Як ідуць справы з таніроўкай у Беларусі і суседніх краінах? - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 11 лiпеня 2020, Субота, 13:18\nЯк ідуць справы з таніроўкай у Беларусі і суседніх краінах?\nУ пэўны перыяд з цёмнымі шыбамі ў нашай краіне змагаліся самым жорсткім чынам.\nЯк вядома, Беларусь і Расея ў плане заканадаўчых ініцыятыў - гэта як «мы з Тамарай ходзім парай». Раз-пораз нашы ўлады пераймаюць адна ў адной ідэі, нагледзеўшыся на суседні досвед. Адна з апошніх гісторый - таніроўка, якая набіла аскому, піша abw.by.\nУлетку 2019 года ў Дзярждуму РФ унеслі законапраект, згодна з якім у суседняй краіне аўтаўладальнікаў больш не будуць штрафаваць за таніраваныя шыбы. Ініцыятары закона матывуюць гэта тым, што ад таніроўкі шыбы карысць ёсць, а шкоды нібыта няма.\nУ беларускіх уладаў пазіцыя па-ранейшаму катэгарычная: таніраваць шыбы плёнкай строга забаронена.\nПДР, пералік няспраўнасцей:\n37. На шыбах і (або) у аконных праёмах транспартнага сродку ўсталяваныя не прадугледжаныя яго канструкцыяй дадатковыя прадметы або нанесеныя пакрыцці, у тым ліку плёначныя.\nПад строгай забаронай\nУ пэўны перыяд з цёмнымі шыбамі ў нашай краіне змагаліся самым жорсткім чынам. Яшчэ 10 гадоў таму пад забаронай была нават завадская таніроўка.\nЗ 1 красавіка 2006 года да 17 снежня 2009-га ў Беларусі была забароненая эксплуатацыя аўто з таніраванымі шыбамі, у тым ліку і заводскімі. Выключэнне - аўто, зарэгістраваныя ў краіне да 1 красавіка 2006 года. Тады для прадаўцоў машын з Еўропы і ЗША наяўнасць завадской таніроўкі станавілася галаўным болем. Каб паставіць аўтамабіль на ўлік, неабходна было замяніць таніраваныя шыбы празрыстымі.\nСітуацыя напружвала аўтааматараў. Улетку 2009 года было сабрана амаль дзевяць тысяч подпісаў за скасаванне забароны.\nПраз некалькі дзён пасля падачы калектыўнага звароту з заявай выступіў тагачасны кіраўнік МУС Анатоль Куляшоў: «Я за абсалютную празрыстасць. Бяспека - перш за ўсё».\nАднак не менш амаль праз паўгода таніроўку дазволілі, але толькі завадскую.\nМагчыма, да 17 снежня 2009 года Беларусь была адзінай краінай у свеце, дзе цёмныя завадскія шыбы былі па-за законам. Хоць з упэўненасцю 100% сцвярджаць не бярэмся як мінімум таму, што ў свеце ёсць яшчэ Паўночная Карэя. Але тое , што ва ўсіх суседніх краінах плёначная таніроўка дазволеная, - факт.\nУ РФ і цяпер дазволена таніраваць шыбы, агавораная толькі ступень святлопрапускання лабавой і бакавых (не менш 70%). На плёнку забароны няма, хоць практыка паказвае, што плёнка выканаць гэтыя абмежаванні не ў стане. Затое заднюю паўсферу аўтамабіля можна «закласці» нават руберойдам.\nУ новым законапраекце прапануюць прыбраць не тое, каб само абмежаванне, а штраф за яго парушэнне.\nАўтары законапраекта тлумачаць сваю ініцыятыву тым, што таніраванне аўтамабільных шыбаў - міжнародная практыка, закліканая павысіць не толькі камфорт, але і бяспеку пасажыраў.\nТаніраванне задняй паўсферы дазволенае ў ЕЗ і Украіне. Праўда, напрыклад, у Польшчы забароненая «люстраная» таніроўка.\nВа Украіне існуюць наступныя нормы:\nдля лабавой шыбы дазволеная паласа ўверсе з прапускной здольнасцю, не меншай за 75%;\nбакавыя шыбы - поўная таніроўка з прапускной здольнасцю, не меншай за 70%;\nдля задніх шыбаў абмежаванні не прадугледжаныя.\nСтандартам забароненае выкарыстанне люстраной таніроўкі для ўсіх тыпаў транспартных сродкаў.\nЦікава, што праводзіць замеры святлапрапускальнасці ў суседняй краіне можна толькі пры выкананні шэрагу ўмоў:\nтэмпература +20°С (магчымыя адхіленні ў абодва бакі не большыя за 5°С);\nвільготнасць паветра 40-80%;\nатмасферны ціск 80-106 кПа.\nЖалюзі можна, плёнку - не\nАле вернемся ў Беларусь. Без малога 10 гадоў у нас дазволеныя толькі завадское танаванне шыбыаў і ўсталяваныя заводам-вытворцам шторкі.\nнанесеных на верхнюю частку ветравой шыбы транспартнага сродку плёнак, пакрыццяў або напыленне шырынёй, не большай за 140 мм, шторак на вокнах аўтобуса, жалюзі або шторак на задняй шыбе легкавога аўтамабіля пры наяўнасці ў іх з абодвух бакоў вонкавых люстэркаў задняга выгляду;\nтранспартных сродкаў, якія выкарыстоўваюцца для транспартнага абслугоўвання, суправаджэння і гарантавання бяспекі службовых асоб, якія падлягаюць дзяржаўнай ахове ў адпаведнасці з заканадаўчымі актамі.\nАтрымліваецца, што менавіта плёнку наносіць нельга, нават на заднюю шыбу, хоць шторку ўсталяваць усё ж можна, нават паставіць жалюзі. Чым выкліканая такая нелюбоў да плёнкі, не зразумела.\nПры гэтым машыны з танаванымі шыбамі, і шторкамі на нашых дарогах усё ж сустракаюцца. Пацвярджаюць гэта і вынікі нашага апытання.\nУ 10% рэспандэнтаў на шыбе аўто ёсць плёначная таніроўка. Самастойна ўсталяваныя шторкі - амаль у 24% апытаных. Завадская таніроўка - у кожным пятым аўто. У 37% на шыбе няма ні шторок, ні таніроўкі.\nЯк бачым, попыт на плёначную таніроўку і асабліва шторкі ёсць, нават нягледзячы на забароны.\nПацверджання довадаў няма…\nУ першай палове лета беларусы стваралі петыцыю, у якой прасілі зняць забарону на сонцаахоўныя шторкі ў аўтамабілях хоць бы ў летні перыяд.\nАўтар петыцыі спадзяваўся на тое, што наяўнасць шторак на вокнах зніжае тэмпературу ў салоне, што пазітыўна ўплывае на пасажыраў.\nУ ДАІ тым часам адказалі, што не валодаюць дакладнай інфармацыяй, якая пацвярджае довады аўтара пра ўзаемасувязь паміж устаноўкай шторак і тэмпературай у салоне.\nДарэчы, інфармацыі і статыстыкі аб тым, што таніроўка негатыўна ўплывае на бяспеку дарожнага руху, у ДАІ таксама няма. Але гэта ўжо зусім іншая гісторыя.\nУ размове пра таніроўку і шторкі мы не маглі не спытаць аўтааматараў: ці варта ў нашай краіне памяняць стаўленне да таніроўкі?\nПераважная большасць - 63% - выбрала варыянт: «Дазволіць плёначную таніроўку і шторкі па прыкладу Еўропы».\nНа другім месцы ў папулярнасці варыянт: «Дазволіць таніраваць усе шыбы, акрамя лабавой». Так адказалі 23% апытаных.\n6% рэспандэнтаў прапануюць дазволіць усталёўваць шторкі, пакінуўшы плёначную таніроўку пад забаронай.\nІсным становішчам спраў, задаволеныя толькі 4% удзельнікаў апытання.\nКрыху больш за 1% прытрымліваецца меркавання былога міністра ўнутраных спраў Беларусі Куляшова і выступаюць за поўную забарону ўсякай таніроўкі.\nЯк бачым, попыт на таніроўку і шторкі ў Беларусі захоўваецца, нават нягледзячы на забароны. Якіх-небудзь абгрунтаваных довадаў аб негатыўным уплыве таніроўкі на бяспеку няма. Ва ўсіх без выключэння суседніх краінах плёначная таніроўка і шторкі не забароненыя, але мы, як той казаў, ідзем іншым шляхам.\n5.07 Як зламалася «мадэль» Лукашэнкі 79,313\n9.07 СМІ: У «таракана» пачынаецца істэрыка праз закрытую мяжу з Расеяй 63,216\n7.07 Як працаўнікі «Белшыны» паставілі на месца ідэолага з афіцыйнага прафсаюзу 58,493\n9.07 «Здымайце грошы з картак, забірайце з банкаў і купляйце валюту» 57,139\n7.07 Культпратэст: песня пра АМАПаўцаў 53,455\n8.07 Уладзімір Няпомняшчых: Лёс Лукашэнкі будзе вызначаць трыбунал 45,350\n7.07 Экспэрт: Сыход Лукашэнкі непазбежны 42,623


Абама: Вайна ў Іраку завершаная\n01 верасень 2010, 15:25\nПрэзыдэнт ЗША Барак Абама абвясьціў аб заканчэньні баявой місіі амэрыканскіх войскаў у Іраку. У тэлезвароце з Авальнай залі Абама сказаў, што цяпер, калі "Апэрацыя “Ірацкая свабода" завершаная, народ Іраку "мае пераняць адказнасьць за бясьпеку сваёй краіны".\nЯшчэ летась неўзабаве пасьля інаўгурацыі ён назваў дату яе завяршэньня – 31 жніўня 2010 году. Ужо ў чэрвені амэрыканскія войскі сышлі зь ірацкіх гарадоў, 7 жніўня перадалі адказнасьць за вядзеньне баявых дзеяньняў ірацкім войскам.\nУ параўнаньні з 2007 годам, калі 170 тысяч амэрыканскіх вайскоўцаў стрымлівалі хвалю гвалту, зараз у Іраку застаецца каля 50 тысяч амэрыканскіх салдат.\nЯны будуць навучаць і рыхтаваць ірацкіх вайскоўцаў. Місія гэтых сілаў называецца “Новы сьвітанак”. Праўда, агаворана, што ў выпадку пільнай патрэбы амэрыканцы могуць забясьпечыць ірацкім войскам і баявую падтрымку з паветра, але толькі на прамую просьбу ўраду Іраку.\nПоўны вывад амэрыканскіх вайскоўцаў зь Іраку плянуецца завяршыць у наступным годзе. 30 жніўня ў Ірак з незаплянаваным візытам прыляцеў віцэ-прэзыдэнт ЗША Джо Байдэн. Гэты візыт – знак таго, што Амэрыка не пакіне Ірак зь яго бедамі сам на сам\n“Новы сьвітанак” для Іраку\nАмэрыканскія войскі ў Іраку: даты і лічбы


Міцкевіч Адам. Пан Тадэвуш, або Апошнi наезд у Лiтве | Prastora.by\nПан Тадэвуш, або Апошнi наезд у Лiтве / Адам Міцкевіч.— Мінск : Папуры, 2015.— 384 с.\nГалоўныя героі паэмы — Тадэвуш і Зося — прадстаўнікі дзвюх узаемнаварожых шляхецкіх фаміліяў.\nЗадума паэмы эвалюцыяніравала з ідыліі ў шырокую эпічную карціну, якая спалучае бытавую, ваенную, любоўную і патрыятычную лініі.\nКніга першая. Гаспадарка\nКніга другая. Замак\nКніга трэцяя. Заляцанні\nКніга чацвёртая. Дыпламатыка і ловы\nКніга пятая. Звады\nКніга шостая. Засценак\nКніга сёмая. Нарада\nКніга восьмая. Наезд\nКніга дзевятая. Бітва\nКніга дзесятая. Эімграцыя. Яцак\nКніга адзінаццатая. Год 1812\nКніга дванаццатая. Кахаймася!\nАдама Міцкевіча прынята называць польскім паэтам, але героі амаль усіх яго самых вядомых твораў жывуць у роднай яму Літве — Беларусі. І не проста жывуць, а мараць пра свабоду Бацькаўшчыны, кахаюць, палююць, ладзяць гасцінныя бяседыі ваююць за справядлівасць.\nНаваградская шляхта паказвае сваю вальналюбівасць, імкненне не скарацца любым акупантам, але адначасна яна ўражвае наіўнасцю і… чыста беларускай хітраватасцю. А сцэна адчайнай бітвы нашай шляхты з рэгулярным расійскім войскам, у складзе якога таксама ёсьць беларусы, — адна з самых запамінальных сцэн у літаратуры XIX стагоддзя.\nГэты пераклад “Пана Тадэвуша” на беларускую мову рабіўся паўпадпольна, у сталінскім ГУЛАГу. Яго аўтар — беларускі святар, педагог і паэт Пятро Бітэль.


Украіна намерана змагацца за кампэнсацыю ад Газпрому - Польскае Радыё\nУкраіна намерана змагацца за кампэнсацыю ад Газпрому\nNatalia Szymkowiak 09.11.2018 14:47\nКраіна будзе патрабаваць 12 млрд. эўра за страчаны даход ад транзыту газу ў выніку будаўніцтва Nord Stream 2.\nТэму газаправоду «Паўночны паток 2» закранае інтэрнэт-выданьне «Niezalezna.pl». Яно піша: Украіна зьмірылася ўжо з тым, што трубаправод, супраць якога яна пратэстуе, будзе збудаваны, але яна намерана патрабаваць кампэнсацыю за страчаны даход ад транзыту. Сайт спасылаецца на тэкст у нямецкім выданьні «Tagesspiegel», якое прыводзіць словы дырэктара кампаніі Нафтагаз Юрыя Вітрэнкі, які заявіў, што магчымасьць утрымаць даходы з гэтай крыніцы цяпер мінімальная. Паводле яго слоў, праект новага газаправоду падтрымлівае ня толькі нямецкі ўрад, але таксама многія эўрапейскія прадпрыемствы, між іншым «дзякуючы карупцыі», праўда, Вітрэнка не прадставіў доказаў на свае словы.\nПлян А (стрыманьне будаўніцтва) хутчэй не ўдасца ажыцьцявіць, таму Ўкраіна рыхтуецца да Пляну Б – дзяржава можа падаць на расейскі Газпром позву ў Стакгольмскі суд. Краіна будзе патрабаваць кампэнсацыю ў памеры 12 млрд. эўра за страчаны даход ад транзыту газу.\n«Tagesspiegel» нагадвае, што ў лютым бягучага году суд у Стакгольме выдаў прысуд у карысьць Украіны ў яе хадайніцтве супраць Газпрому. Як паведамляў тады Нафтагаз (суд не публікуе сваіх рашэньняў), украінскаму канцэрну была прысуджаная кампэнсацыя ў памеры 4,63 млрд. даляраў за тое, што Газпром не паставіў прапісанай у кантракце колькасьці сыравіны для транзыту. А паколькі раней той жа суд прыняў рашэньне, што Нафтагаз павінен выплаціць свае даўгі Газпрому за пастаўкі газу, то ў канчатковым разьліку ўкраінскі канцэрн павінен атрымаць ад расейскага 2,56 млрд. даляраў.\ntags: газаправод, Газпром, кампэнсацыя, Паўночны паток 2, украіна


