A solución da hostalaría non pasa por ilegalidades nin polo...\nArtigo colectivo de varias entidades da hostalaría.\n15:18 do 18 de agosto de 2021\nOs acontecementos da última semana deixan as seguintes claves:\n1-. Non somos o problema. Somos parte da solución\nSéguese responsabilizando de maneira desproporcionada á hostalaría dos contaxios. O sector sufriu as diferentes políticas estatais e autonómicas e continúa a ser o branco fácil sobre o que recae a principal causa dos gromos.\nSinálannos novamente, a pesar de que os datos científicos poñen a luz nas xuntanzas e alternativas de ocio en espazos privados, que se producen sen medidas de seguridade e alleas á posibilidade de control. Un dato que corrobora esta premisa son as celebracións de Nadal, onde a actividade na hostalaría estaba altamente restrinxida, aínda así, foi unha das maiores ondas de contaxios sufridas a nivel estatal.\nDemostra que as xuntanzas en espazos privados aumentan proporcionalmente ás restricións de capacidade e horarios que se lle impón ao noso sector.\n2-. Urxe unha xestión que aporte solucións\nO goberno autonómico mantén a súa loita persoal contra a hostalaría, con medidas improvisadas e carentes de lóxica: medidas extraordinarias en función do horario ou da licenza permitida, non da actividade que esta permite.\nActualmente e a pesar da resolución do TSXG, que declara definitivamente ilegais os chamados "certificados Covid", instaurados sen a pertinente autorización do Tribunal, o goberno simplemente se limita a xustificar a súa neglixencia a través da exposición de motivos no DOG do pasado venres.\nOs criterios sanitarios, ratificados polo TSXG e baseados na presión hospitalaria e na incidencia acumulada, deixan paso neste mencionado DOG Bis do 13 de agosto a uns principios fundamentados no suposto de se o TSXG permite ou non a utilización dos certificados Covid.\nNon é un argumento sanitario nin unha medida eficaz, xa que, como temos denunciado, a imposibilidade de contrastar a veracidade do documento faino inservible desde o punto de vista clínico.\nCareceu, esta normativa, do mínimo rigor esixible sendo de tan importante natureza: non se nos facilitaron as ferramentas necesarias, nin sequera pautas específicas, ante un procedemento vulnerable, facilmente “falsificable”, recaendo a responsabilidade en nós, incrementando a presión que levamos intentando aguantar dende hai máis de 500 días.\nManifestamos a nosa disposición a colaborar con esta medida, ao igual que noutros países europeos, se se nos dota por parte da Administración das ferramentas necesarias para executala con garantías legais e de maneira eficiente. Ninguén máis que nós está interesado en buscar fórmulas que garantan a posibilidade de interiores seguros, que nos permitan traballar no 100% das capacidades que legalmente establecen as nosas licenzas.\n3-. O sector é amplo e plural\nLevamos 500 días reclamando diálogo coa administración autonómica, quen de maneira unilateral decide quen é a representación do sector, facendo oídos xordos a posicións construtivas que non signifiquen un apoio inquebrantable ás súas posicións. Non coñecemos nin se fan públicos os acordos aos que teoricamente se chega cunha representación mínima do sector; lexítima, mais minoritaria.\nNon estamos dispostos, as persoas e asociacións aquí asinantes, que representamos a máis de 4.000 empresas, baixo ningún concepto, a chegar a acordos que non sexan estritamente legais, que entendemos por tanto que non son beneficiosos para o conxunto do sector.\n4.- É necesario crear unha mesa de diálogo ampla e plural\nTemos que chegar necesariamente a acordos que permitan manter a nosa actividade coa necesaria garantía da saúde pública. As empresas do sector, que a día de hoxe seguen resistindo, están ao límite das súas posibilidades. É máis que necesario que, se finalmente non hai acordo aorespecto de combinar o noso dereito ao traballo e a desenvolver a nosa actividade amparados polo dereito de liberdade de empresa, se poña enriba da mesa un Plan de Indemnizacións reais que permitan a supervivencia destas e dos postos de traballo que creamos.\nSomos exemplo, despois de 500 días, de asumir de maneira pacífica as trabas que se nos impuxeron. Dubidamos que ningún outro sector tivera a paciencia e dispoñibilidade que nos demostramos en todo momento.\nÉ hora de que este goberno se poña á altura que as circunstancias requiren, que abandone o marketing político de simular que se fai e se poña dunha vez por todas a xestionar a situación e dote ao sector dunha solución real.\n- Non distinguir entre lecer nocturno e hostalaría: os criterios non deben rexerse polo tipo de licenza, senón polos usos e baixo argumentos estritamente sanitarios.\n- Aforo nas terrazas do 100% en calquera dos niveis, sempre e cando se manteña a distancia de seguridade interpersoal e o límite de xuntanzas por mesa.\n- Permitir o uso das barras, só para consumo sentado e mantendo a distancia de seguridade interpersoal, cunha limitación de capacidade do 75% do establecido e nunca superando agrupacións máximas de 6 persoas.\n- Nivel medio-baixo: interiores ao 100%.\n- Nivel medio: interiores ao 75%.\n- Niveis alto e extremo: interiores ao 50%.\nArtigo de opinión colectivo das persoas impulsoras do recurso ante o Tribunal Superior de Xustiza da Galiza:\n- Lois Lopes\n- David Dopazo\n- Asociación de Empresarios Lugo Monumental\n- Asociación de Bares, Pubs e Discotecas de Santiago de Compostela\n- Asociación de Empresarios Beiras de Viveiro\n- Asociación de Hostelería de Ribeira\n- ShOS Hostelería Coruña\n- APEMER Vigo (Asociación Provincial de Estabelecimientos Musicais y Espectáculos Reglados)\n- ShOS Hostelería de Betanzos\n- AHROU (Asociación de Hostelería e Restauración de Ourense)\n- Asociación de Hostelería de Caldas de Reis\n- H.A.F. (Hostaleiros e Autónomos de Ferrolterra)\n- AHITUVI (Asociación de Hostelería y Recursos Turísticos de Vilagarcía)\n- Asociación de Hostelería de Moaña\n- Asociación Turística Comarcal Ría Muros-Noia\n- Asociación de Hostelería Boiro-Rianxo\n- Asociación de Hostelería do Deza\n- Asociación de Hostelería de A Estrada\n- ARECA (Asociación de Restauración de Cangas)\n- HOEMPO (Asociación de Hosteleros de Pontevedra, Poio y Marín\nXunta restricións hostalaría coronavirus COVID-19\nA solución da hostalaría non pasa por ilegalidades nin polo endurecemento das...


ANPA AGROMAR AGOLADA: Sistema de préstamo universal de libros de texto versus “axuda solidaria” para adquisición de libros de texto\n- É extemporáneo, porque distribúe o dereito á axuda dacordo á situación dunha familia a 31-12-2012, hai ano e medio nesta convocatoria.\n- É insuficiente: os libros de texto custan máis do que aportan as axudas; mesmo se o sistema estivese, que non o está, absolutamente acertado na elección dos “axudados”, nin así lles chegaría para subvencionar o gasto que teñen que facer. E os libros só representan unha parte do custo do ensino.\n- É antiecolóxico, na sociedade na que vivimos hoxendía, onde os valores da reciclaxe e a reutilización de bens están mesmo nos plans de estudo dos nosos fillos, un sistema de axudas afonda no concepto de consumo, de compra sistemática de novas unidades dun produto que non é en absoluto necesario producir nesa medida.\n- É antieducativo, pola mesma razón, andamos a lle explicar aos nosos fillos e fillas que as cousas teñen moitas vidas, e que deben coidalas para que esas vidas sexan cada vez máis, e á vez metémoslles nas mans todos os anos un libro, que é papel, que é natureza (o primeiro que entende un neno é que un libro ven dunha árbore), inutilmente novo e que queda novo nos andeis da casa cando remata o curso.\n- É antieconómico, a Administración está a gastar todos os anos unha cantidade enorme de diñeiro que vai parar a eses andeis das casas das que antes falaba; se a sociedade se deixara guiar polo discurso gobernamental, todo ese diñeiro metido en papel estaría inutilizado ocupando espazo estéril; aínda é ben que nós sempre tivemos máis atención ás cousas do que determinadas políticas quixeran, e sabemos reutilizar os bens que poden servir para outros.\n- E de difícil xestión, a Administración está utilizando ao profesorado, que ten como función a educación, para realizar complexas e burocráticas labores administrativas que lle son impropias, e que lle impiden adicarse ao seu traballo principal; temos aos equipos directivos repartindo folletos, cubrindo instancias, enchendo formularios, e tramitando axudas de algo que non é da súa competencia.\n- Converte ás librerías en “colaboradores necesarios” , agora xa temos a dous sectores non axeitados tramitando axudas: o profesorado e os libreiros.\n- Anula totalmente a posibilidade de adicar a axuda á adquisición de material complementario, agás dunhas poucas excepcións, verémonos no absurdo de que unha familia que precise as axudas pero que teña xa os libros de texto porque alguén, mesmo un irmán maior, lle doe os libros, só podería mercar uns novos; pero non podería mercar un lapis. Aí vemos novamente incumprido o precepto constitucional de gratuidade do ensino.\n- Incrementa as dificultades de xestión do profesorado dun xeito exponencial, porque terán non só que tramitar as subvencións, tamén terán que recoller os libros, clasificalos e entregalos para o ano seguinte.\n- Ten un enorme risco de discriminación: no mes de xuño do ano 2015 asistiremos ao espectáculo de ver como o profesorado se converte en colleitador de libros de texto pagados con axudas públicas. Hanlles facer unha marca para distinguilos? Dirán nas clases: “este neno e estoutro teñen que deixar os libros porque son pobres e llelos pagou a xunta” ? Diranlles aos nenos durante o curso: “ti escribe no libro sen problemas, pero ti non que o libro non é teu de todo e tes que devolvelo?.\n- Ten un enorme custo: ao custo laboral, enorme, de xestionar todo ese absurdo sistema de xestión-devolución-entrega, haberá que incrementarlle o das reclamacións aos incumpridores, o dos libros que se deterioren, porque os nenos son nenos e poden romper un libro, o dos libros perdidos, os que correspondan a alumnos trasladados…\n- Métenos de cheo nunha indeterminación absoluta: quen van ser os beneficiarios dos libros recuperados? A partir do curso 2015-16 as axudas van ser en especie ou asistiremos ao paradoxo de ver como a xente que non tiña dereito a unha axuda nun ano é beneficiaria ao ano seguinte do produto comprado con esa mesma axuda?c


A Garda Civil detén ao suposto autor de varios furtos en domicilios do Val Miñor e Vigo - ValmiñorTV\nInicioGALEGOA Garda Civil detén ao suposto autor de varios furtos en domicilios do Val Miñor e Vigo\nA Garda Civil detivo en Nigrán a un home de 74 anos, natural da Coruña, con último domicilio coñecido en Madrid, ao que se lle atribúe a comisión de preto de media ducia de furtos cometidos durante os últimos meses en domicilios habitados, na comarca do Val Miñor e Vigo.\nO modus operandi comezaba por establecer unha discreta vixilancia sobre as vivendas que seleccionaba e aproveitaba a máis mínima ausencia dos moradores para acceder ao domicilio cando deixaban a porta aberta ou as chaves postas. Entraba de forma moi sixilosa e buscaba os bolsos e as carteiras que atopaba nas habitacións máis próximas á porta de entrada.\nA alerta recibida onte pola propietaria dunha vivenda en Nigrán informando de que sorprendera dentro da súa casa a un individuo permitiu a súa inmediata localización pouco despois de darse á fuga, levándose unha carteira que atopara na cociña.\nFoi interceptado por unha patrulla de seguridade cidadá do Posto Principal da Garda Civil e Baiona-Nigrán cando circulaba nun vehículo de aluguer nunha rúa próxima. No interior do turismo atopouse unha tarxeta persoal de transporte público a nome do propietario dunha vivenda en Vigo, que sufrira o pasado mes de marzo un furto das mesmas características.\nDas investigacións realizadas púidose pescudar que esta persoa atopábase aloxada nun hotel en Vigo e, ademais, vincúlaselle con outros tres furtos cometidos: o 22 de febreiro en Nigrán, o 10 de marzo en Baiona e outro en 2017, tamén en Nigrán.\nO detido, ao que ademais dos cinco furtos atribúenselle outros tantos delitos de violación de morada, conta cun amplo historial de feitos delituosos similares na práctica totalidade do territorio nacional e será posto esta mañá a disposición do Xulgado de Instrución de garda de Vigo.


