Anuncio do DOG nº 33 do 2020/2/18 - Xunta de Galicia\nDOG Núm. 33 Martes, 18 de febreiro de 2020 Páx. 11430\nANUNCIO do 5 de febreiro de 2020, da Xefatura Territorial da Coruña, polo que se notifica a resolución do expediente sancionador na orde social RL 2019/0401-1 e un máis.\nDe conformidade co disposto no artigo 44 da Lei 39/2015, do 1 de outubro, do procedemento administrativo común das administracións públicas, as notificacións que non se puidesen practicar faranse por medio de anuncio no Boletín Oficial del Estado (BOE), e a súa eficacia quedará condicionada á súa publicación no taboleiro de edictos único (TEU) do BOE.\nIntentouse a notificación por correo certificado aos titulares das empresas citadas no anexo, sen que fose posible, polo que se lles notifica por medio deste anuncio a resolución ditada nos correspondentes expedientes sancionadores.\nAs interesadas dispoñen do prazo dun mes, contado a partir do día seguinte ao da súa publicación no Boletín Oficial del Estado, para interpoñer recurso de alzada ante a Secretaría Xeral de Emprego, Consellería de Economía, Emprego e Industria, así como para comprobar o contido íntegro do expediente nas dependencias da Xefatura Territorial da Coruña, na rúa Salvador de Madariaga, 9-1º, da Coruña, das 9.00 ás 14.00 horas, de luns a venres.\nAdvírteselles que, de non interpoñeren recurso en tempo e forma, deberán aboar a sanción, utilizando necesariamente o documento de pagamento que poderán solicitar nesta xefatura territorial, nos seguintes prazos:\nAyb Family Shop Center, S.L.\nLucxu World, S.L.


Federación Anarquista 🏴 Noticias anticapitalistas y informaciones libertarias Antía Pousa: “Din que tes que confinarte por seguridade, pero para moitas a inseguridade está dentro do fogar” – Federación Anarquista 🏴\nAntía ten 38 anos, é piscis e naceu coa primavera. Quizais por iso lle gusta identificarse con cores fortes e alegres, como ela. “Sempre me vexo florecendo, incluso os momentos malos me valen para voltar florecer, sempre a mellor”. Como o toxo galego, é exemplo de resiliencia ante as violencias deste sistema capitalista e patriarcal, e tamén un referente no feminismo galego pola súa sororidade e compromiso coas mulleres, e cun movemento en continuo crecemento e transformación.\nAtravesada polo cooperativismo, en 2017 montou Xeracción en Ourense xunto a varias compañeiras: unha cooperativa que baixo unha perspectiva feminista, pretende promover unha sociedade empoderada a través da participación cidadá. Non comparte o concepto actual da figura da traballadora social, por iso prefire identificarse como “facilitadora de procesos”, achegando unha perspectiva máis holística que leva a todos os planos da súa vida: como muller traballadora, nai e activista.\nEn que consiste o teu traballo en Xeracción?\nTraballo fundamentalmente con mulleres, con mulleres en xeral, porque cando se fala de mulleres en situación de vulnerabilidade, digo: bueno, e que muller non o está? Entre elas, traballo coas mulleres do módulo de Centro Penitenciario de Pereiro de Aguiar e tamén acompañando a mulleres e crianzas que sufren violencias machistas, tratando de facilitar calquer momento nos espazos que poidan resultar hostís, como pode ser un xuízo, coa avogada ou o que faga falla.\n“A covid foi a excusa para suspender comunicacións presenciais e “vis a vis”, medidas que empeoran a saúde das presas e das súas familias, e se están dando situacións complicadas”.\nComo afectou a pandemia ás mulleres coas que traballas?\nPenso que todas as crises fan que quebre a pata que xa de por si é máis vulnerable. As mulleres en prisión xa estaban en situación de hipervulnerabilidade porque o sistema penitenciario está deseñado por e para homes, os espazos destinados a mulleres reclusas son precarizados e inseguros, teñen unha menor oferta formativa que reduce as súas oportunidades de reinserción laboral. Ademáis o 80% das mulleres que entran na cadea son nais ás que separan das crianzas á idade de 3 anos. A covid foi a excusa para suspender comunicacións presenciais e “vis a vis”, medidas que empeoran a saúde das presas e das súas familias, e sei que se están dando situacións complicadas.\nEn cuestión da violencia machista durante a pandemia xa non digamos. Dinche que tes que confinarte na casa por seguridade. Pero é que para moitas, a inseguridade está dentro do fogar. E ante iso, que solucións poñemos? No caso de moitos servizos dirixidos a mulleres de Ourense, estiveron sen atender presencialmente durante meses. As chamadas son insuficientes porque as mulleres que sofren ou sufriron violencia machista viven un illamento social que xa de por si é un factor de risco; o que fai que seguramente volvan enganchar co seu agresor ou buscar un perfil semellante para non sentirse tan soas. Ademais, moitas veces as vítimas conviven co seu propio agresor e non teñen un espazo seguro onde falar. Cando teñen un acompañamento presencial, teñen un tempo e espazo para airearse, empoderarse e volver relacionarse, máis aló da propia sesión terapéutica.\nDoutra banda, nos servizos sociais, onde sabemos que a maioría de usuarias son mulleres que se están facendo cargo de todo o sustento familiar, estanlles dando cita para dentro de 5 o 6 meses… isto volta ser violencia institucional.\n“Choro coas mulleres e demostro quen son eu tamén… esa é a miña forma de traballar”.\nComo levas todas estas inxustizas a nivel máis persoal?\nEu sei que este traballo non o vou poder manter demasiado tempo porque non concibo esto que nos dicían na carreira de non implicarse. Choro coas mulleres e demostro quen son eu tamén, esa é a miña forma de traballar. Non sei si é boa ou mala, pero vou seguir facendo isto porque me permite chegar a elas non dende una posición xerarquizada profesional-usuaria, senón de persoa a persoa, empatizando de muller a muller, sabendo que esas violencias que lle atravesan a ela, a mín me están mancando e indignando.\nCada vez que acompaño a unha muller a un xulgado, noto como deixo tempo da miña vida detrás desas paredes porque o nivel de indignación é ilimitado. Entón pódense dar dúas circunstancias: que eu inconscientemente acabe xenerando como un escudo, eu penso que non existe ou unha ferramenta de autodefensa para que non me manque tanto, e entón no momento que eu chegue a percibir iso téñome que apartar, porque non quero traballar baixo esas premisas. Ou, que eu siga con este nivel de sufrimento e entón teña que descansar. Por agora, teño a sorte de que si teño moitísima capacidade de depurar; vivo nunha aldea, co meu fillo e cos meus animais, rodeada dunha contorna de natureza marabillosa.\nPodo dar a idea de que son loitadora e guerreira, pero encántame mostrar que ser guerreira non é ser forte como se nada me afectase, ao contrario. Encántame sentirme super vulnerable. Amosar esa vulnerabilidade e saber que sempre hai alguén para arrouparme, entón non se perpetua esa angustia nunca, e creo que iso si que me fai forte, o saber que non teño que estar sempre en pé de guerra.\nComo viviches a organización deste 8M en Ourense e en que momento está agora o movemento feminista galego?\nA realidade é que na Marcha Mundial de Mulleres en Ourense non somos moitas e temos vidas complicadas, chegamos ata onde chegamos. Aínda que cada ano se van sumando mulleres, para outras chega un momento que non sei si é por frustración, pérdese a implicación… porque estar a loitar contra corrente. É desgastante. E xa non é só a importancia dos autocoidados, senon tamén facer destes movementos algo que non sexa tan reducido. Se somos máis, temos a capacidade de non estar sempre no foco as mesmas. Se eu sei, que se eu non fago isto, queda sen facer, síntome na obriga moral de facelo, e entón voume a saturar antes. Si que señalaría que a implicación das persoas no movemento vai axudar a que se poida manter.\nPenso que dende 2018 que se creou Galegas8M, a potencia aglutinadora que ten de confluír movementos feministas tan diversos e de ter uns mínimos a defender é brutal. É verdade que agora mesmo estanse dando unhas novas realidades que a Galiza tardaron tempo en chegar, e que agora esta aprobación da Lei Trans, puxo enriba da mesa. Está florecendo algo que aquí non existía. Na última asemblea que tivemos de Galegas8M en Ourense, unha muller que antes non participara, queríase posicionar en contra dunha posible Lei de Autodeterminación. A min resultoume marabilloso que houbera unaminidade en que xa non había debate: partíamos da base de que a vida das persoas non se debate. Soamente debater isto está faltando ao respeto as miñas compañeiras trans… Na miña opinión, eses movementos non se poderían autodenominar feministas.\n“A única opción de combater e afastar os discursos de odio fascistas e tránsfobos é creando espazos seguros para as mulleres, e que se poidan ir ampliando”.\nComo cres que se poden combater estes discursos de odio desde os feminismos?\nPara min a única opción de combater e afastar os discursos de odio fascistas e tránsfobos é creando espazos seguros para as mulleres, e que se poidan ir ampliando. No feminismo, penso que a forma de ampliar a súa capacidade de acción sempre é que sexamos máis, pero máis porque veñan unirse. Por iso, actividades como os cafés feministas en Ourense tratan de xerar distintos espazos que poden ser máis de información, máis de compartir ou máis de lecer, e ir espallando o noso argumento para que as mulleres que participen nun ou noutro, se sintan cómodas e decidan sumarse.\nEu sempre falo de sumar. Eu non diría: “eu quero eliminar estas persoas”. Se me centro no punto negro, estou deixando de ver todo o branco. Se do que trato é de ampliar a mirada e ver a inmensidade branca, probablemente nin repare nese puntiño negro que está ahí, e que probablemente non o poida limpar. Na vida, trato na de facer iso, nunca centrarme no negativo e en como quitar iso, senon tratar de ampliar o positivo.\nComo afectou a pandemia á construción destes espazos de seguridade?\nEstá sendo moi complexo e eu penso que esta é unha das grandes cuestións: que nin se nos facilita o poder crear ni manter, e é algo que aínda despois de que todo esto pase vai ser moi dificil de recuperar. Porque o que se está quebrando son xustamente os piares da sociedade como comunidade. Estannos criminalizando polo feito de manter estes espazos.\nE para min o concepto de saúde non é so dar negativo nunha PCR, e están quedando moitas polo camiño. Porque a nivel psicoemocional moitas están quedando moi tocadas, e a base social que temos como persoas non a estamos cubrindo e iso vai ter consecuencias a curto, medio e longo prazo… Nós tratamos de mantelo a través do virtual pero non todas as mulleres, por exemplo do rural, teñen a posibilidade. E ademais desta fenda virtual, poden ser invadidas máis facilmente ao estar todo mesturado no fogar, por exemplo as mulleres que comparten espazo co seu agresor.\nEn que se centrou o movemento feminista galego este ano?\nPara o 8 de marzo, desde Galegas8M, xa o ano pasado, acordouse poñer o foco nos coidados, e este ano pensamos que non podía ser doutra maneira. Entón retomamos o lema do ano pasado “SEN COIDADOS NON HAI VIDA” seguido de: “Mulleres, precarizadas e fartas”. Está claro que este ano é diferente e tivemos que estar atentas. Por iso fixemos unha manifestación en columnas de mulleres que partiu da parte de atrás da Subdelegación, percorreu vías amplas mantendo as distancias, e rematou na entrada do CHUO de Ourense como punto simbólico para reivindicar os coidados e os sectores feminizados e precarizados.\nSabemos que, sempre, pero especialmente este ano, houbo mulleres que non puideron participar presencialmente, ou porque tiñan que estar ao coidado dalgunha persoa, ou porque eran persoas de risco e tiñan medo de estar na rúa en contacto con máis xente. Entón si que se pretendía poder visibilizar, mesmo desde as casas sacando a túa roupa de traballo ou mandil ao balcón, dicindo “non estou aí pero estou”. E de feito, gran parte do manifesto apelou a estas mulleres que non estiveron aí polo que sexa.\nPor que cres que se deu a criminalización das protestas feministas este 8 de marzo?\nDeberíamos reflexionar sobre isto, e o certo é que en aras da seguridade, ao longo da historia tentóusenos limitar coa manipulación e o medo. Facendo unha análise real, nun espazo aberto, ao aire libre, con distancia de seguridade e con máscaras, o risco, por suposto non existe a palabra nulo neste caso, pero é mínimo. Cando ademais nos momentos máis crueis, recentemente nesta terceira onda, as crianzas estiveron a ir á escola, estando 25 crianzas en aulas pechadas. Xa non digamos en comedores escolares, ou transportes públicos. No metro por exemplo, como vimos noutras cidades, que van e veñen hacinadas ao traballo.\nTemos que ser un pouco conscientes de que o discurso da seguridade non dá para que nos fagan sentir irresponsables polo feito de chamar á mobilización. E isto ten moito máis que ver con que o sistema se ve cuestionado polo feminismo. Non polo feminismo das institución que simplemente consta de palabras, de actos e celebracións. Se non o feminismo que reivindica, que esixe, que quere mudalo todo, que quere transformalo todo para habitar un mundo máis xusto, máis igualitario e máis lindo de vivir. Ten moito máis que ver con iso que coa seguridade.\n“Máis do 41,5% das mulleres asalariadas en Galiza cobraban un salario inferior ao SMI no 2019”.\nE por que o movemento feminista debería seguir saíndo ás rúas?\nDesde a Marcha Mundial das Mulleres estamos a sacar unha campaña agora mesmo na que todos os días sae unha publicación con porcentaxes absolutamente espeluznantes. A de hoxe fala de que máis do 41,5% das mulleres asalariadas en Galiza cobraban un salario inferior ao SMI no 2019. No 2020, o 77% do emprego destruído foi feminino. Cando ademais sabemos que moitas veces son as mulleres sobre as que recae toda a carga económica do sustento familiar.\nExplicar, xa antes da pandemia, porque as mulleres saímos ás rúas, debería ser innecesario… pero xa despois da pandemia, e de ver como os sectores que sustentaron a vida durante a pandemia eran sectores feminizados, e polotanto precarizados, en condicións laborais, en salario, en valor social… e a marxe de todos eses traballos asalariados, todas esas cargas e sobrecargas que as mulleres tivemos que soster por enriba das que xa tiñamos, con razón da pandemia.\nSobran os motivos para seguir saíndo ás rúas. Non reclamo a ninguén que non considere acertado saír á rúa, nin antes nin despois da pandemia, non estamos aquí para cuestionarnos. Pero si para esixir respecto ás que si que saímos. Non manipular ou pervertir un dereito fundamental como o dereito á manifestación, tratando de facernos culpables de ser irresponsables, cando xustamente levamos moitos anos reivindicando o contrario: coidarnos.\nEn esta guerra solo hay un bando, y estamos todos dentro ‘¿Dónde está Mikel?’. El infierno de Intxaurrondo, contado desde dentro Brasil está al límite con más de 2.000 muertos diarios por covid, y lo peor está por venir (07/03/2021). Alfon: “Hay que plantear un Poder popular que acabe con el caos que el capitalismo está generando, que surja de las clases trabajadoras y que distribuya la riqueza de forma planificada y coherente” Rebeca Quintáns: “Los borbones aceptarán lo que sea para sobrevivir, pero no creo que les vaya a funcionar” Trabajador de la aeronÁutica: ¿producir sÍ, pero para quiÉn y por quÉ? “Está reñido pero tenemos enorme confianza” Rojava trata de construir una sociedad verde, pero Turquía la está privando de agua y energía U$A: La “War on drugs” está terminando. La pierde el poder estatal pero las bajas son de la población civil “Cooke era la figura central dentro del peronismo para generar una transformación interna” Miren Etxezarreta: “La mochila austriaca tiene piedras dentro, no la merienda para la excursión” (26/01/2021). La vida dentro y fuera del geriátrico: “Prefiero vivir en la calle que volver a la residencia” (05/01/2021).


