Sorteamos dúas entradas entre os nosos seguidores – A Movida\nSorteamos dúas entradas entre os nosos seguidores\nPosted on 18 Marzo, 2019 by Redacción\nQueres ver o show de Luis Piedrahita Las amígdalas de mis amígdalas son mis amígdalas no Teatro Afundación o 22 de marzo? É tan fácil como ser seguidor de @amovidavigo en Instagram e dar ‘Me gusta’ á nosa publicación\nQueremos agradecer aos nosos seguidores de Instagram a súa fidelidade e vamos regalar dúas entradas para ir a ver a Luis Piedrahita o próximo venres 22 de marzo.\nSOBRE O SHOW As amígdalas de mis amígdalas son mis amígdalas\nÉ vostede deses que len a recensión dun espectáculo antes de ir velo? Agora non diga que non, porque lle pillamos infraganti. Está vostede de parabén.\nAs amígdalas das miñas amígdalas son as miñas amígdalas é un show de Luís Piedrahita pensado para xente como vostede. Xente esixente, aseada e con sentido do humor.\nSomos tan modestos que preferimos falar ben de vostede antes que do noso show. Aínda así, non queremos ocultar que deste espectáculo díxose que é unha das obras máis enxeñosas, brillantes e poéticas do século XXI.\nO que si queremos ocultar é que foi o propio Piedrahita quen o dixo\nSer seguidor de @amovidavigo en Instagram.\nDar ‘Me gusta’ á publicación do noso muro.\nMencionar ao amigo/a que levarás de acompañante.\nPoderán participar todas aquelas persoas físicas maiores de 18 anos. Cada persoa só poderá participar unha vez.\nO gañador ou gañadora será elixido mediante sorteo aleatorio. Poñerémonos en contacto con eles mediante mensaxe directo de Instagram; se nun prazo de 48 horas non contestaran procederíamos a facer un novo sorteo.\nDúas entradas para ver o show de Luis Piedrahita Las amígdalas de mis amígdalas son mis amígdalas no Teatro Afundación o 22 de marzo ás 21.00 horas.\nA organización resérvase o dereito de mudar o carácter ou cuantía do premio en caso de que a empresa patrocinadora do evento así o requirise. Da mesma maneira, resérvase o dereito de mudar, suspender ou cancelar o concurso en base a necesidades da mesma e de conformidade con estas bases.


En liberdade con cargos os detidos por enganar estranxeiros con contratos de futbolistas | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 11/07/2018 21:03\nA Policía Nacional desartellou en Ourense unha presunta trama criminal que captaba de xeito irregular futbolistas estranxeiros con falsas promesas de contratos na liga profesional de fútbol. Dos tres homes detidos, dous pasaron xa pasaron a disposición xudicial en Verín.\nTras máis de tres horas prestando declaración aquí nos xulgados de Verín, o xuíz decidiu deixar en liberdade os dous detidos, coa obriga de comparecer cada 1 e 16 de cada mes. Son o presidente do Monterrei Club de Fútbol, Florentino Romero, e o avogado e ex-presidente do Club Deportivo Ourense, Alberto González Atanes.\nOs dous están investigados por pertencer presuntamente a un grupo criminal que favorecía a inmigración ilegal de futbolistas estranxeiros. Acúsanos de falsidade documental e de traer 10 mozos de países como México, A Arxentina, Colombia ou O Senegal enganados con falsas promesas de contratos como futbolistas da Liga Española. O outro detido xa quedara en liberdade tras declarar nas dependencias policiais. A investigación comezou cando un dos mozos de México denunciou a situación na comisaría de Verín.\nFacenda propón unha reforma do imposto de sociedades que non afectará as pemes


Manuel Giménez Fraga incorporase ao primeiro equipo para facer a pretempada ás ordes de Suso Rey “con moita ilusión”. “Para nós, que dende pequenos asistimos a Vista Alegre para ver os partidos de fútbol sala, unha oportunidade coma esta significa moito”, declarou. O directivo José Luis Sáez presentou a incorporación do xogador da canteira, e aproveitou para incidir na “aposta clara da entidade pola xente nova”. Giménez é xuvenil de segundo ano,\nDani Martín súmase ao proxecto do Burela FS\nO á-pivote Dani Martín, de 20 anos de idade, asinou o seu compromiso co Burela FS. Á súa chegada á localidade mariñá, o xogador declarou sentirse “confiado en que faremos un bo papel” na tempada que se achega. Martín foi presentado polos vicepresidentes do club José Saa e Manuel Branco, quen se mostraron “convencidos de que Dani aportará un aire novo ao equipo”. Procedente do Bilbo, Dani Martín ten unha traxectoria importante malia a s\nO Burela FS 2009/10 ponse en marcha hoxe en Vista Alegre. Suso Rei contará con 13 xogadores para iniciar a pretempada, co partido ante o filial do Azkar no horizonte (será o próximo día 19). Edu, Brais, Juanpe, Revilla, Purao, Turero, Javi Rodríguez, Christian, Minu, Juanma, Dani Martín e os xuvenís Manuel Giménez e Vicente, estarán finalmente ás ordes de Rei, que os convocou ás 16 horas no pavillón burelao. O equipo laranxa xogará oit\nO CD Burela FS viuse obrigado a suspender onte o Torneo Sub-19 de Fútbol Praia a causa da chuvia. A devandita competición, prevista para os días 4 e 5 de agosto na praia Urbana burelá, está promovida por Vicepresidencia Primeira e a Área de Deportes da Deputación de Lugo e conta coa colaboración do Concello de Burela. O club laranxa prevé que os enfrontamentos da segunda xornada se disputen a vindeira semana, sempre e cando a ine\nJulio Delgado, no cadro técnico burelao\nO ex-técnico do Concello de Trabada FS e antigo xogador do Burela FS Julio Delgado regresa ás filas do equipo masculino como segundo adestrador. Na súa nova etapa burelá, Julio, que xa participou nas primeiras sesións da pretempada esta semana, compartirá responsabilidades na preparación do Burela FS con Suso Rey, que en 2009-10 compatibilizará as súas tarefas de preparador físico coas de primeiro adestrador laranxa.\nO primeiro equipo masculino do Burela FS inaugurou a súa pretempada cunha xornada de convivencia o sábado, en San Martiño de Mondoñedo. Xogadores, equipo técnico e directiva gozaron dun xantar de confraternidade na vila focega, aínda que sen deixar de lado a súa preparación cara á tempada 2009-10. Pola mañá, os burelaos escolleron a praia da Marosa para comezar con tarefas de contacto físico. Tras a comida, o CD Burela FS fíxolle unha\nO conxunto burelao Beiramar impúxose onte no torneo de fútbol praia sub-19 que organizou o CD Burela FS en colaboración coa Deputación de Lugo e o Concello de Burela. A competición, prevista para o 4 e 5 de agosto na praia Urbana, tivo que trasladar a súa segunda xornada á tarde de onte debido ás chuvias da semana pasada. Beiramar proclamouse campión do torneo despois de vencer na final a Los del Sur por 4-2. A terceira posición foi pa\nO próximo venres, 14 de agosto, Vista Alegre lucirá as súas mellores galas para acoller a presentación dos primeiros equipos masculino e feminino do CD Burela FS. A entidade laranxa dará a coñecer o seu proxecto deportivo 2009-10 a todos os socios e socias, a partir das 21.00 horas na bomboneira. Durante a festa, os/as asistentes poderán gozar do documental ‘marea laranxa’ e da presentación da campaña de socios/as para a tempada 2009-1\nRaquel de Souza comeza a pretempada co Burela FS Feminino\nA brasileira Raquel de Souza Noronha incorporarase hoxe ao Burela FS Feminino, no primeiro adestramento laranxa da pretempada. A pivote, de 31 anos, chega ao conxunto de Javier Pardeiro procedente do Encofra Navalcarnero FS de Honra, co que conseguiu proclamarse campioa da Copa de España nas tres últimas tempadas, ademais de gañar a Supercopa en 2009. A xogadora de Porto Alegre, presentada onte nas oficinas do club, estivo a\nO fútbol sala volveu encher a bancada de Vista Alegre o venres pasado, na presentación dos conxuntos masculino e feminino do Burela FS, que defenderán as cores laranxas en Prata e Honra, respectivamente, no vindeiro exercicio. Nunha pantalla xigante instalada para a ocasión, a proxección do documental ‘marea laranxa’ inaugurou o acto ás 21.00 horas. Despois o público tamén puido asistir á estrea de ‘Empezamos?’, vídeo da campaña de soc\nO Burela FS abre a súa campaña de socios/as para a tempada 2009-10 con 'Empezamos?', vídeo promocional que a entidade laranxa estreou ante a afección o venres pasado, 14 de agosto, na presentación dos primeiros equipos en Vista Alegre. A produción audiovisual, elaborada polo departamento de comunicación do club, fai un chamamento ao espírito laranxa no seu estado máis puro, á volta ás orixes. ‘Empezamos?’ repasa os logros bureli\nO Autos Lobelle Santiago FS, de Honra, será o rival do CD Burela FS no V Memorial Celso Currás de Trabada, que se disputará entre o 22 e 23 de agosto. O vindeiro sábado os xogadores de Suso Rey mediranse aos composteláns en semifinais, a partir das 18.30 horas, no pavillón municipal. Azkar Lugo FS e Marfil Santa Coloma FS, ambos os dous pertencentes á máxima categoría nacional, protagonizarán a segunda semifinal, ás 20.30. Os\nUn ano máis o CD Burela FS volve apostar polo ensino de base con profesorado especializado a través da súa escola, que dende hoxe e ata o 4 de setembro manterá aberto o prazo de matrícula para 2009-10. No vindeiro curso a escola burelista abranguerá catro categorías, entre prebenxamín e infantil; os cadetes e xuvenís pasarán a formar parte das categorías inferiores dos primeiros equipos. O prezo da matrícula pa\nO equipo de Suso Rey debuta con vitoria ante o Azkar B (3-0)\nO CD Burela FS triunfou onte no seu primeiro partido da pretempada 2009-10, cunha vitoria por 3-0 ante o Azkar Lugo B, de Primeira Nacional A. Como de costume, a afección laranxa non faltou á cita en Vista Alegre, onde puido observar de primeira man as posibilidades da combinación de experiencia e xuventude que dirixe Suso Rey. O dominio burelista foi claro dende o inicio, con numerosas ocasións de gol. O recente chegado Dani M\nBrais perderá o torneo de Trabada pola convocatoria de Galicia Sub-20\nO segundo porteiro do CD Burela FS, Brais García, non participará no V Memorial Celso Currás desta fin de semana, debido á súa cita coa Selección Galega Sub-20. O ata agora xuvenil laranxa foi convocado para o torneo triangular amigable que o combinado autonómico disputará mañá, sábado, en Vigo. O pavillón das Travesas acollerá os encontros ante o Coruxo, de Primeira Nacional A, e o Inter Movistar, da División da Honra, a partir das 19\nO Burela FS cae na semifinal do Celso Currás ante un Lobelle agresivo (2-5)\nO CD Burela FS regresou á casa sen poder gozar da gran final do V Memorial Celso Currás de Trabada despois de caer ante o xogo agresivo do Autos Lobelle Santiago FS (2-5). A pesar das ausencias de Juampe, Minu, Christian e Brais, os pupilos de Suso Rey souberon facer fronte ao equipo de Honra, que botou man de duras entradas durante o partido. As cousas comezaron ben para o equipo laranxa, co 1-0 de Javi Rodríguez (minuto 11), aínda qu\nO Burela FS Feminino gozou o sábado pasado dunha comida de confraternidade co fin de fortalecer os seus lazos como equipo. As xogadoras laranxas compartiron xantar, na vila mariñá, co presidente do club, José Ramón González Casas, os directivos Marcelino Luna e Antonio Rodenas, o adestrador, Javier Pardeiro, e o director deportivo e segundo técnico, Marcelo Santoro ‘Neco’; tamén asistiu á xuntanza gastronómica a concelleira de Deportes de Burela,\nO CD Burela FS medirase mañá en Noia ao Marfil Santa Coloma, conxunto de Honra que vén de proclamarse campión do V Memorial Celso Currás de Trabada e do Torneo de Barreiros; o encontro será no pavillón municipal da vila coruñesa, a partir das 20.00 horas. Este será o terceiro amigable do equipo laranxa no que vai de pretempada. Comezou o pasado 19 de agosto, con vitoria en Vista Alegre ante o Azkar B (\nO Burela FS Feminino comeza forte a preparación para a División de Honra. O Viajes Amarelle Sal Lence FSF, de Prata, abrirá o calendario da pretempada laranxa nos cuartos da XIX Copa Galicia; será o vindeiro sábado, 29 de agosto, en Vista Alegre, a partir das 18.30 horas. As xogadoras de Javier Pardeiro medirán as súas forzas cun vello coñecido, co que compartiron grupo en Prata durante 2008-09, ademai\nO adestrador laranxa, Suso Rey, poderá contar hoxe coa última incorporación ao Burela FS para o amigable de Noia ante o Marfil Santa Coloma. Trátase de André Luiz Nogueira Fernandes, ala de nacionalidade luso-brasileira que na tempada pasada militou no ASD Regalbuto da Serie A2 italiana. Nado no Río de Xaneiro hai 22 anos, André tamén posúe experiencia no fútbol sala do seu país de orixe, concretamente, no Vasco da Gama. Esta non é a p\nOs burelistas fraquean ante o Marfil (3-6) tras unha primeira parte impecable\nO electrónico