Novidades - Vantaxes da máquina de chorro de area líquida\nVantaxes da máquina de chorreo de area líquida\nCoas esixencias do entorno industrial, cada vez son máis os clientes que escollen a máquina de chorreo de area líquida en vez de a máquina de chorreado de area seca. A máquina de chorreador de area líquida é amplamente utilizada en: aeroespacial, electrónica, metal, metal, moldes, maquinaria química, etc. usado para procesar máquina de chorreo de area líquida. A máquina de chorro de area líquida é unha máquina de chorro de area líquida. A máquina de chorro de area líquida é diferente da máquina de chorro de area seca, é a máquina de chorro de area líquida para lixar (abrasivo) na auga, auga e mestura de area e, a continuación, use a bomba de moenda e o aire comprimido, a través da pistola de alta velocidade. chorro a procesar sobre a peza para acadar o propósito de limpar a superficie e rematar pezas. A máquina secadora de area seca non mesturará area e auga e empregará a bomba de fluído de moenda. A máquina de chorro de area líquida é unha máquina de chorro de area líquida. A máquina de chorro de area líquida é diferente da máquina de chorro de area seca, é a máquina de chorro de area líquida para lixar (abrasivo) na auga, auga e mestura de area e, a continuación, use a bomba de moenda e o aire comprimido, a través da pistola de alta velocidade. chorro a procesar sobre a peza para acadar o propósito de limpar a superficie e rematar pezas. A máquina de chorro de area seca non mesturará area e auga e empregará a bomba de fluído de moenda.\nA máquina de chorro de area líquida é superior á máquina de chorro de area seca debido á súa alta eficiencia e ao seu menor consumo abrasivo. Pode mellorar o acabado superficial e a resistencia da peza e cambiar fundamentalmente o problema da contaminación ambiental. A instalación do equipo tamén é moi conveniente e non precisa dun taller separado. Pódese procesar directamente na liña de produción.\nÁmbito de aplicación da máquina de chorro de area líquida\nA máquina de chorro de area líquida tamén se usa moito en industrias, como aeroespacial, electrónica, metal, hardware, moldes, maquinaria química, etc., que pode ser procesada por unha máquina de chorro de area líquida e flúe cara ao transportador de parafuso que se envía na parte inferior. no ascensor a través do transportador de parafuso e levante ao separador polo ascensor para separalo. O fan que contén po é aspirado no colector de po polo ventilador. Despois da filtración, convértese en aire limpo e descárgase á atmosfera. O po cae na caixa de recollida de po na parte inferior do colector de po polo sopro de aire, e o usuario pode retiralo regularmente. A area residual sae do tubo de residuos e pode ser reutilizada polos usuarios. A mestura de area disparada recíclase na cámara polo tubo de reciclaxe e despois reutilízase despois da separación polo separador. O deseño do dispositivo de granallado simúlase mediante un ordenador tridimensional e todos os ángulos e posicións da disposición están determinados polo deseño do ordenador. A base de coidar todas as pezas que hai que limpar, débese reducir ao máximo o lanzamento baleiro de proxectís para mellorar a taxa de utilización dos proxectís e reducir o desgaste das placas de protección na sala de limpeza.


A derrota en Lanzarote prolonga a racha negativa do Burela FS\nO equipo mariñán caeu ante o Tías Yaiza por 4-2 malia facer fronte aos locais, nun partido con alternancias na posesión e no que puido gañar calquera. Adiantou Johny aos canarios moi cedo (1-0. Minuto 5) pero respondeu rapidamente Ique para os laranxas (1-1. Minuto 11). Desde ese momento ata o descanso só foron capaces de anotar os locais, o que condenou o Burela FS a irse á caseta cunha desvantaxe considerable (3-1).\nO segundo tempo foi de loita constante. Sempre e cando as goteiras no pavillón deixaban tempo para o xogo que, ademais do atraso inicial acumulado pola aparición de auga no interior, tivo que deterse nalgunha outra ocasión.\nAo gol de Purao no 19 (3-2) respondeu Solano co 4-2 no 27. Un resultado negativo que deixa o Lanzarote a tres puntos dos laranxas na loita polo play off e aperta os postos que dan acceso á quenda final.


O talento da Universidade de Vigo brilla no Festival de Cans | Institucións Galegas | Instituciones Gallegas\n“Foi unha ilusión enorme, non só xa pola repercusión e visibilidade que dá o festival, senón porque cada ano que pasa é máis complicado estar”, salienta este estudante da Facultade de Ciencias Sociais e da Comunicación, cuxa curtametraxe foi tamén escollida para a sección oficial do Galician Freaky Film Festival (GFFF), así como para o festival compostelán Curtocircuíto.\nNon obstante, O que queda de nós non foi o único traballo realizado polo alumnado do campus que formou parte das 33 curtametraxes seleccionadas para as seccións competitivas de Cans. De feito, Aleteado, curta que estudante Yuri Salgado realizou o pasado curso no marco do taller O ceo a medio facer, promovido pola Vicerreitoría do campus e o Festival Novos Cinemas foi elixida como gañadora da sección dedicada a creadores noveis, Novas Camadas. “A verdade é que o premio colleume totalmente por sorpresa”, recoñece Salgado do recoñecemento obtido por unha curtametraxe na que buscou representar “as diferentes etapas que sufrimos durante o confinamento”. Así mesmo, a sección de non ficción Furacáns acolleu a estrea de Só as árbores coñecen o son das balas, da alumna de doutoramento de Belas Artes Rebeca Lar.\nPercorrendo festivais “con humildade pero con ilusión”\nComo “unha curta enmarcada nun contexto distópico, pero que ten como principal foco narrativo a relación entre unha nai e unha filla”, dúas cazadoras que “viven illadas nas montañas”, presenta Gómez Abad O que queda de nós, unha curta realizada por catorce estudantes do campus baixo o nome de O Faiado Filmes. “Dende o primeiro momento, eramos conscientes de que tiñamos un bo guión entre mans e de que reuníanse certas condicións que favorecían que a curta non quedase só nun traballo de clase”, salienta Gómez Abad, que incide neste punto tanto na implicación das actrices María Costas e Lidia Veiga como o “apoio total” que ao proxecto brindaron tanto o concello como a veciñanza da Fonsagrada, escenario da rodaxe.\nNeste municipio lucense, estreouse en agosto unha curta que, desde entón, iniciou un percorrido por diferentes festivais. Así, tras obter o segundo premio da 37 edición das Xociviga do Carballiño, chegou a súa escolla para Cans e neste mes de setembro proxectarase en Vigo, dentro da sección oficial do GFFF, mentres que en outubro poderá verse en Santiago, dentro da sección Supernova do festival internacional Curtocircuíto. “Cada selección é un punto máis de visibilidade, de que máis xente pode achegarse a curta e iso xa é un premio”, recoñece o seu director, que incide en que o obxectivo é seguir, “con humildade pero con moita ilusión”, tratando de facerse un oco en novos festivais. “Podo adiantar que a curta vai seguir movéndose e cruzará as nosas fronteiras”, engade.\nNo marco da programación de Novos Cinemas, un cineasta guía cada curso a unha serie de estudantes do campus na creación dunha curtametraxe, como aconteceu o pasado ano no obradoiro no que Yuri Salgado deu forma a Aleteado. Desde unha "perspectiva experimental, case onírica, que alude á calma e á esperanza de que máis pronto que tarde veremos a luz ao final do túnel”, este graduado en Belas Artes e alumo do máster de profesorado plasmou a súa visión do confinamento nun traballo do que xurado recoñeceu “o risco asumido na exploración de novas técnicas e estéticas”. Salgado recoñece este premio como “unha motivación para seguir creando pezas artísticas a través do medio audiovisual”, tendo en conta ademais de que se trataba da primeira vez que concorría coa súa curta a un festival.\n“A experiencia en Cans é xenial como espectadora, pero aínda máis como realizadora”, salienta Rebeca Lar, quen foi seleccionada por segunda vez cunha curta inserida nun proxecto, para o que conta cunha axuda Injuve, no que afonda nos vínculos entre a memoria histórica e a paisaxe galega. Baseada nas investigacións de Julio Prada, Aurora Marco e Xoán Carlos Abad, Só as árbores coñecen o son das balas “xurdiu por casualidade”, recoñece a artista e investigadora. “Cando estaba buscando os lugares onde asasinaron a persoas durante a guerra e a ditadura, gravei un par de imaxes sen intención ningunha e cando mirei as gravacións pensei que podía facer algo con elas”, salienta Lar, que retrata o propio proceso de investigación nesta peza. “Gravei a miña curta coa cámara de fotos e co móbil, así que para min foi unha alegría enorme a selección, sobre todo nun ano no que moitas das curtas de Furacáns tiñan financiamento institucional, xa participaran en varios festivais e recibiran premios importantes”, engade.


O espertar tras a longa noite de pedra\nGonzalo Caballero PUEBLOGALLEGO\nFernando González Laxe, Gonzalo Caballero e Emilio Pérez Touriño, nun acto de homenaxe ao estatuto de 1981 Sandra Alonso\nDicía Ceferino Díaz que «o Estatuto de 1981 constitúe unha proba irrefutable de que desde Galicia podemos dirixir a nosa propia historia». O proceso de elaboración e aprobación do Estatuto reflectiu a capacidade de facer boa política na nosa terra. Coa intención de dotarnos de autogoberno e de participación democrática, os políticos da Transición conseguiron en Galicia construír institucións de goberno que permitiron unha mellor elaboración das políticas públicas, pensando nos intereses dos galegos e das galegas.\nA unión política plasmada nos Pactos do Hostal, apoiada primeiro nas manifestación cívicas pola autonomía galega e logo no propio referendo, non só conseguiu superar a aldraxe que implicaba converter a Galicia na primeira autonomía entre as de segundo nivel, senón que devolveu a Galicia a dignidade e autogoberno ás que optaba co Estatuto do 36, freado pola sublevación militar. A mellor Galicia espertaba co Estatuto tras a longa noita de pedra que sufriu o país, e cuxa dureza plasmou Celso Emilio.\nSabemos que as catro décadas que transcorreron trala aprobación do Estatuto ata hoxe en día foron a etapa máis longa de democracia e autogoberno da nosa historia. A Constitución que emanou da transición política permitiu, dentro do seu Título VIII, construír o Estado das Autonomías. A España plural, diversa, atopou neste modelo descentralizado, análogo a un modelo federal, unha estrutura de goberno multinivel que deu cabida ao recoñecemento e á sensibilidade das distintas comunidades. Os socialistas galegos xogamos entón un papel histórico fundamental impulsando un Estatuto de primeira para Galicia, análogo ao vasco ou ao catalán. Como sinala o presidente Fernando González Laxe, o Estatuto non foi unha «carta outorgada», senón o resultado dunha loita que non se entendería sen o papel do PSdeG, unhas siglas sempre comprometidas cun galeguismo cívico, europeísta e integrador partícipe da autonomía e das institucións de autogoberno.\nGalicia atopou no Estatuto un camiño para defender a nosa lingua e a nosa cultura, para construír sinerxías e compartir un espazo de convivencia que acade solucións máis alá de posicións locais ou provinciais. E as políticas sociais, sanitarias, económicas e culturais, entre outras, atoparon na Xunta un espazo de decisión.\nA realidade é que deste xeito avanzamos cara a un sistema cun claro perfil federal. Sabemos que non existe un único modelo federal, nin tan sequera unha categoría de sistemas federais. Pero a vía española das autonomías, con imperfeccións e aspectos mellorables, coma todas, é, en definitiva, un modelo federal de facto.\nCando se cumpren 40 anos do Estatuto de Autonomía de Galicia, cómpre facer un balance fondamente positivo do que o Estatuto supuxo para Galicia sen por iso caer en visións idílicas nin inmobilistas. Xa Ramón Piñeiro salientaba que «a autonomía non é a confirmación do pasado, é a apertura dun camiño novo cara ao futuro». E por iso o camiño da autonomía hai que seguir abordándoo en clave de futuro.\nDemocracia e autogoberno\nUn primeiro reto é recuperar o espazo perdido na asunción de competencias por parte de Galicia, a diferencia do que fixeron outras comunidades. Nos últimos doce anos de goberno conservador, Galicia non recibiu unha soa nova transferencia, e cómpre requirir o traspaso de varias cuestións que poden ser xestionadas con maior eficiencia desde Galicia. Así o defendemos os e as socialistas de Galicia, ao tempo que reivindicamos que, unha vez superada a pandemia, deberiamos abordar unha actualización e reforma do Estatuto para adaptalo á realidade do século XXI. O socialismo galego ten claro que o camiño para Galicia non é a autodeterminación nin o independentismo nin o eufemismo da confederación, senón unha vía de afondamento estatutario e federal que, dentro do marco constitucional, modernice e perfeccione o autogoberno galego.\nA reforma do Estatuto impulsada polo presidente Emilio Pérez Touriño no 2007 recollía a mellor tradición de servizo público a Galicia, a mesma que impulsara aos pais do Estatuto de 1981. Se ben non se puido daquela revivir o acordo político daquel ano, cómpre mirar cara ao futuro e seguir traballando a prol de Galicia. Agora todos os esforzos do PSdeG diríxense a defender as persoas fronte á crise que vivimos. Pero, unha vez superada, máis pronto que tarde, debemos reafirmar o noso autonomismo e o noso compromiso federalista e modernizador con Galicia abordando unha reforma estatutaria ao servizo dos galegos e galegas.\nArchivado en: Xunta de Galicia PSdeG Fernando González Laxe Ramón Piñeiro 40 años del Estatuto


