Palabras con Fondo (L): Matrioskas\nLembro con nitidez como empezou todo. Aquela tarde de domingo coma sempre que o tempo mo permitía, camiñei ata o parque co meu libro baixo o brazo. Incluso recordo que, por non abrir a carteira, metera un billete entre as páxinas. Unha hora de lectura ó aire libre, sentir o bico tépedo dunha raiola no corpo e o abanar dunha ponla de chopo refrescándome a cara, adoitaban ser un eficiente antídoto para liberar as tensións provocadas polas responsabilidades cotiás. Pero aquel día non fun quen de me concentrar, presentía que algo ía mudar a miña vida. Quizais o esgotamento... Uns ollos mouros incrustados nunha pel morena desacougáranme días atrás e levaba unha semana sen a penas durmir.\n—Señor, ¿unha moeda? —pregárame unha voz de nena que estendía a man cara a min.\nFíxenlle un aceno para que se afastase e seguín conversando cuns amigos mentres degustabamos un aperitivo na terraza máis céntrica da miña cidade.\n—¿Algo, señor? Deme algo, por favor... —porfiou.\n—¡Fóra de aquí, non molestes! —foi todo o que lle contestei.\nOs meus amigos e máis eu discutiamos sobre as posibilidades dunha fusión que nos permitise incrementar o capital e non ser engulidos polas macroempresas que facían tambalear a nosa supervivencia como libreiros. Deramos cunha solución que a min se me antollou interesante e deixei escapar unha instintiva puñada de xúbilo na mesa. Os cacahuetes caeron ó chan e aparteinos co pé contra un lateral. Seguimos conversando co entusiasmo de quen ve unha porta que abre cara á luz e, nun principio, non me decatei do que acontecía ó meu carón. A nena xitana afanábase en comer os graos dos manises co degoiro dun paxaro que dese cun alcouve de sementes sabedeiras.\n—¡Porcalleira! ¿Que fas? —saíume espontáneo.\nA nena miroume. Non souben ler naqueles ollos tan negros coma o pelo, non captei se me pediu con aquelas mans pequenas e sucias que abriu de vez, se pregou aqueles brazos espidos porque se asustou, se aquel sorriso partido era un reproche... Antes de que botase a correr, aínda gravei un nariz pequeno, uns rizos chamizos, unhas orellas núas e un vestido encarnado, descolorido, no que ben caberían dúas coma ela. Era bonita aínda así. Pareceume unha boneca e reparei en que a raza humana está formada por matrioskas de diferentes tamaños, as pequenas corren o risco de ser engulidas polas grandes. Confeso que me sentín mal, coma se adquirise unha obriga que había de pagar.\nA imaxe daquela nena quedara incrustada na miña memoria coma un cravo e eu tentaba arrincalo coa lectura. Ese domingo a rapazada dérase cita no parque e disfrutaba dos seus enredos. Os gritos de ledicia, as discusións... as voces resoaban nos meus oídos como se saísen do interior dunha igrexa. De súpeto o sol desapareceu engulido por unha nube negra e algo inexplicable cambiou a paisaxe. Luzadas intermitentes batían no espello da tarde. Era un solpor derretido. Nenos e nenas berraban aturdidos tentando fuxir da mesta néboa que o ceo fixo caer sobre a terra coma unha arañeira. Eu quería acougar e razoar. Precisaba asegurarme de que non era un mal soño. E non o era. Aqueles nuboeiros escuros enchouparon o aire dunha calor insoportable que me mantiña inmobilizado. ¡Canto daría por que todo fose un pesadelo! Pero era real; mesmo puiden comprobar como a lúa, xa sen cara, íase desdebuxando sen deixar rastro do seu disco. Nenos e nenas enleábanse en salvaxes pelexas. A violencia e a discordia semellaban imparables. Eu non podía facer nada. Cada vez había máis cativos. Dende Serra Leona, Etiopía, Chechenia, o Sáhara, a India... Todos tiñan ollos turbios, de mirar rebelde, vingativo e impenitente. Unha forza maligna e descoñecida atraíaos ata o parque. Pouco a pouco os seus berros desesperados foron minguando e puiden observar a súa terrible transformación. Presenciei o seu camiñar errático e moribundo, xa sen o atributo das bágoas, serpeando os corpos rebentados que ían caendo inertes e tentando non tocar aquel sangue aínda quente que humedecía a terra. Un cheiro nauseabundo impregnou o aire. Todo se derrubaba. Alguén, algunha forza descoñecida e maléfica sementara a traxedia. Aquilo non podía ser obra de ningún deus, pois aínda que se lle pasara mil veces polo sentido a idea de destruír ó xénero humano, sempre remataran por atopar razóns para non facelo. Sabía, ademais, que un deus nunca desfai a obra doutro deus. Dei en pensar que a maldade é propia do ser humano e que aquela situación apocalíptica había de ter nun humano a súa orixe. ¿Sería eu directamente culpable? Se cadra desoín os gritos da infancia cando estaba a tempo. Algo me fixo levar as mans ás orellas que, como me temía, volvéranse triangulares, deformándose ata semellaren ás dunha fera ou quizais dun burro (tal como lle acontecera, segundo a mitoloxía helénica, ó rei Midas por non saber valorar a arte da cítara de Febo). Axiña me veu á memoria unha escena que cría ter esquecida e que mesmo identificara cun delirio da infancia.\n—¿Cantos irmáns sodes? —interrogárame aquela muller que, pola apariencia, non podía ser máis ca unha sorte de meiga.\n—¿Todos homes? —insistira ela.\n—Huuum... ¿E ti que número fas?\n—Son o máis novo.\nA cor daquela muller virara branca, como comida pola lixivia.\n—Túa nai... ¿non nacería en Portugal?\n—Si —dixen, sorprendido das súas eficaces dotes de adiviñación—, é portuguesa.\n—Hei de te informar de que, por ser o sétimo... —aquí tomou aire— pertences a Satanás. Un día has percibir como o teu corpo muda...\nRecordar aquela sentencia e desexar tocarme foi instantáneo. Uns dedos, peludos e pardos xa, apoupiñaron os meus ollos oblicuos. Fixeime nas propias uñas sólidas e fortes. Unha pelame curta e tupida cubría de amarelo o meu ventre. Toquei instintivamente o pescozo e notei a crin eréctil que o rodeaba. Viña de me transformar nun gran cánido salvaxe, nun animal proscrito pola raza humana, nun lobo, tal e como augurara a meiga. Mirei ó fronte e vin ducias de corpos infantís mutilados. A angustia de que eu, insconscientemente, fose o causante daquela imaxe dantesca oprimíame o corpo enteiro. Desexei converterme nun ser todopoderoso e ordenar aquel caos, restablecer o curso dos ríos, amainar o ruxido do vento, deter a caída da última árbore e, sobre todo, rescatar a infancia. Pero non podía facer nada. Estaba condenado a presenciar as horas monótonas, iguais, terribles... Cerrei as pálpebras con forza e collín todo o aire que me coubo nos pulmóns coa intención de lanzar o máis grande ouveo de rebeldía, pero afogóuseme na boca.\n—Señor, señor... —outra vez aquela voz esmagándome a conciencia. Desorientado, abrín de novo os ollos e vina perante miña—. Durmiuse e caeulle o libro, señor... E tiña isto dentro... ¿Damo, señor?\nAínda houben de mirar ós lados para recoñecer o entorno, e situar aquela voz no seu contesto. Volvía ser a nena xitana de deliciosos ollos mouros que destacaban na pel escura como vagalumes na noite. Seguía levando aquel vestido vermello, máis sucio co paso dos días. Alonguei o brazo para coller o meu libro e o billete. Ela achegouse sen deixar de sorrir e preguntoume:\n—¿Que di aquí, señor?\n—Seguín o ritmo que marcaban os seus dediños cotrosos e lin:\n—“Las me-ta-mor-fo-sis”... Publio Ovidio Nasón.\nA nena rompeu a rir e exclamou:\n—¡Nasón! Parece de nariz...\n—É de nariz —respondín á súa agudeza—. Na familia do autor tiñan un nariz moi grande e de aí herdou o apelido.\nAntes de me dar o libro aínda pasou unhas follas...\n—É feo —dixo—. Non ten debuxos.\n—Pero ten palabras fermosas —expliqueille.\nMiroume con aqueles ollos enormes, de neón, que non me entenderan, e quixen aclararlle:\n—Fala de persoas que os deuses transforman en vaca, en pedra, en burro... Pero... ¿non sabes ler?\n—Non... —tatexou—, aínda non...\n—¿E logo na escola...?\n—Non vou —faloume moi seria—, teño moitos irmáns, moitos curmáns pequenos que coidar, moitísimos avós velliños velliños... ¿Podo quedarme co diñeiro, señor?\nSospeitei que mentía, pero pareceume simpática e asentín antes de que fuxise cos cartos e houbese de lle condonar o débito por insolvente. Non sei que maxia podía haber naquelas mans miúdas. Alí mesmo comecei a amortecer parte da miña débeda. Intuín que o pesadelo e o desacougo ían continuar, anque permanecese esperto, se persistía en ignorar a situación agochándome no descoñecemento. Recordo que o primeiro que fixen foi preguntarlle o nome.\n—¿Como te chamas?\n—Lola, Lola Heredia, señor.\n—Non é preciso que me digas “señor”... —correxina.\n—É que non sei o seu nome...\n—Non importa... son un libreiro...\nCalei. Distraeume outro neno miúdo, de non máis de seis anos, que nos observaba dende certa distancia mentres tiraba follas no estanque. Aquelas ondas concéntricas que provocaban na auga trouxéronme outra vez á memoria as bonecas rusas... e foi coma unha revelación. Unha grande pode engulir a unha pequena... ¡pero non a moitas asemade!\nO primeireo que fixen foi facerlle señas ó cativo, que se achegou receoso. Os mocos, resesos xa, parecían formar parte da súa pel.\n—¡Corre! —pedinlle—. Límpate na auga e volve.\nMerqueilles cadanseu xeado e comprobei que aquelas bocas, grandes en proporción coa cara, tiñan as mesmas propiedades ca un forno arroxado. Non tardaron nin medio minuto en derretelo. Axiña souben que se trataba de nenos da rúa, de excluídos, afeitos a remexer no lixo e a soportar un vivir non mellor có dun cadeliño abandonado. Decateime de que eu só non podería cambiar o mundo, pero o mundo xa me estaba cambiando a min.\nHoxe os libreiros da miña cidade formamos unha asociación por unha infancia digna(ALID). Isto só é un exiguo grao de area, somos conscientes de que é unha onda que ha de expandirse. E se é certo que a mente humana só pode imaxinar o posible, conseguirémolo.


GZmusica.com - Músicas da Galiza - Os Bar Ban Sónicos\nNos seus inicios o seu repertorio estaba formado por clásicos do garaxe dos `60 e o punk rock. Concertos enérxicos e contundentes con poucas concesións ao virtuosismo a ao onanismo instrumental.\nPouco a pouco foron compoñendo cancións propias na que mesturan esas dúas escenas musicais irmáns e nas que o uso do noso idioma propio é sinal de identidade. Ao mesmo tempo adaptan ao galego algúns dos temas clásicos que formaban parte do seu primeiro repertorio.\nApós actuar en festivais e locais da comarca da Barbanza e asentar un repertorio xa suficientemente amplo, pasan polos estudo ALU de Rianxo para gravar catro dos seus temas propios: “Ven con nós”, “Trece anos”, “Xa non pode parar” e “Sentirme ben”, na que é a súa primeira maqueta: [Demo 2019] e pechan diversos concertos para os meses de outubro, novembro e decembro do 2019 nunha xira coa que pretenden dar a coñecer esta súa primeira gravación por toda Galiza. Así xa pasaron por Ribeira, Ferrol, Compostela, Boiro, A Coruña e Ourense e finalizan a xira cun concerto en Melide o 25 de xaneiro de 2020. A continuación entran a gravar o que será o seu primeiro álbum que sairá no outono do ano 2020.\n[Demo 2019] by Os Bar Ban Sónicos


