09 верасень 2008, 16:08\nСтаршыня Вярхоўнага суду Валянцін Сукала патлумачыў сваю пазыцыю адносна прававой калізіі паміж Канстытуцыяй і Выбарчым кодэксам, якая не дазволіла зарэгістравацца кандыдатам у дэпутаты былому палітвязьню Мікалаю Статкевічу з-за ягонай непагашанай судзімасьці.\nСкарга Статкевіча пакуль не разгледжаная, -- зазначыў Валянцін Сукала.\n“Я не магу апярэдзіць рашэньне суду. Калі Вярхоўнаму суду будзе складана разабрацца ў гэтым пытаньні, ён можа зьвярнуцца ў Канстытуцыйны суд краіны. Што да довадаў Статкевіча, то гэта ягоны камэнтар сытуацыі, ягоныя довады, якія падзяляюцца ня ўсімі, у тым ліку і прафэсійнымі юрыстамі. Нельга пры разглядзе Канстытуцыі вывучаць яе асобныя нормы ў адрыве ад іншых нормаў”.\nПаводле Валянціна Сукалы, рашэньне па скарзе Статкевіча будзе ўплываць і на юрыдычныя падставы для магчымасьці балятавацца на прэзыдэнцкіх выбарах для Аляксандра Казуліна, які таксама мае непагашаную судзімасьць.


Беларусь прапанавалі падзяліць на 18 «цэнтраў эканамічнага росту». Гэта спрацуе?\n06 ліпень 2017, 07:30\nПадзел Беларусі на рэгіёны вакол «цэнтраў эканамічнага росту», прапанаваны НДЭІ Мінэканомікі Беларусі\nДасьледчыкі прапануюць глядзець на эканамічнае разьвіцьцё Беларусі не па абласьцях, у якіх утворацца эканамічна слабыя раёны-«дзіры», а разглядаць Беларусь як лучнасьць 18 рэгіёнаў вакол «цэнтраў эканамічнага росту».\nТакі падзел не прыняты афіцыйна, расфармоўваць 6 абласьцей у 18 пакуль не зьбіраюцца. Але ці варты ўвагі такі падыход?\nЧаму менавіта 18?\nУвесну група палітыкаў і экспэртаў на чале зь Зянонам Пазьняком распрацавала праграму «Вольная Беларусь», у якой, сярод іншага, прапанавала новы адміністрацыйны падзел з 16 ваяводзтвамі і Менскам як асобнай адзінкай.\nМапа ў прапанове НДЭІ Мінэканомікі выглядае іначай, некаторыя межы не супадаюць, з «пазьнякоўскага» Бабруйскага ваяводзтва вылучанае ў асобную вобласьць Жлобінскае, з Полацкага — Глыбоцкае.\nДасьледчыкі падзялілі краіну на 18 рэгіёнаў, або «натуральна сфармаваных унутрыабласных сыстэмаў расьсяленьня» вакол «цэнтраў эканамічнага росту» — такіх гарадоў і раёнаў, вакол якіх канцэнтруюцца вытворчыя сілы, у якіх найбольшая інвэстыцыйная прывабнасьць і найлепшыя перадумовы для значных эканамічных эфэктаў.\nАсобна адзначаюцца Крычаўскі, Касьцюковіцкі, Клімавіцкі, Краснапольскі, Слаўгарадзкі, Чэрыкаўскі і Хоцімскі раёны, у якіх дзейнічае ўказ Аляксандра Лукашэнкі № 235, які надае раёнам ільготы і прэфэрэнцыі. Яны, як і паўднёвы ўсход Берасьцейскай вобласьці, пацярпелі ад аварыі на Чарнобыльскай АЭС, а сытуацыя з эканомікай і дэмаграфіяй там ужо цяжкая. Але яны ўключаюцца ў Магілёўскую сыстэму расьсяленьня, асобнай Крычаўскай сыстэмы на мапе няма.\nВыява з дасьледаваньня НДЭІ Мінэканомікі Беларусі «Стратэгія рэгіянальнага разьвіцьця Беларусі»\nУ 18 рэгіёнах прапануецца вызначыць пэрспэктыўную спэцыялізацыю з партфэлем праектаў і праграмаў. Напрыклад, у Полацка-Наваполацкім рэгіёне разьвіваць нафтахімію і мясамалочную галіну, якія там ужо ёсьць, ствараць мэталюргію, турыстычныя кластэры і цэнтры транспартна-лягістычных паслуг. А ў Аршанскім — да энэргетыкі, вытворчасьці абутку і оптавалакна дадаць ІТ-паслугі, вытворчасьць мэдычнай прадукцыі, турыстычныя і транспартныя абʼекты, а мо і вытворчасьць станкоў, дываноў ды электравымяральных прыбораў.\nІначай будуць «дзіры», а не краіна\nПакуль жа, пры цяперашнім падзеле на 6 абласьцей і раёны, дасьледчыкі канстатуюць, што паміж раёнамі існуюць значныя адрозьненьні ў эканоміцы і дабрабыце, структура эканомікі нестабільная, у бальшыні сельскагаспадарчых раёнаў няма дастатковых даходаў — хоць ёсьць нескарыстаныя рэсурсы, вольныя плошчы і нізкія цэны на нерухомасьць і працоўныя рэсурсы.\nУ малазаселеных раёнах адбываецца крытычная страта дэмаграфічнага і працоўнага патэнцыялу, паслугі ўсё больш аддаляюцца ад месцаў пражываньня сельскага насельніцтва, а разам з тым у Менску і цяперашніх цэнтрах эканамічнай актыўнасьці растуць сацыяльныя і экалягічныя праблемы.\nТэрытарыяльную неўраўнаважанасьць сацыяльна-эканамічнага разьвіцьця называюць у працы абʼектыўнай заканамернасьцю, пераадолець якую надзвычай затратна, а выроўніваць штучна па вобласьці — неэфэктыўна. Прапануецца не скарачаць адрозьненьні, а кіраваць імі.\nКалі гэтага не рабіць, вялікая частка краіны будзе ў раёнах-«дзірах» з малой шчыльнасьцю насельніцтва. Напрыклад, у Віцебскай вобласьці да 2030 году «дзірамі» (менш за 5 чалавек на 1 км²) стануць усе раёны, акрамя Віцебскага, Аршанскага (больш за 9 чалавек на 1 км²), Глыбоцкага і Лепельскага (7–9 чалавек на 1 км²) раёнаў. На 2015 год «дзірамі» былі толькі Расонскі і Гарадоцкі раёны.\nНезалежнаму экспэрту спадабалася\nЗадуму падзяліць Беларусь на рэгіёны вакол «цэнтраў эканамічнага росту» ў камэнтары Свабодзе пазытыўна ацаніў старшыня Беларускага кангрэсу дэмакратычных прафсаюзаў Аляксандар Ярашук, які ў 1990-х быў намесьнікам начальніка глаўка Міністэрства сельскай гаспадаркі, першым намесьнікам старшыні Менскага аблвыканкаму і старшынём Менскага абласнога камітэту прыродных рэсурсаў.\nЁн згадвае, што розныя праекты новага адміністрацыйнага падзелу ўзьнікалі ня раз, пасьля таго як Беларусь здабыла незалежнасьць. Савецкі падзел на буйныя вобласьці (у 1944–54 гадах іх было 12, плюс аддадзеная Польшчы Беластоцкая вобласьць, пазьней стала 6) рабіўся з улікам памераў і звышцэнтралізаванасьці СССР. І такі падзел сапраўды стварае «перакосы» і мноства эканамічных і дэмаграфічных праблемаў, утварае адзіны цэнтар — Менск — куды імкнуцца людзкія і эканамічныя рэсурсы, а рэгіёны спусташаюцца.\n«У шэрагу запатрабаваных у Беларусі палітычных, эканамічных і адміністрацыйных рэформаў адной з, можа, самых простых выглядае рэформа адміністрацыйнага падзелу, — разважае Ярашук. — Тое, што прапанавана, — гэта, безумоўна, адказны крок. І гэта дае нейкую надзею, што нешта будзе адбывацца ў разьвіцьці тэрыторыяў».\nПаводле Ярашука, экспэрты, якія займаюцца гэтымі праблемамі, прапануюць яшчэ драбнейшы падзел — цалкам адмовіцца ад абласнога падзелу і разьбіць краіну на тры дзясяткі адміністрацыйных адзінак вакол буйных эканамічных цэнтраў. Цяперашнюю чатырохступенчатую сыстэму кіраваньня — сталіца-вобласьць-раён-сельсавет — ён лічыць разумным зьмяніць на дзьвюхступенчатую: тры дзясяткі адзінак (якія можна назваць паветамі, ваяводзтвамі або іначай) падпарадкаваныя цэнтру.\nЧаму гэта проста так не спрацуе\n«Галоўнае, чаго я ня ўбачыў у дасьледаваньні, — гэта неабходнасьці самакіраваньня, бо калі ня будзе самакіраваньня, гэта ўсё будзе манілаўшчынай, — кажа Ярашук. — Гэта аснова асноваў, адсутнасьць якой і прывяла рэгіёны да такога заняпаду. А што тычыцца самакіраваньня, паўстаюць адразу і пытаньні палітычнай рэформы: крыж ставіцца на вэртыкалі ўлады».\nПаводле Ярашука, цяперашняя вэртыкаль улады не падсправаздачная насельніцтву, ніяк перад ім не адказвае, старшыняў выканкамаў насельніцтва не абірае, а атрымлівае «зьверху». Мясцовыя саветы тым часам ня маюць паўнамоцтваў і рэсурсаў, каб вырашаць мясцовыя пытаньні, у тым ліку эканамічныя. Таму мясцовае насельніцтва не прызнае іх за органы кіраваньня.\nКаштоўнасьць самакіраваньня, кажа Ярашук, у наступным: тыя, хто працуе на адпаведнай тэрыторыі, адлічваюць падаткі, мясцовыя органы ўлады самі вырашаюць, на што накіраваць атрыманыя сродкі, пры гэтым застаюцца зацікаўленымі ў тым, як менавіта на гэтай тэрыторыі будзе разьвівацца эканоміка.\nВыступ Аляксандра Лукашэнкі перад працаўнікамі «Магілёўліфтмашу», архіўнае фота\n«Размова пра тое, што піраміду ўлады трэба перакуліць і пакласьці ў яе аснову тэрыторыі і рэгіёны. Калі ня будзе разьвіцьця тэрыторыяў і рэгіёнаў, то марная праца разважаць пра разьвіцьцё краіны, — рэзюмуе Ярашук. — З майго пункту гледжаньня, адміністрацыйная рэформа — адна з самых запатрабаваных, але яна немагчымая без сыстэмных рэформаў наогул, рэформаў палітычнай сыстэмы зь пераходам да дэмакратычнага выбраньня органаў кіраваньня зьнізу даверху, эканамічнай рэформы і пераходу да рынкавай эканомікі».


Самы змрочны раман Уэльбека\nГалоўная » Навіны » Самы змрочны раман Уэльбека\nНовы раман Мішэля Уэльбэка «Карта і тэрыторыя», які толькі што выйшаў у Францыі, прызнаны самы змрочным у бібліяграфіі пісьменніка. Гэтым разам ён піша пра змрочнае сёння Заходняй Еўропы і яе радасную будучыню.\nДжэд Марцін нудны і нецікавы, як нудныя і нецікавыя ўсе галоўныя героі раманаў Мішэля Уэльбэка. Нават комік Даніэль з папярэдняй кнігі Уэльбэка «Магчымасць выспы» быў нудны і змрочны. Але Джэд — мастак, прычым даволі паспяховы. Людзі гэтай прафесіі могуць дзейнічаць у адзіночку, не выходзячы з сваёй кватэры-студыі, і Джэда гэта цалкам задавальняе. Усё яго кола зносін — асабісты галерыст, касіркі з раённага супермаркета, выпадковыя прастытуткі і пісьменнік Мішэль Уэльбэк, у дадзеным выпадку не аўтар, а герой рамана, такі ж пануры самотнік, як і сам Джэд. Яшчэ ў Джэда ёсць пажылы бацька, з ім яны бачацца раз на год, на Каляды, і гэта цалкам задавальняе абодвух.\nСтыль, у якім працуе Джэд, можна ахарактарызаваць як «карпаратыўны сацрэалізм».\nСярод герояў яго шэдэўраў (кожная карціна каштуе некалькі мільёнаў еўра) людзі як вядомыя — «Біл Гейтс і Стыў Джобс гутараць пра будучыню інфарматыкі», «Дэміен Херст і Джэф Кунс, што падзялілі арт-рынак», — так і невядомыя: «Мая Дюбуа, дыспетчар аддаленай тэхпадтрымкі» і «Эме,эскорт-гёрл». Джэд у канцы кнігі робіцца мільянерам, але шчасця яму гэта не прыносіць, у першую чаргу праз адсутнасць нават намёку на асабістае жыццё. У яго былі адносіны з дзвюма жанчынамі — элітнай прастытуткай з Мадагаскара і рускай бізнэсвумэн на імя Вольга. Абедзве сышлі з яго жыцця, па абедзвюх ён сумаваў, але не спрабаваў ні затрымаць, ні вярнуць. Па рускай сумаваў асабліва. Бялявая Вольга, разумная і сэксуальная, руская, але пры гэтым большая францужанка, чым большасць жыхароў Францыі, апісаная Уэльбекам з вялікай любоўю і з вялікім веданнем справы.\nАснова сюжэту кнігі — гэта жыццё Джэда і яго дарога да поспеху.\nДасягнуўшы вядомасці і зарабіўшы кучу грошай, мастак пераехаў у бабулін дом у французскай глыбінцы, выкупіў навакольныя землі, абнёс іх плотам, пусціў па агароджы ток і зажыў у высакароднай адзіноце. Аднаму, можа, і не вельмі добра, але ўсё лепш, чым у асяроддзі іншых людзей.\nСуайчыннікі цэняць Мішэля Уэльбэка за тое, што ён вярнуў змучанаму эксперыментамі ХХ стагоддзя французскаму раману яго спрадвечную веліч.\nВеліч, якую ў XIX стагоддзі кавалі Стэндаль, Гюго і Флабэр і ад якога ганарліва адмовіліся рэфарматары з плыні «новага рамана». Уэльбэк заўсёды расказвае сапраўдную гісторыю, Гісторыю з вялікай літары, у яго заўсёды ёсць герой, хоць і маркотны, але з вялікай літары — Герой, нудны да млосці, але які ўсё роўна выклікае спачуванне і жаданне суперажываць. Нарэшце, ёсць завязка, кульмінацыя і развязка. Але пры гэтым сюжэт і гісторыя — гэта далёка не ўсё. Фон, на якім разгортваюцца падзеі, не менш важны. Уэльбэк спецыялізуецца на дэталях.\nДзесяткі старонак прысвечаныя побыту: крамам, прадуктам, маркам вінаў, даведнікам, дарогам, тонкасцям рынку сучаснага мастацтва і ўнутранаму жыццю французскай паліцыі, будням авіякампаній, гісторыі гарадоў.\nЧастку апісанняў Уэльбэк, дарэчы, бессаромна сцягнуў з французскай Вікіпедыі — выбухнуў лакальны скандал, хутчэй за ўсё пралічаны загадзя (як і дурная гісторыя са знікненнемУэльбэка-аўтара). У рамане наогул усё добра пралічана — і дзясятак (калі не сотня) французскіх селебрыці, якія сустракаюцца на старонках кнігі, і аповед пра гібельУэльбэка-персанажа, якога спачатку аглушылі бейсбольнай бітай, потым пусцілі кулю ў галаву, а потым разрэзалі на кавалачкі дарагім хірургічным абсталяваннем.\nЗрэшты, кніга не пра героя, не пра дэталі побыту, а пра сучасную Еўропу.\nАмаль ідэальны свет, з добрымі дарогамі і зручнымі супермаркетамі. У гэтым свеце бацьку і сыну прасцей размаўляць пра працу, чым пра свае адносіны.\nТут сяброў амаль не засталося, таму што ў сяброўства ўжо ніхто не верыць. Усё прадумана і прадпісана, а адзіная прыватная прастора, што засталася людзям, — гэта іх дом і іх машына, але ўрад вось-вось дабярэцца і туды.\nГэты свет у відавочным крызісе. У Уэльбэка Еўропа, ці, пэўна, Францыя, у самым канцы рамана знаходзіць выйсце: эканоміка канцэнтруецца на абслугоўванні турыстаў, сельскай гаспадарцы і традыцыйных рамёствах, у выніку чаго шчасна абмінае ўсе крызісы. У хэпі-энд для героя Уэльбэк ніколі не верыў і па-ранейшаму не верыць. А вось заходні свет у гэтага заўзятага скептыка выжывае. Да чаго б гэта?\nпераклад — nn.by


