Atopan unha interesante necrópole megalítica oculta entre o toxo - Historia de Galicia\nUbicación das mámoas de Sobrado dos Monxes / Xabier Moure\nAtopan unha interesante necrópole megalítica oculta entre o toxo\npor Samuel Perez · 1 Mar, 2022\nCristina Vázquez Neira e Xurxo Broz do Museo da Terra de Melide veñen de comunicar ao Servizo de Arqueoloxía da Xunta de Galicia do descubrimento de varias mámoas no monte do Sarrapio (Sobrado dos Monxes). Estes foron informados da situación polo divulgador e xornalista Manuel Gago.\nEstes grupos de mámoas sitúanse neste monte con máis de 700 metros de altitude e préto do pequeno pobo de Marco de Pías. O primeiro grupo sitúase ao oeste e presenta catro mámos en liña. Aos investigadores chamoulles á atención, segundo informa o historiador Xabier Moure, un amoreamento de terra e pedras echado por un valado de estacase malla metálica. “Non entende o porqué do peche”, comenta. Máis ao leste, o segundo grupo de mámoas atópase máis préto da aldea. Tamén conta con catro mámoas con difícil acceso debido á cantidade de toxo.\nAgora, é a quenda do Servizo de Arquoloxía da Xunta de Galicia que será o encargado de catalogar estas pezas arqueolóxicas que se sitúan na liña divisoria entre os concellos de Sobrado, Toques e Friol.\nTemas: catalogaciónCristina Vázquez NeiramámoasManuel GagoMuseo da Terra de MelideXunta de GaliciaXurxo Broz\nDescubrindo os vikingos que atacaron Galicia\nSeguinte O castiñeiro que naceu grazas á “merda” da letrina dunha torre medieval\nAnterior O mosteiro máis antigo de Galicia en perigo polo asfalto


Canelóns de cabaza\n3 follas de pasta para lasaña sen glute*, 500 g de cabaza, 1 cenoira, a parte branca dun allo porro, catro chalotas, unha culleriña de curry, media culleriña de cúrcuma, pementa moída, unhas gotas de tabasco, sal, aceite de oliva virxe extra, queixo mozzarella relado.\nPara a bechamel:200g de leite, 25 g de manteiga, 7 g de maicena.\n*Non coñezo ningunha pasta de canelóns sen glute. Unha vez cocida a pasta de lasaña, cortala á metade para facer os canelóns.\nCocer a pasta segundo as indicacións do fabricante.\nPicar, moi picadiño, o allo porro e as chalotas, poñer todo nunha tarteira, cun pouco de aceite, ao lume.\nPelar e cortar a cabaza en anacos pequenos.\nPelar e cortar a cenoria en anacos pequenos.\nEngadir á tarteira a cabaza e a cenoria, remexer e deixar facer a lume suave.\nCando a cabaza estea feita engadir o curry, a cúrcuma, o sal e catro pingas de tabasco.\nBechamel: Disolver a maicena nun pouco de leite frío.\nPoñer o leite nun cazo xunto coa manteiga e ferver.\nCando o leite estea fervendo botar a maicena disolta e remexer. Engadir o sal e a pementa ao gusto. Deixar cocer uns minutos, remexendo de cando en vez. Reservar.\nFacer os canelóns coa crema de cabaza.\nNunha fonte para forno poñer un pouco de bechamel no fondo, ir colocando os canelóns a medida que se van facendo.\nBotar por enriba dos canelóns máis bechamel e o queixo.\nMeter no forno a gratinar.\nTempo aproximado: 1 hora e 15 minutos.\ncabaza canelóns cúrcuma curry leite maicena manteiga pasta porro vexetais


Usamos cookies propias e de terceiros que entre outras cousas recollen datos sobre os seus hábitos de navegación para mostrarlle publicidade personalizada e realizar análise de uso do noso sitio\nSe continúa navegando consideramos que acepta su uso. ACEPTAR Más información\nPapaventos contra monstros\nFestival de Papaventos\nA Asociación Socio Cultural Miño Contigo, sen ánimo de lucro, naceu fai tres anos e medio, coa finalidade de axudar e apoiar ás persoas máis vulnerables, os nosos valores son a Solidariedade, a Tolerancia e a Transparencia.\nO obxecto da Asociación pode reflectirse nos seguintes puntos:\n1.- A obtención de produtos de primeira necesidade a través de diferentes Empresas, Comercios e persoas anónimas de Miño, para a súa posterior distribución a través do Departamento de Asuntos Sociais do Concello.\n2.- Fomentamos, organizamos e impartimos actividades culturais enfocadas a nenos e adultos:\n· Teatro infantil e de adultos.\n· Obradoiro de papaventos\nSempre coa colaboración do Concello de Miño, Empresas privadas, como Vazquez-Garzón, Artabro Seguros, Hotel Crisol das Rias-A Carboeira e puntualmente o Concello de Vilarmaior.\nTampouco queremos esquecernos das persoas que forman o grupo de Participantes do Festival de Cometas: Torbellino y Ventolera (Madrid), Velaivai Cometas (A Coruña) e Jaime Papa Ventos (Lugo) e do noso equipo humano cuxa única pretensión é a axuda e colaboración para o beneficio de todos Desde esta páxina, queremos contribuír ao apoio das actividades tanto culturais como sociais que se realizan no noso Concello, prestando o noso apoio ao resto de Asociacións e Eventos que se realizan en Miño, dandoles visibilidade ata o de agora, a través de redes Sociais.\nSó resta dicir que seguiremos traballando e que calquera axuda a nivel colaboración será sempre ben recibida


Presentación de The Waylanders, o RPG da compañía galega Gato Salvaje Studio - Mola!\nPresentación de The Waylanders, o RPG da compañía galega Gato Salvaje Studio\nHoxe tivo lugar en A Coruña a presentación do novo traballo do estudio galego de videoxogos Gato Salvaje Studio, The Waylanders, un RPG de fantasía épica basado nas lendas e mitos de Galiza. O xogo está ambientado nas épocas celta e medieval, e nel poderemos percorrer lugares como Brigantia, Santiago de Compostela ou a Illa de Ons. Neste senso, e sen que se desvelase a historia da que seremos protagonistas, si sabemos que o xogador poderá crear un personaxe que liderará un grupo de compañeiros, algo habitual no xénero.\nAdemais, na rolda de prensa presentáronse os primeiros contidos artísticos do xogo, así como as tecnoloxías empregadas. Deste xeito fíxose unha demostración en directo do funcionamento do traxe de captura de movementos, empregado para realizar unhas técnicas de combate máis realistas no xogo. O estudio conta coa colaboración do maestro de esgrima antiga, internacionalmente coñecido, Ton Puey, mestre da Academia da Espada, quen será o encargado de reproducir os movementos de combate dos personaxes co traxe de captura de movemento.\nFernando Prieto, productor executivo e socio de Gato Salvaje Studio, indicou que o estudio ten en prantilla a 38 profesionais do sector, ademáis de numerosos colaboradores, que levan 8 meses de producción. A saída ao mercado de The Waylanders está prevista para o primeiro trimestre do 2020, e sairá tanto para PC como para consolas. Ademais, según indicou, será presentado nas diferentes ferias internacionais do videoxogo. Así, The Waylanders será levado á Games Week de París, á Gamescom de Colonia, a Gameshow de Tokyo ou á E3 de Los Ángeles, entre outras. Fernando Prieto indicou que Gato salvaje Studio conta con colaboradores internacionais de ampla traxectoria na industria do videoxogo, que serán anunciados públicamente nos próximos meses.\nPor último, fixo mención á importante labor que o estudio está realizando en canto a creación de industria en Galiza, sendo o principal contratador de profesionais do sector. Animadores, modeladores, programadores, deseñadores, dobradores e un longo etcétera, traballan no proxecto. Destacou, ademáis, o dobaxe en galego do xogo, ademáis do inglés e o español.\nNos próximos meses, Gato Salvaje Studio dará mais información sobre The Waylanders. Animámovos a que os sigades nas redes sociais e que esteades atentos ao proxecto.


Sada rexeita o plan de usos da Xunta para o Pazo de Meirás.\nSada rexeita o plan de usos da Xunta para o Pazo de Meirás\nO Concello de Sada rexeita o ''Plan de usos das Torres de Meirás'' presentado onte na sede da Real Academia Galega (RAG) polo conselleiro de Cultura, Román Rodríguez.\nSada, 12 decembro 2020\nO Concello de Sada, en relación co ''Plan de usos das Torres de Meirás'' entende que a Xunta vai na dirección errada, tanto no fondo como na forma. A respecto do fondo, porque o Pazo, xa desde o Decreto BIC do 2008 até agora, integra dúas referencias históricas: a de Pardo Bazán e a do ditador Franco. As dúas forman parte indisociable do Pazo, da súa historia, dos seus antecedentes e dos futuros usos.\nSegundo o alcalde de Sada, “non se pode falar só de Pardo Bazán. Parece que á Xunta lle molesta a memoria, sobre todo a histórica e democrática, do franquismo, da ditadura, da represión, o que supón unha didáctica parcial e interesada do Pazo. A memoria non é un xardín”.\n“Sen a referencia do franquismo, do que foi e representou a ditadura, e en particular do propio Pazo como símbolo e resultado do franquismo, estaríase dando unha interpretación parcial e fraudulenta do Pazo de Meirás”, entende o alcalde de Sada.\nO rexedor cre que tamén erra a Xunta de Galicia na forma ao anunciar as 'Bases para el plan de usos de las Torres de Meirás', de maneira unilateral, sen contar coas outras administracións (Estado, Concello de Sada e Deputación da Coruña), que foron quen de acadar unha sentenza histórica de devolución do Pazo, e sen contar coas asociacións e entidades da memoria histórica e democrática. “Unha cooperación institucional obriga a un mínimo respecto polas outras administracións e pola propia sociedade civil. Unicamente desde esa cooperación institucional, xunto á necesaria e imprescindible participación das entidades e asociacións da memoria histórica (CRMH e outras), poderase acordar os usos do Pazo”, subliña Portela.\nO alcalde entende tamén que Sada é fundamental no futuro do Pazo de Meirás e non pode quedar fóra. “A Xunta ten as súas competencias, pero o Concello de Sada ten as súas, tanto as urbanísticas como as de patrimonio cultural, tal como precisa a Lei de Patrimonio cultural de Galiza do 2016".


