Condenan un octoxenario que deu unha malleira a un veciño nunha discusión por un camiño - Pontevedra Viva\nCondenan un octoxenario que deu unha malleira a un veciño nunha discusión por un camiño\nUn octoxenario de Cerdedo-Cotobade acaba de ser condenado a dous anos de prisión e o pago de 4.024 euros polas lesións que lle causou a un veciño de 70 anos ao que agrediu cun pau groso e envío ao hospital. Ambos os veciños manteñen desde hai anos un enfrontamento pola titularidade dun camiño e esta agresión produciuse no marco dunha discusión por ese mesmo motivo.\nOs feitos ocorreron en agosto de 2017e chegaron a xuízo este mércores no Xulgado do Penal número 1 de Pontevedra. A vista oral reduciuse a tan só uns minutos porque o acusado chegara a un acordo de conformidade previo coa Fiscalía polo que recoñeceu os feitos e se reduciu a pena á que se enfrontaba inicialmente -de tres anos e medio de prisión- a tan só dous.\nO xuíz, Juan José Trashorras, xa ditou de viva voz unha sentenza condenatoria na que se recolle, co beneplácito da Fiscalía e da acusación particular, que o octoxenario poderá eludir o ingreso efectivo no cárcere sempre que abone a indemnización. Tense en conta para tomar esta decisión que carece de antecedentes, que el mesmo comprometeuse ante o xuíz a pagar en 17 prazos e que xa depositou 500 euros na conta do xulgado.\nFontes próximas á vítima explicaron que o agresor e a súa vítima teñena malas relacións desde hai tempo porque o acusado sostén que un camiño é da súa propiedade e o seu veciño que é público. Por estes feitos xa houbo denuncias previas que nunha ocasión chegaran ao xulgado.\nO home foi condenado por un delito de lesións dolosas con uso de instrumento perigoso porque, segundo acusaba o fiscal e el mesmo recoñeceu, actuou "guiado por un ánimo de menoscabar a integridade física" do seu veciño ao golpealo cun pau groso de máis dun metro de lonxitude que portaba.\nO xa condenado pegou ao seu veciño no costado e na cabeza, causándolle un traumatismo cranioencefálico, ferida contusa na cabeza e fractura nas costelas. Precisou tratamento cirúrxico, ingreso hospitalario e tratamento farmacolóxico por unhas lesións que tararon en curar 31 días e polas que agora deberá indemnizar á súa vítima e ao Servizo Galego de Saúde. Deberá pagar 1.266,26 euros polos días que tardou en curar das lesións e 2.758,37 pola asistencia sanitaria prestada.


O devalo demográfico aínda é reversíbel\n25% da poboación galega é maior de 65 anos\nO inverno demográfico galego é unha consecuencia dos problemas estruturais da Galiza. Malia que os datos non convidan ao optimismo, a experiencia doutras nacións confirma o seu carácter reversíbel. A solución está na política.\nXente camiñando pola rúa dunha cidade galega. (Foto: Arxina)\nXacobe Ferreiro 10:04 do 19 de setembro de 2020\nOs datos son claros. Segundo significan Xosé Constenla e Xosé Antonio Vázquez, no período 1998-2017 “a caída demográfica prodúcese en 243 municipios, isto é un 77% do total e escapan a ela unicamente pequenas porcións do territorio”. Así as cousas, 164 concellos galegos perden máis do 20% da súa poboación, 54 máis do 30% e algúns como Dozón, San Xoán de Río, Chandrexa de Queixa, A Teixeira, Agolada, Muras, Navia de Suarna, Montederramo, Rodeiro, Beariz, Ribeira de Piquín ou Covelo máis do 45%. Só 25 concellos, situados na práctica totalidade na área metropolitana das cidades, escapan a esa tendencia.\nA pirámide demográfica asusta. A poboación galega maior de 65 anos representa 25% do total e duplica a porcentaxe dos menores de 16 anos, até o punto de non superar estes o 12% do conxunto do censo en 244 municipios. Ao tempo, as persoas en idade de xubilación superan as menores de 30 anos en 233 concellos galegos, significan o 40% do número total de residentes en 78 localidades e superan o 50% en Calvos de Randín, Gomesende, O Irixo, Lobeira, San Xoán de Río, A Teixeira, Verea e O Bolo. As excepción son, unha vez máis, as áreas metropolitanas das principais cidades do Eixo Atlántico e algunhas localidades costeiras das Rías Baixas.\nO INE indica que, de manterse a tendencia actual, Galiza pode perder entre 2018 e 2033 un total de 138.799 residentes\nAs previsións non dan pé ao optimismo. A este respecto, as proxeccións demográficas do Instituto Nacional de Estatística (INE) para o período 2018-2033 indican que, de manterse a tendencia actual, Galiza pode perder até esa data 138.799 persoas, isto é, o 5,3% da súa poboación e ficar en 2.564.491 residentes. Atendendo a este informe, o saldo vexetativo, diferenza entre o número nacementos e mortes, tamén é negativo até sumar 98,9 falecidos máis que nacementos por cada 1.000 habitantes. Segundo o catedrático de Xeografía da Universidade de Santiago de Compostela (USC), Rubén Lois, “estes estudos do INE destacan pola súa fiabilidade e rigor técnico”.\nA profesora da Universidade de Santiago María Cadaval sinala en conversa con Nós Diario que “a caída da natalidade, o incremento da esperanza de vida e a retroalimentación das entalladuras na pirámide de idades causada polos movementos migratorios dan como resultado unha estrutura demográfica avellentada e con escasa renovación xeracional”. Na mesma liña, entende que “demografía e economía están ligadas estreitamente e os seus efectos son bidireccionais. Por unha banda, as perspectivas sobre crecemento económico e as rendas salariais afectan ás taxas de natalidade e aos movementos migratorios e, por outra, as tendencias da poboación teñen consecuencias de calado sobre a marcha da economía”.\nA poboación galega maior de 65 anos duplica a porcentaxe de menores de 16 anos\nRubén Lois, en declaracións a Nós Diario, sitúa a causa do problema demográfico actual nas “emigracións masivas das décadas dos sesenta e setenta, que non teñen efectos inmediatos, e no afundimento do vello complexo agrario”. Nesa mesma dirección, Xosé Constenla e Xosé Antonio Vázquez destacan como na década de 1960, cando Galiza tiña 30.000 habitantes máis que agora, “se produce o grande cambio demográfico”, sucedéndose desde aquela “episodios de estancamento, redución e leves recuperacións, que se tornaron xa nun descenso en todas as provincias a partir de 2011”.\nO panorama demográfico actual non se pode separar, tampouco, do desmantelamento do complexo agro gandeiro, asociado ás consecuencias de integración no Mercado Común e á reestruturación agraria no espazo da Europa comunitaria. A economista da USC, María do Mar Pérez Fra, en conversa con Nós Diario afirma que “a situación actual pon en evidencia o proceso de reestruturación agraria. Isto provoca unha perda de emprego na agricultura que non vai acompañada doutras alternativas laborais no rural. Un factor fundamental para min é non contar cun sector potente na agroindustria,”.\nUnha estratexia para inverter a tendencia\nO Foro Económico da Galiza é moi activo neste debate. A pasada cuarta feira fixo público un documento elaborado por Xosé Carlos Arias, Domingo Docampo, María Cadaval e Francisco Armesto titulado Galicia 2040. Dinámica demográfica e cambio de paradigma. Novos escenarios da xestión social do envellecemento, onde formula unha estratexia para inverter a tendencia demográfica, aproveitando as potencialidades da actual estrutura de poboación galega. Segundo Cadaval, “o informe ten o reto de analizar as principais tendencias que cabe esperar para a economía e a sociedade nun horizonte a longo prazo en tempos de transformación profundas”.\nSó 25 concellos, situados na área metropolitana das cidades, non perden poboación\n“Nada é irreversíbel nin definitivo”, sinala María Cadaval, quen lembra que “outras nacións conseguiron mudar estas tendencias. Por exemplo, Francia e Suecia após aplicar unhas potentes políticas de conciliación e de aposta polo sistema educativo público conseguiron pasar dunha taxa media de reprodución de 1,2 a 1,9 e de 1,2 a 1,8 respectivamente”.\nSe queres seguir lendo esta información, da que fornecemos un extracto, atoparála no número de Nós Diario dispoñíbel hoxe nos quiosques. Tamén podes conseguila para a súa lectura na nube nesta ligazón. Aínda non es subscritora ou subscritor? Soluciónao facendo clic aquí.\ngaliza demografía Xosé Constenla Xosé Antonio Vázquez Rubén Lois


A medida que pasan as horas e vanse sabendo máis cousas do masacre de Orlando, arrepía pensar que un só "lobo solitario" sexa capaz de asasinar a cincuenta concidadáns sen que ninguén poida facer nada por evitar eses asasinatos. E aínda que a comunidade gai de todo o mundo se poña de acordo en condenar esta barbarie, nada pasará se non somos todos capaces de borrar da nosa memoria colectiva de que o Islam, ese que asasina de forma sanguinaria e indiscriminada, non merece ningunha clase de respecto porque nada ten que ver co que predicou Mahoma, nin co que senten millóns de musulmáns.\nPero como o que sucedeu non ten unha soa causa, cabería esixirlle á sociedade norteamericana que convencese aos seus concidadáns partidarios de poder comprar libremente armas de todo tipo e calibre, que esta forma de entender a liberdade individual xa foi superada polo paso dos anos, e que os duelos a tiros son un epopea caduca de pistoleiros e shériffs do lendario Oeste. Agora toca que as armas só as poidan usar aqueles que deben vixiar que a lei e a orde se cumpran. O que todo un Presidente como Obama se vaia da Casa Branca sen poder "meterlle man" á venda libre de armas é unha vergoña para o país que lidera a democracia no mundo.\nPor outra banda, un se pregunta qué clase de seguridade privada tiña o local no que se cometeron os asasinatos, e como un só home puido con ela. Algo fallou e a propiedade do local non é allea a ese desastre. Tampouco deben sentirse felices o FBI e a CIA, que tendo vixiado a este ‘yihadista’ porque sospeitaban del e dos seus actos, o deixaran de novo sen unha mínima vixilancia, propiciando que o individuo campase ás súas anchas e fixese o que finalmente fixo.\nSobre o Estado Islámico pouco queda que dicir. Occidente, e en forma especial Francia e Inglaterra, son responsables directos de que a repartición territorial de Oriente próximo xerase varias guerras e miles de mortos, porque os países que, agora mesmo, se pelexan por unha cidade ou medio deserto, nunca existiron como tales se non fose porque o aristócrata británico Mark Sykes e o avogado francés François Georges Picot andaron alá polo 1916 fabricando un acordo que foi un auténtico despropósito na época e que o segue sendo agora, para maior gloria do desaparecido Imperio Británico. Así se escribe a historia e nos cemiterios repousan centos de miles de vítimas para testemuñar que nada do que se escriba sobre o colonialismo británico e a ‘grandeur’ é invención dos hispanos, aos que sempre se lles fai apandar cunha lenda negra que por suposto escribiron os que agora se camuflan no seu ‘Brexit’ para lavarse as mans das súas múltiples responsabilidades históricas. O Estado Islámico é un fillo non desexado da política de Occidente, incluídas todas as grandes potencias e, a súa presenza no mundo, terá escasa traxectoria se quen é responsable do seu nacemento se pon a reparar o erro cometido e facelo desaparecer.\nE é que, cando se mesturan tantas cousas tan mal feitas, ao final morre moita xente inocente e xorden novos Orlandos.


