O himno galego (por Ramón Veiga) by Marlou 1203 views\nAgosto by Marlou 885 views\nCaderno viaxe ao Porto by Marlou 665 views\nOutubro by Marlou 713 views\nSetembro by Marlou 814 views\nXullo by Marlou 977 views\nHistoria Alternativa da Literatura Galega (mulleres silenciadas)\n1. Son muller, e que?  Un feito curioso na historia de todos os tempos é que, ata relativamente pouco, non aparecían apenas mulleres. A que se deberá isto? Por que serían marxinadas?  A Historia da Literatura Galega anterior ao século XX non é a excepción. Por iso, neste traballo vou escribir unha nova versión na que as protagonistas sexamos as do xénero feminino.\n2. Son muller, e que?  Un feito curioso na historia de todos os tempos é que, ata relativamente pouco, non aparecían apenas mulleres. A que se deberá isto? Por que serían marxinadas?  A Historia da Literatura Galega anterior ao século XX non é a excepción. Por iso, neste traballo vou escribir unha nova versión na que as protagonistas sexamos as do xénero feminino.\n3. Idade Media  A Idade Media foi unha época caracterizada polo feudalismo e a división estamental. Neste momento, as mulleres tiñan unha serie de funcións particulares:  Podían ocuparse do campo, como foi o caso de María Martínez Contexto\n4. Idade Media Nas cidades adoitaban traballar no mercado e algunhas poucas en gremios  Debían encargarse da casa e máis da crianza dos fillos.  Ocupaban o lugar de cabeza de familia cando os seus homes ían á guerra  Na costa acostumaban encargarse da venta do peixe\n5. Idade Media Nas cidades adoitaban traballar no mercado e algunhas poucas en gremios  Debían encargarse da casa e máis da crianza dos fillos.  Ocupaban o lugar de cabeza de familia cando os seus homes ían á guerra  Na costa acostumaban encargarse da venta do peixe\n6.  A maior parte da historia da humanidade está chea de exemplos de marxinación e inxustas críticas contra as mulleres.  Con todo, durante a Alta Idade Media, as mulleres realizaban papeis bastante importantes. Un dato curioso é que nesta época eran os homes quen dotaban ás mulleres no matrimonio. Ademais, pese a que os maridos podían deixar as súas mulleres, moitas destas emprendían vinganzas. Idade Media Aragonta González foi un exemplo de muller repudiada, cuxo fillo chegou a ser rei.\n7. Idade Media  A historia tradicional da nosa literatura comeza na Idade Media e a alternativa tamén.  Nesta época, o proxecto persoal das mulleres era o matrimonio, o convento ou á marxinalidade. Nesta situación aparece, no século XIII, unha cultura distinta: profana e singular.  A figura máis representativa é María Balteira\n8. As soldadeiras  Durante a Idade Media proliferaron as figuras das soldadeiras: mulleres alegres que acompañaban as cantigas bailando e cantando. Facían un arte real do corpo e da lírica. Algunhas destas mulleres foron: Marinha Lopes Marinha Sabuga Maria Garcia María Negra María do Grave Luzia Sánchez Domingo Eanes\n9. As soldadeiras  Durante a Idade Media proliferaron as figuras das soldadeiras: mulleres alegres que acompañaban as cantigas bailando e cantando. Facían un arte real do corpo e da lírica. Algunhas destas mulleres foron: Marinha Lopes Marinha Sabuga Maria Garcia María Negra María do Grave Luzia Sánchez Domingo Eanes\n10. María Balteira  De todas as soldadeiras, a máis coñecida foi María Peres Balteira que tivo que sufrir numerosas depravacións durante a súa vida.  Foi citada nun total de 15 cantigas, moitas das cales recrean a súa figura como unha muller de carácter licencioso e pecadora que volvía tolos aos homes.\n11. María Balteira  De todas as soldadeiras, a máis coñecida foi María Peres Balteira que tivo que sufrir numerosas depravacións durante a súa vida.  Foi citada nun total de 15 cantigas, moitas das cales recrean a súa figura como unha muller de carácter licencioso e pecadora que volvía tolos aos homes.\n12. María Balteira II Con todo, a visión negativa sobre as soldadeiras dos trobadores galegos foi substituída co paso do tempo. Isto provocou que se crearan poemas de admiración da súa beleza, da súa danza, da ousadía de manifestar a liberdade e, en xeral, da súa alegría vital. María Peres, a noosa cruzada quando veo da terra d'Ultramar assí veo de pardón carregada que se non podía con ele emerger; mais fúrtanlho cada u vai maer e do pardón ja non lhi ficou nada. Loubar eu loubara, María Balteira, Túa saia leda, Que a carón da morte, ó vela na danza Semellando pombas redor dun pombal, Facía que aqueles barbudos sorrira. Aqueles labregos da morte guerrira, Carballos antergos, varós desta terra, Destes pobos todos que chaman España, desde aqueles tempos que a tallou a espada\n13. María Balteira II Con todo, a visión negativa sobre as soldadeiras dos trobadores galegos foi substituída co paso do tempo. Isto provocou que se crearan poemas de admiración da súa beleza, da súa danza, da ousadía de manifestar a liberdade e, en xeral, da súa alegría vital. María Peres, a noosa cruzada quando veo da terra d'Ultramar assí veo de pardón carregada que se non podía con ele emerger; mais fúrtanlho cada u vai maer e do pardón ja non lhi ficou nada. Loubar eu loubara, María Balteira, Túa saia leda, Que a carón da morte, ó vela na danza Semellando pombas redor dun pombal, Facía que aqueles barbudos sorrira. Aqueles labregos da morte guerrira, Carballos antergos, varós desta terra, Destes pobos todos que chaman España, desde aqueles tempos que a tallou a espada\n14. Séculos Escuros  Finalizada a Idade Media, chegan os Séculos Escuros (XVI e XVII) nos que a literatura galega é case inexistente e nos que se vai impoñendo o castelán. Nesta época, destacan certas mulleres como Isabel Castro Andrade, María Pita (defensora das costas galegas), María Soliño ou Ana de Castro (acusadas de feiticeiras).\n15. Isabel de Castro e Andrade  Nobre e escritora galega que acabou sendo condesa de Altamira.  Dela coñécese algunha obra poética en castelán e un único soneto en galego, unha das poucas composicións escritas na nosa lingua durante os Séculos Escuros.\n16. Escribiu o seguinte soneto: Isabel de Castro e Andrade II Aracana naçaon, máis venturosa, máis que quantas hoge ha de gloria dina, pois na prosperidade e na ruína sempre envexadas estás, nunca envexosa. Se enresta o ilustre Afonso a temerosa lança, se arranca a espada que fulmina, creio que xulgareis que determina só o conquistar a terra belicosa. Faraa, mais nâo temais essa mao forte, que, se vos tira a liberdade e a vida, ela vos pagará ben largamente. Que, a troco dúa breve e honrada morte, co seu divino estilo, esclarecida deixará vossa fama eternamente.\n17. Século XVIII  Pasamos á época da Ilustración, período no que se comeza a abarcar a defensa das mulleres e do galego.  Neste século créase a Declaración dos Dereitos da Muller e da Cidadá.\n18.  Neste momento atopamos:  Á ilustrada María Teresa Caamaño que queima toda a súa produción escrita.  A María Francisca Isla y Losada coñecida como “Perla negra”.  Ademais, este século pecharase coa proclama “liberdade, igualdade, fraternidade”. Século XVIII\n19. Declaración dos dereitos da muller e do cidadá  Acordado a finais do século XVIII, tras a Revolución Francesa. Constitúe o primeiro documento que se refire á igualdade xurídica e legal das mulleres respecto dos homes.  Reclamábase que as mulleres puideran ter dereito a voto, a ter propiedade privada, a participar na educación e no exército e a exercer cargos públicos. Contexto\n20.  Fragmentos da declaración: Declaración dos dereitos da muller e do cidadá Preámbulo: As nais, fillas, irmás, representantes da nación, piden que sexan constituídas en Asemblea Nacional Artigos: A muller nace libre e permanece igual ao home en dereitos, as distincións sociais só poden estar fundadas na utilidade común. Ninguén debe ser molestado polas súas opinións; se a muller ten o dereito de subir ao cadalso, debe ter tamén igualmente o de subir á Tribuna. As propiedades pertencen a todos os sexos reunidos ou separados Epílogo: Muller, esperta; o rebato da razón faise oír en todo o universo; recoñece os teus dereitos\n21.  Fragmentos da declaración: Declaración dos dereitos da muller e do cidadá Preámbulo: As nais, fillas, irmás, representantes da nación, piden que sexan constituídas en Asemblea Nacional Artigos: A muller nace libre e permanece igual ao home en dereitos, as distincións sociais só poden estar fundadas na utilidade común. Ninguén debe ser molestado polas súas opinións; se a muller ten o dereito de subir ao cadalso, debe ter tamén igualmente o de subir á Tribuna. As propiedades pertencen a todos os sexos reunidos ou separados Epílogo: Muller, esperta; o rebato da razón faise oír en todo o universo; recoñece os teus dereitos\n22. Francisca de Isla e Losada  Filla dunha familia de clase acomodada recibiu unha grande formación cultural. A pesar de non ir á universidade, frecuentaba tertulias en conventos e casas fidalgas, o que influíu na súa traxectoria. Ademais, foi acadando fama de muller intelixente e de vivo enxeño ata chegar á Prensa madrileña.