FIADOR (Localizador de Fontes de Información Académica) :: Lista de Recursos. Filtrado por: G\nLista de Recursos. Filtrado por: G\nToda a lingua galega no teu peto: aplicacións para móbiles que inclúen: ConxuGalego (conxugador galego), DicionarioGalego (dicionario galego) e TradutorGalego (tradutor galego).\nGalería de mapas de Google Maps\nContido: Ten como obextivo nonsó a dixitalización dos fondos patrimonais máis relevantes para Galicia, senón tamén a normalización do acceso medianta a aplicacion das últimas diectrices e standares nacionais e internacionais. A súa finalidade e lograr a máxima visibilidade dos recursos dixtais integrados nela e a interoperabilidade cos principais proxectos de dixitalización de hoxe en día\nGaliciana. Hemeroteca dixital\nContido: inclúe xornais galegos publicados a partir de 1803 tanto no territorio de Galicia coma no exterior\nContido: páxina da Universidade Gallaudet que contén vídeos de persoas falando en lingua de signos.\nContido: Biblioteca Virtual da Biblioteca Nacional de Francia para mellorar o acceso aos seus recursos\nIdiomas: Francés, español, alemán e inglés\nRevista da Asociación Técnica Española de la Galvanización\nBase de datos internacional que facilita información de todos os tipos de seres vivos do planeta.\nMapa cronolóxico interactivo que permite navegar por un atlas histórico mundial, seguir liñas de tempo para un acontecemento determinado, ou consultar mapas xeopolíticos.\nEsforzo colaborativo para cubrir a necesidade de descripcións consistentes de produtos xenéticos en distintas bases de datos. O proxecto comenzó en 1998 como unha colaboración entre tres bases de datos de organismos modelo: FlyBase (Drosophila), a Saccharomyces Genome Database (SGD) e a Mouse Genome Database (MGD). O GO Consortium (GOC) incorporou dende entón moitas bases de datos, incluíndo varios dos maiores repositorios de xenomas de plantas, animais e microbios.\nBase de datos de xenes humanos que contén información xenómica relacionada de todos os xens humanos coñecidos e preditos.\nContido: portal de creación e investigación multimedia. Con material didáctico organizado.\nGeological Survey Library\nPrograma do United States Geological Survey, oficina científica do Departmento do Interior do Goberno dos Estados Unidos. O USGS opera como un organismo investigador e contén 3 millóns de items: 1.7 millóns de libros e revistas, 700.000 mapas, 370.000 microformas, 270.000 folletos, 260.000 fotografías en blanco e negro, 60.000 transparencias en color, 15.000 libros de campo y 250 videocasetes.\nPáxina web (non oficial) desde a que se poden descargar, en formato pdf, a maioría de normas NTE (normas tecnolóxicas españolas) existentes.\nThe Getty Research Institute Library Catalog\nCatálogo da biblioteca que inclúe máis dun millón de libros, revistas, fotografías de estudo e catálogos de poxas, así como extensas coleccións especiais de materiais raros e únicos. Céntrase en historia da arte, arquitectura e áreas afíns.\nPortal en liña que ofrece acceso a textos dixitalizados de historia do arte.\nPrograma de edición de imaxes dixitais en forma de mapa de bits, tanto dibuxos como fotografías. É un programa libre e gratuíto. Está englobado no proxecto GNU e dispoñible baixo a Licenza pública xeral de GNU.\nGIMP ten ferramentas que se utilizan para o retoque e edición de imaxes, debuxo de formas libres, cambiar o tamaño, recortar, facer fotomontaxes, converter a diferentes formatos de imaxe e outras tarefas máis especializadas. Pódense tamén crear imaxes animadas en formato GIF e imaxes animadas en formato MPEG usando un plugin de animación.\nRede colaborativa para programadores e servizo de aloxamento de repositorios baseado en Git, o software de control de versións deseñado por Linus Torvalds. GitHub dispón ademais de interfaz gráfica para web e móbil, e ofrece control de acceso, wikis, xestión de tarefas e sistema de seguimento de erros para cada proxecto. Centos de institucións gubernamentais empregan GitHub para almacenar e difundir os seus datos abertos.\nGlobal Patent Search Network\nFerramenta da United States Patent and Trademark Office (USPTO) que permite buscar a texto completo en múltiples coleccións internacionais de patentes (aplicacións publicadas, patentes concedidas e modelos de utilidade desde 1985 a 2002). Por agora, só ofrece documentación da Oficina Nacional de Propiedade Intelectual e Industrial (SIPO) de China.\nColaboración internacional de máis de 300 herbarios co obxectivo de dixitalizar e difundir imaxes de alta resolución de tipos nomenclaturais de plantas, hongos e algas. Esas imaxes, con etiquetas interpretativas e ligazóns a fontes primarias, preséntanse a través da Global Plants database.\nMostra información sobre os movementos das principais bolsas internacionais. Dispoñible para android.\nGlosario da Union Europea\nContido:Este glosario presenta 233 términos relativos á construción europea, as institucións e as actividades da Union europea .actualizase regularmente e inclúe as modificacións introducidas polo Tratado de Niza e os últimos proxectos de reforma dos Tratados.\nGlosario de termos de bioloxía do Berkeley Museum of Paleontology.\nGlossary of Library & Information Science é un glosario de termos e siglas de biblioteconomía, biblioteconomía, ciencias da información, tecnoloxía da información e organización e xestión do coñecemento. Considere o glosario como un dicionario en liña gratuíto de bibliotecas e ciencias da información. As entradas do glosario reciben un tratamento enciclopédico, son moito máis exhaustivas que un glosario ou unha entrada do dicionario típicas que en moitos casos equivalen a un artigo dunha Enciclopedia da Biblioteca de Ciencias da Información. O glosario incluirá todo, dende termos da biblioteca tradicional ata un vocabulario de vías modernas en ciencias da información e tecnoloxía. As entradas no glosario incluirán todo o necesario para un estudo avanzado e referencia sobre temas da Biblioteca e Ciencias da Información (LIS), incluíndo biografías de bibliotecarios famosos. Está previsto que o glosario de bibliotecas e ciencias da información sexa unha parte esencial da colección de referencia de todas as bibliotecas e bibliotecarios e tamén será útil para bibliotecarios, LIS i-School Master of Library and Information Science (MLIS) e doutorado. estudantes, estudosos, investigadores e profesionais da informática.\nRecurso web para o acceso integral a información de todo o mundo relativa a proxectos de secuenciación de xenoma e metaxenoma, e os seus metadatos asociados.\nMateria: premios concedidos pola Asociación de la Prensa Extranjera de Hollywood\nContido: premios en recoñecemento á excelencia de profesionais en cinema e televisión, tanto en Estados Unidos como a nivel mundial\nVisor en liña, inicialmente baseado na base de datos textual de Google Books (con medio billón de palabras en 5,2 millóns de libros), que permite medir a evolución das frecuencias de calquera palabra ou frase curta dos n-gramas atopados nas fontes impresas entre 1500 y 2015 en inglés, francés, alemán, español, ruso, hebreo e chinés. Foi desenvolvido por Jon Orwant e Will Brockman, e lanzado en 2010.\nFerramenta web 2.0 consistente nunha axenda virtual á que se pode acceder desde calquera lugar, en forma gratuíta. Permite aos usuarios crear eventos de forma sinxela, introducindo a descrición tras a selección do día e hora correspondente. A característica máis interesante é a súa posibilidade de xerar axendas compartidas por un grupo de persoas. Deste xeito resulta moi simple organizar reunións, ou ter presentes certos eventos institucionais ou de calquera tipo.\nContido: páxina de Google para desenvolvedores de sofware con recursos, programas, librarias , APIs, etc.\nPlataforma de almacenamento de arquivos na nube e traballo colaborativo de Google. Permite non só almacenar senón tamén compartir e editar arquivos desde calquera dispositivo. Con Google Drive accédese de forma instantánea a Google Docs para editar documentos de forma colaborativa.\nParte de Google Docs Suite. É unha ferramenta que permite a recolección de información de usuarios a través dunha enquisa persoalizada. A información é entón recollida e conectada automaticamente a unha folla de cálculo. A folla de cálculo é cuberta coas respostas da enquisa.\nPlataforma de comunicación desenvolvida por Google, que inclúe mensaxería instantánea, vídeo chat, SMS e características VOIP. Permite conversaciones de grupos mediante videoconferencia.\nGoogle Maps é un servidor de aplicacións de mapas na web que pertence a Google. Ofrece imaxes de mapas desprazables, así como fotografías por satélite do mundo e mesmo a ruta entre diferentes localizacións ou imaxes a pé de rúa a través de Google Street View. Desde o 6 de outubro de 2005, Google Maps é parte de Google Local. Existe unha variante chamada Google Earth que ofrece Google tamén de forma gratuíta\nMotor de busca de Google que indiza patentes e aplicacións de patentes dos seguintes organismos: United States Patent and Trademark Office (USPTO), Deutsches Patent -und Markenamt (DPMA), Canadian Intellectual Property Office (CIPO) e Oficina Nacional de Propiedad Intelectual e Industrial de la República Popular China (SIPO), European Patent Office (EPO) e Organización Mundial da Propiedade Intelectual (OMPI),\nSistema de tradución automática gratuíto proporcionado por Google Inc., baseado en datos estatísticos para traducir textos, documentos e páxinas web a outros idiomas.\nPermite realizar buscas por dirección, por sistema de coordenadas UTM, coordenadas xeográficas, polígono, parcela e referencia catastral.\nEspecialízase en temas de España e analiza, con detalle e en profundidade, os múltiples aspectos que se relacionan coa historia e a cultura dos seus diversos pobos.\nInformación sobre edificios, arquitectos, sistemas de construción, estilo arquitectónico, fotografías, planos, referencias bibliográficas en Internet, etc.\nContido: colección de documentos académicos, gobernamentais e de interés xeral que inclúen a texto completo os efectos do individuo sobre o medio e solucións a distintos niveis para minimizar os impactos negativos.\nMateria: revista semanal de radio\nContido: recolle noticias sobre a radio a nivel nacional\nGuía temática Comunicación Audiovisual\nContido: guía con recursos de información realizada pola Biblioteca Campus Gandía da Universitat Politècnica de València\nGuía temática de turismo. Biblioteca da Universidade Carlos III de Madrid\nGuía moi completa con recursos sobre o turismo elaborada pola Biblioteca da UC3M, biblioteca depositaria da Organización Mundial do Turismo.\nGuía temática de turismo. Biblioteca da Universidade de Alicante\nContén información especializada e actualizada sobre a materia, localizada nunha selección de recursos de información.\nDatos máis destacados de cada país cunha especial referencia aos rincóns de España. Información sobre aqueles temas relacionados co turismo que son de utilidade como consellos fotográficos, climatoloxía, rutas de interese, etc.\nPublicacións internacionais e eventos de negocios adicados ao sector da enerxía.


Estación con golpes sobre o Apnea de sono | 5 minutos\nEstación con golpes sobre a apnéia do sono\nO colexio de médicos advertiu aos cidadáns de xoves contra estafas sobre probas e tratamentos de diagnóstico para apnéia do sono en internet.\nA apnéia do sono é un problema frecuente. Un dos 10 adultos veríase afectado, segundo a Asociación Pulmonaría de Quebec. Maniféstase en particular por ronco e unha ruptura respiratoria nocturna que causa unha diminución dos niveis de osíxeno no sangue. Está asociado a perda de enerxía e vixilancia e varias enfermidades crónicas como diabetes e hipertensión.\n“A ciencia desenvolveu moito nesta área nas últimas décadas. Paralelamente a isto, o Colexio de Médicos (CMQ) viu a existencia dunha multitude de sitios web convertidos en intereses comerciais, que transmiten información errónea, que ofrecen probas de diagnóstico e que venden dispositivos e remedios milagres “, exhibiu o Dr. Charles Bernard, presidente e CEO do CMQ.\nDr. Bernard dixo que viron que as cousas “debustando” como garaxe que vende dispositivos médicos. En varios anuncios clasificados como Kijiji e Amazon, decenas de ofertas poden atoparse facilmente para tratamentos comprobados como o dispositivo de presión positiva continua (CPAP) – por un prezo que varía dun a varios cen dólares – e l orthos de avance mandibular.\n“Sabemos que a xente fixo-se”. – Dr. Charles Bernard, Presidente e CEO do CMQ\nPero non se recomenda facer estas compras por internet, xa que un CPAP debe ser axustado por unha inhaloterapeuta e que unha ortose debe ser feita a medida por un dentista. Hai tamén un risco de transmisión de infección usando aparellos respiratorios de outra persoa.\n“Coñezo a un paciente en Quebec que tivo que pasar varios miles de dólares en rehabilitación porque trouxo un dispositivo mal adaptado”, dixo a orde de Quebec De Dentistas (CDQ), Dr. Barry Dolman.\nFronte a esta situación, o CMQ, o CDQ ea orde. Orde Os inhaloterapeutas profesionais en Quebec desenvolveron unha guía para pacientes, dispoñibles nos seus sitios web. En particular, recomendan consultar o seu médico ou unha clínica de sono para obter un diagnóstico preciso e determinar cal é o tratamento adaptado á súa situación.


