Лідэр турызму дапаможа аднавіць Паўночны Квінсленд\nГалоўная » Артыкулы апошніх навін » Людзі » Лідэр турызму дапаможа аднавіць Паўночны Квінсленд\nАпошнія навіны Аўстраліі • Апошнія міжнародныя навіны • Галоўныя навіны падарожжаў • Дзелавыя падарожжы • індустрыя гасціннасці • навіны • Людзі • Адказны • турызм • Абнаўленне прызначэння падарожжа • Розныя навіны\nКен Чапман абраны старшынёй турыстычнага паўночнага Квінсленда\nКіраўніком індустрыі турызму быў абраны Кен Чапман Турызм Трапічны Паўночны Квінсленд на першым пасяджэнні на гэтым тыдні новаабранага савета TTNQ.\nСтаршыня канатнай дарогі Skyrail Rainforest г-н Чапман мае выдатную кар'еру ў турызме як на ўнутраным, так і на міжнародным рынках, з'яўляецца былым дырэктарам праўлення турызму Аўстраліі і буйным інвестарам у галіну.\nЯе прызначылі на трохгадовы тэрмін, каб накіроўваць пункт прызначэння праз выздараўленне ад уздзеяння пандэміі.\n"Рэгіён знаходзіцца на крытычным этапе і можа прэтэндаваць на нашу самую вялікую долю аўстралійскіх унутраных паездак, але ён павінен быць гатовы вярнуцца на нашы ключавыя міжнародныя рынкі па меры аднаўлення глабальных паездак", - сказаў г-н Чапман.\nАд імя Савета г-н Чапман падзякаваў старшыні Вендзі Морыс, якая адышла ад пасады, за яе трохгадовы тэрмін, які вёў TTNQ у вельмі складаныя часы.\n"Тэрмін Уэндзі пачаўся ў 2017 годзе ў надзвычайны перыяд турыстычных інвестыцый у рэгіён, калі галіна чакала моцнага росту", - сказаў ён.\n«Гэта чаканне было хутка пастаўлена на галаву з шэрагам праблем, уключаючы сусветныя паведамленні аб адбельванні на Вялікім Бар'ерным рыфе, мусоннай падзеі ў пачатку 2019 года, страце прамых рэйсаў з Кітая і ўспышцы COVID-19.\n«На працягу ўсяго гэтага Вэндзі заставалася гарачай прыхільніцай галіны, нястомна працуючы над больш дакладным успрыманнем стану здароўя рыфаў і дапамагаючы прамысловасці вырашаць кожную праблему.\n"Мы дзякуем ёй за адданасць і кіраўніцтва і жадаем дабра".\nГенеральны дырэктар аэрапорта Кэрнс Норыс Картэр вітаў аб'яву і прыняў намінацыю, каб захаваць сваю ролю намесніка старшыні савета дырэктараў, які можа пахваліцца шырокім наборам навыкаў з усёй галіны.\nДырэктар Паўночнай зоны Кэрнса Тара Бенэт, турыстычны порт Дуглас і галоўны выканаўчы дырэктар Daintree\nДырэктар паўднёвай зоны Кэрнса Джанет Гамільтан, генеральны дырэктар Канвенцыйнага цэнтра Кэрнса\nДырэктар Паўднёвай зоны Марк Эванс, дырэктар па маркетынгу і сувязях з грамадскасцю Парка Паронелы\nДырэктар трапічных плошчаў і аддаленай зоны Пол Фагг, дырэктар па развіцці бізнесу Skybury Coffee\nКрэйг Брэдбэры, галоўны аператыўны дырэктар "Silky Oaks Lodge" ("Baillie Lodges")\nДжэф Гіліс, камерцыйны дырэктар каралавых экспедыцый\nДжоэл Гордан, кіраўнік аддзела калекцый Crystalbrook Кэрнс\nУэйн Рэйнальдс, гатэль генеральнага дырэктара казіно The Reef Hotel\nСэм Фергюсан, генеральны дырэктар па камерцыях - цэнтр размяшчэння, Destination Cairns Marketing


«У калоніі высаджвала васількі»: першае інтэрв'ю Кацярыны Барысевіч на волі ФОТА, ВІДЭА | baj.by\n19.05.2021 Крыніца: NN.BY\n— Белы бэз, якое ўсё зялёнае, — не стрымлівае эмоцый Каця, гледзячы па баках.\nУ гомельскую калонію нашу калегу прывезлі тры дні таму. Гэтай ноччу, кажа Каця, яна ўпершыню выспалася, хоць прачнулася, вядома, рана — вельмі чакала вызвалення.\n— Мяне загадзя папярэдзілі, што сёння раніцай я выйду, таму з 4-5 раніцы я чакала, калі мяне паклічуць — і ўсё, выйду на волю, — бадзёрым голасам распавядае Каця. — Я да гэтага перахварэла, але займалася спортам, гадзіну ў дзень, як належыць, дыхала свежым паветрам.\n— Абняць блізкіх і родных, з'есці маміных сырнікаў і баршчу. А яшчэ больш за ўсё хочацца паехаць у сваю вёску і вырошчваць кветкі. Дарэчы, у калоніі я папрасіла сабе хоць нейкую працу. Мне далі высаджваць календулы і васількі. Атрымала неверагоднае задавальненне.\nНа тры дні Каці выдалі спецыяльную форму — сімпатычную сукенку ў кветачкі, пінжак, касынку і ватоўку, на выпадак, калі будзе холадна.\nПасля вызвалення Каці журналісты адразу адзначылі, што справа на майцы ў дзяўчыны жоўтая нашыўка з яе прозвішчам.\n— Гэта значыць, што ты палітвязень? — спыталі мы.\n— Гэта значыць толькі тое, што я была ў калоніі, — патлумачыла журналістка. — Я яе [жоўтую бірку] сама прышывала.\nПершай Каця патэлефанавала дачкі Дашы і папрасіла ў яе прыгатаваць любімыя сырнікі, а маме замовіла катлеты. На вуліцы моцны дождж, але, кажуць, гэта добрая прыкмета.\nКалі Кацю этапавалі з Жодзіна ў Магілёў, а потым з Магілёва ў Гомель, яе перавозілі ў кайданках. Але пры гэтым супрацоўнікі былі максімальна карэктныя.\nНе магу сказаць, што да мяне было нейкае асаблівае стаўленне, — адказала Каця. — Але ў мяне была карычневая картка, як у чалавека, схільнага да экстрэмізму. Усіх такіх зняволеных перавозяць гэтым чынам. Са мной былі дзве жанчыны, якія асуджаныя за забойства. У іх тэрміны 9-10 гадоў. Яны жартавалі, што ехалі проста, спакойна, а я як экстрэміст (або схільная да экстрэмізму) ехала ў кайданках.


Біблія на працягу аднаго года - Беларуская Біблія 2003 - Можа 16\n2 Самуіла 3:1-39\n1. І была працяглая незлагадзь паміж домам Саўлавым і домам Давідавым. Давід усё больш і больш узмацняўся, а дом Саўлаў усё больш і больш занепадаў.\n2. І нарадзіліся ў Давіда шэсьць сыноў у Хэўроне. Першынец ягоны быў Амон ад Ахінаамы Ізрэеліцянкі,\n3. а другі сын ягоны — Далуя ад Авігеі, былой жонкі Навала, Кармэліцянкі; трэці — Авэсалом, сын Маахі, дачкі Талмая, цара Гесурскага;\n4. чацьвёрты — Аданія, сын Агіты; пяты — Сафатыя, сын Авіталы;\n5. шосты — Етэраам ад Эглы, жонкі Давідавай. Яны нарадзіліся ў Давіда ў Хэўроне.\n6. Калі была незлагадзь паміж домам Саўла і домам Давіда, дык Авэнір падтрымліваў дом Саўла.\n7. У Саўла была наложніца, імем Рыцпа, дачка Айя. І ўвайшоў да яе Авэнір. І сказаў Евастэй Авэніру: навошта ты ўвайшоў да наложніцы бацькі майго?\n8. Авэнір моцна ўгневаўся на словы Евастэя і сказаў: хіба я — сабачая галава? Я супроць Юды зрабіў сёньня ласку дому Саўла, бацькі твайго, братам ягоным і сябрам ягоным, і ня выдаў цябе ў рукі Давіда, а ты спаганяеш сёньня на мне грэх праз жанчыну.\n9. Тое і тое няхай зробіць Бог Авэніру і яшчэ болей зробіць яму! Як прысягаў Гасподзь Давіду, так і зраблю яму:\n10. адбяру царства ў дома Саўлавага і пастаўлю трон Давіда над Ізраілем і над Юдам, ад Дана да Вірсавіі.\n11. І ня мог Евастэй запярэчыць Авэніру, бо баяўся яго.\n12. І паслаў Авэнір ад сябе паслоў да Давіда сказаць: чыя гэта зямля? і яшчэ сказаць: заключы спрымірэнства са мною, і рука мая будзе з табою, каб навярнуць да цябе ўвесь народ Ізраільскі.\n13. І сказаў Давід : добра, я заключу спрымірэнства з табою, толькі прашу цябе аднаго, менавіта — ты ня ўбачыш твару майго, калі не прывядзеш з сабою Мэлхолы, дачкі Саўла, калі прыйдзеш пабачыцца са мною,\n14. І выправіў Давід паслоў да Евастэя, сына Саўлавага, сказаць: аддай жонку маю Мэлхолу, якую я атрымаў за сто краеабразаньняў Філістымскіх.\n15. І паслаў Евастэй і ўзяў у мужа, у Фалтыя, сына Лаішавага.\n16. Пайшоў зь ёю і муж яе і з плачам праводзіў яе да Бахурыма; але Авэнір сказаў яму: ідзі назад. І ён вярнуўся.\n17. І звярнуўся Авэнір да старэйшынаў Ізраільскіх, кажучы: і ўчора і заўчора вы хацелі, каб Давід быў царом над вамі;\n18. цяпер зрабеце гэта, бо Гасподзь сказаў Давіду: рукою раба Майго Давіда Я выратую народ Мой Ізраіля ад рукі Філістымлянаў і ад рукі ўсіх ворагаў ягоных.\n19. Тое самае гаварыў Авэнір і Веньямініцянам. І пайшоў Авэнір у Хэўрон, каб пераказаць Давіду ўсё, чаго хацелі Ізраіль і ўвесь дом Веньямінаў.\n20. І прыйшоў Авэнір да Давіда ў Хэўрон і зь ім дваццаць чалавек, і зрабіў Давід гасьціну Авэніру і людзям, якія былі зь ім.\n21. І сказаў Авэнір Давіду: я ўстану і пайду і зьбяру да гаспадара майго цара ўвесь народ Ізраільскі, і яны ўступяць у запавет з табою, і будзеш цараваць над усімі, як жадае душа твая. І адпусьціў Давід Авэніра, і ён пайшоў зь мірам.\n22. І вось, слугі Давідавы зь Ёавам прыйшлі з паходу і прынесьлі з сабою багата здабычы; але Авэніра ўжо ня было з Давідам у Хэўроне, бо Давід адпусьціў яго, і ён пайшоў зь мірам.\n23. Калі Ёаў і ўсё войска, якое было зь ім, прыйшлі, дык Ёаву расказалі: прыходзіў Авэнір, сын Ніраў, да цара, і той адпусьціў яго, і ён пайшоў зь мірам.\n24. І прыйшоў Ёаў да цара і сказаў: што ты зрабіў? вось, прыходзіў да цябе Авэнір; навошта ты адпусьціў яго, і ён пайшоў?\n25. ты ведаеш Авэніра, сына Ніравага: ён прыходзіў ашукаць цябе, выведаць выхад твой і ўваход твой і разьведаць усё, што ты робіш.\n26. І выйшаў Ёаў ад Давіда і паслаў ганцоў сьледам за Авэнірам; і вярнулі яны яго ад калодзежа Сіра, бязь ведаму Давіда.\n27. Калі Авэнір вярнуўся ў Хэўрон, дык Ёаў узяў яго ў браму, быццам дзеля таго, каб пагутарыць зь ім таемна, і там ударыў яго ў жывот. І памёр Авэнір за кроў Асаіла, брата Ёава.\n28. І дачуўся пасьля Давід і сказаў: невінаваты я і царства маё вавек перад Госпадам за кроў Авэніра, сына Ніравага;\n29. няхай упадзе яна на галаву Ёава і на ўвесь дом бацькі ягонага; хай ніколі не застаецца дом Ёава бязь семяцечнага, альбо пракажонага, альбо абапертага на кій, альбо мечам забітага, альбо таго, каму патрэбен хлеб.\n30. А Ёаў і брат ягоны Авэса забілі Авэніра за тое, што ён забіў брата іхняга Асаіла ў бітве каля Гаваона.\n31. І сказаў Давід Ёаву і ўсім людзям, якія былі зь ім: падзярэце вопратку вашую і апранецеся ў вярэты і плачце над Авэнірам. І цар Давід ішоў за труною ягонай.\n32. Калі хавалі Авэніра ў Хэўроне, дык цар гучна плакаў над труною Авэніра; плакаў і ўвесь народ.\n33. І аплакаў цар Авэніра, кажучы: ці сьмерцю подлага паміраў Авэнір?\n34. рукі твае ня былі зьвязаныя, і ногі твае не ў кайданах, і ты загінуў, як гінуць ад разбойнікаў. І ўвесь народ пачаў яшчэ болей плакаць над ім.\n35. І прыйшоў увесь народ прапанаваць Давіду хлеба, калі яшчэ быў дзень; але Давід прысягнуў, кажучы: тое і тое хацеў зрабіць са мною Бог і яшчэ болей зробіць, калі я да захаду сонца скаштую хлеба альбо чаго-небудзь.\n36. І ўвесь народ даведаўся пра гэта, і спадабалася яму гэта, як і ўсё, што зрабіў цар, падабалася ўсяму народу.\n37. І даведаўся ўвесь народ і ўвесь Ізраіль у той дзень, што не ад цара было забойства Авэніра, сына Ніравага.\n38. І сказаў цар слугам сваім: ці ведаеце вы, што правадыр і вялікі муж загінуў у гэты дзень у Ізраіле?\n39. я цяпер яшчэ слабы, хоць і памазаны на царства, і гэтыя людзі, сыны Саруі, мацнейшыя за мяне; хай жа дасьць Гасподзь таму, хто робіць ліхое па злосьці ягонай!\n2 Самуіла 4:1-12\n1. І пачуў Евастэй, сын Саўлаў, што памёр Авэнір у Хэўроне, і апусьціліся рукі ў яго, і ўвесь Ізраіль сумеўся.\n2. У Евастэя, сына Саўлавага, было два правадыры войска: імя аднаго — Баана і імя другога — Рыхаў, сыны Рэмона Бээрацяніна, з наступнікаў Веньямінавых, бо і Бээрот належаў да Веньяміна.\n3. І ўцяклі Бээрацяне у Гітаім і засталіся там прыхаднямі да сёньня.\n4. У Ёнатана, сына Саўлавага, быў сын кульгавы. Пяць гадоў было яму, калі прыйшла вестка пра Саўла і Ёнатана з Ізрэеля, і нянька, узяўшы яго, пабегла. І калі яна сьпешна бегла, дык ён упаў і стаўся кульгавы. Імя яго Мэмфівастэй.\n5. І пайшлі сыны Рэмона Бээрацяніна, Рыхаў і Баана, і прыйшлі ў самую дзённую сьпёку да дома Евастэя; а ён спаў на пасьцелі аполудні.\n6. Рыхаў і Баана, брат ягоны, увайшлі ў дом, як бы дзеля таго, каб узяць пшаніцы; і ўдарылі яго ў жывот і ўцяклі.\n7. Калі яны ўвайшлі ў дом, Евастэй ляжаў на пасьцелі сваёй; і яны ўдарылі ў яго, і забілі яго, і адсеклі галаву ў яго, і ўзялі галаву ягоную з сабою, і ішлі пустыннаю дарогаю ўсю ноч;\n8. і прынесьлі галаву Евастэя да Давіда ў Хэўрон і сказалі цару: вось галава Евастэя, сына Саўлавага, ворага твайго, які шукаў душы тваёй; сёньня Гасподзь адпомсьціў за гаспадара майго цара Саўлу і нашчадкам ягоным.\n9. І адказваў Давід Рыхаву і Баану, брату ягонаму, сынам Рэмона Бээрацяніна, і сказаў ім: жывы Гасподзь, Які выбавіў душу маю ад усякага смутку!\n10. калі таго, хто прынёс мне вестку, сказаўшы: "вось, памёр Саўл і Ёнатан ", і хто лічыў сябе радасным вестуном, я схапіў і забіў яго ў Сэкелагу, замест таго, каб даць яму ўзнагароду,\n11. дык цяпер, калі нягодныя людзі забілі чалавека невінаватага ў ягоным доме на пасьцелі ягонай, няўжо я не спаганю крыві ягонай ад рукі вашай і ня вынішчу вас зь зямлі?\n12. І загадаў Давід слугам, і забілі іх, і адсеклі ім рукі і ногі, і павесілі іх над сажалкай у Хэўроне. А галаву Евастэя ўзялі і пахавалі ў магіле Авэніра, у Хэўроне.\n5. Яны скінуць яго з вышыні намысьлілі, ашукаю скарысталіся; вуснамі дабраслаўляюць, а ў сэрцы сваім клянуць.\n6. Толькі ў Богу, душа мая, супакойвайся! бо на Яго ўся надзея мая.\n7. Толькі Ён — цьвярдыня мая і ратунак мой, сховы мае: не пахіснуся.\n8. У Богу выратаваньне маё і слава мая; скала сілы маёй і надзея мая ў Богу.\n9. Народзе! на Яго спадзявайся ўвесь час; сэрца маё прад Ім вылівайце: Бог — нам прыстанішча.\n10. Сыны чалавечыя — марнасьць адна; сыны мужоў — ашуканства; калі іх пакласьці на вагі, усе яны разам лягчэйшыя за пустату.\n11. Не спадзявайцеся на рабункі, і не выхваляйцеся крадзяжом; калі багацьце множыцца, ня хілецеся да яго сэрцам.\n12. Аднойчы сказаў Бог, і двойчы я гэта пачуў, што сіла — у Богу,\n13. Прыемныя цару вусны праўдзівыя, а таго, хто гаворыць праўду, ён любіць.\n14. Царскі гнеў — весьнік сьмерці; а мудры чалавек умілажальвае яго.\n15. У ясным позірку цара — жыцьцё, і ўпадабаньне ягонае — як воблака з позьнім дажджом.\n45. Калі прыйшоў Ён у Галілею, дык Галілеяне не прынялі Яго, бачыўшы ўсё, што Ён зрабіў у Ерусаліме ў сьвята, — бо і яны хадзілі на сьвята.


Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада) — Вікіпедыя\nбеларуская палітычная партыя\nБеларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада), скарочана БСДП — беларуская палітычная партыя, якая была ўтворана 2 сакавіка 1991 года. БСДП працягвае традыцыі Беларускай сацыялістычнай Грамады (1902—1918) і Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (1918—1924).\nБеларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада), скарочана БСДП\nІгар Барысаў (з 2018)\n2 сакавіка 1991, зменена назва 29 чэрвеня 1996, зноўку зарэгістравана 25 чэрвеня 2005\nМінск, вул. Кульман, 9-607.\nПартыя еўрапейскіх сацыялістаў[d]\nДумаем пра кожнага — працуем разам!\nМесцаў у Палата прадстаўнікоў\nБеларуская сацыял-дэмакратычная партыя на Вікісховішчы\nЛідарам партыі з 2018 года з’яўляецца Ігар Барысаў. Партыя знаходзіцца ў апазіцыі да рэжыму Аляксандра Лукашэнкі.\n2 Партыйная ідэалогія\n4 Кіраўнічыя органы\n4.1 Кіраўніцтва партыі\n4.2 Старшыні БСДП\n6 Міжнародная дзейнасць\n7 Удзел у выбарах\n7.1 Выбары ў мясцовыя Саветы дэпутатаў\n7.2 Парламенцкія выбары\n7.3 Прэзідэнцкія выбары\n8 Ушанаваныя сябры Грамады\n2 сакавіка 1991 года была створаная Беларуская сацыял-дэмакратычная Грамада. Старшынёй партыі быў абраны Міхась Ткачоў. У кіраўніцтва БСДГ увайшлі Алег Трусаў (пасля смерці М. Ткачова ён узначаліў партыю), Анатоль Гурыновіч, Мікалай Статкевіч, Віталь Малашка.\nУ 1995 годзе пры ўдзеле Партыі Народнай Згоды быў створаны Сацыял-дэмакратычны Саюз (СДС). Да аб’яднальнага працэсу падлучылася гурт беспартыйных дзеячаў, у прыватнасці Старшыня Вярхоўнай Рады Беларусі ХII склікання Мечыслаў Грыб.\n29 чэрвеня 1996 года адбыліся пазачарговыя з’езды БСДГ і ПНЗ, якія прынялі рашэнне аб зліцці ў адну Беларускую сацыял-дэмакратычную партыю (Народная Грамада). У той жа дзень мінуў Устаноўчы з’езд БСДП.\nУ БСДП не ўвайшлі праўладна настроеныя члены ПНЗ, а таксама прыхільнікі лібералізму, у тым ліку А. Трусаў, Г. Карпенка, У. Ганчар. У самой жа БСДП (НГ) не спыняліся спрэчкі і ўнутрапартыйная барацьба. У 2001 годзе па гэтых прычынах, а таксама з-за стылю кіравання Н. Статкевіча, партыю пакінула амаль палова яе членаў, у тым ліку М. Грыб, А. Кароль, Л. Лойка, А. Сідарэвіч, М. Чарняўскі.\nУлетку 2004 года пачаўся другі крызіс у партыі, які завяршыўся ў снежні. У студзені 2005 года мінуў IX з’езд БСДП. Яе старшынёй быў абраны Анатоль Ляўковіч. Пачаўся працэс вяртання ў партыю яе ранейшых членаў. 24 чэрвеня 2005 г. БСДП была перарэгістравана як Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада). 24 ліпеня 2005 на X пазачарговым з’ездзе яе новым лідарам абраны Аляксандр Казулін, былы рэктар БДУ і міністр; намеснікам старшыні — А. Ляўковіч. Таксама абраны Цэнтральны Камітэт БСДП (Грамада) у складзе 62 чалавек.\n3 жніўня 2008 года Анатоль Ляўковіч зноў становіцца старшынёй партыі. 10 кастрычніка 2010 старшынёй партыі абраны Анатоль Сідарэвіч, але з’езд не прызнала Міністэрства юстыцый і некаторыя члены партыі. Гэтыя падзеі вынясуць унутрыпартыйны канфлікт на публіку .\n5 чэрвеня 2011 года новым кіраўніком партыі на паўторным XIII з’ездзе была абрана Ірына Вештард, за якую прагаласавала 77 дэлегатаў з 85. 23 жніўня 2011 года Мінюст РБ адмовіўся прызнаваць легітымным чэрвеньскі з’езд БСДП(Г). Адзіная арганізацыя, якая выступіла ў падтрымку партыі, стаў Расійскі сацыял-дэмакратычны саюз моладзі. РСДСМ заявіў аб тым, што лічыць рашэнне Мінюста «палітычна матываваным».\nУ верасні 2011 года Анатоль Ляўковіч, які па-ранейшаму лічыць сябе кіраўніком партыі, разам з шасцю аднапартыйцамі пагадзіўся пачаць перамовы з уладамі без вызвалення і рэабілітацыі палітвязняў. Ірына Вештард, абраная кіраўніком большасцю членаў партыі, паведаміла, што Ляўковіч не абмяркоўваў сваю заяву ў партыі.\n18 сакавіка 2012 года прайшоў з’езд партыі, паколькі папярэдні з’езд не быў прызнаны Міністэрствам юстыцыі, і ў партыі афіцыйна не было ні старшыні, ні кіруючага органа, ні цэнтральнага камітэта партыі, ні цэнтральнай рэвізійнай камісіі.\nБеларуская сацыял-дэмакратычная Грамада (2 сакавіка 1991 года — 29 чэрвеня 1996 года)\nБеларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Народная Грамада) (29 чэрвеня 1996 года — 24 чэрвеня 2005 года)\nБеларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада) (з 24 чэрвеня 2005 года)\nБеларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада) з’яўляецца класічнай сацыял-дэмакратычнай партыяй левага цэнтра. Уваходзіць у міжнароднае аб’яднанне сацыял-дэмакратычных партый Прагрэсіўны Альянс.\nМэтамі БСДП з’яўляюцца:\nсцвярджэнне правоў і свабод чалавека, абарона інтарэсаў і правоў людзей наёмнай працы;\nпабудова салідарнага грамадства на прынцыпах свабоды, роўнасці, сацыяльнай справядлівасці, дэмакратыі і прыярытэту права;\nпабудова незалежнай дэмакратычнай, прававой і сацыяльнай Беларускай дзяржавы — раўнапраўнага суб’екта еўрапейскай і сусветнай супольнасці.\nВыступае за незалежнасць Беларусі, парламенцкую рэспубліку, прававую дзяржаву, уступленне ў Еўрасаюз, шматукладную рыначную экалагічную эканоміку, ваенны нейтралітэт, абарону працоўных і сацыяльных правоў грамадзян, роўнасць паміж мужчынамі і жанчынамі, адраджэнне нацыяльнай самасвядомасці беларускага народа і мовы, экалагічнае абнаўленне і ахову здароўя народа.\nПрынцыпамі БСДП з’яўляюцца Свабода, Справядлівасць (Роўнасць), Салідарнасць.\nПартыйнае пасведчанне БСДП\nПартыйнай сімволікай з’яўляецца нацыянальны бел-чырвона-белы-сцяг з выявай на ім ружы. Ружа з’яўляецца міжнародным сімвалам сацыял-дэмакратыі і выкарыстоўваецца ў розных варыяцыях сацыял-дэмакратычнымі партыямі свету.\nАўтарам праекту бел-чырвона-белага сцяга па праву лічыцца сябра БСГ архітэктар Клаўдзій Дуж-Душэўскі. З 19 верасня 1991 па 14 мая 1995 года быў дзяржаўным сцягам Рэспублікі Беларусь.\nВышэйшым органам з’яўляецца З’езд, які ў адпаведнасці са Статутам партыі склікаецца не радзей чым раз у два гады. З’езд абірае старшыню партыі, намеснікаў старшыні, сябраў Цэнтральнага камітэта і Цэнтральнай рэвізійнай камісіі. У перыяд паміж з’ездамі кіруючым органам партыі з’яўляецца Цэнтральны камітэт, які збіраецца не радзей за 4 разы ў год. Выканаўчым органам партыі з’яўляецца Прэзідыум, у які ўваходзяць старшыня партыі, генеральны сакратар, намеснікі старшыні, скарбнік, старшыні абласных арганізацый, а таксама адказныя за працу ў абласцях. Выканаўчы камітэт збіраецца не радзей чым 1 раз у месяц. Старшыня БСДП мае права абірацца на пасаду не больш за тры тэрміны, па два гады кожны.\nПартыя мае афіцыйна зарэгістраваныя абласныя арганізацыі ў Брэсцкай, Віцебскай, Гродзенскай, Магілёўскай і Мінскай абласцях, а таксама ў г. Мінску. Сябры БСДП пражываюць у 89 раёнах Беларусі.\nУ БСДП дзейнічае рабочая група «Жанчыны БСДП», Моладзь БСДП і аргкамітэт маладзёжнай арганізацыі «Маладыя сацыял-дэмакраты — Маладая Грамада». Пры ЦК БСДП працуюць пастаянныя камісіі.\nСтаршыня партыі — Ігар Барысаў, магістр паліталогіі, рэдактар і журналіст.\nГенеральны сакратар — Мечыслаў Грыб, заслужаны юрыст Рэспублікі Беларусь, былы дэпутат XII i XIII скліканняў, старшыня Вярхоўнага Савета.\nПершы намеснік старшыні — Аляксей Сігаеў, інжынер-будаўнік.\nНамесніца старшыні — Ірына Вештард, настаўніца, інспектар школ, у 1992—2007 гадах была дэпутатам Смаргонскага раённага Савета дэпутатаў.\nНамеснік старшыні— Алег Волчак, юрыст, праваабронца.\nНамесніца старшыні — Ганна Канюс, доктар паліталогіі, настаўніца.\nНамеснік старшыні — Мікалай Мяцельскі, эканаміст, прадпрымальнік.\nМіхась Ткачоў 2 сакавіка 1991 года — 31 кастрычніка 1992 года\nАлег Трусаў 1992 год — 1995 год\nМікалай Статкевіч 1995 год — 19 лютага 2005 года\nАнатоль Ляўковіч 19 лютага 2005 года — 25 чэрвеня 2006 года\nАляксандр Казулін 25 чэрвеня 2006 года — 3 жніўня 2008 года\nАнатоль Ляўковіч 3 жніўня 2008 года — 10 кастрычніка 2010 года\n7 Анатоль Сідарэвіч 10 кастрычніка 2010 — 5 чэрвеня 2011\nІрына Вештард 5 чэрвеня 2011 года — 11 сакавіка 2018 года\nІгар Барысаў 11 сакавіка 2018 года — па дадзены момант\nМітынг на Дзень Волі 25 сакавіка 2017 года ў Брэсце\nБСДП з’яўляецца актыўнай удзельніцай палітычных кампаній па выбарах у дэпутаты мясцовых Саветаў дэпутатаў, Палаты прадстаўнікоў і Прэзідэнты Рэспублікі Беларусь. БСДП разам з іншымі дэмакратычнымі арганізацыямі актыўна ўдзельнічае ў кампаніі назірання за выбарамі «Права выбару».\nУ пачатку 2016 года актывісты Грамады сабралі 10 000 подпісаў за адмену Дэкрэта № 3 «Аб папярэджанні сацыяльнага ўтрыманства», якія перадалі ў адміністрацыю прэзідэнта. Вясной 2017 года актывісты БСДП прымалі актыўны ўдзел у падрыхтоўцы мітынгаў пратэстаў недармаедаў з мэтай адмены прэзідэнцкага Дэкрэта № 3. За ўзел і арганізацыю мітынгаў было затрымана, пакарана штрафамі і асуджана на суткі адміністрацыйнага арышту каля 20 рэгіянальных лідараў і актывістаў партыі.\nПартыя з рэгулярнай перыядычнасцю выступае з палітычнымі заявамі, якія датычацца беларускамоўнага школьніцтва, дзяржаўнага фінансавання палітычных партый, дэмаркацыі беларуска-расійскай мяжы, выніках выбараў, увядзенні падатку на беспрацоўных, вяртанні працоўнага стажу за службу ў войску, знаходжанні ў адпачынку па догляду за дзіцяці ва ўзросце да трох год, догляду за інвалідамі і г.д.\nМітынг на Дзень Волі 25 сакавіка 2018 года ў Мінску\nЛетам 2015 года кіраўніцтва партыі па просьбе партнёрскай арганізацыі POLISARIO[en] звянулася з лістом у МЗС з просьбай прызнасць незалежнасць Заходняй Сахары.\nПасля зваротаў сябраў БСДП у Магілёўскі гарвыканам у абласным цэнтры з’явіліся вуліцы ў гонар Цішкі Гартнага (Зміцера Жылуновіча), Аркадзя Смоліча і братоў Гарэцкіх, а ў Мінску — вуліца Аркадзя Смоліча. У канцы 2016 года тапанімічная камісія пры Магілёўскім гарвыканкаме дала дазвол на ўсталяванне помніка Цішку Гартнаму.\nУ Брэсце актывісты з рэгулярнай перыядычнасцю праводзяць лакальныя інфармацыйныя кампаніі накіраваныя на вырашэнне мясцовых праблем. Найбольш прыкметныя з іх былі «Вернем Мухавец народу!», «Вернем возера Спораў народу» і «За даступнасць адукацыі па месцы жыхарства». У 2013 годзе Брэсцкі гарвыканкам дазволіў мітынг і шэсце на 1 мая, арганізатарам якога выступілі мясцовыя сацыял-дэмакраты. У 2018 годзе стартавала інфармацыйная кампанія «За здароўе!»\nБСДП надае вялікую ўвагу адукацыі сябраў партыі. З гэтай мэтай у 2016 годзе была створана Сацыял-дэмакратычная акадэмія і Школа лідарства БСДП. З рэгулярнасцю ў сталіцы і рэгіёнах праходзяць разнастайныя семінары, круглыя сталы, гурткі, сустрэчы і летнікі. Штогод актывісты БСДП прымаюць удзел у адукацыйных візітах у Швецыі.\nЗ 2011 года выходзіць часопіс рабочай групы «Жанчыны БСДП» «Адлюстраванне».\nУ 2017 годзе ЦК БСДП прыняў новую «Праграму дзеянняў БСДП», якая складаецца са 120 пунктаў.\nЗ 2018 года выходзіць аналітычны часопіс БСДП «Пазіцыя».\nУ 2018 і 2019 гадах стартавала акцыя БСДП «Пагоня поштай», у якой прыняла ўдзел каля 1000 чалавек. Заяўнікі атрымалі ад БСДП бясплатна налепку з гістарычным гербам «Пагоня».\nУ 2018 годзе сябры БСДП пад кіраўніцтвам прафесара Міхаіла Пастухова распрацавалі канцэпцыю судова-прававой рэформы праект канстытуцыйнага закона «Аб судаўладкаванні ў Рэспубліцы Беларусь».\nУ 2018 і 2019 гадах БСДП была адным з заяўнікаў і арганізатараў «Дня Волі» 25 сакавіка ў Мінску. У 2018 годзе актывістамі партыі было сабрана больш за 900 подпісаў за наданне 25 сакавіка (Дню Волі) статуса дзяржаўнага свята.\nУ 2019 годзе БСДП выступіла з ініцыятывай зменаў у Закон Рэспублікі Беларусь «Аб палітычных партыях». Старшыня БСДП Ігар Барысаў быў уключаны ў склад рабочай групы пры Міністэрстве юстыцыі па распрацоўцы новай рэдакцыі закона.\n25 жніўня 2019 года ЦК БСДП зацвердзіў тэкст праекта новай рэдакцыі Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь на базе Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь 1994 года ў якасці партыйнай пазіцыі.\n16 лютага 2020 года на XX з’ездзе старшынёй партыі быў пераабраны Ігар Барысаў, які набраў 51 голас з 63 дэлегатаў. На з’ездзе таксама адбыліся выбары намеснікаў старшыні партыі, членаў ЦК і ЦРК. Першым намеснікам старшыні быў абраны Аляксей Сігаеў, намеснікамі старшыні — Ірына Вештард, Алег Волчак, Ганна Канюс і Мікалай Мяцельскі. Старшынёй ЦРК партыі быў абраны Анатоль Сідарэвіч. Алег Трусаў на з’ездзе прапанаваў ліквідаваць Саюзную дзяржаву і аднавіць мяжу з Расіяй.\nДа 2013 года БСДП рэгулярна прымала ўдзел у працы камітэта Сацыялістычнага інтэрнацыяналу краін СНД, Каўказа і Чарнаморскага рэгіёну.\nПасля выхаду з Сацінтэрна значнай колькасці сацыял-дэмакратычных партый і ўтварэнні новай міжнароднай канфедэрацыі партый і рухаў пад назвай «Прагрэсіўны Альянс» БСДП далучылася да новай прагрэсіўнай плыні, дзе мае статус паўнапраўнага сябра.\nБСДП мае сталыя кантакты з Партыяй Еўрапейскіх сацыялістаў (PES).\nКіраўніцтва БСДП рэгулярна прымае ўдзел у міжнародных сустрэчах, як з кіраўніцтвам братэрскіх сацыял-дэмакратычных партый, так і з чыноўнікамі, дэпутатамі і еўрадэпутатамі, адказнымі за працу і стасункі з Беларуссю.\nАгітацыйны пікет у падтрымку кандыдата ў дэпутаты, сябра ЦК БСДП Алега Трусава, 2016 г.\nУ 2018 годзе ад БСДП у выбарах у мясцовыя Саветы дэпутатаў прымала ўдзел 39 чалавек, якія былі вылучаны ў 54 Саветы дэпутатаў розных узроўняў. Найлепшы вынік мела Ірына Вештард, якая афіцыйна здолела перамагчы на чатырох выбарчых участках.\nБСДП з моманту свайго заснавання ўдзельнічала ва ўсіх парламенцкіх выбарчых кампаніях. У 1995 годзе ў Вярхоўным Савеце XIII cклікання дзейнічала сацыял-дэмакратычная фракцыя, у якую ўваходзілі 18 дэпутатаў.\nУ 2000 годзе ў якасці кандыдатаў у дэпутата ад БСДП (НГ) у выбарах у Палату прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь прымалі ўдзел 9 сябраў партыі.\nУ 2004 годзе БСДП прымала ўдзел у выбарах у складзе перадвыбарчага блока «Пяцёрка плюс», які меў адзіны ўзгоднены спіс кандыдатаў у дэпутаты. Ад БСДП было зарэгістравана 11 кандыдатаў у дэпутаты.\nУ 2008 годзе Цэнтрвыбаркам зарэгістраваў 12 з 13 ініцыятыўных груп кандыдатаў у дэпутаты ад БСДП. У 2008 годзе БСДП прымала ўдзел у парламенцкіх выбарах у складзе Аб’яднаных дэмакратычных сілаў, якія мелі ўзгоднены спіс прэтэндэнтаў у дэпутаты.\nУ 2012 годзе Цэнтрвыбаркам зарэгістраваў 9 ініцыятыўных груп кандыдатаў у дэпутаты ад БСДП.\nУ 2016 годзе у склад акруговых выбарчых камісій вылучыла 14 чалавек, у склад тэрытарыяльных — 3. БСДП партыйным з’ездам вылучыла 34 кандыдаты ў дэпутаты. 29 з іх падалі дакументы на рэгістрацыю ў акруговыя выбарчыя камісіі, з якіх былі зарэгістраваны кандыдатамі ў дэпутаты 27 чалавек. Партыя прымала самастойны ўдзел у выбарах не ўваходзячы ні ў якія перадвыбарчыя блокі і кааліцыі. Афіцыйна за БСДП прагаласавала больш за 66 тысяч чалавек.\nУ 2019 годзе БСДП у склад акруговых выбарчых камісій вылучыла 35 чалавек, у склад тэрытарыяльных — 3. Патрапіла ў акруговыя камісіі 4 чалавекі (па аднаму ў Дуброўна, Мастах, Пінску і Салігорску). Судовыя абскарджанні аб неўключэнні сябраў БСДП у акруговыя і тэрытарыяльныя камісіі ў Брэсце, Мінску і Мінскай вобласці не далі станоўчых вынікаў. Платформа БСДП была надрукавана ў газеце «Народная Воля». Ва ўчастковыя выбарчыя камісіі ў Брэсце і Мінску было вылучана 54 чалавекі. Ніхто з вылучэнцаў не патрапіў у склад участковых выбарчых камісій. БСДП партыйным з’ездам вылучыла 50 кандыдатаў у дэпутаты. 41 з іх падаў дакументы на рэгістрацыю ў акруговыя выбарчыя камісіі, з якіх было зарэгістравана кандыдатамі ў дэпутаты 30 чалавек.\nАгітацыйны пікет у падтрымку Таццяны Караткевіч у Наваполацку\nБСДП двойчы ў гісторыі падтрымлівала партыйным з’ездам кандыдатаў у прэзідэнты.\nУ 1994 годзе партыйным з’ездам быў падтрыманы Станіслаў Шушкевіч, які па выніках першага тура галасавання набраў 10 % галасоў.\nУ 2001 годзе сябры БСДП прымалі актыўны ўдзел у працы выбарчых штабоў Сямёна Домаша, Міхаіла Чыгіра і Уладзіміра Ганчарыка.\nУ 2006 годзе партыйным з’ездам быў падтрымала старшыня БСДП Аляксандр Казуліна, які па афіцыйных выніках галасавання набраў 2,3 % галасоў.\nУ 2010 годзе сябры БСДП працавалі ў выбарчых штабах Міколы Статкевіча, Уладзіміра Някляева, Андрэя Саннікава і Яраслава Раманчука.\nУ 2015 годзе частка рэгіянальных актывістаў БСДП прымала ўдзел у выбарчай кампаніі актывісткі «Гавары праўду» Таццяны Караткевіч. Агулам сацыял-дэмакраты заявілі пра 19 500 сабраных подпісаў у яе падтрымку.\nУ 2020 годзе БСДП удзельнічала ў праймерыз па вылучэнні адзінага кандыдата ў прэзідэнты ад дэмакратычных сіл (АГП, БСДП, ПБНФ, Рух «За Свабоду», аргкамітэт па стварэнні партыі БХД), аднак свайго прадстаўніка для ўдзелу не вылучала. Праз пандэмію каронавіруса праймерыз не атрымалася скончыць у адпаведнасці з планамі, у выніку адзіны прэтэндэнт ад дэмакратычных сіл не быў абраны. У тэрытарыяльныя выбарчыя камісіі БСДП вылучыла 16 сваіх прадстаўнікоў. У склад камісій патрапіў толькі адзін прадстаўнік. У склад участковых выбарчых камісій было накіравана 224 сябры партыі — патрапілі ўсяго 3 чалавекі. 22 ліпеня 2020 года ЦК БСДП рэкамендаваў сябрам і прыхільнікам партыі галасаваць у асноўны дзень галасавання за кандыдата пратэста Святлану Ціханоўскую.\nУшанаваныя сябры ГрамадыПравіць\nШыльда ў гонар Міхася Ткачова ў Мсціславе\nУ Мсціславе і Гродне на будынках, дзе працаваў першы старшыня БСДГ Міхась Ткачоў у яго гонар вісяць мемарыяльныя шыльды.\nУ Магілёве ў гонар сябра БСДП (НГ), заслужанага работніка культуры БССР, акцёра і рэжысёра Валянціна Ермаловіча на д.46 па вуліцы Першамайскай вісіць мемарыяльная шыльда.\nУ Мінску на факультэце міжнародных адносін БДУ ў гонар прафесара і аднаго з тэарэтыкаў БСДП (НГ) Леаніда Лойкі названа аўдыторыя.\nНа адкрыцці кожнага партыйнага з’езду дэлегаты БСДП спяваюць «Інтэрнацыянал» у перакладзе на словы Янкі Купалы.\nУ БСДП прынята звяртацца да партыйцаў выкарыстоўваючы слова «таварыш».\nЛідары і актывісты БСДП традыцыйна наведваюць вайсковыя могілкі ў Мінску 8 мая, дзе ўскладаюць кветкі ў памяць аб загінулых у Другую сусветную вайну.\nПад Канстытуцыяй 1994 года стаіць подпіс тагачаснага старшыня Вярхоўнага Савета і Генеральнага сакратара БСДП Мечыслава Грыба.\nБСДП з’яўляецца адзінай апазіцыйнай афіцыйна зарэгістраванай сацыял-дэмакратычнай партыяй у Беларусі з левацэнтрысцкай ідэалогіяй. БСДГ, якая таксама мае дзяржаўную рэгістрацыю і знаходзіцца ў апазіцыі, нягледзячы на назву з’яўляецца правацэнтрысцкай партыяй.\nУ 2000 годзе старшыня БСДП Ірына Вештард у першым туры выбараў у Палату прадстаўнікоў па Смаргонскай выбарчай акрузе № 61 атрымала 49,8 % галасоў.\nУ 2004 годзе на Гродзенскай-Цэнтральнай выбарчай акрузе № 52, дзе балатаваўся сябра БСДП Валянцін Аскірка, ніхто з двух кандыдатаў у дэпутаты не здолеў набраць больш за 50 % галасоў. Валянцін Аскірка афіцыйна набраў 33,2 %, праўладная кандыдатка Людміла Сяўко — 46,9 %. У выніку была прынятая пастанова ЦВК аб правядзенні паўторных выбараў, у якіх перамогу атрымаў рэктар Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы Сяргей Маскевіч. Гэта была адзіная акруга, дзе выбары не адбыліся з першага тура.\nУ 2010 годзе пасля паразы на XIII з’ездзе БСДП Анатоль Ляўковіч адмовіўся перадаць пячатку спачатку Анатолю Сідарэвічу, а затым Ірыне Вештард. Старая пячатка БСДП дагэтуль знаходзіцца ў яго.\nБеларуская сацыял-дэмакратычная партыя, 1918\n↑ Палітычны дуэль: Ляўковіч vs Маслоўскі(недаступная спасылка)\n↑ Ирина Вештард избрана новым руководителем БСДП (Грамада), Белорусские новости (05.06.2011)\n↑ О ситуации в Белорусской социал-демократической партии (Грамада) Архівавана 20 снежня 2011.\n↑ Белорусский Минюст отказывается признавать результаты июньского съезда БСДП(Г)\n↑ Странная любовь Минюста и Левковича\n↑ РСДСМ: проблемы ў белорусских эсдеков — это новый вызов для социал-демократии, сравнимый с терактом в Норвегии\n↑ Семеро социал-демократов готовы на диалог с Лукашенко\n↑ Ирина Вештард: члены БСДП (Грамада) не обсуждали заявление о переговорах с властями\n↑ Спіс палітычных арганізацый, якія ўваходзяць у Прагрэсіўны Альянс\n↑ Праграма Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Грамады)\n↑ «Маладыя сацыял-дэмакраты — Маладая Грамада» Архівавана 24 студзеня 2022.\n↑ Хартия-97 Заява БСДП (Грамада): «Улада завысіла агульны працэнт яўкі выбаршчыкаў на ўчасткі» https://charter97.org/be/news/2008/10/2/10800/\n↑ Старшынём БСДП (Грамада) пераабраны Ігар Барысаў (нявызн.) . Радыё Рацыя (16 лютага 2020). Праверана 18 лютага 2020.\n↑ БСДП (Грамада): Ліквідаваць Саюзную дзяржаву і аднавіць мяжу з Расеяй (нявызн.) . Радыё Рацыя (17 лютага 2020). Праверана 18 лютага 2020.\nБеларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада) на Вікісховішчы\nЕўразійскі дом — Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада) Архівавана 27 верасня 2007.\nАнатоль Сідарэвіч Капітуляцыя\nАнатоль Сідарэвіч абраны кіраўніком БСДП (Грамада)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Беларуская_сацыял-дэмакратычная_партыя_(Грамада)&oldid=4114149"\nАпошнія змены 5 мая 2022 а 22:59\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 22:59, 5 мая 2022.


