачыла аматара мастацкай сучаснай прозы. Ён прачытвае каля 50 кніжак у год. Я пагутарыла з ім, калі падчас абедзеннага перапынку выправіўся на кірмаш за чарговай «спажывай»:\n— Якія кнігі ты набыў на кірмашы?\n— Ніякіх. Ні выбар, ні цэны не адрозніваюцца ад выбару і цэн, што прапануюць прадаўцы пастаяннага павільёна БелЭКСПА «Мир книг». Але зацікавілі перавыданні Святланы Алексіевіч, планую вярнуцца па іх на выходных.\n— Якія кнігі ты шукаў і не знайшоў на стэндах?\n— Шукаў «Аномалию Камлаева» Сяргея Самсонава, якую піярыў маскоўскі часопіс «Афиша».\n— Якое ўражанне зрабіла на цябе выстава?\n— Адмоўнае: стэнды са сшыткамі, рушнікамі, калькулятарамі — зусім не тое, што збіраешся пабачыць на МІЖНАРОДНЫМ кірмашы. Расчаравала Украіна. Спадзяваўся пабачыць сучукрліт. Украінскі стэнд без Андруховіча і Жадана — гэта не ўкраінскі стэнд.\n— А што б ты хацеў пабачыць на міжнародным кірмашы?\n— Паболей аўтараў. У сэнсе, жывых асоб, каб можна было задаць пытанні, падпісаць кніжку. І хаця б пару аўтараў з суседніх краін.\n— Але выступаў народны пісьменнік Казахстана...\n— Народны пісьменнік Казахстана — гэта добра, але я б хацеў пабачыць тых пісьменнікаў, якіх я магу прачытаць на мове арыгінала. Палякаў Паўла Гюле ці Анджэя Стасюка, ці ўкраінца Юрыя Андруховіча. З беларускіх бракавала выступу Андрэя Хадановіча, прэзентацыі кніг «Чалавек, які скраў сцяну плачу» і «Сцяны» Васіля Быкава з серыі «Кнігарня «Наша ніва». А гэтых кніг нават у продажы не было!\nТоп–5 удзельнікаў МВК «Кнігі Беларусі–2009», паводле версіі аўтаркі\n1. Выдавецтва «Про Хрысто» (Мінск, Беларусь). За прадстаўнічы стэнд, які адлюстраваў сумленную, руплівую працу ў сваёй галіне культуры і кнігадруку.\n2. Выдавецтва Kolegium Europy Wschodniej (Вроцлаў, Польшча). За тое, што змаглі атрымаць візы і даехаць да Мінска нечаканым сюрпрызам. У папярэднія гады KEW актыўна выдаваў творы беларускай літаратуры як па-польску, так і білінгвальна.\n3. Выдавецтва «Время» (Масква, Расія). За Васіля Быкава і Святлану Алексіевіч.\n4. Прыватны выдавец Віктар Хурсік. За каханне да Вялікай Мядзведзіцы.\n5. Ветэран Міхаіл Бакуменка, што экспанаваў на выставе цяжкія фаліянты па вайсковай гісторыі, якія ўласнаручна пісаў, ілюстраваў, друкаваў і пераплятаў цягам апошніх 30 год. За тое, што літаральна ўспрыняў заклік СМІ скарыстацца кніжным кірмашом як «месцам знаёмства выдаўца з аўтарам».\n1. Аксана Спрынчан. «ЖываЯ». Мн.: «Мастацкая літаратура», 2008.\n2. Часопіс «Наша вера» (Про Хрысто). №№1–4, 2008.\n3. Паштоўка ИКК «Линия Сталина» са стылізаваным штэмпелем «Просмотрено военной цензурой», 4 шт.\n4. Алтайскі мёд, 100 гр.\nВІЛЬНЯ-МЕНСК: ПАРАЎНАЛЬНАЯ ФОТАСПРАВАЗДАЧА З ДВУХ КІРМАШОЎ\nВельмі цяжка падаць поўную карціну двух мерапрыемтваў, якія адбываліся абсалютна паралельна. Таму прапаную вашай увазе свой суб’ектыўны аматарскі “параўнальны фотарэпартаж, які, спадзяюся, дасць агульнае ўяўленне пра атмасферу падзеяў. Здымкі ў Мінску былі зробленыя 13-га, у Вільні – 14 лютага.\nУ гушчы выставы. Мінск\nУ гушчы выставы. Вільня\nДзеці – “ганаровыя госці кірмаша ў Вільні:\nМінск. Дзіцячыя кнігі стаяць у 3 разы вышэй за дзіцячы рост:\nКазахстан – ганаровы госць кірмашу “Кнігі Беларусі-2009:\nНа стэндзе японскай кнігі ў Вільні складвалі жураўчыкаў:\nФранкфурцкі кніжны кірмаш у гасцях у Балтыйскай кнігі:\nСтэнд Саюзу пісьменнікаў Беларусі – ядро духоўнага жыцця Мінскай выставы:\nВайсковая кніга. Вільня:\nВайсковая кніга. Мінск:\nЭлементы выставачнага дызайну. Віленская авечка:\nЭлементы выставачнага дызайну Мінскі пажарны:


Як матываваць | Як гуляць у покер? Атрымаеце $50 за тэст! No Deposit Bonus\nТам прыходзіць момант, што чалавек больш не хоча. Цяжка затым матываваць. Што ж тады рабіць? Любы чалавек матываваны іншых фактараў. Такім чынам я павінен думаць, што матыватар будзе працаваць эфектыўна для вас. Вось агульныя рэкамендацыі, якія таксама павінны праверыць у вашым выпадку:\nБізнесмен шасцікутнік падзелены на 6 мэтаў невялікіх аналізу шасцікутнікі - што з'яўляецца самым важным для вас? У аснове ляжыць падзел задач: Важная / Тэрмінова, Важна / не хутка, INVALID / ТЭРМІНОВА І не важна / не хутка. Затым ўсталюйце правільныя прыярытэты. Самая вялікая матывацыя, якая з'яўляецца ўнутраная матывацыя, абудзіць, зрабіўшы рэчы стаўленне да вас. Пачынаючы з самых важных задач / цяжкая / менш прыемным - калі вы пачнеце дзень з вялікай працы, будзе лягчэй вам справіцца з ёй, калі ў вас ёсць шмат энергіі. Акрамя таго, калі іншае не не ў стане зрабіць гэта, то ў вас будзе пачуццё задавальнення ад добра праведзенага дня, таму што вы зрабілі працу важная. Падзяліўшы працу на этапы - вялікія задачы, якія не могуць быць зробленыя ў адзін дзень. Падзяліўшы задачу на больш дробныя часткі, можна пазбегнуць расчаравання, што не dokończyłeś задачу. Наадварот, вы будзеце рады, што вы выканалі пэўны этап вялікага праекту і стукаць паслядоўна наперад. Лепш дасягнуць некалькі невялікіх прызы на гэтым шляху, адна вялікая, чым у канцы. Калі вы не бачыце эфекты адразу ж, наш узровень матывацыі зніжаецца. План ўзнагароды - так вам засяродзіцца на задавальненні, а ня нягоды працы. Зрабіце гэта зараз! - Толькі тое, што вы пачынаеце задачу. Не вешайце яго, клапаціцца пра яго, хоць на працягу хвіліны, і вы будзеце адчуваць сябе прымус, каб завяршыць яго. Не пачынайце іншую працу, пакуль вы не скончыце пачалося.\nВізуалізацыя мэта - вельмі станоўча ўплывае на мабілізацыю арганізма. Лягчэй працаваць, калі ў вас ёсць уяўленне аб канкрэтнай ўзнагароды, чым смутныя ўяўленні. Мы лічым, што малюнка. Дыяграмы і малюнкі вельмі матываваны розум. Дайце бачанне мэты - калі вы расказаць каму-небудзь пра вашых планах, вы будзеце адчуваць сябе абавязаным трымаць слова. У адваротным выпадку, гэта кропля ў самаацэнцы. Тым не менш, вы павінны старанна выбіраць твар / твару, якія даверыцца. Ён павінен быць надзейным чалавекам, які будзе падтрымліваць вас у дэмаркацыі планы. Даверыўшыся да чалавека, які абыякавы або нават тое, што вы не ўхваляеце мець супрацьлеглы эфект, што і павінна ісці. Адукацыя - невядомыя рэчы часта выклікаюць агіду да дзейнасці. Пашырце свае веды ў патрэбным поле і атрымаць ад эфектыўнасці і гатоўнасці працаваць. Пазітыўнае мысленне - ёсць шмат доказаў таго, што пазітыўнае мысленне людзей жыве лепш. Калі яны лічаць, што яны будуць мець больш матывацыі, каб працаваць.


Звароты Старшыні Рады БНР – Старонка 6 – Рада Беларускай Народнай Рэспублікі\nДарагія Суродзічы! Вялікодныя сьвяты ў гэтым годзе супадаюць з адзначэньнем гадавіны вялікай бяды, якую давялося перажыць беларускаму народу ў канцы 20 стагоддзя. 26 красавіка спаўняецца 25 гадоў ад Чарнобыльскага злачынства. Таму ня ў сілах...\nДарагія Суродзічы! Ад імя Рады Беларускай Народнай Рэспублікі вітаю вас з нашым слаўным Днём Волі – угодкамі абвешчаньня незалежнасьці беларускай дзяржавы 25-га сакавіка 1918 году. Наш край аднавіў сваю незалежнасьць у 1991-м годзе, на...\nДарагія Суродзічы, Ад імя Рады Беларускай Народнай Рэспублікі віншую вас з 90-мі ўгодкамі Слуцкага Збройнага Чыну, з нашым слаўным Днём Герояў. Случакі, як ніхто ў нашай гісторыі, заслугоўваюць героямі звацца. Мелі яны адвагу і...\nДарагія суродзічы-беларусы! Ад імя Рады Беларускай Народнай Рэспублікі вітаю Вас з нашым вялікім Нацыянальным Сьвятам – Днём волі, і жадаю Вам правесьці яго зь верай і надзеяй на лепшую будучыню. Беларускі народ даможацца волі...\nДарагія суродзічы беларусы! Як вы ўжо, магчыма, заўважылі, зьвяртаюся да вас з адкрытымі лістамі рэдка, і толькі калі ўважаю, што жыцьцё вашае і беларуская дзяржава ў вялікай небясьпецы, Сёньня пішу вам ў сувязі з...\nДарагія суродзічы! Вітаю Вас зь вялікім Юбілеем у жыцьці беларускага народу: дзевяностымі ўгодкамі абвешчаньня незалежнасьці Беларускай Народнай Рэспублікі. Пасьля стагодзьдзя жудаснай няволі і этнацыду, пасьля чатырох гадоў голаду і мукаў спрычыненых чужой вайной на...\nЗварот Старшыні Рады БНР з нагоды Дня Волі 2007\nДарагія суродзічы-беларусы! Ад імя Рады Беларускай Народнай Рэспублікі вітаю вас з нашым вялікім нацыянальным сьвятам – Днём 25-га Сакавіка. 25 сакавіка 1918 году беларускі народ абвясьціў сьвету, што ён скідае з свайго краю апошняе...\nЗвароты Старшыні Рады БНР / Календар\nЗварот Старшыні Рады БНР да прэзідэнцкіх выбараў 19 сакавіка 2006\nАтаўская газэта “The Ottawa Citizen” перадрукавала 10 сакавіка артыкул Джэрэмі Пэйдж з London Times пад загалоўкам “Страх ахапіў Беларусь напярэдадні выбараў”. І тут мне прыпомніліся словы Папы Яна Паўла Другога да польскага народу. “НЯ...\nДарагія Суродзічы, Ад імя Рады Беларускай Народнай Рэспублікі маю гонар вітаць Вас з нашым слаўным Днём Герояў, Днём калі Беларусы ўва ўсім сьвеце адзначаюць Слуцкі Збройны Чын. Случчакі разумелі, якой каштоўнасьцяй ёсьць для кожнага...