AMIGOS DO PATRIMONIO DE CASTROVERDE: A ASOCIACIÓN AMIGOS DO PATRIMONIO PARTICIPOU NA "NOITE DOS MUSEOS" NOS ACTOS ORGANIZADOS POLO MUSEO DO CASTRO DE VILADONGA\nA ASOCIACIÓN AMIGOS DO PATRIMONIO PARTICIPOU NA "NOITE DOS MUSEOS" NOS ACTOS ORGANIZADOS POLO MUSEO DO CASTRO DE VILADONGA\nFelipe Arias presentando ao zanfonista Óscar Fernández\nCon motivo da Noite dos Museos o Museo do Castro de Viladonga desenvolveu diferentes actividades que comezaron ás 18.00 horas, coa apertura dunha exposición fotográfica sobre a celebración desta cita entre os anos 2005 e 2009, e a proxección de varios documentais arqueolóxicos. Ás 18.30 houbo unha demostración e práctica de xogos populares a cargo da asociación O Cadaval, de Pacios, en Castro de Rei. Destacaron as actuacións do grupo Os Valuros, de Castro de Rei; o zanfoneiro santiagués Óscar Fernández e o grupo Cantar das Eiras, de Lugo. Ás 21.00 horas servíuse un refrixerio con petiscos, bebidas e queimada final conducida por Xosé Manuel Carballo. Ás 22.30 horas, comezou unha interesante visita nocturna polas construcións do castro cos fachos como única iluminación. Asistiron aos actos varios socios da Asociación Amigos do Patrimonio de Castroverde que estiveron acompañados polo director do Museo, D. Felipe Arias, e a súa muller, socios desta Asociación. ( A partir da información publicada na Voz de Galicia)\nEditado por Amigos do Patrimonio de Castroverde as 03:33


A senadora Vanessa Angustia defende unha RTVE pública, independente e veraz | Esquerda unida\n15 Setembro, 2017 27 Setembro, 2017 Esquerda Unida En Marea, Nacional, Organizacion, Vanessa Angustia\nEsta semana, Vanessa Angustia defendeu no Senado o dereito da cidadanía a ter “unha televisión pública independente, veraz, plural e de calidade”. Para iso, Angustia esixiu recuperar un modelo de televisión pública independente ao rexeitar a reforma “unilateral e en solitario” que saíu adiante no Senado para os nomeamentos. Ademais, adiantou que o seu grupo seguirá loitando porque os traballadores e traballadoras estean representados no Consello do ente público. “Defendemos que o persoal de RTVE teña representación no Consello de Administración para ter unha información independente”, dixo.\nNeste senso, a senadora Vanessa Angustia sinalou que “RTVE ten que cumprir co Plan de igualdade. É unha vergoña a fenda salarial e a ausencia de mulleres nos postos de mando”, dixo. Por último, a senadora Vanessa Angustia rematou a súa comparecencia incidindo en que “o dereito á información é un dereito da cidadanía e básico para termos un país libre”.


ENTREVISTA A ADRIÁN, DELEGADO DA CGT EN ABAI-GROUP A CORUÑA. | La Campana\nMoitas son as dificultades que teñen os traballadores do sector de telemarketing para chegar a fin de mes. Tamén moitas son as dificultades para seguir traballando en empresas como esta, Abai-Group de A Coruña, sen que afecte a propia saúde dos traballadores. Pese a todas as reunións mantidas e escritos enviados a dirección, estes non serviron para que ABAI decidise poñerlle fin a actual escalada de precariedade e acoso.\nComo publicabamos na anterior La Campana apoiando o comunicado do comité de empresa:\n“A Dirección decidiu declararlle a guerra ao persoal a través da degradación sistemática das condicións laborais, cada día temos máis presión con auditorías indiscriminadas, obrigación de cubrir infinidade de cuestionarios, movementos arbitrarios entre departamentos e cambios unilaterais de incentivos, que provocan un grave prexuízo económico, ao verse reducidas drasticamente as retribucións variables.\nPara obter as primeiras impresións sobre esta folga puxémonos en contacto co noso compañeiro Adrián, que viviu intensamente a xornada de folga.\nOla Adrián, ti es delegado sindical da CGT en Abai. Preséntate ti aos lectores de la campana.\nOla! Son Adrián García Seijas, delegado da CGT en Abai-Group, na Coruña.\nO pasado xoves 20 convocastes unha folga de 24 horas en Abai, onde traballades. Podes contarnos os motivos polos que decidistes enfrontarvos á empresa con esta folga?\nSi, o pasado 20 de outubro convocamos unha folga de 24 horas polo deterioro das condicións laborais desde que esta empresa comprou o que era antes Extel, pois estamos a vivir un deterioro continuo das condiciones laborais con incumprimentos de acordos que se acadaron coa RLT e poñéndonos mil trabas pois para o desfrute por exemplo das vacacións e cambios unilaterais que bueno simplemente o que están facendo e aumentar a carga de traballo sobre as compañeiras.\nA folga a convocastes como comité de empresa. Que foi o que convenceu ao resto dos sindicatos para convocar a folga? Como está repartido o comité?\nEsta folga foi convocada no comité de Coruña pero tamén foi respaldada por unha convocatoria estatal por parte da CGT. O comité de Coruña o que conta é con catro seccións sindicais. Por un lado está a CGT que sería o sindicato maioritario, Comisións, a CIG e UGT.\nComo son as relacións que tedes co resto do comité?\nA relación que temos co resto do comité…, salvo, bueno… todas sabemos a filosofía laboral que temos,… as relacións, pois son cordiais, e en moitos momentos facemos movementos estratéxicos comúns para mobilizar ou para xerar climas en asuntos que son moi transversais e que necesitan que a xente poda identificar que abrangue a todo o mundo.\nPara que a folga teña seguimento fai falla moito traballo previo de axitación e propaganda. Como planificastes este traballo? Cal foi o seguimento da folga?\nNos, na folga o que sempre facemos con carácter previo é mobilizacións, é traballo de concienciación para entender que a loita colectiva e solidaria é o único camiño para alcanzar as cousas. O que viñamos facendo nesta folga foi utilizar moito as redes sociais, tamén tivo un gran impacto nos medios de comunicación. Esto foi o que fixo que a folga fora realmente un éxito en Coruña, cun seguimento masivo. O centro de Coruña xa é en un centro que está moi acostumado a encabezar loitas e a mobilizarse. Houbo unha concentración dentro do centro de traballo onde as compañeiras puideron mostrar a súa indignación coas as medidas que está a tomar a empresa.\nComo valorades, cales son as primeiras impresións de CGT sobre a folga?\nAs nosas primeiras impresións son moi positivas porque vemos que a plantilla está tomando conciencia que a única maneira que hai de poder conseguir parar isto, é facelo todas xuntas. Outra cousa é que, bueno…, a dirección da empresa non entenda, ou este a facer oídos xordos, ao que está pasando, á realidade que sofren moitas traballadoras que están a poñer en risco a propia saúde para poder seguir traballando.\nComo mirades o voso futuro despois desta folga?\nO futuro… bueno…. nos sempre temos unha mobilización, sempre está presente, con outro tipo tamén de accións que poden ser complementarias. Nos ao que estamos agora é á espera de que a empresa recapacite, ou se non teremos que seguir tomando medidas que poñan fin a esta tiranía que está habendo por parte desta empresa.\nNo sector do telemarketing o futuro sempre é bastante incerto. Estamos nun sector que é totalmente precario onde a inestabilidade é total. Temos que loitar cada día cun convenio colectivo que lles permite un marco en un abanico para facer toda este tipo de cousas e así que nos vexamos, as traballadoras, sen capacidade para poder defendernos.\nSeguro que hai algunha cousa que non te preguntei pero que está ben dicir nunha entrevista como esta. Engade agora o que queiras.\nSi, isto é un pouco o resumo e un pouco tamén a traxectoria nestes anos de loita sindical nos que se conseguiron que en moitos momentos houbese melloras por encima das recollidas no convenio colectivo e foi gracias a tenacidade e o respaldo da plantilla. Por eso queremos seguir deste xeito e que se poida continuar porque entendemos que esta é a única maneira de facelo. Sabemos que hai un retroceso que supón, ou que vai a supoñer, a dificultade para volver outra vez ao punto onde estabamos, polo tanto faremos todo o que estea nas nosas mans para seguir adiante que se garanta o que xa temos conquistados.\nGrazas Adrián por atendernos.


