A Cidade de Bos Aires\nE todo grazas a unha fotografía do amigo Antón Lorenzo de Salvaterra de Miño, onde o noso paisano, JOSÉ ARAÚJO RODRÍGUEZ, ofrecía dende a súa “CIUDAD DE BUENOS AIRES”, (xastrería),de Fornelos,o ofrecemento a súa distinguida clientela o “muestrario” da presente tempada, ano, 1.920. Xa o 6 de xuño do 2.016 falara eu da Xastrería da … Seguir lendo A Cidade de Bos Aires\nPublicado o 7 Xuño, 2021 2 Xuño, 2021 por Manuel Alfonso EstévezPosted in RecuerdosEtiquetado bos aires.\nDo tempo dos carruaxes\nEran as doce da mañá, cando a carruaxe, partira a galope dende a carballeira das Fraguiñas, rumbo a Ponteareas, O Porriño e Vigo. No interior ían tres ou catro veciños. Un deles non falaba, dos eran de Pesqueiras e un servidor de vostedes de Fornelos da Ribeira. No San Martín de Moreira subira un tal … Seguir lendo Do tempo dos carruaxes\nPublicado o 31 Maio, 2021 4 Abril, 2021 por Manuel Alfonso EstévezPosted in RecuerdosEtiquetado Carruaxes.\nO segredo da historia\nEmpezara polo ano 1.870 con aquel modelo de ensaio histórico, obra clave, para entender as orixes da hoxe Arxentina moderna. Estou case que seguro, que falar dos nosos emigrantes do Condado de Salvaterra de Miño, e facer unha inmediata asociación mental de homes das nosas aldeas, entre elas, Fornelos da Ribeira, coas súas iniciativas coñecidas. … Seguir lendo O segredo da historia\nPublicado o 10 Maio, 2021 4 Abril, 2021 por Manuel Alfonso EstévezPosted in RecuerdosEtiquetado arxentina.\nPolo camiño da xustiza, parece andaba meu pai, MANUEL ESTÉVEZ CAMBRA, cando a reforma municipal do directorio, publicado na GALICIA, diario de Vigo, o 2 de outubro do 1.923, que unha vez efectuado o escrutinio dera o seguinte resultado: Alcalde, con 15 votos, ORENCIO AROSA ÁLVAREZ, Primeiro tenente alcalde, JOSÉ ESPINOSA RODRÍGUEZ, con 16 votos. … Seguir lendo Polo camiño da xustiza\nPublicado o 5 Maio, 2021 4 Abril, 2021 por Manuel Alfonso EstévezPosted in RecuerdosEtiquetado Manuel Estévez Cambra.\nCarta o meu tío avó\n140 anos despois da súa despedida Meu benquerido tío avó: Dende que partiches aló polo ano 1.881 da nosa aldea de Fornelos da Ribeira, para a República Arxentina, che parecían que os vieiros da terra pechaban a túa vida da aldea, para vivir e loitar fora, como un ser humano lonxe desta terra oprimida. Te … Seguir lendo Carta o meu tío avó\nPublicado o 14 Abril, 2021 4 Abril, 2021 por Manuel Alfonso EstévezPosted in RecuerdosEtiquetado Rogelio Estévez Cambra.


O Elefante Elegante é unha compañía de teatro que crea espectáculos visuais baseados no xesto e no movemento tanto para público familiar como para público adulto.\nAs creacións do Elefante Elegante buscan a universalidade, xurdindo da fusión de diferentes linguaxes: o teatro físico, a danza, as artes plásticas e as artes visuais.\nA compañía, de orixe galega-portuguesa, foi creada por María Torres e Gonçalo Guerreiro no ano 2000. Residiu os primeiros anos en Bélxica ata que se instalou en Galicia en 2007.\nO Elefante Elegante comezou como un proxecto experimental. Del formaban parte actrices e actores de diferentes paises europeos. A súa interpretación baseábase no xogo corporal e na súa relación co espazo. Estes anos de experimentación foron fundamentais para establecer as bases do traballo actual da compañía.\nO obxectivo principal continua a ser o de desenvolver unha linguaxe teatral propia que permita tratar as cuestións sociais, existenciais e ambientais que determinan a vivencia humana.\nNaceu en 1975 en Palma de Mallorca e veu para Galiza con nove meses. Licenciouse en Ciencias Empresariais na Universidade da Coruña.\nEn 1998 realizou un post-grado en Arte Dramática organizada pola Universidade de Santiago de Compostela. Traballou como actriz en varias compañías galegas como o Teatro da Bufarda, Catrabucha Teatro, Espello Concavo, Trinke Trinke e Teatro do Alacrán.\nEn 1999 iniciou unha viaxe por Europa que durou sete anos e que a levou a coñecer importantes mestres: Estudou Commedia dell’Arte con Antonio Fava en Italia e Teatro Antropolóxico con Eugenio Barba en Sevilla e na Polonia. Cunha bolsa da Deputación da Coruña diplomouse na Ècole Lassaad, en Bruxelas, que segue a pedagoxía de Jacques Lecoq do estudo do movemento.\nNo cinema traballou cos directores Rosana Vazquez, Pablo Llorca e Batriz del Monte. María Torres é actriz e co-directora da Compañia do Elefante Elegante.\nNaceu en Lisboa en 1974. Concluiu o curso de formación de actores na Escola Superior de Teatro e Cinema de Lisboa despois de pasar pola Real Escuela Superior de Arte Dramático de Madrid como becario. Traballou como actor nas compañías portuguesas A Barraca e Teatro do Montemuro.\nDirixiu espectáculos do Teatro Escondido, da Compagnie Imagerie e da Compagnie Blablablah na Bélxica. É diplomado pola École Lassaad, en Bruxelas, onde herdou a pedagoxía de Jacques Lecoq do Teatro de Movemento.\nEstudou Commedia dell’Arte con Antonio Fava en Italia e Antropoloxía Teatral con Eugenio Barba na Polonia, Dinamarca e Portugal.\nAdemais da súa actividade pedagóxica, Gonçalo Guerreiro é actor e co-director da Compañia do Elefante Elegante.


Inicio Noticias Novas Ordes convírtese nunha gran foliada co XXI Xantar Gaiteiro\nOrdes convírtese nunha gran foliada co XXI Xantar Gaiteiro\nNesta convocatoria rendéuselle un especial tributo a Manuel Viqueira 'O gaiteiro de Vilaverde', un dos máximos representantes locais do folclore.\nEste domingo a vila de Ordes convertiuse nunha gran foliada grazas ao XXI Xantar Gaiteiro. O programa arrancou na casa da cultura onde se homenaxeou a Manuel Viqueira 'O gaiteiro de Vilaverde'. Trátase dun dos máximos expoñentes locais do folclore tradicional finado en febreiro de 2015. Nun auditorio lembrouse a súa persoa, figura e obra, ademais de poder ver unha proxección na que se deixou latente a importancia do seu labor na historia da tradición sonora da comunidade galega.\nPosteriormente os bares e locais da vila ordense acolleron actuacións en vivo e en directo, animando así a hora dos viños de veciños, veciñas e visitantes. Foron moitos os que non se resistiron e ademais de cantar algunha que outra peza tamén lle botaron unha baila nalgún bar dos máis da ducia que participaron desta iniciativa. Embruxos Gaiteiros, Alén, Ancoradoira, Caivanca, Os Viqueiras, Larpeiros de Altamira, No Cómbaro, Chispas de Compostela, Airiños da Bandoxa, Nela de Bres & Amigos, Picuiña, Millo Verde, Cantares dos Pendellos e o cuarteto de Fernando e Marcelino foron os grupos que este ano se congregaron en Ordes este ano.\nMáis de 150 asistentes\nTras todo isto o restaurante El Túnel serviu un menú plagado de pratos típicos da cociña galega para máis de 150 comensais entre músicos, organizadores e acompañantes.\nO XXI Xantar Gaiteiro é unha iniciativa organizada pola Asociación de Gaiteir@s de Galicia. Nesta ocasión contou ademais coa colaboración da Asociación Grupo de Gaitas Os Viqueiras de Ordes e coa do Concello de Ordes. Entre os asistentes aos actos programados non quixo faltar en ningún momento o concelleiro de Cultura, Xosé Manuel Mira.


FeC esixe que se antepoña a seguridade fronte a eficiencia burocrática | | FERROL EN COMÚN Saltar al contenido\nFeC esixe que se antepoña a seguridade fronte a eficiencia burocrática\nPublicada el diciembre 1, 2020 diciembre 1, 2020\nFerrol, 1 de decembro de 2020\nO corpo de bombeiros é un servizo esencial en calquera cidade. Dan resposta inmediata a calquera suceso coma un incendio, inundación, accidente ou mesmo unha caída doméstica. Este grupo de profesionais atópanse preparados para calquera chamada de emerxencia e non só actúan na nosa cidade, se non que a súa área de traballo abrangue outros municipios da nosa contorna, ao formar parte do Consorcio Provincial.\nNeste últimos tempos, tamén forman parte de ese grupo de esenciais que loitan contra a pandemia participando nas campañas de desinfección e limpeza de centros educativos, residencias, hospitais ou zonas comúns nas que o tránsito de xente é alto.\nE a súa labor non remata aquí, pero enumerando este breve traballo dámonos conta de que son un colectivo fundamental na nosa cidade e que para levar a cabo todo ese cometido é fácil de entender que precisan contar con medios apropiados e con persoal suficiente, algo que o goberno local non ten en conta, pois por decisión unilateral e sen xustificación algunha recorta o persoal de garda, quedando por debaixo dos servizos mínimos.\nCompartimos as demandas do corpo de bombeiros que levan meses denunciando a situación grave do servizo por falta de persoal, pero o Señor Mato, parece desoír as súas reclamacións, que de non cumprirse poden desencadear en graves consecuencias, pois nun servizo, coma xa dicimos esencial, non se pode recortar en recursos nin en traballadores/as.\nFerrol en Común quere amosar a súa preocupación coa decisión tomada polo executivo local e pide explicacións por tela tomado, pois nin fomos informados nin coñecemos en que se fundamentan para ter ao corpo de bombeiros por debaixo dos servizos mínimos. FeC considera que o servizo de bombeiros ten graves carencias de persoal estruturais pero non poden ser suplidas con recortes. Entanto non se convoquen as prazas necesarias debe garantirse o servizo mínimo que marca a lei, 9 persoas para poder atender dúas saídas simultáneas.\nDoutra banda, FeC quere poñer de manifesto que detrás da reclamación dos bombeiros non está o afán de lucro coma preténdese facer crer a cidadanía, se non a profesionalidade e a preocupación de prestar un servizo digno, falando dende o coñecemento e a responsabilidade.\nPor todo isto, FeC considera que é necesario que o goberno local recapacite sobre a súa decisión de recortar os servizos mínimo por debaixo do que dita a lei e non poña en perigo este servizo, ao persoal que o exerce e en consecuencia a cidadanía de Ferrol que pode ver como quedan sen atender as súas emerxencias por falta de persoal, algo que dende Ferrol en Común, non compartimos.