Sempre en Rianxo | Fotos de Rianxo\nAo falarvos de Encarnación Rodríguez Tubío (1926) seguramente non vos digo nada. Pero se vos falo de Encarnita todos vedes o mesmo sorriso amable e cariñoso, a súa figura miúda movéndose entre perchas, abrindo caixas e despachando.\nSe menciono o nome de Juan García Domínguez (1923) haberá quen lle poña cara e haberá quen diga que non sabe quen é. Pero se digo Juan, o de Encarnita, moitos veredes o mesmo rostro bonachón detrás duns lentes grosos ou imaxinarédelo tocando o acordeón.\nEncarnita e Juan ou Juan e Encarnita, como prefirades, son o xerme dunha das tendas máis coñecidas de Rianxo. Lembro de pequeno ir coa miña nai mercar o chándal para e escola. E despois, cando o rompía polos xeonllos de tanto enredar, coller alí tamén as pezas de tela para tapar os buratos. E a goma cando o pantalón afrouxaba. Fomos xeracións e xeracións de rianxeiros os que pasamos por alí. Tantas como as que entraron na súa tenda dende 1951.\nO negocio inicialmente era dun irmá de Juan. “Non lle foi ben e marchou para América. E viñemos nós, a remendalo”. Despois mudaron de sitio e foron para o lugar que todos coñecemos. “A casa era igual á de Castelao”. Tanto que as propietarias eran as irmás de Castelao. Despois puideron mercala e facer reformas, nos anos 60.\nUnha cousa ben curiosa é que inicialmente o negocio levaba o nome de Juan “en letras douradas. Pero a xente falaba de Encarnita, Encarnita, Encarnita. Así que lle puxemos Encarnita Moda”.\nEmpezaron con algo de roupa, pero sobre todo con cousas de mercería, como la, corchetes ou gomas. Había outra tenda de roupa onde está agora O Portiño e outra de tecidos no lugar do Memphis. Non había reloxo nin horarios. Traballábase de sol a sol e non pechaban ao mediodía. De feito, “primeiro comía un e despois o outro”. Aínda lembran cando tiñan unha máquina de coser e daban as 3 da madrugada sen ir para a cama.\nCando se xubilou, Encarnita dixo que non volvería pola tenda: ía levantarse cando quixera, comer, tomar a sesta… “Como queiras” contestoulle Juan, laconicamente. Así foi, pero “fíxeno 8 días e pasoume a ganar de comer, de me levantar… e dixen, diso nada”. É como unha parte de ti que non aprecias no día a día, pero que estrañas e sentes que, sen ela, perdes algo.\nAlgo así me pasou ao saber que a de Encarnita ía pechar. Penso noutros negocios que forman parte da pequena historia local, como a de Cándido (a libraría máis antiga de Galicia), a de Cambeses ou da Pireta e que van sobrevivindo, cada vez máis sós, rodeados de baixos que se venden ou se alugan. E penso en que hoxe seguramente consumimos moito máis que en 1951. Certo que tamén somos máis esixentes, e que en Amazon, en Aliexpress, en Boiro ou en Santiago teñen máis cousas, ou aforramos uns euros, ou… Oxalá puidese existir un equilibrio e nunca teñamos que pasear por rúas desertas, vendo carteis de inmobiliarias criando teas de araña nos escaparates. Oxalá o comercio local teña vida sempre en Rianxo.\n← Festas da Guadalupe de Rianxo 2019: cartel, orquestras e programa\nMurais de Viladomar Rianxo 2019 →


Praza - SoportaisdaFerrería - Visit-Pontevedra, Turismo de Pontevedra\nA Ferrería é sen dúbida unha das Prazas máis típicas, visitadas e queridas da cidade e centro neurálxico da vida pontevedresa. É un lugar de encontro, de actos culturais ou de xogo para pequenos e onde están algunhas das mellores terrazas da cidade.\nRecibe o seu nome das forxas que existían nos seus soportais e que antigamente fornecían de metal aos demais gremios da cidade. Únese coa pequena Praza da Estrela, onde destaca a Casa das Caras que chama a atención pola cantidade de caras da súa fachada, e cos Xardíns de Casto Sampedro. No medio destes últimos eríxese a afamada Fonte dá Ferrería (s.XVI). Foi reconstruída en 1930 neste lugar tras ser retirada do centro da praza.\nTodo este conxunto atópase presidido pola potente presencia de dous edificios relixiosos: San Francisco e o Santuario da Peregrina, así como por un conxunto de edificacións de pedra, algunhas asoportaladas, dunha grande harmonía.\nPraza - Soportais da Ferrería - Foto 1\nPraza - Soportais da Ferrería - Foto 2\nPraza - Soportais da Ferrería - Foto 3\nPraza - Soportais da Ferrería - Foto 4\nPraza - Soportais da Ferrería - Foto 5\nPraza - Soportais da Ferrería - Foto 6\nPraza - Soportais da Ferrería - Foto 7


Pioneiras na demanda do IRPF de maternidade quedan sen devolución | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 23/05/2019 19:56\nO Ministerio de Facenda comprométese a buscar unha solución para as nais e pais que reclamaron, sen éxito, a devolución do IRPF de maternidade antes da sentenza do Supremo.\nEva Ezcurra foi unha desas pioneiras. Reclamou a Facenda cando lle retiveron o IRPF das prestacións de maternidade. Facenda denegoulle a devolución, e moitas, entre elas Eva, desistiron de recorrer a unha vía xudicial que prevían longa e custosa. Meses despois, o Supremo deulles a razón pero, legalmente, o seu expediente está pechado, polo que Facenda volveulles negar a devolución.\nConsideran que é un trato inxusto e discriminatorio que afecta centos de persoas. Hai moitas mais que aínda non o saben. Coordináronse nunha asociación de afectadas para intentar que se lles abra a porta da política unha vez que teñen pechada a da xustiza. Este xoves tiveron a primeira resposta. O Ministerio de Facenda asegura que a Avogacía do Estado estudará de oficio estes casos para buscarlles unha solución. Descoñecen que mecanismo empregarán. E tampouco lles importa. É, di Eva, a primeira luz ao final do túnel.


O PP pedirá 'apoio unánime' no pleno da Deputación para que os terreos que ocupa Ence se adscriban ao Porto de Marín - Pontevedra Viva\nMércores 24 de Novembro, 2021 ás 14:03 do Mércores 24 de Novembro, 2021\nJorge Cubela e Pepa Pardo, portavoces do PP, antes dun pleno da Deputación de Pontevedra\nDo mesmo xeito que sucedeu no último pleno municipal de Pontevedra, o Partido Popular demandará ao pleno provincial da Deputación previsto para este venres 26 un "apoio unánime" por parte de todos os grupos ao mantemento dos postos de traballo de Ence e á adscrición ao Porto de Marín dos terreos que actualmente ocupa a fábrica pasteira en Lourizán.\nA deputada popular Pepa Pardo defenderá esta postura amparándose no informe emitido polo Consello Consultivo da Xunta, que admitía a legalidade da opción de que a Autoridade Portuaria asuma esa zona marítimo terrestre de dominio público, onde se atopa instalada a factoría.\nA proposta é unha "ofensiva política" a través de mocións coa intención de que se aplique esta "solución xurídica" co obxectivo de manter os postos de traballo, ante as tres sentencias da Audiencia Nacional que anulan a prórroga concedida en 2016 polo goberno en funcións de Mariano Rajoy á empresa.\nPepa Pardo considera que o informe presentado o 20 de outubro polo Consello Consultivo avala a posibilidade de adscribir eses terreos e "por iso as administracións debemos posicionarnos de forma clara á beira do mantemento dos postos de traballo dos nosos veciños". Considera que "é importante buscar alternativas viables" porque, afirma, "de non ser así as consecuencias económicas e sociais para a cidade e para a provincia serían incontables". Lembra que o Concello de Pontevedra acudiu "moitas veces para consultar" ao Consello Consultivo, por iso entende que a moción debe ser apoiada polo grupo de goberno provincial.\nAsegura que "nin a Deputación nin o Concello de Pontevedra empatizaron coa situación dos traballadores e das súas familias, e mostraron un claro desinterese por manter a industria da cidade e da provincia". Pardo conclúe expoñendo que o impacto do peche da compañía "sería letal para numerosos sectores da provincia" e, por este motivo, entende que é responsabilidade dos cargos públicos colaborar nunha solución que garanta a continuidade "sen matices" dos postos de traballo.\nPrecisamente, este xoves 25 vai desenvolverse un encontro telemático do Consello de Administración da Autoridade Portuaria de Marín. Durante o seu transcurso vai someterse a votación o inicio dos trámites do expediente para incorporar os terreos de Lourizán que ocupa a fábrica de Ence á zona de servizo do porto.


A “mafia do PP” fixo que o PSOE non teña lista nos 314 concellos\nRedacción | domingo, 26 de abril de 2015, 22:36\nARCHIVADO EN | psdeg-psoe ELECCIOS MUNICIPAIS MENDEZ ROMEU\nO portavoz parlamentario do PSdeG, José Luís Méndez Romeu, volveu este domingo a insistir nas trabas que tivo o seu partido para presentar lista nos 314 concellos de Galicia e responsabilizou diso ao PP ao que acusou de ameazar a algún dos seus candidatospara que non se presentaran en determinados municipios.\n“Se non temos lista en todos os concellos é pola mafia do PP que profire ameazas á xente. Negar iso é fariseísmo", dixo nunha entrevist ana Cadena Ser en Galicia na que insistiu en que hai concellos nos que os populares gobernan con maioría absoluta desde hai moitos anos e controlan os resortes de poder. “Nestes núcleos os posibles candidatos alternativos sofren represalias e ameazas", dixo.\nPor iso, adiantou que o seu partido non pactará en ningún concello co PP, “aínda que isto moleste a algún comentarista e tertuliano”, dixo en alusión a algunhas reflexións aparecidas en xornais galegos. En todo caso, o dirixente do PSdeG tamén avanzou que o seu partido non impulsará un acordo global para posibles alianzas, posto que estas veranse en cada localidade.\nE sobre a aparición de novas opcións políticas, Méndez Romeu mostrouse convencido de que este feito non desbancará ao PSOE como alternativa de goberno e mesmoconsiderou que o sistema político galego non cambiará radicalmente.\nPreguntado pola loita contra a corrupción, opinou que o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, pérdese neste asunto na dialéctica, posto que o que quere "é ter titulares mediáticos, propaganda, pero négase a formulacións serias nun tema preocupante" como este. Acerca da falta de diálogo que denuncia o PSdeG, afirmou que Núñez Feijóo vive instalado no seu, por agora, "cómoda maioría absoluta" e, en consecuencia, "a distancia é moi grande, e desgraciadamente nos últimos anos non existiron escenarios nos que puidésemos compartir algo".\nNeste sentido, como exemplo as políticas contra o paro, porque "non foi posible falar nin entenderse e non notamos ningún interese do PP para que isto cambie".