\n23. Francisca de Isla e Losada  Filla dunha familia de clase acomodada recibiu unha grande formación cultural. A pesar de non ir á universidade, frecuentaba tertulias en conventos e casas fidalgas, o que influíu na súa traxectoria. Ademais, foi acadando fama de muller intelixente e de vivo enxeño ata chegar á Prensa madrileña.\n24.  Antes da súa morte, destruíu a maior parte das súas poesías, polo que apenas temos composicións dela. Con todo, dentro da súa obra conservada atopamos varios textos escritos en galego. A súa produción divídese en: Francisca de Isla e LosadaObra Poético- literaria Epistolar Editora Soneto Romance Despedida de Lidia e Armindo\n25. Século XIX  O século XIX en Galiza está marcado pola emigración e a industrialización.  Moitas mulleres quedan viúvas de vivos (usando as palabras de Rosalía) e son elas as que teñen que traballar nas novas fábricas. A máis importante destas é a do tabaco de Coruña.  Malia a que os salarios das mulleres sexan máis reducidos, isto resultou beneficioso posto que o sexo feminino foi ganando independencia. Contexto\n26. Século XIX  O século XIX en Galiza está marcado pola emigración e a industrialización.  Moitas mulleres quedan viúvas de vivos (usando as palabras de Rosalía) e son elas as que teñen que traballar nas novas fábricas. A máis importante destas é a do tabaco de Coruña.  Malia a que os salarios das mulleres sexan máis reducidos, isto resultou beneficioso posto que o sexo feminino foi ganando independencia. Contexto\n27.  A pesar de que as mulleres xa traballaban nas fábricas e de que a Revolución Francesa axudara a mellorar os dereitos do sexo feminino, o mundo intelectual seguía sendo un camiño difícil para elas. Neste século, coller a pluma era coller a espada e escribir delataba vida intelixente.  Así, as escritoras desta época protagonizaron un acto de rebelión contra unha natureza imposta que marcaría o futuro das mulleres.  As mulleres aspiraban a un destino diferente. Século XIX Contexto Escritura como arma de guerra\n28. Século XIX  Dende finais do século, as mulleres comezan a poder ir aos colexios e, ao pouco, permíteselles traballar como profesoras. Así, van aparecendo enfermeiras como Isabel de Zendala, pintoras como Elina Molins e escritoras: Contexto Rosalía de Castro Emilia Pardo Bazán Concepción Arenal\n29. Concepción Arenal  Filla dunha familia humilde soñaba con ser avogada. Para iso, disfrázase de home e convértese na primeira muller en ir á universidade. Ao descubrirse o engano, pode seguir estudando.  Concepción Arenal foi, ademais, unha gran feminista.\n30.  Non escribiu en galego, polo tanto, non forma parte da nosa historia literaria.  Foi autora de varios libros e artigos, en moitos dos cales defende ás mulleres ou, en xeral, ás minorías. Concepción Arenal Contexto\n31.  Foi unha escritora de lingua castelá, principal representante do Naturalismo en España  Non escribiu en galego, polo que non forma parte da nosa historia. Emilia Pardo Bazán\n32. Emilia Pardo Bazán  Este escritora castelá caracterízase polas múltiples críticas que fai a Rosalía por diversos motivos:  Considéraa unha escritora rexional (negativo segunda a súa opinión) que escribe en galego, un feito que delimita a súa produción.\n33.  Cre que intenta recuperar a literatura dos trobadores, pero só logra crear unhas composición caducas.  Pensa que a literatura galega non debería saír do ruralismo.  A literatura rexional é tan só unha ponte entre a culta e a popular Emilia Pardo Bazán\n34. Rosalía de Castro  Se desexa volver a ver a información sobre Rosalía pulsa na seguinte imaxe.\n35. Avelina Valladares  Esta muller de familia fidalga recibiu unha formación completa ata chegar a dominar tanto a literatura de ficción como ensaística.  Entre a súa obra destacan poemas como “A ulla” e diversos artigos.  Na actualidade, é considerada unha pioneira na literatura galega, xa que é unha das primeiras en escribir poemas en galego.\n36. Clara Corral Aller  Nacida nunha familia acomodada, converteuse nunha das primeiras mulleres que publicou algún texto en galego nesta época.  As súas composicións en galego son “O ben na terra”, “Lonxe vai miña alegría” e “O día de San Antón” que publica na revista La Ilustración Gallega. Estes poemas son de temática amorosa e elexíaca.\n37. Filomena Dato Muruais  Pouco se sabe da súa vida. Participou en diversos xornais así como no movemento literario iniciado por Carvajal. Ademais, en 1906 foi nomeada membro da Academia Galega.  Foi, ademais unha gran feminista xunto con Rosalía de Castro.\n38. Século XX (1901-1931)  Durante o inicio do século XX, a situación das mulleres vai mellorando progresivamente (sen alcanzar a igualdade) e van ocupando un lugar máis relevante no ámbito do ensino. É no ano 1901 cando se gradúa a primeira muller na USC: Manuela Barreiro.  No 1916 fúndase as Irmandades da Fala. Contexto\n39. Novela do século XX  Unido ao cambio na situación das mulleres na realidade, van aparecendo novidades no comportamento do personaxe feminino.  Así, Emilia Pardo Bazán pasa de asociar as lágrimas coa muller, a mostrar unhas señoras decididas e independentes.\n40. Irmandades da Fala  Detrás desta organización importante para a literatura galega, atopáronse unhas 200 mulleres que, a pesar de non ocupar postos importantes, fixeron un papel relevante. Contribuíron tamén na publicación A Nosa Terra e na creación do Partido Galeguista.  No 1918 crearon a sección feminina das Irmandades da Fala.\n41. Corona González  Foi unha das mulleres presentes no seminario nacionalista A Nosa Terra.  Escribiu artigos como “Para os da terriña”, “Saudades” ou “A bordo do Arlanza” onde denuncia as precarias condicións laborais, a emigración e reclama a educación das mulleres.\n42. Francisca Herrera Garrido  Foi unha muller relixiosa e conservadora que chegou a atacar ás mulleres feministas que reclamaban o sufraxio universal.  Veciña, alumna e amiga de Rosalía de Castro, foi unha escritora autodidacta.  Destacou por ser a primeira muller en ser nomeada membro numeraria da RAG.\n43.  Escribiu case toda a súa obra en galego centrándose principalmente no ruralismo, na muller como nai e na renuncia feminina. A súa obra amosa unha gran riqueza lingüística, cun galego rico e coidado. Francisca Herrera Garrido Obra\n44. Segunda República (1931-1936)  A segunda república foi un período de progreso e evolución, especialmente para as mulleres.  Nesta época, aprobouse o sufraxio universal, aumentáronse o número de escolas, permitiuse o divorcio e separouse a cultura da relixión.  Neste período, as mulleres afiliáronse a partidos e crearon organizacións\n45. Guerra Civil e Franquismo  O fracaso do golpe de Estado de xullo do 1936 conduciu a unha Guerra Civil que durou tres anos e que provocou a morte de moitos galegos.  Tras a guerra, o ditador Franco subiu ao poder e deseguido instaurou unha gran represión contra os galeguistas e as mulleres. Estas últimas viron como desaparecían todas as melloras conseguidas e se ía retornando ao papel da muller como ama da casa e sempre disposta ás peticións do seu marido.\n46. Guerra Civil e Franquismo  O fracaso do golpe de Estado de xullo do 1936 conduciu a unha Guerra Civil que durou tres anos e que provocou a morte de moitos galegos.  Tras a guerra, o ditador Franco subiu ao poder e deseguido instaurou unha gran represión contra os galeguistas e as mulleres. Estas últimas viron como desaparecían todas as melloras conseguidas e se ía retornando ao papel da muller como ama da casa e sempre disposta ás peticións do seu marido.\n47. María Mariño Foi unha gran poeta galega á que se lle dedicou o Día das Letras Galegas no 2007.  Esta muller de familia humilde viviu durante a época do franquismo e foi costureira. Empezou escribindo en español, pero pronto comezou a usar o galego.  Tardarían moito tempo en serlles recoñecidos os seus méritos.\n48.  A súa produción poética non obedece ás normas. Esta muller escribiu dous grandes libros en galego:  Palabras no tempo: consta de setenta poemas de tipo descritivo e autobiográfico.  