ASOCIACIÓN GALEGA DE AMIZADE CON ISRAEL: Israel en verde: Charla-coloquio en Vigo\nIsrael en verde: Charla-coloquio en Vigo\n"Israel en verde: Máis de 100 anos de forestación do deserto"\nMércores 10 de outubro ás 20:00 horas\nHotel México en Vigo, Vía Norte 10\n- Pedro Gómez-Valadés, presidente de AGAI\n- Enrique Valero, doutor enxeñeiro de montes. Director da Escola de Enxeñería Forestal na Universidade de Vigo\n- Laurence Franks, presidente de Keren Kayemet LeIsrael KKL\nKeren Kayemet LeIsrael (Fondo Nacional Xudeu) é unha organización non-gobernamental ecolóxica presente en 39 países e cunha historia que se remonta a comezos do século pasado, concretamente ao ano 1901. O KKL é unha Fundación de carácter completamente apolítico que avoga pola utilización eficiente dos recursos naturais e que aposta enerxicamente polo equilibrio sustentable dos mesmos cos avances tecnolóxicos dos nosos tempos. Keren Kayemet LeIsrael é unha Fundación que chegou a España e rexistrouse como tal, no ano 1987 da man de Laurence Franks, o seu actual Presidente.\nKeren Kayemet LeIsrael -KKL en España traballa por e para a consecución de proxectos de marcado carácter ecolóxico. O símbolo por excelencia do noso saber facer é a plantación de árbores, tanto en España como en Israel.\nNo entanto, o alcance dos proxectos do Keren Kayemeth LeIsrael non se limita exclusivamente a plantar árbores. En concordancia co seu obxectivo de alcanzar a sustentabilidade ambiental, KKL tamén inviste en proxectos que aseguran o aforro dos recursos enerxéticos naturais e a súa utilización para xerar enerxía limpa e sustentable. É por iso, que a investigación é outro dos alicerces desta Fundación, así como a colaboración e implantación altruista do resultado dos seus estudos en países subdesanvolvidos.\n- Bosque en memoria de Fernando Múgica, asasinado por ETA. Estes bosques están situados en Israel e no Monte Eldo, perto de Donostia en Euskadi\n- Bosque en honra a Catalunya e en especial á figura de Jordi Pujol en Jerusalem en 1987\n- Homenaxe a Pilar Rahola mediante a plantación dun Bosque que leva o seu nome en Israel\n- Homenaxe ao cinco bombeiros cataláns da Generalitat que perderon a súa vida no incendio de Horta de Sant Joan en xullo de 2009, mediante a plantación de dous bosques na súa memoria no municipio catalán antes mencionado e no deserto do Néguev, Israel. Coa plantación de 5000 árbores no Parque Natural Dels Ports, Tarragona, e outras 5000 árbores en Yatir, Israel. Salientar que na cea de homenaxe e recadación de fondos para colaborar na plantación destes bosques participaron figuras como Jordi Pujol, Artur Mas, Josep-Antoni Duran i Lleida, Josep-Lluis Carod-Rovira, Xavier Trias, a grande maioría do Govern da Generalitat, etc\nKeren Kayemet LeIsrael (Fondo Nacional Xudeu). é unha organización non gobernamental fundada en 1901, Na actualidade, mobiliza recursos materiais, humanos, tecnolóxicos e financeiros para desenvolver a Terra, facéndoa apta para a forestación, reforestación a agricultura e a vida urbanización. KKL é líder mudial na loita contra a desertificación e as accións para mellorar o medioambiente, plantando bosques, construíndo reservorios de auga, e áreas de turismo e lecer. Todo isto sustentado en programas educativos que promoven o vencello permanente entre o home e a terra na responsabilidade polo coidado ambiental.\nEn xullo de 2004 a Organización das Nacións Unidas concedeulle a KKL o status de ONG internacional polo seu valioso achegue á humanidade\nA Historia continúa até hoxe, a experiencia e o traballo acumulado converten a KKL na entidade verde máis grande e importante de Israel e unha das máis importantes do Mundo. En máis de 100 anos de historia, o KKL defininiu os seus obxectivos en base ás necesidades de cada época.\nNun principio, todas as enerxías foron postas na adquisición de terras e a transformación de pantanos e desertos en campos fértiles, poboados agrícolas, bosques frondosos e sitios para o desenvolvemento comunitario e a industria. Sumou accións para a investigación agrícola e o desenvolvemento de tecnoloxías relacionadas, dando a Israel un lugar de liderado a nivel mundial neste terreo.\nA educación sempre foi unha prioridade para o KKL. Mediante accións educativas concretas, capacitacións docentes, publicacións, concursos e campañas, foise xerando un forte vínculo entre as novas xeracións e a Terra. A colaboración efectiva de centos de miles de persoas, desde todos os recunchos do planeta onde existen comunidades xudías, foi e seguirá sendo o sostén de tan significativa tarefa.


Vieiros: Galiza Hoxe - A web da Xunta, servizo á cidadanía ou propaganda política?\nA web da Xunta, servizo á cidadanía ou propaganda política?\nO deputado socialista Pablo López acusou o Goberno de usar a páxina como plataforma de comunicación partidista, extremo negado polo popular Roberto Castro.\nRedacción - 11:15 18/12/2009\nTags: partidismo PSdeG web Xunta\nO PSdeG acusou a Xunta de empregar a súa web institucional "como plataforma de comunicación do PP" e para facer "propaganda política". A cuestión formulouna o voceiro socialista en materia de infraestruturas, Pablo López Vidal. A resposta do director xeral de Relacións Institucionais e co Parlamento, Roberto Castro, foi que "non existe tal utilización" partidista.\nCastro asegurou, na comisión segunda de Ordenación Territorial que, "a diferenza do anterior, este Goberno non ten emisarios políticos e non utiliza os medios de comunicación como plataforma partidaria". A crítica de López Vidal produciuse a raíz da publicación dunha información na web da Xunta na que se informaba dunha visita do delegado territorial en Pontevedra, Xosé Cores Tourís, a Caldas e se facía referencia ao voceiro do PPdeG no concello e ao interese manifestado pola mellora dunha estrada, que se comprometeu a reparar Tourís.\nPara o parlamentario socialista, trátase dun comportamento "despótico, partidario e caciquil", e preguntou se o compromiso se adquiriu co PP de Caldas ou co alcalde do concello, Manuel Rey, do PPdeG. A resposta de Castro foi que a promesa se fixo coa cidadanía.


SOBRE A PRODUCIÓN DE DHOGS. CAPÍTULO 2. — DHOGS [longametraxe]\nAlgúns, na nosa ignorancia, esperabamos que a cousa fose máis complicada... falamos, nos máis dos casos, de artistas de sobra contrastados. Xente que se gaña a vida con isto e non precisamente por proxectos tan humildes coma o noso. O certo é que non sei moi ben se foi o guión, a ilusión que transmite Goteira ou só que lles caemos simpáticos... pero está por chegar o primeiro “non” ou o primeiro “pénsomo e xa vos direi algo”.E vaia, que así da gusto.\nNinguén esperaba que convencer a Suso López fose cousa complicada, e efectivamente, non o foi. Había un papel caralludo para el, así que non había máis que falar. “Tedi” xa tiña rostro, un rapaz moi moi friki que recorre aos cómics para abstraerse da súa rutina atendendo a gasolineira familiar (Tedi, non Suso).\nOs artistas dos que falamos na descrición do proxecto son os principais, así que a algúns sorprenderavos saber que a seguinte reunión foi con outro artista local: Manolo Villegas, de Mosteiro, que nos encaixaba perfectamente nun papeliño como home de seguridade, deses que se poñen á beira da porta, miran nunha lista e che din se pasas ou non.\nXa había algo, pero había que empezar a “vender” a peli e precisábamos dun primeiro “peso pesado”. O personaxe de “O vello” é, senón o que máis, un dos máis trascendentais na historia. Un home peculiar, de clariescuros, desa xente que non di nada e o di todo... Se conseguir facer a peli que queremos pode ser un soño feito realidade, contar con Celso Bugallo para este papel xa o é. Os astros enfiláronse e resultou que tiñamos contactos moi a man, que Celso nos recibiu en Pontevedra dunha forma incrible, que xa nos dera o “si” ese mesmo día e que, non conforme con iso (e co medo, pola nosa parte, de estar collendo o brazo de quén nos tende a man), aceptou de bo grado vir ata Lugo para rodar o teaser do filme. En fin, abraiante.\n[Inciso] Levando a Celso de volta a Pontevedra trala gravación do teaser, no 307 azul de Suso, pouco nos quedaba cando nos atopamos cun tremendo control policial na autovía. Deses con metralletas, varios cans, tiras de “pincharodas” preparadas e máis uniformes que bares hai en Meira. O axente de turno, flanqueado por outro dos da metralleta, botounos unha rápida ollada, preguntou de onde éramos (quedamos coa dúbida de si caeu no Meira de Lugo ou no de Pontevedra) e deixounos seguir. Por sorte, como atinou Suso ao pouco de arrancar, non tiveron a ocorrencia de abrir o maleteiro e descubrir as dúas escopetísimas (capadas si, pero explícallelo ti á présa) que serviran como atrezzo na rodaxe. [Fin do inciso].\nVale, a cousa tiraba no que ao reparto se refire, sentiámonos coma nenos con zapatos, guersé, gabardina e play station nova. Pero aínda quedaban moitos personaxes por cubrir e había que aproveitar que estabamos crecidos, así que o director non paraba de buscar e rebuscar entre actores e actrices da terra a aquel/a que lle fixese saltar ese “click” do que fala ás veces.\nCoa axuda de Pixel Films viñeron as dúas seguintes incorporacións, Milo Taboada e Alex Carro. De novo disposición total, colaboración máxima, atrancos nulos e ilusión á par coa nosa. Os seus papeis dando inicio ao filme, malia que secundarios, son vitais para transmitir esa enerxía, esa chispa que queremos manter incluso nas partes máis lentas.\nTamén da man de Pixel chegou outro dos principais para dar corpo a “Jon Doe”, o malo malísimo da trama, e non é outro que Iván Marcos. Os produtores non puidemos estar alí cando Goteira se reuniu con el, pero a historia repetiuse: todo de xenial para arriba, unha pequena improvisación sobre unha das escenas do filme e xa nos quedou claro que atinamos.\n“Fáltanos a prota!”, “hai que atopar á prota!”, “aínda non temos a Alex!”... insistía o mandamáis case a diario. Con Marta Larralde non tiñamos contacto, así que probamos sorte nas súas redes sociais... e vaia sorte! Quedamos unha estupenda tarde en Vigo, tomamos algo nunha cafetería, conversamos aló sobre unha hora, un novo “si” e volvemos pa Meira namorados. Calquera amante do cine que perda uns minutiños no youtube vendo como traballa esta actriz envexará esa sorte nosa.\nO derradeiro fichaxe (ata o día de hoxe), é o de María Costas, unha muller encantadora e outra actriz absolutamente espectacular que encarnará a “Amalia”, nai de Tedi, dona da gasolineira e unha señora moi moi rosmona.\nDesta maneira a lista foise reducindo, xa só nos queda dar coas caras ideais para “Ramón”, un afable e elegante home de negocios. “O taxista”, un personaxe tanxencial, desconcertante, particular e que pinta máis do que parece. “O neno”, un raparigo con moito que dicir no desenvolvemento da trama. E finalmente o “Home reflictido”, que na maior parte do filme non é máis que un inquietante reflexo. Para todos eles se están barallando diferentes posibilidades, incluso temos algunhas tomas de contacto xa iniciadas, aínda que de momento non poidamos dicir máis que case nada.\nQueda moitísimo por facer, e como diría o gran “Lobo” de Pulp Fiction “non empecemos a chuparnos as pirolas aínda”... pero vaia, que así da gusto.\nSi vos encaixa en algún dos que vos queda, recoméndovos a Fernando Morán, para min, un dos mellores no seu estilo.\nSaúdos e alégrome que todo vaia tan ben!!\nQue bien que escribes chico! 😃


