A concelleira Marga Figueroa, o fotógrafo Rober Amado, o xornalista caboverdiano Vlademiro Almeida e o alcalde de Oleiros, Ángel García Seoane, na inauguración da exposición sobre Cabo Verde.\nA concelleira Marga Figueroa, o fotógrafo Rober Amado, o xornalista caboverdiano Vlademiro Almeida e o alcalde de Oleiros, Ángel García Seoane, na inauguración da exposición sobre Cabo Verde. Publicado en 15 Decembro, 2013 - 13:26\nInauguración da exposición sobre Cabo Verde do fotógrafo Rober Amado no castelo de Santa Cruz, Oleiros.\nInauguración da exposición sobre Cabo Verde do fotógrafo Rober Amado no castelo de Santa Cruz, Oleiros. Publicado en 15 Decembro, 2013 - 13:21\nA Tropa de Trapo representou 'Antía, Wamba e o regato pequeno' para o alumnado dos colexios de Burela no marco da Irmandade Galicia-Cabo Verde. Publicado en 15 Decembro, 2013 - 13:17


Corren tempos complicados para as empresas do ecosistema emprendedor galego. A situación deriva do actual estado de alarma levou a moitas delas e ter que deter ou reducir drasticamente a súa actividade. Por esta razón, na primeira semana de confinamento, Startup Galicia fixo un chamamento a toda a comunidade co fin de recoller iniciativas de axuda ao ecosistema e axudar á súa difusión. As iniciativas recibidas están a ser recollidas na sección «Crise do Coronavirus e startups: precisas axuda ou queres axudar?» da web de Startup Galicia.


O Concello da Guarda leva á Xunta aos tribunais pola denegación parcial dunha subvención para socorristas - Comarcas na Rede\nHomeBaixo MiñoA GuardaO Concello da Guarda leva á Xunta aos tribunais pola denegación parcial...\nOs feitos remóntane a maio do 2019, mes no que o Concello solicitaba do Servizo de Emprego e Economía Social da Xefatura Territorial de Pontevedra da Consellería de Economía, Emprego e Industria da Xunta de Galicia, unha subvención con cargo á aplicación orzamentaria 09.40.322C-20500489 por importe de 21.000 € para o cofinanciamento da contratación de 7 traballadores/as desempregados/as para o servizo de socorrismo das Praias con Bandeiras Azuis do municipio na época estival, Area Grande e O Muíño.\nNo mes de setembro o Alcalde da Guarda solicitou a reducción da subvención a 6 traballadores por ser estes suficientes para cubrir as necesidades do servizo. Asimesmo, achegou a documentación xustificativa de que outro traballador fora contratado, por motivos alleos ao concello, 7 días máis tarde do previsto nas bases publicadas pola Consellería de Economía da Xunta. A contratación produciuse o 8 de xullo de 2019 en lugar do 1 de xullo. Dende o Servizo de Emprego e Economía Social da Consellería de Economía comunicaron ao concello que por este motivo perdían o dereito a totalidade da subvención para este traballador. Pasando a participación da Xunta de 18.000 € a 15.000 €\nNo mes de outubro o Alcalde da Guarda presentou un recurso de reposición alegando que dos 6 candidatos que presentaron os papeis en tempo e forma, tan só 5 acudiron á realización das probas de selección unha vez finalizado o prazo de presentación da documentación esixida. Dende o concello non se entende como, por este motivo “revógase totalmente a subvención deste traballador reducindo o importe total en 3.000 €, cando tan solo se atrasou o tempo de contratación en 7 días”.\nSegundo o equipo xurídico do concello da Guarda, queda de manifesto que o grao de cumprimento do concello aproxímase, de xeito absolutamente significativo, ao cumprimento total das súas obrigas, polo cal se solicita recoñecer o dereito do concello da Guarda a recibir o importe proporcional da subvención concedida no seu día, por importe de 2.650 € polo socorrista contratado con data 8 de xullo de 2019.\nUnha vez finalizada a vía administrativa, despois de que a Xunta desestimara o recurso presentado polo Alcalde da Guarda, o concello decidiu interpoñer un recurso contencioso-administrativo con data 3 de xaneiro de 2020 por non compartir as consideracións expostas na resolución por un suposto incumprimento total e non parcial, como se entende que foi o caso, esixindo a parte proporcional da subvención concedida inicialmente.\nDende o concello recórdase que a non contratación en prazo deste socorrista non é responsabilidade municipal, senón consecuencia dun proceso selectivo que presenta, todos os anos e en moitos concellos, dificultades pola escasa oferta de traballadores. A Xunta e O Servizo de Emprego da Consellería de Economía deberían buscar as causas desta baixa demanda de emprego de socorristas e tomar as medidas que lle corresponden, por ser da súa competencia, para aumentar o número de socorristas titulados.\nA contratación de socorristas é necesaria para solicitar as Bandeiras Azuis para as praias. Moitos concellos, diante da dificultade de contratación de socorristas, teñen renunciado a solicitar esta distinción. A Xunta de Galicia debería facilitar máis a obtención de Bandeiras Azuis para as praias galegas polo que representan na promoción turística. Na actualidade son os concellos os máis penalizados a hora de conseguir estas distincións.


Fabricantes de beleza e coidado persoal - Provedores e fábrica de China de beleza e coidados persoais\nMascarilla facial de refrixeración de felpa, terapia de xeo e tratamento de xeo\nTamaño da máscara: 64 * 30,5 cm, 220g\nPodes vendelo directamente cun paquete individual ou envasalo como agasallo en bañeira ou estoxos de beleza.\nGel Beads Spa Therapy Wrap for Sinus Pressure Sinflamación facial Cefaleas ATM, enxaqueca. Úsase como axuda terapéutica para as condicións de sono e alerxia.\nOrixe: Jiangsu, China\nTipo de subministración: OEM / ODM\nCor: calquera cor pódese personalizar\nCapacidade de subministración: 1000000 Peza / pezas ao mes\nPódese personalizar con calquera tamaño e cor con MOQ superior.\nMáscara de compresas de ollo frío con xeo\nIngrediente: Xel, pode engadir o brillo\nOEM: forma ou cor de purpurina, etiqueta impresa ou costura, orellas de debuxos animados en 3D, impresión global de tecido de felpa, caixa ou bolsa de paquete, caixa de exposición de escaparates.\nCapacidade de subministración: 1000000 pezas / mes.\n1. O paquete Hot & Cool é unha almofada suave e chea de xel que arrepía no conxelador, lista para usar para aliviar a dor na casa.\n2. Segue a ser flexible e pódese usar en calquera parte do corpo, o que o fai ideal para golpes menores, contusións, dores musculares, tensións, esguinces, dores de cabeza por tensión, queimaduras leves e picaduras de insectos.\n3. Simplemente coloque os paquetes de xel frío reutilizables no conxelador despois de cada uso e xa están listos para a próxima vez.\n4. É o xeito máis cómodo de aplicar primeiros auxilios en frío. Inclúese unha funda de tecido para maior comodidade.


Avance da tecnoloxía timeline | Timetoast timelines\nTimeline created by Re6o\nÉ o proceso de transformación económica, social e tecnolóxica que se iniciou no ano 1760 no Reino de Gran Bretaña. Rematou no ano 1840.\nAínda que a primeira máquina de vapor foi creada en 1633, a que revolucionou o mundo e foi realmente relevante foi a que creou James Watt no ano 1769 en Glasgow, Escocia. Foi a primeira con cámara de condensación externa de uso práctico.\nFoi un conflicto social e político que enfrentaba a partidarios e opositores do Antiguo Réxime en Europa. Comezou en Francia no ano 1789 e finalizou no ano 1799.\nFoi o físico estadounidense Joseph Henry quen creo o primeiro telégrafo. Samuel Morse impulsou moito o uso disto coa creación do código que leva o seu nome.\nFoi creado polo inventor italiano Antonio Meucci co obxectivo de falar coa súa esposa, inmovilizada en cama a causa dunha enfermidade, dende a oficina.\nInventada polo físico italiano Guillermo Marconi, conectando por primeira vez na historia Europa e América mediante unha sinal radiotelegráfica.\nO primeiro televisor comercial foi creado polo escocés John Logie Baird. El mesmo tamén desenvolveu o primeiro sistema de televisión pública e o primeiro tubo da televisión a color.\nO primeiro (o transistor bipolar) foi desenvolvido por John Bardeen, Walter Houser Brattain e William Bradford Shockley nos Laboratorios Bell, nos Estados Unidos. Era un proxecto que tiña como obxectivo atopar un sustituto para as válvulas de vacío.\nWilliam Shockley, físico estadounidense e investigador dos Laboratorios Bell, inventou, xunto con Walter Houser Brattain e John Bardeen, o primeiro dispositivo semiconductor de Xermanio.\nO primeiro intercambio de correos electrónicos entre dous distintos ordenadores levouno a cabo no ano 1971 o enxeñeiro estadounidense Ray Tomlinson, o cal traballaba na empresa encargada de poñer en marcha Arpanet: Bolt Beranek and Newman.\nCreouno o Departamento de Defensa dos Estados Unidos ao aplicar o protocolo TCP/IP na súa rede Arpanet, dando lugar así á rede Arpa Internet, que logo evolucionou para chamarse unicamente Internet.\nNo ano 1991 a primeira páxina web, creada por Tim Berners-Lee usando unha computadora NeXT, é publicada na rede.\nFoi creado en febreiro de 2004 por Mark Zuckerberg, que é o actual director executivo, en Massachusetts, nos Estados Unidos.\nA primeira vez que se mencionou este término foi nunha conferencia en outubro de 2004 pola empresa estadounidense O'Reilly Media, coñecida pola súa editorial de libros sobre tecnoloxía.\nFoi fundada polo ucraniano-estadounidense Jan Koum e o estadounidense Brian Acton nos Estados Unidos en febreiro de 2009. Foi adquirida no 2014 por Facebook por 19.000 millóns de dólares.\nFundada en San Francisco por Kevin Systrom e Mike Krieger en outubro de 2010. Foi adquirida por Facebook por 1.000 millóns de dólares en 2012.\nTiktok naceu en novembro de 2017 a partir da app china Douyin, que foi fusionada coa app estadounidense Musical.ly, a cal a comprara Bytedance (a empresa que desenvolveu Douyin), para dar lugar á app actual: Tiktok.


Lores, en Lisboa: A COVID está 'acelerando' as medidas para ter cidades 'máis habitables e seguras' - Pontevedra Viva\nParticipación de Fernández Lores nun debate sobre mobilidade en Lisboa\nVenres 24 de Xullo, 2020 ás 07:03 do Venres 24 de Xullo, 2020\nEntrevista de Fernández Lores co presidente da Cámara de Lisboa, Fernando Medina\nUnha experiencia "inspiradora" para a Lisboa que ten que xurdir tras a COVID-19. Así describiron a Pontevedra no debate sobre mobilidade que se celebrou este xoves na capital portuguesa e na que participou o alcalde, Miguel Anxo Fernández Lores.\nO encontro tivo lugar na terraza do café lisboeta 'A Brasileira' e enmárcase nunha serie de encontros denominados 'Debater a cidade. Regresar á cidade', para reflexionar sobre o efecto da pandemia na recuperación da capital lusa.\nSegundo explicou a moderadora do debate, a xornalista e ex directora executiva do Diario de Noticias, Catarina Carvalho, a presenza do alcalde de Pontevedra nesta cita obedece a que grazas ao traballo realizado nos últimos 20 anos, non precisou de medidas específicas para facilitar a volta das persoas á rúa de forma segura tras o confinamento.\nO alcalde centrou a súa intervención en dar unha visión xeral das claves do modelo pontevedrés, que resumiu en recuperación do espazo público para as persoas, calmado do tráfico, prioridade da mobilidade peonil e políticas para dotar de actividade económica, cultural, deportiva e festiva os espazos recuperados.\nGañar calidade de vida, aumentar poboación no centro urbano, ter poboación menos envellecida ou reducir emisións e contaminación foron os puntos que máis interesaron durante o encontro, ao ser as principais preocupacións dos organizadores do debate.\nA pregunta de se o modelo funcionaría en Lisboa ou só funciona en Pontevedra porque é unha cidade pequena, Fernández Lores insistiu en que "cada cidade ten que buscar o seu propio camiño pero, en todo caso, as cidades grandes poden apoiarse no transporte público".\nA busca dun modelo de cidade sostible, destacou o alcalde, "non é un problema só de Lisboa senón que todas as cidades teñen que tomar decisións para ser máis habitables, máis seguras e menos contaminantes e, neste sentido, a COVID está acelerando as cousas".\nAdemais no marco da relación entre crise sanitaria e recuperación económica, o alcalde de Pontevedra fixo mención ao impacto da recuperación dos espazos urbanos no comercio de proximidade e na economía local asegurando que a actuación pública no espazo urbano "estimula a actividade económica privada".\nPor último, tamén se referiu á autonomía das persoas máis vulnerables (crianzas, persoas con discapacidade e persoas maiores) e á calidade de vida en xeral, indicando que "se non se fan actuacións deste tipo a poboación busca calidade de vida fóra da cidade, que era que pasaba en Pontevedra en 1999".\nNo encontro tamén participaron o concelleiro de Mobilidade de Lisboa, Miguel Gaspar, a activista a prol do uso da bicicleta, Rita Fernandes, o representante da Asociación pola Mobilidade Urbana en Bicicleta, Mário Alves, e o presidente da Xunta de Freguesía da Baixa Lisboa, Miguel Coelho.\nAdemais de participar neste debate, Fernández Lores aproveitou a súa estancia en Lisboa para manter encontros coa prensa local para explicar o modelo urbano pontevedrés, entre eles a canle de televisión TVI, a revista Visao ou o xornal Folha de Sao Paulo.\nA primeira hora da tarde viuse tamén co presidente da Cámara de Lisboa, Fernando Medina, para intercambiar impresións sobre os efectos da crise sanitaria e a adaptación das cidades. Neste sentido, o dirixente luso coincidiu en ver a pandemia como unha oportunidade para "avanzar na dinámica de recuperar o espazo público e retirar os coches da cidade".\nLores, convidado por un xornal portugués a falar de Pontevedra como exemplo de cidade post Covid-19