non acompañou onte aos burelistas no seu amigable ante o Marfil Santa Coloma (3-6) en Noia, a pesar do brillante xogo laranxa. Impecable foi a primeira parte do CD Burela FS, que conseguiu marcar unha distancia de 3-0, grazas a Juanma (minutos 3 e 11) e Juampe (minuto 10). O dominio dos de Suso Rey mantívose intacto practicamente ata o descanso; cumpríndose o minuto 20, o Marfil anotou o 3-1. Co reinicio do encont\nO centro médico-cirúrxico Virxe da Mariña reafirma a súa aposta polo fútbol sala unha tempada máis a través da colaboración co club laranxa. A directora-xerente da clínica, Mª. Esther García Insua, e o xerente do CD Burela FS, Juan Carlos Modia, asinaron o convenio para o exercicio 2009-10 esta semana. Ademais de realizar as correspondentes revisións médicas ao inicio da pretempada, os especialistas do centro farán un seguimento do equ\nA firma española Munich encargarase de calzar os primeiros equipos do CD Burela FS na tempada 2009-10. O club laranxa chegou a un acordo coa devandita marca, que se converte no sponsor oficial tanto do Burela FS coma do Burela FS Feminino. Munich, de orixe catalá, naceu no ano 1939 como calzado técnico deportivo. Na década dos 70, a marca conseguiu posicionarse como un dos principais fabricantes de calzado deportivo, liderando modalida\nPartido de presentación do Burela FS ante o Cidade de Narón\nO Burela FS xoga mañá o seu partido de presentación ante o Cidade de Narón, de Primeira Nacional A; terá lugar na bomboneira a partir das 21.00 horas. O conxunto laranxa recibe aos naroneses no seu cuarto encontro da pretempada, cun vestiario baseado na combinación de xogadores experimentados, como Purao, Juanma, Juampe, Revilla, Minu ou Edu, e novas promesas, como Brais, Javi Rodríguez, Christian, Dan\nCo paso dos adestramentos, o Burela FS vai adquirindo corpo e compenetración e boa mostra diso son os últimos resultados, cunha fin de semana redonda para os laranxas, impoñéndose ao Cidade de Narón (4-1) e ao Extremadura-Cáceres 2016 (2-4) en 24 horas. O periplo comezou o venres, en Vista Alegre, onde os pupilos de Suso Rey demostraron o seu bo xogo na presentación oficial, ante un dos fortes de Primeira Nacional A. O Cidade d\nO Burela FS Feminino deu unha lección de xogo maxistral no seu primeiro encontro da pretempada, fronte ao Viajes Amarelle, nos cuartos da XIX Copa Galicia, cun contundente 5-0. O sábado pasado, Vista Alegre rendeuse ante as pupilas de Javier Pardeiro, que impuxeron unha intensidade propia da máxima categoría, na que debutarán en pouco menos dun mes. Lidia Mesías, Lucía Nespereira e Raquel de Souza demostraron a súa perfecta integración\n26 noticias atopadas


Ribadeando: September 2008\nPrimeiro o alonxamento, despois o retraso. Ou era ó revés?\nVexo hoxe na prensa que o Sergas recoñece retrasos en atención pediátrica primaria. Días despois de que saibamos que a Mariña se queda sen representación veciñal no consello do hospital da Costa, sendo representada por xente de asociacións de Lugo. E quédas un perplexo: teñen algo os de Lugo que non teñamos por esta zona? O que di o Sergas que teñen é organización, federación de asociacións de veciós mentras que aquí a mesa de asociacións de Ribadeo non bota a camiñar de todo e a nivel da costa sempre hai problema de organización para tratar, valla a redundancia, os problemas.\nO caso é que coido que ambas cousas, retrasos e falta de representación, teñen visos de ir asociadas, e haberá que loitar, a auga pasada, para que non se repitan no futuro. Con retraso porque non se pode atender a todo e non se coñecen moitas cousas ata que é tarde. Pero con idea de que hai que superar ese atraso.\nA imaxe,o porto de Porcillán aparentemente a tope de pantaláns. A tope? Non. Vai a haber en breve outros 77 postos de atraque e 150m de barandilla de madeira apra 'separar o tráfico rodado e de peóns'. Quen se lembra de cando fronte á rampa as augas eran cristalinas?\nPublicado por Agremon ás 9/30/2008 07:50:00 a.m. 0 comentarios\nEtiquetas: Fotos ría de Ribadeo, Medio, O Tesón\nDespois da ponte, a realidade\nNunha nota rápida, despois de colgar a entrada da ponte, vexo que nos EEUU xa hai acordo para o rescate dos ricos. Van empregar aproximadamente o que ganan 10.000.000 de empregados, o 40% dos empregados españois de menor soldo, durante 10 anos, íntegro antes de impostos, dos seus impostos (é dicir, pagarano os empregaods estadounidenses en principio) para facer un 'préstamo' ós bancos. Parece que non lle chaman anti Robin Hood (Dooh Nibor) ...\nPublicado por Agremon ás 9/29/2008 08:01:00 a.m. 0 comentarios\nUnha nova ponte\nEso era o que parecía onte, con restriccións de paso de coches e de persoas, sen rematar as proteccións, etc. Víase (difícil amosar nas fotos) o bandeo en cada parte da calzada, pero tamén o lembro de antes. Parece ser que na proba de carga tiña unha flecha engadida (é dicir, recuo cara abaixo) uns 40cm nalgún lugar. É abondo, pero en case 700m, 200 por arco, non se nota se vas camiñando sobre el.\nAsaltan as dúbidas de se por exemplo a xunta de dilatación da barandilla (ver foto, mellor ampliada) está axustada como a xunta de dilatación que se está a instalar na calzada, pero é de supoñer que sexan totalmente infundados.\nAs vistas desde a ponte non son novas (quedan para outro día), pero teñen novidades. Por certo, a beirarúa é en realidade máis ancha (non moito máis) do que parecía ó pasar en coche, algo co que penso que estará contenta moita xente de Ribadeo e das Figueiras.\nPublicado por Agremon ás 9/29/2008 07:47:00 a.m. 0 comentarios\nDéixasme pensar por ti?\nAsí, solta, é unha pregunta tonta, das que, se se plantexa, é en circunstancias moi especiais e ademáis con connotacións tamén especiais.\nNembargantes, o que poderiamos chamar forza da tontería que subxace varía moito se pasamos da mera pregunta á aseveración: penso por ti. Distingamos novamente: non o un “penso en ti“, senon un “substitúo o teu raciocinio polo meu pensamento“, que é radicalmente diferente e perxudicial, pasando a ser o substituído non un neno ou algo polo estilo, senón un monigote manexado por quen é substituído.\nOs parágrafos anteriores, escritos hai xa tempo, toman corpo en Ribade con demasiada frecuencia. Non hai moito un político ribadense reclamaba que as asociacións se meteran noutro lado e deixaran o campo libre ós políticos, co gallo da nave do porto. Agora é o Sergas, dnde Lugo, que constitúe unha comisión mariñana de lucenses capitalinos. Deixeino correr cunha breve nota cando sucedeu, como unha politicada máis a corrixir no futuro. Pero agora resulta que a disculpa que da sanidade é que sería difícil organizar as asociacións para elixir representantes. Algo así como 'non hai moita xente, logo non imos considerar que haxa xente'. Pois hai asociacións, hai xente, e témolo amosado. É certo, somos poucos, pero seguiremos a loitar porque as cousas se fagan o mellor posible para os mariñanos.\nPublicado por Agremon ás 9/27/2008 03:05:00 p.m. 0 comentarios\nEtiquetas: Fotos ría de Ribadeo, O Tesón, sociedade\nOutro artigo xa vello: fotos\nPaseando por calquera vila, en particular en Ribadeo, poden atoparse fotos elocuentes. Xunto a outras, testimonio de enlaces matrimoniais, banquetes e demáis, amósanse algunhas que fan de testimonio gráfico da xeografía ribadense.\nHoxe chamáronme a atención dúas, expostas no mesmo escaparate, nas que se amosa nunha, Ribadeo coa ría, e, noutra, a ría con Ribadeo. Pode parece que son a mesma, pero non. Na primeira, a foto céntrase en Ribadeo, collendo da ría os portos, a ponte, a bocana... Na outra, a protagonista é a ría, co entrante da Liñeira nun primeiro plano e a pequenez ribadense facendo de contención das augas polo fondo, contención á que se engade aposentada enriba a terra ata Foz en máis aló. O caso é que, nestes días nos que xa se ten ouvido falar dun novo recheo no porto comercial, ambas sirven para ter unha imaxe das implicacións que dita obra pode ter no futuro.\nCabe lembrar que aló polos anos sesenta D. Isidoro Asensio advertira en diversas ocasións, en particular sobre o daquela proxecto dun muro/escolleira de contención para a praia que agora é “dos Bloques“, que un muro tal traería unhas consecuencias graves, convertindo a área nun cenagal. Eso é o que se pode observar hoxe en día calquera persoa que pase preto do lugar, tra-la construcción dunha obra semellante máis de dez anos despois do estudio de D. Isidoro. Dende aquela, as obras sobre a ría non pararon de facerse; máis ben cabería dicir arrebatar sitio á ría para convertila en terra firme ou dificulta-lo movemento das augas. E con elas, o aumento amosado dos tesóns e as cada vez máis frecuentes e perentorias necesidades de dragado, entre outras.\nHai moitas preguntas en relación ó xa feito. Algunhas delas son sinxelas, con respostas que apunto deben ser incomprensibles como razón posible pola que non se dan. Por exemplo, ¿hai explicación para que non se fixeran estudios de impacto ambiental en ningunha delas? Ou ben, sabido que a obra do recheo onde hoxe está a lonxa presentouse como unha conquista de chan industrial, entón, ¿por que a maior parte dela permanece ben con herba, ben con asfalto, mesmo ocupado por un aparcamento ó aire libre de remolques de embarcacións? Respecto a esta última obra, lembro alguén que me sentenciou: “se da un posto de traballo, está ben feito“. Dende logo, deu ben poucos; ¿non quitaría máis dos que deu?\nBen, hoxe preséntase unha nova obra para encher uns oito mil metros cuadrados da rada norte de Mirasol e convertilo en terreos onde meter... non se sabe moi ben que. Parece que en principio ían construírse naves de almacenamento. Logo, tamén galpóns onde albergar maquinaria auxiliar da construcción naval. O caso é que nas fotos que dixen ó comezo nótase ben que a ría na beira de Ribadeo está chea de pedras e cemento, e que, se na beira asturiana se tivera feito o mesmo, non xa cousas máis ou menos “bucólicas“ como as aves que lle dan renome, senón tamén bens económicos como o turismo terían desaparecido en boa parte. Calquera que se de unha volta por Mirasol poderá observar que as naves xa construídas ou ben teñen un aproveitamento que deixa que desexar ou ben serven de sinxelo almacenamento barato para empresas ubicadas noutro lado e que embarcan os seus productos en Ribadeo. Unha curiosidade que pode observar calquera persoa allea ás operacións portuarias que non lea como é debido a prohibición de entrada ó porto: fálase en contra do “porto seco“ ou da “estación de transferencia de mercadorías“, pero na realidade, o que se denosta de lugares así, a saber, que supoñen un paso máis no proceso de transporte, é precisamente o que se está a facer con esos almacéns: acumulación de mercadoría por longo tempo e non para pequenos axustes entre a chegada ó peirao e o seu embarque. Claro, o arrendamento das naves é barato, por suposto non cobre o custe do recheo, e fai o espacio “competitivo“. Mirando as fotos tamén se ten outra sensación clara. O recheo vai cubrir prácticamente a metade da superficie da dársena, case toda a parte sur. E a gran maioría da superficie de atraque, se ben é de esperar que parte do novo borde sexa adicada tamén a peirao. Mais así, ¿cánto tempo se tardará en facer o recheo de toda a rada entre Mirasol e a lonxa?\nPode que, ó ser do interior, se me escape algún detalle necesario para a comprensión do conxunto. Ou que polo pouco espacio non teña en conta outros datos como que dende que eu lembro se ven falando de polígono industrial en Ribadeo sen haber nada novo ata o momento, mentras na ría xa perdín a conta das obras que se levaron a cabo. Aínda así, cónstame que a maioría do pobo de Ribadeo está contra un novo recheo gratuíto máis, un novo atentado que non se mantén nin económicamente, que é a bandeira usada nestes casos para arrasar co que se poña por diante. En fin, este é un artigo e non un informe técnico no que discutir máis a fondo o tema. O que parece é que ese informe non se fixo nin por parte dos impulsores do recheo, ou peor aínda, que por algunha razón se está a escamotear da vista do público.\nPublicado por Agremon ás 9/27/2008 03:03:00 p.m. 0 comentarios\nUn artigo xa vello: comentario a pé de páxina\n... afortunadamente, o último envite contra da ría non saíu adiante...\nComentario a pé de páxina.\nA Corporación Municipal de Ribadeo parece ter pasado de páxina co tema do recheo. A ese cambio refírese o título: comentario sobre o cambio que presenta un novo panorama.\nO artigo que se publicou na Comarca o pasado 27 de decembro, “Despois das lembranzas, a Deus rogando ...