Os alcaldes do Eixo Atlántico reúnense coa responsable europea de Políticas Urbanas\nInicio/Ourense/Os alcaldes do Eixo Atlántico reúnense coa responsable europea de Políticas Urbanas\nA xuntanza desenvolvíase no salón de plenos do Concello de Ourense na mañá do 15 de setembro\nO alcalde de Ourense, no centro, e á dereita o rexedor do Barco, Alfredo García, e o secretario do Eixo Atlántico, Xoán Vázquez.\nUns 25 e alcaldes e concelleiros de Galicia e Portugal, pertencentes ao Eixo Atlántico do Noroeste Peninsular, reuníanse na mañá do 15 de setembro coa responsable de Desenvolvemento Urbano da Comisión Europea, a húngara Judit Torokne. O encontro, que tiña como escenario o salón de plenos do Concello de Ourense, enmárcase dentro do deseño das políticas urbanas en Europa por parte do novo equipo de traballo comunitario “e serve como primeira reunión de perfil político entre os alcaldes do Eixo Atlántico e a Comisión para tratar asuntos de política urbana e a súa aplicación en Galicia e no Norte de Portugal”, tal e como se indica dende o Concello de Ourense.\nAsí no decurso desta xuntanza analizábase o desenvolvemento urbano das cidades, así como os fondos de financiamento que se habilitarán dende Europa. Tamén se abordaban os calendarios para os futuros fondos, cun horizonte estimado dun ano para articular diversas medidas.“É unha xornada de traballo conxunto moi frutífera, onde puidemos escoitar á responsable comunitaria de desenvolvemento local, Judit Torokne, sobre as novas políticas e directrices para o futuro dos municipios”, aseguraba o alcalde de Ourense, Xesús Vázquez. Pola súa banda, o secretario xeral do Eixo Atlántico, Xoán Vázquez Mao, recalcaba a importancia da cooperación que se dá entre as cidades e vilas pertencentes ao Eixo Atlántico.\nUn dos momentos da reunión, celebrada no salón de plenos do Concello de Ourense.\nXunto á responsable comunitaria de Desenvolvemento Local, Judit Torokne, estivo tamén Nicolas Gharbi, director xeral para a Política Rexional e Urbana do Competence Centre for Inclusive Growth, Urban and Territorial Development. Ao encontro asistían, ademais do rexedor de Ourense, os alcaldes do Barco de Valdeorras, Lugo, Lalín, Carballo, Monforte de Lemos e Sarria, así como concelleiros de A Coruña, Narón, Santiago de Compostela, Vigo e da Deputación de Lugo. No tocante ás cidades de Portugal, estaban os presidentes da Cámara de Bragança, Chaves, Guimaraes, Macedo de Cavaleiros, Maia, Mirandela, Paredes, Santa María da Feira, Vila do Conde e Vila Real, así como representantes institucionais da Cámara de Braga, Penafiel e Porto.\nalcaldes atlátnico concelleiros concello eixo europeos financiamento monforte noroeste O Barco Ourense peninsular políticas urbanas


Consello Social – Universidade de vigo » A Comisión de Actividades e Servizos concede, entre outras, unha axuda para a elaboración dunha edición Facísimil do Pergamiño Vindel\nA Comisión de Actividades e Servizos concede, entre outras, unha axuda para a elaboración dunha edición Facísimil do Pergamiño Vindel\n27 11 2017. Categorías: Actividades e servizos, Actividades e servizos 2017\nO venres 24 de novembro, ás 12.40 h., celebrouse unha reunión ordinaria da Comisión de Actividades e Servizos do Consello Social na que se trataron os seguintes puntos:\nAprobación, se procede, da acta da sesión anterior (04.10.2017).\nInforme do presidente. Resumo das iniciativas apoiadas pola Comisión ao longo do ano 2017.\nComo aspectos máis destacados do resumo que se presenta, saliéntase o incremento do dez por cento na contía económica total das axudas concedidas, respecto ao exercicio anterior, así como un irrelevante descenso no número de asuntos tratados pola Comisión, que pasaron de 69 a 66.\nA Comisión dáse por informada.\nAcordo que proceda sobre a petición de axuda solicitada para a organización das “VI Xornadas sobre cuestións prácticas de Dereito Procesual Civil”.\nExplica don Ernesto Pedrosa que a iniciativa reunirá a expertos para debater e buscar solucións prácticas a algúns dos problemas que se están a producir nos Xulgados e Tribunais. Coordinadas pola catedrática Esther Pillado, desenvolveranse en Vigo os días 30 de novembro e 1 de decembro. Tras aplicar a redución establecida para sucesivas edicións, a Comisión ACORDA:\nAprobar unha axuda para a organización das devanditas xornadas.\nAprobación, se procede, da edición dun libro para agasallo do Consello Social, no que se recolle en facsímile o Pergamiño Vindel, as reproducións dos sete poemas de Martín Codax, así como un CD coas seis cantigas interpretadas polo Grupo de Cámara da Universidade de Santiago.\nSubliña o presidente que o Consello Social súmase á histórica iniciativa auspiciada pola Universidade de Vigo para a chegada e exposición do Pergamiño Vindel en Galicia. Con tal motivo proponse a publicación dun libro sobre as Cantigas de Martin Codax, que inclúe en facsímile o Pergamiño Vindel e un CD coas seis cantigas con anotación musical, interpretadas polo grupo de Cámara da USC. Dona Mercedes Castro reflicte na súa intervención a xeneralizada satisfacción que amosan os presentes pola iniciativa, que así mesmo se manifestan neste senso. Consonte proposta presentada pola Editorial Galaxia, a Comisión ACORDA:\nAsignar unha axuda para a edición de 200 exemplares para agasallo institucional.\nAcordo que proceda sobre a solicitude de colaboración para a edición do libro “Moluscos marinos de Galicia”, a proposta do director de ECIMAT.\nO director do Centro Singular Mariño da UVigo-ECIMAT presenta unha proposta de edición do libro elaborado por oito expertos durante os cinco últimos anos. A obra, de 800 páxinas, recompila todas as especies de moluscos das costas galegas, polo que adquire especial relevancia académica para estudantes, centros de investigación, profesionais do sector e para todos o interesados na biodiversidade das rías, tal e como argumenta o presidente. Don Carlos Mollinedo manifesta que se debe tratar dunha compra de exemplares, e non dunha axuda, o que subscribe e ratifica o presidente. A Comisión ACORDA:\nDestinar unha axuda á adquisición dun número de exemplares por determinar, entre 100-110.\nAcordo que proceda sobre a colaboración solicitada para o financiamento da exposición itinerante “Recursos naturais de Galicia”, promovida pola Escola de Enxeñaría de Minas e Enerxía, nos centros de ensino secundario e outros foros.\nAvalíase a petición de apoio á exposición itinerante da Escola de Minas e Enerxía no ensino secundario, na que se solicita axuda para o pago dos paneis e banners transportables. Mediante esta actividade, a Escola ofrece aos centros de ensino secundario da comunidade unha exposición didáctica na que se amosan mediante paneis os principais recursos naturais de Galicia e temas relacionados cos graos que se imparten no centro. Valórase como unha iniciativa de gran utilidade cara á visibilidade da formación que imparte a Escola e á potencialidade que representa para a captación de alumnos. A Comisión ACORDA:\nAprobar unha axuda para financiar a devandita exposición.\nAprobación, se procede, de axustes efectuados na relación de Bolsas-colaboración asignadas para o curso 2017-2018.\nIntervén o secretario, por indicación do presidente, para aclarar que debido a unha alegación in extremis admitida polo Servizo de Bolsas de UVigo presentada polo departamento de Ecoloxía e Bioloxía, e comunicada a este Consello Social o 9 de outubro, en prazo posterior ao calendario de tramitación inicialmente proposto, redúcese unha vacante respecto á relación aprobada por esta Comisión con data 4 de outubro. En consecuencia, producida a incidencia e dada a urxencia dunha resolución por ter un prazo de só dous días ata a reunión do xurado encargado do listado definitivo (prevista para o 11 de outubro) e ante o risco de perder as Bolsas, dende a Secretaría do Consello Social efectuouse unha nova baremación extraordinaria, con carácter provisional e pendente de aprobación por esta Comisión ou polo Pleno, procedendo a anular a bolsa adxudicada a Socioloxía, ciencias políticas e da Administración e Filosofía, que pasa ao primeiro posto da lista de agarda. Oída a explicación, a Comisión ACORDA:\nDar a súa conformidade.\nAprobación, se procede, da convocatoria de Prácticums para o curso 2017/2018 e da correspondente dotación, para elevación ao Pleno.\nDa conta don Ignacio Rodríguez dos resultados acadados en anteriores convocatorias e a favorable acollida que teñen estas axudas nos centros porque permiten desenvolver actividades de formación práctica dirixida aos estudantes que doutro xeito dificilmente se poderían realizar. Resume que no curso anterior foron atendidas as peticións de nove centros, aos que se concederon axudas de diferentes contías. Así mesmo aportase un cadro no que reflicte o estado de execución do gasto en cada centro a 31 de outubro. Proponse abrir unha nova convocatoria para o curso 2017-2018 mantendo as bases e a asignación económica correspondente. A Comisión ACORDA:\nInformar favorablemente e elevar a proposta ao Pleno.\nAprobación, se procede, da Memoria de actividades do Consello Social correspondente a 2016, e da súa edición en soporte impreso e dixital.\nInforma o presidente do contido e distribución do texto da Memoria, consonte o recollido no artigo 75.2b da Lei 6/2013 do Sistema universitario de Galicia. O secretario sinala que a temática que se visibiliza no título que figura na portada de Memoria fai referencia aos 71.487 Egresados da universidade de Vigo durante os seus 25 anos de vida, e ao traballo dirixido por don Luis Espada neste senso. Engade que sobre esta mesma temática tratará a introdución do presidente, e que esta edición amosará unha maior paxinación respecto a anteriores edicións, e un deseño similar.\nA Comisión da a súa aprobación.\nDon Carlos Mollinedo solicita que se manteña durante máis tempo o acceso á documentación dixital que se remite xunto coa convocatoria da comisión.


Vieiros: Galiza Hoxe - Regresa 'Gorevisión', o primeiro astronauta galego\nO ESPAZO, PROGRAMA DE CULTO NOS 90, VOLVE EMITIRSE NA REDE\nRegresa 'Gorevisión', o primeiro astronauta galego\nCada xoves, a partir do 27 de decembro, colgarase un dos 36 programas emitidos en 1994 pola televisión local de Narón.\nMarcos S. Pérez - 10:09 19/12/2007\nTags: carlos alberto alonso gorevisión rede televisión\nNo Nadal de 1993, un grupo de rapaces premíalle ao rec nun estudio de Ferrolterra. Nacía Gorevisión, un espazo televisivo rupturista, ácrata, conectado coas novas iniciativas culturais da comarca: novas bandas de música, curtametraxes, fancines..., moi friki e moi cutre, unha fiestra de aire fresco. O Xabarín Clube naceu en abril de 1994, e en certa forma (con máis medios e un espírito menos rupturista) representou para toda Galiza o que Gorevisión foi para a mocidade de Trasancos.\nGorevisión estivo en antena 36 semanas, emitindo no prime time dos xoves da pioneira Televisión Local de Narón espazos de media hora, unha hora e mesmo hora e media nas súas últimas emisións. Até que desapareceu, de súpeto, sen que se coñezan moi ben os motivos. "Aínda non se sabe, no blog iremos desvelando algunhas claves", apunta Gustavo Harvey, condutor do programa en 1994 e principal responsábel da súa recuperación para a rede, canda a Basesanxoan (Norman Lourido), outro dos supervivintes da aventura.\nA partir do xoves 27 de decembro, ás nove e media da noite, comezarán a colgarse na web GorevisionTV os 36 programas emitidos, un por semana.\nCarlos Alberto Alonso, Blood Filloas e o Xabarín\nO director de Gorevisión era Carlos Alberto Alonso (As Muxicas, The End, A Casa de 1906) e polo espazo pasaron bandas de música como Blood Filloas (que compuxeron a sintonía de cabeceira) ou Os Maruxas, proxectáronse curtametraxes de novos creadores galegos e realizáronse entrevistas a novos autores. É inevitábel poñelo en referencia co Xabarín Club, que comezou uns meses despois (lémbrese por exemplo o vídeo de Satélite Xabarín) ou con iniciativas actuais, como Komunikando TV.\nGorevisión era o primeiro satélite posto en órbita por Galiza, co primeiro astronauta galego. O programa debe ser entendido no seu contexto, unha comarca de Ferrolterra soterrada na post-reconversión industrial, "os oitenta foran anos de loita social, de autoxestión cultural e de desgaste psicolóxico que, finalmente, afectaron de xeito definitivo a toda unha xeración que nunca volveu ser a mesma", di Gustavo Harvey, que salienta que Gorevisión foi "unha pequena bafarada de ar fresco, un espazo libertario no que tiveron cabida música, cinema e toda clase de frikismo naïf".\nGustavo Harvey conclúe que o programa "é a crónica dunha época, un catálogo de propósitos e despropósitos que só uns poucos privilexiados tiveron a oportunidade de ver e que, agora, grazas ás novas tecnoloxías, estará dispoñíbel en formato dixital".\nOutra das presentacións do programa\nOs Blood Filloas, en Gorevisión\nUn intre da gravación do programa\nO equipo de 'Gorevisión'\nO realizador Carlos Alberto Alonso, director do programa


