Temas: DEREITOS SERGAS MéDICOS\nUn ditame elaborado polas entidades considera "deontoloxicamente inaceptables" as manifestacións de "fontes do Sergas que culpabilizan aos médicos por unha eventual perda de dereitos dos pacientes".\nUltimatun dos colectivos de Atención Primaria ao Sergas se non hai cambios\nPor Europa Press / Redacción | SANTIAGO DE COMPOSTELA | 17/06/2019 | Actualizada ás 12:24\nO ditame encargado polos colexios médicos galegos ao catro comisións de Deontoloxía Médica das entidades conclúe que "o tempo necesario para cada acto médico debe ser fixado polo criterio profesional" do facultativo "en base ás necesidades individuais de cada paciente", o que "pode implicar a limitación do número de pacientes non urxentes a asistir na xornada laboral".\nAsí o informou este luns o Consello Galego de Colexios Médicos, que destaca, entre as conclusións que "a Administración sanitaria non pode obrigar o médico a realizar a súa actividade profesional sen o tempo necesario para que estase desenvolva en condicións idóneas". "E iso pode implicar a limitación do número de pacientes non urxentes a asistir na xornada laboral", insisten as entidades colexiais.\nNeste sentido, destacan que "non é ético e supón unha falta absoluta de planificación e xestión", que a Administración "ofreza aos pacientes unha accesibilidade ilimitada sen dispor, ao tempo, os recursos necesarios para que a súa atención sexa da calidade e a eficiencia imprescindibles na asistencia sanitaria", puntualizan.\nAsí mesmo, subliñan que "é obriga da Administración, e non do médico, buscar solucións para que todos os pacientes poidan ser atendidos en tempo e forma", con, engaden, "os recursos humanos proporcionais á demanda e cos cambios organizativos que sexan necesarios para iso".\n"Desde o Consello Galego cremos que as medidas adoptadas ata este momento polo Sergas son insuficientes para afrontar a situación actual e a dos próximos anos, tanto na Atención Primaria como nos hospitais", sostén.\nAsí mesmo, matiza que "é obrigación do médico denunciar as deficiencias que dificulten a correcta asistencia" aos pacientes. "Por iso cremos que os compañeiros de Atención Primaria (xefes de servizo da área de Vigo, etc...) e dos hospitais galegos que alertaron sobre estas deficiencias, sobre todo nos aspectos relacionados cos recursos humanos, cumpriron co seu deber ético e deontolóxico", defenden as entidades colexiais.\n"Tamén é obrigación deontolóxica do médico en labores directivos, velar para que as prestacións adáptense ás auténticas necesidades asistenciais da poboación, evitando que se ofrezan servizos sanitarios sen a debida dotación de medios humanos e materiais, e procurando as mellores condicións para a adecuada relación médico-paciente, incluída a intimidade do paciente e a seguridade do médico", expoñen os colexios de médicos.\n"ASUMIR A SÚA RESPONSABILIDADE"\nPor todo iso, consideran "deontoloxicamente inaceptables" as manifestacións de "fontes do Sergas que culpabilizan aos médicos por unha eventual perda de dereitos dos pacientes", no canto de "asumir a súa responsabilidade para evitalo, buscando solucións en consenso cos profesionais, que sempre demostraron -e demostran cada día- o seu compromiso cos enfermos", conclúen.\nRespecto diso, os colexios médicos xustifican este ditame no marco do seu compromiso de "velar polo dereito dos cidadáns a recibir unha adecuada/correcta asistencia médica". "Por iso vimos necesario delimitar as responsabilidades dos médicos e da Administración sanitaria na prestación da asistencia aos pacientes", sentencian.\nO ditame foi elaborado polo catro Comisións de Deontoloxía Médica dos catro Colexios Médicos de Galicia, órganos consultores, "completamente independentes e formados por profesionais de prestixio", destacan as entidades, con coñecemento e formación en cuestións éticas e deontolóxicas.


Festas de devoción, música e gastronomía\nSanta Minia repetiu os seus ritos e Brión encheuse de fieis e romeiros chegados de toda Galicia e do Norte de Portugal. Touro celebrou o VI Festival de Bandas de Música no campo de Fonte Díaz e Frades festexa hoxe a San Miguel. As Festas de Santa Minia, celebradas esta fin de semana en Brión, superaron todas as previsións da organización e reuniron a máis de 50.000 romeiros chegados de toda Galicia e do Norte de Portugal. O tempo acompañou e a carballeira de Santa Minia resultou pequena para albergar a tanto visitante. A espera media para bicar o sepulcro da Santa era de 35 minutos, pero houbo colas de máis dunha hora. Nas misas das 11:00 e das 12:00 horas, reuníronse máis de 3.000 persoas.\nPola súa banda, o Concello de Touro acolleu o VI Festival de Bandas de Música. En total foron seis as agrupacións que entoaron as melodías no campo dá festa de Fonte Díaz, tres o sábado e tres o domingo. Entre elas non podían faltar os anfitrions: as bandas Escola de Música Isabel II e Xuvenil Isabel II de Touro.\nFrades celebra hoxe a festa campestre na honra do San Miguel, cun programa que comezará ás 13.30 horas coa misa solemne e baile ao mediodía coa orquestra Juan Mallo. Pola tarde, charanga popular con Os Viqueiras e noite estelar coas orquestras Tango e Juan Mallo.\nCultur Patio trouxo teatro e fotos antigas a Santa Cruz de Ribadulla\nA Asociación Cultural Ullán de Santa Cruz de Ribadulla levou a pasada fin de semana nesta parroquia do municipio de Vedra varias propostas para todos os públicos a través do programa Cultur Patio.\nAsí, o pasado sábado púxose en escena unha obra de teatro protagonizada polos pais e nais do ANPA do CEIP Ortigueira. Representaron "Xuízo non bosque. O soñar non custa nada", de Doura Vázquez, que recibiu os aplausos de todos os asistentes.\nXa o domingo os grandes protagonistas foron os actores do municipio veciño. O Grupo de Teatro de Maiores de Boqueixón, Os terremotos de Lamas, ofreceu a obra "O achado do castro" no salón de actos da casa dá cultura.\nAdemais, a exposición "50 anos dá ponche de Gundián" estivo aberta ao público durante toda a fin de semana.


DOMINGO I DE ADVENTO\n(Ano A: 27 de novembro de 2016)\nPorque esta nosa esperanza, renovada na manifestación humana de Deus no Nadal, é en realidade unha esperanza que está previamente apoiada e fundamentada no feito mesmo de que Deus está xa desde sempre connosco, onda nós.\nPasado, porque des que o mundo é mundo e des que existe a humanidade alí está xa Deus, construíndonos, dándonos vida e agarimándonos. Nel estamos todos desde sempre, tal e como nolo explica o mesmo apóstolo Paulo: “Nel, é dicir, en Deus, vivimos, nos movemos e existimos”. Deus é desde sempre o facedor e sustentador de todo. Del procede e nel está desde sempre a humanidade toda.\nPero é que, ademais, o acontecemento do Deus que se encarnou e que puxo, como se nos comenta no evanxeo de Xoán, “a súa tenda entre nós” tivo xa lugar hai máis de dous mil anos. Fíxose el dende aquela un de nós, un coma nós. Dende entón e para sempre Deus veu onda nós e emparentou, por dicilo así, con todos e cada un dos seres humanos e de maneira especial cos máis humildes, necesitados e marxinados.\nDe xeito que neste sentido a Deus non o deberiamos esperar coma se el non tivese estado xa antes onda nós. Mais este Deus que veu xa onda nós, segue a vir, está vindo onda nós a cotío, en cada intre concreto da nosa vida. Está sempre presente na nosa interioridade, na nosa propia conciencia, mais tamén no noso exterior, nas persoas todas coas que un día e outro nos atopamos, ben sexa de maneira esperada ou imprevista. Lembrade aquel dito de Xesús: “Eu estarei convosco ata a fin do mundo” . Ou aquel outro: “Onde dous ou tres están reunidos no meu nome, alí estou eu no medio deles”.\nPor iso, cando a igrexa nos convida neste tempo de Advento a esperar, faino sabendo que é Deus mesmo, que desde sempre está xa connosco, quen nos dá as forzas, a graza, para podermos así ter azos para esperalo. Esperar a súa constante e repetida chegada, porque a el nunca seremos capaces de recibilo en toda a súa grandeza sobrehumana e absolutamente infinita.\nPor iso, para nós, Deus está sempre a chegar. As nosas alforxas deberían estar en todo intre cheas de esperanza. Unha esperanza que é ela mesma un inmenso e prezado galano, un inconcibíbel agasallo, que Deus mesmo nos dá para podermos estar así en disposición de recibilo.\nEste desexo e petición de que Xesús veña a todos e cada un de nós, a toda a humanidade e de maneira especial ós máis necesitados da súa axuda e do seu consolo, é o lema que debería presidir todo este tempo de Advento que hoxe comezamos.\nUn desexo de que o Deus que se fai un de nós no Nadal se converta en pensamento ardente e vida práctica concreta en todos nós. Porque a súa vinda onda nós no Nadal, participando así en todo da nosa humanidade, é un acontecemento que, por ben sabido e aceptado que sexa, non deixará nunca de nos sorprender por pouco que nel pensemos. Por iso toda preparación vén sendo cativa, todo “advento” queda curto, en relación cun acontecemento tan inimaxinábel e incríbel.\nEste “esperar” do Advento non é un esperar pasivo ou adormecido. Precisamente o evanxeo de hoxe convídanos a todos a sermos responsábeis nas nosas particulares angueiras e quefaceres, a “estarmos en vela”, a mantermos viva a conciencia e a non deixármonos vencer polo sono: “Estade á espreita e atentos”, “vixiade”, “estade en vela”. Unha responsabilidade a nosa que tampouco debería ser angustiosa, senón confiada, porque quen vén, aquel a quen esperamos, é en definitiva o Deus que se nos fixo intimamente familiar.\nPor iso quero engadir aínda que a mellor maneira de practicar este espírito de “esperanza”, específico do Advento, é xustamente levar á práctica o que a vinda de Xesús nos anunciará e nos porá diante dos ollos. É dicir: o exercicio consciente e constante dunha irmandade verdadeira e real entre todos, en canto irmáns que somos todos dese Xesús que no Nadal se vai facer para sempre irmán noso, irmán maior noso.\nHoxe comezamos, Pai, a espera do Advento. Esperamos o teu fillo Xesús e con el esperámoste a Ti, Pai, para podermos crear así espazos de alegría e esperanza para todos. Dirixímosche, pois, Pai noso, a nosa oración, dicindo: Escóitanos, Pai.\n- Dános, Pai -ti que desde sempre estás xa connosco-, entendemento e corazón para desexarmos e esperar neste tempo de Advento o teu fillo Xesús, salvador e liberador noso.\n- Axúdanos, Pai, a preparármonos para a chegada de Xesús no Nadal practicando entre nós a fraternidade que el nos anunciará.\n- Fai, Pai, que coa túa graza e coas boas obras levemos todos unha vida digna e xusta para recibirmos con alegría a Xesús ó final dos tempos na súa derradeira vinda onda nós.


