Un laboratorio de Santiago investiga o asasinato do ‘Che Guevara’ africano | A ciencia en Galicia\nUn laboratorio de Santiago investiga o asasinato do ‘Che Guevara’ africano\nOs restos de Thomas Sankara están sendo analizados no Instituto de Ciencias Forenses Luis Concheiro\nUn laboratorio de Santiago de Compostela traballa cos supostos restos de Thomas Sankara, coñecido como o ‘Che Guevara’ africano, asasinado a tiros en Burkina Faso hai tres décadas. A súa morte provocou unha conmoción en toda África.\nO Instituto de Ciencias Forenses Luis Concheiro é o lugar onde se atopan agora os restos humanos, para realizar a análise definitiva de ADN que permita determinar se corresponden ao líder panafricano. O laboratorio, que fora fundado polo xenetista Ángel Carracedo, é agora dirixido por María Victoria Lareu, coñecida nos medios por ter resolto o caso do asasinato de Eva Blanco. Especializados no estudo de restos xenéticos moi degradados, como os das vítimas da Guerra Civil, o centro compostelán é a derradeira esperanza para pechar un caso xudicial que esperta gran expectación en toda África.\nFidel Castro condecorando a Thomas Sankara.\nThomas Sankara (1949- 1987) foi un capitán militar e panafricanista que presidiu Burkina Faso de 1983 ata 1987. Figura carismática da revolución, foi el quen decidiu cambiar o nome do seu propio país, denominado Alto Volta polos colonizadores franceses, e agora Burkina Faso: “O país dos homes íntegros”. No seu mandato, promoveu medidas para eliminar a corrupción, unha fonda reforma agraria e rematar coa débeda externa que afogaba ao país. Outras medidas moi aplaudidas no mundo foron a súa campaña de vacinación de 2,5 millóns de nenos contra a meninxite e a febre amarela. Ou a plantación de dez millóns de árbores para frear a desertificación do Sahel. Tamén prohibiu a ablación do clítoris, os matrimonios forzados e a poligamia, medidas polas que foi aclamado como feminista nun país cunha cultura retrógrada.\nPero a popularidade internacional de Sankara petou contra os sectores máis conservadores do país. Ata que foi derrocado e asasinado nun golpe de estado liderado polo seu excolaborador Blaise Compaoré, o 15 de outubro de 1987. O cambio de réxime contou coas simpatías da antiga potencia colonial, Francia.\nCampaoré, o asasino de Sankara, vive protexido en Costa de Marfil\nCompaoré gobernou con man de ferro ata ser derrocado en 2014. O seu goberno foi un dos máis corruptos da historia de África, ademais de apoiar ao criminal de guerra liberiano Charles Taylor. Tras ser expulsado do poder o presunto asasino do Che Guevara africano refuxiouse na veciña Costa de Marfil, onde está protexido e ten un compromiso de non ser entregado á Corte Penal Internacional.\nPero nos últimos dous anos, o novo goberno de Burkina Faso quere facer xustiza con Thomas Sankara. Primeiro foron exhumados os supostos restos do líder panafricano, xunto a outros 12 colaboradores. Pero as primeiras mostras levadas a un laboratorio de Marsella foron negativas: non había ADN dabondo para emitir unha identificación certificada. Por iso, a xustiza de Burkina Faso recorreu ao laboratorio compostelán.\nO xuiz encargado do caso Sankara en Burkina, François Yaméogo, xa inculpou a catorce persoas, encabezadas por Blaise Compaoré e o tamén xeneral golpista Gilbert Diendéré. O Instituto de Ciencias Forenses Luis Concheiro de Santiago de Compostela ten a clave para que se faga xustiza con Sankara, o Che Guevara africano, tres décadas despois do seu asasinato.


Mércores, 02 Agosto 2017 18:08\nLOUSAME> A actuación, na que se empregaron técnicas novidosas de bioenxeñería, ascendeu a preto dos 35 mil euros. O director de Augas de Galicia, Roberto Rodríguez, e o delegado territorial da Xunta na Coruña, Ovidio Rodeiro, visitaron esta mañá, xunto coa alcaldesa de Lousame, Teresa Villaverde, as obras levadas a cabo nas últimas semanas na ribeira do río Tállara, ó longo dun quilómetro de lonxitude. A actuación, na que se investiron preto dos 35 mil euros, tiña coma principal finalidade a conservación da propia canle do río, coa construción de tres noiros. Segundo explicou o director de Augas de Galicia a execución destes traballos realizouse mediante técnicas novidosas de bioenxeñería. Os traballos tamén levaron aparelladas tarefas de limpeza e de conservación, que consistiron na retirada de material e restos vexetais depositados no leito do río, co fin de evitar atrancos e episodios de asolagamentos no futuro.\nRIBEIRA> A firma, que foi a que resultou adxudicataria do concurso, asumirá a xestión do servizo de limpeza viaria no municipio por un período de doce anos. Xa hai data. O próximo 1 de setembro e por un período de doce anos, Recolte, Servizos e Medio Ambiente, firma que resultou adxudicataria da xestión do servizo de limpeza viaria no municipio, ten previsto iniciar o seu traballo. Fontes do executivo indicaron que o servizo irá implantándose progresivamente ó longo de seis meses, pasando do sistema de recollida actual a un novo modelo que incorpora a carga lateral nos camións e unha nova contenerización. A oferta presentada por Recolte, que ó final foi a mellor valorada no concurso, prevé tamén unha maior limpeza en parroquias, praias e paseos marítimos. A este respecto, cómpre sinalar que se inclúen dous tractores limpapraias que fóra da tempada de verán poderán ser empregados para favorecer os desbroces nas parroquias, ademais de incrementarse tanto a potencia como o número de barredoras. A firma xa presta os seus servizos en concellos como os de Marín e Padrón.\nMartes, 01 Agosto 2017 15:50\nBOIRO> A actuación está incluída nas obras de saneamento que está a levar a cabo Augas de Galicia. Atendendo a unha queixa formulada polos propios veciños da zona e da que tiveron coñecemento tamén a través do grupo municipal de Boiro Novo, En Marea reclámalle a Augas de Galicia a paralización inmediata da tala indiscriminada de árbores de ribeira que se está a realizar na contorna do río Breiro con motivo das obras de mellora no colector do río. Para a fomación nacionalista trátase dun grave atentado medioambiental que está a ser realizada co visto e prace do Concello e da propia Xunta de Galicia. Para Antón Sánchez este tipo de accións requiren dun estudo previo das árbores, priorizando o interese medioambiental. Dende En Marea consideran que estas talas agresivas e indiscriminadas poderían entrar en conflito coa lei de conservación e regulación de ribeiras, polo que insta á Xunta a proceder con criterio técnico e cunha planificación que teñan en conta a erosión que estas cortas poden causar nos leitos dos ríos.\nVenres, 05 Mai 2017 18:48\nHomeGaliciaRedacción Barbanza Top of Page


