Falamos de poesia - Elvira Ribeiro - FESTIVAL NUN LOCAL\nEn FNL2 participaches nunha sesión de recitais con Támara Andrés, Keith Payne e Patricia Meira. A nivel consumidor de poesía cal é a diferenza entre escoitar un poema recitada e lelo? Por que asistir a un recital e non simplemente ler os versos en libro?\nA diferenza é ben evidente. Creo que hai textos que só funcionan léndoos na intimidade, afastadas do mundo e concentradas nas liñas e nas súas posíbeis revelacións. Pola contra, hai poemas que só adquiren a súa verdadeira dimensión cando son recitados en alta voz. A voz precisamente pode ser unha ferramenta poderosa á hora de transmitir todo o que agocha o texto dentro. Asistir a un recital onde se escoiten composicións deste tipo pode ser unha experiencia moi gratificante, chea de intensidade e descubertas.\nEste sábado presentas Welcome to Sing Sing en Vigo. Poderías resumirnos de que trata este último traballo teu?\nEn Welcome to Sing Sing tentei indagar no tema da reclusión, entendida esta como falta de liberdade, exilio, encarceramento e, por outra banda, como encerro nun sentido quizais menos tanxíbel (afastamento, retirada, incomunicación, silencio…). Aí están presentes tanto as cadeas físicas que sofreno ou sufriron certas persoas como os presidios interiores que cada unha padecemos en determinados momentos. Neste sentido, Sing Sing funciona como metonimia de todos os cárceres posíbeis. O libro, ademais, supón o final dun período de escrita (ao que eu lle chamei “Ciclo de Turinxia”) e, que ao mesmo tempo, coincide co remate dunha etapa vital.\nRecitais poéticas en A Lareira, FNL2 (foto: J. Santomé)\no lugar onde residimos, as persoas coas que tratamos, os libros que lemos, (…) inflúe dalgún xeito na creación\nVives no barrio do Calvario. A que nivel inflúe no teu traballo o barrio onde un reside?\nHai pouco lía unha noticia onde o Calvario aparecía como un dos barrios máis pobres do Estado Español. Eu, de feito, vinme vivir ao Calvario porque era máis barato arrendar aquí unha vivenda e síntome bastante a gusto entre as veciñas que teño, con renda per cápita similar á miña. Por outra banda, paréceme que todo o que está ao noso redor, o lugar onde residimos, as persoas coas que tratamos, os libros que lemos, a visión que temos diaramente pola xanela… inflúe dalgún xeito na creación. Ás veces subrepticiamente ou de modo inconsciente. Maiormente penso que en min inflúe dese xeito oculto.\nComo muller, artista e galega, sénteste apoiada no clima socio-cultural actual?\nO clima socio-cultural galego actual paréceme desolador malia aos voluntariosos esforzos das persoas máis militantes e implicadas, sen cuxo labor viviríamos no ermo máis absoluto. Eu apenas son un punto pequeniño que olla con enfado ás veces, con tristeza outras, o páramo cultural ao que nos condenan unas institucións públicas maiormente volcadas en asegurar os seus propios privilexios e prebendas. Con todo, existimos e (aínda) non sucumbimos, con alegría e vontade de que todo mude.\nQue existan espazos para facilitar estes encontros é de agradecer e promovelos e apoialos significa acreditar no valor das artes como capital fundamental dunha sociedade.\nÁ parte de achegar as artes ao público xeral, un dos propósitos de Festival Nun Local é reunir artistas locais para fomentar sinerxias artísticas. Coñeciches a Keith Payne no FNL2 (2015) e desde entón traballastes xuntos en varias ocasións. Como cres que se podería fomentar iso máis? Tanto no Festival como na cidade e a sociedade.\nCerto que tiven a inmensa sorte de coñecer o escritor e tradutor Keith Payne no FNL. Ese tipo de conexión entre artistas adoita xurdir por azar e penso que normalmente ten que ver co feeling entre as persoas que se encontran e/ou coa admiración mutua. Que existan espazos para facilitar estes encontros é de agradecer e promovelos e apoialos significa acreditar no valor das artes como capital fundamental dunha sociedade.\nEn Vigo, e a provincia de Pontevedra, cales son os locais que máis apoian a poesía e a literatura a nivel interacción co público?\nA verdade é que non son moito de saír e quizais deixo atrás unha manchea de locais que valoran e difunden a literatura en xeral e a poesía en particular, mais na cidade de Vigo, sei un algo do labor de La Historia Café-Bar aquí no Calvario, do Café Badía en Teis, do Mishima Café do Libro, da Cova dos Ratos na rúa Romil, do De Catro a Catro, de La Fiesta de los Maniquíes… Non podo esquecer tampouco o magnífico traballo de librarías como Cartabón, Andel, Librouro ou Versus, así como o dos centros sociais que subsisten con moito esforzo e traballo voluntario.\nTes unha proposta poética para FNL4?\nElvira Ribeiro Tobío (Pontevedra, 1971)\nNacín cando soaba na radio “Me and Bobby McGee” da rabuda da Janis Joplin. Desde pequena (eu tamén rabuda) interesoume a literatura, especialmente a poesía, aínda que teño moitos outros intereses (a lingua, as artes plásticas, o cinema, a música, a fotografía, o ser humano, a bioloxía, as cadelas coas que comparto a vida...). Ata o momento publiquei poesía para persoas adultas (Andar ao leu, 2005; Arxilosa, 2005; Biografía da Multitude -en coautoría con Silvia Penas-, 2009; carnia haikai, 2012, corpos transitivos, 2013 e Welcome to Sing Sing, 2017) e tamén para crianzas (pAlAbrAs brAncAs, 2008 e As redes de Inés, 2014). Ademais dei ao prelo unha biografía de Maruja Mallo (Urco Editora, 2017) adaptada para crianzas. Grazas á literatura, voei a algúns lugares polo mundo adiante. Aínda gusto de voar, mais sempre sempre sen que me recorten as ás. Nin remeiras nin temoeiras.


XOSÉ MANUEL LOBATO MARTÍNEZ | 03.10.2011\nRebenta libremente nunha envolvente espida e brincadeira, o seu é unha espontánea obsesión, absolutamente incansable na procura da súa orixe navegando nunha aventura intrigante.\nFonte, que emerxe dende as profundidades, unha troba esperanzadora para toda a diversidade biolóxica de Galicia. O seu é un percorrido sen fin, inmersa nun ciclo, mais con autonomía propia.\nDescanso e sosego non é o seu estado natural, necesita percorrer para sanearse e transformarse, sempre avanzar na busca do obxectivo primordial. Esplendorosa vitalidade dende o manancial onde emerxe iniciando a súa fuxida por regatos, regueiros ou regos que na madureza acadan status de riachos e mesmo ríos.\nCorrente natural de auga, Galicia é un territorio privilexiado, moi afortunado, un auténtico nobre caudaloso cos seus flexibles e caprichosos prateados baixo o agarimoso luar. Mais tanta abundancia carrexa unha realidade desoladora, os ríos que latexan na xeografía galega sofren agresións diarias, a gran maioría están contaminados, o seu estado é deplorable, porén as administracións competentes na materia ata o presente permanecen mergulladas noutras augas e observan de esguello ou miran para outras latitudes.\nO río Limia, tan caro e de tanto significado na historia da nosa terra, desta vez si está sendo fiel coa súa fama. Permanece esquecido e desaparecido, as causas son os efectos nocivos da pantasma espoliadora que despois de arrebatarlle a súa identidade, foi quen de ancoralo e dominalo ata o seu actual estado.\nAsombro e incredulidade, a visión do encoro das Cunchas é un cadro patético, as augas embalsadas reverberan sen pudor tanta putrefacción que satura ata atordar os sentidos. No entanto, a gravidade non só radica nas augas do embalse, pois o sábado 17 de setembro desaparecera o río Limia, as comportas do encoro só deixaban saír o fío fútil dun encadeado de gotas que non formaban nin regueiro, no seu lugar unha charca do obrigatorio caudal ecolóxico, protexida polos nubeiros de bichos de incesante zoar.\nMañanciña de sábado, xélido ruxir do vento, alento podre nunha inspiración putrefacta para todo ser vivo que se aproxime ao río esquecido. Un alento que deixou a zona despoboada, a fantasma abrasiva da contaminación aquí penetra por todos os sentidos.\nSentidos sobrevoando en tempos pretéritos unha bóveda de pureza. No presente, onde están os xiríns, escribentas, xílgaros, pimpíns, verderolos, merlos, tanta putrefacción mesmo escorrentou á pita merdeira.\nO Limia necesita solución urxente, o refraneiro é vidente, pois tempo atrás xa sentenciou. Auga parada está contaminada.


No Barbanza non hai casos en illamento nin corentena pola COVID-19 – O Barbanza\nNo Barbanza non hai casos en illamento nin corentena pola COVID-19\nXullo 24, 2020 Redacción\nNo Distrito Sanitario da Barbanza non quedan casos activos en illamento nin persoas en corentena a causa do abrocho por coronavirus detectado hai máis dun mes, ao recibir a alta epidemiolóxica os dous caos que permanecían illados cuxas PCRs deron negativo.\nEn total, debido ao abrocho detectado na maior parte dos casos en Ribeira realizáronse 400 probas PCR chegando a coincidir 9 positivos o día 21 de xuño. Ningún caso requiriu hospitalización.\nA orixe estivo nun caso importado do Brasil que chegara a Galicia a primeiros de xuño\nCómpre destacar o correcto funcionamento do rastrexo e lembrar a necesidade de continuar aplicando as medidas hixiénico sanitarias establecidas, como son o uso da máscara e a correcta hixiene de mans, principalmente.\nPor outra banda na área sanitaria Santiago-Barbanza hai 11 casos activos , 1.776 pacientes curados e realizaronse 35.721.


