Informes – Brétemas\nA industria editorial galega: proceso de hibridación e perspectivas\n16 de Xullo de 2017 /0 Comentarios/en Comercio do libro, Cultura, Edición, Informes /por bretemas\n[Texto base da intervención «A industria editorial galega: proceso de hibridación e perspectivas», lida no Consello da Cultura Galega o 20 de xuño de 2017 no marco das xornadas «A industria cultural galega no horizonte 2025»]\nSolicítanme os organizadores que faga un exercicio de prospectiva sobre o proceso de hibridación e as perspectivas da industria editorial galega en 2025. Non é unha tarefa doada, cando os editores chamamos futuro o que estimamos pretendemos facer a volta de apenas dous ou tres anos no nosos plans editoriais. A case unha década só podemos enxergar medos e incertezas.\nLembrando o proxecto Galicia 2010\nXaora, non podo esquecer que foi neste espazo do Consello da Cultura onde hai dezaoito anos desenvolvemos bastantes da reunións do grupo de lingua e cultura, coordinado por Carlos Casares, de Galicia 2010, un fermoso proxecto de prospectiva sobre a Galicia das décadas de entre milenios. Financiado polas caixas de aforros e o Banco Pastor, descansen en paz.\nAquel espírito estratéxico perdeuse no país, como tantas outros valores, sendo moi de agradecer que o Consello da Cultura Galega convoque aos profesionais da nosa industria cultural para obrigarnos a repensar o presente en clave de futuro dos nosos sectores, da nosa cultura e da nosa nación.\nInevitablemente, acudín con curiosidade a reler o documento que preparara sobre “Libro e edición” naquel Galicia 2010, un texto que lembro utilizamos, anos despois, como material de base para confeccionar os primeiros borradores da Lei do Libro e da Lectura de Galicia que sería aprobada por unanimidade a finais de 2006. Outro dos consensos forxados naquela década de entusiasmo, previa a debacle da crise, que comezaría para o noso sector en 2009.\nComezaba aquel documento lembrando o carácter militante dos editores galegos, que en 1975 publicaron 68 títulos, que se comparaban coas 1.231 referencias de ISBN en galego de 1998, o que cualificabamos de chimpo de xigante. Cifra, a de hai dezanove anos, moi próxima aos 1.211 de 2016, último do que temos datos avanzados na web do Ministerio de Cultura.\nDábase conta dunha facturación de 2.233 millóns de pesetas, na moeda actual, 13,5 millóns de euros, e do funcionamento de vinte e catro editoras que ocupaban a 322 persoas.\nO informe estendíase en recoller outros datos referidos á tipoloxía de edición, na que se salientaba “a forte dependencia do sector do libro de texto do ensino universitario, que supón o 35,50% dos exemplares e o 30,40 % da facturación anual”, mentres que a edición literaria apenas supón o 12,80 % da producion e o 18,00 % da facturación anual”. Datos, como logo comprobaremos, que pouco difiren dos da actual década.\nO informe abordaba despois as carencias do sector (fragmentación do sector, escaso recoñecemento, institucional, ausencia de promoción nos medios de comunicaicón, deficiencias na dotación bibliotecaria e libreira…), para, a seguir, propoñer dez actuacións estratéxicas para o sector da edición e do libro.\nUn modelo que pretendo seguir nesta intervención e abordo sen máis demora.\nPrego desculpas xa que utilizarei algunhas cifras coa intención de que vos fagades cargo da situación.\nO editorial. Un sector hibridado, en mudanza\nEstou convencido que o sector editorial galego, como o conxunto da edición internacional, vive arestora un proceso de hibridación tanto da creación, do soporte, como das súas formas de distribución dos seus contidos. Factores de incerteza, aos que no caso específico galego, se lle engaden a devaluación económica que estamos sufrindo dende 2008, como o devalo demográfico e a práctica desaparición das políticas de fomento da lingua galega, sobre todo no eido educativo, que axudaron de forma decisiva ao desenvolvemento do sector ao longo do período autonómico.\nO editorial. Un sector que retrocedeu\nO sector editorial en galego, segundo os datos da serie estatística do ISBN, multiplicou por catorce a súa produción nas últimas tres décadas, xa que no ano 1980 publicaba 187 títulos e no ano 2010 acadou os 2.544 títulos, o seu máximo histórico.\nDurante este período foi un sector punxente, capaz de desenvolver un amplo e diversificado catálogo de quince mil referencias, que como xa adiantamos no ano 2016 publicou 1.211 títulos, reducindo no último lustro a súa edición en galego en máis do cincuenta por cento, retrocedendo ás cifras de finais do milenio, e de contribuír a desenvolver un tecido produtivo ao redor da edición en Galicia.\nUn sector que, segundo os datos do estudo de Comercio Interior del Libro de 2015, facturou 26,61 millóns de euros, dos cales 22,21, corresponderon a lingua galega, por parte de corenta empresas, mantendo nese ano cerca de 200 empregos directos, ademais dos inducidos nos sectores das Artes Gráficas, libraría e distribución. Un sector que perdeu, polo tanto, na última década, un terzo do emprego.\nAbonda que reparemos nas cifras do Cadro 1. Produción e Facturación da edición galega de 2003 a 2015, para que comprobemos a magnitude do retroceso.\nTomando como referencia 2007, ano histórico na facturación do sector, os títulos editados en galego polos editores galegos na actualidade (2015), 1.103 son inferiores aos de 2003, e os exemplares impresos supuxeron un descenso do 31,36 %.\nRetroceso que, por ventura, foi menor na facturación do libro editado en Galicia, reducida no 16,56 %, inferior ao do conxunto do sector en España (27,73 %), o que permite ao libro en galego resistir e mesmo neste período gañar dous puntos de cota de mercado interior. Ver Cadro 2. Libro editado en galego por tipoloxía temática.\nUnha redución do volume de edición, tanto a nivel de títulos, como de exemplares, e polo tanto de tirada media, que acentou a dependencia do sector da edición e da distribución paraescolar, a de libro de texto e literatura infantil, que supoñen en 2015 o 76,10% dos exemplares e o 78,60% da facturación, a maís elevada da historia. Mentres que a edición literaria diminúe o seu volume, tanto en títulos como exemplares.\nUn fenómeno acentuado ao longo da década da crise, semellante ao que sucede tamén en Cataluña e País Basco, onde a edición se concentra nos libros de Literatura, Texto e Literatura Infantil e Xuvenil, sendo en catalán o 83,9 % dos títulos, en éuscaro o 97,6 % e en galego o o 85, 7 %. Cifras todas elas que testemuñan que no entorno da crise non se modificou a forte dependencia do libro editado en galego con respecto ao mercado escolar e paraescolar.\nDende o comezo da década actual acelerouse na edición en galego o proceso de dixitalización, que supuxo como media unha oferta arredor do 20 % dos títulos, nos seus diversos formatos, CD-ROM, PDF e epub. Mentres descendeu nun 58,34 % os títulos impresos, os dixitais aumentaron nun 94,95 %, o que supón que a pesar de o sector reduce a súa oferta case á metade, fíxoo hibridándoa, tendencia semellante a do sector español e internacional. Ver Cadro 3. Edición en lingua galega por formato.\nCon todo son moi significativos os datos máis recentes, os de 2014 e 2015, que levan a porcentaxes de hibridación dixital superiores ao 30 %, na liña do conxunto da edición española; sendo, tamén, os ebooks ou libros dixitais o 93,70 % destes soportes.\nConvén reparar, tamén, no carácter plurilingüe da edición en Galicia, onde ao longo desta década de retroceso a participación da edición en galego oscilou entre porcentaxes do 50 ao 60 %, aínda que a tendencia sexa máis achegada ao incremento. Ver Cadro 4. Edición en Galicia en edición en galego.\nComo tamén outra circunstancia a ter en conta é a diminución das axudas públicas da Xunta de Galicia directas á edición en galego, compra de novidades editoriais, axudas a edición de materiais didácticos e subvencións á tradución, que pasaron de supoñer en 2007 o 11,61 % sobre a facturación do sector ao 2,29 % en 2015. O mito do editorial como un sector hipersubvencionado pola Xunta vaise a pique. Ver cadro 5. Axudas públicas á edición en galego.\nXaora, outras políticas públicas tamén teñen influído no devalar do sector, singularmente a aprobación do Decreto 79/2009 de Plurilingüismo, que supuxo unha drástica redución das posibilidades de facturación para o sector educativo, na área de matemáticas nas ensinanzas obrigatoriais como na Educación Infantil, así como a extensión, dende 2013, da duración da vixencia dos libros a seis anos, ou a implantación en 2011 do modelo de gratuidade solidaria.\nNon embargante, as dificultades do mercado interior, víronse parcialmente mitigadas polo desenvolvemento dun interesante mercado exterior para a edición infantil galega, o que abre un esperanzador camiño para o conxunto do sector.\nPor último, non podemos deixar de abordar a cuestión dos índices de lectura.\nO Observatorio da Cultura Galega estimou nun informe de 2014 como público lector en Galicia a 1.079.25 persoas, aquelas que leron algún libro, apenas un 41 % das maiores de 7 anos. Ou o que é o mesmo, máis da metade dos galegos non len nunca un libro, unha cifra moi baixa, preocupante, que sitúa a Galicia, a pesar dalgúns avances no consumo de libros, á cola dos índices de lectura dos países e comunidades do noso entorno.\nDeste millón de persoas lectoras en Galicia o 58,3 % (máis de 600.000) son mulleres, entre as que o 42,2 % (265.612) len máis de seis libros ao ano, lectoras habituais. Outrosí sucede coas persoas usuarias das bibliotecas públicas en Galicia, nas que tamén son maioría as mulleres, sendo un 35 % delas (220.119), usuarias frecuentes destes servizos públicos de lectura.\nCifras nas que volvemos identificar a forza das lectoras en Galicia representada por ese case cuarto de millón de mulleres galegas que integraron a lectura como a súa primeira actividade de lecer e cultura.\nUn colectivo de lectoras moi amplo e diverso, probablemente maior no país noso co número de socios de clubes de fútbol profesional, aínda que pouco representado na axenda pública utilizada polas administracións e medios de comunicación.\nEn resumo: o sector editorial galego vive na actualidade a crise máis fonda da súa historia, sometido ás incertezas e mudanzas da hibridación dixital e da súa incorporación no sector internacional das industrias do lecer, no marco dun novo comportamento do lectorado no acceso aos contidos culturais, ao tempo que sofre á intemperie as regulacións das administracións no eido da Educación e das Políticas Lingüísticas, como os efectos do reducido número de lectoras, do devalo demográfico e da atmosfera de agotamento das doses de entusiasmo da contorna galeguista, tradicionalmente o seu primeiro público.\nA aposta polo futuro\nO sector editorial en lingua volve enfrontarse, como fixera hai dúas décadas, cando se redactou aquel proxecto Galicia 2010, aos retos que supón asumir a hibridación e mundialización do sector como unha oportunidade, como o de consolidarse como un dos principais alicerces para a supervivencia da lingua, literatura e cultura galegas. Retos que o obrigan a ollar tanto cara ao reducido mercado interior como a proxectarse sobre o exterior.\nResumo o que entendo poden ser dez liñas principais para o sector do libro e da edición na fronteira da terceira década do século, na que continuará a hibridación e, polo tanto, a coexistencia de libros impresos e dixitais:\nPrimeira: Visibilidade do libro e da lectura\nDeclarar a revolución lectora en Galicia, coa intención de incrementar os índices de lectura en todos os segmentos de idade.\nConcibir a lectura de textos e hipertextos sobre soportes impresos ou pantallas como unha competencia de cidadáns de todas as idades.\nDotar de atención preferente á lectura no sistema educativo, privilexiando a Biblioteca Escolar como a aula principal de todos os centros educativos, e ao público xuvenil como protagonista desta revolución.\nAsumir a existencia de públicos diversos para os produtos editoriais galegos: infantís e xuvenís, edición literaria, produtos de lectura de lecer, edición técnica especializada, agasallo…\nValorar como unha oportunidade que, como salientan os máis recentes estudos sociolingüísticos, hai lectoras galegas frecuentes non instaladas na galega como a súa lingua habitual.\nFomentar o uso das redes sociais para dar visibilidade as novidades editoriais e á comunicación directa entre autores e lectores.\nCompartir actividades de visibilización das novidades entre editoras, autores, librarías e biliotecas. Refundar o modelo de Feiras do Libro de Galicia, contando coa colaboración dos concellos.\nRenovar o calendario de efemérides do libro en Galicia: 24 de febreiro, 2 de abril, 23 de abril, 17 de maio, 17 de decembro…\nFomentar a presenza de autores e autoras nos medios de comunicación públicos e da información sobre as novidades editoriais e literarias.\nSegunda: Creación literaria\nPotenciar a creación literaria en todos os seus xéneros, concibida como peza básica para o sector editorial, utilizando tanto os recursos dos poderes públicos como o mecenado privado, como forma de apoio directo aos escritores e escritoras (premios, bolsas de creación, estancias, intercambio…) e a súa participación no mercado literario internacional.\nTerceira: Tradución e edición\nPotenciar a tradución e edición en galego de todo tipo de contidos textuais non literarios, con especial atención aos referidos ao patrimonio galego e aos eidos científicos e tecnolóxicos, cuxo catálogo actual é moi reducido.\nCuarta: A empresa editorial\nTransformar cada empresa editorial galega nun obradoiro de contidos textuais e hipertextuais, con atención preferente aos destinados ao eido educativo e, en xeral, a infancia e a mocidade.\nQuinta: A distribución\nDesenvolver un modelo de negocio sostible para a distribución no mercado interior tanto de produtos impresos, dixitais ou de edición estendida (en ambos soportes), priorizando a utilización de plataformas propias sobre as internacionais monopolísticas (Amazon, Apple, Google…).\nSexta: A libraría\nConsiderar a libraría independente como un espazo cultural e comercial que merece protección (como xa sucede en Francia), apoiando a continuidade da súa actividade por medio de exencións fiscais e de dotación de ferramentas de xestión e mercadotecnia que contribúan a súa actualización no proceso de hibridación.\nSétima: A biblioteca\nConsiderar a biblioteca pública como a primeira institución cultural de cada comunidade local especializada en facilitar o acceso á información e á creación literaria en condicións de igualdade para os cidadáns de todas as idades.\nAsegurar que a diversidade de novidades editoriais galegas chega á rede de bibliotecas públicas.\nOitava: Impresión dixital e dixitalización de fondos impresos\nAproveitar as posibilidades proporcionadas polos sistemas de impresión dixital para manter e ampliar o catálogo do libro galego impreso, contribuíndo así con este procedemento e mesmo cun servizo de edición baixo demanda a mantemento do tecido libreiro independente.\nDesenvolver un plan de dixitalización dos catálogos editoriais privados.\nNovena: O libro e a literatura galega no mundo\nFomentar de forma sistemática o comercio exterior do libro galego e da creación literaria na nosa lingua, con atención especial as comunidades lusófonas.\nCreación dunha Oficina de promoción da literatura e do libro galego no mundo co obxectivo de visibilizar a oferta editorial galega, organizar a presenza institucional nas feiras internacionais do libro e manter actualizada toda a información dixital sobre o libro e a literatura galega.\nApoiar o funcionamento dos centros de cultura galega existentes no mundo e coordinar a súa actividade coa da Oficina da promoción da literatura e do libro galego.\nDécima: Sector estratéxico\nFacer efectivo o recoñecemento do sector do libro galego como sector da industria cultural estratéxico para Galicia, como se recoñece no Preámbulo e no artigo número 2 da actual Lei do Libro.\nElaboración dun Plan Estratéxico para o desenvolvemento do libro en Galicia (2017-2021). Creación dunha liña específica de axudas da consellaría de Economía e Industria por medio do IGAPE para a renovación tecnolóxica das empresas editoriais (Art.16.2), para a formación do seu persoal e para a promoción comercial do seus produtos (capítulo III Art. 15).\nhttps://bretemas.gal/wp-content/uploads/2017/07/download.jpg 267 189 bretemas https://bretemas.gal/wp-content/uploads/2018/09/logobr2-2.png bretemas2017-07-16 18:53:052017-07-16 19:07:10A industria editorial galega: proceso de hibridación e perspectivas\nOnte 1787: 22,60 euros por habitante\n29 de Novembro de 2016 /0 Comentarios/en Cultura, Informes, Onte /por bretemas\nA noticia publicada onte pola delegación galega de Europa Press non deixa moitas dúbidas: o investimento da Xunta de Galicia en Cultura foi en 2014 de 22,60 euros por habitante, cifra que sitúa a Galicia á cola das Comunidades Autónomas, detrás de Euskadi (55,80 €), Extremadura (35,50 €) ou Cataluña (33,10 €), aínda que mellor ca Andalucía (19,30 €) e Madrid (12,60 €). Datos tirados do Anuario de Estadísticas Culturales 2016 sobre o financiamento e o gasto público e privado en Cultura, publicado polo Ministerio de Educación, Cultura e Deporte, que poñen en evidencia que durante o período 2010 a 2014 (coincidindo con gobernos de Alberto Núñez Feijoo) o investimento en Cultura (onde están incluídas as partidas de Política Lingüística) baixou en Galicia un 44,00 %, un severísimo recorte, que tantas veces temos denunciado. Xaora, o completísimo informe achega moitos outros datos, como o do gasto privado anual por persoa, onde tampouco saímos mellor parados, xa que se en 2015 foi en Galicia de 235,00 euros, estamos por debaixo de Euskadi (320,00 €), onde continúa a experiencia de incentivación do consumo cultural por medio do Bono Cultura, Cataluña (320,80 €) e Madrid (299,40 €), aínda que por riba de Extremadura (152,60 €) e Andalucía (208,30€). Co tempo preciso para desmiuzar 388 páxinas de datos desagregaremos os que corresponden ao investimento en pol´ticas de lectura e gasto na compra de libros.\nhttps://bretemas.gal/wp-content/uploads/2016/11/promocion_lectura.jpg 358 236 bretemas https://bretemas.gal/wp-content/uploads/2018/09/logobr2-2.png bretemas2016-11-29 11:23:572016-11-29 11:31:16Onte 1787: 22,60 euros por habitante\nEdición en Galicia e en galego, os datos máis recentes\n19 de Outubro de 2010 /3 Comentarios/en Comercio do libro, Edición, Informes /por bretemas\nCos datos máis recentes na man, non podemos negar que acougou aquel formidable crecemento, que levou a multiplicar por doce ou trece o número de títulos publicados en galego: pasamos dos 187 do ano 1980, cando comeza o proceso autonómico, aos 2.482 de 2008, ou aos 2.121 do pasado ano, no que comezou a crise na que estamos instalados, o que supón un importante baixa interanual do 14,54%. Porén, o que medrou foi a edición realizada en Galicia que no ano 2009 acadou os 4.069 títulos, cifra que reduce a edición en galego até o 52,12% da realizada en Galicia, e supón un importante incremento (10,27%) con respecto a 2008, cando acadou as 3.690 referencias.\nOnte apareceu unha noticia en La Voz de Galicia sobre a evolución da edición ao longo deste ano 2010, que identifica unha tendencia de crecemento do número de títulos, tanto dos editados en Galicia como dos editados en galego. Así se comparamos os segundos trimestres de cada ano, observamos un crecemento próximo ao 40% do conxunto da edición (pasa de 913 a 1.522) e do 18% da edición en galego (pasa de 679 a 834). É previsible, se non se torce a evolución no 2º semestre, que este 2010 da crise supoña en Galicia e en galego un crecemento de número de títulos, o que supoñería ir contracorrente do conxunto de sector editorial español. Interpretar este crecemento para o conxunto da edición en Galicia, sen coñecer o listado de títulos, non é doado, sobre todo cando sabemos da redución do número de títulos publicados por varias das editoras con maior actividade. No entanto, alleos ao fenómeno non debe ser o Ano Xacobeo, que debeu impulsar a edición pública, a publicación de varios métodos de Educación Infantil (que arrastra moi numerosas referencias de ISBN nos seus diversos compoñentes), a edición de libros electrónicos (eis esa case centena realizada pola editorial Galaxia) e o lanzamento da colección de antoloxías da literatura galega editado por La Voz de Galicia (un conxunto de referencias que pode achegarse ás 75).\nEsta análise non estaría completa se non debullásemos os datos principais achegados polos estudos do comercio interior do libro de 2008 e 2009, elaborados pola Federación de Gremios de Editores en base ás enquisas completadas polos editores galegos. De todos eles, cómpre salientar (recomendamos baixar en pdf o documento cos datos principais de edición, tirada media e facturación, que elaboramos):\nO aumento do numero de títulos entre 2008 e 2009, o 6,39%, non se corresponde co aumento da facturación do 1,93 % (apenas o incremento de prezos); pola contra redúcese a produción de exemplares case nun 9% e polo tanto da tirada media en maís dun 14%.\nDestaca o bo comportamento da edición literaria en 2009 que aumenta en número de títulos, exemplares, facturación e mesmo tirada media. No entanto, tanto a edición en número de exemplares como a facturación continúan xirando arredor da edición paraescolar, xa que supón en 2008 o 77,30% dos exemplares fabricados e 72,30% da facturación; mentres c aen 2009 representa o 55,60% dos exemplares e o 57,90% da facturación.\nCon respecto á canle de comercialización as librarías e as cadeas de librarías supuxeron en 2008 o 48,30% das vendas dos editores galegos; mentres ca en 2009 auentaron até o 55%. É de salientar a importancia da venda a crédito que en 2008 supuxo o 11,5% (3,8 millóns de euros) das vendas do sector e no 2009 baixou a 8,7% (2,93 millóns).\nConcluíndo, nos dous últimos anos, mesmo no entorno da actual crise, comprobamos que se consolida en Galicia a tendencia a un incremento importante da actividade editorial (nos últimos dez anos duplicouse o numero de empresas que forman parte da Asociación Galega de Editores, 46 en 2010, o que supoñen máis de 318 empregos directos e máis dun milleiro no conxunto do sector), e, ao mesmo tempo, constatamos que o medre da actividade editorial en galego adopta un ritmo inferior. Haberá que agardar a coñecer os datos do estudo do comercio interior do libro en galego de 2009 para realizar outras valoracións máis precisas.\nhttps://bretemas.gal/wp-content/uploads/2018/09/logobr2-2.png 0 0 bretemas https://bretemas.gal/wp-content/uploads/2018/09/logobr2-2.png bretemas2010-10-19 21:53:492010-10-19 21:53:49Edición en Galicia e en galego, os datos máis recentes\nEdición e comercio interior do libro en Galicia\n4 de Marzo de 2010 /2 Comentarios/en Comercio do libro, Edición, Informes, Recurso_didáctico /por bretemas\nEsta tarde dedicaremos as nosas sesións do «Mestrado en Edición» a analizar os datos máis recentes dos que dispoñemos sobre a edición en Galicia: en 2008 publicáronse en Galicia 3.690 títulos; en galego 2.482 títulos, a máxima cifra da nosa historia. Mentres que en 2009 editáronse en Galicia 4.069 títulos, a máxima cifra da nosa historia; mentres que en galego 2.121 títulos, o que supuxo un importante decrecemento con respeto ao ano anterior. O que quere dicir que o pasado ano a edición en galego supuxo apenas o 52, 12% do total (a cifra máis baixa das tres últimas décadas). A edición en Galicia medra, mentres diminúe a participación do libro en galego. O documento completo e outros datos para analizar a evolución do volume da nosa edición dende 1990 poden baixarse en pdf aquí.\nAdemais analizaremos os datos máis recentes do comercio interior do libro en España (2008, aquí en pdf) e en Galicia (2007, aquí en pdf).\nhttps://bretemas.gal/wp-content/uploads/2018/09/logobr2-2.png 0 0 bretemas https://bretemas.gal/wp-content/uploads/2018/09/logobr2-2.png bretemas2010-03-04 07:38:152010-03-04 07:38:15Edición e comercio interior do libro en Galicia