Verba que comenza: publicado postumamente. Está formado por un conxunto de vinte e sete poemas, entre os que se inclúen moitos creados no seu último ano de vida (cando estaba enferma). María MariñoObra\n49. Luz Pozo Garza  É unha poeta galega e membro da Real Academia Galega. Esta muller culta viuse grandemente afectada pola Guerra Civil, pero aínda así publicou e segue publicando numerosas composicións en galego.\n50.  Cultiva con gran mestría moitos xéneros diferentes: poesía, ensaio, e antoloxías.  Entre as súas obras encóntranse: O paxaro na boca, Códice calixtino, Vida secreta de Rosalía. Tres poetas medievais da ría de Vigo… Luz Pozo GarzaObra\n51. Xohana Torres  É unha autora de referencia imprescindible na literatura galega contemporánea. É poeta, dramaturga, narradora… Pero, o seu labor cultural amplíase ademais a ámbitos menos frecuentados. A súa relación co grupo Teatro Estudio de Ferrol evidencia o seu interese polo xénero que logo cultivaría.\n52.  O seu labor como escritora comeza en revistas como Aturuxo ou Grial. Durante a súa vida xa logrou diversos premios como o Premio Galicia do Centro Galego de Bos Aires ou o Premio Pedrón de Ouro, así como o Premio Castelao de Teatro. Xohana TorresObra Poesía Do sulco Estacións ao mar Tempo de Ría Poesía reunida\n53. Xohana Torres Teatro A outra banda do Iberr Un hotel de primeira sobre o río Novela Adiós, María Literatura infantil Polo mar van as sardiñas Pericles e a balea Ensaio San Andrés de Lonxe En publicacións colecttivas A semente aquecida da palabras Antoloxía consultada da poesía galega Daquelas que cantan. Rosalía na palabra de once escritoras galegas Traducións O abeto valente de Jori Cots O globo de papel de Elisa Vies de Fábregas Unha nova terra de Francisco Candel Así foi de Rudyard Kipling\n54. María Xosé queizán  É unha gran pioneira do movemento feminista. Resalta o poder da palabra para rematar coa visión dominadora do amor. Comezou sendo escritora cando era adolescente participando en numerosos xornais. Deseguido, empezou a crear as súas primeiras obras. Na actualidade, cultiva case todos os xéneros: novela, conto, ensaio, teatro e poesía.\n55.  A súa primeira novela (A orella no buraco) está moi influenciada pola novela francesa que lle serviu de referencia. A partir de entón, destacou pola creación de ensaios como A muller en Galicia ou Recuperemos as mans. Por outra banda, creou a revista Festa da palabra silenciada escrita tan só por mulleres.  Ao longo da súa vida leva recibidos moitos premios como o Premio Álvaro Cunqueiro ou o Premio da Xunta de Galicia. María Xosé queizán Obra\n56. Finais do século XX  A fin do Franquismo e a conseguinte Instauración da Monarquía e a redución da censura asociada fixo que as nosas autoras puideran retornar aos seus oficios.  Así, nesta época, atopamos a un montón de escritoras.\n57. María Victoria Moreno  Licenciada en Filoloxía Románica, exerceu como mestra e profesora.  Dende a súa chegada identificouse con Galicia e coa súa cultura, o que a levou a escribir novelas, contos e ensaios en galego. Ademais, destacou por ser unha defensora indiscutible da literatura infantil e xuvenil\n58.  En galego, escribiu un montón de obras literarias, entre as que se atopan: María Victoria MorenoObra\n59. Rosa Bassave Roibal  Foi unha anarquista galega que tratou temas como a loita de clase, o feminismo independente, a nosa lingua reintegrada, a solidariedade…  Esta muller sempre disposta e valente deixou un inesquecible ronsel de fraternidade.\n60.  Escribiu numerosas composicións na nosa lingua como: Rosa Bassave Roibal Obra Abortar na Galiza Que é o parto natural? A man Sabia\n61. Xela Arias  Foi unha emprendedora da cultura galega: tradutora, activista, poeta… durante a década dos oitenta e os noventa. Consideraba a palabra a base dunha extraordinaria manifestación artística\n62.  Escribiu, entre outras, as seguintes composicións: Xela Arias Obra\n63. Begoña Caamaño Rascado  Esta gran muller traballou como redactora en numerosos xornais así como na Radio Galega.  Destacou por ser unha activista incansábel, pois participou en numerosas manifestacións contra a violencia de xénero, a favor do aborto, o antimilitarismo, a insubmisión…\n64.  No tocante á súa carreira Literaria, publicou dúas novelas: Begoña Caamaño Rascado Obra\n65. Belén Feliú  Esta escritora e amante das viaxes é a creadora dunha gran obra literaria, sempre nos territorios do relato, marcada pola indagación, a ironía, a subversión e o xogo.  É a creadora dunha variada literatura\n66. Luísa Villalta  Foi unha escritora prolífica e versátil, autora de poesía, narrativa, ensaios, pezas dramáticas e textos xornalísticos en lingua galega.  Paralelamente a súa traxectoria como autora, desenvolveu unha intensa actividade cultural e musical.\n67. Luísa Villalta  É autora dunha variada produción literaria: Obra\n68. Marilar Aleixandre  É unha escritora e tradutora galega. Esta bióloga e catedrática na USC converteuse, este mesmo ano, en membro da Real Academia Galega.  Esta muller critica a invisibilidade da violencia de xénero dentro da literatura galega e reivindica o papel das mulleres.\n69.  Dentro da súa traxectoria literaria encontramos obras como:  A expedición do Pacífico  O trasno de Alqueidón  Catálogo de velenos  A banda sen futuro  Teoría do caos Marilar Aleixandre Obra\n70. Ana María Fernández  É unha escritora galega que xunto con Xoán Babarro preparou os primeiros libros de texto modernos para o aprendizaxe do galego. En moitas das súas obras emprega o simbolismo e fala sobre temas como o paso do tempo.\n71.  Dentro das súas composicións atópanse:  Amar e outros verbos  Zapatón e Libiripón  Tres países encantados  Ondas de verde e azul  A chamada das tres raíñas  O cacarabicolé Ana María Fernández Obra\n72. Pilar Pallarés  É unha poetisa galega. Esta filóloga colaborou en diversas revistas como Frial, Dorna ou Nordés. Foi tras a publicación do seu primeiro libro, Entre lusco e fusco, cando se converteu nunha das voces poéticas máis importantes da poesía galega.\n73.  Entre as súas composición atópanse as seguintes obras:  Livro das devoracións  Sétima soidade  Leopardo Son  Rosas na sombra  De amor e desamor  Hai estratos distintos de vazio  Persisto Pilar PallarésObra\n74. Teresa Moure  É unha escritora en lingua galega. Doutora en lingüística e profesora da USC. Ten unha gran traxectoria literaria pola que recibiu numerosos premios como o Premio Xerais ou o Premio da Crítica de narrativa galega.\n75.  Dentro da súa grande obra destacan novelas como A xeira das árbores, Herba Moura ou Unha primavera para Aldara. Tamén sobresae o seu ensaio sobre ecolingüística. Teresa Moure Obra\n76. Ana Romaní  Ademais de escritora, é unha actriz de dobraxe.  Nas súas obras presenta un universo dominado pola evocación amorosa, o paso do tempo ou a visión reivindicativa da muller que se revela contra a historia.  Reivindica a dignidade e a loita, así como o papel das mulleres na literatura.\n77.  Dentro da súa produción encontramos obras como:  Palabras de mar  Das últimas mareas  Arden  Marmelada de amoras  Estremas Ana RomaníObra\n78. Marta Dacosta  É unha poeta galega, licenciada en filoloxía galego-portuguesa.  Escribiu moitos poemas que serían publicados en revistas como Olisbos, Dorna ou Festa da palabra silenciada.  Na actualidade colabora co semanario A Nosa Terra e co xornal dixital www.gznacion.com.\n79.  Entre a súa obra inclúense os seguintes libros:  Crear o mar en Compostela  Pel de ameixa  Setembro  En atalaia alerta  As amantes de Hamlet Marta Dacosta Obra\n80. Elvira Ribeiro Tobío  É unha das grandes poetas actuais.  Comezou difundindo a súa obra poética a través de publicación colectivas e por internet a partir dos primeiros anos do século XXI.  Esta interesada pola poesía experimental recibiu un montón de premios pola súa traxectoria como escritora.\n81.  Na súa obra destacan as composicións poéticas:  Andar ao leu  Arxilosa  Romero. 10 anos de poesía, Concello de Rianxo  Corpos transitivos  Pero, tamén cultivou outros xéneros como a literatura infantil, o ensaio ou a narrativa. Elvira Ribeiro Tobío Obra\n82. Yolanda Castaño  É unha poetisa e crítica literaria galega. Esta licenciada en Filoloxía Hispánica deuse a coñecer nos anos noventa cando escribiu uns poemas soltos polos que recibiu numerosos premios. Tras disto, seguiu publicando obras ao tempo que colaborou en diversas publicacións como Festa da Palabra silenciada ou A Nosa Terra.\n83.  Dentro da súa traxectoria literaria destacan obras como:  Elevar as pálpebras  Delicia  O libro da egoísta  Profundidade de campo  Edénica  Punver  Cando eu saiba ler Yolanda CastañoObra\n84. Rosa Aneiros  É unha escritora actual galega. Licenciada en Ciencias da Comunicación, esta muller colaborou no programa da Radio Galega Un día por diante, así como no Diario de Pontevedra, en El Progreso ou en Galicia hoxe.  