A CIG rexistra no Parlamento de Galiza unha ILP para rescatar para o público os saltos e aproveitamentos hidroeléctricos - CIG: Confederación Intersindical Galega\n20 Maio 2022 11:39\nA CIG rexistra no Parlamento de Galiza unha ILP para rescatar para o público os saltos e aproveitamentos hidroeléctricos\nPaulo Carril tilda de “lamentábeis” as declaracións da ministra de Traballo, Magdalena Valerio\nA CIG rexistrou esta mañá no Parlamento de Galiza unha Iniciativa Lexislativa Popular de “Medidas para a nova xestión dos saltos e aproveitamentos hidroeléctricos no territorio de Galiza” que ten como obxectivo reverter á xestión pública os saltos e aproveitamentos hidráulicos; a revisión de todas e cada unha das concesións galegas, para ver se están cumprindo as cláusulas establecidas nas mesmas e que, 3 anos antes de que remate unha concesión, a administración inicie xa os trámites administrativos previos para a súa reversión, evitando que regrese ao negocio privado.\nAsí o explicou o secretario xeral, Paulo Carril, para quen “os poderes públicos e a Xunta de Galiza teñen que xogar un papel fundamental” para “evitar que o oligopolio das eléctricas provoque, como está a ocorrer, peches de empresas; que non se poida utilizar a nosa enerxía para a industrialización e xeración de emprego, nun país tan necesitado como o noso, evitando así que a emigración sexa o noso futuro laboral, e para garantir o benestar social dos galegos e galegas”.\nCarril –que rexistrou a ILP xunto con Susana Méndez, secretaria de Organización; Xoán Xosé Bouzas, secretario nacional da CIG-Industria e Fernando Branco, responsábel do sector de Enerxía da CIG-Industria- lembrou que a CIG leva anos presentando iniciativas nesta mesma liña, como a ILP para unha tarifa eléctrica galega ou a máis recente proposta de creación dunha tarifa industrial estábel, con variacións predicíbeis, á que se poidan acoller as empresas electrointensivas, baixo o cumprimento dunha serie de requisitos, que recoñeza o estatus específico deste tipo de industrias grandes consumidoras de enerxía.\nXunto a isto explicou que esta ILP pretende que os saltos e as centrais hidroeléctricas -que son concesións públicas outorgadas a empresas por un máximo de 75 anos, sen ningún tipo de compensación para Galiza, malia o dano ambiental e social que provocan- revertan de novo ao poder público e a Xunta de Galiza, para a explotación deses encoros ben a través dunha empresa pública ou directamente.\nCarril entende que deste xeito poderíase “evitar o descontrol provocado pola auténtica mafia coa que operan as eléctricas no establecemento dos prezos” e garantir que “os custos da enerxía revertan no desenvolvemento do noso país, na medida en que o poder público sería quen explotaría esas centrais hidroeléctricas e poría esa electricidade no mercado a un prezo máis competitivo e moito máis social para o conxunto do pobo e para a xeración de emprego no noso país”.\nDeclaracións “impresentábeis” da Ministra de Traballo, Magdalena Valerio\nO secretario xeral da CIG rexeitou tamén as declaracións da Ministra de Traballo, Magdalena Valerio, que cualificou de “impresentábeis”. Denunciou que os traballadores de Alcoa “son vítimas dunha empresa onde, pola negativa desta Ministra a derrogar a reforma laboral, o goberno, que antes tiña potestade de aprobar EREs como este e impedir que se puideran levar adiante, está incapacitado. A consecuencia é que estamos a expensas do que quere Alcoa”.\nPor iso asegurou que “non compartimos” as súas palabras. Defendeu que “o aluminio é un sector estratéxico para a economía galega”, ao igual que a enerxía e considerou que malia iso estamos diante dunha “traxedia” como a de Alcoa, onde hai a “posibilidade de que unha empresa peche porque non ten a garantía de consumo electrointensivo competitivo predicíbel e xusto”.\nFronte a iso lembrou que Alcoa estivo no seu día, como INESPAL, no sector público e afirmou que “na SEPI, sería o lugar axeitado onde esta empresa tería que reincorporarse, se Alcoa persiste na súa idea de pechar”.\nDenunciou que, porén, “estamos en vésperas de que se nos aplique a tarifa eléctrica galega ao revés, que por producir, por ter todo o dano medioambiental que significa, por exportar o 40% da nosa enerxía e ser espoliados os nosos recursos, aínda imos ter que pagar por producir a través do suplemento territorial”.\nCondena á negativa de Valerio a recibir e a convidar á primeira central sindical en Galiza\nO secretario xeral da CIG, Paulo Carril, denunciou ademais que Valerio se reunira en Galiza cunha parte dos sindicatos. “A CIG é a primeira central sindical en Galiza e a nós onte non se nos convidou a esa reunión, polo tanto entendemos tamén condenable que a ministra de traballo, que se está negando a recibir á CIG desde que tomou posesión, veña aquí e tampouco nos reciba”. Unha actitude que considerou “unha ofensa ao conxunto de traballadores e traballadoras do noso país”.


Inicio » Listado de noticias » Novidades nos orzamentos xe...\nNOVIDADES NOS ORZAMENTOS XERAIS DO ESTADO PARA O EXERCICIO 2021 EN CANTO AO IRPF\nFecha de publicaión 12 de enero de 2021\nOs Orzamentos Xenerais do Estado para o 2021, publicados na Lei 11/2020, de 30 de decembro, que entraron en vigor dende o 1 de xaneiro deste ano, introducen moitas novidades tributarias importantes debido á falta de aprobación dos orzamentos no exercicio anterior.\nEn canto ao Imposto sobre a Renta das Persoas Físicas (IRPF), estas modificacións afectan aos seguintes puntos:\n- Novo tipo de gravame do 24,5% na escala xeral do Imposto cando a base liquidable sexa superior a 300.000 euros, o que supón unha modificación paralela na escala de retencións e ingresos a conta aplicable dos receptores de rentas por traballo.\n- Novo tipo de gravame do 13% no tipo de gravamen do aforro aplicable cando a base sexa superior a 200.000 euros, tanto a nivel estatal como autonómico.\n- Incremento do 45% ao 47% o tipo aplicable no réxime fiscal especial dos traballadores desprazados ao territorio español cando a base liquidable es superior a 600.000 euros e inclúese un novo tramo a partir de 200.000 euros gravado ao 26% para os rendimentos procedentes de dividendos, intereses e ganancias patrimoniais derivadas de transmisións.\n- O límite de reducción máxima aplicable á base imponible polas aportacións e contribucións realizadas a plans de pensións, mutualidades de previsión social, plans de previsión asegurados, plans de previsión social empresarial ou por primas sastifeitas a seguros privados pasan dos 8.000 aos 2.000 euros, aínda que este límite aumentará en 8.000 euros adicionais se o incremento provén de contribucións empresariais. Tamén se reduce a 1.000 euros anuais o límite da reducción adicional polas aportacións realizadas aos sistemas de previsión social en favor do cónxuxe que non obteña redimentos netos do traballo ni actividades económicas en contía igual ou superior a 8.000 euros anuais.\n- Prorroga dos límites exluintes do método de estimación obxetiva, tamén chamado de módulos, polo que tamén se manteñen estos límites para a aplicación do réximen simplificado e do reximen simplificado e do especial da agricultura, gandaría e pesca do IVA no exercicio 2021


Bit By Bit - Ética - apéndice histórico\nCalquera discusión da ética na investigación ten que recoñecer que, no pasado, os investigadores fixeron cousas terribles en nome da ciencia. Un dos máis terrible foi o Estudo de sífilis de Tuskegee. En 1932, investigadores do Servizo de Saúde Pública estadounidense (PHS) matriculados preto de 400 homes negros infectados con sífilis nun estudo para supervisar os efectos da enfermidade. Estes homes foron recrutados da área ao redor de Tuskegee, Alabama. Desde o inicio do estudo non terapéutico; foi deseñado para só documentan a historia de enfermidade en homes negros. Os participantes foron enganados sobre a natureza do estudo foilles dito que era un estudo do "sangue malo" -e foron ofrecidos tratamento falsa e ineficaz, aínda que a sífilis é unha enfermidade mortal. Como o estudo progresou, tratamentos seguros e eficaces para sífilis foron desenvolvidos, pero os investigadores interveu activamente para evitar que os participantes de comezar o tratamento noutro lugar. Por exemplo, durante a Segunda Guerra Mundial, o equipo de investigación asegurou proxectos de adiamentos por todos os homes no estudo, a fin de evitar que o tratamento, os homes recibirían se entrasen nas Forzas Armadas. Os investigadores seguiron a enganar os participantes e negarlles coidar de 40 anos. O estudo foi un deathwatch 40 anos.\nA sífilis Estudo Tuskegee tivo lugar nun contexto de racismo e extrema desigualdade que era común na parte sur de EEUU na época. Pero, ao longo da súa historia de 40 anos, o estudo involucrou decenas de investigadores, tanto en branco e negro. E, ademais de investigadores implicados directamente, moito máis que ler un dos 15 informes do estudo publicado na literatura médica (Heller 1972) . A mediados dos anos 1960, preto de 30 anos despois do estudo comezou funcionario PHS chamado Robert Buxtun comezou a empurrar no PHS para acabar co estudo, que el consideraba moralmente escandaloso. En resposta a Buxtun, en 1969, o PHS convocou un panel para facer un exame ético completo do estudo. Sorprendentemente, o panel de avaliación ética decidiu que os investigadores deben seguir suspender o tratamento dos homes infectados. Durante as deliberacións, membro do panel, aínda observou: "Vostede non terá outro estudo como este; aproveitala la " (Brandt 1978) . O panel todo branco, que foi maioritariamente formado por médicos, fixo decidir que algún tipo de consentimento informado deben ser adquiridos. Pero, o panel xulgou os homes incapaces de fornecer o consentimento informado por mor da súa idade e baixo nivel de escolarización. O panel recomenda, xa que logo, que os investigadores reciben "consentimento informado substituta" de autoridades sanitarias locais. Entón, mesmo despois dun un exame ético completo, a retención de coidados continuados. Finalmente, Robert Buxtun levou a historia a un xornalista, e en 1972 Jean Heller escribiu unha serie de artigos de xornal que expuxeron o estudo para o mundo. Foi só despois de indignación pública xeneralizada de que o estudo foi finalmente rematou e coidado foi ofrecido aos homes que sobreviviran.\nTáboa 6.4: liña do tempo parcial da Sífilis Estudo Tuskegee, adaptado Jones (2011) .\n1932 uns 400 homes con sífilis son incluídos no estudo; eles non son informados sobre a natureza da investigación\n1937-1938 PHS envía unidades de tratamento móbil para a área, pero o tratamento é retido para os homes en estudo\n1942-1943 PHS intervén para evitar os homes de ser convocado para a Segunda Guerra Mundial, a fin de impedir-los de recibir tratamento\n1950 Penicilina tórnase un tratamento amplamente dispoñible e eficaz para a sífilis; os homes non son tratados (Brandt 1978)\n1969 PHS reúne unha revisión ética do estudo; panel recomenda que o estudo continuar\n1972 Peter Buxtun, un ex-funcionario PHS, di un reporteiro do estudo; e prema divide a historia\n1972 Senado estadounidense realiza audiencias sobre experimentación humana, incluíndo Estudo Tuskegee\n1973 Goberno remata oficialmente o estudo e autoriza o tratamento para sobreviventes\n1997 O presidente de Estados Unidos Bill Clinton pide desculpas públicamente e oficialmente para o Estudo Tuskegee\nAs vítimas deste estudo inclúen non só os 399 homes, pero tamén as súas familias: polo menos 22 mulleres, 17 fillos e 2 netos con sífilis poden contraer a enfermidade como resultado da retención do tratamento (Yoon 1997) . Ademais, os danos causados polo estudo continuou por moito tempo despois de que rematou. O estudo-justificadamente-diminuíu a confianza que os afroamericanos tiñan na comunidade médica, unha erosión na confianza que pode levar os afroamericanos para evitar medicina ao determent da súa saúde (Alsan and Wanamaker 2016) . Ademais, a falta de confianza dificultado os esforzos para tratar o VIH / SIDA na década de 1980 e 90 (Jones 1993, Ch. 14) .