Que bonito o artigo de hoxe de Ferrín!Marcadores: Autores\nSabía desta veterana campaña Libros a la calle promovida por editores e libreiros madrileños (dende hai oito anos), e apoiada por empresas de transportes públicos e administracións da Comunidade e Concello de Madrid. A presenza e a calidade da de 2004 é mellor do que agardaba: en cada vagón do metro ou en cada autobús aparecen pegadas páxinas ilustradas (tamaño A-4) de diferentes fragmentos literarios de máis dunha decena de autores. "Non te quedes na primeira páxina", "Ler fainos felices (e máis libres)", "Ningún día sen poesía" son reclamos para achegar a lectura aos usuarios do transporte público, que no seu traxecto poden ler anacos de textos de Ángel González, Galeano, Luis Mateo Díez ou Ignacio Martínez de Pisón, entre outros autores. Son consciente das limitacións destas campañas publicitarias, só unha pequena parte dos Plans de Promoción da Lectura; porén, creo que son imprescindibles para visibilizar o libro na sociedade e para desmontar o prexuízo de que a lectura é unha actividade que require espazos especializados. Sen dúbida, non hai lugares mellores que outros para ler; cada cidadán debe poder exercer o seu dereito á lectura onde mellor considere (no metro, no autobús, no parque, no café...).Teño insistido en que este tipo de campañas de promoción popular da lectura deberían ser emuladas en Galicia. O seu custe non é moi elevado, a implicación das empresas privadas e das administracións públicas sería un modelo que proporcionaría prestixio ao libro galego, e, por riba, a repercusión social sería, seguramente, moito máis grande da agardada. Libros galegos á rúa.Marcadores: Cidades, Libro, Promoción do libro\nOnte, domingo, inevitablemente, ruamos polo rastro entre milleiros de persoas. Había moitos anos que non o facía e pareceume que perdeu un chisco do seu sabor tradicional, transformándose nun hipermercadiño de roupa, semellante aos nosos de Bouzas ou Sabarís.Despois fomos coñecer a colección de Carmencita e a permanente do seu barón, dúas sínteses (de calidade ben diferentes) da historia da pintura europea, que sempre pagan a pena contemplar. Deste museo coqueto, gosto moito da colección de retratos de finais do século XVI.Antes de entrar no teatro, descansamos na cafetería do Círculo, outro dos nosos lugares preferidos, que abraia pola súa intensa actividade cultural. Mágoa que non puidésemos coincidir co Salón Internacional do Libro Teatral, que se abrirá dentro de tres días.Tricicle non nos decepcionou. Pasámolo de medo. Sit, montaxe arriscada que perderamos cando estivera en Vigo, amosa como o humor é a intelixencia destilada na cotidianidade. A historia da cadeira serve para reconstruír as limitacións da humanidade, enfrontada cos seus medos e carencias (os mesmos do público que, antes do inicio da función, intenta montar con enormes dificultades a cadeira-programa de cartolina). Tricicle sorprende durante dúas horas. O espectáculo non acaba ata que o espectador está na rúa gozando da derradeira gargallada. Daquela decátase que en Madrid tamén chove a trebóns.Marcadores: Cidades, Teatro\nNo artigo da semana propoño que non se adíe a solución para eliminar de vez a peaxe de Rande e construír unha autovía alternativa entre Vigo e Pontevedra, polo interior, diante do colapso da actual.Marcadores: Artigos Faro de Vigo, Campo de Granada, Vigo\nposted by Brétemas at 30.10.05\nEstamos en Madrid de fin de semana cultural. Pretendiamos visitar uns cantos museos e exposicións, asistir a un teatro musical e á nova montaxe do Tricicle. O primeiro día xa foi agotador. Dedicamos a mañá ao Prado, un museo no que sempre se descubre algo novo. Desta volta, quedamos moi impresionados coa profética modernidade, anticipatoria, do último Goya das pinturas negras. Ao mediodía cumprimos co rito de xantar en Casa Alberto, un local de sabor moi "taurino", situado preto da praza de Santa Ana, que sabemos frecuentan adoito algún dos nosos deputados nacionalistas (alí paga a pena pedir o entrecote de boi, excelente). Despois rebuscamos durante un par de horas no hipermercado cultural, onde sempre se atopa algo descoñecido, sobre todo, na sección de DVD e de literatura en inglés, cunha oferta que nada ten que ver coa que atopamos en Galicia. E rematamos o día no teatro botando derreados.Madrid é un bulebule moi riquiño. Nada que ver coa imaxe antipática á que nos teñen afeitos os produtores de odio e de medo. Sempre gosto desta cidade acolledora, onde hai moito para ver e para vivir.Marcadores: Cidades\nposted by Brétemas at 29.10.05\nAchégase Halloween, a festa que na noite de 31 de outubro para 1 de novembro permite unha fugaz visita ao “outromundo”. O tallado de cabaceiras, os disfraces con motivos sobre a morte e os animais, e a homenaxe a trasnos, bruxas e meigas son outros elementos desta efeméride que mobiliza á rapazallada toda dos Estados Unidos, Irlanda, Gales, Escocia, Inglaterra e, agora, e cada vez máis intensamente e cada ano con maior rapidez, a de case todos os países do noso entorno. Aí, ven, pois, o Halloween anglosaxón con toda a súa parafernalia.Detrás do éxito, inequivocamente comercial, desta festa de disfraces non hai dúbida que están as manifestacións desa onda de norteamericanización implacable que domina hoxe os eidos da vida cotián da mocidade. Porén, furando un pouquiño, non é norteamericano todo o ouro que reloce en Halloween xa que a súa orixe se remonta á tradición celta e druídica de hai dous mil anos, sendo valiosa testemuña dunha memoria mítica que pertence ao patrimonio inmaterial da humanidade. Halloween é froito azaroso do intento fracasado que a igrexa medieval emprendeu entre os séculos VIII e X de cristianizar a festa do inicio do ano novo celta.Efectivamente, os celtas celebraban o comezo das súas estacións con dous grandes festivais do lume: o inverno co Shamhain (1 de novembro) e o verán co Beltane (1 de maio). Para eles estas dúas datas constituían tempos dominados pola maxia xa que crían que nestes momentos de transición climática o veo entre os mundos da vida e da morte era máis fino (non manexaban o concepto do ceo e do inferno que a igrexa introduciría moitos séculos despois). Pensaban que na noite de Shamhain as portas do outro mundo quedaban abertas: os espíritos dos defuntos e das fadas invadían, por unhas horas, o mundo dos humanos; e os vivos podían penetrar no mundo do alén e quedar alí presos por mor dun feitizo ou meigallo. Ademais de considerar valioso conservar as caveiras dos seus inimigos porque, para eles, alí residía o cerne dos misterios do ser humano (“aquel que posuíse unha caveira contaría cos forza máxica da súa pantasma”), permitindo así esconxurar os perigos sobre a súa tribo.Sobre estas crenzas míticas da circulación das almas de aquí para acolá foron tecéndose os elementos rituais do Halloween actual: disfrazarse coa pel dun animal para evitar que os espíritos dos mortos atacasen aos vivos confundíndoos cos das bestas; levar nabos ou cabazas labradas en forma de caveira e acender unha vela no seu interior para guiar aos mortos na súa viaxe; pedir lambetadas e galanos polas casas para así atoparse con fadas e trasnos que saen nesa noite a facer as súas brincadeiras… Os irlandeses conservaron todo este ritual pagano rural e levárono a Norte América durante o seu grande éxodo do século XIX motivado polas malas colleitas de patacas e as grandes fames que provocaron. Velaí o percorrido da viaxe de ida e, agora, de volta dunha parte do patrimonio da memoria mítica, ao que os galegos non somos alleos.O profesor Rafael López Loureiro, autor de Samaín, a festa das caliveiras e animador da recuperación do Samaín na vila de Cedeira, xa demostrou o carácter galego desta festa que, moitas veces asociada ás de Santos e Defuntos, existía por todo o noso país ata hai menos de trinta anos. Recuperar ou reinventar esta tradición, desde os centros escolares de primaria e secundaria, pode ser unha boa estratexia educativa para defender un patrimonio inmaterial que todos debemos conservar e mimar. Festexemos sen complexos homoxeinizadores a fadas, trasnos e o resto de seres dos nosos seres míticos, exaltemos a nosa terra farturenta en humildes cabazas, tallemos con elas caveiras e acendamos candeas para tratar de escorrentar a tantos demos e bruxas que nos axexan. Benvido, señor Samaín, cabaleiro do Outromundo!Marcadores: Festas\nA entrevista con Rubén Ruibal, autor de Limpeza de sangue, peza dramática premiada onte co Álvaro Cunqueiro, é estupenda. Xa devezo por ler a peza, que editaremos na colección "Os libros do CDG". Recoméndoa.Marcadores: Premios, Teatro\nO noso correspondente manda a súa primeira crónica dende Manila, onde foi participar nun ciclo sobre literatura de viaxes.A verdade é que, como adoita, ten moita forza o que escribe: Manila sabe a mango, a azucre, a vitalidade... Xa temos saudades túas, Cabrafanada.Marcadores: Blogs\nAndo estes días moi apurado preparando as últimas novidades, razón pola que apenas puiden botar hoxe unha olladiña na rede.O que máis me chamou a atención foi a información sobre a solicitude de CEDRO aos grupos parlamentarios para eliminar dous aspectos da nova Lei de Propiedade Intelectual, especialmente o que atinxe á posibilidade de fotocopiar ou reproducir en soporte dixital, sen límites, libros nos centros escolares. É lexítimo fotocopiar a totalidade dun libro, aducindo que vai ser empregado con finalidades didácticas? Non se estará abusando, acolléndose ao principio do dereito á copia privada?Marcadores: Edición\nÉ moi interesante a reflexión que fai Txetxu hoxe sobre a iniciativa que promove a AELG sobre a edición de autores noveis en soporte virtual. Non estaría de máis que a inqueda nova directiva da AELG coordinase os seus esforzos co dos editores para acadar maior repercusión de ideas coma esta, ou como coa do "escritor do mes" (mágoa que non puidera ser mellor aproveitada por todo o sector). Coordinar esforzos é impresindible para conseguir esa visibilidade que se persigue para a literatura galega (sexa para noveis ou para a obra editada en papel).Marcadores: Edición\nposted by Brétemas at 25.10.05\nposted by Brétemas at 24.10.05\nSILVIÑAGañar ao Español custou, como era agardado, ferro e fariña. Foi o de onte un encontro moi tenso onde se enfrontaron as estratexias de dous adestradores moi testáns, fieis aos seus principios de xogo máis disciplinado ca fermoso. Miguel Ángel Lotina, recibido moi agarimosamente polas bancadas de Río, onde nalgúns sectores conserva moitos adeptos, colocou dende o inicio tres centrais en liña deixándolle todo o balón e toda a responsabilidade do ritmo do encontro aos centrocampistas célticos, agardando a oportunidade dun contragolpe, dirixido polo pé de seda de Iván de la Peña, que rachase a notoria fraxilidade dos nosos centrais. Fernando Vázquez fixo os cambios imprescindibles no seu once inicial –substituíndo ao lesionado Baiano (moito piamos pola súa potencia ao longo do encontro) por Perera, un xogador tecnicamente tan discreto como xeneroso no esforzo– pretendendo coas subidas dos laterais desbordar a tupidísima defensa españolista. O traballo paciente dos celestes comezou a dar os seus froitos coa decisiva expulsión de Pochettino. Como non podía ser doutra maneira, diante de semellante estratexia ultradefensiva de Lotina, e co seu equipo en inferioridade, o anceiado gol chegou co encontro case vencido. Compensou o sufrimento da bancada a confirmación da enorme calidade de David Silva, un rapaciño que xa é unha auténtica alfaia: posúe coñecemento do xogo, mobilidade, creatividade, descaro, autoridade, forza, caneo e remate contundente (como demostrou co seu golazo). Un auténtico fenómeno este Silviña.Marcadores: Artigos Faro de Vigo, Campo do Fragoso, Celta de Vigo, Fútbol\nposted by Brétemas at 23.10.05\nNo artigo da semana insisto en ir contracorrente. Creo que a insatisfacción polo resultado actual desta actuación urbanística non está no proxecto de Consuegra, senón na falta de sensibilidade e de entendemento, cando non na irresponsabilidade, das tres administracións implicadas, que non foron capaces de finalizalo.A foto do monumento do semi-polbo xigante corresponde ao magnífico arquivo de Javier Albertos Benayas, que colocou na rede máis de dez mil fotos sobre Vigo.Marcadores: Arquitectura, Artigos Faro de Vigo, Campo de Granada, Vigo\nVía Txetxu, por fín, atopo a entrevista da que tiña noticia hai días de Luis Mateo Díez, un narrador que sigo desde hai tempo e que sempre me parece moi serio nos seus criterios artísticos. Da entrevista, escollo varios anacos que me parecen poden pagar a pena debater:Sobre os límites da amizade e a inamizadeLa amistad es el bien más generoso. Es la exaltación de los afectos en la entrega a los demás. Presento una fábula un poco de límites, como el corto camino que hay del límite de la amistad a la enemistad o al aborrecimiento; cómo algo tan noble, maravilloso y hermoso se contamina con la envidia y de pronto cómo dos amigos que se quieren se matan. La fábula está contada por las voces de muchos amigos que fueron testigos de una terrible historia que le sucedió a dos de ellos cuando eran adolescentes, que quedaron y se mataron. Es decir, cómo un sentimiento tan noble puede ser destructivo. El amor destruye y la amistad a veces se contamina. Hay un camino de centímetro y medio entre la amistad más noble y más cultivada y la enemistad. Es ese camino del afecto al odio fuera de lo amoroso. Os editores abandonaron aos lectoresHay un proceso de abandono de los editores a los lectores. La búsqueda denodada de la cuenta de resultados, de cómo el comercio ha entrado en el mundo editorial y de los libros -que es por otro lado razonable ya que es un mundo industrial- nos está llevando, como en tantas otras cosas, a una gran contradicción: la búsqueda del lector que no existe, que es quien lee un libro, pero no se engancha para el siguiente, la denodada búsqueda de ese lector que no existe porque ése es el lector más multitudinario, el que no lee. Eso conlleva el olvido hacia el lector que lee, que tiene un reto: que exige. Y decide lo que quiere. Yo creo que hay una navegación contradictoria en el mundo editorial y se está perdiendo el norte. Menos mal que algunas editoriales pequeñas están sosteniendo la vela atendiendo al lector que lee e intentando ganar lectores para la lectura. Y los lectores que ganas no son aquéllos que ganas para entretenerles un rato, sino que los ganas para la pasión. Y no te abandonan. Marcadores: Editores\nVía mariademallou coñezo Album 05, unha interesantísima revista de artes electrónica quincenal. Velaí unha vía alternativa de calidade. Marabillosa é a programación musical da súa radio blog (Lamatumbá, Siniestro, Iván Ferreiro, Madialeva entr outros); moi interesantes son os artigos (recomendo a entrevista con Neira Cruz, seguir o Caderno de tormentas de David Rubín e debullar a reportaxe sobre Radio FilispiM); a información está actualizada; o deseño e a maquetación son elegantes, limpos... En fin, unha gozada de revista dixital en galego. Beizóns, beizóns!!!, como lle gusta dicir a maría. Recomendo visitala.Marcadores: Internet\nNon puiden ir este ano á feira e teño saudades das longas camiñadas polos pavillóns e dos encontros e parrafadas cos amigos. A prensa publica hoxe noticias alentadoras. Cataluña xa pechou o seu contrato. Nós aínda estamos moi lonxe e moito temos que aprender dos cataláns.Marcadores: Eventos\nposted by Brétemas at 21.10.05\nRecibín hoxe o programa de "Anxel Casal, Unha vida por Galiza", as xornadas organizadas polo Concello de Santiago e o Departamento de Historia Contemporánea da Universidade de Santiago que terán lugar en Santiago do 16 ao 18 de novembro. Unha iniciativa moi oportuna para estudar e debater sobre as dimensións da figura poliédrica de Casal (político, editor e promotor cultural) na sociedade do seu tempo. Alí estaremos.Marcadores: Eventos\nRecomendo a lectura do artigo de hoxe de Méndez Ferrín.Marcadores: Autores, Teatro, Traducións\nXa está operativa en castelán a versión beta de Google print. Consultando a páxina de Catuxa (sempre alí hai sorpresas) un pode facerse unha idea cabal das posibilidades e dos problemas deste novo buscador que pretende indexar a información e os contidos existente en millóns de libros. Non hai dúbida de que para os editores este sistema pode supoñer un xeito de promocionar os seus libros, ao tempo que transformar, un pouco máis, a estrutura do proceso de edición. Móvese e de forma moi acelerada o mundo da edición internacional. Polo momento, non está de mais ensaiar co buscador para atopar as súas posibilidades.Marcadores: Tecnoloxías\nposted by Brétemas at 20.10.05\nDesde hai dous días e ata o día 28 está aberto un foro con Agustín Fernández Paz sobre a literatura de aventuras e viaxes. A verdade é que esta iniciativa promovida pola Asociación de Prensa Juvenil é moi interesante. Creo que estes foros organizados, sistemáticos e reflexivos poderían ser emulados en Galicia como vía de contacto dos lectores cos nosos autores. Quedamos coa idea (non se podería animar Vieiros?) e seguiremos o foro do querido Agustín que vai ter unha quincena ben ocupada. Parabéns aos organizadores.Marcadores: Eventos\nMañá participo no curso sobre Edición institucional que organiza a Escola Galega de Administración Pública (EGAP), dentro do seu programa de formación continua. A preparación da conferencia obrigoume a volver reflexionar sobre cuestión tan polémica. Que e como deben editar os poderes públicos?A primeira precisión que entendo debe facerse é sobre o propio concepto de "edición institucional", que propoño modificar polo de "edición pública", como a realizada por axentes editoriais da Administración Xeral do Estado, da Xunta de Galicia, das Administracións Locais e das Institucións Educativas e Culturais Públicas (singularmente as tres universidades). A segunda, é que nos últimos dez anos a edición privada en galego medrou un 139%, mentres que a edición pública reduciuse case nun 30%. O que supón que é falsa esa idea tan estendida de que a Xunta de Galicia é o primeiro editor en galego (chegou a selo a comezos dos anos noventa). É un feito irrebatible que hai unha tendencia clara e constante de redución da edición pública en Galicia (ata adoptar unha magnitude moi inferior ao do conxunto da edición pública española; en 2003 en Galicia supuxo un 9,58% do total da edición en galego, mentres no conxunto do estado acadaba o 15,15%).A terceira atinxe aos obxectivos desta actividade editorial pública: fomentar a lectura, recompilar normas xurídicas emanadas dos seus órganos e informar á cidadanía sobre o traballo das diferentes administracións ou sobre cuestións consideradas de interese xeral.O cuarto fai referencia aos criterios da súa organización: necesidade administrativa, utilidade social e austeridade.Por último, no que atinxe as propostas para reorientar a edición pública, ademais das contempladas no borrador da Lei do Libro e a Lectura, propoño:Aquelas publicacións que sexan consideradas como de carácter non venal (as que teñen posibilidades escasas de entrar no circuíto libreiro, como informes, plans dos gobernos e administracións…) deberían ser editadas en soporte dixital para ser descargadas na rede en formato PDF ou só a primeira en tirada moi reducida. Esta é a experiencia exitosa que ven desenvolvendo a mediateca do Consello da Cultura Galega. Aforraríanse os custos variables de papel, impresión e encadernación.Os proxectos de coleccións estables de carácter literario ou relacionadas coas artes, que pretenda promover a edición pública poderían ser realizados por medio do sistema de coedición ou de creación editorial concertada. Esta é a experiencia exitosa que ven desenvolvendo o IGAEM coa coedición con Edicións Xerais de Galicia, dende hai dezaoito anos, da colección “Os libros do Centro Dramático Galego”, hoxe a máis importante colección do teatro galego, que acada case o medio centenar de títulos. Modalidade que desenvolveu a editorial Galaxia coa Consellaría de Presidencia para a publicación dunha colección de “Clásicos Universais” en galego. Este sistema presenta na miña opinión importantes vantaxes para as dúas partes: para o sector público, axilidade na xestión dos dereitos de autor, maior visibilidade nos medios de comunicación e continuidade nun catálogo; para o sector privado, permite atopar viabilidade para xéneros moi minoritarios a custes asumibles.Este mesmo sistema podería ser empregado para edicións singulares propostas por editoriais privadas. Esta é a experiencia exitosa que ven desenvolvendo o Consello da Cultura Galega. Tanto nun caso coma noutro, os convenios de coedición deben axustarse ao sistema establecido polo réxime de contratación coas administracións públicas.Marcadores: Edición\nNáufrago tivo a feliz idea de organizar hoxe un acto literario arredor de Rosalía de Castro e do 125 aniversario da primeira edición de Follas novas. O profesor Alonso Montero deu unha fermosa lección sobre a "musa solitaria, solidaria e da transrealidade", lendo, ao remate da súa intervención, "Tecín soia a miña tea", un poema do que se confesou fanático. Logo cinco escritores compuxeron unha breve antoloxía sonora das súas Follas Novas: Dolores Ruíz ("Ódiote"), Laura Caveiro ("Ao sol fun quentarme" e "Basta na morte"), Fran Alonso ("Daquelas que cantan" e "Xan"), Francisco Castro ("Maio longo", "Sarna con gusto non pica" e "Verdade un pode", rematando María del Carmen Kruckeberg con "A xustiza pola man".Revisitar e reivindicar a Rosalía (é lastimeira a maior parte da información que sobre ela se atopa na rede, chea de tópicos e erros, xeralmente máis vencellada ao esoterismo cá literatura galega) segue sendo tan necesario como iluminador, xa que, como comentou o profesor, as súas palabras seguen termando deste mundo tan fráxil no que vivimos. Saímos da Casa do Libro cantando "Hai dos que levan na fronte unha estrela, hai dos que levan no bico eun cantar..." que dicía o rabudo do Curros.Marcadores: Efemérides\nVía Rogerio coñezo hoxe tres iniciativas na blogosfera portuguesa para voyeurs discretos: Estantes & Leituras, O meu frigo e A minha cama.Gotinha propón que compartamos a fotografía do noso frigorífico xa que para ela "se a nossa roupa diz un pouco quem nós somos, o frigorífico tamén o deve fazer!". Pola súa banda Jacky propón un blo onde cadaquén envíe unha fotografía dos andeis da súa bibliotecas ao tempo que comente as súas lecturas preferidas. A mesma Jacky anima A minha cama, cunha proposta voyeur semellante, desta volta propoñendo que ás fotografías se acompañen con comentarios sobre "modos de durmir e sobre sonhos" (sic).Se non abondase e tirando do fío atopo outros fotoblós temáticos portugueses desta mesma fasquía coleccionista: a Minha Sanita, Roupeiro, A Minha Secretaria, As Minhas Cuecas, O teu Sofá, O meu animal, Soportas, ...Non atopo palabras.Marcadores: Blogs\nMarcos Valcárcel publica, tamén, hoxe outra crítica sobre a estrea d' O heroe en La Región, que reproduzo na súa totalidade por non poder lerse na rede:O HEROE FRUSTRADOÉ o momento no que sabemos que Caronte é un heroe frustrado cando entendemos moitas das pezas que se ensarillan no Heroe de Rivas: o amor e o desamor, a tiranía e a rebeldía, a guerra e a paz, a liberdade e a opresión, os líderes sublimes e os seres anónimos, todo ese conxunto de pares encaixan definitivamente. Caronte, o exlexionario que regresa dunha guerra que non existe oficialmente (Sidi-Ifni), conduce toda a historia como aqueloutro Caronte conducía as almas en pena que atravesaban a lagoa Estixia tras pagar o óbolo correspondente. Pero Caronte non podía transportar aos mortais vivos (por iso anoxou a Hércules) e o Caronte de Rivas devén ao final derrotado pola ironía dun cachón de augas no que se supón que é a hora histórica da inmolación que vai dar razón e sentido á súa existencia. Sarabela xoga con xeito co texto de Rivas, alternando os trazos tremendistas (a tortura) co sentido do humor e o lirismo da prosa deste autor. Hai momentos brillantes como o barbeiro que interpreta X.A.Porto “Josito” ou as esceas da Lucía que fala coa voz de Nate Borrajo. Pero, sobre todo, de O heroe quedará a interpretación maxistral de Fernando Dacosta, posuídor dunha inmensidade de rexistros dramáticos que xa ten demostrado moitas veces. Se Fernando nacese noutras latitudes, tería dereito a soñar coas glorias que adobiaron a monstros como Marlon Brando ou Kirk Douglas. Aquí, só podemos ver as súas artes nestas citas de Sarabela. Ogallá o público da TVG, que só o coñece a través de Pratos Combinados, acuda xa aos teatros a recoñecer este tesouro que temos oculto. Marcos ValcárcelMarcadores: Críticas, Teatro\nCamilo Franco publica hoxe en La Voz de Galicia a primeira crítica sobre a estrea d' O heroe. Entre outras consideracións sinala:A obra compórtase con audacia para levar aos espectadores a paisaxes pouco teatrais, asume algúns riscos de aparato ao tempo que tantea algúns elementos simbólicos para acompañar a unha liña que busca, en cada caso, o lado humano das cousas, antes que calquera outra consideración dun tempo cheo de ruído e de furia.Marcadores: Críticas, Teatro\nTen graza esta reportaxe de Lg3 sobre o proceso de edición dun libro.Marcadores: Edición\nposted by Brétemas at 16.10.05\nCreo que pode axudar a entender as intencionalidades d' O heroe ler o texto que preparou Manuel Rivas para o programa de man.CORPOS E PALABRASA procura da liberdade non só vai labrando as sociedades, senón que tamén, e sobre todo, esculpe aos seres que andan nesa procura. Hai unha conexión de fondo entre ese andar pola liberdade e a etimoloxía latexante do vivir: o vivir en vilo, ser corpos abertos dispostos a ser habitados por esa forma inquietante de beleza que chamamos emoción. De primeiras estou a pensar en Sarabela, esa criatura ventureira da escena galega que agora cumpre vinte e cinco anos. Ventureira nun dobre sentido: que trouxo ventura e que implica risco.O heroe quere representar a historia dun corpo aberto, ese proceso de habitar outras vidas, outras voces, diferentes á que semella predeterminada. Un corpo aberto que vai soerguéndose como un espazo tecido de linguaxe, como un contrapunto, fronte ao derrube colectivo, á esterqueira moral, que supón a negación da liberdade. A historia das palabras está intimamente vinculada á dos corpos. E aquí fálase de feridas das palabras e dos corpos, mais tamén do laborioso e fráxil esforzo de recomposición, a comezar polo pasadizo soterrado da ironía.O heroe transcorre, en grande parte, nun tempo histórico extremo, na ditadura franquista, mais tamén cando este réxime sinistro, a principios dos anos sesenta, é percibido por moita xente como unha "paisaxe natural". Así, no mundo da complicidade e da propaganda, un inhumano e permanente estado de excepción é vivido como "normalidade" e a rebelión contra ese estado de cousas como unha temeridade. Como pode ocorrer este secuestro da verdade, este control das mentes, ante tantas tesemuñas e durante tanto tempo? As olladas e as verbas son confinadas entre catro paredes, aínda que ás veces as pedras e os muros teñan aparencia de translúcidos.A rebelión que protagoniza o noso heroe xorde nun paradoxo. El é un guerreiro nun réxime que tiña os seus alicerces chantados na guerra, na idea de imperio, concretada na conquista do propio territorio. A chamada "guerra secreta" do Sidi Ifni, a guerra dos Cen Días, daquela colonia africana, provócalla un choque que fai trastallar as lousas da súa conciencia. O heroe guerreiro pasa a proba do que poderiamos chamar a pena de Marte, a mágoa do deus da guerra. E pasará outras probas nunha persoal odisea subversiva do sentido tradicional do valor e do culto ao guerreiro, na que latexa como fondo a pregunta de Albert Camus: "Como reaccionar fronte ao mal sen caer noutra forma do mesmo mal?". Para min, o levedar do pan segue a ser un misterio. E o mesmo ocorre co nacer dunha obra. As circunstancias históricas son ben distintas. Mais sospeito que o que aquí se trata e pode inquietar algo ten que ver co mundo de hoxe.Manuel RivasMarcadores: Teatro\nA estrea de onte d' O heroe foi todo un éxito. A montaxe de Sarabela é magnífica, á altura da calidade do texto literario de Manuel Rivas. A interpretación de Fernando Dacosta no personaxe de Caronte (nun papel moi complexo, que require de diversos rexistros) é moi destacada, así como o desenvolvemento rítmico de texturas escenográficas sobre un espazo moi ben resolto. A proposta escénica de Ánxeles Cuña consegue que a emoción e o interese do público non decaian ao longo dunha intensa hora e media. Todo un éxito. Non me cabe dúbida que este heroe, vai ter moi boa acollida na xira que comeza polo país, contribuíndo a visibilizar e normalizar o teatro galego. Sen dúbida, é unha boa noticia. Haberá que agardar estes vindeiros días pola opinión autorizada da crítica. Onte saímos felices de Atenas.Marcadores: Teatro\nNo artigo da semana recordo o papel de Chano Piñeiro, falecido prematuramente hai dez anos, no desenvolvemento do actual sector audiovisual galego.Marcadores: Cine\nTeño recomendado en varias ocasións este libro. Hoxe en Babelia o crítico Fernando Valls, director de Quimera, insiste na defensa deste ciclo de contos de Alberto Méndez empregando un argumento tan contundente como, para min, inédito: Éste es, por tanto, uno de esos pocos libros que puede satisfacer a todo tipo de lectores. Por un lado, es sencillo y profundo a la vez; realista, pero cargado de simbolismo. Por lo que no me parece arriesgado repetir la propuesta que hace ya varios meses les hice a los lectores de la revista Quimera, sin que mi economía haya sufrido hasta ahora merma alguna por ello. Estoy tan seguro de que van a disfrutar y a emocionarse con la lectura de estos cuentos que me comprometo a devolverles el dinero a todos aquellos que se sientan decepcionados con su lectura. Es una oferta sin riesgo alguno.Marcadores: Críticas, Narrativa\nposted by Brétemas at 15.10.05\nÉ ben extraño que teñamos que saber por El Pais e por outros medios non galegos (os de aquí non se enteraron?) que a intervención "Abrir Vigo ao mar", deseñada polo arquitecto Guillermo Vázquez Consuegra, foi recoñecida co Premio Arquitectura Española 2005 que concede o Colegio de Arquitectos de España.A nosa abella da ribeira é unha cidade de xenerosidade escueta (Celso Emilio dixit) e esta intervención sobre o noso borde litoral foi máis criticada aquí como admirada fóra. Aínda que non todos os elementos sexan igualmente axeitados (especialmente desacertado é o edificio da Xunta), creo que o conxunto da intervención de Consuegra pagou a pena porque permitiu abrir algunha xaneliña ao mar (pequena, a verdade) e gañar espazo para os peóns e para o encontro cidadán (gosto moito da praza da Estrela). Mágoa que quede pendente a piscina do Náutico (que debería ser reubicada) e a intervención sobre a Estación Marítima, onde debería situarse o Museo Galego da Emigración. Agardo que este premio merecido contribúa a recuperar o interese de Zona Franca e do Concello por completar estes elementos do proxecto.Marcadores: Arquitectura, Vigo\nNa magnífica presentación de onte anotei nas miñas brétemas (eses cadernos que sempre me acompañan) estas frases para a reflexión:A literatura é un espazo de diálogo. (María do Cebreiro)É importante contar cunha novela galega sobre o conflito vasco. (María do Cebreiro)O coñecemento é o que nos fai libres. (Marilar Aleixandre)A memoria está en preservar os nomes e os datos. (Marilar Aleixandre)Marcadores: Presentacións, Xerais\nEsta tarde presentaremos Rúa Carbón, a última novela de Marilar Aleixandre. Grazas á iniciativa de Vieiros pódese descargar un capítulo en PDF. Creo que a moitas persoas adultas vailles sorprender atopar nunha colección, teoricamente, xuvenil un texto que aborda a complexa procura das identidades individuais e colectivas, tendo como teón de fondo o conflito político vasco e o terrorismo de ETA. Esta novela paréceme tan valente como sólida. Na vindeira primavera será editada en castelán. Recoméndoa vivamente.Marcadores: Autores, Literatura infantil e xuvenil, Xerais\nposted by Brétemas at 14.10.05\nÉ unha moi boa noticia que o Cartafol comece a publicar crítica de novidades de literatura infantil e xuvenil. Outro pasiño máis no camiño da visibilidade e dignificación da nosa LIX. Parabéns a Heitor e ao seu equipo.Marcadores: Críticas, Literatura infantil e xuvenil\nposted by Brétemas at 13.10.05\nA verdade é que nunca pensara no debate que mantivemos estes días no blo sobre as candidaturas ao Nóbel que eu puidese chegar ser este ano un dos seus editores. Eis a sorpresa marabillosa que hoxe nos deu o rabudo antibelicista Harold Pinter, membro de Amnistía Internacional, autor dramático case inédito en España (publicado ata 2003 só en catalán en galego). Desque coñecimos a noticia, precipitáronse as chamadas e felicitacións e preparei as presas esta nota de prensa que aquí reproduzo:Edicións Xerais de Galicia expresa o seu entusiasmo pola noticia da concesión do Premio Nobel de Literatura 2005 ao dramaturgo inglés Harold Pinter, autor do que Xerais publicou en 1999 o libro Vellos tempos. A festa de aniversario, un volume da colección “Os libros do Centro Dramático Galego”, onde se recollen a tradución de Manuel Vieites García de dúas das súas pezas dramáticas máis representativas do novo Premio Nobel.Harold Pinter, un dos autores máis trascendentais da dramaturxia inglesa contemporánea, ocupando un lugar central na historia da literatura dramática do universo mundo. Entre as súas pezas cómpre salientar textos tan significativos como The Dumb Waiter, The Birthday Party (A festa de aniversario, Xerais 1999), The Lover, The Caretaker, The Homecoming, Landscape, No Man ‘s Land, Betrayal, Ashes to Ashes, Old times (Vellos tempos, Xerais 1999) ou Como guionista de cine traballou en títulos do relevo d’ A muller do tenente francés, À la recherche du temps perdu ou The last Tycoon. Pinter, membro de Amnistía Internacional, ten alentado a creación de moi diversos foros de debate, sempre na defensa dos dereitos civís, da liberdade de expresión e contra a censura. Situado inicialmente pola crítica no ámbito do que se deu en chamar “teatro do absurdo”, a súa obra reborda calquera tentativa de etiquetado e constitúe unha singular aproximación ó estudio da conducta humana e unha denuncia permanente das diferentes maneiras en que o totalitarismo invade e se instala na vida cotiá.En Vellos tempos e n’ A festa de aniversario aparecen as tres cuestións claves para analizar a obra de Pinter: a ameza que permanentemente acosa ó individuo, do que xamais sabemos como vai aparecer e cales son as súas causas e finalidades; as dificultades para establecer unha comunicación entre os seres humanos que vai máis aló dos tópicos e dos lugares comúns cos que se inician as dúas pezas; e a imposibilidade de verificar ou dar por certos determinados acontecementos do pasado que condicionan o presente. A dominación e a crueldade, xunto coa extrema fraxilidade do ser humano que pode ser destruído, desintegrado, nun simple instante, e non importa tanto saber que é o verdugo senón constatar que os verdugos existen, quizais sexa unha das conclusións que o lector poida tirar da lectura destas exelentes pezas.Vellos tempos foi estreada pola compañía Teatro do Atlántico, dirixida por Xulio Lago, no Teatro Principal de Pontevedra o 18 de novembro de 1988. Ata o momento, a obra de Harold Pinter foi publicada en España por Edicións Xerais de Galicia (galego), Edicions 62 (catalán) e Argitaletxe Hiru (castelán).Marcadores: Premios, Teatro, Traducións\nCo que está chovendo estes días, semella máis necesario ca nunca ler, tamén, outra prensa. Para poder conformar un criterio máis rigoroso, e a pesar das súas diferenzas ideolóxicas, eu visito, sempre que podo, algúns medios editados en Barcelona. Non está de máis comparar as opinións que sobre o Estatut e a visita de Ibarra a Zapatero aparecen hoxe en El Periódico ou en La Vanguardia con esta e estoutra. Por riba, se adoptamos este sano costume de non acudir só á prensa madrileña, poderemos gozar coa lectura de "La Contra" , unha das seccións máis orixinais e sorprendentes da prensa en papel que se publica cada día en España.Marcadores: Medios\nposted by Brétemas at 12.10.05\nGústame o deseño que fixo Pepe Barro da camiseta da selección. Limpo, xeométrico e con densidade conceptual, como é característico nos traballos do equipo Revision. Creo que é acertada a denominación escollida de "Selección galega", que obvia conflitos, así como a elección de San Lázaro como terreo de xogo.Uruguay, que aínda non ten solucionada a súa participación no Mundial de Alemaña, non é mal rival para este primeiro encontro, previsto para o 29 de decembro. Agardo que no cadro charrúa xoguen Cannobio, Recobba ou Diego Forlán.Marcadores: Fútbol\nHoxe fomos presentar a Atenas diante dos medios a edición que fixemos d' O heroe e a estrea que Sarabela realizará da peza o vindeiro sábado, 15 de outubro, ás 20:00 horas no Teatro Principal. A presentación foi moi interesante.Rivas agradeceu, nas súas primeiras palabras, "a complicidade de sangue creativo de Ánxeles Cuña e de todo o equipo de Sarabela, sen a que nunca me tería mergullado con tanta ousadía neste novo hemisferio creativo que supón a escrita dun texto dramático". Manolo explicou que a célula nai da peza foi un relato que apareceu n' As chamadas perdidas; "igual que os círculos concéntricos na pedra, o relato foi medrando e fun escoitando novas voces. Aquilo foi o xermolo e hoxe xa podemos falar dunha esfera habitada". Relatou, logo, que o eixo da peza é a Pena de Marte, en definitiva, a cuestión da guerra. O protagonista, Caronte, volve dunha guerra que por mor da propaganda non existiu (a do Sidi Ifni, a última guerra colonial española). O que vai tecendo a trama é ese proceso que podemos chamar de pena de Marte, ou como vai quedando espido o guerreiro e o choque do seu retorno á Coruña, cando toma consciencia que ninguén sabe do terrible desa guerra (algo que permanece oculto). Caronte non é recibido coma un heroe, o único que o agarda son os estorniños que fan debuxos no ceo. "Nese retorno, Caronte, vive un proceso de reexistencia. É un corpo aberto, que é capaz de habitar outras vidas, outras voces. Un corpo onde ten moita importancia descubrir o afecto, o amor doutras persoas nun espazo portuario, onde todas elas están á espreita". Rivas dixo que pretendeu expresar o entrelazamento entre os corpos e as palabras, e como as palabras poden curar as súas feridas. Velaí a razón de abordar na peza temas como o da tortura, a inmolación ou o reencontro. Rematou sinalando que estas cuestións, especialmente a do culto ao guerreiro e a explotación do medo como xeito de dominación, están de plena actualidade. "Somos a minoría de reexistentes os que mantemos a posibilidade de avanzar o mundo. A historia non comezou o día no que Caín matou a Abel, se non o día que Adán e Eva fixeron por vez primeira o amor".Pola súa banda, Ánxeles Cuña, a directora de Sarabela comezou a súa intervención sinalando que o teatro galego estaba de festa pola incoporación de Manuel Rivas á escrita dramática, o "que constitúe un luxo para o país". "O heroe é unha obra que conmove porque aborda o tema da liberdade e a dos seres anónimos que fan a historia". Sinalou que a peza bebe en diversos rexistros, podendo ser definida tanto como unha traxedia contemporánea case mahletiana, un conto, un drama contemporáneo e mesmo como unha peza de cine negro (sobre todo no tratamento da tortura). Rematou Ánxeles definindo a obra como sublime, sendo o proceso da súa posta en escena "o máis engaiolador dos vinte e cinco anos de Sarabela, xa que é unha obra que medra dunha forma moi vigorosa, tanto na textura como na forma".Despois de palabras tan prometedoras sobre O heroe, agardamos expectantes a estrea do vindeiro sábado. Alí estaremos.Marcadores: Teatro\nValados.Marcadores: Artigos Faro de Vigo, Campo de Granada, Sociedade\nposted by Brétemas at 9.10.05\nInteresáronme estas reflexións que sobre a novela e o conto fai hoxe Luis Mateo Díez:El cuento perfecto sólo lo hacen los grandes, la novela corta, sin embargo, me permite acercarme a la perfección. La novela larga siempre conlleva la imperfección.Marcadores: Narrativa\nposted by Brétemas at 8.10.05\nPreparando o artigo de mañá atopei informacións interesantes sobre a recondución dos emigrantes africanos ata a fronteira arxelina. Recomendo ver este testemuño e mais estoutro para comprender mellor o estado desta emerxencia humanitaria que require dunha acción inmediata.Marcadores: Sociedade\nQuen teña dúbidas sobre os efectos daniños que está provocando na valoración social do libro a ampliación do préstamo dos de texto, debe ler o que conta hoxe Falabarato. Efectivamente, algunha xente pensa que todos os libros deben ser de balde, mais aínda, cando supoñen que despois de lidos deben ir directamente ao colector. Para o que serven? Moi difícil vai ser modificar estes prexuízos, tan profundamente instalados na sociedade, e recuperar o prestixio social do libro e a lectura. Por riba, a situación das nosas bibliotecas públicas, segundo o informe demoledor da Fundación Sánchez Ruipérez, non é para botar moitos foguetes.Marcadores: Bibliotecas\nposted by Brétemas at 7.10.05\nDiscutindo sobre a cuestión de Fenosa, ben ao anel o artigo de Camilo.Marcadores: Política\nposted by Brétemas at 6.10.05\nA noticia non constitúe unha sorpresa. Para min foi este un dos mellores libros de narrativa que lin este ano. Alberto Méndez -un dos editores e fundadores da editorial Ciencia Nueva, unha das pechadas por Fraga cando era ministro de Información- xa fora recoñecido na primavera co Premio da Crítica. Méndez morreu o pasado mes de decembro, deixándo sen concluír unha novela sobre o comisario Yagüe, o que tirou pola ventá a Julián Grimau e ao propio Alberto Méndez.Un recoñecemento póstumo, literaria e humanamente, ben merecido.\nGrazas a un comentario que hoxe publicaron neste blo, sabemos do proxecto de Rinoceronte editora. O proxecto de Moisés R. Barcia, tradutor de Tolkien e antigo responsable do Cartafol, iniciará a súa andaina cunha tradución de Julian Barnes e con outras importantes novidades de literatura europea. Felizmente algo se está movendo no mundo editorial galego con estas novas propostas, ás que decontado se engadirán outras. Boa travesía, Rinoceronte!Marcadores: Traducións\nNáufrago propón a Philip Roth, Jaureguizar a John Updike, e por que non, pensar en Jostein Gaarder? Este chavaliño (ten cara de rapaz) noruegués, que formalmente escribe para mozos e mozas, e aínda sen traducir ao galego, seméllame contar con méritos e escrita abondos para merecer o Nobel. É autor de obras marabillosas e irrepetibles, como O enigma e o espello. Porén, a min prestaríame máis que fose Ferrín, mais temo que este ano haberemos agardar.Marcadores: Premios\nFoi así o de Fenosa?Marcadores: Política\nNo artigo da semana, a partir da experiencia do Sárdoma F.C., fago unha reflexión sobre a importancia formativa das escolas deportivas de base e a necesidade de que sexan apoiadas polos poderes públicos.Creo que a experiencia de montar pequenas bibliotecas de libro galego neste tipo de clubes deportivos podería ser ensaiada noutros eidos da nosa vida asociativa. Asombroume a receptividade dos xoves futbolistas coa lectura en galego. Non todo van ser lamentacións, tamén hai moitos motivos para a esperanza e para o entusiasmo.Marcadores: Artigos Faro de Vigo, Campo de Granada, Fútbol\nposted by Brétemas at 2.10.05\nAnuncioumo Agustín e lino na páxina de Manolo Gago (obrigado) que se podía ver o manuscrito d' Alicia visitando os fondos dixitalizados da British Library. Ten razón Gago que é un pouco latoso pasar as páxinas deste libro electrónico, mais é unha marabilla poder escoitar o texto en inglés e coñecer a caligrafía de Carroll. A edición do mapa de Mercator de 1570 e os deseños da bitácora de Leonardo son outra gozada. Paga a pena este sitio que demostra as posibilidades da dixitalización dos grandes fondos bibliotecarios. Cando poderemos consultar as nosas grandes pezas da Biblioteca Nacional de Galicia?Marcadores: Imaxes, Literatura infantil e xuvenil\nposted by Brétemas at 1.10.05