Abel Caballero trasladou hoxe mércores o que son os obxectivos do goberno municipal para o ano 2013, que pasan, en primeiro lugar, pola xeración de emprego e, en segundo, por fomentar as políticas sociais. Avanzou a intención do Concello por "contribuir a cambiar esa sensación de crise insuperable, xerando o clima, a vontade e o optimismo da razón". O rexedor dixo que da crise "so se sae pelexando con vigor, gañas e enerxía" para poñerse ao fronte da loita contra a mala situación económica.\nNas súas palabras, o primeiro dos seus obxectivos é a creación de emprego e lembrou os 3.800 postos de traballo que xerou o Concello no 2012, cun investimento de 22 millóns de euros, "a maior proporción de investimento e poboación de ningún concello de España". Anunciou que a intención deste ano é "alomenos repetir" esa cifra de contratos. Non deixou a atrás a política social, recordando ás máis de 700 persoas atendidas coa asistencia domiciliaria, ou os 200.000 euros para comedores sociais en 2013: : Hermanos Misioneros, Comedor de la Esperanza, Vida Digna, Banco de Alimentos, Afan (reparto de comida a familias) ou o novo Centro de Inclusión Social.\nTamén se referiu á apertura da Uned o próximo día 18 de ferbreiro "a pesar dos impedimentos de Xunta e Deputación", ao tempo que avanzou que este mesmo ano "faremos o prantexamento de impartir estudos universitarios á Uned de Madrid".\nRespecto dos orzamentos da Xunta, criticou que "Vigo non apareza neles" e reiterou que a Xunta segue sen acompeter a Cidade da Xustiza, cando é a súa competencia exclusiva. Reiterou a oferta municipal para que o Goberno autonómico adquira os terreos a custe 0 e censurou que o presidente da Xunta segue sen respostar á petición de reunión que o rexedor lle trasladou por carta para falar de temas cruciais para a cidade como o hospital, a política social, as políticas de emprego, a cidade da xustiza, as axudas aos aeroportos, as bolsas de comedor, ou a estación de autobuses, entre outros.


Cales son as mellores motos eléctricas de menos de 00 | ebike Shuangye\ncasa blog noticia Cales son as mellores bicicletas eléctricas con menos de 1000 dólares\nData ： 2020/08/06 Categorías ：noticia/ blog Vistas ： 3,069 visitas\nCal é a mellor bicicleta eléctrica de menos de 1000 anos?\nUnha bicicleta eléctrica pode ser a verdadeira opción ideal para aqueles que desexen un desprazamento rápido, cómodo e sen suor, e tamén queren gozar dun paseo emocionante e divertido ou dun paseo informal. Non só son ecolóxicos, cómodos, versátiles, perfectos para viaxes de longa distancia, senón que tamén poden ser un investimento na vida. Estas bicicletas son fáciles de circular en lugares con moita xente. Podes ir en bicicleta usando pedais ou cun motor. Axúdalle a manterse san. Mercar o mellor bicicleta eléctrica de menos de 1000 anos converterase nunha partida de investimento de valor engadido. A autonomía dunha bicicleta eléctrica depende de moitos factores e o prezo dunha bicicleta eléctrica depende das características e da calidade do material empregado para a fabricación de bicicletas eléctricas. Comenta as 5 mellores motos eléctricas de menos de 1000 dólares na compañía de bicicletas eléctricas de Shuangye. Espero que che axude a escoller o mellor para ti. Cales son as mellores bicicletas eléctricas de montaña con menos de 1000 dólares? A bicicleta eléctrica de montaña é unha opción común para as persoas. Está deseñado para manexar terreos accidentados e irregulares e a vantaxe de engadir tamén potencia e velocidade do motor. E agora as bicicletas eléctricas de montaña usábanse doutras formas, non só para actividades ao aire libre.\n1.A6AH26 Mellor bicicleta de montaña eléctrica\nSe estás buscando unha mellor bicicleta de montaña eléctrica de menos de 1000 dólares tanto para facer exercicio como para facer exercicio ao aire libre. Ten un prezo razoable e ofrece un gran valor para o seu diñeiro. O máis destacado é a aparencia desta bicicleta eléctrica como unha bicicleta normal cando a ves nun primeiro momento, grazas ao deseño do marco clásico da bicicleta de montaña e a batería oculta. Esta función de bicicleta con batería de litio oculta de 36v 10ah, o seu deseño extraíble faille sacar da bicicleta e cargalo noutro lugar. A carga única única só precisa de 5-6 horas e percorrer ata 40-60km.250 watt ou motor sen escobillas de 350 vatios proporciona potentes capacidades de escalada e aceleración, pode alcanzar facilmente velocidades máximas de arredor de 25 km / h. Ademais, outra característica é o cambiador de 21 velocidades con descarriladores, que permite un movemento rápido, suave e preciso por ambas as estradas planas, así como un terreo escarpado. Soporte mecánico de freo de disco de 160 mm que pode circular con seguridade sabendo que a curta distancia de freada está asegurada e os freos darán unha forte freada ao primeiro tempo. Grazas ao armazón de aliaxes de aluminio, esta bicicleta electrónica pesa só 21kg. Dous modos de equitación, Pedal Assisted e E-Bike, cos primeiros ofrecendo cinco niveis de operación diferentes.\nVenda de bicicleta eléctrica de montaña 2.A6AB26\nSe precisa unha bicicleta eléctrica económica, accesible e cómoda, a bicicleta de montaña eléctrica modelo A6AB26 á venda é a que máis lle convén. Esta moto ten un motor sen escobillas de alta velocidade de 36V 250W que lle proporciona grandes capacidades de escalada en montaña, use esta moto ademais de escalada en montaña ou só para un desprazamento diario. E equipado cunha batería de botella de 36v 10ah que lle permite montar en bicicleta ata 40 km cunha única carga completa e alcanzar facilmente velocidades de aproximadamente 25 km / h. O deseño extraíble da batería tamén é unha característica de seguridade, xa que admite que a batería saia coa chave da bicicleta eléctrica para cargarse, polo que non se preocupe de que poida ser roubada. Esta roda de 26 ″ é axeitada para circular por calquera terreo, xa sexa sendeiros de ferrocarril, grava, rúas da cidade, camiños de volta ou carril bici. Os freos de disco mecánicos de 160 mm dianteiros e traseiros son moi eficaces para garantir a seguridade do piloto en calquera condición de condución. A pantalla LCD multifunción tamén se atopa no medio do manillar. Mostra a velocidade, a quilometraxe, a batería e a potencia do motor. A bicicleta de montaña eléctrica á venda tamén inclúe luz frontal LED de 3W para que a visibilidade garante aos usuarios a seguridade. Cales son as mellores bicicletas eléctricas da cidade con menos de 1000 dólares? Para os pasaxeiros medios, a bicicleta alimentada pola batería da cidade pode ser unha salvaxe real. As bicicletas eléctricas están destinadas a axustes casuais, paseos relaxantes pola cidade ou facer o camiño polo campus.\n3.A5AH26 Mellores bicicletas eléctricas urbanas\nTrátase dunha das bicicletas de motor eléctrico de venda quente na bicicleta impulsada pola batería da cidade. O fermoso deseño, combinado con controis fáciles de usar e mecánica de última xeración fan que este sexa un deleite para montar. O deseño das rodas de 26 pulgadas é bastante adecuado para estudantes de idade, mozos ou universitarios. Este motor eléctrico ten unha batería recargable de iones de litio de 36v oculta no cadro como fonte de alimentación, tamén se elimina para cargar, só falta 5-6 horas para completar a carga única. O motor ten unha potencia de 250 vatios ou 350 vatios, pode subir ata unha velocidade máxima de 25-30 km / hora facilmente. Tanto no modo Pedal Assist ou no modo E-Bike, é fácil montar en bicicleta cun motor moi potente. Esta bicicleta con batería ten un cadro ben construído e duradeiro que aumenta a durabilidade da bicicleta. O sistema de freo utiliza un freo de disco estándar de 160 mm na roda dianteira e traseira, ten unha forte freada cando precisa parar unha bicicleta inmediatamente. O ebike ten un sistema de transmisión de 21 velocidades, para unha bicicleta eléctrica de cruceiro, é máis que suficiente e unha horquilla dianteira de aliaxe de aluminio de 100 mm de cambio de viaxe proporciona un gran efecto de absorción de choque cando se conduce por estrada.\nVenda de bicicletas motorizadas da cidade 4.A5AH24\nTanto se vas cara a casa desde o traballo coma se transportas algo de carga, esta cidade de bicicletas motorizadas á venda manexarao. Esta bicicleta eléctrica adopta un deseño de cadros de baixo chanzo, combina retro e moderno e convértese nunha fermosa vista na rúa urbana. Construída en torno a un lixeiro marco de aliaxe de aluminio, esta bicicleta eléctrica ten a capacidade de soportar non só os desprazamentos longos da cidade senón tamén algúns terreos accidentados. A batería de litio de 36v 10ah é xusta chamala de longa duración no modo de asistencia a pedais e só leva 5-6 horas completar a carga completa, non percorrer 40-60 km. Calquera que sexa o modo de asistencia ao pedal ou o modo e-bike, o motor sen escobillas de 250 w sempre proporciona enerxía suficiente para circular cunha velocidade máxima de 25 km / h. Un freo en dianteiro estándar e un freo eléctrico traseiro con bloqueo do motor e unha luz dianteira LED de 3W para garantir a seguridade de condución en baixa visibilidade. Se non che gusta a roda de 24, hai unha roda de 26 polgadas para escoller cal é máis axeitada para moita xente. Esta cidade de bicicletas motorizadas á venda tamén é unha opción ideal para a entrega de servizos de comida.\n5.A1-7 Bicicleta plegable con batería\nA bicicleta plegable de 20 ″ está equipada con todas as fracturas adecuadas que a fan adecuada para rúas suaves da cidade. Se queres un desprazamento económico, cómodo, rápido, cómodo de transportar e non ocupa moito espazo, é a opción ideal se es novo en bicicleta. O motor sen escobillas de 250W aínda é o suficientemente bo como para afrontar moitos desafíos e vén cunha batería de litio oculta de 36V 10Ah. A batería é extraíble dándolle a opción de cargala tanto dentro como fóra da moto. Pode alcanzar a velocidade máxima de 25 km / h e, en condicións ideais, pode chegar a 40-60 cunha soa carga. Hai tres modos de conducción entre os que se pode escoller: o modo eléctrico puro, o modo de asistencia ao pedal e o modo normal de bicicleta. O modo eléctrico puro é o que se pode seguir se quere gozar de viaxes de longa distancia sen pedalear. Tamén hai a opción de escoller o modo PAS. O modo de asistencia ao pedal ten cinco niveis para unha experiencia de condución personalizada. A pantalla LCD multifunción mostra a potencia do motor, a capacidade da batería, o nivel PAS e moito máis. Combinados con marchas de 7 velocidades e un sistema de freos de disco de 160, aseguran unha freada potente e cambiante. Hai 5 mellores bicicletas eléctricas de Shuangye (Hotebike) que busco, con menos de 1000 dólares. En definitiva, merece a pena ter en conta, así que se estás interesado nalgún deles, ponte en contacto connosco ou deixa a túa mensaxe a continuación. Outras bicicletas eléctricas á venda, visite a nosa Sitio web oficial.\nEtiquetas:Mellor bicicleta eléctrica de menos de 1000 anos\nAnterior: 4 razóns polas que a xente prefire a bicicleta eléctrica\nSeguinte: Canto rápido pasa a bicicleta de pneumáticos con graxa eléctrica dual de 750w