\nAínda que é difícil imaxinar a investigación tan horribles suceder hoxe, creo que hai tres importantes leccións do Estudo Tuskegee Sífilis para as persoas que realizan a investigación social na era dixital. En primeiro lugar, nos lembra que hai algúns estudos que simplemente non debería ocorrer. En segundo lugar, ela nos mostra que a investigación pode prexudicar non só os participantes, senón tamén as súas familias e comunidades enteiras moito tempo despois de que a investigación foi rematada. Finalmente, mostra que os investigadores poidan tomar decisións éticas terribles. En realidade, eu creo que debería inducir algún medo en investigadores hoxe que tantas persoas implicadas neste estudo feito tales decisións terribles durante un longo período de tempo. E, por desgraza, Tuskegee non é de forma única, houbo outros exemplos de investigación social e sanitaria problemática durante esta época (Katz, Capron, and Glass 1972; Emanuel et al. 2008) .\nEn 1974, en resposta ao estudo da sífilis de Tuskegee e esas outras fallas éticas polos investigadores, o Congreso dos Estados Unidos creou a Comisión Nacional para a Protección dos Seres Humanos de Biomédica e Comportamental Research e encargou a comisión para desenvolver directrices éticas para a investigación que inclúen seres humanos. Tras catro anos de reunión no Centro de Conferencias Belmont, o grupo produciu o Informe Belmont, un documento delgado, pero poderosa que tivo un tremendo impacto nos dous debates abstractos en bioética ea práctica cotiá de investigación.\nO Informe Belmont ten tres seccións. Na primeira sección-límites entre práctica e investigación o Informe Belmont define a súa competencia. En particular, defende unha distinción entre investigación, que busca o coñecemento generalizável, e práctica, que inclúe tratamento e actividades de todos os días. Ademais, argumenta que os principios éticos do Informe Belmont aplica-se só á investigación. Foi argumentado que esta distinción entre investigación e práctica é un xeito que o Informe Belmont é desajustado á investigación social na era dixital (Metcalf and Crawford 2016; boyd 2016) .\nA segunda e terceira partes do Informe Belmont lay out tres principios-Respecto polas Persoas éticos; beneficencia; e Xustiza e describir como estes principios poden ser aplicados na práctica da investigación. Estes son os principios que descritos en máis detalle no capítulo.\nO Informe Belmont define obxectivos xerais, pero non é un documento que pode ser facilmente utilizado para supervisar as actividades do día a día. Polo tanto, o goberno dos Estados Unidos creou un conxunto de normativas que son coloquialmente chamado a regra común (o seu nome oficial é Título 45 Code of Federal Regulations, Parte 46, subpartes A - D) (Porter and Koski 2008) . Estes regulamentos describen o proceso de revisión, aprobación e supervisión de investigación, e son as normativas que Institutional Review Foros (IRBs) son encargados de facer cumprir. Para entender a diferenza entre o Informe Belmont e do Estado común, considerar como cada discute consentimento informado: o Informe Belmont describe as razóns filosóficas para consentimento informado e características xerais que representan verdadeiro consentimento informado, mentres a regra común enumera oito necesario e seis opcional elementos dun documento de consentimento informado. Por lei, a regra común goberna case toda a investigación que recibe financiamento do Goberno dos Estados Unidos. Ademais, moitas institucións que reciben financiamento do goberno de Estados Unidos normalmente aplican a norma común a todas as enquisas suceder naquela institución, independentemente da fonte de financiamento. Pero, a regra común non se aplica automaticamente en empresas que non reciben financiamento da investigación do Goberno dos Estados Unidos.\nCreo que case todos os investigadores respectan os grandes obxectivos da investigación ética, expresada no Informe Belmont, pero non hai irritación xeneralizada coa regra común eo proceso de traballar con CEPS (Schrag 2010; Schrag 2011; Hoonaard 2011; Klitzman 2015; King and Sands 2015; Schneider 2015) . Para ser claro, os que son críticos IRBs non son contra a ética. En vez diso, eles cren que o actual sistema non atopar un equilibrio adecuado ou podería acadar mellor os seus obxectivos a través de outros métodos. Este capítulo, con todo, vai levar eses CEPS como dato. Se vostede está obrigado a seguir as regras dun IRB, entón ten que segui-los. Con todo, quere encouraged-lo a tamén adoptar un enfoque baseado en principios cando se considera a ética da súa investigación.\nEse fondo resume moi brevemente como chegamos ao sistema baseado en regras de avaliación IRB nos Estados Unidos. Ao considerar o Informe Belmont ea regra común hoxe en día, hai que lembrar que eles foron creados nunha época diferente e fóronse moi sensatamente-resposta aos problemas da época, en violacións particulares en ética médica durante e despois da Segunda Guerra Mundial (Beauchamp 2011) .\nAdemais dos esforzos éticos por científicos médicos e de comportamento para crear códigos de ética, hai tamén máis pequena e menos ben foron os esforzos coñecidos por científicos da computación. De feito, os primeiros investigadores a executar para os retos éticos creados pola investigación era dixital non eran científicos sociais; eran científicos da computación, especialmente investigadores en seguridade de ordenadores. Durante os anos 1990 e 2000 investigadores de seguridade de ordenador realizou unha serie de estudos eticamente cuestionábeis que implica cousas como tomar sobre botnets e invadir miles de computadores con contrasinais febles (Bailey, Dittrich, and Kenneally 2013; Dittrich, Carpenter, and Karir 2015) . En resposta a estes estudos, EEUU Goberno, especialmente o Departamento de Seguridade Interna creada unha comisión de cinta azul para escribir un cadro ético orientador para investigación inclúen tecnoloxías de información e comunicación (TIC). Os resultados deste esforzo foi o Informe Menlo (Dittrich, Kenneally, and others 2011) . Aínda que as preocupacións dos investigadores de seguridade de ordenador non son exactamente o mesmo que os investigadores sociais, o Informe Menlo ofrece tres leccións importantes para investigadores sociais.\nEn primeiro lugar, o Informe Menlo reafirma a tres Belmont principios do respecto polas persoas, beneficencia e xustiza e engade un cuarto principio: respecto pola lei e Interese Público. I describiu este cuarto principio e como debe ser aplicada a investigación social no capítulo principal (Sección 6.4.4).\nEn segundo lugar, o Informe Menlo convida investigadores a ir alén dunha definición restrinxida de "busca envolvendo seres humanos" do Informe Belmont a noción máis xeral de "investigación con potencial de prexudicar humano." As limitacións do marco do Informe Belmont son ben ilustrado polo Encore. Os CEPS en Princeton e Georgia Tech decidiu que non era Encore "investigación envolvendo seres humanos", e, polo tanto, non suxeito a revisión baixo a regra común. Con todo, Encore ten claramente potencial prexudicar humano-; na súa forma máis extrema, Encore podería potencialmente producir persoas inocentes sendo detidos polos gobernos represivos. A enfoques baseadas en principios significa que os investigadores non deben ocultar detrás dunha definición restrinxida, legal de "suxeitos de investigación inclúen humanos", mesmo se IRBs permiten. En vez diso, eles deben adoptar unha noción máis xeral de "investigación con seres humanos prexudicar potencial" e eles deben suxeitar as súas propias investigacións con seres humanos prexudicar potencial de consideración ética.\nEn terceiro lugar, o Informe Menlo convida investigadores a ampliar os interesados que se consideran ao aplicar os principios Belmont. Como a investigación pasou dunha esfera separada da vida a algo que está máis incorporado en actividades do día a día, consideracións éticas que ser expandido para alén de só os participantes da busca específicas para incluír os non asistentes eo ambiente onde a procura ocorre. Noutras palabras, o Informe Menlo chama a investigadores de ampliar o seu campo de vista ético ademais de só os seus participantes.\nEste apéndice histórica ofrece unha breve avaliación da ética na investigación en ciencias sociais e médica, así como ciencia da computación. Para un tratamento lonxitude libro de ética na investigación da ciencia médica, consulte Emanuel et al. (2008) ou Beauchamp and Childress (2012) .


Parándolle os pés ao VIH | IES Francisco Asorey (Cambados, Pontevedra)\n← Holoturia como complemento nutricional\nRobots asasinos →\nPara defendernos contra os axentes externos que poden poñer en perigo a nosa saúde, o organismo dedica unha gran cantidade de recursos: moitos tipos de células e moléculas diferentes que forman unha ampla rede de vixilancia e actuación que se coñece como sistema inmunolóxico ou inmune. Non obstante, a habilidade destrutora do VIH a longo prazo pode superar a resposta do sistema inmunitario, xa que este se está a replicar rapidamente, á parte de que se pode ver tamén debilitado por outro tipo infeccións. É por esta razón que o VIH ten unha grande eficacia infectiva.\nAsí e todo, esta situación pode comezar a revertirse con ensaios como o que publicou o pasado martes a revista Nature. Neste pequeno traballo participaron apenas 29 voluntarios, dos cales 17 tiñan o virus, ademais dos estudos previos en ratos e macacos. O obxectivo, explican no seu traballo, era determinar a seguridade da estratexia, buscar a dose máis eficaz, determinar o impacto sobre a viremia a curto e longo prazo, é dicir, a duración da resposta, e comprobar se se xeraban ou non variantes do virus resistentes aos anticorpos.\nLogrouse así, por vez primeira, unha redución sostida (como mínimo 28 semanas) do número de virus circulante despois de aplicar un tratamento que consigue reforzar a resposta inmunitaria da persoa infectada. Este tratamento correspóndese cun anticorpo monoclonal, os cales son estudados, sobre todo, para o tratamento do cancro. Basicamente son moléculas que se unen ás células, bacterias ou virus que se deben eliminar e fanas máis visibles ao sistema inmune. Facendo unha comparación, é coma se se pegaran uns adhesivos fosforescentes a un comando invasor para que así as defensas poidan neutralizalo con máis facilidade. Dita abordaxe, a pesar de ser intentada con anterioridade, os produtos deseñados non conseguiran unha resposta o suficientemente forte (as pegatinas non se veían ben) ou duradeira (estas caíanse). E todo isto cando non causaba efectos adversos.\nO equipo que dirixe Michel Nussenzweig, da Universidade de Rockefeller, identificou un produto, o 3BNC117, que ten unha gran afinidade pola parte superficial do VIH a cal se une aos receptores CD4 dos linfocitos. Estas últimas moléculas son o porto ao que se ancla o virus antes de empezar a súa infeción e o seu obxectivo prioritario, polo que actuar sobre esa ligazón resulta ser unha abordaxe moi específica. Os mesmos científicos que levaron adiante este traballo son quen de recoñecer que se trata dun estudo moi pequeno, pero que, aínda así, permite obter algunhas conclusións. A primeira delas, que o anticorpo era en xeral ben tolerado a todas as doses que se ensaiaron, xa en persoas co virus, xa en aquelas do grupo de control. O que todo ensaio en fase I (na primeira das probas que se fai con fármacos) busca é demostrar a seguridade do tratamento. Nese caso, mídense os efectos adversos e clasifícanse, segundo a súa gravidade, de 1 a 5. O sorprendente é que, durante o ensaio, non houbo efectos desfavorables de grao 3 ou superior. Pero o certo é que non se trata dun anticorpo totalmente de amplo espectro, xa que se observou que un dos pacientes non experimentara ningunha melloría. Isto era debido a que o seu virus logrou “escapar” do seu efecto e facerse resistente.