Канвертаваць Кайманавы выспы даляраў (KYD) і Сьера-Леонэ Leones (SLL) : Калькулятар абменнага курсу\nДаляр Кайманавых выспаў (KYD) і Сьера-Леонэ Леонэ (SLL) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Даляр Кайманавых выспаў і Сьера-Леонэ Леонэ пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 21 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Даляр Кайманавых выспаў. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Сьера-Леонэ Леонэ валюты па змаўчанні. Націсніце на Сьера-Леонэ Leones або Кайманавы выспы даляраў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nДаляр Кайманавых выспаў гэта валюта, у Кайманавы выспы (Кентукі, ОДМ). Сьера-Леонэ Леонэ гэта валюта, у Сьера-Леонэ (SL, СКВ). Сімвал KYD можа быць запісаная CI$. Сімвал SLL можа быць запісаная Le. Даляр Кайманавых выспаў дзеліцца на 100 cents. Сьера-Леонэ Леонэ дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Даляр Кайманавых выспаў Апошняе абнаўленне 21 верасень 2019 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Сьера-Леонэ Леонэ Апошняе абнаўленне 21 верасень 2019 ад Yahoo Finance. KYD каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. SLL каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Сьвет і Бог (С пр-п 4) - Беларусь - наша зямляБеларусь – наша зямля\nДавайце лічыць нашым Сьветам (Сусьветам) усё, што нам пра Яго вядома ды яшчэ невядома і што ўзьнікла пасьля Вялікага Выбуху. Апошні, у адпаведнасьці з сучаснымі навуковымі ведамі, адбыўся больш за 13,5 млрд. гадоў таму. Наш найвялікі па сваіх маштабах, велічы й таямнічасьці Сьвет складаецца сёньня зь гіганцкай колькасьці Галактык, якія разьмешчаны ў грандыёзнай прасторы. Ён існуе ў атачэньні ня менш вялікага і таямнічага Нішто (гіпотэзу пра існаваньне іншых Сусьветаў давайце пакуль не разглядаць). Што гэта за Нішто, якія заканамернасьці свайго існаваньня Яно мае (зь іх тыя, якія прывялі да ўзьнікненьня Вялікага Выбуху і зьяўленьня Сьвету) – нам невядома.\nМы жывем у галактыцы Малочны шлях, якая мае больш за 100 млрд. зорак, на планеце Зямля, якая круціцца вакол адной з зорак нашай галактыкі – Сонца.\nЗноў жа, па даных навукоўцаў, узрост нашай Зямлі й Сонца каля 5 млрд. гадоў; час існаваньня жыцьця на Зямлі – каля 4 млрд. Першыя, найбольш прымітыўныя людзі зьявіліся на Зямлі больш за 2 млн. гадоў таму; людзі нашага біялагічнага віду – краманьёнцы – каля 150-200 тысячаў гадоў таму; а першыя дзяржавы – каля 7-8 тысяч гадоў таму.\nВось прыкладна ў такім Сьвеце, калі браць у самых агульных рысах, мы жывем.\nКалі выкарыстаць прынцып, які пададзены ў якасьці С пр-пу 3, мы здольны ўбачыць адну вельмі істотную рэч. Так, калі ўзяць любы аб’ект у нашым Сьвеце, меншы за Яго, лёс такога аб’екта вядомы – ён раней ці пазьней абавязкова разбурыцца і зьнікне (так, напрыклад, людзі ў сваёй большасьці жывуць да 100 гадоў, секвоі й баабабы – могуць пражыць больш тысячы; егіпецкія піраміды праз 100.000 гадоў павінны разбурыцца і зьнікнуць, а Джамалунгма наўрад ці праіснуе 100 мільёнаў гадоў…). Аднак, калі мы паглядзім на ўвесь Сусьвет, дык ён, пачынаючы з моманту свайго ўзьнікненьня, ужо існуе 13,5 млрд. гадоў і мае наперадзе яшчэ практычна неабмежаваную (практычна вечную) будучыню.\nАле галоўная ўласьцівасьць наша Сьвету ня ў тым, што Ён практычна вечны, а ў тым, што Ён увесь час прагрэсіўна разьвіваецца. На месца састарэлых і зьніклых аб’ектаў прыходзяць новыя, больш дасканалыя – тыя, якія маюць новыя, лепшыя ўласьцівасьці. Тая патэнцыйная энэргія, якую меў Сусьвет у момант свайго зараджэньня, паступова разыходзіцца, але частка яе ідзе на стварэньне ўсё больш складанага, усё больш высокаўзроўневага Сьвету (патэнцыйная энэргія, якую мае Сьвет, паступова ператвараецца ў разьвіцьцё Сьвету). Гэты працэс і называецца прагрэсіўным разьвіцьцём (дарэчы, гэта такі працэс, вынікам якога зьяўляецца падвышэньне ўзроўню арганізацыі; ён зьвязаны са зьяўленьнем новых усё больш дасканалых аб’ектаў, сістэм, якія маюць усё больш дасканалыя ўласьцівасьці).\nПрагрэсіўнае разьвіцьцё Сьвету – гэта Яго неад’емная рыса, Яго ўласьцівасьць!\nБольш за тое, гэтае разьвіцьцё ёсьць самаразьвіцьцём. Яно адбываецца за кошт унутраных уласьцівасьцяў і механізмаў, непасрэдна ўласьцівых самому Сьвету (дарэчы, гэтыя механізмы добра расшыфраваныя на прыкладзе эвалюцыйнага разьвіцьця жывой прыроды)…\nДык вось, на маё меркаваньне, прысутнасьць Бога – гэта ключавая і адначасна неад’емная ўласьцівасьць Сьвету, якая выяўляе сябе ў бесперапынным, неабмежаваным прагрэсіўным разьвіцьці, а сам Бог – гэта зьмест і мэта (сэнс) існаваньня Сьвету. Пры гэтым зьмест існаваньня Сьвету выяўляе сябе ў сістэме ўсіх заканамернасьцяў, якія забясьпечваюць існаваньне і прагрэсіўнае разьвіцьцё Сьвету, а мэта – у імкненьні да дасягненьня чарговага, усё больш высокага ўзроўню Яго прагрэсіўнай арганізацыі. Як толькі гэты новы ўзровень дасягаецца, мэта, нібы гарызонт, перамяшчаецца далей. Яна заўсёды застаецца і ідэальнай, і адначасна рэальнай (але ніколі – матэрыяльнай). Пры гэтым любая боская мэта грунтуецца на тых рэальных аб’ектыўных заканамернасьцях, якія кіруюць існым Сьветам.\n(Давайце дадзенае палажэньне зафіксуем як чарговы прынцып Сьветагляднай дактрыны – С пр-п 4).\nПададзеная ўласьцівасьць Сьвету (у выкарыстанай вышэй тэрміналогіі – прысутнасьць усюдыіснага Бога) – гэта тое, што выклікае ў людзей пачуцьцё Цуду. Бо здавён людзі бачылі, што ўсё, з чаго складаецца Сьвет, раней ці пазьней зьнікае, але сам Сьвет ня толькі не зьнікае, а яшчэ і разьвіваецца.\nМногія людзі здавён адчувалі і ў той ці іншай ступені ўсьведамлялі, што яны зьяўляюцца аб’ектамі нейкіх вялікіх заканамернасьцяў, якія кіруюць Сьветам (у т.л. і той рэчаіснасьцю, якая знаходзіцца вакол і ўнутры іх), і што ва ўмовах магчымасьці выбару лепш (бо стратэгічна сэнсоўна) рабіць стаўку менавіта на прагрэс. Бо прагрэс (Бог) – гэта і найбольш важкая, і найбольш сэнсоўная ўласьцівасьць Сьвету. Аднак, сфармуляваць у навуковым выглядзе, што такое прагрэс, якія яго механізмы і чаму варта жыць, арыентуючыся на яго, яны часта не маглі. Больш за тое, спробы такіх фармулёвак у старадаўнія часы былі бессэнсоўнымі, бо ўся іншая людская маса ўсяго гэтага ўсё роўна не ўспрыняла б і не паслухалася б. А менавіта апошняе ва ўсе часы і пры любых палітычных сістэмах лічылася галоўным. Акрамя таго, людзі маюць свабодную волю. З-за гэтага ў іх ёсьць свабода выбару (часта ілюзорная). І ім у абсалютнай большасьці здаецца, што выбраць свой уласны шлях (па прынцыпу – “што хачу, тое і наварачу”) нашмат важней, чым абраць правільны шлях ці хаця б прызадумацца над тым, дзе ён ёсьць.\nАкрамя таго, псіхіка чалавека мае тую асаблівасьць, што яна ня церпіць чорных дзірак невядомага ў сваім сьветаглядзе і таму “любіць” запаўняць іх рознымі міфамі – абы гэтых дзірак не было, Навукойцы больш цярплівыя, яны могуць сказаць: “гэта невядома, я гэтага ня ведаю” – і прапанаваць чакаць ці працягваць шукаць адказ. Навукоўцы-рацыяналісты арыентуюць свой сьветагляд на тое, што ўсё, што калісьці раней лічылася цудам, пазьней раскрылася як натуральная зьява, паказаўшы свае натуральныя заканамернасьці… Яны перакананыя, што так будзе і з тымі пытаньнямі, навуковых адказаў на якія пакуль няма.\nАднак неабходнасьць арганізацыі грамадства (у дадзеным выпадку лепш любая, чым ніякай, хаця лепшая – лепш) патрабавала практычнай выніковасьці палітычных механізмаў. Так зьяўляліся старадаўнія, міфалагічныя (у нечым універсальныя, а ў нечым сьпецыфічныя, затое PR-аўскі выніковыя) апісаньні Бога зь яго “ўласьцівасьцямі й магчымасьцямі”. Гэтыя апісаньні й сёньня скаладаюць аснову любых рэлігій, у т.л. і ўсіх сусьветных. Затое магчымасьці арганізоўваць масы, кіраваць імі з дапамогай міфічна-рэлігійнага Бога ёсьць непараўнальна большымі, чым з дапамогай рацыянальнага Бога…\nТакім чынам, міфалагізацыя Бога ёсьць памылкай з навуковых пазіцый, але ніяк не з рэлігійна-палітычных (і наадварот, з пазіцый тых, хто мае ўладу, сапраўдны Бог ня мае практычнай каштоўнасьці). Больш за тое, з апошніх пазіцый былі й яшчэ доўга будуць адбывацца акты агрэсіі на спробы вызначыць сапраўднага Бога, пачынаючы з заяваў пра тое, што вызначэньне Бога і Яго ўласьцівасьцяў – гэта выключная прэрагатыва рэлігіі…\nВа ўсіх рэлігіях міфалагічны Бог аддзелены ад Сьвету і пастаўлены па-над Ім (з гэтага пачынаецца міфалагізацыя Бога). На справе, Бог – гэта ўласьцівасьць Сьвету, неаддзельная ад Яго, бо Сьвет і Бог – гэта адзіная цэласная сістэма (гл. С пр-п 1).\nАднак, і гэта ці ня самае галоўнае, у сваёй ключавой якасьці – абавязковасьці перамогі Дабра стварэньня, уладкаваньня, гарманізацыі, удасканаленьня, узвышэньня, адплаты (г.зн Бога) над Злом разбурэньня, хаатызацыі, дэградацыі (па сутнасьці, над сатаной) – Богі сапраўдны і рэлігійны супадаюць.\nІ гэта абнадзейвае. Ці ня праўда?\nСапраўдны Бог прапануе нам (падкрэсьліваю, не патрабуе, а прапануе) улічваць законы Сьвету, ПАДПАРАДКОЎВАЦЦА ім.\nМы ня можам прыдумаць нейкія законы існаваньня Сьвету і накінуць іх Сьвету (так спрабавалі рабіць бальшавікі; цяпер мы ведаем, навошта яны так рабілі й кім яны былі на самой справе – гл. https://nashaziamlia.org/2008/11/25/1606/). Напрыклад, паспрабуйце накінуць свой алгарытм хаця б кубіку Рубіка, які, як вядома, створаны чалавекам (гл. https://nashaziamlia.org/2007/04/07/615/), і вы лёгка пераканаецеся, што такая задача ёсьць проста абсурднай. Мы толькі можам, ведаючы законы прагрэсіўнага разьвіцьця Сьвету, паводзіць сябе, дасягаць сваіх мэт з улікам гэтых законаў.\nАдсюль сапраўдны Бог нібы прапануе нам ВЕДАЦЬ ПРАЎДУ рэчаіснасьці, ведаць яе заканамернасьці. Можна нават сказаць, што сапраўдны Бог размаўляе з намі ў форме праўды рэчаіснасьці. Таму адкрываць, ведаць і распаўсюджваць праўду, як і выяўляць няпраўду (прычым, дзе б яна ні была – хоць у “Сьвятых пісаньнях”) – гэта ня толькі ня грэх, гэта – абавязковая ўмова для праведнага жыцьця. Імкненьне да аб’ектыўных ведаў – ключавае рыса чалавека, які ўлічвае парады сапраўдага Бога [у рэдакцыі гэтае палажэньне мы вырашылі падмацаваць некалькімі матэрыяламі, якія мы будзем выстаўляць пазьней, праз якія будзем падаваць шакуючую для многіх Праўду. – Рэд.].\nАдсюль атрымліваецца, што сьферай, якая найбольш набліжана да сапраўнага Бога, ёсьць не рэлігія, а тым больш ні царква, а Навука. Калі праўда і рэлігійныя дагматы не супадаюць, Бог прысутнічае там, дзе Праўда…\nІ тут мы раптам адкрываем для сябе, што, калі ведаць заканамернасьці існаваньня Сьвету і паводзіць сябе ў адпаведнасьці зь імі, мы ня столькі падпарадкоўваемся нечаму, колькі ЎЗБРОЙВАЕМСЯ магутнай зброяй, неабходнай для ўласнага паўнавартаснага жыцьця!.. Аказваецца, падпарадкаваньне “жаданьням” сапраўднага Бога – гэта ня грэх і нават ня сорам, а адзіны спосаб і захаваць годнасьць, і напоўніць сваё жыцьцё сэнсам, і паўнавартасна яго пражыць.\nАкрамя таго, сапраўдны Бог “ня хоча”, каб мы бессэнсоўна гублялі час на малітвы, а “хоча”, каб мы ДЗЕЙНІЧАЛІ: як разумныя істоты здабывалі максімальна вялікія й дасканалыя веды, паводзілі сябе адпаведным чынам у той ці іншай сітуацыі, ставілі перад сабой высокія мэты й імкнуліся дасягнуць іх – карацей, увесь час рабілі карысную, прагрэсіўную справу. Там, дзе няма дзейнасьці на карысьць прагрэсіўнага разьвіцьця Сьвету, там Бога няма. Ня столькі малітвы, колькі аналіз сітуацыі, прыняцьце рашэньня і актыўная стваральная дзейнасьць – вось парада сапраўднага Бога. Нават грэх (зь кім не бывае) бессэнсоўна, а таму і немагчыма вымаліць (няма перад кім; рэлігійны Бог – міф), затое яго трэба кампенсаваць рэальнымі, стваральнымі ўчынкамі.\nД’ябал – гэта спакуса захопу таго, што зроблена іншымі, гэта выкарыстаньне іншых, гэта рэальная разбуральная, паразітная дзейнасьць, якая вядзе ў кірунку дэградацыі. Сапраўдны Бог “раіць” ня толькі актыўна бараніцца ад зла, а і актыўна змагацца зь ім – г.зн. ён раіць актыўна выяўляць і зьнішчаць зло. Бо больш высокаўзроўневы Сьвет можа паўстаць толькі на грунце такога падыходу да жыцьця.\nІ ніякай “другой шчакі”…\nЧалавек – гэта дваістая жывёльна-маральная істота, у якой у жывёльным целе прысутнічае мозг з уласьцівасьцю розуму і, бывае, высокая мараль-дух.\nЧалавек з-за сваіх разумовых здольнасьцяў усьведамляе часовасьць свайго існаваньня. У сувязі з гэтым многія разумеюць, што правільнае (праведнае) жыцьцё ў тым, каб пасьля сьмерці засталіся нашчадкі й іншыя вынікі сваёй стваральнай дзейнасьці. Гэта і ёсьць спосаб на жыцьцё пасьля сьмерці (біялагічная і людская яго часткі). Такія дасягненьні за час жыцьця і надаюць яму сэнс (акрамя таго, паўнавартасьць, радасьць, шчасьце), нягледзячы на немінучыя цяжкасьці. Абавязковасьць апошніх у тым, што праведнае жыцьцё – гэта жыцьцё антыэнтрапійнае, энэргазатратнае, бо скіравае ўгару. Калі ж ваша жыцьцё накіравана толькі на самазадавальненьне, колькі б у ім ні было матэрыяльных дабротаў, штучнай весялосьці й лёгкасьці, да яго абавязкова будзе прыкладзена бессэнсоўнасьць, страта персьпектывы, бо эгаістычнае жыцьцё, як зьява праэнтрапійная, вядзе ўніз. Такое жыцьцё – гэта вяртаньне ў жывёльны стан. Нарадзіцца чалавекам, мець патэнцыял чалавека, а пражыць жыцьцё, як жывёла – ці гэта ня ёсьць ужо найжорсткае пакараньне ад сапраўднага Бога? І гэта толькі пры жыцьці…\nЯк бачым, прапанова на вечнае жыцьцё ад сапраўднага Бога таксама істотна адрозьніваецца ад таго, што ў выглядзе Раю і Пекла пасьля сьмерці абяцаецца ў рэлігійных міфах.\nВыбар, самастойны выбар свайго шляху – індывідуальна за кожным.\nГалоўнае, што вы, як чытач, папярэджаны…\nБольшую дэталізацыю некаторых момантаў можна знайсьці ў маім ранейшым артыкуле, прысьвечаным Рэлігіі актыўнага дабра (пачынаць адсюль https://nashaziamlia.org/2007/01/01/476/).\nГэты запіс апублікаваны: Панядзелак, 6 красавіка, 2009 у 07:22\nКатэгорыі: 1.5. Сьвет будучы, 1.6. Сьвет сёньня, 5.6. Ідэалогіі, іх бараціба, 5.6.2. Ідэал.рэлігійная. Вы можаце сачыць за каментарамі пры дапамозе RSS 2.0 стужкі.\n7 красавіка, 2009 у 03:38\nCudouna, kali dobra padumajesh, tak jano i jos’c’.\nNajhorsh toje, shto chas’ciej za usio liudzki ehaizm pieramahaje,\na zhywiol’mny stan i ablichcha chas’ciej prysutnichajuc’ u liudziash.\nKhacia prahres ni spynic’, d’jabel’skija rysy chas’ciej pieramahajus’\nu shtodzionnym zhyc’ci, alie prauda wyshej zla. Heta znachyc’ BOH\nprysutnichaje u liudziakh i wiadzie ikh da pieramohi.\n7 красавіка, 2009 у 13:16\nПаважаны Алесь Аляксандравіч. Можна Вам задаць адно пытанне: чаму Вы не верыце у Бога? Вось гэтыя малюнкі, якія Вы вывесілі гавораць аб Усемагутнасці Бога, аб Яго непаўторнасці, святасці і савершэнстве. Нават калі мы ведаем цела чалавека, што там тварыцца – гэта ці не цудоўна?????????\nСутнасць Бога не даказваецца, а счітаецца самой сабой зразумелай. Але паглядзіце вакол…… Гэта стопудова не эвалюцыя, таму шта шмат выпадкаў. У Бога выпадкаў нема. Я веру, што калі небудзь Вы пазнаеце сілу Бога і накіруеце свае сілы ў правільнае русла. Рэлігія – гэта не міф, Бог – гэта не міф. Усё што адбывалася раней – гэта не міф. Гэта рэальнасць!!!!!!! Хай паможа Вам у гэтым Бог.\n7 красавіка, 2009 у 14:12\nБог, у якога я веру, апісаны. Але бачу, ён вам не падабаецца.\nЧаму? Ці не таму, што патрабуе ад чалавека высілкаў, каб паказаць яго ж людскія якасьці?\nВядома, лягчэй маліцца, прoсячы Бога зрабіць усё за цябе…\nСапраўдны Бог дае людзям шанц і паказвае шлях, а далей свой сьвет людзі павінны зрабіць лепшым самі…\n8 красавіка, 2009 у 00:38\nПаважаны Алесь, ні ў якім разе не хачу Вас пакрыўдзіць, проста хачу дапамагчы. Увогуле фон артыкула вельмі правільны, толькі вось галоўныя акцэнты прапушчаны.\n“Праўда, акрамя таго, навукоўцы напэўна будуць настойваць на секулярнасьці грамадства і будуць заклікаць успрымаць рэлігію часткай такой сьферы грамадскага жыцьця, як культура, а веруючыя людзі на гэта таксама мусяць пагадзіцца”: Можна жыць нармалевым жыццем у грамадстве, звонку падаецца зусім звычайным, аднак кіравацца Светам ці Духам, ды любіць Бога. Пры гэтым, Дух не будзе часткай культуры, а будзе галоўнай каштоўнасьцю й арыентырам. Раз чалавек нарадзіўся, ен павінен адслужыць на гэтай зямлі па максімуму, намагаючы свае высілкі, якія каардынуюцца Богам.\n“Аднак, калі мы паглядзім на ўвесь Сусьвет, дык ён, пачынаючы з моманту свайго ўзьнікненьня, ужо існуе 13,5 млрд. гадоў і мае наперадзе яшчэ практычна неабмежаваную (практычна вечную) будучыню”: Наконт вечнасьці нашай зямлі “Неба і зямля пройдуць, але ня словы” (Ад Марка 13:31)\n“Але галоўная ўласьцівасьць наша Сьвету ня ў тым, што Ён практычна вечны, а ў тым, што Ён увесь час прагрэсіўна разьвіваецца”: Прагрэс дапамагае чалавеку у матэрыальным жыцці, моўна кажучы абслугоўвае яго, аднак, ен не дапамагае, напрыклад, думаць, што як меньш не матэрыальна.\n“прысутнасьць Бога – гэта ключавая і адначасна неад’емная ўласьцівасьць Сьвету, якая выяўляе сябе ў бесперапынным, неабмежаваным прагрэсіўным разьвіцьці, а сам Бог – гэта зьмест і мэта (сэнс) існаваньня Сьвету”: Правільна, толькі ў развіцці чалавека да Вобраза, гэта значыць духоўнае развіцце і прагрэсс, які будзе суправаджацца і матэрыальным дабрабытам, а не пераход ад каней да трактароў.\n“…мэта – у імкненьні да дасягненьня чарговага, усё больш высокага ўзроўню Яго прагрэсіўнай арганізацыі”: Ён з самага пачатку зроблены дасканала, з максімальным узроўнем арганізацыі. Але можна казаць пра больш высокі ўзровень арганізацыі людзей ды іх узаемаадносін.\n“…чым з дапамогай рацыянальнага Бога”: Бог можа быць і рацыянальным, усе Яго Законы рацыянальныя, і дзейнічаюць як механізм. Так, міфалогіі шмат, але гэта праблема самаго чалавека, яго недасканаласьці.\n“Богі сапраўдны і рэлігійны супадаюць”: Больш скажу , Ён яшчэ і “жывы”, і актыўна дзейнічае.\n“Мы толькі можам, ведаючы законы прагрэсіўнага разьвіцьця Сьвету, паводзіць сябе, дасягаць сваіх мэт з улікам гэтых законаў”: Добра, трэба толькі ведаць свае месца і Таго, хто гэтыя законы стварыў.\n“Адсюль атрымліваецца, што сьферай, якая найбольш набліжана да сапраўнага Бога, ёсьць не рэлігія, а тым больш ні царква, а Навука”: Навука набліжана толькі як кот, напрыклад, набліжаны да кампутра, ен бачыць яго, можа нават “сказаць” нешта сваім і падаць гэта за заканамернасьці, але не пазнаць існасьці, бо не мае, альбо не ўжывае, сродкаў каб распазнаць іх. Рэлігія далася праз Слова, а Слова – гэта існасьць, крыніца жыцця. А царква мае інструманты, але чалавек там не зацікаўлены распазнанні, у многіх выпадках, альбо баіцца далейшага духоўнага прагрэсса і ведання Бога, бо яму так камфортна.\n“І ніякай “другой шчакі””: Гэта можа быць адзін з законаў, якія Вы вельмі правільна разумееце. Ісус не паддаваўся на спакусы Д’ябла, не падстаўляў шчаку, аднак аддаў “Яе” за людзей, якія ўяляюць каштоўнасьць на гэтай Зямлі.\n8 красавіка, 2009 у 14:09\n1. Розум чалавека абмежаваны і ня можа змесціць усёй інфармацыі. Нават прафесійная спецыялізацыя (падзел працы) не дапамагае. Каб не звар’яцець ад складанасцяў Свету патрэбны Бог, які ведае ўсё. Чалавек кажа – Яне ведаю, а Бог ведае і я на Яго спадзяюся.\n2. Калі чалавек прызнае над сабой Бога, ён ня будзе рабом іншага чалавека таму што ён ужо мае над сабой Гаспадара. Бог вызваляе чалавека ад зямнога рабства і дае свабоду.\n3. У Бібліі выкладзен Закон Бога (10 запаветаў). Гэты Закон апірышча цывілізацыі, крыніца людскіх законаў, канстытуцыі, правоў чалавека…\n4. Ісус Хрыстос – прыклад паводзін чалавека па Закону. Хрыстос хадзіў па Палестыне і за ім шлі людзі – несанкцыянаванае шэсце (арт. 167 КАП). Ён рабіў прамовы перад людзьмі – несанкцыянаваны мітынг. Ён абзываў тагачасных уладароў крывадушнікамі – абраза годару і годнасці (арт. крымінальнага кодэксу). Ён стварыў (з 12 апосталамі) незарэгістраваную арганізацыю. Пры сёняшняй уладзе на Беларусі Яго б трымалі на Акрэсціна ці ў падвалах КГБ.\n9 красавіка, 2009 у 14:33\nПаважаны Алесь Аляксандравіч!!!\nМой бог – гэта Бог любові, Бог міласэрдны. Ніякіх высілкаў сапраўдны Бог не патрабуе. Згодна з тым, што Ён дае выбар чалавеку, і я зрабіра свой выбар. Бога пасцігнуць сваім розумам немагчыма. І маліцца вельмі тяжка, вельмі….\nі пры тым правільна маліцца,а не эгаістычна. Мабыць, Вы не ведаеце як гэта.\nЛепш богу аддаць усе справы ў Яго руку, таму што Ён ведае. што нам лепш.\n“И притом знаем, что любящим Бога, призванным по Его изволению, всё содействует ко благу!” Римлянам.\nВельмі часта мы спадзяемся на свае сілы. што зусім неправільна. Правільны выбар – гэта выбар сапраўднага, а не вымысленага, Бога.\nА.Астроўскі - 2 кажа:\n10 красавіка, 2009 у 09:22\nХачу адказаць сп-ні Надзеі й сп-ру Сяргею.\n1) Розум чалавека сапраўды абмежаваны і ня можа зьмясьціць усіх ведаў аб Сьвеце. Але, па-першае, гэта НЕ АЗНАЧАЕ, што чалавек не павінен імкнуцца больш ведаць законы Сьвету; што ён (па-другое) павінен спыніць выкарыстаньне сваіх разумовых здольнасьцяў (а агнастыцызм заклікае як да першага, так і да другога); што ён (па-трэцяе) не павінен прыслухоўвацца да больш разумных, дасьведчыных людзей, якія ведаюць значна больш за яго і жадаюць яму Дабра; што ён (па-чацьветае) не павінен імкнуцца адрозьніваць добразычлівых людзей ад тых, хто яго хацеў бы паразітна выкарыстаць… Сапраўдны Бог, які пададзены ў артыкуле, у адрозьненьне ад міфічна-рэлігійнага, заклікае і разьвіваць свой розум, і максімальна ведаць праўду рэчаіснасьці, і прыслухоўвацца да разумных добразычлівых людзей, і выяўляць, ізаляваць зламысьнікаў-паразітаў.\nМагчымасьці чалавека сапраўды абмежаваныя, але, з іншага боку, і не такія малыя! Яны ж прызначаны чалавеку для яго складанага жыцьця. Таму ў сапраўднага Бога, наадварот, ЛІЧЫЦЦА ГРАХОМ, калі чалавек не жадае выкарыстаць і тыя магчымасьці, якія ў яго ёсьць – калі па ўласным жаданьні ці пад уплывам намаўленьня кагосьці ён адмаўляецца ведаць хаця б асноўныя Законы Сьвету і Яго прагрэсіўнага разьвіцьця (боскія, дарэчы, Законы).\n2) Вера ў міфічнага Бога ня толькі ня робіць чалавека вольным, яна яго праз царкоўную бюракратыю – клер – закабаляе. У Расеі цар-імператар лічыўся намесьнікам Бога на Зямлі, дваране былі рабамі цара, а звычайныя сяляне – найбольш веруючыя людзі – рабамі рабоў… Іншая справа, што чым больш у межах той ці іншай веры ці канфесіі Бог адпавядае сапраўднаму, тым у большай ступені чалавек вызваляецца.\n3) Бярэм першы ж запавет: “не забі”. Каго? Злачынцу-забойцу? Агрэсіўнага ворага, які напаў на твой народ і забівае яго? Глабальнага сацыяльнага паразіта, які вядзе ўсё чалавецтва да сьмерці?! Ну, і што мы дасягнем?! Акрамя таго, на якіх старонках Бібліі сказана пра прычыны і хаця б галоўных вінаватых у сёньняшнім эканамічным крызісе? (а між тым, ад яго пакутуюць сотні мільёнаў людзей). Дзе там дадзена характарыстыка цяперскага этнацыдна-генацыднага рэжыму Лу-кі ў Беларусі? (ад якога пакутуе, вось ужо 15 гадоў бессэнсоўна страчваючы жыцьці, 10-мільённы народ!) Усё гэта новыя зьявы, яны патрабуюць і новых адказаў, якіх сярод 10 запаветаў няма. Вы ж ня будзеце казаць, што біблейскае “ўсялякая ўлада ад Бога” – гэта задавальняючы адказ на дадзеныя сітуацыі. Сапраўдны ж Бог раіць разьбірацца, выяўляць зло і змагацца зь ім. Інакш, – кажа ён, – Дабра людзі не пабачаць, а і тое страцяць, што маюць…\n4) Чым закончыліся несанкцыяваныя шэсьці й мітынгі Хрыста, мы ведаем… Так што той час ня лепшы за сёньняшні (тады дадаваліся яшчэ катаваньні й цяжкая, пакутлівая сьмерць). Але ўсе мы ведаем, што і сёньняшняе наша жыцьцё пры лепшым кіраўніцтве магло б быць РЭАЛЬНА значна лепшым, чым ёсьць. І за гэта трэба змагацца – КАНКРЭТНА і ЭФЕКТЫЎНА – інакш жыцьцё не палепшыцца. Пра гэта гаворыць сапраўдны Бог. Міфічны ж заклікае слухацца начальства, таму што яно… “ад Бога” і быць задаволеным тым, што ёсьць. А калі хто чымсьці не задаволены – маліся…\n1) У мінулым каментары вы мяне папракнулі, што я ня веру ў Бога. Як жа я ў Яго ня веру, калі згаджаюся і падпарадкавацца яму, і імкнуцца здабываць Веды пра Яго Законы, і актыўна дзейнічаць у адпаведнасьці зь Яго інтарэсамі. Усё гэта ахвярныя акты, якія патрабуюць самааддачы, якія і азначаюць, што я маю Бога, веру ў Яго, служу Яму, атрымліваючы наўзамен фактычна толькі адно – СЭНС І ПАЎНАВАРТАСЬЦЬ жыцьця… Ваш жа Бог дасьць вам толькі ўяўны супакой…\n2) Малюнкі, якія прыведзены, сьведчаць пра магутнасьць майго Бога ня ў меншай ступені, чым пра магутнасьць вашага… Але, на жаль, толькі мой Бог – ня міф…\n3) Аналагам малітвы пры веры ў сапраўднага Бога ёсьць ЗДАБЫВАНЬНЕ ВЕДАЎ (дарэчы, катэгарычнае адмаўленьне агнастыцызму – адно з ключавых адрозьненьняў сапраўднага Бога ад міфічнага).\n4) Давайце праверым сілу вашага Бога і сілу майго.\nКупіце кубік Рубіка, перакруціце яго некалькі разоў, а потым паспрабуйце скласьці. Я заранёў ведаю, што калі вы яго ня будзеце ламаць, у вас на 99,99% верагоднасьці (практычна 100%) нічога не атрымаецца. Цяпер паспрабуйце памаліцца з тым, каб ваш Бог альбо даў вам веды, як яго скласьці, альбо, пакуль вы маліліся, склаў кубік Рубіка… за вас. Я зноў перакананы (зь верагоднасьцю больш за 99,99%), што ў вас нічога не атрымаецца. І колькі б вы гэта не паўтаралі, вынік будзе ўсё той жа – негатыўны. Калі вы нарэшце пераканаецеся, што ўсе вашы метады марныя, скарыстайцеся, калі ласка, “малітвай” да майго Бога. Г.зн. пашукайце інструкцыю, як складаецца кубік Рубіка фармата 3 х 3 (дарэчы, яна ёсьць на нашым сайце), затым, карыстаючыся інструктыяй і тымі Ведамі, якія ў ёй ёсьць, вы РЭАЛЬНА складзеце кубік… Ну, і чый Бог мацнейшы?\nЯшчэ прыклад зь гісторыі. У свой час інквізіцыя спаліла Джардана Бруна на вогнішчы за тое, што ён сьцьвярджаў, што ня Сонца круціцца вакол Зямлі, як вынікала зь Бібліі, а ў сістэме зорак, як каардынат, наадварот – Зямля верціцца вакол Сонца і вакол сваёй восі. А цяпер адкажыце, зь кім быў Бог: з Джаржана Бруна, які паміраў у агні, ці з прадстаўнікамі царквы, якія ў гэты ж час трымалі Біблію ў руках? Напэўна, вы адчуваеце, што Бог быў з Бруна! Чаму? А таму, што зь ім была боская Праўда!.. Такім чынам, Праўда – прыкмета Бога (як і патлумана ў артыкуле), а Біблія – толькі ў такой ступені, у якой яна адпавядае Праўдзе, бо яе пісалі людзі (старжатныя габрэі і пісалі, вядома, у сваіх інтарэсах…). А Праўда Сьвету – гэта і ёсьць сапраўдныя словы сапраўднага Бога.\nСёньня справа па вялікім рахунку, вядома, ня ў кубіку Рубіка і не ў пакутніцкай сьмерці Бруна. Яны – толькі мадэлі той сітуацыі, у якой апынуўся наш народ і ўсё чалавецтва. Але схема вырашэньня ГЭТЫХ ГРАМАДСКІХ праблем прынцыпова тая ж. Мой Бог кажа, што ўсё будзе толькі пагаршацца, пакуль людзі САМІ не разьбяруцца ў тым, што абываецца, ня знойдуць выйсьце і ПРАКТЫЧНА ня зробяць ДОБРУЮ СПРАВУ! Тыя, хто будзе так рабіць, гэта і будуць сапраўдныя вернікі сапраўднага Бога! А вы, як я бачу, у гэты час – час максімальнага напружаньня ўсіх сіл лепшых прадстаўнікоў чалавецтва, у час сьмяротнай бітвы – вы плануеце “цяжка” маліцца свайму міфічнаму Богу… Што ж, посьпехаў вам у гэтай надзвычай “сэнсоўнай і высакароднай” справе…\n10 красавіка, 2009 у 14:17\nДарэчы, спадарства, ці ведаеце вы аб існаванні http://www.kryuja.org з прыбліжаным да навуковага аналізу, калі ён існуе ў дадзеным выпадку, індаэўрапейскасьці ліцьвінаў-беларусаў і аглядам паганьства? Сайт ні як не пасуецца да Хрысціянства, аднак у межах праблемы гісторыі беларусаў і іх паходжання спрыяе пашырэнню ведаў.\n10 красавіка, 2009 у 16:42\nАлесь Астроўскі “У свой час інквізіцыя спаліла Джардана Бруна на вогнішчы за тое, што ён сьцьвярджаў, што ня Сонца круціцца вакол Зямлі, як вынікала зь Бібліі”\n1) Каталіцкі сьвятар Джардана Бруна ў 1593 годзе (Памятныя дні // Новы час. №1(6) 31 студзеня 2003 года, http://nchas.iatp.by/arhiv/6/artyk/5.html) настаўляў за плату свайго венецыянскага вучня Джавані Мачаніга (Бруна Джардана Філіпа, http://www.slounik.org/120764.html) ў веры ў “геліяцэнтрычную сыстэму сусьвету” (17 лютага 1933 году выйшаў у сьвет першы нумар тыднёвіка “Newsweek”, http://www.svaboda.org/articleprintview/792545.html або http://www.svaboda.org/content/article/792545.html) ды іншыя неабгрунтаваныя выдумкі (Джардана Бруна, http://pawet.livejournal.com/71440.html).\nНезадаволены выкладаньнем спадар Мачаніга й выдаў гэтага шарлатана Сьвятой “інквізіцыі”, то бок у перакладзе з лаціны каталіцкаму сьледству, якое вялося 8 год.\nТаму ніякай “боскай Праўды” са спадаром Брунам не было.\n2) “Сонца круціцца вакол Зямлі, як вынікала зь Бібліі”\nШто за марксісцкая выдумка?\nЦі гэта з твораў вучняў Карла Мардэхая па мянушчы “Маркс” “вынікала” пра Біблію?\nЦі мо ўсё ж спасылку на пераклад дасьцё?\nГодзе ўжо ахвярнасьці на карысьць марксісцкай рэлігіі.\nНяўжо Вам, спадар Астроўскі, гэтак марскісцкія забабоны ўбілі ў галаву ў савецкай марскіска-рэлігійнай семінарыі-ўніверсітэце-школе?\nНайгорш, што гэтую самую лухту пра Бруна, Біблію й ня толькі рэлігійныя марксісцкія фанатыкі дагэтуль не перастаюць пашыраць і ператвараюць людзей у ахвяраў сваёй марксісцкай прапаганды ад самай школы.\n11 красавіка, 2009 у 13:52\nПрывітанне. Шчыра кажучы, вы меня вельмі расмяшілі. Не думала, што людзі могуць так думаць па мірскому, па зямному. Ведаеце, што Бога спакушаць нельга.Успомніце, як Хрыстос адказваў на пытанні санаты ў час пасту.ў кожным моманце я ў сваім жыцці бачу руку Божую. Дарэчы, кубікі я складваць ўмею. Бога я прашу тады, калі сама нічога зрабіць не магу. Напрыклад, вывучыць экзамен па біялогіі, які я буду здаваць ў летнюю сэсыю. Ў меня няма тярпення і вытрымкі яго вывучіць – тады мой Бог дае мне доўгацярпенне. Бога пазнаць немагчыма, але патрэбна з кожным днём ўсё больш станавіцца падобным да Яго. Ўсё намнога прасцей. ваші добрая дзеянні і розныя справы ніяк не дапамогуць Вам бым ў царстве з Хрыстом. Прачытайте пасланні апостала Паўла. І Біблію пісалі не людзі, а Бог. Яны толькі пісалі сваёй рукой пад вадзіцельствам Духа Святога. Раз Вы ставіце пад самненне Слова Бога, то ў тое , у ва што вы верыце, не мае ніякага сэнсу. Людзі пісалі Біблію не па сваіх інтарэсах. Зазірніце ў час Ноя: пілі, елі, выхадзілі замуж, жаніліся. Грашылі адным словам – таму Бог навёў патоп. А зараз? Не тое самае? Цяпер не грашаць? такая ж праблема. Я не ведаю не воднага месца, дзе ё Бібліі гаворыцца, што сонца круціца вакол зямлі. Вы прачыталі хоць раз біблію ад начала да канца? Каб прачыталі, зразумелі б у чым благая Весць. Што ўсё, ш то Вы робіце аьсалютна безсэнсоўна. “Благодатью вы спасены, через веру. Не от дел, чт обы никто не хвалился”.\n“Ибо возмездие за грех – смерть, а дар Божий – жизнь вечная во христе Иисусе”. Адкажыце, а навошгта богу даказваць сваю силу? якая ад гэтага будзе вам карысць? бог раней рабиў гэта, и што? Мне крыху жалка вас, так як вы яўэ не пазналі ісціну спасення. Поспехай вам1\n12 красавіка, 2009 у 13:29\nСп-р Русаковіч! Пры чым тут нейкі марксізм? Цьмяная лабуда Маркса даўно засталася за межамі інтарэсаў людзей, нават прафесіяналы пра яе ўжо не ўзгадываюць. У сп-ра Астроўскага відавочна няма ніякіх забабонаў.\nА.Астроўскі - 3 кажа:\n13 красавіка, 2009 у 01:59\nБачу, што ёсьць неабходнасьць адказаць.\nУ нас на сайце ёсьць некаторыя матэрыялы аўтараў, якія друкуюцца на http://www.kryuja.org. У бліжэйшы час мы паглядзім, ці ёсьць магчымасьць узяць адтуль што-небудзь і падаць у нас, каб чытачы і нашага сайта больш ведалі пра існаваньне такой рэдакцыі.\nНешта я ня ўсё зразумеў з вашага каментара, таму, каб працягваць сэнсоўны дыялог пра сапраўды Боскую праўду, прашу ўдакладніць:\n1) Што вы лічыце адэкватным рэчаіснасьці (інакш -боскай праўдзе), што Сонца верціцца вакол Зямлі (геацэнтрычная сістэма) ці, наадварот, што ў сістэме зор і мас Зямля верціцца вакол Сонца (геліяцэнтрычная сістэма)? За якія думкі вы лічыце Джардана Бруна шарлатанам? Бруна спалілі ці не спалілі за тое, што ён настойваў на геліяцэнтрычнай сістэме?\n2) Я ведаю, што ў Бібліі не напісана, што Сонца верціцца вакол Зямлі. Але зьмест гаворкі пра іншае. Пра тое, што ёсьць людзі, якія лічаць, што адзінай крыніцай ведаў пра Сьвет ёсьць Біблія (я лічу, што адзінай крыніцай ведаў пра Сьвет ёсьць сам Сьвет, які боскую праўду не хавае, а паказвае ўсім, хто жадае яе ВЕДАЦЬ), а калі ў ёй нечага не апісана, дык трэба зьвяртацца да царкоўных АЎТАРЫТЭТАЎ, якія маюць права інтэрпрэтаваць Біблію і тлумачыць, што зь яе ВЫНІКАЕ па тым ці іншым пытаньні (я лічу, што так узьнікае механізм падпарадкаваньня царкоўнай бюракратыі – клеру). Тое, што “Сонца круціцца вакол Зямлі” – гэта тыповая інтэрпрэтацыя клерам і “сьвятой інквізіцыяй” узаемаадносін Сонца і Зямлі ў часы Бруна. Ці ня так? Хто не падпарадкоўваўся вынікаўшай зь Бібліі інтэрпрэтацыі Сьвету ў тыя часы, таму пагражала вогнішча (яшчэ адзін прыклад – Галілей, які туды не паўшоў, адмовіўшыся ад боскай праўды на карысьць жыцьця). Ці ня так?\n3) Калі так, дык што ёсьць Боскай праўдай – тыя міфы, што кажуць клерыкалы, ці тое, што ёсьць на самой справе?!\n4) Пры чым тут Карл Мардэхай (ён жа Маркс)?\nКалі вы пачынаеце казаць у такіх тэрмінах, як “насьмяшылі”, “шкада”, мне таксама давядзецца іх выкарыстаць.\n1) Няўжо вы сапраўды ня ведалі, што “людзі могуць думаць па мірскому, па зямному”? (сьмех)\n2) Думкі пра Вечнасьць, пра прагэсіўнае разьвіцьцё Сьвету, пра ахвярнае змаганьне са злом на баку Дабра – гэта ёсьць мірскія думкі? (сьмех)\n3) Кубік Рука – прасьцейшая мадэль Сьвета. Калі вы сапраўды ўмееце складаць “кубікі”, можа, вы падкажаце каардынаты таго месца ў Бібліі, дзе напісана, як “іх” складаць? (сьмех)\n4) Няўжо сапраўды, калі вы ня можаце “вывучыць экзамен па біялогіі”, вы пачынаеце маліцца і “экзамен вывучваецца”? (сьмех)\n5) Няўжо вы, калі ўсё ж вывучыце “экзамен па біялогіі”, дык гэта выключна дзякуючы таму, што прасілі вашага Бога? А, можа, гэта дзякуючы таму, што ВЕДЫ пра законы сапраўднага Бога выкладзены ў падручніку? (сьмех)\n6) Як можна станавіцца “з кожным днём ўсё больш падобным на Бога”, калі “Бога пазнаць немагчыма”? Адкуль вы ведаеце, што становіцеся падобным на Яго, а не на кагосьці іншага?.. (сьмех)\n7) Няўжо сапраўды “добрыя дзеянні і розныя справы ніяк не дапамогуць” папасьці “ў царства Хрыстовае”? (жах; нехта, не хачу казаць нават – хто, давёў дзяўчыну да таго, што яна супраць добрых учынкаў і спраў; ды вас тэрмінова трэба ратаваць…)\n8 ) “Біблію пісалі не людзі, а Бог” (сьмех)\n9) “Яны толькі пісалі сваёй рукой пад вадзіцельствам Духа Святога”. А хто пісаў Каран? (падумаць)\n10) …. і г.д. і да т.п.\nКарацей, мне вас шкада!\n13 красавіка, 2009 у 03:16\nПаважаная спадарыня Надзея. Па Вашых допісах бачна, што ў Вас вельмі высакародная і ўзнёслая душа. Мне заўсёды вельмі прыемна сутыкацца ў жыцці з такімі людзьмі, як Вы, таму што яны заўсёды імкнуцца быць сумленнымі. Я таксама вельмі цаню сумленнасць і лічу, то сэнс жыцця можа быць толькі ў высокіх памкненнях і ўчынках. Але чым больш даведваюся пра жыццё (і на сваім досведзе, і па паведамленнях аб падзеях у свеце), тым больш пераконваюся, што рэлігійная дактрына (у прыватнасці, хрысціянская, у якой я выхаваная) няздольная ахапіць усе праявы гэтага жыцця. Рэлігія можа даць душы летуценую ўзнёсласць і адасобленасць ад жыцця, яна заспакойвае душу, але не супакойвае, таму што не забяспечвае справядлівасці ў гэтым жыцці. У Вас малюнкі сутыкнення галактык выклікаюць адчуванне велічы і ўсемагутнасці Бога. А я, калі даведваюся, што багацеі з Уол-Стрыт заганяюць у жабрацтва цэлыя краіны дзеля прыдбання мільярдаў, якія яны трацяць на брыльянты і вычварэнскія забавы – я раптам ясна ўсведамляю, што ў такім гіганцка пачварным свеце няма Бога.\nШто да тэорыі эвалюцыі – дык я таксама вывучала біялогію і ведаю, што гэта тэорыя паслядоўна і стройна тлумачыць эвалюцыйнасць паходжання відаў. А як Вы можаце сцвярджаць, што “Гэта стопудова не эвалюцыя”, калі нават яшчэ не здалі экзамен па біялогіі?\nШто да Бібліі, дык яна прыйшла да нас з далёкай мінуўшчыны. Праверыць праўдзівасць апісаных у ёй падзей вельмі цяжка. Але тое, што мільёны людзей прымаюць на веру, што яна “пісалася пад вадзіцельствам Божым”, не з’яўляецца доказам таго, што гэта на самой справе было так. Біблія для мяне – філасофскі труд даўніх часоў. У ёй шмат добрых запаветаў. Але я не магу прыняць яе ў якасці ісціны, таму што карціна свету ў ёй не адпавядае рэчаіснасці; таму што ёсць у ёй такія месцы, як Ад Матфея, гл.15, вершы 21-28, дзе мяне не лічаць за чалавека; таму што там на кожным кроку сустракаю завуаляваныя (праз прытчы) застрашванні смерцю, жабрацтвам, хваробамі для тых, хто не з Хрыстом. Ведаеце, калі я перастала верыць у рэлігійную ўзнанагароду-пернік – вечнае жыццё ў тым свеце, дык выявіла, што глыбей за гэту веру ў маёй душы сядзеў падсвядомасны СТРАХ пакарання Божага, які ўсё яшчэ ПРЫМУШАЎ мяне прытрымлівацца рэлігійных догмаў. Страх – вось галоўны інструмент рэлігіі.\nЯ не хачу высокае спасцігаць праз страх. Думаю, гэты спосаб патрэбны толькі людзям з невысокай духоўнасцю.\n13 красавіка, 2009 у 09:53\nнастойліва раю шаноўнаму сп. Астроўскаму выдаліць гэты артыкул з сайта. Найперш, з навуковага падыходу, бо гэты артыкул парушае прынцыпы навукі “мэнэджмэнт” ці “кіраваньне арганізацыяй” і ўносіць раскол у шэрагі беларускіх патрыётаў, што гуртуюцца, ці хацелі б гуртавацца вакол гэтага сайту. Прапануючы запісаць гэту ерась у дактрынальныя прынцыпы, вы пракладаеце прынцыпова непераадольную прорву паміж прыхільнікамі ідэі беларускай дэмакратыі. Гэта адназначна шкодзіць справе і робіц немагчымым стварэньне сапраўды моцнай арганізацыі. Калі, канешне, вы гэта ставіце на мэце, а не стварэньне нейкай квазі-рэлігійнай сэкты.\nкалі хочаце больш глыбокае і сур’ёзнае абгрунтаваньне–дашлю пазьней.\nА.Астроўскі - 4 кажа:\n13 красавіка, 2009 у 11:08\nНе, так ня пойдзе. Буду чакаць абгрунтаваньня.\n14 красавіка, 2009 у 01:17\nдобра. але ж цікава–няўжо сам не разумееш, што артыкул шкодны? (нават без разгляду таго, хто тут правыці не правы)\nА.Астроўскі - 5 кажа:\n14 красавіка, 2009 у 04:58\nПа-першае, у тым жахлівым стане, у якім знаходзіцца наш народ, нам могуць дапамагчы толькі стратэгічныя рэчы (усе тактычныя сродка ўжо апрабаваны па шмат разоў – безвынікова). А праўда – гэта і ёсьць рэч стратэгічная…\nПа-другое, артыкул пісаўся для аб’яднаньня. Навуковец зь вернікам дыскутуюць, якім ёсьць Бог, а не адмаўляюць адзін аднаго…\nПа-трэцяе, я ведаю, як цяжка рэфармаваць свой сьветагляд. Гэта – самае складанае для чалавека. Ты не ўяўляеш, колькі мне каштавала прыняць думку (каб яна стала маёй), што ўсе законы, з-за якіх існуе і разьвіваецца Сьвет, па-над намі. Нам іх не адмяніць, не забараніць. Мы ня можам прыдумаць новыя. Нам застаецца іх адкрываць, ВЕДАЦЬ й ім падпарадкоўвацца, калі мы жадаем пражыць жыцьцё сэнсоўна, вынікова, шчасьліва…\nПа-чацьвертае. Далей зь сістэмы законаў Сьвету (Бога) вынікае і абавязковаць існаваньня разнастайнасьці народаў, зь якіх складаецца чалавецтва, і іх права бараніць свае інтарэсы на ўласнай этнічнай тэрыторыі, будаваць там свае дзяржавы, і абавязак падпарадкоўвацца інтарэсам усёй людскай цывілізацыі… Адсюль узьнікае легітымнасьць, пажаданасьць, высакароднасьць і нашага змаганьня за Будучую Беларускую Дзяржаву (пра ўсё гэта будзе далей у Сьветагляднай дактрыне).\nТак я бачу сітуацыю.\n15 красавіка, 2009 у 10:52\nпакуль што вось гэта.. мне падаецца-цікава..\nА.Астроўскі - 6 кажа:\n16 красавіка, 2009 у 01:08\n1) Дзякуй за ўзорныя крэяцыянісцкія сайты (сапраўды, дзякуй!). Вельмі паказальна, цікава, маштабна. І адначасна… патрабуе адмысловага глыбокага аналізу. Г.зн., што на грунце гэтых матэрыялаў давядзецца пісаць адмысловы артыкул (мы ў рэдакцыі ўжо зьбіраліся былі пачаць выкладаць артыкулы – носьбіты радыкальнай Праўды, каб даказаць, што мы прыхільнікі сапраўднага Бога, але цяпер гэтую справу адкладзем на час і тэрмінова зоймемся глыбейшым аналізам крэацыянісцкага сьветагляду).\n2) У сваю чаргу, я прапаную табе не губляць час і пазнаёміцца, напрыклад, з матэрыяламі сайта macroevolution.narod.ru, а, каб там не блукаць, на пачатак пачытаць хаця б вось гэта http://macroevolution.narod.ru/eidel1.htm\n16 красавіка, 2009 у 07:47\nПаважанае спадарства, пытанне аб пошуках сапраўднага Бога (ці хаця б таго, які любіць беларусаў) і рэлігіі сёння стаяць рабром. Бо сапраўды рэлігія раздзяліла наш народ, яшчэ тысячу гадоў назад. І вашы каментары яскрава аб гэтым кажуць, бо няма адзінства думак, а ёсць іх шматлікасць, а гэта хаас. Калі шматлікасць думак скіравана ў адным накірунку, то гэта гэта ёсць пазытыў. Калі ж шматлікасць думак скіравана ў розных накірунках, то гэта хаас. Дык вось у нас на сайце сейчас пануе хаас. Хаас вядзе да дэградацыі. І тут была сказана, што выкіньце гэты артыкул, бо ён угробіць сайт. Вось такім чынам і адбылася дэградацыя наша народа. І сапраўды можна угробіць гэты сайт такім чынам. Але наша задача стаіць ў тым, каб развязаць гэты гардзееў вузел, каб потым не было глебы для узнікнення хааса ў будучай Беларусі. Нам патрэбен такі падмурак, які б трымаў не парушна наш народ. Народ і нацыя тады моцны, калі яны моцна згуртаваны і зцеменціраваны духоўнымі і маральнымі каштоўнасцямі, пры тым ідучымі знутры чалавека, а не надзетымі маскамі. Адкіньце ўсё што вы чулі і чаму вас вучылі, не чытайце ні чыіх сайтаў і прыслухайцеся да свайго сэрца і розуму і адкажыце сабе на пытанне, што вам патрэбна, чаго вам нехапае каб быць шчаслівым. А потым глядзіце хто ці што вам мяшае дасягнуць гармоніі ў жыцці. І тады вашы погляды супадуць, бо праўда знаходзіцца ў адной кропцы і не будзе хааса. Калі ж гэты сайт сумеее развязаць і разкласці па палочкам узнятую тэму, то ён яшчэ большай будзе карыстацца павагай. Але не паднімаць гэтую тэму таксама нельга, бо дэградацыя грамадства імкліва вядзе да фізічнага самазнішчэння беларусаў. І гэта горш, чым ўсё астатняе.\n16 красавіка, 2009 у 13:39\n“Пакуль цябе хваляць – заўжды памятай, што ты не на сваёй дарозе, а на дарозе іншых…” Гэта з Ніцшэ, і ў гэтым ён правы. Сп. Астроўскі, Вы правы і ў патрэбе дакладна азначыць сутнасць Бога як інтэлектуальнага апірышча і ў самім азначэнні Бога : “Бог – гэта зьмест і мэта (сэнс) існаваньня Сьвету”. Бог як мэта прагрэсіўнай сутнасці жыцця – эвалюцыі біясферы планеты Зямля ў цэлым і Чалавека разумнага ў прыватнасці – дасягальны ў бясконцым часе эвалюцыі біясферы і характэрызуецца параметрамі “бясконца высокага інтэлекту пры бясконца малой (блізкай нулю)масе жывой формы матэрыі”(у прыхаваным выглядзе гэтая тэза ёсць у “Біяфізіка: метадычныя парады да лабараторных работ,Гродна: ГрДзУ, 1998, старонка 6-7, аўтар тэзы Лучко В.С.). Тут пагаджаюся з сп. Арцёменка – “праўда знаходзіцца ў адной кропцы і не будзе хааса”! “Нашто тая дарога, якая не вядзе к храму!..”\nХрамы Рэлігіі першасныя адносна Храму Навукі, цяпер існуюць паралельна і канкурыруюць і варагуюць (шкадаванне…), але ў Будучыні, ў Ноасферы (па Вярнадзкаму) яны стануць адзіным Храмам Навукі і Бог як сутнасць стане адзіным як абстрактная, але аб’ектыўная мэта развіцця Чалавецтва.Бог не ёсць прычына і пачатак(Бог не ёсць хаос), Бог ёсць прадукт і мэта прагрэсіўнай эвалюцыі… Віват сапраўднай беларускай прафесуры!\n17 красавіка, 2009 у 15:58\nАлесь Астроўскі “1) Што вы лічыце адэкватным рэчаіснасьці (інакш -боскай праўдзе), што Сонца верціцца вакол Зямлі (геацэнтрычная сістэма) ці, наадварот, што ў сістэме зор і мас Зямля верціцца вакол Сонца (геліяцэнтрычная сістэма)? За якія думкі вы лічыце Джардана Бруна шарлатанам? Бруна спалілі ці не спалілі за тое, што ён настойваў на геліяцэнтрычнай сістэме?”\n– “Зямля верціцца вакол Сонца”. Але шарлатан Бруна беспадстаўна казаў пра “цэнтар сусьвету”, хоць сам займаўся багаслоўем, а ні зоркаўлікам, па-грэцку “астраноміяй”.\n– Лічу, зыходзячы з досьведа Джавані Мачаніга.\nСпадар Мачаніга замовіў ў спадара Бруна 2-месячнае навучаньне па сваёй кнізе “Мастацтва памяці”, выдадзеную ў 1582 годзе ад народзінаў Ісуса Збаўцы.\nАднак, у выніку здольнасьць да запамінаньня ў Джавані Мачанігі не палепшылася, і той зьвярнуўся да каталіцкага сьледства.\n– Спалілі, але ні “за тое, што ён настойваў на геліяцэнтрычнай сістэме”, бо гэта нават у абвінавачаньні ня згадваецца.\nАлесь Астроўскі “2) Я ведаю, што ў Бібліі не напісана, што Сонца верціцца вакол Зямлі. Але зьмест гаворкі пра іншае. Пра тое, што ёсьць людзі, якія лічаць, што адзінай крыніцай ведаў пра Сьвет ёсьць Біблія (я лічу, што адзінай крыніцай ведаў пра Сьвет ёсьць сам Сьвет, які боскую праўду не хавае, а паказвае ўсім, хто жадае яе ВЕДАЦЬ), а калі ў ёй нечага не апісана, дык трэба зьвяртацца да царкоўных АЎТАРЫТЭТАЎ, якія маюць права інтэрпрэтаваць Біблію і тлумачыць, што зь яе ВЫНІКАЕ па тым ці іншым пытаньні (я лічу, што так узьнікае механізм падпарадкаваньня царкоўнай бюракратыі – клеру). Тое, што “Сонца круціцца вакол Зямлі” – гэта тыповая інтэрпрэтацыя клерам і “сьвятой інквізіцыяй” узаемаадносін Сонца і Зямлі ў часы Бруна. Ці ня так? Хто не падпарадкоўваўся вынікаўшай зь Бібліі інтэрпрэтацыі Сьвету ў тыя часы, таму пагражала вогнішча (яшчэ адзін прыклад – Галілей, які туды не паўшоў, адмовіўшыся ад боскай праўды на карысьць жыцьця). Ці ня так?”\n– “царкоўным АЎТАРЫТЭТАМ, які меў права інтэрпрэтаваць Біблію і тлумачыць, што зь яе ВЫНІКАЕ”, то бок “царкоўным бюракратам” і быў Джардана Бруна.\n– Так. Але гэта плагіят “клера і “сьвятой інквізіцыі”” на “інтэрпрэтацыю” паводле мудралюбскага збора твораў якраз старажытнагрэцкага язычніка Арыстоцеля – “Метафізіка”, які за адсутнасьцю вынаходніцтва францысканскім манахам Фрэнсісам Бэканам прыёмаў навуковага пазнаньня лічылі прымальным для “інтэрпрэтацыі”.\nДа таго яшчэ адзін толькі ягіпецкі грэк-язычнік Клаўды Пталямей у сваёй “Вялікай матэматычнай працы па астраноміі” занатаваў тую самую “інтэрпрэтацыю”.\n– Не. На “вогнішча”траплялі тыя, хто нежартоўна парушаў права царкоўнай грамады, да якой сябе адносіў. Галіліа Галілей “туды не паўшоў, адмовіўшыся ад” шарлатанства, бо на час напісаньня ў 1632 годзе ад народзінаў Ісуса Хрыста свайго твора “Гутарка пра дзьве найважнейшыя сістэмы сьвету” ён ня меў дастатковых доказаў сваім цьверджаньням. Спадар Галілей ня зблытаў здагадку, па-грэцку “гіпотэзу”, з “боскай праўдаю”, якая заставалася тады для яго “схаванай”.\nАлесь Астроўскі “3) Калі так, дык што ёсьць Боскай праўдай – тыя міфы, што кажуць клерыкалы, ці тое, што ёсьць на самой справе?”\n“міфы, што кажуць клерыкалы,” ня могуць стацца “Боскай праўдай”, хоць бы са сьведчаньня вучня Марка пра Ісуса паводле Бібліі, што ёсьць адной з “крыніцаў ведаў пра Сьвет, якая боскую праўду не хавае, а паказвае ўсім, хто жадае яе ВЕДАЦЬ” (Біблія. Дабравесьце паводле Мацьвея. Разьдзел 15. Вершы 1-14. http://www.knihi.com/biblija/40-macviej.html):\n“1. Тады прыходзяць да Ісуса Ерусалімскія кніжнікі і фарысэі і кажуць:\n5. А вы кажаце: калі хто скажа бацьку альбо маці: «дар Богу – тое, чым бы ты ад мяне карыстаўся»,\n14. пакіньце іх: яны – сьляпыя павадыры сьляпых; а калі сьляпы сьляпога вядзе, дык абодва ў яму ўпадуць.”\nSiarhiej “Пры чым тут нейкі марксізм?”\nАлесь Астроўскі “4) Пры чым тут Карл Мардэхай (ён жа Маркс)?”\n“Жонка Крупскага” – Надзея Крупская, шчырая марскістка, распрацоўвала прыёмы ды навучальныя праграмы, якія застаюцца асноваю навучальнага “працэса” дагэтуль.\nГэта тая “Цьмяная лабуда Маркса”, пра якую “нават прафесіяналы ўжо не ўзгадываюць”, але чамусь дагэтуль, хоць і “цьмяна”, вымаўляюць “савецкая адукацыя”.\nГэта тое, пра што й дасюль павучаюць толькі на занятках па педагогіцы без “цьмянасьці”.\nГэта тое, што вылучае нават мусульманскіх паўстанцаў ва ўсім сьвеце, якія атрымалі бязбожную рэлігійную вышэйшую адукацыю ў маскоўскім універсітэце дружбы народаў імя Патрыса Лумумбы дый іншых марксісцкіх семінарыях пад рознымі “сьвецкімі” дый міжнароднымі назвамі.\nТаму кажны раз, калі прыгадваеце штось са “школьнае праграмы”, асабліва па гісторыі або грамадазнаўстве, бярыце пад увагу сваю адукацыю.\nЧасам варта літаральна ад пачатку шукаць весткі па прадмеце быццам упершыню.\nАле ўсё роўна варта мець на ўвазе, што нават “шукаць” Вас вучылі ў гэтай самай “школе”.\n17 красавіка, 2009 у 16:21\nПрашу выбачэньня за няўважнасьць пры праўцы тэкстаў.\n– Так. Але гэта плагіят “клера і “сьвятой інквізіцыі”” на “інтэрпрэтацыю” паводле мудралюбскага збора твораў якраз старажытнагрэцкага язычніка Арыстоцеля – “Метафізіка”, які за адсутнасьцю вынаходніцтва ангельскім правазнаўцам Фрэнсісам Бэканам прыёмаў навуковага пазнаньня лічылі прымальным для “інтэрпрэтацыі”.\n18 красавіка, 2009 у 13:31\nзвыклы беларус , я пра тое і кажу, што вы (атэісты, гностыкі..) паблыталі Бога–Творцу і Кіраўніка Сусьвету і нейкі “прадукт”….\nА.Астроўскі - 7 кажа:\n20 красавіка, 2009 у 07:59\nКалі людзі жадаюць у спрэчцы наблізіцца да ісьціны, яны імкнуцца даваць такія адказы на пытаньні, якія хаця б ня множылі пытаньняў.\nНа жаль у нас так не атрымліваецца…\nПару апошніх дзён я са сваёй адукацыяй ад “Крупскай і Маркса” (іншай займець умоў не было; відаць, у мяне не было тых магчымасьцяў, што ў вас) вымушаны быў аналізаваць узаемадачыненьні каталіцкай царквы з Капернікам, Бруна, Галілеям. Высновы такія:\n– ніхто з названых асоб ня быў шарлатанам. Наадварот, усе яны былі геніяльнымі людзьмі, з-за чаго ўбачылі шмат супярэчнасьцяў паміж праўдай рэчаіснасьці й афіцыйнай дактрынай таго часу і з-за гэтага мелі перасьлед!\n– Мачаніга ня быў ахвярай Бруна, а наадварот;\n– ваша іезуіцкая абарона злачынстваў каталіцкай царквы выдае вашу нейкую зацікаўленасьць у гэтым;\n– каб праясьніць усе пытаньні (асабліва для нашых чытачоў) біяграфіі Каперніка, Бруна і Галілея з апісаньнем іх узаемадачыненьняў з каталіцкай царквой (складзеныя на падставе аналізу дастаткова вялікай колькасьці крыніц) будуць пазьней выстаўлены на нашым сайце.\n21 красавіка, 2009 у 09:33\nАлесь Астроўскі “Мачаніга ня быў ахвярай Бруна, а наадварот”\nВыходзіць, што або Джавані Мачаніга ня ўтрымліваў Джардана Бруна 2 месяцы ў сябе дома ў якасьці платы за навучаньне, або ўтрымліваў, але ўсё ж навучаньне “памяці” дало плён?\nКалі ня тое й ні другое, тады спадар Бруна невук, які выдаваў сябе за знаўцу, па-італійску шарлатан.\nЦі мо спадар Мачаніга зразумеў, што яго надурылі, таму й ня стаўся сам “ахвяраю”, а зрабіў ёю “наадварот” спадара Бруна?\nАлесь Астроўскі “ваша іезуіцкая абарона злачынстваў каталіцкай царквы”\nСпадар Астроўскі, гэта беспадстаўнае абвінавачаньне на мой адрас.\nІ наагул хоць бы выкрыцьцё мною “злачынства каталіцкай царквы” ад імя яе сьвятара Бруна ў дачыненьні да спадара Мачанігі яўна пярэчыць Вашаму цьверджаньню.\nАлесь Астроўскі “кампраміс можа быць заснаваны на тым, што навукоўцы пагодзяцца ўвесьці ў свой ужытак паняцьце “Бог”, а веруючыя пагодзяцца прыняць той зьмест гэтага паняцьця, які запрапануе навука”\n“навукоўцы” “таксама мусяць пагадзіцца”, што “навука” ёсьць часткаю “рэлігіі”, то бок грамадскай сьвядомасьці, паводле азначэньня такой “навукі”,\nТакім чынам, “навукоўцы” “пагодзяцца ўспрымаць” свае здагадкі, па-грэцку “гіпотэзы”, часам пажыцьцёвыя, у якасьці сваёй “рэлігіі” і перастануць адмаўляць, што “навукоўцы” такія самыя “веруючыя”, як і прыхоўваць сваю “рэлігійна-навуковае” прапаведніцтва “настойваньнем на секулярнасьці”.