Texto de Carlos Bernardez en Faro de Vigo 23.1.2020 ‹ Leopoldo Novóa\n“Faro da Cultura”, Faro de Vigo, 23 de xaneiro 2020\nCENTENARIO DE LEOPOLDO NÓVOA\nTítulo: Leopolodo Nóvoa 1119-2019\nLocal: Museo Provincial de Pontevedra\nDesde o 23 de xaneiro\nO Museo de Pontevedra inaugura hoxe unha ampla mostra dedicada ao pintor Leopoldo Nóvoa (Salcedo, Pontevedra, 1919- París, 2012), co gallo do centenario do seu nacemento, recentemente cumprido.\nFillo de nai galega e pai diplomático uruguaio, o que logo sería un sobranceiro pintor realizou con sete anos a súa primeira viaxe a América e tres anos maís tarde volveu a Galiza. Ao se consumar a rebelión militar de Franco de 1936 marchou ao Porto coa familia, por causo de que o pai, cónsul do Uruguai, foi expulsado de España. En 1938 emigrou ao Uruguai, onde se vinculou con Joaquín Torres García, cuxa pegada é visíbel na primeira etapa da súa obra pictórica. Pasou a súa mocidade en Montevideo onde fundou a revista de cultura Apex, con Carlos Maggi e outros artistas e intelectuais uruguaios. Nela participaron, entre outros, J. Torres García, Juan Carlos Onetti e Juana de Ibarbourou. En Buenos Aires, onde viviu entre 1948 e 1957, coñece o traballo de Lucio Fontana, que tivo moita influencia na súa obra, así como o de intelectuais e artistas galegos exiliados como Rafael Dieste ou Luís Seoane.\nA partir de 1957 estableceuse en Montevideo, até a súa marcha a París, en 1965, da man do crítico Michel Tapié, que ficou impresionado co seu xigantesco mural do Estadio Luis Tróccoli, en Montevideo. Nestes anos comeza tamén unha estreita amizade con Jorge Oteiza e a súa obra impresiona vivamente a Julio Cortázar, que escribiu un relato sobre o seu traballo e ao pintor asturiano exiliado Orlando Pelayo, amigo de André Camus. En 1974 fixo a súa primeira exposición na galería Edouard Loeb, que sería o seu galerista durante moitos anos.\nO desenvolvemento da pintura de Leopoldo Nóvoa manifestou ao longo de toda a súa rica traxectoria vital e creativa a enorme coherencia do seu traballo e non deixou de testemuñar a profunda unidade conceptual que o conxunto da súa obra posúe. Un ollar panorámico ao traballo do noso pintor permite percibir como nel foron agromando as sutís variacións ás que o pintor foi sometendo cada unha das súas obras, o que constitúe unha das maiores virtudes da súa pintura.\nA súa obra salienta pola tridimensionalidade, patente desde os anos setenta, cando o pintor se apropia dela, meditando sobre o espazo desde unha abstracción purísima en que a cor e a luz adquirían unha potencia envolvente. Se en principio o seu labor desta altura podía facer pensar en Lucio Fontana, o singular tratamento cromático e lumínico do galego singularizou axiña o seu estilo, en que progresivamente a rugosidade foi gañando terreo.\nNos traballos que realizou a partir de mediados dos setenta e durante os oitenta, o matérico atinxiu un peso substancial, sen que iso chegase a supor unha renuncia a esa preocupación pola tridimensionalidade e a luz. A sensación que producen as pinturas desta altura é a dunha vontade de acoutamento e definición do espazo, elaborado en sutís contrapostos e en ocasión facendo que toda a tensión se nuclee arredor dun punto de particular intensidade. Do mesmo xeito a reflexión sobre as formas abertas e pechadas, os equilibrios e pesos protagonizan moitas das obras en que o xogo de forzas e as tensións aparecen como auténticos definidores de realidade espacial, adquirindo todo o protagonismo sobre a superficie pictórica.\nNos traballos de grande formato, a súa monumentalidade unida á intensidade matérica, sitúa as obras máis próximas á concepción muralística, lémbrese que Nóvoa realizou algúns murais de enorme carga monumental e calidade como o xa citado do Estadio del Cerro no Uruguai ou o da Canteira de Santa Margarida na cidade d’A Coruña.\nLeopoldo Nóvoa sempre traballou as superficies con fruición material, mais ao tempo cunha actitude de pureza ascética semellante a algúns dos grandes cultivadores da natureza morta como Sánchez Cotán ou Lubin Baugin, no século XVII; ou Giorgio Morandi no XX; as afinidades non estarían no tema senón na actitude, no ascetismo e no respecto pola economía material e a sólida esencialidade formal.\nParticular suxestión ten o uso que fai o noso pintor das cordas, arames e fíos, utilizados na delimitación espacial, como referentes da tensión, das forzas vivas, para os que chegou mesmo a crear unha particular linguaxe ao intitulalos “mecates“, usando unha voz da lingua nahua mexicana, en que esta palabra significa corda. Este singular uso da corda foi destacado polo grande escritor Julio Cortázar, que nun texto sobre o pintor pontevedrés presentábanolo como un “buscador de terras incógnitas”, co misterio dese nó que abre o paquete descoñecido que é a vida.\nO informalismo matérico de Nóvoa máis que símbolos o que representa son signos, signos de vida e de existencia. Os trazos e as pegadas estampados na superficie negan á materia toda a amplitude do espazo, reforzando a sensación de territorio limitado. Mais estamos perante unha pintura viva, ás veces mesmo lañada polas feridas do mundo, mais pintura sempre para gorentar. Ao tempo, tamén é unha pintura que non permite deixar de pensar, ben pola contra, favorece a reflexión. Emoción e razón sabiamente dosificadas, velaí a capacidade de comunicación que o conxunto da obra plástica de Leopoldo Nóvoa nos ofrece.


Vieiros: Galiza Hoxe - A denuncia da ampliación a pé da enseada de San Simón chega á Eurocámara\nPide que se investigue a legalidade das obras\nA denuncia da ampliación a pé da enseada de San Simón chega á Eurocámara\nO Porto de Vigo entrou a construír, sen licenza, unha plataforma de formigón de 50 mil metros, nunha zona que está inserida na Rede Natura.\nRedacción - 09:00 02/07/2009\nTags: construción enseada de San Simón Parlamento Europeo Porto Rede Natura Vigo\nA Comisión de Peticións do Parlamento Europeo admitiu a trámite a denuncia interposta pola Plataforma de Defensa da Enseada de San Simón contra a ampliación, de 50 mil metros cadrados, promovida pola Autoridade Portuaria de Vigo na citada enseada, zona afectada pola Rede Natura.\nUnha zona xa cobizada outras veces polo cemento\nA mobilización cidadá conseguira, no seu momento, paralizar a intención dunha empresa asturiana, con beizón oficial, de chantar unha fábrica de cemento no mesmo estreito de Rande, nun recanto de privilexio a pé da enseada de San Simón que no pasado fora utilizado para embarcar mineral.\nParalizado aquel proxecto, non sen pouco esforzo, chegaba, en outubro do ano pasado, a noticia dunha nova ameaza para o lugar en forma de proxecto da Autoridade Portuaria de Vigo. O Porto iniciou as obras para o vertido de formigón nos predios en cuestión, e proxecta, nunha segunda fase, realizar un recheo. O obxectivo é converter a zona nunha nova área de almacenaxe de contedores que complemente as que a institución xa xestiona, creando outra zona de atraque para os buques que transportan estes bloques.\nPorén, para a Plataforma en Defensa da Enseada de San Simón, a construción desta macro-plataforma devastaría un dos lugares máis emblemáticos da ría viguesa, punto de referencia da histórica batalla de Rande e xacemento arqueolóxico da flota afundida naquela altura. Alén da afectación que a formigonada tería para o medio mariño e as súas especies, xa que a enseada de San Simón é o enclave é fundamental como niño biolóxico para o desenvolvemento da riqueza pesqueira e marisqueira da ría, declarado pola Xunta como zona de protección en 2002. Por todos eses motivos, segundo a plataforma, os únicos aproveitamentos económicos que deben permitirse na zona son os tradicionais da pesca, marisqueo, cultivos pesqueiros e do mexillón, segundo se desprende da directiva europea de Hábitat.\nUnha obra sen declaración de impacto ambiental e sen permisos\nA obra, cuxa denuncia admitiu agora a trámite o Parlamento Europeo, foi promovida polo anterior presidente da Autoridade Portuaria de Vigo, Jesús Paz, sen sometela a información pública nin a declaración de impacto ambiental por considerar innecesario ese procedemento. As obras no peirao de Duchess comezaron en setembro do ano pasado, e realizáronse sen permiso do Concello de Redondela, ao que correspondería outorgalo, segundo a plataforma, por pertencer a este municipio a metade do solo empregado.\nA Comisión de Peticións do Parlamento Europeo, segundo a resposta que dá á denuncia, "iniciou o exame da súa petición e decidiu para ese efecto solicitar á Comisión Europea que inicie unha investigación preliminar sobre os diferentes aspectos do problema".


Galiciana. Arquivo Dixital de Galicia > Cofradía de San Xiao de Santiago de Compostela\nEstá em: › Cofradía de San Xiao de Santiago de Compostela\nCofradía de San Xiao de Santiago de Compostela\n1464-01-01 / 1642-12-31. 1464 a 1642\nTratábase dunha cofradía de carácter gremial, composta de ferreiros, cerraxeiros, picheleiros e espadeiros e instituída, en orixe, na igrexa de San Fins de Solovio. De aí que nas súas propias constitucións reciba ás veces o nome de cofradía de San Xiao dos ferreiros ou de San Xiao dos espadeiros.\nA pesares de que a documentación das diversas cofradías instituídas en cada unha das parroquias do Arcebispado foi custodiada polos rectores da parroquia antes da súa remisión ao Arquivo Histórico Diocesano de Santiago, cada unha delas podería constituir, propiamente, un fondo individualizado. Lembremos que cada unha conta cos seus propios órganos de goberno (cabidos e xuntas) e se administra dun xeito independente contando para facelo, non só cunha normativa propia (constitucións e ordeanzas), senón coas súas particulares vías de financiamento (caridades, esmolas, censos...). A estreita imbricación coa vida parroquial e o papel que nesta ten o párroco, fan que a súa figura, estea presente en case tódalas funcións das cofradías (o rector tiña dereito a exercer as funcións eclesiásticas, parroquiais ou non, nas capelas de cofradías establecidas na súa igrexa ou nas dependentes dela, mais non nas erixidas en igrexas independentes); este foi o motivo polo que se optou por consideralas a todas, en conxunto, como un único subfondo dentro de cada fondo parroquial concreto. Así, as cofradías en igrexas ou oratorios independentes do párroco podían ter reunións, administrar e dispor dos seus bens, celebrar misas, facer procesións, espor reliquias de Santos... competencias moitas delas do párroco, mais non esclusivas del (abondan neste particular a Sagrada Congregación do Concilio nas súas disposicións de 10 de decembro de 1703 e de 25 de xuño de 1864, e a Sagrada Congregación de Indulxencias nas de 20 de xullo de 1868, 7 de xuño de 1842, 18 de novembro de 1842, 22 de agosto de 1842 e 10 de xuño de 1864). Esto permite unha maior intelixibilidade non somentes do cadro de clasificación, senón do de organización de fondos, que xa de por sí conta cun elevado número deles (neste arquivo gárdanse máis dun milleiro de parroquias, tratadas cada unha delas con rango de fondo. O "Diccionario de Ciencias Eclesiásticas: Teología Dogmática y Moral, Sagrada Escritura, Derecho Canónico y Civil, Patrología, Liturgia, Disciplina Antigua y Moderna, Historia Eclesiástica, Papas, Concilios, Santos, Órdenes Religiosas, Cismas y Herejías, Escritores, Personajes Célebres, Arqueología, Oratorio Sagrada, Polémica, Crítica, Misiones, Mitología, Errores Modernos, etc, etc y principalmente cuanto se refiere a nuestra España", define as cofradías como a reunión dun determinado número de fieis para adicarse en común ao exercicio de obras piadosas e de caridade. Teñen sempre un Santo por padroeiro, ao culto do que se consagran e no nome do cal exercen actos de piedade e beneficencia. Por outra banda, o "Diccionario de Términos de Historia de España" considera as cofradías como asociacións voluntarias de individuos unidos por un vencello de caridade ou irmandade, con fins relixiosos e benéficos e, ás veces, de tipo profesional, corporativo, veciñal, etc. Xurdiron na Idade Media como instrumento na loita contra as herexías, tentando uniformar o culto en torno a devocións concretas e seguindo os pasos das ordes de predicadores. Na Península Ibérica comenzou este movemento fundacional no mundo urbano, agrupando aos profesionais que realizaban distintas tarefas dentro dun mesmo sector produtivo, introducíndose posteriormente no rural. No caso da cidade de Santiago, por exemplo, J. Armas Castro afirma que foi entre 1250 e 1350 cando deberon fundarse a maior parte. Algunhas delas, como a que nos atinxe agora, estiveron instituídas nalgunha das capelas da Catedral de Santiago. O espíritu destas institucións perdura ate a actualidade, pero reducida a súa actividade case que exclusivamente á preparación de certas funcións de carácter festivo. Noutros casos trasmutáronse en obras pías ou fundacións. Esta degradación progresiva comenza a finais do XVIII cos intentos lexislativos de amortizar os seus bens (R. D. de 9 de outubro de 1798 sobre estinción de vales reais, establecendo o alleamento de tódolos bens raíces de hospitais, casas de misericordia, de reclusión e espósitos, cofradías, memorias, obras pías e padroados de legos), que se aceleraron coa chegada das sucesivas desamortizacións do século XIX. Neste, Espartero suprimiunas, aínda que rexurdiron mais pasando os seus compoñentes a oporse ao pago das cuotas ou caridades en moitas ocasións. Estes e outros problemas condicionaron o seu funcionamento posterior, ligados ao progresivo declive da relixiosidade popular ata os nosos días. Pilar Gay Molíns aplícalle, acertadamente, ás cofradías un cadro de clasificación de fondos propio, xa que, como dixemos teñen personalidade xurídica propia. O seu estudo, tomado como punto de partida, foi aplicado en certa medida á realidade concreta dos fondos deste arquivo, xurdindo series novas e non aparecendo outras.