Os concellos que compoñen este xeodestino son: A Merca, Allariz, Baños de Molgas, Barbadás, Coles, Maceda, O Pereiro de Aguiar, Ourense, Paderne de Allariz, San Cibrao das Viñas, Taboadela, Toén, Vilamarín e Xunqueira de Ambía.\nDesde planos diferentes, Ourense e Allariz parecen mirarse unha á outra.\nOurense, romana e señorial, desde as beiras do Miño. Allariz, rexia e monumental, desde as beiras do Arnoia.\nOurense é a cidade da auga. Os símbolos da cidade son o Santo Cristo, a Ponte Romano e a fonte das Burgas, que brota a 65º en pleno centro. Ten ademais un centro histórico moi ben conservado, repleto de bares e terrazas e tamén, quizá para emendarse, unha marabillosa catedral. Nos últimos anos as ribeiras do Miño convertéronse no outro gran paseo da cidade, cunha ruta termal moi coidada e, en moitos casos, de balde.\nAllariz, cuxa orixe remóntase ao século VI, recibiu o Premio Europeo de Urbanismo pola recuperación do centro histórico e do río. Residencia real na Idade Media, aquí se educou o mozo Alfonso X o Sabio e non é de estrañar que a beleza da contorna inspirase algunha das súas “Cantigas”.\nDous pesos pesados lideran este xeodestino: as localidades de Ourense e Allariz, cada unha cunha morea de monumentos que reclaman a atención. A capital da provincia é ben coñecida tanto pola súa vinculación co río Miño, como co mundo romano. O Miño está cruzado na capital por varias pontes e un moderno paseo permite percorrer a beira. Son moi representativas da capital termal de Galicia, de Ourense, as coñecidas Burgas, un espazo rehabilitado xa nos límites da zona vella, no que manda sen dúbida a Catedral. O templo, tardorrománico, foi erguido a partir do século XII, declarado basílica en 1837 e Monumento Nacional no ano 1931. Non hai que esquecer a visita ao Museo Arqueolóxico.\nAllariz tivo a sorte de conservar practicamente intacto o seu núcleo principal, granítico tanto nas rúas como nos edificios. A súa exemplar rehabilitación mereceu o premio Europa Nostra e hoxe a vila é un modelo do turismo sustentable galego. Os seus museos conforman unha pequena rede que, xunto coa potenciación de negocios hostaleiros “con encanto” e o agarimo co que se trataron as beiras do río, atraen milleiros de visitantes. Xa saíndo do casco histórico fai falta subliñar a ponte románica de Vilanova.\nEntre os monumentos destas terras podemos destacar en Baños de Molgas a capela prerrománica de Santa Eufemia de Ambía e o santuario dos Milagres no monte Medo. Dentro da arquitectura popular podemos descubrir o conxunto de hórreos da Merca e o conxunto de casas fidalgas en Sobrado do Bispo (Barbadás).\nO municipio de Allariz pertence e dá nome á Reserva da Biosfera Área de Allariz, un mosaico humano e natural elaborado con séculos de paciencia e laboriosidade.\nNo Ecoespacio do Rexo unha intervención artística modificou un espazo natural dándolle un novo valor.\nOs Maios é unha ancestral tradición galega que aínda se celebra con moita forza en Ourense. Toda a provincia é unha festa con gran participación popular polo magosto, no outono, mais é na súa capital onde esa cita está declarada de Interese Turístico Galego, do mesmo xeito que a anterior.\nNon tan vella, mais tamén con séculos encima xa que arrinca de 1317, e agora goza da mesma categoría, é a Festa do Boi, coas rúas de Allariz como escenario cando o Corpus.\nA cidade de Ourense está intrinsecamente ligada coa auga. A do río Miño que atravesa a cidade discorre baixo as súas seis pontes. O Viaduto, a Ponte Nova, a Pasarela do Vao, a Ponte Romana, a Ponte do Milenio e a Ponte do Ribeiriño constitúen en si mesmos un recurso turístico pola singularidade da súa disposición e pola evolución arquitectónica que reflicten e que se pode gozar percorrendo o paseo fluvial por calquera das súas dúas beiras.\nTamén a auga, esta vez quente, converteuse no signo máis identificativo da capital da provincia. A Ourense chámaselle tamén a cidade das Burgas, polos seus mananciais de augas hipertermais, silicatadas, fluoradas e litínicas, que teñen importantes propiedades dermatolóxicas e cuxo nome crese que procede do latín burca, que quere dicir pía, en alusión aos baños romanos. Existen tres Burgas, a de Arriba, a do Medio e a de Abaixo, de estilos popular, moderno e neoclásico respectivamente e que son o punto de partida dun complexo termal, ao aire libre e ás beiras do río Miño.


