A Biblia, unha copia ou unha continuidade dos textos sumerios? - AFRIKHEPRI\nAs árbores comparten comida entre elas por raíces\nDu Apocalipsis latina (revelación), tomada do grego antigo apokalupsis (descuberta), procedente do verbo grego kalupto (ocultar) precedido do prefixo de privación apo. Literalmente "non oculto", e, polo tanto, por extrapolación, "exposto aos ollos", "retirada do velo", "o velo está levantado".\nXa que a tradución de comprimidos de arxila de Mesopotamia eo estudo de escritos bíblicos, móstrase que varios episodios do AT son reflectidas en comprimidos escritos en cuneiforme. Como o diluvio bíblico que é modelado na versión da enchente de Babilonia atopar na biblioteca do rei asirio Assurbanipal en Nínive traducido e publicado por Smith Goerges ou contidos na Epopéia de Gilgamesh (versión babilónica data do século XVIII ou XVII BC), a creación do mundo (épica Enuma Elish), a creación da humanidade con arxila, o segredo da inmortalidade ...\nCopia dunha tableta sumeriana, sobre 2500 av. JC\nÉ nesta continuidade que se mostrarán as tabletas Sumer ofrecendo unha nova ollada aos primeiros capítulos de Genesis. Houbo moitos intentos de traducións, pero o máis relevante foi o investigador da escleroloxía, Anton Parks. No seu libro EDEN (2011, edición Nova Terra), mentres contando co traballo dos seus antecesores (Samuel Noah Kramer, Jean Bottero, Georges Contenau, ...), ofrece unha tradución e deseña un gráfico de comparación o que atopamos na Biblia de Xerusalén.\nAs tabletas anotadas CBS 14005, CBS 8383 están datadas aos primeiros reis de Sumer, polo menos a 2800 anos AC. BC e BM 74329 incluíndo unha reprodución do texto existía na Babilonia durante o cativerio dos hebreos, ou polo menos para 597 BC Son propiedade do Museo Británico.\nCBS 14005, diante da liña 21: "Enlil eo deuses produciron a especie humana...estaban espidos: sen roupa fora planeado para eles "\nGn 2: 25: " o home ea muller son creados por Deus son nus »\nCBS 14005, lado b, liña 24: "Nós, o deusesnós o cambiamos, o temos forxado... e el dixo que se parase no arxila »\nGn 2: 7: " Deus modelado o home co arxila o chan eo home converteuse nun ser vivo »\nCBS 14005, lado b, liña 21: " Rabaños do recinto ...home estranxeiros nomeado e contounos moito "\nGn 2: 20: " o home dá nomes todos o gando, as aves do ceo e todas as bestas salvaxes "\nCBS 14005, lado b, liña 29: "Eles foron deux. En calquera lugar, home fixo ruído. súa muller realizou o seu alto servizo escoller racións. Por desgraza, ela acompañouno »\nGn 2: 25 e 3: 6: " o home e muller son deux. A muller acompaña ao home no xardín. A muller vai escoller o froito prohibido "... (EDEN, p.143)\nCBS 8383-a, columna 2: "Naquel momento, o home non produciu nada ».\nGn 2: 5: "... Non existe Non tiña ninguén para cultivar o chan "(EDEN, p.110)\nBM 74329: " 7 xeracións de divindades, Cicles de creación 7 antes da chegada do deus Un (u) e os seus Anunna »\nGn 1: 1 a 2: 3: "o 7 días de creación do Elohim antes da chegada de YHW e Anxos (EDEN, 65)\nO obxectivo aquí non é presentar todas as semellanzas senón só resaltar o feito de que hai varios milenios antes do inicio da redacción do Antigo Testamento e do Novo Testamento, xa existía unha historia bastante similar á do Xénese e ata se transcribe en comprimidos de barro. Algúns poderían dicir que isto non é sorprendente posto que a palabra de Deus é múltiple na súa manifestación e, polo tanto, alí chegaríamos, os primeiros balbuceos do que se convertería máis tarde na Biblia. Así que basicamente "Deus" que desexaba centralizar os coñecementos bíblicos para propagar máis facilmente decidira que os homes "inspirados" transmitan a súa palabra de novo en forma condensada. Para aqueles, poderiamos responder, si por que non.\nPor desgraza, a ecuación non é tan sinxela; de feito, aqueles que estiveron atentos descubriron que cando a Biblia fala de "Deus", os sumerios refírense a deuses, xa que é costume presentar o que vén do pasado como marcado co selo da ignorancia, pódese concluír que os sumerios foron cautelosos coa descrición do divino. Con todo, este plural existe onde moitos non o sospeitan, na versión hebrea do Antigo Testamento.\nHai 14 principais lecturas bíblicas francés, 12 acordo coa utilización do termo "Deus", mentres que outros 2 (tradución de Dhorme e Chouraqui) facer o nome usado no texto hebreo "Elohim". Ouro Elohim non é Deus por razóns 3.\n1 - A palabra "Deus" provén do latín Deus, que se deriva da raíz indoeuropea "brillo" utilizada para designar o ceo brillante, a luz solar. O seu significado sagrado só aparece cando se asocia coa deidad grega Zeus pronunciando ZE-OUS e cuxo xenitivo é Deus. Aparecerá na lingua francesa no século XIX. Por conseguinte, é un bastardo a nivel lingüístico.\n2 - Elohim é un plural, precisamente en hebreo, a partícula "im" é a marca plural. Elohim é o plural de Eloha simplificado por EL.\nO diccionario do Dicionario de Larousse (edición 1965): "Elohim, hebreo (...) plural de El ou Eloha ..." E o dicionario de Larousse Online 2012:\n"Elohim: Plural de Eloha, que significa" Deus ".\nNotarase que as comiñas da palabra Deus na segunda definición. Unha forma de dicir, levar con pinzas.\n3 - Como se admite que foi en hebreo que se escribiu a sección correspondente do Antigo Testamento da Biblia. É importante ter en conta certas regras, en efecto traducirse do hebreo, non é traducir desde o inglés, nin moito menos cando se trata de textos sagrados dictados polo propio Deus. O Tanakh que designa a Biblia hebrea é un conxunto consistente, que segundo a regra de Gematria dá a cada palabra o papel dunha clave para resolver unha ecuación aritmética.\n¿Que é gematria?\nÉ unha regra que asocia un valor numérico a unha letra, de xeito que en hebreo o valor gematrical da palabra pai é 3 e que a palabra nai 41, 44 a suma correspondente ao valor da palabra fillo.\nEntón, substituír a palabra Elohim é plural por unha palabra singular que máis non está relacionado etimoloxicamente con el cando sabemos gematria é traer un sentimento contra unha historia que quere aínda sagrado.\nDebe saberse que en Sumeria, ADAM significa "Animais, animais", EDEN, "Back of the mountain", refírese a unha chaira na que o ADAM traballaba para os deuses sumerios.\nGn 2: 15 "E Xehová Deus tomou ao home e colocouno no Xardín do Edén para cultivalo e coidar del" (Novo Mundo)\nNa Biblia tamén se leva a traballar no Xardín do Edén, en realidade existe só porque non había ninguén para cultivar a terra como di este pasaje:\nGn 2: 5 "... Xehová Deus non choveu na terra e non había homes para cultivar o chan" (Novo Mundo)\nNótese que no Eden hebreo significa Xardín, é moi particular traducir o término hebreo Eden por Garden of Eden.\nUn céntrase na etimoloxía da palabra paraíso vén da paradisus Latina, a partir dos paradeisos gregos significaba, cando o seu préstamo de pardez persa "un parque pechado, onde os animais salvaxes son", e que non Engádese a isto as traducións de certas palabras bíblicas que fan eco en sumerio, atopamos a concepción de EDEN sumerio.\nGÀN EDEN "O campo da parte traseira da montaña", é interesante notar que en hebreo GAN EDEN significa "xardín de delicias".\nOutro feito preocupante non menos importante a Biblia nos di, por medio Gen 1: 27 "E Deus pasou a crear o home á súa imaxe, á imaxe de Deus o creou; home e muller os creou" ( New World), ese home e muller xa existía antes de Gn 2: 7. Mentres Adam nos presenta desde o punto de vista bíblico como o primeiro home, Sumer levanta de novo un veo:\nBM 74329: "7 xeracións de deidades, ciclos de creación 7 antes da chegada do deus An (u) e súa Anunna"\nComo se mostra a tradución da tableta, os días bíblicos 7 entre os sumerios corresponden a unha sucesión de xeracións e, en cada ciclo, algo máis foi levado á creación. Para os sumerios, é An a través do seu fillo Enlil quen creou o EDEN, pero non os primeiros homes que xa estaban poboando a terra ao chegar. É interesante notar que na tradución do Novo Mundo o nome de Xehová aparece por primeira vez despois do día 7. Coincidencia de tradutores?\nDe todos os xeitos, tendo en conta os elementos presentados, a Bíblica Xénese trae o cheiro ao plaxio (de novo), e tamén a desinformación máis fermosa que pode ofrecer a Biblia coa substitución do termo Elohim, un plural, por un nome singular cuxa representación de Deus non se refire á mesma dimensión.\nMonumento en forma de pirámide en memoria de Charles T. Russell, fundador da WatchTower Bible and Tract Society (Testemuñas de Jehová). Contén símbolos pertencentes a un certo grao do Rito Masónico de York, agora chamado Rite Standard Webb, practicado principalmente por mampostería regular norteamericana. Non obstante, todos os símbolos presentes están prohibidos oficialmente polo WatchTower.\nPor que moitas persoas nunca oíron falar diso mentres os contidos das tabletas sumerios xa se sabían por un tempo?\nPorque nun principio, moi poucos cristiáns tiveron o problema de botar unha ollada aos documentos fonte da súa Biblia. A crenza baseada nun acto de fe que se opón ao pensamento e ao cuestionamiento críticos non é sorprendente en si mesma, é moi mal cuestionar parte da A Biblia e acepta o resto, xa que toda a Biblia aparece como un bloque que transmite a palabra divina. Se admitimos que unha única liña é falsa, cuestionamos a totalidade do traballo. Tamén é neste punto que as novas ramas cristiás apareceron no século 19 (Mormón, Testemuñas de Xehová, etc.) e declaran que cada un transmite a verdadeira mensaxe bíblica introducindo así a súa tradución da Biblia e un Ensino baseado nesta nova Biblia. Por suposto, os membros deben atopar unha coherencia xa que a Biblia é personalizada, é fácil finxir diante dos membros para que sexan correctos e os demais falten ...\nCómpre salientar que os principais centros de investigación arqueolóxica están financiados por grandes investidores cristiáns que non teñen a intención de cuestionar a autenticidad do seu traballo, facendo presión sobre os investigadores que precisan subvencións. camiñar na dirección que se lles impón, é moi "cristián", esa necesidade de control da información e do coñecemento, e tendo en conta as contradicións e outras fontes destacadas, entendemos por que. De feito, así é como a investigación sempre funciona, os investimentos silencian aqueles que contradicen a súa visión e dan resonancia aos que apoian a súa visión, en termos de historia o último caso é o do mundo. Exipto faraónico.\nDe feito, desde as primeiras expedicións napoleónicas (1798) eo estudo de testemuños de contemporáneos gregos, é coñecido como unha elite Exipto faraónico ata a dinastía ptolemaica era de ascendencia africano negro, aínda Na actualidade seguimos vendo representacións de faraóns ou outros personaxes pre-ptolémicos representados con funcións semíticas. É doado cando un se coloca no contexto do tempo para comprender as consecuencias destas verdades. Imaxina Napoleón e os seus compañeiros escravos descubrindo que a raza indexada é a fundación da civilización na que os primeiros eruditos gregos como Pitágoras e outros recoñeceron que fixeron a súa clase? Unha verdade para calar. Pero o desafío de Egipto vai máis alá do que sinxeleza conxunta histórica.\nO Exipto faraónico simboliza a cristalización do pobo xudeu na Biblia, sufrindo terrible escravitude foi rescatada e guiada a unha terra prometida polos profetas de Deus, por desgraza novo a Biblia ve cuestionada. Antes mesmo, os egiptólogos tiñan o monopolio do estudo dos sitios exipcios, dándonos o contido do seu corazón que podían conjeturar todo tipo de teorías baseadas en parte na Biblia, estas conxecturas estaban fóra de que era o pobo hebreo, escravo dos faraóns que construíron as grandes pirámides, para apoiar as súas teorías, estaban falta teu palabra, a palabra por palabra escravos castas que até hoxe non foron capaces de atopalo e Non foi por falta de propoñelo. De feito, a realidade é ben distinta, xa que os científicos en calquera campo estudaron o campo, son unánimes nun punto, as Grandes Pirámides e algúns grandes monumentos pertencer a tal fazaña técnica que si queriamos que o para rehacer a mesma precisión cos materiais de hoxe, necesitaríamos as últimas ferramentas de última xeración en cada campo e iso sen garantía de resultados. Claramente, faise moi difícil ver nestes monumentos o traballo de homes e mulleres escravas, isto sería para comparar que os foguetes da NASA son construídos por escravos. O que sería absurdo aínda hoxe en día é a voz dos egiptólogos que seguen sendo oídos.\nTodo isto por que?\nA través dunha serie de cousas ponse de manifesto que hai información a dúas velocidades, por non dicir tres, nun momento no que as finanzas liberais gañaron diñeiro a súa forma primaria, é dicir a de A información, a última, que sempre foi vital para calquera sociedade que desexe continuar, tal e como mostra o estudo, os seus sistemas criptográficos desenvolvidos por diferentes civilizacións para salvagardar e protexer a súa información, nunca foi tan accesible.\nHoxe en día, Internet explotou as fronteras de información que as chamadas sociedades modernas buscaban manterse herméticas. É posible coñecer lugares, lugares, persoas sen moverse, se sabemos manexar este instrumento que é internet podemos drenar a boa información cara a si mesmo. Así, a ignorancia xa non é a elección por defecto do individuo, senón unha opción voluntaria. Unha vez que loitamos pola súa dignidade, a súa terra, agora é sobre todo unha guerra de información que tende a mergullar aos que non o coñecerán aos abismos da nosa existencia terrenal.\nO sistema de depredación en que o mundo mergullouse desde que 2 milenios provocou a desaparición de demasiados pobos, un sufrimento demasiado longo para acabar hoxe cun mundo ultra-inegalitario. Debe parar e depende de cada un de nós facelo á nosa maneira, comecei coa Biblia, porque na miña opinión o cristianismo desde o Edicto de Milán en 313, que proclamou esta gran relixión relixión do imperio romano, impulsou a Europa nun período de ignorancia e os conflitos sen nome, destruíndo toda a base das sociedades antigas que viven alí, foi a través da bula papal de 1454 dado permiso ao rei de Portugal, Alphonse V, o permiso para esclavizar África e as Américas causando a desaparición de decenas de millóns de persoas, entón aínda no momento da colonización a medida que as sociedades europeas decidiron distanciarse da Igrexa a través de varias leis promulgadas, que é cando decidiron na conferencia de Berlín, que comezou en 1885, que sería bo para cristianizar toda África subsahariana e destruír a base enteira s sociedades africanas xa debilitados por 13 séculos de escravitude e castración árabe-musulmán e 5 occidental séculos de escravitude en virtude Christian, mergullando o continente no estado que é hoxe, é paradoxal para observar que a África Negra nunca foi tan mal como cando o número de cristiáns no seu solo alcanzou un máximo histórico.\nTamén é tempo de que este continente acepte ver a realidade, se a Europa capitalista e depredadora fixo o "agasallo" da Biblia en África Negra non é certo nin a el ou porque estaba convencida da utilidade deste libro, para convencerse diso, pódese ver o discurso de Leopoldo II, rei dos belgas do período colonial. E sería pretencioso que o África negra pretenda comprender mellor que Europa os fundamentos dun libro que lle impuxo o asasinato, a violación ea submisión dos seus avós.\nCo pasar do tempo e as verdades contraataque neste continente son expresados e demostrou, é agora a Africano de escoller se quere permanecer na espera dunha salvación bíblica e, polo tanto, abrazar as normas deste sistema predación ou máis para tomar a cabeza na súa coraxe e mirar cun ollar crítico da súa historia, o po se librar das cadeas conceptuais co que foi posto fóra da carreira dándolle tempo a ilusión de estar sempre detrás na carreira pola civilización.\nNon se trata de simplemente desfacerse dunha herdanza colonial pesada para encerrarse nun tradicionalismo cego, senón tamén para reconsiderar a nosa base espiritual histórica, restaurar a súa relevancia perdida, deixar o misticismo para recuperar esta ciencia que o Os antepasados puideron expresarse co constante desexo de imprimir a combinación Truth-Justice-Order-Harmony cristalizada no Mâat.\nDo mesmo xeito que os indios americanos, durante o seu xenocidio programado polo Estado americano, que nunca deixou de advertir o que chamaron "o home branco" pola súa actitude cara ao medio ambiente, o que apenas parece chegar a entender hoxe en día, África ten moitas cousas para recordar ao mundo.\nAnton Parks, "Eden", 2011, Edicións da Terra Nova Samuel Noah Kramer, "The Story Begins at Sumer", 1993, Flammarion\nCheikh Anta Diop, "Nacións, negros e cultura", 1954, Presenza africana\nCheikh Anta Diop, "Civilization ou Barbary", 2001, Presenza africana Assani Fassassi, "O pecado do Peah contra África", 2004, Al Qalam\nJacques Grimault, "A revelación das pirámides" Novo Mundo, "As Sagradas Escrituras", Edición revisada de 1995, Biblia de vixilancia\n3 novas a partir de 3,55 €\n15 usados desde 0,52 €\na partir do 26 de maio de 2020 12:02\nData de publicación 2009-10-02T00:00:01Z