Xulio Ferreiro: “Hoxe somos a cidade de Galiza con maior investimento social por habitante”\nXulio Xosé Ferreiro Baamonde, actual alcade da Coruña, é profesor de dereito procesal da UDC e pai de dous fillos. Naceu no ano 1974 e criouse no barrio dos Mallos.\nPepa Trapote y Rubén Sánchez 08 may. 2019 eleccións municipais A Coruña Marea Atlántica Xulio Ferreiro\nXulio Ferreiro 02\nFerreiro gañou as eleccións de 2015 casi inesperadamente, sin ter apenas experiencia institucional. Tras catro anos ao fronte do Concello, fai un balance positivo do mandato e repite candidatura, como cabeza de lista da Marea Atlántica. Asegura que cumpriron o 75% do programa, outro 20% está en marcha, e un 5 por cento non foron quen de facelo. Pensa que para que haxa continuidade no proxecto é fundamental seguir outros catro anos.\n- ¿Cre que co cambio do Governo poden paralizarse algúns proxectos que xa están en marcha?\n- O que está feito esta feito. O que está por facer sempre e susceptible de ser revertido. Nunca podemos pensar que os dereitos da ciudadanía están conquistados dun xeito irreversible, hai que pelexalos dia a dia.\nEu non sei qué actitude vai ter outro governo municipal na cuestión portuaria, por exemplo. Sí vimos actitudes de governos anteriores bendicindo a operación especulativa para o Porto. Ben sei o que fixo o anterior governo coa política social: reducir progresivamente os fondos. E o que fixeron outros co transporte público: subir sostidamente o prezo do billete, e non controlar os beneficios excesivos da Compañía concesionaria. Diñeiro, que mantendo o razoable, se pode revertir no servizo público, que foi o que fixemos nós. Non o fixo ninguén antes.\nComo o que pasou co cumprimento da ley da memoria histórica, que ata 2015 había rúas que homenaxeaban aos golpistas, e agora xa non has hai. Eu non sei si hai un governo municipal que se lle poida ocurrir volver a poñer corridas de touros no Coliseum, eliminar a Renta Social Municipal, o propoñer unha subida das tarifas das escolas infantís, ao contrario do que fiximos neste mandato. Desde logo, con nós, eso non se vai dar.\n- ¿Qué mensaxe lle daria aos desencantados?\n- Bueno, que os entendo perfectamente. Pero que, tamén creo, que temos que ser realistas. Efectivamente, as ilusións que todos depositamos no cambio, no 2015, eran altísmas. Era imposible estar á altura das expectativas xerais. Eu, por iso, durante aquela campaña decía que só prometia tres cousas: ter as prioridades claras, traballar duro, e ser honestos e honestas. Creo que esas tres cousas as cumprimos. Traballamos durísimo, se nos ve incluso físicamente a moitos e moitas de nós. A honestidade, se intentó confundir a opinión pública, creando polémicas falsas que, afortunadamente, a xustiza xa dixo que non tiñan ningún fundamento, e que non cabe confundir cuestións administrativas coa corrupción. Creo que eso tamén o cumprimos e tivemos as prioridades claras.\nPolíticas sociáis e culturáis\nA política social foi unha das nosas prioridades. Hoxe, somos a cidade de Galicia con maior investimento social por habitante, prácticamente o dobre que a seguinte.\nHai un esforzo: creamos a Renta social municipal, cumprimos a ley da Memoria histórica, comenzamos o cambio de mobilidade, paramos as verteduras a Ría do Burgo, pusimos a Coruña como líder da actividade cultural do noso país. Abrimos canles de participación democrática, que non existían na cidade, dando voz aos veciños e veciñas. Creo que en catro anos fixéronse moitísimas cousas, que tamén e doado fixarse no debe, claro que sí. Pero creo que si ponemos nunha balanza o haber e o debe, é para sentirse orgullosos do que fixemos.\nSi facemos balance do que foron os catro anos, do contexto dificilísimo que é gobernar en minoría, con moi pouca lealdade, por parte dos grupos municipáis, o dalgún en concreto, durante este mandato, o que fixemos é importante, e é para relativizar as posibles eivas. Creo que merecemos unha renovación da confianza que a xente depositou hai catro anos.\n- Nas anteriores eleccións presentábase Marea Atlántica cun perfil novo, non era un partido tradicional, que se presentaba como outro partido máis. ¿A estas alturas, cales serían as diferenzas?\n- Seguimos sendo un movimiento ciudadá. Eu sigo vendo a Marea Atlántica como un grupo de persoas que colabora, no que pode, en lanzar un proxecto político adiante. Faio con diversos niveis de compromiso: uns intitucionáis, outros dedicando parte das suas horas, outros vindo algunha vez as asambleas o participando nas votaciós. Iso sigue estando ahí. E o feito de que conseguísemos manter a confluencia da Coruña sígueme parecendo moi importante. A Marea Atlántica segue sendo un proxecto político onde diversas tendencias ideolóxicas e políticas vense representadas, e queren participar. Creo que eso tamén é una diferencia.\n- ¿Qué destacaría da lista de candidatos para estas eleccións municipáis?\n- Creo que é unha lista plural. Puidemos conxugar a continuidade nas políticas, e no aprendixaxe feito, coa novedade e a experiencia. Os diversos sectores e tendencias que poden surxir se ven representadas. Conseguimos tamén atraer a profesionáis de prestixio, a xente que a lo mellor hai catro anos non estaba próxima a Marea, pero que hoxe confía neste proxecto. Desde Susana Soneira que é Presidenta do Colexio de Gradudados sociáis da Coruña e Ourense, ata Ricardo Cao que é profesor universitario, foi Vicerector de Investigación, e é una persoa moi respetada no mundo da universidade. Logo hai xente nova como Antía, que ven dunha experiencia vital diferente, rapaza nova e precaria, etc.\nHai moitos perfis, que representan tamén a pluralidade da Coruña, que é una cidade moi diversa. Xente que traballa, como Leticia, na atención a diversidade, o na educación. Persoas que veñen do movimiento obreiro o sindical, como poden ser Demetrio ou Manolo. Unimos moitas cosas, porque todas elas son A Coruña.\n- Para a seguinte lexislatura, xa con experiencia institucional ¿cal é o proxecto, as medidas principáis? ¿Con qué Coruña encontraríamonos se segue gobernando a Marea Atlántica?\n- O programa que tíñamos no 2015 era un programa de emerxencia para poñer en marcha nos primeiros 100 dias, e outro de 99 medidas, que tiñan por obxeto revertir algunha das deficiencias históricas na cidade, así como medidas urxentes para as persoas que a crisis máis estaba castigando.\nNon só pusimos esto marcha sino que fixemos moito máis, que ten que ver con un cambio de modelo na cidade.\nEsa Coruña próxima da que falamos ten que ver con un modelo de cidade metropolitano, pero tamén que traballa no barrio, na cercanía. Exemplos poden ser a descentralización dos servicios sociáis, os ornamentos participativos, que están diseminados por todos os distritos: un intento de que o gasto se reparta equitativamente entre todos os barrios da cidade e atención as persoas. No centro de esas políticas está o dereito a cidade.\nUna vez que o modelo de cidade está enfocado, que sabemos no rumbo que vamos, agora o que se trata é de que xa o motor vaia mais rápido.\nMoitas das cousas nas que se foron traballando visibilizaránse no seguinte mandato. Desde grandes intervenciós urbanas, como pode ser a Praza de Montealto o tamén seguir afondando nas políticas sociáis, na educación de 0 a 3, para o que propoñemos a sua gratuidade.\nEscolas gratuitas de 0-3 anos\nÉ factible. É unha medida programática que se pode cumprir, e que está prácticamente aoredor de medio millón de euros, ao mesmo tempo que aumentamos a rede de escolas infantís da cidade.\nA batalla polo porto vai aser fundamental nestos próximos catro anos. Hai que evitar a especulación e ofrecer os equipamentos, e os proxectos concretos, para todos eses terreos. E poder ir traballando en colaboración coas administracións.\nTemos que seguir fomentando o transporte público, e a mobilidade branda, peonil, ciclado, etc. E ir, pouco a pouco, retirando os coches da cidade. Penso que é una exixencia. Tamén ir profundizando na estructura e facer una cidade metropolitana cohesionada.\nNo seu momento era un proxecto que se deseñou cun desenvolvemento urbanístico brutal para toda a zona que se desafectaba dos servicios ferroviarios. Motísima presión mais para tentar financiar unha obra dunhas dimensións colosáis, con base as plusvalías xeradas por uns terreos. Rompemos con ese planteamiento o primeiro dia que foimos a falar con Fomento. Dixemos que estábamos dispostos a que a estación de tren, do AVE, fose unha cousa mais razoabel, a cambio de que non se promovese esa edificabilidade nunha zona xa complicada, como é a zona da Sardiñeira.\nÉ un proxecto complexo, porque está a parte do tren por un lado, a estación de autobuses, que promove a Xunta de Galiza, por outro, e a nós, como Concello, nos permite reordenar os espazos abyacentes. Creo que a calidade urbana do barrio vai a mellorar moito, Avda da Sardiñeira vai pasar a ser un bulevar e unha zona máis humanizada.\nNos atopamos con unha débeda que non era apabullante, pero estaba nunha tendencia elevada. No mandato anterior a débeda foise incrementando. Nós, desde o primeiro dia conseguimos baixala, prácticamente ata un 40% nestes catro anos, sostida no tempo. Creo que por unha xestión prudente do económico e razoable. O problema mais acuciante das administraciós locais e do Concello da Coruña particularmente non é o seu nivel de débeda, sinon ter as ferramentas para invertir diñeiro en servizos públicos e infraestructuras.\nNa segunda convocatoria dos fondos Dusy conseguimos o máximo que se podía conseguir: 15 millóns de euros. Dos fondos europeos, en xeral, hai que sumar cinco millóns do Fondo Social Europeo para o proxecto Coruña Suma, que está en marcha. Outros cinco para Red.es de edificios intelixentes, que acaban de darnos o mes pasado, e que vai a executarse nos próximos catro anos. Dous millóns e medio para o proxecto de Open-data que compartimos con Zaragoza, Madrid e Santiago de Compostela. E, ademáis, casi 500mil euros nun proxecto Conectting nature, para solucións basadas na naturaleza, que estamos desenvolvendo coa Universidade da Coruña. E outros tantos nun proxecto con Portugal, para o desenvolvemento das instrias culturáis na nosa cidade. Estamos a falar que este Concello durante estes catro anos veu captar da orde de 25 millóns de euros en fondos europeos.\nJorquera ofrece Pontevedra como exemplo urbano de mobilidade e engade a súa aposta pola intermodalidade no transporte\nA Marea Atlántica porá en marcha no vindeiro mandato un programa especial de axudas ao alugueiro para menores de 30 anos


Batalla Naval - Establecer Batalla Naval gratis\nXogo Batalla Naval\nSe che gusta Batalla Naval , por favor, ténteo un destes xogos:\nVostede é un pirata pequeno que vive soa nunha pequena illa, e está a ser atacado por piratas centos de buques inimigos. Cada navío inimigo ten as velas dunha cor diferente e eles só acaban con balas que son da mesma cor. Na primeira, será todo moi doado, pero, a continuación, os buques van atacar en grupos e ten que ser moi rápido disparando as súas armas. Amosa a todos que é bo pirata.\nInseriu un estraño mundo de robots e son responsables de xestionar unha semellanza cun robot elefante estaño. Ten que recoller todas as porcas do avance de ouro que flotan no aire e evitar os centos de perigos que viven neste mundo tan futurista. Evitar as bombas, disparando estraños benvida súas armas, facho de lume e outros perigos que ve.\nSimple, pero moi de matemáticas complicada e xogo de lóxica onde vai conseguir chegar ata o número en súas costas o monstro dende o principio da pantalla. Baixo o monstro hai armas con números e á beira dun símbolo matemático (suma, resta, multiplicación ou división) para obter o número que pedirlle, disparar armas necesarias para alcanzar o resultado. Se usar todas as armas e non ten, ten que comezar de novo. Ha ser capaz de superar os 50 niveis ofrecidos polo partido.