Centro Don Bosco - Curso de Director/a de Tempo Libre 2021-2022\nCurso de Director/a de Tempo Libre 2021-2022\nA Escola de Tempo Libre Don Bosco realizará un curso de Director/a de actividades de Tempo Libre en Santiago de Compostela dende decembro de 2021 a xaneiro de 2022. A continuación indícanse as características do mesmo:\nEstar en posesión do título de monitor de actividades de tempo libre.\nAcreditar unha experiencia de traballo como monitor/a no campo da educación/animación no tempo libre de, coma mínimo, 250 horas ou como integrante do equipo de animación en colonias ou campamentos por un total de 30 días, despois da obtención do título de monitor.\nPosuír, polo menos, un título de ensino secundario.\nDatas da parte teórica:\nDecembro: 18, 19, 27, 28, 29, 30, 31\nXaneiro: 3, 4, 5, 7, 8, 9, 15, 16\nA maioría do curso desenvolverase de forma presencial. Unha pequena porcentaxe das horas do curso realizarase de forma online que poderían aumentar si a situación sanitaria así o requerira.\nAs sesións realizaranse en horarios de 9:00 a 14:00 e de 16:00 a 21:00.\nAs sesións online impartiranse cos seguintes criterios:\nVideochamadas grupais de asistencia obrigatoria a realizar entre as 9:00 e as 14.00 e/ou de 16:00 a 21:00.\nTraballos e tarefas na aula virtual\nEquipo necesario para as sesións online:\nSerá necesario dispoñer de dispositivo con conexión a internet, cámara e micrófono para a asistencia ás videochamadas grupais.\nPara realizar a inscrición do curso xa está dispoñible o Formulario de Inscrición\nTamén é posible realizar a inscrición nas instalacións da propia Escola(rúa Belvís, 2, Santiago de Compostela).\nPara garantir a reserva da súa praza é preciso realizar coma mínimo o ingreso de 75€. Esta cantidade se reembolsará no caso da non realización do curso por falta de incrición mínima. Non se reembolsará cando un alumno/a e baixa do curso e non o comunica cunha antelación mínima de 10 días antes do incio do mesmo.\nNo momento de facer a inscrición é necesario presentar o dni, o xustificante de pagamento(no caso de facelo por transferencia) e foto actual.\n1- Ingresando no número de conta de La Caixa ES59 2100 2186 9802 0012 5132 indicando no concepto o nome do participante.\n2- Achegándose a ETL Don Bosco na rúa Belvís 2 en Santiago de Compostela, en efectivo ou tarxeta.\n250€ .Tasas de expedición de título non incluídas.\nO curso consta de 150 horas teóricas. Será necesario superar 150 horas de práctica unha vez realizada a parte teórica para poder obter a titulación.\nTítulación homologada pola Dirección Xeral de Xuventude Participación e Voluntariado.\nOutros cursos da ETL Don Bosco\nCurso de Monitor/a de Tempo Libre 2022 (primavera)\nCurso de Monitor/a de Tempo Libre 2021 (outono)\nCurso de Monitor/a de Tempo Libre 2021 (verán)\nCurso de Monitor/a de Tempo Libre 2021 (primavera)\nCurso de Monitor/a de Tempo Libre 2021 (inverno)


Virtonomics xogo económico é un xogo online que vai vivir en regras nenadumannym. Este xogo é multi-achaflanada, e é lóxico, e xogos de empresas e instrutor de empresas, así como un estimulante da economía real, ademais, ela e estratexia económica\nVirtonomics xogo económico é un xogo online que vai vivir en regras nenadumannym. Este xogo é multi-achaflanada, e é lóxico, e xogos de empresas e instrutor de empresas, así como un estimulante da economía real, ademais, ela e estratexia económica. Virtonomica desenvolvedores describen o xogo como un espazo que inclúe varios países que, á súa vez, son máis radicalmente distintas zonas económicas. Como vostede sabe, cada un ten os seus propios impostos, os seus niveis de salarios, prezos, taxas e así por diante. Este espazo chámase reino. Nestes reinos Virtonomics xogo online non son poucos, cada un deles ten as súas propias características. O xogo ten un número de Free Realms, isto significa que a posibilidade de xogar os xogadores non precisan pagar, pero pode ter o valor do xogo. Hai un espazo con unha determinada taxa mensual, pero o valor da compra non foi necesario, e por iso son libres. Xogo Virtonomics significa construír o seu propio negocio virtual. Vale destacar que cada xogador, comezando a xogar o partido, recibe unha certa cantidade de diñeiro. Para eles, pode realizar a construción da planta, para a produción de determinados bens ou para vender os seus participantes, pode comprar ou construír unha tenda e vender produtos que foron fabricados en outro establecemento xogadores. Para xogar o partido pode Virtonomics como produtor e comerciante, pero pode de ambos. Basicamente, os xogadores están comprometidos en producir e vender, e, para este tipo de negocio máis eficiente. Virtonomics on-line é unha morea de números, cálculos, parámetros e así por diante. Co fin de comprender a sabedoría e os meandros do xogo, os xogadores van ter que gastar un pouco de tempo nun exame minucioso. O xogo ten moitas cadeas de produción diferentes, todo tipo de cidades, así como produtos diferentes. Ter a oportunidade de anunciar os seus produtos, promover a marca, vender as mercadorías nas tendas, en xeral, como podes ver, esta non é unha cuestión sinxela. Virtonomics adolescente quere garantir que todas as empresas do xogo foron único e exclusivo. O xogo vai ser unha morea de información de fondo novato, sorprender a xente do foro agradable e útil que están sempre preparado para axudar. Virtonomics xogo crea unha atmosfera agradable para aqueles que teñen o desexo de xogar, e ten unha cabeza nos seus ombros, a fin de crear unha empresa verdadeiramente interesante. Se non interactuar con outros xogadores, ten algo neste xogo vai ser moi difícil. Pero, mesmo para comunicarse, o xogador non é necesario para comunicarse directamente co xogador, porque a comunicación será a través dos chamados mercados públicos. No proceso de venda do produto, e será a comunicación. Un xogador pode crear a roda, os outros motores, e pode-se comezar a crear cores, as pick cuarto de todo este coche - e é o desenvolvemento da industria, e, no caso de desenvolvemento de xogos, empresas. Especial atención debe ser competitivo no xogo. Cada xogador debe competir cos outros para o feito de que os seus produtos son mellores, máis o rating do fabricante, canto maior sexa o prezo que pode establecer. Únete a un Virtonomics xogo completamente libres. Virtonomics leva só un xogador de moito tempo, porque é moi rápido e sinxelo, esta é só para rexistrar en calquera sitio. Dende os xogadores só precisan introducir algúns datos e todo, pode comezar a desenvolver o negocio. XogarVirtonomics\nVídeos e imaxes para o xogo Virtonomics


Máis de doce mil persoas leron Xornal de Betanzos en xuño\nO proxecto informativo de proximidade de Xornal de Betanzos afiánzase como un espazo informativo de referencia a xulgar polas estatísticas dos últimos meses. O último trimestre experimentou unha progresión no número de visitas totais en constante crecemento, pasando das 9165 visitas únicas de abril ás 12690 do mes de xuño que acaba de pechar. En maio foran 10481 as visitas únicas contabilizadas pola tecnoloxía WordPress.\nA media de visitas únicas diarias pasa así das 306 de abril ás 338 de maio e 423 de xuño. As cifras acumuladas amosan a consolidación deste proxecto informativo como fonte dixital de información de proximidade para Betanzos e os seus contornos, cumprindo un dos obxectivos fundacionais do proxecto.\nCon 1516 visitas únicas contabilizadas polo motor WordPress, a nova da praia do Pedrido, pechado ao baño pola Dirección Xeral de Saúde Pública foi a máis vista en xuño. Seguiuna, con 688, a licenza para o novo tanatorio dos Remedios. Completa o podio, con 476 visitas únicas en apenas 4 días, a xustificación do incremento de dedicacións e retribucións para todos os concelleiro do PSOE porque “a lei o permite”.\nO pasado ano presentamos un novo web, moito máis áxil e intuitivo que o soporte orixinal, que ten contribuído sensiblemente ao incremento do volume de cifras. O pasado mes estrenamos a sección de publicidade, que viña sendo demandada por profesionais da comarca para visibilizar os seus negocios.


ACTO DE PRIMAVERA: Adeus, FIC Xixón (ou "Viva José Luis Cienfuegos")\nPublicado por actodeprimavera ás 21:53\nMartin Pawley 22:19 do 11 de xaneiro de 2012\nVai así, sen fotos nin vídeos de Youtube para ilustrar o artigo. Non me apetece poñerme a buscalas, e ademais as esquelas van mellor sen imaxes.\nDores 23:27 do 11 de xaneiro de 2012\nSempre escoitei falar moi ben do FIC Xixón como escaparate do cine máis arriscado e innovador, así como da xestión do seu director até o día de hoxe, J. L. Cienfuegos. Xustamente un dos meus "propósitos" para 2012 era acudir á súa 50 edición, agora mesmo, lamento inmensamente perder a ocasión de coñecer un gran festival.\nMartin Pawley 00:15 do 12 de xaneiro de 2012\nEu o que lamento é non ter conseguido montar un grupiño no taller Filmoteca Fórum para irmos a Xixón, nin en 2010 nin en 2011. Agora xa non haberá oportunidade, porque non terá sentido. O que van facer é un despropósito, o primeiro paso para a aniquilación do mellor festival de cinema de España.\ndolores 01:50 do 12 de xaneiro de 2012\nQue absurda tristeza producen feitos como éste. É digo absurda por\ninnecesaria que é a máis absurda de todas as tristezas. Se cadra todos NOS somos de algún xeito culpables. Somos conscientes de onde nos leva o regueiro\nde renuncias que asumimos case sen protesta?.


Albor, primeiro presidente\nDe entrada, as condolencias á familia do finado. Sobre Xerardo Fernández Albor o punto de vista da historia será diferente do que hoxe uns e outros din e fan del, sempre é así, pero sexa como sexa e digan o que digan el foi e seguirá sendo o primeiro presidente da Xunta de Galicia por riba de calquera outra consideración. A súa longa vida de cen anos dá para moitas glosas e para escollas diferentes, do seu adestramento militar en Alemaña nos anos trinta á presidencia da comisión que dirixiu a reunificación daquel Estado a comezo dos noventa. A vida de moitos singularizada política e publicamente nunha persoa.\nAlbor foi presidente de Galicia con Alianza Popular en 1982. Aquilo foi unha sorpresa, aínda hoxe chea de significado para entender moito daquel pasado e deste presente. O primeiro presidente da Galicia autónoma non foi exactamente un antifranquista como os que ocuparon a presidencia de Cataluña ou de Euskadi, e dende logo o partido polo que se presentou como independente non tiña nada de tal. Pero el tampouco proviña da cerna das estruturas do Movimiento Nacional trasladadas á UCD, como o primeiro presidente da preautonomía de Galicia, Antonio Rosón. Esta foi outra diferenza importante de Galicia coas outras dúas nacións históricas, que asentaron o seu arrinque preautonómico na lexitimidade de dous exiliados. En todo caso, Albor tiña outra orixe, diferente á do franquismo, e movíase nun entramado de relacións diferente á do Movimiento, do que case por casualidade puido beneficiarse o grupo político fundado por Fraga. Presentado como cabeza de lista resultou providencial para un grupo político que en 1981, cando se celebran as primeiras eleccións non acreditaba na autonomía de Galicia.\nEste galego tampouco pertencía á UCD, nin fora chamado por ela, porque de selo non tería chegado a presidente. Era un dos médicos de La Rosaleda compostelá, cultos, melómanos e ben relacionados. Vinculados ao galeguismo a través de García Sabell e Sixto Seco, vinculados por esa vía a Piñeiro e ao galeguismo vigués de Galaxia.\nAlbor foi un dos fundadores da editorial Sept do galeguismo católico e formou parte dun feixe de padroados vinculados ao galeguismo cultural, do de Rosalía ao do Museo do Pobo Galego. Afeito a representar, en 1981 presidía tamén o padroado da universidade. Non é de estraño que cando é elixido presidente da Xunta polo Parlamento galego, como cabeza da lista máis votada, sexa visto como «un dos nosos» polo galeguismo piñeirista que nutría moitos partidos daquel Parlamento.\nComo primeiro presidente de Galicia é o retrato dunha época. Dalgún xeito foi o máximo que o galeguismo da oposición antifranquista vinculado ao exilio logrou influír, e non foi pouca cousa dende o seu punto de vista. Era o menos político daquel grupo e o máis periférico. Ou sexa o máis apolítico e o menos vinculado aos partidos creados na oposición foi o que acadou a presidencia da Xunta. Non Paz Andrade ou Piñeiro ou Illa Couto. Albor representouse como un galeguista conservador e marcou así o nacemento da autonomía. Mentres a maioría do nacionalismo cometía o erro histórico de rexeitala.


