s.IV-XIV,idade media | MUSOG\nSobre a orixe da notación musical e a polifonía…\nEste documental é moi recomendable para entender ata que punto estes dous acontecementos supoñen dous “big bangs” da historia da música. Repetimos: moi recomendable!\nSobre os instrumentos medievais…\nSeguro que algunha vez estivestes na Catedral de Santiago, visitándoa e admirándoa coma museo imponente e obra de arte inmensa. Se entrastes pola portada principal, aquela na que se atopa o coñecidísimo Pórtico da Groria, seguro que vos parastes a mirar todo ese retablo escultórico que preside a entrada sobre tres arcos; pois ben, todas esas esculturas supoñen unha testemuña da música da Idade Media sen igual, de feito moitas reproduccións dos instrumentos medievais que hoxe coñecemos é gracias a elas xa que serviron como fonte para construir instrumentos dos que non existían exemplares traídos daquela época tan antiga.\nGracias ó traballo dun grupo de grandes investigadores, luthiers, musicólogos… puidéronse construir de novo e así permitirnos desfrutar e imaxinar un pouco mellor cómo podían ser os sons daqueles lonxanos tempos en Galicia.\nNos seguintes dous vídeos poderedes descubrilos:\nApuntamentos Idade Media\nComo este ano non estamos a usar libro de texto, pensamos que igual vos viña ben unha pequena axuda de cara aos vindeiros exames que vos axude a ter as ideas un pouco máis claras.\nPero non vos confiedes: tomar notas do dito nas clases segue a ser unha moi boa idea, e os apuntamentos de cada un son insustituíbles. Iste resumonon ten porque aparecer sempre…


DOG Núm. 14 Mércores, 22 de xaneiro de 2020 Páx. 3641\nOs coñecementos e as capacidades dos profesionais das institucións sanitarias do Servizo Galego de Saúde determinan, en gran medida, a calidade dos servizos sanitarios dispensados aos usuarios.\nA Axencia Galega para a Xestión do Coñecemento en Saúde (Acis), creada polo Decreto 112/2015, do 31 de xullo, ten como un dos seus fins xerais e obxectivos básicos a xestión da formación no Sistema público de saúde de Galicia. Por outra parte, á Dirección Xeral de Recursos Humanos do Servizo Galego de Saúde correspóndelle a negociación do contido do plan coas organizacións sindicais, así como a negociación e aprobación dos criterios de selección dos participantes nas distintas actividades formativas.\nPor todo iso, e coa finalidade de darlle á formación a continuidade adecuada que a faga realmente efectiva, a Dirección Xeral de Recursos Humanos do Servizo Galego de Saúde, logo do informe favorable das centrais sindicais CIG, CC.OO., UGT e CSI-F, xunto coa Acis, resolve facer pública a convocatoria para participar nas actividades formativas que conforman o Plan de formación continua do persoal do Servizo Galego de Saúde para o ano 2020, elaborado no marco do Acordo de formación para o emprego das administracións públicas (Plan Afedap), que se deberá resolver consonte as bases que a seguir se indican.\nNon poderán participar nas actividades formativas as persoas solicitantes incluídas na listaxe de persoal seleccionado que, ao inicio do curso, estean en situación de baixa laboral por incapacidade temporal. Esta incidencia comunicaralla, por escrito, a persoa afectada á Acis, para os efectos de cubrir a vacante e evitar a penalización que comportaría a súa falta de comunicación, prevista na cláusula sexta.\nAínda así, durante o prazo de inscrición, en caso de erro ao cubrir a solicitude, poderase anular esta, utilizando o procedemento establecido na base sexta desta convocatoria e realizar, de ser o caso, unha nova petición (sen superar o máximo das seis inscricións anuais permitidas).\nAs/os profesionais incluídos/as no artigo 93 do Decreto lexislativo 2/2015, do 12 de febreiro, polo que se aproba o texto refundido das disposicións legais da Comunidade Autónoma de Galicia en materia de igualdade, e na disposición adicional décimo novena da Lei orgánica 3/2007, do 22 de marzo, para a igualdade efectiva de mulleres e homes, ademais das persoas discapacitadas, cun grao de discapacidade igual ou superior ao 33 %, que desexen que se lles teña en conta, para os efectos do disposto na base cuarta, deberán remitir, no prazo establecido para o envío da solicitude de preinscrición, a certificación orixinal ou fotocopia legalizada acreditativa da súa situación ao seguinte enderezo:\nAxencia Galega para a Xestión do Coñecemento en Saúde (Acis). Avenida Fernando de Casas Novoa. Edificio CNL, nº 37, portal A-1º andar, 15707 Santiago de Compostela (A Coruña).\n2. Unha vez aplicado o criterio anterior, de existiren máis solicitudes que prazas, terán prioridade as/os aspirantes que realicen tarefas máis directamente relacionadas co contido básico e obxectivos do curso. Con esta finalidade, na solicitude deberanse detallar as tarefas que sexan máis representativas do posto de traballo e que garden relación específica cos contidos da actividade; non se valorarán as funcións que non fosen indicadas.\n6. En cada un dos tres puntos anteriores, terán preferencia na selección as/os aspirantes que nos últimos dous anos estean utilizando ou utilizasen unha licenza de maternidade, un permiso de paternidade, unha redución de xornada ou unha excedencia para o coidado de familiares, de acordo co previsto no artigo 93 do Decreto lexislativo 2/2015, do 12 de febreiro.\n9. A Acis poderalles ofrecer ás/aos admitidas/os nunha actividade formativa anulada a súa incorporación voluntaria noutra edición desa mesma actividade, sempre que nesta última haxa vacantes. Neste suposto, o chamamento ás/aos admitidas/os será pola orde de admisión da actividade anulada.\nAdemais, enviarase un SMS a xeito de recordatorio ás/aos admitidas/os en cada acción formativa, sempre que se dispoña na base de datos da Acis dun número de teléfono móbil. Estas mensaxes son simplemente informativas e non eximen as/os aspirantes de consultaren a páxina web da Acis.\nAs/os aspirantes excluídas/os disporán dun prazo de dez (10) días hábiles, contados a partir do seguinte ao da publicación da listaxe provisional, para poderen emendar, de ser o caso, o defecto ou defectos que motivasen a exclusión e formularen as reclamacións que coiden pertinentes.\nSe a/o aspirante seleccionada/o para a realización dunha actividade formativa decide non asistir a ela, deberá comunicar a súa renuncia a través da páxina web da Acis cunha antelación mínima de catro (4) días naturais ao da data fixada para o inicio da citada actividade.\nDe non facelo así, e agás motivo xustificado, baseado en causa de forza maior ou acontecemento imprevisible, non será admitida/o en ningunha outra actividade formativa no transcurso dos doce (12) meses seguintes.\nAs/os profesionais que superen as actividades en que sexan admitidas/os terán á súa disposición a certificación, que poderán visualizar no seu expedient-e (Fides), que estará validada de xeito automático. As certificacións emitiranse en formato dixital e cada persoa poderaas descargar desde o seu perfil da Acis. Emitiranse certificacións de anos anteriores nos casos en que sexa solicitado pola persoa interesada, vía correo electrónico (certificacions.acis@sergas.es) e xustificando o motivo desta solicitude.\nAquelas persoas que non obtivesen a certificación, poderán solicitar a revisión do seu caso sempre que o curso fose impartido no ano inmediatamente anterior.


REIVINDICACIÓN DE FRANCISCO SÁNC\nREIVINDICACIÓN DE FRANCISCO SÁNCHEZ (*)\nResulta sorprendente o esquecemento que padece o tudense que acadou meirande sona e significación, do tudense máis europeo. Francisco Sánchez, médico e filósofo, lembrado en Braga ou en Toulouse, namentras que en Tui fica ainda no descoñemento, rememorado únicamente polo Instituto de Ensino Secundario que, por fortuna, leva o seu nome.\nPermitáseme pois reivindicar a difusión deste tudense que na Europa do Renacemento deu algunhas das liñas mestras do pensamento moderno. Os nosos benqueridos irmáns portugueses ben que souberon da súa importancia e insistiron dabondo na súa condición de bracarense, baseandose na información proporcionada por un dos seus discípulos. Pero a finais do século XIX foi localizada a súa inscripción na Universidade de Toulouse, onde do seu puño e letra, Francisco Sánchez, declarábase “hispanus, natus in civitate Tudensi” desmentindo deste xeito inequívoco o seu berce bracarenese. Un natalicio acaecido no ano 1550 ou 1551.\nAgora ben, escaso tempo estivo en Tui pois ao pouco é bautizado en Braga, concretamente na igrexa de San Xoán de Braga, ou, segundo outros autores, na diocese bracarense, o 25 de xuño do mesmo ano. De todos os xeitos a polémica historiográfica continúa e recentemente o investigador Carlos Mellizo sinala que o seu bautismo foi na diocese de Braga e defende a tese de que recebeu as augas de cristianar na inmedita vila de Valença do Minho.\nO seu pai Antonio Sánchez, tudense como demostrou Iglesias Almeida, era xudeu ou, cando menos, descendente de xudeus conversos. É curioso lembrar que un cuñado de Antonio Sánchez, chamado Antonio López, foi a súa vez cuñado do pai de Michael de Montaigne, o que permite considerar como parentes a dous dos principias filósofos europeos do século XVI. A nai de Francisco Sánchez era portuguesa.\nDe seguro que a presión antihebrea existente nos reinos peninsulares levou a esta familia a establecerse na localidade francesa de Burdeos, que daquela era unha cidade de acollida para moitos xudeus e perseguidos, en torno aos anos 1560 ou 1565. Tras a morte do seu pai e do seu tío trasládase a Roma, en 1571, onde tiña parentes e na Universidade de La Sapienza acada o título de doutor en filosofía e inicia os seus estudios de medicina. Algún autor conta que na súa estadía romana coincidiu con outro tudense, Diego de Castro, que tiña participado na Batalla de Lepanto e a quen lle adica dúas das súas principias obras.\nEn 1573 retorna a Francia, concretamente a Montpellier matriculándose na súa facultade de Medicina, acadando o título de doutor no ano seguinte, ainda que axiña tivo de marchar desta cidade controlada polos hugonotes e que amosaban especial hostilidade cara os católicos. Cómpre non esquecer que Francisco Sánchez mantívose toda a súa vida na fe católica e que mesmo dous dos seus fillos foron presbíteros.\nTrasládase depois, e xa será con carácter definitivo, á cidade de Toulouse onde desenvolve a súa actividade exercendo a medicina; nesta cidade escrebe boa parte da súa obra filosófica. En xaneiro de 1581, ano da edición de Quod nihil scitur, que tiña escrito sete anos antes, comeza a traballar no hospital de Santiago. Será no ano 1585 cando acada o seu nomeamento como profesor de filosofía na Facultade de Artes da Universidade de Toulouse. Pero será en 1610 cando acceda á condición de profesor de medicina na devandita Universidade, na mesma que estudiara Miguel Servet ou na que fora catedrático Giordano Bruno. Se manterá como docente ata a súa morte o 15 de novembro de 1623.\nA súa principal obra filosófica foi De multum nobile et prima universali scientia. Quod nihil scitur (Do máis nobre e universal saber. Que nada se sabe) que saiu do prelo en Lyon no ano 1581, ainda que o seu limiar o tiña escrito anos antes. Para Francisco Sánchez a única realidade coñecible é o mundo externo, así pois o coñecemento humano soio é de apariencias, de fenómenos, está é a clave do escepticismo que caracteriza “o tudense”, chamado tamén a cotío “O escéptico”. Amósase así como un claro precursor de René Descartes, ata o punto que varios autores acusan de plaxio ao autor francés; ben certo é que as primeiras páxinas do libro cartesanio lembran, e moito, ao prólogo de Francisco Sánchez.\nAmáis da devandita obra, Francisco Sánchez é autor de “Carmen de Cometa” (1578), adicada a combatir e descalificar as prediccións astrolóxicas. Os seus fillos e os seus discípulos editaron no ano 1636 dúas das súas obras “Opera médica” e “Tractatus philosophici”, nesta se reúnen os seus escritos antiaristotélicos antes publicados illadamente: “De divinationem per somnum”, “ad Aristotelem” e “In librum Aristotelis Physiognomicom commentarius”. Escrebeu tamén “De longitudine et brevitate vitae liber” ou un “Tractatus de anima” ainda que por mágoa non se conservan máis que as referencias. Finalmente no ano 1940 foi atopada a carta de Sánchez ao xeometra do Vaticano, Clavio: “Ad Clavium Epistola”.\nEstamos diante dun importante erudito e filósofo do renacemento europeo cunha importante achega á historia do pensamento. Esta dimensión europea da súa figura, a súa dobre condición de tudense e bracarense, a súa dialéctica entre fe e razón, o interese que na actualidade suscita a súa obra filosófica... fan de Francisco Sánchez un tudense de excepción, que é preciso incorporar con relevancia á nosa memoria colectiva.\n(*) Texto dun artigo publicado no Faro de Vigo, de 13 de maio de 2006


Duascentas persoas participarán nunha xornada de orientación no lago de Castiñeiras - Pontevedra Viva\n© Francisco Currás Domínguez / Terras de Pontevedra\nDuascentas persoas participarán nunha xornada de orientación no lago de Castiñeiras\nLuns 7 de Setembro, 2020 ás 12:00 do Luns 7 de Setembro, 2020\nA través do programa Vive Deporte, a Deputación de Pontevedra organizará unha xornada de orientación que, dirixida a familias, parellas e deportistas individuais, vaise celebrar o domingo 27 de setembro no monte do lago de Castiñeiras.\nO obxectivo das persoas participantes é realizar no menor tempo posible un percorrido marcado no terreo por puntos de control e coa axuda dun mapa, que se lles entrega xunto co material preciso para a realización da actividade no punto de partida.\nAs persoas interesadas en asistir poden anotarse de xeito gratuíto no sitio web da Deputación (www.depo.gal) ata completar o límite das 200 prazas. Aquelas persoas que se apunten con posterioridade, ata un máximo de 100, pasarán á lista de agarda.\nO prazo para inscribirse, de non completarse antes o aforo, rematará o 21 de setembro ás 12 horas.\nVive Deporte ten como obxectivo fomentar o deporte á vez que se pon en valor os montes da provincia, a súa riqueza natural, ecolóxica e patrimonial.\nO programa está dirixido a todas aquelas persoas que gocen do deporte en contacto coa natureza e aposten por actividades sustentables e inclúe, aparte das actividades de orientación, unha trintena de rutas e andainas.