DOG Núm. 116 Luns, 15 de xuño de 2020 Páx. 23652\nA Consellería de Política Social, a través da Dirección Xeral de Xuventude, Participación e Voluntariado, leva a cabo a promoción e organización de actividades cun claro compoñente de educación non formal destinadas á mocidade no ámbito do ocio e o tempo libre.\nAsumidas as competencias neste eido polo Decreto 146/1982, do 1 de decembro, a Consellería de Política Social inclúe entre os seus obxectivos o de favorecer a participación da mocidade en actividades deste tipo e para iso convoca, unha vez máis, a Campaña de verán.\nMediante a oferta da devandita campaña, a Consellería de Política Social ofrece a posibilidade de que a mocidade empregue o seu tempo libre de verán participando en actividades de carácter lúdico, cultural, deportivo e formativo, que sirvan non só para divertirse senón tamén para o enriquecemento persoal e vital.\nAs circunstancias actuais derivadas da crise sanitaria do COVID-19, e logo de superar a etapa de confinamento, fan máis necesario que nunca poder ofertar un recurso de conciliación para as familias galegas e de educación non formal para o tempo de lecer dos nosos mozos e mozas que lles permita beneficiarse, coas máximas garantías de prevención e hixiene, dun espazo de ocio favorable para as súas emocións e sentimentos. Así, a oferta comprenderá actividades para desenvolver en Galicia, coas adaptacións necesarias en canto a limitacións de aforo máximo nas instalacións xuvenís ofertadas, reforzo das medidas hixiénico-sanitarias e incremento das ratios monitor/participante para unha prestación do servizo máis eficiente e con todas as garantías.\nNeste sentido cómpre tamén sinalar que a Convención da ONU sobre os dereitos das persoas con discapacidade, que entrou en vigor o 3 de maio de 2008, recoñece no seu artigo 30 o dereito das persoas con discapacidade a participar, en igualdade de condicións coas demais persoas, nas actividades recreativas e de lecer e tempo libre. Así mesmo, o artigo 7 do Real decreto lexislativo 1/2013, do 29 de novembro, polo que se aproba o texto refundido da Lei xeral de dereitos das persoas con discapacidade e da súa inclusión social, versa exclusivamente sobre o dereito á igualdade das persoas con discapacidade.\nCon base nestes criterios, a Consellería de Política Social, a través da Dirección Xeral de Maiores e Persoas con Discapacidade e da Dirección Xeral de Xuventude, Participación e Voluntariado, acorda integrar na presente convocatoria as necesidades da mocidade galega na ocupación do seu tempo de lecer, de maneira que os/as mozos/as galegos/as con discapacidade, en función das limitacións que presenten, poidan ter a oportunidade de decidir sobre a modalidade de participación á que desexan optar: polo procedemento xeral ou polo procedemento das prazas reservadas de inclusión. Deste xeito preténdese que a inclusión social das persoas mozas con discapacidade sexa unha realidade ao tempo que se favoreza a interacción e a convivencia entre toda a mocidade.\n1. Para facilitar que a mocidade galega poida participar en actividades de tempo libre de calidade, a Consellería de Política Social oferta a programación de actividades para o ano 2020 que se detalla no anexo I (códigos de procedemento: BS303A, BS303F, BS303G e BS303H).\n2. En canto á idade mínima e máxima para participar na Campaña de verán 2020, cómpre destacar o seguinte:\n3. Para ser admitido/a no campamento será necesario non padecer enfermidade transmisible con risco de contaxio nin sintomatoloxía compatible co COVID-19, sen prexuízo da documentación que deberán asinar as persoas proxenitoras ou titoras a que se fai referencia no artigo 8. Para os campamentos que inclúan na súa programación actividades de auga, é requisito saber nadar, sen prexuízo do sinalado para as persoas con discapacidade no número 5.\n4. Ningunha persoa participante poderá ser admitida en máis dun campamento por ano. A praza adxudicada será intransferible.\n2. As persoas que presenten unha solicitude individual de prazas deben utilizar o formulario que se incorpora como anexo II, correspondente ao procedemento xeral (código de procedemento BS303A).\n5. Os impresos de solicitude deben ser cubertos de acordo coas seguintes normas:\n6. A persoa interesada deberá comprobar, na páxina web http://xuventude.xunta.es/, a correcta mecanización da súa solicitude, co fin de emendar os erros detectados. Nesa páxina aparecerá un enlace para consultar os datos da solicitude e o número de expediente asignado á persoa menor solicitante. Para ter acceso a estes deberase incluír o número do DNI da persoa proxenitora ou titora que cubriu a instancia, así como a data de caducidade dese DNI. Se as persoas interesadas detectan algún erro nos datos mecanizados ou non atopan a solicitude, deben chamar a calquera dos números de teléfono que aparecen no anexo VII. A comunicación dos erros deberá efectuarse, como data límite, ata tres días hábiles antes do sinalado para a realización do sorteo. Unha vez transcorrido ese día, non procederá reclamación ningunha.\nNeste caso o sorteo realizarase ante notario/a. O día de realización do sorteo anunciarase na páxina web de xuventude, http://xuventude.xunta.es/, e terá lugar ás 12 horas dese día na sala de prensa da Consellería de Política Social, sita na terceira planta das dependencias da devandita consellería no Edificio Administrativo San Lázaro en Santiago de Compostela.\nMediante este sorteo cubriranse as prazas nas distintas actividades que especifica o anexo I, alíneas A e B.\nAsí mesmo, dará lugar a unha lista de espera para cada unha das actividades. Incluirase cada participante unicamente nunha lista de espera para un campamento concreto, de entre os que solicitou entre as cinco opcións. O número de reservas en cada actividade será do 50 % das prazas convocadas. Xerarase a lista de espera tanto no sorteo de prazas do procedemento xeral como no específico de prazas reservadas para inclusión.\nc) A Dirección Xeral de Xuventude, Participación e Voluntariado fará pública a resolución da persoa titular da Dirección Xeral de Xuventude, Participación e Voluntariado, que resolverá por delegación da persoa titular da Consellería de Política Social, co resultado do sorteo, incluídas as listas de espera e confeccionará a correspondente lista de persoas admitidas para cada quenda e actividade.\nO resultado do sorteo publicarase na páxina web http://xuventude.xunta.es/ a partir do día seguinte ao do sorteo.\n1. As vacantes que se produzan por non presentar a documentación, por presentala fóra do prazo establecido ou por renunciar á praza obtida no sorteo, serán ofrecidas na fase de reservas dos respectivos procedementos, xeral ou de prazas reservadas para inclusión, ás persoas solicitantes que figuran nas listas de espera correspondentes. No caso de que se produzan baixas, a Dirección Xeral de Xuventude, Participación e Voluntariado ou o servizo de xuventude correspondente contactarán, seguindo a orde da lista, coas persoas da lista de espera mediante chamada telefónica ao número indicado na solicitude.\nRealizaranse 3 chamadas entre as 9.00 e 14.00 horas, que serán rexistradas para a constancia da súa realización. De non contactar coa persoa interesada, esta será dada de baixa e chamarase a seguinte na lista de espera.\n1. Os prezos de aplicación para cada actividade e quenda aparecen detallados no anexo I, alíneas A e B, fixados conforme o regulado na Orde do 1 de abril de 2016 pola que se fixan os prezos privados correspondentes á prestación de servizos nas instalacións xuvenís e á expedición de carnés dirixidos á mocidade, xestionados pola Dirección Xeral de Xuventude, Participación e Voluntariado.\n3. Así mesmo, conforme o disposto na Orde do 1 de abril de 2016, as persoas usuarias do Carné xove gozarán dun desconto do 25 % sobre os prezos que aparecen detallados no anexo I desta orde. Para poder aplicar o desconto, a persoa beneficiaria deberá ser titular do Carné xove, vixente, no momento de efectuar o pagamento.\nArtigo 12. Obrigas das persoas adxudicatarias\nArtigo 13. Devolución de cota\n1. Se, unha vez obtida a praza por calquera dos procedementos de adxudicación (sorteo ou fase de reserva) e aboado o prezo correspondente, a persoa interesada non pode asistir á actividade, só terá dereito á devolución nos casos e polas causas seguintes:\na) Renuncia á praza comunicada por escrito sempre e cando solicite a devolución da cantidade aboada polo menos sete días hábiles antes do inicio da actividade. No caso de prazas adxudicadas en fase de reserva e cando non concorra ningunha das outras causas recollidas neste punto, só se admitirá a devolución de cota cando a data de inicio do campamento permita presentar a solicitude de devolución coa sinalada antelación mínima de sete días hábiles.\nc) Cando se produza o ingreso hospitalario ou outra causa médica grave que afecte a persoa menor e lle impida incorporarse ao campamento. Esta causa debe acreditarse con informes médicos e/ou do hospital en que estea ingresada a persoa menor.\n2. Serán denegadas todas aquelas solicitudes de devolución de cota que non sexan presentadas coa antelación mínima de sete días hábiles anteriores ao inicio da actividade, cando non concorra ningunha das causas recollidas taxativamente no número 1.\n3. Para estes efectos, as persoas interesadas dispoñen dun modelo normalizado de solicitude de devolución de cota de participación anexo a esta orde (anexo VIII), que se poderá obter na Guía de procedementos e servizos, no enderezo electrónico: https://sede.xunta.gal/guia-de-procedementos-e-servizos, ou na sede electrónica, no enderezo https://sede.xunta.gal. Estas solicitudes presentaranse preferentemente por medios electrónicos accedendo á carpeta cidadá da persoa interesada. Para a presentación das solicitudes poderá empregarse calquera dos mecanismos de identificación e sinatura admitidos pola sede electrónica da Xunta de Galicia, incluído o sistema de usuario/a e clave Chave365 ((https://sede.xunta.gal/tramites-e-servizos/chave365).\nOs datos persoais obtidos neste procedemento serán tratados, na súa condición de responsable, pola Xunta de Galicia, Consellería de Política Social, coas finalidades de levar a cabo a tramitación administrativa que derive da xestión deste procedemento e a actualización da información e contidos da Carpeta cidadá.\nO tratamento dos datos baséase no cumprimento dunha misión de interese público, conforme a normativa recollida na ficha do procedemento incluída na Guía de procedementos e servizos, no propio formulario anexo e nas referencias recollidas en https://www.xunta.gal/informacion-xeral-proteccion-datos. Con todo, determinados tratamentos poderán fundamentarse no consentimento das persoas interesadas, e reflectirase esta circunstancia no devandito formulario.\nA. Campamentos de verán 2020 - Procedemento xeral\n31 de agosto-7 de setembro\nVídeo Mapping. Fai visible o que levas dentro\n30 de agosto-6 de setembro\n27 xullo-2 agosto\n10 -16 de agosto\n3-12 de agosto\nAlbergue X. Aeródromo da Fervenza\nMultiaventura e aeronáutico\nEscola Oficial Náutico\nAventura nas Fragas\n25-31 de agosto\n29 de xullo–7 de agosto\nMultiaventura:ambiente e mar\n17- 24 de xullo\n27 de xullo ao 3 de agosto\nAlbergue Xuv. Vilariño de Conso\n26 de xullo- 2 de agosto\n19-26 de xullo\n28 de xullo-4 de agosto\nInstituto Pol. Marítimo Pesqueiro do Atlántico (Vigo)\nNavegando na aventura\n26 de agosto-2 de setembro\nB. Campamentos de verán 2020 - Prazas reservadas para inclusión\n26 de agosto -4 de setembro\nRonda da Muralla, 70, 27001 Lugo.\nTeléfonos: 982 29 42 24/982 29 43 53/982 29 49 23/982 29 45 99.\n– Xefatura Territorial de Ourense. Consellería de Política Social. Servizo de Xuventude e Voluntariado:\nAv. Habana, 81, baixo, 32004 Ourense.