Ademais, é a escritora da curtametraxe O señor do telexornal.\n85.  Escribiu moitas obras polas que recibiu diversos premios. Entre elas destacan:  Con Resistencia  Sol de inverno  Ás de bolboreta  Ámote Leo A  O xardín da media lúa Rosa AneirosObra\n86. Olga Novo  É unha poeta e ensaísta galega, que exerce como profesora de instituto.  Deuse a coñecer como poeta grazas a tres poemarios de grande forza expresiva e sensualidade erótica.\n87.  Recibiu numerosos premios polas súas composicións.  Escribiu entre outras, as seguintes obras:  A teta sobre o sol  Nós nus  A cousa vermella Olga NovoObra\n88. Outras mulleres galegas que non foron escritoras pero que fixeron historia Os seus nomes deberían ser amplamente coñecidos. Estes son algúns exemplos:\n89. Egeria  Esta relixiosa procedente de Gallaecia peregrinou a Oriente e visitou os Santos Lugares. Foi considerada a primeira viaxeira da Historia e a primeira escritora hispana.\n90. María Castaña  Foi unha rebelde que comezou, xunto coa súa familia e con outras mulleres e familias, unha revolta contra o señor feudal: frei Pedro López de Aguiar.  A súa historia converteuse nunha lenda popular.\n91. Urraca I de León e Castela Condesa de Galicia, raíña de León e Castela e emperatriz de España, Urraca tivo que enfrontarse, dende un principio, á súa condición de muller como consecuencia da obsesión paterna por ter un fillo varón que non chegaba.  Coa morte do seu irmán, Sancho, chegou o lexítimo recoñecemento como herdeira do trono leonés por parte de Afonso VI. No seu reinado tivo que facer fronte a multitude de problemas como a reconquista dos territorios musulmáns, a disputa de áreas de influencia con Afonso I e Aragón…\n92. Urraca I de León e Castela Condesa de Galicia, raíña de León e Castela e emperatriz de España, Urraca tivo que enfrontarse, dende un principio, á súa condición de muller como consecuencia da obsesión paterna por ter un fillo varón que non chegaba.  Coa morte do seu irmán Sancho chegou o lexítimo recoñecemento como herdeira do trono leonés por parte de Afonso VI. No seu reinado tivo que facer fronte a multitude e problemas como a reconquistas dos territorios musulmáns, a disputa de áreas de influencia con Afonso I e Aragón…\n93. Isabel de Barreto  Foi a primeira muller que ostentou o cargo de Almirante na navegación española. Unha muller culta e de familia nobre á que lle gustaba moito viaxar.\n94. María Pita  Esta valente muller matou ao alférez inglés e según a lenda, logrou desmoralizar a tropa inglesa na Coruña.\n95. Dolores Rodeiro Boado  Foi a única galega documentada como escultora ata o século XX.  Foi unha pioneira pois ademais de dedicarse a súa paixón, chegou a ser a primeira artista en recibir unha pensión da Deputación da Coruña.\n96. María Corredoyra  Foi unha das pintoras menos célebres da Xeración de 1916 por varias razóns: por non existir parentes directos que difundisen a obra tras o seu pasamento, pola chegada das vangardas e a ruptura que iso supuxo nas artes e, sobre todo, por ser muller.  No 1929 foi nomeada membro do Seminario de Estudos Galegos.\n97. Olimpia Valencia  Foi a primeira doutora galega: unha médica xinecóloga.  Estudou maxisterio e medicina. Caracterizouse por ser unha muller de esquerdas, comprometida co seu país e co seu xénero.\n98. Placeres Castellanos  Foi unha muller de ideoloxía comunista que participou activamente en política durante a República e que co levantamento fascista sufriu represalias.  Aínda así, seguiu combatendo o fascismo por ideoloxía e compromiso político, esperando a caída de Franco.\n99. Marcela e Elisa  Coñecéronse a mediados da década de 1880 na Escola de Maxisterio da Coruña. Entre elas foise establecendo unha íntima amizade, que axiña se converteu en amor. Pese ás prohibicións, decidiron vivir como “home e muller”. Foron detidas pola policía e víronse obrigadas a fuxir.\n100. María Miramontes  Modista de profesión, milita nas Irmandades da Fala e formará parte da xunta directiva.  Ademais, foi unha militante do Partido Galeguista que participou activamente na campaña de apoio ao Estatuto de 1936. Tras a sublevación militar, veuse obrigada a coller rumbo ao exilio en Bos Aires.\n101. Maruxa Mallo  Foi unha das marxinadas da Xeración do 27 que pertenceu ao grupo das Sinsombreiro. Unha gran pintora e unha muller reivindicativa que tan só quería ser libre.\n102. María Purificación Gómez González  Foi a única muller alcaldesa na Segunda República.  Coa sublevación militar franquista, foi sentenciada de morte e acabou en cadea perpetua.\n103. As Marías  Foron denominadas as dúas en punto. Estas mulleres vestían de forma extravagante para simbolizar a liberdade. Coa sublevación militar foron grandemente castigadas e víronse obrigadas a tolear para poder sobrevivir.\n104. Outras mulleres destacadas Ademais de todas as mulleres indicadas anteriormente, aínda houbo moitas máis que realizaron actos que deben ser resaltados. Algúns nomes son: María Barbeito Felicia Auber María Araújo Ángeles Alvariño Francisca Álvarez Ampara Alvajar Juana Capdevielle Emilia Calé María Cagiao\n105. Outras mulleres destacadas Patricia Ferreira Elisa e Jimena Fernández Elena Fernández Ilduara Eriz María Dios María Antonia Dans Luísa Cuesta Gutiérrez Carmen Cornes Rosa María de Castro Inés de Castro Pilar Castillo Sánchez María Casares Sofía Casanova Andrea López Chao Menchu Lamas Chus Lago Xosefa Iglesias Vilarelle Lupe Gómez Joaquina García García Lorena Freijeiro\n106. Aurora Rodríguez Enriqueta Otero Mercedes Núñez Sofía Novoa María Muñoz de Quevedo Pancha María Luz Morales Anisia Miranda Rosalía Mera Urania Mella Pura Lorenzana Rita Amparo López Carmen López-Cortón Hidelgar Rodríguez Manuela Rodríguez Mabel Rivera Celia Rivas Jesusa Prado Nélida Piñón Paz Parada Pumar Bela Otero Outras mulleres destacadas\n107. Outras mulleres destacadas María Vinyals Marisa Villarefrancos Maruxa Villanueva Mercedes Vieito Beatriz Sotelo María Soliña Concepción Saíz Otero Ángela Ruíz Robles Mercedes Ruibal Carme Rodríguez Juana de Vega Pura Vázquez Iglesias Concha Vázquez María Valverde Uxía Isabel de Zendala y Gómez\n108. Conclusión  Durante moito tempo, as mulleres foron consideradas o sexo inferior e, esa visión aínda continúa en moitos sectores da sociedade. Por exemplo, coa temática do aborto ou cos múltiples casos de violencia de xénero que teñen lugar case a diario.\n109. Conclusión  Ao longo da Historia da Literatura Galega, houbo moitas máis mulleres das que son coñecidas que se atreveron a coller a pluma e a escribir en épocas nas que iso non estaba permitido. E non só houbo mulleres no ámbito literario. Como acabamos de ver, o sexo feminino estivo presente en case todas as funcións da vida. Con todo, aínda a día de hoxe, seguimos marxinando a estas heroínas. POR QUE SERÁ?\n110. Fontes  María Balteira I  María Balteira II  Isabel de castro Andrade  Francisca de Isla  Francisca de Isla II  Francisca Herrera Garrido  As mulleres na Historia  Álbum de mulleres\n111. Fontes  Declaración dos Dereitos da Muller e da Cidadá  Texto cos artigos da Declaración  O personaxe feminina na novela do século XX  Emilia Pardo Bazán crítica  As letras das mulleres  Historia de ser muller I  Historia de ser muller II  Historia de ser muller III  Presentación  Tecín soia a miña tea