21 diciembre 2021 17:19 h.\nCultura Marta del castillo entrevista\nPaula Cons. ARCHIVO\n¿Dónde está Marta? (Cuarzo, Netflix, 2021) é unha docuserie que conseguiu unha orde xudicial para reabrir a investigación dos móviles dos implicados no caso do asasinato de Marta del Castillo (en Sevilla no ano 2009). E puxo a Francisco Javier Delgado, o irmán de Miguel Carcaño (único condenado), fronte as súas contradicións.\nDurante un mes, este traballo dirixido por Paula Cons (A Coruña, 1976) mantívose no Top 10 das series máis vistas da plataforma Netflix en España. Cons, cineasta e realizadora, familiar e sentimentalmente moi vinculada a Pontevedra ("tanto pola miña parella como pola miña familia: os Cons somos de Lérez e os Varela tiveron unha ferretería moi coñecida no centro"), investigou en profundidade esta historia que conmocionou á sociedade española.\nÉ un caso que parece non ter fin.\nPor iso nós chegamos ata un punto e paramos. Non queriamos caer na obsesión por narralo todo, pola anécdota, polo detalle. Máis ben o que nos apetecía era reflexionar e neste caso hai moitas cousas para facelo.\nNon foi abrumadora a cantidade de información que tivo que enfrontar?\nMoito. Imaxina o que foi para alguén coma min, extremadamente perfeccionista, como boa sufridora da síndrome da impostora. Eu quería controlalo todo, sabelo todo e iso é imposible. Ese torrente de información o que te leva é a non mimar cousas que prefería ter mimado. O que pasa é que estaba moi respaldada por un equipo de xornalistas súper potentes que tiña á fronte, por certo, a un vigués, Ricardo Pardo, que era o xefe de investigación. Descansei moito neles.\n"Que se asociase o nome de Marta del Castillo coa violencia de xénero era importante para nós, aínda que a alguén case se lle saisen os ollos das concas"\nOutro xornalista gran coñecedor deste caso e que aparece na docuserie é Nacho Abad, que ademais é produtor executivo dela.\nEl foi a peza de acceso á familia. Hai varias cousas que impactan moito á hora de ver este traballo\nPor exemplo, a entrevista a Francisco Javier Delgado, un tipo que xoga un papel escuro na historia.\nE non houbo ningún problema para entrevistalo. Non foi nada complicado convencelo. A produtora executiva e máis eu tiñamos moi claro que iriamos de fronte sempre, así que el sabía perfectamente que viña a unha entrevista complicada. E non puxo ningunha condición nin vetou ningunha pregunta. Queriamos que todo o mundo tivera voz. Pero ti podes facer entrevistas críticas ou amables e aquí tiñamos moi claro que, se el dicía algo que non cadraba cos nosos datos, iamos repreguntar.\nLogo están os audios das chamadas dos implicados.\nOs audios son moi enriquecedores. Axudaban ao que buscabamos: poñer a pelota no tellado do espectador, que escoitase directamente esas chamadas e que chegase ás súas propias conclusións.\nEmpeza a docuserie coa nai de Marta del Castillo, Eva Casanueva, que sempre tivo menos protagonismo que o seu home, Antonio del Castillo. Foi algo intencionado?\nSi, queriamos reivindicala. Pareceunos unha muller intelixentísima, moi serena. É ademais unha persoa que foi evolucionando e que é crítica consigo mesma. É alguén que foi quen de cambiar de opinión, que a min é algo que sempre me emociona dunha persoa. Apetecíanos sacala un pouco á luz, tendo sempre claro o papel importantísimo de Antonio en toda a historia. Só un detalle sobre Eva: foi unha persoa que se preocupou de apuntalo todo, de que quedase todo por escrito. Para nós esa nai que se mata en apuntalo todo para que nada se esqueza era do máis elocuente.\n"Estou preparando unha película para a televisión sobre a historia de paixón entre Pardo Bazán e Pérez Galdós, que me ten entusiasmada"\nO traballo propón diferentes reflexións sobre temas moi importantes. Un deles é o cadea perpetua. Hoxe existe en España a prisión permanente revisable e o caso de Marta del Castillo está moi relacionado co debate social que se xerou arredor desta pena.\nNon queriamos obvialo. Pero tiñamos moi claro que na montaxe esa parte tiña que ir unida á actuación dos políticos. Esa cousa de aproveitar un feito concreto para promover segundo que ideas pareceunos un feito a sinalar. Igual que queriamos sinalar como o 24 de xaneiro, cando Marta desaparece, nin un só policía investiga que está pasando, ata 17 horas despois que se fan as primeiras pesquisas, pero catro meses despois, cando se quere debatir un tema relacionado co caso, se chega ata o Congreso. Hai un contraste brutal entre o que se consegue nun momento e o que se consegue noutro segundo en que lugar esteas. Nós cremos moito no contexto. Non queriamos falar dun crime, senón da fotografía como país que nos devolve un crime.\nOutro asunto sobre o que se pon o foco é o da presión social e mediática sobre as investigacións policiais e xudiciais. Un dos audios que inclúe é o dunha policía queixándose de que non se está podendo facer ben o traballo.\nPelexei moitísimo por incluír ese audio. Os policías de a pé deixáronse a vida neste caso. No hai que quedar neles senón subir un pouco máis arriba. E, despois, sobre este asunto da presión: cantas veces ten pasado! Eu creo que tanto na ficción como nos ‘true crime’ estamos fartos de ver repetido o mesmo erro, unha e outra vez: a présa. Ese apuro por dar coa solución, co culpable, con que alguén pague... E despois xa intentaremos encaixar as pezas. Por suposto só encaixan forzando e así non vas conseguir a verdade.\nÉ o segundo caso deste tipo no que traballa. Xa fixera un documental sobre Diana Quer. Aquel fora totalmente de encargo.\nA verdade é que me fun atopando por casualidade con estes temas porque non me atraen a priori nada nin os sucesos nin os ‘true crime’, pero cadrou así. Eu o que intento é achegarme a estes casos sen caer nalgúns vicios nos que se adoita a caer e tratando de aplicar unha perspectiva de xénero. Iso sobre todo.\nFoi difícil para vostede enfrontar un traballo coma este ou consegue illarse dos detalles da historia á hora de traballar?\nFoi durísimo. Aínda me estou recuperando, como quen di.\nCal diría que é o gran valor deste traballo sobre Marta del Castillo?\nVoume referir ao traballo do equipo. Penso que hai cousas que tratamos de conseguir que a xente percibiu: a falta de sensacionalismo, a elegancia no relato, a perspectiva de xénero... Volvo insistir nisto porque foi moi importante para nós. Queriamos poñer enriba da mesa esta cuestión, que se asociase o nome de Marta del Castillo á violencia de xénero, aínda que houbese xente á que case se lle saíron os ollos das concas con isto. Por suposto foi moi importante a investigación, que nos acabou sorprendendo a nós mesmos. E tamén destacaría algo presente dende o inicio, tratar esta historia con dignidade.\nE agora que está facendo, ficción ou non ficción?\nCun pé en cada lado. Pero o máis importante, unha cousa preciosísima que estou preparando, é unha película para a televisión sobre a historia de amor e paixón que houbo entre Emilia Pardo Bazán e Benito Pérez Galdós. Tenme entusiasmada. Por outro lado, o éxito da docuserie de Marta trouxo moitas ofertas, así que estou recolocándome un pouco.\nLa familia de Marta del Castillo ofreció a Carcaño un piso a cambio del cuerpo\n"Que se asociase o nome de Marta del Castillo á violencia de xénero...


O Alcalde confía en que se resolva o problema que xera a retirada do permiso para as cámaras do Ceao | Concello de Lugo\nO Alcalde confía en que se resolva o problema que xera a retirada do permiso para as cámaras do Ceao\nO Alcalde, José López Orozco, confía en que sexa revisada a negativa do permiso para o funcionamento das cámaras de videovixilancia do polígono do Ceao.\nAsí o manifestou o Alcalde logo de manter unha xuntanza con representantes da asociación de empresarios do Ceao, ós que lles explicou todos os trámites que fixo o Concello para renovar este permiso, que foi denegado pola Comisión de videovixilancia da Delegación do Goberno.\nLópez Orozco manifestou trala reunión que “creo que se abre unha luz de esperanza” e explicou que lles comunicou ós empresarios que “non lles vai faltar a colaboración do Concello”. Neste sentido, anunciou que o Concello subscribirá un escrito que teñen previsto presentar os empresarios do Ceao na Subdelegación, dirixido á Delegación do Goberno en Galicia. O escrito irá acompañado das distintas denuncias que presentaron na Policía Nacional empresarios do Ceao que foron vítimas de delitos.\nO Alcalde cre que “se abre unha luz de esperanza” para resolver o conflito xerado pola negativa a renovar o permiso para o funcionamento das cámaras, que foi concedido no ano 2008 e renovado nos anos 2009, 2010 e 2011.\nTamén manifestou o Alcalde que “nós non queremos que haxa problemas senón buscar solucións e defendemos que a prevención é un xeito de que non haxa problemas”.\nA Delegación do Goberno en Galicia comunicoulle ó Concello a resolución de 26 de marzo de 2012 que non autorizou a renovación da autorización para as cámaras de videovixilancia do Ceao. O Concello interpuxo de inmediato un recurso de reposición contra a denegación do permiso, pero esta reclamación foi desestimada o día 24 de maio.


Un derbi a 2 velocidades entre o HC Borbolla e o HC Deportivo Liceo\nO HC Borbolla, obrigado a gañar para manterse na loita polo ascenso, recibe ao HC Deportivo Liceo que xa cumpliu esa meta\nHC Borbolla e HC Deportivo Liceo protagonizan este domingo, 13 de xuño, o segundo derbi deste curso no hoquei feminino coruñés na Ok Liga Prata.\nPor se na cidade da Coruña parecía pouco o hoquei que se está a ver a raíz da disputa no Pazo dos Deportes de Riazor da Copa da Raíña e da Copa do Rei desta disciplina, o calendario da Ok Liga Prata reservou para o domingo na tarde, contra as 19:00 horas, a disputa do derbi herculino feminino. Veranse as facianas HC Borbolla e HC Deportivo Liceo no Pavillón de Monte Alto.\nSerá un duelo de rivalidade local de dúas velocidades, cun HC Borbolla loitando até o último alento por ascender á Ok Liga, e un equipo liceísta xa clasificado para competir o vindeiro ano na elite. Pero non perdamos de vista que un derbi, é un derbi. Aínda que ningún se xogase nada, que non é o caso, os sticks habían estar igualmente en todo o alto.\nNa primeira volta o triunfo correspondeu para o conxunto verdibranco que adestra Carlos Loureiro que se impuxo pola mínima (1-0) ás tomatitas que adestra Santi Martínez en Elviña.\nO HC Borbolla é cuarto con 19 puntos e 57 goles na súa conta do haber e 20 na do debe (golaverage 37) en dez partidos disputados. Está a catro puntos do CP Las Rozas que é o equipo que arestora ocupa o segundo lugar, que da acceso ao ascenso á Ok Liga.\nAs de Monte Alto veñen de golear ao UDC Rochapea 5-0 na xornada previa ao derbi coruñés. Mentres que o HC Deportivo Liceo xa está inmerso no plantexamento da vindeira tempada. Renovada Bea Gaete, unha das pezas chave desta tempada, o club coruñés xa anunciou as fichaxes de Alba Garrote e Adriana Soto.\nCon so dous partidos por diante para finalizar a competición na Ok Liga Prata feminina, o conxunto que adestra Santi Martínez chega á cita absolutamente esixido e obrigado a gañar. Agora mesmo non dependen de si mesmas para xogar outro ano máis na Ok Liga, perder non é unha opción.\nSanti Martínez: “Á hora do partido saberase xa o resultado de Las Rozas”\n“Temos o equipo ao completo, agás Flor que, por motivos de traballo, non pode xogar”, conta Santi Martínez. Ao rival o técnico coruñés considera que os dous equipos da cidade na Ok Liga Prata son “equipos parellos. Viuse na primeira volta cando calquera dos dous equipos puido ter gañado”.\nSanti Martínez, técnico do HC Borbolla: “Somos dous equipos parellos. Viuse na primeira volta que calquera dos dous equipos puido ter gañado”\nDe feito, o adestrador do HC Borbolla explica que os enfrontamentos que tiveron cos outros equipos con papeletas para seren aspirantes ao ascenso “foron moi igualdados. Incluso en dous deles chegamos a ter vantaxe. Se cadra nos pasou factura o cansanzo por ter unha plantilla curta”, plantexa o preparador das de Monte Alto.\nSanti Martínez advirte que á hora do partido “xa se saberá o resultado que tivo o CP Las Rozas no seu desprazamento a Pamplona. Eso decidirá se dependemos de nós mesmas para ascender ou se, pola contra, xa non temos opcións na última xornada”.\nCarlos Loureiro: “Diría que é un derbi descafeinado”\nPola contra o HC Deportivo Liceo, visita Monte Alto tras tres semanas sen competir e con todo o peixe vendido. As verdibrancas xa teñen asegurado o seu sitio na elite para a campaña 2021-22.\nSegundo explicaba o seu adestrador, Carlos Loureiro, o conxunto do HC Deportivo Liceo presenta dúas baixas importantes para este encontro “a da chilena Bea Gaete, que xa regresou ó seu país ata setembro, e Cris Diz, que está en casa por ser contacto estreito de COVID-19″.\nO entrenador das liceístas agarda un “partido reñido con opcións para os dous bandos. As xogadoras coñécense moi ben, polo que é moi difícil sorprender”.\nPreguntado por se será un derbi desequilibrado, Carlos Loureiro, di que “máis que desequilibrado, eu diría que descafeinado. O partido da primeira volta foi de alto voltaxe, cos dous equipos xogándose parte das súas posibilidades. Agora está todo máis decidido, levamos xa unas semanas cun ritmo de adestramentos máis baixo e non competimos desde fai tres semanas”.\nMalia todo, un derbi é un derbi, sexa descafeinado, desequilibrado ou a dúas velocidades, en calquera momento un dos dous equipos pisa o acelerador, mete a directa e lévase este partido de rivalidade coruñesa.\nEtiquetas A CoruñaCarlos LoureiroHC BorbollaHC Deportivo LiceohoqueiliceístasMonte AltoSanti Martíneztomatitasverdibrancas


Graduación do máster coa materia de Xestión da Empresa Familiar – Cátedras de la Empresa Familiar en Galicia\n22 de xullo de 2021. Os 30 estudantes que cursaron o máster en Administración e Dirección de Empresas da Universidade da Coruña (UDC), onde se imparte a materia de Xestión da Empresa Familiar, recolleron os seus diplomas nunha emotiva graduación acompañados dos seus familiares. Dous estudantes, Alba García e Roger Bruno Villacorta, realizarán o traballo de fin de máster deste curso sobre empresas familiares en Galicia: Características da empresa familiar; análise da súa importancia e supervivencia en Galicia e Análise sectorial das empresas familiares, respectivamente. O traballo realizarase coa supervisión da directora da Cátedra de Empresa Familiar da UDC, Berta Rivera.\nO acto académico estivo presidido por Javier Orosa, vicedecano de estudantes da Facultade de Ciencias Económicas e Empresariais, acompañado de Berta Rivera, directora da cátedra e profesora do máster, e Magdalena Rodríguez, coordinadora do programa.\n“Aínda que a importancia dunha formación de calidade para o sector empresarial e para a sociedade en xeral sempre foi indubidable, neste momento é especialmente necesario promover unha formación baseada na excelencia, na resolución de problemas e no traballo en equipo, que foron aspectos nos que se traballou especialmente ao longo deste curso “, sinalou Berta Rivera.\nA materia de Xestión da Empresas Familiar, impartida en 22 horas no segundo semestre, analiza os problemas da empresa familiar, facendo especial fincapé nos principais aspectos que implica a mellora competitiva da empresa.\nA pesar da situación de pandemia durante o curso que acaba de pecharse, os alumnos puideron realizar as actividades habituais da cátedra e a docencia impartiuse case por completo en persoa, o que lles permitiu desenvolver a materia con normalidade.\nA formación oficial complementouse con seminarios e obradoiros dirixidos a que os alumnos estuden casos prácticos e traballen situacións reais relacionadas coas principais características diferenciais das empresas familiares. Ademais, tiveron tres poñentes de gran relevancia no Ciclo de Conferencias de Empresa Familiar: Carmen Lence, CEO do Grupo Leche Río; Tino Fernández, presidente do Grupo Altia, e María Montalvo Freire, directora do grupo siderúrxico Megasa.\nA Cátedra de Empresa Familiar UDC, patrocinada pola Asociación Galega da Empresa Familiar, Inditex, o Instituto de Empresa Familiar e a universidade, ten como obxectivo mellorar a formación dos estudantes no campo da empresa familiar. Abórdase dende a análise, investigación e ensino da realidade, problemas e perspectivas das empresas familiares galegas.\nEntrada anterior“É moi probable que os alumnos acaben traballando nunha empresa familiar”\nSeguinte entrada“A fiscalidade é de enorme importancia para a empresa familiar”


