Spike Spiegel (Spike Spiegel, Supaiku Supīgeru) é un cazador de recompensas fictícia e protagonista do anime e manga da serie Cowboy Bebop. Está entre os personaxes máis populares da serie, gañar o primeiro lugar na categoría de personaxe masculino do Gran Premio en Ánimo 1998 e 1999.\nDe acordo coas guías de ánimo, no momento da apertura da serie, Spike é 27 anos (significando que naceu en 2044). Os seus cabelos salvaxes fofa é case tanto dunha marca como o seu traxe do lecer azul e amarelo da camiseta. Os seus ollos marrón son lixeiramente incompatibles, un ser máis lixeiro que o das outras debido a un incidente do seu pasado, onde perdeu un ollo. O seu ollo dereito foi cirurxicamente substituído por un cibernético. A súa actitude relaxada e despreocupada falta de tolerancia para a autoridade é evidente en toda a serie, especialmente cando Spike é visto fumando a pesar do tempo ou "Prohibido Fumar” sinais.\nSpike fai uso de técnicas de pase de lado para gañar xogos de cartas, punguista, e que as cousas deslizando sobre os demais desapercibida. Tamén aparece a esgueirar sobre os inimigos a través do disfrace ou movemento tranquilo. É proficiente con armas (como a súa Jericho persoal 941 así como outras armas e explosivos) e habilidades de loita corpo-a-. El é un artista marcial hábil e un practicante de Jeet Kune Do. Spike é tamén un piloto e un piloto voa asteroide convertido chamado Swordfish II, que está armado con catro metralladoras, torres de mísiles, e un canón de plasma.\nCando non aparece de traballo, Spike é moi relaxado, sarcástico, e animada para a desesperación dos seus compañeiros de tripulación. El normalmente se atopa tanto en repouso no sofá ou lendo unha revista. filosofía de Spike parece estar baseado nos ideais samurais de inmediato, como considerarse como morto ea idea da morte ser un despertar dun soño, que son elementos do Bushido ilustrado no Hagakure. director de Serie Shinichiro Watanabe dixo que Spike ten o costume de ser moi indirecto coas súas emocións; por exemplo, pode comportarse de forma antagónica en relación a alguén que realmente lle gusta. El di que esta pode aplicarse a relacións de Spike con Faye.\nAlgúns anos antes da historia, Spike era un membro aumento do Dragón Vermello Crime Syndicate, onde traballou co seu compañeiro, entón, Vicioso. Ambos foron orientados polo presidente Yenrai. Gravemente ferido tras un tiroteo nas favelas en Marte, Spike tropezou na casa de Julia, que na época era Vicious’ moza. A parella namorouse mentres ela coidou del de volta á saúde. Spike decidiu deixar o sindicato con Julia. Vicious informou Júlia que vai matar Spike, ou Spike e Julia, ambos condenados á morte pola súa traizón. Spike aparentemente conseguiu finxir a propia morte por participar en un tiroteo nunha igrexa só contra adversarios descoñecidos, que permitiu Red Dragon para esquece-lo. El espera por Julia para que puidesen escapar e ser libre, pero nunca chegou.\nAlgún tempo despois da súa morte falsificada, Spike coñeceu o ex policía ISSP virou cazador Jet Black, e convertéronse en socios. Spike mudáronse para enviar Jet, o Bebop, e os dous traballaron xuntos por tres anos antes de outros membros da tripulación se engadiu.\nAo longo da serie de consellos e flashbacks do pasado de Spike son revelados. Dá de cara co Vicious, unha vez no quinto episodio, cando Vicious iscas Spike saír do agocho por asasinar Mao Yenrai e secuestro Faye. Eles duelo si, pero sobrevivir ao encontro. Eles reúnense por segunda vez en Calisto durante unha transacción de drogas fracasada, Vicious, pero pode escapar.\nNo episodio final, Spike e Julia reunirse e seguir os seus plans para escapar da Red Dragons. Eles loitan contra a súa saída, pero Julia é baleado e morto. Spike retorna ao Bebop a unha comida co Jet, e os dous comparten un momento de comprensión como Spike se refire a situación da súa vida ao seu compañeiro. Como el deixa para axustar as contas con Vicious, é confrontado por Faye. El di Faye a historia detrás seu ollo cibernético eo efecto que tivo na súa visión sobre a vida. Faye pregunta por que Spike está saíndo para tirar a súa vida. Spike responde que non está deixando de morrer, pero si para ver se realmente está vivo. El parte entón para enfrontar o pasado abandonou tres anos antes. El corre o Red Dragon sede, matando moitos dos membros, e el e Vicious se confrontan.\nTras un breve enfrontamento, Spike e Vicious intercambio de golpes simultaneamente, Vicious e morre. Spike recorda as últimas palabras de Julia para el, "É todo… un soño…" antes de baixar a escaleira, onde é confrontado co resto do Dragón Vermello. Sería unha arma cos dedos, Spike pronuncia a palabra final "Bang", sorrisos, e colapsos.\nSpike destino ao final da serie é deixada aberta. Fica implícito que Spike pode morrer debido a feridas sufridas no seu duelo final con Vicious e Red Dragons (o colapso, a estrela de esvaecido, o coro angelical). Con todo, nunha entrevista, Watanabe afirmou, "Eu nunca dixen oficialmente que morreu. Neste punto, Eu te podo dicir que eu non estou seguro se está vivo ou morto." Tamén afirmou que considera que os fans quedarían chat se houbese unha continuación.\nNa súa revisión da serie, Ánimo News Network eloxiaron o personaxe Spike, dicindo:, "Spike…en particular se executa a gama de tolo a Blas para o range de dentes dura; é un dos [o] anime máis tridimensional leva na memoria recente." AnimeOnDVD comentou que na película, Spike era "moito máis atractivo desta vez sobre o que a través das pezas da serie de TV", e comparalos lo a Lupin III, dicindo que a forma "de Spike que xestione as cousas e reaccionar a situacións, a partir dos seus movementos das súas expresións faciais, son moi parecidos Lupin que [sic] cada instancia trae un sorriso na miña cara." El foi cuarto na IGN's Top 25 Personaxes de ánimo de todos os tempos co escritor Chris Mackenzie dicindo "Spike é un chamativo, divertido, durão violentos, e isto é parte do que fai del divertido de ver ".