ANPA AGROMAR AGOLADA: maio 2016\nVolven as Regueifas da Ciencia, cun debate sobre o fuso horario en Galicia\nLogo do éxito da primeira regueifa de Ciencia en abril sobre a cuestión dos transxénicos, o vindeiro 10 de xuño volve outra sobre a conveniencia ou non de cambiar o noso fuso horario. Dous partidarios e outros tantos detractores do cambio argumentarán as súas posturas nunha sesión que comezará ás 20.00 horas na Facultade de Ciencias da Comunicación.\nNo equipo a favor do cambio de fuso participarán o portavoz do grupo parlamentario do BNG no Parlamento de Galicia, Francisco Jorquera, e o coordinador internacional da Asociación para a Racionalización dos Horarios Españois (ARHOE) e profesor de Economía e Empresa na UNED, José María Fernández-Crehuet. No bando oposto estarán o catedrático do Departamento de Física Aplicada da USC Jorge Mira e o profesor de Física da Universidade de Sevilla, José María Martín-Olalla.\nAs Regueifas están financiadas pola Fundación Española para la Ciencia y la Tecnología\n‘Regueifas de Ciencia’ é unha iniciativa da Universidade de Santiago de Compostela financiada pola FECYT que consiste en diversos debates con estrutura tipo Oxford (con moderador, quendas de palabra cronometrados, estrutura por bloques…) sobre cuestións polémicas baseadas na ciencia que se celebran ao largo de 2016.\nA exposición e confrontación de ideas é consubstancial ao coñecemento científico e por iso os debates, ademais de dar a coñecer os argumentos das distintas posicións ao redor dun tema, cumpren unha función de aprendizaxe e enriquecemento na audiencia que participa del. De feito, para comprobar a efectividade desta clase de confrontacións dialécticas, á entrada na sala preguntaráselle ao público –a través dun sistema de voto electrónico– cal é a súa postura inicial sobre o tema a tratar, que será confrontada xusto ao remate do debate.\nO equipo que organiza estes debates, que se retransmiten en streaming dende a facultade, comezou xa a preparar o terreo da regueifa animando a un dabet previo a través das súas contas en Facebook (http://www.facebook.com/regueifas) e Twitter (@regueifaciencia).\nPublicado por ANPA AGROMAR AGOLADA ás 06:59 Ningún comentario:\nGaliza. Contra os recortes e a deterioración do IES Concepción Arenal\nÁ atención de Román Rodríguez González, Conselleiro de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria.\nDesde o Sindicato de Estudantes de Ferrol queremos denunciar a situación na que se atopa o Instituto de Educación Secundaria máis grande e importante da nosa comarca, o IES Concepción Arenal. Como consecuencia dos recortes aplicados nos últimos anos na educación pública por parte do Partido Popular, a situación que está a vivir o alumnado, o persoal docente e os traballadores e traballadoras do centro é insustentable.\nAs infraestruturas precisan dunha reforma en profundidade e o seu posterior mantemento, que vaian máis aló dos meros parches que vén poñendo a Consellería de Educación da Xunta de Galiza, ante as reclamacións que ano a ano vén facendo a dirección do noso centro educativo.\nAs baixas dos traballadores e traballadoras nun centro cunha superficie tan grande, non son cubertas pola Consellería de Educación, coa consecuente sobrecarga no traballo dos conserxes e persoal de limpeza que, para cumprir co seu traballo, fan esforzos que van máis aló da profesionalidade e compromiso que se lles pode esixir.\nA saturación que, polo aumento de horas e redución de persoal docente, sofren os profesores e profesoras que impide que poidan exercer o seu labor de maneira eficiente, imposibilita facer desdobres ou clases de apoio e que, sumado á falta de mantemento das infraestruturas, impide que se poidan ofertar bacharelatos específicos diferentes (actualmente ofértanse o de Ciencias e Tecnoloxía, o de Humanidades e Ciencias Sociais e o bacharelato de Artes plásticas, Deseño e imaxe).\nOs continuos recortes de orzamentos que se produciron nos últimos anos, impiden que se poida facer fronte ás reparacións máis básicas, tanto das instalacións como do material utilizado nas aulas.\nO pasado 12 de Maio o Parlamento Galego aprobou unha partida orzamentaria de 20 millóns de euros para facer fronte á reparación e mantemento de 372 centros de primaria e secundaria. En palabras do presidente da Xunta Alberto Núñez Feijóo, esta nova partida viña motivada polo feito de que Galicia é unha das comunidades autónomas que cumpriu co déficit marcado pola administración central e chamou á súa política económica “déficit de responsabilidade”. Desde o Sindicato de Estudantes temos claro que esta nova partida é unha medida electoralista para as eleccións autonómicas deste outono que, ao Partido Popular, antóllanselle como moi difíciles e que o seu chamado “déficit de responsabilidade” non é outra cousa que un teito de déficit conseguido a base de facer os mínimos investimentos posibles e da maneira máis austera posible durante a súa lexislatura para agora soltar unha esmola preelectoral. Este feito, queda claramente contrastado no noso centro, no cal, despois de reclamar ano tras ano unha reparación que acabe dunha vez por todas co grave problema de humidades que padecemos, a Consellería de Educación limitouse unha e outra vez a facer reparacións menores que non chegaron nin a paliar minimamente o problema, como substitucións dos canlóns que xa no primeiro ano mostráronse ineficaces.\nDesde o Sindicato de Estudantes non imos tolerar que se faga campaña electoral vendendo unha calidade educativa que se viu amplamente diminuída nos últimos anos e , por tanto, esiximos de maneira inmediata unha reparación do noso centro en condicións e gastando o que haxa que gastar para garantir unhas instalacións que non poñan en risco a saúde do alumnado e do persoal do centro, así como un aumento nos orzamentos para facer fronte a unha educación pública digna e de calidade como a que os galegos e galegas merecemos.\nO Mencer aumenta a entrega de alimentos a 264 familias lalinenses\nO colectivo de voluntarios está preocupado polo incremento de cidadáns en situación de risco.\n«A situación non mellora e tennos preocupados o incremento de familias que chegan á nosa asociación buscando axuda», afirma a presidenta do colectivo de voluntarios O Mencer de Lalín Rocío Díaz.\nUn colectivo que conta actualmente na súa listaxe con 264 familias ás que se lles brinda axuda de xeito semanal, quincenal ou mensualmente. «As entregas de alimentos van en función de si na unidade familiar hai nenos. Neses casos, son familias que temos clasificadas como prioritarias e as entregas realízanselles cada quince días». Das 264 unidades atendidas na actualidade en Lalín o 50 % son estranxeiras e outras tantos do municipio, segundo constata a presidenta do Mencer. Familias que son atendidas desde o punto de vista alimentario grazas a achegas e iniciativas particulares que se xestan a favor da asociación. «Agora o Banco de Alimentos fornécenos cada mes e medio polo que afortunadamente sempre temos alimentos que poder distribuír entre os que os necesitan. Doutra banda están as axudas de particulares e de empresas que nos dan queixos e iogures, por exemplo, e as iniciativas como a que organiza a escola de teatro que nos doará todos os alimentos que recade».\nA pesar de toda a axuda o colectivo precisa de determinados alimentos: aceite, azucre, cola cao, cueiros para os nenos e produtos de hixiene. «Ímonos defendendo pero sempre hai algunhas cousas que temos que comprar nós ao non dispor das mesmas en reserva». E unha nova chamada á colaboración. «Os días 3 e 4 de xuño teremos unha gran recollida de alimentos no Eroski. Por pequena que sexa a colaboración sempre é importantísima».\nOs institutos Aller Ulloa e Marco do Camballón reciben en Teo senllos premios á innovación educativa 'Escola Viva', promovidos pola UXT.\nProfesores dos institutos Ramón María Aller Ulloa de Lalín e Marco do Camballón de Vila de Cruces recibiron onte tarde en Teo senllos premios á innovación educativa Escola Viva, no transcurso dun acto convocado por FETE-UXT Galicia e Escola Viva. O centro lalinense recibiu o primeiro premio grazas ao seu proxecto kale/kela: Ao son da arte e as ciencias. Arte inclusiva, mentres que o cruceño foi galardoado cunha mención honorífica polo seu traballo Arte e xogo feminino ao longo dá historia. Os galardóns entregados onte no Hotel Congreso teñen como obxectivo o recoñecemento ao labor daqueles docentes que levan a cabo experiencias didácticas innovadores nos seus centros, co fin de mellorar a formación do seu alumnado.\nAo certame organizado por FETE-UXT Galicia e Escola Viva presentáronse un total de 44 traballos de centros de toda a comunidade autónoma, e o xurado outorgou dous premios e cinco accésits. O galardón obtido polo IES Aller Ulloa de Lalín está dotado cun premio en metálico de 2.000 euros, mentres que a mención do centro de Vila de Cruces recibiu un recordo conmemorativo da súa distinción. O palmarés do concurso completouse cun segundo premio dotado con 1.000 euros para os profesores José Ignacio Salgado López e Manuel Axeitos Pérez, do IES Leliadoura de Frións, en Ribeira. O resto de mencións honoríficas recaeron en María José García García, do CPI de Castroverde (Lugo); Nuria Garabal González, do CEIP Plurilingüe número 1 de Tui; María Lamelas Fernández e Jennifer Fernández Rodríguez, do CEIP Manuel Bermúdez de Castro (Pobra de Trives); e María Amparo López Romalde, do CIP Plurilingüe San Xoán Filgueira (Ferrol). A entrega de premios congregou a numeroso público nos salóns do hotel de Teo onde tivo lugar a cerimonia.