Manuel Esteban, Iria Misa e David Pérez Iglesias, Premios Xerais 2016 | ::Axenda cultural AELG::\nTodo o tempo do mundo, de David Pérez Iglesias.\nPremio Merlín de Literatura Infantil, 2016\nO xurado da XXXI edición do Premio Merlín de Literatura Infantil, dotado con 10.000 euros e no que concorren 33 obras, formado por: Noelia Candal Suárez (bibliotecaria na Biblioteca Pública Municipal Xosé Neira Vilas de Vigo), Marcos Viso (ilustrador), Amparo Ramilo Costas (libreira na librería Librouro de Vigo), Marta Neira Rodríguez (profesora da Escola Universitaria de maxisterio CEU de Vigo e da Facultade de CC da Educación da USC, membro da Red Temática de Investigación LIJMI), Mónica Fernández López (profesora e artista) e Helena Pérez Fernández (secretaria do xurado), en representación de Xerais, con voz e sen voto, acordou declarar finalistas as obras presentados cos lemas «Os nomes», «Recollerás estrelas fugaces» e «Turrón».\nDespois da súa última deliberación, acordou por unanimidade declarar como gañadora a obra presentada baixo o lema «Os nomes», que, despois de aberta a plica, resultou ser de David Pérez Iglesias e corresponde ao título Todo o tempo do mundo.\nDavid Pérez Iglesias (Ames, 1962) é escritor, guionista e profesor de lingua e literatura no IES de Porto do Son. Como narrador publicou os libros O pergameo de Elir (1987); Estación Término (Xerais, 1993), premio de relato Cidade de Lugo; e Cando veña a noite (2005), premio Antón Avilés de Taramancos. Algúns dos seus relatos forman parte de obras colectivas como «Samago, Fascismo» de Tecendo Panos (2000), premio Manuel Murguía de narracións breves; «Mares do Sur» de Paisaxes e palabras (2001) e «Vidros» d’A garza insomne (2016). É responsable da canle de vídeo SonCine, traballo de innovación educativa polo que foi premiado pola Consellaría de Educación e a ASPG.\nNo seu ditame o xurado da XXXIª edición do Premio Merlín de literatura infantil sinalou: «Todo o tempo do mundo é unha novela realista, narrada en primeira persoa por unha moza preadolescente, aínda que na obra tamén existen outras voces de gran relevancia, tal é o caso da voz do avó Valente, un ancián pouco común cuxo nome anticipa o seu carácter.\nSituada no século XXI, a historia narra a experiencia vital de Ariadna, que ve como o seu mundo na cidade se esborralla e como os seus referentes (o pai e a nai, os amigos, a casa…) van desaparecendo de xeito inesperado e paulatino sen que ela poida evitalo. Estes acontecementos obrígana a percorrer un longo camiño, tanto real como metafórico, cara a un lugar alleo para ela, a aldea onde naceu seu pai e onde aínda vive o seu avó. É este un percorrido vital, unha descuberta da terra dos seus, dos costumes do rural, das súas propias raíces nas que atopará un avó practicamente descoñecido que conseguirá que, nos vinte días que conviven, Ariadna se converta no enxerto que con forza prende na centenaria árbore familiar dándolle continuidade á estirpe.\nO autor ou autora amósase bo coñecedor do léxico, da antropoloxía, da mitoloxía, das lendas e da cultura do rural galego. Describe con excelencia os costumes dos labregos e labregas que levantaron este país e aínda reclaman o valor da terra protexéndoa. Ese rural é reivindicado en cada páxina desta novela, en cada unha das súas liñas, trasladando o lectorado a un mundo que case nos resulta alleo e lonxincuo por non vivilo, por non practicalo, por non recordalo, por non mencionar eses nomes que bautizan cada ferrado de terra do noso país… mais que, hoxe en día, por diferentes motivos, se torna necesario coñecer.\nTodo o tempo do mundo é unha novela que describe de qué estamos feitos, cómo se conforma a propia vida e onde, con quen, ou como ordenamos prioridades. Trátase dun relato que bebe de fontes clásicas universais (a mitoloxía clásica, por exemplo, está presente xa dende o propio nome da protagonista), ao tempo que se sitúa na liña de obras galegas que se achegaron ao tratamento do rural galego, como Memorias dun neno labrego (1961), novela xa clásica na Literatura Infantil e Xuvenil galega, de Xosé Neira Vilas, ou Tonecho de Rebordechao (2004), de Breogán Riveiro. Un relato que se achega ao mundo rural galego, en certo senso, dende unha ollada diferente ao que o lectorado está acostumado, dende unha ollada feminina, e que afonda nas relacións familiares e no abandono das mesmas.\nÉ en definitiva, unha lectura das que, seguindo a C. S. Lewis, valería a pena ler aos dez e aos cincuenta anos, pois é sabido, aínda que non sempre recoñecido, que “a literatura infantil é aquela que tamén poden ler os nenos”. comentado, que só é un pequeno petisco do que se pode atopar na obra, os membros deste xurado recomendamos que todos e todas vos acheguedes a esta novela, tocáravos nacer neste século ou no pasado.»\nDavid Pérez Iglesias confesou cando soubo que fora premiado que «unha nena que lía o Merlín de Cunqueiro o outro día díxome, cando lle preguntei se lle gustaba: que curriño é! Que a xenerosidade do xurado acordase que a noveliña Todo o tempo do mundo merecía o Merlín comprométeme tanto como me enche. Gustaríame que algunha meniña dixese algo así desta noveliña. Unha emoción que non puidese ser mercantilizada. Que durase nela esa sensación de gratitude».\n«Se da man destas palabras algunha meniña á volta da escola, ou algún patrón canso, ou unha traballadora alertada polas inseguridades da vida, comparten a emoción do encontro coa terra, a valentía da infancia, a convicción do que é xusto, a dignidade da palabra, a aperta confiada do idioma que nos deron, a nobreza da necesidade, eu terei feito o meu labor.»\n«Un premio non é algo co que quedas, é un legado que acolles para dar a alguén que, no silencio da escrita e da lectura, soña as palabras dun novo camiño, dun relato futuro que somos nós, que nos compromete e dá sentido aos días da xente de noso. Por deixarme coidar un tempo deste legado, o Merlín, estou agradecido, e tentarei estar a altura da encomenda.»\nPremio Jules Verne de Literatura Infantil, 2016\nDespois da súa última deliberación, acordou por unanimidade declarar como gañadora a obra presentada baixo o lema «Murnios», que, despois de aberta a plica, resultou ser de Iria Misa Peralba e corresponde ao título Xa non estou aquí.\nA ira dos mansos de Manuel Esteban Domínguez.\nDespois da súa última deliberación, acordou por maioría declarar como gañadora a presentada baixo o lema «Comasio» que, despois de aberta a plica, resultou ser de Manuel Esteban Domínguez e corresponde ao título A ira dos mansos.\nManuel Esteban Domínguez declarou cando coñeceu que fora premiado que A ira dos mansos xorde coma unha necesidade terapéutica, unha catarse obrigada tras o nacemento do meu fillo maior. Nunca o tomei coma un exercicio literario senón coma un berro de impotencia, a necesidade de compartir un intenso sentimento de inxustiza. O inspector Manso é, polo tanto, un trasunto desa anguria, porque no xénero da novela negra, esa fronteira na que os matices morais cobran importancia, resalta mellor o contraste entre unha sociedade desmedida e un colectivo, o dos discapacitados intelectuais, considerado erradamente como enfermo ou retrasado».\nPechou o acto Manuel Bragado, director da editorial, que agradeceu a axuda proporcionada pola Consellaría de Cultura e Educación e Ámbito Cultural El Corte Inglés, entidades que apoiaron a celebración destes premios 2016. Agradeceu o traballo das persoas do xurado e parabenizou á gañadora e gañadores que expresan o dinamismo e a vontade de renovación constante da literatura galega.\nRedondela, 4 de xuño de 2016″\nEsta entrada foi publicada en Entrega de premios, Premios Literatura Infantil, Premios Literatura Xuvenil, Premios narrativa: ditames e etiquetada A ira dos mansos, Almudena López Rodríguez, Amparo Ramilo Costas, Antón Pedreira, Anxo Iglesias Núñez, Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega, Asociación Galega de Editoras, Bieito Ledo, Celia Torres, Concello de Redondela, Concha Martínez Mayo, David González Domínguez, David Pérez Iglesias, Edicións Xerais, Federación de Librarías de Galicia, Fran Alonso, Fundación Premios da Crítica de Galicia, Helena Pérez Fernández, Irene Penas Murias, Iria Misa, Ledicia Costas, Lydia Botana, Manuel Bragado, Manuel Esteban, Marcos Viso, María Navarro, Marta Gómez González, Marta Neira Rodríguez, Mercedes Corbillón, Mónica Fernández López, Natalia Fernández Lorenzo, Noelia Candal Suárez, Premio Jules Verne de literatura xuvenil, Premio Xerais de novela, Premios Xerais, Todo o tempo do mundo, Xa non estou aquí, Xabier Alonso, Xoaquín Fernández Leiceaga, Xosé Antonio Perozo, Xosé Ballesteros, Xosé Manuel Fernández Rodríguez, Xosé Manuel Moo Pedrosa por asociacionescritoras-es. Marca a ligazón permanente.