Os días xa son moi curtos e o frío e a choiva cada vez arrímanse máis. Así que un bo cocido axuda a espantar a friaxe. Con pan e viño, faise o camiño. O pesuño do porco estaba boísmo :D O tamaño da ración é xeneroso nesta pousada. Na foto de arriba vese o anaco de broa (pan de millo), en esta ocasión con uvas pasas . Aquí en detalle Broa (pan de millo) Nótense as pasas. Nótese tamén a berza na base. Nótese a cor por estar ben cocida e cómo escachou a codia. ***************** Para rematar, dicir que recollemos os kiwis antes de que chovese moito (ver entradas antigas da bitácora) e foi un bo ano. Pillamos máis kiwis que patacas :P Moitos aínda están un pouco duros para comer, pero según van madurando iremos comendo e durannos moitas semanas.\nTarta mousse de castañas O xoves pasado os Larpeiros da TVG fixeron esta tarta de castañas e eu adapteina un pouco ao meu gusto e aos ingredientes dispoñibles. No seu facebook está dispoñible . Pero aquí vai a miña tarta. Copio e pego os ingredientes : Para a base: Masa quebrada 250gr de fariña 25gr de améndoa moida ( diferencia ) 160g de manteiga 1 ovo ( diferencia , so a xema) 1/2 cullerada pequena de sal 75g de azucre moído Para a crema de castañas: 500g de castañas cocidas en leite 4 ovos 150g de azucre 150ml de nata 35% m.g. 150g de requeixo 1 chorriño de licor de castañas, eu boteille coñac 1 cullerada sopeira de cacao en pó, que os Larpeiros non llo botaron por enriba adornando. a torta xa rematada e fría (do tempo) espolvorexamos o cacao aquí vese a base, a mousse de castaña e o cacao lista para ... ...comer! :D\nFungallas Esta receita é un exemplo de pragmatismo e optimización dos (escasos) recursos cos que de cotío se atopaban en moitas casas galegas. Tiñas broa , probablemente dura de varios días, e con sorte unha tira de touciño . E nada máis! O resultado era unha comida potente , de alto valor enerxético e saciante. 1. Cortamos o touciño ou panceta en anaquiños pequenos e ímolos facendo nunha tixola a lume vivo para que solten a graxa que precisaremos despóis. 2. Collemos un anaco de broa e quitámoslle a berza da base, se a ten, ou o papel 3. Esperamos a que o touciño colla cor e solte a graxa 4. Esfariñamos a broa enrriba do touciño, sen baixar o lume. 5. Remexemos enérxicamente para ir mesturando e que non se pegue a tixola 6. Se vemos que a mistura é moi seca engadímoslle un pouco de aceita de oliva virxe extra 7. Non debe quedar enchoupado, pero tampouco seco. 8. A comer!\n- xullo 20, 2015\nTarta pexegos e crema É unha tarta de base de masa quebrada e unha capa de crema pasteleira con froitas enrriba. Ingredientes Masa quebrada 200gr fariña 100gr manteiga 25gr fariña de améndoa 1 ovo 1 chisco de sal Preparación (masa quebrada): Nun bol poñemos a fariña, a fariña de améndoa, a manteiga (fría) e sal e refregamos ate que quede moido como area. A continuación botámoslle o ovo un pouco batido e se precisa auga engadirlla ate que faga unha masa que non se traballa. Facer unha bola coa masa, envolvela en plástico transparente e metela no refrixerador durante unha hora. Crema pasteleira 600ml leite 4 ovos 1 cullerada (de comer) de sucre 40gr de fariña 30gr de maicena Froita pexego en lonchas framboesas marmelo (de albaricoque) Estiramos a masa quebrada e extendémola nun molde duns 22cm e ao forno a 180º ate que está lixeiramente dourada (40’ aprox.). Deixamos que enfríe a base e a crema pasteleira (moi importante que estén frías) e e\n- xullo 13, 2015\nCrema de Queixo e Crema de Limón en vasiños Tras ver a receita de este postre en Las Recetas fáciles de María. Fíxen o experimento :D Tres vasiños con chiculate raiado É un postre "contundente", así que non hai que pasarse coas cantidades, pero está riquíssssimo e fresquiño do refrixerador é moi apetitoso. Combina moi ben a crema de limón co doce da de queixo.\n- xuño 28, 2015\nKiwis, Moras, Yemas...\n- xuño 27, 2015\nRematando xuño os kiwis están moi ben presentados e se non ven unha seca que os milrre (ou peste) vai haber moitos Levamos unhas poucas patacas e moras para facer xeado de moras Moras, alfádega e patacas novas O do tarro é alfádega que trasplantamos Moras e o xeado xa feito\nHoxe amenceu cuberto e fresco e fomos transplantar unha pouca lechuga entre os tomates e os pementos e regar un pouco. as alcachofas :D (ver entrada anterior) Esta semana sachei o millo A cenorias son moi boas, aínda os ratos non deron con elas (ver entrada anterior). Con uns paus e cordeles trencei para que gateñen as xudías allos en primeiro plano co brócoli\nUn merlo aproveitou uns rastrollos e polas para facer o seu niño. O lugar está moi transitado, polo que debemos dar un rodeo para "non molestar" Merlo, da galipedia Aproveitando que non está na casa fíxenlle unhas fotos ao niño cos catro ovos. O niño fixoo con polas das tuyas, todas trenzadas. Catro ovos no niño. O lugar onde se meteu O peifoque xa marchou, e puidenlle facer unhas fotos ao niño. Fixo o niño no pallal, tamén nun sitio con moito tránsito e accesible. peifoque ( Rubecula familiaris Blyth) Chegaron tamén outros "paxaros", este está a coidar dos amorodos. Non son moitos, pero o marmelo parece que se presenta ben. Os pementos e tomates seguen a medrar e o cebolo é moi bo.\nUn mes despois xa se ven os froitos das árbores (mazás, peras, cereixas, pexegos de varias clases, claudias,...) as fresas cheas de flores, os kiwis tamén comezan a ter flores, e seguimos plantando as plantas máis delicadas agora que xa non hai risco de frío Calabacín (Abobrinha?). Lástima que lle haxa que atacar aos caracois. Tomates en primeiro plano e dous regos con lombarda e coliflor Sulfatando as patacas, que son moi boas. Vense tamén o cebolo Comparar coa foto da anterior entrada :D Cereixas. Comeremos algunha? Non creo :( a primeira alcachofa a moreira en primeiro plano e tomates, cebolo, chícharos,... ameixeiro vermello, está moi cargado O brócoli logo sirve para comer dous regos de cenorias\nFotos da horta Marzo/Abril\nAhí van unhas fotos das últimas semanas. Non hai moito que ver pero empezan a agromar as plantas e froiteiras. Ameixeiro e pexegueiro Plantando cebolo, arriba ceboletas e allos A cerdeira do Jerte agromando Enxerto na kiweira Enxerto na maceira Os primeiros espárragos Pereira E unhas boas achas


Muras, terceira e emocionante etapa da 19ª Volta Ciclista a Galicia - Xornal de Lugo " />\nConcello de MurasVolta Ciclista a Galicia\n“Unha etapa de media montaña, unha etapa para min trampa, podería decir”, afirma Juan Carlos Muñiz, presidente da Federación Galega de Ciclismo. Mañá sábado 18 de setembro sae e remata no concello do Xistral lucense unha das catro desta edición da competición, que comezou onte en Ponteareas. Por diante da casa de Álvaro Pino, o ciclista galego que conquistou en 1986 a Volta a España.\n“O primeiro día sae un líder que manterase seguramente na etapa de hoxe en Ponteareas, porque é unha etapa para ver como están as forzas e os equipos. Pero en Muras vai ser difícil que o líder manteña o maillot amarillo. Coido que vai cambiar”, continúa Muñiz. “A de Muras é unha etapa esixente onde pode pasar de todo. Ou o líder sae reforzado ou muda o maillot, que case seguro será o que pase mañá”.\nCon inicio e saída ás 14:00 horas na Praza de Galeguidade a etapa pasa tamén por Ferreira do Valadouro, Mondoñedo e Vilaba para volver a rematar diante do concello murense. Os retos están nos altos da Xerra do Xistral como o da Gañidoira. “Falamos dunha porcentaxe importante de pendente e de varios portos de segunda categoría que poden marcar as diferencias, como As Lobeiras, San Vicente e O Viveró”.\nUnha homenaxe a Guillermo Sande Covelo. O seleccionador da Federación Galega de Ciclismo, ademais de Director das Voltas Ciclistas a Galicia, falecía o pasado xaneiro dun infarto. Aos 55 anos e cando estaba coa selección galega no Campionato de España de Ciclocrós. Un tremendo e inesperado mazazo que deixou en parte orfa a unha federación que levaba 25 anos traballando con él. “Dúas das etapas desta Volta, e esta de Muras é unha delas, están deseñadas por él”, lembra o actual seleccionador, “en colaboración co alcalde, Manuel Requeijo ,e o tenente de alcalde Mario Rouco. Queremos facerlle con esta Volta, que remata na Serra da Capelada de Cariño -etapa que tamén deseñou e que é espectacular-, unha merecida homenaxe”.\nO ano pasado, por razóns sanitarias, non se puido pudo celebrar a Volta Ciclista galega. Así que as ganas eran moitas. “Ademais poñemos en valor un hábito tan saudable como a práctica deportiva e máis esta, que ensalza a riqueza da paisaxe, da cultura e da gastronomía. Este ano temos unha Volta cun percorrido precioso”.