A casa de Pulpi: DÍA DO LIBRO 2014\nPara conmemorar tan sinalada data preparamos unha edición especial de "A Hora do Conto".\nSabiamos que Faia, alumna de 6º de E. Infantil tiña moitas gañas de contar un conto a todos os compañeiros e compañeiras do cole, igual que fixera Candela, a súa compañeira,aló polo 9 de xaneiro. Así que non o dubidamos.\nPreguntámoslle o martes, e ela aceptou. Escolleu un conto e levouno a casa para preparalo.\nO mércores pola mañá Faia apareceu no cole cargada cuns monicreques (que fixera a súa nai baseándose nas ilustracións do conto) e cunha moi boa preparación.\nEscolléronse unhas compañeiras para acompañar a Faia e suxeitar os monicreques durante a narración (Candela, Mara e Paula) e este foi o resultado.\nSeguro que vos gustará tanto como nos gustou a nós escoitalo, que non se oía nin o voo dunha mosca.\nGRAZAS FAIA!, GRAZAS MAMÁ DE FAIA!\nPublicado por A casa de Pulpi en 11:40\nEtiquetas: Contos, Día do libro, Lectura, Vídeos\nChispa 26 de abril de 2014, 7:37\nFaia, encantoume escoitar na túa voz o conto de Pétala. Cando vaias en primeiro vas ser toda unha profesional. Estarei atenta para os próximos que contes. Noraboa a ti e ás túas colaboradoras, moitas, moitas felicidades. Recibide un bico de Chispa dende o outro lado da ría.\nA casa de Pulpi 1 de junio de 2014, 7:50\nGrazas Chispa. És unha verdadeira e encantadora meiga. Sempre tan atenta ao que pasa ao teu redor. O noso Pulpi anda un pouco máis despistado, pero tamén está pendente do que no cole de Pazos se fai e do que sempre aprendemos. Bicos e apertas.\nMargarida Corral Sánchez 21 de mayo de 2014, 12:58\nGrazas a toda a equipa educativa! e grazas ás compas que axudaron a escenificalo! Para que as crianzas amen a leitura non abonda con facelo na casa, vos sodes imprescindíbeis! facedes unha labor incríbel desde a biblio! mágoa que os horarios laborais non nos permitan participar máis activamente! Obrigada de todo o corazón! Para o ano teredes dúas novas contacontos!\nA casa de Pulpi 1 de junio de 2014, 7:53\nSerá un pracer recibilas, (e a nai tamén). As portas da biblio sempre están abertas á vosa participación. Non tedes máis que comunicalo.\nBicos e apertas de Pulpi (que como ten oito brazos dá unhas apertas estupendas.\nAGASALLAMOS A CANDELA POLO DÍA DO LIBRO\n"COMECOCOS DE ANDERSEN"


