Galicia Confidencial (GC) - Información sobre Concurso\nNon haberá unha fase de concurso na que se valoren os méritos de experiencia profesional ou a formación.\nEstas son as actividades en Pontevedra para conmemorar o Día da Lingua de Signos\nChega a V edición do Concurso 'Xoga coas Manciñas', que este ano será, por primeira vez, de carácter autonómico para alumnado de Infantil, Primaria e Secundaria.\nA pandemia e o descubrimento infantil do galego entre a temática dos premios de PuntoGal e a RAG\nAntonio Cepeda Fandiño, Antía Novas Arribas e Elena Pastoriza Cortizo, galardoados cos primeiros premios nas distintas categorías\nCentros educativos de Burela, Madrid e Palencia, gañadores da 4ª edición do concurso de Abanca 'Segura-Mente'\nA Xunta abre o plan para facer fixos a 8.000 interinos sen pasar por oposición\nUnhas 2.600 son de sanidade, mentres que 1.300 corresponden a educación.\nO río de Pontevedra que podería saír á luz tras 50 anos soterrado\nAugas de Galicia dá o visto bo ao proxecto do concelleiro Iván Puentes para a "renaturalización" do cauce do río dos Gafos.\nNon se inclúen as prazas correspondentes á sanidade nin á educación, que se negociarán nas súas mesas respectivas.\nO Sergas convoca 106 prazas para "paliar o déficit de médicos" en Primaria\nDestaca que Galicia "se converte na primeira comunidade en empregar o sistema de selección por concurso de méritos" para afrontar esta carencia.\nA trama das UTE (I): como Monbus conquistou a estrada galega con empresas pantalla\nO xigante do transporte público válese de pequenas empresas familiares para crear unións mercantís e esquivar a normativa antimonopolio. Dende o sector denuncian que Monbús se apropia de axudas públicas doutras entidades e que a Xunta, consciente da estratexia, segue favorecendo á compañía.\nCSIF inicia unha recollida de firmas en defensa do funcionariado de carreira na Xunta\nA organización sindical denuncia que se converteron "nos peor retribuídos" non só en comparación co conxunto das comunidades senón tamén con respecto a outros empregados públicos galegos.\nTres colexios, galardoados no concurso igualitario da Deputación de Pontevedra\n'Búscase a Talento', dirixido a 3º e 4º de primaria, pretende remarcar que non hai xoguetes, libros ou xogos diferentes para nenas e nenos.\nA Xunta cambia o concurso-oposición pola oposición libre en 720 prazas de emprego público\nMáis de 540 serán para o acceso ás principais escalas da Administración Xeral.\nSantiago recibirá 743.000 euros da antiga concesionaria da ORA tras a remunicipalización\nFoi grazas á municipalización do servizo iniciado por Compostela Aberta. A marea local critica que o propio Sánchez Bugallo "utilizou" está cuestión durante a campaña electoral.\nSe es estudante, xa podes participar nos concursos de carteis e curtas sobre doazón e transplantes\nSanidade apela á formación da mocidade para "influír de modo positivo na súa contorna máis próxima".\nTanxugueiras tamén pide votar ao Carballo de Conxo: "Que hai máis galego que un carballo?"\nAs pandeireteiras súmanse así aos artistas que están a apoiar a candidatura da árbore na recta final do concurso 'Tree of the year'.\nArzúa triunfa co 'Concurso de disfraces', acto central do seu Entroido\nMáis de 170 participantes, tanto de Arzúa como doutros concellos de Galicia, encheron de creatividade, colorido e bo humor un Multiusos Terra do Queixo que completou o aforo. Repartíronse 2.000 euros en premios.\n'Festival de disfraces' e máis de 2.000 euros en premios en Arzúa\nEste domingo 20 de febreiro o concello organiza un concurso de disfraces coa participación de comparsas, grupos e disfraces individuais chegados de diferentes vilas de Galicia no espazo Multiusos Terra do Queixo. O humorista Xan Veiga presentará a gala.\nUn total de 88 estudantes galegos loitan por ser o "mellor empresario virtual de España"\nCinco centros educativos de Galicia participan na segunda edición do concurso nacional 'Business Talents'.