Як называецца самае вялікае дрэва ў свеце? Адказ на гэтае пытанне, здавалася б, ведае нават школьнік - вядома, гэта секвоя! Гэтыя гіганцкія дрэвы, якія растуць у Паўночнай Амерыцы недалёка ад ціхаакіянскага ўзбярэжжа, дасягаюць вышыні больш за сто метраў! Каму ж, як не ім, аддаць пальму першынства? Але не ўсё так проста. Справа ў тым, што ўзнікае пытанне пра тое, а як лічыць. Толькі вышыню браць у разлік, ці яшчэ і таўшчыню і колькасць кубаметраў драўніны, заключанай у самым вялікім дрэве? І прымаць пад увагу толькі цяпер якія жывуць дрэвы, але ігнараваць тыя, чые габарыты былі зафіксаваныя ў дзевятнаццатым ці пачатку дваццатага стагоддзя, а потым іх ссеклі або яны былі зламаныя ураганам? Але пра ўсё па парадку.\nСамае вялікае дрэва ў свеце па вышыні на сённяшні дзень - гэта секвоя, якая атрымала ўласнае імя «Гіперыён», яна мае «рост» у сто пятнаццаць з паловай метраў. Цікава, што выяўлена і вымяраць дрэва было толькі ў 2006 годзе. На другім месцы стаіць таксама секвоя «Геліёс» з вышынёй сто чатырнаццаць метраў шэсцьдзесят дзевяць сантыметраў. Адставанне ад лідэра - усяго толькі крыху больш за паўметра! На трэцім месцы - «Ікар» вышынёй трохі больш за сто трынаццаці метраў, і на чацвёртым - секвоя «Гігант стратасферы» (сто дванаццаць метраў).\nМожа скласціся ўражанне, што самае вялікае дрэва ў свеце - гэта абавязкова секвоя. Няма. Самымі высокімі ў адносна нядаўнім мінулым былі зусім іншыя дрэвы, якія растуць у паўднёвым паўшар'і - у Аўстраліі. У 1872 году мясцовы ляснік зафіксаваў вышыню гіганцкага эўкаліпта, які расце на падведамным яму участку. Вышыня дрэва была нашмат больш, чым у «Гіперыёна»: сто пяцьдзесят метраў! А трынаццаць гадоў праз быў вымярацца яшчэ адзін аўстралійскі эўкаліпт. Ён апынуўся ледзь ніжэй, але ўсё роўна значна вышэй за ўсіх цяперашніх секвой - сто сорак тры метры! На жаль, гэтыя волаты не дажылі да сённяшняга дня. Хутчэй за ўсё, гэта былі вельмі старымі дрэвамі, і памерлі яны натуральнай смерцю.\nРазабраўшыся з тым, якое самае вялікае дрэва ў свеце па вышыні, паглядзім, як ідзе справу з ахопам. Тут, безумоўна, пальму першынства трымаюць афрыканскія баабабы. Пры адносна невялікім росце (да дваццаці пяці метраў) яны маюць ахоп ў сорак метраў! Нібы пляскатыя бочачкі. Баабабы, безумоўна, самае тоўстае дрэва ў свеце. Даследчык Афрыкі Дэвід Лівінгстан сцвярджаў, што быў сведкам, як у дупле баабаба спалі адразу трыццаць чалавек! Баабабы з'яўляецца яшчэ і адным з самых доўгажывучых дрэў. Метадам радыёвуглеродным аналізу ўстаноўлена, што найбольш буйныя баабабы маюць вельмі шаноўны ўзрост - да пяці тысяч гадоў! Ім было ўжо па некалькі сотняў гадоў, калі пачалося будаўніцтва першых егіпецкіх пірамід.\nСамыя вялікія дрэвы ў свеце - неабавязкова самыя высокія або самыя тоўстыя. Баньян, які расце ў адным з індыйскіх нацыянальных паркаў, на фоне іншых рэкардсменаў мае вельмі сціплы ўзрост - каля двухсот пяцідзесяці гадоў, і адносна невялікую вышыню - дваццаць пяць метраў. Але ён знакаміты тым, што з'яўляецца дрэвам, якія маюць самую вялікую ў свеце крону. Яна закрывае тэрыторыю ў паўтара гектара! Баньян выпускае з гарызантальных галін так званыя «паветраныя карані». Большая іх частка гіне, але тыя, якія дасягаюць зямлі, пускаюць сапраўдныя, «земляныя» карані і пачынаюць хутка «таўсцець». Праз некаторы час іх ужо амаль немагчыма адрозніць ад ствала. Здалёк адзін такі баньян здаецца гаем, але на самой справе ён - усяго толькі адно дрэва з мноствам натуральных «падпорак».\nЯкая салёнасць Атлантычнага акіяна?\nЛісце дрэў летам і восенню\nЯк выглядае і якімі «прафесіямі» валодае рыба-чысцільшчык\nСпадніца ў клетку - здравствуй, Шатландыя!\nВадкасць карэкціруючыя на эмульсійнай аснове\nПляжы ў Лазаревском: прыгажосць і ўтульнасць\nСоф'я Пилявская - актрыса з няпростым лёсам\nРэжым дня дзіцяці ва ўзросце 1 год\nХачапуры ў мультиварке. рэцэпты\nШто такое клімат і што з ім адбываецца?