Jealsa - Jealsa únese ás campañas solidarias de «Obra Social a Caixa»\nJealsa únese ás campañas solidarias de recollida de leite e vacinación infantil impulsadas por «Obra Social a Caixa».\nA empresa galega doa o equivalente a 12.000 litros de leite á campaña de recollida de leite, “Ningún neno sen bigote”, promovida por ”a Caixa” e CaixaBank en favor dos bancos de alimentos.\nJealsa renovou asímesmo a súa colaboración coa organización “ Gavi, the Vaccine Alliance”, cuxo obxectivo é a loita contra a mortalidade infantil a través da vacinación e un mellor sistema sanitario nos países máis pobres.\nGrazas ao compromiso de Fundación Bancaria “a Caixa” e da Fundación Bill e Melinda Gates, a cantidade doada a Gavi multiplícase por catro, resultando unha achega final de 24.000 euros.\nBoiro, 27 de xuño de 2019. O grupo de alimentación Jealsa sumouse ás iniciativas solidarias que impulsa a Obra Social “a Caixa”, en colaboración con CaixaBank. A empresa conserveira galega renovou a súa participación nas campañas de recollida de leite, “Ningún neno sen bigote”, e de vacinación infantil, “ Gavi, the Vaccine Alliance”.\nEste acordo formalizouse na sede de Jealsa, en Boiro, entre o seu presidente Jesús Alonso e a directora de Banca de Empresas de CaixaBank en Galicia, Catalina Gumma. A representante da entidade agradeceu a colaboración de Jealsa e recoñeceu ao seu presidente a sensibilidade que caracteriza á empresa. “Esta xenerosa doazón ten o gran valor de que permitirá atender a máis nenos galegos nestes meses de verán, cando máis escasea o leite nos bancos de alimentos, e vacinar a máis nenos nos países de África e Latinoamérica nos que se leva a cabo a campaña”, destacou.\nPola súa banda, o presidente de Jealsa, Jesús M. Alonso Escurís, felicitou a Obra Social “a Caixa”, polo gran labor que están a desenvolver en acción social e manifestou: “Dentro do programa de Responsabilidade Social Corporativa de Jealsa, os nenos son unha prioridade xa que entendemos que, en calquera sociedade, eles son os máis vulnerables. Como empresa comprometida co desenvolvemento da infancia, non só na nosa contorna, senón tamén a nivel mundial, estes programas encaixan perfectamente cos valores de compromiso e solidariedade que o noso Fundador sempre nos ten transmitido”.\n“Ningún neno sen bigote”\nA doazón realizada por Jealsa permitirá prover aos bancos de alimentos de doce mil litros de leite. Esta campaña ten como obxectivo poñer solución ao déficit de leite que sofren máis de 1,5 millóns de persoas en España —das que máis de 220.000 son menores, que poderían ver afectado o seu crecemento debido a esta carencia. En Galicia máis de 52.000 persoas recorren habitualmente aos bancos de alimentos galegos para cubrir as súas necesidades nutricionais de alimentos básicos como o leite.\nOs Bancos de Alimentos necesitan duplicar as provisións deste alimento para abastecer a todas as persoas que acoden cada día. A súa meta é garantir un mínimo de 3 litros de leite ao mes por persoa.\nO leite é unha fonte destacable de proteínas de alta calidade, vitaminas e minerais que contribúe decisivamente ao crecemento e desenvolvemento dos nenos. A Organización das Nacións Unidas para a Alimentación e a Agricultura ( FAO) apunta que, de media, un vaso diario de douscentos mililitros de leite de vaca proporciona a un menor de cinco anos o 21 % das súas necesidades de proteínas e o 8 % de calorías e nutrientes.\nJealsa colabora dende fai xa varios anos coa Alianza Empresarial para a Vacinación Infantil promovida pola Fundación Bancaria ”La Caixa” e que apoia a “ Gavi, the Vaccine Alliance”, unha organización cuxo obxectivo é a loita contra a mortalidade infantil, facilitando o acceso dos nenos á vacinación e mellorando o sistema sanitario dos países máis pobres do mundo.\nEsta alianza consiste nunha innovadora iniciativa de responsabilidade social corporativa pioneira en Europa destinada a facilitar ás empresas a posibilidade de colaborar neste proxecto solidario, garantindo que as súas achegas destínanse integramente á vacinación de nenos.\nA doazón realizada por Jealsa, alcanzará finalmente os 24.000 euros, grazas ao sistema de Matching Fund da Alianza para a Vacinación, que multiplica por catro as doazóns recibidas. Coa fórmula 1=4, por cada euro que unha empresa doa, a Fundación Bancaria ”a Caixa” engade outro euro e a Fundación Bill e Melinda Gates engade dous euros máis.\nJealsa, empresa familiar galega con sede en Boiro (A Coruña), dedícase á fabricación e comercialización de conservas de peixes e mariscos desde 1958. Hoxe en día, a compañía está integrada por 26 sociedades, agrupadas en 4 áreas de actividade: alimentación, pesca e servizos, medioambiente e enerxía. É o primeiro fabricante de conservas de atún en España e segundo de Europa. Jealsa dispón de 7 plantas de producción no mundo, destacando a central en Boiro, coas instalacións máis modernas e avanzadas tecnoloxicamente.\nNo seu compromiso coa sociedade, Jealsa a través do seu programa de RSC “WeSea”, colabora con diferentes proxectos sociais, ambientais e de sustentabilidade. A educación, a cultura, a saúde, o deporte, a reinserción laboral e a axuda ás persoas con capacidades diferentes, son os eixos principais nos que centra a súa política de patrocinios e colaboracións.\nJealsa Boiro Voleibol, unha xeración de ouro O Packaging de Rianxeira, premiado nos Pentawards 2019


» Opinión » “O barato sae caro”Cronica3.com A Mariña - costa de Lugo - información da Mariña lucense\nNon é o mesmo un moble de Ikea que dun ebanista profesional, non é o mesmo un gato que un león. O primeiro é un peludiño máis cariñoso e afable á vista, o segundo é o rei da selva, e se de cazar se trata é máis efectivo, como o moble do carpinteiro dura máis, ten futuro e é de maior calidade.\nVíamos os resultados do Ministerio de Política Territorial, e se comparamos as retribucións da corporación de Viveiro (64.210 €) cos de Ourol (78.160 €) con 15 veces menos población, semella que a función pública no primeiro é altruista e case que traballan de regalo. Pero nada máis lonxe da ficción, xa que Viveiro con 17 Concelleiros, gasta en persoal (case 200) 5,4 millóns de euros; algo que frea a inversión en gasto social e mellora do municipio, e impide poñer proxectos a futuro diante da mesa, con impostos dos máis altos de Galicia. Por lei ten dereito a 7 adicacións exclusivas, co cal deixa entrever que é un barco sen oficiais ó mando, cando pasa isto de ir ó mar sen patrón, sen motorista, sen remos, pois a embarcación non sae do peirao, ou afúndese.\n¿Non sería mellor cobrar e ter unha resposabilidade, sen ver a xestión política como un mero entretemento ou xogo, unha festa o que se apuntan como se fóramos nenos e no que perdemos todos? ¿Non sería mellor cobrar e non montar negocios paralelos á actividade política como vemos en varios casos? ¿Non sería mellor ter xente eficiente, preparada e adicada por completo que teña ideas de como evolucionar? ¿Non sería mellor vender menos a moto e ver realidades e feitos, en vez de parálisis? ¿Non sería mellor cobrar acorde por un traballo ben realizado? ¿Non sería mellor…? Sería mellor. Como dí o xornalista arxentino M. Grondona: “El populismo ama tanto a los pobres que los multiplica” O barato sae caro.