Dioivo - Postais de Georges Perec desde a illa de Ellis\nHumor Gráfico Procurar...\tHomeEmigraciónPostais de Georges Perec desde a illa de Ellis\nDioivo na rede Postais de Georges Perec desde a illa de Ellis\tDetalles\nCategoría: Emigración\tPublicado o Venres, 08 Xuño 2012 09:14\tEscrito por Fran P. Lorenzo\tTweet\nO fascinio de América, de Kafka a Elia Kazan, de Alice Munro a Colm Tóibín ou Jeffrey Eugenides, é un tópico literario do noso presente. Non tanto para a literatura galega, por moito que este pobo de noso protagonizara, nos séculos XIX e XX, unha das maiores vagas migratorias da historia da humanidade. Esa viaxe rematou tamén para moitos galegos cabo das costas de Nova York. E de seguro algún mariñeiro ou operario de Palmeira, Corrubedo ou A Coruña levaba xa impresa na retina, como relata Alessandro Baricco en Novecento, esa visión de América. "Sempre había un, soamente un que era o primeiro... en vela", dise no inicio desa novela. Pero o facho da Estatua da Liberdade como metáfora do soño arelado precisaba dun chanzo previo, un filtro: a illa de Ellis, o control migratorio polo que, entre 1892 e 1924, pasaron case 16 millóns de persoas. "Moitas desas persoas -di o poeta Eduardo Estévez, tradutor desta obra para o galego en Franouren Edicións- non sabían se sairían da Illa cara Nova York ou de volta a Europa". Estévez bateu co libro Ellis Island de George Perec nunha libraría de Bos Aires, e ficou prendido na súa interpretación poética da errancia e da esperanza, fiada nas características enumeracións do autor, na súa linguaxe sinxela, transparente, pero tamén nese "sentimento de non pertenza que comportan os exilios, as diásporas e as dispersións humanas", e que se cifra neste volume que camiña entre o guión -a orixe do texto é un encargo ao autor do Institut National de l'Audiovisuel-, a reportaxe, o ensaio histórico e o verso libre. Mario Regueira, que acompañou a Estévez na presentación do volume na Libraría Couceiro, ve a illa de Ellis como o envés, ou a réplica simétrica, no outro lado do Atlántico, da illa de Gorée, o porto dos escravos que lle dá nome ao seu blogue, oportodosescravos.blogaliza.org. "Non creo que existise nunca unha migración voluntaria, voluntarias son as viaxes, as primeiras clases, os cruceiros turísticos, os paseos... Por iso as clases altas nunca pasaron pola illa de Ellis. A migración, aínda no caso no que se nos disfrace como unha procura da terra das oportunidades ou do soño americano, sempre é unha versión máis ou menos lixeira do tráfico de escravos". Regueira conectou a categoría de non-lugares, que representan eses dous limbos nas estremeiras do mundo, coas narrativas subalternas da posmodernidade pero tamén coa "subalternidade" do propio Perec, fillo de polacos xudeus, orfo prematuramente, finada a súa nai no campo de exterminio de Auschwitz e seu pai nos combates da II Guerra Mundial. "El mesmo recoñece -lembrou Regueira na presentación- que os xudeus son especialmente sensíbeis ao lugar aínda que este pertence a todos os expulsados dos seus fogares, a todos eses migrantes á forza que sumaron ás súas penas o tránsito pola illa. Se cadra só unha persoa descendente de minorías e de migrantes, e familiarizada por tanto cos seus discursos, podería crear un libro inclasificábel coma este, inclasificábel, aínda dentro da particular orixinalidade da súa obra".\nA reflexión sobre a identidade que habita neste libro cativo e grande ao mesmo tempo traspásase así á experiencia de quen le. "Eu, como moita outra xente, -lembrou Regueira- son descendente de emigrantes que decidiron retornar, Eduardo é un descendente de emigrantes que decidiu retornar. Da miña familia, que nalgún momento dos anos setenta deixou un porvir brillante no outro lado do Atlántico, aprendín que se migra pola forza pero que se volve sempre por amor. Amor, ás persoas pero tamén amor á terra, aos proxectos políticos, á dignidade ou pode que ás mesmas narrativas subalternas das que falabamos antes. Tamén que ás veces volvemos a lugares onde non estivemos, e que case sempre eses lugares son o rostro demudado do propio país".\nFOTO 1: Control migratorio na Illa de Ellis\nFOTO 2: Capa da tradución de Ellis Island para o galego de Eduardo Estévez en Franouren


Carta a C.N.\nCando na mitoloxía grega Paris raptou a Helena non o fixo cun obxectivo de estratexia política. O mozo, simplemente, deixouse embebedar pola súa impresionante beleza, aquela que anunciara Afrodita. Sen embargo, cando Menelao, esposo de Helena, decidiu invadir e destruír a cidade de Troia para recuperar a súa muller fíxoo para controlar imperialísticamente o estreito dos Dardanelos e comerciar cos pobos que usaban o mar que os mesmos conquistadores gregos chamaron despois Helesponto (“o Mar Grego”). Cando en Héleris, Paris rapta a Helena o resultado é máis intenso que a guerra de Troia: toda unha vida. Varias vidas.\nMeu benquerido Carlos,\nTi non o lembras, claro. Eu sei que aquel día chovía como só sabe chover nesta cidade que nos acubillou, a ti e máis a min, hai tantos anos. Lembro o ambiente cálido do Tarasca, de fume que rubía polo peito, aínda ancho, das bombonas de Estrella. Ti non me viches, e se che digo a verdade, eu a ti tampouco, a pesar de que eras o protagonista indiscutible da velada. Había moitísima xente, tanta como só puido haber naquel tempo en que cada reunión de poetas congregaba a un sen número de cómplices en Compostela. Tan certo é que non cheguei a verte que sempre asociei a Carlos Negro a un físico que, evidentemente, non é o teu e que eu crucei centos de veces pola cidade crendo o autor de Far-west. Aquel día de choiva mesta ti presentabas “as laranxas de alí baba” e eu quedei co saber agridoce daqueles cítricos que, como versos, escorregaban pola gorxa. Hai tempo diso, vai para nove anos, e no medio tantos versos e tantas consignas.\nEncontrei da túa man a Héleris, VII premio de poesía Johán Carballeira, sen casualidade ningunha, outro día en que os versos serviron de paraugas nesta cidade en que, diaño, nunca para de chover. E Héleris raptoume dende a propia dedicatoria “para meus pais, desde as entrañas”. E esa núa sinxeleza, espida circunstancia esa do ser fillo, cobre ó texto cunha querencia absoluta. Dúas partes, Helena e Paris, para dúas historias que conflúen nun punto indeterminado e se deixan asolagar nun tempo imperfecto. Encontramos en Héleris a dozura de Helena, esa moza de auga de lavanda que odia o rosario e os ollos dos peixes nunha vila galega dos anos corenta. Vivimos a existencia escura dun tempo de misas e corsés sociais que converteron a princesa (“afórcame as bonecas no raíl da cortina”) en muller (“Nena que quixera ser tan alta como a lúa./ Pero que lava os soños coa auga da pileta”). Encontramos en Héleris a Paris, quen “só usa zapatos para a misa dos domingos” nunha infancia de liberdade desbocada e mañá atada a un volante de camión (“o futuro cabalga nun tráiler proletario”).\nPero cando “o amor manca como perdigón de escopeta” os camiños únense e comeza a batalla, máis dura que a de Troia porque non hai vencedores nin vencidos senón corpos que loitan nunha guerra incruenta de futuro.\nDescubrimos en Héleris a individualidade de quen para os fillos, ata as medras, son só un. E Héleris é Helena e é Paris.\nCarlos, comprendo moitas cousas en Héleris que entendín aquela noite no Tarasca co zume brillante das laranxas das mil e unha noites. Pero, sobre todo, comprendín co devagar dos cuarteiróns de ducias de ocasións que nos xuntaron co mar e a impenitente choiva como telón de fondo. A literatura non sempre é unha ficción, senón unha literaturización. E aquí nunca se mente porque a honestidade resulta un valor que non vai á alza e tampouco baixa en ningún mercado bursátil. Non se vende.\nHéleris non o podería escribir só un poeta. Héleris é froito das entrañas dunha gran persoa que sabe que no rapto de Helena por Paris houbo sangue, pero tamén houbo flores.