A ampliación do pene con sosa é a forma máis eficaz e máis importante de alcanzar o tamaño do órgano xenital na casa. Como mostra a práctica, a sosa afecta realmente o crecemento do pene.\nOs parámetros do órgano reprodutor aparecen como un tema tremendo para todos os representantes do sexo forte. Algúns homes están claramente preocupados polos seus centímetros, outros soñan en segredo con ser propietarios dunha dignidade impresionante.\nComo ampliar o teu pene con refresco? E é posible cambiar o tamaño do pene con po branco? Hai moitas respostas a estas preguntas, así como opinións, favorables e extremadamente negativas.\nEntón, é necesario considerar como a sosa afecta o tamaño do pene e pode ampliar o pene con el? Ademais, descubre se é certo que o bicarbonato de sodio ten un efecto positivo sobre a potencia e a erección?\nToda persoa ten bicarbonato de sodio na cociña e úsase moito en moitas áreas da vida. A sosa engádese aos produtos de repostería para darlles inchazo, empregados como limpadores de pratos, etc.\nO bicarbonato de sodio axuda a crear un ambiente alcalino, que garante o nivel das reaccións oxidativas. Noutras palabras, o po moi utilizado combate activamente os radicais libres e substancias tóxicas.\nOutra propiedade do bicarbonato de sodio, que na gran maioría dos casos se esquece, son os seus efectos desinfectantes e de secado. Hai unha opinión de que a sosa para aumentar o órgano reprodutor é unha ferramenta indispensable.\nDe feito, hai unha enorme cantidade de discusión sobre a eficacia do po a este respecto. Os adherentes a este método de ampliación observan que o po mellora a circulación sanguínea, mellora os procesos metabólicos, contribuíndo así ao crecemento do pene.\nReduce a inflamación da glándula prostática.\nPurifica o sangue, normaliza os procesos metabólicos do corpo, fortalece o sistema inmunitario, o que xunta leva a un aumento da potencia.\nOs comentarios dos homes indican que coa axuda do bicarbonato de sodio pode resolver unha serie de problemas, desde un tamaño insuficiente do pene ata varias disfuncións sexuais.\nO efecto do refresco no corpo masculino\nAntes de aprender a agrandar o pene con bicarbonato de sodio, imos ver de preto como o po afecta á función eréctil do sexo forte.\nPara cada home, o pene non é só un órgano, é o seu orgullo, un símbolo de masculinidade e utilidade. E isto é bastante normal, xa que este fenómeno é inherente á propia evolución, o que implica o desexo de calquera representante do sexo forte de deixar descendencia sa.\nAdemais do feito de que a ampliación do pene coa axuda do refresco é moi posible, é posible fortalecer a saúde dos homes a través do po:\nO bicarbonato de sodio destrúe a microflora patóxena nas enfermidades, inhibe a reprodución de microorganismos patóxenos.\nO uso de bicarbonato de sodio proporciona unha rexeneración e recuperación aceleradas, reduce a inflamación.\nO ambiente alcalino ten un efecto destrutivo sobre algunhas bacterias e fungos.\nA sosa elimina os produtos da desintegración e as substancias tóxicas do corpo masculino.\nA pesar de que a sosa non pertence aos medios que aumentan directamente o órgano reprodutor, aparece como un produto que afronta efectivamente a tarefa.\nPara a ampliación do pene con bicarbonato de sodio, o bicarbonato sódico pódese usar en forma de baños, fregas e tamén por vía oral.\nComo agrandar o pene con bicarbonato de sodio? A sosa pódese usar de varias maneiras: tomar por vía oral, facer baños e compresas, masajear o pene. Cómpre ter en conta que a ampliación do pene con sosa só se pode levar a cabo cando a lonxitude do pene durante a erección non sexa inferior a 8 centímetros.\nSe o órgano xenital dun home ten menos de 8 cm, este método de ampliación non o axudará. Polo tanto, é mellor mirar outras opcións ou considerar a cirurxía de alargamento do pene.\nPara deixar de lado as dúbidas de se o bicarbonato de sodio axuda a ampliar o pene ou non, podes facer un baño de refresco na casa:\nEngade unha cucharadita de bicarbonato de sodio a 250 ml de líquido, axita a solución ata que o po estea completamente disolto.\nRecoméndase facer o baño inmediatamente unha hora antes da relación sexual esperada. Grazas a esta acción, é posible aumentar o fluxo sanguíneo no pene, o que levará ao seu aumento durante un estado erecto.\nOutro xeito que afecta o crecemento do pene son as compresas. É necesario botar unha pequena cantidade de refrixerante en calquera recipiente, engadir auga, para que á saída obteña unha mestura cunha consistencia que lembra a crema de leite.\nAplique a pasta ao órgano xenital (non aplique á cabeza). O tempo de compresión é de 20 minutos. Despois da pasta, enxágüe con auga e xabón, aplique unha crema hidratante ou un produto especializado para homes, por exemplo, un spray para a ampliación do pene.\nA compresa estimula efectivamente a circulación sanguínea na zona de aplicación de pasta de sosa, mellora o estado erecto e axuda a aumentar a duración das relacións sexuais nos homes.\nPrecaucións e posibles reaccións adversas\nUnha vez analizada a numerosa información, pódese supor que a sosa pode aumentar o pene. Non obstante, as características individuais dos homes tamén son importantes, polo que non é realista predicir como funcionará nunha determinada situación.\nXunto con isto, o método é sinxelo, segundo as revisións, é eficaz e moitos principiantes quererán probalo pola súa propia experiencia. Pero antes de comezar a experimentar para agrandar o pene, cómpre familiarizarse coas precaucións.\nNon se recomenda usar bicarbonato de sodio se a integridade da pel do órgano xenital está rota, é dicir, hai gretas, feridas, feridas e outras lesións na pel. Non se recomenda usar as receitas mencionadas anteriormente se é sensible ao bicarbonato de sodio.\nÉ importante cumprir todos os prazos para aplicar compresas ou baños, xa que o incumprimento desta regra pode provocar unha queimadura química do pene.\nO principal e único efecto secundario do bicarbonato de sodio é a sequedad da pel, polo que sempre é necesario hidratar o pene con crema ou xel e aplicalos ao pene despois de cada manipulación do bicarbonato de sodio.


Segundo intento de impulsar un plan estratéxico para o sector lácteo galego - Campo Galego\nInicio / Leite / Segundo intento de impulsar un plan estratéxico para o sector lácteo galego\nA Consellería do Medio Rural convoca a entidades de toda a cadea do leite para deseñar un proxecto de dinamización, tres anos despois doutra iniciativa similar abandonada. As organizacións agrarias demandan decisións urxentes sobre cuestións coma os prezos do leite ou a perda de terras agrarias\nG.B. 05/04/2019 8:38 p.m.\nReunión hoxe para iniciar a elaboración do Plan Estratéxico do sector lácteo galego.\nA cadea galega do leite arrancou hoxe a elaboración dun plan estratéxico nunha reunión na que participaron tódolos axentes do sector. A iniciativa é ben recibida desde o sector, aínda que lémbrase que hai tres anos arrancou outra iniciativa similar, abandonada tras dúas reunións, e demándanse decisións políticas urxentes para cuestións do curto prazo, coma prezos do leite ou perda de terras agrarias.\nO proxecto do plan estratéxico, que parte co obxectivo de dinamizar o sector lácteo, iniciouse hoxe cunha reunión convocada pola Consellería do Medio Rural na que participaron cooperativas, organizacións agrarias, industrias, cadeas de distribución, Africores e denominacións de orixe do queixo. O encontro serviu para asentar as bases de traballo, que contará na coordinación coa Fundación Juana de Vega, unha decisión ben valorada polo sector.\n“O plan chegará ás conclusións que todos temos xa. Hai cousas que non son de estudo, son de vontade política” (Roberto García, Unións Agrarias)\nO conselleiro do Medio Rural, José González, destacou da reunión que “todos os elos do sector lácteo se xuntan para falar do seu futuro” e engadiu que “nós, como Xunta, entendemos que no rural tense que desenvolver actividade económica rendible”, polo que, nese contexto, “ocúpanos e preocúpanos o futuro do lácteo”.\nEntre as medidas propostas e que vai avaliar esta mesa, a Xunta salienta a aposta pola mellora e pola promoción da calidade do leite galego, así coma a formación orientada ao fomento da xestión empresarial. Tamén se abordou o incremento da base territorial das explotacións, con instrumentos como a futura lei de recuperación e posta en valor da terra agraria de Galicia, que permitirá crear polígonos agrarios dun tamaño axeitado, formados por leiras total ou parcialmente abandonadas.\nPara as organizacións agrarias, o inicio dun plan estratéxico do sector lácteo vese como unha cuestión positiva, aínda que advirten da necesidade de afrontar problemas urxentes do sector con medidas inmediatas.\n“É positivo un plan estratéxico que liste retos e necesidades, pero outra cousa é se a Xunta vai adoptar medidas políticas para afrontalos” (Isabel Vilalba, SLG)\n“O plan estratéxico chegará nun futuro ás conclusións que todo o sector temos xa. Preócupame que se apracen decisións políticas necesarias á espera desas conclusións. Hai cousas que non son tema de estudo, son de vontade política”, plantea o secretario xeral de Unións Agrarias, Roberto García. García lembra que “Galicia ten os prezos do leite máis baixos de toda España” e incide en que os contratos que están ofrecendo as industrias lácteas non se corresponden coa realidade do mercado.\nO Sindicato Labrego pronúnciase na mesma liña e lamenta que este plan estratéxico chegue anos despois do fin das cotas lácteas, “cando xa llo demandamos á Xunta”, lembra a secretaria xeral do Sindicato Labrego, Isabel Vilalba. “A cuestión é que temos retos importantes que precisan de medidas urxentes, como os baixos prezos do leite ou a perda continuada de base territorial agraria, con máis de 130.000 hectáreas perdidas nos últimos anos”, advirte Vilalba.\nA secretaria xeral do Sindicato Labrego empraza á Xunta a recuperar a Mesa do Leite como foro de diálogo da cadea do leite no que abordar os problemas máis inmediatos. “Estamos de acordo en que o sector lácteo ten unha serie de retos e necesidades, que é positivo que se listen nun plan estratéxico, pero outra cousa será se o Goberno galego adoptará medidas políticas que afronten os problemas”, cuestiona Isabel Vilalba.\nOs prezos do leite experimentaron unha lixeira baixada en febreiro, situándose en 31,5 céntimos de media (-0,2 céntimos), en tanto o prezo medio estatal permanece sen cambios en 33 céntimos. Galicia continúa á cola de tódalas comunidades en prezos, mentres Asturias está en 34,6 e Castilla y León en 33,1. Outra comunidade que, igual que Galicia, tradicionalmente mantén prezos baixos, como Cantabria, sitúase en 32,6 céntimos.\nEn canto á evolución da produción, o informe do Fondo Español de Garantía Agraria (Fega) amosa que por sexto mes consecutivo baixa a produción no conxunto de España en comparación cos mesmos meses dos exercicios anteriores. Nesta ocasión, a baixada das entregas é dun 0,6%, se ben Galicia, pola contra, segue subindo, este mes case un 1%. Desde o sector produtor interprétase que a suba das entregas en Galicia é consecuencia dos baixos prezos, pois aumentar produción é unha vía das ganderías para gañar en liquidez.\nA baixada dos prezos en Galicia en febreiro, confirmada polo novo informe do Fega, repercutirá previsiblemente de xeito negativo nos prezos das industrias que teñen referenciado o seu prezo á evolución da media galega, como Lactalis.\nDesde as organizacións agrarias amósanse especialmente críticos con Lactalis e Capsa (Larsa) polos contratos suscritos cos gandeiros para este ano. “Son contratos á baixa que se fixeron nun intre de recuperación en Europa”, cuestiona Roberto García, de Unións Agrarias. “As únicas grandes industrias que manteñen prezos axeitados son as ligadas a Mercadona”, apunta García en referencia a Entrepinares, Covap e Celega.\nUlega, a organización de produtores (OP) impulsada por Unións Agrarias, quere representar ós seus produtores nas negociacións coas industrias de cara ó próximo ciclo de contratos, no 2020, pois para os contratos suscritos este inverno non chegou a tempo o decreto de reforma do Paquete Lácteo, recentemente aprobado, que obriga ás industrias a negociar cos OPs os contratos dos gandeiros asociados ás mesmas.