У адпаведнасці з Дэкрэтам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 24 лістапада 2006 года № 18 «Аб дадатковых мерах па дзяржаўнай абароне дзяцей у нядобранадзейных сем’ях» у дзіцячыя сацыяльна-педагагічныя прытулкі паступаюць дзеці, якія прызнаны асобамі, якія маюць патрэбу ў дзяржаўнай абароне. За час, які дзіця праводзіць у прытулку, у бацькоў ёсць шанс выправіць свой лад жыцця і аднавіць здаровую сям’ю. Пра тое, як праходзіць рэабілітацыя дзяцей у сацыяльных прытулках і наколькі паспяхова ўдаецца аднаўляць сем’і, расказала Таццяна АПРАНІЧ, першы намеснік начальніка ўпраўлення адукацыі Мінскага абласнога выканаўчага камітэта.\n— Таццяна Валянцінаўна, колькі дзяцей штогод праходзіць рэабілітацыю ў СПЦ? Колькіх з іх атрымліваецца вярнуць у сем’і?\n— Зараз у Мінскай вобласці функцыянуюць 23 сацыяльна-педагагічныя цэнтры, у іх складзе працуюць 22 дзіцячыя сацыяльныя прытулкі на 350 месцаў. Дзейнасць СПЦ каардынуецца ўпраўленнем адукацыі Мінскага аблвыканкама. Сумесная работа дазволіла зменшыць колькасць дзяцей, накіраваных у інтэрнатныя ўстановы, і павялічыць колькасць малых, якія вяртаюцца ў біялагічныя сем’і, а таксама паступаюць на выхаванне ў апякунскія і прыёмныя сем’і. Аднаўленне трывалых дзіцяча-бацькоўскіх адносін — асноўная задача, над якой мы працуем. За 2015 год у сацыяльных прытулках вобласці прайшлі рэабілітацыю 683 непаўналетнія ва ўзросце ад 3 да 18 гадоў, з іх у біялагічныя сем’і вярнуліся 422 дзіцяці, што склала 63,5%, пры гэтым 212 трапілі ў замяшчальныя сем’і. За 2014 год усяго было рэабілітавана 706 непаўналетніх, да бацькоў вярнулася 421 дзіця (59,6%), у замяшчальныя сем’і былі накіраваны 245 дзяцей.\nДзеці трапляюць у сацыяльныя прытулкі часцей за ўсё з-за п’янства бацькоў. Таксама прычынай умяшання сацыяльных службаў у жыццё сям’і становяцца канфліктныя сітуацыі паміж бацькамі, якія аказваюць негатыўны ўплыў на дзіця, перашкаджаюць яго развіццю, а таксама наносяць шкоду здароўю і жыццю. Часта бацькам ставяцца ў віну антыграмадскі лад жыцця і нежаданне працаваць.\n— Адна з набалелых тэм — насілле ў сям’і. Як часта гэтая праблема трапляе ў поле зроку сацыяльных службаў?\n— Мы заўсёды працуем на раннюю прафілактыку сямейнай нядобранадзейнасці. Установы адукацыі, органы апекі і папячыцельства, камісія і інспекцыя па справах непаўналетніх, органы аховы здароўя і г.д. сумесна праводзяць рэйдавыя агляды, наведваюць сем’і, сустракаюцца з бацькамі і педагогамі, вядуць асветніцкую работу з законнымі прадстаўнікамі непаўналетніх. Што тычыцца сямейнага насілля, то ўсё робіцца для таго, каб гэтая праблема была папярэджана. Дзіця не заўсёды ў сілах пастаяць за сябе, але, прыходзячы ва ўстанову адукацыі, яно знаходзіцца пад увагай класнага кіраўніка, педагогаў. Справа гэтых людзей — бачыць, у якім эмацыянальным стане дзіця прыходзіць, як яно выглядае, якія ўнутраныя праблемы яго турбуюць. Мы працуем на першасную прафілактыку праблемы разам з супрацоўнікамі праваахоўных органаў. Калі ўзнікаюць сітуацыі, якія выклікаюць трывогу, педагог абавязаны своечасова адрэагаваць. З гэтай мэтай у аддзелах адукацыі, спорту і турызму вядзецца ўлік усіх сігналаў аб магчымых фактах сямейнай небяспекі, кожны з якіх дэталёва аналізуецца.\nСавет установы адукацыі па прафілактыцы безнагляднасці і правапарушэнняў непаўналетніх дзейнічае ў кожнай установе адукацыі. Калі паступае сігнал аб факце сямейнай нядобранадзейнасці, яго правяраюць. У выпадку пацвярджэння прымаецца рашэнне аб абароне правоў і законных інтарэсаў непаўналетніх. Такім чынам, на пачатковым узроўні ўсё нацэлена на тое, каб дзіця засталося ў сям’і і былі ліквідаваны прычыны праблемы. Да бацькоў, чыіх дзяцей могуць прызнаць асобамі, якія маюць патрэбу ў дзяржаўнай абароне, даводзяць інфармацыю: калі праблема не вырашыцца, дзяцей забяруць.\n— Калі ласка, раскажыце падрабязней пра тое, як адбываецца рэабілітацыя дзяцей, работа з бацькамі падчас знаходжання малых у сацыяльным прытулку.\n— Калі дзіця змяшчаецца ў прытулак, яно вырвана з сям’і. Якія б ні былі бацькі, яны для яго самыя лепшыя. Таму, калі дзіця знаходзіцца ў прытулку, супрацоўнікі робяць усё для таго, каб яно адчувала сябе камфортна як у матэрыяльным, так і ў псіхалагічным плане. Дзіця максімальна агортваюць увагай, прыцягваюць да ўдзелу ў гуртках, секцыях, з ім індывідуальна працуе педагог-псіхолаг. Асаблівую ўвагу спецыялісты ўдзяляюць фарміраванню індывідуальнасці дзіцяці, самастойнасці, упэўненасці ў сабе, актыўнай і адказнай жыццёвай пазіцыі.\nУ рабоце з дзецьмі добра спрацоўваюць метады арт-тэрапіі, казкатэрапіі, пясочнай тэрапіі. Дзякуючы правядзенню групавых заняткаў, на якіх дзеці вучацца навыкам канструктыўных зносін, валоданню сваімі эмоцыямі, уменню аказваць і атрымліваць эмацыянальную падтрымку, кампрамісна вырашаць канфлікты, лічыцца з пачуццямі, думкамі і жаданнямі іншых, з’яўляецца магчымасць папярэдзіць і ліквідаваць негатыўныя праявы іх паводзін.\nУ прытулку дзеці вучацца нават проста гуляць, таму што многія не ўмеюць гэтага рабіць. Калі ў звычайнай сям’і малыя бяруць прыклад з бацькоў, гуляючы ў “дочкі-маці”, то дзеці, якія раслі ў нядобранадзейнай сям’і, такога станоўчага вопыту не маюць. Вельмі важным у фарміраванні і карэкцыі ўяўленняў аб сям’і з’яўляецца чытанне. Шмат казак пра сям’ю чытаюць з выхавальнікамі малодшыя школьнікі і дашкольнікі, з цікавасцю глядзяць мультфільмы, дзе паказваюцца правільныя мадэлі сям’і. У выніку ў дзіцяці за час знаходжання ў прытулку фарміруецца пазітыўнае стаўленне да свету. Знімаецца фактар сямейнага недабрабыту — у дзяцей павышаецца сярэдні бал паспяховасці, узнікаюць новыя сяброўскія адносіны, пашыраецца кола пазітыўных інтарэсаў.\nУ прытулках арганізоўваюцца сустрэчы дзяцей і бацькоў у прысутнасці педагогаў, якія дапамагаюць вырашыць сітуацыю на псіхалагічным узроўні. Ім садзейнічаюць супрацоўнікі праваахоўных органаў, устаноў аховы здароўя, якія таксама працуюць з бацькамі. Да сустрэч падключаюцца сваякі, гатовыя прапанаваць падтрымку сям’і. Такім чынам, бацькі, якія прыязджаюць і бачаць змены ў дзіцяці, атрымліваюць моцную матывацыю змяніць свой лад жыцця.\n— Што можа адбыцца ў сітуацыі, калі адзін з бацькоў выпраўляецца, а другі ігнаруе папярэджанні? Ці можна вярнуць дзіця, калі бацькі працягваюць канфліктаваць?\n— Прызнанне дзяцей асобамі, якія маюць патрэбу ў дзяржаўнай абароне з наступным накіраваннем у прытулак, — стрэс для бацькоў. Гэта індыкатар, які дапамагае зразумець, хоча чалавек, каб сям’я захавалася, будзе ён змагацца за сваіх дзяцей або дазволіць сабе працягваць каціцца ўніз. Вялікі працэнт вяртання дзяцей у біялагічныя сем’і сведчыць пра тое, што бацькі робяць усё, каб ліквідаваць існуючыя праблемы. Суб’ектамі прафілактыкі ставяцца жорсткія ўмовы, і дзіця не можа зноў вярнуцца ў тую сітуацыю, дзе адзін з бацькоў дазваляе сабе не ў належнай меры выконваць свае бацькоўскія абавязкі. У такіх выпадках непаўналетняга, канечне, не вернуць у сям’ю. Вяртанне дзіцяці напрамую залежыць ад узроўню асабістай бацькоўскай адказнасці і гатоўнасці да супрацоўніцтва. Інакш быць не можа.\n— Але ці ўсе бацькі здольны выправіцца назаўсёды? Ці бывалі выпадкі, калі дзіця пасля вяртання ў сям’ю паўторна трапляла ў сацыяльны прытулак?\n— У гэтым сэнсе заканадаўства працуе вельмі жорстка: калі сітуацыя паўтараецца, гэта паказвае, што бацькі не ўсвядомілі важнасць праблемы, а значыць, дзейнасць суб’ектаў прафілактыкі накіравана на тое, каб адбіранне не паўтаралася. Такія выпадкі здараюцца, але яны адзінкавыя, таму што той вопыт, які маюць бацькі, калі ў іх забіраюць дзяцей, як правіла, спрацоўвае, як халодны душ. Гэта пацвярджае статыстыка вяртання дзяцей у сем’і. У маёй практыцы была сітуацыя з сям’ёй Г., калі дзяцей, дачку і сына, адабралі і аддалі ў прытулак. Сітуацыя ў бацькоў была сумная, але праз паўгода сям’я ўз’ядналася, мама атрымала дадатковую адукацыю, абодва бацькі сталі працаваць. Зараз старэйшая дачка ўжо закончыла вучобу і сама працуе. Калі сустракаеш гэтых людзей, бачыш, праз што яны прайшлі, уяўляеш той жах, у які яны маглі трапіць, калі б сітуацыя не змянілася, то разумееш, наколькі патрэбная работа сацыяльных прытулкаў, як важна нагадваць бацькам пра іх адказнасць.\nБезумоўна, заўсёды вельмі добра, калі дзіця вяртаецца ў сям’ю. Самае галоўнае, каб бацькі разумелі, што яны з першага дня нясуць адказнасць за выхаванне ў чалавеку чалавека. А для гэтага яны самі павінны быць прыкладам. Людзі могуць трапіць у складаныя жыццёвыя сітуацыі, але для таго і арганізоўваецца асветніцкая дзейнасць, працуюць суб’екты прафілактыкі, каб дзяцей і дарослых звязаць разам у адну моцную сям’ю.\nКацярына ЖОРАВА, «Настаўніцкая газета»


Што робяць са смеццем у Мінску? | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Экалогія » Што робяць са смеццем у Мінску?\nШто робяць са смеццем у Мінску?\nАмаль 22 мiльёны кубаметраў смецця ўтварылася ў Беларусi летась. Раздзельна сабрана 765 тысяч тон адходаў, якiя можна выкарыстоўваць паўторна. Толькi ў сталiцы за мiнулы год утварылася 777,7 тысячы тон камунальных адходаў. Установачны нарматыў стварэння на кожнага мiнчанiна — 2,68 м3 за год — прыкладна 268 вёдзер. Штогод гэтая колькасць расце, таму задача раздзельнага збору смецця ў Беларусi, як i ва ўсiм свеце, становiцца ўсё больш актуальнай. Выдзелiць усiм прыватным гаспадаркам кантэйнеры i ўкаранiць у сiстэму з анлайн-картай руху аўтатэхнiкi. Такiя задачы ставяць перад сабой прадстаўнiкi жыллёва-камунальнай сферы, каб палепшыць сiтуацыю.\nСарцiроўка, перапрацоўка, захаванне\nУ Мiнску са смеццем «змагаюцца» на чатырох сартавальных лiнiях агульнай магутнасцю 42 тысячы тон прадпрыемства «Экарэс». Тут жа дзейнiчае лiнiя па перапрацоўцы палiмерных адходаў i стварэннi з iх ПЭТ-гранул. Працуе смеццеперапрацоўчы сартавальны завод «Спецкамунаўтатранс» i лiнiя кампасцiравання ў арганiзацыi «Рэмондзiс». Вывозяць смецце з гарадскiх вулiц арганiзацыi «Рэмондзiс», «Спецкамунаўтатранс», «Экалогiя горада», i «Датком».\n— За першы квартал сёлета сабрана 56,8 тысячы тон другасных матэрыяльных рэсурсаў (ДМР), — расказаў Уладзiмiр ЛЕБЕДЗЬ, начальнiк упраўлення гарадской гаспадаркi i энергетыкi Мiнгарвыканкама. — Для Мiнска, як любога мегаполiса, гэта вельмi актуальная праблема. Цяпер мы спажываем тавараў i ствараем смецця ў разы больш, чым 10—15 гадоў таму. I ў асноўным гэта адходы, якiя нельга захоўваць, бо яны вельмi доўга раскладаюцца цi ўвогуле не робяць гэтага. Так што перапрацоўка, сарцiроўка i збор ДМР застаецца для сталiцы важнай задачай.\nМаксiмальна выдзяляць ДМР каля крынiц iх стварэння, а таксама ўкараняць найноўшыя тэхналогii па сартаваннi адходаў раiць i Алена АЎРАМЕНКА, начальнiк аддзела кантролю за абыходжаннем з адходамi Мiнскага гарадскога камiтэта прыродных рэсурсаў i аховы навакольнага асяроддзя.\nПрадстаўнiкi камiтэта кантралююць, як суб'екты гаспадарання выконваюць заканадаўства ў галiне абыходжання з адходамi. А таксама сочаць, каб у смеццi, якое прывозяць на аб'екты захавання адходаў, не было другаснай сыравiны.\n— Па вынiках праверак выяўлены шэраг парушэнняў па эксплуатацыi аб'ектаў захавання адходаў, якiя вычарпалi свой рэсурс i ўжо маглi негатыўна паўплываць на кампаненты прыроднага асяроддзя, — падзялiлася Алена Аўраменка. — Мы накiравалi лiсты мясцовым выканаўчым органам аб закрыццi такiх аб'ектаў. У 2017 годзе закрылi палiгон «Паўночны», у 2019-м — палiгон «Прудзiшчы». Магчымасцяў палiгона «Трасцянецкi», па разлiках, хопiць яшчэ на год.\nПобач з «Трасцянецкiм» ужо выдзелена месца пад будаўнiцтва трэцяй чаргi палiгона — 15 гектараў. Аднак захаванне — не найлепшы спосаб, бо ў працэсе раскладання адходаў забруджваюцца падземныя воды, землi, якiя прылягаюць да палiгонаў, таму першачарговая задача — максiмальна сарцiраваць смецце, падкрэслiла прадстаўнiк камiтэта.\nЕўракантэйнеры i модульныя канструкцыi\nАсобна збiраць смецце можна, выкiдваючы яго ў спецыяльныя кантэйнеры для пластыку, шкла i паперы. У сталiцы функцыянуе 1834 кантэйнерныя пляцоўкi i 26 269 кантэйнераў для збору адходаў, з якiх 9578 — для ДМР.\n— Вядзецца работа па перадачы кантэйнераў прыватнаму сектару. Усяго маецца 20 446 кантэйнераў, 9927 з якiх — для збору цвёрдых камунальных адходаў (ЦКА) (насельнiцтву перададзена 71 % такiх ёмiстасцяў) i 10 519 — для збору ДМР (75,5 % ужо перададзены домаўладальнiкам), — агучыў лiчбы Сяргей РУБАНАЎ, выконваючы абавязкi генеральнага дырэктара Мiнскай гарадской жыллёвай гаспадаркi (МГЖГ).\nУ перспектыве развiцця сiстэмы збору ЦКА i выдзялення з iх ДМР прадугледжана ў прыватнасцi ўстаноўка пластыкавых еўракантэйнераў для адходаў i змешанай другаснай сыравiны аб'ёмам 120 лiтраў. Прыватны сектар мяркуецца забяспечыць такiмi кантэйнерамi на 100 %.\n— Плануецца раздзельны збор арганiчнай фракцыi ў прыватным сектары, для чаго прадугледжана каля 14 тысяч кантэйнераў, — дадаў Сяргей Рубанаў. — Патрабуе рашэння i праблема рэканструкцыi iснуючых кантэйнерных пляцовак.\nПаколькi ў iснуючай забудове складана размясцiць кантэйнерныя пляцоўкi, спецыялiсты распрацавалi тыпавую модульную канструкцыю для збору адходаў. Яна ўжо функцыянуе на вулiцы Ташкенцкай. Сёлета плануецца арганiзаваць яшчэ шэраг такiх мабiльных пляцовак. Яны больш танныя, чым звычайныя, а ў выпадку аварыi сетак побач з такiм прыстасаваннем, яго можна спецтэхнiкай за 15 хвiлiн перанесцi ў iншае месца.\nУ сталiцы функцыянуе яшчэ каля 2000 смеццеправодаў, хоць працягваецца работа па iх заварваннi. У Заводскiм раёне ў рамках пiлотнага праекта ў самiм смеццеправодзе ўсталяваны дзверы з клапанам, якi гайдаецца. Гэта дазваляе абмежаваць наведванне жыхароў у непасрэдна смеццепрыёмную камеру i пакiдае магчымасць выкiнуць смецце праз iснуючае «акно».\n— У месцах, дзе мы плануем пакiнуць смеццепрыёмныя камеры, будуць устаноўлены кантэйнеры для раздзельнага збору адходаў, — падкрэслiў Сяргей Рубанаў.\n— Калi больш за палову жыхароў будуць супраць закрыцця смеццеправода, яго не завараць, аднак работа па растлумачэннi неабходнасцi гэтага будзе працягнута, — удакладнiў Уладзiмiр Лебедзь.\nУ сталiцы збiраецца 26 % другаснай сыравiны ад агульнага аб'ёму ДМР па ўсёй краiне. Летась у Мiнску выбралi каля 200 тысяч тон другасных рэсурсаў, што на 5,5 % больш, чым у 2018-м. Горад заняў першае месца ў краiне па росце аб'ёмаў збору самых праблемных адходаў — пластыку (сабрана на 37,5 % больш, чым у 2018-м), падзялiлася Нiна КУЛЬБЕДА-КАМШЫЛАВА, галоўны спецыялiст па iнфармацыйнай рабоце дзяржаўнай установы «Аператар другасных матэрыяльных рэсурсаў».\nАднак па наяўнасцi iнфраструктуры для раздзельнага збору мiнчане адстаюць ад iншых рэгiёнаў. У сярэднiм на 1000 сталiчных жыхароў прыходзiца 5,2 кантэйнера, а ў iншых гарадах — 8,5. Тая ж карцiна i па прыёмна-нарыхтоўчых пунктах. У рэгiёнах на адзiн прыёмны пункт другаснай сыравiны прыходзiцца пяць-шэсць тысяч грамадзян. А ў сталiцы працуе 217 прыёмачных пунктаў — адна ўстанова на 9,2 тысячы мiнчан.\nIнфармацыю пра знаходжанне нарыхтоўчых пунктаў, дарэчы, можна знайсцi на адмiнiстрацыйных сайтах раёнаў. Адзiная ў сталiцы схема для абыходжання з адходамi вызначае работу для ўсiх арганiзацый i прадпрыемстваў Мiнска. Яна прадугледжвае iнтэрактыўную карту, якая ў рэжыме анлайн дазволiць пабачыць, дзе i якiя размешчаны кантэйнеры. Таксама мяркуецца ўкаранiць у сiстэму з анлайн-картай руху аўтатэхнiкi, дзе будзе падказвацца, куды чалавеку хутчэй пад'ехаць i якую схему руху транспарту выбраць, дадаў Уладзiмiр Лебедзь.\n4513 Крэпасць духу. 10 натхняльных храмаў Гродзеншчыны\n3898 Як навучыць дзіця рацыянальна карыстацца грашыма? Парады псіхолага\n3633 Сельскі настаўнік — пра свой свядомы выбар, сям’ю і клуб аматараў вандровак\n3337 Вакцынацыя і рэвакцынацыя: калі і каму прышчапляцца ад каранавіруса паўторна\n2966 Як правільна аднаўляцца пасля COVID-19?\n2961 У музеі ВАВ адкрылася выстаўка «Бітва за Маскву. Бессмяротнасць подзвігу».\n2395 Галалёд, месцамі галаледзіца. Чым адрозніваюцца гэтыя прыродныя з’явы і як не стаць іх ахвярай?\n2394 Усходні гараскоп на наступны тыдзень\n2294 Жэмчуг і пясок. Пяць расчараванняў Максіма Багдановіча\n2236 Крызіс на мяжы. Уся аператыўная інфармацыя на пятніцу


