Hostaleiros e comerciantes do Porriño xa poden solicitar as axudas Covid - Si Radio de Galicia\nO prazo abriuse hoxe e están destinadas a aqueles empresarios que tiveron que pechar ou que viron limitado os seus horarios por mor da pandemia da Covid\nDesde esta mañá xa está aberto o prazo de presentación de solicitudes para recibir axudas económicas directas con cargo ao “Plan Porriño Impulsa” que dispón dun fondo de 140.000 euros aportados polo Concello e pola Deputación. As bases e os impresos das solicitudes xa están dispoñibles na páxina web muncipal.\nO concelleiro de Emprego, David Alonso presentou as liñas fundamentais deste Plan que se aprobou por unanimidade da corporación no último pleno municipal celebrado.\nO edil lembrou que estas axudas destínanse aos establecementos de hostalería, comercio de proximidade, autónomos e microempresas do Porriño afectados polos peche total ou parcial dos seus negocios a consecuencia das restricións aplicadas dende xaneiro.\nAsimesmo Alonso ofreceu asesoramento gratuíto que a través da técnico da Axencia de Desenvolvemento Local (ADL) se presta nas oficinas de Porremprego, para todos aqueles solicitantes que non dispoñan de asesoría para tramitar as solicitudes.\nE finalmente, avogou por que “non teñamos que habilitar novas liñas de axuda, pero se chegado o momento hai que asumir outra liña de crédito, haberá que valoralo. Ao mellor non serían axudas económicas directas senón outras medidas de apoio e incentivo ao consumo, por exemplo”.\nAo acto de presentación deste Plan Impulsa Porriño acudiron Juana Pérez e Noelia Conde, presidenta e xerente, respectivamente, da Asociación de Comerciantes e Industriais do Porriño (ACIPOR) e José Manuel Fernández, presidenta da Asociación de Hostalería do Porriño (AHOSPOR), quen expresou “o agradecemento dos hostaleiros da vila ao concelleiro e a toda a corporación municipal por esta liña de axudas e agardemos que non sexan necesarias outras ao longo do ano”.\nAxudas de 1.500 e 1.200 euros\nDo importe total do Plan Impulsa Porriño, a Deputación Provincial autorizou a utilización do 20% da liña 1 do Plan Concellos para financiar achegas económicas directas por importe de 57.861,02 euros. O resto é a achega que aporta o Concello con recursos propios na cantidade de 82.138,98 euros ata acadar a cifra total de 140.000 euros o que supón un 1% do orzamento municipal total en vigor.\nO límite por beneficiario das axudas establécese na cantidade de 1.500 euros para aqueles sectores que sufriron o peche total e 1.200 euros para aqueles outros que estiveran limitados no horario de apertura ao público ou sufriran perdas significativas


Noticia - Carmela Silva confirma en Mouriscade a aposta do goberno provincial por converter a finca nunha referencia para o sector agrogandeiro - Detalle nova - Finca Mouriscade\nCarmela Silva confirma en Mouriscade a aposta do Goberno provincial por converter a Finca "nunha referencia para o sector agrogandeiro"\n"Mentres nós xestionemos Mouriscade imos seguir traballando para modernizar estas instalacións", asegurou a presidenta da Deputación de Pontevedra, Carmela Silva, na visita á finca lalinense na que anunciou o compromiso e aposta do Goberno provincial para convertela "nunha referencia para o sector agrogandeiro, que forma parte de todas e de todos nós". No seu percorrido polo laboratorio e a granxa, Carmela Silva agradeceu a colaboración e implicación do persoal traballador no proceso de reactivación da Finca e adiantou a posta en marcha "dun potente plan de comunicación para que a xente saiba o que facemos aquí". Ademais, entre as novidades que deu a coñecer, destacou a aposta pola tecnoloxía co inminente lanzamento dunha aplicación para consultar a través do móbil resultados de analíticas, labores de xenética e facturación, así como a concorrencia a fondos europeos para achegar máis recursos para modernizar Mouriscade.\n"Hoxe veño darvos as grazas polo traballo que desenvolvedes e o voso compromiso", asegurou Carmela Silva referíndose ás persoas traballadoras ás que informou da aposta do Goberno provincial por "dar resposta ás vosas demandas e investir tanto en novos materiais que precisedes para ofrecer un mellor servizo, ata en novos procedementos para ser máis eficientes e eficaces". "Mouriscade –destacou– nos ocupa e nos preocupa, imos escoitarvos" e, deste xeito, Silva adiantou que vanse acometer melloras en canto á investigación, que "vai xogar un papel máis relevante", e optimizando as instalacións e as medidas de seguridade.\nA Deputación xa ten en marcha unha "potente" campaña de comunicación na que se enmarcan xornadas de portas abertas, visitas de estudantes, novas sinerxías coa universidade, participación en feiras e eventos así como en escolas de xuízas e xuíces de gando e na preparación para persoas gandeiras novas e mozas. Finalmente, a presidenta provincial informou que se vai optar "a recursos dos fondos europeos, ademais dos fondos propios que aportamos nós, para modernizar Mouriscade". Neste eido, preténdese concorrer a fondos para impulsar a economía circular, fixar poboación no rural e reducir a introdución de substancias nocivas no ecosistema.\nNa súa visita ao laboratorio, anunciou a dotación de recursos para mellorar o laboratorio e ofrecer máis garantías de traballo como a instalación de cámaras térmicas, a mellora das emisións de axentes contaminantes e a dotación da rede de datos á planta de biogás, para monitorizar e rexistrar o seu rendemento. Tamén deu a coñecer que se está a ultimar unha aplicación para que as entidades que se benefician dos servizos da Finca Mouriscade poidan ver os resultados das analíticas nos seus propios móbiles, á que hai que engadir outra aplicación, xa rematada, para coordinar as labores de xenética e facturación. Ademais do laboratorio tamén percorreu a granxa, visitando o espazo para o gando e coñecendo, de primeira man, os cambios efectuados e as medidas adoptadas en materia de xenética. Alí anunciou que se mellorará a cuberta e a zona exterior e que se vai contratar un laboratorio móbil para mellorar o servizo embrionario.\nO Goberno da Deputación de Pontevedra está a darlle un forte impulso a Mouriscade cun moderno plan de reactivación, que supuxo a reestruturación orgánica da finca, que depende xa do Servizo de Medio Ambiente, e coa posta en marcha dun regulamento de funcionamento interno. O plan conta tamén cun comité de persoas expertas, no que están representadas integrantes do sector gandeiro, o tecido asociativo e representantes do sector do benestar animal, así como un comité de información no que están representados os concellos das comarcas de Deza e Terra de Montes.


Plataforma en Defensa da Sanidade Pública: O naufraxio do hospital de Vigo\nO naufraxio do hospital de Vigo\nO naufraxio do novo hospital de Vigo, esas seis torres como seis quillas contra o vento, semella ser definitivo. Desde hai meses, en contra do manifestado polas autoridades sanitarias, as obras están paradas e non atopan saídas para continuar. A empresa concesionaria encargada de construir e despois xestionar o hospital non é capaz de conseguir financiación. Os bancos non se fían, non lle dan o crédito necesario. O que ía ser a gran obra sanitaria deste goberno, en resposta a unha necesidade imperiosa de todo o sur da provincia de Pontevedra, atópase en stand by. Fagamos un breve repaso cronolóxico.\nPublicado en Pavillón de Repouso\nEtiquetas: novo hospital


O Concello pon a disposición da veciñanza unha liña telefónica para informar de persoas que poidan necesitar axuda – Concello de Cedeira\nO Concello pon a disposición da veciñanza unha liña telefónica para informar de persoas que poidan necesitar axuda\nDesde o concello de Cedeira, dada a situación de emerxencia producida polo COVID19, poñemos á disposición da veciñanza, que poida ter coñecemento de persoas maiores ou enfermas que estén vivindo soas e que poideran necesitar dalgún tipo de axuda, unha liña telefónica para comunicarnos ditas situacións.\n607 409 065\n673 223 415\nLembremos que non debemos dar nós particularmente este tipo de axuda, xa que podemos incurrir en discordancia co estipulado no RD 463/2020 de 14 de marzo, polo que se declara o estado de alarma. Desde os servizos sociais do concello e de voluntariado de Protección Civil encárganse destas funcións.\nDurante as vindeiras xornadas seguirase informando das axudas extraordinarias que, dentro das competencias municipais, iranse aprobando.\nDesde o Concello agradécese a todo o equipo de voluntarios/as de protección civil o seu apoio e solidariedade nestes momentos, a todas as asociacións e persoas particulares que amosaron as súas intencións de colaboración e a toda a veciñanza que está a gardar as medidas solicitadas desde o goberno.\n16 Marzo, 2020\ten COVID-19, CULTURA, DEPORTES, MEDIO AMBIENTE, MOCIDADE, NOVAS, PARTICIPACION, PERSOAL E FACENDA, SERVICIOS SOCIAIS, SERVIZOS, URBANISMO\nSanidade pon a disposición da cidadanía un autotest con información sobre o coronavirus na páxina web do sergas\nMedidas propostas pola FEGAMP para os Concellos de Galicia


#BAIONA Baiona traslada a festa do «Samaín» ao Pavillón de Deportes Municipal – Periódico del Val Miñor\nPágina de Inicio Baiona #BAIONA Baiona traslada a festa do «Samaín» ao Pavillón de Deportes Municipal\nA Concellería de Cultura do Concello de Baiona traslada a festa do “Samaín” de hoxe ao Pavillón de Deportes debido ás previsións meteorolóxicas. Todos aqueles nenos e nenas que se acheguen ata o recinto municipal pasarán unha tarde terrorófica e poderán participar en diversas actividades. n\nA xornada comezará ás 16:30 h e prolongarase ás 20:30 h. Haberá “ Obradoiros monstruosos” onde levarán diferentes labores como: pinta caras, monicreques de medo, bruxa sorpresa, casa encantada, inchables…entre outras moitas sorpresas. Os máis pequenos tamén poderán gozar dun pasadizo do pánico. O broche final á á festa será un “Flashmob do terror” onde todos poderán bailar ao son de coñecidas coreografías musicais. nGABINETE DE PRENSA CONCELLO DE BAIONA nREALIZADO POR: MARTA GONZÁLEZ PÉREZgabinetedeprensa@baiona.orgnn\n#BAIONA Baiona organiza un curso de defensa persoal para mulleres


Sobre CxG e os resultados do 25M |\nSobre CxG e os resultados do 25M\n30 Venres Mai 2014\nDespois das pasadas eleccions Europeas é precisa unha reflexion sobre os resultados desde un punto de vista partidario exclusivo para Compromiso por Galicia. Non debe cundir o desanimo.\nÉ evidente que pouco menos de dez mil votos é un resultado frustrante e decepcionante para militantes e afiliados que traballaron duro para sacar adiante unha campaña como a que encabezou Paulo Carlos. Se a iso lle sumamos que é a segunda vez en dous anos que levamos un revolución electoral, pódese ata entender que cunda o desacougo e o desanimo.\nPoren, os resultados habería que valoralos en función dos obxectivos marcados e dubido que eses pasaran por un resultado “ilusiónante” nestas Europeas. A miña valoración é a seguinte:\nAcadamos certa visibilidade mediatica, facendo que a marca CxG xa non sexa absolutamente descoñecida.\nReafirmamos unha liña de traballo moi positiva como é a política sen estridencias.\nDiferenciámonos claramente do resto de forzas galegas.\nLevamos dous anos de andaina política, de preparación, para o que será o punto de partida real de CxG. As municipais de 2015. É aí onde haberá que xulgar os resultados obtidos. E teremos que ser prudentes o marcar eses obxectivos os que queremos chegar xa que, por exemplo, é evidente que non chegaremos a presentarnos en todolos concellos (Cambre é unha mostra) polo que non vale de nada facer contas no aire pensando que sacaremos moitos concelleiros porque non vai ser así. As próximas municipais serán a oportunidade de empezar a meter a cabeza na area política. Se somos quen de aumentar minimamente a actual representación será un éxito. Ese vai ser o verdadeiro punto de apoio sobre o que cimentar o crecemento do partido.\nAsí que pediría un pouco de calma e reflexión. Escollemos un camiño longo e difícil, afastado de propostas populistas e da política de pancarta e altofalante, que tanto parece triunfar. E sendo certo que temos a necesidade de aprender e aproveitar estes resultados para mellorar o noso ideario colectivo, tamén é certo que non debemos cometer o erro de querer mudar o rumbo iniciado polo simple obxectivo do resultado electoral doado.\nReafirmémonos nas nosas conviccións e discutamos como melloralas, pero tendo en conta sempre que CxG inicia o seu camiño REAL coas eleccións municipais do 2015. É a partir desa convocatoria cando haberá que ver os resultados e valorar se o camiño é o correcto.