Verin CF: Verín CF 2 - 1 Villalonga\nVerín CF 2 - 1 Villalonga\n3 puntos máis...\nE 3 puntos menos para acadar a salvación. Sufrir, sufriuse. Pero así aínda sabe mellor. Xogaron polo Verín CF: Piollo, Xurxo(Dani), De Dios, Bóveda, Mario, Fran(Boris), Iago, Nuno, Diego Soto, Oliveira(Hugo), Barreal.\nO primeiro tempo comezou cun Verín CF que dominaba o encontro ata que nun erro defensivo entre Mario e Piollo, rematou na rede local logo dun gran remate do dianteiro do Villalonga.\nEste foi un bó revulsivo para o Verín que comezou a dominar e deu a volta ao encontro con dúas xogadas ben trenzadas antes do tempo de lecer. Primeiro Fran Álvarez, que semella ter recuperado o nivel do comezo da tempada e despois Diego Soto, que require un monumento en breve. Nada máis no primeiro tempo.\nNo segundo tempo, o equipo comezou ben pero xa a partir do minuto quince o Villalonga decidiu atacar por onde a nosa defensa semellaba máis flebe, con balóns longos ás costas da nosa defensa. Sen embargo os nosos centrais estiveron a un gran nivel. Sen embargo Xurxo, semellaba algo tocado e por aí chegou o perigo ata que a entrada de Dani pechou a nosa banda dereita. Os derradeiros dez minutos moito pelotazo e pouco perigo real agás unha contra que rematou cunha gran parada de Piollo.\nO mellor, o centro da defensa: De Dios a un nivel impresionante. E Bóveda moi ben ao corte complementando o traballo do primeiro.\nCategorías inferiores 1-2 de marzo\nOs encontros desta fin de semana son probablemente os máis interesantes da tempada para xuvenís e cadetes. Os xuvenís xogan fronte ao Barbadás polo segundo posto da categoría e polo ascenso á Primeira. Os cadetes xogarán no derradeiro partido da tempada regular por conquerir o título de campión de Segunda, co ascenso xa no bote:\nXuvenís: Verín CF - Barbadás ........................ 1-0\nCadetes: Verín CF - Celanova ........................ 2-2\nInfantís: CD Ourense - Verín CF ................... 3-4\nAlevíns: Antela - Verín CF .............................. 3-2\nSorteouse a Copa para os cadetes. Catro grupos, dous da Primeira e dous da Segunda. Os primeiros de cada grupo de segunda pasarán aos cuartos de finais directamente. O grupo do noso equipo semella sinxelo para acceder á seguinte ronda. Ademais este equipo cadete semella potente de sobra como para gañar a Copa:\nPublicado por Admdor. en 22:08


Este mal clima noso, estes nosos caciques - Suso De Toro\nEste mal clima noso, estes nosos caciques\nBlogue | E eu que sei\nDesde o principio dos anos 80, cando Madrid declarou que era “la hostia” e que Barcelona estaba caducada e mais era provinciana os galegos levamos recibido unha ollada conmiserativa, pobres galleguiñus que eran torpes y más franquistas y tenían caciques, mucho caciquismo había aquí, que le teníamos mucho atraso. No como allí que Tierno Galván y otros mendas eran guais y se colocaban.\nO peor era que había que ouvir ao noso arredor a xente de aquí que repetía o mesmo, eramos terra de caciques e había que ir a Madrid a liberarse. En fin.\nEu non digo que Fraga fose mellor que Aznar, a cousa andaba así así, nin digo que Feijóo sexa mellor que Ayuso, aínda que hai que recoñecerlle ao noso emigrante que Ayuso é moito máis maleducada, que é o xeitomáis dominante alí. O que si digo é que, se fago caso do resultado electoral, alí hai moitos máis franquistas que aquí, cousa que me parece normal, pois a economía e o poder de Madrid vai a conta dos demais. Iso si, caciques alí non lles hai, son fascistas simplemente.\nE en Andalucía pois aquilo xa era o máximo, que de socialismo non había alí, mimá. Eran todos socialistas, e non coma nós que viviamos sen peonadas, no atraso e no franquismo. Agora votan franquismo como en Madrid, pero iso non quere dicir que non sigan a ser moito máis modernos ca nós, coitadiños.\nE co do clima pois sempre pasou o mesmo, que no noso país tiñamos un clima malísssimo, chovía moito e en Andalucía e na meseta polo xeral tiñan un clima estupendo, moito sol e olé.\nAgora non sei como é, que polo visto pasan calor que non se atura e cada vez veñen máis a Sanchencho e de veraneo en xeral.\nResulta que agora temos un clima estupendo.\nHai tempo que tampouco veñen profesores da universidade madrileña a explicarnos como hai que ser progresista e modernos. Non sei que vai ser de nós sen que nos guíen desde alí, seguiremos presos do caciquismo.\nAgora que escribo isto, tan inspirado polas eleccións andaluzas, e farto de aturar tantos anos a colonizadores e colonizados acomplexados. Quen queira marchar para a meseta que marche dunha vez condenada e que nos deixe en paz. E se non lle gusta a chuvia que gaste terraza, cañitas e libertá con Ayuso e compañía. Que xa cheira de tanto facer o pailán.\nSuso de Toro caciquismo


Lingua archivos | O Ferrado\nFalai galego hoi e sempre\nLucía fai unha reflexión sobre a situación da lingua galega no seu dialecto dos Ancares. Lévanos dende o pasado ata o presente da man dalgüis dos nosos poetas e artistas máis ilustres. Un relato que remata pedindo o máis importante,…\nOs puntos de inflexión axúdannos a tomar decisións importantes na vida. Unha chea de galegos e galegas quere comezar a empregar a nosa lingua acotío. Entón, por que non facer uso dos puntos de inflexión para comezar a falar galego?…\n«Nós tamos construyendo un país»\nAsturias afronta un momento fundacional na súa historia. O anseio da cooficialidade determinará o futuro do Principado. Decisión que abre unha xanela de oportunidades tamén na Galiza, ao tempo que cingue sob o Estado Español o medo dun posíbel afastamento…


O Castro de San Lourenzo traspasa fronteiras | Concello A Pobra do Brollón\nO Castro de San Lourenzo traspasa fronteiras\nInicio/Novas/O Castro de San Lourenzo traspasa fronteiras\nEsta semana comezou, parella á cuarta campaña de escavacións, a actividade do campo de traballo internacional no Castro de San Lourenzo. Participan unha ducia de moz@s de entre 19 e 27 anos que veñen de Taiwán, Francia, Italia e España. A actividade do campo de traballo céntrase na limpeza do Castro e do material arqueolóxico, ademais da limpeza dos camiños de acceso e da contorna. Os moz@s colaborarán tamén na organización da Romaría de San Lourenzo que se celebrará os días 10 e 11 de agosto no mesmo Castro e realizarán tarefas de apoio á comunicación e divulgación do traballo que aquí se executa.\nO campo de traballo desenvólvese durante a primeira quenda de agosto en horario de mañá. Polas tardes os participantes visitarán os principais recursos turísticos e patrimoniais do municipio e gozarán das actividades culturais e de lecer que se organizan desde o concello.\nO Castro de San Lourenzo recibía hoxe a visita do delegado territorial da Xunta en Lugo, José Manuel Balseiro, que estivo acompañado polo alcalde, Xosé Lois Maceda e polo arqueólogo responsable do traballo no Castro, Xurxo Ayán.\nCita coa música e a cultura\nNovembro de cine na Pobra do Brollón\nAlerta amarela por tormentas e choiva para o mércores 18


Idea do deseño dos tatuaxes do nocello para homes e mulleres - Ideas de arte de tatuaxes\nIdea do deseño do taco de nocello para homes e mulleres\nQueres ter unha tatuaxe #kefe? Boas noticias para ti porque se fixo tan popular que moita xente está facendo uso dela para contar historias.\nEstás a pensar en conseguir unha tatuaxe? Relaxa se ten medo porque non es a única persoa que está experimentando isto.\nTatuaje de tobillo de flor\nObtendo o seu primeiro #tattoo pode ser unha experiencia aterradora e emocionante. Hai moitas preguntas que pode querer facer e investigacións para asegurarse de que non cometes erros.\nTatuaje bonito do tobillo\nHai cousas que debes saber antes de conseguir a túa tatuaxe. Non debería apresurar o proceso. O estilo, #design e look son algúns dos aspectos vitais dunha tatuaxe.\nTatuajes simples para tobillo\nAs seguintes cousas que podes pensar son o artista e onde che listas. Debe ter tempo para ollar os numerosos deseños que están en liña.\nTatuaje poderoso de tobillo\nCun deseño así, o teu artista podería obter un #idea do que realmente queres.\nTatuaje fresco do nocello\nHai moitos debuxos de tatuaxe únicos en liña que pode escoller. Se non podes escoller entre os numerosos deseños como esta tatuaxe, o teu artista pode facer un deseño personalizado para ti.\nDebe estar satisfeito con 100% co deseño antes de poder facer a súa elección.\nTatuaje de tobillo de diseñador\nPoderá revisar o salón onde se pode obter a súa pintura. A forma máis sinxela de obter esta información é cando mires os traballos en liña que se ilustraron para ver.\nTatuaje de tobillo macho\nPodes visitar o salón se queres ter unha imaxe máis clara do que pasa alí. Os estándares de saúde, os clientes e os artistas son algunhas das cousas que debes considerar antes de comezar o deseño do tatuaje.\nTatuaje de tobillo Infinity\nFai preguntas se debes ter unha tatuaxe excepcional coma esta. O tatuaje correcto é algo que non se pode ignorar cando o atopes.\nTatuaje de tobillo de plumas\nPara obter unha tatuaxe tan fermosa como esta, só tes que facer preguntas para asegurarte de que estás no camiño correcto co teu artista.\nCando se sinta cómodo co proceso, entón vai ter o luxo de obter a tatuaxe. É importante que entenda que o deseño deste tatuaje tornouse imprescindible. Debe ter o noso tempo buscando a través do catálogo en liña do nocello antes de escoller a súa elección. A primeira vez que tes que facer é obter un tatuador que che diga o que está en voga.\nSe é a primeira vez que obtén unha tatuaxe, aconsellaremos que comeces pequenos. fonte da imaxe\nTatuaje de tobillo estrella\nA delicadeza ea sutileza do tatuaje do tobillo converteunos nunha das máis demandadas. Non son só as mulleres que demandan esta tatuaxe senón tamén os homes por mor da beleza que ofrece ao usuario. fonte da imaxe\nTatuajes creativos de tobillo\nMoitos usuarios de tatuadores por primeira vez adoitan ir a esta tatuaxe porque non é nin conspicuo nin enorme. Vai axudar a obter a confianza que desexa desesperadamente chegar antes de que poida salva-lo e máis grande. fonte da imaxe\nA razón pola que as persoas comezan pequenas cando foron tatuaxes tan fermoso como iso é porque poden querer engadir máis cousas para el ou mesmo un cambio de espírito para substituílo. fonte da imaxe\nTatuajes de tobillo de hoja\nQueremos que entenda algunhas cousas antes de ir para a súa tatuaxe. Todos os tatuaxes son prexudiciais cando estás entusiasmado mesmo coa tatuaxe do nocello. fonte da imaxe\nTatuajes de tobillo Rosa\nNon obstante, sabemos que algúns dos máis dolorosos destes tatuajes son os que obtemos na pel sensible, no interior, no peito e ata na columna vertebral. fonte da imaxe\nNon esquezando que a pel máis preto do seu óso poida danar mal cando o entendes. fonte da imaxe\nTatuajes de tobillo de aves\nCando estás pensando no tatuaje do nocello, a dor non é moito, cal é a razón pola que moitas persoas acoden a iso. fonte da imaxe\nTatuajes dobre tobillo\nA razón é porque sempre son delicados e pequenos. Hai unha solución para quen non pode manipular a dor de tatuaxe. O único que cómpre facer é pedir que se trate dunha arma de tatuaxe seca que non requira unha tinta no lugar. fonte da imaxe\nTatuajes de tobillo Rose especial\nNon podes bater a beleza que vén coa tinta dun tatuaje coma este. Vimos tatuajes de rosa, pero cando engades un pouco de creatividade sobre esta tatuaxe no teu nocello, ten un gran impacto. Non leva tempo ter un fermoso tatuaje coma este. Todo o que tes que facer é obter un artista profesional para facer o debuxo por ti. fonte da imaxe\nTatuajes de tobillo increíbles personalizados\nPrema aquí para máis deseño de tatuaxes do nocello\ntatuaxes de aguiatatuajes de mangatatuaxes traseirastatuajes musicaistatuaxes irmástatuaje en flor de cerezotatuaxes para homesideas de tatuaxedeseño mehnditatuaxes no peitotatuaxes cruzadostatuaxes de ancoraxetatuaje de polbotatuaxes para nenastatuaxes tribalesamor tatuaxestatuajes de avestatuajes bonitosgato tatuaxestatuaxes coroatatuaxes de bolboretatatuaxes de lúatatuaxe de elefantetatuaxes de parellaTatuajes de tobillotatuajes floralestatuaxe de hennatatuaxes de pétatuajes signos do zodíacotatuaxe infinitorosa tatuaxesTatuaxes de corazóntatuaje de flores de lototatuaxes do brazotatuaxes mellor amigotatuaxe de diamantetatuaxe de brújulatatuaje de peixe koitatuajes solarestatuaje acuarelatatuaxes de anxotatuaxes no pescozotatuaxe para os ollosTatuaje de plumastatuaxes de mantatuaxe de escorpiónTatuaxes xeométricostatuaxes de leónrasgar tatuaxesfrecha tatuaxe