Blog do telecentro-biblioteca de Esgos: mayo 2011\nO pasado xoves rematou o "Taller de memoria" que se ven impartindo no concello con moito éxito dende fai varios anos.\nSilvia (traballadora social), Pedro (psicólogo encargado do taller) e Camilo (concelleiro) foron os encargados de entregar os diplomas ós asistentes a este taller.\nAproveitouse tamén este acto para mostrar fotos dos alumnos nos distintos talleres.\nV Andaina e carreira do concello de Esgos\nO domingo 12 de xuño terá lugar a "V Andaina de Esgos" e "V Carreira de montaña subida Rocas - O Eirado".\nO recorrido da carreira (campionato galego de montaña) é o mesmo de anos anteriores (14 km aprox.)\nA andaina (20 km aprox.) deste ano varía o seu recorrido para visitar por primeira vez os pobos de Tarreirigo, Vilar, Lobaces, Gomariz e a Cernada.\nMáis información en www.concelloesgos.com\nO 17 de maio celébrase o "Día das Letras Galegas" este ano adicado a Lois Pereiro.\nEn www.diadasletrasgalegas.com podedes ler toda a información sobre a vida e obra deste poeta.\nNa biblioteca contamos con dous libros deste autor:\nObra completa [Edición bilingüe]\nObradoiro "Sacando as redes da pantalla"\nO pasado venres 12 mozos e mozas do concello de entre 14 e 17 anos participaron no obradoiro “Sacando as redes da pantalla” do 'Quérote', que ten como obxectivo fomentar hábitos de uso responsable nas redes sociais.\nOs participantes simularon sen ordenadores o funcionamento do Tuenti, rede social que usan habitualmente, para que así se parasen a pensar nos usos que fan destas redes (a quen aceptamos como amigo, que información publicamos no muro, que fotos publicamos, que implicacións pode ter compartir certa información ou certas fotos, a que grupos nos unimos, etc.)\nTamén se aproveitou a ocasión para informalos dos servizos que ofrece "Quérote" para a xuventude.


revistaretranca.com: RETRANCA Nº 7: AS BOLAS DE GALICIA BILINGÜE!!\nRETRANCA Nº 7: AS BOLAS DE GALICIA BILINGÜE!!\nPublicado por KIKO DA SILVA en 16:22\nEtiquetas: Revista Retranca nº 7\nDe verdade, que a revista esta-me a sorprender moi gratamente. A súa evolución é magnífica, destila intelixencia e por suposto, moita RETRANCA. Parabéns!\nNon é o español o que está en perigo de extinción, xa que idiomas españois\nson todos os que se falan en Hespaña, galego, euskera, catalán e castellano.\nPolo tanto o que está en perigo de extinción é o castellano, non si?\nO que está en perigo de extinción será o castellano, xa que, o español, son todos os idiomas que se falan en España: galego, catalán, euskera e\nDe todas as maneiras, penso que é\nunha exaxeración que o castellano\nse extinga, e si é asi, que poderia\nGrazas mil por este número da revista. Merquei o meu e un para o departamento de galego. Traballando en Vigo este número debería prescribirse para tod@s @s prof@s que por alí andamos. Grazas pola iniciativa e polo empeño normalizador impagábel. Espero que todo vos saia como desexedes.\nGrazas mil por este número da revista. Botei unhas boas risas e foi decididamente catártico, de feito merquei un exemplar para min e outro para o departamento de galego do meu instituto. Traballo en Vigo e creo que alí debería ser de lectura prescriptiva para @s prof@s. Unha vez máis grazas pola iniciativa e polo empuxe normalizador. Agardo que todo vos saia como desexades.\n24 de mayo de 2008, 6:40\nUn saúdo a todo o equipo retranqueiro, sodes os máis gamberros de toda Galicia, ánimo cos vosos proxectos e a seguir facendo ruído. Felicidades polo premio do Saló de Barcelona, merecédelo.\nPois eu non dou atopado a revista en ningún quiosco de Vigo, poderíadesme dicir algún?\nGraciñas ; )\nOla , a revista nº 8 vai tardar un chisco por culpa da folga de transporte. De todolos xeitos podes atopar o nº 7 nos quioscos da estación de tren de vigo ou na librería BD de vigo ou en Norma.


Esta deprimido rapaza di cousas que dificilmente calquera homes atrevería a facer en HuffPost Italia - VÍDEO CHAT. Mozo en liña!\nO percibido debilidade. Este é un problema particular no mundo do traballo, porque a depresión é moitas veces asociado con confuso incompetencia. Isto é todo o máis valente cando as persoas falan sobre algo tan aburrido en toda sinceridade. Os anos en que el ten quilómetros son aínda un paso por diante del. El ten-se unha tatuaxe que, finalmente, abriu a xanela de diálogo. Na súa perna esquerda agora son palabras que eu poida ler ben. Estas son palabras falado varias veces por unha persoa deprimida, aínda que en realidade eles son mentiras. Consecuentemente, el ten unha tatuaxe dun Snipe, o segundo valor. Porque desde o seu punto de vista, as palabras"gardar mA"(gardar min). Explicar-lle:"Se os outros velo, pero desde o meu punto de vista é OK para le-lo."Para min, isto significa que todo o mundo parece a ver esa persoa, OK, pero non é realmente bo. Lembre que a xente que quere actuar tamén pode estar presente na loita con eles. Os Anos publicou unha foto da súa tatuaxe en ambos os dous lados para Facebook este verán e escribiu: (Querida nai, pai querido, por favor, non me leve con vostede, porque esta decisión. Hoxe gustaríame falar de algo que algúns de vostedes saben. Eu estou listo para falar sobre a miña enfermidade mental. O ano pasado foi un alivio da miña depresión. E, sinceramente, eu creo que foi un longo tempo antes de que isto converteuse nun problema, pero eu creo que non estar peor e peor, ata que deixou de traballar. É por iso que eu coloque en un tatuaxe stitch hoxe.\nEu sentín que o meu pé detrás del foi o mellor lugar de significado.\nCando os outros velo, pero desde o meu punto de vista é alí para ler. Para min, isto significa que para todo o mundo, esta persoa parece estar indo ben, pero non está realmente indo ben.\nEu quero que vostede deixe-me pedir desculpas)\nLembre que a xente que gusta de actuar, mesmo en unha loita con eles, pode estar presente. A depresión é unha tarefa que eu nunca rematada, simplemente porque eu non me sinto capaz de facelo. A depresión é noites cando eu chorar, porque eu sentir deprimido, mesmo cando está todo ben. A depresión é unha constante necesidade de se distraer (de medios de comunicación social, vídeo xogos, películas e programas de TELEVISIÓN, ou unha chea de traballo), porque ten unha morea de tempo de traballo. Eu teño pensamentos para non máis de tres minutos que eu poida confiar.\nA depresión é a miña bágoas, porque eu non sei por que eu sinto inútil cando eu sei que eu estou realmente feliz.\nÉ moi difícil falar sobre iso abertamente, porque é moi difícil para min sentir vulnerable. pero é importante para falar sobre iso. A enfermidade Mental é algo serio, pero na nosa sociedade é tan vergoñoso.\nA nosa saúde física é tan importante para nós, pero nós pagar pouca atención ao noso estado mental.\nE iso é realmente absolutamente feito. A enfermidade Mental non é unha solución, e pode ser calquera cousa nalgún momento da súa vida. E que é unha cuestión importante, porque estamos a falar sobre o que non pode facer. Entón eu poñer unha tatuaxe stitch. Esta é unha boa forma de comezar unha conversa.\nIsto obriga-me a facer a miña Batalla para o dereito a falar, e porque a conciencia é importante.\nEstará sorprendido cantas persoas que coñece están loitando con depresión, ansiedade, ou enfermidade mental. Eu só como unha persoa, pero pode salvar o outro. Non pode pedir máis que iso. Quizais é por iso que eu estou tan interesado en psicoloxía como eu son.\nEu quero axudar a xente a sentir o que eu fixen - e eu aínda facer, porque é o inferno.\nE eu quero que vostede non ser. Eu creo que máis xente sempre tentar o mellor para facer as persoas felices, porque eles saben que é absolutamente inútil para sentir que o camiño, e eles non quere que ninguén a sentir que o camiño. Grazas a todos os que me axudaron nesta batalla. Eu non estaría onde estou agora, se non fose para ti. As persoas shared a post en Facebook, a exposición, como moitos outros, é máis aberto a temática debates sobre o tema consultas.\nDebemos agradecer-lle por súa coraxe.\nO Huffington Post é unha plataforma de discusión para todas as perspectivas. Se o debate político ou social, teño a máis importante de artigos e artigos enviados por correo electrónico para min todos os días. Boletín informativo, contido personalizado e publicidade. Aprender máis sobre.\nCoñecer Un home De Rusia En un Sitio de\nКато Се запознаят С корейски Език онлайн - Прости\nChatroulette vídeo conversas de vídeo de balde sen rexistro libre mozo vídeo Mozo en liña sen rexistro gratis vídeo sitio de Mozo gratuíto Encontros para unha relación serio Mozo sen rexistro coa teléfonos foto vídeo perfís de Mozo vídeo Encontros con mulleres o primeiro vídeo de introdución


Pontevedra Viva - Howling Pixel\nPontevedra Viva é unha revista dixital galega fundada en outubro de 2012. Se ben trata temas de carácter nacional e internacional, centra o seu interese nas noticias relacionados coa cidade e mais na provincia de Pontevedra. As linguas de publicación dos redactores son a galega e a castelá.\n↑ Datos na web da publicación.\nPáxina web da revista.\nAdrián Estévez Iglesias, nado en Pontevedra o 26 de outubro de 1983, é un filólogo, escritor e wikimedista galego.\nAgrupación Veciñal de Ponte Caldelas\nA Agrupación Veciñal de Ponte Caldelas é un partido político, de corte independente, xurdido no concello de Ponte Caldelas no ano 2015. Liderado por Alfonso Rodríguez Santiago, o partido naceu, en parte, arredor do movemento de oposición á instalación dun crematorio na Reigosa. Participou nos comicios municipais de maio de 2015, obtendo o 14,9 % das papeletas e 2 asentos na corporación. Na investidura, apoiaron como alcalde ao socialista Andrés Díaz Sobral.\nCelestino Poza Cobas\nCelestino Poza Cobas, nado en Pontevedra o 22 de marzo de 1868 e finado na mesma cidade o 8 de agosto de 1954, foi un mestre, médico e político galego.\nConvento de San Xoán de Poio\nSan Xoán de Poio é un mosteiro medieval beneditino situado na parroquia de San Xoán de Poio, ocupado por unha comunidade de mercedarios. En 1971 foi declarado Ben de Interese Cultural\nKalandraka é unha editorial pontevedresa especializada na edición de libros infantís. Naceu no ano 1998, baixo a inspiración dun grupo de persoas ligadas ao mundo do ensino e da literatura infantil nas súas vertentes de animadores, autores, ou difusores.\nMaría Soledad Águeda Bueno Berrío-Ategortua, nada en Zaragoza o 30 de novembro de 1948, é unha empresaria e política galega.\nMaría Victoria Moreno Márquez, nada en Valencia de Alcántara (provincia de Cáceres) o 1 de maio de 1939 e finada en Pontevedra o 22 de novembro de 2005, foi unha editora, tradutora, conferenciante, escritora de literatura infantil e xuvenil galega e profesora de ensino secundario en institutos de Lugo, Sanxenxo e Pontevedra. O seu texto máis coñecido é Anagnórise (Galaxia, 1988), vinte veces reeditado e traducido a varias linguas. Algúns trazos fundamentais da súa obra son o lirismo, a conversión dos animais en protagonistas e a crítica a un ensino reseso.En 2018 foi a figura protagonista do Día das Letras Galegas, sendo a cuarta muller, tras Rosalía de Castro, Francisca Herrera Garrido e María Mariño, que levou ese recoñecemento na historia da celebración.\nNacho Carretero Pou, nado na Coruña en 1981, é un xornalista galego.\nOurense é unha cidade e concello de Galicia, capital da provincia de Ourense e da súa comarca homónima. É a terceira cidade máis poboada de Galicia despois de Vigo e A Coruña. Segundo o IGE, en 2016 a poboación foi de 105.893 habitantes (107.597 en 2012).\nEstá atravesada polos ríos Miño, Barbaña e Lonia. É coñecida como A cidade das Burgas debido á sona das súas famosas fontes de augas termais (a auga sae a 60-68 °C). Tamén se lle coñece como Auria.\nDestacan como monumentos a catedral de Ourense (século XII) co seu Pórtico do Paraíso e o Santo Cristo, a ponte Maior, o claustro de San Francisco, a igrexa da Trindade e a de San Domingo, e o conxunto da súa zona vella, en proceso de recuperación.\nCidade termal por excelencia, ademais das Burgas hai augas termais no balneario da Chavasqueira (de inspiración xaponesa), O Tinteiro, Muíño da Veiga e Outariz. Están moi próximos á capital os centros balnearios da Arnoia, Baños de Molgas, Laias e O Carballiño.\nPilar Dopazo Leirós, nada en Pontevedra en 1972, é unha política galega de Compromiso por Galicia.\nO Pontevedra Club de Fútbol é un club de fútbol da cidade de Pontevedra. Foi fundado en 1941 e actualmente xoga na Segunda División B, tras ascender na tempada 2014–15.\nA etapa de maior éxito do club foron as 6 tempadas que o equipo xogou en Primeira División entre 1963 e 1970. Actualmente ocupa o posto 42 na Clasificación histórica de Primeira. Durante estas tempadas acadou un 7º posto na tempada 1965-66 e chegou a xogar 5 tempadas consecutivas na categoría. Tamén xogou 9 tempadas en Segunda, 26 en Segunda B e 24 en Terceira.\nO Premio Xoán Manuel Pintos ao compromiso coa lingua é un premio convocado desde o ano 2005 polo Concello de Pontevedra e a Rede Amiga da Lingua para recoñecer o labor de impulso do uso da lingua galega e asemade manter viva a memoria do xurista e escritor Xoán Manuel Pintos, que foi figura central do Rexurdimento.\nSabino Torres Ferrer, nado en Pontevedra o 24 de xuño de 1924 e finado en Madrid o 23 de maio de 2016, foi un editor e escritor galego.\nSanta Cristina de Cobres, Vilaboa\nSanta Cristina de Cobres é unha parroquia que se localiza no concello de Vilaboa. Segundo o IGE en 2013 tiña 1.220 habitantes (613 mulleres e 6007 homes), distribuídos en 15 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 1.132 habitantes.\nVilaboa (do latín villam bonam, 'vila boa') é un concello da provincia de Pontevedra, pertencente á comarca de Pontevedra. Segundo o IGE en 2016 tiña 6043 habitantes (2943 homes e 3100 mulleres). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é vilaboés.\nSan Martiño de Vilaboa é unha parroquia que se localiza no concello de Vilaboa. Segundo o IGE en 2013 tiña 1.688 habitantes (823 homes e 865 mulleres), distribuídos en 17 entidades de poboación, o que supón un descenso en relación ao ano 1999 cando tiña 1.775 habitantes.


