Ferrol en común / Programa Electoral – FERROL EN COMÚN\nPublicado en mayo 10, 2019 enero 22, 2020 por admin\n1. Jorge Juan Suárez Fernández | 2. Xiana López Penedo | 3. Jesús Basterrechea López | 4. Saínza Ruíz Ferreño | 5. Rafael Ramón Rodríguez Martínez | 6. María del Mar Sobrín Sueiras | 7. Miguel Ángel Rodríguez Paz | 8. María Esther Estévez Fernández | 9. Victor Ledo Suárez | 10. Irene Fernández Lorenzo | 11. Manuel Castro Bouzas | 12. Rosario Alabau Albors | 13. Santiago Eloy Díaz Gómez | 14. Candela Díaz Rivas | 15. Francisco Javier Permuy López | 16. Begoña García Hidalgo | 17. Juan José Oruezabala Romero | 18. Paula María Faraldo Casal | 19. Luís Victor Ruíz Rodríguez | 20. María Jesús Durán Rodríguez | 21. Francisco Javier Galán Pérez | 22. Josefa Varela Fontán | 23. Roberto Fernando Artabe Noya | 24. María Eugenia Freire Frajardo | 25. Fernando Miramontes Vázquez\nSuplentes 1. Tomás Miranda García | 2. Ana Belén González Basanta | 3. Ricardo Ledo Suárez\nUN FERROL PARA VIVIR, 5\nVivenda E Rehabilitación, 6\nMobilidade E Transporte Público, 6\nDesenvolvemento Rural, 8\nObras e Servizos, 10\nUN FERROL PARA OS COIDADOS, 11\nMedio Ambiente, 15\nBenestar Animal, 16\nUN FERROL PARA SER, 18\nCultura e Lingua Galega, 19\nEducación e Universidade, 21\nFERROL MOLA, 23\nPatrimonio Histórico, 23\nUN FERROL PARA O MAÑÁ, 25\nUN FERROL PARA TODAS, 27\nParticipación e Transparencia, 27\nFerrol, cidade de contrastes. Onde as clases non só se dividen entre xente sen as súas necesidades básicas cubertas, clases medias e meros especuladores de bens inmobiliarios, temos tamén cidadanía da zona rural e da urbana, con diferente prestación de servizos, xente concienciada e que ama Ferrol e xente que despreza cada recuncho da cidade polo que pasa.\nFerrol precisa medidas políticas concretas, artelladas entre todas, en emprego, en benestar social, en urbanismo, en cultura e deporte. Ferrol debe facer do pazo municipal o motor do cambio; a inxección necesaria de autoestima que nos faga rexurdir coma exemplo de perseverancia e loita.\nO ciclo 2015 – 2019 foi para Ferrol en Común unha loita constante, unha singradura pola brava mar da marusía da política da baixa estofa, a que bombardea e desprestixia a honestidade das que entregan a súa vida durante catro anos por un proxecto colectivo que sitúe ás persoas no centro. Crecemento demográfico, creación de emprego, que ninguén quede atrás, unha cidade para as persoas, estes deben ser os nosos obxectivos fundamentais; rigor, honestidade e realismo o noso método de traballo; alegría, constancia e esquerdas as nosas armas. Queremos un Ferrol Rebelde no horizonte 2019 – 2023, queremos un lugar de todas.\nNós pulamos, coma sempre fixemos, polo diálogo, pola construción de abaixo a arriba, por antepor Ferrol aos intereses privados e ás forzas centrífugas que deciden sobre a nosa cidade noutros ámbitos políticos, sociais ou xeográficos non democráticos. E é por iso que avanzamos, desenvolvemos e presentamos un proxecto de cidade, onde ti decides, onde oito anos de FeC estamos convencidas que o mudarán todo cun programa participado por entidades, agrupacións e persoas a título individual, continuación coherente e necesaria do traballo desenvolto no anterior mandato.\nO ciclo 2015 – 2019 foi unha pluralidade de proxectos e iniciativas que puxeron orde ao caos e caciquismo imperante, cun traballo impoluto, incansable e incorruptible pola persoa ao cargo. Pese a que o pleno lle arrebatou as súas retribucións, continuou levando a cabo unha tarefa impecable, loitando por Ferrol, levando a cabo proxectos urbanísticos necesarios e requiridos, uns xa executados e outros que se están a desenvolver. No plano urbanístico Ferrol en Común propón:\n§ Un urbanismo transparente e democrático. A cidade para as persoas.\n§ Culminar e licitar os proxectos desenvoltos: praza de Armas, pasarela de Santa Mariña, rehabilitación integral de Recimil, mercado de Caranza, estrada de Pazos, rúas Espartero e Carmen Curuxeiras, reurbanización do espazo do mercado da Magdalena.\n§ Consolidar e elevar a aprobación plenaria dun novo plan PXOM (plan xeral de ordenación municipal), documento fundamental para construír a cidade que queremos ser, unha cidade compacta no urbano e sostible e conservadora no rural, logo de atender todas as achegas dos colectivos que participaron na súa revisión.\n§ Proseguir na leal e boa cooperación con outras administracións para o desenvolvemento das liñas actuais, liñas que son cruciais e estratéxicas: recuperar o Convenio de defensa do 2007; instar ao ministerio Defensa a abrir Ferrol ao mar, constituíndo unha mesa sectorial “Ola Ferrol” para acadar tal fin; instar ao Estado ao inmediato desenvolvemento sostible do estaleiro 4.0; dar cumprimento inmediato ao acordo do Congreso da cesión do edificio de Aduanas para a construción dun albergue de peregrinos, e así potenciar Camiño Inglés; cooperar coa Xunta na xestión de Fondos Europeos para o Plan Director, que posibilite a remodelación completa do CHUF; continuar na senda do traballo conxunto para o crecemento completo do Campus de Ferrol, no centro e aberto á cidade; esixencia de dotación de obras orzamentadas paralizadas por intereses espúreos (como por exemplo o ribazo das Pías ou a urbanización do Sánchez Aguilera).\n§ Impulsar proxectos estratéxicos en todos os barrios cos máis de 17 millóns de euros conseguidos no anterior mandato de subvencións e fondos europeos que faciliten a eliminación de tapóns urbanísticos que fagan a cidade compacta, como a conexión de San Xoán ou Santa Mariña, e a humanización dun Ferrol compacto, lugar de todas.\n§ Proposta de urbanismo específica para a zona rural, centrada en beirarrúas e equipamentos, a desenvolver no primeiro ano de mandato de xeito participado e con dotación orzamentaria concreta.\nFerrol posúe un parque de vivendas municipal privilexiado, Recimil, coidémolo e poñámolo a disposición das persoas en lugar de propostas desorbitadas de derrubo coma houbo no pasado por parte da dereita.\nÉ evidente, que logo de sucesivas crises do naval, a vivenda é un ben excedente pero tamén, pola conxuntura socioeconómica, de difícil alcance en Ferrol. O deterioro crecente só pode frearse coa posta a disposición de políticas de rehabilitación firmes, abundantes que ademais de xerar emprego garantan un dereito básico. Tamén deben centrarse os esforzos en evitar os farragosos trámites administrativos que ralentizan a rehabilitación de vivenda. O concello debe ser o pegamento entre iniciativa pública e privada para garantir o acceso á vivenda, compaxinar a rehabilitación coa nova promoción, articular iniciativas novidosas coma os pisos interxeracionais que fagan de Ferrol unha cidade viva pero que conserve a memoria. Ferrol en común declara o dereito á vivenda coma un dereito fundamental.\n§ Rehabilitación modular do interior de vivendas do barrio de Recimil para cumprir funcións de tipo social, vivenda universitaria e pisos tutelados.\n§ Aplicación das axudas de Área de rehabilitación e rexeneración urbana para Esteiro, A Graña, Ferrol Vello e A Magdalena. Solicitude de declaración de ARRU para Canido.\n§ Solución con liñas de axuda con recursos propios e convenio co Instituto galego de vivenda e solo (IGVS) á conservación da parte degradada do barrio de San Pablo Catabois.\n§ Potenciar con máis recursos a actual oficina de rehabilitación e vivenda como núcleo en torno ao que se desenvolvan non só as axudas públicas, senón tamén como punto de información de vivenda e desenvolvedora de proxectos para a rehabilitación de espazos degradados.\n§ Impulsar o programa Rexurbe en cooperación coa administración autonómica co fin da definitiva recuperación de Ferrol Vello, facilitando a adquisición de vivenda en Ferrol Vello para rehabilitación directa e posta a disposición como aluguer social a menores de 35 anos. Rehabilitación da casa de Carvalho Calero.\n§ Dotar de máis medios persoais ao departamento de disciplina urbanística e licenzas, co fin de axilizar as licenzas, permisos, subvencións e axudas.\n§ Facilitar, asesorar e priorizar as obras que faciliten a accesibilidade e rehabilitación enerxética das vivendas construídas.\nA disposición de rúas e barrios non ten máis función que servir ás persoas. A irrupción do vehículo no século XX foi un avance social, pero serviu de irrupción violenta contra os dereitos da infancia, da mobilidade sostible, de xogar na rúa, mercar nos comercios de proximidade e socializar e interactuar colectivamente en lugar dun illamento social e tecnolóxico ao que nos aboca a sociedade do futuro.\nFerrol precisa sorrir, e o único modo de espertar o sorriso é nunha vida plena, nun entorno amable, nunha oportunidade de ser feliz, e iso só é posible coa comunicación, social e física.\nÉ por iso que Ferrol en Común aposta por unha mobilidade sostible, por unha peonalización que comezou o seu camiño no mandato do 2015 nas rúas Real, María e Pardo Baixo, e precisa estenderse a toda a Magdalena, Ferrol Vello e Canido. Facer de Ferrol un modo de vida.\nPero tamén comunicarnos co comercio exterior. Unha cidade illada está condenada a un ser unha balsa de pedra no medio do océano. Precisamos infraestruturas que nos conecten co país, que poidamos exportar ferrolanismo portas cara fóra, encher o país da nosa riqueza cultural e socioeconómica.\n§ Dar cumprimento ao Pacto da mobilidade, aprobado en pleno no anterior mandato.\n§ Actualización, revisión e aprobación do documento do Plan de Mobilidade e Espazo Público de Ferrol (PMUS) para acadar un consenso sobre os principais obxectivos e metas nas relacións entre os diferentes modos de transporte e as persoas na nosa cidade.\n§ Incrementaremos o orzamento para o transporte interurbano, en diálogo co resto de concellos e Xunta de Galicia. Non se pode entender un transporte dende dentro das fronteiras municipais, polo que estudaremos de xeito mancomunado e participado o mellor servizo, con liñas e horarios eficientes para evitar o uso do vehículo privado. Na atención urbana comunicar barrios como San Xoán ou Ferrol Vello cos centros sanitarios e fomentar microbuses de acceso ás zonas peonís. Este incremento orzamentario permitirá bonificar colectivos con dificultades para o uso do transporte público (a día de hoxe os menores de 18 anos non pagan) e estendelo a maiores, desempregados, vítimas de violencia de xénero. Facilitar a chegada do transporte público aos grandes centros de concentración de traballadores (Navantia, CHUF, polígonos industriais).\n§ Facer cumprir a ordenanza de terrazas aprobada no mandato FeC, que permita compatibilizar a ocupación de espazo co dereito ao tránsito.\n§ Peonalización total do barrio da Magdalena, con alternativas de circulación, e atención ás demandas da peonalización nos barrios de Canido e Ferrol Vello.\n§ Aprobación dunha ORE (ordenanza de regulación de estacionamento) realista, que beneficie a toda a sociedade e non a intereses particulares, coa posible implantación, escoitando ás zonas afectadas e expansiva a toda a cidade, como en todas as grandes cidades galegas, dun sistema de aparcamento de pago.\n§ Continuación na creación de aparcadoiros disuasorios, como o da rúa Alegre ou o do CHUF (complexo hospitalario universitario de Ferrol), proxectados no anterior mandato, co fin de xerar alternativas a aparcar diante do noso lugar de destino.\n§ Impulsar a estación intermodal, de trens e autobuses no espazo actual da estación de renfe, aproveitando os espazos abandonados para a creación de espazos verdes e edificios de fin social. Unha estación intermodal que non sexa unha mera\ninfraestrutura, senón que acompase horarios de trens e autobuses públicos co fin de conciliar horarios laborais e escolares das persoas da comarca que veñen a Ferrol (bus a Navantia, Río do Pozo, etc.).\n§ Avanzar na mellora do servizo conveniado con Narón de utilización de bicicletas públicas e dotar de novas infraestruturas, logo de lograr a mellora do tramo de Caranza, implementar a conexión por carrilbici de Caranza – A Malata que permita circunvalar a cidade, cunha posterior actuación A Malata – Esteiro a través dos fondos Edusi.\n§ Demandar o inicio das obras inmediato por parte do Estado da mellora da conexión ferroviaria Ferrol – A Coruña e mellora da vergoñenta situación do FEVE.\n§ Formación: campañas de sensibilización dos beneficios de camiñar, de respectar o medio ambiente, de socializar e facer vida na rúa, en definitiva de abandonar os vehículos para facer vida en común, campañas como A rúa é túa ou A vila do mañá, e, sobre todo, a implantación de rutas para a infancia cara ao colexio, os Camiños escolares seguros.