Por Eva Barbazán hace 2853 días Comentarios (2)\npracticum pedagoxía hospital\nA continuación, comento un pouco o que estamos a realizar este ano no Practum II de Pedagoxía.\nDende o pasado día 1 de outubro, unhas compañeiras e máis eu comezamos o noso Practicum de Pedagoxía na Aula Hospitalaria do CHUS. Dúas de nós xa realizáramos alí as prácticas do curso pasado, e polo tanto, xa coñecíamos o que alí se está a facer. Pero este ano deberíamos desenvolver o proxecto que ideamos anteriormente para aplicalo neste período.\nAdemais das alumnas de Pedagoxía, contamos coa directora da aula (Ruth), dúas becarias (Tania e Mercedes) e unha alumna de prácticas de Animación Sociocultural (Alejandra).\nCon horario de mañá, e de luns a venres, acudimos dita aula. Estamos a falar dunha aula que non reúne as características normais dunha aula dun colexio, senón que aquí a realidade é ben distinta. Así é que os rapaces cambian case todos os días e poucos son os que temos de longa estadía (normalmente enfermos oncolóxicos). Por iso, o modo no que se trata con eles tamén cambia.\nCando un neno ou nena chega por primeira vez á aula, pasámoslle unha ficha de seguimento, a cal nos permite coñecer un pouquiño máis ao rapaz/a. Esta componse de nome e apelidos, nome dos pais, motivo de ingreso, data de ingreso, colexio, nome do titor, materias que máis lles gustan, as que menos... Con ela, empezamos a coñecer ao neno/a.\nNormalmente, esta ficha pásaselle aos nenos que son mais maiores, xa que estes van a ser os que fagan tarefas escolares nesta peculiar aula. A partir dos 6-7 anos sería cando se aplica.\nOs nenos que teñen menos desta idade, veñen á aula co fin de entreterse, de facer que as horas que pasen alí sexan o máis amenas posibles. Así é que temos á súa completa disposición un montón de xogos, libros, debuxos... cos que poder entreterse, ao igual que nos teñen a nós, para a súa supervisión e entretemento.\nPero os nenos que son máis grandes, os de primaria, dedican o tempo das mañás no hospital á realización de tarefas escolares. Isto permítelle non perder o fío das clases ordinarias, sobre todo aqueles rapaces que pasan moito tempo hospitalizados. Así é que cada día fan deberes e exercicios de matemáticas, lingua, inglés... e todas as materias necesarias. Nos estamos alí para resolverlle todas as dúbidas necesarias e explicarlle a materia, para que non se queden estancados nin perdan o ritmo das clases. Ademais disto, tamén teñen tempo para xogar e divertirse coma os máis pequenos.\nBasicamente, as nosas horas alí son dedicadas ao xa comentado, tarefas de reforzo cos nenos máis grandes e de coidado e entretementos cos máis pequenos.\nEn canto á aplicación do proxecto deseñado o pasado curso, dicir que no noso caso é bastante difícil a súa posta en marcha, xa que non temos unha constancia cos rapaces cos que contamos (o cal nos dificulta bastante a labor) e, por motivos diversos, os nenos cos que contamos actualmente, son a maioría de moi curta idade. De todas formas, aínda que non se desenvolva o proxecto enteiro, intentaremos aplicar diversas actividades que tiñamos deseñadas.\nLourdes Montero hace 2826 días\nOla Eva, este conxunto de actividades que relatas como experiencia do Practicum II, che fixeron sentir como profesora? O proxecto, diseñase antes de ir ao practicum, durante, despois?\nEva Barbazán hace 2824 días\nOla Lourdes! Pois ben... despois do visto hoxe na clase, creo que estas preguntas xa quedaron máis ou menos resoltas, pero aínda así comentoche o meu caso en particular.\nNa Aula Camilo José Cela do CHUS o labor que facíamos era básicamente de profesoras de apoio, salvo en momentos moi puntuales que te poñías na pel dun pedagogo. Pero a realidade foi esa... durante mes e medio, todas a mañáns axudábamos aos rapaces coas súas actividades escolares, ofrecendolle apoio e supervisión. Certo é que tratabamos de introducir métodos pedagóxicos no noso trato cos rapaces, empregábamos as distintas técnicas de estudo, etc, pero en resumo, pódo concluír en que básicamente exercíamos de profesores, o cal non foi un impedimento para a nosa realización persoal.\nEn canto ao que me preguntas do proxecto, este foi realizado no curso anterior, coa intención de aplicalo neste Practicum II do 4º curso. Pero, no meu caso, a aplicación deste non foi posible. A realidade educativa que ten unha aula hospitalaria dista bastante da dunha aula ordinaria: novos alumnos cada día, alumnos que se van, rango de idade demasiado amplo (de 0-16 anos), "debilidade" dos alumnos, rutinas instauradas.... Unha serie de características que fixeron que non puidéramos facer realidade a aplicación deste proxecto.


Doe para a sagrada Desgalipedia - Desgalipedia\nDoe para a sagrada Desgalipedia\nImaxina un mundo onde cada persoa no planeta ten acceso gratuíto á suma de toda a estupidez humana en inglés. Son eles.\nA Desgalipedia é un sitio non rendible que ofrece estupidez gratuíta a todos en inglés.\nO seu servidor de hospedaxe custa 600 dólares anualmente. Podían cubrir todo o sitio nos anuncios de crema de pel para pagar este gasto, pero non lles gustan os anuncios (aínda que son grandes afeccionados á crema de pel).\nEn consecuencia, contamos coas xenerosas achegas de lectores coma ti encher os tanques de gas do Ferrari deles manter o sitio operativo. Se a sagrada Desgalipedia fíxolle rir, entón invitámoste a doar á Uncyclopedia. Podes doar mediante unha conta de tarxeta de débito ou de crédito aquí.\nOs usuarios que doaron poden engadirche ao Xunta directiva deles.\nVolva de novo.\nExención de responsabilidade:: todas as doazóns son procesadas a través de PayPal e están suxeitas a unha taxa de transacción do 9%. Pode evitar esta taxa se fai unha donación directa desde unha conta de PayPal e marca a súa doazón como un agasallo para o desvío de complementos no DOT de Gmail. As doazóns a Uncylopedia non son deducibles. Desgalipedia non usará a súa información para ningún outro propósito que non sexa para poñerse en contacto contigo sobre a súa doazón.\nTraído desde "https://desgalipedia.org/index.php?title=Desgalipedia:Doazóns&oldid=147766"\nA última edición desta páxina foi o 26 de maio de 2019 ás 18:01.


Blog da Biblioteca de Viós: Cen mil millóns de poemas\nCen mil millóns de poemas\nEn 1961, Raymond Queneau (Le Havre 1903-París 1976) publicou un libro insólito baixo o título Cen mil millóns de poemas. Nesta obra, Queneau propón 10 sonetos cuxos versos son combinables e riman entre si. Cada unha das dez páxinas do libro contén un soneto troquelado, cortado en tiras, con un verso en cada unha, o que permite que cada lector ou lectora cre o seu propio soneto, escollendo cada un dos catorce versos que o forman.\nNo 50 aniversario desta publicación, a Editorial Demipage vén de publicar estes días un libro similar en homenaxe a Queneau.\nDez autores e poetas da elite da literatura española ( Jordi Doce, Fernando Aramburu, Santiago Auserón, Vicente Molina Foix...) crearon cadanseu poema para dar lugar ao mesmo número de combinacións e a este "obxecto" imposible, considerado xa unha xoia da literatura contemporánea.\nSeguramente nunca pensaches que nun libro podían caber tantos poemas...É a poética da matemática! ou a matemática poética! Aínda non o temos na biblio, pero farémonos con el para que poidas ler e crear sonetos a moreas.\nPublicado por Biblioteca ás 15:34


O Concello de Lalín explicará o “catastrazo” polas parroquias - Nós Televisión\nO Concello de Lalín explicará o “catastrazo” polas parroquias\nO goberno municipal de Lalín desenvolverá entre o 2 e o 7 de setembro unha serie de charlas polas parroquias do municipio para explicar á cidadanía o proceso de regularización catastral impulsado polo goberno central dende Madrid e de obrigado cumprimento para as administracións locais. O concello activou xa un servizo de información á cidadanía no ORAL e agora quere achegar toda a información necesaria á zona rural.\nO ciclo dará comezo este sábado, ás 11 horas, no local social de Cercio. A esta sesión están chamadas a participar as veciñas e veciños de Cercio, Galegos, Val, Camposancos, Cello, Palio e Rodís. O mesmo día, ás 12:45, o auditorio de Muimenta acollerá a sesión destinada aos veciños desta parroquia así como aos de Cangas, Cadrón, Parada, Alperiz e A Veiga. Xa pola tarde, ás 17 h., o “teleclub” de Losón reunirá á veciñanza desta parroquia e da de Busto.\nO domingo, día 3, terán lugar outras 3 charlas: No local social de Maceira, ás 11 h. (Maceira, Alemparte, Alvarellos, Castro de Cabras). Local social de Sello, 17 h., (Sello, Palmou, Erbo, Fontecabalos). Local social de Bermés, ás 19 h. (Bermés, Méixome e Santiso). O calendario continúa o luns, 4 de setembro no local social de Donramiro, ás 20 h., (Donramiro, Donsión e Botos) e no local social de Vilanova, ás 21:30 h., (Vilanova e Doade). O martes, 5 de setembro terán lugar no local social de Cristimil, ás 20 h., (Cristimil, Gresande e Anseán) e no local social de Moneixas, ás 21:30 h. (Moneixas e Castasós). O mércores, 6 de setembro no local social de Filgueira, ás 20 h., (Filgueira e Bendoiro) e no Auditorio de Vilatuxe, ás 21:30 h., (Vilatuxe, Barcia, Soutolongo, Lodeiro, Lebozán e Zobra). Rematarán o xoves, 7 de setembro no local social de Noceda, ás 20 h., (Noceda, Anzo, Madriñán e Prado) e no local social de Goiás, ás 21:30 h., (Goiás, Xaxán e Lalín de Arriba).\nArtigo anteriorA Deputación de Pontevedra comeza a vendima no Castelo de Soutomaior\nSeguinte artigoO grupo municipal socialista pedirá un Pleno de Tussa pola “baixa actividade” do aparcadoiro de Xoán XXIII\nO “catastrazo” de Facenda afecta a case 10.000 persoas en Compostela\nO Concello reúnese coa Xerencia do Catastro para trasladar as queixas da veciñanza\nA Dirección Xeral de Catastro pon en marcha a regularización castastral para este 2017\nComeza a regularización catastral en Santiago