A PGDEP reclama que a Xunta asuma "o estrepitoso fracaso" das reválidas de primaria\nA PGDEP reclama que a Xunta asuma "o estrepitoso fracaso" das reválidas de primaria\nRedacción | lunes, 16 de mayo de 2016, 12:47\nA Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público está máis que satisfeita co seguimento do boicot convocado para as "reválidas" de 6º de primaria convocadas durante a semana pasada. Falan dun respaldo superior ao 80%, que lles dá forza para reclamarlle á consellería que asuma "o estrepitoso fracaso" e desconvoque as probas de 3º de primaria fixadas para o 24 e 25 de maio.\nDende a plataforma consideran que a alta abstención puxo de manifesto que as familias se dan conta "de que este tipo de probas non benefician en nada" á educación dos seus fillos e de que son os profesores e os centros os que están máis capacitados para evaluar as carencias e fortalezas dos seus alumnos.\nDanlle as grazas ás familias e consideran que "o máis normal" se a Xunta tivese "unha mínima sensibilidade" polo sentir da maioría social sería que a consellería de Educación tomase nota e desconvocase as probas de 3º de primaria previstas para finales de mes, uníndose á maioría de comunidades nas que as probas non se están celebrando.\nPero dende a Xunta parecen decididos a continuar adiante. O propio Alberto Núñez Feijóo recoñeceu que houbera "centos de familias" que non mandaron aos seus fillos a facer a proba, algo que non poden "obviar". Pero considera que a solución é informar "mellor" e confía en que a situación "se vaia normalizando" a medida que pasen os anos.\nAnte esta postura, dende a plataforma seguirán "chamando ao boicot" para as probas de 3º de primaria, ademais de organizar unha nova concentración diante da consellería de educación para o vindeiro 24 de maio, coincidindo co comezo das probas.\nA Xunta conta conque as reválidas de primaria "se vaian normalizando" cos anos\nChega envolta en polémica a "reválida" de 6º de primaria