\n§ Accesibilidade: Ferrol en Común non deixa a ninguén atrás, logo de cinco fases e un millón de euros investidos en facer accesibles máis de mil pasos peonís, en colaboración con entidades de diversidade funcional, cómpre seguir avanzado neste exercicio pioneiro e exemplar para outras cidades. Complementalo coa aprobación definitiva da ordenanza de accesibilidade xa redactada e medidas que permitan calquera acceso a un centro público sen trabas físicas, así como bonificar as taxas que melloren o acceso a inmobles privados son obxectivo de todas.\n§ Instar á eliminación da peaxe da AP9 Ferrol-Coruña.\n§ Instar ao desbloqueo inmediato da Vía de alta capacidade que vertebre o territorio polo norte.\n§ Mellora da accesiblidade a través da creación dun Consello Local de Accesibilidade, facilitar o uso de eurotaxis a persoas con discapacidade e vixilancia e control das prazas reservadas a eses colectivos e o uso fraudulento das tarxetas de aparcamento.\nA zona rural de Ferrol supón o dez por cento do censo electoral, apenas sete mil persoas, cunha extensión territorial que multiplica por moito a da zona urbana. Esa peculiaridade situou nunha zona de confort aos diferentes gobernos municipais, con excepción dos albores da democracia, cuxos gobernos levaron o saneamento e outros servizos con grande mérito á zona rural.\nEste desleixo converteu á zona rural nun espazo para habitar por cidadanía de segunda, coa mesma tributación pero servizos moi deficitarios, orixinando unha despoboación que non se corresponde cos nosos recursos naturais, que deberan ofrecer un atractivo para asentar poboación neste entorno privilexiado.\nPero a zona rural non é unicamente transporte, beirarrúas ou saneamento. Tamén é preservar a memoria, protexer o patrimonio material e inmaterial, que se tratará noutro punto do noso programa, pero non podemos obviar que Ferrol en Común acadou algo histórico, que debe ser pedra de toque para o tratamento do rural: logo de décadas de loita, dun libro negro, de promesas baleiras, este goberno conseguiu unha ordenanza que permitirá aos veciños e veciñas a xestión integral dos Montes do Cha como monte comunal, e poñer en valor zonas como o castro de Esmelle, grazas á leal e persistente colaboración da concellaría correspondente, e ese debe ser o camiño, diálogo e propostas concretas para non categorizar en cidadáns de primeira e de segunda en función do lugar no que vivan de Ferrol.\n§ Reiniciar o programa +Rural, xuntanza mensual do goberno coas AVV da zona rural, dándolle unha nova perspectiva, máis plural e participada, coa integración doutras entidades sociais, de mulleres e asembleas abertas e participadas, sen constrinximento a materias de servizos e obras puntuais, se non abrindo tamén a temas estratéxicos da zona rural.\n§ Dotación anual dunha partida de medio millón de euros para o saneamento da zona rural.\n§ Creación dunha unidade policial especializada na zona rural, con atención especial á vixilancia do mantemento e cumprimento dos requirimentos do concello en materia de conservación de fincas privadas, e dun estrito control da impunidade na actividade salvaxe de certos madeiristas cos viais e medio ambiente.\n§ Compromiso plenario de aplicar todo o Plan de obras e servizos da Deputación, próximo ao millón de euros anual, á mellora de infraestruturas da zona rural, tales como aglomerados en viais abandonados, adquisición e mellora de equipamentos, tales como marquesiñas ou bens patrimoniais, como a escola Tomás Serantes ou a pista polideportiva de Mandiá.\n§ Plan de seguridade para a zona rural. Cun censo de viais perigosos, instalación de bandas rugosas e radares, plan de urbanización de viais con beirarrúas, tal e como se fixo en Pazos ou no tramo de Serantes – A Cabana, debatido e construído a través do +Rural.\n§ Extensión de actividades á zona rural de índole social, cultural, de recuperación da memoria, tecnoloxía e protección do medio ambiente, como se tratará noutros puntos do programa.\n§ Control de vertedoiros incontrolados cunha maior supervisión policial, incremento de sancións acompañado dunha campaña informativa sobre o punto limpo da cidade.\n§ Desbroce regular coa combinación do actual contrato de desbroces e a dotación de programas de emprego transitorios para novas oportunidades á mocidade que dean formación e salario mínimo interprofesional, ademais dese servizo imprescindible de mantemento ao longo do ano.\n§ Facilitar con bonificacións o baleirado de fosas sépticas a aquelas zonas sen saneamento, ofrecendo a baixo custo os servizos da empresa municipal de augas.\n§ Favorecer a renovación da vivenda rural e a súa mobilización, creando bolsas de aluguer a través de servizos públicos municipais integrados na páxina web do concello de Ferrol.\nA macroárea de obras e servizos supón unha atención directa e constante á veciñanza, que, no seu lexítimo dereito, quere diante do seu domicilio unha beirarrúa, saneamento, punto de luz e estrada en perfecto estado, ademais dos oportunos colectores de lixo, a limpeza prístina do entorno e o abastecemento de auga ininterrompido. É obriga do concello satisfacer esa demanda de todos e cada un dos habitantes, e así tratou de facelo esta concellaría, cun programa participado de abaixo a arriba, chamado Barrio a barrio + cidade, onde se recollían as propostas da veciñanza canalizadas a través das AVV e se lles daba traslado ao concello cunha posterior reunión de balance de actuacións.\nAnte a carencia de persoal e a amplitude da área convén tomar medidas radicais, que solucionen a raíz do problema gañando en eficacia e eficiencia, cunha mellor xestión dos recursos e dos modelos de prestación dos servizos.\nUnha das pedras de toque dun goberno de esquerdas é a municipalización de servizos, Ferrol en Común avanzou neste aspecto no servizo de socorrismo (máis de 50 empregados) e na xestión de determinados centros culturais (Torrente Ballester, Centro cívico de Caranza), pero non renunciamos a que grandes servizos poidan selo tamén, sendo conscientes de que se precisa un ciclo amplo de goberno para chegar a un bo fin.\n§ Unificación das áreas de urbanismo e obras e servizos, co fin de compartir recursos técnicos e metodolóxicos no tratamento dos problemas físicos da cidade que respira.\n§ Municipalización do servizo de recollida de residuos e limpeza viaria. Non é un obxectivo utópico, se non que vén avalado pola intervención municipal, por informes do tribunal de contas e contrastado como modelo máis eficiente para a prestación de servizos.\n§ Control estrito e rigoroso das empresas que prestan servizo ao concello ou dos medios propios coma emafesa: iluminación pública, desbroces, abastecemento e saneamento, con auditorías anuais independentes, controis externos e vixilancia tanto no cumprimento da prestación do servizo contratado como no respecto ao cumprimento dos dereitos laborais.\n§ Dotación de novos parques infantís, e conservación dos actuais, coa cobertura permanente do parque infantil do Inferniño, para crear unha zona de lecer permanente, potenciando os xogos tradicionais que evite a encapsulación da infancia nas novas tecnoloxías o a cultura do centro comercial.\n§ Progresiva instalación de luminarias con tecnoloxía O-Led para todos os barrios que mellore a eficiencia e o respecto polo consumo na iluminación pública.\n§ Incrementar os medios humanos e materias para a cuadrilla de obras municipal, altamente cualificada para actuar dende a función pública en obras menores de reparación e reposición, diversificando o seu traballo en dúas brigadas, unha no urbano e outra no rural, que atenda á limpeza de praias e mantemento de viais.\n§ Mellora da calidade das augas, cun investimento decisivo na ETAP (estación transformadora de auga potable) e no encoro das Forcadas, procurando a colaboración de Augas de Galicia, ante unha instalación obsoleta e que a medio prazo pode supor un problema de contaminación grave.\n§ Implantación da tecnoloxía necesaria para mediante unha simple imaxe dun móbil a través dunha aplicación móbil o concello poda dar resposta a un problema puntual de servizos, con contacto áxil e permanente coa cidadanía.\n§ Proxectar e planificar un plan decenal de mellora de infraestruturas municipais, tanto viais como bens inmobles (pavillóns, bibliotecas, centros culturais) cuantificado e viable para o seu desenvolvemento.\n§ Mellorar os actuais servizos que se prestan sen contrato neste momento, co fin de completar as actuacións que están fóra do seu ámbito e incluír cláusulas sociais que protexan os dereitos da clase traballadora: parques e xardíns, punto limpo, servizo de control de pragas.\nFerrol en Común naceu cunha premisa fundamental: os coidados mutuos, o reparto da riqueza, a xustiza social. Nesta tesitura non podemos considerar ningunha área tan importante como a de benestar social. Para que ninguén quede atrás é necesario recuperar o contrato social do que falaba Rousseau, de forma que a conxura dos gobernantes en alianza con entidades, traballadores sociais e o exército de voluntarias que quere un Ferrol mellor faga un esforzo denodado por facer cada vez máis innecesaria esta área, e poidamos centrar os nosos esforzos na creación de emprego, mellora de servizos e ofertas de lecer.\nEn tanto isto non suceda somos conscientes de que un de cada cinco ferroláns está en risco de pobreza. Inasumible nunha sociedade que se di democrática e moderna. A extensa e prolífica actividade política desenvolta por esta concellaría, conseguiu paliar o impacto dunha cidade envellecida e sen expectativas tras os intentos, frustrados grazas ás mobilizacións obreiras, de desmantelamento do sector naval. É polo tanto a nosa aposta global, multidisciplinar e transversal.\n§ Axilizar os mecanismos de urxencias sociais, para evitar situacións dramáticas, seguindo con programas Solidarízate, Habita, Arrouparte ou o convenio para evitar a pobreza enerxética.\n§ Implementar propostas que complementen toda esta liña de actuacións como os pisos tutelados, protocolos pautados que salten a burocracia administrativa en caso de emerxencia, e política de pobreza cero na cidade de Ferrol.\n§ Aumentar os recursos para infancia e xuventude, continuando co incremento e progresividade na dotación orzamentaria para bolsas sociais de libros, material escolar, comedores e todos aqueles recursos que permitan a igualdade e o desenvolvemento pleno como persoas aos menores.\n§ Expandir o modelo proinfancia e sociocomunitario de Recimil a todos os barrios da cidade, con recursos propios ou conveniados, cun mapeo das necesidades que permita a detección e non estigmatización do maior número de familias sen as súas necesidades básicas cubertas, con accións plurais a través de educadores sociais, animadores socioculturais e mediadores, ademais da oportuna dotación de recursos.\n§ Loita contra a soidade dos maiores. Ademais de fomentar a axuda no fogar por concorrencia e atención á dependencia, promover pisos interxeneracionais do parque público, dinamizar a vida social a través dos cinco comedores senior e trasladar o de Caranza ao novo mercado, talleres de memoria, actividades mixtas maiores/infancia, como roteiros, transmisión oral de tradición e outras iniciativas.\n§ Instar á Xunta á construción de residencias de maiores públicas de xestión directa e non especulativa.\n§ Instar á Xunta a cooperar coa Fegamp e o concello de Ferrol para unha Renda Básica Universal, que supere o ríxido marco do Risga e outros subsidios, unificándoos e simplificando os seus trámites, de xeito que unha renda equivalente ao Salario Mínimo Interprofesional quede garantida.\n§ Promover a Casa solidaria como centro de recursos sociais e lugar de encontro de entidades sociais onde podan levarse a cabo seminarios e encontros para fomentar a sensibilización e o voluntariado.\n§ O colectivo de persoas migrantes supón un censo que supera o 3% da poboación de Ferrol. Un colectivo de por si marxinado, precisa de canles de participación e inclusión, con políticas de discriminación positiva, ademais da oportuna pedagoxía integradora e respectuosa, sen consentir ningunha marxinalidade ou sobreexpolotación, nin barreiras no acceso ao sistema educativo, á vivenda ao mercado laboral ou ao goce do tempo de lecer, para o que Ferrol en Común fornecerá a oficina de atención ás persoas migrantes onde se ofrecerá orientación e formación, así como políticas de concienciación baseadas no respecto e a tolerancia.\n§ Compromiso para considerar a inclusión das necesidades de colectivos con especiais dificultades como vector transversal de atención preferente en todas as liñas de acción política.\nReforzar a rede de servizos sociais comunitarios básicos.\n§ Creación das UNIS (Unidade de traballo e educación social e unidade de intervención social) cun psicólogo/a por cada 7.000 habitantes, con descentralización da atención en todos os barrios.