Un libro, unha exposición e un documental reivindican a figura deste creador aos 31 anos da súa morte | culturagalega\nA súa vida e traxectoria resumen a década dos 80 en Galicia. A militancia política, o xornalismo, o audiovisual, o humor gráfico ou o activismo cultural atópanse na figura de Chichi Campos. Desde o seu falecemento en 1991, a figura deste incisivo creador foi quedando no esquecemento. Neste 2022, da man do seu fillo, un documental, unha exposición e un libro reivindican a súa importancia na cultura do país.\nOllar a Chichi Campos é contemplar outro mundo. A través do seu traballo albíscase un tempo no que os marcos que definen o aceptable para a cultura do país non estaban claros, e como resultado publicábanse e dicíanse cousas que hoxe non semellan posibles. Nos anos 80, a Autonomía estaba dar os seus primeiros pasos, a cultura comezaba a contar con institucións propias mentres o panorama mediático adaptábase a un contexto cambiante, cunha maior pluralidade política. O nacemento da TVG, a internacionalización da creatividade galega na arte plástica, na música ou no deseño, a multiplicación de editoriais ou as primeiras políticas culturais son algúns dos riscos dun período de enorme actividade. Tal e como comenta Ledicia Costas, ao ler os textos de Campos "sinto nostalxia de non ter vivido a efervescencia daquela época en que o descaro era pura elegancia e todos semellaban conscientes de estar escribindo un episodio histórico".\nCostas é unha das sinaturas que colaboraron na reedición de Estampas do mundo elegante, único libro que existe asinado por Chichi Campos. O volume póstumo, publicado en 1992, recupera as colaboracións que o autor realizou durante anos no semanario A Nosa Terra e nas que mesturaba textos e ilustración. Logo de 30 anos practicamente esgotada, a obra sae de novo cando se fan 31 anos do falecemento do autor, que se producía un 26 de febreiro. "Queriamos facelo o ano pasado pero por mor da pandemia e outros motivos non se puido e quedou para este trinta aniversario máis un. Tamén queríamos facer a primeira presentación do proxecto o día 26, data da súa morte, pero cadraba sábado e preferimos mudalo para un 23F", explica Nico Campos, fillo do homenaxeado e promotor da iniciativa. Esta reedición supón o primeiro lanzamento dos varios que verán a luz a longo de 2022 arredor de Chichi, aínda que non foi a orixe do proxecto. "Todo comezou porque quero facer un documental sobre o meu pai, que vou comezar a gravar agora. Estivemos a procurar patrocinios, na idea de complementar o filme coa reedición do libro e cunha exposición. Jacobo Bermejo, de Tórculo Comunicación Gráfica, ofreceuse a sacar o libro e que os beneficios se destinasen a financiar o documental".\nExplicarlle Chichi aos millenials\nA obra que agora ve a luz complementa os textos orixinais cunha nutrida listaxe de colaboracións que achegan contexto e explicacións sobre os mesmos e completan unha visión do autor para os tempos actuais. "A min mesmo, ao repasar estes artigos, custábame pillar cousas, faltábanme referentes. Entón quixen procurar xente que os contextualizase e os achegase ao presente. A idea de fondo é explicarlle Chichi aos millenials", explica Nico Campos. No entanto, tamén se atopou con que "unha grande parte dos artigos segue plenamente vixente e non precisan unha especial explicación. Entón moitas das colaboración se transformaron en tributos. Ao final na obra hai de todo, desde textos serios a propostas cómicas e ensaios" arredor da obra orixinal . En total trinta e sete persoas contribúen ao volume "desde o prólogo de Manolo Rivas e o epílogo de Ledicia Costas temos a persoas como Julián Hernández, Carlos Meixide, Carlos Santiago, Tamara Montero, Xosé Hermida, Pilar García Rego ou Gonzalo Cortizo por só mencionar uns poucos".\nIlustración para o texto Nada sério. A Nosa Terra 1987.\nNos textos da obra atópanse retratos de todo tipo de personaxes que percorrían a Galicia dos 80. Desde os máis coñecidos, como Fraga, Antón Reixa, Ramón Piñeiro ou Pepe Barro, a tipos e colectivos como os PNN (Profesores Non Numerarios), os zascandís ou os deseñadores que xurdían por todas partes. Non faltan tampouco crónicas fabuladas que exemplifican con grande ironía como eran as inauguracións da época, as festas do verán en Compostela ou a morte do toureiro Paquirri, combinadas con sátiras sobre as accións de galeguización dos sinais de tráfico, ou arredor da resignificación das figuras de Rosalía de Castro e de Castelao pola intelectualidade galeguista do momento. Canda a isto, ocorrencias como o Partido Onanista, o Partido da Moda Galega ou o Partido Galego Sen Demora que botan luz sobre o panorama político do momento. "Hai moitos textos que me sorprenden porque seguen a estar completamente vixentes. Por exemplo, as críticas á programación de televisión, a certos políticos ou mesmo retratos dalgúns estereotipos que mudaron algo pero que seguen a ser o mesmo tipo de xente" explica Nico Campos.\nAlén das estampas\nMalia a ser esta a única publicación monográfica ao seu nome, as Estampas por si soas non dan unha idea axeitada da importancia de Chichi Campos. "É das persoas máis importantes que deron os anos 80 en Galicia, e das máis esquecidas. Foi pioneiro do cómic" (coa súa participación na seminal revista A Cova das Choias) "e do guión de comedia, fixo televisión, escribiu, dirixiu a galería Sargadelos de Santiago e realizou un lote de cousas antes de morrer con só 39 anos", reivindica o seu fillo. "Resumiu os anos 80 en Galicia. Fíxose comunista a loitar contra o réxime franquista, meteuse en política, estivo en todo o mundo cultural da década, na primeira TVG e morreu de SIDA en 1991". Nico Campos recoñece que viviu todo un proceso de redescubrimento da figura paterna. "Tiven que o descubrir despois do seu pasamento. Morreu cando tiña once anos, e naquel momento a xente que tes arredor é a túa familia, non figuras míticas. Cando foron pasando o tempo vin todas as cousas que fixo. Con este libro o que quero é que a xente máis nova do que eu descubra tamén ao meu pai. Para alén do cariño familiar paréceme unha obra moi interesante".\nIlustración para Futbolismo. A Nosa Terra 1987.\nDentro da multiplicidade de intereses que caracterizou a carreira de Campos "o que máis lle gustaba era debuxar, era o que lle daba vida. Toda a xente coa que falo sobre el lembra que non paraba de debuxar. De pequeno teño memoria de que se había un mantel de papel nalgures acababa sempre cheo de debuxos porque non podía parar. A verdade é que non teño claro se pretendía facer o mundo máis bonito ou porque se aburría, pero sospeito que no fondo o que procuraba por riba de todo era divertir a xente", lembra o seu vástago. A publicación humorística Can sen dono ou A Nosa Terra acolleron moitas das súas creacións neste campo. "Nunha entrevista chegou a dicir que a súa vocación era ser cronista de sociedade, e penso que ese concepto está intimamente ligado ao humor, que esixe ser quen de facer a radiografía do que pasa na sociedade para burlarse". Precisamente no prólogo á reedición das Estampas, Manuel Rivas reivindica a ollada do autor e destaca que "os seus escritos e trazos constitúen unha psico-xeografía e unha cartografía á vez íntima e colectiva". Para alén da importancia da obra de Chichi Campos, grande parte da súa transcendencia está relacionada coa súa propia personalidade. "Penso que en boa medida o seu impacto débese tamén a que era un tipo simpático e divertido. Ademais marchou cedo, e iso sempre mitifica algo, non tivo tempo de se acabar convertendo na sombra de si mesmo. En xeral era alguén que se facía querer, aínda que tamén odiar, con moita facilidade".\nIlustración do texto O diário que a diário A Nosa Terra 1988\nO kamikaze oculto\nMalia á relativa popularidade que adquiriu en vida, boa parte dos logros de Chichi quedaron ocultos en proxectos colectivos como foron os seus guións televisivos. "A xente non sabe que el foi quen xuntou por vez primeira a Manquiña e a Morris naquel programa chamado A ver que vai ser isto, no que repasaban a programación da TVG daqueles anos en clave de humor", explica Nico Campos. Naqueles primeiros anos dunha canle autonómica aínda a explorar o seu ton, o grado de liberdade nos guións era importante. "Facían o vándalo sen parar, moitas cousas non se poderían dicir na televisión de hoxe. A certa altura censuráronlle un capítulo do programa e non se lle ocorreu mellor cousa que facer unha rolda de prensa nun piso de Santiago a denunciar a censura aos creadores. Estaban el Manquiña, con pasamontañas en plan terrorista e unha fotografía de Morris, que non puidera ir, cun crespón negro. Ata fixeron un logo e leron un comunicado no máis puro estilo banda armada". Como exemplifica esta anécdota, Campos "era un kamikaze que vivía o momento e nada máis, tiña unha actitude moi punk e non amosaba interese en transcender, só procuraba a liberdade e un descerebre absoluto".\nO caso de Chichi exemplifica, como a recente homenaxe a Reimundo Patiño, a dificultade que ten a nosa cultura para lembrar artistas que desenvolven o seu lugar fóra da literatura, das universidades e dos espazos e xéneros consagrados. Banda deseñada, humor gráfico, ilustración, música ou audiovisual son ámbitos que teñen ata o momento difícil entrar no canon cultural do país e mais aínda ser lembrados pasado o tempo. Ao igual que moitos creadores da historia recente do país, Campos sufriu un importante esquecemento dentro da cultura do país. "Despois da exposición póstuma do 93 e do libro ata agora non houbo ningunha tentativa por o recuperar, neste tempo non se lle fixo caso", lembra o seu fillo. No esquecemento en que ficou o autor, Nico Campos ve tamén o factor de se tratar "dun personaxe algo incómodo. E aos humoristas tampouco se lle homenaxea moito, cando menos neste país". Tamén pode ter que ver con ese carácter salvaxe e a sátira implacable coa que retrataba a sociedade do país, sen igual desde a súa desaparición. Dentro das lembranzas que fican del, para alén do libro e da exposición monográfica que se lle dedicou no 93, fica a estatua realizada para esa mostra que se conserva no Museo do Humor de Fene. "Tamén tivo un apartado especial na exposición da Revolta do Cómic Galego, e unha homenaxe recente da Academia Galega do Audiovisual". Non contribúe tampouco o estarmos a falar dun autor que "ten a súa obra dispersa. O libro levaba vinte anos sen se reeditar e é moi difícil conseguilo. Publicado en libro ten isto e o catálogo da exposición do 93".\nNico e Chichi Campos\nDecidido a remediar esta falta de coñecemento, Nico aposta porque este 2022 marque un punto de inflexión na presenza da figura do seu pai na cultura do país. Así, para alén desta reedición e do documental anuncia a realización da exposición Xesús! 70 anos de Campos na Fundación Seoane ao longo do ano. "Alí falaremos máis da súa obra gráfica e tentaremos conseguir máis textos seus". Cada un dos proxectos céntrase así nun aspecto do autor. "O libro aborda a súa produción xornalística, a exposición a obra gráfica e o documental quere falar sobre a persoa. Vou ser eu a facer as preguntas que nunca fixen sobre el á xente que mellor o coñecía. E mentres vou facendo esa procura do pai ausente, faise tamén un retrato da época". A porta ao outro mundo está aberta.\nEstampas do mundo elegante no proxecto Pérgamo de Tórculo Comunicación Chichi Campos no soportal BD A edición en pdf de A cova das choias amosa traballos temperáns de Chichi Campos\nChichi Campos no soportal BD\nA edición en pdf de A cova das choias amosa traballos temperáns de Chichi Campos\nA recuperación de Chichi Campos


A Batalla de Waterloo\nEsta batalla foi a última batalla das guerras napoleonicas e sucedeu en 1815, e onde foi derrotado o imperio frances. Nese combate loitaron os exercitos convinados polos británicos, holandeses e alemanes contra os franceses.\nDespois da batalla, Napoleon foi desterrado a Illa de Santa Elena onde morreu anos despois. En Europa a revolución foi destruida pero as súas ideas perduraron o que inspirou a democracia como sistema politico, formou novas formas de pensar e inspirou a outros países a revolucionarse e a loitar pola liberdade como por exemplo, América.\nO levado da revolución\nPara a actualidade, a revolución foi o comezo xa que a democracia aora habitual no mundo non sería posible sin ela. Outras cousas que consideramos importantes como os nosos dereitos tamén sairon de eses anos onde se se formou a Declaración dos Dereitos dos Homes e dos Cidadáns


Ata o 25 de marzo abre a inscrición á aceleradora ES-CONECTA do proxecto LACES en Santiago | AGACA\nPor Agaca Marzo 6, 2019 12:51\nGalicia e Norte de Portugal, berce de oportunidades para o sector primario e a economía social 0 22.Nov\nFin da viaxe por Castela e León e Asturias para a Comisión Xuventude Cooperativista Emprendedora 0 20.Xul\nO prazo de presentación de candidaturas termina o 25 de marzo.\nNo marco do proxecto LACES, a USC organiza a aceleradora ES-CONECTA, dirixida a persoas ou empresas da Eurorrexión Galicia-Norte de Portugal\nA Universidade de Santiago de Compostela (USC) lanza unha nova convocatoria de ES-CONECTA, unha aceleradora de economía social de tres meses de duración. O Grupo de Investigación de Valoración Financeira Aplicada é o promotor desta aceleradora de economía social, que se convoca no marco do proxecto LACES: Laboratorios de Apoio á Creación de Emprego e Empresas de Economía Social.\nOs principais obxectivos da aceleradora ES-CONECTA son fomentar o emprendemento e formar ás persoas que queiran poñer en marcha unha idea empresarial.\nPara realizar a inscrición a esta aceleradora hai que cubrir o formulario que se atopa na dirección http://bit.ly/esconectausc