У Гомелі працуе крама з нацыянальнай сімволікай | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Гомелі амаль тры месяцы працуе крама, якая прадае сувеніры з нацыянальным каларытам і сімволікай.\nУ аксесуары – аўтамабільныя налепкі, вышыванкі і адзенне ад беларускіх вытворцаў. Адкрыць краму “Мроя” ў Гомелі вырашыў рэчыцкі прадпрымальнік Дзяніс Мядзведзеў, які штодня ездзіць у абласны цэнтр на працу. Абслугоўванне кліентаў вядзецца на беларускай мове.\n– Нашая крамнічка зусім яшчэ маленькая пакуль што. Яна існуе ўсяго пару месяцаў. У паўмільённым Гомелі гэта першая крама падобнага кшталту. Я спадзяюся, што існаванне такіх аб’ектаў таксама пасадзейнічае папулярызацыі беларускай культуры і нацыянальных каштоўнасцей.\nЧас ад часу набыць нейкі сувенір з беларускімі сімваламі ў краме “Мроя” прыходзяць замежныя турысты. Але асноўная частка пакупнікоў – гомельцы. Ірына прыйшла ў краму спецыяльна, каб азнаёміцца з прадукцыяй.\n– Лідар групы “Стары Ольса” Зміцер Сасноўскі некалі сказаў: “Цяжка быць беларусам у Гомелі”. Але тут – бац! Такая крама адкрылася менавіта ў нас. Я мяркую, у любым выпадку гэта патрэбна, бо госці, якія прыязджаюць у наш горад, могуць набыць прадукцыю з нацыянальнай сімволікай.\nДзяніс Мядзведзеў заўважае, што сярод беларусаў паступова расце попыт на прадукцыю з нацыянальнай сімволікай. Аднак, паводле гаспадара крамы, гэты трэнд трэба падтрымліваць. У бліжэйшы час ён намераны надаць больш увагі рэкламе крамы “Мроя” ў сацыяльных сетках.