“ tivo para min un aquel de inocentada: escrito xusto antes de coñecerse a noticia da viravolta dos responsables municipais sobre o recheo, apareceu impreso despois de varios días de comentarios de prensa sobre ese feito. Unha vez relido, nembargantes, parece ter resistido os embates do cambio. O forzar a Portos (e polo tanto á Xunta) polo aviso e posterior manifestación, a falta de estudios previos, a súa exposición, a execución “limpa“ das obras... seguen a ser o reflexo da realidade. Pódese ver claramente tanto agora como antes: o Plan Director do Porto parece ser coñecido en detalle só por xente dalgún xeito afín ó poder e que acepta o botar máis lixo na ría (eu pedino, pero ...); aínda así, non hai o estudio previo da súa necesidade, a súa bondade ou as súas consecuencias. En canto a realización limpa das obras, calquera que teña visto como parte dese plan, o aumento do cierre no Porto Deportivo, íase ca marea en cada subida ou baixada, sinxelamente dudarao.\nParece que a Xunta quere aplicar aquelo de "a quen non quere caldo, dúas tazas". Dúas tazas: ese é o resultado pretendido por unha institución con xente que parece ter, recursos e poder a parte, abondo máis tablas que a do Concello ribadense, aínda que pese ós votantes deste conxunto que foi tan ben recibido como cambio necesario. Así, dunha volta, fai o que pretendía no peirao "deixando claro quen manda" e desacredita o governo dun Concello posible opositor.\nA negociación mantida... , ¿que parte da negociación? ¿Aquela na que se pretende deixar que enchan a ría de escombro a cambio de axilizar obras que competen a Fomento e xa están sinaladas e en fase de licitación? ¿A parte que di que se favorecerá a creación do Polígono Industrial despois de vinte anos (non me lembro exactamente cántos máis, nin creo que importe moito)? ¿Aqueloutra que pretende acelerar un PXOU/PXOM do que a primeira edición, auspiciada pola Xunta, tivo que volverse atrás por razóns legais? A boa intención que de seguro puxeron nas “negociacións“ os nosos representantes municipais non borra as consecuencias: quedaron co cu ó aire. A "boa fe" xa veremos se se ve correspondida (aínda con promesas non escritas sobre cousas xa gañadas e que se deben ó pobo) ou máis ben o fai tomando conta do dito aquél de "Roma non paga traidores" que me lembraron esta mesma tarde. De calquera xeito, alédome de que os nosos representantes poideran tomar no seu apoio unha manifestación ben nutrida e de que lles servira para algo; é unha magoa que non sexa citada como apoio a tódalas "cousas conseguidas" na correspondente nota de prensa: ó fin, foi o pobo quen apoiou, o pobo que representan por elección. Por certo, ¿alguén oiu que a Xunta dixera que fixo concesións para chegar a un acordo?\nSempre quedarán outras dúbidas no ar. Unha, por exemplo, a de se o tema do recheo non serviu de cortina de fume para ocultar a máis que probable polémica sobre a subida das taxas municipais.\nComo nota a pe de páxina xa é abondo. Pero sobre o que se ten visto por diante e por detrás creo que se pode escribir un libro enteiro. A constitución dunha comisión de seguemento seguro que xeraría moita máis información, a xuntar á dos aspectos técnicos, sucesivos enganos e ocultación de información, presións a tódolos niveis, aspectos caciquís, ... E aínda non rematou o tema, a obra nin a oposición.\nPublicado por Agremon ás 9/27/2008 02:59:00 p.m. 0 comentarios\nCaca, culo, pedo, pis ... e Barras eléctricas Galaico-Asturianas\nMentras as eleccións norteamericanas pasan a ser a principal nova nacional, outras cousas menores ocupan o nicho que lles deixa a nova principal. Unha nova levoume ó título da entrada de hoxe, lembrando con que fruición os pícaros pequenos manifesta unha rebeldía con sorriso ó permitírselles mentar unha retahíla de palabras semellante ás do título. A nova non vai de nenos pequenos, senón de cans, e relacionada coa desagradable proliferación de cagadas de cans en diversos sitios, como na Atalaia. Resulta que nunha pequena cidade israelí van promover a análise xenético dos cans para identificar a orixe das cagadas e así multar ós propietarios que non as recollan. Que vaia apuntando o concello.\nEngadín no título a Barras porque no medio do paŕagrafo anterior fóise a luz, 10:30 da mañá do 27 de setembro de 2008, un día máis e un corte de luz máis (eso si, parece que no verán tamén hai vacacións para os cortes), que voltou a fastidiar á xente de Ribadeo. Un dato máis a engadir á base de datos de fallas de Barras, lembrando que segundo a empresa, todo está moi por encima do establecido legalmente.\nHoxe aparece nalgunha prensa aló polo fondo que en Madrid, a presidenta da Comunidade inaugurou un colexio "Leopoldo Calvo Sotelo, marqués de la Ría de Ribadeo", que non só honrará a Calvo-Sotelo senón que fará propaganda do entrono na nosa ría e do seu nome oficial, mentras que máis achegado a nós, o rexeitamento da UNESCO ó teleférico que uniría Santiago coa Cidade da cultura recebe á súa vez o rexeitamento do alcalde santiagués e fai lembrar aínda que de xeito lonxano ó noso futuro 'ascensor da Atalaia', segundo me fixo ver José Mª.\nE, no entorno de Ribadeo, arranca en Celeiro o grupo de acción costeira, algo co obxectivo adicado á mellora de vida dos mariñeiros mariñáns pero que pola súa estrutura e disposición de cartos lémbrame á Asociación Ponte dos Santos que está a finalizar a súa actividade en Ribadeo por estas datas.\nUn pouco máis preto, en Burela, institucionalízase unha iniciativa moito máis modesta pero que, de triunfar, a medio prazo podería ter tamén abondo máis impacto, un banco de tempo, un sistema de intercambio de traballos sen cartos, baseado no trueque.\nPor último, hoxe e mañá poderase ver a Ponte dos santos chea de camións: son as probas de resistencia que farán que se corte o tráfico ó tempo que camións cargados estaciónanse no recén posto asfalto para probar que a ponte non se virá abaiso ás primeiras de cambio. Miguel o fotógrafo terá unha boa oportunidade de tomar fotos aéreas do evento, unha curiosidade ribadense.\nPublicado por Agremon ás 9/26/2008 08:11:00 p.m. 0 comentarios\nVáise movendo ...\n... o tema da legalidade urbanística. Hoxe mesmo aparece na prensa outro capítulo das multas por irregularidades urbanísticas.\nComo complemento, deixo as dúas fotos dos extremos da rúa Trinidad.\nmentras, a nivel mundial vése unha vez máis aquelo de 'facer virtude da necesidade', e aínda arriba con 'glamour': en tempos de diminución das pesquerías tanto por sobrepesca como polos efectos da contaminación, e a conseguinte proliferación de medusas, 'medusa alta cociña'.\nPublicado por Agremon ás 9/26/2008 08:35:00 a.m. 0 comentarios\nEtiquetas: arquitectura, Fotos Ribadeo, sociedade\nAnécdota ilustrativa sobre a burocracia\nSe non fora xa coñecendo o mundo, deixaríame de moi mala leche unha entrada como esta. Así, o que me produce é ganas de sorrir, e por eso elixo poñer no blog una feito que pasou en Ribadeo e que ilustra o que é a burocracia.\nO caso é que un veciño foi facer unha xestión ó concello. Eso xerou uns gastos, que tamén pagou nunha institución bancaria. Xustificou o pago no concello e foise tranquilamente para a casa. Ó cabo duns días recebe unha chamada na casa: está no rexistro de morosos no concello. Motivo? Non pagara esa xestión. Pero está paga... Non, falta 1 céntimo! Fíxose a conta mal no mesmo concello ... enténdao, non é pola reclamación do céntimo, pero eso implica que está no rexistro de morosos e eso pode ter outro tipo de consecuencias (para petición de axudas, por exemplo)... co que tras unha conversa telefónica, o veciño decide aboar o céntimo pasando polo concello e así ter a festa en paz.\nCando mo contou, dixen que eu deixaría que me embargaran, pero amosouse convincente co tema da conversa da inclusión nun suposto rexistro de morosos e deixei apuntado o asunto para referilo aquí.\nO caso é que a xestión dese céntimo coido que costoulle ó concello máis que a simple non inclusión do "moroso" en rexistro algún, por non dicir o tempo empregado polo veciño no abono de 1c, a parte do gasto de papel da documentación de tal abono.\nA burocracia é así, mesmo en Ribadeo, e mesmo por 1c.\nPor certo, vin os dous papeis, o do pago principal, de máis de 300€, e o de ingreso de 1c., non é que mo contaran de terceiras: burocracia é burocracia, e é difícil saírse dela. Cambiar as cousas soe ter dificultades. Pero pode pagar a pena.\nPublicado por Agremon ás 9/25/2008 07:27:00 a.m. 0 comentarios\nNon é só que sexa extraordinario, senón que vai representar máis entrada de cartos ó pobo, desta para cuestións inmobiliarias e urbanísticas. Ó contrario que por norma xeral, terá lugar ás sete da tarde, e dubidaría moito que se salira do guión de aprobado rápido e unánime.\nCoido que, despois de tantos ARI e a crise inmobiliaria, hai que plantearse o xeito de pensar respecto á construcción. En países europeos levan tempo tirando para atrás na construcción de primeira vivenda e promocionando a rehabilitación, co resultado de trabalos máis especializados, mellor ocupación do solo, unha ligazón mellor co entorno... non quero dicir que sexa unha panacea, pero o certo é que primar primeiras vivendas en troques de mantemento adecuado das existentes é un erro que costa moitos cartos e deterioro (a particulares e institucións). As multas impostas polo concello no casco urbano para obrigar a un mínimo mantemento dos edificios aproxímanse ó tema dun xeito lateral, pero marcan unha dirección da que a medio prazo será difícil saír.\nPublicado por Agremon ás 9/24/2008 07:30:00 a.m. 0 comentarios\nEtiquetas: arquitectura, economía, Fotos Ribadeo, sociedade\nPolítica ou outra cousa?\nDespois de ler a última nota de prensa de hoxe (e de amañar tódalas entradas do mes no blog de notas de prensa do concello de Ribadeo que estaban sen as citas textuais), versando sobre os bancos nas proximidades do forte de San Damián, e saber que a terra onde estaban os bancos fora mercada polo concello hai máis de dez anos, e que os protagonistas de dita compra estaban metidos agora na polémica, pregúntome se a nivel municipal o que estamos a vivir son actividades políticas ou outra cousa diferente...\nPublicado por Agremon ás 9/23/2008 10:28:00 p.m. 0 comentarios\nDespois de ler a Suso de Toro este fin de semana quedei coa impresión de que me perdera algo: a inclusión de John Rutherford na Real Academia Galega. Resulta que non, que non o perdín: hoxe sae na prensa a confirmación de que as liñas de Suso de Toro eran na realidade un adianto dunha honra (que leva asociada un traballo) a Rutherford. Por certo, unha vez pregunteille por curiosidade se tiña algo que ver con Ernest Rutherfod, científico neozelandés afincado en Inglaterra. Resulta que non.\nPublicado por Agremon ás 9/23/2008 07:31:00 a.m. 1 comentarios\nXa foi noticia, pero parece que será. O terceiro atentado de ETA en 24 horas parece que tenta desviar a atención dende a economía á morte. Estráname que non saíra xa algún comentario nese sentido.\nEn Ribadeo, será noticia a obra que parece que esta semana pode tomar corpo do ascensor da Atalaia, que corresponde coas fotos á beira co resultado das primeiras intervencións na zona. Por certo, visitala en domingo levoume a ver o resultado da falta de limpeza con botellas esparramadas por calquera sitio ou ter que mirar onde se pisaba para evitar o que lle pasou a unha parella de turistas: finalizar cos pés con cagada de can incluída. O complemento de que algún local de copas pechara o sábado xusto antes das oito da mañá.\nPublicado por Agremon ás 9/22/2008 07:34:00 a.m. 0 comentarios\nEtiquetas: Fotos ría de Ribadeo, Fotos Ribadeo, sociedade\nDespois do teatro\nRematou a Mostra de teatro Daniel Cortezón coa agrupación teatral da ONCE - Galicia "Valacar", con "Enderezo descoñecido", de Kathrine Kressmann Taylor, a que é considerada a súa mellor obra.\nÁ beira, dúas imaxes, unha de Tres sombreiros de copa, e a segunda de Enderezo descoñecido, obra consistente en recitación dun intercambio epistolar entre un xudeu e un alemán. A asistencia ás obras, escasa na última, máis nutrida na terceira do ciclo,pero de calquera xeito, escasa.\nPublicado por Agremon ás 9/22/2008 12:36:00 a.m. 0 comentarios\nNa foto, a Travesía da Paz en Ribadeo, por detrás do cine da praza de Abaixo. Travesía, como a paz: algo transitorio. E coidada... como a paz.\nÓ igual que o título da obra 'guerra e paz' de Tolstoi, o día de hoxe, día da paz, foi precedido pola guerra, neste caso dúas bombas etarras en Euscadi.