23 May 2019 on Fediverso, Intimidade, Redes sociais, Jaron lanier, Ten arguments, Facebook, Google, Libros, Ensaio, Capitalismo\nOs social media son software escrito por unhas empresas co obxetivo de maximizar a cantidade e calidade da información que poden recopilar sobre as persoas que usan dito software. Esa información, normalmente agregada e segmentada, pasa a ser o producto que venden esas empresas.\nA cantidade e calidade de información que se obtén melloran exponencialmente canto máis tempo pase a persoa interactuando co software. Este software está deseñado para fomentar a adición das persoas a través de técnicas de enxeñería social e de modificación conductual.\nEstas técnicas de modificación da conducta están deseñadas para conxuntos de persoas, pero afectan a individualidade tanto como ao colectivo (a Sociedade). Estos efectos son nocivos, como se explica no libro, pois o aumento na interacción virtual, por medios electrónicos, priva de contexto e significado a nosa mensaxe.\nNa raíz do problema está o modelo de negocio de estas empresas, tan lucrativo como irrespetuoso e daniño.\nDías desde o último escándalo de Facebook\nPasei duas horas escribindo a reseña para rematar borrando todo. Se tes interese mira as ligazóns que atopas no sitio web sobre o libro, web do autor. Ali tamén hai moitas reseñas sobre este ensaio.\nTradución dos dez argumentos.\nEstás a perder o teu libre albedrío.\nDeixar as redes sociais é o mellor xeito de resistir a loucura dos nosos días.\nAs redes sociais estante a converter nun jilipollas.\nAs redes sociais están a perverter a verdade.\nAs redes sociais converten a túa opinión en irrelevante.\nAs redes sociais reducen a túa capacidade para empatizar.\nAs redes sociais fante infeliz.\nAs redes sociais non queren que vivas dignamente.\nAs redes sociais negan a Política.\nAs redes sociais oidian a túa alma.\nArgumentos que toman forma nos diferentes capítulos partindo da explicación do modelo económico, as técnicas sicolóxicas que fomentan a adicción e o embrutecemento en pos do beneficio económico inmediato.\nSe debemos por nomes a todo esto, entón Google e Facebook son os maiores conglomerados mundiais representantes de este modelo de negocio.\nSitio web sobre o libro, web do autor\nImaxe ilustración artigo\n**Author**: [Shoshana Zuboff] : http://www.shoshanazuboff.com/ Essay starts _Def:_ [Surveillance Capitalism] > 1. A new economic...\nDef.: persoa Individuo da especie humana. Exemplos Todos os homes e mulleres somos persoas. Persoas,...


Redacción 7 de febrero de 2022, 11:41\nA noticia da publicación dun novo disco da histórica formación Os Resentidos foi acollida polo prensa e público como un dos eventos do ano 2021 na música galega. Tras un intenso verán e un merecido descanso, volven ao circuito no seu medio natural, as salas, co gallo de seguir presentando ORGANIZACIÓN NAUTILUS en aqueles lugares onde non chegaron da primeira volta.\nE non é para menos porque este ano están de aniversario: a súa proposta de fantasía e coraxe cumpre 40 anos máis en forma ca nunca. Os Resentidos seguen a pelexar polo tesouro do rock en galego. E veñen a reivindicalo do mellor xeito que saben: enriba dos escenarios.\nA primeira cita será o vindeiro sábado 5 de marzo no Garufa Club, en A Coruña, seguida do sábado 25 na Sala Karma de Pontevedra. Agardaremos ata o domingo 10 de abril para citarnos na Sala Capitol de Compostela.\nAs entradas están a venda a partir de hoxe a través de Ataquilla.com\nEn 1982, Os Resentidos eran o único grupo de rock que tiña o idioma galego como bandeira ética e estética. En 2012, vinte grupos en galego colaboraron no álbum tributo a Os Resentidos, “A Tribo Toda Baila”. O crecemento de grupos de pop e rock que empregan exclusivamente o galego no seu repertorio foi exponencial. Fatalmente, coincidiu coa crise estrtural da industria musical, pero somos os propios Resentidos os que afirmamos que hoxe hai máis talento, maior cantidade e calidade no pop, no rock e no rap en galego.Por iso, Os Resentidos, agora novamente “emerxidos”, queremos facer ese recoñecemento público das bandas en galego e facer causa común e compartida, no noso retorno, da ligua galega como un valor engadido da cultura musical de Galicia.\nCultura Os Resentidos conciertos 40 aniversario Operación Nautilus


A Galicia festivaleira suma e segue co Atlantic Fest\nTrala celebración do PortAmerica e do Resurrection Fest durante a pasada fin de semana, tocou presentar a nova edición do Atlantic Fest que se celebrará os vindeiros días 26, 27 e 28 de xullo na Illa de Arousa.\nUnha cita que ten como grandes atractivos os concertos de Love of Lesbian e Los Planetas, que pasarán polo escenario acompañados de grupos como Dorian, Marlos Williams, Nacho Vegas, Cupido...\nE que ademais este ano reforza a súa campaña de concienciación polo medio ambiente "xa que este ano pretendemos remover as conciencias nas loitas contra os plásticos porque se seguimos así no ano 2050 vai haber máis plásticos que peixes". Así o sinalou a presidenta da Deputación de Pontevedra, Carmela Silva, na presentación do festival no faro de Punta de Cabalo, na que tamén participou a deputada provincial Ana Laura Iglesias, o alcalde da Illa de Arousa, Carlos Iglesias, así como representantes do Agadic, da organización do festival e das marcas patrocinadoras do evento. "Estaremos presentes no festival loitando contra o dano que lle facemos ao medio ambiente", insistiu Silva.\nMáis polo miúdo, a presidenta incidiu na importancia que teñen eventos coma este "porque a música ten un poder fundamental para atraer riqueza, para atraer atención sobre o territorio, para promover a cultura e talento musical e tamén para fortalecer a industria musical unha das industrias máis potentes e con máis potencialidade de futuro" e, ademais, engadiu que "os festivais producen unha gran felicidade porque hai un ambiente marabilloso e porque os lugares onde se desenvolven tamén o son".\nPola súa banda, o alcalde da Illa de Arousa, Carlos Iglesias, agradeceu a axuda das institucións e das empresas privadas por facer posible que un evento tan importante teña lugar na vila "son unhas datas que acollemos con moito cariño e nas que cada ano temos máis éxito" e engadiu "o retorno socioeconómico que nos traslada ao noso pobo é enorme".


WANGARI MAATHAI, A PAZ E A VOLTA AO MUNDO EN 80 HISTORIAS - O RECANTO DE MIK\nWANGARI MAATHAI, A PAZ E A VOLTA AO MUNDO EN 80 HISTORIAS\nXa estamos metidos de cheo nas nosas viaxes arredor do mundo descubrindo países, xentes e moitas historias. Estes días a biblioteca andaba un pouco revolucionada polo que sospeitamos que MIK andaba argallando algo. E así foi!!\nO venres pasado recibimos novas de MIK: o equipo de axudantes da biblioteca repartiu por todas as aulas as cartas do noso amiguiño. Desta vez tróuxonos unha preciosa proposta para o Día da Non Violencia e a Paz que, como sabedes, celébrase o 30 de xaneiro.\nPara reflexionar sobre este día, este ano traballaremos sobre a fascinante historia de Wangari Maathai, que recibiu o Premio Nobel da Paz no ano 2004. Para iso, recorremos ao libro "Wangari e as árbores da paz"\nWangari vivía rodeada de árbores. Cando medra, comeza unha masiva deforestación e Wangari teme que pronto todo o bosque sexa destruído. Decide sementar nove arboriñas e iniciar unha acción ecoloxista en favor da reforestación, o Movemento do Cinto Verde, chegando a ser responsable da plantación de máis de 30 millóns de árbores en todo o país e de mellorar a calidade de vida das mulleres. As nosas vidas mellorarán se volvemos ter árbores. Plantaremos as sementes da esperanza.\nO mellor é que descubrades vós mesmos desta preciosa historia. Facendo click na frecha da seguinte imaxe, gozaredes deste belo conto que transmite tantos importantes valores. Cando acabe a historia, atoparedes diferentes actividades para pasar un bo intre e reforzar o aprendido. Se queredes velo a pantalla completa, só tedes que facer click no recuadro superior dereito (e "esc" para volver).\nPor certo, na entrada do cole hai unha árbore fermosísima e moi grande!! Terá algo que ver con MIK e con Wangari?? Estade atentos, seguireivos contando!!!\nComentarios (0) - Sección: Paz - Día da Paz - Publicado o 23-01-2017 20:29