ANPA AGROMAR AGOLADA: O PP veta unha iniciativa lexislativa avalada pola CIG e 23.000 firmas\nO PP veta unha iniciativa lexislativa avalada pola CIG e 23.000 firmas\n"Continuísmo e novo impulso" foron as primeiras palabras do novo conselleiro de Educación e Cultura, Román Rodríguez, na súa comparecencia onte para expoñer o seu programa de actuacións no Parlamento de Galicia, un mes despois de tomar posesión do cargo. Rodríguez anunciou un novo impulso á dixitalización das aulas públicas e avogou por que as Administracións fagan "un esforzo por convencer a cidadanía de que use máis o galego". Fíxoo nunha sesión plenaria na que o PP vetou, coa súa maioría absoluta, a tramitación dunha iniciativa lexislativa popular impulsada pola CIG que propoñía "un sistema educativo verdadeiramente galego".\nO conselleiro centrou nos problemas do galego boa parte da súa intervención, na que pediu a todos os partidos "sentidiño" para apartar o idioma do debate político e "potenciar o seu uso por parte da sociedade civil". Para iso anunciou diversos plans de promoción do idioma unha vez que, asegurou, o sistema educativo promovido polo PP, que non prevé modificar, garante o seu coñecemento en pé de igualdade co castelán.\nEn materia cultural, Rodríguez anunciou a próxima presentación dun novo proxecto de lei de protección do patrimonio que actualice a norma existente de 1995 e no que se integre a lei dos Camiños de Santiago, da mesma época. Segundo o conselleiro, pretende axilizar os trámites relacionados co patrimonio a partir dunha maior implicación municipal "sen reducir un ápice a protección". Tamén cualificou a Cidade dá Cultura como "centro de referencia do emprendimiento" en Galicia, nunha xornada na que o propio conselleiro, xunto ao presidente Feijóo e ao alcalde de Santiago, participou na plantación de árbores coas que a Xunta quere crear nas abas do monte Gaiás o que denomina Bosque de Galicia, cun presuposto de 300.000 euros.\nEn canto ao sistema educativo en xeral, Rodríguez anunciou o próximo investimento de 11,2 millóns de euros para a dixitalización durante este ano de todas as aulas públicas de quinto e sexto curso de Primaria e de toda a Educación Secundaria Obrigatoria (ESO). Xunto a iso, apostou por potenciar as bibliotecas dos centros educativos como "espazos fundamentais para o éxito escolar".\nAntes da súa intervención, o conselleiro quixo estar presente durante a defensa que fixo na Cámara o secretario xeral de CIG-Ensino, Anxo Louzao, dunha iniciativa lexislativa popular para o impulso da educación pública en galego. Avalábana 23.000 firmas e solicitou o apoio de toda a oposición, pero o PP vetou a súa tramitación co argumento de que "parece un programa electoral" e os cidadáns xa apoiaron outro, o que presentaron os populares nas dúas últimas citas coas urnas.\nA oposición afeou tanto esa negativa do PP a iniciar sequera a tramitación da iniciativa lexislativa popular coma o continuísmo anunciado polo novo conselleiro, ao que os grupos pediron que rectifique as medidas máis polémicas do seu predecesor. Igualmente, dubidaron da aposta da Xunta pola cultura galega a raíz do pagamento de 300.000 euros a Enrique Iglesias polo seu vídeo musical de promoción de Galicia.


Axencias 18 noviembre 2020 20:16 h.\nBng presupuestos PP galicia\nTellado e Pontón. EP\nO PSdeG asegura que a comunidade "está por encima da media do Estado en investimento directo" nos Orzamentos Xerais do Estado\nOs deputados galegos do PP expuxeron sobre un centenar de emendas parciais ao proxecto de Orzamentos Xerais do Estado (PGE), que se tramita no Congreso, coas que solicitan un incremento duns 300 millóns de euros nos investimentos para Galicia.\nEstas emendas, que forman parte das 1.500 presentadas polo PP ás contas públicas, foron anunciadas en rolda de prensa polo secretario xeral do PPdeG, Miguel Tellado, tras a reunión que mantivo este mércores cos deputados e senadores do seu partido.\nTellado asegurou que o obxectivo destas emendas é "corrixir o enorme agravio" dos PGE con Galicia e explicou que se trata de investimentos para as catro provincias, entre as que se atopan as estacións intermodais de Ourense e Santiago, a terminación da A-74 e fondos para a celebración do Xacobeo 2021, entre outras propostas.\nO dirixente do PPdeG indicou que son un conxunto de emendas para "tratar de equilibrar o investimento territorial" do Goberno central, que destina a Galicia un 6,6 por cento deste capítulo, o que supón uns "mínimos históricos", mentres que para outras comunidades, como Cataluña, incrementouse nun 50 por cento.\nPola súa banda, a portavoz do BNG, Ana Pontón, reiterou que o apoio da súa formación aos Orzamentos Xerais do Estado dependerá de que respecten "os intereses" de Galicia e aumenten o investimento para a comunidade ata un "mínimo" de mil millóns de euros.\nEn declaracións realizadas aos medios tras unha reunión mantida en Ourense, Pontón advertiu de que o partido "non vai cambiar de opinión en función de quen goberne Madrid" e incidiu en que as actuais contas de PSOE e Podemos "discriminan" a Galicia.\nEn concreto, criticou o recorte do 11 % no investimento, isto é, 104 millóns menos que as últimas contas deseñadas polo goberno de Mariano Rajoy, mentres noutros territorios como Valencia, Cataluña e Andalucía "dispáranse", con incrementos "do 40 e do 50 por cento".\nTodo iso, a pesar de que ditos territorios "teñen Ave desde hai décadas e vemos como seguen tendo investimentos importantes", abundou Pontón.\nA portavoz do BNG insistiu en que o BNG non vai cambiar de opinión "en función de quen goberne na Moncloa. O BNG vai votar si se realmente os intereses de Galicia están contidos nestes orzamentos", remarcou.\nO PSdeG di que os PGE achegan maior investimento medio a Galicia que a España\nO vicesecretario xeral do PSdeG, Pablo Arangüena, asegurou este mércores que "Galicia está por encima da media do Estado en investimento directo" nos Orzamentos Xerais do Estado xa que, detallou, a de España sitúase en 250 euros, fronte aos 308 da comunidade autónoma.\n"É imposible que os orzamentos máis sociais da nosa democracia sexan malos para Galicia", remarcou nunha rolda de prensa na Coruña tras chamar a PP e BNG "irresponsables" por non apoiar as contas.\nNeste sentido, indicou que se incrementa un 10,3 % o gasto social" o que, ao seu xuízo, supón beneficiar "especialmente a comunidades como Galicia, que teñen máis dependencia do gasto social".\nEl PPdeG reclama 300 millóns máis para Galicia nos PGE e o BNG pide...\nBaixan os casos nos centros educativos galegos


Deporte e alimentación como aliados para a promoción turística de Galicia\nA conselleira do Medio Rural, Ángeles Vázquez, destacou a vinculación entre deporte e alimentación como aliados para a promoción turística de Galicia e dos produtos agroalimentarios de calidade. A conselleira presidiu en Lugo o acto de posta en valor destas producións, amparadas por 33 selos de calidade, e da marca Galicia como destino turístico, no marco da Volta Ciclista a España, que comezará o vindeiro día 25 de agosto e que percorrera parte da nosa Comunidade ao longo de dúas etapas.\nÁngeles Vázquez, que estivo acompañada pola directora de Turismo de Galicia, Nava Castro, e pola directora xeral de Gandaría, Agricultura e Industrias Agrolimentarias, Belén do Campo, salientou a importancia da gastronomía na proxección nacional e internacional da nosa terra. Neste contexto, lembrou ademais a gran repercusión deste acontecemento deportivo, que definiu como “escaparate incomparable” para a promoción das nosas denominacións de orixe e indicacións xeográficas protexidas.\nA conselleira felicitou aos organizadores da Volta polo trazado escollido en Galicia e moi especialmente por contemplar tanto o litoral como o interior da nosa Comunidade no devandito percorrido. Deulles tamén os parabéns aos responsables da Asociación Provincial de Hostalería de Lugo por impulsar esta iniciativa de promoción dos produtos galegos de calidade.\nA Volta regresa a Galicia por cuarta vez desde 2013, o que consolida á Comunidade como un dos territorios máis atractivos para o seu desenvolvemento. Neste tempo, a competición ten amosado algúns dos seus recursos e atractivos máis salientables, que foron difundidos a nivel internacional. Camiño de Santiago, natureza, cultura, enogastronomía ou termalismo son algúns dos elementos que a competición puxo en valor grazas á implicación da Xunta.\nNesta edición, A Volta transcorrerá en dúas xornadas por Galicia. Na primeira delas, o día 5 de setembro, de 207,8 km., chegará á Luintra, na Ribeira Sacra, despois de pasar por Viana do Bolo, A Pobra de Trives ou Castro Caldelas, entre outros. A seguinte etapa, de 181,1 km., partirá desde Mondoñedo e percorrerá toda A Mariña lucense e a ría de Ortigueira antes de rematar no faro de Estaca de Bares, Mañón, o punto máis setentrional da Península Ibérica.