Gayol destaca la solidez defensiva del Foz como clave en el buen arranque liguero\nA Mariña: Gayol destaca la solidez defensiva del Foz como clave en el buen arranque liguero\nEl CD Foz logró el pasado domingo un meritorio punto (0-0) en el campo del Arteixo, que le permite mantenerse invicto y sumar cinco puntos en las tres primeras jornadas ligueras. El entrenador focense, Jesús Gayol, no oculta su satisfacción por este buen arranque liguero y destaca, sobre todo, la solidez defensiva que está mostrado el equipo. «Empezamos ben o campionato, sumando e facendo as cousas ben. O hándicap que tiñamos o ano pasado, de encaixar moitísimo, estámolo superando. Levamos dous goles en contra en tres partidos, e dous partidos sen encaixar, o cal é moi positivo», señala.\nEl Foz está demostrando en este arranque liguero su carácter competitivo y capacidad para tratar de tú a tú a cualquier conjunto de la categoría: «Ese é o obxectivo, saír a competir cada partido e a partir de aí ter a posibilidade de gañalo. O ano pasado sufrimos moito porque custounos adaptarnos á nova categoría. Con todo, ao final conseguimos 48 puntos, e penso que tería sido moi inxusto baixar. Agora temos máis experiencia, o equipo reforzouse ben, con incorporacións que nos dan moito, porque permítennos moitas variantes. Pero sobre todo a experiencia penso que é clave, nun equipo conxuntado, cheo de rapaces da casa que levan tempo xogando xuntos, un equipo consolidado que ten sempre a mesma idea, competir. Se competimos e non encaixamos imos sacar moitos puntos, porque da media para arriba temos moita calidade», añadió.\nNo obstante, Gayol augura una temporada complicada: «Os equipos están moi igualados, e as cousas non son como empezan. O Boiro, por exemplo, non vai acabar abaixo. Isto dá moitas voltas, por iso o que nos interesa é aproveitar a racha e sumar puntos canto antes, para que non pasen os problemas que tivemos no final da temporada pasada».\nCD Foz Foz Arteixo Boiro A Mariña


QUE TEÑEN OS ÓSOS POR DENTRO?\nContinuando co noso estudo dos ósos, quixemos saber como era un óso por dentro. Descubrimos que case todos os ósos están compostos por:\nUnha membrana fina que se chama PERIOSTIO.\nUnha capa lisa e dura formada por ÓSO COMPACTO\nPor dentro do óso compacto, moitas capas de ÓSO ESPONXOSO que como di o seu nome, se parece bastante a unha esponxa.\nÉ a parte máis interna a MÉDULA ÓSEA.\nNesta animación flash podedes ver como é un ÓSO. Clica na imaxe e despois nos rótulos para obter máis información:\nQuixemos recrealo e para iso, fabricamos unha maqueta cun tubo de cartón de papel hixiénico, unha esponxa amarela, papel de seda tamén amarelo, unha palliña, dous trozos de lá de cor azul e vermello e plástico transparente:\nE coma sempre, para afianzar o aprendido, fixemos esta ficha:\nE como non todo vai ser traballar, vos deixamos este xogo de memoria sobre ósos:\nPublicado por Ana Martinez en 17:17 No hay comentarios:\nESTUDAMOS OS ÓSOS: COMO SON?\nEstes días estamos a estudar os ÓSOS. Descubrimos que os ÓSOS son as partes DURAS do noso corpo, que son RÍXIDOS e por iso NON SE PODEN DOBRAR. Ao principio non o tiñamos moi claro, pero a profe deixounos uns ósos de polo para que o comprobásemos por nós mesmos :\nAprendimos que no corpo temos 206 ósos, e que non todos son iguais: algúns son LONGOS (como o fémur), outros CURTOS (como os ósos das mans) e outros PLANOS (como os ósos do cranio):\nTamén que ainda que son moi duros se nos damos un golpe moi forte poden FRACTURARSE que é o que lle pasou ao noso compañeiro Kevin, que estivo tres semanas sin vir porque nunha caída fracturou o ombro.\nFalamos de que para que os nosos ósos estean moi fortes e sans temos que tomar moito CALCIO e que o calcio o atopamos no leite, nos iogures, no queixo,... Porque, que pasaría se non tomásemos calcio? Para iso comezamos un experimento utilizando...\nPero deste EXPERIMENTO falaremos a semana que vén cando o teñamos completado ji ji.\nAdemais, sabedes que? Os médicos poden sacar fotografías dos nosos ósos utilizando un aparato de RAIOS X. Por casualidades da vida, no noso cole resulta que temos un cuarto onde hai unha máquina antigua de Raios X, así que nin cortos nin perezosos fomos a visitala e aproveitamos para quitar unha foto alí:\nE como son as fotografías que saen? Esas fotografías chámanse RADIOGRAFÍAS e a profe amosounos unhas que tiña na clase. Eran uns papeis negros nos que non se veía nada. Pero cando as puxemos na ventá .... misteriosamente vimos o que había nelas:\nE quixemos ter unha radiografía da nosa man , así que nos puxemos máns á obra e este é o resultado:\nE para que non se nos olvidase todo o que aprendimos, fixemos esta fichiña:\nMañá vos seguiremos informando de outras cousiñas que tamén aprendimos.\nPublicado por Ana Martinez en 16:20 No hay comentarios:\nVISITAMOS O CENTRO COMERCIAL ALCAMPO\nContinuando co noso proxecto sobre o corpo e a alimentación saudable, o martes fomos de excursión ao centro comercial Alcampo. Unha vez alí, fixemos un percorrido por todo o recinto acompañados da nosa estupenda guía, Araceli, que nos amosou os almacéns, a carnicería, a peixería, a froitería, a panadería, ... Foi unha visita moi instructiva na que aprendimos o nome de moitas froitas exóticas, cómo se envasa a carne, o enorme forno onde se fai o pan e ademais poidemos degustar o chocolate riquísimo que poñen nas tartas, UHMMMMMMM!\nPublicado por Ana Martinez en 21:27 No hay comentarios:\nEtiquetas: ALIMENTACIÓN SAUDABLE, SAÍDAS\nDespois de investigar como era a nosa pel e que tiñamos que facer para coidala, chegou o momento de afondar un pouquiño máis e ver que había debaixo dela. Deseguida o descubrimos. Debaixo da nosa pel temos ... OS MÚSCULOS.\nE ... que é iso dos músculos? Descubrimos que os músculos son as partes brandas do noso corpo o que normalmente coñecemos como "carne" que no corpo temos uns 450 pares de músculos que nos permiten correr, saltar, camiñar ... é dicir MOVERNOS, que hai diferentes tipos de músculos, que o máis curto está na orella e os máis longos nas pernas.\nPero ademais descubrimos que os músculos pódense estirar e contraer e para iso utilizamos esta maqueta que nos fixo como non o noso adxunto do taller de carpintería ROCA. Unha vez máis quero agradecerlle dende aquí todo o que nos axuda cos nosos "descubrimentos".\nEstes son os nomes dos músculos que aprendimos e as fichas que fixemos:\nPara aprender ben os nomes dos músculos (que nos soaban un pouquiños raros) xogamos a SIMON DÍ ..., fixemos exercicio e uns sinxeliños EXPERIMENTOS. Ollade, ollade:\nE por último para afianzar moi ben o estudado utilizamos os seguintes recursos:\nE XA ESTAMOS PREPARADOS PARA DESCUBRIR ...\nPublicado por Ana Martinez en 20:44 No hay comentarios:\nEtiquetas: MÚSCULOS, RECURSOS, VIDEOS


Tue, 01 Jan 2019, 9:34\nTue, 01 Jan 2019, 22:40\nWed, 02 Jan 2019, 22:16\nThu, 03 Jan 2019, 19:19\nThu, 03 Jan 2019, 19:39\nSun, 06 Jan 2019, 17:07\nMon, 07 Jan 2019, 14:24\nSun, 13 Jan 2019, 21:32\nSun, 20 Jan 2019, 22:32\nDe domingo a domingo, baixo mínimos e todos os aspectos. Sen tempo de entrenar gran cousa nin de anotar datos interesantes no diario.\nOutra vez mais só unha sesión de ximnasio e dúas saídas en sábado e domingo, máis lentas aínda cas da semana anterior.\nProbando sorte co propio método: A ver se a base de escribilo hoxe , esta semana cumplo cos deberes e fago as 3 saídas longas reglamentarias\nMon, 21 Jan 2019, 7:19\nfai o que vexas, que tampouco esto é un réxime estricto e haino que adaptar as circunstancias de cada un.\nMon, 21 Jan 2019, 10:27\nVeña Alicia, que todo conta. Ademáis tes carreira en uns días dianta da casa, e iso anima. Outra tamén pretiño no calvario.\nCalma e tranquilidade, pero sen pausa... que ti desa sabes. Veña rapaza, ánimo!!\nMon, 21 Jan 2019, 15:16\nCalma e tranquilidade, pero sen pausa... que ti desa sabes.\nMe sumo a eso Meiga. Poco a poco verás el camino claro.\nTue, 22 Jan 2019, 22:30\nGrazas polo ánimos, e por pasarte por este recuncho , tendo como tes tanto foro e subforo que administrar\nE graciñas tamén a vos os dous, non vamos a negar que un pouco de reforzo positivo axuda a aparcar a pereza e coller as zapatillas con máis ganas\nTue, 22 Jan 2019, 22:52\nNon compre unha nave extraterrestre para ter unha experiencia de abducción. Abonda con ter unha xornada laboral e unha familia que atender .\nHoxe marchei de casa sen o xogo de chaves do taller do meu fillo, a miña "cabina de Clark Kent" dos últimos tempos. Pero o bo de vivir no minifundio extremo da favela é que sobran lugares dos que botar man sen ter que ir a casa. Esta vez fun ata a horta onde temos o galiñeiro e o invernadoiro. Alí só hai pasadores e tarabelos pero non candados, así que se pode pasar sen chaves.\nSolventado o tema do cambio de roupa, por fin saín a facer o primeiro entreno da semana ás 13:30. Con medo de que me fose caer o diluvio universal enriba, pero houbo sorte e rematei toda a tirada pisando en seco.\nAbrindo a zancada ata onde podía, inspirando e espirando con toda a amplitude posible, ata me parecía que ía rápido e todo, pero só foi autosuxestión. Vale, medio minuto menos que o domingo, e dous minutos e medio menos ca o sábado, pero todo calderilla. O obxectivo era non mollarse e garantizar 3 saídas esta semana, así que tampouco lle darei máis voltas.\nPolo demais, na carreira de Teis xa estamos anotadas 5 mulleres e 12 homes na categoría absoluta... Sería impresionante que se mantivese esta proporción de case o 33 % ata o final das inscripcións\nWed, 23 Jan 2019, 14:45\nQue difícil se fai as veces compaxinar a vida familiar/laboral co correr. Cada un temos os nosos trucos pero en case todos implica andar as carreiras para sacar un oco para o entreno. Animo e mente positiva\nAtletismo_Rúa > Calendario


A urxencia de conciliar - Sara Vila - Diario de Pontevedra, Noticias de Pontevedra\n15 de junio de 2019 (18:20 h.)\nSara Vila en blog Ventureiras\nCorremos dun lado a outro para traballar, atender á familia e aos amigos, non esquecernos de renovar o seguro do coche e da casa, comprar leite porque só queda un cartón no frigorífico e poñer unha lavadora a última hora para deixar a roupa a secar pola noite cando xa non nos queda nin un par de calcetíns limpos. Apenas temos tempo de respirar e por iso as fins de semana as pasamos cansas, tiradas no sofá, limpando e aprazando plans emocionantes ou citas pendentes dende hai meses (ou anos) con amigas.\nO da conciliación vai camiño de converterse nun conto xa vello sen que o vexamos feito realidade. Ademais, eu non creo que conciliar sexa saír media hora do choio para recoller ao neno na actividade extraescolar que toque e levalo ata a casa da avoa para que teña conta del. Conciliar é, necesariamente, traballar menos.\nTárdase menos botando o lixo no mesmo saco que separándoo\nNesta batalla contra o reloxo, as empresas esméranse porque lles adiquemos o noso tempo, unhas horas e minutos que lles quitamos ás nosas vidas. Pero non só ás nosas. A tarefa de coidar non é exclusiva das nais, malia que cando se fale de conciliación se pense exclusivamente en mulleres con fillos. As que non temos prole merecemos tamén tempo, ao igual que os homes que son pais e os demais varóns sen descendencia. A cuestión é que todos temos familia ou amigos que nos necesitan. De feito, nós mesmos nos necesitamos.\nNo tempo no que o planeta reclama que o coidemos máis con temperaturas inauditas, niveis de gases na atmosfera asfixiantes e cantidades plástico nos océanos que asustan, teríamos que pensar tamén na responsabilidade que temos de coidar a terra. E tamén para iso precisamos tempo, outro ritmo. Compostar, reciclar e reutilizar require que nos paremos a facelo. É urxente cambiar o ritmo para termos tempo de atender ao importante. Tárdase menos en botar todo o lixo no mesmo saco que separando, colocando os restos orgánicos nun caldeiro e baixándoo ao final do día ao composteiro do barrio.\nNon é o mesmo acudir a unha grande superficie e resolver a compra semanal nunha hora que adicar varias á semana a percorrer froiteirías, peixarías ou carnizarías nas que mercar produtos de proximidade. É obvio que ás veces, tras oito (ou máis) horas de traballo, o que menos apetece é poñerse a percorrer establecementos para consumir produtos de proximidade. É comprensible resolver unha cea cunha pizza precociñada que só hai que meter no forno, pero é por iso que temos que pararnos a pensar o necesario que é o tempo. Cambiar de forma de vida e adaptarnos á slow city que habitamos. Porque o tempo tamén é preciso para ir aos sitios a pé e gozar dos paseos no canto de percorrer en coche os 500 metros que nos separan do súper e emitir CO2 para chegar antes.\nQuizais rexistrar as horas que adicamos aos nosos traballos sexa un primeiro paso para decatarnos de que, máis alá das laborais, existen outras responsabilidades ás que non lles estamos adicando a atención necesaria. É tarefa de empresas, partidos políticos e sindicatos ser responsables para que todos poidamos conciliar. Dende o xefe que esixe máis traballo do que dá tempo a facer nunha xornada ao político que convoca roldas de prensa a deshora.\nHai que rachar cun modelo de traballo que segue a absorber vidas nos tempos das novas tecnoloxías que substitúen a man de obra e que debería servir para gañar en calidade de vida. Traballar menos non é unha medida radical, senón necesaria. Para coidar e para coidármonos, tamén ao planeta.