Unha ducia de curas que trascenderon as súas parroquias - Praza Pública\nAínda que en Praza non somos moi crentes, esta Semana Santa fainos acordarnos das persoas que se dedican á relixión católica e en concreto dos cregos, unha figura que en Galicia, sobre todo na rural, tivo e segue a ter moita importancia social. Nalgúns casos ademais a súa pegada transcende a homilía dominical e deixaron, ou deixarán, pegada histórica. Dende os máis herexes ata os máis poderosos, velaquí unha ducia de señores curas de diferente rango que entenderon a relixión cada un á súa maneira. Recuperamos esta magnífica ducia de María Yáñez nesta semana 'de paixón'.\nSacerdote pero sobre todo teólogo, este aguiñés é un referente da filosofía da relixión a nivel internacional, e unha figura moi importante da nosa cultura (é membro da RAG e do Consello da Cultura Galega, foi Premio Trasalba e un dos fundadores da revista Encrucillada). Tanta influencia teñen os seus estudos, próximos á teoloxía da liberación, que a Conferencia Episcopal hai bastante tempo que lle declarou a guerra. Ata opunto de que a semana pasada, a través da súa Comisión da doutrina e da fe (que vén sendo o órgano herdeiro da Santa Inquisición) unha notificación condenando as súas terorías por "promover e tutelar a doutrina sobre a fe e os costumes" e "distorsionar a fe da Igrexa", no que significa unha consideración de pouco menos que herexe.\nO cura a día de hoxe máis popular de Galicia oficia en Santo Antón de Louredo unha parroquia que non existe, pero que se parece a moitas do rural galego, ben é certo que levado ao estremos do costumismo e por momentos tamén do surrealismo. Falamos de Padre Casares, a exitosa comedia da TVG que leva máis de 4 anos en emisión. Por ela pasaron distintos sacerdotes: dende o protagonista orixinal, o guapo e urbanita Horacio Casares (interpretado por Pedro Alonso), ou o seu antagonista Don Crisanto (interpretado polo finado Tuto Vázquez e despois por Gonzalo Rei Chao), que é o cura vello e rosmón, ata o actual párroco, Don Rodrigo, interpretado por Xaquín Domínguez.\nLuis Ángel Rodríguez Patiño é outro deses curas de aldea heterodoxos e, por unhas ou por outras é tamén habitual das páxinas dos xornais por ser dos que non morde a lingua. Tense manifestado a favor do celibato opcional e de que os curas poidan casar e mesmo as mulleres poidan ser curas. Ten feito estudos sobre a homosexualidade nos seminarios que non lle fixeron ningunha graza á igrexa, e hai algo máis dunha década fixérase bastante mediático polos problemas que tiña cando o paraba a Garda Civil e lle quería facer soprar despois de beber viño en 5 misas seguidas, nas parroquias dos tres concellos onde oficia, entre Monfero, Xermade e Guitiriz. Era o oficio de cura rural compatible coas nosas precarias estradas? Máis alá da anécdota, Patiño destaca polos gran traballo que fai para dinamizar e vertebral a vida na aldea, sobre todo a dos máis vellos. Creou un Consello de Anciáns en Xestoso e alí puxo en marcha unha unidade da UNED Sénior. O cineasta Marcos Nine retratou o cura de Xestoso e mais os seus fregueses no documental Historia dunha parroquia.\nOutro cura de aldea peculiar é Xosé Manuel Carballo, párroco de Castro de Rei (Lugo) dende hai case 40 anos e tamén escritor, dinamizador cultural e -isto xa é máis raro-, ilusionista. Foi quen lle transmitiu a paixón pola maxia a moitos discípulos, agora mestres, como o Mago Antón, e é o padriño do Colectivo Máxico Waldemar de Lugo. E de certo que goza do don da palabra, imprescindible para un mago e tamén para un crego. Ademais, a retranca chairega e a humildade, con orgullo, de ser un cura de aldea, marcan a súa obra literaria, sobre todo de narrativa curta (Parábolas Chairegas, Don Otto de viaxe pola Chaira) e teatro popular, con títulos como O menciñeiro á forza, Recobrou o sorriso o Eleuterio, Unha noite de ruada ou Vaise pechar outra casa máis, sempre poñendo no escenario historias moi cercanas á vida dos fregueses. É un gran animador sociocultural en Castro de Rei, onde colabora dende hai décadas coa Asociación Os Valuros para poñer en escea estas pezas teatrais. No vídeo vémolo na entrega duns premios literarios, onde aproveitou para facer algúns trucos de maxia.\nO cardeal Rouco Varela\nNos antípodas dos curas que vimos ata agora está Antonio María Rouco Varela, o máis alto mandatario da Igrexa Católica española, e representante dun dos sectores máis duros e con máis poder dentro da Conferencia Episcopal, que preside desde 2008, con dous mandatos anteriores ente 1999 e 2005. Nacido en Vilalba no 1936 e estudado no Seminario de Mondoñedo, no 1984 foi nomeado arcebispo de Santiago de Compostela, e dez anos máis tarde marchou de arcebispo a Madrid. No 1998 Xoán Paulo II nomeouno cardeal. Ademais do seu extraordinario parecido co cantante Paco Clavel e da famosa portada de Interviú que protagonizara a súa sobriña Magdalena Rouco, o vilalbés ocupa moitos titulares de prensa polas súas opinións políticas, sempre favorables á dereita máis dura e nas que tanto fala contra o aborto e a homosexualidade como gaba a reforma laboral ou critica o 15-M. Tardou, iso si, algo máis en falar cando se tratou de condenar os casos de pederastia na Igrexia e en concreto o cometido por un membro do seu arcebispado en Madrid.\nBreixo, o seminarista de Vilamor\nVolvemos a ficción, á que podemos ver estes días na gran pantalla coa estrea de Vilamor, a cuarta longametraxe de Ignacio Vilar. Está baseada na historia real da comuna que se creou en Foxo (Negueira de Muñiz) nos anos 70, e protagonízaa Rubén Riós encarnando a Breixo, un rapaz que vén do seminario convencido de querer traballar na súa terra e para os seus, como querían moitos curas novos naquela época, e contra o mellor destino que queren para el tanto seus pais coma o párroco da súa aldea, que o quere mandar lonxe estudar a carreira teologal. Nisto instálanse perto da aldea uns rapaces que traen ideas novas e un amor pola terra máis próximo á idea deste mozo seminarista do que podería parecer. E unha nova maneira de entender o amor, que a el lle custa entender pero que tamén o atrae. Vilamor comezou a súa xira nas salas comerciais da provincia de Lugo e seguirá durante abril e maio por toda Galicia. O calendario de estreas está na súa web.\nO Padre Isorna\nAntes de Padre Casares, o cura televisivo máis famoso de Galicia foi Xosé Isorna Ferreirós, un franciscano nacido en Cordeiro (Valga), que era o que dicía a misa que daban os domingos dende os platós da TVG. A súa voz é inconfundible, e aos 90 anos que xa ten agora aínda mantén o tono, por máis que se lle escape algún seseo e gheada da súa zona de orixe. Aínda que está retirado dos medios, aínda escribe libros e acode a actos sociais. Como mostra, esta entrevista que lle fixeron en Correo TV co gallo da presentación dun libro que escribiu canda Gumersindo Meiriño sobre a vida dun santo tamén empresario, San Sebastián de Aparicio.\nDesirée Koukaou Tanoh\nO párroco de Zas dende hai nove anos ten este nome tan peculiar (Don Desirée?) porque naceu na Costa de Marfil e de alí veu para substituír o anterior párroco de Zas despois de que morrera. Aínda non ten 40 anos e é dos curas máis novos que hai en Galicia, país que se xa padece un grande envellecemento da poboación, no caso da profesión sacerdotal é moito máis grave, pois a media de idade supera a idade de xubilación (a nova, a dos 67 anos). Cada vez se ordenan menos cregos e os vellos van morrendo, polo que as dióceses teñen que recorrer, coma outros tantos sectores, a man de obra doutros países. O caso de Desirée Koukaou non é o único destes novos curas de importación, pero se falamos de monxas a disparidade de procedencias multiplícase. Malia a súa invisibilidade no mundo relixioso e no mundo en xeral, o traballo de monxa, non sendo de clausura, conta cunha crecente mobilidade laboral.\nO relixioso galego que inaugurou a tradición de herexes que estes días culmina co caso de Torres Queiruga foi Prisciliano, a quen a súa particular maneira de entender o cristianismo lle costou perder a cabeza (literalmente) no ano 385 en Tréveris (Alemaña). Quen lla mandou cortar foi o emperador Magno Clemente Máximo logo de que os precursores da inquisición acusaran a Prisciliano de bruxería e herexía, pois o seu cristianismo negaba a existencia do misterio da Trindade e priorizaba o estudo dos textos sagrados, ao tempo que promulgaba outras excentricidades como a igualdade de homes e mulleres nos templos, a abstinencia do alcol e da carne, abolir a escravitude a ata bailar na misa (fonte: Galipedia). Malia a súa morte deixou unha recua de seguidores que seguiron predicando a súa doutrina e que lograron traer os seus restos mortais de volta a Hispania. Dise que son os que en realidade ocupan o sepulcro do apóstolo Santiago. O que non se pode negar é a influencia espiritual que Prisciliano deixou aínda hoxe, reivindicada polo galeguismo cristián.\nO gran señor feudal da Compostela do século XII foi un dos homes máis poderosos da historia de Galicia, dotado dunha visión de futuro perezvareliana que o levou a impulsar a construción a Catedral de Santiago e a promover as rutas xacobeas para atraer visitantes de toda Europa a Compostela. Para iso mandou escribir unha guía turística, o Códice Calixtino, misteriosamente desaparecido da Catedral o verán pasado, e que aos Xelmírez do século XXI pouco parece importarlles, mentres tratan de tirar para adiante coa catedral laica compostelá deste século, a cidade da Cultura, que como a outra, parece que tamén tardará algunhas décadas en acabarse.\nA lista de curas máis ou menos heterodoxos que levamos vendo só pode ser coroada polo que foi o cura máis comprometido politicamente da nosa historia recente, e o máximo representante do nacionalismo cristián. Ademais de innovar no labor pastoral (segundo contan daba a comuñón con pan de centeo e viño do Ribeiro e eliminou os confesionarios), e de ofrecer a súa rectoral como acubillo de mozas e mozos antifranquistas, nos anos da transición Valcarce converteuse nun referente da loita agraria e política no rural. Defendeu a carón dos veciños a marisma de Baldaio, participou nas protestas contra a instalación da central nuclear en Xove e, sobre todo, na loita dos veciños das Encrobas (Cerceda) contra Unión Fenosa, que acabou expropiando as terras dun fértil val para convertelo nunha mina de lignito. O protagonismo de Moncho Valcarce neste episodio levouno a ser coñecido para sempre como "o cura das Encrobas". Militou no nacionalismo galego, primeiro en AN-PG e despois no BN-PG, polo que saíu senador nas primeiras eleccións da democracia, en 1977, e nos anos 80 foi concelleiro en Culleredo polo BNG. Morreu dun cancro en 1993, aos 57 anos de idade.


Sitios de casino en liña de Indonesia: códigos de bonos de casino en liña\n(654 votos, media: 4.00 fóra do 5)\nCargando ...Chegando ao descanso en Indonesia, podes preguntar: hai algún slots de xogos de casino? As casas de xogo neste país, como noutros países, van alí. Isto non é de estrañar: considérase que a xente deste país é un dos xogadores do planeta. Tentemos descubrir onde en Indonesia poderás xogar nun casino. Onde xogar nun casino da capital, Iacarta, Indonesia? Na capital de Indonesia - Iacarta, a enorme metrópole, vostede, ademais do entretemento habitual en forma de discotecas, pode o suficiente para xogar no casino. Iacarta - capital do casino de Indonesia Xoga no xogo de tragamonedas casino co aquí e agora\nLista dos mellores sitios de Casino Indonesio en liña de 10\nXogos de azar en Indonesia\nO xogo é ilegal en Indonesia. É o país musulmán máis poboado do mundo, aproximadamente o 85% dos seus 240 millóns de habitantes son musulmáns. Segundo o Islam, todas as formas de xogo están estrictamente prohibidas. Isto significa que non hai casinos legais indonesios, salas de póker, salas de bingo e tendas de apostas.\nA pesar diso, o país ten un xogo e son moi populares, especialmente nalgunhas cidades turísticas. En moitas grandes cidades pódense atopar casinos e casas de apostas subterráneas. Pola súa situación incerta, a miúdo están suxeitos a redadas.\nXogo de azar en liña en Indonesia\nOs indonesios interesados en póker, bingo, casino ou incluso apostar por eventos deportivos do mundo, usan os servizos de sitios web de xogos en liña. Aínda que hai sitios de apostas en liña dispoñibles en Indonesia, non, hai moitos sitios internacionais importantes que se atopan en países onde o xogo en liña é legal. Moitos destes sitios aceptan xogadores de Indonesia, o que lles permite gozar do xogo dende casa.\nSitios en liña casino acepta xogadores de Indonesia\nVexa unha lista de sitios de casinos en liña que aceptan xogadores de Indonesia e ofrecen xogos seguros e de alta calidade. Aquí atoparás unha gran variedade de entretemento, desde máquinas tragamonedas ata xogos de casino en directo de vendedores de software tan famosos como NetEnt, Merkur, IGT, Novoline, Microgaming, Betsoft, Rival Gaming e moitos outros. Tamén podes ler os nosos comentarios sobre sitios de casinos en liña para estar ao tanto das mellores promocións en liña, bonos e opcións de pago dispoñibles para os xogadores de Indonesia.\nUnha vez neste lugar celestial con sorprendentes monumentos arquitectónicos, cultura inusual e xente amable, lembre que sempre pode saciar a súa sede de emoción no noso casino en liña retirada instantánea en calquera momento conveniente para vostede. Nin sequera tes que saír do hotel, só tes que conectarte, ir ao teu sitio web favorito con xogos gemblingovymi e xogar á ruleta por cartos reais. Se vai a un sitio falla debido á prohibición do provedor de casinos en liña indonesio, aplique formas probadas de evitar os sitios de bloqueo. Por exemplo, pode engadir un complemento de compresión de datos Proxyin no navegador Google Chrome. Permitirache evitar o bloqueo do ISP e xogar facilmente nun casino. Moita sorte no noso casino con slots de xogo.\n0.1 Lista dos mellores sitios de Casino Indonesio en liña de 10\n2.1 Xogos de azar en Indonesia\n2.2 Xogo de azar en liña en Indonesia\nplaneta planeta 7 oz sen código de bonificación de depósito 2020