Galicia pon en valor as zonas de observación ornitolóxica do Grove a través dun campo de voluntariado | Noticias Vigo\nGalicia pon en valor as zonas de observación ornitolóxica do Grove a través dun campo de voluntariado\nUn grupo de 17 mozas e mozos, entre os 18 e os 30 anos, procedentes de Galicia, doutras comunidades autónomas e do estranxeiro (Italia, México e Alemaña), ocúpanse tamén da sinalización dos lugares de especial protección para as aves\nPublicado por Noticias Vigo o día 09/09/2019 na sección de Galicia,Medio Ambiente,O Grove,Xunta de Galicia\nA directora xeral de Xuventude, Participación e Voluntariado, Cristina Pichel, pasou parte da xornada de hoxe cos 17 mozas e mozos de entre 18 e 30 anos que comparten experiencia no campo de voluntariado A terra que habita o mar, que se está a desenvolver no concello do Grove ao abeiro da Campaña de Verán da Xunta de Galicia. Destaca a variada procedencia dos participantes, entre os que hai rapaces e rapazas de Galicia, doutras comunidades autónomas e tres que veñen de Italia, México e Alemaña.\nCristina Pichel destacou o emprazamento no que ten lugar este campo: unha zona de influencia do Parque Nacional Marítimo Terrestre das Illas Atlánticas e de especial protección para aves, xa que é unha contorna de parón nas migracións europeas e euroafricanas. De feito, entre as actividades que están a levar a cabo as voluntarias e voluntarios está a recuperación das estruturas de observación ornitolóxica, así como a sinalización e revisión dos carteis existentes na zona de observación de aves.\nO plan de traballo tamén contempla a limpeza e extracción de especies invasoras, o deseño de textos e contidos para a posta en valor dos espazos nos que se están a realizar as intervencións, a publicación web e a instalación de códigos QR para a divulgación do valor medio ambiental da contorna. No que atinxe ás actividades complementarias, están encamiñadas a que os participantes coñezan O Grove e os seus arredores, con saídas á Illa de Ons e a Portonovo. Así mesmo, o programa deste campo de voluntariado inclúe a práctica de deportes de contacto coa natureza como o bodyboard, mergullo en superficie (snorkel), kayak ou sendeirismo, entre outros.\nUnha trintena de alternativas\nA terra que habita o mar é unha das cinco novas propostas da oferta deste verán do Goberno galego en campos de voluntariado. As catro restantes foron: a que tivo lugar o mes pasado nas dunas de Corrubedo, en Ribeira; outra de temática ambiental en Manzaneda, que se celebrou tamén en agosto; un campo en Ourense denominado Riós, una mar de castiñeiros desenvolvido en xullo; e por último, o primeiro campo de voluntariado intermunicipal denominado Vía Xacobea: vía da prata, e que tivo como escenario Boqueixón e Vedra entre os pasados días 13 e 24 de xullo.\nA Campaña de Verán deste ano, iniciada o pasado mes de xullo, achega á mocidade preto de 10.000 prazas, distribuídas entre campos de voluntariado, programas de intercambios con outras comunidades autónomas, actividades concertadas e actividades para maiores de 18 anos.\nPreto de 20 mozos do exterior coñecen Galicia a…


BTTNOCELO: 3º Tour da Castaña de Riós\nUNETE A NOS\nXI XUNTANZA BTT NOCELO 2018\n3º Tour da Castaña de Riós\nLevantámonos cedo para quedar en Xinzo as 7.45 horas, xa amañecia e o día prometía; ainda que facía frío a esas horas, parecía que iba a ser un día soleado. Despois de preparar o material, partimos cara Riós; canda chegamos, atopámonos con outros colegas de aventuras aos que saudamos, e deseguida o primeiro contratempo, “Julian viña sin roupa de recambio”; como sempre alguén tiña que esquecer algo, pero a roupa… , afortunadamente o amigo Oterino ten solucións para todo e conseguiu un pantalón e una camiseta de Proteccion Civil que lle viñeron de maravilla.\nAs 9.30, comezou a ruta, saímos; deseguida una forte baixada , que non auguraba nada bó, “si baixas, logo subes; si baixas moito logo subes máis” efectivamente, foi así toda a ruta.\nChegamos o posto de avituallamento, despois dunha dura subida e outra longa baixada; e alí separábanse a ruta corta e a larga; moitos que tiñan previsto facer a longa cambiaron de idea; nós, coma non, decidimos tirar pola longa…, “inconscientes, ainda non sabíamos o que nos quedaba”. Outra subida, outra baixada, outra subida… e asi hasta oito, vamos que unha maravilla, eso sí o paisaxe de ensono, castiñeiros como nunca víramos na nosa vida, moitos e centenarios, todo elo acompañado dun día maravilloso.\nPor fin despois de moito sufrimento, e con algunha intentona de abandoar a ruta, ainda que o final non se consumou, coma jabatos chegamos a Riós; alí comezou a festa , comida a esgallo, boa compañía e música de fondo; vamos , que pagou a pena tanto sofrimento. A comida compartimola xinto co Clube de Santiago Btt Ultreia, boa xente; e aos que convidamos a sair con nós, cando queiran, unha aperta.\nFelicitamos dende esta páxina a organización do 3º Tour da Castaña, e a xente de Riós que nos fixo pasar un día maravilloso, esperamos que se repita.\nLembranzas, para o amigo Valerio, que anda polas terras de Cataluña, esperámolo ver pronto.\nA continuación mostrase o perfil da ruta e un enlace o track da mesma, que foi subido polo amigo Marra, tamén aproveitar para felicitar a todos por ter realizado a ruta a pesar do tremendo trazado da mesma , como se aprecia na imaxe. Noraboa.\nPublicado por bttnocelo en 3:45\nnocelojar 9 de noviembre de 2011, 11:35\nAinda me temblan as pernas,!!!!!!!!!!!!!, Pero mira que foi dura a marcha.\njulian 10 de noviembre de 2011, 9:05\nCuando un se propón algo,si non o consigue,non pasa nada, pero si o alcanza, a satisfación e máxima.O fín vale o esforzo.\nMeteorología El tiempo en Xinzo de Limia\nBttnocelo Nocelo Nocelo\nTALLER MONTERO JOQUI\nNA PLAZA DE XINZO\nC C Ponte Vella\nAS RUTAS DO COCIDO\nRuta do Cocido (3)\nPaseo a Raiña Loba\nVII RUTA DO COCIDO 2018\nVII RUTA DO COCIDO 2018 ...\nRuta do Cocido 2014\nBTT NOCELO PRODUCCIÓNS PRESENTA O Film "Preparándose po Cocido" A RUTA CURT...\nRuta do cocido 20117\nVIDEO HISTORIA DE UNHA RUTA RUTA DO COCIDO 2017 FOTOS RUTA DO COCIDO 2017 Fo...\nRUTA DO COCIDO 2015.........\n· Boas noites, ante todo agradecer aos 240 participantes que viñestes a acompañarnos na IV Ruta do Cocido 2015...\nII RUTA DO COCIDO 2013\n2ª Ruta Do Cocido 2013 O día 20 de xaneiro de 2013, xa é unha data histórica na c...\n101 Peregrinos 2017 (bttnocelo)\n101 PEREGRINOS 2017 VIII EDICION. Venres, 28 de Abril de 2017 Desta vez tocaba facer as maletas xa que nos esperaban un par de horas de ...


Concello de Lugo | A revista Foeminas publica o seu primeiro número do 2009 con novas seccións\n# Venres, 16/01/2009\nA revista Foeminas comeza o ano presentando o seu número de xaneiro con novas seccións e con renovados debates. Por iso, este número presenta a sección Fale dela, coa que se intenta dar a coñecer un enfoque diferente sobre as mulleres desde a perspectiva masculina.\nNeste primeiro número do 2009 publícase o artigo de Rafael Chávez Fuyola sobre a súa nai: Encarnación Fuyola Miret, unha loitadora esquecida. O obxectivo deste espazo é brindarlle, xunto as palabras do seu fillo, unha homenaxe. E se de homenaxes se trata expóñese en Contemporne o traballo de Miriam Makeba, a cantante surafricana que soubo combater ao "apartheid" desde o arte. Desde Historia de Mulleres tamén se pretende brindar unha homenaxe, neste caso a Dionisia López Amado en "Retrato dunha nai galega".\nEn Mullerciclopedia publícase unha crítica da obra "Unha primavera para Aldara" de Teresa Moure por Cristina Corral Soiln. Doutra banda, Cristina Corral Soiln preséntanos na Portada a primeira parte do seu ensaio: "Limitacións na linguaxe non verbal: a imaxe da muller na publicidade".\nNa Galería de Arte ofrécese o traballo da polémica artista feminista francesa Orlan.\nMentras que o habitual espazo de reflexión céntrase na actualidade con "Que a guerra non me sexa indiferente", un aporte sobre a situación que se vive na Franxa de Gaza. Para continuar debatendo sobre este tema no apartado Enlazad s a publicación ofrece un informe sobre a posición das mulleres activistas e o seu compromiso coa paz no Medio Oriente.\nPara rematar, tamén chegan novos contidos nas seccións: Noticias, Foeminas panorámica, Mullerecetario, Viaxeiras e Conectadas.


O I Ránking Futbolinlugo xa coñece aos seus gañadores - Futbolinlugo\nO I Ránking Futbolinlugo xa coñece aos seus gañadores\nEntra e mira os triunfadores desta edición inaugural\nBrais Prados, Álex Vázquez e Manu Miranda son os primeiros gañadores do I Ránking Futbolinlugo. Os representantes do Castro non atoparon rival algún nunha fase final inmaculada, na que non cederon un só set nas espectaculares instalacións de Lucus Pádel. Despois de superar ao Polvorín en cuartos e a o Outeiro en semifinais, os xogadores vermellos atopábanse a unha Sarriana espectacular na gran final. Alvarito e Hugo Buide impuxéronse á Residencia en cuartos e aos campións da segunda fase, Futbolinlugo, en semifinais. No entanto, os representantes do cadro de A Ribela non foron quen de manter esa superioridade na gran final e cederon con claridade ante a solidez do Castro. Todos os partidos do cadro principal resolvéronse en dous sets.\nNa fase de consolación, a igualdade foi máxima. O Polvorín de Álex González e Chumi levouse a final en dous sets ante o Becerreá de Navia, Meko e Diego Sal. Os amarelos viñan de deixar atrás á Residencia en semifinais mentres que os da Montaña fixeran o propio coa Fonsagrada. Aquí vos deixamos as mellores imaxes da xornada deste pasado sábado, entre elas as da entrega de premios. Os gañadores levaron a súa pala de campións mentres que os finalistas e os vencedores da consolación obtiveron os seus paleteiros.\nOs gañadores levaron cadansúa pala de agasallo\nDende este momento xa estamos traballando cos amigos de Lucus Pádel na segunda edición desta exitosa iniciativa. Nos próximos días informaremos ao respecto.


Suspendidas en Burela as visitas ao barco museo e as escolas deportivas do verán ata novo aviso, tras o brote de coronavirus dos últimos días. | Faro Ocio Norte\nFernández Rey comentou que “desde as Concellerías de Turismo e Deportes, das que son responsable, queremos anunciar que as escolas deportivas, que tiñamos anunciado que empezarían este próximo luns, dada a situación de incerteza que hai con respecto ao rebrote do coronavirus que está habendo na Mariña, máis concretamente en Burela, imos vernos obrigados a suspendelas de maneira momentánea, ata que as circunstancias así o digan. Se podemos chegar a facelas máis adiante intentaremos reactivalas, pero en principio imos suspendelas. Queremos informar a toda a xente que presentou a súa solicitude para participar nas actividades, que quedan suspendidas”.\nO concelleiro de Turismo e de Deportes contou que “falando co alcalde decidimos tamén suspender as visitas ao barco museo polo mesmo motivo. Entendemos que a situación está lonxe de ser controlada e parece que cada día van aparecendo máis casos, e desde logo non queremos arriscarnos a que sexan un foco de infección nin as escolas deportivas nin o barco museo. Se vemos a posibilidade de reactivar máis adiante as escolas ou as visitas ao Reina del Carmen farémolo, pero desde logo a día de hoxe vémonos na obrigación de suspender estas actividades”.\nRamiro Fernández manifestou que “polas mesmas circunstancias as Rutas do Peixe, que viñamos celebrando todos os anos e que tanto éxito estaban tendo e que tanta xente está preguntando por elas, neste caso falando con ABSA, que é a outra entidade que colaboraba e activaba as Rutas do Peixe, tamén decidimos que este ano non imos facelas, derivado todo da situación que estamos vivindo agora mesmo, tanto na Mariña e particularmente en Burela, co tema do rebrote do coronavirus”.