O Centro Coreográfico colabora coa Sinfónica de Galicia e con BalletNorte na montaxe de 'Don Quixote' con estudantes de danza - AGADIC\nO Pazo da Ópera da Coruña acolle esta semana funcións para escolares e para público xeral da obra coreográfica de Marius Petipa baseada na novela de Miguel de Cervantes\nParticipan alumnos e alumnas do Conservatorio Profesional de Danza de Lugo, do da Deputación da Coruña, da Escola Municipal de Danza de Oleiros, da escola de danza de Arteixo e da escola coruñesa Druída\nO Centro Coreográfico Galego (CCG) colabora coa Orquestra Sinfónica de Galicia (OSG) e coa compañía galega BalletNorte para a posta en escena durante esta semana no Pazo da Ópera da Coruña dunha adaptación do ballet ‘Don Quixote’ coa participación de alumnos e alumnas de cinco centros galegos de ensino de danza.\nO escenario coruñés acollerá mañá venres día 8 (20.00 horas) e o sábado 9 (18.00 h) dúas representacións para público xeral da versión desta obra coreográfica de Marius Petipa con música de Ludwig Minkus, baseada no capítulo décimo noveno do segundo libro de ‘El ingenioso hidalgo Don Quijote de La Mancha’, de Miguel de Cervantes. As localidades para asistir ao espectáculo están á venda en liña en entradas.abanca.es cos prezos de 5 euros para adultos e de 2 euros para rapaces.\nAdemais, desde onte celébranse funcións didácticas diarias dentro do programa formativo da OSG, ás que están a acudir como público máis de 8.000 escolares con idades comprendidas entre os 6 e os 16 anos, procedentes de distintos centros de ensino da provincia. Tamén está prevista unha próxima actuación en Lugo o 26 de abril.\nLiteratura, música e danza\nLiteratura, música e danza únense neste ‘Don Quixote’ no ano no que se cumpre o cuarto centenario da morte do escritor. Para esta coprodución, Ballet Norte achega o corpo de baile de dez profesionais que encarnan os papeis principais da peza. Xunto con este elenco, comparten o escenario trinta estudantes de danza dos conservatorios profesionais de danza de Lugo e da Deputación da Coruña, da escola coruñesa Druída e das municipais de Arteixo e de Oleiros.\nPola súa banda, o Centro Coreográfico Galego prestou asesoramento para a adaptación do ballet, así como materiais de ‘atrezzo’ e vestiario utilizados na posta en escena, facilitou o pianista repetidor e traballou sobre algunhas variacións cos profesores Marta García e Orlando Salgado, especialistas en danza clásica e no repertorio de ‘Don Quixote’, cando estes impartiron un taller o pasado mes de marzo na sede da compañía.\nA unidade de produción de danza da Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria participa con este proxecto nos obxectivos comúns de captación de futuros públicos para a danza, de contribución á motivación dos estudantes galegos que están a cursar esta disciplina e de establecemento dun diálogo entre a comunidade escolar e o mundo da danza, ao tempo que se intenta implicar a potenciais espectadores de todas as idades e ámbitos culturais.\nIncrementar o interese na danza, non só como actividade artística, senón como actividade lúdica, educativa e terapéutica é outra das finalidades desta iniciativa. Neste sentido, ‘Don Quixote’ retoma proxectos similares promovidos con anterioridade polo CCG e a OSG, tales como ‘O quebranoces’ en 2014 ou ‘A bela adormecida’ en 2015.\n[Foto: Manuel Lemos]


A Sony relanzará a Sabrina | NOVA FANTASIA\nInício Cinema A Sony relanzará a Sabrina\nA Sony relanzará a Sabrina\nVisto como están a funcionar os remakes no mundo do fantástico, a Sony Pictures ocurri-se-lle a ideia de facer unha nova versión de Sabrina The Teenage Witch.\nA bruxa adolescente orixinal procede dos anos 60, apareceu por primeira vez nas páxinas dos cómics de Archie e foi xa adaptada a várias séries de debuxos animados, pero os fans ainda teñen fresca na memória a última encarnación na pequena pantalla nunha comédia de situación que protagonizou Melissa Joan Hart dende 1996 até 2003.\nO novo proxecto consiste nunha longametraxe con acción real no que Sabrina é unha superheroína. O argumento do filme esencialmente iría sobre como debe esforzar-se para se afacer aos seus poderes.\nAndrew Barrer e Gabriel Ferrari escribiron o guión, mentres que Don Murphy e Susan Montford encárgan-se da produción. Mark Waters podería ser o director, pero isto dependerá do seu calendário de traballo.\nArtigo anteriorEhrenreich entra nas “Fermosas Creaturas”\nSeguinte artigoAsí será o novo Curtacircuíto


AS POLÍTICAS NEOLIBERAIS APLICADAS POLA UE, CO CONSENTIMENTO DOS GOBERNOS ESPAÑOL E GALEGO, CONDENAN A DESAPARECER AO SECTOR LÁCTEO – Federación Rural Galega\nAS POLÍTICAS NEOLIBERAIS APLICADAS POLA UE, CO CONSENTIMENTO DOS GOBERNOS ESPAÑOL E GALEGO, CONDENAN A DESAPARECER AO SECTOR LÁCTEO\n25/05/2016 por fruga\nFRUGA denuncia que a consellería do medio rural carece de un plan estratéxico para o lácteo galego\nLugo, 20 de maio de 2016. Recentemente ven de se celebrar en Bruxelas unha reunión das autoridades comunitarias (ministros e ministras dos distintos gobernos da UE) para tratar a crise do sector lácteo e as novas que nos envían son totalmente dealentadoras. Demostran mais unha vez a falla de interese, tanto das institucións europeas como do goberno español e galego, por solucionar a grande crise que está a padecer o sector lácteo, sector clave para a economía galega, que de non lle pór solución mesmo pode acabar coa produción de leite en Galiza.\nPese ao comisario de agricultura da UE, Phil Hogan, recoñecer que “a situación é moi grave”, a Comisión Europea limitase a seguir profundizando nas súas políticas de libre mercado, impedindo a intervención pública, o que está a provocar unha sangría nos prezos coa conseguinte desaparición dun importante número de explotacións lácteas. A dia de hoxe en Galiza, xa non chegamos ás 9000 ganderías dedicadas a produción de leite.\nExiste grande consenso entre o sector produtor da UE a respecto de cales son as medidas a adoptar. Estas pasan por a UE implementar mecanismos de intervención que permitan regular os prezos, e non por lle pasar a pelota aos estados membros, co único fin de que cada quen poña en practica reducións da produción segundo a súa conveniencia. Se esta redución da produción non se realiza a nivel europeo, somentes conseguiremos que os estados excedentarios transfiran os seus excedentes aos deficitarios, caso do estado español. O que pode implicar que a produción de leite no estado español, e especialmente na Galiza, vexa ameazada a súa supervivencia.\nDesde a Federación Rural Galega, demandamos unha intervención clara das administracións, que permita regular a produción, con volúmenes mínimos que permitan vivir do leite, e con prezos dignos que permitan cubrir os custos de produción, redistribuíndo os dereitos de produción entre os estados membros, tendo de conta o balanzo produción-consumo, así como atendendo a criterios sociais e de falta de alternativas produtivas e non en base aos dereitos históricos.\nPara iso é preciso que tanto o Ministerio como a propia Xunta de Galicia, fagan os seus deberes, por unha banda presionando nas instancias da Unión Europea e por outro lado deseñando un plan estratéxico para o sector lácteo Galego.\nEste Plan estratéxico debe ter en conta a necesidade de ir consolidando un gran grupo lácteo galego, como existe noutras partes do estado, contrariamente ao que está sucedendo actualmente no que observamos como se están a multiplicar as iniciativas comercializadoras, que mesmo se poden converter en reinos de taifas enfrontados entre si competindo polo mesmo mercado. O que se necesita é un plan estratéxico que coordine as distintas iniciativas e lles de unha orientación na consecución de maiores volúmenes de litros e na diversificación da produción.\nEsperamos que no futuro o goberno galego, empece a tomar o sector lácteo como un asunto de estado, algo clave no futuro deste país, do contrario un importante número de gandeiros e gandeiras galegas, veranse abocados a pechar.\nFRUGA MANIFESTA A SUA OPOSICIÓN A UNHA REDUCIÓN UNILATERAL DA PRODUCIÓN LÁCTEA EN GALIZA\nFRUGA SOLICITA UNHA ENTREVISTA COA CONSELLEIRA DO MEDIO RURAL DADA A GRAVE SITUACIÓN DO SECTOR LÁCTEO