Fin de semana en Lisboa: as nosas ideas de visitas para descubrir a cidade doutro xeito\nDescubre Lisboa doutro xeito\nadmin Outubro 4, 2019 No Comments\nVisitou algunha vez os clásicos da capital portuguesa, e estás buscando novas razóns para volver? Xuntamos un itinerario perfecto para un fin de semana prolongado, que os conducirá dende as rúas de Alfama ata o Tajo, logo piñeiros ata a praia. Sorrí, aínda é verán!\nVexa a cidade baixo unha nova luz\nComeza a súa viaxe cunha das atraccións máis novas de Lisboa, Pilar 7, que permite descubrir dende dentro e interactivamente a historia de a construción do famoso e fermoso Pont du 25 Avril. Un ascensor situado nun dos piares leva ata un miradoiro a 80 metros sobre o nivel do mar e ofrece unhas vistas espectaculares sobre o río Tajo, os barrios de Belém e Almada.\nPonte do 25 de abril © Sergii Figurnyi – Adobe Stock\nDespois pasee polo xardín de Estrela, fronte á basílica do mesmo nome: coas súas araucarias, palmeiras e plátano xigante, aquí o xardín máis romántico de Lisboa, e tamén a máis apreciada das familias lisboetas. Cerca, en Campo de Ourique, está no corazón dun barrio popular, con poucos turistas e pequenas tendas tradicionais: paseo ao mercado cuberto (construído en 1934 e renovado en 2013) e estea listo para unha tasquinha para degustar rosquillas ou croquetas de carne. Pola tarde, opta por un paseo orixinal polas rúas de Lisboa a bordo dun tuk-tuk para descubrir as obras mestras da súa arte de rúa.\nDescubre a arte de rúa de Lisboa © Marie Dufay\nA continuación, embarque a bordo dun incrible autobús acuático anfibio durante unha hora de visita guiada por Lisboa durante unha hora, seguido dunha inmersión de 30 minutos nas augas do Tajo. Conclúe este primeiro día cunha cea de aperitivo inesquecible no outro lado do río, ao atardecer, no restaurante Ponto Final, ao que se chega en 10 minutos en transbordo dende o peirao Cais do Sodré (dirección Cacilhas). Ao final dos peiraos, é nesta configuración atemporal que gozarás mellores sardiñas do mundo !\nO Parque Natural Sintra-Cascais\nNon precisa coche para chegar a Sintra, a uns trinta quilómetros ao noroeste de Lisboa; desde a estación de tren de Rossio ou a estación de tren de Oriente, o tren leva ata aproximadamente 45 minutos (menos de 5 € ida e volta). Encantadora cidade situada no corazón de fermosas outeiras densamente boscosas, Patrimonio da Humanidade da UnescoSintra non pode deixarche mármore: a nobreza e elite portuguesas erixiron durante séculos vivendas, palacios e xardíns máis suntuosos e fascinantes que uns dos outros. Cambio de escenario garantido! Comeza a pasear polas rúas fermosas empedradas ateigadas de casas tradicionais, tendas e cafeterías, antes de empurrar a porta do máis antigo palacio portugués, o Palacio Nacional de Sintra, recoñecible polas súas dúas enormes chemineas cónicas brancas.\nPalacio Nacional de Sintra © Marie Dufay\nPodes admirar entre outros azulejos do século XV, unha soberbia capela moura, teitos pintados con delicadeza … Despois de degustar as queijadas (pastelería local feita con queixo cottage, ovos, azucre e canela) de Casa Piriquita, únete a pé. o Palacio da Regaleira (Quinta da Regaleira en portugués), mansión de influencia neogótica absolutamente extravagante que data do XIX.\nPalacio da Regaleira © Marie Dufay\nEnigmática residencia de verán da familia Carvalho Monteiro, a súa arquitectura está chea Símbolos alquímicos, masónicos, relixiosos ou mitolóxicos. As súas 4 hectáreas de xardíns están puntuadas por fortificacións, covas e pasaxes secretas, e mesmo un pozo iniciático, que se di para ser usado para cerimonias ocultas. Á noite, deleite cunha festa de tapas en Tascantiga, a nosa favorita de todos os restaurantes Sintra.\nPozo de iniciación do Palacio da Regaleira © Marie Dufay\nEsperta cedo para gozar plenamente do teu último día. Suba ao autobús 434 para chegar ao Palacio Nacional de Pena erixido en 1839 no lugar dun antigo convento de monxes da orde de Sao Jerónimo. Froito da exuberante imaxinación de Fernando de Saxe-Coburgo e Gotha, rei consorte da raíña María II, este palacio de verán da familia real é o máis famoso exemplo de arquitectura romántica portuguesa. Pintado en cores brillantes, exhibe un incrible eclecticismo decorativo: neogótico, neo-manuelin, neoislamista, neo-renaissant … Déixate un pouco de tempo para pasear no seu enorme parque inglés de 85 hectáreas.\nPalacio Nacional de Pena © Marie Dufay\nA 200 metros está a impresionante Castelo dos mouros (Castelo dos Mouros), fortificación militar construída ao redor do século X polos musulmáns que ocupaban a Península Ibérica. O Centinela deseñado para custodiar a cidade de Sintra e a costa atlántica, foi restaurado fermosamente no século XIX polo rei Fernando II e ofrece unha incrible vista das chairas e Serra de Sintra, incluíndo o castelo de Monserrate e o palacio de Seteais.\nCastelo dos mouros © Marie Dufay\nDespois do xantar, aluga un coche – con ou sen guía – na axencia ecoturística GO2Cintra moi seria preto da estación de tren e pon os teus puntos de vista en movemento Mosteiro dos capuchinos (Convento dos Capuchos), que data de 1560. Agochado no medio do bosque, entre os bloques de granito, materializa pola extrema modestia da súa construción o ideal de irmandade e fraternidade universal dos irmáns franciscanos que alí vivían. en 1834. Pódese visitar os dormitorios, a biblioteca, o refectorio e a cociña, a cela de meditación, o claustro … illados por enormes placas das moitas sobreiras da rexión.\nMosteiro dos capuchinos © Marie Dufay\nDe Azenhas do Mar a Cabo da Roca\nQuedan unhas horas para gozar da luminosa costa, moi preto (uns vinte km). Comeza con as aldeas típicas de Azenhas do Mar, encaixado nun promontorio escarpado con vistas ao mar, e Praia das Maças (que tamén se pode acceder nun antigo tranvía desde Sintra), encantador coas súas casas brancas e longa praia de surfistas coñecidos. Continúa cun paseo pola fermosa praia virxe de Adrága, rodeada de acantilados e a casa de varias covas. Para rematar, respirar aire fresco en Cabo Roca, punto máis occidental do continente europeo, ao pé da Serra de Sintra.\nCabo Roca © Marie Dufay\nÉ un dos lugares máis emblemáticos de Portugal, cos seus acantilados esculpidos polos ventos do norte e do noroeste dominados por humidade e subindo maxestuosamente 140 metros sobre o océano Atlántico. Co seu faro que data de 1772 (o primeiro construído en Portugal), as súas luces ao final do mundo, a súa vexetación clara e perfumada, o sitio inevitablemente cativarache, especialmente ao solpor.\nPara obter máis inspiracións e consellos para viaxar, recibe directamente na súa caixa de correo o noso boletín semanal.\nComo pagar menos polo teu billete?\nSan Francisco como habitante\nArles e Camargue nunha fin de semana\n10 visitas imprescindibles para facer no Algarve\n25 razóns para ir a Tailandia


Historia de Luxemburgo - Wikipedia, a enciclopedia libre\nA historia rexistrada do Gran Ducado de Luxemburgo comeza coa construción do Castelo de Luxemburgo na Idade Media. En torno desta fortaleza desenvolveuse gradualmente unha cidade, que se transformou no centro dunha pequena mais importante nación con gran valor estratéxico para Francia, Alemaña e Holanda. Despois de séculos de conquistas e gobernos de estados estranxeiros, Luxemburgo acabou por se tornar nunha nación independente e neutral no século XIX.\nNo entanto, o país foi repetidamente atacado por Alemaña no século XX, o que o levou a abandonar a súa política de neutralidade despois da Segunda Guerra Mundial, cando se tornou nun membro fundador da OTAN, das Nacións Unidas e da Comunidade Económica Europea (máis tarde Unión Europea).\n1 Historia anterior ó século XIX\nHistoria anterior ó século XIXEditar\nA historia coñecida do Gran Ducado de Luxemburgo comeza coa construción do Castelo de Luxemburgo na Idade Media. A lenda di que Sigfrido, Conde de Ardenas, construíu unha pequena fortificación no lugar onde alzábase unha antiga fortificación romana chamada "Castellum Lucilinburhuc", que lle fora doado polos freires da Abadía de San Maximino en Trier no ano 963.\nArredor desta fortaleza desenvolveuse gradualmente un pobo, que converteuse no centro dun pequeno pero importante estado de grande valor estratéxico para Francia, Alemaña e os Países Baixos. A fortaleza de Luxemburgo foi constantemente alongada e fortalecida a través dos anos polos seus sucesivos propietarios, entre eles os Borbóns, os Habsburgo e os Hohenzollern, que fixeron dela unha das fortalezas máis inexpugnábeis do continente europeo. As súas formidábeis defensas e a súa localización estratéxica fixeron que fose coñecida como a 'Xibraltar do Norte'.\nA dinastía luxemburguesa proveu de varios emperadores ó Sacro Imperio Romano Xermánico, reis a Bohemia, así como de arcebispos ás arquidioceses de Tréveris e Maguncia. Dende a Alta Idade Media ó Renacemento, Luxemburgo recibe diversos nomes, dependendo do autor, entre eles Lucilinburhuc, Lutzburg, Lützelburg, Luccelemburc, Lichtburg, e outros.\nLuxemburgo permaneceu como un condado independente do Sacro Imperio Romano Xermánico até 1354, cando o Emperador Carlos IV elevouno ó status de ducado. En 1437 a familia gobernante desapareceu sen deixar descendencia e o castelo pasou brevemente polas mans dos Habsburgo, antes de ser capturado por Filipe de Borgoña en 1443. Coa morte de María de Borgoña en 1482 volveu ó dominio dos Habsburgo.\nLuxemburgo foi anexionado pola Francia de Luís XIV en 1684, unha acción que alarmou ós veciños de Francia e que levou á formación da Liga de Augsburgo en 1686. Nas subseguinte guerra, forzouse a Francia a abandonar o ducado, que foi devolto ós Habsburgo polo Tratado de Ryswick de 1697. Durante este período de dominio francés as defensas da fortaleza foron fortalecidas polo famoso enxeñeiro Vauban. O dominio dos Habsburgo foi confirmado en 1715, e Luxemburgo foi integrado nos Países Baixos austríacos. Trala revolución francesa Luxemburgo foi reconquistado por Francia e converteuse nun département da República en 1795, unha situación formalizada en 1797.