Денежных дел мастера работают в Миорском банке » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nПр 5 176\nПрафесія банкіра ў ліку самых паважаных. Да гэтых спецыялістаў мы звяртаемся кожны раз, калі трэба выканаць пэўныя грашовыя аперацыі. Многія цяпер даступны ў інфакіёску або інтэрнэт-банкінгу, але каб адкрыць уклад ці картку, атрымаць крэдыт, па-ранейшаму ідзём у банк.\nПа звычцы трымаем шлях да шкляных акенцаў, дзе ўсміхаюцца ветлівыя супрацоўніцы. Але не спяшайцеся. Для найбольш складаных аперацый, якія патрабуюць дакументальных клопатаў, звяртайцеся да спецыялістаў на адкрытых працоўных месцах. Гэта дзяўчаты ў зялёных гальштуках за сталамі насупраць кас.\n"Мы як першая дапамога для кліента", — заўважае спецыяліст І катэгорыі Людміла КАЗЮРОНАК. У банкаўскай сферы 10 гадоў. Пачынала ў мясцовым аграпрамбанку, пяць год працуе ў Беларусбанку. Адной з прыярытэтных задач называе прывучэнне насельніцтва да безнаяўных разлікаў, граматнага абыходжання з карткамі. У аддзяленні абсталявана спецыяльнае камп'ютарнае месца, за якім кліенты вучацца інтэрнэт-банкінгу і іншым электронным навінкам.\n— Зразумелі і ацанілі зручнасць і хуткасць безнаяўных разлікаў. Таму прыходзяць і ахвотна вучацца, адгукаюцца на прапановы. Да таго ж, у касах можна заплаціць не за ўсе паслугі. Тут не абслугоўваюць мабільную сувязь, інтэрнэт, кабельнае тэлебачанне, бо наша аддзяленне абсталявана інфакіёскам, які працуе з наяўнымі грашыма. Пакуль не ўвялі камісіі на разлікі папяровымі купюрамі, хоць у многіх іншых банках такая практыка існуе,—расстаўляе кропкі над "і" Людміла Казюронак.\nАкрамя таго, спецыялісты на адкрытых працоўных месцах займаюцца страхаваннем насельніцтва, прапануюць усе паслугі ад Белдзяржстраха. Кансультуюць, афармляюць спажывецкія крэдыты. Людміла Уладзіміраўна расказвае, што найбольш папулярная пазыка для пенсіянераў—"Час жыць" з карткай "Бархат", дзе прадугледжаны бонусы. Напрыклад, з разлікаў у медустановах на яе вяртаецца 5%. Як альтэрнатыву "Халве" МТБанка, Беларусбанк прыдумаў міжнародную картку "Магніт". Ёй можна карыстацца за мяжой, здымаць грошы ў банкаматах і разлічвацца ў магазінах-непартнёрах пры дапамозе авердрафту, выплата якога ўсяго на тры працэнты перавышае стаўку рэфінансавання.\nКліенты давяраюць Беларусбанку, заходзяць сюды часта. Да спецыялістаў на адкрытых працоўных месцах за дзень звяртаецца па 15 чалавек. Людміла Казюронак да ўсіх ставіцца з увагай і дорыць лагодную ўсмешку.\nАлёна КЛІМОВІЧ вядзе банкаўскія справы з 2013 года. Родам з Браслаўшчыны, у Міёры шчасліва выйшла замуж. Па спецыяльнасці настаўніца матэматыкі і інфарматыкі, скончыла Віцебскі ўніверсітэт. Была праблема з працаўладкаваннем у педагагічнай сферы, таму не вагаючыся пагадзілася на вакансію ў банку і тут знайшла сябе. Умела спраўляецца з абавязкамі касіра і "адкрытага" спецыяліста.\n— Адкрытыя месцы створаны прыкладна год таму. Да гэтага ў зале працаваў кансультант. Новыя пасады сталі патрэбнымі і карыснымі. Без шклянога бар'еру лягчэй размаўляць з кліентам, перадаваць дакументы.\nРазмаўляем з Алёнай Мечыславаўнай пра ўклады ў нацыянальнай валюце. Найбольш папулярныя — адзыўныя (якія можна зняць без абмежавання тэрміну). У трэндзе ўклад "Свабодны выбар": працэнты налічваюцца на спецыяльную картку, куды па заканчэнні тэрміну паступае ўся сума з рахунку.\nАлёну Клімовіч у прафесійным выбары падтрымлівае муж Дзмітрый, забірае вечарам, калі яна затрымліваецца. Дома чакаюць дачушка Мілана і сынок Стас. Хоць дзеці ходзяць у садок, але ўжо ведаюць, што прафесія ў мамы сур'ёзная і адказная.\nАнастасія ІВАНОВА — малады спецыяліст. У Віцебскім тэхналагічным універсітэце вывучылася на эканаміста-бухгалтара. Вярнулася ў родны горад і ўладкавалася ў Беларусбанк. Працу ў касе і ў зале чаргуе, але каса падабаецца больш з-за разнастайнасці аперацый.\nСтаж у Анастасіі — два гады. У прафесіі не расчаравалася, наадварот, прыкмячае толькі плюсы. Могуць сапсаваць настрой кліенты. Напачатку і слёзы накручваліся, зараз выпрацаваўся імунітэт. Усмешка ў любой сітуацыі — як найлепшая візітоўка.\nНа здымках: Анастасія ІВАНОВА тлумачыць асаблівасці «М-банкінгу». Алёна КЛІМОВІЧ. Людміла КАЗЮРОНАК.\n» Расчитывайте на "Беларусбанк"\n» Подарки клиентам


«Шерешевская Радуница». Рассказываем, как в поселке проходит уникальный местный обряд — Реальный Брест\nГлавная → Новости → История Бреста → «Шерешевская Радуница». Рассказываем, как в поселке проходит уникальный местный обряд\nПознім вечарам напярэдадні Старога Новага года на шарашэўскіх могілках адбываецца неверагоднае дзейства: то тут, то там пачынаюць загарацца свечкі і лампадкі. І ўжо бліжэй да поў-начы ўсе магілкі мігацяць жоўта-чырвонымі агеньчыкамі.\n— Здаецца, што гэта вогненныя херувімы сышлі з нябёсаў і ціхенька прыселі каля кожнай магілкі, — з вялікім здзіўленнем пачынаю аглядацца навокал.\n— Гэта не херувімы, гэта мы, людзі, кожны год прыходзім сюды 13 студзеня, каб павіншаваць сваіх родных са святам Божага Нараджэння і Новым годам, — тлумачыць мне жанчына, якая стаіць непадалёк. — І так штогод: ад запаленых лампад нібыта “ажываюць” магілкі нашых родных. І нам, жывым, становіцца цяплей на душы, бо здаецца, што гэта запальваюцца сэрцы памерлых. Мы і плачам, і радуемся адначасова… Падобнага звычаю — прыходзіць на могілкі пад Стары Новы год — вы не сустрэнеце нідзе ў раёне, ды і наогул у Беларусі. З даўніх часоў на Стары Новы год людзі прыходзілі сюды, да цвінтарнай Петрапаўлаўскай царквы, і спявалі калядкі. Бывала, што сваякі тых, хто памёр перад самым Новым годам або Калядамі, запрашалі калядоўшчыкаў паспяваць каля свежых магілак. І толькі пасля гэтага калядоўшчыкі ішлі з песнямі па вуліцах пасёлка…\nЗначна дапоўніла аповед старажылкі маладая прыгожая жанчына, якая ўсталявала паміж магілкамі нават упрыгожаную цацкамі ёлачку. Таццяна Літвіновіч разам з мужам Сяргеем прыехала ў Шарашэва з Пружан, каб ушанаваць сваіх памерлых родных і павіншаваць іх з Калядамі. Як аказалася, у свой час жанчына на працягу амаль сямнаццаці гадоў працавала рэгентам у Свята-Мікольскім храме пасёлка і штогод станавілася сведкай і нават\nудзельніцай унікальнага мясцовага абраду.\n— Традыцыі гэтай, сапраўды, вельмі шмат гадоў. Колькі сябе памятаю, 13 студзеня, нібы на вялікае свята, у Шарашэва з’язджаліся людзі з розных месцаў. Для нас гэта — другая Радаўніца. Калі на першую, сусветную, хрысціяне спяваюць “Хрыстос уваскрэс”, то на другую, “шарашэўскую”, пасля ўсяночнай, якая звычайна здзяйсняецца ў Петрапаўлаўскай царкве, мы спяваем калядкі, каб радасцю аб нованароджаным Хрысце падзяліцца са сваімі блізкімі людзьмі, якія жывуць ужо ў іншым свеце… Людзі ставяць на магілках лампадкі, а некаторыя, вось як мы з Сярожам, нават упрыгожваюць ялінкі… У пераднавагодні вечар наш шарашэўскі святар айцец Мікалай Пашкевіч служыць паніхіду і чытае запісачкі аб супакаенні, за што людзі яму вельмі ўдзячныя. Разыходзіцца народ толькі пад поўнач. “Знічкі” застаюцца гарэць…


Культура - ГРАНД у Нясвіжы\nНясвіжскі замак даволі рэгулярна запрашае гасцей на разнастайныя музычныя і тэатральныя імпрэзы. Сярод самых буйных такіх праектаў — фестываль “Вечары Вялікага тэатра ў замку Радзівілаў”, што праходзіць тут з 2010 года і за гэты час утрымліваў у сабе ажно 65 розных спектакляў і канцэртаў. А вось цяперашні музычны праект ладзіцца ў Нясвіжы ўпершыню. Арганізатарамі выступілі канцэртнае агенцтва “АртГранд” і Нацыянальны гісторыка-культурны музей-запаведнік “Нясвіж”, іх падтрымаў Цэнтр культуры і мастацтваў “Рэнесанс класікі”.\nАсаблівасць “Музычных ГРАНД вечароў” у тым, што яны не проста прапануюць наведвальнікам добрую музыку ў выдатным выкананні, але і вяртаюць традыцыі салоннага музіцыравання, што калісьці панавалі і тут, і ў іншых сядзібах Беларусі. Таму без інтэрактыву не абыдзецца.\nЯшчэ адна адметнасць: гэта будуць у поўным сэнсе слова сямейныя вечарыны. За каралеўскім белым раялем апынуцца муж і жонка — Арцём і Марына Шаплыкі, якія будуць граць і паасобку, і разам — у чатыры рукі. Да іх далучыцца салістка Беларускай дзяржаўнай філармоніі, лаўрэат міжнародных конкурсаў Вольга Міцкевіч, у выкананні якой прагучаць вакальныя нумары.\nДарэчы, Арцёма многія таксама ведаюць як канцэртуючага філарманічнага саліста, лаўрэата шматлікіх конкурсаў. Разам з жонкай ён заснаваў прыватную музычную школу, дзе займаюцца не толькі дзеці, але і дарослыя. Тры тыдні таму было адкрыта яшчэ і эстраднае аддзяленне — акурат у тым будынку, дзе месціцца Беларускі саюз кампазітараў. Неблагое суседства! Дый само адкрыццё з майстар-класамі і выступленнямі аказалася не толькі ўрачыстым і цікавым, але і даволі крэатыўным, з нечаканымі прыдумкамі, інтэрактывам. Бо Гранд — гарант шчырай, разняволенай творчасці, што прыносіць радасць і выканаўцам, і слухачам.