Proceso selectivo para a contratación laboral temporal de 2 auxiliares de Protección Civil. Convocatorias | Concello de Carballo\nInicio Centro de atención cidadá Convocatorias Proceso selectivo para a contratación...\nProceso selectivo para a contratación laboral temporal de 2 auxiliares de Protección Civil\nNo cadro de persoal do Concello de Carballo para 2020 (BOP núm. 28 do 11/02/2020) está prevista a provisión de dous auxiliares de protección civil, en réxime de contratación laboral de duración determinada.\nCon data 11 de maio de 2020 fanse públicas as bases da convocatoria.\nCon data 15 de maio de 2020 fanse públicas as bases da convocatoria no Boletín Oficial da Provincia (BOP núm. 69) e ábrese prazo de presentación de instancias.\nImportante: “Tal e como establece a base cuarta das bases reguladoras desta convocatoria, o prazo de presentación de instancias é de dez días naturais contados a partir do seguinte ao da publicación do anuncio da convocatoria no Boletín Oficial da Provincia. Esta resolución terá eficacia inmediata e non quedará suspendida a súa aplicación durante o estado de alarma declarado por RD 463/2020, nin lle será de aplicación a DA 8ª do RD Lei 11/2020, do 31 de marzo.”\nResolución da Alcaldía do 11 de maio do 2020\nBOP nº 69 do 15 de maio de 2020


O Concello de Nigrán arranca este sábado a súa programación especial do Mes das Letras Galegas - Comarcas na Rede\nHomeVal MiñorNigránO Concello de Nigrán arranca este sábado a súa programación especial do...\nO Concello de Nigrán arranca este sábado a súa programación especial do Mes das Letras Galegas\nO Concello de Nigrán arranca este sábado 7 de maio ás 21:00 horas na Alameda de A Ramallosa a súa programación especial polo ‘Mes das Letras Galegas’ co concerto estrea da nova xira de ‘A Banda da Loba’. Este grupo feminino que revolucionou no 2017 o panorama musical galego elixe Nigrán para dar a coñecer “Xabón Lagarta”, o seu cuarto disco inspirado neste caso no universo vital das lavandeiras e neses espazos de liberdade, confidencias e insubmisión que eran os lavadoiros. Integrado por cinco mulleres que decidieron unir as súas traxectorias, destacan polo seu repertorio propio e por musicalizacións de poetas célebres. Todo isto baixo un estilo ecléctico e heteroxéneo que bebe do rock, pop, folk… A banda de Xiana Lastra (voz), Estela Rodríguez (violín), Andrea Porto (guitarra e baixo), Inés Mirás (guitarra e teclado) e Marcela Porto (percusión) resultou gañadora de diferentes certames e é unha habitual na programación cultural do Concello de Nigrán.\nA programación especial polo Mes das Letras Galegas continúa o 8 de maio cunha excursión gratuíta para realizar sendeirismo nas aldeas do Xisto (Portugal) cuxa inscrición está aberta ata este xoves a través dun formulario web en www.nigran.es. Este mesmo día o Concello colabora co Centro Cultural Bolos da Carrasca nos actos polo Día da Nai e das Letras Galegas con música tradicional en directo (Folk Remol O Torreiro e Ecos e Agarimos de Peitieiros) desde as 19:00 horas. Xa o 14 de maio o Concello organiza coa Asociación Galega de Lupus a súa primeira foliada solidaria en Chandebrito, que comezará pola mañá con plantación de árboles e sesión vermú co grupo de gaitas da parroquia e, xa a partir das 17:00 horas, coa actuación de diversos grupos tradicionais de toda a provincia. Ao día seguinte, 15 de maio, o Concello estrea o ciclo ‘Redeiras, elas tecen’ co concerto de Law&GazzFunkdation ás 20:00 horas no Auditorio Municipal, este ciclo de música continúa o día 28 con Sabela Cereijo.\nNo propio día 17 de maio, como é habitual, o Concello participa no Día da Bicicleta no Val Miñor con saída ás 10:00 desde o Pavillón de Panxón (inscripción previa mínimo 40 minutos antes). Xa pola tarde, coincidindo coa Festa Gastronómica de Camos no Torreiro de San Roque, o Concello ofrecerá neste espazo actuacións musicais tradicionais e representación dos Maios. A partir das 20:00 horas a festa trasládase ao Torreiro de Priegue coa lectura de poesía galega e as actuacións de Loureiro Verde e Dúo de Acordeóns Vilas . Precisamente, este día 17 de maio é o prazo límite para enviar propostas ao I Certame Infantil de Relato Curto ‘Carlos Casares’ dirixido aos colexios de Nigrán, sendo o primeiro concurso do Concello ao respecto.


Abraham Gerpe:”Teño ilusión e vexo que pouco a pouco van saíndo as cousas” | Costa da Morte | Adiante Galicia\nAbraham Gerpe:”Teño ilusión e vexo que pouco a pouco van saíndo as cousas”\nCosta da Morte | Publicada: 07/06/2018\nAdiante Galicia fala co alcalde de Coristanto, Abraham Gerpe Múñiz.\nAbraham Gerpe, alcalde de Coristanco:\nDespois dun tempo de baixa, Abraham Gerpe xa leva uns meses exercendo como alcalde de Coristanco. Na casa do concello recibiunos, nunha mañá chuviosa no Verxel de Bergantiños. Encontramos un oco na súa axenda de atención veciñal, para falar sobre a súa xestión. Isto é un resumo da nosa conversa.\nP- Alcalde, que valoración fas do que levas de mandato?\nR-A valoración que fago é positiva.O goberno cada vez está máis asentado. A situación é moi difícil porque existe unha descoordinación moi importante entre os funcionarios. Agardamos que en seis meses poidamos sacar a maioría das obras que temos pendentes. Algunhas danse por perdidas, porque non se fixo nada e levan pendentes desde 2014.Hai que recoñecer que o persoal cada vez está funcionando mellor aínda que temos moitos traballadores de baixa, e isto dificulta o goberno.\nEstá todo moi parado porque, por desgraza, temos a secretaria de baixa, que é unha peza fundamental. Pero puidemos xestionar a incorporación dun novo secretario.Teño e ilusión e vexo que pouco a pouco van saíndo as cousas.\nP-Que obxectivos temos para o que falta de mandato?\nR-Esta lexislatura imos acometer unha reforma integral da rede viaria. Empezamos cos nosos operarios municipais con traballos de aglomerado asfáltico en quente. Estamos bacheando os puntos que peor se encontran pero temos que mellorar toda a rede viaria. Imos redactar un proxecto de mellora de todas as estradas municipais e tentaremos licitala e contratala nesta lexislatura.\nEstamos coa limpeza de beiraruas con pala co noso tractor, suxeitando contenedores, facendo pequenos arranxos, etc. E estamos dando unha solución ás licencias. En dous ou tres meses daranse todas as pendentes. E tamén será bo para arcas municipais e para deixar de paralizar ao concello.\nTemos demasiadas roturas na rede de abastecemento de auga que está moi danada. Estamos planeando facer unha reforma integral. Tentaremos facer proxectos para abordar este problema na próxima lexislatura. O que non se fixo en 27 anos non se vai a facer en catro meses, pero hai que ter iniciativas e buscar solucións realistas. Por exemplo, tamén foi positivo que se baixaran os impostos grazas ao voto do PP e ao meu apoio. Isto provocou un aumento na recadación.\nP- E máis ideas de futuro...\nR-Ideas non faltan pero hai que ser realistas. Se podemos ter unha administración rápida e mellorar a infraestrutura viaria, podemos despois ir a pola mellora do abastecemento e do saneamento.\nDespois teríamos que afrontar a necesidade de solo industrial, porque Coristanco está nun lugar estratéxico. Temos que fomentar que a xente veña para aquí, non que vaia para Carballo. Mellorar os espazos naturais, construír sendas, etc...\nP- Para un concello é prioritario contar cun orzamento.\nR- É algo básico. Os orzamentos son fundamentais. Agardo que se aproben neste mes. E así seremos capaces de traballar sobre macizo, porque os orzamentos permiten contratar servizos.\nP- Optará Abraham Gerpe á reelección?\nR-Rotundamente si. Se son capaz de cumprir o que dixen presentareime. Eu teño un ano de lexislatura. Amancio Lavandeira gobernou tres anos e non fixo nada. Hai que poñer obxectivos realistas. Se son capaz de coller parte das subvencións, e que o proceso administrativo mellore co apoio dos funcionarios, xa é un éxito.\nP- Polo que dis, parece que o anterior alcalde lle deixou o listón baixo.\nR-Non quero falar do exalcalde Amancio porque é como darlle algo de prestixio, cando realmente en catro plenos non teño unha crítica construtiva. As veces non se xestiona mellor pola falta de recursos. A maioría das críticas do BNG son que está todo mal pero tamén hai algunha crítica construtiva.De Terra Galega non. Pero a xente de Coristanco sabe quen suma e quen non.


Os parques naturais e nacionais de Galicia recibiron máis de 600.000 visitas ao longo do ano - Vigo al minuto\nOs parques naturais e nacionais de Galicia recibiron máis de 600.000 visitas ao longo do ano\nAuthor RedacciónPosted on 7 diciembre 2009\nAs Cies atópanse entre os máis visitados.\nOs Parques Naturais e Nacional de Galicia recibiron a visita de máis de 631.000 persoas ao longo deste ano 2009. Os parques con maior afluencia foron o Complexo Dunar de Corrubedo e Lagoas de Carregal e Vixán, con preto de 300.000 persoas, e o Nacional Marítimo-Terrestre das Illas Atlánticas, con 274.716 visitantes.\nA Rede de Parques de Galicia está composta por seis parques naturais, a Serra da Enciña da Lastra, Monte Aloia, O Invernadeiro, o Parque Natural Baixa Limia-Serra do Xurés, Fragas do Eume e o Complexo Dunar de Corrubedo e Lagoas de Carregal e Vixán; e un parque nacional, o P.N. Marítimo-Terrestre das Illas Atlánticas.\nEsta elevada afluencia pon de manifesto a calidade natural e paisaxística que posúe o territorio galego, o prato forte da Comunidade Autónoma en canto ao turismo nacional. O director xeral de Conservación da Natureza da Consellería do Medio Rural, Ricardo García-Borregón Millán, destacou os recursos naturais dos que pode presumir Galicia e manifestou o interese da Xunta en dar a coñecer os parques do interior (principalmente, o Xurés e o Invernadoiro) que contan cuns valores naturais excepcionais pero pouco coñecidos.\nAs principais medidas que se levaron a cabo nos distintos parques foron de conservación da fauna e flora destes conxuntos. As liñas estratéxicas encamiñáronse ao control e erradicación de especies exóticas invasoras vexetais, tales como o eucalipto e o piñeiro, e animais, como a rata negra ou o visón americano (localizado no P.N. Illas Atlánticas).\nEn canto a actuacións, a Consellería do Medio Rural, a través da Dirección Xeral de Conservación da Natureza, centrouse nas medidas de protección de hábitats e especies para, deste xeito, protexer as zonas que albergan hábitats de interese e zonas de cría de especies.\nProcedeuse ao arranxo das infraestruturas presentes nos distintos espazos, tales como os Centros de Interpretación da Natureza e Centros de Visitantes; reparación e reforzamento de pontes e refuxios e acondicionamento de camiños e sendeiros.\nDefensa contra incendios forestais\nO mantemento de cortalumes, desbroces e actuacións silvícolas foron claves para a prevención de lumes forestais. As brigadas de conservación procederon á realización de corta e apilado de madeira derribada polos temporais.\nAdemais, os distintos parques apostaron pola concienciación da poboación mediante folletos, recomendacións e normativa. A redución de residuos, sobre todo naqueles parques autorizados e dotados de instalacións para acampar, axudou en gran medida á conservación destes paisaxes naturais.\nOs programas de visitas guiadas tiveron moi boa acollida entre os visitantes. A orientación das mesmas baseouse en actividades relacionadas co significado dos espazos, a súa necesidade de conservación e a influencia socioeconómica nas poboacións colindantes.\nLevouse a cabo o programa “Vive ao Natural” que, ademais de itinerarios interpretativos guiados por monitores, contou cunha serie de exposicións, charlas e proxeccións audiovisuais.\nCandidatura á Reserva da Biosfera\nEn maio deste ano, a UNESCO aprobou a candidatura transfronteiriza Gerês – Xurés (presentada en marzo de 2008) para converter unha superficie total de 267.958 hectáreas en Reserva da Biosfera. Actualmente, estase a traballar na constitución dos órganos de xestión e no plan de acción de reserva.\nO programa de cooperación transfronteiriza España-Portugal 2007-2013 traballa na xestión conxunta do Parque Natural Baixa Limia – Serra do Xurés co Parque Nacional da Peneda Gerês.\nRequisan 6 toneladas de especies en máis de un milleiro de inspeccións pesqueiras\nO Ministerio de Educación premia a 3 centros galegos polas súas actividades para favorecer a lectura