Actividades do mes de febreiro en Bico de Grao - Viva Lugo\nInicio Varios Actividades do mes de febreiro en Bico de Grao\nActividades do mes de febreiro en Bico de Grao\nAs actividades do mes de febreiro en Bico de Grao son:\nImparte Gema López, artista lucense con galería propia.\nAchega de 35€ ao mes\nOBRADOIRO DE INICIACIÓN Á COSTURA\nOs martes 11, 18 e 25 de febreiro e os 3, 10 e 24 de marzo. De 17:00-19:00\nAchega 60€/curso completo cos materiais incluídos.\nÉ necesario traer máquina de coser. (Bico de Grao conta con dúas máquinas que serán prestadas en rigoroso orde de apuntamento)\nAprenderemos a usar a nosa máquina de coser dende as primeiras puntadas e facendo sinxelos proxectos que nos darán alas para coser sen parar.\nMERCADIÑO DE TROCO DE INVERNO\nMércores 12 de 17:00 a 20:00\nO Banco de Tempo de Lugo e Bico de Grao propoñémosvos unha nova xornada de intercambio. Lembrade que podedes traer todo aquilo que non esteades a usar, que obviamente se atope en bo estado, e levar aquilo que precisedes. Pódense intercambiar todo tipo de produtos; roupa, libros, música, xogos, bonecos, accesorios, aparellos electrónicos… Calquera cousa que sexa susceptible de ser reempregada será benvida.\nUnha vez finalizada a xornada de troco, poderás levar os obxectos que non foron intercambiados ou deixalos en Bico de Grao. En cuxo caso procederemos a doalos á asociación que estimemos oportuna.\nXORNADA DE INTERCAMBIO DE SEMENTES\nMércores 19 de 17:00 a 20:00\nA Rede de Sementes de Lugo (iniciativa a prol da descentralización do control das sementes) xunto con Bico de Grao, preparamos unha nova sesión de intercambio.\nÉ importante traer as sementes etiquetadas para unha mellor colleita. Pásate pola tenda na Ronda das Fontiñas 226 e troca sen parar sementes e esgallos.\nImos facer aproveitamento para preparar as sementeiras dos cultivos do verán.\nMASTERCLASS COCIÑA SAUDABLE “VERDURAS”\nVenres 28 de febreiro ás 18:30 a 20:00\nCoach nutricional de Bocadodevida\nAs verduras deben formar parte importante da nosa alimentación, tanto é así, que as recomendacións son que a metade da nosa inxesta diaria sexa verdura e froita. Entón, como as cociñamos? Hai máis opcións que ensaladas no mundo das verduras?\nSe lle queres sacar o maior proveito aos produtos da horta, se queres aprender que propiedades ten cada verdura e como beneficiarte delas, non deberas faltar a este marabilloso taller. Non só é buscar o mellor alimento senón tamén desfrutar no camiño.\nSe estas interesada ou interesado en aprender con Noelia non dubides en inscribirte!\nFaino antes do martes 25. Prazas limitadas\nPara inscribirse en calquera das actividades que teñan custo, é obrigatorio o pago, de polo menos, do 30% do total do prezo no momento da reserva para que esta sexa efectiva\nRonda das Fontiñas, baixo nº 226 – 27002 – Lugo\nArtículo anteriorLugo Cultural – Programa de eventos culturais 2020\nArtículo siguienteCarolina Durante en concierto en Lugo


O Interrías vence ao Vitoria FC pola mínima (1-0), o Arousana cae goleado ante o Sárdoma (5-1) e o Umia perde na casa co Mos (0-2) - Pontevedra Viva\nDomingo 13 de Decembro, 2020 ás 19:59 do Domingo 13 de Decembro, 2020\nAtlético Arousana, Viaxes Interrías e Umia regresaron á competición unha fin de semana máis para disputar a sétima xornada de Primeira Nacional. Ao Atlético Arousana tocoulle desprazarse a Vigo para enfrontarse a un Sárdoma que foi moi superior e que sentenciou na primeira metade; o Viaxes Interrías gañou pola mínima ao segundo clasificado, o Victoria FC, e demostra a súa solidez no liderado; e o Umia recibiu na Bouza ao Mos e terminou caendo por 0-2.\nVIAJES INTERRÍAS 1-0 VICTORIA FC\nPartido complicado para o Viaxes Interrías o que tivo este sábado. As líderes do grupo recibiron en San Pedro ás segundas clasificadas, o Victoria FC.\nComezou o encontro sen claras ocasións para ambos os conxuntos. Aínda que as locais tiveron o dominio do balón, ao chegar a portería rival precipitábanse cuns disparos que non supoñían perigo para Beli.\nPola súa banda, as de Santiago tampouco xeraron problemas na portería de Isa ata alcanzados os últimos instantes da primeira metade. Foi nese momento cando un gol de Noela meteu o medo ao Interrías pero, para fortuna das locais, o colexiado viu fóra de xogo e decidiu anulalo.\nCo 0-0 cumpriuse o tempo regulamentario e as xogadoras foron aos vestiarios. Luís Treviño falou coas súas para cambiar un par de detalles de fronte ao segundo acto e así ter opcións de levar os tres puntos. O Victoria, pola súa banda, decidiu cambiar á súa porteira, dando entrada a Carmen por Beli. E así, na primeira xogada na que participaba a gardameta, viu como o balón entraba na súa portería. Raquel desde o medio do campo enviou un pase ás costas da defensa e Connie non dubidou en sacar un disparo axustado ao pau dereito da porteira e poñer o 1-0.\nTras o gol, o técnico local deu aire aos seus xogadores desgastadas tras o esforzo realizado durante a primeira metade e así dar paso ás xogadoras do banco, todas saíntes de lesión. Notouse no terreo de xogo xa que o Victoria soubo aproveitalo para dar un paso adiante e facer sufrir ao Interrías durante os 20 minutos finais aínda que sen a efectividade suficiente como para igualar a contenda.\nSÁRDOMA 5-1 ATLÉTICO AROUSANA\nDura derrota para o Atlético Arousana esta fin de semana na súa visita ao Sárdoma. As de Vilagarcía non puideron facer nada para remontar un partido que as branquiazuis sentenciaron nunha primeira metade.\nA baixa solidez defensiva Arousana foi a clave na derrota. Desde o minuto abriron espazos para tentar xerar ocasións en ataque pero iso terminou condenándoas en defensa. Desta maneira, aos tres minutos de encontro xa se atopaban co marcador costa arriba. A xogadora local Yaiza aproveitou un mal despexe do Arousana e, de disparo cruzado, puxo o 1-0. Miriam Señoráns buscaba o empate para o Arousana pero sen perigo.\nTiñan que remar ao contraxeito se querían puntuar, non estaban acertadas en ataque e os buracos deixados en defensa seguiunos aproveitando o Sárdoma. Foi así como, tras unha xogada combinada aproveitando os espazos deixados polo Arousana, enviaron o balón a Noelia que, en dubidosa posición, puxo o 2-0 cando se alcanzaba a media hora de xogo.\nEra un resultado posible de remontar se as cousas cambiaban na segunda metade pero, para mala fortuna do Arousana, chegou o terceiro das locais. Nerea meteu un centro envelenado no que Iria non puido facer nada e terminou coándose no interior da portería.\nDurante o paso polos vestiarios o técnico visitante, Moncho Roldeiro, decidiu cambiar o sistema de xogo das súas atrasando as liñas en defensa e así tentar saír ao contraataque. Tiveron o 3-1 nun man a man coa porteira local de Belén, pero foi o Sárdoma o que aproveitou a situación para saír en contragolpe e poñer o 4-0 por mediación de Elena (min. 70).\nTres minutos despois ao fin chegou o gol do Arousana. Esta vez si, Belén enviou o balón á rede e puxo o 4-1. Tivo o 4-2 o conxunto amarelo tras unha falta directa lanzada por Carolina pero o balón decidiu non entrar.\nO disparo que si viu portería foi outro centro chute de Cris que terminou coándose na portería Arousana para poñer o 5-1 co que concluíu o encontro.\nViña o Umia de sumar o seu primeiro punto esta tempada tras lograr un empate sen goles na súa visita ao Victoria FC na anterior xornada. Unha igualada que, a falta de dous encontros para finalizar a primeira volta da competición, facíalles soñar coa permanencia na categoría.\nCoas forzas ao grande e con ganas de conseguir o primeiros tres puntos, saltaron ao campo da Bouza. En fronte, un Mos con 12 puntos na súa marcadora e chamado a estar na zona alta da táboa.\nAínda que o Umia tentou facerse co control do encontro, foron as visitantes as que levaron a batuta do xogo realizando unha alta presión e roubando balóns para encarar rápido a portería. Só o disparo de Lu Bouzón viu gol para poñer o 0-1 co que se alcanzou o descanso.\nTras o paso polos vestiarios as locais buscaron o empate pero foi o Mos o que sentenciou o encontro co tanto de Fernández desde o punto de penalti.\nLuis Treviño (Viajes Interrías FF): "Sabíamos que iba a ser un partido muy complicado y no más lejos de la realidad. Creo que hicimos una muy buena primera parte donde tuvimos posibilidad en algunos momentos de adelantarnos en el marcador pero sin ser capaz de concretar. Dominamos en juego pero sin pasar muchos apuros. En la segunda parte salimos con la intención de ir a por el partido y nos encontramos con el gol. A partir de ahí nos pasó factura todo el desgaste de la primera parte y tras los cambios sufrimos más de lo esperado. Las jugadoras mostraron que son unas currantes y un equipazo y que cuando reman todas a una no hay obstáculo que se les ponga por delante pasando una prueba de las importantes. Ahora a trabajar para despedir el año en las mejores condiciones posibles".\nMoncho Roldeiro (Atlético Arousana): "Vimos ben as xogadoras durante toda a semana, entrenamos forte a pesar do mal tempo e non esperabamos este resultado. Recordou por momentos ao equipo do ano pasado con problemas defensivos e durante a primera media hora foi o que nos acabou pesando. O equipo viña ben e temos que recuperar as sensacións de antes deste partido. Sabemos que nos fai falta sumar puntos e neso traballaremos para enfrontarnos ao Victoria como locais e ir ao parón do Nadal con mellores sensacións".


05 septiembre 2020 10:40 h.\nCine Mario Iglesias\nXesús Constela (esquerda) e David Pantaleón recibindo instrucións de Mario Iglesias (dereita) durante a rodaxe da curta. CEDIDA\nO cineasta pontevedrés participa na XV edición do festival de La Palma coa curtametraxe "Mucho mejor", que conta co escritor Xesús Constela como protagonista\nUnha parella sentada na terraza dun bar observa a un tipo que está noutra mesa. Parécese moito ao cuñado do home, co que este ten unha conta pendente dende hai 20 anos. Ese é o punto de partida de Mucho mejor, a última curtametraxe do cineasta pontevedrés Mario Iglesias (De bares, Relatos). Rodouse o pasado mes de agosto en La Palma (Illas Canarias), no marco do XV Festivalito, festival internacional de curtas e cine extremo no que Iglesias ten participado en diferentes ocasións.\n"Invitoume a ir o seu director, José Víctor Martín Fuentes, coa idea de xuntar a xente que estivera vinculada ao festival", conta Mario Iglesias, que lembra que dentro da sección La Palma rueda se gravan ducias de curtametraxes na Illa da Palma durante a semana que dura o evento. "E aquí hai que resaltar o esforzo e valentía deste equipo que se empeñou en sacar isto adiante nunhas circunstancias tan incertas. Ten un enorme mérito o que fixeron". No evento inscribíronse este ano 290 persoas, que rodaron 96 curtas.\nO realizador pontevedrés explica que o lema baixo o que se desenvolveu o festival este ano foi "Reset: no podemos volver a la normalidad, la normalidad era el problema". El optou por rodar unha historia dunha fixación non resolta. Os actores protagonistas son Xesús Constela, Julia Moraña e o director e actor canario David Pantaleón.\nMario Iglesias: "Levaba tempo sen rodar e xa tiña ganas. Facelo no Festivalito foi unha experiencia moi boa en todos os sentidos"\n"Deuse a feliz coincidencia de que Xesús, que é amigo persoal, ía estar na illa eses días. E como eu xa colaborara con el nalgunhas ocasións sabía o xogo que daba, que sempre tira para adiante, e con iso xa tes gañado medio partido nisto da interpretación. Chameino e lieino. A el e á miña muller, Julia Moraña, que tampouco sabía que era actriz, pero que aquí debuta como tal".\nCASUALIDADE. Efectivamente Xesús Constela xa participara noutros proxectos audiovisuais de Iglesias como El origen del problema e unha curta inédita. "Coincidimos en La Palma totalmente por casualidade, pero nin o dubidei", explica o mestre do instituto de Poio e escritor (As humanas proporcións, Shakespeare destilado). "Mario é un tipo cun enorme talento ao que eu aprezo moitísimo. Traballar con el é moi especial. A min resúltame fascinante. Sempre o digo: para min, é un xenio. Oxalá fixera máis cine", comenta.\nXesús Constenla: "Mario Iglesias ten un xeito de traballar fascinante. É un pracer colaborar con el. Sempre o digo: para min é un xenio"\nCentrado na pintura na actualidade, Mario Iglesias non traballaba no ámbito audiovisual dende a estrea da webserie de tres episodios El origen del problema (2016-2018). "Si que levaba tempo sen rodar e xa tiña ganas. Facelo no Festivalito foi unha experiencia moi boa en todos os sentidos", di o director. "Agora teño algún proxecto que me gustaría sacar adiante, unha longametraxe, pero as cousas no mundo do audiovisual non suceden da noite para a mañá. Levan o seu tempo".