Balidea iniciará en xuño un piloto da súa “neta” virtual, o asistente por voz para combater a soidade das persoas maiores e facilitarlles a vida diaria | BALIDEA\nBalidea iniciará en xuño un piloto da súa “neta” virtual, o asistente por voz para combater a soidade das persoas maiores e facilitarlles a vida diaria\nPor Balidea Posteado o Maio 6th, 2020\nA empresa Balidea prevé comezar o vindeiro mes de xuño un piloto para probar nun contexto real o seu asistente virtual NETA, especialmente pensado para apoiar e acompañar a persoas maiores que viven soas, co que agora poderán comunicarse de forma máis sinxela a través da voz. Nunha situación como a que estamos vivindo actualmente a raíz da pandemia provocada polo Coronavirus pode ser unha grande axuda para aquelas personas confinadas en soidade, especialmente as máis vulnerables: as persoas maiores.\nTrátase dunha aplicación á que se pode acceder a través de dispositivos móbiles, ben sexa un teléfono ou unha tableta, para a que non se precisa ser un “experto dixital”, xa que permite interaccionar con ela por voz, en galego ou en castelán. A través de NETA poderíanse recibir consellos especializados en relación ao Covid-19, vídeos con recomendacións, actividades que axuden a levar mellor o confinamento etc., e todo isto baixo a supervisión dun equipo especializado, evitando bulos, información errónea ou desinformación.\nPara o deseño funcional de NETA Balidea contou co asesoramento de psicólogos, neuropsicólogos, xeriatras, terapeutas ocupacionais e sociólogos que levan máis de 20 anos coidando de persoas maiores a través da empresa de servicios sociosanitarios Atendo, que na actualidade presta os seus servizos a máis de 3000 persoas. Ademais, prevese ter unha solución robotizada que incorpore NETA tamén nos vindeiros meses, deseñada pola empresa FrutoDS, enxeñaría especializada en deseño, e Ledisson, empresa experta en automatización industrial e que está apostando pola robótica social.\nAs funcionalidades de NETA son múltiples. Permite transmitirlle á persoa usuaria todo tipo de recordatorios (medicación, aniversarios, citas médicas...) empregando sempre unha linguaxe amigable e próxima.\nAdemais, pode recompilar diversas variables de control médico que se mida a diario a persoa usuaria, como a tensión, os niveis de azucre en sangue, o nivel de osíxeno ou o peso, que logo tería a opción de compartir con quen quixese, por exemplo, o médico de cabeceira ou os familiares que están preocupados por se se está a coidar.\nNETA tamén é útil para facer máis sinxelas as actividades da vida diaria, poñendo en contacto á persoa usuaria con provedores de servizos de proximidade (tendas de alimentación, farmacias…) para facer encargas e recibir a compra no seu domicilio. Nesta aplicación tamén hai un oco para o lecer: permite comunicarse cos seres queridos (familiares e amigos) a través de videoconferencia, teléfono ou mensaxería; escoitar música, ver fotos e vídeos; ou acceder a xogos.\nNada supera unha aperta forte dun ser querido, nin un baile na sesión vermú das festas… pero en tempos de confinamento, nos que necesitamos protexernos especialmente e “os nosos” están lonxe, unha NETA virtual pode ser unha boa compañía!\nBalidea colabora con Cruz Vermella a través do patrocinio do Congreso de Seguridade Informática c0r0n4con\nAbril 2nd, 2020 Artigo seguinte\nBalidea súmase ao loito oficial polas vítimas do coronavirus en Galicia


Feijóo non nomeará sucesor "a dedo"\nFeijóo non nomeará sucesor "a dedo"\nRedacción | domingo, 2 de octubre de 2016, 11:30\nARCHIVADO EN | feijoo sucesión A dedo sucesor\nO presidente da Xunta en funcións, Alberto Núñez Feijóo, considerou que os liderados "non se sinalan" senón que "se gañan" e asegurou que a sucesión de Manuel Fraga á fronte do PPdeG debe ser o "modelo para seguir" polos populares galegos.\n"Sinalar cun dedo infalible a alguén non o comparto ... No que de min dependa, é o partido o que decidirá", manifestou ao ser preguntado pola súa futura substitución como líder dos populares galegos nunha entrevista concedida a La Voz de Galicia e que recolle Europa Press.\nTras explicar que afronta os próximos catro anos como o seu "último mandato na comunidade autónoma", o recentemente elixido por terceira vez como presidente da Xunta explicou que se o Goberno galego pode estar en marcha "a primeira semana" de novembro "non" o deixará "par a segunda". "Debemos contar cun goberno plenamente operativo", sinalou.\nAsí mesmo, preguntado polo número de consellerías que terá o seu novo Executivo asegurou que "oito non poden ser". "Tivémolas nun momento de emerxencia cando España estaba a piques de pedir o rescate", indicou para argumentar que o proxecto agroforestal "necesita dun departamento propio" e que "a ordenación do territorio, o saneamento das rías e medio ambiente debe ser distinto a infraestruturas".\nSITUACIÓN DO PSOE\nPor outra banda, sobre a situación que atravesa nestes momentos o Partido Socialista, Feijóo recoñeceu que "o que di" a líder do PSOE andaluz, Susana Díaz, "ten en aparencia máis sensatez" que o que defende o xa exsecretario xeneral dos socialistas, Pedro Sánchez.\n"Di (Susana Díaz) que o primeiro é o Goberno de España e despois o PSOE. Iso véñoo dicindo eu desde hai tempo, pero correspóndelles a eles tomar a decisión, e espero que acerten", manifestou.\nAdemais, preguntado pola proxección nacional da súa vitoria, Feijóo sinalou que o pobo galego "axudou a aclarar" a cuestión da gobernabilidade de España. "Que un pobo que supón o 6% da poboación influíse con esa notoriedade nun posible Goberno de España e na catarse interna do PSOE di moito deste pobo", apuntou.\nFeijóo reivindica os "efectos" no PSOE das galegas\nO PPdeG de Feijóo revalida a súa maioría absoluta