Antonio Bernárdez Sobreira opina sobre The making of - Xavier Alcalá\nHome Galego Referencias Antonio Bernárdez Sobreira opina sobre The making of\nAdmin 4th Outubro 2018\t Referencias\nThe making of, de Xavier Alcalá (Editorial Galaxia)\n“Xavier Alcalá constrúe para min unha das mellores novelas en galego dos últimos anos. Cun ritmo narrativo trepidante conta a vida dun malandro galego na Arxentina, un amoral mentireiro, delincuente, proxeneta, trapichero, e que non obstante non impide sentir certa tenrura cara el, froito da mestría literaria do autor, un namorado (e gran coñecedor) da Patagonia como amosa con efectividade. The Making Of é ademais a novela dentro da novela, o proceso de construción dunha historia a partir da reconstrución detectivesca doutra. Fascinante, envolvente, irresistible, un non a lé, devóraa. Eis o valor engadido da vida dese home pequeno, fol de veleno, escrita con tal verosimilitude que un non sabe se está a asistir a unha historia real, porque o lumpen tamén ten dereito a ter a súa epopeia.” (Cf. Antonio Bernárdez Sobreira no FB)\nantonio bernardez sobreira / The making of\nPrevious PostThe making of en Meiro (Bueu)\nNext PostEntrevista de Borja Casal sobre The making of


Os produtores loitan para salvar a cría do porco celta | Blog | Carnizaría Antelo Corcubión Coruña Galicia | Produtores de Porco Celta\nOs produtores loitan para salvar a cría do porco celta\nA choiva non impediu a un grupo da Asociación Porco Celta Manzaneda revivir os traballos da matanza tradicional. A que sedesarrolló na novena edición das Xornadas Gastronómicas e de Recuperación do Porco Celta foi unha das primeiras dunha campaña que se xeneralizará na ponte de decembro. A iniciativa da Asociación Porco Celta de Manzaneda, que dirixe Juan Hervella, ten un fin principal: promocionar unha raza de porco, cuxos produtores non atravesan o seu mellor momento.\nAs estimacións que manexa Asoporcel (Asociación de Criadores de Gando Porcino Celta) apuntan á existencia dunha decena de explotacións na provincia, superando lixeiramente o centenar as de Galicia. O colectivo iniciou a revisión do censo de granxas por considerar que os números do Ministerio de Agricultura e Pesca, Alimentación e Medio Ambiente (Mapama) superan aos reais. O Mapama fala de 3.620 exemplares e 304 produtores en 2015, continuando un retrocesó que comezou despois de 2012, cando alcanzou o seu pico máis alto, con 4.591 animais e 359 criadores.\nCertas ou non as cifras do Ministerio, a realidade é que as granxas de porco celta atravesan unha etapa difícil. "Pecharon moitas", comentou Juan Hervella. "O problema é o prezo. O porco, hai que vendelo caro", engadiu. Os exemplares desta raza son vendidos a 3 euros por quilo, en canle, cando polo porco branco non se pagan máis de 2,60 euros. "O prezo case é o mesmo e o rendemento é moito menor", dixo o presidente da asociación que organiza as Xornadas. A este menor rendemento hai que engadir un maior tempo dos animais na explotación, pois se un exemplar de porco branco precisa 8 meses para subir de 100 quilos, o porco celta necesita 14.\nEn todo caso, os exemplares de porco celta non son os máis caros. Supéranos os de porco ibérico, polos que hai que pagar, polo menos, 50 céntimos máis por quilo de canle, segundo apuntaron en Asoporcel. A calidade recoñecida ao ibérico enxuga o rexeitamento do seu elevado custo, pero tamén a posúe a raza galega: "A calidade da carne, tendo en conta os parámetros de cor, jugosidad e dureza, proporcionou uns resultados que permiten afirmar que o músculo deste porco presenta unhas características moi favorables, tanto para o seu consumo en fresco como para a preparación de produtos semielaborados, elaborados e curados", di do porco celta a Administración.\nAsí as cousas, Juan Hervella bota máis promoción dunha carne que, en 2016, recibiu o primeiro selo "100 % raza autóctona", que creou o Ministerio de Agricultura. "Falta dala a coñecer. Á xente que a proba gústalle, dixo. A promoción é, precisamente, o primeiro obxectivo das Xornadas e no seu financiamento colaboran o Concello de Manzaneda e o Inorde, da Deputación Provincial. Alcalde e xerente, Félix Domínguez e José Manuel Rodríguez, respectivamente, inauguraron as xornadas. Minutos despois, o directivo do Inorde resaltou a aposta desta entidade "polos recursos autóctonos".\nEntrada publicada: 14/11/2016


Tamaño A4 de alta calidade: impresión perfecta para impresión de libros, revista de impresión en China\nImpresión en revista perfecta para tamaño tamaño A4\nEsta é unha revista que presenta a equitación. Para min, a cabalo con paixón. This magazine focuses on the mantra of "Never Giving Up" e sempre esforzándose por alcanzar os teus obxectivos!\nImpresión perfecta para revistas de gran tamaño A4\nEsta impresión perfecta de revistas de tamaño A4 é un libro colorido. A cuberta é de papel de 300gsm con laminación brillante. Foi impreso por avanzado máquina de impresión Germany Heidelberg CX102.\nPáxinas: 124p + 4portada p


O Prado: 2008\nDuas noites de contos na revista Ribeira Sacra.\nPublicado por Bautista Sotelo en 1:10 a. m. 2 comentarios:\nEtiquetas: ribeira sacra duas noites de contos amigos de caldelas\nmensaxe desde o país das maravillas\nEntre as diferentes reaccions que ainda nos chegan sobre o programa Dúas noites de contos, queremos salientar unha preciosa e sensible entrada no blog "Galicia en el País de las Maravillas", que agradecemos moito e da que reproducimos aquí un estracto.\n"Por fín un evento de calidad entre los muros de San PAIO. Un Monasterio que se ha ido deteriorando por el paso del tiempo y por el paso del ser humano....en el que la desesperanza asomaba, día tras día, entre sus piedras...que estaba pidiendo a gritos atenciòn...\nUnos lo fotografiaban, otros lo pintaban, otros lo contábamos...pero por fín, alguien ha apostado por él, por su entorno, por poner en valor, otra vez, su propia valía...\nEsa noche, la de Quico Cadaval, yo estaba allí...fué tan emocionante verle iluminado, con esa discreción con la que se iluminan los espacios envejecidos...sin vergüenza, con dignidad, con elegancia, con cariño, con respeto, con trabajo en fín.\nEscuché a Quico sí pero también escuché el espíritu agradecido de San Paio.\nEnhorabuena a los que se preocuparon por organizar este evento..."\nPublicado por Bautista Sotelo en 9:50 p. m. 2 comentarios:\nEtiquetas: as adegas santiurxo A Abeleda Ribeira Sacra\nA peatonalización do casco vello\nDentro da serie de reportaxes que o diario La Voz adica iste verán aos cascos vellos das cidades e pobos de Galicia, tocoulle hoxe ao Castro. “Apretados en la Galicia interior” é o títular de iste interesante reportaxe que fai un repaso a temas como a conservación do patrimonio, o tratamento que se lle da e o tema da peatonalización, un tema importante dentro da complexidade de medidas necesarias e unha das reivindicacions que levamos plantexando hai dous anos desde a Asociación.\nResulta curioso comprobar como tamén desde fora, un periodista que coñece en porfundidade o tema complexo do tratamento dos cascos urbans, ten a visión do Castro como un pobo “apretado”, cheo de obstáculos e “parasitado” polos coches. Xa non soio é unha teima nosa. A nota positiva é que algo se está a mover, a sensibilidade a mudar. A proba son as obras de empedrado e a creación da oficiña de Rehabilitación. Tal i como plantexa a Voz, queda moito por facer, temos un reto importante por diante. E tamén é importante saber que vamos todos no mesmo barco e que é entre todos como conseguiremos sair con éxito. O futuro depende en boa parte do que sexamos capaces de facer hoxe.\nPublicado por Bautista Sotelo en 1:47 p. m. 1 comentario:\nEtiquetas: peatonalización casco vello castro caldelas\nCarlos Blanco prolongou a súa estancia no Castro para escoitar a Quico Cadaval. O sábado, cando acordaron marchar, o seu coche quedara na praza inmobilizado polos camions e os postos de froita, e que non puderon sair ata as 15h. Así que proveitamos para tomar o pulpo e falarlle do festival Ponte Louco, que esa noite se celebraba, e regalarlles unhas camisetas. Tamén probaron as bicas e, por suposto, os viños da Ribeira Sacra. Foto: Pontelouco\nPublicado por Bautista Sotelo en 9:27 p. m. 2 comentarios:\nEtiquetas: dúas noites de contos carlos blanco pontelouco\nOs Amigos de Caldelas\nPerdoade o retraso en dar novas. Ainda hoxe, luns, seguimos a resolver temas propios da organización dos espectáculos pero non queremos deixar pasar mais tempo sen dar as grazas ao público que asistiu, en total case 500 persoas nas dúas noites. Había un ambiente magnífico, relaxado e con moitas ganas de disfrutar do espectáculo e da maxia do mosteiro de San Paio. Agradecemos moito a magnífica acollida do público. Confiamos en que todos disfrutaran e sepan perdoar os fallos que se produxeron o primeiro día. A chuvia que caiu ata ben entrada a tarde puxo as cousas difíciles.\nQueremos agradecer ao concello de Castro Caldelas o seu apoio e colaboración. Desde o momento que lle propuxemos a idea o alcalde, Eladio Osorio, e a concelleira de cultura, Inés Vega, estiveron moi receptivos e axudaron en todo o que foi necesario. Tamén queremos agradecer a José Luis Táboas que acollera a nosa proposta e nos abrira con tanta xenerosidade as portas do mosteiro. Para esta primeira edición, ademais de contar coa colaboración do concello de Castro Caldelas, contamos co apoio da consellería de cultura e deporte da Xunta de Galicia e da OBRA SOCIAL CAIXAGALICIA. Agradecemos tamén o seu poio ao delegado de Cultura en Ourense, Xosé Carlos Sierra, que nos animou cando lle presentamos o proxecto.\nTamén queremos agradecer á “organización segreda” , que mencionou Quico na súa presentación, imprescindible para que todo funcionara. Ahí están Carles Tarsà, que nos cedeu a foto para os carteis e o folleto, Carlos Sabín, que nos prestou as pacas para delimitar os espazos do mosteiro, Pepita e mais Pepe, que fixeron xestions sen fin, Verónica, que percorreu moitos kilómetros pegando carteis, a José Luis do Milucho, que gravou a actuación de Quico Cadaval, A Dori Vázquez, que axudou na taquilla, a Ana Sotelo que nos axudou a atopar as cadeiras, a Juan, Puri e Richard, que axudaron na montaxe e desmontaxe, a Antón, que traballou duro colocando cadeiras, a María, que nos trouxo a Quico en coche desde Lugo e fixo que o ánimo se mantivera alto, a Fabiola que nos cedeu a súa casa para acoller aos convidados, á Asociación de adegueiros da Ribeira Sacra Ourensá e ao seu presidente, Jorge Feixó, que ofreceron o viño que se serviu as dúas noites, a Dani Juncal, que diseñou a preciosa montaxe así como a Breixo e Miguel, os técnicos de iluminación e son que fixeron posible converter o adro de un mosteiro no medio das viñas nun lugar para o teatro, tamén á brigada do concello, a Cristobal, Gordillo, Javier o notario e Pepiño… Pedimos disculpas se nos esquecemos de alguén, moitas son as persoas que nos deron o seu apoio e puxeron ilusión en que se celebraran estas noites, e toda a axuda e ánimo foi importante.\nGrazas a Carlos Blanco e Quico Cadaval as dúas noites disfrutamos de un humor cheo de intelixencia e de poesía, de un teatro que bebe da cultura popular e da literatura e que proxecta unha mirada crítica sobre a actualidade.\nO xoves a chuvia ameazou ata o final. Tiñamos un plan B, que significaba trasladarnos ao castelo. Ás 18h decidimos arriscarnos e manter o espectáculo no mosteiro de San Paio. Iamos xustos de tempo para a montaxe e non se puido probar a magnífica iluminación diseñada por Dani, que si se puido apreciar o venres. A chuvia fixo que o espectáculo empezara tarde e que faiara o xenerador da luz no medio da actuación. Carlos Blanco, grandísimo actor, soupo salvar a situación con unha linterna e a súa capacidade de improvisación. Maila estes atrancos, que moitos nervios nos fixeron pasar, Carlos Blanco conseguiu que a noite fora todo un éxito. O público riu moitísimo coa súa visión aguda e tenra de cómo somos os galegos. Ao día seguinte, para non correr mais riscos, cambiamos a máquina do xerador, o día estaba radiante e pudemos preparalo todo con tempo suficiente. Así que cando empezou a chegar o público polo camiño, sobre as 22h, todo foi rodado. Os coches quedaron as dúas noites no pobo de Santa Tegra e o público baixaba a pé polo camiño. Esa noite discurriu sen atrancos e veuse que o adro do mosteiro é un espazo fantástico para celebrar espectáculos. Quico Cadaval estivo magnético, fascinante, o público nin pestanexaba.\nComo era o noso obxectivo, con esta proposta a asociación Amigos de Caldelas quere contribuir a poñer en valor un espazo diferente do noso patrimonio e sumarse á oferta cultural para o verán ourensán.\nPublicado por Bautista Sotelo en 12:27 a. m. 2 comentarios:\nEtiquetas: agradecemento dúas noites de contos carlos blanco quico cadaval\nDúas noites de contos, con Carlos Blanco e Quico Cadaval\nA asociación Amigos de Caldelas organiza, o 31 de xullo e o 1 de agosto de 2008, “Dúas noites de contos” no mosteiro de San Paio con dúas primeiras figuras da escea teatral galega, os actores Carlos Blanco e Quico Cadaval.\nCada unha das dúas noites está plantexada como unha sesión de contacontos. O protagonista será o actor que se presenta, coas súas narracións e a súa persoal maneira de conectar co público. Na transmisión oral están en parte tamén as raíces da nosa cultura, e a literatura galega ten unha rica tradición de oralidade. Disfrutaremos de unha visión moderna do teatro que enlaza con esa tradición.\nTanto Carlos Blanco como Quico Cadaval son abondo coñecidos a través da televisión e o cine. Como excelentes actores, autores e directores, ámbolos dous son figuras renovadoras da escea teatral galega. Nos espectáculos que adoitan presentar, o espectador pode recoñecerse, identificarse, ao mesmo tempo que se descubre de unha maneira diferente. Con humor intelixente, Carlos Blanco e Quico Cadaval mesturan a tradición popular e as referencias literarias, tan importantes na nosa cultura, proxectando ao mesmo tempo unha mirada crítica sobre a actualidade.\nO adro do mosteiro de San Paio é o lugar escollido pola asociación para celebrar estes espectáculos. O mosteiro, unha xoia do románico gravemente deteriorada, atópase neste momento á espera de ser rehabilitado. Malia o seu estado e a ser pouco coñecido fora da comarca, San Paio forma parte aínda, de maneira moi viva, do noso patrimonio histórico-artístico, e pensamos que se trata de un espazo moi querido polos caldelás, que lamentamos o seu grave estado de deterioro e o expolio que sufríu. Con esta acción queremos contribuir a súa posta en valor, cumplindo así con outro do obxectivos da asociación, que é o de reivindicar e traballar pola recuperación dos espazos públicos e o patrimonio histórico-artísitco e natural da nosa zona.\n“Dúas noites de contos” nace con vontade de continuidade, para ser unha cita anual que dinamice a actividade cultural caldelá. Esperamos poder compartir con todos dúas noites de verán cheas de humor, poesía e misterio, e convidámosvos a participar na asociación. A cita é no mosteiro, ás 22,30h da noite. Pronto poñeremos á venda as entradas, a un prezo de 5€ para cada espectáculo, e informaremos das novas.\nPublicado por Bautista Sotelo en 8:57 p. m. 10 comentarios:\nEtiquetas: dúas noites de contos carlos blanco quico cadaval amigos de caldelas\nDúas noites de contos, con Carlos Blanco e Quico C...