55,8% das persoas consultadas cre que cómpre evitar o contacto coas persoas xa curadas.\n69% por cento di que basta con cepillar os dentes a diario (un.org)\nA pandemia de coronavirus repite na África subsahariana patróns que xa se detectaran en brotes anteriores doutras enfermidades como o estigma das persoas contaxiadas ou a difusión de rumores, segundo unha enquisa da ONG Save the Children, que chamou a combater non só a COVID-19 senón tamén a desinformación.\nMáis de 3.000 entrevistas corresponden a Somalia, onde tres cuartas partes recoñecen que apenas saben nada sobre a doenza. 42% cre que é unha campaña do Goberno, mentres que 27% considera que crea un estigma contra minorías e 32% pensa que sinala os estranxeiros.\nNoutros casos, como en Zambia, a maioría non tiña claro como evitar o contaxio. 69% por cento di que basta con cepillar os dentes a diario, e 43% cita o consumo de alcol como profilaxe.\nO medo a arrastrar un estigma, que xa se deixou notar noutros brotes epidémicos como o ébola, pode levar a que posíbeis doentes eviten acudir ao médico por se ver sinalados, tanto durante como despois de pasar a COVID-19. 55,8% das persoas consultadas cre que cómpre evitar o contacto cos xa curados.\nO estigma esténdese tamén máis aló do enfermo, como relatou Aissata Boucoum, activista de Malí que recolleu o testemuño dunha amiga "acosada" despois de que o seu tío perdese a vida tras volver do estranxeiro e ser considerado un caso sospeitoso da COVID-19.\nO director de Campañas de Save the Children para África, Eric Hazard, cualificou de "moi preocupantes" os patróns de estigmatización, e advertiu de que "a desinformación e os mitos" complican a aplicación de medidas que realmente eviten a expansión da enfermidade.\náfrica estigma desinformación coronavirus\nDereita e esquerda do Brasil, unidas ante Bolsonaro e a xestión da crise


A Deputación destina 350.000 € á mellora doutro tramo da estrada provincial de Lugo a Palas de Rei\nActuará nuns 8 quilómetros da LU-P-2901, entre os puntos quilométricos 5,5 e 13,1nos que se acometerán traballos de reapertura de cunetas, pavimentación e sinalización horizontal\nA Deputación de Lugo mellorará un novo tramo da estrada provincial LU-P-2901 que comunica os concellos de Lugo e Palas de Rei cun investimento de preto de 350.000 euros. O proxecto inclúe o acondicionamento de 8 quilómetros, que afecta ao treito da vía entre os concellos de Lugo e Guntín, do punto quilométrico 5,5 ao 13,1.\nOs traballos consistirán na reapertura de cunetas, pavimentación e sinalización horizontal con marcas reflexivas brancas e o prazo de execución é de 9 meses. Unhas obras que completarán ás que a institución provincial está acometendo entre os quilómetros 21,3 e 25, cun investimento de 175.000 euros, e ás que levou a cabo o pasado ano noutro tramo, entre os quilómetros 3,3 e 5,4, con 85.000 euros. A Xunta de Goberno provincial aprobou a adxudicación dos traballos á empresa Francisco Gómez y Cía SL. Estes avances na vía beneficiarán a numerosos veciños e veciñas porque esta estrada vertebra a comunicación dos concellos de Lugo e Palas de Rei, pero tamén é moi empregada polos peregrinos por situarse ao pé do Camiño de Santiago.\nO presidente da Deputación de Lugo, José Tomé Roca, salienta a importancia desta actuación e recalca que “a mellora das comunicacións é unha prioridade para o Goberno”. Detalla, así mesmo, que “defendemos a mobilidade como un dereito básico dos veciños e veciñas da provincia porque cremos que unha boa rede de estradas é fundamental para o equilibrio territorial e para o desenvolvemento do rural, porque axuda a fixar poboación e a achegar os servizos”.\nA institución provincial destina 17,3 millóns de euros dos seus orzamentos para o 2022 ás tarefas de mellora do firme, roza de maleza, conservación e mantemento da rede viaria provincial, a máis extensa de todo o Estado e tres veces maior ca da Xunta en Lugo.


Bota a andar a Alianza Social Galega cunha posíbel Folga Xeral en axenda - Social - Sermos Galiza - A Información precisa Saltar ao contido\nBota a andar a "Alianza Social Galega" cunha posíbel Folga Xeral en axenda\nSindicatos e movementos sociais únense nunha “Alianza Social Galega” contra a política de recortes do PP. A Alianza Social Galega quere fortalecer a unidade de acción que caracterizou os últimos procesos mobilizadores. Unha das súas propostas sería a convocatoria dunha Folga xeral en novembro.\nAo fío da dinámica de unidade na acción que está a caracterizar a meirande parte dos procesos de mobilización, CIG, UGT e CCOO xunto a representantes de arredor de sesenta organizacións sindicais e sociais de Galiza impulsaron a primeira xuntanza da Alianza Social Galega. Trátase dunha macroplataforma que xorde co obxecto de fortalecer a unidade para dar resposta as políticas de recortes, mais non só.\nFolga xeral en novembro\nA Alianza non se limitará a estimular a protesta senón que se fixa como propósito formular alternativas cara a unha saída social da crise, entre as que se incluiría unha eventual convocatoria de folga xeral en novembro. "Que ninguén se leve a engano, vai haber folga en novembro" apuntou o Secretario Xeral do SN de CCOO en Galiza, Xosé Manuel Sánchez Aguión.\nO 18 farán público o seu manifesto\nCanda as tres principais centrais sindicais, outros sindicatos minoritarios e sectoriais, ONGs, asociacións culturais, autónom@s, asociacións de nais e pais, movemento veciñal ou diversas plataformas de afectad@s, verberarán a macroplataforma galega.\nA reunión de traballo de onte serviu para poñer as bases sobre as que botará a andar a Alianza, que o vindeiro día 18 celebrará un novo encontro no que farán público o seu manifesto fundacional, no que se recollerán as súas principais propostas, e a relación definitiva de todas as organización e colectivos que adhiren á Alianza, que nace cunha vocación “aberta e de incorporar”, como sinalou o secretario xeral da CIG, Suso Seixo.