As franxas horarias rexen para pasear, pero non para ir de cañas\nA partir de mañá poder ir a untivoraza a tomar algo no horario que estea aberta, pero haberá que seguir respectando as franxas establecidas para saír a pasear, para que os nenos xoguen na rúa ou para facer deporte. Esas limitacións non se modifican máis que no sentido de adaptalas ás circunstancias climatolóxicas de cada territorio. Aínda que aparentemente poida parecer contraditorio, o Goberno xustifica o modelo porque está pensado, fundamentalmente, para evitar aglomeracións nos espazos públicos e que teñan que compartilo, por exemplo, os menores de 14 anos coas persoas maiores, que forman parte da poboación de risco. De feito, nunca existiron as franxas horarias para outro tipo de actividades, como ir ao supermercado, á farmacia ou a comprar o xornal. As franxas horarias seguen rexendo para o mesmo que o facían ata agora, que é para saír a pasear e a facer deporte. Sempre que se resida en núcleos de máis de 5.000 habitantes ?nos pobos pequenos e aldeas non hai estas limitacións? os maiores de 14 anos e menores de 70 poden pasear e facer deporte de 06.00 a 10.00 e de 20.00 a 23.00 horas. Os nenos poden saír á rúa co seu propio xoguete de 12.00 a 19.00, un máximo de tres nenos con cada proxenitor ou adulto a cargo. Os maiores de 70 anos e as persoas dependentes, acompañadas por un coidador, teñen reservadas as franxas de 10.00 a 12.00 e de 19.00 a 20.00 horas.\nComentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 11-05-2020 00:14\nComentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 11-05-2020 00:11\nAJA lembrará o día 10 de maio a primeira audición de "Grândola, vila morena" en Compostela\nPara conmemorar o concerto celebrado o día 10 de maio de 1972 no\nBurgo das Nacións, en Compostela, onde se di que José Afonso\ninterpretou por vez primeira a canción de Grândola, vila morena, que\ndepois serviu de sinal para a Revoluçom dos Crâvos en abril de 1974, a\nAssociação José Afonso manterá unha conversa co Francisco Fanhais,\npresidente da AJA e amigo de José Afonso.\nA actividade terá lugar o domingo 19 de maio ás 19 horas (18 horas en\nPortugal) e poderá seguirse na canle de Youtube da AJA Galiza. Francisco\nFanhais naceu en 1941 en Praia do Ribatejo (Portugal) e é foi unha das\npersoas activistas contra a ditadura en Portugal a través da música e das\nEsta oposición ao réxime salazarista provocou que tivese que marchar a\nFrancia en 1971, cando se fai militante de Luar. Alí comparte vivencias con\nJosé Afonso, que iría a París a gravar o disco Cantigas de maio, das que\nfalará nesta entrevista-debate, ademais das súas visitas a Galiza tamén na\nComentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 11-05-2020 00:09\nNos próximos días poderase saber se o 1,1 trátase dunha subida puntual ou de se se consolida o incremento, nun país que ata o de agora logrou reducir significativamente o número de contagios e onde o número de persoas curadas supera con fartura a diario o de novos casos. O Robert Koch advirte no seu informe diario que a taxa de reprodución trátase só de ?unha estimación? e que ?é demasiado pronto para inferir se o número de novas infeccións continuará decrecendo como nas pasadas semanas ou se crecerá de novo?.\nOs detalles sobre as restricións na fase 1, na que entrará toda Galicia o luns\nO Boletín Oficial do Estado (BOE) publicou esta mañá a nova orde pola que se\nregulará a fase 1 do plan de desescalada e que se aplicará a partir do luns, 11 de maio. O texto detalla as condicións para a «flexibilización de determinadas restricións» a nivel nacional, nos ámbitos laboral, social, económico, cultural e deportivo.A orde afecta o territorio completo de Galicia, Asturias, Cantabria, País Vasco, A Rioxa, Navarra, Aragón, Estremadura e Murcia, así como de Canarias e Baleares, onde se suman todas as illas ás que xa estaban en fase 1 en ambos os arquipélagos, e as cidades autónomas de Ceuta e Melilla.No entanto, tal e como recordan desde o Goberno, os desprazamentos para pasar a noite en segundas residencias non están permitidos na fase 1 do plan de desescalada, nin sequera dentro da mesma provincia, illa ou rexión sanitaria.\nComentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 11-05-2020 00:05\nO cardeal Cañizares abre a basílica de Valencia e 200 persoas sáltanse o confinamento obviando a distancia social\nA polémica céntrase este domingo en Valencia, onde o cardeal arcebispo,\nAntonio Cañizares, foi acusado de incumprir o estado de alarma abrindo a\nbasílica da cidade. Así o defendeu o concelleiro que xestiona a Policía\nLocal da cidade, Aarón Cano, que, tal e como recolle o periódico Levante,\ncualificou como unha irresponsabilidade a decisión de abrir o templo aos\nSegundo informa este medio, a basílica abriu as súas portas ás 11.30 horas\ncon motivo do Día da Mare De Deú dels Desemparats, a festa da Virxe\ndos Desamparados, que cada ano reúne a miles de persoas. A noticia\ncorreu por toda a cidade, o que provocou que unhas 200 persoas acudisen\nao lugar para ver a imaxe da virxe, chegando a sentar nos asentos e\nsupostamente a non gardar a distancia de seguridade, tal e como\nasegurou o diario Levante. A Policía Local tamén acudiu ao lugar para\ntratar de evitar que a situación se descontrolara aínda máis.\nSegundo apuntan as mesmas fontes, a Policía Local de Valencia traballa\nnun informe que se enviará á Delegación do Goberno para que valore o\nocorrido. O concelleiro valenciano ha asegurado que se trata de acción\nmoi grave, e que se fixo con premeditación e aleivosía. O arcebispado de\nValencia asegurou que «Non houbo aglomeración porque había dúas\npatrullas policiais e non actuaron para disolver a ningún grupo». Sobre o\nestado de alarma, engadiu que: «Esta arquidiocese aplicouna máis a\nmachada que ninguén».\nComentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 11-05-2020 00:04\nPois ben, direivos que Os maios é unha fermosa tradición moi arraigada na capital e na provincia da que sobradamente teredes escoitar falar e outros anos poderiades contemplar en directo na rúa do Paseo, se tivestes esa sorte e gañas claro está. Os maios celébranse en Ourense cada ano, o día 3, día da Santa Cruz, que na tradición cristiá representa a árbore da vida, da saúde e da resurrección. É unha festa de exaltación da natureza, de aí que as figuras que se realizan para exhibir estean inspiradas na mesma e engalanadas con flores, froitos, follas de árbores, xestas, toxos?\nA outra festa que se celebra o día 3 de maio é o día da Nai. A orixe desta celebración non está clara, pero na tradición cristiá e nos países católicos, celébrase o primeiro domingo do mes de maio, porque maio é o mes das flores, o renacer da natureza, da vida, o mes da Virxe. Que saibades que, inicialmente, no cristianismo festexouse como o ?día da fecundidade? coincidindo co día 8 de decembro, día da Inmaculada Concepción. Así establecido polo papa Pío IX en 1854.\n?A baixada pode ser máis perigosa ca subida?\nGalicia entrará mañá na fase 1 da desescalada, o que permitirá á súa poboación reunirse con amigos e familiares, realizar compras ou tomarse un refresco nunha terraza. E se todo segue ben, dentro de quince días, en torno ao 25 de maio, pasará á fase 2, o que permitirá aos galegos recuperar outros hábitos perdidos, como ir cear a un restaurante, asistir a un concerto ou acudir a un centro comercial. As desescaladas por fases non teñen data exacta, pero o ministro de Sanidade, Salvador Illa, repetiu o venres que, o prudente, sería deixar pasar dúas semanas entre unha e outra. Por iso, se Galicia segue facendo os deberes, sobre o 8 de xuño entraría na fase 3. A partir dese momento, a poboación non só podería gozar xa do lecer nocturno, aínda que con limitacións, senón que tamén podería ir á praia, aínda que mantendo as distancias de seguridade.\nÉ un panorama esperanzador que xorde do esforzo de todos, porque só o sacrificio da poboación e o traballo dos profesionais da saúde, xunto con outros colectivos que se deixaron a pel na loita contra o coronavirus, lograron que as autoridades sanitarias permitisen a Galicia pasar á primeira fase da desescalada. Se todo segue así, a comunidade galega recuperará a normalidade o 21 de xuño, pero será unha normalidade cautelosa, porque o virus non se foi.Para chegar a ese obxectivo faltan 42 días nos que a poboación deberá estar vixiante, xornada a xornada, do cumprimento das normas, porque só ese celo impedirá unha recaída que obrigue a dar marcha atrás. Sábeo, sobre todo, o persoal sanitario que viviu en primeira liña e sufriu en carne propia a pandemia.\nDa man dos sanitariosTato Vázquez Lima, presidente en Galicia de Semes e coordinador de Urxencias no Hospital do Salnés, utiliza un símil válido para que a poboación entenda o importante que é, a partir de agora, seguir respectando escrupulosamente as recomendacións máis básicas: lavarse as mans, usar máscaras e manter as distancias entre persoas. «Cando sobes unha montaña extremas as medidas de seguridade, e cando alcanzas a cima e dobras a curva, crees que xa non che vai a pasar nada, e en realidade é cando corres máis risco de caer. A baixada pode ser máis perigosa que a subida. A poboación galega implicouse cos sanitarios e por iso chegamos ata aquí, pero temos que seguir indo xuntos da man para non caernos na baixada».\nVíctor do Campo, responsable do departamento de Medicina Preventiva do Álvaro Cunqueiro, en Vigo, subliña que foi precisamente o cumprimento desas medidas o que permitirá a Galicia pasar de fase mañá. «Creo que estamos en disposición de ir subindo cada escalada nas fases previstas, pero depende de nós. Galicia está mellor que outras zonas porque o fixemos ben».\nO seu colega no Chuac, María José Pereira, cumpre a machada as restricións e por iso recoñece que non sabe se a poboación está a excederse nas saídas «porque eu non saio moito»; a pesar diso, «pódese saír e debemos facelo ?di?, pero respectando os horarios e as recomendacións, «porque aínda que pareza que teñen pouco impacto, son as que van marcar a diferenza».\nÉ fundamental, ao seu entender, que a xente non crea que a batalla está gañada. «Poderemos facer cousas que non podiamos facer hai uns días, pero non as que faciamos fai tres meses».\nTodos eles insisten en que agora, máis que nunca, a responsabilidade é persoal: «Seguimos en estado de alerta, aínda que agora a alerta é individual», subliña Germán Bou, xefe de Microbiología do Chuac.«Non haberá vacina en meses, a mellor vacúa somos nós mesmos» « Sentidiño». O termo empregado polo presidente da Xunta nun tweet no que se congratulaba polo pase de fase utilízao tamén Tato Vázquez para concienciar á poboación. «Os galegos iso enténdeno perfectamente». Por iso advirte: «Non imos ter vacina en meses, a mellor vacúa somos nós mesmos». Os profesionais insisten, como fixo onte o doutor Fernando Simón, en que as fases non son definitivas. Un retroceso na evolución da pandemia, e Galicia podería volver á casa de saída. Lémbrao tamén Pedro Rascado, coordinador das ucis de España: «As fases están deseñadas para que podamos volver atrás en calquera momento». Con todo o que iso implicaría, tanto desde o punto de vista emocional como económico.\nComentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 10-05-2020 23:26


De Pavía a Poitiers | Á marxe do tempo\n28 de junio de 2016 a las 0:18\nSe chega a vivir don Manuel Pena, antigo profesor meu, que entendía as clases como unha festa para aprender cousas curiosas, e descubrira que eu lle confundía a súa querida batalla de Poitiers coa de Pavía, como me sucedeu no artigo de onte, seguro que levaba un desgusto. Non sei ben que cousas importantes se decidiron na segunda das batallas, nin as consecuencias históricas que tivo, pero na primeira, Europa librouse do dominio musulmán grazas á sabedoría estratéxica de Carlos Martel e do conde Eudes.\nMetidos de novo no asunto, hei recordar que en Poitiers, segundo o meu profesor, ademais da posición do exército dos francos, decidida de maneira intelixente polo seu xefe, tiveron unha grande importancia as célebres franciscas, machadas de mango longo que fixeron unha enorme desfeita nas cabezas dos mouros.\nTamén foi importante o lume, aínda que non recordo ben por que. Só sei que na explicación de don Manuel algo ardía de pronto, e que aquel incendio provocado polas tropas francas causaba desconcerto no exército do califa. Creo que foi esa situación a que aproveitou a cabalería do Conde Eudes, que estaba agochada nun bosque próximo, para caer por sorpresa como un trebón sobre as liñas inimigas. Debo confesar que esta manobra, que o profesor consideraba xenial, a min sempre me pareceu un pouco tramposa.\nEsta columna publicouse orixinalmente o 28 de xuño de 1995.


Efe 16 Abril 2018 15:15 h.\nO mozo, de 19 anos, vendera as pezas subtraídas nun establecemento de compra venda de ouro\nA Policía Nacional de Xerez detivo un mozo costaleiro de 19 anos como presunto autor do furto de varias xoias da imaxe á que portaba.\nSegundo informou a Comisaría a través dunha nota de prensa, a investigación iniciouse por mor dunha denuncia presentada polo vicemaiordomo da Irmandade da Sacra Cea e vestidor das imaxes da confraría.\nO denunciante relatou á Policía como se decatou da desaparición dalgunhas pezas de xoiería que foran colocadas por el mesmo nas mans da imaxe de Santa María da Paz para a saída procesional do pasado Luns Santo.\nFroito das xestións realizadas polos investigadores, solicitáronse probas e indicios para determinar a identidade do presunto autor, o cal resultou ser un mozo de 19 anos que exercera de costalero do paso.\nEsa circunstancia foi aproveitada polo individuo para apoderarse das xoias retirándoas das mans da propia imaxe cando tivo ocasión no interior da igrexa de San Marcos, sede da confraría.\nO presunto autor vendera as xoias subtraídas nun establecemento de compra venda de ouro e metais preciosos nos días posteriores á subtracción, o que impediu a súa recuperación, xa que a empresa procedeu ao seu fundido.\nDáse ademais a circunstancia de que as xoias subtraídas non pertencían á Irmandade da Sacra Cea, senón que foran cedidas por unha irmá da confraría para que a Virxe da Paz as lucise na tarde do Luns Santo.\nTras ser localizado e detido, o presunto autor foi trasladado ata a Comisaría de Xerez, onde ingresou nos calabozos ata a súa posta a disposición da Autoridade Xudicial.


Outros maios: Roberto Vidal Bolaño - Pemón Bouzas\nHomeEntradas recientesOutros maios: Roberto Vidal Bolaño\nA noite da derradeira batalla,\nOs ventos desta encrucillada\nTinxíronse co sangue de aqueles\nQue escolleran facer da morte\nAfirmación de liberdade.\nImpresionoume cando, en Ribeira, durante as festas dun verán, alí estaba Percival. Moita xente nas rúas, moito balbordo, mais nunha esquina da praza e rodeado dun par de centos de persoas, o silencio, a atención. So se sentía a voz de Percival, a voz de Roberto Vidal Bolaño, a voz e a figura dun Roberto Vidal Bolaño vivindo a liberdade de soñar nun verde claro do bosque. Impresionante! Como actor, como director, como adaptador, neste caso do texto de Xosé Luís Méndez Ferrín.\nA Roberto dedicáronlle o Día das Letras Galegas do ano 2013. Ao Roberto dramaturgo debémoslle obras extraordinarias que, con certeza, o paso do tempo vai ir glorificando e colocando no máis alto do Olimpo, moito máis arriba do Xardín das Arbres Outas. Obras como o “Laudamuco, Señor de Ningures”, “Saxo tenor” ou “As Actas escuras” son un bo exemplo. Como tamén o é “Bailadela da morte ditosa”, unha obra que dedicou “a todos os que aínda saben facer da morte afirmación de liberdade”.\nCon Roberto Vidal Bolaño aprendín moito da vida, do teatro, do teatro galego, de Compostela, da amizade. Sentino falar coa súa voz grave e persoal, abraiante, dramática, de boleros, de jazz, de Xelmírez, das rúas de Compostela e dos seus fantasmas, todo iso entre copa e copa, entre sorrisos compartidos con amigos, con aquel puñado do Dado Dadá que, intramuros, botaba por fóra.\nRoberto, como todos aqueles, mulleres e homes da Compostela latexante, fomos amigos sen necesidade de vermos de cotío. A súa morte rouboume a posibilidade de seguir aprendendo, de seguir rindo con aquel home mangallón que metía medo, se non o coñecías, e que era a pura reencarnación de Percival, Xelmírez, e non sei cantos máis, camiñando na compaña dos seus pensamentos polas rúas da súa Compostela amada ou baixo dos soportais.\nUn día negro, de rabia, de cataclismo vital, foi a primeira persoa amiga coa que me crucei pola rúa. Con so dúas palabras, “ven comigo” pechou as portas do inferno, separou as nubes e deixou que o sol saíra outra vez para min. Lembreillo por derradeira vez en soidade, el e mais eu enriba do escenario, con luz cenital que remarcaba o nariz vermello que levaba posto, eu de pe, el deitado tal largo como era no seu cadaleito. El respondeu con toda a forza da súa expresión, nun derradeiro estertor: Viva o teatro! Viva o teatro galego!\nTags: Bailadela da morte ditosa, Día das Letras Galegas, Pemón Bouzas, Percival, Roberto Vidal Bolaño, Santiago de Compostela, Teatro, Viva o Teatro Galego!, X.L. Méndez Ferrín