20 сакавік 2020, 11:01\nСамалёт кампаніі Белавія.\nБатумі: з 20 па 29 сакавіка\nТбілісі: з 22 па 28 сакавіка\nУ сувязі са зьменлівай сытуацыяй на авіярынку беларускі перавозчык просіць пасажыраў правяраць абнаўленьні на сваім карпаратыўным сайце.\nВяртаньне сродкаў або замену даты вылету на адмененыя рэйсы можна ажыцьцявіць да 31 сьнежня ўключна.\n«Зьвярнуцца ў касы ці прадстаўніцтва кампаніі можна ў любы час да канца 2020 году, ня трэба рабіць гэта проста цяпер, — адзначаюць у „Белавія“. — Усе дадзеныя захаваныя ў сыстэме, таму рэальна вырашыць пытаньні і пасьля меркаванай даты палёту, назваўшы нумар квітка. Зьмена даты вылету магчымая толькі адзін раз. У вас ёсьць некалькі месяцаў абдумаць, калі вы хочаце ляцець у наступны раз».\nНа гэты момант цалкам або часткова адмененыя рэйсы «Белавія» у 26 краін сьвету: Азэрбайджан, Армэнію, Бэльгію, Вялікую Брытанію, Вугоршчыну, Грузію, Ізраіль, Італію, Казахстан, Кіпр, Латвію, Лібан, Літву, Малдову, Нямеччыну, Польшчу, Расею, Сэрбію, Туркмэністан, Украіну, Швайцарыю, Швэцыю, Фінляндыю, Францыю, Чэхію, Эстонію.


Тое, што Аляксандар Лукашэнка замест заплянаваных двух дзён пабыў у Маскве толькі сёньня ды вырашыў вярнуцца ў Менск, выклікала разгубленасьць у расейскіх сродках масавае інфармацыі і абсалютны спакой прэсавага сакратара Лукашэнкі.\nУ сераду ён мусіў сустрэцца ў Маскве з кіраўнікамі гэтых СМІ, а таксама са сьпікерам Дзяржаўнае думы Генадзем Селязьнёвым. Блізкае да спадара Лукашэнкі агенцтва “Інтэрфакс” паведаміла са спасылкаю на крыніцы ў беларускай дэлегацыі, што той “скараціў тэрмін знаходжаньня ў Маскве”, але “прычыны датэрміновага вяртаньня Лукашэнкі ў Менск не называюцца”.\nТым часам амбасадар Беларусі ў Расеі Ўладзімер Грыгор’еў заявіў карэспандэнту агенцтва ІТАР-ТАСС, што праграма візыту была скарочаная, цытую, “у зьвязку зь неадкладнымі дзяржаўнымі справамі на радзіме”.\nГэтую цытату падалі й у тэлепраграме “Время” на канале ОРТ, пасьля чаго я адразу патэлефанаваў на мабільны Мікалаю Барысевічу, прэсаваму сакратару Аляксандра Лукашэнкі. Спадар Барысевіч, які ў гэты момант быў у Маскве ды ехаў у аэрапорт, на маё пытаньне, чаму Лукашэнка перапыніў свой візыт, адказаў гэтак:\n(Барысевіч: ) “Чаму перарваў? Ніхто не перарываў ніякага візыту. Праграма выкананая. Усе мерапрыемствы праграмы адбыліся, у тым ліку і асноўнае мерапрыемства, якое плянавалася – уручэньне прэміі прэзыдэнту. Таму прынялі рашэньне, што мы зь ім выяжджаем дадому”.\n(Сьвірко: ) “А Селязьнёў?”\n(Барысевіч: ) “А Селязьнёў прыехаў на цырымонію ўручэньня прэміі, і вельмі працяглае кантактаваньне зь ім было на гэтым мерапрыемстве”.\nМікалай Барысевіч ня змог адказаць на маё наступнае пытаньне, ці сустрэнецца Аляксандар Лукашэнка ў сераду з прэзыдэнтам Кыргызстану Аскарам Акаевым, які ляціць у Швэйцарыю, але зробіць кароткую пасадку ў аэрапорце “Менск-2”. Прэсавы сакратар Лукашэнкі сказаў мне, што пакуль ня ведае плянаў шэфа.\nНагадаю, што летась спадар Лукашэнка датэрмінова, як паведаміла ўсё тое ж агенцтва “Інтэрфакс”, вярнуўся з саміту ААН у Нью-Ёрку. Тады расейскія мэдыі паведамлялі, што беларускі лідэр пакрыўдзіўся на тое, што яго не запрасілі на нейкі банкет. Аднак сам Лукашэнка заявіў, што ён сьпяшаўся ў Менск на сустрэчу са сьпікерам кітайскага парламента Лі Пэнам.\nМажліва, цяпер сустрэча з прэзыдэнтам Акаевым будзе абвешчаная прычынаю хуткага вяртаньня на радзіму. Аднак у Менску ўжо распаўсюдзіліся меркаваньні, што Аляксандар Лукашэнка пакрыўдзіўся на тое, што зь ім не сустрэўся прэзыдэнт Расеі Ўладзімер Пуцін. Хаця спадар Лукашэнка ўраніцу ў Маскве зноў гучна патрабаваў вызваліць арыштаванага ў ЗША Паўла Барадзіна, ягоны расейскі калега дагэтуль не зрабіў ніводнага камэнтару да справы Барадзіна. Дык ці не пакрыўдзіўся на Пуціна Лукашэнка? – спытаў я прэсавага сакратара Мікалая Барысевіча.\n(Барысевіч: ) “Справа ў тым, што… Вы ж атрымалі маё паведамленьне аб праграме перабываньня. Гэтая сустрэча ў праграме побыту не плянавалася, таму гаварыць так аб гэтым ня варта. Першапачаткова гэтай сустрэчы ў праграме не было”.\nЗазначыў Мікалай Барысевіч, прэсавы сакратар Аляксандра Лукашэнкі.


Catholic.by - Гамілія біскупа Пінскага Антонія Дзям’янкі на Вялікую суботу 2016 г.\nГамілія біскупа Пінскага Антонія Дзям’янкі на Вялікую суботу 2016 г.\n“Узгляньце: вялікая цішыня спавіла зямлю. На зямлі вялікая цішыня і пустка. Вялікая цішыня, таму што наш Валадар спачыў у смерці…” Такімі словамі пачынаецца старажытная гамілія невядомага аўтара, якую святары чытаюць сёння ў гадзіну чытанняў у малітве Літургіі гадзінаў.\nСапраўды, Вялікая субота – гэта час, калі ў цішыні мы прыходзім да Гробу Пана. Гэта час, які можна параўнаць да адведвання могілак і месцаў пахавання блізкіх нам людзей. Сваім зместам, усім сваім вымярэннем ён распавядае нам аб нашым існаванні ў кантэксце смерці, пахавання і магілы. Ужо Вялікая пятніца дазволіла нам засяродзіцца на гэтай думцы.\nАднак зусім іншая перспектыва адкрываецца перад намі, калі мы спрабуем зразумець атмасферу Вялікай суботы ў больш шырокім кантэксце. Мы спяшаемся да Гробу Пана, ведаючы, што заўтра ён будзе пустым. Ведаючы, што заўтра на світанні жанчыны каля гробу пачуюць поўную радасці праўду: “Чаму вы шукаеце жывога сярод мёртвых? Яго тут няма; Ён уваскрос” (Лк 24, 5-6).\nПаміж грабавой цішай, хаця і поўнай надзеі, і радасцю світання ляжыць таямніца ночы. Вялікай Ночы. У змест гэтай таямніцы нас прыгожа ўводзіць літургія Пасхальнай вігіліі, у якой мы цяпер бяром удзел. Касцёл называе яе маці ўсіх літургій, бо яна ўказвае на сэнс нашай веры ў кантэксце адной з самых галоўных праўдаў – праўды аб Уваскрасенні Хрыста. Цемра ночы гаворыць аб наяўнасці смерці і магілы. Адначасова яна сведчыць аб існаванні граху і зла. Евангеліст, калі апісвае момант здрады Юды і яго выхад з вячэрніка, падкрэслівае, што была ноч. У рэальнасць зла, граху і смерці мы ўнеслі асвечаны пасхал, як сімвал Таго, хто перамог зло, грэх і смерць. Мы называем пасхал Святлом Хрыстовым. Свае свечкі мы запалілі ад гэтага святла. Святло напоўніла цёмныя навы касцёла.\nПрыгожая літургія прыгадвае нам таксама наш хрост. І невыпадкова, бо гэта літургія хросту. Яна паказвае, чым хрост з’яўляецца для нас і да чаго ён заклікае. “Хрысціянін, пазнай сваю годнасць”, – казаў святы Папа Леў Вялікі. Пазнай сапраўднае святло, выйдзі з цемры, пазнай цноты і дабро, пакінь грэх і зло. Як жа моцна сучасны свет патрабуе імпульсу, зададзенага Пасхальным святлом! Патрабуе імпульсу дабра! Як жа моцна мы патрабуем пераканаўчай праўды, што выплывае з таямніцы гэтай ночы! Змрок і цемра, здаецца, надзвычай вялікія ў нашыя дні. Зло нібы трыумфуе. Добрыя людзі пытаюцца: “Што рабіць?”, “А ці варта змагацца?” Сіла сённяшняй ночы дае адказы на пытанні.\nМы адкрываем для сябе гэтыя праўды, трываючы ў Юбілейным Годзе Міласэрнасці. Тое, што на першы погляд здаецца банальным і слабым, па-сапраўднаму з’яўляецца моцным і дзейсным. Узгадаем, напрыклад, як слабы на выгляд Давід змагаўся з уяўна непераможным Галіяфам…\nХрысціянін, пазнай сваю годнасць. Брат і сястра, акуніся ў таямніцу гэтай ночы ці, лепш сказаць, у бляск святла Таго, хто перамог цемру. Зразумей, як моцна Касцёл патрабуе твайго свядомага стаўлення да факту, што ты ахрышчаны. Нават не толькі Касцёл, а ўвесь свет. Усе патрабуюць дабра.