O BNG leva ao Pleno do luns o debate a respecto dos aparcamentos disuasorios, a elaboración e desenvolvemento dun Plano de Inclusión Social e a promoción de vivenda pública no Concello da Coruña - Coruña Online\nAyuntamiento, coruna\t13/01/2019\nO BNG leva ao Pleno do luns o debate a respecto dos aparcamentos disuasorios, a elaboración e desenvolvemento dun Plano de Inclusión Social e a promoción de vivenda pública no Concello da Coruña\nO Grupo Municipal do BNG na Coruña levará ao Pleno ordinario de xaneiro, que se celebra este vindeiro luns día 14, o debate a respecto dos aparcamentos disuasorios, a elaboración e desenvolvemento dun Plano de Inclusión Social e a promoción de vivenda pública no Concello da Coruña.\nDeste xeito, as nacionalistas, a través de sendas preguntas para a súa resposta oral, queren que o Goberno municipal aclare tres aspectos das principais áreas que máis expectativas xeraron durante a campaña electoral e no comezo do mandato, como son a mobilidade, a inclusión social e a vivenda. Asemade, coa situación actual, de prórroga dos orzamentos de 2018, e sen aprobar os propios para 2019, consideran que existe unha seria incerteza nestas áreas, consumando un mandato no que finalmente non se implementarán as políticas transformadoras que se prometían.\nOs aparcamentos disuasorios\nA respecto da mobilidade, a formación nacionalista quere que se dean explicacións do por que, sendo a mobilidade un dos principais problemas que ten hoxe en día a cidade, non se formulou a posibilidade da construción de aparcamentos disuasorios co obxecto de reducir o numero de coches que circulan na cidade.\n“Entendemos que habilitar espazos onde os condutores puideran estacionar, espazos ben comunicados e dotados do servizo de transporte colectivo que os comunicara eficazmente co centro da cidade e cos polígonos e cos principais centros de traballo significaría reducir de xeito significado o volume de tráfico e de vehículos privados. Lembramos que a única actuación en mobilidade neste mandato foi a implementación do carril bici, actuación que non contou co consenso das entidades que encabezaron durante anos o movemento para a humanización da circulación na cidade, e non significou que o volume de vehículos existente minguara ou se reducira”, advirte a portavoz nacionalista Avia Veira.\nO Plano de Inclusión Social\nPara a formación nacionalista, chegar aos últimos meses de mandato coa ausencia dun Plan de Inclusión Social elaborado e en desenvolvemento é a evidencia máis fragrante da ausencia de xestión do Goberno municipal, e nomeadamente da Área de Xustiza Social.\nO BNG lembra que foron reiteradas as veces, tanto no Pleno como na propia Comisión de Xustiza Social, nas que reclamaron a elaboración deste Plano, argumentando sempre o Executivo Local que era un obxectivo prioritario e que se estaba traballando nesta elaboración.\n“Malia que a propia Silvia Camean avanzaba no Pleno municipal celebrado o 11 de febreiro de 2016 que seria a propia Área a que elaboraría o Plano e que querían facer as cousas con seriedade e con rigor, realizando, en primeiro lugar, unha diagnose da situación, o certo é que finalmente remataremos o mandato sen que exista e, o que é peor a esta altura, ao estar os orzamentos prorrogados, sen saber que investimentos se dedicarán á inclusión social. A renuncia a esta medida do seu programa electoral é evidente e inxustificábel”, denuncia a concelleira nacionalista.\nA promoción de vivenda pública\nFinalmente, o Grupo Municipal do BNG traslada, como último debate, a xestión da promoción de vivenda pública, xa que logo, segundo as nacionalistas, a propia Marea Atlántica incluía no seu programa “99 medidas para o 99%” a proposta da elaboración dun plan de fomento do dereito á vivenda e fomento da vivenda pública, a través da EMVSA, “algo que a día de hoxe está demostrado que non se fixo e que non existe ningún proxecto de facer nestes xa poucos meses que quedan para o remate do mandato”, apuntan deste a formación nacionalista.\n“A menos de cinco meses para que remate o mandato, as expectativas da Marea Atlántica en materia de mobilidade, de inclusión social e de promoción de vivenda xeradas por este Goberno municipal só poden cualificarse como de incumpridas; por tanto non é casual que escolleramos estas tres áreas para facer as nosas preguntas”, conclúe a portavoz do BNG no Concello Avia Veira.


Constituído o grupo de emerxencias de Ourense para mellorar a cobertura provincial\ntraballo GRUPO constituido\nEste grupo abordará as áreas atendidas por cada servizo de emerxencias para determinar a necesidade de axustes, especialmente nas zonas de sombra.\nO Grupo de traballo polas emerxencias da provincia de Ourense reuníuse este venres por primeira vez para constituir formalmente este foro, no que están representados a Xunta de Galicia, a Diputación de Ourense e os concellos.\nÁ xuntaza acudiron director xeral de Emerxencias e Interior, Luis Menor, e a delegada territorial da Xunta en Ourense, Marisol Díaz Mouteira. Serviu para establecer unha axenda de traballo co obxectivo de mellorar a cobertura en posibles zonas da provincia.\nA comarcalización dos parques das cidades e a creación de novos servizos nas zonas de sombra permitirán que ante unha incidencia, se estenda o tempo de resposta de 20 minutos dun 65 a un 90% do territorio e dun 87 a un 95% da poboación da comunidade autónoma.\nJesús Vázquez exige a Ábalos el proyecto de la intermodal


"Aproveitate do que che sobra" | Sogama\n"Aproveitate do que che sobra"\n“Aproveitate do que che sobra” é unha campaña educativa promovida pola Consellería de Medio Ambiente e Sogama, que se enmarca na oitava edición da serie educativa "Ti es a peza que falta", tendo por obxecto a redución da produción de desperdicios de alimentos.\nE é que calcúlase que, aínda que con grandes variacións entre os Estados membros, cada cidadán comunitario arroxa ao lixo unha media de 179 quilos de alimentos. No caso do noso país, o desperdicio medio por fogar é de 1,3 quilos/semana (76 quilos/ano), o que equivale a máis de medio quilo de alimentos por persoa e semana. Isto tradúcese en 1,5 millóns de toneladas de alimentos que serían perfectamente válidos para o consumo.\nMáis aló do impacto social, esta circunstancia ten un serio impacto sobre o medio ambiente, xerando 170 millóns de toneladas equivalentes de CO2 ao ano, ao que habería que engadir o malgaste económico, cuantificado nunha perda anual para cada español de 250 euros.\nÉ por isto que a través do sitio web www.aproveitatedoquechesobra.es, e en sintonía coa Estratexia “Máis alimento, menos desperdicio” do Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente, Consellería e Sogama proporcionan unha serie de recomendacións coas que contribuír á redución de refugallos.\nA fin de motivar a participación nesta iniciativa, invítase aos internautas a que fagan chegar a Sogama a súa mellor receita gastronómica a partir de sobras de comida, recaendo o premio no autor daquela que se distinga pola súa orixinalidade e innovación e, moi especialmente, pola utilización da maior porcentaxe de ingredientes procedentes de sobras de alimentos.\nO galardón consiste nunha fin de semana na Mariña lucense para dúas persoas, incluíndo dúas noites de hotel con almorzo, comida e cea, e dous días de clase de stand up surf e kitesurf.


MOCIÓNS SOBRE NAVANTIA NO CONCELLO DE FERROL\nDe fucobuxan novembro 30, 2015\nNo pleno municipal celebrado onte en Ferrol debatéronse dúas mocións relacionadas con Navantia: a presentada polo noso comité de empresa e unha moción conxunta presentada por Ferrol en Común, PSOE e BNG sobre o veto do CNI contra o compañeiro Xaquín.\nA moción do comité foi aprobada cos votos a favor de tódolos grupos menos o PP, que votou en contra. Nada do que sorprenderse, dada a política deste goberno con Navantia.\nRespecto á moción sobre o CNI, os voceiros de FeC, PSOE e BNG amosaron un total rexeitamento a ese veto. Pola súa banda, o PP e Ciudadanos argumentaron que o tema debía dirimirse nos tribunais. A moción foi aprobada por maioría absoluta cos votos de FeC, PSOE e BNG e coa abstención do PP e Ciudadanos. O texto da moción é o seguinte:\nO día 13 do presente, Xaquín García Sinde, veciño da nosa cidade, recibiu unha resolución do Centro Nacional de Inteligencia na que se lle prohibe que desenvolva determinadas tarefas profesionais en Navantia.\nEn dita resolución, o CNI tamén explica o motivo do seu veto: “El Sr. García Sinde ha demostrado una continuada participación en organizaciones y grupos cuyos ideales defienden una estrategia revolucionaria: de clase, anticapitalista e internacionalista. Si bien esta participación es lícita, se considera discordante con la protección de la información clasificada que el Ministerio de Defensa español cede a la industria para sus desarrollos armamentísticos”.\nÉ dicir, o Estado veta a un traballador polo mero feito de profesar determinadas IDEAS, a pesar de que a propia resolución recoñece que as súas actividades políticas son LÍCITAS. En Ferrol, cidade moi destacada na loita pola conquista das liberdades democráticas, esta resolución do CNI trae á memoria o acontecido en épocas pasadas, cando os traballadores da Bazán significados na oposición ao réxime tiñan prohibido o acceso ós buques militares.\nCando xa pasaron corenta anos desde a morte do ditador, é grave que o Estado volva a considerar a unha persoa como un risco para a seguridade (o que o equipara cun sospeitoso de terrorismo, espionaxe ou sabotaxe) polo mero feito de ter unhas determinadas ideas e realizar actividades políticas no marco da lei.\nPor todo o anteriormente exposto, os Grupos Municipais de Ferrol en Común-FeC, do Partido Socialista de Galicia-PSOE e do Bloque Nacionalista Galego-BNG propoñen ao Pleno da Corporación municipal a aprobación dos seguintes acordos:\nO pleno do Concello de Ferrol reproba a actuación do CNI vetando a un traballador por\nrazóns exclusivamente ideolóxicas.\nO pleno do Concello de Ferrol rexeita que un organismo do Estado volva a considerar a un\ncidadán como un risco para a seguridade simplemente polas súas ideas e por realizar\nactividades políticas no marco da lei.\nO pleno do Concello de Ferrol insta ó Goberno a anular inmediatamente a resolución do CNI\ne a ditar a concesión da Habilitación Persoal de Seguridade a Xaquín García Sinde, dado que a\nmotivación do CNI para denegarlla é antidemocrática e impropia dunha democracia.\nDas anteriores resolucións, o Concello dará conta ó Parlamento de Galicia, á Xunta de\nGalicia, ó Congreso dos Deputados e ó Goberno do Estado.\nNavantia-Ferrol, 27 de novembro de 2015\nÁrea de Cultura e Comunicación CCOO CNI Concello de Ferrol Mocións Navantia\nEtiquetas: Área de Cultura e Comunicación CCOO CNI Concello de Ferrol Mocións Navantia


O Concello de Cervo ultima a obra de sanemento en Vilastrofe - AMARIÑAXA\nO Concello de Cervo ultima a obra de sanemento en Vilastrofe\nPor Redacción XA19 Marzo, 2022Sin comentarios\nEstanse a executar os últimos pasos dunha actuación que, ademais do saneamento, substituirá as canalizacións do abastecemento de auga e construirá unha planta depuradora de augas residuais.\nO concello de Cervo está a finalizar a obra que levará o saneamento, así como tamén unha planta de depuración de augas residuais, ao núcleo de Vilastrofe, na parroquia de San Román.\nEsta actuación, que se dividiu en dúas partes, foi iniciada a finais do ano 2021. Nestes momentos, estanse a dar os últimos pasos para rematar a execución da obra.\nO rexedor, Alfonso Villares, a tenente alcalde, Dolores García Caramés, e a edil de Obras, Mali Méndez, achegáronse ata a zona de actuación xunto co pedáneo e veciños de San Román para comprobar, de primeira man, o avance das obras.\nCon esta actuación vaise dotar ao núcleo de Vilastrofe de redes de saneamento de augas pluviais e fecais, substituír os tramos de canalizacións de abastecemento de auga potable existentes, así como tamén a execución dunha planta de depuración de augas residuais acorde ao tamaño do núcleo de poboación, e a súa posible expansión posterior.\nTamén se contempla a pavimentación de todo o ancho das vías afectadas, que desembocará na construción de cunetas transitables nos puntos onde sexa necesario.\nO orzamento desta obra elévase a un total de 127.667 euros, financiados todos eles con fondos procedentes do remanente das arcas municipais.\nAlfonso Villares: “Esta obra forma parte do conxunto de actuacións que levamos a cabo desde o noso equipo de goberno co obxectivo de dotar do máximo número de servizos básicos posibles aos núcleos de poboación rurais do noso municipio, tentando equilibrar así o nivel de convivencia coas zonas urbanas”.\n“Con esta actuación imos incrementar o conxunto de infraestruturas básicas na parroquia de San Román, conseguindo unha mellora na calidade de vida para a veciñanza e facilitando as condicións a todos aqueles que se queiran instalar para vivir aquí”.