Queixas polas talas no recinto da Laboral - Novas - Bloque Nacionalista Galego de Culleredo - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nbngculleredo 13 xan 2018 ás 16:15\nqueixas laboral acea-de-ama tala árbores recinto\nO BNG-Asembleas Abertas de Culleredo recibiu nos últimos días numerosas queixas pola tala de numerosas árbores no Complexo Deportivo de Acea de Ama, no recinto da antiga Universidade Laboral.\nVarias destas queixas fan fincapé na deterioración dun espazo natural que facía de pulmón verde dunha das zonas máis poboadas do noso Concello, con varios centros educativos ao seu redor, e onde numerosos veciños e veciñas acuden a diario a practicar deporte.\nA principios do ano pasado, trala caída dunha sobre varios coches aparcados, a Xunta anunciou a realización dunha avaliación do estado de saúde das árbores. O BNG rexistrou un escrito interesándose polas conclusións dese exame, para comprobar se a recente tala, a terceira da que temos constancia nos últimos tempos, se axusta a elas.\nTono Chouciño, portavoz do BNG en Culleredo, lembrou a necesidade de compatibilidar "a debida seguridade dos usuarios e usuarias das instalacións deportivas co coidado do noso medio natural".\nO BNG de Culleredo defenderá a necesidade dun plan para preservar a biodiversidade no recinto, que debe incluír a compensación das árbores taladas e a substitución de especies foráneas presentes no recinto, como son os eucaliptos, coa plantación de especies autóctonas.\n"Temos un recinto privilexiado, rodeado de centros educativos e adicado fundamentalmente á práctica deportiva, pero a día de hoxe moi deteriorado. Debemos traballar por recuperalo e poñelo en valor como espazo natural para o lecer dos nosos veciños e veciñas".\nPedimos amparo á Valedora do Pobo


Compostela poderosa - Praza Pública\nsábado 23, maio 2015\nNestes días de tantas promesas de algúns e silencios no recoñecemento do mal feito, para alimentar a esperanza eu quero, na miña condición de Picheleira, pedir catro desexos para esta Compostela de Santiago, tan maltratada e sufridora nos últimos 4 anos.\nQuero que se erradique a pobreza, que se elimine con benestar e traballo, tanto a visíbel coma a invisíbel maioritariamente feminina, para facer asi de Santiago unha capital de xustiza.\nQuero que se recupere a palabra, o dialogo, o escoitar e falar coas persoas, as institucións, os organismos; coa administración municipal, coas xentes da rúa, co común,co local e co mundo. Que Compostela volva ser un referente de consensos, de apertas, de risos, de diálogos. Que a afouteza e a autoestima dunha cidade, dun territorio ledo, culto, saudábel e vivo sexa o sinal de recoñecemento propio da capital da Galiza e universal por galego.\nQuero que se fagan as vivendas de Xoán XXIII, para xente moza, en alugueiro, como símbolo e necesidade do público na cidade histórica, patrimonio da humanidade.\nQuero que se abra xa a cafetaría da estación de autobuses, porque ademais de postos de traballo, que fan boa falla, as persoas que usan o transporte, moitas mulleres e persoas mozas teñen dereito a tomar un café, un anaco de tortilla ou o que consideren para paliar o duro traballo de viaxar no colectivo, non si?\nNon vou pedir mais, que a cobiza rompe o saco, pero quero facer unha suxestión: se a cidade precisa un grupo de xente coñecida e famosa para a sua recuperación, xa existen e viven nela: unha das mellores deportistas do mundo, nun mundo tal difícil como é o fútbol para as mulleres. Un dos mellores panadeiros, que sabe moi ben empregar o tempo lento do levedo. Un dos mellores chocolateiros, continuador da sabedoría secular compostelá neste produto sólido e liquido. Un grupo de mozas, das mellores cantareiras e investigadoras da vestimenta, música e bailes tradicionais da Galiza, e así un longo etcétera de persoas que deixan o seu ronsel no mundo desde o camiño das estrelas, desde a Compostela universal.\nCompre cavilar un chisco até o domingo e ter memoria, para que o que ocorreu nestes catro últimos anos na cidade e no concello sexa un pesadelo que non volva xamais.


CARTA ABERTA DO C.C. FALA CEIBE DO BIERZO\nAOS POLÍTICOS COMARCÁIS\nANTE AS ELECCIÓNS XERAIS DO 12 DE MARZO DO 2000.\nHai que animar á clase política comarcal para que tome conciencia da necesidade de protexer e fomentar o idioma galego do Bierzo. Trátase do patrimonio lingüístico propio que conservamos desde a Idade Media. Así o confirman os numerosos estudios sociolingüísticos, filolóxicos e históricos. Esta lingua territorial está moi presente no Bierzo occidental porque forma parte da comunidade galegofalante. Inda hoxe atopamos múltiples manifestacións lingüísticas na fala popular, a onomástica, a toponimia, os rueiros, a literatura oral, as tradicións (os maios, o entroido, o magosto...), o dereito consuetudinario (as veceiras, os montes de man en común...), a música, etcétera.\nO principal problema da nosa Iingua é a falta de axuda institucional, todo ocontrario do que acontece co resto dos idiomas do Estado. A comunidade galegofálante do Bierzo xa conseguíu o apoio das Cortes Xerais, tanto do Congreso (a favor do ensino voluntario da lingua o 8 de abril de 1997) coma do Senado (recoñecemento do "respecto e protección" do galego no Estatuto de Autonomía rexional o 18 de decembro de 1998). Sen embargo, hai un temor ifundado a que estes compromisos políticos queden sen eficacia ao non converterse en actuacións administrativas concretas. Así o confirma o retraso actual na execución da materia optativa de lingua galega no sistema educativo berciano.\nPara a comunidade galegofalante do Bierzo é moi importante que a nosa lingua se poida estudiar nos centros educativos. Isto permitirá a socialización en galego da mocidade e impedirá a actual creba na transmisión linguistica interxeracional. Este obxectivo educativo resulta viable e barato se temos en conta que a Xunta de Galicia e a Junta de Castela e León son as dúas administracións implicadas na súa execucion. Un esforzo institucional conxunto que poñerá a disposición do alumnado berciano uns medios pedagóxicos que facilitarán a aprendizaxe da nosa lingua galega.\nA utilidade da nosa fala constatase coa declaración de "idioma oficial" de Galicia. Lingua ampliamente usada polos seus habitantes, así como polas administracións (Xunta, concellos, deputacións...) e que, polo tanto, permite a comunicación en/con esta Comunidade Autónoma. Ademais, facilita ao alumnado berciano continuar os seus estudios universitarios en calquera dos 7 campus galegos. E resulta un instrumento eficaz para atopar traballo público e privado en Galicia. O seu coñecemento posibilita tamén o acceso aos medios de comunicación (TVG, radios, prensa...), así como ás novas tecnoloxías da información (lnternet, telefonía móbil, DVD, CD-ROM...).\nNon podemos rematar sen comentar que a nosa lingua ten moita semellanza coa portuguesa, idioma tamén oficial da Unión europea. É dicir, outra opción de futuro para o alumnado berciano a través das universidades lusas e das bolsas de estudios europeas (Erasmus). Falamos dun espacio galego-portugués con máis de 200 millóns de cidadáns (Galicia, Portugal, Brasil, Angola...) ao cal estamos vencellados culturalmente. En fin, O Bierzo participa historicamente de dous dominios linguisticos, galego e castelán, e non hai razón, nin legal nin lexítima, para que deixe de ser así no século XXI. Todos temos a obriga de defender o plurilingüísmo secular comarcal.


Adrián Ben: artigo de opinión por Míriam Bermúdez - Novas - BNG Viveiro\nAdrián Ben: artigo de opinión por Míriam Bermúdez\n06 ago. 2021 - 12:00\ndeportes opinion celeiro concello INFRAESTRUTURAS\nAcabamos de vivir unha situación excepcional no noso concello coa participación de Adrián Ben nos Xogos Olímpicos Tokio 2021, logrando ser o quinto atleta do planeta nun 800m. Ante un evento tan extraordinario e que supuxo un grande esforzo para o noso deportista local, desde o BNG apoiamos outorgar o título de fillo predilecto de Viveiro a Adrián Ben Montenegro, mais preguntámonos se isto é todo o que pode facer o Concello de Viveiro.\nO mellor mediofondista da historia de Galiza (e ao mellor quédome curta), tivo que desprazarse a Lugo 2 días a semana durante anos para poder adestrar ante a inexistencia de instalacións en Viveiro. Desperdiciouse unha oportunidade única de apoiar aos deportistas locais, de fomentar o deporte ou de impulsar escolas de atletismo para as nosas crianzas. A "tendencia Adrián Ben” medrou como a escuma facendo que os nosos nenos e nenas visen nun atleta o seu reflexo, algo que até o de agora só pasaba co fútbol.\nConcellos da Mariña xa comezaron a realizar trámites para a creación de pistas de atletismo, mais en Viveiro dende o ano 2013 no que se investiron 110.000 € do fondo de compensación ambiental para a creación da base dunhas “futuras” pistas de atletismo, nada máis se ten feito. Mentres tanto polo de agora só se utiliza este espazo con outros fins ben distintos.\nOs parabéns e actos protocolarios de salón están moi ben, pero a verdadeira homenaxe sería que se atendese á súa demanda de conquerir unhas instalacións axeitadas e dignas que permitisen adestrar e practicar o atletismo á veciñanza de Viveiro e da comarca.\nE ante esta situación hai unha pregunta que sobrevoa a veciñanza de Viveiro: que fixo nestes anos o equipo de goberno de María Loureiro para conquerir a construcción das pistas de atletismo nas inmediacións de Lavandeiras?


O Concello de Boqueixón homenaxeará a Bernardino Pereiro Becerra, destacado escultor en pedra e madeira - Concello de Boqueixón\nPublicada o 30 agosto 2018\nO Concello de Boqueixón homenaxeará a Bernardino Pereiro Becerra, destacado escultor en pedra e madeira\nO Concello de Boqueixón realizará este domingo 2 de setembro, ás 13:30 horas, unha homenaxe a Bernardino Pereiro Becerra, destacado escultor en pedra e madeira que residiu no municipio. Un acto que terá lugar no campo do río de Ponte Ledesma, no marco das actividades programadas dentro da iniciativa “Kedada na ponte”.\nBernardino Pereiro Becerra (Añobre, Vila de Cruces. 1932) explica que “a miña afección pola arte comezou porque o meu pai era monaguillo na igrexa de Añobre e contábame cousas que lía nos libros que había na igrexa, e eu escoitaba con moita atención. Un día púxenme a copiar un San Antonio que había na casa. Decatouse moita xente e animáronme moito a que seguise facendo diso”.\nAsí, conseguiu traballo nun obradoiro de escultura en Santiago, onde estivo matriculado na Escola de Artes e Oficios. Posteriormente marchou traballar como escultor a Francia. “Estiven 9 anos. Alí aprendín a traballar a pedra porque mo pedían, esculpindo fachadas, columnas e vigas para chalés de xente rica”, indica.\nMáis tempo estivo en Alemaña, onde residiu máis de 20 anos. “Alí facía escultura no meu tempo libre. Neses países os que me coñecían valoraban moito o meu traballo, mesmo saín varias veces nos xornais”, lembra Bernardino. O artista explica que “ao longo da miña vida traballei moito e aprendín moito tamén. Non o tiven fácil, por iso tiña interese en ensinar o que sei facer a outros. Pero os problemas de saúde impedíronme seguir adiante con ese proxecto”. Residente na actualidade na Coruña, aos seus 86 anos está a piques de rematar unha estatua en pedra de gran tamaño de Balbino, personaxe de “Memorias dun neno Labrego”.\nA “Kedada na ponte” é unha iniciativa cultural e de lecer que terá lugar no campo do río de Ponte Ledesma este domingo 2 de setembro. Unha xornada que incluirá un roteiro cultural por Ponte Ledesma, a homenaxe a Bernardino Pereiro, un xantar de campo e diversas actividades culturais entre as que se inclúe a actuación de Circo Chosco e unha Feira de Artesanía. O evento está organizado polo Concello de Boqueixón, en colaboración con Gadis, Xunta de Galicia, Turismo de Galicia e AGADIC.