Усе дарогі вядуць да ўчастковага ўрача — Івацэвіцкі веснік - газета Івацэвіцкага раёна || Ивацевичский район\nГлавная → 1 → Грамадства → Вашы пытанні → Усе дарогі вядуць да ўчастковага ўрача\nУсе дарогі вядуць да ўчастковага ўрача\n24 августа 2015 -\nУ райгазету звярнулася пенсіянерка з Івацэвічаў Алена Рыгораўна Т., якая пасля наведвання райбальніцы была здзіўлена тым, што выдаць талон да профільнага ўрача – неўрапатолага – ёй адмовілі, накіраваўшы да ўчастковага ўрача-тэрапеўта. “Не магу зразумець: я заўжды са сваім захворваннем хадзіла напрамую да неў-\nрапатолага, зараз мяне прымушаюць “рабіць круг”. Навошта ўкараняюць гэтыя змены?”\nСупрацоўнік “ІВ” звярнуўся да Святланы Маціеўскай, загадчыцы паліклінікі УАЗ “Івацэвіцкая ЦРБ” з просьбай растлумачыць тое, чаму да профільнага ўрача цяпер стала цяжэй дабрацца.\n– Пачну здалёк: задача нашай сістэмы аховы здароўя – зрабіць так, каб у кожнага пацыента быў свой “сямейны док-\nтар”. Што я маю на ўвазе? На сённяшні дзень мы маем не зусім правільную практыку, калі да “вузкага” спецыяліста пацыент мае магчымасць ісці напрамую.\nЯк гэта звычайна адбываецца? Сярэдні жыхар, напрыклад, Івацэвічаў, адчуваючы нейкае недамаганне, ставіць сабе дыягназ сам і накіроўваецца ў рэгістратуру ЦРБ, каб узяць талон да таго ўрача, які, як ён сам упэўнены, яму “падыходзіць”. У выніку мы вельмі часта сутыкаемся з тым, што да “вузкіх” спецыялістаў прыходзяць “выпадковыя” хворыя, а сам урач пасля не можа зразумець: чаго гэты пацыент прыходзіў менавіта да яго? Напрыклад, баляць у чалавека суставы – ён бярэ талон да траўматолага, хаця яму не траўматолаг патрэбен. А які канкрэтна ўрач патрэбен? Гэта яму дакладна скажа яго непасрэдны ўчастковы ўрач-тэрапеўт, да яго трэба спачатку прыйсці, расказаць пра стан здароўя; менавіта ён будзе каардынаваць маршрут руху пацыента па паліклініцы.\nГэтая практыка, як плануе Міністэрства аховы здароўя, атрымае яшчэ больш шырокае прымяненне. У ідэале наведванне пацыентам паліклінікі павінна адбывацца па наступнай схеме: пацыент – участковы ўрач – вузкі спецыяліст – зноў участковы ўрач. Бо, здараецца, “вузкі” спецыяліст выпісвае рэцэпты і лекі, якія не зусім “упісваюцца”, не спалучаюцца з іншымі захворваннямі; у такім выпадку ўчастковы ўрач можа даць канчатковае заключэнне, распісаць план лячэння і адсочваць, як яно ідзе.\nВышэйзгаданая практыка атрымлівае распаўсюджванне па ўсёй сістэме ўстаноў аховы здароўя. Як запланавана, да 2017 года па такой схеме будуць наведвацца ўсе “вузкія” спецыялісты. Мы не можам дазволіць сабе адставаць ад патрабаванняў часу, тым болей, кіраўніцтва ў Брэсце звярнула нашу ўвагу, што ў Івацэвіцкай ЦРБ недастаткова праводзіцца фарміраванне патокаў пацыентаў. Як вынік, Івацэвіцкая ЦРБ мае высокую наведвальнасць паліклінікі. Калі зрабіць работу медыкаў і рух пацыентаў больш сістэмнымі, то наведвальнасць знізіцца, а здароўе людзей – палепшыцца, бо кожны пацыент стане больш блізкім для свайго ўчастковага ўрача-тэрапеўта.\nАлкагольныя атручэнні: за 2017 год наш раён страціў 19\n8 февраля 2018 - Administrator\nГінуць ад “перадозы” і маладыя, і ўжо сталыя мужчыны. Афіцыйна ў 2017-м годзе зафіксавана 19 лятальных канцоў (18 мужчын і адна жанчына), прычынай смерці якіх патолагаанатамам...\nДзяржаўны сцяг на вільчаку сваёй хаты: калі можна?\n16 августа 2018 - Administrator\nВось і пытанне: ці можна мне, як грамадзяніну Беларусі, павесіць дзяржаўны сцяг, скажам, на вільчаку хаты сваёй? І калі тое можна рабіць? Дзе ўвогуле наш сцяг павінен вісець і калі?\nХто прыйшоў да вас у госці?\n23 октября 2018 - Administrator\n...Сяброўка гасцінна адкрыла перад Ф. дзверы свайго дома, каб тая пэўны час пажыла ў яе, пакуль не вырашыць свае жыллёвыя праблемы.\n15 января 2019 - Александра Джежора\nЧтобы отдых был приятным и безопасным!\nС целью предупреждения пожаров...\n10 января 2019 - Александра Джежора\nСотрудники Ивацевичского РОЧС проводят совместные рейды.


Ад Лідскіх муроў - Belarusian Internet Library Kamunikat.org\nУ сямі раздзелах зборніка — паэзія, песні, проза, крытыка, жыццяпісы, мемарыял, падзеі літаратурнага жыцця — знайшлі месца выказацца 33 аўтары. Завяршаецца кніга восьмым раздзелам “Кнігапіс”, дзе падаюцца вокладка і кароценькая анатацыя на 18 кніг лідскіх паэтаў, празаікаў, даследчыкаў літаратуры ды гісторыі роднага краю, што пабачылі свет за апошнія два гады. More »\nУ зборнік уключаны выняткі з творчага даробку лідскіх літаратараў, крытыкаў, даследчыкаў літаратуры, кампазітараў за 2010-2011 гг. У зборнік трапілі матэрыялы, якія былі апублікаваны ў гэтыя гады або падрыхтаваны да друку. У зборнік увайшлі і іншыя матэрыялы, датычныя літаратурнага жыцця Лідчыны. More »


September 5th, 2018 - Вандроўкі Абарыгена. (Яўген Герасіменка) — LiveJournal\nДадаць у сябры\nВандроўкі Абарыгена. (Яўген Герасіменка)\nРовар, вандроўкі, падарожжа, вылазкі, гістарычныя звесткі, малюнкі.\nБайдарачны ПВД па рацэ Шчара (Ščara 2018)\nЯк бы не было гэта ўсё абуральна, але ў гэты раз я прамяняў понажы на вёслы! :)\nІ як бы не гучала гэта дзіўна, але байдарак у маім жыцці да гэтага верасня 2018 не было! Вядома да гэтага я гроб у лодках, хадзіў на катэрах, нават у каноэ здаралася папесціцца, але вось сапраўдны байдарачны паход здарыўся ўпершыню! І таму, прыступім да майго фатаграфічнага міні-аповяду, дзе гаворка пойдзе пра двухдзённы паход па р. Шчара!\n[Чытаць далей... (цісні сюды!)]\n* Шчара (Ščara) - рака ў Брэсцкай і Гродзенскай абласцях Беларусі, левы прыток р. Нёман. Даўжыня 325 км. Пачынаецца на Навагрудскім узвышшы з возера Калдычава, упадае ў р. Нёман за 2 км на паўднёвы усход ад в. Дашкаўцы Мастоўскага раёна. Суднаходная ад аграгарадку Быцень (за 155 км ад вусця) у паўнаводны перыяд. Праз Выганашчанскае возера злучана Агінскім каналам з р. Ясельдай (басейн Прыпяці).\nНазбіралася нас у Салігорску 9 чалавек не лічачы сабакі. Цалкам такая хвалебная кампанія. З кімсьці я ўжо хадзіў у цікавыя, нават экстрэмальныя паходы, з кімсьці проста знаёмы ў жыцці, пра каго вось толькі ўсяго чуў, а кагосьці і зусім упершыню ўбачыў.. Такім чынам адбыліся як сустрэчы, так і новыя знаёмствы, а гэта заўсёды прыемна і цікава.\nРана-рана у суботу мы пагрузіліся, спакаваліся, пералічыліся і рушылі ў в. Дабромысль (вёска ў Івацэвіцкім раёне Брэсцкай вобласці), менавіта адтуль мы і стартанулі...\n1. Той самы выпадак калі канструктары, інжынеры, праектоўнікі нарэшце заняліся чымсьці ім уласцівым!\n2. Высадка на ваду.\nПяць байдарак, дзевяць чалавек, сабака - усяго пяць экіпажаў! У кожным па два персанажа ;) Наш экіпаж атрымаўся з двух Яўгенаў.. І адразу гэтыя два Яўгены спусцілі байдарку не ў самым удалым месцы, папаплавалі трохі і высадзіліся на бераг у кірунку незарослага спуску, але гэта замешка дала магчымасць паплюхацца і штосьці зразумець.. І вось мы ўжо на вадзе, рухаемся.. Чакаем астатніх і наперад!\n3. Саша і Воля\n4. Мікалай Уладзіміравіч\n6. Абарыген нейкі\n8. Саша і Слава\n*І тут я вырашыў, што шмат пісаць не буду, досыць фатаграфій і лёгкіх каментароў!\n10. Прыгожыя краявіды\n11. Прыпынак першы\nНа працягу руху мы рабілі прыпынкі, у прынцыпе - гэта вельмі нават добра, па-першае, расцерці ногі і спіну, па-другое, з нязвычкі рукі хутка забіваліся, асабліва да таго моманту, як мне растлумачылі, што трэба не толькі цягнуць, але і пхаць, штосьці я адразу сам не сцяміў.. )\nНа першым прыпынку - купаліся! Вада яшчэ цёплая!\n13. Наш няўрымслівы сябар, які распужаў усіх лебедзяў у акрузе і ўсіх дробных грызуноў прысудзіў сядзець па норах :)\n14. Галоўнае упэўненасць і ўсмешка\n18. Побач заўсёды былі прыгожыя кветкі, расліны і розныя казуркі, якія іх абаранялі\n19. Прыпынак другі (калі не блытаю)\n21. Прывітанне ўсім ад Сашы! )\n22. Прыйшоў час і перакусіць - ом-ном-ном\n23. Гена. Вось ужо дзе гэтыя думкі.. Ці можа гарбата такая смачная..?\n25. Пагладзіў яго па спіне і ўжо як свой стаў\n27. На працягу ўсяго шляху было шмат цікавых масткоў\n28. Знаёмцеся, мой напарнік! Жэня\nГэта Жэня так мяне ненавідзіць! Зірніце толькі ў гэты твар, яшчэ трохі і сапраўды вяслом па галаве дасць :)) Жартую вядома! Так, былі педагагічныя праявы з майго боку, але як без гэтага, а зрэшты да канца другога дня веславалі сінхронна, суладна, умела! ;)\nТут я вылез на бераг нарваць мяты.. Набраў цэлы венік, а пакуль загружаўся ў байдарку, то зусім забыўся пра мяту, якую планаваў схапіць рукой з берага рукой.. Успомніў ужо потым.. Эх..\n32. Паходы - гэты заўсёды выдатны настрой!\n33. Сальвінія плывучая\nВід папарацей сямейства сальвініевых. Аднагадовая водная свабоднаплаваючая разнаспоравая папараць без каранёў, з ніткападобным, пакрытым мяккімі валаскамі сцяблом даўжынёй да 10 см. Лісце сабрана па 3 у кальчакі: два лісты супраціўныя, плывучыя, светла-зялёныя, эліпсападобныя, суцэльнакрайнія, з белаватымі паветранымі пузыркамі па ўсёй паверхні; трэці - падводны, бураваты, рассечаны на ніткападобныя долі, апушаны, нагадвае карані. Каля асновы падводнага ліста ўтвараюцца шарападобныя апушаныя спаракарпіі (сорусы) з мікра- і макраспарангіямі, пакрытыя тонкай скурыстай абалонкай.\n34. Алег гуляе з воднай траўкай.. Ён на яе ўсяго толькі паглядзеў, а яна яго ўжо накрыла! ))\n35. "І што вы ў ёй знайшлі? Не штырыць яна мяне!"\nБыў на нашым шляху шлюз-дамба, на беразе закінутая электрастанцыя. Тут прыйшлося пераганяць лодкі па беразе.. Былі, вядома, ахвотнікі праскочыць, але байдаркі шкада!\nТрохі пасля электрастанцыі было вырашана ўладкавацца на начлег недалёка ад вёскі Вішнёўка на р.Грыўда (левы прыток ракі Шчара). Далей усё як у звычайным паходзе: намёты, гутаркі, ежа, жарты, гарбата, юха, песні і абарыгенскія танцы з бубнам вакол вогнішча, пенная вечарынка і іншае. Вядома шмат чаго з пералічанага не было, але гэта не важна! )\n45. Юха і будучая гарбата\n47. Вельмі вясёлыя песні!\n50. Спуск на ваду\nВыйшлі на Шчару і рушылі далей, у кірунку в.Быцень\n51. Гена не жадаў прачынацца, прыйшлося закінуць яго так у байдарку.. Ну не будзіць жа чалавека, калі ён спіць на прыродзе!\n60. Для мяне было адкрыццём, што ў Шчары водзяцца ракі. Траіх прынамсі я бачыў\n65. Сусак парасонавы\nЯго сабраныя ў буйныя зонтиковидные суквецці светла-ружовыя кветкі адразу кідаюцца ў вочы.\nУявіце сабе - Звычайны насельнік рэк, азёр і старыц. Пры неабходнасці ў лячэбных мэтах выкарыстоўваюцца карэнішчы, лісце, насенне. Дарэчы, з яго карэнішчаў у галодныя гады малолі пакуту і пяклі аладкі, хлеб, варылі кашу.\n66. Трохі ўзяў сабе\n68. Ведаю адну прыгажуню, якой будзе прыемна! )\nНа гэтым мае ўдалыя кадры скончыліся!\nБудуць дапаўняцца новыя здымкі ў блог (https://t.me/abaryhien_blog), там жа можна назіраць за маімі вандраваннямі анлайн.\nМой вынік: хадзіць па вадзе на байдарцы мне спадабалася - ёсць у гэтым штосьці асаблівае, штосьці рамантычнае, натхняльнае.. - як раз тое, што мне ў кайф! Адно што, жадалася б трохі разнастаіць паўзы.. не хапіла нейкіх аб'ектаў на беразе, аднымі мастамі сыты не будзеш! Упэўнены, што калі пашастаць па нашых рэках, то можна знайсці і насычаныя маршруты, таму гэта больш паспешная думка і па адным заплыве не разумна судзіць..\nА так - усё крутаа! Паплыву абавязкова яшчэ!\nІ добрая кампанія! Усе дружныя, дужыя, цягавітыя, пазітыўныя!\nА як за гэтыя два дні цягліцы распрацавалі, адчуў іх там, нават, дзе здавалася б і не было ніколі )\nУвогуле, дзякуй за ўвагу! Не губляемся!\nTags: Беларусь, ПВД, Шчара, Щара, байдарка\nБайдарачны ПВД па рацэ Шчара (Ščara 2018) — 5 comments\nБеларусь, Вялікабрытанія, Дварэц, Дзятлава, Наваельня, ПВД, Салігорск, балота, беларусь, вада, вадасховішча, вандраванне, вандроўка, возера, восень, вясна, вёска, горад, гісторыя, дарога, дрэва, дрэвы, зіма, капліца, кастрычнік, касцёл, лес, лета, лодка, лёд, млын, мінулае, наваельня, настрой, падарожжа, пвд, поле, помнік, прырода, рака, ровар, рэшткі, салігорск, снег, сонца, сядзіба, царква, час, чыгунка, шпацыр, …