Semáforo nutricional, vermello ao aceite de oliva e aos froitos secos? | Consumer\nSemáforo nutricional, vermello ao aceite de oliva e aos froitos secos?\nO semáforo nutricional ofrece información clara e sinxela para que o consumidor poida tomar decisións nutricionais máis acertadas\nImaxe: Migle Seikyte\nO semáforo nutricional ponse en marcha en varias cidades europeas, aínda que non sen recibir uns cuantos ‘bucinazos’. A Axencia de Seguridade Alimentaria do Reino Unido recomendou en 2006 utilizar este sistema de etiquetaxe que combina o tres clásicos cores -verde, ámbar e vermello- para indicar cantas calorías, graxa, graxas saturadas, azucre e sal ten un produto. Segundo recolle unha recente noticia publicada no diario O País, o 60% dos distribuidores de alimentación sumouse a esta iniciativa impulsada polo Goberno británico. En paralelo, importantes marcas de refrescos, lambetadas ou doces preferiron manterse á marxe, mentres se discute a importancia do semáforo e cuéstionase a súa eficacia, ao sinalar que o aceite de oliva ou os froitos secos recibirían un vermello reprobatorio. É así? O seguinte artigo analiza e repasa estas cuestións.\nAceite de oliva e froitos secos, en vermello?\nA noticia que publicou O País -e da que se fixeron eco numerosos medios de comunicación- podería espertar preocupación nos responsables sanitarios españois. Por que? Porque unha posible interpretación do que alí se di é que a poboación debería tomar menos cantidade de alimentos con tan boa reputación como son o aceite de oliva ou os froitos secos. No entanto, parecen máis preocupadas as empresas de alimentación. Na citada noticia indícase que “fontes do sector [alimentario español] pon exemplos: o aceite de oliva é un dos alicerces da dieta mediterránea, pero as graxas son elevadas, o cal lle dá un semáforo vermello. O mesmo ocorre cos froitos secos, que poden reunir semáforos vermellos polas elevadas calorías e as graxas”.\nA noticia, en calquera caso, non ten en conta que o semáforo nutricional en España, que implantan empresas como Eroski, non ten a cor vermella, xa que aparece unha cor laranxa, menos “penalizador”, mentres que si mantén o verde e o amarelo. A etiqueta con código de cores permite comprobar de forma visual se o produto ten unha cantidade alta (laranxa), media (amarelo) ou baixa (verde) de calorías, azucre, graxa, graxa saturada e sal.\nAdemais, a noticia tamén se esquece de valorar se é certo, en España, o que insinúa o seu titular: que no aceite de oliva ou nos froitos secos aparece a citada cor vermella (neste caso, laranxa). A táboa que se mostra a continuación recolle os valores nutricionais dun puñado de noces e unha cucharada sopera de aceite de oliva. Está elaborada en base ao sistema de etiquetaxe en semáforo máis utilizado en España e mostra que non é así:\nAchegar noces (1 puñado)\n% noces sobre as CDOs\nAchegar aceite (1 cucharada)\n% aceite sobre as CDOs\nEnerxía (kcal) 2000 129,1 6,5 80,9 4,0\nAzucres (g) 90 0,7 0,7 0,0 0,0\nGraxa (g) 70 12,8 18,2 9,0 12,9\nGraxa saturada (g) 20 1,1 5,7 1,2 5,8\nSal (g) 6 0,0 0,2 0,0 0,0\nNa táboa obsérvase que a cifra de referencia son as chamadas Cantidades Diarias Orientativas (CDOs), coñecidas en inglés como GDAs (Guideline Daily Amounts) que reflicten a cantidade aproximada que é preciso inxerir de determinados nutrientes para seguir unha dieta saudable. Como se pode comprobar, só a graxa das noces aparece de cor amarela (non laranxa).\nA importancia do semáforo nutricional\nOutro aspecto discutible da noticia é que se menciona unha enquisa que “di que o semáforo vermello disuade ao 40% de usuarias”. Tal enquisa, realizada por unha empresa de distribución británica, e non publicada en ningunha revista científica (especializada ou non en nutrición), debe ser contrastada con moitas outras investigacións que apuntan que a maioría dos consumidores valoran de forma positiva (mesmo prefiren) este tipo de etiquetaxe.\nA etiquetaxe nutricional en semáforo é, segundo moitos expertos en saúde pública e diversas organizacións de consumidores e usuarios, unha ferramenta con información transparente, tal e como recomenda o Institute of Medicine (IOM), que pode axudar aos consumidores a realizar unha mellor selección de alimentos, a ser máis conscientes da (crucial) relación que existe entre o estado de saúde e a seguir uns mellores hábitos dietéticos. O IOM considera que “os sistemas simples e fáciles de entender promoven unha selección de produtos máis saudables”. Pero, sobre todo, este sistema pode “reducir a complexidade da toma de decisións”, como detallaron en maio de 2012 Hieke e Wilczynski. Para moitos consumidores os lineais de comida son un auténtico reto.\nChegados a este punto, cabe preguntarse: quen non está interesado na implantación do semáforo nutricional? A prestixiosa doutora Marion Nestle deixa clara no seu coñecido blogue ‘Food Politics‘ a seguinte consideración: “a industria alimentaria ódiao” (aínda que non toda, como acaba de demostrar a maioría de empresas británicas), á vez que fai alusión a un estudo que “proporciona unha proba máis acerca da utilidade dos devanditos esquemas para axudar ás persoas a tomar decisións máis saudables”. É posible que a resposta á anterior pregunta teña que ver cun informe publicado en 2010 por unha ONG holandesa chamada Corporate Europe Observatory, segundo o cal determinados sectores do “lobby agroalimentario” haberían investido, ata a devandita data, un mil millóns de euros para evitar a implantación da etiquetaxe en semáforo, un dato que corroboraron epidemiólogos da Universidade de Londres na revista British Medical Journal (decembro de 2012) nun recomendable artigo titulado ‘Todos xuntos nisto: a captura corporativa da saúde pública’.\naceite calorías aceite oliva alimentos engordan frutos secos calorías-gl frutos secos-gl grasas-gl semáforo nutricional


Ana Boullón ingresa na RAG o 11 de decembro na Pobra do Caramiñal | Real Academia Galega\nAna Boullón ingresa na RAG o 11 de decembro na Pobra do Caramiñal\nA Real Academia Galega celebrará o vindeiro 11 de decembro a sesión extraordinaria pública de ingreso de Ana Boullón Agrelo como membro de número da institución. O acto terá lugar a partir das 12:30 horas no Teatro Cine Elma da Pobra do Caramiñal, localidade natal da filóloga. A ata o momento académica electa lerá o discurso titulado Todos os nomes: identidade, pobo, país, ao que lle dará resposta o académico Ramón Lorenzo Vázquez. Ana Boullón Agrelo ocupará a cadeira vacante tras o pasamento de Xosé Luís Franco Grande (Tomiño, 1936 – Vigo 2020) en marzo do ano pasado.\nAna Boullón Agrelo. Fonte: RAG\nAna Boullón Agrelo é profesora do departamento de Filoloxía Galega da Universidade de Santiago de Compostela, adscrita ao Instituto da Lingua Galega, e unha investigadora de referencia no campo da antroponimia galega, unha das súas liñas de investigación principais xunto á toponimia, a edición de textos e a lexicografía. En 2012 foi elixida académica correspondente e dende entón é membro do Seminario de Onomástica da RAG, aínda que a súa colaboración coa Academia se remonta aos anos 90 do século pasado. É tamén membro de varias asociacións científicas e presidiu a Asociación Galega de Onomástica, na que segue a formar parte do equipo directivo.\nA académica electa ten publicado textos medievais non literarios e estudado a transmisión textual da Crónica de Iria; e tamén é coautora de diversos dicionarios, tanto de nomes persoais e de apelidos como de léxico común e especializado. Formou parte, entre outros, dos equipos que promoveron ferramentas informáticas en liña para o estudo do léxico medieval (Dicionario de dicionarios do galego medieval) e planificou xunto a Xulio Sousa a Cartografía dos apelidos de Galicia), esta última por encarga da Real Academia Galega.\nNa actualidade, tamén por encarga da Real Academia Galega, está a coordinar a elaboración do Dicionario dos apelidos galegos, que se atopa en fase de revisión; e a posta en marcha da Guía dos nomes galegos, que estará dispoñible na páxina web da Real Academia Galega e coa que público poderá facer pescudas sobre os nomes propios.\nCon anterioridade, dirixiu o equipo que elaborou Os apelidos en galego. Orientacións para a súa normalización (RAG, 2016) e foi coordinadora de distintas edicións da Xornada de Onomástica Galega, que a Academia celebra anualmente dende 2016.\nAna Boullón presentou os seus traballos en máis de corenta encontros estatais e internacionais, dende a Universidade de Santiago de Compostela e outras universidades españolas ata as de Bahia, Leipzig ou Torino; realizou estadías nas universidades e Oxford, Trier e Queen Mary (Londres) e colabora como consultora en proxectos de investigación do Brasil e dos Estados Unidos, ademais de participar en diversos proxectos estatais e internacionais. As súas achegas abranguen ademais outras publicacións orientadas á divulgación, faceta que cultiva tamén con colaboración periódicas no Portal das Palabras ou no espazo O Seminario de Onomástica responde.


O 16 de xuño asistimos a dúas mesas en Madrid para abordar a reforma dos sistemas de substitucións de letrad@s e dos corpos xerais.\nEn canto aos LLAX, a Administración quería aprobar un plan de actuación para pagar o 80% do complemento de destino e do específico, pero foi rexeitado pola parte sindical, solicitando que se paguen todas as que se realicen, que seu abono chegue ao 100% dos complementos e que sexa con efectos retroactivos dende o ano 2019, que foi cando se aprobou o RD que posteriormente foi anulado xudicialmente por vulnerar o dereito á negociación colectiva.\nEn canto ás substitucións dos corpos xerais, a Administración amosou a súa disposición a modificar o RD para evitar que o persoal de xestión perda a súa praza cando accede a unha substitución de LAX.\nA CIG solicitou que se elaboren unhas bases comúns sobre as substitucións en todos os corpos, baseándose no dereito á promoción profesional e na retribución de todas as que se fagan, incluíndo non só as do corpo de letrad@s senón tamén as do resto, especialmente as que realiza o corpo de auxilio.\nA Administración tamén presentou (non é sen hora) un borrador para iniciar a elaboración do Plan de Igualdade da Administración de Xustiza, que se pretende que supoña un mínimo do que partan as Administracións territoriais para a elaboración dos propios.\nLetrados Admón.Xustiza retribucions Saude Laboral substitucions\nEtiquetas: Letrados Admón.Xustiza retribucions Saude Laboral substitucions


Xogar con lume – Luzes\nO PSOE xogou con lume forzando a repetición electoral e o domingo saberemos de que grao son as queimaduras. Convocar ás urnas co enfado do electorado de esquerdas pola incapacidade de formar goberno e facelo nun contexto de tensión máxima en Cataluña ao coincidir coa sentenza do procés era un grave erro e unha irresponsabilidade.\nAsí o temían a maioría dos dirixentes territoriais do partido que, con todo, calaron ante os designios de Pedro Sánchez e o seu gurú, Iván Redondo. Hoxe tíranse dos pelos.\nOs graves incidentes en Barcelona puxeron o Goberno contra as cordas durante varios días. As forzas da orde publico tiveron que facer auténticos equilibrios porque na Moncloa sabían que unha maior contundencia policial custaba votos pola esquerda, pero unha maior condescendencia cos violentos arruinaba as súas expectativas polo centro. Ao final, puideron perder polos dous lados.\nA campaña foi un calvario para o PSC, desesperado ante os incidentes, case perde polo camiño o federalismo no programa electoral e logo decátase en directo no debate que Sánchez recupera a idea de Aznar de considerar delito a convocatoria de referendos. E como remate, o patinazo coa Fiscalía e Puigdemont.\nA nova convocatoria electoral ten catapultado a VOX, porque coincidiu coa sentenza do procès e eles souberon capitalizar o cabreo da dereita dura española e a exhumación de Franco que lles permitiu mazucar os seus apoios cos restos franquistas\nO outro factor que converteu esta campaña nunha ruleta rusa é Vox. A ultradereita foi abandonando o PP de Rajoy hai un par de anos por consideralo un brando e case un traidor. O incendio catalán deulle ás e plantouse hai un ano no Parlamento andaluz. PP e Cidadáns déronlle mando en praza ao facer depender o goberno dos seus votos e logo marcharon facer os tres xuntos a foto de Colón que Sánchez utilizou con astucia para convocar e gañar as eleccións de abril chamando a votar para frear a ultradereita. Daquela funcionou.\nVox pareceu desinflarse durante o verán, pero a nova convocatoria electoral tenos catapultado, primeiro porque coincidiu coa sentenza do procès e eles souberon capitalizar o cabreo da dereita dura española que pedía cadea perpetua para os lideres independentistas e, por se faltaba algo, a exhumación de Franco permitiulles mazucar os seus apoios con todos os restos franquistas que quedan en España e que son máis dos que pensabamos.\nAsí as cousas, chegou o debate, o primeiro para Abascal e ante a incredulidade xeral de toda a audiencia, nin Sánchez, nin Casado, nin Rivera, nin Iglesias salvo nunha ocasión, se plantaron ante o discurso xenófobo, supremacista e do odio do presidente de Vox. Estivo tres horas a pracer en todas as televisións mentres os demais se tiraban pedras entre eles.\nO resultado foi que Vox se disparou nas enquisas que continúan a facerse, aínda que non se publiquen, e que estea nalgunhas por encima dos 60 escanos. Seguramente non chegará tan lonxe o domingo, pero o problema xa o temos en casa. O león está fóra da gaiola. Un grupo racista e machista de ultradereita como terceira forza política. E encima un PSOE á desesperada agárrase ao voto do medo a Vox para intentar salvar os mobles. Máis gasolina.\nA irresponsabilidad destes políticos, o primeiro o presidente do Goberno, é moi grave: foron incapaces de formar goberno desde hai 4 anos e leváronnos a estas cuartas eleccións no medio dun escenario endiañado e no que por suposto non se puido falar dos graves problemas sociais e económicos que teñen uns cidadáns, fartos da política e cunha nova crise á porta. E o peor, é que os políticos seguirán cos seus cálculos e tácticas a partir do luns. Algúns xa os consideran unha xeración perdida da política española.\nTags: 10-N, eleccións, enquisas, España, Goberno, Iván Redondo, Pedro Sánchez, PSOE, Santiago Abascal, Vox, Xerais


Circulación desviada pola N-634 por mor dun accidente na A-8 en Abadín - GALICIAXA\nPor Redacción XA8 Agosto, 2017Agosto 10th, 2017Sin comentarios\nAo fío das seis da tarde deste martes 8 de agosto, o 112 Galicia recibía alerta a través do 061-Urxencias Sanitarias dun accidente de tráfico en Abadín. No sinistro estivo implicado un camión, que envorcou no punto quilométrico 549 da A-8. Segundo se lle indicou ao 112 Galicia, o condutor resultou ileso.\nDebido ao impacto, a mediana quedou desprazada e a carga que transportaba o vehículo, caixas de plástico e pescado, rematou na vía.\nDende o CIAE 112 Galicia se poñía a situación en coñecemento da Garda Civil de Tráfico.\nA circulación na autovía foi desviada á N-634.