Ler en mancomún: 2015\nResolución Clubs de lectura para 2015/2016\nNa imaxe, mozas e mozos do Club de Lectura "A poza da moura", do IES A Paralaia (Moaña)\nPublicouse xa no Portal Educativo a Resolución de 21 de decembro, da D. X. de Centros e Recursos Humanos, relativa á convocatoria dos Clubs de Lectura en centros de ensino secundario de Galicia, pola que se asignan contías para apoiar o funcionamento destes clubs durante o curso 2015/2016. Distribuíronse un total de 200.000€ entre os 239 centros que presentaron as súas solicitudes en tempo e forma. Para ilo tívose en conta, tal e como contemplaba a convocatoria, a memoria de actividades do curso anterior, o número de grupos e de lectores e lectoras participantes,así como o compromiso coa lectura en lingua galega.\nPublicado por Asesoría Bibliotecas Escolares en 08:35 No hay comentarios:\nAs 40 autoras e autores máis lidos polos Clubs de Lectura no curso 14/15\nÁ vista das lecturas realizadas polos Clubs de lectura dos centros de ensino secundario e postobrigatorio de Galicia durante o curso 2014/2015, coñecemos os autores e autoras máis lidos polo lectorado neste período, sempre dentro das actividades dos 228 clubs de lectura que recibiron axudas a través da convocatoria da D. X. de Centros e Recursos Humanos para o seu funcionamento. O número de títulos lidos fai referencia ao total de lecturas de cada autor escollidas polo conxunto dos clubs.\nResulta de gran interese ver entre os autores máis lidos a poetas e autores de banda deseñada. Tamén é salientable a presenza de autores clásicos entre os máis lidos.\nPublicado por Asesoría Bibliotecas Escolares en 14:43 No hay comentarios:\nEtiquetas: clubs de lectura, lecturas, libros\nOs clubs de lectura e o plurilingüísmo\nÁ vista dos títulos lidos nos clubs de lectura dos centros de ensino secundario no curso pasado (2014/2015), as lecturas feitas en galego superan, escasamente, as realizadas en lingua castelá, a pesar de que a convocatoria incentiva a lectura en lingua galega. Outros idiomas presentes: francés, inglés, portugués, alemán, italiano... Aquí a presenza das Escolas de Idiomas amplía o abano de lecturas neste aspecto:\nPublicado por Asesoría Bibliotecas Escolares en 10:45 No hay comentarios:\nEtiquetas: galego, lecturas\nOs 50 títulos máis lidos nos Clubs de Lectura - 2014/2015\nNo curso 2014/2015 funcionaron clubs de lectura, con apoio do programa de Clubs de Lectura, da D. X. de Centros e Recursos Humanos (Consellería de Cultura, Educación e O.U.), nun total de 228 centros educativos que matriculan alumnado de ESO, BAC, FP ou ensinanzas de réxime especial. Trala lectura das memorias destes clubs de lectura correspondentes, dífúndense algúns datos de interese:\nConvocatoria de Clubs de lectura para o curso 2015/2016\nNa imaxe, alumnas e profesroa do IES Monte Castelo (Burela), nunha sesión do club de lectura.\nO Portal Educativo da Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria publica hoxe unha nova convocatoria de axudas para o funcionamento de clubs de lectura en centros públicos que matriculan alumnado de secundaria, bacharelato, formación profesional ou ensinanzas de réxime especial, para o curso 2015/2016, por un importe global de 200.000€. O prazo de presentación de solicitudes remata o 15 de outubro de 2015.\nEsta iniciativa intégrase no programa HORA DE LER, para o fomento da lectura nos centros de ensino e supón unha aposta da consellería a favor dos lectores e das lectoras.\nEtiquetas: axudas, clubs de lectura, Hora de ler\nUn ano do club de lectura do CPI O Progreso\nO club de lectura do CPI O Progreso de Catoira amosa neste video a súa actividade durante o curso 2014/2015. Un resume audiovisual que mostra algunhas das posibilidades desta fórmula para o fomento da lectura co alumnado adolescente e demostra que para que xurda e se fortaleza o vínculo coa lectura fai falta compromiso, inxenio, entusiasmo, coñecemento, empeño e dedicación. Nunha sociedade chea de ruído e estímulos banais é moi valioso o labor dun profesorado que consigue atraer para a lectura, para a cultura e o coñecemento en definitiva, ao seu alumnado. Parabéns por ese traballo.\nEtiquetas: clubs de lectura, lectores, vídeos\nA opinión dunha participante no club de lectura\nClub de lectura do IES de Catabois\nUnha "Lareta" (que así se chaman as lectoras maiores do club do IES Poeta Añón, apunta a seguinte valoración:\n"Moi contenta por pasar estes anos pertencendo ó club de lectura posto que aprendín moitas cousas moi interesantes. Permitiume ler libros e poder comentalos para así ver os diferentes puntos de vista da xente. Tamén agradecer e felicitar a tódalas profes que vos esforzades por sacar o club adiante..."\nVai por todas vos!!!!!!!!!!!\nPublicado por Asesoría Bibliotecas Escolares en 12:01 No hay comentarios:\nEtiquetas: avaliación, clubs de lectura, lecturas compartidas, mediadores, valoracións\nAgustín Fernández Paz responde no twitter.\nFigura elaborada pola escultora Cuqui Piñeiro especialmente para o Premio dos Clubs de Lectura\nPalabras de Agustín, no seu twitter, o pasado 5 de xuño:\nMalia sentir non estar na xornada #clubsdelectura15, chegoume nítido o aprezo das persoas que están en Compostela. É moito o que lles debo!\n— Agustín FernándezPaz (@AFernandezPaz) June 5, 2015\nPublicado por Asesoría Bibliotecas Escolares en 09:09 No hay comentarios:\nEtiquetas: Agustín Fernández Paz, lectores, Premio dos clubs de lectura\nMateriais da VIII Xornada dos Clubs de lectura en redeBE\nO pasado 5 de xuño xuntáronse en Compostela os profesores e profesoras que coordinan os clubs de lectura, presentes en 238 centros de ensino público de Galicia que matriculan alumnado de ESO, bacharelato, formación profesional e ensinanzas de réxime especial (escolas oficiais de idiomas, conservatorios de música, ensinanzas artítisticas e de persoas adultas). Os materiais desta VIII Xornada dos clubs de lectura están dispoñibles no espazo redeBE. En breve completaranse os materiais existentes e subiranse os vídeos gravados durante a xornada.\nO que deu de si twitter:\nPublicado por Asesoría Bibliotecas Escolares en 11:34 No hay comentarios:\nEtiquetas: clubs de lectura, formación do profesorado, lectura\nAgustín Fernández Paz. Premio dos Clubs de Lectura 2015\nAgustín Fernández Paz. Premio dos Clubs de Lectura 2015 from Bibliotecas Escolares de Galicia on Vimeo.\nAgustín Fernández Paz recibiu na pasada VIII Xornada dos Clubs de lectura o Premio dos Clubs de Lectura 2015, concedido por ser o autor galego máis lido polos clubs no pasado curso 2013/2014, tal e como aparece recollido na Resolución de 23 de abril de 2015\nAgustín, que finalmente non puido acudir a Compostela, dirixiuse aos asistentes a través deste vídeo, gravado previamente en previsión de calquera incidencia. Agradecemos a xenerosidade do escritor e todas as facilidades que nos deu para esta gravación, así como a presenza de Manuel Bragado, editor e amigo de Agustín, que acudiu no seu nome a recoller o premio dos lectores e das lectoras espallados polos centros de ensino secundario galegos.\nPublicado por Asesoría Bibliotecas Escolares en 10:56 No hay comentarios:\nEtiquetas: Agustín Fernández Paz, clubs de lectura, formación do profesorado, lectura, libros, Premio dos clubs de lectura\nO venres 5 de xuño reunirá en Compostela ao profesorado que coordina os clubs de lectura presentes en máis de 230 centros educativos que matriculan alumnado de secundaria, bacharelato, formación profesional e ensinanzas de réxime especial (conservatorios, escolas oficiais de idiomas e ensinanzas de persoas adultas). Esta VIII Xornada dos Clubs de lectura é unha oportunidade para a profundización en temáticas relacionadas coa lectura e os xéneros literarios, tamén para reflexionar sobre o papel dos clubs de lectura do ámbito educativo na construción da sociedade lectora, así como para intercambiar experiencias e actividades. Este encontro anual dos coordinadores e coordinadoras dos clubs de lectura é un espazo para reflexión conxunta, tamén para a creación e reforzo de vínculos profesionais arredor dos libros, a lectura e, finalmente, a educación.\nPublicado por Asesoría Bibliotecas Escolares en 13:58 No hay comentarios:\nEtiquetas: clubs de lectura, encontros con autores/as, formación do profesorado\nAs mozas e mozos do clubs de lectura "Lecturas rebuldeiras" de 4º de ESO do IES Monte das Moas (A Coruña) leron Persépolis, o cómic de Marjani Satrapi e puxeron na voz das súas propias caricaturas algunhas expresións e opinións xurdidas trala lectura desta obra. Velaquí os resultados.\nPublicado por Asesoría Bibliotecas Escolares en 10:36 No hay comentarios:\nNon hai como unha biblioteca escolar atenta ás necesidades e intereses do seu alumnado, porque pon as antenas a canto pasa arredor para poder cubrir eses intereses... ou espertalos. Velaquí un exemplo. Desde a biblioteca do IES Universidad Laboral, de Culleredo chéganos noticia dunha actividade especialmente deseñada para o alumndo dos ciclos formativos da familia de Marítimo -Pesqueira, arredor do libro de Xurxo Souto "Contos do mar de Irlanda", recentemente publicado. O escritor e músico visitou o centro e mantivo un encontro co alumnado, rapazas e rapaces procedentes de distintos puntos de Galicia e representantes de todas as súas costas. Narración, literatura, música, etnografía, lingua e humor para festexar a presentación deste libro a un alumnado potencialmente interesado na súa temática.\nMáis información e imaxes nesta entrada no blogue da biblioteca do centro.\nPublicado por Asesoría Bibliotecas Escolares en 14:40 No hay comentarios:\nEtiquetas: bibliotecas escolares, contos, literatura, narración oral, presentacións de libros\nEncontros en negro... na biblioteca do IES G. Torrente Ballester (Pontevedra)\nA biblioteca do IES Gonzalo Torrente Ballester (Pontevedra) prepara os ENCONTROS EN NEGRO, para o vindeiro 18 de febreiro, cun trío de luxo: Pedro Feijoo, Dolores Redondo e Domingo Villar, tres dos autores de novela negra máis lidos en lingua galega. a actividades conta coa moderación de Ramón Rozas, xornalista e comentariasta no Diario de Pontevedra. Estes encontros están abertos á cidadanía, e desde a biblioteca anímase a participar. Desde logo, os clubs de lectura dos centros de Pontevedra ou zonas próximas están de noraboa. Tamén cómpre recoñecer a xenerosidade dos organizadores por facer partícipes desta iniciativa a outros centros. Agardamos que sexa un éxito total.\nEtiquetas: encontros con autores/as, novela negra\nOs 50 títulos máis lidos nos Clubs de Lectura - 20...\nConvocatoria de Clubs de lectura para o curso 2015...\nMateriais da VIII Xornada dos Clubs de lectura en ...\nAgustín Fernández Paz. Premio dos Clubs de Lectura...\nEncontros en negro... na biblioteca do IES G. Torr...