2-Хлор-5-метилпиримидин (22536-61-4) - APICMO Пиримидины\nпрадукты > 2-Chloro-5-methylpyrimidine (22536-61-4)\nЗдольнасць вырабляць, сінтэзаваць і вырабляць у вялікіх колькасцях 2-хлор-5-метилпиримидина (22536-61-4) з сістэмай кантролю якасці пры вытворчасці CGMP\n2-Хлор-5-метилпиримидин спецыфікацыя прадукту 22536-61-4\nCAS няма 22536-61-4\nхімічнае назва 2-Хлор-5-метилпиримидин\nназву IUPAC 2-хлор-5-метилпиримидин\nТэмпература ўзгарання (° С) 121.53\nКропка кіпення (° С) 23.18\nТэмпература плаўлення (° С) 89 ў 92\nМалекулярная формула C5H5CIN2\nШчыльнасць на моль 1.169 грам на моль на 25 градусаў па Цэльсіі\nфізічны стан Парашок\nСінонімы 2-хлор-5-пазначаў пиримидин\nВодгукі 2 для 2-Chloro-5-methylpyrimidine (22536-61-4)\nAPICMO даказаў сваю каштоўнасць, і што яму можна давяраць, калі гаворка ідзе пра сінтэз і вытворчасці хімічных прадуктаў. У нас ёсць неабходныя тэхналогіі, абсталяванне і вопыт, неабходныя для вытворчасці высакаякасных прадуктаў, адзін з якіх з'яўляецца 2-Хлор-5 -метилпиримидин 22536-61-4, хімічнае рэчыва, якое было старанна выраблена з улікам нормаў і правілаў цГМФ і сістэма кантролю якасці.\nГэта хімічнае рэчыва ўяўляе сабой светла-жоўты крышталічны парашок пры пакаёвай тэмпературы. Колер выглядае як брудна-белымі. Ён можа быць атрыманы пасля многіх метадаў, але распаўсюджаны з'яўляецца яго сінтэзам дапамогай рэакцыі оксихлорида фосфару і 3-метилпиридин 1-аксід. Гэты метад дапамагае ў атрыманні хімічнага рэчыва ў якасці 25% прадукту. Аднак для больш высокіх ураджаяў, рэакцыя праводзіць, але з наяўнасцю арганічнага злучэння азоту і інэртным арганічным растваральнікам. Працэс выконваецца ў дыяпазоне тэмператур ад -50 градусаў да 50 градусаў.\nПрацэсы працягваюць змяняцца, і можна дасягнуць да 70% прадукту на аснове выкарыстоўванага метаду. Які выкарыстоўваецца метад залежыць ад колькасці хімічных адзін хоча вырабляць ці як адзін мае намер выкарыстоўваць хімічнае рэчыва.\nЁн у асноўным выкарыстоўваецца ў якасці;\nПестыцыд прамежкавы прадукт\nГэты прадукт таксама выкарыстоўваецца пры вырабе прадуктаў, такія як неоникотиноидные злучэння, якія цягнуць за сабой інсектыцыдным актыўнасць і ў сінтэзаваць з acetamirid, имидаклоприд NTN32693 і нитенпиры, усё, якія выкарыстоўваюцца як у жылых і прамысловых фермах, каб пазбавіцца ад казурак, якія звязаны знішчыць садавіна, крупы ці гародніна.\n2-Хлор-5-метилпиримидина 22536-61-4 хімічная структура\n2-Хлор-5-метилпиримидин хімічныя і фізічныя ўласцівасці\nХімічнае рэчыва слаба раствараецца ў вадзе\n22536-61-4 вадародных сувязяў\nВадарод Колькасць аблігацый акцептор 2\nВадарод колькасць донараў сувязі 0\nГэта хімічнае рэчыва не зусім белы парашок. Вы таксама хочаце бы адзначыць, што яна не мае паху.\n2-Хлор-5-метилпиримидин вылічаюцца ўласцівасці\nВызначаны Bond стереоцентр Coun 0\nНявызначаны Atom стереоцентру Coun 0\nЦяжкае Atom Count 8\nТапалагічная Палярная Плошча 25.8 A ^ 2\n2-Хлор-5 -метилпиримидин шлях сінтэзу\nПрадукт мае чатыры сінтэз маршрутаў наступным чынам;\n2-Хлор-5-метилпиримидина рrecursor і ўніз па плыні прадукты\nПрадукт ўніз па плыні\nГэта хімічнае рэчыва ў асноўным выкарыстоўваецца ў арганічным сінтэзе\nВыкарыстоўваецца ў якасці пестыцыду прамежкавага\nВыкарыстоўваецца ў якасці каталітычнага\nВыкарыстоўваецца ў жылых і прамысловых фермах для знішчэння небяспечных насякомых\nНебяспекі, звязаныя з 2-хлор-5-метилпиримидина\nСімвал класіфікацыі СГС\nГэта хімічнае рэчыва можа прывесці да раздражненне вачэй\nПрыводзіць да раздражненне скуры, карозіі, хваравітасць і пачырваненне і хваравітасць\nГэта шкодна пры праглынанні\nГэта шкодна для дыхальных шляхоў пры выпадковым ўдыханні\n2-Хлор-5 -метилпиримидин меры бяспекі\nНіколі не забывайце апранаць ахоўную адзежу перад апрацоўкай гэтага хімічнага рэчыва. Гэта ўключае ў сябе ахоўныя пальчаткі, ахоўныя акуляры і ахоўную маску. Гэта, каб абараніць сябе ад прыходу ў кантакт з скурай, вачыма, выпадковага праглынанні або удыхання яго.\n1. 2-Хлор-5 -метилпиримидин тэхнічнага кантролю\nПераканайцеся, што ваша лабараторыя або рабочая зона добра абсталявана мерамі бяспекі. Яны ўключаюць у сябе вогнетушыцель, душ бяспекі, пару кампрэсар, выцяжныя шафы, паветраачышчальніка і краны з праточнай вадой. Акрамя таго, пераканайцеся, што памяшканне добра праветрываецца.\nЧасам вы можаце выпадкова трапіць у кантакт з гэтым хімічным рэчывам. У такіх сітуацыях, гэта тое, што рабіць;\nКалі ён уступае ў кантакт з вачыма\nХутка бяжыце да крана і прамыйце вочы чыстай вадой на працягу прыкладна 15 хвілін. Калі ў вас ёсць лінзы, пераканайцеся, каб выдаліць іх першымі для палягчэння чысткі.\nГэта хімічнае рэчыва вельмі шкодна для скуры і можа нават прывесці да карозіі. Адразу кідаюцца ў душ і прамыць здзіўлены ўчастак старанна прамыць вялікай колькасцю вады і неабразіўныя мылам.\nУ выпадку выпадковага праглынанні\nВы павінны хутка прапаласкаць рот, перш чым прымаць каля паўлітра вады. Звярніце ўвагу, што вы ніколі не павінны выклікаць ваніты. Акрамя таго, пераканайцеся, каб убачыць фармацэўт для далейшага забеспячэння.\nПры выпадковым ўдыханні\nПацярпелы павінны быць пераведзены на адкрытае і добра вентыляваных памяшканне. Калі чалавек адчувае цяжкасці з дыханнем, паспрабуйце і штучнае кісларод перш чым хваліць яго / яе ў бліжэйшы медыцынскую ўстанову для аказання далейшай дапамогі.\n3. 2-Хлор-5-метилпиримидин захоўванне\n22536-61-4, як вядома, стабільнае хімічнае рэчыва, калі захоўваецца ў ідэальных умовах. Захоўваць пры пакаёвай тэмпературы. Не варта выкарыстоўваць алюміній або ацынкаваны кантэйнер для захоўвання, так як гэтыя два злучэння могуць уступаць у рэакцыю з хімічным, якія вядуць да выбуху. Пераканайцеся ў тым, што кантэйнеры шчыльна зачыненыя, і што няма ніякіх прыкмет уцечак.\n4. Чым заняцца пры апрацоўцы 22536-61-4\nПазбягайце удыхання гэтага хімічнага рэчыва дым, пар ці пыл\nПераканайцеся ў тым, што ён не ўступае ў кантакт з скурай, надзеўшы ахоўную адзежу\nПераканайцеся, што вы працуеце з добра вентыляваным памяшканні\n5. Чым заняцца пасля таго, як вы скончыце працаваць з 2-хлор-5-метилпиримидина\nПасля таго, як вы скончыце, пераканайцеся, прыняць наступныя меры;\nПачніце з назірання вашыя гігіены. Мыйце рукі, перш чым прымаць душ\nВымыйце ўсю вопратку, вы мелі на пры працы з прадуктам\nПазбаўцеся ад любых пустых кантэйнераў і забяспечыць, каб прытрымлівацца вашым мясцовым і федэральным правілах і правілам пры ўтылізацыі іх\nЗабяспечыць, каб захаваць пакінуты прадукт у адпаведнасці з правіламі\n6. меры па прадухіленні\nУ выпадку аварыі ў лабараторыі, вось што рабіць.\nУ выпадку пажару\nВы можаце выкарыстоўваць вуглярод IV) аксід, сухія хімічныя вогнетушыцелі, ўстойлівы да дзеяння спірту вогнетушыцеляў або палімернай пену. Паспрабуйце надзець ахоўныя пажаратушэнне перадач і дыхальны апарат для далейшай бяспекі.\nВыкарыстоўвайце абсарбавальныя матэрыял, каб ўвабраць разліў перад утылізацыяй яго ў кантэйнеры для адходаў. Выкарыстоўвайце кампрэсар пара, каб паменшыць туман вакол здзіўленай вобласці перад выкарыстаннем вялікай колькасці вады, каб старанна ачысціць вобласць.\n7. Стабільнасць 22536-61-4\nГэты прадукт з'яўляецца стабільным, пры ўмове, што ён выкарыстоўваецца і захоўваецца пры адпаведных умовах ціску і тэмпературы.\n8. 2-Хлор-5 -метилпиримидин ўтылізацыі адходаў\nВы павінны ставіцца гэты прадукт як спецыяльныя адходы, і вы павінны, такім чынам, размяшчаць яго ў адпаведнасці з мясцовымі, федэральнымі і міжнароднымі нарматывамі па ўтылізацыі адходаў.\n9. 2-Хлор-5 -метилпиримидин Інфармацыя аб дастаўцы\n2-хлор-5-methylpyridimine з'яўляецца стабільным і бяспечным. Гэта можа, такім чынам, быць перавезены з камфортам па паветры або па моры. Хімічная з высокай рэакцыйнай здольнасцю двухвокісу вугляроду, аксідаў вадароду і аксідаў азоту. Таму, рэкамендуецца выбраць варыянт транспарціроўкі, не ставіць пад яго да любога з гэтых злучэнняў.\nЗабяспечыць, каб выконваць мясцовыя, федэральныя і міжнародныя нормы і правілы на ўсіх этапах працы з дадзеным прадуктам.\nСпецыялісты сінтэзаваць хімічнае рэчыва. Нашы спецыялісты маюць шырокі вопыт у галіне хімічнага сінтэзу, храматаграфіі, матэрыялазнаўства і аналізу прадуктаў.\n2-Хлор-5 -метилпиримидин замовы і цэны\nГэта хімічнае рэчыва прызначана для навуковых даследаванняў, вытворчасці і хімічнага развіцця. Калі вы плануеце выкарыстоўваць хімікат для любога з вышэйзгаданых мэтаў, не саромейцеся рабіць заказы ад нас.\nНацыянальны цэнтр інфармацыі па біятэхналогіі, ЗША. Нацыянальная бібліятэка медыцыны, PubChem, 2-Хлор-5 -метилпиримидин Раздзелы 1-10\nDJ Brown; і Т Лі. Пиримидин рэакцыя. XVI. Тэрмічная перагрупоўка замяшчэнне 2- і 4-alkoxypyrimidines. Аўстралійскага часопіса Chemistry.196821 (1), 243 - 255.\nDesmond J Браўн. Хіміі гетэрацыклічных злучэнняў, стар 4-5.\nЛепшы 2-Хлор-5 -метилпиримидин і абслугоўванне я калі-небудзь меў, Добры вопыт