receita archivos - Arume - Cocinamos para ti\nFalar de entroido é falar de cocido, filloas, orellas, roscas… Se hai algo que define esta época é esa mestura de olor a anís, a masa, forno… E cómo nos gusta!\nAs filloas son, sen dúbida, un dos pratos protagonistas do entroido. A receita das filloas é algo moi persoal e case intransferible, cada cociñeiro ten un xeito propio de facelas e os seus trucos. Ademais, se preguntamos os comensais, os gustos son de todo tipo: máis ou menos finas, con azucre, con marmelada, sen nada…\nHoxe queremos compartir con vós a nosa particular receita de filloas! Esperamos os vosos comentarios e suxestións 🙂\n1 cullerada de anís doce\nPoñemos todos os ingredientes na xerra da batidora e mesturamos ben. Gardamos a masa no frigorífico durante uns 30 minutos.\nUnha vez que a masa repousou, imos preparar as filloas. Untamos a base da tixola cun papel con aceite.\nCando estea quente, vertemos un cullerón de masa e movemos a tixola para que se estenda.\nCando os bordes comecen a dourarse e saian burbullas, dámoslle a volta cos dedos ou cunha espátula, deixamos que se faga polo outro lado e lista para comer. E así sucesivamente, ata que se remate a masa!\nSe queredes, podedes engadirlle un roque de marmelada de fresa ou similar, o resultado é espectacular!\nEsperamos que gocedes do entroido con receitas tan ricas como esta, e que nolo contedes!


Prepare os partidarios de Trump 'Wild Manifestation' de Trump en Washington | Ma Volaille\nMedia unha ducia de grupos fieis a Donald Trump convocou a Washington unha demostración a medida que o presidente saíu como “salvaxe” e que coincidirá coa reunión do Congreso para a conta formal e final dos votos do Colexio Electoral, que lle dá ao demócrata Joe Biden a vitoria nas eleccións de novembro.\nTrump, quen ten loitou e perdeu as queixas da fraude por suposto nas eleccións do 3 de novembro, engadiu ao seu desprezo polo escrutinio as presións para a autoridade electoral de Georgia “Atopar” os votos que negan o triunfo de Biden.\nen Unha mensaxe na súa conta de Twitter Trump insistiu en que “é estatisticamente imposible” que perdeu as eleccións o 3 de novembro e remitiu a concentración en Washington.\nanuncio div “\n” Gran protesta en DC o 6 de xaneiro. Estea presente, será salvaxe! “El escribiu durante o fin de semana.\nDiferentes faccións que son fieis a Trump son presentados como organizadores da marcha na capital e un deles, March for Trump, convocou Os seus seguidores que indican que “depende da cidadanía estadounidense” previr a fraude electoral\nNovo goberno de Estados Unidos\nEUA: baixa cámara aproba “Dreamers” naturalización\nInformes: Cuomo Advisor probas a lealdade ao gobernador\nO Departamento de Xustiza e as autoridades electorais dos Estados, incluídos os que teñen goberno republicano, indicaron que non hai ningunha evidencia de fraude electoral xeneralizada e recoñeceron os resultados que deron a Biden máis de 80 millóns de votos fronte a uns 74 millóns de votos desde Trump.\n“Xunto co presidente Trump faremos todo o que sexa necesario para garantir a integridade desta opción para o país,” di o grupo no seu sitio web.\npara o seu Parte, Million Maga March, que é proclamado como organizador oficial da manifestación, invitou aos seus partidarios a “participar no maior acto político de Trump na historia dos Estados Unidos, cunha mensaxe de Twitter acompañada por símbolos co Bandeira do país, signos de admiración e unha explosión.\nTamén prometeron as súas milicias de participación como tres Penez, orgullosos e xemelgos que xa se mobilizan caravanas con estadías en varias cidades de todo o país na súa marcha cara a Washington DC, onde prohibiron armas de lume, o cono fixo noutras manifestacións.\nO grupo Thedonaldwin, no seu portal de Internet, invitou aos participantes a “traer as súas armas” e, en preparación para o día, as autoridades colocaron carteis nas áreas onde a demostración levarase a cabo recordando a prohibición de armas de lume na capital de Estados Unidos.\nUber vetou un pasaxeiro insultando a un condutor con insultos raciais\nMuller con covid-19 da para acender e recibir transplante pulmonar\n“Para os membros do público e calquera persoa que participa nas manifestacións recórdase que a lei do distrito prohibe a carga dun arma de fogo menos A 300 metros de calquera actividade política “, dixo o alcalde Muriel Bowser nun comunicado.\nBowser engadiu que “baixo a lei federal, a posesión de armas de lume sobre a capital do Capitolio e en áreas do Servizo de Parques Nacionais, como a Liberdade Plaza, La Ellipse e The National Mall”.\nMiles de simpatizantes de Trump desfiláronse en Washington DC a mediados de decembro, moitos deles con roupa de combate, e á noite polo menos catro persoas foron apuñaladas preto dun bar que se converteu nun sitio de reunións do grupo orgulloso.\n“é un momento de moi medo”, dixo en declaracións en televisión local Susnara Taylor, portavoz do grupo Refusionfasm.org. “É asustado tanto para a seguridade inmediata das persoas nas rúas e aínda máis, para o futuro.”\n“Estamos moi preocupados polos manifestantes violentos que veñen á cidade”, engadiu. “A última vez que estaban aquí atacaron peatones inocentes, este é o terrorismo da supremacía branca e sabéndose, Donald Trump repetidamente eloxiounos xa convocou a estas persoas a inundar as rúas”\nEnrique Tarrio, Líder of Proud Boys, anunciou nun comunicado sobre a Plataforma de Rede Social do Parén, que os membros do seu grupo asistirán a manifestacións o mércores “con diferenza”.\n“Os nenos orgullosos sairán ao número sen precedentes, pero esta vez cunha diferenza”, explicou. Non usaremos o noso tradicional uniforme negro e amarelo. Seremos de i incógnito E imos estar espallados por todo o centro de Washington DC en escuadrones menores “, dixo.


Un 5 de marzo de 1888 e Otero Pedrayo – Galicia 24 Horas\nBy Felipe Senén on 6 marzo, 2017 Comentarios desactivados en Un 5 de marzo de 1888 e Otero Pedrayo\nUn pobo culto celebra a súa Historia. Pois velaí que tal día coma hoxe, daquela luns de Coresma, naceu en Ourense, no número 21 da rúa da Paz, Otero Pedrayo. Por cuestión de santoral debera chamarse Adrián pero chamarase Ramón, aínda que en varias obras súas con trazos autobiográficos el mesmo terá a liberdade de escoller o de Adrián, seguido do apelido de Solovio ou Soutelo, facendo así honra ao seu avó paterno, señor da casa Grande de Cima de Vila na empoleirada bocarribeira de Trasalba, predios dos devanceiros. Dicía que algún dos seus defuntiños purgaba como pantasma amortallado de franciscano pola parte que foi do Pazo do Campo, herdo considerado maldito e ao final da vida de don Ramón fraccionado e vendida a parte máis solemne. A Casa de Cima de Vila, parte do conxunto significaba para don Ramón como Combourg para o admirado Chatoubriand. Namentres que a casa de nacemento e morte, a da rúa da Paz, a que conduce da Fonte do Ferro á catedral de Ourense, era como a casona de Saint Maló para o autor das Memorias de Ultratumba, relidas até no final da vida. No segundo andar daquela casa viviu sempre don Ramón e no primeiro Vicente Risco, amigo de sempre e que xa de neno dirixía discursos aos gatos do Eirociño dos Cabaleiros.\nO pai pra celebrar o nacemento do que sería o vinculeiro, seguindo a vella tradición, plantou unha árbore a que don Ramón morreu crendo que era unha araucaria, cando aquel seu memorable «irmanciño», como gustaba contar, era, segundo os entendidos, un pinsapo.\nFillo único, de pai médico, liberal, lugués esparteirista, desterrado a Barbantes, o doutor Enrique Otero Sotelo, deputado na Deputación de Ourense dende a que defende das beaterías as publicacións de Curros, «As corporacións populares están pra estimular aos xenios» dicía. A nai, dona Eladia Pedrayo Ansoar, procede de terras próximas a Oseira, ambos os dous de liñaxe fidalgo, terratenentes nas bocarribeiras do Miño e do Barbantiño. A casa de Trasalba, aínda que murada, era de porta aberta aos amigos, onde o tresillo do estrado era tribuna pra conversas máis do humano que do divino entre barbudos señores de levita… O neno enfermizo, era de poucas lerias, a non ser cando escachaba a louza do xantar, entre as gargalladas dos seus e dos criados, irá aprendendo, escoitando, pra, de vello artellar lembranzas e contalas. A Historia dun neno é libro autobiográfico, ideal pra entrar en Otero.\nSempre a lembranza do pai, mostrándolle dende a cima da bocarribeira o decorrer do Miño, cara ao solpor o Coto de Novelle co seu perfil de moucho, que ten baixo del a confluencia do Miño co Avia e a capital dos ribeiros, Ribadavia… o pico sacro do San Trocado e o castro das Las… Punxín, o Carballiño baixo a Madanela, monte con silueta de can deitado… Pai que atendía aos paisanos doentes e que se despedían polo patio adiante botando bendicións. Proxenitor que morre cando o fillo contaba quince anos.\nPra furar nesta historia recomendo a biografía de Otero Pedrayo da autoría de Carlos Casares. Memoria dun fin de milenio, onde os cambios industriais, os movementos obreiros anuncian o futuro. Florecer do Modernismo no que conflúen tantas éticas e estéticas, tantos ismos.\nEstudos no solemne caserón do Instituto do Posío, cofre de esencias decimonónicas, ás que tanto regresaba Otero, reflectidas no seu ilustrado Paraninfo, onde aínda ecoan as lección de Retórica do crego astorgano Marcelo Macías, do profesor de xeografía Moreno López. Espazos nos que asenta perdurable amizade cos seus veciños, Vicente Risco e Floro Cuevillas, pra conformar un trío transcendente na Historia Contemporánea de Galiza. Mozos inquedos, rebeldes intelectualmente para os que, en principio, a política era cousa de aspirantes a caciques provinciais. Alumnos estimulados polos profesores con xeiras polos arredores, coa visita á Pardo Bazán, coas pescudas da Comisión de Monumentos e da modernidade de don Arturo Vazquez Nuñez. Estudos de Letras en Compostela e como moitos ourensáns collerá fonda onde para a liña, preto do Arco de Mazarelos. Un ano despois, con dezasete cumpridos, dubida en irse á Salamanca de Unamuno, pero escolle Madrid e estuda en San Bernado Letras e Dereito, universidade retórica e envellecida. Días de parladoiro de café, naquel Ateneo de sombras románticas e retratos «arringleirados como os nichos dun camposanto». Anos de Madrid que cualificaría de baleiros. No 1911 retorna ao Ourense dos seus amigos, comparte a actividade daquel Ateneo provinciano, fundado no 1914, animado por Marcelo Macías, Xulio Alonso Cuevillas, e sobre todo polo catedrático, motor de iniciativas, Lousada Diéguez…\nNo 1917 aqueles mozos autodefinidos como «inadaptados» crean La Centuria, revista que zumega individualismo, culteranismo, exotismo, experimentación nun «ser diferente é ser existente» dicía Risco… Virarán o rumbo no 1916, cando na Coruña agroman as Irmandades da Fala. Lousada Diéguez toma nota e transmite aqueles ideais aos mozos ourensáns que deica entón daban voltas Arredor de si, pra logo agasallar na estación de Ourense ao líder catalanista Cambó, camiño da Coruña, para pasar a definirse como nacionalistas galegos.\nNo 1919 Otero consigue cátedra nun instituto de Burgos, a que permuta para irse a Santander, alí coñece a Xosefina Bustamante, Fita. No 1921 trasládase para o Instituto de Ourense e participa na terceira asemblea nacionalista, celebrada en Vigo; colabora en A Nosa Terra, voceiro das Irmandades, en Nós, revista creada no 1920. E un 12 de outono de 1923 nunha xeira, seguindo os pasos de Rosalía, na casa de Ortoño dentro dese necesario espírito de sementeira nace o Seminario de Estudos Galegos, Otero será o encargado da sección de Xeografía. Don Ramón gusta de compartir canto enxerga e será a partir de 1924, cando premiado polo Seminario pola súa obra de teatro Pantelas home libre comezará a brotar en fervenza toda a súa creatividade como novelista. No 1928, Os camiños da vida, 1930 Arredor de si, no 32 os Contos do Camiño, no 36 O Mesón dos Ermos…\nA súa é literatura culta, suxestiva, guións por levar ao cine. Autor da imprescindible Guía de Galicia (1926), Ensayo histórico sobre la Cultura Gallega (1933). Iniciativas necesarias que normalizaban Galiza na calidade e que foron tronzadas por unha guerra que sementou chumbo, paseados, fusilados, exiliados… medo. Risco encúnchase na casa, no 1937 apártase a don Ramón da súa cátedra, a que se repón no 1948 e no 1950, aos seus 62 anos, oposita e gaña a cátedra de Xeografía da Universidade de Santiago.\nContra tanta esmorga e esperpento don Ramón abandeirou a dignidade de Galiza, fíxoo través do seu exemplar humanismo. Patente nel a lealdade á casa, aos seus, ao que queda de tribo, ao Nós plural e maxestático que implica vencello e devalar da paisaxe e paisanaxe: símbolo.\nNo Entroido do 1973 un vendaval derrubou a «araucaria» sobre a solaina de pedra e o cabaceiro de Trasalba… ruín agoiro: no 1975 morrería Fita, seguiu a enfermidade e o pasamento de don Ramón, un 9 de abril de 1976. Co madeira do «irmanciño» faríase o seu cadaleito.\nMecanizados na galaxia audiovisual custa meterse en Otero. Compre facelo a modo, igual que se cata un bo viño. Si se entende a Otero, entendese a Galiza, e se se entende a Galiza enténdese a Otero. E como haber hainos, tampouco, faltan os máis papistas, os braghettones, capaces de mudar os seus textos coa intención de facelos accesibles, arrimándoos ao castelán imperante. A súa casa de Trasalba deixouna para Galiza, é hoxe museo no que atopar anacos e pantasmas daquela historia.\nUn 5 de marzo de 1888 e Otero Pedrayo added by Felipe Senén on 6 marzo, 2017