Axudando a ser nai - Tempos Dixital\nHomeOpiniónAxudando a ser nai\nCada día van xurdindo novas noticias sobre bebés roubados no noso país e no resto do estado que verdadeiramente poñen a pel de galiña. Mulleres enganadas, abusando da situación de poder de persoal médico e relixioso nos hospitais, para quitarlles os seus fillos e dárllelos, a cambio de cartos, a outras parellas. O feito de roubar e vender bebés e o resultado de miles de persoas buscando as súas familias biolóxicas é absolutamente espeluznante. E isto estivo pasando no noso país durante anos e anos e non falamos dos anos escuros da posguerra e da ditadura senón que esta situación chega a antonte, bebés roubados nos anos 80. Mete medo pensar que lle puido pasar á miña nai. Imaxínoa soa no hospital, parindo mentres meu pai vai de camiño desde o traballo, e que unha monxa se levase ao seu bebé e volvese a contarlle que nacera morto. Non é unha escea dunha película de terror, podía ter acontecido exactamente así.\nDurante anos foi ademais algo sospeitado, comentado, mesmo sabido, o que facía que moitas mulleres que ían soas insistiran en que os seus homes ou os seus pais estaban a piques de chegar para que non se atreveran a roubarlles os fillos. Porén, os estereotipos discriminatorios e de dominación ligados á maternidade fixeron que durante todo este tempo fose moi doado anular a loita destas mulleres calificándoas de inestables emocionalmente incapaces de asumir a morte dos seus fillos. Claro, cando para unha muller a súa única maneira de realizarse como persoa é sendo nai, como non había de perder a cabeza ante a frustración de non poder criar ao seu fillo? Descualificadas e anuladas como adultas racionais non hai outro remedio que tutelarnos como nenas incapaces de distinguir a imaxinación da realidade e sen posibilidade de tomar decisións meditadas sobre a nosa maternidade.\nPor moitas razóns, económicas, sociais, persoais… houbo sempre mulleres para as que ser nais foi un acontecemento sobre o que non puideron decidir e con consecuencias trascendentais para a súa vida. En moitas ocasións pediron axuda pero hoxe vemos que o resultado non foi ofrecerlles recursos e apoios para tomar a súa propia decisión, fose cal fose, senón decidir por elas en función de intereses espúreos. O máis terrible de todo isto é que o fundamento ideolóxico que subxace a este comportamento é o que hoxe defende o partido que goberna no estado e no noso país e que actualiza a mesma tutelaxe sobre as mulleres que deu orixe a este dramático fenómeno dos bebés roubados que, en realidade, é o roubo da vida de moitas persoas, de moitas familias que se buscan porque alguén quixo “axudar” a unha muller a ser nai.


(Só) en Bloque podemos – CONTRADISCURSO [★] Xabier P. Igrexas\nPara rematar co réxime de explotación capitalista, que saquea as clases populares en beneficio da oligarquía trasnacional, é imprescindible a conquista da nosa plena soberanía. E ao tempo, esa conquista, que necesariamente pasa pola constitución do Estado Galego, só será posible se é asumida, a través da loita, pola maioría social, polo pobo traballador galego.\nEste 25 de xullo deu fe de que o nacionalismo galego, malia as campañas na súa contra ou dos procesos escisionarios alentados polos grandes media, non feneceu. Ao contrario. A praza da Quintana volveu ficar minúscula para acoller milleiros e milleiros de compatriotas que siguen acreditando no Bloque Nacionalista Galego como o mellor instrumento político para a defensa –en todos os planos– do noso pobo, desde a certeza de que (só) en Bloque podemos aspirar ao xa indispensable cambio de rumbo.\nArtigo publicado en De Luns a Venres (páx. 5) e en Galiciaé o 27/07/2012\nCategorias Artigos e columnas, Nacionalismo galego, VídeosEtiquetas 25 de xullo, BNG, Día da Patria Galega, nacionalismo galego\nAnterior Artigo anterior: Mudámonos!\nSeguinte Artigo seguinte: 3 documentais, 6 libros e máis de 400 artigos no 86 aniversario de Fidel


Aurora (& The Betrayers): "A xente o que quere é que lle sorprendas, quere escoitar cousas novas" – A Movida\nAurora (& The Betrayers): “A xente o que quere é que lle sorprendas, quere escoitar cousas novas”\nPosted on 6 Xullo, 2019 by Uxia Soliño\nEn canto a escoitas cantar cres que se trata dalgunha clásica do soul anglosaxón, así é o chorro de voz inconfundible de Aurora García. Ela xunto a José Funko e Martín García forman a banda Aurora & The Betrayers. Un grupo madrileño que foxe do convencional e busca o atípico, creando así a verdadeira esencia que lles define e que poderedes escoitar en directo o domingo 7 de xullo no Vigo SeaFest.\nAurora, se tiveses que definir a banda cunha soa palabra, cal escollerías?\nQuen son os Betrayers?\nSomos Martín García (teclista), José García (Funko, guitarrista), Víctor (manager) e eu, Aurora García (vocalista). Os Betrayers somos realmente un núcleo que, cando empezamos este proxecto nin nos coñeciamos, unha verdadeira tolemia. O resto de músicos que forman parte van variando e cambiando.\nCompartiches escenario con Nita de Fuel Fandango, dous grandes chorros de voz nunha mesma sala. Como foi cantar xunto a ela?\nNita paréceme unha cantante espectacular e decidimos no seu día preguntarlle se quería colaborar connosco para o concerto que fixemos do noso primeiro aniversario como banda. Foi moi especial, a verdade é que foi unha gran honra e un gran apoio porque á fin e ao cabo todos vimos do mesmo sitio, compartimos a mesma paixón.\nSodes un grupo que, cunha traxectoria aínda curta realizastes unha chea de colaboracións. Por que?\nSomos un grupo que vimos das Jam Session, de formar parte de distintas bandas e todos compartimos unha mesma paixón, esta é a verdadeira riqueza da música. Por iso, gústanos compartila con máis persoas ás que lle apaixona o mesmo que a nós.\nTune out the noise ademais de ser o voso último álbum, que esconde detrás este disco? Por que necesitabades sacalo?\nA nosa banda formouse como unha aventura, máis ben como unha tolemia xa que ningún nos coñeciamos de nada por moi incrible que pareza. Cada un de nos viña de distintas formacións, o que si que tiñamos en común era a influencia dun estilo bastante anglosaxón, sobre todo da música negra. Non queriamos encasillarnos como unha banda de soul, rock ou funk senón que buscabamos definir nosa propia personalidade como grupo. Cada un proporcionamos o noso gran de area, fomos evolucionando xuntos e este é o resultado do que se pode escoitar no noso último álbum.\nCon isto queres dicir que non vos definiriades con ningún estilo? Queredes crear o voso propio xénero?\nExacto, pero realmente tampouco estamos a crear nada novo, simplemente estamos a buscar a nosa personalidade como grupo. Á fin e ao cabo o único que non queriamos era definirnos como unha banda dun xénero determinado xa que senón, en certa maneira, estariámonos a limitar.\nTivestes unha gran acollida e temazos como Pay Me Back xa conta case con medio millón de reproducións en plataformas como Spotify. Esperábades isto?\nA nós en particular sempre nos ocorren cousas que non nos esperabamos (risos). No noso primeiro álbum ofreciamos unha música moito máis alcanzable ao público, con todo, no último álbum decidimos arriscar meténdonos en sonoridades máis complexas de escoitar e é certo que ao principio dábanos medo. Nós eramos conscientes de que con Tune out the noise podiamos perder a parte do público que conseguiramos xa que era máis arriscado e innovador. Con todo, arriscamos e gañamos xa que a resposta do público foi moi boa, moi receptiva e cada vez é máis cuantitativa. Eu creo que con isto queda claro que a xente o que quere é que lle sorprendas, quere escoitar cousas novas.\nNon vos daba medo arriscar cun estilo co que o público español igual non está tan afeito?\nSi porque é certo que o proceso creativo pode ser moi divertido pero tamén estás coa inseguridade de que non sabes se todo o teu esforzo servirá de algo. Aínda así, nós somos un grupo que vimos da nada, de tocar en garitos, de facer música non mainstream e estamos afeitos ao risco, non perdiamos nada, tan só podiamos gañar.\nEn marzo saíu o tema Flesh and blood, é isto o adianto de algo novo?\nEste último ano decidimos relaxarnos un pouco, levabamos un ritmo de vida moi rápido xa que en tan só cinco anos xa sacamos tres álbums. É moi importante saber cando o corpo pídeche descansar un pouco, así que decidimos estar tranquilos gozando dos concertos e simplemente sacaremos de cando en vez algunha canción pero sen chegar a publicar un novo disco. Creo que ás veces hai que saber cando parar e acougarse un pouco.\nEs unha muller que o dá todo nos escenarios, que é o que máis te satisfai cando estás aí arriba?\nÉ a parte que máis me gusta mentres que a algún lle gusta máis o proceso de estudo e demais, a min o directo encántame porque é onde se vive a enerxía e plásmase todo o traballo que realizaches detrás do escenario. Para min o escenario é un momento sacro, é o que me enche na vida, non podo evitar gozar, dalo todo e tentar conectar coa xente, que sempre é un reto.\nEste domingo 7 de xullo tocaredes no SeaFest, repetides en Galicia despois de actuar tamén no Festival Noroeste Estrella Galicia. Que vos gusta da nosa terra e que opinades do público galego?\nDe Galicia gústanos todo, de verdade, encántanos vir á vosa terra. Custounos moito enganchar co público galego ao principio pero con todo agora, é o público que máis inviste nos discos físicos, algo que nestes momentos é moi importante. O voso público é melómano, crítico no bo sentido da palabra e sabe o que quere escoitar. Por iso Galicia é un dos nosos destinos favoritos, por iso e porque tamén encántanos a vosa gastronomía e iso é un plus para nós.\n04xul(xul 4)16:00FESTIVAIS E FEIRAS | De balde16:00 Paseo das Avenidas\nAurora & The Betrayers aurora garcía Concierto entrevista gratis música en Vigo seafest soul Vigo Vigo Seafest Vigo seafest 2019