Xornal Vigo: A cuberta da rúa Pescadería reformarase para evitar filtracións da chovia, o impacto do vento e a forte calor\nA cuberta da rúa Pescadería reformarase para evitar filtracións da chovia, o impacto do vento e a forte calor\nO tenente de alcalde, Santi Domínguez, mantivo este luns unha reunión cos comerciantes, as ostreiras e os hosteleiros do Casco Vello para presentarlles o anteproxecto de reforma da rúa Pescadería. Na xuntanza os afectados manifestaron as súas propostas de mellora, de xeito que o proxecto final levarase a cabo co consenso de Concello, comerciantes e ostreiras.\n"Cremos que coas aportacións plantexadas vai quedar unha moi boa solución para que poida ser utilizada todos os días do ano sen os problemas causados pola choiva ou o vento", salientou o tenente de alcalde. Neste sentido, indicou que unha das melloras indicadas polos afectados refírese á instalación de quitaventos inclinados que, ao igual que o resto de solucións plantexadas serán móbiles. Sinalou tamén que por enriba da cuberta que existe na actualidade instalarase unha cuberta de vinilo, co obxectivo de evitar os problemas causados pola choiva.\nSanti Domínguez manifestou a súa vontade de que a licitación das obras sexa a mediados de abril, coas melloras xa incorporadas e indicou que os 50.000 euros de orzamento do anteproxecto incrementaranse ao engadir as suxestións plantexadas hoxe. Así mesmo, o tenente de alcalde expresou a súa intención de seguir mantendo encontros cos comerciantes e hosteleiros do Casco Vello para "seguir falando da revitalización da zona" e neste sentido anunciou que nos próximos días farase público o prego de condicións das obras de humanización da rúa Teófilo Llorente.\nEntre as iniciativas que se levarán a cabo dende a Concellería de Turismo, Santi Domínguez mencionou tamén a oferta de cursos de formación para as persoas interesadas en aprender o oficio das ostreiras, "de xeito que poidan tomar o relevo no momento en que as que teñen os seus postos hoxe en día queiran xubilarse" . O obxectivo é que a tradición das ostras se manteña unha vez que estas mulleres decidan deixar o seu lugar. O tenente de alcalde quere garantir que esta tradición da nosa cidade non se perda.\nO Auditorio será inaugurado en 2011 mantendo o esencial da súa infraestrutura\nO Pleno concede a Medalla da Cidade aos estaleiros Hijos de Barreras\nExposición: "O himno. Os tempos son chegados"


amarellesbravos: Maria Casares, unha galega en París\nMaria Casares, unha galega en París\nTEXTO DE PAUL ÉLUARD NA VOZ DE MARÍA CASARES\nCaras amigas no lume\nCaras amigas no frío\nabatidas, agochadas na escuridade.\nCaras amigas fronte ao nada.\nPobres caras sacrificadas.\nA súa morte será unha advertencia para todos.\nA morte, un corazón derrotado.\nFixéronvos pagar o pan\ncoa vosa vida.\nFixéronvos pagar o céo,\na terra, a auga e o soño\nFixéronvos pagar pola miseria.\ntan tristes e tan doces.\nActores nun drama perpetuo.\nVós non pensarades na morte.\nO medo e a coraxe de vivir e morrer.\nA morte, tan difícil e tan fácil.\nAs mulleres e os nenos\nteñen o mesmo tesouro nos ollos\nos homes deféndeno\nA xente de Guernica\né xentiña corrente.\nLémolo no xornal,\nante unha taza de café;\nnalgures, en Europa,\nun exército de asasinos marcha\nNalgures, en Europa...\nalén da fronteira.\nAs balas impactan no morto,\nas balas andan entre os nenos\nmellor ca o vento.\nteñen as mesmas rosas vermellas\ncadaquén amosa o seu sangue.\nQue estraño pensar\nque tivemos medo do lóstrego,\nmedo do trono.\nQue inxenuos eramos.\nO trono é un anxo,\ne o raio as súas ás.\nNunca baixamos a un refuxio,\npor medo a plantarlle cara\nao horror da natureza.\nAtaviados de cascos e botas\nhomes correctos e guapos\naviadores guindando as súas bombas\ncon sumo coidado.\nAbaixo, en terra, o caos.\nSangue nos homes.\nSangue na besta.\nUnha colleita tan repugnante\ne noxenta que se comparamos\nos carniceiros resultan puros e limpos.\nTenta controlar a besta\nsentindo a morte inminente.\nTenta explicarlle a unha nai\na morte do fillo.\nTenta atopar consolo\nOs refugallos da noite, da guerra,\nirmá da miseria e filla da morte,\nMonumentos da desfeita.\nMinas e campos.\nIrmáns, estades aí\ntransformados en prea\ne cos ósos rotos.\nA terra vira na súa órbita.\nVós podrecendo sós.\nA morte interrompe\no benestar do tempo.\nAgora déixante para os vérmes\ncando eras a nosa maior esperanza.\nBaixo a árbore morta de Guernica,\nsobre as ruínas de Guernica,\nbaixo o céo puro de Guernica,\nun home viviu cun año\nque beaba nos seus brazos\ne unha pomba no seu corazón.\nCanta para todos os homes\no canto puro da rebelión e di\nna opresión: un home está cantando.\nAs avespas foxen de présa\ncoa súa dor\ncara o horizonte roto.\nAs abellas desta canción\nfan o seu mel\nno corazón do home.\nGuernica, a inocencia\nsobrevivirá ao crime,\nGuernica de Alain Resnais e Robert Hessens é unha proposta audiovisual que fusiona maxistralmente o cinema de autor, a poesía de Paul Éluard e a obra plástica de Picasso. Pero hai aínda outro ingrediente que resulta unha grata sorpresa : o poema de Eluard está recitado e dramatizado na voz de María Casares.\nNatural de A Coruña, María Casares, foi quen de destacar como actriz dramática na escena francesa. Conseguiu traballar na representación de clásicos ingleses, franceses e gregos. Foi compañeira sentimental de Albert Camus e nalgures lin que foi considerada musa do existencialismo parisino.\nNon sei que dicir, sempre coidei que a proxección internacional da muller galaica era La Bella Otero, pero non. Aquí están María Casares e Maruxa Mallo, poñendo o listón moi alto e non precisamente pola súa beleza física espectacular, senón pola súa intelixencia e sensibilidade.\nEtiquetas: Alain Resnais, cinema, curtametraxes, literatura e cinema, María Casares, Paul Éluard, surrealismo, traducións, transcricións\nBailando con golfiños a pelo apnea...a capela moi recomendado para perderse dun mesmo e encontrarse cos demais e para adestramento ...\nJOSE ORNA, poemas visuales.\nAmparo Segarra / Colaxe\ncolección de colaxes de Amparo Segarra