Blog de Celso Delgado: Feijóo : “É fundamental que as comunidades coñezan canto antes cos criterios en que se vai basear o Goberno para o reparto dos fondos europeos”\nFeijóo : “É fundamental que as comunidades coñezan canto antes cos criterios en que se vai basear o Goberno para o reparto dos fondos europeos”\nO presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, avogou hoxe por aproveitar todas as posibilidades que ofrecen os fondos europeos para acadar unha recuperación forte, sustentable e que poña á economía real no primeiro plano.\nDurante a súa participación no Foro Galicia, Next Generation, Feijóo destacou que para acadar este obxectivo fai falta unha cogobernanza real, uns presupostos dirixidos a facer fronte á situación actual, planificación de recursos e unha colaboración público-privada.\nEn relación a este último punto, subliñou que a colaboración público-privada vai ser indispensable para aumentar o alcance e capacidade de investimentos dos proxectos tractores, así como para mobilizar empresas e axentes sociais e chegar ao conxunto do tecido económico e social.\nAo longo da súa intervención, o responsable do Executivo autonómico quixo agradecer a mensaxe de unidade e compromiso deste foro, “moi necesaria nestes tempos”. E incidiu en que a Xunta non ten máis obxectivo que acertar: “Non nos guía outro interese que non sexa unha economía robusta, emprego de calidade e unha Galicia que poña os seus recursos á disposición da economía. Unha Galicia que saia fortalecida deste impacto sen precedentes na economía mundial”, abundou.\nAo respecto, aseverou que a Comunidade chega a este momento transcendental cos deberes adiantados e coa anticipación como unha das súas principais vantaxes, referíndose, a modo de exemplo, á creación do Comité de expertos, á posta en marcha dun Plan de reactivación, á constitución no Parlamento dunha comisión para a reactivación ou á comisión interdepartamental para xestionar as candidaturas aos fondos.\n“E, en canto as candidaturas, tampouco partimos de cero, porque xa temos sete propostas avanzadas. Sete proxectos que supoñen un investimento de 3.200 millóns de euros e a creación de 18.000 empregos”, dixo, precisando que todos forman parte da folla de ruta que Galicia presentará na Conferencia de Presidentes do día 26.\nDefinir o papel de Galicia no marco que xa todos os países da UE están construíndo\nSobre este asunto, e ademais dos sete proxectos presentados sobre a produción de hidróxeno verde, o impulso da economía circular, a fabricación de fibras téxtiles a partir da madeira e a instalación de nova potencia renovable, Feijóo aproveitou o acto para trasladar a vontade de que esa folla de ruta recolla iniciativas adicionais a proposta da Xunta, pero sobre todo a proposta das empresas, dos clústers, dos inversores e dos actores económicos privados.\n“Cremos que Galicia tamén está en condicións de impulsar novas iniciativas en eidos como a ciencia e a saúde, a cohesión social e territorial, o envellecemento activo, a mobilidade sustentable, a axenda urbana e rural e a loita contra o despoboamento, a educación e a formación, ou a eficiencia da administración pública”, precisou.\nSe ben as posibilidades que ofrecen os fondos europeos son potentes, o presidente galego incidiu en que é fundamental que as comunidades coñezan canto antes, con claridade e concreción, os criterios en que se vai basear o Goberno para o reparto dos mesmos, xa que ata o de agora só se coñece que o 37% dos fondos se destinarán ao impulso da transformación ecolóxica, 25.000 millóns de euros, e o 33% á transición dixital, 24.000 millóns.\n“Esperamos que na vindeira Conferencia de Presidentes poidamos ter unha maior concreción, porque a resposta á crise actual comporta un aumento importante do endebedamento público, pero hai que asegurar que ese endebedamento se dirixe a financiar o futuro e ten que redundar no incremento da produtividade, na consecución do emprego de calidade e no crecemento da economía”, dixo.\nFeijóo concluíu aseverando que é o tempo de definir que papel queremos que desempeñe Galicia nese marco que xa todos os países da Unión están construíndo. “E a imaxe que hoxe nos deixa este encontro ten unha dobre lectura: acción e unidade. Acción como sinónimo de anticipación e de traballo feito; e unidade porque aquí están representados todos os sectores da economía galega a través das empresas tractoras, claves no PIB galego, e entidades financeiras que van ter un papel indispensable no desenvolvemento dos proxectos que presentaremos a través do Goberno central.\nPublicado por Celso Delgado a las viernes, octubre 16, 2020


Lousada acolle unha andaina e a presentación dunha guía e un libro de Pepa A Loba\n25 julio 2021 15:00 h.\nXermade A Chaira Lousada\nAntonio Riveira presenta a guía da Ruta do Batán de Folgoso. C. ARIAS\nA organización foi do colectivo xermadés Roteiros da Carba\nEntre patrimonio e letras, historia e lendas, pasado e presente, a asociación xermadesa Roteiros da Carba organizou onte a oitava Xornada Etnográfica por Lousada, que incluíu unha camiñata pola Ruta do Batán de Folgoso e a presentación de dúas publicacións.\nA xornada comezou seguindo os pasos de Pepa A Loba, na Abelleira, na vella pousada onde supostamente viviu e morreu a bandoleira galega máis afamada. E xusto alí o escritor vilalbés Vicente Piñeiro presentou o libro 'Pepa A Loba, de pastora de ovellas a bandoleira', unha novela que parte da lenda para contar unha historia que podería ser desta célebre bandoleira ou dalgunha outra.\n"É unha emoción grande presentar aquí o libro. Se efectivamente esta foi a casa de Pepa A Loba, onde se refuxiou cos seus bandoleiros, onde viviu...", explicaba Vicente Piñeiro, que ten escritos varios guións sobre unha personaxe "case mítica" e inluso unha obra de teatro, que hai anos estreou o Centro Dramático Vilalbés na capital chairega.\n"O lector vaise atopar no libro poesías, romances e unha historia bonita que fala de bandoleiros", aseguraba o autor, mentres falaba dunha protagonista arredor da que "hai moitas lendas e moi pouca información histórica documentada". E facíao fronte aos muros desa antiga pousada que se mantén en pé, cos seus segredos e o seu pasado.\nA xornada etnográfica deixou atrás a Pepa A Loba para adentrarse noutro pasado, o dos muíños, as fábricas de luz e o batán de Folgoso, da man de Antonio Riveira, o presidente do colectivo Roteiros da Carba, unha entidade que traballa por «descubrir, enxalzar e preservar» un espazo "que representa un entorno singular de beleza que nos brinda unha maxistral lección de etnografía, historia e antropoloxía, cuxas pegadas se conservan ao longo do tempo, semellando que voltamos á vida dous séculos atrás".\n"Este recuncho da terra está gardando a historia para que a volvamos atopar", dixo o presidente da entidade, antes de dar comenzo á andaina e de presentar unha guía que acaban de editar sobre a Ruta do Batán de Folgoso, que inclúe información sobre o entorno, fotografías ou incluso un plano do trazado.\nDende o colectivo loitan por conseguir crear un centro de interpretación en Folgoso e o Concello de Xermade, coa súa colaboración, xa realizou obras para rehabilitar os distintos elementos. En total, investíronse preto de 800.000 euros en dúas anualidades para renovar as cubertas das plantas da luz de Orxás e Folgoso, dos muíño de Orxás e Folgoso e do batán, onde se rehabilitou unha noria. "O obxectivo agora sería recuperalo, facer que funcionase", dixeron, mentres volveron camiñar para manter vivo o pasado.\nEl PSdeG fija para el 30 de octubre sus primarias y deja sin tiempo a Besteiro\nLa Diputación destina 100.000 euros para el patrocinio de la última película de Dani de la Torre\nLousada acolle unha andaina e a presentación dunha guía e un libro...\nPatrimonio acondiciona y limpia los alrededores de la Torre de Caldaloba\nCristina Arias 24/09/21\nNova ilusión para unha tarefa antiga\nMaría Roca 24/09/21


Título: Xúpiter e dous amigas\nAutor: eduardo diaz comellas\nDescrición: Vemos a Xúpiter, xunto as lúas Europa e Ío. Nas noites nas que o seeing o permite, podemos apreciar detalles interesantes na atmosfera xoviana, sempre en movemento e sempre tormentosa. As catro lúas máis grandes e fáciles de ver foron descubiertas por Galileo e por iso son coñecidas como "as lúas galileanas". Pódense ver cunha cámara con un bo zoom, ou con prismáticos e moi bo pulso. A perspectiva fai parecer que Europa está máis preto de Xúpiter que Ío, cando en realidad é Ío a que orbita máis preto do xigante. Imaxe tomada o 21 de Xullo do 2021, ás 3:39 hora local. 130 segundos de video para 10.000 images.


Gatiños de Mos fai unha recollida de alimentos este sábado | Noticias de Vigo\nGatiños de Mos fai unha recollida de alimentos este sábado\nRecollida de alimentos para gatos que realizaremos este sábado 16 no Gadis de Sanguiñeda ao longo de todo o día. Grazas a estas doazóns de penso podemos alimentar as colonias de gatos libres de Mos e que estos animais poidan estar sanos. Facemos un chamamento para que as veciñas e veciños doen penso. Para estas recollidas de alimentos, a nosa asociación, Gatiños de Mos, conta coa colaboración de Educate, o supermercado Gadis e o Concello de Mos.\nGatiños de Mos fai unha recollida de alimentos este sábado added by Noticias Vigo on 15/03/2019\nÉxito na recollida de alimentos de gatiños de Mos\nXornada de recollida de alimentos para os gatos…\nA Rede de Solidariedade Popular de Vigo fará unha…\nEsquerda Unida fai un chamamento á participación e…\nCaballero di que no Memorial Paco Araújo, este…\nCafé e chocolate de balde a cambio de comida para o…