Pedro Puy xustifica o peche do paritorio de Verín: "É unha medida racional e razonable" - Nós Televisión\nPedro Puy xustifica o peche do paritorio de Verín: “É unha medida racional e razonable”\nO voceiro do PPdeG no Parlamento cre que hai "un problema evidente de comunicación"\nO voceiro do Partido Popular de Galicia no Parlamento, Pedro Puy, volveu insistir na decisión do peche dos servizos de paritorio e urxencias pediátricas do Hospital de Verín. O popular recoñece que a medida xerou “um amplo descontento” demostrado con mobilizacións que concentraron a ducias de milleiros de persoas neste concello ourensán. “Se é unha tan medida racional e razonable como estamos a dicir”, sostivo o voceiro popular que engadiu: “hai un problema evidente de comunicación”. O “descontento” coa medida tomada polo Partido Popular ás portas das eleccións do 2020 mesmo traspasou ao seu partido na comarca de Ourense.\nArtigo anteriorGonzalo Caballero critica a liña “alocada e sen rumbo” de Pablo Casado e advirte que lle vai acabar gañando Abascal\nSeguinte artigoTrescentas feministas botan fóra o home que tentou boicotear a acción ‘Un violador no teu camiño’


Condenado a tres anos tras dicirlle á súa exparella que preparase o cadaleito\nPaula Vilariño 04 diciembre 2015 01:00 h.\nLugo Violencia de Género mujer hombre Condenado\nO acusado, que maltratou á muller en varias ocasións, recoñeceu os feitos e chegou a un acordo de conformidade co ministerio público\nA xuíza do Penal número 1 de Lugo impuxo unha condena de tres anos de cárcere e 60 días de traballos en beneficio da comunidade a un home acusado de agarrar á súa parella do pescozo para sacala dunha discoteca e ameazar con matala. O acusado, que maltratou á muller en varias ocasións, recoñeceu os feitos e chegou a un acordo de conformidade co ministerio público, que solicitaba inicialmente unha pena de cinco anos e nove meses de prisión.\nO fiscal explicou que o acusado mantivo coa súa parella unha actitude agresiva "facéndoa obxecto de insultos, ameazas e menosprezos e chegando a agredila en varias ocasións". Así, en xuño de 2013, cando se atopaban nunha discoteca, o home agarrouna do pescozo e arrastrouna ata a porta. Noutra ocasión, nas festas de San Froilán do mesmo ano, o acusado agarrou fortemente á súa compañeira e arrinconouna contra un portal, ao mesmo tempo que a agarraba e a zarandeaba polos brazos.\nO escrito de acusación da Fiscalía recolle outro episodio en abril de 2014. Ese día, cando a parella estaba no seu turismo, o home agarrouna con forza pola boneca e causoulle varios hematomas. A finais dese mes rompían a súa relación e o acusado comezou a intimidar ao seu ex e a mandarlle mensaxes ao móbil, nos que lle dicía frases como: "Conseguín unha pistola, es muller morta", "pégoche un tiro, vouche a facer unha fenda no cerebro" ou "vai buscando o cadaleito, que para a semana morres". O acusado non poderá achegarse á vítima nin comunicarse con ela durante oito anos.\nCondenado a tres anos tras dicirlle á súa exparella que preparase o...\nArsenio Coto 26/05/22