Máis eficaz de perda de peso - Fito Spray\nA receita das máis eficaz de perda de peso\nMáis eficaz de perda de peso\nA cuestión non é ocioso. Se consideracións estéticas para ti, ten en conta que este: un estilo de vida saudable é a mellor cura para a crise de mediana idade. Preto de trinta e cinco ou corenta anos, a cantidade de testosterona no sangue comeza a declinar. Para calquera homes é un moi vulnerables idade.\n"Foi durante este período da vida a nutrición adecuada e exercicio pode literalmente revivir a xente — dixo Yuri, terapeuta, nutricionais, investigador do clínica Departamento de Federal de centro científico do Instituto de biomédica problemas, Academia rusa de Ciencias. — Eu vexo iso en a exemplo dos seus clientes. Un deles, un ex-empresario de unha man media, quedaron sen traballo, e bebeu, foron gordo e feo. 30 kg de peso. Parentes veu para me ver. Nós xuntos fixo un programa de perda de peso. O obrigou a ir ao ximnasio tres veces por semana. En primeiro lugar, como un instituto, non había nada que eu podería facer no ximnasio. Pero, gradualmente, entrou en a gusto, perdeu peso, bombeado músculos e comezou a parecer 15 anos máis novo".\nSegundo as estatísticas, saudable atlético home en calquera idade, se sente máis confiado e máis feliz. Gaña máis e vive máis tempo. É máis atractivo para as mulleres, moitas veces sexo e recibe do máis divertido.\nTres forte beneficios\n"Na miña experiencia, se os homes decide a perder peso, eles visión máis responsable do que as mulleres, e moitas veces trae-lo ata o final, — di Yuri. — Gústame médico-los máis fácil traballar. Muller dez veces romper modo, pero non vai admitir — beber kefir, e que é el. O home non está mentindo. Tan directamente e informe: fin de semana comeu 10 kg kebab e bebeu cinco litros de vodka."\nAdemais, os homes perder peso máis rápido que as mulleres, especialmente, segundo os médicos, cardio e pesos, natación. Todo o clásico traballo de nutrición programa onde é necesario para límite de graxa e carbohidratos, especialmente alcohol. "Para tres a cinco meses sen danos para a saúde que perder 20-30 lbs", — di Olga.\nAdemais, segundo a investigación, os homes non son tan impulsivo como a fermosa metade da humanidade, e é máis doado para resistir as Golosinas. (Nenas, non desánimo, porque o impulso temos unha resposta máis rápida e máis fina intuición!)\nPrincipais regras de perda de peso para os homes\n1. Atopar o seu persoal de comer rutina\nSi, comidas menores de catro a cinco pequenas comidas ao longo do día — óptima desde o punto de vista de dietética. Pero se por algún motivo non está satisfeito, pode facer unha dieta de forma diferente.\n"Eu comer dúas veces ao día, o meu corpo tan cómodo," — me dixo Oleg Malik. Este pode ser un Almorzo: queixo cottage con verduras frescas, rabanetes, sal e pementa. Ou fariña de avea con mazás e mel. Noite dous rissóis de polo, peito de polo ou peixe e unha morea de legumes. No caso de que un ataque de fame na neveira sempre teñen queixo fresco.\n2. Dirixiu graxa exercicios de cardio (running, fútbol, Ciclismo, saltar corda, camiñando, exercicios con pesos para as pernas, brazos, prensa, peito e costas).\n"Eu comezou a funcionar — primeiro a 2 km, a continuación, 4 km tres veces por semana, comparte a súa experiencia de perda de novela. Agora eu xogar fútbol tres veces por semana."\nOleg Malik vai para o ximnasio próximo ao traballo e nadar na piscina por 45 minutos de tres a cinco veces por semana. Cando perde peso, facendo cardio para unha hora e media de cinco veces por semana. "Andar na esteira é moi aburrido, el advirte. — Os rapaces o público eu estaba facendo divertido e dixo que máis de un mes non vai facelo. E seis meses despois, recibín unha ovación — foi bo. Debe configurar a si mesmo e a non recuar."\n3. Non exclúen alimentos favoritos e alcohol para o ben\nUn par de veces por semana, pode comer un bolo, porco asado, crema de leite, ou gozar dun vaso de viño ou cervexa. Pero outros días seguir o réxime. Roman : "eu desistín de doces, pan, embutidos, conservas, carne vermella. Substituído todo co queixo cottage, kefir, iogur, peixes, ensaladas de verduras. Non comer despois das seis da tarde, soportou". Asistir partes: unha comida — non máis que tres dos seus puños en volume.\n4. Probe unha dieta\nEsta é un xeito moi eficaz para perder o exceso de peso. By the way, entre foodists primas unha morea de homes. Galicia, o autor de "Novos libros sobre a dieta de alimentos crus, ou Por que as vacas predadores," se separaron na dieta de alimentos crus con 25 quilos extras, explica: "eu creo que as mulleres están máis inclinados a cociña, que o amor pratos complicados. Homes gravitar en torno a sinxeleza, polo que é máis fácil para comer froitas e vexetais frescos, cun mínimo de procesamento. As mulleres precisan de mesa e servir. Os homes poden mordidela o ir".\n5. Durmir o suficiente\n"A falta de sono drasticamente retarda o metabolismo, — di Olga. — Ademais dos principais hormonas masculinas son producido pola noite. Entón, ten que para durmir non inferior a seis horas ao día."\n6. Manter o control do seu progreso, para iso, é útil para visitar un médico no seu club de fitness para medir como cambiar a súa forza, flexibilidade e resistencia. Honesta envolvente, vostede vai se sentir cambios: a respiración faise máis doado, costas, cabeza claro.


El PP pide la renovación del pavimento de caucho de los parques infantiles de Lugo - Grupo Municipal Partido Popular de Lugo\nEl PP pide la renovación del pavimento de caucho de los parques infantiles de Lugo\nBy ppdelugo 4 agosto, 2017 Parques infantís\nLa viceportavoz del Grupo Municipal del PP, Ana López Pombo, asegura que en los parques infantiles de la ciudad “el pavimento, que tendría que ser contínuo, presenta grietas de varios centímetros de profundidad que ponen en peligro la seguridad de los niños”\nA vicevoceira do Grupo Municipal do Partido Popular no Concello de Lugo, Ana López Pombo, denunciou a “mala situación xeral” que amosan os parques infantís da cidade, despois de realizar un chequeo ás áreas de xogos infantís en parques e xardíns de Lugo. Ana López Pombo amosouse preocupada polas “grandes fendas de varios centímetros de profundidade que se ven nos pavimentos de caucho, o que pon en risco a seguridade dos rapaces xa que se poden tropezar con facilidade”.\nPara Ana López Pombo “o goberno local tería que acometer a renovación do pavimento de caucho dos parques infantís nos dous vindeiros anos, xa que a simple vista se pode ver que as reparacións que se efectuaron non foron eficaces e o único que fixeron foi empeorar o estado do pavimento, aumentado o risco para os nenos. Zonas de xogo como a de Angelo Colocci, Gallego Tato, Frigsa ou Marcos Cela son un perigo para os rapaces polas fendas que presentan”.\nSegundo a popular “o estado do pavimento non se corresponde coa imaxe que debería amosar. O Concello de Lugo ten un contrato, de catro anos de duración prorrogable outros dous anos, cunha empresa para o mantemento das zonas de xogo, e que supón un custe mensual de 5.606,24€ para as arcas municipais”.\nA maiores, no parque Rosalía de Castro detectáronse outras deficiencias. A vicevoceira municipal popular pide que “deberían pensar en instalar nalgunha das zonas de xogo columpios adaptados para nenos en cadeira de rodas, para que tamén poidan xogar e un areneiro, que é moi necesario”.\nAna López Pombo denuncia tamén que na maioría das áreas de xogo “vese un aspecto descoidado e, en Frigsa, pode verse lixo tirado polo chan, especialmente na zona adicada para os máis pequenos e non podemos permitir esa imaxe da cidade. No goberno teñen que tomar conciencia e pensar que as zonas de xogo para os nenos teñen que estar en óptimas condicións para que desfruten sen preocupacións”.\nA vicevoceira popular pide ao equipo de goberno que “instale fontes públicas en todas as zonas de xogo, xa que nalgunhas, como a de Marcos Cela non hai fonte, e sería bo para os rapaces poder beber con tranquilidade mentres xogan”.\nAna López Pombo recorda que “dende o Grupo Municipal do Partido Popular xa pedimos que se cubrira a zona de xogos que hai na Praza de Augas Férreas e, polo de agora, dende o goberno non nos fan caso. É unha zona moi empregada polos nenos e se o cubren podería empregarse con independencia das condicións meteorolóxicas”.