JORGE SEMPRÚN, PREMIO JERUSALEM\nEntrevista de Ana Jerozolimski para Semanario Hebreo con Jorge Semprún, ao ser galardoado co "Premio Jerusalem" 1997 de Literatura.\nJorge Semprún recibiu o "Premio Jerusalem" de Literatura, pola defensa da liberdade nas súas obras e escritos, outorgado no marco da Feira Internacional do Libro levada a cabo en Jerusalem. Semprún continúa así unha longa lista de destacadas figuras elixidas para o citado galardón, desde Bertrand Russell até o escritor peruano Mario Vargas Llosa, receptor do premio na feira anterior. Jorge Semprún\nP: Que supón para vostede este galardón do "Premio Jerusalem"?\nR: Pois moitas cousas. Ante todo, vexo a longa lista de destacados escritores que me precederon e pregúntome "como é que agora eu?", unha lista desde Bertrand Russell até o meu bo amigo Mario Vargas Llosa. Realmente faime sentir halagado e moi agradecido. Emocióname ademais porque se trata do Premio "Jerusalem" e a min coa experiencia do pobo xudeu únenme moitos lazos profundos desde os campos de concentración até outras moitas cousas. Iso tamén é importante. E logo, o feito que dea a casualidade que a Feira do Libro este ano sexa no mes de abril e que este 11 de abril é o aniversario da liberación do campo de Buchenwald polo III exército americano de Patton e por conseguinte, o da superviviencia, dos que quedaron vivos en Buchenwald. E atópome estes días aquí con cidadáns de Israel que me din "eu tiven cinco anos naquela época" ou "o meu irmán..." ou "o meu pai ..." alí estiveron ou sexa que é o lugar onde esa memoria -que no mes de abril reavívase para todos nós, os que aínda sobrevivimos aquela experiencia- é máis forte, máis próxima e ten máis sentido. Ou sexa que hai moitas razóns para que sexa emocionante ter o premio "Jerusalem" este ano.\nP: Vostede menciona Buchenwald, e menciona os lazos especiais co pobo xudeu. Pensa que eses lazos co pobo xudeu serían tan forte como vostede sente e expresou de non estar vostede nesa experiencia dramática dos campos?\nR: Non, eu creo que non. Creo que desde o punto de vista ideolóxico, político, calquera que fose a miña experiencia, sen coñecer os campos, tería un interese pola experiencia do pobo xudeu, do Estado de Israel, houbese sen dúbida opinado sobre ela porque, claro, é unha das experiencias importantes do Século XX: Pero o que fai diso algo entrañable -creo que é a palabra máis adecuada-, algo próximo, algo en certos modos vital, case como unha pedra de toque de moitas cousas para a miña, é, claro, o compartir algo da experiencia. E digo "algo" porque a experiencia do pobo xudeu, do exterminio e a "Shoah" é unha experiencia moi singular. Nós é que estivemos xunto a esa experiencia, temos unha idea da mesma, pero non a vivimos até o fondo como a viviu o pobo xudeu.\nP: Cal é o aspecto máis terrible desa catástrofe? No seu libro "A longa viaxe", vostede menciona ao comezo unha frase, mentres observa uns campesiños que camiñan mentres vostede se pregunta se o que están a pasar é ou non o val do Mostela. E nesa frase, vostede di -creo citalo case exactamente- que "o peor era que eles estaban fóra e eu estaba dentro", agregando logo vostede que non era só cuestión de liberdade absoluta xa que "ninguén é totalmente libre de ir onde queira"...\nR: Eu creo que xenéricamente para os deportados, calquera que fora a orixe desa deportación -racial ou político- o peor é o feito de estar encerrado, o illamento. Pero creo que para os xudeus a experiencia é máis singular, vai máis aló. Creo que por exemplo, ningún dos sobreviventes deportados, que non sexa xudeu, ten a experiencia singular que é a de chegar xuntos unha familia á porta do campo e de ver a un oficial que ditamina "vostede pola dereita, vostede pola esquerda", sen saberse ben a que conduce esa selección. A experiencia de ser un raparigo de 15 anos ou un home de 25 e ver desaparecer por unha fileira diferente, por unha fila diferente ao pai ou ao avó, a nai ou a irmá pequeniña, sen saber por que se separaban, esa experiencia só a ten o pobo xudeu. Esa experiencia desa "selección" que conduce á cámara de gas, só a ten o pobo xudeu. é moi singular e moi horrible. Aí, máis que o peche, é a experiencia esa de a separación, sen ningún outro motivo que o ser o que un é, o nacer xudeu. A final de contas, cando un participou en accións de resistencia, máis ou menos libremente elixiu os riscos da resistencia e por conseguinte os riscos da tortura e da morte. Pero polo simple feito de nacer ver desaparecer a centenares, miles e millóns de correlixionarios, esa é a gran experiencia do pobo xudeu e o que diferenza a experiencia da "SHOA" de todas as demais experiencias da represión nazi.\nP: Que lle parece máis torturante: o ter eses recordos sempre dentro dun ou o que algúns humanos esquezan que iso sucedeu?\nR: Eu creo que ambas cousas van parellas. Creo que o recordo, mantelo dentro da indiferenza da contorna, é moi difícil de soportar. En xeral, a indiferenza da contorna vai ligada con circunstancias político sociais. Hoxe por exemplo, eu que vivo en Francia -parte alí e parte en España- vexo que é evidente que hai un momento de retorno da memoria, retorno do reprimido, como dirían os freudianos. é evidente que hai nos mozos, nas novas xeracións, un interese maior polo que pasou. Quizais polo feito do renacemento dun certo tipo de neo-fascismo en Francia, con Le Pen, con antisemitismo e xenofobia, quizais o feito que estas novas xeracións, máis desligadas desde o punto de vista cronolóxico, máis afastadas cronoloxicamente da experiencia da deportación e da "Shoah", teñen tamén máis interese porque non teñen os prexuízos que tiñan as outras. Son capaces de facer preguntas que as outras xeracións. Hai unha serie de razóns que fan que a memoria hoxe reviva pero creo que o que foi insoportable todo un período, é a soidade desa memoria, nunha indiferenza da contorna social e mesmo familiar.\nP: No debate sobre a liberdade do individuo na sociedade no que vostede participou no marco da Feira Internacional do Libro en Jerusalem -no cal fixome graza o seu comentario que é vostede un escritor español vivindo en Francia, que debe pronunciar un discurso en inglés-, Mario Vargas Llosa comentou que o avance no logro das liberdades a medida que a civilización evoluciona, non é función lineal da cronoloxía, que non necesariamente o avance cronolóxico é sinónimo de maiores liberdades. Que apreciación faría vostede sobre ese punto específico? Agora, tan só 50 anos despois desa catástrofe avanzouse nese sentido?\nR: Nese debate eu estaba cansado e cústame máis traballo improvisar en inglés que en francés ou en español e mesmo en alemán e por iso esquiveino un pouco do debate. Pero se fora o debate en francés ou español, idiomas nos que non me importa improvisar -ao contrario, prefiro improvisar que ler algo escrito- empezaría dicindo o seguinte. Dise que hai que ser moi conscientes de que aínda que pareza paradoxal nunha primeira ollada sobre as cousas, este século XX é un século no cal a democracia foi o inimigo principal da maior parte dos teóricos e das políticas prácticas. Desde a extrema esquerda até a extrema dereita, a democracia -que se adxectivaba como democracia burguesa, democracia formal, até democracia xudeo-bolxevique ou como dicían a franquistas "democracia inorgánica"- foi o inimigo principal. Xa estaba a piques de sucumbir. Agora, estamos nese momento, sobre todo despois dos libros de Fukuyama sobre o fin da historia, coa idea de que a democracia triunfaba no mundo enteiro pero non é verdade. A democracia correu o perigo de desaparecer. Houbo un momento da Europa dos anos 40, dos seus comezos, en que a democracia sobreviviu pola resistencia tenaz e testaruda de Inglaterra. A Alemaña nazi, aliada con Stalin, dominaba Europa. E houbo esa pequena illa -comparada coa masa continental de Europa- que se negou a dobregarse e así mantivo a posibilidade de que renacera a democracia. Habería, primeiro, que subliñar isto, antes de empezar a facer críticas e de manifestar desprezos ou remilgos con todas as imperfeccións da democracia. En segundo lugar creo que é evidente que hoxe xa estamos de volta desde hai moito tempo da idea xenerosa, da idea utópica da ilustración e das luces do século XVIII francés e europeo, no que se pensaba que o progreso ía ser algo acumulativo, cada día mellor que o día anterior, con máis liberdades, máis cultura, máis educación, máis tolerancia. Non, a historia demostrou que é un complexísimo proceso de idas e vindas, de vaivéns, de avances e retrocesos e que non hai unha correspondencia mecánica entre os avances tecnolóxicos indubidables e as liberdades. Ninguén pode dubidar que o mundo de hoxe esta tecnoloxicamente máis avanzado que o século XIX. Vemos a rapidez das comunicacións, o instantáneo, o feito que eu poida, mesmo por razóns que non sexan comerciais senón amorosas, mandar un fax a calquera parte do mundo para dicir dúas palabras: "estou a pensar en ti". Esa inmediatez da comunicación, é un progreso, evidentemente. Que iso entrañe ou leve consigo o progreso moral.... Que é o progreso moral?\nP: Que é?\nR: Xa é hora de que saiamos da idea rousseauniana de que o home é bo e a sociedade o marea. Non. O home é bo ou malo, depende, pero el, o ser natural do home, pode ser monstruosamente malo. Ou sexa que é hora de saír das ilusións e de loitar día a día por mellorar estas sociedades sabendo que son mellorables, pero sabendo tamén que estamos sempre con posibilidades de crises.\nP: Considera que a democracia, aínda coas súas imperfeccións, está garantido como o mellor sistema de goberno?\nR: Creo que hai que partir dun feito totalmente evidente, que é até demostrable case: a democracia nunca se termina de vivir. A democracia sempre é perfectible. Unha democracia perfecta non existe, por definición, posto que a democracia é un sistema pluralista, no que as eleccións deciden das cousas, o cidadán decide e o cidadán pode equivocarse. O cidadán pode libremente votar por un demagogo e votar por unha solución que non sexa a solución máis xusta, desde o punto de vista histórico. A democracia leva en si mesma o risco da perversión ou da involución. Iso non se pode corrixir por vías autoritarias senón que hai que aceptalo como un proceso democrático, aínda lamentándoo.\nP: Lin unha entrevista apaixonante que vostede concedeu a "Cambio 16" durante a guerra no Golfo Pérsico, en 1991, na que vostede xustificaba a posición da esquerda que de feito, case xustificaba a Saddam Hussein. Falando dese tema vostede daba inclusive o exemplo de como nun congreso do PSOE ao que vostede fora convidado viu que unha das delegacións convidadas máis aclamadas era a dos sandinistas en Nicaragua. Como ve hoxe á esquerda, partindo do xa mencionado da democracia?\nR: Nese momento eu estaba en España como ministro e creo que en España iso foi moi claro, moi típico. Era moi típica esa propensión da esquerda, curiosamente ademais en continuación da propensión da dereita española que era sempre moi anti-israelí e moi prol-árabe. Non hai que esquecer nunca que as relacións diplomáticas de España con Israel son moi recentes.\nP: Incrible pero certo...\nR: Así é. Incrible pero certo. Foi o goberno de Felipe González o que estableceu as relacións diplomáticas con Israel e iso de mediados dos 80.\nR: Pois 1986. Ou sexa que simbólicamente, o mesmo ano que España entra na Comunidade Europea, recoñece a Israel diplomáticamente. Eu nesa mesma entrevista insistía nunha cousa que me parece que é fundamental, que a esquerda debe ter unha visión máis clara das cousas, pensando en que precisamente a única democracia auténtica da rexión é precisamente o Estado de Israel. Claro que iso lle dá a Israel responsabilidades maiores que a outros países porque sendo a única democracia ten que responder e ser fiel a uns ideais que para os outros poden, sendo réximes autoritarios de diverso tipo, non terse en conta, non tomar en conta as opinións dos cidadáns.\nP: Vostede dicía nesa nota "quen lle di a Saddam Hussein: estamos ate os collóns do que vostede fai?".\nR: Xustamente. Pero eu creo que ese é un feito fundamental, ao axuizar problemas de Oriente Medio naquel momento. Agora a situación cambiou e en certo xeito é máis fácil, a pesar das dificultades do proceso de paz, é máis fácil para Israel porque o recoñecemento da existencia de Israel é hoxe un feito máis xeneralizado que nos momentos que falabamos da guerra no golfo. Pero eu creo que desde logo a esquerda tivo unha tendencia a asimilar a Israel a un réxime de tipo colonial ou imperialista, que é un erro funesto desde logo.\nP: Como avalía vostede a situación que ve hoxe en Israel?\nR: Eu creo que estamos nun momento difícil, crítico, do proceso de paz. Creo -non penso ser demasiado optimista- que hai algúns aspectos irreversibles do proceso de paz, que independentemente da conxuntura política e da vitoria da coalición do Likud e os partidos relixiosos ao redor del, independentemente de que iso naturalmente crea unha situación nova, hai unha certa irreversibilidade no proceso de paz, o cal non quere dicir que sexa fácil, que vaia ser rápido nin que vaiamos atopar solucións a todos os problemas -a Jerusalem por exemplo, non imos atopar solucións até non sei cando, se as atopamos. No global creo que ese proceso de paz ten aspectos irreversibles, pero estamos nun momento de crise que é grave, que espero que non dexenere, pero eu confío, creo, estou convencido, de que a sociedade israelí ten a capacidade, a necesidade, de seguir inventando formas novas para reactivar o proceso de paz. Creo que si.\nP: No debate sobre a liberdade do que falamos antes, ao falar o xornalista israelí Amos Eilon, acusou ao novo goberno, do Primeiro Ministro Biniamin Netaniahu, de facer trizas o proceso de paz e deu a imaxe de que o responsable total, o único, da crise actual, é Israel. Non fixo mención ningunha do feito que hai aquí dúas partes, entre as cales a dinámica evidentemente crea problemas. Tamén vostede o ve desta forma?\nR: Non, eu creo que é evidente que hai, no momento político en Israel, polas esixencias dunha parte da coalición, problemas novos en relación co pasado e que pode haber decisións polo menos -para non ser máis duros na crítica- desafortunadas en certas cousas. Porque eu creo que o problema agora non se trata de discutir os dereitos lendarios, mitolóxicos, teolóxicos ou bíblicos do pobo xudeu a establecerse e a aumentar os seus asentamentos en Jerusalem. Creo que hai que tratar de ver as cousas hoxe, historicamente hoxe e de compr ender que sería máis oportuno, esquecéndose dos dereitos ancestrais e dos dereitos bíblicos, ver como se negocia coa outra parte. Mesmo cousas que pode un ter dereito a facelas, negocialas igual coa outra parte. Creo que a elección de facer cousas negociadas ou cousas impostas, sempre está aberta e que non convén hoxe pór o feito consumado en ningún aspecto. Iso, claro, está ligado coa conxuntura política, cunha certa coalición política no poder. Pero, Amos Eilon onte nese debate, deu unha especie de berro de desesperación e de cólera. Eu creo que independentemente do que se discuta do que dixo, ese berro mesmo foi unha confirmación da democracia israelí. Se tivésemos un debate así, de intelectuais -aínda que sería moito imaxinar, unha imaxinación un pouco calenturienta- na feira do libro en Bagdad e alguén se levantase e dixese "creo que a culpa de todo o que está a pasar tena o señor Saddam". Ou en Siria, o mesmo. Vostede pode imaxinalo? Do debate, vai ao cárcere. Por conseguinte, non é que iso sexa de talismán e o resolva todo, pero cando Mario Vargas Llosa dicíalle a el "pero actúen vostedes, presionen", aquí pódese facer, democraticamente pódese presionar para que cambien as situacións e no Parlamento, un partido pode deixar de apoiar a tal goberno para apoiar a outra posibilidade. Iso existe e non é fácil. Non sempre se consegue da noite para a mañá, pero noutros países é imposible, non se consegue. Ou sexa que mesmo ese berro de Amos Eilon onte, foi un signo da veracidade e da enorme vitalidade da democracia israelí, porque se pode gritar contra o actual Primeiro Ministro, pódese esixir del cosas que a prensa vai repercutir e que polo seguinte poden ter unha certa influencia na realidade.\nP: Sr. Semprún, pasando a outro tema, como dicía vostede nese debate, é un español, que vive en Francia. Como sente? Se autodefiniría como un intelectual cosmopolita? O vivir fóra, amplía os horizontes dun escritor?\nR: Realmente pode parecer un problema, porque un non pode, por exemplo, morrer por dúas patrias. Eu teño dobremente dúas patrias, no sentido que teño dúas linguas, dous idiomas nos que podo expresarme: francés e español. Refírome a expresarme literariamente, á parte da conversación e o coloquio. Pero teño a impresión de que hai cousas nas que estou máis enraizado en España, outras máis en Francia, pero o que eu aspiro a ser é un europeo. Tampouco quero ser "cidadán do mundo", porque é unha cousa xa un pouco ambiciosa e un pouco pretenciosa, pero polo menos un cidadán de Europa. E en Europa, naturalmente, segundo as épocas, segundo a historia, houbo diversos momentos e diversas linguas dominantes, pero o estupendo en Europa é precisamente esa unidade europea que hai, sobre a base da diversidade cultural e da autonomía cultural e dos idiomas e das civilizacións e culturas. Creo que tento ser iso.\nP: Supoño que de todos xeitos, o seu corazón sente algo especial polo que significa España. Como aprecia, digamos en calidade de ex-Ministro de cultura de España, o que é hoxe en día a política cultural do novo goberno?\nR: Eu do novo goberno, debo dicir que me parece que en terreo económico-social non está ao facelo mal. En certo xeito benefíciase dunha situación económica que fora saneada nos últimos meses e anos do período socialista, dunha conxuntura internacional favorable, dunha sociedade civil española moi dinámica, moi vital, máis que noutros países europeos, máis que en Francia en todo caso. Esta mañá xustamente tiven unha conversa con Radio Nacional de España para comentar o do "Premio Jerusalem" e nese mesmo programa comentábase a firma dun acordo entre patronais e sindicatos en España, sobre o despedimento e relacións laborais. Hai 20 anos que non se conseguía algo tan importante en España entre a patronal e os sindicatos. Creo que desde o punto de vista económico-social, a proxección española cara á integración europea é correcta, que as cousas funcionan ben. Desde outro punto de vista, non todas as cousas funcionan ben, porque seguimos tendo o cancro do terrorismo de ETA no país vasco e demais. O que si poderemos ter -polo menos eu teño dúbidas e preocupación- é no terreo cultural, no que evidentemente, segue habendo diferenzas básicas entre a dereita e a esquerda. E por cultural, refírome tamén a cousas como o aborto, o divorcio, o estatuto da muller, todos os problemas que a sociedade moderna expón hoxe, que son problemas culturais e de vida en común. Aí si creo que o actual goberno está moi atrasado, moi por detrás do que aspira a facer e dos valores que son os valores comúns da sociedade civil española. Aí si que estou máis preocupado.