\nA pesares da distancia aparente, non podo deixar de xuntar este feito coas verbas de Federico Mayor Zaragoza que oín esta mesma mañá (a cita é só aproximada, non literal): substituír a ética pola economía é un grande erro. Quizáis esteña influenciado pola nova de onte de que os programas universitarios que seguen Bolonia téñense deseñado para que os alumnos traballen 40h á semana, nunha nova volta de tuerca de considerar ós alumnos como 'clientes' (versión economicista, cómputo horario) e non como persoas (educación e formación). O caso é que a substitución de moitos aspectos por outros de tipo económico fai derivar as relacións dentro da sociedade, enrarecéndoas e presentando en realidade outra nova sociedade máis deshumanizada ó ser rexida por outros principios. Voltando ó comezo, ten que ver a economía co de ETA? Digo eu, íase manter actuando como o fai sen financiación? Que a consiguan con ou sen extorsión é importante, pero é matiz. Que a zona de actuación corresponda coa da aplicación da facenda foral, ó mellor xa está algo máis relacionado. O tema realmente é expiñoso, e non se pode disculpar por criterios económicos e menos, éticos, a actuación de ETA, pero teño claro que o conflicto terorista quedou hai tempo reducido ó aspecto guerra e danos, ocultando así a análise social e unha visión máis profunda do problema, as súas causas e a posibilidade de solución.\nCambiemos de tema, achegándonos a Ribadeo. Saíndose pola tanxente ó mellor se pode endereitar a conversa, e por exemplo, rir. Onte por fin puiden pasarme pola mostra de teatro Daniel Cortezón; o Grupo de teatro 'San Tirso del Eo' de San Tirso de Abres representou 'Tres sombreros de copa', de Miguel Mihura, e sinxelamente, divertiu. Unha cita do díptico (traducida): 'rir é necesario. Nestes tempos o deixar de rir é unha dieta que non podemos permitirnos'\nOutras cousas. Hoxe remata a feira da horta (9ª edición), da que non puiden dicir nada antes, entregando premios gastronomicos... outra volta o parque foi ocupado pola carpa, mesmo despois da pequena reforma sufrida, que incluíu as beiras. Como quedará a cousa despois, veremos.\nPublicado por Agremon ás 9/21/2008 12:50:00 p.m. 0 comentarios\nAntes de cargar no blog de notas de prensa sobre o concello de Ribadeo as últimas que me pasaron, fíxome en dúas novas, http://www.elcomerciodigital.com/oviedo/20080917/oviedo/venga-ramoncin-20080917.html, e http://octubre.cat/activ_fitxa.php?id_activitat=633, e lémbrome dos 30000€ que acordou pagar o concello á SGAE hai poucos plenos... como comezo dos seus pagos 'per saecula saeculorum'.\nPublicado por Agremon ás 9/19/2008 08:31:00 p.m. 0 comentarios\nDeixarei tempo máis adiante para ler os periódicos de hoxe. As declaracións consecuentes respecto a ter evitado a nave en Mirasol son para reler así, con máis calma e perspectiva. A Voz e o Progreso da abondo de si. Dende a xente que pasa páxina á que parece actuar como se non tivera pasado nada. Dende actores a comentaristas. E mentras, o tema xa pasou... por eso, gardemos un pouco espazo para máis adiante, porqeu vai dar máis de si.\nMentras, outros temas xa teñen un sitio na prensa. Irán facendo cola para cando teña tempo.\nPublicado por Agremon ás 9/18/2008 11:16:00 p.m. 0 comentarios\nUnha victoria: comentario de pasada\nA salto de mata estes días, entérome de que sae na prensa que portos comezará a dar marcha atrás (máis ben, cortará) o proceso administrativo correspondente á nave de Mirasol.\nNon me engano: é unha victoria, pero non 'a victoria', pois está aínda lonxe a existencia dun plan de ordenación da ría que permita un mantemento cara ó futuro e un aproveitamento económico acorde da mesma.\nTampouco me engano sobre a importancia que tiveron as organizacións veciñais, os veciños, na resolución con este resultado: coido que máis ben pouco, pero determinante. Contradictorio? Non. A importancia foi pequena e non foi un factor definitivo pola forza feita. Non embargantes, foi absolutamente necesario para que a xente que realmente interviu de xeito decisivo no proceso revisara outras vías e decidira unha variación. Variación que aínda non sei moi ben en que rematará consistindo, xa que os cartos destinados polo momento á opción Xixón non cubren nin moito menos o previsto en dita opción. Pero iso non debe facernos crer que as persoas - votantes de Ribadeo e aledaños tivemos un papel clave (abonda con mirar un pouco o desenvolvemento do tema por esxemplo na prensa). O que si, debe de ser un pouco a modo de caso de estudo para ver como actuar no futuro para, aínda con poucas forzas, poder influír en decisións que si nos atinxen. E, de momento, victoria parcial.\nPublicado por Agremon ás 9/17/2008 10:56:00 p.m. 2 comentarios\nMentras se seguen a suceder novas diversas, como a repetición da cesión do colexio por parte do bispado para albergue de peregríns, ou saltan alarmas por acoso en Alimerka, dáse nova de que mañá comeza a selectividade, que xa non pasa o Talgo por Lugo ou se vai esquecendo a actuación de alcalde e banda de música o domingo nos Remedios, planean outras cousas sobre Ribadeo que aprensa interpreta como foráneas, externas. Aquí, por exemplo, parece que imos algo retrasados na crise económico-financiera mundial, que día a día, vai sorprendendo con máis profundidade. É evidente que aquí non están as sés centrais de ningún banco para pensar en que poideran quebrar (e mesmo en xeral os bancos españois, co aumento de ganancias declarado ano tras ano dende hai moitos, parece que poden resistir mellor que outros, ó contario dos cidadáns españois en moitos casos perdendo poder adquisitivo dende hai anos despois dun punto de partida inferior ó dos nosos veciños europeos). Pero tamén é evidente que cando os fortes sufren, que se vaian preparando os débiles, que lles tocará sufrir máis.\nE nesas están os emigrantes. Onte, nunha nnova de prensa, un político queixábase de que houbera 120000 emigrantes cobrando o paro mentras 20000 españois ían vendimiar a Francia. Coido que as cifras están lixeiramente retocadas, pero a cuestión non é esa: no pagaron antes eses emigrantes? Porque se non tiveran pagado, supoño que non cobrarían agora. Logo o dito, pensado para sacar tallada política da xenofobia, está dirixido á rotura dun contrato entre a sociedade e persoas concretas. A parte de que os extranxeiros, por diversos motivos, podan caer mal ou ben, como calquera outro veciño (algo do que podemos falar outro día), coido que hai cousas que son de xustiza. Entre outras cousas porque se se permite a rotura do contrato social cos emigrantes, nada garante que a continuación non caerá a rotura dese contrato a outras capas de 'autóctonos', algo que xa se está intentando por varios camiños, dende a reducción de dereitos ata a de servicios, pasando pola erda de poder adquisitivo.\nO dos emigrantes lémbrame algúns ditos para comentar de xeito máis amplo. Hoxe, só un, atribuído a Einstein, que di que se as abellas desapareceran hoxe a humanidade extiguiríase en catro anos. A razón sería que quedarían moitos tipos de plantas sen polinizar e morreriamos de fame trans consumir as reservas en xeito de vexetais ou animais mortos. Ben, eu coido que non sería a desaparición da humanidade, pero si da civilización, porque quedaría abondo menos xente e voltariamos, despois dun periodo de caos, á prehistoria. Cos emigrantes coido que pasaría algo parello. Hoxe por hoxe son preto do 10% da poboación de España, e en forza laboral andan polo 13%. se desapereceran de repente, significaría mermar un 13% a economía, cunha contracción que non lembro que se produxera en ningún sitio desenvolto dun día para outro, poñamos dun ano para outro, co impacto desintegrador que iso tería. E os dous parágrafos, este e o anterior, tomando ós emigrantes só como traballadores, e non como persoas.\nMentras, as grandes e novas noticias enmascaran outras pode que máis pequenas, pero máis achegadas, como a renovación do perigo das piscifactorías ou que portos siga adiante co tema da nave...\nAs fotos, un barco cargando en Mirasol a semana pasada e, o mesmo día, unha vista de Castropol ó atardecer.\nPublicado por Agremon ás 9/16/2008 10:10:00 a.m. 2 comentarios\nEtiquetas: economía, Fotos ría de Ribadeo, sociedade\nNon, non me estou a referir á ofrenda ós Remedios do noso alcalde do BNG, nin a reclamación de máis infrastructuras xunto co obispado nun acto no que planeaba tamén a cesión do antigo edificio do colexio das monxas na r/Trinidad para albergue, nin tampouco a cousas máis lonxanas como o uso de fondos públicos para cousas privadas (segundo e como)na actual crise financieira (bo, en xeral, económica) mundial.\nEstoume a referir a unha nova que escoite pola radio este fin de semana. Un pequeno coro de voces infantís alegres pediu de cara ó micro, 'queremos noches blancas todos los días del año'. Un locutor remataba de dicir que fora a noite branca de Madrid, un montón de actos culturais para impulsar a pasar a xente toda a noite en branco, especificando ademáis que moitos maiores foran acompañados por picariños, o que deu lugar á intervención do 'coro'. Coido que a hora de irese á cama dos pícaros, dende a existencia de luz artificial nas casas, foi sempre un pequeno problema. Problema que sempre se resolveu a favor do ciclo circadiano que temos os humanos. agora xa non. Polo que parece, o que toca é habituar ós pequenos a facer vida nouturna, para que logo podan berrar ás tantas da noite ou poucas alternativas máis teñan que atiborrarse de alcohol. Poderán aproveitar e disfrutar moito da 'cultura', poñamos, ás tres de mañá? Dubido que sexa outra cousa que usar cartos públicos para perxudicar as costumes privadas.\nPublicado por Agremon ás 9/15/2008 08:28:00 a.m. 1 comentarios\nCoido que o máis interesante que pasou onte en Ribadeo, pasou desapercibido. En realidade, non é das cousas que soe ser noticia: unha táboa redonda nunhas xornadas de automoción pasa en xeral desapercibida. Onte participei nela como mantedor e intérprete e coido que, ás veces, non debera ser así. Estaba previsto que viñera xente de dúas empresas, todos italianos, a falar diante dos preto de cen participantes, todos profesores da rama de automoción de Galicia e comunidades limítrofes. Excusaron a súa asistencia dous participantes dunha empresa italiana e foron substituídos por un dunha empresa española, quedando ó fin constituída por Elio Premoli (empresa Multicar, Italia) e Eduardo Rega (Carrocería Hermanos Rega), sobre o tema 'Solucións para o automóbil: software'.\nPor que foi remarcable? Empezando polo menos importante, persoal, foi para min un desafío o facer unha interpretación dunha intervención de máis dunha hora italiano-galego, sobre un tema que non controlo demasiado, e quedei a gusto de como foi saíndo a cousa. O traballo deixome a posibilidade (máis ben, case me obrigou a facelo) de pensar cunha certa profundidade na preparación da mesa e no seu desenvolvemento. E así, puiden ver como nun evento tipo mesa redonda non se pode pensar a priori en complementareidades: o italiano que fixo a súa exposición contaba coa exposición previa dos outros italianos e, o faltaren, tivo que variar de xeito rápido a súa exposición. De igual xeito, o representante da carrocería de Alfoz atopouse de saída cunha situación, que houbo que disculpar pola premura da preparación en última instancia, de menor uso de medios audivisuais. Entendámonos, calquera dos dous controlaba abondo a exposición que fixo, pero atopáronse de pronto con imprevistos sustanciais que non tiveron inconvinte en superar pero que implicaron unha exposición diferente á que terían de non haber fallado os outros italianos.\nO representante de Hermanos Rega, que fixo a súa intervención en segundo lugar, amosou unha empresa en transformación que non parece cadrar cos estereotipos empresariais da comarca nunha industria tan competitiva hoxe como a da automoción, e que implica cousas como a preparación da súa industria como fabricante de vehículos, e non como sinxelo aportador dunha caixa que vai ó final dos camións. De feito, por fóra da táboa, atopeime con información complementaria que indica ata que punto unha empresa de 51 anos asociada á comarca está implantándose á súa escala no futuro tecnolóxico e de funcionamento interno. O seu descubrimento foi para min unha sorpresa.