SOLEMNIDADE DE SAN PEDRO E SAN PAULO\n13º TO. A\nPrimeira Lectura Feit 12, 1-11\nAgora sei de certo que o Señor libroume das mans de Herodes\nNaqueles días, o rei Herodes botou man dalgúns membros da Igrexa, para os maltratar. Mandou matar con espada a Santiago, irmán de Xoán, e, vendo que iso lles agradaba aos xudeus, mandou prender tamén a Pedro.\nEra a semana da Pascua. Prendeuno, logo, e meteuno na cadea, gardándoo con catro piquetes de catro soldados cada un. Quería presentalo diante do pobo despois da Pascua. Mentres Pedro estaba retido no cárcere, a Igrexa rezaba intensamente a Deus por el.\nA noite antes de que Herodes o presentara diante do pobo, estaba Pedro durmindo entre dous soldados, ligado con dúas cadeas, e unhas sentinelas facían a garda diante da porta da prisión.\nDe súpeto, presentouse o anxo do Señor, e unha luz resplandeceu na cela, tocándolle no costado, espertou a Pedro e díxolle:\n- Érguete correndo!\nEntón díxolle o anxo:\n- Pon o cinto e calza as sandalias.\n- Bota o manto por riba e sígueme.\nPedro saíu e seguiuno, sen se dar conta que era realidade o que se facía por medio do anxo, pois coidaba que era unha visión. Atravesaron a primeira garda e logo a segunda, e chegaron á porta de ferro que daba á cidade e abriu de seu. E ao saíren á rúa, logo o deixou o anxo.\nEntón Pedro, volvendo en si, dixo:\n- "Agora realmente vexo que o Señor mandou o seu anxo, para me librar das mans de Herodes e de todo o que esperaba o pobo xudeu".\nSALMO RESPONSORIAL Sal 33, 2-3. 4-5. 6-7. 8-9\nR/. (5): O Señor líbrame de todos os meus temores.\nO anxo do Señor acampa entre os seus fieis\ne dálles seguridade.\nProbade e vede o bo que é o Señor:\nfeliz quen a El se acolle.\nLECTURA DA SEGUNDA CARTA DO APÓSTOLO SAN PAULO A TIMOTEO\nFinalmente impónseme a coroa de xustiza\nA min xa me queda pouco para derramar o meu sangue e o meu pasamento está a chegar.\nCombatín unha boa loita, rematei a miña carreira, conservei a fe.\nO que me resta é a coroa da xustiza que me está reservada. E o Señor, que é xuíz xusto, hama entregar aquel día.\nE non só a min senón a todos os que arelan a súa vinda gloriosa.\nPero o Señor asistiume e deume forza para que eu rematase a predicación e todas as nacións a escoitasen. E libroume da boca do león.\nO Señor hame librar de toda obra perversa e hame manter salvo para o seu reino celestial.\nPara El a gloria polos séculos dos séculos. Amén.\nTi es Pedro, e sobre esta pedra vou edificar a miña Igrexa,\ne as portas do inferno non prevalecerán en contra dela.\nEvanxeo Mt 16, 13-19\nTi es Pedro, e dareiche as chaves do Reino dos Ceos\nE eu dígoche:\n"Ti es Pedro, e sobre esta pedra vou edificar a miña Igrexa, e as portas do inferno non prevalecerán en contra dela.\nDareiche as chaves do Reino dos Ceos; todo o que ates na terra, ficará atado nos ceos; e todo o que desates na terra, ficará desatado nos ceos".\nDEUNOS AS CHAVES NON PARA PECHÁRMONOS CON ELAS E FACER DEFENSAS NUMANTINAS, SENÓN PARA ABRIR PORTAS E VENTÁS QUE FAN POSIBLE O DIÁLOGO CUN MUNDO PLURAL NO QUE TODOS SOMOS IMPORTANTES...AÍNDA QUE NINGUÉN É IMPRESCINDIBLE\nS. Pedro e S. Paulo - 13º TOA\nA imaxinería relixiosa sempre representa a Pedro cunhas chaves na man. Esta representación ten a súa orixe no Evanxeo que hoxe imos proclamar na celebración: Xesús entrégalle as chaves. Pero contra o que moitas veces se ten interpretado, estas chaves non son para pechar portas e ventás e atrincheirarse fronte ao mundo, senón todo o contrario: son as chaves que abren portas e ventás para permitir o diálogo, o encontro e a comunicación con outras maneiras de pensar, con outras concepcións antropolóxicas ou con outras propostas morais. O Evanxeo, porque é alegría e gozo, ofrécese sempre como camiño de encontro e entendemento, é comunicación e diálogo. Que mellor día ca hoxe, no que celebramos a festa de Pedro e Paulo, para tomarmos conciencia de que o noso ser cristiáns é unha chamada a saír ao encontro e comunicar coa nosa vida e feitos que Deus nos chama a construír unha sociedade asentada sobre a rocha, non da imposición, senón do diálogo, a fraternidade e a colaboración!.\nDispoñamos logo o noso corazón a participar desta celebración con este ánimo que nos une a achega uns aos outros.\nû Porque moitas chaves na nosa vida serviron para pecharnos nos nosos medos, e non para abrirnos a colaborar cos demais, SEÑOR, QUE NOS DEIXEMOS RENOVAR POR TI.\nû Porque facemos pouco para achegarnos e preocuparnos uns polos outros, CRISTO QUE NOS DEIXEMOS RENOVAR POR TI.\nû Porque nos sobran prexuízos e nos falta capacidade de unir, perdoar e traballar xuntos, SEÑOR, QUE NOS DEIXEMOS RENOVAR POR TI.\n* UN DEUS QUE NOS COIDA: A celebración deste día debe axudarnos a que nos preguntemos se de verdade a imaxe que temos de Deus é a que nos presenta o Evanxeo ou é máis ben unha imaxe herdada e chea de prexuízos e falsas comprensións de Deus. Unha das cousas que mellor nos axudan a entender que se esconde detrás da palabra Deus non son os ritos nin tampouco os costumes, senón a lectura e a escoita, repousada e atenta, dos textos da Palabra que proclamamos nas celebracións. Deus non aparece como aquel que o sabe todo, que o quere todo ou que o pode todo. Non, todo o contrario. Deus preséntasenos como un “alguén” (é importante distinguir aquí que non é algo, senón alguén; un Deus persoal) que terma e coida de nós. Vén sendo ese Pai/Nai capaz de agarimar, escoitar, comprender e acompañar aos seus fillos/as. Un Deus, que coma a maioría dos nosos pais e nais, son capaces de respectar as nosas decisións -inda que moitas veces non lles gusten– porque valoran a liberdade e a capacidade de elixir sobre o intento, a tentación, de dirixir, mandar ou impoñer o seu propio criterio. Do mesmo xeito que entendemos a nosa relacións cos nosos pais/nais, así debemos tamén entender a nosa relación con Deus. Cóidanos, quérenos, preocúpase..., pero deixa que sexamos nós os que tomemos as propias decisións; mesmo se nos equivocamos. El invítanos a seguir un camiño; pero é unha invitación, non impón. Tócanos a nós responder si ou non. Os primeiros cristiáns foron entendéndoo, inda que tamén lles custou. A lectura do libro dos Feitos dos apóstolos vainos mostrando como é esta pedagoxía de Deus: unha pedagoxía que segue a ter vixencia porque non pasou de moda. Deixémonos educar por ela, e non permitamos que ninguén, nin no nome de Deus nin no nome dos homes, nos domestique. Segue a haber moitos Herodes no mundo de hoxe!\n* UN DEUS QUE ACOMPAÑA: Quen é capaz de coidar de alguén non pode desentenderse do que pasa ao seu redor, do que lle pasa aos que quere, do que precisan. Por iso, outra das imaxes que axuda a entender que queremos dicir os cristiáns cando utilizamos a palabra Deus, é a de que é compaña. Si, non nos deixa sós, está ao lado, camiña ao noso paso, non busca adiantarse para chegar antes. Con isto queremos afirmar que o Deus que se nos revela en Xesús é un Deus sen a pretensión dos seres humanos. Nós loitamos por ser os primeiros, por destacar, por presentarnos coma os mellores, por... Porén, El limítase a estar acompañando, a facer connosco o camiño, a non pasar de largo –“queda connosco” dixeron os de Emaús-. Esta experiencia viviuna Paulo na súa propia carne. El, que se presentaba na súa seguridade coma o que tiña todo moi claro, vive unha experiencia transformadora que leva a que a súa intolerancia dea paso á constancia e á sinxeleza, a verse necesitado dos demais, e sentir como aqueles mesmos aos que perseguía para denuncialos, eran os mesmos que na súa limitación ao quedarse cego, coidaban del e se preocupaban por axudalo. Este testemuño foi o que levou a Paulo a saír da súa pretendida seguridade para poñerse no camiño do risco, da dificultade, mesmo da incomprensión dos que ata había ben pouco foran dos seus. O que o fai madurar e comprender, de aí que sexa este o testemuño que lle transmite ao seu discípulo Timoteu, cando o invita a non precipitarse, senón a ser paciente e perseverante, porque as présas non son nunca boas compañeiras na viaxe das decisións que temos que ir tomando na vida. Só quen é capaz de entender isto será tamén capaz de descubrir que a vida non ten o final no efémero dos aplausos que logo se esquecen, senón na coroa de xustiza e plenitude que nos ofrece Xesús. E para isto..., tampouco o medo é bo compañeiro!\n* UN DEUS DE DON E GRATUIDADE: E coidado e compaña non poden darse senón é na gratuidade e no don. Son estes dous aspectos fundamentais na vida de quen queira levar con dignidade o nome de seguidor de Xesús. El non garda para si, comparte a súa experiencia. Pona ao servizo de quen queira acollela e vivila. Pero entendamos ben, compártea, non a impón. As chaves que lle entrega a Pedro son unhas chaves que, desde o don e a gratuidade que El ofrece, pasan a ser chaves que abren e invitan a entrar. Non son chaves que serven para pecharse na intolerancia e no fundamentalismo de quen se cre mellor cós outros, e vai xulgando e condenando a quen non pensa, non di ou non fai coma el. Xesús non pide que sexamos imitadores -imitador é quen repite o que outro fai–. El pídenos que sexamos seguidores creativos, renovadores e sempre dispostos a poñer a orella en disposición de escoitar o que outros poidan dicirnos. Só así poderemos, tamén nós, abrir as pechaduras coas chaves que fan que o reinado de Deus se vaia desenvolvendo xa desde aquí co gozo de facer do Evanxeo vida chea de esperanza. Aos ollos de Deus nós non somos xuíces, senón irmáns. O xuíz xulga e dita sentencia. O irmán e a irmá escoitan, axudan, perdoan... e sempre tenden a súa man.\nRecemos como Igrexa que se sabe en comuñón co proxecto de salvación que nos ofrece Xesús, e digamos xuntos:\nQUE ABRAMOS PORTAS Á ESPERANZA COAS TÚAS CHAVES DE XUSTIZA E MISERICORDIA\n* Para que a Igrexa de Xesús, hoxe presidida na comuñón polo Papa Francisco, estea sempre disposta a abrir portas que traian aire de renovación e creatividade pastoral, OREMOS.\n* Para que saibamos tamén nós renovar as nosas comunidades parroquiais, ofrecendo propostas ilusionantes, novas e renovadoras, que sirvan de testemuño para os que están afastados pola nosa falta de convencemento e de alegría evanxélica, OREMOS.\n* Para que non calemos diante das inxustizas que vemos cada día ao noso redor, e non deixemos que novos manipuladores volvan enganarnos con mensaxes que só buscan xogar con nós como se fosemos monicreques, aproveitando sacar á nosa conta os mellores réditos para eles, OREMOS.\nSeñor, que as chaves que lle entregaches a Pedro sexan sempre chaves que abran portas e renoven o aire das nosas comunidades, e nos forcen a tomar iniciativas pastorais novas, solidarias e non excluíntes. P.X.N.S. Amén.\nEstás nas mans de Deus. Por que perdes a paz? Teslle medo a El? Onde poderías estar máis seguro? Esperta a túa confianza. El está en todo momento. Sínteo: o Señor sostenme (Sal.3). El vela por min (Sal 30).El coida de min (Sal 39).\nTes amigos. Persoas que te queren. Goza da súa compaña e amizade. Pero ti sabes que Deus é o mellor que tes. Repíteo unha e outra vez: Ti es o meu ben (Sal.15).Ti a defensa da miña vida (Sal 26).Ti es a miña forza salvadora (Sal 17).\nDe cantas cousas te preocupas. Todo é pouco para sentirte ben. Só en Deus atoparás paz. Con El nada che falta (Sal 22). El sabe o que o teu corazón desexa. Fala con El: Canto te quero, Señor (Sal 17). Só ti me fas vivir tranquilo (Sal 4).\nMira o futuro con confianza. Que che poden facer? Que é o peor que che poida pasar? Abandónate a Deus. Ninguén te quere coma El: Señor, nas túas mans poño a miña vida (sal 30).\n(J.Antonio Pagola, Salmos para rezar desde la vida, p.43)\nS.Pedro e S.Paulo-ciclo A\nS.Pedro e S.Paulo-Bene Pagola ciclo A\nEtiquetas: Festividades Xuño