Feira Franca 2018 no Museo. A fin das lendas, o inicio da ciencia…\nActualizado 13/08/2018 00:00\nAo longo da semana que precede á Feira Franca, o Museo ofrece un obradoiro para nenas e nenos que ten como obxectivos, entre outros, os de desenvolver a súa creatividade, a súa imaxinación e a súa capacidade de observación e que aprendan a valorar a importancia das lendas e mitos presentes en Galicia e que coñezan a relevancia que tiveron os avances tecnolóxicos de finais da Idade Media e comezos da Moderna.\nFoi no ano 1467 cando o rei Henrique IV de Castela lle outorgou a Pontevedra o privilexio para instaurar un mercado libre de impostos. Aínda que se trata dunha data enmarcada na Idade Media, e case o inicio da Idade Moderna, é un episodio na historia cheo de novidades no campo da cultura e da ciencia. Por conseguinte, vaise facer unha viaxe no tempo desde as lendas ata os avances científicos destes séculos. Explicaranse os avances e inventos culturais da Idade Media coma as lentes, a pólvora, o compás e a imprenta para proseguir cos avances dos séculos XV e XVI coma o telescopio, o microscopio ou o termómetro. As persoas participantes poderán entender mediante unha metodoloxía activa como a ciencia foi tomando máis espazos, que correspondían anteriormente ao pensamento mítico.\nPartindo da narración oral e de numerosas réplicas históricas e láminas ilustrativas, achegaranse á transición do medievo e ao principio da época moderna.\nAs e os participantes coñecerán a importancia que tiveron para a sociedade certos descubrimentos e inventos no ámbito científico e as novidades dentro da cultura material relacionada coa difusión das ideas como foi a imprenta.\nAdemais farase unha contraposición entre o pensamento mitolóxico e a bruxería que domina a Idade Media, ata os inventos e descubrimentos científicos que avanzaron nos séculos posteriores.\nRealizaranse catro quendas, unha cada día, para diferentes grupos de nenas e nenos.\nDatas: 28, 29, 30 e 31 de agosto.\nNúmero de participantes: 20 nenas/os por quenda\nModalidade 1 : de 4 a 7 anos (martes 28 e mércores 29)\nModalidade 2: de 8 a 13 anos (xoves 30 e venres 31)\nHorario: de 11 a 12:30\nInscrición: a inscrición será por vía telefónica ou a través de correo electrónico. As prazas outorgaranse respectando a orde de recepción de chamadas e de correos. O horario de atención telefónica e de correos é de luns a venres de 9:00 a 14:00 horas.\nO sábado 1 de setembro, día grande da Feira Franca, no Sexto Edificio, todas as persoas adultas, mozas e pequenas que nos visiten, poderán realizar algunha actividade creativa inspirada na época da concesión de feira franca e tamén fotografarse co trobador do Museo, que xa nos acompañou en anos precedentes.


Quéixase de vicio a Xunta? Colíder en vacinación, antepenúltima en doses recibidas e última en mozos vacinados\nOs gráficos de demostran que ningunha autonomía está a ser discriminada por razóns políticas.\nFeijóo lamenta que as vacinas dispoñibles esta semana "son poucas" e supoñen "a metade" da pasada\nMiles de adolescentes lograron cita para vacinarse saltándose os plans da Xunta, admite o conselleiro\nO conselleiro afirma que ata o mércores non se decidiu e ata a tarde dese día non se activou o sistema, polo que "ninguén" o sabía\nAbre a autocita para a vacina covid para os adolescentes de 16 a 19 anos pola explosión de contaxios\nO presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, anunciou este xoves a apertura da autocita para vacinarse destinada aos adolescentes, tendo en conta que este luns, con dúas semanas de antelación sobre as previsións iniciais, xa arrinca en toda Galicia a inmunización do grupo de 20 a 29 anos con hora 'forzada'.\nUnha vez máis, as persoas somos coellos de indias\nO que está a ocorrer coas vacinas é sinxelamente que os cidadáns somos coellos de indias que temos que aceptar o que nos ofrece.\nUnha soa dose de Pfizer ou AstraZeneca basta para reducir un 72% as infeccións sintomáticas de covid, proban científicos\nCon todo, a utilidade da segunda dósis é incuestionable, pois é capaz de reducir as infeccións con síntomas nun 90%\nA vacinación dos galegos de entre 65 e 69 pode empezar esta mesma semana, adianta o conselleiro\nO conselleiro espera que "a finais de semana ou a semana que vén" arranque a vacinación do colectivo de 65 a 69 anos\n50 millóns de doses máis da vacina de Pfizer desde xa para a Europa tras os paróns de Janssen e Astrazeneca\nA presidenta da Comisión promete que as novas doses empezarán a chegar leste mesmo mes de abril.\nUnha delas é Saúde I. F., unha anciá de 91 anos que hai tempo non pode saír do seu fogar para desprazarse ao médico. Recibe atención médica en casa, "mesmo para facerse a proba do Sintron", explica Ana, a súa filla, a Galiciapress.\nA Xunta cingue as aglomeracións pola vacina covid a Santiago e estima en menos do 3% os que se negan\nSegundo recollen as imaxes recompiladas por Galiciapress de redes sociais, tamén houbo colas, aínda que non tanto barullo como en Santiago, polo menos en Vigo e a Coruña.\nA Xunta de Galicia lanzará un certificado covid para a vacinación ou test negativos de coronavirus\nGalicia implantará na primeira quincena do mes de abril un certificado para acreditar a vacinación ou estar en posesión de probas de coronavirus que certifiquen a superación do virus ou que a persoa ten un test negativo. Será un ensaio que permitirá contar cunha acreditación xa previa ao certificado verde que prepara a Unión Europea para todos os países co fin de facilitar a mobilidade.\nA Xunta cre que as doses deste sábado non son as de lote de Astrazeneca baixo sospeita\nO conselleiro lembra que non hai indicacións para suspender este proceso e cre que ningunha das vacinas deste lote administraranse o sábado\nAlgúns profesores galegos empezarán a vacinarse esta semana, adianta Alberto Nuñez Feijóo\nGalicia iniciará este mércores o proceso de vacinación entre o profesorado, como grupo paralelo ao de maiores de 80 anos, que xa arrincou este luns.\nSanidade chama a actualizar os nosos datos de contacto no centro de saúde para facilitar a vacinación\nO conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, trasladou este venres aos medios de comunicación, durante a súa visita a Ribadavia, que a situación epidemiolóxica das áreas sanitarias mellora "aos poucos", aínda que "nunha máis que noutras" e aínda preocupa a UCI, polo que instou de momento a "ser prudentes".\nRostros de incerteza pero sobre todo de alivio e felicidade na proba piloto que empezou este luns en Santiago. A partir do luns empeza a vacinación en todo o país ao primeiro grupo de idade do plan de vacinación.\nA vacina do Porriño (Novavax) pode estar 100% lista en abril e usa unha árbore medicinal mapuche\nNovavax aínda debe completar estes test en Reino Unido e Sudáfrica, ademais doutros que poñerá en marcha en Estados Unidos, Xapón e India.USO ANCESTRALDe confirmarse os resultados, cualificados como "espectaculares" por Novavax e que fixeron despegar as súas accións un 60%, completouse un circuíto de séculos que demostra a importancia de conservar as culturas tradicionais. O quillay "é usado polos mapuches polas súas propiedades medicinais desde tempos ancestrais, tanto a nivel doméstico -para lavarse o pelo ou facer xabóns- como medicinal, polos machis (chamanes) e lawentuchefes (sanadores)", declarou á BBC unha líder mapuche . Machis tratando a un paciente nunha foto da wikimedia / Internet Arquive Book Images @ Flickr Commons“A cortiza do Quillay é rica en saponina, que é un composto químico jabonoso particular desta especie.\nManterá o PPdeG no poder á alcaldesa que se saltou a cola das vacinas do coronavirus?\nNovo se dió de baixa do partido despois de que os conservadores abrísenlle expediente. Con todo, non parece disposta a deixar o cargo.\nEn Boimorto hai 5 concelleiros do PP, 3 do PSOE e 2 do BNG, máis a edila ex-do PPdeG. Na mans dos populares está pois o futuro da alcaldía. A oposición aínda non anunciou unha moción de censura pero si un pleno extraordinario.\nDirectivos do SERGAS vacínanse de covid saltándose a sanitarios de primeira liña, di a CIG e nega a Xunta\nAs autoridades sanitarias trasladan que se ocuparon da coordinación de toda a vacinación en residencias, "mesmo con valoración clínica"\nVídeo: Así é N.E.V.E.R.M.O.R.E. , a nova obra de Chévere que reflexiona sobre o Prestige\nPrimeiro concello que castiga a un banco por pechar a sucursal, Camariñas saca o seu diñeiro do Sabadell\nCovid municipios: nin un positivo outra vez en todo o distrito de Ferrol e empeora a comarca de Lemos


Paso decisivo para a constitución do Consorcio Provincial contra Incendios | Creando Tu Provincia\nPaso decisivo para a constitución do Consorcio Provincial contra Incendios\nO vindeiro luns, 29 de decembro, terá lugar a reunión da asamblea integrada polos deputados provinciais e o director xeral de Emerxencias e Interior da Xunta de Galicia na que someterán a aprobación provisional os estatutos do Consorcio provincial de Ourense para a prestación do servizo contra incendios e salvamento.\nO presidente da Deputación de Ourense, Manuel Baltar, afirma que este é “un paso decisivo para a constitución do dito consorcio provincial, pois unha das medidas do Plan Ourense 92 era xestionar con máis axilidade os temas de emerxencias, e todas as actuacións levadas a cabo neste senso nos últimos meses foron enfocadas con ese fin: unificar os consorcios comarcais, facendo un modelo único a nivel provincial, o que levou a que Xunta a Deputación de Ourense intensificaran os contactos para redactar os estatutos do consorcio provincial, que se aprobarán inicialmente o vindeiro día 29”. O presidente destacou que de seguido comezarán os trámites para que “no primeiro trimestre de 2015 o Consorcio Provincial de Incendios sexa unha realidade, acadando así o Plan Ourense 92 a materialización dunha das súas medidas máis ambiciosas”.\nO obxecto do consorcio é a execución das competencias do servizo público de prevención, extinción de incendios e salvamento que se lles atribúen na lexislación vixente aos entes consorciados, mediante a xestión e coordinación, e no seu caso a creación, dunha rede de parques que garanta a prestación homoxénea do servizo, por calquera das modalidades de xestión previstas na lexislación.\nEntre os fins do consorcio estará a colaboración cos servizos municipais de protección civil dos concellos para o salvamento de persoas e bens; a prevención e extinción de incendios; a prevención e actuación ante calquera tipo de sinistro ou situación de risco; e o asesoramento e asistencia, formación e información en materia de seguridade, que afecten a persoas, edificacións e instalacións; así como o fomento da autoprotección.\nO ámbito de actuación do consorcio será toda a provincia de Ourense, se ben o consorcio poderá establecer as áreas de actuación preferente de cada parque de bombeiros, atendendo basicamente aos tempos de resposta en funcións das comunicacións por estrada do parque. Excepcionalmente, a Axencia Galega de Emerxencias, a través do Centro de Atención ás Emerxencias 112 Galicia poderá solicitar, de acordo co protocolo que se estableza para o efecto, a actuación do consorcio fóra da provincia de Ourense, cando as circunstancias o requiran. Asemade, no caso de activación de plans de emerxencia da comunidade autónoma, tanto territoriais como especiais, o ámbito de actuación será o fixado mediante as directrices do director do plan activado.\nQuedan excluídos do ámbito de actuación deste consorcio aqueles concellos de máis de 20.000 habitantes, nos que se preste o servizo de extinción de incendios e salvamento con persoal propio e teñan parque de bombeiros de seu, tanto de tipo local como comarcal, agás que se acorde polo Pleno do consorcio provincial a cooperación cos mesmos mediante os oportunos convenios de colaboración.\nEtiquetas: Consorcio Provincial contra IncendiosConstituciónPaso decisivo\npor Redacción CTP · Published 11 junio, 2019 · Last modified 13 enero, 2022\npor Redacción CTP · Published 12 diciembre, 2019 · Last modified 14 enero, 2022\nO 061-Galicia asistiu a 256 persoas por 185 accidentes de circulación durante as pontes da Inmaculada e da Constitución\nSiguiente historia Concerto de Aninovo no Concello de A Veiga\nHistoria previa Fiscalidad planes de pensiones