CIG San Caetano: Que a Xunta de Persoal non vale para nada!?: balance de 4 anos.\nQue a Xunta de Persoal non vale para nada!?: balance de 4 anos.\nIsto é seguramente o que lles gustaría que pensárades a algunhas persoas pero a hemeroteca demostra que a Xunta de Persoal dos Servizos Centrais fixo moitas cousas durante estes últimos 4 anos. A pesar de que a lexislación mérmalle moito as súas capacidades, dado que as consultas e informes da Xunta de Persoal non son vinculantes para o que decida facer a Administración. Porén, é unha ferramenta manual e alguén ten que traballar con ela pois non se move soa. Desde a Presidencia, a CIG impulsamos todas as súas capacidades, presentamos a maioría de propostas e tentamos facer da Xunta de Persoal un punto de encontro das diferentes sensibilidades que existen en todo o persoal funcionario.\nHaberá compañeiras e compañeiros que pensen que non serve para nada porque non se conqueriron grandes logros pero desde logo, ninguén pode negar que se fixeron nestes 4 duros anos moitas cousas e do máis variado. O persoal funcionario, nomeadamente o dos Servizos Centrais volvemos a estar na palestra: primeiro para mal (como espantallo que recibía todos os golpes dos recortes) pero despois xa como mostra de dignidade na que defendimos non só os nosos dereitos, senón a importancia do noso traballo. Desde os Servizos Centrais respondimos con rapidez e axilidade e, moitas veces, encabezamos as respostas do persoal das Administracións aos recortes pero tamén encabezamos as propostas de melloras.\nComo non cabe todo o que se fixo nunha folla de Boletín, van ligazóns a todas as notas publicadas no que se recompila os resumos dos Plenos, das asembleas, concentracións, recollidas de sinaturas, pronunciamentos, propostas, campañas, escritos presentados, notas de prensa, denuncias, entrevistas cos grupos parlamentares e ata co Valedor. Obviamente tamén fixemos moita acción sindical a través da CIG, dentro e fóra do noso centro de traballo, que tamén puidéstedes seguir polo que víchedes en vivo e en directo ou en diferido, nos nosos correos, Boletíns, CIG-Informa e en menor medida pola prensa... Pero agora queremos centrarnos na Xunta de Persoal cuxas delegadas e delegados, esas persoas que temos máis próximas, son as que nos representarán ao persoal funcionario a partir do vindeiro 16 de abril.\nQueremos unha Xunta de Persoal forte porque queremos un persoal funcionario forte. Para iso precisamos moita participación e, desde a modestia do traballo feito que nos avala estes 4 anos, precisamos moita presenza da CIG.\nRecompilación do traballo feito desde a Xunta de Persoal dos Servizos Centrais\nA Xunta pasa do Valedor do Pobo\nO Valedor do Pobo admite a trámite a queixa da Xunta de Persoal dos Servizos Centrais polo ninguneo constante da Xunta de Galiza\nA Porta Santa de San Caetano para a comitiva de coches oficiais do presidente da Xunta\nLei "mordaza": rexeitamento da Xunta de Persoal dos Servizos Centrais\nASINA en Servizos Centrais: a marea negra en defensa dos Servizos Públicos\nO PP sobre o recorte nas extras: "aínda hai marxe de negociación"\nXuntanza cos grupos parlamentares para transmitir as inquedanzas manifestadas polas traballadoras e traballadores de SSCC\nA Xunta de Persoal e Comité de Empresa de SSCC interpelan ao Presidente da Xunta e ao Parlamento polo agravio comparativo nas pagas extras\nAsembleas: Quentando motores nos Servizos Centrais contra os recortes\nAo final a porta de Facenda en San Caetano permanecerá aberta en agosto pero só para peóns\nA Xunta de Persoal dos SSCC inicia unha campaña a prol da legalidade, transparencia e obxectividade nas comisións de servizo\nA secretaria xeral de Facenda podería incurrir en responsabilidade disciplinaria\nFacenda ampara conductas irregulares de persoal funcionario de libre designación\nA Xunta de Persoal de SSCC denuncia asitencias técnicas con nomes e apelidos diante do Parlamento\nAcordos do Pleno de xuño da Xunta de Persoal de Servizos Centrais\nA Xunta de Persoal de SSCC reproba as declaracións de Feijóo tratando de enfraontar ao colectivo de traballadores públicos galegos\nA Xunta de Persoal de servizos centrais volve ao Parlamento\nA Xunta de Persoal de servizos centrais volve a denunciar o abuso de asistencias técnicas\nA Xunta de Persoal de servizos centrais denuncia o timo das listas de substitución da Xunta de Galiza\nAcordos do pleno de febreiro da Xunta de Persoal de Servizos Centrais\nEsmoleiros en San Caetano protestando polos despedimentos na Xunta de Galiza\nComunicado da Xunta de Persoal e Comité de Empresa de servizos centrais contra os despedimentos na Xunta de Galiza\nConcentración pola paga extra en San Caetano, "non imos agardar a que saia o sol"\nXuntanza coa AMTEGA para tratar a problemática do persoal trasladado á Cidade da Cultura\nPresentan 3500 sinaturas pola recuperación da paga extra e 2400 pola negociación de dereitos\nRecollida de alimentos para a Cociña Económica e Albergue de San Francisco en Compostela\nExcelente acollida da campaña de recollida de sinaturas pola recuperación da paga extra\nSolicitude de pagamento en xaneiro de 2013 da paga extra retirada polo RDL 20/2012\nA Xunta de Persoal de SSCC lanza a campaña "4 xoves, 4 causas: camiñando do improbábel ao posíbel"\nPresentación nos xulgados da denuncia penal polo desaloxo dunha asemblea en San Caetano\nPronunciamento de apoio 14-N da Xunta de Persoal de Servizos Centrais\nXuntanza con Turismo sobre o traslado do persoal ás novas dependencias da Axencia\nChamamento aos traballadores públicos con respecto as elección do 21-O\n'Nós traballamos, non roubamos': Outro día máis para a dignidade en Compostela\nA Xunta de persoal de SSCC denuncia no Parlamento o abuso das asistencias técnicas\nA Xunta de Persoal de SSCC denuncia irregularidades de contratacións de ATs en Medio Rural\nA Xunta de Persoal de SSCC denuncia usos fraudulentos do parque móbil da Xunta\nProblemática coa fichaxe co novo sistema Kronos e implantación do horario flexible\nSituación do transporte urbano e interurbano nos servizos centrais\nComunicado aos órganos de representación asturianos e andaluces das medidas tomadas polo PP galego\nEstamos todos no mesmo barco: concentracións do 15 de marzo en Servizos Centrais\nComunicado de declaración de loito oficial publicación da Lei de medidas no emprego público\nPeche en San Caetano pola retirada do proxecto de lei feito a medida para acabar co emprego público\nPresentación de miles de sinaturas de retirada do proxecto de lei de medidas no emprego público\nComunicado da Xunta de Persoal e Comité de Empresa de SSCC: concentración San Caetano 16 de febreiro\nApoia a alternativa ao anteproxecto de lei de medidas no emprego público\nPresentación de alternativa ao anteproxecto de medidas no emprego público\nA xunta de persoal de SSCC esixe que se paralice a renovación dunha encomenda con TRAGSA\nNinguneo dos órganos de representación: comunicado da Xunta de Persoal de servizos centrais\nComunicado da Xunta de Persoal de SSCC ante os reiterados ataques ó colectivo de empregados públicos\nInformación do novo servizo de Renfe de Alta Velocidade da liña A Coruña-Santiago-Ourense\nProblemáticas do bus urbano e aparcadoiros dos traballadores de Servizos Centrais\nAcordos do último pleno da Xunta de Persoal de Servizos Centriais


Transfobia ou narcisismo?\n| 13 de Maio de 2022\nFai tempo que as persoas defensoras e as detractoras da chamada lei trans manteñen un pulso enconado nas RRSS. Mentres as defensoras acusan ás detractoras (fundamentalmente mulleres) de tránsfobas, as detractoras acusan ás persoas defensoras de narcisistas. Narcisismo: trastorno mental no cal as persoas teñen un sentido desmesurado da súa propia importancia, unha necesidade profunda de atención excesiva e admiración, relacións conflitivas e carencia de empatía polos demais. Transfobia: conxunto de ideas, actitudes, sentimentos ou accións negativas cara ás persoas transxénero ou a transexualidade en xeral. Analicemos, pois, os argumentos:\nAs defensoras e defensores argumentan que esa lei, baixo a súa actual redacción, supón o recoñecemento de dereitos fundamentais, ata agora negados ás persoas trans.\nAs detractoras e detractores argumentan que esta lei non incorpora dereitos dos que no estean a gozar xa, como o cambio rexistral de sexo, senón que, en realidade, elimina as garantías establecidas na Lei 3/2007 de 15 de marzo reguladora da rectificación rexistral da mención relativa ao sexo das persoas.\nPero, que diferenzas existen entre a lei do 2015 e a que se pretende aprobar baixo unha nova redacción?\nA lei de 2015 define a transexualidade como un cambio da identidade de xénero e establece que *«a rectificación rexistral do sexo e o cambio do nome se dirixen a constatar como un feito certo o cambio xa producido da identidade de xénero, de maneira que queden garantidas a seguridade xurídica e as esixencias do interese xeral»*. O cambio «xa producido» refírese ás evidencias precisas para falar dunha persoa «transexual», é dicir, os pasos dados por esta, tanto médica como socialmente, que a acheguen a unha autopercepción máis acorde coa identidade pola que desexa ser recoñecida (entre os pasos dados non se inclúe a esixencia dunha cirurxía de reasignación).\nA lei que se pretende aprobar en 2022 elimina calquera tipo de garantía ou condicionante, de xeito que a simple declaración, aínda que non exista ningún tipo de disforia acreditada nin vaia acompañada de ningún tipo de medida que harmonice a súa nova declaración, sexa abondo.\nOutro dos puntos de fricción é o tratamento de menores. Na redacción da nova lei, ábrese a posibilidade de que os menores poidan tramitar o seu cambio rexistral e pedir amparo dos servizos sociais para continuar o seu tránsito médico e social, fronte a unha actitude máis cautelosa ou reticente das nais e pais, prohibindo expresamente calquera terapia psicolóxica (tanto para persoas adultas como para menores) que non teña carácter afirmativo. É dicir, que as nais e pais que desexen ofrecer aos seus fillos unha atención psicolóxica que descarte algún problema oculto polo que rexeiten o seu corpo, poderán chegar a perder a súa custodia, e os psicólogos e psicólogas que simplemente queiran avaliar outro tipo de posibles patoloxías poderán ser inhabilitados profesionalmente durante 3 anos e enfrontarse a multas de ata 150.000 €. Deste xeito, menores que teñan sido obxecto de abuso sexual ou bullying, entre outros, quedarán sen diagnosticar e iniciarán tratamentos innecesarios e irreversibles de cambio de sexo.\nPero entón, que problema existe en acceder ás pretensións de cambio rexistral de persoas adultas sen máis requisito que o desexo de facelo?\nO problema é que existen dereitos e medidas compensatorias baseadas no sexo. Se este se desdebuxa, todas esas medidas quedan sen efecto. Poñamos algúns exemplos:\nO deporte e o acceso aos corpos de seguridade teñen probas físicas diferenciadas para mulleres e homes, porque as capacidades físicas son moi diferentes. De non facelo, as mulleres desaparecerían de ambos escenarios.\nExisten espazos diferenciados para mulleres e homes co obxecto de garantir a seguridade das primeiras, como vestiarios, baños, centros de auxilio para vítimas de agresión sexual ou violencia machista. A simple autoidentificación como muller permitiría o acceso a calquera depredador sexual a estes espazos, porque non se esixe ningunha garantía.\nAs cotas de participación das mulleres nos espazos de decisión están dirixidas a tentar paliar o enorme desequilibrio que existe nesta materia. Así, só un 5% de todos os estados legalmente constituídos no mundo están gobernados por mulleres. Dato que contrasta co censo mundial, no que se recolle que más do 51% da poboación son mulleres. Calquera home que quixera ter acceso a esas cotas non tería máis que autoidentificarse como muller, sen máis requisito (isto xa pasou en varios comicios).\nA Lei Orgánica 1/2004, de 28 de decembro, de Medidas de Protección Integral contra a Violencia de Xénero, establece que a violencia de xénero é «unha violencia que se dirixe sobre as mulleres polo feito mesmo de selo», é dicir, é un tipo específico de violencia baseado no feito de nacer muller nunha sociedade patriarcal como a nosa. Unha persoa transexual que inicie o seu tránsito social por identificarse como muller, estará exposta a outro tipo de violencia, pero non se tratará da mesma violencia. As súas vivencias non terán sido as mesmas, polo tanto, o exercicio das súas liberdades deberá estar defendido por outro tipo de medidas. Se a autoidentificación rexistral é arbitraria, como se pretende, calquera agresor poderá eludir o agravante de VX por non cumprirse a condición de seren a violencia exercida por un home sobre unha muller, coa simple autoidentificación rexistral previa do mesmo. Ao mesmo tempo, as vítimas perderían a cobertura legal establecida para elas se o seu agresor fai uso fraudulento da lei.\nO mesmo sucedería coa aplicación da Lei Orgánica 3/2007, de 22 de marzo, para a igualdade efectiva de mulleres e homes. Calquera medida establecida para paliar a desigualdade quedaría sen efecto se calquera puidera autoidentificarse como muller.\nA nova lei trans establece, entre outras, medidas de acción positiva, como reserva de prazas na función pública para persoas trans, é dicir que acudiran ao Rexistro e declararan que desexaban cambiar a súa identidade rexistral. Deste xeito, calquera que desexe facer uso fraudulento desta xanela legal á arbitrariedade non tería que cumprir ningún requisito, o que suporía un enorme agravio ás persoas con discapacidade que si deben acreditar a súa condición con numerosas probas médicas para poder optar ás reservas de praza e que agora contemplarán con espanto como se perverte o sistema, ata agora garantista, de acceso á función pública.\nEn resumo, o novo texto legal non recoñece novos dereitos que non existan xa, o que fai é eliminar as garantías que poderían evitar o exercicio fraudulento dos dereitos recoñecidos. Ao mesmo tempo converte en punible calquera forma de cuestionamento ou actitude non seguidista, podendo supoñer a perda de custodia por parte dos pais, a inhabilitación profesional por parte de facultativos que cuestionen a procedencia dos tratamentos afirmativos e a imputación por delito de odio de calquera que pretenda expoñer un caso de fraude.\nAsí pois, defender unha medida legal que supón unha porta aberta á fraude, aceptando os danos que con total seguridade se van a producir, por entender que é máis importante o confort procedimental duns poucos que a seguridade xurídica de moitos, é narcisismo e falla de empatía, mentres que esixir garantías legais que impidan un retroceso enorme nos dereitos das mulleres e os menores, non é transfobia, é defensa propia.