Compre Variconis en Barcelona\nObter Variconis en Barcelona Gel\n¿Quere obter un xel eficaz para o tratamento de varices en Barcelona? Se queres mercar Variconis, debes visitar o sitio web oficial do fabricante. Solicite unha devolución de chamada ou precisa escribir nos campos do formulario de solicitude: nome e número de teléfono nun formulario de solicitude en liña sinxelo. Un xestor competente chamará para responder a todas as súas preguntas sobre a entrega, aclarar a información de contacto e confirmar o pedido. España recibiu o dereito de vender o produto a un prezo oficial reducido de €39 sen custos adicionais de intermediarios. Pida o xel sen risco a un prezo favorable: pague o paquete despois de recibilo.\nComo mercar en Barcelona Variconis\nComo pedir Variconis en Barcelona?\n¿Son ineficaces os remedios coñecidos para as varices que coñecen case toda España? Elixe o xel Variconis de nova xeración para o tratamento de varices. O fabricante expandiu a xeografía de subministracións a moitas cidades, incluída Barcelona. No sitio web oficial, enche os campos do formulario de solicitude para que o xestor rexistre a túa información de contacto. Agarde a chamada do consultor e acorde os detalles para confirmar a cantidade, o enderezo, o método de entrega e as especificacións da transacción. Pague a mercancía no momento da recepción e asegúrese de que o prezo do produto, que en España é de €39, corresponde á alta calidade da composición. Por certo, o custo do envío dun paquete por mensaxería pode variar dependendo da distancia á cidade e pode variar segundo as tarifas actuais dos servizos de mensaxería locais.\nComo parte da campaña promocional do fabricante en Barcelona, hai condicións especiais para os consumidores. Accións! Ordena hoxe e consegue un 50% de desconto. Isto significa que o prezo se mantén no valor mínimo. Para pedir un xel, deixe unha solicitude no noso sitio web. E a eficacia comprobada da terapia, o estado de entrega oficial e pagar o pedido só despois de recibir o paquete garantirán a súa comodidade e saúde.\nOpinións sobre Variconis en Barcelona\nPutri, 34 Anos, Barcelona\nCreo que este xel debe estar sempre no seu armario de medicamentos. O produto alivia instantaneamente a fatiga, elimina o inchazo nas pernas e evita a conxestión venosa.\nPedir Variconis en Barcelona 50% cada un


O CB Airexa de Nigrán comeza a nova tempada\nEstás en Canais Deportes O CB Airexa de Nigrán comeza a nova tempada\nXoves, 27 Agosto 2015 20:00 Redaccion @valminorinfo\nTralo acordo alcanzado este verán con Baiona de vincular equipos cadetes e junior en ambas categorías arrinca o junior feminino como Airexa-Baiona. Failo cun combinado de xogadoras de ambos clubs e lideradas por Manu Martín e Roberto Canella como segundo adestrador.\nAmbos profesionais de prestixio e recoñecida experiencia, Roberto Canella leva anos vinculado tanto ao Baiona como ao Airexa. Non é así o caso de Manu Martín, que inicia unha nova etapa involucrándolles neste novo proxecto.\nO combinado Airexa-Baiona xogará en setembro a fase de ascenso a liga galega tras conseguir o ano pasado o título de liga. Ilusión e moito traballo están postos neste proxecto por ambos clubs que traballan de xeito conxunto para facer do baloncesto do Val Miñor algo grande.\nOs equipos infantil masculino e infantil laranxa feminino pola súa banda participarán na Copa Outono.\nO infantil masculino da man do seu adestrador Jose e Rosi como segunda adestradora comezará a competición en setembro e enfrontaranse contra Salesianos, Baiona e Novobasket.\nO infantil feminino laranxa con Manu Martín como primeiro adestrador e Zaba como segundo están no grupo co Celta celeste, Baiona e o Mariano e comezarán a competición en setembro.