A Xunta lamenta que os acordos unánimes acadados no Pleno do Consorcio Provincial de Bombeiros "non se adquirisen antes" - Terrachaxa.com\nA Xunta lamenta que os acordos unánimes acadados no Pleno do Consorcio Provincial de Bombeiros “non se adquirisen antes”\nA Xunta de Galicia valora positivamente os acordos unánimes acadados no Pleno do Consorcio Provincial de Bombeiros e Salvamento na provincia de Lugo, por canto contribúen a desbloquear moitas das cuestións pendentes neste organismo, pero lamentan que estes compromisos non se adquirisen antes, xa que logo, todos eles teñen como base acordos previos que a Deputación de Lugo non desenvolveu durante todos estes meses de tempo perdido.\nAsí por exemplo, acreditouse que a partida orzamentaria que a Deputación de Lugo prevía destinar para facer fronte a igualación salarial dos bombeiros non se puxo en ningún momento a disposición do Consorcio limitándose a unha mera declaración de intencións sen efectividade real.\nPara superar este bloqueo a administración autonómica pediu que se clarificasen os pasos a seguir para que poida abonarse este diñeiro adicional a todo o persoal, sen máis dilación, e comprometeuse a estudar unha achega similar unha vez se defina o novo modelo de xestión, como tiña defendido con anterioridade e que ata este momento non fora atendido.\nCompre lembrar que, segundo o establecido na lexislación vixente de Réxime Local como na propia Lei de Emerxencias do ano 2007, é competencia propia das Deputacións a prevención e extinción de incendios en concellos de menos de 20.000 habitantes e pese a iso a Xunta colabora con este servizo financiado o 50% dos custos do consorico provincial e achegando ademais só nos tres últimos anos máis de 2,2 millóns de euros adicionais en distintos apoios e atención das emerxencias (GES, material agrupacións de voluntarios de protección civil, equipamentos, etc). Isto acredita o inequívoco compromiso do Goberno galego coas emerxencias fronte as meras declaracións de intencións da Deputación, que non se reflicten en investimentos concretos.\nEstudarase a xestión directa do servizo\nTamén se acordou por unanimidade crear unha comisión que se encargará de estudar e impulsar os trámites necesarios para levar a cabo o cambio do actual modelo do servizo por outro de xestión directa logo de que por fin foran atendidas as condicións da Xunta que ata hoxe a Deputación non aceptara.\nOs únicos condicionantes son aqueles que xa se acordaron os pasados meses de xuño e xullo, tanto no Pleno da Deputación de Lugo como na reunión que as deputacións provinciais mantiveron co vicepresidente da Xunta. Isto é que se elaborase un informe técnico e xurídico no que se concreten os pasos a seguir e se determinen as vantaxes da xestión directa fronte ao modelo actual, que o cambio de modelo non supoña aumento de custos para a Xunta, nin implique perda dos empregos dos profesionais que na actualidade están a prestar os seus servizos. Para o caso de que isto ocorra que tanto os incrementos derivados do novo modelo, como as reclamacións que poidan derivarse de actuais traballadores que non superen o proceso selectivo, sexan responsabilidade da Deputación como titular da Competencia e promotora deste cambio. O acordo final, polo tanto, non incorpora ningún condicionante novo respecto dos acordados fai meses, sen que a Deputación os levara adiante.\nNo transcurso da xuntanza abordáronse outros temas de interese. Así, por unanimidade aprobouse o cambio dos estatutos para adecualos á lexislación vixente para que sexa a Deputación de Lugo a que ostente a Presidencia do Consorcio. Este cambio ten todo o sentido xa que logo o Consorcio está adscrito xurídica e funcionalmente á Deputación.\nTamén se acadou un gran avance, que permitirá nomear un xerente por primeira vez desde a constitución do organismo. Deste xeito, espérase que esta mesma semana estea rematado o proceso de selección do mesmo polo que se espera que a súa próxima incorporación redunde positivamente no funcionamento do servizo.\nAcordouse tamén aprobar a elaboración duns criterios obxectivos para determinar os integrantes da bolsa de traballo, en caso de substitución dos actuais empregados do servizo. Isto é necesario despois de que, a petición da Xunta, o persoal que prestaba servizos a tempo parcial pase a facelo a tempo completo e, polo tanto sexa necesario actualizar a bolsa de substitucións as novas circunstancias e que se faga o chamamento con plenas garantías xurídicas.\nOutro dos puntos abordados foi as solicitudes dos Comités das Empresas xestoras do servizo en relación con posibles incumprimentos en temas relacionados coas condicións de traballo. Hoxe acordouse encargar un informe técnico externo para estudar e, no seu caso, acreditar cada un destes aspectos e tomar as medidas precisas para pór fin a unha controversia entre empresas e traballadores que se alonga no tempo ata que no día de hoxe se lle deu solución.\nE finalmente informouse sobre as obras nos distintos parques comarcais, indicando que xa está rematada a cometida eléctrica para o parque de Monforte e acordouse dirixirse ao Ministerio de Fomento para instarlle a reparación da estrada de acceso ás instalacións do parque de bombeiros emprazado en Barreiros e para que estude as posibilidades técnicas de articular unha saída directa á glorieta da Cruz do Lobo que serve de conexión coa estrada nacional e a autovía.\nAnterior O BNG informa aos bombeiros dos acordos do Pleno do Consorcio Provincial\nSeguinte Aprobada a xestión directa dos parques a partir do 2019 e a mellora salarial dos bombeiros só con fondos da Deputación