Душпастырскія аб’явы Шчучын 12.03.2017 | PIJARY.INFO\nКАЛАСАНСАЎСКІ ЮБІЛЕЙНЫ ГОД у Ордэне Пабожных школ\nДушпастырскія аб’явы Шчучын 12.03.2017\nСакавік 12th, 2017 admin\nНА ІI НЯДЗЕЛЮ ВЯЛІКАГА ПОСТУ\n/Год А – 2017/\n13 сакавіка (панядзелак) – дзень Фацімскі ў нашай парафіі. Пасля св. Імшы а 10.00 гадз. адарацыя Найсв. Сакрамэнту да 12.30 і пасля абеда адарацыя распачнецца а 17.00 гадз. У 18.15 супольны ружанец з просьбамі і падзякамі за пасрэдніцтвам Маці Божай Фацімскай, пасля св. Імшы а 19.00 гадз. Фацімскае набажэнства.\n13 сакавіка адзначаем таксама 4 гадавіну выбара Святога Айца Францішка на пасад св. Пятра. Молімся аб духоўныя і фізічныя сілы для яго ў кіраванні паўсюдным Касцёлам. У гэтай інтэнцыі заўтра а 10.00 гадз. у нашым касцёле будзе праведзена св. Імша.\n19 сакавіка (нядзеля) – III нядзеля Вялікага Посту.\nУ Беларусі гэтая нядзеля адзначаецца як Усенародны дзень каталіцкай дабрачыннай арганізацыі “Caritas”. У сувязі з гэтым ахвяры, якія будуць збірацца на тацу ў наступную нядзелю, прызначаны на дзейнасць гэтай арганізацыі.\nТаксама ў наступную нядзелю Дзень імянінаў адзначаюць Папа Рымскі на пенсіі — Бэнэдыкт XVI і дапаможны біскуп Гродзенскай дыяцэзіі- Юзаф Станеўскі, з гэтай нагоды будзем памятаць пра іх у нашых малітвах.\nІнфарміруем, што ў гэтым годдзе ўрачыстасць св. Юзафа, Абранніка Найсвяцейшай Панны Марыі (Oblubieńca Najsw. Maryi Panny.) перанесена на панядзелак 20 сакавіка.\nПарадак адведвання хворых у гэтым Вялікім посце наступны:\n- 13 сакавіка, панядзелак, у 11.30 прыяжджаем да хворых у Даўлюдаўшчыне і Плянтах.\n- 14 сакавіка, аўторак, у 11.00 гадз. прыяжджаем да хворых ў Навасёлках і Тапілішках.\n- 15 сакавіка, серада, у 11.00 гадз. прыяжджаем да хворых у Рэзах.\n- 16 сакавіка, чацвер, у 11.00 гадз. прыяжджаем да хворых у Тур’і, Янчуках і Буйвічах.\n- 17 сакавіка, пятніца, у 11.30 прыяжджаем да хворых у Руткевічах.\nКолькасць хворых з кожнай вёскі, вялікая проьба, сёння запісаць у сакрыстыі.\nДа хворых, якія жывуць у горадзе, будзем хадзіць таксама толькі ў вызначаныя дні.\nПарадак адведвання наступны:\n- Да хворых, якія жывуць на вуліцах ад Аўтастанцыі да возера прыйдзем у панядзелак 20 сакавіка зранку альбо вечарам, у залежнасці ад таго, як каму будзе адпавядаць.\n- Да хворых, якія жывуць на вуліцах ад касцёла да “Масласырзавода” прыйдзем у аўторак 21 сакавіка таксама зранку альбо вечарам, у залежнасці ад таго, як каму будзе адпавядаць.\nХворых, якія жывуць у горадзе, можна запісваць да наступнай нядзелі.\nПлан адведвання хворых можна паглядзець на дошцы аб’яваў каля касцёла альбо ў сакрыстыі.\n У канцы касцёла, на століку, можна набыць новы нумар газты Слова жыцця і новы нумар часопіса Дыялог.\n« Душпастырскія аб’явы Лiда 05.03.2017\nДушпастырскія аб’явы Лiда 12.03.2017 »\nДушпастырскія аб’явы Лiда 15.04.2018\nДушпастырскія аб’явы Шчучын 15.04.2018\nДушпастырскія аб’явы Шчучын 08.04.2018\nДушпастырскія аб’явы Лiда 08.04.2018\nДушпастырскія аб’явы Лiда 01.04.2018\n© 2018 PIJARY.INFO. Афіцыйны сайт Ордэна Піяраў у Беларусі


Кракелюр ў декупажа: майстар-клас і асновы тэхнікі | Інтэр'Ерныя Штучкі\nУ апошнія гады вінтажныя рэчы і стыль шебби-шык сталі неверагодна папулярныя. Усім падабаецца гэтая мілая даўніна, уласцівая такіх напрамках: ледзь збляклыя адценні, трэшчынкі-павуцінкі, разьбяныя элементы. Не ўсе ведаюць, што дамагчыся такога эфекту можна і штучна, ужыўшы кракелюр ў декупажа, да прыкладу.\nКракелюр - слова французскае, якое азначае парэпанне пласта фарбы. Зрабіць яго правільна досыць нялёгка, ды і не кожнай працы ён падыдзе.\nДэкаратыўныя расколіны на каляднай талерцы\nКубак з крекелюром\nКракелюр можа быць добрым дадаткам да декупажа\nШтучна состаренная шкатулка\nДекупажная талерка з кракелюра\nВаза, дэкараваная ў тэхніцы кракелюр\nТрэба прылаўчыцца да розных відах фарбы і лаку, вызначыць якая "сеточка" будзе ідэальным варыянтам для вашай работы. Але пасля некалькіх раз "пакут" у вас абавязкова атрымаюцца прыгожыя трэшчынкі, якія дапоўняць знешні выгляд вырабы.\nНатуральныя трэшчынкі на сапраўднай карціне\nБуйныя расколіны на фарбе\nДробная сеточка трэснутай фарбы\nМы пакажам, як зрабіць кракелюр ў декупажа, майстар-клас па якім дапаможа вам зразумець усе асаблівасці гэтай тэхнікі.\nЁсць дзве разнавіднасці кракелюрных складаў: з двух фаз (двухфазые, двухшагового, двухкампанентныя) і з адной фазы (аднафазныя, одношаговые, аднакампанентныя).\nРозніца гучыць проста, але за ёй хаваюцца больш складаныя маніпуляцыі. Запомніце: аднакампанентныя склады наносяцца паміж пластамі фарбы, а двухкампанентныя - пасля ўсіх астатніх слаёў. Пры гэтым, калі фаза ўсяго адна, сурвэткі наносіцца апошняй. Двухшагового кракелюр ў декупажа робіцца завяршальным этапам.\nКалі крок адзін, парэпання падвяргаецца пласт фарбы, калі два кроку - расколіны ўзнікаюць на лаку.\nАднафазны кракелюр ў декупажа\nТакім чынам, аднакампанентны кракелюр ў декупажа заключаецца ў наступным: на загадзя падрыхтаваную паверхню спачатку наносяць фарбу (яна будзе фонам для кракелюра), а пасля таго, як яна цалкам высахне, накладваюць спецыяльны кракелюрный лак, а затым яшчэ адзін пласт фарбы колеру, кантраснага да асноўнага .\nПерш, чым прыводзіць канкрэтную паслядоўнасць дзеянняў, каб зрабіць кракелюр ў декупажа, дамо некалькі карысных саветаў:\nЧым лак гушчы, тым трэшчынкі будуць буйней, таму калі вас не задавальняе шчыльнасць складу і пры ўмове, што лак, аснова якога водная, можаце паспрабаваць ледзь-ледзь развесці яго вадой (але не больш, чым на 5% ад усёй колькасці).\nПры нанясенні другога пласта фарбы памятаеце, што нельга рабіць мазкі па адным месцы двойчы, фарбу накладваюць пэндзлікам або спонжем.\nАднафазны кракелюр ў декупажа не патрабуе дадатковых зацірак.\nДля сушкі слаёў фен выкарыстоўваць можна, але не пажадана.\nДекупируем і кроем расколінамі сподачак, атрымаецца вось такая прыгажосць.\nТалерка у тэхніцы аднафазнага кракелюра\nНам спатрэбяцца матэрыялы:\nкерамічная талерка, падыходная для кракелюра ў декупажа, майстар-клас якога мы цяпер разглядаем;\nсурвэткі для декупажа;\nакрылавыя фарбы двух колераў;\nкракелюрный лак для фарфору і керамікі;\nдекупажный клей або ПВА;\nфінальны лак (матавы ці глянцавы);\n1. Выразаны з сурвэткі матыў для декупажа.\n2. Наносіць пэндзлем на талерку фарбу таго колеру, які будзе базавым. Пачакайце пакуль пласт высахне пры пакаёвай тэмпературы.\n3. Па-над фарбы накладваем кракелюрный лак, затым высушваюць яго.\nНа паверхню талеркі трэба нанесці акрылавую фарбу базавага колеру, а затым спецыяльны лак\n4. Пры дапамозе кавалачка поролона пакрываем лакаваны пласт акрылавай фарбай другога колеру. Ці не наносіце мазкі два разы па адным месцы. Талерачка павінна як след просохнуть, за гэты час на ёй ужо з'явяцца расколіны.\nНа высмаглы пласт кракелюрного лаку спонжем наносім другую фарбу\n5. Декупируем выраб пры дапамозе клею для декупажа (можна дадаць і клею з бліскаўкамі). Пакідаем на 24 гадзіны.\nПасля высыхання вырабы накладваем фінішны лак\n6. Каб талерку можна было мыць, трэба нанесці 2-3 пласта фінішнага лаку і даць яму высахнуць двое сутак. Затым можна падправіць хібы пры дапамозе брытвы (зрэзаць лішнія кропелькі лаку, фарбы).\nДвухфазны кракелюр ў декураже\nНекаторым майстрам кракелюр ў декупажа ў два крокі спадабаецца больш, чым аднакампанентны, бо пры гэтым можна ўжываць лак для накладання прама на карцінку для декупажа.\nМатэрыялы для двухфазнага кракелюра\nМожна даць некалькі саветаў для двухфазнага кракелюра:\nІснуе мноства асаблівасцяў для кожнага кракелюрного складу, таму не забудзьцеся добра вывучыць інструкцыю і парады спецыялістаў па декуражу ў сетцы.\nДругі пласт трэба накладваць, калі першы высах не канчаткова, але застаўся трохі ліпкім, а сляды пальцаў на ім не прыкметныя.\nПерш, чым наносіць фінальны лак, можна змыць праточнай вадой пакаёвай тэмпературы другі пласт (гэта падыходзіць не для ўсіх складаў). Робіцца гэта пасля заціркі расколін, якая, дарэчы звычайна і вырабляецца пры двухфазнай крекелюре ў декупажа, майстар-клас па якім мы прывядзем ніжэй.\nРасколіны звычайна заціраюць рэчывамі, якія потым не будуць расцякацца (ідэальна - бітум, змяшаны з пастэллю, алейныя фарбы).\nКароткі майстар-клас па двухфазнай кракелюра\nСцісла этапы працы такія:\nПадрыхтаваць паверхню (абястлусціць, вырабіць грунтоўку).\nПакрыць акрылавай фарбай, прасушыць.\nЗрабіць декупаж, нанесці фінішны лак. Калі ён падсохне і стане ліпкім, пакрыць яго лакам для кракелюра, высушыць.\nЗацерці трэшчынкі, даць высахнуць, пакрыць фінішным лакам, адкласці на час.\nКракелюр і декупаж вазона\nКракелюр ў декупажа, майстар-клас якога быў прыведзены ў гэтым артыкуле, стане выдатным варыянтам дадатковага дэкору для вашых вырабаў.\nГлядзіце відэа: Декупаж подвески Сердечко, одношаговый кракелюр\n← Кракелюр ў декупажа: майстар-клас і асновы тэхнікі\nАрыгінальныя навагоднія цацкі 2019 на ёлку →\nКампутарны стол у гасцінай\nКанапы ў інтэр'еры кватэры - які абраць\nПадборка незвычайных свяцілень


