San Simón prepárase para acoller o obradoiro poético "Con barqueira e remador"\nA Illa de San Simón volverá ser escenario do obradoiro Internacional de Tradución Poética "Con Barqueira e remador". Nesta sexta edición os poetas convidados, son a brasileira de orixes italianas, Francesca Cricelli, a finesa Rita Dahl, Hu Xudong procedente de China e o croata Tomica Bajsic. Tamén representación das letras asturianas con Antón García e o galego Estevo Creus.\nDende o 16 ao 22 de outubro convivirán na Illa compartindo os seus textos e traducindo aos seu propio idioma os versos dos seus compañeiros. Como novidade desta edición salientaba a coordinadora do taller, Yolanda Castaño, que a lingua vehicular e que permitirá a comunicación entre todos os participantes será o portugués. "A lingua ponte que empregamos nestes 5 anos foi o inglés pero o noso obxectivo era chegar a empregar outro idioma salto que damos nesta edición coa nosa lingua irmá, o portugués".\nNo acto de presentación estivo presente o director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, o deputado provincial de Cultura, Xosé Leal, a concelleira de Cultura de Pontevedra, Carme Fouces, a poeta e a directora do instituto Camões Carla Sofía. En representación do Concello de Redondela asistiron ao acto a edil de cultura Teresa París e o alcalde Javier Bas, quen salientou o implicación das diversas administración "un exemplo de colaboración en proxectos que nos unen".\nYolanda Castaño coordinadora e poeta\nUn programa con seis poetas de diversa procedencia\nO portugués como lingua vehicular\nO inglés non será este ano a lingua ponte\nO venres 20


21-06-2019 22-06-2019 «Unha noite na praia» con Touriñán y Carlos Blanco. Vigo Infórmate aquí sobre a nova comedia dos dous humoristas galegos\tTeatro Afundación Vigo Policarpo Sanz, 13. Vigo (Pontevedra) Afundación socioculturales@afundacion.org Europe/Madrid public true Engadir o calendario\nNon perdas o último de X. Touriñán e Carlos Blanco esta tempada, «Unha noite na praia». Ambos os humoristas únense neste proxecto cómico para facernos rir a gargalladas coa historia de Klaus e Manuel, un sueco e un galego que se coñecen nun chiringuito da praia. Os días 21 e 22 de xuño colle as túas entradas para velos no Teatro Afundación de Vigo.\n«Unha noite na praia» é unha comedia de dous personaxes. Dous tipos moi distintos que coinciden á tardiña nunha praia fronte ao mar. Klaus e Manuel, un sueco e un galego, que se parecen o mesmo ca o restaurante do Ikea a un furancho da aldea.\nNa praia non queda ninguén, só Manuel, que traballa no chiringuito, e Klaus, un turista que non quere levantar o cu da última hamaca que queda por recoller. Así arranca o conflito entre estes dous tipos: un quere marchar para a casa a durmir, e o outro quere que lle poñan a última cervexa e un ombreiro para chorar as penas de corazón rompido.


A conselleira defende a xestión da Xunta nos incendios e pon no albo o "terrorismo incendiario" - SOCIAL - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nX.M.P. 17 outubro 2017 19:32 h.\nImaxe: Xunta Foto: Xunta\nParlamento medio-rural incendiosoutubro\nA oposición quería que fose Núñez Feijóo quen comparecese no Parlamento para dar conta do desastre acontecido en Galiza nesta fin de semana. Mais o presidente non estivo, xa nin se lle esperaba, e quen deu a cara foi a conselleira de Medio Rural, que solicitara comparecer ela propia. Ángeles Vázquez cinxiuse ao guión sobre o que o Partido Popular está a construír o seu relato sobre o que pasou estes días. Non houbo descoordinación, non houbo fracaso de políticas forestais, non houbo falla de medios. O que houbo foi “un ataque sen precedentes, unha aldraxe”, houbo “terrorismo incendiario”. Como posteriormente dixo o portavoz do PP neste debate, José Balseiros, o que houbo foi “un atentado en toda regra contra os galegos”.\nÁngeles Vázquez informou que nestes catro días arderon máis hectáreas que en todo o resto do ano mais non deu cifras. Si número de incendios, 276. Afirmou que o operativo dispoñíbel era maior que o normal nesta época noutros anos. Mesmo dixo que antes destes días fatídicos Galiza “estaba tranquila”, obviando que en zonas de Ourense os incendios viñan producíndose desde comezos de mes. A conselleira cualificou de “demagoxia” “esa política de nomear Ence, eucaliptos...” á hora de falar das causas dos incendios. Xogou a baza, habitual en certos sectores do PP, de acusar a oposición de descoñecer, cando non ignorar, o rural, do que o PP se presenta como único lexítimo representante. Nesta liña, mesmo aconsellou á portavoz do BNG, Ana Pontón, que “pasee máis polo rural”. A nacionalista retrucoulle que se após 4 persoas mortas e miles de desaloxados todo o que tiña que dicir era que ela fose pasear polo rural, “é que o posto quédalle moi grande”\nPontón (BNG) foi a primeira da oposición en ter a palabra. A nacionalista dixo que “terrorismo incendiario” é tamén o abandono programado do rural, a eucaliptización, a falla de ordenamento do monte... Pediu un cambio da política forestal e traballar e lexislar para un rural e un monte vivos, mentres lembraba que dúas semanas antes desta vaga de incendios a Consellaría despedira máis de 400 brigadistas. A Xunta non estivo á altura dos acontecementos, sostivo a portavoz do BNG, lembrando que mentres moitas persoas estaban atrapadas na A52 os medios públicos galegos estaban retransmitindo fútbol.\nJosé A. Quiroga (PSdeG) lamentou que o PP viñese ao Parlamento coa “tese única” da existencia dunha “trama de incendiarios”, lembrando que o propio fiscal de Medio Ambiente dixo que nunca detectaran tal. “O problema é máis amplo e complexo”, engadiu, e chamou ao PP a centrase nel.\nDe por parte, Luis Villares (En Marea) pediu á Xunta que “non se esconda detrás dunha trama incendiaria que ninguén ve por ningures” e afirmou ao xeito de Beiras que estes días en Galiza “esmoreceu o Estado e agromou a Nación”. A falla de medios e planificación obrigou a cidadanía a intervir “para salvar o común”. “Faltaron medios e sobrou incompetencia”, dixo Villares, que concluíu que “a cidadanía galega non merece un presidente covarde”.\nIncendio no Hemiciclo\n“Veu vostede aquí a incendiar o Hemiciclo”, dixo na contraréplica o socialista Quiroga referíndose ao popular Balseiros, que intervira anteriormente. José Balseiros, como os irlandeses de Gaillimh, semella dos que nunca deixa pasar a oportunidade dunha boa bronca, dialéctica neste caso. Sobráronlle minutos para elevar a temperatura da Cámara e provocar e anoxar os deputados da oposición. Comezou cun “nós apostamos na Galiza, outros na pancarta” para desprezar as mobilizacións desta segunda feira no mellor estilo daquel “ladran o rancor polas esquinas” aznariano.\nO do PP insinuou que a oposición “parece que estaba desexando que acontecese” o que pasou esta fin de semana. Unha frase que fixo saltar En Marea, PSdeG e BNG. Unha frase canalla, como rosmou alguén. Non a única. A seguir, Balseiros dixo que estes días o PP estivera ao pé da veciñanza e dos incendios mais, de novo dirixíndose á oposición, ceibou un “non os vin a vostedes polos incendios”, que insinuaba moito. Outra volta, momentos de bronca e o presidente Santalices tivo que ameazar con suspender o pleno.


Os traballadores de Navantia queimaron un cadaleito no Horreo\nBarcos e dique para Ferrol\nUn importante despregue policial recibiu esta mañá diante do Pazo do Hórreo a manifestación dos empregados de Navantia. “Ou barcos ou dique” manifestara Alberto Núñez Feijoo na última campaña electoral. O sector naval lembroulle esta mañá que polo momento non apareceron nen os barcos, nen o dique flotante. A sombra do paro, do desemprego xa paira sobre demasiados fogares en Ferrol, Eume e Ortegal. Máis de 30 autobuses desprazaron aos traballadores ata Santiago de Compostela. Alí acompañaronnos na protesta os secretarios xerais dos sindicatos e parlamentarios do PSdeG PSOE, AGE e BNG.\nBella, nun momento da representación en Perlío\nO noso corpo, o noso territorio\nO lema "O noso corpo, o noso territorio. Libre de agresións, libre de imposicións" servirá para denunciar o rexeitamento da violencia machista, nesta xornada do 25 de novembro. Institucións e organizacións feministas conmemoran o dia para petar na conciencia da cidadanía.\nMiguel Campos na cociña do Restaurante A Gabeira\nCogumelos e pratos de caza\nOs cogumelos e os pratos de caza enchen a carta do Restaurante A Gabeira en Covas (Ferrol A Coruña). O cociñeiro e propietario Miguel Angel Campos falou en Radiofusión, do momento actual da cociña galega, unha cociña de primeiro nivel, segundo se recoñece en todo o mundo.\nLois Rodriguez, Xose Manuel Sardiña e Henrique Costas na biblioteca de Fene\nHenrique Costas: “Interesa que a fala se ame, se difunda e se valore”\n"Interesa que as falas do Val do Ellas se amen, se valoren e se difundan no resto de Estremadura, de España e de Europa" manifestou o profesor da Universidade de Vigo Henrique Costas no acto de presentación do seu libro "O Valego". Suliñou que aprendeu moito "da lingua e da vida dos falantes de valverdeiro, lagarteiro e mañego, aprendendo do seu orgullo de falantes e marabillandonos da beleza comestible da súa fala".\nEdificio en construción na Avenida Naturais de Fene\nMáis rehabilitación e menos vivenda nova\nO Concello de Fene concedeu 34 licenzas de obra no 2012. Foron 12 para a construción de nova planta, 20 para rehabilitación e 2 para a demolición total. Consolidouse segundo os dados do Instituto Galego de Estatística unha tendencia que se observa desde o 2009. Aumentan as rehabilitacións e descenden as novas construcións.


Notas ao vivo: Relixión e educación (36) - Miguel Anxo Fernán Vello - Nós Diario - Diario de intereses galegos\nNotas ao vivo: Relixión e educación (36)\nNunca está de máis lembrar que a Constitución de 1931, na Segunda República, proclamaba no artigo 3 que o Estado español non tiña relixión oficial. E, como ben sinala Carme Tolosana, nos artigos 26 e 27 “equiparaba todas as confesións relixiosas, garantindo a liberdade de conciencia e de culto (este no ámbito privado), á vez que prohibía o exercicio da docencia ás ordes relixiosas”. Talmente. E, despois da sublevación militar de Franco e do éxito, tamén militar, do fascismo, o nacional catolicismo fíxose unha realidade durante a ditadura franquista tanto no plano social como, moi especialmente, no educativo.\nE todo, dalgunha maneira, continúa. Os “Acordos” de 1979 asinados entre o Estado español e o Estado teocrático do Vaticano seguen plenamente vixentes nos nosos días. E por tales Acordos o Estado español “obrígase a si mesmo a garantir e sufragar en todos os seus centros de ensino” a inculcación da ideoloxía da relixión católica, tal como nos lembra Jaume Trilla, profesor titular de Teoría e Historia da Educación da Universidade de Barcelona.\nO ensino, nunha sociedade verdadeiramente democrática, debe ficar fóra de calquera proselitismo relixioso, como demandan mesmo diversas asociacións de cristiáns e católicos —véxanse, por exemplo, as Comunidades Cristiáns Populares de Andalucía—, que consideran que a laicidade das institucións públicas é o mellor garante para unha convivencia plural na que todas as persoas sexan acollidas en igualdade de condicións, sen privilexios nin discriminacións (Enrique Díez).\nOs “Acordos” de 1979 asinados entre o Estado español e o Estado teocrático do Vaticano seguen plenamente vixentes nos nosos días\nRecentemente o Parlamento de Navarra instou o Goberno central español a denunciar os Acordos coa Santa Sede e coas demais confesións relixiosas para conseguir unha escola laica. Porque, ademais dos Acordos co Vaticano, existen acordos de cooperación en ensino relixioso coa Federación de Entidades Relixiosas Evanxélicas en España, coa Federación de Comunidades Israelitas en España e coa Comisión Islámica de España, entre outras organizacións de carácter relixioso.\nMais os “adestradores de almas” seguen aquí, entre nós, a lles falaren ás nenas e aos nenos nos colexios sobre a “orixe divina do cosmos”. Por iso non hai moitas semanas a Conferencia Episcopal Española (os bispos) e a Comisión Islámica de España (CIE) se reuniron para manifestárense a prol do adoutrinamento islámico nos colexios españois. E nos galegos.\nOs “adestradores de almas” seguen aquí, entre nós, a lles falaren ás nenas e aos nenos nos colexios sobre a “orixe divina do cosmos”\nLembran vostedes os tres ministros e unha ministra (Zoido, Méndez de Vigo, Catalá e Cospedal) entoando diante do “Cristo de la Buena Muerte” o himno lexionario “El novio de la muerte”? Como di o teólogo Juan José Tamayo —e isto verémolo proximamente no sistema educativo andaluz— o nacional catolicismo non acaba de morrer e o laicismo non acaba de nacer.\nlaicismo Miguel Anxo Fernán Vello Ditadura franquista Juan José Tamayo