\nO máis probable será que o 3BNC117, como acontece con outros antirretrovirales, teña que ser utilizado en combinación con outros anticorpos ou fármacos para manter ou controlar a infección. Aínda que tería a vantaxe de que unha terapia de anticorpos podería requerir unha administración cada poucos meses e non todos os días (como cos antirretrovirales), os científicos conclúen que sería unha vía pouco factible hoxe en día.\nEsta entrada foi publicada en Avances médicos, Bioloxía celular, Medicina, Saúde e etiquetada anticorpos, linfocitos CD4, SIDA, VIH, virus. Garda o enlace permanente.\n30 Responses to Parándolle os pés ao VIH\nAbril 22, 2015 ás 4:31 p.m.\nNON VOS ESQUEZADES DO FORO\nAbril 22, 2015 ás 5:27 p.m.\nEste artigo céntrase no virus do VIH (Virus de Inmunodeficiencia Humana). Este é un lentivirus que provoca o síndrome de inmunodeficiencia adquirida, coñecido como sida.\nA característica principal destes virus é que logo de penetrar no corpo humano, realizan unha incubación prolongada nas células que acaba por desembocar nunha enfermidade despois de varios anos. Durante a sua incubación comezan a transformación do ácido desoxirribonucleico (ADN) da célula hospedadora, desta maneira o ARN do virus fusiónase co ADN da célula é así esta queda totalmente infectada. A partir de aquí poden ocorrer dúas cousas: ou ben que a célula siga coas súas funcións, desta maneira moitas persoas teñen o virus do VIH pero este non da lugar ao sida, ou que o virus comece a replicarse e infectar outras células, provocando a enfermidade.\nDiferenciamos entre dous tipos de VIH chamados, VIH-1 e VIH-2.\nO primeiro deles corresponde o virus descuberto na primeira metade da década de 1980. O VIH-1 é o máis infecioso e virulento e, é o causante da maioría das infecións no mundo.\nO segundo, o VIH-2, é menos infecioso e encóntrase en países de África Occidental principalmente.\nA única forma de contraer esta enfermidade é por contaxio, e este lévase a cabo polo contacto de fluídos corporales como a saliva, as lágrimas, a orina, o sangue, o semen, etc.\nAs tres principales formas de transmisión son:\nSexual: polo contacto sexual sen protección, o que produce o contacto de fluídos corporales.\nContacto sanguíneo: normalmente dase no ámbito das drogas, por compartir xeringuillas, inda que tamén algún material sanitario de países pobres pode estar contaminado, xa que non se esteriliza. Tamén na realización de piercings, tatuaxes ou escarificacións.\nPerinatal: esta é a transmisión de nai a fillo, aínda que pode evitarse cun tratamento que a nai comezaría a tomar ao principio do embarazo, no caso de que coñecera que é portadora deste virus.\nAbril 22, 2015 ás 6:15 p.m.\nO virus do SIDA pode infectar distintos tipos de células. No entanto, ten especial atracción polos linfocitos CD4 (ou T4), que dirixen o funcionamento do sistema inmunolóxico. Son un tipo de glóbulo branco que combate as infeccións.\nDende o primeiro momento en que se produce a infección polo VIH, o virus se encontra activo replicándose así constantemente xerando novos virus. Os linfocitos CD4 loitan contra esta proliferación viral, producíndose unha auténtica guerra entre o VIH e ditos linfocitos. Como resultado o número de linfocitos CD4 vai ir diminuíndo progresivamente e, se non se interviñese co tratamento, tras unha media de 8-10 anos a cifra de linfocitos tería descendido de tal maneira que o paciente podería sufrir graves infeccións e tumores. Finalmente, ao reducirse a cantidade de células CD4, o sistema inmune debilítase.\nUn dos indicadores para medir as defensas é precisamente o reconto de CD4 por mm3.\nAbril 22, 2015 ás 6:48 p.m.\nO sistema inmunolóxico é a defensa natural do corpo contra as infeccións. Por medio dunha serie de pasos, o corpo combate e destrúe organismos infecciosos invasores antes de que causen dano. Cando o seu sistema inmunolóxico está a funcionar axeitadamente, protéxenos de infeccións que nos causan enfermidades.\nO proceso inmunolóxico funciona así: un axente infeccioso entra no corpo. O sistema inmunolóxico está sempre alerta para detectar e atacar o axente infeccioso antes de que cause dano. Sexa cal sexa o axente, o sistema inmunolóxico recoñéceo como un corpo alleo.\nA primeira liña de defensa do corpo é un grupo de células chamadas macrófagos. Estas células circulan pola corrente sanguínea e nos tecidos do corpo, vixiantes dos antíxenos.\nCando un invasor entra, un macrófago rapidamente detéctao e captúrao dentro da célula. Encimas no interior do macrófago destrúen ao antíxeno procesándoo en pedaciños pequenos chamados péptidos antixénicos. Na maioría dos casos, outras células do sistema inmunolóxico deben unirse á loita.\nPero antes de que outras células poidan empezar o seu traballo, os péptidos antixénicos dentro do macrófago únense a moléculas chamadas antíxenos de leucocitos humanos ou HLA.\nCélulas chamadas linfocitos da clase T, poden entón recoñecer e interactuar co complexo péptido antixénico-HLA que se encontra na superficie do macrófago.\nUnha vez que o devandito complexo é recoñecido, os linfocitos T envían sinais químicos chamados citocinas. Estas citocinas atraen máis linfocitos T. Tamén alertan a outros linfocitos, da clase B, para que produzan anticorpos.\nEstes anticorpos libéranse á circulación sanguínea para encontrar e unir máis antíxenos, de tal forma que os invasores non se poidan multiplicar e enfermalo. No último paso deste proceso, unha célula chamada fagocito encárgase de remover o antíxeno do corpo.\nAbril 22, 2015 ás 8:12 p.m.\nO Sistema Inmune é o sistema de defensas do corpo, a palabra “Inmune” vén do latín e significa “libre de” polo que o sistema inmune é o encargado de manter o organismo libre de axentes externos ou internos capaces de producir alteracións ou enfermidades. Pola súa banda, Inmunitario e Inmunolóxico comparten orixe no latín e grego en canto a unha forma que se engloba conxuntamente nun marco de saúde que abordamos nesta análise. para que este sistema funcione require de sinais químicos, sobre a membrana celular de todas e cada unha das células do corpo existen unhas substancias do tipo proteínas que son lidas polas células do sistema inmune e actúan como unha especie de marca persoal, isto permite recoñecelas como propias; toda célula, microorganismo, virus, batería, parasito ou fungo que non teña esta marca é recoñecido como estraño e pasa a ser un antíxeno, todo antíxeno por ser estraño é recoñecido como potencialmente perigoso polo que é capaz de iniciar unha serie de eventos que constitúen a resposta inmunolóxica que ten como fin eliminalo.\nAbril 22, 2015 ás 8:51 p.m.\nDefinimos sistema inmunitario ou inmunolóxico como un conxunto de estruturas e procesos biolóxicos no interior dun organismo que o protexen contra enfermiades identificando e atacando a axentes patóxenos e cancerosos.\nO sistema inmunitario está composto principalmente por leucocitos, linfocitos, anticorpos, células T, citoquinas, macrófagos, neutrófilos… que axudan ao seu funcionamento.\nGrazas a estas células, este sistema pode detectar unha ampla variedade de axentes, dende virus ata parásitos intestinais, para o que precisa distinguilos das propias células e tecidos sans do organismo.\nEsta detección é complicada, xa que os patóxenos poden evolucionar rapidamente, producindo adaptacións que evitan o sistema inmunitario e lles permiten infectar con éxito as células do noso organismo. Esta situación agrávase considerablemente no caso de enfermidades coma o sida.\nCando o VIH, o lentivirus que provoca esta enfermidade, se encontra dentro do noso organismo, non pode sobrevivir de forma independente, senón que precisa habitar no interior dunha célula. As células elixidas para aloxarse son os linfocitos T4 nas que implanta o seu código xenético. Cando isto ocorre, ditos glóbulos brancos deixan de cumprir as súas funcións normais e o VIH comeza a multiplicarse e expandirse a partir deles. Neste proceso, os linfocitos T4 van sendo destruídos gradualmente.\nA diminución das células T4 é especialmente importante, porque elas son os linfocitos reguladores necesarios para activar gran parte das respostas inmunitarias. A medida que o número destas células vai diminuíndo, o sistema inmunolóxico humano vai perdendo progresivamente as súas capacidades de protección contra as infeccións, permitindo que se produzan infeccións oportunistas que ameacen a vida e favorezan a formación de cancros.\nAbril 22, 2015 ás 9:42 p.m.\nO VIH ten un ciclo vital que pode ser tan curto como 1,5 días, dende o ensamblado nunha célula infectada ata a infección dunha nova célula. O VIH utiliza a transcriptasa reversa para mediar a súa conversión de ARN a ADN. Esta encima non corrixe erros, e proporciona variabilidade de copias. Dado que a vida media do virus é curta e as copias de ADN son altamente variadas, pola alta cantidade de erros de transcrición, existe unha alta taxa de mutación. Moitas das mutacións son inferiores ao virus orixinal (frecuentemente perden a habilidade de reproducirse) ou non implican ningunha vantaxe, pero algunhas son superiores ao virus base e poden habilitar o virus para resistir o tratamento antirretroviral. A mellor defensa contra a resistencia é a supresión máxima do virus, xa que reducindo a cantidade de copias activas se reduce a taxa de mutación.\nAs combinacións de antirretrovirales actúan incrementando o número de obstáculos para a mutación viral, e manteñen baixo o número de copias virais. Os axentes antirretrovirales individualmente non suprimen a infección por VIH a longo prazo, polo cal deben usarse en combinacións.\nAbril 22, 2015 ás 11:55 p.m.\nOs medicamentos antirretrovirales, que impiden a multiplicación do virus no organismo, xurdiron na década dos oitenta. Non matan o VIH -o virus causante da sida-, pero axudan a evitar o debilitamento do sistema inmunitario. Por iso, o seu uso é fundamental para aumentar o tempo e a calidade de vida dos pacientes de sida.\nDende 1996, Brasil distribúe gratuitamente o coctel antisida para todos os que necesitan tratamento. Segundo datos do Ministerio de Saúde, preto de 200.000 persoas reciben regularmente os medicamentos para tratar esta enfermidade. Actualmente, existen 18 medicamentos divididos en cinco tipos.\nAbril 23, 2015 ás 12:32 a.m.\nEl virus de la inmunodeficiencia humana causa la infección por el VIH y el SIDA. El virus ataca el sistema inmunitario. A medida que el sistema inmunitario se debilita, el cuerpo queda en riesgo de contraer cánceres e infecciones que pueden ser mortales. Una vez que una persona tiene el virus, éste permanece dentro del cuerpo de por vida.\nO virus da inmunodeficiencia humana causa a infección polo VIH e o SIDA. O virus ataca o sistema inmunitario. A medida que o sistema inmunitario se debilita, o corpo queda en risco de contraer cancros e infeccións que poden ser mortais. Unha vez que unha persoa ten o virus, éste permanece dentro do corpo de por vida.\nO virus propágase dunha persoa a outra. Pódese transmitir dos seguintes xeitos:\n–\tA través do contacto sexual: incluído o sexo oral, vaxinal e anal.\n–\tA través do sangue: por transfusións de sangue ou con moita frecuencia por compartir agullas.\n–\tDa nai ao fillo: unha muller embaraza pode transmitirlle o virus ao seu feto a través da circulación sanguínea compartida, ou unha nai lactante pode pasarllo ao seu bebé por medio do leite materno.\nAbril 23, 2015 ás 11:44 a.m.\nO virus do SIDA pode infectar distintos tipos de células. Pero especialmente, ten especial atracción polos linfocitos CD4 ou T4, que son aqueles que dirixen o funcionamento do sistema inmunolóxico. Son un tipo de glóbulo branco que combate as infeccións.