На конным двары ў Рамельках — Поставы. Новости города Поставы. Погода в Поставах. Поставский край. Пастаўскі край. Районная газета.\nНа конным двары ў Рамельках\n06.09.2016 postawy322Комментариев нет\nУ сярэдзіне мая на конным двары ў Рамельках (ААТ «Сцяг Перамогі-агра») прыступілі да рэалізацыі новага праекта — іпатэрапіі. Заняткам лячэбнай верхавой яздой папярэднічалі тэарэтычнае і практычнае навучанне, адбор і падрыхтоўка коней для работы з дзецьмі з абмежаванымі фізічнымі магчымасцямі. Ажыццяўляць ідэю коннаму двару дапамагаюць партнёры — 1-ы ваенны шпіталь органаў пагранічнай службы Беларусі і раённы аддзел унутраных спраў.\nУ адзін са жнівеньскіх дзён конны двор «Сіўка-бурка» з прыемнай місіяй — уручыць падарунак — наведалі намеснік начальніка па ідэалагічнай рабоце і кадравым забеспячэнні РАУС Вячаслаў Врублеўскі і старшы інспектар групы міліцэйскай ваенізаванай вартавой аховы Пастаўскага аддзялення Дэпартамента аховы МУС Беларусі Вадзім Крыштафовіч.\nНе паспелі прадстаўнікі сілавых структур выйсці са службовай машыны, як ім насустрач накіраваўся загадчык коннага двара Віктар Іванавіч Далецкі. Па ўсім было відаць, што гасцей тут чакалі.\n— Мы прымаем удзел ва ўсіх дабрачынных акцыях, імкнёмся, каб наша дзейнасць насіла прафілактычны, а не караючы характар, — адразу перайшлі да справы міліцыянеры. — А напярэдадні 100-годдзя беларускай міліцыі вырашылі праявіць ініцыятыву і на афіцэрскім сходзе пастанавілі за ўласныя сродкі набыць гурт — рэч, неабходную для навучання верхавой яздзе маленькіх дзетак.\nГурт — гэта спецыяльнае прыстасаванне, якое выкарыстоўваецца пры пачатковым навучанні верхавой яздзе, пры пастаноўцы цыркавых трукаў і ў іпатэрапіі. Убачыць свой падарунак у дзеянні В. Врублеўскі і В. Крыштафовіч змаглі літаральна праз некалькі хвілін: спецыяльна для іх тут арганізавалі паказальныя выступленні з элементамі канкура. Самая маленькая іх удзельніца — двухгадовая Лера Іванькова. Упершыню каня дзяўчынка ўбачыла ў пачатку гэтага лета і адразу стала «палонніцай» грацыёзнай жывёлы. Саступаць сваё месца ў сядле іншым катэгарычна адмаўлялася: пры спробе зняць яе з каня плакала. А вось калі зносіны з чатырохногім сябрам удавалася прадоўжыць, слёзы імгненна высыхалі, на твары свяцілася ўсмешка, раздаваліся радасныя крыкі «і-го-го!».\nЗносіны з коньмі прыносяць асалоду і іншым наведвальнікам коннага двара, а іх з улікам валанцёраў за тыдзень бывае тут больш за пяцьдзясят чалавек. Да паслуг гасцей 10 скакуноў. Заняткі іпатэрапіяй наведваюць восем чалавек (шасцёра дзетак бацькі прывозяць з Пастаў, дваіх — са Смаргоні). У ролі дактароў для іх выступаюць двое коней — Голда і Ніколь. Яны адпавядаюць усім неабходным параметрам: маюць пэўны рост, вагу і крок.\n— На кожным занятку прысутнічае неўрапатолаг са шпіталя. Доктар у індывідуальным парадку падбірае практыкаванні і іх дазіроўку, мерае пульс і тонус пацыентам, сочыць за эфектыўнасцю назначэнняў, — расказваў В. Далецкі. — Заняткі іпатэрапіяй бясплатныя — не жадаем зарабляць на чужым горы. Шчыра спадзяёмся, што такая рэабілітацыя хаця б часткова дапаможа дзецям з абмежаванымі фізічнымі магчымасцямі справіцца з хваробай.\nАкрамя захапляльнага відовішча — верхавой язды з элементамі канкура, — госці коннага двара сталі сведкамі яшчэ аднаго маляўнічага дзейства. Калі з дзвярэй стайні няспешным крокам выйшаў конь, запрэжаны ў павозку, а ў ёй — малады кадэт і чароўная графіня, нібыта павеяла подыхам даўніны, перанесла ў іншую эпоху. Асляпляльна белы ўбор дамы быў настолькі прывабны, што яго ўпадабала нават страказа, якая замест брошкі доўгі час упрыгожвала сукенку.\nІдэя стварэння касцюмаў мінулых стагоддзяў узнікла невыпадкова, яе паднесла само жыццё — у апошні час многія сталі заказваць тут фотасесіі. А якая жанчына не хоча прымераць на сябе вобраз высакароднай дамы? Праўда, пакуль што гардэроб ад багацця убораў не ломіцца, але гэта абяцаюць выправіць. У бліжэйшы час павінны з’явіцца касцюмы часоў Тызенгаўзаў, зімовыя строі з аўчыны. А дзіцячыя сукенкі, па словах студэнткі геаграфічнага факультэта БДУ Кацярыны Дунец, якая сыграла ролю графіні, зрабіць прасцей простага: дадаць карункаў, фальбонак — і убор для прынцэсы гатовы.\n— Вобразы строяў у мяне ўзнікаюць, калі бачу тканіну, таксама шмат што можна «падгледзець» у інтэрнэце або ў музеі. Напрыклад, гэту сукенку з капялюшыкам пашыла за адзін вечар, — прызналася дзяўчына. — Хоць я зараз і жыву ў Мінску, дадому прыязджаю часта. Пры першай магчымасці буду наведвацца на конны двор, каб пакатацца верхам, паўдзельнічаць у распрацоўцы і пашыве касцюмаў.\nНазіраючы, як спрытна і з якой радасцю ўпраўляюцца з коньмі дзеці і маладыя дзяўчаты, госці «Сіўкі-буркі» і самі захацелі ўспомніць знаёмыя з дзяцінства адчуванні, таму на прапанову пракаціцца верхам адразу згадзіліся.\n— Здаецца, што толькі ўчора сядзеў на кані і не было ніякага шматгадовага перапынку. Адчуў не толькі асалоду, але і прыліў адрэналіну, — падзяліўся ўражаннямі В. Врублеўскі. — Адразу ўспомнілася, як у дзяцінстве каталіся на кані без сядла, трымаючыся за грыву. А яшчэ — як аднойчы няправільна сеў на спіну жывёлы і быў скінуты…\nПагоды з мора не чакаюць


1-2 лютага 1946 г. адбылася пацыфікацыя беларускіх вёсак на Беласточчыне - Польскае Радыё\n1-2 лютага 1946 г. адбылася пацыфікацыя беларускіх вёсак на Беласточчыне\nJolanta Śmiałowska 02.02.2019 12:54\n"Буры" загадаў зьнішчыць тры беларускія вёскі: Шпакі, Зане, Каньцавізна.\nРамуальд Райс "Буры"pl.wikipedia.org/Domena Publiczna\nГэтыя падзеі адбыліся ў выніку антыкамуністычнай дзейнасьці дзьвюх польскіх партызанскіх арганізацыяў Армія Краёва і Нацыянальнае вайсковае аб’яднаньне. Гэтыя аб’яднаньні на Беласточчыне знаходзіліся пад камандаваньнем Рамуальда Райса, псэўданім «Буры».\nБельска-падляскі павет, а менавіта там разгарнуліся гэтыя трагічныя падзеі, быў вельмі разнастайны па свайму этнічнаму складу.\n45% насельніцтва (86 тысяч) гэта былі праваслаўныя беларусы. У гэты пэрыяд пачаўся працэс перасяленьня жыхароў з тэрыторыі Беласточчыны ў савецкую Беларусь, у выніку таго, што Беластоцкая вобласьць была прызнана Польскай Рэспубліцы. Беларусы з гэтай тэрыторыі не жадалі пакідаць свае родныя месцы. Таму, акцыя АК/НВА ставіла мэтай стварэньне атмасфэры страху, якая б змусіла беларускіх жыхароў да выезду ў СССР.\nМенавіта пад пагрозай расправы жыхары вёсак Сыпне Новэ пакінулі вёску, а праваслаўнае насельніцтва вёскі Дрохлін прымусілі прыняць каталіцызм.\n1 лютага Рамуальд Райс выдаў загад па зьнішчэньню трох беларускіх вёсак: Шпакі, Зане, Каньцавізна. 1 лютага была пацыфікавана вёска Шпакі, былі забітыя 5 жыхароў. Польскія партызаны пакінулі ўлёткі, у якой загадвалася беларусам пакінуць вёску на працягу 14 дзён.\n2 лютага быў зьдзейсьнены напад на Зане і Каньцавізна.\nУ Зане польскія партызаны пачалі падпальваць дамы, дзе жылі праваслаўныя, у тых, хто выбягаў з дамоў партызаны стралялі. У выніку загінулі 24 асобы, таксама была падпалена Каньцавізна, але нейкім цудам там ніхто ня быў забіты.\nНа пачатку 90-х гадоў некаторыя польскія актывісты й арганізацыі спрабавалі скінуць віну за дзеяньні АК і Нацыянальнага вайсковага аб’яднаньня на жыхароў вёсак. Нібыта, яны варожа ставіліся да дзейнасьці польскіх партызанаў, і супрацоўнічалі з камуністамі. Аднак Інстытут нацыянальнай памяці адкінуў гэтыя вэрсіі, і ў абгрунтаваньні напісаў: "пацыфікацыі вёсак у студзені –лютым 1946 г нельга называць барацьбой за незалежны быт дзяржавы, таму што яна мае прыкметы генацыду".


Лёсаванне валейбольных еўракубкаў адбудзецца 21 жніўня ў Люксембургу | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЛёсаванне валейбольных еўракубкаў адбудзецца 21 жніўня ў Люксембургу. Менскі „Будаўнік” і салігорскі „Шахцёр” пачнуць выступ у мужчынскай Лізе чэмпіёнаў. „Мінчанка” прыме ўдзел у аналагічным турніры сярод жанчын. Усе тры каманды пачнуць выступ на еўракубкавай арэне з кваліфікацыйнай стадыі розыгрышу трафеяў, які стартуе 22 верасня. Каманды, якія не прайшлі кваліфікацыйную стадыю спаборніцтваў, будуць пераведзеныя ў Кубак ЕКВ. Астатнія прымуць удзел у групавым этапе Лігі чэмпіёнаў, які пачнецца 10 лістапада.\nМаксім Валадзько пакінуў тульскі „Арсенал”\nБеларускі абаронца Максім Валадзько пакінуў тульскі „Арсенал”. „Скончыўся тэрмін кантракту 27-гадовага абаронцы з ПФК „Арсенал”. Беларускі футбаліст падпісаў пагадненне са „збройнікамі” зімой 2019 года. На яго рахунку 6 матчаў у футболцы тульскага клуба. „Арсенал”дзякуе Максіму Валадзько за прафесійнае стаўленне да футболу і жадае здароўя і паспяховага працягу кар’еры!” – гаворыцца ў паведамленні афіцыйнага сайта „Арсенала”.\n„Мяшкоў Брэст”: спарынгі з ЦСКА і „Азотамі” адменены\nСпарынгі „Мяшкоў Брэст” з ЦСКА і „Азотамі” адменены. Планавалася, што 5 жніўня „Мяшкоў Брэст” згуляе хатні спарынг з маскоўскім ЦСКА, а 7-8 жніўня сустрэнецца у Пулавах з „Азотамі”. Аднак у сувязі з адсутнасцю транспартных зносін паміж Расеяй і Беларуссю армейцы не змогуць прыехаць у Берасце. Таксама па-ранейшаму застаюцца зачыненымі знешнія межы Еўразвяза, а гэта значыць, што ў берасцейскай каманды няма магчымасці адправіцца ў Польшчу.\nІлля Івашка правёў першы матч за 146 дзён\nБеларускі тэнісіст Ілля Івашка (138 АТП) перамог іспанца Хайме Кальдэса (1481) у рамках выставачнага грунтавога турніру ў Барселоне – 4:6, 6:1, 6:4. Гэта быў першы матч для Іллі за 146 дзён. Папярэдні раз ён выходзіў на корт 6 сакавіка.\nХакеісты менскага „Дынама” згулялі з аднаклубнікамі з Маладзечна\nХакеісты менскага „Дынама” згулялі з аднаклубнікамі з Маладзечна ў першым перадсезонным матчы. Асноўны час паядынку завяршыўся на карысць падапечных Крэйга Вудкрафта – 6:4 (2:2, 3:1, 1:1).


WhatsApp дазволіць нам загрузіць копію нашых дадзеных | Навіны гаджэта\nНельга адмаўляць, што падзеі 25 мая прымушаюць тэхналагічныя кампаніі працаваць не па гадзінах і ўносяць змены ў больш празрыстыя пытанні збору дадзеных. Новы Закон аб абароне дадзеных можа аштрафаваць кампаніі, якія не адаптуюцца да новых правілаў. Y. WhatsApp ужо гатовы да гэтага з анансаванымі зменамі. Але самае галоўнае: у хуткім часе вы зможаце запытаць копію вашых дадзеных.\nУ уласны блог WhatsApp, кампанія абвяшчае, што ўносіць змены, і зноў падкрэслівае, што ўсе дадзеныя зашыфраваны наскрозь і што нават яны не могуць чытаць і слухаць вашыя размовы. Акрамя таго, яны таксама тлумачаць, што яны не перадаюць вашыя дадзеныя для паляпшэння карыстацкага досведу альбо атрымання рэкламы на Facebook. Яны маюць намер супрацоўнічаць з большай колькасцю кампаній у Facebook, але навіны паступяць неўзабаве і вельмі падрабязна. Тым не менш, Нас найбольш цікавіць магчымасць запыту загрузкі ўсіх вашых дадзеных.\nКампанія гарантуе, што ў бліжэйшыя тыдні ў нас з'явіцца новы інструмент у канфігурацыі WhatsApp, і ён будзе даступны ўсім карыстальнікам па ўсім свеце. Зразумела, усім ім трэба будзе мець апошнюю версію службы абмену імгненнымі паведамленнямі. Сапраўды гэтак жа, гэта дасягне карыстальнікаў Android і iOS.\nЯк вы можаце загрузіць усе свае дадзеныя? Вы павінны перайсці ў "Налады" і перайсці ў раздзел "Уліковы запіс". Тады ў нас будзе новы варыянт - пакуль недаступны, пакуль мы пішам гэты артыкул - у якім вы можаце запытаць «Запыт інфармацыі аб уліковым запісе». З дапамогай гэтага вы адправіце запыт у WhatsApp і з дапамогай якога атрымаеце адказ максімум праз тры дні.\nПа заканчэнні гэтага часу вы атрымаеце паведамленне ад кампаніі аб тым, што ваш файл для загрузкі ўжо ёсць. У гэтым выпадку вам варта ехаць туды ж, дзе і раней Налады> Уліковы запіс> Запытаць інфармацыю пра ўліковы запіс і там у вас будзе магчымасць загрузіць поўны справаздачу. Вы загрузіць ZIP-файл які будзе ўтрымліваць файл з пашырэннем HTML і іншы JSON.\nПоўны шлях да артыкула: Навіны гаджэта » агульны » праграмнае забеспячэнне » WhatsApp дазволіць нам загрузіць копію нашых дадзеных


Распачаўся прыём заявак на Прэмію імя Міхала Анемпадыстава за дызайн кніжнай вокладкі – Беларускi ПЭН-Цэнтр\nПЭН » Навiны » Навіны ПЭНа » Распачаўся прыём заявак на Прэмію імя Міхала Анемпадыстава за дызайн кніжнай вокладкі\nРаспачаўся прыём заявак на Прэмію імя Міхала Анемпадыстава за дызайн кніжнай вокладкі\nІніцыятыва адзначаць найлепшую вокладку да беларускай кнігі належыць Беларускаму ПЭН-цэнтру сумесна з Беларускім саюзам дызайнераў і “Лятучым універсітэтам”, а таксама польскім партнёрам ТАА “H&L” і фондам “Адкрытая культура”. Да праекту таксама далучыўся незалежны тэлеканал “Белсат”.\n– выдадзеная ў беларускім выдавецтве;\n– напісаная беларускім аўтарам;\n– напісаная на беларускай мове;\n– распавядае пра Беларусь ці беларускую культуру.\nМіхал Анемпадыстаў працаваў у жанрах графікі, ілюстрацыі, фатаграфіі. Як дызайнер ствараў плакаты, паштоўкі, лагатыпы, вокладкі для музычных альбомаў і нават беларускамоўныя этыкеткі гарэлак. У пачатку 90-х ілюстрацыі Міхала Анемпадыстава вызначалі запамінальны стыль часопіса “Бярозка”, дзе ён быў мастацкім рэдактарам. У 2011 годзе праілюстраваў кнігу Сяргея Вітушкі “Дзінь-дзілінь: пара гуляць у казкі”. Вокладкі, створаныя Міхалам Анемпадыставам, упрыгожваюць пераклады Зьбігнева Гэрбэрта і Чэслава Мілаша, кнігі Андрэя Хадановіча, Таццяны Нядбай, Сяргея Харэўскага, Наталкі Бабінай ды іншых беларускіх аўтараў.