\n§ Adecuación dos equipamentos de centros municipais de servizos sociais coa inclusión de salas de actividades, onde sexa posible situalos en centros cívicos.\n§ Potenciar o Sistema Local de Servizos sociais coa posta en funcionamento de Ferrol en Rede Social: apoiar á iniciativa social sen fin de lucro e establecer canles de colaboración estables (apoio técnico municipal, de recursos e económico estable).\n§ Priorización da inserción sociolaboral de colectivos vulnerables coa creación dun equipo de inclusión que inclúa figuras de preparadores/as laborais.\n§ Potenciación da Oficina de atención á dependencia que aglutine todos os servizos que teñan que ver con esta área de intervención: axuda no fogar, banco préstamo axudas técnicas, xantar na casa…\n§ Rematar a configuración de centros de día: creación de pequenos centros de día municipais de barrio con capacidade para 12-15 persoas coordinados pola oficina de atención á dependencia.\n§ Creación dun Servizo de Emerxencias Sociais que funciona as 24 horas en coordinación coa policía local, protección civil e servizos sociais.\n§ Aplicar o enfoque de Inclusión Activa non asistencialista, garantindo que calquera persoa en pobreza ou exclusión dispón, no prazo máximo de 10 días hábiles, dunha profesional de referencia que facilite o seu acceso áxil ás prestacións sociais e ao emprego.\n§ Creación dun servizo de orientación xurídica específico para colectivos vulnerables, impulsando a incorporación e participación destes colectivos nas entidades e organismos que as representan.\n§ Fomentar a participación social e política das persoas con dificultades coa incorporación das mesmas ás listas de forma que o compromiso dos distintos partidos e agrupacións políticas se manifeste non só en cuestións programáticas, senón tamén nas persoas que, como responsables políticos, teñen que levalas a efecto.\n§ Garantir o respecto á dignidade das persoas en risco de pobreza ou exclusión. Fomentando a súa participación, dándolles voz e difundindo mensaxes positivas de logros, situacións de autonomía e empoderamento das persoas e as súas problemáticas sociais, non illadas. Realizar actuacións de formación e implicación da cidadanía.\n§ Mellora dos servizos sociais municipais reforzando a actuación das/os profesionais e os recursos destinados á atención de persoas con vulnerabilidade, mellorando a coordinación dos distintos servizos e recursos.\n§ Creación do Observatorio de Intervención en Dereitos Humanos e necesidades sociais.\n§ Elaboración dun Plan municipal da Saúde que promova a vida saudable das persoas.\n§ Crear mecanismos de coordinación entre administracións públicas, entidades responsables da promoción da saúde e tecido asociativo de ámbito municipal que garantan unha cobertura sanitaria adaptada ás necesidades das persoas con vulnerabilidade.\n§ Implementar, en colaboración coas administracións, entidades e tecido asociativo, campañas de sensibilización, prevención e formación das persoas con necesidades sociais.\n§ Apoiar medidas para loitar contra a discriminación por calquera orixe.\nFerrol en Común proclama que a transformación social será feminista ou non será. A loita contra o patriarcado, a sonoridade, o empoderamento e loita fraterna das mulleres que eclosionou nas rúas nos últimos anos no 8 de marzo debe consolidarse na autoorganización, pero tamén no estímulo de políticas públicas de loita contra o machismo e a violencia derivada deste, contra a fenda salarial, a prol da diversidade e liberdade, na construción de redes de axuda mutua e, por suposto, na colaboración e potenciación de entidades de mulleres, tanto no ámbito urbano coma no rural.\nFerrol en Común ten entre os seus documentos aprobados en asemblea, ademais dun código ético e este programa, un documento completo de feminismos, que recolle a obriga dos cargos públicos de orientar e facer das políticas de todas as áreas instrumentos para a loita pola igualdade, considerándoo non unha área en si mesma, senón unha ferramenta transversal que asolague de feminismo a nosa cidade en todas as súas políticas públicas.\n§ Desenvolvemento e aplicación do regulamento do Consello sectorial municipal de igualdade, feminismos e diversidade.\n§ Programas de prevención da violencia machista, seguindo a senda de Ferrol en Negro dende idades temperás.\n§ Promoción da conciliación e coeducación, con programas como PequeEduca en igualdade e outros semellantes.\n§ Posta en valor do feminismo a través de iniciativas como Ferrol en Lila, a revista Machina e documentar a memoria das nosas maiores escurecida polo patriarcado.\n§ Incremento dos orzamentos municipais dedicados á concellería da muller, co fin de romper os teitos de cristal e poder converter a Casa da Muller en epicentro do empoderamento feminino.\n§ Dotar de máis recursos persoais e materiais á Casa de acollida municipal, co fin de ofertar unha atención integral ás súas usuarias que lles permita afrontar un novo proxecto de vida, a través da asistencia social, xurídica e psicolóxica, así\ncomo unha política de inserción laboral que permita un desenvolvemento autónomo como mulleres libres.\n§ Ferrol en Común loitará para facer realidade o dereito a que se practique na nosa\nárea sanitaria e no ámbito público as interrupcións voluntarias do embarazo, sen consentir regresións no dereito ao aborto.\n§ Crear a Escola de empoderamento feminista, de carácter itinerante: favorecer a visibilización e a participación das mulleres e mozas de colectivos con necesidades sociais.\n§ Revisar o protocolo de prevención e denuncia do acoso sexual e moral; continuar coa aposta por usar unha imaxe e unha linguaxe igualitaria nas accións municipais de comunicación.\n§ Incorporar a perspectiva de vulnerabilidade a todas as políticas, estratexias, programas e accións en materia de igualdade de xénero e promoción dos dereitos das mulleres.\n§ Estender os Obradoiros de igualdade e corresponsabilidade dirixidos ao alumnado dos centros educativos. Crear Obradoiros de homes interesados en abrir un espazo de reflexión vivencial que facilite a transición necesaria para acadar unha igualdade real entre mulleres e homes.\nFerrol é un concello libre de agresións urbanísticas nas zonas costeiras, a inmensa labor e entidades como a SGHN (Sociedade galega de historia natural), Verdegaia ou Adega, logrou preservar gran parte do noso patrimonio medioambiental. Porén sufrimos a praga da eucaliptización, proclamándose no mandato 2015 Ferrol coma cidade libre de eucaliptos. Os poucos espazos de fraga autóctona deben ter unha protección especial, a flora e fauna merecen o respecto institucional suficiente que blinde eses espazos privilexiados fronte á depredación da especulación madeirista, urbanística ou de turismo agresivo.\nA combinación dunha técnica de medio ambiente, a necesaria cobertura da praza de enxeñeiro forestal, e a activación da patrulla da policía local experta en medio ambiente, xunto cos mecanismos de ordenanzas e regulamentación estrita cun modelo de sancións exemplares, deben ser os mecanismos que sirvan de freo á tendencia a desprezar e espoliar os nosos recursos naturais. Pero tamén a formación, como a necesaria colaboración con entidades ecoloxistas para concienciar á sociedade ferrolá do que debemos poñer en valor para ter un planeta saudable, sostible e non agredido.\nO movemento Friday for future, do que foi partícipe a mocidade ferrolá, supuxo abrir a xanela á esperanza, o compromiso de mozas e mozos de instituto para saír á rúa e berrar contra a contaminación e o cambio climático, deben ser o facho que ilumine a acción de goberno de Ferrol en Común en materia medioambiental.\n§ Incluír na modificación do PXOM a protección de espazos de especial relevancia ambiental e, en tanto isto non suceda, incoar o expediente de protección ENIL (Espazos naturais de interese local) para a Fraga de Menáncaro, o Souto de Monte Fontelo, a Fraga da Pega, a Carballeira da Casa\ndo Monte ou o Acivreiral de Covarredeiras. Incluír na protección a flora e a fauna autóctonas.\n§ Catalogar e inventariar os humidais ferroláns, como o rego de Doniños ou as turbeiras do Coto de San Xurxo para identificar e protexer cos mecanismos legais autonómicos.\n§ Erradicación de especies exóticas invasoras. Articular un plan de erradicación mancomunado para un control efectivo, coa integración nunha mesa sectorial da Xunta de Galicia e as entidades ecoloxistas.\n§ Recuperación ambiental dos areais de interior (Caranza, praia do Olmo e dos Curas, etc.).\n§ Eliminación do emprego de herbicidas por parte do concello e sustitución destes por métodos mecánicos e/ou biolóxicos non contaminantes.\n§ Realización de cursos formativos de fomento da agricultura ecolóxica, libre de químicos, favorecendo a sustentabilidade e conservación da biodiversidade.\n§ Promover un “Concello Verde” nas instalacións municipais, e seguir a traballar nos compromisos do decálogo da oficina verde dentro do Programa Ferrol + Sostible.\n§ Seguir apostando pola Aula de Ecoloxía Urbana como polo dinamizador, formativo e de sensibilización para nenos e adultos respecto do coidade do medio ambiente.\n§ Traballo cos centros educativos para afondar en valores relacionados co coidado do medio ambiente.\n§ Establecemento de convenios e programas de colaboración coas entidades ambientais e divulgativas da cidade.\n§ Voluntariado ambiental en colaboración coas entidades ambientalistas e de divulgación neste eido, que conxugue a formación e a acción social.\nFerrol é unha cidade con 10.000 cans rexistrados, un por cada sete habitantes. A iso súmanse as colonias felinas, os gatos domésticos e outras especies. A colaboración de Libera na redacción do programa de 2015, e o impulso desta concellaría, en íntima cooperación coa xefa de gabinete e as entidades ecoloxistas, facilitou a publicación dunha ferramenta fundamental, a Ordenanza de protección animal, programas exitosos nas escolas como o Canvivindo, ou un maior control do refuxio mancomunado de Mougá.\nCómpre seguir avanzando na loita contra as agresións aos animais e impoñer penas máis severas a estas actitudes. Ferrol é unha cidade libre de circos con animais e touradas, na que tamén está prohibida a exhibición de animais en escaparates comerciais, por instancia deste goberno, Ferrol quere ser unha cidade amigable, respectuosa cos animais e que garanta espazos de desenvolvemento e liberdade para as persoas e animais que conviven en harmonía.\n§ Programa de mellora dos parques para cans, actuacións dos recintos actuais tanto nos xogos como nos servizos, apertura dun por barrio e crear na enseada da Malata unha gran área recreativa canina, punto de encontro e socialización. Seguiremos traballando para abrir outros espazos como a Praia de Cans, co consenso necesario para desenvolvela entre entidades ecoloxistas, veciñais e animalistas, sen caer na inmediatez que demandan os impactos mediáticos de fácil consumo.\n§ Traballo no cento escolar de sensibilización na convivencia, o bo trato animal e contra o maltrato (Canvivindo).\n§ Control de colonias felinas a través do método CES (captura, estirilización e solta), para un control máis ético e humano das colonias de animais urbanos, sendo eficaz e incruenta.\n§ Plans trimestrais de diversas temáticas vinculadas co benestar animal (adopción, contra o maltrato, campaña de marcación co chip, de coñecemento da canceira, realizar un torneo agility, etc).\n§ Permitir o acceso de mascotas ao transporte público.\n§ Creación dunha Oficina Municipal de Atención Animal, que forme, informe e desenvolva programas de adopción, integrando a asociacións protectoras que coordinen o traballo do voluntariado, e posibilite a súa participación no paseo e fomento da adopción dos animais que se atopen no refuxio de Mougá, que sirva de asesoramento á Policía Local respecto á forma de actuar ante situacións extremas (cans abandonados, maltrato animal, etc.).\nPoñer en marcha unha estratexia global de fidelización e dinamización dos mercados locais.\nCrear unha marca paraugas “Mercados de Ferrol” que abranga os tres existentes, cunha identidade corporativa común.\nPotenciar a presenza e promoción da marca “Mercados de Ferrol” con campañas de difusión online e offline.\nCrear unha plataforma de venda online para que os/as praceiros/as que o desexen poidan vender a través desta canle.\n§ Reforzar a OMIC (oficina de atención ao consumidor sita no Mercado da\nMagdalena) para dotala de todo o preciso para o seu óptimo funcionamento.\n§ Activar campañas en períodos estivais e outras datas para potenciar o consumo local.\n§ Revisar a ordenanza municipal para que nos mercados se podan establecer diferentes establecementos de hostalaría.\n§ Facilitar a cesión e uso dos postos baleiros nos mercados, simplificando ao máximo os trámites e tempos administrativos.