Стымул – рублём — Кричев. Новости Кричева. Кричевская жизнь\n10.10.2018 126 Кричевская жизнь 0 Comment\nНа чарговую штотыднёвую апаратную нараду быў запрошаны шэраг кіраўнікоў сельскагаспадарчых прадпрыемстваў. Абмеркаваны пытанні ў рамках месячніка па ахове працы, які зараз праходзіць у раёне. Адна з праблем у сельскай гаспадарцы па гэтым накірунку – адсутнасць падрыхтаваных спецыялістаў па ахове працы. Акрамя таго, як падкрэсліў глава раёна Дзмітрый Бачкоў, упраўленню па сельскай гаспадарцы і харчаванні райвыканкама не дастае патрабавальнасці да кіраўнікоў сельгасарганізацый па пытаннях аховы працы, а ў першую чаргу на іх ускладзена адказнасць за бяспеку работнікаў. Даручэнне – выбудаваць такую сістэму работы, якая б забяспечвала стварэнне належных і бяспечных умоў працы для ўсіх працаўнікоў сельскай гаспадаркі. Да гэтай справы павінны падключыцца раённае аб’яднанне прафсаюзаў і райкам прафсаюза работнікаў аграпрамысловага комплексу.\nФінансава-эканамічны стан сельскагаспадарчых прадпрыемстваў і пытанні павышэння якасці прадукцыі жывёлагадоўлі таксама былі абмеркаваны на апаратнай нарадзе. Распрацоўка бізнес-планаў на 2019 год павінна стаць асновай іх фінансавага аздараўлення. Дапамогу ў распрацоўцы бізнес-планаў акажуць члены рабочай групы райвыканкама.\nНа мінулым тыдні сельгасарганізацыі раёна не здалі малака гатункам экстра, былі факты вяртання прадукцыі. Таму, каб “прастымуляваць” работу па павышэнні якасці малака, спецыялістам раённага звяна, якія адказваюць за гэта пытанне, і кіраўнікам гаспадарак аб’яўлены вымовы.\nНа апаратнай нарадзе разгледжаны пытанні вулічнага асвятлення ў сельскіх населеных пунктах, рамонту сельскіх дарог, капітальнага рамонту жыллёвага фонду і шэраг іншых.\n28.01.2016 Кричевская жизнь 0