“A defensa dunha atención sanitaria de calidade na Mariña” será a “prioridade número un” do BNG en tódolos Concellos da comarca nos próximos anos |\nHome Política “A defensa dunha atención sanitaria de calidade na Mariña” será a “prioridade número un” do BNG en tódolos Concellos da comarca nos próximos anos\nA Mariña, 9 de maio de 2015.- O Bloque Nacionalista Galego quixo deixar patente este sábado unha das súas prioridades políticas para os vindeiros catro anos en todos os Concellos: a defensa dos servizos públicos e nomeadamente dunha sanidade pública e de calidade na comarca da Mariña, tanto na asistencia primaria como na especializada e hospitalaria.\n“Non queremos que os cidadáns e cidadás da Mariña se vexan obrigados a desprazarse a Coruña ou Santiago para curar as súas doenzas, porque na Mariña temos dereito a contar con eses mesmos tratamentos sen ter que desprazarnos”, reclamou esta tarde a responsable comarcal do Bloque, Ana Ermida, diante do Hospital da Costa e rodeada de todos os cabezas de lista e candidatos do BNG na comarca, entre eles os alcaldes de Ribadeo, Mondoñedo e Riotorto, Fernando Suárez, Orlando González Cruz e Federico Gutiérrez Estoa, e do vicepresidente da Deputación, Antonio Veiga.\nO BNG xa anunciou que a defensa dunha atención sanitaria de calidade para a poboación, tanto no Hospital da Costa como nos Centros de Saúde de todos os Concellos será “unha das batallas que o BNG veu dando nestes últimos anos e que seguirá dando nos próximos catro anos, porque é de xustiza e é un dereito”, afirmou Ana Ermida, que puxo en valor o traballo dos alcaldes do BNG en Ribadeo, Riotorto ou Mondoñedo “por defender aos seus veciños e veciñas e opoñerse aos recortes nos centros de saúde de primaria dos seus Concellos”, en contraposición a outros alcaldes do Partido Popular, como Cervo ou Xove, “calados ante as mesmas medidas do PP”. Tamén quixo felicitar á Plataforma Sanitaria da Mariña, na que o nacionalismo estivo presente, “por ter denunciado e mobilizando á sociedade mariñá contra os recortes e medidas antisociais dos gobernos do PP”.\n“Non queremos que o Hospital da Costa acabe convertido nun simple ambulatorio”\nAna Ermida acusou a Feijóo, coa complicidade dos alcaldes do PP da Mariña, de querer converter o Hospital da Costa “nun simple ambulatorio dependente de Lugo”. “Desde o 2009 a comarca da Mariña vense mobilizando contra perda de autonomía da xestión sanitaria en favor de Lugo, a actitude dos alcaldes do PP sempre foi dar as costas a esta demanda social. As consecuencias desta decisión da Xunta, efectiva desde 2013, fixo perder á comarca capacidade de decisión sobre as necesidades de persoal e servizos dos centros de atención primaria e especializada na comarca, evidenciado mesmo coas demisións de dous xerentes do Hospital da Costa críticos coas consecuencias do modelo de xestión integrada con dirección en Lugo imposto pola Xunta”, lembrou a responsable comarcal do Bloque.\nO Hospital da Costa antende a mais de 70.000 persoas e moitas máis en determinadas épocas do ano na comarca mariñá. Precisa de ampliación urxente por obsoleto, falta de espazo e persoal axustado. “As promesas do presidente da Xunta sobre a ampliación do Hospital da Costa véñense repetindo desde fai anos (a primeira foi no ano 2009) cada vez que hai eleccións” polo que “non contan coa credibilidade do persoal sanitario nin da sociedade en xeral da nosa comarca”, dixo Ana Ermida.\nO BNG acusa do PP “intentar acalar as protestas da xente e as demandas de mellores servizos sanitarios poñendo en marcha servizos en precario como a Hospitalización a domicilio (HADO), con escaso persoal e incapaz de atender a a toda a comarca, ou o servizo de Oncoloxía, con persoal especializado prestado polo hospital de Lugo”, denuncia o Bloque.\nRecortes de médicos en Ribadeo, Cervo, Xove, Burela, Mondoñedo, Foz, Lourenzá, O Valadouro e Viveiro\nNa atención primaria sucedéronse os recortes de orzamento para persoal e mesmo material necesario para manter a calidade asistencial. Perdéronse facultativos nos centros de primaria de Ribadeo, Cervo e Xove. Os servizos de pediatría de Burela, Mondoñedo, Foz, Lourenzá, O Valadouro e Viveiro ademais de perder facultativos están colapsados ou atendidos por persoal non especializado. A contestación dos alcaldes do PP diante destes recortes, ou foi tibia ou simplemente non existiu. En contraposición alcaldes do BNG en Ribadeo e Mondoñedo fixeron fronte aos recortes mesmo poñéndose á fronte das mobilizacións sociais ou liderando demandas tan importantes como a do alcalde de Riotorto contra o medicamentazo que fixo frear as aspiracións do PP de aplicar o copago na dispensación de medicamentos na farmacia hospitalaria. “O BNG tanto desde os gobernos como desde a oposición municipal plantou cara durante estes anos ao desmantelamento por inanición da sanidade pública. O PP da Mariña, alcaldes e dirixentes, foron cómplices necesarios e moi útis para as políticas de recorte na sanidade pública e para o proceso privatizador emprendido polo presidente Feijoo desde que chegou ao goberno galego”, denunciou Ana Ermida.\nA responsable comarcal do Bloque denunciou que “o orzamento en sanidade primaria para o conxunto da provincia de Lugo viuse recortado nos últimos sete anos nun 7,5%, case 34,5 millóns de euros, que teñen como consecuencia a degradación da calidade asistencial nos centros sanitarios mais próximos á veciñanza, e un profundo malestar e desmoralización entre o persoal sanitario”. A esta situación débese sumar a non substitución por baixas temporais ou vacacións do persoal sanitario, o que provoca acumulación de tarefas en moitos centros de saúde da comarca. “Os veciños e veciñas da Mariña reclaman unha atención sanitaria conforme a unhos parámetros de calidade que todo galego/a debera recibir, non protestamos por vicio”, concluíu Ana Ermida.\nBurela recordou ás 11 vítimas mortais por violencia de xénero no que vai de ano en España


Hai moitas variedades de formato. Os eixos vertical e horizontal pódense permutar, correndo o tempo horizontalmente. Ás veces a amplitude represéntase mediante a altura dunha superficie en tres dimensións. A frecuencia ou a amplitude poden ser indicadas linear ou logaritmicamente, dependendo de para que se use o espectograma. No son normalmente emprégase un eixo logarítmico para a amplitude (probablemente en db), e a frecuencia represéntase de xeito linear para salientar os harmónicos e de xeito logarítmico para o ton fundamental.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Espectrograma&oldid=5959109"


O Barrio en Festas | Barrio de San Pedro\nInicio / Novas / O Barrio en Festas\nO Barrio en Festas\nComentarios desactivados en O Barrio en Festas 24\nUn ano máis están aquí as festas do barrio que durarán ata o domingo. Son xornadas especiais, de convivencia, divertimento e alegría. Son días para recoñecer eses rincóns do noso barrio que non transitamos a cotío.\nO programa é, coma sempre, amplo e ben diverso. Para todos e todas, pois sempre haberá algo que nos acomode.\nHaberá tamén un tempo para disfrutar dos nosos negocios, que nestes días presentarán a súa mellor aparencia. O corredor San Pedro- Concheiros estará o sábado libre de tráfico rodado, cos negocios na rúa e con actividades para pasalo ben. Haberá tamén nesa xornada actividades noutros puntos do barrio, como a Pza da Angustia ou a Trisca, con programación específica ao longo de todo o día.\nDescubre o moito que o barrio de San Pedro ten que ofrecer, tamén nestes días tan especiais!\nE lembrade que a partir deste venres, haberá unha nova mobilidade no barrio, máis tranquila e pacífica; con rúas de tráfico restrinxido aos coches. Na web do Concello tendes toda a información.


Bitácora de Cora » Blog Archive » Miro Casabella, a primeira das Voces Ceibes\n« Luz Mary canta en la sala donde comienza Serrat\nCarlos Casanova, el poeta frágil »\nMiro Casabella, a primeira das Voces Ceibes\nO cantante de O Valadouro xa amosa a súa admiración por Raimon o ano 1964\nANTES DE MARCHAR a Barcelona no ano 1964, Miro Casabella (O Valadouro, 1946) xa admira a Raimon, xa coñece o movemento da Nova Cançó e xa desexa implicarse nunha tarefa renovadora da música popular galega, semellante á que se observa en Cataluña e no País Vasco.\nA proba de que foi así é unha entrevista dese ano que asina Ángel de la Vega nas páxinas de El Progreso cos tres compoñentes dun trío musical que vén de formarse en Ferreira do Valadouro, Ramiro Cecilio Domingo Casabella López, que canta e toca a guitarra; Quico Cancio, a os trastes dun laúd e Nano Lorenzo, cunha harmónica e unha guitarra.\nConstitúen o Trío Soberano, e non porque sexan grandes consumidores deste brandy, senon porque o seu representante naquelas terras se ofreceu para patrocinalos a cambio de utilizar ese nome que “é cousa de homes”.\nDese xeito, Andrés Orol lévaos a Foz para actuar nun festival en prol do Asilo, ou ás Vodas de Ouro do párroco de Ferreira, don Eulogio, ou á igrexa, para cantar as panxoliñas do Nadal.\nGrazas á testemuña do seu irmán Xosé, sabemos que todo comeza cando a súa curmá Elsira Castro Casabella, que vive en Venezuela, faille o agasallo dunha guitarra ao mozo Miro, que daquela non ten a máis mínima idea do instrumento.\nA guitarra de Elsira non aparece porque si, senón que é unha homenaxe a seu avó común, Cecilio de Frexulfe, que moi neno queda cego pola varíola e que a raíz desa desgraza aprende a tocar o violín para facer varias viaxes a Arxentina e amosar alí as súas habelencias co instrumento.\nO agasallo de Elsira fai que Miro reciba unhas clases elementais do médico Don Pepe (José Mel Pérez) para que logo, xa con certos coñecementos, poida crear o Trío Soberano.\nNaquel intre non queren imitar a ninguén, agás a Raimon, pero obrigados polo xornalista, falan da xente que lles chama a atención, como o Trío Guadalajara, os Brothers Four, Nina and Frederik e no que a orquestras se refire, Los Satélites da Coruña.\nPero dentro dese mesmo ano Miro marcha a Cataluña para estudar Arquitectura Técnica e integrar a súa tuna, para coñecer a Mónica, a súa muller e para iniciarse no que será a Nova Canción Galega, que terá nel a un dos máis sobranceiros representantes, aínda que o seu debut, como vimos, non foi en Cataluña, senón en Ferreira.\nNesas estamos cando se xuntan no Hotel Compostela os que forman o núcleo inicial de Voces Ceibes, ou sexa, Benedicto, Araguas, Alfredo Conde, Xerardo Moscoso, Margariña Valderrama e Xavier del Valle, que mantiña correspondencia con Raimon e que dará o nome definitivo ao movemento. Voces Ceibes ten en Manuel María a referencia poética, petrucial e ideolóxica. Queren ser Els setze judges ou Ez dok amairu galegos.\nMiro está na mesma liña e a súa integración en VC é cuestión de tempo. Será un ano despois no chamado concerto fundacional de Santiago. El canta ao chantadino Costa Clavell, a Celso Emilio, a Curros e a Rosalía. Entón participa con Serrat e Pi de la Serra no I Festival Internacional da Canción de Barcelona e gaña o terceiro premio.\nOutro momento emocionante daqueles tempos é a súa actuación na anual Fête de L´Humanité, o xornal comunista de París, que neses anos convoca na capital francesa a xente como Mikis Teodorakis, Joan Baez, Georges Moustaky, Pink Floyd, The Who, Chuck Berry, Jerry Lee Lewis, Leonard Cohen ou Paco Ibáñez, co que mantén unha fonda amizade desde anos atrás, como co portugués Luis Cilia.\nLogo virá o grupo de folk DOA e moitas máis cousas.\nEsta entrada se publicó el Lunes, 1 de Febrero , 2021 a las 14:13 pm\ty está clasificada en General. Puedes seguir las respuestas a través de el feed RSS 2.0. Puedes dejar una respuesta, o trackback desde tu sitio.