1 – Descalzos no xardín|Festival Internacional de Xardíns de Allariz\nDescalzos no xardín\nEdición 2019 – Parcela 1 Barefoot in the garden\nO xardín proposto establece unha analoxía coa acción creativa da realización de películas. Ten secuencias, narrativa e actores. A secuencia no xardín componse de tres escenas temáticas únicas (o deserto, o bosque, a pradería). A narrativa é o camiño, lineal e tortuoso, que mantén unida a secuencia. Os actores son os visitantes, improvisando a vida no xardín. O obxectivo do deseño é construír a experiencia e a resposta emocional a través da exploración e a sorpresa.\nMovemento e pausa. A percepción do espazo é explorativa, o corpo segue o camiño e descobre os temas do xardín. O xardín descóbrese a través do movemento no espazo. Queremos que os visitantes camiñen sobre o chan cos pés descalzos, que sintan o chan na súa condición mutante, que camiñen sobre a area, a grava, a cortiza e o chan de madeira. O camiño está pavimentado con diferentes materiais e bordeado por setos de diferentes alturas e especies segundo o momento específico da experiencia.\nEscenas. Cada escena, o deserto, o bosque e a pradería son lugares específicos e hábitats paisaxísticos do noso planeta. O deserto é horizontal, con chan de grava seca e plantas da familia cactaceae; o bosque é unha restrición vertical e densa coa vexetación trepadora como Ipomeas en estruturas titoriais de ferro; o último espazo é un campo de colinas verdes para a exploración lúdica e xogos infantís con flores silvestres e herba alta.\nIsotta Cortesi. Isotta é arquitecta, paisaxista e profesora adxunta de Arquitectura da Paisaxe na Universidade de Nápoles. Ten a súa propia oficina de arquitectura e paisaxismo en Parma. Obtivo o seu título de Arquitectura na Escola de Arquitectura da Universidade de Florencia, así como o seu Ph.D. en Arquitectura e Deseño Urbano. Ten unha mestría en arquitectura da Universidade de Virginia, EE. UU. Actualmente é membro da Universidade La Sapienza de Roma Ph.D. Tablero en Paisaxe e Medio Ambiente.Aprende, practica e dá conferencias sobre arquitectura da paisaxe a nivel nacional e internacional e é autora de numerosos artigos e monografías. A teoría e o deseño do espazo público é o tema principal da súa investigación.\nGisela Bartoloni. Arquitecta graduada en 2009 na Facultade de Arquitectura, Urbanismo e Deseño da Universidade Nacional de Córdoba (Arxentina). En 2015 chega a Italia para continuar os estudos no Politécnico de Milán e obtén, en 2018, a Laurea Magistrale en Arquitectura sostible e deseño de paisaxe. Durante a súa carreira, traballa en variedade de disciplinas, desde arquitecto comunicación institucional, deseño gráfico, fotografía e persoal académico. Desde o inicio da súa tese, e máis recentemente, desde que se une a Cortesi Architetti, comeza a explorar o campo da paisaxe con paixón e grandes expectativas de novos camiños.


O Plan Proxecta do CEIP San Xoán de Becerreá: diciembre 2013\nA visita de Manuel Salgado, no pasado mes de novembro deixou estas reflexións na páxina web da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas:\nPublicado por Susana V en 0:40 No hay comentarios:\nPublicado por Susana V en 23:01 No hay comentarios:\nDECEMBRO: A semana da Constitución e o Estatuto de Galicia\nO pasado 18 de decembro, no noso cole, fíxose a actividade de clausura da Semana do Estatuto de Galicia e Constitución Española.\nA actividade consistiu nunha sesión de formación entre iguais na que o alumnado de 6º (Educación para a cidadanía) explicou a materia de estudo aos compañeiros de 5º e 4º.\nA sesión desenvolveuse durante unha hora na que houbo unha presentación en powerpoint, explicada polo alumnado e unha rolda de preguntas.\nEste é o cartel que anunciaba a sesión.\nEste é un vídeo coas imaxes da sesión.\nConstitución e Estatuto\nPublicado por Susana V en 23:00 No hay comentarios:\nDECEMBRO: Convocatoria de xuntanza para as familias\nO noso centro ten previsto celebrar unha xuntanza en xaneiro para as familias do terceiro ciclo en especial, estando a convocatoria aberta a todas as etapas educativas.\nO motivo desta xuntanza é explicar a nosa participación en programas de innovación educativa a nivel autónomo, nacional e europeo.\nPlan Proxecta: Máis e mellor Educación Física e Sustentabilidade e Paisaxe.\nConsideramos importante difundir as iniciativas innovadoras que estamos a desenvolver, así como os soportes pedagóxicos que as xustifican.\nAorde do día para esa xuntanza é a que segue:\n- Explicación dos proxectos nos que nos implicamos o pasado curso: as valoracións resultantes (modificacións nas tarefas da escola e premios obtidos)\n- Explicación das liñas de traballo para este curso: COMBAS, PROXECTA, eTwinning, Plan de Biblioteca.\n- Presentación dos blogues da escola e das diferentes formas de participación das familias.\nEste é o cartel cos contidos da xuntanza:\nPublicado por Susana V en 22:57 No hay comentarios:\nPor primeira vez na escola, este ano decidimos festexar os aniversarios dos compoñentes da nosa comunidade educativa. Por iso, nacen os "cumpreanos trimestrais", coa colaboración do noso ENDL, un día de menú especial no comedor e unha pequena sorpresa para os homenaxeados.\nO evento celebrouse o día 16 de decembro e moitos foron os nenos e adultos que puideron disfrutar do seu cumpre entre amigos.\nO menú especial foi de ensalada e pizza, cunha sobremesa moi inusual no colexio, unha tarta de crema e chocolate, feita polos alumnos de terceiro ciclo para todos nós.\nO colexio, como nota festiva, decidiu regalar unha fotomontaxe para cada un dos homenaxeados. Estas fotos estarán colocadas no comedor durante toda a semana e serán entregadas o próximo día 19.\nMira aquí algún momento do día.\nEste é o vídeo con todas as fotomontaxes:\nCumpre Primeiro Trimestre - foto montaje\nPara os próximos meses, o alumnado da Aula de PT participará nun novo proxecto eTwinning que completará o traballo programado para o Plan Proxecta do centro, en especial, para o desenvolvemento do programa Sustentabilidade e Paisaxe, ao que pertencemos.\nEste proxecto, que leva como título "A historia da miña casa" servirá para o coñecemento da poboación, a paisaxe e as características que nos definen como territorio, tomando como tópico de traballo a propia casa. Nel, o noso alumnado compartirá traballo, materiais e aprendizaxes con outras escolas europeas, traballando en galego, portugués e castelán, polo que contará coa colaboración do noso ENDL.\nAccede aquí ao blogue do proxecto\nAccede aquí á súa páxina na Plataforma eTwinning.\nPublicado por Susana V en 0:54 No hay comentarios:\nCo mes de decembro chega o Nadal... O noso colexio énchese de branco, a xogo coas xeadas que nos acompañaron estes días. As árbores feitas para esta decoración inclúen palabras que expresan sentimentos en todos os idiomas da nosa comunidade educativa: galego, castelán, portugués, inglés, búlgaro, francés... Formando parte do programa do noso ENDL.\nDisfruta connosco da decoración elaborada para este ano:\n12_2013_Deco_Nadal - foto montaje\nPublicado por Susana V en 0:27 No hay comentarios:\nDECEMBRO: A Semana do Estatuto de Galicia e a Constitución\nEste curso, o alumnado de 6º está a traballar, na materia de Cidadanía, o Estatuto de Galicia e a Constitución. Do seu estudo, participaremos todos nunha sesión de formación entre iguais que se celebrará na semana do 16 ao 20 de decembro, en colaboración co ENDL.\nAccede a materiais de traballo neste enlace.\nAccede á sesión de formación entre iguais neste enlace.\nPublicado por Susana V en 0:19 No hay comentarios:\nUnha das actividades promovidas desde o ENDL para este Nadal, volve a ser a colocación dun Buzón para recoller todas as postais que os alumnos desexen enviar a outras persoas do cole.\nEste buzón está colocado na entrada desde o día 9 ao 16 de decembro, e as postais serán entregadas o próximo día 18.\nEsperamos que todos reciban tan bos desexos como merezan!\nDECEMBRO: O noso cole colabora nunha campaña de recollida de alimentos\nTodos os meses do ano son adecuados para a solidadariedade, pero decembro engade un factor máis: O Nadal é tempo de compartir.\nPor iso, o noso colexio está a recoller alimentos durante todo este mes. Podes enviar a túa axuda, nós faremos que, para alén de participar e ser solidarios, desenvolvamos unha vertente educativa, en valores, para todos os que vivimos na escola.\nO día 2 de decembro é un bo día para envolver o xabón que fixemos... Ten que estar preparado para o día do Festival de Nadal, en que o venderemos.\nEste é o resultado do traballo de hoxe.\nenvolvendo_xabon - diapositivas\nPodedes ver como fixemos o xabón neste enlace.\nPublicado por Susana V en 3:05 No hay comentarios:\nO alumnado de 5º, no marco do Plan Máis e Mellor Educación Física, fixo unha saída ao contorno, en outubro, coa finalidade de estudar as árbores que nos arrodean.\nNa saída, fíxose unha recollida selectiva de follas que, posteriormente, foron estudadas na aula e sometidas a un proceso de secado para o seu procesado noutras actividades do curso.\nUnha destas actividades, a proposta do ENDL, foi a elaboración de marcapáxinas para regalar ás visitas que teñamos na escola, como un selo de identidade.\nAproveitamos o momento e comezamos a difundir a obra do Poeta Díaz Castro, homenaxeado na próxima edición do Día das Letras Galegas, por iso, a traseira dos nosos marcapáxinas levan unha fermosa cita del:\n"A beleza feriume para sempre"\nPublicado por Susana V en 2:01 No hay comentarios:


Actuou nos anos corenta no Cervantes. álbum: Terra de artistas. O Faiado da Memoria | Phottic\nActuou nos anos corenta no Cervantes\nMatilde Vázquez vivia no baixo da casa que ainda hoxe se conserva ó lado dos comedores de Cáritas, donde oxe hai unha bolera. Chamábanlle "Matilde, a panadeira" porque os seus pais tiñan unha panadería. Cando nena era moi cantarina. A xente parábase cando a oian cantar, Ricardo Urioste fixouse nela, tramitoulle a escola de canto en Madrid... e de ahi a o estrelato total.\nFoi unha cantante de zarzuela internacional. Soprano. Protagonizou varias películas nos anos trinta e corenta, como "Prim" de José Buchs, en 1930, "Dona Francisquita" de Hans Behrendt, no 34, "La última falla" de Benito Perojo, en 1940, entre outras.\nPero nunca se esquenceu de Vilagarcia e dos seus amigos como o demostra a adicatoria da fotografía que mostramos aquí.\nO Arquivo conta cos arquivos de varios temas interpretados por Matilde.\nAinda que habia nacido en Cambados, ela decia que era de Vilagarcia, sempre nos levou no corazon.\nComentario por faiado (13-06-2009 04:34)\nDelete Actuou nos anos corenta no Cervantes\nDo you really want to delete the photograph " Actuou nos anos corenta no Cervantes"?


Filmes desde O Alcouce: 'Amadeus' - Pontevedra Viva\nFilmes desde O Alcouce: 'Amadeus'\nAmadeus é un filme do autor checo Miloš Forman, estreada en 1984. Conta a vida do compositor austríaco Wolfgang Amadeus Mozart desde a perspectiva do seu contemporáneo, o véneto Antonio Salieri.\nMirei por vez primeira esta película en 1998, en 1º de BUP, para a materia de Música. Daquela non entendín nin papa. E decidinme a vela de novo logo de escoitar a Manuel Lourenzo na presentación do seu libro Ceiba de Luz. Lourenzo comentou que tiña a impresión de que no seu libro non se podía quitar texto, pois tiña as palabras necesarias. E explicou que na película, o emperador Xosé II de Habsburgo lle dicía a Mozart que a súa ópera tiña demasiadas notas.\nO filme está baseado na obra de teatro Amadeus, de Peter Shaffer, á súa vez inspirada no relato Mozart e Salieri, que o ruso Alexander Pushkin escribira en 1830, cinco anos despois da morte do italiano. Miloš Forman asistiu á representación da obra de teatro, e decidiu facer a adaptación cinematográfica. O filme acadou oito premios Oscar: ao mellor filme, mellor director, mellor actor (F. Murray Abraham como Salieri), mellor guión adaptado, banda sonora, dirección artística, vestiario e maquillaxe.\nA película está pragada de -digámolo así- licenzas creativas. Son numerosas as discrepancias cos feitos reais, pero o relato de ficción creado ten empaque. Algo similar fixo Forman na película Los fantasmas de Goya. O filme que máis me gusta do director é Alguén voou sobre o niño do cuco, a adaptación de Ken Kesey. Teño ganas de ver algunha das comedias que fixo na súa primeira época en Praga. Foi nesta cidade onde se rodou Amadeus, agás as escenas do palacio que foron tomadas en Salzburgo.\nEn xeral son bastante de reler libros e volver mirar filmes, pois sempre se fai unha lectura distinta. Abofé que foi así neste caso. Agora sei quen son Leporello, Papageno, e a raíña da noite, por exemplo (mágoa que se deixase de celebrar o Festival Mozart na Coruña. Asistir á representación de Die Zauberflöte foi un praceres enorme). E ao ver filmes, ao igual que ao ler libros ou ver series, gústame darlle ao botón de pausa para consultar algunha dúbida na miña querida Wikipedia.\nO filme iníciase expoñendo a Salieri como un home resentido con Cristo. O cristianismo, e en concreto o catolicismo, ten un papel moi marcado ao longo do filme. Tanto Mozart como o seu pai eran protexidos do arcebispo de Salzburgo, Hieronymus von Colloredo. E nese contexto comeza a verse a importancia da relación entre Mozart e o seu pai, que culmina co papel do Comendador na ópera Don Giovanni. Non sempre foi fácil a relación dos artistas cos seus pais. Velaí, como exemplo, o caso de Salvador Dalí.\nÉ importante tamén comprender a situación política do momento. Por que o arquiduque Xosé II non quería a influencia francesa dos ballets nas óperas? Por que a lingua alemá, a que usaba o pobo, non se consideraba correcta para unha ópera?\nBoto de menos que non aparecese Lorenzo da Ponte, autor dos libretos de tres das óperas de Mozart, e figura que me parece moi curiosa e digna de adicarlle unha película.\nO final é fabuloso, con Salieri no psiquiátrico no que está recluído falándolle ao sacerdote que o atende, e despois dirixíndose aos seus compañeiros de sanatorio:\n"I will speak for you, Father. I speak for all mediocrities in the world.\nI am their champion. I am their patron saint”.\n“Mediocrities everywhere... I absolve you! I absolve you!\nI absolve you all!"


ContraMINAcción | ContraMINAcción | Paxina 3\nArquivo da categoría: ContraMINAcción\nInformación sobre e desde a rede ContraMINAcción.\nUn numeroso grupo de persoas acudiu o pasado venres á concentración convocada pola da Plataforma contra a Lei de Depredación.\nA concentración tivo lugar diante do Parlamento Galego, onde nese momento tiña lugar o debate sobre o estado da Autonomía.\nAs persoas concentradas manifestaron o seu rexeitamento a unha lei que supón a desregulación absoluta de sectores como o mineiro ou o eólico, convertendo o noso rural nunha especie de pastel a repartir entre os oligopolios.\nRecordamos que o noso calendario de mobilizacións continúa o día 22, cunha manifestación que se celebrará en Compostela, saíndo da Alameda.\nEsta entrada publicouse en #LeiDepredacionGaliza, Actos, ContraMINAcción o 08/10/2017 por marinela.\nAlegacións aos proxectos de ERIMSA en Xanceda\nO equipo xurídico do Sindicato Labrego Galego vén de redactar dous modelos de alegación para presentar aos proxectos que a empresa mineira Erimsa pretende levar a cabo en Xanceda (Mesía). Se estás interesad@ en presentar alegacións, ten en conta que o prazo remata o 18 de abril.\nPara facilitarche os trámites estaremos este xoves e este venres, 6 e 7 de abril, de 19:00 a 21:00 horas, en Casa Mosquera (Xanceda) para asesorar e recoller as alegacións.\nDespois, até o peche de prazo, poderedes pasar pola nosa oficina de Ordes (rúa Alfonso Senra 117; tfno. 981 682 908).\nPodes descargar os modelos de alegación en: bit.ly/alegaciónsXANCEDA\nEsta entrada publicouse en Conflitos mineiros, ContraMINAcción, Minería Galicia e está etiquetada con Conflitos: Xanceda en 06/04/2017 por ContraMINAcción.\nContraMinAcción e a Plataforma pola Defensa de Corcoesto e Bergantiños manifesta a súa dor polo triste pasamento do amigo Paco Souto\nNeste día triste e de tanta dor polo pasamento de Paco Souto, desde ContraMinAcción e a Plataforma pola Defensa de Corcoesto e Bergantiños queremos transmitir as nosas condolencias á súa familia e amizades.\nPoderíamos lembrar, como está a facer moita xente, a súa enorme e incuestionábel calidade persoal e poética, pero queremos destacar ademais o seu compromiso social e político, coa xente do común e coa defensa dos valores desa natureza que hoxe o levou consigo.\nNa loita contra a minaría destrutiva que ameaza a Galiza desde hai anos, Paco Souto foi o artífice principal, xunto coa Asociación Caldeirón, da publicación do libro Versus Cianuro. Poemas contra a mina de ouro de Corcoesto. Anunciábase esta obra dicindo que “este libro de poemas quere ser un chanzo máis na loita para que o proxecto mineiro de Corcoesto non se leve a cabo. Queremos que cada letra se converta nunha pinga de antídoto contra o veleno do cianuro. Que cada verso se converta nun valado que protexa o noso territorio, impedindo o paso de quen ven co ánimo de destruílo”. Os versos de Paco Souto uníronse aos doutras persoas na construción dese valado protector contra quen pretende destruír o noso país. Eses mesmos versos que se lembrarán como un himno nas loitas que han de vir, para converterse en poemas de referencia contra outros proxectos mineiros que nos ameazan.\nHoxe ficamos un pouco orfos, mais agradecidos da man amiga que nos dou desde Bergantiños cando era precisa e que, sen dúbida, nos acompañará sempre.\nManha venres 31 de Marzo despediremos a Paco Souto nun acto civico as 15:45 hs. no Tanatorio de Malpica.\nA miña nai dóenlle as cervicais\nAs de Corcoesto\ncon fiíños de ouro entre os dentes\nPaco Souto (do libro Versus Cianuro, Poemas contra a mina de ouro de Corcoesto)\nEsta entrada publicouse en ContraMINAcción o 30/03/2017 por ContraMINAcción.