З каўбасных заводаў і навукі | hsyeo.com\nЗ каўбасных заводаў і навукі\nНавукоўцы, як і я, пастаянна скардзяцца на недастатковую фінансавасць даследаванняў. Мы праводзім усё большы кавалак свайго часу, пішам заяўкі на фінансаванне нашай навукі, лабіраваем палітыкаў павялічваць бюджэты і абараняем навуковую дзейнасць ад скарачэння. Але ніколі ў гісторыі чалавецтва так шмат рэсурсаў не было ўкладзена ў навуку. Гэта таму, што навуковыя даследаванні маюць бясспрэчныя вынікі рэалізацыі. Краіны, якія сілкуюць і абараняюць свае намаганні ў галіне навуковых даследаванняў і распрацовак, нязменна ўзнагароджваюцца больш адукаванымі папуляцыямі, доступам да больш дасканалых тэхналогій і больш здаровым і заможным грамадствам. Толькі большасць анархічных і разбуральных юрысдыкцый непаважліва ставіцца да пераваг адукацыі і рацыянальнай навукі.\nІ ўсё ж сувязь паміж навуковымі інвестыцыямі і лепшымі грамадствамі недастаткова вывучана. О, ёсць шмат тлумачэнняў і шмат тэорый і столькі ж кніг, у якіх падрабязна пра іх. Звычайна яны займаюць рэтраспектыўную думку і прасочваюць шлях паміж нейкім адкрыццём і пераўтваральнай выгадай праз дзесяць гадоў і пазней. Такіх анекдотаў шмат, і яны чытаюць пераканаўчае чытанне. Звычайна яны трапляюць у такія тропы, як адзінокі геній, настойлівасць перад нягодамі, суцэльная аднадумства альбо ўзгодненае планаванае намаганне. Яны рэдка бываюць простымі, як дакументальна, але мы прызвычаіліся чысціць паветра і “грунтавацца на сапраўднай гісторыі” дзеля добрага апавядання. Гэта не значыць, што наша навуковая супольнасць пакінула ўласныя прылады. Калісьці я выгаварыўся мудрым палітычным голасам за тое, што прапанаваў шмат чаго з таго, што мы робім у навуцы, прыводзіць да правалу. Я маю на ўвазе гэта з пункту гледжання неабходнасці рызыкаваць, і што намаганні многіх праектаў з высокай рызыкай ніколі не ўбачаць свет дня (і таму могуць прывесці да іх бескарыснага паўтарэння). Але ён адзначыў, што бессэнсоўна спрачацца за вялікія сродкі ў палітыка, рабіўшы выснову, што ў навуцы столькі марнасці.\nІ ёсць руб. З моманту свайго сціплага пачатку ў значнай ступені як захапленне багатай альбо прывілеяванай шляхты, навука ператварылася ў арганізаванае, мернае і рэгуляванае прадпрыемства. Гэта не дзіўна, улічваючы вялікія сумы грошай, якія зараз пад пагрозай (мы ведаем, што кожная капейка, выдаткаваная вайскоўцамі, падлягае ўважлівасці, каб гарантаваць, што цэны на туалетныя сядзенні будуць ніжэй за 10 000 долараў). Але велізарная машына, якую мы стварылі, якая вырабляе нашу сучасную навуку, грунтуецца на надуманых асновах. Гэта звязана з трыма велізарнымі праблемамі:\nМы не разумеем, што сапраўды абумоўлівае навуковае адкрыццё.\nМы павінны даць вынікі, каб прадэманстраваць, што мы не марнуем грошы.\nІснуе пастаянна павялічваецца прорва паміж навукай і грамадствам.\nЯны таксама кажуць пра фундаментальныя пытанні: колькі навукі мы можам сабе дазволіць і як мы можам забяспечыць эфектыўнасць навукі? Адказы вынікаюць з вырашэння трох вышэйзгаданых праблем.\n(1) Мы не разумеем, што сапраўды абумоўлівае навуковае адкрыццё.\nСпачатку давайце адступім і разбярэмся ў тым, што мы разумеем. Навукоўцы (па меншай меры) добра разумеюць навуковы працэс. У рэшце рэшт, гэта добра прайшло выпрабаванне часам і шырока прымяняецца да многіх нашых пытанняў. Калі навука не можа вырашыць праблему, гэта звычайна таму, што праблема грунтуецца на перакананні або палітыцы. Сапраўды, халодны, разлічаны, навуковы падыход недарэчны многім аспектам існавання чалавека; але для адказаў на пытанні пра нашу назіральную сусвет і пра нашы шматлікія праблемы навуковы працэс з'яўляецца надзвычай эфектыўным.\nАднак, як ужо гаварылася ў прэамбуле, мы не маем добрага рашэння пра тое, як навуку лепш выконваць. Гэта таму, што навука адкрыцця датычыцца невядомага, і гэта, як правіла, уключае ў сябе погляд на Сусвет такім чынам, як іншыя людзі не маюць. Новыя высновы з’яўляюцца ў людзей, якія задаюць пытанні, якія не ўзнікалі іншым, гэтак жа як інавацыя патрабуе новых спосабаў вырашэння праблем. Гэтыя тыпы адкрыцця па сваёй сутнасці непрадказальныя. Часам у пэўным месцы робяцца наборы прарываў, усведамляючы гэта праз некалькі гадоў, мы спрабуем кланаваць і тыражаваць навакольнае асяроддзе (Лабараторыя малекулярнай біялогіі ў Кембрыджы ў 60-х - добры прыклад). Але мы рэдка паспяховыя ў гэтым пачынанні. Гэта таму, што мы не прызнаем, што глыбокія адкрыцці на самай справе рэдкія, а асяроддзе, з якога яны ўзнікаюць, звычайна нестабільнае. Гэта не значыць, што няма лепшай практыкі ў навуцы, але, як я вярнуся, мы часта не заўважаем найбольш важных інгрэдыентаў на карысць усталяванага рэжыму паводзін.\nІснуе такое паняцце, як навуковае валоданне. У навуках аб жыцці мы, як правіла, праходзяць цыклы прасоўвання, адзін вядзе да іншага. Пасля масавага этапу адкрыцця хіміі жыцця і апісальных этапаў фізіялогіі, акцэнт перайшоў да разумення асобных бялкоў і генаў, а генетыка стала галоўным рухавіком новых ведаў. Тады, са з'яўленнем высокапрапускных тэхналогій, геноміка і пратэёміка дазволілі ацаніць сістэмы і стварылі прыналежнасць новых генаў для вывучэння. Тады рэдагаванне генаў дазволіла допыт некалькіх генаў ... і цыклы паўтараюцца. Усе добрыя рэчы, але гэта хаатычны віхор ці ёсць узор?\nГэты няўмольны прагрэс ведаў, які працуе на аснове новых тэхналогій і падыходаў, выклікаў глыбокія змены ў тым, як мы праводзім навуку. Несумненна, што значныя поспехі ёсць і дасягаюцца, пытанне заключаецца ў тым, што абмежаваныя рэсурсы, якія мы маем для правядзення даследаванняў, прымяняюцца найбольш эфектыўна. Калі казаць іншы спосаб, мы ўкладваем занадта мала ці занадта шмат? Як мы даведаемся?\n(2) Мы павінны даць вынікі, каб даказаць, што мы не марнуем грошы.\nКаб не адставаць ад аб'ёму новых ведаў, а таксама "абнавіць" навыкі навукоўцаў, мы дадалі пласты і бар'еры для прагрэсавання ў навуцы. У гады майго навучання ў канцы 70-х - пачатку 80-х гадоў я правёў 9 гадоў паміж пачаткам вучобы і заканчэннем дактарантуры. Гэта было доўга. Сёння тыповы перыяд на 70–100% даўжэйшы, прынамсі, на акадэмічным шляху. Стажыроўшчыкі знаходзяцца ў сярэдзіне да канца 30-х, перш чым, калі пашанцуе, у стане стварыць уласную даследчую лабараторыю. Больш за тое, усё большая частка тых, хто робіць гэта дацэнтам, не ўдаецца дасягнуць знаходжання на пасадзе альбо павышэння кваліфікацыі. Якая неверагодная трата. Як мы выбіраем, хто выжыве? Валюты, якія мы падлічваем для гэтых рашэнняў, - гэта навуковыя выданні, у прыватнасці, якія банкі выдалі.\nПа меры павелічэння колькасці апублікаваных навук навукова-даследчая супольнасць шукала кароткіх спаборніцтваў, каб арганізаваць літаратуру, ацаніць яе значэнне і пазбегнуць напружанай працы па факце чытання самога матэрыялу пры ацэнцы вынікаў працы. Новыя паказчыкі памнажаюцца і становяцца сурагатамі для колькаснай ацэнкі якасці таго, што супрацьстаіць колькаснасці, а менавіта - новага разумення. Фактычна, выдавецкая індустрыя атрымала ключы да прагрэса навукі, калі яны прымусілі грамадства плаціць (літаральна даручаючы навукоўцам публікаваць свае працы, а потым грамадству і навукоўцам чытаць уласную працу, якую грамадства заплаціла ў першую чаргу). Даследчыкі ўступілі ў змову і кааптавалі іерархіі навуковых часопісаў - добра разумеючы, што многія найбольш важныя, дагматычныя даследаванні часта паніжаліся да часопісаў з меншым аўтарытэтам і што атрыбуты, якія некаторыя часопісы шукалі ў даследаванні, не былі абавязковымі для лепшая навука (тэмпы ўцягвання звычайна павялічваюцца з уплывам фактараў). Цяперашні беспарадак навуковых публікацый, у які мы зараз увайшлі, у тым ліку драпежніцкія публікацыі, красамоўна абмяркоўваўся і альтэрнатывы, якія распаўсюджваліся многімі іншымі (гл. Ініцыятывы DORA і адкрытай навукі), але менш відавочным з'яўляецца ўплыў гэтага адмены навуковых захоўванняў на трэці. бакі мелі тое, як мы прасоўваем саму навуку. Перашкоды для рызыкі велізарныя - як для стажораў, так і для галоўных следчых. Прапаноўваючы ідэі, якія аспрэчваюць норму без шырокіх эксперыментальных доказаў, ужо існуе асуджаная заяўка на грант. Акрамя таго, тэхнічна адораны стажыст можа закрануць праект, які не дае захапляльных вынікаў, незалежна ад майстэрства эксперыментальнага дызайну. З улікам інтэнсіўнай канкурэнцыі за новыя пасады выкладчыкаў, рэзюмэ, якому не хапае хаця б некалькіх дакументаў, якія "маюць вялікі ўплыў", не ўвойдуць у гэты спіс. Усё часцей навукоўцы адпавядаюць правілам, выконваючы асноўную навуку як больш бяспечную, больш прадказальную і ацэньваную сваімі равеснікамі. Пасля, хіба не хапае нестабільнасці ў кар'еры ў навуцы?\nАле навуковы працэс не вучыць, як трэба шанаваць навуку, якую ён дае. Гэта лагічны працэс, агностычны для таго, што трэба зрабіць з яго прадуктамі. Ён не прапісвае, як трэба распаўсюджваць ці ацэньваць вынікі. Замест гэтага, усё большая верагоднасць таго, што распрацаваныя намі дакументы для навуковага рашэння і публікацыі могуць задушыць лепшыя ідэі і тых самых людзей, якія сапраўды разумеюць разуменне. Колькі здольных маладых розумаў сталі ілжывымі негатывамі на доўгім шляху да навуковай кар'еры з-за няўдачы альбо непрыдатнасці да формы? Колькі ілжывых станоўчых вынікаў працвітала, прытрымліваючыся альбо выконваючы загадзя ўстаноўленую сістэму?\n(3) Існаванне навукі і грамадства пастаянна павялічваецца.\nМагчыма, з цягам часу вышэйзгаданыя пытанні могуць самастойна выправіцца, але збярэцца іншая воблака. Па меры таго, як навука становіцца ўсё больш дасканалай, а тэхналогіі - больш прасунутымі, наша ўласная здольнасць іх разумець памяншаецца да кропкі прыняцця і, звязанага з гэтым, няведання. Наша разуменне навукі і тэхнікі зніжаецца, калі яна ўпісваецца ў жыццё і становіцца нябачнай, і яго замяняюць праблемы, якія выклікаюць асабісты клопат, якія мы можам зразумець. Калі лідэры папулярыстычнай палітыкі становяцца накіраванымі на асабістыя абставіны, грамадствы, якія ляжаць у аснове сучаснага грамадства - машынабудаванне, вылічальныя сеткі, навука і тэхніка, пачынаюць выглядаць лішнімі - нават раскоша. Звяртайцеся да гэтага жаргону, бясконцых абрэвіятур, працяглай кваліфікацыі і дарагога абсталявання, і неўзабаве гэтыя палі пераходзяць ад паліва грамадскага прагрэсу да бар'ераў да асабістага пашырэння правоў і магчымасцей.\nУ навуцы мы зрабілі даволі вясёлую працу па выпраўленні гэтага пункту гледжання, аддаючы перавагу спакойна браць грошы і засяроджвацца на нашых даследаваннях, не думаючы занадта, як мы можам выглядаць перад тымі людзьмі, якія падтрымліваюць наша жыццё. У канчатковым рахунку, аднак, калі грамадскасць не бачыць у навуцы каштоўнасці, ні ўрады не будуць. Мы замест таго, каб катацца на кактэйлях гісторыі, упэўненыя, што ўзнагароды навукі відавочныя ўсім. Магчыма, мы заслугоўваем абуджэння. Нашае паблажлівае стаўленне да тых, хто знаходзіцца па-за межамі навукі, нас будзе кусаць. Гэта аб'ядноўваецца трактаваннем большай часткі навукі як формы забавы. Большая частка навукі, якую бачыць грамадства, знаходзіцца ў гіпербале і перабольшванні. Мы ведаем гэта. Мы гэта бачым. Мы спрыяем гэтаму ў словах, якія мы выкарыстоўваем. Ці варта здзіўляцца, што грамадства ўсё часцей ставіць пад сумнеў давер да навукі? Які наш аўтарытэт падае? У той час, калі сілы псеўданавукі і падробленых навін растуць, цяпер дрэнны час, каб зразумець, што мы прымаем астатнюю частку свету як належнае.\nТакім чынам, зараз такі добры час, як любы, каб уважліва паглядзець на тое, што мы робім, прыбраць нашы перакручаныя стымулы, замяніць нашы іржавыя механізмы і правесці капітальны рамонт нашых традыцыйных, але скамянелых структур. Асноўная якасць навуковага розуму - бачыць свет новымі вачыма. Быць адразу і наіўным, і ведаючым. Адзін верны спосаб павялічыць гэта праз максімальную разнастайнасць людзей у навуцы. Аднастайнасць - анатама першапачатковай думкі. Мы павінны ідэнтыфікаваць і выдаляць прадузятасць у дачыненні да людзей з нетрадыцыйнымі шляхамі. Мы павінны абараніць тых, хто думае па-іншаму, замест таго, каб судзіць іх па метрыках, якія маюць мала агульнага з творчасцю, і замест гэтага ўзнагароджваць медыяну. Навука квітнее на пастаянных праблемах - яна памірае, калі корміць адпаведнасцю разака печыва. Навуковае адкрыццё прыводзіць да вынаходкі нашай будучыні. Прыйшоў час спачатку перагледзець, а потым зноў выдумаць, як мы праводзім і вымяраем навуку. Напэўна, варта правесці смелы эксперымент ці два, каб праверыць гэта? * Вынікі могуць проста даць пераканаўчае абгрунтаванне, каб апраўдаць, якую колькасць навук мы павінны выконваць.\n* У мяне могуць быць нейкія ідэі. :)\nЗаўвага: стымуляваны размовай за кавай з сябрам, які мае значна большую адукацыю, чым мой, які падкрэсліў, што некаторых нашых яркіх і творчых калегаў нярэдка ацэньваюць як няшчасных і няўдач, якія змагаюцца за прыцягненне фінансавання, але тыя ж самыя людзі, якія бачаць свет з самымі рознымі перспектывамі і, хутчэй за ўсё, могуць змяніць гэты свет.\n99 прычын 2017 год быў выдатным годамТры рэчы, якія я даведаўся падчас стажыроўкі ў біятэхналагічным запускуШто аддзяляе добрую навуковую тэорыю ад дрэннай?Як падобныя джоксы і матэматыкіАднаўленне легітымнасці ў эпоху пасля праўдыШто адбываецца, калі трапляеш у чорную дзірку?Жыццё Галілея (пасля змянення клімату)