Brillante remontada das laranxa en Ourense (4-5)\nAs laranxas recolleron o valiosísimo froito dos tres puntos en Ourense, que as mantén líderes de Primeira División RFEF (61 puntos) tras un inusual encontro ante o Cidade das Burgas que finalizou con 4-5 para as da Mariña. Aínda que comezou dominando o electrónico, uns minutos de desasosego obrigaron á escuadra de Javier Pardeiro a armarse de caste, con Peque e Lidia como estandartes, para recuperarse dun 4-1 en contra xa no minuto 11.\nO madrugador tanto de Haydee a pase de Peque, xa no minuto 2, facía presaxiar outra tarde de gloria para as burelistas, que se viu imprevisiblemente empañada polo oportunismo das ourensás, con catro goles en catro chegadas, aos 11 minutos. O empate de Sonia (minuto 5) subiu ao marcador nun contraataque ao que a defensa laranxa chegou un pouco tarde. Sen aparente perigo, poucos segundos despois, Figo anotou o 2-1 desde saque de banda ao segundo pau. Iria ampliou a renda no 8, ao aproveitar un despexe na área visitante e o 4-1 coouse de novo ao contraataque, nas zapatillas de Figo. Logo da incerteza, Peque recortou distancias, no 12, con 4-2 á chegada do descanso.\nNo segundo período, as de Pardeiro saíron concienciadas para a remontada. No 23, volveu aparecer Peque para subir o 4-3. Tras o empuxe laranxa e sen fortuna nas tentativas de Peque, contra o largueiro, e Dolo, no pau, Lidia subiu a alegría do empate no minuto 34. Tres minutos houbo que esperar para recuperar o control do electrónico, con hat-trick de Peque (4-5), que se converte na máxima artilleira laranxa. Sen resignarse, as locais reaccionaron polo xogo de cinco para tomar de novo a iniciativa no resultado; a expulsión de Iria, por dobre amarela deixounas en inferioridade na recta final.\nO Burela FS Pescados Rubén durmirá con catro puntos de vantaxe sobre o seu rival directo, Atlético de Madrid Navalcarnero, que recibirá mañá o Lacturale Gurpea Navarra, sexto (42 puntos), ás 13.30 horas en La Estación.


Na sesión ordinaria da Xunta de Goberno Local celebrada hoxe acordouse a adhesión do Concello ao fondo de financiamento para a reactivación económica e social da provincia da Coruña (PEL-Reactiva) impulsado pola Deputación.\nEste programa de axudas irá dirixido a mitigar os efectos negativos que están a sufrir persoas autónomas e microempresas debido á crise da Covid-19. As subvencións terán por finalidade cooperar na viabilidade económica da súa actividade e, deste xeito, contribuír na xeración de emprego no termo municipal.\nA Laracha contará cunha partida orzamentaria de 185.113,21 euros para esta liña de subvencións, dos que o Concello asumirá con fondos propios municipais o vinte por cento (37.022, 64 euros).\nAdemais deste programa compartido coa Deputación, o Concello promoveu durante o pasado verán un plan municipal de subvencións para o fomento do emprego mediante o impulso da actividade económica das empresas e autónomos afectados pola Covid-19, dotado con 220.000 euros e ao que solicitaron acollerse 214 autónomos e microempresas. Entre ambas iniciativas, no Concello da Laracha destinaranse máis de 400.000 euros en subvencións directas ao tecido empresarial local para paliar os efectos negativos do coronavirus.\nSalientar, por outra banda, que na Xunta de Goberno Local tamén se concedeu a licenza de primeira ocupación para unha vivenda unifamiliar na parroquia de Montemaior.


libro substantivo masculino1 Conxunto de follas escritas ou impresas, cosidas ou pegadas entre si e encadernadas. Antes de inventarse a imprenta, os libros eran todos manuscritos. As páxinas dun libro.2 Obra impresa científica ou literaria ou sobre outras materias. Está escribindo un libro sobre a historia da súa cidade. Un libro de cociña.3 Parte principal en que se divide unha obra ou un texto extenso. Comentou o libro primeiro da ‘Eneida’.4Libreto Estrearon unha obra con música e libro de Wagner.5 Zooloxía Terceira cavidade das catro en que se divide o estómago dos ruminantes, formada na parede interna por moitas pregaduras, como as follas dun libro. O libro é unha das partes do estómago da vaca que se utilizan para facer callos. SINÓNIMOS cenfollas, entrefollo, omaso6 Conxunto de papeis de fumar empaquetados en forma de libro. Aínda lle quedaba papel no libro, pero acabáraselle a picadura. FRASES E EXPRESIÓNS CON libro Libro branco Compilación de documentos sobre un tema determinado. Un grupo de expertos elaborará un libro branco de sanidade. Libro de escolaridade Aquel que recolle as cualificacións escolares dun alumno. Cando rematou a etapa escolar, entregáronlle o libro de escolaridade. Libro de estilo Aquel que recolle as normas que deben seguir os textos dunha publicación ou editorial. Cada xornal ten o seu libro de estilo. Libro de familia Aquel no que se rexistran os datos referentes ao estado civil dun matrimonio e ao nacemento dos fillos. Para matricular o neno, precísase unha fotocopia do libro de familia. Libro de reclamacións Aquel que nun establecemento público está á disposición dos clientes para que estes poidan rexistrar as súas queixas. Dispoñemos de libros de reclamacións á disposición dos nosos clientes. Libro de texto Aquel que contén as explicacións sobre unha materia e se utiliza como manual para as clases durante un curso nun centro de ensino. Os pais pedían a gratuidade dos libros de texto. Libro electrónico 1 Aparello electrónico portátil que permite almacenar e ler libros. Mercou un libro electrónico con máis capacidade. 2 Libro dispoñible nun formato que permite ser lido nestes dispositivos. Ten libros electrónicos pero aínda prefire as edicións en papel. Libro sapiencial Libro do Antigo Testamento que contén consellos e proverbios para a vida. O libro da Sabedoría é un dos libros sapienciais.


Sen acordo en Ryanair, pode haber folga todos os meses\nO total desacordo entre a aerolínea e os tripulantes de cabina obriga ao Goberno para intervir antes da folga do 28 de setembro.\nNovo paro de Ryanair en España, Portugal, Italia, Bélxica e Holanda Pola súa banda, a compañía expresou que non espera que durantes os paros vaia a producirse "ningún caos de viaxes ou perturbacións xeneralizadas".\nRyanair dá un xiro histórico ao seu negocio e empezará a cobrar a equipaxe de man\nAta agora, as maletas de tamaño reducido eran gratuítas e ese era un dos alicientes para elixir un volvo de a aerolínea irlandesa.\nAtrasos e cancelacións de voos: estes son os teus dereitos como pasaxeiro\nOs pasaxeiros españois que poidan verse afectados polas cancelacións da folga de pilotos da compañía Ryanair teñen dereito a compensacións de ata 600 euros, segundo o caso\nEn-Colectivo presentará unha reclamación conxunta contra Ryanair\nA plataforma ten como obxectivo promover reclamacións conxuntas "fronte a abusos de grandes compañías" e pedirá á compañía irlandesa unha compensación polos prexuízos da folga do 25 e 26 de xullo\nO CEO de Ryanair compra unha mansión en Mallorca por 10 millóns\nEn pleno vórtice de queixas tanto de usuarios como dos sindicatos, o CEO de Ryanair decidiu realizar esta adquisición patrimonial.\nEstes son algúns dos voos que Ryanair cancela en Galicia pola folga\nMoi lentamente, Ryanair empeza a asumir que deixará en terra a miles de pasaxeiros, entre os que se estima ata uns 7.000 galegos. A compañía de baixo custo, e ás veces tamén pobre servizo, non publicou aínda que voos están cancelados, pero esta información pódese inferir dos correos electrónicos que están a recibir os pasaxeiros.\nRyanair lávase as mans no caso da discapacitada que tiveron que embarcar en bolandas unhas amigas\nIncapaz de negar o sucedido, a aerolínea de baixo custo -e a miúdo deficiente servizo- Ryanair bota pelotas fóra. A culpa de que unha coruñesa tivese que ser embarcada a pulso por unhas amigas -pese comprar o servizo de cadeira de rodas- é da concesionaria do aeroporto de Bruxelas e dunha subcontrata, din.\nSubir ao avión coa maleta de cabina terá unha recarga no billete.\nPor xestións como cambiar o nome ou o apelido do titular ou por corrixir algunha errata ortográfica pódese chegar a pagar máis de 110 euros.\nA cancelación de voos de Ryanair empeza a pasar factura ao sector turístico\nMuxía Turismo Rural di que se anulou "algunha reserva italiana" e a empresa anuncia que aparca outros 25 avións da súa frota.\nAta o 28 de outubro, a aeroliña suprime 22 avións entre as dúas capitais e outros dous entre Vigo e Barcelona.\nAs cancelacións de Ryanair afectan a dúas rutas dos aeroportos galegos\nDous avións Santiago-Madrid o martes e outros dous Vigo-Barcelona o mércores son os únicos confirmados ata o momento.\nDecenas de persoas protestan na Coruña co seu silencio contra a violencia machista


Interceptan a un condutor reincidente baixo os efectos do alcol e sen carné en Tui\nEfe 16 Mayo 2018 13:31 h.\nTui conductor tráfico\nPatrulla da Garda Civil no Porriño. GARDA CIVIL\nA Garda Civil aclara que este home pode enfrontarse a penas de prisión, multa ou traballos en beneficio da comunidade\nA Garda Civil ha interceptado na localidade pontevedresa de Tui a un condutor multirreincidente, R.V.F., de 31 anos de idade e veciño do citado municipio, cando circulaba baixo os efectos do alcol e co permiso de condución retirado.\nO usuario, informan fontes do Instituto Armado, foi visto por unha patrulla do destacamento de Tráfico na estrada PO-404, cando circulaba "de forma errática, seguindo unha traxectoria oscilante" e invadindo en ocasións o carril contrario. Ao ser sometido ás probas de detección alcohólica en aire expirado, o home arroxou unhas taxas de 0,73 mg/l e 0,68 mg/l.\nEste feito, que en por si xa constitúe un delito contra a seguridade viaria, pode verse penalmente agravado debido a que este condutor xa fora obxecto de dúas retiradas do permiso de condución por sentenzas xudiciais firmes.\nAs mesmas impedíanlle conducir ata o mes de xuño de 2019 e, ademais, ten pendente outra tras ser sorprendido o pasado 7 de abril en circunstancias similares.\nOs feitos puxéronse en coñecemento do xulgado de garda de Tui, que será o encargado da instrución de dilixencias.\nA Garda Civil aclara que este condutor se pode enfrontar a penas de prisión, multa, traballos en beneficio da comunidade e que, en caso de apreciar o órgano xudicial unha multirreincidencia, poderíase acordar a intervención do seu vehículo, ademais dun agravante das penas\nInterceptan a un condutor reincidente baixo os efectos do alcol e...\nInvestigado un mozo de Cospeito por agredir a outro xunto a un pub de Vilalba\nHerido un menor que se precipitó desde un tercer piso en Monforte