Puderon tratar na reunión do Rector da USC, BNG, Ana Pontón e Goretti o trato de favor ao sobriño da secretaria pero non o fixeron, non interesa que a ciudadanía coñezca a verdade - Xornal Galicia\nPuderon tratar na reunión do Rector da USC, BNG, Ana Pontón e Goretti o trato de favor ao sobriño da secretaria pero non o fixeron, non interesa que a ciudadanía coñezca a verdade\n13 Septiembre 2018 747 votos\nO reitor da Universidade de Santiago, Antonio López, recibiu este xoves no seu despacho de San Xerome á parlamentaria e portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, que estaba acompañada pola concelleira de Santiago e deputada provincial da Coruña, Goretti Sanmartín.\nComo explicou Antonio López, a xuntanza enmárcase na rolda de contactos institucionais que o novo equipo de goberno universitario ten programada para falar de aspectos xerais que teñen que ver coa universidade pública, co seu financiamento e cos seus proxectos de futuro. “En definitiva –d ixo-, tratar de trasladar a idea que temos de universidade”.\nO reitor con Ana Pontón e Goretti Sanmartín. Foto: Santi Alvite\nPola súa banda, para Ana Pontón a universidade é “fundamental para que poidamos seguir innovando, captando talento e apostando pola modernización do noso tecido económico e social”, ademais de ser “clave” na aposta pola cohesión social e “para que teñamos un sistema público que garanta a igualdade de oportunidades”. Por todo isto, na xuntanza de hoxe trasladáronlle ao reitor de maneira xeral as súas propostas e preocupacións, que xiran en torno a tres cuestións como son o financiamento, as bolsas e a investigación.\nDeixando entrever incapacidad da Consellería de Medio Rural, Baltar crea o "Observatorio Internacional do Medio Rural" tomándolle a dianteira ao PPdeG na Xunta de Galicia


Convocatorias - Mazarelos\nInicio – Revista – Convocatorias\nConvocatoria de recepción de artigos para a revista Mazarelos 9\nMazarelos é unha publicación física e dixital que recibe artigos orixinais vencellados á Historia, ás Humanidades e ás Ciencias Sociais en galego. A revista está indexada en DIALNET, LATINDEX e MIAR.\nCada novo número agrupa un texto referido a un persoeiro, cinco artigos de investigación e divulgación, unha entrevista e un artigo de difusión dunha asociación ou agrupación cultural. Ademais, a revista pode incluir poemas, recensións de libros e reportaxes de actualidade. Invitamos á comunidade a enviar\npropostas de artigos para o número 9 de Mazarelos: Revista de Historia e Cultura.\nPodes ver na seguinte ligazón as normas de publicación.\nO prazo de recepción de artigos remata o 1 de outubro de 2022.\nPara calquera outra dúbida, podes poñerte en contacto connosco vía correo electrónico a revista@mazarelos.gal.


Iniciarte: El Prado exhibe "A purificación de María no templo" tras a súa restauración\nEl Prado exhibe "A purificación de María no templo" tras a súa restauración\nA obra do mestre flamenco Pedro de Campaña está considerada como unha das máis emblemáticas do Renacemento.\nTras un longo e complexo proceso de restauración -catro anos de laborioso traballo-, o Museo do Prado exhibe ata o mes de marzo A Purificación de María no templo, unha das obras máis emblemáticas do Renacemento. Esta táboa de carballo de 330x240 cm. e 300 quilos de peso foi pintada polo mestre flamenco Pedro de Campaña (1503-1587) para a catedral de Sevilla. «A non moito tardar restituirase a Campaña ao lugar que merece, e este non é outro que situarlle na cima dos artistas do Renacemento», dixo a conservadora de pintura da catedral de Sevilla, Teresa Laguna . «O ano que vén pódese producir a explosión deste artista», engadiu.\nA Purificación forma parte do Retablo do mariscal Diego Caballero, articulado nunha serie de escenas nas que, ademais de Campaña, interviñeron varios discípulos. «Na táboa central non hai máis mano que a de Campaña», asegurou Laguna . Influenciado por Durero e Miguel Anxo, o pintor flamenco representa na Purificación á Sacra Familia. A Virxe aparece acompañada pola personificación das sete Virtudes. Unha delas, a Caridad , atende os requirimentos dun home tullido.\n«A peza chegou ao taller nun estado lamentable», indicou Maite Dávila, restauradora de pintura do Museo Prado. Dávila traballou de xeito conxunto con José de la Fuente, responsable do proceso de ensamblaje do soporte, formado por catorce paneis de carballo do Báltico de catro centímetros de grosor.\nO texto, a noticia completa e as fotos, vía La voz de Galicia.\nPublicado por Antonio Martínez en 20:29 ((•)) Escoita este post\nEtiquetas: Arte renacentista, Exposicións, Obras, pintura, Pintura renacentista\nMe gusta mucho esta obra. No la conocía.\nCon respecto al Renacimiento, en este caso gallego, querría hacerte una consulta. ¿Conoces alguna bibliografía específica sobre Francisco de Moure.


ANPA AGROMAR AGOLADA: Exclusión de axudas a nenos con necesidades especiais ou un intento por "segregalos"?\nExclusión de axudas a nenos con necesidades especiais ou un intento por "segregalos"?\nFoi un neno quen, aproveitando este martes a visita dos reis de España ao inicio do curso escolar en Pereiro de Aguiar, entregoulle unha carta á raíña Letizia. No texto explicáballe os problemas que están a sufrir os rapaces con necesidades especiais e aos que a Xunta lles vén de retirar axudas escolares. A convocatoria deste ano para o programa Gratuidade Solidaria -que subvenciona a compra de libros para alumnos de primaria, secundaria e educación especial- queda limitada en exclusividade a "libros de texto". Ata o de agora, as familias con fillos con síndrome de Down empregaban estas subvencións para o material específico que eles deben utilizar e que agora queda exento das axudas.\nO programa Gratuidade Solidaria exclúe este ano o material dos nenos con necesidades especiais e só abrangue os libros de texto\nTan só hai unha excepción para que estes nenos si reciban axuda para o seu material escolar en calquera colexio público: no caso de que o alumno ou alumna teña recoñecido un grao de discapacidade do 65% ou máis, algo que é minoritario e que deixaría sen subvención a milleiros de rapaces no país.\nTal e como lembra a Federación Galega de Institución para a síndrome de Down, a Consellería de Educación recortou esta axuda eliminando o material escolar, os caderniños de exercicios obrigatorios e os caderniños de material adaptado, que "son precisamente os recursos que utilizan os alumnos e alumnas con dificultades cognitivas". As mesmas críticas xorden da asociación Por Dereito (para a integración das persoas con autismo) ou dos colectivos de pais de nenos con necesidades educativas especiais, que sofren o mesmo problema.\nA Xunta defende que debe foemntar o préstamo ou uso de materiais reutilizables e lembra que nos centros de educación especial hai subvencións directas ás familias\nA Xunta deféndese asegurando que o que fai é fomentar o préstamo ou uso de materiais reutilizables e que esa é a razón de que só se subvencione a compra de libros que poidan acabar formando parte dun banco de préstamo. Os pais dos nenos con necesidades educativas especiais reivindican o dereito a recibir as axudas e a que os seus fillos acudan en igualdade de condicións aos centros educativos. Porque a Consellería de Educación advirte de que estes cativos con necesidade especial poden empregar libros de cursos anteriores no caso de estar integrados en primaria e secundaria, pero aclara que de estar en centros de educación especial, recibirían unha subvención directa de 250 euros e sen condicións.\nOs pais afectados cren que o PP aproveita a lei Wert para fomentar a "segregación" dos seus fillos en centros especiais\nE aí salta a alarma dos pais, que cren que o problema da Xunta non é económico, senón ideolóxico. Denuncian que a intención é, ao abeiro da nova lei Wert, "segregar" estes nenos, forzando as familias a que accedan a matriculalos en centros de educación especial. Así llelo manifestaron as familias afectadas á oposición parlamentaria (PSdeG, AGE e BNG), que coincidiron en levar esta problemática ao Parlamento.\nAs familias afectadas denuncian o intento de "segregar" e "excluír" por parte do Goberno do PP, que estaría empregando esta nova normativa de axudas para fomentar a entrada de nenos con necesidades especiais en centros illados e propios, sen posibilidade de mesturarse co resto da sociedade en calquera colexio público. O seguinte paso das asociacións, ante as reticencias dos populares a escoitar as súas reivindicacións, será presentar unha denuncia conxunto no Valedor do Pobo, convencidos como están da discriminación que supón este cambio normativo nas subvencións.