PABLO AGUILAR E RAQUEL ÁLVAREZ – Premios Auditorio de Galicia 2021\nVigo, Pontevedra, 1997 / 1998\nAuga e terra e pel e un caldeiro vermello e un descampado\nVídeo | Instalación\nAuga e terra e pel e un caldeiro vermello e un descampado fala das marcas, da pegada que deixamos nos demais e que os demais deixan en nós. Corpo, emocións e mente son descampados eternamente mutantes, alterados polo anciño e a aixada de cada vínculo creado. Un rastro de terra e auga no chan, na pel e no tecido. A aixada, o anciño, o caldeiro de auga, rachan, acariñan, rompen, mollan, erosionan este non-lugar habitado por dous transeúntes que vagan e se atopan. É un proxecto instalativo composto por unha proxección monocanle e cinco mapas fotográficos extraídos do propio vídeo.\nA proxección monocanle trátase dunha performance filmada naque as dúas autoras do proxecto interveñen con ferramentas agrarias un espazo descampado situado nun contexto industrial. A filmación produciuse desde dúas perspectivas: unha aérea e unha terrestre. Desta forma intercálanse mapas do espazo e o impulso latente que leva ao acto de intervir. É un estudo do espazo, ou máis ben do ‘eu’ a través das pegadas que deixamos neste.\nA instalación complétase con cinco mapas extraídos da intervención. O primeiro deles retrata este descampado tan só coas marcas que xa posuía previamente; o segundo e o terceiro rexistran o paso de Raquel e Pablo por separado; o cuarto faino coa intervención de ambos á vez e, o último, distanciado destes catro primeiros, empregadas na performance, con todas as súas manchas e rachaduras: o rastro que deixamos o un no outro.\nBIO PABLO AGUILAR\nPablo Aguilar Martín, Vigo, Pontevedra, 1997\nMáster en fotografía e posprodución, Too Many Flash, Madrid, 2021- actualidade.\nGrao en comunicación audiovisual, Universidade de Vigo, 2015 – 2019.\nObradoiro de filmación e revelado en analóxico, MASTERLAV, Madrid, 2021.\nBolsa Galeuropa de prácticas no estranxeiro, Berlín, 2019.\nBolsa ERASMUS, Ruhr-Universität Bochum, Alemaña, 2017 – 2018\nObradoiros de cine impartidos por Oliver Laxe e Eloy Enciso, Novos Cinemas, Pontevedra, 2016 – 2018\nRedactor en A Cuarta Parede, 2021- actualidade.\nAuxiliar de produción, Primavera do Cine, Vigo, 2020.\nCamarógrafo e entrevistador, Play-Doc (voluntariado), Tui, 2019.\nAsistente no departamento de invitados, Novos Cinemas, Pontevedra, 2018.\nXurado Xove, Novos Cinemas, Pontevedra, 2017\nFuck This Studio, SCALEXTRIC SÍ, Vigo, 2021.\nSolaina Galería, Panos Quentes, Lugo, 2020.\nIntersección Audiovisual Contemporary Art Festival, A Coruña, 2020\nCurtocircuíto, sección Supernova, Santiago de Compostela, 2020.\nMención especial do xurado no Festival de Cans, sección Novas Camadas, O Porriño, 2020 Festival Novos Cinemas, Pontevedra, 2017 e 2018.\nBIO RAQUEL ÁLVAREZ\nRaquel Álvarez Méndez, Vigo, Pontevedra, 1998\nGrao en belas artes, Universidade de Vigo, 2018 – actualidade.\nTécnico superior en realización de proxectos audiovisuais, EIS Vigo, 2016 – 2018\nBolsa de formación en sistemas informáticos, Facultade de Belas Artes, Pontevedra, 2020 – actualidade.\nObradoiros de cine impartidos por Jaione Camborda e Eloy Domínguez Serén, Novos Cinemas, Pontevedra, 2019 – 2020.\nDireción de arte e vestiario en Cando toco un animal, de Ángel Filgueira, 2021.\nCoordinadora do espazo artístico Fuck This Studio, Vigo, 2020 – actualidade.\nMembro do colectivo de comisariado audiovisual Grupo Subterráneo, 2020 – actualidade.\nGravación e montaxe en Cambio de rasante, 2018.\nBoder Magazine x Fuck This Studio, Vigo, 2021.\nÍntima Fest, Madrid (online), 2020.\nNovos Cinemas, Pontevedra, 2019 e 2020.


Inicio/Concellos/Extinguido o lume de San Vicente de Leira (Vilamartín de Valdeorras)\nÁs 8:24h. desta mañá quedaba extinguido o incendio forestal que se producía onte, sábado 28 de marzo ás 14:15h. , na parroquia de San Vicente de Leira (Vilamartín de Valdeorras).\nSegundo as últimas estimacións, afectou unha superficie provisional de 24 hectáreas, todas de monte raso. No seu control traballaron 4 axentes, 8 brigadas, 4 motobombas e 6 helicópteros, segundo informa Consellería do Medio Rural.\nFoto: Brigada Marroxo.\nA Rúa comarca incendio leira noticias O Barco provincia San Vicente Valdeorras\nOs positivos de Covid en centros educativos de Valdeorras soben a 9


RAMÓN SUÁREZ PICALLO. NOTAS AUTOBIOGRÁFICAS (II) - AREAL. Revista Cultural de Sada. AC Irmáns Suárez Picallo\nMarola (radiante de alegría). –¡Deus che vexa vir…! ¡Achégase a miña vinganza! (Confidente.) Oes, ¿coñeces ao tío Calviño?\nFandiño. –¡E non hei de coñecer!… Nada menos que o noso delegado máis eficaz, a nosa man dereita. É un exemplar da Raza; agora, doume conta por que lle chaman herexe… Cando era pícaro, contábame contos de Estadeas e Santas Compañas, e acórdome que sempre había caciques que viñan do outro mundo para que lles sacasen o hábito…\nMarola. –Foi a única persoa que me amparou. Por iso, como ía todas as noites á súa casa, sei todo canto se fai para librar a Galicia. Nesta cesta, foron todos os papeis que eu repartín por vilas e aldeas.\nFandiño. –De modo que fuches ti a mensaxeira dos nosos ideais!… ¡Déixame que che dea unha aperta!… (Apértaa, pero Marola despréndese avergoñada. Vai escurecendo. Unha moza canta unha canción nostálxica, a que Fandiño escoita ensumido.)\nFandiño. –¡Canción da miña terra!… ¡Doce como as caricias da miña nai!… ¡Triste como as miñas dores!… ¡Nai Galicia, alma túa torturada que segues como unha visión angustiosa aos emigrados!… (Terminou o canto da moza: a vigorosa voz dun mozo entoa con aire de desafío un rudo alalá. Cada vez máis lonxe continúan oíndose as cancións de desafío.) ¡Alalá viril!… ¡Musa gloriosa de Curros e Pondal!… ¡Canto épico da miña heroica estirpe Celta…! Dez anos facía que non escoitaba os teus máxicos ecos!… ¡Canto darían por escoitarche os que morreron en terras afastadas!… ¡Canto darían porque as túas notas fosen o Miserere da súa agonía, levando reflectida nas súas pupilas a docísima visión da súa Galicia benamada!\nMarola. –¡Probiños!… (A campaniña da aldea próxima toca o Angelus. Marola axeónllase fronte á cruz.) Recemos por eles e polas nosas nais.\nFandiño. –Non sei rezar dese xeito. Os meus rezos son outros, dinse de pé e cos puños en alto. (8)\nUnha das cousas que máis me encheu de ledicia o meu esprito ao chegar a miña vila natal, a Sada dos meus amores, foi saber que n’ela habia unha xuntanza nazonalista de rapaces cuásique todos menores de 20 anos. E ainda mais, cando soupen que un hirman meu, que tiña dous anos cando deixei o fogar paterno, formaba parte d’ela. (9)\nVai ser media noite. Noite de verán, algo anubrada. Estamos sobre a Praza de Miguel Anxo, na Porta Santa. […] Ante a nosa vista aparece, estendida nun val, a vella e señorial Florencia; a inmortal cidade de Lourenzo o Magnífico, que deu ao mundo altísimos poetas, sabios eminentes e artistas inmortais. Rodéaa un cinto de verdecentes montañas. O Arno, deslizándose por debaixo das pontes vetustas, musita versos da “Divina Comedia”, como eterna homenaxe ao gran florentino que a concibiu nun soberano chispazo de xenio. Dorme Florencia. Ningún ruído turba o seu sono. […]\nDescendemos da Praza. Sen ningún rumbo fixo, como levados por un guía invisible, chegamos á Ponte Vella. […] Por unha das arcadas que dá sobre o río, penetra un claro de lúa que reflexa sobre un mármore onde está reproducido no alto relevo do centro o primeiro encontro de Dante con Beatriz. Foi neste lugar que nós ocupamos, onde naceu aquel amor inmenso que torturou a alma do poeta. Un hálito de emoción nos envolve; en estraño fluído fainos vibrar, e, por un momento, sentímonos transportados a outra rexións, levados por un misterioso sortilexio.\nO tanxer do “campanile” do vello palacio comunal florentino que dá as 12 da noite, envólvenos na realidade. Botamos unha derradeira ollada á alegoría dantesca, e cruzamos a ponte vella de Florencia onde naceu o máis fermoso poema de amor da Humanidade. (10)\nEsta noite, despois de cear, o noso amigo o crioulo, por un pouco “tira la bronca” presa do maior furor. Non sabemos cómo o arranxou; mais o caso é que apareceu cunha rapaza crioula que toca e canta divinamente unha colección de tangos: “Viejo Rincón”, “Langosta”, “Sonsa” e outros.\nDesaloxo de toda a “gabachada”, quedando o salón por noso. ¡Santo Deus, e que inusitadas belezas atopamos nas notas da canción do arrabalde porteño! ¡Que evocativa e nostálxica semellou esa música popular, que leva prendidos nas súas notas anacos da alma do arrabalde, ao que divinizou o sublime Carriego na súa “Canción del Barrio”! ¡Con que devota emoción os escoitamos, lembrando noites de bohemia, noctámbula, lembrando os ollos ardentes, apaixonados desas mulleres crioulas que entregan o seu corpo e a súa alma ao ritmo dun tango arrabaldeiro!\nAs notas de “Viejo Rincón” soan aínda nos nosos oídos. ¡E non hai dúbida algunha de que esta noite soñaremos con Buenos Aires! (11)\nCando nas postrimetrías da ditadura, apareceu Orga, tivemos unha viva alegría ao constatar que nas súas filas envorcáranse todos os galeguistas coruñeses. Soubemos da fundación de Orga por eles e especialmente por Villar Ponte con quen a nosa correspondencia era asidua. […] constituímos unha filial en Buenos Aires, de cuxos socios son o N.° 70. Reimprimimos o seu manifesto e distribuímolos entre todos os galegos residentes en Arxentina, Uruguai, Chile e Perú.\nNós presentiamos en Orga o milagre redentor de Galicia. Viña a conxugar a idea republicana e democrática con esencias de galeguidade que lle daban á loita política, matices espirituais de gran valor e, sobre todo, orixinalidade. O noso pobo, desde o ciclo dos precursores viña acusando, especialmente nos núcleos intelectuais, unha ansia viva de resurrección, de reencontrarse a si mesmo. Por outra banda, vinculado politicamente ao Estado español, presentía que a República abría o camiño á súa esperanza. Orga, sinalaba con nitidez aquel camiño. Por iso Orga tivo ao seu redor o maior caudal de simpatías populares que xamais tivese en Galicia ningunha organización política. E por iso nós, ao ser consultados, opinamos na VI asemblea nacionalista da Coruña, que o galeguismo debía definirse en sentido republicano, ingresando en Orga para fortificar máis aínda a súa tendencia galeguista. […] Quizais antes do tempo necesario para que Orga se trocase nun gran partido político popular, veu a república, á que sumou a súa simpatía todo o galeguismo: Inmediatamente, Federación Republicana Galega, da que Orga era a súa forza máis vital, convocou a unha Asemblea na Coruña, para estudar un proxecto de Estatuto autonómico de Galicia […]. A Federación de Sociedades Galegas Agrarias e Culturais e Orga de Buenos Aires aceptaron a invitación e, xunto con Alonso Ríos e Sigüenza, nos delegaron para concorrer a aquel comicio celebrado na Coruña o 4 de xuño. O noso mandato era: Soster a máxima autonomía para Galicia e participar na campaña electoral en favor daquel grupo político que fixese artigo principal do seu programa a autonomía rexional e traballar para lograr a unidade das forzas republicanas e galeguistas nun partido político rexional que comezará e terminará en Galicia.\nParticipei por tres veces naquela asemblea e na súa sesión de clausura envorquei sobre o auditorio as esperanzas fervorosas dos emigrados na República e na autonomía […]. Ao terminar, un cabaleiro co que xamais cruzase unha palabra -o doutor Sal Lence- propuxo ao auditorio que se me propuxese como candidato a Deputado pola miña provincia natal. O público apoiou fervorosamente a proposición e ao outro día, sen que eu falase unha soa palabra con ninguén sobre tal proposición, apareceu o meu nome na candidatura oficial de Federación Republicana Galega. Quen o incluíu, quen intentou logo excluílo, son cousas das cales xamais quixen nin quererei decatarme. A miña aceptación -conmovida e chea de gratitude-ía tácita na miña participación nos mitins electorais como tal candidato. Aquela campaña foi feita sobre un programa que se baseaba nestes dous principios programáticos de Fed. Rep. Galega: República Federal de esquerdas e autonomía de Galicia, coa súa secuela de democracia popular de abaixo para arriba e de todo o índice dos nosos problemas espirituais, políticos e económicos. (12)\n(8) “Fragmento del primer acto de “Marola””, El Despertar Gallego, 2 de agosto do 1925.\n(9) “Manoel L. Freire-Calvelo”, Céltiga, agosto do 1926.\n(10) “Noche florentina”, Céltiga, 10 de agosto do 1926.\n(11) “De vuelta al hogar. Fragmentos de mi diario”, Céltiga, 25 de maio do 1926.\n← RAMÓN SUÁREZ PICALLO. NOTAS AUTOBIOGRÁFICAS (III)\nRAMÓN SUÁREZ PICALLO. NOTAS AUTOBIOGRÁFICAS (I) →