\nO outro intervinte amosou tamén a súa empresa, que poderíamos asociar á idea dunha pequena rede de talleres de coches. A idea do empresario non vai exactamente por aí: certamente, trátase dunha pequena rede de talleres, pero os entresixos da mesma non son os tradicionais, procurando ó tempo a diversificación e a adaptación a un mercado do automóbil abondo máis maduro do que se da por aquí, e a liderar as relacións non só cos clientes para a súa fidelización senón tamén coas grandes aseguradoras que tentan ganar máis a conta de quedarse coa parte do pastel que lles corresponde ós empresarios do sector. Amosu así o movemento asociativo que se está a desenvoltar no norte de Italia para facer este tipo de industria desenvolto cara ó futuro, a súa historia a partires do ano 1992 e os movementos que o levaron a que, a pesares de cambios lexislativos e normativos estatais impulsados polas empresas de seguros italianas, coller a dianteira na preparación ante os mesmos.\nAsí, o dsenvolvemento pouco a pouco, procurando a mellora e o aumento da producción dunha empresa da zona (que por certo comezou como madereira e xa hai anos que emprega tecnoloxías 3D só como paso inicial nos procesos de deseño carroceiro) amosa o futuro de posibilidades (e necesidades) doutras moitas empresas da zona e de fóra. E a visión de tecido empresarial e colaboración, non só a nivel interno das empresas de tamaño mediano e pequeno, senón cara a clientes e centros de investigación dun italiano, permeten asemade unha porta aberta a industriais da zona para que pasen de seren pasivos, sorteando o que o mercado e a grande empresa indican en cada momento, a tomar as rendas pasando a seren actores propiamente do deseño do mercado. Dúas leccións que se me fan difíciles de transmitir aquí en poucas palabras, pero que estiveron patentes na teoría e na práctica ó longo das dúas horas. E que, ben aprendidas, non dubido que suporían un pulo fundamental para a zona na que sexan aplicadas, sexa Ribadeo, A Mariña, Galicia ou China.\nSo me queda dicir que os participantes, despois das intervencións, fixeron seu o campo intervindo á súa volta con preguntas que considerei interesantes, amosando unha disposición cara á temática e xeito de disposición da mesma que me fixo pensar que non fun eu só o que considerou moi interesante e ilustrativa a táboa redonda. Mágoa que foran profesores e non empresarios...\nPublicado por Agremon ás 9/12/2008 07:42:00 a.m. 2 comentarios\nEtiquetas: economía, filosofía\nSobre o plan acuícola\nUna nova de hoxe: 'O portavoz do BNG asume o plan acuícola da Xunta'. Non podía ser menos unha volta sacado. Outra cousa é combatilo, algo que parece será abondo máis tibio do que parecía a semana pasada cando o mesmo consellerio que agora se desdí anunciaba que o seu partido combatitía dende todas as súas consellerías a implantación do plan. Ó mellor agora é cousa de facelo, non de dicilo. Así as cousas, andan os técnicos de cultura estes días recorrendo o camiño. Din as crónicas que se sorprenderon polo aparcamento en plena praza da catedral en Mondoñedo. Certamente é moi visible, pero a súa importancia relativa é abondo menor que outras cousas...\nAs anterores son mostras dunha certa controversia de principio, pero a auga pasada. E é que a falta de coordinación está aquí (e non só en Galicia) dende hai tempo e para quedarse, e aínda recoñecendo a necesidade de coordinacion, sería desexable non só mais efectividade nela, senón máis estudo (ou coñecemento do tema) en cada unha das partes que se coordinan. Porque coordinarse, se cada un dos pés desa coordinación non ten moita idea, das particularidades do tema a tratar, pode que non sexa de moita axuda. É dicir, a coordinación debe implicar uns coñecementos previos e unha meditación conxunta sobre os mesmos, postos en común.\nÓ fío da meditación, deixo dúas fotos, unha da horta das monxas Clarisas e outra do muro dela, tomadas dende a antiga horta de Boado, hoxe auditorio e edificios. E para non alongar, deixo algún tema que me pasaron e outros propios para outro día.\nPublicado por Agremon ás 9/11/2008 07:45:00 a.m. 0 comentarios\nEtiquetas: filosofía, Fotos Ribadeo, política, sociedade\nA voltas coas voltas\nParece que o comezo do curso non trae nada nvo, senón reviravoltas sobre temas xa vellos.\nUn deles, o tema das piscifactorías, revoltava a semana pasada, co plano acuícola mantendo enfrontados PSOE e BNG e xuízo contra Adega por parte de Acuinor. O resultado aínda está por ver, a pesares de que a cousa cambio abondo dende hai un par de anos que se cerrou en falso. a factoría de Meirengos é posible que non se constrúa e a de as Grobas xa veremos, ambas con retranqueo. Por certo, que o plan acuícola leva polo que parece unhas axudas que implican unha media duns 13 anos de soldo para o número de traballadores afectados, xa inchado de por si.\nEn canto ó tema da celulosa, asociado coa construcción dunha macronave en Mirasol, un titular de onte: ENCE y sus socios plantean trasladar la fábrica a As Pontes o a Cerceda. Subtítulo: Los dos municipios permiten la máxima subvención a fondo perdido de la UE. É dicir, a fábrica? Falemos antes do importante: as subvencións?\nPublicado por Agremon ás 9/09/2008 10:29:00 p.m. 0 comentarios\nEtiquetas: economía, fotos, Fotos ría de Ribadeo\nRematou a festa e o barullo\nDía 9. Despois de rematar, calma na vila. Mesma a festa da hostalería no Muíño propiciou unha noite tranquila fóra dalí ó remate (abondo máis cedo que o día anteriór, abofé) da orquestra (horario límite permitido dos recintos feirais: 1:00h, verbenas e festas populares, 3:30, ampliables ambos unha hora nos días festivos e anteriores) coas súas cancións, incluíndo algunha dos sesenta ou menos. Eso si, o ambiente arredor da orquestra non era o daqueles anos, nin a potencia da música emitida (os decibelios, vamos) nin tampouco a competencia entre música de orquestra e música de, por exemplo, cocehes eléctricos.\nRematou así un día no que a banda acompañou primeiro a procesión e logo foi interrompida no concerto por un desmaio sonoro: polo golpe que levou o afectado, todos crimos que a cousa era grave; logo resultou que os danos foron relativamente menores a pesares de quedar o chan manchado de sangue.\nNon foi o único accidente do día: máis grave o que se deu nas pistas cara ó faro: un camión para a preguntar un enderezo a unha persoa. Contéstalle, dalle as grazas, a persoa pasa por diante do camión, o camioneiro arranca sen velo dende a altura da cabina, e a traxedia foi servida.\nAs fotos, da saída da imaxe en procesión, a banda preparándose para a actuación (afinando), o detalle curioso da ocupación da praza da musica, con sol e sen cadeiras, unha visión da praza da música unha volta vacía, dende o palco, e tres fotografías dos cabezudos que actúan cos cocos, incluídos os agasallos recén recibidos do rato Pérez (falta algunha imaxe)\nPublicado por Agremon ás 9/09/2008 09:16:00 a.m. 2 comentarios\nEtiquetas: fotos, Fotos Ribadeo, sociedade\nA festa do sete\nDeixo só unhas fotos para plasmar un día: Aparición, desaparición momentánea e volta a aparecer dunha vendedora no centro das catro calles, ó paso dos cocos, que saen mellor retratados sós noutra foto, cos traxes novos do paquete. E rotura dunha árbore na peonil, detectada o domingo á mañá (non sei se se produciu antes da noite do sábado ou é unha máis das cousas que suceden os sábados á noite).\nIso foi a festa do sete, antesá do día da patroa? ... non, houbo moito máis, pero aquí, en fotos, só iso... :-)\nPublicado por Agremon ás 9/08/2008 03:39:00 a.m. 0 comentarios\nSábado, carreira de Sta. Cruz\nHoxe, no marco das festas, tivo lugar a I Carreira de montaña de Sta. Cruz. Como participar e facer de cronista indo polo final (incluíndo unha lesión como invitada) non é doado, deixo só algún apunte.\nO primeiro, o perfil da carreira, que fixen de xeito aproximado empregando o Sixpac e Google Earth. Ó ser dúas voltas, repítese a altura como corresponde. Quizáis a costa máis sorpresiva era a do último dos tres puntos altos ós que se subía, costa á que se chegaba despois de torcer a 90º un tramo abondo horizontal, e que parecía un muro. A axustar que entre os puntos tomados como referencia na táboa (que deixo ó final) tamén hai oscilacións, pero máis pequenas que as que se representa.\nO primeiro, que chegou destacado (está na clasificación en http://atletismoribadeo.com), empregou 28min 45s, chegando a dar a segunda volta case no mesmo tempo que os últimos a primeira.\nO comentario xeral foi que é unha carreira dura, destrozando músculos e articulacións, aínda que hai moitos lugares nos que se pode ir pisando herba, pero en xeral son pedras sobre terra. Menos mal que non choveu hoxe, porque se non sería un barrizal. En canto a organización, OK, comentando ademáis a cantidade de xente que se xuntou (case 150 corredores e corredoras) sendo unha primeira edición. e outro apunte: a beleza do terre é asemade un bo alicerce para a carreira.\nAquí, a táboa empregada para facer o gráfico, con algunha indicación en relación ó mapa que se pode ver a páxina do clube.\nlugar dist alt\nsaída 0 148\ncurva Sta. Cruz 103 156\nrepetidor 241 178\ncruce 1 322 182\ncruce 2 485 184\ncruce 3 780 173\ncruce 4 1128 167\ndoble 1550 198\ncruce 5 1882 202\ndoble 2356 198\ndesvío 1 2752 182\ndereita 1 2890 171\ndereita 2 3063 172\nizquierda 1 3235 182\ndereita 3 3463 187\nizquierda 2 3738 168\ndereita 4 3859 167\nestrada 3998 141\nmeta 4150 148\ncurva Sta. Cruz 4253 156\nrepetidor 4391 178\ncruce 1 4472 182\ncruce 2 4635 184\ncruce 3 4930 173\ncruce 4 5278 167\ndoble 5700 198\ncruce 5 6032 202\ndoble 6506 198\ndesvío 1 6902 182\ndereita 1 7040 171\ndereita 2 7213 172\nizquierda 1 7385 182\ndereita 3 7613 187\nizquierda 2 7888 168\ndereita 4 8009 167\nestrada 8148 141\nmeta 8300 148\nPublicado por Agremon ás 9/06/2008 10:28:00 p.m. 0 comentarios\n... e de carteis (e máis)\nDespois da serie de 'de graffittis' (I, II e III), para que non se me acumule o traballo, deixo outra de carteis e o díptico das festas (sen propaganda), sen máis comentarios,que carteis, dípticos e demáis poden ser xa abondo comentario.\nMentras, fóra de Ribadeo ,vénse movementos non precisamente de festa: Hoxe Sae nun diario de tirada nacional un comentario sobre que o Banco Central Europeo deixa sitio abondo ós bancos españois para ter liquidez... despois de que a nova de onte de cerrar algo o grifo do banco dos bancos provocara unha caída en bolsa xeralizada das 'institucións bancarias'. E, pouco despois de airear que España non está (aínda) en recesión, a nova de que a producción industrial leva tres meses rebaixándose. O dito: algunha nova vale o que unha imaxe.\nPublicado por Agremon ás 9/05/2008 12:58:00 p.m. 0 comentarios\nde Graffittis III\nAnteriores: de Graffittis, de Graffittis II.\nPublicado por Agremon ás 9/05/2008 12:48:00 p.m. 0 comentarios\nEtiquetas: fotos, Fotos Ribadeo\nde Graffittis II\nAnterior: de Graffittis.\nSeguinte: de Graffittis III.\nPublicado por Agremon ás 9/05/2008 12:44:00 p.m. 0 comentarios\nPrimeiro o alonxamento, despois o retraso. Ou era ...\nCaca, culo, pedo, pis ... e Barras eléctricas Gala...\nInflacción. Unha de cal e outra de area, ou eran d...\nMellor que en Ibiza. Unha curta\nCando a lei non se cumpre


Xornadas de Vacún: Bioseguridade e recría\n👤Agaca\t🕔16:00, 5.Feb 2016\nAGACA organiza a próxima semana tres xornadas especializadas no sector vacún, co patrocinio de Zoetis. A primeira delas terá lugar en Santa Comba o día 16 de febreiro; o 17 de febreiro será en Chantada e o día 18 rematará\nXornada monográfica – Cebo de Bovinos de Carne – SGPF\n👤Agaca\t🕔16:09, 3.Feb 2016\nTerá lugar o 13 de febreiro no Salón de Actos Os Chaos, en A Fonsagrada. Organiza: Asociación Galega de Pastos e Forraxes Comezará ás 10:00 e terminará ás 18:30h. Tratará entre outros temas: Cebo en sistemas forraxeiros, novidades en manexo\nIX Xornada Técnica de Produción de Leite – Africor\n👤Agaca\t🕔15:53, 3.Feb 2016\nTerá lugar o venres, 4 de marzo, na Facultade de Veterinaria de Lugo. Organizan Africor Lugo e Revista Afriga. A asistencia é libre e gratuíta. PROGRAMA 10:30 Café de benvida 11:00 O cruzamento industrial en gando frisón María Traba Rey.\nRedes de Intercooperación — “As TIC na educación: e, agora, que?” — 11 febreiro en Vigo\n👤Agaca\t🕔14:30, 3.Feb 2016\nRedes de Intercooperación — “Las TIC en la educación: y, ahora, ¿qué?” — 11 febrero en Vigo A Consellería de Economía, Emprego e Industria potencia esta Rede de Intercooperación sobre as TIC nas cooperativas de ensino, enmarcada no programa iCOOPERA.\nA Xornada “Liñas de Axudas e Apoios Públicos” destaca as subvencións agrogandeiras\n👤Agaca\t🕔15:24, 29.Xan 2016\nAGACA (Asociación Galega de Cooperativas Agroalimentarias) e CaixaBank celebraron a xornada “Liñas de Axudas e Apoios Públicos” en Santiago de Compostela. Responsables dos organismos convocantes pormenorizaron nos requisitos e prestacións de máis de 17 axudas de recente convocatoria que terán\n◂Páxina anterior 1 … 60 61 62 63 64 … 67 Páxina seguinte▸