Gay Nsfw Xogos – Libre Gay Xogos En Liña\nXogar Con vostede Mesmo Na Gay NSFW Xogos\nXa asistiu a unha película porno e pensou para si mesmo que tería dirixido de forma diferente, vai con outros posición ou outra torsión en determinados momentos? Ben, esta é a súa oportunidade de crear a súa propia fantasía, porque descubrín Gay NSFW Xogos, un sitio onde vai ser a un control de todo o porno través do xogo que lle vai dar tanta liberdade., Todos os xogos na nosa web están chegando de novo HTML5 era de xogos adultos, que é a concesión de gráficos mellorados, un máis complexo jogabilidade e total compatibilidade multiplataforma, que pode ser apreciado directamente no seu navegador, en calquera dispositivo.\nCon esta colección de xogos, pode agradar a calquera tipo de gay fantasía que pode ter. Chegamos con cada torsión e categoría no mundo do porno gay, entregado en forma de interactivo e envolvente entretemento adulto que vai cambiar a forma de idiota off en liña. Cando dicimos que os nosos xogos son NSFW, nós realmente dicir iso. Asegúrese de que pode comportarse-se, porque despois de obter o sabor dos xogos que temos aquí, vai querer xoga-los o tempo. Xoga-los no confort e intimidade da súa casa., O contido ofrecemos vai conseguir o seu pau tan difícil que non vai ser capaz de ocultar un tesón baixo a súa mesa. Ou, polo menos, xoga-los na oficina de baño, xa que todo o traballo no móbil. Imos ver o que fai estes xogos irresistíbel.\nInterminables Noites De Xogo Gay\nGay NSFW Xogos é un dos maiores e máis diversas coleccións de hardcore porno xogos en gay nicho. Temos horas sobre horas de unrepeated jogabilidade e algúns dos nosos títulos están chegando con enorme valor de repetición. A partir de sexo simuladores para o complexo xogos de RPG e mesmo texto a base de xogos, pode gozar de tantos tipos diferentes de xogo aquí. E todo o que vén para agradar a calquera fantasía que pode ter. Temos seguro de que dispoñen todos os principais torcións e algunhas raras fetiches que vai facer vostede descubrir impertinente desexos que nunca sabía que tiña.\nDesde o mainstream porno mundo, temos xogos con familia fantasías sexuais e algúns incondicional xogos que veñen con primeira vez gay experiencias, hentai gay xogos e debuxos animados parodia xogos. Tamén temos BDSM pornografía en xogos, pero eles están certos sobre o bordo, porque algúns deles están chegando con escravitude sexual, o que é moi mainstream, e algúns outros están chegando con humillación fetiches, que non son para todos. Falando de fetiches, temos máis quentes peludo porno xogos e mesmo algúns monstro sexo xogos.\nSe che gusta de bandas bangs, entón pode ser un fodido por decenas de paus na orxía simuladores na nosa web. Se vostede está en branco caras, temos BBC gay xogos para agradar a súa necesidade para masiva dongs. Temos, incluso, de mozo gay simuladores que vai deixar que crear e avatar e, a continuación, usalo para seducir como moitos quente caras como pode. Estamos ofrecendo un ambiente onde todos os gays fantasías se fagan realidade. Estes xogos son para tanto gay xogadores e para bicurious xogadores mirando para expandir as fronteiras da súa sexualidade.\nXoga Gay Xogos No Seu Navegador\nAs cousas teñen por casualidade unha morea no adulto xogos mundo nos últimos anos. Xa que todo o que vén en HTML5 no noso sitio web, vostede non vai ter que facer algo antes de xogar outro que navegación nosa colección e bater o botón play. O xogo vai carga e a jogabilidade é hosted por nosa seguro servidores. Nós nunca redireccionar vostede como o tráfico en outras plataformas e nunca facer se facer un membro do noso sitio ou ter que baixar nada ou instalar calquera tipo de extensión. Ademais do feito de que estes xogos son libres, non se preocupe que vai paga-los en calquera outra forma., Aínda que hai anuncios na nosa web, non vai incomodá-lo. E non información persoal será necesario dos nosos xogadores. Gay NSFW Xogos é o lugar que vai ser o seu número unha fonte de entretemento adulto a partir de agora.