Галоўная ➠ Цікава ➠ Якія колер выкарыстоўваць у інтэр'еры спальні\nА вось зялёная спальня здыме разумовую стомленасць. Жоўты і цытрынава-жоўты колер створыць у памяшканні адчуванне цяпла і радасці. Чырвоны колер вселит нейкае неспакой і дзейнічае узбуджальна, дарэчы, мы раней распавядалі аб чырвоным колеры ў памяшканнях. Фіялетавы вам варта выкарыстоўваць вельмі асцярожна – ён даставіць дыскамфорт. Аранжавы таксама ўжываецца не на поўную сілу. Хоць гэта і цёплы колер, але ў інтэр'еры спальні стане ствараць адчуванне ціску.\nТак вось атрымліваецца, што фіялетавы, чырвоны і аранжавы колеру ў інтэр'еры спальні лепш не ўжываць, але гэта тычыцца толькі чыстых колераў, а таксама блізкіх для іх адценняў. Многія адценні аказваюць на чалавека іншае ўплыў, чым асноўны колер. Тэракотавы выступае прыгожым карычневым адценнем чырвонага колеру, ён заўсёды дарэчны ў спальні, успрымаецца мякка і светла (як і пастэльны).\nПэўныя колеру ствараюць адчуванне выгоды ў спальні. Засталося вызначыць як іх правільна выбраць.\nЗялёны колер у спальні, які павінен здымаць стомленасць, наадварот, можа вас змарыць, калі ён даволі халодны або насычаны. Адным словам, у такім памяшканні колер не так важны, як і ўсе яго адценні. Дызайнеры рэкамендуюць ўжываць для сцен пастэльныя і мяккія тоны вашага любімага колеру, а вось насычаныя і яркія адценні такога ж колеру ўводзіце з дапамогай акцэнтаў – гэта можа быць кроватное покрыва, абіўка крэсла, таршэр, падушкі. Калі гаворка ідзе аб спальні, якая прызначаецца для гасцей, то лепш ужываць адценні аднаго са станоўчых для ўсіх людзей кветак. Да іх ставяцца наступныя.\nЖоўты колер у спальні з'яўляецца самым прыдатным. Найбольш часта прысутнічаюць такія яго адценні: крэмавы, бэжавы, бледна-цытрынавы, слановай косці і цытрынава-крэмавы.\nЗялёны колер таксама падыходзіць для дадзенага памяшкання (гэта адценні шэра-зялёнага і зялёнага гарбаты).\nСярод сініх адценняў найбольш падыходнымі з'яўляюцца светла-сіні, а таксама светла-валошкавы.\nЁсць некалькі спосабаў, як павялічыць прастору ў спальні. У спальным пакоі цалкам ўдала ўжываецца і ахраматычныя (складаецца з галоўных кветак – сіняга, зялёнага, чырвонага) шэры колер. У спальні таксама можна выкарыстоўваць такія адценні шэрага: колер шэрага зялёнага гарбаты, чорны, перламутравы. Чорны і белы – таксама адценні шэрага, а вось іх лепш ужываць толькі ў якасці акцэнтаў.\nСамае важнае – гэта тое, каб колер сцен (колер шпалер) быў прыемным для вас і не выклікаў ніякага раздражнення.


К. Мурашкоў аб падпольшчыку Сцяпуру\nСпампаваць 56.04 Kb.\nНазва К. Мурашкоў аб падпольшчыку Сцяпуру\nПамер 56.04 Kb.\nЗ хваляваннем успамінаю часы ваеннага ліхалецця. Не перадаць як трымціць сэрца, калі гартаю старонкі архіўнай справы аб Кармянскім падполлі. На іх - старонкі барацьбы... А колькі мужных змагароў і лёсаў!\nМне добра вядомы прозвішчы некаторых байцоў нябачнага фронту, хто ў цяжкія часы фашысцкай акупацыі мужна змагаўся, ходзячы па лязу брытвы, балансуючы паміж жыццём і смерцю, вёў разведку ў гарнізонах ворага, здабываў для падполля і партызанскага атрада звесткі аб крывавых планах і задумах акупантаў, дыслакацыі, колькасці і ўзбраенні іх карных фармаванняў, усяляк дапамагаючы савецкім патрыётам, якія траплялі ў бязлітасныя і жорсткія фашысцкія жорны. Праз таўшчыню часу адно за іншым паўстаюць у памяці мужныя і поўныя рашучасці да самаахвярнасці твары Аляксандра Сцяпуры, Кузьмы Еўдакіменкі, Марка Лешчанкі, Мікалая Сычкова, Сяргея Лавянецкага, Андрэя Сапегі, Сямёна Хадановіча і іншых. Аб адным з такіх герояў і пойдзе гаворна далей.\n... 14 жніўня 1941 года нямецка-фашысцкія захопнікі акупавалі Кармяншчыну. Чорнай саранчой пранесліся яны па дарогах і вёсках, несучы смерць і разруху. Паводзіны іх былі брыдкімі.\nАнтыфашысцкую барацьбу кармянцаў узначаліў падпольны райком партыі. Ужо 14 жніўня на пасяджэнні райкома ў вёсцы Труд былі вызначаны задачы па далейшаму разгортванню барацьбы ў тыле ворага і прыцягненню насельніцтва ў масавы партызанскі рух.\nЗ першых дзён гітлераўцы ўсюды ўкаранялі акупацыйныя органы ўлады, спяшаліся стварыць і ўмацаваць карныя сілы “новага парадку”. Ужо ў верасні ў 13 населеных пунктах яны паставілі моцныя гарнізоны, пры 15 валасных управах арганізавалі паліцэйскія ўчасткі. Буйны гарнізон – больш 200чалавек – размясціўся ў райцэнтры. Па ўсяму раёну пракацілася хваля рэпрэсій. За малейшае адхіленне ад драконаўскіх правілаў акупацыйнага рэжыму і сувязь з партызанамі людзей чакала смерць. Толькі за тры месяцы свайго панавання акупанты знішчылі больш тысячы чалавек. Шмат злачынстваў яны рабілі ўпотай, старанна ўтойваючы ад насельніцтва. Імкнучыся зняславіць партызан, фашысты абвінавачвалі іх ва ўсіх смяротных грахах; называлі “ляснымі бандытамі”, а партызанскія атрады – “бандамі”. Каб пазбавіць народных мсціўцаў падтрымкі насельніцтва, паліцаі, нацапіўшы чырвоныя стужкі на шапкі, правялі шэраг начных грабяжоў і забойстваў у Рудні, Вашчанках, Бычы, асобных вёсках засажэўя. Кожная правакацыя шырока рэкламавалася, як жорсткасць “партызанскіх банд”, камуністаў і яўрэяў.\nНельга было назіраць спакойна за дзеяннямі фашыстаў і іх прыхвасняў. Каб паспяхова змагацца з акупантамі, трэба было ведаць іх планы і задумы. Таму разам з другімі мерамі падпольны райком вырашыў укараніць сваіх людзей у акупацыйныя ўстановы і, перш усяго, у апарат раённай управы і паліцыі.\nДоўга мяркавалі каго паслаць ў раённую ўправу. Спыніліся на кандыдатуры Аляксандра Іосіфавіча Сцяпуры латыша па нацыянальнасці, інтэрнацыяналіста па духу. Члены падпольнага райкома ведалі яго як актыўнага удзельніка грамадзянскай вайны, стойкага і вытраманага, адданага Радзіме. Для падпольнай работы Сцяпура падыходзіў па ўсіх дадзеных. У раёне працаваў яшчэ з 20 гадоў. Ведаў шмат людзей і ўсе населеныя пункты, нямецкую мову. Беспартыйны. Не быў звязаны сям’ёй. Працаваў намеснікам старшыні райвыканкома, а затым – перад вайной, - як урач па спецыяльнасці быў пераведзен на пасаду загадчыка аддзела аховы здароўя. Паніжэнне па службе стварала фон пакрыўджанага іншародца і знешне было важкім аргументам, які апраўдваў паступленне на службу да акупантаў.\n- Адным словам, - выказаў сваю думку сакратар райкома Асташонак – лепшага чалавека для такой работы нам не знайсці. Будзем запрашаць на гутарку.\n... Сцяпуру запрасілі ў райкомаўскую зямлянку.\n- Аляксандр Іосіфавіч, - звярнуўся да яго Асташонак, - як вы глядзіце, калі мы вас накіруем на службу да немцаў? Напрыклад, у раённую ўправу.\n- Мяне? Ва ўправу ? – абурыўся Сцяпура. – Вы што жартуеце? Я не для таго ў рэвалюцыю і грамадзянскую вайну за Савецкую ўладу змагаўся, каб зараз ісці служыць да немцаў.\n- Вы супакойцеся, выслухайце нас ўважліва. Потым – супярэчце.\n- Не. Не! Перад фашыстамі я спіну гнуць не змагу.\n- А райком лічыць, што ўмелая работа ў логаве ворага зараз патрэбна як паветра і прынясе вялікую карысць нашай справе.\n- Нам трэба мець сваіх людзей у нямецкіх установах, - уступіў у размову Вярэніч. – Толькі з іх дапамогай мы зможам пастаянна ведаць і зрываць карныя задумы гітлераўцаў. Вядома, гэта работа па плячы моцным і смелым людзям. Там будзе цяжэй, чым у атрадзе. Там смерць заўсёды будзе хадзіць побач.\n- Калі не спадзяецеся на свае сілы, - працягваў думку камісара атрада Асташонак, - то прама аб гэтым скажыце, і мы будзем думаць аб іншай кандыдатуры. На такую справу чалавек можа пайсці толькі дабраахвотна, без малейшага прымусу.\n- Калі так стаіць пытанне, то я згодзен, - цвёрда адказаў Сцяпура.\n... Доўга вывучалі ў гестапа справу Аляксандра Сцяпуры і, канчаткова, з 22 кастрычніка 1941 года даверылі яму кіраўніцтва фінансавай, а затым і сакрэтнай часткай раённай управы. Лепшага і нельга было чакаць. З упэўненым, уладным і цвёрдым самавалоданнем ужываўся ў сваю цяжкую ролю падпольшчык. Штодзённая барацьба і смяротная рызыка сталі для яго звычайным жыццём, у якой сапраўднасць чалавечай асобы вызначалася стойкасцю і мужнасцю. Асабліва цяжка было пераносіць халодныя, поўныя нянавісці позіркі савецкіх людзей. У іх вачах ён быў здраднікам. Часам хацелася кінуць усё, пайсці ў лес і ў адкрытым баі знішчаць захопнікаў. Гэтыя слабасці праходзілі хутка. Сцяпура браў сябе ў рукі, імгненна ператвараўся ў “сапраўднага” фашысцкага служаку, дэманстраваў ветлівасць нават калі сэрца разрывалася ад гневу. Без права на памылку ён павінен быў цярпець і заставацца тым, за каго яго прымаў вораг.\nЗ першых дзён работы ва ўправе Сцяпура стаў забяспечваць партызан і падпольшчыкаў бланкамі пасведчанняў і прапускоў, якія давалі права прасоўвання па акупаванай тэрыторыі. Гэтыя дакукменты былі вельмі патрэбны і выратавалі жыццё многім партызанам пасля роспуску атрада на зімовы час.\nУ канцы кастрычніка ў рукі Сцяпуры трапіў загад нямецкага ваеннага каменданта аб правядзенні карнай аперацыі супраць кармянскіх партызан У той жа дзень праз Юлію Кузьмянкову і Марыю Сцяпанаўну Караткевіч аб гэтым стала вядома штабу атрада. Народныя мсціўцы хутка змянілі месца базіравання і карнікам на іх след выйсці не ўдалося.\nЗ дапамогай правакатара, які выдаў сябе за сувязнога падпольнага абкома партыі, гітлераўцы імкнуліся выклікаць у пасёлак Бурны і захапіць членаў падпольнага райкома і іншых адказных работнікаў. Аляксандру Іосіфавічу разам з Адамам Кузьмянковым удалося раскрыць сапраўдны твар здрадніка.\nАкупанты шалелі. Яны захапілі і па-зверску забілі партызанскіх сувязных Наталлю Ушаву, Івана Мажэйку і Еўдакію Самастроенка. Праз нейкі час у рукі жандармерыі трапілі члены партыйнай групы: Іван Драздоў і Кузьма Еўдакіменка, партыйна-савецкія актывісты: Панцеляймон Ціцянкоў, Цярэнцій Ушаў, Павел Лосеў, Барыс Путаў і іншыя. Сцяпура рабіў усё, што мог для іх вызвалення. Але пасля папярэдніх допытаў арыштаваных адправілі ў Гомельскі лагер смерці і там растралялі.\nМяжой чалавечых выпрабаванняў для Аляксандра Сцяпуры былі нечуваныя катаванні і пакаранні смерцю фашыстамі падпольшчыкаў: Івана Калякіна, васіля і Ганны Караткевічаў, Ганны і Тані Абатуравых, Лідзіі і Валі Арцемьевых, Уладзіміра Масейкава і патрыётаў Яўгена Нівокава і Івана Кандрацьева. Немагчымасць аблегчыць лёс таварышаў, якія трапілі ў рукі катаў, выводзіла яго з раўнавагі. Пасля расстрэлу Абатуравых Сцяпура страціў кантроль над сабой і больш тыдня не з’яўляўся на работу. Валасы яго за гэтыя дні сталі сівымі. Ён быў блізка да правалу. Але, разумеючы, хваробу, пачаў дзейнічаць больш рашуча (паўней раскрываць злосныя махінацыі фашыстаў, садзейнічаць зрыву карных акцый. Душэўнае аблягчэнне, у якойсці меры наступіла, калі ўдалося дапамагчы рассохскім падпольшчыкам – Ігару і Галіне Гісчыкавым, Зоі Талкачовай, Сапрыкам і выратаваць ад разгрому падпольныя групы ў Вынашаўцы, Зенькавіне, Куракаўшчыне і Сырску.\nСваю нелегальную работу Сцяпура праводзіў да лета 1943 года, а затым, у сувязі з пагрозай выкрыцця, па ўказанню райкома быў адазваны ў партызанскі атрад. З яго дапамогай партызанамі Авяр’яна Ушава былі падрыхтаваны і паспяхова праведзены баявыя аперацыі ў райцэнтры: узрыў электрастанцыі, разгром харчова-фуражных складаў, захоп солі і больш 40 тон пшаніцы. Камуністы партызанскага атрада імя Варашылава высока ацанілі баявыя заслугі А. І. Сцяпуры, прыняўшы яго ў рады Камуністычнай партыі.\nЗ Аляксандрам Іосіфавічам я зноў сустрэўся ўжо ў 1956 годзе. Ён, як і раней, адчуваў сябе ў страі, працягваў заставацца стойкім, паслядоўным змагаром. Яго задумлівыя блакітныя вочы свяціліся радасцю, добразычлівая ўсмешка выклікала глыбокую сімпатыю.\nК. Мурашкоў, удзельнік 17. 06. 1986 г.\nпартызанскага руху на