Concurso de creadores de cómics CAM | Literatura actual\nConcurso de creadores de cómics CAM\nBoas novas para el mundo do cómicComo Caixa Mediterránea apoia o traballo de novos creadores desde o seu Obras Sociais. Entre as iniciativas que propoñen están a Concursos CREACAM. Na súa primeira edición, a convocatoria céntrase no campo da banda deseñada, cuxas bases son as seguintes:\nOs mozos nacionais ou estranxeiros, maiores de 18 anos e non maiores de 35 anos en decembro de 2007, poderán solicitar a súa participación neste concurso, individualmente ou por equipos (de dúas ou tres persoas).\nCada participante poderá presentar un máximo de tres obras (de xeito individual ou colectivo).\n2.-Categorías de competición\nNo certame establécense tres categorías temáticas:\n- SOLIDARIDADE (Inmigración. Prevención da violencia de xénero. Integración social de colectivos en situacións de especial vulnerabilidade.)\n- MEDIO AMBIENTE (Enerxías alternativas e aforro de enerxía. Cambio climático. Auga. Biodiversidade.)\n- CULTURA (Interculturalidade. Innovación e vangarda. Patrimonio cultural e artístico mediterráneo e iberoamericano).\nA técnica e o deseño do cómic serán gratuítos. O formato da obra debe ser A4 ou A3. A obra deberá presentarse escrita en castelán, etiquetada baixo o lema ou pseudónimo e as páxinas numeradas, cunha extensión mínima de 8 páxinas e un máximo de 12 páxinas.\nOs personaxes principais deben ser orixinais, de creación propia e inéditos.\nOs traballos deben ser inéditos e non ter sido premiados en ningún outro certame; non só na data de admisión ao concurso, senón tamén no momento do anuncio do fallo.\nA data límite para a admisión de obras será do 1 ao 15 de marzo de 2008. Despois dese día, só se admitirán ao concurso aqueles envíos postais cuxos selos postais demostren que foron entregados dentro do prazo.\nDeben enviarse exclusivamente por correo certificado a:\nI Certame de creadores de cómics\nCaixa de correos 501\nA obra presentarase etiquetada baixo o lema ou pseudónimo para preservar a identidade do / dos autor / a, acompañada dun vínculo ou dun sobre pechado, dentro do cal deberá cumprimentarse debidamente o formulario de participación adxunto. Pódese obter en www.obrasocial.cam.es\nOs traballos presentaranse en papel e CD en formato JPG / JPEG ou PDF de alta resolución.\nOs premios cos que está dotado este certame son os seguintes para cada unha das tres categorías (solidariedade, medio ambiente e cultura):\nPrimeiro premio: 6.000 euros\nTerceiro premio: 1.500 euros\nUn máximo de catro accésits de 500 euros cada un\nNingún autor pode beneficiarse de máis dun premio ou segundo premio. Os premios aboaranse a favor da persoa que realizou a inscrición e estarán suxeitos ao que determine a normativa tributaria vixente.\nA Caixa de Aforros do Mediterráneo resérvase o dereito de facer uso de calquera obra premiada ou unha parte dela, segundo o seu interese e sen ánimo de lucro, sempre citando ao autor, podendo publicalas e / ou editalas en forma de libro , DVD, web ou similares, como facer exposicións itinerantes.\nUn xurado composto por persoas de recoñecido prestixio dentro do mundo da banda deseñada seleccionará aquelas obras que considere cualificadas para formar parte das distintas categorías. Se a xuízo do xurado, os traballos aceptados non reúnen a calidade suficiente, algúns dos premios poden declararse nulos.\nA decisión emitida polo xurado que será inapelable farase pública durante o mes de abril de 2008 na páxina web www.obrasocial.cam.es\nOs participantes poderán solicitar a devolución dos traballos enviados unha vez que se faga pública a decisión do xurado.\nTranscorridos dous meses desde a data da decisión do xurado, os traballos presentados ao concurso e non premiados non serán devoltos pola organización e as solicitudes de devolución non serán aceptadas.\nEn virtude de ser participantes, os participantes aceptan plenamente estas bases. Para máis información, pode chamar ao 902 100 112, ao correo electrónico: obra-social@cam.es e á páxina web www.obrasocial.cam.es\nCamiño completo ao artigo: Literatura actual » Literatura » Concursos e premios » Concurso de creadores de cómics CAM\nAniMangaWeb contra Banzai Comics\nNovas estándar de xaneiro


CGT- XUNTA DE GALICIA: Novas instrucións sobre as enfermidades e outras situacións\nNovas instrucións sobre as enfermidades e outras situacións\nA Dirección Xeral da Función Pública publicou na súa web unhas novas intrucións sobre a aplicación dos complementos da incapacidade temporal e nas situacións de maternidade, patenidade, risco durante o embarazo e durante a lactación natural, coa finalidade de de adaptar as anteriores instrucións á Lei 02/2015, do emprego público de Galicia.\nNon hai grandes novidades que non soubésemos. O máis destacable -que xa viña na lei- é que, a partir da entrada en vigor daquela, os descontos por IT serán os mesmos, independentemente do número de baixas que o traballador teña no ano, é dicir, que non irán aumentando segundo haxa máis baixas.\nTamén é importante que a consideración de enfermidade grave ven determinada pola relación que figura no anexo das propias instrucións.\nPara nós, o máis importante é que se sigue facendo descontos a compañeiros polo simple feito de estar enfermos, engadindo unha situación de precariedade económica á precariedade que a propia enfermidade conleva. Reivindicamos a eliminación destes descontos de xeito absoluto.\nPublicado por CGT Xunta ás 09:48\nAnónimo 01:18, 06/09/15\n1. Por riba, para xustificar que a baixa é por unha enfermidade grave recollida nas instrucións, hai que presentar a baixa có diagnóstico, o papeliño que pon que é para o traballador, ónde queda a protección de datos nun tema de especial sensibilidade como é a saúde?\n2. Nalgúns casos, hai que presentar informes complimentarios, é dicir darlles acceso a unha parte do expediente médico do traballador, qué teñen que saber eles se o traballador ten VIH ou unha enfermidade dexenerativa ou un trastorno alimentario?\n3. E hai enfermidades que son moito máis graves das que veñen tipificadas nese copia e pega dun Real decreto sobre a protección dos pais e nais con fillos con cancro, o cal xa é de por sí moi triste, certo, pero con este sistema se penalizan pecuniarimente unhas enfermidades e outras non, que poderían ser incluso máis graves.


Comprar polvo de acetato de Megestrol (595-33-5) hplc≥98% | AASraw\n/ produtos / Hormonas femininas / Po de acetato de Megestrol\nSKU: 595-33-5. categoría: Hormonas femininas\nAASraw está con capacidade de síntese e produción de gramos a orde de masa de Megestrol acetate powder (595-33-5), baixo a regulación CGMP e sistema de control de calidade rastreável.\nPolvo de acetato de Megestrol Caracteres básicos\nCiclo de acetato de megestrol\nNomes de marca: Megace, Megace ES\nNome xenérico: megestrol (pronunciación: meh JESS trol)\nUso de Megestrol acetato\nO MGA úsase principalmente como un estimulante do apetito para promover a ganancia de peso nunha variedade de situacións. Cando se administra a doses moi altas, pode aumentar considerablemente o apetito na maioría dos individuos, mesmo aqueles con cancro avanzado e adoita empregarse para aumentar o apetito e inducir peso. gaña en pacientes con cancro ou caquexia asociada ao VIH / SIDA. Ademais dos seus efectos sobre o apetito, a MGA parece ter efectos antieméticos. A AM tamén se usa como axente antineoplásico no tratamento do cancro de mama e do cancro de endometrio. É significativamente inferior para os inhibidores da aromatase tanto na eficacia clínica como na tolerabilidade como terapia de segunda liña para o cancro de mama despois do fallo de tamoxifeno. A MGA foi usada anteriormente en anticonceptivos orais combinados en combinación con etinilestradiol ou mestranol e utilizouse nun anticonceptivo inxectabeis combinado en combinación con estradiol así coma.\nAínda que non foi aprobado para estes usos, MGA foi estudado e / ou usado fóra de liña para unha variedade de indicacións, incluíndo a terapia hormonal menopáusica eo tratamento de hot flashes, trastornos xinecolóxicos / menstruais, endometriose, hiperplasia endometrial, cancro de ovario, cancro de próstata, hiperplasia benigna de próstata, cancro de mama masculino e puberdade precoz.\nA estimulación do apetito conséguese con MGA con doses orais de 400 a 800 mg / día. A dosificación óptima con efecto máximo para a estimulación do apetito foi determinada como 800 mg / día. A dosificación oral recomendada de MGA para o cancro de mama é 40 mg catro veces por día (160 mg / día total), mentres que o medicamento se usa nunha dosificación oral de 40 a 320 mg / día en doses divididas para o cancro de endometrio. Utilízase en doses moito máis baixas (por exemplo, 1-5 mg / día oral, 25 mg / mes im) en combinación cun estrógeno con fins anticonceptivos.\nCal é a dose de acetato de Megestrol (CAS 595-33-5)\nMGA está dispoñible como 5 mg, 20 mg e 40 mg de comprimidos orais e en suspensións orais de 40 mg / mL, 125 mg / mL, 625 mg / 5 mL e 820 mg / 20 ml. Utilizouse a doses de 1 mg, mg de 2, mg de 4 e mg de 5 en anticonceptivos orais combinados. O MGA foi usado cunha dose de 25 mg en combinación cun estrógeno en anticonceptivos inxectabeis combinados.\nComo funciona o acetato de Megestrol\nMEGACE (acetato de megestrol, USP) A Suspensión oral contén acetato de megestrol, un derivado sintético da hormona esteroide natural progesterona. O acetato de Megestrol é un sólido branco e cristalino designado químicamente como 17α- (acetyloxy) -6-methylpregna-4,6-diene-3,20-dione. A solubilidad en 37 ° C en agua es 2 μg por ml, la solubilidad en plasma es 24 μg por ml. O seu peso molecular é 384.51. A fórmula empírica é C24H32O4.\nMegestrol pode prexudicar un bebé non nacido ou causar defectos de nacemento. Non empregue megestrol se estás embarazada.\nAntes de tomar megestrol, informe ao seu médico se ten diabetes ou historial de accidente vasculares cerebrais ou coágulos sanguíneos.\nMegace ES contén unha maior concentración de megestrol que Megace. Pregunta ao seu farmacéutico se ten algunha dúbida sobre o medicamento que recibe na farmacia.\nPolvo bruto de acetato Megestrol\nReceitas en po en bruto de acetato de Megestrol\nMarketing de Megestrol acetato\nO megestrol acetato ten algún efecto secundario\nO efecto secundario máis común de MGA é o aumento de peso, cunha incidencia de 15 a 70% nas altas dosagens utilizadas para tratar o cancro de mama. Outros efectos secundarios inclúen hemorragia vaxinal (7-8%), náuseas (7%) e edema (5%), así como outros como mareos e falta de aire. A AM pode causar hipogonadismo e síntomas asociados como características sexuais secundarias diminuídas, disfunción sexual, osteoporose e infertilidade reversible en homes e mulleres premenopáusicas. Combina MGA cun andróxeno / Os esteroides anabolizantes como a oxandrolona, o decanoato de nandrolona ou a testosterona nos homes poden aliviar os síntomas asociados con MGA do hipoandroxenismo, así como aumentar o apetito eo aumento de peso. Moitos efectos secundarios comúns pero máis graves do MGA inclúen complicacións cardiovasculares / tromboembólicas como a tromboflebite. Tamén pode causar efectos secundarios de glucocorticoides como síntomas de síndrome de Cushing, diabete de esteroides e insuficiencia suprarrenal a altas doses. Informes de trombosis venosa profunda, embolia pulmonar, ictericia, colestasis intrahepática e meningiomas asociados con alta dosificación MGA teñen publicouse.\nComo mercar o po de acetato de Megestrol de AASraw\nReceitas de po en bruto de acetato Megestrol:


O alevín do Victoria FC participa por primeira vez no Torneo F11 Luis Calvo\nO Torneo F-11 Alevín Calvo bate récord de equipos no grupo sur\nA undécima edición do Torneo de Fútbol 11 Alevín Conservas Calvo xa ten data de inicio. Arrincará, previsiblemente, o 2 de febreiro. Así o comunicou o vicepresidente das Escolas Luís Calvo Sanz, Jesús Capelán, organizador da competición avalada pola Real Federación Galega. O evento de prestixio a nivel galego foi presentado a última hora de onte en As Eiroas, onde tamén se realizou o sorteo para decidir os cruces.O formato segue sendo o mesmo: liga a unha volta con dous grupos, norte e sur, en cada cal se enfrontan todos contra todos. Os campións de cada división xogarán unha final na que se decidirá o campión, que terá como premio a participación no Torneo Internacional Alevín Fútbol 7 Concello de Carballo, que este ano coincidirá en plenas festas do Xan Xoán carballés, os días 20 e 21 de xuño. En caso do gañador ser o Deportivo ou o Celta, que serán un dos participantes e que están convidados o torneo internacional por todo o que significan, xogarase, seguramente, unha final de consolación, para decidir que conxunto obtén o desexado pase.\nA novidade deste ano é que o torneo bate récord de equipos no grupo sur. Se o normal ata o de agora é que a cifra andase entre oito ou dez participantes, nesta nova edición serán doce. En total, co grupo norte, vinte e seis. Neste último houbo unha baixa, o Arteixo. Así, aos habituais que compoñen a división sureña como son o Bertamiráns, o Conxo, o Pavillón, o Celta, o Oroso, o Santa Mariña, o Lalín e o Sálvora, únense o Victoria FC, o Rápido de Bouzas, a escola municipal de Boiro e o Atlántida de Matamá. O norte reúne ao Atlético Coruña Montañeiros, o Calasanz, o anfitrión Luís Calvo Sanz, o Galicia de Caranza, o Oza Xuvenil, San Tirso, o Ural, o Victoria CF, o Residencia, o Deportivo, o Racing de Ferrol, o Imperátor, o Narón O Freixo e o Lugo.\n«A xente vaise convencendo de que se trata dunha liga competitiva; vai superando esa barreira de que é mellor xogar unha contra vos mellores, mentres que nesta, #aprender máis», comentou Capelán, que así mesmo explicou que o obxectivo vén sendo que os mozos da zona norte prepárense para na seguinte campaña dar o salto ao fútbol 11 en infantil.