\nParticións de Luxemburgo\nPermaneceu baixo dominio francés até a caída de Napoleón en 1815, cando o Congreso de Viena deulle unha autonomía formal a Luxemburgo. Foi elevado ó status de Grande Ducado e posto baixo a autoridade do rei dos Países Baixos. Porén, o seu valor militar para Alemaña salvouna de converterse en parte dos Países Baixos. O territorio foi tomado por forzas prusianas, seguindo á caída de Napoleón, e Luxemburgo converteuse nun membro da Confederación Xermánica con Prusia responsable da súa defensa.\nA rebelión belga contra o dominio holandés en 1830 tivo serias consecuencias para Luxemburgo. Polo Tratado de Londres de 1839 o gran ducado converteuse nun estado independente, pero foi dividido en dous, perdendo máis da metade do seu territorio, que foi a parar ó novo estado belga. A perda do seu territorio francófono deixou a Luxemburgo como unha nación predominantemente xermánica, malia seguir a ser forte a influencia cultural francesa. A perda dos territorios tamén produciu danos económicos ó país. Recoñecendo isto, integrouse na Zollverein en 1842. Porén, Luxemburgo permaneceu como un país agrario non desenvolto durante practicamente todo o século. Como resultado, un de cada cinco habitantes emigrou ós Estados Unidos de América entre 1841 e 1891.\nNon foi até 1867 cando a independencia de Luxemburgo foi formalmente ratificada, tras un turbulento período que incluíu un breve tempo de inquedanza na sociedade contra os plans de anexión de Bélxica, Francia ou Alemaña. A crise de 1867 case resultou nunha guerra entre Francia e Alemaña sobre o status de Luxemburgo. Isto foi resolto polo segundo Tratado de Londres que garantiu a independencia perpetua e a neutralidade do estado. Foron derribados os muros da fortaleza e a gornición prusiana foi retirada.\nLuxemburgo permaneceu como unha posesión dos reis dos Países Baixos até a morte de Guillerme III en 1890, cando o ducado pasou á Casa de Nassau-Weilburg debido á Lei sálica.\nO país foi invadido dúas veces por Alemaña no século XX.\nDurante a Primeira Guerra Mundial, Luxemburgo foi ocupado por Alemaña, pero ó goberno e á Gran Duquesa Marie-Adélaïde lles foi permitido seguir no seu cargo durante a ocupación, recibindo de Francia acusacións de colaboración cos alemáns. Foi liberado polos Estados Unidos e o exército francés. Dúas divisións estadounidenses foron destinadas ó estado nos anos seguintes á guerra. Na Conferencia de Paz de París de 1919 a reclamación territorial belga sobre Luxemburgo foi rexeitada e a súa independencia reafirmada.\nNos anos 30 a situación interna estaba moi deteriorada, xa que os políticos do Luxemburgo estaban fortemente influenciados polas correntes europeas de esquerda e dereita. O goberno tentou contrarrestar o ascenso do Comunismo nas areas industriais e continuou unha amistosa política fronte á Alemaña nazi, que foi moi criticada.\nDurante a II Guerra Mundial unha segunda invasión alemá o 10 de maio de 1940 derrubou o goberno e a monarquía, a maior parte dos dirixentes do país exiliáronse en Londres, dende onde a Gran Duquesa Carlota aparecía regularmente en transmisións radiofónicas dirixidas a Luxemburgo para dar esperanza ó seu pobo. O Estado quedou baixo ocupación militar ata agosto de 1942, cando foi formalmente incorporado ó Terceiro Reich como parte do Gau Moselland. Os luxemburgueses foron declarados cidadáns alemáns e 13,000 deles foron chamados a facer o servizo militar. 2,848 luxemburgueses morreron loitando nas filas do exército alemán. As medidas para chafar calquera antipatía dos luxemburgueses chocaron coa resistencia pasiva dende o principio e co rexeitamento a falar alemán. Como o francés fóra prohibido, moitos luxemburgueses comezaron a introducir antigas palabras luxemburguesas, o que levou a un renacemento da lingua. Outras medidas incluían as deportacións, os traballos forzados e, máis drasticamente, o internamento, a deportación a campos de concentración e as execucións. A derradeira medida foi aplicada tras unha folga xeral entre o 1 de setembro e o 3 de setembro de 1942, que paralizou a administración, a agricultura, a industria e a educación como resposta á declaración de recrutamento forzoso por parte da administración alemá o 30 de agosto de 1942. Foi violentamente suprimida: 21 folguistas foron executados e centos máis deportados a campos de concentración. O entón comandante civil de Luxemburgo, o Gauleiter Gustav Simon declarara o recrutamento necesario para soportar o esforzo de Alemaña na guerra.\nAs tropas estadounidenses enseguida liberaron Luxemburgo en setembro de 1944, a pesar de que eles foron obrigados a retirarse brevemente durante a ofensiva das Ardenas, que permitiu ós alemáns tomar a maior parte de Luxemburgo durante unhas semanas. Os alemáns foron finalmente botados fora en xaneiro de 1945. En total, dunha poboación de preguerra de 293,000 habitantes, 5,259 luxemburgueses perderon a vida durante as hostilidades.\nEn 1945 trala II Guerra Mundial, Luxemburgo abandonou a súa política de neutralidade, cando converteuse nun membro fundador da OTAN (1949) e das Nacións Unidas. É asinante do Tratado de Roma, e constituíu unha unión monetaria con Bélxica (Benelux en 1948), e unha unión económica con Bélxica e os Países Baixos, tamén chamada BeNeLux.\nLuxemburgo ten sido un dos máis firmes defensores da Unión Europea na tradición de Robert Schuman. En 1957, Luxemburgo converteuse nun dos seis membros fundadores da Comunidade Económica Europea e en 1999 adoptou o euro como moeda.\nEn 1985, o país foi vítima dun misterioso atentado, que avariou moitos postes de electricidade e outras instalacións. A pesar de que o autor nunca foi oficialmente encontrado, moitos sospeitan que Jean Nassau, o irmán do Gran Duque, foi o culpable.\nEn 1995 Luxemburgo asumiu a presidencia da Comisión Europea, co antigo Primeiro Ministro Jacques Santer.\nO Primeiro Ministro actual, Jean-Claude Juncker segue a tradición europea. O 10 de setembro de 2004, Mr Juncker converteuse o Presidente semipermanente do grupo de ministros de finanzas dos 12 países que adoptaron o euro.\nO soberano actual é o Gran Duque Henrique. O pai de Henrique, o Gran Duque Jean, sucedeu á súa nai, a Gran Duquesa Carlota, o 12 de novembro de 1964. O fillo máis vello do Gran Duque Jean, o Príncipe Henrique, foi nomeado "Lieutenant Représentant" (Herdeiro do Gran Duque) o 4 de marzo de 1998.\nO 24 de decembro de 1999, o Gran Duque Jean anunciou a súa decisión de abdicar ó trono en favor do seu fillo o 7 de outubro de 2000.\nO 10 de xullo de 2005, o país aprobou a Constitución Europea por un marxe moi escaso.\nLista de Condes e Duques de Luxemburgo\nLista de Grandes Duques de Luxemburgo\nLista de Primeiros Ministros de Luxemburgo\nEmigración de Luxemburgo no século XIX (inglés)\nPrimeiros documentos de Luxemburgo (inglés)\nHistoria de Luxemburgo (inglés)\nMapa histórico de Luxemburgo 1789 (alemán)\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Historia_de_Luxemburgo&oldid=5244358"\nÚltima edición o 6 de setembro de 2019 ás 08:20


Asignatura (*) Investigación e avaliación da calidade de proxectos educativos Código 652G01010\nMuñoz Cantero, Jesus Miguel\nDescrición xeral A investigación e a avaliación en Educación empeza a orientarse cara un coñecemento más amplo sobre o descubrimento das posibilidade dos procesos de ensino e aprendizaxe para os/as investigadores/as, convertíndose nunha ferramenta para a formación permanente e autónoma dos/das docentes. Convertindo, desta maneira, aos/ás docentes en axentes investigadores e avaliadores. O propósito formativo básico desta materia céntrase nun coñecemento do ámbito da investigación e avaliación educativa desde tres vertentes; teórica, metodolóxica e instrumental. A proposta que se plantexa neste programa vai dirixida a que o alumnado teña unha panorámica xeral destes campos disciplinares, así como a que se vaian exercitando en prácticas específicas de investigación e avaliación, que supoñen un control da calidade dos procesos e dos produtos que conducirán a mellorar a calidade do ensino. Estas prácticas concrétanse ou precísanse no marco deste programa e se desenvolverán de forma paralela aos contidos teóricos. Precísase, polo tanto, un/unha mestre/a investigador/a cuxo papel sexa fundamentalmente crítico e reflexivo, que centre a súa actividade cara un coñecemento directo do contexto onde actúa para dirixilo cara a consecución dun cambio.