A alcaldesa, Corina Porro, visitou a Casa das Artes para inaugurar as actividades do Arquivo Pacheco para 2005, que se iniciarán co proxecto interactivo "A galería".\nvenres, 11 feb 2005\nO presidente do Círculo Mercantil, Cándido Rial, informoulle á alcaldesa dos actos culturais que haberá na cidade con motivo da celebración da 30 Asamblea Nacional que se celebrará en xuño. A directiva da sociedade quere asegurarse o apoio do Concello neste importante acto que se celebra en Vigo por segunda vez.\n"O humilde do necesario" é a mostra de máis de cen pezas, entre apeiros e roupas do rural, que o museo Liste expón ata o 28 de febreiro.\nO Cineclub Lumière dedica a súa programación de febreiro ao cine policial, cun ciclo no que se ofrecerán mostras de todos os seus xéneros. Os filmes proxectaranse do 14 ao 28 deste mes no Auditorio da Casa do Concello.\nA Xunta de Goberno tratará na reunión do luns, día 14 do anteproxecto de construcción e explotación do Auditorio-Pazo de Congresos da Cidade de Vigo e proxecto de demolición de edificacións de "Casa Mar". A reunión será a partir das nove da mañá.\nO Festival Alternativo de Teatro e Danza celebrarase do 25 de febreiro ao 12 de marzo\nCorina Porro recibe a 21 membros da Asociación San Francisco, gañadores de medallas nos Xogos Special Olympics\nA Xerencia de acordo no realoxo da actividade industrial na praia da Manquiña\nO Entroido despediuse con choros pola morte do Meco e premios para as comparsas\nCombate de improvisación teatral


A CIG reclama que se limite o traballo nos parques eólicos a garantir o funcionamento dos aeroxeradores - CIG: Confederación Intersindical Galega\n23 Xaneiro 2022 18:51\nA Federación de Industria dirixiu escrito ao Ministerio de Traballo, ao de Sanidade e á patronal do sector\nA CIG-Industria vén de dirixirse ao Ministerio de Traballo, Ministerio de Sanidade e á patronal do sector eólico para demandar que se reduza a actividade de mantemento e operación dos parques á mínima indispensábel para o funcionamento dos aeroxeradores, así como para reclamar que se adopten as medidas organizativas e preventivas necesarias para garantir a seguridade dos traballadores e das traballadoras e evitar a expansión dos contaxios.\nA día de hoxe, explica o responsábel do sector eólico da CIG-Industria, Alberte Amado, na maioría das empresas estase traballando do mesmo xeito que nunha situación de normalidade, cuns protocolos de prevención escasos, con Equipos de Protección Individual mínimos ou sen outros materiais para a hixiene dos traballadores/as, dos vehículos, dos propios aeroxeradores e da ferramenta que xeles hidroalcohólicos.\nDe igual maneira, tampouco se está a actuar para garantir que se manteña a distancia mínima de 1.5m entre traballadores/as. De feito, sinala, en empresas como GES Siemsa os desprazamentos entre parques seguen realizándose en parella e na maioría dos casos sen máscaras, a pesar de que o decreto de estado de alarma dispón que os movementos deben ser individuais.\nPrimar o arranxo das avarías\nAmado destaca que a actividade nos parques eólicos resulta básica para garantir a subministración eléctrica "pero as empresas non pode obviar a situación de risco actual e teñen a obriga de preservar a saúde do seu persoal". Por iso, a CIG-Industria demanda non só que se dote as traballadoras e traballadores dos EPIS necesarios senón que se reorganice o traballo de maneira que non se teñan que facer todas as actividades cotiás, senón primar o arranxo das avarías indispensábeis para o funcionamento dos aeroxeradores, e que o resto do persoal permaneza de garda.\n"Mais estas medidas non deben supor unha perda das condicións económicas e laborais dos traballadores e traballadoras do sector", matiza.\nLimitar os deprazamentos\nDe igual xeito, a CIG pide que se limiten os desprazamentos do persoal (que se continúan a facer con normalidade entre provinciais e autonomías) para evitar novos contaxios, seguindo os criterios das autoridades e o disposto no decreto de alarma. Ademais, apunta que o peche do sector hostaleiro -que sufrirá limitacións máis severas nos próximas días-, imposibilita que os/as compañeiros/as desprazados/as poidan pernoctar e xantar, "atopándose nunha situación inasumíbel".\nPor parte de empresas como GES Siemsa, a que peor está xestionando a crise, a única alternativa que se ofrece a este persoal é a de que leven a comida da casa (non tendo lugar habilitado para comer) e a de non pasar a noite fóra, "o que supón facer xornadas moi por enriba das oito horas laborais e que moitas veces non se garanta o descanso mínimo entre xornadas de 12 horas. Isto constitúe un incumprimento en materia de xornada e tamén en materia de seguridade e saúde", advirte Amado.


Xabier P. Igrexas: “As políticas do PP fixeron de Vigo a ‘zona cero’ da desfeita sanitaria” - Actualidade - Bloque Nacionalista Galego de Vigo - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nMontse Prado, Ana Pontón e Xabier P. Igrexas durante o encontro\nBNG Vigo 23 xan 2019 ás 16:53\nana-pontón bng-vigo Xabier P.Igrexas sanidade Vigo atención primaria\nFalta de persoal, hospital público insuficiente, atención primaria ao borde do colapso, servizo de emerxencias precario. Estas son só algunhas das conclusións recollidas hoxe no encontro organizado polo BNG na cidade de Vigo con diferentes colectivos sanitarios. Na xuntanza participaron representantes da Xunta de Persoal do CHUVI, do Comité de Empresa de Povisa, do colectivo ‘PACS en pé de guerra’, do transporte sanitario de emerxencias e mais da asociación ALCER (pacientes de hemodiálese). O encontro que se prolongou por espazo de máis dunha hora, contou coa presenza do candidato do BNG á alcaldía de Vigo, Xabier P. Igrexas, da portavoz nacional do Bloque, Ana Pontón, e da deputada Montse Prado, portavoz de Sanidade no Parlamento galego. O resultado foi un balanzo negativo partillado por todas e cada unha das voces que interviron no debate e que reflexan a situación límite que viven estes profesionais que levan meses demandando unhas mellores que nunca chegan.\nPara o candidato nacionalista “Vigo é a verdadeira zona cero da desfeita sanitaria do conxunto da nación, resultado directo dun modelo de sanidade e dunha política de recortes aplicada polo Partido Popular que busca debilitar o servizo público de saúde a prol de beneficiar ás empresas privadas”. E así o reflexou tamén o Comité de empresa de Povisa denunciando que máis do 50% do persoal non está a xornada completa ou que sigue habendo falta de persoal de enfermería e auxiliar, dous exemplos dos moitos que padecen a diario. Para Igrexas isto se traduce en que “temos una atención primaria de segunda [para a poboación adscrita a Povisa]” e reclamo que “ten que haber unha mudanza radical de modelo porque os parches, que é o que agora parece que propón o Sergas, non son a solución”, recalcou.\nAna Pontón, portavoz nacional do BNG, denunciou a política de recortes do PP que este ano 2019 xa conta con 188 millóns de euros menos que hai dez anos poñendo en evidencia as mentiras do grupo popular. “É falso que haxa máis persoal e máis recursos, os datos están aí; o que si hai é un deterioro crecente da atención primaria. O PP quere facer da enfermidade un negocio para os seus amigos e iso non o podemos permitir”, asegurou Pontón. Por iso anunciou que a fronte nacionalista presentará no Parlamento Galego un plan de mellora da atención primaria de 200 millóns de euros para dotar ao sistema de máis persoal e mellores recursos, anuncia.\nChamamento á mobilización\nDiante da situación de “emerxencia da sanidade na área de Vigo” desde o Bloque fan un chamamento a acudir de xeito masivo á manifestación en defensa da sanidade pública, convocada pola Xunta de Persoal do CHUVI, que terá lugar mañá xoves 24 de xaneiro ás 20:00h con saída desde o antigo Hospital Xeral para, segundo apuntou Igrexas “enviar unha mensaxe clara e contundente de que non se pode xogar coa sanidade dos vigueses e as viguesas e de que queremos unha sanidade pública gratuíta, universal e de calidade. “Os recortes de Núñez Feixoó están converténdose nun perigo para a saúde e para a vida das persoas, hai que paralos”, remachou Pontón após demandar tamén unha resposta masiva nas rúas.


Sobre querer morrer – Luzes\nAdvertencia de contido: Morte, suicidio, saúde mental.\nNunca pensei que ía chegar aos 25.\nE é que non é o mesmo querer morrer que querer deixar de querer morrer. A min moverme dun estado ao outro levoume sete anos de confinamento na miña propia cabeza, convencida de que existir así era normal. Pensaba que cando a xente falaba do futuro falaban de hipotéticos imposibles, como cando nos imaxinamos que superpoder nos gustaría ter. Pensaba que ese vacío ía ser para sempre. Vivía pechada na miña propia cabeza, e eu era presa, carcereira e cárcere. Só sabía dunha chave; a morte, que significaba o fin, e o fin significaba tamén o fin do sufrimento. Pero morrer é difícil, e leva tempo, e nunca hai tempo. Hai exames que facer e irmáns pequenos aos que contarlle o conto pola noite.\nQuerer deixar de querer morrer non é o mesmo que querer querer vivir. Descubrín isto a primeira vez que me decatei de que precisaba axuda, despois de anos de flirteos coa morte e o medo nos ollos da miña amiga Desi cando lle confesei entre risas, para quitarlle importancia, que me quixera tirar de todas as pontes que cruzara. Pouco despois daquela conversa, un estraño agarroume da capucha cando estaba a piques de camiñar diante dun bus, case sen pensar. Naquela época cruzaba a rúa sen mirar, porque igual deixarme matar sería máis fácil de dixerir para quen me recordara que matarme. Cando no hospital expliquei o que me pasaba, calificaron o meu caso de urxente. Eu non quería preocupar máis á miña nai. Déronme pastillas que me facían durmir catorce horas ao día e me quitaban o apetito. Non funcionaron, pero polo menos comecei a considerar outras chaves que me sacaran do encerro da miña cabeza.\nQuerer querer vivir non é o mesmo que querer vivir. Aínda que xa non planeaba formas de morrer, despois de semanas sufrindo unha profunda ansiedade por unhas fantasías que me viñan cando estaba agobiada nas que imaxinaba que atopaban o meu corpo sen vida nas beiras dos camiños, cambiei de psicóloga. Na nosa primeira sesión, unha muller irlandesa de pelo castaño e ollos amables chamada Louise preguntoume: «Por que estás aquí?». Díxenlle: «Quero deixar de pensar na morte a todas horas». Explicoume, varias sesións máis tarde, que o meu cerebro, xa de moi nova, fixera unha conexión case intrínseca entre a morte e a calma. A miña cabeza, baixo estrés, buscaba na idea da morte un sedante, o coñecemento dunha saída, a reconfortante realidade de que todo ten un fin.\nCando a ansiedade se fixo tan grande que a idea da morte estaba en todos os recunchos (no coitelo co que cortaba a verdura para a comida, na ponte que cruzaba para chegar á universidade, nos acantilados que visitei cun amigo) Louise díxome: «Ás veces, cando non vivimos por nós, non pasa nada por vivir por outras persoas». Seguín pechada na miña cabeza, pero dinme permiso para darlle a chave á miña nai, á miña mellor amiga, ao meu irmán, á miña prima. Para min, vivir polos demais foi como abrir unha ventá e deixar que correra o aire. Nos meus peores momentos pensaba na miña mellor amiga. A primeira vez que a vin chorar foi tras cinco anos de amizade, despois de moito loito e corazóns rotos de seu nos que non deixou caer nin unha bágoa. Dixo: «Non sei como coidarte». Esa noite durmimos collidas da man. O meu irmán pequeno escribiume unha carta na que poñía: «Non lle ensines isto a mamá e papá. Es a miña irmá favorita». A miña nai buscou mil formas de comunicarse comigo, de comprenderme, de axudarme, aínda que as dúas nos moviamos en frecuencias moi diferentes. Louise deume permiso para vivir por outras persoas e, de súpeto, decateime de que nunca me chegaría a odiar a min mesma tanto como quería aos demais.\nNon é o mesmo querer vivir que que non che importe desaparecer. No seu poema The Future, o autor estadounidense Neil Hilborn di: «Penso moito en suicidarme. Non como un destino nun mapa, pero como no brillante sinal de saída nun espectáculo que nunca foi o suficientemente malo como para facerme querer marchar». Eu xa non penso en suicidarme. Pero si penso no agradable que sería non ter que existir. Existir é incómodo. Cando existes tes que facer a comida, e responder emails, e poñer lavadoras, e facer a declaración da renda, e discutir con xente que non te quere ben, e botar de menos a xente que queres, e estar triste. Cando existes tes que vivir. Pero é que ata os momentos máis profundamente grises e baleiros de sentido atopei fendas de luz e calor noutras persoas.\nAínda non teño unha resposta á cuestión de se a vida ten sentido, pero o outro día veu comer Cris á miña casa antes do seu exame e rímonos moito, e despois fun tomar un café con Chiara e falamos sobre turbeiras e sobre John Green, e foi un bo día. Sei que o futuro é unha fonte constante de incertidume, pero Fer e máis eu estamos no terceiro episodio de Our Flag Means Death e aínda non falamos sobre o último álbum de Kendrick Lamar, e teño que ir ver a Paloma a Madrid cando remate os exames, así que hai moito que facer. Non sei se deixarei algún día de pensar na morte cada vez que as cousas se poñen difíciles, pero sei que cando veu Samuel a quedar a durmir na miña casa, bailamos e rimos tanto que non me deu tempo a pensar en se a vida merece a pena ou non. Non entendo o mundo no que vivo, pero sei que vivo coas miñas amigas nunha casa na que temos unha colección enorme de cuncas e de pendentes, fotos nosas rindo na neveira e un salón pintado de cores. Cheguei aos 25. Resulta que eu era presa, carcereira e cárcere, pero tamén era a chave. Xa non vivo polos demais. Vivo para min, grazas aos demais. E iso é abondo.\nTags: amor, morte, saúde mental, suicidio, vida