O sistema do preparador arxentino favorece, teoricamente, o desenvolvemento dos moitos homes de que o Celta dispón para a liña de tres cuartos de campo, como Emre, Nolito, Brais, Denis ou o propio Iago Aspas.\nEduardo Coudet (Foto: Nós Diario).\nH.P. 20:54 do 12 de novembro de 2020\nO Celta xa ten novo adestrador após destituír o catalán Óscar García Junyent: Eduardo 'Chacho' Coudet. O técnico arxentino chega procedente do Internacional de Porto Alegre brasileiro, conxunto co que marchaba líder da Liga e no que se formou unha importante polémica entre a directiva e a afección pola súa abrupta marcha dos colorados.\nA de Vigo non será unha cidade nova para Coudet, pois xa militou no Celta durante a súa época como xogador profesional, concretamente durante unha breve etapa no ano 2002 na que, individualmente, apenas disputou nove partidos, pero que colectivamente conseguiu a clasificación para a Liga de Campións por primeira e única vez na súa historia.\nO novo adestrador dos celestes é un dos preparadores suramericanos máis recoñecidos do último lustro, onde adestrou con notábel éxito escuadras como Rosario Central, Tijuana ou Racing de Avellaneda, conseguindo conquistar unha Superliga arxentina e un Trofeo de Campións con Racing, ademais de dous subcampionatos de Copa.\nEsto levouno a ser designado como mellor adestrador da competición austral.\nA súa incorporación supón un cambio radical coa concepción de xogo de Óscar García Junyent, moito máis defensiva que a do arxentino.\nCoudet podería recuperar o "fútbol de salón", pois aplica habitualmente un 4-4-2 con rombo no medio do campo, o que favorecería o desenvolvemento dos moitos homes de que o Celta dispón para a liña de tres cuartos de campo, como Emre, Nolito, Brais, Denis ou o propio Iago Aspas.\nNon obstante, esa aposta polo fútbol ofensivo non deberá descoidar o eido defensivo, pois o celeste é o segundo equipo máis goleado da Liga.\nvigo celta Coudet


TRUSS Champú Rubio Profesional 300ml\nO xampú rubio é especialmente indicado para o pelo rubio natural, con destaques ou gris.\nO seu uso recupera a resistencia e a flexibilidade natural do cabelo, deixándoo máis suave e brillante.\nAdemais, a tecnoloxía Blend of Violet Pigments actúa para neutralizar os tons laranxas nos cabelos louros e branqueados e os tons amarelos nos cabelos grises.\nNeutraliza os tons non desexados (laranxa ou amarelo).\nMáis resistencia á rotura.\nComo usar Shampoo Rubio 300ml ?\nAplicar xampú sobre o cabelo húmido. Masaxea ata que se forme escuma e logo enxágüe ben con auga.\nComplexo de afinidade bio: ten unha bio-afinidade constitutiva cos fíos, reforzando a súa estrutura interna. Proporciona elementos fito-nutritivos para reparar a cutícula danada, restaurar o cabelo danado por procesos químicos ou agresións externas (raios UV, vento, uso excesivo do secador e da alisadora).\nH300 exclusivo: mellora significativamente o peiteado e desenredado do cabelo húmido, favorecendo o brillo e o acondicionamento.\nRestauración nano: complexo de aminoácidos con nanoqueratina de baixo peso molecular, rexenera a estrutura interna da fibra capilar.\nProteína de trigo: derivado do trigo. Protexe e axuda a restaurar a elasticidade natural do cabelo.\nIllipe Butter: froita exótica das illas do Pacífico. Rico en ácidos graxos que contribúen a preservar a estrutura das ceramidas (lípidos) que manteñen a hidratación do cabelo. Restaura a elasticidade dos fíos.


Desde Medtronic a Centene Corporation, as multinacionais estadounidenses aniñan no sistema sanitario galego - Nós Televisión\nA cesión de servizos, a falsa doazón de maquinaria ou a compra directa son algunhas das fórmulas a través das que as multinacionais se introducen no noso sistema sanitario\nO Goberno de Alberto Núñez Feijóo leva anos outorgándolle o sistema sanitario galego ás multinacionais, especialmente ás estadounidenses, como se tratase dun caramelo. O dato de que Galicia é un dos territorios do estado cun maior uso dos estudos de TAC, incluíndo a Madrid e Cataluña, podería tratarse dunha anécdota se non fora polo feito de que este tipo de servizo no Sergas está xestionado pola multinacional estadounidense General Electric.\nOutra fórmula usada pola Xunta é a través de convenios entre multinacionais e o Sergas como sucedeu no caso de Medtronic. A multinacional estadounidense introducíu a súa maquinaria nos hospitais clínicos de Compostela e A Coruña outorgando o control sobre as áreas nas que se utiliza o instrumental, ademais da posibilidade de facer un seguemento do seu uso.\nA isto súmalle a compra directa como é o caso do hospital Povisa que só precisa o visto bo da Comisión Nacional dos Mercados e da Competencia para quedar nas mans da multinacional Centene Corporation. Dende a oposición, advirten dos diferentes perigos que pode conlevar esta operación.\nArtigo anterior#GrelladoMartes. ‘Redes contra a política do espolio’ de Xosé Bocixa\nSeguinte artigoEthel Vázquez: “Galicia perde 1 de cada 5 litros de auga que circulan polas súas redes”


O Lorca máis galego resoou na Festa da Palabra carballiñesa\nmaría cobas OURENSE / LA VOZ\nA Festa da Palabra celebrouse na Ínsua dos Poetas Miguel Villar\nO poeta e dramaturgo andaluz foi protagonista na Ínsua dos Poetas\n03 jul 2021 . Actualizado a las 20:39 h.\nEra un dos candidatos ao Día das Letras 2022, pero a Real Academia Galega escolleu a Florencio Delgado Gurriarán. O poeta valdeorrés será pois o protagonista do vindeiro 17 de maio. Federico García Lorca foino hoxe xa, na Festa da Palabra organizada na Ínsua dos Poetas pola fundación do mesmo nome (en colaboración da Deputación de Ourense e co apoio da Xunta), «unha cita clave no calendario cultural galego que reivindica os fitos máis salientables da nosa literatura», segundo a describiu o conselleiro de Cultura, Román Rodríguez. Co gallo do 85 aniversario do seu pasamento, a celebración literaria do Carballiño quixo recordar os seis poemas que o andaluz escribiu na nosa lingua.\nLorca é o autor literario. «Tivo, como asesor lingüístico («diccionario viviente»), a Ernesto Guerra da Cal en cinco das seis composicións (da primeira, Chove en Santiago, o colaborador lingüístico foi outro, quizais Serafín Ferro)», tal e como recordaba o académico Xesús Alonso Montero, que onte non puido estar, nas páxinas de La Voz o pasado venres.\n«Este é un acto de agradecemento a Lorca polo seu amor e a súa entrega a Galicia e ás súas xentes, de dentro e fóra», dixo o presidente da Deputación, José Manuel Baltar. Román Rodríguez fixo un chamamento a fixarse no seu legado afondar na pegada universal da nosa lingua. «É unha icona atemporal do teatro, a poesía e incluso da música do noso país», dixo. Referiuse a el como un xenio que namorou de Galicia desde a súa primeira visita e quedou fascinado pola identidade, a cultura e a lingua. «Nel recóllese a importancia do noso rural, da Galicia máis profunda», destacou o conselleiro de Medio Rural, José González.\nTeo Cardalda puxo música á festa, na que tamén se entregaron os premios da Festa da Palabra, na que era a súa décimoterceira edición. Os galardóns recaeron en Yolanda Castaño, no eido da literatura; José Manuel Vidal Souto, ao que se recoñeceu de xeito póstumo polo seu labor nas artes plásticas; o Orfeón do Carballiño, no campo da música; e Maribel Outeiriño polo seu traballo en comunicación. Ademais, tamén se recoñeceu a Marisol Novoa na categoría de emprendemento; a Fundación Amaranta-Ourense, pola iniciativa social que desempeña; e a Diego Martínez Duro no campo de cultura en emigración.\nO acto incluíu tamén a inauguración da escultura de Soledad Penalta, que interpreta, de maneira simbólica, o fondo sentimento e a gran altura literaria de Federico García Lorca.\nO presidente da fundación, Luis G. Tosar, avanzou que a festa do 2022 estará dedicada ao grupo Brais Pinto.\nArchivado en: Federico García Lorca Román Rodríguez Xesús Alonso Montero RAG O Carballiño


Retornando ó cotián « Fragas do Mandeo\nRetornando ó cotián\nA sexta edición da Semana de Custodia do Territorio foi todo un éxito, pero xa ten rematado e a natureza segue precisando dos nosos esforzos.\nAproveitando a data festiva, hoxe un dos nosos voluntarios achegouse ó río Mandeo para revisa-la reaparición de especies exóticas invasoras no tramo entre a pontella de Chelo e a ponte de Teixeiro, e de paso recolle-lo lixo ciscado con excesiva frecuencia neste transitado treito.\nLocalizou unhas poucas plantas de crocosmia e de tradescantia, pero buscando lixo atopouno dabondo oculto no monte preto do camiño: 71 botellas de vidro, dúas rodas, unha batería de coche e refugallos variados cos que encheu un saco de 100 litros.\nTodos podemos facer algo pola natureza. Se queres estar informado das próximas xornadas de voluntariado ambiental, ponte en contacto connosco. Na sección Contacto tés tódolos detalles.