04 octubre 2018 00:44 h.\nO lucense encabeza unha terceira vía nunha carreira na que xa están Antón Gómez-Reino e Carolina Bescansa\nO lucense José Manuel Pérez Afonso presentará este xoves ás 11.00 horas na Galería Sargadelos da cidade das murallas a súa candidatura á secretaría xeral de Podemos Galicia, unha carreira na que xa están o deputado de En Marea Antón Gómez-Reino e a compostelá Carolina Bescansa.\nEste mestre e músico, moi coñecido no seu Lugo natal por formar parte do dúo Iván e Josito, era membro da coordinadora de Lugonovo ata novembro do ano pasado, cando decidiu abandonala xunto a outros militantes de Podemos.\nNacido en 1979, Josito Pérez encabezará unha terceira vía no proceso para renovar a dirección de Podemos Galicia. A actual secretaria xeral, Carmen Santos, xa anunciou que non se presentará, aínda que apoia "simbólicamente" a candidatura de Bescansa.\nJosito Pérez presentará a súa candidatura á secretaría xeral de...


Promotores/as de emprego: un paso máis na privatización dos servizos públicos\nCreated: 29 Xuño 2012\nO xoves, 28 de xuño, celebrouse unha rolda de prensa e posterior concentracion e entrega de sinaturas de apoio, máis do 2.000, no rexistro xeral da Xunta de Galiza en San Caetano.\nDende a CIG apoiamos as reinividacións deste colectivo formado por 109 traballadoras e traballadores que desempeñan as súas funcións nas oficinas de emprego do país. Hoxe, 30 de xuño, é o último día que traballarán, hoxe será o último día que desenvolverán a súa labor en cuestións de orientación e axuda a gran masa de persoas en paro deste país, hoxe irán á rúa porque a Xunta de Galiza non quere esforzarse en atopar unha solución para manter estes postos de traballo coma xa fixeron outras comunidades autónomas.\nConcentración en apoio do colectivo de de promotores/as de emprego\nCreated: 28 Xuño 2012\nO xoves, 28 de xuño, ás 11:30h, no edificio administrativo de San Caetano (entrada estación de autobuses) farase unha concentración solidaria coas orientadoras e orientadores de emprego do RDL 13/2010. Este acto irá acompañado da entrega por rexistro das sinaturas de apio recollidas durante as últimas semanas.\nNo acto protestarase contra a grave situación que se deriva da eliminación de 109 postos de traballo que están a desenvolver as súas funcións actualmente nas oficinas de emprego de Galicia. Esta eliminación, antes da data prevista e no medio dun contexto de altísimas taxas de paro, é totalmente inxustificada xa que tal e como fixeron outras comunidades se revela que se poden arbitrar os fondos orzamentarios necesarios.\nFuturo do colectivo de orientadores/as de emprego\nCreated: 26 Xuño 2012\nO martes, 26 de xuño, houbo unha reunión co director de Función Pública, promovida e xestionada pola CIG, para que o colectivo de promotores de emprego do RDL 13/2010 e RDL 1/2011 expuxesen a súa problemática. A esta reunión, por iniciativa deste colectivo, acudiron tamén representantes de CCOO, UGT e CSIF.\nEstas compañeiras e compañeiras, persoal funcionario interino, indicaron que as causas polas que os contrataron aínda persisten, que o seu nomeamento tiña unha data de finalización (31/12/2012), que non se cumpriu e que por isto teñen a súa situación no xulgado contencioso-administrativo. Outras das cuestión das que falaron foi dunha carta da ministra de emprego que indica que a resolución dos contratos é competencia das comunidades autónomas e que por isto presentaron un recurso de inconstitucionalidade vía Valedor do Pobo e que no diario de sesións do Congreso hai unha recente intervención dunha deputada do PP indicando que hai cartos para este fin.\nAbrese o prazo para inscribirse en varias listas de contratación temporal\nNo DOG do 26/06/2012 publícanse dúas resolucións referentes á apertura das listas de contratación temporal de persoal interino da escala de profesores numerarios de institutos politécnicos marítimo-pesqueiros en diversas especialidades:\nnavegación marítima e pesca marítima (apertura das listas de contratación)\nmedicina subacuática e hiperbárica e intervencións subacuáticas e hiperbáricas (apertura do prazo de presentación de solicitudes para a elaboración das listas)\nXuntanza con Función Pública para tratar o futuro dos promotores de emprego\nCreated: 22 Xuño 2012\nTras moito insitir, o director xeral de Función Pública convócanos para o vindeiro martes, 26 de xuño, xunto cos promotores de emprego contratados segundo o Real decreto-lei 13/2010 e RDL 1/2011 para tratar alternativas que permitan a continuidade do seu traballo até finais de ano. Ademais, a CIG solicitou na Mesa Xeral do 22 de xuño unha xuntanza de todas as OOSS coa SX de Traballo, cousa á que se negaron.\nCómpre recordar que na Lei de orzamentos estatal establece a posibilidade de que estes contratos rematen o 30 de xuño (6 meses antes do previsto). Porén tamén se estabelece que os créditos correspondentes distribuiranse territorialmente entre as ditas administracións, de conformidade co estabelecido na normativa estatal. De feito xa son varias as comunidades autónomas (Cantabria, Estremadura e Aragón) que anunciaron que ían manter estes contratos.\nListas de contratación: publicación da actualización definitiva de méritos correspondentes ao 2011\nCreated: 22 Mai 2012\nDe acordo co artigo 12 do Decreto 37/2006, do 2 de marzo, publícase no DOG a resolución de actualización definitiva de méritos correspondente ao ano 2011 das listas para a cobertura con carácter transitorio de prazas reservadas a persoal funcionario (anexo I) e para a contratación temporal de persoal laboral da Xunta de Galicia (anexo II)\nAs listas entrarán en vigor a partir do 23 de maio. Contra esta resolución as persoas interesadas poderán interpor recurso de alzada ante a conselleira de Facenda no prazo dun mes contado a partir do día seguinte ao da publicación desta resolución no Diario Oficial de Galicia.\nAccede á consulta das listas\nResultados das probas físicas e vissuais do SPDCIF e Pladiga\nCreated: 04 Mai 2012\nSegundo información da Secretaría Xeral Técnica da Consellería de Medio Rural e do Mar, despois de rematada a realización das probas físicas e de agudeza visual aos aspirantes das listas do Decreto 5/2007, que modifica o Decreto 37/2006, correspondente a determinadas categorías de persoal laboral do Servizo de Prevención e Defensa Contra Incendios Forestais e persoal do Pladiga, o día 4 de Maio de 2012 estarán publicados os resultados de ditas probas.\nOs aspirantes poderán consultar o resultado da proba física e de agudeza visual, segundo corresponda en cada caso, na páxina web da Consellería de Medio rural e do Mar, no apartado de “AVISOS” ou premendo a seguinte ligazón.\nA CIG demanda a continuidade dos promotores de emprego\nCreated: 23 Abril 2012\nA CIG vén de dirixir o día 23/04/2012 un escrito á conselleira de Traballo e Benestar e á Dirección Xeral da Función Pública en relación coa continuidade dos promotores de emprego.\nEstas traballadoras e traballadores foron contratados segundo o Real decreto-lei 13/2010 e RDL 1/2011, para levar a cabo a execución de dúas medidas derivadas destas dúas normas estatais, desenvolvendo os itinerarios individuais e personalizados para a mellora da empregabilidade de mozos e maiores de 45 anos en situación de desemprego de longa duración. Segundo estabelecían estas normas a contratación estenderíase, como mínimo, até o 31/12/2012.\nComunicación da realización de probas físicas e visuais para os reforzos persoal incendios\nCreated: 07 Abril 2012\nA Conselleria do Medio Rural e do Mar comunicounos as datas previstas para a realización das probas físicas e de agudeza visual aos integrantes das listas reguladoras polo Decreto 5/2007, do 25 de Marzo, polo que se modifica o Decreto 37/2006, do 2 de Marzo, correspondentes a determinadas categorías de persoal laboral dos Servizos de Prevención e Defensa contra Incendios Forestais (SPDCIF) e de persoal do PLADIGA.\nOs aspirantes poderán consultar o día e o lugar de realización das probas na páxina web da Conselleria do Medio Rural e do Mar, http://medioruralemar.xunta.es.\nContratación do persoal do PLADIGA\nCreated: 30 Marzo 2012\nA Consellaría de Medio Rural e Mar comunícanos que tendo en conta que a situación de risco de incendios está evolucionando desfavorablemente por mor das actuais condicións meteorolóxicas, e que o actual despregue de fixos e fixos-discontínuos non será suficiente para facer fronte ás ditas previsións, a consellaría reforzará o número de efectivos que traballan na extinción dos lumes a curto prazo, mediante o reforzo das dotacións das brigadas helitransportadas nas provincias de Lugo, Ourense e Pontevedra.\nXa que logo, Medio Rural realizará chamamentos para a contratación de persoal laboral temporal do servizos de prevención e defensa contra incendios forestais e que a elección dos destinos terá lugar o vindeiro día 3 de abril de 2012 nas correspondentes xefaturas territoriais .\nO horario da elección será en cada xefatura territorial o seguinte:


A Vicepresidencia da Deputación proxecta a serie interactiva "Amnesia 3.0" no IES Monte Castelo, en Burela, o 17 de decembro. | Faro Ocio Norte\nA vicepresidenta da Deputación de Lugo, Maite Ferreiro, sinalou que “con esta proposta tratamos de achegar contidos en lingua galega á mocidade, fundamental para a nnormalizacio´n linguística, nun formato especialmente concibido para a linguaxe dixital que, polo tanto, ten un enorme potencial para conectar coas novas xeneracións” Ademais, subliñou, “estas iniciativas de difusión supoñen un apoio económico para proxectos de persoas mozas que apostan pola creación en galego”.\nMaite Ferreiro agradeceu a colaboración do profesorado dos centros educativos nos que se realizarán as actividades, dirixida especialmente a aqueles con bacharelato de Artes.\nEscola Superior de Arte e Deseño Ramón Falcón, Lugo\nSobre Amnesia 3.0: notas da cooperativa de produción audiovisual Aqueladas\nAmnesia 3.0 é un thriller de ciencia ficción sobre a premisa básica dun mundo no que a xente non recorda. A historia achegábase a 265-C, unha moza que se ergue cada mañá para seguir o seu plan de actividades, sen recordar o que aconteceu onte. Até que un día Fiz e Lía entran na súa vida para estourar o seu mundo, tratando cunha tecnoloxía arcaica de facerlle lembrar. Ao tempo, as súas accións son perseguidas por un anónimo inspector do Departamento de Seguridade Global.\nA partir desta formulación, que se desenvolveu nos primeiros capítulos da serie, o público decide seguir a historia desde un ou outro itinerario, nos momentos en que as tramas se cruzan. As súas\ndecisións non mudan a historia, pero si como a percibe. Segundo o que escolla, hai cousas que verá ou non, intencións ou accións que entenderá doutro xeito.\nA serie asenta así a idea de que o importante non é tanto o que che contan, senón como cho contan. E, sobre todo, quen.