Os nenos sofren entre 7 e 10 catarros ao ano, cunha duración media de 10 días cada un. Os mocos, se non son excesivos, funcionan como ferramentas de protección\n“Por que o meu fillo sempre está con mocos? Estivemos todo o verán estupendos e, agora, que empezou o cole, ten mocos outra vez”. Esta é unha das dúbidas máis habituais que expoñen os pais e as nais por estas datas na consulta do médico ou dos fisioterapeutas respiratorios. Pero hai moitas máis. Por exemplo, por que lle dan ataques de tose e sente noxo, ou por que os mocos non lle deixan durmir e vomita. No seguinte artigo damos resposta a estas preguntas. Pero, primeiro, unha aclaración: os mocos son os nosos amigos; unha ferramenta moi útil para protexer o noso sistema respiratorio.\nOs nosos ‘amigos’ os mocos\nO aire acondiciónase no nariz, onde adquire a humidade e a temperatura óptima para ingresar ao noso organismo. No seu interior temos unha serie de barreiras que atrapan as partículas inhaladas co aire na respiración e que non deben penetrar aos pulmóns. Por exemplo, os xermes. Os encargados de atrapar estas partículas son os mocos; por iso “ter mocos” significa que o noso sistema de protección está a funcionar correctamente.\nAgora ben, é verdade que cando os mocos son máis abundantes do normal, cando interferen no descanso e na correcta alimentación do neno, ou cando están presentes en períodos de tempo prolongado (aumentando o risco de infección), poden chegar a converterse nuns “amigos” moi latosos cos que non queremos estar.\nEn canto ao por que os nenos teñen máis mocos na época escolar que no verán, a explicación é moi sinxela. No caso dos máis pequenos, o seu sistema inmunitario está en pleno desenvolvemento e no colexio están rodeados doutros nenos que poderiamos definir como “bichitos andantes” (dos virus que portan encima). Por outra banda, na época otoñal e invernal, a circulación de virus é maior e os nenos están concentrados durante varias horas ao día nun mesmo espazo pechado. Por último, os máis peques levan todo á boca, co que a transmisión entre eles é máis fácil.\nÉ importante saber que os nenos adoitan pasar entre 7 e 10 procesos catarrales ao ano, e que estes poden durar ata 10 días, concentrados principalmente no período de outono e inverno. Se facemos contas, veremos que é bastante normal que os peques encadeen un catarro tras outro e que, durante un tempo, os mocos convértense en parte deles.\nUnha forma de axudar a nosos peques é recorrer a a fisioterapia respiratoria, unha rama da fisioterapia que, mediante un conxunto de técnicas, prevén, estabiliza ou cura as enfermidades pulmonares, e contribúe a expulsar con maior facilidade este aumento de mucosidad.\nÉ importante remarcar que se trata dunha ferramenta para mellorar a saúde, pero en ningún momento substitúe o tratamento prescrito por un médico. Con ela axudamos a diminuír a necesidade (ou a cantidade) de medicación e acelerar a recuperación, ademais de achegar calidade de vida, restaurando ou mantendo unha función respiratoria óptima. Non se utilizan manobras ou técnicas dolorosas, aínda que é normal que os máis pequenos poidan chorar nunha sesión de fisioterapia respiratoria. Con estas técnicas, a través de cambios na cantidade e velocidade de aire que respiramos, mobilizamos as secreciones situadas nas vías aéreas.\nReducir a obstrución creada polo moco. Habemos de ter en conta que o calibre dos condutos polos cales pasa o aire é moito máis estreito que no caso dos adultos e, por conseguinte, teñen maior risco a ser obstruidos.\nOutra ferramenta moi útil é a técnica dos lavados nasais, os cales son especialmente importantes nos bebés menores de seis meses, xa que a esa idade só respiran polo nariz. É unha manobra completamente segura e sen contraindicaciones, que se realiza de acordo á idade do pequeno. Por iso sempre é bo acudir a un profesional que nos explique as opcións e ensínenos a manobra correctamente.\nFinalmente, habemos de resaltar a importancia da prevención, evitando o contacto con persoas con síntomas catarrales e realizando un lavado de mans frecuente, sobre todo se se estivo en contacto con persoas acatarradas. No caso dos bebés menores de dous meses, é de vital importancia evitar, na medida do posible, os espazos pechados e con gran concentración de xente, así como que estean en contacto con xente con síntomas catarrales.\nSe tes calquera dúbida ou consulta sobre leste e outros temas relacionados cos problemas respiratorios podes contactar coa Fundación Lovexair a través do correo cuentanos@lovexair.com


Lingua aquitana - Wikipedia, a enciclopedia libre\nFalado en: Aquitania e Tarraconense\nRexións: Oeste dos Pireneos e cara o norte até Bordeos.\nISO 639-3: xaq\nO aquitano era unha lingua prerromana que se falaba no suroeste da actual Francia e o extremo occidental dos Pireneos, coñecida por unha serie de textos votivos e funerarios en latín que conteñen uns 400 nomes de persoa (antropónimos) e 70 nomes de deuses (teónimos).\n2 Relacións con outras linguas\nA orixe desta lingua é descoñecida. Se consideramos o aquitano como antepasado máis ou menos directo do éuscaro (ver punto 2), existen infinidade de hipóteses e teorías sobre a súa orixe. As máis interesantes son:\nO éuscaro é unha lingua traída por pobos que se asentaron na zona a finais do paleolítico superior. A teoría baséase na observación de Miguel de Unamuno de que “aitz”, “aitzur”, “aizkora” significan respectivamente 'rocha', 'sacho' e 'machada'. So pobos que non coñecen o metal usarían a mesma raíz para “pedra” e “machada”. Non hai que desbotar a posibilidade, con todo, de facer derivar "aizcora" do latín asciola, de onde procede, por certo, a nosa palabra aixola.\nO aquitano estaría relacionado coas linguas do Cáucaso (cuxa pertenza a unha única familia non está aínda demostrado). Segundo algúns autores, xunto co etrusco e outras linguas desaparecidas, formarían a familia dené-caucasiana. Algúns dos representantes modernos desta familia serían as linguas do Cáucaso, as linguas dravídicas no sur da India e as na-dené en América do Norte.\nO aquitano chegaría do norte de África. Esta teoría está relacionada co chamado vascoiberismo, que ve no ibero unha lingua emparentada co vasco (teoría popularizada por Humboldt). Así os vascos e iberos estarían emparentados cos bérberes e outras linguas africanas.\nExisten tamén indicios dunha relación moi antiga entre os aquitanos, os iberos e os pobos da cornixa cantábrica, anterior ás invasións indoeuropeas celtas. Secuencias de letras como -sc- en etnónimos, sonorización da secuencia -nt- indoeuropea en -nd- e semellanzas entre teónimos lusitanos e aquitanos son algúns dos elementos que apoiarían esta afirmación.\nParece ser que a área da Aquitania e dos Pireneos foi fortemente romanizada, co que a lingua non sobreviviu na maioría do territorio (hoxe dominado por linguas romances como o gascón, o francés ou o catalán). Desde este punto de vista, o éuscaro falado en Francia (o País Vasco francés) sería unha pervivencia da extensión orixinal da lingua en época romana.\nRelacións con outras linguas[editar | editar a fonte]\nDe novo, se se acepta a relación aquitano - éuscaro, a lingua foi emparentada con practicamente todos os grupos de linguas do planeta. Algunhas das teorías máis populares xa se comentaron no punto anterior.\nA única relación que se mostra frutífera é a dos aquitanos cos vascos. Moitos dos nomes nas inscricións atopadas son ou conteñen elementos indiscutiblemente vascos:\nAndere, Andre- andre señora, dama\nCis(s)on gizon home\nNescato neska moza\nSembe- seme (<*senbe) fillo\nSeni sein (<*seni) neno, irmán\nSahar zahar vello\ncorri gorri vermello\nco ko sufixo\ntar tar sufixo\nO uso destas palabras e elementos en nomes no éuscaro medieval está suficientemente documentado como para pensar nun continuo histórico entre a época prerromana e a Idade Media. Malia que algúns dos nomes aquitanos non teñen equivalente moderno, parece claro concluír que en época prerromana e romana se falaba unha forma antiga de éuscaro en Aquitania. Isto foi confirmado tras o estudo feito por Joaquín Gorrochategui en 1984: "Onomástica indígena de Aquitania". Nesta obra o autor nos indica que a área onde se falaba esta lingua era a Gascuña e a zona media de Navarra, estando a maioría do País Vasco actual ocupado en parte por linguas indoeuropea de posible ascendencia celta e en parte polo ibero.\nExisten desde antigo indicios da relación entre o suroeste de Francia e os vascos. Durante a conquista romana da Galia por Xulio César, chamouse Aquitania o territorio entre o Garona e os Pireneos. Habitado por un pobo de xinetes, o propio César di que son distintos en usos, costumes e lingua dos celtas de Galia. Na Idade Media, este mesmo territorio chamouse Gascuña, nome derivado de Vasconia.\nExisten indicios para pensar que a lingua aquitana tamén se falaba nos Pireneos, cara o leste polo menos ata o Val de Arán. Indícano nomes de lugares rematados en -os, -osse, -ons, -ost e -oz, considerados de orixe aquitana.\nAo sur dos Pireneos, a situación complícase. Caristios, Várdulos e Autrigóns, que ocupaban a maior parte do que é o moderno Euskadi, son xeralmente considerados como indoeuropeos e parentes dos cántabros. Da zona de Guipúscoa case non existen textos de época romana ou posteriores, ata a Idade Media. Isto por unha banda impide saber qué lingua se falaba na zona nesa época, pero por outra podería explicar a pervivencia do éuscaro no territorio polo aparente desinterese dos romanos pola zona.\nOs vascóns, que ocupaban o que é a moderna Navarra, son xeralmente considerados como vascos, aínda que a principal evidencia está no nome. En 1960 atopouse unha estela con nomes aquitanos en Lerga, o que pode reforzar a idea de que vascóns e aquitanos estaban emparentados.\nAlgúns autores colocan a fronteira lingüística tan ao sur como Calahorra e outros colocan en territorio aragonés falantes de aquitano. Nomes de lugares rematados en -ués/-ós son considerados provenientes do éuscaro (h)otz (frío). Isto demostraría a existencia de aquitanos ou vascos na zona norte da provincia de Huesca. Os romanos mesmo mencionan a cidade de Iliberris (moderna Elvira, na provincia de Granada), nome con interpretación vasca evidente: *ili < hiri (cidade) + berri (novo). Esta ecuación ten sido utilizada como proba da relación entre o éuscaro e o ibero, base do vascoiberismo de Humboldt e outros autores. Hoxe en día pénsase que a ecuación iri do éuscaro - Ili / Ilti do ibero é produto dun préstamo ibero no éuscaro.\nTodos estes datos deben tomarse con precaución, as fronteiras lingüísticas nun territorio non teñen por que seren claras, nin a lingua falada única. En principio, ao sur dos Pireneos, non existen probas contundentes da existencia dun grupo importante de falantes de aquitano fóra das zonas mencionadas do norte de Guipúscoa e norte e centro de Navarra.\nEsta idea está reforzada pola escaseza de nomes xeográficos antigos que testemuñen esta presenza. Tamén polos descubrimentos de Luigi Luca Cavalli-Sforza que dan unha fronteira xenética bastante abrupta para os vascos cara ao sur, pero difusa cara ao norte, o que podería indicar un desprazamento cara ao sur da poboación.\nMichelena, L. (1954) De onomástica aquitana, en Pirineos 10, 409-458\nPrehistory and Connections with Other Languages, unha excelente páxina de Larry Trask en inglés.\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Lingua_aquitana&oldid=5748392»\nA última edición desta páxina foi o 18 de abril de 2021 ás 13:15.