De paso por Padrón na Ruta Rosaliana – Turismo de Galicia\nDe paso por Padrón na Ruta Rosaliana\n26 Novembro, 2018 26 Novembro, 2018 - Deixa un comentario\nAínda que Rosalía de Castro (1837-1885) naceu en Santiago de Compostela, un dos lugares que marcou a súa vida foi Padrón. Un municipio coruñés ao sur da capital galega e no límite coa provincia de Pontevedra. Entre outras cousas, foi berce doutros escritores como o trobador Macías O Namorado ou Camilo José Cela.\nA escritora residiu en diferentes vilas e cidades de Galicia e do resto de España como Lestrove, A Coruña, Madrid e Ortoño pero mantivo Padrón como residencia alternativa en varios momentos da súa vida. Na súa biografía consta que se criou coa súa nai (Teresa de Castro e Abadía) e a criada desta (María Martínez) en Padrón; despois trasladouse con ela a Compostela, onde se formou e viviu a súa mocidade; e posteriormente trasladouse a Madrid, lugar onde publicou o seu primeiro libro de poemas A Flor e onde coñeceu e casou con Manuel Murguía.\nHoxe en día, pódese coñecer en profundidade a historia dunha das escritoras máis importantes da literatura galega mentres visitamos esta encantadoar vila a tan só 20 quilómetros de Santiago de Compostela. Empezando pola Casa Museo Rosalía de Castro (http://rosalia.gal/a-casa-museo/), un espazo dedicado á vida e obra rosaliana que, ademais de ser hoxe o punto culminante da Ruta Rosaliana (http://padron.gal/ruta-rosaliana/index.html ), foi onde a autora pasou os seus últimos anos de vida. O museo, antes coñecido como Casa da Matanza, e que se atopa a tan só un quilómetro de Padrón, foi inaugurado finalmente en 1971 baixo a titularidade da Fundación Rosalía de Castro. Desde entón, fóronse sumando máis instalacións como ‘a Horta da paz’ ou un auditorio anexo con capacidade para 150 persoas que se poden visitar practicamente todos os días do ano.\nPreto, a unha distancia que ben se pode percorrer a pé, atópase a igrexa de Santa María a Maior de Iria Flavia. Antiga Sede Episcopal e considerada unha das máis antigas de Galicia, está fortemente vinculada á figura de Santiago Apóstolo. Tamén é a igrexa que se atopa xunto ao cemiterio de Andina, ao que dedicou un dos seus poemas. Neste lugar estivo enterrada Rosalía de Castro entre 1885 e 1891, antes de ser trasladada ao Panteón de Galegos Ilustres en Santiago de Compostela.\n‘O cemiterio de Andina, n’hai duda que é encantador, cos seus olivos oscuros de vella recordación…”\nDespois de pasar polos espazos máis representativos da vida de Rosalía de Castro en Padrón, e a escasos metros da casa onde viviu coa súa nai -da que soamente se conserva unha placa-, non podemos marchar sen render a merecida homenaxe á escritora fronte á escultura na súa honra que se atopa no Paseo do Espolón. Unha escultura de pedra que pon fin a un día dedicado á abandeirada da morriña.\nArtículo Anterior O mercado dos Pendellos de Agolada\nArtículo Seguinte Aldara, a muller cerva e o Castelo de Doiras


A CÁTEDRA BANCAJA DA USC CONVOCA AXUDAS PARA ASISTIR A UN CURSO DE VERÁN SOBRE EMPRENDEDURISMO EN PORTO\nA Cátedra Bancaja para Mocidade Emprendedora acaba de asinar un convenio polo que ofrece axudas económicas para os estudantes da USC interesados no curso de verán sobre emprendedurismo que o Instituto Superior de Administración e Xestión de Porto (Portugal) desenvolve nesa cidade do 12 ao 16 de xullo.\nEn virtude do acordo os estudantes da USC verán reducida á metade as tarifas da inscrición no curso e contarán cunha axuda para o aloxamento en residencia xuvenil. O prazo para solicitalo remata este venres, 9 de xullo. Para máis información: loreto.fernandez@usc.es.\nOs obxectivos específicos do curso ‘Empreendedorismo 360º’ serían a aplicación de técnicas e métodos de identificación de oportunidades, a avaliación das súas potencialidades e a relación co mundo dos negocios, a adaptación ao contexto empresarial das novas lóxicas dos movementos cívicos, a identificación dos desafíos do liderado responsable en tempos de cambio e a importancia do sector creativo para a economía.


Enredamos - Xogos Populares: Xogos con paracaídas\nClasificación Xogos Populares\nSen Material (14)\nXogos coas mans (13)\nXogos con canción (35)\nXogos cooperativos (3)\nXogos de arrastrar (1)\nXogos de bolas (1)\nXogos de chapa (1)\nXogos de coios (3)\nXogos de Corda (11)\nXogos de correr (25)\nXogos de equipo (6)\nXogos de forza (2)\nxogos de grupo (6)\nXogos de Lanzar (15)\nXogos de loita (3)\nXogos de Lombas (1)\nXogos de pedal (2)\nXogos de Peón (9)\nXogos de Roda (3)\nXogos de sortes (24)\nXogos Diversos (6)\nXogos Dixitais (5)\nAos poucos iremos metendo moitos máis xogos, cancións e enredos. Se queres colaborar - CGEDNL ou enredoscampolongo@ gmail.com\n1.Quenlla e socorrista\nDescrición: Identifícase alguén que sexa a quenlla e outro/a que sexa socorrista (máis dun de cada un se é un grupo grande). O grupo séntase no piso cos pés estendidos debaixo do paracaídas e facendo ondas movendo a tea para arriba e abaixo (sen mirar abaixo). A quenlla esta debaixo e empeza a arrastralos a algúns cara a dentro para convertelos noutras quenllas co/ela. Eles piden axuda para que o salvavidas os axude a rescatalos. O salvavidas corre dando voltas ao paracaídas tratando de salvalos (agarrándoos dos brazos para que non se os leve por debaixo a quenlla). Segue o xogo ata que xa non quedan persoas fóra do paracaídas. Pódese repetir, posto de que sempre hai outros que queren ser quenllas ou salvavidas.\n2.Encesta a pelota\nDescrición: Co paracaídas paralelo ao chan, introdúcese unha pelota. Os xogadores comezan a facer ondas tratando de que a pelota se introduza polo burato central e evitando que se saia fóra do paracaídas. O noso obxectivo é introducir a pelota polo burato central, evitando que se saia do paracaídas.\nDescrición: Andando de dereita a esquerda movendo o paracaídas facendo ondas.\nDescrición: Co paracaídas collido polos nenos/ás, introdúcense dúas pelota (unha dunha cor para as nenas e outra paro os nenos). Os xogadores comezan a facer ondas tratando de que a pelota se introduza polo burato central e evitando que se saia fóra do paracaídas. O noso obxectivo é introducir a pelota polo burato central, evitando que se saia do paracaídas e o primeiro que o introduza gana.\nVariantes: por números, cores...\n5.Mariñeiro colle a pelota\nDescrición: Co paracaídas collido polos nenos/ás, introdúcese unha pelota e un neno poñerase no centro do paracaídas e intentará coller a pelota.\n6. Cesta de Cores\nDescrición: Os alumnos dispóñense arredor do paracaídas. Cada un deles é unha cor por esta orde: verde, vermello, azul, amarelo. O profesor dirá: "un, dous, verde" (ou calquera outra cor). Neste momento todos elevan o paracaídas e aqueles cuxa cor coincide co nomeado cambian de sitio por debaixo do paracaídas e antes de que este se desinche.\n7.Néboa no alto\nDescrición: Todos elevan o paracaidas e á de tres sóltase cara a arriba. deberiamos de intentar que se eleve solto en vertical.\nEste exercicio esixe moita atención e concentración. Todas deben moverse con perfecta sincronía. É máis doado se estamos no interior dun ximnasio.\nProbablemente non saia ben á primeira vez.\nVariantes: Cando o paracaidas este no aire cambiarse rapidamente de posición.\n8.A onda co paracaidas\nDescrición: Estiramos da tea todas cara a atrás e unha persoa eleva o seu anaco de tea e a baixa. A continuación faino quen está ao seu lado dereito e así sucesivamente ata que a onda xerada chega ao principio de novo\nDescrición: Os alumnos dispóñense arredor do paracaídas. O profesor di: "un, dous, unha característica" (ter zapatillas brancas, ter o chándal azul, ser alto, gustarlles as lentellas, etc.). Nese instante todos levantan o paracaídas e aqueles que presentan a característica nomeada polo profesor van cara ao centro e alí danse unha aperta colectiva, mentres lles cobre o paracaídas. O profesor di: "un, dous, fóra" e ao tempo que se eleva o paracaídas os apertados volven ao seu sitio. O proceso repítese tantas veces como se queira.\nPublicado por Galego ás 12:20\nFrancés As Neves 10:33 do 22 de marzo de 2015\nNominado por todo o que compartes na rede. Un saúdo. Rosa Pérez.\nPáxinas relacionadas I\nBrinquedia solicita á Consellería de Cultura a presenza do xogo e o deporte tradicional dentro do programa “Somos patrimonio”.\nApego.gal | Apego, pola vida e pola lingua\nAs cancións e danzas da nosa terra\nGUÍA DE RECURSOS SOBRE O PATRIMONIO LÚDICO GALEGO - Portada\nPáxinas relacionadas II\nVídeos Proxecto Ronsel\nXogos Populares - Espazo Abalar\nCircuito Xogos (3)\nCiclo Inicial (50)\nCiclo Medio (56)\nCiclo Superior (41)\nA Balea (1)\nA Botella (1)\na bubela e a abella (1)\nA carrasquiña (2)\nA Chave de Ferrol (1)\nA Chave de Ourense (1)\nA Chave de Santiago (1)\nA chisca (1)\nA cociña do rei (1)\nA Goma (1)\nA meiga chuchona (1)\nA pita cega (1)\nA Porca (1)\nA Sella (1)\nA Zoca (1)\nA zorregada (1)\nAbelliñas do mel (1)\nArrincar cebolas (1)\nAs árbores da Fraga (1)\nAs brincadeiras (1)\nAs varas (1)\nBirlos o canteiro (1)\nBolos ao canteiro (1)\nBolos Celtas (1)\nCara e cruz (1)\nCarreira con culler e ovo (1)\nCarreira de carretillas (1)\nCarreira de gatos (1)\nCarreira de pesos (1)\nCarreira de sacos (1)\nCarro de Salgueiro (1)\nCatro esquinas (1)\nCazadores e coellos (1)\nCome castañas (1)\nEste foi á praza (1)\nFoguete de Xunco (1)\nLaberinto no chan (1)\nMan morta (1)\nMan sobre man (1)\nMuíño de áuga (1)\nO aro (2)\nO conxelado (1)\nO gharotiño (1)\nO Maio (2)\nO pano (1)\nO piollo (1)\nO raposo (1)\nO reloxo (1)\nO Revirabolo (1)\nO Zurriagazo (1)\nOvo pico e araña (1)\nPantasma de ollos azuis (1)\nPasa Perico (1)\nPelota voadora (1)\nPequeniño onde estás (1)\nPilla do cinto (1)\nPisa-la cola (1)\nQuedas envelenadas (1)\nRato e Gato (1)\nSete e Media (1)\nTres en raia (1)\nTres Pés (1)\nXogo do cordel (1)\nZapatiño quieto é (1)