Un documental impulsado pola Concellería de Deportes homenaxea a loita e os éxitos das heroínas do deporte feminino pontevedrés | Noticias Vigo\nUn documental impulsado pola Concellería de Deportes homenaxea a loita e os éxitos das heroínas do deporte feminino pontevedrés\nA peza audiovisual, producida por Miguel Riaño, editada por Fernando Portela e guionizada por Silvia Vieito, estrearase no Principal o venres 15 de xaneiro, nun pase que incluirá un coloquio con varias das súas protagonistas\nUn documental producido por Miguel Riaño, guionizado pola xornalista Silvia Vieito e editado polo realizador Fernando Portela recolle en algo máis de media hora a loita, éxitos profesionais e avances acadados durante as últimas décadas por varias das mulleres que representan o pasado, presente e futuro da elite do deporte feminino pontevedrés. A peza audiovisual, impulsada pola Concellería de Deportes e titulada ‘Pontevedra gaña con elas’, rende homenaxe ao difícil camiño que en moitos casos tiveron que percorrer estas heroínas para chegar á cúspide das súas disciplinas deportivas e para obter o recoñecemento que merecen por levar o nome da nosa cidade polo mundo adiante.\n“Un 5% é a porcentaxe de presencia media das mulleres na información deportiva de ámbito estatal”. Con esta cifra resume Vieito ao inicio do documental a discriminación sexista que aínda sofren a día de hoxe as deportistas femininas á hora de seren visibilizadas mesmo cando chegan a representar ao noso país nas olimpíadas e non paran de bater récords. Unha historia de superación que ‘Pontevedra gaña con elas’ narra a través de entrevistas a lendas do noso deporte como Ana Penas, primeira muller pontevedresa en participar nunha olimpíada e piragüista presente en Barcelona, Atlanta e Sidney; Bea Gómez Cortés, nadadora olímpica en Londres 2012 e campioa do mundo júnior en 2011; Teresa Portela, piragüista olímpica en Sidney, Atenas, Pequín, Londres e Río de Janeiro, que agora loita por converterse na primeira muller española en participar en seis Xogos Olímpicos; Paula Carballido, nadadora olímpica en Sidney 2000 e récord de España de 200 estilos (só batido por Mireia Belmonte); Lydia Pérez Touriño, loitadora da Selección Española de Loita 15 veces campioa nacional e cuarta de Europa en categoría sub-23 en busca de clasificarse para os Xogos de Tokio, ou Chus Sanguos, atleta dúas veces campioa de España júnior, máis de 30 veces campioa de Galicia en diferentes especialidades e máis de 20 veces campiona do mundo e de Europa en categoría máster, así como posuidora de varios récords europeos e dun mundial.\nUnha lista de heroínas que completan Silvia Aguete, porteira do Poio Pescamar e da Selección Española de Fútbol Sala, campioa de Europa, dúas veces mellor porteira nacional e mellor porteira porteira do mundo en 2019; Águeda Cons, tres veces subcampioa de Europa júnior de natación e dúas veces terceira do mundo júnior; Nieves Gamallo, ex xogadora do Teucro, fundadora do club feminino Enxoval e delegada da Selección Española nas olimpíadas de Barcelona e Atenas; Lupe Murillo, presidenta do Pontevedra CF; Mayte Méndez, histórica adestradora do Arxil, e Charo Castro, presidenta da Sociedade Ximnástica. Asemade, na peza audiovisual menciónanse outros nomes propios do deporte feminino galego como Támara Echegoyen, medalla de ouro de vela en diferentes xogos olímpicos e mundiais, e Teresa Abelleira, primeira futbolista en asinar un contrato profesional en Galicia.\nO documental foi presentado esta mañá na Sala de Prensa do Teatro Principal nun acto no que participaron o seu impulsor, o tenente de alcalde e concelleiro de Deportes, Tino Fernández, o produtor Miguel Riaño e o realizador Fernando Portela, acompañados por algunha das súas protagonistas: Nieves Gamallo, Mayte Méndez, Lara e Carmen Gómez Cortés (nadadora e triatleta, respectivamente, e irmás da olímpica Bea Gómez Cortés) e Beatriz Cortés Donsión (nai das deportistas). O concelleiro socialista asegurou que ‘Pontevedra gaña con elas’ “pretende ser unha humilde homenaxe e unha reivindicación dunhas mulleres que non só abriron o camiño do deporte feminino senón que o elevaron literalmente ata o Olimpo do éxito e que, polo tanto, merecen que non se lembren delas unicamente cada catro anos, no mellor dos casos, ou que as súas fazañas poidan caer no esquecemento”.\nFernández subliñou que “Pontevedra vive o deporte como poucas cidades do Estado”, con máis de 2.500 rapazas e rapaces nas escolas deportivas, aos que hai que sumar aquelas modalidades non incluídas neste ámbito, como é o caso do piragüismo, que suma algún cento máis, “e con deportistas de alto nivel, participantes en Xogos Olímpicos, campioas de España, Europa e mesmo do mundo entre as nosas deportistas, adestradoras de alto nivel, equipos nas mellores ligas femininas do Estado, responsables de clubs históricos, pioneiras do deporte cando practicar actividades físicas por parte das mulleres estaba mal visto…”. “Heroínas -afirmou o concelleiro socialista- no amplo sentido da palabra, da primeira á última. E a pesar de todo iso, do orgullo que sentimos por todas elas, e a pesar do seu esforzo, non nos imos enganar: seguen a estar moito menos consideradas do que se merecen, seguen a padecer discriminacións e cada paso que se avanza no deporte feminino supón un esforzo moito maior que o que fai falla para avanzar no masculino”.\nEmbaixadoras dun modelo de cidade que loita pola igualdade\nSegundo avanzou, a estrea oficial do documental terá lugar o vindeiro venres 15 de xaneiro ás 20:00 horas no Teatro Principal, e tralo seu visionado celebrarase un coloquio que estará moderado pola concelleira de Igualdade, Yoya Blanco, e no que tomarán a palabra algunhas das deportistas que participaron na súa realización. A entrada será de balde, se ben, por mor da situación sanitaria, restrinxirase o acceso a un máximo de 30 persoas, previa inscrición a través do correo electrónico ‘[email protected]’.\nMiguel Riaño explicou que o documental “foi bastante complexo a nivel de documentación”, precisamente “porque o deporte feminino ten un grao de invisibilización bastante grande, e atopar información sobre as persoas que foron pioneiras e que levaron a bandeira do deporte feminino en Pontevedra non resultou doado”. O produtor matizou que para o seu equipo “foi un reto fuxir dos deportes que posúen un maior peso na sociedade” e darlle “unha representación multidisciplinar, tanto dende o punto de vista dos deportes como das diversas perspectivas: preparadoras, deportistas e mesmo das nais”.\nBeatriz Cortés, nai de tres deportistas, agradeceu o traballo dos impulsores do documental, xa que “é moi importante que pensen nas mulleres e, sobre todo, nas deportistas e deportes minoritarios e individuais, que apenas teñen axudas”, mentres que Mayte Méndez fixo fincapé no “inmenso esforzo que supón para as mulleres combinar o ámbito deportivo co familiar e o laboral” e no “cambio bestial” que se produciu durante os últimos anos. Non obstante, a adestradora do Arxil apuntou que, pese a que a situación mellorou, “non podemos baixar a garda, porque os medios, instalacións e apoios seguen a ser poucos”.\nO teaser do documental ‘Pontevedra gaña con elas’ xa está dispoñible na canle de Youtube do Concello a través do seguinte enlace:\nCerponzóns a mil, o documental que homenaxea o milenio de…


A DC despide a Geoff Johns | NOVA FANTASIA\nInício Vários A DC despide a Geoff Johns\nSeis meses despois do fracaso de Justice League nos despachos de billetes de todo o mundo, a Warner Bros. Pictures anunciou que o presidente da DC Entertainment e xefe creativo Geoff Johns vai abandoar o cargo e a compañía.\nPorén Johns non deixará a DC totalmente: o realizador pensa fundar unha nova empresa produtora, a Mad Ghost Productions, que ten previsto financiar unha série de cómics, televisión e filmes que o mesmo Johns escribirá. Dende esa nova empresa, continuará colaborando coa DC.\nO seu primeiro grande proxecto será coma guionista e produtor do vindeiro filme Green Lantern Corps. Johns xa contou con cretos en Aquaman e podería ademais axudar a escribir a secuela de Wonder Woman.\nEste anúncio en todo caso súma-se ás novas de que Diane Nelson, presidenta da DC Entertainment e da WB Consumer Products, non regresará ao seu posto despois dunhas vacacións que se tomou aló polo mes de marzo.\nArtigo anteriorSam Raimi, de vacacións nas Bermudas\nSeguinte artigoMar de fondo en Star Trek: Discovery


Kojima desvelaranos o seu novo proxecto o 18 de maio | Memoria Pixelada\nKojima desvelaranos o seu novo proxecto o 18 de maio\nUnha explanada baleira, coa única compañía de secas herbas e arbustos, xunto a unha intensa nube de fume no horizonte. Esta foi a foto que Kojima escolleu para informarnos que xa é certo que está en desenrolo o seu novo proxecto, dos cales saberemos máis datos (esperemos) o próximo 18 deste mes.\nNo horizonte da imaxe vemos a unha parella que supostamente se dirixe á casa que hai situada no outro lado da foto. Non sabemos sequera se van ser os protagonistas, pero é un dato máis, que o único que queiras romper a cabeza, deberías ignorar ata a súa presentación real.\nPero se sodes dos que vos gusta botar a imaxinación a pacer, ou a voar, ou a comer, pensaredes que podería ser un MGS para Xbox 360,un novo xogo de recoller herba seca ou un xogo didáctico para coidar os prados ( as primeiras tonterías que me viñeron á cabeza), pero o que sí é certo, é que Hideo Kojima está tramando algo grande.