Prevención contra as xeadas nas estradas da Lama e Cerdedo - Pontevedra Viva\nBrigadas provinciales botando sal na estrada\nPrevención contra as xeadas nas estradas da Lama e Cerdedo\nDomingo 1 de Xaneiro, 2017 ás 11:00 do Domingo 1 de Xaneiro, 2017\nAs brigadas de mantemento das estradas provinciais, dependente da Deputación, levan varias xornadas realizando un labor preventivo a primeiras horas da mañá aplicando sal nas estradas que atravesan, na maioría de casos, municipios do interior da provincia.\nÉ o caso de municipios da comarca como A Lama ou Cerdedo, pero tamén da Estrada, As Neves, Covelo, A Cañiza, Fornelos de Montes, Forcarei, Soutomaior e O Rosal.\n"Queremos ir por diante dos problemas e non agardar a que chamen por emerxencias, porque entón é que xa ocorreu algo", recoñeceu o deputado Uxío Benítez nun balance da actividade anual das brigadas.\nDurante 2016, estes traballadores provinciais atenderon un total de 524 emerxencias en vías de titularidade da Deputación, nun ano considerado tranquilo salvo nos meses de xaneiro e febreiro, nos que se acumularon 229 actuacións debido aos temporais de auga e vento.\nO mes de ano con maior número de intervencións foi febreiro, con 125 desprazamentos por emerxencias nas estradas provinciais, seguido de xaneiro (104).\nOs accidentes de tráfico son a principal causa de actuación das brigadas de mantemento, seguidos de desprendementos, caida de árbores ou inundacións.\nEn canto á zona centro da provincia, a conformada polos municipios de Barro, Bueu, Caldas de Reis, Cambados, Campo Lameiro, Cangas, Cotobade, Cuntis, Catoira, O Grove, Illa de Arousa, Marín, Meaño, Meis, Moaña, Moraña, Pontecesures, Pontevedra, Portas, Poio, Ribadumia, Sanxenxo, Valga, Vilaboa, Vilagarcía de Arousa e Vilanova, o número total de actuacións durante o ano 2016 foi de 112, atendidas polas tres brigadas que teñen base en Pontevedra.


corre lola corre : A Cuarta Parede\nCrónica 25 de novembro\nPor Víctor Paz Morandeira o 26/11/2011 · Deixa o teu comentario\nDise do FIC Xixón que é o Sundance español, e seguramente os que o defenden levan razón. Habería que precisar que a programación do festival asturiano filtra as propostas máis evidentes e trilladas para escoller as interesantes. Terri, de Azabel Jacobs, é o típico filme de neno gordo con problemas de integración na escola. Engádaselle música indie e planos a ralentí, un pai con algunha deficiencia e unha denuncia evidente ao sistema, e xa é carne de Oscar. Pero,... Ler máis\nFiled under CIRCUÍTO, FIC XIXÓN 2011, NÚMERO 06 · Etiquetado como andreas hykade, azabel jacobs, corre lola corre, daniel nocke, david hume, fic xixon, film bilder, generos mutantes, jacob wysocki, john c reilly, punk's not dead, Sundance, terri, vladimir blazevski


Novela trepidante e de intriga: «Os fillos do mar», de Pedro Feijoo. Crítica de Vanesa Oliveira | Blog Xerais\nPublicado por xerais nas categorías Blogs , Críticas , Narrativa coas etiquetas os_fillos_do_mar , pedro_feijoo , rosomil , vanesa_oliveira\nA xornalista Vanesa Oliveira publicou no seu blog unha recensión crítica sobre Os fillos do mar, de Pedro Feijoo.\nOs fillos do mar, a novela de Vigo\nVeño de rematar a lectura de Os fillos do mar (Xerais, 2012), a novela coa que Pedro Feijoo quedou finalista do Premio Xerais en 2011, e xa lle fixen unha película na cabeza. Adóitame pasar cando leo un libro que me presta moito: os personaxes adquiren corpo de actores, as localizacións tornan escenas de Tarantino e o argumento, obra mestra do mellor Haneke. Os fillos do marfoi a grande revelación do pasado ano para Crítica e Lectores –non en van vai xa pola súa cuarta edición-. Razóns para isto hai a moreas: novela trepidante e de intriga, que engancha a lectura dende a primeira folla e obríganos a seguir lendo con ansia para desvelar os misterios que se agochan tras as identidades difusas de Simón Varela e Mariña Dafonte, a mestura de retranca e humor, o Vigo recreado ao longo da historia… Porque iso está claro: esta é a novela de Vigo porque non só se desenvolve polas súas rúas senón tamén nos achega un retrato dos seus lugares máis emblemáticos.\nPrecisamente esta narrativa de cidade tróuxome á memoria novelas sen as que a literatura galega dos anos 80 e 90 tería sido moi diferente: Land Rover de Suso de Toro ou Unha noite con Carla de Aníbal Malvar. Salvando as distancias entre o xénero negro e o de aventuras que nos propón Os fillos do mar, estas obras teñen algo en común: tornan a lectura nun exercicio de “insatisfacción” permanente –un non pode parar de ler- e sitúan o seu protagonista, o antiheroe, nunha persoa tan cercana a ti que de seguido te identificas con el e non podes quitarlle o ollo de enriba.\nOs fillos do mar é unha novela sobre a memoria –o mar máis fondo de todos, como di un dos personaxes, Mariña-, pero tamén sobre a historia –dende a Batalla de Rande até a Guerra Civil e o Nazismo alemán- e, moito, tamén, sobre Vigo –esa cidade na que o arquitecto Michal Pacewicz tiña moito que dicir-. No fondo e na forma, é unha búsqueda da identidade. O legado máis importante é a nosa memoria. Xúlgaa o tempo pero tamén nós debemos ser xuíces: saber se realmente quen decidiu o noso herdo loitou por un fin xusto e honroso é a búsqueda de Simón e Mariña.\nBen é certo tamén que as explicacións sobre o trasfondo da historia fanse ás veces longs e enleadas así como os saltos de tempo ás veces fannos perder o fío narrativo, pero todo se lle perdoa grazas ao talento de Pedro Feijoo á hora de artellar os clímax da novela. Pois iso, que a obra engancha á lectura coma só o fan as boas historias. E coma en toda boa historia, sempre existe un tesouro que, neste caso, máis alá do que agocha o Buraco do Inferno nas Ons, habita no corazón dos personaxes, no amor que descobren nos seus antepasados e en si mesmos.\nAdemais, o autor soubo conectar cos lectores non só a través da súa novela senón tamén a través das redes sociais. En Facebook, por exemplo, abriu unha canle de comunicación para que os lectores colgasen fotos relacionadas coa novela a partir das que Pedro Feijoo está a crear pequenos relatos cheos de ironía e humor. O que está claro é que o éxito de Os fillos do mar non remata aquí. O autor está a preparar a tradución ao castelán da novela que publicará Editorial Espasa. Boas noticias para unha excelente novela.


Inicio/Concellos/Ata 66 agrupacións de Protección Civil da provincia colaboran para garantir as medidas de seguridade nos colexios electorais\nEstán a levar a cabo funcións de vixilancia e supervisión para asegurar o cumprimento das mesmas\nPreto de 600 voluntarios de 66 agrupacións de Protección Civil da provincia de Ourense están a colaborar nesta xornada, realizando funcións de vixilancia e supervisión para asegurar o cumprimento das medidas en materia de saúde pública. Desta maneira, preténdese garantir unha votación segura e sen risco.\nAsí, algunhas dos labores específicos dos voluntarios son os de informar aos votantes da obrigatoriedade de acceder ao local con mascarilla e de manter a distancia de seguridade, axudar aos electores cos fluxos de saída e entrada dos locais evitando que se produzan aglomeracións, ou colaborar para a súa entrada no local dun en un e axudar a todas as persoas que o precisen.\nLimpeza dunha urna nunha mesa electoral do Barco.\nDispositivo de seguridade en Galicia\nPor outra banda, no conxunto de Galicia, mobilizáronse ata 6.866 axentes das forzas e corpos de seguridade nesta xornada electoral. Do total de axentes que se despregaron este domingo, 3.791 corresponden á Garda Civil, mentres que o Corpo Nacional de Policía achega 2.001 efectivos. Cóntase ademais con 927 axentes de diferentes policías locais e 147 membros da Policía Nacional adscrita á comunidade.\nFotos: Carlos G. Hervella, Alba Prada e cedidas.\n12X axentes eleccións Galicia medidas protección civil seguridade voluntarios


Biblioteca Pública de Lugo: MR. ROSENBLUM SUEÑA EN INGLÉS, DE NATASHA SOLOMONS\nMR. ROSENBLUM SUEÑA EN INGLÉS, DE NATASHA SOLOMONS\nA pesar de medir apenas un metro sesenta, Jack Rosenblum é todo tenacidade e está decidido a converterse, a través do estudo e o esforzo, nun auténtico cabaleiro inglés. Jack dedica gran parte do seu tempo libre a recompilar unha lista de normas, unha guía exhaustiva de modos, costumes e hábitos ingleses. Sabe que a marmelada hai que comprala en Fortnum & Mason, coñece de memoria a lista dos monarcas británicos dende o ano 913, e o momento máis emocionante do día, para él, ten lugar cando escoita a previsión meteorolóxica na BBC. Ademais, exceptuando algunha que outra palabra groseira, xamais se expresa en alemán.\nDende o seu desembarco en Harwich en 1937 comprendeu que a clave do éxito pasaba pola integración. Pero oito anos despois da segunda guerra mundial, e a pesar de todos os seus esforzos, a súa aposta por pasar desapercibido aínda tropeza con dificultades inesperadas, entre elas as que lle formula a súa propia esposa. A Sadie, a obsesión do seu marido resúltalle incomprensible. Ela non quere esquecer quen é, nin de onde proceden. En vez de esforzarse por aprender a xogar ao tenis, prefire preparar pasteis para recordar con eles as persoas que se quedaron atrás.\nPero Jack está convencido de que rematarán por encontrar un verdadeiro fogar. Nun último intento por completar a lista que leva elaborando tanto tempo, convence unha Sadie escéptica para que se trasladen ao campo, á Inglaterra profunda. Aí, nunha terra de porcos peludos, campánulas e sidra de vagalume, embárcanse nunha tarefa imposible...\nPodes atopala na biblioteca có rótulo: N SOL mrr novedades\nPublicado por Biblioteca Pública de Lugo ás 11:49\nEtiquetas: adultos, novela da vida cotiá, novela histórica, recomendaciones