correspondente adxectivo1 Que garda relación ou que corresponde. As instancias deberán presentarse no organismo correspondente. Cualificacións correspondentes aos alumnos de 3º curso. Atoparon moedas correspondentes á época dos romanos.2 [Membro dunha corporación] que non é fixo pero que colabora por correspondencia. Académico correspondente da Real Academia Galega. substantivo3 Persoa que traballa para un xornal, axencia de información ou emisora de radio ou televisión, encargada de enviar artigos, noticias ou reportaxes desde o seu lugar de traballo, que pode estar dentro ou fóra do país. Informa o noso correspondente en Xenebra. FRASES E EXPRESIÓNS CON correspondente Correspondente de guerra Xornalista encargado de cubrir a información dunha zona de guerra. Secuestraron a dous correspondentes de guerra italianos.


Os Campamentos Urbanos de Verán contarán con 117 nenos de entre 4 e 7 anos | ANPA O PIÑEIRO - Do C.E.I.P O Piñeiriño\n12 de junio de 2013 - 22:11\t - AVISOS\nA Concellería de Xuventude fixo público hoxe o listado provisional de nenos e nenas admitidos nos Campamentos Urbanos de Verán que se desenvolverán durante os meses de xullo e agosto nos centros de Piñeiriño e A Escardia. Aínda que inicialmente se ofertaron 100 prazas (50 en cada unha das sedes), a Concellería fixo un esforzo para dar cabida a todos os solicitantes, polo que finalmente participarán no programa 117 nenos.\nNas listas provisionais figuran os nenos e nenas e a cota a abonar por cada un en función das semanas que participen e das bonificacións a aplicar en cada caso. Os documentos pódense consultar dende hoxe na Concellería de Xuventude e no taboleiro de anuncios da web e establécese un prazo de dous días para a presentación de reclamación. O último día para realizar este trámite será o venres 14 de xuño. Tras a revisión das reclamacións publicaranse as listas definitivas.\nOs campamentos Urbanos de Verán son un programa socioeducativo de lecer e de apoio á infancia co que a Concellería de Xuventude pretende facilitar a conciliación persoal e laboral das familias durante as vacacións escolares de verán dos máis cativos. Os campamentos dirixidos a nenos e nenas nados entre os anos 2006 e 2009 terán a súa sede nos colexios da Escardia e do Piñeiriño con capacidade de 50 prazas en cada un deles. Impartiranse do 1 de xullo ao 30 de agosto, podendo optar as familias aos dous meses completos, a un ou a unha quincena co fin de que poidan axustar mellor o uso do servizo ás necesidades particulares de cada caso.\nOs Campamentos celebraranse en horario de mañá, de 9 a 14 horas. Co obxecto de facilitar a conciliación e que as familias poidan axustar o traslado dos nenos aos seus horarios de entrada e saída do traballo, establécense dúas quendas para chegada (de 9 a 9:10 horas e de 10 a 10:10) e dúas de recollida (de 13 a 13.10 horas e de 13.50 e as 14.00). A actividades a impartir nos campamentos inclúen obradoiros artísticos e creativos, manualidades, xogos guiados e libres co obxectivo de ocupar o tempo de lecer dos cativos dun xeito ameno é vez que educativo.\nDEPARTAMENTO DE ORIENTACIÓN CONVOCATORIA DE ESCOLA DE PAIS E NAIS\n← NOTA ACLARATORIA NO APORTACIÓN EXCURSION 6º\nLos escolares disfrutan de un fin de curso ameno →


Contracrónica Sevilla Atlético 1 - 0 CD Lugo: recalculando...\npor Denís Iglesias 12 febrero, 2017\nSe vostede procede dunha cidade pequena e acode a unha grande urbe co seu coche pensará que en vez de entrar nun territorio civilizado, as rodas do seu automóbil están pisando unha xungla. Onde calquera está predestinado a turrarlle, cortarlle o paso e mandalo fóra da vía. A un non lle queda máis remedio que acollerse a un dos santos da automoción como é o GPS, que malia falar o seu propio idioma converteráo en zurdo ou diestro segundo o xiro que acometa… Un cristo no que se require moita atención. Recalculando…\nO Lugo incorporouse á autoestrada da Segunda División logo dunha longa circunvalación, con ascenso frustrado incluido. Fíxoo polo carril da dereita, sempre cun ritmo paseniño. Deixando que os grandes bólidos o adiantasen ou se escarrachasen no seu intento por volver a ser grandes. Sempre coas revolucións baixas, participando na longa caravana de equipos que aspiran a manterse. Mais este ano, coa asunción de Luis César da pilotaxe da nave, o rumbo semella por veces ser outro.\nO equipo non ten caído en ningún momento máis alá da zona morna da táboa e a costume, até o momento, é a de coquetear cos playoffs. Pero sempre que o Lugo tenda adiantar e presentar a súa candidatura a estar definitivamente arriba mete a zoca, confúndese de xiro e ten que esperar un par de xornadas para volver a engancharse. Recalculando… Esa é a mensaxe que aparece no cadro de mandos dun equipo que malia a súa óptima marcha clasificatoria é pouco dado a enganchar varios triunfos consecutivos. Fronte ó Sevilla Atlético, o conxunto galego perdeu unha oportunidade de ouro para subir unha marcha.\nMalia a leria confirmada de que este equio é un submarino ó que se lle desconxuntan os parafusos nos treitos finais, fronte ó Sevilla Atlético o final era menos predecible. En choques anteriores o Lugo dera un paso atrás contra equipos de semellante tallaxe e estes aproveitaron o espazo. Pola contra, os rapaces do galego Diego Martínez non conseguiron librarse dunha desorde (inflúe a condición de filial, co que iso conleva) que provocou o magnífico tanto de Ignasi Miquel. O PCI, unha fórmula máxica de Pita, Campillo e o catalán que exemplifica o que debe ser un contraataque.\nAté o golpe final, o Lugo rozara a corrección defensiva. Sen complicacións, sen erros na salida de balón e sobre todo, con confianza. Un atributo que pouco a pouco recuperan homes coma Carlos Hernández, que ó comezo do campionato era unha vara de vimbio que se abaneaba coa simple presión do rival. Parte do mérito reside en Luis César, un excelente adestrador pero que non sempre da na tecla á hora de tomar decisións nos partidos, tal e como se refería Dani Baniela, redactor deste medio e do Diario As, na súa lectura posterior.\nA do Sánchez Pizjuán foi unha oportunidade perdida para engancharse arriba\nDas nove vitorias que leva o equipo até o momento, tan só tres foi quen de acadalas por unha renda maior dun gol: 0-3 ó Elche, 3-1 ó Mallorca, 3-1 ó Numancia. Non é quen de pechar os partidos e coa soga no pescozo tende a claudicar. Para a psicoloxía do seareiro, estos golpes de efecto, case spoilers, son terribles, porque fan que a xenética do equipo pase de ser a un tótem ofensivo á dun que perde os pantalóns polo camiño, malia que os ten limpos. Calma saber que o equipo é quen de recalcular logo de caer na rede, e no vindeiro partido sairá coma novo, pero opcións como as que formulaba o Sánchez Pizjuán quedan poucas.\nA ameaza do tedio\nLuis César non só quere gañar, tamén quere sacar conclusións de todos os partidos. De aí que o seu discurso na derrota e na vitoria sexa semellante. Toma a aventura deportiva coma un proceso de aprendizaxe, e só até coñecer todas as variables que ten ó seu dispor é quen de poñer o piloto automático. Por estas mesmas datas, o Lugo, na primeira volta, encadeou tres triunfos consecutivos (Sevilla Atlético, Elche e Real Valladolid) que supoñen a mellor xeira até o momento. Só tres xornadas despois, veu a réplica, con tres tropezos que acenderon as alarmas (Getafe, Reus e Cádiz). De súpeto, os doce ou trece xogadores que conformaban a despensa pública do adestrador fixéronse curtísimos, e o campionato unha carreira de cross.\nO de Vilagarcía está convencido de que iso non ten que repetirse. En Andalucía optou pola acumulación de centrocampistas: Sergio Gil, Seoane; ós que logo se sumaron Carlos Pita e Damià Sabater. O parapeto resistiu até unha xogada puntual que escarallou un novo sistema inmunitario, pero aínda non o suficientemente efectivo. Porque o Lugo, un novísimo equipo que cada vez ten máis futuro, aínda non mutou no sufridor-gañador, binomio que casa sempre coas revelacións e que Luis César ten que traballar para evitar que a permanencia sexa o único obxectivo. Só así as masas luguesas, tan susceptibles elas, evitarán sublevarse contra o tedio dunha segunda volta sen máis intereses que os de ver se Joselu quedara pichichi ou de se Perea pode meter unha entre os tres paos.\nRecalculando… was last modified: febrero 12th, 2017 by Denís Iglesias


Faustino Vázquez Carril - Wikipedia, a enciclopedia libre\nFaustino Vázquez Carril, coñecido como Meana, nado en Monforte de Lemos o 18 de abril de 1914 e finado na Coruña o 10 de maio de 1937, foi un barbeiro e soldado galego.\nFillo de José Ramón Vázquez Gayoso, que chegou a ter unha pequena empresa de calzado, foi o sexto de nove irmáns. Criouse no barrio monfortino de Santa Clara, estudou no colexio dos Escolapios ata os 15 anos e ao deixar a escola traballou como barbeiro. Militou en equipos modestos de fútbol e colaborou co periódico El Eco Deportivo da Coruña. A situación económica levouno a ingresar no exército como forma máis segura de gañarse a vida. Sen vínculos políticos, simpatizaba con Manuel Azaña. Cando se produciu a sublevación do 18 de xullo de 1936 estaba destinado no Parque Divisionario nº 8 de Galicia, foi detido en Monforte mentres estaba de permiso. Foi liberado e incorporase ao exército sublevado quedando encadrado como soldado artilleiro, e participou coas columnas galegas na Guerra en Galicia e no camiño a Asturias.\nCoa morte do seu padre, seis días antes de iniciarse a guerra, Faustino iniciou un caderno de reflexións e apuntamentos que rematou chamando Apuntes de mi blok (Diario bélico-Guerra Civil Española 1936-37). Nel reflectiu canto vía e sentía, case todo relacionado coa fronte de guerra na que se encontraba. Os seus comentarios eran críticos contra algúns dos militares sublevados (Franco e Queipo de Llano entre eles) e admirativos cara outros. O avance da guerra e as consecuencias desta, especialmente os fusilamentos, levárono a razoar contra a mesma e os seus causantes. Mostrouse especialmente duro cos falanxistas, aos que vía como "chulos de Cantones", en referencia ao lugar da Coruña onde acostumaban pasear.\nFerido en combate, mentres se recuperaba nun hospital de campaña, os seus cadernos foron obxecto de exame por oficiais do exército. Detido e xulgado en consello de guerra na Coruña, foi condenado a morte o 15 de abril de 1937 e executado o 10 de maio en Punta Herminia.\nOs cadernos, rescatados do expediente militar, foron publicados en 2011 por Emilio Grandío Seoane co título: Las columnas gallegas hacia Oviedo. Diario bélico de la Guerra Civil española 1936-1937.\n↑ Memoria íntima del Frente Norte\n↑ Diario de una guerra, La Voz de Asturias, 15 de maio de 2011.\n↑ Editan el diario de campaña por el que se fusiló a un monfortino en la Guerra Civil, La Voz de Galicia, 3 de xuño de 2011.\nFusilado por chamarlle “sarasa” a Franco.\nISNI: 0000 0003 6796 8772\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Faustino_Vázquez_Carril&oldid=5439700"\nA última edición desta páxina foi o 22 de abril de 2020 ás 10:26.