Polar M600, o novo reloxo deportivo con Android Wear - Código Cero - Diario Tecnolóxico de Galicia\nPolar M600, o novo reloxo deportivo con Android Wear\nmércores, 3 de agosto do 2016 Marcus Fernández\nPolar conta con grande experiencia en monitores de actividade, pulsímetros e tecnoloxía deportiva wearable, e atendendo á demanda dos dispositivos conectados ao smartphone, anuncian o Polar M600, un smartwatch deportivo resistente á auga que funciona con Android Wear, de xeito que fusiona as vantaxes dun reloxo conectado e dun sistema de monitorización de actividade, integrando tamén GPS, o que facilita o rexistro dos adestramentos.\nO Polar M600 conta cunha pantalla táctil de 1,3 polgadas de cor, cun botón frontal para facilitar o control dos adestramentos e cunha batería con máis de 48 horas de autonomía cando se emprega conectado a un dispositivo con Android. Véndese en cor negra ou branca, e antes do remate do ano venderase tamén nun modelo vermello, sendo o eu prezo comercial de 349,90 euros.\nO feito de que funcione con Android Wear permite que o Polar M600 poida funcionar con máis de 4.000 aplicacións dispoñibles en Google Play, podendo operar en combinación con smartphones con iOS e Android, para poder ver así os resultados da actividade física, do ritmo cardíaco ou incluso detalles do sono.\nTamén é un bo asistente para os adestramentos de corredores, que poden axustar o accesorio para que os axude a prepararse para competicións de distintas distancias (maratón, media maratón, 10 quilómetros ou 5 quilómetros).\nO Polar M600 funciona cun procesador MediaTek MT2601 de dobre núcleo a 1,2 GHz, 512 MB de RAM, 4 GB de almacenamento interno, pantalla de 1,3 polgadas cunha resolución de 240 x 240 píxeles e protección Corning Gorilla Glass 3, monitor cardíaco óptico de 6 LED, resistencia á auga IPx8 (de xeito que podería nadarse con el), GPS, Bluetooth 4.2, Wi-Fi N, micrófono e batería de 500 mAh.\nO Polar M600 é resistente á auga


O PP impide aprobar unha moción do BNG para activar o sector naval galego\nHenrique Viéitez alertou da desaparición de estaleiros e industria auxiliar e insistiu na urxencia de iniciar xestións ante ao Goberno central e a Comisión europea para resolver a situación xerada pola paralización do sistema de arrendamento fiscal\nSantiago de Compostela, 13 de decembro, 2011. Pleno. O portavoz de Política laboral do BNG, Henrique Viéitez defendeu hoxe unha moción destinada a paliar as consecuencias no sector naval tralo cambio de “normativa fiscal” no Estado español.\nA proposta nacionalista, rexeitada polo Partido popular, reclamaba a posta en marcha de diversas medidas destinadas a garantir a viabilidade económica das empresas do sector, refinanciar a súa débeda e facer fronte á carga de traballo, evitar os despedimentos e potenciar un programa para o desenvolvemento da industria naval.\nPrograma de emerxencia\nNeste sentido, Viéitez insistiu na urxencia de promover, mediante a Comisión do Arco Atlántico á Comisión europea e aos estados membros, á implantación dun “programa de emerxencia” para contrarrestar os prexuízos provocados pola escasa actividade no sector.\nAsemade, Viétez defendeu iniciar de “maneira inmediata”, accións directas coa dirección xeral da competencia da Comisión europea recollendo a postura do sector e as propostas elaboradas pola Mesa da Industria Auxiliar do naval galego.\nPerda de postos de traballo\nO nacionalista demandou do Goberno galego utilizar a modalidade de “suspensivo” e non “extintivo” no caso dos expedientes de regulación presentados polas empresas ao obxecto de evitar despedimentos precipitados e preservar os postos de traballo.\nNa súa intervención, o parlamentario enumerou diversas medidas entre as que destacou,potenciar o centro de reparación na ra de Vigo, fomentar as estratexias de cooperación entre as diferentes factorías navais e a habilitación dunha liña de avais de axudas para o fomento do uso das deducións fiscais e bonificacións na cotización á Seguridade Social por actividades de investigación , desenvolvemento e innovación no ámbito do sector naval.\nO deputado do BNG non esqueceu esixir da SEPI o “impulso necesario” para dinamizar o centro de reparación de Navantia en Ferrol e instar á Comisión europea a “eliminación do veto”á construción naval civil de Navantia, concluíu.


Tan só catro concellos da área sanitaria seguen en nivel alto: O Grove, Bueu, Ponte Caldelas e Meis - Pontevedra Viva\nEmisión de certificados de covid-19\nMércores 18 de Agosto, 2021 ás 17:31 do Mércores 18 de Agosto, 2021\nNingún municipio de Galicia está xa en nivel máximo de restricións pola elevada incidencia da covid-19 e a partir do próximo sábado haberá tan só 33 en nivel alto. Deles, catro están na área sanitaria de Pontevedra e O Salnés. Trátase do Grove, Meis, Bueu e Ponte Caldelas.\nEsta nova situación, que entrará en vigor a partir da medianoite do venres 20 ao sábado 21 de agosto, supón suavizar o nivel de restricións en boa parte da área sanitaria, pois deixan o nivel alto Sanxenxo, Meaño, Cambados, Marín, Poio, Pontevedra, Portas, Soutomaior, Vilaboa e Vilagarcía de Arousa.\nA partir do sábado, pasarán a estar en nivel medio, na área sanitaria, A Lama, Portas, Cambados, Marín, Vilagarcía de Arousa, A Illa de Arousa, Catoira, Caldas de Reis, Pontevedra, Sanxenxo, Poio e Soutomaior.\nO conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, informou este mércores desta situación nunha rolda de prensa na que deu conta das decisións adoptadas na reunión do comité clínico de expertos sanitarios que asesora á Xunta da Galicia na xestión da pandemia. O encontro celebrouse esta mañá -habitualmente era as tardes dos martes- e demorouse durante varias horas, ata preto das dúas da tarde. Ao seu lado, compareceron o xerente do Sergas, José Flores Arias, e a directora xeral de Saúde Pública, Carmen Durán Parrondo.\nNa comparecencia, o conselleiro indicou que a situación epidemiolóxica de Galicia "estable e con tendencia descendente" e nos últimos días baixou a incidencia acumulada en todas as áreas sanitarias galegas. A pesar de todo, non é o momento de baixar a garda nin de confiarse, senón que convén ter moi en conta as medidas se seguridade básicas de uso de máscara, distancia social e hixiene de mans. "O virus segue activo e contaxiando", advertiu.\nO comité clínico adoptou medidas relativas aos aforos nos establecementos de hostalería e lecer nocturno tras a decisión do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) de anular a medida de que pedir certificado covid na hostalería. Foi necesario "realizar axustes" xa a pasada fin de semana con normas transitorias e a partir do sábado entrarán en vigor medidas novas que relaxan as limitacións.\nO acordo do comité implica que nos concellos en nivel máximo os establecementos hostaleiros continuarán pechados no seu interior e terán un aforo máximo do 50% do seu exterior; e no caso dos locais de lecer nocturno, permanecerán tamén pechados no interior e poderán ter un aforo do 75% no exterior.\nNos concellos en nivel alto, establécese o 30% de ocupación no interior e o 75% nas terrazas na hostalería en xeral e no caso do lecer nocturno haberá as mesmas medidas que en nivel máximo, pechados no interior e cun aforo do 75% no exterior.\nNo nivel medio, fíxase o 50% no interior e o 100% no exterior para a hostalería e no lecer nocturno haberá tamén un 50% de aforo en interior e menos, o 75%, nas terrazas.\nEn nivel medio baixo, nos establecementos de hostalería o aforo fíxase no 75% no interior e o 100% nas terrazas e no lecer nocturno o interior dos establecementos quedará limitado ao 50% e permitirase o 100% no seu exterior.\nO conselleiro lembrou que os grupos de persoas no interior limítase a un máximo de 6, e a un total de 10 persoas no exterior.\nEste venres a hostalería nocturna emprende unha reactivación "psicolóxica máis que económica"


Xestionar a morosidade dunha comunidade de veciños | Consumer\nXestionar a morosidade dunha comunidade de veciños\nA morosidade nas comunidades de propietarios debe xestionarse de maneira preventiva coa creación dun fondo de reserva\nAutor: Por Lida Barrio\nData de publicación: Martes, 29deNovembrode2011\nA morosidade nas comunidades de veciños, que se vincula de modo habitual á insolidariedade, responde en realidade a factores sociais e económicos, increméntase en situacións de crise económica e é unha secuela social que debe xestionarse de maneira preventiva, aínda que en numerosos casos a falta de civismo dos propietarios morosos require recorrer aos tribunais de xustiza. Un exemplo desta grave realidade social obtense dos datos proporcionados por 150 administradores de leiras do Colexio profesional de Administradores de Leiras de Madrid. De acordo co estudo realizado, promotores, caixas e bancos propietarios de pisos representan o 30% da débeda nesta comunidade autónoma, onde o 22% das súas comunidades de veciños están afectadas por unha taxa de morosidade que supera en conxunto os 375 millóns de euros. A débeda repártese entre morosos “profesionais” e outros debedores con “causa selectiva”. Estes últimos serían familias con dificultades, que priorizan o pago doutros gastos, como a hipoteca, e que relegan ou atrasan as cotas comunitarias.\nHai medidas preventivas fronte á morosidade?\nAs comunidades de propietarios deben ter un fondo de reserva. Pero o certo é que son bastantes as comunidades que non o constitúen, a pesar de ser obrigatorio. Outras que cumpren a legalidade, fano polo mínimo -un 5 % do orzamento ordinario anual-, que pode resultar insuficiente para responder o seu obxectivo de atender as obras de reparación e conservación.\nPara incentivar o pago, pódese privar ao veciño moroso do dereito de voto\nDoutra banda, para incentivar o pago, hai que facer uso dos recursos legais. Entre estes destacan a privación do dereito de voto (non de voz) nas xuntas de propietarios e facer visible ante a comunidade a situación de morosidade, mediante a súa publicidade nas citacións a xunta e nas actas.\nQue pasos danse para privar a un propietario de dereito de voto?\nDébese incorporar na convocatoria a xunta a relación dos propietarios que non se atopen ao corrente no pago das débedas vencidas coa comunidade.\nTamén se debe advertir de que quedarán privados do seu dereito de voto se, chegado o momento de iniciarse a xunta, non procederon ao pago ou á impugnación xudicial ou consignación das cantidades debidas no xulgado ou ante notario.\nComo e cando deben cumprirse as obrigacións de pago?\nNo tempo e forma determinados pola xunta. En caso contrario, o presidente ou o administrador, se así o acordase a xunta, poderán requirir o pago e reclamar pola vía xudicial.\nSe falece o propietario dunha vivenda e esta queda deshabitada sen que se paguen as cotas comúns, que se pode facer?\nHai que realizar xestións de localización dos herdeiros. A primeira e máis básica é a solicitude de nota simple ao Rexistro da Propiedade e a posta en contacto co titular rexistral. Se a vivenda ou local continuase a nome da persoa falecida, habería que contactar cos seus familiares e amizades.\nCando estas xestións non dean resultado, ou se se localiza aos herdeiros e estes néguense a contribuír, habería que acudir aos tribunais.\nCando os herdeiros teñen conflitos entre eles, non tramitan o cambio de nome do piso e seguen sen pagar. Pódeselles obrigar?\nNestes casos, a falta de pagamentos non adoitan ter causa nunha clara vontade incumplidora das obrigacións, senón nos conflitos internos da comunidade hereditaria.\nSe os herdeiros tampouco abonan a débeda, pode convir contratar a un avogado que xestione un acordo extraxudicial\nPode convir que a comunidade contrate a un avogado que xestione un acordo extraxudicial cos herdeiros responsables. Se non se logra e non se realiza a transmisión hereditaria, pódese expor unha demanda contra o que se denomina herdanza yacente. A posibilidade de que o preito termine con execución e poxa da vivenda pode favorecer a conclusión de acordos cos herdeiros legais ou testamentarios.\nSe non se localiza a ninguén, a quen se reclama?\nGenéricamente, e ante os tribunais, aos herdeiros descoñecidos. A xunta de propietarios debería contratar os servizos dun avogado.\nQue pode facer unha comunidade cando a empresa contratada para reparar o tellado reclama o pago final e esta non recadou derrámalas de todos os propietarios?\nAnte unha reclamación extraxudicial de pago, habería que convocar xunta extraordinaria con urxencia, informar a todos os propietarios e adoptar os acordos que procedan. Entre eles, requirir aos propietarios debedores o ingreso na conta común de derrámalas acordadas e atrasadas para proceder ao pago. Se os propietarios morosos non abonan derrámalas que lles corresponde, a xunta pode acordar realizar ao pago a cargo do resto de propietarios e reclamar despois por vía xudicial aos morosos.\nEn que situación se atopan os propietarios non debedores se hai xuízo contra a comunidade?\nNo caso de que non se alcanzase tal acordo e demandásese á comunidade por falta de pagamento, os propietarios debe saber que a Lei de Propiedade Horizontal obriga ás comunidades de propietarios a responder as súas débedas fronte a terceiros con todos os fondos e créditos ao seu favor.\nSubsidiariamente, o acredor pode dirixirse contra cada propietario pola súa banda, e non polo total da débeda. Ademais, a lei apunta que calquera propietario pode oporse á execución se acredita estar ao corrente no pago da totalidade das débedas vencidas coa comunidade. A empresa acredora tería que esgotar primeiro os fondos comúns.\nQue pode ocorrer se se compra unha vivenda que non está ao corrente do pago das cotas?\nPara evitar que unha débeda desta natureza colla por sorpresa ao comprador da vivenda, a lei obriga ao vendedor a declarar na escritura de venda acharse, ou non, ao corrente no pago dos gastos xerais.\nSe declara non acharse ao corrente, haberá de expresar a cantidade que deba. Non basta coa declaración verbal do vendedor, no sentido que for, senón que ha de achegar certificación ante o notario sobre o estado das débedas da vivenda ou local coa comunidade.\nSen este certificado, asinado polo presidente, non poderá autorizarse o outorgamento da escritura de compravenda, salvo que o comprador exima ao vendedor da obrigación de achegalo.\nEn calquera caso, cando as débedas se correspondan con cotas da parte vencida do ano en que tivese lugar a compra e o ano natural anterior, o comprador responderá delas, mesmo coa vivenda adquirida. Polas débedas de períodos anteriores, o comprador xa non será responsable.\nComo ten que proceder a comunidade fronte á morosidade dalgúns dos seus membros?\nSe hai unha débeda non abonada no tempo e na forma acordados pola xunta, débese requirir o pago e, no seu caso, acordar proceder pola vía xudicial contra o moroso.\nCando o propietario responsable da falta de pagamento é unha familia ou persoa afectada por desemprego ou circunstancias similares e sen antecedentes de morosidade, pode resultar conveniente acordar un plan de pago específico que facilite o abono das débedas e facelo constar en acta.\nE que pasos hai que dar para acordar reclamar ante os tribunais?\nPara iso requírese un certificado da débeda, un escrito que recolla a liquidación da débeda coa firma do presidente e administrador. O acordo de ir a xuízo debe notificarse de modo fidedigno aos afectados.\nO procedemento regúlase no articulo 21 da Lei de Propiedade Horizontal e na Lei de Enjuiciamiento Civil que remite ao procedemento monitorio. Para a petición inicial non se precisa de avogado e procurador. Ademais, coa reforma da Lei 37/2011 de 10 de outubro de Medidas de Axilización Procesual, eliminouse o límite de 30.000 euros para acudir ao procedemento monitorio.\nSe o moroso é o promotor, que non conseguiu vender todas as vivendas, pode ser difícil alcanzar un acordo.\nOs propietarios morosos poden ser privados do dereito de voto. De acordo co artigo 15.3 da Lei de Propiedade Horizontal, enténdese que nin o moroso nin a cota do seu piso ou local teranse en conta. Excluídos os morosos, o resto de propietarios deberán alcanzar un acordo por maioría.\nHai que ter en conta que cando unha persoa, física ou xurídica, sexa titular de varios pisos, ten un só voto numérico como propietario, pero a efectos da maioría de cotas compútanse todas estas.\nSeis pasos para reclamar\nPrimeiro paso: o presidente ou o administrador deben solicitar unha nota simple ao Rexistro da Propiedade para asegurarse de que o debedor é o propietario da vivenda.\nSegundo paso: convocar unha xunta extraordinaria que cite a todos os propietarios. A convocatoria conterá a relación de propietarios debedores e o aviso de privación de dereito do voto. Na orde do día figurará a adopción do acordo que proceda relativo á liquidación da débeda, reclamación extraxudicial e, no seu caso, xudicial, contratación ou non de avogado, etc.\nTerceiro paso: adoptar os acordos e transcribir a acta ao Libro.\nCuarto Paso: o secretario, ou administrador se fai as súas funcións, e o presidente deben certificar o acordo da xunta que aprobe a liquidación da débeda.\nQuinto paso: notificar de modo fidedigno a acta e os acordos adoptados a todos os propietarios, e ao propietario debedor, con requirimento de pago e un prazo para iso.\nCando o debedor non recolle as notificacións, pódese realizar a través do taboleiro de anuncios da comunidade. Transcorrido un prazo de tres días, considérase realizada a notificación ao debedor.\nSexto paso: presentar a demanda de xuízo monitorio, con ou sen avogado, no xulgado de primeira instancia do lugar onde radique a leira, acompañada do documento de certificación da débeda e proba da notificación e requirimento ao debedor.\njunta de propietarios-gl ley propiedad horizontal-gl moroso-gl propietario-gl vivenda