Пётра Рудкоўскі: Глядзіце, каму Лукашэнка адчыняе акно\nПётра Рудкоўскі: Глядзіце, каму Лукашэнка адчыняе акно Абмяркоўвайце, спрачайцеся! 41\nДавайце і я пабуду герменеўтам Лукашэнкі. І так, перад намі дэльфійская загадка: «Ненавіджу нацыяналістаў. Але бываюць і нацыяналісты ў добрым сэнсе слова». Дык што гэта значыць?\nТое, што Лукашэнка заявіў у першай частцы выказвання, што «ненавідзіць нацыяналістаў» ніякай канкрэтнай інфармацыі пра яго стаўленне да магчымай беларусізацыі не нясе. Ані пазітыўнай, ані негатыўнай. У Польшчы ледзь не ўсе асноўныя палітыкі дэкларуюць непрыязь на нацыяналізму. У многіх колах заходнееўрапейскіх інтэлектуалаў праявай добрага тону ёсць скрывіцца на згадку аб нацыяналізме. Гэта, так бы мовіць, мода такая. Дык чаму Лукашэнка павінен адставаць ад моды? Бываюць выказванні, якія чыняцца не каб пра нешта паведаміць, а каб, напрыклад, здзейсніць якісь палітычны, культурны або інтэлектуальны рытуал.\nДа другой часткі выказвання я б прыслухаўся больш уважліва: «Але бываюць і нацыяналісты ў добрым сэнсе слова». Выказванні, якія пачынаюцца з «але», зазвычай не фармулюцца дзеля рытуальных мэтаў. Тут можа таіцца нейкая інфармацыя. Якая?\nНайлепш – як раяць прафесійныя герменеўты – звярнуць увагу на больш шырокі кантэкст. На Дзень Рэспублікі Лукашэнка прамаўляў па-беларуску; не так даўно ён жа прызнаў, што ў нечым маюць рацыю тыя, хто крытыкуюць яго за занядбанне беларускай культуры, а віцэ-прэм'ер Тозік заявіў, што «будзе жахліва, калі страцім мову». Ці не здаюцца гэтыя казусы сімтомамі? Вось яшчэ некалькі вартых увагі казусаў.\n1) Прыкладна месяц пасля таго, як Лукашэнка паскардзіўся тэлеканалу «Дождь», што ў Беларусі так і няма нацыянальнай ідэі, «Беларусь сегодня» апублікавала тэкст Ігара Марзалюка «А хто там ідзе» (21 чэрвеня 2014 г.). Тэкст, які шакаваў многіх «на-ўсход-арыентаваных» (гэта было бачна па каментарах). Тэкст фактычна з'яўляецца рэпрадукцыяй ідэй Пазняка з дробнымі праўкамі. Савецкі перыяд там не ганьбіцца (але амаль не ўсхваляецца). Ну і замест акцэнту на каталіцкасць, акцэнт там зроблены на праваслаўе (але ў дужа талерантным ключы). Артыкул апублікаваны па-расейску (хоць Марзалюк зазвычай публікуецца па-беларуску) – бачна, што для рэдакцыі важна было, каб тэкст быў прачытаны як мага большай колькасцю людзей.\n2) Яшчэ адным месяцам пазней прэзідэнцкая «Беларуская думка» публікуе артыкул аднаго з найбольш яскравых беларускіх нацыяналістаў, прафесара Леаніда Лыча («Духоўны дыямент нацыі», № 8, жнівень 2014). Прыкладна 50% тэксту прысвечана клеймаванню русіфікатарскай палітыкі царскіх уладаў.\n3) (Даведаўся гэта з артыкула ў «Взгляде», мяркую, што адпавядае рэчаіснасці) «У праекце бюджэту на будучы год, упершыню за дваццаць гадоў, рэзка павялічаны расходы на беларускамоўную адукацыю і нацыянальную культуру. Час вяшчання тэлеперадач на дзяржаўнай Белтэлерадыёкампаніі на беларускай мове павялічыцца на 25%».\nТакім чынам, сімптомы ўтвараюць цалкам ладны сіндром. Згодзен, што канстатацыі гэтага сіндрому недастаткова, каб сцвердзіць, што «беларусізацыя грядёт». Такі прагноз рабіць яшчэ ранавата. Ёсць шэраг фактараў, якія могуць паўплываць на моўна-культурную палітыку цягам наступнага году. Можа стацца так, што міні-беларусізацыя-2014 ператворыцца праз год у цёплы ўспамін. Аднак я не згодзен з тэзай спадара Карбалевіча, што беларусізацыя пры гэтым рэжыме ў прынцыпе немагчымая.\nНа думку Карбалевіча, беларускае адраджэнне пры гэтым рэжыме немагчымае з шэрагу прычын: нежаданне Лукашэнкі «дражніць Расею», небяспека страціць падтрымку расейскамоўнай большасці і своеасаблівая энергетыка адраджэння, якая можа быць разбуральнай для рэжыму.\nФактар «нежадання дражніць Расею» мае вельмі адноснае значэнне. Гісторыя адносін Лукашэнкі з Крамлём паказвае, што «не дражніць Расею» зусім не належыць да галоўных прыказанняў Лукашэнкавай палітыкі. Не дражніць без патрэбы – так. Але не дражніць любой цаной – ужо не. Зрэшты, Лукашэнка за дваццаць год навучыўся манеўраваць. Не выключана, што прыведзенае на пачатку загадкавае выказванне ёсць выпадкам такога манеўравання. «Я ненавіджу нацыяналістаў» (каб Расея ведала і не «раздражнялася»). «Але не ўсе нацыяналісты кепскія» (каб свае чыноўнікі зналі, што не трэба даслоўна ўспрымаць гэту нянавісць). Аналагічна: «Мы заўсёды з Расеяй. Мы Расею ніколі не пакінем!» Але: «Далучэнне Крыма – парушэнне міжнароднага права (тут мы не з Расеяй)».\nНаколькі істотны сацыялагічны фактар: большасць электарату Лукашэнкі больш любяць рускую мову, а не беларускую? Што ж, гэты фактар, безумоўна, вельмі важны, і я перакананы, што Лукашэнка пяць разоў падумае, перш чым зрабіць чарговы (магчымы) крок у накірунку беларусізацыі. Аднак не варта надзяляць гэты фактар нейкай наканавальніцкай сілай. Не ёсць так, што даміноўныя настроі электарату на 100% прадвызначаюць палітыку Лукашэнкі. Зрэшты, у выпадку правядзення мяккай беларусізацыі, асабліва калі яна будзе абмежавана культурнай сферай, электарат можа нават і не заўважыць, што нешта мяняецца ў грамадстве. Збунтавацца могуць толькі цвёрда ідэйныя пуціністы, але гэта мізэрны адсотак электарату.\nНу, і што тычыцца «самага галоўнага»: «Беларускае адраджэнне кансалідуе і мабілізуе грамадзтва. (…) Замест абывацеляў з’яўляюцца грамадзяне. А Лукашэнку патрэбнае атамізаванае грамадзтва, якое звязваюць у соцыум толькі адны дзяржаўныя інстытуты» (цытата з Карбалевіча). Інакш кажучы, нацыянальнае адраджэнне несумяшчальнае з аўтарытарызмам. Гэты пункт трошкі складана каментаваць, складана з этычна-псіхалагічных прычын. Бо, як дэмакрату-адраджэнцу, мне дужа хацелася б, каб наступілі абодва гэтыя працэсы – і адраджэнне, і дэмакратызацыя. Але тут пытанне стаіць на іншай плашчыні: ці сапраўды аўтарытарызм і нацыянальнае адраджэнне несумяшчальныя?\nТак, магчымы курс на нацыянальнае адраджэнне стварыў бы для рэжыму пэўную рызыку. Але гэта была б рызыка не большая і не меншая, чым якая-кольвечы іншая грамадска значная рэформа, напр. лібералізацыя эканомікі, уступленне ў Балонскі працэс або ўвядзенне ў грамадскі ўжытак Інтэрнэту. Аўтарытарныя рэжымы, як правіла, неахвотна праводзяць рэформы і робяць гэта часцяком як «непазбежнае зло», але нельга сказаць, што рэфарматарства і аўтарытарызм несумяшчальныя. Фактычна ўсе постсавецкія аўтарытарныя рэспублікі – Казахстан, Узбекістан, Азербайджан і інш. – узялі курс на нацыянальнае адраджэнне (больш або менш інтэнсіўнае), але гэта ніяк не перашкодзіла ім застацца аўтарытарнымі.\nДык вось што кажа дэльфійскі вяшчун: не глядзіце, перад кім бацька грукае дзвярыма. Глядзіце, каму ён адчыняе вакно.\n30.11.2014 / 03:29\nЦі сапраўды любыя праявы ўладаў на беларусізацыю трэба падтрымліваць? Я б тут быў асцярожным. Напрошваецца аналогія з працэсам зусім іншага тыпу і калібру, але трошкі павучальная - хрушчоўская дэсталінізацыя. Дэсталінізацыя - сама па сабе харошая рэч, але дэсталінізацыя ва ўмовах рабскай культуры ператварылася ў нездаровае паляванне на вядзьмарак і стала прэтэкстам для асабістых разборак. Таму і з "любымі праявамі беларусізацыі" трэба захаваць цвярозасць і чуйнасць.\nПоўнасцю згодны з меркаваннямі Пятра Рудкоўскага!\n30.11.2014 / 09:05\nЯ амаль згодна са спадаром Рудкоўскім, АЛЕ... тое самае "але", «якое не фармулюцца дзеля рытуальных мэтаў»... але, калі нацыяналісты прымуць дзеля нацыяналізацыі ўмовы ўладных колаў, ці не афарбуюць яны нацыянальны рух у непрывабныя колеры, якія забрудзяць саму сутнасць руху? Нешта не верыцца ва ўстойлівасць дома, пабудаванага на хісткім падмурку... я за супрацоўніцтва і нават кампрамісы, аднак КАМПРАМІСЫ, а не канфармісцкія крокі накшталт мы вам школкі (не універы!), а вы заплюшчыце вочы на "выбары" і падобнае... Такая непрывабнасць і без "гнілых мемарандумаў" мае свае вынікі... людзі адыходзяць ад палітычных і грамадскіх арганізацый... нехта дзейнічае самастойна (часам паспяхова), нехта "варыцца ва ўласным саку", але ніхто не пажадае мець турэмшчыка толькі таму, што ён белмоўны ці за развіццё нацыянальнай культуры... Нармалёва, калі мова гэта толькі камунікат, на жаль наш трагічны стан падымае яе да мэты... толькі гэта мэта не робіць белмоўнае цемрашальства і хамства больш прываблівым за расейскае, украінскае ці яшчэ якое... Культура - большае поле для аб'яднання і дамоў... культура мае і палітычны складнік і, калі ўлады здольны ісці на саступкі менавіта ў палітычнай сферы, тады можна асэнсоўваць, што Лукашэнка і яго атачэнне сказалі пасля "але"... Статкевіч за кратамі! Акрэсціна не астывае ад палітадсідак. Беларусізацыя за любую цану? Прабачце...