\nAbril 23, 2015 ás 11:49 a.m.\nA función do sistema inmunolóxico principalmente é manter os microorganismos infecciosos como determinadas bacterias, virus e fungos, fose do noso corpo, e destruír calquera microorganismo infeccioso que logre invadir o noso organismo. Este sistema está formado por unha rede complexa e vital de células e órganos que protexen ao corpo das infeccións.\nAos órganos que forman parte do sistema inmunolóxico chámaselles órganos linfoides, os cales afectan o crecemento, o desenvolvemento e a liberación de linfocitos (un tipo de glóbulos brancos). Os vasos sanguíneos e os vasos linfáticos son partes importantes dos órganos linfoides debido a que son os encargados de transportar os linfocitos cara a e dende diferentes áreas do corpo. Cada órgano linfoide desempeña un papel na produción e activación dos linfocitos. Os órganos linfoides inclúen:\n– As adeniodes (dúas glándulas que se encontran na parte posterior da pasaxe nasal).\n– Os vasos sanguíneos (as arterias, as veas e os capilares a través dos cales flúe o sangue).\n– A medula ósea (tecido suave e esponxoso que se encontra nas cavidades óseas).\n– Os nódulos linfáticos (pequenos órganos con forma de feixón que se encontran en todo o corpo e se conectan mediante os vasos linfáticos).\n– Os vasos linfáticos (unha rede de canles que se estende a través de todo o corpo e que transporta os linfocitos aos órganos linfoides e ao torrente sanguíneo).\n– A placa de Peyer (tecido linfoide no intestino delgado).\n– O bazo (órgano do tamaño dun puño, que se encontra na cavidade abdominal).\n– O engano (dous lóbulos que se unen en fronte da traquea, detrás do esterno).\n– As amígdalas palatinas (dúas masas ovais na parte posterior da garganta).\nUn anticorpo monoclonal é un anticorpo homogéneo producido por unha célula híbrida produto da fusión dun clon de linfocitos B descendiente dunha soa e única célula nai e unha célula plasmática tumoral.\nOs anticorpos monoclonales son anticorpos idénticos porque son producidos por un só tipo de célula do sistema inmune, é dicir, todos os clones proceden dunha soa célula nai. É posible producir anticorpos monoclonales que se unan específicamente con calquera molécula con carácter antigénico. Este fenómeno é de gran utilidade en bioquímica, biología molecular e medicina.\nUnha vez que vos anticorpos monoclonais foron producidos, que se ligan a substancias específicas, lestes poden ser utilizados para detectar a presenza e cantidade desta sustancia por medio do exame de Western blot , a detección dunha sustancia en solución ou unha proba de imunofluorescência que detecta unha sustancia nunha célula enteira. Vos anticorpos monoclonais son tamén utilizados para purificar unha sustancia chamada técnicas de imunoprecipitaçãou e cromatografía .\nA síndrome da sida é un conxunto de enfermidades de moi diverso tipo que resultan da infección polo virus da inmunodeficiencia humana (VIH). O uso de medicamentos combinados pode controlar a replicación do virus e fortalecer o sistema inmunitario.\nClinicamente, a sida é declarada cando un paciente seropositivo presenta un conteo de linfocitos inferior a 200 células por mililitro cúbico de sangue. O sistema inmune queda gravemente deteriorado, de modo que o paciente queda exposto a infeccións oportunistas. Cando as condicións dos servizos médicos non permiten a realización de probas de laboratorio, declárase que un paciente desenvolveu sida cando presenta enfermidades que se consideran definitorias da síndrome.\nA infección por VIH adquírese a través do intercambio de fluídos como o sangue, o seme, a mucosa vaxinal e a mucosa anal. Outros fluídos como as bágoas e a saliva conteñen o virus en menores cantidades, de maneira que a probabilidade de adquirir o VIH a través deles é practicamente nula. As formas máis frecuentes de contraer o VIH son a través do coito sen condón, as xiringas e outros instrumentos punzocortantes infectados, a transfusión de sangue…\nAínda que non se manifesten síntomas graves da infección por VIH, o sistema inmune do paciente estará exposto a un proceso de deterioración causada pola reprodución do virus.\nO virus da inmunodeficiencia humana causa a infección polo VIH e a SIDA. O virus ataca o sistema inmunitario. A medida que o sistema inmunitario se debilita, o corpo queda en risco de contraer cancros e infeccións que poden ser mortais. Unha vez que unha persoa ten o virus, este permanece dentro do corpo de por vida.\nO virus do VIH pode ser encontrado en líquidos e secrecións corporais (sangre, seme, líquido preseminal, secreción vaxinal e leite materno). Calquera práctica que permita o contacto deses líquidos e secrecións corporais coas mucosas e o torrente sanguíneo (unha ferida aberta, por exemplo) doutra persoa pode causar infección por VIH.\n– Por ter relacións sexuais anais, vaxinais ou orais sen preservativo xa que pode pasar a través do fluxo vaxinal, o líquido preseminal ou o seme en contacto cos fluídos ou as mucosas doutra persoa.\n– Por compartir agullas, xiringas, máquinas de afeitar, alicates, piercings, agullas para tatuar ou calquera outro elemento cortante ou punzante en xeral; compartir canudos que conteñan sangue dunha persoa infectada tamén transmíteo.\n– Por transmisión de nai a fillo. En caso de mulleres embarazadas con VIH pódenllo transmitir ao bebé durante o embarazo, no momento do parto ou durante a lactación. É o que se chama transmisión vertical.\nAbril 23, 2015 ás 12:03 p.m.\nOs fármacos antirretrovirales ou antirretrovíricos(TAR de Terapia AntirRetroviral)son medicamentos antivirais específicos para o tratamento de infeccións por retrovirus como, por exemplo, o virus da inmunodeficiencia humana (VIH), causante da síndrome de inmunodeficiencia adquirida (SIDA).\nDiferentes antirretrovirales utilízanse en varias etapas do ciclo vital do VIH. O conxunto de varias combinacións de tres ou catro fármacos coñécese como Terapia Antirretroviral de Gran Actividad (TARGA).\nAbril 23, 2015 ás 12:04 p.m.\nExisten diferentes tipos de fármacos para tratar a infección polo VIH. Esos medicamentos atacan diversos aspectos do proceso que utiliza o virus para reproducirse. Como o VIH muta rápidamente vólvese resistente a todos os medicamentos administrados en forma aislada, os pacientes deben tomar unha combinación de fármacos para lograr a máxima supresión do VIH.\nA terapia de combinación contra o VIH é coñecida como terapia antirretroviral de gran actividade ou TARGA. A TARGA, cambia o curso natural da infección polo VIH e prolonga significativamente o periodo entre la infección inicial e o desarrollo de síntomas. Para alcanzar estos resultados é importante comezar o tratamento antes de que se manifesten os síntomas do SIDA, pero aquel tamen ten beneficios importantes e duraderos para a saúde dos pacientes que o comezan despois do diagnóstico do SIDA.\nAbril 23, 2015 ás 12:14 p.m.\nO virus da inmunodeficienza humana (VIH) é un lentivirus, causante do síndrome de inmunodeficienza adquirida (SIDA). O VIH debilita o sistema inmunolóxico, volvéndonos máis vulnerables a contraer enfermidades. A única forma de detectar o virus é realizándose a proba do VIH.\nNon existen síntomas específicos do VIH. A única forma de confirmar a existencia de infección polo VIH é a través da proba de detección do VIH nunha mostra de sangue.\nO virus propágase (transmítese) dunha persoa a outra de calquera das seguintes maneiras:\n-A través do contacto sexual.\n-A través da sangre: por transfusiones de sangue (agora moi infrecuente nos Estados Unidos) o con moita frecuencia por compartir agullas\n-Da nai ao fillo: unha muller embarazada pode transmitirlle o virus ao seu feto a través da circulación sanguínea compartida, ou unha nai lactante pode pasarllo ao seu bebé por medio da leite materna.\nAbril 23, 2015 ás 3:02 p.m.\nCando o ser humano enferma comeza a loita interna contra os organismos externos que producen a enfermidade, o sistema inmunolóxico ponse en marcha e segrega os anticorpos específicos para combater e eliminar as bacterias, parasitos ou virus que provoca o malestar. Tamén coñecidos como inmunoglobulinas, os anticorpos son glicoproteínas que circulan polo sangue á busca e captura dos antíxenos que danan o organismo. O coñecemento do mecanismo de resposta do corpo humano fronte aos antíxenos que causan as enfermidades deu lugar ás vacinas, que fan que o corpo se adiante a un posible contaxio facéndoo inmune.\nA función básica dos anticorpos é a de neutralizar elementos externos, antíxenos, como bacterias, parasitos e virus. Ademais, cada inmunoglobulina é única e específica para cada tipo de antíxeno.\nOs anticorpos, unha vez producidos, permanecen circulando polo sangue durante meses, o que xera a inmunidade durante longos períodos a certo antíxeno. Esta é a base das vacinas: crear a devandita inmunidade a certos organismos patóxenos externos tras provocar a segregación por parte do sistema inmunitario das inmunoglobulinas correspondentes.\nAbril 23, 2015 ás 3:03 p.m.\nO sistema inmunológico humano e esencial para a nosa supervivencia nun mundo cheo de microbios potencialmente peligrosos, e un deterioro grave, incluso dunha rama deste sistema, pode facernos susceptibles a infeccions graves que poñen en peligro a vida.\nInmunidad non específica (innata)\nO sistema inmunolóxico humano ten dous niveis de inmunidad: específica e non específica. A través da inmunidad non específica, tamén chamada inmunidad innata, o corpo humano protexese en contra de corpos extraños que percibe como nocivos. Puedese atacar a microbios tan pequenos como os virus e as bacterias, ao igual que os organismos máis grandes como os gusanos. Colectivamente, a estos organismos chamaselles patóxenos cando poden provocar enfermedades no huésped.\nTodos os animales teñen defensas inmunolóxicas innatas en contra dos patóxenos comuns; as primeras líneas de defensa incluen barreiras exteriores, como a pel e as membranas mucosas. Cando os patóxenos penetran as barreiras exteriores, por exemplo, a través de un corte na pel, ou cando son inhalados e entran aos pulmons, poden provocar daños serios.\nAlguns glóbulos blancos (fagocitos) combaten os patóxenos que logran atravesar as defensas exteriores; un fagocito envolve a un patóxeno, absorbeo e neutralizao\nAnque os fagocitos saludables son vitales para a boa salude, non poden enfrentar certas amenazas infecciosas. A inmunidade específica e un complemento da función dos fagocitos e outros elementos do sistema inmunolóxico innato.\nEn contraste coa inmunidade innata, a específica permite unha resposta dirixida en contra dun patóxeno concreto; solamente os vertebrados teñen respostas inmunolóxicas específicas.\nOs tipos de glóbulos blancos, chamados linfocitos, son vitales para a resposta inmunolóxica específica. Os linfocitos producense na médula espiñal, e maduran para convertirse nun de diversos subtipos, os dos máis comunes son las células T e as células B\nAbril 23, 2015 ás 3:46 p.m.\nO proceso inmunolóxico funciona así: un axente infeccioso entra no corpo.O seu sistema inmunolóxico está sempre alerta para detectar e atacar o axente infeccioso antes de que cause dano. Sexa cal fora o axente, o sistema inmunolóxico recoñéceo como un corpo alleo. Estes corpos externos chámanse antíxenos. E os antíxenos deben ser eliminados.\nA primeira liña de defensa do corpo é un grupo de células chamadas macrófagos. Estas células circulan pola corrente sanguínea e nos tecidos do corpo, vixiantes dos antíxenos. Cando un invasor entra, un macrófago rapidamente detéctao e captúrao dentro da célula. Encimas no interior do macrófago destrúen ao antíxeno procesándoo en anacos pequenos chamados péptidos antixénicos. Ás veces este proceso por si só é suficiente para eliminar o invasor. Non obstante, na maioría dos casos, outras células do sistema inmunolóxico deben unirse á loita.