CEIP Escultor Acuña | Vivindo para aprender\nPRAZAS VACANTES DE INFANTIL E PRIMARIA PARA O CURSO 2021-22\nDom, 28/02/2021 - 15:45 — admin\nSeguindo o proceso de admisión de alumnado en centros educativos actual, publícase a listaxe de vacantes ofertadas para o vindeiro curso 2021-2022. As familias interesadas dispoñen dende o día 1 ao 22 de marzo para solicitar praza. Prégase facer "clic" na imaxe para acceder ao documento en formato PDF.\nEn caso de consulta, prégase contactar coa nosa secretaría ( 886 120 115). Un cordial saúdo.\nTOUR VIRTUAL POLO NOSO COLE\nXov, 25/02/2021 - 05:29 — admin\nOla familias: deixamos neste espazo o noso "tour virtual". Para acceder con pantalla completa e alta definición, pregamos fagades "clic" neste enlace:\nTOUR VIRTUAL EN 3D (ALTA DEFINICIÓN)\nVideoconferencias das Xornadas de Portas Abertas 2021\nDom, 21/02/2021 - 06:20 — sinfonia40\nOla a todas as familias interesadas no noso proxecto educativo. Dentro das accións encamiñadas a coñecernos, tedes a continuación un díptico coa información básica do noso centro (premer na imaxe). Lembrar que, de querer participar, nas videoconferencias co equipo directivo, deberedes solicitar asistencia no teléfono da secretaría do centro: 886 120 115 (Esther). En breve, teredes, unha viaxe virtual (vídeo panorámico) para visualizar o noso cole e as nosas sinais de identidade educativa. Moitas grazas e moita saúde\nDatos para a conexión da Videoconferencia do martes 23 de febreiro.\nPlataforma de Conexión: Cisco Webex\nAcceso web á videoconferencia: Enlace\nHorario de apertura da conexión: 17.00 horas\nSe no momento da conexión, houbese problemas técnicos, prégase contactar co teléfono do centro: 886 120 115\nDom, 07/02/2021 - 13:50 — admin\nEste ano, por mor da pandemia, non teremos Xornadas presenciais de Portas Abertas. No seu lugar, para que poidades coñecer a liña educativa do noso centro, as súas instalacións e servizos complementarios, teredes á vosa disposición as seguintes posibilidades:\n1- Videoconferencia co equipo directivo e co orientador os días martes 23 e xoves 25 de febreiro ás 17:00h. Para poder asistir deberedes solicitar asistencia á mesma no teléfono 886 120 115 (Esther).\n2- Viaxe virtual polo noso centro no que poderedes acceder dende esta mesma páxina ,cunha introdución previa realizada polos nosos alumnos.\n3- Teléfono de asistencia para información xeral : 886 120 117 (Orientador: Alfredo)\n4- Díptico coa información esencial do noso centro, a descargar nesta páxina.\n5- Acceso á sección de Educación do Concello onde fiigura información básica sobre os centros educativos de Vigo\nEsperamos que contactedes connosco para coñecernos e desfrutar da ilusionante etapa infantil e primaria do noso centro. Grazas.\nMér, 27/01/2021 - 17:24 — admin\nEste venres, día 29 de xaneiro, celebraremos no cole o Día Escolar da Paz e da Non Violencia 2021. Máis que nunca, nun entorno complicado a nivel mundial, "A Paz é o Camiño" (Mahtama Ghandi). Imos a celebralo coa mensaxe e ritmo desta canción de Uxía Lambona. Moita saúde... e Paz. Facer "clic" na imaxe para acceder ao vídeo.\nFicha básica do Centro\nXornada Portas Abertas 2021\nPlan Educativo do Centro (PEC)\nPresentacións Curso 2020-2021\ndo CEIP Escultor Acuña\nVisita o Blog e Perfil de Facebook\ndo noso Proxecto Europeo\n#Quédate na casa\nOs nosos Blogues Didácticos\nBlog do Proxecto Erasmus KA1\nBlogues de Centro


Redacción | Martes, 18 de Decembro de 2018, 14:09\nARCHIVADO EN | preferentes Banco Pastor Banco Santander\nNo primeiro caso, segundo informou o avogado Juan José Pérez Barreiro, que levou ambos os casos, o director da entidade bancaria que comercializou unhas participacións preferentes --que se converteron posteriormente en bonos e finalmente en accións do Popular-- "declarou no xuízo que a iniciativa na comercialización deste produto partiu da entidade bancaria".\n"Ofreceulle o produto á cliente (unha septuaxenaria), a cal tiña un perfil ultraconservador. Así mesmo, o empregado bancario declarou que nin el nin os demais empregados do banco tiveron nunca ningún tipo de curso de formación especial para poder vender ese tipo de produtos", asegura o letrado.\nAPARENTABA SER SEGURO\nNeste sentido, nun comunicado remitido aos medios, o avogado concretou que o maxistrado do Xulgado de Primeira Instancia Número 5 de Ourense, en sentenza do 22 de novembro de 2018, "concluíu que o banco comercializara eses produtos financeiros complexos ao seu cliente baixo a aparencia dun produto de aforro seguro".\nAsí mesmo, indica que "nunca se lles informou que a natureza real destes produtos era a duns produtos financeiros de altísimo risco", polo que condenou á entidade adevolver un total de 15.000 euros máis intereses e costas á afectada.\n"Conclúese que non é crible que unha señora de case 80 anos, sen coñecementos financeiros e con perfil conservador, fose subscribir este tipo de contratos (que na súa orixe é perpetuo), máxime cando os folletos informativos entregados son incomprensibles para unha persoa sen uns coñecementos financeiros elevados", sinala o avogado.\nAMPLIACIÓN DE CAPITAL EN PONTEAREAS\nDoutra banda, o Xulgado de Primeira Instancia Número 3 de Ponteareas, en sentenza do 12 de decembro de 2018, declarou a nulidade da subscrición de accións da ampliación de capital do Banco Popular de 2016 e condenou á entidade para devolver ao cliente un total de 13.000 euros máis intereses e costas.\nJuan José Pérez Barreiro aclarou que dita sentenza "entende que existen probas sólidas que apuntan a que a información que se facilitou ao accionista foi, como mínimo, gravemente inexacta", o que "implica que houbo un erro claro do consentimento", posto que "a información contable, os datos económicos relevantes e a situación de solvencia e económica que se forneceu ao accionista non era nin veraz nin real".\n"Afírmase na sentenza que o Popular se baseou nun folleto informativo repleto de inexactitudes e erros contables, en supostos tan esenciais como os beneficios e as perdas da entidade, que nos levan a concluír, tras a publicación do informe emitido as Auditoras Delloite e PWC, polos peritos do Banco de España e do Banco Central Europeo, que se infrinxiu a Lei do Mercado de Valores, e que esa violación é a causa que motiva o erro no consentimento do investidor", destaca o letrado.\nMÁIS SENTENZAS EN CONTRA DO POPULAR\nNesta liña, sinalou que ditas resolucións únense a outras dúas moi recentes --do Xulgado de Primeira Instancia Número 1 do Carballiño, do 8 de outubro de 2018; e do Xulgado de Primeira Instancia Número 1 de Vigo, do 2 de novembro de 2018--, que "condenan tamén a banco popular a devolver máis de 125.000 euros aos seus clientes pola comercialización indebida dos devanditos produtos".\nAsí as cousas, Juan José Pérez Barreiro sinalou que todas estas resolucións "sen dúbida poden considerarse como un raio de esperanza para os máis de 15.000 afectados en Galicia" - -máis de 300.000 a nivel estatal- - pola comercialización de bonos e accións do Banco Popular, "máxime cando continúa a polémica pola decisión da Xunta Única de Resolución da Unión Europea de adxudicar o Banco Popular Español (e o Banco Pastor) á entidade Banco Santander por só 1 euro".