A exposición sobre as Marcas dos Pescadores inaugúrase en Póvoa de Varzim - Telemariñas\nInicio A Guarda A exposición sobre as Marcas dos Pescadores inaugúrase en Póvoa de Varzim\nO pasado martes día 3 de xullo de 2018 o Museo de Etnografía e Historia de Póvoa de Varzim acolleu a exposición sobre as Marcas dos Pescadores, un nexo común entre os homes e mulleres do mar da Guarda e de Póvoa de Varzim.\nNeste acto de inauguración participaron, por parte da Guarda, Joaquín Cadilla, presidente da Asociación Piueiro e unha representación deste colectivo, Antonio Lomba, Alcalde da Guarda; Xavier Crespo, Concelleiro de Patrimonio e unha representación do colectivo mariñeiro da vila. Por parte da Cámara de Povoa de Varzim, Luís Diamantino Carvalho Batista, Vicepresidente da Cámara de Póvoa de Varzim, Maria Lucinda Campos Amorim Ramos Sousa Delgado, Vereadora de Turismo, así como as comisarias da exposición, que forman parte do Museo.\nDespois dunha breve explicación sobre os diferentes contidos desta exposición, realizouse unha tertulia na que participaron máis de medio cento de persoas, onde se intercambiaron experiencias, anécdotas, memorias e sobre todo, descubriuse unha vez máis a forte vinculación existente entre estes dous municipios.\nA Exposición Marcas dos Mariñeiros visitará A Guarda a partires do vindeiro 22 de setembro, enmarcada nos actos previos á celebración do XIV Encontro de Embarcacións Tradicionais de Galicia, que se celebrará na Guarda do 11 ao 14 de xullo de 2019\nArtículo anteriorMás de un centenar de niños participan en las actividades de verano en Tomiño\nArtículo siguienteEl alcalde de Tui se reunirá con el Delegado del Gobierno en Galicia


Sábado, 23 Maio 2015 20:00\nCONFERENCIA: O por qué do Toxos e Froles no Ferrol de principios do S. XX\nAntes das xornadas festivas da última fin de semana do mes de Maio, o vindeiro Sábado 23 de Maio ás 20:00 horas no 1º andar do noso local da rúa Magdalena 220, dentro dos actos de celebración do noso centenario, vai ter lugar unha conferencia para entender a importancia do Ferrol de principios do s. XX como cidade que viu nacer ao Real Coro “Toxos e Froles”.\nDita charla terá dúas vertentes, unha máis social e outra máis folklórica, aínda que converxendo no Toxos. Para elo con...taremos con Pedro Xosé Blanco Llano baixo o título “De que falamos, cando falamos de Toxos” e por Fernando Dopico Blanco con “Os gaiteiros na aurora do s.XX: arquetipos e utopías”.\nPedro Blanco foi corista, bailador e secretario do Real Coro “Toxos e Froles”. Gran coñecedor da historia dos inicios do Toxos, aproximaranos coas súas verbas á sociedade ferrolá deses primeiros anos do s. XX, o que nos fará entender como toda unha xente vinculada á burguesía, á construcción naval e á mariña, foron quenes de darlle vida á nosa cidade e participaron na creación de moitas das sociedades culturais que aínda hoxe en día están a levar a cabo a súa actividade. Contaranos como ese Ferrol estaba cheo de vitalidade e de inquedanzas sociais, culturais, musicais, poéticas, …; e como estas inquedanzas quedaron plasmadas tanto no nacemento de agrupacións como Airiños da Miña Terra, o Toxos e Froles, ou se levaron a cabo publicacións de libros, revistas, …\nFernando Dopico é mestre de gaita e percusión e Arquiveiro do Real Coro “Toxos e Froles”. A súa charla busca aproximarnos á faceta máis folklórica do Toxos, salientando a figura do seu gaiteiro fundador Manuel Lorenzo e a súa estreita relación persoal con outro gaiteiro ilustre, o pontevedrés Perfecto Feijoo, fundador de Aires da Terra, o primeiro Coro Galego.\nSen lugar a dúbidas, estas dúas conferencias achegarannos a entender a sociedade ferrolá da época e explicarán de xeito certo o nacemento do Toxos e Froles, a súa vinculación coa creación das Irmandades da Fala, a importancia do teatro na súa fundación, a posta en valor da música popular e o traxe galego, … cuxo modelo de actuación foi logo recollido por agrupacións posteriores tan relevantes hoxe como Cántigas da Terra (A Coruña), De Ruada (Ourense) e Cantigas e Agarimos (Santiago de Compostela).\nMartes, 01 Marzo 2016 20:30\nPRESENTACIÓN ACTIVIDADES CENTENARIO\nEs socio do Toxos?\nFormas ou formaches parte nalgún momento do Real Coro "Toxos e Froles"?\nCantaches no Coro?\nTocaches no grupo instrumental ou na banda de gaitas?\nFoches membro do grupo de cantareiras?\nActuaches no grupo de teatro?\nFoches membro da gran familia do Toxos nestes 100 anos de vida?\nO Toxos convídate a participar dunha reunión de todos os homes e mulleres que fixeron e fan posible que o Coro siga vivo.\nContamos coa túa presenza o VENRES 27 DE MARZO ÁS 20.30 HORAS no 1°andar do noso local social da rúa Magdalena 220 de Ferrol.\nPresenteremos o programa de actividades do Centenario. De seguido, todos xuntos, tomaremos unha copa de viño e falaremos do pasado, presente e futuro da nosa entidade.\nGUSTARÍANOS PODER CONTAR CON TODOS VÓS.\nCÓNTALLO AOS TEUS COÑECIDOS QUE TAMÉN ESTIVERAN NO CORO!!!.\nE lembra que está aberta a exposición 100 ANOS EN FOTOS. De seguro que estás nalgunha delas.\nPARTICIPA DO CENTENARIO!!!\nSábado, 25 Abril 2015 19:00\nAprobación balance económico 2014\nAprobación orzamento 2015\nVenres, 28 Febreiro 2014 21:30\nPor cuarto ano consecutivo, o Real Coro "Toxos e Froles" organiza o IV Concurso de Cuartetos, con instrumentos tradicionais galegos.\nA final do concurso terá lugar o vindeiro 28 de febreiro, na sede do Real Coro "Toxos e Froles", e está dotado dun premio único de 1200 euros. O prazo para a entrega das solicitudes remata o 20 de febreiro de 2015\nformulario de inscripción IV Concurso de Cuartetos\nTamén podes descargar as bases da convocatoria, neste enlace:\nBases do IV Concurso de Cuartetos\nDende o Real Coro "Toxos e Froles" queremos comunicar que o Concurso de Cuartetos que ía ter lugar o Sábado 28 de Febreiro non se vai celebrar por falla de inscripcións no mesmo.\nTentaremos voltar a levar a cabo esta iniciativa o ano que ven\nEscolas do Toxos - 2014 / 2015\nFestival 99 Aniversario\nPáxina 8 de 21


MILLARES (Baleira-Lugo): Os lavadoiros\nHoxe esos lavadoiros, os que se conservan, quedaron como algo testemuñal, e poucas veces ao pasar xunto a eles pensamos no que representaron para as nosas antecesoras, polo xeral cada casa tiña o seu lavadoiro, aínda que tamén adoitaban compartirse.\nPor desgracia en Millares desapareceron os lavadoiros que había no Candal, pero si quedan lavadoiros similares noutras aldeas da zona:\nRego dos lavadoiros no Candal, hoxe en día\nLavadoiro similar aos que había en Millares\nLavadoiro en Abrairas\nLavadoiro en Verducedo\nRECEITA DE XABÓN CASEIRO FEITO CON GRAXA ANIMAL\nOs ingredientes usados para facer o xabón caseiro son:\nRestos de graxa animal (touciño, unto, etc...)\n1 kilo de sosa cáustica (por cada 6 quilos de graxa)\n1/2 kilo de jabón ou deterxente\n6 litros de auga\nTórase a graxa, quitando todas as febras xa que estas non se disolven coa sosa ponse a cocer coa auga ata o punto de ebulición, despois vértese nun recipiente e vaise engadindo a sosa o xabón ou deterxente, removendo ata conseguir unha mestura homoxénea, hai que sacar todas as impurezas que haxa.\nAs correntes e os cambios bruscos de temperatura poden facer que a mestura se corte, se iso sucede hai que volver cocer a mestura sen deixar de remover, ata que volva ferver.\nCanto máis se remove a mestura máis fina queda, segundo se vai arrefriando espesa, entón métese nun molde, polo xeral adoitan ser de madeira ou de metal e déixase nel ata que se solidifica.\nCórtase en pastillas segundo o tamaño desexado.\nNa actualidade este xabón non ten demasiada aceptación, xa que ao estar fabricado con graxas animais e non levar ningún aditivo que lle dea perfume, non ten bo aroma, o seu olor é o da sosa.