Полацк: вядучы АНТ Міхальчанка ідзе ў кандыдаты\nhttp://spring96.org/be/news/54469 2012 2012-07-17T18:27:00+0300 2012-07-17T18:27:00+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/mihalchanka.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nЯшчэ два пакеты дакументаў на рэгістрацыю ініцыятыўных груп паступілі ў Полацкую акруговую выбарчую камісію.\nАдна з груп вылучае ў якасці кандыдата на выбары палітвязня Мікалая Статкевіча. У яе склад уваходзіць 114 чалавек, сярод іх няма ні аднаго палачаніна. Вылучэнне праходзіць у рамках кампаніі па прыцягненню ўвагі да праблемы палітвязняў у Беларусі.\nКандыдатам у дэпутаты выказаў жаданне стаць і былы палачанін, а цяпер жыхар Менска, вядучы палітычных праграм на АНТ Аляксей Міхальчанка. У склад яго групы ўваходзяць 16 чалавек.\nЗа кансультацыяй ў акруговую камісію з нагоды падачы дакументаў на рэгістрацыю ініцыятыўнай групы звяртаўся таксама жыхар Полацка, вядомы калекцыянер, стваральнік прыватнага музея Леніна Мікалай Панкрат.\nРазгляд дакументаў на рэгістрацыю ініцыятыўных груп павінен прайсці ў чацвер.