ï»¿ Concello do Barco : O Barco homenaxea a Novoneyra conmemorando o “Canto ó Sil”\nO Barco homenaxea a Novoneyra conmemorando o “Canto ó Sil”\nA figura de Uxío Novoneyra (Letras Galegas 2010) será obxecto de homenaxe na Biblioteca Florencio Delgado Gurriarán coa presentación dunha biografía e a conmemoración do “Canto ó Sil” poema feito no Barco polo bardo do Courel en 1988. Serán os días 18 e 19 de maio a partir das 20 horas.\nCaligrafía de Uxío Novoneyra para o "Canto ó Sil"\nO martes 18 de maio ás 20 h. terá lugar a presentación do libro "A distancia do lobo. Biografía de Uxío Novoneyra" (ed. Galaxia, Vigo, 2010) de Antón Lopo, coa presenza do propio autor. O libro é un percorrido pola vida de Novoneyra contado en primeira persoa. O narrador métese na personaxe do poeta, transita os lugares nos que viviu, en especial O Courel que empapa a súa obra de forza telúrica, sinte por el as emocións que toman forma de poema e transmite os seus pensamentos sobre o mundo que lle tocou vivir, a nación, a cultura e a lingua.\nO mércores 19 de maio ás 20 h. vaise conmemorar, tamén na Biblioteca FDG, a creación do poema "Canto ó Sil" que fora composto por Novoneyra nunha estadía súa no Barco, entre o 20 e o 21 de maio de 1988, atendendo unha encarga de Lauro Olmo, con quen paseaba polo Malecón, cara á tardiña, tras asistiren ambos á Feira do Libro. O dramaturgo barquense, namorado do Sil, contemplando o río que ía "ó ras cheo d´auga" díxolle ao seu acompañante que lle tiña que facer un poema. A escena foi presenciada por varias persoas que camiñaban canda eles. Esa mesma noite, no hotel, o poeta courelao constrúe os quince versos que titula "Canto ó Sil" e que ese mesmo ano publica nun cartafol con gravados de Alfonso Costa titulado "A illa verde". Logo incluirao, con algunhas modificacións, no libro "Poemas da doada certeza i este brillo premido entre as pálpebras" (ed. Espiral Maior, A Coruña, 1994). Trátase dun dos poemas máis fermosos inspirado no río Sil ao seu paso polo Barco e un canto vitalista e de amizade. No acto lerase o poema, volverá escoitarase a voz de Uxío Novoneyra nos seus celebrados recitais e exporanse recortes de prensa e curiosidades relacionadas con aquel acontecemento.


A FIM cualifica o Trial das Nacións de Baiona como un dos máis bonitos da historia - ValmiñorTV\nInicioBAIONAA FIM cualifica o Trial das Nacións de Baiona como un dos máis bonitos da historia\nA FIM -Federación Internacional de Motociclismo- emitiu un comunicado oficial no que felicita á Peña Moteros Val Miñor pola organización do Trial das Nacións, do pasado mes de setembro, na vila de Baiona.\nA máxima entidade do mundo das dúas rodas cualifica na súa misiva o evento como un dos máis bonitos da historia da FIM no desenvolvemento do Trial das Nacións.\n“Este recoñecemento significa para nós un impulso para seguir facendo máis cousas e non desistir, deixando á nosa terra e as nosas xentes no máis alto do pedestal, coa organización dun evento de recoñecido prestixio internacional”, comenta José Durán, presidente da Peña Moteros Val Miñor. “Grazas a todos os que o fixeron posible. Ás institucións, aos patrocinadores, aos colaboradores, pero sobre todo a todos os nosos socios e amigos”, termina dicindo un emocionado Durán.\nPola súa banda, o máximo rexedor da vila de Baiona, Ángel Rodal, mostra a súa enorme satisfacción pola felicitación da FIM, “sobre todo porque a Peña Moteros Val Miñor merécella, pola súa entrega, capacidade de organización e unión desde a sinxeleza, facendo grande un evento e polo tanto ao noso pobo”. “Hai que destacar que Baiona posicionouse no mapa mundial dos grandes eventos do motor, sendo ponte entre París e Croacia, algo incrible”, termina dicindo Rodal.\nO Trial das Nacións disputouse os pasados días 23 e 24 de setembro, concorrendo á cita intercontinental unha vintena de países cos mellores pilotos do mundo, sendo España a vencedora absoluta en categoría feminina e masculina.\nA carta, asinada por Thierry Michau, Comisionado de Trial da Federación Internacional de Motociclismo, pecha de maneira brillante un ano extraordinario para a Peña Moteros Val Miñor.


Publicado por Biblioteca Fraga do Eume en 17:30 No hay comentarios:\nEtiquetas: Actividades da Biblioteca, Actividades de la biblioteca, axuda e colaboración, biblioteca IES Fraga do Eume, Celebración, fondos biblioteca, Premios, trabajos alumnos, traballos alumnos\nEntrega de agasallos fin de curso 2021\nPublicado por Biblioteca Fraga do Eume en 0:42 1 comentario:\nEtiquetas: Actividades da Biblioteca, alumna premiada, axuda e colaboración, biblioteca IES Fraga do Eume, Celebración, Club de lectura, Concursos, Dinamización lingüística, fomento de la lectura, fondos biblioteca\nLibros recomendados polo alumnado do centro\nPara festexar o día Internacional do Libro e fomentar a lectura, os alumnos e alumnas do I.E.S Fraga do Eume fan as súas propias recomendacións lectoras. Podedes escoitalas nestes audios:\nE; por último, unha recomendación moi especial... por ser de Carmen González Fernández, alumna que cursa 2º de Bacharelato e gañadora do 1º premio de narración Minerva 2021.\nGraciñas por participar!\nPublicado por Biblioteca Fraga do Eume en 1:47 No hay comentarios:\nEtiquetas: Actividades da Biblioteca, Actividades de la biblioteca, dia internacional del libro, Dinamización lingüística, fomento de la lectura, lectura, literatura xuvenil, traballos alumnos\nA linguaxe audiovisual este ano é un dos piares fundamentais da programación das Letras Galegas 2021 da Real Academia Galega.\nPor iso, recomendamos o visionado da serie documental: Xela Arias. A palabra esgazada, unha achega en 6 capítulos á vida e á obra da autora.\nXela Arias Castaño (Sarria 1962 – Vigo 2003) foi escritora, tradutora e profesora galega. Poeta rompedora e muller comprometida co movemento feminista, ecoloxista e pacifista.\nSe queres visualizar os 6 capítulos podes acceder dende aquí.\nPublicado por Biblioteca Fraga do Eume en 0:34 No hay comentarios:\nEtiquetas: Celebración, día das letras galegas, Dinamización lingüística, documentais, Premios literarios, Xela Arias\nMes das letras e día das letras galegas\nEste ano enchemos a entrada do centro de "enfeifes" e "abelorios" en forma de portadas de libros.\nFixemos unha selección das novidades deste ano e algunhas lecturas recomendadas pola biblioteca do centro. E, por suposto, fixemos referencia con especial agarimo ás obras escritas polos dous profesores e compañeiros do noso centro de ensino: Anxos García Fonte e José António Lozano.\nNo televisor fomos anunciando os actos e actividades propostas pola Biblioteca e polo Equipo de Normalización Lingüística.\nDiseño de biblioteca Fraga do Eume\nPublicado por Biblioteca Fraga do Eume en 22:58 No hay comentarios:\nEtiquetas: Actividades de la biblioteca, día das letras galegas, mes das letras, mes de letras, Normalización Lingüística, Xela Arias\nUn profesor do centro nomeado finalista do premio internacional de poesía en lingua portuguesa Sant´Anna\nJosé Antonio Lozano (Chiqui), o profesor de filosofía do centro, foi nomeado finalista do premio internacional de poesía en memoria da poeta Glória de Sant'Anna. Dito certame, que valora ao autor do mellor libro de Poesía en lingua Portuguesa, foi instituído en 2012 polo Grupo de Acción Cultural de Válega (GAC) e a Familia de Gloria de Sant'Anna.\nMoita sorte para o seu libro Obscura Anatólia! 👊\nO anuncio da persoa gañadora será publicado o 12 de maio e; ese mesmo día e, como un dos actos de celebración do mes das letras no IES Fraga do Eume, será un pracer asistir á presentación do libro na biblioteca do centro.\nPublicado por Biblioteca Fraga do Eume en 23:24 No hay comentarios:\nEtiquetas: Actividades de la biblioteca, autores locais, Celebración, día das letras galegas, dia internacional del libro, filosofía, fomento de la lectura, mes das letras, Premios literarios\nViaxando coa música e os libros\nDende a materia de ITI impartida en 2º de ESO fixemos un traballo colaborativo na rede dende distintos espazos do centro mesturando a música e os libros como proxecto para o lema de Xeografías Lectoras.\nLiteratura, Música, Xeografía, TIC´S e Biblioteca!!!\nTiñan que buscar e pensar en 10 cancións e 10 libros que citen unha cidade, un país, un accidente xeográfico, un monumento, unha rúa, un barrio...