Todas as boas letras de María Victoria Moreno\nRuth López 16 mayo 2018 18:40 h.\nLiteratura Cultura letras galegas 17 de Maio María Victoria Moreno\nMural dedicado a María Victoria Moreno en el IES Torrente Ballester de Pontevedra. DAVID FREIRE\nCertames, concertos ou presentacións de volumes, entre os actos para lembrar vida e obra da autora homenaxeada no 17 de maio\nNa véspera do Día das Letras, este ano adicado a María Victoria Moreno, actos como presentacións de volumes, concertos ou actividades dirixidas á rapazada espállanse por todo o país.\nDeste xeito, O Consorcio de Santiago e a Editorial Galaxia presentan esta tarde, ás 19.30 horas, na fundación Torrente Ballester de Compostela, o libro É a lúa que baila... María Victoria Moreno e a lírica dos Seis poemas galegos de Federico García Lorca.\nMaría Victoria Moreno (Valencia de Alcántara, Cáceres, 1939-Pontevedra, 2005) foi una apaixoada de Federico García Lorca. Esta publicación recolle un artigo pouco coñecido que a cacereña escribiu sobre os Seis poemas galegos do poeta andaluz.\nAsimesmo, O Instituto da Lingua Galega da USC pon á disposición do público a través da súa páxina web o novo corpus lingüístico Gondomar. Corpus dixital de textos galegos da Idade Moderna, que reúne a produción escrita en lingua galega ao longo dos secúlos XVI, XVII e XVIII e entre a que figuran varios textos descoñecidos ata o momento.\nGondomar ofrece unha multiedición de todos os textos que forman parte do corpus, que inclúe sempre dúas versións, una transcrición paleográfica ou moi conservadora e unha edición interpretativa, con posibilidade de navegar entre unha e otra. Ademais, ofrécese tamén unha reprodución fotográfica dos textos orixinais ou das copias que serviron de base para a edición.\nPor outra banda, o auditorio de Afundación de Pontevedra acolle este mércores, ás 21.00 horas, o tradicional Concerto das Letras Galegas que organiza o Consello da Cultura Galega, en colaboración co Concello de Pontevedra, Afundación e Abanca. As entradas están xa esgotadas.\nMaximino Zumalave dirixirá a Real Filharmonía de Galicia, que coa soprano Anaís G. Fernández Cenerneira e os coros Sólo Voces -de Lugo-, Collegium Compostellanum e Coro de Cámara Rías Baixas interpretarán un repertorio de raíz galega e literaria.\nPREMIOS. A biblioteca de Outeiro de Rei acaba de dar a coñecer a relación de premiados do Certame de Narración e Debuxo Infantil Letras Galegas 2018. En debuxo, na categoría de ata 8 anos os premios, neste orden, foron, para Carla Hernández González, Carla Lence Liste e Cora Hernández Souto. Olivia Vázquez Zapata e Galia Cabarcos Varela fixéronse cun accesit.\nNa categoría B, de 9 a 11 anos, gañaron Andrés Muíño Murado, Xiana Fra Tubío e Patricia Martiínez Fraga. E na categoría C, de 12 a 16 anos, conseguiron galardóns Isara Longarela Fernández e Nera Fernández Pin.\nEn narración, e ata 8 anos, os vencedores foron Brais García Veiga, iris Peña Piñeiro e Sergi Castro Anguita. O accesit foi para Jimena Boo Hernansanz. Na categoría B. de 9 a 11 anos, os premios foron para Ada Longarela Fernández, Uxía Parga Fra e Lagoa Araújo González.\nUSC. Como cada ano, a Universidade de Santiago celebra o Día das Letras coa presentación dun volume elaborado polo Departamento de Filoloxía Galega. Nesta ocasión, María Victoria Moreno. Nun lugar de Galicia, coordinado pola profesora Blanca Roig Rechou. Despois da presentación do volume, o académico Xesús Alonso Montero pronunciará unha conferencia.\nLa muerte de un nonagenario en Ourense eleva a 623 los fallecidos con Covid en Galicia\nAbre o prazo para solicitar axudas por suspensión ou redución de actividade pesqueira\nDescubre los 7 alimentos que no debemos guardar en la nevera\nBeneficios de los aceites esenciales en verano que no conocías\nO día de polbo máis triste en Castro\nNOVAS | 13/08/2020\nKamala Harris, unha pioneira contra Trump\nO Sergas illa e fai PCR a 110 xornaleiros que viven en Guitiriz\nOs alpinistas Messner e Wielicki, Premio Princesa de Asturias dos Deportes\nVíctor Duplá y Rebeca Jiménez, en la segunda edición del Sacra Festival\nOliver Laxe:"Lo mejor para ser generoso con el espectador es ser oscuro"\nLeticia de las Heras 08/08/20


Numerosas pintadas cubren as paredes do claustro e o lixo acumúlase nos arredores\nPatricia F.S 29 de marzo de 2016, 16:01\nO mosteiro de Trandeiras do século XVI estase convertendo nun espazo danado pola falta de civismo. As paredes do claustro do convento están recubertas por pintadas que desmelloran os restos que se conservan da construción.\nNa zona do xardín, dotada de bancos e mesas de madeira, pódese ver como se acumula o lixo.\nEstes inconvintes e a falta de medidas de restauración e conservación, están creando malestar nos visitantes do mosteiro. Consideran que non se está valorando a riqueza que supón admirar os restos dos claustros, as cociñas, habitacións, sacristía e demáis dependencias.\nAnte esta situación, a xente comezou a solicitar, vía redes sociais, que se tomen medidas sexa por parte do Concello ou da administración que corresponda.\nO certo é que o mosteiro do Bon Xesús recibe multitude de visitas de persoas atraídas pola historia e a maxia do lugar. Un potencial para o turismo da zona que se pode completar coa visita á Torre de Pena, que se atopa en mellor estado tralas labores de limpeza levadas a cabo cos fondos da Xunta de Galicia.\ndo trandeiras vítima convento vandalismo\nNovas Xeracións de Xinzo entrega a Cáritas preto de 2000 quilos de alimentos non perecedoiros


O preacordo coa concesionaria da limpeza hospitalaria do CHUS garante a equiparación e a ultraactividade | Federación de Servizos\nOs días 28 e 29 de febreiro o 100% do persoal de Clece, empresa concesionaria do servizo de limpeza do CHUS, secundaban a folga. Malia o éxito da convocatoria, non se producía ningunha xuntanza até a reunión da Mesa de Negociación prevista para o pasado día 7 de marzo. “Nesa primeira reunión xa se producen movementos por parte da empresa que facían prever a posibilidade dun preacordo”, explica Anxo Noceda.\nAs partes emprázanse para unha nova reunión que tivo lugar o pasado luns día 11 de marzo. “Logo de 10 horas de xuntanza chégase a un preacordo no que se debuxa o futuro convenio colectivo que pasaría por dous eixos: mantemento e, polo tanto, respecto da equiparación co Grupo E do persoal estatutario do SERGAS e o estabelecemento no convenio colectivo dunha cláusula de ultraactividade indefinida para o propio convenio”, sinala Noceda.\nAlén destas dúas grandes cuestións, engade o sceretario comarcal da CIG de Compostela, establécese que terían que continuar as xuntanzas até rematar de redactar, polo miúdo,o resto do articulado do convenio colectivo.\nAsembleas de traballadoras\nCon estas premisas, este martes convocáronse asembleas de traballadoras/es en todos os centros de traballo que remataron preto da 20:30 horas e nas que o 90% do persoal ratificou o preacordo acadado o luns. Tal e como estaba comprometido no preacordo, desconvócanse así as dúas xornadas de folga previstas para os días 13 e 14 de marzo.\nAnxo Noceda, valora “moi positivamente” o acordo xa que, afirma, “fronte as pretensións da empresa de rebaixar os salarios nun 30% e incrementar a xornada laboral nun 20% e grazas á mobilización e á unidade das traballadoras conseguiuse, por unha banda manter a equiparación co persoal estatutario do SERGAS e pola outra, conquistar unha cláusula de ultraactividade indefinida que lle dá ao futuro convenio a mesma seguridade e garantías existentes antes de se aprobar a reforma laboral do Partido Popular”.\nIsto é, para Noceda, unha mostra de que coa loita e mobilización das traballadoras “si é posíbel parar á patronal e ao propio goberno e facerlle fronte as súas pretensións de precarizar as condicións laborais e salariais”.


12 Horas Abegondo\nFecha del evento: 02.08.2014 10:00\nFecha límite inscripción: 27.07.2014 23:59\nOrganizador: Club Ciclista Bicicletas Brais Chas. Colabora Concello Abegondo\nLugar: Zona San Marcos (Abegondo)\n12 h BTT Abegondo trátase dunha proba de BTT de 12 h aberta creada é organizada polo Club Ciclista Bicicletas Brais Chas, de Cambre (Provincia da Coruña) coa colaboración do Concello de Abegondo. Pode participar todo tipo de público, federados e non federados (con licencia dun día).\nTrátase dunha marcha cicloturista de velocidade libre, que non ten carácter competitivo.\nA proba comezará ás 10.00 h do 2 de agosto e finalizará a las 22.00 h do mesmo día. Deste modo, quedará invalidado todo o percorrido que se realice despois das 22.00 h Desta maneira, pecharase o pase por meta ás 21.40 h para evitar voltas invalidadas.\nA participación na proba poderá realizarse de forma individual ou por equipos. Estes equipos poderán estar formados por:\n* Dous corredores/as\n* Catro corredores/as\nDesexamos que sexa unha xornada lúdica para todos os/as participantes e acompañantes. Por isto contamos cunha zona lúdica onde terán lugar varias actividades relacionadas co deporte.\n12 h BTT\nLugar: Concello de Abegondo\n1.\tASPECTOS XENÉRICOS\nNome do evento: 12 h BTT Abegondo\nData evento: 2 de agosto de 2014\nData e prezo de inscrición:\n-\tPrezo de inscrición:\nAs inscripciones deberán realizarse de forma online, a través da página web do cronometrador oficial do circuíto www.magmasport.es e cubrir o formulario de inscrición.\nAta non realizar estes dos pasos @ corredor/a non aparecerá na lista de inscrit@s.\nMáis info. no telf. 981674176 ou na tenda Bicicletas Brais Chas, en Cecebre.\nControl de voltas por chip. Pantalla con información e envío de sms masivo.\nRegalo conmemorativo, Almorzo, avituallamiento (todo o día), xantar e cea.\nA retirada de dorsais farase o mesmo día da proba, presentando o D.N.I. xunto coa licenza federativa para a súa verificación.\nO feito de inscribirse na proba, implica acatar todas e cada unha das normas desta.\nOs ciclistas e acompañantes destes tenrán a posibilidade de inscribirse “con o sin” dereito a xantar e cea.\nImporte das inscripcións:\nXantar, cea e avituallamentos\nCiclistas non federados: 42€ (inclúe 12 € do seguro de 24 horas)\nAvituallamentos e participación\nCiclistas federados: 24€\nCiclistas no federados: 36€ (inclúe 12 € do seguro de 24 horas)\nData límite inscrición: 27 de xullo de 2014 ás 20.00 h.\nOrganizador: Club de Bicicletas Brais Chas.\nModalidade: cicloturista modalidade libre\nLugar: zona San Marcos Concello de Abegondo\nDocumentación: normativa Técnica 2014 FGC\n12 h BTT Abegondo trátase dunha proba de BTT de 12 h aberta creada é organizada polo Club Ciclista Bicicletas Brais Chas, de Cambre (Provincia da Coruña). Pode participar todo tipo de público, federados e non federados (con licencia dun día).\n3.\tNÚMERO DE INCRITOS\nO número de inscritos máximo será de 350 persoas.\nPonse este límite porque senón precisaríamos unha infraestrutura maior, poñer máis controis, avituallamentos, etc.\n4.\tNORMATIVA DA CARREIRA\nO equipo Bicicletas Brais Chas de Cambre, organiza 12 h de BTT As Mariñas.\nHora de comezo e remate\nA proba comezará ás 10.00 h do 2 de agosto ás 22.00 h do mesmo día. Deste modo, quedará invalidado todo o percorrido que se realice despois das 22.00 h. Desta maneira, pecharase o pase por meta ás 21.40 h para evitar voltas invalidadas.\nOs equipos mixtos serán considerados grupos masculinos. Está permitido o uso de equipos de radio/intercomunicadores, GPS, entre os compoñentes do equipo, sempre e cando estean homologados para uso público.\nCada corredor será autosuficiente dentro do circuíto, e terá que levar o siguinte equipamento durante a carreira:\n• Casco reglamentario obrigatorio\n• Bicicleta, propulsadas por acción mecánica, en bo estado\n• Mochila de hidratación ou bote de auga.\n• Cámara e ferramentas (recomendable). Non é obrigación da organización facilitar ao corredor ferramentas nin repostos para a bicicleta.\n• Teléfono móvil (recomendable).\nEstá permitido o uso de equipos de radio/intercomunicadores, GPS, entre os compoñentes do equipo, sempre e cando estean homologados para uso público.\nFijacion do dorsal á bicicleta\nDeberase fixar o dorsal e o chip ao ciclista de forma visible.\nPode haber axuda externa, e poderán recoller avituallamento da organización ( no punto único de avituallamento que a organización pon a disposición de todos os participantes).\nAs zonas de asistencia técnica non serán puntos de avituallamentos .\nServicios ao corredor e acompañantes\n• Ambulancia en zona de transición.\n• Asistencia médica por facultativo.\nNormas de comportamiento en carreira\nSerán de obrigatorio cumprimento as normas de tráfico. Adianta con precaución indicándoo si é preciso. Recorda que ser respetuoso co medioambiente, non tires desperdizos que poidan dañar o ecosistema.\nO organigrama médico presente na carreira, poderá impedir a continuación de aquel ciclista que non esté en condicións de seguir.\nDesenvolvemento da competición:\n12 h BTT As Mariñas disputarase sobre un circuíto de 10.000 metros.\nA retirada dos dorsais farase dende 1 hora antes da hora de comezo da proba. Recolleranse son os dorsais, os chips e as pulseiras. Os dorsais persoais e intrasferibles.\nOs dorsais os repartirá o organizador seguindo o criterio que estime oportuno.\nComité da Proba: calquera dúbida que xurda no momento da proba e que non este reflexada neste Regulamento será resolta polo Comité da Proba formado pola organización.\nPor outra banda o Comité da Proba resérvase o dereito de modificar, engadir ou anular calquera aspecto de esta proba.\nPor ser unha proba de carácter “non competitiva” non se realizarán clasificacións, pero sí haberá entrega de Diplomas, camiseta conmemorativa e agasallos. Disponremos durante o recorrido de:\n• Pantalla informativa na que aparecerán os equipos, n.º de voltas realizadas e o tempo empleado.\n• Ao finalizar o percorrido sexa a hora que sexa, a organización entregará un Diploma conmemorativo.\n• Os Diplomas serán entregados polas autoridades municipaiss, presidentes de Clubs Ciclistas, colaboradores, etc.\n• Haberá agasallos para o Club máis numeroso, participante de máis lexos e corredor de maior e menor idade.\n5.\tCIRCUITO E PERCORRIDO\nA proba disputarase por RELEVOS sobre un circuíto de uns 10 Km.\nCon saída e chegada a zona delimitada, estimando un tempo medio por volta de 30 minutos e cumprirá as condiciones de marcaxe, señalización e seguridade de calquera proba ciclo turista.\nO Marcaxe do circuíto. o percorrido estará señalizado mediante cintas e haberá indicadores kilométricos. Non se trata dun circuíto pechado polo que é responsabilidade dos corredores/as circular con prudencia e prestando atención ás señalizacións. O equipo só poderá ter un corredor dentro do circuíto. A finalidade desta é acumular pases por meta do equipo.\nCada equipo identificarase cun chip e será portador deste o participante que estea no circuíto.\nA organización señalizará un único lugar onde realizar a transición do chip.\nCada volta será controlada por chip individual que se recollerá xunto co dorsal ao principio da proba. O dito chip deberase entregar de forma obrigatoria, ao finalizar a proba.\n6.\tZONA LÚDICA\nTeremos un circuíto de JINCANA para os máis pequenos.\nClasificación Categorías - 12 Horas BTT Abegondo\nClasificación Scratch - 12 Horas BTT Abegondo\nCuentavueltas Equipos + Individual\nCuentavueltas Equipos + Individual - 12 Horas BTT Abegondo\nCuentavueltas Equipos - 12 Horas BTT Abegondo