(Redirixido desde "Gonipterus scutellatus")\nO Gonipterus procede do sueste de Australia, berce do propio eucalipto, onde se mantén controlado grazas á presenza dos seus predadores naturais. Pero estes son descoñecidos noutras áreas xeográficas a onde se foi expandindo o eucalipto polo seu rendible aproveitamento, polo que a difusión do gorgullo non atopou límites. Asi, xa se detectaron efectos prexudiciais sobre as plantacións de eucaliptos en Suráfrica e Madagascar desde 1916, primeira localización coñecida fóra da zona de orixe. O insecto foi colonizando outros territorios a razón duns 100 km/ano ata estenderse en 30 anos á metade sur do continente africano. Cara a 1925 detectouse na Arxentina, protagonizando outro caso de rápida expansión que alcanza Uruguai en 1943, Brasil en 1955 e Chile en 1997; en 1995 localízase en California.\nDiferentes colectivos ecoloxistas  advertiron o risco medioambiental que podía supoñe-la introdución no noso ecosistema dunha especie foránea , da que se descoñocían as posibles interaccións sobre outras especies vexetais ou animais. Mesmo houbo unha interpelación parlamentaria do deputado Miguel Cortizo (PSdeG) criticando a medida . A Administración asegurou que o método de loita biolóxica baseado na diseminación de Anaphes nitens era "eficaz e inocuo" para o entorno; que fora empregada previamente en Suráfrica, Portugal ou Irlanda, con éxito e sen consecuencias nocivas no medio ambiente; que non se comprobou nunca ningunha interacción entre o Anaphes e ningunha outra especie que non fose o Gonipterus, así como que resulta inofensiva para o home.\n↑ 12,012,112,2 Regulamento de Execución(UE) N o 942/2011 da Comisión de 22 de setembro de 2011, polo que se establece a non aprobación da substancia activa flufenoxurón, de conformidade co Regulamento (CE) n o 1107/2009 do Parlamento Europeo e do Consello, relativo á comercialización de produtos fitosanitarios, e modificase a Decisión 2008/934/CE da Comisión.\n↑ 13,013,1 Axencia Europea de Seguridade Alimentaria; Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance fluometuron, (Conclusión sobre a revisión por pares da avaliación do risco da utilización como praguicida da substancia activa flufenoxurón). The EFSA Journal 2011, 9(3):2088. [72 pp.] doi:10.2903/ j.efsa.2011.2088.\nFrancisco Fernández de Ana Magán: "Enfermedades del eucalipto: Goníptero y Mycosphaerella", en Euskadi Forestal, 62.[Ligazón morta]\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Gurgullo_do_eucalipto&oldid=4897087"\nA última edición desta páxina foi o 4 de setembro de 2018 ás 20:04.


Entrega dos premios do VIII Concurso de Ideas Empresariais Innovadoras da USC\nO día 20 de febreiro tivo lugar o acto de entrega dos premios da VIII edición do Concurso de Ideas Empresariais Innovadoras da Universidade de Santiago de Compostela.\n(21/02/2008) O mércores 20 de febreiro tivo lugar no salón reitoral do Pazo de San Xerome, e nun acto presidido pola Vicerreitora de Investigación e Innovación, Mª José Alonso Fernández, a entrega de premios aos gañadores da VIII edición do Concurso de Ideas Empresariais da Universidade de Santiago de Compostela. Foron premiadas cinco ideas, dotadas cada unha delas cun premio de 600 euros, sobre produción de hidróxeno a partir de residuos urbanos, pago da ora co teléfono móbil, xoguetes para nenos con problemas, micro-óptica e sensores e apiterapia sen a picadura das abellas.\nNo acto de entrega participaron, ademais da Vicerreitora, o Director Xeral de Investigación, Desenvolvemento e Innovación, Salustiano Mato de la Iglesia; o Vicerreitor de Comunidade Universitaria e Compromiso Social, José M. Mayán Santos; o Director do Programa Uniemprende da USC, Carlos Hernández Sande; o Subdirector Xeral de Apoio á Contratación e Emprendedores, Jorge Barros de la Peña; e o Xerente de Unixest, Gustavo Marcos Cancelas.\nO concurso estaba dirixido a emprendedores universitarios das tres universidades galegas que tiveran unha idea innovadora susceptible de converterse nun proxecto empresarial a curto e medio prazo, valorándose a viabilidade e o carácter innovador da idea, o seu grao de madurez e que tivera en conta as políticas de igualdade.\nNesta edición o concurso volveu rexistrar cifras de participación similares ás do ano pasado, con 260 ideas presentadas, na súa maioría vinculadas á área de Ciencias Xurídicas e Sociais, e máis particularmente á Facultade de Administración e Dirección de Empresas. Por outra banda, hai que subliñar que o 55% das propostas foron impulsadas por mulleres.\nRELACIÓN DE GAÑADORES.-\nProdución de hidróxeno.\nMarta Acuña Vidal, da Escola de Enxeñaría Química da Universidade de Santiago de Compostela, é a autora da idea que propón a produción de hidróxeno a partir de residuos urbanos como combustible alternativo para vehículos. O resultado do proceso proposto sería a obtención de hidróxeno ao 99,9% de pureza, incluíndo ademais a posibilidade de comercializar electricidade.\nPagamento da ORA polo móbil.\nOutra das ideas premiadas nesta edición propón o pagamento do estacionamento da ORA por medio do teléfono móbil. Trátase dunha idea de Miguel Varela Pérez, da Facultade de Informática da Universidade da Coruña, que se aproveitaría da posibilidade de conectarse á máquina de control da ORA por medio da tecnoloxía Bluetooth ou por mensaxería SMS. A idea levaría asociados unha serie de produtos como son o hardware e o software necesarios para acceder ao servizo así como para que os vixiantes do estacionamento poidan saber se o vehículo pagou ou non con este servizo sen necesidade de dispor dun resgardo.\nXoguetes para nenos con problemas.\nA fabricación de xoguetes para nenos con problemas é a proposta de Jeni Rodríguez Rico, da Facultade de Administración e Dirección de Empresas da Universidade de Santiago de Compostela (Campus de Lugo), ao considerar que a maioría de xoguetes non veñen adaptados para poder ser adquiridos por un neno con dificultades auditivas, visuais ou de fala. Os produtos que comercializaría esta empresa serían xoguetes para nenos maiores de cinco anos que levarían, en lugar de debuxos nos botóns, palabras que os identificasen en linguaxe Braille ou unha pantalla na que aparecerá o que di en caso de que estivese dotado de son.\nDa Facultade de Química da Universidade de Santiago de Compostela é Manuel Gómez García, autor da idea Microóptica e sensores, que pretende levar ao mercado o deseño, adaptación ou construción de dispositivos sensores ópticos e tamén a fabricación de microcompoñentes ópticos baseados en fotorresinas de última xeración. Esta empresa dedicaríase aos sensores de fronte de onda e compoñentes ópticos totalmente personalizados en función das necesidades do cliente e cun tempo de prototipado de poucas horas. Tamén, ofrecería matrices de microcavidades para aloxar reactivos e mostras para biotest, igualmente personalizados, e microlentes e micro-elementos ópticos para montaxes compactas.\nFinalmente, Eva Estévez Forneiro, da Facultade de Medicina da Universidade de Santiago de Compostela, recibiu o premio pola idea ‘Apiterapia sen a picadura das abellas’ que pretende aproveitar o veleno das abellas, a apitoxina, pola súa capacidade antiinflamatoria, 100 veces superior á da cortisona, e analxésica. Esta empresa estaría en condicións de producir Apitoxina en crema, especialmente recomendada para a artrite reumatoide, a artrose e a esclerose múltiple e con excelentes resultados noutras doenzas como a gota, fibromialxias, febre reumática, lesións deportivas, lumbalxias, alerxias, asma, sinusite ou fatiga crónica, entre moitas outras. Ademais, podería producir a mesma substancia a modo de solución sérica e anestésica, como blister de comprimidos e melitinina en solución sérica.