Cando che botas a crema solar? | Consumer\nNon é necesario darse crema protectora media hora antes da exposición ao sol, xa que é efectiva cinco minutos despois da súa aplicación, segundo un estudo recente\nData de publicación: Xoves, 09deAgostode2018\nAta agora as recomendacións en canto a protección solar con cremas eran as seguintes: embadurnarse media hora antes da exposición, aplicar como mínimo 2 mg por cm2 de produto e repetir a operación cada dúas horas, despois de meterse na auga ou de practicar exercicio ou se se suou moito. Pero un estudo recente realizado por científicos da Universidade de Málaga podería cambiar este consello. E é que demostraron, por primeira vez, que non é necesario anticipar 30 minutos a aplicación do fotoprotector. Bastan cinco minutos. A continuación, expomos os datos acerca desta investigación e damos outras pautas para previr as queimaduras solares.\nAntes de saír de casa con dirección á praia ou á piscina, hai que asegurarse de que levamos antuca, gorra, lentes, roupa de algodón e abundante auga para protexernos do sol e, por suposto, na pel non debe faltar a crema fotoprotectora. Ata agora moitos a levaban posta de casa. Pero este costume podería cambiar, a tenor dun estudo publicado en datas recentes no Journal of de European Academy of Dermatology and Venereology.\nInvestigadores do Laboratorio de Fotobiología e Dermatoloxía da Universidade de Málaga (UMA), que son membros da Academia Española de Dermatoloxía (AEDV), concluíron nun traballo científico que xa non é necesario anticipar media hora a aplicación do fotoprotector antes de exporse ao sol. Neste sentido, os expertos afirman que os protectores solares son efectivos cinco minutos despois da súa aplicación na pel.\nPara o seu desenvolvemento, os profesores María Vitoria de Gálvez e José Aguilera utilizaron, en primeiro lugar, técnicas in vitro en laboratorio. Alí seguiron a evolución da crema por simulación solar, a través de medidas de transmisión espectral tras o primeiro minuto, aos 5, 10 e 30 minutos. “Xa nesta primeira fase démonos conta de que a fórmula se estabiliza e a fotoprotección é homoxénea e estable ao cinco minutos da súa aplicación”, explican os especialistas.\nNo entanto, os investigadores trasladaron estes resultados iniciais a un estudo con voluntarios, mediante técnicas de fotografía con flash de emisión ultravioleta en áreas concretas das costas. “As conclusións foron as mesmas, e o potencial de absorción da crema era estable desde o mesmo momento”, aclaran.\n“Saber isto permite utilizar os fotoprotectores dunha maneira máis eficaz, xa que non é unha escusa non porse a crema en casa para aplicala na praia”, recoñece De Gálvez. Ademais, desta maneira, darse o fotoprotector no mesmo lugar onde tomaremos o sol evita que parte do produto desapareza coa fricción da roupa ou a suor.\nNon baixar a garda en protección solar\nUsar cremas protectoras está entre as medidas necesarias para previr as queimaduras solares, que son a principal causa de desenvolvemento dunha melanoma en anos posteriores. Segundo os datos dunha enquisa recente da Fundación Pel Sa da AEDV, os pais parecen están moito máis concienciados sobre a necesidade de protexer a pel dos seus fillos: o 88 % ponlles crema, oito de cada 10 repiten a operación ás dúas ou tres horas e un 8,9 % aplícalla todo o ano, mentres que tamén son maioría os que lles saca con gorra e vai buscando a sombra cando realizan actividades no exterior.\nAínda así, como se recolle no mesmo sondaxe, aínda hai un 20 % da poboación que recoñece non saber que unha melanoma é un cancro, ou que pensa que non o é, e un 24 % dos españois considera que estar bronceado é bo para a saúde, cando en realidade a pel que se broncea é un sinal de defensa do organismo fronte ao dano da radiación solar.\nDe aí a importancia de seguir concienciando sobre os hábitos saudables para a pel e como previr problemas a curto e longo prazo. Arroxar luz ante mitos tamén é outra forma de actuar. Neste sentido, a doutora Rosa Taberner, especialista en dermatoloxía, insiste en utilizar o sentido común ante mensaxes de remedios caseiros fronte a queimaduras que se fan virales e que poden supor un risco para a saúde da pel. Faino a raíz do transmitido por unha muller de Texas que sinala tratar a súa pel queimada con espuma de afeitar que contiña mentol. “Ante unha queimadura, débese evitar a exposición ao sol ata a súa curación. Débense evitar os ungüentos e lociones que conteñan anestésicos locais e outros fármacos sensibilizantes, dado o risco de dermatitis de contacto alérxica”, apunta.\nApps para protexerse do sol\nDesde a Fundación Pel Sa da AEDV, proponse dúas aplicacións que poden ser útiles este verán e o resto do ano: UV-Derma e eDerma.\nUV-Derma, na que colaboraron De Gálvez e Aguilera, ofrece información individualizada sobre os minutos que unha persoa pode estar exposta ao sol sen queimarse. Foi lanzada o ano pasado e tras o seu éxito, con case 45.000 descargas, desde finais de xullo hai unha nova versión traducida a varios idiomas.\neDerma, pola súa banda, facilita un rexistro de lunares por áreas do corpo que é útil para detectar cambios ou mostrarlle ese histórico ao dermatólogo.\ncremas solares melanoma-gl piel-gl protección solar sol


25 de novembro. Saímos á rúa e, un ano máis, procuramos chamar a atención das persoas que pasan, lemos textos, poemas, definicións que falan de violencia, violencia contra as mulleres. As persoas miran de lonxe, algunhas paran un segundo, un minuto, só unas poucas sentan, unha muller con velo nin repara no acto.\nOutra muller gardou apurada o folleto no abrigo. Na casa sacarao sobre o caldeiro do lixo, botaralle unha ollada a correr. Non pode pararse, ten que preparar a cea e ter todo listo para cando chegue el. Ese que un día lle negará a metade do que entre os dous teñen porque ela non contribuíu economicamente na familia, porque el era o único que traballaba fóra da casa, porque el foi o sostén económico e por iso, nese futuro, esixirá que todo sexa para el. Negarase mesmo á pensión compensatoria.\nÉ o grande negocio da esposa escrava. Unha muller alienada que dedica o cento por cento do seu tempo a atendelo a el, o cabeza de familia, o que trae o diñeiro. Ela que se ergue para quentar o leite, poñerllo na mesa, darlle o pano para que se limpe, retirar a louza e fregala, ela que lle abre a porta e logo péchaa. Ela que lle zurce calcetíns e calzóns, que estira no mercado o seu salario economizando na compra, que lle ten o prato posto na mesa cando chega, a comida feita.\nEl non ten que facer nada. Nada. Nin colle un prato. Sentado ante a televisión reclama o garfo que falta na mesa, e cando quere beber nin fala, estira o vaso e agarda a que llo enchan.\nEla ten que estar na casa á súa hora, con todo listo e preparado. El ás veces chega tarde porque se demorou a partida cos amigotes e non entende por que a cea non está quente como a el lle gusta, ao fin e ao cabo é a obriga dela, chegue cando chegue.\nNunca lavou unha camisa, nin coseu un botón. Nunca coceu un ovo, nin levou un prato ao fregadeiro. Nunca puxo unha manta na cama, nin sabe onde están os zapatos. E no futuro negarase a que ela teña algo que só é del, porque só el trouxo diñeiro a casa e aforrouno ou gastouno nas súas cousas, porque a criada xa a tiña paga.\nEla mira o papel rapidamente. Sabe que leva un cadeado pesado ás costas. Que ten os ósos deformados precisamente por iso. Mais le rápido e fai cachiños co papel, para que el non o vexa. E cando lle pregunte por que había un grupiño de xente parado na rúa dirá que non sabe, que ela non viu nada, que non se fixou ou mesmo que non pasou por alí. Sabe, desde hai moito, moito tempo, que o mellor é non tocar determinados temas, nin mentalos. El acabará dicindo que é unha burra e que que saberá ela, que esas son todas unhas putas, unhas pendangas de cona quente que andan a ensinar o cu e arrimarse ao primeiro que pasa, que desde que as mulleres traballan teñen unha lingua que non hai quen as paren, pensan que son homes, que poden dicir o que lles peta e a quen lles peta. Que si unha filla súa andara así e falara así partíalle a cara, e que non lle estraña, que non lle estraña nada que lles batan e aínda que algunha morra, porque é que as buscan.\n25 de novembro. Estamos na rúa un ano máis, lemos os nosos poemas, as nosas cartas, cantamos, colocamos elementos diversos que nos lembren ás mulleres que morreron, sinalamos os indicios ante os que debemos preocuparnos, alzamos a nosa voz. Mais aínda falta, falta implicación e compromiso desde as institucións, faltan partidas económicas que sustenten unha rede absolutamente necesaria para que as mulleres se sintan apoiadas e poidan tomar a decisión que as salve. Faltan políticas que incidan nun cambio de conciencia. Aínda hai que chegar a tantos lugares e tantas persoas, como a esa casa, esa cociña en que hoxe hai unha parella, esa mesa ao redor da cal unha muller cala, cala e cala aínda que lle doian os oídos e algo parecido a unha rabia triste se apodere dela ao oír, un día máis, unha noite máis, unha vez máis esa boca que, mentres mastiga e bebe e nin a mira, xustifica a violencia coa violencia das súas palabras.\ntarget=_blank class=tEnlac>Terra e tempo.\nComentarios (0) - Categoría: artigos - Publicado o 28-11-2014 08:23\nCea das letras en Malpica\nPaco Souto convidounos a participar na Bitácora Lugrís e nós, complementariamente, deixamos constancia da nosa visión de Malpica.\nComentarios (0) - Categoría: foto-poemas - Publicado o 10-11-2014 08:17\nPresentación de Argola en Malpica\nEste sábado 8 de novembro, en Malpica, no Centro Cívico presentarei Argola, unha vez máis.\nSerá unha presentación múltiple, pois tamén Xosé Iglesias presentará a súa Transfusión oceánica e Alfredo López, Tokio, Cabana de Balieiros.\nE logo virá a Cea das letras, acto en que se presentarán os libros nacidos do Certame de poesía erótica Illas Sisargas de 2013: Dominio Público de Ramón Neto e Ode a Madison Ivy de Verónica Martínez Delgado.\nUn será ben cargado de poesía.\nQuedades convidadas e convidados se andades por aqueles lares, e se non tamén.\nComentarios (1) - Categoría: Argola - Publicado o 06-11-2014 22:09\nEste outono publicouse o volume 22 da revista Metamorphoses, The journal of the five college faculty seminar on literary translation. Trátase dun número especial de poesía galega contemporánea, da responsabilidade de Marta Dahlgren.\nA revista publicase en Massachusetts.\nEste número especial é unha escolma de 27 poetas galeg@s traducidos ao inglés por 6 tradutor@s e unha introdución de Marta Dhalgren. As e os autores seleccionados van de Álvaro Cunqueiro a Xiana Arias. A revista vén acompañada dun CD en que Francisco Alonso e María Lado recitan todos os poemas recollidos.\nNesas páxinas recóllese a versión ao inglés de dos meus poemas: "Houbo un medo de azul" ("A blue dread") de Pel de Ameixa e "Como Ofelia..." ("Like Ophelia2) de As amantes de Hamlet, dous textos seleccionados pola revista e traducidos por Carys Evans-Corrales, profesora de español na Universidade de Pittsburg-Bradford.\nComentarios (0) - Categoría: textos editados - Publicado o 05-11-2014 17:15\nComentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 02-11-2014 11:30\nDesde este lugar do mundo\nArtigo sobre a participación da literatura galega no Festival Isla, publicado en Sermos Galiza:\nA literatura galega estivo convidada este ano no Festival Isla de Literatura que organiza o Instituto Cervantes de Dublín desde 2012. Neste festival adoitan participar escritores en lingua española, inglesa e gaélica, e desde o pasado ano tamén en vasco. Este ano era o primeiro en que se convidaba a literatura galega, despois de que o Cervantes solicitase a colaboración da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega, AELG, entidade que xa colaborou con outras actividades centradas na difusión da literatura galega e realizadas no Cervantes.\nAlí acudín, pois, en representación da AELG, e puiden comprobar varios puntos de conexión coa literatura escrita en Irlanda. Así quedou patente na mesa en que participei, que baixo o título de A palabra imprecisa e moderada polo Director do Centro de Estudos Galegos de Cork, Martín Veiga, centrouse fundamentalmente no papel da lingua e na nosa relación con ela.\nNa mesa interviñan Hugo Hamilton, escritor en inglés de varias novelas e dous libros de memorias, o máis coñecido The Speckled People en que nos fala da súa infancia en Dublín, no que el define como ?guerra de linguas? (seu pai prohibíalle falar inglés). E Manchán Magan, escritor en inglés e gaélico e realizador de televisión responsábel da serie documental No Béarla en que só se emprega o gaélico. Tres posicións de partida ben diferentes mais desde as que puidemos atopar puntos de conexión entre as dúas nacións: o desprezo á lingua propia e a súa necesidade de normalización; a historia propia escrita por outros ou a importancia dos topónimos e a atención que a eles debemos prestar.\nAsí pois, guiados por Martín Veiga falamos de lingua, porque como na Mesa quedou dito a lingua é o noso lugar, o noso lar, o noso país. Esta foi a miña intervención inicial:\nHai tres anos escribín o poema Neste lugar do mundo. Nel reflexionaba sobre a miña lingua: a primeira filla do latín na Península Ibérica que pasou de ser lingua de cultura na Idade Media a desaparecer da produción literaria escrita até o XIX. Unha lingua negada que loitamos por manter viva. Por iso o poema di:\nForzosamente educadas nunha lingua que non era a nosa, acabamos por non recoñecernos,\nMais un día, talvez a través dun avó descoidado que falaba galego diante nosa ou descubrindo o mundo da aldea ou mesmo tras a lectura dun libro, espertamos\ndo fondo da memoria cada palabra pronunciada para que non escoitaramos?\nAos poucos tomamos conciencia,\ne grazas á loita das xeracións que nos precederon a lingua que falaran as nosas avoas entraba na escola, aprendiámola. Entón atopamos o noso tesouro\nPorque nos atopamos a nós mesmas, reconciliámonos coa nosa identidade, e soubémonos habitantes dun mundo construído coa forza de redeiras e mariñeiros, costureiras, labregos, xornaleiras, xente humilde que cantaba, cantaba cando sementaba, cantaba cando recollía. Mulleres e homes que pasaron noites de medo e frío ante a lareira e ao calor do lume contaban historias que ás veces eran a súa propia Historia e así, entre cinza, sachos, escamas e patelas a lingua chegou a nós e é o noso herdo máis prezado. Por iso, gardámola e mimámola para entregarlla de novo ás nosas fillas.\nComo un día nos legaron a casa, a chalana ou a leira.\nÉ a nosa responsabilidade, manter o lume da lingua aceso.\ndun futuro que se recoñeza\nMarta Dacosta, outubro de 2014.\nComentarios (0) - Categoría: artigos - Publicado o 01-11-2014 18:09