\nO desenvolvemento persoal a través da cultura, do deporte, da educación en todas as súas formas, da lingua, é a mellor forma de percorrer o camiño do individual o colectivo, do coñecemento ao respecto, do estar ao ser. Ferrol en Común aposta e apostou por potenciar dende a infancia o desenvolvemento como persoas a través do lecer e enriquecemento persoal na cultura e historia social para o progreso como sociedade.\nA riqueza deportiva de base é de elite na nosa cidade eclosionou nos últimos catro anos en forma de éxitos en múltiples disciplinas a nivel nacional, de forma individual, pero sobre todo colectiva.\nEstes éxitos non se corresponden, por desgraza, co estado decadente de todas as instalacións deportivas da cidade, construídas nas dúas últimas décadas do século vinte e condenadas ao abandono por falta investimento. Neste mandato fixéronse labores de actualización de instalacións importantes, como o cambio de iluminación, cuberta e pavimento do pavillón da Malata, o cambio da caldeira na piscina de Caranza, ou a mellora da praia da piscina da Malata. Aínda con todo é insuficiente, e precísase unha planificación a longo prazo, xa exposta no apartado de obras de investimentos e financiamento para a mellora do xa existente, aspirar a novas infraestruturas neste eido sería sobordar as necesidades pola poboación de Ferrol, o cal sería un derroche.\nPor outra banda a proliferación de clubes que reciben unha subvención nominativa é, no campo administrativo, unha actividade contra natura, que se vén mantendo dende o inicio da democracia. Ferrol en Común está disposto a dar un paso valente, e mudar nominativo por concorrencia, para fomentar o deporte de base, evitar discrepancias entre clubes e equiparar, con métodos obxectivos e baremables a correcta administración dos recursos públicos.\nPor último, o concello de Ferrol non pode ser mero testemuño das actividades que desenvolven os clubes. Ademais de impulsar, como vén facendo a Adolfo Ros, a carreira noctura, travesías a nado, e múltiples actividades, debemos volver ao deporte na rúa, en espazos naturais que debemos poñer en valor, e prestar especial atención a colectivos en risco de exclusión.\n§ Impulsar o deporte base en todas as disciplinas deportivas, procurando o necesario equilibrio entre referentes das elites co necesario apoio á infancia no exercicio da actividade física a través dos clubes da cidade.\n§ Revisión do modelo de subvencións nominativas, establecendo un plan de catro anos para mudalo a subvencións por concorrencia, máis xustas e equilibradas.\n§ Integrar os espazos deportivos no plan de obras para a súa mellora, adecuación e mantemento.\n§ Seguir apostado pola plena igualdade entre mulleres e homes, tanto no exercicio da actividade coma nos posibles premios por resultados\n§ Creación dunha mesa sectorial de deportes, que emule o antigo Padroado, que sirva de diagnose e solucións propositivas para o desenvolvemento do deporte en Ferrol.\n§ Punta Arnela como referente deportivo: neste mandato activáronse as naves\n1, 2 e 3 como centros de adestramento, pulamos por reforzalos e acondicionalos cunha mellora substancial que estabilice ese proxecto.\n§ Promoción do deporte como actividade saudable, creación de roteiros, parques biosaudables e ximnasios a ceo aberto con paneis informativos coordinados co servizo de cardioloxía do CHUF que indiquen as vantaxes da actividade deportiva e consellos para a súa práctica.\n§ Cooperar con entidades sociosanitarias para a inclusión no deporte de todos os colectivos con diversidade funcional.\n§ Potenciar as rutas de sendeirismo existentes e todas as actividades deportivas en espazos naturais, cun mantemento adecuado a través da cuadrilla de obras da zona rural, e creación de novas infraestruturas sinxelas para o desenvolvemento de deportes urbanos.\n§ Establecer xornadas de deporte na rúa, que achegue a toda a sociedade, con independencia da idade ou condición, os beneficios para a saúde da práctica deportiva.\n§ Potenciar A Cabana como centro de deportes náuticos, cun forte investimento que lle dea perdurabilidade. Conveniar coa Autoridade Portuaria máis puntos de atraque, para combater a realidade de Ferrol, punto negro europeo en servizos náuticos.\n§ Asesoramento xurídico-técnico permanente para as entidades, dende a súa creación ata a presentación das xustificacións en materia de subvencións, así como regularización da cesión de espazos municipais xestionados por entidades a través dos correspondentes convenios públicos e por concorrencia.\n§ Facilitar o acceso e organización de torneos na cidade en colaboración entidades deportivas/Concello que fagan de A Malata un lugar de encontro para a xuventude ferrolá.\nCultura e Lingua Galega\nHai un antes e un despois no mundo cultural ferrolán dende o ano 2015. A época actual, grazas ao traballo exemplarizante desta concellaría, supuxo unha auténtica revolución cultural en todos os eidos, ademais da calidade e cantidade púxose fincapé en desenvolver actividades formativas paralelas que garantisen o acceso á cultura de todas as persoas sen exclusión. Exemplo claro, sen ánimo exhaustivo é o acceso da zona rural á banda municipal a través de buses fletados polo concello, a extensión de eventos a todos os barrios, preservando a cultura local e dando a coñecer artistas internacionais de prestixio. O foco cultural galego está en Ferrol.\nAsí mesmo, a cesión de espazos a entidades culturais son un obxectivo cumprido (Ateneo, Antigo Hospicio, Centro Cívico de Canido).\nComo tamén o impulso do uso da lingua galega en todas as relacións coa administración, ao aplicar estritamente a ordenanza de normalización lingüística e a dinamizar actividades culturais que dean pulo ao uso da lingua en todos os eidos sociais da cidade, foron punto de apoio transversalizador en todas as áreas, pese ás reticencias dos partidos da dereita, que non cren nin na lingua nin na cultura como método de crecemento social e xermolo da masa crítica necesaria para unha democracia.\nPolo tanto, o programa cultural de Ferrol en Común aposta por manter e potenciar o traballo desenvolto da concellaría, darlle continuidade á súa labor, xa que logo os inputs recibidos no 99% do tecido cultural da cidade son de satisfacción plena, quedando como retos pendentes a regularización da Banda ferrolá de música e culminar o proceso de selección dun técnico de cultura, bases xa publicadas, para a profesionalización da prolífica actividade cultural que fin de semana tras fin de semana enche os espazos culturais, a prezos reducidos, as festas, o entroido, o nadal, as pepitas, os maios e todos aqueles eventos que preservan a nosa tradición que son apoiados polo Concello de Ferrol\n§ Potenciar as actividades culturais e festas populares co consenso cidadá.\n§ Manter a xestión que permita o maior horario de apertura posible de centros culturais e bibliotecas públicas.\n§ Promoción de grupos, entidades e compañías locais.\n§ Labores formativas a través de talleres e obradoiros públicos en artesanía, alfarería, cerámica, maxia e outros.\n§ Fomento da lectura, a través do apoio á festa do libro e da palabra e outras moitas actividades neste eido.\n§ Apoio a festas populares e tradicionais da zona rural co incremento orzamentario oportuno.\n§ Coordinar con comercio e hostalería a diversificación e descentralización participada das actividades culturais e festivas.\n§ A cultura e o lecer como promotores municipais dunha sociedade inclusiva: garantía da accesibilidade universal como parte integrante da cultura para a eliminación de todos os obstáculos posibles en museos, centros culturais ou de arte, etc. que fagan posible a práctica e o lecer inclusivo, contando cos recursos humanos e técnicos necesarios e formación aos profesionais que interveñen no deseño, xestión, realización, información e soporte das actividades culturais, recreativas, deportivas e de lecer no coñecemento das persoas con discapacidade e sobre as características e sistemas de accesibilidade.\n§ Promoción, normalización e colaboración coas entidades como a Coordinadora de Equipas de normalización lingüística para o uso do galego como lingua vehicular nunha cidade desprotexida e con necesidade dunha discriminación positiva.\n§ Continuación de iniciativas para a normalización como Galicamp, campamentos infantís, Programa Apego para socializar o galego dende idades temperás, Roteiros de recuperación da memoria como Ferrol Rebelde ou o Roteiro das Irmandades da Fala.\n§ Avanzar, como no barrio da Cabana, na adaptación ao galego da toponimia da cidade.\n§ Accións formativas para o uso normal do galego por parte do persoal do Concello.\nFerrol en Común defende que o concello de Ferrol debe ser o referente e garante dunha Educación pública, de calidade, compensatoria, laica e universal, desenvolvendo programas educativos compensatorios, en permanente relación cos centros de ensino, nomeadamente daqueles con alumnado en situación social desfavorecida, con atención preferente aos barrios obreiros e populares, é dicir, fornecer a Ferrol como concello educador ao longo da vida, para toda a cidadanía.\n§ Procurar un ensino universal social e compensatorio creando unha infraestrutura que coordine as accións necesarias das Concellerías de educación, servizos sociais, emprego e igualdade, en relación coas entidades educadoras da cidade.\n§ Elaborar un plan de choque para conseguir o éxito escolar, poñendo en marcha medidas compensatorias para asegurar que rematen, polo menos, a educación secundaria obrigatoria.\n§ Inventariar e orzamentar as instalacións que dependan do concello (patios, pavillóns, hortos e árbores).\n§ Presenza da policía municipal en entradas e saídas dos centros educativos.\n§ Concienciación, creación e conservación dos camiños escolares.\n§ Recuperación da festa da árbore con lembranza ao mestre J.García Niebla.\n§ Inserir a universidade no tecido educativo e cultural da cidade de xeito que sexa un referente para a cidadanía, máis alá das clases e títulos.\n§ Desenvolvemento de campañas que potencien a inclusión como un factor determinante no desenvolvemento da persoa.\n§ Facilitar programas e servizos de conciliación da vida persoal, familiar e laboral nas familias con menores ou persoas con discapacidade, especialmente naquelas unidades familiares unipersoais ou para favorecer a inserción social elaboral.\n§ Potenciar o Consello Escolar Municipal, os Consellos Escolares e as\n§ Elaborar unha guía dixital permanente da oferta de formación escolar, extraescolar, ocupacional e de lecer de todas as entidades de Ferrol.\n§ Optimizar o uso dos recursos dos centros educativos (pista polideportiva, biblioteca, sala de informática, etc.) en horario de tarde e de fins de semana.\n§ Reivindicar que a oferta de comedores escolares sexan unha oferta da Consellería de Educación, convertendo os comedores escolares nun espazo educativo e formativo.\n§ Mellorar o desprazamento das nenas e nenos do rural aos seus centros escolares.\n§ Protocolorizar a relación entre os centros educativos e os Servizos Sociais municipais.\n§ Implantar as escolas de nais e pais como medida compensadora.\n§ En educación infantil, 0-3 anos, dotar de prazas públicas suficientes ás necesidades da poboación; de 3-6 anos, revisión, mantemento e substitución da dotación de xogos exteriores dos patios dos colexios.\n§ En educación primaria, promover unha oferta actividades extraescolares segundo as necesidades do colectivo destinatario.\n§ En educación secundaria e bacharelato, programar xornadas informativas cara a continuidade de estudos na FP, no bacharelato ou na formación cara ao emprego.\n§ Na formación profesional, crear unha oferta de formación profesional permanente para o alumnado que non teña estudos e/ou experiencia laboral.\n§ Establecer un convenio de colaboración único entre as empresas públicas e privadas, asociacións de empresas, outras entidades empregadoras, centros educativos e concello para promover unha formación na empresa (prácticas) de calidade e o compromiso de contratación, potenciando a presenza do tecido empresarial nos centros educativos.\n§ Na universidade, agrupar a oferta universitaria da universidade da Coruña, campus Ferrol, en tres grandes centros coa finalidade de optimizar recursos:\n Centro de enxeñarías, que recollería tanto os graos como os mestrados de enxeñaría industrial, naval, eléctrico, deseño.\n Centro das humanidades e ciencias xurídicas, englobaría os graos e mestrados de ciencias do traballo e os de humanidades.\n Centro das ciencias da saúde, con enfermaría, podoloxía e cun espazo para a clínica podolóxica.\n Creación dun grao en prevención de riscos laborais (na actualidade é un mestrado).