Nalgunhas cidades o tráfico é tres veces máis lento ca noutras | Revista\n/imgs/20051001/img.tema-portada.01.JPG O estudo comparou tamén a eficacia coa que responden os medios de transporte ás présas dos seus usuarios. E xurdiu algunha sorpresa, que non foi que o medio máis rápido resultara, en todas as cidades, a moto. Pero si o foi que o segundo lugar lle correspondera ó metro só en Barcelona e Bilbao; e non en Madrid (onde foi máis áxil o taxi) nin en Valencia (taxi e coche privado son máis rápidos). O taxi ocupa o segundo lugar en rapidez en 13 das 18 cidades (na Coruña, en Vitoria e en Murcia foi máis lixeiro o coche privado). O terceiro lugar do podio é para o coche en 13 cidades, e o cuarto (quinto nas cidades con metro) adxudícase ó bus, no furgón de cola en todas as cidades menos en Bilbao, onde este posto o leva o coche privado. En definitiva, o bus, o transporte urbano por antonomasia nas urbes sen metro, segue sendo moi lento: en Santander, en Murcia e en Alacante foron precisos arredor de 20 minutos para percorrer un quilómetro, e non constitúen un caso extremo: a media do bus nas cidades estudadas foi de 11 minutos e medio, cando a moto só precisou 4 e medio, o taxi 6, o metro 7 minutos e o coche privado 8 minutos (trátase en todos os casos das medias das 18 cidades). A cidade na que máis rápido se circulou en bus foi Bilbao (pouco máis de seis minutos cada quilómetro), e tamén obtiveron moi bos rexistros os buses de Pamplona e Cádiz (arredor de 7 minutos), Málaga e Valladolid (menos de 9 minutos). E foron moi lentos os buses de Oviedo, da Coruña e de Madrid, que precisaron máis de 13 minutos para cubrir un quilómetro.\nIr á páxina seguinte En Bilbao o bus foi máis rápido có coche privado »\n"Cómpre rematar coa idea de que axudar é ofrecer caridade"


Festa por todo o alto en San Román, Festa a Festa en Faro de Vigo\nFesta por todo o alto en San Román\nDunia Santana e Jorge Ferre, vocalistas de Panorama / © Foto: roxegar 2012\nNo concello da Laracha van de festa semana tras semana. Despois das patronais chegan agora as festas de San Román cun potente cartel que inclúe, como xa é costume, algunhas das consideradas formacións musicais de primeira liña en Galicia.\nAs orquestras COSTA OESTE, co seu BOXING TOUR 2012, e PANORAMA, co seu MAGIC TOUR 2012 La gira del Sol, serán as primeiras en ofrecer os seus espectáculos dentro da xornada denominada Festa da Xuventude (xoves). Durante os outros tres días pasarán polo campo da festa os grupos METRÓPOLIS e CICLÓN (venres), MARCA e OLYMPUS (sábado) e para rematar o domingo, sesión vermú e verbena final co grupo ATENAS.\nAs de San Román son unhas das festas máis potentes da Laracha, e aínda non rematarán aquí as celebracións no concello, falta unha das romarías de máis sona: Os Milagres.


A Eurociudade Tui-Valença contará cunha estratexia con horizonte 2030 | Concello de Tui\nA Eurociudade Tui-Valença contará cunha estratexia con horizonte 2030\nAté o 7 de febreiro está activa unha enquisa cidadá para que os residentes en ambos municipios poidan contribuír ao seu deseño\nO Concello de Tui, en colaboración coa Cámara Municipal de Valença, lidera os traballos para o deseño da "Estratexia e Plan de acción 2030" para a Eurocidade Tui-Valença. A iniciativa englóbase no marco do proxecto europeo UNICIDADE que busca afianzar os procesos de cooperación entre axentes das administracións públicas de ambos os municipios. Este proxecto foi aprobado con cargo ao programa de cooperación Interreg V-A España-Portugal 2014-2020 e é cofinanciado nun 75% por fondos europeos. Así, co deseño desta estratexia búscase organizar, integrar e coordinar as dinámicas de cooperación existentes no territorio, identificando medidas concretas e instrumentos innovadores para a articulación e o desenvolvemento do espazo fronteirizo e que, ao mesmo tempo, constitúan un elemento de fortalecemento e de afirmación identitaria para a Eurocidade.\nA elaboración da estratexia partirá dun importante proceso participativo para dar voz aos axentes do territorio. Por unha banda, crearase un grupo de traballo que reflicta de maneira representativa a ambos os municipios e os seus actores, dando cabida ás respectivas administracións, aos distintos sectores económicos e aos principais colectivos sociais. De xeito complementario, realizaranse tamén mesas temáticas e entrevistas individuais cos devanditos actores.\nPor outra banda, ponse a disposición da poboación unha enquisa cidadá, até o luns 7 de febreiro, para coñecer as súas opinións, suxestións e comentarios. Esta enquisa realizarase de maneira presencial en puntos crave de ambos os municipios, e tamén estará dispoñible para ser cumprimentada en formato dixital a través dos apartados de Eurocidade que se atopan en nas webs municipais (www.tui.gal e www.cm-valenca.pt) e nas súas redes sociais.\nEspérase, pois, que a través do diagnóstico do territorio por 6 áreas temáticas - urbanismo, gobernanza transfronteiriza e xestión conxunta de servizos básicos, desenvolvemento económico e innovación territorial, medio ambiente e enerxía, reto demográfico e benestar social, e dixitalización - poida definirse a visión, liñas de actuación, medios de financiamento e mecanismos de seguimento/avaliación da Estratexia Eurocidade 2030. Unha estratexia que, en definitiva, permitirá pór o foco nos desafíos aos que se enfrontan ambos os municipios -especialmente tras a crise do COVID-19- para deseñar de xeito participado accións que fortalezan a cooperación fronteiriza e permitan o desenvolvemento socioeconómico de Tui e Valença.\nA publicación de resultados do proxecto, prevista para marzo deste ano, realizarase nos apartados de Eurocidade de cada web municipal. Así mesmo, celebraranse dous actos públicos - un en cada municipio - para dar difusión á Estratexia e Plan de Acción Eurocidade 2030.


Actividades do 21 ao 25 de xaneiro – Calasancias\nSemana moi similar á anterior en canto ó tipo de actividades programadas:\nSaúde afectivo-sexual para alumnado da ESO (AGASEX).\nFormación sobre a LOPD para todo o claustro de prefesores.\nCharla para o alumnado 3º ESO sobre as redes sociais, «Sentidiño na rede» (ACLAD).\nFormación de EMAT para profesorado de primaria.\nObra teatral, para o alumnado de 3º de ESO, no Forum Metropolitano (A Coruña).\nObradoiro para o alumnado de 2º de E.I. organizado pola ANPA. Recibiredes a circular ao longo da semana.


O Breogán leva #oderbidomiño máis fraternal - Praza Pública\nO Breogán leva #oderbidomiño máis fraternal\nOs xogadores do Breogán, celebrando o triunfo Dominio Público Praza Pública\nO Breogán levou finalmente #oderbidomiño... Ou o #oderbidopolbo, como se queira. Os lucenses gañaron o partido no Pazo Paco Paz da cidade das Burgas nun final moi axustado (73-75) ante un COB Ourense que foi por diante durante todo o encontro. Só a tres minutos para o final o Breogán tomou a dianteira no marcador. Nos últimos segundos, un tapón de Samb impediu o empate do Ourense e a prórroga. con esta vitoria, o Breogán segue colíder da Adecco Ouro, empatado co Ford Burgos, cando só quedan catro xornadas para rematar a liga regular. O COB é terceiro.\nFoi un derbi exemplar. As contas de Twitter de ambos os dous equipos botaron fume durante a semana previa a este partido histórico no que dous dos grandes do baloncesto galego se enfrontaron no máis alto da táboa da LEB e loitando por ocupar os postos que dan acceso ao ascendo á Liga ACB. E non botaron fume para quentar o ambiente ou excederse coas súas palabras, senón para usar a retranca máis galega e o saber estar para promover un enfrontamento en harmonía.\nResponderon os clubs e responderon as afeccións, con actos de irmandade entre as peñas que incluíron partidos de baloncesto no que os xogadores dos equipos cambiaron de rol. Da cancha á bancada para animar aos seus. Aos seus que desta vez non estaban berrando nas bancadas, senón sentíndose xogadores por un día.\n"Con ter contentas ás afeccións e que o derbi sexa a festa que debe ser, creo que o Breogán e máis nós nos damos por satisfeitos", dicía o COB Ourense na súa rede social poucas horas antes do partido deste sábado, que comezou co himno galego. "Boas noites dende Lucus Augusti. Aquí tamén soñaremos co #derbidomiño e con repetilo moi pronto en ACB", desexoulle o equipo lucense ao ourensán na véspera do enfrontamento. Un exemplo de convivencia e de derbi que -quen sabe- se cadra volve para o ano na ACB e xunto ao Obradoiro.\nXogadores de Breogán, na previa de #oderbidopolbo Dominio Público @CBBreogan