AS PEGADAS DE ARNALDO (Biblio e EDLG de Seixo): outubro 2021\nRematou a semana de Samaín: fixemos un montón de cousas e pasámolo pipa!! Como xa sabedes tivemos o cole decorado moi chulo, e dámoslle moitísimas grazas a ANPA polo traballazo que fixeron e por darlle un toque especial ao cole con cores e cousas divertidas.\nAs entradas estaban do máis misterioso y foi moi divertido atravesar as cortinas de dentro cada mañá.\nNa biblioteca de adultos estivo Huesitos lendo toda a semana!\nNo recuncho dos recordos deixamos algunhas fotos moi especiais.\nE por suposto, outro ano máis, desfrutamos coas creacións feitas en familia.\nNon deixades de sorprendernos, sodes uns artistas!\nAquí podedes ver un pouquiño máis de cerca as cabazas.\nUn dos días fixemos a lectura ás escuras: sempre é un éxito e pasámolo xenial lendo coas lanternas!\nDespedimos a semana con merendas terrorificamente deliciosas... non deixamos nin as migas!\nEtiquetas: anpa, cabazas, colaboracion familias, contos, curso 2021/22, samain\nUn ano máis imos traballar coa “Voz de Galicia” dentro do programa “Prensa na escola”.\nOs cursos de quinto e sexto recibirán todos os mércores un exemplar do xornal para traballar na aula.\nTamén recibimos no cole “O Papagaio”, o xornal da xente miúda, con diferentes secciones que disfrutamos un montón!!\nEtiquetas: curso 2021/22, prensa\nUn ano máis chega o Samaín e os contos de medo que dan risa. Encántanos que as familias vos animedes a compartir contadas con todos nós e que o alumnado participe, sodes uns artistas. Este curso, que aínda non temos normalidade total, volvemos a repetir formato on line, pero estamos desexando vervos as caras así que ide practicando para o próximo curso.\nAquí deixamos enlaces a todas as historias recibidas, premede en cada nome para acceder ao vídeo. Graciñas mil a todos os actores por animarse e compartir este ratiño con nós: sodes xeniais!!!\nFAMILIA DE ANTÓN E ANXO DE 3 ANOS\nFAMILIA DE EVA E ZELTIA DE 3 ANOS\nFAMILIA DE IZAN DE 4 ANOS\nFAMILIA DE TOMÉ DE 5 ANOS\nFAMILIA DE LEO, ANTÓN E VERA DE 5 ANOS E DE 3º\nFAMILIA DE BRAIS DE 1º\nFAMILIA DE AINE E ANTÓN DE 2º\nFAMILIA DE EVA DE 3º\nEtiquetas: colaboracion familias, curso 2021/22, samain\nUn dos recunchos que decorou a ANPA está inspirado na película de COCO e quedou así de bonito.\nCentrados nese recuncho a ANPA propón ao alumnado unha actividade moi fermosa para que fagades, voluntariamente, na casa. Estaremos encantados de recibir as vosas achegas.\nEtiquetas: anpa, colaboracion familias, curso 2021/22, samain\nBoas amigos e amigas,\nComenzan a chegar novos libros a nosa biblioteca.\nAquí os deixamos unha mostra.\nEtiquetas: 50 anos, biblioteca, curso 2021/22, inauguración, mochilas viaxeiras, PDI 2021/22: 50 anos\nContinuamos coas andainas dentro do proxecto Voz Natura.\nOs nenos e nenas de infantil foron uns campións, sobre todo os de 3 anos, que a un mes de empezar no cole xa se lanzaron a ir de picnic: desfrutaron un montón!!!\nTamén o alumnado de 4º saiu de roteiro para coñecer mellor o contorno do cole, observando a natureza e os cambios do outono, ademais de aproveitar para traballar a seguridade vial.\nEtiquetas: andainas, curso 2021/22, natureza, saidas, voz natura\nEtiquetas: 50 anos, curso 2021/22, dia das bibliotecas, PDI 2021/22: 50 anos\nO luns 15 de outubro conmemorouse no noso cole O DÍA DAS ESCRITORAS, hoxe a escritora Elena Gallego Abad visitou a nosa aula e presentouse como domadora de dragóns...\nExplicounos que en Galicia existen dragóns en diferentes lugares e mostrounos unha medalla contra os ataques dos dragóns...\nEstaba moi contenta de contarnos o seu oficio por fin, despois do parón que a pandemia lle obrigou a gardar en canto as visitas aos centros educativos.\nGustoulle moitísimo a nosa biblioteca e deixou un recordo no libro de visitas para Arnaldo.\nGrazas pola túa dispoñibilidade e sobre todo por mostrarnos que hai mundos máxicos agochados na realidade máis cercana, ao mellor deste grupo de sexto teremos en pouco tempo escritores e escritoras que viaxarán ata onde queiran chegar.\nEtiquetas: as pegadas de arnaldo, biblioteca, curso 2021/22, escritores-as, visitas\nA Policía Nacional de Marín achegouse ao noso cole para falarnos de NOVAS METODOLOXÍAS e ACOSO ESCOLAR...\nSeguiremos tendo algunha formación máis durante este curso. Irémosvolo contando!\nEtiquetas: 5º primaria, 6º primaria, as pegadas de arnaldo, biblioteca, curso 2021/22, edlg, plan director\nEtiquetas: 50 anos, A voz de Arnaldo, anacos de vida, colaboracion familias, curso 2021/22, entrevistas, PDI 2021/22: 50 anos, radio, radio na biblio\nA semana pasada comezamos as andainas que este ano faremos durante todo o curso. O alumnado de 1º, 2º e 3º foi o que inaugurou esta actividade que tanto nos gustou e que xa temos ganas de repetir.\nEste curso entramos dentro do proxecto VOZ NATURA e seguiremos, aínda con máis ganas, facendo cousas polo medio ambiente. Un dos retos das nosas andainas por Seixo é limpar a natureza: e tivemos moito traballo! Levamos unhas mochilas-contedores do máis chulo, e recollemos tanto lixo que quedamos sen bolsas para levalo! Chegamos ao cole con ganas de limpar máis o noso contorno: queremos deixar Seixo relucinte!!\nFORMACIÓN DE USUARIOS NA BIBLIO\nA semana pasada tivemos formación na biblio. Todos os cursos fomos pasando por alí para recordar as normas e o seu funcionamento\ncomo se usan os puntos de lectura\nAs normas da biblio\nAs clasificación dos fondos seguindo a CDU adaptada as bibliotecas escolares\nAs normas dos ordenadores\nComo se colocan os libros e os xogos\nAs normas da fonoteca\nAgora xa podemos visitar a Arnaldo!!!\nEtiquetas: curso 2021/22, Formación de usuarios, normas


Dende hai semanas as máquinas traballan para nivelar o terreo entre o novo Pavillón de deportes e o río Pexegueiro, lugar no que está previsto construír a pista de skate e unha cancha de baloncesto. Unha actuación que fixo asomar o lixo soterrado nese espazo no que décadas atrás estivera ubicado o vertedoiro municipal.\nA parcela na que os afeccionados ao skate contarán cunha pista para practicar esta modalidade deportiva ocupa uns 400 metros cadrados e estaba sendo empregada ata o de agora como zona de estacionamento. Con todo, dende hai semanas as máquinas traballan xa nas labores previas á construción dese recinto deportivo. Unha actuación que destapou o lixo que dende hai máis de 25 anos permanecía soterrado baixo terra, logo de que se pechara o vertedoiro municipal.\nUnha vez realizados os traballos de nivelado do terreo procederase a realizar unha obra que conta cun investimento de 196.000 euros, financiados na súa maior parte con fondos Feder dentro do proxecto Redondela 2020. O Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional achega de feito o 80% mentres que o 20% restante corre a cargo do concello.\nO primeiro "skate park" de Redondela será de formato bowl, construído de formigón, con varias zonas de saltos, obstáculos e espazos para as distintas especialidades deportivas. Construirase tamén unha cancha de baloncesto ao aire libre completando así na zona da Marisma un complexo deportivo no que xa están instalados dous pavillóns, a piscina, as pistas de tenis e pádel e os campos de fútbol de Santa Mariña.


Mosteiro de Santa María de Oia | Patrimonio Galego\nMosteiro/Abadía/Cenobio/Priorado en Oia\nCatalogouno Xose Troiano o Xuñ 10, 2016 • 7:03 p.m. • 5 Comments\nParroquia: Oia (Santa María)\nAs orixes deste mosteiro de Santa María de Oia non están moi claras. Algúns autores supóñeno fundado por San Martiño Dumiense no ano 569 e outros por san Fructuoso de Braga na primeira metade do século VII. No primeiro terzo do século XII está vinculado con varios privilexios outorgados polo rei galego Afonso VII. Un deles sería a doazón en Tui o 26 de xuño de 1137, ó mosteiro de Oia e o seu abade don Pedro, a metade das igrexas\nde Erizana (Baiona) e A Guarda, e tódalas de Mogaes, Pedornes, Burgueira, Loureza e O Rosal. Esta doazón e máis outras, podémolas atopar no tumbo pequeno do ano 1739, aínda que tamén se pon en dúbida de si esas información son reais. Cabe pensar na existencia de tres comunidades diferentes: A de Oia co seu abade Pedro, a de San Cosme e San Damián, perto de Baiona, co seu prior Pelayo e os seus ermitaños, e a de San Mamede de Loureza, na cabeceira do val do Rosal, cos seus monxes negros. Todos eles, seguían a regla de San Benito, reuníanse en Oia os días de festa para «reconciliarse e conferenciar das virtudes e aproveitamento na vida espiritual», ademais de informar ó abade don Pedro do acontecido nas súas respectivas comunidades. Antes do ano 1149, as tres fusionáranse no mosteiro de Oia, baixo a observancia da Regla de San Benito.\nA fachada do seu templo e as dependencias do mosteiro do costado occidental sitúanse ó borde do mar. Unha robusta muralla e unha estreita estrada, que desemboca na principal, sepárana da cala, onde rompen as ondas sobre as rochas. Consérvanse os restos dun espolón ou malecón a poucos metros da beira -moi apreciábel coa marea baixa-, nos cais, os muros ábrense na parte central da cala e organizaban un pequeno pasadizo con saínte e entrante para os barcos de pesca. Segundo un cronista cisterciense da Congregación de Castilla, o cenobio de Oia é o único da Orde que se levanta as beiras do Atlántico. Tódolos demais localizábanse no interior, en vales e cañadas. Polo seu estratéxico emprazamento, os monxes de Oía tuvéronse que ocupar igualmente da defensa da costa durante varios séculos, de ahí a súa denominación de «monxes artilleiros».\nA igrexa presenta planta de cruz latina de tres naves, de doble anchura a central. No perímetro do transepto ábrense cinco capelas rectangulares e escalonadas nas súas cabeceiras a partires da maior, ésta de doble profundidade. Inspírase na chamada «planta bernarda», a máis pura das cistercienses.\nO alzado do interior, dos máis austeros e sinxelos, é o que mellor responde aos ideais da primeira arquitectura cisterciense. Pilares e pilastras, de sección rectangular, soportan as bóvedas de canón apuntadas na cabeceira, tramo do cruceiro e nave central en sentido lonxitudinal o seu eixo, e as mesmas, pero en disposición perpendicular, nos tramos das naves laterais e brazos do transepto. Os arcos faixóns da nave central baixan en ménsulas escalonadas. Os demais fano sobre sinxelas pilastras impostadas. Xanelas con arco de medio punto e rosetóns iluminan o interior. Algúns foron tapiados ou eliminados, ó practicárselle algunhas reformas no testeiro da capela maior -añadeuse unha sacristía no século XVIII- e ó renovarse a fachada a principios do século XVIII. Os dous últimos tramos tamén foron reformados, cando se levantou o coro alto no último terzo do século XVI. Outras alteracións sufriron o testeiro norte do transepto nos vans de acceso á sacristía e á torre durante os ditos séculos.\nA fábrica medieval sigue no seu conxunto o modelo supervisado por San Bernardo en Clairvaux II (1135-1145). As obras, iniciadas cara o 1190, deberon de concluir cara o ano 1230. Datos lexendarios, tomados dunha historia manuscrita de Oia, vinculan a fábrica a un mestre foráneo chamado Bernardo, que dirixiu un equipo de canteiros familiarizados coas fórmulas da abacial borgoñona.\nAs dependencias do mosteiro ábrense no costado sur da igrexa. A partires da incorporación de Santa María de Oia á Congregación de Castilla da Orden Cisterciense (1547) iniciouse unha fructífera actividade constructiva, que trouxo consigo a renovación total da fábrica medieval do seu mosteiro. Non menos destacábel foi a ampliación e reedificación de importantes estancias durante os séculos XVII e XVIII, das que permanecen boas testemuñas nas galerías que se abren a ambos lados do patio dos Naranxos e na torre. O estado das cubertas é lamentable ó igual cos pavimentos de madeira. Nalgunhas zonas, os muros están danados pola humidade, as materias orgánicas e a erosión ameazando con vir abaixo.\nA fábrica medieval das dependencias monásticas foi prácticamente renovada a partir de mediados e do último terzo de século XVI. Nembargantes, mantéñense algunhas estancias que comunicaban coa igrexa,\ncomo a sacristía e outra o carón dela, e algúns elementos na parte inferior e intermedia da actual torre barroca; aínda que todas elas sufriron algunhas alteracións na época moderna. Permanece tamén parte do alzado dunha edificación que enlaza coa muralla no lado norte.\n– AMEAL GONZÁLEZ, M.: «El Real Monasterio de Sta. María la Real e Imperial de Oya en la provincia de Pontevedra», Cistercium, año 1, nº 5, 1949.\n– ARIAS, M.: «Santa María de Oya», Diccionario de Historia Eclesiástica, Madrid, 1973, t. III.\n– COUSELO BOUZAS, J.: “Galicia artística en el siglo XVIII y primer tercio del XIX”, Santiago de Compostela, 1932.\n– FERNÁNDEZ RODRÍGUEZ, M.: «El monasterio de Santa Maria de Oya y sus maestros constructores», Cuadernos de Estudios Gallegos, XI, 1956.\n– MANSO PORTO, C.: “El Monasterio de Santa María La Real de Oia, Estudio histórico-artístico”. «CUADERNOS DE ESTUDIOS GALLEGOS», Tomo XLIX, Fascículo 115, Santiago 2002.\n– TORRES BALBAS, L.: “Monasterios cistercienses de Galicia”, Santiago, 1954.\nAnterior Ben CulturalCastro de Doade Seguinte Ben CulturalIgrexa de Santa María de Xestoso\nA rehabilitación en punto morto:\nParte do teitume deste mosteiro declarado BIC se derrumba. A nova é do 8 de decembro de 2017:\nBoas novas para parte deste BIC. A nova é do 16 de novembro de 2018:\nA Xunta de Galicia investirá 900-000 euros na rehabiliatción da igrexa do mosteiro de Oia. Así o recollen varios medios dixitais do 13 de febreiro de 2021:


VIGOBLOG: Sobre mareas, coalicións e asambleas.\nSobre mareas, coalicións e asambleas.\nEstamos nunha desas etapas en que semella cumprirse o principio de que "o vello non sirve e o novo non acaba de chegar". Son tempos fluídos donde están a piques de pasar moitas cousas pero non acabamos de ver o xeito de empuxar cara adiante.\nNa nosa cidade grupos de persoas de diferentes procedencias tratan de por en pé o instrumento que permita participar na política local coa vista posta nun funcionamento transparente, sen corrupcións e aberto. Sen embargo, o punto de partida é unha cidade desmovilizada, sen movementos sociais independentes e cunha grande cantidade de asociacións e grupos presos na rede clientelar do goberno do concello ou da deputación ou mesmo dos grupos na oposición.\nAsi as asambleas cidadás abertas do BNG contan coa participación das súas correas de transmisión (o sindicato, o movemento veciñal,..) polo que, lonxe de ter un efecto multiplicador, aparece como unha manobra publicitaria do mesmo estilo das plataformas sectoriais que veñen marcadas por fronteiras ideolóxicas tan estreitas que duplican as estructuras partidarias.\nPor outro lado, e animados por exemplos de outras cidades, aparecen duas iniciativas que copian o resultado organizativo sen ter feito o proceso de mobilización previo. A Marea de Vigo e , en menor medida, Gañemos Vigo, tratan de por en pe unha candidatura que incorpora algunhas características dos exemplos alleos (asambleas abertas, primarias(?)) pero que parten dun acordo de grupos que non renuncian a dotar de programa a ditas candidaturas.\nChama a atención a debilidade das críticas ao goberno local -as escaleiras mecánicas é o gran erro- e tamén a falla de debate e mobilización. A cidade debería estar atravesada de actos donde se explicaran as experiencias alleas, donde se debatira sobre alternativas sectoriais (urbanismo, medio ambiente, cultura, débeda, etc) e a partir de aí, ir construindo o programa que aglutinara a esa maioría que agarda unha referencia que apoiar.\nProduce desánimo ver como a Marea de Vigo proponse recoller 3000 firmas de apoio como test para comprobar a súa viabilidad. Con tres mil votos non se acada nin un concelleiro. Un movemento que pretenda ser de verdade transformador debe aspirar a lograr unha maioria e se non se cristaliza nestas próximas eleccións xa será para as seguintes.\nPublicado por L. Pardavila en 13.10.14\nChegaremos ás eleccións municipais con media ducia de "plataformas unitarias" distintas, facendo campaña pola súa conta, e con unha única mensaxe común... "temos que xuntarnos TODOS". E así andamos, con iniciativas que pretenden xuntar a todos, na teoría, pero na práctica se traducen en "todos... excepto estes e aqueles pero sin eses outros e non cos de alí e nin de broma cos de alá... eso sí... temos que xuntarnos TODOS". Con estas alternativas vexo unha longa vida para PP+PSOE (e BNG).\nMás claro imposible. Muchas opciones populistas y sin contenido y preparación hacen seguír a los de siempre que estarán felices.\nAnimo Pardavila y seguír, recuperando a Raquel.\nPreocupante tamén que algúns liberados sindicais tenten encabezar, a estas alturas, alternativas políticas ás municipais: non entenderon ben o que abrangue o termo "casta".\nE para ver as diferencias entre o "movemento veciñal" de Vigo (coas súas respectabilísimas aínda que escasas excepcións) e o de Madrid: La Tuerka, agora mesmo http://www.publico.es/publico-tv/program/live/59/latuerka?src=home\nE ¿Que pasou con Raquel? Como é o asunto..¿A río revolto...? Eu tamén fiquei abraiada cando mirei "ao liberado sindical" protagonizando...A ver que a cousa non é doada. Estamos noqueados, o que máis e o que menos intenta tirar para diante, pero xa non queda fe.. ¿Ainda non tocamos bastante fondo para unha revolución? Que ninguén se moleste en chamarme utópica xa o sei\nPallaso Tururú dixo...\nFai falla unha revolución en todos os aspectos, incluída unha revolución de crenzas e valores. Debemos confiar e continuar, axudarnos e darnos, algo de fe, esperanza e alegrías diarias... as cousas están cambiando, agora teremos que decidir nós.\nDo síndrome de Estocolmo ao síndrome Detroit


Vieiros: Galiza Hoxe - PP, PSOE e BNG acordan na Fegamp en favor do impulso ao galego nos concellos\n25 aniversario da Declaración do Hostal\nA Federación de Municipios e o colectivo Galeguizar Galicia acadan o consenso a prol de iniciativas concretas de normalización lingüística a nivel local.\nRedacción - 12:40 03/07/2009\nAsí o recolle un histórico documento asinado hai 25 anos, maio de 1984, en Santiago de Compostela, por rexedores de todo o país. Acollía daquela a cidade un inédito xesto nacido do contorno municipal grazas á iniciativa da Asociación de Funcionarios para a Normalización Lingüística a prol do impulso á lingua do país, e que era capaz de xuntar os representantes de 187 municipios. A "Declaración dos Alcaldes Reunidos en Santiago de Compostela" facíase eco da aprobación case un ano antes no Parlamento da Lei de Normalización e chamaba a atención sobre o feito de que, malia a publicación deste novo marco lexislativo as corporacións públicas aínda non planificaran actuacións de política lingüística para contribuíren a "unha efectiva normalización da lingua galega en todos os eidos da vida pública, social e cultural". "Non abonda coa declarada intención de que ninguén será discriminado por razón da lingua que empregue perante a administración", expoñíase no documento asinado polos rexedores, onde de paso se estabelecía un compromiso concreto para mirar polo galego no contorno local.\nDaquela, os alcaldes propoñían por exemplo a creación de servizos municipais de normalización, valoración preferente do coñecemento do idioma galego nos programas para o acceso á función pública local, a programación de cursos de lingua galega para os funcionarios, a rotulación en galego das dependencias municipais, a elaboración na lingua do país de todo o caudal documental dos servizos administrativos e o deseño de campañas para a "dignificación e promoción" do uso da lingua galega.\nNovos retos 25 anos despois\nNo 25 aniversario daquela histórica cita, a Asociación de Funcionarios para a Normalización Lingüística, integrada agora na plataforma Galeguizar Galicia, recupera o impulso daquela iniciativa cunha proposta á Federación Galega de Municipios e Provincias (Fegamp). Deste xeito, a institución que reúne a municipios de todas as cores políticas no país foi escenario recente do consenso de todas as forzas políticas a prol dun novo compromiso conxunto en favor da lingua.\nDesta volta, e tal e como explica Xosé González Martínez, do concello de Redondela e promotor da propia Asociación de Funcionarios para a Normalización Lingüística, a iniciativa quixo poñerse novos compromisos concretos. Deste xeito, subliñáronse tres puntos que, indican, teñen que ver co cumprimento da lei de administración local de Galiza. Así, o documento obriga os asinantes a que...\n1º)...Se tramiten en galego os procesos xurisdicionais nos que sexan parte as corporacións e, especificamente, que os avogados e procuradores que representan e defenden as administracións públicas se expresen habitualmente nesa lingua.\n2º)...Se redacten en galego as escrituras públicas e as inscricións nos rexistros públicos promovidas polas corporacións locais, para o que se cursarán as instrucións oportunas aos seus asesores xurídicos.\n3º)..Se incorpore o galego como lingua habitual de traballo das forzas da policía local, tanto a nivel interno como nas súas relacións cos cidadáns e coas demais administracións públicas, especialmente cos órganos xurisdicionais.\nA maiores, a Fegamp estabelecerá no seu seo unha comisión de seguimento que lles garantirá ás corporacións o asesoramento adecuado para desenvolver estes compromisos e unificará uns criterios orientativos.


A historia do primeiro matrimonio lésbico en Galicia pon en pé ao público do Principal - Pontevedra Viva\nVenres 10 de Novembro, 2017 ás 08:38 do Venres 10 de Novembro, 2017\n"Ola, son lesbiana". A primeira persoa que se achegara á billeteira do Teatro Principal e dixera esta frase contaba con dúas invitacións da compañía galega A Panadaría para ver 'Elisa e Marcela'. E abofé que algunha persoa resultou afortunada ao obter esta invitación porque as entradas para o espectáculo estaban esgotadas aos 20 minutos de abrir a billeteira. O público pontevedrés quería ver esta obra onde se mestura o humor, a música vocal e uns traballos interpretativos de altura a cargo das tres actrices que recrean a historia das dúas mulleres que o 8 de xuño de 1901 casaban na igrexa de San Xurxo na Coruña converténdose no primeiro matrimonio lésbico de Galicia e de España.\nCon escasa escenografía pero co uso de numerosos xogos dramatúrxicos, Areta Bolado, Noelia Castro e Ailén Kendelman ofrecen un conxunto de escenas divertidas para narrar as dificultades ás que tiveron que enfrontarse aquelas mulleres que transgredían as normas da sociedade da época.\nA montaxe, de hora e media de duración, puxo en pé ao público do Teatro Principal que asistía a esta función encadrada no ciclo Ponteatro.\nO áxil texto de 'Elisa e Marcela' está elaborado polas tres intérpretes de A Panadaría, pola directora da obra Gena Baamonde e pola dramaturga Esther F. Carrodeguas. A montaxe está coproducida polo Centro Dramático Galego e o Concello de Rianxo.\nTrimestre do Orgullo no instituto de Poio


Galicia impulsará ensaios clínicos e reforzará os biobancos | Sana Sana\nHome » Galicia » Galicia impulsará ensaios clínicos e reforzará os biobancos\nGalicia impulsará ensaios clínicos e reforzará os biobancos\nPosted by: admin Tags: investigación, sanidade Posted date: diciembre 7, 2009 | No comment\nA Consellería de Sanidade desenvolverá diversos proxectos de investigación focalizados en catro grandes áreas: programas e estruturas de soporte á realización de ensaios clínicos; programas e estruturas de soporte á investigación clínica en Atención Primaria; fortalecemento de biobancos; e reforzo dos institutos de investigación sanitaria.\nO obxectivo da primeira área é proporcionar os medios axeitados para facer ensaios clínicos de calidade e para axilizar a súa xestión; mentres que o da segunda é dotar aos investigadores de estruturas de soporte en atención primaria que lles faciliten o traballo técnico e administrativo para poñer en marcha ensaios clínicos e outras investigacións, todo isto fomentando a cooperación e a creación de recursos destinados a I+D+i na Comunidade Autónoma.\nA terceira ten coma finalidade o fortalecemento de biobancos (establecementos que acollen coleccións de mostras biolóxicas con fins diagnósticos ou de investigación biomédica e organizados como unha unidade técnica), e a través dela se pretende potenciar a súa implantación e fomentar a súa coordinación con outras iniciativas.\nPor último, a cuarta destas áreas refírese aos institutos de investigación sanitaria, que en Galicia están situados na Coruña, Santiago e Vigo e concertados en colaboración coas universidades galegas, que fomentan a investigación traslacional e a incorporación do coñecemento á práctica asistencial.\nEstes institutos, como estruturas de coordinación, xestión, transferencia e avaliación das actividades de I+D+i, teñen como misión impulsar a investigación biomédica e a innovación no eido da saúde en Galicia, aproveitando as oportunidades de alto nivel técnico das estruturas sanitarias asistenciais públicas. Facilitan, ademais, a capacidade para a captación de recursos económicos e a súa xestión transparente ante a cidadanía.\nEstes proxectos se desenvolverán nas catro provincias, tanto no eido da atención primaria como no de especializada, e corresponden a un programa máis amplo co que se pretende fortalecer o tecido científico do Sistema Nacional de Saúde nun contexto de crise socioeconómica. Para estes proxectos, a Consellería recibirá en total 2,5 millóns de euros da Asociación Nacional Empresarial da Industria Farmacéutica a través dun programa de cooperación que ten como obxectivo potenciar as capacidades en investigación biomédica clínica e traslacional.\nGalicia ten presentado proxectos relacionados coas catro áreas, elaborados por un amplo abano de profesionais do sistema sanitario público. O financiamento que recibirán estará destinado tanto a medios materiais e estruturas como ao reforzo de equipos humanos para facilitar o soporte metodolóxico, administrativo e técnico para realizar investigación clínica de calidade. Os proxectos inclúen tamén programas de formación para os profesionais, así como o desenvolvemento de aplicacións informáticas.\nA investigación clínica é un motor de desenvolvemento científico, social e económico, ademais de ser unha peza clave para a motivación dos profesionais sanitarios e para a calidade da propia asistencia sanitaria á cidadanía.\nOs fondos procedentes do programa serán xestionados polas Fundacións de Investigación da Comunidade Autónoma, institucións sen ánimo de lucro que teñen como obxectivos promover, xestionar e levar a cabo investigación en biomedicina e nas áreas relacionadas coas ciencias da saúde. Estas sete fundacións están vinculadas ás áreas sanitarias, centradas nos Complexos Hospitalarios e dan servizo tanto a atención primaria como a especializada.