Biblioteca da EMAO: Intercambio de Programas Antigos entre a Sociedade Filarmónica de Vigo e a Escola Artes e Oficios\nA Sociedade Filarmónica de Vigo en colaboración coa Escola de Artes e Oficios celebrará un acto de intercambio de programas de principios do s. XX de concertos da Sociedade Filarmónica celebrados en Vigo; este acto estará inspirado no primeiro concerto do que temos coñecemento celebrado pola Sociedade no ano 1918 no Teatro Tamberlick e que estivo a cargo do violinista pontevedrés Manuel Quiroga. Acompañaranos a orquesta de alumnos grado medio do Conservatorio Profesional de Vigo, interpretando o Concerto Antigo de Quiroga, no salón de actos da Escola de Artes e Oficios. O acto está previsto para o día 18 de Abril, sobre ás 19 h, no Salón de Actos da Escola Municipal de Artes e Oficios, e contaremos coa presenza de Milagres Bará , sobrina-neta do compositor, e encargada do Proxecto Virtual de Recuperación do Patrimonio Musical Galego, así como autoridades e personalidades do mundo da música en Vigo.\nPublicado por M. J. ás 15.4.13\nEtiquetas: Emao, Eventos, Música


A navalla de occam: mayo 2007\nSempre chamoume a atención ese deporte do paliño, e non o digo con admiración senon todolo contrario. Quero dicir que non acabo de ver a gracia de tal "deporte". Pero claro, teño que recoñecer que pode ser froito do meu descoñecemento a un mundo que me é totalmente alleo.\nPola contra, parece que a miña opinión non é compartida polos moitos golfistas -que non golfos- que enchen os 304 campos que existen na actualidade en España. Máis este dado non é o relevante. O verdadeiramente importante é a evolución do número de campos de golf nos últimos anos, e especialmente a súa concentración no sul da península alí onde máis déficit de auga existe. O medre expoñencial non parece que vaia ter fin nos próximos anos\nA cuestión ainda complícase ainda máis se se ten en conta que dende hai tempo a moda consiste en asociar a cada campo unha urbanización de casiñas co seu pequeno xardín.\nSeica ando trabucado e como din por Murcia é certo que é un motor de riqueza e desenvolvemento turístico.\nComa os que andan a urbanizar o litoral se enteren que por eiquí chove mais...\n[O gráfico foi elaborado cos dados da propia Real federación de Golf de España]\nPublicado por Nuca en 15:36 5 comentarios:\nSon un gran bebedor de cervexa. Quero dicir que bebo diariamente e gósto de empregala coma excusa dunha agradable tertulia vespertina nos bares (qué lugares tran gratos para conversar, que diría Urrutia). Séntame millor que o viño, non sei se é porque estou mais afeito a primeira ou por que no podo tomar unha cantidade equivalente do segundo sen experimentar unha desinhibición que non consigo lembrar ó día seguinte.\nA cuestión é a contradicción na que vivo e o desacougo que me produce. Porque, como veño de dicir o corpo me pide cervexa pero a mente viño. O viño é unha bebida moito mais requintada. Forma parte de nos coma civilización. Estamos a coevolucionar con él dende hay miles de anos. Coma diría o meu bo amigo José Posada do viño o importante é a sua metafísica. Que a bo fé que a ten!\nA cervexa coma hoxe a coñecemos ven de terras onde a uva non medra porque alí non hai sol abondo nin mornos invernos, ven do mesmo norte dos bárbaros de hai 2000 anos e dos civilizados pobos que hoxe, por mor do clima, non poden empregar coma nos prazas e rúas para a relación social é cidadán.\nDende hai uns anos os cerveceiros están a promover estudos para vencellar a cervexa e a saúde. Eu os coñecin en Vigo no 2001 ainda que xa levaban tempo traballando, e todolos anos fan unha campaña de prensa. A deste ano ten coma protagonista ó meu ídolo deportivo xuvenil: o médico Corbalán.\nSeguirei os seus sabios consellos ca conciencia mais tranquila porque medro en saúde\n[Foto: Estatuilla de una mujer fabricando cerveza. Mastaba de Meresanj. V Dinastía]\nPublicado por Nuca en 15:37 4 comentarios:\nTiña preparado outro post para esta noite, pero cando distraidamente na cafetería lin no Atlántico de hoxe o artigo de Manuel Molares do Val, case que non puiden rematar o cortado. É unha inciciativa da Cruz Bermella catalana. Ó parecer teñen de xira a Carmen Cumbia presidenta das parteras de Cotacachi. A entrevista na Vanguardia non ten desperdizo.\nNon acabo de comprender este xeito de mixturar churras con merinas: Qué terá que ver a mediciña natural baseada na fitoterapia con chamanismo supersticioso. Definitivamente non avanzamos.\nPublicado por Nuca en 6:20 2 comentarios:\nEstes días nos blogs de Arume e Marcos Valcarcel ándase a discutir sobre las emocións que provocan os actos académicos e as herdanzas do maio do 68.\nUn non moi coñecido lema daquela primaveira que dicia: “Un policía durme con cada un de nos: hai que eliminalo”, faime pensar que, pradóxicamente e en certo modo, só agora o chegaren ó mediodía vital, estou a conseguilo deixándome levar polas emocións as veces dionisíacamente as veces non.\nPublicado por Nuca en 9:21 No hay comentarios:\nLombroso foi un médico italiano que desenvolveu no século XIX unha delirante teoría -baseada en prexuicios carentes de calquer rigor metodolóxico e científico- na que se sostiña que o comportamento criminal tiña un fundamento xenético asociado a certos rasgos fenotípicos. Simplificando: si eras feo e pobre era moi probable que foras culpable. O problema é que estas ideas serviron de proba de cargo en moitas ocasións.\nNun estudio de hai uns anos se chegou a conclusión que existían un grupo de homicidas que non podían ser clasificados como sicóticos, paranoicos o sicóptas. Tratábase de persoas normais.\nPregúntome se chegaremos a explicar o proceso mental que leva a unha persoa absolutamente normal a matar a súa parella despois de decenas de anos de convivencia, de ter pasado e superado xuntos afogos, angustias, desvelos. Por qué, sen ter precedentes de violencia, o fan xusto cando xa se albisca o final desa súa congostra vital?\nDalgún xeito sería reconfortante para un cerebro racional que poidésemos atopar explicacións sinxelas coma as de Lombroso para tal irracionalidade.\nPublicado por Nuca en 16:31 4 comentarios:\nPublicado por Nuca en 15:34 4 comentarios:\nVeño de escoitar falar hai unhas horas a Ramón Leis, D.X. de Universidades. Na sua intervención fixo duas aportacións certamentamente interesantes: un dado e un desexo. O dado é que un estudiante universitario custa a Xunta de media 6000 euros ó ano, o que supón -o meu entender- un esforzo de investimento fabuloso para un país do noso tamaño. O desexo é que os titulados de hoxe contribúan, ali onde o azar os leve, a construcción deste país, devolvendo dalgún xeito o investimento que neles fixero os contribuintes.\nÚnome a este desexo. Esta xeración de hoxendía ten a obriga histórica, a formación e a capacidade suficiente para ser que ser a que saque ó país do tradicional e acomodaticio lugar de (sub)- desenvolvemento no que agora nos atopamos. Cada un dende o lugar e o posto que lle corresponda.\nOs nosos nenos hoxe teñen que ter equí as oportunidades que non tivemos a nosa e anteriores xeneracións.\nQue así sexa\nPublicado por Nuca en 16:00 No hay comentarios:\nHai xa un tempo que neste país se está a falar, e polo número e presenza das novas nos xornais, semella que moito, de proxectos empresariais vencellados a enerxía, con especial fincapé nas renovables. Que si a eólica, que si a solar, que si todalas bios (biomasa, bioetanol e biodisel). O sector bule de actividade, e en Galicia parece que está a coallar consistentemente. Proba delo e que xa somos quen de organizar ferias -nada menos que internacionáis- coma a enernova que vaise celebrar dentro duns días en Vigo.\nEn termos xerais a min todo isto persoalmente dame moita satisfacción, máis ainda cando en algúns casos sobranceiros trátase de capital ou iniciativa propia de eiquí, cunha clara intención de artellar proxectos industriais nesta terra e non de ser meros investimentos oportunistas.\nHoxe coñecin un destes empresarios do biodiesel, un enxeñeiro novo cun proxecto ben concebido. Como pechamos axiña os negocios tivemos tempo abondo para falar de vagar e sin orde concreto, nun ton certamente cordial, dunha morea de temas relacionados co biodiesel. Nun momento eu rachei a armonía da conversa e espeteille, con certa ironía para non amola-lo innecesariamente, si non pensaba que co seu próspero negocio podía estar a contribuir a fame no mundo.\nFidel na súa estética exaxerada o dixo hai poucas semanas, pero ó nada sospeitoso Council on Foreign Relations a traverso da súa revista Foreign affaires o confirma: Botar man dos biocombustibles profundizará a fame no mundo. Encher un depósito dun utilitario (95 litros) con etanol puro precisa de mais de 200 quilos de millo, un volume de cereal que pode pode aportar as calorías para alimentar a unha persoa durante un mes.\nA min todo isto non me deixa nada, pero que nada, tranquilo\nPublicado por Nuca en 14:42 6 comentarios:\nUn post de Arume no que se amosa unha pérola fotográfica que ten por protagonista a Gary Cooper faime reflexionar sobre o cobre (Cu) e outros metais e recursos non renovables que xa están a escasear. O cobre coñécese dende o neolítico e, segundo a wikipedia, é tras o aceiro e o aluminio, o metal máis consumido no mundo.\nSupoño que un lector avispado xa se decatou da falla de rigor na linguaxe da wikipedia, xa que o aceiro é básicamente unha mixtura -unha aleación- dun metal: o ferro, cun non metal: o carbono. Cando se trata de fabricar o aceiro inoxidable e imprescindible engadir a mixtura anterior o níquel (Ni) , e si o que se lle adciona é volframio (W) -metal que fixo moitos ricos por estas terras en tempos da pasada guerra mundial- obtense o aceiro rápido.\nPois ben, dende que as economías da India e a China están a medrar a taxas de dous díxitos anuais o precio do Ni disparouse reflectindo non só unha maior demanda sinon tamén a sua escaseza. Os imaxinades un mundo sen aceiro inoxidable? Lamentablemente a procura de novos xacimentos mineiros deste metal está a provocar auténticas catástrofes medioambientáis e humanas en países do terceiro mundo.\nA cuestión é pois, tal e como plantexaba Asimov de canto tempo dispoñenos como civilización tecnolóxica ata chegar o colapso ben sexa por falta de recursos non renovables ou por falta de governabilidade alí donde a xente está a ser explotada dun xeito insostible.\nPero non se equivoque o lector que non é este un post apocalíptico ó gusto dos documentais -cheos de razón- de Gore (Al, quero dicir). De ser algo é mais ben un post cínico pois mentras todo isto está a acontecer o certo é que, tal e como indica Arume os gabinetes de comunicación teñen ocupada a nosa atención en problemas moito máis próximos e comprensibles por nos que, indefectiblemente imos esquecer dentro de catro anos\nPublicado por Nuca en 14:26 No hay comentarios:\nPublicado por Nuca en 16:06 No hay comentarios:\nPublicado por Nuca en 16:32 5 comentarios:\nPublicado por Nuca en 9:25 3 comentarios:


Galicia suma estrelas Michelín ata en Madrid | AliciaG\nGalicia suma estrelas Michelín ata en Madrid\n29 Novembro, 2016 Sen categorizar 0\nA Guía Michelin de España e Portugal 2017 ven de entregar o que é a máxima distinción no mundo da gastronomía: as Estrelas Michelín. España conta con en total con 203 restaurantes incluídos na cobizada lista: nove con tres estrelas, máximo galardón; 28 con dúas e 166 con unha estrela.\nGalicia ocupa un papel destacado nesa lista: até 13 restaurantes galegos están incluídos en dita lista con unha estrela, a máxima que conseguen os locais galegos. Seis atópanse na provincia de Pontevedra, seis na Coruña e un en Ourense.\nMáis estes non son os únicos restaurantes galegos, ou con chefs galegos á cabeza, que obteñen este estaca galardón. O Restaurante Lúa, en Madrid, tamén foi recoñecido por segundo ano consecutivo cunha estrela.\nAo fronte deste restaurante atópase o chef do Carballiño Manuel Domínguez. Tras máis de 10 anos ao fronte do negocio, este local situado no céntrico barrio de Chamberí ofrece aos madrileños o mellor da cociña de mercado.\nNos varios espazos dos que dispón, Domínguez confecciona un menú que vai variando segundo as estacións e a dispoñibilidade de produtos de mercado. “O estilo dun cociñeiro é como a súa firma: único”, afirma o chef na súa páxina web. (http://restaurantelua.com/) A súa máxima é a de respectar o produto por riba de todo.\nO restaurante ofrece varias opcións para gozar da súa cociña: o Gastronómico, onde se poderá desfrutar dun menú pechado con ou sen maridaxe de viño; a Barra e Terraza, para petiscar elixindo entre unha ampla oferta de produtos da súa carta; os Grupos Privados, dous salóns habilitados para celebracións na intimidade; e por último as Xornadas Gastronómicas, menús elaborados por encargo ao redor dos produtos da temporada.\nComo se pode apreciar, Galicia consolídase como un referente gastronómico tanto a nivel nacional como internacional. Algo que xa sabíamos todos, que como na nosa terra non se come en ningures, pero agora tamén o proclaman reputadas publicacións como a Guía Michelín. E os restaurantes galegos premiados esténdense alén da nosa terra. Que aproveite!\nUn cura ourensán triunfa na tele e nas redes pero cabrea ao bispado


O pleno votará a proposta de obras e investimentos do POS\nO mércores 27 de xaneiro celébrase o pleno ordinario deste mes ás 20:00 horas no salón de plenos. O debate plenario terá lugar en horario de tarde como é habitual. Poderase ver en directo a través da canle de youtube do Concello premendo aquí.\nOs puntos principais da sesión son as propostas de obras e investimentos recollidas para o Plan provincial de cooperación ás obras e servizos de competencia municipal ( Plan único de Concellos) "POS+ 2021" e para o POS+ Adicional 1/2021 para o financiamento de gastos sociais extraordinarios.\nO POS adicional para gastos sociais extraordinarios supón un investimento provincial de 222.441 co que se reforzará o persoal do servizo así como incrementar as axudas de emerxencia ou ampliar servizos coma o SAF ou a conciliación.\nO Plan Único dos Concello, segundo a proposta que se votará no pleno, terá unha partida de case 400.000 euros para financiamento de gasto corrente. Respecto dos investimentos recóllense obras nos viarios municipais de Chaves, Fornelos,Ínsua e San Domingos así como a reurbanizacióin do núcleo de Castro (Calo). Na mesma proposta vai o Plan complementario do ano 2021 cunha obra de saneamento e pavimentación en Casalonga ademais da reurbanización da rúa Rosalía de Castro en Parque Montouto.\nOrde do día completa:\nDación de conta das resolucións da alcaldía (da 1184/2020 á 56/2021).\nDitame da proposta da alcaldía de aprobación do Plan provincial de cooperación ás obras e servizos de competencia municipal ( Plan único de Concellos) "POS+ 2021".\nDitame da proposta da alcladía de aprobación do POS+ Adicional 1/2021 para o financiemento de gastos sociais extraordinarios.\nPROPOSTA ALCALDÍA POS ADICIONAL GASTOS SOCIAIS.pdf97.95 KB\nPROPOSTA ALCALDÍA POS 2021.pdf171.13 KB\nCONVOCATORIA PLENO ORD. 27.01.2021.pdf46.79 KB


Vieiros: Galiza Hoxe - A Xunta convoca axudas para reparar os danos causados polo temporal nos fogares\nA través da consellaría de Vivenda\nPolítica Territorial tamén estabelece a súa liña de axudas para instalacións portuarias e estradas locais, e Medio Rural para as explotacións.\nRedacción - 18:49 03/02/2009\nTags: 23 xaneiro axudas DOG subvencións temporal\nA Xunta estabelece unhas liñas de axudas para paliar os efectos do temporal, que desenvolverá cada consellaría implicada\nA Consellaría de Vivenda publicou esta terza feira no DOG unha liña de axudas destinadas a sufragar os danos causados en vivendas e instalacións complementarias polo temporal do pasado 23 de xaneiro.\nEstas concederanse directamente, "por mor do interese público, social, económico e humanitario derivado das excepcionais circunstancias que concorren neste caso". A estas axudas poden acollerse os propietarios, usufrutuarios e arrendatarios das vivendas que sufrisen danos relacionados co temporal, que teñan que sufragar por si mesmos os gastos necesarios de reparación, ou de reposición. Poden solicitarse nun prazo dun mes, mais en todo caso hai que acreditar a perda irrecuperábel dalgún ben. Para coñecer a natureza destas axudas pódese consultar o Diario Oficial de Galiza na páxina correspondente.\nAxudas tamén para as estradas e os portos\nA Consellaría de Política Territorial tamén convocou senllas ordes de axudas para reparar danos provocados polo temporal en instalacións portuarias e estradas de ámbito local. No primeiro caso tamén van dirixidas a particulares -que teñan estabelecementos comerciais, mercantís, industriais, turísticos e deportivos situados en instalacións portuarias de titularidade autonómica-, no segundo, só aos concellos. Os interesados dispoñen dun mes de prazo para tramitar as solicitudes correspondentes. A información tamén aparece no DOG.\nE axudas para a reparación dos danos causados nas explotacións agrogandeiras e nas instalacións deportivas\nA Consellaría de Medio Rural tamén abriu a súa liña de axudas para os propietarios de explotacións agrícolas, gandeiras e forestais, tanto nas instalacións e edificacións propias da actividade como nas producións afectadas polo temporal, que non fosen cubertas polas medidas que puidesen adoptar outras administracións ou por calquera outra fórmula de aseguramento, público ou privado. Consulte aquí o que é preciso para acceder a estoutra liña de axudas.\nAlén disto, tamén Cultura e Deporte publicou as súas axudas, destinadas a reparar os danos causados por Klaus nas instalacións deportivasde titularidade pública da Comunidade Autónoma de Galiza. Para acceder a estas subvencións hai que cumprir unha serie de requisitos que se poden consultar aquí.


Os "graves problemas" nas Urxencias do Álvaro Cunqueiro "non son puntuais" - VigoÉ\nOs «graves problemas» nas Urxencias do Álvaro Cunqueiro «non son puntuais»\nO sindicato CCOO alerta de que as razóns do colapso son a reducción de camas e a carencia de persoal\nEn un comunicado emitido este venres, CCOO explica que xa ven denunciando situacións como esta ano tras ano, e dende a «inauguración» do novo hospital de Vigo, con máis forza. Os motivos dos colapsos en urxencias para CCOO son a diminución alarmante das camas hospitalarias de Vigo.\nSegundo o sindicato, as camas previstas ata maio do 2015 eran 2007, pero «en realidade son 1.260 e non todas operativas. Lembremos que no Hospital do Meixoeiro siguen pechadas a metade destas, e que no Hospital Nicolás Peña das 117 que había antes da existencia do novo hospital reducíronse ás 60 actuais. Lembremos tamén a redución de camas de observación en urxencias a case a metade das previstas (de 72 a 34)».\nAdemás, Comisións engade que tras o peche do Hospital Xeral de Vigo, anulouse a resolución de recursos sanitarios, «debilitando os recursos de primaria, falta de consultas en especializada que estaba prevista cos centros de alta resolución (C.A.R.) en Vigo e no Morrazo e a dotación dun P.A.C. adecuado con resolución para a zona de Vigo que permitiría desconxestionar o Hospital Álvaro Cunqueiro».\nPor último, o sindicato apunta como outro dos grandes problemas a «falta de sustitución de personal nos servizos hospitalarios e en atención primaria. En atención primaria quedaron estes días centros de saúde sen pediatra: Navia, Bembrive e outros centros con déficit de persoal. Nalgún destes centros deriváronse nenos-as directamente ás urxencias do Álvaro Cunqueiro, coas lóxicas protestas de moitos pais».\nAMPLIACIÓN: O Sergas asegura que funcionan con «absoluta normalidade»