\n§ Facilitar os estudos de educación de persoas adultas para a poboación sen estudos e/ou de mellora de emprego, establecendo un punto de información municipal no centro de educación permanente de adultos de Caranza.\nO emprego é unha parte vital para a recuperación social, demográfica e mesmo anímica da nosa cidade. Dende Ferrol en Común consideramos prioritario establecer políticas de emprego municipais que saiban dar resposta á crise estrutural da dependencia pública na creación de emprego, que cando goberna a dereita axita con amortizacións, desmantelamentos e volve raquíticos os sectores públicos. Nos últimos anos Navantia, CHUF e Arsenal son os principais empregadores da comarca. Pero paralelamente, xurdiu un grupo de Pemes que traballan na diversificación, embrión en torno á Asociación de novos empresarios, que impulsan iniciativas TIC, que apostan pola innovación e que, xunto co impulso que está a dar o Campus de Ferrol a novas titulacións, como deseño de moda ou turismo, fannos manter viva a esperanza para non depender dos ciclos de construción naval\nMalia a sensación colectiva, o ciclo 15-19 respecto ao 11-15 supuxo a baixada de 10 puntos porcentuais na taxa de desemprego e a creación de máis de 1000 postos de traballo. Ferrol en Común, a través dun dotado e con plena ocupación Centro de emprego municipal, foi un axente clave nesa recuperación, tanto con iniciativas propias coma cunha interlocución constante co tecido empresarial, sindical e social. Queremos seguir nese camiño, darlle solidez e continuidade, de xeito que de forma participada academos os nosos obxectivos: con emprego, benestar social e recuperación demográfica facer un Ferrol alegre e vivo, que recupere o pulso dun pasado non tan distante.\n§ Pacto Local polo Emprego en coordinación cos diferentes axentes socias e mesas de traballo. Organización de mesas sectoriais polo emprego con representación de sindicatos, empresarios para detectar carencias formativas, así como necesidades de formación en novos perfís que se vaian demandar.\n§ Apoio ao empredemento sostible e social, falamos de promoción da economía social, cooperativismo ou emprego verde. Creación da oficina do cooperativismo. Aposta pola formación en economía social.\n§ Política impositiva de apoio ao inicio da actividade económica, é dicir aprazar e diferir os impostos e gastos municipais para empresas de nova creación ou instalación no concello sempre que cumpran os requisitos de xerar empregos de calidade.\n§ Liñas de apoio económicas e formación para ás PEMES e o pequeno comercio, para a busca da diversificación da súa actividade e aumento do valor engadidos dos produtos.\n§ Na contratación pública municipal, inclusión nos pregos administrativos das cláusulas sociais (especialmente en relación ao xénero e ás condicións laborais e cunha política activa de RSC, responsabilidade social corporativa).\n§ Investir na formación propia adaptada á realidade social. Seguir traballando na homologación das aulas para poder impartir formación propia: medio ambiente, agricultura ecolóxica, creación de empresas, prevención de riscos laborais, novas tecnoloxías e TIC´s.\n§ Ofrecer chan industrial para o asentamento de empresas de novas tecnoloxías, do terceiro sector ou emprego sostible\n§ Participación en programas de emprego en colaboración e cooperación con outras administracións, para desenvolver proxecto de desenvolvemento local e recuperación do patrimonio, como o dique da Cabana ou Museo da Sociedade Galega de Historia Natural.\n§ Aposta pola construción naval e o estaleiro 4.0 en colaboración coa Universidade da Coruña (UDC).\nA nosa mocidade vémola cada día nas rúas e prazas, cada vez máis participativa nas mobilizacións sociais, cada vez máis consciente da forza do colectivo, logo da crise de individualismo extremo que vivimos nos primeiros anos do século XXI.\nNon se pode negar que o problema principal e máis acuciante, xa estrutural, de Ferrol, é a perda de poboación, indubidablemente vinculada á falta de emprego pola crise industrial reiterada dende que outras instancias quixeron converter á nosa cidade nunha cidade de servizos, unha construción inventada contra natura que agora toca reverter. E ese é o papel da mocidade, valente e loitadora, que participa na folga feminista, na folga de estudantes, que se agrupa en entidades asociativas e practica deportes urbanos. Pero é obvio que a mocidade por si mesma non poderá sobrevivir ao bombardeo de destrución de emprego e desmantelamento dos sectores produtivos que estamos a vivir. Precisamos de institucións\nfortes e decididas que ofrezan camiños de formación e lecer aos nosos mozos e mozas, para reter todo o seu talento dentro das nosas fronteiras e poder construír un Ferrol mellor. Así, dende esta concellaría, recuperouse a Casa da mocidade, organizáronse actividades en Esteiro, Santa Mariña, Praza de España… de deportes urbanos e creación, organizáronse múltiples xornadas e cursos formativos, e ese debe ser o camiño a seguir, poñer a disposición os vehículos necesarios para que os nosos mozos e mozas transiten con facilidade polo camiño de amosar unha faciana de Ferrol máis positiva, alegre e humana. Ferrol en Común confía na mocidade para cambiar a orde do preestablecido e acompañalos nesa senda de transformación.\n§ Casa da mocidade autoxestionada, coma durante este mandato, blindada a actividades para mozas e mozos.\n§ Plan de emprego específico destinado á mocidade 19-23. Programa de apoio ás cooperativas integradas por xente moza.\n§ Tarxeta +nova de acceso bonificado a centros deportivos e actividades culturais.\n§ Promover a cesión dunha cota de vivendas en réxime de aluguer de titularidade municipal.\n§ Promover o asociacionismo xuvenil. Creación dunha asesoría integral para a mocidade e adolescencia, que proporcione información e recursos, que a dinamice e a poña en valor, para erradicar o bullying, o consumo de drogas e fomente a alimentación saudable, o voluntariado, os programas de educación sexual, o coidado do entorno.\n§ Creación de espazos de lecer permanentes, tanto na zona rural como urbana, con roteiros e deportes urbanos, que fagan do coñecemento e a saúde piares básicos nas súas opcións de desenvolvemento.\nNos últimos catro anos Ferrol subiu exponencialmente en transparencia. Entramos no goberno prometendo abrir portas e xanelas e acadámolo. Non só no plano formal, cunha contención de gasto protocolario e suntuario, restrición no uso de vehículos oficiais e baixada de salarios, se non tamén de forma obxectiva, chegando, algo impensable hai poucos anos, a ser a terceira cidade de Galicia con maior transparencia.\nO cambio da páxina web, con acceso a todos os contratos públicos, declaracións de bens e rendas de toda a corporación, actas de comisións e plenos, fixeron de Ferrol un concello con paredes de cristal.\nA chegada da xente do común ás institucións supuxo un intrusismo na vella política, esa que fai do servizo á veciñanza unha profesión, e que dirixen as súas accións políticas dende altas esferas que nada teñen que ver cos poderes democraticamente escollidos. Nós estivemos para a xente e coa xente, accesibles, con proximidade e humildade, recollendo\ntodas as propostas individuais e colectivas, tratando de dar cumprimento ao mandato popular, sen ataduras nin dependencias externas.\nNo seguinte mandato o obxectivo é ampliar horizontes, pero cómpre mudar o modelo actual, facer da nosa cidade un espazo participado onde se involucren máis os mozos e mozas, onde a política non xere desidia se non ilusión, e para iso propoñemos novos mecanismos e modelos.\n§ Facilitar o acceso da cidadanía aos servizos e recursos creando unha comisión técnica de redución drástica da burocratización extrema e discrecionalidade na aplicación dos procedementos administrativos, que asegure a coherencia, homoxeneización e seguridade xurídica na interpretación da normativa vixente, con incremento de persoal público e procesos áxiles de resposta inmediata.\n§ Aprobar un novo regulamento de participación cidadá, menos ríxido, que permita un desenvolvemento realista duns orzamentos participativos e o seu desenvolvemento progresivo nas asembleas de barrio e participación a través das novas tecnoloxías, eixo da participación veciñal, visualización final do traballo realizado e o que se fixo con eses orzamentos.\n§ Fornecer aos medios de comunicación do concello para dar a coñecer á cidadanía o labor municipal.\n§ Promover a información e participación por medio da web e redes sociais municipais. Fortalecer o tecido asociativo dando ás entidades protagonismo, información e participación. Facilitar a participación cidadá na vida do concello: dar voz en plenos e comisións e os contactos coa administración, nomeadamente das distintas concellarías.\n§ Axilizar a resposta aos requirimentos e solicitudes feitos pola cidadanía, nomeadamente dende o rexistro municipal. Axilizar e formalizar os sistemas de participación en concursos de subvencións municipais.\n§ Abrir procesos democráticos alentando a unha maior participación activa das mulleres e colectivos con especial vulnerabilidade, a partir de redes de apoio mutuo.\n§ Impulsar o voluntariado e a participación social, especialmente cun programa específico contra a soidade das persoas maiores e outros colectivos que favoreza o acompañamento e a convivencia interxeracional.\n§ Xestionar as convocatorias ou convenios co compromiso de publicación e resolución no primeiro semestre do ano, coa difusión inmediata dos proxectos subvencionados tras a súa resolución.\nFEC / LUGAR DE TODAS (PDF)Descarga\nFEC / LUGAR DE TODAS (doc)Descarga\n«A mocidade coa língua» 26 anos de festival musical\nDiagnose sobre cal é a realidade laboral en Ferrol\nA ludoteca da praza de España é un dos catro escenarios nos que se leva a cabo o campamento “aBanzai”\nAnterior Entrada anterior: Na noite deste xoves 9, as 23:59 horas, realizaremos a nosa pegada de carteis como inicio da campaña das municipais 2019 ate o 26 de maio.\nSiguiente Entrada siguiente: Comezamos a campaña


MISIÓN – Centro de Desenvolvemento Rural PORTAS ABERTAS\nTraballar coa comunidade rural en procesos de desenvolvemento integral e sostible, en coordinación con outros axentes sociais do territorio, para xerar mellores condicións de vida para a poboación rural e o seu medio ambiente.\nContribuír á creación dun medio ambiente rural desenvolvido e sostible, económico, social, cultural e humano.\nSer un foco de iniciativas encamiñadas a promover e canalizar accións conxuntas coa Administración e outras entidades para a promoción social, educativa e económica das áreas rurais.\nTraballar con grupos especialmente desfavorecidos para promover o desenvolvemento persoal e unha mellor calidade de vida.\nPromover a participación e desenvolvemento de todos os membros da comunidade: nenos/as, mozos/as, persoas maiores, persoas con discapacidade e outros grupos en situacións de exclusión social.\nPromover recursos e equipamentos sociais que permitan a atención dos distintos grupos sociais dos nosos pobos.\nOs valores do CDR Portas Abertas están presentes no día a día da entidade e no seu traballo e son un reflexo da misión e visión.\nBenestar social da comunidade rural: entendido como un conxunto de factores que interveñen na calidade de vida e na persoa e fan que a súa existencia posea todos aqueles elementos que levan tranquilidade e satisfacción humana.\nIntegridade: significa traballar nun territorio con todos os segmentos da poboación (nenos/as, mozos/as, homes, mulleres, anciáns, migrantes, persoas con discapacidade e nunha situación de exclusión social, etc.) que cubran todos os niveis da persoa: social, económica , medio ambiente, cultura e / ou adestramento.\nSostibilidade: a procura dun equilibrio soportable e viable, equilibrado, viable e equitativo dos niveis ambientais, económicos e sociais que satisfaga as necesidades da poboación sen comprometer as xeracións futuras.\nParticipación: faga á persoa protagonista do seu papel na sociedade na que viven, dándolles as ferramentas necesarias para iso.\nCalidade: no noso traballo e no esforzo na mellora continua da nosa xestión.\nTraballo en equipo: coordinación, participación e participación dos órganos de goberno da entidade, profesionais, voluntarios/as, beneficiarios/as das accións e axentes sociais de cada área.\nTransparencia: baseada na calidade e ética como centro de xestión das accións desenvolvidas polo CDR Portas Abertas.\nRespecto polas persoas: defender os dereitos das persoas máis vulnerables e apoialas no desenvolvemento e promoción, respectando as súas propias decisións.\nSolidariedade: facilitar o apoio e os recursos necesarios para mitigar a poboación rural, favorecendo as condicións para un ambiente no que as desigualdades socioeconómicas, culturais e de desenvolvemento sexan reducidas.