Linguas clásicas | IES Escolas Proval\nDocumentos do IES\nPlan xeral atención diversidade\nProxecto de innovación FP "Medición dos parámetros de CO2"\nProxecto de innovación FP "Telerrobot con realidade virtual"\nPlan Proxecta Fitofaladoiro\nDepartamento de Linguas Clásicas: profesorado e programacións 2021-22\nEnviado por iesproval o Mér, 2007-11-28 21:29\nMª Isabel Álvarez Baños\nCoord. Club de lectura\nA programación didáctica do presente curso pode consultarse no enlace.\nConcurso de Fotografía O legado de Roma no Bierzo\nEnviado por iesproval o Sáb, 2018-06-02 11:05\nComo actividade complementaria á Saída ás Médulas, os Departamentos de Xeografía e Historia, Bioloxía, Linguas Clásicas e o Clube de Lectura, organizaron un concurso de fotografía sobre o legado de Roma no Bierzo.\nSelecciona a foto inferior para ver o álbum desta actividade.\nÁlbum: Actividades Curso 2017-2018 -> ConcursoFotoAsMedulas\nEnviado por iesproval o Lun, 2018-05-07 12:04\nO pasado 25 de abril, alumnado de Cultura Clásica participou nos III Ludi Compostellani. Foi unha xornada con variedade de actividades (gymkana, obradoiros de escritura grega e romana, danza grega,...) organizada por SEEC Galicia e desenvolvida na Facultade de Filoloxía de Santiago.\nSelecciona a foto inferior para ver o álbum completo desta actividade.\nÁlbum: Actividades Curso 2017-2018 -> III Ludi Compostellani\nCumpleanos de Roma\nEnviado por iesproval o Lun, 2018-05-07 11:50\nCoincidindo co cumpleanos de Roma, o Departamento de Linguas Clásicas organizou un concurso de cociña grega e romana.\nSeleccionando a foto inferior pódese ver o álbum desta actividade\nÁlbum: Actividades Curso 2017-2018 -> Cumpleaños de Roma\nAlumnado de Proval en Roma\nEnviado por iesproval o Lun, 2018-05-07 11:43\nEntre o 9 e o 13 de abril, alumnado de Bacharelato viaxou a Roma, acompañado polas profesoras Isabel Álvarez e Pilar Gil, nunha actividade organizada polo Departamento de Linguas Clásicas.\nSelecciona a foto inferior para ver todo o álbum desta actividade.\nÁlbum: Actividades Curso 2017-2018 -> Roma\nTeatro Grecolatino en Ourense\nEnviado por iesproval o Mér, 2017-03-15 11:19\nO pasado 15 de marzo o alumnado de Linguas Clásicas e do Clube de lectura A tiro limpo asistiu en Ourense á representación dunha versión da Medea do traxediógrafo grego Eurípedes, representada polo grupo coruñés El ruiseñor.\nPreme aquí para ver as fotos desta xornada.\nPompeia, catástrofe debaixo do Vesubio\nEnviado por iesproval o Sáb, 2016-06-25 18:09\n24 de agosto do ano 79 dC. O Vesubio entra en erupción e a lava soterra Pompeia. ¿Queres coñecer como era a vida en Pompeia nese momento? Descúbreo na nosa bibloteca ou neste percorrido fotográfico.\nPompeia, catástrofe debaixo do Vesubio: unha exposición organizada polo Clube de lectura A tiro limpo coa colaboración de alumnado de Xeografía e Historia de 1º de ESO e Linguas Clásicas de 1º Bacharelato.\nEnviado por iesproval o Mar, 2016-05-03 01:23\nO pasado 21 de abril cumplíronse os 2769 anos da fundación de Roma.\nE para celebralo, dende o departamento de linguas clásicas organizaouse unha degustación de productos clásicos da gastronomía de Roma. Aqui pode verse unha escolma dos mellores productos que elaboraron alumnos de bacharelato e que poido degustar toda a comunidade educativa.\nEnviado por iesproval o Ven, 2016-04-29 12:32\nEdipo Rei de Sofocles. A terrible e triste historia dun home, pai e irmán dos seus propios fillos, fillo e esposo da mesma muller, que descobre que matou ao seu pai.\nUnha auténtica traxedia grega á que, no marco das Xornadas de Teatro Grecolatino organizadas pola Sociedade Española de Estudios Clásicos, asistiron 49 alumnos de 4º ESO e 1º, 2º de Bacharelato de Humanidades. Foi o 11 de abil no Auditorio de Ourense.\nNeste enlace pode consultarse a galería fotográfica deste envento.\nProgramación do departamento 2015-16\nEnviado por iesproval o Mar, 2016-01-12 17:42\nPode consultarse a programación do departamento no arquivo adxunto.\nProval nas redes sociais\nDirectrices sobre o uso de máscaras no centro\nAdaptación das NOF ao contexto COVID


Deputados insensatos | Á marxe do tempo\n29 de enero de 2013 a las 0:09\nPara as persoas que se indignan ou se irritan ante o comportamento público dos insensatos, o espectáculo que deron o outro día un grupo de deputados checos no Parlamento do seu país debe ser un motivo de desgusto. Desde logo, entre as múltiples mostras de actuacións aloucadas que se dan adoito na vida política moderna, está é un dos maiores desatinos dos últimos tempos. O que alí dixeron e fixeron aqueles señores enfurecidos podería ser catalogado como unha mostra pura de conduta zoolóxica.\nA Václav Havel, a candidatura do cal para a presidencia do país se sometía a votación, convertérono nun cristo de insultos. Dixeron del que era fillo de millonarios, megalómano, escritor mediocre, amigo e protector dos comunistas, intelectual e traidor. Naturalmente, como resulta lóxico e inevitable nestes circos, acabaron chamándolle colaborador dos nazis e confidente da policía. O de sempre.\nHai moita xente indignada polo comportamento incivil deste grupo de deputados. O que ocorre é que un insensato, a non ser que sexa da especie alterada e perigosa que ataca ao home, nunca pode ser motivo de desgustos, senón causa de diversión, da mesma índole daquela que se experimenta cando un ten a oportunidade de contemplar fenómenos como a muller de dúas cabezas, o becerro con corpo de ovella ou a vaca que ri. Son unha mostra das desviacións ás cales pode conducir a natureza, non sempre dramáticas.\nEsta columna publicouse orixinalmente o 29 de xaneiro de 1993.


30º aniversario de Donkey Kong - Código Cero - Diario Tecnolóxico de Galicia\n30º aniversario de Donkey Kong\nA pasada fin de semana (aínda que con certas discrepancias nas datas) cumpriu 30 anos un clásico do mundo dos videoxogos, Donkey Kong, popular título que veu nacer a Mario (chamado Jumpman naquel entón) e que consistía en superar unha serie de obstáculos para liberar a unha moza en apuros (Pauline) dun gorila xigante chamado Donkey Kong. Este divertido xogo tivo un éxito tal que levouno a saltar á meirande parte de plataformas de xogo dos anos 80, contando tanto con secuelas coma con clons, aínda que o máis destacable desta obra foi que servise de berce de 2 dos principais personaxes de Nintendo: Mario e Donkey Kong.\nPero Donkey Kong tamén tivo éxito por si mesmo, converténdose no meirande éxito dos salóns recreativos no seu momento, tendo unhas fortes vendas en plataformas de xogo domésticas (destacando especialmente a súa versión Game & Watch) e incluso dando pé a produtos derivados como camisetas, bonecos, libros de colorear, series de televisión (que puidemos ver nos primeiros anos da TVG) e mesmos cereais para o almorzo. Toda unha icona da cultura popular que experimentou unha curiosa transformación de inimigo de Mario a personaxe amable que vivía múltiples aventuras recollendo plátanos e evitando obstáculos en sagas tan importantes como a de Donkey Kong Country (que o ano pasado tivo unha entrega para Wii).\nEste grande xogo de Shigeru Miyamoto está considerado como o primeiro uso de narración visual nun videoxogo, polas rudimentarias escenas intermedias entre as distintas fases do xogo, polo que a influencia en toda a industria do lecer electrónico é innegable.\nO primeiro Donkey Kong foi un grande éxito nos salóns recreativos