Descubrindo o Camiño de Santiago: Santa Irene - Vivecamino\nDescubrindo o Camiño de Santiago: Santa Irene\nAntes de chegar a Santiago, o Camiño Francés ten a súa última parada en Santa Irene, lugar de gran beleza natural\nSanta Irene, a un paso de Santiago de Compostela\nDentro do Camiño de Santiago, Santa Irene é unha das últimas localidades antes de chegar a Compostela se seguimos o transitado Camiño Francés. A súa situación convértea nun dos mellores puntos para pernoitar na noite anterior á chegada a Santiago, pois Santa Irene atópase a 21,5 quilómetros da capital galega. Santa Irene está próxima a Pedrouzo, onde en ocasións os peregrinos pódense atopar con conglomeraciones doutros camiñantes. Por tanto, os romeus poden pasar por Santa Irene se efectúan o Camiño Primitivo, o Camiño Francés ou o Camiño do Norte.\nNa localidade destaca a súa capela consagrada a San Pedro, a cal está datada de finais do século XVII, sendo esta unha propiedade privada sen culto e albergando todos os anos, o 29 de xuño, a celebración da romaría de San Pedro. Documentos históricos destacan que no ano 1808 as tropas de Napoleón, no seu camiño cara a Santiago, entraron e roubaron nesta capela antes de ir durmir ao atrio da igrexa parroquial de Arca.\nOutra construción destacada desta localidade é a fonte, coñecida como a Fonte da Eterna Mocidade. Esta fonte atópase preto da capela de Santa Irene, e segundo a lenda, quen se lave coa súa auga, conservarase sempre nova. Moitas outras lendas xurdiron desta fonte, na cal anteriormente estaba situada unha imaxe de Santa Irene, roubada nos anos 80.\n0 valoracións Distancia a Santiago: 24 km.\nLocalidade Santa Irene


O día 28 de abril celébrase o I Campionato Guecho Skate Battle de Lugo | Concello de Lugo\nO Concelleiro de Deportes, José Manuel Díaz Grandío, e a Concelleira de Benestar Social, Igualdade e Xuventude, Carmen Basadre, presentaron o I Campionato Guecho Skate Battle que se celebra o próximo sábado 28 na praza do Castiñeiro.\nDíaz Grandío salientou que “tratase de dar oportunidades a actividade vinculadas ao mundo do skate e do graffiti, e que ademais conta con moitos practicantes en Lugo. Esta é unha maneira máis de apoiar á estrutura organizativa deste deporte que cada vez se consolida máis na nosa cidade e debemos apostar por estas actividades alternativas.”\nAs actividades darán comezo ás 11 da mañá cunha sesión de entrenamentos libres, as 12 horas iníciase a eliminatoria da categoría sub-16. Pola tarde, ás 16 horas comeza a eliminatoria da categoría open (maiores de 16 anos) que durará ata as 18 horas. Durante todo o día haberá diferentes actividades como exhibición de graffitis, música e numerosas sorpresas. Para inscribirse ou obter máis información na web www.thecrazyguecho.com .\nII Campus Arsenal Soccer Schools\nTamén se presentou o II Campus de Arsenal Soccer Schools España que se vai celebrar por segundo ano consecutivo en Lugo, entre os días 25 de xuño e o 29 de xuño. O Campus desenvolveranse nas instalacións de O Palomar, no Campo Municipal de A Cheda (sede da SDC Residencia), e está dirixido a nenos e nenas de entre 5 e 16 anos. Esta é a segunda vez que Arsenal Soccer Schools organiza un campus de verán en Galicia, e o fai en Lugo coa colaboración da SDC Residencia, club creado en 1967 e que conta con máis de 300 xogadores repartidos entre todas as categorías, sendo na actualidade o club de Lugo que máis xogadores abarca.\nA actividade, completamente mixta, incorpora ademais a práctica do inglés dunha maneira novidosa e estimulante, xa que os entrenadores impartirán as instrucións e ordes nese idioma, apoiando aos participantes para que o empreguen. Os participantes recibirán sesións de adestramento en horario de 9 a 13 horas.\nA información sobre o Campus está dispoñible nos tfnos. 984195070 ou 684602565, na web www.arsenalschoolspain.com ou en info@anglosport.com\nO prezo por participante será de 260 euros que inclúe 4 horas diarias de adestramento, snack durante as sesións, equipación da escola do Arsenal formado por camiseta, pantalón e medias, seguro de accidentes e responsabilidade civil e sorteo de agasallos o día da clausura.


As medidas cautelares, agora máis necesarias que nunca asegura ADEGA do Plano Litoral |\nHome Actualidade As medidas cautelares, agora máis necesarias que nunca asegura ADEGA do Plano Litoral\nSANTIAGO .- A asociación ecoloxista ADEGA valora positivamente “o esforzo de catalogación e integración da complexa información ambiental e territorial que recolle o Plano, mais bota de menos, na parte normativa, unha maior claridade e definición das categorías de protección e un maior compromiso coa ordenación sustentábel das actividades permitidas e autorizábeis no territorio ordenado polo POL”\nPlano do Litoral: as medidas cautelares, agora máis necesarias que nunca\nEste 15 de febreiro, varias organizacións ecoloxistas reunímonos co conselleiro de M.A.T.I. para recibir información sobre o POL. ADEGA expresou a preocupación por algúns aspectos normativos do documento, como o feito de que os Planos Sectoriais en vigor (acuícola, eólico, portos deportivos, solo empresarial, estradas…) non estén sometidos ao POL. Tamén interesámonos polas medidas de caución durante a fase de tramitación, logo de que o 17 de maio remate a moratoria da lei de medidas urxentes. Coidamos que é durante a tramitación do POL (uns 7 meses), cando ten máis sentido manter a moratoria urbanística para evitar discrecionalidades e agravios comparativos por parte da administración e desactivar unha carreira desbocada para apropiarse do terreo parcialmente “liberado” por parte das construtoras, antes de que o POL entre en vigor.\nADEGA valora positivamente o esforzo de catalogación e integración da complexa información ambiental e territorial que recolle este Plano, mais bota de menos, na parte normativa, unha maior claridade e definición das categorías de protección e un maior compromiso coa ordenación sustentábel das actividades permitidas e autorizábeis no territorio ordenado polo POL.\nAcontece que, por exemplo, que alén dos usos autorizábeis e permitidos para cada categoría de solo (arts. 34, 35 e 36), que someten á interpretación da Xunta o carácter compatíbel ou non dalgúns usos (pistas e aparcadoiros, depuradoras, SPAs, estaleiros…) e outras construcións e instalacións “vencelladas a un servizo público”, coa compoñente de discrecionalidade que isto conleva, hai ademáis determinadas instalacións que ficarían fóra do ordeamento do POL:\nART 32.- Limitacións de uso\nAs limitacións xerais de uso regulado en cada Área do POL, así como nos distintos Espazos de interese, enténdense sen prexuízo do réxime máis restritivo que puidese establecer a lexislación sectorial ou o planeamento municipal. Usos permitidos: os compatibles coas determinacións establecidas para cada Área do POL e Espazo de interese sen prexuízo da exixencia de licenza urbanística municipal e demais autorizacións administrativas sectoriais que procedan.\nUsos autorizables: os suxeitos a autorización da Administración autonómica, previamente á licenza urbanística municipal e nos que se deben valorar en cada caso as circunstancias que xustifiquen a súa autorización coas cautelas que procedan en atención ás súas particularidades. Na autorización destes usos terase en conta o carácter taxado da excepción, os obxectivos e criterios recollidos no Título I e o principio de que os usos non lesionen de maneira importante ou substancial o valor que fundamentou a súa inclusión na correspondente Área do POL ou a súa pertenza a outros Espazos de interese.\nUsos prohibidos: os incompatibles coas determinacións establecidas para cada categoría de solo ou que impliquen un risco relevante de deterioración dos seus valores.\nNon necesitarán autorización autonómica previa, aos efectos do presente Plan as infraestruturas, dotacións e instalacións previstas nun proxecto sectorial aprobado ao abeiro da Lei 10/1995, de ordenación do territorio de Galicia.\nIsto é: piscifatorías, parques eólicos, portos deportivos, polígonos industriais, estradas, etc. incluidas nun Plano Sectorial xa aprobado quedarían fóra do POL, por moito que a súa tramitación ambiental fora, nalgúns casos, moi discutíbel. Habería pois un POL para os concellos e a cidadanía, de obrigado cumprimento, e outro para Pescanova, Endesa, Residencial Marina Atlántica, etc., que eximiría as súas instalacións deste ordeamento.\nO agravio comparativo é pois evidente, máxime cando algúns destes Planos Sectoriais, como por exemplo o eólico, anterior á lei 9/2006 de Avaliación Ambiental Estratéxica (que sí teñen que pasar os PXOMs dos concellos) e cunha deficiente tramitación ambiental; ou o acuícola, con escandalosas eivas no seu ISA (Informe de Sustentabilidade Ambiental), van causar evidentes e irreversíbeis impactos no litoral.\nOutro ponto de discrepancia é que vai acontecer despois do 17 de maio, data na que caduca a moratoria dos 500 m consagrada na Lei de Medidas Urxentes, aprobada polo bipartito e renovada por Feijóo. Co POL en tramitación como mínimo até decembro de 2010 e, portanto, suxeito a modificacións, e cos documentos complementares (Catálogo das Paisaxes Litorais, entre outros) e as DOT (Directrices de Ordenamento do Territorio) aínda en redacción, levantar parcialmente a cautela urbanística a discreción da Xunta pode provocar unha carreira desaforada por “pillar cacho” denantes de que o POL sexa aporobado definitivamente e impida algúns aproveitamentos “liberados” no periodo transitorio. A este respeito, preocúpanos a redacción do artigo 3, que deixaría amplas “zonas francas” libres de cumprir a regulamentación propia das 3 categorías do POL (protección ambiental, millora paisaxística e ordenamento):\nART 3.- Aplicación. Ata que o planeamento urbanístico se adapte ao presente plan quedarán excluídos da súa aplicación os solos clasificados á súa entrada en vigor como urbanos consolidados, núcleos rurais ou aqueles que conten con instrumento de desenvolvemento e de xestión aprobado definitivamente.\nMoitos dos solos incluidos baixo estas categorías nos actuais PXOMs non cumprirían sequera as condicións que fixa a Lei do Solo de 2002, norma da que os concellos “pasaron olimpicamente” (só 3 dos 84 concellos costeiros teñen os seus PXOMs adaptados). Deste xeito e durante os dous anos de prazo que fixa o POL para a adaptación dos concellos, chans urbanos e moi especialmente núcleos rurais e zonas de ampliación, planificadas con pouco ou ningún criterio ambiental -e moitas veces ao ditado das construtoras-, tamén quedarían fóra.\nPor iso ADEGA coida máis que xustificado que durante o trámite de aprobación do POL, mantéñanse as medidas cautelares, ben prorrogando a vixencia da moratoria (o ideal) ben através da normativa do propio POL (e como mínimo nas zonas de “protección” e “millora ambiental”). Sería unha medida profiláctica contra a especulación e que transmitiría unha mensaxe clara aos concellos: hai sobre a mesa en tramitación un plano que traballa con criterios obxetivables, aberto a propostas e que pode ser modificado puntualmente: implíquense na súa millora. O que non pode permitirse son as excepcións, sexan temporais ou discrecionais, durante os 7 meses que dure a súa tramitación. O contrario suporía valeirar de contido grande parte da norma por ceder ás presións dos nintereses urbanísticos de concellos e construtoras.\nO alcalde de Cervo inspeccionou unha obra da Deputación para “detectar as posibles eivas e deficiencias”