Google presenta novidades en Android – Mallando no Android\nGoogle presenta novidades en Android\nAutor Iago Varela Martínez O día 2 Febreiro, 2011 3 Comentarios\nXa tiñamos ganas de ver o evento que Google tiña preparado para hoxe, anunciado como un evento Honeycomb, xa sabedes, a versión Android 3.0, pensada para tablets.\nE que vimos? Pois máis imaxes da súa interface, con novos widgets moi vistosos e cómodos, para unha consulta rápida de correos, calendario…\nA barra de notificacións mellora sensibelmente e permite xestionar as notificacións, conexións e luminosidade da pantalla de xeito sinxelo.\nAo igual que nas versións de smartphone de Android, podemos ver todas as pantallas nunha única.\nOs xogos gañan moito cos procesadores dual core, puidemos ver dous exemplos, un pensado para a multipulsación táctil e outro 3D.\nTamén puidemos ver novas aplicacións para Gmail, YouTube, o reprodutor musical e a cámara.. Da primeira destaca a posibilidade de mover os correos a cartafoles co simple xesto de arrastrar, mentres que nas de YouTube, no reprodutor e na cámara sorprende a vistosidade que teñen e o cómodas que parecen.\nTamén deixaron ver 2 novas aplicacións: Google Body, coa que se pode ver todo o corpo (realmente interesante e impresionante) e CNN, a aplicación da canle de novas, que engade funcionalidades como a da participación de todo o mundo mediante a carga de fotos e vídeos. Velahí unhas capturas:\nFinalmente, tamén puidemos ver unha das aplicacións máis demandada, a integración do videochat a través de Google Talk, con demo en directo incluída.\nE si, ao fin púxose en marcha o Android Web Market, accesíbel dende http://market.android.com Dende el poderanse ver as aplicacións dispoñíbeis no Market comodamente, consultando toda a información sobre as mesmas e o mellor de todo: mercalas e facer que de xeito automático se descarguen no noso terminal. E non, non é maxia. é Google.\nDo que non se falou nada foi do Google Music, ese rumor constante sobre un hipotético servizo de música que Google quere poñer en marcha. Quizáis noutra ocasión, quizáis non.\nSexa como fór, Google despediuse citándonos no Mobile World Congress de Barcelona, aló estará Mallando para contárvolo.\nPersoalmente, paréceme que Google ponse por diante de Apple con Honeycomb. A ver que pasa na rúa.\nActualización: 03/02/2011. Engadimos o vídeo da presentación\nA tablet de LG, dende 349 € con Vodafone\nFalar de operadoras que apostan por Android é falar de …\nSamsung presentará a evolución do Galaxy S no MWC2011\nRumoreábase, si. E en Android os rumores soen facerse realidade: …\nifrit 3 Febreiro, 2011 Responder\nE que tablets o van levar? Para ir mirando prezos por se me toca a lotaría ou algo 😀\nMoi boas estas coberturas de eventos 😉\niago varela 3 Febreiro, 2011 Responder\nPois en principio a Motorola Xoom, presentada no CES de Las Vegas hai unhas semanas, iso si, non se saben prezos.\nLogo, prevese que no MWC preséntense algunha máis, puidera ser Samsung. A ver con que nos sorprenden por aló 😉


Seleccione os dicionarios definidos polo usuario e configure as regras da verificación ortográfica.\nEscolla Ferramentas - Ortografía e prema en Opcións.\nDicionarios definidos polo usuario\nCando se edita un dicionario verifícase o estado do ficheiro, o cal non pode modificarse se está protexido contra a escrita. Desactívanse entón os botóns Novo e Eliminar.\nA entrada IgnoreAllList non pode seleccionarse nin eliminarse, só pode facerse coas palabras contidas nela. Isto acontece automaticamente cada vez que pecha LibreOffice.\nDefine as opcións da verificación ortográfica e da guionización.\nVerificar as palabras en maiúsculas\nEspecifica que se revisen as maiúsculas durante a verificación ortográfica.\nVerificar as palabras con números\nEspecifica que se revisen as palabras que conteñen números e letras.\nVerificar rexións especiais\nEspecifica que se revisen as zonas especiais, como o texto de debuxo, durante a corrección ortográfica.\nVerificar a ortografía mentres se escribe\nVerifica a ortografía e subliña os erros de forma automática ao teclear.\nOs erros producidos ao escribir destácanse no documento cunha liña de subliñado vermella. Situando o cursor sobre unha palabra así marcada, pódese abrir o seu menú de contexto para obter unha lista de correccións. Seleccione unha das opcións para substituír a palabra. Se durante a edición do documento se produce o mesmo erro, marcarase de novo.\nAbra o menú de contexto da Autocorrección e escolla Autocorrección para incorporar o par de palabras na súa táboa de substitución. Escolla unha opción no submenú. A palabra substitúese e o par sitúase na táboa de substitución.\nNúmero mínimo de caracteres para guionización\nCaracteres antes da quebra de liña\nCaracteres despois da quebra de liña\nEspecifica que non se lle vai a vostede que realice a guionización manual. Se o campo non está marcado, aparecerá unha caixa de diálogo para que introduza guións cando unha palabra non se recoñeza.\nGuionizar rexións especiais\nEspecifica que a guionización tamén se leve a cabo en notas de pé de páxina, cabeceiras e pés de páxina.\nThis page is: /text/shared/01/06010101.xhp\nTitle is: Recursos ortográficos


Converter o iPhone nunha navalla suíza | Consumer\nConverter o iPhone nunha navalla suíza\nSe se aproveitan ben, certas cualidades do teléfono poden facerlle interesante para as tarefas en principio máis impensables\nData de publicación: Martes, 13deSetembrode2011\nO iPhone é un dosinventos máisexitosos e logrados da marca Apple e da actual era tecnolóxica en xeral,tanto pola revolución que supuxo no acceso a Interneten mobilidade como pola súa alta capacidade para interactuar coseu dono a través da súa pantalla táctil, o seu navegador GPS, o seuacelerómetro ou as súas lentes. Estas funcionalidades, aproveitadas de maneira conveniente a través de certas aplicacións, poden levar aoiPhone moito máis alá do teléfono, e mesmo do mundo doscomputadores, para convertelo nunha ferramenta cotiá máis.\nDicir que o iPhone é\nmoito máis que\nun teléfono pode soar a tópico a estas alturas, cando xa ninguén\nconsidera aos smartphones aparellos que serven só para facer chamadas\ntelefónicas de voz, senón dispositivos de acceso web miniaturizados,\ntal como dez anos antes eran os computadores portátiles. Tampouco\ndetéñense na conexión á Rede as cualidades deste popular\naparello, senón que de acordo á combinación das súas diversas\nfuncionalidades, como son a súa pantalla táctil, o seu navegador GPS, o\nacelerómetro ou a súa cámara fotográfica e de vídeo, pódense\nconseguir miles de novas aptitudes que o enriquecen.\nAí é onde radica todo un\no App Store, que creceu ao amparo desta gran plasticidad\nfuncional. En definitiva, o iPhone serve tamén para xogar a\nvideoxogos, coñecer novas cidades con recomendacións, consultar mapas, comprar servizos e produtos, etc. Con todo, tamén ten outras posibles funcións non tan sofisticadas, pero non por iso menos interesantes, e que en ocasións nos poden\nresultar moi útiles, sobre todo se facemos de aprendices de\nseguintes aplicacións converten o noso teléfono nunha navalla\nsuíza que nos pode vir moi ben nun momento de apuro.\nTorch é un programa que aproveita o flash da cámara\nfotográfica do iPhone 4 (modelos anteriores non teñen) para proxectar\nun potente feixe de luz que nos ilumina na escuridade sen problemas. O seu\nprezo é de 0,79 euros.\nEspello de bolso: aínda que no iPhone 4, que ten cámara frontal, non se fai necesario,\nsi é interesante para anteriores versións (3G e 3GS) a aplicación Espello\nde peto, que converte en reflector a superficie do\nteléfono, de modo que nos podemos mirar nel para corrixir o peiteado,\na sombra de ollos ou quitarnos un molesto pelo. É gratuíta.\nMetro: grazas á combinación de varias funcionalidades, My\nmeasures and dimensions converte ao iPhone nunha\nferramenta para medir tanto alturas como lonxitudes. Basta con tomar\nunha fotografía do obxecto que se quere medir e o teléfono, en función da\ndistancia á que estamos, establece proporcións, e mesmo ángulos,\nque nos mostra na imaxe capturada.\nradiación solar: tanto os dispositivos que dispoñan dunha instalación\nde enerxía solar como os afeccionados á xardinaría poderán sacar\npartido a Solar.\nchecker, un programa que capta os valores de luminosidade,\nradiación e ángulo da mesma con só expor a pantalla ao sol. Así\npoderán saber a situación óptima dun panel ou dunha determinada\nplanta. É unha aplicación gratuíta.\nO iPhone ten outras posibles funcións non tan sofisticadas pero non por iso menos interesantes e, en ocasións, moi útiles\nA-lever é moi útil para as tarefas de bricolaxe onde haxa que facer unha\nparede, nivelar un cadro ou fixar unha estrutura en perfecto paralelo\nco chan. Utiliza o acelerómentro do teléfono, que traballa en\nfunción da gravidade, e expresa a inclinación cunha burbulla, como\ncalquera nivelador manual.\nLupa: cando se quere observar ao detalle pequenos obxectos ou matices\nimperceptibles á primeira ollada, como as tallas dun diamante, o\npode ser útil. Require paciencia para o enfoque e que non nos trema\no pulso, pero os resultados son aceptables. É gratuíta.\nMedidor de anchos\ne calibres: Caliper\npermite coñecer o ancho e o calibre de calquera obxecto que caiba en\na superficie do iPhone. Colócase sobre a pantalla e espérase uns\ninstantes para que o programa mida os contornos e déanos o\nresultado. Idóneo para tubaxes, cables, cabezales de parafusos, tacos,\nCompás: tal como o seu nome indica, Compás\né unha aplicación para orientarnos cando estamos perdidos e sen\nreferencias nunha zona onde, aínda por riba, non hai cobertura da rede\nde datos e non podemos usar Google\nMaps. Permite seguir o norte magnético grazas ao\nacelerómetro e fixar co GPS unha posición inicial, como o\nlugar onde deixamos o coche antes de iniciar unha camiñada, para que\ndespois o compás indíquenos sempre a súa dirección. O seu custo é de\nson: Temos un problema cun veciño que organiza\nfestas universitarias cada dúas por tres? Queremos denunciarlle ao\nconcello, pero non sabemos se realmente supera os niveis de ruído\nlegais de madrugada? Podemos usar Decibel\nUltra para asegurarnos de que non nos queixaremos sen\nfundamento. Serve tamén para obras, locais comerciais ou calquera\nactividade que xere niveis de ruído intolerables. Gratuíta.\nGravadora: é a única destas aplicacións que vén por defecto co\nteléfono. En realidade é unha derivación do programa para tomar notas\nde voz, que poden ser tan longas como se desexe, de modo que se se\nactiva o gravador de notas e non se detén, poden gravarse\nconversacións, entrevistas, conferencias, etc., con boa calidade de\nson. Idóneo para xornalistas.\naplicacións iphone-gl itunes app store-gl


Inicio Noticias Infantís Infantís. Numancia, 1 - Eume, 5\nInfantís. Numancia, 1 - Eume, 5\nDerrota condicionada polas baixas.\nEn encontro correspondente á 7ª xornada da 2ª Autonómica, disputado nunha chuviosa tarde en Prados Vellos, o Eume Deportivo venceu con claridade a un Numancia cheo de baixas por un contundente 1 a 5, ao descanso chegouse con empate a un tanto.\n24/10/09 Prados Vellos\nXogaron polo Numancia: Kike; Miguelito, Verónica, Darío, José Manuel( 40' Andrés Saavedra); Iván, David López, Miguel (52' Tomás), Marcelo; Ángel (40' David Gil) e Brais (59' Alejandro).\nO encontro presentábase complicado debido ás multiples baixas do equipo local, até un total de 7, que fixo necesaria a participación de David Lopez e David Gil. O primeiro xogador infantil que habitualmente xoga co equipo cadete e o segundo xogador do do equipo alevín. Ademais a chuviosa tarde e o campo encharcado fixo difícil o desprazamento de balón, circunstancia á que se adaptaron mellor os xogadores eumeses.\nOs primeiros avisos foron visitantes cunha falta no minuto 10 que detén ben Kike. Novo aviso do Eume aos 23 minutos cun tiro ao pau. Aínda así, serían os locais os que se adelantrían grazas a un saque de esquina de Iván que pelexa no primeiro pau Marcelo e do rexeite aprovéitase David López para establecer o 1-0 no minuto 18. Cando parecía que o equipo local comezaba a controlar o partido, unha falta no minuto 34 desde a parte esquerda do ataque eumes é rexeitada por Kike con apuros e o rexeite aprovéitao un dianteiro visitante para obter o empate (1-1). Con este resultado de empate chegaríase ao descanso.\nO segundo tempo foi de claro dominio visitante e así no primeiro minuto xa enviara un balón ao pau e acto seguido un atacante do Eume dispuxo dun remate en solitario que non foi capaz de aproveitar. Tentouse sacudir o dominio o Numancia e no minuto 48 David Gil ten unha boa ocasión a pase de David López. No minuto 54 unha xogada por banda esquerda dos visitantes acaba nun centro á área local e un atacante eumés solitario consegue rematar en parábola batendo a Kike (1-2). Case sen tempo para reaccionar unha perdida de balón local aprovéitaa o Eume cun tiro afastado que sorprende a Kike deixando o 1-3 no minuto 55. Os locais baixaron aínda máis os brazos e a víctoria que antes se antollaba difícil agora confirmábase como imposible. Un novo roubo de balón no 65 acaba en gol visitante (1-4). O partido desenrrolouse comodamente para o Eume que nun contrataque no minuto 74 deixa no marcador o 1 a 5 definitivo.\nMal encontro dos de Ares que nunca deron a sensación de estar completamente no partido e que poida que acusasen en exceso as baixas para este encontro.