Redacción | Mércores, 27 de Maio de 2020, 12:35\nARCHIVADO EN | sanidad CHOP Sergas Galicia coronavirus\nUnha paciente do complexo pontevedrés foi a primeira en probar unha terapia pioneira: a combinación de dous tratamentos, o plasma hiperinmune e o antiviral Remdesivir.\nOs resultados sobre esta paciente, inmunodeprimida e que tivo que ser hospitalizada dúas veces polo coronavirus, son moi alentadores. "O resultado foi espectacular, excelente", comentan os profesionais sanitarios que seguen o seu caso.\nBaloira Villar, xefe de Pneumoloxía do CHOP\nUnha muller ingresada en o Complexo Hospitalario Universitario de Pontevedra (CHOP) converteuse na primeira paciente de Galicia (e das primeiras en España) con COVID-19 que foi tratada coa combinación de plasma hiperinmune e o antiviral Remdesivir, cun resultado "espectacular", segundo celebrou o xefe de Pneumoloxía do complexo hospitalario, Adolfo Baloira Villar, en declaracións a Europa Press.\nTrátase dunha paciente de mediana idade que ingresou unha primeira vez no hospital con COVID-19 e que está inmunodeprimida, xa que se atopa en tratamento por un tumor cun fármaco (Rituximab) que lle impide producir anticorpos para loitar contra o coronavirus.\nTras recuperarse recibiu o alta (con dúas PCR negativas), pero dúas semanas despois tivo que volver ser hospitalizada ao presentar febre e dificultade respiratoria. A paciente volveu dar positivo polo coronavirus, cunha carga vírica "altísima" (aínda que os médicos están pendentes da análise de mostras para confirmar se foi unha reinfección ou se se trataba do mesmo virus que xa tivera, e quedara latente no seu corpo) e foi ingresada na UCI para controlar a súa evolución.\nO equipo encabezado polo doutor Baloira decidiu entón probar unha terapia pioneira: a combinación de dous tratamentos, o plasma hiperinmune e o antiviral Remdesivir. Para iso, pediron autorización á Axencia Española do Medicamento para o uso do antiviral fose dun ensaio clínico.\nAsí, o pasado venres se lle transfundió á paciente plasma dun doante cunha alta taxa de anticorpos e, ao día seguinte, unha vez que se autorizou o seu uso e chegou o fármaco ao hospital, administróuselle o Remdesivir. "Son dous tratamentos diferentes, pero co mesmo obxectivo: eliminar canto antes o virus do corpo da paciente", explicou.\nBaloira lembrou que a eficacia deses tratamentos está vinculada coa prontitude coa que se apliquen. Neste caso, iniciouse a terapia ao quinto día desde o inicio dos síntomas e "o resultado foi espectacular, excelente".\nA muller tratada con esta combinación terapéutica segue hospitalizada en planta, pero as probas sinalan que "practicamente xa desapareceu a pneumonía", "non necesita osíxeno, non ten febre, pode pasear pola súa habitación" e a súa evolución é boa, aínda que permanecerá no CHOP entre 10 e 15 días máis para seguir controlada.\nAdolfo Baloira expresou a súa satisfacción polos bos resultados deste tratamento combinado, que se publicarán nunha revista científica de alto impacto, e presumiu da "baixa mortalidade" dos pacientes con COVID na área sanitaria de Pontevedra. Entre as medidas que se adoptaron neste complexo hospitalario, lembrou, está a retirada temperá de fármacos que se demostraron ineficaces para tratar a infección.


Caldeirada | Me gusta ir al super\n68 g Pescada\n34 g Mero\n85 g Pataca\n72 g Peixe sapo\n28 g Raia\n24 g Rodaballo\n2 g Vinagre\nSofritimos uns allos e, unha vez que adquiran cor, engadimos as patacas en toros e cubrimos con auga. Cocemos e, 5 min antes de que as patacas estean completamente feitas, engadimos os anacos das diferentes especies de peixe. Servimos o prato cuberto por unha allada feita en aceite quente con allos, pemento e vinagre, isto daralle maior gusto ao prato.\nConsidérase que este prato tivo a súa orixe cando os pescadores para aproveitar o que pescaban facían este guiso composto de peixe fresco. Cociñábase con multitude de peixes diferentes que non ían destinados á venda, e os pescadores ás veces no propio barco cociñaban o peixe nun caldeiro metálico, de aí o nome de "caldeirada". Nalgúns lugares da provincia da Coruña tamén se consome acompañado de marisco.


Medio millar de voluntarios protexerán e conservarán os valores naturais das illas do Parque Nacional de Galicia | Noticias Vigo\nMedio millar de voluntarios protexerán e conservarán os valores naturais das illas do Parque Nacional de Galicia\nA conselleira de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda presentou esta mañá ‘Un parque para todos’, unha iniciativa que conxuga a integración social e laboral de persoas con diversidade funcional e a xestión medio ambiental para o mantemento dos hábitats naturais\nPublicado por Noticias Vigo o día 22/01/2021 na sección de Galicia,Vigo,Xunta de Galicia\nA conselleira de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda, Ángeles Vázquez, avanzou esta mañá que ao longo deste ano máis de 500 voluntarios de dúas asociacións sociais protexerán e conservarán os valores naturais das illas do Parque Nacional Marítimo Terrestre Illas Atlánticas de Galicia.\nA Consellería de Medio Ambiente vén de impulsar o programa Un parque para todos, unha iniciativa que suma dúas vertentes: a social e a medioambiental; e grazas á cal se promove a conservación, mantemento e recuperación de zonas de alto valor medio ambiental, como son as illas do único parque nacional en Galicia, e- ao mesmo tempo- se aposta pola integración social de persoas con diversidade funcional (física ou intelectual) na sociedade.\nO programa estará coordinado polo Parque Nacional e conta coa implicación e colaboración de dúas entidades, como Asociación BATA (Centro Especial de Emprego) e a Asociación de familias para a integración de persoas con discapacidade intelectual, autismo, dano-cerebral (AMICOS), cos que se impulsará un curso formativo de para que os usuarios poidan realizar traballos de auxiliar de guías ambiental do parque, co fin de informar aos visitantes que se acheguen a este espazo protexido.\nAsemade, tamén procederán a erradicación de especies invasoras para a recuperación e conservación de habitas, control da biomasa, traballos de roza e limpeza de camiños, zonas de paso, e mesmo na propia aldea de Sálvora; retirada de lixo nas praias para evitar que danen os ecosistemas e acaben no mar, a instalación de hoteis para insectos e tamén labores de restauración de elementos patrimoniais, como por exemplo, os hórreos da Illa de Sálvora e da aldea.\nGrazas ao desenvolvemento destas actividades afianzase o coidado, protección e sensibilización no Parque Nacional-Terrestre das Illas Atlánticas; ao tempo que se impulsa a inclusión, participación e compromiso social de persoas con diversidade funcional; polo que o programa Un parque para todos ten un dobre vertente nun obxectivo común como é a posta en valor, por unha banda do patrimonio natural de Galicia e, por outra, do potencial, posibilidades dun colectivo que suma na sociedade e que son un exemplo a seguir polo seu bo facer, constancia e dedicación.\nSalientou que non se trata dunha cuadrilla de traballo, senón que son un equipo concienciado e comprometido, que demostraron unha gran capacidade de traballo e de implicación co coidado do medio ambiente. Nese sentido, recordou que xa se teñen realizado experiencias de colaboración con resultados moi positivos, como actividades no ámbito da xestión de especies alóctonas na Illa de Cortegada, apeando preto de 600 toneladas de eucalipto (para eliminar esta especie progresivamente e facilitar a evolución das masas autóctonas de especies como o laurel (Laurus nobilis) que forma un bosque único nesta illa); ou os traballos de control e erradicación da Flora Exótica Invasora centrados nas Illas de Sálvora, Cortegada e Ons.\nÁngeles Vázquez destacou que é unha responsabilidade de todos conservar e protexer a riqueza única que atesoura Galicia, para o cal se fai indispensable a concienciación de toda a sociedade galega no respecto polo medio; e sinalou que o exemplo de implicación dos membros e usuarios de Amicos e Bata son unha mostra da capacidade de transformación e do alto nivel de compromiso que todos podemos a acadar a prol do medio ambiente.\nA posta en valor da senda botánica e a mellora do…