\nPero antes de que outras células poidan empezar o seu traballo, os péptidos antixénicos dentro do macrófago únense a moléculas chamadas antíxenos de leucocitos humanos ou HLA. A molécula de HLA unida a ao péptido, agora chamada complexo antixénico, é liberada do macrófago.\nCélulas chamadas linfocitos da clase T, poden entón recoñecer e interactuar co complexo péptido antixénico-HLA que se encontra na superficie do macrófago. Unha vez que o devandito complexo é recoñecido, os linfocitos T envían sinais químicos chamados citocinas. Estas citocinas atraen máis linfocitos T. Tamén alertan a outros linfocitos, da clase B, para que produzan anticorpos.\nAbril 23, 2015 ás 4:00 p.m.\nEnténdese por sistema inmunoloxico a defensa natural do corpo contra as infección como as bacterias e os virus. A través dunha reacción ben organizada, o noso corpo ataca e destrúe os organismos infecciosos que o invaden. Estes corpos extraños chámanse antíxenos.\nA inflamación é a resposta do sistema inmunolóxico aos antíxenos. Como resposta á infección ou á lesión, diversas clases de glóbulos brancos transpórtanse polo torrente sanguíneo ata o lugar da infección e solicitan máis glóbulos brancos. Cando a ameaza desaparece, a inflamación cede. Un exemplo é, cando una persona córtase ou ten gripe, a inflamación úsase para matar a bacteria ou o virus que invade o corpo.\nAbril 23, 2015 ás 4:45 p.m.\nOs linfocitos T colaboradores ou linfocitos T cooperadores (do inglés “T helper cells”), tamén coñecidos como linfocitos T efectores ou simplemente linfocitos Th, son un subgrupo de linfocitos (á súa vez un tipo de leucocito) que teñen un papel moi importante en establecer e maximizar as capacidades de defensa do sistema inmunitario. A actividade destas células é inusual, en tanto non son capaces de producir efectos citotóxico ou fagocitarios, é dicir, non poden aniquilar a célula hóspede (tamén coñecidas como células somáticas) ou patóxenos. Sen a axuda doutras células inmunitarias considéranse inútiles contra unha infección. Os linfocitos Th están involucrados na activación e dirección doutras células inmunitarias, e son particularmente importantes na resposta inmune adaptativa. Son esenciais no proceso de conmutación para a posterior formación de anticorpos por parte dos linfocitos B, na activación e crecemento dos linfocitos T citotóxico, e no aumento da actividade bactericida de fagocitos como os macrófagos. É esta diversidade na súa función e o seu papel na influencia doutras células o que lles dá aos linfocitos T “colaboradores” o seu nome.\nAbril 23, 2015 ás 4:50 p.m.\nUn fármaco, específico, é unha molécula bioactiva, que en virtude da súa estrutura e configuración química, pode interactuar con macromoléculas proteicas, xeralmente, denominadas receptores localizadas na membrana, citoplasma ou núcleo dunha célula, dando lugar a unha acción e un efecto evidenciable, as encimas tamén llas considera receptores catalíticos pois, están en condicións de interactuar con ligandos, neste caso os fármacos (agonistas), nesa unión fármaco receptor, interveñen case sempre unións supramoleculares, é dicir non de carácter covalente de alta enerxía, ao redor de 60 Kcal mol, senón máis ben, unións máis débiles e reversibles como hidrofóbicas, de Van der Walls ou pontes hidróxeno. Modernamente no deseño de novos fármacos se utilizan, descritores, que categorizar unha molécula por aspectos electrónicos, xeométricos, cuánticos, termodinámicos e de conectividade, iso viabilizar a utilización de ferramentas informáticas no deseño de estruturas referenciais ou cabezas de serie.\nO termo fármaco non se lle debe confundir co termo droga, pois este erro provén dunha equívoca tradución de -drug- do Inglés, por iso -droga- non necesariamente é un sinónimo de fármaco e este erro aínda obsérvase en moitos textos de Farmacoloxía.\nCando o fármaco, que é o principio activo, llo presenta como unha forma farmacéutica determinada, llo denomina medicamento, aquí xa se inclúen continxentes tecnolóxicos de fabricación, que determinarán unha biodisponibilidad e estabilidade axeitada desa presentación. É dicir boa absorción nun lapso de tempo, e non degradación química ou físico química que afecten o seu funcionamento nun organismo vivo, é dicir sen menoscabar unha axeitada absorción, pasen da fase biofarmacéutica á fase farmacocinética que determina a chegada exitosa dunha molécula bioactiva á biofase ou sitio de acción, en niveis de concentración que garantan un efecto. Hoxe o tremendo avance en proteonómica e as conseguintes alteracións que poden sufrir as proteínas nas súas estruturas terciarias principalmente, abren novos e suxestivos andariveis na investigación de moléculas bioactivas para combater perigosos axentes infecciosos como virus, bacterias e o cancro.\nOs fármacos poden ser substancias creadas polo home ou producidas por outros organismos e utilizadas por aquel. Desta forma, hormonas, anticorpos, interleucinas e vacinas son considerados fármacos ao ser administrados en forma farmacéutica. En resumo, para que unha substancia bioloxicamente activa se clasifique como fármaco, debe administrarse ao corpo de xeito exóxeno e con fins médicos.\nAbril 23, 2015 ás 4:52 p.m.\nO tratamento contra o virus do SIDA levado a cabo polos científicos da Universidade de Rockefeller correspóndese cun anticorpo monoclonal.\nUn anticorpo monoclonal é un anticorpo homoxéneo producido por unha célula híbrida produto da fusión dun clon de linfocitos B descendente dunha soa e única célula nai e unha célula plasmática tumoral.\nOs anticorpos monoclonais, son anticorpos idénticos porque son producidos por un só tipo de célula do sistema inmune, é dicir, todos os clons proceden dunha soa célula nai. É posible producir anticorpos monoclonais que se unan especificamente con calquera molécula con carácter antixénico. Este fenómeno é de grande utilidade en bioquímica, bioloxía molecular e medicina.\nUnha vez que se produciron anticorpos monoclonais que se unen a determinadas substancias, estes poden ser usados para detectar a presenza e cantidade desta substancia, grazas á proba de Western blot, que detecta unha substancia nunha solución ou cunha proba de inmunofluorescencia, que detecta unha substancia nunha célula enteira. Os anticorpos monoclonais tamén son usados para purificar unha substancia con técnicas chamadas inmunoprecipitación e cromatografía.\nOs anticorpos monoclonais mostran unha serie de vantaxes sobre os anticorpos policlonais como por exemplo maior homoxeneidade, reproductibilidade dos seus efectos (como consecuencia da súa homoxeneidade) ou maior capacidade potencial de seleccionar os mellores anticorpos en afinidade.\nOs anticorpos monoclonais utilízanse en moitos campos como investigación (aislantes de proteínas, activadores de enzimas), diagnóstico, como catalizadores de reaccións químicas ou como detectores de moléculas tanto orgánicas como inorgánicas.\nAbril 23, 2015 ás 5:08 p.m.\nOs fármacos antirretrovirais son medicamentos antivirais específicos para o tratamento de infeccións por retrovirus como, por exemplo, o VIH, causante da síndrome de inmunodeficiencia adquirida (SIDA).\nEstes fármacos non matan ao VIH, senón que impiden a multiplicación do virus no organismo, axudando a evitar o debilitación do sistema inmunitario.\nExisten diferentes clases de medicamentos antirretrovirais, entre os que destacan os seguintes:\n– Inhibidores nucleosídicos da transcriptasa inversa: Actúan sobre a encima transcriptasa inversa, incorporándoa á cadea de ADN que crea o virus. Con isto, conséguese que cadea se volva defectuosa, impedindo que o virus se reproduza.\n– Inhibidores non nucleósidos da transcriptasa inversa. Bloquean directamente a acción da encima e a multiplicación do virus.\n– Inhibidores da proteasa: Actúan sobre a encima proteasa, bloqueando a súa acción e impedindo produción de novas copias de células infectadas polo VIH.\n– Inhibidores da fusión: Impiden a entrada do virus á célula, co que este non pode reproducirse.\n– Inhibidores da integrasa: Bloquean a actividade da encima integrasa, responsable da inserción do ADN do VIH no ADN humano. Deste xeito, inhíbese a replicación do virus e a súa capacidade de infectar novas células.\nPara combater o VIH é necesario utilizar un mínimo de tres antirretrovirais combinados, dous deles de clases diferentes. O tratamento é complexo e require seguimento médico para avaliar as adaptacións do organismo ao tratamento, os seus efectos secundarios e as posibles dificultades.\nAbril 23, 2015 ás 6:59 p.m.\nCoñecemos co nome de anticorpo monoclonal a aquel anticorpo homoxéneo que foi producido por unha célula híbrida produto da fusión dun clon de linfocitos B e unha célula plasmática tumoral. Estes compoñen o tratamento contra o virus do sida.\nSon idénticos entre eles posto que foron producidos por unha mesma célula nai do sistema inmunolóxico.\nMostran vantaxes sobre os anticorpos policlonais, as máis destacadas son a maior homoxeneidade, reproductibilidade dos efectos, maior capacidade potencial de seleccionar os mellores anticorpos.\nSon utilizados en moitos campos da ciencia, como a investigación, como catizadores de reaccións químicas, ou como detectores de diferentes tipos de substancias, tanto orgánicas como inorgánicas. Esta detección de substancias ven dada grazas a Western Blot, e consiste en que unha vez producidos se unen a determinadas substancias e poden detectar os diferentes compostos e a súa cantidade.\nAbril 23, 2015 ás 8:15 p.m.\nUn anticorpo monoclonal é un anticorpo homoxéneo producido por unha célula híbrida que resulta da fusión dun clon de linfocitos Bdescendente dunha soa e única célula nai e unha célula plasmática tumoral.\nOs anticorpos monoclonais son anticorpos idénticos porque son producidos por un só tipo de célula do sistema inmune, é dicir, todos os clons proceden dunha soa célula nai.\nPara producir anticorpos monoclonais, primeiro extráense células B do bazo dun animal que foi exposto a unha substancia estraña. Estas células B son fusionadas en presenza de polietilenglicol con células tumorais de mieloma múltiple (tipo de cancro) que poden crecer indefinidamente en cultivo celular. Esta fusión fai ás membranas celulares máis permeables. Estas células fusionadas híbridas, chamadas hibridomas poden multiplicarse rápida e indefinidamente producir gran cantidade de anticorpos.\nAbril 24, 2015 ás 4:43 p.m.\nOs virus infectan todos os tipos de organismos, dende animais e plantas, ata bacterias e arqueas. Son demasiado pequenos para poder ser observados coa axuda dun microscopio óptico, polo que se di que son submicroscópicos; aínda que existen excepcións.\nCompóñense de dous ou tres partes: o seu material xenético, que porta a información hereditaria, que pode ser ADN ou de ARN; unha cuberta proteica que protexe a estes xenes -chamada cápside- e nalgúns tamén se pode encontrar unha bicapa lipídica que os rodea cando se encontran fóra da célula -denominada envoltura vírica-. Os virus varían na súa forma, dende simples helicoides ou icosaedros ata estruturas máis complexas.\nO virus da inmunodeficiencia humana (VIH) é un lentivirus que ataca ao Sistema Inmune das persoas, debilitándoo e facéndoos vulnerables ante unha serie de infeccións, algunhas das cales poden poñer en perigo a vida.\nA Síndrome da Inmunodeficiencia Adquirida ou sida, é o estado da infección polo VIH caracterizado por baixos niveis de defensas e a aparición de infeccións oportunistas. É esférico, dotado dunha envoltura e cunha cápside proteica. O seu xenoma é unha cadea de ARN monocatenario que debe copiarse provisionalmente ao ADN para poder multiplicarse e integrarse no xenoma da célula que infecta.\nAbril 24, 2015 ás 7:40 p.m.