Будзьма беларусамі! » “Ведаю песню “Жлобская нацыя”, пазычце рубель на глог!” 60 гадоў Шалкевічу\nПачатак 90-х гадоў — час, які згадваюць, пра які памятаюць па-рознаму. Для кагосьці гэта бяда, катастрофа, няма каўбасы, а для кагосьці — найлепшы час свабоды, надзеі, новага жыцця і адраджэння Беларусі. Для людзей з другой групы адным з сімвалаў часу быў бард Віктар Шалкевіч.\nНават яго сцэнічная манера — апантаная, завадная, вельмі гучная — да той эпохі была проста немагчымая ў публічнай прасторы. І калі ўжо пры канцы 80-х гэты бард з Гродна пачаў выконваць свае песні, слухачы часта паглядалі на яго не толькі з захапленнем, але і з нейкім жахам. А ён жа яшчэ і спяваў пра такое, што раней проста немагчыма было ўявіць сабе са сцэны, дый проста ў тэксце песні! Самы першы хіт Шалкевіча — “Добрай раніцы, жлобская нацыя!”, візітоўка, самы скандальны яго твор — народжаны якраз у 1991 годзе — выклікаў тады самыя бурныя эмоцыі. Калі ён гучаў — нехта абражаўся і спрачаўся, нехта задумваўся, а нехта пагаджаўся. Але пад абаяннем артыста і запамінальнай мелодыі ўсе здаваліся, і пачыналі падпяваць.\nКанечне, аўтару і тады неаднойчы задаваліся пытанні пра “жлобскую нацыю”. Здаецца ж — а гэта першыя гады 90-х, — нацыя адраджаецца, наперадзе ў нас светлая будучыня, мова вяртаецца, незалежнасць прыходзіць, свабоды ўсё болей і болей! А тут бац — і называюць “жлобскай нацыяй”! (Нядоўга, праўда, мы радаваліся.) Праз гады і дзесяцігоддзі гэтае шалкевічаўскае “жлобская нацыя” стала ўстойлівым выразам, выкарыстоўваецца ў прэсе, дае назвы артыкулам, выклікае дыскусіі пра наш народ і тое, што з ім адбываецца. І песня ж гучыць — не састарэла! У ёй гэткі ж запал, у Шалкевіча-артыста такая ж неверагодная энергетыка, уявіць канцэрт без яе гледачы не могуць. У кампазіцыі хутка 30-гадовы юбілей, а Віктару Шалкевічу 9 лютага споўніцца 60 гадоў.\nЮбілей — цудоўная нагода не толькі для вялікага канцэрта, але і для ўспамінаў. На пытанні пра тое, адкуль узялася “Жлобская нацыя”, як яе ўспрымалі, ці былі цікавыя гісторыі, юбіляр адказаў сваім расказам:\n— Жылі мы калісьці “прыпяваючы”, у БССР, і аднойчы дажыліся да развалу “широка страна моя родная”. Мусілі і беларусы прызнаць сваю незалежнасць, цягнучыся ў хвасце за суседзямі, трэба было пачынаць нешта рабіць, будаваць. Менавіта будаваць, а не адбудоўваць, бо адбудоўваць не было чаго. Пачынаць трэба было з падмурку, і цагліну за цаглінай складаць у незалежнай дзяржаве незалежную, новую беларускую культуру.\nЗгадаць той час — былі спевы Данчыка, песні Сокалава-Воюша, харошыя і годныя спевы, але гэтага было катастрафічна мала! І многія з маіх аднагодкаў тады ўзялі ў рукі гітары, пачалі наўпрост, сваімі словамі казаць і спяваць са сцэны. На конкурсы бардаўскай песні у мінскім Доме літаратара з’язджаліся сотні маладых дзяўчат і хлопцаў з гітарамі. Песні ў іх былі розныя — і добрыя, і абы-што, але ж удзячная публіка ў зале аднолькава горача пляскала ўсім толькі за тое, што гэта было па-беларуску, галоўнае — на нашай Мове!!!\nДарэчы, тады ўваход на ўсе беларускамоўныя мерапрыемствы быў вольны, бясплатны. І праз гады мне нават адзін з прамоўтараў скардзіўся, наколькі цяжка было пасля таго перыяду прывучыць і прымусіць народ плаціць за білеты на арганізаваныя ім канцэрты айчынных выканаўцаў.\nПесні ў мяне тады нараджаліся у галаве на раз, спантанна, лёгка і весела. Так было і са “Жлобскай нацыяй”, год быў прыкладна 91-ы. Памятаю, што словы прыпеву з’явіліся, калі я некуды хутка ішоў, радкі самі выплылі адзін за адным — “Добрай раніцы, жлобская нацыя! Сонца ўзыходзіць лупатае…” А потым трэба было проста сесці за стол і накрэсліць на паперы тое, што табе Нехта надыктаваў. Так было, мне няма ніякага сэнсу маніць.\nКалі я ў пачатку 90-х выконваў “Жлобскую нацыю” — абыякавых не было. Камусьці было цікава — за што я так пра нацыю? Хто весела пляскаў у далоні, а хто і скандаліў — праблемы пачаліся адразу! Пасля чарговага фестывалю у мінскім Палацы культуры прафсаюзаў да мяне на сцэну ўварвалася нейкая абураная беларускамоўная жанчына з крыкам: “У вас ізврашчоннае сазнаніе!!! Беларусь адраджаецца!!!” Потым я даведаўся, што гэта была спадарыня Галіна Прыма, дырэктарка першага беларускамоўнага садка ў Мінску, якая праз пэўны час… “зваліла” ў Амерыку, скарыстаўшыся нагодай!\nГледачы і слухачы ў зале таксама часта касавурыліся і патрабавалі больш пазітыву. Наіўныя людзі… Час усё потым расставіў па сваіх месцах. У найлепшыя гады “Жлобская нацыя” нярэдка гучала на Беларускім радыё, а на канцы 90-х кіраўніцтва Гродзенскай тэлерадыёкампаніі адмыслова збіралася на планёрку вырашаць, ці пускаць песню ў эфір. Большасцю галасоў не пусцілі.\nНаколькі я ведаю, САМ Зянон Станіслававіч хранічна не пераносіў ні гэтае песні, ні маёй сціплай творчасці. Адным словам, валілі і левыя, і правыя. А я ж не Дон-Кіхот.\nНіколі ў жыцці не ставіў сабе мэту кагосьці абразіць ці павучыць — без мяне хапае вучыцеляў і правадыроў. Проста мастацтва — гэта адначасова і люстэрка, і павелічальнае шкло. Другое нават больш, чым першае. Пра “сінь-васількі” кожны, каму не лянота, можа скласці і заспяваць — а паспрабуйце рэзка і ў вочы! Як напісаў нашмат пазней Максім Жбанкоў, “мало спеть “Добрай раніцы, жлобская нацыя!” Нужно еще иметь мужество ответить за базар”. Дык я магу!\nЗусім нядаўна гурт “Белавежская пушча” пераспяваў “Жлобскую нацыю”, пераспяваў па-свойму. Мне спадабалася не таму, што пра мяне памятаюць, проста гэтыя маладыя людзі недзе з той самай плыні, з якой выйшаў і я.\nТрохі анекдатычная гісторыя — расказвалі, што на танцах у Сімферопалі калісьці ўсё лета круцілі “Жлобскую нацыю” на танцпляцоўцы, і людзі танчылі з задавальненнем.\nА нядаўняя прыгода такая. Вяртаюся ў Гродна летнім ранкам, сыходжу з цягніка. Страшэнны дождж, трэба перачакаць. Побач са мною стаяць ушчэнт змоклыя двое грамадзянаў спецыфічнага “вакзальнага” выгляду. І раптам:\n— Скажите, пожалуйста , это не вы Виктор Шалкевич?\n— Вы должны хорошо знать моего брата. Видите ли, нас сейчас выпустили из милиции, нам плохо и нужно похмелиться. Не могли бы вы одолжить нас рублём, мы бы купили боярышника…\nЯ аддаў рубель і пайшоў пад дождж. Услед чую ўдзячнае:\n— Я с вашим творчеством не очень знаком, но песню “Жлобская нация” знаю!\nПершы свой альбом “Правінцыя”, дзе была і “Добрай раніцы, жлобская нацыя!”, я запісаў у 1992 годзе ў Доме культуры мястэчка Азёры, з Іванам Аверкіевым, Сяргеем Ажаганцам і Андрэем Макарэвічам (усе жывыя і здаровыя).Тэхнічна за альбом мне дагэтуль трохі сорамна — бытавы савецкі магнітафон дрэнна выцер папярэдні запіс, і таму праз некаторыя мае песні прабіваўся Pink Floyd! Нягледзячы на гэта, касеты з альбомам “Правінцыя” выдатна прадаліся на “Басовішчы-92”, я там “навыў” песнямі на харошую фірмовую куртку для жонкі. І пасля вырашыў, што усе тыя кампазіцыі варта пакрысе перазапісаць на наступных альбомах у лепшай якасці. У тым ліку і “Жлобскую нацыю”. Прайшло 28 гадоў — новае гучанне, новыя тэхнічныя магчымасці. І песня як новая. Яе просяць, і я з задавальненнем выконваю.