Apartamentos de deseño á beira da Catedral de Santiago de Compostela\nSituados en pleno centro do casco histórico de Santiago de Compostela, a praza do Obradoiro, Inferniño Apartments ofrece unha localización inmellorable na que gozar dunhas vacacións na capital de Galicia nas que poderás tanto relaxarte no noso xardín privado como saír a pasear polas rúas que conforman a cidade e máis concretamente a cidade vella.\nPanorámica da Praza do Obradoiro desde o apartamento 5 de Inferniño\nInfeniño atópase en plena Praza do Obradoiro e a poucos metros do mercado de abastos, dous dos puntos neurálxicos de Santiago. Desde tres dos nosos apartamentos, terás unha vista privilexiada. Imaxínaste levantarte e ver a fachada da Catedral?\nAdemais, se decides aloxarte connosco, poderás relaxarche coas vistas ao noso xardín privado acompañado das nosas camelias centenarios, e tomarte un café nas mesas que temos ao dispor dos nosos hóspedes.\nPor último, no último dos nosos apartamentos, unha cabana de deseño xusto no medio do xardín, estarás completamente rodeado do verde cunha parcela para ti, con mesa e bañeira exterior en pedra con auga quente e fría, ademais de poder divisar as torres da Catedral.\nDescansa e goza da paz e a tranquilidade que che ofrecen os nosos apartamentos e coñece a historia, cultura e gastronomía galega. Tan só terás que saír do edificio e dar uns cuantos pasos para chegar á Praza do Obradoiro onde o continuo paso de peregrinos e turistas, e o son das gaitas penetrarache aos poucos na cultura da cidade.\nPara degustar a famosa gastronomía galega, a poucos metros de Inferniño Apartments atoparaste coa rúa do Franco, unha das rúas nas que se concentra unha gran parte da oferta gastronómica do centro histórico de Santiago ou, se o prefires, poderás achegarte ao mercado de abastos, a tan só 7 minutos andando, e ver de preto o espectáculo de mariscos, peixes, verduras e carnes con selo Galicia Calidade.\nReserva xa unha experiencia diferente no centro da cidade. Ven e alóxate sen perder de vista e sente a historia de Santiago de Compostela desde a túa xanela, cada mañá.


O Día Internacional dos Museos enche Compostela de actividade - Lindeiros\nO Día Internacional dos Museos enche Compostela de actividade\nCompostela, 16 de maio do 2018 – O 18 de maio conmemórase o Día Internacional dos Museos, baixo o lema “Museos hiperconectados: enfoques novos, públicos novos” e como xa é habitual dende hai sete anos, os museos composteláns suman esforzos para celebrar esta efeméride.\nOito museos das cidade apóstan por establecer “marcos de colaboración e de traballo conxunto nos que compartir recursos, aumentar a visibilidade, crecer e seguir mantendo a esencia social, colectiva e pública”.\nEsta semana e en xornadas posteriores, composteláns e visitantes poderán gozar de numerosas actividades organizadas conxuntamente polo Museo do Pobo Galego, Fundación Granell, Museo das Peregrinacións e de Santiago, Centro Galego de Arte Contemporánea -CGAC-, Museo Catedral, Museo Pedagóxico de Galicia (Mupega), Museo Casa de la Troya e Museo de Historia Natural. Promoveranse xornadas de portas abertas, itinerarios e lecturas literarias, visitas guiadas, ciclos de música e cinema, obradoiros para público infantil e adulto, e exposicións que encherán a cidade durante todo o mes.\nTodos os centros participantes celebrarán unha xornada de portas abertas o Día Internacional dos Museos, o venres 18 de maio, ademais de visitas guiadas gratuítas. O CGAC mesturará a música e a arte nun programa que inclúe actividades didácticas para escolares e unha homenaxe ao artista Manuel Model. O mércores 16 haberá un curso de cinema e o sábado 19 e o domingo 20 talleres para familias centrados no movemento.


Abordaxe -revista anarquista-: Primeiro de Maio: manifestación anarquista en Ourense\nXuntaza libertaria II. Rebaixamos a mensaxe, descafeinamos a nosa actitude, cremos que medramos pero a metade dos compas pasan de nós e a masa asimilanos. Xuntamos todo isto cun modelo de organización de síntese aupado por un par de egos... et voila!\n... xa empezamos ca peña que busca converter a Abordaxe noutro Indymedia.\nIde buscar gresca ás asambleas e deixádevos de ciber-leccións de hanarkysmo anda.\nAnónimo 25 de abril de 2012, 2:01\n¿gresca nas asembleas?


POBRA> O concello da Pobra vai poñer en marcha unha campaña de educación viaria para acabar cos estacionamentos en zonas non autorizadas. Paralelamente, a policía local incrementará os controis de consumo de drogas ó...\nA Pobra Francisco Couselo - 16 Agosto, 2018\nhttps://youtu.be/yjQG7JerGL0 POBRA> O acordo permitiralle ó Concello o uso de parte dos locais do pósito na rúa Castelao, así como tamén da máquina limpraias. O alcalde, Xosé Lois Piñeiro, e o patrón maior, Xoán Miguel...\nA Pobra Francisco Couselo - 9 Outubro, 2020\nA POBRA> Esta mañá, ó redor das dez e media, producíase un accidente de consideración na autovía do Barbanza, á altura da primeira saída da Pobra do Caramiñal, en dirección a Ribeira. No sinistro...\nA Pobra Francisco Couselo - 24 Marzo, 2021\nPOBRA> Ó parecer varios veciños alertaron ó Concello de que estaban a recibir chamadas telefónicas nas que se facían pasar por persoal municipal para ofrecer un produto de teleasistencia domiciliaria valorado nuns 150 euros. Varias...\nA Pobra Uxía Vidal - 8 Xaneiro, 2021\nA POBRA> A mala evolución en toda a comarca preocupa a moitos alcaldes que ven como, a pesar das restricións impostas por Sanidade e as medidas adicionais, son incapaces de dobregar a curva. É...\nO concello da Pobra cede material informático ós alumnos que o precisen\nA Pobra Uxía Vidal - 20 Abril, 2020\nPOBRA> Á espera de coñecer se se retomarán as clases presenciais, tal e como propón a Xunta, os estudantes seguen o curso de xeito virtual. Para reducir a fenda dixital e achegar contidos ós...


O luns 16 de abril celebrouse no Instituto Rosalía de Castro de Santiago o acto de presentación do Correlingua 2012 e a entrega dos distintos premios de banda deseñada, manifesto e vídeo. Os organizadores e entidades colaboradoras presentes no acto louvaron a calidade dos traballos presentados. Queda aquí unha foto da recollida dos premios, pero hai máis na fotoblogoteca.\nComentarios (0) - Categoría: PARTICIPANDO SAÍMOS GAÑANDO - Publicado o 19-04-2012 19:01\nNa páxina web da fundación Rosalía de Castro, atoparedes unha biobibliografía detallada da escritora.\nNa Galipedia aparece explicada a ruta rosaliana, un traxecto turístico polos arredores de Santiago e Padrón que tiveron algunha importancia especial para a escritora.\nNo site da Biblioteca Virtual Galega, podedes consultar os poemas de Cantares gallegos e de Follas Novas, así como outros textos da escritora. Lede e comentade un dos máis famosos de Cantares gallegos: "Adiós ríos, adiós fontes":\nNa páxina "son de poetas", cuxo enlace tedes na sección "literatura galega", aparece unha versión musicada dun poema post-mortem que lle dedicou Curros Enríquez. Nela refírese aos "lobos" que a "comeron". Relaciona este poema con outro de Rosalía, que aparece tamén nesta mesma páxina de son de poetas: "A xusticia pola man". Despois de ler o poema, atópaslle sentido á calificación de "chorona" que parte da crítica lle viña dando? Consulta máis poemas de Follas Novas para corroborar a túa opinión. Neste sketch de humor de "Air Galicia" satirízase tamén este tópico que se creou sobre a obra rosaliana:\nDespois de leres todo isto a ver se es capaz de resolver este cuestionario aloxado na páxina da as-pg:\nA raíz dos actos de conmemoración do 150 aniversario da publicación de Cantares gallegos, a escritora Marta Rivera, unha escritora en castelán, foi seleccionada pola Xunta para o evento. Ante as críticas recibidas, ela defendeuse argumentando que tamén Rosalía fora criticada polo movemento nacionalista e por iso deixara de escribir en galego. Neste artigo analízanse as causas que motivaron que Rosalía decidise non publicar máis libros en galego a partir de 1880, así como cal era a realidade sociolingüística da Galicia da súa época:\nComentarios (0) - Categoría: L. GALEGA 3º ESO - Publicado o 16-04-2012 20:47


Crema pasteleira - Howling Pixel\na custard británica\nEmprégase a miúdo como recheo de pasteis.\nUnha cunca con crema pasteleira e canela.\nA partir da crema pasteleira pódense elaborar diversas cremas derivadas. Estas son algunhas:\nCrema pasteleira de sabores: é unha crema pasteleira á que se lle engade, segundo o caso, cacao, esencia de café ou café solúbel, ron ou whisky ou outros licores, esencia de limón ou laranxa etc.\nCrema cocida lixeira: á crema pasteleira morna engádenselle claras de ovo a punto de neve.\nCrema Saint-Honoré ou crema Chiboust: é unha mesntura de crema pasteleira e merengue italiano.\nCrema diplomática: á crema pasteleira engádeselle crema chantillí. É unha variante da anterior.\nCrema muselina: crema pasteleira con manteiga.\nCrema frangipane: crema pasteleira mesturada con crema de améndoa.\n↑ Gastronomía & Cía (24 de abril de 2011). "Crema diplomática" (en español). Consultado o 11 de novembro de 2012.\nOs canutillos de Bilbao son unha sobremesa típica do País Vasco.\nGoxua é unha sobremesa típica do País Vasco. A tradución do nome ao galego seria doce (adxectivo)\nA elaboración deste depende moito da rexión. Xeralmente elabórase con:\nCaramelo líquidoBótase sobre unha base de biscoito unha capa de crema pasteleira, logo unha de nata e bótaselle caramelo por riba.\nHai dous xeitos de servilo: en cuncas individuais coma se fose unha crema ou unha callada, ou en forma de pastel para logo partilo en porcións.\nOs miguelitos son uns doces típicos da localidade española de La Roda, na provincia de Albacete, Castela A Mancha. Fanse a base de fino follado, recheos de crema pasteleira e espolvoreados con azucre glas. Durante a Feira de Albacete despáchanse miles deles no círculo interior do recinto feiral, normalmente acompañados de café, augardente de mel ou sidra.\nO pastel vasco (en éuscaro: biskotxa ) é unha sobremesa de orixe vasca-francés, coñecida en Francia como Gateau Basque.\nO pastel vasco naceu como un pastel ao que se lle puña unha tapa, pero hoxe en día existen algunhas versións en que xa non se lles pon.\nConsta dunha masa de pasta de fariña, manteiga e ovos que se enche xeralmente de crema pasteleira, aínda que tamén os hai recheos de albaricoques ou dalgunha froita.\nÁ versión francesa adóitaselle pór unha capa de marmelada ou algunha confeitura.\nTorradas de crema\nAs torradas de crema son unha sobremesa típica do Comunidade Autónoma Vasca, (España).\nTrátase dunha especie de crema pasteleira fritida que se serve espolvoreada con azucre glass ou canela.\nRecoméndase comelas quentes.