14/01/2011 - 09:26\nMesa redonda informativa: Ante as últimas reformas, cales son os nosos dereitos laborais e a cobertura social actual?\nCunha nova reforma laboral xa aprobada, a reforma do sistema de pensións en proceso de negociación (con vistas a aprobarse o 28 de xaneiro) e a continúo recorte de presentacións e dereitos sociais, fai patente que se lexisla en contra dos nosos intereses. Por suposto, non somos informadas: Ante as últimas reformas, cales son os nosos dereitos laborais e a cobertura social actual?\n- Reforma laboral e das pensións. Novidades introducidas polas reformas e marco de dereitos actual. Ricardo Castro e Isidro Román, membros do espazo unitario de mobilización social e representantes sindicais.\n29/12/2010 - 17:30\nNace "La Trastienda", Colectivo por los derechos sociales y la transformación social\nEn Mérida naceu estes días o Colectivo La Trastienda que pretende "ser instrume\n24/12/2010 - 18:07\nCrónica "Lunes al sol": Comida, No Bombas!!\nA xente de Málaga de Acciones de Kalle "Los Lunes al Sol" preguntan:\n24/12/2010 - 17:20\nO pasado 15 de decembro estivemos nos estudos da radio Piratona para presentar a campaña Silencio!\n10/12/2010 - 01:02\nCampaña: Silencio! RECÓRTASE\nA ODS-Coia (Oficina Dereitos Sociais – Coia) e G.A.S. (Grupo Axitación Social) presentamos a campaña: Silencio! RECÓRTASE, coa intención de facer ruído ante o silencio que están a traer a morea de recortes sociais. Este é o texto elaborado para a mesma:\n29/11/2010 - 15:33\nAchegamos un artigo publicado no xornal Gara que fala da necesidade de cambiar a nosa ollada e esixir dunha v\n11/11/2010 - 16:44\nCidadáns agobiados pola insuficiencia do gasto social\nEstas semanas varias situacións que se achegaron pola ODS puxéronlle rostro á miseria que está a provocar o raquitismo das políticas neoliberais en materia de


O plan director do Parque Compostela Rupestre recolle 144 petróglifos e define 67 contornas de protección\nturismo 22 de Outubro de 2021\nO vicepresidente da Deputación, Xosé Regueira, marca como prazo antes de final de ano para decidir, entre os cinco concellos con terreos integrados no parque, a que medidas concretas se destinará crédito asignado a este proxecto\nAdemais da catalogación e medidas de conservación dos petróglifos e dos sitios rupestres, o documento tamén propón a creación do Centro de Interpretación Rupestre de Villestro e o deseño de 3 áreas arqueolóxicas e 5 rutas circulares baixo a marca 'Sendeiros Rupestres'\nO vicepresidente e responsable da área de Turismo, Xosé Regueira, e o deputado de Patrimonio, Xosé Luis Penas, presentaron esta mañá o Plan Director do Parque Arqueolóxico Compostela Rupestre, redactado pola empresa Trivium estratexias en cultura e turismo S.L., ante os representantes dos concellos con terreos integrados no parque: Ames, Brión, Santiago de Compostela, Teo e Val do Dubra. Durante a presentación, Xosé Regueira asegurou que "hoxe é un día que temos que celebrar porque xa temos Plan Director" e marcou como prazo antes de final de ano para decidir a que medidas concretas destinará crédito asignado a este proxecto.\nO director de Trivium, César Abella, que foi o encargado de explicar polo miúdo o documento, explicou que este traballo reúne un catálogo de 144 entidades patrimoniais, define 67 contornas de protección e describe de modo exhaustivo o total de petróglifos do Parque de Compostela Rupestre combinando o traballo de documentación e investigación, co emprego da tecnoloxía SIX (Sistema de Información Xeográfica). Ademais, o Plan traza a folla de ruta das accións que se han realizar no curto, mediano e longo prazo no Parque Arqueolóxico Compostela Rupestre, dotando ademais ao parque dun modelo de xestión sinxelo e eficaz.\nEn concreto, a catalogación dos petróglifos realizada polo equipo de Trivium para este Plan Director contén unha información exhaustiva sobre a xeografía, a arqueoloxía, a conservación dos gravados e a situación legal e administrativa das parcelas nas que se atopan os restos arqueolóxicos. Tamén recolle as medidas e tratamentos que permiten minimizar o risco de alteración dos petróglifos e dos sitios rupestres, así como a valoración económica de cada estación e os tratamentos de conservación que serán necesarios adoptar en cada caso.\nDoutra banda, propón a creación do CIRVI (Centro de Interpretación Rupestre de Villestro) empregando a antiga escola unitaria do lugar de Villestro, escollido pola súa situación central e ben comunicada entre os cinco concellos que compoñen o parque. Ademais deste edificio, a contorna inmediata conta cun petróglifo accesible para as visitas e proponse a recreación dun poboado da Idade do Bronce.\nPor último, tamén recolle a creación de 3 áreas arqueolóxicas de Villestro-Ventosa (Ames e Santiago), Monte Piquiño (Teo) e O Castriño de Conxo (Santiago); así como o deseño de 5 rutas circulares, baixo a marcha 'Sendeiros Rupestres':\nMonte Pumariño – Castro Lupario – Carballeira de Francos (Brión e Teo): ruta de 10,07 quilómetros onde se combinan patrimonio etnográfico, arqueolóxico e natural.\nPortomouro – Portomeiro (Val do Dubra): ruta de 17,1 quilómetros que decorre pola contorna da ribeira do río Tambre.\nPortela de Villestro – Ventosa (Santiago e Ames): ruta de 7,22 quilómetros coa maior concentración de gravados de todo o territorio de Compostela Rupestre.\nMonte da Silvouta (Ames e Santiago): ruta de 7,32 quilómetros que decorre nunha área de bosque autóctono e por unha extensa rede de camiños tradicionais.\nCornide – Outeiro do Corno – Monte Piquiño (Teo): ruta de 12,3 quilómetros coa maior concentración de manifestacións rupestres do concello.


Probióticos e sistema inmunitario | Consumer\nA comunidade científica e industria estudan familias de bacterias lácticas como Lactobacillus e Bifidobacillus\nAgora, un equipo de investigadores de dúas compañías suízas que desenvolven produtos probióticos afirma ter novas evidencias respecto diso. O estudo, que se acaba de publicar na revista Environmental Health e que está dirixido por Anders Zachrisson, baséase nun experimento realizado con traballadores dunha planta de embalaxe.\nOs traballadores recibiron durante 80 días unha dose de Lactobacillus reuteri, unha bacteria que se cultiva nalgúns iogures, ou ben de placebo. Dos 87 participantes que recibiron placebo, 23 puxéronse enfermos durante aquel período, mentres que só 10 dos 94 que recibiron Lactobacillus enfermaron, explican os investigadores.\nOs responsables do estudo explican ademais que a duración da enfermidade dos que recibiron Lactobacillus foi menor que a dos que recibiron placebo e que o efecto foi especialmente remarcado en traballadores con quendas rotatorios. «É sabido», explica Zachrisson, «que os traballadores con quendas rotatorios teñen o sistema inmunológico máis comprometido e ten máis tendencia a arrefriarse. O maior achado deste estudo é que ningún dos traballadores de quendas, e que recibiron probióticos, enfermou».\nCon todo, os resultados non están tan claros para outros. Amy Brown, nutricionista da Universidade de Hawai en Honolulu, explicaba para News Nature que, aínda que os resultados son intrigantes, o traballo non contempla se os traballadores que pediron baixa fixérono estritamente por enfermidade ou por outros danos, como os provocados por un accidente e que nada teñen que ver coa debilidade do sistema inmunológico.\nEfectos pouco duradeiros\nOs probióticos non poden permanecer permanentemente no sistema dixestivo e para beneficiarse dos seus efectos habería que tomalos diariamente\nA comunidade científica e a industria centran a súa atención sobre familias de bacterias lácticas como Lactobacillus e Bifidobacillus. O número de produtos funcionais que as conteñen é crecente e aínda que o mecanismo polo que actúan non se entende demasiado ben -se supón que modulan e axudan ao sistema inmunológico a través da mucosa intestinal na súa loita contra os patógenos- iso non foi obstáculo para que as súas vendas proliferen.\nSegundo USProbiotics.org, un sitio web da California Research Foundation, actualmente hai 27 cepas probióticas dispoñibles e que producen unhas 15 compañías, entre as que se atopan cepas de L.casei , L.plantarum ou L.reuteri. Estímase que a nivel mundial o mercado dos probióticos e os prebióticos move anualmente 6 mil millóns de dólares.\nA Unión Europea, pola súa banda, investiu uns 15 millóns de euros na creación dunha rede na que participan investigadores de 16 países para que investigue os beneficios e os mecanismos básicos destes probióticos. Trátase, en definitiva, non só de entender como estas bacterias actúan no sistema dixestivo senón como se relaciona coa flora intestinal. Calcúlase que o intestino humano contén ao redor de 1,2 quilos de bacterias, pero que bacterias? Un dos achados sorprendentes da rede é que, aínda que no sistema dixestivo poden vivir millóns de microbios, estes pertencen a «só» unhas 100 especies e que estas especies son diferentes de persoa a persoa.\nEsta flora intestinal propia que actúa é a que o fai fronte aos patógenos e ten bacterias das «boas», Lactobacillus, e das «malas», como Clostridium difficile. Estas bacterias colonizan o sistema dixestivo nos primeiros días e meses de vida e acompañarán para sempre á persoa. Iso tamén quere dicir que as bacterias probióticas non poden permanecer permanentemente no sistema dixestivo e que para beneficiarse dos seus efectos habería que tomalos diariamente.\nComo é o proceso de colonización? Teñen relación as diferentes especies bacterianas coa susceptibilidade a algunhas enfermidades? Pódese condicionar na infancia a flora intestinal?\nIsto último é o que propuxo un equipo da Universidade de Turku (Finlandia). Seleccionaron un grupo de mulleres embarazadas que pertencían a familias con susceptibilidade ás alerxias e, xusto tras o parto, deron aos bebés unha dose diaria de Lactobacillus rhamnosus. Os bebés tratados con Lactobacillus resultaron ser menos susceptibles ás alerxias que os que non foron tratados con esta sustancia.\nLACTOBACILLUS CONTRA O HIV Ou A CARIE\nAs bacterias probióticas estimulan a xeración de anticorpos, segundo un estudo que se acaba de publicar na revista European Journal of Nutrition. O traballo realizouse sobre 64 voluntarios que tomaron cada día durante cinco semanas leite normal ou leite enriquecido con Lactobacillus rhamnosus ou Lactobacillus acidophilus.\nNa segunda semana foron vacinados da polio e, segundo explican os investigadores da Universidade de Kiel (Alemaña), a resposta inmunológica foi mellor naqueles que recibiron as bacterias probióticas.\nLactobacillus tamén se suxeriu como axuda para loitar contra a carie. O consumo de leite con Lactobacillus rhamnosus parece reducir drasticamente as caries nos nenos. No Instituto Karolinska de Estocolmo (Suecia) expuxeron unha estratexia que vai máis aló e que pasa por usar cepas de Lactobacillus modificadas para eliminar á bacteria que causa a carie, Streptococcus mutans.\nMáis sorprendente se cabe é o posible achado de que unha cepa específica de Lactobacillus que se pode achar na saliva podería reducir a probabilidade de transmisión vertical (de nai a fillo) do VIH a través da lactación. Aínda que o autor do traballo, Lin Tao, da Universidade de Illinois, recoñece que está lonxe dos resultados definitivos, exponse opcións moi interesantes como a de poder complementar a alimentación do bebé con Lactobacillus en po de forma que poida evitarse a transmisión. Calcúlase que en todo o mundo uns 800.000 bebés contáxianse desta forma, a gran maioría en África.\nprobióticos-gl sistema inmunitario