O falar non ten cancelas - Faro de Vigo\nO Rosal | 01·08·21 | 04:00\nOs ditos populares están cheos de sabedoría case sempre. Este penso que ten un contido de moito valor nas relacións humanas, sobre todo no que respecta ó diálogo e ás conversas.\nEste refrán, aínda que ten varios significados, pódese definir como aquel que fala de todo sen ter idea de case nada ou que pontifica en calquera dos foros que nos ofrece a actualidade; sen necesidade de usar a cabeza antes ca lingua.\nDeste xeito de actuar proceden moitas veces os famosos “bulos”, que habelos hainos. Así que se non se sabe das cousas, invéntanse. Danse ata casos con certa frecuencia de quitarlle a vida a persoas coa palabra: morreu fulano ou mengano, e resulta que segue vivo. Disque cando pasa iso se lle alonga a vida.\nHai uns lugares en especial onde se practica máis ese devandito falar. Estoume a referir máis que nada ás tabernas. Alí fálase de todo, e todo o mundo quer ter a razón; e vai moitas veces a palabra antes co pensamento. Pasa que os viñiños dan enerxía e animan máis a conversa, todo hai que dicilo. As veces o querer argumentar sen moito que dicir, fálase moi alto.\nCando se dan esas reunións de falangueiros con frecuencia ponse nas bocas a moitas persoas someténdoas a xuízos, que moitas veces, por desgracia, non son o xustos que tiñan que ser. Parece que da máis morbo condenar que absolver...\nSon cousas que pasan nos foros humanos: uns falan moito, outros pouco; hai críticas, murmuracións, difamacións... Os nosos faladoiros están aí, e nos poden deixar quedar mal moitas veces.


BNG exixe ao Sergas no Parlamento que recupere o servizo de urxencias en Moaña e restitúa o persoal sanitario trasladado - Novas - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nPaulo Ríos recrimina á Consellería de Sanidade que bote balóns fóra unha vez máis sen ofrecer solucións á veciñanza\n22 dec. 2021 - 18:44\nO BNG urxiu á Xunta no Parlamento galego a devolver á veciñanza de Moaña o servizo de urxencias sanitarias co que contaba e a restituír o persoal trasladado. Así o reclamou o deputado nacionalista Paulo Ríos nunha pregunta en Pleno parlamentario, no que advertiu da “situación de emerxencia” que vive a localidade “no que respecta ao dereito a ter unha atención sanitaria de calidade”.\nRíos censurou ao Executivo de Feixóo o seu “silencio” como única resposta á manifestación na que máis de 5.000 moañeses e moañesas esixiron unha atención sanitaria digna e que o Sergas “non xogue coa saúde da veciñanza” e, neste sentido, recordou que a vila, con preto de 20.000 habitantes, leva máis de ano e medio co seu servizo de urxencias desprazado a Cangas, unha medida que -segundo subliñou- aínda con reservas, foi asumida por veciños e veciñas debido á pandemia.\n“Máis ano e medio despois, as medidas provisionais parece que fican como permanentes e non se puxo enriba da mesa ningunha alternativa que facilite o acceso a este servizo e a recuperación das urxencias na Casa do Mar”, reprobou, para a continuación censurar que isto constitúe un ataque aos dereitos das e dos moañeses “pois son moitos os impedimentos que existen para que quen precisa acudir a urxencias poida facelo na localidade veciña”.\nO deputado nacionalista criticou a actitude da Consellería de Sanidade que, ante a reclamación dende hai meses da veciñanza de Moaña para que se restitúa este servizo, só ofrece “ou ben silencio, ou ben negativas e inconcrecións” e, neste sentido, advertiu que, “por se esta situación non fose o suficientemente mala, asistimos a unha nova mostra da xestión caótica e nefasta da Consellería”, xa que a Casa do Mar de Moaña leva 1 mes cunha “falta moi acusada de persoal debido á execución de traslados de persoal a outros destinos”.\nE nesta liña considerou a resposta facilitada hoxe na Cámara polo titular de Sanidade, Julio García Comesaña, da que dixo “non dista moito dunha nota de prensa que poida ler en calquera medio de comunicación ou na páxina da consellería” e que, segundo subliñou, non serve porque “non pode escudarse nesta nova onda da pandemia, cando o que acontece co servizo de urxencias de Moaña vén de ano e medio antes”.\nRíos reprobou ao conselleiro que, unha vez máis, “bote balóns fóra” ao tentar buscar confrontacións nesta situación falando de traslados voluntarios, “cando loxicamente os e as traballadores da sanidade pública teñen ese dereito”, e recordoulle que é obriga do Sergas “planificar que cando esas e eses profesionais marchen voluntariamente do seu posto de traballo, haxa outras e outros profesionais para substituílas”. “Non teñen que esperar a 2.500 persoas sen médico ou a que a xente teña que esperar 2-3 semanas para unha cita en Atención Primaria”, recriminou, para a continuación subliñar que isto da boa conta do “proceso de desmantelamento da sanidade pública” do Goberno do PP, que fixo que nos últimos 10 anos subiron as pólizas de seguro da sanidade privada en case 100.000 persoas neste País. “Están engordando a sanidade privada a base de desmantelar a pública”, concluíu.


Arrinca en Momán o Nadal cunha chocolatada e o Belén reivindicativo - Terrachaxa.com\n24 minutos Reportaxe: Os castelos de Muras\n13 Dec 2018 Actualidade, Xermade Actualidade, Xermade\nAs Asociación de mulleres rurais Saudade de Momán, en colaboración co concello, celebrará o inicio do Nadal o día 15 co acendido das luces e a visita de Papá Noel. Nesta xornada festiva haberá chocolate con churros e unha exposición de postais con todas aqueles que realicen os nenos. Así, antes do día 12 estes deberán solicitar a súa cartulina para facer a súa postal, pola que recibirán un agasallo.\nAs visita de Papá Noel, non só será no propio local locial, senón que tamén fará un percorrido por outros lugares de Xermade.\nCompletará o programa o sorteo dunha noite para unha parella no Spa Attica de Vilalba.\nAdemais, a asociación manterá aberta a capela de San Antón onde se atopa o Belén considerado “o máis reivindicativo de Galicia”. Este Belén foi realizado para traer a colación os principais programas de desigualdades e corrupción. Así, Donald Tramp volverá ocupar a súa postura como Herodes e unha verxa co lema Inmmigración impide o paso ao rei Baltasar e a outros viaxeiros negros.\nDestacan tamén que Xosé e María seguen desahuciados e faise visible a diferenza de clases entre ricos (o castelo) e pobres (os pastores). Os primeiros teñen luz e as súas estradas son de mármol, mentres os outros non teñen luz e as estradas están sen cuidar.\nHai dous espazos críticos, conta a violencia de xénro e os abusos pederastas de relixiosos.\nOs interesados en asistir á sesión dpo 15 deben anotarse no 672 776 839 e no 639 743 604.\nAnterior A Deputación inviste 425.000 euros no impulso do sector primario\nSeguinte A San Silvestre vilalbesa será o día 30 de decembro


Viveiro solidaria con Guinea-Bissau na loita contra o Covid |\nHome Actualidade Viveiro solidaria con Guinea-Bissau na loita contra o Covid\nViveiro solidaria con Guinea-Bissau na loita contra o Covid\nViveiro, 30 de abril de 2021. O Concello de Viveiro anuncia que o Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade, do que o municipio forma parte, acaba de pechar en Guinea-Bissau un proxecto que permitiu reforzar a capacidade de resposta do Goberno Rexional de Cacheu fronte a COVID-19. A intervención centrouse no reparto de material, na prevención e na seguridade alimentaria, beneficiando a 40.000 familias.\nO Concello de Viveiro, xunto co resto de municipios da asociación, destinaron 10.000 euros a esta iniciativa, orzamentada nun total de 12.308 euros, que durante os seus seis meses de vixencia permitiu reducir levemente a incidencia do coronavirus na zona, en boa medida grazas ao compromiso de máis de 70 persoas voluntarias.\nViveiro integra, xunto a outros concellos e entidades, o Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade, unha asociación sen ánimo de lucro, centrada na cooperación co desenvolvemento en países empobrecidos e na sensibilización social en Galicia.\nA intervención en Guinea-Bissau coordinouse desde o Centro Operativo de Emerxencia en Saúde, que distribuíu os materiais de hixiene e protección á poboación desfavorecida. Deste xeito, proporcionáronse 2.500 máscaras, 630 barras de xabón, 612 bidóns de lexía, 72 baldes con billa e 80 botellas de xel hidroalcólico.\nA seguridade alimentaria era outra das principais preocupacións, dada a situación de crise e vulnerabilidade xerada pola pandemia, polo que se adquiriron 12.000 quilos de arroz para garantir o sustento de 1.240 familias.\nTras recibir a necesaria formación previa, as voluntarias e voluntarios resultaron fundamentais para concienciar sobre as medidas de prevención fronte ao SARS‑CoV‑2, de xeito que impartiron sesións de sensibilización en 154 comunidades.\nTratábase do primeiro proxecto de cooperación directa impulsado polo Fondo Galego en Guinea-Bissau, na segunda rexión máis afectada pola COVID-19. Os elevados índices de analfabetismo e pobreza multiplican as probabilidades de propagación do virus en lugares como Cacheu, onde ademais as restricións decretadas para contelo dificultan a subsistencia dunha poboación xa carente de recursos.\nEstímase que máis de 40.000 persoas resultaron finalmente beneficiadas polas diferentes actividades desta intervención, que conta co apoio do Concello de Viveiro.


CENDL da Coruña: O portugués ao noso alcance\nPublicado por ENDL ás 16:03\nluísa 22:56, 22/11/11\nUnha iniciativa excelente e unha boa opción para ampliar a formación das galegas e os galegos, axudando a mellorar as súas expectativas laborais no mundo da lusofonía, que non é pequeno. Non podemos esquecer as múltiples empresas portuguesas que traballan con Galicia. Aprender portugués é unha opción fácil e útil. Tampouco hai que esquecer que O Brasil é un país emerxente. Isto sen mencionar a variada música, a literatura... que podemos entender e disfrutar con moi pouco esforzo. O portugués é unha magnífica xanela a un mundo diverso que ten moito de nós.