Movementos e Dereitos Sociais | Esquerda unida - Part 47\nEsquerda Unida quere amosar nesta xornada de reivindicación o noso firme compromiso na loita contra o VIH/SIDA. Son máis de vinte millóns de seres humanos que faleceron dende os oitenta a causa desta pandemia. Semella entón un imperativo de saúd…\nA Xunta de Galicia ven de desenvolver os orzamentos máis antisociais da historia da democracia galega como o amosa o feito das continuas privatizacións dos servizos públicos e o espectacular recorte orzamental en servicios sociais.\nEsquerda Unida, que participou activamente na manifestación na defensa e mellora da sanidade pública, valora moi positivamente a resposta da cidadanía galega. 40.000 persoas, baixo o lema ‘sanidade pública de calidade agora e sempre’, partiron …\nPrevio 1 … 46 47 48 … 50 Seguinte


ENUMA ELIS: 05/16/11\nMicroreviews Maio'11 - III\nDesde noruega chega o novo disco do dúo que compón Iskald. "The sun I carried Alone" é un disco de black metal frío e crudo, cunhas guitarras distorsionadas como manda a tradición noruega e un sonido bastante decente no que se distingue bastante ben todo (un xa non sabe qué pensar cando vén un destes grupos, si son "auténticos de la muerte" igual pensan que o de grabar no garaxe en cinta de cassette é o máis puro... "satan loves magnetism"/"chrome ist krieg" e resulta unha escoita bastante cansina).\nEste disco pode pasar coma un disco aceptable de black metal, ten o seu blasting, o seu medio tempo, rasgados que se alternan con algún coro limpio puntual, algún pasaxe máis calmado e outros moitos co mítico tremolo-picking (por fín souben a ciencia certa como era o nombre XD o outro día encontreino, e non iba lonxe do que eu pensei toda a vida, así que por máis que vos veña un sobrao coma o que me veu a mín, por máis que estivera tocando desde hai 10 anos en grupos e o sepa "todo", e por máis que vos mire con cara de "jah principiantes", non tomedes moi en serio o que vos diga... ainda que bueno, xa me advertiran que dese non me fiara moito XD).\nPasable, pero non fará moita historia. 6/10\nEu suelo ter un problema con este tipo de bandas que fan música extremadamente técnica, con poliritmos, cambios de tempo imposibles, escalas arriba e abaixo, etc. e é que non lles encontro sustancia. Non encontro cancións propiamente ditas, é coma unha sucesión de riffs e escalas escupidas porque sí, sen alma e sen, en principio moita estructura. Hai poucos grupos deste estilo que me chamen a atención, entre eles os Origin ou Obscura, que aparte de virtuosismos, demostran saber compoñer cousas, que con máis ou menos tempo de escoita, podes seguir ainda que sexan complexas.\nA maior parte deste disco de Anomalous é coma asistir a unha clase de virtuosismo, pero sen moito sentido. Sí son geniales músicos, fan de todo cos instrumentos, e terán miles de horas de ensaio detrás, pero na maior parte do álbum quedeime moi frío; menos mal que houbo momentos que sí que merecen a pena, coma a máis ambiental Mitosis ou a canción que dá título ó album. Hei de añadir que a voz non me convenceu en absoluto.... ainda que tal vez non son o mellor para valorar esta música, como dixen hai poucos deste estilo que me transmitan algo. 5/10\nOutro grupo máis desde suecia facendo Heavy-Rock con marcado acento ochentero. Neste caso, se hai unha banda da que Bullet son fans, sen duda esa é AC/DC. As cancións, sen estar realmente mal, poderían estar en calquera álbum da etapa máis "heavy" dos australianos (comparemos por exemplo City Lights con You Shook Me All Night Long...), cun cantante que o borda na súa imitación de Bon Scott-Brian Johnnson-Udo-ou o dos 3 Inches of Blood. Nada do outro mundo en canto a orixinalidade, penso que sólo os máis fans de AC/DC poderán encontrar algo para pasar o rato. 4/10\nLogo de case 30 anos, o grupo de culto da NWOBHM, Hell, saca o seu primeiro esperado álbum. Por se non sabedes da historia da banda, dita así rápido: a principios dos 80 foi unha das promesas do Heavy británico, pero uns anos despois de sacar as primeiras demos o cantante Dave Halliday suicídase e Hell quédase conxelado (nótese a fina ironía XD). Hai un par de anos os componentes de Hell deciden reunirse e fichan a Andy Sneap, ex-Sabbat e reputado productor (Arch Enemy, Accept, Kreator, Cradle of Filth, Nevermore, Machine Head, Exodus... ), que os consideraba coma unha gran influencia para o que fixo con Sabbat. Así mesmo Martin Walkyier tamén se une pero lárgase ó pouco (ese tipo debe ser raro de caray), e fichan ó irmán do guitarrista coma cantante, que ó parecer era actor de series británicas!! (e non se conoce unha traxectoria previa como vocalista!!) E vaia!! ninguén o diría, porque ten unha voz curiosa e "teatral", con personalidade propia.\nIndo co disco, a música de Hell é puro e elaborado Heavy Metal con un rollo moi escuro e ocultista, a mín recordoume moito ó traballo de Mercyful Fate-King Diamond; con multitude de riffs e cancións moi traballadas. Hai certo aire tamén a uns Sabbat máis relaxados en certas partes, nótase que por ahí anda o Sneap, e, a pesar de durar máis de unha hora e con temas que sobrepasan os 8 minutos (ata hai un de 10) o disco non se fai para nada largo, partes máis calmadas a modo de "introducción para cancións" e os teclados axudan.\nMoita variedade, moito traballo, e grandísimos riffs neste Human Remains. Un dos mellores discos de Heavy Metal dos últimos anos. 9/10\nNunca oíra falar destes Xerath, pero a mezcla proposta era cautivadora :P : Arreglos orquestales e Metal Progresivo Extremo con toques groovies... bien bien. Empeza a primeira canción e as expectativas vense crecidas, coma se dunha banda sonora dunha peli de misterio paranormal sona Unite to Defy, que rompe cunhas guitarras gruesas e unha sección rítmica interesante... non se desarrolla mal, recórdame a Devin Townsend, vai ben... non vai mal... vaia, Dimmu Borgir cando Shagrath pon a voz esa "radiofónica"... Meshuggah, outra vez Townsend... empezoume a saturar un pouco... bueno, empeza a seguinte, interesante... outra vez os berridos agudos e largos de Devin, arreglos por aquí e por alá, riffs Meshuggah, máis riffs do mesmo estilo... bah... terceira, algo máis de caña, ah empeza outra vez co berro agudo e largo de Devin... bueeeeno... os palmmutes e ritmos cortantes empezáronme a saturar coma me satura todo o que fan Meshuggah... e inda quedan 7 cancións... a ver si cambian algo máis...\nHola, son outra vez eu logo de oírme por segunda vez o disco... Segunda!!! Vaia con dios y con los otros santos... 3/10\n... porque Xerath non poden nin achegarse ó que fai o genio de Devin Townsend, que cada cousa que saca está a un nivel superior, e ademáis é que a cabeza non lle para! ¿Cánta música fixo desde que empezou con Strapping Young Lad o que fora cantante de Steve Vai??\nA cuestión é que en "Deconstruction" segue facendo un metal progresivo e experimental onde aúna diferentes influencias e estilos sen o máis mínimo medo e sen complexos. Desde Pop, música electrónica, sinfónica, Heavy, partes máis thrasheras, medios tempos, blastbeats, momentos épicos, outros máis calmados, outros humorísticos... e todo coa seña de identidad propia e única que posúe, algo complicado de encontrar hoxe en día, pero a pesar dos múltiples cambios e rexistros, é que basta con oír 10 segundos de calquera parte de "Deconstruction" para decir: Townsend. Acábome de enterar que sacou outro disco este ano... o que digo, a cabeza non lle para... e bendita cabeza! 9/10\nAoN son unha banda suíza que lanza o seu segundo disco neste ano facendo un metal progresivo con diferentes matices de outros xéneros. Parece que últimamente está en boga que o cantante -ou outro da banda- intente facer guturales ou rasgados nos grupos de power ou progresivo e ésta banda non é menos. Non é que o faigan a menudo, pero máis ou menos na metade das cancións meten algún (cortesía de Devon Graves (Psychotic Waltz) e Dan Swäno (Edge of Sanity/ Nightingale). Unha pena que non exploten máis a vena oscura do death metal acompañando á voz, porque o resultado queda un pouco deslucido cando meten growling e seguen con metal melódico. En canto a ésto último o grupo desenvolvese bastante ben, as cancións teñen complexidade e cambios de rexistro interesantes, un disco decente de progresivo. 7/10\nMarkus Tümmers xa tardaba en obsequiarnos con outra entrega de Falkenbach, 6 anos xa desde o grandísimo Heralding -The Fireblade! -ainda que fora un disco de autoversións sonaba de vicio-. E a cousa non varía en demasía do ofrecido anteriormente, melodías folkies que se repiten unha e outra vez con pequenos cambios, moito medio tempo, melodías vocales que sonan moi parecidas a anteriores entregas, e en xeral unha atmósfera épica pero melancólica que te envolve e Falkenbach sábeo facer moi ben. Peeero, sendo un bon disco a mín deixoume un pouco asín asín. Non é que espere unha gran evolución do estilo tan propio da banda, pero simplemente me pareceu que baixaba o nivel un pouco comparado cós anteriores (ou eso ou é que conservo demasiada boa impresión labrada cos anos, porque salvo Heralding, os outros debe facer 6 ou 7 anos que non os escoito XD). Está ben, pero non foi un "shock". 7/10\nFacía moitísimo que non oía nada novo sobre esta gran banda checa, e polo que se pode ver, o sonido permanece máis ou menos intacto do que eu recordo daqueles grandes discos coma "Themes" e "Behind the Shadows". O violín e a voz de Hanka lideran o sonido de Silent Stream of Godless Elegy proporcionando melodías melancólicas e folkies ó background doom e pesado da banda. As aportacións do cantante masculino, tanto en guturales coma en voz normal pasan desapercibidas nun principio, pero danlle moita profundidade e forza a certas partes nas que canta con ela.\nRealmente é un álbum que podería estar feito a finales dos noventa, non pasaron os anos nin as modas por estes checos e agradécese. 7/10\nAni Lozanova Projekt - Miracle (2011)\nE esto?? de onde saleu?? e non o digo de forma sarcástica, porque mirando a horrenda portada un podería pensar perfectamente que está ante un bodrio powermetalero dos que abundan por ahí... Pero non, estiven investigando a ver quén era esta Ani Lozanova e parece que foi unha concursante de Eurovisión no 2009 por parte de Bulgaria. Agora, polo menos neste disco, fai algo bastante diferente do Techno pop ese, e deixoume cos ollos abertos, porque é un gran disco de Rock-Metal con toques progresivos e algo de Pop, algo de sinfónico, algo de Power Metal e ata incluso un pouquiño de "rapeo" e estribillo "dance" hai na canción Cry Over, moi pegadiza por outro lado. Hai cousas que me recordaron a Dream Theater, cousas que me fixeron pensar en Angra, outras en Nightwish e cousas que sorprenden e que poden ir desde algo de Rock ou Pop ata algo electrónico. Claro está, todo esto é moi bonito, pero hai que saber facer cancións, melodías, riffs e estribillos que se queden na cabeza, e penso que este proyecto de Ana Nova Louza consígueo sen entrar en complicacións excesivas, de feito é un disco que se oe moi fácilmente.\nAñadir unha gran producción por parte nin máis nin menos que Ian Parry e gran versión tamén de Give in to Me, de Michael Jackson. O único, faltaríanme 1 ou 2 cancións máis en lugar da autoversión final. 7/10\nPosted by Enuma Elis at 5/16/2011 11:40:00 p. m. 4 comentarios:


Betanzos e Santo André, protagonistas da nova “Ruta do Medievo” que a Deputación presenta en FITUR | Hemeroteca de Xornal de Betanzos\nBetanzos e Santo André, protagonistas da nova “Ruta do Medievo” que a Deputación presenta en FITUR\nA Deputación da Coruña presentará a Ruta do Medievo ou Camiño Betanzos a Santo André na programación oficial da Feira Internacional de Turismo -Fitur- que se desenvolve do 18 ao 22 de xaneiro. así o anunciou o deputado de Turismo, o nacionalista Xosé Regueira, na presentación do pack turístico que o ente provincial levará á principal feira turística do estado. A presentación oficial da área de Turismo da Deputación da Coruña, da que é responsable o deputado Xosé Regueira, centrarase en tres camiños que percorren o territorio da provincia. Dous deles, o Camiño Inglés- que tamén ten parada na nosa cidade- e o Fisterra-Muxía “están xa instalados no mapa das peregrinaxes mais será, sen dúbida, a Ruta do Medievo, o camiño que vai desde Betanzos até Santo André de Teixido, o que máis sorprenderá neste acto de promoción nun dos máis relevantes escaparates mundiais do turismo” sinalan desde a Deputación.\n“O Camiño Medieval trátase dunha senda de comunicación entre os dous centros de peregrinación que son Santo André de Teixido e Santiago de Compostela, contando como eixe de conexión a capital do antigo Reino de Galicia, Betanzos” explican. A vía transcorre polo norte da provincia da Coruña, desde Betanzos e o frondoso enclave do Coto de Chelo, até a incomparable paisaxe formada pola Serra da Capelada e o enclave de Teixido. Como eixo condutor, o camiño une bosques de carballos, castiñeiros e piñeiros, xunto á verde vexetación das zonas húmidas da ribeira que corren paralelas aos ríos galegos, caso das Fragas do Eume, que serven de nexo tamén con valores patrimoniais coma os mosteiros de Monfero e Caaveiro, os castelos de Naraío e Moeche e, xa case ao final, no extremo norte da provincia, o santuario de Santo André de Teixido, nun espazo de natureza salvaxe con mandas de cabalos en liberdade e acantilados que caen directamente ao mar onde sobresae a Vixía de Herbeira, que son os que teñen unha maior cota sobre o nivel do mar da Europa continental, con 613 metros de altura. En total, son cinco etapas e 95 quilómetros de roteiro turístico que ten na Casa de Andrade e na Revolución Irmandiña un potente fío condutor.\nO proxecto desenvolvido pola Deputación en colaboración coa empresa Quadrado Verde consistiu no acondicionamento e sinalización deste camiño que permita, na medida do posíbel, a súa utilización e tránsito tanto para camiñantes, turismo ecuestre e BTT, así como a instalación e toda a sinaléctica necesaria e a edición de folletos interpretativos do citado camiño.\nXa se sabe que, como reza a tradición, a Santo André de Teixido vai de morto quen non vai de vivo. Esta parte do patrimonio inmaterial, coas lendas da fonte de varios canos, e os réptiles que encarnan ánimas de quen non cumpriu coa visita ao Apóstolo é parte do patrimonio que a Deputación quere internacionalizar nesta cita. Por iso, a oferta turística da Deputación vai da man da Fundación Santo André de Teixido, creada para promocionar e dinamizar os camiños de peregrinaxe milenaria o lugar de Teixido, no Concello de Cedeira, relacionado en todas as culturas clásicas co mundo do alén e o fenómeno da morte, e logo da cristianización, co santuario de Santo André de Teixido.\nEsta peregrinaxe está documentada como unha das máis antigas de Europa e existe constancia de que, aínda despois de se crear o culto a Santiago en Compostela, continuaba a peregrinaxe a Teixido nunha dobre viaxe vital para visitar os templos dos dous apóstolos. Revitalizar os camiños de peregrinación a Teixido no século XXI transcende a restauración dos camiños físicos para se converter así nun obxectivo de dinamización económica en conxunto, porque leva aparellado a descuberta para grandes sectores de poboación dun espazo xeográfico espectacular, dun conxunto de tradicións descoñecidas, pero sobre todo dunha visión da Galicia turística do norte que tivo ata o de agora moi pouca proxección exterior.\nEtiquetas : Deputación, patrimonio, patrimonio inmaterial, roteiros, turismo\n← Organizacións ecoloxistas e culturais remitirán denuncia sobre o paseo a distintos organismos públicos\nO Betanzos empata no último minuto e cun menos ante o Galicia de Mugardos →


Considérase a seguridade social a renda en bancarrota? - Abogados de inmobles, probados, defensa de hipotecas e NJ & NY\ncasa / FAQs/ Considérase a seguridade social a renda en bancarrota?\nConsidérase a seguridade social a renda en bancarrota?\nA seguridade social considérase ingresos en bancarrota, pero tamén se considera exenta. Observando as leis de EE. UU. Para os pagos de seguridade social e discapacidade, miramos o código 42 EUA Subcapítulo II - ANTIDADE FEDERAL ANTIGUA, SORVEITORES E BENEFICIOS DE SEGURIDADE DE DISCAPACIDADE.\nEn Código 42 EU § 407 exime de pagamentos de seguros sociais e pagamentos de invalidez Os pagos (SSDI) de ser confiados por un administrador de bancarrota de pagar débedas nunha bancarrota do capítulo 7.\nAsí que se obtivese unha liquidación por un pago por seguridade social, non se lle permitirá que un administrador de bancarrota tomase os cartos nunha bancarrota do capítulo 7. SSDI tamén estaría excluído dun capítulo 7 significa proba. Non obstante, se estás a facer pagamentos nunha bancarrota dun capítulo 13, o administrador considerará os seus ingresos da seguridade social como unha fonte de fondos para financiar o seu capítulo 13.\nSe necesitas unha mellor comprensión de como funcionaría o SSDI coas túas circunstancias específicas, fale con avogado de bancarrota para obter unha visión completa do que sucedería se vostede ou o seu cónxuxe presentaron por bancarrota.\nOs impostos son descargables en bancarrota?\nOs préstamos do día de pago están cubertos por bancarrota?