Catholic.by - «Сужэнскія сустрэчы»: прынцыпы дыялогу — дар на цяжкія часы\n21.04.2020 16:19 Паводле: КАІ / Пераклад і адаптацыя: Мікола Гракаў / Catholic.by\nАбраз «Сужэнскіх сустрэч». Фота: Rodzinarodzin.pl\nПасланне апублікавала 21 красавіка Каталіцкае інфармацыйнае агенцтва KAI. Прапануем пазнаёміцца з тэкстам паслання ў перакладзе на беларускую мову, што будзе карысна не толькі ўдзельнікам «Сужэнскіх сустрэч», але ўсім, хто хоча скарыстацца магчымасцю паглыбіць сваё духоўнае жыццё.\nІрэна і Ежы Гжыбоўскія. Фота: Іdziemy.pl\nМы ўпэўнены, што такі дыялог, як мы яго пазналі на «Сужэнскіх сустрэчах», — гэта дар Божай Міласэрнасці; адзін са струменяў ласкаў, якія выходзяць з боку Езуса ў бачанні святой Фаўстыны, што адлюстравана на абразе «Сужэнскіх сустрэч». Езу, давяраю Табе, што дыялог, як паказаў вопыт наш і тысяч удзельнікаў розных форм працы, з’яўляецца для нас найлепшым шляхам жыцця. І не толькі ў сужэнстве, але таксама ў грамадскім, палітычным, а перадусім у духоўным жыцці.\nАсабліва цяпер ён з’яўляецца дарам на цяжкія часы.\nЧатыры асноўныя прынцыпы дыялогу: больш слухаць, чым казаць; больш разумець, чым ацэньваць; больш дзяліцца сабой, чым спрачацца; а перадусім — прабачаць, надзвычай проста сфармуляваць, але вельмі цяжка рэалізоўваць у штодзённым жыцці, а таксама ў жыцці грамадскім і палітычным. Тысячы сужэнстваў, якія мы захавалі ад разводу дзякуючы прыняццю гэтых прынцыпаў, шмат законных сясцёр і святароў, якія ўмацавалі сваё пакліканне і паглыбілі сваю сувязь з Богам, вялікая колькасць людзей, якія змянілі свае адносіны з супрацоўнікамі, а настаўнікі — з дзецьмі ў школе, — яскрава пра гэта сведчаць.\nНадзвычай важнаю ўмоваю жыцця, згоднага з прынцыпамі дыялогу, з’яўляецца эмацыйная сталасць, якой нам так часта не хапае на кожны дзень у сужэнствах, у сем’ях, а таксама ў святарскім і законніцкім жыцці, у грамадскім жыцці, а асабліва ў палітычным. Таму мы вельмі клапоцімся і будзем яшчэ больш клапаціцца пра прынцыпы дыялогу і пра эмацыйную сталасць у межах даступных нам магчымасцяў. Бо так выглядае шлях жыцця, згоднага з запаведзямі любові да Бога і бліжняга, а таксама са словамі Езуса «Заставайцеся ў Маёй любові» (пар. Ян 15, 9), якія з’яўляюцца подпісам да абраза «Сужэнскіх сустрэч».\nЦяпер мы пераходзім ад працы «ў рэальнасці» да віртуальнай працы, анлайн. Але здаецца, што ў духоўным жыцці, асабліва ў разуменні Святога Пісання, адбываецца адваротнае. Шмат словаў, шмат пасланняў, якія Пан Бог пакінуў нам у Святым Пісанні і якія здаваліся крыху тэарэтычнымі, дзесьці ў віртуальнай прасторы, цяпер набываюць нябачаную рэальнасць. Возьмем, напрыклад, нядзельнае чытанне з Паслання святога Пятра: «Гэтаму радуйцеся, нават калі цяпер і давядзецца трохі пасумаваць падчас розных выпрабаванняў, каб правераная вашая вера аказалася нашмат каштоўнейшай за тленнае золата, якое выпрабоўваюць агнём, на славу і хвалу, і пашану падчас аб’яўлення Езуса Хрыста» (1 П 1, 6–7).\nТакі дыялог, як мы яго ўспрынялі на «Сужэнскіх сустрэчах», з’яўляецца шляхам да святасці кожнага чалавека. Прынцыпы дыялогу былі намі сфармуляваныя, але ў многіх людзей дзейнічалі заўсёды. Святая Фаўстына слухала, што казаў ёй Езус, і значна менш казала сама, доказ чаго мы знаходзім у яе «Дзённіку». Яна старалася зразумець тое, што кажа ёй Езус, хоць гэта па-рознаму ў яе атрымлівалася, але не ацэньвала таго, чаго не разумела, не мела прэтэнзій і папрокаў да Езуса. Яна дзялілася з Ім сабою, але не спрачалася. Яна была паслухмяная Езусу. Старалася рэалізаваць тое, чаго Ён ад яе чакаў і пра што яе прасіў.\nЕзус да кожнага з нас звяртаецца вельмі індывідуальна, але ў малітвах нам варта ўслухоўвацца ў Яго голас, разумець Яго, дзяліцца з Ім і адказваць на заклікі, а на «Сужэнскіх сустрэчах» — прымаць асаблівыя заданні, якіх Ён ад нас у цяперашні цяжкі час чакае.\nМногія людзі кажуць, што цяпер у іх з’явілася больш часу на малітву. Дыялог — гэта шлях сустрэчы з Богам, але наступствам гэтага дыялогу становяцца рашэнні, прынятыя ў любові; адказ на тое, што Бог нам кажа і чаго ад нас жадае, да чаго нас заклікае. Сітуацыя эпідэміі працягваецца ўжо больш за месяц. Варта задаць сабе пытанне: ці мы з любоўю прынялі новую сітуацыю?\nСёння ў Касцёле шмат гавораць пра тое, што сітуацыя эпідэміі дае шанц на ўнутраную перамену. Так, гэта сапраўды шанц, але ім трэба скарыстацца; патрэбна затрымацца, патрэбны ўнутраны дыялог з сабою, з Панам Богам, у сужэнстве, у сям’і, у святарстве і ў манаскім жыцці, з іншымі людзьмі. Як падказвае вопыт, прынцыпы дыялогу з’яўляюцца ўказальнікамі на гэтым шляху. Але ў кожны з іх трэба глыбей удумацца, разгледзець у кантэксце свайго жыцця, у тым ліку асаблівым чынам пазнаць харызму і місію «Сужэнскіх сустрэч» у актуальных умовах.\nЗрэшты, гэта датычыцца ўсіх рухаў і супольнасцяў, усяго Касцёла, усяго сямейнага і грамадскага жыцця.\nАбноўлена 22.04.2020 10:06


Вудзі Ален нарадзіўся ў 1935 годзе ў Нью-Ёрку. У тыя часы словазлучэнне «інтэлектуальная камедыя» было дзіўным і ў большай ступені неўласцівым для эліты. Калі звярнуцца да гісторыі, то мы ўбачым, што ўсе камедыі, якія здымаліся ў той час, былі простыя і зразумелыя кожнаму, па-за залежнасці ад узроўню адукацыі. Для інтэлектуальных асоб здымалі разумнае, але даволі сумнае кіно. І гэта было зразумела, бо жартаваць, разважаючы пра «высокім», было не прынята. Па гэтай прычыне не было ніводнага камедыёграфа. І так працягвалася да таго часу, пакуль не з'явіўся таленавіты, але пры гэтым несамавіты і трохі нязграбны Вудзі Ален.\nДзяцінства Вудзі Алена\nВырас Вудзі Ален ў габрэйскай сям'і. Яго бацька працаваў афіцыянтам і гравировщиком ювелірных упрыгожванняў, а маці - бухгалтарам у кандытарскім краме. У школьныя гады юмористичная натура не асоба выяўляла сябе. Вудзі Ален, а ў той час Ален Сцюарт Конигсберг, захапляўся бейсболам і картачнымі фокусамі. Яго талент праявіцца пазней, але ўжо ў юныя гады ён прыдумаў сабе вядомы псеўданім. Сам ён сцвярджае, што так называў сябе па прычыне пастаянных збіванняў у інтэрнацыянальных летніх лагерах (Woody перакладаецца як драўляны). Але хутчэй за ўсё, псеўданім з'явіўся дзякуючы джазавы саксафаніст і кларнетыстаў Вудзі Херману.\nГледзячы на цяперашняга інтэлектуальнага Вудзі Алена, складана паверыць, што пачынаў ён з твораў гэгов ў стылі братоў Маркс (камедыйны квартэт у ЗША, які спецыялізаваўся на «грубай камедыі» з бойкамі, аплявухамі, падзеннямі, фліртам). Але на пачатку кар'еры асабліва выбіраць не прыходзілася, бо трэба было прабівацца далей і неяк выжываць у гэтым складаным свеце.\nЖыццё ў Нью-Ёрку\nЗараз Галівуд любіць Вудзі Алена, даруючы яму пастаяннае з'едлівасць, нястомна номинируя на «Оскары». Але да ўсеагульнага прызнання Вудзі Ален ішоў досыць доўга. Пераехаўшы ў Нью-Ёрк дваццацігадовым маладым юнаком з 16-гадовай жонкай, ён не меў ні грошай, ні сувязяў, ні адукацыі. Бацькі не адобрылі такі крок і рашуча адмовіліся дапамагаць маладой сям'і. Так што пачынаць прыйшлося не са здымак фільма, а з стварэння жартаў для папулярных у той час комікаў - Боба Хоўпа і Бадзі Хэккета.\nЎпартая праца дапамог дамагчыся павышэння, і ў 1957 году Вудзі Ален стаў рэдактарам тэлешоў. Цяпер ён не толькі складаў тэксты, але і выступаў у якасці акцёра. Першы поспех прыйшоў да яго на выступах у дарагіх рэстаранах. Дасціпныя і з'едлівыя жарты мізэрнага на выгляд маладога хлопца прыйшліся па душы публіцы. Трымаўся ён так, нібы патрапіў на сцэну выпадкова, а ўсе яго рэплікі былі экспромтам. Неспрактыкаваныя гледачы не здагадваліся, што ўсе выступленні адпрацаваны да дробязяў. У рэальным жыцці Ален ніколі не адрозніваўся нерашучасцю. Наадварот, ён валодае цвёрдым, і нават дэспатычным характарам. Можна ўявіць сабе, як была расчараваная жонка Вудзі Алена, які патрабаваў ад яе стэрыльнай чысціні ў доме, пэўнага меню. Да ўсяго гэтага ёй пастаянна даводзілася выслухоўваць яхідныя каментары, якія тычацца ўсяго, што яна рабіла. Вынік быў відавочны - у канцы 60-х гадоў Харлін падала на развод, патрабуючы матэрыяльную кампенсацыю за пастаянныя высмейвання.\nДа гэтага часу ў кінематографе ўжо многія ведалі, хто такі Вудзі Ален. Фільмаграфія налічвала некалькі фільмаў, у якіх ён удзельнічаў у якасці сцэнарыста або акцёра. Гаворка ідзе пра такія карцінах, як «Казіно" Роял "», «Хапай грошы і бяжы». Усё гэта пародыі знакамітых фільмаў пра рабаўніках банкаў. Ален ня спрабаваў знайсці сябе ў іншых жанрах, бо ён заўсёды ведаў, што яго прызначэнне - гэта стварэнне камедыйных і іранічных карцін.\nПік кар'еры - 70-я гады\nНаступнае дзесяцігоддзе для Алена стала перыядам пародый. У гэты час выйшлі такія карціны, як "Каханне і смерць", "Спячы», «Усё, што вы заўсёды хацелі даведацца пра сэкс, але баяліся». Вядома ж, фільмы хутка знайшлі сваю аўдыторыю, і многія з нецярпеннем чакалі новых работ. А знакаміты сцэнарыст ня прымушаў сваіх прыхільнікаў доўга чакаць, у выніку чаго спіс фільмаў Вудзі Алена імкліва папаўняўся. Складалася ўражанне, што ён жыве на здымачнай пляцоўцы і не мае ні асабістым жыцці, ні іншых інтарэсаў.\nАле часу Алену хапала на ўсё: і на здымку, і на гульню на кларнеце, і на пастаянныя высвятлення адносін са сваімі жонкамі, якіх было дастаткова шмат. Пасля сыходу Харлін вольнае месца заняла Паўліна Каэл, вялікая прыхільніца яго творчасці і вядомы на той час крытык кінематографа. Але яе цярпення хапіла ўсяго на некалькі гадоў, пасля чаго яна са скандалам расталася з Вудзі Аленам. Ня ацаніла яна яго таленту, бо ён наўзамен нічога ёй не даваў. Ален ж у сваю чаргу досыць хутка пачаў адносіны з актрысай Луізай Лэссер (фота ніжэй).\nНягледзячы на тое што яна старалася патураць усім яго інтарэсам, ствараць ўтульнасць дома, не выклікаць незадаволенасці і кпінаў, праз некаторы час ён усё роўна сышоў да іншай жанчыны - Даяны Кітан. Не ацаніў ён старанняў Луізы і, больш за тое, не цікавіўся ёю як жанчынай. Цалкам верагодна, што менавіта з Дайану Кітан з'явіліся лепшыя фільмы Вудзі Алена - «Інтэр'еры», «Эні Хол», «Манхэтэн».\nКарціна «Эні Хол» стала не проста пародыяй, а іранічным прайграваннем уласнага жыцця. Менавіта з гэтага фільма ў рэжысёра з'явіўся ўласны стыль, як называюць у Галівудзе - «алленизм». Усе наступныя карціны пазнаваліся па яго «почырку», пры гэтым ні адна з іх не была падобная на іншую. Так ўмеюць не ўсе рэжысёры - ствараць карціны ў сваім стылі, пры гэтым не паўтарацца.\nКінаакадэмія была ўпакорана, бо Ален адразу атрымаў тры прэміі «Оскар», а Кітан атрымала ўзнагароду за галоўную жаночую ролю. Але на цырымоніі рэжысёр не з'явіўся, так як займаўся больш цікавай справай - гульнёй на кларнеце.\nГучны скандал з Міа Фэррой\nРаман з Дайану падоўжыўся восем гадоў, пакуль яна не пайшла да прывабнаму Уорэну Біці. Ален спакойна перанёс растанне і амаль адразу пачаў прыглядаць сабе новую музу, якой стала Міа Фэррой.\nМіа яшчэ да сустрэчы з Аленам зусім расчаравалася ў мужчынах. Ўсе яе папярэднія шлюбы і разводы выклікалі шумнае абмеркаванне ў прэсе, а любы крок тут жа станавіўся вядомы ўсім. Як прызнавалася сама акторка, яна лічыла сустрэчу з Вудзі доказам таго, што мужчынам можна верыць. А як магло быць інакш, калі ён няспынна захапляўся яе індывідуальнасцю, прыгажосцю і талентам. З гэтага моманту з'явіўся новы Вудзі Ален. Фільмаграфія папоўнілася 13 карцінамі, у тым ліку і «Пурпурная ружа Каіра», «Зелиг», «Ханна і яе сёстры». Грамадзянскі шлюб пары доўжыўся 11 гадоў, і Міа нават змірылася са шматлікімі недахопамі Алена.\nТак, яны здымалі розныя кватэры, але досыць недалёка адзін ад аднаго. Ідылія была парушаная, калі Міа прыйшла раней прызначанага часу і сама зайшла ў кватэру. Яна не заспела Алена з палюбоўніцай, як гэта бывае па класіцы жанру. Разглядаючы дакументы на стале, яна знайшла фатаграфіі старэйшай прыёмнай дачкі Сун-І, што была заснята ў непрыстойных позах. Ален і не думаў адмаўляцца, і нават цынічна прапанаваў застацца сябрамі і працягнуць супрацоўніцтва. Але Міа па зразумелых прычынах не жадала ведаць былога каханага. Дагуляўшы ў карціне «Мужыкі і жонкі», яна адмовілася ад ролі ў стужцы «Загадкавае забойства на Манхэтэне».\nАле злосць на былога мужа не згасала так лёгка, з-за чаго Міа падала ў суд на Алена, абвінавачваючы яго ў прыставанне да пяцігадовай дачкі, пасля чаго яна спрабавала пазбавіць яго бацькоўскіх правоў на роднага сына. Усе гэтыя спробы аказаліся няўдалымі. Паступова гнеў аціх, і Міа перастала прадпрымаць спробы нанесці шкоду Алену. Сам жа Вудзі вельмі лёгка выблытацца з гэтай непрыемнай гісторыі. Праз некалькі гадоў ён ажаніўся на Сун-І, завязаўшы годзе псіхааналізу.\nПаводле яго сцвярджэннях, ён знайшоў сваю любоў і зараз не мае патрэбу ў дапамозе. У якасці сцэнарыста і рэжысёра ён усё так жа пладавіты. Нягледзячы на такія скандалы, Галівуд не выкрасліў са свайго спісу імя «Вудзі Ален». Фільмаграфія ўсё гэтак жа папаўнялася, а многія акцёры былі гатовыя зняцца ў яго бясплатна. Сітуацыя не змянілася і сёння. У адрозненне ад многіх рэжысёраў 70-х гадоў, Ален "не выдохся» у творчым плане і не згубіў арыгінальнасць, пачуццё стылю і арыгінальны гумар.\nКамедыі Алена - яго характарыстыка\nЁн ужо немалады, але ўсё гэтак жа займае становішча караля аўтарскага і некамерцыйнага кіно. Для захаду абразом дадзенага жанру з'яўляецца менавіта Вудзі Ален. Лепшыя фільмы, паводле яго слоў, былі зняты пра яго. Пры гэтым многія героі цалкам не падобныя з ім. Але калі праглядзець адну з яго апошніх кінастужак - «Салодкі і гадкі», то ў галоўным герою вы ўбачыце шматлікія рысы, якімі адрозніваецца Вудзі Ален. Фільмаграфія за ўсе гады яго працы налічвае больш за 50 работ. З апошніх можна назваць такія карціны, як «Сіні язмін», «Рымскія прыгоды», «Поўнач у Парыжы», «Ты сустрэнеш таямнічага незнаёмца», «Будзь што будзе», «Вікі Крысціна Барселона».\nУ 1969 году Ален быў прызнаны лепшым камедыёграфаў ў Амерыцы, а папулярнасць была настолькі вялікая, што яго фота з'явілася на вокладцы вядомага часопіса Life.\nУ 1977 годзе карціна «Эні Хол» была ўдастоена чатырох прэмій «Оскар».\nУ 1978 году Алена ўзнагародзілі прэміяй О`Генри за аповед «Выпадак з Кугельмасом».\nУ 1986 году Ален атрымаў узнагароду «Залаты Глобус» за карціну «Пурпурная ружа Каіра».\nАкрамя шматлікіх прэмій былі і іншыя цікавыя ўзнагароды, якія атрымаў Вудзі Ален. Лепшае, што магло стаць доказам яго таленту, было прызнанне адным з лепшых комікаў усіх часоў. Па выніках галасавання ён заняў трэцяе месца пасля Піцера Кука і Джона Клиза.\nАкрамя гэтага, у 2007 годзе ў Калінінградзе быў адкрыты помнік Вудзі Алену. Скульптуру ў выглядзе ачкоў рэжысёра ўсталявалі ў холе аднаго з кінатэатраў.\nАкрамя мноства рэжысёрскіх работ, за гады творчасці Ален прыняў удзел у якасці акцёра ў вялікай колькасці карцін. Так, апошні фільм Вудзі Алена - гэта «Барселона», знятая ў 3Д-фармаце. Выйдзе кіно ў 2014 годзе.\nІншыя фільмы з удзелам Вудзі Алена, знятыя ў новым тысячагоддзі:\n«Па кавалачках», 2000..\n"Дробныя ашуканцы», 2000..\n«Праклён нефрытавага скарпіёна», 2001.\n«Галівудскі фінал» 2002.\n«Сёе-тое яшчэ» 2003.\n«Рымскія прыгоды», 2012.\n"Пад маскай жыгала», 2013.\nМарыя Кажэўнікава: вага, рост, параметры, біяграфія, кар'ера