Мастака Аляксея Кузьміча, які спрабаваў залезці ў Елісейскі палац, адпусцілі\nБеларускі мастак Аляксей Кузьміч напісаў у фэйсбуку, што яго вызвалілі.\n«Я на волі. Выпусцілі праз 1,5 сутак пасля арышту. Правяралі на прадмет датычнасці да тэрарызму, павезлі ў крымінальную паліцыю. Следства ўтрымлівае на праверцы фота- і відэафіксацыю акцыі, якую здымалі журналісты (адзін з іх на псіхіятрычнай экспертызе). Чакаем. Спадзяюся, аддадуць, і свабоду інфармацыі ў Францыі сароміць не будуць», — напісаў ён.\nМастак дадаў, што яго папярэдзілі, што сваім мастацтвам у Францыі яму больш не варта займацца. Інакш супраць яго будзе заведзеная крымінальная справа. Прычым і за акцыю, якую ён правёў, і за новую.\nМастак заявіў, што ён не збіраўся здзяйсняць ніякага гвалту, а вадкасць у бутэльцы была бяспечнай.


Галоўная ➠ Як пабудаваць ➠ Самастойнае выдаленне герметыка з ванны\nНаогул, герметык ўяўляе з сябе кампазітную сумесь, якая мае ў сваім складзе палімеры і разнастайныя дадатковыя кампаненты. За кошт наяўнасці ў герметике пэўных складнікаў, ён трывала замацоўваецца з апрацоўванай паверхняй.\nЁсць ці ёсць неабходнасць у выдаленні герметыка?\nПадчас нанясення герметыка можна неспадзявана сказаць некалькі кропель сумесі на непатрэбныя паверхні. У выніку, знешні выгляд паверхні ужо будзе сапсаваны, таму ўзнікае неабходнасць у выдаленні гэтага матэрыялу. Акрамя ўсяго іншага, герметык з-за эксплуатацыі ў моцна вільготным памяшканні мае ўласцівасць пакрывацца цвіллю.\nКалі падобныя праблемы выяўляюцца, гэта ў першую чаргу пацвярджае тое, што герметык мае патрэбу ў выдаленні і паўторным нанясенні. Варта ведаць, што герметык можа пачарнець небудзь пажоўкнуць з-за павышанага ўзроўню вільготнасці. Нягледзячы на тое, што гэтыя склады вырабляюцца на аснове розных кампанентаў, усе яны выдаляюцца двума метадамі, механічным і хімічным.\nАсаблівасці выдалення герметыка механічным метадам\nНайбольш эфектыўным, але пры гэтым даволі цяжкім лічыцца механічны спосаб. Складанасць працы тлумачыцца тым, што герметык прыйдзецца зрэзаць з дапамогай якога-небудзь вострага прадмета. Для гэтых мэтаў падыдуць такія прадметы:\n- Востры нож. У гэтым варыянце, спатрэбіцца паступова зрэзаць герметык. Ні ў якім разе нельга выконваць падобную працу хутка, бо можна незнарок адарваць разам з герметыкам кавалак заціркі. Рэшткі герметыка можна прыбраць з дапамогай мыйнага сродкі для сантэхнікі.\n- Ліквідаваць герметык магчыма таксама лязом. Для гэтага, асноўны пласт асцярожна здымаецца лязом, а астатняя частка складу прыбіраецца драўляным альбо пластмасавым скрабком.\n- Акрамя гэтага, каб прыбіраць герметык існуе ў продажы спецыяльны інструмент. Пры працы з ім атрымаецца выканаць усе хутка і больш якасна.\nХімічнае выдаленне герметыка\nГерметык ўступае ў рэакцыю далёка не з кожным хімічным сродкам. Перад нанясеннем падобных агрэсіўных сродкаў важна праверыць яго дзеянне на невялікім участку, бо яно папросту можа раз'есці пакрыцця ваннай. Нярэдка, атрымліваецца, выдаліць герметык і з дапамогай бензіну, газы або ацэтону.\nУ гэтым артыкуле выкарыстоўваліся матэрыялы ад сайта:\thttp://ok.ru/


Канвертаваць Індыйскіх рупій (INR) і NEOs (NEO) : Калькулятар абменнага курсу\nІндыйская рупія (INR) і NEO (NEO) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Індыйская рупія і NEO пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 29 сакавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Індыйская рупія. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць NEO валюты па змаўчанні. Націсніце на NEOs або Індыйскіх рупій канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nІндыйская рупія гэта валюта, у Індыя (У, IND). The NEO гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал INR можа быць запісаная Rs, і IRs. Сімвал NEO можа быць запісаная NEO. Індыйская рупія дзеліцца на 100 paise. Абменнага курсу Індыйская рупія Апошняе абнаўленне 29 сакавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу the NEO Апошняе абнаўленне 29 сакавік 2020 ад coinmarketcap.com. INR каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. NEO каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. Вялікая колькасць рупій выяўляюцца ў рупій рупій ці крор рупій. Рупія лах 100 тысяч рупій і крор рупій ў дзесяць мільёнаў рупій.