Día do libro: 7 lecturas imprescindibles para gozalo | C.C. As Cancelas\nUn bo libro pode mesmo cambiar a vida a unha persoa. E é que hai obras que parecen estar pensadas e escritas para unha persoa en concreto. Historias nas que involucrarse, coas que empatizar, nas que sentir a trama coma se fose propia. Por lecturas así, queremos celebrar o día do libro ao grande con sete recomendacións que están a causar sensación no panorama literario.\nUnha xaula de ouro, Camila Läckberg\nEsta é unha desas novelas nas que o tempo se che pasará voando sen saber moi ben como. Faye é unha muller cun escuro pasado, que conseguiu todo o que sempre soñara na vida: un marido atractivo, unha filla á que quere e, sobre todo, unha vida chea de luxos e opulencia. Pero un bo día, todo vaise ao traste poñendo a seguridade da súa acomodada vida patas arriba. É entón cando Faye terá que adaptarse, loitar e sobrepoñerse á nova situación. Un camiño longo e non exento de obstáculos que, ademais, non será de balde, xa que a vinganza veu para quedar e arrasará con todo.\nTodo o que non poido dicir, Emilie Pine\nComposta por unha colección de ensaios, a última obra de Emilie Pine en formato autobiográficos chega para poñer fin ao silencio das mulleres. A autora fálanos con total sinceridade de sucesos que nin sequera admitira ante ela mesma: a súa imposibilidade de quedar embarazada, o alcoholismo do seu pai, violacións e adiccións. Esta é a súa historia, pero tamén a de moitas mulleres. Un libro totalmente sincero e sabio que trata do que significa estar viva, un acto de rebelión contra unha sociedade que prefire silenciar a este colectivo.\nA nai de Frankenstein, Almudena Grandes\nAno 1954, o novo psiquiatra Germán Velázquez volve a España tras saír ao exilio en Suíza quince anos atrás, para traballar no manicomio de mulleres de Ciempozuelos, en Madrid. Alí reencontrarase con Aurora Rodríguez Carballeira, unha parricida intelixentísima que lle fascinou xa aos trece anos, e coñecerá a María Castejón, auxiliar de enfermería. Germán síntese atraído por esta última, e non entende o seu rexeitamento. Ambos queren fuxir dos seus pasados, e aínda que queren darse unha oportunidade, viven nun país humillado.\nÚltimo thriller do autor Andrea Camilleri antes da súa morte. Giulio acaba de ter un accidente no quilómetro 123 na Via Aurelia de Roma. Ester tenta contactar con el, pero ten o móbil apagado. Con todo, é Giuditta, a muller de Giulio, quen conecta o móbil, e non ten nin idea de quen é Ester. Unha testemuña afirma que o accidente foi en realidade un intento de asasinato, polo que a investigación é asignada ao inspector Attilio Bongioanni, quen deberá enfrontarse a un caso no que nada é o que parece.\nA psicóloga, Helene Flood\nEsta novela iníciase coa historia da psicóloga Sara, cuxo marido desaparece sen deixar rastro unha mañá na que lle di que se vai cos seus amigos para pasar a fin de semana a unha cabana. Horas despois, Sara recibe unha chamada dos amigos do seu marido preguntando por el. É ese o momento no que comeza a súa agonía: Por que lle mentiu o seu marido? Onde está? Estará ben?\nVolve a autora de ‘Palmeiras na neve’ coa súa nova novela ‘O latexo da terra’. Alira é a herdeira da mansión e as terras que a familia posúe desde fai xeracións. Os problemas económicos e unha casa cada vez máis difícil de manter, fan que nosa protagonista teña cada vez máis dúbidas sobre se manterse fiel ás orixes ou adaptarse aos novos tempos. Pero por se isto fose pouco, a desaparición dun dos hóspedes da casa e a ocupación das demais casas que aínda quedan en pé, súmanse ás súas preocupacións.\nO fillo do século, Antonio Scurati\nEsta obra constitúese como unha novela biográfica baseada nun momento da historia italiana marcada polo liderado dun home: Benito Mussolini. A través da vida deste personaxe histórico, o autor trata a historia dun país que viu crecer e triunfar o fascismo, pero tamén explica a popularidade dun líder carismático e como moita xente cría que esta época foi de prosperidade e estabilidade para o país.


Consello Social – Universidade de vigo » Intervención de Ernesto Pedrosa no Campus ConVida\nIntervención de Ernesto Pedrosa no Campus ConVida\nIdeas para palabras no Campus ConVida do presidente do Consello Social.\nComo presidente do Consello Social desta Universidade sosteño que os alumnos son un dos compoñentes máis sensibles e máis dinámicos de calquera Universidade. Neles reside o maior potencial porque son os mellores transmisores dos beneficios que a institución universitaria debe reportar ao seu ámbito, á sociedade, e porque eles serán o reflexo máis fiable do éxito ou fracaso da Universidade.\nNinguén discute que o futuro está baseado nunha boa formación, que debe ser inculcada a través do coñecemento, pero tamén dos valores. Porque ao final do camiño dispoñeremos de profesionaiscompetentes…y de cidadáns responsables, instruídos, solidarios, libres e comprometidos. E neles a sociedade recoñecerá mellor a súa Universidade e outorgaralle a confianza e o apoio que tanto precisa.\nPor iso, o Campus ConVida é unha excelente iniciativa á que o Consello Social se adhire por ser un valioso e transcendente compromiso nunha dirección acertada e necesaria. Este Campus abre unha liña que seguiremos, convencidos de que xera beneficios, porque promove a cultura das tarefas cotiás a través das que é posible facernos todos un pouco mellores.\nO compromiso das universidades co desenvolvemento económico na súa área territorial de influencia non debe excluír o compromiso social. Moitas veces falamos dos valores da universidade, e proclamamos a sensibilidade da institución e a súa obriga coa formación de cidadáns solidarios, concienciados, cívicos, educados, libres e preparados. E dicímolo sinceramente. Pero cando nos paramos a ver que se fai realmente para contribuír á implantación deses valores e a súa difusión nos Campus, descubrimos que faise moi pouco, que non dispoñen de espazo nin recursos, e que responden máis a unha vocación e a un esforzo persoal que a un compromiso asumido.\nPor iso merece un recoñecemento esta iniciativa, porque entra institucionalmente na contribución da universidade ao desenvolvemento social, ao benestar, á calidade de vida da súa área de influencia. E porque, sen apartarse da súa primeira e segunda misión, e mesmo da terceira, pensa nas persoas.\nNesta dirección hai moito por facer e é necesario un apoio sostido a este Campus Convida, para que o exemplo que mostra se estenda, e o espírito que o impulsa se consolide.\nParabén vicereitora, e parabéns e agradecemento a quenes o fan posible.


O Centro Social de Barrañán construirase coa subvención da Deputación - Novas - BNG de Arteixo\nO Centro Social de Barrañán construirase coa subvención da Deputación\nO BNG xa solicitou a recuperación do edificio da Escola de Barrañán en 2007.\nA Deputación da Coruña, de cuxo goberno forma parte o BNG, dá ao Concello de Arteixo unha subvención nominativa para a construción do Centro Social de Barrañán. O PP perdera a subvención en 2013.\nbngarteixo 15 abr. 2019 - 16:37\nA Deputación da Coruña, de cuxo goberno forma parte o BNG, dá ao Concello de Arteixo unha subvención nominativa para a construción do Centro Social de Barrañán. O deputado de Patrimonio e Contratación, Xesús Soto, asinou un convenio polo que a institución provincial achega o 80% do orzamento, que se corresponde con 191.948,89 euros do orzamento total de 239.936,11 euros.\nPor mor dunha clara incapacidade do goberno local estes cartos levan sen investir en Arteixo desde 2013, ano en que o goberno da Deputación aproba darlle ao Concello de Arteixo 300.000 euros para a piscina municipal. Finalmente, o goberno do PP perdeu estes cartos porque modificou o proxecto e a Deputación informou desfavorabelmente esa modificación. Aínda así, o goberno do PP fixo caso omiso a este informe, pois tiña moita présa porque chegaban as eleccións e precisaban inaugurar a piscina. A piscina, como vimos despois, ten problemas e defectos dos que o alcalde Calvelo e compañía teñen a responsabilidade. Desde o BNG seguimos reforzando a idea da falta de planificación do goberno do PP de Arteixo e a deficiente xestión do diñeiro público.\nA Deputación, para que as veciñas e veciños de Arteixo non se visen prexudicados por unha incapacidade absoluta do goberno local, deulle ao Concello de Arteixo a posibilidade en setembro de 2017 de facer outro convenio para o financiamento dunha obra. Neste caso da ampliación e reforma da escola de Barrañán, xa que esta non puidera ser feita nun dos programas que houbera en 2015.\nA Deputación achegará a esta obra 191.948,89 euros, o que supón o 80% do total e o máximo que permiten as bases de execución do orzamento da Deputación da Coruña.\nAntecedentes da Escola de Barrañán\nDurante o mandato do PP entre 2003 e 2007, a escola de Barrañán, abandonada, estaba sendo obxecto de vandalismo sen que o goberno fixese nada. O BNG de Arteixo denunciou a situación en numerosas ocasións.\nEn 2007, o BNG solicitou a recuperación do edificio, que data de 1927 , e o seu uso como local de reunión para a veciñanza, denunciando ademais a carencia de infraestruturas públicas que padecía a parroquia de Barrañán. En 2008 finalizan as obras de recuperación da antiga escola, aínda que o goberno do PP tardou en abrila ao uso público. De feito, o BNG realizou un acto en 2009 pedindo que se abrise de xeito inmediato.\nAgora, en 2019 e en precampaña electoral, o PP adxudica as obras, investindo por fin os cartos concedidos pola Deputación da Coruña. Dez anos despois, parece que en Barrañán contarán co agardado centro social.