O SLG critica a aplicación do IBI ás instalacións agrogandeiras do concello de Ordes - Sindicato Labrego Galego\nO SLG critica a aplicación do IBI ás instalacións agrogandeiras do concello de Ordes\n15 de Novembro do 2013\nNo pleno municipal celebrado en Ordes, o 14 de novembro, o goberno municipal saíuse coa súa e aplicará, finalmente, o Imposto sobre Bens Inmobles (IBI) ás instalacións agrogandeiras. Fíxose con nocturnidade, premeditación e aleivosía, ás 8:30 da mañá, mentres as familias damnificadas realizaban o muxido matinal das súas facendas. Como as desgrazas nunca veñen soas, a imposición do IBI faise despois dunha revisión dos valores catastrais dos inmobles que provocou aumentos desorbitados das taxacións, as cales redundarán directamente no incremento do IBI. Que o concello suavice o seu impacto cunha redución gradual da bonificación do 10% anual, non fai que a medida sexa menos inxusta.\nDende o Sindicato Labrego Galego avogamos pola aplicación e mantemento da bonificación do 95% do IBI que permite a lei, xa que as actividades agrogandeiras son das máis castigadas por todo tipo de custes e taxas que, directa ou indirectamente, acaban minguando notablemente os beneficios da profesión agraria e, en moitas ocasións, poñendo en perigo a súa viabilidade. Neste senso, cómpre lembrar un estudio da Coordinadora de Organizacións Agrarias e Gandeiras (COAG) que revelou que, no ano 2012, os custes de produción levaron o 93% das rendas das explotacións (gasóleo, electricidade, abonos, pensos, etc.). Cómpre lembrar que moitos destes custes son tan elevados, precisamente, por estar gravados con impostos indirectos. Neste contexto, o Concello de Ordes faille un fraco favor ás explotacións agrogandeiras do municipio, cuxas rendas se verán aínda máis minguadas coa aplicación do IBI.\nA escusa do concello é que ten dificultade técnica para aplicar a bonificación do IBI ás construcións gandeiras porque moitas aparecen valoradas xunto coa vivenda. Isto suporía, segundo o concello, ter que aplicarlle bonificación tamén á vivenda, causando un prexuízo ás familias que non teñen explotación. É dicir, coa escusa de non prexudicar a unha minoría -o 42'09% da poboación de Ordes vive directamente do sector primario, ao que habería que sumar outra porcentaxe elevada de poboación que vive ou se beneficia indirectamente das actividades agrogandeiras- prexudica á maioría. Cómpre ter en conta que as instalacións agrogandeiras concéntranse na zona rural, un espazo dotado con moitos menos servizos e infraestruturas en comparación coa vila e que, polo tanto, debería gozar de atenuantes que compensen as súas desavantaxes con respecto á poboación urbana de Ordes. A bonificación do IBI podería ter sido un deses atenuantes de ter querido o goberno municipal, pero ao final pesou máis a arela recadadora que pór en marcha políticas que favorezan o desenvolvemento rural e potencien o principal motor económico da comarca.


Espíritu olímpico en Marín\nA representación dos mitos clásicos convivíu onte no colexio San Narciso cunha competición deportiva\n21 jun 2008 . Actualizado a las 02:00 h.\nOs deuses e heroes clásicos e as competicións deportivas gregas máis antigas ocuparon a escena nas pistas abertas do colexio San Narciso no marco dunha celebración especial organizada polo centro escolar para rememorar as Olimpíadas da idade dourada da Hélade.\nO programa comezou cerca das once da mañá e congregou, no espazo deportivo principal do centro escolar, á totalidade dos alumnos -máis de 300-, a profesores e a un numeroso grupo de pais que encheron as gradas e animaron aos participantes. Todos os atletas e gran parte dos profesores e outros alumnos acudiron á cerimonia vestidos con túnicas e vestimentas que reflectían os usos e costumes dos gregos que crearon os Xogos no século octavo antes de Cristo.\nAo desfile dos atletas, entre os que se contaban rapaces de todas as idades e cursos do colexio, seguiu a parte máis cultural da xornada. Os máis pequenos fixeron unha danza cos aros dos Xogos e tamén unha alegoría chinesa, coma homenaxe do centro a sé das Olimpíadas en Pekín no próximo agosto. Para isto último, un grupo de nenos disfrazouse de chineses tradicionais.\nAs orixes dos Xogos centraron a seguinte parte do programa cunha representación teatral e con animación musical dos mitos nos que se basearon as antigas celebracións gregas. Deste xeito, os rapaces de Primaria e de ESO describiron no escenario o mito de Medea, cunha perfomance, mentres que o de Orfeo e Eurídice fíxose con instrumentos. Os recitados e un barco centraron a historia de Ulises e o teatro de sombras explicou a lenda de Heracles.\nA cultura e a mitoloxía deron paso ás competicións. Os mellores deportistas dos cursos de Primaria, ESO e Bacharelato foron os protagonistas de cinco probas, axustadas ás condicións físicas de cada curso, e que foron as máis tradicionais dos célebres Xogos Olímpicos de séculos pasados. Tratábase dunha carreira de velocidade ou de estadio, outra de dólico ou de fondo, ademais de lanzamentos de xavelina e disco. Os nenos tamén fixeron salto de lonxitude.\nDespois dunha representación das carreiras hípicas, chegouse á fase final do programa, que se pechou co recitado de poetas como Píndaro ou Sófocles, a colocación das coroas aos vencedores e o baile de danzas mediterráneas.\nArchivado en: China Teatro Marín Comarca do Morrazo


Vieiros: Galiza Hoxe - O BNG ve "certa conivencia" entre a Xunta e a familia Franco en que o Pazo de Meirás permaneza pechado\nO BNG ve "certa conivencia" entre a Xunta e a familia Franco en que o Pazo de Meirás permaneza pechado\nOs nacionalistas presentaron no Parlamento unha proposición non de lei instando o Executivo a concretar os días en que estará aberto ao público.\nRedacción - 17:35 17/06/2010\nTags: Ben de Interese Cultural BIC BNG familia Franco patrimonio Pazo de Meirás Xunta\nConsello de ministros no Pazo (1963)\nO voceiro parlamentario do BNG, Carlos Aymerich, denunciou a existencia de "certa conivencia" entre a Xunta e a familia Franco polo adiamento na apertura do Pazo de Meirás. Fíxoo esta quinta feira durante a presentación dunha proposición non de lei instando o Executivo a concretar os días en que estará aberto ao público logo da súa declaración como Ben de Interese Cultural (BIC).\nAymerich e o alcalde de Sada, o nacionalista Abel López Soto, criticaron en conferencia de prensa que non se fixase un calendario para a súa apertura, a pesar de que en xuño do ano pasado un auto do TSXG desestimase a solicitude da familia do ditador español de suspender a declaración do Pazo de Meirás como BIC.\n"A falla de actuación da Xunta parece que obedece a algo máis que á proverbial ineficacia", apuntou Carlos Aymerich. O Goberno ten "unha ocasión de ouro (coa proposición non de lei) para demostrar que trata a familia de Franco como outra que teña un Ben de Interese Cultural", engadiu.\nLópez Soto acusou a Administración de "abandono de funcións" e subliñou que lle corresponde á Xunta "facer cumprir a lei", indicou en relación á obriga de abrir catro días ao mes. Ademais, mostrouse convencido de que o Pazo de Meirás "estaría aberto" se na Consellaría de Cultura estivese a súa anterior responsábel, a tamén nacionalista Ánxela Bugallo.\nMáis sobre a loita pola devolución do Pazo de Meirás ao pobo\nOs príncipes de Asturias, Juan Carlos e Sofía, co seu fillo Felipe son recibidos por Franco no Pazo (1971)\nManifestación para pedir a devolución do Pazo ao pobo