Alumnos e profesores do Instituto máis antigo de Córdoba fan noite en Ames\n[07-04-2006] 400 alumnos e alumnas do IES Séneca de Córdoba, acompañados de 50 profesores fixeron noite no Polideportivo de Bertamiráns, despois de que a Concellaría de Cultura e Deportes lles cedera as instalacións para asearse e durmir. A excursión, que forma parte dun programa propio deste instituto chamado "2000 minutos andando", chega hoxe a Compostela.\nO Pazo da Peregrina acolle a segunda xuntanza de traballo do foro da Axenda 21\n[06-04-2006] O Foro Social da Axenda 21 definirá hoxe os problemas máis importantes que terá que superar Ames para converterse nun concello sostible. As tres mesas que compoñen o foro están convocadas para as oito e media do serán no Pazo da Peregrina. Anque xa hai trinta veciños implicados no debate da axenda, desde o Concello sinálase que o foro aínda está aberto á participación da xente.\nFesta multicultural na clausura do Obradoiro de Lingua e Cultura\n[06-04-2006] ¿Porque os ingleses toman té ás cinco da tarde?, ¿Quen era Molly Malone?, ¿Cal é a verdadeira historia do conde Drácula?, ¿Que curiosidades se agochan nas bandeiras de Perú, Costa Rica ou Venezuela? A clausura dos Obradoiros que durante os últimos meses organizou a Concellaría de Cultura para que os emigrantes e os retornados e retornadas de Ames se achegaran á lingua e a cultura galegas, converteuse nunha festa de intercambio cultural. Bailáronse tangos, cantáronse cancións galegas e cubanas e escoitáronse sons irlandeses e mornas guineanas e case todos os participantes dixeron que estaban desexando facer outro curso similar.\n175 nenas e nenos gozarán da Primavera Lúdica\n[06-04-2006] Por terceiro ano consecutivo a Concellaría de Educación pon en marcha a Primavera Lúdica, o programa de conciliación da vida familiar e laboral destinado a nenos e nenas de entre 3 e 12 anos que se desenvolverá os días 10, 11,12 e 17 de abril coincidindo coas vacacións de primavera. 175 nenos e nenas se acollen este ano ao programa o que supón a consolidación e o éxito da actividade.\nPrimavera 06 aposta pola implicación da cidadanía na cultura e no deporte\n[05-04-2006] Música, teatro, pintura, literatura, conferencias, sendeirismo, xincanas ciclistas, fútbol de rúa, atletismo, chave, concursos hípicos... a oferta deportiva e cultural de primavera no Concello de Ames abrangue todos os gustos e contenta todas as idades. A Concellaría de Cultura e Deportes consolida os Domingos Infantís e os Venres Teatrais, continúa definindo o Pazo da Peregrina como un dos espazos culturais importantes do Concello e aposta pola implicación dos veciños e das veciñas na cultura e o deporte.


O novo período de programación UE 2014-2020 | The Muros Times\n← Xentes de Muros no século XVI\nCarta da Redacción: Decembro-2013 →\np/ Inés Monteagudo Romero, Técnico de inspección e promoción\nO reto máis importante que ten a UE para este novo período de programación é saír da crise e retomar o camiño do crecemento sostible. Para iso precísanse unhas finanzas públicas saneadas, reformas estruturais e investimentos a prol do crecemento e a mellora do emprego.\nA Estratexia UE 2020 vai dirixida a acadar unha economía intelixente, sostible e integradora, que se supón vai xerar emprego, produtividade e cohesión social. Así, neste novo período o FEDER, o FSE e o FC teñen como obxectivos o “Investimento en crecemento e emprego” e a “Cooperación territorial europea”, neste caso só o FEDER.\nOs fondos estruturais e de investimento europeos (Fondos EIE) inclúen en España, para o período 2014-2020, o fondo europeo de desenvolvemento rexional FEDER, o fondo europeo agrícola de desenvolvemento rural FEADER, o fondo europeo marítimo e da pesca FEMP e o fondo social europeo FSE. Os fondos EIE teñen como obxectivo promover a competitividade e a converxencia de tódolos territorios e son un instrumento esencial para facer fronte aos retos do noso pais, restablecendo e aumentando o crecemento e garantindo unha recuperación que xere emprego.\nPara acadar estes obxectivos búscase a coordinación entre os fondos, evitando solapamentos, e tratando de acentuar os efectos positivos a través das sinerxias. Neste camiño a Comisión propón un Regulamento de disposicións comúns, que persigue intensificar a coordinación, para concentrar os recursos en acadar os obxectivos da estratexia UE 2020. Así estableceranse uns obxectivos temáticos comúns, unha planificación e mecanismos de execución máis coherentes, unha reserva de eficacia, e unhas normas de subvencionalidade máis simplificadas, entre outros elementos. O FEDER e o FEADER contribuirán a tódolos obxectivos temáticos, incidindo nos ámbitos nos que actúan as empresas e na prestación de servizos; o FSE atenderá ao emprego e a mobilidade, a educación, competencias e aprendizaxe permanente, promoción da inclusión social e loita contra a pobreza; o FEADER terá como obxectivo o crecemento intelixente, sostible e integrador nos sectores agrícola, alimentario e forestal, así como as zonas rurais; o FEMP centrarase na viabilidade e competitividade da pesca e da acuicultura, promovendo a cohesión social e a creación de emprego nas comunidades dependentes da pesca, diversificando a actividade cara outro sectores marítimos.\nOs traballos de programación da política de cohesión inclúen un Acordo de asociación de España, e os Programas operativos nacionais.\nO Acordo de asociación é un documento nacional, no que se expón a estratexia e as prioridades de investimento dos fondos. Para elaborar a estratexia faise unha análise da situación, incidindo nas disparidades existentes entre as distintas rexións, nas oportunidades de crecemento e debilidades, nas diferentes áreas de investimento que identifican os regulamentos, e que son os obxectivos temáticos: Potenciar a investigación, o desenvolvemento tecnolóxico e a innovación; Mellorar o uso e a calidade das tecnoloxías da información e das comunicacións e o acceso a estas; Mellorar a competitividade das pequenas e medianas empresas, do sector agrícola (no caso do FEADER) e do sector da pesca e a acuicultura (no caso do FEMP); Favorecer o paso a unha economía baixa en carbono en todos os sectores; Promover a adaptación ao cambio climático e a prevención e a xestión de riscos; Protexer o medio e promover a eficiencia dos recursos; Promover o transporte sustentable e eliminar os embotellamentos nas infraestruturas das redes fundamentais; Promover o emprego e favorecer a mobilidade laboral; Promover a inclusión social e loitar contra a pobreza; Investir na educación, no desenvolvemento das capacidades e na aprendizaxe permanente; Mellorar a capacidade institucional e a eficiencia da Administración pública.\nPola súa banda os traballos do Programa operativo lévanse a cabo respectando o principio de partenariado e gobernanza multinivel; é dicir, están involucradas as autoridades públicas dos diferentes niveis da Administración española (hai un programa operativo por comunidade), e os axentes económicos e sociais.\nSe nos dan oportunidade, iremos desenvolvendo estas primeiras apreciacións e analizando as repercusións que estas actuacións van ter na nosa economía.\nEsta entrada fue publicada en Cousas que interesan y etiquetada Febreiro-2015, Inés Monteagudo Romero, Marzo-2015. Guarda el enlace permanente.


Abegondo mantén a construción en 85 núcleos nas medidas provisionais do plan : Detalle da nova: Concello de Abegondo\nAbegondo mantén a construción en 85 núcleos nas medidas provisionais do plan\nO equipo redactor presentou hoxe no pleno o borrador do documento. O alcalde presentarao o vindeiro martes na Xunta\nDesde que se coñeceu a anulación do Plan Xeral de Ordenación Municipal, por mor da denuncia presentada por unha plataforma de afectados, o Concello de Abegondo púxose en marcha para adoptar as accións que estivesen na súa man para evitar prexuízos ao municipio. Así comezou a elaborar as medidas provisionais do plan, figura que xa contempla a lei galega para apoiar aos municipios cuxo PXOM se anula na xustiza.\nO Concello leva varios meses de traballo neste documento. Hoxe o alcalde, José Antonio Santiso, a pesar de que non está contemplado, decidiu incluír un punto na orde do día para informar sobre esta tramitación. O equipo técnico de arquitectura que as elabora explicoulle á corporación un resumo destas medidas.\nA arquitecta comezou a súa exposición sinalando que a normativa acouta moito o que se pode facer nas medidas. Só se poden incluír solos urbanos consolidados e solos de núcleo rural. Os non consolidados e os urbanizables non se poden contemplar. E o solo rústico queda igual, como marca a lei de 2016. En calquera caso, a arquitecta calcula que un 85-90% da problemática urbanística quedará solucionada con estas medidas.\nInclúense neste borrador das medidas un total de 85 núcleos rurais, fronte aos 141 que se consideraban no Plan Xeral. Nestes 85 están todos aqueles núcleos onde houbo actividade de obra maior e aqueles que os veciños manifestaron o seu compromiso de construír, como explicou o arquitecto municipal, tamén presente no pleno.\nO alcalde manifestou que desta forma daráselle resposta a todos os núcleos con demanda real de construción. “Nós quixésemos deixar os 141 núcleos, pero vémonos obrigados a estas medidas pola denuncia e a posterior sentenza”, apuntou.\nA delimitación destes núcleos é exactamente a mesma que se incluíu no Plan Xeral. O Concello, que realizou estas medidas en contacto permanente cos técnicos da Xunta, preguntou pola posibilidade de revisar algúns aspectos, pero determinouse que non se poden variar.\nEn canto ao número potencial de vivendas novas, púidose deixar a cifra en 1088, fronte ás 2622 que se permitían na PXOM. Isto vén determinado polo contido da denuncia da plataforma que aceptou o Tribunal, baseada principalmente no crecemento excesivo de residencias que se prevía.\nSobre os núcleos afectados pola Rede Natura, seguindo as indicacións dos técnicos da Xunta, incluiranse con normalidade. Aínda que se podería variar segundo eles marquen no informe.\nOutra das cuestións que se manterán será o catálogo de elementos patrimoniais. quedará tal e como estaba na PXOM.\nSantiso, acompañado do equipo redactor e dos técnicos municipais, presentará o martes o documento á Dirección Xeral de Urbanismo, que debe realizar un informe previo á aprobación inicial por parte do pleno. Esta aprobación inicial ten o requisito de comezar os trámites de contratación da redacción dunha novo PXOM. O Concello xa obtivo a axuda de 150.000 euros da Xunta para a adxudicación.\nTras a aprobación inicial haberá un período de exposición ao público de 20 días e en paralelo solicitaranse os informes sectoriais pertinentes. Con eles xa se poderán aprobar de forma definitiva no pleno. Desde que se aproben terán unha vixencia máxima de tres anos e medio.\nNa sesión plenaria, o grupo de AxA pediu unha copia das medidas. O alcalde indicoulles que non hai problema en que as vexan pero que mentres sexa un borrador e non unha proposta definitiva considera pouco prudente dar copias dado que a Xunta poderá facer variacións.