Ampliación do pene - Titanium\nDe forma fiable e con unha garantía. Como aumentar o que está escrito no enderezo sen o envío de\n27 xuño 2020\nAnualmente no mundo máis de 11 mil operacións na ampliación do pene, e o seu número está en constante crecemento. Moi cirurxía xeralmente non leva máis de unha hora, e despois de tres semanas, un home pode comezar unha activa vida sexual. A maioría da acción ten lugar en Tailandia — líder mundial en cirurxía plástica. Neste texto — a historia de como a cirurxía para a ampliación do pene\nCirurxía plástica no mundo é máis psicoterapia de resolución de problemas reais. Isto é certo en termos de aumento do pene. Moitos homes cren que o seu pene é menor do que debería ser, mentres que os médicos son seguro de que a maioría subestimar o seu tamaño. Por que isto está a suceder? Paradoxalmente, a idea de que o pene é moi pequeno, moitas veces formado na infancia, cando unha mental comparación co seu pai ou irmán máis vello pode, por suposto, ser desanimado.\nCrese que os homes moitas veces teñen unha falsa idea do tamaño dos seus propios órganos xenitais, porque o mal medida ou valora-los. O pene pode ollar máis curtos, cando visto desde arriba. Para avaliar axeitadamente o tamaño, é mellor para se espir diante dun espello onde se pode ver o seu reflexo en pleno crecemento. Segundo a investigación, que foi asistido por máis de 15 mil persoas, a media tamaño do pene erecto é de preto de 13 cm. Os límites de tamaño medio gama de 11 a 18 polgadas. Médicos diagnosticar pene pequeno, se o seu tamaño é inferior a oito centímetros en erecto estado.\nO paciente decidiu sobre a cirurxía?\nMoi unha gran variedade de cuestións que pode empurrar a un home para a operación: malas experiencias sexuais, interior crenzas, ou incorrecta información en fontes abertas en Internet. Cirurxián plástico, doutor en Ciencias médicas, Catedrático, Departamento de plástico hiroshimasized:\n"Agora a idade de Internet: as persoas ollar para fotos, realmente non entender de onde viñeron e como en consonancia coa realidade. Maioría das veces é ter as persoas veñen para os cirurxiáns, mostrando o que quere "exactamente como se mostra aquí."\nCon todo, imaxina-se constantemente ven spam "Ferro erección e un centenar de esforzo formas de ampliación do pene". Aquí mesmo normal sane as persoas van comezar a pensar: quizais algo está mal se el sempre recibe letras "ten Que facelo!" Eu moitas veces recordar a película "o Home do Boulevard des Capucines", cando a adhesión a unha cultura particular cambia o comportamento das persoas. En primeiro lugar, eles xogar para vandalizar, beber leite e actuar como señores. E, a continuación, despois de asistir a outras películas, comeza a organizar o caos, a embriaguez e tiro. E aquí é o mesmo: a sociedade afecta as persoas, e persoas específicas, películas, cultural patróns de xerar algunhas ideas.\nEn xeral, os pacientes-os homes que queren ampliar o pene, non difiren dos outros pacientes de cirurxía plástica — por exemplo, as mulleres que queren corrixir o tamaño ou forma de mama ou para facer íntimo de plástico, para corrixir a forma das orellas ou nariz."\nÉ posible facer sen a operación?\nHai moitos procedementos e ferramentas que, segundo o fabricante, é capaz de aumentar a lonxitude e o diámetro do pene: loções, Suplementos, exercicios, bombas de baleiro, de inxección de polímero xeles. Pero a maioría destas ferramentas non probaron a súa eficacia, ademais, o uso de algúns deles realmente pode danar o pene. Se pensas que precisa de fondos adicionais, o mellor é consultar un médico especialista: urologista, un andrologist ou un cirurxián plástico, para discutir a posibilidade de aplicar un método especial.\nAlí están comprimidos e loções. Eles xeralmente conteñen vitaminas, minerais, herbas e hormonas. Con todo, estudos que confirman que calquera das isto funciona, non.\nHai bombas de baleiro que son xeralmente utilizados para o tratamento da disfunción eréctil. Son capaz só temporalmente para visualmente aumentar o tamaño, pero moi frecuentes ou o uso prolongado pode causar danos nos tecidos e empeorar a calidade da erección.\nHai exercicios, que pasou durante séculos en algunhas culturas: o método utilizado jelka de 9-11 anos de idade Sudanés nenos. O movemento é simple: é necesario para mover desde a base do pene para a cabeza, sostendo a exaculación. Soa moi seguro, pero realmente pode causar dor, a causa cicatrices e cambiar a forma dos órganos xenitais.\nAínda ten a inxección, pero aquí os riscos son moi altos e a eficacia é cuestionable. Introdución de polímero, polyacrylamide xeles baixo a pel do pene pode levar á incapacidade, advirten os médicos. O polímero non é mantido baixo a influencia da gravidade, debido á tensión física xel migra, que moitas veces provoca a inflamación, este pode ser seguido por infección e así por diante ata o necrose do tecido con total ou parcial perda do pene.\nHai unha forma de pene ampliación usando lipofilling cando a punção é introducido baixo a pel tecido adiposo. Con todo, o efecto é visible inmediatamente despois do procedemento, a continuación, a graxa é absorbido (e moitas veces de forma desigual), a converter un selo e irregularidades. As consecuencias de que a corrección está xa na sala de cirurxía.\nSó hai un non-cirúrxico método de ampliación do pene, que probaron a eficiencia, — longo uso do extensor. Dúas puntas con axustable lonxitude que o conxunto entre a cabeza e a base do pene. O puntas ten que moi pouco a pouco, pouco a pouco para ampliar, alongamento de pene — o resultado é algo así como o Ilizarov, pero sen agullas. O extensor vai ter que vestir para un longo período de tempo, o resultado do uso, será o aumento do pene lonxitude por dous centímetros.\nDesde o punto de vista da fisioloxía, non. Pero o sexo non é un mecánico de moenda de dous socios é un complexo de experiencias. Ela ten un papel e a confianza e o desexo de facer o seu compañeiro feliz, e hábitos sexuais, e moito máis.\n"O feito é que a variación na "norma" é grande o suficiente. 11 ou 18 polgadas — aínda unha diferenza significativa, di cirurxián plástico. — O tamaño importa, no sentido de que depende moito do compañeiro, a súa adaptación a experiencia sexual. E non é sobre o tamaño do pene foi o anterior homes seu compañeiro, pero tamén na súa reaccións e expectativas. En mulleres, o receptor pode ser concentrado en diferentes partes dos órganos xenitais: o clitóris, a vaxina, o seu anterior superficie ou nalgún lugar preto do colo do útero. O diámetro do pene ten un valor, se os receptores están concentrados na entrada ou na parede vaxinal, a lonxitude — se o pescozo de útero. E isto significa que a habilidade do home, a posición, o entendemento entre os socios é importante, así como o tamaño. Non hai universal pene polo que se pode satisfacer calquera muller."\nComo é que a operación?\n"Normalmente, un home vén e di: "Doutor, desexo que eu era grande". Entón imos falar, discutir todo en detalle, asegúrese de falar sobre as necesidades sexuais. Ás veces, a pensar sobre o funcionamento por mor da imposibilidade de realizar os seus soños ou fantasías sexuais, como o sexo con unha muller excepcional formas", di o médico.\nMoi importante como con outras de plástico operacións, para avaliar axeitadamente se intervención cirúrxica para acadar un obxectivo específico. Cada médico pode tentar evitar a cirurxía, se ve que o paciente expectativas non corresponden ás posibilidades reais de cirurxía ou que as accións do médico son ineficaces, di un experto.\nCon cirurxía pode aumentar tanto a lonxitude e o diámetro do pene.\nLonxitude máis fácil. Esta operación cientificamente chamado ligamentotaxis, e iso significa que o trazo do suspensivo ligamento do pene.\n"Hoxe ligamentum — principal funcionamento, o que nós fornecen para alongamento de pene, — di o cirurxián. — Desde o meu punto de vista, é o ideal grao de risco para o paciente, a morbidade e os resultados obtidos. Aínda que, en realidade, non se aplica ás operacións de verdade alongamento. Estamos aumentando o ángulo entre pene e óso púbico, corte o ligamento. Así, o pene é simplemente empurrado para a fronte e o efecto dun aumento."\nA eficiencia desta operación depende en gran medida o cumprimento dos tecidos, polo tanto, para aumentar as posibilidades de éxito e de que non hai cicatrices, os médicos recomendan que o paciente para usar o extensor antes e despois da cirurxía en combinación con medicamentos que afectan o alongamento dos tecidos.\nÉ dicir, o seguinte calendario: 2 meses antes ligamentum comezar a transportar unha cámara, a continuación, unha media hora de funcionamento, e, a continuación, outro de tres semanas con extensor. Total — algo menos de 3 meses en todo.\nDiámetro cada vez máis difícil para o paciente, pero o máis interesante para o lector.\nPara aumento do pene diámetro pode ser de 2 cm, o que é bastante significativo. Amplamente utilizado en dúas formas. En primeiro lugar, o máis común — debido aos propios tecidos do paciente.\nÉ organizado de modo: tomar un fragmento de tecido muscular de costas ou músculo recto do abdome e é transplantadas para o pene. En realidade, o pene vai ser envolto con músculos do fragmento, e, a continuación, ligating os vasos para restaurar o fluxo sanguíneo é chamado revascularização.\nTal operación se relaciona microcirúrgico. Despois, o paciente é necesario para descansar durante a semana.\nO segundo método é: tomar dermographia abas da rexión da virilha e están situados ao longo das covas corpos. Noutras palabras, enrole o pene cando o transplante de tecido muscular, pero neste caso, os médicos facer sen microcirúrgico técnicas, de xeito que o período de recuperación é simplemente: non precisa de estrita repouso, e na clínica, o paciente pasa a só uns días.\nHai unha forma de aumentar o grosor do pene con implantes de silicona — aumento endoprosthesis do pene. Este é o menos traumático método, e a operación en si se asemella a unha cirurxía plástica, implantes individuo só, son feitos especialmente para o paciente.\nEn todos os casos a elección do método depende das preferencias do paciente. O médico está obrigado a avisar onde haberá unha cicatriz, que complicacións e consecuencias que unha persoa pode tomar unha decisión informada.\nCales son os riscos?\nA pesar da aparente simplicidade de operación e facilidade de recuperación, ademais do estándar riscos que acompañan calquera cirurxía, hai un risco de grave complicación: se o médico é excesivamente implicados, para actuar descoidada, pode danar a arteria, así, condenando o paciente a impotencia. Polo tanto, a elección de clínicas e médicos que garante o resultado, é a parte máis importante da operación.\nO máis importante, o que debe prestar atención ao elixir a clínica é un pensativo conversa co seu médico. El non ten dereito a promesa de un aumento do pene por ata tres veces sen pensar para contar cantos centímetros non será máis. Os coidados do médico — o éxito da operación.\nLigamentum moitas veces combinados con lipoaspiração do púbica, xunto dá o mellor efecto en pacientes con obesidade. O médico di que, con base na súa experiencia persoal, os pacientes de cirurxía para o alongamento de pene moi satisfeito con el. Con respecto á probabilidade de repetidas operacións, moitas veces xorde a necesidade cando unha operación para combinar alongamento co aumento do diámetro, e, xeralmente, non é un desexo da paciente a finais do período postoperatorio.\nCon todo, ademais de os riscos asociados coa saúde, pacientes tamén están preocupados súa reputación, sobre o anonimato da transacción. Cirurxián plástico estou convencido de que esta cuestión é resolto simplemente: "Ademais de lei para a protección do paciente, que Afirma que calquera intervención que o médico non pode anunciar, hai tamén un importante punto de contacto entre o paciente e o médico. Houbo entre confiar en ti? Vostede cre que o médico merece moral calidade que non vai deixar en principio para estender sobre a cirurxía? Di vostede en detalles sobre outros pacientes? Se el chama os seus nomes? Ou simplemente ofrece exemplos que son similares para o seu? Por defecto, o médico ten dereito a discutir a súa cirurxía con ninguén. Con todo, se o paciente non é excesivamente preocupado con iso, que desde o punto de vista do confort psicolóxico, pode especificamente dicir que non está interesado en publicar esta historia".