Галоўная / калькулятары будаўнічыя / Разлік расходу шпаклеўкі і тынкавай сумесі онлайн\nОнлайн калькулятар расходу тынкоўкі. Як правільна карыстацца праграмай расходу матэрыялу\nфактары, якія ўплываюць на расход сумесі пры тынкоўцы сцен\nВіды шпаклеўкі і калькулятар расходу шпаклявання на сцены і столь\nЯк зрабіць разлік колькасці тынкавай сумесі ўручную?\nВыраўноўванне сцен тынкоўкай ўяўляе сур'ёзны і працаёмкі працэс аздаблення памяшкання. Традыцыйна выкарыстоўваюцца цэментавыя і вапнавыя растворы, которые представлены на рынке отделочных изделий. Делаем точный расчет отделочного материала калькулятором за несколько секунд.\nПерад тым як паехаць у краму за будаўнічымі матэрыяламі, неабходна зрабіць папярэдні разлік іх колькасці згодна з плошчы нанясення. Дзякуючы онлайн - калькулятар расходу тынкавай сумесі зрабіць гэта лёгка і проста. Усяго за некалькі хвілін Вы будзеце ведаць, колькі мяшкоў трэба для рамонту, і які аўтамабіль спатрэбіцца для такой масы грузу. Як разлічыць колькасць шпаклявання рознымі спосабамі, вылічыць прыблізную суму, якая будзе затрачана пры закупцы будаўнічых сумесяў.\nЛепш за ўсё выкарыстоўваць калькулятар расходу тынкавай сумесі на 1 м2. Разлік дэкаратыўнай тынкоўкі будзе адрознівацца ад затрат асноўнай, выраўноўвае. Калі вы ўжо вызначыліся з тыпам сумесі і ведаеце дакладна плошчу апрацоўванай паверхні, то разлічыць расход шпатлёўкі на сцяну не складзе працы.\nдаўжыня сцяны м\nВышыня сцяны м\nСярэдняя таўшчыня пласта мм\nтып тынкоўкі GipsovayaдэкаратыўнаякараедRotʙandцэментная сумесьВетонит\nМаса мяшка тынкоўкі кг\nнеабходна мяшкоў: агульная вага\nСпачатку трэба ўвесці ў табліцу дакладныя параметры плошчы сцены для атынкоўка, марку сухой сумесі і націснуць кнопку «разлічыць». Калі маюцца дробавыя колькасці, то іх трэба аддзяляць ад цэлага ліку кропкай, а не коскі. За некалькі секунд з'явіцца гатовы вынік: колькі трэба набыць мяшкоў матэрыялу і агульная вага тынкоўкі.\nКаб атрыманыя дадзеныя цалкам адказвалі будучыняй расходах, трэба ведаць некалькі асноўных нюансаў пры разліку вырабы, якія могуць істотна паўплываць на расходы шпатлёўкі. Боле сапраўды пазнаць колькасць матэрыялу з улікам вокнаў і дзвярэй дапаможа калькулятар шпаклявання.\nЕсли имеется выраженная кривизна стен, гэта значыць, што тынкоўкі спатрэбіцца яшчэ больш.\nУ залежнасці ад выгляду матэрыялу будзе вызначацца яго кансістэнцыя і выдатак. Важна азнаёміцца з тэхналагічнымі нормамі набытага вырабы.\nгіпсавая тынкоўка расходуецца ў памеры 9 кг у м2, яна мае высокія паказчыкі трываласці і вільгацятрываласці.\nЦементная – 17 кг у м2. Ўжываецца для знешняй і ўнутранай аздаблення, наносіцца спецыяльнай машынай, надзейная і даўгавечная.\nдэкаратыўная тынкоўка выдаткоўваецца практычна гэтак жа, як і гіпсавая, выкарыстоўваецца для ручной аздаблення памяшкання высокай якасці апрацоўкі сцен і столяў.\nВыдатак караеда на м2 - 3 кг. Ўжываецца для фасадаў, мае прыемную рэльефную фактуру, вонкава падобны на драўніну.\nВетонит - ад 50 да 170 д М2. Дакладны разлік можна вырабіць калькулятарам будаўнічых сумесяў на аснове патрабаванага пласта.\nЧаста атрымліваецца так, што для аздаблення патрабуецца больш матэрыялу, чым атрымалася пры падліку, таму можна рабіць зазор у бок акруглення да большай колькасці.\nСучасная класіфікацыя вылучае некалькі тыпаў тынкоўкі, якія адрозніваюцца па складзе напаўняльніка, злучных элементаў і метадзе нанясення.\nмінеральная шпатлёўка, якая складаецца з цэменту і вапны, падыходзіць для аздаблення ўнутраных і знешніх паверхняў. Мае невысокі кошт, але не занадта добрая якасць. Яна будзе неэфектыўная пры нанясенні на сцены з вібрацыяй, а таксама ў шматпавярховых новабудоўлях.\nСылікатная шпаклевка больш трывалая і надзейная, у яе склад уваходзіць вадкае каліевае шкло. Яна не прыцягвае смецце, доўгі час захоўваецца ў чысціні.\nакрылавая сумесь больш універсальная, падыходзіць для ўнутранай і фасаднай аздаблення. яна водатрывалая, лёгка мыецца і хутка высыхае пры нанясенні.\nДарагім матэрыялам лічыцца сіліконавая шпатлёўка. яна пластычная, лёгка наносіцца і мае доўгі тэрмін эксплуатацыі. Пры выбары аздобнага матэрыялу варта кіравацца вышэйзгаданымі характарыстыкамі, зыходзячы з фінансавых магчымасцяў спажыўца.\nБярэм наступныя паказчыкі:\nнеабходна абтынкаваць 10 м2 сцены, якая завалена 5 м з маячкамі ў трох месцах з адхіленнямі ў 4 см;\nвылічваем норму на адны квадратны метр;\nглядзім на ўпакоўцы норму, напрыклад, 8,5 кг сумесі 10 мм пласт 1 м2;\nцяпер памнажаем 4 см на 8 кг і атрымліваем 34 кг для квадратнага метра;\nКаб вызначыць колькасць матэрыялу ў мяшках, umnozhaem 34 кілаграм 10 м2 = 340 кг і падзяліцца 30 кг мяшок і атрымліваем прыблізна 11-12 мяшкоў, акругляем паказчыкі ў большы бок і маем колькасць мяшкоў для закупкі.\nЭфектыўны разлік шпаклявання для сцен онлайн калькулятором.Точно такія паказчыкі можна атрымаць на некалькі секунд, скарыстаўшыся онлайн калькулятарам расходу шпаклявання. хутка, проста, даступна! Зараз можна смела прыступаць да выканання пастаўленай работы. вядома, для страхоўкі можна накінуць адсоткаў 10, каб ужо сапраўды не прыйшлося ездзіць у краму два разы, а тынкоўка ўжо лішняй не будзе, яе заўсёды можна выкарыстоўваць па прызначэнні.\nкарыстайцеся, калькулятары будаўнічыя на нашым сайце і будзьце ўпэўненыя ў і надзейнасці атрыманых даных.


У каваля на Зямлі свой адвечны клопат -- каваць. Каваль -- стваральнік. Выкоўваючы мэтал, ён куе сваю долю.\nУ нашага каваля шмат славянскіх блізьнятаў. Разам з рамяством, замацавалася гэтае слова яшчэ ў праславянскую пару. Беларускія кавалі ў даўніну былі адначасна гуднікамі, вытаплялі з руды жалеза. Пазьней, у часе кавальскага буму не рабілі ўсе кавалі аднаго й таго ж самага -- мелі свае дзялянкі. Адзін працаваў мечнікам, другі замкі вырабляў, а трэйці -- толькі за нажы браўся.\nНя менш як тры гады займала навука кавальства. Пасьля кавалёвы вучні станавіліся кавалькамі. Каб прызналі за майстра, мусіў кавалёк зрабіць штуку -- выкаваць што-колечы бяз помачы.\nНа мяжы мінулага й нашага стагодзьдзяў пакідалі ў нас кавалі грамадзкія кузьні ў гарадох, куплялі ўласныя кузьні ды асядалі ў вёсках. А там заўжды было поўна працы: калёсы акаваць, коней падкаваць, зрабіць сярпок ці матычку, сякерку або сьвярдзёлак.\nЦанілі каваля -- вялікі ён чалавек на зямлі!\nАле прыйшла савецкая індустрыялізацыя і клопат кавалёў абмежавала. Шчыравалі тыя ў калгасных майстроўнях, куючы разам з мільёнамі суайчыньнікаў інакшую, нечуваную на сьвеце, долю. Былі "лепшае будучыні кавалямі". І так ад кавальства даўнейшага адступіліся, але й шчасьця супольнага не прычакалі.\nЗастаюцца цяпер прыканцы стагодзьдзя на нашай выбоістай беларускай дарозе, дзе так ня проста стаць кавалём свайго шчасьця.


ЕГРИП - гэта што такое? Выпіска з ЕГРИП\nЕГРИП – гэта дзяржрэестр, у якім змяшчаецца рэгістрацыйная інфармацыя аб ІП. Запазычыць звесткі, якія змяшчаюцца ў ім, акрамя асабістых звестак фізічнай асобы, зарэгістраванага прадпрымальнікам, можа любы зацікаўленая асоба.\nПаняцце аб ЕГРИП\nДадзеная абрэвіятура азначае «Адзіны дзяржрэестр ІП».\nЯго парадак вызначаны ў ФЗ «Аб дзяржрэгістрацыі юрыдычных асоб і ІП». Ён усталяваны як для зноў зарэгістраваных прадпрымальнікаў, так і для тых з іх, якія ўжо папрацавалі ў гэтым якасці і вырашылі закрыць справу.\nАсаблівасці працы ІП у Расіі\nУ нашай краіне законнае вядзенне прадпрымальніцкай дзейнасці можа быць толькі пасля ажыццяўлення дзяржрэгістрацыі фізічнай асобы як ІП. Гэта адрознівае Расею ад шэрагу іншых дзяржаў, у якіх для падобнай дзейнасці спецыяльных пасведчанняў аб занясенні ў адзіны рэестр не патрабуецца.\nТакім чынам, ЕГРИП – гэта адзіны законны спосаб у нашай краіне стаць ІП.\nІнфармацыя, збіраная рэестры\nУ гэтым рэестры змяшчаецца вялікая колькасць дадзеных аб прадпрымальніках. Іх дакладнасць правяраецца супрацоўнікамі ФНС.\nЗвесткі з ЕГРИП можа атрымаць сам ІП бясплатна або любы зацікаўленая асоба платна.\nАсноўная інфармацыя ў рэестры:\nідэнтыфікавалая асобу ІП: прозвішча і ініцыялы (поўныя імя і імя па бацьку);\nдадзеныя аб нараджэнні: дата і месца;\nадрас пастаяннага месца жыхарства ў краіне;\nзвесткі з пасведчання асобы рэзідэнта або нерэзідэнта РФ;\nдата, калі фізічная асоба было зарэгістравана ў якасці ІП;\nзвесткі аб ліцэнзаванні;\nтэрміны і спосабы закрыцця ІП;\nІНАЎ і дадзеныя аб ИФНС, дзе была ажыццёўлена пастаноўка ІП на ўлік;\nдата пастаноўкі на ўлік страхавальнікам ў адпаведныя фонды.\nНавошта можа спатрэбіцца выпіска з ЕГРИП?\nЯк ужо адзначалася, яе мае права запатрабаваць сам ІП, а таксама любыя зацікаўленыя асобы. Апошнія, да прыкладу, могуць займацца праверкай дзейнасці канкрэтнага прадпрымальніка.\nТаксама інфармацыя з рэестра бывае неабходная пры ажыццяўленні фінансавых разлікаў, заключэнні здзелак і іншых відаў дагавораў. Атрыманне выпіскі дазваляе абараніцца ад рызык пры працы з контрагентамі.\nІП выпіска можа спатрэбіцца ў наступных выпадках:\nпры адкрыцці р/сч у банку і правядзенні праводак праз іх;\nпры прыняцці ўдзелу ў тэндэрах, дзяржаўных конкурсах, атрыманні крэдытаў і пазык;\nпры падпісанні дагавораў і іншых выпадках, якія патрабуюць пацверджання ажыццяўлення законнай дзейнасці;\nпры афармленні ліцэнзій і дазволаў;\nпры ажыццяўленні здзелак з нерухомасцю;\nу выпадку неабходнасці прысутнасці ў судзе ў якасці любы боку спрэчкі.\nВыпіска з ЕГРИП з падатковай інспекцыі прадастаўляецца па запыце ІП або зацікаўленага асобы. Акрамя яе, могуць быць прадастаўлены дублікаты запытаных дакументаў або даведка аб адсутнасці патрэбных дадзеных.\nДля ажыццяўлення гэтага дзеяння трэба звярнуцца ў ИФНС па месцы жыхарства. Звесткі, якія адносяцца да таямніцы, будуць прадастаўлены таго ІП, на якога выпіска з ЕГРИП прадастаўляецца.\nДля атрымання дакументаў, якія неабходна падаць заяву ў вольнай форме, выдача ажыццяўляецца праз 5 рабочых дзён (можна ў тэрміновым парадку, тады 1-2 дня). Акрамя гэтага, з заяўкай можна звярнуцца праз інтэрнэт, для чаго трэба атрымаць ключ электроннай подпісы.\nПры асабістым звароце ў падатковую дакумент можа быць выдадзены як у папяровай, так і ў электроннай форме. Першы з іх можна атрымаць у ИФНС або на пошце. На ёй, дарэчы, можна і замовіць звесткі з ЕГРИП, даслаўшы запыт з любога паштовага аддзялення.\nУ гэтым выпадку ў ім неабходна ўказаць наступную інфармацыю:\nпоўную або скарочаную (ініцыялы) ідэнтыфікуе інфармацыю ІП па Ф. В. а.;\nІНАЎ або ОГРНИП.\nТвар, якая запрошвае інфармацыю павінна абавязкова прадаставіць квітанцыю, якая пацвярджае аплату дзяржпошліны.\nАпроч гэтага, у Інтэрнэце ёсць мноства кампаній, якія за пэўную суму дапамагаюць атрымаць выпіску за больш кароткі тэрмін.\nТаксама аформіць заяўку на выдачу асноўных звестак аб ІП можна ў раздзеле «Праверка контрагента» на сайце ФНС. Але, трэба мець на ўвазе, што без электроннай подпісы гэтая выпіска не будзе мець юрыдычнай сілы.\nТакім чынам, мы разгледзелі асноўныя спосабы, як з ЕГРИП атрымаць выпіску.\nПрацягласць дзеяння дакумента\nНарматыўна-прававой асновы для рэгулявання гэтага пытання няма. Аднак практыка сведчыць аб тым, што зацікаўленыя бакі прымаюць такі дакумент, які быў аформлены не больш чым 30 дзён таму.\nУ некаторых выпадках гэты перыяд можа быць скарочаны да 3 дзён.\nТакім чынам, ЕГРИП – гэта рэестр прадпрымальнікаў, з якога прадастаўляецца выпіска для любых зацікаўленых асоб.\nШто трэба для атрымання\nУ абавязковым парадку павінна быцьаплачана дзяржпошліна. І пры атрыманні дакумента спатрэбіцца прадставіць дакумент, які сведчыць асобу.\nКалі заяўляць і атрымліваць выпіску за ІП будзе пабочная асоба, то на яго неабходна натарыяльна завераная даверанасць.\nРазгледзім выпіску з ЕГРИП. Размешчаны ў артыкуле ўзор з'яўляецца не ідэнтыфікуюць канкрэтную асобу, а агульным.\nДакумент уяўляе сабой табліцу. У ёй спачатку ідуць асноўныя звесткі, у якіх паказваецца:\nстатус (дзеючы або няма);\nДалей прыводзяцца рэгістрацыйныя дадзеныя:\nу выпадку, калі ІП не працуе, прыводзіцца момант спынення дзейнасці (дата);\nвыгляд прадпрымальніка (засталося з тых часоў, калі былі прыватныя прадпрымальнікі і ІП без утварэння юрыдычнай асобы);\nнайменне рэгіструючага органа, у якім знаходзіцца справа;\nГРНИП (які супадае з ОГРНИП ва ўсіх іншых выпадках);\nдата, у якую была здзейсненая запіс у ЕГРИП.\nДалей паказваюцца звесткі, якія ідэнтыфікуюць фізічная асоба:\nпаказваецца ОГРНИП па адносінах да прадпрымальніка;\nФ. І. Аб грамадзяніна на рускай і лацінскай мовах;\nдата і месца нараджэння;\nдата, калі запіс у ЕГРИП была ўнесена.\nПрыводзяцца звесткі аб грамадзянстве:\nвыгляд грамадзянства (грамадзянінам якой краіны з'яўляецца ІП);\nСледам паказваецца дакумент, службовец пасведчаннем асобы.\nДалей ідуць звесткі аб ОКВЭД. Спачатку прыводзяцца звесткі аб асноўных відах дзейнасці, затым аб дадатковых. Усе яны прыводзяцца па тыпавых формаў:\nкод па ОКВЭД;\nтып звестак (асноўны або дадатковы від дзейнасці);\nдата, калі запіс у ЕГРИП была здзейсненая.\nЗа імі паказваюцца звесткі аб тым, калі была ажыццёўлена пастаноўка на ўлік у ИФНС:\nдата пастаноўкі на ўлік у ИФНС;\nпрычына пастаноўкі на ўлік;\nдата зняцця з уліку (калі такой не было, поле застаецца незапоўненым);\nпрычына зняцця (аналагічна з папярэднім пунктам);\nнайменне падатковага органа;\nдата, калі запіс у ЕГРИП была праведзена.\nСледам звесткі аб рэгістрацыі ў Пенсійным фондзе Расіі:\nІмя Па Бацьку фізічнай асобы;\nрэгістрацыйны нумар у ПФР;\nдата зняцця з уліку (запаўняецца, калі яно было ажыццёўлена);\nнайменне тэрытарыяльнага органа ПФР;\nдата, калі ў ЕГРИП была занесеная запіс.\nАналагічныя звесткі прыводзяцца па ФСС і ФОМС. Могуць быць дададзеныя звесткі аб ліцэнзіях.\nУ выпадку, калі ІП быў зарэгістраваны да 01.01.2004, то абавязкова ўносяцца звесткі аб запісах у ЕГРИП:\nОГРНИП (адпавядае ГРНИП);\nФ. І. Аб фізічныя асобы, зарэгістраванага як ІП;\nдата, калі запіс у ЕГРИП была занесеная;\nу сувязі з чым гэтая запіс была здзейсненая;\nнайменне органа, які ажыццявіў запіс.\nТакіх падзей, па якім ўносіліся запісу, можа быць некалькі, па кожнаму з іх прыводзяцца звесткі, пабудаваныя аналагічна.\nТакім чынам, ЕГРИП – гэта база дадзеных аб усіх ІП, якія калі-небудзь падвяргаліся працэдуры дзяржаўнай рэгістрацыі ў Расіі. У ім утрымліваюцца звесткі як аб дзеючых прадпрымальнікаў, так і аб тых, хто завяршыў сваю дзейнасць у дадзеным якасці. З развіццём тэлекамунікацыйных каналаў атрымаць выпіску з ЕГРИП стала дастаткова проста, не наведваючы ИФНС, а выкарыстоўваючы інтэрнэт. Пры неабходнасці атрымання юрыдычна значнага дакумента неабходна папярэдне атрымаць электронную подпіс.\nСертыфікат аб паходжанні тавару — гэта дакумент, які даказвае, што тавар быў выраблены на тэрыторыі пэўнай краіны і выдадзены ўпаўнаважаным органам. Пры гэтым, калі крытэрыі выдачы гэтага дакумента з'яўляюцца выдатнымі ад ты...