«Як стаць беларусам. Сто гісторый» — новая кніга Севярына Квяткоўскага. | Дзедзіч - Берасце вачыма моладзі\nЗборнік маналогаў у жанры дакументальна-мастацкай прозы стаўся вынікам праекту, рэалізаванага на сайтах Budzma.org i Tut.by. »Як стаць беларусам. Сто гісторый» — гэта збор аповедаў людзей, якія ў розны час адкрылі адзін з бакоў свайго «я». Праз праз пошук схаванага, праз любоў, праз пратэст, праз логіку і містыку, праз пачуццё справядлівасці і прагу хараства яны прыходзілі да важнасці ўсвядоміць сябе Кімсьці, і ў тым ліку — беларусам. Кніга аб’ядноўвае людзей самых розных узростаў і заняткаў. Ад земляроба да праграміста, ад інжынера да музыканта.\nСярод сотні герояў кнігі шмат знаёмых імёнаў: Сяргей Міхалок, Віталь Гуркоў, Уладзімір Арлоў, Андрэй Кудзіненка, Сяргей Дубавец, Яўген Калмыкоў, Ганна Кісліцына, Андрэй Курэйчык, Жана Літвіна, Сяргей Харэўскі і Валянцін Акудовіч і іншыя. Некаторыя з іх прыйшлі на прэзентацыю і трапілі пад ўвагу прыхільнікаў, раздаўшы аўтографы.\nСевярын Квяткоўскі, медыя-пісьменнік. «Фрашкі да пляшкі» (2007) — суплёт кароткіх іранічных замалёвак жыцця беларускага непадцэнзурнага асяродку. Кніга атрымала прэмію «Залатая літара». «Падарунак для Адэлі» (2012) — навелы, якія збольшага друкаваліся ў газеце «Наша Ніва», а таксама на некаторых літаратурных сайтах. «Як стаць беларусам» (2014): вынік дакументальна-мастацкага праекту.\nПампуйце і чытайце: http://journalby.com/files/kviatkouski-belarusam.pdf\nКрыніца: zapraudu.info, generation.by\nБеларусь кніга Севярын Квяткоўскі


МЗС Армэніі назваў новую ваенную дактрыну Беларусі праблемай для ўсіх краін АДКБ\n16 красавік 2016, 10:47\nНовая ваенная дактрына Беларусі выклікае занепакоенасьць Армэніі як чальца АДКБ. Пра гэта ў размове з журналістамі пасьля паседжаньня ўраду Армэніі заявіў намесьнік міністра замежных спраў Шаварш Качаран, паведамляе агэнцтва NEWS.am.\n«Армэнія адкрыта выказала сваю незадаволенасьць у сувязі з іх [беларускай, — РС] пазыцыяй па карабахскаму пытаньню. У прыватнасьці, я запрасіў амбасадара Беларусі ў МЗС, акрамя таго, кіраўнік зьнешнепалітычнага ведамства правёў гутарку з беларускім калегам, пасьля чаго яны прадставілі зьмякчэлую пазыцыю», — адзначыў Качаран.\nНамесьнік міністра таксама падкрэсьліў, што прыняцьце Беларусьсю новай ваеннай дактрыны зьяўляецца праблемай ня толькі для Армэніі, але і ўсёй АДКБ. Качаран меў на ўвазе, што ваенная дактрына Беларусі — краіны-чальца АДКБ, утрымлівае забарону на ўдзел беларускага войска ва ўзброеных апэрацыях за мяжой.


Канвертаваць Егіпецкіх фунтаў (EGP) і Ірландскія фунты (IEP) : Калькулятар абменнага курсу\nЕгіпецкі фунт (EGP) і Ірландскі фунт (IEP) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nЕгіпецкі фунт (EGP) і Еўра (EUR) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Егіпецкі фунт і Ірландскі фунт пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 22 лістапад 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Егіпецкі фунт. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Ірландскі фунт валюты па змаўчанні. Націсніце на Ірландскія фунты або Егіпецкіх фунтаў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nЕгіпецкі фунт гэта валюта, у Егіпет (Е.Г., EGY). Ірландскі фунт гэта валюта, у Ірландыя (IE, IRL). Сімвал EGP можа быць запісаная E. Егіпецкі фунт дзеліцца на 100 piasters or 1000 milliemes. Абменнага курсу Егіпецкі фунт Апошняе абнаўленне 22 лістапад 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Ірландскі фунт Апошняе абнаўленне 22 лістапад 2020 ад Міжнародны валютны фонд. EGP каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. IEP каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Nest выпускае новы больш танны тэрмастат, тэрмастат Nest E | Androidsis\nNest, кампанія падлучаных смарт-прылад, якая належыць Alphabet, матчынай кампаніі Google, уключыла ў спіс новы тэрмастат значна таннейшы за асноўны прадукт, навучальны тэрмастат Nest.\nНовая прылада, пра якую ходзяць чуткі ўжо некалькі месяцаў, атрымала імя Гняздо Тэрмастат E, і гэта ўжо ў ЗША па цане 169 долараў.\nУ параўнанні з навучальным тэрмастатам Nest, новы тэрмастат Nest E быў прызначаны для змешвання альбо змешвання з фонам сцяны, дзякуючы ўбудаванаму экрану, які лепш чытаецца, калі карыстальнік фізічна падыходзіць да яго, у той час як ён цьмянее, калі мы аддаляемся ад яго. Такім чынам, новая прылада не прыцягвае ўвагі самастойна.\nАднак тэрмастат Nest E падтрымлівае большасць тых жа функцый, што і яго старэйшы, даражэйшы "старэйшы брат". Гэта можа аўтаматычна рэгулюе тэмпературу дома ў залежнасці ад часу дня, і ён таксама можа вызначыць, калі нікога няма дома, каб зрабіць дакладныя налады. Акрамя таго, уладальнікі гэтай новай прылады могуць таксама аддалена кіраваць ёю з дапамогай прыкладання Nest на смартфоне.\nНовы прадукт не адлюстроўвае час сутак і надвор'е на вуліцы, як і яго папярэдняя версія, і ён не сумяшчальны з усімі высакаякаснымі сістэмамі ацяплення і кандыцыянавання, таму пажадана праверыць наяўнасць раней.\nСамая вялікая розніца паміж двума мадэлямі ў тым, што пакуль Навучальны тэрмастат Nest каштуе 249 долараў, новы тэрмастат Nest E - усяго 169 долараў альбо на 80 долараў менш, што можа выклікаць цікавасць у многіх больш патэнцыйных карыстальнікаў, якія хочуць аб'яднаць тэндэнцыю "разумнага дома".\nЗ іншага боку, не будзем забываць, што Nest ужо разаслала запрашэнні ў СМІ для новае прэс-мерапрыемства адбудзецца 20 верасня дзе вы можаце прадставіць разумныя званкі і іншыя прадукты хатняй бяспекі.\nПоўны шлях да артыкула: Androidsis » навіны » Nest выпускае новы больш танны тэрмастат - Nest Thermostat E