José Antonio Medina San Juan/ Presidente de AEDyR | Consumer\nA desalación e reutilización van xogar un papel importante no futuro\nA auga é un ben escaso e de primeira necesidade, que en moitas rexións do planeta representa un problema económico e ambiental de primeira orde. As tecnoloxías de desalación e reutilización achegan novos recursos hídricos, transformando o que anteriormente non existía ou era inutilizable en perfectamente válido, polo que se trata dunha especialidade en crecemento na que con todo o número de técnicos e especialistas é relativamente pequeno. Por iso creábase en 1998 a Asociación Española de Desalación e Reutilización (AEDyR). Para coñecer máis detalles sobre esta asociación e a especialidade que cobre, falamos co seu presidente, José Antonio Medina San Juan, un Enxeñeiro Agrónomo Superior que leva máis de 20 anos traballando no campo da desalación, participando nos principais proxectos de plantas desaladoras de España e noutras fose do país. Medina é ademais vicepresidente de Asociación Internacional de Desalación (IDA) e autor de numerosos artigos e relatorios sobre desalación, así como do libro Desalación por Osmosis Inversa.\nPor que se crea unha asociación tan específica sobre a desalación e a reutilización e como se financia?\nCoa creación da Asociación pretendíase reunir ás persoas ou entidades relacionadas con estes sectores, que conscientes do papel que estas tecnoloxías van desempeñar no futuro, necesitan axuntar esforzos para dalas a coñecer a nivel informativo ou técnico e para promover o seu uso, así como para velar pola súa utilización correcta en beneficio do cidadán e as institucións que fan uso delas e do medio ambiente. A Asociación finánciase coas cotas dos seus asociados, empresas, institucións ou individuos particulares, e cos fondos que se obteñen coa organización de eventos e actividades profesionais. Na actualidade, están asociadas máis de 50 empresas e máis de 250 persoas e en 1999 era aceptada como organización de pleno dereito na IDA.\nEn que consisten a desalación e a reutilización e cales son as súas principais vantaxes e inconvenientes?\nA desalación elimina os sales de augas que teñen unha concentración tan elevada que as fai inadecuadas para a maioría dos usos e que provocan contaminación se se utilizan de forma indiscriminada e sen control. Pola súa banda, a reutilización pretende aproveitar unhas augas que pola súa elevada contaminación non se podían aproveitar ata agora, como as augas residuais, as cales, ao ser cada vez máis abundantes son unha fonte de problemas para o medio ambiente cada vez maior. Por iso, estes procesos son unha nova fonte de subministración de augas, e grazas aos avances técnicos da actualidade son accesibles a amplos sectores e poden contribuír de forma importante a resolver problemas tanto de escaseza como de mala calidade das augas dispoñibles. Como inconveniente destaca que o seu uso require atencións especiais polas súas posibilidades de influencia negativa no medio ambiente.\nQue proxectos existen para mellorar estas tecnoloxías e minimizar os seus inconvenientes?\nOs principais custos derivan do compoñente enerxético no caso da desalación e das características de operación das instalacións no caso da reutilización Os principais custos derivan do compoñente enerxético no caso da desalación e das características de operación das instalacións no caso da reutilización, polo que todos os esforzos diríxense cara a estes dous ámbitos. No caso da desalación búscase a mellora da eficiencia das instalacións, e na reutilización introdúcense novos equipos e técnicas que non expoñan problemas serios de funcionamento en canto ao tratamento da auga depurada, que polo seu elevado contido orgánico e compoñentes en suspensión resulta difícil de recuperar para outros usos.\nA auga é cada vez máis un recurso escaso, especialmente nalgúns países. Como cualificaría a situación actual, e como albisca o futuro próximo?\nA mellora da situación de desequilibrio hidráulico é complicada e require a utilización de todos os medios dispoñibles, convencionais e non convencionais, para que o noso futuro sexa halagüeño. A desalación e reutilización, como recursos non convencionais, van xogar un papel importante no futuro, pero tamén o seguirán xogando a construción de novos depósitos ou a transferencia de recursos dunhas zonas a outras. Hai que optimizar os recursos económicos dispoñibles, que sempre son escasos para que en cada caso adóptese a solución máis razoable. Pero ademais hai que contar co elemento humano. Hai que explicar ás persoas, á marxe da demagoxia, o que en cada caso vai supor para a súa comunidade e por que non, para o seu peto, a adopción dunha medida ou outra.\nEspaña protagoniza diversos problemas relacionados coa auga. Están a tomarse as decisións adecuadas? Como se poderían resolver estes problemas?\nEste ano parece que é o máis seco do últimos sesenta, pero xa houbo episodios de escaseza en anos pasados e por tanto non nos debe sorprender, pois a situación xeográfica de España é a que é e non a podemos cambiar. Ademais, a demanda de auga vai seguir aumentando, co cal, se non se toman a curto prazo decisións importantes, a situación pode empeorar.Aínda que a nosa Asociación promove o uso da desalación, queremos deixar claro que calquera solución pode ser boa se se acomete con decisión e que en cada caso hai uns custos e unhas vantaxes e inconvenientes que hai que valorar. O transvasamento do Ebro era unha solución segundo algúns e a desalación o é segundo outros. Nós cremos que o Programa AUGA do Ministerio de Medio Ambiente é viable, pero sabemos que a súa aplicación non é fácil polas diverxencias entre grupos políticos e rexións, e tamén sabemos que o seu éxito depende de que se poida levar a cabo canto antes, posto que os desequilibrios hídricos van ir aumentando. Se logo hai que completar desalación con transferencias de recursos ou con novas desaladoras, ou viceversa, xa se irá vendo, pero os estudos técnico-económicos e a información para o cidadán debe estar dispoñible canto antes.\nCantas plantas desaladoras existen en España e que capacidade teñen?\nEn España existen actualmente unhas 900 plantas desaladoras, tanto de auga salobre como de marEn España existen actualmente unhas 900 plantas desaladoras, tanto de auga salobre como de mar, e de tamaños entre 100 e máis de 100.000 m3/día de capacidade, que en conxunto desalan uns 1,6 Hm3/día ou 500 Hm3/ano. O número de plantas necesarias depende dos lugares nos que se produce a demanda, en cantidade e calidade, e en cada caso hai que ter en conta que, aínda que a desalación tecnicamente resolve calquera problema de escaseza, non sempre é o sistema máis económico para aumentar os recursos dunha zona.\nO escritor Vázquez-Figueroa parece que ao final vai levar á práctica o seu proxecto para desalar a auga mariña “a prezo cero”. Cre que é viable?\nNon é certo que o proxecto sexa a custo cero, posto que hai que facer un forte investimento, bastante superior á dunha desaladora de tipo convencional. A súa idea, que non é nova, consiste en elevar auga ata unha certa altura, desde onde lla deixa caer, para desalar unha parte e que a outra parte produza electricidade. Supón que se pode gañar diñeiro elevando a auga cando a tarifa de electricidade é baixa e producindo electricidade cando a tarifa é alta. Entón, que pretende? gañar diñeiro con dispositivos á marxe da desalación ou desalar auga ao menor prezo? Se este último é o obxectivo, o sistema de Vázquez Figueroa é máis ineficiente e por tanto máis caro. Ademais, ao consumir máis electricidade tamén se desprendería máis CO2 que nas desaladoras convencionais e por tanto non sería unha boa solución ambiental. Por último, para poder aplicar a súa idea, habería que cambiar as leis eléctricas, e non parece razoable que ninguén hoxe día vaia a cambiar unha lei para aplicar unha tecnoloxía máis contaminante e que non beneficia en absoluto ao país, senón a un señor ao que se lle ocorreu unha idea e aos que aplican as súas teorías. Isto podería ser a nova enxeñaría tarifaria.\nO ano pasado celebrábase o V Congreso Nacional AEDyR. Que conclusións principais obtivéronse?\nNo campo da desalación detéctanse avances ano tras ano, que fan a auga desalada alcanzable a sectores inimaxinables fai ben pouco, como a agricultura e eses avances proveñen do aforro enerxético, directamente mediante a utilización de equipos e deseños cada vez máis eficientes, ou indirectamente dos novos desenvolvementos de membranas máis eficientes energéticamente. No campo da reutilización de augas deuse tamén un gran paso e as novas tecnoloxías están a permitir o aproveitamento duns volumes de auga existentes no país e cuxa eliminación supón de seu un problema, aínda que é necesario aínda que os prezos desas tecnoloxías baixen e mellorar así na operación das instalacións.\naedyr desaladoras entrevista josé antonio medina-gl


CONVOCATORIA DE DÚAS BOLSAS, EN RÉXIME DE CONCURRENCIA COMPETITIVA, CON DESTINO Ó SERVIZO DE MEDIO NATURAL\nDe conformidade coa proposta do Servizo de Medio Natural, na que solicita a convocatoria de dúas Bolsas dirixidas a Enxeñeiros Técnicos Agrícolas, para a realización de tarefas de investigación e colaboración, co fin de mellorar e prestar asistencia técnica reforzar o asesoramento en materia de viticultura e horta, das plantacións de viñedos e cultivos da provincia de Pontevedra, en virtude das facultades que me confire o artigo 35.2.b da Lei 7/1985 de 2 de abril, Reguladora das Bases de Réxime Local, e artigo 105 da Lei 5/1997, de 22 de Xulio, da Administración Local de Galicia , esta Deputación Provincial convoca dúas Bolsas de traballo, consonte as seguintes\nEstas bases regulan o procedemento para a concesión, de dúas Bolsas, que teñen por obxecto a realización de Tarefas de investigación e colaboración, co fin de mellorar e prestar asistencia técnica reforzar o asesoramento en materia de viticultura e horta, das plantacións de viñedos e cultivos da provincia de Pontevedra, con destino no Servizo de Medio Natural.\nTitulación: As bolsas están dirixidas a Enxeñeiros Técnicos Agrícolas.\nEstar en posesión da titulación exixida, ou estar condicións de obtelo na data na que remate o prazo de presentación de instancias.\nEstas bolsas figuran cunha dotación económica de 1.200,00 €, que se imputará á aplicación presupuestaria 410.410.481.01 do orzamento provincial.\nO pagamento das bolsas ó beneficiario/a realizarase a partir da incorporación do bolseiro/a, por mensualidades completas ou por fracción proporcional ó tempo de goce da mesma para os casos nos que se inicie ou remate a súa relación nunha data non coincidente co mes natural.\n4.1.—As instancias solicitando tomar parte no concurso dirixiranse ao Sr. Presidente da Deputación Provincial de Pontevedra e presentaranse no rexistro xeral da Corporación Provincial no prazo de dez días naturais, contados a partir do seguinte ao da publicación desta convocatoria no Boletín Oficial da Provincia de Pontevedra. Á instancia xuntarase a seguinte documentación:\n4.2.—En canto á presentación das solicitudes,ademáis do recollido no apartado primeriro desta clásusula, os/as solicitantes estarán ao disposto no artigo 23.puntos 3,4 e 5 da Lei 38/2003 de 17 de novembro Xeral de Subvencións, en todo aquello que lles sexa de aplicación.\nO Xefe do Servizo De Medio Natural.\nA Comisión non poderá constituirse nin actuar sen a asistencia de máis da mitade dos seus membros,titulares ou suplentes indistintamente.\nA selección do bolseiro/a efectuarase mediante o sistema de Entrevista Persoal. Rematado o prazo de presentación de solicitudes, publicarase o listado de admitidos no Taboleiro de Anuncios do Pazo Provincial e na páxina web, convocándose ós/as aspirantes para a celebración da Entrevista.\nA Entrevista será puntuada entre cero (0,00) e cinco (5,00) puntos, e nela a Comisión Seleccionadora formulará cantas preguntas considere oportunas, sobre aspectos relacionados có desempeño das Bolsas, a fin de determinar a sua idoneidade a na que os aspirantes poderán facer a súa exposición curricular. Concluída esta fase, a Comisión publicará no Taboleiro de Anuncios e na páxina web o resultado.\nA Comisión Seleccionadora proporalle á Xunta de Goberno desta Deputación Provincial a adxudicación desta bolsa ao aspirante que consideren máis idóneo e que acadara a máxima puntuación.\nAs bolsas terán unha duración de seis meses, a contar dende a data na que os/as adxudicatarios/as comezarán o seu desempeño no Servizo de Medio Natural e poderán ser prorrogadas por un único período de seis meses, á vista do informe favorable do Xefe de Servizo e o acordo da Xunta de Goberno.\nOs beneficiarios/as das bolsas comprometeranse a observar o horario de traballo e disciplina do Servizo de Medio Natural có fin de non entorpecer o labor do persoal do centro e sen que iso implique relación de traballo laboral remunerado.\nO beneficiario/a da Bolsa deberán suscribir unha Póliza de Seguro de Asistencia Médica, no caso de non estar xa cuberto pola Seguridade Social ou por outro Seguro Privado.\nA convocatoria das Bolsas e a selección dos bolseiros/as así como a realización dos traballos que dan dereito ás bolsas, suxeitarase ao previsto nas presentes Bases, e ademáis, ao disposto na Lei Xeral de Subvencións ( Lei 38/2003 de 17 de novembro) e na Lei 30/1992 de 26 de novembro, de Réxime Xurídico das Administraciós Públicas e Procedemento Administrativo Común ( Lei 30/1992 de 26 de novembro, modificada pola Lei 4/1999).\nBoletín Oficial da Provincia, data 22/03/11, número 56, páxina 15, anuncio 2011002670.