Як мінімум 10 год у Беларусі ня будуць будаваць аб’екты атамнай энэргетыкі. Але гэта не азначае, што на тэрыторыі краіны зусім не застанецца рэшткаў ядравых экспэрымэнтаў. Пра намер зрабіць у Беларусі могільнік радыеактыўных адкідаў распавядае наш карэспандэнт.\nПасьля распаду Савецкага Саюзу шэраг новых незалежных дзяржаваў апынуліся сам-насам з праблемаю захоўваньня радыеактыўных адкідаў. Арменія, Кыргызія ды Казахстан афіцыйна заявілі, што цягам часу радыеактыўных рэшткаў назапасілася ў некалькі разоў больш, чым дазваляюць магутнасьці ў справе іх захоўваньня. Паступова набліжаецца да гэтае рысы й Расея: больш за 70% сховішчаў для акідаў на АЭС перапоўненыя. Магчымасьцяў для перапрацоўкі або транспартаваньня ў іншыя месцы няма. Шмат гадоў не вывозіцца адпрацаванае паліва з АЭС суседняе Ўкраіны.\nНа гэтым фоне нейкай анамаліяй выглядае згода беларускага кіраўніцтва прадаставіць трэцім краінам магчымасьць захаваньня радыеактыўных адкідаў на тэрыторыі Беларусі. Урадам падтрыманы праект атрыманьня грошай за кошт прыняцьця кантэйнэраў са сьмяротным грузам.\nКіраўнік Сацыяльна-Экалягічнага Саюзу Васіль Якавенка мяркуе, што жыхароў небясьпечных раёнаў традыцыйна будуць супакойваць поўнай бясьпечнасьцю праекта:\n(Якавенка: ) “Несьцярэнка – вучоны па радыяцыі, дасьледуе ўзьдзеяньне радыяцыі на чалавека. Яго пазбаўляюць права дасьледаваць гэта, нягледзячы на тое, што ў Міністэрстве надзвычайных сытуацыяў ім апякуюцца, у іх ёсьць ліцэнзія на работу. Міністэрства аховы здароўя ўвязваецца сюды і патрабуе, каб ён узяў ліцэнзію ў іх. Нашае чынавенства ў такіх выпадках будзе сябе паводзіць падобным чынам, пакуль у нас сыстэма павернутая не наперад, а назад. Да тых часоў і чынавенства будзе так рабіць”.\nВядома, што праекты ўзьвядзеньня ў Беларусі атамных электрастанцыяў згорнутыя заўчасна. Таму такіх запасаў ядравых адкідаў, як у суседніх краінах, у нас няма. Але верагоднасьць складаваньня на сваёй тэрыторыі выдаткаў нечае дзейнасьці вымушае задумацца.\nАкрамя намеру ажывіць радыеактыўны сьметнік у Соснах вядуцца пошукі варыянтаў транспартаваньня й далейшага захоўваньня небясьпечных рэчываў у адпрацаваных шахтах паблізу Салігорску. Цалкам ня выключана, што за зачыненымі дзьвярыма не разглядаюцца й нейкія іншыя варыянты рызыкоўнага супрацоўніцтва ў гэтай галіне. Тым больш, што ўсясьветнае супольніцтва гаворыць пра іншыя рашэньні. Напачатку 90-х быў ухвалены міжнародны праект будаўніцтва вялізнага радыеактыўнага сховішча на атоле Пальміра. Праўда, тэарэтычная неабходнасьць пакуль не знайшла рэальнага ўвасабленьня.\nАле важна ўжо тое, што навукоўцы прыйшлі да агульнае высновы: перапрацоўка адкідаў дзеля паўторнага скарыстаньня ня толькі тэхналягічна даражэйшая (з 69-га па 96-ы гады кошт перапрацоўкі вырас у 6 разоў), але й нашмат больш небясьпечная: у працэсе перапрацоўкі адпрацаванага ядравага паліва аб’ём радыеактыўных адкідаў узрастае ў сотні разоў.\nГэткім чынам, на падставе разьлікаў, практычна ўсе эўрапейскія краіны, якія маюць аб’екты атамнай энэргетыкі, вядуць гаворку толькі пра захоўваньне, але не перапрацоўку ядравых адкідаў. Пры гэтым шэраг краінаў — напрыклад, Нямеччына, Швэцыя, Вялікая Брытанія — гатовыя ісьці на вялізныя выдаткі, каб разьвітацца з ядравым мінулым наогул (экспэрты МАГАТЭ падлічылі, што кошт ліквідацыі АЭС дасягае $3 млрд за адзін рэактарны блёк).\nАле й гэта ня так проста, бо пасьля выдаленьня адпрацаванага паліва рэактар мусіць, так бы мовіць, “астываць” цэлае стагодзьдзе. Ці трэба казаць, што пахаваныя нават з улікам тэхнагэннае небясьпекі ядравыя адкіды не астываюць ніколі.\nІгар Карней, Менскы


У Магілёве 18-гадовую дзяўчыну пакусалі італьянскія мастыфы\nУ Магілёве 18-гадовую дзяўчыну пакусалі італьянскія мастыфы 7\n18-гадовую жыхарку Магілёва пакусалі сабакі пароды італьянскі канэ-корса, вядомыя як мастыфы.\nІлюстрацыйнае фота: pets.academ.info\n3 жніўня дзяўчына трапіла ў лякарню з множнымі рванымі ранамі на перадплеччах і тулаве. Дзяўчына распавяла, што гэта здарылася ў той дзень каля пятай вечара каля лесапасадкі па 4-м Аграрным завулку. У лякарню яе прывёз выпадковы сведка здарэння, яшчэ адзін сведка выклікаў на месца міліцыю.\nАгрэсіўныя сабакі належаць мясцоваму жыхару 1978 года нараджэння. Пакуль яго дзеянні могуць кваліфікаваць як парушэнне правілаў утрымання сабак, якое пацягнула за сабой нанясенне шкоды здароўю людзей або маёмасці (ч.2 арт. 15.47 КаАП). За гэта магілеўчаніна могуць аштрафаваць на суму ад 10 да 30 базавых велічынь або пасадзіць на суткі.\nКалі ж высветліцца, што здароўю пацярпелай нанеслі значную шкоду, ён можа трапіць пад крымінальны артыкул, паведамляе прэс-служба УУС Магілёўскага аблвыканкама.\nНефиг вообще разрешать заводить такие породы горожанам. Скоро крокодилов притащат.\n05.08.2016 / 22:02\nНада браць такі падатак на вялікіх сабак. Каб іх дзяржалі толькі вельмі багатыя людзі.


Сёньня ў Горадні скончыўся суд над трыма дзяўчынамі, якія падраблялі ў пашпартох штамп, што дазвяляе выезд у замежныя краіны. Выкрылі падробкі памежнікі ў Брузгах, на беларуска-польскай мяжы.\nУсе тры дзяўчыны атрымалі тэрміны зьняволеньня ўмоўна. Пачуўшы прысуд, адна зь іх расплакалася.\nСправа разглядалася ў Кастрычніцкім судзе гораду. Сьціслы зьмест яе такі: студэнтка, якая вывучала правазнаўства ў Гарадзенскім унівэрсытэце, Ірына Дзядко, трапіла на практыку ў аддзел візаў і рэгістрацыяў, пасьля чаго яна вырашыла, што можна палепшыць жыцьцё землякам. Каб яны не стаялі ў чэргах у АВІРы з мэтаю атрымаць у пашпарце дазвольны штамп для выезду за мяжу. На гэтай справе можна падзарабіць, вырашыла дзяўчына.\nІрына зьвярнулася да сваёй былой аднаклясніцы, Вольгі Вавулы. Абедзьве яны з 1979 года нараджэньня. Яны знайшлі дзе вырабіць падробны штэмпель, які, між іншым, тэхнічна выкананы даволі элемэнтарна. Затым дзяўчыны прыцягнулі да ўдзелу Алу Тарумаву, 1981 года нараджэньня, і пачалі браць заказы. Каштавала паслуга пятнаццаць даляраў.\nПакуль была выкрытая падпольная фірма, адзін з кліентаў, напрыклад, здолеў з падробным штампам зьездзіць у Польшчу шэсьць разоў. Цікава, што з паслугаў гэтага прыватнага АВІРу скарыстаў яшчэ адзін будучы юрыст, аднакурсьнік Ірыны Дзядко. “Як жа так?” – зьдзівіўся судзьдзя Аляксандар Седзько. – “Няўжо вы не праходзілі крымінальнае права, ня ведалі пра адказнасьць, якая пагражае за падобныя злачынствы?”\nАдвакаты прасілі пакараць падсудных штрафам, аднак нормамі старога савецкага крымінальнага права, якія дзейнічаюць дагэтуль, за падобныя ўчынкі прадугледжаны папраўчыя работы або зьняволеньне, патлумачыў судьдзя. У выніку за пасобніцтва ў наўмысным перасячэньні мяжы, ды і за падробку дакумэнтаў дзяўчыны атрымалі ўмоўныя тэрміны. Самы большы – два з паловай гады, самы меншы – паўтара года.\nУ гэтай гісторыі застаецца адно пытаньне: пытаньне аб самой патрэбе падобнага штампу ў пашпарце, безь якога грамадзяне Беларусі не маюць права пакінуць яе межы. Я зьвярнуўся ў абласны АВІР пацікавіцца, ці існуе такі парадак выезду за мяжу, як у нас, у суседніх краінах. Мне адказалі, што не існуе – паўсюды ўжываецца агульнапрынятая ў сьвеце практыка. Выезд за мяжу магчымы без абмежаваньняў, пакуль ваш пашпарт зьяўляецца сапраўдным. Ніякага спэцыяльнага штампу мець ня трэба. Чаму ж у нас так? “Самі разумееце”, – сказалі мне, – “У новым пашпарце такі штамп ставіцца адразу на пяць гадоў. За кожны год трэба заплаціць адзін мінімальны заробак. У выніку атрымліваецца трынаццаць тысячаў рублёў. Разумееце, гэта дзяржаўная пошліна, грошы паступаюць у казну, даюць някепскі прыбытак дзяржаве”.\nТак патлумачылі мне ў АВІРы.