Спампаваць 77.2 Kb.\nДата канвертавання 11.01.2018\nПамер 77.2 Kb.\nВыпуск 12 (331) ( 26 сакавіка 2009 г.)\nБеларуская дыктоўка ў Гародні і Мастах\nТыдзень у “Тваім стылі”\nВелікодныя паштоўкі ў Гародні\n“Камень Міндоўга” ад Сяргея Чыгрына\nДні адчыненых дзьвярэй у ЭГУ\nМіжнародны сэмінар па відэа-журналістыцы\nВыпуск 12 (331)\n( 26 сакавіка 2009 г.)\nБеларуская дыктоўка ў Гародні і Мастах 2\nТыдзень у “Тваім стылі” 2\nВелікодныя паштоўкі ў Гародні 2\n“Камень Міндоўга” ад Сяргея Чыгрына 3\nДні адчыненых дзьвярэй у ЭГУ 3\nМіжнародны сэмінар па відэа-журналістыцы 4\nСтажыроўкі ў Чэхіі 4\nШкола абароны правоў чалавека 5\nСпабор дзіцячых малюнкаў 5\nСёлетняя агульнанацыянальная дыктоўка праводзілася пад лозунгам “Будзьма з мовай!” і сабрала больш за 200 гарадзенцаў.\nУ адрозненьні ад мінулага года, калі дыктоўку пісалі ў тры заходы, гэтым разам было вырашана сабраць усіх разам.\n- Дыктоўка праводзіцца выключна з мэтай салідарнасьці з мовай. У параўнаньні з мінулым годам мне здаецца, што прыйшло значна больш людзей. І я ўсьцешана тым, што сёлета пішам дыктоўку супольна, усе адначасова, - падзялілася ўражаньнямі Тацьцяна Канопкіна, старшыня гарадзенскага аддзяленьня Таварыства беларускай школы.\nДыктоўку чытала легендарная тэлевядучая Зінаіда Бандарэнка. У якасьці тэксту быў абраны ўрывак з твора Р. Барадуліна “У хаце на куце жыў Бог”.\n25 сакавіка агульнанацыянальную дыктоўку пісалі жыхары Мастоў.\nМастоўскі раённы выканаўчы камітэт задаволіў заяву сябра Рады грамадзкага аб’яднаньня “Рух “За Свабоду” Алеся Зарэмбюка на правядзеньне дыктоўкі і прызначыў для яе месца: памяшканьне актавай залы Мастоўскага раённага цэнтра выхаваўчай работы.\nНа дыктоўку ў знак салідарнасьці з мовай сабраліся 16 чалавек.\nТэкст “Старая казка Палесься” Юрыя Лабынцава чытала настаўніца вышэйшай катэгорыі Любоў Альшэўская.\nАлесь Зарэмбюк разьлічваў на ўдзел у дыктоўцы школьнікаў, аднак у школах дзецям ісьці на дыктоўку не раілі. Напрыклад, у СШ №3 на гэты час прызначылі кіналекторый, прысутнічаць на якім абавязалі ўсіх, і забаранілі вучням старэйшых клясаў наведваць нават гурткі ў доме пазашкольнай работы, дзе адбывалася дыктоўка.\nЗагадчык раённага аддзела адукацыі Валянцін Стэфановіч, які сам прысутнічаў на дыктоўцы, паведаміў, што загада не пускаць школьнікаў на дыктоўку не даваў.\nНа інтэрнэт-радыё “Твой стыль” зьявіўся чарговы агляд гарадзенскіх падзей “Тыдзень у “Тваім стылі”.\nУ Гародні паказвалі нямецкае эксперыментальнае кіно, у "Зорачцы" пасля рэканструкцыі з'явіліся афіцыянты, а кіно абяцаюць круціць нават уначы. Гарадзенскія студэнткі паказалі калекцыю адзення на рэспубліканскім конкурсе "Млын моды", а ў Гародні прэзентавалі другую частку "Начной чытанкі".\nСлухайце чарговы выпуск "Тыдзень у "Тваім Стылі" тут! (10:31 хв., 3, 61 МБ)\nНаступны выпуск гарадзенскіх навінаў чакайце ў аўторак.\n6 красавіка ў памяшканьні Таварыства беларускай школы адкрыецца выстава Велікодных паштовак.\nНа выставе будуць прадстаўленыя некалькі дзесяткаў віншавальных паштовак 20-30 гадоў мінулага стагоддзя. На працягу апошніх 10 гадоў іх зьбіраў гарадзенскі краязнаўца Сяргей Лушчык.\nУ яго калекцыі - паштовыя карткі з Вільні і Коўна, Кракава і Львова ды іншых гарадоў.\nПаштоўкі Сяргея ўжо выстаўляліся ў Гродне ў снежні - тады ў памяшканні ТБШ працавала выстава Калядных картак.\nВядомы слонімскі журналіст і літаратар выдаў кнігу пра беларусаў Беласточчыны і чакае выхаду зборніка ўласных вершаў "Камень Міндоўга".\nВыданьне, якое складаецца з вершаў пра Радзіму, мову і культуру роднага краю мае ўбачыць сьвет ужо гэтай вясной.\nГэта будзе ўжо другая сёлетняя кніга слонімскага аўтара. У студзені ў Беластоку быў надрукаваны зборнік "З Беластоцкай зямлі", які зьмяшчае 52 нарысы пра выбітных беларусаў, якія паходзяць з Беласточчыны.\nЯк паведаміў “Твайму стылю” сп. Чыгрын, зараз ён працуе адразу над некалькімі новымі літаратурна-краязнаўчымі выданьнямі: кнігай пра вядомага слонімскага мастака Антона Карміцкага (памёр у 1944 г. у 32-х гадовым узросьце), а таксама дасьледаваньнем беларускага руху ў Варшаве ў пачатку ХХ-га стагоддзя.\nВыдавецтва “Літаратура і Мастацтва” прапанавала надрукаваць кнігу “Ад Слоніма да Беластока” у якую ўвайшлі б лепшыя артыкулы Сяргея Чыгрына пра знакамітых беларусаў Беласточчыны і Слонімшчыны (у тым ліку рэпрэсаваных).\nУ планах аўтара таксама апісаньне гісторыі ўніяцкай місіі ў Альберціне ў 20-30 г. мінулага стагоддзя.\nЭўрапейскі гуманітарны ўнівэрсытэт запрашае абітурыентаў і іх бацькоў на Дні адчыненых дзьвярэй.\n25 красавіка і 23 траўня абітурыенты змогуць даведацца ўсё пра навучаньне ў ЭГУ, паразмаўляць з кіраўніцтвам ВНУ і выкладчыкамі.\nДні адчыненых дзьвярэй ладзяцца ў навучальным корпусе ЭГУ па адрасе: Вільня, вул.Валакупю, 5. пачатак сустрэчы ў 14 гадзін.\nДля ўдзелу ў Дне адчыненых дзьвярэй 23 траўня, беларускія абітурыенты, якія ня маюць літоўскай візы, могуць скарыстацца дапамогай ўнівэрсытэта ў яе атрыманьні па-за чаргой у Амбасадзе Літвы. Дзеля гэтага неабходна заявіць пра свой удзел у мерапрыемстве як найраней і прадставіць свае пашпартныя дадзеныя да 3 красавіка.\nБольш падрабязную інфармацыю можна знайсьці на вэб-пляцоўцы ЭГУ па адрасе: http://www.ehu.lt/news/notice/0012278/\nМіжнародны сэмінар па відэа-рэпартажах для рускамоўных падлеткаў ладзіць Дзіцячы фонд ААН у Кіеве.\nСэмінар ладзіцца з 13 да 17 траўня.\nДа ўдзелу запрашаюцца падлеткі з Азэрбайджана, Беларусі, Арменіі, Грузіі, Казахстану, Малдовы, Расіі, Таджыкістану, Туркменістану, Узбекістану, Украіны.\nУдзельнікі сэмінару атрымаюць навыкі здымкі рэпартажаў, мантаваньня відэа-матэрыялаў для таго, каб удзельнічаць у стварэньні міжнароднай моладзевай праграмы.\nПа сканчэньні сэмінару ўдзельнікі працягнуць працаваць у сваіх краінах, вырабляючы да разьмяшчаючы свае сюжэты на Інтэрнэт-партале ЮНІСЭФ.\nМова сэмінару – руская і ангельская.\nУдзельнікі будуць рабіць відэа сюжэты па-руску з ангельскімі субтытрамі.\nЮНІСЭФ пакрывае ўсе выдаткі ўдзельнікаў.\nДля падачы заяўкі кандыдат мае быць ва ўзросьце ад 13 да 19 год, жыць у адной з вышэй пералічаных краінаў і свабодна карыстацца рускай мовай. Досьвед правядзення здымак ёсьць пажаданай, але не абавязковай умовай удзелу. Больш важна, каб было багата цікавых ідэй і гісторый, якімі вы б хацелі падзяліцца з іншымі. Калі кандыдат на ўдзел ёсьць валянтэрам грамадзкай альбо студэнцкай арганізацыі, гэта неабходна адзначыць у лісьце.\nДля ўдзелу неабходна даслаць рэзюмэ на ангельскай альбо рускай мове і кароткі ліст да арганізатараў з якога мусіць быць зразумела, чаму Вы найлепшы кандыдат для ўдзелу ў праекце. Электронны адрас для заявак: cschuepp@unicef.org .\nАдбор удзельнікаў ладзіцца па выніках разгляду заявак.\nСтажыроўкі ў Чэхіі\nАсацыяцыя па міжнародных патыньнях (www.amo.cz) абвяшчае праграму “Стажыроўка імя Паўла Тыгрыда” для моладзі ва ўзросьце 25-35 год, якая займаецца актыўнай грамадзкай дзейнасьцю на Беларусі.\nГалоўная мэта праекта – даць магчымасьць удзельнікам пазнаёміцца з працэсамі трансфармацыі ў Чэхіі, дзейнасьцю дзяржаўнага і недзяржаўнага сэктараў, а таксама магчымасьць стажаў у чэскіх няўрадавых арганізацыях. Акрамя таго, удзельнікі атрымаюць магчымасць знаёмства з чэскімі палітыкамі, дысыдэнтамі, журналістамі, палітолягамі, эканамістамі.\nАрганізатары забяспечваюць усе выдаткі ўдзельнікаў і прадастаўляюць ім стыпендыі\nПрешая частка праграмы ладзіцца з 3 па 29 траўня. Яна разьлічана на 6 чалавек, якія возьмуць удзел у лекцыях, сустрэчах, дыскусыях.\nДругая частка праграмы запланаваная на перыяд з 29 траўня да 28 чэрвеня. Яна разьлічана на 3 удзельнікаў, якія будуць стажыравацца ў чэскіх НГА. Абавязковая ўмова ўдзелу ў гэтай частцы праграмы – веданьне ангельскай мовы.\nЗацікаўленым ва ўдзеле неабходна даслаць арганізатарам ліст на эл.адрас spt@amo.cz і атрымаць анкету для запаўненьня.\nАпошні тэрмін падачы запоўненых анкет – да 15 красавіка.


29 верасень 2021, 15:22\nЗаява кіраўніка Генпракуратуры прагучала на фоне нараканьняў на «аднабаковасьць сувязі» з калегамі ў шэрагу суседніх краінаў.\n«Ёсьць міжнародная прававая база. Яна на сёньня мае юрыдычную сілу. Мы канстатуем: Польшча, Украіна, дзяржавы Балтыі фактычна ігнаруюць узятыя на сябе міжнародныя абавязаньні практычна па ўсіх злачынствах, у тым ліку зьвязаных з карупцыяй. Мы гэтую сытуацыю вывучаем, аналізуем», — цытуе Андрэя Шведа агенцтва БелТА.\nГенпракурор адзначыў, што беларускі бок «на ўмовах узаемнасьці» гэтаксама на неакрэсьлены час прыпыніў супрацу па некаторых матэрыялах, якія паступілі са згаданых краін.\nНеабходна ўнесьці яснасьць, ці патрэбны наогул падобнага роду дамовы, калі яны не выконваюцца, задаўся рытарычным пытаньнем генэральны пракурор Беларусі.\nРаней улады шэрагу краін адмовіліся супрацоўнічаць у распачатай афіцыйным Менскам крымінальнай справе «аб генацыдзе жыхароў Беларусі падчас Вялікай айчыннай вайны».\nСярод іншага улады Беларусі ў чэрвені даслалі запыт у Генэральную пракуратуру Літвы пра дапамогу ў крымінальнай справе аб генацыдзе беларусаў у гады вайны. І цяпер атрымалі адказ.\nБеларускія сьледчыя сьцьвярджалі, што ў 1941–1944 гады ў мэтанакіраваным забойстве людзей бралі ўдзел добраахвотнікі літоўскіх калябарацыйных фармаваньняў.\nЯны прасілі дапытаць пэўных чальцоў карных батальёнаў, у тым ліку экс-прэзыдэнта Літвы Валдаса Адамкуса, якога назвалі даручэнцам «менскага мясьніка» Антанаса Людвіка Імпулявічуса-Імпуленаса.\n1 верасьня стала вядома, што Генэральная пракуратура Літвы адмовіла беларускім уладам у іх просьбе, заявіўшы, што гэта можа нанесьці шкоду сувэрэнiтэту або бясьпецы, правам і законным інтарэсам грамадзян, вынікае з паведамленьня Генпракуратуры Беларусі.\nАпрача таго паводле Шведа, Беларусь не атрымлівала афіцыйных адказаў ад краін Эўразьвязу на патрабаваньне выдаць дэмакратычных лідэраў Сьвятлану Ціханоўскую, Паўла Латушку, Валера Цапкалу.


Міністр папрасю дапамогі... Днямі Саўмін абмяркоўваў пытанне, як краіна падрыхтавалася да ўборачнай кампаніі. У паўднёвых раёнах жніво набірае тэмпы. Вось-вось абмалот збожжавых разгорнецца ў цэнтральнай частцы краіны, на поўначы. Як падрыхтаваліся гаспадаркі да адказнай кампаніі? Аб гэтым вялася гаворка на спецыяльным паседжаньні Саўміна. Болей »\nХацелася б, каб з такой традыцыяй мы хутчэй развіталіся. "Славянскі базар" - фэстываль дарослы, пра яго паўналецце - 18 гадоў ад запачаткавання - гаварылася на адкрыцці сёлетняга міжнароднага свята музыкі і мастацтваў. У яго ўжо назапашана нямала добрых традыцыяў. Але ёсьць і такія, што выклікаюць непаразуменні. Першая, самая крыўдная з іх, тая, што на фэстывалі, з году ў год, наша беларуская мова не толькі не зьяўляецца гаспадыняй, а н... Болей »\nНі слядоў, ні следства. дараюцца сітуацыі, калі ад абурэння проста не знаходзіш слоў. Проста нямееш і лыпаеш вачыма, не здолеючы паверыць, што такое ўвогуле магчыма. Менавіта такая сітуацыя напаткала мяне, калі напярэдадні дзевяцігоддзя з дня знікнення тэлеаператара Дзмітрыя Завадскага Аляксандр Лукашэнка ў інтэрв’ю расійскім журналістам паведаміў “падрабязнасці” гэтай справы. Вось цытата з гэтага інтэрв’ю... Болей »\nКалі ў Беларусі не адбудуцца дэмакратычныя рэформы, Злучаныя Штаты Амерыкі зоймуць цвёрдую пазіцыю. Каардынатар грамадзянскай кампаніі “Еўрапейская Беларусь" Андрэй Саннікаў і прэс-сакратар кампаніі Аляксандр Атрошчанкаў здзейснілі працоўную паездку ў Злучаныя Штаты Амерыкі. Падчас паездак прадстаўнікі “Еўрапейскай Беларусі” правялі “круглы стол” у Дзяржаўным дэпартаменце па сітуацыі ў Беларусі, сустрэліся з намеснікам памочніка Дзяржаў... Болей »\nБеларуска-амерыканскае «пацяпленне». У мінулы аўторак упершыню за 10 гадоў у Беларусь прыехала прадстаўнічая дэлегацыя кангрэсменаў ЗША. На сустрэчу з журналістамі кангрэсмены спазніліся больш чым на гадзіну - затрымалі перамовы з Аляксандрам Лукашэнкам. Апошні таксама спазніўся на сустрэчу з украінскім спікерам, і, па інфармацыі naviny.by, гэтую затрымку растлумачыў так: "Нашы сябры прыляцелі здалёк праз акіян, у іх было да нас шмат пы... Болей »\nГероі адчаю. У сярэднявечнай Японіі ўзнікла традыцыя харакіры, альбо сэпуку, - рытуальнага самазабойства. Каб прыцягнуць увагу ўладаў да нейкай сур’ёзнай праблемы, каб даказаць сваю невінаватасць, самураі ўспорвалі сабе жывот. Лічылася, што лжывы чалавек не зможа пайсці на такую пакуту. Неверагодна, але факт: сёння Беларусь нібы знаходзіцца ў азіяцкім сярэднявеччы. Няма надзеі на справядлівы суд, няма надзеі наогул на справядлівасць. І ... Болей »\nНе здарылася! Шмат спадзяванняў меў афіцыйны Мінск на сесію Парламенцкай асамблеі Савета Еўропы, якая пачала работу ў Страсбургу. Але яны не спраўдзіліся. Статус спецыяльна запрошанага ў ПАСЕ для Беларусі не адноўлены, хаця напярэдадні галасавання па вяртанні Беларусі ў клуб парламентарыяў Савета Еўропы пытанне лічылася амаль вырашаным. Але... Еўрадэпутат Хрыстас Пургурыдэс, які ў свой час займаўся расследаваннем палітычных знікненняў у... Болей »