Encarna Otero Cepeda por Peque González Novoa - De Vella a Bella\nby Peque | Mai 15, 2021 | Historias de vida | 0 comments\nTraspasamos as fronteiras pontevedresas para achegarnos, nesta entrevista, a unha muller compostelá, figura importante en Santiago e Galicia, cunha traxectoria de vida de compromiso que aínda mantén.\nCítame, na que vai ser a miña estrea como afeccionada ao xornalismo, no Hostal, lugar emblemático da cidade e que Encarna reivindica e frecuenta como un espazo a recuperar e visitar por todas as persoas compostelás. É doada para min esta primeira entrevista que fago, a enerxía e vitalidade de Encarna, a súa participación activa na vida política e social deste país durante moito tempo, e a súa ollada feminina, permiten que a conversa flúa por si mesma. Coñecina persoalmente nunha fin de semana sendeirista, cun grupo de amigos comúns, e como nas camiñadas, o camiño foise andando e a conversa vaise dando.\nNada en Compostela o 29 de xullo de 1950. Licenciada en Historia pola Universidade de Toulouse, cidade na que viviu durante a súa etapa universitaria e na que coñeceu de primeira man a historia e vida do exilio español. Profesora de historia no ensino público, profesión que aparcou durante un tempo no que participou da política institucional, como Primeira Tenente de Alcalde e Concelleira -Delegada de rehabilitación do Casco Histórico, de relacións co Consorcio e da Muller en Santiago, e como directora xeral de Fomento e Calidade da Vivenda no goberno bipartito da Xunta de Galicia. Volveu ás aulas no 2010, o IES Eduardo Pondal de Santiago.\nTen publicada unha obra de ensaio, Anacos de esperanza, dous libros de literatura infantil, O país branco sen neve e A serea do mundo, colaborado en obras colectivas, e dirixido dous documentais, A luz do negro, sobre a historia das mulleres galegas nas minas de volframio e Mulleres cun mundo na cabeza, sobre a vida das mulleres de Carnota. A muller sempre no centro da súa obra.\nComezando pola túa biografía, fixeches a carreira en Francia, en Toulouse. Como foi iso, por que non Santiago?\nPor motivos persoais. Trasladeime a Francia por que namorei dun rapaz que se tiña que exiliar e marchei con el. Marchamos no ano 1971 e voltamos no 1976, polo que eu, que comezara os comúns aquí, rematei alí a carreira e incluso comecei o doutoramento.\nFoi en Toulouse onde entraches no mundo da política ou xa o levabas dos teus primeiros anos universitarios aquí, nas loitas contra a dictadura?\nRealmente podo dicir que si, que foi onde entrei de cheo. Aquí era unha muller de esquerdas, con inquedanzas, pero pouco máis. Na facultade tiñamos uns comités clandestinos, e apoiabamos cousas concretas, como a loita dos obreiros de Ferrol, o movemento contra as penas de morte do proceso de Burgos, pero realmente, con 20 anos, que foi a idade coa que marchei, pouco entrara de cheo no mundo da política. En Francia descubrín a universidade, cando o sistema universitario post-68 estaba en pleno vigor, coa sorte de ter moi bo profesorado nas materias que estudei, e tamén alí descubrín o movemento feminista e o exilio. No departamento xeográfico onde está Toulouse, había 80.000 exiliados españois.\nCoñecías esa realidade cando marchaches ou foi algo que descubriches alí?\nEra descoñecida para min. Aquí non se falaba nada diso, era un segredo, había un silencio enorme, sobre todo o que rodeu a guerra e a postguerra. Incluso na miña familia non se falaba. Descubrín toda esa realidade alí, por iso sempre digo que gran parte do que son débollo a aqueles seis anos que vivín alí, á parte dos estudos, pero tamén nesas idades, con 20 anos, que comes o mundo, se tes a sorte de estar nun sitio que che permite abrir e abrir, é moi enriquecedor.\nE volves a Galicia, a Santiago, e que realidade encontras aquí, cos cambios que se estaban a producir naqueles anos tan intensos social e politicamente? E unha muller feminista coma ti, como vías o incipiente movemento feminista naquel momento?\nEfectivamente, voltamos no 76, e aí xa entro de cheo, entro na ANPG, nos movementos anti Otan, todo o que eran mobilizacións neses momentos. O movemento feminista non era tan pequeno naquel momento, eu estaba na AGM (Asociación Galega da Muller), e é certo que eramos poucas miiitantes, pero moi activas e participamos en gran parte da conquista de dereitos democráticos como a Lei do divorcio, ou os dereitos laborais, así como loitamos polo dereito a pisar as rúas, a saír de noite.\nAo mellor non era un movemento moi maioritario polo número de persoas, pero o nivel de activismo era moi grande, tanto no feminismo como na esquerda en xeral. Eu formaba parte do que lle chamabamos a esquerda rupturista que pensabamos que podiamos cambiar o mundo. Eramos nacionalistas e tiñamos tamén moi presente a Portugal, que eu xa fun seguindo desde a miña etapa en Touluse, e que creo que en Galiza tivo unha influencia moi grande, co impacto que tivo o 25 de abril, tan próximo. Esa efervescencia foi a que vivín intensamente ao chegar, e logo xa no ano 77 centreime en convalidar os estudos e preparar as oposicións, que aprobo no ano 78 e saco praza en instituto.\nPorque te decidiches pola docencia. Houbo algunha profesora ou profesor que deixara unha pegada importante en ti?\nEu tiña moi claro desde o bacharelato que quería facer Historia, e sempre apostei pola docencia, que sempre me gustou, e docencia con persoas novas, entre os 14 e os 18 anos, nas que ves que se tes sorte e enganchas, podes axudalas a pensar, coñecer as súas inquedanzas, ver como traballan. A miña profesión, a que eu escollín, foi docente. O mundo da universidade, aínda que me gusta a investigación, pola contra, non me gustaba tanto, paréceme máis de rivalidades.\nAgora que estou xubilada si que podo dedicarme á investigación, o que fago no Consello da Cultura.\nEstá claro que non podo preguntarche como levas a xubilación, porque ti non es unha xubilada típica, es totalmente atípica. Cóntame en que invistes o tempo agora, entón.\nPodo ser atípica, pero eu creo que hai máis coma nós. Mulleres traballando en temas de voluntariado hai moitas Eu teño a inmensa sorte de poder colaborar no Consello da Cultura, na Comisión de igualdade que puxemos en marcha no 2004 e que agora é o Centro de investigación e estudos feministas do Consello da Cultura; comecei a investigar no tema das mulleres, que é o que me interesa.\nInterésache tanto que ata te metiches a directora de documentais.\nFixen “A luz do negro”, sobre o wolframio, e este último que é “Mulleres cun mundo na cabeza”. Agora temos un terceiro, que está parado pola pandemia, pero estamos traballando na recolleita de memorias de mulleres. E tamén traballo de voluntaria no Museo do pobo galego, que conta cunha inmensa hemeroteca que comezamos a ordenar e estamos facendo unha entrada con toda a información que ten sobre mulleres. Somos dúas voluntarias xubiladas, que temos a sorte de poder colaborar neste campo. Pero o que teño clarísimo, é que moitas mulleres están sacando para adiante a xeración das fillas e fillos, entregando o seu tempo a netas e netos, algo que habería que visibilizar, pola cantidade inmensa de esforzo económico e afectivo que lle quita tempo ás mulleres, e porque permite que estas xeracións, cunha situación tan precaria, poidan construír un proxecto de vida.\nIsto que ti expós vai na liña das reivindicacións do movemento feminista neste 8M e no ano pasado, co lema de “sen coidados non hai vida”, poñendo o peso en que somos nós, as mulleres quen estamos encargándonos, coma sempre, dos coidados.\nEfectivamente, por iso habería que poñer o peso no prioritario, que son os coidados, porque a saúde e o afecto son imprescindibles, sen eles non hai vida. E tamén teño a teima de poñer voz e nome a todas as persoas que morreron en condicións terribles, que son persoas da xeración que construíu o benestar, e agora a sociedade desbótaas. Cumpría facer unha reflexión colectiva sobre todo o que pasou e esixir unha revisión de todo ese mundo dos maiores, que non poden ser un negocio, e aos que se lles aplicou a medicina de guerra: es maior, fóra, non interesas. Temos unha débeda con esa xeración.\nCres que é posible unha reflexión colectiva despois da COVID. Cres que no mundo hai aínda espazo para “Anacos de esperanza”?\nTeño tamén, ademais dese libro, dous contos que fixen cunha amiga, e en “O branco pais sen neve” apuntamos a que é posible soñar unha utopía para logo construíla. A utopía permíteche andar un camiño, por iso habería que empezar esa reflexión colectiva; certo que hai moito ruído aí fora, ruído que non nos merecemos, necesitamos alegría e esperanza, e o unico que hai é ruído, non só aquí, só hai cobiza e ansia de poder. Compétenos lanzar esa reflexión, e somos as mulleres as que estamos en condicións de facelo, lanzalo como unha pinga de auga, comezando na nosa contorna e ir creando círculos para que iso se convirta no debate importante, que se trate onde hai que tratalo. Igual que vós con esta revista estades buscando un espazo, isto pódese facer con todo. Nese sentido sempre fun, e sigo a ser optimista, e creo que desde unha posición feminista, as mulleres que ocupan postos de decisión poden facer moito.\nHai referentes como en Nova Zelanda e Islandia, que fixeron as cousas doutra maneira. E en Galicia sempre poño como referentes a dúas mulleres, unha é Rosalía Mera, que forma parte do mundo inicial de Inditex, e puxo en marcha empresas de economía social, puntualmente para axudar no problema dun fillo, pero ao mesmo tempo que ese problema sexa universal, e crea o grupo Paideia, cun carácter completamente diferente ao que fai o que foi o seu home. E a outra referente é Marta Álvarez Quintero quen montou Granxa Maruxa , posteriormente a empresa Milhulloa, e pon en marcha no rural, para denunciar a discriminación, un festival marabilloso que se chama Agrocuir, que intenta mostrar a diversidade sexual e cultural no rural. Son exemplos de mulleres nos que nos debemos mirar, o liderado feminino é fundamental para que as mulleres se vexan representadas en mulleres que si puideron.\nA min non me gusta falar de feminismo, prefiro falar de feminismos. Hai moitísimas mulleres pelexando por dereitos en moitos campos, e o que hai que facer é confluír, para que ese movemento avance conxuntamente. E consolide, porque tamén é fácil dar marcha atrás, non hai máis que mirar o 36, que matou os dereitos que as mulleres acadaran na república. Para min, como historiadora, o gran movemento de metade do século XX, e do século XXI é o feminismo, os feminismos.\nEscoitándote é fácil entender porque deixas a docencia, nunha época da túa vida, para dedicarte de cheo á política.\nÉ certo que me gusta moito a docencia, pero sempre pensei que nos merecemos un mundo mellor, que había que cambialo, e a única maneira é traballando. E cando o Bloque se remodela no ano 82, entro nese proxecto chamado común, encabezo a lista de Santiago e estou 12 anos no concello e logo na Xunta. Desa experiencia aprendín que estar na oposición é moi necesario, porque aprendes moito, pero non hai como gobernar para cambiar o mundo; todo o que podes facer se estás no goberno, e contas cunha masa social, porque nada existe se a xente non o apoia. A miña avoa sempre dicía “Non hai pouco que non chegue, nin moito que non se acabe”, e é verdade, se tes proxectos, sempre hai maneira de conseguir fondos,pelexando.\nO alcalde que goberna agora Santiago é o mesmo co que ti compartiches goberno. Como ves a situación da cidade agora? E a situación da política que vivimos nestes tempos, que parece que só existe o inmediato, que non o urxente\nSon momentos diferentes. Aquel foi un goberno de coalición, no que hai que dialogar e chegar a acordos; eu sempre estiven en gobernos de coalición, e a miña experiencia foi moi positiva. Creo que as maiorías absolutas son moi nefastas, porque as persoas que compoñemos unha cidade ou un país somos moi diversas, e a única maneira de gobernar para todas é escoitando a todo o mundo, facer políticas inclusivas. É certo que a idade tamiza a visión, pero creo que a confrontación no ámbito da xestión ordinaria, non ten cabida, outra cousa é o debate, que ten que habelo. E aí as mulleres si que somos máis pragmáticas.\n“Teño a teima de poñer voz e nome a todas as persoas que morreron en condicións terribles, que son persoas da xeración que construíu o benestar, e agora a sociedade desbótaas ”\nNas túas experiencias de goberno, no concello e na Xunta, entras nun campo intenso e complexo, do que tanto se está a falar nestes tempos, a vivenda, o espazo onde se fai a vida máis íntima. Como foi esa inmersión?\nPara min o urbanismo, a capacidade de ordenar o territorio, foi un descubrimento tan importante como a historia, e hai moitísimas posibilidades de actuar, de influír na vida das persoas. E non digamos xa a vivenda, que é un ben básico, un ben esencial, como recolle a Constitución, un dereito fundamental que hai que protexer. As posibilidades de actuación neste terreo son enormes, e aí enfrontámonos a un dos piares da especulación, e iso si que é unha confrontación total e unha liña divisoria infranqueable.\nCando gobernamos na Xunta foi a única vez que houbo unha Consellería de Vivenda, e puidemos facer políticas moi activas de vivenda, incluso unha Lei de vivenda, que a contemplaba como un dereito, que me tocou a min consensuar, e que o primeiro que fixo o PP cando entrou a gobernar, foi derogala, porque eles entenden a vivenda como un negocio. Fixemos algún proxecto moi bonito, como no barrio da Tinería en Lugo, ou as primeiras vivendas de madeira que se fixeron en Cotobade. Foi unha etapa moi intensa e de moita aprendizaxe e cooperación coa conselleira, Teresa Táboas, e varias arquitectas que traballaban con nós.\nAdemais destas persoas coas que cooperaches e aprendiches, que persoas destacarías da túa etapa de política, digamos institucional.\nFoi das oportunidades que me deu a política, coñecer a xente moi interesante, en todo o mundo. No foro de cidades patrimonio da humanidade en Quebec, coñecín a unha gobernadora, non recordo o nome, que estaba facendo políticas moi interesantes de combinación de patrimonio, cidadanía e calidade de vida. Tamén tiven oportunidade de participar no Foro Social Mundial, en Portoalegre, o que me permitiu descubrir, entre outras cousas, a obra do arquitecto Eladio Dieste que hai alí, e todo o que estaba a facer o Partido do Traballo a nivel municipal e a nivel de estado; aí coñecín a Lula e a Eduardo Galeano. En Bruselas, de onde lembro a unha deputada do Partido nacionalista galés, da que tamén aprendín moitísimo. E na Marcha Mundial das Mulleres, na que tamén participei, que me permitíu coñecer como os feminismos se moven nas distintas partes do mundo.\nA través da historia, hai unha muller que sempre me marcou, que é Alexandra Kolontai, unha muller que compaxinou vida pública e privada, perseguida dentro do propio movemento bolchevique, cunha escrita e unhas memorias que me encantan. E en Galicia, hai dúas mulleres que son Concepción Arenal e Xoana de Vega que para min son un referente, que tiñan moi claro que o acceso das mulleres á formación e á riqueza para ter unha vida autónoma era moi importante. Agora ando detrás da historia dunha muller moi pouco coñecida que se chama Rosita Comunión, que foi unha gran musicóloga e forma parte, como tantas, deste mundo de mulleres descoñecidas, que queremos facer visibles e referenciar.\nDespois de toda esa actividade tan intensa e que che permite coñecer de primeira man persoas e accións que para a maioría só están no imaxinario, como é o teu regreso a, digamos, a vida cotiá ?\nCando a asemblea de Amio, abandono a militancia, que non a política, que nunca se deixa de participar para cambiar a vida. No barrio no que vivo, en Galeras, participo do movemento veciñal, estou na plataforma polo mantemento e dignificación das pensións, apoio as accións ou actividades que comparto, pero a primeira fila correspóndelle xa ás persoas novas que teñen a enerxía\nToda a nosa xeneración fomos moi xenerosas co noso tempo, para o común, polas enormes ganas que tiñamos de cambiar o mundo, sen pedir nada a cambio; chegábanos coa satisfacción persoal e moral de que aquilo que estabas a facer, servía. Para que as clases foran mellores, para pular polo galego, para que as mulleres apareceran na historia, ou para militar, simplemente, aportar e construír.\nNo 2009 volvo as aulas, que nunca me custou, porque é a profesión que escollín. Regreso ao Instituto Eduardo Pondal, no que estiven sempre moi a gusto, cunha mestura de compoñente rural e urbano, cun bo equipo de compañeiras.\nAlgún libro, algunha película, algunha viaxe especial que queiras compartir con nos.\nGustáme moitísimo viaxar, e creo que temos un país por descubrir que é Portugal, que ten unha cultura moi diversa, que fala coma nós, e hai un escritor mozambicano que se chama Mia Couto, cunha obra diversa, con poesia, ensaio e novela, que me gusta moito. Logo está Galeano, a quen coñecín a través de Xosé Manuel Beiras, que tamén ten unha obra marabillosa. E de cine, ao que son moi afeccionada, acabo de ver O pai, con Anthony Hopkins, que me gustou, e vin tamén Nación, de Margartita Ledo, que aborda un tema que está esquecido, da fábrica de Pontesa, un exemplo de resistencia das mulleres que aínda seguen a pelexar pola indemnización, que me gustou moitísimo polo que significa e pola súa música e a imaxe.\nE xa de remate, ou de resumo, como ves o mundo despois da Covid, cal sería a túa expectativa ou desexo ?\nTeño unha contradición, teño vinagre e azucre. A saída debera ser unha reflexión para mellorar o mundo, despois desta proba na que morreu tanta xente, que non deberiamos esquencer, e a decidación do noso esforzo e o diñeiro para mellorar a vida da xente. Pero corremos o risco de que a resposta sexa que agora toca vivir a tope sen mirar atrás. O que estou segura é que hai cousas que van quedar, como pasou co Maio do 68, que houbo pousos que quedaron como a loita polo sindicalismo ou as conquistas de dereitos das mulleres, que apareceron ao cabo do tempo. Desta pandemia, a pesares de todo o barullo que hai, da piratería que están levando a cabo as empresas farmaceúticas, seguro que queda un pouso, que ao mellor nós non o veremos cando emerxa, pero o que está claro e que non queda máis remedio que seguir pelexando e quedar coa fotografía do que pasou neste ano, que demostrou que o importante e o imprescindible é a vida e os coidados, e para iso cómpre feminizar a vida.\nMoitas grazas Encarna por facer a conversa tan doada, polo teu compromiso agora e sempre, e desde De vella a bella, parabéns pola túa actividade neste tempo que compartimos de xubilación,\nRocío Viéitez Ferro por Peque González Nóvoa | De Vella a Bella - […] Encarna Otero […]\n8 de Marzo. Día Internacional da Muller por Peque González Nóvoa e Sara Valenzuela Viz | De Vella a Bella - […] Encarna Otero […]