Solicitan a publicación de bens e patrimonios dos deputados autonómicos - PSdeG-PSOE\nInicio Parlamento de Galicia Solicitan a publicación de bens e patrimonios dos deputados autonómicos\n21.11.2012 32641281A Abel Losada, declaración de bens, PARLAMENTO DE GALICIA 0\nO portavoz do Grupo Socialista, Abel Losada, remitiulle hoxe unha misiva á presidenta do Parlamento na que reclama a publicación dos patrimonios dos parlamentarios e parlamentarias autonómicos. O responsable socialista sinala que “a participación, a apertura e a transparencia” defendidos polo PP “demóstranse con feitos”.\nOs socialistas solicitan así que a Presidencia da Cámara traslade canto antes o modelo de declaración de bens e rendas “para poder facer públicos estes datos o antes posible”. Losada explicou que os socialistas responden así á “necesidade imperiosa de recuperar a dignidade política” a través do que cualificou de “exercicio de transparencia e de hixiene democrática absolutamente recomendable”.\nLosada salientou ademais a “obsesión” do Grupo Popular por “pisar” as propostas socialistas logo de constatar o rexistro dunha iniciativa socialista neste sentido minutos despois de que o Grupo Socialista rexistrara esta comunicación á presidenta do Parlamento.\nO portavoz socialista anunciou tamén que os Grupo pedirá na Xunta de Portavoces que fixe a orde do día do primeiro Pleno da Lexislatura a inclusión das dúas iniciativas lexislativas populares que foron paralizadas na pasada Lexislatura. Neste sentido, lembrou a “especial relevancia” da iniciativa que defende a recuperación do programa Preescolar na Casa, por canto o contexto de crise demográfica actual.\nLembrou tamén a importancia de debater a Iniciativa Lexislativa Popular presentada pola Plataforma en Defensa da Sanidade Pública, diante do ataque das políticas de Feijóo e Rajoy contra os servizos públicos.\nLosada reclamoulle hoxe tamén á Xunta que manteña “como mínimo” a mesma preocupación para defender aos estafados coas preferentes que a que está a demostrar cos inversores de NGB que critican a suposta existencia de “morosidade oculta” na entidade.\nConsiderou “unha indecencia” que o goberno galego pida agora ao FROB que teña en conta esta situación cando “non escoitamos nada semellante por parte da Xunta para defender a obra social das caixas ou aos 43.000 galegos e galegas estafados coas participacións preferentes”. Considera que a diferenza na reacción da Xunta constata “o mundo ao revés” ao denotar “qué intereses defende a Xunta de Galicia”.\nO responsable socialista salientou a necesidade de “moito mais compromiso cos estafados, xa que que na meirande parte son inversores particulares non profesionais, que cos inversores cualificados” que están a denunciar agora a súa situación.\nDixo ademais que a Xunta debe explicar si esta “suposta morosidade oculta que distorsionou a fusión” aparece recollida na “auditoría pantasma de KPMG” que a Xunta non quere enviar ao Parlamento e que xustificaba unha fusión que “vai custar 9.000 millóns de euros cando tiña un custe inicial de 1.000”.\nPreguntou “qué mais ten que pasar para que o presidente da Xunta dea a cara” pola súa implicación no proceso de fusión que acabou coa entidade galega, logo de “facerse fotografías con Gayoso e Méndez, con Pego e García de Paredes despois, e finalmente con Castellano e González Bueno”.\nLamentou que a Xunta teña obviado o “rigor e transparencia” que reclamaban os socialistas cando anunciaban a chegada de inversores estranxeiros e “agora non hai inversores estranxeiros e aos propios os temos nunha situación dificultosa”.\nO portavoz do Grupo Socialista chamou á Xunta a cooperar cos estaleiros galegos para “facilitar e implicarse a fondo” na busca de clientes e ampliar a carteira de pedidos e de financiamento dos proxectos para o sector logo da aprobación do “tax-lease”, onte en Bruxelas.\nO responsable socialista lembrou que esta medida “pode resultar positiva e dunha gran importancia para a recuperación dun sector estratéxico como é o naval”. Sinalou que a industria galega atópase nunha “situación dramática” logo de catro anos de desindustrialización e recortes pola xestión de Feijóo que provocaron a perda de 45.000 empregos industriais.\nReclamou que as “liortas” entre os ministerios de Facenda e de Industria do Goberno central “non dificulten as modificacións legais” necesarias para aplicar as bonificacións fiscais á construción de buques coñecidas como “tax lease”. Reclamoulles que “aparquen as liortas coñecidas por todos e se poñan canto antes coas modificacións necesarias”.\nArtigo anterior\tSánchez Presedo considera a aprobacion do tax lease "unha boa noticia longamente esperada" Artigo seguinte\tOurense é mais pobre e ten mais paro e maior desigualdade que hai un ano


O Pleno aproba un orzamento de 6M€ cos oito votos do Psoe - Xornal de Lugo " />\nO Pleno aproba un orzamento de 6M€ cos oito votos do Psoe\nConcello de LugoGoberno Municipal de LugoOrzamento do Concello de Lugo\nO Pleno de Lugo aprobou na sesión extraordinaria celebrada este venres tres expedientes de modificación de crédito que permiten consignar 6 millóns de euros para investimentos na cidade e subvencións ao tecido asociativo. Cos votos a favor do PSdeG, a abstención de PP, Lugonovo, BNG e ACE, e o único voto en contra de C,s, saíu adiante a desestimación das alegacións presentadas aos expedientes e a aprobación definitiva da consignación orzamentaria, que permitirá, entre outras actuacións a eliminación do tapón urbanístico da Avenida da Coruña, peonalizar Quiroga Ballesteros e a praza da Milagrosa, e acondicionar aparcamentos disuasorios na cidade e no entorno do HULA, así como executar os proxectos con financiamento da Unión Europea, como o EDUSI.\nA Alcaldesa, Lara Méndez, subliñou que a aprobación dos expedientes de modificación de crédito “significa poder seguir investindo e transformando Lugo nunha cidade máis humana, cómoda e accesible, impulsar o seu desenvolvemento con propostas que ademais en moitos casos contan co respaldo plenario e sempre cun respaldo social”.\nO expediente referido a subvencións, correspondente ao Capítulo IV dos Orzamentos, suma 1,7 millóns de euros. A distribución das axudas por áreas é a seguinte: Servizos Sociais 253.957,64€. Muller: 32.360€, Sanidade 60.000€, Cultura 112.900€, Deportes 531.500€, Participación Cidadá 33.000€ e Ensino 30.000€.\nNeste expediente inclúense as achegas a institucións, como a UNED (215.000€); Fundación de Feiras e Exposicións (46.153,85€); e Fundación Rof Codina (92.500€), e á Empresa Municipal de Vivenda e Solo (EVISLUSA), con 247.294,52€.\nOs outros dous expedientes, referidos a Capítulo VI e VII, de Investimentos e Transferencias de Capital, suman 4,3 millóns de euros e están destinados, por unha banda, a facer fronte aos proxectos que están cofinanciados, tanto coa Unión Europea, como o plan Life (Lugo+Biodinámico) e o EDUSI (Muramiñae), como coa Deputación, co Plan Único, e a Xunta, coa instalación dunha caldeira de biomasa na zona deportiva de Frigsa.\nAsí mesmo, inclúen investimentos imprescindibles para o día a día do Concello, como a compra de equipos informáticos, leasing de vehículos, gastos de iluminación, saneamento, ou mesmo, adquisición de sinais viarias.\nNestes expedientes, o Goberno contempla crédito así mesmo para a compra de instrumentos da Banda e a Escola Municipal de Música, para os novos pregos en licitación como o da xestión dos Museos ou que se prevé licitar, como os da ETAP e a EDAR, co fin de executalos con garantías.\nXunto a estes investimentos ordinarios, figuran a maiores outros proxectos como a peonalización da rúa Quiroga Ballesteros e a instalación dunha cuberta, a construción dun parking municipal xunto ao HULA, obras de mellora na Praza de Abastos, o acondicionamento de aparcamentos disuasorios, a eliminación do tapón urbanístico da Avenida da Coruña ou a peonalización parcial da Milagrosa, nas inmediacións da Praza.\nOrdenanza de aproveitamento da vía pública\nA Corporación municipal tamén aprobou no Pleno desta mañá de maneira definitiva, cos votos a favor do PSdeG e a abstención do resto dos grupos, a modificación da ordenanza 152, reguladora dos aproveitamentos especiais da vía pública, tras a estimación parcial das alegacións presentadas polas asociacións Lugo Monumental e APEC ao texto aprobado inicialmente na sesión plenaria de maio.\nO voceiro municipal, Miguel Fernández, explicou que o Goberno local cumpriu o mandato plenario adoptado na sesión de xullo de non desestimar as alegacións, chegando a un acordo consensuado cos colectivos alegantes, “que mostraron unha actitude colaborativa”, e validada polos técnicos, que consistiu na eliminación do coeficiente de intensidade.


Noelia Otero lamenta a negativa do PP a impulsar un plan para reactivar o sector naval na ría de Vigo e manter a actividade nos estaleiros | PSdeG-PSOE\nJulio Torrado sinala que a sentenza sobre o paciente falecido no PAC da Estrada “evidencia unha xestión ineficiente a base de truquear o sistema”\nA deputada socialista demandaba que o goberno galego fixese valer as súas competencias e acudise aos fondos Next Generation para financiar a iniciativa reforzando a colaboración público-privada\nA parlamentaria do PSdeG Noelia Otero demandoulle hoxe ao goberno galego a elaboración e posta en marcha dun plan de reactivación do sector naval de Vigo. Fíxoo na Comisión de Industria celebrada esta tarde no Parlamento de Galicia, onde alertou da crise e da falta de actividade na que se atopan sumidos os estaleiros de Metalships, Barreras e Vulcano por mor do “absoluto desleixo” da Xunta de Galicia.\nMalia á “urxencia da situación”, o Partido Popular votou en contra da proposición non de lei presentada polo Grupo Socialista na que se lle demandaba ao goberno galego que “faga valer as súas competencias” e que “actúe como polo tractor que garanta a actividade dos estaleiros na comarca”.\nDe maneira concreta, a iniciativa do PSdeG instaba á Xunta a acudir aos fondos Next Generation para darlle capacidade económica a ese plan de reactivación do naval co obxectivo de que se reforzase a colaboración público-privada “anunciada en tantas ocasións polo goberno autonómico”. A maiores, tamén se solicitaba que a Xunta contribuíse con fondos autonómicos a financiar a débeda do estaleiro Barreras e que se ligase ese financiamento industrial ao mantemento dos cadros de persoal e a un plan formativo que facilitase a súa recualificación.\nPor último, Noelia Otero tamén demandaba que se empregasen os mecanismos do Igape para darlle un impulso aos estaleiros a través dos programas de internacionalización na procura de novos contratos e mercados para o sector naval de Vigo.\nTodas estas medidas ían encamiñadas a lograr que a Xunta de Galicia asumise as súas responsabilidades industriais ante “unha crise de tan grande envergadura que se chegou a un punto de difícil retorno, pero non imposible”. Nesta liña, Noelia Otero explicou que, segundo os datos de Asime, a industria naval pechou o ano 2020 cunha redución do 30 por cento na súa facturación e cun retroceso do 75 por cento na contratación de novos buques.\n“A esta política industrial errática”, sinalou Noelia Otero, “temos que sumar as dificultades de acceso ao financiamento que arrastra o sector naval”. A este escenario “especialmente adverso”, sumouse tamén a pandemia, que “leva xerando unha crise mundial de pedidos de novos buques e que afectou de maneira especial aos barcos de pasaxe”.\nNeste contexto, a ría de Vigo xa ten sen actividade aos seus tres estaleiros máis importantes: Metalships, Barreras e Vulcano. Dous deles, ademais, presentan “un futuro complexo”, cunha venda enriba da mesa no caso de Barreras e cun concurso convocado pola Autoridade Portuaria no caso de Vulcano.\nNoelia Otero alertou de que, segundo as estimacións dos propios sindicatos, “o parón destas factorías provocou xa a destrución de 1.500 postos de traballo”, na súa maioría postos de traballo eventuais que se extinguiron por fin de obra. A deputada viguesa advertiu que se trata dunha crise que “ameaza con arrastrar en moi pouco tempo tamén ao tecido auxiliar, se a situación non se endereita”, algo que “non semella fácil tal e como evolucionan os acontecementos” e porque “a situación xa viña complicada de atrás”.