\n3 de España\no do resto, do mundo en xeral.\nPrimeiro anotaron as súas eleccións neste muro:\nDespois tiñan que situalo no mapa xunto coa peza ou video musical e a portada do libro.\nE...este foi o resultado. Espero que vos guste a idea! 🙌🙌\nPublicado por Biblioteca Fraga do Eume en 22:44 No hay comentarios:\nEtiquetas: Actividades de la biblioteca, biblioteca IES Fraga do Eume, método de proxectos, trabajo escolar, trabajos alumnos, xeografías lectoras. traballo colaborativo\nReciclaxe de produtos de escritura\nPor iniciativa dunha profesora do centro, a biblioteca vai iniciar unha campaña de recollida e reciclaxe de productos de escritura para colaborar cunha das protectoras de animais da comarca, en concreto, Terracán.\nSe habilitará una caixa de cartón sita na entrada do centro como punto de reciclaxe e o material será levado a finais de curso á protectora.\nQue buscamos? Bolígrafos, rotuladores, fluorescentes, portaminas, plumas e correctores tipo ratón que sexan de plástico e usados.\nPara que? Para o seu posterior reciclaxe e a cambio recibir diñeiro para axudar aos pelud@s.\nPublicado por Biblioteca Fraga do Eume en 12:05 No hay comentarios:\nEtiquetas: Actividades de la biblioteca, axuda e colaboración, coidado da natureza, empatía cara os animais, protectoras, Reciclaxe\nPremio Minerva 2021\nTemos a honra de ter como alumna a Carmen González que acaba de gañar un dos prestixiosos premios Literarios Minerva cuxo ámbito abrangue toda Galicia.\nO xurado dos Premios Literarios Minerva, organizados polo Colexio M. Peleteiro, reuniuse o xoves 18 de marzo para ditar o fallo da edición número corenta e nove dos recoñecidos galardóns. O xurado destacou a calidade das obras poéticas e dos relatos, o que semella garantir o futuro das nosas letras.\nAquí a vemos xunto coa súa profesora de lingua galega Anxos García Fonte que a acompañou na ceremonia de entrega de premios:\nNesta ligazón podedes ler o seu texto premiado.\nPublicado por Biblioteca Fraga do Eume en 11:26 No hay comentarios:\nEtiquetas: alumna premiada, autores locais, Celebración, Concursos, fomento de la lectura, mes das letras, Minerva, Normalización Lingüística, Premios literarios, traballos alumnos\nOs Premios MIN da Música Independente nacen en 2009 para recoñecer a creación, a diversidade e a calidade artística das producións independentes realizadas en España e achegar a música e o proceso de produción ao público.\nHai 21 categorías e entre elas, unha adicada ao mellor álbum de música galega.\nSe vos animades a votar premer nesta ligazón.\nPublicado por Biblioteca Fraga do Eume en 0:52 No hay comentarios:\nEtiquetas: Actividades de la biblioteca, Concursos, Música, Premios\nO día 24 de febreiro conmemorase o día de Rosalía de Castro.\nDende a biblioteca Fraga do Eume festexamos dita data para que Rosalía viva nas voces do noso alumnado.\nTamén as rapazas e rapaces de 2º da E.S.O entrevistaron á súa profesora de galego, Anxos García, que publicou o curso pasado o libro Rosalía de Festa.\nEste ano, por mor do Covid, foi todo diferente, e botamos moito de menos o delicioso caldo de Gloria elaborado polo departamento de Hostalería do centro e tamén a presencialidade do acto.\nDeixamos aquí uns audiovisuais ordenados por cursos:\nPublicado por Biblioteca Fraga do Eume en 20:37 No hay comentarios:\nEtiquetas: Actividades de la biblioteca, Aniversarios, autores locais, biblioteca IES Fraga do Eume, Caldo de gloria, Dinamización lingüística, fomento de la lectura, lectura, Rosalia\nA nosa compañeira Anxos García hoxe no xornal e guionista no proxecto A rosa Incandescente\nPreme aquí para acceder ao enlace do xornal.\nPublicado por Biblioteca Fraga do Eume en 20:54 No hay comentarios:\nEtiquetas: autores locais, biblioteca IES Fraga do Eume, Dinamización lingüística, fomento de la lectura, Rosalia\nO departamento de Lingua Castelá e Literatura infórmanos desta convocatoria: "La minería sostenible en tu vida"\nANIMÁDEOS A PARTICIPAR!\nPublicado por Biblioteca Fraga do Eume en 17:34 No hay comentarios:\nEtiquetas: Concursos, fomento de la lectura, publicación\n14 de febreiro-Día do amor e a amizade\nActividade- Crear unha mensaxe de amor, afecto, cariño, dirixida a una persoa da familia, amigo/a, animal de compañía, libro, canción, deporte, paisaxe, ídolo, prato de cociña, postre, etc. Pode ser un texto, un poema, unha foto con texto, un WhatsApp… Liberdade total para crear (uso de emoticonos, símbolos, figuras,…).\nLinguas- Pódese facer en calquera das linguas que se estudamos no centro (galego, castelá, inglés, francés, latín ou grego).\nDirixido a: profesorado, alumnado, persoal de servizo, familias.\nComo facer? Escribir a mensaxe nun papel, cartolina ou outro soporte, escrito a man ou feito no computador. Depositalo na urna sita na entrada (introducila sen tocar a caixa) ou enviala a bibliofragadoeume@gmail.com\nÉ necesario identificar o autor/autora? Queda á elección do propio participante. No caso de identificarse farao no dorso da mensaxe (parte de atrás) indicando o seu nome e apelidos, curso, ou situación: alumnado, profesorado, persoal de servizos, familias.\nExposición: Faranse públicas no blog da biblioteca aquelas mensaxes que garden o debido respecto, decoro,…\nAgasallos: Haberá agasallos para todos aquelas mensaxes que veñan identificadas ao dorso (parte de atrás da folla). Ademáis os participantes gañarán un carimbo que puntuará e sumará no reconto de cara a finais de curso.\nPrazo de entrega: ata o martes 23 de febrero. Entrega de agasallos: venres 26 de febreiro no segundo recreo na biblioteca.\nPrema aquí para ver como é a cartolina dos Bibliopuntos e consigue todos os carimbos que poidas ata finais de curso!!\nPublicado por Biblioteca Fraga do Eume en 13:56 No hay comentarios:\nEtiquetas: 14 de febreiro, Actividades de la biblioteca, Amor e amizade, biblioteca IES Fraga do Eume, Concursos, fomento de la lectura, Paz, San Valentín, traballos alumnos\nNovidades dos fondos da biblioteca no mes de xaneiro\nEtiquetas: biblioteca, biblioteca ies fraga, biblioteca IES Fraga do Eume, fomento de la lectura, fondos biblioteca, igualdade, literatura xuvenil, Normalización Lingüística\nCONSULTA AQUÍ OS FONDOS DA NOSA BIBLIOTECA\nRADIO CABANAS: 4º programa 20-05-2022\nActo fin de curso na biblioteca do I.E.S Fraga do ...\nO Día dás Letras de 2019 dedicado a ANTONIO FRAGUAS


Manuel Portas: «O rico patrimonio que herdamos é de todo o ensino medio da cidade»\nSantiago: Manuel Portas: «O rico patrimonio que herdamos é de todo o ensino medio da cidade»\nNos 25 últimos anos o instituto adquiriu maior conciencia do seu valor e importancia histórica, afirma o director do Xelmírez I\nsantiago / la voz 19/01/2020 05:00 h\nMáis de 80 docentes e por volta de 900 estudantes de ESO, bacharelato, FP, nocturno ou adultos forman a comunidade do IES Xelmírez I, que conmemora o 175 aniversario. O seu director, Manuel Portas, afirma que esa diversidade «supón moito traballo, enriquece e remarca a nosa conciencia de servizo público. Nós pedimos por exemplo ter FP Básica para dar maiores alternativas e atender realidades diferentes do alumnado», manifesta.\n-Ten vantaxes ser un centro de ensino histórico?\n-Conservar un patrimonio documental e de materiais didácticos supón un esforzo adicional. Sentimos a responsabilidade de coidar, pór en valor e integrar na vida do centro ese legado.\n-E están satisfeitos?\n-Fixemos convenios co Consorcio, que permitiron obras e melloras para que todo se conserve dignamente. Aínda temos moito que facer, porque hai elementos de gran valor histórico que merecen ser trasladados para o futuro.\n-Repercute ese patrimonio na actividade do centro?\n-Ese traballo supón unha importante dedicación de parte do profesorado na biblioteca histórica e no museo. Aínda que sexa un esforzo pracenteiro.\n-E é consciente o alumnado desa dimensión histórica?\n-Si. Procuramos que se coñeza. Cando ven expedientes de antigo alumnado célebre, como Castelao, levan sorpresas e iso contribúe tamén para a súa formación.\n-O programa do 175 aniversario é moi ambicioso. Cal é o obxectivo?\n-Pór en valor o rico patrimonio que herdamos, que non vemos exclusivo, é de todo o ensino medio da cidade. Contamos compartir neste aniversario moitas actividades con outros centros.\n-Cando celebraron o 150 aniversario tamén era o director, como mudou o centro neste tempo?