29 мая, Віцебск /Кар. БЕЛТА/. Нямецкі інвестар накіруе звыш Br1 млн на стварэнне вытворчасці бетонных вырабаў у Віцебску, паведаміў карэспандэнту БЕЛТА афіцыйны прадстаўнік кампаніі-інвестара Вадзім Шапруноў.\nДля рэалізацыі праекта была набыта былая вытворчая база ліквідаванага камунальнага прадпрыемства ў абласным цэнтры за Br172,2 тыс. па выніках аўкцыёну, арганізаванага камітэтам "Віцебскаблмаёмасць". У склад лота ўвайшлі два збудаванні агульнай плошчай больш за 740 кв.м, у тым ліку крыты бетонна-змешвальны вузел, а таксама права 25-гадовай арэнды зямельнага ўчастка 0,4 га.\nІнвестар з удзелам беларускага партнёра мае намер рэанімаваць пляцоўку і ўстанавіць новую аўтаматызаваную лінію па выпуску тратуарнай пліткі, бардзюраў, элементаў добраўпарадкавання, будаўнічых блокаў і іншай бетоннай прадукцыі. Абсталяванне са Швецыі, аснашчанае кампанентамі нямецкіх кампаній, разлічана на вытворчасць 650 кв.м вырабаў у змену. Спачатку плануецца стварыць да 20 рабочых месцаў. Нямецкі партнёр гатовы навучыць супрацоўнікаў, забяспечыць закупку і мантаж абсталявання, а таксама паставіць спецыялізаваны транспарт.\nПры аператыўным вырашэнні арганізацыйных пытанняў і аднаўленні дзелавой актыўнасці пасля пандэміі новую вытворчасць плануецца запусціць у 2020 годзе. Прадукцыя будзе рэалізоўвацца беларускім спажыўцам і экспартавацца ў бліжэйшыя да Віцебскай вобласці рэгіёны Расіі. "Вытворчасць бетонных вырабаў даволі развітая ў рэгіёне, мы разлічваем заняць долю рынку перш за ўсё за кошт якасці вырабаў, якую забяспечвае высакакласнае абсталяванне", - адзначыў Вадзім Шапруноў. У далейшым ад рыначных пазіцый вытворцы будзе залежаць выбар стратэгіі развіцця кампаніі, пры гэтым нямецкі партнёр гатовы нарошчваць інвестыцыйнае супрацоўніцтва, у тым ліку для пашырэння вытворчых магутнасцей прадукцыі для будаўнічай сферы.\nПаводле даных "Віцебскаблмаёмасці", з пачатку года на аўкцыёнах камітэта рэалізавана 43 аб'екты на агульную суму звыш Br975 тыс., што амаль на 40 працэнтаў перавышае даныя за студзень - май 2019-га як па колькасці нерухомай маёмасці, так і па выручцы ад іх продажу.-0-


Юрый ЖЫГАМОНТ: Наша сіла - у гісторыі | Общество | АиФ Аргументы и факты в Беларуси\nНе так даўно ад Міністэрства культуры ён атрымаў нагрудны знак «За ўклад у развіццё культуры Беларусі». Пра тое, чаму вядучы сышоў з тэатра, адкуль у яго цікавасць да гісторыі і чаму большасць выпускаў здымаюцца ў вёсках, Юрый Жыгамонт распавёў «АіФ».\nБез прыроды - нікуды\nЮрый Жыгамонт нарадзіўся ў вёсцы Дзямідаў Нараўлянскага раёна Гомельскай вобласці. Атрымаў спецыяльнасць кіроўцы вежавых кранаў у прафесійна-тэхнічным вучылішчы. У 1994 годзе скончыў Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут. З 1994 па 2000 год - актор тэатра «Вольная сцэна», з 2001 па 2011 год - актор Тэатра юнага гледача. З 2001 года - вядучы тэлеперадачы «Падарожжы дылетанта» (з 2001 да 2006 года - на БТ, ад 2006-га - на СТВ). Прозвішча Жыгамонт - сапраўднае. Юрый не ведае, ці належыць ён да шляхецкага роду, але кажа, што ў родным Палессі пасля паўстання Касцюшкі хавалася шмат паўстанцаў, ад якіх і мог пачацца ягоны род.\nПа першай адукацыі Юрый Жыгамонт - кіроўца вежавых кранаў. Пасля прафтэхвучылішча ён яшчэ скончыў тэатральны інстытут і потым доўгі час быў акторам Тэатра юнага гледача. У 2001 годзе ў яго з’явілася дадатковая праца - вядучы новай тэлеперадачы «Падарожжы дылетанта» (потым перадача змяніла назву на «Новыя падарожжы дылетанта», а сёння завецца «Прыгоды дылетанта»). І вось ужо два гады гэта яго адзіная праца.\n- Не шкадую, што сышоў з тэатра, - кажа Жыгамонт. - У тэатры мне заўжды нешта замінала. І калі я думаю, чаму там не застаўся, дык прыходжу да высновы, што тэатральны я скончыў для таго, каб заняцца «Падарожжамі дылетанта».\n- Казкі і гісторыі, што я пачуў ад дзеда і бацькоў у дзяцінстве, і сёння часам выкарыстоўваю ў сваіх перадачах.\n- Я наогул раю вяртацца да прыроды, да свайго. Паехаць на вёску на пару дзён, проста пабыць на прыродзе, схадзіць у лес, да рэчкі, на могілкі. Там, на прыродзе, ты напаўняешся неўміручымі жыццёвымі сіламі.\nВядучы ўпэўнены, што нашы продкі-паганцы мелі рацыю, калі адухаўлялі зямлю, ваду, дрэвы ды камяні. І тое, што сёння многія людзі пачынаюць ізноў звяртацца да паганства - аднаўляць закінутыя некалі прошчы, браць адтуль зямлю, - цалкам натуральна.\n- Чым было дрэнна ведаць, што ў рэчцы жыве бог і што ваду гэтую забруджваць - вялікі грэх? Калі б сучасныя людзі верылі ў гэта, ведалі, што могуць быць пакараныя богам вады, яны бы яе не забруджвалі. І не трэба замінаць прыродзе. Мы жывем у сусвеце, які жывы. Трэба жыць у суладдзі з ім, а не быць у ім царом і богам.\nУ тым ліку і з прычыны яго стаўлення да прыроды большасць выпускаў перадачы - пра вёскі, а не гарады.\n- Вёска мне больш падабаецца. Мне там утульна, спакойна так. А горад - там іншае жыццё.\n- Дрэва - гэта тое, што ёсць у нас. Драўлянае дойлідства знікае, і гэтую спадчыну варта захоўваць.\nВялікая ж мара Юрыя Жыгамонта - зрабіць серыю выпускаў пра гарады, мястэчкі і вёскі ўсяго былога Вялікага княства Літоўскага. Здымачная група тэлеперадачы ўжо была ў Смаленску і Беластоку. Але гэтага зусім недастаткова.\n- Узяць толькі Украіну. У былыя часы мы разам змагаліся супраць татар. Луцк - гэта ўвогуле другая сталіца Вялікага княства. Вялікі князь Вітаўт будаваў там замак. А роды Астрожскіх, Вішнявецкіх - яны ўсе былі з Украіны. І там такая цікавая гісторыя для нас, беларусаў! Тое самае і ў Літве.\nСіла - у нас саміх\nІ праз 12 гадоў ад выхаду першых «Падарожжаў дылетанта» аўтарам ёсць пра што здымаць новыя перадачы. Такім чынам яны даказваюць, што ў Беларусі досыць помнікаў, і за кожным з іх - неверагодная гісторыя.\n- Беларускай гісторыі хапіла ўсім нашым суседзям: і Літве, і Польшчы, і Расіі. І нам яшчэ засталося. Шкада, што тэма гісторыі Беларусі мала актуалізуецца. Людзі не цікавяцца і таму і кажуць, што ў Беларусі няма чаго глядзець. Мірскі замак, Нясвіжскі палац, Белая Вежа - гэта ўсё, пра што вядома. А насамрэч у нас яшчэ валам розных палацаў, касцёлаў ды цэркваў, вартых увагі.\nТым часам мясцовыя жыхары з усёй Беларусі нярэдка запрашаюць здымачную групу наведаць сваё мястэчка ці вёску ды зрабіць перадачу. У іншых вёсках - наадварот: людзі пачынаюць цікавіцца гісторыяй свайго паселішча пасля таго, як пабачаць выпуск перадачы па тэлебачанні.\n- Прыемна, калі пасля перадачы мясцовыя жыхары зацікавіліся гісторыяй сваёй вёскі. Недзе ў мясцовай школе, мне распавядалі, нават стварылі музей пасля выхада праграмы. Людзі зацікавіліся гісторыяй і сталі збіраць інфармацыю пра свае палацы, капліцы ды касцёлы.\n- Так і беларусы. Калі б мы ведалі свае карані, мы былі б іншымі людзьмі: пачалі б горы пераварочваць. Я думаю, у будучым гэта настане. Калі беларусы вернуцца да сваіх каранёў, да сваёй гісторыі - яны будуць чэрпаць сілу з гэтага. І тады ў нас будзе самая моцная краіна свету. Моц - яна ў нас саміх.\nНа гербе вёскі Парычы Светлагорскага раёна выяўлены леў з высунутым языком (яго вёска атрымала ў спадчыну ад горада Казіміра, які быў на месцы вёскі раней). Па сцвярджэнні гісторыкаў, падобная выява льва на гербе - вельмі рэдкая з’ява. Вядома, што такую ж выяву герба мае толькі Швецыя.