Concello de Lugo | O Alcalde recibe a delegación chinesa que visitou Lugo\n# Luns, 10/01/2011\nA estadía en Lugo da delegación de autoridades do distrito de Haigang Quinhyabngdao comezou cunha recepción no Concello e rematou cunha xuntanza con empresarios\nO Alcalde de Lugo, José López Orozco, recibiu esta tarde na Casa do Concello á delegación chinesa procedente do distrito de Haigang Quinhuangdao nun acto ó que tamén asistiron outras autoridades como o Presidente da Deputación provincial, José Ramón Gómez Besteiro, a Concelleira de Economía e Emprego, Sonia Méndez, e os voceiros dos grupos políticos do Concello.\nA delegación chinesa está encabezada por Zang Guolin, vicepresidente executivo do goberno do distrito de Haigang, ó que acompañan o xefe do goberno do Concello desa cidade, Wang Hongquan; o asesor económico Zu Xubo; e responsables de Saúde Pública, Su Wensheng; de enerxías renovables, Fan Jie, e de Comercio, Zang Decai.\nLogo de asinar no Libro de Honra do Concello, tivo lugar un encontro cos medios de comunicación da cidade no que o Alcalde de Lugo salientou a importancia “de establecer relacións humanas, económicas e comerciais” entre “dous pobos moi antigos, cunha grande historia e que vemos o futuro con esperanza e ilusión”.\nPola súa parte o mandatario chinés indicou que a delegación que encabeza busca oportunidades de cooperación e sinalou que o distrito de Haigang ten 600.000 habitantes.\nA continuación, a Delegación chinesa tivo oportunidade de coñecer distintos lugares de interese da cidade, nunha visita na que estiveron acompañados polo Alcalde e que comezou no noso monumento máis emblemático, a Muralla Romana que está irmanada coa Gran Muralla Chinesa desde o 22 de xuño de 2008, cando unha delegación lucense efectuou unha visita a Quinhuangdao.\nPosteriormente visitaron o polígono industrial das Gándaras, o Centro de transporte de mercadorías por estrada, a Estación ferroviaria de mercadorías e o Centro de Convivencia María Balteira.\nXuntanza con empresarios e emprendedores\nA xornada rematou cunha xuntanza que mantivo a delegación chinesa con empresarios e emprendedores de Lugo, un encontro que tivo lugar no salón de sesións do Concello. Na reunión, presidida polo Alcalde, José López Orozco, tamén estiveron presentes o Subdelegado do Goberno, José Vázquez Portomeñe, e a Vicepresidenta Segunda da Deputación, Lara Méndez, ademais duna trintena de representantes do mundo empresarial lucense, incluídas a Confederación de Empresarios de Lugo, a Cámara de Comercio, a Asociación de Xóvenes Empresarios, a Asociación de Promotores e Empresarios da Construción, a Asociacións de Empresarios de O Ceao, a Asociación Provincial de Hostalería, a Asociación de Mulleres Empresarias, a Asociación de Mulleres Autónomas, e Novacaixagalicia, así como da UNED, entre outras entidades. Tamén asistiron directivos de empresas como Las Candelas, Galastur, Sistema Hidráulico Solar, Norvento, Azkar, Gestagua, Monbús, Ingapan, Norviur, Bombas AGP e Grúas Castelao, algunhas delas con presencia xa no mercado chinés ademais de representantes de oito novas empresas que traballan no CEI.\nO encontro abriuse coa proxección de dous vídeos, un sobre a cidade e outro da provincia, e serviu para intercambiar información sobre as vantaxes que ofrece cada unha das zonas e as posibilidades de estreitar lazos comerciais e económicos, como os que xa manteñen algúns dos empresarios presentes no encontro.\nÓ remate desta reunión, o Alcalde, no nome do Presidente da Deputación, entregoulle á Delegación chinesa o primeiro Plan Estratéxico da provincia que realizou o organismo provincial coa colaboración de expertos socioeconómicos da Fundación Caixa Galicia. Trátase dun documento único no que se avalía a situación de todos os sectores produtivos na provincia e se detectan as oportunidades de negocio. É ademais, a folla de ruta do organismo provincial, o texto que basea os Orzamentos de 2011, ó igual que xa o fixo xa en 2010, así como todas as políticas de actuación postas en marcha para xerar riqueza na provincia, adiantar a saída da crise, manter e crear postos de traballo, e incrementar as prestacións ós cidadáns. Por exemplo, a construción das primeiras 10 residencias e centros de día, o Lugo-Emprega que dará emprego a máis de 700 lucenses en paro ó tempo que, ante a falta de medios dos Concellos, se mellorarán os servizos municipais, ou o Plan Extraordinario de Obra Publica dotado de 60 millóns de euros.\nO obxectivo principal desta visita foi o de manter encontros con empresarios e emprendedores para coñecer a industria e a empresa lucense e traballar na búsqueda de potenciais programas de cooperación con Haigang District, unha das tres zonas desenvolvidas de Quinhuangdao. Trátase dunha cidade portuaria, na que ten sede a Universidade de Yan Shan, que é a universidade máis importante da provincia do Noroeste de Hebei.\nA visita que efectuou á nosa cidade a delegación chinesa procedente do Distrito de Haigang en Quinhuangdao, unha das zonas máis ricas da rexión e con maior actividade empresarial e industrial produciuse en resposta da que realizara a esa zona unha delegación lucense en 2008.\nOs Alcaldes de Lugo, José López Orozco, e de Quinhuangdao, Zhu Houwen, asinaron o 22 de xuño de 2008 oficialmente o acordo de Irmanamento entre as dúas cidades e a Muralla Romana de Lugo e a Gran Muralla China.\nCon este acordo, os pobos de Lugo e Quinhuangdao comprometéronse a establecer relacións diplomáticas e a colaborar na promoción económica, cultural e educativa das duas cidades. Agora, con esta visita concrétase a segunda parte deste acordo.\nNa sinatura do acordo de Irmanamento o Alcalde de Quinhuangdao xa se comprometera a visitar Lugo e dar a coñecer a cidade a todos os seus veciños: “non poden non coñecer unha cidade que desde hoxe forma parta da nosa historia”.\nQuinhuangdao ten case que tres millóns de habitantes e unha historia de máis de 3.500 anos. Alí ten a súa orixe a Gran Muralla Chinesa, que é o símbolo máis importante da historia do país.\nHoxe en día é unha cidade moderna e un destino turístico de primeiro orde, cunha praia de 124 quilómetros de lonxitude. Tamén é unha cidade universitaria: a súa Universidade, a de Yan Shan, ten máis de 40.000 estudantes e 3.000 profesores. Dispón ademais dun Parque Tecnolóxico de última xeneración, no que están instaladas empresas como LG, Samsung ou General Motors. Ten un porto que transporta carbón a todo o mundo e a mellor bodega de viño tinto de toda Asia.


Multa - Xornal de Lugo " />\n• 23 Agosto, 2016\nDirección Xeral de TráficomultaRadar\nGastarme cincuenta euros en viños coa familia –teño unha familia ampla- é unha ocasión de lecer, e quedamos todos contentos. Pagar cincuenta euros por unha multa de tráfico, rebaixa incluída, sempre me produce unha forte comezón que só o paso do tempo consegue mitigar.\nEstes días paguei unha multa de exceso de velocidade – o meu coche ía a 61 quilómetros por hora- que me puxeron hai días na estrada que vai desde a A6 a Santiago, aló pola zona de Xanceda. A velocidade máxima estaba establecida, e segundo o aparato medidor de Trafico eu paseime amplamente desa medida.\nXeralmente teño moito coidado coas limitacións de velocidade, aínda coas que non teñen sentido ou están manifestamente colocadas para explotar ao condutor inadvertido. Pensei nese tema a pasada fin de semana cando pasei de madrugada por Mosende na estrada entre Viveiro e Roupar, onde un sinal establece que o máximo que se permite de velocidade son 50 quilómetros. por hora, pero nunca vin un ser humano nesa zona e as casas que existen teñen toda a pinta de estar pechadas por carencia de humanos que as habiten.\nCando vexo un sinal estrafalario coma estes reduzo ostensiblemente a velocidade, pero vese que nesta ocasión non o fixen a tempo, e Tráfico tiña disposto un radar que evidencia que aínda non estaban cumpridos os fins recadatorios para aquel día e aquel lugar.\nAo final, aínda vou ter que estar agradecido ao sistema, que ao pagar de inmediato renunciando a toda reclamación, rebaixáronme á metade a multa inicial de cen euros. Paguei, pois, 50. Eu lembro que hai moitos anos, no meu rural, cando alguén obtiña un determinado beneficio con malas artes ou de xeito non totalmente ortodoxo, adoitábase desexar que o beneficiado inxustamente gastase en beneficio na farmacia, en medicinas. Non é o caso, pero eu recoñezo que estaría moito máis satisfeito se eses cincuenta euros que se me rouban legalmente os houbese gozado colectivamente, en familia, nun sabroso viño do país.


Nun notable e emocionante xogo Pet grooming xogo vai ser unha tarefa moi interesante. Usando só o rato botón de axuda rapaza encantadora esquerda para traballar nun salón de beleza para animais. Debe ter clientes a través de botón do rato e, a continuación, realizar todas as súas necesidades. Proba ser moi coidadoso e intelixentes. Leve os clientes, á súa vez, e todos serán felices. . Xoga o xogo Pet grooming en liña.\nGame Pet grooming engadiu: 17.01.2013\nXogo Clasificación: 4.36 para fóra 5 (122 estimacións)


#mOendo do Revés | Delegados ou representantes?\nDelegados ou representantes?\nPosted on 15 Outubro 2008 by xOsse dorrío Posted in actualidade, política nacional\t7 Comments\nRecentemente o BNG celebrou unha Asamblea Nacional para elexilo candidato nacionalista a presidencia da Xunta de Galiza. Foi a primeira vez que non puideron acudir tódolos militantes do partido porque éstes así o decidiran por maioría na anterior Asamblea Nacional. A militancia tomou naquel intre a determinación, difícil -seguro-, de que as vindeiras Asamleas se celebrasen con delegados e… ¿Foi así? ¿Cumpríuse o mandato dos militantes?\nCon esta pregunta quero estrenar unha nova categoría neste blog que vai levar a etiqueta ‘diccionario político’, na que irei aclarando diferentes conceptos que os responsables políticos utilizan a miudo ignorando o seu verdadeiro significado (prefiro pensar que os ignoran a pensar que os utilzan neglixentemente). Agora imos ver como dende a Ciencia Política se definen os conceptos de representatividade e delegación .\nDelegado, -a: político que exclusivamente transmite e agrega as vontades dos cidadáns para producir unha decisión colectiva sen alteralas, coma si se tratase dun avogado ou, dende unha postura máis extrema, como si fose un notario dos cidadáns. Oponse ó concepto de representante.\nRepresentante: Político que non está sometido a un mandato imperativo e que, por tanto, elabora as políticas a partir da interpretación que fai das preferencias dos cidadáns e das súas propias conviccións. Oponse ó concepto de delegado.\nBen. Tendo en conta como transcurriu o proceso previo a elección de ‘delegados’ para a Asamblea Nacional e o sistema utlizado, listas cerradas -o mesmo que se utiliza para elexir os deputados ó Parlamento Galego, por por un exemplo. A ninguén, no seu sano xuizo, se lle ocorrería dicir que eses deputados son delegados dos cidadáns na cámara parlamentaria-, non se pode afirmar que cada un deses pseudodelegados sexan a voz daqueles que os elexiron. Para que iso sucedese tería que seguirse un proceso distinto, mediante un sistema aberto, onde calquer militante co aval -ou delegación- dun número mínimo de afiliados (5, 6,… 10) puidése acudir a Asamblea Nacional sen a necesidade de pasar pola criba das Asambleas Comarcais.\nE ahí vai unha primicia: O día 5 de outubro de 2008 celebróuse en Santiago de Compostela a Primeiro Congreso Nacional de Representantes do BNG para elexir a Anxo Quintana como candidato a presidencia da Xunta… en contra dos estatutos do BNG que esixían que fosen os delegados.\nBNG Comicios Electorais Galiza Quintana\n« La Región traspasa a fronteira\nCarta dunha traballadora de Adolfo Dominguez (ex-quintanista) »\n7 thoughts on “Delegados ou representantes?”\n26 Outubro 2008 at 02:43\nTristemente concordo, foi unha asemblea de representantes.\nTerán agora menos que achegar os representados?\nVirá todo moído xa de arriba cara abaixo?\nAcho que así vai ser…\n26 Outubro 2008 at 10:18\nSeguramente quen se siga sentindo representado acatará todo aquilo que lle veña imposto dende arriba. Outra cousa será o que fagan todos aqueles que non participaron no proceso, por consideralo contradictorio co espíritu asambleario do BNG, aqueles que si o fixeron para votar a outras listas non oficiais e, incluso, aqueles que votaron a lista oficial porque non tiñan outra alternativa. Esa xente pasará de todo… incluso de ir a votar.\nTrátase dun fenómeno que se chama desafección política derivado dunha falta de lexitimación no poder. De ámbolos dous conceptos falarei próximamente.\nEn canto a iso de que todo ven moído dende arriba é algo que sucede dende hai algúns anos. Nas asambleas comarcais non se elaboran teses políticas froito da discusión da militancia; nas asambleas comarcais trasládase os afiliados a postura do Consello Nacional sobre asuntos de actualidade… ou, o que é o mesmo, deixaron de ser un foro de discusión para converterse nunha aula de adoutrinamento.\n30 Outubro 2008 at 22:57\nOficialismo opositor debe ser o teu. Yo no juego que no gané la votación. Máis respecto polas decisións que toman a maioría e menos largar no teu querido diario de Internet. Se che parece as decisións tómanse en foros de internet e non nas asembleas por parte dos militantes.\n30 Outubro 2008 at 23:43\nAs decisións deben tomarse respectando as regras marcadas por todos… e non foi así debido a unha deliberada confusión semántica.\n2 Novembro 2008 at 19:51\nCanta razón tes, inda que veña un seguidista cantarche as corenta. Tamén cabería matizar o nome de asemblea para o que en realidade é un congreso, feito que tamén incumpliría o que dictan os estatutos para iste caso.\nXa fai tempo que as asembleas comarcais, e os consellos comarcais témome, convertíronse en pouco máis que aulas de adoutrinamento. Semella que molesta toda disensión, coma se o proxecto estivera rematado.\nPingback: *mOendo do Revés » Vas caer!\nPingback: *mOendo do Revés » … pero isto que é?