"INVENTA UNHA FLOR"CANIDO\n CEIP. CRUCEIRO DE CANIDO\n CEIP. ALMIRANTE JUAN DE LÁNGARA Y HUARTE\n COLEXIO SAN ROSENDO\n IES CANIDOCoordina:CEIP Cruceiro de CanidoCOLEXIO SAN ROSENDOCEIP Almirante Juan de LรกngaraA FLOR DA VIRXE\nConta a lenda que a finais do século XVI, mentres a peste arrasaba a zona de Tarragona, tivo\nlugar na cidade de Reus un feito milagroso: a aparición da Virxe á pastora Isabel Besora. Conto para\nuns, certeza de fe para outros.\nDise que a pastora se atopaba ás aforas da poboación co seu rabaño, mentres rogaba á nai de\nDeus que rematase coa praga que estaba a destruír ás familias da vila.\nDe súpeto, apareceulle María e\ndíxolle que fose ante o Consello de\nMaiores da cidade, para indicarlles que\nqueimasen unha candea diante da súa\nimaxe (cousa que xa se facía antes, pero\nneses tempos se deixara de facer). Só\nasí remataría a epidemia.\nOs membros do Consello non a\ncreron e ela foi ao lugar onde vira a\nVirxe e contoulle o acontecido.\nA Virxe, para que fose crida,\nquixo darlle unha proba da súa\naparición: tocoulle a cara e, na meixela,\ndeixoulle marcada unha flor que tiña\noito pétalos e un talo.\nOs maiores ao veren na cara da\nmoza pastora a marca de tal prodixio,\ncumpriron con todo o que lles mandara\ne a peste abandonou a vila.\nDende entón, a flor chámase a\nFlor da Virxe e aparece no escudo da\ncidade.Andrea Sanmartín Gutiérrez (IES Canido, 1º ESO)A FLOR NOA FERNÁNDEZ\nUn día de verán, Xoel ía xogar un partido de fútbol.\nTiña pensado ir xogar, pero algo pasou no seu camiño...\nCando estaba na entrada do estadio, algo chamou a súa atención, algo brillaba ao lonxe.\nAchegouse para ver o que era. Cando chegou viu que era unha flor, unha flor grande e vistosa,\nbrillante e preciosa... Esa flor tiña algo que a Xoel lle encanta. Intentou tocala, pero esa flor tan\nmarabillosa botou a correr cara ao mar. Xoel correu tras dela ata que chegou á beira do mar. Buscou\ne buscou pero non a encontrou. Ata que oíu unha voz feminina que o chamaba:\nFlor:Estou aquí!Xoel: Onde?\nFlor:Detrás túa...Xoel: Ah, ola, non sabía que puideses falar.\nFlor:Pois agora xa o sabes. Chámome Noa Fernández, teño 15 anos, e ti?Xoel: Eu chámome Xoel Espintotza e teño 16 anos.\nFlor:Vale, Xoel, tes que axudarme. Eu non son unha flor, son unha nena alta, delgada,\nmorena, ollos castaños.Xoel: E eu como te podo axudar?\nFlor:Tes que ir ao faro do acantilado a media noite, aí estarei eu... Cando chegues dareiche\nas indicacións.Xoel: Vale, alí estarei.Xoel, confundido, foise para o seu partido. Gañou, porque Xoel é un gran xogador.\nCando chegou a media noite, como lle pedira Noa, Xoel estaba alí, no faro.Noa: Chegaches moi tarde.\nXoel: é que case non podo vir.\nNoa: Dígoche o que tes que facer?\nXoel: Si, por favor, quero verte en persoa.\nNoa: Tes que darme un bico cando soe a sirena do barco.\nXoel: Como!! É a única maneira?Noa: É, só desa forma, se non non volverei ser persoa nunca máis.\nXoel: Pois daquela fareino.O barco chegou e a sirena soou. Xoel achegouse á flor e deulle un bico.\nLogo, Noa deixou de ser unha flor e converteuse nunha belísima nena.Xoel: Andaaa! Que guapa!!\nNoa: Grazas, ti tamén.\nXoel: Queres tomar algo?\nNoa: Non, grazas, pero podías levarme a casa?\nXoel: Está ben, pero chámame algún día.E así foi como unha marabillosa flor se converteu nunha belísima persoa.Marta Franco Cebral, Lucía Fonseca Fernández (IES Canido, 1º ESO)A FLOR AMIGA MIÑAÁ miña avoa encántanlle as plantas. Cada fin de semana ela e mais o meu avó van ao\nmercado a mercar sementes para plantar na horta. Gústalles ter a horta moi coidadiña e failles moita\nilusión ter as árbores froiteiras cheas de froitos cando chega a primavera. Logo reparte entre todos\nos froitos das árbores.Pero, a pesar de ter moreas de árbores, nunca quere plantas flores porque di que dan moito\ntraballo e que só serven para adornar.Un día, mentres estaba a pasar\nunha fin de semana na casa dos meus\navós fomos os tres, os meus avós e mais\neu, a pasar a tarde na feira. Ao chegar á\nzona de xardinaría quedei sorprendida\npola cantidade de flores de fermosas\ncores que vendían nos postos. As súas\ncores e o seu recendo engaioláronme de\ntal xeito que conseguín convencer á miña\navoa para mercar unhas sementes de\nmargaridas.Ao chegar a casa, meu avó e mais\neu fomos inmediatamente a buscar o\nlugar máis axeitado para sementalas.\nDecidimos facelo debaixo da ventá do\nmeu cuarto, que está no primeiro andar\nda casa.Tres meses despois, as margaridas floreceron. Estaban fermosísimas, daban á fiestra un\naspecto estupendo. Unha noite, cando xa estaba deitada, espertoume un ruído que viña de fóra,\ncomo se se tratase de alguén petando na fiestra. Nun principio pensei que sería un dos gatos da\nPero cal sería a miña sorpresa cando descubrín que quen facía o ruído era a margarida. A\nmargarida estaba petando na miña fiestra cos seus pétalos. Quería coñecerme e presentarse. Eu\npresenteime e vin que a margarida tiña mans, falaba e era capaz de levar unha conversa.\nDesde ese día coidei eu da margarida e estaba sempre con ela. Fixémonos amigas. Todas as\nnoites abría a fiestra e contáballe os meus segredos.\nPero ela sempre estaba triste porque o que máis desexaba era vivir en liberdade. Rodeada\ndoutras plantas. Así que un día decidín cumprir o seu desexo e, coa axuda do meu avó,\ntransplantámola e levámola a un campo de margaridas que había non moi lonxe da casa dos meus\navós. Alí poderiámosmos ver, sempre que eu quixese.Laura Cela Rey (IES Canido, 1º ESO)A FLOR DOS DESASTRESUn día Uxío, que era o noso titor, díxonos que iamos ir de excursión á praia de Doniños.\nCando chegamos, Uxío dixo que podiamos estar polos arredores: no parque, no campo e mesmo nos\ndeixaba mollarnos na auga.\nNatalia e mais eu estivemos un pouco no parque, pero estabamos aborrecidas e fomos ao\ncampo a dar pinchacarneiros e a parolar.\nNatalia, cando rematou de dar a viravolta lateral viu unha flor estraña distinta ás demais do\ncampo. Era de ouro e tiña oito pétalos. Ao segundo de descubrir a flor de ouro, Sara veu correndo\nporque se cortara coa cuncha dun mexillón. Como eu era moi boa curando feridas, pediume que lla\ncurara. Collín un pétalo da flor de ouro, púxenllo enriba da ferida e instantaneamente curou. Entón\ndixen que tiñamos que coller a flor e gardala nun lugar onde ninguén puidese collela. Cando xa\ntiñamos a flor nas nosas mans, un ancián veu onde nós e díxonos que se non volviamos plantar a\nflor, por cada pétalo caído un desastre ocorrería, e\ncando caera o último pétalo acabaríase o mundo.\nEntón levantouse unha brisa fortísima e\nlevou a flor, e mentres voaba caeulle un pétalo e\ncando este tocou o chan houbo un terremoto de8'4graos. Tivemos a sorte de que se enganchara napóladunha árbore. Como eu non sabía agachar porela,foi Natalia a que subiu.\nÁflorcaeulleoutropétaloeinstantaneamente caeu a árbore e Natalia caeu aomar.Primeiro eu collín a flor e volvina plantar.\nCando as raíces da flor tocaron a terra todo volveu ser como estaba antes. Incluso Natalia, que\nestaba no mar, volveu subir á terra.\nA lección que aprendemos aquel día foi que se encontras unha flor rara, nunca a arrinques.Paula Cobo Menéndez (IES Canido, 1º ESO)A FLOR SALVADORAEra unha vez un neno chamado Fernando Gabriel Dos Santos García que tiña asma, e cada\nvez que ía a correr desmaiábase. Os seus pais estaban preocupados por el, polo seu problema. Un\ndía foi ao doutor Federico e neste momento o médico díxolle:\n-Fernando, vostede ten que repousar unha hora antes de ir a correr. Con este coidado continuou o doutor- o meu fillo deixou tamén o problema.\n-Doutor, pero o problema non é ese. É que o profesor os pon a correr trinta minutos ao sol dixo a nai.\n-É para denuncialo ou non? -engadiu o pai.\n-De acordo, pero se non funciona ese método probaremos o da flor Hygniatus manckita, a\nflor Salvadora -di o doutor.\n-Moitas grazas, doutor, adeus -despediuse a nai.\n-Adeus, e se non funciona o de repousar, a flor encóntrase nas illas Salomón.Ao chegar a clase, Fernando foi criticado por Óscar e Xabier que dixeron:\n-Hoxe o profesor mandaranos correr dúas horas ao sol, amólate -di Oscar.\n-Non me gusta que vos metades comigo polo meu problema –díxolles Fernando.Pasan dúas horas e toca ximnasia.\n-Bo, hoxe vamos correr ao sprint durante dez minutos - di o profesor.\nPasa tempo e Fer cae desmaiado. Cando todos se dan de conta, empezan a rir. Os pais van\nver ao profesor.\n-Vostede non ten cabeza. O noso fillo ten asma, é asmático -di a nai.\n-Eu o sinto, pero é un lacazán -di o profesor.\n-Claro que é vago, vostede está tolo? - di o profesor.\n-Quita a ficha do meu fillo. Vámonos do colexio -di a nai enfadada.\n-Eu que non che volva a ver a cara.A familia emprende a viaxe ata as illas Salomón e encóntranse con Kashi, un aldeán do\npobo. Colleron a canoa e foron polo río abaixo, ata a beira do monte Amalfitano, de tres mil metros\nde altura. E na beira viron uns leóns cunhas gacelas rodeadas e eles pasaron deles para non meterse\nen leas e cando chegaron alí dixo Kashi:\n-Eu non sei como facer que coma o froito.\n-Eu si que o sei, que o lin no libro de Naturais. Só teño que comer o pétalo -dixo Fernando.\nFernando comeu o pétalo, de alí a uns anos mellorou e os seus amigos xa non o insultaban.Gabriel Oliveira Fernández, Fernando Orosa Calvo, Javier Lourido (IES Canido, 1º ESO)A FLOR DO TEMPOEu ía camiñando cando a atopei. Tiña uns pétalos moi cobreados, de moitas cores e o que\nmáis me asombrou foi o seu pistilo que estaba ao revés. ¡Aaah! Pero non vos dixen como comeza a\nhistoria. Todo comeza así... Era unha mañá de escola, e o meu espertador non soaba, de súpeto\nescoitei: ¡Xabier, Xabier ergue de présa!, -berraba miña nai-. Eu erguinme, almorcei e marchei.\nNon comezaba moi ben o día e para colmo, cando entro na aula, volvo a escoitar: ¡Exame\nsorpresa! -berraba o Señor Pérez intentando calar a clase-. A saber o que saco, pero bon.\nUnhas horas máis tarde torou a serea do recreo. Eu funme con Óscar e máis Rocío. Cando\nchegamos ao patio, vin baixo unha árbore unha flor murcha e vella. Intentei collela pero foi inútil.\nPara a miña sorpresa, a flor arrastroume ata a árbore onde me estampei contra ela e caín\nCando acordei estaba nun mundo metálico case sen natureza. Botei a camiñar. Cando ía\ncamiñando... ¡Anda, isto xa volo contei! Intentei coller a flor outra vez e puiden collela, pero unha\nesfera de cores rodeoume e volvín a desmaiarme. Espertei cun berro da miña nai: Xabier,Xabier,\nergue de présa.\nSóavos? A min soábame iso e... Sabedes o que foi o primeiro que fixen a parte de buscar na\nWikipedia unha flor coma a que soñara?\nNon foi almorzar, eh... Foi estudar! Non vaia ser.Tomás González Fano, Adrián Fernández Mariño, David Medín Veiga, Pablo Vega Dopico\n(IES Canido, 1º ESO)A FLOR DO GAS\nA flor do gas é moi especial,\nalgúns din que ole\nben ou mal,\npero é especial.\nÉ especial porque ten\nos poros máis máis grandes\nde Nunca Xamais.\nNese lugar é unha flor máis\nporque ten as súas amigas,\ne ve todos os días no ceo\nao asombroso Peter Pan.Moisés Piñón Morán (IES Canido, 1º ESO)A FLOR DO SILENCIOSilencio na flor\nsilencio no mar\nsilencio na cor\nsilencio no fogar.Jericó Piñón Morán (IES Canido, 1º ESO)A FLOR DA AUGAHabía unha vez nun cantil unha flor que a golpeaban unhas intensas ondas. Ao lado do cantil\nhabía unha vila na que vivía Diego, un neno ao que lle encantaban as flores.\nUn día foi cos seus amigos ao cantil. Cando xa se ían, miraron cara ao mar e viron un\nresplandor que saía da parte baixa do cantil, así\nque decidiron baixar a ver o que era.\nCando ían pola metade do cantil, chegou o\npai de Diego e sacounos de alí, pero aquel\nresplandor espertara a súa curiosidade.\nCando podían, os nenos ían ao cantil e\nmiraban a ver se podían observar o que era, aínda\nque sempre chegaba alguén que os detía. Nunca\nconseguían chegar a abaixo, mais cada vez\nquedaban máis perto do seu obxectivo.\nA última vez que o tentaron case\nconseguen atrapar a flor. Como o fondo do cantil\nera moi vertical, decidiron construír unha balsa e\nir navegando ata alí.\nAo día seguinte partiron dende a praia\ncara ao cantil. Cando só lles faltaban uns metros,\ndéronse conta de que coa embarcación non\nchegaban ata onde estaba a flor. Así que decidiron\nbaixar da barca e ir nadando o resto do traxecto.\nCando chegaron observaron que a flor tiña\nno centro unha espiral. Collérona e puxérona nunha maceta que levaban preparada, pero cando a\ncolocaron déronse conta de que necesitaba a auga das fontes do mar para non murchar.Jaime Rodríguez Alonso, Iago Otero Bermúdez, Diego Pita Martínez\n(IES Canido, 1º ESO)O LABIRINTO DA FLOR\nNatalia tiña 10 anos. Ela e mailo seu amigo Filipe tiñan o cumpreanos de Ana nunha casa\npreto do bosque no que viran unhas fadas. Filipe foi con Ana, e Natalia foi investigar pola súa\nconta. Atopou unha porta vermella entreaberta e decidiu investigar, cando entrou caeu por un\nburaco, desmaiouse. Cando espertou atopábase nun labirinto, decidiu entrar nel e comezar unha\nnova aventura baixo terra.\nDe súpeto, cerrouse unha porta tras ela, mirou cara a diante e veu nun pedestal unha cousa\nque non podía identificar. Acercouse e deuse conta que era unha especie de flor, tiña os seus pétalos\nde purpurina de cores, un talo cheo de espiñas e en vez de medrar na terra crecía enriba dun libro.\nNatalia, toda emocionada, colleu un coitelo que levaba sempre con ela e intentou cortar a\nflor, pero esta protestoulle con grandes alaridos e espiñazos nos dedos de Natalia. A nena, agarrando\na flor por onde non tiña espiñas, tirou dela ata que o libro desapareceu e tiña nas súas mans a flor,\nque lle dixo:\n-Non sexas groseira, Natalia, eu teño nome: chámome Rosalinda, e teño cousas mellores que\nfacer que irme contigo. Non viñas a polos tres desexos que pide todo o mundo?\nNatalia, sen facerlle caso seguiu adiante, xa que a porta se abrira outra vez.\nComo era moi avariciosa non quería que ninguén a vira coa flor, porque pensaba que lla ían roubar.\nNatalia díxolle a Filipe que se ía a casa porque estaba moi cansa e tiña que estudar.\nEla en realidade estaba pensando disecar a flor e vendela, porque seguro que valía moitos\ncartos. Cando chegou a casa deuse conta de que Rosalinda estaba morta, Natalia comezou a chorar\n-Non terei cartos, non terei cartos, xa non poderei mercar as fotos de Justin Bieber.\nNatalia botou as mans á cabeza e observou que estaban grises, mirou pola venta e viu que\ntodo estaba gris e negro.\nAsustouse moito e decatouse de que fora a súa culpa por arrincar a Rosalinda do libro e\nsacala do labirinto.\nRegresou ao labirinto e intentou abrir a porta outra vez, pero non se abría. Pensou que o\nmundo estaba perdido. De súpeto, diante da porta aparecéuselle Gala, a raíña das flores.\nNatalia, secándose as bágoas, identificou a Gala e preguntoulle que facía alí con ela. Gala\ndíxolle que ao entender que fora a súa culpa viña a axudala poñendo a proba o seu corazón, a súa\nvalentía e o seu sentido da amizade.- Para que as cores volvan ao mundo -díxolle-, terás que facer catro probas moi importantes:\n“Na primeira proba terás que plantar oitenta flores en dous días.\n“Na segunda, impedir que se constrúa un centro comercial no bosque.\n“Na terceira, axudar ás fadas a curar aos animais que veñen do inverno polar.\n“E por ultimo, pero non menos importante, destruír a Malandrina a bruxa das flores que é a\nque ten encerrado ao teu amigo Filipe e a todas as cores do mundo.\nNatalia con moito esforzo levantouse do chan e comezou coa primeira proba, así ata rematar\nDaquela, apareceu de novo Gala e díxolle :\n-Agora terás que enfrontarte a proba mais difícil: derrotar a Malandrina.\nNatalia foi cara ao castelo de Malandrina, entrou e atopouse directamente con Malandrina.\nArmouse de valor e primeiro pediulle que soltara ao seu amigo e as cores, por favor; pero\nMalandrina non fixo caso e díxolle que tería que loitar con ela hoxe as catro. Natalia sabendo que\nnon ía xogar limpo tendeulle una trampa para que cada vez que lanzara un conxuro rebotara e a\nprexudicara. Así fixo, e como era tan parva non se decatou da trampa e matouse ela soa, pero cando\nmorreu levouse con ela a Gala, porque se non hai bruxa das flores tampouco hai fada.\nNatalia púxose moi contenta\npero aínda tiña que ir repoñer a\nRosalinda no seu sitio, se quería que\nas cores deixaran de facer travesuras\ne volvesen ao seu lugar.\nColleuasúamochilaedirixiuse ao bosque. Ao deixar a\nRosalinda no seu sitio todo volveu á\nnormalidade e Natalia aínda que non\nconseguira as fotos de Justin Bieber,\nsentiuse moi ben por ter axudado e\ncolaborado con todo o mundo.Andrea Lago Rodríguez\nRebeca Marcial Rico\n(IES Canido, 1º ESO)A FLOR ARCO IRIS\nUn día unha nena ía\npolo xardín tan tranquila e,\nde súpeto, veu o arco iris no\nceo. Quedou un bon rato\nmirando e, de súpeto, caeu\nunha flor do ceo de cores\ndo arco iris. A nena quedou\nsorprendida. A flor baixada\ndo ceo coas súas cores de\narco iris brillantes pousa no\nxardín e empeza a botar\nA nena colleu e\nchamou a todos os seus\namigos. Chegaron os seus\namigos e sorpeendéronse.\nToda a xente considerou\nesa flor unha flor máxica.\nEsa flor en realidade\nera máxica. Todo o que era\nbrancobotáballoaeseobxecto e esa flor quería\nque todo fose de colorines.\nAo final esa flor\nmundomoifamosaenteiro.noViñanvisitala xentes de moitos\npaíses. A flor e todo o pobo\nElena Sierra Blanco (IES Canido, 1º ESO)A FLOR DOS DESEXOS\nIsto era unha vez unhas nenas chamadas Alicia, Sara e Natalia. Entre as tres fan unha\ncolección de flores e de pedras. Un día camiñando as tres por un carreiro abandonado e escuro,\nviron unha flor que chamaba a atención no medio daquela escuridade.\nNatalia e Alicia foron as únicas que se achegaron canda ela. Mentres tanto, Sara agardaba\natrás, soíña. Cando Natalia e máis Alicia se viraron Sara non estaba. Alicia e mais Natalia foron cara\ná casa e estiveron pensando a que puido ser debido. Elas dúas, asustadas, colleron o teléfono e\nintentaron contactar cos pais de Sara, pero non o conseguiron.\nDaquela, Natalia e mais Alicia foron á noite na procura de Sara. Volveron ver a flor. Natalia\ncon moito coidado quitoulle un pétalo para saber se era una flor na que cada pétalo ofrecese un\nNatalia comezou a pedir o desexo, pediuno cos ollos pechados. Cando xa o pedira, o pétalo\nxa non estaba. Soamente estaban Natalia e Alicia arrepentidas, déronse a volta e alí viron a Sara.\nNatalia e Alicia, confusas, preguntáronlle a Sara que a onde fora parar, e Sara contestoulles,\npresa do medo, que fóra a un país onde non había ninguén e todo era de cores escuras, declinacións\ndo negro. Sara, Natalia e Alicia marcharon para a súa casa.\nAo día seguinte, as tres nenas foron ver aquela floriña que chamaba moito a atención.\nCando a viron, cada nena colleu un pétalo e as tres pediron o mesmo: “Eu o que máis soño é que\nestea sempre coas miñas amigas porque son especiais”.\nE nisto que lles contesta a flor que os seus desexos son inválidos xa que unha non pode estar\ntoda a súa vida coas súas amigas. As nenas intentaron e intentaron, pero nada. A flor, xa cansa,\ndíxolle ás nenas: “Os vosos desexos non se cumpren porque non lle poñedes entusiasmo nin valor”.\nAlicia estivo pensando que podía dicir, xa que os seus pais son moi estritos e decidiu deixar\ntodo como estaba. Sara tamén lle deu voltas e decidiu o mesmo que Alicia. Natalia foi quen decidiu\nalgo que era moi importante: quería a paz no mundo. E agora por fin a flor converteuse nunha máis\ndo grupo do carreiro escuro. Co paso do tempo Natalia foi a única que quedou daquel grupo de\namigas. Aínda que non volo contara, Natalia sempre tiña unha frase: “Nin por xoias, nin por todo o\nouro do mundo deixarei de querervos”.\nAínda que os camiños da vida as foron separando, os seus corazóns seguían unidos.Natalia Veiga Rivas (IES Canido, 1º ESO)A FLOR MÁIS RICA DO MUNDOUn día de primavera pola mañá dous netos acompañaban aos seus avós a mercar, a unha tenda pequeniña\nchamada “A Cooperativa do Val”.\nEsa tenda ten dúas partes:\nA de arriba é para mercar cousas de comer e a de abaixo é onde se venden pensos, ferramentas, sementes\nde flores e verduras e moitas cousas máis para xardín e para os animais.\nOs netos, chamados María e Rodrigo, viron unha bolsiña de sementes dunhas flores que lles gustaron\nmoito, e pedíronlle a Manola, a súa avoa, se as podían mercar.\n-Avoa, podemos mercar estas sementes? -dixo María-. Son moi bonitas. Por favor, avoa...\n-Bon, pero só as sementes, eh! -respondeu Manola.\nOs nenos, todos decididos, colleron as sementes e dirixíronse ao coche onde estaba o seu avó Manolo\nesperándoos, lendo a prensa do día.\nCando chegou Manola, todos marcharon para a casa der Manola e Manolo. Os nenos estiveron xogando\nun tempo antes da hora de xantar, e a Rodrigo ocorréuselle ir preguntar a Manola se podían plantar as sementes;\npero Manola, que é unha experta, en plantar na terra, díxolles que non, porque tiñan que esperar catro días para\nplantalas, porque tiña que haber lúa chea.\nEse mesmo día á hora do xantar viron no telexornal que tres homes buscaban unha bolsiña de sementes de\nflores que eran diferentes a outras especies. María deuse conta de que a foto que saía na tele era da mesma bolsiña\nque tiñan eles, e comunicoullo á súa familia.\nAo día seguinte, cando María ía camiño da escola, veu aos tres señores das noticias que buscaban a súa\nflor, e cando llelo ía contar escoitou:\n-Onde andará a merda da bolsa? Os diamantes están aí e cando saia a flor crecerán os diamantes!\nCando rematou a escola, María en canto chegou a casa dos seus avós para xantar xa estaba Rodrigo, e\ncando contou o que escoitara a aqueles homes, quedáronse todos sorprendidos e plantaron as sementes.\nPasou un mes e a flor comezaba a abrir os seus pétalos.\nAlí dentro había unha cousa que ninguén esperaba ver.\nOs nenos e mais os avós quedaron abraiados.\nOs froitos da flor eran diamantes.Os ladróns decatáronse de que naquela casa estaba a flor, pero non sabían que María era a neta dos\nseñores que alí vivían. Entón, todas as mañás María atopábase con aqueles tres, e cando chegou á casa avisou a\ntodos. María contou tamén á policía que eles tiñan a flor e descubriulles o plan que tiñan aqueles tipos que saíran\nCando chegou o día, todos\nestaban preparados, e en canto os\nladróns agarraron a flor, estaban\nrodeados de policías e quedaron\nencarcerados por meter diamantes nas\nPero o conto non remata aquí,\nporque a policía sacoulle os diamantes\ná planta e a flor comezou a murchar e\nnascientíficaplantasquedescubriu que a flor necesitaba os\ndiamantes para vivir.\nOs policías devolvéronlle os\ndiamantes e a flor medrou ata que saíu\nna tele unha noticia titulada:\n“A familia que ten a flor máis\nrica do mundo”.María Seijas Fandiño\n(IES Canido, 2º ESO)FLORES\nFlor de bela cor,\nflor de doce olor,\nflor de gran poder\nque a unha dama\npode convencer.A flor pode brillar na escuridade. Provén doutro planeta que estoupou\ne e ao estoupar un meteorito caeu na Terra. Ese meteorito contiña\nunha flor. Hoxe está nun lugar descoñecido, un submundo máxico no\ninterior da Terra, xunto a dinosauros que criamos extintos.Ingwie Balseiro Gómez (IES Canido, 1º ESO)POEMA DA FLORChega a min a branca flor,\nsutil achégame o seu olor,\ndez pétalos que sen ningunha cor\ndarán mitigado toda esta dor.Non sei se as súas espiñas\nserán quen de me ferir,\npero é certo que esas feridas\ncon elas ao carón non me fan sufrir.Ainhoa Lage López (IES Canido, 1º ESO)All pages:52535455565758596062646566676870717273InfoSaveLikeShareDownloadMoreINVENTA UNHA FLOR Published on Apr 30, 2013 Maios, florescarmencuestaFollowRead moreRead moreSimilar toPopular nowJust for youGo explore