"Todo o diñeiro público debe ir para a sanidade pública"\nErik Dobaño | A Coruña | 10 de abril. “Non vexo nin moita televisión nin leo moito sobre a actualidade porque estou ocupada en actualizarme sobre o meu traballo“, di Paula Quinteiro, ex deputada no Parlamento galego e membro de Anticapitalistas, que se incorporou as listas de enfermaría a finais de marzo para botar unha man en Vigo onde pasa a corentena nun piso compartido con dous compañeiros –“teletraballan e case non saen por iso teño que extremar as precaucións“–. Nos últimos dez días fixo quendas no Meixoeiro e no Álvaro Cunqueiro, mais este mércores non recibiu chamada, así que dispón duns minutos para conversar sobre o que pasa… cunha prevención: “non podo contar moito dos hospitais porque acabo de empezar, teñen que ser as miñas compañeiras as que falen porque elas viviron os días peores”.\n“Elas fixeron un esforzo enorme e conseguiron solucionar problemas aos que a Xunta non lle puxo solución. A xente quéixase da falta de material de protección individual. Nas primeiras semanas houbo bastante caos e non só botaron de menos o material, tamén formación”.\nQuinteiro traballa días soltos, no servizo que cadra, pasou pola planta de covids no Cunqueiro e conta que cando chegou estaba todo moi ben organizado. E resume así a xestión sanitaria da crise: “Chegouse tarde. Ao principio houbo momentos nos que as traballadoras estiveron sen equipos de protección. Houbo tamén cambios constantes nos protocolos que aumentaron a inseguridade. E demorouse moito a realización de test ao persoal sanitario. Mais, sen dúbida, a situación máis grave viviuse nas residencias de maiores”.\nQue pensa do que pasou nas residencias de maiores estas semanas?\nFaltou material, houbo sobrecarga de traballo e, t amén neste caso, a Xunta actuou tarde. Pero é que as traballadoras viñan denunciando desde hai anos a precariedade laboral e os problemas na atención aos maiores. Antes do coronavirus a situación xa era caótica e crise sanitaria, evidentemente, fixo que todo fose a peor.\nEn todas partes a queixa é a mesma: falta material. Por que a estas alturas, cando pasou case un mes desde o estado de alerta, segue pasando isto?\nNon pode ser que falte material nin agora nin ao principio. Se hai que producilo desde o público, que se poñan os medios para producilo. Non pode ser que as traballadoras da sanidade teñan dificultades para protexerse. E non só elas, hai outros moitos traballos nos que tamén se precisa este material. Se hai unha lección que tirar xa, cara o futuro, é que necesitamos un plan de prevención para dispoñer de inmediato de todo o material que sexa preciso.\nEsperaba que os responsábeis de Sanidade e de Política Social do goberno da Xunta estivesen agochados durante esta crise?\nNon me sorprende. Son dúas consellerías moi desacreditas. E penso que aínda foi peor a xestión de Política Social ca de Sanidade. A conselleira de Política Social e o conselleiro de Sanidade teñen moitas contas que render, e agora máis. Parte do que acontece está a pasar polo desmantelamento da Sanidade e o abandono das residencias de maiores. Ambas consellerías instalaron a precariedade e alentaron a privatización nos seus ámbitos respectivos. E non se pode facer negocio nin coa saúde nin cos coidados.\nComo valora a xestión desde Compostela e a xestión desde Madrid?\nFeixoo non se coordina co goberno central. Non colabora. Está en campaña electoral e pretende aparecer como o salvador. As críticas son lexitimas, pero o que teñen que facer é dialogar e colaborar. Penso que se á Xunta podemos criticarlle unha resposta lenta en determinadas cuestión, tamén sucede o mesmo co goberno central, e agora empeza a preocuparme a lentitude en responder á crise económica que vai vir despois de todo isto. No caso da Xunta, o que non se entende é que chegase tarde cando tivo tempo para avaliar o que estaba a pasar noutras comunidades.\nQuinteiro, en Vigo, esta semana. Na imaxe do cabeceiro, na súa etapa no Parlamento, en maio de 2018.\n“A respecto do decrecentismo, gustaría de que non se desenvolvera isto como unha saída individual, ten que pensarse desde o colectivo. O importante é organizármonos como colectivo e entender que dentro do capitalismo non hai solucións.”\nQue lle parece a aparición do Exército e das forza policiais na primeira liña da comunicación da crise?\nPenso que é un erro. Creo que esas forzas teñen que estar ao servizo da cidadanía, das clases populares… o que me preocupa é certa impunidade e certa criminalización das clases populares que se está a producir. Non podemos saír desta crise reforzando os mecanismos autoritarios e represivos do Estado.\nE, o papel dos medios de comunicación?\nA verdade é que non teño moito tempo para seguir o que din. Se acaso, polo que respecta aos medios públicos galegos, o que podo dicir é que a crise non mudou a tendencia. Estamos nas mesmas, segue o nesgo partidista que veñen denunciando as traballadoras e os traballadores cada venres negro. Nesta cuestión, non hai novidade, a tendencia continúa.\nIncremento do autoritarismo e da manipulación de masas son dous perigos sobre os que moitos advirten estes días que acompañarán a unha “saída” da crise na que volverán pagar a factura os máis empobrecidos.\nQuero ser optimista. Quero pensar que a saída da crise vai depender da capacidade de organización das clases populares. Espero que esta crise sanitaria sirva para poñer en evidencia os efectos do modelo socio-económico, e que sirva para pensar en que hai outros modelos e que son posíbeis. É certo que o que está en discusión é quen vai pagar a crise. Pois ben, penso que agora terán que pagala as grandes fortunas e a banca. E, volvendo á cuestión do autoritarismo, as traballadoras e as clases populares non podemos permitir en ningún caso unha nova perda de dereitos. Ao contrario, hai que poñer en valor os coidados e traballos que agora se demostrou que son fundamentais.\n“Hai que recuperar os servizos de atención primaria e de saúde mental. Ambos serán fundamentais para responder ao que vén despois desta crise.”\nVe vostede ao goberno de coalición no Estado e aos seus apoios nas nacións coa forza suficiente para facer que as grandes fortunas e a banca pague esta crise?\nNa miña opinión, as medidas que se foron tomando até hoxe son insuficientes e non van totalmente nesta liña, ao cento por cento, quero dicir… pero penso que é o que debe buscar Unidas Podemos: levar o PSOE por ese camiño. Obviamente, por si mesmo, o PSOE non vai tomar ese camiño. Pero penso que é o único camiño posíbel para as traballadoras e os traballadores.\nFalando de saídas: hai debates nos que Anticapitalistas sempre estivo, e mesmo o primeiro Podemos, que volven agromar. Pensa que a sociedade en xeral será máis sensíbel agora a propostas como a decrecentista ou á renda básica universal?\nDesde logo. É máis, a curto prazo creo que é imprescindíbel que se garanta un ingreso mínimo e despois se avance na cuestión da renda básica universal. A respecto do decrecentismo, pois é evidente que os límites do modelo socio-económico se están a facer cada día máis visíbeis. Mais gustaría de que non se desenvolvera isto como unha saída individual, ten que pensarse desde o colectivo. O importante é organizármonos como colectivo e entender que dentro do capitalismo non hai solucións.\nPensando no día seguinte da epidemia, que cousas hai que facer, que arranxar inmediatamente na sanidade?\nEn primeiro lugar hai que recuperar os servizos de atención primaria e de saúde mental, que foron os que máis sufriron o desmantelamento impulsado polo PP. Ambos servizos serán fundamentais para responder ao que vén despois desta crise. En segundo lugar, ten que rematar a precariedade do persoal. Haberá que dar estabilidade a todo o persoal. E, en terceiro lugar, hai que rematar coas subvencións públicas á sanidade privada. Todo o diñeiro público debe ir para a sanidade pública e usarse para reverter a privatización de servizos sanitarios.\nDe aquí a uns meses, vai vostede seguir na sanidade ou vai volver á política?\nLevo militando politicamente moitos anos e seguirei militando e facendo política. O paso polo Parlamento foi temporal, unha etapa que xa rematou. Traballarei como enfermeira.\nVigo, 1990. Diplomada en Enfermaría. Traballou no sector privado antes de incorporarse ás listas do SERGAS. Foi enfermeira con contratos temporais até a súa designación como deputada en outubro de 2016. Formou parte da executiva de Podemos Galicia e, como deputada, do Grupo En Marea e, despois, Grupo Común da Esquerda. En marzo pasado reincorporouse o servizo de enfermaría na Área de Vigo e comezou a traballar facendo substitucións por días.\n1 comentário em ““Todo o diñeiro público debe ir para a sanidade pública””\n24 maio, 2020 às 9:57 am | Responder\nSe a sanidade fora pública de verdad e non do estado intervido polos grupos empresariais, sobre todo farmacéuticos, pois sería boa idea… pero non o é.