O PP recupera para o Senado un ex-alcalde ao que a Xunta creou un posto á medida nunha oficina de emprego - Praza Pública\nO vicepresidente da Xunta, Alfonso Rueda, co ex-alcalde de Ponteareas, Salvador González Solla, agora candidato ao Senado © Xunta\nContas ve "residual" a redución da administración paralela que Feijóo presentou como "histórica"\nGonzález Solla entra agora na lista para o Senado por Pontevedra, da que cae Xosé Crespo, que volve aspirar á alcaldía de Lalín\nO PP vén de recuperar para a primeira liña política, cun posto na candidatura ao Senado por Pontevedra que os populares adoitan gañar, a Salvador González Solla, que foi alcalde de Ponteareas desde 2004, tras unha moción de censura, ata 2015. Previamente fora xerente dunha das 34 fundacións comarcais que a Xunta de Manuel Fraga creara por toda Galicia e que Feijóo suprimiu despedindo os seus traballadores temporais pero creando para os seus ex-directivos, cando menos seis deles cargos do PP, como González Solla, postos á medida en oficinas de emprego. Agora o popular entra na candidatura ao Senado por Pontevedra, da que sae o ata agora senador e ex-rexedor de Lalín Xosé Crespo, que volve aspirar á alcaldía dese municipio.\nCando Feijóo suprimiu as fundacións comarcais de Fraga, o ex-rexedor de Ponteareas Salvador González Solla e outros ex-xerentes desas entidades que eran cargos do partido foron recolocados en prazas de nova creación.\nCando Feijóo chegou á Xunta e decidiu suprimir as 34 fundacións comarcais que creara Fraga nos anos noventa, os seus traballadores temporais foron despedidos e os indefinidos foron trasladados a outros chiringuitos autonómicos, incluídos a maioría dos ex-xerentes desas entidades. Pero estes últimos, entre os que había cando menos media ducia de cargos do PP, non quedaron na administración paralela senón que foron integrados como persoal laboral fixo na propia administración xeral, en postos creados para eles en oficinas de emprego de toda Galicia. Uns postos que a Xunta creou en abril de 2014 pero que, en plena crise e coas cifras de desemprego disparadas, mantivo baleiros durante preto de dous anos, mesmo vetando que outros traballadores puidesen ocupalos de xeito temporal malia recoñecer que era necesario cubrilos. No caso de González Solla, a decisión da Xunta de cubrir á fin eses postos de nova creación cos ex-xerentes comarcais chegou poucos meses despois da súa saída da alcaldía de Ponteareas.\nSalvador González Solla © Concello de Ponteareas\nA Xunta habilitou un mecanismo para que os ex-xerentes comarcais que visen rebaixado o seu soldo nesas novas prazas a respecto do que percibían antes seguisen recibindo durante seis anos un complemento\nNo listado de ex-xerentes comarcais aos que a Xunta creou unha praza a medida figuran nomes de cargos do PP como González Solla; Manuel Valín, voceiro popular en Ribadeo; Azucena González Loredo, edil tamén en Ribadeo; ou Inés Monteagudo, voceira do PP en Muros. O caso de González Solla foi levado en 2015 por Compromiso por Galicia ante a Fiscalía, pero esta rexeitou investigalo argumentando que só podía facelo se llo pedía alguén prexudicado de xeito directo. Se CxG quería denuncialo tería que facelo directamente ante un xulgado, o que lle suporía un custe económico.\nAdemais, a Xunta habilitou un mecanismo para que os ex-xerentes comarcais que visen rebaixado o seu soldo nesas novas prazas a respecto do que percibían antes seguisen recibindo durante seis anos un complemento ata a súa equiparación definitiva. En 2008 os soldos deses xerentes á fronte das fundacións comarcais oscilaban entre os 32.400 e os 51.700 euros brutos anuais.\nUnha selección dubidosa en tempos de Fraga\nA integración como persoal laboral fixo da propia Xunta dos ex-xerentes comarcais produciuse malia as dúbidas que existen sobre os procesos de selección que tiveron que pasar en tempos de Fraga para ser contratados inicialmente por cada fundación comarcal\nA integración como persoal laboral fixo da propia Xunta dos ex-xerentes comarcais produciuse malia as dúbidas que existen sobre os procesos de selección que tiveron que pasar en tempos de Fraga para ser contratados inicialmente por cada fundación comarcal. Na primeira convocatoria, de xaneiro de 1998, do total de 22 puntos que podía recibir cada candidato, sete puntos destinábanse á “valoración do curriculum” e outros cinco ao resultado dunha “entrevista persoal”, mentres que só os restantes sete puntos se decidían por unha “proba tipo test de coñecementos específicos”. Canto ao traballo realizado despois e a súa relación coa Xunta, na xurisprudencia do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) hai sentenzas que outorgaron a algúns dos ex-xerentes a condición de persoal laboral fixo mentres que outras sentenzas lla denegaron a outros.\nOs ex xerentes das suprimidas fundacións comarcais veñen de ser recolocados en oficinas do Servizo Público de Emprego, en postos creados en 2014 aos que desde entón se vetou o acceso a outros traballadores malia recoñecer que era necesario cubrilos\nGerardo Criado (PP), senador dende outubro de 2016, finaliza mandato con tres actividades parlamentarias no seu cómputo: a toma de posesión, o rexistro dunha iniciativa e a defensa desta en pleno. O senador galego con máis actividade foi o socialista Ángel Mato


Coronavirus: Carnota pasa a nivel medio e o Sergas fai cribados en Carnota, Carballo e Vimianzo - Costa da Morte - Que pasa na costa\nImaxe do cribado no Centro de Saúde de Vimianzo\nA semana pasada volvía a preocupaciónm á Costa da Morte ante o aumento da incidencia da pandemia. As cifras así o avalan con aumentos significativos en Concellos como Carballo, A Laracha, Carnota ou Vimianzo.\nSe en Carballo onte había 37 casos activos, Carnota suma 10 trala detección dun pequeno foco nos centros de ensino. Ante esta tendencia, a Xunta anuncia hoxe que Carnota pasa a ser un dos Concellos en nivel medio dende este luns 26 de abril. Deste xeito, a hostalería carnotá só poderá abrir nin 30% en interior e nun 50% en terraza.\nAs boas novas mantense en Concellos como Cabana, Malpica, Ponteceso, Camariñas, Zas, Muxía ou Fisterra, onde non hai novos casos rexistrados nos últimos 14 días.\nAdemais do cribado realizado este sábado en Vimianzo (a unhas 900 persoas de entre 40 e 50 anos), o Sergas confirmou hoxe a realización de dous novos cribados nos Concellos de Carballo e Carnota.\nO Centro de Saúde de Carnota acollerá entre esta tarde de luns ou a mañá do martes as pobras do cribado a todo o alumnado e o profesorado do IES de Lamas de Castelo e do CEIP Plurilingüe de Carnota.\nAs persoas serán citadas a través do Sergas, cos datos que consten de cada paciente na base de datos.\nEn Carballo, o martes comezará o cribado poboacional mediante test PCR a 5.160 veciños entre 40 e 50 anos. As probas realizaránse entre martes e xoves no Centro de Salud de Carballo. As persoas serán avisadas por SMS.\nAumenta nos Centros de Ensino\nO repunte nótase tamén nos centros de ensino. Se hai apenas 2 semanas só había 1 caso en toda a comarca, os datos deste pasado venres xa reflexaban 14 positivos en 9 centros de ensino:\nA LARACHA IES Agra Leborís 5 0\nA LARACHA CEIP Ramón Otero Pedrayo 2 0\nCARBALLO CPR Plurilingüe Artai 2 0\nCARNOTA CEIP Plurilingüe de Carnota 3 0\nMAZARICOS CPI Plurilingüe da Picota 1 0\nTOTAL 9 19 1


Románico na montaña palentina (I) – notas de viaxe\nEsta fin de semana fixemos unha viaxe ao norte da provincia de Palencia. Contra a cara sur da Cordilleira Cantábrica sitúase a rexión chamada “montaña palentina”. Tres son as localidades principais desta rexión, do leste ao oeste, Aguilar de Campoo, Cervera de Pisuerga e Guardo.\nReserváramos un hotel nesta última, Guardo. Trátase dunha vila cun pasado mineiro e un presente con central térmica, pero o noso obxectivo non era o turismo industrial así que non nos detivemos nin mesmo a preguntar se era posíbel visitar as minas (unha opción sempre interesante). Simplemente durmimos alí e, pola mañá do sábado, emprendemos camiño cara ao leste, pola CL-626.\nEsta estrada vai bordeando o Parque Natural Fuentes Carrionas y Fuente Cobre polo sur. Segundo puidemos saber, este parque ten un interesante trazado de roteiros a pé pola montaña e algúns hoteis dispoñen de GPS que che prestan para poder guiarte nos camiños (aínda que, seica, están moi ben sinalizados). Outra aventura para a próxima ocasión.\nA primeira parada prevista era Cervera de Pisuerga. O día anterior chamara á oficina de turismo para confirmar que estaría aberta. A intención era obter alí algún mapa e unha identificación das igrexas e mosteiros máis relevantes para poder comezar a visita con algo de orde.\nPero xa de camiño detivémonos en Pisón de Castrejón para ver a igrexa da Asunción. Desta construción do século XIII destacarei sobre todo a portada gótica da súa cara sur. A porta está enmarcada con cinco arquivoltas de arcos apuntados, o maior deles decorado con motivo xeométrico de panal de abella.\nA Asunción – Pisón de Castrejón – Palencia – Portada gótica\nSobre a porta, sitúase un friso tardogótico (probabelmente do século XV) cun Pantocrátor (Cristo en maxestade, sentado no trono celeste, coa destra ergueita impartindo bendición e na sinistra, neste caso, unha esfera -noutros casos sostén un libro que representa os evanxeos-).\nO Pantocrátor adoita vir, como nesta ocasión, acompañado do Tetramorfos (alegoría dos catro evanxelistas: o home que representa a San Mateo, a aguia que representa a San Xoán, o león que representa a San Marcos e o touro que representa a San Lucas).\nA Asunción – Pisón de Castrejón – Palencia – Pantocrátor\nAos lados do Pantocrátor, doce esculturas pétreas dos doce apóstolos. Cada unha está situada sobre unha peaña na que aparece tallada unha cabeza que penso que representan personaxes do pobo, artesáns ou pequena nobreza. Sobre cada apóstolo, un dosel tamén moi tallado.\nA continuación, un detalle do apostolado do pórtico no que podemos ver:\n– á esquerda, San Bartolomé (identificado por un coitelo coa folla cara a arriba e unha cadea pola que suxeita o demo que, segundo a lenda, expulsou do corpo da filla do rei de Armenia).\n– á dereita, San Tomé (identificado polo cartabón xa que era arquitecto)\n– non dei identificado aínda o apóstolo que aparece no centro da foto. Podería ser San Xoán, que moitas veces se representa sen barba, porque era o máis novo dos doce.\n– nas peañas que sosteñen a cada un dos apóstolos, pódense ver a decoración de figuras da época.\n– na parte superior da imaxe, pode verse os doseis tallados sobre cada un dos apóstolos\n– e, por último, o deterioro e, tal vez, burda tentativa de restauración da cabeza de San Tomé (aspecto semellante teñen algunhas outras partes deste friso)\nA Asunción – Pisón de Castrejón – Palencia – detalle apostolado\nEsta igrexa depara aínda algunha outra sorpresa como a decoración dalgúns canzorros, de factura sinxela pero moi expresivos e ben conservados e a decoración axedrezada e floral dos arcos das ventás da ábsida.\nA Asunción – Pisón de Castrejón – Palencia – Selección de canzorros\nA Asunción – Pisón de Castrejón – Palencia – Fiestra da ábsida\nSeguimos adiante e logo decatámonos de que en todo o camiño hai pequenas igrexas ou paisaxes nas que poderías deterte, garantindo que non vas chegar a Aguilar de Campoo até a noite. Esta construción mineira en Castrejón de la Peña, localidade que ten unha igrexa gótica adicada a Santa Águeda, é só un de tantos exemplos posíbeis.