Druzhba en Liña: vantaxes E inconvenientes, Consellos - Vídeo Chat - O Mellor!\nDruzhba en Liña: vantaxes E inconvenientes, Consellos\nDirectamente desde amigos para novos amigos e Os virtuais\nDesenvolvemento na era de Internet, vivir comunicación É diminuír gradualmente, en vez pode haber Un gran número de redes sociais e De apoio para a mensaxería instantánea negocioPor suposto, esta visión é moi cómodo, Porque non ten que gastar unha morea De tempo a estudar. Independentemente dos aspectos positivos e negativos de Mozo virtual e a comunicación, a transición Para amizades en liña é un paso Que require o consentimento de ambas partes. Outra situación é aquel en que a Persoa está por riba da persoa soa. En tempos de non-militares de comportamento, Isto é, facer amigos. Todos os modernos ritmos, traballo de investigación - Todo isto, ao mesmo tempo, cada día Os nenos da casa, ao mesmo tempo, Dalgún xeito divertido. Este é un novo coñecemento e de Lecer para os ocupados, tempo-pobre man esquerda. Así falando e falando con virtual amigos Aínda é un verdadeiro amigo. Conveniencia tamén é un bo negocio. Este formato é sempre visto como unha Nova forma para atender os alumnos que Queren aprender máis sobre as súas familias E un gran número de responsabilidades e etc. que son máis axeitados para a comunicación. Con todo, outras persoas usando esta visión Tiveron problemas. As persoas son tan delgado que eles Non atopar un compañeiro na rede e Ampliar o círculo de ilusoria amizade. Algúns psicólogos está convencido de que a Clave é que se facer amigos, e Mesmo sentir a persoa aura, quizais. Se realmente quere cambiar a simpatía de Este formato, que tamén corresponde a face-To-face reunións en termos de persoas De interese en cada outros, que eu Chamei un mal presaxio.\nPor esta razón, é tamén necesario ter Unha verdadeira amizade.\nPor outra banda, esta amizade ten algúns inconvenientes\nOutras desvantaxes pode ser reducida a virtual Amizades, minimizado comunicación, e suprimida pola soidade, Estrés, etc. Contra as recomendacións de froitas con excelentes Resultados, para as persoas teñen traballo, cos Amigos que se atopan, polo menos, unha Semana, un día en todo o mundo, Este terá como obxectivo para o éxito Con un negativo mente. Con todas as desvantaxes, o anterior bondade En liña non é adecuado para aqueles Que quere que o seu sexo e Idade, con independencia da forma. Ademais, o principio de que unha persoa Pode vivir sen o tempo regular, xunto Cos anciáns. Este tipo de relación non é adecuado Para aqueles que non teñen parentes ou Membros da familia que pode fornecer-lle Co apoio continuo que precisa cando se Fai a persoa que son. Así, a amizade en liña ten as Súas vantaxes e inconvenientes. Aínda que as vantaxes superan as desvantaxes, As vantaxes non debe descoidar as desvantaxes De tratar coa realidade, fóra de liña Tornouse un grave situación psicolóxica e é solitario. Eu recomendo que faga iso. Vídeos - psicólogo Denisova Ekaterina Samutsevich, que posúe Un agradable Internet:.\nChat con As nenas De todo O mundo\nMòran atharrachaidhean beò cabadaich duilleag Blog còig seo bhideo a 'còmhradh agus a tha a' dol air seirbheisean\nfaces en liña para atender vostede vídeo Mozo sexy vídeo chat sen rexistrar e nenas de balde vídeo Encontros con mulleres vídeo Mozo en liña vídeo chat do ano descargar chat roulette de balde sen rexistro Chatroulette sen limitacións de balde chat roulette nena en liña para libre


OS PERMISOS PARA AS FOGUEIRAS DE SAN XOÁN PODEN SOLICITARSE NO CONCELLO ATA O VENRES 21 DE XUÑO\nOs interesados deberán cubrir unha solicitude que se entrega no Rexistro Xeral do Concello.\nNarón, 14 de Xuño de 2013.- O Concello de Narón ven de abrir o prazo para solicitar permisos para a fogueira de San Xoan. Os interesados deberán cubrir unha instancia que se entrega no Rexistro Municipal, e terán de prazo ata o día 21 de xuño.\nO Concelleiro de Seguridade Cidadá, Guillermo Sánchez Fojo, lembrou a obligatoriedade de solicitar permisos para as fogueiras na noite do 23 de xuño, posto que esta práctica está regulada dentro do Plan de Emerxencias Municipal (PEMU) no apartado correspondente ó Plan de Defensa Contraincendios.\nOs responsables de realizar fogueiras na noite de San Xoan deberán observar certas medidas de precaución, coma as seguintes:\n-A fogueira deberá estar a unha distancia mínima de 50 metros de vivendas, vehículos, instalacións, tendidos eléctricos ou telefónicos e zonas vexetais susceptibles de ser queimadas.\n-A súa dimensión non superará os 5 metros de altura e os 3 metros de diámetro.\n-Non se queimarán residuos perigosos ou tóxicos tipo: neumáticos, aceites, plásticos, envases baleiros de aerosoles, etc…\n-Disporase no lugar dun sistema de extinción de incendios axeitado á proporción da fogueira, e ésta permanecerá vixiada ata a súa total extinción, que deberá ser asegurada empapando os restos totalmente de auga.\n-No caso de que se levante vento que poida dificultar a vixianza e extinción da fogueira, ésta deberá suspenderse ou apagarse de inmediato.


La tercera edición del festival feminista Delas Fest se celebra del 28 de junio al 25 de julio en la comarca de Santiago\nO festival feminista de arte urbana e contextual celebrarase entre o 28 de xuño e o 25 de xullo nos concellos de Ames, Brión, Santiago e Teo\nO primeiro festival de arte urbana con perspectiva de xénero de Europa, o Delas Fest, alcanza a súa terceira edición consolidado como unha cita estatal de referencia no sector. Entre o 28 de xuño e o 25 de xullo, diferentes espazos da comarca de Compostela volverán acoller intervencións artísticas e actividades para todos os públicos orientadas a democratizar a expresión artística na rúa e contribuír ao combate das desigualdades que sofren as mulleres que traballan no espazo público.\nO cartel, novamente integrado só por mulleres, está protagonizado pola colaxista e deseñadora gráfica Susana Blasco (Zaragoza, 1972), quen desenvolverá unha instalación fotográfica en Brión entre o 28 de xuño e o 4 de xullo; a muralista e ilustradora Marina Capdevila (Barcelona,1985), que realizará un mural con pintura plástica en Teo entre o 5 e o 11 de xullo; a artista visual Doa Oa (Sober, 1986), encargada de elaborar unha intervención mural en Ames entre o 12 e o 18 de xullo; e a graffiteira e creativa Lily Brick (Lleida, 1990), quen creará unha peza a spray en Santiago entre o 19 e o 25 de xullo.\nDe forma paralela, cada concello acollerá, ademais, cadansúa actividade de creación colectiva. A graffiteira Sax (Vigo, 1980) impartirá un taller de perfeccionamento a spray en Teo, a ilustradora e muralista Iria Prol (Ermua, 1985) dirixirá o de muralismo para artistas en Santiago e a equipa de 7H Cooperativa Cultural encargarase dos que se celebrarán en Ames e Brión.\nTras dous anos artellando espazos de convivencia entre artistas e entidades do tecido social, neste 2021 o festival reforza o seu carácter comunitario e contextual a través dunha convocatoria aberta orientada a atopar a persoas e colectivos interesados en exercer como anfitrioas das artistas. A través de “Anfitriónate”, as veciñas e residentes dos concellos nos que se desenvolve o festival poderán involucrarse no proceso creativo que dara lugar ás novas pezas murais, acompañando ás artistas, como unha sorte de guías locais, na descuberta da historia e idiosincrasia do territorio.\nCon este fin, 7H coordinará en cada un dos catro concellos un grupo de entre 5 e 15 persoas encargado de manter unha xuntanza virtual e outra presencial coa creadora de acollida. A través da realización destes encontros, destinados ao intercambio de relatos, experiencias e memorias, a organización aspira a enriquecer o paso das artistas polo festival e a promover os vínculos e diálogos creativos entre as intervencións artísticas e a realidade na que estas se inserirán.\nMuros en Man común\nOutra das novidades da terceira edición do Delas Fest é “Muros en Man Común”, unha pioneira iniciativa coa que o festival quere descentralizar e dispersar as obras realizadas ao seu abeiro. A convocatoria, que estará aberta de forma permanente, diríxese a persoas ou entidades que, como propietarias ou co-propietarias dalgún inmoble ou edificación en Ames, Brión, Teo ou Santiago, desexen ceder gratuitamente algunha fachada susceptible de ser soporte das intervencións artísticas. Deste xeito, ademais de incluír novas localizacións ás infraestruturas de propiedade municipal, soporte até o de agora de todas as obras, o festival ofrece novas vías á veciñanza para implicarse no seu desenvolvemento.


Paga a pena comezar cunha afirmación de certa gravidade: non xoguei aos anteriores capítulos de SteamWorld. Móvome entre o pecado e a culpa, pero así está a cousa. Facer unha análise dunha obra sen o contexto do pasado de seu pode ser un tanto estraño, pero éche así o conto. Porén, tentarei suplir esa carencia cunha simple idea: a dor que teño nos dedos despois de chegar cun pico á fin do mundo, ao interior da Terra.\nCaín en SteamWorld Dig 2 pola Xbox Game Pass. Había que probar o sistema de subscrición de Microsoft e logo estrealo. É un título que chegou ás tendas hai case dous anos, en setembro de 2017, desenvolto por Image & Form Games. Ao falarmos de éxito e boa recepción, é imposible non conversar sobre o apoxeo dos metroidvania dentro do circuíto independente. Os exemplos son moitos nos últimos anos (Hollow Knight, Moonlighter, Dead Cells…), e o título que temos entre mans aposta por ese percorrido de escenarios na procura de segredos, melloras e, si, un amigo desaparecido.\nHai algo que atrapa no subsolo de SteamWorld Dig 2. Esa idea de seguir furando cara abaixo. Querer saber onde remata todo, ou onde comeza. A realidade é que non podemos negar que moitos temos unha atracción polo pico e a pa xa de nenos. Imos a praia e veña facer buracos, e veñas castelos, e veña area por alá… Lembro que de neno tratei de facer un buraco nunha das fincas da miña avoa. Seguindo os pasos de Bart Simpson, tentei ver canto podía perforar desa capa de terra e herba que tiña perante min. E cavei moito, xúrocho. Logo o castigo tamén foi moito. O título de Image & Form Games permite, dalgún xeito, satisfacer esa curiosidade mineira. Esburacar aquí e alá, pasalo ben, deixar de lado as preocupacións e só pensar en chegarmos ao centro da terra e salvar a unha amizade. É algo digno. E sae ben.\nA aventura combina momentos de acción de todo tipo, con mecánicas dos vellos plataformas 2D.\nO vicio do pico\nFóra de toda dúbida, esta é unha aventura que convence e coa que custa saír ao escritorio. As horas pasan voando grazas a un sistema de mellora continuo. Pode ser este un dos seus maiores méritos: só hai que cavar, pero de cada vez facémolo mellor.\nSteamWorld Dig 2 colle a fórmula habitual dos metroidvania pero aliñada con elementos RPG, onde a nosa personaxe, unha xenial robot chamada Dorothy, vai medrando en habilidades e arsenal. Empezamos cun pico, mais pronto teremos unha arma a distancia, un gancho e mesmo unha mochila propulsora. Trátase dunha suma constante e que, lonxe de amolar, séntese fresca, e anima a achar a seguinte habilidade que permita superar un obstáculo antes imposíbel.\nA realidade é que a mecánica da obra, a de furar na terra, mantense ao longo de toda ela. Evoluciona, mellora; pero segue sendo coller o pico e esnaquizar o botón. E mola moito.\nDetrás hai unha narrativa. Un plan no que conflúen terremotos misteriosos, unha aldea de mercadores, outra de mutantes no interior do mundo, un bosque misterioso, un templo cunha seita co lume por paixón e un amigo desaparecido en combate ao que temos que salvar dun destino fatal. O curioso de todo isto é que a pequena historia que conta SteamWorld Dig 2 chega a sorprender grazas a un par de xiros de guión que funcionan moi ben. Mesmo o final do xogo, amosado a través dunha serie de belas fotografías ten o seu aquel inesperado.\nClaro que hai cousas que se vén vir; isto non é unha película de suspense, pero malia esa forma sinxela de contar as cousas, a narración convence e, sobre todo, fomenta o obxectivo principal da obra, que non é outra que ter unha boa escusa para poder seguir esburacando a terra.\nNo Machino podemos vender os minerais que consigamos no subsolo.\nOs segredos, a perdición do cen por cen\nAs minas son un espazo perfecto para albergar segredos, tesouros e outros desexos. SteamWorld Dig 2 aproveita este feito e oculta unha chea de artefactos que agardan ser descubertos. A medida que avanza o xogo a súa procura pode ser máis sinxela, pero se non temos as habilidades concretas que remarquen posicións ou accesos ocultos requiren dun ollo clínico.\nAchar artefactos ten a súa recompensa en forma de heliografías que poder cargar para mellorar a Dorothy e facer máis doada ou viva a aventura. Non é unha obriga usalas, pero xeran ese desexo de ver cal é o vindeiro premio e a súa función. Ao menos, non é só un coleccionismo absurdo, ten un obxectivo real ao que lle podemos dar un uso útil.\nA maioría destes segredos están dentro de covas que funcionan como desafíos internos, separados do mundo principal; case como unha especie de Tomb Raider en 2D. Se morremos aquí, por exemplo, non voltaremos ao pobo, senón que poderemos repetir o traxecto interno da cova. Na práctica, dentro destas grutas, hai certas mecánicas que se moven entre os quebracabezas e as plataformas. Cada unha é diferente, e algunha supón un auténtico reto de habilidade.\nHai que recoñecer que non é esta unha aventura difícil ou demasiado esixente, senón que máis ben xoga coa avaricia do xogador: volvo e aseguro os tesouros que teño, ou sigo furando con pouca vida arriscándome ao descubrir máis mapa? Así é, morrer implica perder parte dos minerais que fomos collendo e que vendemos na superficie. Hai un sistema de tubaxes que permite as viaxes rápidas por todo o mundo, polo que esa idea de ter que volver á aldea a vender os recursos non é tan pesado como semella.\nO certo é que os creadores do título souberon como evitar caer en aliteracións absurdas. No comezo do xogo as subidas á superficie son habituais: temos que cargar vida, auga e luz. Pero pronto, coas habilidades que achamos, estes problemas desaparecen e aportan unha sensación de mellora real; somos máis fortes.\nComo é habitual neste tipo de xogos, segundo avancemos acharemos novas habilidades.\nAs profundidades do mundo teñen os seus habitantes, e non sempre teñen gana de ser amolados. O combate en SteamWorld Dig 2 non é algo moi elaborado, senón máis ben unha mecánica veloz que outorga experiencia e que debe ser solucionada de xeito áxil. Moitos dos inimigos derrotados desaparecen para sempre, polo que a súa morte é un trámite para andar polas galerías de maneira máis segura e veloz.\nNon hai unha diversidade enorme de inimigos, pero abonda. Non vou mentir, pero oxalá puidera ter visto máis xefes finais. Os combates deste tipo están ben levados e son orixinais, aportan acción a unha aventura na que non é o elemento principal este, pero agradécese a súa presenza. Mesmo o último rival do título pode ter o seu aquel de dificultade se un non está polo labor de facer as cousas ben.\nDo mesmo xeito, non todos os monstros poden ser derrotados, e haberá unha zona moi concreta onde pasaremos de ser uns profesionais do pico como arma a uns novatos tecnolóxicos. Aí non vale atacar, senón fuxir e pensar coa cabeza, tomando como referencia o sixilo e evitar o combate por todos os medios.\nFura e non pares\nA aventura de Image & Form Games é grata e moi divertida. Non sempre se pode dicir. Lograr dar sentido a un mundo tan grande coma o creado non é doado, e menos aínda pensando en que é o xogador o que irá furando e facendo o camiño. É algo abraiante, pois o deseño logra que nunca quedes atrapado ou sen posibilidade de continuar. Semella unha parvada, pero é algo moi conseguido. Fagas o que fagas, abras o camiño que abras, sempre poderás volver ou, como mínimo, seguir furando. Imaxino que o testeo do xogo no seu día foi durísimo.\nPaga a pena collermos o pico e comezar a usalo de novo. Non desesperes, sempre hai unha pedra que romper e un mineral que vender.\nA historia que conta SteamWorld Dig 2 ten varios xiros inteligentes e moi agradecidos.\nTodas as súas mecánica son divertidas e moi logradas\nFurar na terra convértese nun vicio perfecto\nA historia é sinxela, pero sorprende cun final ben pensado\nA boa cantidade de segredos e obxectos ocultos que ten\nA duración, se non buscas obter o cen por cen, non é elevada\nOxalá ter máis xefes finais aos que poder derrotar\nData de lanzamento : 22 de setembro do 2017