A navalla de occam: morte dun alpinista\nmorte dun alpinista\nLevo saindo ao monte dende moi cativo. Durante un tempo tiven devaneos ca montaña e sempre me sentín engaiolado por este deporte e sobre todo polos alpinistas. Xa de neno ollaba absorto a telefunken de branco e negro cando Pérez de Tudela narraba as súas aventuras.\nHai tempo que non me emocionaba tanto unha crónica como a que ven na edición de El País de hoxe. Na cara sul do Anapurna que vedes na foto fica neste momento o corpo de Iñaki.\nQué é o que lles impulsa a deixar ata a vida por acadar o cumio? Non podo imaxinar como ten que ser de fabulosa a intensidade do pracer, o torrente de endorfinas que se deben liberar cando eses alpinistas chegan a sua meta, como para compensar o risco certo de morrrer por elo.\nPublicado por Nuca en 15:04\nA min pasóume outro tanto con eses toliños de Al filo de lo imposible (Pérez de Tudela quédame algo máis lonxe). Fico pegado co fuciño á tele cando aparecen coas súas imaxes increíbles, a súa lírica narrativa engaiolante, a sinxeleza do puro e do salvaxe, cada vez máis difícil de atopar... Esta xentiña non é convencional, o seu patrón de conduta case corresponde ó duns inadaptados (en palabras deles). Son da caste de personas que mesturan místicismo, ciencia e deporte, e un séntese como un anano en comparación con eles. A mín pásame, alomenos... qué sana envexa e como os admiro... Descanse en paz Iñaki.\nAlgo ten que ter a montaña que atrae tanto. Quizais non se poda definir con palabras pero hai algo máxico que os impulsa a subir, malia a súa peligrosidade.\nImpresionante todo o relacionado coa morte deste alpinista. A verdade é que rescatalo semellaba unha empresa imposible.\nSupoño que ninguén máis que outros alpinistas pode imaxinar o que se sente alá no cumio, pero imaxino que verse capaz de chegar alí ten que ser moi adictivo.\nA mín deume moitísima pena, estiven seguindo a noticia ata coñecer o tráxico final.\nEsta xente está feita doutra pasta, doutra materia, dignos de admiración, reflexan a parte máis sana da vida, e non me refiro exclusivamente ao físico, todo o contrario.\nEu, coma moitos, nunca sabremos nin chegaremos a comprender, como é o imán que os atrae. Pero é así.\n29 de mayo de 2008, 7:08\nestou totalmente dacordo co que contades. están feitos doutra pasta


Academias con desfibriladores\nProxecto SalvaVidas\tnoticia Agosto 09 2018\t Visitas: 2562\nMcFit aposta polo cardioproteger de todos os seus ximnasios. Nestas semanas, instaláronse a última rolda de desfibriladores da cuarta xeración Zoll AED Plus en todos os ximnasios de McFit en España.\nMcFit é unha compañía de fitness alemá limitada, que ten 240 ximnasios entre Alemaña, España e Austria, con máis de socios 1.700.000.\nOs ximnasios McFit, caracterízanse por ter un horario ininterrompido de 24 horas os días 7 da semana. Ademais, a súa política de prezos de baixo custo significa que máis e máis xente pode acceder a unha actividade física de calidade e un excelente seguimento.\nNo noso país, a compañía xa ten 36 ximnasios en cidades como Lugo, Valencia, A Coruña, Barakaldo, Granada, Barcelona e Madrid. Os seus ximnasios teñen monitores profesionais onde se pode practicar tanto a resistencia como a forza ou a relaxación, desde a queima de graxa ata os pilates.\nA contribución de Project Lifeguard Cardioprotection\nTodos os anos, as persoas 30.000 morren en España por un paro cardíaco e actuando nos primeiros cinco minutos aumenta as posibilidades de supervivencia nun 70%.\nA empresa McFit, desde os seus inicios, demostrou o seu pleno apoio na loita contra a morte súbita ou a detención respiratoria repentina. É por iso que, diga toda a súa aptitude con desfibriladores automáticos externos (DAE) ou semi-automática (Desa) nas súas instalacións, converténdose os, así, espazos cardioprotegidos preparados para salvar vidas.\nAdemais, os seus monitores reciben un curso de resucitación cardiopulmonar e xestión de desfibrilador. Este curso ensina como actuar nos primeiros minutos despois do paro cardíaco e noutras situacións de emerxencia como a sufocación.\nO desfibrilador é un dispositivo fácil de usar e seguro, xa que nunca realizará ningunha descarga se non é necesario. As nosas felicitacións máis altas a Mc Fit para cardioproteger aos seus socios e persoal que axudan a erradicar a morte súbita.\nPídenos orzamentos para cardioportar as túas instalacións:\nChama o 900 670 122 gratis ou introduce nosa web para máis información.\nProxecto Lifeguard a través de entidades 8.000 con protección cardiopulmonar en España.


Expresión sonora - Wikipedia, a enciclopedia libre\nO relato sonoro (linguaxe sonora) é aquel sistema de comunicación específico no que a transmisión da mensaxe se realiza a través de sinais acústicos intelixibles para o ser humano.\nA linguaxe sonora articúlana 4 elementos ou máis\nA palabra, voz humana. Na linguaxe sonora é máis importante o ton (connotación) que o significado da palabra (denotación). Unha boa voz comunicadora debe ser, no posible: clara, diferenciada, ben timbrada e, sobre todo, intelixible.\nA música. Dentro da expresión sonora, a música pode exercer varios roles. Pode ser o propio obxecto da comunicación, pode reforzar outras mensaxes e pode cumprir a función dos signos de puntuación (Na radio, son frecuentes os refachos, golpes musicais etc.) En función do papel que desempeña a música na linguaxe sonora, podemos atopar tres tipos de música: obxectiva, subxectiva, descritiva. (Non hai que perder de vista que, unha mesma composición musical, dependendo da mensaxe final, pode realizar calquera dos tres roles).\nMúsica obxectiva. É aquela música que ten sentido propio, que se constitúe na propia mensaxe (ou en parte dela), independentemente do que suxira. Fai referencia a algo concreto, sen que exista a posibilidade de múltiples interpretacións. Ademais, en si mesma, a música obxectiva é un tipo de música que claramente denota a súa época, xénero musical etc.\nMúsica subxectiva: É aquel tipo de música que reforza o seu papel emotivo (expresión de sentimentos e estados de ánimo).\nMúsica descritiva: É aquel tipo de música capaz de contextualizar, de situar ao oínte nun ambiente concreto (época, país, rexión, natureza, interiores…). trátase de dar unha imaxe sonora fría, desprovista de sentimento.\nOs ruídos, o son ambiente ou efectos sonoros.\nNo ámbito da expresión sonora, defínese como ruído todo son non desexado que interfere na comunicación entre as persoas.\nOs silencios. Silencio é ausencia de son, xa sexa palabra, música ou ruído. O silencio pode ser consecuencia dun erro, pero, comunmente, na expresión sonora, o silencio serve de pausa reflexiva tras unha comunicación, para axudar a valorar a mensaxe. Máis aló, o silencio pode utilizarse cunha intencionalidade dramática, posto que o silencio revaloriza os sons anteriores e posteriores. Perante isto, podemos establecer que o silencio pode ser: Silencio obxectivo e silencio subxectivo:\nSilencio obxectivo: É a ausencia de son. Sen máis connotacións.\nSilencio subxectivo: É o silencio utilizado cunha intencionalidade dramática.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Expresión_sonora&oldid=5620408"\nA última edición desta páxina foi o 13 de novembro de 2020 ás 17:57.


ARS LEGENDI: ATERRORÍZANOS\ntempo de Samaín,\nde falar cos defuntos,\nde comer castañas\ne de escoitar relatos estarrecedores\nao carón do lume dunha lareira,\nou xunto ao radiador.\nAnímaste a aterrorizarnos co teu propio relato?\nPois participa no noso:\nI Concurso de relatos terroríficos\nOrganizador do concurso\nA organización deste concurso está promovida pola Biblioteca Escolar como parte das actividades de “Fomento da lectura e escritura” dirixidas ao alumnado de Educación Secundaria.\nCondicións para ser participante:\nPoderán participar no concurso todas as alumnas e alumnos de Educación Secundaria, quedando excluídos os lectores morosos, é dicir, aqueles que non teña devoltos ou renovados os libros de préstamo no momento en que comece o concurso.\nOs traballos poderán ser escritos en lingua galega, castelá, inglesa ou francesa sempre e cando sexan respectadas as normas ortográficas e morfolóxicas de dita lingua.\nO tema dos relatos será de terror ou misterio.\nOs textos deben ser orixinais, calquera tipo de copia ou plaxio, de demostrarse, suporá a automática descualificación do seu autor.\nOs membros do xurado poden deixar o premio deserto.\nDatas de comezo e remate\nO concurso comezará o mércores 24 de outubro de 2012 e rematará o venres 23 de novembro.\nO xurado estará composto polos profesores responsables da biblioteca escolar.\nUnha vez redactado o relato debedes depositalo na caixa de correos na entrada da biblioteca ou envialo por correo electrónico á seguinte dirección equipobiblio@gmail.com indicando no asunto: CONCURSO RELATOS TERROR.\nO fallo do xurado farase público o venres 30 de novembro.\nHaberá un terrorífico premio para cada categoría:\nA entrega dos mesmos terá lugar o venres 30 de novembro na biblioteca.\nPublicación dos relatos gañadores\nOs alumnos gañadores aceptan que o seu relato sexa publicado nos soportes que o Equipo da Biblioteca estime oportunos.\nEsperamos, arrepiados, os vosos relatos...\nPublicado por Ars Legendi en 17:29\nEtiquetas: concurso, ESO, medo, relato curto


Nesta liña, e materializándose como a terceira convocatoria deste tipo no que vai de temporada, a Delegación de Santiago pon en marcha un novo curso orientado a todos aqueles interesados en entrar na dinámica da arbitraxe.\nO mesmo, cuxo proceso de inscrición está xa aberto, estenderase, de xeito escalonado, de entre o tres ao 30 de outubro (de 19.00 h a 21.00 h), adaptando neste tempo as 20 horas teórico-prácticas que esixe o nivel de iniciación.\nCumprindo co requisito dunha cota previa de participación de 10 euros, os alumnos tomarán parte dun completo programa de materias, ao que dará inicio o propio Director Técnico do Comité Galego de Árbitros, Miguel Ángel Pérez. A axenda de datas, e a relación de aulas e responsables de impartilas pode consultarse aquí.\nInscrición: información e contacto\nLembramos os datos de contacto do CGAB na súa delegación en Santiago, ao que os interesados poden dirixirse para solicitar información e tramitar a inscrición no curso.\nComité Zonal de Santiago\nEstadio Multiusos de San Lázaro - Porta 14\nSantiago de Compostela, C.P. 15707\nCursos de Iniciación - Outubro 2012: programa completo.