Existen os bos mestres? – InnovArte Educación Infantil\ninnovarteinfantil 13/02/2012 14/02/2012 ActualizArte\nExisten os bos mestres?, como son?, onde están?, estas e outras preguntas son as que se van facendo os autores de “Profesores y profesion docente: entre el ser y el estar”, libro recentemente publicado pola editorial Narcea.\nAs persoas que nalgunha ocasión nos temos cruzado co profesor Miguel Zabalza, ben sabemos que un dos seus empeños profesionais se centra na identificación daquilo que diferenza a un bo mestre dun mal docente, ou a unha educación de calidade dunha mala educación. Emporiso, alegrámonos de que agora recolla nesta obra –xunto con María Zabalza- unha análise dos retos actuais aos que deben enfrontarse os docentes, e da súa tripla vertente: o profesorado como persoas, como profesionais e como traballadores.\nSe ao largo de todo o libro se trata de facer ver que esta profesión é un privilexio -somos persoas que ensinamos a persoas-, no último capítulo, desenvolven as responsabilidades e compromisos inherentes á docencia: compromiso con nós mesmos e coa nosa medra persoal, compromiso social, compromiso cos coñecementos, coa cultura profesional, co traballo en equipo e o tacto pedagóxico.\nUnha homenaxe aos que nos dedicamos á función educativa, que en palabras do profesor Zabalza, estaremos sempre entre os membros máis influentes da comunidade. Oxalá moitos pensaran coma el.\nNota: reparade na dedicatoria do libro a un monllo de bos Mestres.\nDesde aquí pódese acceder a unha vista previa.\nSeguinte Comer na escola


Non recoller os excrementos do can contamina a auga | Consumer\nNon recoller os excrementos do can contamina a auga\nAs feces caninas abandonadas nos parques poden ser un problema para o medio ambiente e a saúde pública\nImaxe: American Chemical Society\nMARTÍN Os excrementos de can abandonados nos parques por donos pouco responsables poden implicar problemas maiores do que ata agora se sabía. A Axencia para a Protección do Medio Ambiente de Estados Unidos investigou a orixe da contaminación dos acuíferos. A sorpresa foi atopar máis bacterias fecais caninas na auga subterránea do que se sospeitaba. Isto, advirten, non só pode implicar un problema ambiental, senón tamén de saúde pública. A orixe? As feces de cans que os donos non recollen. Así se explica a continuación.\nOs excrementos de cans abandonados contaminan\nNon recoller os excrementos dos cans na vía pública pode implicar máis riscos do que se pensa. Non só para o medio ambiente, senón para a saúde pública. Un estudo recente realizado pola Axencia de Protección Ambiental de Estados Unidos (EPA) afirma que as feces caninas abandonadas en parques poden contaminar os acuíferos de auga subterránea, que discorren polo subsolo.\nOs excrementos caninos non son inertes, senón que reaccionan (e descomponse) cando os axentes meteorolóxicos actúan. Entre eles, a auga de choiva. Que ocorre entón cando chove? As pingas arrastran cara ao subsolo os restos de feces abandonadas, que os donos desconsiderados non recolleron. Estes poden entrar en contacto coa auga subterránea e, deste xeito, viaxar con ela durante quilómetros de distancia.\nAs feces caninas conteñen bacterias perigosas\nO problema non só é ilegal e sancionable, xa que se recoñecen multas en todas as cidades para os donos que esquecen recoller os excrementos dos seus peludos compañeiros.\nAs feces caninas poden conter distintas bacterias perigosas, entre elas un grupo de microorganismos resistentes aos antibióticos humanos, o que pode facer que as persoas enfermen.\n“A contaminación da auga subterránea por materias fecais caninas leva un perigo serio de propagación de patógenos e bacterias resistentes aos antibióticos, que poden implicar un problema ambiental e de saúde pública”, explican os profesores Orin Shanks e Hyatt Green, que lideraron a investigación, publicada na revista científica ‘Ciencia e Tecnoloxía Ambiental‘.\nSen restar importancia á cantidade pouco desdeñable de feces detectada na auga, os investigadores, no entanto, recalcan que os excrementos caninos non son a única fonte de contaminación da auga subterránea: as infiltracións industriais, a agricultura industrializada (con alta carga de fertilizantes e insecticidas químicos), así como as instalacións de gandaría intensiva, son as principais fontes contaminantes da auga subterránea.\nMarcadores xenéticos para coñecer a orixe das bacterias da auga\nOs investigadores atoparon un sistema para coñecer o alcance e a procedencia da contaminación fecal da auga. A través de marcadores xenéticos, é posible distinguir con exactitude a orixe das bacterias detectadas nos acuíferos. Os científicos detectaron así a presenza de restos orgánicos de feces caninas.\nEn España viven preto de cinco millóns de cans, segundo o censo da Federación Europea de Fabricantes de Alimentos para Mascotas. A cifra está lonxe dos preto de 83 millóns de cans que viven en Estados Unidos, pero a investigación é unha chamada de atención aos donos de cans pouco responsables.\nbacterias bacterias nas cacas de cans cacas de can contaminación contaminación da auga excrementos heces caninas-gl heces-gl lixiviados-gl medio ambiente-gl naturaleza-gl perros-gl saúde


En 18 de febreiro de 1956 naceu Ted Arnbjørn Gärdestad. Medrou Sollentuna coa nai eo pai e tamén dous irmáns. Estaba interesado en música e son xa moi tenra idade. Moitas veces el correu arredor e cantou e compuxo melodías coa boca. Cando tiña seis anos, el compuxo unha melodía así foi alcumado "Sollentuna Waltz". Cando tiña oito anos, foi destaque en "Circus Mínimo" e tocou novas composicións veu co acordeón.\n1996 calendario de advento tan Ted tivo o papel principal e el xogou algúns anos despois, noutro ficheiro con Bibbi aquí. Cando fixo 15 anos para que por fin chegou o seu primeiro disco "wonderings" e alcanzou o top sueco con "Quero que a nosa lúa".\nNa primavera de 1972, Ted pasou a súa primeira xira foi moi exitosa. Durante este tempo, era cada vez máis ata que Ted moi bo no tenis, pero el estaba xogando moito tempo, pero el era "quente" durante este tempo. El competiu de forma eficaz contra Björn Borg, pero desgraciadamente non sei como isto aconteceu, pero eu creo que Björn gañou.\nTed Gärdestad cantou principalmente sobre a natureza e amor para el foilles dúas cousas que defendeu máis sobre. El axiña se tornou moitos dos ídolos de Suecia, especialmente adolescentes que todos querían pegalo. El entón foi perseguido e case famoso só por mor do seu amor por cousas.\nEl pensou que era divertido que me gustaba pero levou a máis estrés e máis tarde, se cadra, para a súa morte.\n1973 veu o álbum "Ted", que contén os grandes títulos "Sun, viño e auga" e "Ouro de California". Un ano despois veu a un gran éxito, a continuación, el foi o álbum "Antics" que veu coa famosa canción "Torre Eiffel". Tras eses dous discos, dise que empezou a ter problemas co estrés e outras cousas. El nunca recoñeceu durante ese tempo que tiña un problema, ou algo semellante, pero era entón o seu máis próximo comezou a pensar en como realmente sentía.\nDescubriuse se máis tarde que estaba sentindo moi ben durante este tempo só que el levou máis tempo o próximo álbum, que foi card "francés", que veu en 1976, coas cancións "Chapeau-Afección" e "Angela". Logo deste tempo, fixo unha morea de discos con famosos, tales como: Sheeba. Tamén produciu algunhas cancións en Hollywood. 1979 Ted venceu o Festival da Canción de Eurovisión cunha das súas mellores cancións "Satélite". Tamén mostrou na música como dukigt cruel estaba no piano.\nO tempo despois do inicio do século 80 comezaron os rumores moi aguçados espallar que se xuntou a unha seita india moi raro (Bhagwanrörelsen), onde foi nomeado "Swami Sangit Upasani" e parecía recuado do mundo da música.\nEl se cambiar a Oregon por un tempo, pero despois da seita foron abaladas cando se moveu máis tarde de novo a Suecia. Despois que comezou a época moi difícil, cando empezou a escoitar voces malignas máis. Engadimos varias veces para non enfermerías mentais, pero ás veces tamén tan feliz como antes. Por un tempo moi longo para que escoitou unha voz en inglés dicindo "vaia matar". Ás veces, pode ata chegar Campá ou combinacións que tamén o incomodou durante todo o día, por veces soar. El ficou máis forte medicación que tomou máis e máis cada día.\nTamén foi acusado de asasinar Olof Palme, e iso contribuíu moito para a súa morte. El comezou a sentirse mal comportarse, el nunca foi feliz e nunca se fixo máis tarde ou noite do domingo 22 de xuño de 1997 para que pulou diante dun tren. Tiña 41 anos e á historia do feliz amando Ted Gärdestad rematou. Foi un gran revés para o conxunto de Suecia que morreu, pero moitos van lembrar del como un home feliz, que foi máis tarde problemas psicolóxicos.\nNon ten que ser só triste que morreu pola súa morte, nunha forma, facer-se algo de bo para moitos. Houbo moitos que mostraron interese en "Ted Gärdestad-clubs". Familia completa de Ted tamén foi un apoio incrible de máis preto das persoas e "clubs".\nTentou, dende que pasou, pero non foi para acabar con "RIP Ted Gärdestad"\nbased on 17 ratings Ted Gärdestad, 1.9 de 5 en base a 17 clasificacións\nTaxa Ted Gärdestad\nA continuación, son proxectos escolares que lidan con Ted Gärdestad ou de algunha maneira relacionados coa Ted Gärdestad.\n2 Respostas para "Ted Gärdestad"\nHomecooked en 26 de marzo de 2008 ás 19:41 #\nSó podo dicir que a música de Ted era e é realmente bo, o meu favorito é\nQuero unha lúa propia. Sempre me gustou de Ted Gärdestad, cruel\nAnn Ager pedra en 31 de marzo de 2010 ás 11:15 #\nAmei a música de Ted, eu son un pouco máis novo, pero iso non importa, ao final elller como!\nNo dödsynderna 7 debe ser falsidade, se el xa non existe?\nAnte todo os que o traizoaron cando máis precisaba.\nAgora non me refiro a familia, por suposto.\nComentar Ted Gärdestad\n« As exportacións de armas suecas que deixar | interacionismo simbólico. "


Inicio > Libro Dixital 2013-2014 > Outros recursos municipais de interese educativo > Fórum Metropolitano\nAbordan unha diversidade de contidos. Desenvólvense en dous ciclos:\nPrograma de outono, de setembro a decembro.\nPrograma de primavera, de febreiro a maio.\nDentro de cada ciclo a duración dos talleres é variable e están dirixidos por un profesional especialista.\nDébese realizar unha inscrición para cada ciclo.\nCada persoa só se pode inscribir ao mesmo tempo nun máximo de dous talleres (nas outras actividades non hai límite). Se quedan prazas sen cubrir nalgún taller, poderán acceder a elas todos os interesados, aínda que xa teñan cuberto a cota anterior.\nAs prazas vanse adxudicando por sorteo.\nFórmanse tras petición dos interesados e unha vez designada unha persoa voluntaria que asumirá tarefas de coordinación e dinamización dentro do grupo.\nUnha vez constituído un club, as persoas interesadas en integrarse nel deberán cubrir unha solicitude e esperar a que existan prazas dispoñibles.\nDébese realizar a inscrición no círculo.\nAs prazas vanse adxudicando por orde de solicitude.