Plátano fritido - Wikipedia, a enciclopedia libre\nSobremesa / Snack\nPlátano, azucre, ovo, fariña e aceite\nO plátano fritido ou chips de plátano é unha sobremesa orixinaria de Cuba, moi estendida por toda América do Sur e Asia. Poden ser doces ou salgadas, dependendo de se o plátano está maduro (doce) ou verde (salgado) e a adición de sal, azucre, mel ou especias.\nEn Cuba, onde tamén se chama mariquitas ou chicharritas o uso do plátano fritido non só é doce, senón que tamén se utiliza como acompañamento en pratos de arroz, carnes e ensaladas.\nNo resto de América, en países como Colombia, Venezuela ou Perú, os plátanos fritidos véndense como snacks en bolsas, como se fosen patacas fritidas, recibindo o nome de Platanitos, vendéndose comunmente en Europa como produto de exportación.\nNa India, no estado de Kerala, o prato é coñecido co nome de upperi. Frítese o plátano en aceite de coco, podendo usar o plátano verde ou maduro. Ás veces cóbrense con masala ou jaggery para obter variantes picantes ou doces. É unha parte integral da comida tradicional de Kerala chamada sadya, servida en vodas e festas tradicionais como o Onam.\nPela-los plátanos e cortalos en cinco anacos cada un. Bate-lo ovo, mesturalo coa fariña e un pouco de auga. Deseguido, utilizar esta mestura para reboza-los anacos de plátano e despois, pasalos á tixola, onde se friten ata que estean dourados. Unha vez retirados os anacos de plátano a un prato, botar unha cullerada de aceite e o azucre con dúas culleradas de auga nunha tixola e cocelo ata que estea ao punto de caramelo. Verter o caramelo quente sobre os anacos de plátanos fritos e servir.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plátano_fritido&oldid=4322188"


O 4 de novembro vai ser un día de grande importancia. A opinión mundial estará atenta ao que en Estados Unidos ocorra coas eleccións. Trátase da nación máis poderosa do planeta. Con menos do 5 por cento da poboación do mundo succiona cada ano enormes cantidades de petróleo e gas, minerais, materias primas, bens de consumo e produtos sofisticados procedentes do exterior; moitos deles, en especial os combustíbeis e os extraídos das minas, que non son renovábeis.\nÉ o maior produtor e exportador de armas. O complexo militar industrial conta, ademais, cun insaciábel mercado no propio país. As súas forzas aéreas e navais concéntranse en ducias de bases militares situadas no territorio doutras nacións. Os foguetes estratéxicos de Estados Unidos, portadores de cabezas nucleares, poden alcanzar con total precisión calquera punto do mundo.\nMoitas das mellores intelixencias do planeta son subtraídas dos seus países de orixe e postas ao servizo do sistema. É un imperio parasitario e saqueador.\nComo ben se sabe, a poboación negra introducida a través da escravitude no territorio de Estados Unidos ao longo de séculos, é vítima dunha forte discriminación racial.\nObama, candidato demócrata, é en parte de orixe negra, e nel predominan a cor escura e outros trazos físicos da devandita raza. Puido estudar nun centro de educación superior onde se graduou con notas brillantes. É sen dúbida máis intelixente, culto e ecuánime que o seu adversario republicano.\nAnalizo as eleccións do día 4 cando o mundo sofre unha grave crise financeira, a peor desde os anos 30, entre outras moitas que ao longo de máis de tres cuartos de século afectaron seriamente a economía de numerosos países.\nOs órganos internacionais de prensa, os analistas e comentaristas políticos, empregan parte do tempo no tema. Considérase a Obama como o mellor orador político de Estados Unidos nas últimas décadas. O seu compatriota Toni Morrison, Premio Nobel de Literatura do ano 1993, a primeira da súa etnia nada en Estados Unidos que obtén ese laureado título, e excelente escritora, cualifícao de futuro Presidente e poeta desa nación.\nDei en observar a loita entre ambos os contendentes. O candidato negro, que tanto abraiou ao obter o seu nomeamento na pugna fronte a fortes adversarios, ten ben articuladas as súas ideas e bate unha e outra vez con elas na mente dos votantes. Non vacila en afirmar que por riba de todo, máis que republicanos e demócratas, son estadounidenses, cidadáns que cualifica como os máis produtivos do mundo; que reducirá os impostos á clase media, na que inclúe a case todos; eliminarállelos aos máis pobres, e elevarállelos aos máis ricos. Os ingresos non estarán destinados a salvar os bancos.\nReitera unha e outra vez que os gastos ruinosos da guerra de Bush en Iraq non deben ser custeados polos contribuíntes norteamericanos. Poralle fin e traerá de regreso aos soldados de Estados Unidos. Se cadra, tivo presente que ese país nada tivo que ver cos atentados terroristas do 11 de setembro de 2001. Custou o sangue de millares de soldados de Estados Unidos, mortos ou feridos nos combates, e máis dun millón de vidas a esa nación musulmá. Foi unha guerra de conquista imposta polo imperio en busca de petróleo.\nAnte a crise financeira desatada e as súas consecuencias, aos cidadáns norteamericanos preocúpalles máis nestes intres a economía que a guerra de Iraq. Desacóugaos a preocupación polos seus postos de traballo, a seguridade dos aforros depositados nos bancos, os fondos da xubilación; o temor de perder o poder adquisitivo do seu diñeiro e as vivendas onde residen cos seus familiares. Desexan a seguridade de recibir en calquera circunstancia os servizos médicos axeitados e a garantía do dereito a que os seus fillos reciban educación superior.\nObama é desafiante, penso que correu e correrá crecentes riscos no país onde un extremista pode adquirir por lei unha arma sofisticada moderna en calquera recanto como na primeira metade do século XVIII ao Oeste do territorio de Estados Unidos. Apoia o seu sistema e apoiarase nel. A preocupación polos atafegantes problemas do mundo non ocupan realmente un lugar importante na mente de Obama, e moito menos na do candidato que, como piloto de guerra, descargou ducias de toneladas de bombas sobre a cidade de Hanoi, a máis de 15.000 quilómetros de Washington, sen remorso ningún de conciencia.\nCando o pasado xoves 30 lle escribín a Lula, expreseille textualmente na miña carta: "O racismo e a discriminación existen na sociedade estadounidense desde que naceu, hai máis de dous séculos. Negros e latinoamericanos foron alí sempre discriminados. Os seus cidadáns foron educados no consumismo. A humanidade está obxectivamente ameazada polas súas armas de destrución masiva."\n"Ao pobo de Estados Unidos preocúpalle máis a economía que a guerra de Iraq. McCain é vello, belicoso, inculto, pouco intelixente e sen saúde."\nFinalmente engadinlle: "Se os meus cálculos estivesen equivocados, o racismo de todos os xeitos se impuxese e o candidato republicano obtivese a Presidencia, o perigo de guerra incrementaríase e as oportunidades dos pobos para saír adiante reduciríanse. Malia todo, hai que loitar e crear consciencia sobre isto, gañe quen gañe esas eleccións."\nCando esta opinión que sosteño se publique, ninguén terá xa tempo para dicir que escribín algo que poida ser utilizado por algún dos candidatos en favor da súa campaña. Debía ser, e fun, neutral na contenda electoral. Non é "unha inxerencia nos asuntos internos de Estados Unidos", como diría o Departamento de Estado, tan respectuoso da soberanía dos demais países.\n[Artigo tirado do xornal cubano ‘Granma’, do 4 de novembro de 2008] [Voltar ao inicio desta nova]


Super Street Fighter II: The New Challengers – O lar do xogón\nO Super Street Fighter II: The New Challengers trouxo á miña Mega Drive un dos meus xogos preferidos das recreativas. Sen necesidade de meter moedas, e con catro personaxes novos, converteuse nun dos grandes éxitos para xogar na pequena pantalla. Por aquel entón eu era o rei do sofá e non había ningún outro xogón que me puidese quitar a coroa, e moito menos cando o emérito fuxiu para o piso de abaixo. Nin sequera a intelixencia artificial podíame facer mal, e lembro ter rematado o xogo sen continuar con todos os personaxes, algúns incluso no nivel de dificultade máis elevado. Pero diso xa fai moito tempo e os xogos de loita un contra un xa non son dos meus predilectos. E, efectivamente, esas son as clásicas excusationes non petitae que poño antes de contar o meu primeiro reencontro co clásico en moito tempo.\nDecidín estruturalo coma un pequeno desafío no que tentaría unha partida con cada personaxe na dificultade más elevada, co obxectivo de chegar o máis lonxe posible. Pouco antes aprendera as trampas da “máquina” e algúns detalles interesantes da súa implementación. Mais ningún texto podería prepararme para as malleiras que me ían caer. Troquei cedo o plan para experimentalo na dificultade por defecto e así ter algunha oportunidade. Comecei esta nova rolda con Ryu, conseguindo unha vitoria sobre M. Bison e dándome boas esperanzas para poder repetir a fazaña con moitos outros loitadores mundiais. Por un intre até pensei en subir nun par de estrelas o nivel de dificultade, pero menos mal que o mantiven!\nOs seguintes personaxes foron E. Honda, Blanka, Guile e Balrog, todos con habilidades “de carga”, por moito que a intelixencia artificial non teña esa limitación cando os manexa. Cos tres primeiros non tiven moita habilidade e non pasei da sétima loita. Foi o boxeador Balrog, un dos menos favoritos cando era cativo, o que me levou a cantar vitoria outra vez. A estratexia seguida consistiu en abusar do puño forte, que ten bo alcance, dano, recollida e ademais tamén serve para castigar os saltos do oponente. Coido que foi aquí cando o meu estilo de loita cambiou: se antes tentaba castigar con movementos especiais e estaba namorado das patadas, agora descubrín a efectividade dos golpes das extremidades do tronco superior.\nPero iso non quere dicir que xa dominase o xogo. Con Ken, o meu vello preferido, caín na cuarta loita, ao igual que con Dhalsim, co que me atopaba cómodo pero non resultou. De Zangief mellor nin falamos porque non conseguín nin pasar da segunda batalla contra Cammy, sen conseguir facer nin unha técnica especial nin frear un só salto da británica (sempre pensei que tiña que ser romanesa, seguramente polos castelos e o val do seu escenario). Con Chun-Li si que acadei un encontro co xefe final, mais non logrei a vitoria. Saga convertérase no meu principal nas poucas horas que lle consagrei á cuarta entrega da saga, polo que tiña boas esperanzas; non obstante caín contra o sádico, psicópata, asasino, franquista e toureiro (valga a redundancia) representante de España: Vega.\nPrecisamente foi con Vega con quen conseguín ver os créditos por terceira e última vez neste desafío. Ao igual que con Balrog, aproveitei ben o puño forte en pose erguida co seu grande poder e alcance. A partir de aí todo foi mal. Non sei se porque xa desexaba rematar, porque os inimigos sacaron todos os seus golpes críticos ou porque realmente o xogo non se me da tan ben coma podería pensar nun principio: tanto T. Hawk coma Fei Long non pasaron do primeiro combate… Un pouco mellor foi con Dee Jay, Cammy e M. Bison, pero ningún chegou á segunda fase de bonificación. A experiencia en xeral foi interesante pero non quedei con ganas de máis. Coido que para gañar consistentemente habería que procurar os buratos ás intelixencias artificiais e cruzar os dedos para que non empreguen os seus superpoderes para ser temporalmente invencibles e sacar tres cuartos da barra de vida cunha combinación sinxela.\nCombates totais: 109.\nCombates gañados: 93.\nNémeses: Ryu e Ken (3 derrotas contra cada un).\nMellor puntuación: 838700 (Balrog).\nPeor puntuación: 25400 (Fei Long).\nAutor XogónPublicado o Agosto 26, 2020 Agosto 21, 2020 Categorias VideoxogosEtiquetas Super Street Fighter II: The New Challengers\n4 pensamentos sobre “Super Street Fighter II: The New Challengers”\nAgosto 27, 2020 ás 1:49 a.m.