\n-As dúas celebracións foron en etapas diferentes na dirección. Mudou todo, e penso que melloraron as instalacións, o material didáctico, aplicamos criterios como as aulas-materia, personalización de espazos, maior participación do alumnado e mellor conservación do legado histórico, adquirimos conciencia do seu valor e importancia. Todos os centros de ensino son especiais. Aquí estou moi agradecido ao profesorado que apoia estas iniciativas.\n-Como é a relación coa ANPA?\n-Está ben integrada. Xestionan as taquillas, participan activamente no programa do 175 aniversario, promove o xadrez, actividades deportivas e outras.\n-Non fixo reivindicacións...\n-Hai temas pendentes no pavillón, na electrificación, un espazo cuberto para os días de chuvia e outras, que abordaremos. Co tempo o noso centro gañou importancia histórica, e perdeu digamos glamour; a nosa sede actual non ten que ver coas anteriores de San Xerome, Mazarelos ou San Caetano, en edificios de gran atractivo e valor histórico.\n-Que debe facer coa Lomce o novo Goberno do Estado?\n-O que debe facer, por responsabilidade política, é dar estabilidade e tranquilidade ao sistema educativo. Todo se soluciona dialogando, para levar adiante todos os avances que maioritariamente podan ser comúns. A inestabilidade lexislativa non é boa para os centros de ensino.\n-Despois de catro décadas de autonomía, ve necesaria unha lei educativa galega?\n-Sería interesantísimo ter unha lei educativa galega para abordar a idiosincrasia propia, iso non é contrario a que haxa principios básicos compartidos co Estado e mesmo con Europa. Temos peculiaridades como a dispersión da poboación, a lingua, e outras, que xustifican ter un marco propio.\n«Queremos xuntar centros de varios países e dialogar sobre problemas que son comúns»\nManuel Portas di non ter saudades da vida política: «Foi unha etapa interesante, de facer moitas cousas, e terminada no referente a actuar nunha organización política: hoxe nin estou, nin se me espera», afirma.\n-Como foron as relacións cos diversos gobernos locais?\n-Como director do instituto foi magnífica con todos.\n-Participan na iniciativa «21 días co galego», que supón iso?\n-Sempre traballamos para que o alumnado adquira conciencia dun país como o noso, que ten un idioma propio no que vivir permanentemente; e esa iniciativa é unha evidencia máis.\n-Como valora os proxectos europeos que realizan, sobre o acoso escolar e o Camiño de Santiago?\n-Finalizan os dous este curso no noso instituto e, como os propuxemos, organizamos e coordinamos as súas actividades, queremos aproveitar o programa europeo Erasmus para xuntar centros de varios países e dialogar sobre problemas que son comúns. Consideramos que a internacionalización é cada vez máis importante na educación; e nesa liña son tamén os intercambios que facemos con outros países de linguas diferentes hai moitos anos.\n-Como ve a literatura galega, na que tanto se ten implicado?\n-Necesita un maior mimo e coidado, por parte das institucións e de toda a sociedade. A Literatura traballa coa lingua, que é a principal ferramenta que nos define; e hai que atender tamén outras manifestacións artísticas e culturais, para que a sociedade valore con orgullo ese sermos diferentes, que é o mesmo que sermos iguais a todos os pobos.\n-Que opina do pin parental?\n-Unha aberración. O ensino forma cidadáns sobre os dereitos, a igualdade, o respecto a todas as persoas ou a non discriminación. Niso non pode haber unha escolla á carta por parte das familias.\nLiteratura galega Camino de Santiago LOMCE Anpas Erasmus


Na Exponor (A voapluma, Diario de Ferrol, 13/11/2001) - Xavier Alcalá\nHome Galego Hemeroteca A voapluma (Diario de Ferrol) Na Exponor (A voapluma, Diario de Ferrol, 13/11/2001)\nXavier Alcalá 5th Setembro 2018\t A voapluma (Diario de Ferrol) / Galego / Hemeroteca\nInnovar é o verbo. Remata o encerro da Póvoa de Varzim e despedímonos os partícipes na Exponor, no Porto, nun xantar de amizade que vai continuar nunha visita á magna exposición sobre o mesmo —redundantemente— negocio de innovar.\nInnovar ou morrer…\nEste Portugal que se anuncia en carteis e valos publicitarios en plena campaña electoral das “autarquías” non quere ser máis o país que Marcelo Caetano pregoaba poeticamente: sen nada que ver coa Europa, a penas “um sonho de caravelas”.\nNon. En Portugal invéntase moito malia o que poidan facer os políticos. Se cadra, aprendeu da Italia xenial: inventar, producir e vender con goberno e sen goberno.\nA Exponor está pesimamente sinalizada, e só unha alma boa é capaz de me pór no camiño.\nChego ao xantar, dou saúdos de despedida e pérdome pola exhibición. Chama a miña atención poderosamente a zona dedicada aos aos robots móbiles, fillos de mentes xuvenís, mostra de canta intelixencia inferior se pode engadir nos trebellos que, de algún xeito, nos vaian facer a vida máis doada.\nEncóntrome cos colegas do INEGI e do INESC, cos que recentemente me atopara en Venecia facendo rede de comunicacións persoais, tea de araña de coñecementos.\nFalamos dos seus proxectos e dos que está a desenvolver o centro para o que eu traballo. A invención é coma unha fervenza, que se precipitase sen couto.\nE hai sintonía entre nós. Jorge Pinho de Sousa tenme un agasallo: Os galegos e outras histórias, do caricaturista Bordalo Pinheiro, libro importante, do que falaremos.\n[Diario de Ferrol, A voapluma, 13/11/2001]\nA voapluma / Diario de Ferrol / Exponor / Jorge Pinho de Sousa / Marcelo Caetano / Na Exponor / Os galegos e outras histórias / Porto / Portugal / Rafael Bordalo Pinheiro\nPrevious PostNo casino (A voapluma, Diario de Ferrol, 12/11/2001)\nNext PostA Corea (A voapluma, Diario de Ferrol, 14/11/2001)


Lecturas recomendadas: 2012\nDe que está feito o Universo? É a mesma a materia da terra e a das estrelas?\nSegundo Isaac Asimov, esta pregunta foi plantexada por primeira vez polo grego Tales de Mileto hai máis de 2.600 anos. A resposta inicialmente construida polos filósofos gregos, especialmente Aristóteles, considera que a materia está formada por catro elementos: terra, auga, aire e lume, catro principios ou propiedades da materia: seco, húmido, quente e frío e, ademáis, o elemento de que están compostos os ceos: o éter ou quinto elemento ou quintaesencia.\nComeza, entón, unha extraordinaria aventura científica da busca dos elementos e de reformulación do propio concepto de elemento. Esta aventura é indisociable da evolución da ciencia en xeral e da química en particular. Asimov condúcemos polos tempos escuros medievais e da alquimia coa súa pretensión da transmutación do chumbo en ouro. Os tempos algo menos escuros dos alquimistas árabes, incluíndo algún español. O período do errado flogisto. A luminosa aportación de Lavoisier. A afortunada irrupción do espectroscopio. A xenial creación de Mendeleiev. Así ata o estabelecemento da táboa periódica moderna, a comprensión máis axeitada dos átomos e moléculas, e a creación, como se fosen modernos alquimistas, de novos átomos nos aceleradores de partículas mediante reaccións nucleares.\nAsimov convirte unha descripción histórica e divulgativa, coma sempre, nun relato ameno, entretido e moi instructivo.\ntáboa periódica de Mendeleiev\nAínda que o libro é de 1962, prácticamente toda a historia relevante está xa incluída.\nEsto quere dicir que o concepto de elemento está razoablemente fixado e que os elementos naturais son coñecidos.. Agora ben, a composición destes elementos en protóns, neutróns e elctróns, a dos primeiros en quarks, a existencia dunha familia de quarks e outra de leptóns (á que pertence o electrón), a existencia de bosóns transmisores das interaccións, o bosón de Higgs, a posibilidade de que as partículas elementais sexan estados das supercordas,... o traballo aínda non rematou.\nA mediados do século XXI, a humanidade está en condicións de enfrontar a colonización do planeta Marte. Para esto envía unha expedición con cen homes e mulleres a bordo dunha nave. Estes primeiros cen son persoas de carácter emprendedor, auténticos pioneiros, e de gran capacidade científica ou tecnolóxica. En canto chegan a Marte, abordan a tarefa de construir hábitats adecuados para os humanos e investigar e explorar o planeta. Pronto aparecen diferenzas entre dúas posicións. Aqueles que desexan respetar as condicións do planeta e adaptárense eles a Marte (os vermellos, pola cor dominante en Marte), e os que prefiren cambiar o planeta para mellorar as condicións de habitabilidade do mesmo nun proceso que se denomina terraformación (os verdes, pola cor da vexetación terrestre). As tensións e disputas son inevitables.