O MUPAV fará o sábado unha homenaxe ao seu fundador - GALICIAXA\nO Museo de Prehistoria e Arqueoloxía de Vilalba realizarán este sábado, 14 de decembro, a prometida homenaxe a José Ramil Soneiro, médico e arqueólogo galego que fundou e dirixiu o Mupav.\nEsta celebración, que terá lugar o 14 de decembro, desenvolverase entre as 18.00 e as 21.00 durante un acto que se pretende lembrar o traballo e a vida deste erudito vilalbés no centenario do seu nacemento, que morreu no 2014. A homenaxe consistirá nunha semblanza coa participación de diferentes personalidades como Felipe Arias, profesor e investigador da USC; Aurelia Balseiro, directora do Museo Provincial de Lugo; José María Bello, ex director do Museo Arqueolóxico e Histórico da Coruña; Alfonso Blanco Torrado, coordinador de Xermolos; Carlos Fernández, profesor de prehistoria de León, e Ana Neira Campos, directora do departamento de Historia da Universidade de León.\nfundadorhomenaxeJosé Ramil SoneiraVilalba


Surf Casting Masters: LAMPREAS NO ENCORO DE PORTODEMOUROS\nNesta tempada de pesca viñéronse sucedendo noticias illadas e sorprendentes transmitidas por algúns troiteiros no sentido de que sacaban troitas de distintos tramos do embalse de Portodemouros con marcas características de ter adheridas na pel unha Lamprea. É sabido que a lamprea é un animal acuático vermiforme de pel visgosa que vive a costa de zugar o sangue doutros animais acuáticos utilizando a súa boca especialmente adaptada para a succión. As lampreas que habia en Galicia facían o percorrido do mar aos ríos para desovar. A construcción de enconos dificultou, pois a reprodución das lampreas, por non poderen desovar máis arriba das inmensas paredes dos pantanos.\nComo explicar pois, estes indicios de existencia de lampreas máis arriba do salto de Portodemouros? Desde que se produciron estas novas, a asociación de troiteiros deu a voz de alerta aos seus asociados e por fin os indicios convertéronse en probas. Tíñamos sacado troitas coa marca característica de estar embutadas pola lamprea, deu o aviso Pepe Casal sacando unha pequena de 15 cm. Este pasado 11 de maio as 18:30 Carlos Lamas Rodríguez, cando estaba pescado acompañado por outros socios no lugar de Veigondo, non saía do seu asmbro, ao ver que a troita de 45 cm que acababa de pescar de quilo e medio de peso traía adherida á súa pel unha lamprea de 26 cm de lonxitude. O presidente da citada Asociación Xavier Pazo xa se puso en contacto co profesor D. Fernando Cobo, quen solicitou a conservación dos ejemplares (troita e lamprea) para ser examinados polo seu equipo de expertos na mataeria. Quedamos á espera das súas conclusións, aínda que moito nos tememos que como neutros lugares do mundo, as lampreas que agora hai no encoro de Portodemouros despois de 40 anos construido non son lampreas mariñas, senón xa lampreas de auga doce. Os estudos son os encargados de sacarnos desta dúbida.\nXa fai un ano, un coñecido meu contoume que sacara unha troita cunha lamprea pegada ó lombo, algo que sinceramente me pareceu imposible. Agora as imaxes falan por si soas. A invasión pode ser unha desfeita.\nParece incrible que se teña novas de esta especie despois de tanto tempo no interior do embalse.\nSergio Quinteiro dijo...\nA pesca de black bass levoume a moitos lugares deste embalse. Cheguei a ver lampreas de 30 centimetros salindo do lombo de black bass de 2 kg.


A Xunta de Galicia impulsa seis novas lanzadeiras de emprego que comezarán a funcionar en novembro | Concello de San Cibrao das Viñas\nA Xunta de Galicia impulsa seis novas lanzadeiras de emprego que comezarán a funcionar en novembro\nA Xunta de Galicia impulsa seis novas lanzadeiras de emprego que comezarán a funcionar en novembro na Coruña, Carballo, Ourense, Pontevedra, Santiago de Compostela e Vigo para acompañar a persoas desempregadas na súa procura de emprego. Este programa de orientación laboral está aberto a participantes de entre 18 e 60 anos en situación de desemprego, con independencia do seu nivel de estudos e experiencia.\nA iniciativa Lanzadeiras de Emprego está promovida de maneira conxunta pola Xunta, a Fundación Santa María la Real e a Fundación Telefónica. É un programa gratuíto que procura guiar a persoas en situación de desemprego e reactivar así a súa procura de traballo. Pretende, mediante a formación en novas técnicas e ferramentas, que reforcen as súas competencias transversais e dixitais para adaptalas ás demandas do mercado laboral.\nAs lanzadeiras comezarán a funcionar a finais de novembro na Coruña, Carballo, Ourense, Pontevedra, Santiago de Compostela e Vigo e estarán operativas ata finais de abril de 2021. Están abertas a persoas en situación de paro ou desemprego, con idades comprendidas entre os 18 e os 60 anos. Poden ter calquera nivel de estudos e proceder de sectores profesionais diferentes e ter ou non experiencia previa.\nO programa está deseñado en formato mixto, co que os participantes asistirán a sesións virtuais e presenciais, con todas as medidas de seguridade, hixiene e distancia social. Durante a formación contarán co apoio e o asesoramento de técnicos especializados que lles aportarán competencias para realizar un itinerario integral de procura de emprego, actualización de currículo, simulación de entrevistas de traballo e contacto con empresas.\nAs persoas interesadas en participar neste programa dispoñen ata o 9 de novembro para formalizar a súa inscrición na web www.lanzaderasconectaempleo.es ou nas oficinas de emprego desas localidades, solicitando cita previa mediante o teléfono 012 ou en https://emprego.xunta.gal/portal/gl/ e https://emprego.xunta.es/citaprevia/.\nÁbrese o prazo de matrícula para a escola municipal de múscia


O ISSGA informa en Xinzo de Limia sobre as principais recomendacións de seguridade e saúde laboral nas explotacións de ganado vacún - Noticias de Galicia\nO ISSGA informa en Xinzo de Limia sobre as principais recomendacións de seguridade e saúde laboral nas explotacións de ganado vacún\nPUBLICADO EN: Noticias de Galicia ► Xinzo de Limia ▼\nA Consellería de Economía, Emprego e Industria, a través do Instituto Galego de Seguridade e Saúde Laboral (ISSGA), organizou hoxe en Xinzo de Limia a xornada técnica Condicións de seguridade e saúde laboral nas explotacións de ganado vacún co obxectivo de proporcionar aos gandeiros as ferramentas que permiten mellorar as súas condicións de traballo reducindo os seus niveis de risco e incrementando a súa seguridade laboral. A finalidade última desta actuación, que se desenvolve no IES Cidade de Antioquía, é que este colectivo poida realizar as súas tarefas de xeito seguro e saudable.\nA acción formativa, á que asistiron 80 persoas, encádrase na oferta formativa do ISSGA para este ano e supón a última das 23 xornadas técnicas realizadas pola Consellería ao longo deste exercicio.\nO sector de gando vacún (considerando conxuntamente as explotacións de produción de leite e carne) é un dos principais sectores de actividade da industria agroalimentaria en Galicia polo seu peso económico e social. Este tipo de explotacións está a experimentar paulatinamente un profundo proceso de adaptación, adheríndose ás novas tecnoloxías e melloras estruturais e produtivas. Esta adaptación é un proceso de evolución continua que proseguirá nos próximos anos e que resulta fundamental para a competitividade dun sector estratéxico dentro da economía da nosa Comunidade autónoma. Esta actualización tecnolóxica está a mellorar as condicións de traballo do colectivo de gandeiros, reducindo os niveis de risco e incrementando a seguridade laboral dos traballadores.\nNeste senso, os plans de actividades do ISSGA dos últimos anos prestan unha especial atención ás distintas actividades económicas do sector primario galego, entre as cales se atopa a actividade gandeira.\nDeste xeito, o ISSGA vén programando xornadas técnicas de actualización de coñecementos así como de divulgación xeral e específica relacionados co sector, así como vén elaborando diverso material formativo e informativo dirixido aos traballadores e traballadoras do sector primario, con distintos formatos: guías de boas prácticas, trípticos, carteis, fichas divulgativas, ou mesmo vídeos.\nEntre os aspectos que se destacaron na xornada de hoxe salientaron, entre outros, os riscos de seguridade e a utilización de equipos de traballo; os riscos do ambiente de traballo e o uso seguro de substancias e mesturas; as enfermidades profesionais nas explotacións de gando vacún; e a prevención de trastornos musculoesqueléticos (TME) para traballadores do sector de gando vacún.\nNa xornada, ademais, informouse sobre as últimas publicacións realizadas polo ISSGA nos eidos da prevención de riscos laborais en explotacións de gando vacún e en prevención dos transtornos musculoesqueléticos neste tipo de explotacións. Técnicos do ISSGA expuxeron aos asistentes o contido destes documentos e deuse resposta ás dúbidas e cuestións relacionadas con esta materia.\n1 de decembro de 2016 | 17:15\t• Sen comentarios