A Ragba dedica o Día das Artes Galegas de 2023 a Martín Códax\nConsidérase un símbolo musical e referencia da esencia da música popular e culta de Galicia\nEscultura coa figura de Martín Códax. Foto: Gallego\nA Real Academia Galega de Belas Artes celebrou este sábado, 18 de xuño, a súa sesión ordinaria en Verín, onde decidiu, tras votación regulamentaria, homenaxear ao longo do próximo ano, e en especial no Día das Artes Galegas que se conmemora o 1 de abril, a Martín Códax, trobador galego da segunda metade do século XIII e comezos do XIV, e posiblemente de orixe vigués.\nA Ragba explica que a figura de Martín Códax, con todo o que representa, é o persoeiro máis indicado para protagonizar o Día das Artes Galegas 2023, por primeira vez na súa vertente musical.\nSegundo sinala, a grandeza da lírica medieval galega explícase pola conxunción de texto e música, de tal xeito que a música é o vehículo do texto poético. O monumental corpus medieval das cantigas galegas (máis de 2.100) ten unha dimensión histórica, cultural e identitaria que, aínda que ninguén ignore, posiblemente non se chega a ser plenamente conscientes do seu verdadeiro alcance.\nDeixando a un lado as Cantigas de Santa María de Alfonso X, que se conciben como un todo en si mesmas, as cantigas que se conservaban dos trobadores e xograres galegos carecían do texto musical correspondente. Por isto, a descuberta en 1914 por parte de Pedro Vindel, do pergameo que leva o seu nome, contendo a música de seis cantigas de Martín Códax, supuxo unha revelación para os estudos da música medieval europea de gran transcendencia internacional.\nParalelamente, en Galicia, estábase a vivir nese momento, a principios do século XX, unha gran eclosión do nacionalismo musical, que xa iniciara no século XIX Marcial del Adalid, que continuaran Juan Montes e Pascual Veiga, e que seguían cultivando José Castro Chané e José Baldomir, entre outros.\nDentro dese ambiente nacionalista, en 1917 Santiago Tafall (1858-1930), cóengo e Mestre de Capela da Catedral de Santiag, publica a primeira transcrición das cantigas de Martín Códax.\nA Ragba sinala que esta transcrición teríase que tomar hoxe en día con certas reservas, xa que na súa época a musicoloxía e a etnomusicoloxía eran ciencias que aínda non alcanzaran o desenvolvemento actual.\nAsí e todo, nos comentarios de Tafall que acompañan á transcrición, atópase a chave do que significou a descuberta das melodías de Martín Códax para a conformación da identidade musical galega nun momento de auxe do nacionalismo musical: “Lo que puede afirmarse, sin duda alguna, es que las Melodías Codacianas son genuinamente gallegas; tienen todo el sabor y el encanto de las que aún hoy día podemos oír a nuestros campesinos, y llevan en su entraña el quid musical de la raza, conservado hasta el presente, por lo visto, dada la comparación que podemos hacer entre las actuales y las Codacianas del siglo XIII”.\nA partir dese momento, é dicir, hai máis dun século, Martín Códax incorpórase á nómina dos símbolos culturais da comunidade no seu apartado musical, alén do literario. Así, o profesor Filgueira Valverde subliña, referíndose a esta transcrición que Tafall fai: “Notar que en tonalidad, giros melódicos y cadencias se conforman con los actuales alalás”.\nO Día das Artes Galegas foi creado pola Ragba en 2015, celebrando ao Mestre Mateo.


Castiñeira: “a alcaldesa está empeñada en que Vendex siga ocupándose da ORA” - Grupo Municipal Partido Popular de Lugo\nCastiñeira: “a alcaldesa está empeñada en que Vendex siga ocupándose da ORA”\nBy ppdelugo 11 Decembro, 2015 Zona ORA\nO voceiro do Grupo Municipal do PP, Jaime Castiñeira, subliña que “a alcaldesa busca o sistema que sexa para que unha empresa acusada de sobornar políticos a cambio de servizos como o da ORA de Lugo siga xestionando a zona azul”\nO voceiro do Grupo Municipal do Partido Popular no Concello de Lugo, Jaime Castiñeira, afirmou esta mañá en rolda de prensa que “a alcaldesa está empeñada en que Vendex siga ocupándose da ORA”.\nTras a celebración dunha comisión específica para a municipalización do servizo, o popular asegurou que “a conclusión é clara: a alcaldesa busca o sistema que sexa para que Vendex continúe claramente recadando na zona azul de Lugo”. Nesa liña, Castiñeira afondou en que “de maneira directa ou indirecta, a súa intención é evidente: devolverlle a unha empresa acusada de sobornar políticos e na que membros do goberno municipal recoñeceron ter mediado para a contratación de persoal a xestión da ORA”. “En resumo, o novo goberno continúa plegado a Vendex, igual que o estaba o anterior, polo que penso que nos deben unha explicación a todos os lucenses”, destacou o voceiro popular.\nAsí mesmo, Jaime Castiñeira criticou que “a alcaldesa se desentenda das advertencias dos técnicos en relación ao novo contrato que pretende facer para a ORA”, xa que “aínda que o goberno presuma de que vai ser puntual e temporal por un ano e medio ou dous, o propio xefe de contratación a advertiu de que non se pode estipular un período de amortización das máquinas tan curto, xa que no anterior contrato era de oito anos”. “A única empresa que podería cumprir estas condicións é Vendex porque xa ten os equipos instalados e pagados por todos os lucenses”, reiterou. Ademais, denunciou que “o máximo interese dos socialistas era que os técnicos abandonasen a comisión, precisamente porque sabían que non existen razóns obxectivas e técnicas que avalen este paso atrás”.\nPor outra banda, o popular tamén censurou que os socialistas aínda non teñan ofrecido datos pola liquidación do contrato. “O primeiro que ten que facer o Concello é ese trámite para, a partir del, saber o que nos debe do anterior contrato esta empresa e o que temos de propiedade municipal”, puntualizou, ao tempo que cualificou de “irresponsabilidade total e absoluta” a “despreocupación” que amosou “ao longo destes seis meses” o novo goberno a respecto desta cuestión. Nese senso, anunciou que pedirá acceso á liquidación e ao expediente de liquidación, “se é que existe, que moito nos tememos que non”.\nPor último, Castiñeira destacou que “o que non pode ser é que 100.000 lugueses esteamos sometidos a solucionar o problema de 15 persoas que se foron ao paro – en referencia aos traballadores da ORA – por unha nefasta xestión tanto do anterior como do actual goberno municipal”. “Por moitas presións que haxa, e por moitos medios polos que nolas fagan chegar, nós non imos ceder”, sentenciou Castiñeira, quen lembrou que “o noso modelo está claro: un sistema de regulación gratuíto, controlado polo Concello e só naquelas zonas onde sexa estritamente necesario”.


Case 10.000 galegos deixaron España en 2015\nCase 10.000 galegos deixaron España en 2015\nRedacción | jueves, 30 de junio de 2016, 19:14\nARCHIVADO EN | emigracion Demografía\nGalicia perdeu 13.988 habitantes en 2015 fronte a 2014 ata quedar nun total de 2.734.656 residentes, segundo as cifras provisionais de poboación do Instituto Nacional de Estatística (INE), ao 1 de xaneiro de 2016, publicadas este xoves. Este descenso en Galicia do 0,51% da súa poboación é máis elevado que a perda do 0,02% de media do Estado e as sexta maior caída porcentual entre comunidades.\nDe feito, a cifra que se perde de residentes no conxunto das autonomías é de 11.142 persoas, menos que toda a baixada na Comunidade galega, que de 13.988.\nA perda de poboación en Galicia débese a un saldo vexetativo negativo de 12.269 persoas -máis mortes que nacementos-, unido a que houbo un movemento migratorio a outras comunidades de 1.882 residentes máis dos que chegaron á Comunidade galega. Con todo, o saldo migratorio co estranxeiro é positivo, xa que viñeron 163 persoas máis das que se foron a outros países.\nEn detalle, en 2015 producíronse 9.989 emigracións a outros países desde Galicia, pero houbo 10.152 inmigracións desde o estranxeiro á Comunidade galega, o que arroxa ese saldo positivo de 163 persoas.\nOs 9.989 emigrantes ao estranxeiro desde Galicia en 2015 son 850 máis que as 9.139 fronte a 2014, un 9,3%, aínda que son 2.311 menos que as 12.300 que se chegaron a alcanzar en 2013.\nEn contraposición, os 10.152 inmigrantes chegados a Galicia procedentes do estranxeiro en 2015 son 1.332 máis que os 8.820 que entraron á Comunidade galega (+15,1%).\nMÁIS GALEGOS MARCHAN A OUTRAS COMUNIDADES DOS QUE CHEGAN\nNo tocante á migración interior, en 2015 houbo 14.946 persoas residentes en Galicia que se marcharon a outras autonomías, fronte ás 13.063 persoas que chegaron a territorio galego procedente doutras rexións.\nEses 14.946 migrantes a outras comunidades desde Galicia en 2015 son 221 máis que os 14.725 de 2014 (+1,5%). Así mesmo, as 13.063 persoas que viñeron á Comunidade galega desde outras autonomías son 289 máis que en 2014. (+2,3%).\nSOBE A EMIGRACIÓN DE ESPAÑOIS UN 23%\nEn canto aos españois, o fluxo tamén aumentou. O ano pasado marcharon 98.934, un 23% máis que en 2014, dos que 64.136 naceran en España. Mentres, regresaron ao país 52.227 nacionais, un 27,5% máis que no ano anterior, dos que ao redor da metade naceran noutros países. Ao final quedou un saldo negativo de 46.707 persoas, o máis elevado desde polo menos 2010.\nO INE detalla que destes españois chegados ou retornados ao país, un 51,3% eran homes e na súa maioría, procedían de Venezuela (7.591), Francia (4.760) e Reino Unido (3.522).\nPor contra, os principais receptores de emigración española foron Reino Unido, Francia, Alemaña, Estados Unidos e Ecuador, lugar ao que se dirixía fundamentalmente poboación nacionalizada e nados en España menores de 15 anos. En xeral, a emigración de españois concentrouse nos grupos de 25 a 44 anos.\nA sangría demográfica galega continúa imparable


Sendeirismo e BTT para o fin de semana - Concello de Nigrán\nConcello de Nigrán > Noticias > Sendeirismo e BTT para o fin de semana\nSendeirismo e BTT para o fin de semana\nNigrán acollerá o vindeiro domingo a oitava edición da marcha BTT Concello de Nigrán, que congregará a máis de 500 ciclistas da comarca, e cuxo prazo de inscrición finaliza mañá xoves, 6 de novembro. A proba deportiva, organizada pola Peña Ciclista Val Miñor en colaboración co Concello de Nigrán, está dirixida a todos os ciclistas maiores de 16 anos que dispoñan de licenza federativa. No entanto, os non federados tamén poderán participar na marcha, xa que a organización realizará os trámites necesarios para obter a licenza por un día.\nOs interesados en participar aínda poden inscribirse cubrindo un formulario de preinscrición que se pode descargar da páxina web do club, www.nigranbtt.com, e enviándoo xunto co xustificante do ingreso ao correo electrónico inscripciones@nigranbtt.com, debendo tamén presentar copia do ingreso o día da marcha.\nCoincidindo coa celebración desta proba, a Concellaría de Turismo, Cultura e Deportes ofrece ademais unha nova ruta de sendeirismo inspirada na novela homónima de Domingo Villar, a Praia dos Afogados, unha novidade na programación desta tempada que tivo un éxito rotundo. Os interesados en participar deberán acudir ao Pavillón Municipal de Deportes de Panxón, ás 9.30 horas.\nAsí mesmo, o concello convoca unha nova ruta para o sábado 23 polo carreiro de Os Matos, na parroquia de Camos, que ten como punto de encontro a Oficina de Turismo Dunas de Gaifar, ás 10.00 horas.\nAs visitas guiadas polos pazos celebraranse os xoves 14 e 28 de novembro, con saída ás 17.00 horas desde a Oficina de Turismo Dunas de Gaifar, en Panxón. Desde aí, os participantes percorrerán o Pazo das Pías, na Ramallosa, o de Cea, en Nigrán, e o da Touza, na parroquia de Camos.\nMáis información e inscricións no departamento de Turismo, Cultura e Deportes, no 986 36 50 00, extensión 6, ou a través do correo electrónico turismo@nigran.org.