\nPara complicar máis as cousas, na Terra sófrese un grave problema de sobrepoblación. Para alivialo en parte, comezan a enviar expedicións masivas de novos colonos. A población marciana pasa do millón de persoas en poucos anos. Por outra banda, Marte posúe extraordinarias riquezas minerais. Esto desperta a codicia das grandes corporacións multinacionais. Os estados terrestres tratan de manter a súa influencia política e económica sobre Marte e as súas xentes. A traxedia está servida.\nEsta novela do escritor estadounidense Kim Stanley Robinson, publicada en 1992 e gañadora do premio Nébula, pon de manifesto o xenio da humanidade para desenvolverse e sobrevivir en entornos hostís, para adaptarse ou modificar o medio. Tamén, que se en algo a humanidade é aínda máis poderosa, é na súa capacidade de autodestrucción.\nDesde o punto de vista científico destaca a precisión da descrición da xeografía e a xeoloxía de Marte (cumpriría dicir areografía e areoloxía, de Ares, Marte). Parece que Robinson estivo alí polos detalles que da. As estratexias de terraformación subindo as temperaturas e a presión da atmosfera, os intentos de creación de organismos que poidesen sobrevivir nas condicións marcianas, a arquitectura e enxeñería dos asentamentos, todo parece verosímil e, certamente, inxenioso.\nEsta novela é a primeira dunha triloxía completada por Marte verde e Marte azul. Considéranse ciencia ficción dura, pero ademáis, teñen unha gran compoñente de socioloxía e ecoloxía.\nSegunda entrega, publicada en 1952, do Ciclo de Trántor ou Triloxía das Fundacións (Fundación, Fundación e Imperio e Segunda Fundación) de Asimov. Esta triloxía foi galardonada co Premio Hugo a mellor serie de ciencia ficción de todos os tempos en 1966.\nA novela ten dúas partes publicadas independentemente en 1945 na revista de ciencia ficción Astounding: O xeneral e O Mulo. Esta segunda parte recibiu en 1996 o premio Hugo correspondente a 1946 de xeito retrospectivo.\nNa primeira parte (O xeneral), o Imperio tenta destruir á Fundación enviando ao seu mellor xeneral. As previsións da psicohistoria de Hari Seldom (véase Fundación) sofren unha forte proba. A Fundación debe empregarse a fondo para sobrevivir.\nNa segunda parte, a ameaza para a Fundación ven dun mutante (O Mulo) contra o que as matemáticas da psicohistoria fallan porque so podían prever comportamentos de grandes masas de individuos, non de individuos concretos cando estes son excepcionais. Ademais, a propia Fundación está a caer en vicios propios do Imperio: o despotismo, a falta de iniciativa, decaimento da investigación científica, ... Ideas frecuentes nas obras de Asimov.\nNesta novela, a ciencia parece que pasa a un segundo plano en beneficio da trama. Temos viaxes espaciais polo hiperespazo, desintegradores atómicos, campos protectores e pouco máis. O fundamental é a tensión xenerada entre os diferentes personaxes.\nNovela escrita en 1992 por Connie Willis, escritora norteamericana nada en 1945. Gañou os premios Nebula en 1992, Hugo e Locus en 1993.\nA mediados do século XXI, as viaxes no tempo, non exentas de perigos e dificultades, con case rutinarias. Os historiadores as usan para estudiar o pasado "en directo". A protagonista, Kivrin, é unha historiadora que é enviada ao século XIV, o século da peste, entre outras cousas. Como é de esperar, algo non vai como estaba previsto. Os científicos actuais de Oxford en 2054 tratan de rescatala, mentres no século XXI a situación complícase. O propio Oxford en 2054 é azotado por unha grave epidemia provocada por certo virus descoñecido.\nKivrin, nun século oscuro, cheo de medos e supersticións e donde a enfermidade é un castigo divino, ten que atopar o mellor de si mesma para superar as dificultades. Entre tanto, no século XXI tamén teñen que loitar con situacións inesperadas. Os seres humanos, en situacións límite desenvolven capacidades que descoñecían ter. A vontade, esforzo e capacidade de sufrimento pode con todas as barreiras.\nNovela un tanto longa, pero cun estilo ameno e áxil e unha trama moi ben levada, con doses de intriga que engancha desde a primeira páxina.\nO autor deste libro é Sergio L. Palacios, doutor en Física e profesor e investigador na universidade de Oviedo. A partir da idea de acercar a física a estudantes universitarios de distintas áreas, deseñou unha materia de libre configuración, Física na ciencia ficción. Unha parte dos materiais reunidos para as súas clases deron lugar a este libro.\nSergio Palacios mantén un magnífico blogue titulado Física en la Ciencia Ficción Plus.\nPor se o título non fose suficientemente indicativo, o autor engade un subtítlo: Superhéroes y ciencia ficción contra las leyes de la física, que aclara por donde vai. Tomando como base o núcleo dunha película, serie de TV o cómic de ciencia ficción ou partindo dunha escea ou viñeta con contido científico, pseudocientífico, paracientífico ou patacientífico... aproveita para explicar de forma absolutamente amena e divertida algúns conceptos ou aspectos da física.\nPolas súas páxinas aparece superman, spiderman, os catro fantásticos, Silver Surfer, Hulk, a marabillosa espada láser da Guerra das Galaxias, Eraser, Predator... A invisibilidade tratada nas películas baseadas na novela de Wells e noutras películas e cómics non escapa a o seu agudo análise. A goma voadora (flubber) do doutor chiflado que deu dous filmes e que gaña enerxía en cada rebote aparece noutro capítulo. A teletransportación de Star Trek ou de La Mosca, as viaxes no tempo, a manía de usar armas atómicas para resolver problemas (Armageddon, El núcleo, Crisis Solar...) tamén son obxeto dos seus dardos.\nNeste libro apréndese moita física case sen decatarse, pero tamén temos un repaso ao mellor do cine e do cómic do xénero fantástico e de ficción científica. Apréciase moi claramente a afición do autor por estes xéneros e, que, ademáis, ten bo criterio cando sinala a súa preferencia por 2001. Una odisea espacial ou Alien, el octavo pasajero. Nesto coincidimos.\nEtiquetas: Divulgación científica, Palacios\nNovela do escritor estadounidense Frederik Pohl, nado en 1919 e falecido en 2013. Escrita en 1976 e gañadora dos premios Nébula(1977), Hugo(1978), Locus(1978) e John W. Campbel Memorial(1978), e dícir, todos os importantes, sendo a única novela, até agora, en acadalo.\nÉ a primeira da Saga dos Heeches, misteriosos seres intelixentes xa desaparecidos, probablemente establecidos en Venus.\nPórtico é un asteroide, atopado polos humanos de casualidade, utilizado polos Heeches como base das súas naves de exploración da galaxia. Os humanos poden usar as naves e outros achádegos tecnolóxicos pero descoñecen os seus principios de funcionamento. Os prospectores viaxan nas naves para atopar en outros planetas vestixios dos Heeches qeu lles permitan comprender a súa tecnoloxía e descubrir a súa historia. O protagonista é un prospector atormentado polos seus desequilibrios mentais e a súa cobardía. Ao longo da novela vamos descubrindo máis sobre as razóns do seu tormento.\nÉ salientable como as naves viaxan a velocidades superiores a da luz, grazas a esa tecnoloxía non comprendida, e sen ter en conta os molestos efectos relativistas. Ou sexa, o tempo transcurre igual para os astronautas e para os que quedan en terra, o que lles permite voltar despois dunha viaxe de, por exemplo, cen días, sen que para os de Pórtico non pasaran varios anos. Por non mencionar que, tamén, se obvian as tremendas aceleracións que sufrirían. Parece que, sinxelamente, atoparon algún atallo.\nHistoria de las Ciencias 4. La Ciencia del siglo XIX\nCuarta parte da Historia de las Ciencias de Stephen F. Mason.\nNo século XIX case todas as ciencias experimentan un gran pulo e desenvolvemento.\nPor exemplo, a Xeoloxía consolídase como área científica. Comeza o estudo das fósiles, dos estratos e, como consecuencia, das teorías de constitución e evolución do planeta.\nDo estudio dos fósiles derivaron as primeiras teorías de evolución das especies. O propio Darwin comezou a súa carreira científica máis interesado pola xeoloxía que pola bioloxía.