Vieiros: Galiza Hoxe - A Mesa reclama o cambio de nome das provincias marítimas\nA Mesa pola Normalización Lingüística fixo público un informe sobre o emprego na toponimia de termos casteláns. Destaca a crítica á permanencia na denominación das provincias marítimas de termos en castelán e incluso preconstitucionais. Así mesmo, A Mesa solicítalle aos gobernos español e galego, así como ao PSOE, medidas concretas de promoción da toponimia.\n- 19:01 25/05/2004\nNo informe, A Mesa realiza unha avaliación da historia recente da toponimia galega e do seu uso. No relatorio constata A Mesa os principais problemas do tratamento toponímico e denuncia que a "administración (mesmo a autonómica) continúa a facer uso de topónimos deturpados", e sinala algúns casos concretos, como a Dirección Xeral de Tráfico ou o canal internacional de TVE, "ambos os dous con grandes repercusións na difusión dos nomes de lugar".\nSinala A Mesa peculiarmente a lexislación das provincias marítimas. Reguladas por un decreto de 1973, as provincias séguense denominando El Ferrol del Caudillo, La Coruña ou Villagarcía de Arosa, e integran distritos coma o de Vivero, Noya, Bayona, Tuy, Santa Eugenia de Ribeira ou El Grove. Tamén as estremas que fixan as demarcacións distritais e provinciais inclúen nomes en castelán, como Punta Fajilda, Punta Morcejos, Punta Domayo, Cabo Estay, Río Barjas, Isla de La Toja, Isla de Arosa, Isla Quiebra, Punta de La Vela...\nA Mesa presenta nese mesmo informe tres demandas para modificar substancialmente a situación da toponimia. Por unha parte, pídelle ao goberno galego que lles envíe unha listaxe de topónimos oficiais a todas as administracións e grandes empresas. Por outra, ao executivo de Zapatero solicítalle o troco da denominación das provincias marítimas. Finalmente, ao PSOE pídelle que advirta os seus altos cargos de que se debe "manter unha postura de acatamento das leis" e de defensa da lingua.\nCoinicide este relatorio coas queixas vertidas polos colectivos de promoción do galego no Bierzo: nas estremas de fala galega pertencentes a Asturias e Castela e León a toponimia oficial é a castelá, como Vegadeo e Barjas. É máis, a lei de agrupamento de concellos que bosquexa o goberno de Valladolid obriga a que as denominacións das novas entidades resultantes sexan unicamente en castelán.


Novo catálogo de acceso a datos e servizos de mapas do IDEAndalucía | Mancomún\nA Infraestructura de Datos Espaciales de Andalucía (IDEAndalucía) puxo en servizo un novo Catálogo de Datos Espaciais co obxectivo de simplificar o acceso aos conxuntos de datos e aos servizos de mapas na web, producidos polo conxunto de organismos da Junta de Andalucía que publican información xeográfica oficial.\nA IDEAndalucía dispón dun catálogo de metadatos que facilita aos usuarios a procura e descubrimento de datos e servizos do seu interese. Actualizouse a estrutura interna dos propios metadatos para adecualos progresivamente aos regulamentos e guías técnicas que desenvolve a Directiva INSPIRE.\nA nova versión supón tanto unha revisión en profundidade dos metadatos como unha actualización da versión do software libre que soporta a xestión do catálogo e as funcionalidades de consulta (Geonetwork).\nA nova versión de Geonetwork incorpora melloras na usabilidade, facendo especial fincapé naquelas funcionalidades que resolven o descubrimento de datos e servizos. Tamén incorpora patróns de deseño web máis actuais mellorando o aspecto visual.


Mal acaba o que mal empeza. Ao final o refraneiro popular ven outra vez a reclamar a súa sabiduría absoluta. O FC Camariñas remataba unha desastrosa competición ligueira tal e como comenzou esta: cun partido sin pena nin gloria fronte aos veciños dun apagado Muxía CF e, a pesares da victoria in-extremis dos nosos por 2 goles a 1, a machada chegaba vía whatsapp mediante mensaxe de texto que anunciaba o empate no último minuto do UC Cee ante o Buño que dilapidaba para sempre todas as esperanzas postas polo graderío local na tan ansiada permanencia. Así despois de 40 anos de grandes éxitos e xestas do FC Camariñas por primeira vez na súa historia o equipo da vila das palilleiras descende ao inferno do grupo quinto da terceira rexional para bochorno de todos os siareiros camariñáns.\nMalos tempos para a afición do FC Camariñas. Como acertadamente pronosticara Camarinas.eu este sería o partido máis importante en moitos anos do equipo da vila das palilleiras. E vaia se o foi, xa que de un plumazo os chavales do FC Camariñas puxeron medio pe en terceira rexional e xa non dependen de si mesmos para salvar a categoría. Este domingo púxose de manifesto a peor das opcións que poderían resultar do encontro que os nosos desputaban co Baiñas e, aínda que despois dunha boa primeira metade, os rapaces de Tono colleitaban unha dura derrota que os sume no abismo que supoñe estar en zona de descenso a terceira rexional, o nunca visto no FC Camariñas.\nChega finalmente o encontro máis importante dos derradeiros anos na historia do FC Camariñas. Os chavales de Tono enfróntanse este domingo 4 de marzo ás 17:00 no Hermanas Patiño a todo un aspirante ao título ata fai ben pouco como era o Baiñas. O FC Camariñas xógase todo a unha carta ante este sorprendente conxunto soneirán, segundo na táboa clasificatoria, e os nosos deberán ter o apoio incondicional de toda a gran afección futboleira camariñana para tratar de levarse os tres puntos. O destino do Camariñas só ten dous camiños posibles neste encontro: si o equipo da vila das palilleiras consigue lograr un resultado positivo dará un peto na mesa que amedrentará aos seus rivales máis directos. Se pola contra o noso equipo non consigue sacar adiante este partido verano como a presa ferida de morte coa cal os seus máis directos contrincantes non terán piedade ata esnaquizalo. Así as cousas, queridos amigos e afeccioados ao fútbol, este domingo 4 de marzo a directiva do FC Camariñas quere facer un chamamento a toda a afección para que asistan en masa ao Estadio Municipal Hermanas Patiño e así levar en volandas aos seus xogadores para lograr a vital victoria contra este duro rival dándonos deste xeito alas para acadar a tan ansiada e definitiva permanencia. Nas mans (mellor dito nos pes) dos nosos futbolistas está. Todos a apoiar ao FC Camariñas!!\nFamosos.eu: Isabel Pantoja\nManuel Alvite Pardiñas "Manolucho", veciño da Ponte do Porto, Descanse en Paz


O PP de Monforte reivindicou a figura do VII Conde de Lemos no Día do Libro – EnComún\nO PP de Monforte reivindicou a figura do VII Conde de Lemos no Día do Libro\n• O partido que lidera Julia Rodríguez puxo a disposición de colexios e familias un caderno didáctico sobre este personaxe fundamental na historia de Monforte\nA candidata do PP á alcaldía de Monforte, Julia Rodríguez, presentou esta iniciativa cultural acompañada por membros da súa candidatura. (Foto cedida).\n• A candidata do Partido Popular á alcaldía de Monforte, Julia Rodríguez, acompañada por membros do seu equipo electoral, liderou unha iniciativa de carácter educativo-cultural que os populares desenvolveron durante a semana da celebración do Día do Libro.\nACHEGAR A FIGURA DO VII CONDE DE LEMOS AOS MÁIS NOVOS\nDurante os días previos a esta efeméride cultural, que anualmente se celebra o 23 de abril, os membros do PP monfortino puxeron a disposición das ANPAS dos centros educativos de primaria da cidade un caderno de lecer e aprendizaxe centrado na historia do VII Conde de Lemos. Con este material, os responsables desta iniciativa pretenden que os alumnos e alumnas de Monforte «coñezan máis de cerca a figura do estadista e diplomático, como unha maneira de reivindicar a súa importancia e a necesidade de potenciar a súa relación coa cidade».\nSegún explicou Julia Rodríguez, esta proposta desenvolvida polo Partido Popular de Monforte tivo unha doble vertente, xa que, por unha banda, buscou reivindicar a figura do VII Conde de Lemos dende o ámbito educativo «para chegar dende os máis novos e de xeito didáctico a todos os monfortinos».\nCRÍTICA AO GOBERNO LOCAL «POR NON ORGANIZAR NIN UNHA SOA ACTIVIDADE NO ANIVERSARIO DA PUBLICACIÓN DA SEGUNDA PARTE DO QUIJOTE»\nPor outra banda, Julia Rodríguez referiuse a unha vertente de denuncia ao Gobierno local «porque catro meses despois de terse iniciado o aniversario da publicación do segundo tomo de «El Quijote» que Cervantes lle adicou a VII Conde de Lemos non foi capaz de organizar unha soa actividade para potenciar e recuperar a súa figura».\nAdemais de facer entrega de exemplares deste caderno para os centros educativos de Monforte, os populares instalaron un posto na rúa Cardeal o propio Día do Libro, para facer chegar este material a todas as familias de Monforte.•\nCultura no Camiño programa espectáculos en catro concellos para maio