Cine | Parasite como mostra do constante crecemento do cinema surcoreano - El Salto - Galiza\nParasite pasou con discreción pola carteleira española. Pese a que soamente se estreou en 65 salas do Estado, os eloxios da crítica e o “boca a boca” conseguiron que se convertira na película coreana máis vista en salas da historia. Exemplifica, cun filme de claro carácter social, a evolución exponencial do cinema do país sudasiático.\nEscena do filme onde a familia está a dobrar as caixas das pizzas. Foto: Distribuidora La Aventura.\nO cinema surcoreano é relativamente descoñecido. Corea do Sur é un dos poucos países que se mantivo á marxe da industria cinematográfica norteamericana. Ata 1987, cando se distribuiu Fatal Attraction de Adrian Lyne. Por este motivo, os seus filmes mantéñense lonxe dos estereotipos e a forma de dirixir hollywoodiense, conformando un estilo propio. A pesar de contar cunha “idade de ouro”, a súa industria non vai coñecer unha auténtica revolución ata a década de 1980, coa aparición da coñecida como New Wave coreana, liderada por directores como Park Kwang-su e Jang Sun-woo, que aproveitaron a chegada da democracia para tratar temas que eran tabú durante a época da ditadura militar.\nA New Wave (á que se refiren tamén como Hallyuwood, sendo Hallyu o “flow de corea”) non gañou prestixio a nivel internacional ata finais da década dos 90, especialmente con Oldboy (2003), a película de Chan-Wook Park que gañou o Gran Premio do Xurado do Festival de Cannes. Outros directores a destacar dentro do nacemento do blockbuster surcoreano son Kang Je-gyu ou, por suposto, o propio Bong Joon-ho.\nBong Joon-ho firma unha obra que escapa de calquera etiqueta ou categorización. Os seus ingredientes son o drama, o humor negro e a crítica social. Xuntos, conforman unha peza que ademáis de acercarse ao gran público, incitan á reflexión. Algo para nada sinxelo. Ditos ingredientes, ben mesturados, logran gran éxito: Palma de Ouro no Festival de Cannes e Mellor película do Festival de Sidney. Ademáis, é a película mellor valorada da última década en Letterboxd.\nA película comeza cun símbolo: a entrega dun Gonshi —coñecida como a rocha dos eruditos— á familia. Esta rocha representa o desexo de riqueza da familia, de saír desa situación e, polo tanto, o inicio dun cambio. En Parasite cóntasenos a historia da familia de Ki-taek. Vense obrigados a vivir nun semi—soto, algo moi común nas familias máis pobres de Corea do Sur. Ao toparse todos os membros da familia en paro, non teñen outra saída que traballar montando caixas de cartón para unha pizzería. Para saír desta situación, o fillo consegue que un amigo lle recomende para dar clases particulares de inglés á filla dunha familia rica, a familia Park.\nA película de Bong Joon-ho é, sobre todo, un alegato da loita de clases”\nA decimocuarta película de Bong Joon-ho é, sobre todo, un alegato sobre a loita de clases. Hai unha confrontación social. Mentres que a familia protagonista se envolve en suciedade, é obrigada a vestir roupa vella e loitar incluso por ter internet, a familia Park disfruta dunha vida chea de privilexios e de vicios burgueses. Esta fenda social non se representa tan só pola vestimenta e a falta de estudios e diñeiro, senón que as vivendas a amosan dunha forma máis literal: a familia de Ki-taek vive baixo terra, mentres que a casa da familia Park atópase no alto dunha colina. Este feito non é meramente anecdótico, senón que ten un gran peso simbólico na historia, convertendo as casas noutro protagonista máis. Cando vemos unha gran tormenta, o que para o barrio pobre supón a inundación das súas vivendas e a pérdida das súas posesións, na familia Park vívese como unha aventura: o seu fillo decide durmir no xardín, amparado por un tipi.\nNun dos múltiples xiros de guión, cando a familia xa se “parasitou” nos Park, descobren que hai un home vivindo no soto. Isto é a parte máis dura da trama, na que as dúas familias implicadas se ven obrigadas a loitar ata a morte pola supervivencia. A súa perduración por ter a posibilidade de vivir a costa da familia Park. Isto é o único que lles fica: vivir coma servos dunha familia rica, xa que o verdadeiro ascenso social é inoperable.\nO director vén para recordarnos que a arte debe ser subversiva ou, polo menos, reflexiva”\nO filme amosa como a loita por unha vida máis digna non fai outra cousa que provocar problemas dentro da propia clase e alonxarse da auténtica loita. Á súa vez, é onde o director demostra máis intelixencia: non mostra ningún tipo de desdén cara a unha familia ou outra, senón que ambas actúan nun espectro de grises. E é que a realidade é así, ninguén actúa sempre correctamente nin ao contrario. O director deixa que sexa o espectador quen decida se están xustificadas as accións que vemos ou non.\nBong Joon-ho chega para recordarnos que a arte debe ser subversiva ou, polo menos, reflexiva. Debe remover a consciencia do espectador e fomentar o debate e a discusión social, é que unha boa película fica moito tempo dando voltas na cabeza. Parasite conta con graza unha historia desoladora, que non queda simplemente no diexético, senón que conta cunha vontade ecuménica. O propio director, nunha entrevista para Birth Movies Death, explicouno deste xeito: “Ao proxectar a película todas as respostas das diferentes audiencias foron prácticamente iguais. Isto fixo que me dera conta de que realmente o tema é universal. Esencialmente, todos vivimos nun mesmo país... chamado capitalismo”.\n#43872 19:41 29/11/2019\nTeño un amigo que recomendoume o filme, pero non me chamaba a atención, e ó final deixeino pasar. Agora, tras ler este artigo e informarme un pouco do que leva consigo o cine coreano volveume a entrar a curiosidade e voulle dar unha oportunidade.\n#43861 15:14 29/11/2019\nMoi bo artículo, eu so coñecía a Faker de corea, pero agora, despois de ler esto quérome empapar do cine coreano, moitas grazas Alejandro Pazó polo teu traballo.


Rede comunitaria da Coruña fronte o COVID19\nSúmate, difunde, crea o teu GAM no teu barrio. Xuntas imos superar a crise!\nparticipa no gam do teu barrio\nParticipa nos grupos de traballo temáticos que hai en marcha!\nparticipa nun grupo de traballo\nFrea a curva\nQueres coñecer outras iniciativas que se están a poñer en marcha en diferentes lugares do Estado para enfrontar a crise do COVID-19?\nO coronavirus é unha ameaza para a nosa saúde e tamén para as nosas condicións de vida


Culturgal – Culturgal 2016 completa a venda de espazo feiral\nCulturgal 2016 completa a venda de espazo feiral\nSet 09, 2016 Redacción Culturgal Cabeceira, Novas, Os expositores 0\nA finais do mes de xuño a organización de Cuturgal Feira das Industrias Culturais abría a convocatoria de reserva de stands para a edición 2016, que se celebrará do 2 ao 4 de decembro no Pazo da Cultura de Pontevedra. O ritmo de aluguer de stands foi moi bo desde o inicio da campaña e neste momento xa están todos os stands reservados. Desde a Feira agradecen a confianza dos expositores que participarán nesta nova edición e ábrese unha listaxe de espera por se se produce algunha baixa.\nDesde 2015 os expositores que queren participan en Culturgal teñen a oportunidade de escoller o seu espazo sobre plano. Esta é unha das razóns apuntadas pola organización da Feira para explicar a celeridade na venda de stands, cuxo prazo oficial de reserva remataba a finais de outubro. Outra das razóns que explican o “todo vendido” de Culturgal é o desconto especial aplicado na reserva de stands até finais de agosto. Este 20% de rebaixa, acumulable con outro 20% se se pertence a algunha das asociacións de Culturgal, supón un estímulo importante para a reserva anticipada.\nNas últimas edicións da Feira constatouse que progresivamente os stands teñen máis programación propia, alén do programa oficial de Culturgal. “O stand é xa un espazo con capacidade para xerar novidade, produto en directo e espectáculo”, explicaba Xosé Aldea, director da Feira, no mes de xullo durante a presentación da imaxe e lema 2016: “Cultura, comunidade, futuro”. Para un 26% dos expositores será o seu primeiro Culturgal mentres que unha porcentaxe practicamente igual participa na Feira desde hai tres ou máis anos.\nDesde Culturgal, integrada por Asociación Galega de Editoras, Eganet, Escena Galega, Agapi e Agem e coa presidencia de Manuel Bragado, agradecen enormemente a confianza dos expositores. Aquelas entidades interesadas en participar na Feira poden solicitar stand en listaxe de espera por se se produce algunha baixa nos vindeiros meses.\nA Feira ten en marcha a convocatoria de propostas para o programa de actividades 2016. A convocatoria está aberta a empresas, persoas, asociacións e outras entidades, que poderán presentar proxectos empresariais ou creativos de calquera disciplina ou sector das industrias culturais, sempre e cando teñan participación galega. O prazo remata o 2 de outubro.