\nEstas teorías evolucionistas deron lugar a un dos debates e enfrontamentos entre científicos máis intensos, apaixoantes e fructíferos de toda a historia da Ciencia; aínda que non estivo exento de acritude e malos modos.\nO resultado dese debate é coñecido e, curiosamente, no século XXI volve estar de actualidade.\nNo campo da química desenvólvese especialmente a química orgánica, a clasificación dos elementos químicos (con Mendeleiev), a teoría corpuscular da materia e a comprensión dos mecanismos de reacción (Lavoisier, Avogadro, ...) e os métodos de obtención de diversas sustancias inorgánicas. Na física é o século do estudo da natureza da luz e da electricidade e o magnetismo, sobre todo grazas ao gran James Clerk Maxwell.\nTamén aparece a microbioloxía e o estudio dos xermes patóxenos que inciden na mellora da mediciña e a ciruxía.\nPor fin, é tamén o século do desenvolvemento da termodinámica e a enxeñería das máquinas térmicas.\nVeinte mil leguas de viaje submarino / Vinte mil leguas baixo dos mares\nNovela de Jules Verne publicada por primeira vez en 1869.\nA historia comeza coas estranas aparicións dun fabuloso animal, poida que fose un narval ou unha lura xigante. Unha expedición da mariña de guerra estadounidense trata de atopar e cazar ao animal. O resultado é o afundimento do buque americán e a captura de tres persoas por parte do narval que resulta ser en realidade un fantástico submarino - o Nautilus- dirixido polo capitán Nemo. A parte das diversas peripecias da trama, son de interese o propio submarino, a descripción dos fondos marinos e os diversos inventos que describe o protagonista.\nEn canto o submarino, pódese ver aquí a historia deste tipo de naves. O Nautilus está case un século adiantado ao seu tempo.\nA descripción dos fondos é moi minuciosa, como adoita ser neste autor. Aínda así, Verne "descubre" a Atlántida e chega ao polo Sur ¡polo mar!.\nEntre os inventos, está a escafandra de buceo e as balas eléctricas, imaxinadas antes da súa existencia real.\nDispoñible no IES de Teis tanto en galego como en castelán.\nVersión libre en internet aquí, aquí e aquí.\nFoi levada ao cine moitas veces. A máis famosa é esta versión de 1954 con Kirk Douglas e James Mason, dirixida por Richard Fleischer:\nVeinte mil leguas de viaje submarino / Vinte mil l...


O programa de visitas guiadas e contactos é intensivo, sobre todo o sábado 26 e o domingo 27 de maio. Entre os actos previsto contaremos coa celebración dun Pleno Extraordinario de irmandamento acompañado do izado das bandeiras francesas e de La Turballe no Concello de Camariñas que contará coa presenza do alcalde e o grupo francés. Esta delegación coñecerá aos rapaces e proxenitores participantes na actividade organizada pola Biblioteca camariñana “O berberecho revecho visita La Turballe” e intercambiaran debuxos e saúdos.\nA Festa do Foxo dos Lobos é unha das actividades que máis interesan aos invitados franceses que recoñecen estar entusiasmados por formar parte da dramatización e reconstrucción destas antigas tradicións.O aspecto gastronómico e musical tamén se contemplan, organizándose unha exhibición-obradoiro culinario no que se realizarán crêpes e “galettes” (de alforfoón , mantequilla salgada e guarnición de embutidos) e tamén filloas e empanadas. Este intercambio de receitas e técnicas desenvolverase o sábado 26 de maio.\nAs gaitas son outra das sinais de identidade que nos unen, aínda que son gaitas moi diferentes. Tamén aproveitase a estancia para facer un encontro de música na que este instrumento terá gran protagonismo. O Concello de Camariñas tamén ten previsto visitar La Turballe en xuño de 2018 para coñecer unha das festas máis turísticas deste concello: A Festa do Vento. Os detalles desta actividade concretaranse nas próximas semanas.


Aínda que para a organización introducíronse algunhas melloras ao texto respecto da primeira versión, Amnistía Internacional cuestiona que a tipificación do delito de terrorismo respecte o principio de legalidade.\n"Esta reforma amplía de xeito tan vago os delitos de terrorismo que é difícil recoñecer que condutas poden ser sancionables e, polo tanto, temos serías dúbidas de que se respecte o principio de legalidade. Tamén nos preocupa que poida conducir a sancionar a protesta, tanto na rúa coma en Internet, ou condutas que non teñen natureza terrorista", declarou Esteban Beltrán, director de Amnistía Internacional España.\n"O mesmo sucede coa prisión permanente revisable, que se eludiu mencionar de tal maneira que se remite, de xeito xenérico ao tempo máximo previsto no Código Penal, sen especificar a pena correspondente nin que os mecanismos de revisión desta sexan efectivos,".\n"Esta amplitude na definición de terrorismo podería levar á arbitrariedade, que non debería caber nunha reforma de tal calado como o Código Penal,".\n"Dende a experiencia de Amnistía Internacional, as definicións vagas e amplas de terrorismo poderían ser instrumentalizadas polos Estados para reprimir actos pacíficos ou limitar dereitos humanos".\nAmnistía Internacional, que está a revisar o texto de xeito máis detallado, considera que se introduciron melloras con respecto á primeira versión de emendas presentadas polo Grupo Popular no marco da tramitación do Código Penal. En concreto, a organización valora de xeito positivo que se incluíse o elemento de "finalidade" para cualificar un delito como delito de terrorismo. Non obstante, as finalidades contidas na Proposición de Lei son aínda demasiado amplas e vagas e non de todo compatibles coas normas do dereito internacional.\n"Diversos organismos internacionais de Nacións Unidas pediron a España precisamente unha reforma no sentido contrario: dirixida a definir de xeito máis preciso os delitos para aliñarse cos estándares internacionais de dereitos humanos".\n"Tamén nos preocupa o procedemento polo que se levou a cabo: unha norma que afecta a dereitos humanos debería aprobarse co maior debate parlamentario posible e consultando á sociedade civil e aos órganos do Estado", concluíu Esteban Beltrán.


especie de peixe cartilaxinoso\nNo Uruguai dáselle tamén a esta especie o nome de africano, mentres que noutros países optan por denominacións máis truculentas como "devorador de homes". En Cuba tamén se coñece como jaquetón de ley, nome que en España queda reservado á especie Carcharhinus longimanus.\nA candorca pode constituír unha ameaza para os tiburóns brancos. O 4 de outubro de 1997, nas augas que bañan as illas Farallón, ocorreu un ataque dunha candorca femia de 6,50 m, coñecida polos científicos como Ca2, contra un tiburón branco, durante o cal o tiburón morreu. Non se sabe realmente o verdadeiro tamaño daquel exemplar debido a que quedou completamente esnaquizado, pero algúns expertos supoñen que se trataba dun tiburón xuvenil.\nPolo de agora non existe ningunha moratoria legal internacional sobre a pesca do tiburón branco, aínda que está prohibida nalgunhas zonas da súa área de distribución. O tiburón branco é unha especie protexida en California, a costa leste dos Estados Unidos, o golfo de México, Namibia, Suráfrica, Maldivas, Israel e parte de Australia (Australia Meridional, Nova Gales do Sur, Tasmania e Queensland). A Convención de Barcelona considérao como unha especie ameazada no Mediterráneo, pero case ningún país con saída a este mar dispuxo ningunha medida en favor da súa conservación.\nA pesar da lenda urbana tan intensa na súa contra, os ataques de tiburóns contra seres humanos son bastante raros. E dentro destes, os do tiburón branco pódense considerar anecdóticos se se comparan cos do tiburón tigre (Galeocerdo cuvier) ou do tiburón touro (Carcharhinus leucas), o segundo dos cales pode incluso remontar grandes ríos (Mississippi, Amazonas, Zambeze etc.) e atacar a persoas a varios quilómetros do mar. Porén, as mortes causadas por estas tres especies en conxunto son inferiores ás provocadas por serpes mariñas e crocodilos, e mesmo menores que os falecementos ocasionados por animais tan aparentemente inofensivos como abellas, avespas e hipopótamos. Considérase que é máis probábel morrer dun ataque ao corazón en mar aberto que polo ataque dun tiburón.\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Tiburón_branco&oldid=6045706»\nÚltima edición o 16 de abril de 2022 ás 19:44\nA última edición desta páxina foi o 16 de abril de 2022 ás 19:44.