Promotor: Xunca xestión, S.L.U.\nLocalización: Atalaia-Viascón (Cerdedo-Cotobade)\nOrzamento: 156.805,39 €\nAxuda Aprobada: 70.562,43 €\nProxecto de creación do primeiro campamento turístico de 2ª categoría con capacidade para 76 prazas de aloxamento temporal, ubicado en Atalaia (Viascón) no municipio de Cerdedo-Cotobade. O investimento ampliará as actividades e servizos existentes, complementando a oferta turística do Centro de Turismo Activo de Atalaia (actividades de ocio e natureza, rutas a cabalo, paintball, kayak, educación ambiental, etc).\nO campamento instalarase nun entorno natural de aproximadamente 6.000 m2. Contará cun total de 19 parcelas de 45m2 para tendas de campaña con capacidade para albergar un máximo de 76 persoas; unha construción principal estable de 112.4m2 para albergar os servizos de recepción e zona de cafetería, supermercado, aseos, sala de curas e almacén, zona exterior cuberta; e outra pequena construción auxiliar de 36.8m2 para ubicar os depósitos de auga.\nDende un punto de vista arquitectónico, cabe valorar a construción con materiais renovables e biodegradables tentando de minimizar o impacto visual na paisaxe con técnicas construtivas e materiais tradicionais de xeito que o conxunto acade un valor engadido de integración no contorno rural da zona.\nukzslsiy ¡Ayúdenos a prevenir SPAM!


Oceana presenta un proxecto para crear en Galicia a primeira zona protexida de cetáceos de España | Consumer\nOceana presenta un proxecto para crear en Galicia a primeira zona protexida de cetáceos de España\nAs costas coruñesas albergan as últimas poboacións sas de golfiño mular e marsopa\nSe o proxecto realizado pola organización conservacionista Oceana recibe o visto e prace das autoridades, a ría de Muros (A Coruña), podería converterse na primeira zona mariña protexida para a conservación de cetáceos de todo o litoral español. O coordinador desta iniciativa, Ricardo Aguilar, explicou onte en Santiago de Compostela que a creación da área protexida resulta do estudo “Cetáceos da área galaico-cantábrica” elaborado o ano pasado por técnicos da organización.\nOs Directiva Hábitats prevé a creación de áreas de conservación para as poboacións de golfiño mular e marsopa\nO proxecto inscríbese nos Directiva Hábitats da Unión Europea (UE), que prevé a creación de áreas de conservación para as poboacións de golfiño mular e marsopa, catalogadas como especies prioritarias. Precisamente, as illas Sisargas, no litoral coruñés, xunto ao ámbito da ría de Muros, albergan as últimas poboacións sas desas ameazadas especies. Por iso, Oceana pide que aquelas se inclúan dentro do Parque Nacional das Illas Atlánticas (que engloba os arquipélagos de Cíes, Ons e Sálvora, fronte ao litoral sur de Galicia).\nNo estudo explícase que só cinco das 27 especies de cetáceos observadas nas costas galegas son residentes estables e unicamente as dúas citadas requiren unha protección especial dada a diminución das súas poboacións, ao ser especialmente sensibles á acción humana.\nO Convenio de Biodiversidade busca que as reservas mariñas cheguen a ocupar o 10% das augas xurisdicionais de cada país\nEn calquera caso, a creación desta reserva, segundo Ricardo Aguilar, aínda resultaría insuficiente a tenor das recomendacións da UE, que se basean no Convenio de Biodiversidade da ONU, o cal prevé a creación de reservas mariñas en todo o mundo, ata ocupar un 10% da totalidade das augas xurisdicionais de cada país.\nA área de Sisargas e a ría de Muros non chegaría a ocupar o 0,5% da superficie mariña requirida polo mencionado Convenio, polo que suporía un primeiro paso para achegarse ás recomendacións de Nacións Unidas.\nPor outra banda, Aguilar explicou que a protección destas zonas redundaría na mellora doutras especies como a pescada, que actualmente sofre unha forte sobreexplotación, as algas laminarias ou os bosques de corais amarelos. Ademais, os fondos arenosos favorecerían o desenvolvemento doutras especies como fanecas, xurelos e lanzones.\nAo bordo da desaparición\nA marsopa común ou tonina (“Phocoean phocoena”) ha desparecido de amplas áreas, como o Mediterráneo, ou se atopa en serio risco de extinción noutras, como no Báltico, afirma Oceana. A organización di que a especie xa só é abundante no mar do Norte, mentres que o resto de poboacións víronse “fortemente reducidas”. En canto ao golfiño mular ou arroaz (“Tursiops truncatus”), na maioría de Europa quedan unicamente poboacións pequenas e moi fragmentadas.\nNo caso da Península Ibérica, a marsopa desapareceu do Mediterráneo e do Cantábrico, e só quedan algunhas pequenas poboacións na zona comprendida entre Galicia e Portugal, con algúns exemplares visitando o golfo de Cádiz. O golfiño mular aínda se atopa presente en todas as augas ibéricas, pero as súas poboacións son moi reducidas e teñen serios problemas debido ás capturas accidentais e á contaminación mariña, advirte Oceana.\nAmbas as especies son predominantemente costeiras e gústalles habitar augas pouco profundas -de menos de 50 metros de profundidade-, aínda que en ocasións aventúranse ata o bordo da plataforma continental.\ncetáceos oceana-gl poblaciones-gl primera zona protegida-gl proxecto


157 BOLSAS FORMARTE | empreg@\nInicio › novas › 157 BOLSAS FORMARTE\n157 BOLSAS FORMARTE\nPublicado en 1 Xuño, 2012 por arousa norte — Deixar un comentario\na) Formar especialistas en protección, restauración, conservación, catalogación, exhibición e difusión do patrimonio histórico español.\nb) Formar especialistas en conservación, catalogación, exhibición e difusión dos fondos e coleccións dos museos.\nc) Formar especialistas en técnicas de catalogación, documentación e bibliografía, e nas tecnoloxías da información e as comunicacións, aplicadas a fondos modernos e antigos.\nd) Formar especialistas en técnicas arquivísticas.\ne) Formar xestores de institucións e actividades culturais.\nf) Impulsar a formación de artistas, a través de estudos non regulados, nas áreas de creación de artes plásticas e fotografía.\nBeneficiarios: só se poderán presentar a unha clase de bolsa. Ver requisitos no anexo I (Páx. 39555)\nTodas as bolsas se realizarán en dependencias e organismos públicos do Departamento.\nPrazo: ata o 19 de xuño.\n‹ Para a mocidade\nPara asociacións de comerciantes e prazas de abastos ›


Vieiros: Galiza Hoxe - Twitter dá os primeiros pasos para introducir publicidade\nA rede social de mensaxes curtas modificou os seus termos de uso, que tamén son máis duros contra o spam.\nRedacción - 09:30 15/09/2009\nTags: publicidade Twitter\nO servizo de microblogs Twitter modificou as súas condicións de uso para abrirlle a porta á posibilidade de incluír publicidade no futuro. O seu cofundador, Biz Stone, envioulles unha mensaxe de correo electrónico a todos os usuarios e publicou no blog oficial do servizo as novas condicións.\nOutra das novidades é que Twitter queda autorizado a "usar, copiar, reproducir, procesar, adaptar, modificar, publicar, transmitir, amosar e distribuír" as mensaxes, que seguen a ser propiedade dos seus autores, explicando que "porque iso é precisamente o que facemos". Tamén se endurecerán as medidas contra o spam, ultimamente en crecemento exponencial.\nA posíbel introdución da publicidade sería un xeito de obter ingresos, practicamente inexistentes até o momento. Os fundadores do servizo sempre amosaron a súa reticencia a gañar diñeiro coa rede, que consiste no envío de mensaxes de até 140 caracteres sobre o que se pensa ou se fai en cada momento. Xa en marzo, Twitter aprobara introducir publicidade nas páxinas de usuarios que só publicasen mensaxes corporativas.\nMentres que na Moncloa tiran de Twitter, nos Açores pensan en vetalo\nDeteñen un usuario de Twitter por "promover o pánico financeiro"\nO 25 de abril vivirase en "directo" no Twitter\nPolíticos e actores contan a súa vida en Twitter\nBalea que avisa de caídas do servizo de Twitter