DOG Núm. 111 Luns, 14 de xuño de 2021 Páx. 29269\nRESOLUCIÓN do 3 de xuño de 2021, da Secretaría Xeral Técnica da Consellería de Cultura, Educación e Universidade, pola que se dá publicidade dos convenios de colaboración subscritos por esta consellería no primeiro cuadrimestre do ano 2021.\nArtigo único. Dar publicidade á relación dos convenios subscritos pola Consellería de Cultura, Educación e Universidade nos meses de xaneiro, febreiro, marzo e abril do ano 2021, que se incorpora como anexo a esta resolución.\nConvenio de colaboración cultural entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e o Real Padroado de Sargadelos como contribución para o funcionamento e mantemento da casa de administración e realización do proxecto expositivo permanente do museo histórico de Sargadelos.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e o Concello de Crecente para a realización de melloras no local cultural de Crecente.\nAddenda do convenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e o Concello de Coristanco para a integración na Rede de bibliotecas de Galicia da Biblioteca Pública Municipal de Coristanco pola que se modifican as cláusulas 5ª e 6ª, se incorporan referencias ao réxime xurídico, publicidade e notificación electrónica no clausulado e se prorroga por un período de catro anos.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e o Concello de Friol para a renovación do compromiso de integración na Rede de bibliotecas de Galicia da Axencia de Lectura Municipal de Friol, dependente del.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Escola Galega de Administración Pública para a realización de actividades de formación en lingua galega para o ano 2021.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e o Padroado do Museo do Pobo Galego para o financiamento durante o ano 2021 de parte dos seus gastos correntes, das actividades culturais e outros gastos de capital.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e o Concello de Vilalba para a xestión do servizo de comedor escolar nun centro educativo do concello.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e o Concello de Ames, para a construción dun novo centro de educación infantil e primaria (CEIP) no Milladoiro.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e o Concello de Lugo para a cesión do uso de instalacións municipais aos centros educativos con motivo da crise sanitaria da COVID-19.\nConvenio de colaboración entre a Escola Galega de Administración Pública e a Consellería de Cultura, Educación e Universidade, para o desenvolvemento de actividades de formación, divulgación e investigación.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Fundación Rosalía de Castro para difundir, estudar e preservar a obra de Rosalía de Castro.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Fundación Vicente Risco para difusión, estudo e preservación da obra de Vicente e Antón Risco.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e a Eötvös Loránd Todományegyetem (Hungría) para a docencia, a investigación e mais a promoción da lingua, a literatura e a cultura galegas.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia (España) e a Universidade Federal Fluminense (Brasil) para a docencia, a investigación e mais a promoción da lingua, a literatura e a cultura galegas.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a ANPA CEIP Escultor Acuña para posibilitar o uso do servizo de comedor do alumnado discapacitado integrado no Centro de Educación Infantil e Primaria Escultor Acuña radicado na provincia de Pontevedra.\nConvenio de colaboración para o fomento da lectura da prensa escrita entre o alumnado dos centros docentes de Galicia sostidos con fondos públicos no ano 2021 entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a entidade Editorial La Capital, S.L.U. –Diario de Arousa–.\nConvenio de colaboración para o fomento da lectura da prensa escrita entre o alumnado dos centros docentes de Galicia sostidos con fondos públicos no ano 2021 entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a entidade Editorial La Capital, S.L.U. –Diario de Ferrol–.\nConvenio de colaboración para o fomento da lectura da prensa escrita entre o alumnado dos centros docentes de Galicia sostidos con fondos públicos no ano 2021 entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a entidade Editorial Compostela, S.A.\nConvenio de colaboración para o fomento da lectura da prensa escrita entre o alumnado dos centros docentes de Galicia sostidos con fondos públicos no ano 2021 entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a entidade Faro de Vigo, S.A.U.\nConvenio de colaboración para o fomento da lectura da prensa escrita entre o alumnado dos centros docentes de Galicia sostidos con fondos públicos no ano 2021 entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a entidade Editorial La Capital, S.L.U. –El Ideal Gallego–.\nConvenio de colaboración para o fomento da lectura da prensa escrita entre o alumnado dos centros docentes de Galicia sostidos con fondos públicos no ano 2021 entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a entidade La Opinión A Coruña, S.L.U.\nConvenio de colaboración para o fomento da lectura da prensa escrita entre o alumnado dos centros docentes de Galicia sostidos con fondos públicos no ano 2021 entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a entidade La Región, S.A.\nConvenio de colaboración para o fomento da lectura da prensa escrita entre o alumnado dos centros docentes de Galicia sostidos con fondos públicos no ano 2021 entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a entidade La Voz de Galicia, S.A.\nConvenio de colaboración para o fomento da lectura da prensa escrita entre o alumnado dos centros docentes de Galicia sostidos con fondos públicos no ano 2021 entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a entidade Lérez Ediciones, S.L.U.\nConvenio de colaboración para o fomento da lectura da prensa escrita entre o alumnado dos centros docentes de Galicia sostidos con fondos públicos no ano 2021 entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a entidade El Progreso de Lugo, S.L.\nConvenio de colaboración para o fomento da lectura da prensa escrita entre o alumnado dos centros docentes de Galicia sostidos con fondos públicos no ano 2021 entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a entidade Rías Baixas Comunicación, S.A.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Fundación Castelao para difusión, estudo e preservación da obra de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Real Academia Galega polo que se instrumentan as subvencións nominativas para accións culturais e de investigación lingüística e para investimentos e se regula o seu réxime de libramentos con cargo aos orzamentos de 2021.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e a Helsingin Yliopisto (Finlandia) para a docencia, a investigación e mais a promoción da lingua, literatura e cultura galegas.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Fundación Marco para a realización de actividades culturais, didácticas e de difusión durante o ano 2021.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e o servizo de cooperación e de acción cultural da Embaixada de Francia en España para a obtención do diploma de estudos en lingua francesa na súa versión escolar.\nConvenio de colaboración entre o Consello Xeral do Poder Xudicial e a Xunta de Galicia para a realización dun curso de linguaxe xurídica galega para o año 2021.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Asociación de Funcionarios para a Normalización Lingüística de Galicia para actuacións en materia de normalización e dinamización lingüística.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e o Colexio de Avogados de Santiago de Compostela para realización dun programa de actuacións en materia de normalización lingüística.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Asociación Foro Enrique Peinador para actuacións de normalización e dinamización lingüística.\nConvenio entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a empresa Lonza Biologics Porriño, S.L. sobre a colaboración educativa nas ensinanzas de formación profesional, especialmente nas da familia Química.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Fundación Laboral da Construción para o recoñecemento da formación preventiva impartida nos centros públicos, dependentes desta consellería, para os efectos da obtención da tarxeta profesional da construción.\nAcordo de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Secretaría Xeral de Medios da Presidencia da Xunta de Galicia para a promoción do galego nos medios de comunicación.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Asociación Cultural Colectivo Xelmírez para actuacións en materia de normalización lingüística.\nConvenio plurianual de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Universidade de Santiago de Compostela para desenvolver nos anos 2021, 2022, 2023 e 2024 un programa de actuacións en materia de investigación lingüística, a través do Instituto da Lingua Galega.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e o Concello da Coruña para a realización de actividades de formación en lingua galega para o ano 2021.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a OPC Galicia para o Plató Xacobeo na Cidade da Cultura de Galicia.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e o Concello de Cambados para a finalización das obras de instalación do servizo de comedor escolar no CEIP San Tomé (Cambados).\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Universidade de Santiago de Compostela en materia de normalización lingüística.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Universidade da Coruña para actuacións en materia de normalización lingüística.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Universidade de Vigo en materia de normalización lingüística.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Asociación Amigos do Museo Casa do Patrón para a realización de actuacións de normalización lingüística e de fomento da cultura galega.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e o Concello da Coruña para levar a cabo a itinerancia da exposición «Emilia Pardo Bazán. O reto da modernidade» na cidade da Coruña en 2021.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e o Grupo Compostela de Universidades, para a organización do XXV premio internacional «Grupo Compostela-Xunta de Galicia», relacionado con actividades de investigación, estudo e divulgación do patrimonio cultural e universitario.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e o Consello da Cultura Galega en materia de normalización lingüística.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Coordinadora de Traballadores/as de Normalización da Lingua para colaborar no desenvolvemento de actuacións de normalización lingüística.\nConvenio entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a empresa Ángel López Soto, S.L. para a implantación dun sistema de formación profesional dual polo réxime de bolsas.\nConvenio entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a empresa Salica, Alimentos Congelados, S.A. para a implantación dun sistema de formación profesional dual polo réxime de bolsas.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e a Fundación Luis Tilve para a renovación do compromiso de integración na Rede de bibliotecas de Galicia da Biblioteca da Fundación Luis Tilve dependente dela.\nConvenio entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a empresa Xallas Electricidad y Aleaciones, S.A. para a implantación dun sistema de formación profesional dual polo réxime de bolsas.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e o Concello de Monterroso para a creación dun museo na vila de Monterroso.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e a Federación Galega de Teatro Afeccionado para a realización dun circuíto teatral a nivel autonómico e festival Agustín Magán.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e a Corporación Voz de Galicia, S.L.U. para a difusión informativa da capitalidade de Santiago de Compostela nos medios de comunicación no ano 2021.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e a Fundación Galicia Obra Social para a realización da XIX edición do Premio de Poesía Afundación.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e a Fundación Penzol para a renovación do compromiso de integración na Rede de bibliotecas de Galicia da Biblioteca da Fundación Penzol dependente dela.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e o Instituto Teolóxico Compostelán para a renovación do compromiso de integración na Rede de bibliotecas de Galicia da Biblioteca do Instituto Teolóxico Compostelán dependente dela.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e a Real Academia Galega para a renovación do compromiso de integración na Rede de bibliotecas de Galicia da Biblioteca da Real Academia Galega dependente dela.\nConvenio de colaboración cultural entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e a Fundación Carlos Casares para a realización de actividades culturais\nAddenda do convenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e o Concello de Mondariz para a integración na Rede de bibliotecas de Galicia da Biblioteca Pública Municipal Xoán Xosé Pérez Labaca de Mondariz pola que se modifican as cláusulas 5ª, 6ª e 7ª, se incorporan referencias ao réxime xurídico, publicidade e notificación electrónica no clausulado e se prorroga por un período de catro anos.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Fundación Paco Lareo, A Solaina de Piloño para a realización de actuacións de normalización lingüística e de fomento da cultura galega.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e a Federación Coral Galega para a realización de concertos, cursos e foro «Nas portas do teu Xacobeo».\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Asociación de Escritores/as en Lingua Galega para actuacións en materia de normalización lingüística.\nAddenda do convenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e o Concello do Barco de Valdeorras para a integración na Rede de bibliotecas de Galicia da Biblioteca Pública Municipal Florencio Delgado Gurriarán do Barco de Valdeorras pola que se modifican as cláusulas 5ª, 6ª e 7ª, se incorporan referencias ao réxime xurídico, publicidade e notificación electrónica no clausulado e se prorroga por un período de catro anos.\nConvenio entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e varias empresas en materia de formación profesional dual (Caolines de Vimianzo, S.A.U. e Acuidoro, S.L.U.).\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e a Fundación Curros Enríquez para a renovación do compromiso de integración na Rede de bibliotecas de Galicia da biblioteca da Fundación Curros Enríquez dependente dela.\nConvenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Universidade de Santiago de Compostela, para a realización de prácticas académicas externas curriculares ou extracurriculares do alumnado de titulacións de grao impartidos na Facultade de Filoloxía no Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades.\nAddenda do convenio de colaboración entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade da Xunta de Galicia e o Concello da Lama para a integración na Rede de bibliotecas de Galicia da Axencia de Lectura municipal da Lama pola que se modifican as cláusulas 5ª, 6ª e 7ª, se incorporan referencias ao réxime xurídico, publicidade e notificación electrónica no clausulado e se prorroga por un período de catro anos.\nConvenio entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a empresa Ignacio González Montes, S.A. para a implantación dun sistema de formación profesional dual polo réxime de bolsas.\nConvenio entre a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a empresa Financiera Maderera, S.A., para a implantación dun sistema de formación profesional dual polo réxime de bolsas.


Juanfran: 'Teño claro que son o culpable do partido de hoxe' | Página Oficial del R.C. Deportivo de La Coruña\nJuanfran: "Teño claro que son o culpable do partido de hoxe"\nJuanfran compareceu na zona mixta do Estadio ABANCA-RIAZOR. Explicou a acción que finalizou co seu cartón vermello por dobre amarela: "Díxenlle 'Mateu (árbitro do encontro) é a primeira, igual para todos que antes hai unha acción e non sacas o cartón preto da área'. Dime 'vouche expulsar'. Quedeime parado. '¿Como me vas a expulsar por isto?' Botouse a man ao peto, sacoume a segunda. Díxenlle que me estaba afundindo a vida, que por isto non me podía expulsar, que estaba a botar o traballo dos meus compañeiros ao lixo".\nConfirma ante a prensa que non houbo insultos nin malos xestos entre el e o árbitro, o valenciano Mateu Lahoz: "Tería sido vermella directa, non segunda amarela", aclara.\nIso si, apunta o lateral deportivista que "non me quero escusar. Non o tiña que facer. Non se pode repetir, non debería de pasar. Teño claro que son o culpable do partido de hoxe. Se estaba difícil de seu, púxeno imposible".\nSubliña que "os meus compañeiros fixeron un gran esforzo. Ao final ese esforzo pagárono nos minutos finais. É culpa miña. Hai que asumir as consecuencias. Felicitar aos meus compañeiros porque creo que con dez tiveron opcións de empatar e é de eloxiar para eles". "Os meus compañeiros fixeron un esforzo extra pola miña culpa", insiste.\nDe cara ao futuro, promete Juanfran "seguir traballando como traballei até agora, dándoo todo. Cando teña que xogar xogarei, e se non teño que xogar, e teño que pagar as consecuencias, seguirei sendo o mesmo. Equivoqueime, teño que asumir as consecuencias. Aos meus compañeiros xa llo dixen. Dóeme por eles porque tiñamos moita ilusión, polo adestrador novo, estraguei o debut".\nToca, pois, para el "asumir as consecuencias e traballar para estar dispoñible para o adestrador na mellor forma posible, cando el o crea oportuno".


Carne de añojo en salsa con patacas fritas | Consumer\n600 g de carne de agulla de añojo\n50 ml de vaso de viño tinto\nCortamos en dados de bocado a carne de añojo, pode ser a coñecida como "agulla" ou outra peza apta para guisar. Salpimentamos a carne, enharinamos e, nunha cazuela ao lume medio cun par de cucharadas de aceite de oliva, douramos a superficie da carne un par de minutos. Unha vez dourada, sacamos a un recipiente e reservamos.\nNesa mesma cazuela e coa graxa que temos do salteado da carne, rehogamos a cebola, os pementos, o dente de allo e o tomate; todas estas hortalizas limpas e cortadas en brounoisse (picadito fino). Cando as verduras do sofrito estean blanditas, engadimos de novo a carne salteada, un vaso de viño tinto, removemos para que os mollos das verduras e carne únanse e se evapore o alcol do viño. Nun minuto incorporamos a auga ata cubrir a carne e a verdura.\nAgregamos a cenoria pelada e cortada en rodajas, engadimos ao estofado á vez que a folla de loureiro e deixamos cocer durante 2 horas a lume medio, coa cazuela tapada (se o fixésemos en pota a presión con 60 minutos sería suficiente). Cando a carne estea branda e cociñada, engadimos unhas patacas cortadas en cubos e fritas nunha tixola con abundante aceite quente. Cando estean douradas as patacas, sacámolas da tixola, escurrimos e agregamos ao estofado no último minuto antes de servir.\nGraxa saturada 13g 65%\nAzucres 16g 18%\nA carne de añojo é carne de tenreira ou vacún novo, este tipo de carne destaca pola presenza de elevadas cantidades de ferro, proteínas, calcio, potasio, tamén iodo, magnesio, fósforo e vitaminas do grupo B, E e K. É tamén fonte de colesterol e algo de graxa, o que debe terse en conta á hora do seu consumo. Prepárase en salsa cunha variedade de vexetais que engaden ferro, calcio, magnesio, zinc, fibra e vitaminas A, B3, B7, B9 e C, entre os vexetais destaca a cenoria e tomate, fonte de altas doses de vitamina A, calcio, fibra, potasio e iodo. A pataca suma carbohidratos de absorción lenta, proteínas, calcio, magnesio, fósforo e vitaminas B3, B9, C e K. Con todo, a fritura suma grandes cantidades de graxa saturada e calorías. É unha receita a limitar e consumir con moderación.