3.9047619047619 1 1 1 1 1 Rating 3.90 (42 Votes)\nVisita do Conselleiro de Medio Ambiente a Camariñas\nO Conselleiro de Medio Ambiente e o Alcalde de Camariñas nunha pose realmente cómica\nSobre as 13 horas desta mañán do venres 5 de decembro dirixíase o director de camarinas.eu a tomar un par de chiquitos e aperitivos ao Bar Victoria cando na entrada deste local xa divisou varias formas extrañas e non habituales neste coñecido bar camariñán. Esas formas esveltas (bueno, non todas), altas e ben peinadas lucían unha indumentaria pouco propia da nosa vila nun día de chiquiteo normal no que estamos afeitos a ver xente mariñeira coa súa roupa de aguas, albañiles que toman unha cervexa despois dun duro día de traballo...en fin, xente humilde do pobo, pero hoxe era un día distinto no que pululaban por este local moitas corbatas caras, traxes de primeira línea e chaquetóns de alta alcurnia. Pulsa na foto para ler a noticia completa da visita que o Conselleiro de Medio Ambiente e Desenvolvemento Sostenible (¿?) Manuel Vázquez fixo a Camariñas este venres.\nPois si queridos amigos, hoxe estaba o Conselleiro de Medio Ambiente da Xunta de Galicia en Camariñas para observar as obras do noso novo Paseo Marítimo, planificar o saneamento da praia e, de paso, meter a primeira pedra da que será a nova Estación Depuradora de Augas Residuais (EDAR) da Ponte do Porto. Esta depuradora estará ubicada na zona de Dor, entre a Ponte do Porto e Xaviña e recollerá as augas residuais de estes nucleos poboacionais ademáis de outros xa que ten capacidade para reciclar as cañerías dunha poboación de 5000 habitantes. Este proxecto ten un presuposto de máis de 7.000.000 de euros e é unha das obras máis importantes da historia recente do Concello de Camariñas según o xornal La Voz de Galicia, porque nos, o que é saber, non sabíamos nada.\nDebe de ser un incordio esta páxina de camarinas.eu para que exista este total oscurantismo desde todos os signos políticos porque, nin uns nin outros nos din nada.. É como si non existíramos! Pois debemos de ser un incordio por ser libres, si, como debe de ser un incordio os 1500 usuarios rexistrados de camarinas.eu e as máis de 2300 visitas diarias que recibe esta web. Da gusto ver o apoio que temos por parte dos políticos. Bueno, eles sabrán o que fan pero polo menos tende un pequeno respeto (ou facede como si o tuverades) pola xente que vos paga o voso cremoso sueldo. e que visita esta web para informarse da realidade do que pasa en Camariñas. En fin, o que si está claro é que si para caer ben a uns ou a outros hai que chupar algún que outro cuiño tende claro que camarinas.eu nunca o fará. Esta é a web do pobo, da xente humilde como esa xente traballadora que vai a tomar un chiquito ao Bar Victoria calqueira día da semana e por eso camarinas.eu entende que os seus máis de 1500 usuarios (non son datos inventados) merecen polo menos o máis mínimo respeto de ser avisados na pagina máis vista da Costa da Morte de cando estes tan altos jerifaltes van vir ao noso pueblo (carpa e comellada incluida, claro!).\nGalería fotográfica da visita do Conselleiro de Medio Ambiente a Camariñas\n-1 # toxo 05/12/2008 20:24\nayyy cans !!!\nsi traballaran polo pobo !!!\nveñen mirar o que non fiseron.\n-1 # mantida 06/12/2008 16:33\nNon sei porque será, pero non vos enterades de nada, pero a carpa en dor xa a vin eu hay uns días pero non sabía pa que era, pos era pa esto hombres, despertade.Todo que se faja en benefisio de este pueblo bienvenido sea.


A Xornada de Juanillo 04-09-2011\nCreated: 06 Setembro 2011 06 Setembro 2011\nMataxigantes. Ese é o adxetivo co que se pode caracterizar ao Cerceda de Juanillo, un home que reúne en si un triunvirato de características cáseque semellantes aos do mesmísimo Espíritu Santo: futbolista, concelleiro e redactor. Decimos mataxigantes porque na primeira das eliminatorias da Copa do Rei o conxunto cercedense deixou tirado na cuneta a un dos clubs históricos do fútbol español durante os derradeiros 25 anos: o Tenerife daqueles Redondo, Del Solar, Pizzi, Ezequiel Castillo, Makaay,etc..., para acto seguido, xa en partido ligueiro, arrancar no Estadio de Pasarón un valioso empate ante o Pontevedra, aquel mítico equipo do "hai que roelo", agora algo vido a menos na Terceira División. Mentras o Cerceda queima victoriosas etapas no camiño que o conducirá definitivamente ao tan ansiado ascenso, aquí xa na nosa terra vivimos un overbooking futbolístico que fai que sexan necesarias dúas vidas para poder asistir a todos os partidos que cada fin de semana inundan este prolífico territorio.\nCERCEDA 2-0 TENERIFE\nSorpresa e con maiúsculas a que demos o pasado mércores no partido correspondente a primeira eliminatoria da Copa do Rei onde gañamos con claridade e contra todo pronóstico ao Tenerife, un conxunto de superior categoría, que fixo un equipazo para voltar á categoría de prata do fútbol Español. O Tenerife pensaba que ía a gañar fácilmente e ao final levou unha desagradable sorpresa. Adrián Fernández primeiro e Joselu despois, foron os goleadores do Cerceda.\nNa segunda rolda eliminatoria que tamén se xogará a un só partido, o bombo foi caprichoso, pois tócanos enfrontarnos ao Llagostera, rival que nos gañou na fase de ascenso á Segunda B e ademais xogaremos en terras catalanas este vindeiro mércores. Esperamos revancha e que desta poidamos ser nós os vencedores.\nLIGA TERCEIRA DIVISIÓN.\nPONTEVEDRA 2-2 CERCEDA\nPartido que xogamos ante o galiño da terceira, o Pontevedra, chamado a ser o campeón este ano xunto ao Ferrol e Ourense e no que fomos moi superiores, pero como no mundo do fútbol soe pasar, o que perdoa moito soe acabar pagando e iso foi o que nos pasou a nós.\nDespois de adiantarnos no marcador por mediación de Emanuel, tivemos 4 ocasións clarísimas para deixar sentenciado o encontro, pero despois do tempo de descanso, o Pontevedra, nas duas veces que nos chegou a porta, marcaríanos 2 goles e poñíase por diante no marcador.\nO Cerceda non lle perdeu a cara ao partido e despos de ter moitas ocasións para empatar, finalmente Marcos Caridad, conseguía o tanto que deixaría o marcador final no 2-2. A vindeira semana xogamos o derbi ante o Bergantiños.\nBAIO 1-3 CAMARIÑAS\nComeza forte o Camariñas esta nova liga da costa e no seu primeiro encontro, logrou vencer ao Baio que adestra o Camariñán Tono do atlántico por 1 gol a 3. Os de Manolín fixeron un bó paritdo e non quixeron sorpresas ante un rival que o ano pasado foi un dos poucos equipos que vencera aos Camariñáns. Leo en 2 ocasións e De La Sierra con outro gol, foron os goleadores do conxunto Camariñán. A vindeira semana o Camariñas recibe ao Buño, partido que se disputará o sábado 10 de setembro no Hermanas Patiño.\nCARNOTA 2-1 PORTEÑO\nTan só unha arbitraxe nefasta e un penalti fallado, privaron ao Porteño de sacar algo positivo no campo dun equipo aspirante ao ascenso final. Foron mellor os homes de Gerpe sobre todo na segunda metade, ainda que na primeira parte tamén dispuxeron de ocasións de gol.\nO tanto do Porteño foi obra de Iago Porteño, no minuto 55. Unha pena que non servira para puntuar, porque 5 minutos despois o Carnota facía o seu segundo gol. A vindeira xornada temos o primeiro derbi da tempada, o Domingo 11 de setembro no Hermanas Patiño, o Porteño enfrontarase ao Camelle.\nXAVIÑA 0-2 MONTE LOURO\nPartido que foi moi igualado e disputado sobre todo na primeira metade onde os pupilos de Camuel deron a cara ante un Monte Louro que quere loitar por ocupar posicións de privilexio na táboa clasificatoria. O Xaviña desfondouse na segunda metade e notou as numerosas baixas coas que contaba. A vindeira xornada, o Xaviña xogará contra o Volantes.\nCAMELLE 1-1 ALCAIÁN\nPrimeiro partido do Camelle na casa (no Hermanas Patiño) e primeiro puntiño na súa nova andaina polo fútbol costeiro. Partido disputado ante numerosísimo público que se desprazou dende Camelle ata Camariñas para ver aos seus.\nO Camelle empregouse a fondo nun partido moi disputado onde se adiantaria no marcador tras un gol acadado por José María "jatiñeiro", que marcaba así o primeiro gol da nova era do Camelle. Foi lamentablemente protagonista este xogador que tras unha xogada fortuita, caeu nunha mala postura e tivo unha rotura na muñeca do seu brazo. Dende aquí, desexámoslle unha pronta recuperación para voltar a ver a este gran futbolista moi pronto sobre os terreos de xogo.\nA vindeira semana o Camelle xogará o derbi ante o Porteño no Hermanas Patiño o vindeiro Domingo.\nMALPICA 0-0 CAMARIÑAS\nPartido xogado de poder a poder que finalmente rematou en táboas. Quéixanse os pupilos de De La Sierra da arbitraxe sufrida, pois reclaman ata 3 posibles penaltis que o colexiado non quixo asubiar. A vindeira semana, o Camariñas xogará o sábado ás 15:30 horas ante o Coristanco.\nO CAMARIÑAS CONSERVAS BOYA segue cós seus partidos de pretempada e o pasado sábado derrotou con claridade ao Balonmán Lugo por unha diferencia de 15 goles. Os Monchiño, Kin, Fabián, Borja e compañía están demostrando que van a dar moita guerra na nova andaina do Balonmán Camariñán na Primeira Nacional.\nAta aquí todo canto dou a xornada dos nosos equipos. Un saudo a tódolos usuari@s de CAMARINAS .EU, a web de todos, a web que mira polo deporte, a de ideas propias!!!\nCOMODA VICTORIA DO BALONMAN CAMARIÑAS ANTE O CAMPUS AURIA\nConservas Boya 30 - 34 Bueu\nCumpreanos de Lola da Gallega\nContinúan a bo ritmo as importantes obras de mellora da Rúa Pinzón en Camariñas\nRemate da EDAR de Brañas Verdes