Relato curto para nenos: treboada\nNa era da televisión, as computadoras, os servizos de transmisión e os teléfonos intelixentes, ás veces descoidamos cousas importantes. Iso inclúe ler un bo libro. Non obstante, un estudo da Reading Foundation mostra a importancia que ten a lectura. E o estudo chega a unha conclusión clara: ler en voz alta promove o desexo e a vontade de ler.\nConto infantil: treboada\nCanto antes se lean os nenos, mellor. E só os que saben ler tamén poden participar na sociedade e nos medios de comunicación e comprender as cousas. Divírtete lendo a nosa pequena historia sobre o tema "Medo ás treboadas":\nUn forte ruído espertou a Manuel do seu sono tranquilo. "Que foi iso?", Preguntou conmocionado, aínda que era a única persoa da habitación. Fregou os ollos cansos durmidos. "Parecía un trono", dixo Manuel e sentouse ao bordo da súa cama, preocupado.\nMedo a unha treboada - © Andreas Neßlinger / Adobe Stock\nManuel tiña moito medo das treboadas, porque o forte rebumbio do trono e o brillo do raio sempre foron un motivo para que tivese medo. Manuel camiñou lentamente ata a fiestra e apartou as cortinas para mirar para fóra. Manuel non podía ver máis que escuridade. O acuario, que estaba nun pequeno armario do seu cuarto, era a única fonte de luz que iluminaba un pouco a habitación.\n“Quizais tamén me equivoquei. Parece ser moi tranquilo. Non oio tronos e tampouco vexo un raio. Manuel tirou as cortinas cara atrás e estaba a piques de deitarse na súa cama cando se escoitou outro forte trono. Manuel fixo unha mueca e tirou as tapas da cabeza. Non se equivocou. Este foi o comezo dunha treboada.\nManuel arrastrouse baixo a manta e non se atreveu a saír. Durante minutos permaneceu baixo as súas tapas, onde se sentiu seguro. Entón, ao cabo dun tempo, atreveuse a deixar de lado as fundas, sentíndose parvo. “É só unha treboada. Teño 11 anos. Non teño medo dunha treboada ", dixo Manuel e intentou tranquilizarse un pouco, cousa que ao parecer logrou no primeiro momento. Manuel levantouse de novo e mirou pola fiestra cando de súpeto un raio iluminou a paisaxe, permitindo a Manuel ver todo o val. Quedou alí petrificado e comezou a tremer lixeiramente. "Só unha treboada", tatexou suavemente e apenas audible.\nÁ mañá seguinte soou o espertador de Manuel, pero o espertador estaba desempregado esa mañá porque Manuel xa estaba esperto. Non pechara os ollos toda a noite porque a treboada asegurou que non podía durmir. Manuel estaba completamente esgotado. Nin sequera tiña forzas para sentar.\nPor sorte era o fin de semana polo que Manuel non tivo que ir á escola. Non obstante, estaba afeito a madrugar os fins de semana. Non obstante, foi moi difícil para el ese día. O seu corpo estivo marcado pola noite sen durmir. "Estúpida treboada", maldixo Manuel. Manuel escoitaba pingas de choiva golpeando contra a fiestra. A treboada amainou durante a noite, pero aínda chovía. Manuel instouse a levantarse da cama. Despois de todo, non podía ficar na cama todo o día.\nManuel foi á cociña, onde coñeceu á súa nai. “Pareces terrible. ¿Non durmiches ben? ”, Preguntou a súa nai cando viu os ollos cansos de Manuel. "Non, en absoluto. Aquela treboada mantívome esperta toda a noite. Non puiden durmir. Tiña ... ”Manuel considerou se debía acabar a frase. "Que tiña?", Preguntoulle curiosa a súa nai. "Eu tiña medo. Recoñézoo. "" Antes da treboada? "A súa nai quixo saber. "Si", admitiu Manuel, un pouco avergoñado.\nEstaba un pouco avergoñado de falalo. "Por que non dixeches nada?" "Que debería dicir?" "Ben, poderías falar conmigo ou co teu pai sobre iso." "Era a media noite. Non quería espertarte. Tamén me dixen que unha treboada non é tan mala ao cabo. Despois volvín á cama, pechei os ollos e tentei durmir.\nPor desgraza, non conseguín durmir. Pola contra, estiven toda a noite levantada e agora estou realmente cansa. Gustaríame ir durmir agora. "" Entón déite un pouco. Claramente faltas o sono. Podes entendelo mirándoo. "" Creo que non estaría mal durmir máis. "" Estou de acordo. Entón podo espertarte para que non durmas todo o día. Despois de todo, non quere que o seu ritmo de sono se mesture.\nVolve á túa habitación e dorme un pouco "." Está ben. "" Durme ben. "" Grazas. "Manuel seguiu o consello da súa nai e deitouse na súa cama para recuperar o sono perdido.\nA choiva non deixou, con todo. Foi un día moi chuvioso e ao cabo dunhas horas apareceu unha nova treboada. O trono e o raio volveron para que Manuel se espertara do sono. Mirou o espertador e deuse conta de que durmira unhas horas.\nPero agora que regresaron os tronos e os lóstregos, custoulle volver durmir. Xa que era de día, Manuel non tiña tanto medo. Teríalle sido máis difícil facer fronte á treboada durante a noite. Durante o día o medo á treboada non foi tan grande. Como Manuel xa non podía durmir, entrou na sala de estar. Alí a súa nai estaba sentada no sofá. Sobre a mesa diante dela había varias follas de papel e varios bolígrafos.\nÁ nai de Manuel gustáballe pintar e tiña bastante talento. “Ah, estás esperto de novo. De todos xeitos espertaríache pronto. ¿Durmiches ben? ”, Preguntou a nai de Manuel. "Si, ten. Xa me sinto mellor. Pero a treboada espertoume. Estou chocado cando escoitei o forte trono ".\nHoubo un pequeno silencio. "Que fas alí?", Preguntoulle finalmente Manuel á súa nai. "Pinto un pouco", respondeu brevemente a nai. "E que estás pintando?" "Unha paisaxe". Manuel mirou o cadro que pintaba a súa nai. “Si, unha paisaxe. Tamén hai un relampo. Ademais, chove. "" Ben. Quero amosar unha treboada na imaxe. Que pensas? ¿Tiven éxito na foto ata agora? ”, Preguntou a nai. "Creo que si", respondeu Manuel, que realmente pensou que a foto era estupenda.\n"A treboada non parece tan mal na foto", dixo Manuel. “O trono é forte e os raios son bastante brillantes, pero ás veces ese é o tempo. Nalgún momento cada treboada rematou. Este tamén ”, explicou a nai de Manuel. Manuel mirou pola fiestra e quedou sorprendido.\nRematou a treboada. A choiva parara. Os primeiros raios de sol abriron paso entre as escuras nubes grises e iluminaron a paisaxe. "Isto é marabilloso", dixo asombrado Manuel. A súa nai estaba ao seu carón. “Si, é certo. Se non houbese treboadas, negaríanos esta fermosa vista ".\n"Tamén podes pintar un cadro desta paisaxe?", Preguntou Manuel. "Eu non sei. Debería? "" Ben, absolutamente ", esixiu o rapaz. "Pero só se pintas comigo." "Non podo pintar tan ben como podes." "Non importa", dixo a súa nai. "Entón podes usar hoxe para practicar algo." "Está ben, onde están os bolígrafos?", Preguntaron Manuel e os dous sentáronse no sofá, desde onde tiñan unha gran vista da xanela e podían ver a paisaxe.\nManuell entendeu con entusiasmo os lapis e colleu unha folla de papel para pintar a paisaxe. Xa esquecera a tormenta e a noite sen durmir. Estaba feliz de poder pasar un tempo coa súa nai agora. Xuntos pasaron o día pintando dúas imaxes de fermosas paisaxes.\nDescarga de balde o documento "Medo á treboada" como documento PDF\nPáxina para colorear treboada - tempo\nComportamento da páxina para colorear nunha treboada | Prevención\nRelato curto para nenos: susto escénico\nNovela curta para nenos: fútbol\nRelato curto para nenos: oso de peluche\nRelato curto para nenos - vacacións


Campaña de recollida de xoguetes para familias de Culleredo | Concello de Culleredo\nInicio » Contido » Campaña de recollida de xoguetes para familias de Culleredo\n4 Decembro, 2016. 20:01\nO Concello de Culleredo pon en marcha unha campaña que ten como obxectivo, por unha banda, conseguir xoguetes e agasallos para os nenos e nenas das familias sen recursos de Culleredo e de por outro ofrecer unha canle para a solidariedade veciñal que ano tras ano mostra o seu desexo de colaborar na consecución deste fin .\nA campaña ten varias opcións de participación. Ata o xoves 15 de decembro están habilitados puntos de doazón de xoguetes e agasallos novos, ou en moi bo estado, en varios lugares do concello:\nCentros de ensino públicos e concertados\nCentros municipais: Casa do Concello, Pazo de Vila Melania de Vilaboa , Conservatorio Profesional de Música, Edificio de Servizos Múltiples do Burgo, e o Centro Cívico de Fonteculler\nOutra maneira diferente de colaborar nesta acción solidaria é formando parte do voluntariado que traballará nas liñas de cooperación ata o 22 de decembro, que rematan as entregas dos agasallos recompilados. Son benvidas tanto as colaboracións dun día como de varios.\nPara iso é necesario chamar ao teléfono 981 65 45 70 do Centro municipal de servizos sociais onde tamén se atopa a Oficina Municipal de Voluntariado.\nAs asociacións e entidades do concello que organicen pola súa conta unha recollida de doazóns que queiran achegar a esta campaña poden facelo nestas mesmas datas directamente no Edificio de Servizos Múltiples do Burgo contactando previamente coa técnica responsable da Campaña no teléfono mencionado.\nA entrega dos xoguetes ás familias , previamente contactadas, terá lugar a partir do 16 de decembro. Aquelas familias que por primeira vez queiran ser tidas en conta como beneficiarias desta campaña, e que non fosen contactadas desde os servizos sociais pódense dirixir ao seu centro de servizos sociais do Burgo ou Vilaboa para solicitar unha cita coa a súa traballadora social .\nA concelleira de Benestar Social, Lupe Pombo, anima a cidadanía a sumarse en calquera destas formas para bater a marca de doazóns e axudar a que todas as familias con nenos conten cos seus agasallos nesta época tan especial.\nEsta campaña municipal realízase de maneira coordinada con Cáritas e a Asociacion Abrente que traballan en Culleredo, e nela colaboran cos técnicos municipais, o voluntariado municipal e as alumnas de grao de Educación Social da Universidade da Coruña.


Democracia sen república?\nManuel Miragaia 15 abril 2009 23:01 h.\nDemocracia venta Manuel Miragaia república Motocrós\nSó a partir dos cambios producidos pola Revolución Francesa moitos pobos do mundo reflexionaron sobre a grande inxustiza que supuña a súa marxinación do poder político. Agromou así o ideal democrático moderno, no que o goberno e as leis deberían xurdir do pobo mesmo e estaren controlados por el. A soberanía ou autoridade suprema do estado non podía residir nunha persoa ou grupo privilexiado, senón no conxunto da sociedade. Aparecía desta maneira a nova categoría do cidadán, que desterraba á antiga do súbdito.\nAlcanzar unha democracia plena vén constituíndo un ambicioso soño e unha constante tarefa para calquera sociedade madura. A democracia é unha bela utopía social que hai que manter e facer avanzar día a día. Nuns estados máis que noutros callou o ideal democrático. Na actualidade a maioría dos estados do mundo contan por diversos motivos cunha democracia imperfecta. Un dos principais vén sendo polo mantemento da forma monárquica na xefatura do estado.\nNon se pode considerar á monarquía como outro modelo, alén do republicano, de representación popular. Outra cousa ben distinta é que os reis do presente non exerzan un auténtico poder e que, no chanzo inferior, os primeiros ministros e os seus gobernos si procedan e se formen a partir dos principios de representación democrática.\nNo mundo contemporáneo a forma monárquica do estado resulta algo extemporáneo, un vestixio do pasado medieval. O filósofo holandés de posibel orixe galega Spinoza xa dicía no século XVII que se todos somos iguais en canto a que formamos parte da substancia única –Deus sive natura-, na democracia todos tamén deberíamos ser iguais.\nCalquera demócrata cabal tería que ser republicano, pois só o sistema republicano se constitúe na súa totalidade a partir da representación democrática. E nunha democracia auténtica só hai cidadanía, porque non se distingue entre realeza e plebe. Non se entenden na sociedade actual privilexios como o da inviolabilidade, o de non estar suxeito a ningún tipo de responsabilidades polos actos que se realicen, o de reverencia –pegada de carácter sagrado dos reis do pasado-, o de suntuosidade e o do boato cerimonial.\nDemocracia significa tamén igualdade de oportunidades e a posibilidade de acceso á máis alta maxistratura estatal do fillo da máis humilde das familias da nación, sempre que conte coa necesaria preparación, cos méritos e capacidades suficientes, e co voto decisivo popular.\nSe se repasa o programa do antigo Partido Galeguista poderase ver que se declaraba partidario incondicional do sistema político republicano, mais de acordo coa tradición galeguista. O réxime republicano era considerado polos nacionalistas daquela como ''garantía das nosas liberdades e da democracia'', e como ''garantía de atinguir a liberdade do noso pobo.''\nMalia todas as incomprensións e deficiencias que puido haber por parte dalgúns políticos republicanos con visións do Estado de carácter centralista, ao se abordar a cuestión nacional galega, coa II República comezáronse a dar os primeiros pasos no autogoberno de Galiza.\nNon é razoábel, pois, que desde algúns ámbitos do nacionalismo galego se cuestionase a efeméride do 14 de abril. Sería negarmos a historia non vermos a relación estreita que houbo sempre, e que ten que continuar habendo, entre nacionalismo e republicanismo.\nCo gallo do aniversario daquel primaveral 14 de abril de 1931 convén lembrar a vixencia do republicanismo e manifestar que, sexa república galega, española ou universal, só a forma republicana garante unha coherencia democrática plena no ámbito da representación da vontade popular.


Compañía de Tranvias A Coruña\nMáximo de alumnado: 30\nConfirmar co servizo de educación 48 horas antes\nUn autobús urbano recollerá no colexio o alumnado e o profesorado acompañante e levaraos á Compañía de Tranvías. Alí visualizarán un PwP explicativo sobre a evolución dos medios de transporte colectivo: tranvía de mulas, tranvía electrico, trolebús e autobús, e rematarán cunhas vistas do tranvía turístico. Explicaránselles as vantaxes do transporte colectivo sobre o privado, tanto a nivel ecolóxico como social. Visitaremos as instalacións e antes de levalos novamente ao colexio, pasaremos o autobús polo tren de lavado. Esta última parte da visita gústalles moito aos nenos e ás nenas.