Narón-O Concello licita a xestión das escolas municipais infantis da Solaina, A Gándara e Piñeiros – Galicia Ártabra Digital\n3 agosto, 2021\tComentarios desactivados en Narón-O Concello licita a xestión das escolas municipais infantis da Solaina, A Gándara e Piñeiros 520 Vistas\nO Concello de Narón licita en 1.985.801 euros a xestión das escolas infantís municipais da Solaina, A Gándara e Piñeiros por un período de dous anos.\nAs empresas interesadas en presentar as súas ofertas dispoñen de prazo ata o 27 de agosto para presentalas formalmente no Concello.\nOs plegos deste contrato están publicados na Plataforma de Contratación do sector público, podendo tamén consultarse dende a páxina web do Concello: www.naron.es, no apartado de «Perfil do contratante»\nO contrato incluirá o servizo educativo principal dos tres centros, así como a acollida, permanencia, o servizo de comedor, o de limpeza e actividades complementarias. As achegas económicas do Concello realizaranse en tres anualidades, debido a que, segundo as previsións actuais, o novo contrato estará en vigor dende o vindeiro 1 de setembro ata o 31 de agosto de 2023.\nEn base a eses datos, este ano abonaríanse 248.226 euros, o vindeiro ano unha partida de 992.905 euros e no período de servizo de 2023 (de xaneiro a setembro), os 744.679 euros restantes.\nCada unha das tres escolas infantís municipais de Narón conta con seis unidades e 82 prazas de atención simultánea, distribuíndose do seguinte xeito: dúas unidades de 0 a 1 ano (16 prazas en total); dúas unidades de 1 a 2 anos (26 prazas en total) e outras dúas de 2 a 3 anos (40 prazas en total).\nOs centros deberán prestar os seus servizos de luns a venres durante todo o ano, en horario de 7.30 a 20.00 horas, contemplándose organizacións especiais nos meses de xullo e agosto en función da demanda e tamén posibles cambios no horario atendendo ás necesidades do servizo.\nPrevio Narón-O Concello asina convenios de colaboración con AEF e Cofer\nSiguiente Moeche-Pedro Álvarez de Osorio y Beatriz de Castro “reinauguran” el castillo


Xornal de Galicia para el Mundo - O desmadre na privatización de servizos públicos leva a Feijóo a entregar a terceira idade a empresas de moda textil que nin sequere constan no rexistro da Xunta\nO desmadre na privatización de servizos públicos leva a Feijóo a entregar a terceira idade a empresas de moda textil que nin sequere constan no rexistro da Xunta\n;Aula-Experiencia por José Antonio Sierra 15 Noviembre 2015 Sección; Especiales\nFeijóo entrega a xestión pública dunha residencia de ancianos a Estilo y Moda Dos Andando, S.L., unha empresa que nin figura inscrita no Rexistro Único de Entidades Prestadoras de Servizos Sociais, requisito do servizo. "Acabaran facendo prendas de roupa para incrementar o negocio privado"...As multinacionais como Inditex, EXTERMINARON a profesión dos sastres e da costureiras...Academias de Corte e Confección que supoñían mais de 30 mil postos de traballo. Agora Feijóo pretende darlles cartos públicos para que xestiones a terceira idade.\nÁs múltiples irregularidades denunciadas pola CIG, desde hai anos, arredor da xestión da Residencia da Terceira Idade Valle Inclán de Vilanova de Arousa súmase agora unha máis. E é que para sorpresa da central sindical, “Estilo y Moda Dos Andando, S.L., unha empresa que nin figura inscrita no Rexistro Único de Entidades Prestadoras de Servizos Sociais, é a que está a prestar agora o servizo nesta Residencia. Unha situación que, ao igual que as anteriores, xa se puxo en coñecemento da consellaría, sen que esta dera resposta algunha.\nAsí o explica Xoán Xosé Bouzas, representante da CIG do Salnés, que lembra que o pasado 29 de outubro se rexistrou un escrito dirixido ao Conselleiro de Política Social no que se poñían no seu coñecemento os feitos que estaban a ocorrer na Residencia Valle Inclan de Vilanova de Arousa e que veñen xa do ano 2013. Un centro que tiña até o de agora dous concursos de acredores, está en fase de liquidación, cos seus administradores inhabilitados xudicialmente e xestionada por empresas non inscritas no Rexistro Único de Entidades Prestadoras de Servizos Sociais (NURTIME, SLU e Residencia de Mayores 2013, SL).\nA isto engádese agora que o pasado 30 de outubro, 20 das traballadoras que prestaban o servizo para NURTIME, SLU pasaran a ser contratadas por unha nova empresa denominada SERVICIOS INTEGRALES DOS ANDANDO S.L. , que segundo explica Bouzas “ten un CIF B-27777267 que no Rexistro Mercantil de Pontevedra corresponde coa empresa ESTILO Y MODA DOS ANDANDO, S.L, cuxo obxecto social é a venda de roupa, zapatos e complementos de vestir e que tampouco figura inscrita no Rexistro Único de Entidades Prestadoras de Servizos Sociais”.\nO representante da CIG subliña ademais que o administrador único desta sociedade é Jesús Pedro Arribas Moratalla; que a súa vez tamén era da entidade EURO CONSULTORES SOCIOSANITARIOS, S.L.. Unha empresa que o representante da CIG no Salnés lembra que “xa se presentara hai aproximadamente un ano para a contratación de prazas aportando para o expediente documentación que non se correspondía coa realidade, xa que non tiña nin traballadores a cargo, nin instalacións coñecidas para facerse cargo dos residentes e estaba actuando en representación desta empresa ‘coñecida como Residencia Valle Inclán de Vilanova de Arousa’”.\nAsí as cousas, neste intre seguen a prestar servizos neste centro de traballo as dúas empresas RESIDENCIA DE MAYORES 2013, SLU e ESTILO Y MODA DOS ANDANDO, SL. Por iso a CIG inquire ao conselleiro de Política Social para que explique se os cambios nas entidades titulares e xestoras da residencia Valle Inclán foron comunicados.\nDenuncia os incumprimentos da consellaría en conivencia coa empresa que, “por deixadez ou desidia están a afectar o persoal e usuarios do centro” e por non pór as medidas necesarias polos reiteradas incumprimentos normativos e exixe, xunto coa adopción urxente de medidas por mor deste cúmulo de irregularidades, unha inmediata actuación no referido aos desperfectos, que cualifica como “graves” nas instalacións, tanto no edificio principal como no traseiro, onde as estancias interiores están sen reparar.\nPara a CIG é especialmente urxente que se retire ás 17 persoas adultas que están baixo a tutela da Fundación Pública Galega desta residencia, xa que “pola súa especial situación requiren dun correcto tratamento do punto de vista social e humano e nesta residencia entendemos que non o teñen”.\nPreséntanse nos hospitais do CHUS novas empresas do servizo de limpeza cando aínda non se fixo pública a resolución do concurso\nA CIG-Compostela denuncia a falta de transparencia da Xerencia do complexo hospitalario no relativo a este procedemento\nA CIG-Compostela considera rechamante que cando aínda non se fixo pública a adxudicación do concurso do servizo de limpeza do Complexo Hospitalario Universitario de Santiago (CHUS) xa haxa representantes de dúas empresas presentándose en dous dos catro hospitais como novas concesionarias do servizo.\nSegundo explica o secretario comarcal da CIG de Compostela, Anxo Noceda, hoxe mesmo, ás 11:30 horas, aínda non había ningunha información referida á adxudicación da contrata do servizo de limpeza dos hospitais, no perfil de contratante. Porén, sinala que “pola información que nos trasladan as traballadores e traballadores puidemos constatar que xa onte nun dos hospitais e hoxe, antes das dez da mañá, noutro, presentáronse representantes de dúas empresas preguntando polos encargados/as”.\nNoceda explica que a curiosidade dos traballadores/as levou a preguntarlles quen eran, obtendo como resposta que eran representantes das novas adxudicatarias deste servizo de limpeza. “Cómpre salientar que hai aproximadamente unha semana, na xuntanza entre representantes dos comités deste servizo e da Xerencia, preguntouse por esta cuestión e como única resposta obtivemos que o concurso non se resolvería ata, como moi pronto, o 1 de decembro” lembra.\nO secretario comarcal da CIG-Compostela cualifica esta situación como “cando menos, rechamante” e sinala que isto “vense a sumar a prácticas que pouco ou nada teñen que ver coas mínimas demandas de transparencia, xa que, por exemplo, en todo este proceso de adxudicación, por parte da Xerencia do CHUS, non se colgou no perfil do contratante nin acta da xuntanza da Mesa B, nin da Mesa C, celebrada, a última delas, a finais do mes de agosto”.\nPara o secretario comarcal da CIG de Compostela esta situación “choca coa práctica habitual doutras administracións”, entre as que sinala a propia Xunta de Galiza ou a USC, “que no teñen ningún tipo de problema por colgar, no seu perfil de contratantes, as actas das mesas”.\nLembra que xa no mes de xuño, por parte dos comités de empresa, procedeuse a rexistrar perante a Fiscalía un escrito no que se puñan en coñecemento desta, presuntas irregularidades na contrata vixente, ao que sabemos, até o día de hoxe.\nA CIG agarda que se explique de inmediato o que está ocorrendo e se aclare se efectivamente estas empresas son as novas adxudicatarias ou non e “de non producirse estas ou non ser realmente aclaratorias, a central sindical valorará, se legalmente procede, demandar a nulidade do concurso”,afirma Noceda.\nA CIG-Ensino esíxelle á Consellaría de Educación que recupere a xestión directa de todos os comedores escolares\nO departamento autonómico anunciou a rescisión do contrato e a convocatoria urxente da contratación dos novos servizos\nA CIG-Ensino vén de esixirlle publicamente á Consellaría de Educación que recupere a xestión directa de todos os comedores escolares do país despois das graves deficiencias detectadas nalgúns centros da Coruña e de Pontevedra en canto a calidade e cantidade. O departamento autonómico acaba de anunciar a rescisión do contrato e a convocatoria por procedemento de urxencia da contratación dos novos servizos de comedor.\nTras os gravísimos feitos acaecidos nos comedores escolares das localidades pontevedreses de Cuntis, Carril, Rubiáns e Vilaxoán, xestionados pola empresa malagueña Cátering Perea Rojas, a Consellaría de Educación vén de anunciar na súa páxina web a rescinsión do contrato. A decisión afecta tamén á compañía Col-Servicol, concesionaria do servizo en varios centros escolares da comarca coruñesa, que rexistraron problemas semellantes en canto a calidade (comida en mal estado) e cantidade.\nDende a federación de Ensino da CIG lembran que un comedor escolar é un servizo básico que garante o dereito dos nenos/as ao ensino, que axuda na conciliación da vida laboral e familiar e que se debe manter e extender a todos os centros, pero sempre desde unha perspectiva de servizo público e non de negocio. “Non podemos seguir a ter unha Consellaría que se dedica a privatizar servizos e a desviar parte do diñeiro dos comedores a beneficio de empresas privadas que os xestionen”, sosteñen.\nAsí, denuncian que a Consellaría de Educación rectifica peo persevera no erro, convocando por procedemento de urxencia a contratación na vindeira semana dos novos servizos de comedor. “Estamos unha vez máis ante unha mostra evidente dunha privatización de servizos públicos que atentan contra a saúde dos nosos/as fillos/as”.\nDiante disto, a CIG-Ensino reclama que se tomen as medidas oportunas e que a Administración pase a xestionar directamente este servizo, con persoal específico, en todos os comedores de Galiza. “O criterio primordial debe ser a calidade da comida nos centros de ensino e non o beneficio para as empresas privadas”, rematan.


Video chat Con as Nenas sobre Caza e - VÍDEO CHAT. Mozo en liña!\nVídeo chat medios de comunicación Con unha persoa a través De Internet, cando unha imaxe Dunha persoa pode ser transmitida Na pantalla. Se vostede está interesado en Nenas en liña de balde, A continuación, non precisa de Ter o seu propio webcam, Pero só o acceso a Internet.\nUnha webcam vai ser instalado No rapaza casa, e pode Asistir a partir da pantalla Do seu dispositivo ou ordenador persoal.\nen liña gratuíto nenas permitirá Que para estar lonxe de Gris e diario días, ter O pracer de comunicar con Fermoso sexo. Para participar en unha liña De chat de vídeo con Nenas, vostede non ten que Se rexistrar co servizo.\nUnha serie de servizos teñen A capacidade de usar o Chat de vídeo con unha Rapaza e sen rexistro.\nVai ser capaz de escoller A máis fermosa rapaza de Un gran número de ofertas. Pode escoller o prezo, pero Algunhas persoas prefiren loiras ou ruiva. Sobre o servizo de chat De vídeo con nenas, todo O mundo vai ser feliz.\nChat con unha rapaza en Un chat video gratis\nAs nenas están dispoñibles nesta Ligazón, onde xa pode esperar Apaixonado e emocionante mulleres de traballo. Con todo, teña en conta Que ten que prestar un Pouco de diñeiro para algunhas características.\nIsto dará a oportunidade de Estar a soas con máis Desexable de fermosas mulleres cara A cara.\nNeste escenario, os seus máis Íntimos fantasías se pode converter En realidade. Vai ser o suficiente para Dicir a unha rapaza sobre Eles vía chat de vídeo, E iso vai facer vostede Máis apaixonado na estrada. Conversas con as nenas poden Ser útil para moitas persoas. Aquí vai aprender como comportarse Máis co sexo oposto, que Vai afectar positivamente o seu Offline relacións. Ir adiante e divírtete con Vídeo chat con as nenas.\nLibre servizo De Encontros Con mulleres\nexplorar a miña páxina chat roulette Sitio web de mozo salas de vídeo chat de Mozo nenas de balde de chat de vídeo sen rexistro vídeo Encontros con mulleres anuncios de sexo feminino atender mozo chat Sitio web de mozo sen inscrición de balde Chatroulette anos de idade