Solicitamos ao concello a declaración institucional para conmemorar o 24 de febreiro, día de Rosalía de Castro - Novas - BNG Viveiro\nSolicitamos ao concello a declaración institucional para conmemorar o 24 de febreiro, día de Rosalía de Castro\nA recuperación literaria e lingüística de Galiza ten unha enorme débeda coa súa obra, que desafiou a sociedade do seu tempo a través dun discurso de defensa da terra, da lingua e da súa xente, en especial das mulleres.\n07 feb 2018 ás 16:02\nCULTURA MOCIONS DEMANDAS\nO 24 de febreiro de 2018 cúmprense 181 anos do nacemento de Rosalía de Castro, a escritora máis representativa e universal da lingua e da literatura galega. Foi ela quen iniciou o proceso de recuperación do uso do galego co obxectivo de lle devolver a dignidade ao noso idioma cando fora excluído dos usos cultos e escritos. A publicación do seu libro Cantares Gallegos, o primeiro escrito integramente en galego, sinala o comezo da restauración do uso escrito do noso idioma e o final de séculos de silencio e esquecemento.\nPor todo isto, e seguindo as directrices dunha convocatoria xa consolidada pola Asociación de Escritores e Escritoras en Lingua Galega (AELG), solicitamos á alcadesa de Viveiro que leve no seguinte pleno a declaración institucional para conmemorar o 24 de febreiro, día de Rosalia De Castro, promovendo o coñecemento da súa obra e do seu compromiso coa lingua, coas mulleres e co país.\nCómpre aproveitar a reivindicación desta data para estendela ao longo de todo o mes de febreiro con firme e inequívoco compromiso co idioma, sumando todos os esforzos posíbeis para continuar o camiño que Rosalía iniciou para o galego ata convertela na lingua na que nos expresamos.


Alugar unha vivenda na Rigueira son todo vantaxes!\nA casa anunciada encóntrase totalmente equipada no seu interior e as dependencias están acondicionadas para que os interesados entren a vivir de inmediato.\nA vivenda conta con dúas plantas, na planta baixa atopamos a cociña, un baño completo, o salón, o comedor e a despensa.\nNa planta superior, hai cinco dormitorios e un baño.\nA casa ten unhas dimensións de 212 metros cadrados na súa totalidade, 202 metros de vivenda, 5 de porche, na entrada e 5 de almacén, onde se localiza o depósito do gasóleo e a caldeira.\nTrátase dunha casa datada de 1959, pero foi no 2010 cando se fixo unha reforma íntegra. Ten placa, encóntrase lousada de novo e conta con calefacción. Tamén existe a posibilidade de garaxe e un anaco de terra para traballar ó lado da vivenda.\nEncóntrase nun lugar ideal para levar unha vida tranquila, onde os nenos poden medrar xogando e rodeados de natureza, ou mesmo onde os animais son libres.\nPREZO DE ALUGUER: 400€/mes


O BNG presenta unha iniciativa parlamentar instando a Xunta a incluír a Gondomar no Transporte Metropolitano - transporte - Bloque Nacionalista Galego de Gondomar - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nO BLOQUEO DA XUNTA IMPIDE QUE AS VECIÑAS E VECIÑOS DE GONDOMAR POIDAN DISFRUTAR DOS DESCONTOS DA TARXETA METROPOLITANA DO TRANSPORTE.\nbnggondomar 29 abr. 2018 - 11:58\nbng gondomar transporte presenta metropolitano iniciativa\nO BNG ven de presentar no Parlamento Galego, a través do seu deputado Luis Bará, unha iniciativa na que insta ao Goberno da Xunta a incluír, de maneira inmediata, ao concello de Gondomar no Convenio do Transporte Metropolitano.\nEsta demanda radica en que a pesar de que o Pleno do Concello de Gondomar aprobou xa en febreiro de 2017 a integración de Gondomar no Convenio de colaboración para o desenvolvemento conxunto do transporte metropolitano de Galiza na área de trasporte metropolitano de Vigo, a día de hoxe o Goberno da Xunta está a impedir que a integración sexa efectiva.\n“Para que o concello de Gondomar, membro nato da Área Metropolitana de Vigo, se poida integrar, a Xunta debe convocar a Comisión de Seguimento do devandito Convenio na que se acorde esta entrada. E esta comisión non se convoca desde abril de 2017. Están incumprindo así a cláusula 4.3.-Operatividade na que se indica que a Comisión de Seguemento se reunirá cunha periodicidade cando menos semestral” –explica Luis Bará.\n“Esta situación de bloqueo ten a ver co enfrontamento institucional e político entre o concello de Vigo e a Xunta de Galiza, por intereses partidarios de Caballero e Feijóo, que deixan a veciñanza de Gondomar sen poder beneficiarse dos descontos da tarxeta metropolitana” –manifesta o deputado.\nEn canto ás recentes declaracións de Ethel Vázquez a este respecto, o BNG lembralle á Conselleira que o concello de Gondomar é membro da área metropolitana dos 14 concellos desde a súa creación, e por esa razón a súa inclusión no convenio debería ser inmediata. “A veciñanza de Gondomar en xeral, e as persoas usuarias do transporte en particular, non deben ser “castigadas” por decisións dos seus gobernantes, sexan estes do Concello ou da Xunta” –declara Manuela Rguez.\n· Esta iniciativa fai presentada tamén no Concello e na Mancomunidade.\n“O BNG tamén presentou esta iniciativa no Concello de Gondomar, onde non podemos defendela por carecer de representación, e na Mancomunidade de Concellos do Val Miñor, a través dos concelleiros do BNG por Baiona e Nigrán, onde foi aprobada por maioría coa única abstención de do representante de Gondomar Concello Aberto” -indica a Responsábel Local do BNG en Gondomar, Manuela Rodríguez.\nNon pode ser que por culpa do boicot da Xunta, Gondomar non só teña un servizo de transporte publico colectivo deficiente, senón que ademais sexa o máis caro da área metropolitana. “Así, -explican-, o billete desde Gondomar até Vigo custa na actualidade o doble ou o triple do que custaría se estiveramos adscritos ao transporte metropolitano.”\nO BNG, que apoia decididamente a campaña veciñal a prol dun transporte digno para Gondomar, seguirá a denunciar esta situación e a demandar a incorporación do concello ao transporte metropolitano de xeito que a súa veciñanza poida dispoñer da tarxeta metropolitana e beneficiarse dos descontos no importe dos billetes, co conseguinte aforro nos gastos de desprazamento.