Montanuniversitaet Leoben, Леобен, Аўстрыя\nRequest free information from Montanuniversitaet Leoben\nГісторыя Montanuniversitaet Леабен адзначаны бесперапынным развіццём акадэмічнай круга даследаванняў. Дзякуючы ініцыятыве эрцгерцага Іагана ў "Штырыі Карпаратыўны школы горнай" была створана ў Vordernberg 4 лістапада 1840. Уступнае Пятра Tunner дэманструе намер адпаведнасці інструкцыю на акадэмічным узроўні і распрацоўкі яго школу ў цэнтр для ўсіх спецыялістаў у горным справе і металургіі з альпійскім рэгіёне. Рэвалюцыі 1848 паклалі канец вельмі паспяховых гадоў у Vordernberg і прывяло да істотнага змянення. Пётр Таннер ініцыяваў нацыяналізацыю сваёй школы і пераход да паблізу горада Леабен. На 1 лістапада 1849 г "Імперыял і Каралеўская школа горнага" можа быць адкрыты ў Леабен з 48 студэнтаў, якія навучаюцца першапачаткова. На 15 сьнежня 1874 г "Імперыял і Каралеўская школа горнага" атрымаў новы статут, які гарантавана гук і ўстойлівае развіццё. Статус настаўнікаў заняла роўная статусу прафесараў ў тэхнічных універсітэтах. Універсітэт горнага Імператарскі ступень ліпеня 31,1904 змяніў назву горнай акадэміі ў "Універсітэт горнага". Роўны статус тэхнічных універсітэтаў, нарэшце, атрымала, калі акадэмія была мае права дараваць доктарскіх ступеняў. Увосень 1910 універсітэт можа пераехаць у новае памяшканне, якія былі вельмі прасторныя для тых дзён. У сувязі з хуткім развіццём горнай справы поля даследаванняў горнай справы і металургіі былі падзеленыя ў прамежку паміж Першай сусветнай вайны і Другой і новай вучэбнай праграмы быў распрацаваны. У 1934 годзе адміністрацыя універсітэта горнай справы і Тэхнічнага універсітэта Грац быў аб'яднаны і два падрыхтоўчых гадоў даследаванняў былі перададзеныя ў Грац. Гэта азначала сур'ёзнае зніжэнне залічэння, якія рушылі ўслед цяжкай адсутнасць маладога пакалення вучоных для аўстрыйскай горназдабыўной прамысловасці. Пераўсталёўка незалежнага універсітэта горнага федэральным законам красавіка 3,1937 на гэта з-за сумесных намаганняў прамысловасці, выкладчыкаў і ўсіх жыхароў Леабен. Эра ўстойлівага развіцця была перапыненая зноў далучэння Аўстрыі да Трэцяга рэйху ў 1938. Другая сусветная вайна прынесла сур'ёзныя перашкоды ў вывучэнні. Гэтыя праблемы могуць быць асвоены вырашальны рэктара ў 1945 годзе пасля таго, як і ў тэрміновым парадку неабходна пашырэнне для лабараторый быў пабудаваны. Хуткае стабілізацыя пасля вайны таксама можна разглядаць у павелічэнні ахопу. Пасля 1955 новыя палі даследаванняў бесперапынна дадаюць, што ў дадатак да асноўных прадметах ахопліваюць шырокае кола прадметных абласцей ад сыравіны да матэрыялаў. У 1970/71 былі дададзены поля даследаванняў палімераў інжынерных і навуковых і матэрыялазнаўства. У 1990 годзе было пачата планаванне двух новых напрамкаў даследаванняў, прыкладных даследаванняў Зямлі і прамысловай аховы навакольнага асяроддзя, яны былі ўсталяваныя ў 1992 годзе. Будаўніцтва новага будынка, адкрыты ў 1970 годзе, таксама дэманструе пашырэнне. З 1 кастрычніка 1975 г. універсітэт завецца "Montanuniversität Леабен" у адпаведнасці з Законам Арганізацыі універсітэта. З-за закон універсітэты 2002 вялікіх змяненняў у арганізацыі універсітэтаў адбыўся. Вышэйшым органам кіравання універсітэта складаецца з Савета універсітэта, рэктарата і сената. У апошнія гады некалькі новых будынкаў былі дададзеныя ў універсітэцкім гарадку: 2006: Roh- унд Werkstoffzentrum (RWZ) 2007: Impulszentrum Werkstoffe (IZW). Цэнтры кампетэнцыі MCL (Матэрыялы цэнтр Леабен) і PCCL (палімер Цэнтр кампетэнцыі Леабен) размешчаны ў гэтых двух будынкаў. 2009: Адкрыццё нядаўна адрамантаваны Эрцгерцаг Йохан тракт (лекцыя крыло) 2010: Zentrum für Kunststofftechnik Леабен 2011: Impulszentrum Rohstoffe (IZR)\nПрагляд BScs »\nBScs (3) BACHELORSTUDIES.BY\nбакалаўра ў галіне мінеральных рэсурсаў інжынерных\nВа ўніверсітэце 7 семестры October 2018 Аўстрыя Леобен\nПрыродныя рэсурсы ўсюдыісны - ад будаўніцтва да аптычных валокнаў. Мінеральныя рэсурсы з'яўляюцца асновай сучаснага індустрыяльнага грамадства. [+]\nПрыродныя рэсурсы ўсюдыісны - ад будаўніцтва да аптычных валокнаў.\nМінеральныя рэсурсы з'яўляюцца асновай сучаснага індустрыяльнага грамадства. Попыт пастаянна расце. Распрацоўкі мінеральных рэсурсаў, а таксама іх перапрацоўкі і наступнага лячэння будаўнічых матэрыялаў, металічных матэрыялаў, вогнеўпораў, керамікі і шкла, напрыклад, цікавыя задачы. Падземных будаўнічых праектаў для паляпшэння інфраструктуры (трафік, энергетыкі, водазабеспячэння і ўтылізацыі ...), асабліва ў густанаселеных гарадскіх раёнах, таксама маюць вялікае значэнне.... [-]\nбакалаўра ў галіне нафтавага машынабудавання\nШырокі асартымент спрыяе адукацыі розных галінах дзейнасці для выпускнікоў. Яны могуць працаваць як інжынеры на нафтавых вышках. [+]\nБакалаўра ў галіне нафтавага інжынірынгу\nШырокі асартымент спрыяе адукацыі розных галінах дзейнасці для выпускнікоў. Яны могуць працаваць як інжынеры на нафтавых вышках, а таксама ў распрацоўку або прымяненне ў кампутарным мадэляванні.\nДля пакрыцця будучага попыту на нафту і газ ёсць ва ўсім свеце намаганняў, каб выйсці на новыя вадасховішча і павышэння эфектыўнасці выкарыстання ўжо існуючых вадаёмаў, напрыклад, шляхам паляпшэння кіравання вадасховішча. Складанасць праблем, якія павінны быць вырашаны патрабуе, каб спецыялісты валодаюць не толькі тэхнічныя, але і ўніверсальнасць гуку базавых ведаў у галіне эканомікі і інфармацыйных тэхналогій, а таксама кіраўніцкія навыкі. Адукацыя для інжынераў-нафтавікоў прызначана для задавальнення гэтай кваліфікацыі профілі.Нафтавая прамысловасць дзейнічае на глабальным узроўні і патрабуе, каб супрацоўнікі маглі працаваць у міжнароднай асяроддзі. Гэты факт ўлічваецца, напрыклад, англійская мова з'яўляецца мовай навучання ва ўсіх нафтавага машынабудавання курсы і крэдыты могуць быць перададзены на працягу семестра за мяжой у універсітэце-партнёра.... [-]\nбакалаўра ў галіне прыкладной навукі аб Зямлі\nДаследаванне, выяўляючы і ацэнка прыродных рэсурсаў і радовішчаў, геалагічная адзнака рызык, геотехнических праектавання будаўнічых праектаў [+]\nБакалаўра ў галіне прыкладных даследаванняў Зямлі\nДаследаванне, выяўляючы і ацэнка прыродных рэсурсаў і радовішчаў, геалагічная адзнака рызык, геотехнических праектавання будаўнічых праектаў Вы любіце працаваць у полі, у лабараторыі, так і на кампутары? Тады падпішыцеся на прыкладных даследаванняў Зямлі ў Універсітэце Леобен - ступень праграму, якая спалучае ў натуральных і тэхнічных навук у унікальным шляху. ... [-]\nLink to and share "Montanuniversitaet Leoben, Леобен, Аўстрыя"


05 сакавік 2018, 13:04\nМіхаіл Жамчужны, архіўнае фота 2013 году\nКалегія Магілёўскага абласнога суду прызнала абгрунтаваным пакараньні палітвязьня Міхаіла Жамчужнага штрафным ізалятарам. Яна пакінула ў сіле рашэньні Горацкага раённага суду, куды асуджаны зьвяртаўся, каб дамагчыся прызнаньня неправамернасьці накладаньня на яго трох спагнаньняў у выглядзе зьмяшчэньня ў штрафны ізалятар агулам на 25 сутак.\nСпагнаньні, якія сталіся нагодай для судовага разбору былі вынесеныя Жамчужнаму 9, 16, 28 жніўня 2017 году.\nХочуць перавесьці да вязьняў зь «нізкім статусам»\nЯк вынікае з матэрыялаў справы, Жамчужнага пакаралі за адмову пераходзіць у атрад для адбыцьця пакараньня. Асуджаны свае дзеяньні тлумачыць тым, што яго жыцьцю і здароўю пагражае небясьпека з прычыны канфлікту зь іншымі асуджанымі. Ён даводзіць, што неаднойчы зьвяртаўся да адміністрацыі Горацкай папраўчай калёніі № 9, каб яго перавялі ў бясьпечнае месца.\nУ 2017 годзе Міхаіл Жамчужны паведамляў, што адміністрацыя калёніі загадала яму перайсьці ў атрад, дзе ўтрымліваюць вязьняў зь нізкім статусам, але ён адмовіўся, за што яго пэрыядычна каралі штрафным ізалятарам.\nЖамчужнага на суд не пусьцілі\nПры разглядзе скаргаў самога Жамчужнага не было ні ў абласным і раённым судах. Яго інтарэсы бараніў адвакат Вадзім Мушынскі, які зьвярнуў увагу суду на тое, што падабаронны мог бы больш дэталёва выкласьці свае прэтэнзіі да ўмоваў утрыманьня ў Горацкай вязьніцы, калі б сам прысутнічаў на судзе.\nАдвакат нагадаў, што раней заяўнік адбываў пакараньне ў калёніях, якія месьцяцца ў Навасадах ды Ваўкавыску і там не сутыкаўся з прэсінгам з боку актыву асуджаных, як у Горках. У папраўчай калёніі № 9, казаў Мушынскі, яго падабароннага пачалі адпраўляць у штрафны ізалятар амаль зь першых дзён знаходжаньня.\nПаводле адваката, Жамчужны меў досьвед адбыцьця пакараньня ў адным з атрадаў калёніі, трапіўшы ў які адразу адбыўся канфлікт з асуджанымі. Каб надалей ня мець праблемаў, Міхаіл вымушана не пагаджаецца цяпер зь пераводам у іншыя атрады. Канфлікт з асуджанымі, паводле Мушынскага, пацьвярджаецца дакумэнтамі адміністрацыі калёніі. Адвакат дапусьціў, што Жамчужны і цяпер утрымліваецца ў ШЫЗА.\nВадзім Мушынскі (архіўнае фота)\n«Накладаньне пакараньняў — гэта, відаць, спосаб, які выбрала адміністрацыя, каб уратаваць асуджанага ад небясьпекі», — выказаў думку ў сваім выступе на судовай калегіі Вадзім Мушынскі.\n«Разам з тым мы мусім разумець, што зьмяшчэньне Жамчужнага ў небясьпечнае месца не павінна мець нэгатыўных наступстваў для асуджанага, як гэта бывае падчас вынясеньня дысцыплінарных спагнаньняў. Жамчужны ў ШЫЗА ня можа атаварвацца, пісаць лісты і атрымліваць іх. Наогул ён пазбаўлены многіх правоў вязьня», — заявіў суду адвакат.\nКалегія абласнога суду пастанавіла, што рашэньне Горацкага суду абгрунтаванае, паколькі «фактычныя абставіны ў справе высьветленыя поўна і слушна, а доказам дадзеная належная ацэнка». На прэтэнзію Жамчужнага, пераказаную адвакатам, што яго пазбавілі права самому ўдзельнічаць у разглядзе сваіх скаргаў, судовая калегія адрэагавала, што інтарэсы асуджанага прадстаўляў яго адвакат. Акрамя таго, як вынікала з тлумачэньняў калегіі, дзяржавай не прадугледжаныя расходы на этапаваньне асуджанага на працэс у грамадзянскай справе.\nПраваабаронцы занепакоеныя лёсам Жамчужнага\nПраваабаронца Міхаіл Жамчужны адбывае 6,5 года зьняволеньня праз абвінавачаньне ў спробе завалодаць сакрэтнымі зьвесткамі пра дзейнасьць міліцыі і спробе даць хабар супрацоўніку міліцыі.\nБеларускія праваабаронцы прызналі Міхаіла Жамчужнага палітвязьнем і дамагаюцца перагляду ягонай справы ў адкрытым судовым паседжаньні.\nПраваабаронцы занепакоеныя лёсам Міхаіла Жамчужнага і робяць магчымыя захады для ўплыву на сытуацыю, у якой ён апынуўся. Вядома, што пасьля звароту ў Генэральную і Магілёўскую абласную назіральныя камісіі наконт становішча, у якім апынуўся палітвязень, гэтыя камісіі заплянавалі наведваньне Міхаіла Жамчужнага ў Горацкай калёніі. Візыт павінен адбыцца ў першай палове сакавіка.\nПалітвязьню Міхаілу Жамчужнаму не ўдалося аспрэчыць 3 карцэры запар за 1 месяц


10 сабак і 2 кошкі ўтрымлівалі ў кватэры шматпавярховіка ў Полацку | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Здарэннi » 10 сабак і 2 кошкі ўтрымлівалі ў кватэры шматпавярховіка ў Полацку\nГэта, а таксама ператварэнне жылога памяшкання па вуліцы Дзяржынскага ў звалку стала нагодай для суседзяў звярнуцца нарэшце ў пракуратуру. Разам з пракурорам у «госці» да праблемных жыльцоў завіталі прадстаўнікі цэнтра гігіены і эпідэміялогіі, ЖКГ і іншых ведамстваў.\nАказалася, што жыллё належыць 61-гадовай жанчыне і яе 33-гадоваму сыну, абодва — людзі з абмежаванымі магчымасцямі, не працуюць.\n— Кватэра знаходзілася ў жудасным з пункту гледжання нармальнага чалавека стане. Былі раскіданы бытавое смецце, брудная вопратка, элементы старой зламанай мэблі, рэшткі прадуктаў харчавання... Акрамя гэтага, «метры» былі забруджаны экскрэментамі жывёл і людзей. Каля дзесяці сабак і дзве кошкі пры адкрыцці дзвярэй у кватэру разбегліся па пад'ездзе і вуліцы, — расказаў журналісту «Звязды» пракурор Полацкага раёна Сяргей Трошка.\nЗ-за антысанітарыі ў доме распладзіліся прусакі. Адна з суседак дадала, што пенсіянерка з сынам нярэдка выкарыстоўваюць для задавальнення сваіх фізіялагічных патрэб і месцы агульнага карыстання.\nА што камунальнікі? Яны былі ў курсе. Але, як устанавілі ў пракуратуры, дзейснага ўплыву на гаспадароў бруднай кватэры работнікі ЖЭС-3 не аказвалі. У прыватнасці, рэдка складаліся пратаколы аб адміністрацыйных правапарушэннях. У судзе разгледзелі толькі адну справу ў дачыненні да маці і дзве — да сына. І тыя працягвалі парушаць правілы карыстання жылымі памяшканнямі...\n— Работнікі ЖКГ не выконвалі належным чынам службовыя абавязкі. Не было сістэмнага і прынцыповага падыходу да кантролю, — лічыць пракурор.\nПасля праверкі пракуратуры інжынера па працы з насельніцтвам ЖЭС-3 прыцягнулі да дысцыплінарнай адказнасці. А «сямейку» аштрафавалі: на 5 базавых велічынь (115 рублёў) — кожнага. Іх абавязалі зрабіць генеральную ўборку.\nШто датычыцца жывёл, яны былі адвезены ў прытулак.\n2714 Як міліцыянеры дапамагаюць людзям\n2370 Настаўнік года—2011 Інэса Зубрыліна: Вельмі хочацца верыць, што гэта не наш сцэнар\n1266 Успаміны. Пісьменніца Лідзія Арабей: Не трэба здзяйсняць гераічных подзвігаў, трэба проста не рабіць гадасцяў\n1159 МТС запусціў серыю відэаролікаў для падрыхтоўкі да ЦТ\n1111 ЦВК апублікаваў звесткі аб сапраўдных подпісах у падтрымку вылучэння кандыдатаў у прэзідэнты\n954 Iгар Сергеенка, кiраўнiк Адмiнiстрацыi Прэзiдэнта\n689 Лукашэнка: Выбары будуць вельмі цікавыя, а пасля выбараў будзе яшчэ цікавей\n689 ЦТ. Умовы заданняў аднолькавыя, варыянты для выбару адрозніваюцца\n569 Карані і сучаснасць: у сталіцы фінішаваў «Млын моды-2020»