A casa de Pulpi: marzo 2021\nEN PÉ DE GUERRA CONTRA O ACOSO ESCOLAR\n(Texto extraído da páxina de A Fundación onde se anuncia a actividade)\nO pasado 11 de marzo as nenas e nenos de 5º e 6º asistiron a una charla on-line na que este exbaloncestista contou a ´sua experiencia como víctima de acoso escolar que serviu para realizar unha reflexión profunda sobre o problema. A historia que contou nos impresionou a todos, sobre todo contada por un home tan grande (en todos os aspectos) e de éxito. Pero ese mensaxe tamén é esperanzador. Sempre hai unha saída.\nUnha semana maís tarde manterían un encontro virtual onde Zubizarreta contestaría ás preguntas seleccionadas dunha lista creada por todas as enviadas dende os centros educativos.\nO texto que o noso alumnado enviou foi o seguinte:\n"Iñaqui, queremos darte las gracias por compartir tu historia con nosatros/as. La charla ha sido muy interesante. Creemos que es importante hablar del acoso escolar a nuestra edad.\n¿En algún momento de tu vida mostraste esa "rabia mala" en la cancha?"\nEtiquetas: Acoso escolar, Educación emocional\nELAS SON ESPECIAIS\nNon queriamos deixar pasar est data sen facer mención especial ás mulleres que para cada unha/un de nós son especiais nas nosas vidas.\nAsí que preparamos unhas plantillas diferenciadas por cursos e niveis onde o alumnado deixase testemuña desa muller especial da súa vida.\nCon todas elas editaremos un libro que pasará a formar parte dos fondos da biblioteca.\nDe momento témolas expostas nos taboleiros do centro.\nTan pronto teñamos o libro rematado volo ensinaremos!\nEste libro promete!! Non,si?\nPublicado por A casa de Pulpi ás 22:42 Ningún comentario:\nEtiquetas: Día da Muller, Educación emocional, Escritura, Igualdade\nA ASCM e o Concello de Mugardos coa colaboración de AMMI (Asociación de Amigas/os das minusválidas/os de Mugardos) puxeron en marcha, con motivo do Día da Muller o proxecto "Spor Todas".\n(Se clicades na imaxe teredes máis información)\nAínda que a idea inicial do proxecto tratábase dunha andaina tinguida de malva por medio de pós holi (ecolóxicos, biodegradables e inocuos para o pelo e a pel entre outras características que resaltan na súa web) no cole, por mor da pandemia, decidimos adaptar a iniciativa á nosa maneira.\nFoi así que tinguimos de morado a nosa pista, pero, como veredes dun xeito moi artístico.\nSeparados no espazo en grupos burbulla cada aula debuxou e encheu de cor un "logo" escollido anteriormente. Cando estiveron todos rematados fixemos fotografías que compartimos con vós aquí e que compartimos cos organizadores xa que habería premio ás mellores fotos.\nPara esta actividade recibimos todo o material necesario, así como guías didácticas, folletos , pequenas bolsas de pós holi e mochilas para o alumnado.\nClica na imaxe para ver a noticia na Voz de Galicia\nAsí foi na escola:\nAdemáis aparecimos en medios de comunicación e en redes sociais:\nSe clicades na foto accederedes á noticia en "Ferrol 360"\nEsta é unha captura de pantalla\nPor certo!! Dúas das nosas fotos resultaron gañadoras .\nAs placas que nos deron por premio están nas aulas correspondentes.\nEn 5º , ademais das actividades xa indicadas traballaron específicamente coa información destes libros da biblioteca escolar. (se clicades nas imaxes accederedes á ficha doe cda libro na editorial Xerais)\nFroito deste traballo é este vídeo que recolle imaxes e os audios da exposición do alumnaod sobre as mulleres por el@s escollidas.\nEtiquetas: Día da Muller, Formación Documental, Igualdade\nMULLER GALEGA TIÑA QUE SER\nCon motivo do Día Internacional da Muller no cole traballamos sobre mulleres galegas salientables.\nO Equipo de Dinamización da Lingua Galega preparou unha exposición nas escaleiras e no corredor do primeiro piso e actividades diferntes para levar a cabo co alumnado dos diferentes grupos.\nAsí que a primeira tarefa foi identificar a cada muller coa súa "lenda" (descrición breve dos motivos polos que se considera salientable) pescudando na rede.\nOs cursos máis baixos visitaron a exposicion e seleccionaban as que máis curiosidade espertaba nel@s para despois na aula buscar máis información sobre ela.\nDecidimos que esta exposición debería quedar gardada e "archivada" na biblioteca do Centro pero dun xeito organizado. Así que decidimos "clasificalas" por "saberes" numerados.\nO seguinte traballo foi o de etiquetar a cada muller da exposición no "saber" ou nos "saberes" nos que destacaron.\n"SABERES QUE FAN HISTORIA" foi unha actividade interesante e divertida na que descubrimos a moitas mulleres que permaneceron "ocultas" durante moitos anos.\nPublicado por A casa de Pulpi ás 23:42 Ningún comentario:\nEXPOSICIÓN DE FONDOS DA BIBLIOTECA POLO 8 DE MARZO\nNesta data todos estes fondos merecían un posto especial e ben a vista para poder ser utilizados nas aulas ou consultados por quen quxese.\nPublicado por A casa de Pulpi ás 19:20 Ningún comentario:\nEtiquetas: Día da Muller, Fondos, Igualdade, Libros\nCONTACONTOS POLO 8 DE MARZO\nComo non nos podemos xuntar na biblio para escoitar un conto, o conto viaxou ás aulas.\nEsta vez escollimos un conto que xa coñecíamos tod@s pero que nunca nolo contaran así. Ademais sempre nos gusta moito escoitalo.\nTrátase de "Rosa Caramelo", de Nelia Bosnia e Adela Turín, pero que Carmen Domech, de Títeres Cachirulo inclúe nos seus "Contacontos Novos Clásicos", unha marabillosa serie de vídeos nos que utiliza diferentes técnicas para contar maxistralmente contos imprescindibles.\nAquí vos deixo o vídeo co que disfrutamos nas nosas aulas.\nEtiquetas: Contacontos, Contos, Día da Muller, Igualdade, Literatura Infantil e Xuvenil\nPROGRAMANDO O UNIVERSO E A ARTE DAS EMOCIÓNS\nPor fin disfrutamos do segundo obradoiro da Aula itinerante STEAM de A Fundación (Abanca).\nNesta ocasión aprendimos sobre o Universo, iniciámonos na programación con Scratch, coñecimos e programamos o "Microbit" e traballamos circuitos con plastilina condutora.\nE tamén, en 5º e 6º aprenderon sobre a arte e as emocións.\nPublicado por A casa de Pulpi ás 01:08 Ningún comentario:\nEtiquetas: Arte, Emocións, Microbit, Natureza, Programación, STEAM\nAdemais das actividades anteriores tamén traballamos nas aulas a figura de Rosalía.\nEntre outras cousas utilizamos o kamishibai que elaboramos hai uns anos a partir dun libriño que temos na biblioteca no que se ralaciona a biografía da escritora cos seus poemas, acompañados dunhas marabillosas ilustracións.\nTal que así foi (só temos fotos dalgúns cursos):\nKamishibai en 3º\nKamishibai en 4º\nKamishibai en 1º e 2º\nTamén pasamos vídeos de cursos anteriores onde recitamos poesías en O Seixo nos lugares onde Rosalía estivo e cantamos cancións cos seus poemas no escenario do Casino de O Seixo.\nFoi moi emocionante revivir eses momentos, recordar os poemas e as cancións que tanto traballamos, recoñecerse nos vídeos e ver cómo medramos tod@s.\nE por suposto, non podía faltar cantar "Rosalía pequeniña" de Uxía Senlle co seu vídeo con ilustracións de Marina Seoane..\nROSALÍA DE CASTRO NUNCA NOS PODE FALTAR!!\nEtiquetas: Arte, Día de Rosalía, Lectura, Música, Poesía\nESTA CLASE É UN GALIÑEIRO\nA AELG (Asociación de Escritores en Lingua Galega), como cada ano, fixo unha proposta de actividades para os centros de ensino coas que celebrar o Día de Rosalía de Castro 2021.\nNós sumámonos gustosamente á actividade proposta para E. Infantil e Primaria e a verdade é que foi todo un éxito entre o alumnado.\nConvertimos as aulas en marabillosos galiñeiros disfrutando moitísimo do baile, da canción e do poema que deu orixe a toda esta creatividade.\nEtiquetas: Danza, Día de Rosalía, Música, Poesía, Rosalía de Castro. AELG