O PP critica “a chapuza” que a Deputación está facendo na EP-2901, entre Cesantes, O Vixo e Alxán, en Redondela\nDin que a obra non garante a seguridade dos veciños, que era o que populares e usuarios reclamaron, senón que están poñendo remendos que obrigan aos peóns a cruzar dunha beiravía a outra.\n14, outubro, 20.- Os deputados do grupo provincial do Partido Popular, Carmen Amoedo e Jorge Cubela, visitaron, xunto cos veciños da zona, “as obras chapuza” que o Goberno provincial está facendo na EP-2901, entre Cesantes, O Vixo e Alxán, en Redondela.\nOs populares compartiron o enfado dos veciños, “xa que esta obra non garante para nada a súa seguridade. Ao contrario, o único que fan é tapar as cunetas cun cemento malo e, ademais, non se fai en todo o percorrido, obrigando a que os peóns teñan que ir cruzando dunha beiravía a outra en zonas nas que non hai pasos de peóns proxectados”.\nNesta liña, inciden en que estas non son as medidas de seguridade que reclamaron populares e veciños ao Concello de Redondela e á Deputación de Pontevedra a principios de ano, en sendas mocións que pedían expresamente máis medidas de seguridade e construción de beirarrúas. “Isto é un mal parche, porque 140.000 euros de orzamentos son insuficientes para un tramo tan longo, de aproximadamente dous quilómetros, o que supón unha diminución na calidade dos materiais e na obra que se está facendo”, engade Amoedo.\nPor último, recordan que por estes dous quilómetros de estrada circula tráfico moi pesado, e hai zonas moi perigosas nas ou ben non existe beiravía ou remata nunhas cunetas con moita altura, nas que xa máis de un veciño caeu provocándolle lesións de consideración. As únicas beirarrúas que hai están no entorno da Igrexa e, ademais, non cumpren en accesibilidade.


Galicia Confidencial – #etiquetadosengalego | Galeguizar Galicia\nGalicia Confidencial – #etiquetadosengalego\n“Eu consumo produtos galegos etiquetados en galego”, “Valoremos o noso con acento propio” e “Elaboramos produtos galegos con acento propio”, son os reclamos que van avalados por creativos gráficos do deseño e ilustración como Xosé Díaz, Héitor K-Rapucho e Vizoso. Tamén os humoristas gráficos abondo coñecidos polo gran público: Gogue, Xaquín Marín, Luis Dávila, David Pintor, Moncho Borrajo e Xosé Lois “Carrabouxo”, que publican todos os días as súas viñetas en distintos medios de comunicación, e nomeadamente Siro López, que colabora nesta campaña co entusiasmo que o caracteriza. María Manuela, Lucía Pérez e María do Ceo, recoñecidas voces da música galega, tamén achegan o seu apoio. O xornalista Xavier Fortes, outra figura mediática, pon a súa imaxe a esta campaña, o mesmo que a actriz e profesora Mariana Carballal. Completan a nómina empresarios que xa utilizan o noso idioma nas etiquetas e coñecidos cidadáns xeradores de opinión en cadanseu sector.\nA campaña publicitaria inclúe publireportaxes nos representandes do sector agroalimentario falan das súas iniciativas empresariais, que se poden visionar en www.galeguizargalicia.gal. A plataforma que lles ofrece o Foro E. Peinador busca a construción dun novo discurso galeguista que se fundamente nun aserto común: o futuro da lingua galega estará asegurado na medida que esta estea presente na economía e singularmente na etiquetaxe e publicidade dos produtos que chegan acotío aos consumidores.\nUn discurso galeguizador que ten precedentes na historia de Galicia, e que, sen embargo,os movementos políticos e sindicais non rescataron para adecualos aos tempos que vivimos. Efectivamente, no primeiro terzo do século pasado, Álvaro das Casas fundou a Unión de Colleiteiros do Ribeiro (UCRA). No seu manifesto fundacional dicíase: “Por onde vaiades convertédevos en propagandistas incansables e fervorosos dos nosos viños. Gabádeos en canto valen e recramádeos sempre…O viño é para nós a gloria e o pan. Unámonos para a súa defensa e a victoria traeranos, outra vegada, o pan e a gloria”. El predicaba co exemplo etiquetando, xa daquela, as botellas da súa adega no noso idioma.\nO Partido Galeguista recollía no seu programa político prestar atención a produción autóctona para que se consumiran preferentemente produtos galegos. “O nacionalismo galego , afirmaban, quere construír unha patria. E unha patria para existir necesita contar cunha economía. Tena Galicia?. Tena, aínda que moitos galegos non o saiban. E aínda que economías alleas lle fagan a guerra coa complicidade dos propios galegos”. A Federación das Mocidade Galeguistas tamén levaba no seu programa a proclama: “Comprade produtos galegos e facede propaganda a prol dos mesmos”.\nArtículo anteriorLa Región – O viño, de aquí, se pode ser\nArtículo siguienteGalicia Confidencial – Peinador, un empresario de pensamento galego


Baiona distribuirá a partir deste martes entre a veciñanza 15.000 máscaras de protección - VigoÉ\nBaiona distribuirá a partir deste martes entre a veciñanza 15.000 máscaras de protección\nO Concello habilitará sete puntos de distribución que se situarán en Baiona, Sabarís, Baíña, Baredo e Belesar\nO Concello de Baiona comezará a distribuír máis de 15.000 máscaras entre a cidadanía para que conten coa protección necesaria contra o Covid-19 á hora de saír as rúas. Ás máscaras cirúrxicas homologadas adquiridas engadiranse outras realizadas por persoas voluntarias, que foron sometidas a un proceso de esterilización.\nPara unha mellor e máis doada distribución –que será realizada por persoal de Protección Civil do Val Miñor e persoas voluntarias– e para evitar aglomeracións de veciños e veciñas, o Goberno local estableceu sete puntos de reparto que funcionarán, todos eles, entre as 10.00 e 13.00 e as 17.00 e as 20.00 horas ou ata rematar as existencias.\nBaiona contará con dous deses puntos que quedarán situados no parque ‘Os Tendais’ e na praza da Froita (praza Pedro de Castro). Outros dous lugares de distribución instalaranse en Sabarís, concretamente na Praza de Victoria Cadaval e na Avenida de Sabarís. Pola súa banda Baíña e Baredo disporán de cadanseus puntos de distribución, que estarán instalados nos respectivos centros culturais. Finalmente, Belesar terá outro lugar de distribución na zona do cemiterio.\nO Concello de Baiona realizou o pedido das máscaras hai un mes para que estiveran ao dispor da cidadanía “agora que é cando son precisas e non antes, cunha situación estrita de confinamento” explica o alcalde, Carlos Gómez.\nEn todo caso, o rexedor local segue facendo un chamamento “á prudencia e á responsabilidade” xa que, aínda que con medidas máis relaxadas, “a crise sanitaria provocada pola Covid-19 e o perigo de contaxio seguen aí”.\nNestas circunstancias, engade Gómez, “é cando máis precavidos e coidadosos debemos ser para poder seguir avanzando nas fases da desescalada e evitar un retroceso de imprevisibles consecuencias sociais e económicas”.\nAs máscaras contribúen a unha mellor protección, pero a forma máis efectiva de atallar o virus “son as medidas de prevención que todos e todas deberemos adoptar dentro da nosa responsabilidade persoal”, finaliza o rexedor local.