\nPara min isto xa é moderno de máis. Tiña o Street Fighter II (sen apelido ningún) na SNES. Naquel só estaban os 12 orixinais (do II), incluso nin podías elixir a Balrog, Vega, Sagat e Bison. Eu practicamente non usaba as puñadas nin os ataques especiais, nunca loitaba dende a distancia. Patada polo ar seguida dunha patada abaixo era a miña técnica habitual. Por iso a miña favorita era Chun-Li. O que menos me gustaba era Dhalsim, resultábame lentísimo. Creo que nunca dei rematado o xogo con el no nivel de máxima dificultade.\nAgosto 27, 2020 ás 8:00 a.m.\nSemella que hai dous anos entre o meu e o teu. Un dos proyectos introspectivos que quero levar a cabo algún día é facer un almanaque de cando adquirín/xoguei a todos eses xogos da miña infancia, xa que moitas veces penso que era máis cativo do que realmente podería ser dadas as datas de publicación.\nEu, até que me aprendín de memoria o libriño de instrucións desta versión, tamén era dos de patada no se seguida de patada baixa, supoño que coma todos. Na Mega Drive era peor porque, se non tiñas un mando especial con seis botóns, tiñas que premer o botón start para alternar entre puñazos e patadas, así que era tentador deixalo más patadas e só empregar a forte.\nGrazas polo comentario!\nAgosto 27, 2020 ás 2:09 p.m.\nNo meu caso non era por non saber facer os ataques especiais, que os aprendera todos co manual ao pouco de ter o xogo (algúns xa os sabía das máquinas que había nos bares —de ver máis ca de xogar—), senón que só os usaba de forma ocasional (dependendo do personaxe, máis ou menos) porque me gustaba máis ir ao corpo a corpo sen respiro. Tamén supoño que será un recordo en parte distorcido polo paso de tempo, que en realidade utilizaría con máis frecuencia da que lembro outros tipos de ataque.\nAgosto 27, 2020 ás 4:06 p.m.\nO de patada voadora na boca e varrido sempre será un clásico. Eu lembro un amigo tentándome aprender o hadouken nas recreativas, pero iso de facer o movemento de súpeto no momento da loita non ía comigo. Cando os aprendín na casa con calma comecei a empregalos, en moitos casos máis por fachenda ca por outra cousa. Os que hoxe en día dan máis preguiza son os de premer moi rápido un botón, coma esas patadas especiais de Chun-Li.\nAnterior Artigo anterior: Rhino Hero: Super Battle\nSeguinte Artigo Seguinte: Out Run


leoeosseus: November 2010\nO outro día descubrín de casualidade unha ligazón onde saen insultos en galego. Comprobei con sorpresa que un dos sinónimos de cachazudo é paideleo.\nAsí que me vou pór en plan Shinchan e tamén vou inventar un insulto e vou ampliar a lista con insultos que coñezo eu.\nApana: sinónimo de marrecas, monxa, borboleta, mangoeira, lapacricas, flatosa, fervellica, fachada e salgarita.\nNon está nada mal para un prosma, mortenegra e cachazudo, eh ?.\nPostdata: non borro este posteo porque non teño costume de facelo pero metín a zoca e non pouco e aclároo no seguinte posteo.\nSíntoo e non pouco.\nposted by paideleo @ 11:20 pm 3 Comments Links to this post\nCincuenta meses ( e dous días )\nNon esquecín o mesario, non. O que pasa foi que o sábado estivemos de matanza todo o día e onte foi un día complicado cun cumpleanos de mañá e unha actuación frustrada de " mamá cabra " e tiña que escribir sobre a matanza antes que a esquecese.\nO Leo segue adiante coa leitura e escritura e gústalle xogar coas letras e os números. Conta para atrás dende o dez coma se fose mesmo un traballador da NASA e para adiante conta en español e galego ata o dezaseis que a partir daí ata o trinta só o sabe en galego. En inglés conta ata o dez e sabe cores e unhas cantas cousas. Empeza a distinguir días da semana e rotinas. Le cousas sinxelas e lembra cousas curiosas como o número de DVD da Pantera Rosa que mirou dous ou tres días atrás ou cando esperta que enlaza a última conversa da noite anterior. Come bastante ben e vai deixando atrás tanto chocolate. Bebe bastante anque non lle apetece muito a auga e nada o leite. É complicado sacalo da casa e cando sae e vai a outro sitio non quere moverse dalí. Segue xogando e falando só e faino en castelán. O amigo invisible Jónistan segue presente. No galego mete muito verbo composto que semella o galego do Val de Ellas en Estremadura. Na piscina pásao ben e ten que levar o gorro de peixiño coas orellas de fóra e as goggles postas no alto da cabeza. Segue simpático co seu falar e di " nesito " no canto de " necesito " , " traír " por " traer ", " roxo " por convinción propia, " júbol " por " fútbol ", etc. As formas irregulares dos verbos seguen en danza.\nE que prosiga !.\nposted by paideleo @ 8:46 pm 10 Comments Links to this post\nposted by paideleo @ 9:30 pm 8 Comments Links to this post\nHoxe espertei tarde e cheguei cinco minutos tarde ao traballo. Non sei como foi. Supoño que non puxen o espertador e espertei cando me cadrou e iso que durmira un chisco con Leo despóis de contarlle os tres contos de rigor e logo fun para cama sen navegar pola interrede nin nada.\nÉ raro que quede espichado na cama. Lembro unha vez hai muitos anos que apaguei o espertador e oín claramente unha voz que me dicía: " Durme tranquilo que xa te esperto eu ". Apaguei a luz e o espertador e deiteime pero pensei: " Quen falou comigo ? ". Prendín a luz e por suposto que non había ninguén. Erguinme e cheguei a tempo ao traballo pero hoxe non foi o caso. Que lle imos facer ?.\nE como non só vai ser falar de min quero lembrar que hoxe é o día internacional da eliminación da violencia contra as mulleres e aprendín a orixe desta efeméride gracias a acuática.\nVou pedir un imposible pero dáme igual: que non se repita.\nLabels: interrede VI, traballo III\nposted by paideleo @ 8:42 pm 11 Comments Links to this post\nposted by paideleo @ 9:46 pm 14 Comments Links to this post\nposted by paideleo @ 11:48 pm 7 Comments Links to this post\nEsta quincena traballo de tarde e estou pouco tempo co Leo e chego case a esquecer o faladeiro e simpático que é. O outro día foi a un circo e explicou o que había. Explicouno tan ben que a bisavoa Celia dicía que xa valía para falar na televisión. Fíxome gracia cando falou dun funambulista que ía en bicicleta por unha corda no teito. Eu díxenlle a Leo: " E ese home non tiña medo de cair ? " e o Leo dixo todo cheo: " Tiña medo que tapou os ollos cunha venda ".\nNa foto sae retratada unha chocolatina co nome Leo que non é invento meu. Será polo dóce ?.\nposted by paideleo @ 12:13 am 9 Comments Links to this post\nQuen lembra ?\nQuen lembra que un día coma hoxe hai nove anos o mar rompía en dous o petroleiro Prestige ?.\nE quen lembra que a raíz diso o alemán de Camelle sufriu ata morrer dalí a pouco ?.\nQuen pensa nas mil voltas que deu ( e dará ) para adiante e atrás o museo de Man ?.\nQuen lembrará dentro de nove anos que o temporal destes días atrás desfixo practicamente a obra de Man ?.\nPostdata: onde pon nove anos é oito anos. Graciñas, Alís.\nposted by paideleo @ 9:17 pm 14 Comments Links to this post\nCasa da anta VS casa de antes\nPara construir unha casa da anta ou dolmen tés que ter un camión cunha pluma, uns cartos que che sobren, unha pedra que dea o pego e un gusto especial.\nPara construir unha casa de antes tés que ter un respecto polo antigo, uns cartiños pero non tantos, conservar o material de antes e tratar con gusto e cariño o entorno.\nAs dúas casas son veciñas, unha dunha beira do regato e a outra da outra beira.\nposted by paideleo @ 1:57 pm 10 Comments Links to this post\nposted by paideleo @ 11:36 am 10 Comments Links to this post\nposted by paideleo @ 11:38 am 13 Comments Links to this post\nOnte sufrín no corazón por non estar en Santiago pero para solucionar esta perda hoxe adquirín a revista Retranca onde me falan da visita en diferido de Bieito XVI. Tiven a grandísima sorte de poder ler esta revista despóis do que pasou cun periodista e do que pasou coa propia revista Retranca, que probou a diferenza de trato recibido respecto doutras publicacións e que,a pesar de todo, leva o asunto con retranca da boa.\nE agora todo volve á normalidade.\nposted by paideleo @ 9:31 pm 10 Comments Links to this post


Rodríguez Miranda e Alén visitaron aos bolseiros BEME | Periódico Barrios\nEstán a cursar un mestrado no campus da UVIGO.\nO secretario xeral da Emigración, Antonio Rodríguez Miranda, mantivo, no Espazo Xove da Delegación da Xunta en Ourente, un encontro cos bolseiros Beme que están a cursar un mestrado no campus da UVIGO nesta cidade acompañado do delegado da Xunta, Gabriel Alén. Á reunión asistiron alumnos dos mestrados que imparte o campus da cidade das burgas, que son galegos retornados do exterior ou descendentes de galegos, e que obtiveron en 2020 unha destas axudas de excelencia que outorga a Secretaría Xeral da Emigración para poder ampliar estudos superiores.\nTal e como recordou o secretario xeral, nestes intres, e ata este, venres 30, mantense aberta a convocatoria para as bolsas do próximo curso, que aumentan das 150 de 2020 ata as 200 para este ano de cara a paliar as dificultades causadas pola pandemia da Covid-19.\nSOURCE: bolseiros BEME\nalén, bolseiro, miranda, portada, s BEME, visita


'Ti decides' contra a violencia de xénero - AQU! CORUÑA\nReading Now ‘Ti decides’ contra a violencia de xénero\n‘Ti decides’ contra a violencia de xénero\nTi decides» é o lema da campaña que o Concello da Coruña, a través da Concellería de Benestar Social, pon en marcha con motivo da celebración o próximo 25 de novembro do Día Internacional da Eliminación da Violencia contra as Mulleres. O obxectivo: concienciar á xuventude sobre a violencia sexual, unha das manifestacións máis duras da violencia de xénero, e sobre o seu dereito a acceder a unha información axeitada para abordar as relacións sexuais.\nA concelleira de Benestar Social, Yoya Neira, sinalou que Internet e as redes sociais propiciaron novas formas de maltrato cara ás mulleres cada vez a idades máis temperás. Neste senso, Neira quixo incidir na falta de información sexual que existe nestes momentos entre unha xuventude que constrúe parte das súas relacións sexuais a través da Internet, as redes sociais e a pornografía con todo o que iso significa, e onde se cousifica a muller, e onde a muller se converte nun obxecto para ser aceptada», dixo.\nFomentar a reflexión a nivel persoal e colectivo da adolescencia fronte a violencia sexual e transmitir a importancia de estar ben informadas/os son os obxectivos dunha campaña feita para as redes e que xira entorno á presenza de referentes para a xuventude como son os instagramers e tik tokers. «A experiencia ensinounos que cando queremos chegar a un público concreto debemos facelo a través dos seus iguais, dos seus referentes», dixo Neira.\nTrátase dunha campaña para eliminar estereotipos e ideas sexistas que circulan polas redes e que constitúen a esencia da violencia de xénero como son o dominio, o control, e o maltrato físico y psicolóxico do home sobre a muller. «Quérese incidir na idea de que unha relación sexual debe ser libre, consciente, consentida e igualitaria e que é a mocidade quen decide, por iso o lema elixido.», explicou Neira.\nA campaña distribuirase fundamentalmente en redes sociais (Instagram e Tik Tok) e apoiarase nun circuíto de 25 mupis pola cidade, en vídeos das e dos influencers e instagramers @rebecastones, @bertocuerdo, @blondiemuser, e no reparto de 4.000 flyers con mensaxes diferenciadas dirixidas ás e aos adolescentes. A concelleira explicou que nas mensaxes ás rapazas se incíde no feito de que «deben de ser elas as que decidan cando, como, e con que manteñen relacións sexuais», mentres que no caso dos rapaces se busca a súa complicidade con palabras como «escoitala, respectala, empatiza coas súas emocións».\nO programa de actividades e actuacións relacionadas coa campaña inclúe tamén a posta en marcha do curso básico «Igualdade e prevención das violencias machistas», que na modalidade en liña se está a realizando este mes e o próximo e que, debido á alta demanda, o Concello valora en ampliar a dúas edicións máis.\nCincocentos anos da visita de Carlos I\nPaso adiante para o espazo portuario interior