Liñeiro, Vilarrube, Valdoviño - Wikipedia, a enciclopedia libre\nLiñeiro, Vilarrube, Valdoviño\nLiñeiro é un lugar da parroquia de Vilarrube no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Tiña 3 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 1 home e 2 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 4 habitantes.\nCapela de Liñeiro\nPara outras páxinas con títulos homónimos véxase: Liñeiro.\nEste lugar forma parte do Camiño de Santo André de Teixido, e na súa capela paraban a rezar os peregrinos de Teixido.\nLugares de VilarrubeEditar\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Liñeiro,_Vilarrube,_Valdoviño&oldid=4692785»\nÚltima edición o 31 de marzo de 2018 ás 11:51


Nova xornada de paros e manifestacións para rexeitar o ERE en Extel - CIG: Confederación Intersindical Galega\n25 Xuño 2022 04:33\nA loita contra o ERE que Extel pretende aplicar continúa este mércores con paros laborais de dúas horas por quenda de traballo e manifestacións dende as oficinas que a empresa ten en Matogrande (A Coruña) até unha das oficinas de Adecco (propietaria de Extel). A CIG reitera que non existen causas que xustifiquen "un ERE non que nin a empresa cre".\nNeste senso, a Sección Sindical da CIG en Extel subliña que a falta de motivacións para o expediente é tan evidente "que a agora a empresa acepta até un 100% de adhesións voluntarias e procedentes de calquera plataforma, cando durante todas as negociacións defendeu que o territorio afectado era o só o Territorio Norte".\nEntenden que este cambio de criterio se debe á posibilidade de que os despedimentos sexan anulados nos tribunais. "Pretenderon presentar este ERE sen ningún tipo de causa e parece que lle están collendo medo á xustiza. Por iso, a empresa anda desesperada buscando voluntarios e voluntarias onde sexa", critican.\nNon obstante, a Sección Sindical denuncia que, incluso nesta busca de persoal "voluntario", a empresa non perde as mañas e "está a recorrer a coaccións e ameazas para que as traballadoras e traballadores se adhiran a este ERE fraudulento".


CT Ribeira Sacra - Camiño Inverno\nInicioguía turísticaCamiño SantiagoCamiño Inverno\nO Camiño de Inverno é unha ruta xacobea alternativa para entrar en terras galegas. Os peregrinos, sobre todo, en época invernal, evitando a dura ascensión polos cumes nevados de Ou Cebreiro, optaban por unha ruta xa descuberta os romanos, seguindo as cotas baixas da conca do río Sil. Desde Ponferrada (León), pasaban pola Ribeira Sacra e as terras pontevedresas do Deza onde se unían á ruta do Sueste ata Santiago.\nITINERARIO / CULTURA\nAs raíces do Camiño de Inverno remóntanse a unha vía romana que unía a explotación aurífera romana das Medulas, coa Vía XVIII do Itinerario Antonino. Seguía a rica conca aurífera do Sil, polo sur lucense, e o túnel romano de Montefurado. Continuábase cara á planicie de Lemos e Chantada salvando a canle dos ríos Lor, Cabe e Miño por pontes romanas, como o conservado en Barxa de Lor. En todo caso, o habitual era cruzar en barcas.\nA ruta ascendía desde Chantada cara á serra de Ou Faro, en cuxa ermida se podían invocar os favores da nosa Señora para chegar a Santiago, tras cruzar as terras do Deza, uníndose en Lalín (A Laxe) ao Camiño do Sueste.\nA presenza dos templarios no castelo berciano de Cornatel, e os sanjuanistas, en Novaes, Quiroga, cuxas encomendas situábanse nas vías de peregrinación, dá fe da importancia deste camiño no medievo. Á súa fixación contribuíron os mosteiros que a balizan, sobre todo, na incomparable Ribeira Sacra, que prestaban o seu apoio hospitalario. Tamén foi esencial a vila de Monforte de Lemos, no mítico castro Dactonio.\nMonforte desenvolveu un importantísimo patrimonio histórico artístico ligado á liñaxe dos Castro, condes de Lemos. No recinto amurallado de San Vicente do Piñeiro, ademais do mosteiro, sitúase o palacio condal, e a torre de homenaxe, onde se sitúa un parador nacional de turismo desde 2000. Non menos grandioso é o Colexio do Cardeal -o Escorial galego-, onde se gardan pinturas da talla do Greco, e o convento das Clarisas, cun dos máis importantes museos sacros de España.\nUN CAMIÑO SEN PEGADA\nO Camiño de Inverno non deixa indiferente. Cruza por excepcionais paraxes naturais e artísticos. Nos seus inicios o peregrino atoparase coa inigualable paraxe das Medulas, Patrimonio da Humanidade (1997), cuxos avermellados pináculos, sobresaíndo entre os castiñeiros, son o recordo da maior explotación aurífera romana ao descuberto de España.\nNon menos impactante é a entrada en Galicia, seguindo o o río Sil, deixando á dereita a serra da Enciña dá Lastra, Lugar de Importancia Comunitaria (LIC) desde 2000.\nChegados á Ribeira Sacra, Itinerario Cultural Europeo desde o 2004, o peregrino debería aventurarse polos Canóns do Sil. Desde os seus impresionantes miradoiros obsérvanse as terrazas de viñedos que colgan sobre as ladeiras do río ofrecendo unha paisaxe de espectacular beleza. En fin, un percorrido máxico entre templos románicos que se funden entre o intenso verdor da paisaxe desta terra sacra.\nXa na mítica serra de Ou Faro, é imposible non asombrarse ante unha panorámica que abarca ás catro provincias galegas. Desde o cume, ao pé da ermida, parecerá que está máis preto de Santiago, tocando o mesmo teito do ceo.\nO peregrino que busca tranquilidade atopará no Camiño de Inverno un fiel acompañante que, entre outras contornas, guiarao á beira de silenciosos ríos que abren camiño entre as montañas. O coñecemento deste itinerario aínda é escaso, polo que non conta coa afluencia doutras rutas históricas a Santiago.\nAínda que carece por agora dunha ampla rede hospitalaria ?xa ofrece, en todo caso, albergues municipais en Vilamartín, Xagoaza (O Barco) e Quiroga-, o aloxamento resólvese sen dificultade coa súa ampla rede de casas de turismo rural e hoteis, que se completa co Parador de Turismo de Monforte.\nExisten algúns tramos de certa dificultade que o camiñante debe coñecer, como son a baixada e subida polos Cóbados de Belesar ou o ascenso e descenso do monte Ou Faro. Son dificultades que se superan coa beleza da paisaxe que o circunda. Tamén contará con refrescantes áreas fluviais onde poder descansar, como son os diques do Barco, Vilamartín A Rúa, Quiroga, San Clodio, Barxa de Lor, A Pobra de Brollón, Monforte de Lemos, Belesar e Chantada.\nMáis información en Turismo de Galicia link


Bares e restaurantes: 5 ideas kid friendly | Miniblog Picaraxada\nTen que haber xente para todo, e hai incluso quen renega da presencia de nenos e nenas en bares e restaurantes por diversas razóns (como que ensucian, berran, molestan e choran, ou que os bares e restaurantes, na súa opinión, non son o lugar ideal para un cativo, etc). O caso é que, moitas veces, pásase por alto que os nenos e nenas tamén son eso: xente, e como tal deberían ser tomad@s en consideración, tamén polas empresas, e tamén polas empresas de hostalería.\nComo entendo que estar con nenos e nenas en lugares de ocio pode ser un disfrute pero tamén un estrés absoluto, neste post quero mencionar 5 cousas que me encanta atopar nos bares e restaurantes cando vou coa pícara. Estes 5 complementos kid friendly fan a vida dos e das peques máis divertida, a dos pais e nais máis relaxada, a do resto da clientela máis tranquila e a do persoal do local menos estresante (que xa bastante teñen co seu).\n5 ideas Kid Friendly\nEstas 6 ideas están baseadas soa e exclusivamente na miña experiencia como nai dunha nena que non pode estar quieta máis de 5 minutos seguidos pero cada picariñ@ é diferente, así que se a vós vos funciona outra cousa ou se vos ocorre algunha idea máis, podedes escribila nos comentarios.\nUn rincón para peques\nUn rincón para peques ten un contra: ocupa un sitio que hai que encher de algo (vale, son dous contras) e o resto son practicamente todo pros. Para empezar, estas zonas kid friendly manteñen á picaraxada controlada no tempo e no espazo de maneira que sabes onde está o pícaro ou pícara en todo momento.\nPor outra parte, ter un rincón para peques levará aos pais e nais acompañantes a situarse o máis preto desa área (polo menos, en principio… aínda que como digo, de todo ten que haber no mundo) co que a xente sen pícaros/as ten liberdade para escapar á outra punta do local.\nEu xa sei que hai persoas que se instalan nun local con zona para nenos/as, piden unha auga, sacan dun tupper a merenda do pícaro (¡!) e botan alí toda a tarde, pero un rincón para nen@s non precisa dunha piscina de bolas, un macrotobogán ou 8 m2 de moqueta verde plagada de xoguetes… Se tes un local e a túa zona para pequen@s é eso mesmo, pequena, cumprirá de sobra a súa función e ninguén se quedará alí a vivir. Contos (por exemplo, sobre temas gastronómicos, que veñen ao caso), xoguetes dos que duran siglos, unha mesiña das de Ikea cun par de sillas ou unha pizarra con tizas son cousas que mola atopar nestes rincóns.\nAs construccións son un valor seguro en calquera sitio e case para calquera idade. Ademais, este tipo de xogos (que se atopan en mil tendas a prezos razonables) teñen un montón de beneficios para a xente pequena que podedes ler, por exemplo, neste artigo.\nEste complemento ten moitos pros, pero mencionarei dous contras: primeiro, recoller as pezas cando un neno ou nena marche e deixe todo feito un crist* ante a (sorprendente) indiferencia do pai e/ou nai, algo que se estás na Mariña e é verán, como mínimo, pasará un par de veces ao día; e segundo, reabastecer cada certo tempo as pezas con outras iguais, xa que por moi coidadosa que seña a picaraxada (que non o é) as pezas pequenas irán desaparecendo, e non hai nada máis triste que un xogo de construccións ao que lle quedan 4 ou 5 pezas que non encaixan entre si.\nEn Amazon podedes atopar os típicos cubos con 50 pezas de madeira, como vedes bastante económicos, ou alternativas parecidas que dan máis xogo (nunca mellor dito): un xogo de bloques rollo Jenga, ou un tetris de madeira… en fin ,que por alternativas non vai ser.\nOs cambiadores atópanse en moitos locais, eso é certo, especialmente nos baños das mulleres. Eu sempre fun defensora dos baños mixtos, pero entendo que cando o cambiador está no baño das mulleres, os homes poden e deben entrar facer uso del se necesitan cambiar o pañal da crianza. Só faltaría que teña que ir a muller cambiar o pañal porque no baño dos tíos non hai cambiador.\nO que si: é extraño que se considere o baño das mulleres o mellor sitio para colocar un dispositivo do que tamén farán uso os homes, tendo en conta que son os baños das mulleres os que adoitan estar a reventar de xente, mentres os baños masculinos non están tan masificados… é extraño, é. Pero se digo que é porque o rol de cambiadora de pañales e coidadora da familia e responsable da hixiene infantil é tradicionalmente a nai e non o pai a non ser que “llo pidan” expresamente, e que hai pais que na vida cambiaron un pañal nin pensan, e que a acción de encasquetar sempre á nai este tipo de tarefas por defecto perpetúa os roles de xénero alimentando esta sociedade patriarcal na que ducias de mulleres son asasinadas por homes ao ano, igual hai quen me tacha de esaxerada. Que cousas 😛\nOpcións e productos para xente pequena\nE non me refiro a “menú infantil” con croquetas, calamares, tortilla e patacas fritas, ou a mostradores ata arriba de azúcar puro. Entendo que o/a propietario/a non vai solucionar no seu local o problema actual da alimentación da nosa sociedade, que prefire comer unha bolsa de patacas fritas a unha mazá ou unha croqueta conxelada antes que un hummus caseiro, pero ter opcións apetecibles para o público infantil non pasa necesariamente por facer unha festa do colesterol.\nUn menú infantil saudable que mole, para min, ten que ser creativo e apetecible, pero tamén ten que gustarlle á picaraxada: estas opcións das que falan aquí son interesantes, pero sei dunha cativiña á que non lle habían colar polo menos a metade delas…\nCamuflar froita e verdura é unha idea que a min me dá bos resultados (basicamente, cólalle á pícara): hamburguesas de pavo e espinacas (alias cangreburguer), ou de polo e cenoura; tortilla de patacas con calabacín de estrangis, quiche ou pizza de verduras, pasta e arroz integral, brochetas de froita, etc. Tamén se pode facer a comida divertida, decorando os platos como os da imaxe (que saquei de aquí).\nNon serei eu quen diga que cando se come fóra da casa hai que andar mirando as calorías (e cando se come dentro, tampouco) pero o certo é que, nesta zona do mundo, tamén eu como adulta boto de menos poder almorzar polas mañás algo que non seña cruasán, napolitana ou donuts, algo “salado” e sano nalgún local, pero eso é tema doutro post e incluso doutro tipo de blog 😛\nPaciencia e (boa) educación\nCando vou de cañas ou cenar fóra coa nena agradezo moito atopar esas dúas cousas. Por un lado, paciencia por parte do persoal: a picaraxada é picaraxada e o normal e natural é que anden polo medio da merenda, berrando e disfrutando como nenos e nenas que son. Tamén mola moito chegar a un restaurante e ver que o persoal está pendente de facerlle un pouco a festa á pícara, traéndolle cousas para pintar, preguntándolle cousas e mostrando interese polo que responde, etc.\nE por outro lado penso que é importante levar da casa un pouquiño de educación e saber estar nos sitios públicos, e non me refiro con esto aos nenos e nenas, senón máis ben a quen vai con eles/as. O normal e natural tamén é que pais e nais esteñan pendentes das súas crianzas, pero é alucinante o que se ve nos pobos como Foz, que multiplican a súa poboación en verán: pícaros pouco menos que trepando polas paredes e facendo do mundo un pandeiro mentres os adultos responsables atenden a calquera outra cousa. A min encántame ver xente pequena disfrutando e pasándoo ben nos sitios aos que vou coa miña filla, pero tamén me encanta poder estar pendente dela e non dos pícaros de outro/a.\nQue conste que eu son a primeira que, por momentos, perde a paciencia que ten e aparca a educación… así que a ver se teño algo de tempo estes días para compartir un post que teño a medias e que fala, precisamente, de técnicas útiles de mindfulness para non dar en tola.\nConsellos vendo… 🙂\nCategoría: Que plan hai?Por Blanca 28/08/2018 Deja un comentario\nEtiquetas: familiajengakid friendlymenú infantilociorestaurantes\nAnteriorPublicación anterior:O día 1SiguientePublicación siguiente:Familia