O Ribeiro e Ordes renden homenaxe ás persoas asasinadas pola ditadura...\nO Ribeiro e Ordes renden homenaxe ás persoas asasinadas pola ditadura fascista no seu 80º cabodano\nEsta quinta-feira terá lugar a homenaxe aos veciños de O Ribeiro no Campo de Aragón, e o sábado aos fusilados de Ordes, no Cemiterio de Boisaca, en Compostela.\nNoelia Gómez 17:31 do 8 de febreiro de 2017\nEsta semana conmemórase o 80º cabodano dos veciños de Ordes e da comarca do Ribeiro asasinados pola ditadura fascista en 1937. Na quinta-feira terá lugar a homenaxe aos ribeiráns asasinados no chamado campo de Aragón o 9 de febreiro de 1937, entre eles o alcalde Benito Gallego Montero, e o sábado, aos fusilados o día 8 de febreiro do mesmo ano no Cemiterio de Bosaica, en Compostela.\nAsasinados do Ribeiro\nCinco veciños da comarca do Ribeiro foron asasinados, no chamado campo de Aragón, no recinto do cemiterio de San Francisco e Ourense. Catro deles condenados polos tribunais dos militares sublevados, mentres un quinto foi levado ante o pelotón de fusilamento desde a súa cela do cárcere de San Francisco sen formación de causa. Esta instrución da xustiza militar foi a maior instruída na provincia de Ourense, sendo procesados cento seis veciños da comarca do Ribeiro, cincuenta e cinco deles sometidos a consello de guerra. O tribunal acabou por ditar catro penas de morte e vinte e unha de reclusión perpetua, a parte doutras penas de prisión ou de incautacións de bens. Esta sentenza non só segou a vida dos fusilados o martes de carnaval día 9 de febreiro de 1937, senón que outros seis condenados a penas de reclusión finaron nos cárceres de Pamplona, a illa de San Simón ou Celanova.\nAs familias realizarán unha ofenda floral e unha lembranza aos homenaxeados á 13:00h no Campo de Aragón, ás 14:00h no Cemiterio de San Paio de Ventosela (lugar de enterramento de Andrés Centrón), ás 16:00h no Cemiterio de Ribadavia (enterramento de Benito Gallego, Celso González e Fidel Blanco) e ás 16:45h no Cemiterio de Quins (concello de Melón, enterramento de Benito Quintas).\nFusilados de Ordes\nO día 8 de febreiro de 1937 foron fusilados, no paredón do Cemiterio de Boisaca, 11 veciños de Ordes e outro máis paseado con anterioridade o día 9 de setembro de 1936. O seu delito foi defender a democracia e a liberdade fronte á sublevación fascista do 18 de xullo de 1936. O sábado, as 10:00h no patio da antiga cárcere do Pazo de Raxoi, lugar onde os veciños viviron os seus últimos momentos, cun minuto de silencio en memoria de todas as persoas que sufriron cadea nese espazo. Posteriormente, iniciarase unha marcha até o Cemiterio de Boisaca onde se celebrará o acto principal ás 12:00h, diante do monumento situado a rentes do muro que delimita a entrada.\nO Ribeiro e Ordes renden homenaxe ás persoas asasinadas pola ditadura fascista no seu...\n“Amada García foi unha vítima máis, que chega a mito polo dramatismo das circunstancias”


Sección Sindical CIG Caixa Galicia: PAC: Persoal Ameazado por Coordinadores\nPAC: Persoal Ameazado por Coordinadores\nCaixa Galicia contratou este ano 50 persoas de reforzo para realizar as “PAC”, axudas á Política Agrícola Común; noutros anos as contratacións chegaron a ser preto das 150.\nHai oficinas, nomeadamente no rural, que teñen asignadas máis de 450 PAC’s, co traballo que isto require.\nA empresa pretende que sexa o persoal das oficinas quen asuma esta nova carga de traballo, para o que puxo en marcha cursos de formación fóra da xornada laboral.\nNalgunha das Territoriais chegamos a tal grao do absurdo, que algunhas persoas que non asistiron a eses cursos fóra da xornada laboral, tiveron que aturar chamadas dos coordinadores nun ton ameazante; nalgún caso chegaron a dicirlle a un compañeiro "¿A ti te gusta jugar con el puesto de trabajo?". Que saiban estes individuos que as horas extras son voluntarias e hai que pagalas, non teñen nin sequera dereito a preguntarnos por que non fomos.\nSe a empresa non pon coto aos atropelos dos “tralleiros”, a CIG non terá ningún problema en dar a contestación precisa. A Paz Laboral a rachan cada día estes elementos que, amparados pola Dirección, aproveitan o seu cargo para ameazar aos compañeiros e compañeiras.\nPor outra banda, cabe lembrar que o Ministerio de Traballo, en contestación a consulta realizada pola CIG, considerou que os postos do portelo de Caixa son PVD (Pantalla de visualización de datos); polo tanto, antes de asignar novas funcións a este persoal, deberían realizar unha avaliación da carga mental de cada posto, algo que, saltándose a lexislación, Caixa Galicia non fixo.\nDende que coñecemos que sería o persoal da rede comercial quen asumiría a maior parte da carga de traballo que supón a PAC, vimos solicitando da Dirección unha maior dotación de persoal na liña dos anos anteriores.\nA pelota está no seu aleiro.


Falar con Deus | Criticalia\n← Luces no avesío\nA vida que supura →\nFalar con Deus\nPublicado o 29 Xuño 2017 por Armando Requeixo\nEstes últimos días acompañoume a lectura de O alfaiate portugués, volume de prosas do tradutor e escritor Xavier Senín que tirou do prelo a Editorial Galaxia na súa colección Literaria.\nO certo é que unha parte dos textos contidos no libro éranme familiares por telos ido lendo no seu día nas páxinas de El Correo Gallego, na que o autor de Pontecesures é columnista dende hai anos. Mais non chegara a todos eles no seu momento, polo que o coñecemento desta escolma me resultou do máis estimulante.\nE é que O alfaiate portugués é unha desas obras que cómpre ir abocadando aos poucos, demorándose en cada pequena peza, unha filigrana fina na que escintila o brillo do anódino, do aparentemente intranscendente por cotián, mais revestido dun poder de revelación epifánica da realidade que tan só os avisados son quen de detectar.\nO prologuista do volume, Víctor F. Freixanes, escribiu no seu lúcido limiar unha síntese definitoria que considero ben caída e que presenta estas páxinas como a obra dun “cronista da realidade de noso, neste caso unha realidade próxima, afincada nas paisaxes, anécdotas e tipos humanos da cultura tradicional”.\nAsí é. O alfaiate portugués resulta todo el un grande espello dun mundo que foi e do que apenas se fican os ecos: as verbenas de antano, o xantar dos días de festa e de celebración á vella usanza, os heroicos oficios tradicionais, os cinemas de vila, as orquestras de parroquia, a comunicación epistolar dos emigrantes, a chegada da televisión e tantas outras realidades que por forza serán vistas con empatía cómplice polos lectores de certa idade e con curiosidade expectante polos máis novos.\nTodas estas prosas arremuíñan nun espazo imaxinario, Lobeira, que é un non lugar de todos os lugares, unha localidade que pode ser calquera das que todos coñecemos por Galicia adiante e na que a paisaxe e, sobre todo, a paisanaxe é unha moeda común na que vérmonos proxectados.\nNeste sentido, a intensión do mundo literaturizado, así como a estética narrativa na que estes textos están codificados aproxima a escrita de Senín a aqueloutras do Casares xornalista literario, tamén si ás do Cunqueiro benhumorado e fabulador, evidentemente ás do Castelao das cousas e, xaora, ás do Fole máis xenuíno captador da esencia popular. Toda esa escola de contadores de altura, mestres do minirrelato e as semblanzas, vai neste O alfaiate portugués, que naceu baixo a estrela da necesaria brevidade da columna de periódico e que, por iso mesmo, gaña en densidade expresiva o que non pode permitirse cos excursos.\nNon quero deixar de anotar que estas planas se ven filtradas por outros dous adobíos ben definitorios da ollada galega; a saber: a melancolía e o humor. Hai nelas un ollar que en non poucas ocasións debroca no morriñento, o lánguido e ata o nostálxico, véndose compensado coa sutileza do sorriso que medra ante situacións absurdas ou despropositadas, nas que as saídas disparatadas ou ocorrentes selan unha circunstancia tantas veces imposible. Por iso certos curas, se queren ter público nas misións, teñen que ir procuralo á rebotica; os campaneiros son virtuosos da sinfonía dos sinos; por iso hai homes termómetro que ventan o tempo que vai facer; os organistas improvisan “Yesterday” na consagración e algúns paisanos cren sandar, verdadeiramente, coas forzas insufladas polos raios X dunha placa.\nUn personaxe deste libro, o tío Pepe, cando quería estar realmente a gusto “pillaba un bo queixo de Curtis que se desfacía coma a manteiga e unha botella de Rioxa, sentaba á mesa e dicía, cun brillo especial nos ollos: —Isto é falar con Deus”. Coller da man este O alfaiate portugués e acompañalo de calquera doce, poño por caso, un bo anaco de bica, un melindre ou tarta de Compostela ou Mondoñedo, é para un como estar no Ceo, porque a boa escrita sabe atallos para as alturas que só adiviñan os mellores camiñantes.\n[El Ideal Gallego e Diario de Ferrol, 2-4-2017]\nEsta entrada foi publicada en Ensaio galego actual, Literatura galega e etiquetada Editorial Galaxia, Ensaio galego actual, O alfaiate portugués, Xavier Senín. Garda a ligazón permanente.


O goberno vigués adxudica 130.000 euros para bolsas de comedor destinadas a 2.596 nenas e nenos | Noticias Vigo\nO goberno vigués adxudica 130.000 euros para bolsas de comedor destinadas a 2.596 nenas e nenos\nO rexedor informou tamén de que este sábado se inicia o reparto de 7.500 máscaras protectoras nos mercados municipais e en tódalas parroquias viguesas e avanzou un encontro coas direccións dos centros escolares para coñecer a situación do alumnado.\nPublicado por Noticias Vigo o día 08/05/2020 na sección de Concello de Vigo,Galicia,Vigo\nO goberno municipal resolveu na comisión de seguimento da crise sanitaria 31 axudas de emerxencia por valor de 9.000 euros e aprobou axudas para paliar a ausencia de comedores adxudicando 130.000 euros que beneficiarán a 2.596 nenas e nenos con becas de comedor. Así, “nun só día concedemos 138.000 euros de axuda”, recalcou Abel Caballero engadido que non se limita o orzamento para estas axudas.\nPara a xornada deste venres, cifrou o reparto de comidas en 606 menús e o aloxamento de persoas sen fogar en 132 persoas, nestes momentos con 41 persoas no Pavillón do Berbés.\nAmais, o alcalde avanzou que mañá sábado se inicia o reparto de 7.500 máscaras de protección nos mercados municipais e en todas as parroquias, continuando o luns e o martes. Aquelas persoas que precisen este material poden solicitalo mediante un correo electrónico a través da web municipal ou chamando ao teléfono de información 010.\nOrdenadores para alumnado de Primaria\nEn canto á doazón de ordenadores para alumnado de Primaria dos centros da cidade, o rexedor informou que, ata este momento, téñense recibido 700 solicitudes contando con 300 ordenadores doados que prepara a empresa Revertia para ser entregados.\nO vindeiro luns o Concello comeza a repartir 25 ordenadores a 7 centros da cidade: Sello, Pombal, Emilia Pardo Bazán, Ría de Vigo, Escuelas Nieto, San José da Guía e Calasancias con conexións de datos para que poidan usalo os estudantes.\nO alcalde mantivo este venres unha charla coa dirección dos colexios Emilia Pardo Bazán e Ría de Vigo para coñecer cal é a súa situación e avanzou que manterá unha reunión coas direccións de tódolos centros da cidade para saber se se está producindo unha fenda educacional e cal é o dano que sofre o alumnado que non acode a clase “porque temos que ir coñecendo ben a situación”.\nLembrou tamén a colaboración de empresas na campaña de igualdade dixital: Revertia, Vodafone, que cedeu 50 liñas de conexión a Internet, EDNON e Imatia Innovation SL, Emite Networks, Iwave, Polygon-e Vigo, Infodoco infraestructuras e seguridad informática así como alumnado voluntario da Universidade de Vigo.\n61 denuncias por infrinxir o estado de alarma\nA Policía Local denunciou na última xornada a 61 persoas nos controis que realiza para garantir o cumprimento do Real Decreto de estado de alarma. Para o rexedor, este foi “un dos días de máis sancións desde que comezou o estado de alarma” citando algunhas das intervencións: dúas persoas nun turismo afastadas dos seus domicilios, cinco persoas realizando actividade física xuntas, tres persoas bañándose na praia ou oito persoas facendo festa nun domicilio.\nCaballero apelou á prudencia da cidadanía para que garde as distancias de seguridade na rúa e manteña “moita hixiene persoal” lembrando que non está permitido falar en grupo na rúa xa que observou que, neste sentido, “aínda hai falta de información entre a cidadanía”.