Pros e contras do robot de muxido e requisitos antes de instalalo - Campo Galego\nInicio / Leite / Pros e contras do robot de muxido e requisitos antes de instalalo\nA presión comercial está levando a que o robot de muxido estea cada vez máis presente nas ganderías. Pero, ¿cales son as súas vantaxes e inconvenientes? ¿Que se debe facer antes de instalalo? Queserías Entrepinares organizou o pasado xoves en Vilalba unha xornada no que dous especialistas responderon a esta pregunta\n19/06/2018 10:04 a.m.\nA dificultade para atopar man de obra xunto coa importante presión comercial está levando a que cada vez máis ganderías, especialmente en Galicia, Asturias e Cantabria, instalen robots de muxido. Non obstante, o que moitas veces se presenta como a garantía de comodidade para o agricultor tamén presenta os seus inconvenientes e require ter en conta unha serie de consideracións antes de compralo.\nNeste sentido, a empresa Queserías Entrepinares organizou o pasado xoves en Vilalba (Lugo) unha xornada técnica para os seus gandeiros na cal dous expertos na área, Xabier Bermúdez Salgueiro, veterinario de FarmVet, e Arnau Álvarez, asesor de rabaños leiteiros, explicaron os pros e contras do robot de muxido.\nXabier Bermúdez comezou realizando un repaso por este dispositivo, que se ideou en Holanda nos anos 90 como unha ferramenta para gandarías con pouca dispoñibilidade de man de obra, e que no ano 2001 chegou a España e no 2004 a Galicia. Nesta comunidade xa existen algo máis de 300 robots e o seu número non para de aumentar, do mesmo xeito que na Cornixa Cantábrica, onde se axusta a un tipo de gandaría familiar, de tamaño medio e con pouca dispoñibilidade de man de obra. “A expectativa de gañar comodidade e calidade de vida, xunto á enorme presión comercial xogan tamén un papel moi importante que explican o aumento das vendas destes aparellos”, recoñece Xabier Bermúdez.\nQue hai que ter en conta antes de comprar un robot de muxido?\nSegundo o veterinario de Farm-Vet antes de pensar en comprar un robot de muxido o gandeiro debería facerse as seguintes preguntas:\n-¿Imos partir de instalacións novas? Nese caso deberían adecuarse ao robot de muxido.\n-Se partimos dunhas instalacións antigas, é necesario prever como vai ser o tráfico das vacas cara ao robot, se van ter confort suficiente e se se vai xerar unha boa hixiene entre muxidos, xa que cada aparello mungue unhas 60 vacas.\n-Tamén é necesario ter en conta se prevemos medrar, xa que o robot pode ser un factor limitante para o crecemento das gandarías. De feito, as grandes granxas de vacún de leite non contan con robot, ao serlles máis rendible neste momento contratar man de obra.\n-O gandeiro tamén se debe preguntar cal é o obxectivo que persegue coa compra do robot: maior calidade de vida, maior produción de leite por vaca, máis calidade de leite, máis datos sobre os nosos animais e se esta información vai ser realmente utilizada….\nRequisitos morfolóxicos e de bioseguridade no rabaño antes de instalar o robot de muxido\nO robot require que as vacas teñan unha boa morfoloxía de ubre e de patas para poder realizar correctamente o muxido. Isto pódenos obrigar a realizar un importante descarte no noso rabaño, o que debe ser tido en conta. En concreto:\n-As vacas deben ter unha boa inserción de ubre e colocación dos tetos. Así, tetos moi xuntos ou moi separados adoitan provocar problemas ao brazo do robot para determinar a súa posición e levar a que queden sen munguir.\n-Vacas con malos aplomos, como patas demasiado xuntas tamén van causar problemas de muxido ao robot.\n-Muxibilidade: “A miña experiencia é que o robot non soporta ben vacas duras de muxir nin ás que se administrou oxitocina en sala”, asegura Xabier Bermúdez.\nUn dos gandeiros presentes na xornada de Entrepinares, e que conta con robot de muxido, explicou que para evitar descartar vacas produtivas por estes motivos segue munguindo en sala as vacas con mala morfoloxía de ubre, evitando así o seu descarte.\nPor outra banda, e dado que cada robot moxe de media unhas 60 vacas, pode ser un foco de propagación de enfermidades do ubre. Para evitalo sería recomendable realizar un descarte dos seguintes animais:\n-Vacas infectadas e diagnosticadas con microorganismos potencialmente contaxiosos, como Streptococcus Agalactiae, Streptococcus Aureus, Protothecas e Mycoplasma, que deben ser determinados mediante unha proba PCR en tanque.\n“Co robot de muxido aumentan os descartes e as esixencias de bioseguridade”\n-É necesario extremar a bioseguridade na granxa, sobre todo na entrada de animais. É aconsellable que caso de comprar animais se verifique que están libres destes patóxenos contaxiosos, esixindo unha proba PCR a nivel de ubre.\n-É necesario tamén preguntarse se se descartan as vacas crónicas, pois mentres nunha sala de muxido pódense deixar para o final, nun robot non, co que pode ser unha foto de propagación destes patóxenos do ubre.\n-No caso de dous ou máis gandeiros que se unen para construír unhas novas instalacións en común, xuntar os rabaños e instalar un ou varios robots de muxido é necesario que todos os socios traballan antes, en orixe, cun técnico de calidade do leite para que non se propaguen enfermidades do ubre ao unir os rabaños.\nManexo das vacas con robot de muxido:\nO manexo das vacas despois de instalar o robot de ordeño cambia substancialmente para o gandeiro, sobre todo durante os primeiros meses, no que os animais se teñen que adaptar e é preciso calibrar o aparello.\nNeste sentido é necesario ter en conta que:\n-O gandeiro vai deixar de ver as vacas 2 ou 3 veces ao día, como se fai na sala de muxido, onde máis problemas se detectan. É certo que o robot proporciona multitude de información que é analizada polo gandeiro na pantalla do computador. Pero isto non substitúe o contacto visual, polo que o gandeiro debería seguir pasando tempo observando as súas vacas.\n-Co robot as vacas gañan en benestar, con menor sobremuxido, pero tamén é certo que aumenta o risco de infeccións do ubre. Porén, é preciso destacar que ao realizar 3 ou máis muxidos por vaca ao día, o robot provoca un efecto lavado dos xermes que colonizan as glándulas mamarias.\n-Ás veces co robot prodúcese unha sobreestimulación dos tetos, co que a vaca non é munguida correctamente. Neste sentido, é necesario lembrar que só o 20% do leite atópase na cisterna do ubre, mentres que o 80% restante é leite alveolar, que precisa dunha estimulación correcta para ser muxido.\n-É imprescindible configurar os parámetros de muxido do robot, adaptándoos a cada gandaría en particular. En concreto, é necesario adecuar a cada granxa tanto o baleiro, como a frecuencia e a relación de pulsación.\nA este respecto, pódese avaliar se un robot está muxindo ben ou non mediante unha avaliación da condición dos esfínteres dos tetos.\nUn dos gandeiros presentes na xornada, e que conta con robot, compartía a necesidade de realizar un axuste frecuente do aparello: “Hai que calibrar a máquina todas as semanas, pois unha vaca pódelle dar unha patada e desequilibrar o brazo, e non revisalo só cando vén o técnico a facer a revisión”, destaca.\n-É certo que o robot dispón de varias ferramentas para avaliar a saúde do ubre, como a condutividade, o RCS por extrapolación ou o RCS por cálculo de células. Sen embargo, os datos que facilita o Control Leiteiro seguen sendo máis precisos que os do robot, existindo unha diferenza de entre un 5 e un 25% entre un e outro. “O Control Leiteiro con robot segue sendo necesario porque é máis fiable. E se o gandeiro fai ou quere realizar secado selectivo, aínda é máis aconsellable seguir en Control Leiteiro”, subliña Xabier Bermúdez.\nAspectos económicos a ter en conta á hora de comprar un robot de muxido\nPola súa banda, Arnau Álvarez, asesor de gandarías leiteiras, explicou na xornada organizada por Queserías Entrepinares as vantaxes e os inconvenientes do robot de muxido desde o punto de vista económico.\nÉ necesario matizar que Arnau procede dunha comunidade, Cataluña, onde practicamente non hai robots de muxido de momento debido a que o tamaño medio das gandarías é maior e resúltalles máis rendible realizar o muxido en sala.\nComo punto de partida, este asesor recomendou que o gandeiro reflexione sobre as seguintes preguntas:\n-Cal é o custo do persoal na súa gandaría?\n-Cuantos traballadores monguen e que tempo lle dedican?\n-Canto pode aforrar un robot de muxido?\n-Que vantaxes supón ter menos traballadores?\nInconvenientes do robot de muxido:\n-A vida útil é de entre 7 e 15 anos.\n-O valor económico residual se queremos vendelo usado é de entre un 10 e un 30% do seu custo.\n-Maior necesidade de cash flow na gandaría para poder pagar o investimento e/ou a débeda. O prezo dun robot novo rolda os 150.000 euros, aínda que existen variacións segundo a marca.\n-Maior custo de financiamento: intereses.\n-Payback ou tempo de amortización de entre 6 e 15 anos, maior que nunha sala de muxido, que adoita ser de 1 a 5 anos.\n-Os gastos de mantemento e de reparación adoitan situarse entre 5.000 e 10.000 euros ao ano por robot.\n-O penso que se debe utilizar no robot, de tipo pelletizado, é máis caro.\n“É máis complicado medrar con robot de muxido pero mellórase en calidade de vida e en produción”\n-Seguros asociados á maquinaria e ás instalacións.\n-Medrar con robot de muxido é máis difícil porque sería necesario aumentar o número de robots e tamén as instalacións.\n-Mellora da calidade de vida dos gandeiros.\n-Incremento variable da produción de leite.\n-Aforro de persoal e maior eficiencia do que temos contratado.\n-Imaxe social de gandaría equipada con alta tecnoloxía. É necesario preguntarse se é tamén o que queren os consumidores e se se pode tirar proveito desa imaxe.


Non hai máis cera que a que queima\nJOAQUIM VENTURA | 17.05.2017\nEn Francia xa temos novo presidente e novo primeiro ministro. Semanas de cábalas e quinielas ante a perspectiva de Marine Le Pen no pazo do Elíseo que uns evitaron convencidos e outros cunha pinza no nariz. Un resultado, o da vitoria de Macron, que deixou aliviados aos mercados e aos máis dos europeístas pero que non pode agochar a crise social que Francia está a vivir.\nNon son horas de lamentos cando este país vai con retraso en canto os sacrificios que impuxo o austericidio resultante do exceso de superávit comercial alemán e das alegrías (legais ou non) das elites que aproveitaron a globalización para enriquecerse máis.\nE se observamos no mapa de Francia a división entre os votantes de Macron e de Le Pen na primeira volta –cando o voto era puro e non condicionado-, veremos que o resultado responde ao castigo sufrido tras o impacto da pauperización de certas zonas do país. Cando repasaba o mapa lembraba a noticia que hai pouco máis de vinte anos daba Le Peuple Bretón, o boletín mensual da Unión Democrática Bretoa (noticia que adaptou pouco despois A Nosa Terra). Daquela, cando a integración da antiga RDA aínda non impactara no conxunto alemán, podíamos ver as zonas de hexemonía industrial e financeira en Europa. Quedaba patente nunha franxa diagonal que ía, de esquerda á dereita e de norte a sur, nun eixe Londres-París-Milán e a un lado o Benelux e boa parte de Alemaña, e ao outro a Francia central e mediterránea e o norte de Italia.\nActualmente, Picardía-Paso de Calais é, probablemente, a rexión máis pobre de Francia, perdidos o carbón e as fundicións e sen alternativa na industria turística. E de maneira semellante, as rexións do Ródano e do sur mediterráneo ficaron lonxe da concentración do capitalismo financeiro e son máis “midi” ca nunca. E alí atopou sacos de votos Marine Le Pen, incluídos moitos de base obreira.\nEsta última circunstancia resulta paradoxal para certos comentaristas, que esquecen a condición “nacional” dos sindicatos galos, de maneira que canto máis cosmopolita (global) é o capital, máis franceses se senten os traballadores. Porque mentres que en España a deslocalización afectou a un tecido industrial feble (excepción feita do téxtil), son moitos os sectores básicos que están a desaparecer en Francia. Porque o problema de trasladar a produción a outros países non é a migración fabril senón que os propietarios –os mesmos que sempre están a dar leccións de democracia liberal e patriotismo- pasan a producir esquecendo o máis elemental respecto polas condicións laborais e humanas dos traballadores chineses, bengalís, indonesios ou camboxanos: producen infinitamente máis barato pero venden tan caro como sempre.\nE quen bendice tal modelo ten as de perder, comezando polos socialistas. Pero, polo de agora, os feitos son como son e mentres non se poda inverter o vector, teremos que aturar coas consecuencias, entre elas que en Francia haxa indignados repartidos entre un populismo de dereitas e outro de esquerdas mentres a opción socialdemócrata está en saldo e liquidación por peche.\nCon todo, sorprende que certos comentaristas rexeiten ao novo presidente a súa condición de membro da elite e de banqueiro. E daquela, que dirían de Fillon, dereitista orleanista (é dicir, católico e non republicano laico) e nepotista en exercicio? Porque, ao cabo, Emmanuel Macron é inspector de finanzas, é dicir alto funcionario, e apenas traballou tres anos para un banco. De momento, poucos peros se lle poden poñer e no seu haber xa conta con ter investigado eventuais antecedentes dos candidatos a ministro e facer un goberno paritario. Que o novo primeiro ministro, Édouard Philippe é conservador? Pois claro, se o primeiro obxectivo de Macron e conter á dereita. Acaso pensaban que chamaría a Alain Krivine, o eterno trotskista?\nMacron ofréceme unha marxe de confianza. No persoal, porque é de admirar alguén capaz de rachar cos convencionalismos sociais de parella, e no político, porque non hai máis cera que a que queima dentro do razoablemente presentable.