As caixas dos caixóns son fermosas e de aspecto sinxelo , de material groso,resistente ao desgaste, resistente á presión, e humanizado\nNo seu deseño. As súas liñas suaves fan que a xente se vexa cómoda e mellore o valor ornamental dos produtos.\nOfrecemos a mellor calidade, a mellor calidade, o envase de produtos máis perfecto para o xefe de xestión máis esixente do mercado, para que os teus produtos teñan o filme e o coidado máis avanzados, polo que o envasado Ouhai é absolutamente a mellor opción, pero tamén a túa parella máis íntima.O final da vida, pero o espírito nunca caerá, agora deixe que Ouhai encenda o seu traballo e vida e aplique os seus estándares máis rigorosos, para proporcionarlle un impecable envase de super calidade.\nUso Caixa de embalaxe de pastelería de regalo para comida ou chocolate\nMaterial Táboa de marfil(250G,300G, 350G),Papel de arte(128G, 157G, 200G, 250G, 300G),Táboa dúplex con parte traseira gris(250G, 300G, 350G,400G),Papel gris(250G, 300G, 350G, 400G),Papel artesanal(100G, 120G, 150G, 200G, 250G, 300G),Papel ondulado\nCor Pantone (PMS) impresión en cor e CMYK\nMáquina de impresión Máquina de troquelado, Máquina de impresión offset, máquina de laminación, máquina de estampación en quente, Máquina UV etc.\nProceso de impresión Impresión offset, serigrafía, impresión uv\nRematando Vernizado brillante, Laminación brillante, Laminación mate, UV, Estampación en ouro, Estampación en quente de prata, Gofrado, Descuento etc.\nMostra Gratis para a mostra de stock\nTempo de execución Mostra 5 a 7 días,producións masivas 10 a 15 días\nPagamento Paypal,T / T,Tarxeta de crédito,L / C,D / P,D / A,Western Union\nEmbalaxe Bolsa impermeable,Cartón estándar exportado\nEnvío Mar,aire ou expreso\nEstes son os nosos principais procesos de produción avanzados para fabricar produtos de alta calidade para ti.\nCun deseño excelente, desenvolvemento de alto rendemento e capacidade de produción eficiente para satisfacer a demanda dos compradores.\nSempre prestamos atención ao deseño, Materias primas, e calidade para calquera produto. Os nosos produtos son 100% feito en Guangzhou dende o principio ata o final.\n1. Fabricante de Guangzhou\n2. Impresión personalizada OEM / ODM & Paquetes\n3. A túa consulta ou deseño sempre é benvida!\n4. O prezo é só para referencia!\n5. Preferimos establecer unha relación comercial a longo prazo con vostede! PÓÑASE EN CONTACTO CONNOSCO!\nOuhai Printing é un fabricante directo, coa preimpresión máis avanzada, impresión, equipos e técnicas de postimpresión.\nOs nosos principais produtos son caixas de agasallo, xoiería especialmente exquisita, caixa de xoias, caixa de regalo de papel, Caixa de cartón, caixa de papel, caixa de cartón, caixa de chocolate, caixa de líquidos,caixa ondulada, caixa de embalaxe, envases de papel, bolsa de papel, bolsa de agasallo,e bolsa da compra,caixa de reloxos, caixa de cosméticos, caixa de perfumes, etc.. Alta calidade e rigoroso control de calidade é o noso principio e a nosa cultura. 80% dos nosos traballadores remataron 10 anos de experiencias.\nAs nosas vendas están ben adestradas e o suficientemente profesionais como para ofrecer o noso mellor servizo. O noso obxectivo é proporcionar alta calidade, paquetes atractivos e económicos.\n1.Embalado en papel kraft ou embalado en papel kraft con palé;\n2.Paquete de paquetes, paquete a granel;\n3.Empaquetado por unha película warping;\n4.Empaquetado por cartón mestre;\n5.Segundo os requirimentos dos clientes;\nEtiquetas：Caixón de caixón de papel, Caixa de papel


Xosé María Dobarro | domingo, 4 de agosto de 2013, 04:52\nPara Cholo, futbolista e amigo de vello, que non gusta de saír do rueiro\nSe este domingo alguén tivese a ocorrencia de ler estas liñas, que saiba que non ando por estes nosos lares, porque, sempre que se poida, é moi saudable desconectar totalmente do cotián, do de tódolos días, por moi diferentes que poidan ser e por moi feliz que un se poida atopar neles.\nA monotonía, mesmo cos pequenos ou grandes retoques de imaxinación que cada un sexa quen de meterlle, acaba, dun xeito ou doutro, asfixiándonos. Cando menos a min. Ver outras caras, outras paisaxes –rústicas ou urbanas–, outros xeitos de vivir, de comer, de falar... dan azos, espabilan o espírito. Desde adolescente tiven a sorte de poder pasar os veráns fóra da cidade. Primeiro na praia de Cabanas e despois na da Magdalena de Cedeira. Evidentemente era un cambio de aires. Mais, cando dispuxen de posibles propios, sempre procurei perderme uns días por outras latitudes. Tanto pola miña evasión como, tamén importante, para que os fillos puidesen coñecer un pouco do mundo.\nEste ano tocoulle ó arquipélago de Madeira, con base en Funchal, a capital, territorios portugueses desde o primeiro cuarto do século XV que nunca antes tripei. Ademais de moitas outras cousas –das que, supoño, a día de hoxe xa terei gozado e seguirei gozando algúns días máis– esta fuxida ten a vantaxe engadida de que permite desenferruxar os coñecementos do idioma portugués, pouco practicado nos últimos tempos.\nHai anos adoitaba viaxar con certa frecuencia a Portugal e, xa que logo, ía mantendo certas habilidades no uso do idioma. Nesa altura –digamos anos oitenta e primeira metade dos noventa– coñecía Porto, Coimbra ou Lisboa case como Ferrol, A Coruña ou Santiago. A pé, en auto ou no que for. Xa non digamos localidades máis pequenas como Valença, Caminha, Viana do Castelo ou Vila do Conde, esa vila irmandada coa nosa.\nMais o tempo pasa e os recordos dos lugares –que, a maiores, tamén mudan de aspecto– que deixaches certo tempo de visitar esvaecen. De feito, polo antroido último, perdinme na entrada do Porto. Para min, que fixera ducias de veces ese percorrido, aquilo era pouco menos que o Sahara. Logo xa foi outra cousa, mais...\nComo dixen vou procurar desenferruxar o falar e o escoitar portugués, malia que o sutaque madeirense me sexa totalmente descoñecido. Os meus estudos de dialectoloxía portuguesa nunca foron moi intensos e, alén diso, fican moi na distancia.\nEn calquera caso, dubido que o falar destas illas teña máis dificultades de comprensión que o de Lisboa. Malia que no ano 1978 botei mes e medio seguido facendo un curso de portugués para estranxeiros na Universidade, debo confesar que sempre que volvín á capital da República portuguesa –cantidade de veces– sempre precisei dun certo tempo para empezar a entender algo.\nEn definitiva, do que se trata é de exercitar a mente e osixenar o corpo e o espírito lonxe do territorio onde nos toca padecer cada día de cada ano toda caste de tristezas e desgrazas provocadas polos que queren ser amos do mundo e amparadas polos nosos gobernos de turno, a cada paso máis parecidos.