O sector da iluminación pretende crecer no mercado interno con investimentos públicos - RayHaber\ncasaTURQUÍARexión de Mármara34 EstambulO Sector Iluminación pretende crecer no mercado interno con investimentos públicos\nO sector da iluminación pretende crecer cos investimentos públicos no mercado interno\nO sector público e iluminación reunirase na feira de IstanbulLight para falar de oportunidades e expectativas de eficiencia enerxética. En liña co obxectivo de eficiencia enerxética do público, especialmente no caso de implementar proxectos LED orientados aos cambios e cidade intelixentes; estímase que o mercado medrará en media 15 ao ano e que o tamaño do mercado interno alcanzará 2023 millóns de dólares en 3,89.\nO 75 por cento da enerxía empregada no noso país importase do estranxeiro e as importacións de enerxía constitúen o maior elemento do déficit de conta corrente cunha media de 50-55 millóns de dólares. Por iso, a utilización eficaz dos sistemas de iluminación en eficiencia enerxética, cada vez máis importantes nos últimos anos e que está entre os nosos obxectivos estratéxicos como país, está nun punto crítico.\nAínda que a proporción de iluminación no consumo de enerxía varía segundo a área de aplicación, hoxe distribúense o 10 por cento nas plantas industriais e o 40 por cento nas oficinas. Isto converte o foco de centos de miles de edificios como hospitais, universidades, escolas, dormitorios, aeroportos e xulgados xestionados polo sector público en materia de eficiencia enerxética. As políticas a aplicar polo público en consonancia co obxectivo de eficiencia enerxética proporcionan un importante potencial de crecemento tanto para o mercado doméstico de equipos de iluminación eléctrica como para a sostibilidade.\nA sesión Enerji Energy Efficiency in Lighting "20 estará no IstanbulLight Trade Stage en setembro ...\n18-21 IstanbulLight, 2019, onde a industria da iluminación turca reúne os mercados mundiais, celebrada no Centro Expo de Istambul o 12 de setembro. O Congreso Internacional de Iluminación e Equipos Eléctricos e o Congreso acollen a reunión do sector público e iluminación. Enerji Energy Efficiency in Lighting ”sesión, 20 setembro, 10: 30 terá lugar na feira de IstanbulLight, Trade Stage. Durante o encontro, falarase das oportunidades e expectativas creadas polo sector público para o sector da iluminación turca.\nSe se implementan os proxectos de cidade intelixente pública, o mercado da iluminación crecerá un 15 por cento de yüzde\nSegundo o informe de industria de fabricación de equipos de iluminación eléctrica elaborado pola Cámara de Industria de Istambul; Supoñendo que o sector público endurece as condicións mínimas en consonancia co seu obxectivo de eficiencia enerxética e impón obrigacións para estimular o mercado de renovación, espérase que o mercado creza a media anual de 10. Con este crecemento, espérase que o tamaño do mercado interno alcance os 2023 millóns de dólares en 3,12. Segundo outro escenario, suponse que o público estableceu obxectivos agresivos de acordo co obxectivo de eficiencia enerxética e implementou especialmente proxectos intelixentes de cidade centrados no cambio de LED; estímase que o mercado medrará en media 15 ao ano e que o tamaño do mercado interno alcanzará 2023 millóns de dólares en 3,89.\nIstanbulLight 18, o encontro internacional da industria da iluminación, abre para os visitantes en setembro ...\nIstanbulLight, 12. 18-21 Feria Internacional de Iluminación e Equipos Eléctricos e o Congreso celebraranse o 2019 en setembro no Centro Expo de Istambul. Comité Nacional Asociación de Iluminación Luminarias Manufacturers (IDGA) e Iluminación Turco asociación estratéxica (ATMK) Informa coa exposición organizada polos mercados, sobre empresa 230 coa Turquía, Oriente Medio, África, Europa Oriental, os Balcáns, os países da CEI e Asia 6.500 máis Os profesionais do sector deberán visitar.\nA Feira de LED e Iluminación prepárase para reunir o sector global 05 / 10 / 2016 LED e iluminación Fair, a industria global está preparado para presentar LED, feiras e eventos, raras do mundo a maior exposición no novo campo da iluminación xeración en Turquía e rexión de LED e Feira de Iluminación, unha industria 12 global. Preparándose para reunirse unha vez. 6-9 Feira de iluminación e LED, que se organizará xunto con feiras de sub-industria eléctrica e electrónica, celebrarase entre o 2016-9 10 October Fair Centre (IFM) XNUMX. e XNUMX. salóns Co importante acordo feito nos contidos da Feira LED e Iluminación, organizamos unha parte importante da nosa feira de electricidade que organizamos baixo o nome de ELEX, yapılan\nA Feira de LED e Iluminación prepárase para reunir o sector global\nPresidente Orhandan Seguimento rigoroso dos investimentos públicos (Galería de fotos)