Naceu en Laracha, A Coruña, o 24 de xuño de 1908. Estudou Ciencias Humanas no Colexio de Herbón. Posteriormente, foi destinado a Ponteareas onde vestiu hábito o 25 de agosto de 1923 e ordenouse sacerdote en 1931. Estudou Filosofía e Teoloxía durante a súa formación. Participou nos primeiros números do Liceo Franciscano, revista creada en 1930, chegando a ser un dos seus directores. En 1933 comeza os seus estudos de Historia na Universidade Gregoriana. Foi director da revista Arquivo Ibero-Americano. En 1946 obtivo unha beca da Xunta de Relacións Culturais do Ministerio de Asuntos Exteriores, e dirixiuse a Nova York. Estivo dous anos percorrendo todos os países de América.\nTras unha ardua investigación na que percorreu os arquivos de Roma, Madrid, Paris e América, ingresa na Academy of American Franciscan History en 1951. En 1952 regresa a España e ao ano seguinte traballa no British Museum e no Public Record Office. Posteriormente, volveu a Washington. Participou en numerosos congresos e foi membro da Real Academia Galega, correspondente da Real Academia da Historia. Publicou numerosos traballos sobre o franciscanismo en América e foi un historiador recoñecido no seu tempo.\nO seu fondo atópase na Biblioteca Provincial e conta cun fondo propio.


Un ano de xuízos e xurados tan mediáticos como polémicos na Audiencia Provincial - Pontevedra Viva\nUn ano de xuízos e xurados tan mediáticos como polémicos na Audiencia Provincial\nMarcos Vidal, autor confeso do crime de Ponte Caldelas, na segunda sesión do xuízo\nOs xulgados pontevedreses viviron un ano 2019 marcado polas inauguracións e as polémicas. A nivel infraestruturas, inaugurouse finalmente o novo edificio xudicial da Parda e empezou a mudanza das primeiras salas. A nivel xudicial, celebráronse xuízos sobre os que estaban postos todos os focos como os crimes da rozadora e de Ponte Caldelas, o intento de homicidio dunha muller nun hotel en Vigo ou o esperado xuízo á narcoabogada Tania Varela (logo debullaranse todos eles).\nO coñecido como crime da rozadoira da Cañiza xulgouno un tribunal de xurado que acabou marcado pola polémica, pois os nove titulares e dous suplentes do tribunal pasáronse dous días enteiros deliberando nos que nin sequera se lles forneceu un elemento tan básico como botellas de auga. Ademais, víronse na tesitura de que, chegada a noite, non tiñan veredicto, de modo que tiñan que quedar incomunicados e durmindo nun hotel e atopáronse ás tantas da noite sen cuarto reservado nin nada para cear.\nO malestar non tardou en facerse notar no seo da Audiencia Provincial e todas as fontes consultadas responsabilizaron directamente á Xunta de Galicia. O asunto chegou ao Parlamento de Galicia e xerou unhas controvertidas declaracións do director xeral de Xustiza, que responsabilizou ao persoal da Audiencia. As críticas e peticións de dimisións non tardaron en chegar desde distintas asociacións e o vicepresidente da Xunta acabou recoñecendo o erro neste caso e pediu desculpas públicas aos integrantes do xurado popular.\nEn canto ao xuízo en si, acabou coa condena de 17 anos de cárcere para José Luis Viéitez por matar o seu veciño cunha rozadora en xuño de 2017 e, posteriormente, tratar de acabar coa vida da filla da vítima\nEn canto ao crime de Ponte Caldelas, tamén xulgado por un tribunal popular, acabou coa condena de Marcos Vidal, autor confeso, a 18 anos e seis meses de prisión como responsable dun delito de asasinato por matar a Manuel Rivas, marido da que fora a súa parella sentimental.\nA sección cuarta da Audiencia ditou unha sentenza condenatoria para Marcos Vidal en base ao veredicto do tribunal de xurado que lle xulgou en outubro e declarouno culpable dun asasinato no que concorren as circunstancias agravantes de aleivosía e asañamento e as atenuantes de confesión e de dilacións indebidas.\nEste proceso xudicial tamén estivo cargado pola polémica pola petición de que tamén se investigase á viúva do falecido pola súa posible implicación nos feitos xulgados. A muller chegou a estar investigada, aínda que este ano, no verán, finalmente, a Audiencia decidiu que o xuízo tan só seguísese sobre Marcos Vidal. A pesar diso, ao termo do xuízo, o avogado dos pais de Manuel Rivas, pediu que se deducise testemuño do veredicto do xurado para reabrir a causa xudicial na que estivo investigada Sandra Martínez. A investigación de Sandra Martínez arquivouse de forma provisional e o fallo xudicial ditado pola Audiencia considera que así debe seguir, pois "non se estima procedente" esa reapertura.\nEn outubro tamén se soubo que o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) obrigaba á sección cuarta da Audiencia para repetir o xuízo celebrado a principios deste ano 2019 contra o empresario portugués Carlos Inácio Pinto, condenado por ese tribunal a once anos e catro meses de prisión como autor dun delito de asasinato en grao de tentativa por tentar asasinar á súa esposa nun hotel de Vigo golpeándoa reiteradamente cunha maza e tentando asfixiala.\nO TSXG anula a sentenza da Audiencia e ordena a devolución das actuacións para que a causa volva xulgarse. A vista oral será na mesma sección, pero con nova composición do tribunal ao estimarse o recurso do condenado no que cuestionaba a imparcialidade obxectiva das maxistradas que integran o tribunal da Audiencia ao ratificar, en dúas ocasións, a súa prisión provisional.\nO ano empezara co mediático xuízo á ' narcoabogada' cambadesa Tania Varela celebrado na Audiencia Provincial en marzo e que acabou en condena. Foi o seu primeiro paso por un tribunal galego e non saíu segundo os seus intereses, pois a Sección Cuarta impúxolle unha condena dun ano e oito meses de prisión e o pago dunha multa de 56.000 euros.


FIARE, unha realidade de banca ética participativa. | Revista A Boia\nFiare, rede conformada por 4000 persoas físicas e xurídicas que a nivel estatal estamos a constituir unha cooperativa de crédito sen ánimo de lucro. Na Galiza, xa somos socias 26 colectivos, 1 concello e 246 persoas a título particular.\nBanca ética, si. Cada euro depositado en Fiare pode redirixirse a proxectos que, necesitando financiamento, cumpren uns criterios esenciais: compromiso co territorio, equidade de xénero, respecto aos valores ambientais, obxectivos de rexeneración social… Estes requisitos son delimitados polas comisións ético-sociais de Fiare (no noso caso, a galega). Será a rendibilidade social dun proxecto a que xustifique un posterior estudo de viabilidade económica que concrete as posibilidades de obtención de crédito.\nEn Fiare estamos concluíndo unha etapa de fonda transformación da nosa estrutura e base social: a integración coa Banca Popolare Etica, iniciativa coa que viñemos\ntraballando desde 2005 para poder ofertar produtos de intermediación financeira (libretas\nde aforro e préstamos a proxectos, principalmente). Neste camiño conxunto, a capacidade colectiva de Fiare foi evolucionando e en 2013 convertirémonos en cooperativa de crédito. Na práctica dunha cidadanía usuaria de banca, isto significa poder elixir a banca ética como primeira opción nas nosas operacións cotiás (por exemplo, ter unha conta corrente).\nMais queda moito traballo por facer en colectivo, xunto coas entidades de economía solidaria en cuxa rede crecemos, como alternativas ao sistema capitalista. É esencial neste camiño ilusionante manternos como ferramenta participativa, democrática e transparente para seguir construíndo unha economía ao servizo da xustiza.\nPara máis información, escribe a galizasur@proyectofiare.com. En Vigo temos un\ndos grupos locais máis activos da Galiza, agardámoste para construír contigo finanzas éticas!\nEsta entrada foi publicada en Artigos, Revista e etiquetada Artigos, Banca, Fiare por revista_aboia. Marca a ligazón permanente.