Sofía López Díaz y Manuel López Carregal · Educación | pequeñaESCALA\nHoxe achegámonos ata Oviedo, para coñecer unha pequena iniciativa impulsada por Sofía López, aparelladora de profesión, e Manuel López, arquitecto e docente por vocación.\n“Unha profesión tan antiga e determinante no deseño e imaxe das nosas cidades e a nosa forma de vivir que pasa case inadvertida polos currículos educativos oficiais.”\nOs nenos e nenas de hoxe son os homes e mulleres do mañá, por iso é absolutamente necesario formalos como cidadáns críticos e educalos, con carácter construtivo e sen pretensión de condicionar vocacións, para que sexan conscientes e responsables co seu ámbito.\nAsí nace pequeñaESCALA, un proxecto, que pretende achegar aos nenos o mundo da arquitectura e a construción.\n“Soñar, planear, explorar, investigar, pensar, imaxinar, debuxar, calcular, medir, resolver, representar, traballar en equipo, falar en público, expresar ideas e, ás veces, demoler para volver construír”, son só algúns das accións que se desenvolven nos distintos talleres que organizan en pequeñaESCALA.\npequeñaESCALA conta cun equipo multidisciplinar, formado por colaboradores provenientes doutros campos, como a psicoloxía, a enxeñaría e a construción, representados por Raúl López, Fernando López e Cristina Imaz respectivamente.\nDeixámosvos coa entrevista que nos concederon para coñecer de primeira man o seu proxecto e as súas impresións sobre temas de actualidade.\nObradoiro de pequeESCALA | Fotografía: pequeESCALA\n¿Cal foi a vosa formación e traxectoria profesional previa a “pequeña ESCALA”?\nSofía: Formación en Arquitectura Técnica e unha traxectoria profesional de 10 anos en Edificación en xestión económica e de equipos humanos.\nManuel: Arquitecto pola ETSAC e Máster en educación secundaria. Fundador de NODALMODE SLP. Actualmente colaborando con pequena escala e SA31.\n¿Que vos levou a abrirvos camiño na educación? ¿Por que principalmente con nenos?\nSofía: A idea dos talleres infantís vinculados co mundo da Arquitectura e a Construción xorde como moitas ideas nestes tempos, por unha case forzada evolución profesional, que leva a buscar camiños novos. Hai tres anos faláronme de Chiquitectos en Madrid, púxenme en contacto con eles e transmitíronme unha idea que me entusiasmou. A partir de aquí, quixen emprender algo similar en Asturias. Creo que o noso sector necesita achegarse á sociedade dunha forma nova, sobre todo aos que serán os cidadáns do futuro.\nManuel: Sempre estivo aí latente unha vocación de profesor, os meus pais son profesores, e sempre estiven en contacto con este mundo. Ao final non sabes cando dar un xiro ou un cambio de terzo e xurdiu esta oportunidade con Sofía.\nObradoiro de pequeESCALA | Fotografía:pequeESCALA\n¿Tiñades algunha experiencia previa?\nSofia: No meu caso tiven experiencias de formación, pero só con colectivos de adultos e enfocados á Prevención de Riscos Laborais na Construción. Sementar no público infantil é infinitamente máis gratificante.\nManuel: Colaborei con colexios axudando a levar a cabo pequenas actividades na área de infantil.\nManuel: O máis problemático é encontrar axuda económica para sacar adiante algo como isto. Sé que é o de siempre…..pero é verdade, cun mínimo apoio todo sería un pouquiño máis sinxelo. Despois á hora de traballar, os nenos son persoas super receptivas e é moi gratificante.\nSofía: Transmitir o valor que nós lle damos ao que pode achegar pequeñaESCALA é o máis difícil. Facer comprender que non buscamos reconducir vocacións, senón valores cívicos, como o traballo en equipo ou o respecto polo ámbito. Dos nenos que van a fútbol, só un ou dous chega a destacar en idade adulta, coas clases de ballet adoita pasar o mesmo ou co tenis. Non obstante investimos nestas actividades para os nosos fillos, porque sabemos que achegan outros valores.\nSofía: Aínda estamos na liña de saída e en momento de sementar. Estamos contentos coa acollida entre compañeiros e pais e despois dun taller, sempre saímos con boas sensacións e animados a seguir.\nManuel: Como di Sofía, estamos aínda a empezar, as sensacións son moi boas e a ilusión está a tope.\nManuel: Non sei cal é o meu traballo actual…estudiar Arquitectura faite ter moitas e diferentes perspectivas doutros campos, os talleres sempre os enfocamos cun punto de conexión ás nosas carreiras. Actualmente valórase pouco o traballo dun aparellador ou dun arquitecto. Non se coñece a profesión e xúlgase inxustamente, porque arrastramos unha fama doutra época. Cos talleres tratamos de achegar e de dar a coñecer aspectos da nosa profesión\nSofía: No meu caso, como Aparejadora, creo que foi máis determinante coordinar Obras de gran volume, que os estudos en si mesmos. En ocasións parécense moito a unha gardaría, hai que estar con mil ollos.\n¿Que expectativas e proxectos de futuro tedes para “pequeña ESCALA”?\nSofía: Eu deime un prazo de dous anos para desenvolver de todo a idea. Temos sempre en mente algo parecido a unha Escola, cun espazo propio e cunha programación anual. A curto prazo o obxectivo é compaxinar a experiencia, con gañar unhas lentellas. Non falaría de expectativas a moi longo prazo.\nManuel: Difícil de prognosticar, queremos gozar da experiencia e intentar chegar cada vez a máis xente, temos que ir pouco a pouco pero a intención é poder desenvolver estes talleres e convertelos en algo máis.\nManuel: Sempre se colabora con compañeiros e tratas de manterche activo na profesión pero cada vez apetece máis envorcarse neste tipo de actividades e iniciativas, pouco a pouco pequeñaESCALA gaña terreo.\nSofía: No meu caso pequeñaESCALA é un complemento á actividade profesional, pero cada vez invisto máis tempo en desenvolver o proxecto.\n¿Son rendibles este tipo de iniciativas?¿Sentidesvos ben remunerados pola labor que realizades?\nManuel: Rendibles economicamente, de momento, No… pero non buscamos un beneficio económico, se chega mellor… é case un obriga facer este tipo de cousas, o mundo da Arquitectura pasa desapercibida nos colexios e institutos, intentamos achegar unha pincelada de algo que consideramos fundamental, pensamento crítico.\nSofía: Se tivésemos comezado a realizar estes talleres por un motivo económico, non estariamos embarcados nisto. Hai ámbitos onde a rendibilidade é moi difícil de calibrar. A educación e a cultura ten esa etiqueta de todo gratis no noso país.\nManuel: Teño a sensación de que dou pasos inestables, non me vexo para dar consellos, a verdade, pero a frase que máis repito cada vez que falo con compañeiros é “ánimo, hai que seguir”. Seguir formándose ou como sexa. O que se me gustaría é que tanto os arquitectos coma os arquitectos técnicos pelexásemos máis por cambiar a visión que se ten da nosa profesión. É difícil, pero a peor xa non se pode ir.\nSofía: O mellor consello que recibín dende que rematei os estudos hai 13 anos foi o dun compañeiro e gran profesional : “Faciendo e Aprendendo”\nSofía: O que si aconsello, pola forma en que cambiou o mercado, é completar a formación con idiomas, mercadotecnia on-line, lexislación internacional. Xa non podemos pensar en proxectos locais ou nacionais.\nManuel: Por suposto, iso é importante pero neste país fállanos a base, o que falta é educación arquitectónica, a burbulla, o feísmo, o uso que lle damos ás cidades, como as vivimos etc… é por falta de educación. Creo que por aí hai vías nas que traballar.\nSofía: Se as circunstancias persoais e familiares o permiten, irse a determinados países é unha moi boa decisión. Nada é doado nestes tempos, nin quedar nin se ir. Pero penso que saír da nosa zona de confort, sempre trae experiencias vitais enriquecedoras.\nManuel: É unha saída tan válida como a de quedarse e traballar doutra cousa. Como di Sofía, depende moito das circunstancias persoais, hai que buscar a felicidade e tranquilidade como e onde sexa.\nSofía: Debemos reinventarnos, pero sobre todo confiar na unión, nos Colexios Oficiais e nos colectivos. A colaboración é máis necesaria que nunca.\nManuel: Black, como as ditosas tarxetas.\nSofía López Díaz y Manuel López Carregal · Eduación | pequeñaESCALA\nEntrevista realizada por Ana Barreiro Blanco e Alberto Alonso Oro. Agradecer a Sofía e Manuel o seu tempo e predisposición con este espazo.\nTags: Alberto Alonso Oro, Ana Barreiro Blanco, arquitectura asturiana, arquitectura gallega, Asturias, baliza, cristina imaz lueje, educación, en tránsito, entrevista, fernando lópez cancio, investigación, manuel lópez carregal, niño, oviedo, pequeñaESCALA, psicología social, raúl lópez cancio, sociedad, sofía lópez díaz, taller


A Xunta destina 30 millóns para garantir a gratuídade da matrícula en tódalas escolas infantís de Galicia - Canal Rías Baixas\nPORTO DO SON> O delegado provincial da Xunta na Coruña visitou a escola infantil de Porto do Son para informar de que está aberto o prazo de matrícula en toda a rede da Galiña Azul. Gonzalo Trenor lembrou que a partir deste ano entra en vigor a gratuídade da matrícula en tódalas garderías de Galicia.\nAta o 8 de abril estará aberto o prazo de matrícula nas escolas infantís públuicas da Xunta de Galicia. A principal novidade será que este ano será gratuíta para tódalas familias, independentemente do número de fillos. Tamén se beneficiarán da gratuídade universal da educación de 0 a 3 as familias cuxos nenos asistan a garderías municipais ou de titularidade privada.\nEste importante esforzo inversor por parte da Xunta ten por obxectivo axudas ás familias nun momento especialmente difícil motivado pola suba xeral de prezos. A intención do goberno autonómico é promover medidas de apoio que non repercutan nun descenso da natalidade.\nTrala visita á escola infantil, o delegado e o alcalde mantiveron unha reunión na que o rexedor trasladoulle algunhas das principais necesidades dos centros educativos do concello para que as melloras poidan ser executadas durante o verán.\nArtigo anteriorA Xunta saca de novo a licitación o módulo de atletismo de Ribeira\nSeguinte artigoA Audiencia Nacional anula a concesión da antiga fábrica de Pontesa\nNoia espera adxudicar en breve as obras de mellora integral das...


Nin con mamá nin con papá: custodia a un terceiro | Consumer\nOutorgar a custodia dun menor a familiares ou unha institución é unha solución excepcional, que se toma en situacións de desamparo ou grave risco para o neno\nConstitúe unha solución excepcional. A garda e custodia dun menor a un terceiro non é o habitual, pero si unha opción contemplada pola lei no caso de que se considere o máis beneficioso para o neno. Polo xeral, para un fillo o mellor é estar co seu pai, coa súa nai ou con ambos. Con todo, como explicamos neste artigo, hai situacións nas que, por incapacidade dos proxenitores, por atoparse no cárcere ou por falecemento, entre outras circunstancias, a Xustiza decide que outras persoas deben velar polos menores. Case sempre se concede a custodia aos seus parentes máis próximos, pero nalgúns casos de desamparo ou se os seus familiares non son adecuados, a Administración encárgase da súa tutela.\nA quen se pode conceder a custodia dun menor?\nTras unha separación ou divorcio con fillos menores, unha das cuestións de maior relevancia está na custodia dos nenos. A custodia debe ser exercida polos proxenitores por ser eles quen ostentan a patria potestade. Pero a garda e custodia pode ser exclusiva ou compartida. No primeiro caso, o proxenitor custodio quedará ao coidado dos fillos e o non custodio terá un dereito de visitas. En España, segundo os últimos datos do Instituto Nacional de Estatística (INE), en 2018 neste tipo de custodias, a maioría outorgáronse á nai (61,6 %) e en poucas ocasións ao pai (4,2 %). O resto dos casos (o 33,8 %) concedeuse a custodia compartida, que supón unha repartición de estancias e coidados entre ambos os proxenitores. Como decidirse por unha ou outra? Sempre se escolle o tipo de custodia tendo en conta “o interese superior do menor, que prevalece sobre os dereitos do pai e a nai“, explica a avogada Pomba Zabalgo.\nPero hai unha opción máis: as custodias outorgadas a outro familiar ou unha institución idónea (0,4 % dos casos). Este tipo de custodia, que non recae nin na nai nin o pai senón nun terceiro designado pola Xustiza, está regulado no artigo 103.1 do Código Civil. “Son situacións moi graves e de risco ou desamparo dos menores, sendo situacións excepcionais”, sostén Zabalgo.\nEn que casos concédese a custodia a terceiros?\nA custodia a un terceiro concédese se ningún dos proxenitores está capacitado ou non existe, como é o caso de morte ou de afastamento, cárcere, incapacidade mental, etc.\nO máis común é que se outorgue “aos parentes máis próximos, avós ou tíos, por exemplo”, aclara a avogada Charo García Mariscal, de García Mariscal Avogados. En concreto, “a Sentenza do Tribunal Supremo nº 47/2015 atribúe a custodia á tía materna fronte aos avós, por ser o máis beneficioso para o menor”, indica Pomba Zabalgo.\nPero cando os pais non poden exercer eses coidados, “ou se se dan situacións de desamparo ou desprotección dos menores”, os Tribunais poden tamén decidir que a custodia se estableza a favor dunha institución pública. Así, “no caso de que os parentes máis próximos non existisen ou non fosen adecuados, entregarase o menor á Administración para a súa tutela”, apunta García Mariscal.\nO establecemento dunha garda a favor dunha institución pública —explica esta experta— pode deberse a algún destes supostos:\nÁ petición dos pais ante a imposibilidade de facerse cargo (causas excepcionais e moi xustificadas).\nÁ situación de desamparo dos menores.\nCando así se acorde por decisión xudicial (por causas moi excepcionais).\nPoden os pais visitar ao seu fillo?\nQue implica para os proxenitores que se dea a custodia a un terceiro? O establecemento da garda e custodia a favor dos tíos ou avós ou institucións “non implica por si a extinción da patria potestade”. Hai que ter en conta cada caso concreto e estudar se procede un dereito de visitas e, no seu caso, poder mesmo recuperar a custodia, se cesou a situación de desamparo que levou á retirada desa garda, lembra Pomba Zabalgo.\nEn todo caso, a situación concreta sempre será avaliada polos servizos psicosociais adscritos aos xulgados de familia, co fin de valorar se o pai ou a nai que quere ver ao seu fillo está capacitado para ter visitas co menor. Polo xeral, concédense visitas, “pero non hai que esquecer que esta materia é moi extensa e está infestada de casuística”, sinala García Mariscal.\nCriterios para outorgar a garda e custodia\nA custodia dos fillos menores de idade en situacións de crises “sufriu multitude de vaivéns”, indica a avogada Charo García Mariscal. Se hai un tempo concedíase sempre á nai, despois houbo leis autonómicas que aprobaron a custodia compartida e o propio Tribunal Supremo admitiu que, por defecto, había que mirar cara a este tipo de custodia en beneficio do ben do neno. Pero na actualidade, “tanto o Tribunal Supremo como algunhas audiencias están a volver cara á custodia materna”, sinala. Ademais, de maneira esporádica e en casos de extrema gravidade ou desamparo, pódese conceder a terceiros.Tendo en conta que cada caso é distinto, e que sempre hai que considerar as súas características concretas, ao conceder unha custodia hai unha serie de criterios:\nO ben supremo do menor.\nAs conclusións do informe psicolóxico que elaborase o equipo de profesionais dos xulgados.\nAs declaracións dos fillos respecto diso.\nNon separar irmáns.\nAs idades dos nenos.\nO tempo do que dispoñen os pais para poder ocuparse dos seus fillos.\nO lugar de residencia dos proxenitores.