SONRISAS Y MANDILONES: RATONCITO PÉREZ.\nO paso do tempo é unha realidade e a máis dun e dunha... comezaron a caérselle os seus primeiros dentes!...\nXa vos contaramos a semana pasada que o venres cando estabamos no momento do traballo obrigatorio individual, a SARA, caéuselle un dente, unha situación que propiciou nas asembleas matinais conversas diversas especialmente relacionadas co Ratoncito Pérez.\nO Ratoncito Pérez, é e será un dos personaxes fantásticos máis populares na vida dos nenos e nenas de todos os tempos. Recollendo cada noite os dentes de leite caídos e cambiándoos por diferentes agasallos.\nPero... sabedes como o Ratoncito Pérez comezou esta costume?... Coa lectura do conto titulado: El Ratoncito Pérez (Edit. Susaeta), descubrimos o motivo que orixinou esta estraña e divertida costume, concedéndolle a este personaxe un toque se cabe aínda máis máxico.\nComo pode un ratiño tan pequeno cos agasallos?... Como entra nas casas?... Como é capaz de deixar os agasallos debaixo da almofada ou da cama sen espertarnos?...\nA estas, e a outras cuestións, intentamos dar resposta durante esta semana, realizando, a partir da lectura do devandito conto debuxos varios que amosan a evolución no que a expresión plástica se refire... a festa co batido de amorodo e as escaleras da casa de Blas foron a escena máis recreada!\nAsemade, aproveitando este acontecemento inesperado, decidimos achegarnos á Educación para a Saúde, nesta ocasión centrada nos hábitos de hixiene bucodental necesarios para ter o sorriso máis bonito do mundo.\nAsí, ANDREA durante a semana trouxo o conto en edición bilíngue de Manuela en el dentista (Edit. Buchmann) onde descubrimos como a visita ao dentista pode ser unha emocionante aventura na que a protagonista semella unha astronauta intergaláctica... case nada!\nTras a lectura do conto, desenvolvemos actividades de comprensión lectora para clarificar os feitos acontecidos e ao tempo realizamos unha transposición do relato a situacións vividas. As aventuras e desventuras persoais na consulta do dentista non tardaron en aparecer e, aparentemente, fomos todos e todas moi valentes... claro que si!\nAgora xa, a vindeira semana, compilaremos todos os traballos realizados durante o curso, ademais de decidir onde nos gustaría ir de vacacións e gozar dun merecido tempo de descanso e diversión en familia. De seguro que os bits de intelixencia que estamos traballando como actividades de peche, ofrecerannos algún destino interesante que visitar...que mundo de marabillas!


Denuncian ante a Valedora do Pobo a opacidade do convenio da praza de touros - Pontevedra Viva\nValedora do Pobo, Milagros Otero\nDenuncian ante a Valedora do Pobo a opacidade do convenio da praza de touros\nVenres 18 de Novembro, 2016 ás 11:27 do Venres 18 de Novembro, 2016\nMáis de 210 días esperando pola resposta a dúas preguntas sobre o uso que o Concello de Pontevedra dá ao convenio de aluguer da praza de touros que subscribiu nos anos 2014 e 2015. Esta é a denuncia que a plataforma "Galicia, mellor sen touradas" acaba de remitir á Valedora do Pobo, criticando a 'indefensión' que se produce nunha solicitude de información.\nOs abolicionistas, que rexistraron a petición o pasado mes de abril, non volveron a ter noticias das preguntas realizadas como cidadanía no marco da Lei de Transparencia e Bo Goberno de 2013, que faculta a calquera persoa, xa sexa física ou xurídica, a demandar os datos que estime oportunos sen ter que xustificar a súa motivación ou uso posterior. No caso da plataforma, é coñecido o interese por facer pública a realidade dun arrendamento que estiman "gravoso" para o conxunto dos pontevedreses.\nSegundo as contas que fai esta plataforma, se desde hai 16 anos o goberno local subscribe acordos de aluguer co coso de San Roque, calcúlase que estes convenios supuxeron xa o desembolso de máis 740.000 euros, o que para "Galicia, mellor sen touradas" supón un "subsidio indirecto" á organización das sucesivas feiras taurinas.\nOs activistas contrarios ás corridas de touros instan o goberno local a ter un maior grao de transparencia e a defender o seu propio convenio ofrecendo toda a información ao conxunto da sociedade.\nComo alternativa "Galicia, mellor sen touradas" expón o uso doutros espazos públicos, como o Estadio Municipal de Pasarón, "con maior capacidade e posibilidades para grandes actos como a Feira Franca ou o aproveitamento das diferentes prazas deste municipio peonalizado para descentralizar as actividades de lecer".\nDe que nos queixamos os pontevedreses á Valedora do Pobo?\nAnimalistas piden ao Concello que os Reis Magos cheguen a Pontevedra sen camelos nin cabalos\nA praza de Touros, abarrotada de público para seguir os Torneos Medievais\nPiden suprimir o torneo medieval na próxima Feira Franca


A gran festa galega das mozas e as mulleres tecnólogas contou coa participación de máis de 1.150 estudantes - Código Cero - Diario Tecnolóxico de Galicia\nEste 22 de abril celebrouse en Santiago, con conexión directa cunha manchea de centros educativos, a gran festa galega das mulleres tecnólogas, pasadas, presentes e, sobre todo, futuras. Estamos a falar da celebración da novena convocatoria do Día Internacional das Rapazas nas TIC, a edición galega dunha sobranceira cita internacional que se dirixe a botar abaixo atrancos á igualdade nas carreiras e nas profesións tecnolóxico-científicas. Participaron, con acceso por multi-conferencia á sesión celebrada no CESGA, máis de 1.150 estudantes, escoitando as experiencias (e os consellos) de catro mulleres representativas do sector tecnológo galego: Beatriz Paz, Ana Freire, Úrsula Martínez e Verónica Bolón.\nTamén interveu Fernando Suárez, presidente do CPEIG, quen lembrou que “a Enxeñaría en Informática é a profesión máis social do noso tempo” e “por iso facemos un chamamento ás estudantes para que estean máis presentes na sociedade do futuro”.\nO evento galego veu novamente da man do Centro de Supercomputación de Galicia (CESGA), dependente da Axencia Galega de Innovación (GAIN), e da Secretaría Xeral de Igualdade da Xunta de Galicia, en colaboración co Colexio Profesional de Enxeñaría en Informática de Galicia (CPEIG), entre outras entidades.\nMaría José Rodríguez Malmierca e Mauro Fernández no transcurso da xornada\nA cita foi inaugurada por Patricia Argerey, directora de GAIN e presidenta do CESGA, e máis por Susana López Abella, secretaria Xeral de Igualdade da Xunta de Galicia. Clausurou o acto o director do CESGA, Mauro Fernández.\nSegundo confirmaron as entidades organizadoras, nesta convocatoria bateuse un récord de participación, “con máis de 30 centros e máis de 1.150 alumnas e alumnos desde 5º de Primaria a 2º de Bacharelato”. Departindo coas mozas e mozos, achegándolles claves para fomentar a igualdade e o respecto, ao tempo que mostraron os moitos elementos positivos que brindan as carreiras profesionais TIC, catro tecnólogas galegas expuxeron as súas experiencias en primeira persoa: a enxeñeira de Telecomunicacións, Beatriz Paz Santalla; a doutora en Enxeñaría en Informática, Ana Freire; a enxeñeira Aeroespacial, Úrsula Martínez Álvarez; e a doutora en Enxeñaría en Informática, Verónica Bolón Canedo.\nComo colaborador desde hai anos nesta actividade, o CPEIG mostrou o seu convencemento sobre “a importancia que supón incorporar o talento feminino a un sector clave como o tecnolóxico”. O seu presidente, Fernando Suárez, explicou “que as novas tecnoloxías compren un papel estratéxico no cambio de época que se está a vivir, e en concreto, asegura que a informática é unha disciplina transversal a practicamente todos os sectores produtivos, desde a agricultura e a pesca á educación, cultura, sanidade, automoción, etc”. E engadiu: “A informática está en todos os sitios, e así quedou demostrado coa pandemia, e transformou a nosa sociedade ata o punto de que a cantidade de tecnoloxía que temos á nosa disposición abre novas oportunidades en todos os campos”.\nCatro tecnólogas referenciais\nParticipantes na xornada por multiconferencia dende o IES Armando Cotarelo Valledor en Sobradelo, Pontevedra\nSen dúbida o miolo da xornada foi a rolda de relatorios de Beatriz Paz, Ana Freire, Úrsula Martínez e Verónica Bolón.\nA primeira en intervir foi Beatriz Paz Santalla, enxeñeira superior en Telecomunicacións pola Universidade de Vigo (UVigo), que logo de falar brevemente da súa andaina formativa e profesional mandou unha mensaxe ás estudantes: “Cómpre que non nos asustemos polas dificultades que se lles presupoñen a estas disciplinas ou o mito do cerebrito illado do mundo. As persoas que traballamos no ámbito da tecnoloxía somos como calquera outra, con amigos e vida social”. Asemade, falou falou das oportunidades laborais que ofrece a tecnoloxía, un sector sempre na busca de gran cantidade de postos de traballo cualificados: “O futuro estano deseñando as empresas tecnolóxicas e os tecnólogos, por iso é tan importante que haxa máis mulleres no sector tecnolóxico para que non queden excluídas”. Beatriz Paz Santalla é enxeñeira de Telecomunicacións pola Universidade de Vigo, Mestrado en Seguridade da Información e Administración de Empresas, e co-fundadora da empresa GDI, empresa galega pioneira en ofrecer solucións de vídeo-conferencia, telepresencia e mobilidade.\nDe seguido, foi a quenda de Ana Freire, que aproveitou a ocasión para convidar ás mozas a descubrir o mundo da ciencia e a tecnoloxía, “porque non son ámbitos desconectados da sociedade, con aplicacións sociais moi diversas e necesarias, como a saúde ou a sustentabilidade”. Freire detallou o seu día a día laboral perante as e os estudantes, un día a día no que interactúa con profesionais de sectores moi diversos, viaxa e aprenden cousas novas acotío. Tamén afondou no proxecto STOP, que liderou hai máis de catro anos e no que se aplicaba Intelixencia Artificial para detectar problemas de saúde mental. Finalmente, presentou a iniciativa Wisibilízalas, destinada a dar a coñecer o bo facer de moitas mulleres que traballan en STEM (Ciencia, Tecnoloxía, Enxeñaría e Matemáticas), para que lles poida servir de inspiración.\nAna Freire é enxeñeira e doutora en Informática pola Universidade da Coruña. Actualmente é investigadora e docente na Universitat Pompeu Fabra (Barcelona), onde traballa aplicando a Intelixencia Artificial a diversas necesidades sociais como a saúde mental. É directora do Centro de Estudos de Sostibilidade da mesma universidade e lidera Wisibilízalas. Recibiu numerosos recoñecementos polo impacto social da súa investigación, entre os que destaca o Premio ao Talento Xove Feminino Investigador, outorgado pola Fundación Real Academia das Ciencias e o premio Ada Byron, outorgado pola Universidad de Deusto.\nNa súa intervención, Úrsula Martínez centrouse en explicarl o proceso a seguir nun proxecto de enxeñaría, desde que se pensa en algo ata que se obtén o resultado final. En particular, falou dun proxecto que fixo hai dous anos dun simulador de campo magnético terrestre, ilustrado con vídeos das últimas etapas do proxecto desenvolvido no Spanish User Support and Operations Centre (EUSOC), un centro de investigación espacial da Universidade Politécnica de Madrid (UPM) delegado da Axencia Espacial Europea. Ademais, a enxeñeira aeroespacial explicou as súas prácticas no EUSOC na actualidade traballando no estudo do comportamento térmico de certos materiais na contorna espacial. Úrsula Martínez Álvarez é enxeñaría Aeroespacial, e está finalizando o Mestrado en Enxeñaría Areonáutica, especializada en vehículos espaciais. O seu traballo céntrase en proxectos sobre deseño, fabricación e ensaio de sistemas e experimentos no espazo. Desde fai once anos, forma parte do proxecto de educación ambiental Climántica.\nA rolda de intervencións rematou coa investigadora galega Verónica Bolón, que fixo un percorrido polos seus inicios na etapa escolar e pola súa inclinación temperá polas matemáticas e a física. “Na universidade descubrín que a informática é unha disciplina transversal, con moitas aplicacións e moi interesantes, nas que as matemáticas e a física xogan un papel moi importante”, dixo, ao tempo que lembrou que a súa aposta foi unha aposta decidida pola Intelixencia Artificial (IA), departamento dirixido por mulleres na UDC, e desde ese momento forma parte do grupo de investigación LIDIA (Laboratorio de Investigación e Desenvolvemento en Intelixencia Artificial). “Investigar en IA é moi satisfactorio xa que é unha material multidisciplinar e transversal que me permite abordar unha gran variedade de problemas. Teño creado algoritmos para axudar a detectar enfermidades (retinopatía do prematuro, apnea do sono, insuficiencia cardíaca), para detectar vertidos no océano, ataques en redes de computadoras ou mesmo para poder ser aplicados en dispositivos intelixentes do tamaño dun anel”, fixo saber.\nDesde 2016 Verónica Bolón é profesora na Facultade de Informática da UDC, compaxinando as súas labores docentes cos traballos de investigación.\nO evento contou coa colaboración da Consellería de Cultura, Educación e Universidade, Axencia para a Modernización Tecnolóxica de Galicia (AMTEGA), Asociación de Mulleres Investigadoras e Tecnólogas de Galicia (AMIT-GAL), Asociación.GAL, Facultade de Ciencias da Educación, Woman Emprende e Oficina de Igualdade da Universidade de Santiago, Facultade de Informática da Universidade da Coruña (UDC), Escola de Enxeñaría de Telecomunicacións da Universidade de Vigo (UVigo) e grupos de mulleres tecnólogas en Galicia como GalsTech e Hello Sisters!\nPatricia Argerey: “Non nos podemos permitir o luxo de prescindir do talento da metade da poboación”\nPatricia Argerey, directora de GAIN, e Susana López Abella, secretaria de Igualdade\nNos actos de celebración tamén interveu a directora da Axencia Galega de Innovación (GAIN), Patricia Argerey, quen inaugurou a xornada facendo un chamamento a pechar fileiras a prol da igualdade no ámbito tecnolóxico. “Non nos podemos permitir o luxo de prescindir do talento da metade da poboación”, asegurou Argerey, que animou ás rapazas presentes no acto a considerar as TIC como unha boa oportunidade profesional, “porque as mulleres podemos ser boas mestras, doutoras, avogadas, enfermeiras ou economistas, pero tamén somos boas nas materias relacionadas coa ciencia, a tecnoloxía, as matemáticas ou a enxeñaría”, engadiu.\nArgerey referiuse a un estudo realizado pola Xunta en 2019 no que se reflectía que a presenza feminina no ámbito das TIC está lonxe de estar normalizada. Así, destacou que, desde o punto de vista da formación, é moi superior a porcentaxe de homes con titulacións relacionadas coas TIC, tanto a nivel de Formación Profesional como universitario. Pero, ademais, apuntou que, “se ben é certo que 70 de cada 100 empresas do sector TIC teñen mulleres contratadas, non chegan nin a dez nas que o colectivo de mulleres representa máis da metade do seu cadro de persoal. E este desequilibrio trasládase tamén de forma notábel aos postos de responsabilidade, que son ocupados maioritariamente por homes”.