Jose Salvany | Blogs Clubs Lectura das Bibliotecas Municipais da Coruña\nO onte e o hoxe de Balmis: Balmis,todo por un virus\nNestes días nos que a nosa forma de vivir mudou tan de súpeto é normal que nos sintamos algo perdidas. Pero se de algo serve a Historia é para lembrarnos que cousas parecidas xa aconteceron noutros momentos e lugares. tamén a Socioloxía, permítenos saber cómo reaccionaron os habitantes daquelas épocas, neses momentos.\nSen dúbida, nós formaremos parte da Historia.\nEstes días temos nas nosas rúas unha operación militar en marcha, moi importante: Operación Balmis. De seguro, que escoitáchedes este nome. Trátase dun operativo millitar que ten como misión principal facerlle frente ó Coronavirus.\nHoxe vamos tratar de achegarvos a historia dese nome, o contexto e o motivo, que por certo está moi relacionado coa nosa cidade.\nAno 1803, está a piques de comezar unha das expedicións máis importantes da nosa historia. A primeira expedición filantrópica pagada polo Reino de España, a “Real Expedición Filantrópica de la Vacuna”.\nEsta expedición foi liderada polo médico militar Francisco Javier Balmis co fin de levar a vacina da varíola ós territorios do imperio español en América e Filipinas (1803-1806). O propósito era acabar coa alta mortandade infantil que o virus estaba causando neses territorios. Balmis contou co apoio económico da coroa, que tiña interés propios, xa que a propia filla de Carlos IV, a infanta María Teresa, finou a causa de esta enfermidade.\nBalmis, non realizou esta fazaña él so, o acompañaron o catalán José Salvany e por suposto a tan esquecida Isabel Zendal que foi a primeira enfermeira recoñecida en misión internacional e a única muller que formou parte desta expedición.\nAsí, o 30 de novembro de 1803 partiu o navío chamado María Pita con 37 persoas dende o porto da Coruña. Destas 37 persoas, 22 eran nenos, orfos procedentes de Madrid, A Coruña e Santiago, de entre 3 e 9 anos, entre eles tamén iba o propio fillo de Isabel Zendal: Benito Vélez de 9 anos. A forma de facer chegar a vacina foi sinxela, pero supoñemos que moi dura para os pequenos: foron inoculados sucesivamente ó longo da viaxe para manter vivo o virus vacunal. Tratábase de elaborar unha “cadea humana”.\nGrabado de Francisco Perez\nOs resultados da expedición foron un éxito, se ben hai que ter en conta que un dos nenos finou na viaxe e que ningún deles regresou a España. Foron moitas e diversas as traxectorias dos participantes nesta histórica expedición. Pero eso daría para outra entrada no blogue.\nEsta expedición foi moi valorada no seu tempo e incluso o propio Jenner, inventor da vacina, ó coñecer a iniciativa dixo: “No me imagino que en los anales de la historia haya un ejemplo de filantropía tan noble y tan extenso como éste”.\nEsta expedición que durou 3 anos foi probablemente o primeiro programa oficial de vacinación masiva realizado no mundo, pero tamén tiña, como é lóxico pensar, elementos políticos e formaba parte dun programa de goberno: era un intento do rei Carlos IV de levar os novos avances sanitarios ás súas colonias e controlar o territorio.\nEstatua de Isabel Zendal na Coruña\nEsta parte da historia foi recuperada por varios/as escritores, directores de cine, historiadores, así como pola nosa cidade que recentemente adicou unha rúa a Isabel Zendal.\nTamén, periodistas de renome como Antonio López están a facer unha magnífica laboura de investigación e difusión de este persoaxe e do seu papel tan importante nesta parte da Historia.\nNa cidade a historia da Expedición Balmis está moi presente, como última anécdota relacionada con esta parte da historia e da nosa cidade, sabíades que na Domus temos o balcón dos nenos da varíola??\nHomenaxe ós 22 nenos particpantes na expedición Balmis, na Domus\nNas nosas bibliotecas podedes atopar diferentes materiais que profundizan neste tema. Aquí vos deixamos varios exemplos:\nA Flor de Piel. Javier Moro,\nOs nenos da varíola. María Solar.\n22 ángeles. Película dirixida por MIguel Bardem\nNon podemos deixar de facer mención ó último libro escrito por Antonio López: “Isabel Zendal Gómez en los Archivos de Galicia” que tamén tendes nas bibliotecas formato papel e que tendes dispoñible en formato dixital, na web do Parlamento de Galicia, moi apropiado para estes días de confinamento.\nEsperamos que descubrirades algo da historia de eses homes, mulleres e nenos que tamén foron heroes no seu momento, que tamén salvaron vidas e tamén superaron moitas adversidades e momentos complicados semellantes ós que estamos a vivir nós.\nSaúde e vémonos pronto nas Bibliotecas pero polo de agora lembra:\nPublicado en A biblioteca recomenda, Efemérides, Escritores, Novela histórica e biográfica, Xeral\nEtiquetas: #antoniolopez, #expediciónbalmis, #isabelzendal, #mariasolar, #osnenosdavaríola, angeles custodios, Filantropía, javiermoro, Jose Salvany, operación Balmis


Muíño de cubo con tellado a dúas augas, aínda que unha delas de escasamente 1 metro. Dunha altura aproximada de 6 metros até o cume, consta de dúas alturas diferenciadas, posiblemente con dous andares, coas paredes de cantería. Ten unha soa pedra de moer, nun espazo interior duns 30 metros cadrados. En tempos, tiña un piso superior de madeira para almacenar diferentes materiais para a moenda. A auga corre por unha canle de cantaría arriba dun muro de cachotaría de 30 metros de longo, que alcanza os 5 metros de alto na parte que une co muíño. O cubo ten unha altura duns 5 metros e está formado por unha ducia de pedras de forma cilíndrica, cun burato no medio polos que cae a auga até o rodicio. É o único muíño que queda na aldea de Lestrobe dos catro que chegou a contar. Anteriormente a ser de Chuco, servíanse del dous primos de Fidel de Lestrobe, Os Lapido.\nNo libro “Toponimia de Dodro e de Laíño. Os nomes na auga” de Manuel Lorenzo Baleirón, descríbese que “O Muíño de Fidel e o do Regueiro, agora destruído, están do lado de riba da aldea de Lestrobe. Gonzalo Gayoso Carreira, na monumental Historia del papel en España, cóntanos que no ano 1759 estaba en activo no Couto de Lestrobe un muíño de papel ordinario e de estraza, que “polas curtas facultades do seu dono só fabricaba unha pequena cantidade de resmas ó ano”. Puido ter sido o de Fidel pois o outro era de menores dimensións e os outros dous que houbo á beira da estrada eran xa eléctricos. Durante os séculos XVIII e XIX sería o único existente en toda a Terra de Iria e da Arousa ata a fábrica do Faramello. O papel elaborábase a partir de trapos vellos, sobre todo de liño, macerados en lixivia, machacados no batán dos muíños ata deixalos reducidos a unha pasta que se botaba en moldes. Cóntanos o Padre Sarmiento que foron dous galegos, en 1470, os que construíron os primeiros muíños de papel en Basilea e en Alemaña.”\nGonzalo Gayoso Carreira, na súa obra “Historia del papel en España”, di: “¿No constituiría este pequeño y anónimo molino papelero del que no se dá su fundación, el último eslabón que quedó de la industria papelera gallega, que según Sarmiento o su transcriptor, se permitía enviar operarios suyos (precisamente de Lestrobe) a implantarla en otros países?”.\nOutras denominacións: Muíño de Chuco\nPlan Xeral de Ordenación Municipal do Concello de Dodro (CP-41)\nCoordenadas: 42.734064226989 , -8.6709634464645\nMuíño Nº 1 de Bustelo\nMuíño de Baixo\nFonte da Chan da Viña


O conselleiro de Sanidade destaca "a anticipación" da Xunta na pandemia e a oposición critica o seu "triunfalismo" | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 22/04/2020 22:50\nO conselleiro de Sanidade ratificou que Galicia está no descenso da curva da pandemia e destacou que ningún enfermo quedou sen atender. Foi na comparecencia na Deputación Permanente. A oposición criticou o "triunfalismo" da Xunta e reprochou a falta de medios e persoal sanitario. No PP apuntan que Galicia non estaría entre as menos afectadas se a sanidade estivese como di a oposición.\nCun minuto de silencio polas vítimas da COVID-19 arrancou a Deputación Permanente, o órgano de garda do Parlamento, dado que a Cámara está disolta. O conselleiro de Sanidade compareceu a pedimento propio para dar conta da evolución da pandemia. Vázquez Almuíña dixo que ante o maior reto da historia sanitaria de Galicia, os esforzos da Xunta centráronse en adiantarse e minimizar o impacto na poboación. Recordou que a taxa de letalidade é a máis baixa de España.\n"Creo que temos que sentirnos orgullos dos profesionais do sistema sanitario galego porque creo que se reaccionou axeitadamente a algo que non estaba escrito. Non quedou ningún paciente sen recibir o tratamento que necesitaba. Non houbo ningunha limitación, non houbo ningún criterio que non fora o profesional, de necesidade dun tratamento ou outro tratamento", dixo Xesús Vázquez Almuíña, conselleiro de Sanidade.\nOs grupos da oposición reprobaron a falta de humildade e triunfalismo da Xunta e do seu presidente na xestión da crise do coronavirus. E coincidiron en sinalar que Galicia chegou a esta crise tras anos de redución de medios e persoal sanitario.\n"A Consellería só actúa cando ve comprometida a súa imaxe pública. O Sergas segue contratando persoal por días, semanas ou períodos moi curtos de tempo", asegura Davide Rodríguez, voceiro do Grupo Mixto.\n"No BNG, o primeiro que lle queremos pedir é modestia cero e triunfalismo cero. Non hai motivos para ningún tipo de triunfalismo no medio dunha pandemia que deixa máis de 470 persoas falecidas", afirma Ana Pontón voceira do BNG.\n"Esa é a verdadeora faciana do Partido Popular nesta crise: deslealdade absoluta, campañas de intoxicación, de mentira, para facernos crer que aquí todo se fai ben e todo o que se fai mal é culpa dos demais", di Antón Sánchez, voceiro do Grupo Común da Esquerda.\n"Chegamos a unha situación como esta co sistema sanitario galego debilitado, con menos profesionais dos que podía haber, con menos mecanismos, máis descapitalizado. Esa é a realidade. Agora temos que atender esta crise e para iso ten vostede todo o apoio do Partido Socialisa de Galicia", di Gonzalo Caballero voceiro do PSdeG.\nA oposición pediu ademais a comparencia do presidente da Xunta. O voceiro do grupo Popular respondeulles que xa compareceu a metade do Goberno galego pola pandemia. Pedro Puy incidiu en que os datos acreditan que a situación de Galicia "é menos mala que no conxunto de España" e que sería imposible se a sanidade estivese como di a oposición.\n"A sanidade pública galega superou o maior test de estrés dos últimos anos e, simplemente con iso, desfaise todo o discurso que vostedes teñen sobre a sanidade pública de Galicia nos últimos tempos. Eu quero pedir desculpas, mesmo polos meus discursos. Creo que cando está morrendo xente facer un debate sobre sanidade e non escoitar, agás as do conselleiro, ningunha proposta proactiva en materia de sanidade paréceme triste. Eu pido desculpas", asegura Pedro Puy, voceiro do PP.