O que intentan contarnos - Carmen Uz / El reverso de la semana - El Progreso de Lugo: Periódico líder de Lugo y su Provincia\n29 de octubre de 2019 (14:17 h.)\nHai alomenos tres tipos de información que emana dos gobernos e das formacións políticas. A que propagan co afán de publicitar o traballo que fan ou que queren facer; a que non teñen máis remedio que dar cando os cidadáns, a oposición ou os xornalistas preguntan ou descobren, e a información que emiten de xeito subliminar, en grao maior ou menor.\nNos escenarios musicais do San Froilán colgaban lonas con impresións gráficas que entran dentro do esperado, como o logotipo do Concello e frases como As festas do outono galego, e outras máis cuestionables por partidistas. En Santa María podíase ler o que foi lema de campaña do BNG e agora é de goberno, #ActivandoLugo. Nunha pantalla da Horta do Seminario o que se proxectaban eran mensaxes sobre o Obxectivo 100.000, unha campaña de empadroamento que busca que a cidade chegue oficialmente a esa cifra de habitantes. É unha iniciativa que figuraba no programa electoral do PSOE, pero cando hai unhas semanas a evolución demográfica da cidade cobrou actualidade, o BNG quixo coller a dianteira e lanzou a campaña co pretexto de que o servizo de empadroamento depende dunha das súa concellerías.\nAgora, nas notas informativas que dirixen aos medios de comunicación, os nacionalistas acaban de modificar o logotipo do Concello de Lugo, co engadido da área nacionalista correspondente. Cambiaron a cor vermella corporativa polo azul celeste. O que intentan contarnos que neste contexto refire inevitablemente á bandeira galega.\nSon xestos que están cargados de significado e a moitos cidadáns pasaranlles inadvertidos e noutros calarán, de forma consciente nuns casos e subliminar noutros. E son xestos que moit probablemente escocen na outra ala do goberno, sobre todo aqueles que máis chegan á cidadanía, a pesar de que tampouco os socialistas poden pasar por inmaculados.\nHai exemplos. Pouco antes das eleccións municipais, o Concello sumouse á moda de colocar o nome de Lugo en letras de gran tamaño pousadas no chan en varios accesos á cidade. As letras son do vermello corporativo e, mira ti que fortuna, socialista! O mesmo que as que poñen Concello de Lugo no aparcamento acondicionado polo an terior goberno municipal fronte ao Hula, coas que, por certo, os novos responsables nacionalistas evitaron fotografarse cando presentaron o arranxo.\nAo PSOE tamén lle veu ao pelo a campaña veciñal a favor de —entre outros— o servizo de Hemodinámica do Hula, que inundou as rúas de camisetas de vermello sangue durante meses. Xusto é dudar de se o hospital de Lugo tería completados os servizos que lle foran comprometidos se non se producira esa presión veciñal e mediática. E inxenuo é pensar que a marea vermella non tivo connotacións políticas, cunha manifestación a tres días das eleccións municipais de 2015. Os partidos intentan contarnos a realidade de cento e unha maneiras e responsabilidade do cidadán é expurgar.


Obradoiro de guión televisivo con José Molíns, de ‘La Resistencia’\nA sede da Fundación SGAE en Santiago de Compostela acollerá esta actividade os días 10 e 11 de maio\nA sede galega da Fundación SGAE acollerá un interesante obradoiro de escrita de guión televisivoa cargo de José Molíns, profesional de ampla experiencia no medio. Organizada pola Asociación Galega de Guionistas (AGAG) co apoio do Consello Territorial da SGAE, esta convocatoria estará enfocada ao traballo nun espectáculo nocturno de entretemento con diversas seccións, humor e entrevistas: formato late latenight show, utilizando a linguaxe do medio televisivo.\nA actividade desenvolverase os días 10 e 11 de maio en Santiago de Compostela. O prezo de matrícula é de 60 euros, malia que os socios e socias da SGAE se beneficiarán dunha tarifa reducida de 35 euros. Atención: ofrecerase un número limitado de só 10 prazas.\nPica aquí para máis información e inscrición\nJosé Molíns ten unha ampla experiencia no sector. Guionizou espazos informativos e tamén concursos (Ahora caigo, Antena 3). A súa relación coa produtora El Terrat ofreceu dous programas de éxito en Movistar+, cada un no seu formato: Locomundo e, especialmente, La Resistencia, onde foi coordinador de guión. No obradoiro que ofrecerá na Fundación SGAE, Molíns replicará a sala de guionistas de La Resistencia e as súas dinámicas de traballo.\nO prazo de inscrición remata o 5 de maio.\nMira aquí máis información sobre esta convocatoria


A CUT informa: o convenio do Metal no labirinto sindical\nFerro72 el Mar Jun 02, 2009 10:18 pm\nAlgúns compañeiros lévanse preguntando o porqué do silencio da CUT na última fase da loita do Metal. A CUT estivo calada para non servirlle en bandexa a escusa ós que acostuman a xustificar os seus fracasos a costa dos demais. A responsabilidade e a lexitimación na Mesa Negociadora non é nosa e, aínda coas diferenzas de criterio máis que evidentes, somos respectuosos e non interferimos nin boicoteamos a quen, maioritariamente, os traballadores outorgaron a representación para negociar o Convenio do Metal de Pontevedra. Aínda así, como todos sabedes, a CUT estivo, está e estará no día a día na loita e na mobilización dos traballadores. Outra cousa moi distinta é que a responsabilidade sindical nos converta en aliados pasivos da irresponsabilidade doutros.\nNa última folla informativa dicíamos que a situación do Naval era unha ola a presión, e esixíamos a necesidade de información para organizarnos desde as Asembleas, e blindar a loita polo Convenio contra o inimigo; incluídos os que temos dentro da casa. Pasado un mes, os feitos demostran que tiñamos razón, e que a estratexia sindical maioritaria levounos a un perigoso labirinto. Despois da valente resposta do Naval nas rúas de Vigo, como se entende unha ruptura na negociación? Como se entende despois dunha semana de normalidade sen explicar?\nA Patronal tenlle tomada a medida á representación sindical, a pesar de que todos sabemos que a única linguaxe que entenden, tanto eles como a Administración, é a Folga e a mobilización na rúa. A estratexia sindical da Mesa Negociadora levounos ó escenario do mes de xuño e se seguen así as cousas, probablemente a meternos no verán. ¿Teñen acaso culpa desta deriva os traballadores?, ¿Tena a CUT? Evidentemente, non. A experiencia dos Convenios anteriores, e o sentido común, dinos que a única maneira de resolver a situación é facernos oír de maneira contundente nas rúas de Vigo, sen medo á condena cínica do que algúns chaman “cidadanía”.\nA Patronal, coa bendición da Administración, converteu o panorama laboral nunha auténtica orxía. O segmento do Naval é o exemplo, onde ten cabida todo tipo de despropósitos antiobreiros e antisindicais: a contratación irregular campa ás súas anchas, en Vulcano alentan a exclusión dos representantes sindicais máis destacados, a empresa Nervión comunica o despedimento ós traballadores coa coartada da finalización de obra, e o prestamismo escravista cada día é maior. Hai que pararlles os pes, dunha vez, ós explotadores, e a loita polo noso Convenio é a ocasión.\nO próximo mércores e xoves as centrais sindicais maioritarias chaman á Folga no sector. A CUT APOIA ESTA CONVOCATORIA COMO O FIXO ANTERIORMENTE. Pero non nos enganemos, chegado a estas alturas imponse un salto cualitativo na mobilización. O gran erro da estratexia sindical ademais de deixarlle gañar tempo á Patronal, foi afociñar o conflito do Metal, no propio sector co sobre esforzo do Naval. Desde a CUT, demandamos dos sindicatos maioritarios a CONVOCATORIA DE FOLGA EN TODO METAL, INCLUÍDAS AS EMPRESAS CON CONVENIO PROPIO e se non chegara, prever a convocatoria da FOLGA XERAL. O Convenio do Metal, a súa importancia non so polo número de traballadores; por historia, por estratexia,... transcende máis alá do propio sector, é un facho para toda clase traballadora galega.\nCaixa dos correios:: cut@cutgalicia.org


ESTOUTRAS: Costa do Marfil ao descuberto. A historia non contada\nCosta do Marfil ao descuberto. A historia non contada\nCando a guerra civil na Costa do Marfil semella achegarse á súa fin, cómpre dicir a historia VERDADEIRA non contada da crise na Costa do Marfil e informar os nosos lectores das VERDADEIRAS causas detrás da situación no país.\nEscoitei moitos comentarios sobre este tema e a meirande parte deles esbardallan dicindo que a situación na Costa do Marfil é que as eleccións foron gañadas supostamente por Alassane Ouattara, que é o "presidente da Costa do Marfil recoñecido internacionalmente" e que Laurent Gbagbo se nega a dimitir porque pensa que gañou as eleccións – esta idea en si mesma é un engano xa que, segundo un informe dun comité do Senado dos EUA enviado a Costa do Marfil para vixiar as eleccións, houbo irregularidades na votación nas zonas favorábeis a Ouattara.\nNo entanto, este engano sobre as eleccións vai na liña do que nos teñen afeitos os medios de comunicación occidentais cando de África se tratar. Temos de ser moi coidadosos coa axenda dos medios occidentais, quen non senten máis que desprezo polo pobo africano.\nUnha vez dito isto, é moi simplista dicir que a situación na Costa do Marfil é provocada só por unha disputa electoral. Isto é ofrecer ao público unha visión moi distorsionada da realidade.\nA VERDADEIRA causa detrás da actual situación na Costa de Marfil é a loita do imperialismo francés polo control da Costa de Marfil. A realidade é que por un lado está Gbagbo, contrario ao imperialismo francés na Costa do Marfil e defensor do Panafricanismo, e polo outro, está Ouattara, do que poderíamos dicir que é moi flexíbel a salvagardar os intereses franceses na Costa do Marfil.\nEsta histórica lección remóntase a finais de 1950, cando empezaron a se estenderen os ventos de cambio por todo o continente africano como resultado da independencia de Ghana e o impulso do movemento de liberación africano.\nCharles De Gaulle, presidente francés nesa época, sabía que eses ventos de cambio tamén golpearían sobre os países baixo dominación colonial/imperial francesa.\nPor iso, ao tempo que recoñecía isto, tamén insistía en que os países francófonos conseguirían a súa independencia de Franza só se cedían o 90% de TODOS os seus ingresos ao Tesouro francés en Paría e, tamén, se o Franco CFA se fixaba á moeda francesa, o franco francés, facilitando así os negocios das empresas francesas na África francófona.\nOs lectores deben lembrar que os países francófonos africanos teñen enormes recursos materiais, como uranio enriquecido, ouro, diamantes, bauxita, cromo, petróleo e gas, todos cruciais para a industria francesa.\nXa que os países africanos francófonos ansiaban a súa independencia política, algúns dos seus líderes asinaron inxenuamente estas medidas draconianas, malia coñeceren as desastrosas consecuencias das mesmas.\nPor tanto, unha vez que eles asinaron a nova "independencia", os estados africanos francófonos ficaron para sempre escravizados aos intereses económicos franceses.\nEstes intereses significan que as empresas francesas que operan nos estados francófonos teñen acceso libre aos seus mercados, teñen fácil acceso aos contratos do goberno e quizais non paguen ningún imposto a estes Estados, ademais de repatriaren os seus vastos ingresos a París.\nOs Estados francófonos, como a Burkina Faso de Thomas Sankara, que resistiron esta lexislación draconiana foron castigados con duras sancións económicas e/ou golpes de estado militares.\nGbagbo, estudoso da historia, coñece este diabólico acordo e os seus efectos adversos na emancipación e no desenvolvemento económico dos Estados francófonos, e comprometeuse a cambiar esta situación – tamén quixo nacionalizar industrias chaves libres do control francés.\nTamén é importante recoñecer que Costa do Marfil é o máis grande produtor de cacao, ingrediente principal para produtos de confeitería, como o chocolate e os pasteis, e a confeitería francesa move miles de millóns de dólares ao ano, polo que o control da industria do cacao é un obxectivo fundamental do imperialismo francés.\nAs elites políticas francesas coñecen as intencións de Gbagbo e usaron todos os medios a súa disposición, inclusive influenciar nas eleccións nacionais, para impedir que Gbagbo leve a cabo o seu programa, que de ter éxito provocaría uns catastróficos efectos na economía francesa.\nOutros Estados francófonos africanos poderían seguir o exemplo de Gbagbo e demandaren a emancipación económicas, o que provocaría a recesión permanente na economía francesa, xa que os masivos ingresos que París recibe para financiar os seus programas sociais e económicos xa non estarían dispoñíbeis, e por iso os franceses e os seus aliados están apoiando Ouattara.\nProba do apoio francés a Ouattara son os helicópteros franceses que bombardearon as forzas de Gbagbo e, aínda máis claramente, que os chamados rebeledes que están a atacar a residencia presidencial son de feito mercenarios franceses.\nA pregunta necesaria é por que os franceses apoian Ouattara.\nBen, Ouattara é un antigo empregado do FMI e o Banco Mundial educado no Occidente, polo que é visto como un valor seguro polos franceses e os seus curmáns occidentais.\nCando, como parece, Ouattara asuma o control xeral do país, isto significará que Franza e o imperialismo occidental gañaron a partida e que a emancipación da Costa do Marfil e de África recibiron un duro golpe.