Ciudadanos debate se presenta unha moción de censura contra Torra | Noticias de Galicia | CRTVG\nCiudadanos debate se presenta unha moción de censura contra Torra\nPublicado o 30/09/2019 13:07\nCiudadanos prepara unha moción de censura contra o presidente da Generalitat, Quim Torra, inda que non conta cos apoios necesarios no Parlamento catalán para que prospere. Nas últimas horas transcendía que cinco dos CDR detidos trataron de establecer unha canle de comunicación entre Torra e o ex-presidente Carles Puigdemont.\nCiudadanos debaterá nas próximas horas, na reunión da súa executiva nacional, se presenta a moción de censura contra o presidente da Generalitat. A líder da formación en Cataluña, Lorena Roldán, explicaba nas últimas horas que toman esa decisión por deber e responsabilidade e ante a que chamou "semana negra do separatismo".\nLorena Roldán, presidenta do grupo parlamentario de Ciudadanos: "Temos o presidente da Generalitat non só esporeando e animando os comandos separatistas, senón tamén aplaudindo aquelas persoas que agora mesmo están en prisión preventiva por presunto terrorismo".\nTras o anuncio, o presidente do PP catalán, Alejandro Fernández, aseguraba a través de Twitter que se puxo en contacto con Roldán para preparar xuntos a moción e lembraba o Partido Popular de Cataluña que el xa propuxo presentala o pasado 16 de setembro.\nCon todo, os dous partidos non sumarían votos suficientes para que prospere, só suman 40 escanos, lonxe dos 68 en que está fixada a maioría absoluta.\nMentres trascendía nova información sobre a investigación tras o arresto aos membros dos CDR que establece un suposto vínculo co Govern. Segundo reflicten os autos de prisión ditados polo xuíz da Audiencia Nacional García Castellón, cinco dos CDR detidos, pertencentes ao autodenominado Equipo de Resposta Táctica, reuníronse en secreto cunha irmá de Carles Puigdemont co obxectivo de intercambiar información sensible e abrir, supostamente, unha canle de comunicación segura entre o ex-presidente e Quim Torra.\nAnte as insinuacións da súa connivencia cos CDR, onte o presidente da Generalitat respondía nun acto político fronte ao centro penitenciario de Lledoners.\n"O independentismo choca coa violencia de xeito natural. Están intentando construír un relato falso a calquera prezo. Aquela violencia do 1 de outubro condenouna o Estado?", dicía Torra.\nDesde Gavá, Barcelona, Pedro Sánchez lanzáballe esta advertencia ó Govern da Generalitat.\n"Van dando leccións de democracia e non condenan a violencia. Se o independentismo volve crebar o Estatuto de autonomía, a poñer en cuestión e en risco o autogoberno de Cataluña, o Goberno de España con serena firme responderá para garantir a convivencia, a integridade territorial e a soberanía nacional do noso país", dicía o presidente do Goberno en funcións.\nCataluña Quim Torra Ciudadanos Procés\nMensaxes de WhatsApp descobren o suposto móbil do crime de Meco\nA avaría nun transformador deixa Ribeira sen luz durante o domingo


Mér, 06/05/2020 - 10:10\nA Consellería de Educación ven de publicar a nova oferta do Sistema Universitario Galego (SUG) coa incorporación para o vindeiro curso 2020/21 de 3 títulos de grao e os 3 primeiros graos abertos. Tamén introduce modificacións na oferta de prazas dalgún dos graos existentes. Resumo\nSáb, 02/05/2020 - 13:34\nPresentación coas Becas para o ano académico 2020. Están distribuídas en función aos meses nos que se produce a convocatoria. En xeral, soe repetirse o calendario dun ano a outro polo que podedes consultar as que presumiblemente se publicaran para o vindeiro curso.\nMér, 29/04/2020 - 13:22\nDesecalapp é unha páxina web que permete obter información actualizada respecto ao proceso de desescalada en cada punto do territorio, achegando datos dos permisos e restricions asociadas a cada fase.\nO ministerio fixo públicas 29/04/2020 as fases de desconfinamento, a aplicación será por provincia como unidade territorial de medición cunha desescalada asimétrica en función de cada provincia, a duración das fases dependerá da evolución dos datos e baixo indicadores de saúde pública.\nO inicio da nova normalidade realizarase, como mínimo, a partires do 25 de xuño, mantendo as normas de seguridade e distancia social.\nPara información das características das fases nos distintos ámbitos e dos indicadores de cada fase consultar as seguintes ligazóns:\nPrevisión por ámbitos\nEDUCACIÓN E UNIVERSIDADES\nFomentarase a educación en liña ou a distancia.\nOs centros educativos abrirán para o seu desinfección, acondicionamento e o traballo administrativo e preparatorio dos docentes e persoal auxiliar.\nApertura de Universidades para a súa desinfección, acondicionamento e para xestións administrativas e de investigación.\nApertura de laboratorios universitarios\nApertura de infantil ata 6 anos para familias que acrediten que os proxenitores teñen que realizar un traballo presencial sen posibilidade de flexibilización. Sempre con limitación de aforo.\nCon carácter voluntario para o alumnado, os cursos terminais (4º ESO, 2º de Bacharelato, 2º de FP de grao Medio e Superior e último ano de Ensinos de réxime especial) comezarán con división dos grupos de máis de 15 estudantes ao 50% para asistencia alterna ou en semigrupos paralelos.\nPermítese a apertura dos centros de Educación Especial, e a asistencia dos alumnos terá carácter voluntario.\nOs centros educativos prepararán programas de reforzo educativo a desenvolver no centro para os/as alumnos/as non mencionados anteriormente.\nMér, 29/04/2020 - 11:38\nXov, 16/04/2020 - 10:12\nAcceso a ESO e Bacharelato 2020\nVen, 08/03/2019 - 19:52\nDende o día 1 ata o 17 de febreiro de 2020 inícianse os trámites do procedemento (código ED550A), para a reserva de praza nun centro de adscrición para alumnado que cambia de etapa. (Anexo I). A solicitude debe ser única e deberá realizarse no centro no que o alumnado está matriculado no presente curso.\nDende o 11 e ata o 18 de maio permanecerá aberto o prazo de solicitude de admisión nos centros escolares para o vindeiro curso 2020/21 para aqueles/as alumnos/as de Educación Primaria de ESO e de Bacharelato que desexan cambiar de centro escolar, sempre que haxa prazas dispoñibles.\nO calendario do procedemento de admisión e matrícula está establecido na Orde de 12 de marzo de 2013, que pode consultarse no DOG. / e na Orde do 25 de xaneiro de 2017 que a modifica DOG\nTal como queda reflectido na dita Orde, a solicitude de admisión poderase presentar ata o 20 de marzo. Para tal fin, os proxenitores dispoñen dunha ferramenta informática a través da cal, se así o desexan, poderán cumprimentar e presentar as solicitudes de escolarización. Deste xeito, garántese o dereito da cidadanía ao acceso electrónico aos servizos públicos, mantendo tamén a posibilidade de presentar esta solicitude de forma presencial. (Anexo II)


Cruceiro da Penadauga | Patrimonio Galego\nCruceiro en Deza (comarca) e Silleda\nCruceiro da Penadauga\nCatalogouno elixiovieites o Xuñ 6, 2016 • 2:27 p.m. • Non hai comentarios\nCruceiro sobre unha plataforma cun pedestal prismático. O varal é de sección octogonal, agás en comezo e remate. Capitel sinxelo e moldurado sobre o que apousenta a cruz latina sen figuración e de brazos potenzados. Está a carón do penedo denominado Penadauga ao que se lle atribúen poderes curativos e onde acoden os romeiros o día da celebración de Santa Isabel.\nUnha das tradicións da romaría de Santa Isabel, ademais da donación de galiñas e pollos para a súa puxa, é visitar Penadauga, para pasar por baixo desta roca, á que se lle atribúen, desde tempos inmemoriais, poderes curativos.\nAnterior Ben CulturalA Penadauga Seguinte Ben CulturalCruz de Chan de Espiño


Posicionamento da Liga Estudantil Galega perante o último Consejo de Estudiantes del Estado.\nE-mail\tTwitter\tFacebook\tFlickr\tDestacamos… Galería\tFálase de\tBoicot ao concerto da cantante sionista Noa\nVolve o #PecheHistoria\nPalestina: un pobo permanentemente agredido\nDo resultado das eleccións a Xuntas de Facultade da USC\nSíguenos en Twitter\tDe interese\tEn destaque, Novas|20/07/2012 09:45\tPosicionamento da Liga Estudantil Galega perante o último Consejo de Estudiantes del Estado. A Liga Estudantil Galega subscribe o documento presentado polos representantes de estudantes das Universidades de Galiza, e fai as seguintes consideracións en relación á convocatoria do propio CEUNE e as contrarreformas do Goberno do PP.\nA convocatoria do CEUNE faise con máis de 6 meses de retraso en base ao regulamento do organismo. Pasaron máis de 9 meses dende a última vez que fora convocado. Polo tanto, as palabras do Ministro no seu informe sobre o interese que tiña en falar co estudantado son simplemente un lavado de cara.\nAdemáis, a convocatoria do CEUNE (supostamente un órgano “consultivo”) faise unha vez as principais contrarreformas foron xa aprobadas. Polo tanto, o grao de “consulta” que se fai diante do estudantado é nulo, o único obxectivo é buscar unha imaxe conciliadora e dun falso diálogo cun estudantado que ás claras se amosa contrario e en pé de guerra contra estas medidas.\nO CEUNE, como organismo de “representación estudantil” non conta ca máis mínima lexitimidade. O presidente é o propio Ministro, o que impide a autoorganización estudantil, o Primeiro Vicepresidente e outros 5 membros do organismo son postos a dedo por el, o que de facto significa 7 votos do Ministerio no organismo. Aparecen representadas as universidades privadas en igualdade de condicións, o que de facto supón unha inxerencia do sistema universitario privado no desenvolvemento das políticas educativas, un suposto servizo público.\nPor outra banda, outorga representación a organizacións estudantís que supostamente teñen un arraigo no modelo estatal da representación estudantil. Precisamente organizacións afíns ao goberno de turno e que só responden aos seus intereses clientelares.\nPara evitar que outras organizacións poidamos participar deste modelo de representación, é obrigado ter representación en diversas CCAA, o que a todas luces é unha busca de limitar o papel daquelas organizacións que temos un arraigo territorial claro cun posicionamento político contrario ao centralismo polo que aposta o organismo.\nA intervención do Ministro no propio CEUNE foi un claro exemplo de que tipo de políticas queren levar a cabo: mellora da “empregabilidade”, polo que supostamente a Universidade pública debe formar xente para o mercado laboral, cando o proceso debería ser á inversa: o mercado laboral debe adaptarse ao desenvolvemento social que propugna unha universidade pública e crítica. Somos persoas, non mercadorías.\nO Ministro falou dun “excedente” de estudantes nas ciencias sociais, dun exceso de Universidades, da necesidade de transformar o modelo de financiamento para “harmonizalo” (o que significa suba de taxas), do negativo da autonomía universitaria, ou do “custo do non rendemento” afirmando que o estudantado do Estado tarda moito en obter un título. En lugar de afirmar que esto se debe a un mal sistema universitario, o posicionamento do Ministerio é que hai que fomentar o esforzo, e para iso é positivo incrementar os prezos públicos.\nToda esta situación lévase a cabo nun contexto terrible para o sistema universitario público. A liña trazada nos últimos 10 anos na aplicación do Espazo Europeo de Educación Superior agudiza nestes momentos a súa presenza cas reformas que o Partido Popular está a levar a cabo: afogamento das Universidades públicas pola falta de financiamento, incremento de prezos públicos ao estudantado, precarización da calidade docente ao non permitir a contratación ou renovación de contratos, supresión de bolsas, transformación de bolsas en empréstitos, endurecemento das condicións para obter unha axuda, ou a última proposta de aplicar tres reválidas no ensino obrigatorio para a segregación do estudantado supoñen algúns exemplos dun ataque sen precedentes que terá unhas consecuencias nefastas para o ensino público, que en última instancia é un dos máis importantes piares para o desenvolvemento dunha Sociedade crítica e libre.\nAnte esta situación, a Liga Estudantil Galega pide a dimisión do Ministro de Educación por ser o principal valedor dun proceso que rematará no desmantelamento da Universidade como servizo público, e, por coherencia, o representante da Universidade de Santiago de Compostela, membro da nosa organización, abandonou a sesión do CEUNE denunciando estas cuestións.\nShare this post: © Baixo licencia Creative Comons 2013 — Liga Estudantil Galega. Algúns dereitos reservados\tDesigned by