Iniciarte: Dominique Perrault, o "non arquitecto"\nDominique Perrault, o "non arquitecto"\nLede a seguinte entrevista de Anatxu Zabalbeascoa publicada en El País.\nNon tiña trinta anos cando nun París que celebraba a arquitectura elegantemente moderna de Jean Nouvel, Dominique Perrault (Clemont Ferrand, 1953) converteuse no elixido dos deuses políticos. Gañou o concurso para levantar a Biblioteca Nacional de Francia e soubo facerse un oco na esfera internacional compartindo a cota de franceses elegantes. Co tempo, soubo desvincularse desa única etiqueta grazas á súa habilidade coas mallas metálicas, ao seu moderado número de proxectos e, sobre todo, á variedade das súas respostas e a evolución das súas propostas. Iso permitiulle manter a carta da intriga, vital porque evita o encasillamiento dos profesionais. Non o tiña fácil. Pero cando en 1992 gañou o concurso para levantar o velódromo olímpico en Berlín, o seu rival máis directo, Jean Nouvel, debeu entender que a cousa ía en serio. Unha exposición no Centro Pompidou de París, a primeira dedicada a un arquitecto sen o Premio Pritzker, recolle agora toda esa aventura en proxectos. Desde o velódromo ata o seu último deseño en Seúl (unha universidade para mulleres), pasando polos proxectos españois de Barcelona, Tenerife ou Madrid, ademais dos deseños industriais do arquitecto. Perrault chegou a España antes que Nouvel, aínda que o segundo logrou callar primeiro os seus proxectos. En xaneiro de 2009 entregará a Caixa Máxica, as súas canchas de tenis con cubertas móbiles xunto ao río Manzanares, e agora, coincidindo con esta mostra, termina o seu primeiro rañaceos en Barcelona, o hotel Habitat Sky.\nPREGUNTA. A Europa só lle queda subir?\nRESPOSTA. É moi raro porque tras o desastre do 11-S os arquitectos cremos que o seguinte era o fin das torres singulares. Con todo, un par de anos máis tarde comezamos a ver que sucedía o contrario. Por todo o mundo empezáronse a construír rañaceos. Vivimos unha época estraña, indefinida para moitos países e continentes. Que está marcando a arquitectura de hoxe? O que sucede no sueste asiático? O que ocorre no golfo Pérsico? A peonalización das cidades europeas? Ou a febre dos rañaceos? Europa desempeñou un papel especial no tema dos rañaceos. Durante moito tempo tratamos de manternos á marxe.\nP. Iso é posible?\nR. Os que criticaban o crecemento en altura nas cidades europeas sostiñan que era o mellor xeito de protexer os centros históricos, a escala humana. En París, o debate sobre os rañaceos na cidade continúa. Non está solucionado.\nP. E vostede que opina?\nR. Agora mesmo, ademais do hotel en Barcelona, estamos levantando unha torre en Luxemburgo. Gañamos un concurso para erixir unha parella de rañaceos xunto á Feira de Milán e en Viena tamén estamos levantando outro. A densidade das cidades europeas pídeo.\nP. Que teñen en común os rañaceos que levantan nesas cidades?\nR. Unha marcada identidade. O rañaceos ten que recoñecerse de lonxe. Ou ben porque teña un corpo engadido e colgante (como o hotel de Barcelona) ou ben porque creza cun compañeiro, como as torres de Milán. Os rañaceos hanse de singularizar. Só así conseguen crear un contexto.\nP. Hai un lugar máis idóneo para os rañaceos nas cidades europeas? O arrabalde, como en París? A City, como en Londres?\nR. É imposible construír unha trama urbana cun único edificio. A min interésame que as torres cumpran un papel de referencia, que é o que historicamente tiveron. A partir de aí, unha torre si pode organizar o urbanismo dun barrio. Ou pechar o dunha cidade. Con todo, teño a impresión de que a maioría dos rañaceos que se levantan hoxe, lonxe de culminar un urbanismo, son un punto de partida.\nP. Vostede foi o neno bonito de éraa Mitterrand. Cando levantou as catro torres da Grand Bibliothèque marcou París no urbanístico e o arquitectónico, pero tamén no político. Que cre que lles interesa hoxe aos políticos franceses?\nR. Creo que se están concentrando máis no aspecto social da arquitectura que no representativo. E por social non me refiro só a construír nos suburbios. Falo de calidade de vida. De investimento cidadán para o futuro, de sustentabilidade. Iso tradúcese en máis peonalización, máis transporte público e outro tipo de decisións arquitectónicas. Europa pide ese cambio. En Francia imos un pouco atrasados na construción de vivendas de protección oficial. Por iso os políticos decidiron concentrarse nesa urxencia. En Francia non se están acabando Grands Travaux agora mesmo. A arquitectura institucional parouse. Estanse construíndo edificios da chea, talvez un pouco banais. Pero creo que ese equilibrio, construír normalidade cando todos os demais están enchendo as cidades de espectáculo, pode ser unha boa idea.\nP. En España, a moitos dos seus proxectos cústalles arrincar.\nR. Pero estamos de sorte. Por fin temos data de entrega das instalacións olímpicas de tenis xunto ao río Manzanares que estamos construíndo en Madrid: principios de 2009. As eleccións retardan os traballos. Tanto que algúns, como o estadio que deseñamos para Badalona, terminan por desaparecer.\nP. As torres que construirá en Milán inclínanse unha sobre a outra.\nR. Si, móvense un pouco. Teñen que ser especiais. O terreo está rodeado de autoestradas, aparcadoiros e vías. Hai que crear unha idea de vitoria para sobreporse a un lugar así. Os rañaceos inclínanse para formar esa V e adaptarse ao movemento do lugar. Serán moi visibles no medio do balbordo. P. Os proxectos que termina son moi distintos. En Luxemburgo, a Corte Europea de Xustiza é dunha modernidade clásica, o hotel Habitat Sky é minimalista e escultórico, e en Seúl, a universidade para mulleres, é un edificio topográfico, pegado á terra. Foxe dun único selo? R. O contexto é definitivo no deseño. En Barcelona, a torre quería marcar unha das entradas á cidade. En Seúl, a universidade é máis paisaxe que edificio para expandir a presenza da cidade na universidade. É un parque-edificio-cidade, unha tipoloxía híbrida. Eu traballo co lugar, a cultura, a paisaxe e os medios. A exposición do Pompidou reflexa que moitos dos meus edificios non son inmobles senón paisaxes.\nFotografías de Luís Magán.


O pontevedrés Manuel Cossío é o elixido para dirixir ao Poio Pescamar - Pontevedra Viva\nMartes 31 de Marzo, 2020 ás 17:23 do Martes 31 de Marzo, 2020\nA alerta sanitaria polo coronavirus non impide o traballo de oficina no Poio Pescamar que continúa a súa procura dun novo adestrador despois da marcha de Raúl Jiménez, que non pode compatibilizar o seu traballo coa direccón do primeiro equipo, para cando regrese a competición. Nos últimos días, a dirección deportiva ha intensificado os contactos con Manuel Cossío e o presidente do club, Juanjo García espera pechar a fichaxe esta semana.\n"É a opción máis real, esperamos deixalo pechado esta semana e facelo oficial", sinala o dirixente sobre a incorporación do preparador pontevedrés con pasado na escuadra rojilla en dúas etapas diferentes.\nO exentrenador do Leis Pontevedra e O Fisgón concluíu a súa relación co Atlético Benavente o pasado mes de xaneiro. No conxunto zamorano ocupábase dos labores de segundo adestrador do primeiro persoal e director da base.\nComezou a súa aventura nos bancos na escuadra pontevedresa, á que acabaría regresando para substituír ao xa exrojillo Raúl Jiménez e alí permaneceu cinco campañas. No 2018 fichou polo Fisgón, de Segunda División pero só completou a primeira volta. Foi entón cando recibiu a chamada do Atlético Benavente, no que se mantivo ata xaneiro do 2020.\nSe nada se torce, Manuel Cossío iniciará, cando se termine a corentena decretada para frear a pandemia do coronavirus, a súa terceira aventura no club da Seca. Foi o adestrador do Poio Pescamar no ascenso á división de prata do fútbol sala feminino nacional. Logo renunciou a continuar e regresou no 2011, pero ao finalizar o curso foi relevado polo brasileiro Marcio Santos.


A licitación do equipamento para a nova área de endoscopias do hospital vén cun investimento de máis de 428.000 euros – O Barbanza\nA licitación do equipamento para a nova área de endoscopias do hospital vén cun investimento de máis de 428.000 euros\nO delegado da Xunta na Coruña, Gonzalo Trenor, e a xerente da área sanitaria de Santiago e Barbanza, Eloína Núñez, acompañados polo director do Distrito Sanitario da Barbanza, Salvador Mariño, visitaron este martes 29 de marzo o Hospital do Barbanza, onde anunciaron a licitación do novo equipamento para a área de endoscopia dixestiva. Segundo dixeron, esta adquisición conta cun orzamento de mais 428.000 euros e un prazo de entrega, desde a sinatura do contrato, de 30 días. Por certo que os 3 lotes licitados inclúen un sistema de endoscopia dixestiva, un bisturí eléctrico dixestivo e monitores de parámetros fisiolóxicos básicos.\nTamén engadiron que gran parte do contrato é susceptíbel de financiamento ao 100% da Unión Europea no marco do eixo React-UE do programa operativo FEDER Galicia 2014-2020.\nTrenor destacou que “as obras nos espazos que acollerán a nova unidade de endoscopias do centro están en execución” e que “coa licitación do equipamento que vimos de anunciar dáse un paso máis para que tan axiña como rematen as obras esta unidade estea lista para a súa posta en funcionamento”.\nO investimento en tecnoloxía vense sumar ao custe das obras, de arredor de 200.000 euros, que se dirixe a achegar “unha mellora na calidade e confortabilidade desa área”, así como “á modernización dos procesos de asepsia e mellores condicións tamén para os profesionais”. Pasará a ocupar preto de 130 metros cadrados.\nTrenor engadiu que estas melloras véñense sumar ás recentes obras acometidas no servizo de Urxencias no Hospital do Barbanza, que supuxeron un incremento dun 40 % da súa superficie grazas a un investimento de 1.7 millóns de euros.


O Goberno de Lara Méndez adxudica o novo servizo de limpeza e recollida de residuos, que situará a Lugo na vangarda, cun investimento de 118M | Concello de Lugo\nA adxudicación prodúcese logo de que o TACGAL resolvera os últimos recursos, dándolle a razón aos informes do Concello, “nun proceso totalmente garantista” lembrou Méndez.\nO novo contrato, que xestionará a UTE integrada por Copasa, Geseco e Setec Building, terá unha duración de dez anos e situará ao municipio como un referente en limpeza.\nA nova concesionaria renovará a totalidade dos colectores, incorporará a recollida selectiva orgánica, de aceites, téxtil e a compostaxe individual e comunitaria.\nTamén incrementará o persoal, a maquinaria e os vehículos, que deberán ser de gas natural, eléctricos ou híbridos, cumprindo cos máximos parámetros de sustentabilidade.\nO executivo de Lara Méndez aprobará na Xunta de Goberno Local de mañá a adxudicación do novo servizo de recollida de residuos urbanos, da limpeza viaria e da xestión do Punto Limpo no municipio “que renovará na súa totalidade ao actual, licitado en 1996, e que situará a Lugo na vangarda e como un referente en limpeza, pero tamén en parámetros sociais e de sustentabilidade”, avanzou a rexedora.\nA adxudicación do novo contrato prodúcese logo de que o Tribunal Administrativo de Contratación Pública (TACGAL) resolvera os recursos presentados polas empresas Cespa Compañía Española de Servicios Públicos Auxiliares e Ascan Servicios Urbanos contra a exclusión das súas ofertas, levantando asemade a suspensión dun proceso que comezou en xullo de 2020, e ao que concorreron, en total oito, empresas.\nDurante este tempo tiveron que resolverse varios recursos que presentaron aquelas empresas que ían resultando excluídas. Finalmente, o Tribunal resolveu as últimas reclamacións e deulle a razón aos informes do Concello de Lugo nun proceso “que foi e está sendo totalmente garantista”, lembrou a rexedora.\nA mesa de contratación, por unanimidade dos seus membros, acordou, logo de valorar as empresas que chegaron coa mellor puntuación ao final do procedemento, propoñer á UTE integrada por Copasa, Geseco e Setec Building como a adxudicataria por presentar a oferta máis vantaxosa para os intereses municipais. Así, a oferta presentada pola adxudicataria suporá un investimento total de 117.945.250 euros.\nO novo contrato terá unha duración de dez anos improrrogable. Na súa elaboración tivéronse en conta, entre outros criterios, o crecemento do municipio e as súas novas esixencias, pero tamén o seu crecemento na vindeira década, así como as características dos distintos barrios e parroquias, os hábitos de consumo da veciñanza e o modelo de cidade sostible.\nDeste xeito, o servizo incluirá a execución de todas as operacións precisas para a consecución da mellor limpeza posible dos espazos públicos, beirarrúas, calzadas e zonas peonís, incluídas as manchas no pavimento, as follas ou froitos do arboredo, os residuos voluminosos, así como os excrementos de animais e as herbas que proliferan nos bordos, beirarrúas e escaleiras, ademais das pintadas. Tamén como tarefa ordinaria contemplará o aseo e baleirado de papeleiras e incrementarase non só a frecuencia coa que se realizan os labores, senón tamén o número de dispositivos especiais que se desenvolverán acordes a existencia de áreas de alta densidade residencial, contornas industriais, ou zonas como o mercado, praza de abastos, mercadiños ou espazos de ocio, axustándose ás necesidades específicas de cada un deles.\nA adxudicataria deberá, ademais, renovar a totalidade dos colectores actuais - case 3.700 en todo o termo municipal - e aumentalos ata un mínimo de 4.200, incorporar a recollida selectiva orgánica, de aceites, téxtil e a compostaxe individual e comunitaria e incrementar o persoal, a maquinaria e os vehículos, que deberán ser de gas natural, eléctricos ou híbridos. Igualmente, outros dos requisitos que figuran nas bases é a creación dunha planta de gas para a subministración de todo o parque móbil municipal.\nPara a rexedora Lara Méndez, este contrato supón un fito co que avanzar na segunda transformación do Lugo verde e amable, deseñado xa durante o anterior mandato e que situará ao concello na vangarda como un referente en limpeza, pero tamén en parámetros sociais e de sustentabilidade. Así, outras das imposicións determinadas no expediente incentivan o emprego de produtos reutilizables, reciclables ou valorizables, a redución de emisións contaminantes e sonoras, a aplicación de tecnoloxías eficientes que minimicen os consumos de enerxía, etc... co fin de provocar o menor impacto medioambiental posible e evitar molestias á veciñanza.\nAsí mesmo, a adxudicataria comprométese a abonar ao Concello anualmente o un por cento do valor anual do contrato, que irá destinado ao control de calidade que se contratará pola entidade muncipal e que permitirá vixiar de xeito permanente a calidade do funcionamento das condicións do contrato deste servicio.\nUnha vez formalizada a firma do contrato comezará a funcionar a todos os efectos, aínda que a concesionaria contará cun prazo máximo de 8 meses para a adquisición da nova maquinaria.\nA alcaldesa de Lugo, Lara Méndez, sobre o contrato de recollida, de residuos urbanos | Descargar mp3