Axencia Tributaria:Por obras de conservación ou mellora da calidade, sostibilidade e accesibilidade na vivenda h...\nNormativa:Disposición adicional décimo terceira Lei 13/1997, do 23 de decembro, pola que se regula o tramo autonómico do imposto sobre a renda das persoas físicas e restantes tributos cedidos, da Comunitat Valenciana.\nImportante: esta dedución pode coexistir e ser compatible coa regulada na na letra w) do apartado un do artigo cuarto da Lei 13/1997 por obras de conservación ou mellora realizadas en 2020, aplicándose unha ou outra segundo o exercicio no que se realizasen as obras:a presente dedución para obras realizadas en 2014 ou 2015 e a segunda para as realizadas en 2017 e exercicios seguintes.\nO 10 por 100 das cantidades satisfeitas no período impositivo por obras realizadas en 2014.\nO 25 por 100 das cantidades satisfeitas no período impositivo por obras realizadas en 2015.\nAs obras deberon realizarse dende o 1 de xaneiro de 2014 ata o 31 de decembro de 2015.\nAs obras han de realizarse na vivenda habitual da que sexan propietarios ou titulares dun dereito real de uso e goce os contribuíntes, ou no edificio na que esta se encontre.\nAs obras han de ter por obxecto a súa conservación, ou a mellora da calidade, sostenibilidad e accesibilidade, nos termos previstos polo Plan estatal de fomento do aluguer de vivendas, a rehabilitación edificatoria, e a rexeneración e renovación urbanas, 2013-2015, aprobado polo Real Decreto 233/2013, do 5 de abril, ou nos previstos na normativa autonómica en materia de rehabilitación, deseño e calidade na vivenda.\nImportante:a dedución poderase aplicar no ano en que se satisfagan as obras, sempre que, cos requisitos previstos, as obras se realicen dende o 1 de xaneiro de 2014 ata o 31 de decembro de 2015.\nA dedución só poderán aplicala os contribuíntes cuxa suma da base liquidable xeral e da base liquidable do aforro, casas  y  da declaración, non supere as seguintes cantidades:\nNon darán dereito a practicar esta dedución:\nAs obras que se realicen en prazas de garaxe, xardíns, parques, piscinas e instalacións deportivas e outros elementos análogos.\nOs investimentos para o aproveitamento de fontes de enerxía renovables na vivenda habitual ás que resulte de aplicación a dedución prevista na na letra ou) do apartado un do artigo cuarto da Lei 13/1997.\nPolo tanto, cando o investimento cumpra os requisitos para poder aplicar a dedución por investimentos para o aproveitamento de fontes de enerxía renovables na vivenda habitual e a dedución por obras de conservación ou mellora da calidade, sostibilidade e accesibilidade da vivenda habitual o contribuínte queda excluído da aplicación da presente dedución.\nA parte do investimento financiado con subvencións públicas.\nO contribuínte poderá acreditar que as obras se efectuaron no período esixido e que o seu importe satisfixo efectivamente, mediante calquera medio válido en dereito.\nA base máxima anual desta dedución será:\nCando a suma da base liquidable xeral e do aforro sexa inferior 23.000 euros anuais:4.500 euros anuais.\nCando a suma da base liquidable xeral e do aforro estea comprendida entre 23.00 e 25.000 euros anuais:o resultado de aplicar a 4.500 euros anuais a porcentaxe obtida da aplicación da seguinte fórmula:\nEn tributación conxunta\nCando a suma da base liquidable xeral e do aforro sexa inferior 37.000 euros anuais:4.500 euros anuais.\nCando a suma da base liquidable xeral e do aforro estea comprendida entre 37.000 euros e 40.000 euros:o resultado de aplicar a 4.500 euros anuais a porcentaxe obtida da aplicación da seguinte fórmula:\nBase máxima por vivenda\nA base acumulada da dedución correspondente aos períodos impositivos en que aquela sexa de aplicación non poderá exceder de 5.000 euros por vivenda.\nCando concorran varios contribuíntes declarantes con dereito a practicar a dedución respecto dunha mesma vivenda, a base máxima anual de dedución e a acumulada ponderaranse para cada un deles en función da súa porcentaxe de titularidade no inmoble.\nO importe do citado límite da base acumulada da dedución (5.000 euros) ponderarase proporcionalmente para cada un dos titulares, sen que proceda entender que se aplica a cada un deles de forma independente.\nImportante:será requisito para a aplicación desta dedución a identificación, mediante o seu número de identificación fiscal, das persoas ou entidades que realicen materialmente as obras.


O DLC de Cuphead tardará en chegar un chisco: novo atraso á vista – Revista Morcego\nO DLC de Cuphead tardará en chegar un chisco: novo atraso á vista\nStudio MDHR tivo que atrasar, de novo, a data do futuro DLC de Cuphead. Malia que non había data concreta para The Delicous Last Course, era sabido que os seus responsábeis levaban traballando nel bastante tempo. Hoxe, piden un pouco máis desa prezada medida en forma de días e segundos.\nChad e Jared Moldenhauer, fundadores de Studio MDHR, publicaron unha carta a través de Twitter expresando o seu malestar polo atraso do agardado DLC. Nela afirman con sinceridade que non están contentos do todo co resultado, pois a idea da que parten é que The Delicious Last Course sexa o broche definitivo para un xogo que conseguiu elevarse por méritos de seu ao Olimpo dos grandes xogos desta pasada xeración.\nDentro dos problemas que estiveron arrastrando durante o seu desenvolvemento, a situación provocada por a COVID–19 aparece sobre a mesa, ao impedirlle traballar ao equipo do novo contido con normalidade. Coa chegada da expansión, tamén estaba previsto o lanzamento dunha edición física do xogo, pois título por agora só está dispoñíbel en formato dixital. Non houbo palabras no comunicado para este asunto.


A importancia da comunicación – Xestión Cultural\nA importancia da comunicación\nDesde hai unhas semanas un grupo importante de “técnicos” de cultura municpais, estableceu unha canle de comunicación empregando o correo electrónico, unha especie de lista de distribución na cada un pode comunicar aquelo que considera de interese.\nXurdirón xa propostas para o traballo conxunto e a mellora da situación profesional, entre elas a proposta de adherirse a unha rede social e abrir o debate sobre a definición máis axeitada para estos profesionais, coa suxerencia inicial de propor Deputación da Coruña o cambio de denominación Animador Culural polo de Técnico de Cultura.\nEu non teño unha postura definida sobre este último tema, unha porque a denominación que lle dé a Deputación da Coruña non me afecta directamente, e outra porque xa hai algúns anos tiñamos participado en debates similares. No proceso de creación da Asociación Galega de Profesionais da Xestión Cultural, e como queda claro daquela optouse polo termo Xestor Cultural, pese as simpatías que suscitaba Técnico de Cultura, xa que esta era tendencia en ámbitos académicos e profesionais estatais e europeos era cara a palabra “xestor”. Pertencendo a unha asociación que leva este nome, ainda que non me opoño, non parece moi coherente pola miña parte reivindicar outra denominación.\nPero si sinto unha tremenda simpatía pola iniciativa, non polo cambio concreto, se non polo feito de plantexar un obxectivo de mellora profesional común e concreto. E como tanto me gusta, propoño seguir a mesma liña de traballo para outras problemáticas comúns.\nCreo que un gran problema que temos os “técnicos” de cultura e a falta de regulación, non hai referentes normativos nin lexislación para as actuacións básicas na area de cultura a nivel municipal. O que na práctica se traduce en que podemos “facer de todo” ou facer todo o que queira o Concelleiro de Cultura. Os compañeiros que temos por exemplo nos servizos sociais, teñen leis que establecen “programas mínimos”, “funcións defnidas para esto e para aquelo”… Nos apenas temos uns requerimentos (no caso das subvención da Deputación da Courña) sobre colaborar cos programas da Deputación, biblioteca se o concello ten máis de cinco mil habitantes, ou algún regualación sobre equipamentos específicos, do que facemos ou deixamos de facer moi pouco.\nPoderiamos aproveitar esta iniciada comunicación para a realización conxunta por exemplo dun “documento de mínimos para a intervención cultural municipal”, un programa marco (ao igual que fixeron os educadores familiares http://www.familiasgalegas.org/familias/Vista/Archivos/Menu/12_Programa_Marco_Educacion_Familiar_(borrador).pdf ), ou adaptar referentes xerais como a Axenda 21 da Cultura a ámbitos de intervención máis concretos. Evidentemente o resultado non será o mesmo que á lexislación, pero se tentamos respetalo podería chegar a influir seguindo un proceso de abaixo a arriba (o consenso e a coordinación teñen valor).\nPoderianse empregar ferrementas on line para o traballo cooperativo (hai moitas e gratuitas), organizar pequenos grupos de traballo por temas e logo unha posta en común. Somo moitos, entre todos non ten porque ser difícil.\nMinizine. Obradoiros audiovisuais\nObradoiros de Correlo Filmes\n2 thoughts on “A importancia da comunicación”\nXaneiro 23, 2012 ás 10:32 am\nXa que a nosa subvención de Animador Sociocultural está tardando bastante,no caso de que algún ano a supriman, gustaríame saber que dereitos temos como traballadores no caso de quedar sen ese posto de traballo.Se é que temos algúns!!!\nXaneiro 23, 2012 ás 12:24 pm\nNon sei a resposta. Penso que os dereitos non deben ser moitos, normalmente a duración do contrato o vinculan a concesión da subvención. Pero o tema é o suficientemente importante como para buscar información máis fiable. É posible que no Colexio de Educadoras e Educadores Sociais (ceesg@ceesg.org) ou na Asociación Galega de Profesionais da Xestión Cultural (http://xestoresculturais.org) te poidan informar.


Os encoros da demarcación do Miño-Sil en León atópanse ao 80,62 % da súa capacidade máxima, un 1,04 % menos que a semana anterior - Confederacion Hidrográfica del Miño-Sil\nInicio Comunicación As nosas notas de prensa Os encoros da demarcación do Miño-Sil en León atópanse ao 80,62 % da súa capacidade máxima, un 1,04 % menos que a semana anterior\nOs encoros da demarcación do Miño-Sil en León atópanse ao 80,62 % da súa capacidade máxima, un 1,04 % menos que a semana anterior\nA precipitación acumulada media na provincia de León a día 6 de xuño de 2021 foi de 732,0 l/m2, un 20 % por baixo da media histórica\nNa última semana rexistráronse 7,6 l/m2, mensualmente poden destacarse os meses de novembro, marzo, abril e maio como secos e os meses de decembro, xaneiro e febreiro como húmidos\nA CHMS lembra o consumo responsable do recurso\nNeste ano hidrolóxico 2020/21, iniciado o 01 de outubro de 2020, a precipitación acumulada media na provincia de León a día 06 de xuño de 2021 foi de 732,0 l/m2, un 20 % por baixo da media histórica, sendo dita media histórica entre 1980/81 e 2011/12 de 915,7 l/m2.\nNo ano hidrolóxico anterior, 2019/20, a esta altura do ano a precipitación rexistrada era de 928,3 l/m2, un 1 % por encima da media histórica e un 27 % por encima da do ano 2020/21.\nNa última semana rexistráronse 7,6 l/m2, mensualmente poden destacarse os meses de novembro, marzo, abril e maio como secos e os meses de decembro, xaneiro e febreiro como húmidos.\nEn relación cos encoros da provincia, atópanse ao 80,62 % da súa capacidade máxima, un 1,04 % menos que a semana anterior. Este volume é un 5,83 % menor que a cantidade de auga embalsada hai un ano, 86,45 %.\nNo relativo aos caudais circulantes, segundo os datos recibidos nas estacións de control que chegan ao Centro de Control de Conca (CECU) da CHMS atópase de media un 32,4 % por baixo da media histórica.\n“Desde a CHMS queremos lembrar que os recursos naturais son limitados e que todos deberiamos de asumir a responsabilidade individual de conservación dos mesmos, fomentando actitudes respectuosas co medio ambiente e co consumo de auga para evitar períodos de seca estival”, matizou José Antonio Quiroga, presidente da CHMS.