Tratamento da prostatite en homes - ProstEro\nUnha das enfermidades máis comúns nos homes é a prostatite. A enfermidade é moi común na poboación masculina, pero en moitos casos os seus síntomas están ausentes durante moito tempo. Sen tomar medidas completas, é case imposible lograr unha recuperación completa.\nSignos de prostatite cos que debes ir ao médico\nA inflamación da próstata faise crónica gradualmente, que está chea de complicacións desagradables:\nNeoplasias na vexiga.\nÉ importante que un paciente seleccione un réxime de tratamento xunto cun médico, xa que só el pode facer un diagnóstico final e descubrir a causa raíz da enfermidade que apareceu.\nAo principio, a enfermidade case non se manifesta de ningún xeito e unha persoa só pode sentir unha leve fatiga, debilidade e estrés nervioso. Moita xente experimenta síntomas similares e considéraos absolutamente normais e naturais. Este enfoque da saúde é incorrecto e pode levar a consecuencias indesexables. O primeiro sinal de prostatite en homes que debes prestar atención é a sensación de incomodidade e dor que se produce ao ouriñar. O paciente non pode durmir normalmente e levántase varias veces durante a noite para ir ao baño.\nOutras dores de disparo aparecen no recto, na próstata e sobre o pubis. A miúdo, os pacientes teñen un síntoma como o aumento da temperatura a 38 graos. É con estes inconvenientes que a xente comeza a dar a voz de alarma e rexistrarse nun médico.\nÉ aconsellable notar a inflamación bacteriana no corpo o máis axiña posible, xa que nas primeiras fases a enfermidade pódese curar realmente coa axuda de pastillas, evitando unha exacerbación grave.\nO tratamento complexo é a garantía dun resultado exitoso\nPara reducir o risco de recaída, as pílulas por si soas non son suficientes, é mellor empregar terapia complexa en calquera caso.\nAs variacións máis famosas no tratamento da prostatite en homes:\nOs antibióticos tómanse durante moito tempo. O médico receita pílulas a alta temperatura e aumento da dor no lugar da lesión.\nSupositorios para restaurar as funcións das estruturas celulares, para protexer e aliviar a inflamación por pouco tempo.\nManter o sistema inmunitario.\nCunha alta inmunidade, o corpo do paciente "extinguirá" con máis éxito os focos da inflamación e evitará a aparición dun adenoma (tumor). Comprobouse que esas persoas se recuperan moito máis rápido que as demais.\nTratamento da zona afectada con masaxes.\nA corrente de baixa frecuencia e a radiación ultracurta úsanse para mellorar a circulación sanguínea e aumentar o efecto das drogas no corpo.\nA glándula prostática quéntase cunha fonte de luz (láser). Durante o curso dos procedementos, a dor desaparece por completo.\nMedicamento para a inflamación da próstata\nTipos de formas de dosificación, os seus pros e contras\nUn dos tratamentos máis eficaces é a inxección. Na maioría das veces prescríbenselles unha dor moi intensa para eliminar os ataques desagradables canto antes. As inxeccións prescríbense tanto para prostatite aguda como para crónica. A desvantaxe das inxeccións é a necesidade de contactar cun especialista para o procedemento.\nA solución pode conter antibióticos con analxésicos e complexos vitamínicos para apoiar o sistema inmunitario.\nAs tabletas e as cápsulas prescríbense con máis frecuencia. Estes inclúen antiinflamatorios e antibióticos. A diferenza das inxeccións, que comezan a aliviar a dor ao cabo de dez minutos, as pílulas fan o seu traballo só unha hora despois de tomalas dentro. Outra desvantaxe das drogas é a diminución das funcións do sistema inmunitario e un efecto negativo sobre o fígado debido á forte concentración do medicamento nun comprimido. Os beneficios inclúen a súa dispoñibilidade, así como a posibilidade de reducir as consecuencias mediante un plan de tratamento ben deseñado polo médico.\nO uso obrigatorio no tratamento da prostatite é o uso de supositorios. Debido á proximidade da vela ao foco da inflamación, o efecto séntese moi rápido e axuda a reducir ao máximo a dor.\nUngüentos e cremas poden denominarse outro tipo de formas de dosificación. Afectan a próstata máis lixeiramente que os antibióticos en inxeccións e comprimidos, pero ao mesmo tempo só son un medio auxiliar, xa que a lesión está dentro e non fóra.\nIndicacións para tomar medicamentos para a prostatite\nOs medicamentos en varias formas para a prostatite prescríbense durante o período agudo e crónico da enfermidade. As principais indicacións son: síndrome da dor, disfunción xenitourinaria, desenvolvemento de complicacións, patoloxía concomitante, identificación de axentes patóxenos infecciosos, procesos estancados, presenza de cálculos, descarga con pus e sangue.\nCriterios para escoller un medicamento axeitado e método de administración\nDistingue entre a prostatite, complicada pola presenza de infección, e un tipo de enfermidade menos alarmante: non infecciosa. Para escoller correctamente o fármaco, a dosificación e o método de administración correctos, cómpre contactar cun especialista.\nNo tratamento é necesario combinar varios medicamentos ao mesmo tempo.\nPara determinar a enfermidade, o médico prescribe unha ecografía da próstata e da palpación rectal da glándula.\nNa prostatite infecciosa, os antibióticos úsanse para desfacerse dos patóxenos e logo tratan directamente a curación do foco inflamatorio. Para enfermidades non infecciosas, non se prescriben axentes antibacterianos.\nO seguinte criterio para escoller un medicamento é o complexo de síntomas. Con inflamación e dor severas, prescríbense alfa-bloqueadores e antiespasmódicos. Os ungüentos e cremas para exposición externa úsanse como preparados auxiliares.\nGrupos de drogas usadas\nÉ moi eficaz para tratar a prostatite en homes con medicamentos, xa que no momento actual desenvolvéronse moitos fármacos cun espectro de acción moi diferente.\nPara a inflamación da próstata, os grupos farmacolóxicos máis comúns son:\nAntibióticos de amplo espectro. A elección dun medicamento específico depende da tolerancia persoal do paciente a determinados compostos, así como da sensibilidade do patóxeno.\nMoléculas de proteínas que aceleran todos os procesos do corpo.\nAlivia os espasmos e as dores, pero o efecto das drogas só é temporal. En canto ao seu efecto sobre o corpo, son similares aos analgésicos.\nO efecto beneficioso sobre o metabolismo pode afectar a unha parte específica do corpo sen afectar a outras.\nOs remedios locais inclúen supositorios, pomadas, cremas, solucións de baño con decoccións a base de plantas e enemas.\nTipos populares de supositorios:\ncon extracto de próstata;\ncon herbas medicinais;\nco efecto de normalizar o sistema inmunitario.\nPor recomendación dos médicos, deberíanse inxectar supositorios antes de deitarse e continuar este curso durante aproximadamente tres semanas. Nos primeiros días, o resultado xa se notará: a dor na próstata diminuirá e a resistencia do corpo aumentará.\nHai receitas para facer unha vela na casa. Isto require tomar fariña de centeo, ovo cru e unha culler de sopa de mel. Todos os produtos mestúranse cunha consistencia uniforme, colócanse en papel aluminio e colócanse na neveira ata que estean completamente conxelados. O prezo das velas caseiras é varias veces inferior ás compradas e iso non nega o seu impacto positivo.\nOs ingredientes para velas caseiras poden ir desde patacas ata graxa de cordeiro. Tamén é útil engadir unha variedade de herbas para mellorar os efectos positivos e lograr unha recuperación óptima no menor tempo posible.\nO enema periódico é igualmente eficaz como remedio tópico. Debido á saturación de hidróxeno e á introdución de auga medicinal no recto, diminúe a inflamación na ingle e desaparecen as dores desagradables durante a micción.\nAdemais de tomar un baño de herbas quente, é importante usar unha ducha de contraste, alternando auga fría e auga quente. A temperatura corporal aumenta lixeiramente e o sangue circula máis rápido polo corpo.\nOs antibióticos adoitan prescribirse para a administración oral de prostatite.\nPara aliviar os cólicos e a dor intensa, pode tomar pílulas que se prescriben para gastrite e úlceras de estómago.\nPara comprender mellor a eficacia das drogas, podes ler comentarios sobre drogas tomadas para a prostatite en homes.\nPara que o tratamento continúe sen complicacións e coa máxima velocidade de recuperación do paciente, é necesario recorrer á axuda de axudas, moitas das cales pódense facer a man, gastando cartos só na compra de produtos. Estes inclúen varios ungüentos, cremas, vitaminas, suplementos dietéticos e moito máis.\nOs ungüentos poden ter propiedades de quecemento (para acelerar o fluxo sanguíneo do corpo nas inmediacións da inflamación), antibacterianos e antivirais.\nAs vitaminas xogan un papel moi importante na recuperación, que lle dan ao corpo unha forza adicional e restablecen a inmunidade perdida, porque canto máis tarde se detecta a prostatite, máis forza é necesaria para combatela.\nDe todas as opcións para os produtos auxiliares, as vitaminas son o medicamento máis inofensivo, xa que non cambian a estrutura das células e non afectan a órganos humanos importantes. Coa prostatite, un home necesita manter o nivel de vitamina E no corpo. Esta vitamina ten un efecto positivo sobre as hormonas e a actividade reprodutiva, evitando o estrés, as caídas e o esgotamento nervioso.\nA vitamina A é a segunda en importancia, prevén unha inflamación grave das membranas mucosas. Ademais dos medicamentos, atópase en cenorias, fígado e ovos.\nA vitamina C, derivada do ácido ascórbico, é necesaria para fortalecer as defensas do corpo. Mellora a calidade do fluído seminal dun home. Non te esquezas do cinc. A súa falta no corpo pode ser unha das razóns para o desenvolvemento do cancro.\nOs suplementos dietéticos a base de produtos naturais teñen un efecto extremadamente positivo sobre a saúde dos homes. Os suplementos dietéticos non son necesarios para o tratamento, pero se a persoa que se está a tratar leva un estilo de vida equivocado, come mal e móvese pouco, son moi útiles para eliminar as consecuencias negativas que se producen cando se admiten malos hábitos.\nAs principais funcións dos suplementos dietéticos son:\nNormalización da produción de testosterona.\nAumento da velocidade do fluxo sanguíneo no foco da inflamación.\nMellora da composición do seme.\nUn dos suplementos medicinais máis populares ten un efecto positivo no funcionamento da vexiga e reduce a dor na prostatite. A composición do preparado inclúe: cinc e vitamina E, así como perexil e palma anana.\nOs suplementos coñecidos polos seus efectos positivos sobre a saúde dos homes normalizan o sono, aceleran o metabolismo e melloran a rexeneración de tecidos no foco da inflamación.\nOs remedios homeopáticos pódense usar tanto para a prostatite aguda como para a crónica e non danan a saúde e non teñen efectos secundarios. Un destes medicamentos elimina o vermelhidão e a dor severa e tamén normaliza o funcionamento da vexiga.\nOs remedios homeopáticos son seguros e teñen un efecto extremadamente positivo sobre a saúde dos homes.\nTratamento da prostatite sen medicamentos: é posible\nOs médicos desaconsellan encarecidamente tratar a prostatite só, xa que aumenta o risco de complicacións. Case todos os especialistas prescriben unha serie de medicamentos para eliminar a enfermidade canto antes nun tratamento complexo.\nSe observas unha prostatite na fase inicial do seu desenvolvemento, podes tentar superalo con ungüentos caseiros, velas caseiras e decoccións a base de plantas, pero isto non garante unha recuperación exitosa. Hai moitas críticas sobre a raíz de bardana, que alivia rapidamente o inchazo e o seu custo é extremadamente baixo.\nÉ posible o tratamento da prostatite sen medicamentos, pero só en certas fases do desenvolvemento da enfermidade. Para evitar a progresión, serán necesarios medicamentos en calquera caso.\nMedicamentos que podes tomar para previr enfermidades\nDado que a prostatite é unha enfermidade moi perigosa con moitas consecuencias posibles, o mellor é coidar a súa saúde con antelación e reducir ao mínimo o risco da enfermidade. O obxectivo de calquera prevención é manter o sistema inmunitario do corpo.\nUnha destas drogas prescríbese se o paciente ten moi mal estado de saúde e é propenso a infeccións. O curso adoita durar aproximadamente dúas semanas. A droga axuda a eliminar os efectos negativos sobre o corpo humano.\nOs medicamentos homeopáticos tamén son axeitados para a prevención. Durante as primeiras semanas, a dor na ingle redúcese significativamente e redúcese a inflamación.\nA profilaxe da prostatite é imprescindible para todos os homes, aínda que non haxa síntomas. O coidado precoz da súa saúde reducirá o risco de enfermidade ou aliviará a dor e a curación será o dobre máis rápida.\nMoita xente non presta suficiente atención á súa saúde e isto ameaza con consecuencias desagradables. A prostatite progresa cada vez máis cada década e, se antes só a sufrían os homes maiores, agora atópanse cada vez máis homes novos co mesmo diagnóstico.\nNon obstante, a medicina moderna está en constante evolución e, cunha terapia complexa, a recuperación terá lugar de forma rápida e indolora como sexa posible. Ao conectar medicamentos para o tratamento da prostatite crónica en homes, masaxes, decoccións populares e pomadas, pode derrotar a enfermidade e recuperarse.


Rebumbio e nervios ás portas dos colexios no reencontro cos compañeiros e mestres | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 09/09/2021 08:28\n• Os centros manterán as medidas básicas e os grupos burbulla\n• Os alumnos non poderán compartir material de uso propio\n• Educación agarda que este curso avance cara á normalidade\nComeza en Galicia un novo curso escolar. Día de rebumbio e nervios hoxe ás portas dos colexios. Arranca un novo curso, é momento de despedirse dos pais, de reencontrarse cos compañeiros e cos mestres e cada un afróntao á súa maneira. Nenos e pais recoñecen que foi unha noite de nervios polo inicio do curso.\nA volta ás aulas non só lles afecta aos alumnos. Tamén supón retomar rutinas, horarios e organización para as familias. Para estas tamén comeza unha etapa nova e toca adaptarse ás rutinas dos nenos.\nMáis de 187.000 alumnos galegos inician este xoves as clases en infantil, primaria e educación especial no que será un ano marcado outra vez polas medidas sanitarias e a pandemia da covid−19.\nSegundo os datos da Consellería de Cultura, Educación e Universidade, 55.698 alumnos inician as aulas en infantil, 2.356 nenos menos respecto ao curso pasado, a maioría na pública (39.191) fronte a 15.414 na concertada e a privada con 1.093 alumnos.\nEn primaria serán uns 130.774 alumnos os que empecen as clases, cun descenso na matrícula que alcanza os 2.482 estudantes. Deles, 92.084 alumnos acudirán a centros públicos este ano, fronte aos 35.921 dos centros concertados e os 2.769 dos privados.\nO protocolo educativo mantén as medidas esenciais de protección individual e colectiva. O uso da máscara é obrigatorio a partir de seis anos e hai que ventilar os espazos. Alívianse parte das restricións para permitir unha maior interacción entre o alumnado en determinados contextos. A actividade lectiva será presencial en todas as etapas e os centros estarán abertos todo o curso para asegurar o servizo de comedor e o apoio lectivo a menores con necesidades especiais ou pertencentes a familias socialmente vulnerables.\nInfantil e primaria manteñen os grupos burbulla ou de convivencia estable, sen limitación de distancia, que este ano poderán interactuar con outros grupos do mesmo centro ao aire libre en caso dun escenario de transmisión moi baixa. O alumnado non poderá compartir material de uso propio, pero si terá maior liberdade para compartir outros obxectos e xogos.\nEducación espera que este curso avance cara á normalidade\nO conselleiro de Educación Román Rodríguez manifestou que o curso escolar que comeza é unha "oportunidade" para avanzar na recuperación da normalidade no ensino galego. Nunha visita á nova Escola de Educación Infantil de Coirós (A Coruña), Rodríguez agradeceu aos alumnos, familias, profesorado e equipos directivos o seu traballo na pandemia que, augurou, "volverá ser un exemplo para todos este curso".\nO conselleiro referiuse ao compromiso dos 198 directores de centros escolares que se estrean este curso ao daren "un paso adiante" neste momento. Segundo Román Rodríguez, Galicia está preparada para que os centros sigan sendo lugares seguros grazas á vacinación e á experiencia.