Volven «Os ollos verdes» con estreas inéditas e retrospectivas a grandes cineastas\nCo regreso do curso lectivo retomamos o noso ciclo Os ollos verdes que, neste arranque de outono, inclúe a estrea de filmes inéditos en salas españolas e retrospectivas como a de Aki Kaurimäki. Recorda que se estudas na USC e te anotas ao ciclo gozarás de tarifa reducida e poderás obter 1 crédito ECTS.\nA filósofa Rebeca Baceiredo presenta «Como não ser, tranquilamente, [email protected]»\nA relación entre o antropocentrismo, o pacto social, o uso da tecnoloxía e o capitalismo son algúns dos temas que trata Rebeca Baceiredo no libro Como não ser, tranquilamente, [email protected] (Através Editora). A presentación terá lugar o vindeiro mércores 22 de setembro ás 19:30 na Libraría NUMAX, nela a autora estará acompañará do escritor e filósofo Brais Arribas.\n14 obras de Aki Kaurismäki na retrospectiva (case) completa de NUMAX\nNada nos pode facer máis felices que programar unha retrospectiva (case) completa á obra dun dos maiores xenios do cinema actual e padriño de NUMAX na nosa apertura: o gran Aki Kaurismäki. Un total de 14 filmes en sesións dobres (martes e sábados) do 7 de setembro até finais de ano.\nIntemperiadas #05 con Verónica Vicente: «[sen título]»\nA quinta e última proposta do «Intemperiadas, correspondencias interartes con Xela Arias» acollerá o traballo da fotógrafa Verónica Vicente. A invervención, que leva por nome «[sen título]», terá lugar o próximo sábado 18 de setembro ás 13:30h. Esta actividade está comisariada por Charo Lopes e apoiada pola Deputación da Coruña.\nEncontro A cor das palabras con Sonia García López\nEstreamos o curso cunha nova convidada no ciclo A cor das palabras que organiza o Concello de Santiago en colaboración con NUMAX. O domingo 12 de setembro ás 11:30, a investigadora e historiadora do cinema Sonia García López ofrecerá o encontro «Quen teme o lobo feroz? A Escola Oficial de Cinematografía e a censura».\nPioneiras da música electrónica no WOS Festival en NUMAX\nUn ano máis NUMAX acolle a programación cinematográfica do WOS x SON Estrella Galicia, celebración anual da cultura alternativa e de vangarda. A aposta fílmica desta edición inclúe dous filmes que nos falan de mulleres pioneiras fundamentais para a música electrónica que, nas súas proxeccións, contarán con presentación e coloquio das súas autoras especialmente convidadas para a ocasión: Lisa Rovner e Caroline Catz.


O Goberno destina 3,5 millóns para o servizo de teleasistencia a mulleres maltratadas | Consumer\nO Goberno destina 3,5 millóns para o servizo de teleasistencia a mulleres maltratadas\nEste dispositivo permite que as mulleres en risco de sufrir violencia de xénero poidan estar en contacto cun Centro\nO Consello de Ministros acordou destinar un total de 3,5 millóns de euros ao servizo de teleasistencia móbil para mulleres vítimas de violencia de xénero. Segundo datos oficiais, máis de 5.499 mulleres utilizan este servizo público que xestiona o Ministerio de Traballo e Asuntos Sociais.\nPara acceder ao mesmo requírese unha orde de protección por parte do xuíz. Este dispositivo baséase en tecnoloxías de comunicación telefónica móbil e de telelocalización e permite que as mulleres en risco de sufrir violencia de xénero poidan entrar en contacto durante as 24 horas do día cun Centro de Atención.\nO sistema consta dun aparello (similar a un teléfono móbil) con GPS a través do cal o centro de atención coñece a situación da vítima de violencia de xénero. O aparello dispón só de tres teclas operativas (aceso, apagado e contacto co centro de atención, e emerxencia). O contacto co Centro de Atención pode establecerse en todo momento e desde calquera lugar, tan só apertando un botón e na modalidade de mans libres. Cando se produce unha situación de emerxencia, o Centro de Atención avisa inmediatamente ás autoridades policiais e servizos sociais máis próximos á vítima.\nSegundo informa Traballo, o servizo non se limita a atender demandas ocasionais das victimas usuarias do mesmo, senón que tamén establece unha comunicación entre o Centro de Atención e as usuarias de tipo preventivo. Por iso, desde o Centro de Atención contáctase de maneira periódica coas usuarias do mesmo, coa súa autorización.\ncentro de atención contacto mujeres-gl servizo violencia de xénero


O Pescados Rubén Burela busca o seu 3º campionato de liga\nO Pescados Rubén Burela busca o seu terceiro campionato de Liga\nEnfrontaranse mañá domingo ás 17.30 horas contra o AD Alcorcón FSF no Martín Carpena de Málaga na final polo título\nPescados Rubén Burela, en busca dos seu terceiro campionato\nO título de Liga de Primeira División de Fútbol Sala feminino decidirase mañá no Martín Carpena de Málaga. AD Alcorcón FSF, tras eleminar ao Ourense Envialia na semifinal de onte, e Pescados Rubén Burela FS, enfrontranse nunha final que comezará ás 17.30 horas e que se poderá ver en Teledeporte. O último precedente entre ambos conxuntos é o encontro disputado en novembro no Pavillón de Vista Alegre e que rematou cun resultado de 2-2.\nOnce anos pasaron desde o debut do equipo feminino do Pescados Rubén Burela FS, facendo a súa estrea na División de Prata en 2009. Neste curta pero intensa traxectoria, o equipo das Guerreiras Laranxas logrou obter un palmarés impresionante, grazas ao seu esforzo, dedicación e garra nos momentos máis complicados.\nPartido disputado en novembro entre o Burela e o Alcorcoón / PESCADOS RUBÉN BURELA\nAsí, no ano do seu debut, xa puideron celebrar a consecución da Copa de Galicia Feminina 2009. Un logro que acadaron noutras catro ocasións, a última lograda na tempada 2018-19 na Coruña. Pero, sen dúbida, o broche de ouro desa primeiros ano de formación do equipo foi a consecución do ascenso á División de Honra.\nO Burela acadou o seu primeiro título de Liga na tempada 2012/13\nTras uns cursos consolidándose nos postos altos da táboa na Primeira División de Fútbol Sala, as xogadoras do Pescados Rubén Burela FS conseguiron na tempada 2012-13 o seu primeiro campionato da Primeira División RFEF. Un logro que foi acompañado pola primeira Copa de España Feminina obtida polo club, rexistrando un dos mellores anos da súa historia.\nA 2015-16 tamén logrou pecharse con grandes éxitos que engordaron o palmarés do equipo e que calquera club asinaría: segundo campionato da Primeira División RFEF e campioas da Supercopa de España Feminina.\nFinalmente, na tempada 2018-19, as Guerreiras laranxas lograron a Copa da Raíña, a Supercopa de España e fixéronse coa vitoria na 4 Nations Futsal Cup, despois de impoñerse na final ao Kick off C5 de Milán. Todos estes logros obtivéronse en once anos de traxectoria nos que as xogadoras do Pescados Rubén Burela FS non deixaron de dar alegrías ao club e á afección. Unha afección que despedía así ao plantel antes de viaxar a Málaga.\nEtiquetas AD AlcorcónBurelafútbol salafutsalMálagaourense envialiaPescados Rubén BurelaplayoffPrimeira División Femininatítulo


Meñique e o espello máxico\n(2014) Ernesto Padrón. Duración: 78 minutos.\nMeñique é a historia dun pequeno campesiño que quere sacar a súa familia da pobreza. Unha praga de insectos que destrúe a colleita do campo onde vive, e o encontro co Espello Máxico da Media Laranxa, son os sucesos que o levarán á aventura. O Espello revélalle quen é a muller dos seus soños e anímao a ir á cidade xunto aos seus irmáns, Paulo e Pedro.\nDe camiño cara á cidade, Meñique e os seus irmáns danse de conta de que un enorme carballo encantado ten o Palacio do Rei nas tebras e sen auga. Así o pequeno enfrontarase a un bosque encantado, e nel terá que conseguir tres obxectos máxicos: a machada Hachibaldo, o pico Picoretto e a fonte de auga con forma de noz chamada Señora Arroio. E será o espello máxico quen lle ensinará a usar a súa intelixencia para vencer todos os obstáculos.\nAo redor da cidade, unha enorme favela é o fogar dos pobres. E unha misteriosa ladroa rouba no palacio para repartir o botín entre os seus habitantes. Ela tamén roubará o corazón de Meñique e poñerá en dúbida a predición do Espello da Media Laranxa. Finalmente o pequeno campesiño triunfará no empeño de cortar a árbore, abrir o pozo, vencer un xigante, derrotar a bruxa e conquistar a súa amada. Todo grazas á axuda dos seus amigos máxicos e porque finalmente aprende que “o saber pode máis que a forza”.\nPelícula cubana con cancións para nenos escritas por Silvio Rodríguez baseada nunha adaptación do conto de “Polgariño” relido polo heroe da independencia cubana José Martí. Permite achegar temas como a superación das dificultades, a verdadeira sabedoría, a solidariedade cos pobres e a axuda desde máis aló.\nRecomendada: 1º, 2º e 3º de Primaria.\n(2014) Tomm Moore. Duración: 93 min.\nA lenda celta dos nenos - foca contada desde a historia dunha familia. Logo da desaparición da súa nai, Ben e Saoirse son enviados a vivir coa súa avoa á cidade.\nCando deciden volver á súa casa xunto ao mar, a súa viaxe convértese nunha carreira contra o tempo a medida que se internan nun mundo que Ben só coñece a través das historias e as cancións que lle narraba a súa nai. Pero este non é un conto para durmir; estas criaturas levan no noso mundo demasiado tempo. Ben axiña se decata de que Saoirse será a clave para a súa supervivencia.\nSobre o fondo dun relato fantástico amósasenos a forza do perdón, a fraternidade como relación básica, a importancia da familia e a aceptación das perdas.\n(2014) de Stephen Daldry. Duración: 114 min.\nClasificación: Non recomendada menores de 12 anos.\nDesde as favelas de Brasil chéganos esta aventura de tres mozos que se enfrontan á corrupción política e policial coa única arma da súa honestidade e a axuda dun vello sacerdote e unha voluntaria norteamericana. Cine - fábula de denuncia sobre as desigualdades sociais e onde a fe é un motivo para a esperanza e onde o diñeiro non ten a última palabra.\nUn trío de mozos, interpretados con frescura, coraxe e autenticidade por Rickson Tevez, Eduardo Luís e Gabriel Weinste, atopan unha carteira que os levará a descubrir unha trama de corrupción e onde, coa axuda dun sacerdote (Martin Sheen), xeneroso pero canso, e unha voluntaria ben intencionada (Rooney Mara), se enfrontan un político aspirante a alcalde (Wagner Moura) e a un policía corrupto (Selton Mellon) que forman parte dunha trama organizada.\nEste canto á bondade móstranos como a última palabra non a ten o diñeiro nin o poder, senón que desde o mesmo lixo poden xurdir as flores que xeren posibilidades e novidade no noso mundo. Neste sentido a coherencia da fe aparece como un baluarte de resistencia no padre Juilliard, que sempre está aí aínda que lle falten as forzas. Os mozos teñen a fe da xente sinxela feita de frescura insolente e lúcida capaz de vencer todos os perigos. A cruz aparece asociada á loita contra a inxustiza en varios momentos e os personaxes que abren futuro sempre a teñen detrás.\nEtiquetas: Cine Profes de Reli