A Ribeira Sacra, máis cerca de ser Ben de Interese Cultural paisaxístico – EnComún\n•A Xunta iniciou a tramitación para que a zona sexa declarada BIC a finais de 2018 •É un paso indispensable para a candidatura a Patrimonio da Humanidade\nA declaración BIC basearase nos tres valores que reúne a Ribeira Sacra: valores naturais, culturais e mixtos, resultado da interacción do home coa natureza. Arquivo EC\n• A Ribeira Sacra poderá ser Ben de Interese Cultural dentro dun ano. Este son os prazos aproximados que manexan na Xunta de Galicia, organismo con competencias na materia, nun proceso que se iniciará neste mes de decembro e que, logo das tramitacións pertinentes, culminará coa aprobación da declaración BIC na categoría de Paisaxe Cultural para este territorio.\nRASGOS DEFINITORIOS DA RIBEIRA SACRA\nO anuncio deste novo paso na posta en valor da Ribeira Sacra fíxoo o propio presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, na rolda de prensa posterior ao Consello da Xunta, celebrado o 21 de setembro. Na súa intervención, o mandatario autonómico referiuse aos valores que reúne a Ribeira Sacra para poder ser declarada Ben de Interese Cultural. Por unha banda, o territorio amosa valores naturais derivados da climatoloxía, a xeomorfoloxía e o ecosistema terrestre e acuático. Por outra, a Ribeira Sacra atesora valores culturais, nos que se misturan elementos relixiosos e seculares, así como etnolóxicos e toponímicos. Por último, esta zona amosa valores de índole mixta, froito da interacción da poboación coa natureza.\nO presidente da Xunta resaltou a xeomorfoloxía dos canóns do Miño e o Sil como elemento representativo dos valores naturais, así como os diversos BIC e elementos do patrimonio monumental que se localizan neste territorio e que lle outorgan os seus valores culturais. Así mesmo, a estructuración dos terreos en socalcos, tan característicos da zona, configuran un dos principais valores mixtos da Ribeira Sacra, precisou o mandatario autonómico.\nO BIC, EN DATOS\nA delimitación BIC Ribeira Sacra englobará territorios dos concellos de A Peroxa, A Pobra de Trives, A Pobra do Brollón, A Teixeira, Carballedo, Castro Caldelas, Chantada, Esgos, Monforte de Lemos, Montederramo, Nogueira de Ramuín, O Saviñao, Pantón, Parada de Sil, Paradela, Portomarín, Quiroga, Ribas de Sil, Sober, Taboada e Xunqueira de Espadanedo. Isto supón máis de 17.300 hectáreas, 306 quilómetros, 21 concellos, 86 parroquias e 171 núcleos de poboación.\nOs límites do ámbito de protección BIC serán, ao norte, o canón do Miño, dende a presa de Belesar e as parroquias de Rebordaos, no Saviñao, e de Pesqueiras, en Chantada. Ao sueste, será o canón do Sil, polas parroquias de Vilachá, na Pobra do Brollón, e de Torbeo, en Ribas de Sil. No resto, o límite será a bocarribeira, termo formalizado por Ramón Otero Pedrayo para denominar a pendente que baixa dende o cumio dunha montaña ata o río.\nPROTECCIÓN ESPECIAL EN VARIOS GRAOS\nA categoría de BIC outorga ao territorio unha protección especial, co fin de preservar os valores recoñecidos como singulares da Ribeira Sacra. Coa declaración como Ben de Interese Cultural, será preciso obter unha autorización da Dirección Xeral de Patrimonio para levar a cabo actuacións nos bens singulares que teñan a categoría BIC, así como as novas construcións, as rehabilitacións integrais e as accións que alteren de xeito importante a paisaxe.\nTamén será precisa a autorización da Xunta para actuar nos 17 bens considerados exoámbitos deste BIC, como o casco antigo de Monforte ou o poboado de Montefurado. Ademais, establécese unha área de amortecemento como marxe de seguridade, de cara a preservar o territorio de accións exteriores, como é o caso das grandes infraestruturas. Non será precisa autorización para realizar calquer tipo de actividade agrícola ou vitícola na área protexida.•\n•Reunión informativa do Conselleiro de Cultura cos representantes das institucións vinculadas á Ribeira Sacra\nImaxe da xuntanza celebrada en Santiago de Compostela. GPXG\nO titular de Cultura, Román Rodríguez, na reunión mantida o 29 de setembro cos responsables das Deputacións de Lugo e Ourense, dos concellos da Ribeira Sacra, do Consello Regulador, Consorcio de Turismo e INORDE, informou das características dos trámites e os aspectos técnicos da declaración BIC.\nTags: BROLLÓNCHANTADAMONFORTEO SAVIÑAOPANTÓNQUIROGARIBAS DE SILSOBER\nNoticia Anterior Previous post: Preto de 600.000 euros de investimento provincial en Bóveda nun ano\nSiguiente Noticia Next post: Balance dos investimentos provinciais no municipio de Samos


K. John Pasi, MChB, doutorado, FRCP, FRCPath, FRCPCH\nQueen Mary, Universidade de Londres | QMUL • Centre for Hematology - Londres, Reino Unido\nJohn Pasi é profesor de hemostasis e trombose no Royal London Hospital, Barts e na London School of Medicine and Dentistry e director do Centro de Hemofilia. A súa práctica clínica abrangue adultos e nenos e abrangue todos os aspectos da hemostase e trombose. Os seus intereses en investigación abranguen moitos aspectos dos trastornos do sangrado e coagulación herdados e adquiridos, particularmente novas terapias bioingenierías para hemofilia, novas terapias para hemofilia incluíndo terapia xénica e tecnoloxías RNAi. Está involucrado estreitamente no deseño e desenvolvemento de ensaios clínicos para novas terapias e en programas en fase 1-4 en evolución. Ademais, ten un interese principal no desenvolvemento de medidas de resultados robustas e harmonizadas para a hemofilia, incluída a aplicación á investigación.\nTamén estivo involucrado no desenvolvemento de políticas nacionais e formulación de directrices a través dunha ampla gama de trastornos hemostáticos e trombóticos e no desenvolvemento de novos modelos para iniciativas de adestramento en hematoloxía como academias residenciais e preceptorias tanto para hemostasis como trombose. Actualmente preside o London Haemophilia Clinical Advisory Group e o Commissioning Forum, é membro do NHS England Clinical Reference Group (GRG) para trastornos hemorraxicos hereditarios, lidera o enlace entre o CRG e o NIHR en investigación e copreside a Federación Mundial da Hemofilia Round mesa sobre Terapia Xénica.


bng boiro: O Concello de Boiro achega o mundo do Mexillón a cociñeiros e prensa nacional.\nO Concello de Boiro achega o mundo do Mexillón a cociñeiros e prensa nacional.\nDentro do plan de desestacionalización turística do Mexillón de Boiro, que está a levar a cabo o Concello de Boiro, inclúese a iniciativa que se vai desenvolver os vindeiros días 24 e 25 de Outubro.O proxecto contará coa participación activa dun grupo de cociñeiros de referencia no panorama nacional como Pedro e Marcos Morán (Casa Gerardo, Prendes, Asturias), Juanjo Pérez (Cocinandos, León), Pepe Solla (Solla, Poio, Pontevedra) ou Xosé T. Cannas (Pepe Vieira Camiño da Serpe, Poio, Pontevedra), todos eles recoñecidos cunha estrela na Guía Michelin, Antonio Botana (Pandemonium, Cambados. Presidente do Grupo Nove), Nacho Vázquez (La Ereta, Alicante) ou Javier Olleros (Culler de Pau, O Grove), ademais dun grupo de xornalistas e blogger de publicacións tamén nacionais: El Mundo, Cocina Futuro, Excelente, Diario Expansión, Vanity Fair, Onda Cero, El Correo de Andalucía, 7Canibales.com, Guia Repsol, Diario Información (Alicante), Radio Galega, Punto Radio, Gourmets, Elcocinerofiel.com, thegluttonclub.com, ...entre outros\nTodos eles poderán coñecer in situ todo o relacionado coa produción de mexillón de Boiro, Desde a vertente histórica, cunha visita ó complexo arqueolóxico dos Castros do Neixón ou coa explicación da construción artesanal de bateas ou barcos bateeiros da man dun antigo carpinteiro de ribeira, ata a propia produción e comercialización da materia prima na actualidade. Durante día e medio, tamén coñecerán Boiro e outras zonas de Arousa Norte como enclave turístico de importancia en Galicia e terán ocasión de probar os mexillóns tanto nas tapas ofrecidas por locais do concello como en elaboracións tanto tradicionais como máis actuais, a cargo dos cociñeiros da Casa do Prado (Abanqueiro, Boiro) e do compostelán Abastos 2.0, que prepararán menús específicos para a ocasión.\nEsta iniciativa pecharase na última semana de outubro con dúas novas convocatorias. Por unha banda, o ultimo dos Obradoiros Gastronómicos programados neste conxunto de accións e nos que teñen participado os cociñeiros dos restaurantes Acio (Santiago de Compostela, 13 de setembro) e Pepe Vieira Camiño da Serpe (Poio, Pontevedra, 4 de outubro). Este último obradoiro será impartido o luns 25 de outubro ás 19:30 h no Centro Social de Abanqueiro por Anna Mayer, italiana afincada en Sevilla á fronte do proxecto “Pannepanna”, especializado en docencia culinaria, que nos ofrecerá unha perspectiva sobre a cociña tradicional italiana con mexillón. Finalmente, entre o 28 e o 30 de outubro terán lugar o Concurso de Tapas con Mexillón de Boiro, nas que están convidados a participar tódolos bares, restaurantes e cafeterías do concello.\nO Plan de desestacionalización Turística do Mexillón de Boiro, é unha iniciativa da Concellería de Turismo do Concello de Boiro, financiada con Fondos da Unión Europea a través dos Grupos de Acción Costeira. Conta ademais coa colaboración de entidades e empresas locais como a Asociación da Exaltación do Mexillón de Galicia de Cabo de Cruz, Casa do Prado ou Casa da Posta de Valmaior, ademais de Viña Costeira, Chicolino Restauración, María Fechoría ou Empatía Comunicación...\nAchegamos programa da visita, na que estarán acompañados polo Alcalde de Boiro, Xosé Deira Triñanes, e a Concelleira de Turismo, Francisca Suárez Lijó.\nDía: 24 e 25 de Outubro\nLugar: Concello de Boiro\nSe algún medio esta interesado en entrevistas cos cociñeiros ou blogguer, ou algún medio gráfico quere tomar imaxes das visitas dirixirse a:\nJorge Guitián Castromil - jorge@ideasgastronomicas.com\nMáis información sobre o proxecto: http://mejillondeboiro.wordpress.com\n+ info: Se precisades máis información, podedes contactar con Amalia L.Louro na Oficina de Turismo do Concello de Boiro. 981842654/625451197\nPROGRAMA do PRESS TRIP\nChegada dos invitados e xantar pola súa conta (a cargo de organización) ao longo da mañá\n16:00- Saída en autobús\n17:45- Centro Arqueolóxico e castro do Neixón\n19:00- Saída de Neixón\n19:30- Tapa en A Batea de Juan\n20:15- Saída cara os aloxamentos\n21:30- Cea en A Casa do Prado\nFinal da xornada\n- 08:30- Saída do aloxamento\n- 09:00- Chegada ao porto (Cabo de Cruz) e saída en barco\n- 09:45- Chegada a batea\n- 11:00- Regreso a porto\n- 11:45- Visita carpinteiro de ribeira en Mañóns\n- 12:45- Visita estaleiros Triñanes\n- 14:30- Comida en Casa do Prado\n- 16:30- Final de programa oficial e regreso de visitantes\nPosteriormente aqueles que se queden, poderán optar por asistir ao obradoiro de Anna Mayer (19:30h) ou ir ao centro a probar un par de tapas máis.\nDISCURSO DO ALCALDE DE BOIRO NO ACTO DE SINATURA ...\nO Concello de Boiro achega o mundo do Mexillón a c...\nPablo Villamar presentou aos patróns maiores da zo...\nO BNG rexeita as presións de especuladores urbanís...\nA normativa de uso, das novas pistas de deportes, ...