The Life of an Architect… - veredes\nThe Life of an Architect… Este título é sobre a vida de arquitecto Archibald e a súa loita diaria cos seus colegas de oficina, empregados, clientes, contratistas, funcionarios, consultores, críticos de arquitectura, e outra xente complicada na industria da construción.\nArchibald dirixe un estudo de arquitectura co seu colega e enxeñeiro, Gerald. Mentres que Archibald é un visionario e un soñador romántico con tendencia a un comportamento idealista e egocéntrico; Gerald é o racional que mantén os seus pés na terra. Na súa oficina tamén traballan, entre outros, un interno explotado chamado Ralph, John, un especialista en información tecnolóxica de mente estreita e Shan, un raro deseñador asiático de maquetas de cartón.\nArchibald está casado con Charlotte, unha avogada exitosa que renunciou ao seu traballo para axudar a Archibald a limpar a súa desorde administrativa. Teñen dous fillos: Archie, de seis anos de idade, que quere ser o mellor arquitecto do mundo e Charly, a súa filla de dez anos de idade, moi intelixente e cunha forte aversión a todo o relacionado coa arte.\nMike Hermans (Amberes, 1971), de pseudónimo, é arquitecto desde 1997 e é un debuxante para xornais, revistas e empresas. A súa tira “arch.” publícase por todo o mundo en distintos medios de arquitectura en varios idiomas.\nTags: crítica, dom-publishers, ilustración, libro, Maaik, Mike Hermans, publicación


Las aventuras de Joselito, el pequeño ruiseñor, de José Pablo García: unha tremenda sorpresa\nEsta atípica e sorprendente biografía sobre o neno prodixio da España franquista posteriormente caído en desgraza agocha un auténtico alarde gráfico cheo de atrevemento e orixinalidade, unha vida moi interesante de por si que ademais está contada dun xeito fascinante. Recomendámosvos, pois, a súa lectura, convidándovos a entrar nas súas páxinas sen prexuízos nin ideas preconcebidas.\nPorque si, a verdade é que a priori nunca se nos pasara pola cabeza que alguén realizaría unha obra sobre a azarosa vida de Joselito, un personaxe que lembra de máis un país de pandeireta escurecido pola longa noite de pedra do franquismo, e menos aínda que a iamos considerar merecente de falar dela nesta páxina. Se a isto lle sumamos o prólogo do televisivo Jorge Javier Vázquez, cómplice de múltiples enxendros catódicos que non son precisamente do noso agrado, comprenderedes a nosa sorpresa ao atoparnos con esta pequena marabilla. Pero, ai, as apariencias enganan a cotío, e este é un deses casos.\nAdemais de construír unha biografía atípica que se le cunha fluidez envexable o malagueño José Pablo García optou por realizar un interesantísimo exercicio de versatilidade atopando unha vía chea de orixinalidade para narrar a sorprendente traxectoria vital de José Jiménez Fernández. Como comentábamos non estamos diante dun exhaustivo ensaio sobre toda a traxectoria vital do neno cantor, senón perante unha compilación de anécdotas –algunhas documentadas, outras interpretadas- especialmente significativas na vida do noso protagonista. Para isto o autor emprega un sinfín de estilos gráficos distintos, convertindo Las aventuras de Joselito nun curioso e atractivo compendio da historia do medio, unha aposta arriscada da que sae claramente gañador. Os pequenos episodios dos que consta cada un dos seus cinco capítulos (con títulos ben clarificadores: Hambre, Éxito, Angola, La Ley e Superviviente) permiten a José Pablo demostrar a súa valentía e experimentar chimpando da escola brugueriana á liña chunga, de pioneiros como Töpffer ou McCay a mitos como Jack Kirby, do manga ao por-art, do underground á tira cómica, mesmo se permite algunha páxina imitando publicidade e libros de texto da época. Todo un catálogo de variantes que emocionará e divertirá enormemente ao público entendido ao tempo que sorprende e fascina ao profano.\nMáis alá do seu sorprendente aspecto visual a obra conta con outro punto forte, e é (para a nosa sorpresa, xa que, repetimos, nunca nos atraera excesivamente este personaxe) a rocambolesca peripecia vital de Joselito. Dende a súa pobrísima nenez en Xaén, chea de fame e carencias, ás primeiras mostras da súa excepcional voz, pasando polo seu éxito incontestable, primeiro en Francia, logo en España e no mundo enteiro, ata a súa etapa como cazador en Angola durante a Guerra da Independencia desta antiga colonia portuguesa e os seus problemas coas drogas ao volver á Península, problemas que deron en dúas ocasións cos seus ósos na cadea. A prodixiosa ascensión e posterior caída dalguén que pode ser considerado un estereotipo de neno prodixio utilizado e manipulado, un rapaz cun talento tan grande que foi devorado por el (e polos que o rodeaban, que, como tristemente adoita acontecer nestes casos, andaban a espremer a galiña dos ovos de ouro ata o límite) e que pasou de ser unha figura mundial a desprezado por un país enteiro.\nCómpre salientar tamén a excelente edición a cargo de Reino de Cordelia que, unha vez máis, demostra o seu bo gusto cun libro cheo de extras interesantes. Así que só nos queda desexarvos de novo que vos mergulledes nesta obra sen prexuízos e cos ollos ben abertos.


Vieiros: Galiza Hoxe - As industrias culturais galegas reúnense en Pontevedra\nCultur.gal, do 10 ao 13 de maio\nAs industrias culturais galegas reúnense en Pontevedra\nO actor Quico Cadaval será o encargado de ler o pregón da feira que organiza a Asociación Galega de Editores.\nRedacción - 14:09 07/05/2007\nTags: cultur.gal cultura feira Pontevedra\nLogotipo da feira\nA Feira do Libro e da Industria Cultural, Cultur.gal, que organiza a Asociación Galega de Editores, arranca este xoves en Pontevedra. Durante catro días, reuniranse no Pazo da Cultura representantes de todos os sectores desta industria, que cada vez ten máis importancia no país.\nA feira está dirixida tanto a profesionais como á cidadanía en xeral, que poderá coñecer e mercar todo tipo de produtos relacionados coa cultura, dende libros até soportes audiovisuais, informáticos e mesmo artesanía do papel. Paralelamente, desenvolveranse eventos e actividades, algunhas delas pensadas especialmente para o público infantil.\nOs actos abriraos o xoves ao mediodía o actor Quico Cadaval, que dará un pregón no Café literario. Xa pola tarde, sucederanse proxeccións de curtametraxes, longametraxes e documentais e falarase sobre a dobraxe cinematográfica e sobre os desafíos da cultura galega na internet.\nEse mesmo día presentarase o novo disco en directo de Cristina Pato e Mutenrohi, haberá un recital poético, Camilo Franco e Magín Branco presentarán a exposición Palabras contadas e Mofa e Befa darán un espectáculo no Auditorio.\nTodas as actividades, as exposicións e a programación reservada aos cativos pódense consultar na web de Cultur.gal.


A Deputación da Coruña colabora coa AELG na promoción da creación literaria galega\nO responsábel da área de Cultura da Deputación da Coruña, Xurxo Couto, o o presidente da Asociación de Escritores e Escritoras en Lingua Galega, Cesáreo Sánchez Iglesias, asinaron o convenio de colaboración para o financiamento da programación cultural anual de difusión e promoción da creación literaria galega.\nA través do convenio, a Deputación da Coruña achega á AELG un total de 38.000 € destinados a apoiar a organización das actividades das distintas liñas de traballo relacionadas coa literatura galega. Entre os distintos ámbitos de traballo que se inclúen no convenio atópase a posta en valor da literatura clásica e de tradición oral con actividades como o proxecto Mestras/es da Memoria, o Día de Rosalía ou a propia Gala do Libro Galego que se organiza en colaboración coas asociación de librarías e editoras.\nNo ámbito da colaboración inclúense tamén iniciativas para a difusión da actualidade do sistema literario e dos contidos da web da AELG, en especial, a través das redes sociais e por medio da axenda cultural que se actualiza constantemente. A formación é tamén outra das liñas de actuación que se inclúen no convenio con actividades como a Escola de Escritoras/es ou as Xornadas de Literatura Dramática, iniciativas que se suman ao mantemento de infraestruturas tecnolóxicas ou a propia asesoría laboral contábel e fiscal da entidade.\n“Desde a Área de Cultura da Deputación da Coruña recoñecemos o labor da AELG na difusión da nosa literatura e na organización de actividades de especial relevancia para dar a coñecer a creación literaria en lingua galega así como de apoio a escritores e escritoras do país, co cal para nós é de especial interese prestar o noso apoio á programación que cada ano organiza a asociación”, destaca o deputado de Cultura, Xurxo Couto.