\nCastrejón de la Peña – Palencia – Construción mineira\nUn empéñase en seguir adiante pero tampouco non é doado resistirse e, por exemplo, en Cubillo de Castrejón detivémonos a ver a pequena igrexa de San Vicente na que nos chamaron a atención uns pequenos capiteis de madeira na portada.\nXa en Cervera de Pisuerga puidemos comprobar que a oficina de turismo estaba pechada (grrrr para os concellos e as súas oficinas de turismo pechadas cando deberían estar abertas. E “deberían” non é unha expresión de desexo: se chamas a véspera e dinche que van estar abertas, deberían estar abertas, ou, se teñen un cartel na porta cun horario de apertura, bo sería que nese horario abrisen). É unha mágoa porque a vila semella merecer unha pequena visita pero cando me esnafro contra a (mala) administración ofúscome e quítanseme as ganas.\nAínda así, antes de marchar de Cervera de Pisuerga achegámonos a ver a igrexa de Santa María del Castillo, situada nun alto, sobre un rochedo enorme. Esta igrexa foi declarada en 1971 Monumento Histórico Artístico pero a nós non nos chamou nada a atención (non ten que ver co ofuscamento mencionado). Seica no interior ten unha interesante figura da Virxe, policromada, do románico tardío pero a igrexa tamén estaba pechada e non puidemos vela.\nIsto das igrexas pechadas é un tema. Pero cómpre recoñecer que, no caso das desta zona, moitas tiñan un cartel na porta cun horario e un teléfono ao que acudir. Non probamos con todas pero, en xeral, a experiencia foi boa, como irei contando.\nDe Cervera de Pisuerga collemos un desvío cara ao norte pola estrada que vai a Potes. Tras un pequeno paseo duns 15 km chégase á pequena localidade de San Salvador de Cantamuda, dominada pola igrexa do mesmo nome. Nesta bonita construción exenta domina unha espadana con catro campás. Non había cartel ningún na porta pero preguntamos nun supermercado próximo e déronnos a referencia dunha veciña que nos abriu a igrexa. Esta muller non daba explicacións do edificio pero, cando lle preguntamos, aínda nos contou algunha historia.\nA igrexa é do século XII. Ten planta de cruz latina (isto é: o brazo que vai dos pés á cabeceira é máis longo que o que o atravesa de esquerda a dereita), cunha soa nave con cruceiro e cabeceira de tres ábsidas. Foi colexiata e mosteiro de San Salvador de Campo de Muga (o topónimo “Cantamuda” provén da deformación deste “Campo de Muga” e non de ningunha señora muda que se puxese a cantar por mor dun milagre do Noso Señor).\nNa seguinte imaxe pódense apreciar as bóvedas de canón, o cruceiro na intersección dos dous brazos e a ábsida central rematada en bóveda semiesférica. Albíscanse tamén, aos lados, os pasos ás outras dúas ábsidas.\nUn dos atractivos artísticos desta igrexa é o altar, sostido por unha serie de columnas románicas cos seus fustes e capiteis decorados todos de forma diferente.\nSan Salvador de Cantamuda – Palencia – columniñas do altar\nOutros detalles son unha decoración en madeira policromada que cobre a ábsida dereita (esta ábsida fai funcións de sancristía).\nSegundo nos comentou a nosa guía informal, este tipo de decoración de madeira estaba por todo o templo e bastante deteriorada, polo que, nunha restauración máis ou menos recente foi retirada, deixando este anaco probabelmente como mostra. A ela parecíalle mal (que retirasen o que retiraron, non que deixasen o que deixaron). Eu xa vira algunha solución de restauración polo estilo na igrexa do mosteiro de Oseira: retirar intervencións posteriores para recuperar o aspecto orixinal do edificio. Imaxino que sempre que se acomete un traballo de restauración cómpre tomar decisións e sempre haberá quen estea de acordo e quen non. A opinión desta señora ou a miña non son relevantes polo que deberemos descansar na decisión dos técnicos. Por outra parte, que remedio nos queda!\nO último detalliño no que me deterei é unha figura do Pantocrátor, o Salvador, que preside o templo detrás do altar e da que non conseguín de momento maior información pero que me pareceu moi bonita.\nDespedímonos da señora e collemos camiño de regreso a Cervera de Pisuerga.\n(O mapa a continuación ten indicados tanto os lugares que se mencionan nesta entrada como os que mencionaremos nas entradas seguintes.)\nAuthor eduardo nicolano estévezPosted on 22/02/2017 24/02/2017 Categories Arquitectura, Castela, Gótico, RománicoTags Aguilar de Campoo, Castrejón de la Peña, Cervera de Pisuerga, Cubillo de Castrejón, Guardo, La Asunción, Palencia, Pisón de Castrejón, San Salvador de Cantamuda, San Vicente, Santa Águeda, Santa María del Castillo\n2 thoughts on “Románico na montaña palentina (I)”\nPingback: Románico na montaña palentina (III) – notas de viaxe\nPingback: Románico en la montaña palentina (II) – notas de viaje\nNext Next post: Románico na montaña palentina (II)


Firenze: AGORA QUE O POSITIVO ESTÁ DE MODA\nAGORA QUE O POSITIVO ESTÁ DE MODA\nArximiro Blanco, libreiro e ex ciclista\n‘Vender bicis non é máis doado que vender libros’\nÉ propietario da libraría Mendinho e foi ciclista profesional. Cando corría unha Vuelta a España mantivo unha polémica con Fraga e recriminoulle ao daquela residente que patrocinase equipos que non levaban galegos nas súas filas. Chámase Arximiro Blanco Costas.\nEu pensaba que cando un ciclista se retiraba montaba unha tenda de mountain bikes!\nPois mira por onde que eu montei unha libraría. Non sei se son cousas do destino ou se máis ben que sempre me tirou o libro.\nQue terá que ver unha bici cun libro!\nMoito e nada. O ciclismo ten moita plástica, épica e creación: coma un libro. Despois, como profesional, implica esforzo físico, mentres que un libreiro require esforzo intelectual.\nNon me diga que non é máis doado de vender unha bici que un libro!\nTampouco corren bos tempos para o ciclismo. As vendas de bicicletas van parellas aos éxitos deportivos dos ciclistas galegos e españois. Supoño que agora venderanse máis, aínda que corren uns tempos nos que este deporte é moi atacado.\nNos últimos anos, o ciclismo está moi manchado de drogas.\nPenso que non. É o deporte que máis controis contra o doping soporta. Hai actividades que non teñen ningún, mentres no ciclismo chegan a niveis de indecencia, como erguerte ás catro da mañá e facerche unha análise de sangue. Os medios de comunicación deberían reflexionar sobre os ataques ao ciclismo.Por sorte, o que vexo é que nas estradas hai moito público.\nVostede foi ciclista profesional, nunca se dopou?\nCorrín 21 anos, desde os 7 aos 28. Sometéronme a moitos controis e nunca din positivo.\nSen ánimo de ofender, tampouco gañou ningún Tour.\nPero si algunhas carreiras profesionais.\nA Pereiro recoñecéronllo un ano despois de gañalo.\nEstas cuestións moitas veces acaban resolvéndose nos despachos. Custoulle moito pero supoño que a satisfacción de conseguilo compensa. Ademais, no seu foro interno, seguro que desde o primeiro día sentiuse o gañador.\nA vostede tamén lle van as empresas complicadas, non acepta calquera rival. Fraga foi un deles.\nIso foi unha anécdota. Nunha Vuelta a España o diario El Mundo recolleu un titular meu que dicía: Galiza é o máis importante para min. Fraga mandoume unha carta agradecendo a miña galeguidade e eu respondinlle, cortesmente, con outra na que lle dicía que el era o culpábel de que eu estivese emigrado en Portugal nun equipo profesional, cando o Xacobeo estaba a patrocinar o equipo Kelme, que non levaba ningún galego. Naquela Vuelta só eramos dous galegos: Xesús Blanco Villar e máis eu.\nE como ve este Tour?\nEstou a seguilo por internet porque coincide coa Feira do Libro. É un Tour aberto. Destacaría a Carlos Sastre para figurar no podio. O vencedor? Non o sei. Hai que agardar polos Alpes.\nOu sexa, a Feira do Libro é un estorbo.\nNon. Mais pertenzo á directiva da Federación Galega de Libreiros e á local de Vigo, e correspóndenos organizar o evento. Dá traballo, pero o libro ten que saír á rúa aínda que sexan dez días ao ano. Parece que a cidadanía ten reparos para entrar nas librarías.l\nPublicado por coche en 3:01\nEL CATALÁ,LLENGUA COMUNA


O festival Vive Nigrán confirma no cartel a New Day e Os amigos dos músicos - ValmiñorTV\nInicioGALEGOO festival Vive Nigrán confirma no cartel a New Day e Os amigos dos músicos\nFOTO: NEW DAY\nA organización do Vive Nigrán vén de confirmar a incorporación ao seu cartel de New Day, banda liderada pola ex Dover Amparo Llanos, e do grupo ourensá Os amigos dos músicos. A estes dous novos fichaxes súmanse as bandas xa previamente anunciadas Las Bistecs, Joe Crepúsculo, Viva Suecia e Basanta.\nNew Day, que estará no escenario Mahou de Vive Nigrán, é un proxecto da cantante e guitarrista Amparo Llanos e Samuel Titos (ambos ex Dover) xunto ao baterista Jota Armijos (ex-Fuckaine). A formación, que xurdiu a finais de 2016 a partir da disolución de Dover, confirmou a súa presenza en dous festivais en Galicia, Noroeste (Coruña) e Vive Nigrán. A banda levará as cancións do seu primeiro traballo, “Sunrise”, “un berro”, segundo a cantante, «de independencia y de anhelo a los demás», co que comezan o seu camiño como banda. Pola súa banda, Os Amigos dos músicos acaba de recibir o Premio Martín Códax da música galega a mellor grupo de Pop/Indie. Os premios, organizados pola asociación Músicos ao Vivo, recoñecen o seu traballo no último ano, no que publicaron o seu primeiro disco e levaron a súa música por dentro e fóra do país. O grupo continúa presentando o seu primeiro disco e despois de levar as súas cancións a Asturias, Euskadi, Valencia ou Madrid.\nO picnic-pop festival, que se celebrará en Praia América o 26 e 27 de agosto, esgotou en só 48 horas á venda do bono de 10 euros para as primeiras cen entradas e agora está a piques de rematar a segunda oferta de lanzamento de 12 euros polos dous días de concerto e animación (pódese adquirir as últimas a través de http://www.ticketea.com/entradas-festival-vive-nigran).\nVive Nigrán dará a benvida en pleno verán a un novo evento que culminará ao grande a programación estival no municipio e que porá ao mesmo tempo o broche final ao circuíto de Festivais Rías Baixas. Para elo, a proposta é transversal e vai máis alá dos concertos en directo a pé de praia. Así, configuráronse unha serie de experiencias que permitirán ao visitante vivir Nigrán no sentido máis amplo do termo: terán á súa disposición desde xogos ao aire libre ata unha gran oferta culinaria a cargo de foodtrucks, un market, sesións Dj, obradoiros, charlas… Unha serie de actividades que debuxan un picnic pop festival de cultura creativa; unha filosofía e un estilo de vida para gozar intensamente Nigrán desde a mañá ata a noite en compañía de familia ou amizades. E todo iso nun espazo máxico e co que mantén un compromiso de emprazamento: fronte ao Atlántico, co perfil das illas Cíes ao fondo, nun extremo de Praia América-Lourido (un areal dos máis aplaudidos de todo o litoral galego pola súa extensión, area fina e de augas case transparentes)e a pé da marabillosa península de Monte Lourido. Unha contorna espectacular situada no sendeiro azul que une A Ramallosa e Panxón, nunha das postais máis fermosas de Nigrán e que mereceu un ano máis o recoñecemento de ADEAC pola recuperación do ecosistema dunar, do espazo e a súa convivencia co ocio e turismo sostible.\nA Deputación de Pontevedra vén de aprobar por resolución presidencial a concesión de dúas achegas por preto de 190.000 euros ao Concello de Nigrán, ao abeiro da Liña 1 de investimentos do Plan Concellos 2020 […]