A Xunta inicia o proceso de cesión da estación de autobuses ao Concello de Vilalba - Terrachaxa.com\nA Consellería de Infraestruturas e Mobilidade, a través da Dirección Xeral de Mobilidade, vén de iniciar o proceso para a cesión da Estación de Autobuses de Vilaba ao Concello, ao tempo que proxecta a instalación dunha nova parada de autobús no exterior desta instalación, que suporá un investimento autonómico de 40.000 euros.\nA Xunta e o Concello de Vilalba acordaron iniciar a correspondente tramitación para reversión desta infraestrutura a favor da Administración local, proposta que posibilitará o peche da mesma como estación de autobús e permitirá o uso do edificio para outros fins municipais.\nNeste sentido, cómpre lembrar que na actualidade a estación de autobuses de Vilalba, aínda que está aberta o público e serve de base para os autobuses de transporte regular con parada na vila, non esta a funcionar como tal estación. O edificio está pechado, tanto os locais comerciais, coma a cafetería coma o despacho de billetes, e no último verán acrecentáronse os actos vandálicos e o uso ilícito dos locais do mesmo.\nDeste xeito, e no marco do tratado co Concello, o departamento de Mobilidade da Xunta ten previsto iniciar a tramitación do correspondente permiso municipal para acometer as obras necesarias para habilitar no exterior da terminal a nova parada para a espera e recollida dos viaxeiros, para o que se prevé a instalacións de dúas marquesiñas.\nCon esta nova parada mantense a prestación do servizo aos viaxeiros que utilizan actualmente as dársenas da terminal de autobuses, que é moi escaso. Segundo os datos da última campaña de aforamentos realizada nos meses de agosto e setembro na estación de Vilalba, a media diaria de viaxeiros que soben ou baixan do autobús é de 50 usuarios.\nEtiquetas cesiónEstación de autobusesobrasXunta de Galicia\nAnterior Nenos das Pontes celebran un pleno infantil\nSeguinte Aemet informou que mañá haberá nivel laranxa por fortes ventos


Inicio / Horta / Chega a Galicia a couza guatemalteca, unha nova praga da pataca\nA Xunta de Galicia declara a súa presenza nos concellos coruñeses de Ferrol, Narón e Neda e establece unha serie de medidas fitosanitarias para combatela.\n03/11/2015 1:36 p.m.\nO Diario Oficial de Galicia publica hoxe unha resolución da Consellería de Medio Rural pola que se declara a presenza en Galicia da praga denominada Tecia solanivora Povolny ou couza guatemalteca da pataca. Aínda que a súa presenza limítase de momento a tres concellos do norte da Coruña (Ferrol, Narón e Neda), a Xunta adoptou unha serie de medidas urxentes para a súa erradicación e control na Comunidade Autónoma.\nQue é a couza guatemalteca da pataca?\nA praga denominada «couza guatemalteca da pataca», provocada polo organismo nocivo denominado Tecia solanivora Povolny ou Scrobipalpopsis solanivora Povolny, é unha das de maior importancia económica no cultivo da pataca en América Central, de onde é orixinaria, e nos países de América do Sur, nos cales se foi introducindo: Venezuela (1983), Colombia (1985) e Ecuador (1996). En Europa foi observado e identificado nas illas Canarias (1999-2006).\nOs danos son causados pola larva, tanto no campo como no almacén, a cal penetra no tubérculo para alimentarse facendo galerías. O tubérculo de pataca é o único hospedeiro desta praga.\nMedidas fitosanitarias para combatela\nPara combater esta praga a Consellería de Medio Rural estableceu unha serie de medidas fitosanitarios de obrigado cumprimento nos tres concellos afectados (Ferrol, Narón e Neda).\na) Medidas que deben obrigatoriamente adoptar os agricultores nas zonas demarcadas:\n– Colocar trampas con feromona sexual para a captura masiva.\n– Utilizar semente libre da praga, certificada e con garantía sanitaria.\n– Realizar tratamentos fitosanitarios con materias activas autorizadas no Rexistro Oficial de Produtos Fitosanitarios do Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente.\n– Retirar do terreo e destruír todos os tubérculos danados, así como os restos de colleita, co fin de romper o ciclo da praga durante o período de descanso.\nb) Medidas que se recomenda adoptar aos agricultores nas zonas demarcadas:\n– Desenterrar 15 días antes da plantación, os tubérculos afectados de campañas anteriores, recollelos e eliminalos.\n– No momento da sementeira, enterrar as sementes a unha profundidade mínima de 15 cm, para crear unha barreira de terra entre estas e as posibles larvas.\n– Eliminar as plantas procedentes de colleitas anteriores que nazan durante as primeiras etapas do cultivo.\n– Aporcar por ambos os lados e a unha altura mínima de 25-30 cm.\n– Rotar cultivos sempre que sexa posible.\nc) Medidas que adoptarán os almacéns comercializadores:\n– Separar dentro dos almacéns os tubérculos cuxo destino sexa o de semente dos de consumo.\n– Colocar mallas tupidas, tipo malla anti-insectos, sobre os tubérculos almacenados para evitar a entrada e saída da couza.\n– Desinfectar o almacén, a maquinaria e as ferramentas de manipulación con produtos autorizados.\n– Seleccionar os tubérculos antes de almacenalos, eliminando todos aqueles que presenten danos que poidan ser causados pola praga.\n– Facer un tratamento fitosanitario dos tubérculos almacenados con materias activas autorizadas no Rexistro Oficial de Produtos Fitosanitarios do Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente.\n– Colocar trampas con feromona para a detección da existencia da praga. Os tubérculos non poderán comercializarse no caso de obterse capturas.\n– Separar os sacos baleiros e embalaxes de manipulación dos tubérculos, que se almacenarán en compartimentos distintos aos das patacas almacenadas.\nd) Movemento de tubérculos:\n– Queda prohibida a saída das zonas demarcadas dos tubérculos producidos nestas zonas.\nOs agricultores afectados deberán prestar toda a colaboración\nPor último, a Xunta de Galicia lembra que os afectados polo organismo nocivo Tecia solanivora Povolny “deberán prestar toda a colaboración que sexa necesaria para levar a cabo as actuacións que determine a Consellería do Medio Rural para a erradicación e control da praga”.\nIgualmente, advirte de que “a localización e extensión das zonas demarcadas poderase modificar a medida que se realicen novas prospeccións e se detecten novos puntos positivos”.


Enxeñaría gay no max no nivel 20 twink, conseguindo o tempo\nFoder ao meu amigo en IKEA como broma non homosexual » Coma Cum »Max ingeniería no nivel 20 twink\nEnxeñaría máxima no nivel 20 twink\nLémbrame? Necesitas unha conta? Rexistrarse agora. Eliminar anuncios.\nTáboas "Twinking" de nivel 20 F2P - Desactualizado\nGuía de nivelación de enxeñería BfA - Guía de enxeñería de WoW\nDecidiches facer un xemelgo do cazador WSG de nivel 19? Non será doado nin agradable, ata que o teu personaxe estea preparado para Battleground. A boa noticia: no nivel 19 os cazadores son unha das clases máis temidas e con boas razóns xa que son capaces de superar de forma consistente a maioría das outras clases, teñen métodos superiores de desaceleración con pinzas de á e disparo concusivo e teñen unha viaxe. aspecto que aumenta a velocidade comezando no nivel 18 aínda que se equilibra xa que os cazadores poden atordarse mentres usan ese aspecto. Tamén son capaces de rastrexar tanto humanoides coma bestas no seu minimap, converténdolles en exploradores inestimables, así como altos dps noks e coas combinacións de carreira e profesión adecuadas, incluso poden curarse, facéndolles moito máis difíciles de matar. As malas noticias: os cazadores teñen dous defectos mortais: unha zona morta na que non poden disparar e unha visión que limita a frecuencia con que son capaces de atacar. Dito isto, será difícil, aínda que non sexa imposible, un equipo composto total ou case enteiramente por cazadores twink nos 19 campos de batalla.\nDecidín coller enxeñaría, aquí tes a guía que creei onte á noite, tratando de gastar a menor cantidade de ouro que puiden. Este é o xeito rápido e sucio. Antes de comezar, debes entender que isto non é unha guía de nivelación, é só unha guía que che axudará a levar axiña a túa enxeñería, se necesitas unha guía de nivelación, a mellor é as guías de nivelación WoW Classic de Joana.\nEsta guía de nivelación Battle for Azeroth Engineering mostraralle o xeito máis rápido e sinxelo de nivelar a túa habilidade BfA Engineering do 1 ao foco principal desta guía é nivelar a Enxeñaría, pero podes visitar a miña batalla por Azeroth Engineering Guide se queres ler máis sobre os novos cambios, bonos de enxeñería e receitas. Pero, o xeito máis rápido de nivelar esta profesión é mercar todo na casa de poxas. Se tes un ouro baixo, recoméndoche que probes esta guía de fabricación de ouro.\nEtiquetas: máx + enxeñaría + en + nivel + 20 + twink


Vázquez Torrón subliña a aposta do Ministerio de Transportes pola sustentabilidade urbana - Xornal de Lugo " />\nVázquez Torrón subliña a aposta do Ministerio de Transportes pola sustentabilidade urbana\n• 7 Xuño, 2021\nLugoMinisterio de TransportesSustentabilidadeSecretario Xeral de InfraestruturasSostibilidade Urbana\nO secretario xeral de Infraestruturas, Sergio Vázquez Torrón, subliñou hoxe a aposta do Ministerio de Transportes, Movilidad e Axenda Urbana (Mitma) pola sustentabilidade urbana. Fíxoo na apertura dunha xornada na cidade de Lugo que levou por título ‘Sustentabilidade urbana: as cidades do futuro’.\nVázquez Torrón quixo comezar a súa intervención resaltando a importancia de emprender desde Mitma unha nova política sostible de transporte e de axenda urbana, dado que actualmente en España o sector transportes máis o sector residencial suman un terzo das emisións totais dos gases de efecto invernadoiro.\nCon obxecto de loitar pola reversión da situación actual, o secretario xeral sinalou que se fará uso dos novos fondos europeos do mecanismo de recuperación e resiliencia. No campo da vivenda, destacou que o Plan de Rehabilitación e Rexeneración Urbana incluído en dito mecanismo, no que as comunidades autónomas e os concellos terán un papel protagonista, permitirá reducir o consumo medio de enerxía primaria non renovable do sector residencial en máis dun 40%.\nNo devandito plan sentarán ademais as bases para alcanzar as 300.000 vivendas rehabilitadas anualmente no horizonte do ano 2030. No campo da mobilidade, fixo mención da relevancia da nova lei de mobilidade sostible e de financiamento das infraestruturas de transporte, en proceso de elaboración por parte de Mitma.\nTamén destacou como exemplo concreto de política de mobilidade sostible a aposta polo fomento e maior emprego da\nrede ferroviaria “infrautilizada a día de hoxe”; no caso dos pasaxeiros, grazas á liberalización dos servizos; no das mercadorías, a través da iniciativa Mercadorías 30 cuxo obxecto é pasar do simbólico 4% de cota modal actual a un 10% no ano 2030.\nXa centrado na sustentabilidade urbana, Vázquez Torrón puxo de manifesto no seu discurso que “as cidades non deben ser un xerador gratuíto de mobilidade” e que a tendencia actual en urbanismo é a “cidade 15 minutos” (con todos os servizos necesarios para o cidadán a menos deste tempo) fronte á “cidade extensiva”.\nTamén, deu un papel protagonista ao plan de estacións intermodais ferrocarril – autobús, que deben ter en conta ademais outros transportes sostibles como a bicicleta; e destacou que con estas estacións intermodais non só se aposta pola sustentabilidade da mobilidade, senón que se aposta por facer cidade, como no caso de Lugo, revitalizando unha parte degradada da cidade.