Iniciarte: Protección para o campamento romano de Aquis Querquennis\nProtección para o campamento romano de Aquis Querquennis\nNova de hoxe de La Voz de Galicia:\n"O campamento romano de Bande será illado do encoro das Conchas\nAutor: Jesús Manuel García\nA Fund ación Aquae Querquennae-Via Nova ten a intención de illar aos poucos o campamento romano de Bande das augas do encoro das Conchas. O recinto militar de Aquis Querquennis é un dos máis grandes que a Roma imperial deixou na península Ibérica. A día de hoxe, se é grande a superficie escavada, máis grande é toda a que segue baixo terra.\nNa reunión que a fundación celebrou onte xunto a este importante complexo arqueolóxico ourensán decidiuse que para o ano entrante hai que seguir escavando a zona da muralla perimetral para logo sacala á luz e recompor o que sexa posible, di Antonio Rodríguez Colmenero, co obxectivo de que a propia cerca impida o paso da auga do encoro e deixe de danar a zona escavada. «Isto non se pode facer nun só ano, pero iremos traballando aos poucos con este obxectivo», dixo Colmenero. Durante unha boa parte do ano non é posible visitar o soado campamento militar romano debido a que o cobre o encoro. Hai fotos aéreas que deixan ver as estruturas murarias dos edificios coma se tivesen encima unha placa de cristal.\nCoa idea aprobada onte trátase de permitir as visitas durante máis meses do ano. Esta iniciativa englóbase nunha nova fase, a cuarta, do proxecto europeo Geira, de cuxa aprobación están á espera. Se algún día íllase este xacemento, Colmenero sinala que quedarían permanente á vista uns 25.000 metros cadrados.\nDesas 2,5 hectáreas, está escavado o ángulo noroccidental. O campamento construíuse nesta zona da Baixa Limia para construír a Vía Nova, que por alí entra en Ourense procedente de Braga e rumbo a Astorga. Nesa praza militar asentábase a Cohors III Quinquenaria Equitata , pertencente á Legio VII Gémina ou, o que é o mesmo, unha unidade de 608 soldados dos que 480 eran de infantería, e o resto, de cabalería.\nO arqueólogo Santiago Ferrer Sierra sinala que o campamento se acha no centro do antigo Convento Bracarense, na milla 53, contando desde Braga. Engade que a súa localización alí puido deberse á influencia das augas termais, pero o campamento está na metade dese tramo viario. Alí había enxeñeiros que se encargaban dos proxectos, e os obreiros, que se dedicaban a traballar. Este xacemento data de entre finais do século I e mediados do século II logo de Cristo."\nPublicado por Antonio Martínez en 16:01 ((•)) Escoita este post\nEtiquetas: Arqueoloxía, Arquitectura romana en Galicia, Hemeroteca


O conselleiro de Economía e Industria participou en Monforte nun encontro con empresarios\nFrancisco Conde anima aos empresarios monfortinos a poñer en marcha ideas e mellorar as súas empresas\nA candidata á alcaldía, Julia Rodríguez, considera que o apoio ao Porto Seco demostra o 'espaldarazo da Xunta a Monforte'\nO Conselleiro de Economía e Industria e membro da lista do PP de Monforte, Francisco Conde, valorou positivamente a declaración como proxectos singulares de dúas iniciativas empresariais que "levaban un tempo traballando para poder instalarse nesta infraestrutura que este goberno urbanizou". A Xunta ademais, rebaixou o prezo do chan no Porto Seco, co que estas empresas acceden a toda a primeira fase (e parte da segunda) en condicións moi vantaxosas.\nCon esta declaración como proxectos singulares as empresas non teñen que esperar a que se realice o concurso para optar á compra do chan. A declaración de proxecto singular beneficia ás empresas interesadas en adquirir grandes superficies de chan empresarial.\nA candidata do PP, pola súa banda, quixo resaltar, especialmente, a aposta que fai o PP monfortino no seu programa electoral para favorecer no val a proliferación de produtores de biomasa, especialmente con especies autóctonas "que van ter un mercado asegurado e unha demanda continua para abastecer a estas dúas plantas que adquiren chan no Porto Seco".\nA Xunta esta puxo en marcha a Estratexia de Impulso da Biomasa, paralelamente á estratexia da Unión Europea para potenciar as enerxías renovables e, ademais, coa estratexia de especialización intelixente RIS3 que apoia a innovación na xestión dos recursos naturais. "O uso da biomasa como combustible ten moito futuro, non só para a produción dos pellets -o combustible actualmente máis utilizado- senón tamén no deseño e fabricación de tecnoloxías que transformen a enerxía da madeira en calor, por iso apostamos desde a Xunta por esta Estratexia de impulso da Biomasa", explicou.\nA candidata e o conselleiro participaron esta tarde nunha reunión con empresarios e emprendedores aos que Conde animou a seguir poñendo en marcha ideas e mellorando as súas empresas para acelerar o crecemento do emprego. "Estamos facilitando a posta en marcha de novos negocios, suprimindo barreiras, como fixemos eliminando as licenzas municipais de actividade e reducindo ao mínimo o tempo para a apertura dunha novo negocio", engadiu.\nO conselleiro tamén aludiu ás axudas que o Igape pon a disposición dos empresarios para facilitar o acceso ao financiamento dos seus proxectos. "Especialmente para o acceso ao chan, xa que o IGAPE asinou un convenio xunto con Xestur e o Instituto Galego de Vivenda e chan para facilitar o acceso ao financiamento dos proxectos que se instalen nos parques empresariais galegos con axudas de ata o 40% do investimento". O IGAPE de xeito directo prestará o 20% do custo do terreo e avalará ante as entidades financeiras o 20% restante ata completar o 40% sinalado.\nA bonificación do 50% levada a cabo na provincia de Lugo permitiu que (ata febreiro) se venderan 52 parcelas en 8 parques empresariais, aproveitando, sen dúbida, as vantaxe comparativa que ofrece o programa Impulsa Lugo para os emprendedores que inician a súa actividade nesta provincia. Así, na provincia de Lugo subvencionarase o 1% do custo financeiro, o que vai permitir que os empresarios accedan aos préstamos bancarios en condicións comparativamente mellores que noutras provincias.\nO Conselleiro Francisco Conde, membro da lista electoral de Julia Rodríguez, valorou moi necesario un cambio na administración local monfortina, para colaborar coas empresas que adquiren chan no porto seco e, ademais, para favorecer ás que xa están instaladas aquí que, sen dúbida, verán repercutida na súa conta de resultados a dinamización económica que supoñerá a instalación de novas iniciativas na cidade.\nEspaldarazo da Xunta a Monforte\nA candidata á alcaldía, Julia Rodríguez, puxo en valor o acordo tomado onte polo Consello da Xunta para apoiar o proxecto empresarial das dúas firmas que se instalarán no Porto Seco. A alcaldable considera esta acción "un espaldarazo incuestionable" do Goberno galego e do seu presidente con Monforte.\nA popular desexou que estes proxectos se materialicen canto antes para que poidan contribuír á creación de emprego, polo que lles desexa un "longo e frutífero percorrido empresarial na cidade".


Caza de pólvora mollada e memoria de pratos que esmorecen\nVai deixando de interesar a caza na culinaria destes tempos alimentarios? Parece que si, vista de reollo oferta especializada nas cartas cultivadas, observadas as tendencias que apuntan os diferentes lectores que conflúen nese mercado. Quedan os últimos mohicanos da comercialización, concentrados nun feixe cada vez máis concreto de subministradores convertidos nun baluarte fornecedor de viandas que cumpriron papel protagonista e decisivo na orixe da alimentación humana e da propia consolidación do homo sapiens -antes que agricultores, fomos cazadoresben máis tarde, memoria de pezas cinexéticas convertidas en estrelas rutilantes da cociña e fastos medievais, pois non é allea esa oscura idade á boa e abundante mesa.\nPacega, iso si. Ocórreseme que conflúe nesta percepción algunha constatación. No avaliable con alta porcentaxe estatística, a estandarización da oferta, isto é, a omnipresencia dun produto que cumpre cualitativamente, fronte á casualidade de dar cunha peza excelente, singular e brava como chegaba ás despensas cando verdadeiramente salvaxe.\nTodo sabe igual agora. No observado como tendencia, o afastamento das xeracións máis novas, millenials e outras camadas incorporadas ao consumo de restaurante “ou similar”. Determinados produtos que formaron parte da dieta estacional, teñen agora por modelo alimentario as carnes brancas, cando non a veganía.\nCon ámbalas dúas orientacións como referencia, a cociña que se fai da fauna cinexética, é a que ten menos culpa de semellante tendencia á baixa, pois inda que o riquísimo receitario clásico está bastante ausente das cartas, as interpretacións da sapiencia popular que se conservan nas cociñas profesionais, cumpre. Tamén a cociña da modernidade respecta as receitas herdadas con perfeccionamentos respectuosos ou mellorados.\nPero nin uns nin outros conseguen devolver nin o humilde e rústico coello, nin o enseñoreado veado,\nnin a perdiz de burgués mantelo… o devezo e o prestixio culinario que en tales mesas tiveron. Xa o deixou constatado Cunqueiro a mediados do século pasado ao falar do corzo montaraz “cuya carne no conoce, dichosamente, ni el ralente del establo ni la sosería de los granos”. Crianza é o que sobrancea, unhas mellor seleccionadas ca outras aínda que o tiro se teña producido en plena campiña.\nO que se di salvaxe, queda o porco bravo, abundante entre nós seguramente por demais, e debe quedar a galiñola (arcea, becada, becacina). Se cantara en ruso de Chernóbil, mellor unha limpeza vexetariana...


4.066 bytes engadidos , hai 10 anos\nTraducido da wikipedia en portugués (pt:Estrela de Davi)\nRevisión como estaba o 13 de abril de 2011 ás 22:09 (editar)\nm (r2.7.1) (bot Engadido: es:Estrella de David)\nA palabra ''magen'' significa escudo, broquel, defensa, gobernante, home armado e escamas. O [[substantivo]] ''magen'', refírese a un obxecto que proporciona cobertura e protección ao [[corpo]] durante un combate. No [[Hinduísmo]], cada ángulo representa un deus da trindade: [[Brahma]], [[Vishnu]] e [[Shiva]], respectivamente, o Creador, o Preservador e o Destrutor.\n== Orixe do símbolo entre os israelitas ==\n[[Ficheiro:Davi david hebraico antigo.JPG|thumb|180px|left|O nome do rei David escrito en [[alfabeto hebreo|letras hebraicas]].]]\nEste símbolo aparecía xa ligado aos xudeus na [[Idade do Bronce]], no [[século -IV|século IV a.C.]], nun selo xudaico achado na cidade de [[Sidón]]. Tamén aparece en moitas [[sinagoga]]s antigas na terra de [[Israel]] datadas da época do [[Templo de Xerusalén|Segundo Templo]] e até mesmo nalgunhas despois da súa destrución polos [[romanos]]. Non lle era dado, polo menos aparentemente, un significado especial ou místico, senón máis ben ornamental, así como moitas Estrelas de David foron achadas ao lado de Escudos de [[Salomón]] (estrelas de cinco puntas ou pentagramas) e, curiosamente, ao lado de [[Asia Meridional|suásticas]]. Un exemplo é o friso da sinagoga de [[Cafarnaún]] ([[século II]] ou [[século III|III]] da era cristiá) e unha lápida (ano [] da era cristiá) atopada no sur de [[Italia]]. A pesar diso, a Estrela de Davi non aparece entre os símbolos xudaicos máis importantes do [[Período helenístico|período helenístico]].\n[[Ficheiro:Mezuzah estrela davi.jpg|thumb|220px|Mezuzá xudaica coa estrela de David.]]\nA identificación efectiva da Estrela de David co [[xudaísmo]] comezou na [[Idade Media]]. En [], o rei [[Carlos IV, Sacro Emperador Romano-Xermánico|Carlos IV]] (Karl IV) concedeu o privilexio á [[Josefov|comunidade xudaica de Praga]] de ter súa propia bandeira. Os xudeus confeccionaron nun fondo vermello, un hexagrama ou a Estrela de David, en ouro. Documentos refírense a este símbolo como a "bandeira do rei Davi". En Praga, a estrela de seis puntas, sempre chamada de ''Maguen David'', pasou a ser usada tanto en sinagogas, como no selo oficial da comunidade e en libros impresos. No [[século XIX]], difundiuse o símbolo da Estrela de David tamén sobre as cortinas das Arcas Santas das sinagogas.\nXunto con parte dos xudeus devotos, expandiuse a alegación de que a orixe do símbolo da Estrela de David estaba directamente ligada ás flores que adornaban a [[Menorá]], candelabro de sete brazos que formaba parte dos obxectos do [[Templo de Xerusalén]], feitas nunha relevo de lírios de seis pétalos, que facían unha silueta semellante á forma da Estrela de David. Entre os que cren nesta suposta orixe do famoso símbolo, hai unha interpretación de que a Estrela de David foi feita directamente polas mans do propio Deus de [[Israel]].\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/wiki/Especial:MobileDiff/1902507"