LUZ O CORAZÓN\nEscuras sombras na luz do día,\nasubío de paxaro xa con voo a lonxe,\nmais quixera as lembranzas de memoria pasada.\nno caderno que ti abriches.\nCanto piar da alma,\nco teu amor xa calada,\ncanta historia escrita,\nen ringleiras da vida.\nAmor que no tempo perdura,\naínda coa tempestade na súa maior bravura,\nsosego,e caricia inocente de meniño,\nRoldando o corazón paseniño.\nGañando as batallas en outros lares perdida,\ndevolvéndome de novo a vida,\nlóstregos impacientes da primavera,\nchegando a min como se foses a primeira.\nMostraxe de "arrumacos" e caricias,\nnos que calar cun sorriso,\no tempo da a razón,\npero pero ti sempre gañando o meu corazón.\nDaniel Falcón Chaves\nPublicado por VERBAS OCULTAS en 18:30 No hay comentarios:\nIndignante,con matices dos máis vergoñentos,\nsensación que nos invade nestes momentos.\nSaborosa goma de mascar en varias bocas,\npeso do peto de algunhas focas.\n“Españolito de a pie” que xa non camiña,\ntempos nos que non nos fiamos nin da veciña.\nXa non durme un tranquilo no seu colchón,\npensando naquel que repousa entre tanto millón.\nCabeza pensante mentindo o pobo,xa con cabreo,\nfarto de pagar,éo traten con “mamoneo”.\nDebe de ser defecto do animal,\nporque con tanta molladura ata salpicaron a casa Real.\nNon vou nomear as palabras que todos sabemos,\nso,que isto parece un "cursillo";haber se aprendemos.\nA verdade que a materia non colle en garrafa,\nun empeza a estar canso de ver tanta estafa.\nMoi ben sabemos todos;cal sería a solución,\npero a cousa do ladrillo esta mal,e non hai cartos para tanta prisión.\nPublicado por VERBAS OCULTAS en 17:45 No hay comentarios:\nDas mil cores que un ceo pode ter\nson moitas as veces nacida nun corpo de muller.\nAínda que algún por ignorante non te poida ler,\npodes adicarme a máis clara do amencer.\nE sen embargo as veces a máis negra do escurecer.\nInalcanzable numerar as sensacións que chegas espertar,\ncando se vive coa esperanza de poderte contemplar.\nComo esas dúas fiestras que se abren o meu pasar,\npaseniñas,coidadosas;de agarimo insinuante para me endulzar.\n¿A quen tentas conquistar?\nBágoa que fai de cortina,\na tal vidreira decorada na vida.\nIgual a camiño,cantos pasos retiveches na memoria.\nXogo de luces que se pecha ante o incerto.\nExpresión absurda na noite fría.\nSen embargo non hai ollar semellante,\nmentres as diferenzas duran un instante.\nO sabor doce xa non o pode o amargo,\nacompañada de moitos compases,\nsendo inocentes a de moitos rapaces.\nMoitos corazóns durmidos espertaches,\nforon centos os choros que calaches.\nIncontables instimismos que presenciaches.\nPero para que calarte…\nSe tampouco deixo de mirarte.\nPublicado por VERBAS OCULTAS en 23:19 No hay comentarios:\nVerbas movidas polo vento\nSosegadamente,a vez caendo mainiñas,\nchuviscar das almas e as veces dos corazóns.\nRazón que quita as sentidas bravuras.\nMáis non desespero no despertar dun mañá verdadeiro.\nTranquila e mainiña,chega a borrasca coñecida,\nsen importar fronteira ou límites a cubrir.\nRepousando como agardado,na calor de alento perdido.\nNon son pasaxeiros os chuvascos de certas tormentas.\nSosténdose de faladoiros de linguas de algunhas xentes,\nque esperan apartarse o cuspir o aire.\nNon é baleiro intento o que estas verbas encerran.\nComo ave de paso,nas mentes nunca quedan,\nse non a todos que din,falan,comentan e lles dixeron.\nque neste mundo algo con arrepentimento fixeron.\nPublicado por VERBAS OCULTAS en 13:24 No hay comentarios:\nDISFRAZ DE IGNORANTE\nForón tempos aqueles de lapís e papel,\nata chegar a certa época de mudar de pel.\nbuscando a cor camaleónica que cada un lle viña ben,\naqueles que viven unha sociedade particular.\nsen pensar en ninguén pero en posesión da agulla de menear.\nBonito,o traxe que che puxeron hoxe.\nespléndido as veces o traballo do teu peluqueiro,\namañándoche o bigote para non ter pelos na lingua.\nas veces levas cada garabata que pareces un monigote.\nPero sempre vestidiño e planchadiño,e a lucir "palmito".\nMenudo "chope" te buscaches "neno",\nde letras nunca me entendiches,\nnos números xa nin te metiches.\nmanexar talonario era o teu amiguiño,\ne sorte en topar ese abriguiño.\nnon e votar nada en cara na túa cuadra,\nnin tampouco enviada se cadra,\nso que como andas con xente ben,non ves a ninguén.\ntampouco digo máis,que con ese disfraz de ignorante,\ncreo que xa tes bastante.\nPublicado por VERBAS OCULTAS en 19:42 No hay comentarios:\nA GRITO ABERTO\nNon é o divagar do tempo,\nsombras paseniñas de un pasado.\nSon promesas incumpridas.\nDecepción,as veces non asumida.\nMáis hai algo que me fortaleze.\nE un grito de mandato,de orde.\nMándame erguer a cabeza.\nO futuro e o que me fai seguir.\nNon son,si non,sombras do pasado.\nPalabras a prezo de saldo.\nFaladurias agasalladas o esquecemento.\nCerto é,que viviron o seu momento.\nNon e un alarido de dor.\nPois a ferida xa non e sangrante.\nTampouco e cuestión de que pase moito tempo,\nSo necesito un instante.\nAcordarme xa case non e preciso,\nno esquecemento caira todo aquel pensamento.\nBuscando nas vivencias o seu repousamento.\nPublicado por VERBAS OCULTAS en 19:09 No hay comentarios:\ncomentario de "As verbas"\nEsta creación de 2012,que da inicio a primeira entrada de este blog de creación propia xa que a primeira entrada é de Ramón Cabanillas,por parecerme apropiado xa por ser un poeta do meu municipio e como homenaxe a un dos grandes da literatura Galega.\nA primeira entrada titulada “As verbas” trata de definir en si a poesía para intentar vela dende outro punto de vista.Intentase falar de eses inicios,que moitas veces non son nada fáciles ou mesmamente veñen perseguidos por criticas de hai a primeira estrofa onde se deixa reflexo con:"Pero sempre con cabeza erguida,e sen perder os compases.”\nNa segunda estrofa falase de “sentar bases” un referente a acción de escribir,de que algún aínda que non entenda o expresado pois poñer boa aceptación as criticas recibidas.\nNa terceira estrofa fago referencia ou prolongación a segunda,cando fago o paralelismo de comparar as palabras co meniño xa que me refiro as poesías como creación,como algo nacido de min,metaforicamente falando.e que vai crecendo pouco a pouco e se as criticas son boas,pois empapar os lectores co que eles buscaran reflexado.\nNa cuarta estrofa falase de que este mundo non e nada fácil que rendo facer paralelismo co camiño da vida utilizando “as pedriñas”como os "baches" que nos topamos o largo desta,e tamén incidir en que as palabras son sentimentos escritos moitas veces difíciles de interpretar pero una vez postas en público por así dicilo e interpretadas correctamente un síntese como no seu propio “fogar”.\nNa quinta e última estrofa vai tamén enlazada a cuarta como xa explicouse que van as anteriores,intentase reflectir o do sentimento,que non e cuestión de que isto sae da nada.si non que sae de moitas voltas na cabeza(por así dicilo),e de estudar moito o que se intenta dicir.Estase a facer referencia a sorte pois e un pouco o que move este mundo en si e xa que moitos non o ven dende o mesmo lado só pode darche a gratitude con algunha felicitación e co tempo alguna publicación.\nIsto foi o breve resumen da interpretación de “As verbas”,espero que a disfrutedes.\nPublicado por VERBAS OCULTAS en 23:59 No hay comentarios:\nEtiquetas: Interpretación de poemas\nLUZ O CORAZÓN Escuras sombras na luz do día, asub...


Ribeira retoma a Escola Municipal se Teatro Infantil – O Barbanza\nRibeira retoma a Escola Municipal se Teatro Infantil\nA Concellería de Cultura de Ribeira retoma un curso máis a Escola Municipal de Teatro Infantil para rapazas e rapaces de 7 a 12 anos, cun mínimo de 10 e un máximo de 20 participantes. O curso comezará o vindeiro 14 de outubro ata o mes de xuño do ano próximo.\nDatas e horarios: As actividades da Escola Municipal de teatro infantil desenvolveranse no Auditorio municipal de Ribeira os xoves, de 18:30 h a 20:00 h, con data de inicio na segunda semana de outubro (xoves 14) e rematando na primeira semana de xuño de 2022. Realizarase unha montase para estrear no marco da Mostra de Teatro Infantil de\nRibeira e como fin de curso, sempre e cando a situación o permita.\nIdades dos/das participantes: Rapazas e rapaces de 7 a 12 anos (ambos incluídos). Establécese un grupo mínimo de 10 participantes para celebrar esta actividade e un máximo de 20 inscritos.\nModalidade de Renovación: Aqueles/as nenos/as que asistiron a anterior edición da Escola Municipal de Teatro Infantil (curso 2019- 2020) poderán renovar a súa participación para o presente curso 2021-2022 do 27 de setembro ao 3 de outubro, ambos inclusive.\nModalidade de nova inscrición: En caso de quedaren vacantes unha vez realizadas as renovacións, abriríase un prazo para recoller novas inscricións para aquelas persoas que cumpran cos requisitos de idade establecidos. O prazo para novas inscricións será do 4 ao 10 de outubro, ambos inclusive.