Unha escultura de Balbino prolonga a homenaxe a Neira Vilas - VigoÉ\nO protagonista de "Memorias dun neno labrego", Balbino, preside a Biblioteca Municipal Neira Vilas na rúa Martínez Garrido cunha estatua realizada en colaboración coa Deputación e creada pola Escola de Canteiros de Pontevedra\nO rexedor destacou que «Balbino veu a Vigo para quedarse e quedar ao lado do seu pai e alma creadora» presidindo a entrada da biblioteca cunha figura de pedra realizada pola Escola de Canteiros da Deputación de Pontevedra, tras a sinatura dun convenio de colaboración entre ambas institucións.\nO alcalde dixo sentirse honrado coa presenza no acto de Chus Neira, sobriña do escritor que leu un fragmento da obra, e do presidente da Fundación Neira Vilas, Luis Reimóndez. Ademais, puxo en valor a figura de Neira Vilas como «escritor universal» co mérito de tomar referencias da súa cultura para exportalas ao resto do mundo, como é o caso dos labregos protagonistas deste libro. Así, destacou que «as raíces de Vigo tamén están na cultura tradicional e no mar, na agricultura e no mar».\nPola súa banda, Silva destacou que a figura de “Balbino” non podía estar en mellor lugar que na porta da biblioteca “que evita que existan moitos outros neno labregos sen acceso aos libros e a cultura”. “Balbino hoxe, coa a súa sorriso da intelixencia natural, nos recorda –subliña Silva- que temos avanzado moito para que todos e todas teñan acceso a cultura e a educación, pero aínda nos queda moito”.\nA presidenta da Deputación quixo tamén recordar que con este pequeno acto se rende tamén un homenaxe a Xosé Neira Vilas “que fixo que a nosa lingua foxe máis grande do que cada un a sentimos e, hoxe a súa alma e as súas obras forman parte de todos os galegos e galegas”.\nA escultura ten 1,5 metros de altura e esta feita en granito salvaxe, e representa ao protagonista da novela “Memorias dun neno labrego” e o seu can “Pachin”. A obra está baseada nun debuxo de “Balbino” proposto por un amigo persoal de Neira Vilas, o ceramista e pintor galego Xosé Vizoso. É obra dun ex-alumno da Escola de Cantería da Deputación, Rubén Gil Rodríguez e ten aproximadamente unhas 250 horas de traballo.


A linguaxe corporal e o xogo escénico son os eixos arredor dos que se levantou Fantasía nº 5 en sol ou non, definida por Gena Baamonde como unha colaxe, un "catálogo-secuencia de múltiples imaxes dunha terra por facer". A partir deste traballo de movemento grupal, o texto vai poñendo o foco en tópicos e prexuízos, que se abordan desde a ironía, o humor e a crítica irreverente.\nPola súa banda, Boisaca ou a divina desgraza reflicte outra visión da dramaturxia contemporánea, cun fío narrativo máis recoñecible e cargado de retranca a través de personaxes moi caricaturizados. O propio Roi Vidal, encarnado nunha actriz veterana, é un dos personaxes desta obra, na que -coa encarga de escribir un texto sobre a identidade galega como escusa- emprende unha viaxe polo máis alá na procura do seu pai, Roberto Vidal Bolaño. Neste camiño, irase atopando con algunhas figuras emblemáticas do imaxinario galego como Isaac Díaz Pardo, Castelao ou Rosalía, ademais de contar coa axuda de Mary Shelley, a autora de Frankestein, para intentar encaixar cada unha das pezas desa idea de Galicia.\nAdemais, nas representacións dos días 14, 21 e 28 de abril e 5 de maio, o CDG desenvolve os seus Domingos de Conciliación, dirixidos a todas as persoas con nenos/as ao seu cargo que queiran asistir ao espectáculo. Esta iniciativa -incluída no prezo da entrada- consiste nun obradoiro de artes escénicas, onde os rapaces e rapazas poden pasar unha tarde entretida mentres os seus maiores asisten ao espectáculo. Para solicitar este servizo, de prazas limitadas, cómpre enviar un correo electrónico a centro.dramatico.galego@xunta.gal ou chamar ao 881 867 229, de luns a venres (agás festivos) de 9,00 a 14,00 h.


A área infantil de xogos do Álvaro Cunqueiro recibe unha nova doazón dos estudantes de Formación Profesional | Noticias Vigo\nA área infantil de xogos do Álvaro Cunqueiro recibe unha nova doazón dos estudantes de Formación Profesional\nNo marco do proxecto o “Patio de Recreo”, o alumnado do CIFP Manuel Antonio de Vigo realizou diversos xogos e material para as nenas e nenos hospitalizados\nPublicado por Noticias Vigo o día 21/12/2019 na sección de Galicia,Sanidad,Vigo\nNo marco do proxecto o “Patio de Recreo”, os estudantes do CIFP Manuel Antonio de Vigo realizaron diversos xogos e material dirixidos á área infantil do hospital Álvaro Cunqueiro para as nenas e nenos hospitalizados.\nAsí, a profesora Olimpia Freire, do departamento de Téxtil confección e pel dese Centro entregou hoxe as pezas, unha de serie de figuras en polipel recheas de material flexible que permite aos nenos xogar con elas e desenvolver distintas habilidades e destrezas – motoras, coordinación psicomotriz, equilibrio, e forza muscular-.\nNeste proxecto, coordinado polo IES Montecelo de Pontevedra, participa tamén a Facultade de Belas Artes. O obxectivo era dotar ao hospital, grazas aos traballos dos centros de formación, dunha nova área lúdica, con mobiliario e divertimentos típicos dunha zoa de recreo para nenos. A nova área, denominada o “Patio de Recreo”, creouse hai un par de anos. Esta nova entrega de material ven a complementar a devandita zoa lúdica.\nO coordinador desta iniciativa, José Ángel Cruces, do departamento de Artes Gráficas do IES Montecelo explica que “a mellor metodoloxía de aprendizaxe da formación profesional é “aprender traballando”, polo que esta actuación é un proxecto de aprendizaxe e servizo no que o noso alumnado pon en valor o traballo da aula cooperando a súa vez en actividades sociais que impacten socialmente na contorna. Neste senso, non hai mellor impacto que mellorar a calidade do tempo dos nenos hospitalizados”-.\nEste proxecto enmárcase no desenvolvemento de varios piares da Estratexia XXI, que da resposta a dúas liñas de actuación: á esencial do Plan, “O paciente é o primeiro”, e a relativa á “Xestión do coñecemento, investigación e innovación”.\nA Primeira Liña do Plan Estratéxico da Área Sanitaria de Vigo é acadar unha Sanidade máis humana. Trátase de humanizar o coidado ao paciente en todo o proceso asistencial, especialmente en situacións críticas e de fraxilidade. Neste senso, o servizo de Pediatría é un dos que recibe maior atención.\nEn relación coa outra liña do Plan, a “Xestión do coñecemento, investigación e innovación”, esta iniciativa fortalece e potencia a colaboración coas Institucións universitarias e centros educativos con proxectos multidisciplinares de interese recíproco.


Barrionovo fala galego: febrero 2020\nNeste día fixemos un pequeno percorrido pola biografía e obra de Rosalía de Castro para despois escoller versos dos seus poemas que invadirán todo o noso cole.\nPrimeiro visionamos este marabilloso vídeo realizado pola rapazada da BiblioAnxo, biblioteca do CEIP "Anxo da Garda" da Coruña, para conmemorar o Día de Rosalía, e no que se ilustra perfectamente o emigrante da Galicia daquela época.\nGrazas por compartir este traballo!\nDespois de ver o vídeo falamos do que viron, que estarían a facer... e lemos outra poesía de Rosalía que fala da emigración, da morriña e da nostalxia.\nDe seguido vimos o conto en imaxes "Morriña" de Paula Ventimiglia, que ben podería ilustrar a historia de Rosalía de Castro.\nE coma Rosalía foi a poeta dos emigrantes escoitamos "Adios Ríos, adios fontes" musicado por Evoéh\nPor último decidimos escoller algúns destes versos, e por equipos interniveis, escribilos para encher as nosas escaleiras.\nAgora os versos de Rosalía acompañarannos acotío!!\nPublicado por barrionovofalagalego en 22:31 No hay comentarios:\nEtiquetas: DIA DE ROSALIA, ENCONTROS, PERSOEIROS GALEGOS, ROSALIA\nRESUMO ENTROIDO 2020\nEntroido from biblio BN on Vimeo.\nPublicado por barrionovofalagalego en 14:31 No hay comentarios:\nPoesía express do ENTROIDO\nNesta semana de troula e mandadiños a poesía tamén disfrazouse co Entroido de Ana Mª Fernández.\nPublicado por barrionovofalagalego en 13:37 No hay comentarios:\nEtiquetas: BiblioBN, ENTROIDO, POESIAEXPRESS\nPublicado por barrionovofalagalego en 17:30 No hay comentarios:\nEtiquetas: MANDADIÑOS, MANDADIÑOS 2020\nPublicado por barrionovofalagalego en 9:29 No hay comentarios:\nTHINGLINK MESTURARTE RESULTADO\nEste é o resultado final do thinglink creado nas clases de TIC sobre o proxecto mesturArte. O alumnado fixo un vídeo resumindo os contidos máis importantes que aprenderon ao longo do primeiro trimestre sobre o proxecto.\n3 anos: tribu korowai\n4 anos: aldea masai\n5 anos: exipcios\nPodedes ver o resultado premendo na seguinte imaxe\nEtiquetas: #mesturArte, TICS\nENTROIDO MANDADIÑOS LEONARDO DA VINCI\nHoxe presentamos no espazo fedelleiro o meco deste entroido: Leonardo Da Vinci.\nEste gran home que foi escritor, pintor, arquitecto,... vainos encargar os catro mandadiños do entroido 2020.\nAquí tedes o primeiro: "DELANTAL"\nMandadiño Luns from biblio BN on Vimeo.\nEtiquetas: ENTROIDO, MANDADIÑOS, MANDADIÑOS 2020\nCONCERTO DIDÁCTICO: "de aquí para alá"\nHoxe fumos ao Palacio da Ópera a escoitar o concerto didáctico "de aquí para alá" de Lydia Botana. Neste concerto os nenos e nenas puideron escoitar músicas de diferentes continentes, países e culturas: galega, cubana, xamaicana, balcánica... así como coñecer os instrumentos típicos de cada unha delas (algúns deles chegáronnos novos esta semana ao cole...).\nPodedes ver a saída no seguinte vídeo:\nConcerto didáctico from biblio BN on Vimeo.\nPublicado por barrionovofalagalego en 10:14 No hay comentarios:\nEtiquetas: COMPLEMENTARIAS, MUSICA, SAÍDAS\nPoesía-Express: A noite estrelada\nPublicado por barrionovofalagalego en 9:31 No hay comentarios:\nEtiquetas: ARTISTAS GALEGOS, contos, POESIAEXPRESS\nPublicado por barrionovofalagalego en 13:44 No hay comentarios:\nEtiquetas: #mesturArte, ENTROIDO, familias\nMONTAXE THINGLINK coa INFORMACIÓN EN CROMA\nPodedes ver o que os nenos e nenas están facendo sobre o proxecto na clase de TIC ca profe Lara, premendo na seguinte imaxe.\nEtiquetas: #mesturArte, arte, ARTISTAS GALEGOS, calendario, Mesa pola Normalización Lingüística, RECICLAR