A poucos días do inicio da feira xa son un cento de referencias as confirmadas do mellor produto gourmet galego. Destacan pola súa singularidade, a súa orixinalidade e a maior calidade dos seus produtos.\nEsta edición Etiqueta Negra Gourmet dobrará o numero de produtores presentes. Contaremos con máis de 100 referencias do gourmet galego, polo que o evento vai ser máis interesante ca nunca para as relacións comerciais entre empresas.\nO cociñeiro de Lalín ofrecerá un showcooking o luns 12 de novembro ás 18.30h\nO cociñeiro e alma do programa da TVG ofrecerá o primeiro showcooking do programa da feira, unha excelente mostra da gastronomía popular galega da que é gran divulgador.\nSon 7 actividades de formación dirixidas ao público xeral e a profesionais do sector, que requiren de inscrición previa na nosa web.\nO boi galego centrará o showcooking que o cociñeiro do restaurante España, referente da boa mesa en Lugo, vai ofrecer na feira. Unha experiencia gourmet das que deixan pegada.\nO chef mexicano Rómulo Mendoza nos showcookings de Etiqueta Negra 2018\nA súa proposta vaise centrar na elaboración de chile «nogado» con produtos do gourmet galego. A maridaxe destes ingredientes promete deleitar os padáis máis singulares.\nA mes e medio do evento, o número de participantes xa supera aos da pasada edición. A Feira do #GourmetGalego celebrarase os días 10, 11 e 12 de novembro no Recinto Feiral de Pontevedra.


Os vertidos de Reganosa amezan os empregos das/os mariscadoras/es | Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol\n« El Comité entrega una carta al Ministro Joan Clos en su visita a Ferrol\nPara que Reganosa non teña a autorización definitiva: Suma a túa firma. »\nOs vertidos de Reganosa amezan os empregos das/os mariscadoras/es\nA “Sopa quimica” nas verteduras de Reganosa ameaza con extinguir actuais 700 postos de traballo dos mariscadores e con abortar os seus 1.800 futuros empregos\nNunha foto tomada o venres pasado cara ás 9,30 da mañá, cando aínda estaba descargando o quinto metanero Cádiz Knutsen, na escollera oeste dos peiraos de Reganosa, pódense ver as verteduras con abundante espuma da “sopa quimica” de restos de cloro e bisulfito sódico. A súa presenza indica que Reganosa ten en funcionamento un ou os dous vaporizadores que ten instalados para utilizan a calor de auga do mar no arrequecemento do gas natural licuado.\nEses vaporizadores son uns grandes intercambiadores de calor, nos que o gas natural pasa polo interior duns tubos, mentres que por fóra deles a auga do mar transmite calor. Ao final dos tubos, ao lado do gas natural licuado, este tomou suficiente calor e pasa desde os menos 163 graos centígrados ata algo mais de cero graos convertido en gas natural regasificado. A auga entra á temperatura ambiente e sae mais fría uns 6 a 8 graos centígrados. Pero o maior problema é que esa auga sae esterilizada e morta, é dicir, engadíronlle cloro para matar toda a vida dos microorganismos mariños, incluídas as sementes de marisco ou outras especies.\nTrátase dun gran volume de auga, por iso o vaporizador de auga do mar é unha maquina de matar millóns de millóns de embrións de especies mariñas dentro da Ría de Ferrol. Tal cantidade de auga pode chegar a 300.000 toneladas diarias coa vaporización nominal que consta na autorización de construción a Reganosa. Para darse unha idea ese volume é algo superior ao caudal medio do Río Xuvia, coa diferenza de que en Reganosa sae por un tubo de dous metros de diámetro, sen vida e con restos de cloro mortal para a vida mariña da Ría. Agora o devandito volume de auga é o 50% coas probas que Reganosa está realizando, e multiplicaríase por catro coas verteduras de ata 600.000 toneladas diarias de augas na ampliación que Reganosa pretende, equivalente a 105 metaneros de 140.500 m3 por ano de, é dicir, un cada tres días.\nÉ lamentable e moi estraño que un Profesor de Bioloxía Mariña oriúndo da Graña e que vive alí a dous quilómetros de distancia, non se decate das verteduras que se producidos durante anos no Complexo Petroquímico de Punta Promontorio, encostado ao que se está construíndo a Planta de Gas. Mais lamentable é que dito Profesor prestouse a asinar un informe encargado por Reganosa á Universidade de Vigo e que está sendo utilizado para sacrificar a Ría de Ferrol, mentres as organizacións ecoloxistas ou pesqueiras en España e outros países están en guerra contra ese sistema de vaporizadores de usan auga do mar, porque matan millóns de millóns de especies pesqueiras.\nO informe da Universidade de Vigo estao utilizando Reganosa nos medios e na Administración para ocultar os danos de devanditas verteduras que poden aniquilar a riqueza marisqueira na o Ría de Ferrol, o que provocaría a desaparición de 700 postos de traballo de mariscadores e o aborto dos mais de 1.500 postos de traballo aos que pode chegar devandita actividade de mariscadores, despois de que este realizado o saneamento integral da Ría de Ferrol.\nEstamos á espera de atopar biólogos de fóra de Galicia que realicen e asinen un estudo dos danos que poden producir devanditas verteduras, para ser presentado nos Tribunais a fin de que anulen a autorización da devanditas verteduras aprobadas polo organismo autonómico Augas de Galicia. O obxectivo do estudo é defender a riqueza marisqueira da Ría, outra cousa é que, antes de que se realice obsérvense actitudes defensivas cualificándoo de contrario ao da Universidade de Vigo e aos seus asinantes, quen se prestaron ao encargo de Reganosa e ás súas consecuencias.\nAínda que os tribunais anulen ese sistema de verteduras, iso non paralizaría a Planta de Gas que se vería obrigada a cambiar a vaporizadores de circuíto pechado de auga quente e que non usan a calor da auga do mar. Pero para quentar ese auga do circuíto pechado consumiría o 1,5% do gas que a Planta producise mentres siga funcionando antes de que sexa paralizada definitivamente. Con iso márcase un listón a fin de que se esixa circuíto pechado tamén a outros operadores de gas natural que poidan estar dispostos a construír unha Planta de Gas no litoral exterior da Ría de Ferrol.\nThis entry was posted on Xullo 15, 2007 at 9:33 pm and is filed under Noticias / Novas. You can subscribe via RSS 2.0 feed to this post's comments.\tYou can comment below, or link to this permanent URL from your own site.


casa » Últimas noticias » Fai clic aquí se esta é a túa nota de prensa! » Canadá ofrecerá novos sitios de autoillamento contra a COVID-19\nNon obstante, para algunhas persoas en Canadá, as condicións de aglomeración de vivendas e os altos custos poden facer que sexa inseguro ou imposible illarse, poñendo en risco a si mesmos, ás súas familias e comunidades sen culpa.\nHoxe, o honorable Jean-Yves Duclos, ministro de Sanidade, anunciou máis de 5 millóns de dólares para apoiar os dous proxectos seguintes en Columbia Británica, a través do Programa de sitios de illamento voluntario seguro do Goberno de Canadá:\n• un programa de reembolso baseado no empresario para traballadores agrícolas que viven e traballan en toda a Columbia Británica a través do Ministerio de Agricultura, Alimentación e Pesca do Goberno da Columbia Británica para axudar a apoiar as necesidades de illamento dos traballadores agrícolas; e\n• un lugar seguro de illamento voluntario na cidade de Surrey a través da Fraser Health Authority.\nOs sitios de illamento voluntario axudan ás persoas que teñen COVID-19, ou estiveron expostas a ela, a acceder a aloxamentos de illamento seguros para manterse a salvo e a súa comunidade. Estes sitios súmanse ás instalacións dispoñibles para as persoas sen fogar que precisan illarse por mor dunha proba positiva.\nOs lugares de illamento voluntario reducen o risco de propagación do virus entre os contactos domésticos en situacións nas que as persoas se enfrontan a vivendas ateigadas e non teñen alternativa. Estes sitios son unha das ferramentas de resposta rápida establecidas para axudar a deter a propagación da COVID-19 e pódense implementar nas comunidades que se enfrontan a brotes.\nO programa de lugares seguros de illamento voluntario apoia directamente as cidades, concellos e rexións sanitarias que corren risco de transmisión comunitaria da COVID-19. Os sitios seleccionados no Programa ofrecen un lugar accesible onde as persoas poden illar de forma segura durante o período necesario. Os funcionarios locais de saúde pública determinan as persoas elixibles ás que se lles pode ofrecer a opción de trasladarse ao lugar de illamento de forma voluntaria para mantelos a eles e os seus contactos domésticos seguros durante un brote na súa comunidade.