Героі Мележа пасяліліся ў Хойніках\n04 верасень 2010, 21:02\nСкульптурная кампазыцыя ў Хойніцкім парку\nДа Дня беларускага пісьменства, які сёлета ладзіцца ў Хойніках, у рэканструяваным гарадзкім парку ўсталявалі скульптурную кампазыцыю паводле рамана Івана Мележа «Людзі на балоце». Аўтар яе — гомельскі скульптар Валер Кандраценка. На чатырох стылізаваных купінах — чатыры постаці: малады паляшук з дудкай, паляшучка з галінкай ў руцэ, жанчына й падлетак, які сядзіць на купіне. І подпіс: «Людзі на балоце». Іван Мележ».\nТутэйшыя жыхары сіляцца прыгадаць мележаўскіх пэрсанажаў.\nСпадар: «Гэта — Яўхім Дзятлік і Ганна Чарнушка. Памятаць памятаю, але я іх адзін з адным не складваў, не перакладваў, не супастаўляў. Проста так чытаў». Спадарыня: «Ганна, Васіль, Сымон-музыка ці як там, ня ведаю».\nСпадар Зьміцер ля помніка выказаў сваю вэрсію, чаму, нягледзячы на вялікае каханьне, Васіль Дзятлік і Ганна Чарнушка так і ня зьведалі супольнага шчасьлівага жыцьця:\n«Ганна — яна захацела багатага сабе, а Васіль у турму патрапіў з-за багатага, таму што ў каго грошы, той і праў».\nЖыхары Хойнікаў цешацца, што да Дня пісьменства ў горадзе аднавілі парк, старадаўнюю сядзібу, дзе ў сьпешным парадку ствараецца музэй, што прыбралі вуліцы й нават зрабілі фантан.\nШто да пісьменства, то мала дзе тут сустрэнеш шыльду на беларускай мове. Нават на чарнобыльскім помніку назвы пахаваных вёсак — па-расейску.\nЧаму ж не шануюць у Хойніках мову сваіх продкаў, якой так захапляўся слынны зямляк Іван Мележ і празь якую людзей на балоце ведае ўвесь сьвет?\nМеркаваньні тутэйшага жыхара спадара Івана:\n«Ва Ўкраіне ўсе чыноўнікі — па тэлевізары паказваюць — размаўляюць на сваёй роднай мове. А ў нас ўсе размаўляюць на расейскай. Ня ведаю, ад чаго гэта ідзе. Проста трэба было, калі мы вучыліся ў школе — я й пра сябе кажу — удзяляць увагі беларускай мове. Яно, можа, і перарасло б усё ў беларускі бок».\nДа Дня пісьменства рыхтуюцца і ў роднай вёсцы Івана Мележа — Глінішчах. Цяпер тут аграгарадок, новыя дамкі пры ўезьдзе. Дом-музэй пісьменьніка, пабудаваны яшчэ ў 80-х гадах, апынуўся ўжо як быццам у сярэдзіне вёскі, а родная хата — на ўскрайку.\nСпрабуем пытатацца ў цяперашніх насельнікаў аграгарадка пра знакамітага земляка, але яны аднекваюцца. Раяць шукаць карэнных глінішчанцаў.\nГэтую зьяву патлумачыла Ліда Кудрыцкая:\n«Многія — перасяленцы, прыехалі зь іншых раёнаў, краін. Пасяліліся тут і маладыя. Калі хто чытаў кнігу Івана Паўлавіча Мележа, то ён ніколі не забудзе. Будзе памятаць і кнігі, і самога Івана Паўлавіча. Я ведаю, што з нашых глінішчукоў мала ёсьць такіх, якія не чыталі ягоных кніг. А хоць і не чыталі, то ведалі Івана Паўлавіча Мележа ў твар, бо ён прыяжджаў сюды. Ён — знакаміты ня тое што для нашай вёскі, а для ўсёй нашай Беларусі».\nЭкспазыцыя у раённым краязнаўчым музэі\nРэканструяваны гарадзкі парк\nПасьляваенная хата Мележаў у Глінішчах\nДырэктар дома-музэя Мележа Софія Ліпніцкая й Лідзія Кудрыцкая\nАдноўленая сядзіба пачатку ХХ стагодзьдзя.\nУ доме-музэі Івана Мележа ў Глінішчах


Кантактная група выканала ўсе задачы, пастаўленыя саветнікамі нармандскага фармату - Сайдзік | Апошнія падзеі ў Беларусі - прамовы і інтэрв’ю | Belarus.by\nКантактная група выканала ўсе задачы, пастаўленыя саветнікамі нармандскага фармату - Сайдзік\n28 лістапада, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Трохбаковая кантактная група па ўрэгуляванні сітуацыі на ўсходзе Украіны выканала ўсе задачы, пастаўленыя палітычнымі саветнікамі нармандскага фармату. Аб гэтым 27 лістапада паведаміў журналістам спецпрадстаўнік АБСЕ ў ТКГ Марцін Сайдзік, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\nСпецпрадстаўнік нагадаў, што бакі ў пачатку гэтага тыдня паведамілі Спецыяльнай маніторынгавай місіі АБСЕ аб завяршэнні развядзення сіл і сродкаў на ўчастку ў раёне Залатога. На іншым участку - у раёне Пятроўскага - пакуль прадаўжаюцца работы па ліквідацыі фартыфікацыйных збудаванняў. "На жаль, колькасць парушэнняў спынення агню прадаўжае вагацца, - канстатаваў Марцін Сайдзік. - Паводле даных СММ, якія былі абмеркаваны ў рабочай групе па бяспецы, пасля адноснага спаду на мінулым тыдні іх колькасць у апошнія дні зноў узрасла. Таму звяртаюся да бакоў з настойлівым заклікам зрабіць усё магчымае для строгага выканання рэжыму цішыні. Спадзяюся, што работу лідараў "нармандскай чацвёркі" ў Парыжы 9 снежня не будуць здалёку трывожыць баявыя дзеянні ў Данбасе".\n"Напярэдадні гэтага саміту хацеў бы падкрэсліць, што мы з боку ТКГ і яе рабочых груп выканалі ўсе задачы, пастаўленыя нам палітычнымі саветнікамі нармандскага фармату. І сёння я з вялікай надзеяй гляджу на гэту сустрэчу", - падкрэсліў дыпламат.\n27 лістапада ў Мінску адбылася перадапошняя сустрэча ТКГ у бягучым годзе. Як адзначыў Марцін Сайдзік, развіццё падзей у зоне канфлікту на ўсходзе Украіны апошнім часам выклікае пэўны аптымізм. Напрыклад, 20 лістапада ў Станіцы Луганскай у прысутнасці прэзідэнта Украіны Уладзіміра Зяленскага пасля заканчэння рамонту быў адкрыты пешаходны мост. Гэта, паводле слоў дыпламата, вялікая аблягчэнне для насельніцтва, паколькі, паводле апошніх даных, штодзень амаль 11 тыс. чалавек праходзяць праз пункт пропуску ў Станіцы Луганскай. "Тут я хацеў бы выказаць асаблівую ўдзячнасць Леаніду Данілавічу Кучму за яго вялікія асабістыя намаганні пры вырашэнні гэтага пытання", - сказаў ён.\nЭканамічная падгрупа гэтак жа ўдзяліла асаблівую ўвагу пытанням водазабеспячэння, а таксама выплаце пенсій. Гуманітарная рабочая група канцэнтравалася на тэме абмену асобамі, якія ўтрымліваюцца ў сувязі з канфліктам. Палітычная падгрупа прадоўжыла абмеркаванне пытанняў наконт імплементацыі формулы Штайнмаера, амністыі і мясцовых выбараў. Адказваючы на пытанне аб выніках дыскусіі па абмене ўтрымліваемымі, Марцін Сайдзік адзначыў, што вядзецца вельмі сур'ёзная работа. Дыпламат перакананы, што бакі хочуць абмену. "Спадзяюся, што ён адбудзецца ў бліжэйшы час", - сказаў ён на заканчэнне.\nНаступнае пасяджэнне кантактнай групы ў Мінску запланавана на 18 снежня.


Са «зброяй любові» – супраць «сляпога гвалту» ва Украіне, Афрыцы і на Блізкім Усходзе\nПадчас велікоднае прамовы Папа Рымскі заклікаў змагацца з тэрарызмам. «Любоўю Бог перамог эгаізм і смерць», – сказаў Папа і заклікаў людзей выкарыстоўваць «зброю любові» для барацьбы са «сляпым і жорсткім гвалтам».\nУрачыстая імша з нагоды каталіцкага свята Уваскрэсення Хрыстова праходзіла на залітай сонцам плошчы каля сабору Святога Пятра ў Ватыкане, паведамляе Бі-бі-сі.\nПадчас сваёй прамовы Папа згадаў трагедыю ў Бруселі, а таксама – ахвяраў гвалту ў Турцыі, Нігерыі, Чадзе, Камеруне ды Іраку і выказаў надзею спыніць крывавыя канфлікты па ўсім свеце.\nУ пасланні і бласлаўленні да паствы «Urbi et Orbi» («Гораду і свету») пантыфік надаў асаблівую ўвагу тэме ўцекачоў, зазначыўшы, што вельмі часта тыя, хто мае патрэбу ў дапамозе, яе не атрымліваюць.\n«Нашыя браты і сёстры на сваім шляху зачаста сутыкаюцца са смерцю ціадмоваю тых, хто мог бы прапанаваць ім гасціннасць і дапамогу», – сказаў з балкону базілікі Святога Пятра 79-гадовы пантыфік.\nАдзін з галоўных фактараў росту колькасці бежанцаў – канфлікт у Сірыі.\nУ сваім пасланні пантыфік выказаў надзею, што нядаўнія дамоўленасці ў Жэневе дазволяць пакласці канец вайне і дапамагчы «краіне, якая раздзіраецца канфліктам, што суправаджаецца разбурэннямі, смерцю, распадам грамадзянскае супольнасці ды пагардаю да гуманітарнага права».\nФранцішак заклікаў да міру і развязання канфліктаў ва Украіне, Емене, Іраку, Лівіі, Бурундзі, Мазамбіку, Судане, Дэмакратычнай Рэспубліцы Конга, а таксама да перамоваў паміж ізраільцянамі ды палестынцамі.\nТэгі: Ватыкан, Вялікдзень, Папа Рымскі, рэлігія


28.10.2013 / 20:16\n29 кастрычніка дэмакратычная грамадскасць адзначае Дзень памяці ахвяраў палітычных рэпрэсій.\nАрхіўны здымак Сяргея Гудзіліна, 2011 год.\nГэта напамін пра 29 кастрычніка 1937 году, калі ў сутарэньнях менскай турмы НКВД было расстраляна больш за 100 беларускіх пісьменьнікаў, навукоўцаў, дзяржаўных дзеячаў, паведамляе радыё «Свабода».\nЗвычайна ў гэты дзень прадстаўнікі беларускай філіі міжнароднага таварыства «Мэмарыял» падводзяць вынікі працы за мінулы год і ўшаноўваюць памяць ахвяраў камуністычнага тэрору.\n29 кастрычніка дэмакратычныя грамадзкія актывісты па традыцыі аб’яжджаюць у Менску і ваколіцах месцы масавых расстрэлаў 1937-39 гадоў.\nАпавядае сябра беларускай філіі міжнароднага таварыства «Мэмарыял» Уладзімер Раманоўскі: «Лошыца, Трасьцянец, парк Чалюскінцаў, Кальварыйскія могілкі ды іншыя.\nІ а 17 гадзіне будзе сустрэча і агульная малітва ў Курапатах. Там адбудзецца адкрыцьцё мэмарыяльнага знаку — крыжа ў памяць палітвязьняў Менскай унутранай турмы НКУС, забітых 29 кастрычніка 1937 году. Ён будзе ўсталяваны з боку так званага «Бульбаш-холу».\nПісьменьнік Леанід Маракоў гадоў 15 таму пачаў працаваць над кнігай пра свайго дзядзьку і іншых літаратараў, расстраляных 29 кастрычніка 1937 году, але калі пачаў дасьледаваць тэму, атрымалася значна шырэй: «Я пачаў далей дасьледаваць, і выявілася, што расстралялі тады больш за 100 чалавек, выключна з інтэлігенцыі: рэктары ВНУ, навукоўцы — вышэйшая эліта Беларусі ў адну ноч была зьнішчаная.\nБезумоўна, расстрэльвалі беларускую эліту ў сутарэньнях НКУС. Але дзе яны пахаваныя, мы дагэтуль дакладна ня ведаем. Можа ў Курапатах, можа не ў Курапатах».\nПадводзячы вынікі году, гісторык Ігар Кузьняцоў, які спэцыялізуецца на праблеме палітычных рэпрэсіяў, адзначыў: «На жаль, да гэтай праблемы цікавасьць грамадзкасьці кожны год зьмяншаецца. Я ўжо не кажу пра стаўленьне ўлады.\nШто зьмянілася за мінулы год? Ды нічога! Да 1994 году ў краіне было некалькі сур’ёзных структураў, якія займаліся гэтай праблемай: была камісія ў складзе Вярхоўнага Савету, была працоўная група ў Інстытуце гісторыі з салідных навукоўцаў. Усё потым пайшло па сыходнай».