Galicia é a segunda comunidade co índice de centenarios máis elevado | Noticias de Galicia | CRTVG\nGalicia é a segunda comunidade co índice de centenarios máis elevado\nPublicado o 29/06/2017 20:30\nCastela e León está á cabeza. Máis de 1.600 persoas en Galicia, case todas mulleres, superan a barreira dos cen anos\nGalicia é a segunda comunidade autónoma despois de Castela e León co índice de centenarios máis elevado de España. Segundo datos do INE, máis de 1.600 persoas en Galicia, case todas mulleres, superan a barreira dos cen anos. A xenética, a mellora da calidade de vida ou os avances na medicina son algúns dos factores que explican este aumento da lonxevidade.\n1.607. Esa é a cifra que marca a diferenza entre Galicia e o resto de España. É o número de persoas que superan os cen anos. E o 76 por cento son mulleres. O seu número cuadriplicouse nos últimos 15 anos. "Na infancia son os que sobreviviron á epidemia de gripe e logo na mocidade sobreviviron á Guerra civil. Esas xeracións logo sometidas a unha sanidade moderna, xa en condicións, fai que cheguen a unhas idades que ata agora non era tan frecuente chegar. Ou sexa, que é unha xeración moi endurecida con boas condicións de vida."\nOs avances na tecnoloxía, a actividade física, a xenética, a dieta, o optimismo e mesmo a espiritualidade son factores, din os expertos, que tamén inflúen nestes índices tan altos de lonxevidade. Case o dez por cento dos centenarios que hai en España son galegos.\n"Está empezando a entrar na barreira dos 65 anos o "baby boom". Ao haber máis xente maior, non só polos avances na medicina e na saúde en global, vai haber máis xente que probabilisticamente acade idades máis lonxevas".\nOurense e Soria son as provincias españolas con maior índice de centenarios.\nO campión galego de cans de rastrexo sobre xabaril e a súa cadela Fina participan no Campionato de España\nAumenta o abandono de cans de razas potencialmente perigosas


‘Irmandade’, Palabra do Ano 2016 | Real Academia Galega\n‘Irmandade’, Palabra do Ano 2016\nIrmandade foi elixida a Palabra do Ano 2016 na votación popular promovida polo Portal das Palabras, o proxecto que comparten a Real Academia Galega e a Fundación Barrié para a modernización do traballo lexicográfico e a difusión da nosa lingua. Os participantes nesta iniciativa quixeron así renderlles homenaxe, no centenario da súa fundación na Coruña, ás Irmandades da Fala, e tamén salientar a vixencia das súas reivindicacións. Este movemento pulou no primeiro terzo do século XX pola modernización e a dignificación da lingua e da cultura galegas, defendo o uso do idioma propio de Galicia en todos os contextos.\nTendo en conta o obxectivo que impulsou a súa actividade, a súa acción transversal e mais a súa maneira colectiva de actuar, non hai dúbida de que irmandade é a palabra que os membros deste movemento puideron escoller para se presentar á historia. Entre eles tratábanse de irmáns e irmás, e con este apelativo figuraban nos seus carnés, a xeito de contestación simbólica contra a oficialidade establecida. Un século despois, irmandade convértese na Palabra do Ano 2016, tras recibir os votos de 623 das máis de 2.000 persoas que participaron na segunda fase desta iniciativa, á que chegaron seis termos como finalistas.\nEn segunda posición, con 481 votos, quedou o curioso neoloxismo porcoril, que triunfou nos medios de comunicación para nomear o cruce de porco vietnamita e xabaril. En terceiro lugar, con 372 apoios, sitúase alburgada, termo tradicional que rexurdiu no uso ao funcionar como algo semellante á voz posverdade. Os demais votos repartíronse entre as outras tres palabras finalistas: eleccións, populismo e xenofobia.\nO equipo do Portal das Palabras, iniciativa da Real Academia Galega e da Fundación Barrié, escollera os devanditos seis termos finalistas entre todos os recibidos na primeira fase da campaña atendendo a tres criterios: cales son os máis populares, cales tiveron unha maior proxección pública ao longo de todo o ano e aqueles destacados ben pola súa carga significativa, ben pola súa construción morfolóxica. En 2015 e termo gañador foi refuxiado e en 2014, corrupción.\nUn ano para difundir o herdo das Irmandades\nCo gallo do centenario das Irmandades da Fala, a Real Academia Galega impulsou distintas iniciativas de divulgación e posta en valor do seu herdo. Coorganizou, da man da Deputación da Coruña e do Museo do Pobo Galego, a exposición Saúde e Terra irmá(n)s!, que pode verse ata hoxe, 27 de decembro, no Centro Cultural Torrente Ballester de Ferrol. A Fundación Barrié tamén colaborou nesta mostra cedendo varias pezas e acollendo a exposición nas súas sedes da Coruña (onde se estreou o pasado 3 de xuño) e Vigo (durante agosto).\nA RAG organizou ademais un ciclo de mesas de debate que percorreu oito localidades, puxo en marcha na súa web a sección As Irmandades da Fala nos fondos da Academia, que ofrece dixitalizados publicacións e documentos relacionados con este movemento conservados na súa biblioteca e no seu arquivo; e dedica os primeiros volumes da súa nova colección Antoloxías da Academia á divulgación do teatro, a prosa non ficcional, a narrativa de ficción e a poesía que se crearon no tempo das Irmandades.\nIrmandade na sección Mira que din do Portal das Palabras.


Nadal en Bóveda: teatro, obradoiros, actividades infantís e visita dos Reis Magos | Creando Tu Provincia\n17 diciembre, 2020 17 diciembre, 2020 Redacción CTP\tactividades, bóveda, lemos, Nadal, Nadal Activo, navidad, programa, reyes magos, Ribeira Sacra, teatro\nO Concello de Bóveda dá a coñecer as actividades para o Nadal, que inclúen a visita dos Reis Magos\nHaberá teatro familiar o día 26 de decembro e actividades infantís e obradoiros os días 28, 29 e 30\nOs Magos de Oriente visitarán a Casa do Concello o día 5 de xaneiro pola tarde\nPara participar no Nadal de Bóveda é preciso inscribirse previamente a través do teléfono ou do correo electrónico\nO Concello de Bóveda dá a coñecer a súa programación de cara ao Nadal, unhas datas para as que pide “moito sentidiño e responsabilidade”. Así, organizouse unha axenda que en todo momento antepón o cumprimento das medidas de prevención fronte á covid-19 establecidas polas autoridades sanitarias.\nO sábado 26 de decembro ás 18:00 horas haberá teatro familiar a cargo de Rubén Pérez Pombo, que porá en escena ‘A viaxe do señor López’. A actuación conta coa colaboración da Deputación de Lugo no marco do programa ‘Miúdos Seráns’.\nOs días 28, 29 e 30 de decembro celebrarase o ‘Nadal Activo’ con actividades infantís e obradoiros para nenos e nenas a partir dos seis anos. Haberá quenda de mañá e de tarde e será preciso reservar praza. A quenda de mañá será de 10:30 a 13:30 horas e a de tarde de 16:00 a 18:30 horas. A programación inclúe un obradoiro sobre a reciclaxe, malabares e xogos infantís, entre outros.\nO día 5 de xaneiro de 18:00 a 19:00 horas os Reis Magos visitarán a Casa Consistorial. Para poder participar na visita Real será preciso inscribirse previamente a través do teléfono 982 42 61 77 ou do enderezo electrónico cultura@concellodeboveda.com\nAo igual que outros anos haberá agasallos para todos os nenos e nenas que participen e tamén poderán deixar a súa carta na caixa de correos instalada na Casa do Concello.\n← Éxito do Obradoiro de Emprego que renovou as instalacións da Escola da Pinguela de Monforte\nEl Ayuntamiento de A Rúa recibirá cerca de 170.000 euros en ayudas para mejorar la recogida selectiva de sus residuos →\n6 junio, 2019 6 junio, 2019 Redacción CTP


Axenda - O Vello Cárcere\nProgramación Cultural e Actividades Permanentes\n25N Arte Artistas Charla Concerto Exposición Feminismo Libros Literatura Literatura galega Narración oral Peinó Presentación Teatro\nSácalle punta: Pequeviñetistas (6 a 12 anos)\nAs nenas e nenos descubrirán o mundo da banda deseñada a través da análise de diversos exemplares dos fondos da biblioteca. Poñerán tamén en práctica a técnica viñetista a través dun obradoiro teórico-práctico no que lerán e farán os seus propios cómics.\nSácalle punta: Minirrelatos (6 a 12 anos)\nA través de diversas dinámicas didácticas e xogos literarios as nenas e nenos poñerán a proba a súa imaxinación e a súa capacidade para crear historias, desenvolvendo así tanto a súa expresión escrita como oral.\nObradoiro didáctico ‘co gallo de…’ (3 a 6 anos)\nObradoiro temático de actualidade semanal no que se tratan diversos contidos sociais, culturais e históricos.\nClub de Lectura “A Memoria Histórica”\nEncontros literarios nos que se expoñen e debaten libros e textos sobre Memoria Histórica.\nClub de Lectura “Ratiños de Biblioteca”\nEncontros literarios para nenas e nenos de 8 a 12 anos no que se realizan debates, actividades e xogos didácticos ao redor dun libro ou texto seleccionado.\nDec 22 @ 17:30 – 18:30


Unha consulta popular sobre ENCE, proposta de Agustín Fernández sobre a continuidade da empresa na Ría - Pontevedra Viva\nAgustín Fernández, Iván Puentes e Mari Carmen Casalderrey, na Alameda\nVenres 8 de Maio, 2015 ás 14:31 do Venres 8 de Maio, 2015\nO PSdeG-PSOE está decidido a dar un impulso á participación cidadá no próximo mandato. Así o reiterou este venres o seu candidato á Alcaldía, Agustín Fernández. E neste sentido avanzou que se o próximo día 24 de maio é elixido alcalde de Pontevedra convocará unha consulta popular sobre a permanencia de ENCE nas marismas de Lourizán.\nA proposta forma parte das medidas de transparencia e bo goberno dos socialistas e queda encadrada no compromiso de elaborar nun prazo de tres meses a ordenanza reguladora desta consulta, unha posibilidade que aparece legalmente contemplada na Lei de Bases de Réxime Local.\nAgustín Fernández explicou que ENCE é un asunto que "sempre está na campaña electoral e se repite constantemente no debate social" e por iso entende que os cidadáns "teñen dereito a decidir se quere un futuro para os seus fillos con ENCE na ría ou fóra da ría".\nAínda que reiterou que o PSdeG-PSOE sobre o fondo do asunto "está clara" e que faría campaña a favor da súa saída da ría no 2018, Fernández insistiu en que "cómpre ser valentes e darlle voz aos cidadáns, sen medo a que falen nos asuntos transcendentes da cidade, máis alá dos intereses que poidan ter algúns partidos políticos ou determinados grupos empresariais".\nAdemais, o candidato socialista adiantou que aposta por crear a figura do "concelleiro 26", de forma que calquera veciño poida formular rogos e preguntas no Pleno; e aceptarán que se poidan presentarse iniciativas populares, é dicir, que os cidadáns debidamente organizados e recollendo un número determinado de sinaturas poderán levar mocións ao Pleno para que se debatan e se adopten acordos vinculantes.