Club Silex no campionato de España – Asociación Informática Amigus\nMañan venres comeza o Campionato de España de Sala de Tiro con Arco en “La Nucia” (Alicante). Catro son os arqueiros do Club Silex desplazados ata “la Nucia”.\nPrimeiro será Xaquin MIra na Categoría de Arco Composto Senior que tera que darse a valer para obter unha praza para as eliminatorias, ainda que a priori non o ten complicado para superar esta fase non pode perder a concentración, xa que moitos son os participantes que teñen unhas puntuación moi próximas.\nA medio dia seguiran o resto da expedición do Club. Miguel Alvariño , internacional coa Selección da RFETA,e actual Campión Galego na máxima categoría, tentara de alcanzar a primeira posición, ou esas son as suas aspiracións, para poder declararse Campión na Categoría Arco Recurvo Junior. Tamen nesta categoría participa Daniel Castro, cadete de último ano, e actual Campión Galego na sua categoría, que esta nunha gran progresión, a sua aspiración e quedar o mellor posible e axudar a clasificar o Equipo da Selección Galega.\nXa por último Cristina Castro, que participa na categoría Arco Recurvo Junior Mujer, ainda que a sua categoria e a de cadete participa neste campionato mais coa aspiración de aumentar a sua experiencia que obter un gran exito deportivo.\nPola Tarde lle tocar o turno os arqueiros de Arco Recurvo Senior, pero o Club Silex nesta ocasión non ten ningun inscrito.\nO Sábado sera a fase das eliminatorias, tanto en Arco Composto como Recurvo. O domingo estara dedicado o Campionato de equipos de Comunidades, que se clasificaran polas puntuacións que acaden os arqueiros na Calsificación individual.


Libros para o verán (II): Liberación, de Sándor Márai – disquecool\nPor Raquel C. Pico Letras 19/06/2012\nLibros para o verán (II): Liberación, de Sándor Márai\nSándor Márai é un deses autores fascinantes da Europa de Entreguerras que falaban unha morea de idiomas e vivían saltando dun país a outro, con ese cosmopolitismo europeísta que os levaba a percorrer o Vello Continente e a escribir sobre todo iso. Os seus libros foron un éxito espectacular no seu momento e Márai era en vida o autor dunha chea de best-sellers de calidade que saían da súa Hungría natal a outros moitos países da vella Europa. Márai sobreviviu á II Guerra Mundial (aínda que o pillou en Budapest e el era claramente opositor aos nazis) pero non conseguiu pasar con tanta sorte á Hungría do outro lado do telón de aceiro. Deixou o país e marchou ao exilio e a súa obra foi condenada ao esquecemento. Márai era demasiado burgués (o primeiro volume das súas memorias ten incluso ese título, ‘Confesións dun burgués’). Nos últimos anos, Márai (que acabou a súa vida en California, cando se suicidou no 1989) estase a poñer outra vez de moda, como outros autores daquela Europa fascinante dos anos 20 e 30.\nNon hai moito da súa obra en galego (Rinoceronte ten unha edición do seu ‘Herbario’) aínda que os seus libros – nos que semella que non pasa moito máis que os habituais problemas da vida cotiá – contan cunha cada vez maior lexión de seguidores. ‘Liberación’ é o último libro que Salamandra, a editora que traduce ao castelán a súa obra, acaba de lanzar ao mercado. ‘Liberación’ presenta a unha moza – burguesa – que se ten que enfrontar a un problema, que ten que tomar decisións que cambiarán o curso da súa vida, pero, a diferencia doutras historias de Márai na que os problemas son pequenas derrotas da vida diaria como herdanzas ou divorcios ou amores miserentos polo seu realismo, aquí a protagonista, Erzsebet, está a loitar pola vida. ‘Liberación’ é unha historia terrible, que vai escalando na súa dureza a medida que avanza a trama (unhas escasas 158 páxinas de letra ben grande) sen que o que conta, por moi impresionante que sexa, faga a Márai perder o seu clásico estilo, a súa maneira de contar as cousas. O cronista burgués segue a selo mentres fala dos días durante a II Guerra Mundial no que Budapest agardaba, cercado polo exército da Unión Soviética, que os nazis partisen en retirada.\nA historia foi escrita pouco despois da época histórica na que está ambientada (cuns meses de distancia) e ten por tanto certo valor testemuñal. Erzsebet vive cun pasaporte falso no Budapest ocupado polos nazis, xa que o seu pai é un popular científico perseguido polos alemáns e polos fascistas húngaros que anda agochado. Estamos nos días anteriores ao Nadal e Erzsebet ten que buscar un novo refuxio para o pai. Tras deixalo a salvo, ela mesma se pon a salvo nun refuxio antiaéreo, que pronto empeza a estar ocupado de xeito masivo, mentres as bombas do exército soviético impactan na cidade. Alí, no refuxio, Erzsebet agarda a liberación, aínda que non todo será como agarda.\nO libro é demoledor, unha lectura que a priori podería pasar por máis adecuada para unha tarde deprimente de outono, cando vai frío e fóra diluvia. Nada menos adecuado. Cando acabes de ler este libro, cando o peches despois de que a prosa poderosa de Márai che transportase ás miserias do refuxio antiaéreo, agradecerás abrir a fiestra e que fóra vaia calor, o sol ilumine dende o alto do ceo e os paxaros canten. Unha lectura que só se pode facer en verán.\nLiberación acaba de saír hai uns meses editado en castelán por Salamandra. Podedes atopar un amplo abanico de títulos en castelán nesa editorial. En galego, como apuntaba, só Rinoceronte sacou un dos libros do autor húngaro. Se preferides achegarvos en portugués a Márai, Dom Quixote ten os seus títulos máis coñecidos.\nEntreguerrasLibros para o veránLiteratura húngaraSándor Márai\nAnteriorLibros para o verán (I): Cruceiro de verán de Truman Capote\nSeguinteLibros para o verán (III): A viúva preñada, de Martin Amis


05/07/2012 - O Mercado Medieval reforza a oferta de lecer en Corcubión\nO Mercado Medieval de Corcubión xa está preparado para pórse en marcha. A localidade retrocederá oito séculos entre os días 20 e 22 cunha ampla oferta de actividades que, a pesar dos recortes orzamentarios, aínda por concretar, manterán a variedade de edicións anteriores. A Asociación O… [ler máis]\n04/07/2012 - Máis de 80 postos ocuparán Corcubión durante o Mercado Medi…\nCorcubión volverá o próximo día 20 á Idade Media durante tres días coa doce edición do Mercado Medieval, unha cita que nesta ocasión recae na empresa Fusión Medieval, encargada de encher de talleres, música e actividades de lecer as rúas da localidade. A compañía apost… [ler máis]\n02/06/2012 - Nota de prensa Cambio de Empresa Organizadora Medieval 2012\nA Asociación Organizadora do Mercado Medieval "Costa da Morte" Corcubión, anuncia o seguinte: Este ano cámbiase de empresa organizadora. A nova empresa chámase Fusión Medieval, para os interesados en montar un posto teñen que contactar con esta empresa organizadora acudindo ir á súa p&aacut… [ler máis]\n26/07/2011 - As noites foron tan animadas como os días\nO mercado nocturno gana presencia de ano en ano. Cara ás once da noite pechan os postos de venda, pero non os que se dedican a ofrecer comida e copas. Tanto o venres como o sábado houbo en Corcubión un Mercado Medieval alternativo que non pechou ata altas horas da madrugada. Da actividade beneficiáronse aqueles que puxeron chir… [ler máis]\n26/07/2011 - O espectáculo medieval eleva a Corcubión ao ceo do turismo\nOnte afanábanse en recoller en Corcubión os restos dun Mercado Medieval que moitos tardarán en esquecer. Sobre todo polas dúbidas da primeira vez, superadas con nota polos últimos tres días de festa. O ano que vén haberá máis, algo que garanten os organizadores, e é que máis al&oacu… [ler máis]\n25/07/2011 - O Mercado Medieval pecha en Corcubión con miles de visitas\nO Mercado Medieval da Costa da Morte, que se celebra en Corcubión, pechou onte as súas portas despois de tres intensos días dedicados ao lecer. É difícil calcular a afluencia, pero os organizadores estiman que foron varios miles as persoas que pasaron polo centenar de postos montados por todo o centro histórico. O… [ler máis]\n25/07/2011 - Feitizos, música e contos encheron de xente a cita co Medievo en Corcubi&…\nAs inquedanzas dos antigos moradores quedaron espalladas no ar coma se foran feitizos. Din que a Idade Media era a época do escurantismo, da historia que se nubra no coñecemento e reaparece en forma de encantamentos, bruxas, músicos, cabaleiros, artesáns e domadores de animais. Velaquí temos o resumo do que a xente atopou n… [ler máis]\n24/07/2011 - O arcebispo morde o po en Corcubión\nA ducia de invasores ben uniformados que se presentaron o venres pola noite na praia de Quenxe, en Corcubión, desembarcando dos seus galeóns -naquel momento chalanas- para tomar a vila acabaron co rabo entre as pernas e ben vapuleados. Era a recreación dunha batalla histórica, ocorrida en 1457 entre tropas do arcebispo composte… [ler máis]\n24/07/2011 - Corcubión convértese en capital do turismo\nO público, un ano máis, non fallou á cita co Mercado Medieval de Corcubión, que se encheu ata a bandeira pese ao molesto vento. Atopar un oco onde deixar o coche era misión imposible onte no centro urbano. A chaira habilitada polo Concello aliviou algo a situación, pero aínda así o porto cubriuse de veh… [ler máis]


O parto | Bioloxía Secundaria IES Pintor Colmeiro\n← A reprodución nos seres humanos\nCando acaban os nove meses de embarazo, a xestación acaba. Entón, o feto coloca a súa cabeza de fronte ao colo do útero e o parto é inminente.\nPódense distinguir tres fases:\nFase de dilatación: É a de maior duración. Iníciase coas contraccións espontáneas da parede do útero. A nai sente lixeiras dores na zona abdominal cada 15 ou 30 minutos, que van aumentando en frecuencia e intensidade.\nEstas contraccións empuxan o feto cara á saída do útero, o que provoca a dilatación do colo uterino. Así mesmo a presión exercida provoca a ruptura da bolsa amniótica e a saída do seu contido: é a rotura de augas.\nFase de expulsión: Dura aproximadamente 30 minutos. As contraccións, cada vez máis longas e extensas, van impulsado o feto cara ao exterior. A nai pode axudar contraendo voluntariamente os músculos do seu abdome.\nUnha vez expulsado, o persoal sanitario liga e corta o cordón umbilical que unía o feto á placenta e provócalle o primeiro pranto, que activa o seu sistema respiratorio.\nFase de libramento: Uns 15 minutos máis tarde da fase de expulsión reinícianse as contraccións uterinas que cesasen co nacemento do bebe.\nEstas contraccións fan que a placenta se despegamento da mucosa uterina e prodúcese a súa expulsión. A rotura dos vasos sanguíneos ocasiona unha hemorraxia que cesa co retraemento do útero.\nEsta entrada foi publicada en fpb, XERAL e etiquetada sexualidade. Garda o enlace permanente.