A socialista Noelia Rodríguez é investida nova alcaldesa de Ridabavia\nEuropa Press 23 febrero 2021 16:25 h.\nA alcaldesa de Ribadavia, Noelia Rodríguez, toma posesión do bastón de mando ante o exalcalde César Fernández.BRAIS LORENZO (Efe)\nO PP tilda de "peregrina" a "escusa" de non ter aprobados os presupostos para sacar adiante a moción de censura\nA socialista Noelia Rodríguez foi investida como nova alcaldesa de Ribadavia (Ourense) ao prosperar a moción de censura contra o rexedor do PP, César Fernández Gil, cos sete votos a favor do PSOE e de Ribeiro en Común, a abstención do BNG e o rexeitamento dos cinco edís populares.\nA ausencia duns orzamentos municipais para o 2021 foi a motivación para levar adiante a moción de censura en Ribadavia contra o goberno popular, segundo manifestaron tanto socialistas como membros de Ribeiro en Común.\nUn detonante que desde o Partido Popular describiron como "escusa peregrina" posto que, mentres Partido Socialista e Ribeiro en Común rexistraban as firmas para a moción de censura, a aínda concelleira de Facenda presentaba o orzamento municipal.\nDurante o pleno da moción de censura ratificaron que ese foi o motivo principal sumado a "non lograr sacar adiante proxectos importantes para o Concello durante 2 anos" e "impedir que outros tivesen lugar como distintos talleres de emprego". Así, PSOE e Ribeiro en Común aseguraron que "após dous anos para porse de acordo, van gobernar xuntos por Ribadavia".\nNa quenda de palabra do xa exrexidor César Fernández reiterou que se trata de "unha escusa", afirmando que as contas para o 2021 estarían aprobadas no pleno ordinario" que tería que celebrarse mañá". Deste xeito, aseverou que a moción é unha "incongruencia" que só "atrasará eses orzamentos, mínimo, un par de semanas".\nNeste sentido, sentenciou que todo "se sustenta nun relato falso entre Ribeiro en Común e Partido Socialista, un relato que non queren que a realidade estragar". "O goberno que chegou até aquí debería irse como entrou, coa cabeza alta e sen estridencias, é o que imos facer, non como outros que se atopan preto e non poden dicir o mesmo", manifestou.\nAdemais, instou ao Partido Socialista a realizar mocións de censura naqueles Concellos "nos que si gobernan e non teñen aínda un orzamento municipal" pondo por caso Manzaneda, Trives, San Amaro, Castro Caldelas e O Carballiño.\nPola súa banda, o até a data portavoz de Ribeiro en Común, Brais Fidalgo, censurou que se pon fin "ao baltarismo e cesarismo" e apelou a un goberno "coa humildade que lle faltou ao alcalde", asegurando que, "a pesar de non esperar nada del foi unha decepción importante e unha deriva caciquil que se dedicou a polarizar e dividir aos veciños".\nIgnacio Gómez, do Partido Socialista, continuou as palabras de Ribeiro en Común e manifestou que "farán agora o imposible para que non volva posto que chegou a experiencia destes dous anos".\nDespois das alegacións, procedeuse á votación após a que saíu proclamada nova alcaldesa Noelia Rodríguez Traveso do Partido Socialista. Pola súa banda, será tenente de alcalde Paula González de Ribeiro en Común.\nDespois de coller xuntas o bastón de mando a actual alcaldesa, Noelia Rodríguez, referiuse aos seus socios no goberno como "un mesmo equipo" e pediu que "das discrepancias saian acordos" instando á oposición "a traballar en positivo". Expuxo que asume o cargo "con honra de ser a primeira muller alcaldesa da vila, emoción, ilusión, respecto e paixón".\nAsí trasladou que "o primeiro" serán catro obxectivos fundamentais: os orzamentos sociais, reforzar os servizos sociais, a axuda á demanda de emprego e Ribadavia como destino turístico.\n"Abordaremos as necesidades das persoas máis vulnerables, haberá un plan específico de infraestruturas, obras e servizos, reforzo de asuntos sociais e un plan de dinamización económica", destacou.


A Rede Cultural da Deputación da Coruña mantivo o seu nivel de contratación a pesar da Covid - Portadas - BNG da Deputación da Coruña\nA Rede Cultural da Deputación da Coruña mantivo o seu nivel de contratación a pesar da Covid\nDas 1.307 actuacións concedidas no ano da pandemia a concellos tan só se cancelaron 51 e os concellos incluíron máis actuacións do circuíto da Deputación nos seus programas que o ano anterior\n24 xan. 2021 - 23:09\nA Rede Cultura da Deputación da Coruña mantivo o seu nivel de contratación no peor ano da súa historia polas limitacións impostas polo coronavirus. Das 1307 actuacións programadas polos concellos a través do circuíto provincial desde despois do confinamento, só se cancelaron 51. O deputado do BNG Xurxo Couto valora como "moi positivo o balance dunha edición difícil pero que se resolveu con ben para o sector e os concellos co cumprimento tamén dos protocolos sanitarios".\nContra o previsto polo confinamento que se produciu no inicio da época forte da programación, a Rede Cultural mantivo o nivel de contratación de espectáculos e tamén a programación dos concellos que se canalizou por medio do circuíto provincial. Cando quedan aínda dous meses de desenvolvemento do programa máis complexo debido á decisión de ampliar o prazo da edición, desde o servizo de Cultura da Deputación da Coruña se avanza un balance que apunta a un lixeiro incremento do volume de contratacións por parte dos concellos e unha mínima anulación de espectáculos ao longo do ano.\n"Para nós os datos demostran que durante este ano terríbel para o sector púidose facer cultura ao vivo con garantías sanitarias. Houbo cambios de datas e desde a Deputación ampliamos o prazo incluíndo o primeiro trimestre do ano, pero finalmente estamos contentos de que non se vise mermado o nivel de contratación, porque é fundamental para manter a empregabilidade da cultura", sinala o deputado de Cultura, Xurxo Couto.\nCando quedan aínda máis de dous meses para que se peche o novo período de programación que se ampliou até o 31 de marzo, 1192 foron xa realizadas programadas por 90 dos concellos da provincia, fronte ás 1165 da edición anterior. Até o fin do período quedan coa previsión das solicitudes aprobadas, a cifra ascendería a 1307 eventos culturais nos programas municipais.\nAlicerces en previsión\n"A diferencia é que, pola situación sanitaria e pola necesidade de afondar no apoio ao sector profesional, nesta edición non se realizou o programa Alicerces para entidades, é dicir, o circuíto de actuacións non profesionais en entidades e limitouse á programación dos concellos pero agardamos que proximamente, cando a situación o permita, poder recuperar ese programa que, para nós, ten tamén unha relevancia especial na promoción da cultura tradicional fundamentalmente", explica Xurxo Couto.\nA Rede Cultural contou nesta edición cun orzamento de 1.400.000 euros cos que se concedeu o total das solicitudes dos concellos e aínda se lle deu posibilidade dunha petición complementaria que incrementou o volume de contratación.\nNo que será o ano máis difícil para a cultura en directo, a Deputación da Coruña conseguiu manter a programación da rede nos 90 concellos nos que se desenvolve, con adiamentos de datas de celebración, co cumprimento dos protocolos sanitarios, con mínimas cancelacións e sen que se tiveran rexistrado notificacións de problemas derivados da pandemia. "O balance sería, simplemente, que houbo Rede Cultural, que houbo programación e actividade económica para os sectores profesionais e que a cultura demostrou que pode ser segura nunha situación como a que vivimos ", anota Xurxo Couto.\nO catálogo da Rede Cultural desta edición tamén é superior ao do ano anterior xa que incluíu un total de 1936 , case douscentos máis que os 1766 do ano 2019.


Mina romana dos Biocos | Patrimonio Galego\nMina en San Xoán de Río e Terra de Trives (comarca)\nMina romana dos Biocos\nCatalogouno elixiovieites o Nov 7, 2013 • 8:04 p.m. • 1 comentario\nTipo de ben: Mina,\nConcello: San Xoán de Río / Terra de Trives (comarca)\nParroquia: Cabanas (San Paio)\nLugar: Xunquedo, O\nAs catro profundas cavidades de formas máis ou menos circulares, algunha cun corte en forma de canón que descende a serra nun corto treito, segundo os investigadores, trataríase da mina romana dos Biocos. Unha mina realizada a ceo aberto sobre una rocha primaria. Na contorna da Serra de Cabanas entre San Xoán de Río e Ribas de Sil, apareceron moitos depósitos auríferos explotados polo imperio romano. A mina dos Biocos é a de tamaño máis grande e mellor conservada de todas elas.\nDentro de cada “conventus” existían distintas entidades territoriais denominadas civitates, que formaban a base administrativa e fiscal do estado romano. A zona dos Biocos sitúase entre tres, que son, o Lucensis, con capital en Lucus Augusti (Lugo), o Asturicense, con capital en Astúrica Augusti (Astorga) e o Bracarensis, con capital en Brácara Augusta (Braga), aínda que o máis probable é que pertencese ao Astur. Non se coñecen asentamentos romanos directamente relacionados cos Biocos. Na contorna existen os de Netóbriga, principal asentamento dos Tiburi, ao leste, e o de Praesidio, ao oeste. Ambos eran “mansións” da coñecida Vía XVIII ou Vía Nova, a calzada que unía Braga e Astorga, construída na época dos emperadores Flavios, polo final do século I d C., tempo no que houbo un auxe da economía mineira do imperio.\nOs investigadores din da mina dos biocos :”Sabemos que os traballos se levaron a cabo mediante curtas de minado, técnica mediante a cal se vai extraendo a rocha por medios mecánicos, socavándoa e abaténdoa coa axuda de mazos, cuñas e picos. Tamén é posible que empregasen de forma alterna lume e auga para someter a rocha a cambios bruscos de temperatura e favorecer así a súa ruptura\nUnha vez abatida a masa de rocha ao pé das frontes de explotación, faríase unha selección do material que contiña ouro. O mineral seleccionado era sometido a un proceso de enriquecemento, seguramente nas proximidades da mina, no que se trituraba, calcinaba, lavaba e moía. Desta forma conseguíase un concentrado moi fino que sería lavado en batea para obter diminutas partículas de ouro.\nSegundo podemos ler na web do concello de San Xoán de Río : “En tódolos Biocos existen covas (Covas dos Mouros), aínda que a maioría perdidas entre a maleza. A pesar de isto, no bioco da parte superior existe unha a que se pode acudir, non sen traballo. Desta cova existen noticias dende fai moitos anos, cando a xente da zona se dedicaba ó pastoreo. A entrada de dita cova ten unha anchura de 1m e unha altura entre 2,5 m e 3m. As paredes do interior son completamente lisas, polo que se pode asegurar unha factura artificial. As lendas entorno a cova son numerosas. Actualmente atópase taponada a uns 150m da entrada, pero antigamente contan que existía unha sala na que había unha arca que contiña un tesouro e unh acruz, que quen a tocase quedaría petrificado. Asemade e dentro do a´mbito lexendario, contan quen na parte superior do monte no que se atopan Os Biocos existe unha zona denominada “Aira dos Mouros”, na que os mouros puñan a seca-la colada. Cabe dicir, unha vez máis, que o término mouro acostuma a referirse a fenómenos castreños, de ahí que nesa zona exista un castro. Tamén se conta a lenda na que, en épocas pasadas, cando a cova non estaba obstruída, introduciron un can e tapoaron a entrada. Ó cabo duns días o animal apareceu na parte lucense da montaña, no municipio de As Portas, cal fai supoñe-la existencia dun túnel que atravesa a montaña. É tamén digno de mencionar que a xente do lugar asegura que nas paredes da cova de maior tamaño existen unha serie de símbolose letras de difícil lectura”.\nAnterior Ben CulturalNecrópole megalítica do Marco do Camballón Seguinte Ben CulturalA Fraga de San Xoán de Río\nMáis información sobre a mina de Biocos http://www.gciencia.com/ciencia/o-csic-describe-como-traballaba-unha-mina-de-ouro-romana-en-ourense/\nAs minas de ouro en Galicia nun estudo do CSIC