SEMANA CULTURAL 2015 - COLEXIO MARTÍN CODAX: Obras Recicladas\nOs alumnos de 2º E.S.O. fixeron unha serie de obras teatrais para ensinar aos nenos que a reciclaxe é moi importante hoxe en dia, onde todas as persoas contaminan. O Martín Códax quere contribuir á diminución deste nivel de contaminación a través da educación e a concienciación dos seus alumnos.\n-Os espazos naturais do mundo:\nEsta obra a fixeron Jhon, Pablo, Raúl, Sara, Martina, Gala, Lucía e Óscar para concienciar aos nenos de que deben protexer os espazos naturais que hai no mundo.\nSe lles ocorreu a idea de facelo dun xeito teatralizado para que os nenos aprendan de forma máis sinxela, aparte de que sexa moito máis entretido que un simple discurso sobre os espazos naturais que ofrece a Terra. Os nenos, con esta obra teatral, aprenderán a apreciar as cousas que a natureza lles pode ofrecer se a tratan de xeito correcto.\n-A reciclaxe da luz:\nEsta obra foi interpretada por Tiago, Christian, Pepe, Marina e Anxo para que os nenos aprendan o ciclo da luz. Nela explican como a luz rebota na capa de ozono ou vai cara a terra, onde rebota continuamente, e máis do aire, no que explican que respiramos oxigeno e expulsamos dióxido de carbono e as árbores ao contrario. O fixeron de forma teatral para que fose máis dinámico e logo elexiron un xogo, o Pasapalabra, basado en palabras relacionadas coa reciclaxe, para facelo máis entretido.\n-As linguas mortas:\nEste espectáculo está realizado por Diego, Vica, Silvia, Lía, Noa e Alba co fin de que os nenos aprendan que nas lenguas tamén se aplica a reciclaxe. Decidiron facelo de forma teatral para que fose máis fácil de disfrutar polos nenos. Os alumnos con esta obra aprenderán que as linguas de hoxe poden ser fillas e aproveitar as linguas de fai moito tempo.\nOs rapaces pequenos consideran esta actividade entretida e dinámica; tamén a definen como “guai”.\nPublicado por Martin Codax ás 03:42\nEtiquetas: Artigo, ESO, Primaria, Reciclaxe, Semana Cultural 2015, Teatro


Asoporcel pon en marcha a campaña “100 % Nosa” de promoción da raza nos medios – asoporcel\nA Asociación de Criadores da Raza Porcina Celta (Asoporcel) vén de lanzar unha nova campaña de promoción con presenza na televisión autonómica e nas redes sociais para a difusión do Logotipo 100 % Raza Autóctona Porco Celta.\n“Coñeces a raza Porco Celta?” é a chamada de atención coa que Asoporcel quere atraer a novos consumidores cara os produtos derivados deste porco e reforzar así o Logotipo 100 % Raza Autóctona Porco Celta.\nA campaña de posicionamento iniciouse a principios desta semana co comezo da difusión na Televisión de Galicia do primeiro dos spots sobre as bondades da raza. Ata principios do ano que vén, o Porco Celta estará presente na televisión autonómica con este e outro clips promocionais que se irán liberando paulatinamente.\nEn paralelo a estas publicidades, a través das súas redes sociais a asociación reforzará o contido durante os próximos meses mediante a difusión doutras creatividades complementarias, tales como receitas de cociña en vídeo, imaxes e infografías que poñan en valor as múltiples bondades da raza e distintas testemuñas de operadores autorizados.\nPOSTA EN VALOR DO LABOR DOS CRIADORES\n“A situación actual do país non é a mellor e cremos que agora, quizais máis que nunca, é un bo momento para poñer en valor o labor que fan os nosos gandeiros non só pola recuperación desta raza autóctona, senón tamén polo coidado e o mantemento do medio”, sinalan os voceiros da asociación. O Porco Celta é unha raza que se adapta moi ben para a cría en sistemas extensivos ao aire libre e que constitúe un recurso inmellorable para o silvipastoreo. “O aproveitamento dese sotobosque para a cría dos porcos axuda a conservar o patrimonio xenético da raza e contribúe de xeito innegable á loita contra os incendios forestais, o que implica a conservación da paisaxe galega e a fixación de poboación nas aldeas”, subliñan.\nComo resultado da sinerxía entre o potencial xenético da raza, o tipo de alimentación e o sistema de cría, a carne de Porco Celta resulta excepcional dende o punto de vista organoléptico, nutricional e da saúde e é ideal para a elaboración duns produtos cárnicos de calidade, sobre os cales se pon o foco nesta campaña promocional.\nO PRIMEIRO VÍDEO, XA DISPOÑIBLE!\nO primeiro vídeo da campaña xa está dispoñible nas redes sociais de Asoporcel (Facebook, Instagram e Twitter) e pódese ver baixo estas liñas:


Noticia - Ribadumia - O Concello de Ribadumia ven de asinar o convenio con ECOEMBES para a recollida de envases lixeiros na Canle HORECA - Detalle noticias concellos - Deputación de Pontevedra\nNoticia - Ribadumia - O Concello de Ribadumia ven de asinar o convenio con ECOEMBES para a recollida de envases lixeiros na Canle HORECA - Detalle noticias concellos - Deputación de Pontevedra gl_ES\nO Concello de Ribadumia ven de asinar o convenio con ECOEMBES para a recollida de envases lixeiros na Canle HORECA\nO Concello de Ribadumia informa de que esta semana o alcalde David Castro asinou o convenio con ECOEMBES para incrementar e mellorar a recollida de envases lixeiros na Canle Horeca.\nO Concello de Ribadumia atópase adherido ó convenio Marco firmado entre a Xunta de Galicia e Ecoembes que regula o funcionamento do sistema integrado de xestión, neste eido Ecoembes é a encargada de levar a cabo o obxectivo base que é fomentar a recollida selectiva e a selección de residuos de envases.\nEn base a isto e co obxectivo de colaborar para adecuar os medios existentes na prestación do servizo e favorecer a participación dos pequenos xeradores na recollida selectiva dos residuos, o Concello de Ribadumia asinou este acordo para a posta en marcha do proxecto destinado a mellora desta recollida selectiva o cal se levará a cabo mediante o fomento de participación dos establecementos do sector HORECA.\nAs accións deste acordo pasarán polo incremento, se é preciso, da dotación de contedores para esta recollida na vía pública así como a entrega os establecementos participantes de contedores de pequeno tamaño para a instalación no interior. Ademais da formación e información ó persoal dos establecementos para a correcta participación.\nOs concelleiros de Medioambiente e Economía presentarán na vindeira semana o proxecto a cada un dos establecementos da canle HORECA do concello.


Curso de apicultura en Sedes | Dame Un Toke\nInicio » Curso de apicultura en Sedes\nCurso de apicultura en Sedes\nO Concello de Narón e a delegación en Ferrolterra da Asociación Galega de Apicultura (AGA) organizan tres obradoiros na cidade, de balde para as veciñas e veciños empadroados en Narón e para os socios de AGA, se ben o resto de persoas terán que pagar unha cuota.\nAsí o indicou o concelleiro de Medio Ambiente, Octavio Dopico, que animou á xente interesada na apicultura en inscribirse nas diferentes propostas ofertadas e que se desenvolverán nas vindeiras semanas.\nEntre as posibilidades están un curso convocado o inicio para o 21 de abril, ás 10.00 horas no local social de Sedes. Será sobre Reproducción apícola básica e impartirase durante dúas xornadas. Os profesionais de AGA explicarán nas sesións unha serie de cuestións teóricas e prácticas sobre a cría e selección das raíñas, para mellorar a xenética das abellas, e outras como a enxamía natural, reproducción controlada, tipos de multiplicación de colmeas… A parte práctica deste curso terá lugar nas instalacións do Colmear didáctico do Concello.\nA vindeira proposta é un obradoiro de Elaboración de xabróns do apicultor, que se impartirá o vindeiro 26 de abril a partir das 18.00 horas nas instalacións do local social de Sedes. Persoal de AGA explicará aos participantes como elaborar xabróns naturais utilizando ingredientes vexetais, neste caso, produtos da colmea, así como os beneficios da súa utilización.\nO 5 de maio dará comezo un obradoiro de Técnicas de apicultura natural sostible, a partir das 10.00 no local da AVV de Sedes a parte teórica e no Colmear didáctico de Narón a práctica. As persoas que asistan coñecerán polo miúdo as costumes das abellas, a súa saúde e a comercialización de produtos apícolas, para saber como levar de xeito natural un colmear familiar. O respecto ás abellas e o importante traballo medioambiental que realizan son, tal e como apuntaron desde AGA, as pautas que marcarán a filosofía deste curso. Neste caso terá unha duración de 80 horas -35 de teoría e 45 de prácticas-.\nAs persoas interesadas en anotarse ou recibir máis información ao respecto poden facelo a través do correo electrónico: dagaferrol@hotmail.com. O edil de Medio Ambiente animou á veciñanza de Narón a anotarse nestes cursos “cos que coñecerán mellor o mundo das abellas, os recursos necesarios para o seu coidado e tamén aprenderán a elaborar produtos naturais, atendendo sempre ás premisas do coidado e o respecto ao medio ambiente”, apuntou Dopico.


Animación sociocultural en todo o concello de Bóveda – EnComún\nAnimación sociocultural en todo o concello de Bóveda\nO Concello de Bóveda atópase inmerso na selección dun novo técnico de animación sociocultural para o Concello. Segundo explicou o alcalde, “tíñamos unha animadora sociocultural que estaba levando todas as actividades da Casa da Cultura, esta persoa pediu unha excedencia e agora estamos co proceso de selección”. José Manuel Arias tamén sinalou que a cultura é un dos pratos fortes no concello de Bóveda, “porque temos un programa moi completo que formamos a principios de ano, no que contamos tamén cunha oficina de información xuvenil, aspecto tamén prioritario para nós”, engadiu. Asimesmo, hai tamén un programa co que se trata de chegar a todas as idades, dende 0 anos en diante, e accións puntuais, como no caso das parroquias nas que hai locais sociais, o Concello despraza aos monitores para impartir cursos do que os veciños queiran ou soliciten.\nO repintado das marcas viarias reforzará a seguridade en varios tramos da LU-546 e LU-664 A\nNoticia Anterior Previous post: Pequenos recurtes na xestión municipal de Bóveda\nSiguiente Noticia Next post: Un apoio ás obras de interese veciñal