Øvredal, novo capitán para a Demeter | NOVA FANTASIA\nInício Cinema Øvredal, novo capitán para a Demeter\nApós de xa case dúas décadas en desenvolvemento, un novo director ven de chegar a bordo dun proxecto que semella interesante pero que leva demasiado tempo no caixón do esquecemento: a história de terror mariño The Last Voyage of the Demeter, agora baixo a produción da Amblin Entertainment.\nO director noruegués André Øvredal (Scary Stories to tell in the Dark) está a negociar a súa incorporación a un proxecto que conta coa produción de Bradley Fischer, Mike Medavoy e Arnold Messer.\nBragi Schut (Season of the Witch) escribiu o guión orixinal, inspirado por unha parte da clásica novela Dracula de Bram Stoker, na que un barco de mercancías chamado Demeter transporta a caixa do conde Drácula dende Transilvánia a Londres. O vampiro vai matando á tripulación ún por ún durante toda a viaxe até que o barco chega ao porto en Inglaterra con tan só un sobrevivente tolo. A película narrará a história desta viaxe.\nØvredal é polo de agora o último nome que fica vencellado coma director a un proxecto no que nun ou outro intre estiveron Robert Schwentke, Marcus Nispel e David Slade, cos actores Ben Kingsley e Noomi Rapace tamén ao redor do mesmo.\nDe concluíren positivamente as negociacións, Øvredal comezaría a rodaxe en canto remate a adaptación do libro de Stephen King The Long Walk para a New Line.\nArtigo anteriorCoogler e as amargas raíces\nSeguinte artigoOs creadores de Paddington en Pippi Mediaslongas\nViggo podería facer a súa derradeira viaxe\nCinema 26. Xuñ 2012


Fracasa a tentativa de sancionar un deputado do Parlamento Galego por rachar fotos do rei | Esculca\nBará racha a imaxe do rei durante o debate ante a ollada do vicepresidente, Diego Calvo, que non o apercibiu\nUnha reprimenda por escrito. É a única medida que o PP, como grupo coa maioría absoluta no Parlamento e na súa Mesa, pode adoptar contra o deputado do BNG Luís Bará por rachar dúas fotografías do rei no marco da defensa dunha iniciativa contra a ‘lei mordaza’ e a persecución penal da “discrepancia” política. Despois de que Bará nin sequera fose apercibido dende a Presidencia da Cámara -ocupada nese momento polo vicepresidente, Diego Calvo (PP)- durante a devandita intervención no seo do PP gañou peso a vontade de promover “consecuencias legais” para o nacionalista. Foi así como o órgano reitor da institución encargou aos servizos xurídicos un informe que, no entanto, deixou claro que non tiñan marche ningunha de manobra dentro da legalidade.\nO informe, que foi presentado este venres á Xunta de Portavoces -onde sentan todos os grupos- e ao que tivo acceso Praza.gal, parte da análise do dereito “fundamental” á liberdade de expresión e da “inviolabilidade” dos membros do Parlamento que consagra o estatuto de Autonomía. Diversos tribunais, cita o documento, deixaron claro durante as últimas tres décadas que esa inviolabilide “protexe os votos e opinións emitidas” polos membros do Parlamento, que gozan dunha “ampla consideración da liberdade de discurso”.\nO informe dos letrados resalta a “inviolabilidade” dos membros do Parlamento e que non cabe a imposición de medidas contra el alén do propio debate\nSe ben, resalta, o mesmo informe, o Regulamento da Cámara contempla que deputados e deputadas poden ser chamadas á orde cando profiran “conceptos ofensivos ao decoro da Cámara” e dos seus membros, “das institucións do Estado e de Galicia e de calquera outra persoa”, o certo é que esta “potestade disciplinaria” ten como marco “o seo dos debates” e debe “levarse a cabo con estrito respecto aos dereitos fundamentais e dentro do marco da seguridade xurídica”. Ese “valor prevalente dos dereitos fundamentais sobre as disposicións do dereito penal que ten sinalado reiteradamente o Tribunal Europeo de Dereitos Humanos” -cuestión, paradoxalmente, abordada por Bará no propio debate-, “non impide a adopción de medias correctoras de respecto á orde parlamentaria”, pero no marco da propia Cámara e non nos tribunais de Xustiza, conclúe.\nNo debate Bará non foi chamado á orde polo vicepresidente Diego Calvo, que dirixía a sesión\nDeste xeito, os letrados do lexislativo galego evidencian que condutas como as descritas “poden dar lugar ás chamadas á orde” que prevé o Regulamento e que non existiron durante a intervención de Bará. Polo tanto, advirte, o “axustado ao dereito parlamentario” é que a Mesa poida “lembrar” ao deputado do Bloque “os deberes de respecto da orde e disciplina parlamentaria”. Non caben, deste xeito, sancións como a suspensión dos dereitos de deputado -como asistencia a plenos ou a percepción do salario- que segundo fontes parlamentarias consultadas por este diario, xa se barallaban para Bará na contorna dos conservadores.\nOlalla Rodil (BNG): “Non estamos ante unha cuestión regulamentaria, senón diante dunha gravísima utilización política da Xunta de Portavoces para converter o Parlamento nunha terminal do PP”\nUnha vez avaliado o informe nunha longa reunión da Xunta de Portavoces a Presidencia do Parlamento emitiu un comunicado admitindo que a Mesa “carece de competencias sancionadoras (económicas ou de dereitos parlamentarios)” unha vez que o debate en cuestión xa rematou. Deste xeito o órgano reitor “reitera” que considera “unha conduta digna de reproche” a “destrución da imaxe gráfica do xefe do Estado nunha sesión da Cámara” e “reprenderá ao deputado por escrito” pola acción que, durante o pleno, Calvo non apercibiu de ningún xeito.\nO BNG, pola súa banda, concluíu tras estes feitos que “non estamos ante unha cuestión regulamentaria, senón diante dunha gravísima utilización política da Xunta de Portavoces para converter o Parlamento nunha terminal do PP e amedrentar e amordazar quen pensa diferente”, advertiu a vicevoceira da formación, Olalla Rodil. A intervención de Bará, salienta, “transcorreu con normalidade absoluta”, e calquera medida “retroactiva” non sería máis ca un “ataque á liberdade de expresión”. “Reafirmámonos no que se dixo e se fixo porque se exerceu o dereito á liberdade de expresión e non imos permitir que lle poñan mordazas a este Parlamento”, advirte Rodil.\n← Se queren obter resposta, xa saben, envien a solicitude en español\n«Este xuízo é máis que desproporcionado, é un auténtico disparate» →


UN INVERNO ITALIANO | ARUME DOS PIÑEIROS\nAndrea Camilleri viu publicado en xullo de 2009 a colección de artigos publicados en L’Unità desde o 20 de novembro de 2008 ao 22 de maio de 2009, baixo a rúbrica Lo chef consiglia e baixo un particular modo drammatico de pequena proposta/pregunta de Saverio Lodato e a resposta do propio Camilleri. A fórmula resulta moi eficaz, ao tempo que moi divertida. Por momentos, un parece escoitar as voces do diálogo humanista, nas apóstrofes ao caro amico, na erudición miscelánea, na ironía familiar con que acude ás fontes populares. Todo en brevidade sustanciosa e en elegancia estilística, malia o aparentemente sinxelo discurso de Camilleri. O seu colega Lodato non é nada manco (mesmo conta cunha preparación intelectual ao meu xuízo máis completa cá do entrevistado) e leva con intelixencia observacións do natural e da esencia inventada de Italia para trasladarllas a un Camilleri de voz enérxica, plena de humor e fértil escepticismo, que repasa a actualidade italiana moi lonxe do panfleto ou da soflama e próximo á sátira da vella tradición latina, de perspicaz retruque e enxeñoso xuízo. Moitos dos temas tratados (Berlusconi por riba de todas as cousas, pero tamén inmigración, diferencias norte-sur, criminalidade e seguridade, conflicto de intereses, liberdade de prensa, corrupción e mafia, rondas e fascismo, entre moitos outros), son difíciles de comprender fóra das circunstancias actuais da Italia hodierna, aínda que procuran sempre atender a universais éticos. Pero moitos outros constitúen por si mesmos alfaias de aguda reflexión moral e política, á marxe de ocasións ou conxunturas. Traduzo un deles, coas fallas que o meu italiano depara, para que se poda comprender a magnitude do labor xornalístico como comentarista de Camilleri.\nO ACEITE DE RICINO? MOITOS XORNALISTAS O TOMAN ELES MESMOS\n[Lodato] Leo na Wikipedia, na voz “aceite de ricino”. “Durante a dictadura fascista o aceite de ricino foi un dos instrumentos de tortura empregados polas Camisas Negras […] Os disidentes e os opositores presos eran obrigados a inxerir grandes cantidades, provocando graves sufrimentos gastroenteríticos, diarreas e deshidratación que podían conducir ás víctimas á morte. O medio de tortura foi ideado por Gabriele D’Annunzio, durante a ocupación de Fiume [Rijeka, no ano 1919]. Ve vostede a Gasparri co funil na man meténdolle o aceite de ricino na gorxa aos xornalistas non aliñados? Sinte no ar o cheiro a aceite de ricino?\n[Camilleri] O aceite de ricino era un purgante en uso alomenos desde os anos trinta e creo que foi purgante oficial durante a guerra de 1915-1918. De cativo miña nai deume pequenas doses, que despois foron de calomelano, dunha especie de chocolatina moi amarga, tamén chamada “o bello negro” (“il bel nero”). O sabor do aceite de ricino era abominable, case tanto como o do aceite de fígado de bacallau. O ricino tiña efectos inmediatos e explosivos. Por vostede sei que o primeiro en facer del uso, digamos, impropio foi porque “>D’Annunzio en Fiume. Pode ser, porque D’Annunzio combatera na Grande Guerra. Lembre que ao fascismo o Vate Nacional lle fixo outro regalo, aquel incomprensible “eja, eja, alalà”, que constituía o saúdo ao Duce. Os escuadristas [fascistas] usaban o aceite de ricino contra adversarios aillados e inermes, en xeral de idade avanzada, para escarnialos e humillalos: espléndido exemplo de absoluta bellaquería. Vostede me pregunta se eu vexo a Maurizio Gasparri con un funil nunha man e o botellón de aceite de ricino na outra. Respóstolle que non o vexo, porque non o necesita. Son moitísimos os xornalistas que toman o aceite de ricino pola súa espontánea vontade! Para os poucos disidentes, non merece a pena gastalo.\nCamilleri, Andrea/ Lodato, Saverio, Un inverno italiano. Cronache con rabbia 2008-2009, Milano, Chiarelettere, 2009 (de Xullo a primeira edición)\n08/09/2009 ás 23:28\n« PSdG over troubled water\nAS TORRETAS EBÚRNEAS »\nAmigo Arume, quizais se lembredisto\n09/09/2009 at 00:41\nAmarcord, claro que amarcord. A miña película favorita. Aínda a vin o outro día e pasmei de novo.\n09/09/2009 at 10:16


As lendas galegas protagonizarán a compostelá Cabalgata de Reis - Nós Televisión\nAs lendas galegas protagonizarán a compostelá Cabalgata de Reis\nRaxoi aposta, de novo, por unha cabalgata aberta e inclusiva\nOs tres ‘Reis Magos’ non estarán sós na noite do 5 de xaneiro. Os tres tradicionais personaxes do Nadal serán acompañados na Cabalgata por fadas e avelaíñas, xa que o protagonismo este ano será tamén para os seres clásicos da mitoloxía galega. Con motivo da celebración do Ano Europeo do Patrimonio no 2018, o Concello de Santiago pretende visibilizar as lendas e contos populares de Galicia.\nBuscamos unha cabalgata participativa\nComo vén sendo habitual nos últimos anos, segundo indicou a concelleira Branca Novoneyra, o Concello aposta de novo por unha cabalgata participativa e inclusiva. A cidadanía compostelá poderá participar de xeito voluntario na organización do desfile, formar parte das carrozas ou mesmo encarnar ós paxes de Melchor, Gaspar e Baltasar. O prazo de inscrición para concorrer á cabalgata rematará o vindeiro luns 18.\nA cabalgata partirá da estación de trens ás 17.30 horas, e rematará na Praza do Obradoiro arredor das 19.30. Como peche do percorrido, haberá un espectáculo de circo aéreo e, inmediatamente despois, os tres Reis recibirán ás nenas e nenos de Compostela no Salón Nobre do Concello.\nArtigo anteriorVillares considera “insuficiente” a comisión de estudo dos incendios ao non incluír unha “alternativa para o territorio”\nSeguinte artigo“A Lei de Saúde é un atentado contra os dereitos fundamentais da sociedade galega”