«Узнікла непаразуменне». Славянафілы збіраліся правесці сваю імпрэзу на фэсце гумару ў Аўцюках\n«Узнікла непаразуменне». Славянафілы збіраліся правесці сваю імпрэзу на фэсце гумару ў Аўцюках\nПалеская Вясна 29.08.2019\n13–14 верасня ў Калінкавіцкім раёне пройдзе традыцыйны фэст народнага гумару «Аўцюкі». Паводле ж «Беларускага славянскага камітэту», у гэты ж час у Аўцюках пройдзе і «Мерапрыемства традыцыйнай культуры славян „Рарог“».\nАдзін з арганізатараў фэсту гумару — Калінкавіцкі райвыканкам. Там кажуць, што ня ведаюць пра правядзенне «фэсту славянскай культуры».\nГрамадскае аб’яднанне «Беларускі славянскі камітэт» узначальвае Сяргей Касцян, былы дэпутат Палаты прадстаўнікоў, прыхільнік «русского мира» і адзінства славян. У 2014 годзе ўлады адмовіліся рэгістраваць «Беларускі славянскі камітэт» як партыю.\nАбяцалі «валхвоў і старцаў», «скамарохаў» і карагоды\nУдзельнікам «Рарога» арганізатары абяцалі трохразовае харчаваньне, транспарт ад Калінкавічаў, гульні, карагоды, конкурсы, «валхвоў і старцаў», «скамарохаў».\nКіраўнік менскай арганізацыі «Беларускага славянскага камітэту» Алег Вярэніч патлумачыў у камэнтары Свабодзе, што «гэта мерапрыемства ў межах фэстывалю гумару».\nАле ў афіцыйнай праграме фэстывалю гумару няма згадак пра мерапрыемства «славянскай культуры».\n«Справа ў тым, што наша мерапрыемства будзе на аграсядзібе ў Аўцюках, а асноўнае, беларускага гумару, — у Калінкавічах. Але мы ў кантакце з арганізатарамі фэсту народнага гумару. Так склалася, што ў нас бракавала часу, каб зрабіць свой асобны фэст. Арганізатарам фэсту гумару наша ідэя аб’яднаць высілкі спадабалася. І нам не давялося дабівацца дазволу на асобнае мерапрыемства. 22 жніўня намі быў атрыманы дазвол на мерапрыемства», — сказаў Алег Вярэніч.\nАграсядзіба ў вёсцы Малыя Аўцюкі\n«З гэтага можа вырасці беларуская нацыянальная ідэя»\nПаводле Алега Вярэніча, асноўная мэта мерапрыемства — «данесці да людзей сакральныя веды нашых продкаў, каб у іх з'явіўся гонар за тое, што мы нашчадкі вялікага народу — славян».\n«Мы лічым, што з гэтага можа вырасці беларуская нацыянальная ідэя, над якой ідзе праца ў нашай дзяржаве, і мы можам паспрыяць гэтай справе», — падкрэсліў рэгіянальны кіраўнік.\n«Няма такога фэсту — „Рарог“, ёсьць толькі „Аўцюкі“»\nНачальнік аддзелу ідэалягічнай работы, культуры і справаў моладзі Калінкавіцкага райвыканкаму Іна Сафронава сказала ў каментары, што «няма такога фэсту — „Рарог“».\n«Мы праводзім толькі фэст народнага гумару „Аўцюкі“. Каб праходзіў нейкі паралельны фэст ці два фэсты — такога ня можа быць, гэта неэтычна. У нас афіцыйнае мерапрыемства, рэспубліканскі фэст, мы маем нарматыўную базу. Калі арганізатары іншага мерапрыемства так катэгарычна кажуць пра свой фэст — хай пакажуць нарматыўныя дакумэнты», — сказала Іна Сафронава.\nПасля гэтай размовы з карэспандэнтам звязаўся Алег Вярэніч, які сказаў, што «мерапрыемства адмяняецца».\n«У нас там непаразуменне пэўнае ўзнікла, звязанае з нагрузкай. Усё адмяняецца, прабачце», — дадаў ён.\nФэст гумару ў Аўцюках праводзіцца з 1995 году з ініцыятывы пісьменніка Уладзімера Ліпскага. Строгай пэрыядычнасці ня мае. Апошні, восьмы фэст праводзіўся ў 2016 годзе.\nФэст праходзіць у вёсках Вялікія і Малыя Аўцюкі і раённым цэнтры Калінкавічы. Арганізатарамі выступаюць Міністэрства культуры, Гомельскі аблвыканкам і Калінкавіцкі райвыканкам. На фэсце спаборнічаюць гумарысты з усёй краіны, а таксама замежныя госьці.


4 сьнежня завяршаецца саміт Усясьветнай Гандлёвай Арганізацыі. Учорашнія вулічныя сцэны ў Сыэтле – крыкі дэманстрантаў і рабаваньні, нацыянальная гвардыя – выглядалі як вяртаньне ў шасьцідзесятыя. Тое, што пратэст быў ня супраць вайны, але супраць мірнай канфэрэнцыі Ўсясьветнай гандлёвай арганізацыі, робіць падзею яшчэ больш сюрэалістычнай, – заўважае газэта "New York Times". Узьніклыя беспарадкі павінны стаць папярэджаньнем для абодвух бакоў – і для ініцыятараў зьмены сыстэмы міжнароднага гандлю, і для тых, хто стараецца сілай не дапусьціць рэалізацыі гэтай ініцыятывы.\nНагадаю, што больш як 450 чалавек былі арыштаваныя ў Сыэтле пасьля шматлікіх сутычак з паліцыяй. Дэманстранты пратэставалі супраць прынцыпау "свабоднага гандлю" – "гандлю бяз мытнага збору", што плянавалася зацьвердзіць 3-га сьнежня на саміце Усясьветнай гандлёвай арганізацыі. Таксама ўдзельнікі дэманстравалі незадаволенасьць работай Усясьветнай гандлёвай арганізацыі ў прыватнасьці. Супраць дэманстрантаў паліцыя ўжыла сьлезацечны газ, а ўлады Сыэтла пайшлі на беспрэцэдэнтныя захады: мэр Пол Шэл абвесьціў незаконнымі ў межах гораду куплянньне, продаж і наяўнасьць адгазьнікаў. Паліцыя атрымала загад арыштоўваць кожнага, хто бяз важкай прычыны апынецца ў забароненай зоне, у якую ўваходзяць некалькі кварталаў, што атачаюць будынак саміта Усясьветнай гандлёвай арганізацыі. Санкцыі актуальныя да 4-га сьнежня – дня завяршэньня саміту.\nЖорсткасьць мэтадаў пратэсту і яго падаўленьне адцягнулі ўвагу ад асноўнага патрабаваньня дэманстрантаў – рэфармаваць Усясьветную гандлёвую арганізацыю, мэтады яе працы, а таксама каштоўнасьці, – піша газэта "New York Times", – і працягвае: "Усясьветная Гандлёвая Арганізацыя надта ізаляваная, яна замала зьвярнула ўвагу на правы працоўных і навакольнае асяродзьдзе. Непразрыстыя мэханізмы дзейнасьці арганізацыі разбураюць давер грамадзкасьці. Магчыма пагадзіцца зь ініцыятывай свабоднага гандлю, аднак варта падтрымаць і прэзыдэнта Клінтана ў тым, што пратэст заслугоўвае разуменьня" – канстатуе аглядальнік газэты "New York Times".\nУсясьветная Гандлёвая Арганізацыя можа даць дазвол на санкцыі супраць краінаў, якія ўводзяць несправядлівыя тарыфы. Арганізацыя можа выкарыстаць іншыя дыскрымінацыйныя меры. Але мэтады, якімі санкцыі рэалізоўваліся цягам пяці гадоў, сфармавалі апінію пра існаваньне вызначальнай палітычнай купкі – міністраў фінансаў ці вялікіх карпарацыяў. Калі адна краіна аспрэчвае гандлёвую практыку іншай краіны, сытуацыя вырашаецца трыма гандлёвымі экспэртамі, чые дэбаты схаваныя ад грамадзкасьці. Што да выкарыстаньня рабочай сілы, дэманстранты выступаюць за тое, каб Усясьветная гандлёвая арганізацыя дазваляла санкцыі супраць краінаў-удзельніц, якія выкарыстоўваюць працу дзяцей ці аплочваюць працу неадпаведна. Краіны, якія разьвіваюцца, наадварот расцэньваюць такія санкцыі як пратэкцыянізм.\n"Wall Street Journal" у зьвязку з тэмай заўважае, што тут ёсьць некалькі іранічных момантаў, не апошні зь якіх – той факт, што свабодны гандаль дазваляе спажыўцам усяго сьвету мець большы выбар тавараў. Той, хто насамрэч цікавіцца "правамі спажыўца" можа быць зацятым прыхільнікам свабоднага гандлю. Але большая іронія ў тым, што свабодны гандаль стварае працоўныя месцы ў разьвітых краінах і тых, якія разьвіваюцца, свабодны гандаль дае магчымасьць эканомікам разьвівацца хутчэй, і вынік ягоны ў тым, што ўмовы працы і стан навакольнага асяродзьдзя – паляпшаюцца.


(Перанакіравана з «Вялікі гадронны паскаральнік»)\nВялікі гадронны калайдэр зьяўляецца самай вялікай штучнай машынай ў сьвеце. Яго структурныя элемэнты знаходзяцца ў тунэлі ў форме круга даўжынёй 26 659 м, на глыбіні ад 50 да 175 мэтраў пад зямлёй.\nПершыя прапановы аб пабудове гадроннага калайдэра зьявіліся ў 1984 годзе і былі афіцыйна ўхваленыя праз 10 гадоў. Яго папярэднікам быў вялікі электрон-пазытронны паскаральнік (LEC), які афіцыйна пачаў працаваць 13 лістапада 1989 году з удзелам кіраўнікоў дзяржаваў і міністраў навукі эўрапейскіх краінаў. Праз 11 гадоў, 2 лістапада 2000 году электронна-пазытронны калайдэр быў зачынены каб вызваліць танэль для пабудовы ВГК. Паскаральнік ВГК пачаў сваю працу 10 верасьня 2008 году. Для кіраваньня пратонных пучкоў выкарыстоўваюцца 1624 звышправадніковых магніты. Апошні з магнітаў быў усталяваны 27 лістапада 2006 году. Магніты працуюць пры тэмпэратуры 1,9К (-271 °C), і для іх ахалоджаньня выкарыстоўваецца вадкі гель. Будаўніцтва лініі ахалоджаньня скончана 19 лістапада 2006 году. 19 верасьня 2008 году адбылося здарэньне з трансфарматарам, які абслугоўваў ахалоджаньне паскаральніка. Праз некалькі дзён адбылася аварыя аднаго з магнітаў і ўцечка гелію. Рамонт працягнуўся больш году, паскаральнік у сярэдзіне лістапада быў наладжаны і ўвечары 23 лістапада сутыкнуліся першыя пратоны.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Вялікі_гадронны_калайдэр&oldid=2039200»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 10 лютага 2019 году ў 16:07.


AMD пачала пастаўкі працэсараў Phenom II X4 945 і 955 BE са стэпінг C3\nГалоўная ➠ Навіны тэхналогій ➠ AMD пачала пастаўкі працэсараў Phenom II X4 945 і 955 BE са стэпінг C3\nКампанія AMD пачала пастаўкі працэсараў Phenom II X4 945 і 955 BE з новым стэпінг C3. Новая версія стэпінгу па ідэі павінна прывесці да некаторага зніжэння паказчыкаў працоўнага вальтажу і энергаспажывання дадзеных CPU.\nАднак іх TDP застаўся на ранейшым узроўні.\nЧыпы AMD Phenom II X4 945 і Phenom II X4 955 Black Edition з новым стэпінг маюць тыя ж паказчыкі TDP, што і іх папярэднікі – 95 і 125 ват адпаведна. У той жа час варта прыняць пад увагу, што AMD ўжо знізіла TDP у папярэдніх рэвізіях некаторых працэсараў Phenom II.\nНіякіх змяненняў цэн на новыя працэсары AMD не чакаецца, і мадэлі Phenom II X4 945 і Phenom II X4 955 Black Edition павінны каштаваць столькі ж, колькі іх версіі з стэпінг C2, то ёсць каля 120 і 130 еўра адпаведна. Цікава, што стэпінг C3 павінен стаць апошняй рэвізіяй чыпаў AMD да таго, як іх вытворчасць пяройдзе на 32 нм тэхналогію. Гэты пераход павінен адбыцца ў 2011 годзе.\nComputex 2009 ASUS дэманструе сістэмную плату P6X58 Premium з падтрымкай SATA III\n8 Гбайт у фармаце ExpressCard для Vista\nНовыя Apple Watch атрымаюць камеру для відыачат\nECS прадставіла пашыраную лінейку матчыных поплаткаў Mini-ITX


Такое не павінна паўтарыцца ніколі (+відэа) — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\nТакое не павінна паўтарыцца ніколі (+відэа)\n29.04.2022 29.04.2022 administrator2445\nВа ўрочышчы Курпяшы, каля помніка зверскі забітым фашыстамі 2800 яўрэям Дзятлаўскага гета, адбыўся мітынг-рэквіем, прысвечаны 80-й гадавіне з дня трагедыі.\nУ памятным месцы сабраліся прадстаўнікі раённай улады, сілавых структур, працоўных калектываў і школ райцэнтра, члены іўдзейскай абшчыны Гродзеншчыны, нашчадкі загінулых.\n– Трагедыя яўрэйскага народа – адна з самых жорсткіх і крывавых старонак вайны, – нагадалі прысутным вядучыя Наталля Маліноўская і Аляксандр Раеўскі. – Яўрэяў знішчалі толькі за тое, хто яны ёсць.\nМітынг-рэквіем адкрыў старшыня Дзятлаўскага раённага Савета дэпутатаў Аляксандр Бараноўскі:\n– Чым далей ад нас падзеі Вялікай Айчыннай вайны, тым больш узнікае жаданне ў некаторых заходніх палітычных дзеячаў перапісаць старонкі яе гісторыі. Усё больш актыўна неанацыяналісты праяўляюць сябе нават у рэспубліках былой постсавецкай прасторы. І менавіта таму кіраўніком дзяржавы пастаўлена задача перад органамі пракуратуры, Следчага камітэта правесці работу па выяўленні новых фактаў генацыду насельніцтва Беларусі. У выніку праведзенай работы, рассакрэчвання архіваў выяўлены новыя факты аб масавым знішчэнні беларусаў і іншых людзей нямецкімі акупантамі і іх памагатымі. Важна захаваць дакладную памяць аб падзеях Вялікай Айчыннай вайны. Дарога да такіх месцаў, як гэта, не зарасце ніколі. Тое, што сёння на мітынг у Курпешскім лесе сабралася так многа людзей, сведчыць аб адзінстве нашага грамадства. Мы абавязаны помніць і не дапусціць паўтарэння таго, што здарылася 80 гадоў назад.\nНавучэнцы гімназіі № 1 горада Дзятлава, на базе якой працуе музей Халакосту, нагадалі прысутным гісторыю Дзятлаўскага гета.\nУшанаваць памяць свайго дзядзькі Пэйсаха Айбіндэра, загінулага ў Дзятлаўскім гета, прыехаў яго пляменнік Міхаіл Айбіндэр. Ён расказаў гісторыю пра тое, як выпадковым чынам знайшоў імя продка ў спісе расстраляных у часы Вялікай Айчыннай вайны.\n– З тае пары Дзятлаўшчына стала для мяне другой радзімай, сюды я прыязджаю са сваімі блізкімі кожны год, каб ушанаваць памяць яўрэяў, загінулых ад рук фашыстаў і іх памочнікаў, – расказаў Міхаіл Якаўлевіч. – Вельмі кранальна, што сёння сюды прыйшло так многа моладзі, якая будзе помніць гэты ўрок гісторыі, перадасць яго нашчадкам.\nРавін Гродзенскай іўдзейскай рэлігійнай абшчыны Іцхак Хофман прыехаў у гэты памятны дзень на Дзятлаўшчыну, каб памаліцца за ўсіх людзей, загінулых тут у гады ваеннага ліхалецця.\nПасля вайны мінскае дабрачыннае грамадскае аб’яднанне “Гілф” выпусціла кнігу “Мы помнім! Свету помніць наказваем…”, а члены яўрэйскай дзятлаўскай абшчыны з ЗША і Ізраіля выдалі кнігу “Дзятлава – наш горад”. Гэта зборнікі сведчанняў былых вязняў гета, якія перажылі жахі вайны і змаглі пазбегнуць смерці, іх аповеды пра тых, хто дапамагаў і хто здраджваў. У гэтых кнігах праўда ўсё: ад першага да апошняга радка. Кожная расказаная гісторыя – гэта трагедыя не толькі яўрэйскага насельніцтва, але і ўсяго шматпакутнага народа Беларусі.\nУдзельнікі мерапрыемства ўшанавалі памяць загінулых хвілінай маўчання, усклалі да помніка каменьчыкі, кветкі і вянкі, пакінулі тут лампадкі як знак смутку і памяці.\nСпасибо за встречи с прошлым!