Recunchos da memoria: O enterro do avó.\nDespois de todo o que fixera por nos, non podía permitir que o corpo do avó xacera cuberto de pedras sen mais; el merecía un fogar no que o seu espírito quedase gardado para sempre. Polo momento só llo dixera a meu pai, que o vía como unha loucura, pero apoioume. Era consciente do tempo que levaría atopar as pedras adecuadas.\nFacía un bo día, o que nos facilitaría a caminata polo monte.- Fillo, deixao, isto non ten sentido.\nSubín a unha pequena elevación para ver máis aló e cando agochei a mirada, dinme conta de que estaba sobre unha pedra non demasiado rugosa.\n- Pai,ven aquí!- berrei mentres baixaba dun salto para analizala coidadosamente.\n-¿Estás pensando en mover iso?\n- Podemos chamar ós demais...\n- Todos teñen cousas que facer, se nos pasamos o día cargando pedras,¿quén coidará do gando e recollerá a colleita?\n- Non é só o avó quen está a piques de morrer, e tampouco eu son o único que quere darlle unha mellor despedida aos nosos amigos e familiares.\n- Hoxe,cando estemos ao redor do lume, podes propoñelo aos demais.\n-¿Ves?Ao final gústache a idea.\nTentei de mover un pouco a pedra, pero estaba cuberta de terra polo que me rendín e esperei á noite para que o resto da aldea escoitara a miña idea.\n-¿E quen coidará do poboado?\n-¿Que me dis dos nenos?\n- Silencio.Tampouco é tan complicado, as mulleres recollerán a colleita e os homes podemos facer turnos para coidar o gando.\nOs murmurios seguiron toda a noite, non lograra convencer a ninguén....a ninguen agás a Aloriltum, que tiña ao seu pai ás portas da morte. Non me sorprendeu cando se me achegou a falarme.\n- Non lles fagas caso, é unha idea magnifica e quero que me contes máis. Pero por qué facer un fogar da morte para cada persoa?; é demasiado custoso, qué tal se facemos un enterramento común?\nSopesei a idea, a verdade é que niso non pensara pero parecía moi lóxico.\n- Está ben, mañá ó amencer vémonos aquí.\nMentres os demais seguían celebrando o fin do verán, entrei na casa pensando en cómo levantar esas pedras.\nCando cheguei aínda estaban os restos da festa da noite, as cinzas do lume prendidas e ao seu redor unhas dez persoas, xusto as que necesitaba, contando cos meus familiares mais os de Aloriltum. Leveinos ata onde atopara o outro día as pedras precisas, desta vez con algúns machetes e paus. Lóxicamente, o monumento faríase nunha terra pouco fértil.\nApartamos a terra e os ramallos que cubrían a pedra e vímola na súa totalidade; nese intre, unha imaxe veu claramente á miña cabeza: tres pedras chantadas no chan e unha horizontal facendo de teito, pero...non tiña iso demasiado risco de derrubamento? A idea de botar terra por enrriba veume casi tan rápida como o esquema da tumba.\nAo mesmo tempo que o avó empeoraba, a xente do poboado mírabanos cada día con máis lástima, cada vez que chegábamos do monte cunha nova peza para apilar cerca do terreo que xa nivelaramos.Mentres uns levabamos as pedras como podíamos, outros acondicionaban o terreo para poñelas canto antes. Arredor de dez días tardamos en construir toda a estructura do fogar do mais alá, mais outros quince para botar a terra por riba e colocar pedras máis pequenas a modo de entrada. Nunha acción individual plantei ao redor de esas pedriñas as árbores que máis me gustaban de todas as que rodeaban o poboado.\n- Rematamos, rapaces- dixen mentres me desplomaba do cansanzo.\nOs nenos e mulleres da aldea acompañáronme deseguida, mentres mirabamos orgullosos a nosa fazaña.\n- Estou segura de que se o meu pai e o teu avó pudieran levantarse e velo estarían máis que orgullosos.-díxome Aloriltum pasandome unha man polos ombreiros.\nSó puiden sorrir.\nNos mesmos días que rematamos o fogar do maís alá, o avó exhalou o seu derradeiro alento. Todo o poboado estivo presente no seu enterro, e de pronto, as miradas de lástima mudaron e só eran de condolencia, porque sei que todos os que miraban o sitio onde ía descansar o meu avó, o facían con admiración. Collimos o corpo e, coas suas xoias máis preciadas metín o colgante que algún día me regalou de neno, cando me dixo que levaba desde que eu nacera traballando nel e que nunca podería pagarlle toda a felicidade que supoñera a miña chegada.\n- Fixen todo o que puiden,avó.\nFoi o último que lle dixen antes de darlle a despedida para sempre, sei que eu tampouco podería pagarlle nunca o que el fixo por min.\nPouco tempo despois morreu o pai de Aloriltum,e como bós amigos,compartiron as súas cousas ata o final dos tempos.\nComezou daquela unha nova etapa para a nosa xente, que imitou deseguida a nosa idea e.. co tempo... decenas de tumbas agromaron arredor da do meu avó...era como un poboado, pero dos mortos. Cercamos o terreo cun pequeno muro e alí fixemos dende entón moitas das celebracións da aldea: vivos e mortos mesturados no devalar do tempo.\nPublicado por Lorena Shepard en 20:28\nEtiquetas: Megalitismo, Traballos


Viana do Bolo convoca o concurso para o cartel do Entroido 2018\nInicio/Cultura/Viana do Bolo convoca o concurso para o cartel do Entroido 2018\nBoteiros e folións na praza Maior de Viana do Bolo no Domingo./ Foto: Mónica G. Bellver.\nO vindeiro 5 de xaneiro (ás 14h.) concluirá o prazo para presentar obras no concurso para o cartel do Entroido 2018 que vén de convocar o Concello de Viana do Bolo. Segundo as bases do certame, poderán tomar parte nel “todos os creadores que así o desexen, co número de traballos que estimen oportunos, sendo condición indispensable que as obras sexan orixinais”.\nO formato único será vertical con tamaño de 594×841 mm (dimensión A1) e “non servirán formatos proporcionais”. As obras levarán como único texto “Entroido 2018-Viana do Bolo, do 1 ao 14 de febreiro”. O tema será de libre elección e interpretación do autor, pero “deberá recoller o espírito entroideiro de Viana do Bolo”.\nO xurado que escollerá a obra ganadora estará formado, segundo as bases, por “alomenos tres persoas relacionadas co mundo do Folión tradicional de Viana do Bolo, a fotografía e a imaxe, as artes plásticas, a antropoloxía, e a divulgación cultural en xeral e serán designados polo órgano competente municipal”. O premio consistirá nunha dotación económica de 300 euros e na edición do cartel.\nConcello de Viana do Bolo http://www.vianadobolo.es/\nbases boteiros certame concurso dimensións Entroido folión maior plásticos praza premios Viana do Bolo xurado


O BNG de Vigo denuncia o "abandono" do Dolmen da Casa dos Mouros - Metropolitano\nO BNG de Vigo denuncia o “abandono” do Dolmen da Casa dos Mouros\nO Bloque Nacionalista Galego denuncia o “abandono” por parte do Concello de Vigo do Dolmen da Casa dos Mouros, declarado como Ben de Interese Cultural e parte do catálogo municipal de Patrimonio Histórico. Decenas de persoas convocadas pola fronte nacionalista veñen de realizar esta fin de semana un acto de protesta ao pé desta importante peza para reclamar a súa posta en valor, após ano e medio rodeada cun valado de obra polo Goberno municipal.\n“O goberno de Abel Caballero foi incapaz de dar unha soa explicación para manter o Dolmen valado e nun estado lamentábel”, criticou o concelleiro do BNG en Vigo, Xabier P. Igrexas, que apuntou non ter recibido ningunha resposta ás numerosas interpelacións realizadas desde o Bloque, a última o pasado mes de maio, esixindo actuacións que garantan a adecuada conservación deste elemento chave da arquitectura dolménica da cidade, ubicado na parroquia de Candeán e recuperado nos anos 90 polo propio Concello.\nIgrexas cualificou de “inadmisíbel” que o Goberno local continúe a “poñer en risco co seu desleixo” o patrimonio histórico de Vigo. “Abel Caballero menospreza todo o que non pode inaugurar, pensa que a cidade non existía antes dos seus mandatos”, censurou.\nNeste sentido, o edil nacionalista pediu ademais unha aposta decidida do Goberno municipal para valorizar o Dolmen da Casa dos Mouros e o conxunto de mámoas de Candeán ampliando o seu coñecemento social a través de campañas e accións divulgativas como parte fundamental do noso legado.\n“Malia ser un dos dolmen de maior envergadura e ter un inmenso valor patrimonial, un monumento que é testemuña da historia remota da cidade e das persoas que a habitaron moito antes ca nós, moitas viguesas e vigueses aínda non o coñecen”, lamentou.\nEste acto de protesta estivo enmarcado nunha campaña local do BNG baixo o título VigoMáis, iniciada o pasado 13 de maio cun evento para coñecer entidades que traballan en prol da lingua galega. As nacionalistas anunciaron para as próximas semanas e meses novas actividades co obxectivo de seguir poñendo en valor a cultura e o patrimonio da nosa cidade. “Vigo é máis que o parque temático friki do nadal ao que Abel Caballero quere reducir toda a nosa historia”, remachou o concelleiro do BNG.


A campaña desenvólvese en paralelo á exhibición do espectáculo en Santiago, onde permanecerá ata o 6 de abril con representacións para o público xeral de venres a domingo. O obxectivo é achegar a mocidade galega ao teatro e, en consecuencia, fomentar a creación de novos públicos para esta manifestación artística. Neste caso, entrarán en contacto coa literatura dramática norteamericana a través da versión galega e en galego de ‘Longa viaxe cara a noite’, que dirixe Manuel Guede Oliva e interpretan Luis Merelas, Alberto Rolán, Gonzalo Uriarte e Marcos Viéitez.\nOs alumnos do CPI Terras de Maside de Ourense e do IES de Arzúa abriron esta iniciativa, para a que continúa vixente o período de inscrición. Nestes momentos teñen tamén confirmada a súa participación outros centros procedentes de Santiago de Compostela, A Coruña, Monterroso, Mos e Ordes.\nComo ferramenta didáctica de apoio á súa nova campaña pedagóxica, o CDG editou un exhaustivo caderno didáctico elaborado por Imma António Souto, quen exerce ademais de axudante de dirección da montaxe. Deste xeito, os profesores teñen á súa disposición un material específico para traballar cos seus alumnos en clase tanto antes como despois da asistencia ao espectáculo.\nEsta guía, que está dispoñible para a súa descarga en pdf tanto desde a web do Centro Dramático Galego (www.centrodramatico.org) como desde o blog do espectáculo (longaviaxecaraanoite.wordpress.com/) afonda na vida e obra deste gran autor estadounidense e analiza detidamente ‘Longa viaxe cara á noite’, situándoa no contexto da produción dramática de O’Neill e da literatura contemporánea universal. Propóñense tamén diferentes actividades didácticas para que os alumnos exploren, por exemplo, o proceso de posta en escena a partir dun texto dramático ou a construción de personaxes, entre outras posibilidades.