Вочна-завочна Bachelor Фларыда - Bachelor праграм у Фларыда Bachelor , Фларыда 2018\nВочна-завочна Bachelor Фларыда - Bachelor праграм Bachelor Фларыда, Фларыда\nВочна-завочна Bachelor Фларыда - Вазьміце Bachelor Фларыда. Атрымаць усе Bachelor праграмы і школьных інфармацыі. Эканомце час і звярнуцца школу прама тут!\nУ цяперашні час ніякія праграмы не будуць адлюстроўвацца ў раздзеле Bachelor Master Злучаныя Штаты Амерыкі Фларыда. Паспрабуйце наш катэгорыю Bachelor Злучаныя Штаты Амерыкі замест гэтага.\nLink to and share "Вочна-завочна Bachelor Фларыда - Bachelor праграм у Фларыда Bachelor , Фларыда 2018"


01 сьнежань 2008, 21:51\nBelarus -- Russian and Belarusian flags on the Minsk street, 23Mar2007\nЯкія прычыны прывялі да зрыву сустрэчы прэзыдэнтаў Беларусі і Расеі? Наколькі прынцыповыя цяперашнія рознагалосьсі паміж двума бакамі? Як далей могуць разьвівацца адносіны паміж Масквой і Менскам? Гэтыя ды іншыя пытаньні абмяркоўваюць у перадачы “Экспэртыза Свабоды” зь Менску — палітоляг Віталь Сіліцкі, з Масквы — дацэнт Маскоўскага дзяржаўнага інстытуту міжнародных адносін Кірыл Коктыш.\nЦыганкоў: “Заплянаванае на 1 сьнежня пасяджэньне вышэйшай Дзяржрады так званай Саюзнай дзяржавы Расеі і Беларусі, у рамках якога ў Маскву меўся прыляцець Аляксандар Лукашэнка, не адбылося. Цяпер абодва бакі абвінавачваюць адзін аднаго ў зрыве сустрэчы і нежаданьні ісьці на канкрэтныя інтэграцыйныя крокі. Што стала галоўнай прычынай зрыву сустрэчы, што прывяло да гэтай скандальнай сытуацыі, на вашу думку?”\n“Ад Лукашэнкі запатрабавалі вызначыцца”\nКоктыш: “Як мне здаецца, беларускі бок не назваў сваімі імёнамі тыя праблемы, якія варта вырашыць. Гэта стабілізацыя беларускай эканомікі і пытаньне ўмоваў, на якіх можна атрымаць далейшую частку расейскага крэдыту. Беларускі бок у падрыхтоўцы сустрэчы зноў імкнуўся палітызаваць гэтыя пытаньні, ператварыць у торг прызнаньне Паўднёвай Асэтыі і Абхазіі, ператварыць у торг Канстытуцыйны Акт і магчымае ўвядзеньне адзінай валюты. Карацей, увесь „джэнтэльмэнскі набор“ Менску, які звычайна і прапаноўваецца. Гэтым разам гэта не спрацавала…”\nКоктыш: “Пытаньне ў тым, што разумець пад інтэграцыяй. Дагэтуль разуменьне гэтага працэсу з абодвух бакоў было вельмі розным і цяжка сумяшчальным. Беларусь разумее пад інтэграцыяй нейкае палітычнае адзінства, найперш на ўзроўні рыторыкі, а Расея — агульную эканамічную супольнасьць. Сапраўды, гэта розныя бачаньні, і іх вельмі цяжка сумясьціць”.\nЦыганкоў: “Віталь, дзе тыя галоўныя пункты сутыкненьня, якія прывялі да скандальнай сытуацыі?”\nСіліцкі: “Галоўным пунктам стала тое, што ад Лукашэнкі запатрабавалі вызначыцца.\nТут размова ня толькі пра адзіную валюту, але і пра ўвесь комплекс таго, што гарантавала б поўнае падпарадкаваньне Беларусі\nТут размова ня толькі пра адзіную валюту, але і пра ўвесь комплекс таго, што гарантавала б поўнае падпарадкаваньне Беларусі, у тым ліку і Канстытуцыйны Акт. Але Менск зацягваў прыняцьцё ключавых рашэньняў, бо ніколі і ня думаў вызначацца па іх.\nЗараз зьмяніліся правілы гульні з боку Расеі — то бок па ўсім комплексе саюзных дамоўленасьцяў ад Лукашэнкі запатрабавалі больш яснага адказу. Адказу зноў няма, і таму я думаю, што мы пачынаем прысутнічаць на пахаваньні праекту інстытуцыйнага фантому над назвай “саюзная дзяржава”.\nЦыганкоў: “Як тады патлумачыць тыя заявы Лукашэнкі, што гэтае паседжаньне можа стаць эпахальным для абодвух народаў, што там будуць прынятыя кардынальныя рашэньні? Гэта чыстая дэмагогія ці за гэтым нешта стаяла?”\nСіліцкі: “Адна справа — піяр, іншая — рэальныя рэчы. Прынамсі ад расейскіх аналітыкаў, набліжаных да ўлады, на канфэрэнцыі ў Кіеве, якую праводзіў Інстытут стратэгічных дасьледаваньняў, прагучала, што насамрэч беларускі бок максымальна адцягваў вырашэньне стратэгічных пытаньняў”.\n“Эканамічная інтэграцыя для Беларусі найменш пажаданая”\nКоктыш: “Гульня ідзе за тое, які бок першым пачне дэмантаваць саюзныя дамоўленасьці. Варта адзначыць, што ўсе палітычныя праекты прапаноўваў заўжды\nБраць на сябе адказнасьць дэнансаваць саюзную дамоўленасьць ніхто ня важыцца\nМенск — ён імкнуўся імі гандляваць у абмен на атрыманьне рэсурсаў. Расея ж прапаноўвала пераважна эканамічную інтэграцыю. Але браць на сябе адказнасьць дэнансаваць саюзную дамоўленасьць ніхто ня важыцца”.\nЦыганкоў: “А навошта рабіць такія радыкальныя крокі? Чаму ня можа ўсё ісьці, як ішло? Чаму вы лічыце, што хтосьці мусіць зрабіць такі крок?”\nКоктыш: “Бо такая дамоўленасьць далей ня можа працаваць. Да 2003 году яна працавала паводле формулы “расейскія рэсурсы ў абмен на беларускую рыторыку”. Гэта можа дзейнічаць да нейкай мяжы — потым трэба нешта вырашаць. Расеяй былі прапанаваныя і даволі мяккія варыянты — “пакінем убаку палітычную інтэграцыю і будзем дзейнічаць, як у Эўразьвязе, пачынаючы з саюзу вугалю і сталі”. Але Менск са зразумелых прычын адхіліў гэта, бо беларуская эканоміка функцыянуе паводле іншых законаў, чым расейская. Эканамічная інтэграцыя для беларускага боку найменш пажаданая.\nТаму ранейшая формула далей працаваць не магла. І трэба было нешта рашаць — альбо ў бок палітычнай інтэграцыі, альбо ў бок эканамічнай, альбо забыцца на старое і прапанаваць нешта іншае”.\nЦяпер усё залежыць ад палітычнай волі з боку Расеі — ці гатовыя яны пайсьці на скасаваньне гэтага фантому. Сам Лукашэнка наўрад ці будзе вызначацца. Яму так добра жылося ў гэтых дамовах, што яму цяжка будзе самому іх зруйнаваць. І калі ставяцца прынцыповыя пытаньні з боку Крамля, Менск становіцца перад неабходнасьцю выбару.\nВар’яцтва “саюзнай дзяржавы” трэба разабраць і замяніць яго нармальнымі цывілізаванымі адносінамі\nЯ згодны са спадаром Коктышам, што гэтае вар’яцтва “саюзнай дзяржавы” трэба разабраць і замяніць яго нармальнымі цывілізаванымі адносінамі. Прыняцьцю рашэньня з боку Масквы спрыяе і тое, што Лукашэнка атрымаў імідж не зусім надзейнага партнэра пасьля грузіна-асэтынскага канфлікту.\nНічога страшнага ня здарыцца пасьля скасаваньня саюзнай дзяржавы. Адносіны Беларусі і Расеі вельмі грунтоўна інстытуцыяналізаваныя, падпісана шмат дамоваў ва ўсіх галінах жыцьця. Таму, калі зносіцца канструкцыя “саюзнай дзяржавы”, — ніякай рэвалюцыі не адбываецца, ёсьць рамкі для цывілізаванага існаваньня па ўсіх кірунках”.


Сёлета дарожнікi выканаюць намечаны план\n23 октября 2008 в 10:23\nСвятлана БАРЫСЕНКА, фота з архiва Дэпартамента "Белаўтадар", Звязда / Святлана БАРЫСЕНКА, фота з архiва Дэпартамента "Белаўтадар"\nНалета дарожная служба Беларусi будзе адзначаць 200-годдзе.\nАўтадарогi з цвёрдым пакрыццём забяспечваюць транспартныя сувязi ўсiх гарадоў, гарадскiх пасёлкаў, райцэнтраў, цэнтральных сядзiбаў сельскагаспадарчых арганiзацый i часткi iншых сельскiх населеных пунктаў. Дарожная сетка ўжо не патрабуе будаўнiцтва дарог па новых накiрунках, акрамя абходаў гарадоў. Такiм чынам, цяпер працягласць сеткi аўтадарог агульна карыстання складае больш за 85 тысяч кiламетраў, з якiх 15,4 тысячы — рэспублiканскiя i крыху больш за 70 тысяч — мясцовыя. Пры гэтым асноўную ролю адыгрываюць, безумоўна, рэспублiканскiя, па якiх перавозiцца звыш 70 працэнтаў усiх пасажыраў i грузаў.\n— Асаблiвую занепакоенасць па-ранейшаму выклiкае штогадовае павелiчэнне недарамонтаў аўтадарог агульнага карыстання, — кажа Анатоль Лыцiн. — Большасць рэспублiканскiх i мясцовых аўтадарог, у тым лiку каля 11 тысяч кiламетраў грунтовых, эксплуатуюцца з пратэрмiнаванымi мiжрамонтнымi тэрмiнамi. Не менш складаная праблема — транспартна-эксплуатацыйны стан аўтадарожных мастоў i пуцеправодаў, каля 40 працэнтаў якiх не адказваюць нарматыўным патрабаванням\nУскладняе сiтуацыю i пастаянны рост нагрузкi на дарожныя пакрыццi, хуткi рост транспартных сродкаў, колькасць якiх на сёння наблiжаецца да 3 мiльёнаў. Паводле прагнозаў, у блiжэйшыя пяць-шэсць гадоў колькасць аўтасродкаў вырасце да 4 мiльёнаў. Iстотна павялiчылася за апошнiя шэсць гадоў i колькасць цяжкiх i буйнагабарытных транспартных сродкаў — з 44 да 80 тысяч.\nДа 2015 года, згодна з галiновай праграмай "Дарогi Беларусi", будзе ажыццяўляцца мадэрнiзацыя дарог на ўсiх накiрунках мiжнародных транспартных калiдораў. Будзе паляпшацца эксплуатацыйны стан важнейшых рэспублiканскiх дарог. Намечана рэканструкцыя 314 км дарог паводле нарматываў 1-й катэгорыi з пашырэннем праезнай часткi да чатырох палос руху. У тым лiку на працягу дарогi М-4 Мiнск — Магiлёў, М-5/Е271 Мiнск —Гомель на ўчастку Пухавiчы — Бабруйск, М-6 Мiнск — Гродна на ўчастку Шчучын— Гродна, Р-28 Мiнск —Маладзечна — Нарач на ўчастку Ратамка — Заслаўе. Вызначаны аб’ёмы работ па будаўнiцтве абыходаў гарадоў Баранавiчы, Вiцебск, Гродна, Слонiм, Маладзечна i iншых. Да 2011 года запланавана будаўнiцтва звыш 600 аб’ектаў прыдарожнага сэрвiсу. У цэлым выкананне праграмы дазволiць забяспечыць штогадовы прырост ВУП у памеры 2,1 працэнта.\nФiнансаванне праграмы "Дарогi Беларусi" забяспечваецца, праўда, толькi на 60-70 працэнтаў ад патрэбы. Таму Дэпартамент "Белаўтадар" вымушаны браць крэдыт, дзякуючы якому, як мяркуецца, удасца выканаць сёлетнiя паказчыкi ў поўным аб’ёме.\nСёлета на дарогах агульнага карыстання плануецца рэканструяваць або ўвесцi новых звыш 180 км аўтадарог i 1150 пагонных метраў новых мастоў на дарогах агульнага карыстання.\nПа бягучым рамонце на рэспублiканскiх дарогах праграма дарожных работ выканана на 102,5 працэнта, па рэканструкцыi i будаўнiцтве — на 100,1. На мясцовых дарогах праграма выканана на 101,7 працэнта, па рэканструкцыi i будаўнiцтве аб’ектаў — на 103,2, па бягучым рамонце — на 102,3.\nЗавершана будаўнiцтва паўночнага аўтадарожнага абыходу Нясвiжа. Пасля правядзення рэканструкцыi здадзены ў эксплуатацыю ўчасткi на дарогах Мiнск — Маладзечна — Нарач, пад’езд да памежнага пераходу Новая Гута (Украiна). Уведзены ў будаўнiцтва 2 пуцеправоды праз чыгуначныя шляхi — на дарозе Лепель — Полацк i ў раёне Жлобiна на дарозе Мiнск — Гомель. У скарочаны тэрмiн быў завершаны капрамонт аўтадарогi М-2 "Мiнск —Нацыянальны аэрапорт Мiнск". Блiзкiя да завяршэння работы па ўвядзеннi запланаваных участкаў на дарогах Мiнск — Магiлёў, Мiнск — Бабруйск, Мiнск — Гродна i двух вялiкiх мастах праз Заходнюю Дзвiну ў Верхнядзвiнску i на абыходзе Вiцебска.\nСёлета дарожнiкi павiнны скончыць i мадэрнiзацыю аўтадарогi М-1/Е30 Брэст — Мiнск — мяжа Расii. Пры правядзеннi гэтых работ прымянялiся новыя дарожныя тэхналогii. У гэтым годзе па новай тэхналогii нанясення абарончага слою на дарожнае пакрыццё "Новачып" укладзена 190 кiламетраў. Тэрмiн службы такога дарожнага пакрыцця значна падоўжыцца.\nВ связи с визитом Муаммара Каддафи движение транспорта по ряду улиц Минска будет ограничено\nГАИ предупредила о сложных погодных условиях на территории страны 24 октября