Accio - Wikipedia, a enciclopedia libre\nCoordenadas: 38°57′11″N 20°46′05″L / 38.953, 20.768Accio (en grego Aktios, en latín Actium) é un promontorio ao norte de Acarnania (Grecia), na embocadura do Sinus Ambracius (golfo de Arta), ao oeste de Anactorion, fronte ao cal libráronse dúas batallas:\nA primeira no ano -435, na que a frota de Corinto enviada contra Corcira (Corfú) foi completamente destruída. Ese episodio foi unha das causas da Guerra do Peloponeso.\nA segunda, e máis famosa, o 2 de setembro de -31 (723 de Roma), foi unha batalla naval na que Octavio Augusto, cuxa frota estaba baixo o mando de Agripa, venceu á da coalición entre Marco Antonio e a raíña Cleopatra de Exipto. Esa batalla puxo fin á guerra civil de Roma e á República romana.\nNo promontorio había un templo dedicado a Apolo, onde se facía un festival en honor do deus. Octavio Augusto contruíu na outra banda da costa a cidade chamada Nicópolis Actium (Nicópolis, do grego Niké, a Vitoria), e renovou o festival ou xogos alí instituídos (Ludi Actiaci), transferíndoos a Roma. Estes xogos, que constaban de exercicios ximnásticos, loitas a cabalo e concertos musicais, celebrábanse cada cinco anos.\nA vitoria de Actium converteuse no punto de partida dunha época particular, denominada era actíaca (Actiaca Aera).\n↑ Tucídides, Historia da Guerra do Peloponeso, I, 29\n↑ Estrabón X,2,7\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Accio\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Accio&oldid=5611768"\nA última edición desta páxina foi o 31 de outubro de 2020 ás 01:08.


Nicaragua: o futuro | Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade\nFelipe Carnotto, gañador do concurso Imaxes con Fondo II en 2014, viaxou a Nicaragua durante o mes de xuño de 2015 para visitar os proxectos que o Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade realiza co Instituto de Promoción Humana-Somoto no Departamento de Madriz. Nesta mostra, o autor ofrece unha perspectiva en chave persoal sobre a vida cotiá, as paisaxes, as problemáticas, os soños e as esperanzas da poboación nicaraguana.\nNo ano 2014, o Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade lanzou a segunda edición do concurso fotográfico Imaxes con Fondo, dirixido á cidadanía galega ou residente en Galicia a partir de 14 anos de idade. O concurso, aberto desde o 24 de abril ata o 15 de novembro de 2014, sumou un total de 58 participantes. O gañador da categoría de persoas adultas foi Felipe Carnotto, coa súa fotografía 'Pesca sostible'. Como premio polo seu galardón, visitou Nicaragua en xuño de 2015 coa finalidade de coñecer os proxectos do Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade, así como a realidade do país centroamericano. Froito desa viaxe xorde esta exposición, na que plasma unha visión sobre a vida cotiá das e dos habitantes do país centroamericano a través da súa óptica persoal.\nDurante a súa estancia en Nicaragua, Carnotto visitou os proxectos que o Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade leva a cabo co INPRHU-Somoto, unha das ONGD con maior percorrido histórico de Nicaragua e Centroamérica, dotada dunha estrutura totalmente descentralizada e autónoma, coa que o Fondo Galego apoiou un total de 17 proxectos.\nFelipe Carnotto naceu en São Paulo (Brasil) en 1986. Radicado en Vigo, Carnotto é licenciado en Comunicación Audiovisual pola Universidade Pontificia de Salamanca. O seu traballo publícase en medios como The Guardian, Der Spiegel, El País, ABC ou a revista Luzes, entre outros. Posúe un posto de honra nos IPA Awards.\nA exposición consta de 24 paneis de 60x40cm a toda cor, dos que 20 son as fotografías máis representativas da estadía de Felipe Carnotto en Nicaragua e 4 son paneis de carácter informativo sobre as accións de cooperación do Fondo Galego no país centroamericano.\nOs paneis están impresos en dibond de 3mm de grosor, con laminado en brillo e bastidor de aluminio, o que os fai moi lixeiros e doados de transportar. Cada panel fotográfico vai acompañado dun pé de foto, que conta cunhas medidas de 8x16cm e 3mm de grosor. A montaxe é moi sinxela, xa que só se precisa dalgún elemento para pendurar os paneis e pasta (ou similar) para pegar os pés de foto á parede.\nA exposición conta cunha caixa de madeira de 89x64cm para facilitar a súa embalaxe e transporte. O seu peso é de 50kg.\nCoa finalidade de aproveitar o potencial sensibilizador desta exposición, a súa exhibición pode complementarse con distintas actividades de dinamización que contribúan a sensibilizar ao público visitante. Neste sentido, apréciase a realización de charlas, conferencias, obradoiros, etc, relativas á realidade de Nicaragua. Velaquí algunhas propostas:\nComo ferramenta de carácter institucional, proponse a realización dun acto de inauguración no que participe a organización política e técnica do respectivo concello ou deputación e o autor da exposición. Trataríase de facer un acto público de presentación ante a cidadanía e os colectivos sociais, e en particular, aos medios, difundindo ademais unha nota de prensa e fotografías. Neste senso, o servizo de Comunicación do Fondo Galego facilitará o asesoramento necesario.\nA carga sensibilizadora da exposición poderá ser máis efectiva se lle engadimos como actividade complementaria a emisión do documental 'Dreaming Nicaragua' elaborado pola Fundación Fabretto. O documental está dispoñible no VideoFondo, a disposición das deputacións e concellos socios, que deberán contactar coa SGAE e a empresa distribuidora para o pagamento das taxas correspondentes (o Fondo Galego facilitará os contactos respectivos).\n4. Paneis e fotografías:\nA continuación, pódense apreciar os paneis informativos da exposición e as fotografías da mesma.\nNicaragua: o futuro Publicado en 27 Xaneiro, 2016 - 13:43


Poesía, música coa Banda da Loba e fotografía no Pazo da Cultura\nAs Letras seguen esta tarde en Carballo\nAs Letras seguen hoxe en Carballo co espectáculo Por Xela!, no Pazo da Cultura, co entradas á venda en www.ataquilla.com.\nComo explica o Concello, trátese dun proxecto poético e musical para celebrar a vida e a obra de Xela Arias. En concreto, tres das disciplinas vinculadas a esta escritora, a música, a poesía e a fotografía, estarán presentes da man do grupo A Banda da Loba; das poetisas Estíbaliz Espinosa, Helena Salgueiro, Nuria Vil e Vanessa Glemsel, e dos retratos realizados pola súa parella, Xulio Gil, que onte estivo tamén en Carballo.\nAo longo dos temas musicais, igual que coa lectura dos poemarios, poderase ver a evolución de Xela como poeta. «A loita e o inconformismo, a experimentación cos límites da linguaxe, as imaxes poéticas, todo muda e todo permanece na súa poesía, converténdoa nunha das voces de referencia para as xeracións futuras», sinal no programa.\nTamén haberá actividades hoxe en Fisterra, cunha presentación e recital da obra de Xela Arias a cargo da normalizadora lingüística do Concello, Pilar García. Será ás 19.00 horas na biblioteca municipal, na coñecida como Casa do Arco.\nEn Laxe programaron para hoxe Cantares das Letras, a partir das 19.00 horas no salón de actos culturais do Concello. Será unha actuación musical, teatral e familiar a cargo de Papabuis (Luis Vallecillo), lembrando a autores como Carlos Casares, Rosalía, Carballo Calero, Manuel María e por suposto Xela Arias.\nArchivado en: Xela Arias Carballo municipio Fotografía Manuel María Arte


O técnico Tomás de Dios traballará por un Pescados Rubén con "defensa, valor e compromiso" - Noticias de Galicia\nO técnico Tomás de Dios traballará por un Pescados Rubén con “defensa, valor e compromiso”\nPresentación de Tomás de Dios\nO novo técnico do Pescados Rubén Burela FS, Tomás de Dios López (Burdeos, 1965), foi presentado oficialmente esta mañá, acompañado polo presidente da entidade, Manuel Blanco, e o fundador de Pescados Rubén, Rubén Blanco. “Defensa, valor e compromiso”, así define Tomás de Dios os seus sinais de identidade e as do novo Pescados Rubén: “Quero transferir a miña identidade de equipo traballador, sacrificado, humilde pero tamén ambicioso, de equipo que vai ir ao límite en cada partido” explicaba o adestrador.\nManuel Blanco deu a benvida ao novo dirixente do banco laranxa, con contrato de dúas tempadas e media, co firme “propósito dun traballo conxunto para poidamos solucionar a complicada situación que atravesamos. Sempre tivemos os pés no chan, o noso obxectivo sempre foi a salvación, pero tamén esperamos un maior rendemento do equipo e por iso traballaremos todos xuntos, coa chegada de Tomás”.\nO ex-seleccionador de Guatemala asume as rendas, confiando na capacidade de traballo e a unión do club para que o Burela FS poida vivir tempos mellores. “É unha situación atípica e delicada. O primeiro obxectivo é que a situación deportiva cambie co esforzo de todos os ámbitos, non só xogadores e corpo técnico, senón da parte administrativa, de xestión e directiva, que sexamos todos un equipo” explicaba o técnico, confesando a súa atracción e motivación polo proxecto galego: “A día de hoxe é moi difícil atopar un proxecto deportivo compatible, de feito cando saín de España uno dos motivos foi ese. Con Pescados Rubén síntome identificado; aquí hai un traballo de canteira, algo moi importante para min, un proxecto deportivo e unha institución que é un referente dentro da localidade. En todos os clubs que estiven sempre traballei coa base de forma comprometida, responsable e profesional, e de aí sempre saíron xogadores”. “Foi unha situación que se precipitou un pouco, pero tamén consensuada e meditada. Había un interese previo por ambas as partes e sempre houbo un bo entendemento. Veño a un equipo novo na máxima categoría co privilexio de que entro a formar parte do único club que ten equipos en Primeira masculina e feminina no panorama español. Detrás diso hai toda unha localidade; o fútbol sala é o deporte máis importante desta comarca e queremos buscar esas identificacións coa bancada” incidía así o ex-técnico de Autos Lobelle sobre a relevancia do fútbol sala laranxa.\nCon Pescados Rubén Tomás volve á “mellor liga de mundo” para seguir medrando da man do conxunto burelista: “Veño de cumprir un soño; Guatemala deume a oportunidade. No noso deporte non hai olimpíadas, así que o soño era o mundial. Con todo, para min volver á liga española é fundamental. Son moi consciente e moi realista de que onde se segue progresando e aprendendo é nesta competición, por iso está considerada unha das ligas máis fortes do mundo”.\nEstrea con Movistar e con Copa Galicia\nO debut ás ordes de Tomás de Dios xa será mañá coa 17ª xornada de Primeira coa visita do titánico Movistar Inter FS (Vista Alegre, 21.00 horas). “É a cita máis complicada que se podería presentar. Ninguén querería enfrontarse a Movistar cun adestramento e medio de preparación, pero esa é a realidade; asumímolo con incerteza. A realidade é que Inter é superior, pero tamén sabemos que xogamos na casa e que teremos opcións de partidos; se neses momentos somos capaces de ser fortes mentalmente, buscaremos sacar algo positivo” reflexionaba Tomás de Dios antes do seu primeiro adestramento co cadro mariñán.\nCatro días terá o novo Pescados Rubén para preparar a cita irmandiña, con Cidade de Narón, en cuartos (martes 24, 19.30 horas): “É unha competición que me encanta; tiven o privilexio de gañala 5 veces e de xogar 6 ou 7 finais. Eu considérome un pouco galego de adopción e sei o importante que é para os galegos. Ímola xogar con esa relevancia e co merecemento, que hai gañalo na cancha, de presentarnos nunha final” concluía o novo técnico laranxa.\n19 de xaneiro de 2017 | 16:41\t• Sen comentarios