Pontevedra Provincia na túa cesta - Turismo Rias Baixas\nPontevedra Provincia na túa cesta/\nPon a provincia de Pontevedra na túa cesta\nCompra produtos de calidade das Rías Baixas e degústaos na casa a calquera hora do día\nA terra, o mar, as rías e os ríos da provincia de Pontevedra abastecen cada día tendas e mercados da mellor materia prima. As produtoras e produtores esfórzanse por cultivala, criala e extraela cun modelo sustentable. As e os comerciantes póñena á túa disposición para que degustes alimentos de calidade. Enche a túa cesta coa horta, o campo, a vide e as augas das Rías Baixas. Daranche a enerxía que necesitas e compensarás o esforzo de miles de persoas que realizan un traballo esencial para ti.\n"O NOSO MAR"\nAs rías e toda a costa da provincia son unha despensa de mariscos e peixes de primeira calidade e enorme variedade. A frota pesqueira e as mariscadoras e mariscadores saen faenar a diario en barco e a pé para extraer o mellor dos fondos mariños e fornecer os puntos de venda de produtos frescos.\n"O NOSO CAMPO"\nO selo Ternera Gallega acredita a excelencia das carnes de vacún da provincia, que tamén ofrece magníficos produtos ovinos, porcinos e doutros armentíos, criadas con grande esmero polas e polos produtores. Na provincia existen dúas denominacións de orixe de queixos: Tetilla e Arzúa-Ulloa..\n"O NOSO VIÑO"\nAs cinco subzonas da Denominación de Orixe Rías Baixas producen viños recoñecidos en todo o mundo. As adegas coidan ao máximo o proceso para obter os mellores caldos, desde o cultivo da vide ata o embotellado. A Ruta do Viño é unha grande experiencia para introducirse na viticultura das Rías Baixas.\n"A NOSA HORTA"\nGrelos, patacas, pementos da Denominación de Orixe Herbón, cebolas... Os campos de cultivo da provincia, grazas ao traballo das e dos agricultores, abastecen os mercados e demais distribuidores dunha materia prima de calidade perfectamente integrada no receitario tradicional de Galicia e tamén na cociña de vangarda.\nUnha exquisita despensa\nDENOMINACIÓNS DE ORIXE: MEXILLÓN, RÍAS BAIXAS (VIÑO), QUIXO DE TETILLA, ARZÚA-ULLOA, PEMENTOS DE HERBÓN\nVídeos: terra, mar e río\nAlbariño de O Salnés\nMarisco de O Grove\nMercados e lonxas


BOUDEVARA: Verán 2021: un feixe de millas\nVerán 2021: un feixe de millas\nDifícil resumir toda a campaña deste ano 2021 en tan pouco espazo. Pero non esquezamos que isto é un blog e polo tanto imos poñer tan só algunhas notas sobre as navegacións e travesías realizadas dende abril até outubro do presente ano no folkboat Rana, deixando para outra ocasión, as saídas en dornas do Clube Mariño Salnés e a asociación Vela Tradicional Cambados.\nUn feixe de millas\nComezamos trasladando o Rana dende o Náutico de Ribeira, (porto de inverno) ao porto de Tragobe-Cambados para subilo á terra e proceder cos traballos de mantemento anual: limpeza, pintura, vernices e arranxos varios. Este ano un pouco máis de traballo por mor de ter que baixar o pau para saneamento do coelan, un verniz-cola que está a dar bos resultados.\nimaxe: travesía Ribeira-Cambados. abril de 2021\nFoi un mes de traballo continuo antes de devolver o Rana ao mar:\nPor fin, a primeiros de maio o Rana volve ao Mar e na seguinte semana, empeza a tempada de navegación cunha travesía de proba para axustar o barco e comprobar que todo está ben.\nTravesía até o arquipélago de Sálvora. 15 de maio de 2021.\nTripulacion: Betol, Miguel, Bea, Olaia, Xaquin + Cristal.\nLogo dun parón por mor das "inoportunas" chuvias da metade de maio, reiniciamos as travesías de fin de semana con rumbo a Ons. Unha fermosa e esixente travesía, con vento e mar de fondo pola aleta de estribor nas proximidades de Centulo (arquilélago de Ons) que por momentos, fai difícil o goberno cando o temón nota o paso do pico das ondas, iniciando un surfeo excitante co barco xogando ou xoguete dos vagallóns.\nTravesía a Bueu. 29-30 de maio 2021.\nTipulación: Olaia, Miguel + Xaquin.\naproximación ao Centulo:\nPaso por Ons:\nManiobrando para entrar en Bueu:\nNoite en Bueu:\nNa imaxe, Cristal vixiando na noite amarrados no porto de Bueu a carón do galeón Ave de Paso. Ao día seguinte, Cristal daría as primeiras mostras do mal estado da súa columna. Esa mesma semana sería operada de urxencia dunha enorme hernia discal que case a deixa paralítica. Por sorte vaise recuperando e para a vindeira tempada, agardamos poder tela de novo a bordo como parte fundamental da tripulación do Rana.\nenlace: tripulante Cristal.\nTravesía a Rúa. 5 de xuño 2021.\nTripulación: Lucia, Santi, Miguel, Bea, Olaia + Xaquin.\nFermoso día de primavera para unha merenda con baño na illa de Rúa. Temperatura perfecta, ventiño o xusto para unha navegación de domingo.\nenlace: illa Rúa\nSaída na regata Volta a Arousa de dornas a vela (ACD Dorna). 26 de xuño 2021.\nTripulación: Pablo, Belén, Begoña, Olaia + Xaquin.\nTarde morriñenta, de ceo anubrado que ameaza coa melura. Tarde de pouco vento, quietude e chaqueta polos ombreiros para combater a sensación de humidade.\nPaso das dornas pola Lobeira (torre-baliza) vistas dende o Rana.\nTravesía Cambados-Ribeira e noite en Area da Secada (Illa de Arousa). 10-11 de xullo 2021.\nTripulación: Miguel, Olaia + Xaquin.\nFoi unha boa xornada de navegación cun vento fresco que nos animou a sair por detrás de Sálvora para logo achegarnos até Ribeira e finalmente fondear na fermosa praia de Area da Secada para facer noite na Illa de Arousa.\nE para a travesía de volta a Cambados, un forte nordés que nos levou a casa a todo fulespin.\nTravesía ao Areoso. Illa de Arousa. 15 de xullo e 2021.\nTripulación: Delia, Rubén, Selena, Eloi, Yoel + Xaquin.\nFoi a saída anual reservada por Delia e amigos para pasar o día no Areoso, e aínda que o día amenceu con néboa, pouco a pouco esta foise afastando para a mediodía, ter un sol de verano iluminando a fermosa area branca do illote arousán.\nSaída luns 02 de Agosto.\nTripulación: Rubén, Bea + Xaquin.\nIniciando o mes de agosto e a golpe de luns, facemos unha saída pola ría sen rumbo fixo, parando finamente en Palmeira para comer e un baño na súa fermosa praia a pé de porto.\nSaída mércores 4 de agosto.\nTripulación: María + Xaquin.\nCada ano, o Rana reserva unha saída preparada para a familia se ben, o mal tempo previsto para as primeiras horas da mañá, desanimou á maioría, quedando tan só miña irmá máis eu para unha fermosa xornada de navegación cun ceo que se foi abrindo na medida en que nos aproximábamos á praia de Coroso (Ribeira).\nTravesía a Rianxo. 10 de agosto de 2021.\nTripulación: Rubén, Jordi + Xaquin.\nFoi unha boa tarde para montar o asimétrico e chegar rápido até Rianxo, unha vila e unha travesía que lle encanta ao Rana. Un día típico de verán, con moito sol e gran cantidade de velas na ría.\nNavegación rumbo New York. 8 de agosto 2021.\nTripulación: Bea, Miguel, Jordi, Iago + Xaquin.\nNos últimos anos estamos collendo o costume de facer unha travesía en liña recta (con rumbo oeste) até onde de o día. Este ano nos adentramos en mar aberto unhas cantas millas por fóra de Sálvora: ventiño, mar de fondo e ningunha balea. Tampouco avistamos New York nin a costa americana... en fin, queda para outra ocasión.\nPaso por Sálvora;\nSaída da regata dos faros de dorna a vela (Amigos Dorna Meca-O Grobe). Sábado 14 de agosto.\nTripulación: Jordi, Iago + Xaquin.\nSen dúbida, unha bonita xornada de navegación acompañando as dornas participantes na regata. En especial, fixemos cobertura das embarcacións de Cambados, a Julicheira e a Muler de Balboas (Clube Mariño Salnés), a Airexa e Stiya (Vela Tradicional Cambados).\nTripulantes das embarcacións do Clube Mariño Salnés na entrega de premios. O Grobe.\nTravesía a Vilaxoán. Festa das Revenidas. 11-12 de setembro de 2021.\nTripulación: Miguel, Samu + Xaquin.\nVisita obrigada as Revenidas de Vilaxoán. Este ano se retomaban os concertos logo do parón pola pandemia no ano anterior. En todo caso, para nos o dos concertos é o de menos, o importante é a travesía e feito de facer noite nun porto con tanto encanto.\nTravesía a Ons. 18-19 de setembro. 2021\nTripulación: Jordi + Xaquin.\nOutra navegación que non pode faltar no verán é a visita a Ons. A veces coincidindo co "Desembarco de Ons" organizado polo Galos de Bueu e Os amigos da Dorna de Portonovo e a veces, como este ano, como navegación por libre e como case sempre, uns fermosos días de setembro cuns solpores impresionantes vistos dende a illa.\nEncontro de Embarcacións Clásicas e Tradicionais. X Memorial Tito Silva. Cambados 9 de outubro 2021. (Asociación Vela Tradicional Cambados, Clube Mariño Salnés).\nTripulación Rana: Nati, Quico, Diana, Betol, Rubén + Xaquin.\nÉ unha xuntanza de embarcacións moi singular, e a pesares de que actualmente o Encontro o organizan as asociación de VTC e o CMS, os familiares de Tito Silva seguen tendo un protagonismo especial, conservando un formato moi preto aos navegantes. A xornada de navegación realízase cun espírito de convivencia sen competición de ningún tipo e se cadra, a presente edición foi a que sumou máis barcos e tripulantes, en parte supoñemos que polas gañas de xuntarse en augas cambadesas logo do parón do ano pasado pola pandemia.\nNavegación a Ribeira. Fin da tempada. 11 de outubro 2021.\nTripulación: Rosana, Iago, Rubén + Xaquin.\nComo o ano pasado, a travesía a Ribeira no mes de outubro, marca o final da tempada de navegación para o Rana. Unha travesía que se fai con pena pero necesaria para o descanso do barco e dos tripulantes,. Con todo, foi unha bonita xornada de sol e con escaso vento pero o necesario para unha travesía tranquila para un fondeo previo na praia de Coroso para un baño de despedida do verán 2021.\nColocación das toldillas de inverno. Náutico de Ribeira:\nUnha tempada completa, con moitas saídas e vivencias compartidas con distintas tripulacións. Nestes 17 anos de navegacións no folkboat Rana, serían varios centos de persoas as que embarcaron neste barco que fai as veces de pequena escola de iniciación de navegantes para o Clube Mariño Salnés de Cambados. Por iso, chegado outubro, o Rana ten máis que merecido un longo descanso protexido das fouces do inverno. Polo demais, tamén foi un ano de moito navegar nas embarcacións tradicionais cambadesas, na Julicheira, na Muler de Balbaos e na Airexa, esta última, unha dorna que cada ano nos gusta máis sair navegar con ela.\nAos membros do Clube Mariño Salnés por compartir tantas navegacións.\nA Dolores Abella polas facilidades para invernar o Rana.\nimaxe: saída na dorna Airexa. Verán 2021\nPublicado por bou de vara en martes, noviembre 09, 2021